Gunvor Eldegard (Arbeiderpartiet), 2011-06-17:
Arbeid til alle, berekraftig utvikling, auka verdiskaping, ei meir rettferdig fordeling og styrking av velferda er dei overordna måla i den økonomiske politikken. Veksten aukar – han ser ut til å verta høgare enn venta. Arbeidsløysetala er lågare enn det som tidlegare er lagt til grunn, og det har vorte litt mindre forskjell mellom fattig og rik. Me strammar inn budsjettet, og me er tilbake på 4 pst.-bana. Alt i alt er det gode utsikter for norsk økonomi. Me er eit land i verda som er i ein utruleg heldig situasjon. Når me derimot ser rundt oss i t.d. Europa, er biletet heilt annleis. Sjølv om veksten i OECD-land har auka, har han ikkje vore sterk nok til å få arbeidsløysa ned vesentleg. Tilliten til ein del land, som t.d. Hellas, er svært svak, og landet har bedt både IMF og EU om ytterlegare hjelp. Folk i Hellas har lita tru på framtida og liten tillit til politikarar. Det som skjer i Europa, er òg utruleg viktig for oss. Nærare 80 pst. av vår eksport går til Europa. Difor er det viktig at budsjetta våre tek omsyn til konkurranseutsett sektor, at renta ikkje stig meir og raskare enn i våre samarbeidsland, og at krona held seg låg. Difor har me lagt ein strammare budsjettpolitikk enn det me la opp til. Eg ser at av opposisjonen er både Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre einige med oss, medan Framstegspartiet som vanleg vil bruka mykje meir – det er ikkje noko nytt, og sidan det berre er ein revisjon, er det berre 8 mrd. kr ekstra denne gongen – og Høgre, deira potensielle samarbeidspartnar, skal bruka 2 mrd. kr mindre – altså ein skilnad på 10 mrd. kr. Eg er saksordførar for Dokument nr. 8:140 om skattefrådrag for handverkstenester og serviceoppdrag utført i eigen bustad. I forslaget står det m.a. at den svenske stat får igjen kr 1,40 for kvar krone som vert gjeven i det dei kallar ROT-frådrag, som er oppussingsfrådrag. Om det hadde vore tilfellet, hadde eg faktisk vore einig med forslagsstillarane i at det hadde vore eit interessant forslag. Men den svenske regjeringa seier noko anna. Dei seier i vårproposisjonen for 2011 at skatteutgiftene knytte til opppussingstenestene vert rekna til 13 mrd. svenske kroner netto. Og for RUT – altså dei tenestene som gjeld hjelp i heimen – vert skatteutgiftene rekna til 1,3 mrd. svenske kroner netto. Det er faktisk grunnlag for å tru at om ein skulle hatt dette forslaget i Noreg, så ville det ha vorte store skatteutgifter her òg. I tillegg er det mange fleire sjølveigarar her i Noreg. I det svenske forslaget er det berre sjølveigarar som får ta del i dette. Noreg har òg ei langt lågare arbeidsløyse. Det vil da seia at det hadde vorte ein mindre sysselsetjingseffekt og dermed høgare netto skatteutgift. Ein ser òg at eit slikt frådrag vil ha uheldige fordelingsverknader. Eg har undersøkt litt om korleis det såkalla RUT-frådraget – altså frådraget som gjeld tenester i heimen – fungerer i Sverige. Det er mest folk med høg inntekt som kan nytta seg av det frådraget. Har du lita inntekt, får du faktisk ikkje frådrag. Ein har heller ikkje faktaundersøkingar om svart arbeid i forhold til RUT-frådraget. Ein har heller ikkje faktatal på kor stor sysselsetjingseffekt det faktisk har gjeve. Høgre har mange gonger snakka varmt om eit slikt frådrag, men no ser det ut til at dei har teke til fornuft og støttar at dette forslaget ikkje skal verta vedteke. Og det er bra. Kristeleg Folkeparti vel å støtta den delen av forslaget som går på tenester i heimen. Eg har lyst til å seia at om folk ønskjer å kjøpa seg hjelp i heimen, er ikkje det noko problem. Men det er eit problem å bruka fellespengane våre på å gje skattekutt til dei som har råd til å kjøpa seg slike tenester.