Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2012-05-31:
Lat meg fyrst få takka for ei nyttig påminning frå forslagsstillarane. Det er viktig at ungane får gode og trygge vilkår òg i trafikken, og eg vil, som komiteen, gjera mitt for at alle går og syklar meir – både born og vaksne. Sykling er bra for helsa. Born og unge som går eller syklar til skulen, har større føresetnader for å velja sykkel som transportmiddel framfor bil i vaksen alder. I inneverande Nasjonal transportplan har regjeringa tre hovudmål i sykkelsatsinga: Eit av dei er å auka den delen av born og unge som går eller syklar til skulen, opp til 80 pst. Utbygging og sikring av skulevegar er òg eit viktig prioriteringsområde i strategien, og det blir særleg lagt vekt på å utvikla trygge, sikre og attraktive skulevegar i 2 km radius frå skulane. Det blir gjennomført tiltak utover dette, der det er særlege behov knytte til trafikktryggleik og/eller tiltak for betre framkomst. I klimameldinga som nettopp vart lagd fram, er sykkel eit viktig satsingsområde. Regjeringa har føreslått å dobla satsinga på utbygging av gang- og sykkelvegar i 2017 samanlikna med dagens nivå. Auka løyvingar vil leggja ytterlegare til rette for utbygging med sikring av skulevegar, slik at fleire born kan gå og sykla til skulen. Det blir òg nytta mykje ressursar på å laga gode rutinar og driva god opplysingsverksemd retta mot born og unge, slik at dei får ei god åtferd i trafikken og god forståing av trafikkbiletet. Mange grupper nyttar transportsystemet. Det er berre når vi når så mange som mogleg, at Nasjonal transportplan kan bli ein heilskapleg plan for pensjonistar, kvinner, menn, born, rørslehemma eller andre. Det er då planen blir eit verktøy for å leggja til rette for og prioritera gode løysingar som kjem så mange som mogleg til nytte. Nettopp difor trur eg ikkje det er så lurt å laga ein eigen plan for borna. Eg trur at det beste, så langt som råd, er å sjå dei ulike omsyna i samanheng: Vi har fire hovudmål i Nasjonal transportplan: For det fyrste å arbeida for betre framkomst i heile landet, for det andre ein visjon om eit transportsystem utan ulukker med drepne eller hardt skadde, for det tredje meir miljøvenleg transport og for det fjerde ein visjon om eit transportsystem som er tilpassa alle, altså universell utforming. Desse måla gjer at vi peikar ut ei tydeleg retning for transportpolitikken. Kvart år måler vi korleis vi nærmar oss desse måla. Om vi no skal laga ein eigen plan for ei gruppe – jo, eg har merka meg at forslaget seier at planen skal integrerast, men då endar vi lett opp med planar for andre grupper og interesser som òg vil bli integrerte. Eg har ikkje heilt trua på ei slik oppsplitting. Det er vanskeleg nok med dei kryssande interessene og dei måla vi allereie har, om vi ikkje i tillegg skal laga eigne opplegg for ulike aldersgrupper. Det er òg slik at på fleire av dei områda det er peika på i innstillinga, vil dette gjelda infrastruktur som anten høyrer til i fylkeskommunane eller i primærkommunane. Det gjeld f.eks. forslaget om å byggja gang- og sykkelvegar i ein radius på 4 km rundt skulane. Vi har nyleg hatt ei vegreform i Noreg. Fylkeskommunane har fått eit mykje større vegnett, og det er nok slik at dei, i lag med kommunane, vil ha ansvaret for mykje av det vegnettet som er aktuelt her. På nasjonalt nivå vil vi sjølvsagt engasjera oss i kor viktig det er med trygge skulevegar, ikkje minst for at det skal vera eit trygt alternativ å gå og sykla til barnehage eller skule. Statens vegvesen gjer mykje på dette området og er vegadministrasjon òg for fylkeskommunane. Men desse prioriteringane må likevel ved dei fleste høve gjerast lokalt og regionalt. For nokre år sidan såg Statens vegvesen på kva det kunne kosta å utbetra alle tiltak i smått og stort i ein radius på 2 km frå landets barne- og ungdomsskular. Samstundes vart det òg vurdert løysingar i ein radius frå 2 til 4 km. Eg skal ikkje gå inn på tala her – dei er nokre år gamle, og dei er usikre, men det er snakk om fleire titals milliardar kroner, og det er trass alt få, heldigvis, som blir drepne eller hardt skadde på skulevegen. Truleg vil desse midlane ha betre verknad om dei blir brukte på ein annan måte. Lat meg likevel avslutta med for det fyrste å oppmoda om at vi held fast ved det opplegget vi har når det gjeld Nasjonal transportplan, og for det andre at vi stimulerer kvarandre til stadig å halda fast ved det som er viktig her. Lat meg understreka: Vi skal ikkje setja ulike tiltak opp mot kvarandre. Ungane våre er framtida, så dei må vi på ein spesiell måte integrera òg i arbeidet med Nasjonal transportplan.