Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2012-11-27:
Med eit statsbudsjett der overskotet vil ende opp på i underkant av 400 mrd. kr, er vi heldig stilte i forhold til andre som slit kraftig. Det skal vi være glade for. Samstundes er Framstegspartiet minst like glad for at venstresida i norsk politikk ikkje får gjennomslag for ønsket sitt om å redusere petroleumsaktiviteten på norsk sokkel. Det ville vere å redusere vår økonomiske evne til velferd. Likevel er det behov for endringar – som å redusere formuesskatten. Kvifor er det behov for det? Jau, først og fremst fordi det trengst ein vekstfremjande skattereduksjon, ikkje ein veksthindrande skatt på arbeidande kapital, arbeidsplassar, verktøy, maskinar og utstyr. Ein hotelleigar betaler same skatten for ei tom seng som nabohotellet betaler for ei som er utleigd, og dei aller fleste forstår at det er meiningslaust og lite framtidsretta. Motstanden mot å redusere skatt på arbeidande kapital blir avvist fordi det vil redusere velferda, blir det hevda. Då må det vere legitimt å spørje kvifor inntektsreduksjonen frå skatt skulle resultere i færre varme hender, eller forringe dagens sjukehustilbod, mens reduksjonen i oljeaktiviteten ikkje skulle gjere det. Men Framstegspartiet gjennomskodar motviljen. Manglande vilje til skattereduksjon har nær samanheng med overproduksjon av byråkratiske hinder når det gjeld både regelverket og det aukande talet på dei som skal forvalte eit meir og meir knuande nettverk av lover, reglar og forbod. No nærmar vi oss her i landet at kvar tredje i arbeidsstyrken er offentleg tilsett, i motsetning til eksempelvis Tyskland, der denne delen er under ein av ti. Framstegspartiet ser at dette ikkje er berekraftig, og at det må snuast då det er eit faktum at norske departement og direktorat veks tre gonger fortare enn resten av staten. Ein skal rapportere, kontrollere og registrere utan at det blir meir velferd av det. Det forunderlege er at når temaet skattereduksjon kjem opp, er det velferda og omsorgssektoren som blir redusert. Vi høyrer aldri at det blir færre byråkratar. Framstegspartiet forstår kvar regjeringas sympati og lojalitet ligg: ikkje hos dei pleietrengande og sjuke, men hos byråkratiet. Dei blir det som sagt stadig fleire av. Dette har Framstegspartiet teke konsekvensen av, ikkje fordi vi har noko imot den enkelte tilsette, men fordi vi ynskjer ein stat som sørvar folk – ikkje omvendt. Så nokre ord om Statnetts brukarråd og brukarrepresentasjonen i styret: Dei største brukarane av sentralnettet har hittil vore representerte i Statnetts brukarråd og har hatt ein representant i Statnetts styre, men i budsjettet for 2013 foreslår regjeringa å avvikle brukarrådet og fjerne brukarrepresentasjonen i styret. Dette er mildt sagt uklokt. Statnett skal det kommande tiåret investere store beløp i sentralnettet, og kostnadene skal finansierast av brukarane. Då er det meiningslaust å fjerne brukarrepresentasjonen i Statsnetts organ og dermed gjere Statnett til ein meir lukka organisasjon overfor brukarane. Statnett som monopolist må i staden vere ekstra open og inkluderande om status og aktivitetsnivå. Samtidig er det òg viktig at styret til Statnett er samansett med ein kompetanse som sikrar effektivitet og kontroll. Brukarrådet og styrerepresentasjonen har gitt innsyn i Statnetts avgjerder og moglegheiter til å påverke desse. Verdien av dette er konfliktdempande og fører til meir demokrati, meir openheit. Var ikkje det ei uttalt målsetjing for relativt kort tid sidan? Til slutt nokre ord om energinasjonen Noreg, som ikkje har bruk for ei energimelding, jamfør statsråd Ola Borten Moe. I går fekk vi lagt fram ein rapport frå Oslofjordfondet, Institutt for energiteknikk, Høgskolen i Telemark og fylkeskommunen om thorium. Konklusjonen er følgjande: Energiinnhaldet i thoriumressursane på Fensfeltet er truleg minst 10 gonger, om mogleg 100 gonger energimengda i all olje og gass på norsk sokkel, inkludert utvunne, kjende og rekna med uoppdaga ressursar. Likevel vel denne regjeringa å halde seg totalt likegyldig til denne moglegheita, men satsar heller ressursane på kjøp av verdas fremste handlegater i London eller Paris. Kva slags handlekraft er dette, når vi veit at verda vil auke sitt energibehov med 100 pst. fram mot 2050? Atter ein gong ser vi eksempel på at denne regjeringa lukkar auga for dei moglegheitene som ligg nettopp i thorium, og berre administrerer fram mot 2013. Men då treng dei avløysing. Omgrepet «stødig styring» har for Arbeidarpartiet for alltid tapt si kraft.