Jenny Klinge (Senterpartiet), 2020-01-28:
Domstolane våre er heilt avgjerande for rettsstaten, og ein mangfaldig struktur på domstolane bidreg til at rettsstaten er til stades over heile landet. Tilliten til norske domstolar er svært høg blant innbyggjarane, og dette er av stor verdi for samfunnet vårt. Vi må aldri ta dette for gjeve. Éin ting er tilliten folk har til rettsvesenet, noko anna er den tilliten folk har til politiske prosessar. Folk i dette landet bør ha grunn til å gå ut frå at prosessar som går føre seg i regjering og her på Stortinget, er fornuftig lagde opp. Den prosessen som regjeringa legg opp til når det gjeld domstolstrukturen, kan dessverre ikkje seiast å vere det. Senterpartiet har derfor lagt fram forslag som kan bøte på det. Målet vårt er å sikre at spørsmålet om strukturendringar blir sett i samanheng med alt det andre som Domstolkommisjonen vart bedd om å greie ut då dei først fekk mandatet sitt frå regjeringa. Den framskunda fristen som akkurat spørsmålet om strukturendringar fekk, saman med den skeive samansetninga i Domstolkommisjonen, har ført til sterke reaksjonar rundt om i Domstols-Noreg og også politisk strid. Målet til regjeringa var truleg å få gjennomført samanslåing av domstolane med mest mogleg ro i sjøen rundt seg, men i staden har dei sørgt for å piske opp havet kraftig før dei sjøsette båten, i dette tilfellet ein båt full av samanslåingsforslag frå Domstolkommisjonen. Stortingsrepresentantane frå regjeringspartia har tydelegvis lyst til å piske opp havet endå litt meir, noko vi kan sjå i merknadene i innstillinga til denne saka. Der står det m.a. frå Høgre og Framstegspartiet: «Disse medlemmer er innstilt på å ta Domstolkommisjonens arbeid til grundig og seriøs behandling i motsetning til Arbeiderpartiet og Senterpartiet. Disse medlemmer finner det oppsiktsvekkende at et så omfattende arbeid utført av våre fremste eksperter på området, ble avfeid så raskt.» Litt lenger nede skriv Høgre og Framstegspartiet vidare: «En dommers jobb er å lese all relevant dokumentasjon i en sak, så lytte til begge parter og deretter tenke seg om nøye. Først da kommer det en konklusjon. Disse medlemmer mener Arbeiderpartiet og Senterpartiet kunne latt seg inspirere av denne arbeidsmetoden.» Som dei fleste truleg forstår, les eg ikkje opp dette som Høgre og Framstegspartiet har skrive, fordi eg er særleg imponert over det dei skriv. Tvert imot gjer eg det for å vise korleis arroganse kan parast med overmot også i komitémerknader. Viss vi prøver å tolke det dei seier, er det lett å gå ut frå at dei meiner det er useriøst å vere ueinig i standpunkta deira. Viss dei verkeleg var opptekne av å lytte til dei fremste ekspertane på området, er det sørgjeleg at dei ikkje sjølve ser at det er eit problem at Domstolkommisjonen bestod av ingen – eg gjentek: ingen – representantar frå dei mindre domstolane. Vi i Senterpartiet understreka allereie før regjeringa sette ned kommisjonen, at eit slikt utval måtte ha brei samansetning, og at vi ønskte at det vart lagt vekt på geografi, service og tilgjengelegheit for publikum. Kanskje Høgre og Framstegspartiet òg kunne gjort klokt i å lytte til oss innimellom og la seg inspirere av arbeidsmetoden vår, som er å lytte til folk rundt om i heile landet. I denne saka ville det i praksis ha betydd at dei måtte lytte også til dei mindre domstolane og til områda rundt desse domstolane.