Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2020-10-05:
Det er vel få reformer som er meir utskjelte enn nærpolitireforma – ei reform som var heilt nødvendig, men som ikkje er i nærleiken av å likne på den reforma Stortinget faktisk vedtok. Me skulle hatt eit likare og nærare politi no – Gjørv-kommisjonen sa at den viktigaste beredskapsressursen i Noreg er det lokale politiet. Folk opplever framleis at politiet ikkje kjem når dei treng det. Som min kollega i justiskomiteen sa, er det brann- og redningstenesta som i stor grad må vere vikarpoliti i store delar av landet. Ordførarar rasar og vil sende rekninga til staten. Offer for kriminalitet står i ganske lange køar i straffesakskjeda, mens kriminelle får strafferabatt. Førebygging av det ein ikkje kan telje reint kvantitativt, taper. Om ein tek opp dette med justisministeren, f.eks., slik tilsette og folkevalde gjorde i Sør-Aust politidistrikt før helga, er beskjeden at politimeisteren og dei i Sør-Aust politidistrikt må ta leiaransvar for å nå den politidekninga som er målt, og for å halde budsjettet sitt. Eg blir provosert av dette. Eg meiner me treng ein justisminister som tek eit politisk leiaransvar, og heller ikkje no ser det ut til at Høgres forsøk på å leie an i justispolitikken skal få til det. Det er ikkje slik at me berre kan sitje i ro og vente på at denne reforma skal verke. Det må takast grep, det må ryddast opp, slik Framstegspartiets mange justisministrar sa dei ville gjere, og no er det Høgre som har ansvaret for det. Arbeidarpartiet ynskjer å endre kurs. Me ynskjer å styrkje den samla politikrafta i det ytste leddet. Me vil gå igjennom Politidirektoratets rolle. Me må sørgje for at ressursane går ut der samfunnsoppdraget blir utført. Effektivisering og avbyråkratisering bør ein gjere i staten, men ein bør ikkje gjere det med høgremetoden, gjennom flate kutt som ikkje har klare mål. Me ynskjer ein plan for digitalisering av domstolane. Me vil gjeninnføre ei kriminalomsorg som har ei straff som verkar, og som har tru på rehabilitering. Og me ynskjer å halde på ein desentralisert domstolsstruktur. Arbeidarpartiet har i fleire år fremja ei rekkje forslag for å motverke den urovekkjande utviklinga i gjengkriminalitet. Bekymringa vår strekkjer seg utover hovudstaden. I Lørenskog har politidistriktet Aust berre ei handfull som arbeider dedikert med gjengkriminalitet, sjølv om det blir meldt om at gjengane veks og blir meir brutale, og at ungar heilt ned i tiårsalderen blir rekrutterte til ein eller fleire av dei kriminelle gjengane i nærmiljøet. Arbeidarpartiet meiner det er behov for ein permanent innsats mot gjengkriminaliteten i samarbeid med kommunane, og me meiner det må på plass exitprogram for gjengkriminelle som fører til at ein får ei betre moglegheit til å bryte ut av kriminelle miljø. Dessverre er innsatsen frå høgreregjeringa for dårleg, og politiet blir heller ikkje sett i god nok stand til å gjere den kraftfulle jobben som for lengst burde ha vore i gang. Det er heller ikkje vigd eitt ord til dette i trontalen til regjeringa. For å redusere sosial og geografisk ulikskap i Noreg trengst det nye krefter. Loven skal vere lik for alle over heile landet, og då må den overivrige sentraliseringa ta slutt. Skattefesten for dei som har mest frå før, må ta slutt, og velferdsstaten må bli sterkare og ikkje utsetjast for privatisering. Arbeidarpartiet sitt forslag til partiprogram er tydeleg på at me skal ha ein forsterka distriktspolitikk, der me ynskjer å innføre bl.a. eit nærleiksprinsipp i alle vurderingar me skal ta. Forskjellane i dette landet må ned. Det er djupt urettferdig at dei ein prosent rikaste i Noreg betaler mindre skatt av kvar tente krone enn folk flest. Det er ikkje greitt at familiar, småbarnsfamiliar, mistar brillestøtta si, mens dei med mest pengar frå før kan skåle i champagne over skattegåvene frå Høgre, Venstre, Kristeleg Folkeparti og støttehjulet Framstegspartiet. Dei økonomiske forskjellane mellom folk i Noreg er større enn det me tidlegare har anteke, noko fleire har vist til i debatten i dag. Det er ei samfunnsutvikling som Arbeidarpartiet vil snu. For å få til det kjem me til å trenge eit nytt fleirtal – eit fleirtal for rettferd, for tryggleik og for mindre forskjellar.