Torgeir Knag Fylkesnes (Sosialistisk Venstreparti), 2014-12-11:
Allereie på 1980-talet åtvara SV her på Stortinget mot ein økonomi der petroleumsbaserte næringar dominerer for mykje av statens inntekter. Vi meinte dette på sikt vil skade norsk økonomi og gjere Noreg meir sårbar og mindre framtidsretta. Dessverre fekk vi rett. I dag, 30 år etter, utgjer petroleumsrelaterte næringar om lag 70 pst. av norsk eksport. Ingen av våre naboland eller land vi liker å samanlikne oss med, er i nærleiken av eit like einsidig eksportbilde. I verken Danmark, Sverige, Tyskland, USA eller Storbritannia utgjer noka enkeltnæring meir enn 20 pst. av eksportinntektene. Vi er ikkje like ille som Kuwait, som har over 90 pst. av inntektene sine knytte til petroleum, men vi er faktisk på same nivået som Dei sameinte arabiske emirata, der 67 pst. av eksportinntektene kjem frå petroleumsrelaterte næringar. Da er det tragikomisk at først no, 30 år for seint, begynner høgresida å snakke om at norsk økonomi må omstillast. Grunnen til det er veldig enkel: Det er marknaden. Oljenæringa har gjeve mange og store norske bedrifter, mange arbeidsplassar, veldig gode inntekter og lønningar. Men no er festen over. Oljeprisen stuper, utvinning av andre energiformer har blitt rimelegare. Det blir magrare framover, mange har allereie mista jobben, og fleire blir det kanskje. Det er ikkje lenger eit alternativ ikkje å omstille seg. Noreg og norske bedrifter må omstille seg eller gå dukken. Mens regjeringa snakkar om at Noreg må sjukmeldast og omstillast, er det ingenting i årets budsjett som ber bod om at ein evnar å gjere noko med eiga sjukmelding. Det blir med frasar som at vi må ruste Noreg for framtida, vi må ha fleire bein å stå på, som om vi skulle ut i ein krig utan ein plan og utan våpen. I SVs forslag til budsjett har vi ei offensiv omstilling av norsk økonomi. Vi ønskjer å utjamne forskjellen mellom offshore og onshore ved å auke oljeskatten. Vi ønskjer å normalisere dei gode avskrivingsordningane som offshore i dag har. Vi senkar, som einaste parti på Stortinget, selskapsskatten. Vi foreslår større næringsretta satsingar innanfor fornybar teknologi, marine næringar, skogbruk, regional utvikling og miljøteknologi. Ei spesiell satsing har vi løfta på grøne pilotprosjekt gjennom etablering av Pilotinvest for oppskalering av spennande teknologiar. Og ei spesiell satsing har vi i Nord-Noreg, som er ein spesielt spennande region, men som er spesielt kapitalfattig. Vi er redde for at utviklinga i Nord-Noreg ikkje vil gå på premissane til nordlendingane sjølve, men på andre aktørars premissar. Regjeringa har ein svært stor iver etter å næringsnøytralisere Noreg. I ei tid da oljeprisen går ned og den norske krona blir svekt, er det plutseleg opning for andre næringar og satsingar – spesielt innanfor reiseliv, der vi veit det er store utfordringar med å skaffe kapital, har vi ei enorm moglegheit no. Det betyr at det er billigare for utlendingar å kome til Noreg og oppleve Noreg. Men i ei sånn tid trekkjer regjeringa ut satsinga. I ei tid da enten dei marine næringane står på terskelen til å bli eit norsk industrieventyr eller Noreg gravlegg seg sjølv som ein rein råvareleverandør, trekkjer regjeringa ut satsinga på Marint verdiskapingsprogram. Lista kunne fortsett. Eg må innrømme at eg fattar ikkje kva som er regjeringas næringspolitikk. Eg klarer berre å sjå ein eigarpolitikk og ein petroleumspolitikk. Eg klarer ikkje å sjå konturane av korleis dette vil ende, og kva type næringspolitikk dette skal vere for heile landet. Eg håper at vi gjennom Stortingets debattar klarer å få regjeringa på eit meir interessant spor for Noreg. Eg vil berre seie at det som har vore Noregs suksess på næringsfeltet, har vore å insistere på å liggje i front på miljøfeltet. Det var det som redda norsk industri på 1980-talet. Det er det som kjem til å redde norsk oppdrettsnæring, og eg trur det er det som også er framtida for norsk næringsliv. Eg tar opp SVs forslag nr. 16.