Petter Løvik (Høyre), 2003-12-18:
Eg er svært glad for at Regjeringa får tilslutning til alle hovudpunkt i den innstillinga som vi er inviterte til å vedta her i Stortinget i dag. Som dei to føregåande talarane har vore inne på, er det spesielt eitt område som har skapt diskusjon, som er ein svært prinsipiell og interessant diskusjon, nemleg korleis vi skal klare å få til betre drift, betre vedlikehald og få meir ut av dei pengane vi brukar til dette og til investeringar på jernbanenettet. Den diskusjonen har fleire sider, men eg trur at det vi gjer no i dag, vil bringe Jernbane-Noreg eit betydeleg steg framover. Regjeringa foreslo å omdanne BaneService, som tek seg av ein del av det tyngre vedlikehaldet, til eit statleg aksjeselskap og vurdere sal på sikt. Eg er svært glad for at vi får fleirtal for dette i dag. Men fleirtalet går også eit stykkje lenger. Fleirtalet vil ha vurdert heile produksjonen i Jernbaneverket, altså både drift, vedlikehald og investeringar, for å sjå på om det kan vere mogleg å få til å omdanne også større delar av dette, med eitt siktemål: å få eit betre jernbanenett i Noreg. Det er målsetjinga som fleirtalet er heilt einige om. Kvifor er ein så oppteken av dette, spør ein del av motstandarane. Vi behøver ikkje å gå så veldig langt tilbake i denne stortingsperioden for å finne ut litt om kva vi tenkjer, og kva vi kan oppnå. Det var same diskusjonen då vi omorganiserte Vegvesenet, og då vi skilde ut produksjonsavdelinga i eit Mesta AS. Det var same diskusjonen om liberaliseringa og konkurransepolitikken på flysektoren, altså der vi prøvde å skape meir konkurranse. På luftfartssektoren har dette gitt oss betre tilbod og lågare prisar. Òg på vegsektoren begynner vi no å sjå resultat. Vi får meir drift og vedlikehald, og vi får meir igjen for dei pengane vi brukar på investeringar på bakgrunn av den strukturrevolusjonen, den samferdslerevolusjonen, som fleirtalet i Stortinget har kjempa igjennom, mot venstresida sine stemmer. Ordføraren for saka var inne på eit svært vesentleg moment, det som gjeld tryggleiken. Det er heilt klart – og eg er nøydd til å seie det, sjølv om det er sjølvsagt – at vi aldri vil setje tryggleiken ut på anbod. Vi vil aldri setje ansvaret ut på anbod. Ansvaret blir liggjande i staten, i Jernbaneverket. Men arbeidet, dei som skal jobbe med ein del av desse tinga, det kan gjerne bli sett ut. Så spør òg saksordføraren litt retorisk om vi skal gjere dei same feila som andre land som har konkurranseutsett dette. Det er litt vanskeleg å forstå heilt kva saksordføraren meiner, for han veit like godt som eg at statistikken frå dei landa som har konkurranseutsett, viser at når det gjeld tryggleiken, kjem dei landa faktisk betre ut enn Noreg dersom vi ser dette over nokre år. Det er ingen samanheng mellom organisering, privatisering, konkurranseutsetjing og tryggleik. Det er det organet som sit med ansvaret, i Noreg Jernbaneverket ved hjelp av Tilsynet, som har ansvaret for tryggleiken. Så det argumentet held i alle fall ikkje. Eg trur at det steget vi tek no i dag – og som eg håpar Regjeringa vil følgje opp forholdsvis raskt, BaneService i alle fall frå 1. juli neste år – på same måten som på dei andre samferdslesektorane, vil gi oss det som fleirtalet håpar på, nemleg betydeleg meir igjen for pengane: ein tryggare og betre jernbane, med betre drift og betre vedlikehald, og eit betre linenett, som NSB, deira konkurrentar og godstoga i framtida kan kjøre på.