Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2019-06-12:
I denne proposisjonen ligg det – som det har vore gjort godt greie for av saksordføraren – fleire viktige investeringsobjekt. Det er stor semje om det aller meste. Det er viktig å understreke, for anten det gjeld ubåtar, eller det gjeld andre investeringar, treng ein å ha ei semje, for me snakkar om ganske store pengar, og me snakkar om viktige tiltak. Eg vil òg understreke at eg er samd med representanten Marthinsen i påpeikinga hennar av den manglande framdrifta når det gjeld innkjøp av stridsvogner til Hæren. Det har òg Senterpartiet målbore heile vegen – frå langtidsplanen vart lagd fram, og til han vart vedteken. Dessverre ser det ut til at dei dystre spådomane våre kjem til å verte rette. Når det gjeld kampfly og Ørlandet, vil eg rose Bergens Tidende og andre medium som har teke opp dei kostnadsoverskridingane me ser. Det er viktig at Stortinget får den heile og fulle informasjonen om korleis status er, og kva me kan forvente oss i tida framover, noko som òg har vore understreka av fleire. Det kan sjå ut som om ein kviler seg på usikkerheitsavsetninga. Dei av oss som har sete og styrt ulike departement, veit at usikkerheitsavsetninga ikkje er til å leggje inn i byggjekostnadene. Ho er heller ikkje finansiert. Ergo kan det gå ut over f.eks. stridsvogner til Hæren eller andre viktige investeringar. Eg vil be om at forsvarsministeren gjer greie for desse tinga. Det er viktig for Stortinget å få klarleik i det. Det me ikkje er samde om, er ei sak som har gått igjen i salen her: lokalisering av dei nye maritime patruljeflya. Det har vore ein stor debatt om det i mange år. Når me no skal ta avgjerd om ei investering på 1,8 mrd. kr for bygging av fasilitetar for maritime patruljefly på Evenes, må ein leggje til grunn at utanriks- og forsvarskomiteen sit med nok og rett informasjon når saka vert handsama, at ein har all informasjon på bordet, slik at ein kan gjere det vedtaket som er best for landet. Eg meiner me ikkje hadde all den kunnskapen då komiteen handsama denne saka. Førre veke fekk me – igjen gjennom media – innsyn i eit dokument av avisa Fremover. Skrivet var frå Avinor til Forsvaret, datert 8. mai 2019, og tok føre seg risiko for turbulens når det galdt plasseringa av hangaren for maritime patruljefly. Her kjem det fram at både Avinor, Widerøe, Norwegian og SAS er svært bekymra for den planlagde hangaren, for korleis han vil ha innverknad på turbulensforholda på flyplassen. Ein skriv i brevet at slik det i dag ligg på det akseptable risikonivået, vil bygging av hangarområde kunne ha svært avgrensande verknad på flyforholda. Då er spørsmålet til statsråden: Var turbulensproblematikken vurdert i KVU-en i KS1- og KS2-prosessen? Viss ikkje – kvifor var det ikkje gjort? Det er òg viktig å få greie på korleis ei eventuell flytting av hangaren vil påverke dei andre investeringane som skal gjerast på flybasen, og om det òg vil påverke Forsvarsbyggs ynske om å spare pengar gjennom å lagre organisk masse bak hangaren, slik han no er plassert. Det er òg grunn til å spørje kvifor komiteen ikkje fekk denne informasjonen, når han openbert var kjent for departementet allereie i mai. Vidare har Senterpartiet fått i hende eit dokument – igjen frå Avinor – datert 2. februar i år, som tek føre seg fleire problemstillingar komiteen ikkje har kunna ta stilling til. Nokre av hovudproblemstillingane dei ynskjer løyste, gjeld støyforholda. Etter å ha arbeidd litt med støyforholda på Ørlandet, bl.a. overfor landbruket – som vert forviste frå bygga sine og ikkje kan få lov til å vere i våningshusa sine over natta viss dei skal passe dyr – kan ein stille seg spørsmålet om støyforholda er godt nok greidde ut, og om ein kan operere og arbeide på flyplassen når eit jagarfly skal ta av. Det er viktig at me får klarlagt eventuelle meirkostnader og sikra avtalar før utfordringane oppstår. Avinor bad om eit møte for å avklare utfordringane. Det nye brevet frå mai viser at ein ikkje er komen fram til semje om alt. Eg vil kome tilbake med meir. Eg vil avslutte med berre å sitere Carl I. Hagen, som på spørsmål i ein e-post seier til ein kritisk innsendar at han gir han rett, men regjeringa har konkludert: Då må eg følgje ho, sjølv om eg likar det veldig dårleg, og sjølv om det er heilt uforståeleg, det som regjeringa legg opp til.