Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2012-12-10:
Forslaget om å etablera eit eige lovgrunnlag for dei innkrevjingsoppgåvene som ligg til Statens innkrevjingssentral, er hensiktsmessig. Fram til i dag er SI sine innkrevjingsoppgåver regulerte gjennom 30 ulike særlover. Kvar ny oppgåve har føresett eiga lovbehandling. Det er ikkje fornuftig. Eg avviser likevel ikkje at det kan vera relevante innvendingar mot å etablera ei særlov for Statens innkrevjingssentral. Innvendingane er delvis knytte til at Statens innkrevjingssentral i stor grad løyser oppgåver som like gjerne kunne vore dekte av andre verksemder i inkassobransjen. Dei private aktørane i bransjen ville gjerne sett at dei kunne få ein større del av innfordringsoppgåvene som SI i dag løyser på vegner av offentlege kreditorar. Det er ein forståeleg argumentasjon frå inkassobyråa si side. Det er likevel ikkje nødvendigvis ein argumentasjon som tener oppdragsgjevarane sine interesser. Ei anna innvending eg meiner vi skal lytta nøye til, er den som handlar om skyldnarane si rettstryggleik og kravet til at all inkassoverksemd, så vel utanrettsleg innkrevjing som tvangsinnfordring, skal skje på ein forsvarleg måte. God inkassoskikk skal bli etterlevd av alle aktørar i innkrevjingsbransjen, uavhengig av om verksemda er heimla i inkassolova eller i ei særlov for Statens innkrevjingssentral. Finanskomiteen si høyring viste at det er kritiske røyster til etablering av særlov for Statens innkrevjingssentral. Vi skal lytta til innvendingane som vart reiste. Det må gjerast ved å forsikra oss om at lovgrunnlaget for SI på ein god nok måte varetek rettstryggleiksinteressene. Eg meiner dei er varetekne på ein tilfredsstillande måte. Eg vil likevel understreka at Finansdepartementet har eit særleg ansvar for å følgja utviklinga nøye for å sikra at SI si verksemd blir vidareført etter dei intensjonane Stortinget legg gjennom dagens lovbehandling. KS har i høyringsutsegna si teke opp eit spørsmål som eg gjerne vil følgja opp. Dei viser til at SI-lova gjev departementet fullmakt til gjennom forskrift å tilleggja SI oppgåver knytte til skatte- og avgiftskrav som tilkjem staten. KS føreset at lovforslaget ikkje er eit fyrste steg på vegen til sentralisering av skatteinnkrevjinga. Lat meg understreka frå Senterpartiet si side: Det er viktig å hegna om kommunane si rolle som skatteinnkrevjar. Det er i kommunane den lokale kunnskapen er. Vi har svært gode erfaringar med måten dei løyser oppgåvene sine på. SI-lova opnar for høve for valdsoffer til å få hjelp til inndriving av idømd erstatning for personskade, uavhengig av om erstatningskravet er fastsett i straffesak eller i sivil sak. Dette vil vera til stor hjelp for mange som har vore utsette for personskadar etter vald, og som no får rett til bistand frå Statens innkrevjingssentral når det gjeld å krevja inn valdsoffererstatning. Fleirtalet viser i sine merknader til at innføringa av lov om Statens innkrevjingssentral i stor grad er ei vidareføring av gjeldande rett, men at arbeidet vil kunna skje meir effektivt. No har eg i innlegget mitt understreka betydninga av at omsynet til rettstryggleiken skal bli vareteken, og at Finansdepartementet si fullmakt til å gje SI tilleggsoppgåver gjennom forskrift må forvaltast slik at det ikkje endrar etablert og god oppgåvefordeling. Så kunne vi drøfta denne saka endå nøyare, slik opposisjonen her har peikt på, men eg meiner at dersom dei omsyna eg no har peikt på, blir varetekne, bør Stortinget gje si støtte til ei eiga lov om Statens innkrevjingssentral.