Torstein Rudihagen (Arbeiderpartiet), 2007-04-16:
Ein IKT-politikk må ha som mål å utnytte dei moglegheitene som teknologien gir, men samtidig motverke og dempe uynskte konsekvensar. Stortingsmeldinga Eit informasjonssamfunn for alle drøftar bl.a. desse utfordringane og trekkjer opp tiltak for å nå måla på ein etter mitt syn svært god måte. Tittelen, Eit informasjonssamfunn for alle, illustrerer eit klart mål: Teknologien må gjerast tilgjengeleg og skal kunne utnyttast av alle. Vi må unngå nye skiljeliner i samfunnet. Derfor blir opplæringa styrkt i skulen på alle nivå og i samfunnet elles. Likevel er det mange som ikkje har teknologien eller som ikkje kan eller vil bruke han. Mange vil vere utafor i mange år framover. Eg vil uttrykkje ei viss uro for desse. Vi kan ikkje lage eit samfunn der offentleg informasjon utelukkande er elektronisk. Mange vil framleis trenge å levere sjølvmeldinga på papir, mange vil ha behov for ein telefonkatalog på papir, og mange vil framleis trenge ein bank for å betale rekningane sine. I vår iver etter å utnytte IKT og effektivisere all kommunikasjon må vi unngå å gjere nokon i samfunnet nærmast funksjonshemma. Ein føresetnad for at alle skal ha same moglegheit, er breibandtilgang for alle. Her har Regjeringa verkeleg bidrege gjennom Høykom-midlane, som også statsråden har orientert om. Eg oppfordrar likevel Regjeringa til å vurdere vidareføring av dette, for å dekkje der det framleis er hol. Det gjeld ikkje berre i distrikta, men, som vi også høyrde, i meir sentrale område. Da vi begynte å prate om IT-revolusjonen, var det mange som frykta tap av arbeidsplassar. No ser vi det som sjølvsagt mange føresåg, at utviklinga skapar langt fleire arbeidsplassar enn det som forsvinn. IKT-næringa er ei gedigen næring i seg sjølv, og den industrien og den næringa som utnyttar teknologien, aukar verdiskapinga og konkurranseevna. I industribedrifter – eg høyrer ofte på industrimiljøet på Raufoss – seier dei at dei deltek i ein verdsmeisterskap kvar dag. Dei kan ikkje konkurrere på lønningar, men må ha dei beste produkta og – like viktig – den beste produksjonsmetoden, basert på den siste og beste datastyrte teknologien. Møbelindustrien heldt på å døy i Noreg, men produsentar som har vore offensive og teke robotar og annan teknologi i bruk, har ikkje berre auka produksjonen formidabelt, men òg talet på tilsette – nettopp fordi dei har vorte konkurransedyktige. Eit viktig politikkområde er derfor å stimulere og støtte næringslivet i dette – gjennom forskingsmidlar, eit sterkt Innovasjon Noreg og SIVA, med mange og gode verkemiddel. IKT har eit stort distriktsvennleg potensial i seg fordi verksemda kan utførast kor som helst i landet, men det kan like gjerne vere sentraliserande, fordi mykje av verksemda kan lokaliserast til og utførast frå eit sentralt område. Vi ser at verksemder blir etablerte i utkantområde, fordi teknologien gjer det mogleg. Men det er ikkje nok. Fråflytting og sentralisering skjer, i tillegg til mykje langpendling/ vekependling. Den utflyttinga av statleg verksemd som har skjedd dei siste åra, var eit riktig og viktig tiltak – sjølv om det støtt utløyser stor motstand og faglege utfordringar i ein overgangsfase. Når det har gått ei tid, fungerer desse institusjonane glimrande der dei er. Lokaliseringa av dei spesialiserte NAV-kontora rundt i distrikta, som nettopp er vedteke, er nok eit glimrande tiltak. IKT opnar for moglegheita til å utføre arbeid frå heimen, større fleksibilitet og betre moglegheit til å kombinere omsorgsarbeid og jobb. Men dei som utfører jobben frå heimen, kan fort bli einsame. Vi treng alle eit sosialt og fagleg miljø rundt oss. For desse og for ei rekkje småbedrifter er næringsparkane rundt i landet heilt avgjerande for at dei kan og vil vere ute i Distrikts-Noreg. SIVA har ei viktig rolle og oppgåve i nærings- og distriktspolitikken. Vi må ta vare på og utvikle vidare desse næringshagane. Gjeninnføring av differensiert arbeidsgivaravgift var viktig, likeins regionale utviklingsmidlar gjennom Innovasjon Noreg og fylkeskommunen. Poenget er: Skal vi få utnytta det distriktsvennlege potensialet som utvilsamt er der, må vi ha ein politikk som dreier i den same retninga på ei rekkje område. Ein aktiv IKT-politikk som gjer at vi kan utnytte moglegheitene som teknologien gir, krev i det heile ei samordning med politikken elles.