Geir Pollestad (Senterpartiet), 2019-04-25:
Handelsnæringa er ei stor og viktig næring, som sysselset nær 400 000 og står for 10 pst. av verdiskapinga i Fastlands-Noreg. Det er inngangsporten til arbeidslivet for mange, men òg ein arena for vidareutvikling og karriere i arbeidslivet. Det er ei næring som er til stades i heile landet. Eg trur handelsnæringa lenge har følt seg som ei litt gløymd næring i denne salen, og det var bakgrunnen for at Senterpartiet i førre periode la fram eit representantforslag om at me skulle ha ei eiga stortingsmelding om handelsnæringa. Det slutta Stortinget seg til, og det er den meldinga me behandlar i dag. Handelsnæringa står overfor nokre store utfordringar. Netthandelen vil gje den etablerte handelsnæringa utfordringar, og regjeringas subsidiering av netthandel frå utlandet gjennom den såkalla 350-kronersgrensa og sukkeravgiftsauken, er målretta tiltak for å svekkja norsk handelsnæring. Det må stoppast. Eg registrerer vidare at det var begeistring i høyringa over at me fekk ei stortingsmelding om handelsnæringa, og det var eit stort engasjement knytt til dei ulike temaa meldinga tok opp. Det er mange tema ein kunne ha vore innom. Det er stor grad av einigheit. Det har på enkelte punkt ikkje alltid vore det. For eksempel når det gjeld lov om god handelsskikk, har det vore ein kamp opposisjonen har kjempa gjennom fleire år, og som det er gledeleg at det no er eit stort fleirtal bak. Det står at ein skal ha eit eige uavhengig handelstilsyn, men fleirtalet – alle unnateke Senterpartiet – skriv ein merknad som i realiteten seier at det mest fornuftige er å leggja eit slikt tilsyn nær daglegvarebransjen. Det vil vel i praksis bety i Oslo. Eg trudde at noko av hensikta med å spreia tilsyna i heile landet, var å skapa ein nødvendig avstand, og at ei geografisk lokalisering utanfor Oslo ikkje vil vera til hinder for eit godt tilsyn og ein effektiv kommunikasjon med bransjen. Eg skal gå over til å kommentera litt av det som representanten Morten Ørsal Johansen var inne på i sitt innlegg, for det var på grensa til magi, det me opplevde frå talarstolen her, der representanten Ørsal Johansen hadde behov for å fortelja at Framstegspartiet var ueinig i at det ikkje skulle vera lov å selja øl på bensinstasjon – for å seia det litt folkeleg. Representanten Ørsal Johansen refererte store delar av ein merknad som omhandlar bransjegliding, men han unnlét ein ting. Han unnlét nemleg å seia kva som er Framstegspartiets meining i Stortinget og i innstillinga, der det står: «Flertallet deler regjeringens vurdering om ikke å gå videre med forslaget om å endre regelverket for salgsbevilling av alkoholsvake drikker i alkoholforskriften § 3-4.» Dette er ein fleirtalsmerknad som Framstegspartiet er med på. Her prøver ein altså å selja eit bodskap om at Framstegspartiet er ueinig i dette, medan ein i innstillinga, i Stortinget – ikkje i regjeringa, men i Stortinget – vel å støtta ein merknad som seier at dette er eit forslag ein ikkje skal gå vidare med. Det synest eg er bra, men ein må ikkje lata som om ein har eit anna standpunkt. Det vert for enkelt å avsløra. Med den gode erfaringa ein har med denne meldinga om handelsnæringa, er Senterpartiet med på eit forslag om at me skal ha ei eiga stortingsmelding om næringsmiddelindustrien, som òg står overfor store utfordringar. Det er ei næring som har eit potensial for vekst, og eg håpar at òg regjeringspartia ser, med bakgrunn i den gode erfaringa me har med denne stortingsmeldinga, at det vil vera hensiktsmessig å ha ei stortingsmelding om næringsmiddelindustrien, og at fleirtalet kan snu på det punktet.