Sveinung Rotevatn (Venstre), 2020-11-19:
La meg kort minne om det som var hovudbodskapen i mi eiga utgreiing. European Green Deal, Europas grøne giv, er EUs grøne, omfattande vekststrategi. Målet er klimanøytralitet i 2050. Den strategien famnar om nær sagt alle sektorar og varslar tiltak på område som energiomstilling, elektrifisering, transport, industri, sirkulær økonomi, naturmangfald og matproduksjon. Noreg og EU har eit tett og forpliktande samarbeid på fleire av sektorane som vert omfatta her, heldigvis. EU er samtidig den næraste marknaden vår og omfattar våre viktigaste handelspartnarar og viktigaste naboar og allierte. EUs grøne giv vil gje impulsar til vår omstilling og gje moglegheiter for å styrkje vår eiga konkurransekraft. Noreg er og skal fortsetje å vere ein aktiv partnar i det grøne skiftet i Europa. Europas nye giv er forankra på høgaste hald politiske i EU, nettopp for å sikre ei heilskapleg, strategisk og koordinert gjennomføring. I Noreg er oppfølginga av Europas grøne giv eit fellesprosjekt for heile regjeringa, godt koordinert av utanriksministeren. Vi er på vanleg måte godt i gang med å kartleggje og identifisere norske interesser i alle dei ulike enkeltforslaga som etter kvart no vert lagde fram for behandling i EU. Eg vil sjølvsagt jobbe aktivt for å sikre våre interesser på klima- og miljøområdet, for det kjem endringar her som vil ha konsekvensar for Noreg. Regjeringa vil medverke til EUs arbeid med sirkulærøkonomi, som står i kjernen av omstillinga mot eit klimanøytralt samfunn. Vi vil bidra til oppdatering av kjemikalieregelverket, arbeide for eit giftfritt miljø i Europa, m.m. Dette er eit veldig viktig arbeid, og det er allereie i gang. Eg er også glad for at mange har vore innom ulike delar av dette gjennom debatten, og no skal eg kommentere litt av det som har kome fram. For det første merkar eg meg at det er, også blant dei partia som er meir kritiske til EØS-samarbeidet, ein generell positiv vilje til å støtte opp om arbeidet med EUs grøne giv. Det er veldig bra. Både representanten Marthinsen frå Arbeidarpartiet og representanten Lysbakken frå SV har sunge litt den same songen, som er at det er bra med Europas grøne giv, og at det er bra at EU prioriterer klima også i krisepakkar, men så ligg det heile vegen under – det vart òg sagt direkte – at Noreg burde lære av det og gjere mykje meir. Utan å gå altfor langt inn i innanrikspolitikken vil eg likevel tillate meg å minne Stortinget om at gjennom krisepakkebehandlingane i vår sette vi samla sett av over 4,5 mrd. kr til grøne investeringar. I budsjettet for neste år er den samla klimasatsinga ein auke på over 11 mrd. kr. Det inkluderer starten på det største klimaprosjektet i norsk industri nokon gong, nemleg Langskip. Så eg vil ikkje seie at klimasatsinga vår her står tilbake for noko som helst. Tvert imot er ho svært offensiv. Då vil eg også leggje til at det heller ikkje er slik at det vi gjer, og det EU gjer, må sjåast som to isolerte ting, for veldig mykje av klimasatsinga innanfor EU-samarbeidet er også relevant for Noreg og kjem også norske industribedrifter og den norske omstillinga til gode. I Horisont Europa, som er eit svært og enormt viktig forskingsprogram, som regjeringa har føreslått at vi skal gå inn i, går store delar av midlane til nettopp den klimaomstillinga som no vert prioritert. Seinast for to veker sidan vart det kjent at ein skal starte å byggje nye miljøvenlege lasteskip som skal gå på hydrogen opp og ned langs vestlandskysten. Kven finansierer det? Det er både staten Noreg og klimafond via EU. Så det er ikkje slik at EU driv med éin ting og vi driv med noko anna. Vi er integrerte i dette av ein grunn, og det er veldig positivt. Representanten Lysbakken frå SV var også innom at dei var bekymra for at det at vi samarbeider innanfor EU på klimaområdet, gjer at vi svekkjer dei nasjonale ambisjonane våre og senkar skuldrane, som det vart sagt. Eg trur realiteten er det stikk motsette. Det at vi no deltek innanfor EUs klimasamarbeid også på ikkje-kvotepliktig sektor, gjer at vi for første gong no får bindande klimamål i ikkje-kvotepliktig sektor som det ikkje er frivillig for Noreg å nå, men som vi må nå, som vert kontrollert av ESA, eventuelt dømd i EFTA-domstolen, og som var heile bakgrunnen for at den klimaplanen som mange etterlyser, vert arbeidd med no. Det er ikkje frivillig å kutte klimautslepp framover. Vi må kutte i 2021, 2022, 2023 og fram mot 2030. Kravet er 40 pst. Vi har sagt at vi skal gjere meir; vi har sagt at vi skal kutte 45 pst., og at det skal skje gjennom bruk av nasjonale tiltak. Det er ikkje låge ambisjonar på klimaområdet – det er det stikk motsette.