Hallgeir H. Langeland (Sosialistisk Venstreparti), 2004-05-13:
Eg må replisera til Framstegspartiet at eg trur Framstegspartiet er ti gonger farlegare for distrikta enn ulven! Eg vil gjerne takka forlikspartnarane mine for eit godt samarbeid i denne prosessen. Men eg vil spesielt takka Arbeidarpartiet, som saman med SV, trur eg, sørgde for at denne saka kom på sporet igjen. Det var hyggeleg. Så vil eg òg takka dei mange organisasjonane som har komme med innspel, både næringsorganisasjonar og miljøorganisasjonar, og òg kommunar og fylkeskommunar. Me har fått mange innspel, det har vore stor aktivitet. Det har stort sett vore mykje kritikk, men òg ein del positive innspel som me har kunna ta i bruk i vårt arbeid – heilt til siste slutt. Lat meg òg presisera det som både komiteleiaren og andre har vore inne på, at på grunn av at det har vore litt utydeleg kven som har ansvaret for rovviltmeldinga og det som står i innstillinga, så har forlikspartnarane vore nøydde til å leggja fram eit forslag som presiserer at dette ansvaret i forhold til dei tiltaka som er omtalte i innstillinga, ligg under Miljøverndepartementet – slik at det blir heilt tydeleg. SV sa med ein gong då Sponheim og Brende la fram rovviltmeldinga, at dette er eit godt utgangspunkt. Me peikte på eit par ting som me ville forhandla om. Det eine var ulvesona og førebyggjande tiltak, og så var det det faktumet at ein skulle skyta ut gaupe og jerv i Finnmark, noko som me stilte oss heilt uforståande til. Men i tillegg til dette sa me òg at me trur det er nødvendig med eit breitt fleirtal som kan vara lenge – helst i ti år, slik at ein slepp slike opprivande debattar som ein har hatt no i det siste om denne saka. Det fleirtalet som ein baserer seg på, skal ha ei todelt målsetjing i botnen: Me skal både ha levande distrikt og småskalabruk, og me skal òg vareta dei internasjonale forpliktingane me har til å ha levedyktige bestandar av dei store rovdyra. I dag, ved dette forliket, har me greitt det! Sjølv om vegen fram har vore tornefull og vanskeleg, har me altså komme opp med eit forlik som er breitt, og som har 80 pst. av folkets representantar bak seg. Det er tungt! Det vil sørgja for at me får ein føreseieleg rovdyrpolitikk i lang tid. Då er utfordringa til dei mange som me har samarbeidd med i prosessen fram mot vedtaket, å vera med og bidra til at dette tunge forliket no faktisk blir realisert på ein skikkeleg måte, som alle kan vera tilfredse med. Det er ei utfordring til dei mange som har levert innspel – og den utfordringa håper eg folk tek. I Aftenposten i går kunne me lesa om ei skulejente, Anne Marthe Lie, som møtte ulven, og som seier til avisa: Eg visste korleis eg skulle ta dette. Ho stod i ro. Det står òg eit sitat frå faren, som sa: Eg er for at me skal vareta våre forpliktingar i forhold til å ha dei store rovdyra. Det kan ikkje vera slik at i Afrika, der skal me forlanga at dei skal ha løver og tigrar, mens me sjølve ikkje skal ha rovdyr. Det er ikkje nokon logikk i det, seier denne faren. – Der synest eg dei partia som meiner noko anna, må tenkja seg grundig om. Er det slik at det berre er fattige land som skal ha rovdyr? Er det det som er Senterpartiets og Framstegspartiets politikk? Skal ikkje rike Noreg ta ansvar for dei rovdyra som me har? Det er mange ting SV er fornøgd med i dette forliket, m.a. å få eit Abruzzo-prosjekt. I Italia har ein ein nasjonalpark med tilstøytande område der det er masse rovdyr. Der er det veldig mange turistar, som kjem for å sjå på dette området – ikkje berre på grunn av rovdyra, for der er det òg bufe. No har me gjennom denne innstillinga lagt opp til at me kan få eit slikt senter som dette i Trysil. Det er SV fornøgd med. Så er det klart at SV er svært godt fornøgd med at stortingsfleirtalet innsåg den dumskapen som låg i meldinga, at ein faktisk skulle skyta ut jerv og gaupe i Finnmark, noko som for oss i SV verka heilt uforståeleg. Korfor i alle dagar skulle ein gjera det? Det er no på plass igjen. No får Finnmark også behalda det dei har hatt frå tidenes morgon. Og eg håper miljøvernministeren kan kommentera det – om han òg er fornøgd med at det no er komme tilbake på plass igjen. Bestandsmåla er blitt noko lågare enn det Regjeringa la opp til, men ein har altså klart det som Regjeringa ikkje klarte – å setja eit tal på ynglande ulv. Sjølv om det talet er lågt, må ein seia seg fornøgd med at ein har bestandsmålstal på ulv, og ein har klare og tydelege tal òg på dei andre sortane, sjølv om ein har gått noko ned på bjørn og jerv. Gaupe og kongeørn var alle partar einige om. Me legg opp til at det skal komma ei ny sak om ei erstatningsordning. Utgangspunktet vårt var at det incitamentet som Regjeringa kom med, var veldig godt, og det føler SV er vareteke gjennom det forliket me no har. Det skal vera viktige førebyggjande incitament i den nye erstatningsordninga, som me skal komma tilbake til. Men det skal òg vera moglegheiter for skjønnsmessige tap når det er spesielle situasjonar som krev det. Det har eit fleirtal no sett, at det må me faktisk bidra med. Me får no òg ein forvaltningsregionspott, men der har me ikkje bestemt noko beløp, som Framstegspartiet spør etter. Men me får altså denne potten, det skal ein komma tilbake til. Den potten skal fungera som incitament for kommunane, slik at dei f.eks. kan søkja om midlar til førebyggjande prosjekt i sin kommune, utan at dei nødvendigvis skal vera så veldig spesifiserte. Dette er nettopp for å forsøkja å få med det lokale nivået på ein annan måte enn det me har klart til no, sørgja for at det blir midlar til dei kommunane som har rovdyrproblematikk, slik at dei aktivt kan driva førebyggjande tiltak som dei sjølve ønskjer det. Det trur SV er viktig. Så er SV òg fornøgd med at forliket har gripe fatt i den faunakriminaliteten som ein bl.a. har fått illustrert i Brennpunkt-program på TV, der ein faktisk aktivt skyt rovdyr, og der ein ikkje i stor nok grad etterforskar dette slik at ein får teke dei syndarane som driv med dette. Det skal ein no få ei sterkare fokusering på. Det er forlikspartnarane einige om. Det er SV fornøgd med. Heilt til slutt: I denne debatten og når eg har vore ute på møte, har eg av og til på ein måte følt at det er eit svært isfjell, og på toppen av det isfjellet står det ein ulv. I løpet av denne ulvedebatten har enkelte vist enormt mykje aggresjon når det gjeld ulven, som me på ein måte skal tvinga på folk. Eg trur at mykje av den reaksjonen som me har fått frå distrikta, òg går på ein del andre ting. Det går på dårlegare vilkår for jordbruket i distrikta. Det går på at ein får færre incitament til å driva med småskalabruk i distrikta. Det går på EU-tilpassingspolitikk. Det går på EØS-avtalen. Det går på ei rekkje ting som har hopa seg opp, og som endar på toppen av eit isfjell, der ulven sit. Eg er glad for at me har fått eit breitt forlik i rovdyrpolitikken. SV er innstilt på at det skal vara lenge, og me håper for sakas del, ikkje berre for distriktsnæringane, men òg for rovdyra, at dette forliket kjem til å vara lenge.