Jenny Klinge (Senterpartiet), 2012-02-07:
Temaet for denne interpellasjonen er vald i nære relasjonar. Interpellanten spør korleis ein kan hindre og førebyggje at kvinner, ungar og menn blir utsette for slik vald. Eg tykkjer det er utruleg bra at hovudfokuset nettopp er sett på det å førebyggje. Justisministeren gjorde godt greie for tiltaka som regjeringa allereie har sett i verk, og kva som kjem, så eg skal ikkje gjenta det her. Eg vil særleg ta for meg ei side ved det førebyggjande arbeidet. Det gjeld samarbeidet mellom lokale aktørar som ein nøkkelfaktor for å lukkast. Det handlar om eit sterkt og kompetent barnevern lokalt. Det handlar om barnehagar, skular, helsestasjonen og eit lokalt politi som gjennom godt samspel fangar opp problem og kan gjere noko med dei. Gode velferdstilbod og tilgjengelege helsetenester, særleg innafor psykiatrien, er vesentleg for å førebyggje at menneske utviklar seg til å bli valdsutøvarar. Vi veit vel alle saman at det at politiet kjenner folk, og at folk kjenner politiet, gjer at ein forhåpentlegvis lettare kan oppdage ting og ta tak i det. Har ein då fleire lokale aktørar som kjenner kvarandre, er det ein fordel for å kunne arbeide førebyggjande. Når ungane allereie har vorte valdsoffer, er det dessverre lett for at det går i arv, at ein anten blir valdsoffer eller valdsutøvar i eit forhold som vaksen. Såleis vil det å fange opp unge valdsoffer og gje dei ei god oppfølging vere å førebyggje for framtida. Ein kan i beste fall hindre at dei kjem i valdelege forhold som vaksne, og at det så vil gå vidare i nye generasjonar. Vi i Senterpartiet er opptekne av likeverdige og offentlege tilbod i heile landet. Det inneber at vi er opptekne av det eg nemnde: eit lokalt politi, eit nært barnevern og gode lokale tilbod på mange hald for å gjere det mogleg med eit godt samarbeid til beste for den enkelte innbyggjaren. Eg tykkjer det er bra at det blir lyfta fram i debatten at også menn er valdsoffer i nære relasjonar, og at unge brukar vald mot foreldre. Slik kunnskap er viktig for å kunne gjennomføre relevante, målretta tiltak på ein breiare front. Det er også verdt å merke seg at enkelte valdsutøvarar gjev uttrykk for at dei treng hjelp sjølve. Det å bere på sterk aggresjon og sinne er ikkje godt for den enkelte heller, og når utslaget er at ein slår og skader sine næraste, kan det vere skamfullt for vedkomande valdsutøvar, sjølvsagt uavhengig av kjønn. Vi har no sett eksempel på at det er gode kurs i fengsla, som sinnemeistringskurs, som kan bidra, samlivskurs likeins, kurs i det å kommunisere. Eg trur ikkje ein skal undervurdere kva nytte slikt kan ha for å førebyggje vald framover. Så er det dessverre enkelte som ikkje vil ha slik hjelp, og som slik hjelp ikkje bit på. Det gjeld psykopatar, som manglar empati, og som det på sett og vis ikkje er håp for. Då er det viktig at ein hindrar desse i å utøve vald med andre midlar. Det handlar igjen om at ein må oppdage det. Eg har ei ganske skrekkeleg historie om ein barnehage der barnehagepersonalet oppdaga seksuelle overgrep mot ei jente. Dei varsla barnevernet, men det kom aldri vidare til politiet. Dei prøvde fleire gonger, så eg trur det er svært viktig at kommunikasjonslinjene mellom de ulike aktørane er klåre og greie, slik at ein når fram til dei som skal få vete om det, slik at det er mogleg for politiet å gripe fatt i det. Dette er i alle fall noko eg håpar at vi kan sjå på vidare framover, slik at lokale aktørar er klar over på kva måte dei kan bidra best mogleg til at ein oppdagar og følgjer opp tilfelle av vald i nære relasjonar.