Jenny Klinge (Senterpartiet), 2018-04-05:
Denne saka handlar om utviklinga av lensmannsetaten i Noreg. Vi er avhengige av å ha eit nært, godt og kompetent politi for å ta vare på viktige sider ved samfunnet vårt, som tryggleik og tillit til kvarandre. I saka vi debatterer i dag, har vi i Senterpartiet vore spente på om vi kunne få fleirtal for alle dei tre opphavlege forslaga våre, som nå er I, II og III i innstillinga. Det ligg an til at vi får fleirtal berre for dei to første. Til og med regjeringspartia, Høgre og Framstegspartiet, har bestemt seg for å stille seg bak dei to første forslaga, og eg skulle gjerne ha jubla. Men når eg les det Høgre og Framstegspartiet skriv i merknadene sine, forstår eg at støtta frå dei er mest meint som ei klam hand rundt skuldra. Det første forslaget vi i Senterpartiet har lagt fram, er slik: «Stortinget ber regjeringen sørge for en reell styrking av de lensmannskontorene som står igjen etter gjennomføringen av politireformen.» Det andre er slik: «Stortinget ber regjeringen sikre at Stortingets føringer følges opp, og sikre at politiets tjenestesteder er tilstrekkelig bemannet til å kunne være aktivt til stede der folk er.» Det Høgre og Framstegspartiet gjer i sine komitémerknader til saka, er å omdefinere kva desse forslaga betyr. Dei slår freidig fast at forslaga «slår inn åpne dører og er selvsagte». Så gjer dei narr av heile målsetjinga om å styrkje lensmannskontora med å påstå at «det må ansettes mellom 25 og 30 polititjenestefolk på hvert enkelt tjenestested for å oppnå intensjonen med Senterpartiets forslag». Eg lurer på korleis Høgre og Framstegspartiet kan prestere ein slik logisk brest som dei synleggjer her. På den eine sida vil dei stemme for forslaga som inneheld formuleringar om reell styrking av dei lensmannskontora som står att, og om at kontora må vere tilstrekkeleg bemanna for å vere aktivt til stades der folk er. Dei to regjeringspartia presterer å slå fast at dei kan støtte dette fordi det ikkje betyr noko som helst utover den politikken dei allereie fører. På den andre sida meiner dei at III vil innebere ei enorm oppbemanning på mange kontor. Dei viser til og med til utrekningar frå Politidirektoratet. Der er formuleringa vår at lensmannskontora skal ha tilstrekkeleg bemanning til å løyse oppgåvene sine. Vi kan lure på kva statsråden vil gjere når avrøystinga er over i salen. Vil han følgje opp Høgre og Framstegspartiet si tolking om at regjeringa kan halde fram med å svekkje og i praksis også leggje ned fleire kontor enn det politireforma la opp til? Vil statsråden kjenne seg trygg på at mange lensmannskontor med Stortingets velsigning framleis kan bli ribba for stillingar og ressursar, og redusere opningstida deira ytterlegare? Eller vil han følgje opp det som eg opplever at fleirtalet meiner, nemleg at alle dei attverande lensmannskontora faktisk skal bli styrkte i form av ressursar og tilsette? Poenget for oss i Senterpartiet er nemleg ikkje å oppnå ein massiv auke med polititilsette på mange lensmannskontor. Det vi vil oppnå i dag, er at Stortinget gjev regjeringa klar beskjed om at dei ikkje kan halde fram med å ta frå mange lensmannskontor ressursar og stillingar. Hugs at over 120 lensmannskontor blir nedlagde. Argumentasjonen for dette var at færre lensmannskontor ville gjere det mogleg å styrkje dei kontora som vart att, og at ein kunne oppnå fleire politipatruljar. Meir politi på hjul skulle bidra til å sikre ikkje berre like mykje politi som før der lensmannskontor vart nedlagde, men faktisk meir politi – meir nærpoliti til og med. No opplever vi at regjeringa slit med å godtgjere at dei oppnår eit styrkt nærpoliti. Ein del av dei lensmannskontora som skal stå att etter reforma, og som har ei rettmessig forventning om å få noko fleire tilsette enn i dag, får beskjed om å redusere opningstida. Dei blir ikkje styrkte, men stillingar blir faktisk flytta til andre lensmannskontor. Dette er starten på nye nedleggingar langt utover det politireforma bar bod om. Vi i Senterpartiet er glade for at fleire parti ser dette som eit problem og ikkje gjer som Høgre og Framstegspartiet, som bortforklarer med at fleire politipatruljar betyr så mykje. På spørsmål om nettopp kor mange fleire politipatruljar politireforma har ført til i landet, kunne den tidlegare justisministeren Listhaug seinast i februar ikkje svare på dette. Regjeringa har nemleg ikkje oversikt over kor mykje meir politi på hjul det eventuelt har vorte. Dei har ikkje tenkt å skaffe seg ei slik oversikt heller. Dette er jo mykje meir oppsiktsvekkjande enn det er tillitvekkjande. Sjølvsagt skal lensmannskontor samarbeide om t.d. vakt og patruljeteneste. Det burde vore opplagt at det skal finnast ein lensmann på kvart lensmannskontor òg. Dette siste går regjeringa og Kristeleg Folkeparti imot. Spørsmålet vi til slutt må stille oss, er om regjeringspartia og Kristeleg Folkeparti meiner det er eit problem om kvart lensmannskontor skal få ressursar til å løyse oppgåvene sine. Dei stemmer i alle fall ned dette i dag, og regjeringspartia legg så mykje rart i dei to første forslaga at eg håpar statsråden tek omsyn til stortingsfleirtalet og ikkje til formuleringane til hans eigne representantar i komiteen.