Ranveig Frøiland (Arbeiderpartiet), 2003-06-03:
Først vil eg gje Regjeringa honnør for at dei så fort kom til Stortinget med ei slik lov om kvitvasking. Arbeidet har gått fort, og det var nødvendig. Det er eit godt arbeid som er gjort. Det har saksordføraren gjort greie for, og det er stor semje om denne loven. Eg skal ikkje gå inn på så mange av dei ulike punkta, for det vart gjeve ei god utgreiing. Eg vil berre ta opp nokre få punkt, m.a. eit punkt der Arbeidarpartiet er ueinig med dei andre partia. Det gjeld advokatane si rapporteringsplikt. Arbeidarpartiet ønskjer det alternativet som gjev advokatane størst mogleg fridom til å rapportera om mistenkjelege transaksjonar, utan risiko for straffansvar. Meldepliktsystemet er eit dynamisk system som må vera under utvikling. Difor meiner vi at det er meir fleksibelt med ein generell lovparagraf og moglegheit for unntak i forskrift enn ein lovtekst som er meir spesifikk. Arbeidarpartiet har valt den lovformuleringa som Kredittilsynet, Skattedirektoratet og Økokrim gjekk inn for. Vi vil streka under at vi ser dette forslaget i samanheng med dei unntaka som advokatane si rapporteringsplikt gjev i lovens § 12. Etter den paragrafen har ikkje advokatar plikt til å rapportera om forhold dei får kjennskap til gjennom arbeidet med å fastslå klientane si rettsstilling, eller det dei får kjennskap til før, under eller etter ei rettssak, når forholdet har direkte tilknyting til rettstvisten. Difor har vi eit eige forslag som eg no tek opp. Men det er, som sagt, stor einigheit vidare om loven. Vi står saman med regjeringspartia om det aller meste av dette. Det er eit anna forhold som eg har lyst til å streka under, og det gjeld dei som kjem bort i desse forholda, dei tilsette i ulike system som kan vera vitne i ei rettssak. Eg reagerer på at det er eit mindretal her i salen som fremjar følgjande forslag: «Stortinget ber Regjeringen utrede om den som er pålagt å rapportere om mulig hvitvasking bør kunne ha rett til å nekte å vitne i en eventuell rettssak.» Dette kan jo vera eit hovudvitne eller vitne som har best kjennskap til desse tinga. Det som er viktig, etter Arbeidarpartiet og fleirtalet si vurdering, er at desse personane får politivern, slik at dei kan gjera den jobben som det er viktig å gjera. Dei må ikkje vera redde for å gå i retten. Difor er det viktig med politivern. Det har eg lyst til å streka under. Heilt til slutt gjorde saksordføraren det til eit poeng at vi ikkje kunne be Regjeringa greia ut andre forhold enn det som ligg i denne loven. Det kan Stortinget godt gjera, men eg trur at det òg er viktig at vi av og til seier til oss sjølve at no tek vi den saka som ligg føre som gjeld kvitvasking, og gjer eit ordentleg vedtak. Vi veit jo at mange av dei forslaga som vi ber Regjeringa greia ut, vil koma tilbake til Stortinget, fordi eit slikt arbeid allereie er på gang i Regjeringa. Det er dette fleirtalet, regjeringspartia og Arbeidarpartiet, har vist til, at vi ikkje har moglegheit her i denne salen til å vurdera konsekvensane av alt dette. Difor seier vi at vi er kjende med det samarbeidet som Justisdepartementet gjer, i samarbeid med Utanriksdepartementet, der dei skal sjå på desse forholda, på tiltak mot korrupsjon og kvitvasking. Vi reknar med at det kjem tilbake til Stortinget på ein høveleg måte. Eg vil be om at statsråden bekreftar det. Då har vi ikkje behov for å gjera vedtak om at det skal greiast ut. Igjen tek eg opp det eine forslaget som Arbeidarpartiet har, og igjen vil eg seia at det er eit godt arbeid som er gjort, både av Regjeringa og heile finanskomiteen.