Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2010-10-04:
Når Stortinget no startar arbeidet i den 155. sesjonen, er utgangspunktet godt nær sagt uansett kva land me samanliknar oss med. For nokre veker sidan sat eg på ein stor konferanse i Finnmark. Der var tidlegare statsminister i Sverige Göran Persson til stades og heldt innlegg. Han viste til at samstundes som vi sat samla i Finnmark, sat tilsvarande konferansedeltakarar samla i ulike verdsdelar, konferansar der ein drøfta viktige spørsmål for framtida. Hans påstand var: «Dom skulle alla vilja byta med er.» Når eg ser utover det 155. norske storting, og tenkjer på alle nasjonalforsamlingar som tek sete verda rundt, er det freistande å gjere Göran Persson sine ord til mine: Dei ville alle gjerne byte med dykk, byte eige lands arbeidsløyse med ei sysselsetjing som er den høgaste i Europa, byte eige lands veksande statsgjeld med oljefondet vårt, hatt våre moglegheiter på tilgang til naturressursar, og ikkje minst ei befolkning som har ein arbeidsproduktivitet 46 pst. høgare enn gjennomsnittet i EU. Det er dei kompetente og arbeidsame menneska som er den verkelege rikdomen i Noreg, ein rikdom som me skal foredle gjennom å styrkje skulen slik at alle kan delta med sine evner, og som me skal utvikle gjennom ei målretta satsing på innovasjon og nyskaping, som skal leggje grunnlaget for framtidig velstand og velferd. Noreg har kome gjennom finanskrisa på ein langt betre måte enn land me kan samanlikne oss med. Er det tilfeldig? Nei. At me har styrt med streng dosering av oljepengar i vekstperiodar, gav oss handlingsrom til å setje inn tiltak med rett styrke til rett tid då krisa slo inn i norsk økonomi. «For lite, for seint», var Høgre sitt mantra då. No trur eg me kan vere samde om at regjeringa, med dåverande finansminister i spissen, trefte godt – i rett tid. Alle menneske treng å verte sette og få bidra med sine ressursar. Alle treng å kjenne tryggleik og nærleik. Senterpartiet deltek i den raud-grøne regjeringa for å bidra til å skape eit samfunn der enkeltmenneske får brukt sine evner for å byggje gode nærmiljø og arbeidsplassar landet rundt. Regjeringa sin politikk betyr ein forskjell for folk i dette landet. For å byggje dei trygge nærmiljøa med gode barnehagar, skular, eldreomsorg, kreative kulturarrangement og spennande arbeidsplassar er kommunane heilt sentrale. Første halvår 2010 var det 70 000 fleire som arbeidde i dei norske kommunane enn det var fyrste halvår av 2005, førskulelærarar og lærarar, helse- og omsorgsarbeidarar, næringsutviklarar og mange fleire, menneske som kvar einaste dag gjer ein kjempejobb for at akkurat deira kommune skal vere ein god stad å bu og drive næringsverksemd i. Nærleik til barnehage, skule, helse- og omsorgstenester og lensmann betyr tryggleik. Folk må vite at om dei vert sjuke, er det ikkje langt til sjukehuset, dei må vite at barna ikkje må sitje på skulebussen kvar dag på ein rasutsett veg, og dei må vite at når dei treng hjelp, stiller politi og lensmann opp. Me er opptekne av at folk skal kjenne tryggleik i sine nærmiljø. Difor må me satse på lokalsjukehus og lokalmedisinske senter, nærskule og lokalpoliti i heile landet. Nasjonal helseplan skal debatterast i denne sesjonen, ei viktig stortingsmelding for innbyggjarane over heile landet. Alle skal ha tilgang på spesialisthelsetenester av høg kvalitet, uavhengig av bustad og personleg økonomi. Nærleik til helsetenester er òg berebjelken i Samhandlingsreforma. Eg tykkjer det er flott når det distriktsmedisinske senteret i Valdres samarbeider med Sjukehuset Innlandet om tenester knytte til dialyse, hudlege, augelege, hjartespesialist og gynekolog. Dei brukar moderne teknologi slik at senteret kan ha ein tett dialog med spesialistar. Dei gjennomfører 2 500 røntgenkonsultasjonar årleg på senteret på Fagernes. Det vil me sjå meir av. Derfor skal me gjennomføre Samhandlingsreforma, ei reform som skal setje førebygging i førarsetet og gi innbyggjarane eit betre helsetilbod. Som statsråd i Kommunal- og regionaldepartementet kan eg få reise landet rundt og treffe mange av dei som bur og verkar i dei lokalsamfunna som utgjer dette fantastiske landet. Eg nemnde at eg var i Finnmark. Finnmark er no det fylket i Noreg som eksporterer mest per hovud. Det bidreg med arbeidsplassar, det gjer noko med korleis me ser på Finnmark, og ikkje minst gjer det noko med korleis folk i Finnmark ser på seg sjølve. Regjeringa vil styrkje ei slik utvikling. Me vil byggje landet vidare, og då trengst det ei raud-grøn regjering. Eg trur ikkje at Høgre og Framstegspartiet ville ha auka dei distrikts- og regionalpolitiske verkemidla med over 50 pst., slik me har gjort. Eg trur heller ikkje dei ville ha løyvd ein halv milliard kroner til breiband, og eg veit at dei ikkje ville ha kjempa for å få ført inn att differensiert arbeidsgivaravgift, slik me har fått til. Me er fornøgde med innsatsen så langt, og me skal vidare!