Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2014-02-11:
Lat meg først gi ros til utanriksministeren for ei god utgreiing, men òg for at han raskt har besøkt dei to aktuelle områda vi no diskuterer. Etter mitt beste skjøn har han spelt ei aktiv rolle i begge dei to konfliktane frå starten, vidareført den tidlegera regjeringa og Noreg si sterke rolle i Sør-Sudan, men òg vore aktiv i forhold til Syria. Dette er to konfliktar der Noreg bruker store ressursar. Eg la merke til at på eit tidspunkt var heile 19 representantar til stades i salen samtidig på ei utanrikspolitisk utgreiing. Det er bra. Vi vert som vanleg slått av diplomatlosjen, men eg tolkar det òg positivt, for det betyr at vi bruker store ressursar på dei to konfliktane i Noreg. I Syria er det, som utanriksministeren brukte mykje tid på, viktig og nødvendig å jobbe for ei løysing. Men eg trur dessverre at det samtidig er nødvendig å vite at den situasjonen vi står i no, kan verte svært langvarig, og at arbeidet må ta høgde for det. Det betyr at i bruken av bistandsmidlane våre er det nødvendig å tenkje langsiktig. Det betyr at ein i det politiske arbeidet må ta høgde for at det kan ta tid å finne vegar vidare i Syria, men ikkje minst for at flyktningsituasjonen kan verte alvorleg og langvarig. At det kjem til, som representanten Elvestuen her var inne på, å spele inn i forhold til Europa, trur eg er heilt riktig. Eg vil be regjeringa jamleg vurdere moglegheita for å auke talet på flyktningar frå Syria som Noreg tek imot. Etter SV si oppfatning vil det vere riktig å gjennomføre ei slik auking dersom det fortset å vere eit stort behov for å ta imot flyktningar, som alt tyder på. Når det gjeld Sør-Sudan, er det forferdeleg at dei skal stå oppe i ein så stor humanitær krise. Det er veldig bra at Noreg bidreg. Eg forventar at det kan vere behov for ytterlegare bidrag, men her er det til dei grader slik at den politiske løysinga er den einaste moglege løysinga, og at det faktisk er mogleg. Vi veit at det finst eit potensial, og eg meiner at det er veldig riktig og klokt av utanriksministeren å bruke betydelege ressursar på det i tida framover. Her har Noreg kompetanse og kunnskap til å spele ei viktig rolle, og eg vil òg seie at det å ta i bruk kompetansen til enkeltpersonar og organisasjonar her – Norsk Folkehjelp og andre – vil vere viktig for eit land Noreg er betydeleg engasjert i. Utanrikskomiteen var i FN for nokre veker sidan, og det var mange ting der som gjorde inntrykk. Men det talet som gjorde mest inntrykk på meg – det er tidlegare her referert av representanten Huitfeldt – var at på 1990-talet kom om lag halvparten av dei militære styrkane som deltok i FN-operasjonar, frå NATO-land, og no er det, ifølgje det FN opplyste oss om, om lag 2 pst. av dei militære styrkane i FN-operasjonane som kjem frå NATO-land. Sagt med andre ord: Dei rikaste landa i verda, med den største militære kapasiteten, tek 2 pst. av jobben med dei operasjonane vi er med på sjølve å gi eit mandat til frå FNs tryggingsråd. Det kan ha nokre forklaringar – den store deltakinga i Afghanistan over tid o.a. – men det kan ikkje fortsetje. Det går ikkje an å hevde at ein tek eit avgjerande ansvar for FN og så stiller NATO-landa i sum opp med 2 pst. over tid. Då gjer vi ikkje nok saman med våre allierte. Derfor er det SV si oppfatning at Noreg framover må styrkje si militære deltaking i FN-operasjonar og arbeide aktivt overfor NATO-land for at dei må gjere det same. Det bør vere både mogleg og realistisk, med ei nedtrapping i Afghanistan, som er på trappene i åra som kjem. Eg kan ikkje skjøne anna enn at Sør-Sudan peikar seg ut – det er ein svært naturleg militær operasjon å delta enda tyngre i, eit land vi kan mykje om, ein operasjon vi veit er svært viktig, og der det er veldig tydeleg for FN at det trengst meir kapasitet og styrkar med kompetanse. Derfor vil eg på vegner av SV be regjeringa vurdere ei betydelig styrking av det norske UNMISS-bidraget – altså bidraget til den FN-mandaterte operasjonen i Sør-Sudan, og at vi, etter å ha klarlagt at vi ønskjer det, tek kontakt med FN for ein dialog om kva slags ekstra bidrag som kan gjere størst forskjell. Eg håpar òg at utanriksministeren vil kommentere dette i oppsummeringsinnlegget sitt.