Laila Reiertsen (Fremskrittspartiet), 2011-03-28:
Eg takkar interpellanten for å ha teke opp dette temaet. Arbeidslivet har endra seg kraftig dei siste tiåra. Dette forklarer kvifor tilfelle av sosial dumping har kunna opptre, og viser samtidig behovet for ein gjennomgang og ei endring av rammene i arbeidslivet for å motverka dette. I arbeidet med å motverka sosial dumping er det heilt grunnleggjande at tilsynsmyndigheitene får tilstrekkeleg med ressursar og kompetanse til å utøva den kontrollen som er nødvendig. Framstegspartiet meiner at Arbeidstilsynet – og skatteetat og politi – har ei viktig oppgåve når det gjeld kontroll av sosial dumping. Den siste tidas avdekking av brot på arbeidsmiljøloven i både privat og offentleg sektor betyr at det er eit behov for å gå igjennom regelverket. Arbeidsmiljøloven er rigid og lite fleksibel når det gjeld arbeidstidsordningar. Debatten om å få med fleire i arbeidslivet viser nettopp at denne loven må endrast både når det gjeld lovfesta rett til permittering, mellombels tilsetjing, arbeidstidsordningar og lovfesta rett til minsteløn. Det var då gledeleg å sjå i Dagens Næringsliv at det var ein arbeidarpartistyrt kommune nordpå som hadde sagt ja og amen til nordsjøturnus. Det er svært gledeleg at dei ser det er positivt at både tilsette og brukarar er med på å bestemma at dei vil ha denne turnusen. Eg trur det kjem fleire i etterkant. Så lenge ein ikkje ønskjer å ta tak i desse tinga, vil det heller ikkje gje utsette grupper som i dag står utanfor arbeidslivet, ei moglegheit til å få eit bein innanfor. Vi har ikkje råd til at så mange menneske blir diskriminerte fordi dei har inga eller lite utdanning, at dei treng ekstra tilrettelegging eller blir utnytta av arbeidsgjevarar fordi dei ikkje kjenner til lovverket og har dårleg språkkunnskap. Det er ikkje våre forslag til endringar i arbeidsmiljøloven som skaper A- og B-lag. Det er allereie eit A- og B-lag i arbeidslivet. Det har blitt skapt fordi ein har ein hysterisk angst for å gjera endringar i lova, og i staden vil pressa uorganiserte arbeidstakarar til å organisera seg. Det er ikkje eit fritt demokratisk arbeidsliv vi snakkar om då, snarare tvert om. Framstegspartiet vil innføra ei ROS-ordning, som er eit skattefrådrag for oppdrag i heimen. ROS står for reingjering, omsorg og service. Ei tilsvarande ordning har ein i våre naboland, Sverige, Danmark og Finland, som blir kalla ROT, som står for rehabilitering, ombygging og tilbygg. Det har vore ein suksess og ført til at svart arbeid er betydeleg redusert, i tillegg til at fleire har blitt sysselsette. Dette kan vera eit godt incitament til at fleire som kjøper svarte tenester, vil kunna gjera seg nytte av kvitt arbeid, og at dei som arbeider svart, vil få opparbeidd seg rettar dei ikkje får ved svart arbeid. I tillegg veit vi at svart arbeid er ein kime til kriminell verksemd når det gjeld skatteunndraging. Vi håpar på positiv støtte frå alle når vårt forslag kjem. Vi meiner at ei allmenngjering av tariffavtaler ikkje vil gje ein god effekt for å få bukt med uakseptable og dårlege løns- og arbeidsvilkår. Sosial dumping er blitt eit moteord som blir brukt upresist og ukritisk når ein viser til at ein arbeidstakar er betalt under tariffløn. Eitkvart tilfelle der det er betalt under tariffløn, betyr ikkje nødvendigvis at det er dårlege arbeidsvilkår. Vi ønskjer å innføra ei lovfesta minsteløn. Ei slik nedre grense for løn vil gjera det enklare for Arbeidstilsynet å føra kontroll med verksemder som legg seg under lovfesta minstesats. Fafo gjennomførte i 2006 ei spørjeundersøking, «Grenseløst arbeidsliv? Endringer i norske bedrifters arbeidskraftsstrategier», om bruk av arbeidskraft frå dei nye EU-landa blant alle bedrifter i bygge- og anleggsnæringa, fem industribransjar, hotell- og restaurant- og reingjeringsbransjen. Blant resultata kjem det fram at bedriftene i byggjebransjen meiner at vedtaka om allmenngjering av tariffavtaler har hatt liten eller ingen effekt for bedriftenes kostnader eller konkurransesituasjon. Vedtaka har heller ikkje påverka bedriftenes bruk av arbeidskraft frå Aust-Europa. Rapporten som Econ Pöyry gjorde i 2010, konkluderer med at allmenngjering av tariffavtaler i Noreg neppe vil påverka dei satsane for løn som blir avtalte for sektorar med sterk konkurranse på produktmarknaden. Framstegspartiet er oppteke av og har respekt for at dei lovane og reglane som er framforhandla, skal følgjast. Likevel må det vera rom for å endra lovverk som ikkje lenger er i takt med det samfunnet som vi lever i. Når det blir teke til orde for å stramma inn ytterlegare og regulera arbeidslivet meir enn det vi gjer i dag, vil ikkje det vera med til at loven ikkje blir broten, og at sosial dumping ikkje skjer. Det offentlege må kunna stilla krav om at oppdragsgjevarar føretek ei god og ordentleg vurdering før dei inngår kontraktar, og at oppdragsgjevarar stiller krav om at deira kontraktørar rettar seg etter gjeldande lovar og forskrifter.