Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2010-06-15:
Eg synest dette er ein spennande debatt, fordi me treng meir langsiktigheit i samferdselssektoren. For Kristeleg Folkeparti har me valt å gjere det ved å sjå på korleis me organiserer denne sektoren. Lat meg ta eit konkret eksempel: Da me omorganiserte Avinor, var det for å gi Avinor ei moglegheit til å ta opp lån, til å styre seg meir sjølv – ikkje vere så avhengig av dei årlege budsjettløyvingane, men kunne ta opp lån og styre meir sjølv. For å ta eit konkret eksempel frå denne sal: Da denne salen vedtok Gardermoen-utbygginga, kosta det 11 mrd kr. Det var ein stor politisk debatt, som eg følgde frå klasserommet. No kjem det kanskje ein ny debatt om ei utviding av Gardermoen – ikkje på 11 mrd. kr, som det den gongen kosta, men kanskje ei utviding på 7,5 mrd kr. Paradokset er at det kan styret i Avinor gjere – bestemme seg for den løyvinga på 7,5 mrd. kr – fordi dei kan ta opp lån og organisere den utbygginga etter det som er mest effektivt, og dei sparar pengar på det. Derfor synest eg det òg er ein spennande modell for veg og for bane innanfor norsk samferdselspolitikk. Det vil bli meir føreseieleg, ein vil kunne styre seg sjølv meir, og ein får den langsiktigheita som forslagsstillarane her er opptekne av. Men når det gjeld langsiktigheit, synest eg det er vanskeleg å sjå det i Framstegspartiets politikk når det gjeld jernbane. Me kan gå berre fem–seks år tilbake i tid, da sa Framstegspartiet i budsjettinnstillinga si for 2004–2005 at «jernbane er lite egnet som en effektiv transportform i et land som Norge hvor det er liten befolkningstetthet». Videre sa Framstegspartiet at «det vil derfor være ønskelig å i langt større utstrekning satse på bygging og vedlikehold av vegnettet, framfor investeringer i jernbanenettet og kjøp av tjenester fra NSB». Når me veit at Framstegspartiet sa dette for fem–seks år sidan, er det vanskeleg å sjå det ønsket om langsiktigheit innanfor jernbanen som ein peiker på i dag. Men no er eg kanskje meir positiv til nyfrelste enn det representanten Hallgeir H. Langeland er, derfor ser eg òg positivt på intensjonen i det som blei sagt frå Framstegspartiet. Det kom eit spørsmål frå Arne Sortevik om kva Kristeleg Folkeparti gjer. Ja, me er villige til å satse meir på veg. Me meiner faktisk at det er så viktig å satse på veg at me er villige til å auke bompengedelen. Dersom me har valet, ønskjer me å byggje veg, eller ønskjer me å seie nei til bompengar? Da seier Kristeleg Folkeparti at vegen er så viktig at me faktisk er villige til å gjere noko med det. Derfor er me òg villige til å gå lenger enn representanten Sønsterud i forhold til OPS-prosjekt. Det går ikkje så bra med Storbritannia, sa representanten Sønsterud. Eg vil kanskje leggje til: etter tolv års styre med Arbeidarpartiet. Men det er ikkje OPS-prosjekta i Storbritannia som er problemet. OPS-prosjekta er spennande og med på å utvikle transportsektoren positivt. Det gir moglegheiter. Det er ikkje berre ein finansieringsnøkkel, men det er òg ei moglegheit til å forbetre prosjekta, til å få nyvinning og til å tenkje nytt. Derfor er eg glad for at samferdselsminister Kleppa, trass i sin eigen finansminister, har sett i gang eit arbeid med å greie ut OPS-prosjekt, med å sjå på kva som kan vere moglegheita i forhold til dette. Kanskje er det på grunn av det Per Olaf Lundteigen sa til Dagens Næringsliv 24. mars, at dagens løyvingssystem går imot folkeviljen og den sunne fornufta. Eg er einig med Lundteigen. Me treng meir langsiktigheit og støttar derfor det.