Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2020-02-11:
Eg vil starta med å takka interpellanten for å ta opp ei svært viktig problemstilling. Ho hadde ei veldig god beskriving av korleis det står til. Statsråden hadde òg ei grei beskriving, synest eg. Det innførte tiltaket er det faktisk brei einigheit om her i salen, men det vert likevel mange ord, og ein viser til handlingsplanar som skal koma. Det trengst handling no, og eg greier ikkje å få tak i kva som gjer at kjeldeskatt på royalty og renter stadig vert skyvd på. Kvifor kan vi ikkje få det snart? Det har vore lova i så lang tid. Regjeringa snakkar stadig om det store inntektsgapet, at inntektene til staten ikkje går i hop med utgiftene til velferdsstaten. Løysinga hittil har vore smålege kutt i utgifter på statsbudsjettet til dei som har minst – ein har auka utgiftene for pendlarane, og dei rikaste har fått dei store skattekutta. Eg skal la det liggja no og fokusera på det interpellanten peikar på om internasjonale selskap og manglande skattlegging. For regjeringa, uansett om finansministeren er frå Framstegspartiet eller Høgre, er det som er det gjennomgåande, å venta. Kjernen vi strir om, er om vi framleis skal sitja stille og venta på internasjonalt framforhandla løysingar, eller om vi skal gjera slik som mange land har gjort før oss – føreta oss noko i eiga lovgjeving medan vi ventar. Vi er alle samde om og støttar at internasjonale forhandlingar er det optimale ved overskridande skattereglar. For Arbeidarpartiet er det viktig at skattesystemet har stor tillit i befolkninga, og at ein opplever det som rettferdig. Då må òg internasjonale selskap bidra, og skatteomgåing og overskotsflytting må ein kjempa imot. Når mange reagerer kraftig på at vindkraftinvestorar trekkjer overskot ut av Noreg, f.eks. ved høg internrente på lån til seg sjølve, og dermed fører overskotet for bruk av våre naturressursar ut av landet til skatteparadis, ja, då vert det bråk. I Noreg har vi lang tradisjon for at avkastning ved bruk av naturressursane kjem fellesskapet til gode. Då kan vi ikkje halda fram med å venta på internasjonale tiltak. Det må handlast, ikkje berre pratast. Til og med Framstegspartiet har late seg provosera av at dette kan skje når det gjeld vindkrafta, og då kan ein kanskje håpa på at det no er fleirtal for endringar her på Stortinget. Arbeidarpartiet har merka seg det gode arbeidet som vert gjort i OECD, og at målet om omforeinte løysingar i 2020 ligg fast, men med føresetnaden om konsensus i alle saker og at dette også skal implementerast i alle land, vil det ta tid. Det er heller ikkje sikkert at tiltaka som kjem, er heilt tilstrekkelege, slik interpellanten peika på. Nasjonale skattegrep treng ikkje vera ei konkurranseulempe for norsk næringsliv. Det trur eg vi må snakka litt meir om, for det kan faktisk vera ein fordel om konkurransevridinga vert stoppa eller dempa. Det bør òg regjeringa vera einig i. Difor har ein samla opposisjon, medan ein ventar på eit internasjonalt rammeverk, gjentekne gonger føreslått tiltak, som å greia ut og leggja til rette for meir rettferdig skatt som òg omhandlar internasjonale selskap. Då kan Noreg kjapt tilpassa seg internasjonal einigheit når ho kjem. Innføring av kjeldeskatt på royalty og renter, som eg var inne på, er eit eksempel på dette og burde ha vore innført for lengst. Då må det òg til reforhandling av skatteavtalane der det er vedteke unntak for kjeldeskatt på royalty og renter. Er det arbeidet starta, eller ventar ein her òg? Det er ingen grunn til berre å sitja stille og venta. Det å greia ut omvendt kredittfrådrag og utviding av land-for-land-rapportering for å få betre transparens, for å få eit internasjonalt godt innsyn, kunne vi alt ha starta arbeidet med, og det burde vi ha fått på plass.