Oddbjørg Ausdal Starrfelt (Arbeiderpartiet), 2000-12-15:
Eg høyrde påstått her ein dag at eit menneske må «slå kron" » elleve gonger etter kvarandre for å hamna i Noreg, eit av dei aller rikaste landa i den rikaste delen av verda. Ein skal ikkje reisa langt for å oppleva at me er heldige, sjølv om det ofte vert peika på manglar. Og sjølvsagt har me framleis problem som skal og bør løysast, t.d. sjukehuskøar og barn under fattigdomsgrensa. Arbeidarpartiet arbeider for ei meir rettferdig verd og for større grad av rettferd og betre fordeling av goda i vårt eige land. Budsjettet til regjeringa Stoltenberg var eit godt budsjett i så måte, eit budsjett med auka overføringar til dei fattige landa og eit budsjett der dei rike i Noreg skulle yta meir for at dei som har minst, skulle få meir, og for å sikra og vidareutvikla vår felles velferd. Budsjettframlegget var eit budsjett i god sosialdemokratisk ånd. At sentrum fann igjen mange av sine prioriteringar, førte til eit konstruktivt samarbeid, også i vår komite. Eg takkar for det. Eg vil sjølvsagt hevda at Arbeidarpartiet sitt framlegg var endå betre. Vårt framlegg til konjunkturavgift var betre og ville ha ramma t.d. kultursektoren i mykje mindre grad. Halv matmoms er ikkje det beste verkemiddelet, korkje til å koma dei som har minst, i møte, eller til å ta omsyn til barnefamiliane, for å nemna noko. Resultatet etter forliket er likevel eit godt budsjett. To av våre budsjettområde fekk auka rammer, eit fekk ramma noko redusert. Det lettaste er å fordela auka rammer. Det er jo alltid slik at det isolert sett er gode argument for å bruka meir pengar enn det det er mogleg eller lurt å bruka. Noreg er eit land med mange moglegheiter. Me har mange naturressursar, og me har mykje kompetanse samla sett. Me må likevel nytta ressursane på ein fornuftig måte, få mest mogleg ut av kvar krone og nytta dei menneskelege ressursane på ein betre måte. Difor er omstilling i offentleg sektor ei av Arbeidarpartiet sine hjartesaker. Målet er å gjera offentleg sektor sterkare og meir konkurransedyktig i høve til eventuelle private alternativ, og å kunna møta dei auka behova som kjem særleg i pleie- og omsorgssektoren framover, utan at all ny arbeidskraft må gå til desse sektorane. Arbeids- og administrasjonsministeren er sett til å leia denne prosessen frå statleg hald, men her trengst det innsats frå mange og på alle nivå. I Arbeids- og administrasjonsdepartementet er det etablert ei eiga eining for å leia fornyingsprogrammet, som har følgjande hovudmål: etablering av offentlege servicekontor og døgnopen forvalting flytting av arbeidskraft til tenesteyting og til sektorar med aukande behov regelforenkling mindre rapportering og kontroll Det er altså ikkje slik at hardtarbeidande hjelpepleiarar og lærarar skal arbeida endå hardare, men at folk skal overførast frå administrasjon til tenesteyting og nytta mindre tid til papirarbeid og meir til t.d. pleie og opplæring. Det trur eg dei tilsette er interesserte i. Den fyrste oppgåva eg hadde i denne komiteen, var å vera saksordførar for barnehagemeldinga. Arbeidarpartiet er glad for at målet om full barnehagedekning innan 2003 fekk brei støtte, og for konklusjonen om å trappa opp dei statlege løyvingane til barnehagar til 50 pst. innan 2005. Samstundes står målet om 30 pst. kommunal finansiering fast. Samla vil dette medverka til auka utbygging og redusert nedlegging av barnehagar og til foreldrebetaling på eit nivå som folk har råd til. Opptrappinga startar i budsjettet me vedtek i dag. Det er bare når alle som ynskjer det, har tilgang på ein barnehageplass til ein pris dei har råd til, at me har full barnehagedekning. Eg er glad for at me fann ei løysing for at gratis barnehagetilbod i ein bydel i Oslo kan halda fram medan forsøket vert evaluert. Tiltaket er positivt i høve til norskopplæring og til integrering av innvandrarbarn og deira familiar. Me i Arbeidarpartiet er glade for at me har kome fram til ei løysing som har brei politisk støtte når det gjeld konsesjon for riksdekkjande reklamefinansiert fjernsyn i Noreg. Me har fått støtte for utlysing, strenge konsesjonskrav og for at det skal betalast eit monaleg vederlag for denne konsesjonen i tillegg til ei årleg avgift til AV-fondet. Det var det viktigaste for oss, ikkje auksjonsprinsippet i og for seg. No ynskjer me Regjeringa som konsesjonsmakt lukke til med arbeidet for å sikra landet eit best mogleg fjernsynstilbod og fellesskapen ei rimeleg betaling for dette. Det er ikkje urimeleg for ein konsesjon som i dag gjev tilgang til reklameinntekter på godt over 1 milliard kr. Til slutt vil eg peika på at Arbeidarpartiet har varsla ei kraftig årleg opptrapping av løyvingane til kultur. Då trur eg dette landet vert betre å bu i.