Åsa Elvik (Sosialistisk Venstreparti), 2008-05-30:
Eg vil gjerne òg få lov til å gi saksordføraren honnør for å ha lagt arbeidet til rette og losa komiteen gjennom det på ein slik måte at vi dag har ei etter mi meining veldig god innstilling til diskusjon i Stortinget. Eg er sjølvsagt på SVs vegner glad for at Regjeringa får tilslutning til det som er ei god melding, som har blitt godt motteken rundt omkring i sektoren. I oppfølginga av museumsreforma skjer det veldig mykje spennande i Museums-Noreg for tida. Eg er glad for at denne sektoren har fått auka økonomisk handlefridom til å gjere utviklingsarbeid, men det er klart at her er det utruleg mykje å ta tak i. I denne store sektoren er vi allereie i ein fase der vi er nøydde til å ta tak i det som går på kvalitet og organisasjonsutvikling. Lat meg så heilt snevert gå over til det som er dagens tekst om universitetsmusea og ikkje ta med heile sektoren. Eg synest saksordføraren på ein god måte gjorde greie for den samfunnsoppgåva som desse institusjonane har når det gjeld å samle inn, når det gjeld å forske, når det gjeld å bevare, når det gjeld å stille ut gjenstandar, og ikkje minst når det gjeld å gi vitnesbyrd om natur, kultur og kunsthistorisk utvikling. Det er ein utruleg viktig jobb. Eg er òg glad for at saksordføraren trekte fram det danningsperspektivet som vi kan utleie av dette, for det er klart at dette er utgangspunktet for opplevingar. Dette er utgangspunktet for læring. Dette er utgangspunktet - det kan i alle fall vere det - for erkjenning av kven vi er, og kva for samanheng vi står i. Så vil eg også trekkje fram den litt spesielle oppgåva som dei naturhistoriske musea har, og dei ulike samlingane som vi har, f.eks. den jobben som Artsdatabanken gjer for å samle inn kunnskap om biologisk mangfald. Det meiner eg er eit tredje perspektiv når det gjeld den viktige jobben som blir gjord i denne sektoren. Vi har i dag denne saka fordi Riksrevisjonen for ikkje så veldig mange år sidan gjorde ei undersøking som var ganske nedslåande når det galdt både samlingsbevaringa, sikringa og styringa av desse institusjonane. SVs Ågot Valle var saksordførar for saka då Stortinget diskuterte ho. Då saka blei behandla, viste det seg at av dei statlege musea var det universitetsmusea som kom aller dårlegast ut. Ho peika på at det kanskje kunne vere at dei kom litt i skvis mellom forsking og undervisning. Og det er vel, som sektoren sjølv seier til oss, behov for samordning og for tydeleg styring. Eg er veldig glad for at departementet på ein så god måte tek tak i meldinga når det gjeld ei lang rekkje tiltak, f.eks. forslaget om gjennom ei eiga forskrift å klargjere samarbeid og arbeidsdeling mellom universiteta. Eg er glad for at Regjeringa får tilslutning til ei lang rekkje av dei forslaga, som er den konkrete oppfølginga av forslaga og diskusjonane i Rogan-utvalet. Mange peikar på bygg, og det er ikkje tvil om at det her er ei stor utfordring for desse institusjonane. Veldig mange av bygga er bygde i ei heilt anna tid, og dei er ikkje lagde til rette for det som er eit moderne museumsarbeid. Forsking er ei anna utfordring, og dette synest eg at meldinga diskuterer på ein god måte. Eg synest òg det er veldig klokt at ein har tenkt å be Noregs forskingsråd om å utarbeide ei nasjonal FoU-satsing når det gjeld universitetsmusea og Arkeologisk museum i Stavanger. Det er ei utfordring for heile denne sektoren å gjere samlinga tilgjengeleg for ålmenta. Det er klart at vi her gjennom ny teknologi har eit enormt potensial for å gjere nettopp det, å gjere samlinga og historisk materiale tilgjengeleg for alle. Det er òg ei utfordring å gjere dette attraktivt, slik at folk faktisk har lyst til å sjå, oppleve og lære av dei historiske data som vi faktisk har. Eg er også overbevist om at teknologi er mykje av svaret, så her vil eg gjerne trekkje fram Digforsk, som vi har sett av pengar til på årets budsjett. Det er eit utruleg spennande tiltak, der ein gjennom eit selskap organisert under Universitetet i Oslo likevel gjer sjølve registreringsarbeidet rundt om i Distrikts-Noreg. Det synest eg er ein modell til etterfølging. Eg skulle ønskje at staten oftare valde den organisasjonsforma. Fellestrekket for veldig mange av utfordringane for musea trur eg er kompetanse. Eg var i kontakt med min museumsstyrar heime som sjølv er høgt utdanna og har flytta heim til heimbygda. Ho seier at universitetsmiljøa er kjempeviktige. Då ho var student i Tromsø, var dei ei kjelde til inspirasjon. Dei la til rette for å trekkje studentane med i arbeidet, og det gjorde at ho er rekruttert til sektoren i dag. Det synest eg kanskje er den aller, aller viktigaste meldinga vi har i dag.