Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2013-11-26:
Finansinnstillinga til statsbudsjettet for 2014 betyr at Høgre–Framstegsparti-regjeringa – i lag med sine vener i Kristeleg Folkeparti og Venstre – no er i ferd med å peike ut ein ny kurs for Noreg. Dette er eit særdeles godt budsjett, som er tilpassa den verkelegheita vi har. Uavhengig av kva representanten Gahr Støre og dei andre raud-grøne måtte meine, er tilbakemeldingane frå våre veljarar at dei er veldig godt fornøgde med det budsjettet og den kursen som vi no har peika ut. Sjølvsagt tar det tid, både på godt og på vondt, å snu utviklinga i Noreg og rette opp alt som vi meiner bør endrast. Men partia bak dette budsjettet viser handlekraft og peiker tydeleg ut ei ny retning. Noreg er eit godt land å bu i for dei aller fleste. Takk vere våre enorme oljerikdomar har vi ein økonomi og eit grunnlag som dei fleste land berre kan drøyme om. I Noreg står vi likevel overfor mange viktige utfordringar framover. Ei av dei – kanskje den viktigaste – er å leggje eit godt grunnlag for auka vekst, verdiskaping og sysselsetjing. Vi må skape for å kunne fordele. Det er nettopp det dette budsjettet tar tak i. Trass i at vi i lang tid har hatt ei rekordlåg rente, høgt privat konsum, som delvis er lånefinansiert, og – ikkje minst – rekordhøg oljepris, har vi den siste tida sett tendensar til stigande arbeidsløyse. Det er ei utvikling som vi må ta tak i, og som vi må stanse. Dette budsjettet er godt eigna til å gjere det. Nye tal seinast i dag viser at fleire er blitt meir usikre når det gjeld den økonomiske situasjonen framover. Det betyr at den økonomiske situasjonen ikkje er så rosenraud som dei raud-grøne hevdar at han er, at vi nærmast kjem til dekt bord. Det er konkurransekraft som er blitt svekt over lang tid, og det er det dette budsjettet tar tak i. I tillegg til det lever vi i ei svært usikker verd. I USA har ein levd over evne i mange år og stangar stadig i gjeldstaket. I Asia har Japan ei enorm statsgjeld og problem med å få økonomisk vekst, og i Kina viser alle tal at veksten no er svakare enn for få år tilbake. Store delar av Europa slit med betydelege gjeldsutfordringar og masseledigheit, spesielt blant unge. Det er i denne situasjonen at den nye regjeringa og stortingsfleirtalet skal fastsetje kursen framover. Vi må sjølvsagt også vere førebudde på at verdsøkonomien kan få ein ny nedtur. Det betyr at vi er nøydde til å snu den utviklinga vi har sett over mange år, med svekt konkurransekraft. Vi må styrkje konkurransekrafta, vi må stadig fornye og forbetre, og rammevilkåra må bli betre. Avbyråkratisering og forenkling, skatte- og avgiftslette og betre infrastruktur er sentrale stikkord. Med dette budsjettet blir det første skrittet tatt for å rette opp den svekkinga av konkurransekrafta som vi har sett dei siste åra. Investeringar i veg og bane er rekordhøge neste år. I forhold til den raud-grøne regjeringa sitt opplegg for neste år, har samarbeidspartia plussa på 1 100 mill. kr meir til veg og 600 mill. kr meir til jernbane. Det betyr meir veg, betre vegar, meir tunnelvedlikehald og ei historisk satsing på bane, som igjen betyr lågare transportkostnader både for bedrifter og for enkeltpersonar. Blant OECD-landa er det berre Danmark som har eit høgare skatte- og avgiftsnivå enn Noreg. Det betyr høge prisar på dei fleste norskproduserte varer og tenester, og skatte- og avgiftstrykket er i dag høgare enn det var for åtte år sidan. I dette budsjettet blir denne utviklinga snudd og skattar og avgifter redusert med nesten 7 300 mill. kr. Eit av dei grepa som blir gjort, er at skatt på alminneleg inntekt blir redusert frå 28 pst. til 27 pst. Det er viktig for å få ein lik sats i forhold til selskapsskatten. Viss vi ikkje hadde gjort det, kunne vi fått uproduktive tilpassingar som ikkje ville gagna norsk verdiskaping og norsk velferd. I tillegg er skattelette – både med dette grepet og på andre område – viktig for å stimulere bl.a. deltidstilsette til å jobbe meir og også for å auke kjøpekrafta og velferda til den enkelte. Det ligg også inne dynamiske effektar i desse lettane som medfører at verdiskapinga vil auke, noko som igjen betyr at 10–30 pst. av skattelettane vil kome tilbake igjen til staten fordi fleire vil jobbe meir. Vi har også gjort grep når det gjeld den særnorske formuesskatten. Her er satsen redusert frå 1,1 pst. til 1 pst. Det er fleire som har tatt ordet og sagt at dei ikkje skjøner kvifor dette er bedriftsskattelette, altså kvifor dette kan gagne verdiskaping, men det er nettopp det det gjer. Det er ikkje slik at når ein får formuesskatt, så har ein ein privat konto som ein kan ta ut av og betale den med. I dei aller fleste tilfella må ein, viss ein eig ei bedrift og får formuesskatt på det, trekkje pengar ut av bedrifta for å finansiere formuesskatten. Når ein trekk pengar ut av bedrifta, svekkjer det bedrifta, og arbeidsplassane blir meir utrygge enn dei ville vore dersom ein ikkje hadde tatt ut dei pengane. I tillegg er det ein forskjellsbehandling når det gjeld formuesskatt. Norske eigarar blir pålagt formuesskatt, medan utanlandske eigarar av norske bedrifter slepp formuesskatt. Det gjer altså at ei bedrift som har norske eigarar, må trekkje ut pengar for å betale formuesskatten, medan ei norsk bedrift som har utanlandske eigarar, slepp å gjere det same. Fjerning av arveavgifta er ei liknande sak. Viss ein arvar ei bedrift, er det ikkje slik at ein vanlegvis har pengar til å betale arveavgifta. Då må ein i veldig mange tilfelle trekkje ut pengar frå bedrifta for å betale arveavgifta. Når ein trekk ut pengar frå ei bedrift, medfører det at bedrifta blir svekt, konkurransekrafta til bedrifta blir svekt, og arbeidsplassane blir mindre trygge. Dette er derfor eit budsjett som – med dei grepa som blir tatt her – openbert vil styrkje konkurransekrafta. I tillegg er det mange andre grep – SkatteFUNN er styrkt – og det er viktige ting for å satse, for å byggje vidare på innovasjon og utvikling. Skatte- og avgiftslettane er derfor viktige fordi det vil tryggje norske arbeidsplassar, og det vil også gi meir fridom og velferd til den enkelte. Statsbudsjettet gir tydelege føringar når det gjeld avbyråkratisering og forenkling. Dei siste ti åra er det blitt tilsett ein ny direktoratbyråkrat kvar einaste arbeidsdag. Dette er ei utvikling som ikkje er veldig hensiktsmessig viss den fortsett, og derfor er det viktig å setje avbyråkratisering og forenkling på dagsordenen. Dei store pengane skal no brukast på vekstfremjande tiltak og gode tenester til innbyggjarane, ikkje på byråkrati og detaljstyring. Helsekøane har også blitt lengre dei siste åra. Her tar ein grep som openbert vil bety at ein får fleire behandlingar, og at ein også får snudd den utviklinga. Kriminalitet har auka dramatisk mange plassar, derfor er eg glad for at justissektoren er prioritert så sterkt som den er i denne innstillinga. Budsjettet betyr meir pengar til kampen mot kriminalitet. Dette er altså eit budsjett med ei ny retning, som har klare prioriteringar, og som er godt tilpassa dei utfordringane vi står framfor. Oljepengebruken er på 2,9 pst. og ligg derfor vesentleg under den såkalla 4 pst.-banen. Likevel er det litt økt bruk av oljepengar i forhold til budsjettet frå førre regjering, men fordi dette budsjettet har store skatte- og avgiftslettar og høgare investeringar – altså at vi brukar pengane på ein anna måte – er den oljepengebruken både forsvarleg og riktig. Dette er altså eit budsjett som styrkjer konkurransekrafta og tryggjer velferda på kort og lang sikt. Derfor er dette ein god dag, både for dei partia som står bak dette – Høgre, Framstegspartiet, Kristeleg Folkeparti og Venstre – og sist, men ikkje minst, for norsk konkurransekraft og velferd, for Noreg og det norske folk.