May-Helen Molvær Grimstad (Kristelig Folkeparti), 2004-06-15:
Arbeidet med skipsfartsmeldinga har vist eit stort engasjement frå alle dei politiske partia. Det er ingen tvil om at den maritime næringa har stor innverknad både direkte og indirekte på verdiskapinga her i landet - både i dag og i framtida. I St.meld. nr. 31 blir det lagt til grunn eit høgt nivå på støtta til nettolønn med over 1 milliard kr. Meldinga legg føringar til rette for ein offensiv skipsfartspolitikk for framtida. Det er veldig viktig for den konkurransesituasjonen denne næringa er i, og viktig for korleis skipsfart driven og ått av Noreg kan posisjonere seg i forhold til sine nærmaste konkurrentar i EU. Det er særleg viktig at vi har oppnådd einigheit rundt ei auka harmonisering med EU på fleire hald, og dermed ei forståing og forankring for at denne næringa sine utfordringar er av global, internasjonal, konkurranseutsett og kompleks karakter. Kristeleg Folkeparti er glad for at det er einigheit rundt å harmonisere tonnasjeavgifta i forhold til europeisk nivå, og at det er vilje til å gjere det same med det norske reiarlagsskattesystemet. Regjeringa vil også halvere formuesskatten i løpet av 2006 og 2007 med sikte på avvikling. Dette vil bety mykje for norsk privat eigarskap generelt, og for reiarlagsnæringa spesielt. Eigarskap i Noreg fører ofte til hovudkontorfunksjonar i Noreg. Da vil viktige vedtak om selskapets vidare strukturelle utvikling, kvar driftseiningar skal lokaliserast, og kvar forsking skal foregå, bli ein naturleg del av dagsordenen. Hovudkontora er avgjerande for dei strategiske vedtaka om kvar og korleis verdiskapinga skal skje. Erfaring viser også at der det blir tilbode konkurransedyktige vilkår, vil hovudkontora bli lokaliserte og dermed også dei største eigarinteressene finne stad. Eigarskap og dermed hovudkontorfunksjonar er viktige for auka verdiskaping, skatteinntekter, attraktive arbeidsplassar og auka dynamikk i næringslivet. Det er også fleire andre forhold som betyr mykje for den maritime næringas attraktivitet i Noreg. I denne forbindelse er det viktig at Regjeringa går NIS-flagget nærmare etter i saumane. Grunnen til dette er at NIS-registeret ikkje lenger er det det ein gong var. Føremålet med NIS-registeret må vere å sikre at skip i internasjonal fart framleis skal vere åtte og drivne frå Noreg. Då er det viktig at vilkåra for NIS-registeret er konkurransedyktige, fleksible og har høg servicegrad for kundane - utan at det går utover kvaliteten. Det er viktig at registeret må bli marknadsført og selt som attraktivt og kvalitetsbevisst, med ein høg grad av service til kundane. Det er fint at Regjeringa har sett ned ei gruppe som skal sjå på nettopp dette. Eg synest også det er interessant i denne samanhengen at ein ikkje berre prøver å gjere registeret meir attraktivt, men også vil vurdere ei ytterligare utviding av NIS-registeret på kysten. Desse forholda - ei arbeidsgruppe som ser på NIS-vilkåra og utgreiar vidare utviding av NIS på kysten - kan i tillegg føre til fleire norske sjøfolk med Regjeringas system, til saman fleire viktige aspekt for ei styrkt maritim næring ut frå Noreg. Det vil også vere viktig å ha ein stor flåte under norsk flagg. Dette vil kunne ha mykje å seie for den norske gjennomslagskrafta i internasjonal skipsfart. Kristeleg Folkeparti er glad for at nivået på støtta til nettolønn er så høgt, med over 1 milliard kr. Samtidig er det viktig at innretninga på nettolønn har vyar og løysingar også for framtida. Dette går ut på at vi må leggje til rette for å sikre og ta vare på den kompetansen