Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2013-12-11:
Todelinga i norsk økonomi har vore ein gjengangar i denne salen det siste året. Eg vil visa til finansdebatten der regjeringspartia sa at dei skulle bruka oljepengar på tiltak som reduserer todelinga i norsk økonomi, og som fremjar vekstkraft og produktivitet. Men leverer dei? Nei. Dei føreslåtte skattekutta har ingen dokumentert effekt i denne retninga. Kutt i inntektsskatt går like gjerne til auka etterspørsel etter varer og tenester i skjerma sektor. Auka oljepengebruk aukar oljeavhengigheita og faren for styrkt krone og høgare rente. Regjeringa Solberg sin politikk vil ikkje hjelpa den eksportretta industrien – tvert om. Høgre og Framstegspartiet vil òg fjerna CO2-kompensasjonsordninga for industrien, noko som ville ha ført til ein stor ekstrakostnad og ei forverring av konkurranseevna til dei som slit mest. Og det ville ha ramma den landbaserte eksportretta industrien. Trussel om streik etter første budsjett gjorde nok sitt til at ein snudde. Men usikkerheita regjeringa Solberg har planta, er irreversibel. Dette er kortsiktig og lite føreseieleg næringspolitikk. Regjeringa Solberg har snakka seg varm om vekstfremjande tiltak i norsk næringsliv. Det ser vi lite av når det kjem til fiskerinæringa. Der er det kutt i stort sett alt av tiltak som kunne ha bidrege til ei meir positiv utvikling – særleg innanfor kvitfisknæringa. Det slår særdeles alvorleg ut for mange små og store samfunn langs kysten vår – særlig for dei som er svært torskeavhengige. Sjømatnæringa er ein viktig bidragsytar til norsk økonomi. Dei skaffar landet store eksportinntekter, men også sjømatnæringa har merka den økonomiske krisa. Viktige sjømatmarknader er hardt ramma av stor arbeidsløyse og svekt kjøpekraft. Særleg gjeld dette Spania, som er ein svært viktig marknad for norsk torsk. Difor hadde regjeringa Stoltenberg tett oppfølging av sjømatnæringa og sette tidleg i verk tiltak for bl.a. å sikra at fiskarane fekk levert og omsett fisken sin. Føringstilskotet på 10 mill. kr var avgjerande for mange små foredlingsbedrifter og for at dei i det heile teke fekk tak i råstoff. I vår såg vi klåre teikn til at det måtte setjast i verk tiltak som skulle bidra til auka sal av norsk fisk ute i Europa. Det resulterte i ein vekstpakke for kvitfisknæringa, med alt frå ekstraordinære marknadsføringsmidlar, ekstra midlar til marknadsarbeid gjennom Nofima, program for å betre kvaliteten, ekstra midlar til Mattilsynet for bl.a. å dokumentera kvaliteten på norsk fisk og ikkje minst tilskot til lineegning, som er eit særs viktig tiltak for lineflåten, som leverer fisk av særdeles god kvalitet. Alt dette var treffsikre tiltak som kom etter tett dialog med næringa, og som Høgre og Framstegspartiet har teke bort. Kutt i fiskarfrådraget og det marine verdiskapingsprogrammet bør også nemnast. Det sluttar ikkje her. Også særreglane fiskeri hadde innanfor permittering, forsøkte Høgre og Framstegspartiet å ta bort. Ein kuttar òg i sikkerheitsopplæringa. Dessverre omkjem det altfor mange fiskarar allereie i dag. Som om ikkje alt dette var nok, har dei også føreslått å kutta i løyvingane til fiskerihamner og farleier med 46 mill. kr, noko som går ut over Napp i Nordland og Sommarøy i Troms. Ja, det var litt av ei julegåve som vart send til fiskerinæringa. Og eg har ikkje nemnt den såkalla effektiviseringa av Fiskeridirektoratet, eit kutt på 14,1 mill. kr. Her innrømmer fiskeriministeren at det nok er sannsynleg at dette kuttet går ut over det viktige arbeidet med f.eks. UUU-arbeidet eller utkast. Dermed er visjonen om Noreg som verdas fremste sjømatnasjon skrinlagd av regjeringa Solberg. Men eg har ei klar oppfordring til fiskeriministeren. Kva vil ministeren gjera på kort sikt for å få ny marknadstilgang for kvitfisken? Normalt ville ein jo ha nytta den låge prisen, f.eks. på torsk, for å koma inn på nye marknader, men tiltaka er som sagt tekne bort. Kva vil fiskeriministeren gjera på kort sikt for å fremja kvaliteten? Og kvifor får ikkje fiskarane sin del av auka skattelette? Vis oss den industrien som lever under like vilkår, f.eks. når det kjem til råstofftilgang. Arbeidarpartiet vil fortsetja å driva ein aktiv næringspolitikk. Vi har tru på fiskerinæringa. Vi meiner det ikkje er subsidiering å koma med vekstpakkar. Vi i Arbeidarpartiet kan lova at det vi sa før valet, vil vi jobba for òg etter valet. Difor skal vi gjera alt vi kan, for at fiskerinæringa, som andre næringar, får vekstpakkar når motbakkane vert store, at det skal vera langsiktige og føreseielege rammevilkår, og at visjonen om Noreg som verdas fremste sjømatnasjon skal verta ein realitet igjen.