Åsa Elvik (Sosialistisk Venstreparti), 2002-12-10:
Eit raskt søk på Internett gir 667 treff med en kombinasjon av orda «Per-Kristian Foss» og «skattelette». Ein finn typiske sitat som «Foss vil ha skattelette», «Skattelette demper presset mot renten» og «Ny milliard i skattelette». Skattelette er blitt ei lett seljeleg løysing på dei fleste politiske utfordringane. Med mindre politikk skal dei politiske utfordringane løysast. Det er den nyliberale hovudtesen. Men Regjeringa veit at internasjonale erfaringar viser at skatte- og avgiftsnivået ikkje er utslagsgivande for økonomisk vekst. Dei snakkar berre ikkje så høgt om det. I nasjonalbudsjettet står det diskret på side 18 at lågare skatt ikkje fører til raskare økonomisk utvikling. Tesen om at lågare skatt er lik god politikk, skulle ha vore revurdert for lenge sidan. Det er på tide å forkaste tesen no. I media og i stortingsdebattane denne hausten har det verka som om den viktigaste politiske forskjellen går mellom dei som ønskjer eit stramt budsjett, og dei som vil ause ut oljepengar. Det er ikkje der den politiske forskjellen går. SVs alternative budsjett er like stramt som Regjeringas forslag. Vi brukar faktisk mindre pengar enn det Regjeringa og Framstegspartiet legg opp til, men vi har omprioritert med hard hand. Medan Regjeringas budsjett er stramt for offentleg sektor og peiser på det private forbruket, strammar SV inn det private forbruket og satsar på skule, ein målretta næringspolitikk og ei rettferdig fordeling. Vi har i tillegg valt å prioritere å setje kommunane i stand til å produsere velferd. Denne Regjeringa har ansvaret for ei omlegging av den næringsretta forskingspolitikken til ei ordning basert på retningslaus skattelette framfor målretta tilskott. Det betyr i dag at forsking på Barbies bøyelege bein og lilla tyggis er like viktig som forsking på f.eks. nye marine artar. Faktisk er Barbie blitt endå viktigare enn f.eks. villlaksen, fordi verken villaksen eller miljøet sjølv har noka omsetning å trekkje skattefordelen frå eiga forsking av på. Eg har til gode å forstå korleis dette kan føre til ei sunn og berekraftig utvikling av norsk økonomi. Forsking er ein del av ein større heilskap som sørgjer for bedriftsutvikling. Dei tilsette sin kompetanse og investeringar i nye maskiner er også viktige kjelder til innovasjon, viser undersøkingar. Men Regjeringa, med næringsministeren i spissen, var dei siste som gjekk inn for ei betring av avskrivingsreglane for maskiner og utstyr. Eg får ikkje dette til å henge heilt i hop. SV har i sitt stramme alternative budsjett funne rom for ei satsing på forsking og utvikling som er 600 mill. kr større enn det Regjeringa har føreslått. Vi har lagt inn over 200 mill. kr til diverse formål innafor marin forsking. Vi har styrkt SND med 550 mill. kr, universiteta med 300 mill. kr, og ulike tilskott med 300 mill. kr, for å nemne noko. Dette er ein sentral og vesentleg del av SVs strategi for verdiskaping i dette landet. Det er dessverre ikkje fleirtal i denne salen for å halde ved lag løyvingane til Fiskerinæringens Kompetansesenter, Finko. Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet legg fram forslag om ei løyving på linje med Regjeringa sitt opphavlege forslag på 5 mill. kr, men dette får ikkje fleirtal. Statsråden har sagt nei. Kva skjer no med Finko? Det verkar som om verken Høgre, Kristeleg Folkeparti eller Framstegspartiet har noko godt svar på dette. Dei har berre trekt seg ut, og så får Finko sjølv ordne opp. Desse partia har ikkje eingong teke seg bryet med å løyve dei nødvendige midlane til omstilling og eventuelt avvikling. Eg meiner dette er ein fullstendig uansvarleg måte å drive politikk på. Politisk er dette meiningslaust. Fiskeridepartementet har sagt at dei ønskjer at staten skal trekkje seg ut av Finko, og at næringa skal overta finansieringsansvaret aleine. Å drive rekrutteringsarbeid og kompetanseheving i fiskerinæringa er ikkje eit offentleg ansvar, meiner altså stortingsfleirtalet. Svaret frå næringa har vore at dei ikkje har evne til å finansiere Finko aleine. Det svaret er tydelegvis ikkje interessant. Finko har dei siste sju åra løyvt midlar til eksterne prosjekt rundt omkring i landet for ca. 40 mill. kr. Desse midlane har til saman utløyst midlar frå andre finansieringskjelder på 172 mill. kr. Når ein veit det, ser ein at Finko er ein billig måte å drive rekrutteringsarbeid og kompetanseheving på. Eg trur vi er veldig mange som no spør oss, reaksjonane tyder på det: Kva skjer no med Finko? Kven skal ta over Finkos arbeid som har vore gjort på det offentlege sine vegner? Har Regjeringa og Framstegspartiet tenkt på det? Det verkar dessverre ikkje slik, og eg synest det er veldig trist i ei tid der ein snakkar om auka satsing på verdiskaping.