Sveinung Rotevatn (Venstre), 2020-05-05:
Debattar om korleis rovdyrpolitikken i Noreg burde vere, høyrer heime i energi- og miljøkomiteen, og dei er det slett ikkje for få av, dei er det mange av. Men debatten om korleis politikken faktisk er – vedteken av Stortinget, og om regjeringa følgjer opp – er opplagt ansvaret til kontroll- og konstitusjonskomiteen. Eg må seie at eg synest det meste av denne debatten har tendert til å handle om det første, nemleg korleis politikken burde vere – stort sett ifølgje Senterpartiet – og ikkje korleis han er, vedteken av Stortinget. Og det er det Riksrevisjonen sitt ansvar å følgje opp og sjå på. Eit kort eksempel på det er når representanten Enger Mehl seier at det er klart i strid med Stortinget sine vedtak at ein tek særlege omsyn til genetisk verdifulle individ i rovviltstamma. Det er rett og slett heilt feil. Eg kan vise til rovviltforliket av 2011 punkt 2.2.21, der står det: «Ved beslutning om uttak av et dyr skal det vurderes om det er mulig med flytting dersom individet er særlig verdifullt.» Det er Stortingets vedtekne politikk, han følgjer regjeringa opp, og sjølvsagt kritiserer ikkje Riksrevisjonen han. Når Stortinget då vert sint på Riksrevisjonen for at dei ikkje kritiserer regjeringa fordi vi følgjer opp det Stortinget har gjort, synest eg det er litt rart å vere vitne til. Det er ein grunn til at Stortinget har vedteke det, det er så høg grad av innavl i ein del av rovdyrstammane våre, særleg for ulv, at det er viktig å ta vare på genetisk verdifulle individ dersom det er mogleg. Så vert det sagt at vi underslår kor alvorleg situasjonen er. Av og til får eg følelsen av at jo færre sauer som vert tekne, jo meir alvorleg vert situasjonen. Men når situasjonen faktisk er at vi har halvert tapet av sau, når talet på sauer på beite går opp og vi held bestandsmåla nokolunde – litt over på nokre, litt under på andre – så vert situasjonen meir og meir alvorleg. Det synest eg er vanskeleg å forstå. Eg er ikkje ueinig i at konfliktsituasjonen er eskalerande i stortingssalen eller i avisspaltene, det er eg heilt einig i. Men når ein spør folk om kva dei faktisk meiner, er det slik at stadig fleire ikkje meiner at det er altfor få rovdyr, eller at det er altfor mange, dei meiner at forvaltninga er bra slik ho er i dag. Stadig fleire er rett og slett einige med regjeringa. Slik sett synest eg at denne debatten har litt til felles med EØS-debatten, som også er stadig eskalerande både i avisspaltene og på Stortinget, men der det store fleirtalet av folk faktisk er einig i den politikken som vert ført, og fleire og fleire er faktisk det. Til representanten Arne Nævra, som meiner at regjeringa bør kome på banen med fleire informasjonstiltak for å korrigere faktafeil. Eg ser det sjølvsagt som ein del av mi oppgåve som ansvarleg statsråd å delta i den politiske debatten på dette området, og då forsøkjer eg alltid å halde meg til fakta. Men eg kan starte med å gå føre med eit godt eksempel og vise til innstillinga, der fleirtalet brukar heilt feil tal når det gjeld kor mange reinsdyrkalvar som er tekne av rovdyr. Det som står der, stemmer ikkje, og det kunne med fordel vore sjekka med departementet før ein skreiv det.