Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2002-04-18:
Senterpartiet vil styrkja innsatsen for eit samfunn der trugslar, vald og kjønnslemlesting ikkje berre er forbode i lovverket, men òg uhøyrt i praksis. Dokument nr. 8:50 har gitt høve til å lytta til grupper og enkeltpersonar som sjølve har vore involverte, anten direkte eller på rådgivings- og behandlingssida. All honnør til dei jentene som med fare for seg sjølve har gitt samfunnet høve til ny innsikt. All honnør òg til dei mange som har sitt virke på krisesenter. Det er på høg tid at desse sentra får ei stabil og føreseieleg finansiering. Ei rekkje organisasjonar driv i dag førebyggjande arbeid, kulturelle møteplassar, sjølvhjelpsgrupper og primær medisinsk verksemd. Ut frå at søknadene om statlege midlar frå ulike organisasjonar er langt fleire enn det var rom for frå Regjeringa si side på årets budsjett, fremja Senterpartiet forslag om meir midlar. Eg synest debatten i dag understrekar at det er behov for at ikkje berre Senterpartiet og SV, men òg fleire andre, tar opp forslag om ei styrking for å sikra fleire organisasjonar moglegheit til det viktige arbeidet som mange av dei utfører. Helsestasjonane er viktige kontaktpunkt. Vi ynskjer å styrkja helsestasjonanes arbeid, både i forhold til det fyrste møtet med barn og foreldre, gjennom grunnskulen og òg i den vidaregåande skulen. Helsestasjonane må følgjast opp med midlar, givast moglegheiter til å styrkja sin kompetanse. Det er jo i dag slik at det faktisk er kommunar som ikkje følgjer opp med helsestasjonsverksemd overfor dei vidaregåande skulane. Dei er nøydde til å prioritera det ned fordi dei langt frå har midlar i forhold til dei oppgåvene som dei eigentleg skal utføra. Det undrar meg at det ikkje er fleire som vil forplikta staten endå sterkare i forhold til eit lovverk som òg tar i vare dei vidaregåande skulane. Men sjølvsagt: Midlar må òg stillast til disposisjon. Når det gjeld dei ulike fagfolka som her gjer ein svært verdifull innsats, er eg glad for at det er ei så brei støtte til ein gjennomgang av teieplikt og varslings- og aktivitetsplikt. Innsatsen på dette feltet handlar om haldningsskapande arbeid, det handlar om å praktisera og følgja opp det lovverket vi har i dag, og det handlar om nye tiltak. Når ei undersøking viser at fleire menn som er dømde for familievald, inngår såkalla serieekteskap, støttar vi fullt ut – og eg er glad for at det er brei semje om det – at UDI må utstyrast med fullmakter både til å åtvara kvinner som vurderer ekteskap med desse, og til å avslå ein søknad. Men det undrar oss at det ikkje er fleire som ser behovet for å sjå på 3-årsregelen i forhold til underhaldsplikt når eit ekteskap går over styr før 3 år er gått og kvinner står i fare for å bli sende ut av landet, kvinner som ikkje på nokon måte har moglegheit til sjølvstendig økonomi. Så nokre ord spesielt i forhold til integrering. Har vi mislykkast? Vi må iallfall forsterka innsatsen overfor einslege, mindreårige asylsøkjarar. Eg viser i så måte til eit forslag i sak 7. Dessutan må vi forsterka innsatsen overfor ungdomsmiljø, kvinner og overfor arbeidslivet. Eg vil utfordra statsråden til å gi ein status når det gjeld engasjement til statlege verksemder. Det er òg behov for å ta på alvor politiets signal om at vi må styrkja innsatsen, slik at politiet kan gjera arbeidet sitt på den førebyggjande sida, og slik at vi kan få raske reaksjonar og endringar i våpenlov og knivlov for å få redusert kriminelle handlingar og bruk av vald.