May Britt Vihovde (Venstre), 1998-12-14:
Det samla budsjettet for Helse- og sosialdepartementet er på 167 milliardar kr, noko som svarar til om lag 14 pst. av forventa brutto nasjonalprodukt. Størstedelen av budsjettet – 85 pst. – går til folktrygdas utgifter. I prosessen fram mot budsjettforliket har marginale delar av pengane vorte flytta på. Ein må kunne seia at det er eit samla storting bak dette budsjettet. Det er bra at det er så stor semje om at me må styrkja helsevesenet. I helga har det igjen vore fokusert på tilhøva rundt psykiatrien. Det er viktig at ein kjem i gang med psykiatrireforma. Som kjent er det utbygging av kommunetenesta som då står først, og vi må tru vi snart kan sjå resultat av denne satsinga. Satsing på eldre viser ein auke på 750 mill. kr i budsjettet for 1999.Venstre forstår at Regjeringa tar omsyn til presset i økonomien og byggjemarknaden når det gjeld å utvida planperioden for Handlingsplan for eldreomsorgen. Men det er viktig at kommunane følgjer opp planen, slik at det ikkje drar endå lenger ut i tid. Det har òg vorte sett i fokus at unge uføre som bur i aldersinstitusjonar, skal få eit anna tilbod. Dette er eit arbeid som må følgjast opp, og eit arbeid som vil frigjera plassar for eldre i institusjonar. I det siste har det igjen vore fokusert på at pasientar vert skrivne ut frå sjukehus altfor tidleg og sende heim til ingenting. Dette er ein uverdig situasjon, som me stadig må arbeida for å betra. I budsjettet er det foreslått ein auke på 66 mill. kr til Handlingsplan for funksjonshemma. Pengane skal bl.a. brukast til personlege assistentar, forsøksprosjekt med omsorgslønn, heving av aldersgrensa for pleie- og omsorgspengar for foreldre til funksjonshemma og alvorleg sjuke barn. Dette er tiltak som vil gjera livet lettare for mange funksjonshemma og deira familiar, noko Venstre vil prioritera høgt. Når det gjeld investeringar i sjukehusutstyr, skjer dette etter forsømming over lang tid. Auka samarbeid mellom sjukehusa og at investeringane skal gjerast etter samla utstyrsplanar, vil truleg føra til auka kapasitet, slik at ein kan behandla fleire. Auka samarbeid og fritt val av sjukehus vil vonleg redusera ventelistene, utan at ein treng å lovfesta retten til behandling. Venstre er samd med Regjeringa, som i revidert nasjonalbudsjett for 1998 peika på at rygglidingar er så vanlege og behandlinga så tilfeldig at behandlingstilbodet her må styrkjast gjennom auka kompetanse og utbygging av poliklinikkar. Venstre meiner at eit kompetansenettverk vil fungera betre enn lokalisering av eitt kompetansesenter på grunn av det store talet pasientar med rygglidingar. Tverrfagleg behandlingstakst vil vera eit godt verkemiddel for å få behandling som er i tråd med moderne prinsipp. Eit kompetansenettverk kunne kanskje òg vera ein god idé når det gjeld hovudpine. Dette er òg ein folkesjukdom der ein truleg treng å auka kunnskapen i store delar av helsestellet. Det er fleirtal i komiteen for at den innsatsstyrte finansieringa skal aukast til 50 pst. Det er viktig å følgja opp denne ordninga. Me veit at den aukar aktiviteten i sjukehusa, men me må sjå nærare på dei enkelte pasientgruppene for å sjå om nokon blir nedprioriterte. Ein bør ikkje auka innsatsstyrt finansiering meir før ein har fått ei samla evaluering. Når det gjeld trygdeetaten og alle andre statlege etatar, er det positivt at ein jobbar med å utvikla tilbod som er brukarorienterte, og at det er sett i gang eit arbeid for å sikra meir samarbeid mellom dei ulike etatane. Her trengst det òg lovreguleringar. Venstre er svært nøgd med at Regjeringa har starta opp dette arbeidet, der ein set kunden i sentrum, og der ein kan få samlokalisert ein del etatar til servicekontor/brukarkontor. Eg vil òg gi støtte til at ein evaluerer effekten av velferdsmeldinga, både når det gjeld oppfølging og økonomi hos einslege forsørgjarar.