Petter Løvik (Høyre), 2003-10-06:
Vilkåra for bedriftene og for næringslivet står svært sentralt i Regjeringa sin politikk. Stadig fleire ser nok at den politikken som Regjeringa har ført og har fått støtte for i Stortinget, har vore sterkt medverkande til forbetringar når det gjeld både rentenivå og kronekurs, og at vi har fått gjennomført skattelette og avgiftslette – alt dette av stor betyding. Når eg er ute i bedriftene, og det er eg nokså ofte, er det ein ting i tillegg til desse momenta som stadig blir framheva som det viktigaste elementet for å få til ei positiv utvikling, og det er samferdsel. Det gjeld i sentrale strøk, det gjeld i distrikta, det gjeld småbedrifter og store bedrifter. Det er snakk om å spare tid, det er snakk om å spare kostnader, og det kjem også familiar og enkeltpersonar til gode at ein klarer å krympe avstandar og få til eit betre Samferdsels-Noreg. Derfor har Samarbeidsregjeringa teke eit krafttak også på samferdselssektoren. I tillegg til auka løyvingar og lågare avgifter er vi midt oppe i det som eg trur det er rett å kalle ein revolusjon på samferdselsområdet. Vi vil ikkje berre bruke meir pengar, vi vil ha meir igjen for dei pengane vi brukar, og vi ser allereie svært positive resultat av ein del av dei tiltaka vi har gjennomført. Eg trur at svært få er i tvil om at den nye luftfartspolitikken som Samarbeidsregjeringa har fått fleirtal for, har gitt sterkare konkurranse. Han har gitt eit betre tilbod til glede for næringslivet og privatpersonar og, som det har vore sagt tidlegare, gitt eit lågare prisnivå. Like eins på vegsektoren: Vi har fått konkurranseutsett Statens vegvesen, og berre på drifts- og vedlikehaldssida peiker signala så langt fram mot innsparingar på 500 mill. kr i året, pengar som skal brukast til investeringar og til endå betre drift og vedlikehald. Også på dette området verkar Regjeringa sin politikk. Men resultata har ikkje kome utan kamp, og eg vil nytte høvet til å gi ros til Framstegspartiet, som har vore med på å skaffe fleirtal for dei viktige strukturtiltaka som vi har fått gjennomført på samferdselssektoren. Derimot har vi frå den andre sida – frå Arbeidarpartiet og SV – stort sett møtt motstand og mørke spådomar om korleis dette ville gå. Arbeidarpartiet og Sosialistisk Venstreparti har systematisk kjempa imot. Dei har kjempa imot den nye luftfartspolitikken, dei har kjempa imot konkurransen på vegsektoren som vi no begynner å sjå resultata av, og dei har kjempa imot at vi skal sleppe til det som kanskje er den største suksessen på kollektivtrafikksektoren dei siste åra, nemleg ekspressbussane, som har gitt mange eit svært godt tilbod, omtrent utan statlege subsidiar, utan statleg støtte. I staden for å diskutere om det er rett – for det trur eg dei fleste innser – det vi har gjort, er det grunn til å spørje: Kor mykje har vi tapt ved at vi ikkje gjorde dette for mange, mange år sidan? Dei som følgjer med i avisene, ser i dag oppslag som seier litt om kor mykje dette betyr i kroner. I regjeringspartia er vi svært utålmodige etter å vidareføre den revolusjonen vi no har sett i gang og fått fleirtal for. I framtida vil vi vere opptekne av fleire ting, bl.a. av ferjesektoren, som vi er i gang med å få konkurranse og dermed eit betre tilbod på. Jernbanesektoren er overmoden når det gjeld å få sett i gang noko av det same som vi har gjort på vegsektoren, nemleg for å få gitt eit betre tilbod til kundane for dei enormt mange kronene vi brukar på denne sektoren. Eg håpar at vi i framtida får ei brei støtte for å vidareføre den reformpolitikken, til beste for dei mange av oss som er avhengige av eit godt tilbod på samferdselssektoren i dei sentrale strøka og i distrikta i Noreg.