Hallgeir H. Langeland (Sosialistisk Venstreparti), 2004-04-02:
Eg tek opp SV sitt forslag om å utsetja saka for å få fleire alternativ å velja i på bordet. Lat meg starta med saksordføraren og seia at eg synest saksordføraren har gjort ein god jobb innanfor dei knappe tidsrammene som ein no har bestemt. Eg hadde håpa at Stortinget hadde hatt litt meir ryggrad enn det ein har vist i denne saka, i forhold til tempo og utøving av demokrati. Lat meg òg seia at det er jo klart at når det er snakk om 66 milliardar kr, vil det sjølvsagt akkumulera ein del arbeidsplassar og ein del teknologiutvikling og ha mange positive element med seg, i tillegg til dei negative elementa som ein òg ser når det gjeld naturinngrep, auka klimagassutslepp, som me har lese om i dag, osv. Men det viktigaste poenget for meg i denne debatten er altså at ein har berre eitt alternativ. Ein kan ikkje velja noko anna. Det er umogleg. Ifølgje sakspapira betyr ikkje det så mykje, fordi dette alternativet er både «robust» og det beste. Ja vel, men det er altså det einaste ein har gått inn i og utgreidd, det er det einaste Stortinget kan velja. Ein kan ikkje velja Tjeldbergodden dersom ein fann ut at Tjeldbergodden var betre industrielt, slik som NOPEF har hevda og jobba for å få til. Det veit ein ikkje, for det er ikkje utgreidd. Ein kan heller ikkje veta om det er slik at ei offshorebasert løysing ville ha vore betre, ha gjeve betre utvikling av teknologi, ha skapa nye eksportprodukt knytte til nettopp djupvass- og offshorebaserte løysingar, til løysingar som kanskje var betre for miljøet offshore. Det veit ein heller ikkje, for ein kan ikkje velja det. Sjølv om Hydro jobba med dette ei stund, blei det teke vekk, og no skal altså Stortinget seia ja til eit alternativ og har ingen andre moglegheiter. Eg får ikkje svar på alle spørsmåla eg stiller, knytte til dei andre alternativa. Sakspapira er veldig utydelege på kvifor ting er valde vekk, men tydelege på at det er det eine alternativet Stortinget må velja. Eg får heller ikkje svar på i saka kor mye det norske folk skal betala av dei infrastrukturinvesteringane som no blir gjorde i området. Ein veit kva ein del av dei blir, men statsråden skriv jo sjølv at «eventuelt anleggsbidrag for andre deler av investeringen i forbindelse med Ormen Lange» skal bli behandla i Statnetts styre. Det betyr auka utgifter til det norske folk for eit prosjekt som burde bli dekt av utbyggjarane. Det norske folk vil altså få ein høgare nettariff, sannsynlegvis, gjennom denne utbygginga. Det veit me ikkje. Me burde sjølvsagt hatt ei slik oversikt når me vedtar dette. SV er sjølvsagt oppteke av å forvalta olje- og gassressursane på eit langsiktig grunnlag, der både det samfunnsmessige, det miljø- og sikkerheitsmessige, det industrielle, ikkje minst, og dei teknologiske vurderingane blir lagde til grunn. Det er klart at utbyggingsprosjekt med investeringar på 66 milliardar kr – sagt på ein annan måte, 22 nye operahus i 22 byar i Noreg til 3 milliardar kr pr. stk. – treng ei ryddig og demokratisk behandling. Det er ikkje lagt til rette for det når ein ikkje har alternativ å velja mellom. Stortinget framstår på den måten berre som eit sandpåstrøingsorgan, når ein har berre eitt alternativ og ikkje ei demokratisk moglegheit til å velja noko anna enn då å seia nei. Framstegspartiet, Senterpartiet og SV har ein felles merknad der ein ber Regjeringa om å følgja dette prosjektet nøye med omsyn til kostnader. Det har altså ikkje fått fleirtal at ein skal følgja dette nøye. Stortinget er ikkje oppteke av det heller. Her viser Stortinget lite ansvar, synest SV. Så kan ein seia at det er iallfall nokre som er svært lykkelege i dag, og det forstår eg. Kanskje spesielt Reiten, som bur i nærleiken av Aukra. Og statsminister Bondevik er glad og ser fram til den flammen som skal lysa frå Aukra.