Geir Pollestad (Senterpartiet), 2021-06-16:
Representanten frå Høgre omtalte dette som ein litt trist dag. Eg tenkjer det kanskje òg er ein litt fin dag å diskutera landbrukspolitikk på, for ein ser opposisjonspartia, ein ser eit alternativ som ønskjer ei anna retning for landbrukspolitikken enn det dagens regjering med støtte frå Framstegspartiet står for. I det arbeidet skal Senterpartiet alltid vera i front. No har eg lyst til å kommentera at me har jo i dag hatt ein såkalla hare, som òg ville liggja i front, SV, og som har vore ute med nokre årstal. Først skulle inntektsgapet tettast i 2025, så skulle det tettast i 2030, og så skulle ein tilbake til 2025. Men eg vil rosa haren – han trengst, men eg trur at det beste me kan gjera, er å seia at 2030 er for seint, 2025 kanskje, men me må ha tala på plass først. Så må me ha ein offensiv plan for kva me ønskjer å oppnå, og så må me ha ein tidfesta plan og leggja det på plass. Det tenkjer eg er ei viktig oppgåve for ei ny regjering. I så måte er forslaget frå Senterpartiet det som både Arbeidarpartiet, Senterpartiet og SV treng i denne saka. Det er ein del utviklingstrekk i landbruket som ikkje er bra. Importen av mat aukar. Dei som sel maten, vert rikare og rikare. Distriktslandbruket vårt er pressa. Mange har mykje gjeld og låg inntekt, og me har ei regjering og eit fleirtal som ikkje er ærlege med tala, som ikkje er ærlege med beskrivinga av landbruket. Det er der litt av det bondeopprøret som me har sett denne våren, ligg, at ein kjenner seg ikkje igjen i den beskrivinga som vert gjeven. Eg vil rosa bondeopprøret, og når eg seier bondeopprøret, tenkjer eg på det private initiativet som nokon har teke, og som har samla mykje støtte. Men eg vil òg trekkja fram måten som faglaga, Norsk Bonde- og Småbrukarlag og Norges Bondelag, har handtert og følgt dette opp på. Det har gjeve mykje merksemd om kor viktig landbrukspolitikken er. Eg synest f.eks. at Høgres landbruksnettverk er flinke til å reisa rundt og flinke til å besøkja. Eg ser dei promoterer lokale initiativ, men eg synest ikkje dei er flinke nok til å få fram samanhengen mellom landbrukspolitikken og det ein ser i landbruket. Det er slik at ein får ikkje lokale spesialitetar, ein får ikkje eit landbruk i heile landet viss ein ikkje har ein landbrukspolitikk som ligg i botn. Kvifor skal me ha ein landbrukspolitikk? Jo, fordi det er viktig næringspolitikk. Det er grunnlaget for mykje verdiskaping i landet vårt. Det er ein sentral del av distriktspolitikken. Landbruket er hjørnesteinsnæringa i mange kommunar. Og ikkje minst – det er ein viktig del av beredskapen vår. Mat er like viktig som soldatar. Matvareberedskapen i Noreg er for svak. Til årets oppgjer og det som er kome no, kan ein seia at det må vera spesialsydd for å få Framstegspartiets støtte i Stortinget. Difor valde ein å ikkje leggja inn nokon av strukturtiltaka i tilbodet, slik at ein visste at ein kunne få støtte viss det vart eit brot. Senterpartiet meiner at Stortinget har eit sjølvstendig ansvar, og difor har me føreslått 1 mrd. kr i auka ramme, pluss at me i revidert budsjett har lagt inn 400 mill. kr til investeringar. Det vil gje grunnlaget for å tetta inntektsgapet med rundt 25 000 kr når me aukar ramma, og så kjem inntektsverknadene av investeringstilskotet. Det meiner eg er den beste politikken som vert fremja her i dag. Så handlar det om å få på plass den langsiktige planen. Korleis skal me greia å tetta inntektsgapet? Me må ha eit tidfesta mål. Om det skal vera fire–fem–seks år som ligg til grunn for det, må me ta bondeopprøret på alvor og seia: Først må me ha talgrunnlaget på plass, så må me leggja planen. Det er det Senterpartiet har tenkt å gjera. Det ville teke seg veldig bra ut viss Senterpartiets forslag nr. 66 fekk fleirtal. Med det tek eg opp forslaga som Senterpartiet står aleine om, og dei forslaga me har saman med SV.