Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2011-05-03:
Takk for det! Eg har lyst til å sende ein stor takk til interpellanten som eg synest tek opp ein særdeles viktig og god debatt, viktig òg ut frå behovet for fornying av sektoren. Eg opplever at dette er eit tema som er med på å foreine Kristeleg Folkeparti og Framstegspartiet. Og ikkje berre det: Eg opplever at det går eit ideologisk skilje i denne saka mellom ein samla opposisjon og posisjonen, der opposisjonen er villig til å tenkje nytt. Me er villige til å ta med oss internasjonale erfaringar om korleis me kan gjere denne sektoren betre. Det er òg grunn til å stille spørsmålet: Er det slik at regjeringspartia opplever at alt fungerer godt i dag, når me ser at det er så lita interesse for å sjå på ei reell fornying? Eg synest det er eit paradoks at regjeringa er villig til å ha konkurranseutsetjing både når det gjeld rusmiddelmisbrukarar og barnevernsbarn – det aksepterer ein ut frå ein ideologi – men seier nei til konkurranseutsetjing av jernbane. Det synest eg er vanskeleg å forklare ideologisk. Eg synest òg det er vanskeleg å forklare at vi skal vere fornøgde med at det i gjennomsnitt tek ni år å planleggje ein veg i dette landet. Har ein da ein god og reell effektivitet innanfor sektoren? Som Øyvind Halleraker klokt stilte spørsmål om her: Får me nok ut av pengane? Det er òg eit paradoks at me, når me har gjort opp dei siste årsbudsjetta, faktisk ikkje har brukt opp pengane innanfor sektoren. Er ikkje det ein god grunn til at me må sjå på korleis me organiserer sektoren? Kristeleg Folkeparti meiner at me bør sjå på ein modell der me organiserer etatane meir som statlege føretak. Det gir moglegheit til låneopptak, og det gir etatane moglegheit til å styre utbyggingane meir heilskapleg. Eg synest kroneksemplet på dette er ei utbygging som fleire regjeringar har ansvaret for, utbygginga frå Lysaker til Sandvika, der det har teke elleve år å byggje eit dobbeltspor. Jernbanetilsynet seier sjølv at hadde dei fått bygd dette på fem år, hadde me spart samfunnskostnader på 1,6–1,7 mrd. kr. Eg er glad for dei signala Arbeidarpartiet no gir om prosjektfinansiering, fordi vi står framfor store utfordringar. Ei kollektivsatsing, som det er heilt nødvendig å få på plass, trur eg ikkje me vil lykkast med med den organiseringa me har i dag. Derfor har Kristeleg Folkeparti føreslått at me skal få ei utgreiing der det blir vurdert om me bør ha ein transportetat. Me er nøydde til å sjå på satsinga på veg, jernbane, luft og sjø i ein samanheng, òg fordi me treng satsing innanfor kollektivtransporten. Berre innanfor den regionen me er i no, Oslo og Akershus, kjem me til å ha ein formidabel befolkningsvekst dei neste åra. Da må det kollektive vere hovudverkemidlet for å løyse den utfordringa me har. Da er me nøydde til å sjå på samanhengen mellom veg og bane på ein betre måte enn det me gjer i dag. Det meiner eg er ei av hovudutfordringane mot NTP. Eg trur at dersom me kunne få ein transportetat som hadde sett dette, i tråd med det dei gjer i Sverige, meiner eg at me betre hadde sett heilskapen. Eg sluttar meg til interpellantens ønske om å få til ei fornying. Det treng etaten. Me har vore med på å støtte kvar einaste krone inn i denne sektoren. Samtidig meiner me at det er ei utfordring å få meir igjen for kvar krone me set inn.