Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2010-03-09:
Lat meg fyrst seia at rapporten frå Riksrevisjonen og innstillinga frå kontroll- og konstitusjonskomiteen belyser mange viktige sider ved drift og vedlikehald i vegsektoren. Eg er einig i mykje av det som blir trekt fram, slik eg òg var inne på i komiteen si høyring for ein månad sidan. Samstundes vil eg nytta høvet til å peika på at mykje av det som Riksrevisjonen har av påpeikingar, er følgt opp, dels før og dels etter at rapporten vart levert. Komiteen har underlagt denne rapporten eit omfattande arbeid, inklusiv gjennomgang av innspel som har kome frå ulike organisasjonar som er opptekne av betre vegar. Riksrevisjonen skriv i rapporten sin at dei har sett både på drift og vedlikehald av vegnettet. Eg merka meg at Norges Lastebileier Forbund har peika på at det store fokuset har vore på driftsbiten. Det skriv òg Riksrevisjonen noko om. Eg vil tru at ei eiga undersøking av vedlikehald av vegnettet vil syna mykje av dei same utfordringane som ho som allereie er gjord. Dei spesifikke utfordringane knytte til funksjonskontraktane vil naturlegvis ikkje vera der. Utover det vil dei nok finna utfordringar t.d. i forhold til: konkurransesituasjonen, det å få mange nok tilbydarar oppfølging av kvalitet i arbeidet rapportering av styringsinformasjon moglegheit for reell styring med eksisterande styringsinformasjon Lat meg berre seia at om Riksrevisjonen skulle velja å gjera ei eiga undersøking òg på dette området, skal dei sjølvsagt få den hjelpa, eller den oppfølginga, som dei treng frå vår side, for å gjera det arbeidet så godt som mogleg. Det er slik at dei erfaringane og systema som blir utvikla til bruk i driftsarbeidet, òg får følgjer for vedlikehaldsarbeidet. Så ganske kort om det som er gjort: Alt i kontraktane som vart inngått i 2008, vart det lagt inn strengare krav til rapportering. Sidan det tek fire–fem år å fornya heile porteføljen av kontraktar, er det framleis eit par år igjen før alle kontraktane inneheld krav om den typen rapportering som vi no ynskjer. Eit felles regelverk for sanksjonar er på plass. Å gjera forsøk på å betra kvalitet gjennom samarbeid og stimulering før ein set inn sanksjonar, verkar likevel mykje meir tillitsvekkjande enn å sanksjonera flest mogleg. Det er dessutan viktig å ha eit sett med ulike former for kontraktar og fleksibilitet og kompetanse til å setja dei ut i livet. Difor er Statens vegvesen heile tida oppteke av å utvikla nye typar kontraktar. I einskilde høve kan det passa å stimulera små og mellomstore entreprenørar gjennom å dela opp dei store funksjonskontraktane i fleire små. Dette er gjort i siste utlysinga for Vesterålen. Den gamle funksjonskontrakten der er no erstatta av mange små kontraktar knytte til særskilte oppgåver og fag. Byggherren får ei mykje sterkare rolle og har meir direkte styring over det arbeidet som skal gjerast. Tilboda har kome inn. Så langt er dei nok overraska over at dei ikkje har fått endå fleire lokale tilbydarar. Men det vi kan konstatere, er at desse mindre synest å liggja under dei store entreprenørane i pris. Ei slik løysing har sjølvsagt òg ei bakside. Ho krev betydelig meir ressursar på byggherresida, men i nokre tilfelle er effekten utvilsamt positiv. I andre tilfelle kan det vera meir høveleg å gå den andre vegen, altså å gjera kontraktstida lang og å inkludera ikkje berre drift, men òg vedlikehald og utbetring eller utbygging. Det vil bli prøvt ut – det blir i alle fall arbeida med det – i tilknyting til E6 på Helgeland. Det viktige er ikkje kva for kontrakt ein nyttar i kvart einskilde høve, men at ein kan tilpassa type kontraktar ut frå den aktuelle situasjonen i anleggsmarknaden. Dei momenta som er tekne opp av Riksrevisjonen, går i all hovudsak på i kor stor grad vegstyresmaktene er i stand til å nytta dei midlane som til kvar tid blir løyvde, på ein effektiv måte. Lat meg heilt til slutt seia at det jo er av avgjerande betydning. Så vil eg koma tilbake med nokre få ord om Dovre Group, sidan tida mi no gjekk ut.