Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2010-05-11:
Kraftsituasjonen i Midt-Noreg har hatt fokus i vinter på bakgrunn av svært høge prisar, med toppar opp mot 11 kr kilowatttimen. Men det er ikkje nytt at kraftsituasjonen i Midt-Noreg har vore anstrengd. Det har han vore over veldig, veldig mange år. Denne saka, som gjentekne gonger har vore debattert i denne salen, burde for lengst ha begynt å sjå eit tidsvindauge fram mot ei løysing. Men alle forstår at eit slikt prisnivå på eit produkt vi skulle ha alle føresetnader for å produsere til ein rimeleg pris, har ein avvisningseffekt som er svært skadeleg for nyetablering av næringsverksemd. Sjølv hadde eg gleda av å leie nærings- og miljøutvalet i Møre og Romsdal over ein periode, og vi merka heilt klart at interessa for å etablere seg i Midt-Noreg og Møre og Romsdal ikkje var stor, rett og slett fordi ein fekk ein ekstrakostnad på straum som mange såg som direkte uhandterleg. Så Midt-Norge står fram som eit område som er lite attraktivt på grunn av energiprisane, og at dei held seg og ligg langt over elles i landet, er med på å understreke at dette ikkje er nokon god plass å etablere seg. Og lite tyder på at vi kan vente ei snarleg løysing. I fem år no har den raud-grøne regjeringa nærast sete med hendene i fanget og late denne krisa få gå sin gang. Stortinget behandla våren 2006 Dokument nr. 8:52 for 2005–2006, eit forslag frå stortingsrepresentantane Børge Brende, Ivar Kristiansen og Petter Løvik om ein handlingsplan for å hindre forsyningskrise i kraftforsyninga til Trøndelag og Midt-Noreg. Under debatten om dette forslaget i Stortinget 1. juni 2006 uttalte dåverande olje- og energiminister Odd Roger Enoksen følgjande: «Jeg arbeider nå med en handlingsplan slik det blir bedt om, for å møte kraftsituasjonen i Midt-Norge – med sikte på å legge handlingsplanen fram tidlig på høsten.» Vi nærmar oss no juni 2010 og har framleis ikkje sett handlingsplanen for å møte kraftsituasjonen i Midt-Noreg. Ein kan då undre seg om kraftunderskottet er større i departement og hos statsrådar enn i Midt-Noreg. Det burde for lengst vore teke eit krafttak av ansvarleg statsråd for å løyse denne krisa, men handlekrafta ser ut til å vere fråverande. For innbyggjarar, næringsdrivande og ikkje minst for dei som slit økonomisk, er dette rett og slett ikkje godt nok. Vi hører om mange som må kontakte sine straumleverandørar og be om betalingsutsetjing. Dette breier seg, og rammar dei som har minst å rutte med, og som SV skulle fjerne frå ein fattigkvardag med eit pennestrøk. I staden har denne regjeringa med SV som bidragsytar, bidrege til at fleire kjem under nemninga «fattig» grunna uhandterlege straumrekningar. Så vil det nok òg komme påstandar om at det blir teke grep, som m.a. to reservekraftverk. Vi har hatt innlegg som viser til enkeltpunkt. Men det som kjenneteiknar desse punkta er at «vi skal», men dei har ikkje gitt eit tidsvindauge der vi ser ei løysing som ein kan halde seg til. Men det har blitt investert i to reservekraftverk i milliardklassa utan at det er aktuelt å vere med å starte dei opp som eit prisregulerande middel. Så høyrer vi at når marknaden bestemmer åleine, får vi svært høge prisar – og det er rett. Men på grunn av linjebygging og anna som ligg i hendene på ei regjering som er altfor lite løysingsorientert, der ein overlèt alt til marknaden, får ein desse prisane som er uønskte. Så blir det òg hevda at vi skal byggje ut ei varig løysing Fardal–Ørskog, men der òg saknar vi ei konkret tidsramme. Det er eit paradoks at vinteren 2009–2010 var det faktisk atomkraftverka som redda oss gjennom vinteren. Det viser alvoret i situasjonen, og løysingar som monnar, kan ikkje ventast snarleg. Det er rett og slett ikkje godt nok.