Espen Granberg Johnsen (Arbeiderpartiet), 2010-06-09:
Eg skal ikkje leggje fram saka på vegner av saksordføraren, men det er i og for seg hyggeleg at dette er ei sak som komiteen i all vesentleg grad er einig om. Velferda i Noreg generelt og innanfor helse- og omsorgssektoren spesielt har heile tida utvikla seg og blitt bygd opp og ut gjennom eit godt samspel og samarbeid mellom offentlege myndigheiter og frivillig sektor. Det har vore viktig, det er viktig i dag, og det kjem også i framtida til å vere viktig. Arbeidarpartiet og regjeringa er opptekne av å vidareutvikle samarbeidet med brukarorganisasjonar og andre frivillige organisasjonar som gjer ein stor innsats for velferdssamfunnet. Mange av desse frivillige og ideelle organisasjonane finn vi nettopp innanfor helse- og omsorgssektoren, og vi finn dei òg innanfor andre delar av velferdsproduksjonen i landet vårt. Frivillig aktivitet er først og fremst viktig i seg sjølv for dei som engasjerer seg. Det gjev meining å delta, ein opplever det viktig og nyttig å engasjere seg for saker ein brenn for, ein blir både klokare og flinkare. Derfor er kanskje det aller viktigaste med ein stor og sterk frivillig sektor at mange får delta i meiningsfylt aktivitet. I tillegg sørgjer frivilligheita for at vi når viktige samfunnsmål som frivilligheita skaper i seg sjølv, f.eks. demokrati og deltaking, men også samfunnsmål innanfor f.eks. helse- og omsorgssektoren og mange fleire. Noreg ligg heilt på topp samanlikna med andre land når det gjeld befolkninga si deltaking i frivillig verksemd. Det finst ca. 115 000 lag og organisasjonar over heile landet, og til saman utgjer det ein greier å berekne, rundt 115 000–120 000 årsverk frivillig arbeid. I løpet av året er det nesten seks av ti som deltek i frivillig arbeid. Vi har dobbelt så mange medlemskap i Noreg som vi har innbyggjarar. Det er veldig mange som deltek, og det er òg veldig mange som jobbar i organisasjonar og institusjonar som er viktige bidragsytarar i velferdsproduksjonen. Regjeringa har teke mange grep for å leggje til rette for og betre forholda for frivillig og ideell sektor. Vi gjorde det gjennom frivilligheitsmeldinga som vi la fram i førre periode, og som vi følgjer opp år for år. Vi gjorde det gjennom omsorgsmeldinga, der partnarskap med familie og lokalsamfunn er ein av hovudstrategiane for å møte omsorgsbehovet i framtida, og vi gjer det i Samhandlingsreforma, der ein er særleg oppteken av kva som bør vere roller, oppgåver, rammevilkår og samarbeidsforhold for og mellom dei frivillige organisasjonane og myndigheitene. Forslagsstillarane i denne saka er opptekne av eit betre samspel mellom offentleg og ideell sektor. Det er opplagt at vi må vere opptekne av frivillig, ideell sektor, og at vi òg framover kjem til å vere det. Det er nettopp derfor dette er eit viktig tema i Samhandlingsreforma. Dei utfordringane vi står overfor innan helse- og omsorgssektoren i åra som kjem, kjem til å krevje omfattande og gode tilbod i regi av det offentlege, kommune og stat, primærhelseteneste, spesialisthelseteneste, omsorgstilbod i smått og stort. Det er eit hovudansvar for offentlege myndigheiter å sikre desse tenestene. Men det er òg slik at vi framover i enda større grad kjem til å måtte samarbeide med eit levande lokalt sivilsamfunn, med familiar, med frivillige organisasjonar. Derfor er vi opptekne av at ideelle og frivillige organisasjonar som bidreg til velferdsproduksjonen, skal sikrast føreseielege arbeidsforhold og avtalevilkår, samtidig som det skal stillast klåre krav til kvalitet, kostnader og arbeidsvilkår. Ein del institusjonar melder no om dagen frå om enkelte akutte problemstillingar som dei opplever. Det tek vi alvorleg. Vi er opptekne av ein god dialog mellom myndigheitene og frivillig sektor, m.a. for å gjere dette så føreseieleg som vi alle er avhengige av at det er, og vi meiner at dei overordna retningslinjene for samhandlinga mellom offentleg og frivillig sektor kan bli vareteken ved at ein i fellesskap utarbeider ei avtale med nettopp dette som formål, slik fleire av dei frivillige organisasjonane sjølve òg har vore opptekne av. Desse og andre forslag vil statsråden heilt sikkert vurdere på ein god og hensiktsmessig måte, slik at vi òg i framtida, både den nære og den litt meir langsiktige, har eit godt samspel mellom offentleg og frivillig sektor. Det vil vere bra for frivillig sektor, for offentlege myndigheiter og ikkje minst for alle som mottek ei eller anna form for teneste i regi av ein organisasjon, ein institusjon eller kva det no måtte vere.