Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2015-11-17:
For Framstegspartiet har god integrering alltid vore viktig. Eg er stolt av å vera medlem i eit parti som var det første som såg det nødvendig med norskopplæring for nykomne innvandrarar. Språk og samfunnskunnskap er ein føresetnad for å få til god integrering. Eg er difor glad for at Stortinget i dag sluttar seg til desse forbetringane i introduksjonslova som regjeringa har føreslått. Føremålet med introduksjonsprogrammet for nykomne og opplæring i norsk og samfunnskunnskap for vaksne innvandrarar er å styrkja innvandraranes føresetnader for å kunna delta aktivt i yrkes- og samfunnslivet. Me må likevel ikkje gløyma at det er store forskjellar i sysselsetjinga – som fleire har vore inne på – mellom ulike grupper av innvandrarar. Det gjer opplæringa i samfunnskunnskap og det å stilla krav endå viktigare. Det er òg store forskjellar mellom kvinner og menn når det gjeld kor stor del som er i arbeid eller utdanning året etter at dei gjekk ut av programmet. Det er òg store forskjellar mellom kommunar når det gjeld kor stor del som er i arbeid eller utdanning etter at dei har gått ut av programmet. Desse forskjellane – som andre òg har nemnt – må me arbeida aktivt og målretta for å redusera, og eg trur litt av nøkkelen til det ligg i at dei kommunane som er flinke, må vera leiestjerner for dei andre, og at me må sjå på dei som lukkast, og læra av dei. Gode norskkunnskapar er i dei fleste tilfelle ein føresetnad for å få jobb, og lovendringa er ei oppfølging av regjeringsplattforma på dette punktet. Endringane vil gjera det enklare å kombinera arbeid og introduksjonsprogram, noko som er ei praktisk, fornuftig endring. Deltaking i arbeidslivet er ein av dei viktigaste føresetnadene for integrering. Både saksordføraren og representanten frå Arbeidarpartiet har vore innom formuleringa som har skapt mest medieomtale etter at ein avgav innstillinga, nemleg moglegheita for å gje arbeidsløyve til personar som ventar på behandling av asylsøknaden sin. Eg registrerer òg at Arbeidarpartiet frå talarstolen ganske offensivt utfordrar Høgre og Framstegspartiet, sjølv om dei sjølve i media, i dagane etter at ho vart avgjeven, hadde stort behov for på ein måte å distansera seg frå innhaldet i den same merknaden som dei var med på då innstillinga vart avgjeven. Eg synest det er merkeleg at ein på ein måte snakkar med to tunger. Det er ikkje vanskeleg for oss å forklara forskjellen på det me var med på tidlegare, nemleg å be regjeringa utgreia og sjå på denne problemstillinga, kontra det å skriva at ein, faktisk utan utgreiing og utan vurdering, bad regjeringa om ein ny rett i ei tid då asyltilstrøyminga til Noreg er stor. Det symbolet betyr mykje. Dette er ei liberalisering og ikkje ei innstramming, som me treng no om dagen. Så det er stor forskjell på å vera med på å be regjeringa om å sjå på noko og det å be regjeringa om å gjennomføra noko faktisk utan utgreiing. Difor er eg glad for at Senterpartiet og saksordføraren, i lag med regjeringspartia, er så klare på at det ikkje er tid for – utan at regjeringa har gjort eit arbeid i førekant – berre å seia at me skal gje ein ny rett på denne måten. På den andre sida er me glade for at ein samla komité er med på å stramma inn, fordi signal betyr mykje i den situasjonen me står i no. Komiteen meiner det er viktig å redusera periodane då deltakarane er borte frå programmet, for å sørgja for progresjon i språkopplæringa. Dette gjeld òg i samband med fødselspermisjon, der det blir eit endå lengre opphald. Fleire fødselspermisjonar gjer at ein del kvinner mistar moglegheita til ein jamn progresjon. Komiteen ber difor regjeringa fremja forslag til endringar som gjer at moglege opphald frå introduksjonsprogrammet blir reduserte, og at ein legg praktisk til rette for at kvinner kan få språkundervisning i samband med fødselspermisjon. Framstegspartiet er glad for at eit samla storting ønskjer raskare progresjon og meir effektiv integrering ved å stilla strengare krav. Det gagnar den enkelte innvandraren, og det gagnar samfunnet elles.