Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2017-10-10:
Eg vil starta med å gratulera presidenten med jobben. Det er fantastisk å få to presidentar frå Hordaland, som òg snakkar nynorsk. Eg trur Stortinget har godt av å få leia møta på nynorsk etter gamalt. Valet kan me òg bruka til å gratulera dei som vann – samarbeidspartia, Høgre og Framstegspartiet. Me i Framstegspartiet synest at valet verkeleg har historiske dimensjonar. Det har vel aldri skjedd i Europa før at ein juniorpartnar i ein regjeringskoalisjon held stand og kjem tilbake fire år etterpå ved at veljarane ønskjer meir av den politikken som dei har fått i fire år. I vekene etter valet har ein jo brukt masse tid på å analysera det store opposisjonspartiet, Arbeidarpartiet, sin valkamp og resultatet av han. Det er litt gøy for oss andre å følgja med på det som skjer i det partiet. Eg registrerer at ei av forklaringane er at dei har vore for utydelege, difor tapte dei valet. Eg, som er frå Vestlandet, oppfatta at dei var veldig tydelege på nokre område. På skattepolitikk var dei veldig tydelege: Det landet no trong, var 15 mrd. kr meir i skatteinntekter til staten. Eg trur det er mykje av grunnen til at dei tapte valet. Me på Vestlandet ser ikkje på det som riktig medisin at ein skal skattleggja bedrifter, verdiskaping og innbyggjarar kraftigare enn det som er gjeldande skattepolitikk i dag. Eg trur mykje av forklaringa ligg i at Arbeidarpartiet ikkje forstod Vestlandet verken før eller etter valet. Skatt og avgift kjem til å bli veldig viktig for Framstegspartiet. Me har tru på at viss ein stimulerer både bedrifter og folk til å jobba litt smartare, stå på litt meir, gjennom at dei får behalda litt meir av innsatsen sin i eiga lommebok, vil dei bidra med meir. Difor vil me framleis arbeida for å redusera skattar og avgifter i Noreg. Ein skatt som me har sett veldig høgt på dagsordenen i valkampen, er eigedomsskatten, som me registrerer at nokre kommunar har masse av. Eg nemnde i replikkordskiftet i stad at i Bodø må småbarnsfamiliar velja om dei skal betala eigedomsskatt eller ha barnehageplass. Me registrerer samtidig at kommunane i 2016 aldri har hatt så god inntekt i dette tusenåret, ein påstand eg sette fram og vart faktasjekka på, og som faktasjekken sa var riktig. Då er det jo eit paradoks at ein opplever at kommunane, trass i ein historisk god kommuneøkonomi, aukar og utvidar eigedomsskatten. Difor har me sett høgt på dagsordenen at me ønskjer å gjera noko med det. Det er fordi at når me i Framstegspartiet ser eit hus, så ser me ein heim, medan konkurrentane våre ser eit skatteobjekt. Distriktspolitikk har òg prega valkampen, og eg, som er frå eit distrikt, føler at det nesten er ei stakkarsleggjering av distrikta, den profilen ein har hatt, når ein gjev inntrykk av at det Distrikts-Noreg treng, er overføringar frå denne sal og arbeidsplassar i offentleg sektor som blir flytta ut. Mi erfaring som tidlegare ordførar i ein distriktskommune og som innbyggjar i Distrikts-Noreg er at det me treng, er å få lov til å foredla naturressursane våre sjølve, det er at me får gode vegar for å få arbeidskraft inn til arbeidsplassane og eksportert varene ut, og elles at ein får lov til å bestemma meir over lokaldemokratiet enn det me opplevde under den raud-grøne regjeringa, då fylkesmennene hadde ei altfor stor og dominerande rolle. Så distriktspolitikken har fått ein solid posisjon i valkampen. Dessverre har kritikarane av denne regjeringa ei feil oppskrift, for distrikta ber ikkje om fleire statlege arbeidsplassar, dei ber om å få lov til å utnytta sine eigne naturressursar og få lov til å utvikla seg vidare. Difor vil me fortsetja å ha distriktspolitikken høgt på dagsordenen òg i denne perioden, men oppskrifta vår er at me skal ha lågare skatt, me skal bruka endå meir pengar på veg, ei utvikling som me har jobba målretta for i fire år, me skal gje meir makt til lokaldemokratiet og stola på at lokalpolitikarane veit betre enn fylkesmennene kva som kan tillatast, utviklast og ikkje, og me skal fortsetja med gode distriktspolitiske ordningar, som ferjeavløysingsordninga, som denne regjeringa og stortingsfleirtalet styrkte i førre periode. Distriktspolitikk er viktig, og skal me møta utfordringane, er me nøydde til å vera offensive. Då handlar det ikkje om å snakka ned, men om å snakka opp distrikta i Noreg, og det skal me gjera dei neste fire åra, for veljarane har gjeve oss tillit til å fortsetja den gode politikken me har ført i fire år.