Ranveig Frøiland (Arbeiderpartiet), 2002-11-07:
Bakgrunnen for at Odelstinget handsamar denne lova om endringar i lova om eigedomsmekling i dag, er at Kredittilsynet har hatt den oppfatninga at det var trong for endringar etter at lova no har verka i tolv år. Forbrukarrådet har òg kome med ein del merknader i forhold til at lova kan fungera betre. Ut frå forbrukaromsyn er tilliten til meklaren som ein fri og uavhengig mellommann i omsetning av fast eigedom ein naudsynt føresetnad for at bustadmarknaden skal fungera. Som saksordføraren seier, er det for veldig mange av oss slik at kjøp av bustad er den største økonomiske transaksjonen som vi gjer i løpet av livet, og det er faktisk veldig mange av oss som ikkje er ekspertar på dette området. Difor er det naudsynt og trygt for begge partar å ha ein uavhengig mellommann mellom kjøpar og seljar. Når det gjeld dei konkrete lovendringane, er det stor semje i komiteen, og departementet får gjennomslag for det aller meste av det som er føreslått. Men det er nokre punkt eg ut frå Arbeidarpartiet sitt syn vil kommentera. Når det gjeld dei pliktene og det ansvaret den faglege leiaren har, meiner Arbeidarpartiet at ei forskrift bør innehalda krav om at den faglege leiaren skal ha tilstrekkeleg oversikt over at medarbeidarane i verksemda har den naudsynte kompetansen til å oppfylla meklarplikta. Det er altså den faglege leiaren som må ha og ta dette ansvaret. Når det gjeld innsyn i budrundar, er Arbeidarpartiet samd i det som saksordføraren òg sa, at det er trong for ei forskrift slik at innsynsretten er til stades. Dette kan bidra til å førebyggja svindel i samanhang med budprosessen. Dette er ikkje noko stort problem. Eg trur heller ikkje at det vil vera det, men eg reknar med at departementet nyttar seg av denne forskriftsheimelen. Når det gjeld forbodet mot anna næringsverksemd, meiner Arbeidarpartiet at framlegget frå Kredittilsynet om å utvida krinsen av dei som skal omfattast av forbodet mot å driva anna næringsverksemd, må utgreiast nærare før ein eventuelt fremjar ei endring i lova. Det er klart at vi frå Arbeidarpartiet si side meiner at vi må ha reglar som sikrar meklarane sin integritet. Men det må vera meir treffsikkert enn det som er føreslått av mindretalet, for det kan harselerast med det dersom det vert altfor rigid. Det meiner vi frå Arbeidarpartiet si side ikkje er nødvendig, men ein må ta vare på det som ein er oppteken av, og det må vera meir treffsikkert. Eg reknar med at departementet gjer den jobben, utgreiier dette nærare og kjem tilbake til Stortinget på ein eigna måte. Vi meiner det same om advokatar som driv eigedomsmekling. Etter dagens lov har meklarar høve til å driva eigenhandel, dvs. sal og utleige av eigen eigedom gjennom eige føretak. Sjølv om omfanget av eigenhandel er lite i dag, meiner Forbrukarrådet at det ikkje er nødvendig å tillata slik eigenhandel. Arbeidarpartiet meiner at ein slik praksis kan vera ein trussel mot eigedomsmeklarbransjen sitt renommé. Vi ser heller ikkje dei store praktiske problema ved at ein får eit slikt forbod. Kombinert med dispensasjonsadgang vil dette òg vera eit bidrag for å sikra tilliten til eigedomsmeklarane. Det siste punktet eg vil kommentera, er dette med utanrettslege tvisteløysingar. Vi meiner at det er mykje som kan gjerast utan at ein lagar lover for det. Difor er det viktig at ein ser på om ikkje dei moglegheitene som ein har i dag, er tilfredsstillande. Eg skal ikkje motseia saksordføraren i mykje av det han har sagt, men Arbeidarpartiet sitt poeng har vore at dersom dette er eit stort problem, dersom ein ikkje får det til, ber vi om at departementet gjer jobben – vi har tillit til at det kan dei gjera på ein utmerkt måte – og kjem tilbake dersom det trengst lovendringar. Men vi synest ikkje at lovvegen er nødvendig å gå i denne omgang.