Åge Starheim (Fremskrittspartiet), 2008-06-18:
Vi høyrer ofte at statsrådar og medlemmer frå regjeringspartia står fram i media og fortel folket kva som er deira satsingsområde, og kor mange millionar og milliardar som skal nyttast på dei forskjellige statsrådane sine område. Komiteen har vore på fleire reiser rundt om i landet og hatt kontakt med mange lokalpolitikarar, også lokalpolitikarar frå regjeringspartia. Dei signala ein har fått om tilstanden i Kommune-Noreg, står i sterk kontrast til det sjølvskrytet ein har høyrt frå dei raud-grøne i denne salen. Det er enkelt å stå her og fortelje Soria Moria-eventyr og halde festtalar, og slå rundt seg med milliardar, utan å lyfte blikket og sjå verkelegheita og behovet ute i kommunane. Kostnadsauken og auka behov innanfor kjerneoppgåvene i kommunane veks sterkare enn det regjeringspartia vil ta inn over seg. Vi i Framstegspartiet har på desse komitereisene både sett og høyrt om behovet og teke inn over oss at det må løyvast meir pengar til kommunesektoren. Difor har vi i våre merknader teke høgd for kva som må tilførast kommunane for at lokalpolitikarane rundt om i landet skal kunne gje eit tenestetilbod til sine innbyggjarar som står i stil med det som vi på sentralt hald har gjeve uttrykk for skal skje. Det same gjorde vi for eit år sidan. Då resulterte det i denne salven frå representanten Tore Hagebakken: «Så må jeg si noe om det som jeg velger å kalle for «populismemilliarden» fra Fremskrittspartiet. Etter at den rød-grønne regjeringen har styrket kommuneøkonomien og vil fortsette med det, slik at vi i 2008 ligger nesten 20 milliarder kr over det som var nivået i 2005, kommer altså Fremskrittspartiet og sier at de går inn for en milliard kroner mer. Og når man da kjenner Fremskrittspartiets fortid når det gjelder kommuneøkonomi, framstår det som en renspikket taktisk manøver noen måneder før kommunevalget.» Kva var det så som så skjedde? Jau, då lokalpolitikarane frå regjeringspartia skulle handsame sine kommunebudsjett for 2008, og nedskjeringsframlegg med trussel om innskjerping innan eldreomsorga og skulenedlegging kom på bordet, innsåg regjeringspartia, inklusiv Tore Hagebakken, at Framstegspartiet hadde rett, og at meir pengar måtte løyvast til kommunesektoren. Årsskiftet var ikkje før over før statsråden signaliserte at kommunesektoren måtte få meir pengar. Då representantane Hagebakken og Slagsvold Vedum stod i denne salen for eit år sidan med skrytelistene sine, skulle ein nesten tru at dei hadde reist rundt om i dette landet med skylappar og proppar i øyro. Når det gjeld omstilling og effektivisering av offentleg sektor, har ikkje Framstegspartiet registrert nokon innsats frå Regjeringa si side som vi synest det er nokon grunn til å skryte av. Sjølv om heile komiteen i ein merknad understrekar at dei samla utfordringane for kommunal sektor framover er store, og der det også vert vist til at det trengst eit kontinuerleg arbeid med fornying i alle delar av kommunal sektor, så meiner Framstegspartiet at Regjeringa viser liten vilje til omstilling og effektivisering i offentleg sektor. Regjeringspartia skrytte hemningslaust av det som skulle verte det store lyftet for dei eldre og pleietrengande, nemleg forliket om eldregarantien. Ut frå dei store orda som vart nytta av regjeringspartia om korleis dette forliket ville sikre dei eldre og pleietrengande ei fullverdig offentleg teneste, skulle ein tru at regjeringspartia sine lokalpolitikarar ville springe livet av seg for å setje denne garantiordninga ut i livet i sine respektive kommunar. Sanninga er at det ikkje har skjedd nokon ting ute i kommunane når det gjeld eldregarantien. Framstegspartiet sine lokalpolitikarar har no begynt å etterlyse handling. Ein ting er sikkert, og det er at det er tverrpolitisk semje om at ei styrking av eldeomsorga må til, men det må følgje midlar med frå staten, noko som ikkje var tilfellet. Manglande finansiering frå staten til denne garantien er også forklaringa på kvifor regjeringspartia sine lokalpolitikarar ikkje nemner denne garantien med eit einaste ord. Eg torer å påstå at det må vere svært vanskeleg for Regjeringa å kunne påvise ein einaste kommune som har gjennomført denne garantien. Denne garantien er like hypotetisk som talet på hender innan pleie og omsorg som statsministeren skryter så mykje av.