Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2002-12-09:
Fisken har alltid vore ein av våre viktigaste næringsvegar. Slik kan det òg bli i framtida dersom me forvaltar denne ressursen på ein berekraftig måte. Historia har dessverre vist korleis det kan gå når uttaket av fisk blir for stort. Kollapsen i sildebestanden er eit eksempel på det. Me må derfor vera føre var, slik at denne fornybare ressursen blir teken vare på. På den måten vil fiskeria òg i framtida kunna skapa ein sikker leveveg langs vår langstrakte kyst. Dessverre ser det ut til å vera ein overkapasitet i den norske fiskeflåten og eit behov for strukturendringar. Høyringsrunden viser òg at dei fleste er einige i ei slik verkelegheitsbeskriving. Strukturendringar kan likevel gjerast på mange måtar. For Arbeidarpartiet er det viktig at kapasitetsendringar i fiskeflåten ikkje går ut over hovudmåla i fiskeripolitikken. Føremålet med å oppretta eit strukturfond må vera ein betre tilpassa flåte, men òg ei meir lønsam næring. Endringane må gjerast på ein måte som tryggjer grunnlaget for dei mange kystsamfunna som lever av fiskeria. Endringane må ikkje føra til ei sentralisering av kvotane. Det er viktig og riktig å regulera flåtekapasiteten på ein måte som tek omsyn til både eit berekraftig ressursuttak og ein balanse mellom ulike fartøygrupper. Det er viktig at fondet ikkje får ei innretting som får motsett effekt av det som er ønskjeleg. Me må ikkje få ei reaktivisering av kapasitet som i realiteten er teken ut av aktivt fiske. Det må heller ikkje vera slik at det er dei mest lønsame båtane eller dei med minst gjeld som blir tekne ut. Strukturfondet må ikkje bidra til gjeldsoppbygging hos dei aktørane som blir igjen i næringa. Me veit i dag for lite om kor mykje kapasiteten må byggjast ned. Me veit heller ikkje nok om kva som blir effekten av forslaget frå Regjeringa i forhold til busetjing, råstofftilgang og rekruttering. Desse forholda burde ha vore betre utgreidde. Det er viktig at innføringa av eit strukturfond ikkje blir ei sovepute. Andre tiltak må òg setjast inn. Det er viktig å sjå dei ulike tiltaka i samanheng. Det hadde derfor vore ein klar fordel om Stortinget hadde hatt eit breiare grunnlag for dei avgjerdene som me er inviterte til å gjera i dag. Arbeidarpartiet vil likevel gå inn for etableringa av fondet og avgifta som skal finansiera fondet. Det er viktig at dette arbeidet kjem i gang. For Arbeidarpartiet er det òg ein viktig premiss at Regjeringa vil leggja fram ei sak, slik at Stortinget får anledning til ei breiare behandling av denne saka. Dette skal skje før strukturfondet blir sett ut i livet. Eg reknar med at Regjeringa i saka som skal fremjast til våren, òg vil gje ei breiare framstilling av konsekvensane av eit strukturfond enn det som er tilfellet i den saka som me i dag behandlar. Det har vore ein viktig premiss for Fiskarlaget at staten minst bidreg med den same summen som blir teken inn gjennom avgifta. Sjølv om det er slik at Stortinget behandlar budsjetta for eitt år om gangen, burde ein ha signalisert støtte til eit slikt prinsipp. Det er iallfall viktig at opprettinga av fondet ikkje blir eit argument for å kutta det statlege bidraget til omstrukturering i næringa. Framstegspartiet sine ønske om å oppheva avgrensinga i størrelsen på fiskefartøy og fritt omsetjelege kvotar vil føra til ei sentralisering av næringa. Rettane til fiske vil hamna på få hender. Avfolking av store delar av kysten vår vil bli resultatet. Eg er derfor glad for at dei i dag blir ståande åleine om sine ønske.