Valgerd Svarstad Haugland (Kristelig Folkeparti), 2002-04-25:
Bakgrunnen for det offentlege engasjementet på medieområdet er fyrst og fremst at eit velutvikla mediesystem fremjar demokratiet og sikrar ytringsfridomen. Tankane og meiningane våre er avhengige av media for å kunna formidlast, møtast og kvessast opp mot kvarandre. Det er eit klart offentleg ansvar å sørgja for at det finst ein utbygd og fungerande infrastruktur for formidling av informasjon og ytringar. Ytringsfridomskommisjonen har som kjent gjort framlegg om å grunnlovfesta dette ansvaret i sitt framlegg til ny § 100 i Grunnlova. Innstillinga frå familie-, kultur- og administrasjonskomiteen syner at det er brei semje om måla i mediepolitikken, og det er eg glad for. Sjølv om det kan vera usemje om verkemidla på nokre punkt, er det måla som gir til kjenne dei viktige verdispørsmåla og den retninga vi ynskjer at samfunnet skal gå i. Med unntak av Framstegspartiet er partia einige om at det er viktig å halda ved lag pressestøtta, og at det er naudsynt å auka støtta til lokalavisene. Det er likevel usemje om korleis dette skal gjerast – om ramma for tilskot skal aukast eller om det kan skje ei omfordeling innanfor gjeldande ramme. Vi må no sørgja for at denne usemja om verkemidla ikkje får som konsekvens at vi ikkje oppnår det som er ei viktig felles målsetjing, nemleg å styrkja lokalavisene. Når det gjeld regulering av eigarskap i media, har komiteen gått inn for ei vesentleg innskrenking og forenkling av regelverket. Eg vil understreka at det er viktig ikkje å trekkja forhasta konklusjonar i denne saka. Det er eit svært komplisert felt, der næringspolitiske, konkurransepolitiske og kultur- og mediepolitiske omsyn spelar inn og til dels trekkjer i forskjellige retningar. I dag er det fleire regelsett som regulerer ulike aspekt ved dette spørsmålet, ut frå ulike formål og med ulike regulatoriske tilnærmingar. Det er viktig å vurdera desse spørsmåla i samanheng. Med dette som utgangspunkt, og med grunnlag i handsaminga i Stortinget, vil Kultur- og kyrkjedepartementet no gå i gang med ei vurdering av medieeigarskapslova. Departementet vil koma tilbake til Stortinget med saka i ein proposisjon. Såframt handsaminga i Stortinget av framlegget til ny § 100 i Grunnlova opnar for det, vil Regjeringa òg koma tilbake med eit forslag om lovfesting av prinsippa i redaktørplakaten. Eg er glad for at komiteen slår fast som eit klart utgangspunkt at staten fyrst og fremst skal styra NRK på eit overordna politisk nivå og innanfor dei rammene som selskapsforma gir. Som eg òg sa i orienteringa om NRK i februar, er eg einig i at det er eit politisk spørsmål å slå fast dei overordna prinsippa for allmennkringkastingsoppdraget. Men korleis NRK vel å organisera seg og driva selskapet for å oppfylla dette oppdraget, må NRK sjølv ha fridom til og ansvar for å avgjera. Eg registrerer at Arbeidarpartiet her ser ut til å ha skifta meining og no går inn for langt sterkare politisk styring av NRK enn det arbeidarpartiregjeringa gjorde i mediemeldinga. Til dette vil eg seia at det var Arbeidarpartiet som i si tid fekk gjennom omorganisering av NRK til eit aksjeselskap. No må vi ta konsekvensane av dette og gi styret og leiinga i NRK den fridomen som selskapsforma føreset. Medlemmene i komiteen frå Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet går inn for å setja opp ein «allmennkringkastingsplakat». Til dette kan eg seia at Kultur- og kyrkjedepartementet alt er i full gang med arbeidet med å avgrensa og definera allmennkringkastingsoppdraget. Departementet vil basera arbeidet på Stortinget si handsaming av mediemeldinga og orienteringa om NRK. Eg har merka meg at komiteen meiner at staten bør leggja til rette for at det i nye distribusjonskanalar skal haldast av ein liten del av sendekapasiteten til ideelle organisasjonar o.l. Dette er eg einig i. Stortinget har samstundes lagt til grunn at utbygginga og drifta av det digitale bakkenettet skal vera basert på ein etterspurnad i marknaden og ikkje vera ei statleg oppgåve. Ein av føresetnadene for at nettet skal vera lønsamt, må vera at dei som sender, betalar for det. Eg legg difor til grunn at dei nemnde organisasjonane må rekna med å betala for distribusjonen i eit digitalt bakkenett på same måten som andre innhaldsleverandørar, medrekna allmennkringkastarane. Komiteen ber departementet greia ut grunnlaget for å etablera ein radiokonsesjon til på riksplan. Post- og teletilsynet har som kjent laga ein rapport om dette. Eg er einig i at det bør etablerast ein radiokanal til på riksnivå. Etableringa av ein ny kanal bør i minst mogleg grad innverka negativt på sendingane til etablerte radiokanalar. Eg ser det òg som viktig at den såkalla P4-konsesjonen som blir gitt på nytt frå 2004, har ei dekning på minimum 90 pst. og framleis kan vera ein privat allmennkringkastar. Departementet har kome til at ein ny kanal kan baserast på ledige frekvensar, mellombelse lokalradiofrekvensar, nokre få sendarar frå dagens P4-nett og i tillegg radiofrekvensar som er reserverte for NRK, men som dei ikkje brukar.