Erling Sande (Senterpartiet), 2010-12-16:
Lat meg berre starte med å understreke det som førre talar var inne på når det gjeld avveginga mellom ulike omsyn. Andre omgrep som blir brukte om einannan, er jo argumentasjon knytt til estetikk og argumentasjon knytt til miljø, som om det skulle vere det same. Det er eg ueinig i. Eg meiner at ein stor del av desse debattane ikkje i hovudsak handlar om miljøspørsmål, men om estetikk. Vi har brukt mykje tid på å drøfte fornybar energi i denne salen. Det meste av tida har vi hatt positivt forteikn på det – alle får meir fornybar energi. Anten vi snakkar om klimautfordringa, forsyningssikkerheit, energibehov eller grøne arbeidsplassar, er den fornybare energien viktig. Skal denne energien ha ein positiv klimaeffekt, brukast i hushaldningar eller industri – skape grøne arbeidsplassar – må han kome fram til produksjonsstaden og fram til bruksstaden. Dette skjer via kraftlinjer. Lat meg vere heilt tydeleg. Senterpartiet er jo ikkje for linjer i luftspenn av prinsipp. Tvert om meiner vi at det er viktig å drøfte trasear til kraftlinjene som tek omsyn til folk og natur. Nokre stader, og særleg på lågare spenningsnivå, kan dette bety bruk av kabel. Det er også dei retningslinjene som nettpolitikken blir styrt etter i dag. Resultatet av den politikken som regjeringa fører på nett, er jo at vi får stadig færre luftleidningar – vesentleg færre på lågare spenningsnivå, vesentleg færre i framtida enn det vi har i dag. Lat meg òg leggje til at kortreist kraft er ein god ting. Det må framleis vere eit mål om å utnytte krafta nær produksjonsstaden for nettopp å unngå unødvendig linjebygging og tap av straum under transport gjennom linjene. Samtidig treng vi linjene. Vi treng dei fordi utan ein kjøpar av kraft får vi heller ingen ny energi – og ingen tør å investere dersom ein ikkje har avsetning på vara. Vi treng dei fordi delar av landet vårt ikkje har den tilstrekkelege straumforsyninga eller forsyningstryggleiken. Vår historie som vasskraftnasjon har gjort at vi har solid ekspertise på straumframføring. Det er ikkje noko vi i denne salen kan vedta. Det er noko som nettaktørane og andre selskap har bidrege til i lag med forskings- og utviklingsmiljø. Det er ikkje sånn at vi står langt tilbake for andre delar av verda på dette området – tvert om. Det skjer mykje spennande i alle parti, i alle fall i mitt eige, for at det arbeidet skal halde fram. Det er inga stor utfordring å peike på at det finst konfliktar ved kraftlinjebygging. Det har vi jo erfart den seinare tida, og det har vi erfart tidlegare. Vi må ta det på alvor. Det er mogleg å lage gode prosessar der lokalbefolkning, grunneigarar og kommunar blir tekne med for å finne gode trasear som tek omsyn til folk og natur. Men så har sakene i dag òg lært oss at når det kjem til stykket, er det faktisk rørande semje òg i denne salen om at overføringsleidningane er viktige, og at målet om mest mogleg like prisar og lik forsyningssikkerheit i heile landet er avhengig av at vi har gode overføringslinjer. Så er vi også einige om at natur og busetjing skal vere viktige omsyn som ein tek ved framføringa, sånn det òg er i dag. Når det gjeld den overordna nettpolitikken, viser eg til det som statsråden og regjeringa har signalisert om ei eiga komande sak på dette området.