Sveinung Rotevatn (Venstre), 2016-03-10:
Det er grunn til å takke forslagsstillaren for eit godt representantforslag, som dannar utgangspunktet for ein viktig debatt. Venstre deler Miljøpartiet Dei Grøne sitt engasjement for å styrkje dyrevelferda og meiner det er beklageleg at fleirtalet i denne salen ikkje ønskjer å gå lenger enn det dei gjer i denne saka. Det er store helse- og dyrevelferdsmessige utfordringar med kyllingrasen Ross 308. I denne samanhengen vil eg gjerne vise til kritikken som Rådet for dyreetikk har kome med, der det er peikt på at kyllingen sin enorme appetitt og tilvekst – som sjølvsagt, isolert sett, er ein fordel for den som driv i næringa – fører til at mange av kyllingane får beinproblem og sirkulasjonsproblem. Utviklinga av skjelett og seneapparat, hjarte og blodkar klarer rett og slett ikkje å halde tritt med auken i muskelmassen. I Ross 308 er arveanlegget endra slik at dyret sine mentale og fysiske funksjonar er negativt påverka. Dette gjer at dyret sitt spelerom for naturleg åtferd blir kraftig redusert. Ein kan stille spørsmål ved om dette er i tråd med dyrevelferdslova sine krav til at det ikkje skal avlast fram dyr med genetisk disposisjon for helselidingar eller dårleg funksjon, altså dyret sin evne til normal rørsle og åtferd. Det er difor Venstre sitt syn at kyllingrasen Ross 308 bør fasast ut over tid. Dette er sjølvsagt ikkje noko som ein kan eller bør gjere over natta, men kyllingnæringa bør stimulerast til gradvis å gå over til å bruke rasar som gjev noko lågare intensitet og produksjon, men betre dyrevelferd. AgriAnalyse har gjort ei utgreiing om kostnadene ved t.d. å gå over frå Ross 308 til Rowan 308, ein hybridrase som gjev betre dyrevelferd, og den kostnadsauken er anslått til å vere 5 pst. Det er sjølvsagt ikkje ubetydeleg for ein næringsdrivande, men det er likevel langt frå uoverstigeleg. For å illustrere: Ein slik kostnad direkte på forbrukaren vil føre til ein prisauke på to kroner for ein heil grilla kylling. Så legg eg merke til at Venstre og regjeringa i merknads form blir kritiserte for auken i konsesjonsgrensene for kyllingproduksjon som vart gjennomført på vår vakt. Den kritikken synest svært malplassert. Sjølv om vi har gjort det mogleg for kyllingbønder å drive større, ja faktisk å kunne vere kyllingbønder på heiltid, blir ikkje dyretettleiken auka ved forskriftsendringa. Tvert imot vart grensene stramma inn for dei bøndene som ikkje kan vise til god dyrevelferd, og det vart strengare krav om veterinærbesøk, noko som samla sett gjorde at også eksempelvis Dyrevernalliansen var positive til den endringa som vart gjord. Å la bønder drive på heiltid er ikkje negativt for dyrevelferda, snarare tvert imot. Krava til standardtettleik i norske kyllinghus er i tråd med det Vitskapskomiteen for mattryggleik tilrår at han skal vere, men å få til noko lågare tettleik bør likevel vere eit mål, og ikkje minst bør det vere eit mål at ein sikrar betre miljøvinst i kyllinghusa, men om ein slik miljøvinst skal ha noko føremål, er ein faktisk avhengig av å drive med ein kyllingrase som er i stand til å dra nytte av den miljøvinsten, og ikkje ein kyllingrase som på grunn av avl har problem med å få utløp for sine naturlege behov. Avslutningsvis: Venstre vart kritisert av representanten Pollestad i hans førre innlegg og også i komitéinnstillinga for at vi visstnok skaper uføreseielegheit for norsk kyllingproduksjon. Eg er einig i at dersom ein ønskjer at ingenting skal skje i norsk landbruk, er nok det mest føreseielege å stemme på Senterpartiet. Men stemmer ein på Venstre, får ein akkurat det som står i partiprogrammet vårt: eit parti som stiller strenge krav til dyrevelferd, og som heiar fram dei bøndene som har god dyrevelferd, ved å la dei drive større og jobbe heiltid i næringa si. Til sist vil eg ta opp dei forslaga i innstillinga som Venstre står bak, og eg vil varsle at vi subsidiært kjem til å støtte forslag nr. 1, frå Arbeidarpartiet, som eg oppfattar er så godt som identisk med vårt forslag nr. 3.