Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2019-11-27:
Arbeidarpartiet vil skapa eit meir rettferdig og klimavenleg samfunn, der fleire får moglegheit til å jobba. Vi har eit ansvarleg budsjett, der den vanlege dame og mann og familie er vinnarane. Vi minskar dei økonomiske og sosiale forskjellane, noko som gjer at tilliten aukar, og at folk med vanlege inntekter og pensjonistar får eit lettare liv. Difor har vi eit meir omfordelande skatteopplegg, der alle som tener 750 000 kr eller mindre, får skattelette med Arbeidarpartiet, medan dei som tener meir, må bidra med meir i skatt. Det gjeld også dei med store formuar; dei må bidra meir til fellesskapet, men vi skjermar hus og heim. Med vårt formuesskatteopplegg kan ein familie ha eit nedbetalt hus på 12 mill. kr i marknadsverdi før dei i det heile må betala formuesskatt. Eg vil bruka ein familie frå Høyanger som eksempel. Begge foreldra tener 400 000 kr, éin av dei pendlar til Førde, det er 50 km éin veg, dei har eitt barn i barnehage, eitt i 1. klasse og ein bonusungdom på 17 år. Begge foreldra er naturlegvis fagorganiserte. Dei ville med Arbeidarpartiet sitt budsjettopplegg fått om lag 13 000 kr meir å rutta med årleg. Det er ganske mykje pengar. Og då har eg ikkje teke med viss barna treng tilpassa briller eller tannregulering, eller at ungdomen får gratis tannlege og slepp eigendel til både lege og fysioterapeut, eller at dei kan låna fritidsutstyr gratis i BUA utstyrsbibliotek. Formuesskatt – nei, den kjem dei ikkje borti, så mykje har dei ikkje i sparepengar, dei har lån på huset, og marknadsverdien til huset i Høyanger er langt under 12 mill. kr. Arbeidarpartiet sitt budsjett er for at vanlege folk skal få det betre uansett om dei bur i by eller bygd. Arbeidarpartiet vil kutta utslepp, men samtidig skapa jobbar. Klimagassutsleppa skal ned utan at folk skal måtta frykta for jobbane sine. Då må omstillinga til eit meir klimavenleg samfunn vera rettferdig, og då må dei som har mest, bidra mest. Til no har for lite av næringspolitikken ført til klimakutt og for lite av klimapolitikken ført til næringsutvikling. Dette vil Arbeidarpartiet forandra. Difor vil vi inngå ein forpliktande avtale med industrien og næringslivet om klimagassutslepp. Difor gjev vi industrien tid og støtte til omstilling. Arbeidarpartiet vil heller ikkje akseptera at folk vert skyvde ut av arbeidsfellesskapet fordi krav til kompetanse aukar eller endrar seg. Difor har vi ein kompetansemilliard – både for dei som allereie er i jobb, og for dei som vil i jobb. Det nye storfylket Vestland står no i ei rekkje krevjande utfordringar. Fylket er større, men dei økonomiske rammene trongare. Nødvendige investeringar må utsetjast. Helseføretaket må kutta, og ei rekkje statlege tenester og arbeidsplassar står no i fare. Skal det bu folk i heile landet, må folk ha gode tenester nær der folk bur. Dette handlar ikkje om «misunnelse», som høgresida yndar å kalla det. Det handlar om rettferd. Høgresida si ideologiske overtru på at berre dei rikaste får meir, så skal resten ordna seg, held ikkje vatn. Slik fungerer ikkje den verkelege verda. Kuttar du i distrikta, svekkjer du distrikta, så enkelt er det. Gjev du mest skattelette til dei rikaste, ja, då vert dei rikare. Når dei med låg inntekt ikkje får skattelette, får dei mindre å rutta med. Forskjellane aukar, så enkelt er det. Det desentraliserte Noreg er ei suksesshistorie. Velstanden og velferda vår er summen av det vi skaper i heile landet. Eit land med arbeid og busetjing i store og små lokalsamfunn er fundamentet for sterkt fellesskap og felles identitet. Framtidstru lokalt gjer Noreg betre nasjonalt. Difor er Arbeidarpartiet både byane og distrikta sitt parti. I generasjonar har vi vist at Noreg lukkast best når vi står saman – by og land. Eg har merka meg at regjeringspartia er oppøste over at opposisjonen er einige om retninga for politiske mål som mindre forskjellar, at klimagassutsleppa skal ned, at ein slår ring om velferdsgoda. Vel, eg skulle ønskja at regjeringa snart hadde bestemt seg for ei retning.