Alf Egil Holmelid (Sosialistisk Venstreparti), 2010-01-07:
Næringsmiddelindustrien er, som veldig mange har peikt på her i dag, ein veldig viktig del av norsk industri, som kanskje ofte blir oversett i industridebattar, for det er ein tendens til at jo større bedriftene er, og jo meir tungmetall dei produserer, jo meir merksemd får dei. Sånn sett er det veldig positivt at interpellanten har teke opp spørsmålet om næringsmiddelindustrien. No har jo landbruksministeren gitt ei veldig god utgreiing om kva som er Regjeringa sitt syn på næringsmiddelindustrien, kor viktig han er, og korleis det skal skaffast fornuftige rammevilkår. Det som eg har lyst til å leggje til, er at vi i Noreg har ein modell når det gjeld landbruksprodukt, som byggjer på landbruksforhandlingane, og som byggjer på prisregulering. Det er ein modell som har fungert. Det er ei målsetjing med den politikken vi fører i Noreg i dag, å sjå på heilskapen mellom landbruksproduksjonen og næringsmiddelproduksjonen som følgjer etter. Den heilskaplege politikken har hatt som målsetjing at vi skal ha landbruk i heile Noreg, og at vi skal ha livskraftige bygder. Det er ein del av den relativt allment anerkjente målsetjinga for det som vi driv med innanfor landbrukspolitikk og næringsmiddelindustri. Det er f.eks. berre å sjå til vårt naboland Sverige i kor stor grad dei har hatt mindre lykke med ei målsetjing i retning av å ha landbruk i heile landet enn det vi har klart i Noreg med den modellen som vi har utvikla, med forhandlingar og med prisreguleringar. Det som er eit poeng når vi skal sjå på sysselsetjingssituasjonen, er at vi ikkje berre tek ut eitt element av totalbiletet. Det som interpellanten gjer, er i veldig stor grad å ta ut næringsmiddelindustrien av totalbiletet. Dersom du som ordførar eller som ein politisk engasjert person bur i ein distriktskommune i Noreg, vil du sjå at arbeidsplassane der er mykje meir heilskaplege. Det er deltidsbonden, det er næringsmiddelindustrien, og det er ikkje minst reiselivsindustrien, som etter kvart har begynt å få stor betydning for akkurat målsetjinga om å ha levande bygder og det å ha eit heilskapleg perspektiv på det, slik at ein har eit regulert system som gjer at vi held liv i distriktslandbruket og dermed skaper basis ute i distrikta for også andre arbeidsplassar enn landbruket. Det er ein viktig del av landbrukspolitikken som ein ofte gløymer når ein berre grip fatt i sluttenden, nemleg konkurransesituasjonen for næringsmiddelindustrien. Det er også eit anna element som vi meir og meir må ta på alvor i dag, og det er å ta vare på produktiv jord. I den situasjonen vi har når det gjeld klima, og når det gjeld verdas matvaresituasjon, er det eit poeng å ordne seg sånn at ein ikkje lagar konkurransesituasjonen slik at ein skaper driv i retning av så store einingar at ein får avfolking av bygdene og dermed også reduserer landbruksproduksjonen og aktiv drift av dyrkbar jord. Så det er mange element i dette som gjer at spørsmål rundt næringsmiddelindustrien har ein større heilskap enn det som kjem fram i interpellantens spørsmål. Så er det sånn, som fleire nettopp har vore inne på, at vi no har fått varsla ei landbruksmelding der vi vil få sjå dette i heilskap og ikkje trekkjer ut eitt element aleine.