Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2015-06-04:
Innleiingsvis vil eg ha ein kommentar til kven som skal bestemma legespesialitetar i Noreg, for det er jo litt pussig at Stortinget skal involvera seg i det. Men så er jo erfaringane òg slik at Stortinget faktisk gjer det – det gjer dagens opposisjon og dagens posisjon. Det var jo Stortinget som var pådrivar, iallfall var det ein av pådrivarane, for å få ein spesialitet i rusmedisin, så dette er det viktig å ha med seg. Saksordføraren har òg vist til Innst. O. nr. 122 for 2008–2009, der ein tverrpolitisk komité var einig om å be regjeringa om å leggja fram ei eiga sak om organisering og vilkår for den framtidige ordninga med spesialistgodkjenning og utdanning av spesialistar i helsevesenet. No har Helsedirektoratet utarbeidd eit slikt forslag, som er til vurdering i departementet. Då kjem ikkje departementet eller regjeringa til oss med ei slik sak, dei kjem til oss med ei sak der dei berre ber oss om ei utvida forskrift for å kunna avgjera dette utan involvering av Stortinget. Det er grunnen til at Senterpartiet ikkje støttar dei føreslåtte endringane i helsepersonellova § 51. Eg vil visa til det som Den norske legeforening uttalte i høyringa i saka: «Spesialistutdanningen av leger og organiseringen rundt dette er spørsmål av stor nasjonal betydning. Departementet foreslår en lovhjemmel som er enda videre enn dagens for å kunne regulere innholdsmessige og organisatoriske spørsmål uten Stortingets involvering. Dette gjelder ikke bare de endringene som skal skje nå, men også for fremtidige(forskrifts) endringer. Det kunne vært naturlig å avvente til det foreligger en endelig plan for innhold og organisering.» (forskrifts) No var konklusjonen til Legeforeningen at dei under tvil støttar den framlagde saka, men dette var det dei sa i høyringa. Senterpartiet er opptatt av å styrkja dagens spesialistutdanning, men vi er imot at dette skal vera eit arbeid som Stortinget ikkje skal ha nokon føringar på. Så vi støttar forslaget frå Arbeidarpartiet om at ein må koma tilbake med ei eiga sak om dette til Stortinget. Eg vil òg minna Stortinget om at eitt av hovudgrepa til Helsedirektoratet, å redusera spesialiseringstida med eitt til eitt og eit halvt år, er òg Legeforeningen imot, fordi dei meiner at det vil senka kompetansekravet for nye spesialistar. Dei meiner òg at kvalitetssikringa av utdanningsavdelinga er for svak i forslaget. Så det er fleire grunnar til at ein burde sett meir nøye på dette frå Stortinget si side. Når det gjeld akuttmottak, var det frå vår side meint som eit eksempel på at ein spesialitet faktisk òg kunne få politiske konsekvensar, for fleire parti, og kanskje fleirtalet i denne saka, har gått inn for ein eigen spesialitet i akutt- og mottaksmedisin. Det har vorte kritisert m.a. av Legeforeningen sjølv, som seier: «Legeforeningen anser at en ny spesialitet i akuttmedisin kun vil være egnet ved de 4-6 største sykehusene i Norge(universitetssykehusene) (universitetssykehusene) Skal vi gjera dette til eit krav, betyr det at det kan vera eit instrument til å fremja ei stor sentralisering av akuttfunksjonar i Noreg, og det er vel ikkje det denne saka skal leggja til rette for. Senterpartiet støttar dei andre lovendringane i denne saka, og det kjem kanskje ikkje godt nok fram i innstillinga, men i romertallsvedtak I støttar Senterpartiet endringane, utanom endringane i § 51.