Ingebrigt S. Sørfonn (Kristelig Folkeparti), 2002-12-02:
Sidan tidleg i vår har det vore eit samstemt krav frå industrien og næringslivet – det gjeld både arbeidsgjevar- og arbeidstakarsida – om at statsbudsjettet for neste år måtte verta stramt slik at det kunne dempa presset på krona og på renta, fordi den høge renta og den sterke krona no gjev bedriftene høge kostnader slik at arbeidsplassar, spesielt i eksportretta næringar, står i fare. Eit stramt budsjett er ikkje eit mål i seg sjølv, men det er ein reiskap for å sikra arbeidsplassar, for å tryggja viktige velferdsordningar og for å gje gode levevilkår både for familiar og for enkeltmenneske. Med dette som bakteppe presenterte Samarbeidsregjeringa i budsjettforslaget for neste år eit stramt opplegg. Regjeringspartia har følgt dette opp i Stortinget, og med den budsjettavtalen med Framstegspartiet som ligg føre, kan Stortinget i dag behandla eit budsjettforslag som har ei god innretning og er forsvarleg stramt. I samband med dette vil eg gje honnør til Framstegspartiet, som på oppløpssida viste ansvar og medverka til ro og fleirtalsløysing for statsbudsjettet for neste år. Tilbakemeldingane frå næringslivet er gode. Ved hjelp av bl.a. skattetiltak for næringslivet og ved betydelege forbetringar i ordningane for forsking og utvikling vil dette stramme budsjettet vere eit godt verkty for å tryggja eksisterande arbeidsplassar og for å skapa nye. Parallelt med at presset på rentenivået minkar, aukar moglegheitene for at dette òg vil få positive økonomiske konsekvensar både for kommunar, for hushald og for enkeltmenneske. I Kristeleg Folkeparti legg me stor vekt på familie og omsorg. Økonomisk politikk kan ikkje lausrivast frå dette. Ein god økonomisk politikk som både tryggjer og skapar arbeidsplassar, gjev som resultat sikre inntekter, som kjem enkeltmenneske, familiar, lokalsamfunn og storsamfunn til gode. Ved hjelp av ein velfungerande økonomi kan me utvikla og tilby gode familiepolitiske tiltak som f.eks. kontantstøtte og barnehageplassar. Med ei kjempesatsing på barnehagar og med auke i kontantstøtta er dette eit budsjett som medverkar til å auka valfridomen for småbarnsforeldre. Gjennom ein fornuftig økonomisk politikk kan me òg skapa og ta vare på andre gode velferdsordningar for ulike aldersgrupper og for andre grupperingar. Slik sett kan eit stramt budsjett òg bli eit godt sosialt budsjett. Nett dette siste er det budsjettforslaget som ligg føre, eit godt eksempel på. Vidare vil eg understreka at trass i stramme rammer er det funne rom for fleire gode tiltak som er retta mot bl.a. dei svakaste i samfunnet, mot miljø og mot familie. Eg nemner summarisk at auken i bistanden er på over 850 mill. kr, og at det er funne plass for tiltak til rus- og fattigdomsnedkjemping med ca. 400 mill. kr. Me får eit tak II for dei med store helseutgifter, og det vert lagt inn nye 670 mill. kr i psykiatriplanen. Budsjettforslaget viser òg ei aktiv satsing på kollektivtransport, ikkje minst i storbyane. Eg er vidare glad for at me gjennom budsjettavtalen med Framstegspartiet får 1 milliard kr ekstra til kommunane, at det eksisterande nivået på bortebuarstipendet er sikra, og at ein opptrappingsplan for grunnpensjon til pensjonistektepar fell på plass. Ei av dei sakene som me i Kristeleg Folkeparti i mange år har ivra for, er skattefritak for gåver til frivillige lag og organisasjonar. Ved at summen som det kan krevjast skattefrådrag for, no vert heva til 6 000 kr pr. år, begynner denne ordninga å verta interessant. På denne måten kan ordninga medverka til ei verkeleg styrking av det økonomiske grunnlaget for desse organisasjonane, som utfører ein uvurderleg og uerstatteleg samfunnsinnsats. Representert ved ein fargerik flora av ulike lag og organisasjonar er dette arbeidet spreidd vidt utover, alt frå det som vert utført på lokalplanet, like til innsatsen «world-wide». Denne flotte innsatsen får no eit handslag gjennom den utvida ordninga med skattefritak for gåver. Dette budsjettet som me no er i ferd med å vedta, er ein god reiskap for å ta vare på eksisterande arbeidsplassar og for å skapa nye, for å sikra velferdstilboda og for å gje ein trygg kvardag til familiar og til enkeltmenneske, med auka valfridom, ikkje minst for småbarnsforeldre.