Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2004-06-10:
Ot.prp. nr. 51 inneheld tre hovudtema - for det fyrste senking av nedre strafferamme for utvising i samband med familievald, for det andre fritt rettsråd, og for det tredje oppfølging av Stortinget sine oppmodingsvedtak nr. 611 og 612 om endring i vilkåra for familiesamanføring. Til punkt 1 ynskjer eg frå Senterpartiet si side å understreka at vi meiner at kampen mot kriminalitet skal prioriterast høgt, og vi meiner at rapporten om vald i familien skal takast på alvor. Vi støttar å senka strafferamma for utvising, frå eitt år til seks månader, men på vilkår av at domstolane då har teke over å gjera slike vedtak. Eg synest det er ein kuriositet at det er UDI som gjer vedtak om utvising. Endringane skal ikkje, etter vårt syn, setjast i verk før domstolane har teke over ansvaret for slike vedtak. Vedtak om utvising skal vera ein del av ein dom, som det vart sagt tidlegare her. Det er det faktisk òg mye enklare og ryddigare å forhalda seg til, fordi den som sonar si straff, veit kva han eller ho har å halda seg til, når han eller ho kjem ut av fengselet. Så synest vi det er bra at Regjeringa på dette feltet faktisk har lytta til høyringsinstansane. Dei har sendt ut eit høyringsbrev, og dei har fått diverse motførestellingar. Fleire av høyringsinstansane meiner det er ei betre løysing å skjerpa strafferamma for visse grovare brotsverk enn å senka strafferamma for utvising. Departementet har i staden for ei generell senking av den nedre strafferamma, som dei føreslo i høyringsbrevet, no føreteke ei opprekning av dei straffeboda med ei strafferamme på seks månader som kan føra til utvising. Det synest vi er fint. Vi håper òg det let seg overføra på utlendingslovverket, som er eit vanskeleg, men viktig felt. Vi håper at departementet lyttar til dei instansane som elles er sentrale på dette feltet. Så har eg lyst til å kommentera ganske kort punkt 2. Vi meiner det er gode grunnar til å overlata den fyrste informasjonsrettleiingstenesta for asylsøkjarar til ein organisasjon. Vi gir vår støtte til det, men vi vil åtvara mot å fjerna advokatbistand i fyrste instans. No har departementet fått utarbeidd ein eigen rapport som har overskrifta "Betryggende rettshjelp". Det var ein rapport som tilrådde å styrkja og ikkje svekkja advokathjelpa. For oss er det då overraskande at departementet no går til det skrittet som dei gjer i fyrste instans. Det er jo bra at einslege asylsøkjarar framleis får advokatbistand òg i denne fasen, men Knoff-rapporten gav nokre klare tilrådingar. Der føreslo ein m.a. at fast oppnemnde asyladvokatar fekk heilt klare oppgåver. Vi synest at ei slik organisering òg ville sikra rettstryggleiken i fyrste fase og ville medføra nødvendig opprydding i forhold til dagens praksis. Det var òg interessant at Knoff-rapporten la til grunn innsparingar i forhold til dei utgiftene ein i dag har til advokatsalær. Vi trur at ein kunne fått avverja nokre ankesaker ved òg å ha advokatbistand i fyrste instans. Til slutt ganske kort om dei to oppmodingsvedtaka. Det er nok rett som det er sagt her, at når det gjeld likestilling mellom etnisk norske og utanlandske kvinner, er det ein stund til vi er der. Men vi vil gjerne understreka den verknaden det vil ha at departementet snarast følgjer opp komiteinnstillinga.