Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2017-03-23:
Sidan det synest å vere kutyme i denne debatten at ein gjer eit litt sveip innom sitt partis historie med omsyn til politireforma, skal eg òg gjere det, heilt kort. Vi deltok i forhandlingane om reforma, eigentleg heilt inn mot slutten, med sikte på å verte einige om eit felles opplegg, men valde til slutt å stå utanfor. Det er mange viktige ting som ligg i politireforma, forbetring av etterforsking, for å ta eit eksempel, og det er strukturendringar som er fornuftige òg, men i sum syntest vi, punkt 1, at det vart for svak involvering av makt til folkevalde nivå, både kommunane i klageprosessen og på toppen, politisk, i å behandle klagar på dei endringane som skulle skje, og, punkt 2, at det vart lagt opp til ei for sterk sentralisering i sum. Så vi valde å stå utanfor. Så vil eg gje ros til representanten Klinge og Senterpartiet for å bringe denne saka inn for Stortinget. Eg meiner at ho har utløyst ein dynamikk og ei innstilling som trass i alt gjev ein del signal i det vidare arbeidet med reforma. For SVs del kjem vi til å støtte forslag nr. 5, frå Senterpartiet og Kristeleg Folkeparti, om å betre den reelle klagemoglegheita som ligg her. Eg òg er betenkt over at det ser ut til å vere svært vanskeleg å ha ein reell innhaldsinnflytelse over dette for aktørar som trass i alt sit med betydeleg kunnskap om sine område, og eg synest det står fram som ei fornuftig styrking av den. Eg oppfattar Venstres forslag som ein svakare variant av det same, så vi vil stemme subsidiært for det. Så kjem vi til å støtte forslag nr. 4, frå Arbeidarpartiet og Kristeleg Folkeparti, om ei grense for avstand på 45 minutt for 90 pst. av befolkninga når det gjeld sivile oppgåver som pass og våpenkort. Dette er ein type grense som vi kjenner frå andre tenester vi har innanfor det offentlege. Eg trur det er fornuftig at det finst ei avgrensing for kor langt unna det skal vere. Så veit vi at med geografien i dette landet kan ikkje den grensa vere absolutt, men det verkar som om det vert teke fornuftig høgd for korleis det likevel kan leggje ein del avgrensingar i betydelege delar av landet for sentraliseringa. Så vel vi å gå imot forslaga nr. 6–10, frå Senterpartiet. Lat meg kort grunngje det: På fleire av punkta her kan eg seie at vi for så vidt kan dele intensjonen, altså at det bør vere godt tilgjengelege fasttenester med utgangspunkt i dei lensmannskontora vi har rundt omkring i landet. Det er eg einig i. Alle som har barn, som har vakse gjennom åra, veit at ti år er langt unna den reelle hyppigheita med tanke på når ein treng nye pass. Eg synest likevel at forslaga går veldig langt i å seie at det må vere nøyaktig som i dag i framtida, f.eks. at alle stader som i dag kan skrive ut våpenkort, skal kunne gjere det, eller at alle lensmannskontor skal kunne skrive ut pass. Det er to grunnar til det: For det første kan det vere sterke argument for at det over tid faktisk vil endre seg, eller at det kan vere fornuftige unntak frå det. Til det representanten Elvestuen sa, og ut frå personleg erfaring, vil eg seie at fleire av dei tinga han nemnde, som opningstider, moglegheit til å bestille, delen timar ein kan bestille på ganske kort varsel, osv., er trass i alt det aller viktigaste. Det andre argumentet er at eg synest at vi er nok eit godt stykke inn i det Stortinget bør vere forsiktig med å vedta nøyaktig og detaljert korleis skal vere. Det er trass i alt tunge faglege spørsmål, der det òg over tid kan vere argument for at prioriteringar og tenking vil endre seg. Så vi kjem til å stemme imot dei forslaga, men for dei forslaga som gjev ei retning på kor lange avstandar ein skal ha, og korleis kommunestyras reelle innflytelse skal sikrast betre.