Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2015-10-13:
Eg vil takke statsministeren for ei veldig god og brei utgreiing. Det er eit krevjande perspektiv statsministeren trekkjer fram i denne utgreiinga. Derfor er eg veldig glad for dei signala som blir gitt om at Noreg på nokre område er klar. På andre område skal me gjere oss enda betre og meir i stand og klare til å gjere ein innsats. Det blir ikkje enkelt, men me skal gjere det me kan for å bidra. Det er sånn at det høge talet på flyktningar me no opplever – 60 millionar, som statsministeren seier – er det ein grunn for. Me opplever no at fleire land enn nokon gong før er på FNs høgaste krisenivå. Det gjeld Sør-Sudan, det gjeld Irak, det gjeld Den sentralafrikanske republikk og den situasjonen me no opplever i Syria. Det er store behov for humanitær naudhjelp i kriseområda. Det er behov for naudhjelp for å dekkje heilt elementære behov og òg for meir langsiktig støtte for å sikre meiningsfulle liv og sysselsetjing for syriske flyktningar i nærområda. Eg synest det er eit godt eksempel statsministeren bruker når ho snakkar om Syria som for fem år sidan var eit mellominntektsland. Me kunne sjå ein litt gammal episode av «Top Gear», der ein køyrde gjennom Syria. Det var no berre trist å sjå på det programmet. Ein såg altså for fire–fem år sidan eit velfungerande land på mange måtar, ei flott reise gjennom eit historisk land, og no opplever me altså den verste krisesituasjonen me kan tenkje oss. Det er heilt rett, som òg statsministeren seier, at det er andre land som ein òg opplever som ustabile område: Nord-Afrika og Sahel-området trekkjer statsministeren fram. Da er det riktig når det gjeld Syria, at me lét vere å handle, me lét vere å bistå, og da er det viktig at me ikkje gjer den feilen igjen, og derfor er det viktig at me no nettopp held fram med fattigdomsnedkjemping. Er det sånn at bistandsbudsjettet i større grad må brukast til å motverke migrasjon? Nei, det må derimot motverke fattigdom, krig og konfliktar – og dermed migrasjon. Me må bruke bistandsbudsjettet til det det skal: Motverke fattigdom, krig og konfliktar. Eg har òg lagt merke til det utanriksministeren har sagt, at det faktisk er eit kunstig skilje mellom den humanitære naudhjelpa og den langsiktige bistanden. Det er eg heilt einig i, for dette handlar om korleis me kan vere med og bidra og hjelpe. No er det altså 700 000 flyktningar som har tatt seg til Europa i år, og Noreg opplever òg eit betydeleg press. Det som er viktig, er at Noreg er med og tar sitt ansvar. Statsministeren utfordra oss på dette med retur, og da har eg lyst til å seie at eg er heilt einig i det statsministeren seier, at det er viktig å tenkje retur nettopp for å sikre dei med reell beskyttelse, og at me ikkje skal sjå etter særnorske løysingar, men søkje europeisk og internasjonalt samarbeid om det som er nødvendig. Me har ikkje dimensjonert vårt mottaksapparat for det høge talet asylsøkjarar me no opplever. Derfor er eg glad for innkomstsenteret i Råde. Det som blir gjort med registreringsarbeidet, blir me nøydde til å forbetre, og eg er heilt einig i det statsministeren seier om det enorme, frivillige arbeidet som me ser. Og er det ei oppfordring eg har lyst til å slutte meg til, så er det det statsministeren seier om at me no treng fosterheimar for einslege mindreårige asylsøkjarar. Det kjem til å kome kostnader, men av og til må me gjere det som er riktig. Det krev den situasjonen som er til stades no. Når me har snakka om ein dugnad, må òg me i denne salen vere villige til kanskje å vente med nokre satsingar eller å sjå på endringar i budsjettet for nettopp å gjere noko av det som er aller viktigast, men verdas fattige er ikkje dei som skal betale denne dugnaden.