Sveinung Rotevatn (Venstre), 2015-06-11:
Det er forbausande kor mykje parlamentarisk drama det er mogleg å lage for 47 kr i månaden. Men vi får ha respekt for at folk vurderer ting ulikt. Eg trur eg skal begynne ein annan stad og løfte blikket. Noreg er i ein ganske alvorleg situasjon. Oljeprisen har slått hardt inn over norsk økonomi, med det fallet vi har sett. Titusenvis av menneske mistar jobben. Mange menneske har låg lønsvekst eller negativ lønsvekst. I den situasjonen har partane i arbeidslivet teke ansvar og gjennomført eit moderat lønsoppgjer. Det er sjølvsagt krevjande for alle dei det gjeld, men for norsk økonomi og norsk konkurransekraft, som denne regjeringa er svært oppteken av, er det heilt nødvendig, og det er bra. Så har vi eit pensjonsforlik som alle parti på Stortinget på eitt eller anna tidspunkt har stilt seg bak, som medfører den situasjonen vi no diskuterer. Men det eg synest, er at vi må ikkje som parlamentarikarar, som medlemer av landets nasjonalforsamling, stadig gje inntrykk av at Stortinget ikkje har visst kva det gjorde, eller forstått kva det gjorde. Vi har hatt ein slik diskusjon om uførereforma, som tredde i kraft i år, og no har vi den same diskusjonen igjen. Ein uventa situasjon har oppstått, så dette kunne vi ikkje føresjå. Eg trur vi skal ha så pass tiltru til forgjengarane våre i denne salen, til tidlegare og noverande regjeringar, at dei stort sett veit godt kva dei gjer, og det er det gode grunnar for. Det at ein har den reguleringa av pensjonar som ein har, er viktig for berekrafta til systemet, og det er viktig i eit generasjonssolidaritetsperspektiv. Så seier Venstre, til liks med andre parti her på Stortinget, at vi er opne for å ta diskusjonar på parlamentarisk nivå rundt korleis vi skal halde oss til dette i åra som kjem. Det er heilt ok, og det kan godt vere nødvendig. Men då vil eg seie veldig tydeleg og veldig klart at slike diskusjonar kan ikkje munne ut i eit system der vi tek frå framtidige generasjonar for å tilgodesjå dagens generasjon. Norsk økonomi skal gjennom ei svær omstilling. Den er i gang. Det handlar ikkje berre om oljepris. Det handlar om ei eldrebølgje som gjer det krevjande å få velferdsstaten til å gå rundt. Det skal vi klare, men då er vi avhengige av at alle er med og bidreg. Slik sett er det vi no skal vedta, klok politikk og fornuftig politikk, og det er bra at stortingsfleirtalet tek ansvar. Så har dette blitt mykje ein debatt om korleis Framstegspartiet ter seg. Eg trur nok dei skal vere så pass ærlege med seg sjølv og sjå at når dei fremjar forslag i Stortinget, som går ikkje berre mot dei summane, men mot dei prinsippa som deira eiga regjering styrer etter, er det ikkje ei justering. Då er det to ulike politiske kursar. For meg og for Venstre er dette ganske enkelt: Vi held oss til det som arbeidsministeren føreslår. Vi held oss til det regjeringa legg fram, og vi synest det regjeringa har lagt fram, er klokt. Så vil vi heilt sikkert få diskusjonar framover om dette, og dei skal vi ta, men solidariteten mellom generasjonar må liggje fast. Berekrafta i systemet må vere der. Når det er tøffe tider for norsk økonomi, må alle vere med og bidra. Eg trur vi skal forstå at det er krevjande for mange, men alternativet er atskilleg meir krevjande.