Jenny Klinge (Senterpartiet), 2008-05-06:
Posttenestene har vore grunnleggjande infrastruktur i fleire århundre, og eg vil tillate meg å dra nokre historiske liner i begynninga av dette innlegget. For snart tre hundre år sidan blei posthornet innført her i landet, og hornet blei brukt til å varsle portvaktarar og andre reisande om at posten kom. Då var det berre å opne grinder og portar og halde vegen fri, for posten skulle fram - då som no. Men det var i byane posten kom raskast fram, store delar av landet hadde inga regulert postteneste heilt heim. I 1885 blei landposttenesta etablert, og talet på landpostbod auka raskt. I 1920 var det 2 000 landpostbod i landet. Desse utgjorde 20 pst. av alle tilsette i Postverket. Då vi no nyleg runda eit nytt årtusen, var talet på om lag 8 pst. Når vi i dag diskuterer framtida til Posten AS, er det i ei tid med nye moglegheiter, men likevel i eit land som stort sett har dei same utfordringane knytte til busetjingsmønster og geografiske avstandar som for femti år sidan. Derfor er vi i Senterpartiet opptekne av at Posten skal vere godt i stand til å vareta interessene til folk og næringar i heile det langstrakte og tidvis krunglete landet vårt. Det er ikkje noko mål i seg sjølv å halde oppe mindre postkontor. Det viktigaste er at posten kjem heilskinna fram til rett tid. Kikar vi litt tilbake i tid igjen, var det berre 5 pst. av landpostboda som hadde bil i 1958, medan det var 85 pst. som hadde det i 1973. Dette la i seg sjølv grunnlaget for at mange mindre postkontor kunne leggjast ned utan at det svekte postombringinga. Utvikling av produksjonsmiddel utviklar tenestene, og det gir konsekvensar for korleis vi organiserer desse. Slik kan vi sjå på ordninga Post i Butikk, som har vist seg å vere ei vellukka nyskaping med godt fornøgde kundar. Senterpartiet var skeptisk då ordinga blei introdusert - det er fleire som har peika på det her - men vi meiner at ordninga har verka som ei god erstatning for somme postkontor, og er ikkje mot at fleire blir omgjorde. Men det er viktig å ta omsyn til at det ikkje er alle stader dette passar best. I somme kommunar med eitt postkontor som no skal omgjerast til Post i Butikk, kan det vere aktuelt med tilbod på meir enn ein stad. Dessutan meiner vi at ein må vurdere om det skal opprettast Post i Butikk på stader der det ikkje finst postkontor i dag, for behova må møtast der dei er. I fjor var det stort fokus på at brevposten ikkje kom fram til rett tid i forhold til konsesjonskrava. Det ser ut til at Posten har teke godt tak i dette. Å sørgje for god kvalitet på tenestene er viktig for å behalde legitimiteten til Posten som eit statleg ått aksjeselskap. Vidare vil eg understreke at spreiing av reklame ikkje bør vere avgjerande for om Posten AS skal klare seg økonomisk. Posten bør ha andre og sunnare bein å stå på. I så måte ser eg positivt på Posten sine planar for å møte konkurransen framover, som m.a. å ta grep for å styrkje seg i den nordiske marknaden. Til slutt vil eg framheve det meldinga seier om eineretten på enkeltsendingar under 50 gram. Dette er ein viktig føresetnad for at posten skal kome fram seks dagar i veka, og at det kostar like mykje same kor du sender frå. Den dagen dette er truga, må vi i Senterpartiet leite fram eit nedstøva posthorn frå ein skuff, lyfte det høgt og blåse hardt.