Erling Sande (Senterpartiet), 2012-01-19:
Interpellanten tek opp eit tema og ein konfliktakse som ikkje er ukjent for denne salen. Havbruksnæringa er ei stor og viktig næring for landet vårt, og samtidig set ho, til liks med mange andre næringar, eit fotavtrykk på miljøet. Vårt ansvar som politikarar i denne salen, og elles, er å finne dei rette verkemidla, den rette balansen, for å sikre at denne næringa kan utvikle seg innafor berekraftige rammer. Til det treng vi kunnskap. Vi treng den erfaringsbaserte kunnskapen, og vi treng forsking som kan vurderast og samanstillast, slik at vi kan ha eit best mogleg avgjerdsgrunnlag. Så skal vi forlange, sjølvsagt, at den kunnskapen blir kommunisert på ein ryddig måte. Samtidig er kunnskapen avgjerande viktig for oss, og vi kan vektleggje han ulikt i denne salen ut frå ulike politiske ståstader, men vi kan ikkje nekte for at han eksisterer. Då er det ryddig å gå inn og korrigere det som måtte vere av feil eller vrangførestellingar, eller presisere kunnskap opp mot annan kunnskap som vi har. Forvaltinga og dei statlege etatane sitt ansvar er å svare på bestillingar frå politiske styresmakter, drive kontroll på oppdrag av politiske styresmakter og gjere det med den best tilgjengelege kunnskapen. Det på eigen kjøl å framskaffe kunnskap og setje dagsorden er etter mitt syn i større grad opp til den frie forskinga, kunnskapsinstitusjonane våre, men det vil også vere kunnskap som i sin tur kjem forvaltinga og politiske styremakter til gode. Regjeringserklæringa slår fast at Noreg skal bli verdas fremste sjømatnasjon, og det skal leggjast til rette for vidare vekst i havbruksnæringa innafor berekraftige rammer. Det inneber at vi som nasjon skal liggje i front kunnskapsmessig på område som berekraftig ressursbruk, havmiljø, klima, produktutvikling og marknad. Havbruksnæringa har stor betydning langs heile kysten, men ho har også utfordringar knytt til t.d. lakselus og rømming. Derfor er det viktig at dei tiltaka som regjeringa har peika ut i sin strategi for havbruksnæringa, blir følgde opp. Vi er òg frå Senterpartiet si side opptekne av å understreke den store verdiskapinga som denne næringa bidreg med til landet. Vi snakkar om ein verdi i 2010 på heile 33,4 mrd. kr – 10 pst. av eksporten frå Fastlands-Noreg og 20 000 arbeidsplassar rundt om i landet vårt. Det er utvilsamt ei viktig næring. Så har ein òg frå regjeringa si side vore tydeleg på kva vilkår som blir sette for vekst i oppdrettsnæringa. Desse er at lusenivået t.d. må vere innafor dei grensene som myndigheitene aksepterer, at resistensutviklinga må vere under kontroll, og at dei tiltaka som elles er sette i verk for å redusere problema, må ha effekt. Det må gå an å ta til vitande og endåtil gje ros for den innsatsen som har vore gjord i næringa for nettopp å redusere desse problema, men samtidig vere tydeleg på at dei krava og forventningane som eksisterer til næringa, står fast, anten det gjeld resistent lakselus eller rømming. Senterpartiet er oppteke av å vidareutvikle både sjømatnæringa og lakseturistnæringa. Det er ei kjend sak at desse to næringane blir sette opp mot kvarandre. Vi trur at dialog, samarbeid og tydelege krav frå styresmaktene er den rette vegen å gå. Vi må anerkjenne det ansvaret vi har for å ta vare på villaksen. Det er eit internasjonalt ansvar som vi er forplikta på. Det ligg òg stor verdiskaping i den næringa. Samtidig må vi kunne leggje til rette for den dialogen og den måten å forvalte på som gjer at desse to næringane kan ha ein god sameksistens. Då ligg kunnskap og erfaring i botnen om ein skal nå gode politiske avgjerder.