Jenny Klinge (Senterpartiet), 2011-05-05:
Organisert kriminalitet er eit problem som synest både å auke og å bli meir alvorleg og omgripande. Det går ut på alt frå menneskehandel og menneskesmugling, MC- og narkotikakriminalitet til økonomisk kriminalitet, korrupsjon og mobil vinningskriminalitet. Det er eit internasjonalt og grenseoverskridande problem, og det påverkar mange nordmenn på mange ulike vis. Norske ungdommar blir fanga i rushelvetet når narkotikaseljarane lukkast med å gjere nye personar avhengige av rusen. Attom dette står store, organiserte nettverk med lite respekt for det enkelte mennesket og menneskeverdet. Norske familiar opplever at husa deira blir rana medan dei er borte ein tur i helga – eller endå verre, at huset blir rana på nattetid medan dei ligg og søv der. Dette gjer folk redde. Problemet finst i heile landet. Francis Bacon sa at ikkje noko er fryktelegare enn frykta sjølv. Dette er det mykje i. Å oppleve at nokon bryt seg inn i heimen din, den staden der du eigentleg skal kunne kjenne deg tryggast og mest avslappa, skapar frykt, ikkje berre for den enkelte familie, men også for heile nabolag. Trygge lokalsamfunn er ikkje berre ein floskel, det er ein realitet mange plassar enno, plassar der ingen låser ytterdøra verken dag eller natt, og der ein slepp ungane fritt ut for å leike. Målet må vere å hindre ei utvikling der mange kjenner frykt og stadig er på vakt, fordi dette forringar livskvaliteten og den verdien som ligg i trivelege lokalsamfunn. Eg stiller meg bak målsetnaden til regjeringa som kjem til uttrykk i stortingsmeldinga, og målsetnaden til resten av justiskomiteen om betre samarbeid og verktøy i politietaten for å førebyggje og kjempe mot organisert kriminalitet. Eit godt døme på samarbeid som har gjeve resultat, er Grenseløs-prosjektet. Dette viser at det er fullt mogleg å oppnå resultat utan å slå saman heile politidistrikt. Alvorleg kriminalitet kan førebyggjast og reduserast når politiet både er nært på sitt publikum og samstundes evnar å sjå større perspektiv utanfor sitt direkte ansvarsområde. Det er altså viktig ikkje å gløyme den rolla som nærpolitiet har for å skape tryggleik lokalt og for å førebyggje at kriminalitet, også den organiserte, skal få fotfeste. Eg har vist til dei ulike formene for organisert kriminalitet som stortingsmeldinga skisserer tiltak for å kjempe mot. Nokre av desse skapar i høgste grad også problem lokalt i mange delar av landet. Eg har store forventningar til at ny teknologi gjennom IKT-satsinga i politiet skal gjere det mogleg med nye og moderne løysingar. Vidare vil eg nemne kor viktig det er at politiet sine særorgan og politiet regionalt og lokalt både samarbeider seg imellom og med organisasjonar, kommunar, næringslivet og andre relevante aktørar. Eg tykkjer meldinga seier mykje godt om dette. Så til det internasjonale samarbeidet mot organisert kriminalitet. I sin natur er mykje av denne kriminaliteten grenseoverskridande og internasjonal, og utan velfungerande samarbeid på tvers av landegrensene vil vi ikkje kunne lukkast med å førebyggje og kjempe mot slike lovbrot her til lands heller. Schengensamarbeidet er det mykje godt med i så måte, men samstundes ønskjer eg å problematisere dette litt. Politiets Fellesforbund uttrykte nyleg at dei ønskjer å gjeninnføre grensekontroll. Dei peiker særleg på ein del av borgarane frå Baltikum som vil inn i Norden og Noreg, dette på bakgrunn av at 80 pst. av den organiserte kriminaliteten i Norden ifølgje dei blir gjord av baltiske personar. Eg meiner vi bør sjå nærare på denne problemstillinga og vurdere argument både for og imot. Å styrkje grensekontrollen inn til Noreg eller å innføre felles nordiske yttergrenser kan vere nyttig, men må sjølvsagt vegast opp mot eventuelle ulemper det å gjeninnføre passkontroll vil medføre. Likevel må ein hugse på at i kampen mot organisert kriminalitet må vi gjere dei tiltaka som kan gje resultat. Dette kan vere eitt av dei. Så til temaet informant og vitnebeskyttelse, som også er omhandla i meldinga. Det seier seg sjølv at informantar og vitne må kjenne seg trygge for at dei i den grad det er mogleg, får vere anonyme, og om dei ikkje får vere det, får god beskyttelse. Eg vil i denne samanhengen uttrykkje ei anna meining enn justisministeren og Arbeidarpartiet og Høgre om datalagringsdirektivet. Eg meiner at risikoen for at dette direktivet hindrar informasjon til politiet er større enn risikoen for dei kriminelle til å bli oppdaga. Eg har stor tru på at stortingsmeldinga om korleis kampen mot organisert kriminalitet kan og skal førast, vil gje eit særs godt grunnlag for å få bukt med mest mogleg av denne typen kriminalitet, og vil avslutte med å gje skryt til justisministeren for å ha initiert og drive fram denne viktige meldinga. Eg vil også peike på at heile komiteen stiller seg bak det aller meste i meldinga, noko som lover godt for innsatsen vidare.