Åsa Elvik (Sosialistisk Venstreparti), 2004-12-09:
Eg skal ta for meg fisk, sidan representanten Ryan har teke for seg SVs generelle næringspolitikk og landbrukspolitikk. Men først vil eg kommentere endringa av naturskadeloven, sidan eg er saksordførar både for budsjettkapitlet og for odelstingsproposisjonen, og fordi komiteen er einig om at vi tek denne debatten i samband med denne debatten og ikkje i Odelstinget. Regjeringa får altså fleirtal saman med Framstegspartiet for forslaget om at stormskadar på skog skal over frå statens naturskadeordning til alminneleg forsikring. Eg må seie at eg oppfattar det slik at avtalepartnarane meiner at Framstegspartiet ikkje hadde noko reelt val i forhold til lovendringa, på grunn av budsjettavtalen. Det skjønner eg ingenting av, for dette er altså ei overslagsløyving i budsjettet, og her burde kanskje regjeringspartia ha gitt Framstegspartiet litt meir handlingsrom. Endå mindre forstår eg av departementets handtering av denne saka, og ingenting forstår eg av at fleirtalet ikkje har vore det minste villig til å høre på skognæringa og selskapet Skogbrand. At Høgre, Kristeleg Folkeparti og Framstegspartiet ikkje vil skognæringa noko godt, forstod vi for nokre år sidan. Men at dei set finansnæringa, i denne samanhengen den einaste forsikringsaktøren på denne marknaden, Skogbrand, i ei slik klemme, forstår eg ikkje. Korfor vil ikkje fleirtalet på Stortinget høre på den klare meldinga: Det er umogleg å få på plass ei ordning frå nyttår! Det lèt seg ikkje gjere, sjølv om Skogbrand ønskjer det. Eg er skuffa over at departementet får støtte frå eit fleirtal for framferda si i denne saka. Men eg synest det er litt fasinerande å sjå korleis denne Høgre-dominerte regjeringa går fram. For å finansiere skattelettar finn dei altså stadig på nye byrder for næringslivet, slik som endringane i naturskadeloven. I fiskerinæringa ser vi dette tydeleg: No skal altså fiskarane betale kontrollavgift, utan at det blir sett i verk nye kontrolltiltak, utan at kontrollen blir betre. Arbeidsløysa i min heimkommune er 7 pst. Bø ligg på andreplass i Nordland. Først kjem Værøy. Deretter finn vi Øksnes og på fjerde plass Flakstad. Dei er alle fire fiskerikommunar, som kommunane i Finnmark. Finnmark har den høgaste arbeidsløysa i landet, med 6 pst., der kommunane Hasvik, Vardø, Lebesby og Loppa toppar statistikken, alle med arbeidsløyse på over 10 pst. Liberaliseringa har sin pris, og den prisen er det kystsamfunna som betaler. Denne regjeringa tilbyr fiskerinæringa éin ting: auka avgifter. Fiskeriavtalen er sagt opp, og fiskeribudsjettet er redusert til eit minimum. Denne regjeringa kjem ikkje opp med noko som helst som kan stimulere til positiv næringsutvikling i fiskeria. SV har i det alternative budsjettet sitt satsa på fiskerinæringa. Vi finansierer vår eigen idé om eit verdiskapingsprogram for fiskerinæringa. Vi bruker meir på næringstiltak i fiskeria, som lineegningssentral og føringstilskott. Det kan hørast latterleg ut for ein som ikkje kjenner fiskerinæringa. Men har ein vore på besøk i nokre kystsamfunn, veit ein kor viktig nokre få millionar kroner til desse tiltaka er. Vi har redusert avgiftene til fiskerinæringa med til saman 75 mill. kr, pluss 40 mill. kr i samla reduksjon i matavgiftene. For SV er ei berekraftig hausting av ressursane ein absolutt føresetnad. Avsløringar av utkast, omlasting og ulike former for ulovleg fiske har sett miljøkriminalitet og økonomisk kriminalitet i fiskerinæringa i fokus. Men denne regjeringa held seg passiv. Ingen fleire tiltak blir sette i verk. Ein skal utgreie vidare. Vi ønskjer å sette i verk tiltak mot kriminalitet i fiskerinæringa. Vi bruker 100 mill. kr meir på Kystvakta for å oppnå full seglingskapasitet, og vi finansierer 20 ekstra inspektørar hos Fiskeridirektoratet. Statsbudsjettet er framleis eit viktig verkemiddel for å stimulere til utvikling av fiskerinæringa. I dagens storting ser vi tydelege vegval. Regjeringa får støtte frå Framstegspartiet for å påføre næringa nye avgifter, og vi raud-grøne tilbyr næringa gulrøter til utvikling og til ei heilt nødvendig omstilling av ei næring som konkurrerer på ein global marknad. Så skal vi ha i bakhovudet at mykje av fiskeripolitikken ikkje blir avgjord i statsbudsjettet, men andre plassar. Debattar om struktur, evigvarande rettar og ulike former for kvoteoppkjøp som ser litt snodige ut, får vi ta andre plassar. SV ventar veldig spent på stortingsmeldinga om marin verdiskaping, som vi verkeleg håpar vi får lov til å behandle før stortingsvalet i 2005.