Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2016-04-05:
Med nedgangstider i oljenæringa og auka arbeidsløyse langs vår langstrakte kyst er det viktigare enn nokon gong at vi legg til rette for best mogleg lønsemd i ei av våre viktigaste framtidsnæringar, den maritime sektor, som har lange tradisjonar. Landdelen av sjømatindustrien i Noreg består av om lag 440 bedrifter, som har til saman 9 700 årsverk, så sysselsetjingsmessig er han viktig for mange lokalsamfunn. Vi står overfor viktige avgjerder i norsk fiskeripolitikk framover, og gårsdagens løysingar vil på nokre felt vere utdaterte og treng å bli tilpassa morgondagens realitet. Det er viktig at det blir skapt best mogleg lønsemd for heile sjømatnæringa, og at vi får ei breiast mogleg politisk samling, som utarbeider stabile rammevilkår som kan bestå over tid og skape føreseielegheit. I ei tid med store delar av fiskeria som går bra – ja, nokre går til og med svært bra, med gode fangstar og stor lønsemd – viser det at fornuftig forvalting er gull verd, bokstaveleg talt. Oppdrett av laks gir det same positive bildet, med nokre utfordringar på miljøsida. Ser vi framover i tid, vil verdas befolkning auke frå sju til ni milliardar menneske, og per dato forsyner havrommet verdas befolkning med berre 2 pst. av matbehovet. Og vi veit at produksjonskapasiteten i havrommet – vel å merke med god forvalting – kan mangedoblast og blir umåteleg viktig framover. For sjømatindustrien har marginane vore svake i ei årrekkje, særleg innanfor filetproduksjonen av kvitfisk, og store mengder fisk blir sende ubearbeidd ut av landet. Det er difor eit stort ønske om å endre dette, og i dei politiske rammene for ein meir konkurransekraftig sjømatindustri, som regjeringa har behandla i stortingsmeldinga om ei konkurransekraftig sjømatindustri, er dette gitt stor merksemd. I meldinga føreslår m.a. regjeringa tiltak som kan bidra til å auke verdiskapinga i industrileddet og i sjømatnæringa elles. For å styrkje evna til ønskt omstilling og innovasjon og slik fremme konkurransekraft og verdiskaping i sjømatindustrien ønskjer regjeringa å forenkle og gi næringa fleksibilitet gjennom bl.a. å leggje til rette for auka valfridom og å løyse reguleringsgrepet på nokre område og styrkje legitimiteten, samhandlinga og effektiviteten i verdikjeda. I lesarinnlegg har fiskeriministeren uttalt: «Jeg tror ikke på at vi som politikere kan regulere oss fram til lønnsomhet.» Det synspunktet deler eg fullt ut, sidan også denne næringa er ein del av den konkurranseutsette aktiviteten fram til forbrukar. Men ein samla komité er likevel opptatt av at dei fiskeripolitiske reguleringane skal fremje kvalitet og bidra til å auke verdien på sluttproduktet, og gjennom det auka lønsemda. Næringskomiteen har samla seg rundt fleire fellesvedtak, og ei rekkje av dei føreslåtte tiltaka er heilt i tråd med intensjonane som ligg i meldinga – det vere seg arbeidet med å jamne ut sesongen, då sjømatindustrien, særleg innanfor villfisk, må handtere store sesongsvingingar, eit ekspertutval for førstehandsomsetning og auka satsing på forsking og utvikling. Komiteen står også samla bak ønsket om ein samla gjennomgang av alle dei tre pliktene og ber kommisjonen om å gjennomgå det i seks punkt. Eit anna tiltak for å bidra til jamnare råstofftilgang gjennom heile året er å prioritere vidareføring av kvotebonus for levandelagring og ferskfiskordninga. Kvotefleks, eller flytting av kvoteåret, er det ueinigheit om, men regjeringspartia meiner at ein først og fremst bør vurdere flytting av kvoteåret. Så er også regjeringa opptatt av å løyse unødige detaljreguleringar, og eg nemner som eksempel: Regjeringa vil auke fleksibiliteten og fjerne restriksjonane på reiskapsval når ikkje biologiske omsyn taler mot det, ein føreslår å fjerne forbodet mot ombordproduksjon i torsketrålgruppa for fartøy utan leveringsplikt, og ein meiner det er mindre behov for ei streng regulering av fartøystørrelsen i dei kvoteregulerte fiskeria. I den offentlege debatten har dei forskjellige forpliktingane som ligg til enkelte av trålekonsesjonane, vore mykje omtalte. Der meldinga skisserer at ein ser desse kvar for seg, meiner ein samla komité at desse skal sjåast under eitt, som nemnt i eit kommisjonsarbeid. Alle er einige om at desse forpliktingane ikkje fungerer etter hensikta, og vi ser fram til kva løysing denne ekspertgruppa vil føreslå. Komiteen har gjort mange kloke val, der ein samstemt komité er samla om ønsket om betre rammevilkår for norsk sjømateksport til våre kundar verda rundt. Så til slutt: Takk til saksordføraren for ein framifrå jobb med innstillinga.