Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2011-12-01:
Eg vil starte med å gje ros til interpellanten for å ta opp eit breitt og viktig spørsmål om framtidas barnevern. For å få eit kvalitativt betre barnevern i framtida er det ein viktig faktor at me snakkar med ungane og spør dei korleis dei opplever barnevernet. Korleis dei opplever tilbodet sitt, er avgjerande for at dei skal kunne få best mogleg hjelp. I vinter blei den første brukarundersøkinga blant barn og unge over ni år i statlege og private barnevernstiltak gjennomført. Dei resultata er, og blir, viktige for det vidare arbeidet med å heve kvaliteten i barnevernet. Undersøkinga er òg viktig for dei som skal arbeide i barnevernet, og for oss som folkevalde. Det er viktig å halde fram med denne måten å undersøkje tenesta på. Interpellanten tek òg opp spørsmålet rundt det biologiske prinsippet. Eg har sjølv stilt spørsmål rundt bruken av dette prinsippet i tidlegare debattar i Stortinget, og eg ser fram til vurderingane som bl.a. Ekspertutvalet skal gjere rundt dette. Det er barnets beste som skal vere det overordna, styrande prinsippet for barnevernet sitt arbeid, og for at det skal følgjast, meiner eg at det i fleire høve er rett at det biologiske prinsippet må vike. Barnevernpanelet sine synspunkt rundt tidsavgrensing og føresette sin rett til å anke er interessante, og desse meiningane blir viktige i diskusjonane framover om framtidas barnevern. For nokre barn er det ikkje bestandig slik at det er til deira beste å kome tilbake til dei biologiske foreldra sine, mens for andre vil det vere det aller beste at dei har nær kontakt med dei gjennom heile løpet. Ungar er forskjellige, og foreldre er forskjellige. Oppgåva vår må vere å leggje til rette for at me får eit barnevern som til kvar tid arbeider etter retningsliner som er til barnets beste, og som evnar å setje i verk tiltak tilpassa behovet til akkurat det barnet, for prinsippet heiter «til barnets beste» og ikkje «til barnas beste». Eg vil òg seie, som representanten Horne, at metodane rundt bruken av familieråd er veldig interessante. Her trur eg me har potensial til å utvikle ytterlegare nye metodar. Eg trur òg, som interpellanten, at bruk av slekt og familie i første instans er ein styrke. Komiteen har vore i Bergen og sett på arbeidet med metodebruken der. Eg ser heller ikkje dette som noka motsetning til dei synspunkta eg har elles når det gjeld bruken av det biologiske prinsippet. Det har vore ein kraftig auke i talet på barn som får barnevernstenester. Ifølgje KS' nøkkeltalsrapport for 2011 ser me at barnevernstenestene i kommunane har blitt betre organiserte, dei har blitt betre drivne og avdekkjer betre behovet for barnevernstenester. Ein kan òg sjå at barnevernstenester og andre tenester som politi, barnehage og skule samarbeider betre. Det er veldig bra. Det betyr òg at barnevernet no får inn fleire meldingar enn før. Men me kan òg lese at det er ein aukande trend i samfunnet med behov for tenester, som kjem av endringar i samfunnsforhold, sosiale forhold og levekår. Eg meiner òg at den gamle nabokjerringa må tilbake. Ja, me må rett og slett bry oss endå meir. For trass i at talet på meldingar har auka, er mørketala framleis der. Me veit at fleire framleis ikkje melder frå når det er mistanke om at barn eller unge kan vere utsette for omsorgssvikt. For ungane si framtid treng me ei sterk og kvalitativt god barnevernsteneste, men me treng òg eit samfunn som ser og vernar om ungane. Me må stadig minne kvarandre på at me har ei plikt til å melde frå. Eg meiner det er viktig for framtidas barnevern at regjeringa har teke initiativ til å evaluere heile barnevernsreforma. Kva skal barnevernet vere i framtida? Skal det vere som i dag, skal det organiserast på ein annan måte, skal det ha dei same oppgåvene, eller ikkje? I tillegg til denne evalueringa er det, som statsråden sa, sett ned utval som skal gje oss innspel til kva som skal vere framtidas barnevern. Eg ser fram til dei innspela, og eg ser fram til dei vidare debattane og stortingsmeldinga som vil kome på barnevernsområdet.