Petter Løvik (Høyre), 1998-12-10:
Eg er svært glad for at statsråd Lilletun tok seg tid til å greie litt ut om bruken av «harry-pengar», eller monopolpengar, som eg likar å kalle det, sidan eg har ein god venn som heiter Harry og som eg ikkje vil fornærme. Eg trur det er veldig viktig å få fram desse sidene ved årets budsjett. Dessutan understrekar det også ei anna side som opptar oss i Høgre veldig sterkt. Med det mangedoble bokhaldet som Arbeidarpartiet her viser, ser vi endå ein gong at behovet for eit nytt grunnkurs i merkantile fag innan den økonomisk-administrative utdanninga så absolutt til stades! Frå Høgre si side har dette vore eit krav i mange år på bakgrunn av oppmodingar vi har fått frå næringslivet, både på arbeidsgivar- og på arbeidstakarsida. Så langt eg har klart å bringe på det reine, er talet på elevar som vel denne fagkrinsen, no på landsbasis redusert frå 10 000-14 000 årleg før Reform 94 til ca. 3 000 årleg i dag. I skuleåret 1997-98 var det for første gong færre enn 1 000 elevar som begynte kurset rekneskap 1 ved dei vidaregåande skulane her i landet. Denne utviklinga er i ferd med å få alvorlege konsekvensar for norsk næringsliv, ikkje minst for rekneskapsbyrå og ein god del småbedrifter. Vi treng ikkje høgskuleutdanna folk til alle jobbar. Vi treng ikkje siviløkonomar for å sortere bilag i norske småbedrifter. Som saksordførar for kapitlet om Universitetet i Oslo vil eg seie meg spesielt glad for at vi har kunna gi klarsignal til bygging av Informatikkbygget ved Universitetet. Men når det gjeld dette kapitlet, er eg også nøydd til å rette opp ein liten feil som er komen inn i innstillinga, som ein samla komite har bedt meg gjere merksam på. På side 46 andre spalte bed ein samla komite om at ei ny stortingsmelding om dimensjonering av høgare utdanning inneheld tiltak for å auke kapasiteten til legeutdanning. Der er dessverre ved ein trykkfeil fire ord blitt ståande igjen, «i de ulike regionene», som ein samla komite meiner ikkje skal vere med. Så litt tilbake til hovudlinjene i utdanningspolitikken. Eg utfordra tidlegare i dag representanten Lyngstad på om det vi no såg, var eit steg i retning av eit nærare samarbeid på ikkje-sosialistisk side også i skulepolitikken. Eit av dei svara som representanten Lyngstad gav på den oppfordringa, var eit tja. Han sa at likeverdig opplæring innan ein einskapsskuletradisjon var Kristeleg Folkeparti sin politikk. Då vil eg be om at representanten Lyngstad merkar seg det som komiteleiaren Grete Knudsen sa i sitt innlegg i dag: «Kanskje er snakket om enhetsskolen blitt så vanlig at det nærmest blir som en floskel som ingenting betyr lenger.» Frå Høgre si side er vi for einskapsskulen. Vi er for einskapsskulen i den forstand at vi vil at alle elevar, utan omsyn til kvar dei bur, økonomi og evne, skal ha eit likeverdig tilbod. Men likeverdig betyr ikkje det same som likt. Likeverdig må bety at det er eit ulikt tilbod, sidan vi som menneske og elevane som elevar er ulike. Det kunne vere veldig interessant om også Kristeleg Folkeparti sa klart frå kva dei legg i einskapsskuleomgrepet, og kva dei ikkje legg i det. Så kunne vi kanskje fått ein debatt som var litt meir oversiktleg. Når det gjeld privatskulane, som er eit veldig nyttig supplement og i mange tilfelle eit veldig spennande alternativ til dei offentlege skulane, er eg også lei meg for at Kristeleg Folkeparti har brote ein barriere i denne budsjettbehandlinga og også tidlegare i haust under behandlinga av stortingsmeldinga om privatskulane. For første gong har Kristeleg Folkeparti vore med på å sette grenser, sette tak for kor mange elevar som kan få tilskot gjennom tilskotet til toppidrettsgymnasa, den toppdelen som ligg der. Dette er med og hindrar ei utvikling av eit viktig skuleslag, og eg håpar det ikkje er eit signal om at Kristeleg Folkeparti også no vil begynne å fråvike ideologien og la fridomen råde berre der det passar det partiet.