Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2006-06-09:
På strekninga E136 mellom Dombås og Ålesund er det foreslått ei statleg investeringsramme på 660 mill. kr for perioden 2006–2015. I handlingsprogrammet for perioden 2006–2009 er det prioritert å fullføre utbygginga av E136 på strekninga Horgheimsundet–Sogge bru. Prosjektet vert etter planen opna for trafikk ved årsskiftet 2006/2007. I tillegg er det lagt opp til å starte utbygginga av strekninga Monge–Marstein i 2009. I siste del av tiårsperioden vart det også vurdert som aktuelt å vidareføre bygging av ny innfartsveg til Ålesund frå Spjelkavik på strekninga Breivika–Lerstad. Dette prosjektet vil ikkje kunne sluttførast innan tiårsperioden med statlege midlar dersom strekninga Flatmark–Monge–Marstein skal byggjast ut i samanheng, slik fylkestinget i Møre og Romsdal har teke til orde for. Kostnadene for prosjektet Breivika–Lerstad er usikre, og planarbeidet for det nye alternativet har kome for kort. Prioritering av ny innfartsåre til Ålesund må derfor verte eit tema ved revisjon av Nasjonal transportplan for perioden 2010–2019. I eit OPS-prosjekt får eit OPS-selskap ei heilskapleg oppgåve med å prosjektere, byggje og finansiere eit vegprosjekt, for deretter å ha eit langsiktig ansvar inklusiv drift og vedlikehald for strekninga. I dei tidlegare OPS-prosjekta er denne driftsperioden sett til 25 år. Eit eventuelt OPS-prosjekt bør vere av ein viss storleik. Vegdirektoratet meiner at investeringa bør vere på minimum 750 mill. kr. Innafor ei slik ramme bør ein også syte for at den strekninga av eksisterande veg som skal inngå i OPS-prosjektet, vert rusta opp med tanke på at den skal halde i minst 25 år, dette fordi det ikkje er gunstig å kome tilbake med nye investeringsprosjekt på ei strekning som eit OPS-selskap har ansvar for under ein OPS-kontrakt. Eg er lei meg dersom eg har kome i skade for å forlengje strekninga E136 Ålesund–Oppland grense i brevet mitt til komiteen. Men dei investeringsprosjekta som så langt er foreslått og prioriterte, ligg i alle høve på ulike delar av denne strekninga. For å etablere eit OPS-prosjekt må ein eventuelt definere eit konkret utbetringsprosjekt for ei avgrensa strekning av E136. Dette vil endre dei prioriteringane som ligg føre, og må derfor verte ein del av prioriteringsprosessen for neste Nasjonal transportplan. Eg vil elles vise til innstillinga til stortingsproposisjonen om OPS-prøveprosjektet E18 mellom Grimstad og Kristiansand, der regjeringspartia m.a. uttalte at dei er skeptiske til bruken av OPS som finansieringsmetode. Eg viser også til at Bondevik-regjeringa slo fast at det skulle gjennomførast ei evaluering før ein skulle vurdere ytterlegare bruk av OPS-modellen. Eg registrerer at det er enkelte som har endra synspunkt på det i dag. Eg legg vekt på at me no gjennomfører tre prøveprosjekt etter ein OPS-modell. Kontrakten for det tredje og siste av desse skal verte inngått no i juni. Etter dette vil det verte gjennomført ei evaluering av ordninga, der fordelar og ulemper skal verte vurderte opp mot kvarandre. Eg meiner at dei tre prøveprosjekta vil kunne gje eit godt grunnlag for å trekkje konklusjonar om vidareføring av OPS-modellen, og vil avvente resultatet av evalueringa før eg eventuelt tilrår nye prosjekt etter OPS-modellen. Men det er altså ikkje slik, som ein kan få inntrykk av, at ein innafor OPS-modellen nesten får eit gratis prosjekt. Me har i dag bindingar på framtidig handlingsplan på 600 mill. kr som følgje av dei OPS-prosjekta som no skal fullførast. Så ein må ha med seg i det heilskaplege biletet at dette sjølvsagt skaper bindingar. Ein annan ting som kan vere verdt å nemne, er at i eit OPS-prosjekt er det private selskap som skal byggje og vedlikehalde. Ein må jo forvente at dei private selskapa også skal berekne seg ei forteneste, og det er vel tvilsamt om dei får betre låneordningar enn staten sjølv kan få i marknaden. Så det er fleire grunnar til at regjeringspartia er skeptiske til OPS-modellen, men som ansvarleg statsråd er det viktig for meg at me får gjennomført evalueringa som Stortinget har sagt me skal gjere, og på det grunnlaget tek me stilling til framtida for OPS-modellen.