Arne Bergsvåg (Senterpartiet), 2011-12-05:
Arbeidskrafta er vår suverent viktigaste ressurs for å byggja eit godt samfunn. Derfor meiner eg det er naturleg å starta mitt innlegg med det som er det viktigaste, nemleg eit solid næringsliv som skapar verdiar. Det viktigaste me som politikarar kan gjera, er: Me må føra ein ansvarleg økonomisk politikk. Det gjer regjeringa. Europa lir i dag under uansvarleg politikk kombinert med eliteprosjektet felles valuta – eit prosjekt som nærast var dømt til å mislykkast. Me må ha eit arbeidsliv der flest mogleg kan delta med si arbeidsevne på ordinære vilkår. Det vil seia at me har behov for ei streng arbeidsmiljølov, og me styrkjer innsatsen for at ho blir følgd opp, bl.a. gjennom eit styrkt arbeidstilsyn. Me må føra ein politikk for å redusera sosiale forskjellar innan helse og levekår som reduserer fråvær og utstøyting frå arbeidslivet. Samhandlingsreforma som skal gjennomførast frå 2012, har som eit mål å vri ressursinnsatsen frå reparasjon til førebygging. Det vil gi ei meir verdiskapande befolkning. For Senterpartiet er det viktig å presisera at eit årsverk utført i det offentlege er like viktig og like mykje verdt som eit årsverk utført i privat sektor. Det er også viktig å seia at det offentlege skal ta minst like mykje ansvar for eit anstendig arbeidsliv som privat sektor. Krisa i Europa og det store behovet for arbeidskraft gir nokre store utfordringar for oss som nasjon. Arbeidsinnvandring er i utgangspunktet eit gode, men i Noreg skal norske løningar og norske spelereglar gjelda. Arbeidsinnvandring gir press på norske velferdsordningar. Senterpartiet ser derfor fram til arbeidet med å følgja opp Brochmann-utvalets forslag. Mange treng hjelp for å bli i arbeidslivet eller for å koma i arbeid og aktivitet. Nav er vår viktigaste reiskap. Eg trur at sjølv om mykje er bra i Nav, er det framleis eit stort forbetringspotensial. Ikkje minst må me sørgja for at Navs tilsette har ein skikkeleg datareiskap. Eg er derfor glad for at regjeringa har fullt trykk på dette. Lat meg òg samtidig få gi ros til dei tilsette i Nav, som gjer ein utmerkt innsats, sjølv om etaten får mykje kritikk. Senterpartiet meiner det må vurderast på nytt om Nav er nok til stades i lokalmiljøet. Me meiner det er ein føresetnad for å lykkast med å vera ei heilskapleg og effektiv arbeids- og velferdsforvaltning at flest moglege avgjerder ligg hos dei som møter brukarane. Ikkje minst for næringslivet er dette viktig. Me må våga å stilla spørsmål ved om det er hensiktsmessig at så mange saksbehandlarar er plasserte usynlege for brukarane i Navs forvaltningseiningar. Regjeringa har endra dagens velferdssystem på mange sentrale felt: Ny alderspensjon og innføring av arbeidsavklaringspengar, og no er ny uføretrygd til behandling i Stortinget – viktige reformer som skal bidra til at fleire kjem i arbeid, og som skal gjera det enklare å kombinera arbeid og trygd. Senterpartiet vil peika på eit tiltak som me må vurdera å utnytta betre, nemleg lønstilskott. Me har stor tru på at dette vil gjera terskelen inn på arbeidsmarknaden lågare for mange, og at det i tillegg vil hindra at folk fell ut av arbeidslivet. Me må ta lærdom av den danske modellen, som viste seg å vera så gunstig for både arbeidstakar og arbeidsgivar at ordninga ikkje er berekraftig. Det må vera ein klar føresetnad at ordinær tilsetjing skal vera hovudregelen i arbeidslivet. Me behandlar budsjettet i ein situasjon der me har Europas lågaste arbeidsløyse. Det kan me vera stolte av, men me må samtidig vera audmjuke for dei utfordringane som vil koma. Eg er glad for at regjeringa er så oppteken av akkurat dette. Me har erfaringane frå 2008 og 2009 å byggja på. Også då var usikkerheita stor då budsjettforslaget blei lagt fram, og raskt forverra etterpå. I ettertid veit me at regjeringa reagerte raskt nok og tilstrekkeleg, slik at nedturen blei mindre enn i dei fleste andre land. Vår regjering og vårt politiske system bestod prøven med glans. Eg forstår at mange no er på vakt, og at media bruker plass på alle faresignal. Det er bra. Eg er tilfreds med at regjeringa beheld roa og avventar situasjonen, og at ho har tett kontakt med partane i arbeidslivet.