Bjørn Jacobsen (Sosialistisk Venstreparti), 2007-04-24:
Heilt frå salig kong Ottar si tid, framover også ved det samiske folk, har det vore drive handel og vandel på Nordkalotten: korn og trelast bytt med fisk. Slik var det i mange hundre år. Så kom dansketida, som la ein svær dempar på dette langt utover. Oppblomstring var det også. Så kom sjølvsagt den kalde krigen. Det vi held på med i dag, er å byggje dette opp på nytt, dette som folk der oppe gjennom oppfinnsemd og pågangsmot fekk til. No driv vi og prøver, utan å få sentraldirigerte løysingar, som kan bli dårlege. No driv vi og prøver å lytte etter kva det er som går føre seg i nord. Kva kan det vere av initiativ som kjem frå nord som vi kan støtte opp under? Dette gjer denne regjeringa på ein utruleg god måte. Vi har lært av dei feila vi gjorde før. Vi skal ikkje leggje noka byrde på folk. Vi skal lytte, og vi skal sjå kva vi kan få til som verkar. Grunnen til at eg legg litt vekt på dette, er at det samvirket over dei fire landegrensene – også inn i Sápmi – som må til, jo er det som kjem til å gjere det verkeleg gode når det gjeld nærvær på eige territorium. Det er også ein viktig del av det utvida sikkerheitsomgrepet som vi bruker veldig ofte i utviklingspolitikken, men som også kan brukast hos oss sjølve. Vi er ikkje komne i mål med dette arbeidet. Eg trur ikkje det er her i Stortinget eller i Regjeringa at vi kjem til å finne opp dette krutet. Lang tid med skyld og uforskyld knebling av lokale initiativ må no over på lytting og støtte til dei gode lokale initiativa som kjem. Vi veit at Noreg sikkerheitspolitisk har stått seg godt på å ha sjølvpålagde avgrensingar. Vi har lært av finnane. Vi har også vore tydelege når det trongst overfor russarane. Dei har aldri vore i tvil om kva vi har meint. Derfor veit Russland at vi er føreseielege, sjølv om dei i den seinare tida på ulike måtar har prøvd å utfordre oss på om vi verkeleg meinte det vi hadde sett oss føre. Det har denne regjeringa vore tydeleg på. Vi har stått på dei lange linjers politikk. Russarane føler seg rimeleg trygge på det. Så ser eg at det kjem signal om at vi bør slutte å hjelpe russarane på miljøområdet. Vi bør slutte med ditt, vi bør slutte med datt, for no er Russland blitt så sterkt. Dette er sjølvsagt heilt feil. Vi skal støtte opp om russarane. Vi skal bidra til at Russland kan byggje eit demokrati. Vi skal ikkje gløyme at det største hellet vi har hatt i vår historie, er at vi fann demokratiet før vi fann olja. Det er ikkje tilfellet overalt. Derfor slit dei. Det er vår plikt å støtte opp om alle demokratiske, gode utviklingstrekk i Russland. Det skal vi halde fram med. Det liker russarane, og det kjem dei til å like i framtida. Det kan verke som om interpellanten trur at den kalde krigen ikkje er over. Det er han. NATO-milliardane er borte, COB-flyplassane er borte. Kor ligg NATO, bruker eg å spørje når eg reiser rundt i landet og diskuterer. Er det ein plass NATO ligg, er det sjølvsagt på Island. North Atlantic, bye-bye! Danskane var først. Vi kjem no til å signere ein god avtale med Island. Vi ordnar opp i Norden. Eg trur vi kjem til å sjå sikkerheitspolitiske bilete framover der dei ulike nordiske landa – anten dei er med i eller er utanfor NATO – vil grunnfeste eit endå betre samarbeid i Norden, også sikkerheitspolitisk. Vi kjem til å få fleire med oss. Vi må passe på at vi dreg med oss endå fleire som er interesserte i nordområda. For danskane er vegen til Island via Færøyane ein god tur oppover mot Grønland. Vi treng endå fleire som er engasjerte i nordområdepolitikken. Når det gjeld energi, som det har vore snakk om her, så har ikkje eg sagt at vi skal militarisere energipolitikken, men eg har sagt at vi skal vere klar over kva som skjer. Hillary Clinton seier det rett ut: «We have to stop US dependence on foreign oil.» Trekkjer ein det endå vidare, som andre kommentatorar har gjort, seier ein at vi må slutte med dyre krigar for å berge olja. Det er ingen tvil om at når ein i NATO prøver å få til ein artikkel 5 på dette området, er det nettopp for å sikre at oljeprodusentane/energiprodusentane skal vere føreseielege. Vi har alltid signalisert at vi skal vere føreseielege leverandørar til Europa. Det kjem vi til å fortsetje med, men vi skal også ha det i mente at nokre kanskje prøver å bruke nokre instrument som vi ikkje heilt liker, og kanskje prøver å presse oss til å produsere meir olje og gass enn vi vil like, ut frå miljømessige omsyn. Så ser eg at tida er ute.