Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2012-12-13:
Ein god oppvekst varar heile livet. For Arbeidarpartiet er det heilt avgjerande med ei sterk satsing på dei aller minste. Derfor er eg veldig glad for at regjeringa held fram med barnevernsløftet i årets budsjett. Me har no sidan 2010 fått 850 nye stillingar i det kommunale barnevernet, som ei direkte følgje av regjeringas satsing. Fleire barnevernstenester har fått midlar til kompetanseheving, og det er ein betydeleg auka ressurstilgang. I årets budsjett styrkjer regjeringa det kommunale barnevernet med 205 millionar øyremerkte kroner. Me har sidan 2011 styrkt det kommunale barnevernet med nesten 500 mill. kr. Dette viser at me tek dei mest utsette ungane på alvor. Det kommunale barnevernet har vore underprioritert sidan midten av 1990-talet, og det er den raud-grøne regjeringa gjennom si satsing som har endra denne prioriteringa. Aldri før har fleire ungar teke imot hjelp frå barnevernet. Det er sjølvsagt alvorleg at så mange ungar har behov for tenester frå barnevernet, men meir alvorleg hadde det vore dersom ein ikkje såg det behovet som var der, og at dei ungane som trong hjelp, ikkje fekk den hjelpa dei hadde behov for. Derfor vel eg òg å sjå positivt på at talet på meldingar aukar, for terskelen for å melde frå til barnevernet er blitt lågare. Det betyr òg at barnevernet har fått ein enorm oppgåvevekst, og derfor er det avgjerande at det ressursløftet me har begynt på, fortset. Regjeringspartia er kjende med tala frå Helsetilsynet. Opposisjonen vil nærmast ha det til at me prøver å dekkje over desse funna. Det gjer me på ingen måte. Me er klar over at me har hatt og framleis har utfordringar når det gjeld fristbrot, tiltaksplanar og kvalitet i tilsyn. Det peikar me på i merknadene våre, men me seier òg at me ser at me har snudd ei negativ utvikling. Samtidig er me klare over at me må arbeide med å løyse desse utfordringane. Det er derfor òg varsla ein viktig barnevernsproposisjon med meldingsdel, som blir utruleg viktig for å sjå på organiseringa av barnevernet, for å sjå på barns medverknad, som statsråden var inne på, og rettssikkerheita. Me er einige i komiteen om at det er behov for å auke kapasiteten i barnevernstenesta og jamne ut forskjellar mellom kommunane. Det er spesielt viktig å styrkje samarbeidet mellom barnevernet og barnehagesektoren, då det framleis er altfor få meldingar til barnevernet som kjem frå barnehagane. Framstegspartiet føreslår òg i dette budsjettet å leggje ned fylkesnemndene. Det ser framleis ut til at ein trur at det berre er å overlate desse oppgåvene direkte til domstolane. Me føreslår å styrkje fylkesnemndene med 20 mill. kr, nettopp fordi me veit at det er viktig å styrkje saksbehandlingskapasiteten, og for å sørgje for at barnevernet over heile landet skal gje rett hjelp til barn og unge tidleg. Me meiner det framleis er for lang ventetid i nemndene, og regjeringa tek med dette eit kraftig grep for å betre den situasjonen. Eg har ikkje noka tru på at ein berre kan overføre desse oppgåvene direkte til domstolane slik utan vidare. Me veit allereie i dag at kompetansen og ikkje minst kapasiteten i domstolane i barnesaker heller ikkje er god nok. Forslaget frå Framstegspartiet vil tvert imot kunne føre til lengre ventetid for ungane. Det er me imot. For regjeringa er det viktig med eit godt og differensiert institusjonstilbod til dei ungane som har behov for det. Behovet for institusjonsplassar har halde seg stabilt i over 20 år. Talet på barn i institusjon har òg derfor halde seg nokså stabilt. Grunnen er at den delen med barn som har behov for plass i fosterheim, gjennom mange år har auka meir enn dei som har behov for plass i institusjon. Derfor blir det òg feil når opposisjonen hevdar at me bevisst byggjer ned institusjonsplassar for heller å bruke fosterheimar. Ein kan ikkje setje likskapsteikn mellom dei to behova. Barn som har behov for institusjonsplass, får tilbod om det. Den store endringa i tiltaksbehovet dei siste åra knyter seg til auka behov for kunnskapsbaserte, heimebaserte tiltak, fosterheimsplassar og ettervernstilbod. Det aller viktigaste for dei barna som treng ein fosterheim, er at dei får ein fosterheim som er tilpassa deira behov. Tilbakemeldinga frå barnevernet sjølv – her er det òg litt unyansert frå opposisjonen si side – er ikkje at det ikkje er ledig kapasitet i institusjonstilbodet i seg sjølv, men at det er mangel på fosterheimar. Det siste er sjølvsagt veldig alvorleg, og her har eg stor tillit til at regjeringa, slik statsråden òg sa, vil ha ein rekrutteringsstrategi som vil gje gode resultat. Dersom eit barn har behov for ein fosterheim, er det ikkje tilfredsstillande å gje ein institusjonsplass. Den viktigaste veksten som finst, er oppveksten. Å bidra til at barn og unge får trygge, stabile og gode oppvekstvilkår, er ein heilt sentral politikk for Arbeidarpartiet og vil prege politikkutviklinga vår òg i åra framover.