Oddbjørg Ausdal Starrfelt (Arbeiderpartiet), 2003-04-29:
Eg er glad for at me er samde om ein del, sjølv om eg nok tykkjer me er usamde om meir enn det statsråden no gjev inntrykk av. Det er altså ni fleirtal mot Regjeringa. På alle område er det fleirtal mot Regjeringa – under generelle kapittel og når det gjeld pris på nettilgang og reguleringa av denne. Når det gjeld talet på konsesjonar, har me ulikt syn på kor realistisk det er å tru at me får selt begge. Me går ikkje mot å prøva – slik som Senterpartiet gjer – men me trur det vil verta vanskeleg å få selt begge. Det er i alle fall viktig å få selt den eine og sjølvsagt få mest mogleg pengar for han. Me er usamde når det gjeld utbyggingsvilkåra. Der vert det eit vedtak der ein seier noko om samarbeidet om nett som ikkje løner seg. Me er usamde når det gjeld utlysings- og auksjonsrunden. Me vil ikkje ha ein minstepris. Det betyr, som eg sa i replikken min, ikkje at me ikkje vil ha mest mogleg pengar for dette, men at me ikkje vil binda oss så til dei gradar. Det kunne jo vera opp til statsrådens fantasi å vurdera om det er noko anna konsesjonærane kunne gjera i staden for å betala, f.eks. bidra til å byggja ut nett utanom der det eksplisitt er lønsamt for kvart einskilt selskap, i staden for å betala pengar for konsesjonen, eller som ein del av betalinga for konsesjonen. Me er usamde om tidspunktet for utlysing. Me i fleirtalet har hastverk, me vil ha gjort dette fort. Me er usamde når det gjeld om dei som får utsetjing med utbygging, altså NetCom og Telenor, skal betala for dette. Der vert det gjort eit vedtak som seier at det skal dei ikkje. Me er usamde om utviklinga av brukarutstyret og om aksessnettet. Eg undrar meg framleis på om det er sant når ein seier at ein er strålande nøgd. For om det er sant, kunne me kanskje ha snakka oss fram til semje om desse spørsmåla. Det hadde vore mykje betre for saka. Det hadde fyrst og fremst vore mykje betre for oss som brukarar av dei ulike tenestene, men det hadde òg vore mykje betre for bransjen å ha visst at dette hadde eit breitt fleirtal, og at det ikkje skifta med ulike fleirtal i dette huset. Me har ei utfordring framover, og det er å vera i fyrste rekkje når det gjeld elektronisk kommunikasjon generelt og mobiltelefoni spesielt. Representanten Heidi Sørensen sa noko viktig om dette. Eg er samd i det, og eg er samd i at det hastar å følgja med i denne galoppen. Her går det fort unna, og dett me av, er det ikkje så lett å ta igjen det toget lenger framme. Me har ei utfordring i å gje eit likeverdig tilbod over heile landet. Det gjeld elektronisk kommunikasjon generelt og mobiltelefoni spesielt. Me har ei utfordring i å samordna den offentlege innsatsen og stimulera dei private aktørane til å samarbeida om ulike typar nett, òg der det ikkje er mogleg å tena pengar på å byggja ut for kvart einskilt selskap. Sjølv om me har eit felles syn på at me skal ha ei marknadsstyring av dette, har me forskjellige vurderingar av om marknaden klarar å styra alt. Me trur ikkje at marknaden klarar å ordna opp i alt på nettsida. Me trur at me vil måtta koma tilbake med noko statleg medverknad, anten via selskapa eller ved å støtta direkte der me ser at me må gjera det. Når dei må gjera dette i Sverige, trur me faktisk at me må gjera det i Noreg òg. Me i Arbeidarpartiet har snakka med mange i denne prosessen. Eg trur me har snakka med alle aktørane, til dels mange gonger. Me har hatt dei på høyringar i komiteen, me har hatt møter med dei i fraksjonen, og me har hatt seminar i fraksjonen med 40 deltakarar, trur eg det var. Det kunne jo vera – og no er eg tilbake til prosessen – at noko av det me har kome fram til, hadde vore verdt å lytta til. Det kunne jo vera at me kunne ha nokre innspel det var verdt å lytta til i staden for å setja seg utanfor og gå ned med flagget til topps, som ikkje er ein posisjon verdig. Eg håpar det er siste gongen eg står på denne talarstolen og klagar over at me får fleirtal mot Regjeringa. Det gjer eg faktisk i dag òg. Eg håpar at me kan læra å jobba på ein betre måte, som kan bli til gode for dette landet på ein særleg krevjande sektor. Som eg sa i ein replikk: Det er denne sektoren som vil utfordra oss mest på om me skal ha eit land med likeverdige tilbod, med like moglegheiter i by og land, og for folk med ulik bakgrunn.