Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2009-06-10:
Saksordføraren gjekk gjennom hovudpunkta på ein veldig god måte, så eg kjem berre til å kommentera fleirtalsframlegga frå Arbeidarpartiet og SV. Eg vil begynna der saksordføraren slutta, nemleg med det som gjeld styremøte. Framstegspartiet og Høgre foreslår nye reglar om styremøte i aksjeloven § 6-19, ved at det vert opna for at styret kan handsama årsrekneskap og årsmelding utan å halda noko fysisk møte. Dette forslaget er ikkje omhandla i Ot.prp. nr. 46, og har dermed heller ikkje vore ute på høyring. Arbeidarpartiet sitt syn er at ei slik endring som den Høgre og Framstegspartiet foreslår, vil vera så vesentleg at ho ikkje bør vedtakast utan etter ei alminneleg høyring og påfølgjande grundige vurderingar av dei innspela som kjem frå selskapa, eigarane, kreditorsida, revisorsida, dei tilsette sine organisasjonar og andre dette gjeld. Ikkje minst er det vesentleg at dei tilsette sine organisasjonar får vurdera og uttala seg om spørsmålet på bakgrunn av den betyding dette kan ha for tilsetterepresentantane i styra. Kan det f.eks. i praksis tenkjast at det kan verta vanskeleg for ein tilsettrepresentant å insistera på at det skal haldast fysisk møte, dersom alle dei andre styremedlemene går imot dette? Kan det f.eks. tenkjast at dei andre styremedlemene oftare møtest fysisk i andre samanhengar enn det tilsettemedlemen gjer, og derfor har ei moglegheit til å verta kjende med kvarandre som tilsettemedlemen ikkje har, og at dette kan ha betyding for tilsetterepresentanten sin reelle innflytelse i styret? Høgre og Framstegspartiet hevdar at fjernmøte «ofte kan være tilstrekkelig» i møte der styret handsamar årsrekneskap og årsmelding. Spørsmålet er faktisk ikkje om fjernmøte ofte kan vera tilstrekkeleg, men om fjernmøte alltid vil vera tilstrekkeleg når det gjeld gjennomgåing av årsrekneskap og årsmelding. Særleg kan ein spørja om det vil svekkja styret sin kontrollfunksjon. Dei fleste som har personleg erfaring med fjernmøte, veit at ein som regel ikkje kjem like djupt inn i dei spørsmåla som vert drøfta, når ein ikkje møtest fysisk, og at behandlinga på fjernmøte vert meir overflatisk. Det er på denne bakgrunn nødvendig å vurdera grundig om eit slikt forslag kan svekkja styret sin viktige kontrollfunksjon. Er det for mykje forlangt av personar som tek på seg det viktige og store ansvaret det er å sitja i eit styre, at dei faktisk stiller opp fysisk på eit styremøte ein gong i året for å utføra ein av styret sine viktigaste og mest sentrale funksjonar? Dersom ein person synest det er ei for stor byrde å møtast fysisk på eit styremøte, kan det kanskje tilseia at vedkomande ikkje legg stor nok vekt på betydinga av styrefunksjonen. Ein bør i samband med dette også notera seg forslaget i NOU 2008:16, om ei endring i revisorlova § 2-3 om at styret i revisjonspliktige selskap kvart år skal ha møte med revisor utan at dagleg leiar eller andre frå den daglege leiinga er til stades. Arbeidarpartiet har bedt om at ein får ei utgreiing av moglegheita for at det kan opnast for at styret kan handsama årsrekneskap og årsmelding utan å halde fysiske møte, og ber Regjeringa koma tilbake med dette på eigna måte. Innføring av sjudagarsregelen kan vel neppe kallast ei endring av vesentleg betyding – den har ikkje vore ute på høyring. Det er berre ei nyttig klargjering for selskapa og aksjeeigarane. Det er ikkje riktig at sjudagarsfristen som Regjeringa foreslår, kan brukast av styret for å hindra at saker kjem på dagsordenen. Kravet i § 5-11 om ny utsending av innkalling, inneber at styret ikkje har noka moglegheit til å ta frå aksjeeigarane retten til å setja spørsmål på dagsorden gjennom å senda ut innkalling tidleg. Tvert imot vil utsending av innkalling tidleg berre påføra styret ei ekstra byrde, ved at det aukar moglegheita for at styret må senda ut ny innkalling etter reglane i § 5-11 dersom det kjem inn saker til dagsordenen frå aksjeeigarane før fristen for innkalling til generalforsamling er ute. Når det gjeld spørsmålet om aksjonærane skal ha forslag til avgjerd eller grunngjeving når ein fremjar saker til styret, har Regjeringa hamna på ei mellomløysing. Det støttar eg. Sterke aktørar på den eine sida argumenterer for ytterlegare avgrensingar i høvet til å fremja saker, og andre sterke aktørar argumenterer for ein uavgrensa rett til å setja saker på dagsordenen. Kanskje vil mindretalet sitt framlegg også vera i strid med artikkel 6 nr. 1 bokstav a i direktivet, og reisa spørsmål om korrekt gjennomføring av dette. Når det gjeld utsending av dokument til generalforsamlinga, § 5-11 a, vil eg berre visa til kommentarane fleirtalet har til saka.