Eli Sollied Øveraas (Senterpartiet), 2005-06-06:
Revideringa av barnevernslova og sosialtenestelova har utgangspunkt i Stortinget si behandling av St.meld. nr. 40, Om barne- og ungdomsvernet, og Befring-utvalet sin NOU-rapport om barnevernet. Slik møter vi oss sjølve i døra på ein positiv måte, fordi ein del av forslaga kjem frå stortingsfleirtalet. Det var brei støtte i høyringsinstansane for departementet sitt forslag om innføring av internkontroll i tiltak etter barnevernslova. I motsetnad til Regjeringa vil Senterpartiet at også det statlege barnevernet skal omfattast av krav om internkontroll i tiltak etter barnevernslova. Riksrevisjonens avdekking av mange beklagelege forhold i barnevernet tilseier at vi må gjere vårt ytste for at tiltaka i barnevernet er gode, og dobbeltsikre det ved internkontroll. Det er store forskjellar når det gjeld verksemd etter barnevernslova i kommunar av ulik størrelse, og mange kommunar har allereie ulike system og nivå for internkontroll på dette området. Derfor meiner Senterpartiet at det kan vere behov for statleg støtte til omstilling og innføring av ein tilfredsstillande internkontroll. For å sikre at denne kontrollen kan gjennomførast på ein god måte, og at kontrollen ikkje skal gå ut over andre oppgåver i kommunane, fremmer Senterpartiet forslag om at det skal setjast av midlar til sjølve innføringa av kontrollen, som kommunane kan søkje om støtte til på individuelt grunnlag. Når regjeringspartia i merknadene sine viser til at departementet hevdar at det er sett av pengar til opplæring og rettleiing i innføringsperioden, for vidare å hevde at internkontroll ikkje kan sjåast på som ei ny oppgåve for kommunane, slår den eine utsegna den andre i hel. Eg er glad for at Regjeringa har følgt opp Befring-utvalet sitt forslag når det gjeld ansvaret for å følgje opp foreldra etter ei omsorgsovertaking. Det er utan unntak ei svært traumatisk hending både for foreldra og for barna. I ein del tilfelle skal også barna førast tilbake til foreldra sine. Både for foreldra si eiga skuld og for barna si skuld meiner eg det er viktig at også foreldra vert tekne vare på i denne vanskelege prosessen. Senterpartiet støttar derfor Regjeringa sitt forslag om ei presisering av det ansvaret som barnevernstenesta har for å følgje opp foreldra etter ei omsorgsovertaking. Men også her ser Senterpartiet behovet for å leggje til – slik også fleire av høyringsinstansane gir uttrykk for – at det er nødvendig å tilføre barnevernstenesta økonomiske ressursar. Senterpartiet er sjølvsagt samd i endringa av det alderdommelege omgrepet «mødrehjem» til «Senter for foreldre og barn». Det er eit betre namn, som betyr at det ikkje er berre mødrer som kan ha behov for hjelp som nybakte foreldre, men at det også kan vere einslege fedrar eller par som har dette behovet. Senterpartiet har vore oppteke av den uvissa som har vore rundt driftssituasjonen for mødreheimane, som bl.a. Aline barnevernsenter i Oslo. Vi har derfor foreslått ein gjennomgang av mødreheimane sitt formål og innhald. Vi ønskjer ei vurdering av behovet for regulering og tilsyn av tiltaka samt ei vurdering av driftstilhøva deira og den økonomiske situasjonen. Vi meiner at det er viktig at kvaliteten på dette tiltaket vert sikra på lik linje med barnevernsinstitusjonar. Senterpartiet har også sett at Aline barnevernsenter har hatt høg fagleg status på arbeidet sitt, og meiner at det er rett å vurdere om ein bør gi Aline barnevernsenter status som nasjonalt kompetansesenter med særleg kompetanse på rusmiddelmisbruk og foreldre/barn. Senterpartiet meiner det er svært uheldig at foreldre skal ha forsørgingsplikt for barna sine etter at barnet er plassert utanfor heimen etter barnevernsvedtak. Vi er særleg uroa for at det kan føre til motvilje mot frivillige tiltak i barnevernet sin regi, og til samarbeidsproblem også i forhold til foreldre der barna er under barnevernet si omsorg. Det kan føre til at barn som har behov for hjelpetiltak, ikkje får det, eller at det tek lenger tid før tiltaka vert sette inn, på grunn av økonomiske følgjer for foreldra. Vi meiner også det er urettferdig at foreldre som har barn som f.eks. får anoreksi eller som treng innlegging i psykiatrisk institusjon, ikkje skal krevjast for forsørgingsbidrag, men dersom du har eit barn med åtferdsproblem eller rusproblem som kjem i ein barnevernsinstitusjon, då skal foreldra måtte betale. Det er vanskeleg å sjå logikken i dette. Det kan synast som om det er ei fordekt form for eigendel. Eg er overraska over at Arbeidarpartiet og SV støttar dette. Til slutt vil eg ta opp forslaget frå Senterpartiet. Eg vil òg gi beskjed om at Senterpartiet stemmer imot § 9-2, om foreldra si underhaldsplikt.