May Britt Vihovde (Venstre), 2003-12-10:
Venstre stiller seg sjølvsagt bak Regjeringa sitt budsjett med dei endringane som følgjer av budsjettavtalen med Arbeidarpartiet, og dei forslaga som Høgre og Kristeleg Folkeparti stiller seg bak i denne innstillinga. Venstre ser på kvart einskilt menneske som unikt og ulikt. Vi vil ha eit samfunn prega av toleranse, rettferd og likeverd. Venstre meiner at kvart einskilt menneske – dersom det får tillit og ansvar – vil skapa sitt eige gode liv og vil ta ansvar for andre. Vi meiner at alle menneske ønskjer å vera noko for andre – vil yta, ikkje berre nyta – dersom dei får moglegheit til det. Velferdstilbodet må alltid byggja på respekt for det einskilde mennesket sin integritet og i langt større grad vera tilpassa den einskilde sine ønske og behov. Folketrygda sine utgifter aukar med 14,7 milliardar kr i løpet av 2004, noko som i hovudsak kjem av auka utbetalingar til alderspensjon, rehabilitering og uførepensjon. Prognosane viser at det vil vera stadig færre yrkesaktive som må bera auka utgifter til stadig fleire som har trygdeytingar som si hovudinntektskjelde. Dei av oss som har jobb og god helse, bør bidra meir for å frigjera pengar til dei som treng det mest. Difor aukar Regjeringa eigendelane i helsesektoren. Samstundes vil tak 2-ordninga vera godt eigna til å skjerma storforbrukarane. I 1984 var det 140 000 som nytta seg av eit eigendelstak på helsetenester, i 2003 er det estimert til å bli 900 000. Regjeringa sitt forslag om å auka eigendelstaket med litt meir enn den generelle prisveksten frå 1984 til 2004 blei vesentleg reversert i budsjettavtalen med Arbeidarpartiet. I staden auka ein eigendelane som kjem inn under taket, med 13 pst. Dette vil ikkje gi ein vesentleg reduksjon i talet på menneske som blir omfatta av den generelle velferdsordninga. Og det er ikkje 900 000 storforbrukarar av helsetenester i Noreg som har dårleg økonomi. Dette viser at ordninga femnar for vidt. Velferdsordningar som femnar for vidt, og som har auka utgiftsvekst år for år, gjer at vi kan få store problem med å finna rom for å prioritera dei som verkeleg har behov for offentleg velferd og tenester. Vi kan ikkje vera så naive å tru at å smøra velferdsgode jamt utover den norske befolkning er løysinga på våre fattigdomsproblem. Venstre er ikkje naive, vi veit at skal ein få bukt med fattigdom i Noreg, gjer ein ikkje det ved å heva den generelle barnetrygda eller å redusera eigendelstaket med nokre hundrelappar. Venstre har mykje meir tru på Regjeringa si line, der ein set inn målretta tiltak mot dei som treng det aller mest. I budsjettforslaget for 2004 er det føreslått tiltak for nesten 1 milliard kr for å førebyggja og nedkjempa fattigdom. Auka livskvalitet og verdigheit for våre narkomane er ei hjartesak for Venstre, som vi har fått gjennomslag for i budsjettforslaget ved bl.a. auka ressursar for å hjelpa våre rusmiddelmisbrukarar, og omorganisering av hjelpeapparatet for å betra samarbeid og få klarare ansvarsfordeling. Når ein samtidig gir rusmiddelmisbrukaren pasientrettar og rett til individuell rehabiliteringsplan, vil livskvalitet og motivasjon til eigen innsats bli vesentleg betre. Mange rusmiddelmisbrukarar opplever vanskar med å få tak over hovudet og har ønske om arbeid. Forslaget frå Regjeringa om å prioritera fleire bustader samt sysselsetjingstiltak som kan gi verdifull arbeidstrening, er svært positivt. Mange av våre narkomane har store helseskadar, og mange har vanskar med å oppsøkja sin eigen fastlege. Styrkinga av lågterskel helsetiltak er difor heilt nødvendig for å kunna gi mange den hjelpa dei treng. For mange er også dette første kontakt med hjelpeapparatet og ein viktig kontakt for kanskje å bli motivert til å søkja vidare hjelp. Vi har eit mangfald av organisasjonar og stiftingar som gjer ein viktig og imponerande innsats innan rusomsorga. Venstre er glad for at ein i budsjettforliket med Arbeidarpartiet styrkjer innsatsen her. Regjeringa føreslår også auka midlar til legemiddelassistert behandling. Dette gjer at stadig fleire kan få dette tilbodet. Men vi må heile tida ha med oss at metadon, Subutex, eller andre medisinar, er berre ein del av rehabiliteringa. Skal ein lukkast i å få eit tilnærma «normalt» liv, må også tilbod om bustad, arbeid og sosial nettverk vera til stades, eller, om ein vil, eit heilskapleg rehabiliteringsopplegg, ein individuell plan. Vi er glade for at ein i tillegg til auka innsats for å gjennomføra psykiatriplanen også utvidar tidsperioden. Det er naudsynt for å få utdanna dei fagfolka ein treng for å kunna gi eit skikkeleg godt tilbod til menneske med psykiske problem. Venstre ønskjer meir fridom for kvar einskild, men det betyr også meir ansvar. Venstre meiner at å hjelpa dei som har minst, til eit betre liv, er viktigare enn å flytta pengar mellom det store fleirtalet som allereie lever i materiell velstand. Det er kanskje grunn til å minna oss alle om at vi lever i eit av verdas rikaste land.