Jon Lilletun (Kristelig Folkeparti), 2001-05-08:
Takk for det. Noreg har ansvaret for nokre av verdas største og mest produktive kyst- og havområde, seier fiskeriministeren i starten av utgreiinga si. Dette er sjølvsagt rett og gjev Noreg enorme moglegheiter, men òg store forpliktingar. Vi er som nasjon heilt avhengige av internasjonal tillit i forhold til korleis vi forvaltar desse havområda. Derfor er avsløringa av eit omfattande juks i fiskerinæringa så alvorleg for oss og så nødvendig å rydde opp i. Eg vil gje ros til fiskeriministeren både for ein brei gjennomgang av situasjonen og for breidda og innhaldet i dei tiltaka han har sett og vil setje i verk. Korleis kan ein slik situasjon oppstå? Det er nok mange svar på det. Eg vil likevel seie meg einig med ministeren i det han sa i slutten av utgreiinga si, at haldningar og etikk er noko av det viktigaste vi kan fokusere på for å snu den negative utviklinga. Ja, eg vil faktisk gå eit steg lenger enn fiskeriministeren. Eg vil stryke «kanskje» i forhold til det viktigaste ved tiltaka, og seie at det er det aller viktigaste. Bodordet om at du skal ikkje stele, er toppaktuelt her. Dette er ei form for tjuveri frå fellesskapet, ei form for skattesnyteri, og til liks med anna skattesnyteri går dette også ut over dei andre som ikkje deltek i tjuveriet. Dette kan faktisk få så fatale konsekvensar at det utryddar ein bestand i sin heilskap, med dei konsekvensar det har for våre etterkommarar, nasjonalt og internasjonalt. Enkelte grunnar til at ein tek seg til rette, kan vere forståelege, men ikkje akseptable. Vi må ha eit regelverk som fiskaren både kan forstå meininga med og klokskapen i. Derfor vil eg gje ros til den dialogen som har vorte gjennomført, der aktørane har fått lov til å kome med forslag og ein har hatt møte for å diskutere dette. Eg er tilhengjar av enkle, tydelege reglar, men dei skal òg praktiserast, slik som ministeren har lagt opp til. Eit anna forhold som mange i næringa irriterer seg over, og forståeleg nok gjer det, er forvaltinga av sel og kval, og den internasjonale debatten rundt dette. Når ein ser kor stort talet på desse dyreslaga er, og kor stort kvantum fisk dei tek, er det ikkje tvil om at det vil følast urimeleg for ein fiskar å få sterke avgrensingar, mens ein ikkje i tilstrekkeleg grad beskattar desse dyreartane. Difor er det òg viktig at vi erkjenner det og har ei berekraftig forvalting i forhold til det. Kristeleg Folkeparti vil gje si tilslutning til tiltaka som er sette i verk, og vil òg gje si tilslutning til å gå vidare med den dialogen med næringa som har vore, og likeins til dei tiltaka som det er annonsert i utgreiinga at ein vil setje inn, bl.a. ei styrkt bemanning. Vi er budde på å stø løyvingsforslag i forhold til det, både i revidert nasjonalbudsjett og i statsbudsjettet. Alle ein snakkar med langs kysten, kan fortelje om svekt kontroll, og då er ei forklaring opplagt EØS. Utan at vi hadde hatt det landingskontrollsettet, ville vi heller ikkje kunne levert. Difor er det nødvendig. Men samstundes er det klart at når kontrollen er fråverande, vil det òg vere meir freistande med juks. Difor vil vi gje vår tilslutning til dette. Men eg vil seie at det er òg nødvendig at ein så langt råd er, ser på omorganiseringsmoglegheiter, der ein flyttar folk frå kontora ut til aktiv verksemd i forhold til fiskefeltet og landingsstaden. Så alt i alt: Det er stor tilslutning til utgreiinga og tiltaka.