Jorunn Ringstad (Senterpartiet), 2001-05-03:
Senterpartiet har vore med i fleirtalet som fleire gonger har uttala seg positivt om prinsippa for vegprising, og det er jo rett at Stortinget har diskutert prinsippa for vegprising fleire gonger før. For Senterpartiet er eit viktig argument for å gå inn for vegprising at det er eit tiltak som skal vere trafikkregulerande, og at vegprising berre er aktuelt der det kan vere eit verkemiddel for å redusere køproblema og for å betre dei lokale miljøforholda. Vegprising vil difor vere med på å kunne avhjelpe kødanning i rushtida ved å medverke til å fordele trafikken og få fleire til å nytte kollektiv transport. Vegprising vil ut frå kriteria kunne vere aktuelt i dei store byane, og det vil difor ikkje kunne bli slike prosjekt utover det ganske land. Men eg ser òg at vegprising ikkje kan oppfattast som positivt for alle. Dei som av ulike grunnar er avhengige av å bruke eigen bil til fastsette tider, vil med vegprisingssystemet kunne få høgare utgifter enn i dag og høgare utgifter enn dei som kan bruke kollektiv transport eller reise utanom rushtida. Ut frå det eg har sagt, ligg det òg at eit godt kollektivtilbod er viktig som alternativ til bruk av eigen bil. Samtidig skal vi ikkje sjå bort frå at dei som er avhengige av å bruke eigen bil, kan sleppe køproblem dersom vegprisinga blir effektiv, og dermed kan dei kome raskare fram. Med mindre kødanning kan òg ulukkestalet påverkast i positiv retning. Det er grunn til å merke seg at det i lovforslaget er slått fast at vegprising berre skal innførast der dei kommunar og fylkeskommunar det gjeld, gir si tilslutning til gjennomføringa. Samtidig er vi samde i at ein kommune ikkje skal kunne blokkere eit slikt tiltak dersom dei andre kommunane i området det gjeld, ynskjer eit slikt tiltak. Viktig er det òg å ta med at det skal innhentast samtykke frå Stortinget i kvart enkelt tilfelle, og at lokale styresmakter skal ha innverknad på prisnivået og takstopplegget. Prisnivå og takstopplegg skal ein ta stilling til i kvart enkelt tilfelle. Når kvar enkelt ordning skal revurderast etter maksimalt ti år, er det òg ei sikring for vurdering av eventuelle negative sider. Bruk av nettomidlane som kjem inn ved vegprising, er eit viktig moment. Midlane skal brukast til transportformål i området som er omfatta av vegprisinga. Transportformål skal ikkje berre vere vegbygging, som vi ofte tenkjer på når det gjeld bompengar, men f.eks. også kollektivtransport, trafikktryggingstiltak og miljøtiltak. Sjølv om vi i Senterpartiet ser ulempene enkelte vil få ved innføring av vegprising, vurderer vi fordelane med vegprising slik at dette tiltaket må ein kunne bruke der vilkåra er til stades, og der det er ynske om det. I Senterpartiet ser vi altså både fordelar og ulemper, og slik vil det ofte vere med mange tiltak. Primært ynskjer vi vel alle at det skal vere rikeleg med statlege midlar, slik at vi kunne sleppe å ta i bruk bompengar og vegprising. Eg har lyst til å streke under at når vi i Senterpartiet no går inn for det lovverket vi handsamar i dag – noko som opnar for at ein kan ta vegprising i bruk – vil det innebere, sett frå vår side, at vi kan få ein del slike prosjekt. Men vi vedtar jo ikkje konkrete prosjekt her i dag – det er ei opning i lovverket. Dei konkrete prosjekta må ein kome tilbake til seinare.