Sigrun Eng (Arbeiderpartiet), 2003-11-04:
I St.prp. nr. 78 og i Innst. S. nr. 15 er det lite dynamitt. Samferdselskomiteen har så langt eg kan hugse, ikkje sagt nei til eit einaste bompengeprosjekt. Slik er det òg i dag. Arbeidarpartiet er med i fleirtalet når det gjeld begge dei prosjekta proposisjonen inneheld. Gevinsten folk vil få med å bli med på dette spleiselaget, overstig langt både auka pris og forlengd innkrevjingstid. Så er det slik at sjølv med desse 12 km med ny firefelts motorveg i Vestfold er det framleis langt att før ein har nådd grensa til Telemark, og trafikktala er så høge at tiltak vidare må vi kome tilbake til ved rulleringa av Nasjonal transportplan. Eg seier meg lei for at Vestfold-pakka, der heile E18 i fylket var omtalt, berre enda som ord på papir. Vi kjenner vel til aksjonsgrupper og den støyen som lokalisering av bommane i sørfylket har skapt. Vi har òg forståing for Telemarks frustrasjon. I grenselandet mot Vestfold er vegen av dårleg standard. Somme påstår at internt i Vestfold får dei ein god veg utan å betale – eller ved å betale lite – medan dei som køyrer igjennom, tek den tyngste børa. Så har eg òg eit behov for å kommentere dei kost-nytte-berekningane som er nemnde. Dette er vanskeleg å berekne, fordi dette er ein delparsell. Kost-nytten er rekna til 0,5. «Samferdselsdepartementet vil vurdere hvordan dette kan håndteres på en bedre måte i fremtidige saker av denne karakter», står det i proposisjonen. I desse effektiviseringstider, med dei årsdøgnstala vi har her, og med den vegnormalen som vi legg til grunn for utbygging til firefelts motorveg, undrar det meg at ein treng bruke ressursar på slikt. Når det gjeld «Endra opplegg for utbygging av delar av Rv 4 i Oppland», er det avvising av trafikk, grunnlaget for bompengeinnkrevjinga og kostnadsauke som ligg til grunn for at denne saka kjem opp att. Det same gjeld ei eventuell utviding i tid for innkrevjinga av bompengar. Her står det også at lånerenta er 7 pst. Det synest eg er høgt i desse tider, då vi blir tuta øyra fulle av det historisk låge rentenivået. Men dette reknar eg med at departementet tek hand om når Stortinget no gir si fullmakt til forhandlingar med bompengeselskapet. St.prp. nr. 74 for 2000-2001 omtalte òg ein fase 2. Arbeidarpartiet reknar med at det er eit arbeidsuhell at ein ikkje har teke med noko om det i St.prp. nr. 78, og ber Regjeringa merke seg komiteens fleirtallsmerknad i innstillinga, der vi gjentek det som vart vedteke. I begge sakene vil trafikksikkerheita auke når prosjekta er ferdige. Folk som bur langs vegane, får miljøgevinstar og betre veg. Utfordringane vi står overfor, er at vi byggjer nye vegar berre stykkevis og delt, medan behovet totalt sett er enormt overalt. Slik har det vore, og slik vil det nok bli. Det er berre det at dei som no sit i regjeringsstolane, hadde skrudd forventningane opp. Realiteten er at gapet mellom rammene i Nasjonal transportplan og dei årlege budsjetta veks, og vi i Arbeidarpartiet stiller spørsmål om omorganisering til Mesta og meir konkuranseutsetjing eigentleg vil gi nokon gevinst. Vi lurer på om tilsyn, utrekning av anbodsdokument og oppfølging vil resultere i endå fleire bompengeprosjekt – noko tida vil vise.