Heidi Grande Røys (Sosialistisk Venstreparti), 2008-06-05:
Eg er glad for at fleirtalet i Odelstinget i dag kjem til å gi si tilslutning til å endre § 21 i konkurranselova. Etter endringa vert det ikkje nødvendig å gjennomføre ei fagleg vurdering av Konkurransetilsynet sitt vedtak om inngrep mot fusjonar når det er heilt klårt at Regjeringa meiner at andre samfunnsomsyn veg tyngre enn omsynet til konkurransen. Vi får effektivisert ressursbruken både for partane i fusjonen og for departementet. Eg må seie eg har vanskeleg for å forstå innvendingane frå opposisjonen mot denne forenklinga. For det fyrste er ikkje kriteria for politisk omgjering forandra. Slik omgjering kan berre skje i saker av «prinsipiell eller stor samfunnsmessig betydning ». Lat det vere heilt klårt. Avgjerd om omgjering kan framleis berre takast av Kongen i statsråd. Eg kan difor ikkje forstå at opposisjonen kan meine at terskelen for å overprøve fusjonssaker på politisk grunnlag er gjort lågare, langt mindre senka betrakteleg, for å sitere merknader frå mindretalet. For det andre kan eg ikkje forstå korleis opposisjonen har grunnlag for å meine at endringa fører til at Regjeringa ikkje vil ha eit godt nok avgjerdsgrunnlag for den politiske behandlinga. Konkurransetilsynet skal gjennom si vurdering av ein fusjon gjere utførleg greie for dei konkurransemessige verknadane av om ein fusjon vert gjennomført. Det er nettopp tilsynet si påvising av dei skadelege verknadene for konkurransen og samfunnet sin ressursbruk som grunngir tilsynet sitt vedtak. Det er såleis svært godt opplyst gjennom tilsynet sitt vedtak. Det Regjeringa skal gjere, er å vege desse opp mot andre samfunnsmessige omsyn. Desse omsyna verken kan eller skal tilsynet ha vurdert i si saksbehandling. Endringa i § 21 fører såleis ikkje til at Regjeringa har mindre informasjon til rådvelde for si vurdering. Om noko, så vil endringa føre til at Regjeringa har meir tid og ressursar til denne ofte vanskelege avveginga mellom omsynet til konkurransen og omsynet til «prinsipiell eller stor samfunnsmessig betydning ». Eg vil òg i denne samanhengen understreke at dersom det er forhold ved tilsynet sitt vedtak som gjer at departementet bør gjennomføre ei full fagleg prøving av tilsynsvedtaket, stengjer sjølvsagt ikkje § 21 for det. Det kan vi gjere, òg etter denne lovendringa. Så nokre ord om næringslivet og ynsket om å drive politisk press - som for så vidt er fullt legitimt. Kvar dag i dette huset går næringsliv og bedrifter ut og inn av dørene for å utøve politisk press på dei ulike partia sine synspunkt. Slik har det vore, og slik vil det vere på visse tidspunkt, når det gjeld § 21. Noreg har den politiske tryggingsventilen som ligg i § 21. Den vi har no, fremma førre regjering, med ein statsråd frå Høgre som sentral givar av lovforslaget. Alle regjeringar har nytta seg av den ventilen. Så til medlemene frå Framstegspartiet, Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre, som er uroa over at forslaget til endringar i § 18 vil føre til at verksemdene må sende inn meir informasjon til tilsynet i samband med alminneleg melding om ein fusjon. Det er rett, men Konkurransetilsynet har opplyst at med den ordninga ein har no, må tilsynet i veldig stor grad be om desse opplysningane i etterkant. Bedriftene må altså i alle tilfelle oftast sende inn desse opplysningane. Men det ein ber om, er at Konkurransetilsynet får opplysningane utan å måtte bruke tid og krefter på å få tak i dei sjølve, og at det vert gjort til ei alminneleg plikt. Desse opplysningane som bedriftene vert bedne om å sende inn, er ofte opplysningar som dei allereie har, eller som dei veldig lett kan skaffe. Så eg meiner, og tilsynet meiner, at dette er ei lita bør å påføre bedriftene i forhold til den forenklinga og dermed sjansen for raskare saksbehandling som dette inneber for tilsynet. Det eg vil seie, er at dersom ein først skulle bekymre seg for ei fusjonsbehandling og Regjeringa sitt syn på det, burde ein i alle fall støtte opp under det tilsynet sjølv ber om, som raskare kan gi ei effektiv fusjonsbehandling, og som kan gi den riktige informasjonen til tilsynet til rett tid, slik at deira behandling av meldingar om fusjonar nettopp kan verte best mogleg. Eg meiner det er ein logisk brist i argumentasjonen frå ein del parti her med omsyn til å gå imot den lovendringa, samtidig som dei kritiserer fusjonsbehandlinga seinare i prosessane.