Ingebrigt S. Sørfonn (Kristelig Folkeparti), 2000-12-14:
Ot.prp. nr. 24 for 2000-2001 er ein samleproposisjon for ein del endringar og opprettingar i skattelova og andre lover. Eg vil no bruka nokre minuttar på først å kommentera ei av dei sakene som er tekne med i proposisjonen, og så ei av dei sakene som ikkje er tekne med i proposisjonen, men som kanskje burde ha vore der. Punkt 4 i innstillinga gjeld eigedomsskattelova § 8. Denne paragrafen har ei lang, for ikkje å seia ei tung historie. Det skulle ikkje vera nødvendig å dra heile historia no, men eg vil til innleiing seia at det grepet som departementet omsider føreslo for å retta opp provenybortfallet for kommunane, på makroplanet, er eit velfungerande tiltak med rimeleg god treffsikkerheit. Derfor er det ein samla komite som sluttar seg til den føreslegne endringa i § 8. Men sentrumspartia vil stemma mot romertal II, som gjeld innføringstidspunktet. Her vil sentrumspartia i Stortinget stemma for eit forslag der Regjeringa vert oppmoda om å utsetja innføringa av § 8 til 1. januar 2002. Bakgrunnen for dette er bl.a. følgjande: For det første er kommunefordelinga av provenyet slik at ein del kommunar ser ut til å koma svært dårleg ut. Det er vist overslag på provenybortfall på opp til 40 pst. og endå meir for enkelte kommunar. Det seier seg sjølv at det ikkje er lett å tilpassa seg eit slikt inntektsbortfall over natta. Etter Kristeleg Folkeparti sitt syn må departementet koma tilbake med tiltak og mekanismar som hindrar at innføring av § 8 fører til ei sterk omfordeling kommunane imellom. Dette kan f.eks. gjerast ved at ein fastset ei øvre og ei nedre grense for den enkelte kommunens inntektsavvik som følgje av innføring av nemnde paragraf. Dette er ein av grunnane til at me går inn for å utsetja iverksetjinga av § 8 med eitt år. For det andre manglar kommunane ein alminneleg klagerett, både når det gjeld eigedomsskattegrunnlaget og kommunefordelinga. Me har merka oss at finansministeren har uttalt at han vil vurdera ein slik klagerett for seinare år. Men allereie ved innføringa av eit nytt takseringssystem kan det oppstå feil. Derfor burde den generelle klageretten ha vore tilgjengeleg allereie i samband med iverksetjinga av § 8. Det er eit ytterlegare argument for å utsetja iverksetjinga. For det tredje vil eg streka under at eigedomsskattegrunnlaget i hovudsak enno ikkje er kjent. Dermed har kommunane store problem med å fastsetja inntekta frå eigedomsskatt på produksjonsanlegg i samband med budsjettet for komande år. Her kan eg visa til at departementet i Ot.prp. nr. 78 for 1999-2000, som kom frå Regjeringa den 7. juli i år, uttalar følgjande: «På det noverande tidspunkt kan departementet ikkje førespegla at kommunane kan få nokon avklåring om inntektene frå eigedomsskatten på overføringsanlegga i høveleg tid for innpassing i budsjettprosessen for 2001. Departementet tek på denne bakgrunn sikte på å fremje kongeleg resolusjon om å utsette iverksetjinga av § 8 for overføringsanlegg til skatteåret 2002.» Inntektene frå eigedomsskatt på produksjonsanlegg er ca. ti gonger høgare enn inntektene frå eigedomsskatt på overføringsanlegg. Eg kan derfor ikkje forstå anna enn at departementet – ut frå si eiga grunngjeving – burde ha sterke grunnar for å gje seg litt betre tid også med iverksetjinga av § 8 for produksjonsanlegg enn det som det no vert lagt opp til her. Det skulle vera unødvendig å bruka meir tid på å synleggjera at det er sterke grunnar som talar for å utsetja iverksetjinga av eigedomsskattelova § 8, også for produksjonsanlegg, til 1. januar 2002. Så var det eit anna punkt. Punkt 6 i innstillinga gjeld endringar i reiarlagsskatteordninga. I det budsjettforliket som gjeld for inneverande år, altså for 2000, var det einigheit om å innføra skatteplikt for valutagevinstar for reiarlagskattlagde selskap frå og med inntektsåret 2000. Dette vart følgt opp i Innst. O. nr. 12 for 1999-2000. Finanskomiteen framheva under behandlinga av saka at det burde gjevast overgangsreglar for kurssvingingar i valuta innvunnen eller pådregen før 1. januar 2000. I innstillinga vart det vidare presisert at føresetnadene med overgangsreglane skal vera at rederiskattlagde selskap «fullt ut likestilles med ordinære beskattede selskaper ved beskatning av realiserte og urealiserte valutaposter», og overgangsreglane skal ha som siktemål at valutagevinstar berre skal skattleggjast ein gong, og at tap på valutaposisjonar på tilsvarande måte berre kan trekkjast ifrå ein gong. Det er uheldig at overgangsreglane til valutaføresegnene som vart vedtekne i samband med statsbudsjettet for 2000, enno ikkje er fastsette. For næringa er det sjølvsagt viktig å vita kva dei skal halda seg til i samband med komande rekneskapsavslutning. Eg håpar difor at statsråden i løpet av denne debatten kan gje ei konkret orientering om kor langt arbeidet med dei nemnde overgangsreglane er kome, og kva tid dei vil liggja føre. Det er nemleg eit uomtvisteleg faktum at tida for årsslutt, og dermed òg for rekneskapsavslutning, nærmar seg med raske skritt. Så vil eg til slutt ta opp forslag nr. 3, som Kristeleg Folkeparti er medforslagsstillar til. Forslaget skal no liggja føre i forbetra og, forhåpentlegvis, formelt korrekt form.