Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2004-12-14:
Viss ein skulle innhenta råd om ein strategi for å hindra integrering og inkludering av flest mogleg av dei innvandrarane som nyleg er komne hit, trur eg det er sju råd som ville peika seg ut. For det fyrste: Så tvil om bakgrunnen for at den enkelte innvandrar eller flyktning er kommen til Noreg, ved å sortera veldig nøye grunnlaget for at dei kom. Fekk dei asyl? Fekk dei opphald her fordi dei hadde trong for vern, eller fekk dei opphald på humanitært grunnlag? For det andre: Ver spesielt oppmerksam på kvinnene. Viss ein integrerer dei, kan ein jo risikera at heile familien blir integrert. For det tredje: Fjern for all del integreringstilskottet for fleire. Då vil ein sikra at kommunane ikkje satsar så hardt på integrering. For det fjerde: Reverser det vellukka busetjingsopplegget som har vore for einslege flyktningar, og som KS og departementet saman har kunngjort at dei er svært nøgde med. Det må stoppast med ein gong. Det kan jo føra til at fleire blir integrerte og inkluderte. For det femte: Set for all del kravet om underhald så høgt at det er vanskeleg både å delta i eit introduksjonsprogram og å spara seg opp pengar for å få familien til Noreg. For det sjette: Lytt for all del ikkje til kommunane. Ha heilt døve øyre for at innstrammingar på ulike felt kan føra til mindre satsing frå kommunane si side. Og, som om ikkje det var nok, eit sjuande punkt: Sørg for at framtida deira blir uviss. Kom med nokre reglar det eine året som blir reverserte det andre året. Eg finn i samband med det grunn til å minna om at grunnlaget for familiesameining blei fjerna i 1997, men innført igjen i 2003. Det er lurt med slik uvisse, for det skaper usikkerheit i kommunane om kva dei skal satsa på. Eg tek med eit åttande punkt: Hald for all del løyvingane låge til organisasjonar som arbeider lokalt med integrering og inkludering. Ein kunne tru at det var slike råd Regjeringa no hadde lytta til, når ho på den eine sida legg fram ei eiga melding om deltaking og inkludering som skal bli behandla i Stortinget etter jul, og, på den andre sida, i budsjettet for 2005, kjem med dei innstrammingane som ligg i Ot.prp. nr. 2. Eg har lyst til å seia på vegner av Senterpartiet: Det var mest så vi ikkje trudde det vi las. Kommunalministeren og representantar frå Regjeringa er jamleg ute og seier at dei skal styrkja moglegheitene for å bli integrert i kommunane. Dei skal auka fokuseringa på likebehandling. Dei skal auka fokuseringa på kvinnene sin situasjon. Det blir sagt at dei skal styrkja integreringstilskottet. Samtidig tek dei det vekk for nokre grupper. Dei er nøgde med at dei har busett fleire einslege. Dei seier at dei har god dialog med kommunane. Og så er heile denne proposisjonen eit einaste langt bevis på det motsette. Senterpartiet tek avstand frå dei forslaga som er fremma her. Vi trur dei vil føra til uvisse for kommunane når det gjeld busetjing. Vi trur det vil føra til at færre blir busette, og vi trur at færre vil bli inkluderte og integrerte. Heilt til slutt, når det gjeld krav om underhald: Eg skulle lika å sjå dei som klarer både å delta i eit program og å tena så mykje at dei klarer å oppfylla dei krava som er sette til underhald for å få sine pårørande til Noreg. Det kan sjå ut som dei bevisst er sette slik for å hindra at dei som kjem på humanitært grunnlag, òg får familien sin til Noreg.