Jørgen Holte (Senterpartiet), 1999-03-25:
I finansinnstillinga for 1999 fremma fleirtalet i finanskomiteen, alle utanom medlemene frå Arbeidarpartiet og Sosialistisk Venstreparti, forslag om å be Regjeringa legge fram ei vurdering av situasjonen i verftsindustrien. I St.prp. nr. 35 har Regjeringa alt den 5. februar oversendt Stortinget ei slik vurdering og fremma forslag om å auke satsane for byggetilskot til skipsbyggingsindustrien. Ordretilgangen til verfta har variert mykje det siste tiåret – frå 2,3 milliardar kr i 1992 til 20 milliardar kr i 1997. Den store inngangen av kontraktar mot slutten av 1997 hadde kan hende si årsak i budsjettforslaget frå både regjeringa Jagland og seinare sentrumsregjeringa om å redusere tilskotsprosenten til 7 og 3,5 pst. frå 1. januar 1998. Mykje tyder på at aktiviteten ved verfta blir mindre i 1999. Det vil difor vere rett av fleire omsyn å auke tilskotsprosenten slik Regjeringa gjer framlegg om, slik at norske verft no vil ha dei same vilkår som verft i andre land. Verftsindustrien er ein del av eit maritimt miljø. Det har gitt grunnlag for sysselsetting og økonomisk verdiskaping, spesielt i kystnære område. Det maritime miljøet er tufta på næringsutvikling med basis i frakt og sjøtransport, leiting og utvinning av olje og gass, og ikkje minst gjennom fiske og fangst. Det er etablert gode utdanningsmiljø både på vidaregåande og høgare nivå, i tillegg til forsking og utviklingsarbeid både regionalt og ved universiteta og dei statlege høgskulane. Det maritime miljøet har på fleire område hatt ei positiv og god utvikling, og det har vore eit monaleg kunnskaps- og kompetanselyft i desse næringane. Utviklinga av nye og avanserte produkt på fleire område har opna for nye marknader både nasjonalt og internasjonalt. Bak bedriftene i desse næringane står det mange idérike personar og aktive eigarar. Sett frå Senterpartiet si side er det viktig å legge til rette for fleire slike i eit framtidig næringsliv. Vil ein det, må ein føre ein politikk som støttar opp om ein slik bedriftskultur. Eg er svært glad for at Arbeidarpartiet etter kvart har fått eit meir positivt syn på verftsstøtta. For oss som har vore opptekne av gode rammevilkår for dei maritime næringane generelt, må eg innrømme at det ikkje alltid har vore like lett å få den same forståing hjå Arbeidarpartiet i regjeringsposisjon. Når det gjeld verftsstøtta, har det tydeleg skjedd ei endring til det meir positive dei siste åra. Den maritime sektor utgjer eit mangfald av verksemder og fleire aktive eigarar. Skal desse spele den rolla vi forventar, då kan ein ikkje årvisst, som einskilde parti gjer, fremme forslag om endring av delingsmodellen til det verre for desse bedriftene, heller ikkje stadig framstille desse bedriftene sin arbeidande kapital i bygg og produksjonsutstyr som objekt for uavgrensa skatteevne. Sentrumspartia har i Stortinget gjennom to budsjettrundar arbeidd for stabile vilkår for bedrifter med aktive eigarar, og hindra forslag som totalt sett ville forverra rammevilkåra hjå slike bedrifter. Dei maritime næringane har såleis alltid frå vår side vore prioriterte, difor har vi sett mykje inn på å føre vidare t.d. refusjonsordninga for sjøfolk, kontraheringstilskot til fiskeflåten og den spesielle regelen i skattelova når det gjeld rederinæringa. Slik ynskjer vi å sjå ting i samanheng. Difor er eg godt nøgd med den innstillinga som er avgitt i denne saka som vi drøftar i dag, som støttar opp om næringsministeren sitt forslag om auka verftsstøtte, og om Regjeringa sin samla næringspolitikk.