May Britt Vihovde (Venstre), 2004-11-25:
Eg har sagt det før, men vi toler å høra det igjen: Samarbeidsregjeringa sin økonomiske politikk gir gode resultat. Noreg har låg arbeidsløyse, låg prisvekst og låg rente. Vi er endå ein gong kåra av FN til eit av verdas beste land å bu i. Det er ikkje mangel på gode formål som treng meir pengar frå staten. Men Samarbeidsregjeringa har eit ansvar for å føra ein ansvarleg og disiplinert finanspolitikk. Ein disiplinert finanspolitikk er vårt bidrag til å sikra og skapa arbeidsplassar, halda kronekursen låg og styrkja Noregs konkurransekraft internasjonalt og halda ved lag ei låg prisstigning og ei fortsett låg rente. Ingenting verkar meir usosialt enn høg rente. Privatpersonar, kommunar, næringsliv og ikkje minst unge som skal etablera seg for første gong, blir ramma. Under denne regjeringa har renta gått frå 7 pst. til 1,75 pst., og den norske krona har svekt seg med heile 12 pst. I løpet av dei fire åra som Samarbeidsregjeringa har vore, har ein auka løyvingane til kollektivtiltak med 4 milliardar kr auka løyvingane til vegformål med 3 milliardar kr auka løyvingane til psykiatrireforma, slik at ho no er i rute Ved å målretta 3,2 milliardar kr for å redusera fattigdommen har bl.a. våre rusavhengige fått eit mykje betre helse- og omsorgstilbod. Vi smør ikkje tynt utover til alle, men tjukt på til dei som treng det mest. Vi har fullfinansiert kvalitetsreforma innan høgare utdanning, og vi har auka forskingsinnsatsen med 5 milliardar kr. Tryggleik for kvar enkelt er ein av grunnpilarane i eit demokrati. Dette tek Regjeringa på alvor. Politiet har i dette budsjettet blitt styrkt med 500 mill. kr og i budsjettforliket med 215 mill. kr ekstra. Talet på soningsplassar er auka med 320 plassar sidan 2002, og i 2005 får vi ytterlegare 87 plassar. Ja, soningskøen til norske fengsel er den lågaste sidan desember 2001. Vi har fått forsterka næringsutvikling, fornying, omstilling og optimisme innan landbruket og auka satsing på framtidsretta alternativ energi. Skatte- og pensjonssystemet i Noreg er overmode for reform. Å reformera desse systema er utfordrande, fordi det er lett å hengja seg opp i einskildelement og gløyma heilskapen. Venstre er stolt av å sitja i ei regjering som har våga å ta fatt i desse utfordringane. Dei skattepolitiske grepa Samarbeidsregjeringa tek neste år, har eit synleg Venstre-stempel. Venstre har ein ambisjon om ein overgang frå raud til grøn skatt, eller på meir folkeleg norsk: ein overgang frå skatt på arbeid til skatt på forbruk og forureining. Like inntekter må skattleggjast likt. Dagens skattemessige forskjellsbehandling på kapital- og arbeidsinntekter manifesterer seg i delingsmodellen. Delingsmodellen premierer gjennom låg skatt bedriftseigarar som tek på seg slipset ein gong i månaden og går på styremøte, og straffar bedriftseigarar som aktivt tek del i verksemda si daglege drift, gjennom høg skatt. Venstre har kjempa mot delingsmodellen i tolv år, og tida for siger er no kommen. Delingsmodellen blir no fjerna. Venstres andre kjepphest er å redusera marginalskatten. Her har Samarbeidsregjeringa også levert. Lågare marginalskatt er særleg viktig for dei med låge inntekter og dei som jobbar deltid. Lågare marginalskatt inneber at du sit igjen med meir etter skatt på siste opptente krone. Med andre ord gir lågare marginalskatt klare incentiv til auka arbeidsinnsats, og gjer det samstundes enklare å arbeida seg ut av eit økonomisk uføre. Eg vil gi ros til Framstegspartiet for å ha teke medansvar. Forhandlingane i haust har skjedd utan den dramatikken og mediestøyen tidlegare forhandlingar har vore kjenneteikna av. Venstre er det sosialliberale partiet i norsk politikk. Vi er det radikale sentrumspartiet som står for fridom for den einskilde og ansvar for kvarandre. I denne debatten som elles hører vi ei såkalla venstreside som gir inntrykk av å ha monopol på rettferdskjensle og sosialt sinnelag. Slik er det ikkje. Offentlege velferdsordningar har vakse med 43 milliardar kr denne stortingsperioden. Det er usant når det blir påstått at velferda blir bygd ned. Regjeringa er oppteken av å leggja grunnlag for at velferda skal vera berekraftig òg for framtida. Difor må vi ha auga for verdiskaping, kunnskap og eit skattenivå og eit skattesystem som gir ny vekst. Det er langt frå usosialt, det er ein god sosial og framtidsretta politikk.