Gunvald Ludvigsen (Venstre), 2008-05-27:
Som det er sagt før her, har vi brukt lang tid i komiteen på denne saka. Det er jo viktig at vi brukar tid når vi har kompliserte saker. Denne saka må eg seie har vore vanskeleg, og ho har ikkje minst vore viktig. Venstre har hatt mange innvendingar knytte til dei forslaga som låg her i utgangspunktet, fordi vi meiner at ein del var i strid med viktige personvernprinsipp og menneskerettar. Som mange andre talarar har sagt her i dag, er vi veldig glade for at Regjeringa har bevega seg i denne saka. Det er jo slik at når ein er på to forskjellige banehalvdelar og møtest på midten, kan utgangspunktet synast å vere relativt langt unna, men likevel kjem ein til sentrum. Det er somme ballspelarar her som kanskje spelar lange ballar inn i midten. Eg trur eg vil vere så ærleg å seie at saksordføraren, komiteleiaren, representanten frå Høgre og ikkje minst representanten frå SV i komiteen har bidrege til at vi har fått det resultatet som no ligg på bordet. Eg må seie at eg har i alle fall sjølv sett stor pris på dei innspela eg har fått frå dei representantane eg nemnde, ikkje minst frå representanten Ballo frå SV, som dessverre ikkje er her. Eg trur at dei synspunkta og det engasjementet som han har med omsyn til personvern, forsking og menneskerettar, er viktig. Eg trur at det er nødvendig å stogge forskarane og Regjeringa sin registeriver i ein viss grad. Kva er det som det er greitt å forske på? Jo, det er på kven som skal få tilgang til våre helseopplysningar, og kva slags konsekvensar det har å innføre passivt samtykke. Det er jo det denne debatten etter Venstre si oppfatning primært handlar om. Lat det vere sagt med ein gong: Venstre vil ha meir forsking. Det er positivt med auka kunnskap om samanhengar innanfor helse- og sosialforskinga, men forskinga innanfor dette området er mykje meir utfordrande enn anna forsking, fordi det rører ved og går nær inn på det enkelte mennesket. Det kan verke både invaderande og krenkjande dersom det blir gjort feil. Ein nullvisjon innanfor dette feltet trur eg vi skal sjå bort frå. Her er det om å gjere å ha nokre avgrensingar og å lage retningslinjer som er så gode som mogleg. Derfor skal vi vere meir varsame når det gjeld helse- og sosialforsking, enn når det gjeld mykje anna forsking. Våre helseopplysningar og vår personlege historie er det mest private vi har. Det rører ved samliv, det rører ved relasjonar i familien, og det definerer oss som menneske. Alle menneske har rett til eit skikkeleg privatliv. Elles er det veldig lett å seie at vi skal løyse alle verdas problem, nær sagt. Da må vi vite meir, seier vi. Da er det lett, ikkje minst for oss politikarar, å gå i fella og seie: Ja, det skal vi forske på, det skal vi gjere, og det skal vi gjere. Det er ikkje slik, trur eg, at statistiske opplysningar på død og liv kan leie til at ein kan få løysingar for det enkelte individ. Ei løysing for eitt individ kan ein ikkje overføre på naboen, for å seie det på den måten. Vi i Venstre har i arbeidet i komiteen påpeikt det problematiske med klasseromsundersøkingar om svært følsame tema. Derfor vil Venstre ha ein gjennomgang av forskinga på barn og unge og deira vern, og vi fremmer eit eige forslag om dette. Eg kan umiddelbart ta opp det forslaget som Venstre aleine står bak.