Jenny Klinge (Senterpartiet), 2021-03-23:
Frølich var nok inne på eit anna tema no, det er ikkje snakk om nasjonalt register i dag, det er snakk om digitalisert våpensøknad. Svært mange nordmenn har opp gjennom åra fått – og får enno – gjere seg kjende med blankett GP-6121-B. Det er ein blankett som har gjennomslagspapir. Mens mange tenkjer på gjennomslagspapir i samband med tippekupongane som forsvann på midten av 1990-talet, er det denne blanketten som er politiets våpensøknad per 2021. I september 2018 kunne vi lese i Politiforum at politiets behandling av våpensøknader tek fryktelig mykje lengre tid no enn tidlegare. Eg siterer frå bladet: «Før samarbeidet vi med våpenkontoret hos politiet i gamle Romerike politidistrikt. De var bestandig raske, og brukte gjerne ikke mer enn en til to uker fra kundene leverte en søknad til saken var ferdig behandlet, sier Morten Landrø, daglig leder i våpenforretningen Magne Landrø AS.» Per no tek det ti til tolv veker å få behandla våpensøknader i Øst politidistrikt. Dette er ein konsekvens av nærpolitireforma, som paradoksalt nok skulle sørgje for meir effektivitet og kortare saksbehandlingstid. Det er enorm forskjell i saksbehandlingstid på våpensøknader mellom politidistrikta. For ein jeger frå Moi i Rogaland tek søknaden tre til fire veker. For ein jeger i nabobyen Flekkefjord i Agder tek søknaden 24 til 28 veker. Det er altså snakk om inntil fem månader forskjell i saksbehandlingstid. Var det ikkje regjeringa som prata om meir like tenester i politiet? Digitalisering av våpensøknader vil spare jegerar og våpeneigarar for tid, og polititilsette vil sleppe å sitje og tolke handskrift frå eit gjennomslagspapir. Våpenforvaltninga må sjølvsagt framleis gå føre seg i politidistrikta, som i dag, men vi i Senterpartiet meiner det er meir fornuftig at polititilsette får bruke tid på faktisk å skrive ut våpenløyve, drive med kontroll av skyteklubbar, heimekontroll, forhandlarkontrollar og oppsøkjande verksemd framfor å skrive av skjema. Det er også merkeleg at det er så enorme forskjellar i saksbehandlingstid mellom politidistrikta. Sør-Vest og Finnmark bruker tre til fire veker, medan det går ein til fem månader lengre tid på same jobb i Møre og Romsdal, Sør-Øst, Vest, Øst, Oslo, Innlandet og Agder. Regjeringa pratar mykje om digitalisering. Men å innføre våpensøknader ved bruk av eksisterande teknologi er altså svært vanskeleg å få til, sjølv om det faktisk vil gjere kvardagen enklare for folk. I eit digitaliseringsrundskriv frå Kommunal- og moderniseringsdepartementet i midten av 2014, som også gjaldt politiet, heiter det: «Alle relevante søknader, skjemaer og rapporteringer med årlig innsendingsvolum over 3000 skal være åpne for digital utfylling og digital innsending innen 30. juni 2015.» Vi er snart i april 2021, og dette er framleis ikkje på plass. Vi registrerer at det er ein del forvirring når det gjeld våpenforvaltning framover. Men på same måte som vi har eit sentralt passregister og desentraliserte passkontor, vil vi ha behov for desentraliserte våpenkontor i kvart politidistrikt. Det er lokalt politi som både kjenner personar, forhandlarar, klubbar og miljø i sitt område, og som må vurdere kven som er eigna til å ha våpen, saman med andre faktorar i våpenforvaltninga. Kontroll av både klubbar, forhandlarar og personar må gjerast lokalt. Det same gjeld for f. eks. mottak av våpen som skal destruerast, og bistand til personar som har spørsmål knytte til våpensøknader. Omtrent 600 000 nordmenn er ikkje-digitale, eller har svake digitale ferdigheiter, så det er sjølvsagt behov for lokal våpenforvaltning som kan hjelpe personar som ikkje kan eller vil fylle ut søknader på digitale plattformer sjølve. Vi i Senterpartiet er glade for at det blir fleirtal i Stortinget for forslaget vårt, sjølv om regjeringa er imot, og vi forventar ei god oppfølging frå regjeringa.