Oddbjørg Ausdal Starrfelt (Arbeiderpartiet), 2001-05-15:
Eg tenkte fyrst eg skulle seia nokre ord om eit viktig felt som få, om nokon, har nemnt i dag, nemleg kulturpolitikken – ikkje eingong representantane frå SV, partiet som i alle fall der eg fartar, ofte kallar seg kulturpartiet. Men det var altså ikkje verdt å nemna i debatten om politikken for dei komande fire åra. Eg er svært glad for at Regjeringa følgjer opp Arbeidarpartiet sitt program og går inn for å leggja til rette for at flest mogleg skal kunna oppleva kunst og kultur, og for at den offentlege innsatsen skal styrkjast i åra som kjem. Det er musikk i øyra mine, kultur i øyra mine. Det vert vidare bl.a. peika på at kulturinstitusjonane skal sikrast driftsgrunnlag og investeringsbehov gjennom offentlege løyvingar at eigne tusenårsstader skal etablerast i alle fylke fram til 2005 at det gjennom årlege budsjettforslag skal leggjast fram investeringplanar for bibliotek og museum I innstillinga vert dette følgt opp av Arbeidarpartiet med at friluftsliv, idrett og fysisk aktivitet og kultur skal stimulera til lokalt engasjement og aktivitet i lokalmiljøet. Frivillige organisasjonar vert framheva som svært viktige i denne samanhengen. I tillegg kjem satsinga på den kulturelle skulesekken, som får tilleggsløyvingar alt nå i revidert nasjonalbudsjett, dersom det går slik som Arbeidarpartiet føreslår. På sikt skal alle elevar i den norske skulen sikrast kulturelle opplevingar, med direkte kontakt med levande kunst og kultur. Det vil sjølvsagt skje i eit samarbeid mellom skule- og kultursektoren, og det vil bare kunna skje dersom innsatsen på kulturfeltet aukar. Eg var nyleg på Cuba. Der begynte dei musikk- og danseopplæringa for dei minste barna i barnehagen, og dette prega heile det cubanske samfunnet. Det hadde ikkje vore dumt med litt meir levande musikk og dans i den norske kvardagen. Eg hadde tidlegare i dag ein replikk på Kristeleg Folkeparti-leiar Svarstad Haugland. Ho nytta mykje tid til å kommentera at ho siste veka har prøvd å ta æra for initiativet til ei opptrapping av barnehageutbygginga og til tiltak for å redusera foreldrebetalinga. Eg er samd med henne i at det viktigaste no er at det er brei semje om ei slik satsing, og ingenting vil vera betre for barn og foreldre enn at eit breitt fleirtal no vil følgja dette opp med monaleg større summar frå staten. Det eg er usamd i, er framstillinga om at auka statlege løyvingar berre er eit av mange tiltak for å få dette til. Eit samla Barnehage-Noreg som omfattar både offentlege og private barnehagar, er samde om at det er auka driftsløyvingar som må til – både for å halda på dei barnehagane me har, for å stimulera til bygging av nye og sist, men ikkje minst, for å redusera foreldrebetalinga. Dette vert no følgt opp av regjeringa Stoltenberg. Modellane er ikkje endeleg fastsette, men gjennomsnittleg vil prisane halverast innan 2005. Det må vera ei gåvepakke til norske småbarnsfamiliar. I tillegg vil Regjeringa gjera framlegg om at kommunane vert pålagde utbyggingsplikt for denne sektoren. Eg har god erfaring med korleis det er å vera to utearbeidande foreldre, og så godt som ikkje ha tilgang til barnehage. Kanossagangen mellom naboar for å få dei til å vera dagmamma vonar eg snart er historie. Det er inga lysteleg oppgåve. Det er vanskeleg å stilla særlege kvalitetskrav, det er ei dyr og inntektsgradert betaling, og syskenmoderasjon kan ein sjølvsagt gløyma. Eg vonar mine og andre sine barn slepp det, og at våre barnebarn får kvalitativt gode tilbod i barnehage til ein pris dei har råd til å betala. Undersøkingar syner at foreldra er svært godt nøgde med barnehagetilboda dei får; det er trygt for barn og foreldre, og dei har høg kvalitet. Gode og billege barnehageplassar vil auka valfridomen og på den måten setja ordninga med kontantstøtte på prøve. Det valet ei tvillingmor med toåringar som ringde meg i dag, hadde, var å vera heime med kontantstøtte, eller å tapa pengar på å gå ut i fullt arbeid med barna i barnehage. «Småbarnsforeldre må selv få velge», sa representanten Bondevik tidlegare i kveld. Denne familien, med to relativt lågt betalte foreldre i helsesektoren, hadde ikkje det valet. Halvert betaling for barnehageplassar ville sjølvsagt auka denne valfridomen monaleg. Når eg i dag har høyrt på debatten, er det inntrykket mitt at sentrumspartia lovar meir innsats på dei fleste felta. Det er bra at dei er samde med oss i at det vil vera naudsynt å ha eit skatte- og avgiftsnivå som det me har no. Det kan likevel reisast spørsmål om dette går i hop, om me tek ein merknad frå Kristeleg Folkeparti, Venstre, Høgre og representanten Bastesen på alvor. Her står det faktisk at «det må være en målsetting at veksten i offentlig sektor over tid ikke skal være høyere enn veksten i verdiskapingen i Fastlands-Norge». Dette kan vera ei bombe under Velferds-Noreg. Eg har registrert at Senterpartiet ikkje er med på denne merknaden, sikkert ut frå det same resonnementet.