Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2013-02-05:
Senterpartiet deler interpellantens bekymring for ei todeling av norsk økonomi, der delar av fastlandsindustrien slit mens oljebasert verksemd har ein kraftig vekst. Men eg er redd interpellantens behov for å gje regjeringa skulda for alle problem hindrar han i å bidra til ein løysingsorientert debatt. Dette er ikkje eit tema vi bør diskutera frå skyttargravene, men eit tema vi må gå inn i med ambisjonar om å finna tiltak som kan gje konkurransekrafta tilbake til vår landbaserte industri. Sanner hentar informasjon frå Næringslivets økonomibarometer, som NHO har lagt fram, for å drøfta dei økonomiske utsiktene for 2013. «Annerledeslandet med olje og kjøpesterke konsumenter» er ei av overskriftene i NHO-dokumentet. Dei viser til at vi går inn i eit år der vi framleis vil ha økonomisk vekst – vekst i sysselsetjinga, auka lønningar og auka kjøpekraft. Det er framleis investeringsvilje i norsk næringsliv. Det er likevel ei skeiv fordeling mellom petroleumsrelaterte bedrifter, som er meir investeringsvillige enn tidlegare, og den tradisjonelle eksportindustrien, som har låge investeringsplanar. Ifølgje NHOs prognosar finst det positive unntak i landbasert verksemd. Innføring av grøne sertifikat har gjeve ein merkbar investeringsvekst. Det gjeld både i fornybar kraftproduksjon og i utbygginga av kraftnettet. Dette er investeringar og auka verdiskaping som er regjeringsinitierte. Sanners karakteristikk av regjeringa som «tom for ideer og handlekraft» er lite dekkjande. Treforedlingspakka som regjeringa la fram i revidert nasjonalbudsjett våren 2012, er eit anna eksempel på at regjeringa bidreg til innovasjon og nyskaping i fastlandsindustrien. Marknaden for papir fell dramatisk internasjonalt. Særnorsk kostnadsnivå er berre ein del av utfordringa for denne tradisjonsrike næringa i Noreg. Borregaard er blant eksempla på at omstilling nyttar òg i treforedlingsindustrien. Senterpartiet meiner næringa må stimulerast til omstilling òg gjennom statleg engasjement og bidrag. Det særnorske kostnadsnivået er drive fram av høg lønnsvekst og høg kronekurs. Det er ei stor utfordring for eksportindustrien. Den store lønnsauken som har kome nordmenn flest til del, er på sikt ein trussel mot mange arbeidsplassar i konkurranseutsett industri. Partane i arbeidslivet har eit stort ansvar for å balansera inntektsoppgjeret slik at ikkje lønnsevna i oljebasert verksemd blir førande for heile det norske arbeidslivet. Det kan nok krevjast moderasjon frå lønnstakarorganisasjonane, men det krevst òg måtehald frå verksemdene si side. Konkurransen om høgt kvalifisert arbeidskraft har skrudd kostnadsnivået på fagfolk faretruande høgt opp. Sanner er oppteken av det han kallar særnorske skattar. NHO si eiga oversikt viser at selskapsskatten i Noreg har vore lågare enn i OECD-området. Dei siste åra har gjennomsnittsskattesatsane i OECD-landa vorte redusert, slik at dei no er 25,5 pst., mot den norske satsen på 28 pst. Så seiest det at i kombinasjon med satsreduksjon har dei fleste landa utvida sine skattegrunnlag. Auka skattlegging av eigedom kompenserer for lågare selskapsskatt. Når regjeringa no set ned eit utval for å vurdera selskapsskatten, vil vi få ei drøfting av kva som kan vera aktuelle norske tiltak. Det vi allereie veit, er at når næringslivet i ei årrekkje har vorte spurt om kva myndigheitene kan bidra med, er svaret ofte betre infrastruktur. Der har regjeringa levert. Der har det vore ein sterk vekst under raud-grønt styre, både når det gjeld veg og bane og høgfarts breiband. Mykje er gjort, men mykje må òg gjerast i tida framover. Der vil jo Nasjonal transportplan og diskusjonen rundt den bidra. Så skal regjeringa leggja fram ei distrikts- og regionalmelding. Fastlandsindustrien i Noreg er avgjerande for arbeidsplassar og busetjing i distrikta. Den meldinga vil difor måtta omhandla rammevilkår og konkurransevilkår for industrien. Eg kjenner meg trygg på at både når det gjeld samferdsel og distrikts- og regionalpolitikk, vil den raud-grøne regjeringa levera, slik som ho har gjort til no, og vil slik sett bidra til mykje større tryggleik enn det eit blå-blått styre kan koma med.