Sveinung Rotevatn (Venstre), 2020-12-04:
Når vi adresserer presidenten i denne salen, lèt talen gå via presidenten, som det heiter, er det normalt eigentleg andre representantar eller parti vi snakkar til. Men i dag vil eg faktisk starte innlegget mitt med å rette det rett til presidenten, eller rettare, til Stortingets presidentskap, som altså har lagt opp til ei hastebehandling av denne saka. Det, gode president, meiner eg var uansvarleg. Eg kan ikkje sjå eit einaste argument for den avgjerda. Det har gjeve Stortinget eit dårleg, eg vil eigentleg seie uforsvarleg, avgjerdsgrunnlag av eit forslag som potensielt har store konsekvensar. Lisensfellingsperioden for ulv varar heilt til 31. mai. Han sluttar med andre ord ikkje når høstsesjonen til Stortinget sluttar, han sluttar når det nærmar seg slutten på vårsesjonen til Stortinget. Kva er det som hastar så mykje at ein må gå rett til behandling av eit forslag som, etter mitt syn, bryt med rovviltforliket og bryt med ein avtale med Sverige? Og som ansvarleg statsråd får eg ikkje eingong moglegheit til å kommentere det overfor Stortinget, ei sak som ikkje vert komitébehandla, som ikkje har ein saksordførar, som ikkje har ei innstilling. Så vidt eg veit har ikkje eingong departementet mitt fått tilsendt Dokument 8-forslaget. Vi fann det på nettsidene til Stortinget, så eg har lese det. Eg startar med å seie dette fordi eg har ei opplysningsplikt overfor Stortinget etter Grunnlova. Det er viktig at eg kan opplyse Stortinget, slik at ein har eit godt fagleg grunnlag å fatte avgjerder på. Dei står sjølvsagt Stortinget fritt til å fatte sjølv, men eg må seie at denne behandlingsmåten gjer det krevjande å oppfylle den opplysningsplikta. Men til saka: Å ta vare på genetisk verdifulle ulvar er ein sentral del av rovviltforliket. Den sør-skandinaviske ulvestammen er så innavla at får ein ikkje inn nye genar med jamne mellomrom, er ganske enkelt bestandsmålet vårt for lågt til at stammen vil vere levedyktig. Det er vel også grunnen til at rovviltnemndene, ikkje eg, har vald å skjerme det aktuelle ulveparet vi her snakkar om, frå lisensjakta. No vil altså Senterpartiet, gjennom Stortinget, overstyre rovviltnemndene si avgjersle. Ja, dei vil endåtil beordre felling av ein ulv som absolutt ingen har bedt om at skal verte felt – ikkje rovviltnemndene, ikkje fylkesmannen, ikkje departementet, ikkje eingong avisa Nationen. Her vil Senterpartiet setje til side eit lokalt fatta ulvevedtak, som eg har følgt til punkt og prikke. Det meiner eg er uansvarleg. Eg meiner det er brot på den arbeidsordninga vi har mellom statsmaktene, og det er brot på det viktige rovviltforliket, som eg håpa og trudde at vi stod saman om. Så vil eg understreke at grensene for ulvesona ligg fast. Ulvesona er ikkje utvida. Det rovviltnemndene har avgjort, er at under årets lisensjakt, der eg har oppretthalde vedtaket om å felle inntil 27 ulv, skal ein unngå jakt i det vesle området som grensar til ulvesona, der ein genetisk verdifull ulv har slått seg ned. Det vart òg gjort ei tilsvarande innskrenking av lisensfellingsområdet i fjor av omsyn til den godt innavla ulven som då levde i dette reviret, utan at Stortinget reagerte på det. Så kvifor ein no skal reagere på at rovviltnemndene har fatta eit slikt vedtak, er vanskeleg å forstå. Det er heller ikkje heilt enkelt å forstå konsekvensane av dei ulike forslaga som er leverte inn. Ta f.eks. forslag nr. 2, frå Arbeidarpartiet. Eg les det som at når ein får f.eks. ei fast reviretablering der konsekvensen er at det vert oppretta ei buffersone inn til ulvesona av meir eller mindre varig karakter, skal ein forsøke å flytte ulvane som er der. Det er det i alle fall mogleg å halde seg til. Men dersom ein meiner at det i eitkvart tilfelle skal vere heilt umogleg å skjerme f.eks. ein verdifull genetisk streifulv som måtte opphalde seg utanfor ulvesona ein plass under lisensjakta, vil det etter mitt syn vere vanskeleg, for ikkje å seie umogleg, å oppfylle rovviltforliket. At det er meininga at det forslaget skal gå så vidt, trur eg ikkje. Men dersom det er det, vil eg i så fall be Arbeidarpartiets representant om å bekrefte det, for her er det inga innstilling, det er ikkje noko forarbeid å halde seg til, så eg må halde meg til forslaga. Til slutt vil eg minne om at vi har ei sak som skal opp i Høgsterett om eit ulvevedtak som er fatta, om lisensfelling. I den saka legg staten betydeleg vekt på at i vedtaket sikrar vi genetisk verdifulle ulvar. Det er eit sentralt element i det vedtaket vi fattar om å ta ut ulv utanfor ulvesona. Det bør ikkje minst dei som er for å ha eit lågt bestandsmål for ulv, merkje seg.