Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2011-06-15:
Framstegspartiet er oppteke av at forvalting av norske havområde skal byggje på kunnskap om samanhengar i økosystemet, og om korleis menneskeleg og industriell aktivitet påverkar dette. Samtidig er det også viktig å anerkjenne at samanhengane er komplekse, og at det vil vere umogleg å oppnå fullstendig kunnskap om desse store havområda. Rekordstore ressursar er brukte, og det mest beklagelege ved dette er at vi i dag behandlar ein forvaltningsplan utan at ein legg det nødvendige, komplette fundamentet for ei framtidig utnytting av petroleumsressursane som svært mange ønskjer og håpar blir ein realitet. Undersøkingar er knytte til kartlegging av havbotn, sjøfugl og geologi, gjennom botnkartleggingprogrammet MAREANO, sjøfuglprogrammet SEAPOP og innsamling av seismikkdata knytte til petroleumsinteressene under havbotnen. Den største innsatsen har vore retta mot områda utanfor Lofoten, Vesterålen og Senja og rundt området ved Eggakanten. Desse områda blei valde ut i 2006 fordi dei var interessante for petroleumsverksemda, samtidig som dei var identifiserte som særleg verdfulle og sårbare område. Det er også gjort eit betydeleg arbeid med å styrkje kunnskapen om førekomst og tilførsel av miljøavgifter til norske havområde, gjennom den samordna overvakinga som forvaltningsplanen har initiert gjennom Tilførselsprogrammet. På denne måten har ein fått god kunnskap om kva type tiltak ein må setje inn for å hauste olje- og gassressursane på ein mest mogleg miljøvennleg måte. Like viktig er det å få på plass strategiske infrastrukturtiltak for å leggje til rette for framtidig næringsaktivitet i ein region som ropar etter nye tiltak. Spesielt ser vi at den demografiske utviklinga i våre tre nordlegaste fylke viser at vi har store utfordringar med å oppretthalde folketalet. Det er derfor viktig at regionen får moglegheit til å vidareutvikle industri, arbeidsmangfald og moglegheiter på ein måte som gjer det attraktivt å busetje seg der, spesielt i nokre av kommunane i Lofoten og Vesterålen, som har store utfordringar knytte til folketal og utflytt ungdom. Ligg så alt til rette for ny aktivitet i nordfylka? Ja, ein konstaterer at den nye kunnskapen som blir presentert i meldinga, gir grunnlag for å halde fast på konklusjonen om at miljøtilstanden i Barentshavet og havområda utanfor er god, og at dette burde leggje fundamentet til ei revitalisering av ein landsdel som både ønskjer og forventar ny aktivitet. Det er òg all grunn til å forvente at sameksistens med fiskeriinteressene også kan kome på plass, slik det er gjort vidare sørover langs kysten. På komiteens reise i slutten av mai kom det klart fram kritikk mot seismikkskytinga og arealkonfliktane dette medførte. Ei løysing på dette problemet må vere at ein i periodar med sesongfiske stengjer for denne typen aktivitet. At ein må ta spesielle omsyn til kystfiskeflåten, er uomtvisteleg og nødvendig da dei representerer store verdiar med æva som perspektiv. Så får befolkninga og petroleumsnæringa vente på at stortingsfleirtalet gjenspeglar seg i 2013 samstundes med eit rungande ja til opning basert på gode og strenge miljøkrav. I staden for å vere panegyrisk mot utvinning, burde ein heller fokusere på prekvalifisering og miljøkrav, slik at ein kan stille krav til aktørane som får utvinne ressursane framfor å seie nei, nei, slik f.eks. SV gjer, samstundes som dei har små eller ingen motførestellingar mot å bruke ressursane som same næring bidreg med til velferdssamfunnet. Det er rett og slett ikkje truverdig. Paradokset er ikkje at framtidig oljeaktivitet i Lofoten og Vesterålen utgjer det største farepotensialet for området. Nei, i dag seglar oljetankarar og andre like utanfor Lofoten og Vesterålen og utgjer ein større trussel når det gjeld utslepp ved ei ulykke. Det Norske Veritas' rapport viser at utsleppsrisikoen aukar markant fram mot 2025 langs det meste av kysten av Nordland, Troms og Finnmark. Utfordringa ligg meir på skipstrafikk framover enn på petroleumsaktiviteten i seg sjølv. Målet og ønsket til Framstegspartiet er at no må også den nordlege delen av landet få del i den fantastiske moglegheita som ligg i petroleumssektoren, med framgang og vidareutvikling av næringsliv og positiv optimisme, slik vi har sett at ein langs kysten heile vegen sørover har fått ta del i denne næringa. Det beklagelege er at vi vil miste sju år, frå 2006 til 2013, før ein eventuelt får eit ja til konsekvensutgreiing. Desse sju åra kan vere proppen i systemet for at Nordland og Troms får delta i den næringsutviklinga ein elles kunne fått i dette området. Det er Arbeidarpartiets ansvar. Ein god dag for regionane i nord er når ein tek i bruk moglegheitsrommet for ei opning av Lofoten, Vesterålen og Senja i tråd med representantane Arnesens og Strøms innlegg.