Heidi Grande Røys (Sosialistisk Venstreparti), 2007-12-11:
No skal eg ikkje prøve å forlengje debatten, men eg er einig med Trine Skei Grande i at dette temaet er så viktig at det fortener ein debatt, sjølv om det begynner å verte noko seint på kvelden. Lat meg starte med noko av det representanten Trine Skei Grande avslutta med, nemleg at ein på ein måte har desentralisert temaet rundt personvernspørsmåla og flytta det nærare folk. Det er heile grunnlaget for den styrkinga som Datatilsynet har fått dei siste to åra på prosjektbasis, dei 2 mill. kr som dei fekk til Du bestemmer-kampanjen – ein veldig vellykka kampanje retta mot barn og unge, som var utarbeidd i samarbeid med Teknologirådet og Utdanningsdirektoratet. Så seint som i dag har faktisk Du bestemmer-kampanjen vore nominert til ein europeisk personvernpris. Prisutdelinga var i dag. Dessverre vann dei ikkje, men dei vart trekte fram som eitt av to prosjekt som fortente særleg omtale i Europa. Det betyr at det arbeidet som vert gjort i Datatilsynet, vert lagt merke til. Det er sjølvsagt grunnen til at vi har funne å ville støtte det med 2 mill. kr, og fortset å støtte det med 2 mill. kr. Og ikkje berre det – for inneverande år har vi løyvt til to sjølvstendige prosjekt. No vert nok den løyvinga flytta over til 2008, for det kom litt seint i gong. Datatilsynet går no i gong med både ein kunstkampanje og ein filmkampanje, der spesielt filmkampanjen er i forlenginga av nettstaden dubestemmer.no, der ungdomane sjølve er med på å utarbeide det materialet som skal gjere dei merksame på utfordringane med personvern. Ungdom møter dei veldig eksponert, spesielt i møte med Internett. Lat meg ta litt om det. Det er litt det same som representanten Trine Skei Grande òg var inne på – dette med bruk av Internett i alle verdas daglege gjeremål. Både i jobbsamanheng, fritidssamanheng og kor det er, er Internett stadig vanlegare. Vi har fått desse nye nettfenomena, nettsamfunn som Facebook, YouTube og MySpace, der brukarane deler enorme mengder informasjon om seg sjølve med andre – utan å vere nok klar over det, vil eg seie. Eit anna eksempel på ein nettstad som samlar store mengder personopplysningar, er Google – søketenesta. Google registrerer og loggar ei mengd opplysningar om brukarane. Opplysningane vert sende til USA, og dei vert lagra i 18 månader, jf. den debatten eg veit vi skal ha om datalagringsdirektivet om ikkje så lenge. Opplysningane på Google vert altså lagra i 18 månader. Dette er det viktig å vere merksam på, ikkje berre fordi det vert lagra i 18 månader, men fordi personvernreguleringar i USA ikkje er tufta på dei same prinsippa som EU-reguleringar og det som norsk rett byggjer på, og fordi det er vanskelegare for brukarane å forstå kva opplysningane vert nytta til. Difor jobbar Datatilsynet kontinuerleg med ulike spørsmål knytte til personvern på nett, og vi er sjølvsagt avhengige av at vi òg er til stades i internasjonale fora, der dette er eit tema. Eg veit òg at Forbrukarombodet og Forbrukarrådet har arbeidd med nokon av dei same utfordringane, kanskje spesielt retta mot reklame mot barn. Det er altså grunn til bekymring, som både representanten Reikvam og representanten Skei Grande var inne på, når veldig få faktisk er klår over kva spor ein legg att etter seg når ein nyttar ulike nettenester – ikkje minst kva dei ulike elektroniske spora vert nytta til. Fleire nettstader og nettsamfunn vender seg mot ungar som i endå mindre grad enn vi som er vaksne, forstår konsekvensane av det dei gjer på nett. Registrering og bruk av personopplysningar om ungar gir særleg grunn til merksemd, meiner vi, ikkje minst fordi det faktisk vert nytta i reklamesamanheng. Det er ei utfordring at mange av aktivitetane til norske innbyggjarar på nettet medfører registrering og bruk av personopplysningar heilt andre stader i verda enn hos oss sjølve. Eg trur ikkje alle er klar over det, tvert om viser den personvernundersøkinga som Rolf Reikvam var inne på, at vi er noko naive, vi har ein grenselaus tillit. Det er i utgangspunktet bra at vi har ein grenselaus tillit til offentlege og private verksemder, men det er nok litt for naivt i forhold til at nokon kan misbruke opplysningane. Vi treng ein debatt. Vi har oppretta ein personvernkommisjon som har vorte etablert i haust, og som over nyttår vert meir synleg, òg ute i den offentlege debatten. Vi treng fleire aktørar på banen som reiser problemstillingar rundt personvern – i debattar i Stortinget og i debattar utanfor Stortinget – slik at merksemda rundt desse spørsmåla aukar. Eg trur nok svaret på desse spørsmåla er høgst ulike – det får vi kome tilbake til ein annan gong. Det som er viktig, er at både komiteen og Regjeringa samla sett har auka løyvingane til personvernspørsmål monaleg dei siste to åra.