Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2008-06-11:
Forslagsstillarane meiner at datalagringsdirektivet reiser så viktige, uavklarte forhold om personvern og fridomsinnskrenking at direktivet eller tilsvarande ikkje må implementerast i norsk rett utan at saka er lagd fram for Stortinget. Lat meg fyrst seie at eg er samd i at innhaldet i direktivet reiser viktige prinsipielle spørsmål som bør diskuterast grundig. Personvern er eit av dei. Eg kan forsikre forslagsstillarane om at dersom det skal innførast ei lagringsplikt for tilbydarar av elektronisk kommunikasjon i norsk rett, vil saka sjølvsagt verte lagd fram for Stortinget. Som det går fram av brevet Samferdsledepartementet har sendt komiteen, er det pr. i dag inga lovbestemt plikt til å lagre data framkomne ved bruk av elektronisk kommunikasjon. Tvert imot oppstiller ekomlova ei sletteplikt for trafikkdata som ikkje vert nytta til fakturerings- eller kommunikasjonsføremål. Ei eventuell implementering av EU sitt datalagringsdirektiv vil krevje endringar i ekomlova, og lovendringa vil måtte verte fremja i ein proposisjon til Stortinget på vanleg måte. Når det gjeld det sentrale spørsmål om datalagringsdirektivet skal innlemmast i norsk lov, har Regjeringa enno ikkje teke stilling til det, og det er fleire årsaker til dette. For det fyrste er det ikkje avklart om direktivet er EØS-relevant. Me må vurdere om det er slik at innhaldet i direktivet fell innanfor det saklege verkeområdet til EØS-avtalen eller ikkje. EU har vedteke direktivet med heimel i artikkel 95 og innanfor det indre marknadssamarbeidet, noko som indikerer at EU vil vurdere direktivet som EØS-relevant. Men Irland har fremja sak for EF-domstolen med påstand om at direktivet er heimla i feil artikkel. Hovudargumentet til Irland er at direktivet sitt hovudføremål er nedkjemping av alvorleg kriminalitet, og at det har lite med regulering av den indre marknaden å gjere. Dersom Irland skulle vinne fram, vil direktivet vere ugyldig. Mykje talar for at me i Noreg derfor bør vente med å ta endeleg stilling til EØS-relevansen til dom har falle. For det andre er heile problematikken i samband med innføring av ei lagringsplikt for data knytt til elektronisk kommunikasjon utfordrande. Det er fleire omsyn og delvis motstridande interesser som skal balanserast når ein skal vurdere ei lagringsplikt. I forhold til datalagringsdirektivet er det i hovudsak tre omsyn som må vurderast: For det fyrste er det omsynet til personvernet. Det andre omsynet er behovet justissektoren har for betre verktøy for å nedkjempe kriminalitet. Det tredje omsynet er konkurransen innanfor marknaden for elektronisk kommunikasjon. I samanheng med dette Dokument nr. 8-forslaget er det særleg personvernet som er vektlagt. Representantane frå Framstegspartiet viser til at det har vore og er stor debatt om direktivet i Noreg, og at debatten i hovudsak er knytt til personvernomsyn. Det er viktig for meg å understreke at det er ein debatt som eg og resten av Regjeringa ynskjer velkomen, for den debatten er viktig. Dersom me implementerer datalagringsdirektivet i norsk rett, vil det medføre at store mengder personleg informasjon om oss alle skal registrerast og lagrast over relativt lang tid. Dei aller fleste av oss er aldri i politiet sitt søkjelys, og eg ser heilt klart at innføringa av ei lagringsplikt, slik det her er snakk om, set personvernet under press. Sjølv om desse data skal lagrast under strenge vilkår for informasjonstryggleik, har eg stor forståing for skepsisen knytt til at ei større mengd data om kommunikasjonen vår skal lagrast og ikkje slettast etter at fakturering er utførd. Det er heilt klart at presset mot personvernet talar mot innføring av ei generell lagringsplikt. Politiet har på den andre sida gitt uttrykk for at elektroniske prov i mange tilfelle vil kunne vere avgjerande for oppklaringa av alvorleg kriminalitet. Dette behovet vil, dersom direktivet er EØS-relevant, måtte avvegast mot det trugsmålet ei eventuell lagring medfører for personvernet til den enkelte. Eg skal ikkje gå nærare inn på denne diskusjonen no, for Regjeringa skal om kort tid ta stilling til den vidare prosessen med datalagringsdirektivet. Eg vil berre avslutte med å understreke at me tek personvernet svært alvorleg i denne saka, slik som me gjer på andre område innanfor samferdslesektoren.