Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2014-05-27:
Eg vil starte med å takke interpellanten for å reise ein viktig interpellasjon, og eg delar mykje av det som interpellanten hadde med i hovudinnlegget sitt. Fleire gode og grundige handlingsplanar med både tiltak og ansvar for oppfylging, slik Bekkevold etterlyser, blei sette i verk av den førre regjeringa. Vald i nære relasjonar var òg veldig høgt prioritert av den førre regjeringa, og eg har store forventningar til den nye regjeringa og statsråd Horne på dette feltet. I mai 2013 behandla Stortinget den fyrste stortingsmeldinga nokon gong om vald i nære relasjonar, og rett før den raud-grøne regjeringa gjekk av, kom det ein ny handlingsplan mot vald i nære relasjonar, som òg er veldig viktig, og som må fylgjast opp. Eg er også einig med statsråden i at den barnestrategien som blei lagd fram, var god. Den arbeider me mykje med, òg i samarbeid med regjeringspartia, og det er veldig viktig for oss at han blir fylgd opp. Men for Arbeiderpartiets del kan me godt vere med på ein eigen handlingsplan, men det er òg veldig viktig å fylgje opp det som me allereie har. Så må me ha eit godt grunnlag å lage tiltak på. Ein er nøydd til å ha eit godt innhald, basert på treffsikre tiltak, slik at me hjelper ungane og brukar pengane på rett plass. Arbeidarpartiet meiner òg at den planlagde omfangsundersøkinga, som regjeringa kutta midlane til, burde ha vore sett i gong. Me føreslår dette i vårt representantforslag om styrking av barnehusa, som me skal behandle her den 10. juni. For å kunne setje i verk dei rette og beste tiltaka – både førebyggjande og akutt og behandlande – for barn og unge som er utsette for vald og overgrep, veit me at me treng meir kunnskap. Eg har gjenteke dette fleire gonger i debattar i Stortinget det siste året, og eg meiner dette er sentralt òg for å kunne lage ein god plan, som Bekkevold etterlyser. Dessverre blei desse pengane fjerna av regjeringa og deira samarbeidspartnarar. Gjennom å prioritere ned meir kunnskap på dette området, risikerer me at det blir sett i verk tiltak mot valdsutsette barn som ikkje er treffsikre nok, og når me veit kor viktig det er med betre og breiare forsking på dette området, er det beklageleg at midlane blei kutta. Eg har berre lyst til å minne om i denne debatten i dag, at det var eit samla storting som for eitt år sidan bad om meir kunnskap og betre statistikk for valdsutsette barn, og det var ein samla justiskomité. Eg håpar at me nå som Arbeidarpartiet fremjar dette forslaget på nytt i barnehus-forslaget, kjem til å få støtte for det i Stortinget. Så er det veldig viktig å nemne barnehusa i debatten, slik både interpellanten og statsråden gjer. Der er det òg no forslag i Stortinget frå Arbeidarpartiet om å gjere bruken av barnehusa obligatorisk for alle barn som er under 18 år, styrkje kapasiteten og ikkje minst greie ut moglegheita for å få fleire legar med sosialpediatrisk kompetanse. Dette veit me er viktig, og dette håpar me òg på å få brei tilslutning til i Stortinget. Eg skal til Bergen i morgon og besøke barnehuset der. Eg har besøkt fleire barnehus i landet til no. Dei gjer ein utruleg viktig jobb og har ein kompetanse og eit tilbod som alle barn under 18 år i dette landet må få tilgang til. Til slutt vil eg snakke litt om lokale handlingsplanar. Eg er veldig oppteken av at me får alle kommunar i dette landet til å etablere gode lokale handlingsplanar. Eg trur veldig på at ved å bevisstgjere lokalpolitikarane på det ansvaret som ligg i kommunane, vil me kunne førebyggje mykje betre. Når det gjeld det som Bekkevold tek opp om den tverrsektorielle innsatsen, så er dette òg kjempeviktig lokalt. Eg har lyst til å vise til Bekkevolds eigen kommune, Skien, som har etablert gode lokale handlingsplanar mot vald i nære relasjonar. Det får sektorane til å samarbeide på tiltakssida. Den evaluerer og gjer opp status for å førebyggje betre for alle ungane i Skien kommune. Og dette veit me er viktig, for eg har møtt nokon ordførarar – eg skal ikkje si kven – som ikkje trur at det er eit stort problem med vald i nære relasjonar i deira kommune. Det er i beste fall kanskje ein litt naiv tilnærming. Eg trur me veit betre i dag, og eg har lyst til å nemne det i debatten i dag, at dette er noko eg håpar at regjeringa vil fortsetje å snakke om. Førre regjering, og nåverande regjering, har utarbeidd veldig gode nasjonale veiledarar for kommunane, som bør brukast. Det er i kommunane folk bur og ungane er, og gjennom samarbeid mellom barnehage, skule, helsevesen, politi osv. kan ein gjere mykje meir på dette området.