Rita Tveiten (Arbeiderpartiet), 2001-06-08:
Dette er dagen då flagget skulle gått til topps – det håpar eg det har gjort heime hos meg. Eg har i alle fall gjeve beskjed om det. Det er ei positiv melding til norsk næringsliv at me har fått på plass staten sin del av kapitalbasen i eit statleg investeringsselskap med ein kapitalbase på 5 milliardar kr. Meininga er at staten sin del skal vera med på å styrkja det norske kapitalmiljøet. Noreg er eit samfunn med ein høg allmenn kompetanse. Potensialet vårt ligg i evna til å utvikla nye, gode idear og å kommersialisera desse. Ved fleire høve har me opplevd at gode norske verksemder har vorte kjøpte opp av utanlandske aktørar og flagga ut. Det er tydeleg at det trengst ei styrking av dei norske kapitalbasane for å motverka denne utviklinga. Kva kan vera meir rett enn at staten stiller til rådvelde litt av formuen sin og inngår eit samarbeid med private investorar? Og dette med eit signal som er av ein slik karakter at desse kan kjenna seg trygge på at staten meiner alvor når det i proposisjonen og innstillinga vert streka under at investeringsselskapet skal opptre som ein profesjonell eigar, med klare krav til avkasting på dei statlege innskota og krav om at formåla med dei ulike fonda vert etterlevde. Slik innstillinga no ligg føre, er det SIVA og SND som skal vera eigarar av investeringsselskapet, og Nærings- og handelsdepartementet skal ha det konstitusjonelle ansvaret andsynes Stortinget. Det er ufråvikeleg at investeringsselskapet sitt styre skal vera profesjonelt og uavhengig av eigarane. I fleire møte med investormiljø har det vorte peika på suksessfaktorar som må vera på plass, m.a. at når styret er oppnemnt, må det stå fritt til å gjera vurderingar og disposisjonar. Vidare vil det vera avgjerande at det vert rekruttert dyktige folk, at det må vera ein viss storleik både på selskapet og dei ulike fonda for å kunna ha eit engasjement med høve til å spreia risiko, at det er rom for å gå inn i fleire selskap, og at det vert rom for ein fornuftig forvaltingsstab innafor ei fornuftig kostnadsramme når det gjeld administrasjon. Det er knytt stor interesse til etablering av fleire fond som skal ha eit nasjonalt virkeområde og vera forankra i regionale fagmiljø av brei karakter. Den industrielle og kommersielle kompetansen i styra for desse fonda skal først og fremst takast vare på av dei private eigarane. Det er viktig. Det er også ein klar føresetnad at desse har fleirtal i styra. Investeringsselskapet sitt bidrag i styrearbeidet i dei einskilde fonda vil då hovudsakleg dreia seg om nettverk inn mot forskings- og utviklingmiljøet. Fleirtalet i komiteen ynskjer eit mest mogleg uavhengig investeringsselskap, og dette knytt saman med investormiljøa sitt krav om ein slik uavhengigheit og ein slik profesjonalitet borgar for at det må vera dei tyngste og mest profesjonelle forvaltarmiljøa i landet som får ei slik oppgåve. Det er ikkje fleirtalet sin intensjon at dette selskapet skal etablerast i eit fysisk hopehav korkje med SND eller SIVA, tvert om. Det er eit uttalt mål at investeringsselskapet skal styrkja dei norske eigar- og kompetansemiljøa, ikkje berre ved at det tilfører næringslivet kapital, men ved at det tilfører næringslivet kompetanse og nettverk som fremjar langsiktig tenking. Det er grunn til å gle seg over at ein i innstillinga ber Næringsdepartementet koma tilbake til Stortinget med eit framlegg om retningslinjer og utvida ramme for eit eventuelt «private equity»-fond som hovudsakleg skal gjera majoritetsinvesteringar i meir modne verksemder med eit utviklingspotensial. Eg reknar med at det vil ha rammer som står i forhold til dei utviklingsbehova store norske verksemder syner alt i dag. Eg håpar ei slik sak kan koma til Stortinget snart. Eg vil streka under at organiseringa av investeringsselskapet må skje på ein måte som med all tydelegheit viser private investorar at her er marsjordren at det nye statlege investeringsselskapet skal opptre som ein profesjonell eigar som på kommersielt grunnlag skal spela ei sentral rolle i utviklinga av dei mest aktuelle områda for etablering av investeringsfond. Eg føreset at Næringsdepartementet utarbeider retningslinjer og vedtekter for selskapet som med all tydelegheit får dette fram. Eg ser òg positivt på dei avklaringane som har kome i løpet av denne debatten om korleis innstillinga er å forstå. Til slutt: Når det gjeld debatten om kven som sikrar fleirtalet i innstillinga, vil eg seia at samarbeidet med Kristeleg Folkeparti og Senterpartiet nok har ein betre slitestyrke også for ei vidare utvikling av det statlege investeringsselskapet og kapitalbasen på staten si hand. Kjell Opseth gjorde greie for historikken knytt til å få dei statlege pengane på plass til dette formålet. Høgre kom substansielt på bana – ikkje fem på tolv, men fem over. Lause utsegner om støtte til noko me visste Høgre var mot, var ikkje mykje å støtta seg på. Eg vil ikkje i same grad la dette henga ved Framstegspartiet si haldning.