Espen Granberg Johnsen (Arbeiderpartiet), 2007-10-23:
Mediemarknaden er i sterk endring. I løpet av få år har vi sett ein revolusjon i både distribusjon av ulike media, samansmelting av det vi tidlegare oppfatta som ulike delar av mediekvardagen, eit langt større spekter av tenester å velje mellom for forbrukarane, og kanskje òg ei form for demokratisering, i den forstand at det er lettare for stadig fleire å uttrykkje seg på ulike medieplattformer. Når det digitale bakkenettet no etter kvart blir tilgjengeleg over heile landet, blir dette styrkt ytterlegare. I interpellasjonen er representanten Lånke særleg oppteken av Telenor sin posisjon i mediemarknaden og faren han ser for misbruk av mediemakt. Eg er einig med Lånke i at vi skal unngå misbruk av mediemakt, og at vi treng lovar og reguleringar som hindrar det. Men eg deler ikkje Lånke sin innfallsvinkel at dette berre dreiar seg om Telenor sin posisjon i marknaden. For det første meiner eg at vi bør avgrense oss til å diskutere den delen av Telenor som då i tilfelle har med media å gjere. For det andre oppfattar eg rett og slett Telenor først og fremst som ein distributør, sjølv om dei òg har betydelege eigarinteresser på innhaldssida. Når ein diskuterer mediemakt, må ein derfor diskutere dette prinsipielt ut frå objektive kriterium, ikkje ut frå ein aktør sin posisjon spesielt. Mediemakt handlar for meg særleg om to forhold – moglegheita for å påverke eller bestemme det redaksjonelle innhaldet og moglegheita til å bestemme kva slags fjernsynskanalar som skal formidlast. Samanlikna med svært mange andre europeiske land meiner eg at vi i Noreg er godt stilt, i den forstand at vi har reell og sterk konkurranse om distribusjon av fjernsyn på ulike plattformer. Det meiner eg er bra. Slik eg ser det, er det sterk – ja kanskje stadig sterkare – konkurranse innanfor alle plattformene for tv-distribusjon med unnatak av det digitale bakkenettet, der det er NRK, TV 2 og Telenor som i fellesskap er eigarar, og dei einaste som ville ta på seg jobben med å byggje nettet ut. Innanfor kabel-, parabol- og breibandsfjernsyn er det på alle plattformene sterk konkurranse. Det er viktig, fordi vi som forbrukarar ikkje kan velje fritt mellom dei ulike plattformene. Mange stader er det ikkje mogleg å velje kabel, andre stader er det ikkje mogleg å sjå breibandsfjernsyn. Det at det er konkurranse innanfor alle desse plattformene, meiner eg derfor er eit gode. Når det gjeld Telenor sin posisjon innanfor dei ulike plattformene, føreset eg at konkurranselovgjevinga og Konkurransetilsynet handterer Telenor på lik linje med alle andre aktørar, og at dei har same vilkår. Fleire av dei tema som representanten Lånke har teke opp i sin interpellasjon, er også behandla av ESA, etter klagesaka mot Telenor frå MTG/Viasat. Så langt eg kan sjå, er ESA sin konklusjon at Telenor ikkje har nokon dominerande posisjon når det gjeld distribusjon i kringkastingsmarknaden ut frå det regelverket vi har i dag. Liknande vurderingar frå ulike tilsyn har konkludert med det same. I allmennkringkastarmeldinga seier Regjeringa at det er nødvendig med ein gjennomgang av medieeigarskapslova, bl.a. fordi ho i dag ikkje regulerer elektroniske medium, som nettaviser og web-tv, og ho regulerer ikkje vertikal integrasjon. Det er nødvendig. Ikkje minst er nettet i dag den viktigaste nyheitskjelda for mange grupper, og ho kjem til å bli viktigare og viktigare i åra som kjem. Det er i dag fleire aktørar, ikkje berre Telenor, som har eigarinteresser i fleire ledd for digital kringkasting. Ikkje minst er Telenor sin sterke konkurrent innanfor satellittdistribusjon, MTG/Viasat, ein av desse. Om vi skulle komme i ein situasjon der ein aktør gjer nytte av sin portvaktsfunksjon til å favorisere eige innhald, kan vi oppleve ei avgrensing i forhold til det som er føremålet med medieeigarskapsloven, konkurranseloven eller ekomloven. Derfor er det fornuftig det som departementet og statsråden no legg opp til, å få ein gjennomgang av medieeigarskapsloven for eventuelt å regulere vertikal integrasjon på ein betre måte enn det dagens lovverk gjev moglegheit for. Eg meiner det er ein klok strategi for å forhindre at eventuelt auka integrasjon skal føre til svekt konkurranse eller andre konkurransemessige problemstillingar. Det er eit problem dersom sterk grad av vertikal integrasjon verkar for oss som forbrukarar på ein slik måte at vi kan risikere at valfridomen blir mindre, at mangfaldet blir borte. Som tv-sjåarar skal vi kunne ta for gitt at det vi ser, på dei kanalane vi har, skal vere mest mogleg objektivt framstilt og formidla, slik at vi ikkje skal vere nøydde til å sjekke bakover i kjeda for innhald og distribusjon når vi vel kva vi vil sjå på fjernsyn, og kven som skal levere den tenesta til oss. Derfor kan det vere nødvendig med ei sterkare regulering enn det vi har i dag, for å forhindre sterk vertikal integrasjon. No vil det gjelde for alle aktørane i marknaden. Det å splitte opp Telenor, slik eg opplever at representanten Lånke har teke til orde for, meiner eg ikkje er ein god strategi. Eg trur vi har mykje å tene på å ha ein norskeigd medieaktør, med base og hovudverksemd i Noreg. Det vil truleg svekkje konkurransen innanfor dei ulike distribusjonsplattformene, det kan svekkje den teknologiske utviklinga innanfor bransjen, og det kan svekkje det som i dag er eit sterkt norsk selskap med base i Noreg, om det skulle splittast opp. Eg trur heller ikkje det er eit godt grep for å løyse dei utfordringane som representanten Lånke tek opp i sin interpellasjon.