Modulf Aukan (Kristelig Folkeparti), 1999-02-18:
Stortinget vert i denne proposisjonen invitert til å gjera vedtak om hovudmodell for organiseringa av dei sentrale økonomiske verkemidla i landbrukspolitikken. Departementet varslar samtidig at ein tek sikte på å koma tilbake til konkret lokaliseringsstad ved utflytting alt i vår. Formålet med ei slik omorganisering er å skapa ei meir strømlinja og effektiv forvaltning og eit effektivt verkemiddelapparat. Alle organisasjonar og alle nivå vil med visse mellomrom ha behov for å ha ein slik gjennomgang. Ein heilskapleg landbrukspolitikk krev eit effektivt apparat over heile landet. Denne modellen som er skissert i proposisjonen, ville kunna verta den reiskapen som er nødvendig for til kvar tid å kunna gjennomføra dei verkemidla som Stortinget kjem fram til saman med avtalepartane. Etter vårt syn er det i denne samanhengen svært viktig å kunna ta vare på den kompetansen som i dag finst i fylkesmennene sine landbruksavdelingar rundt om i alle fylke. Dette er vi sikra etter Regjeringa sitt opplegg. Eg har merka meg at fleirtalet er einig i at det er riktig å samordna forvaltninga av dei landbrukspolitiske verkemidla, og at ei slik samordning vil gje ei kostnadseffektiv drift. Men ut frå denne erkjenninga vert konklusjonen om å leggja apparatet for verkemiddelbruken inn under SND-systemet merkeleg. Fleirtalet viser i merknaden sin til at dei støttar Regjeringa sin intensjon om utflytting av statlege arbeidsplassar. På dette grunnlaget vert det svært spesielt å gå mot eit konkret forslag om å utlokalisera ca. 65 statlege arbeidsplassar. I Voksenåserklæringa vert det sagt at Regjeringa vil foreslå å flytta ut statlege arbeidsplassar. Denne prosessen kunne starta no, og vi i Kristeleg Folkeparti ser dette som ein start på ein serie utflyttingar som gjeld interessante, krevjande arbeidsplassar. Når det gjeld lokalisering av ein slik institusjon som denne, ville det vera naturleg å leggja den til eit område der landbruk har mykje å seia. Noreg er no i ein fase der det vert lagt til rette for nye WTO-forhandlingar. I denne samanhengen er det svært viktig at naturlege tilleggsnæringar til landbruk, som gardsturisme, skjeldyrking, småskala energiproduksjon eller eit handverksfag, vert vidareførte. For å byggja opp under ei slik utvikling må det vera eit rådgjevingsapparat som har erfaring og kompetanse på dette med småskalasatsing – eller skal vi kalla det multifunksjonelt landbruk. Etter ein heller vanskeleg start har BU-midlane etter kvart teke til å gje resultat i varige arbeidsplassar. Evalueringar som er gjorde, syner at dei etablerarane som har hatt best fagleg oppfølging, har skapt dei arbeidsplassane som har vorte mest varig. Det er verdt å merka seg at bygdeutviklingsmidlane er ein del av framforhandla midlar mellom staten og landbruket. Mellom anna derfor vil det vera feil å leggja forvaltninga av desse pengane til SND-systemet. Konsekvensane av dette er ikkje utgreidde. Derfor vert det svært spesielt når nettopp Arbeidarpartiet gjer dette grepet no, etter å ha kritisert Regjeringa på andre område for manglande konsekvensutgreiingar. Ved ein inkurie står ikkje fellesframlegget frå Venstre, Senterpartiet og Kristeleg Folkeparti i innstillinga, men ligg på plassane til representantane. Eg tek det hermed opp.