Gunvor Eldegard (Arbeiderpartiet), 2011-10-04:
Eg vil snakka om næringspolitikk, om finanskrise, om arbeid til alle og om Noreg, der me har det godt. Me kom ut av den førre finanskrisa med lågast arbeidsløyse i Europa – og det er framleis eit mål for oss. Me har alle moglegheiter til å greia det framover, men det er ikkje slik at me er usårbare. Nettopp på grunn av krisa i Europa, der det i mange land er ei stor statsgjeldkrise og stor arbeidsløyse i tillegg til liten vekst – dette er våre fremste handelspartnarar – så seier det seg sjølv at me må trø varsamt. Me må driva ein politikk som sørgjer for at renta og kronekursen held seg låg, slik at me kan oppretthalda konkurransekrafta vår, og slik at våre eksportbedrifter kan selja varer og tenester til Europa og resten av verda. Ansvarleg budsjettpolitikk der hovudmålet er å sikra arbeidsplassane og konkurranseutsett næringsliv er heilt avgjerande for at me skal lukkast både til neste år, og med tanke på komande generasjonar. Mange av oss minnest 2002–2003, då høge lønstilskot her heime gav aukande renteforskjellar og ei styrking av krona. Dette førte til 25 000 færre arbeidsplassar i industrien på to år. Sånt bør ikkje skje igjen. Difor må me halda orden i eige hus. På grunn av at me har halde igjen i gode tider, kunne me under finanskrisa bruka meir for å motverka denne. Hausten 2008 kom finanskrisa. Da budsjettet vart lagt fram, sa høgrepartia at me gjorde for masse, at me brukte for masse pengar. Men så sa dei at me gjorde for lite, og at det kom for seint. Historia syner at tiltaka kom i rett tid, og at dei var riktig doserte. Arbeid til alle er det viktigaste målet for oss i Arbeidarpartiet. Det vil det alltid vera. Det viktigaste tiltaket mot fattigdom er at folk har arbeid. Det viktigaste for økonomisk vekst er at folk er i arbeid. Ute i Europa no er det faktisk mange ungdommar som startar vaksenlivet sitt med å verta arbeidslause. Dette er sløsing med ungdommens krefter. Eg må seia som dei seier i diktet: «Du skal ikke spare på ungdommens krefter.» Ingen ting kan vel følast verre enn at samfunnet ikkje har bruk for deg. For å oppnå målet om arbeid til alle må me òg driva ein aktiv næringspolitikk. Me satsar der me er gode, der me har spesielle fortrinn, og me satsar på forenkling. Målet vårt er 10 mrd. kr i forenkling for bedrifter frå 1. januar i år, og me er godt i gang. Før i år tok me vekk revisorplikta for små aksjeselskap. Dette var eit sterkt ønske frå næringslivet. No har regjeringa lagt fram ein proposisjon om å setja ned aksjekapitalen til 30 000 kr. No skulle det ikkje lenger vera nokon grunn til å starta NUF, eller såkalla norsk utanlandsregistert selskap. I tillegg har regjeringa sett ned eit eige gründerutval som skal sjå på hindringar for etablering av bedrifter. Me ønskjer velkommen fleire gründerar, og spesielt fleire kvinneleg gründerar. Dette utvalet skal gje innspel til korleis ein kan leggja betre til rette for å få fleire gründerar. Som tidlegare medlem av Kvinnenettverket i Follo ser eg at berre det som er gjort i år med revisorplikt og nedsetjing av aksjekapital, er tiltak som både har vore etterspurde og som kan få fleire kvinner til å tora å satsa. Eit anna hinder er sjølvsagt òg kapital. Difor er eg glad for at regjeringa har varsla nye midlar til Investinor. Det gjer at staten kan vera med og investera i dei gode idéane, som òg kan vera med og skapa framtidas arbeidsplassar. Formuesskatten er ofte debattert her i Stortinget. Det er masse me kan seia om han. Men uansett korleis ein snur på det, så gir han store inntekter til fellesskapet, inntekter som kan brukast til infrastruktur – f.eks. til eit nytt dobbeltspor mellom Oslo og Ski, eller til velferd og til utdanning. I VG i dag kan me lesa at Framstegspartiet meiner at det ikkje er behov for å stramma inn på budsjettet. Mange, deriblant Høgre, ønskjer seg meir til politi, meir til infrastruktur, meir til utdanning og meir til kommunane. Lista over ønske er veldig lang. Men dersom me skal ha eit ansvarleg budsjett, skal me framleis ha låg rente og ikkje for sterk kronekurs, slik at me sikrar eksportindustrien vår, må me prioritera. Da er ikkje skattekutt øvst på mi ønskjeliste.