May Britt Vihovde (Venstre), 2000-04-13:
Noreg er blant dei leiande landa når det gjeld telekommunikasjon. Det er stor semje i Stortinget om at denne posisjonen må me leggja til rette for å halda på. At heile landet har kvalitativt gode teletenester til lågast mogeleg pris, er ein avgjerande føresetnad for sysselsetjing og næringsutvikling. For distrikta vil eit godt IKT-tilbod vera med på å redusera avstandsulempene. Det er viktig at rammevilkåra og dei løysingar ein kjem fram til, støttar opp under desse måla. Når det gjeld tilgang til mobilnett for andre enn aktørane som er tildelt konsesjon for å etablera og driva slike nett, dreier saka i dag seg om om ein skal gi pålegg om tilgang. Dette er motivert ut frå ønsket om å få betre konkurranse. I mobilnettet i dag er prisane på tenester blant dei lågaste i verda. Vi har i dag ei dekning på 94 pst. av innbyggjarane. Sjølv om konsesjonskrava er oppfylte, er det forholdsvis store område som framleis ikkje er dekte. Det er difor eit ønske at dekningsgraden blir ytterlegare auka. Venstre ser fordelar med å påleggja netteigarane å sleppa til virtuelle operatørar. Men Venstre støttar Regjeringa sitt syn om at ein på det noverande tidspunktet ikkje skal påleggja slik tilgang, då dette kan gi dei eksisterande og nye mobiloperatørane redusert investeringsmotivasjon, og eventuelt gjera at utbygginga av neste generasjon mobilnett blir forseinka. Det har vore vanskeleg å finna gode modellar for kostnadsdeling mellom selskapa, dette er ikkje noko norsk fenomen. I andre europeiske land har ein òg venta med å gi denne tilgangen. Sjølv om både Danmark og Sverige no gjer lovendringar, er ikkje desse eintydige. I begge land seier ein at ein skal gi tilgang i den grad det er teknisk mogleg eller det er tilgjengeleg kapasitet. Dette kan likna meir på vidaresal av mobile tenester enn fri roaming. Som kjent har begge mobilnetteigarane gitt tilgang for andre aktørar på nettet. Dette har betra tilbodet av mobile tenester. Venstre ønskjer ei utvikling som betrar og vidareutviklar det totale tenestetilbodet. Skulle ein med dagens rammevilkår ikkje få ei slik ønskt utvikling, må vi vurdere rammevilkåra på nytt. Det er eit sterkt ønske om at den tredje konsesjonen for GSM 1800 nett som ikkje er utbygd, blir utbygd snarast. Dette vil òg vera med på å gi betre tenester og betre konkurranse. Når det gjeld den andre saka, innføring av tredje generasjons system for mobilkommunikasjon i Noreg, er det stor semje i komiteen om at konsesjonane skal lysast ut straks, og at det bør fastsetjast konsesjonsplikt for dei som ønskjer å tilby denne tenesta. Sidan det er stor uvisse om korleis dei tekniske løysingane kjem til å bli, er det viktig at regelverket rundt konsesjonar er teknologinøytralt. Det er framleis knytt stor uvisse til fleire viktige faktorar ved UMTS-utviklinga. Det er difor vanskeleg å stilla minimumskrav til dekning og utbyggingsfart i startfasen. Komiteen har sett utbygging av tredjegenerasjonsnett i dei seks største byane – pluss Tromsø og Bodø – som minstekrav. Dette kan vera for lågt. Me meiner likevel dette er riktig, for gjennom anbodskonkurransen kan ein så bruka utbyggingstakt og -omfang som kriterium for tildeling av dei fire konsesjonane. Eit fleirtal går inn for at det blir lagt avgift på disponering av frekvensar. Det blir altså ikkje gratis. Venstre meiner at ein anbodskonkurranse er den mest tenlege måten å tildela konsesjonar på. Dekningsgrad og utbyggingstakt vil då vera viktige kriterium for tildeling. For at ein skal få best mogeleg nytte av dei samla netta, går Venstre inn for at dei som får konsesjon, også får tilgang til nasjonal roaming i dei eksisterande GSM-netta. Venstre ser det som viktig å knyta dette til ein forpliktande utbyggingsplan for UMTS-infrastruktur.