Tor Bremer (Arbeiderpartiet), 2011-11-25:
Sedvanen tru vil eg starta med å takka forslagsstillarane for innspel til ein debatt om eit viktig tema som ikkje altfor ofte er på den politiske dagsordenen. Eg ser at gjennom ei sterkare kommersialisering av forskingsresultat møtest tunge historiske kulturar, næringslivskulturen på den eine sida og universitetskulturen på den andre, i eit spennande kryssingspunkt. Det er ikkje automatisk noko enkelt møte, men lukkast ein, vil ein utvilsamt lyfta og utvikla begge kulturane. Det ser me forresten eit godt døme på då NTNU nyleg vart kåra til nr. 4 i ei internasjonal ranking når det gjeld samarbeid mellom nettopp universitet og industrien. Mange har stilt spørsmål ved om det er mogleg å oppretthalda ei fri og uavhengig forsking samtidig som ein skal samarbeida nærare med næringslivet. Korleis skal eit samarbeid mellom universitetstilsette forskarar og private føretak regulerast, slik at forskinga sitt prinsipp om openheit ikkje vert innskrenka t.d. av industrien sitt krav om å beskytta ein patent? Vel, utan at eg skal dra den debatten inn i Stortinget i dag, er det slik at det lèt seg løysa. Eg trur at eg som saksordførar har heile komiteen med meg når eg påstår at kommersialisering av forskingsresultata i framtida vil bidra til å auka velferda i samfunnet. Difor er komiteen samstemt i synet på at dette er eit viktig verkemiddel for å bidra til å auka ikkje berre velferda, men også den generelle og spesifikke kunnskapen, for ikkje å gløyma konkurransekrafta. Fleirtalet deler forslagsstillarane sitt syn om at ein bør styrkja intensiva for auka kommersialisering av forskingsresultata. Det er slik at dette er eit viktig tema, som naturleg nok også kan ha rom for forbetringar. Men korleis det bør gjerast, vil me tilrå at regjeringa vurderer i samband med arbeidet med forskingsmeldinga fram mot 2013. Fleirtalet deler også forslagsstillarane sitt syn på at det er føremålstenleg å få ei betre oversikt over oppnådd kommersialisering av forskingsresultata. Fleirtalet ber difor om at det vert vurdert i større grad å ta dette inn i Forskingsbarometeret som ein fast del. Når fleirtalet langt på veg deler forslagsstillarane sitt syn på heile saka, men likevel rår Stortinget til ikkje å vedta forslaget, er det grunna i at mange av enkeltforslaga faktisk alt er gjennomførte eller ikkje er treffsikre nok. Fleirtalet støttar difor ikkje framlegga om høvesvis FORNY2020, direkte frådragsføring av FoU-kostnader, SkatteFUNN, gåveforsterkinga og BIA. Når det gjeld ei styrking av FORNY2020-programmet, vil eg visa til at det allereie er gjennomført, for under eit år sidan. Når det gjeld spørsmålet om det er hensiktsmessig med ei direkte frådragsføring av FoU-kostnader, meiner fleirtalet at å laga skattemessige særordningar for å oppnå næringspolitiske mål er eit lite presist verkemiddel, som openbert også vil skapa store avgrensings- og kontrollutfordringar. Dette vil også gjelda forslaget om å utvida SkatteFUNN-ordninga til å gjelda innovasjonsaktivitetar. Når det gjeld forslaget om å etablera fleire brukarstyrte forskingsarenaer etter modell av BIA-programmet, vil fleirtalet peika på at BIA skal støtta opp om dei beste forskingsbaserte innovasjonsprosjekta innan tematiske område som ikkje alt er dekte av Noregs forskingsråd. Programmet har utover det inga tematiske eller bransjemessige prioriteringar. Poenget med det er at det gir auka konkurranse mellom prosjekta, noko eg trudde Høgre var for. Det er dessutan slik at i utveljinga av prosjekt skal ein leggja vekt på innovasjon, forskingskvaliteten, den bedriftsøkonomiske verdien, den samfunnsmessige nytteverdien, om prosjektet er internasjonalt orientert, og om det har utløysande effekt på næringslivet sin eigen FoU-innsats. Dette synest fleirtalet er så bra at det trengst ikkje noka ny ordning. Når det gjeld mindretalsframlegga, reknar eg med at forslagsstillarane sjølve eventuelt fremjar dei. Eg vil hermed tilrå innstillinga frå komiteen, om ikkje å vedta representantforslaget.