Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2015-11-24:
La meg fyrst seia det same frå Framstegspartiet si side som Høgre sa: Me stemmer imot I og II, med den same grunngjevinga som representanten Frank J. Jenssen gjorde greie for på vegner av Høgre. Eg vart likevel litt uroleg då representanten Karin Andersen gjorde eit nummer ut av at ho var forundra over at Venstre ikkje støttar forslaget, mens ho derimot ikkje var forundra over at Framstegspartiet ikkje støttar det. Eg tolkar det som at det heng igjen eit inntrykk av at Framstegspartiet ikkje synest det er viktig med ungdomsråd, og det gjev meg ei anledning til, frå denne talarstolen, å understreka at me synest det er veldig viktig med ungdomsråd, men det er ikkje sånn at alt som me i denne salen synest er viktig, skal me lovfesta og påby kommunane i Noreg å ha. Me meiner at me skal visa tillit til lokaldemokratiet. Det er heilt riktig som Frank J. Jenssen sa, at me kan ikkje i debatt etter debatt gje inntrykk av at me som sit i denne salen, er så mykje klokare enn dei som sit i dei nyvalde kommunestyra – 428 i talet pluss 19 fylkeskommunar – til å gjera dei vurderingane av kva som er best lokalt. Eg har stor tillit til at kommunane finn fram til gode løysingar. Når 80 pst. av kommunane og 90 pst. av fylkeskommunane i Noreg har ungdomsråd som fungerer, viser det at kommunane faktisk evnar å ha gode medverknadsorgan sjølve, utan at me treng å påby det frå denne salen. Vidare har eg stor sans for at den nye kommunelova, som me har diskutert litt tidlegare i dag òg, kanskje kan ha lovføresegner og nokre felles retningslinjer for ungdomsråd – dersom ein vel å ha det – noko som regjeringa har varsla at ho jobbar med. Eg trur det er vegen å gå, at ein hentar ut den beste praksisen og kjem med nokre gode råd gjennom ein rettleiar, eller at ein på annan måte lagar retningslinjer, sånn at kommunane kan adoptera dei gode erfaringane som finnest. Eg kjente meg veldig godt igjen i det representanten Håheim sa om sitt engasjement i Nord-Aurdal og det å koma inn i ungdommens kommunestyre. Sjølv hadde eg gleda av å vera ordførar i ein kommune i mange år og tok naturleg nok det å møta ungdommens kommunestyre på det største alvor, så viss eg ikkje var til stades der, måtte eg ha ein veldig god grunn, for det handlar om å ta ungdommen på alvor, og å vera til stades på deira arena. Eg har liten sans for dei kommunane som seier at dei har eit ungdomsråd, og har ein sekretær som sit saman med ungdomsrådet, og så blir det med det. Viss ikkje den øvste folkevalde og administrative leiinga engasjerer seg personleg i ungdomsråd og ungdommens kommunestyre, får ein ikkje til den gode samhandlinga mellom kommunestyret og ungdommens kommunestyre. Så det er usedvanleg viktig at ein viser eit personleg engasjement der, både ved å forklara saker og ved å lytta og få innspel. Eg trur òg – det var i alle fall mitt inntrykk – at den viktigaste verdien faktisk er å læra flest mogleg ungdom om demokrati og kanskje tenna ein liten gnist i dei ved at dei ser at det er mogleg for dei å gjera ein forskjell i sitt lokalsamfunn frå deira plass i ungdommens kommunestyre, til seinare kanskje å bli medlem i det ordinære kommunestyret. Ein godt bevart hemmelegheit som eg kan dela med dykk, er at ein av mine største gleder som lokalpolitikar var å sjå at ein som begynte i ungdommens kommunestyre, stilte til val og vart vald inn i det ordinære kommunestyret. Då ser me at det å læra om demokratiet og få lov å sjå at det fungerer i praksis, er ein av dei viktigaste tinga med å ha ungdomsråd og ungdommens kommunestyre i kommunane. Vidare er det òg veldig viktig at ein er til stades og kan formidla vidare kva ungdommens kommunestyre har meint om ein sak, for me veit at ungdom ikkje er så glade i å skriva vedtak og forholda seg til lokaldemokratiet på den måten. Dei ønskjer å ha direkte kontakt og munnleg kunne seia kva dei meiner. Det er òg viktig at ungdommen får litt informasjon om korleis saksgangen er, og det handlar om at rådmann og ordførar må vera til stades og forklara dei når det er lurt å koma med innspel og når det er for seint å koma med innspel når prosessane er køyrde. Dette veit kommunane best sjølve korleis dei skal organisera. Eg trur nøkkelen ligg i at me må leggja til rette for at ungdom kan ta del i demokratiet gjennom at skulane forpliktar seg til å leggja til rette for det. Eg trur nøkkelen er at det må skje på dagtid, for då treff ein nøkkelpersonane i kommunen, samtidig som det er lett å få deltaking frå ungdommane. Men dette vil me koma tilbake til. Viss eg tenkjer tilbake på då eg sat som ordførar, trur eg faktisk at det gjorde sterkare inntrykk på meg å sjå at ungdommen engasjerte seg, enn at det kom eit lovvedtak frå Stortinget. Det å sjå at ungdommane banka på døra, ville noko og hadde eit glødande engasjement tel meir for ein ordførar og eit kommunestyre enn eit lovvedtak frå denne salen. Difor trur eg det framleis skal få vera sånn at det er ungdommens engasjement som er viktigast.