Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2014-05-13:
Dette er andre dagen me diskuterer Grunnlova i løpet av ei veke. Førre tysdag prega kanskje begeistringa denne salen enda meir, da var det jo sånn at alle parti var strålande nøgde med det resultatet som kom. I dag er det ein debatt av meir vanleg karakter som pregar salen. Eg har ikkje minst lyst til å kommentere to ting. Det eine er den delen som gjeld familie, og det andre er det som gjeld menneskerettar. Det er ikkje berre i denne salen ein har debattert Grunnlova. I dag kan me lese i Adresseavisen på leiarplass at familien ikkje bør vernast i Grunnlova. Kristeleg Folkeparti meiner familien – og da i brei forstand – bør ha ein rettmessig plass i våre sentrale grunnlovfesta menneskerettar, fordi familiens rolle som vern om barns oppdraging og oppvekst i sin heilskap er både praktisk og prinsipielt viktig. I anledning Grunnlovas 200-årsjubileum sette presidentskapet ned eit utval for å greie ut og fremje forslag til ein avgrensa revisjon av Grunnlova med det mål å styrkje menneskerettanes stilling i nasjonal rett. Det er gjort ved å gi sentrale menneskerettar grunnlovsrang. Det er eit viktig arbeid som me i dag skal ta stilling til. I dagens grunnlov er det berre nokre av dei sentrale menneskerettane som er med. Dei som les Grunnlova, kan derfor få eit skeivt og mangelfullt bilde av kva verdiar det norske samfunnet byggjer på. Skal Grunnlova vere eit levande dokument, må alle dei sentrale menneskerettane sikrast plass i Grunnlova. Det har vore bakgrunnen for Kristeleg Folkepartis engasjement i det viktige grunnlovsarbeidet. Da Kristeleg Folkeparti tok initiativ til å få løyst språksaka gjennom å bidra til to tredjedels fleirtal for ei språkmodernisering, blei det kopla opp mot viktige formuleringar i sentrale paragrafar om menneskerettar. Det har vore viktig for Kristeleg Folkeparti, og eg har lyst til å bruke denne anledninga til å gi ein spesiell takk til Arbeidarpartiet, Framstegspartiet, SV og Senterpartiet for den einigheita me fekk på plass, og ein spesiell takk vil eg gi til representanten Martin Kolberg for hans arbeid for å sikre dette. Det resulterte i at det blei ei einigheit om viktige prinsipielle formuleringar som varetar koplinga mellom menneskerettar i Grunnlova og dei internasjonale menneskerettane på ein meir tydeleg og heilskapleg måte. For det første sikrar det at ein unngår å undergrave betydinga av dei menneskerettane som ikkje er nemnde spesielt i Grunnlova. Eit anna viktig moment er å unngå ei ulik fortolking av dei grunnlovfesta menneskerettane i forhold til traktatrettane. Gjennom tilvisinga til bindande traktatar bidrar ein til at lovgivinga nasjonalt heng nøye saman med lovgivinga basert på dei internasjonale konvensjonane. Me meiner at menneskerettstolkinga i Grunnlova òg burde innehalde formuleringar om familiens rolle i samfunnet. Familiens rolle som vern omkring barns oppseding og oppvekst er prinsipielt viktig. Nettopp derfor er familien inkludert i dei internasjonale menneskerettskonvensjonane. Familieomgrepet i dag byr på ein del utfordringar som ein i tidlegare tider var ukjend med. Mens ein før sikta til kjernefamilien eller storfamilien, er familielivet i dag prega av større mangfald. Det blir spegla i forslaget som òg Adresseavisa i dag uttrykkjer motstand mot. I forslaget blir familien definert breitt – som ektepar med og utan barn, sambuarar med og utan barn, homofile par med og utan barn, aleineforelder som bur saman med barn, samværsforeldre, foreldre med fosterbarn, einslege aleinebuande m.m. Ein meir inkluderande familiedefinisjon skal ein leite lenge etter. Med dei orda vil eg seie at me i Kristeleg Folkeparti er veldig glade for at me har fått på plass nettopp det viktige arbeidet rundt menneskerettar. Me opplever at den løysinga som tydeleg blei debattert førre veke, gir gode resultat i dag.