Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2007-06-14:
Eg vil fyrst seie at dette er ein god dag for alle som er opptekne av å sikre eit meir miljøvenleg, effektivt og sikkert transportsystem på Haugalandet. Denne bompengepakken løyser finansieringa av mange ulike tiltak og prosjekt som vil løyse lokale og regionale trafikkproblem i både Rogaland og Hordaland som utan denne ville vore uløyste i lang tid. Haugalandspakken omfattar i hovudsak utbetringstiltak på E134 og rv. 47 samt fylkesvegnettet. Det er òg føresett tiltak på E39. Komiteen peikar på at innkrevjingskostnadene er høge i dette prosjektet. Vegstyresmaktene vil sjølvsagt syte for at bompengeinnkrevjinga skjer på ein så effektiv måte som mogleg. Når det gjeld fleirtalet sin merknad om plassering av bomstasjon ved Skre – for å unngå overføring av trafikk til ein aktuell omkøyringsveg – vil Statens vegvesen gjennomføre ei ny vurdering av denne. Sidan proposisjonen vart lagd fram før påske, har Statens vegvesen og lokale styresmakter arbeidd aktivt med å få på plass den nødvendige avklaringa, slik at òg prosjekt og tiltak i Karmøy kommune kan verte ein del av denne pakken. I det vidare arbeidet med Haugalandspakken vert det teke høgd for at denne delen av den opphavlege pakken kan verte realisert så snart som mogleg. Eg har i brevet mitt av 9. mai til transport- og kommunikasjonskomiteen lova å leggje ei sak om ei slik utviding fram for Stortinget allereie til hausten. Det vil i den samanhengen òg vere naturleg å rapportere om dei vurderingane som vert gjorde i samband med plasseringa av bomstasjonen ved Skre. Denne bompengepakken er berre startskotet for det arbeidet som no skal gjerast. Det som vil vere viktig i oppfølginga, er å prioritere tiltak og prosjekt for å oppnå dei målsetjingane som ligg både i proposisjonen, i fylkesdelplanen og i transportplanen for Haugalandet. I dette arbeidet har både lokale og regionale styresmakter og regjering og storting ein viktig å jobb å gjere. Det har vore reist spørsmål kring problemstillinga med lånerenta, og det at ein i proposisjonen legg inn eit krav om at dette skal vere dokumentert. Formuleringa er vanlegvis: «Lånerenta på 6,5 pst. føreset at det før anleggsstart ligg føre dokumentasjon frå ein låneinstitusjon om lån innafor denne renta i ein periode på 10-15 år.» Situasjonen er gjerne at med standard rente lèt ikkje prosjektet seg nedbetale innanfor ein normal bompengeperiode på 15 år. Alternativet vil dermed kunne vere at prosjektet ikkje vert fremja. Krav om dokumentasjon har lett vorte oppfatta som krav om fastrenteavtale. Det har vore reist som innvending at fastrente på sikt kan vere dyrare enn flytande rente. Det er rett. Men ein vil i eit konkret prosjekt ikkje ha det endelege svaret før nedbetalinga er ferdig. Det har òg vore reist som innvending at ei fastrenteavtale som regel har ein rigid nedbetalingsplan. Det kan difor vere eit problem å ha heile lånet som fastrentelån på bakgrunn av at bompengeinntektene vil kunne svinge ein del. Eg meiner det er rett å ha eit slikt krav som nedfelt i proposisjonen. Dersom ein ikkje greier å oppnå dei føresette rentevilkåra, vil kostnadene veltast over på trafikantane, og i siste omgang kan det òg ramme garantistane. Det må strekast under at proposisjonen ikkje seier noko om kva type renteavtale bompengeselskapa skal inngå – det kan gjerne vere noko anna enn fastrente – men berre kor høg den maksimale lånerenta for brorparten av nedbetalingstida, eventuelt størstedelen av lånet, skal vere. Me har alle ei felles interesse i at bompengefinansieringa ikkje vert dyrare enn nødvendig, men eg vil sjølvsagt sjå nærare på korleis kravet om dokumentert rente kan innfriast og bør handterast i komande proposisjonar.