Gunvald Ludvigsen (Venstre), 2007-06-06:
Denne saka dreier seg om opprettinga av eit sentralt register for elektroniske reseptar, eller eReseptar. I denne saka er det eit ganske klart skilje mellom regjeringspartia og Framstegspartiet og til dels Høgre, mens Kristeleg Folkeparti og Venstre har eit eige standpunkt. Det standpunktet skal eg komme tilbake til. Eg reknar med at dei andre partia utdjupar sine syn i denne saka. Ein samla komite er positiv til moglegheitene som ligg i innføringa av ei ordning med elektroniske reseptar. Feil legemiddelbruk er svært uheldig for den enkelte pasient og for heile samfunnet. I tillegg dreier denne saka seg, etter Venstre si meining, om noko anna svært viktig, nemleg folk si tillit til helsevesenet. Opplysningar om folks helse, både psykisk og fysisk, er noko av det mest sårbare som helsevesenet sit inne med. Venstre er svært skeptisk til eit sentralt register knytt til ordninga med elektroniske reseptar. Venstre er ikkje imot elektroniske reseptar, men vi er imot den løysinga som er vald knytt opp mot ein sentral database. Det dukkar stadig opp fleire sentrale register i helsesektoren. Sidan tidleg på 1990-talet er det oppretta åtte sentrale register med til dels svært sensitive personopplysningar. Dette er det niande, og dei er lista opp i innstillinga. Vi fryktar at stadig fleire vil oppleve det slik at dei må verne seg mot helsevesenet. Det er ei svært alvorleg problemstilling, som vi i Venstre føler ikkje blir teken alvorleg nok av Regjeringa. Når ein samla helsekomite har sagt seg einig i at det er vanskeleg for den enkelte sjølv å ha oversikt over korleis helseopplysningar blir brukte og lagra, er det – etter mitt syn – oppsiktsvekkjande at ikkje Regjeringa lèt handling følgje ord og opnar for at det i det minste hadde vore mogleg å reservere seg mot å stå i registeret. Gitt at ein t.d. har ein kjønnssjukdom, ville det vere fint om ein kunne dra til ein annan by for å få ut ein resept utan at alle veit om det, og at denne informasjonen ikkje er tilgjengeleg i eit stort register. Det er på denne måten vi sikrar at helsevesenet har tillit i befolkninga. Etter mi meining flytter vi stadig grenser når det gjeld personvernet innafor helsesektoren. Vi er opptekne av at alle menneske skal bli verna mot utilbørleg registrering, overvaking og at ein grip inn i privatlivet. Offentlege myndigheiter har sjølvsagt behov for informasjon, men problemet er at dette er i ferd med å ta overhand. Mange føler seg personleg invaderte når dei forstår kor mange som har tilgang til intime og personlege opplysningar om dei. Det er ein vesensforskjell mellom det å finne opplysningar elektronisk og det å berre ha papirtilgang til dei. Det blir stadig rapportert om brot på oppbevaring av personopplysningar. Det blir argumentert med at tilgang skal bli logga, og det er vel og bra, men problemet er berre at da må ein kjøre ein prosess for å følgje loggen. Det skjer jo iallfall ikkje av seg sjølv. Vi tviler ikkje på dei apotektilsette, men det er det store talet personar som no får tilgang, vi er skeptiske til. Mennesket gjer feil, og jo fleire som er involverte, jo større er sjansen for at feil skjer. I Danmark har dei erfaringar med bruk av elektronisk resept, som statsråden sikkert kjenner til. Der er det i alle fall mange opplysningar no i det siste som viser at det framleis er store feil med dei elektroniske reseptane. 60 pst. av alle feil med danske reseptar skjer med elektroniske reseptar. Dei har problem med oppetider på sentrale serverar, osv. Det som er hovudspørsmålet her, er: Ville vi likt å få våre innarste og mest personlege opplysningar spreidde til så mange ulike instansar og menneske? Vi i Venstre føler oss dessverre litt aleine med omsyn til å ta opp desse problemstillingane som gjeld personvern. Vårt inntrykk er at personvernet altfor ofte må vike for saker som blir rekna å vere viktigare. I denne saka er det som sagt berre Venstre og Kristeleg Folkeparti som avviser etableringa av eit sentralt reseptregister, og på dette grunnlaget stemmer vi mot lovforslaget.