Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2017-05-29:
Denne stortingsmeldinga gjev oss ei moglegheit til å tenkja og debattera litt overordna distriktspolitikk, som – slik me alle har registrert – har fått større betyding i det offentlege ordskiftet den seinare tida enn tidlegare, noko som er veldig bra. Eg er sjølv frå distriktet og er veldig oppteken av distriktspolitikk, men kanskje med ein litt annan inngangsverdi enn det spesielt Senterpartiet, som har gjort distriktspolitikken til eit varemerke gjennom eksistensen sin, har for vane å ordleggja seg med. Eg synest distriktspolitikk handlar om å la distrikta få lov til å ta vare på eigne fortrinn. Me treng ikkje nokon overføringar eller at ein skal synast synd på distrikta frå Stortinget og Oslo si side. Det handlar i stor grad om å la distrikta ta vare på eigne moglegheiter og få lov å styra seg sjølve med minst mogleg innblanding frå storting, regjering, fylkesmann osv. Det er det distriktspolitikk handlar om for meg. Når eg spør ordførarane mine og andre ordførarar når me er på reise med komiteen kva dei treng frå Stortinget for å la distrikta blomstra og veksa, er det stort sett eitt svar me alltid får, og det er: pengar til veg. Det er ingen som ber om store satsingar på regionalavdelinga i fylkeskommunen – som hovudregel. Det dei ber om, er pengar til samferdsel og veg, og det har denne regjeringa verkeleg levert på. I Nasjonal transportplan, som no er lagd fram, ser ein rekordinvesteringar i vegnettet. Forfallet både i heile Noreg og i distrikta går ned. Ser me på fylkesvegnettet, er det eit stort etterslep igjen etter at dei raud-grøne gav fylkesvegnettet over til fylkeskommunane, men òg der har denne regjeringa satsa formidabelt. Over 1 mrd. kr går til nyinvesteringar og til å investera på fylkesvegnettet. Det er dette våre lokalpolitikarar etterspør, og her leverer me. Ei anna viktig distriktsatsing me har jobba med i desse fire åra, er ferjeavløysing. Viss det er noko øykommunar og øysamfunn verkeleg treng, er det forbindelse til fastlandet. Der har denne regjeringa saman med komiteen lagt på plass ei 40-årsordning for å erstatta ferje med bru eller tunnel, og det er 20 år betre enn det dei raud-grøne signaliserte at dei var interesserte i i si styringstid. Her er me dobbelt så gode på distriktspolitikk som dei me overtok etter. Ein annan viktig del av distriktspolitikken er å leggja til rette for at ein skal skapa verdiar i distrikta. Eg er oppteken av statlege arbeidsplassar, det er bra. Men det aller viktigaste er faktisk dei private arbeidsplassane. Det er dei ordførarane bør vera opptekne av å få til kommunane sine – ikkje kampen om å få statlege arbeidsplassar, men kampen om å leggja til rette for private arbeidsplassar. Der står me overfor ei interessant problemstilling: Det er parti som vil skjerpa skattekrava til desse som skaper arbeidsplassane. Ein vil ha meir i formuesskatt. Kva betyr det? Jo, at ein lar dei som driv og skaper arbeidsplassar i distrikta, få ei ulempe samanlikna med internasjonale konkurrentar. Eg har mykje meir lyst til å ha lokale eigarar som tenkjer på lokalsamfunnet og er patriotar for lokalsamfunnet sitt, enn at det er internasjonale eigarar som sit i utlandet og eig arbeidsplassane. Difor er skattepolitikken viktig, og difor blir det veldig viktig for distriktspolitikken om denne regjeringa, som set skattane ned, får fortsetja, eller om ein får ei ny regjering som skal setja dei opp med 20 mrd. kr eller endå meir. Me veit ikkje kva me får, men me veit at me no i alle fall har ei regjering som set skattane ned, og som anerkjenner at nokon faktisk må skapa private arbeidsplassar, for det er det distrikta verkeleg treng. Ein har òg i ordskiftet laga eit inntrykk av at ein sentraliserer veldig frå dette fleirtalet si side. Det er feil at det er meir sentralisering i dag enn det var før. Ser ein på grendeskulane som eit godt eksempel, viser statistikken at det kvar åttande dag under raud-grøn regjering vart lagt ned ein grendeskule i Noreg. Talet for denne regjeringstida er at me må over tretti dagar for kvar nedlegging av ein grendeskule. Det viser at sentralisering internt i ein kommune gjennom skulenedlegging har hatt eit heilt anna tempo under dei raud-grøne. Eg trur det faktisk kjem av at kommuneøkonomien no er styrkt, som gjer at lokalpolitikarane kan prioritera grendeskular på ein heilt annan måte enn dei kunne under dei åtte raud-grøne åra. Så distriktspolitikk handlar om å leggja forholda til rette fyrst og fremst for at distrikta skal få lov til å utnytta dei fantastiske naturressursane sine – om det er fiskeri, havbruk eller andre naturressursar, er opp til dei å bestemma. Det handlar veldig mykje om at me må leggja forholda til rette frå denne salen, både med skattepolitikk og med annan type politikk, så vil distrikta ha gode framtider i møte.