Sveinung Rotevatn (Venstre), 2020-12-19:
Eg brukar vanlegvis ikkje å vere til stades i næringskomiteen sin budsjettdebatt, men i dag er eg det fordi det er fremja eit laust forslag i salen som er på mitt konstitusjonelle område, som handlar om rovviltforvaltinga. Den 4. desember hadde vi debatt i denne sal, og det vart gjort eit viktig vedtak om å opne opp for lisensjakt på ulv i eit område utanfor ulvesona nord i Rendalen. Det vedtaket følgjer eg opp. Men eg oppfatta ikkje at under den debatten og i det vedtaket låg det at fleirtalet i Stortinget ønskte at vi skulle felle den genetisk verdifulle ulven i Deisjø-reviret. Det var rett nok eit forslag frå Senterpartiet om å ha jakt på det paret, men det vart ikkje eingong løfta til votering. Det lause forslaget som no er fremja, kan vanskeleg tolkast på nokon annan måte enn at det er eit mål nettopp at den genetisk verdifulle ulven som er der, vert felt. Av omsyn til den alvorlege innavlssituasjonen vil det vere veldig uheldig for den sør-skandinaviske bestanden om så skulle skje. Viktigheita av å ta vare på genetisk verdifull ulv har vorte understreka mange gonger for og av Stortinget. Også stortingsmeldinga om ulv i 2016, som la grunnlaget for ei einigheit i Stortinget, og som er den politikken vi i dag styrer etter, kommuniserer det veldig tydeleg. Den einigheita vart elles understreka i eit vedtak frå same dag, 4. desember, der partia stemte for at det ligg fast og skal styrast etter. Dette er også ein viktig del av rovviltforliket. Grunnen til at stortingsfleirtalet har vore oppteke av at ein ikkje skal felle genetisk verdifulle individ, er ganske enkelt at viss ein ikkje får jamn tilførsel av ny genetikk inn i ulvebestanden, vil den få store problem med å vere levedyktig med dagens bestandsmål. Difor har Stortinget vore oppteke av det, og difor er også eg oppteken av det. Eg har gjort alt i mi makt for å følgje opp det vedtaket Stortinget gjort. Eg har gjort vedtak om at ulveparet i Deisjø-reviret skal flyttast frå området omgåande, og eg har gjort eit vedtak om at så snart det er gjort, skal det verte opna for lisensfelling av ulv i det aktuelle området, heilt inn til grensa av ulvesona. Seinast i går vedtok eg å opne opp for lisensfelling i om lag 30 pst. av det arealet som rovviltnemndene opphavleg sette opp som skjerma for jakt i det aktuelle området. Alle vedtak er gjorde. Alt som kan gjerast politisk, er gjort. Det som ikkje kan gjerast politisk, er å styre vêret. Kvifor er det viktig? Jo, fordi at for å lukkast med å fange inn og flytte ulv må førebuingane og snø- og vêrforholda vere gode. Det er viktig av omsyn til at det skal vere praktisk mogleg i det heile å spore opp ulvane, men sjølvsagt handlar det også om f.eks. tryggleiken til dei som skal fly med helikopter. Det vi snakkar om her, er eit veldig krevjande arbeid der ein må fly med helikopter etter ulv i fart nært bakken i område med skog, dalføre osv. Det er eit arbeid ein ikkje bør gjere når det er tåke, underkjølt regn, fare for nedising. Forholda må liggje til rette for at ein skal gjennomføre dette i praksis på bakken. Dei sju dagane som gjekk mellom Stortinget sitt vedtak og fristen som vart sett, var det ikkje slike forhold, men eg håpar sjølvsagt at det vil vere det så raskt som mogleg. Statens naturoppsyn er i området. Dei har lagt ned ein stor innsats i håp om at det skal vere mogleg å gjere eit forsøk, og dei kjem til å fortsetje med det. Det ulveparet har eg vedteke at skal flyttast. Det skal skje, og det skal opnast for lisensjakt i området med ein gong deretter. Eg vil leggje til at når det no vert fremja eit forslag, så ligg det sjølvsagt underforstått at ein meiner at her gjer ikkje eg den jobben eg skal gjere med å følgje opp stortingsvedtaket. Eg vil seie at eg ikkje i det heile har interesse av det. For det første forstår eg godt kor fleirtalet i stortingssalen ligg i dette spørsmålet. Det bør alle statsrådar sjølvsagt både forstå og etterleve. For det andre er det slik at jo lenger vi ventar med å flytte, jo mindre er sjansen for at dette ulveparet faktisk får kvalpar i vinter. Det er heile poenget med å ta vare på genetisk verdifull ulv, at nettopp det skal skje. Jo lenger tid som går, jo mindre er sjansen for at ein skal lukkast med det. Difor har eg all interesse i – og det bør Stortinget også ha – at dette vert gjennomført så fort som i det heile mogleg, både slik at ein kan ta vare på dei individa Stortinget ønskjer å ta vare på, og slik at ein kan opne for lisensjakt i det aktuelle området, slik Stortinget også ønskjer.