Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2013-02-07:
Temaet som interpellanten tek opp, er relevant for næringspolitikken generelt, slik eg ser det. Det omfattar det breie spekteret næringspolitikk og rammevilkår, mangfaldig eigarskap der staten er stor eigar eller deleigar, og tilgang på finansiering. Det har alt i seg. Eigarskapspolitikken viser verkeleg skilnadane i norsk politikk – mellom oss raud-grøne og høgrepartia. Den raud-grøne regjeringa vil ha ein aktiv eigarskapspolitikk. Vi har verktøy i verktøykassen. Vi brukar verktøya, og vi vil halda fram med å vera store eigarar. Dobbeltkommunikasjon med omsyn til statleg eigarskap synest eg ofte har vore forvirrande når eg les i avisene. Når det er snakk om konkrete saker, f.eks. når det gjeld Statskog, skal ein detaljstyra. Representanten Trældal gjekk veldig langt her på talarstolen – han skulle omtrent bestemma ned til kvart einaste tre som skulle seljast. Men elles er dei einige om at ein skal selja seg ut, eller ein skal sitja heilt stille i båten – ein skal som eigar ikkje foreta seg nokon ting. Utgangspunktet må vera at staten som stor eigar må kunna stilla klare krav og forventingar til kva vi vil med selskapet, og setja ned foten når vi er ueinige om kursen. Det gjeld samfunnsansvar, det gjeld løn, det gjeld bonusar, det gjeld pensjon – for å nemna noko. Regjeringa vil fortsetja å føra ein aktiv eigarskapspolitikk. Både selskapslovgivinga og allment aksepterte eigarstyringsprinsipp gjev god grunn og rom for dette. Eg vil fokusera særleg på den statlege eigarskapen. Ein hovudgrunn til at staten vil halda fram med å vera ein stor eigar, er den store betydinga mange selskap med statleg eigardel har i Noreg. Staten vil derfor ha eit langsiktig perspektiv på eigarskapen sin og som aksjonær bidra til selskapas langsiktige vekst og industrielle utvikling. Berre dersom selskapa er konkurransedyktige over tid, kan dei vidareføra og vidareutvikla rolla i norsk økonomi og samfunn. Staten må derfor fremja ei langsiktig verdiskaping i selskapa han er eigar i. Selskapa som skal vera konkurransedyktige over tid, må vareta omsyn som går lenger enn til kortsiktig profittmaksimering. Men også i aktiv eigarskapspolitikk vil staten på vanleg måte sjølvsagt stilla marknadsmessige krav til avkasting og utbyte, slik at det byggjer opp under selskapas langsiktige verdimaksimering og industrielle utvikling. Ikkje minst må selskapa investera tilstrekkeleg i så vel forsking og utvikling som i kompetanseutvikling av arbeidskrafta si. Ein aktiv eigarskapspolitikk inneber at staten formulerer klare forventingar også på desse områda, og at dette vert kommunisert ope til og mellom selskapa. Også høge etiske standardar i alle forhold er viktig for å halda ved lag selskapas verdiar og legitimitet. Dette gjev vesentlege tilleggsdimensjonar utover dei alminnelege bedriftsøkonomiske krava til avkasting og utbyte, og det støttar målet om ei langsiktig verdiskaping og ei god industriell utvikling. Den raud-grøne regjeringa har vore særs oppteken av tilgangen på kapital – og det i heile livsløpet til bedriftene. Tiltakspakkane som regjeringa har kome med, underbyggjer dette på ein god måte. Verdiskapinga og inntekt via skattesetelen er det fundamentet som velferda i Noreg byggjer på. Gode, føreseielege rammevilkår er viktig og står svært sentralt i den politikken den raud-grøne regjeringa fører. Den norske modellen med sitt tryggleiksnett er òg viktig i alt dette, for vi veit at trygge menneske skapar meir. Vi veit at like moglegheiter for alle gjer at fleire kjem i posisjon til nettopp å kunna starta si eiga bedrift. Mangfald i styreromma er òg ein viktig premiss i denne samanhengen. Eg er svært fornøgd med at vi har kvoteringstiltak i ASA-selskapa. Eg meiner at det bør innførast òg i AS-selskapa. Det er ein styrke å få inn fleire kvinner i desse selskapa. Det ser ut til at Høgre kanskje er litt i tvil om dei er einige med seg sjølve i at det var ein styrke å innføra 40 pst.-regelen i ASA, men det kjem interpellanten kanskje tilbake til seinare. Vi raud-grøne står trygt planta på at vi skal ha ein aktiv eigarskap. Vi legg føringar på og gjev til kjenne kva vi vil og skal med dei selskapa som vi eig.