May Britt Vihovde (Venstre), 2001-12-12:
Først vil eg seia at Venstre sjølvsagt stiller seg bak Regjeringa sitt budsjett samt dei forslaga som kjem fram i innstillinga som Høgre og Kristeleg Folkeparti står bak. Eg kunne nå tatt ei oppramsing av saker som Venstre er spesielt nøgde med, og det kunne blitt ei ganske lang oppramsing, men eg vil heller bruka mitt innlegg til å trekkja fram nokre få saker som det etter vårt syn er viktig å prioritera og fortsetja å arbeida med. Venstre meiner at menneska er unike, men ulike og ønskjer ulike løysingar. Velferdstilbodet må alltid byggja på respekt for integriteten til det einskilde mennesket og i langt større grad vera tilpassa ønska og behova til den einskilde. Som brukar stiller vi krav om meir fleksible og individuelt tilpassa tenester, som er tilgjengelege når vi treng dei. Ei sentral utfordring for både helse- og omsorgssektoren framover vil vera å ha nok varme hender som gir pleie og omsorg. For helsesektoren kan det vera å ha rett person på rett plass, men òg arbeidsvilkår for og «vedlikehald» av dei tilsette er viktig. Den utviklinga som skjer i stort tempo innanfor språkteknologien, vil gi spanande mogelegheiter for reduserte kostnader for brukarane av helsetenestene samt mykje betre utnytting av personalressursane. Å slå saman sosial-, trygde- og arbeidsmarknadsetaten til ein etat er noko eg fleire gonger har uttrykt frå denne talarstolen at Venstre går inn for. Når ein kjem opp i ein vanskeleg livssituasjon, anten ein mister arbeidet eller heimen, så blir det ganske byråkratisk når ein som i dag kanskje må innom fire ulike offentlege instansar for å sikra seg pengar til det mest nødvendige. Når sosialkuratorane ved Stord sosialkontor i løpet av eitt år fattar oppimot 3 000 vedtak retta mot 480 brukarar, så viser dette kor detaljstyrt vi har laga hjelpeapparatet. I staden for å bruka arbeidsressursane på å sitja med ein kalkulator for å rekna på krona kva ein brukar har rett på, og så skriva ut einskildvedtak om dette, så ønskjer heller tilsette innan sosialsektoren å bruka kompetansen på å hjelpa brukarane ut av den vanskelege livssituasjonen. For Venstre handlar det om å gi alle over 18 år ei garantert minsteinntekt, ei borgarlønn, og også om å bruka den offentlege kompetansen meir effektivt samt å la den einskilde borgaren vera sikra ei viss inntekt. Venstre er svært glad for at Regjeringa foreslår meir til dei som i dag har minst. Å gjera noko for desse er det viktigaste – ikkje å dyrka avundsjuke som det verken er vaksine eller medisin mot. Ein auke i barnetillegget, auka tilskot til lys og varme, auka øvre grense og auke i satsen i minstefrådraget er alle tiltak som kjem dei som har minst, til gode. Venstre meiner at ytingar retta direkte mot barn ikkje bør avkortast fordi om foreldra mottar sosialhjelp. Vi registrerer at det er eit fleirtal som meiner at kontantstøtta bør reknast med i inntektsgrunnlaget for den som søkjer sosialhjelp. Eg må få uttrykkja at eg er svært skuffa over parti som har skifta syn i denne saka. I vår var eg med på å fremja forslag om ein kriseplan for å få redusert talet på unge menneske som døyr av overdose, samt å gi våre tunge rusmiddelavhengige auka verdigheit og livskvalitet. Statsminister Bondevik uttalte òg i tiltredingserklæringa til Regjeringa at auka innsats for våre rusmiddelavhengige var noko denne Regjeringa ville prioritera. Venstre er nøgd med at det i budsjettet ligg inne auka løyvingar til lågterskeltilbod og metadonbehandling. Stortinget har tidlegare vedtatt at våre rusmiddelavhengige skal få eit individuelt tilpassa behandlingstilbod. Og i Venstre ser vi forslaget om å be Regjeringa bidra til at det er økonomiske midlar til heile tiltakspakkar som dekkjer eit heilskapleg omsorgs- og behandlingstilbod, som ei oppfølging av dette. Nå har Regjeringa sagt at dei vil koma med ein handlingsplan, og eg har lyst til å gi nokre signal om kva Venstre meiner ein bør prioritera i ein sånn handlingsplan. For det første må ein ta i bruk den frivillige sektoren, ikkje berre når det gjeld førebygging, men òg når det gjeld behandlingstilbodet. Dei sit inne med ein enorm kompetanse, som det er viktig at vi brukar. Så har eg vore inne på at vi ikkje har nok personell, og eg trur det å få til eit godt samarbeid og få utnytta det personellet vi har, på ein heilt annan måte må til dersom vi skal kunna gi våre tunge rusmiddelmisbrukarar eit betre tilbod. Når det gjeld metadon, altså det som går på legemiddelassistert behandling, må vi ikkje laga byråkratiske ordningar som er kompliserte og som legg hindringar i vegen for at ein skal få sett dette ut i praksis. Det har det kome veldig mange signal og innspel om den siste tida.