Jon Georg Dale (Fremskrittspartiet), 2016-12-08:
La meg starte litt der representanten Knag Fylkesnes slutta. Når representanten Knag Fylkesnes seier at vi treng mat som er rein, og høg dyrevelferd i norsk jordbruk, og at vi difor treng meir økologisk drift, meiner eg at ein driv risikosport, ved å snakke ned verdien av konvensjonelt jordbruk i Noreg. Det vil eg åtvare Stortinget imot. For eit av dei fremste konkurransefortrinna til norsk jordbruk er at vi faktisk produserer maten vår med svært høg dyrevelferd – med betre dyrevelferd enn dei fleste konkurrerande landa rundt oss – og maten vår er produsert med betydeleg lågare medisinbruk og med betydeleg lågare del av sprøytemiddel og anna, også i konvensjonelt jordbruk. Difor meiner eg at ein står i fare for å lage eit inntrykk av den konvensjonelle matproduksjonen som ikkje er reelt, når ein tydeleg seier at ein treng økologisk drift for å ha rein mat og høg dyrevelferd. Det gjer vi ikkje. Men Stortinget har fastsett eit mål om 15 pst. økologisk produksjon og jordbruksareal innan 2020. Det er eit svært krevjande mål å nå, og vekslande regjeringar har jo fått kritikk for at ein ikkje har hatt stor nok framdrift samanlikna med det målet som Stortinget allereie har sett. Det er nok på tide å ta inn over seg at vi er eit stykke unna å nå det målet innan 2020. Eg trur det er svært sannsynleg at vi ikkje klarer det, nesten uavhengig av kor mykje innsats ein legg i potten. Det handlar om at omleggingstida til økologisk produksjon er såpass lang at det å faktisk få produksjonen og areala i balanse innan 2020 framstår som ekstremt krevjande. Det er grunnen til at eg har varsla komiteen om at eg vil ta opp desse problemstillingane i den komande jordbruksmeldinga som kan ventast svært nært i tid. Samtidig er det slik at det er positive utviklingstrekk i økologisk jordbruk. Det er heilt rett at etterspørselen har auka med nesten 22 pst. frå første halvår 2015 til første halvår 2016, men likevel er berre 1,6 pst. av den totale omsetninga i daglegvarehandelen økologisk. Det viser den største konflikten vi eigentleg har i diskusjonen om økologisk og konvensjonelt jordbruk, at trass i at vi ligg eit godt stykke unna å nå dei måla som Stortinget har fastsett, har vi fortsatt betydeleg større produksjon av enkelte varer enn vi har omsetning av dei same varene. Både i kjøttproduksjonen og i mjølkeproduksjonen er altså omfanget av økologisk produsert kjøtt og mjølk betydeleg større enn det som vert omsett i daglegvarehandelen. Det gjer at vi er i ein situasjon der vi produserer varer som forbrukarane ikkje i stor nok grad etterspør. Det gjer at representanten Pollestad har eit poeng når han belyser målkonfliktane mellom økologisk og konvensjonelt jordbruk. Det betyr ikkje at det ikkje kviler eit ansvar på denne regjeringa for å prøve å nå dei måla som Stortinget har fastsett. Det har også eg lagt til grunn for det arbeidet vi har gjort i denne regjeringsperioden, og det er ei styrkt satsing på økologisk gjennom f.eks. årets jordbruksavtale. Samtidig er det definitivt slik at ein av grunnane til at vi ikkje har større etterspørsel etter økologiske varer, trur eg handlar om at det er høg tillit til den norske konvensjonelle produksjonen. For meg som er oppvaksen på eit sauebruk, og som har sett norske lam gå i beite frå dei var fødde og fjorten dagar gamle til dei vart henta ned igjen frå fjellet og sende på slakteriet – så veit vi at avstanden mellom konvensjonelt jordbruk og økologisk jordbruk i Noreg framstår som mindre for mange forbrukarar enn han gjer i omliggjande land, som har ein betydeleg meir industrialisert konvensjonell produksjon enn vi har tradisjon for i dette landet. Det gjer at dersom vi faktisk skal lykkast med å auke jordbruksproduksjonen av økologiske varer over tid, så treng vi at forbrukarane faktisk etterspør desse varene i større grad enn dei gjer i dag. Det er samtidig slik at det er store moglegheiter både for konvensjonell produksjon og for økologisk produksjon, men den beste måten vi kan oppnå det på, er bevisste forbrukarar som tek valet og handlar desse varene. Norsk jordbruk har vist evne og vilje til marknadsretting. Det er i hovudsak det som har vore utfordringa til den økologiske produksjonen: Varene er ikkje i tilstrekkeleg grad etterspurde.