Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2014-04-03:
Eg vil fyrst og fremst takke komiteen for godt samarbeid og godt saksordførarskap. Eg vil òg takke Kristeleg Folkeparti for å reise dette representantforslaget. Denne saka er me tverrpolitisk einige om, og det er positivt at me no samla meiner at denne fristen skal fjernast. Stoltenberg II-regjeringa sende forslag om å fjerne foreldingsfristen for drap og seksuelle overgrep mot barn på høyring i februar i fjor og varsla då ein eigen proposisjon for Stortinget i løpet av 2013 etter at høyringsrunden var over. Saka er – som representanten Leirstein òg sa – greidd ut, og det er òg derfor Arbeidarpartiet er noko undrande i merknadane til at det ikkje låg føre ei formell sak frå regjeringa før dette representantforslaget kom. Det kan verke som påtrykket frå Kristeleg Folkeparti har vore viktig. Uansett er det veldig bra for saka si skuld, for ofra og dei pårørande, at det er full semje om at regjeringa skal kome til Stortinget med forslag til lovendringar i ein eigna proposisjon. Eg kan ikkje unngå å kommentere framgangsmåten til Framstegspartiet i saka, for viss ein legg til grunn utspela frå Framstegspartiet, skulle ein tru at denne saka allereie burde ha vore i Stortinget med konkrete forslag til lovvedtak. Framstegspartiet har tidlegare gjeve inntrykk av at denne saka er det berre å endre no, direkte som lovforslag i Stortinget. Men det gjer ikkje Framstegspartiet no, i regjering. No ser me at Framstegspartiets eigen statsråd òg ser behovet for å greie saka meir ut enn ho allereie er, og me kan lese i svarbrevet frå statsråden at ein tek sikte på å fremje ein proposisjon for Stortinget før sommaren som vil omfatte grundige utgreiingar av dei spørsmåla representanten stiller i forslaget. Det er bra, men det må vere lov å undre seg litt over kva nye utgreiingsbehov som no eventuelt ligg føre. Kva er det som konkret ikkje er greidd ut? Eg vil lytte til svara som kjem, når det gjeld det. Me har alle lese dei forferdelege historiene som dette gjeld, om ungar som er utsette for grov omsorgssvikt i oppveksten, og som har meld dette i ettertid. Me veit at veldig mange ungar aldri fortel korleis dei har det heime, at mange ber på historier frå barndommen som kjem fram seinare i livet. Fleire personar har òg gjeve slike historier eit andlet no i den seinare tida. Som leiar av Arbeidarpartiets utval mot vald i nære relasjonar er eg òg veldig oppteken av det ein kallar «den utskutte foreldelsesfristen», som ein ikkje konkret omtaler i forslags form i dag, for i dag er det slik at foreldingsfristen i saker om seksuell omgang med barn og saker om kjønnslemlesting blir rekna ut frå den tida den fornærma er 18 år. Dette er for å sikre at barn som blir utsette for seksuelle overgrep, får ein reell sjanse til å melde dette, og at dei er gamle nok til å kunne forstå kva dei har vore utsette for. Stoltenberg II-regjeringa ville utvide denne ordninga til å gjelde fleire straffbare handlingar mot barn og unge, som brot på avverjingsplikta, vald i nære relasjonar, tvangsekteskap m.fl., og eg håpar at dette punktet òg vil bli følgt vidare opp av den nye regjeringa i den varsla proposisjonen. Det er rettspolitiske grunngjevnader for at det blir sett punktum i straffesaker, men for dei aller grovaste brotsverka kan det ikkje bli sett punktum før lovbrytaren er straffa, uansett kor lang tid som er gått sidan brotsverket har skjedd. Arbeidarpartiet støttar forslaga fremja av Kristeleg Folkeparti i saka og ser fram til at regjeringa kjem tilbake til Stortinget som signalisert i brevet til justiskomiteen.