Ingebrigt S. Sørfonn (Kristelig Folkeparti), 2000-10-19:
I Kristeleg Folkeparti er me svært glade for at lovforslaget om innskotspensjon i dag kan behandlast av Odelstinget. Det skulle vera kjent at bakgrunnen for å innføra innskotspensjon i arbeidsforhold er å gjennomføra ei modernisering av regelverket for tenestepensjon, samstundes som det er eit mål at fleire skal få tilbod om ei pensjonsordning som er knytt til arbeidsforholdet deira. Framleis er det nærare ein million arbeidstakarar i privat sektor i Noreg som ikkje har noka tenestepensjonsordning i tillegg til folketrygda, medan dei aller fleste i offentleg sektor har tenestepensjon. Innskotspensjon i arbeidsforhold vert sett på som eit alternativ for føretak som ikkje ser seg i stand til å oppretta ytingsbaserte ordningar etter gjeldande regelverk. Lov om innskotspensjon kjem altså i tillegg til lov om føretakspensjon. Føremålet med å gje slike ordningar, med skattefordelar, er at fleire lønstakarar skal kunna ha pensjon frå arbeidsforhold i tillegg til folketrygda, med andre ord å gje høve til eit rimeleg inntektsnivå også i perioden etter at ordinære lønsinntekter har teke slutt. I Kristeleg Folkeparti var me ikkje nøgde med alt som kom frå Regjeringa i denne saka. Difor har me gjennom komitearbeidet vore med på å gjera ein del endringar som me meiner vil gjera lovforslaget betre eigna til å tena føremålet. Eg vil i det følgjande kommentera nokre av desse endringane. På eit par punkt har me ikkje vunne fram med synsmåtane våre. Eg vil til slutt i innlegget mitt også koma inn på desse. Når det gjeld forbetringane i høve til Regjeringa sitt forslag, vil eg først nemna at det no vert lagt opp til såkalla parallelle ordningar. Det vil seia at det er opp til bedriftene sjølve å bestemma kva tilbod som skal gjevast. Dette opnar for ein større fleksibilitet ut frå evne, moglegheiter og behov hos dei ulike bedriftene. Her har fleirtalet lagt større vekt på fleksibilitet og mindre vekt på departementet sine argument om at dette er vanskeleg å innarbeida i lovverket. Vidare er me med på å sikra fleirtal for at det vert høve til såkalla lukking, noko som har vore lufta tidlegare i debatten. Dette vil i praksis seia at overgangsreglane vert meir fleksible enn det departementet gjekk inn for. Fleirtalet går her inn for at det skal verta høve til å lukka eksisterande ordningar for nye medlemmer, slik at dei som i dag er inne i ei ytingsordning, kan ha rett til å verta ståande i ordninga fram til pensjonsalder. Dei såkalla virksomheitsreglane i livsforsikring er relativt strenge. Utgangspunktet for det er i hovudsak å sikra pensjonsmottakaren sine midlar, men eksisterande virksomheitsreglar er utforma på ein slik måte at dersom dei vert ståande uendra, vil fleire norske selskap verta avskorne frå å laga gode og fleksible produkt ut frå den lova som me no er i ferd med å vedta. Fleirtalet ber difor om at Regjeringa så raskt som mogleg følgjer opp Konkurranseflateutvalet si tilråding som er knytt til virksomheitsreglane i livsforsikring. Fleirtalet understrekar at det er heilt nødvendig at endringane kan implementerast innan innskotspensjonslova trer i kraft, slik at norske selskap fullt ut er konkurransedyktige frå dag ein og ikkje risikerer å måtta venta på startstreken, medan utanlandske selskap får ein flying start. Så litt om det me ikkje er nøgde med. Når me les odelstingsproposisjonen, verkar det som om departementet prøver å dyssa ned effekten av kjønnsdiskriminerande premiefastsetjing. Det vert kort og godt gjort forsøk på å forsvara at premien for kvinner skal vera høgare enn premien for menn. Dette held ikkje. Me kan kort og godt ikkje akseptera at kjønn og alder er dei einaste kriteria som skal danna grunnlag for ein differensiert premie. Me stiller oss svært undrande til at Arbeidarpartiet i komiteen samrøystes sluttar opp om dette kvinnediskriminerande punktet, særleg etter å ha registrert den til tider sterkt tempererte interne debatten i Arbeidarpartiet i sommar nettopp om dette temaet. For vår del går me, saman med dei andre sentrumspartia og SV, mot det punktet i lovforslaget som opnar for differensiering av premien ut frå kjønn. Me vil altså stemma mot § 5-3(2) (2) Kristeleg Folkeparti er også med i det same mindretalet som går mot at ytingane skal kunna avgrensast til utbetaling over ein tiårsperiode. Me meiner det same no som me meinte i vår då lova om føretakspensjon vart handsama: Føremålet med ei pensjonsordning er å kompensera for inntektsbortfall, og sidan bortfall av inntekt er livsvarig, bør også pensjonen vera livsvarig. Levealderen aukar. Det betyr at stadig fleire får eit langt pensjonisttilvære. Ei livslang utbetaling vil sjølvsagt gje pensjonisten heilt andre moglegheiter enn ei tidsavgrensa utbetaling. Tidsavgrensa utbetaling kan lett føra til to grupper av pensjonistar, ei A-gruppe og ei B-gruppe. Eg vil igjen få understreka at også her er det kvinnene som kjem dårlegast ut, sett ut frå det enkle faktum at gjennomsnittsalderen er høgare for kvinner enn for menn. Eg må vedgå at eg er noko forundra over Arbeidarpartiet på desse to punkta. Men eg minner om at vedtaket enno ikkje er gjort. Det er enno høve til å stemma slik at likestillingsprofilen i lovforslaget vert betre enn det som det no ligg an til. Så vil eg til slutt ta opp det forslaget som Kristeleg Folkeparti er medforslagsstillar til.