Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2002-06-20:
Det er omsynet til ei omfattande sakliste som gjer at komiteen har funne det nødvendig å bidra med berre eit hovudinnlegg i denne saka. Eg finn grunn til å seia det i innleiinga, for det er ikkje tvil om at i Dokument nr. 8:132 tek Kystpartiet opp eit svært viktig spørsmål, nemleg den forskjellen i kostnader som vi har i dag i transportnæringa i dei nordlegaste fylka samanlikna med i Sverige og Finland. Komiteen er einig i at transportkostnader og avstandsulemper er ein svært stor utgiftspost for næringslivet i distrikta, og dei nordlegaste fylka har heilt spesielle utfordringar både når det gjeld avstandskostnader og klimatiske forhold. Dette gjeld både for produsentbedrifter og for transportnæringa. Så finn komiteen det nødvendig å visa til dagens ordning med differensiert arbeidsgjevaravgift, som er godkjent av ESA fram til 31. desember 2003, og som er godkjent som ei indirekte transportstøtte. Av mange blir denne differensierte arbeidsgjevaravgifta rekna som det viktigaste distriktspolitiske verkemidlet. Men ordninga vart altså akseptert av ESA fordi Noreg kunne dokumentera at næringslivet har transportmeirkostnader som overstig fordelane med nedsett arbeidsgjevaravgift. Vi er no kjende med at Regjeringa har til vurdering korleis dei skal møta ESA sine vidare krav på dette området. Vi finn det då nødvendig å understreka frå heile komiteen: Differensiert arbeidsgjevaravgift er eit svært viktig nærings- og distriktspolitisk verkemiddel, og det er heilt avgjerande for næringslivet og busetjinga at Regjeringa prioriterer ein solid innsats for at denne ordninga kan haldast ved lag òg etter 2003. Dette er tidlegare understreka ved behandlinga av eit eige Dokument nr. 8-forslag, Dokument nr. 8:32 for 2000–2001, i Stortinget. Denne differensierte arbeidsgjevaravgifta medverkar til å sikre rammevilkåra både for produksjonsbedrifter, transportbedrifter og anna verksemd. I sum ser komiteen det som eit betre verkemiddel overfor næringslivet å behalda ei slik ordning framfor ei transportstøtteordning. Difor er det eit fleirtal i komiteen som meiner at Regjeringa bør føreta ein grundig gjennomgang av rammevilkåra for næringslivet i distrikta, under dette også transportbedriftene. Dei som står bak det, er Arbeidarpartiet, Framstegspartiet, Sosialistisk Venstreparti og Senterpartiet. Vi meiner at det må vera ein viktig del av Regjeringa si førebuing til arbeidet for å behalda den differensierte arbeidsgjevaravgifta òg etter 2003. Vi legg heller ikkje skjul på at den reduserte satsinga, som Regjeringa har motteke atskillege reaksjonar på i budsjettet for 2002, òg gjer ein slik gjennomgang nødvendig. Så finn Arbeidarpartiet og SV det nødvendig å fremja eit eige mindretalsforslag, der dei ber om ein gjennomgang av praktiseringa av den regionale transportstøtta, og under dette òg å vurdera om den bør vera statleg. Det er i tråd med merknader som desse to partia hadde i Budsjett-innst. S. nr. 5. Høgre og Kristeleg Folkeparti viser til Effektutvalet, som ser på effekten av dei ulike verkemidla i distrikts- og regionalpolitikken, og ynskjer i denne fasen ikkje å leggja spesielle føringar på bruken av bestemte ordningar retta mot transportnæringa. I sum trur eg no eg har gjort greie for dei ulike partia sine standpunkt. Innstillinga er at Stortinget ber Regjeringa føreta ein grundig gjennomgang av rammevilkåra for næringslivet i distrikta, under dette òg av transportbedriftene.