Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2001-05-15:
Senterpartiet set søkjelyset på enkeltmennesket sitt ansvar for seg sjølv og for andre. Vi vil arbeida for eit styresett med meir makt for dei mange, med spreiing av makt, kapital og eigedom. Vi meiner det er gjennom folkeleg engasjement og folkevald styring vi best kan løysa miljøproblem, få fleire i arbeid, sikra utjamning mellom grupper, regionar og land, sikra nasjonal og lokal råderett over naturressursane og norsk eigarskap i bedriftene. Vi vil i lag med Kristeleg Folkeparti og Venstre grunnlovfesta lokalt sjølvstyre. Vi er djupt ueinige med Høgre, som på den eine sida snakkar varmt om fridom for den enkelte, men som står klar når Arbeidarpartiet ber om støtte, anten det gjeld bruk av tvang for å slå kommunar saman, for fjerning av tapskompensasjon, noko som undergrev det økonomiske grunnlaget for småkommunane, eller for vurdering av medlemskap i EU neste periode. Senterpartiet ynskjer ein offentleg sektor som i praksis viser Samhalds-Noreg framfor Marknads-Noreg. Skal vi sikra barn og unge ei meir likeverdig plattform, må vi ta innover oss situasjonen i mange kommunar i dag. Budsjetta går ikkje saman. Regjeringa har sjølv gitt ei realistisk beskriving av gjeldssituasjonen og kvifor det er slik. Eldrereforma og seksårsreforma er underfinansierte. I eit langtidsprogram skulle ein kunna forventa ein plan for å retta opp den ubalansen vi i dag ser mellom oppgåver og midlar i kommunesektoren. Senterpartiet har overfor dei andre partia i Stortinget tatt initiativ for å sikra tiltak overfor barn og unge, der det alt ser ut til å vera eit fleirtal i ord, men ikkje i handling. Det gjeld full barnehagedekning, det gjeld lågare foreldrebetaling, vekk med eigendelane i grunnskulen, auka tilskot til musikk- og kulturskular og støtte til barn og unges kontakttelefon. I 1997 klarte Stortinget, faktisk etter initiativ frå Senterpartiet, å samla seg om eit breitt forlik på eldresektoren. Då galdt det ein handlingsplan for ei betre eldreomsorg. No gjeld det eit lyft for ungane våre dei neste fire åra. Senterpartiet meiner det er påfallande at Regjeringa ikkje er meir offensiv i si oppfølging av utjamningsmeldinga. Meldinga vart lagd fram i 1999. Den dokumenterte at det hastar med oppfølging overfor nokre av dei som har det vanskelegast i vårt samfunn. Arbeidarpartiet prøvde under stortingsbehandlinga våren 2000 faktisk å bortforklara at det er fattige i dette landet. No er erkjenninga felles for mange parti. Lat oss då i fellesskap syta for at alle forslaga kjem over frå beskriving til handling. Kristeleg Folkeparti, Senterpartiet og Venstre står saman òg der. Vi ber om ein handlingsplan, og vi ynskjer at dei forslaga som gjeld ungane, skal koma fyrst. Regjeringa har rett nok i sitt langtidsprogram ei beskriving av ulike tiltak. Det er faktisk den same beskrivinga om igjen, som altså fyrst stod i utjamningsmeldinga, som så vart følgd opp frå Stortinget i fjor, og så seier Regjeringa no at den vil iverksetja desse tiltaka innanfor dei neste fire åra. Vi var med i det fleirtalet som i juni i fjor i Stortinget bad om ein plan for dei ulike tiltaka. Vi meiner at i ein slik plan høyrer det heilt klart heime ei oversikt over kva tid dei ulike tiltaka skal fasast inn. Elles kan vi risikera at det går nye år før det no blir gjort noko meir for dei som det hastar aller mest for. Eg vil utfordra finansministeren til å koma med ein plan i 2002 for ei forpliktande oppfølging i budsjettet.