vi har i det store norske maritime miljøet. Da må vi leggje til grunn ordningar som byggjer opp under dette. Det gjer Regjeringas forslag til kompetansemodell. Kompetansemodellen er framtidsretta og er ein modell som også store delar av næringa støttar opp under. Denne modellen inneber nettolønn for sertifikatpliktige stillingar i NOR og sertifikatpliktige refusjonsberettiga stillingar i NIS. Det blir foreslått å vidareføre som eit supplement til denne ordninga at også andre sjøfolk i offshoreflåten i NOR blir omfatta av ei nettolønn. Dei stillingane som fell inn under omgrepet sertifikatpliktige stillingar, er skipsførarar, styrmenn, maskinistar, radiooffiserar og aspirantar til desse innanfor dei fartøysgruppene som i dag er omfatta av refusjonsordninga. Vi ser på kompetansemodellen som framtidsretta og som eit godt verkemiddel for å bevare og utvikle næringa i Noreg. I ei globalisert næring må vi innsjå at vi ikkje fullt ut klarer å konkurrere på pris, men vi må satse på kvalitet. Samtidig vil ein kompetansemodell gi eit stabilt system for støtte til sjøfolk som prioriterer maritim kompetanse. Konsekvensen av å prioritere den maritime kompetansen er at passasjerbeteninga på ferjer i utanriksfart ikkje vil bli omfatta av særskilde støtteordningar. Ferjene det gjeld, har likevel garanti for dagens støttenivå til 2006. Eg registrerer likevel at fleire parti på Stortinget først og fremst prioriterer å bevare eksisterande ordningar, for deretter å utvide nettolønn til heile NOR-flåten før ein til sist vil prioritere kompetansemodellen for NIS. I dette ligg det altså ei forståing av at ein ikkje har noko imot kompetansemodellen i seg sjølv, men at ein hadde sett at det var meir pengar enn den historisk høge støtta som er i dag. Det vil alltid vere av interesse å prioritere pengar til gode formål. Pengar til gode formål ønskjer alle, men av og til må prioritering til. Ikkje minst er det lett å gløyme at det allereie er løyvd historiske summar. Rammene for nettolønnsordninga har aldri vore høgare. Skipsfartsmeldinga legg godt til rette for framtidig vekst i den maritime sektoren. Vi har eit komplett maritimt industrielt miljø med ei klyngje av maritime bedrifter som omfattar alt frå sjøtransport til skipsutstyr. Når målsetjinga er å sikre at ein størst mogleg del av verdiskapinga og sysselsetjinga i norsk maritim verksemd foregår i og frå Noreg, er det viktig å fokusere på nettopp dette miljøet. Regjeringa ønskjer å sikre norsk kompetanse om bord og ein innovativ maritim industri på land i verdsklasse. Det er grunn til å leggje vekt på den opparbeidde kunnskapen som bedriftene i det maritime miljøet og forskingsinstitusjonane har og forvaltar. Dette er ein norsk konkurranseføremon som betyr mykje for verdiskapinga, og dette må vi gjere vårt yttarste for å oppretthalde og ta vare på også for framtida. Når det gjeld prioritering av skipsbyggingsindustrien, følgjer Regjeringa godt med på utviklinga her. Dersom det er behov for tiltak eller nærmare vurdering av rammevilkåra, vil dette bli vurdert. Norske verft er ein viktig del av den maritime klyngje. Sett på spissen var det brei semje om at vi burde leggje til rette for eit breitt forlik. Det er ikkje fleirtal på Stortinget for å auke dei økonomiske rammene til formålet. Eg er derfor forundra over saksordføraren sitt sterke ønske om å arbeide med saka, men skuffa over kompromissvilja når alt kom til alt. Valkampen er tydeleg i gang, og det er fleire agendaer inne i biletet. Den maritime næringa nådde ikkje opp i konkurransen med Arbeidarpartiet sine eigne markeringsbehov.