Jenny Klinge (Senterpartiet), 2021-05-04:
Det framstår som om statsråden blir fornærma omtrent kvar gong vi i Senterpartiet tek opp sentraliseringa i politietaten. Eg takkar interpellanten, Emilie Enger Mehl, for at ho tek opp dette temaet i dag, for det er eit tema vi ikkje blir ferdige med å diskutere, av svært gode grunnar. Dette er ikkje berre ein kamp om ulike politiske retningar – der den eine retninga er sentralisering, som regjeringa står for, med Framstegspartiets velsigning no når ein er i opposisjon, og den andre retninga, som er eit ønske om politi nær folk i heile landet – det er ein kamp om sanninga, om kva som faktisk er situasjonen no etter ei reform som vi var ueinige om. Det kan vere greitt at vi var ueinige om reforma, men vi må kunne bli einige om kva som faktisk er resultatet. Det er jo det vi håpar på, derfor masar vi om dette gong på gong. Det som var lovnaden frå regjeringa, var at det skulle kome mykje godt ut av å leggje ned over 120 lensmannskontor. Ikkje berre skulle det bli meir politi på hjul, patruljar som skulle reise rundt omkring og vere meir synlege enn det tidlegare politiet, som vart framstilt som ganske daft, ein skulle i tillegg få sterkare attverande lensmannskontor fordi dei ressursane som ein spara på desse nedleggingane, ville gå til dei andre, både til dei som var på kontora til dagleg, og til dette politiet på hjul. Så skulle ein ikkje minst få betre opningstider, for dei opningstidene som var tidlegare, var jo så tragiske, som Enger Mehl også viste til i innlegget sitt. Og når vi ser på resultata av desse lovnadene – kva var det som vart sagt, og kva er det som har skjedd – det er då det blir interessant. Og det er då vi skulle ønskje at statsråden og dei andre frå regjeringspartia faktisk lytta meir til kva som blir sagt – ikkje berre frå oss i Senterpartiet, dei treng ikkje å lytte til oss i det heile, dei kan lytte til det som blir sagt av politifolk rundt om i heile landet. For det er jo ingen tvil om at ting har skjedd her, og det er at det ikkje har vorte betre opningstider, det har ikkje vorte sterkare attverande lensmannskontor – tvert imot, mange har vorte tappa og har knapt nok tilsette igjen. Når det gjeld politi på hjul, var det vel seks eller åtte årsverk i heile landet det skulle bli ekstra. Det var ikkje nok til ein einaste ekstra patrulje i heile det langstrakte landet vårt, som et resultat av desse nedleggingane. Det er då det blir interessant å diskutere kva som er situasjonen no, kva som er sanninga, oppimot kva som var lovnaden. Sjølv om ein kunne vere ueinige om retninga den gongen vedtaket om politireforma vart gjort, må det gå an å bli einige om kva som skjer no. Men det er tydeleg at det ikkje er enkelt. Mæland sa ein del interessante ting i stad, eg meiner statsråden sa at ho håpar at koronaen snart er over, slik at vi i Senterpartiet får begynne å reise rundt i landet og bli kjende med kva som føregår i politiet – det var noko sånt. Men det er ikkje mangel på bakkekontakt hos oss som er problemet her. Vi har god kontakt med politifolk rundt om i heile landet, og innspela kjem frå heile landet, ikkje berre frå distrikta, det er også frå byane. Det er endringar der som har vore i negativ retning. Så sa statsråden også i stad at Senterpartiet kritiserer politiet og arbeidet til politiet. Nei, vi gjer ikkje det. Vi kritiserer ikkje politiet. Vi kritiserer ikkje arbeidet til politiet. Vi kritiserer regjeringas politikk som gjer at dyktige og ikkje minst samvitsfulle politifolk får problem med å drive godt førebyggande arbeid fordi avstandane har vorte for store, og ikkje minst lovnaden om at det ville vere nærleik til folk. Den har svikta, og folk har ikkje lenger eit ansikt på politiet. Det veks opp ungar og ungdommar som ikkje kjem til å ha eit ansikt på kven politiet er, slik dei kunne tidlegare. Det er eit problem, særleg når det gjeld førebygging, og vi må ikkje gløyme oppi det heile at førebygging er ekstremt viktig som ein del av politiarbeidet. Når det gjeld lengre avstandar og sentralisering, som eg snakka om, er det eit openbert problem at brann- og redningstenesta rykkjer ut først meir og meir. Mange plassar er det slik at det har vorte ein veldig auke i dei økonomiske kostnadene til kommunane, fordi dei er nøydde til å betale for det som tidlegare var politiutrykkingar. No er det brann- og redningstenesta som rykkjer ut, og så er det kommunane som må ta kostnaden for staten fordi politietaten har vorte ramma av ei sokalla nærpolitireform, som ikkje vart så særleg nær. Eg vil avslutte med berre å vise til Møre og Romsdal, som er mitt fylke, mitt politidistrikt. Der har det vore ei enorm indre sentralisering i politidistriktet. All netto vekst har gått til Ålesund, der det nye hovudsetet ligg. Eg unner jo Ålesund og Sunnmøre alt mogleg godt når det gjeld ressursar, men det er jo ikkje rett at tilførselen av ressursar blir så skeiv at det i praksis er ei enorm indre sentralisering av politidistriktet.