Olaf Gjedrem (Kristelig Folkeparti), 2004-02-12:
Fyrst vil eg seia meg tilfreds med den verdsetjinga og den oppvurderinga av private organisasjonar si betydning for norsk samfunnsutvikling generelt – og spesielt innan denne sektoren – som ligg til grunn for utfallet av denne saka. Det er veldig gledeleg, og det er ei nødvendig erkjenning. Problemstillinga som omhandlar om det skal vera mogleg for kommunar å få anledning til å inngå kontraktar med frivillige organisasjonar om helse- og sosialtenester utan anbodsutsetjing, er spennande, men òg svært aktuell. Me har ein diskusjon for tida rundt utforminga av eit framtidig pensjonssystem, fordi befolkningsutviklinga viser at færre og færre unge skal finansiera velferda til fleire og fleire eldre. Det betyr at me treng alle ledige hender som er tilgjengelege – og litt til. Ikkje noko må vera uprøvt, og det verste me kan gjera, er å leggja hindringar i vegen i form av lover og reglar som avgrensar dette. Når me ser på kva behov særleg helse- og sosialsektoren får framover, er det lett å forestilla seg kva slags moglegheiter og utfordringar me vil stå overfor. Som det kjem fram i svarbrevet frå ministeren, utgjer det offentleges kjøp av varer og tenester ikkje mindre enn over 200 milliardar kr årleg. Av dette utgjer igjen helse- og sosialsektoren betydelege beløp, som ikkje blir mindre i framtida. Det som er viktig, er at myndigheitene og samfunnet legg til rette for best mogleg bruk av tilgjengelege ressursar, og at frivillige organisasjonar blir sikra rammer som støttar opp under det breie samfunnsengasjementet slike organisasjonar representerer. For Kristeleg Folkeparti betyr det frivillige arbeidet som blir lagt ned i lag og organisasjonar, svært mykje. Det representerer ein idealisme og ei forståing av og ein omtanke for andre som me set stor pris på. Det handlar om kva slags verdimessige haldningar me har til våre medmenneske, men òg om kva slags samfunn me vil ha. Når det gjeld EØS-regelverket og tenestedirektivet, kjem det fram at det ikkje er noko pålegg for EØS-landa å konkurranseutsetja helse- og sosialtenester. Sjølv om det innanfor det offentlege i Noreg har vore ei varierande og til dels avgrensa erfaring med å arrangera konkurranse om helse- og omsorgstenester, ser eg at det framover kan vera behov for særskilde kompetansetiltak knytte til bestilling og definering av slike tenester. Eg har òg forståing for det synspunktet som kjem fram i svarbrevet frå ministeren, at best mogleg ressursutnytting, openheit, rettferd og gjennomsiktigheit er viktig på område der det offentlege har bestemt seg for ikkje å gjera arbeidet i eigen regi, men opna for konkurranse. Fordelen med konkurranseforma kan vera at ho både stimulerer det offentlege til å definera tenesta betre, og gjer at leverandørane yter sitt beste. Når dette er sagt, er eg svært tilfreds med at ministeren på kort sikt opnar opp for å foreslå overfor Regjeringa at ein kan gjera førebels unntak frå prosedyrekrava i innkjøpsforskrifta ved kjøp av helse- og sosialtenester frå frivillige organisasjonar. At ministeren vidare vil sjå nærare på ei meir omfattande vurdering av korleis eit mogleg varig unntak ved kjøp av helse- og sosialtenester frå slike organisasjonar kan sjå ut, og vurdera dei økonomiske og administrative konsekvensane av eit slikt unntak, er eg veldig fornøgd med.