Ingmar Ljones (Kristelig Folkeparti), 2004-06-14:
Framsynte politikarar tok på 1970-talet viktige avgjerder for å sikra at inntektene frå petroleumsutvinninga skulle komma heile samfunnet til gode. Dette er også ein viktig premiss i St.meld. nr. 38, som viser veg for framtidsretta petroleumspolitikk, tilpassa dagens utfordringar. I meldinga er det vidare m.a. lagt viktige føringar for auka utvinning frå eksisterande felt auka leiteaktivitet å redusera kostnadsnivået på norsk kontinentalsokkel å vidareutvikla kompetansen i den norske petroleumsklyngja å ha fokus på helse, miljø og tryggleik Den langsiktige utviklingsbanen skal leggjast til grunn for petroleumspolitikken, infrastrukturen skal utnyttast effektivt, og forskingsinnsatsen skal styrkjast. Målet om at utvinninga av olje og gass skal ta omsyn til natur og miljø, har vore ein viktig premiss for styresmaktene sin politikk i høve til petroleumsverksemda på norsk kontinentalsokkel. Den sterke fokuseringa på miljø har ført til at ein i dag kan visa til ein generelt positiv trend når det gjeld å ta miljøomsyn i norsk petroleumsverksemd. Mellom anna har målsetjinga om nullutslepp gjort at petroleumsindustrien har implementert ei lang rekkje tiltak for å redusera utsleppa til sjø, og CO2-utsleppa pr. produsert eining blei reduserte med 2 pst. frå 2001 til 2002. Eg er glad for at eit fleirtal i dag tydeleg gir Regjeringa tilskunding til å vurdera ulike verkemiddel for å bruka CO2-injisering for å auka utvinninga på norsk sokkel. CO2-injisering kan hjelpa til å nå måla for klimapolitikken, samstundes som det gjennom auka gasstrykk kan hentast opp meir hydrokarbonar frå eksisterande oljebrønnar. Det er likevel ikkje til å stikka under stol at det er betydelege økonomiske og teknologiske utfordringar knytte til denne teknologien. Desse utfordringane kan likevel ikkje brukast som orsaking for ikkje å prøva alle moglege utvegar for å nytta denne teknologien for å få ut meir olje. Når det blir opna for vidare leiteboring i dei minst sårbare områda i Barentshavet, er det med utgangspunkt i konsekvensutgreiinga for Lofoten og Barentshavet og sameksistensrapporten mellom fiskeria og petroleumsnæringa, som klårt syner at fiskeri og petroleumsverksemd kan kombinerast i desse områda. Verksemda i Barentshavet vil likevel vera underlagd strengare krav enn selskapa elles på sokkelen. Det skal ikkje vera utslepp til sjø under normal drift. Kristeleg Folkeparti er i dag svært glad for at avgjerda om å venta med prøveboring utanfor Lofoten til ein heilskapleg forvaltningsplan for Lofoten og Barentshavet ligg føre, blir støtta av eit breitt fleirtal i Stortinget. Dei samla verdiane som ligg i dette området, er så store at vi må vera heilt sikre på følgjene før vi eventuelt startar med vidare aktivitet her. Vi har i den siste tida sett teikn på at norsk sokkel har blitt mindre attraktiv for selskapa å leita på. Søknadene til 18. leitekonsesjonsrunde synte at det trass i dette er stor interesse for dei leiteblokkene som blei lyste ut, og tildelinga er stort sett blitt godt motteken. Eg er glad for at Regjeringa får fleirtal for alle tiltaka som er lagde fram i meldinga, med unntak av einskilde element når det gjeld kostnadsbiletet. Tiltak innanfor arealforvaltninga, ønske om eit breiare aktørbilete, rammevilkår, kostnadsreduksjonar, effektiv regulering og forsking og utvikling er tiltak som vil ha effekt både på kort og lang sikt for eksisterande og nye oljeselskap, leverandørbedrifter og industrien på land. Dei store oljeselskapa representerer ein kompetanse og ei berekraft som er heilt avgjerande for utviklinga vidare på norsk sokkel. Samstundes er det viktig at nye og mindre selskap kan komma inn på norsk sokkel som viktige medaktørar. Desse selskapa kan gi nye impulsar m.a. til haleproduksjon. Auka utvinning frå eksisterande felt med nokre få prosentpoeng vil gi store verdiar til selskapa og til det norske samfunnet. Eg er glad for at det er så stor tilslutnad til denne politikken.