Sveinung Rotevatn (Venstre), 2021-05-04:
Forvalting av ulv er eit mykje debattert forvaltingsområde – meir enn dei fleste i denne salen, trur eg – og slik har det vore i fleire år. Særleg har spørsmåla rundt lisensfelling og vedtaka der fått stor merksemd i Stortinget og i offentlegheita elles. Etter fleire rundar i rettssystemet fekk vi no ved inngangen til påska ein konklusjon frå den høgste rettsinstansen vår om eit vedtak om lisensfelling av ulv utanfor ulvesona, tilbake frå vinteren 2017/2018. Eg meiner at den dommen er avklarande og vil gjere den vidare forvaltinga av ulv enklare. Sjølv om han ikkje gjev svar på alle rettslege spørsmål rundt rovviltforvalting, er det likevel nyttige avklaringar som her har vorte gjevne. Høgsterett har samrøystes funne at praksisen som forvaltinga har ført utanfor ulvesona, er i samsvar med nasjonalt lovverk og med dei internasjonale forpliktingane våre, slik Klima- og miljødepartementet og regjeringa har argumentert for. Praksisen har vore at terskelen for å tillate felling av ulv utanfor ulvesona er låg, og både streifindivid, ulvepar og flokkar har vorte felte. Det einaste unntaket har vore genetisk verdifulle ulvar, der flytting har vorte gjennomført som eit alternativ til felling. Det har vi også diskutert inngåande i denne salen. Eg meiner også at vi kan seie at Høgsterett gjennom denne dommen har anerkjent dei meir grunnleggjande elementa i rovviltforvaltinga, som desse ulike vedtaka våre byggjer på. Eg tenkjer då både på bestandsmåla og på soneforvaltinga. Det har vore mykje debatt rundt bestandsmåla, både om storleiken på dei og om kva rettslege verknader dei har. I dommen slår Høgsterett fast at vi er forplikta til å halde oppe ein delbestand av ulv i Noreg. Høgsterett meiner at forpliktinga vil vere oppfylt dersom bestandsmålet som Stortinget har vedteke, er oppfylt, og det er ei viktig avklaring. Samtidig er bestandsmålet berre ein del av biletet når det gjeld forvalting av ulv, og dommen frå Høgsterett gjev ikkje noko grønt lys for felling av ulv berre ut frå ei vurdering av om ein har oppnådd bestandsmålet åleine, eller at felling må nektast dersom ein ligg under bestandsmålet. Då er det fleire reglar som slår inn. Hovudregelen etter Bernkonvensjonen er framleis at det er forbode å felle ulv. Ved felling av ulv må difor unntaksvilkåra som konvensjonen set opp, vere oppfylte. Det gjeld sjølv om Høgsterett har funne at forpliktinga til å sikre eit minstenivå av ulv i Noreg er vareteken dersom bestandsmålet i seg sjølv er nådd, fordi lova stiller opp fleire vilkår som må vere oppfylte ved felling av ulv, og som Høgsterett har vurdert i dei konkrete vedtakssakene. Stortinget har også gjeve ei rekkje føringar for tolking av vilkår i lova, som viser at det skal gjerast ei breiare vurdering. Stortinget har bl.a. lagt til grunn at omsynet til distriktspolitiske interesser kan grunngje felling av ulv, og at det må verte vurdert konkret korleis slike interesser gjer seg gjeldande i den enkelte saka. Høgsterett har funne at desse føringane rundt lovtolkingar skal vege tungt. Eg kan nok ikkje sjå at ei forvalting av ulvebestanden som berre baserer seg på bestandsmålet, er i tråd med viljen til Stortinget. Vedtaka og føringane frå Stortinget inneber at det skal verte gjort ei breiare vurdering, og både Stortinget og Høgsterett har understreka at vilkåra i lova må verte vurderte konkret i den enkelte saka. Representanten Enger Mehl viser i bakgrunnen for interpellasjonen til klagevedtak om kvoter for lisensfelling av ulv innanfor ulvesona denne vinteren. Eg vil difor minne om at vedtaket Høgsterett har prøvd, gjeld lisensfelling utanfor ulvesona. Terskelen for å felle ulv skal vere låg utanfor ulvesona, og han skal vere tilsvarande høg innanfor ulvesona. Eg trur at både staten og motparten nok hadde håpa at Høgsterett ville bruke moglegheita til også å seie noko om felling innanfor ulvesona, når ein hadde denne konkrete saka oppe til behandling – altså korleis lova er å forstå i lys av den høgare terskelen som gjeld i dette området. Det valde Høgsterett å ikkje uttale seg om direkte, og det må vi berre ta til etterretning. Eg meiner vi har lagt oss på ei riktig linje, også når det gjeld lisensfelling av ulv innanfor sona. Men det er først når vi har fått ein rettskraftig dom om lisensfelling innanfor sona, at vi vil ha eit meir endeleg svar rundt dei rettslege rammene for det totale uttaket av ulv i Noreg. Eg ser fram til å få avklaringar om det i ein komande rettsprosess knytt til vedtaket frå 2019 om felling av Letjenna-flokken, som då var innanfor ulvesona. Gjennom denne saka har vi fått viktige avklaringar frå Høgsterett om forvaltinga av ulv i Noreg. At Høgsterett har godkjent praksisen som vi har ført utanfor ulvesona, gjev ei viktig rettesnor, sjølv om dommen ikkje inneber ei endeleg avklaring om bruk av lova innanfor ulvesona. Men eg er sjølvsagt tilfreds med at det synet som regjeringa har gjort gjeldande for retten, har fått gjennomslag. Og i lys av dommen vil eg fortsetje å forvalte ulvebestanden i tråd med bestandsmålet, innanfor rammene som følgjer av naturmangfaldlova, Bernkonvensjonen og dei vedtaka som Stortinget har gjort, som regulerer forvaltinga av rovviltstammane i Noreg, inkludert ulv.