Magne Rommetveit (Arbeiderpartiet), 2009-12-15:
Den framlagde stortingsmeldinga Om verksemda i Avinor AS gjev eit godt bilete av utviklinga i selskapet sidan førre melding. Dei overordna strategiane for Avinor har i hovudsak lege fast sidan selskapet vart skipa i 2003, og meldinga legg heller ikkje opp til å endra desse. Avinor sitt samfunnsoppdrag er å eiga, driva og utvikla eit landsomfattande nett av lufthamner og flysikringstenester. Avinor har ansvaret for 46 statlege lufthamner. Det er eit stort og omfattande oppdrag Avinor har, og utøvinga av dette viktige samfunnsoppdraget må sjåast i lys av det overordna målet for transportpolitikken, slik det er formulert i Nasjonal transportplan, nemleg å tilby eit effektivt, sikkert og miljøvennleg transportsystem med god tilkomst for alle. I tillegg skal transportsystemet dekkja samfunnet sitt behov for transport og fremja regional utvikling. Hovudregelen må vera at drift og utvikling av flyplassar skal handterast innanfor Avinor-systemet. Den solidariske ordninga, der overskotet frå dei bedriftsøkonomisk lønsame flyplassane er med på å halda oppe dei flyplassane som ikkje er lønsame, er svært viktig for å oppnå regional utvikling, og mange stader i landet vårt er flyplassane og rutenettet avgjerande for busetjing og sysselsetjing. Avinor har store investerings- og finansieringsutfordringar. Tryggleikskrav til utforming av flyplassar er skjerpa med påfølgjande store investeringar. I tillegg har den internasjonale finanskrisa forsterka utfordringane. Redusert flytrafikk har ført til reduserte inntekter i same periode. Ut frå dette har det vore heilt rett og naudsynt med ein eigen tiltakspakke for Avinor med ekstraordinære tilskott til tryggleiksinvesteringar, ikkje utbetaling av utbyte og avdragsfritak for lån. Det vert òg lagt opp til ein ny utbytemodell som vil gje lågare utbyte, og som vil vera meir føreseieleg for selskapet. Samferdselsdepartementet har, som eigar og styresmakt, ei kontinuerleg oppfølging av avgifter, driftsnivå og investeringsplanar i Avinor. Departementet må som takststyresmakt sikra selskapet naudsynte framtidige inntekter. Dette vert heilt avgjerande for Avinor si evne til å gjennomføra alle typar investeringar, ikkje berre dei tryggleiksrelaterte som det her vert synt til. Ved endringar i takstregulativet må distrikta spesielt varetakast. Det er all grunn til å ha eit sterkt søkjelys på kapasiteten ved flysikringstenester. Det ser ut til at det framleis vil vera mangel på flygeleiarar i fleire år. Tiltak må her forserast, for at ikkje konsekvensane for brukarane skal verta for store og for at heller ikkje kostnadene skal verta store. Avinor har tydelege målsetjingar når det gjeld miljø og klima. Ikkje minst syner dette seg i dei ambisjonane selskapet har når det gjeld å auka kollektivdelen ved tilbringartenester, der ein på Gardermoen har mål om å auka frå dagens 60 pst. til 70 pst. For Flesland og Sola er målet 30 pst. Dette er viktige mål i ein samla miljø- og klimasamanheng, men det vil òg auka framkommelegheita og minska investeringspress på parkeringsareal og tilbringarvegar. Difor er det også viktig at Avinor etablerer konkrete tiltaksplanar og framdrift for å nå desse måla, og for helst i neste omgang å kunna setja seg endå meir djerve mål innan feltet. Det er også viktig at infrastrukturen i luftfarten er utforma og tilrettelagd slik at alle er sikra best mogleg mobilitet i tråd med visjonen om eit universelt utforma samfunn. Gangbruer må vera den føretrekte ombordstigingsløysinga for alle passasjerar, der dette er mogleg. Transport- og kommunikasjonskomiteen har gjennom meldinga og høyringar fått eit breitt og godt innsyn i eit felt som er svært viktig for å knyta landet og folket vårt saman. Avinor har utfordringar som det vert spennande å følgja framover. Eg har god tru på at Avinor skal klara samfunnsoppdraget sitt, med god støtte frå Regjeringa og frå oss her i Stortinget.