Magne Rommetveit (Arbeiderpartiet), 2012-03-29:
Det er viktige poeng representanten Gullvåg tek opp i denne interpellasjonen, og eg synest òg at statsråden har gjeve ei grundig utgreiing rundt emnet. Debatten her i dag er viktig også for oss i transportkomiteen som no framover skal arbeida med revisjonen av Nasjonal transportplan. Trafikkauken på vegane våre har vore formidabel dei siste tiåra. Det er rett som interpellanten peikar på, at også talet på eldre sjåførar har vore – og er – sterkt aukande, samstundes med at levealderen aukar år for år, og at det stadig vert fleire eldre eldre som også køyrer bil. Statens vegvesen har gjennomført eit prosjekt om høgrisikogrupper i vegtrafikken, og saman med kategoriar som unge bilførarar, motorsyklistar, rusmiddelmisbrukarar og innvandrarar med ikkje-vestleg bakgrunn har altså eldre bilførarar vore ei av gruppene dette prosjektet har konsentrert seg om. Grunngjevinga for å definera eldre som ei høgrisikogruppe i dette prosjektet var m.a. at ulukkesstatistikkane syner at eldre trafikantar i like stor grad som unge bilførarar er utløysande part i dei ulukkene dei er innblanda i. Når det er sagt, er det også viktig å påpeika at eldre er som andre folk, dei er forskjellige. Og sjølv om eldre som gruppe er meir ulukkesutsette i trafikken enn dei som ikkje er eldre, er det svært mange av våre eldre bilførarar som også er av våre beste og mest røynde bilførarar. Derfor meiner eg fokuset og eventuelle tiltak meir må vera retta mot bilførarar med risikoåtferd enn mot alder. Lang røynsle gjev i utgangspunktet betre sjåførar, men det er heller ikkje noko ein kan løyna at aldring også inneber svekking av sansar og reaksjonsevne, som også er svært viktig for trygg trafikkåtferd. Det må då vera viktig, både for sjåførar og for medtrafikantar, at dei av dei eldre som har risikoåtferd i trafikken, vert avdekte før det skjer alvorlege uhell, og at tiltak kan setjast inn. Det er slett ikkje alltid at ein eldre bilførar, som kanskje har køyrt feilfritt i 50 år, sjølv er den som først ser at køyringa er farefull for seg sjølv og for andre. Då kan det også vera svært belastande når nære familiemedlemar er dei som føreslår sanksjonar mot bilkøyring. I ein del tilfelle må, etter mitt syn, fastlegane vera meir opptekne av denne sida ved helsekontroll av eldre, og i ein del tilfelle burde dei nok ha vore tøffare i å nekta vidare bilkøyring. Det må vera rett at aldring også inneber at ein oppdaterer seg på køyreferdigheiter og sikrar seg teknisk oppdatert utstyr som gjer trafikken tryggare både for seg sjølv og for andre. Sjølv er eg vel ikkje akkurat eldre, men dei fleste vil vel kunna karakterisera meg som halvgammal. Eg synest sjølv at eg er ein nokså perfekt sjåfør, og eg har òg vore av den meininga at eg har vore ein nærast perfekt fritidsbåtskipper etter mange år og fleire båtar, heilt til eg melde meg på og begynte på båtførarprøvekurs her på huset. Først då forstod eg kor mykje eg ikkje hadde fått med meg tidlegare. Eg kjem til å vera meir påpasseleg, særleg på dei tryggleiksmessige delane av sjølivet når eg no i desse dagar startar på ein ny båtsesong. Ut frå dette synest eg at kurset «Bilførar 65+» må vera eit svært godt tiltak. Sjølv om det er mange eldre bilførarar som har gjennomført dette kurset, skulle eg gjerne sett at alle som kjem i den alderen, går gjennom denne oppfriskinga.