Per Steinar Osmundnes (Kristelig Folkeparti), 2004-06-14:
Kristeleg Folkeparti trur ikkje at oppretting av sprøyterom er eit eigna verkemiddel for å redusere narkotikaforbruket og betre helsetilstanden for rusmiddelavhengige. Vi trur tvert imot at dette eksperimentet vil vere med på å halde oppe det misbruket vi i dag ser. I staden for å utsetje rusmiddelmisbrukarar for eit slikt eksperiment burde vi sette fokus på behandling som kan føre til rusfridom, og tilby lågterskel helsetilbod som har som hovudmål å redusere skadeverknadene av rusmiddelmisbruk. Oppretting av lågterskel helsetilbod har hatt stor betydning for rusmiddelmisbrukarane sin livssituasjon og har bidrege til at overdosedødsfalla har vorte halverte dei siste to åra. Regjeringa har samtidig styrkt satsinga på legemiddelassistert rehabilitering. Utviding av dette tilbodet i lag med større behandlingskapasitet og rehabilitering er etter Kristeleg Folkeparti si meining den beste måten å hjelpe dei tunge rusmiddelmisbrukarane på. Vi fryktar at sprøyterom dessverre berre hjelper misbrukaren til å halde fram med misbruket sitt, og at dette derfor vil vere med på å halde rusmiddelmisbrukarane nede. Jon Storaas er leiar i ein organisasjon for tidlegare rusmiddelmisbrukarar. Han er sterkt imot sprøyterom, og i eit intervju med TV 2 den 4. juni seier han: "Jeg tror man bare vil vedlikeholde sprøytemisbruket ved at man tilrettelegger for brukerne. Veien ut av problemet blir lenger." Sprøyterom er eit heilt klart signal om at vi har gitt opp å hjelpe dei tyngste misbrukarane over i eit anna liv. Narkotikamisbruk har enorme negative konsekvensar i samfunnet vårt, og det er i dag meir enn 700 000 personar i Noreg som dette problemet på ein eller annan måte vedrører. Mykje av kriminaliteten vi opplever, har også samanheng med narkotikamisbruk. At samfunnet skal gi opp kampen mot eit så stort problem, som faktisk omfattar så mange, kan ikkje Kristeleg Folkeparti akseptere. Vi er nøydde til å våge å stille oss spørsmål om effekten av sprøyterom. Ein evalueringsrapport frå eit forsøksprosjekt med sprøyterom i Australia, nærmare bestemt i Sydney, viste at sprøyterom ikkje hadde nokon effekt på overdosetala i området. Det var 329 overdosar inne i sprøyterommet, og sprøyterommet hadde heller ingen effekt på talet tilfelle av hiv, hepatitt B- eller C-virus. Vi må heller ikkje gløyme signaleffekten. Eg har høyrt i dag at fleire representantar har sagt at ein ikkje er redd for signaleffekten. Men eg er redd for kva signal vi sender til barn og unge, når vi set eit offentleg godkjenningsstempel på ei handling som vi i neste omgang ber ungdomane halde seg langt vekk frå. Eit ord som har gått igjen i denne debatten, er "verdighet". Men verdigheit for dei tyngste brukargruppene handlar ikkje først og fremst om kvar ein skal setje sprøytene, men meir om tap av verdigheit på grunn av dei konsekvensane misbruket har. Og medan vi her i denne salen kan krevje eit verdig liv, skal dei som er nedst på rangstigen, vere nøgde med at dei øydelegg livet sitt innanfor verdige rammer. Det er framleis slik at dei fleste misbrukarane ønskjer å kome seg ut av den tragiske situasjonen dei er hamna i. Dei har ein draum om eit verdig liv. Har vi då i denne salen rett til å knuse denne draumen ved å etablere statlege sprøyterom? Vår oppgåve burde heller vere å skape håp. Kristeleg Folkeparti er redd for at sprøyterom kan vere å renovere stoffbrukarane vekk frå gatene, slik at vi slepp å sjå dei, for å betre vårt eige samvit. Kven si verdigheit er det då vi snakkar om? Sprøyterom er ikkje ein eigna stad eller eit eigna tiltak for å gi individuell behandling av rusmiddelmisbrukaren sine helseproblem. Etter Kristeleg Folkeparti si oppfatning skal det ikkje vere ei oppgåve for helsepersonell verken å setje sprøyter for brukarar eller å gi konkret individuell rådgiving til den enkelte brukaren i samband med injisering. Kristeleg Folkeparti meiner at både innhald og formål tilseier at ordninga med sprøyterom ikkje bør sjåast på som ei helseteneste. Det er derfor heller ikkje naturleg å tilby helsehjelp i eit sprøyterom. Regjeringa har i sitt forslag til Stortinget lagt opp til ei samlokalisering mellom sprøyterom og lågterskel helsetiltak. Individuell helsehjelp skal givast ved dette lågterskel helsetiltaket. Dette vert gjort for å skape kontaktetablering og motivasjon for behandling. Dersom kravet om samlokalisering med lågterskel helsetiltak skal erstattast av eit krav om at personellet i sprøyterom skal ha helsefagleg utdanning, vert dette tilbodet for brukarene klart dårlegare enn Regjeringa sitt forslag. Statens helsetilsyn og Helsetilsynet i fylka har etter tilsynslova ansvar for å føre tilsyn med heile helsetenesta. Dersom ordninga med sprøyterom vert sett på som ei helseteneste, vil tilsynsansvaret derfor omfatte tilsyn med heile tenesta og ikkje berre med det som helsepersonellet utfører. Dette viser at ei eventuell avgjerd om å bemanne sprøyterom med helsepersonell har vidtrekkande lovmessige implikasjonar, og det er derfor underleg at ein vel ikkje å greie ut desse forslaga.