Åge Starheim (Fremskrittspartiet), 2013-06-12:
Det å ta heile landet i bruk er ein god tanke, men som dei seinare åra har vist, må det handlekraftige politikarar til for at det skal verte gjennomført. I dei siste åtte åra har vi i Distrikts-Noreg sett at dei yngre familiane flyttar til meir sentrale strøk, fordi dei manglar infrastruktur og næringsliv i distrikta, noko som må til dersom yngre familiar fortsatt skal byggje og bu i distrikta. I dei åtte åra eg har vore medlem av kommunalkomiteen, har eg møtt og snakka med mange folk, og i motsetning til Asphjell har eg fått dei same tilbakemeldingane frå heile Distrikts-Noreg: Folk flyttar ut fordi det er fleire meiningsfylte jobbar i sentrale strøk. I tillegg har sentrale strøk eit heilt anna tilbod til fritida til desse ungdomane enn det Distrikts-Noreg har. Det politiske målet om å oppretthalde hovudtrekka i busetnadsmønsteret har lange tradisjonar i norsk politikk, mens det i praksis vert gjort lite for å oppfylle dette målet. Verken regjeringa eller Stortinget kan vedta kor folk skal bu, noko dåverande kommunal- og regionalminister Åslaug Haga bekrefta i sitt svar på spørsmål i Dokument 15:130 for 2006–2007. Framstegspartiet meiner at slik som situasjonen fortonar seg, har norsk distriktspolitikk ikkje fungert etter føresetnadene, og må dermed sjåast på som mislykka. Framstegspartiet meiner at vegen vidare for positiv distriktsutvikling er å satse på byar og regionsenter som katalysatorar for utviklinga, dette med den erkjenninga at det er byar og regionsenter som skaper grunnlaget for befolkningsvekst i distrikta, ved at større bu- og arbeidsområder vert skapte. Framstegspartiet meiner at marknaden vil regulere den geografiske spreiinga av arbeidsplassar. Dagens busetnadsmønster er i betydeleg grad eit resultat av korleis marknaden fungerte i tidlegare tider. Eit eksempel er eksport av sjømat, som i fleire hundre år har sytt for spreidd busetnad langs kysten. Framstegspartiet er derfor av den oppfatninga at marknaden og folk sine frie val også i framtida skal styre busetnaden i Noreg, men då må staten syte for ein tilfredsstillande infrastruktur rundt i heile landet, og det må førast ein avgifts- og skattepolitikk som gjer at nokon finn det formålstenleg å opprette og halde på arbeidsplassane. Framstegspartiet støtter siktemålet om meir robuste regionar og kommunar, men vil presisere at regionar er noko anna enn fylkeskommunar. Framstegspartiet reknar fylkeskommunen for å vere ein administrativ konstruksjon som er lite formålstenleg for regional utvikling. Framstegspartiet meiner at tiltaka som er føreslegne i denne meldinga, er for snevre, og neppe vil vere tilstrekkelege til å oppfylle dei fastsette måla. Framstegspartiet meiner at det riktige verkemiddelet for å oppnå meir robuste kommunar, er samanslåing av kommunar. For å styrkje lokalt sjølvstyre og gjere arbeidet langt meir interessant for våre lokalpolitikarar meiner Framstegspartiet at kommunane med fordel kunne overta mange av fylkeskommunane sine oppgåver, og at fylkeskommunen er eit unødvendig forvaltningsledd. Eg vil her vise til våre forslag i tidlegare saker, der vi har konkretisert kva oppgåver som kan overførast frå fylkeskommunane til kommunane. Framstegspartiet meiner at utviklinga i kommuneøkonomien tilseier at det er behov for reformer. For tida er det nesten 50 kommunar på den såkalla ROBEK-lista, noko som innskrenkar desse kommunane sitt økonomiske spelerom og si evne til å oppfylle sine oppgåver og plikter når det gjeld tenester til sine innbyggjarar. Framstegspartiet ønskjer at statlege tilskot bør baserast på eit opplegg med behovsstyrt statleg finansiering. Vidare meiner vi at det må gjevast opning for fri skattøyre, og at selskapsskatten tilbakeførast til kommunane. Som eg tidlegare har sagt, meiner Framstegspartiet at ein god og hensiktsmessig infrastruktur er eit vesentleg verkemiddel når det gjeld styrking av distrikta. Derfor finn vi det påfallande at det i løpet av dei siste åtte åra med fleirtalsregjering