Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2010-11-16:
Eg vil først takke både utanriksministeren og interpellanten for interessante svar og for ein viktig interpellasjon. Eg vil oppsummere dette med at det temaet som det lenge «ikkje var lov» å diskutere i det nordiske samarbeidet, utanriks- og tryggingspolitikken, no på mange måtar er drivaren og det mest interessante temaet i den nordiske debatten og i debatten om det nordiske samarbeidet. Eg ser sjølvsagt svært positivt på Stoltenberg-rapporten, men òg på oppfølginga av han, som skjer no. Eg synest at utanriksministeren på ein veldig god måte gjekk gjennom det. Det er viktig å debattere oppfølginga av dei spørsmåla, og det er ikkje minst viktig å gjennomføre mange av forslaga, som er gode, og som er under arbeid. Det er òg svært viktig at vi jobbar vidare frå norsk side og i Norden med spørsmåla om ei nordisk solidaritetserklæring. Sverige har gått lenger enn dei andre. Vi bør gjere det same frå norsk hald, og det må vere eit mål å gå vidare med det frå nordisk side. Utanriksministeren nemnde eigentleg kjernen av grunngjevinga sjølv, nemleg at det spesielle med nordisk solidaritet er at vi på mange måtar har både felles interesser og felles verdiar. Vi har felles interesser knytte til forsvarssamarbeid og utfordringane i nordområda, i forhold til Russland o.a., men det er òg ei felles folkeleg forankring i ein felles kultur, ei felles deloffentlegheit, ja felles verdiar mellom dei nordiske landa. Eg vil knyte ein kommentar til at ein synest det er vanskeleg med dei noko ulike vurderingane som vert gjorde med Noreg på den eine sida og Danmark, Finland eller Island på den andre sida: Ein får prøve Romania då, om ein synest det er frykteleg stor avstand til Danmark! Så synest eg vi skal tenkje endå vidare i åra som kjem, når det gjeld det nordiske samarbeidet. Vi har felles verdiar og felles interesser som kan auke interessa for eit forsvars- og tryggingssamarbeid, men òg vår rolle i det globale biletet gir etter mitt syn sterke argument for eit tettare nordisk samarbeid om det. Lat meg kort grunngi det. For det første: Norden står i internasjonal politikk for ein del felles verdiar der vi ofte fremmar standpunkt i same retning. I internasjonalt menneskerettsarbeid, i spørsmål om andre liberale verdiar og i nedrustingsspørsmål er det ofte ei felles holdning, eller tilnærma felles holdning. Men så har vi òg ei felles økonomisk erfaring og ein relativt lik økonomisk modell, som det no er ei enorm interesse for internasjonalt, anten det er i verdas økonomiske fora eller som utanrikskomiteen kunne sjå at det var, på vår reise i Asia nyleg. Og det å bruke den interessa politisk til å vere ein aktør i den internasjonale økonomiske debatten er òg viktig. No er det jo slik at Norden faktisk har eit visst samarbeid når det gjeld dette, f.eks. innanfor IMF og Verdsbanken, saman med dei baltiske landa. Det kunne vi med stor fordel ha i andre samanhengar òg. Eg trur òg mange undervurderer kor sterk ei stemme Norden samla sett vil ha internasjonalt. Vår økonomi vil vere den ellevte eller tolvte største dersom vi ser han i samanheng internasjonalt, og i kraft av ganske felles politiske standpunkt kan vi spele ei tung rolle. Men så er det òg ein annan grunn til at nordisk samarbeid globalt kan ha større interesse framover. For i ca. 40 år gjorde NATO det umogleg at det nordiske samarbeidet skulle ha ein tung dimensjon. Så overtok EU i å gjere det umogleg i ein del år. Men alle som no vil sjå, veit at verken NATO eller EU kjem til å vere dei dominerande aktørane i global internasjonal politikk i tiåra som kjem. Viktige, ja sjølvsagt, men nye statar, nye regionar, eit nytt globalt bilete trer fram, og dersom vi ønskjer at Norden skal spele ei tyngre rolle, er det eit stort rom for det både verdimessig og økonomisk. Så må eg berre avslutte med å seie at eg ser veldig positivt på at så mange parti og eit såpass breitt storting no sluttar opp om ei politisk tenking i den retninga SV i mange tiår har stått for på dette området. Det konservative Høgre er noko meir tilbakehalde – det ligg i det partiet sin natur, vil eg seie. Men det er positivt at Norden no får ei meir framtredande rolle i debatten.