Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2003-12-15:
Saka om Statskonsult inneheld minst tre forhold. For det fyrste: spørsmålet om direktorat eller AS etter 1. januar 2004. For det andre: i tilfelle AS, kva oppgåver skal det nye Statskonsult ha? Og for det tredje: prosessen i forhold til dei tilsette og dei rettar dei har i ei slik sak. Senterpartiet meiner staten framleis skulle hatt eit eige uavhengig fagorgan for effektivisering og organisering, leiing, IT osv. Statskonsult har fylt den rolla på ein god måte, og Arbeids- og administrasjonsdepartementet sin eigen budsjettproposisjon gir ein utfyllande rapport om kva ekspertise Statskonsult til no har medverka til. Eg viser til både merknader frå Senterpartiet og vårt standpunkt i Budsjett-innst. S. nr. 2 og til debatten om den saka. Eg går då over til Ot.prp. nr. 5. Ordførar for saka, Karin Andersen, har gjort greie for komitebehandlinga. Ho har utført eit ryddig og grundig arbeid, og Senterpartiet deler SV sine vurderingar i denne saka. Arbeidet med Ot.prp. nr. 5 har gitt erfaringar som kan karakteriserast som både lærerike og skremmande – lærerike fordi komiteen har fått innsikt «bak forhenget» når det gjeld omstilling i statleg verksemd, og skremmande fordi det departementet som meir enn noko skulle kjenna lovverket, har svikta og lagt for dagen ei uakseptabel haldning overfor dei tilsette, og også lagt fram ei altfor lettvint sak for Stortinget. Det skulle vera unødvendig med opa høyring og påfølgjande brevveksling for å få ei nødvendig klargjering når det gjeld rettar for dei av dei tilsette som nyttar seg av reservasjonsretten og vel å ikkje gå over i det nye selskapet. Ein skulle spesielt forventa betre frå den statsråden som har underteikna ein eigen omstillingsavtale. Det er sagt både frå statsråden og frå regjeringspartia no i dag at det er brukt den same formuleringa om ventelønn i Ot.prp. nr. 5 som i andre omdanningssaker. Eit tilbakeblikk til Mesta, Avinor og AFI viser at vedtak vart gjorde i budsjettsamanheng for alle desse tre selskapa. Iverksetjing skjedde eit godt år etterpå for Mesta og Avinor, og eit godt halvt år etterpå for AFI. Det betyr at ein hadde ei heilt anna moglegheit til over lengre tid å avklara oppgåvene, avklara moglegheitene for dei tilsette i det nye selskapet og også avklara aktuelle alternativ for dei som valde å ikkje følgja med over. Det høyrer òg med at alle oppgåvene vart overførte i desse selskapa. Senterpartiet har ikkje noko ynske om å ha flest mogleg på ventelønn, men denne saka har vist at det er svært viktig med ryddige prosessar for å sikra flest mogleg av dei tilsette både eit økonomisk fundament og sjølvsagt aller helst eit arbeid i det nye selskapet eller oppgåver i det som måtte bli igjen i departementet eller i anna statleg verksemd. Svært viktig vil eg seia det er i ei tid då vi veit at arbeidsløysa er stor, og vi snakkar her om ei verksemd med mange såkalla eldre arbeidstakarar. Det har vore sett fram påstandar i dag om at nokon svekte selskapet med sine utsegner, at nokon snakka selskapet sine verdiar «ned». Lat meg då seia at det må i så fall vera departementet og regjeringspartia som har stått for det. Det er jo ikkje avklart i budsjettproposisjonen kva oppgåver det nye selskapet skal ha. Det er heller ikkje avklart kor stor bemanning dei har bruk for, utover at det er sagt at bemanninga i det nye selskapet kan bli det halve av det Statskonsult har i dag. Det er ein stor forskjell på prosessane i denne saka og i andre saker, og det er at det er to ulike komitear som har behandla desse to sakene som gjeld Statskonsult. Eg trur faktisk at det har vore både nyttig og viktig, særleg når vi har å gjera med ei regjering som ikkje ser nokon grenser i forhold til konkurranseutsetjing.