Sigrun Eng (Arbeiderpartiet), 2000-03-23:
Statsministeren avslutta Regjeringa si tiltredingserklæring med orda: «Norge er mulighetenes samfunn.» Han kom med ein bodskap om at eit nytt årtusen krev nye løysingar på svært mange område, og at vi alle må vere lagspelarar for å klare det. Vi går med andre ord inn i ein tidsbolk der det må leggast politiske føringar med handling, i langt sterkare grad enn i meldingar og tidsfastsette visjonar. Statsministeren var i sitt innlegg innom tryggleik både i internasjonal og i nasjonal samanheng. Utanriksministeren gav ei fyldigare utgreiing av den internasjonale dimensjonen. Eg ønskjer å fokusere på tryggleik i Noreg i eit tryggleiks- og miljøperspektiv. Vi har alle, ikkje minst i dei siste månadene, vorte minna på at tryggleiken på mange område har vorte sett på prøve, og i botnen for alt vi gjer, må dette ligge. På område der det er mangelfullt i dag, må ein ta tak i det. Arbeidarpartiet vil t.d. innan Kystverket sjå på framkomlegheita og tryggleiken for sjøfarande. Regjeringa Stoltenberg vil som leiar av ein sjøfarts- og fiskerinasjon verkeleg ta tak i dette. Det er der vi vil få vekstnæringar i Distrikts-Noreg, fordi det er der Noreg som nasjon har betre moglegheiter enn dei fleste andre. Slik det er no med mangelfullt kartverk, til dels frå sist på 1800-talet, og manglande merking av grunner og skjer, er det lite tilfredsstillande. Det er eksempel på avvik på over 200 m mellom kart og terreng, og innanfor slike avvik er det både holmar og skjer, og dei er det mange av langs vår lange kyst. Viktige delar av den infrastrukturen som må til for å trygge busetting og sysselsetting, er ikkje gode nok til å bere tyngda av ei fiskeri- og havbruksnæring som tek i bruk potensialet som ligg der. Det var først da vi fekk dei store katastrofane, at regjeringa Bondevik sat lausare på pengesekken og nye friske pengar vart løyvd. Men det monar så lite langs vår langstrakte kyst å løyve seg ut av problema på berre ei lita strekning. I regjeringa Jagland si tid vart det utarbeidd ein NOU, 1995:5, om organisering og effektivisering av Kystverket. Den skulle gi bemanningsreduksjonar og personalmessige endringar for å få starta opp dette viktige arbeidet, men den har lege godt forvara i ein skuff fram til i dag. Her må det gjerast noko nå med effektiv og rasjonell bruk av dei midlane etaten allereie rår over. Den nye fiskeriministeren skal gå laus på desse oppgåvene. Han skal bruke gode krefter i organisasjonane for å få dette til. I Kystverket er det frustrasjon og kompetanseflukt som har prega situasjonen i dei seinare åra. Dette kan ikkje halde fram. Om vi snur dette, vil det på sikt føre til auka tryggleik for sjøfarande, men det vil det også vere for dei som sit att på land. Ein må ikkje minst også ha med seg miljøaspektet i dei same tankebanane. Det gjeld i våre arktiske farvatn, der rustholkar på slep eller skip som seglar under framandflagg, verkar som tikkande bomber. Og for ikkje å gløyme: Noreg som oljenasjon fører mykje forureinande og farleg gods sjølve. Det manglar ikkje på uløyste oppgåver, nei, mangelen var handling. Med den mottakinga Regjeringa si tiltredingserklæring har fått her i dag, verkar det som om fleirtalet vil støtte opp under mangt. Difor går vi i Arbeidarpartiet til styringsverket med entusiasme og vilje til handling frå dag ein.