Gunvor Eldegard (Arbeiderpartiet), 2014-06-19:
Ei av kontroll- og konstitusjonskomiteens viktige oppgåver er å kontrollera og sjå til at regjeringa følgjer vedtekne lover, forvaltningsskikk og Stortingets vedtak. Fleirtalet i komiteen meiner at verken tidlegare statsråd Liv Signe Navarsete eller tidlegare statsråd Bård Vegar Solhjell har brote nokon lovføresegner eller stortingsvedtak. Men årsaka til at saka vart opna er at Høgre, Venstre og Framstegspartiet fremja ein protokolltilførsel med kritikk, samstundes som dei sa at dei ikkje ønskte å opna sak. Dei ønskte å kritisera dei tidlegare statsrådane berre gjennom ein protokolltilførsel, utan at Stortinget eller andre skulle få lov å debattera det – dei skulle faktisk ikkje få moglegheit til å behandla det. Det er ein parlamentarisk praksis som ikkje eg har vore vitne til før. Dei karakteristikkane av Navarsete som dei sette fram i media, talar for seg sjølve. Dei snakka om venetenester og inhabilitet, dei lurte på om telefonsamtalar mellom statsrådane var journalførte, og dei hadde billege påstandar f.eks. i Aftenposten. Men i dag har dei teke vekk all den kritikken som dei fremja i media, han har ikkje kome med i verken protokolltilførselen eller saka her i dag. Det var heller ingen grunn til å kritisera – og eg lurer på om den noverande regjeringa har innført å loggføra telefonsamtalar mellom statsrådar. Det som eg tenker er viktig her, er at det er eit samrøystes kommunestyre i Lærdal og eit samrøystes fylkesting, der alle dei politiske partia er representerte, som er for vedtaket sånn som det vart. Kollegaene til representantane Tetzschner og Raja ønskte det vedtaket som faktisk er fatta. Det har dei to representantane ikkje nemnt. Dei har faktisk ikkje nemnt, og ikkje tenkt på eingong, at dette var eit tverrpolitisk vedtak – eller kva det kommunale sjølvstyret har å seia, eller bygda Lærdal, som dei lokale politikarane med rette jobbar for. Vegvesenet hadde ei innvending på grunn av kostnader. Så gjekk saka til Miljøverndepartementet som rette departement. Me meiner saka der vart behandla på riktig måte. Det er ei avgjersle i ei svært ukontroversiell sak. Eg understrekar det, for det er jo det det står: Ein skal ikkje ta, eller ein skal vera forsiktig med, avgjersler i kontroversielle saker. Men ei sak som det er full politisk einigheit om, vil eg kalla ukontroversiell. Og saka vart avgjort der før regjeringa Stoltenberg vart eit forretningsministerium. Ein telefonsamtale mellom statsrådane vart teken, noko som er vanleg. Så kom saka i NRK, og Raja og Tetzschner kasta seg på. Dei omtalte tidlegare statsråd Navarsete som om ho skulle ha gjort noko gale berre ved å ta ein telefon til ein kollega. Dei skulle senda brev frå komiteen og spørja om samtalen var loggført. Først da gjekk dei høgt ut i pressa. Representanten Tetzschner, komitémedlem frå Høgre, snakka om inhabilitet og uriktig saksbehandling. Dei lyfta saka inn i kontroll- og konstitusjonskomiteen. Så avslutta dei saka, samstundes som dei la til protokolltilførselen, som Stortinget da ikkje ville få moglegheit til å behandla. Eg synest denne saka må seiast å vera brot på all parlamentarisk skikk og bruk. Når me ser utfallet av ho, tenkjer eg at kanskje er behovet for merksemd viktigare for enkelte av medlemene i den nye kontroll- og konstitusjonskomiteen enn ei skikkeleg saksbehandling.