Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2014-05-27:
SV kjem til å stemme mot å oppheve boklova her i dag. Vi meiner at å innføre ei boklov var eit viktig skritt framover for norsk kulturpolitikk, og noko som kunne gjeve det nødvendige rammeverket for litteraturpolitikken i åra som kjem. Mange av dei store europeiske kulturnasjonane, Tyskland og Frankrike blant dei, har boklover som rammeverk for deira litteraturpolitikk. Noreg hadde vore tent med å ha det same i dei krevjande åra vi går inn i på dette området. Når eit område er svært viktig, er det svært ofte slik at vi òg vel å ha ei lov som ramme for politikken rundt det. Litteraturpolitikken er grunnleggjande viktig for eitkvart land. Det fortel mykje om kven vi er, og er blant det som skal sikre at vi tek vare på befolkningas moglegheiter til å lese og få tilgang til litteratur, men òg til å byggje opp minnet vårt, den felles kulturarven vår. Boklov og det å ha ein god litteraturpolitikk er òg viktig for å sikre ein brei litteratur i Noreg. Det var tilløp til debatt om smal og brei litteratur her tidlegare. Det er snodige omgrep, men eg trur i alle fall det er viktig å vere einige om at sjølv ikkje dei forfattarane som sel aller mest i dag, vart fødde som «breie forfattarar». Herbjørg Wassmo, Per Petterson og Lars Saabye Christensen vart ikkje fødde som superseljande forfattarar – dei vart det. Dei begynte som dei fleste forfattarar, som selde såkalla smal litteratur, som ikkje selde så godt. Det å ha ein litteraturpolitikk som sikrar at ein kan få gjeve ut mange titlar – òg av forfattarar ein ikkje veit om vert superstjerner, er ei god investering i at nokre vert superstjerner og når ut til mange. Den politikken kan vi godt sikre gjennom ei boklov. Så vil eg seie at eg likevel er svært glad for at vi no har fått ein avtale som eg i grove trekk synest er svært god. Vi har vidareført eit system som vi har levd godt med i Noreg i mange år – eg synest ikkje vi skal underkommunisere det. Eg har lese at statsråden er godt fornøgd med den avtalen som er inngått, og legg opp til at han skal vidareførast i noverande form. Så får vi sjå korleis det går med ESA-saka. Eg må likevel knyte nokre kommentarar til dei ulike partia sine innretningar, for eg spurde representanten Thomsen om kva han meinte var saliggjerande. Då synest eg han som representant for Framstegspartiet burde ha svara at han ikkje vart så veldig salig av avtalen, for hans syn er sjølvsagt, som Framstegspartiet sitt syn, at vi burde ha fri pris – ein fri marknad. Eg synest at representantane frå Kristeleg Folkeparti og Venstre burde reflektere bitte litt over kvifor Høgre og Framstegspartiet føretrekkjer ein avtale framfor ei lov. Det trur eg representanten Bekkevold var inne på sjølv: fordi det er lettare å gjere noko med han raskare. Det er klart at dersom ein eigentleg ønskjer å ha fripris på bøker, er det betre å ha ein avtale som ein har moglegheit til å avskaffe lettare, enn ei lov som det er ein tyngre prosess å gjere noko med – ikkje fordi avtalen i seg sjølv er mindre detaljert eller meir dynamisk, nei, tvert imot, lova ville ha vore meir overordna og meir ei rammelov, men fordi det er raskare å endre. Derfor er mitt viktigaste bodskap til Kristeleg Folkeparti og Venstre – to parti som hevdar å vere kulturparti, som er opptekne av at vi skal ha ein litteraturpolitikk som ikkje baserer seg på fri pris, og som står for mange av dei same prinsippa som SV og andre parti på venstresida gjer – å tenkje seg nøye om, om det eigentleg er klokt det ein gjer her i dag. Spesielt trur eg det kan vere behov for det dersom dette skulle vise seg å verte ei vanskeleg ESA-sak. No ser eg elles at dei partia har forlate salen, så dei får tenkje rundt tv-skjermane på kontora sine. Dersom vi ikkje skulle få godkjent avtalen i ESA, kan det fortare enn vi anar vere ei reell problemstilling som ein må ta stilling til. Det er i dag synd at boklova vi hadde ein kort periode, ikkje vert ståande. Det var moro så lenge det varte, men ho kjem til å kome tilbake på eit seinare tidspunkt. Det vert fort så lenge som til etter valet i 2017. Det får vi i så fall leve med.