Hadia Tajik (Arbeiderpartiet), 2016-06-17:
Det er rekordhøg arbeidsløyse i landet vårt. 135 000 menneske er utan arbeid. Det er krevjande for dei som vert direkte ramma, og det er krevjande for familien deira, men det er òg – ikkje minst – alvorleg for samfunnet vårt. Eg registrerer at trass i den krevjande tida for landet, den viktige diskusjonen som vi no har i denne salen, vel altså dei parlamentariske leiarane i Høgre og Framstegspartiet verken å vera til stades under debatten eller teikna seg – i alle fall så langt – til debatten me har her i dag. Det sender i alle fall eit veldig tydeleg signal om at dette ikkje er ein prioritert arena eller ein prioritert diskusjon for dei å ta for å forsvara dei manglande prioriteringane dei har gjort for å møta den aukande arbeidsløysa. Eg inviterer dei til å koma her og forsvara det partia deira står for og har lagt fram i revidert nasjonalbudsjett. Me veit at langtidsarbeidsløysa først og fremst bidreg til auka trygding, ikkje til auka omstilling. Likevel har me ei regjering som snakkar om den auka arbeidsløysa først og fremst som eit slags verktøy for å omstilla landet. Det er ikkje berre sløsing med ressursar, det er ei farleg innsnevring av porten inn til arbeidslivet – eit liv som ein byggjer framtida si på. Arbeid til alle er det viktigaste svaret på dei store utfordringane fellesskapen har – anten det er snakk om finansiering av velferda vår, samfunnet si verdiskaping eller integrering. Vår politikk i Arbeidarpartiet avgrensar seg ikkje berre til å kjempa mot arbeidsløysa i olje- og gassektoren på kort og lang sikt, me må òg snakka om alle dei menneska som i dag står utanfor arbeidslivet, men som har lyst, evne og ønske om å bidra. Det er ei viktig politisk oppgåve å byggja ned dei hindringane dei kan møta på veg inn til arbeidslivet. Me ser at stadig fleire unge er ein del av arbeidsløysestatistikken, stadig fleire unge gutar, og at talet på unge menn aukar blant dei som har deltidsstillingar. Det er viktig for oss som samfunn at me gjer det enklare å få ein fot inn i arbeidslivet så tidleg som mogleg, for det har så store konsekvensar både for den enkelte og for samfunnet som heilskap. Me ser at det er mange damer med innvandrarbakgrunn som ikkje er ein aktivt deltakande del av arbeidslivet, av samfunnslivet. Me veit at fire av ti damer med innvandrarbakgrunn, ifølgje Aftenposten, er utan utdanning eller arbeid. Me har ei viktig oppgåve i å inkludera dei til å kunna ha dei same moglegheitene som det norske damer har. Me veit at det er mange seniorar i landet vårt, godt vaksne menneske med mykje kompetanse, som har lyst til å stå lenger i arbeid, som har lyst til å bruka den kunnskapen dei har opparbeidd seg gjennom ganske mange år. Me er nøydde til å leggja betre til rette for at den ressursen får vera hos oss lenger. For Noreg treng alle. Me treng alle kvarandre fordi verdiskapinga vår er totalt avhengig av det, både i økonomisk og ikkje-økonomisk forstand. Så auka fagkompetanse og ikkje minst fagkompetanse til fleire, er noko av hovudsvaret frå Arbeidarpartiet. Det er noko av det som må vera hovudvegen for Noreg for framtida. Me kan ikkje konkurrera på lønns- eller arbeidsvilkår, det me må konkurrera på, er kunnskap, kompetanse og at me òg i framtida har verdas beste arbeidsfolk. Difor vil me tydeleg prioritera kompetansebygging i budsjetta våre. I vårt forslag til revidert nasjonalbudsjett legg me fram ei kompetansereform og ein tiltakspakke som støttar opp under ho. Pakken omfattar for det første ungdom som er under fagutdanning på vidaregåande skule, for å få fleire til å gjennomføra utdanninga, slik at me får fleire elevar tidlegare ut i praksis. Me føreslår difor ei ordning med økonomisk tilskot til bedrifter som tek inn elevar i tidleg praksis som ein del av vekslingsmodellen. Pakken vår omfattar òg ingeniørar som vert ledige i offshorenæringane, og som ønskjer vidareutdanning eller omskolering til andre sektorar. Då har me lytta til innspel frå bl.a. NITO, som peiker på eit stort behov for ingeniørar i helsesektoren. Ved å leggja til rette for den typen omskolering kan Noreg verta betre rusta til å dekkja viktige behov i sjukehusa. Denne pakken omfattar òg dei som nyleg har kome til landet. Han handlar om effektiv kartlegging av kompetanse og arbeidsevne og om raskare godkjenning av utanlandsk utdanning. Eg vil seia at det er langs kompetansesporet me finn verktøya for omstilling og for det å byggja framtida for Noreg. Det er ikkje i arbeidsløysetala frå Nav. Me treng ei regjering som forstår det, som prioriterer det, og som leverer.