Ranveig Frøiland (Arbeiderpartiet), 2004-12-08:
Den viktigaste oppgåva no er å få ledige i arbeid, inkludera fleire i arbeidslivet, få eit betre utdaningstilbod og skapa tryggleik for eldre og sjuke gjennom eit godt helsetilbod og med overkomelege eigendelar. Sjukehusa må få økonomi til å halda fram den gode utviklinga der køar og ventetider har vorte kortare. Føremålet med sjukehusreforma var å gje likeverdige tilbod til pasientane uavhengig av kvar dei bur, og kva økonomi dei har. Slik er det, og køane har vorte reduserte, men likevel må ein vel kunna hevda at føretaka enno ikkje har funne si ideelle driftsform. Men når driftsunderskotet i føretaka er på over 2 milliardar kr, seier det seg sjølv at dette budsjettet som i dag vert vedteke, kjem til å setja sjukehusa våre i ein svært vanskeleg situasjon neste år. Vi har alle her i salen høyrt tordentale av Framstegspartiets Alvheim om at det er for lite pengar til eldre og sjuke. Men med dette forliket mellom regjeringspartia og Framstegspartiet vil det framleis vera slik at sjukehusa får betydelege økonomiske vanskar neste år. Arbeidarpartiet går imot framlegget til innsparing som vil gå på kostnad av tilbodet til pasientane, og difor har vi i vårt alternative budsjett løyvt 1,5 milliardar kr meir til sjukehusa for neste år. Det har òg vore slik at det har vore ei skeivfordeling når det gjeld midlar til dei ulike regionale føretaka, og Helse Vest og Helse Midt-Noreg får for lite. Det er sjølvsagt ingen aksept i Rogaland, Hordaland, Sogn og Fjordane og dei andre fylka nordover for at innbyggjarane skal få færre helsekroner enn dei andre i regionane. Det er ein urett som Stortinget tidlegare har vedteke skal rettast opp. I revidert budsjett for dette året fekk Arbeidarpartiet regjeringspartia med på å ta det første steget, og Helse Vest fekk meir pengar i tillegg til Helse Midt-Noreg. Regjeringa førte ikkje dette vidare då dei la fram budsjettet for neste år. Difor måtte Stortinget ordna opp, og eg er glad for at Framstegspartiet fekk regjeringspartia med på å redusera opptrappingstida frå fem til to år. Arbeidarpartiet er einig i dette, og med vårt budsjett ville f.eks. Helse Vest ha fått ytterlegare 338 mill. kr. Det hadde vore til god hjelp for å gje eit pasienttilbod til folk som bur på Vestlandet, på lik linje med det resten av landet har. Utanom å gje skattelette til dei som ikkje treng det, er det eitt område der Bondevik-regjeringa verkeleg er til å kjenna igjen. Kvar einaste haust har Regjeringa gjort framlegg om å auka eigendelane i helsevesenet dramatisk. For neste år ville Regjeringa auka eigendeltaket til 2 500 kr. Det er ein auke på nær 1 000 kr. Heldigvis vart dette stoppa i Stortinget også i år. I fjor greidde Arbeidarpartiet å stoppa auken. Det er fint at Framstegspartiet i budsjettavtalen for neste år har greidd det same. Tryggleik i alderdom og i periodar med sjukdom er grunnleggjande i eit velferdssamfunn. Difor går Arbeidarpartiet imot framlegget frå Regjeringa om ein slik auke i eigendelar på medisin og behandling. Alvheim frå Framstegspartiet sa i sitt innlegg tidlegare i dag at Framstegspartiet hadde fått til eit meir sosialt budsjett enn det Regjeringa la fram. Ja, på nokre område er det rett. Når det gjeld eigendelar, f.eks., er eg einig, men det er med støtte frå Framstegspartiet at momsen vert auka med 1 pst. Over 4 milliardar kr skal takast inn frå alle forbrukarar neste år på grunn av det, og ordninga med frådrag for store sjukdomsutgifter vert stramma inn med støtte frå Framstegspartiet. Det er ikkje noko spesielt sosialt. Det å inkludera fleire i arbeidslivet er utruleg viktig, og det viser seg no at dei bedriftene som har jobba systematisk med IA-avtalen, får ned sjukefråværet. I den situasjonen er det altså at Regjeringa suverent bryt avtalen om eit inkluderande arbeidsliv, som dei har skrive under på saman med partane i arbeidslivet, ved å gjera framlegg om å redusera arbeidsgjevarperioden i sjukelønsordninga. Framstegspartiet har fått utsett dette til sommaren. Arbeidarpartiet går heilt imot å endra sjukelønsordninga. Vi meiner at det er viktig med eit tillitsfullt tilhøve mellom politiske styresmakter og partane i arbeidslivet, og det er viktig å stå på for inngåtte avtalar. Det er viktig å inkludera fleire i arbeidslivet, og denne avtalen viser at sjukefråværet går ned og fleire kan koma attende til arbeidet. Det er godt for den einskilde, og det er godt samfunnet.