ikkje har vorte ei vesentleg sterkare satsing på den nasjonale infrastrukturen. Næringslivet er avhengig av høg leveringsdyktigheit, som med anna rask og effektiv transport av gods. Norske vegar oppfyller langt frå dei normer som krevst for effektiv transport. Betre vegar er heilt avgjerande for næringslivet i distrikta og for sikring av lokale arbeidsplassar. Framstegspartiet vil påpeike at regjeringa framhevar at næringslivet treng eit påliteleg transporttilbod for å stimulere til verdiskaping og for å utnytte dei menneskelege og naturbaserte ressursane som finst i landet. Meiner regjeringa dette, synest eg det er merkverdig at dei ikkje syter for å følgje dette opp i NTP. Breiband er ein annan type infrastruktur, som ofte kan vere like nødvendig som eit påliteleg transporttilbod, for å sikre tilgang til tenester og moglegheiter for dekning over heile landet. Godt utbygd breiband, også telefoni og annan digital infrastruktur, er derfor sentralt for å sikre likeverdige levevilkår i heile landet. Framstegspartiet vil også peike på at det er viktig at det offentlege verkemiddelapparatet ikkje opererer innanfor område der ein allereie har ein velfungerande marknad. Dette gjeld særleg i tilfelle der staten opptrer som långjevar, og særleg innanfor lågrisikomarknaden. Framstegspartiet meiner også at Innovasjon Noreg må verte mindre byråkratisk og meir næringsretta, samt at Innovasjon Noreg bør konsentrere seg om verksemder som ikkje er i direkte konkurranse med ordningar som vert tilbydde av andre finans- og næringsaktørar. Framstegspartiet meiner også at dei støtte- og tilskotsordningane Innovasjon Noreg forvaltar, vert gjorde generelle og landsdekkjande. Framstegspartiet ønskjer at BU-ordninga vert trappa ned, fordi ho varetek distriktspolitiske omsyn og ikkje næringspolitiske omsyn. Vi meiner det er viktig å satse på bedriftsutvikling og innovasjon over heile landet, men då ut frå det prinsippet at ordningane vert gjorde generelle og uavhengige av kommune- og fylkesgrenser. Framstegspartiet er oppteke av at Noreg skal framstå som ein attraktiv stad å lokalisere verksemder, medrekna at utanlandskeigde selskap på lik linje med norskeigde selskap skal kunne dra nytte av dei ordningane og dei ulike verkemiddelaktørane som er i Noreg, såframt dei etablerer og registrerer seg og har økonomisk aktivitet i Noreg. Framstegspartiet er av den meininga at for Noreg kan utanlandske direkteinvesteringar bety arbeidsplassar, auka kompetanse og betre tilgang til utanlandske marknader. Framstegspartiet vil understreke at det er viktig å stimulere til auka innovasjon i offentlege innkjøp. Utstrakt bruk av offentlege nyskaffingar av varer og tenester kan vere med på å skape og utvikle ny næringsverksemd, både lokalt og regionalt. Noregs geologiske undersøkingar estimerer at Noreg har mineralførekomstar på anslagsvis 1 500 mrd. kr, noko avhengig av verdsmarknadsprisane for desse ressursane. Næringa sysselset ca. 5 500 personar, omset for ca. 11 mrd. kr og eksporterer for ca. 6,6 mrd. kr i året. Dette er tal som ein med dei rette rammevilkåra og føreseielegheit kan auke betrakteleg. Framstegspartiet ønskjer å prioritere område som olje og gass, maritim/offshore og marin samt bioteknologisk forsking. Norsk nærings- og arbeidsliv er kompetansedrive. Det krev at vi har utdanningsinstitusjonar som set kvalitet i høgsetet. Framstegspartiet meiner at det er godt mogleg å ta heile landet i bruk, men då må dagens verkemiddelapparat endrast, og det må førast ein heilt annan politikk, ein politikk som er i tråd med Framstegspartiet sine ønskemål. Som saksordføraren etterlyste: Det er ingen forslag til endringar frå Framstegspartiet si side, men eg kan love den sitjande regjeringa at dersom det vert eit regjeringsskifte etter valet i september, trur eg ikkje det er vanskeleg for Framstegspartiet, saman med Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre, å kome fram til fornuftige ordningar som kan gjere at ein kan ta heile landet i bruk på ein tilfredsstillande måte.