Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2015-06-10:
Etter at regjeringa og Venstre la fram sitt forslag til politireform med tittelen «nærpolitiet», har det kome ein del kritikk frå store delar av landet. Mange – eg blant dei – meinte at det i utgangspunktet ikkje var heilt enkelt å sjå korleis reformforslaget skulle gje tittelen innhald. Eg er difor glad for at me gjorde eit skikkeleg forsøk på å prøve å bli einige om eit forlik om politireforma, og at me klarte det. Men for at dette var mogeleg, så var det ein klar prioritet frå Arbeidarpartiet i samtalane med dei andre partia at tittelen på reforma måtte gjevast eit innhald. Me har jo ulike erfaringar med reformer i politiet og endringar i politiet. Mange plasser i landet har ein samlokalisert seg og fått ei betre teneste, og andre plassar har ein ikkje fått ei betre teneste etter slike prosessar. I mitt fylke, Telemark, har me nok opplevd begge delar. Derfor er det så viktig at ein nå i forliket seier at før ein skal gjere endringar lokalt, skal ein inngå ei skriftleg avtale mellom lokale myndigheiter og politiet om kva ein skal kunne forvente seg etter at endringane er gjennomførte. Eg meiner at dette er mykje betre enn slik me har det i dag. Mange har vore skuffa over endringar fordi dei ikkje har ført til ei betre teneste. Nå skal ein forsikre seg om dette, og det er veldig bra for lokalsamfunna. For endringar skal føre til det betre, og om ikkje det skjer, så skal ein ha ein politisk klagerett. Dette betyr at politimeisteren skal utarbeide eit realistisk og tydeleg dokument som viser kva tenester innbyggjarane skal kunne forvente seg. Det skal leggjast fram for kommunestyret, og kommunestyret skal kunne uttale seg om det. Endringane som blir gjennomførte, skal evaluerast, og viss resultatet ikkje stemmer med det som innbyggjarane og kommunestyret blei førespegla, så har politimeisteren ei plikt til å sørgje for at det blir innfridd. Dette punktet er viktig for lokale myndigheiter sin innflytelse i politiet lokalt, og eg har lyst til å referere til Politiets Fellesforbund, som sa til justiskomiteen på høyringa at politiet er altfor viktig til å overlatast til seg sjølv! Derfor er desse punkta, desse gjennomslaga vi har fått her, veldig, veldig viktige. Eit reformforslag lagt fram av Arbeidarpartiet aleine ville sett annleis ut. Eit reformforslag lagt fram av Senterpartiet ville sett annleis ut, og eit forslag lagt fram aleine av Høgre ville sett annleis ut. Men eit forliks natur er jo at ein blir einige om mykje og må kunne stille seg bak det, men naturligvis ikkje alt. For Telemark har 110-sentralane vore veldig viktige, og me ville primært at ingen 110-sentralar skulle slåast saman utan at lokale myndigheiter var einig i det. Me nådde ikkje fram med det, men me er glade for at forliket tydeleg seier at ingen skal samlokaliserast i 2016 utan at ein ynskjer det lokalt. Eg meiner at proposisjonen greier ut sentralreforma for dårleg. Eg meiner at når ein kjem inn på ei sentralreform i politireforma på så få sider, så må ein i framtida – når ein eventuelt skal slå saman sentralane – ha ei breiare utgreiing rundt oppgåveomfanget som 110-sentralane har. I Telemark, i Nord-Trøndelag og andre plasser har 110-sentralane eit sett av tilleggstenester som utgjer ei viktig samfunns- og beredskapsrolle i det distriktet. Dette forventar eg at me òg kan kome tilbake til og diskutere her. For Arbeiderpartiet har det vore viktig å motverke dei sterke sentraliseringstendensane som låg i det opphavlege forslaget. Difor er det presisert at kompetanse- og politikraft må spreiast internt i politidistrikta, at dei ikkje berre blir sentralisert nær politimeisteren. Fleire politidistrikt har allereie godt fungerande driftseiningar, og dette må det tas omsyn til i gjennomføringa av politireforma. Det er i dag eit breitt fleirtal i Stortinget som sender eit tydeleg signal om at heile landet skal ha den politikrafta som trengst for at folk skal kunne leve gode og trygge liv.