Jorunn Ringstad (Senterpartiet), 1999-04-21:
Saksordføraren, Gunn Olsen, slo fast med litt undring at det i dag i motsetnad til i 1995 er stor semje mellom Senterpartiet og Arbeidarpartiet om postpolitikken. Men det saksordføraren ikkje syntest å ha fått med seg, er at Posten pr. 1. desember 1996 vart etablert som eit særlovsselskap. Dette var ei etablering som Senterpartiet var ueinig i, men som vi i dag må godta. I denne situasjonen er det rett at Senterpartiet og Arbeidarpartiet i hovudsak har funne fram til felles standpunkt når det gjeld dagens postpolitikk. Men eg trur nok at resten av innlegget mitt vil vise at eg på enkelte område er meir kritisk til utviklinga enn det saksordføraren var. Lat meg med ein gong slå fast at det som er ei hovudoppgåve for staten på postområdet i tida framover, er å sikre eit landsdekkjande formidlingstilbod av postsendingar til rimeleg pris og god kvalitet. Dette er ei oppgåve som ikkje må tapast av syne, og det er difor positivt og nødvendig at Samferdselsdepartementet har lagt opp til å gjennomføre ei kartlegging og vurdering av kvaliteten på dei landsdekkjande posttenestene. Denne vurderinga bør kome så snart som mogleg. Som nemnt i meldinga om Posten, er utviklinga prega av rask teknologiutvikling, endra kundekrav, auka konkurranse og auka internasjonalisering. Posten Norge BA må møte desse krava og samtidig forbetre service og kvalitet i møte med kundane. Posten Norge BA sin monopolsituasjon gjev Posten einerett til regelmessig formidling av visse typar post. Som motyting skal Posten løyse samfunnspålagde oppgåver. Det er vesentleg at Posten løyser desse oppgåvene på ein tilfredsstillande måte, ikkje berre ut frå eit bedriftsøkonomisk omsyn, men også sett frå kundane si side. Posten har vore og er inne i ein effektiviserings- og omstillingsperiode. Dette inneber kraftig reduksjon av talet på postkontor, samtidig som talet på postfilialar vil auke. Talet på postruter vil òg auke. Effektiviseringa vil òg verke inn på postomdelinga og inneber at postkassar i enkelte område blir flytta og/eller samla. Departementet legg til grunn at denne effektiviseringa og omstillinga i Posten skal kome kundane til gode i form av eit betre og billigare tilbod enn det som elles hadde vore mogleg. Etter Posten si eiga meining har servicenivået i distrikta vorte forbetra dei siste åra. Samtidig innrømmer Posten at det er problem med f.eks. framsendingstider. Kvaliteten på leveringa av brevpost er ikkje god nok i høve til dei servicemåla som er sette. Dette gjeld ikkje berre distrikta, men òg sentrale strøk. Etter mi vurdering er det ikkje nok å høyre Posten si meining om det ein har oppnådd ved den rasjonaliseringa og effektiviseringa som har gått føre seg. Det er òg viktig å lytte til korleis kundane opplever situasjonen, og reaksjonane som kjem frå misnøgde postkundar, er ganske mange. Eg sat i går og gjekk gjennom dei førespurnadene eg har samla på frå kommunar, bygdelag, enkeltpersonar og verksemder om omstillingar i Posten og verknadene for kundane. Det er tydeleg at postkundane ikkje opplever den endringa som har skjedd, som eit udelt betra servicenivå, slik ein kan oppfatte det som Posten framstiller det. Eg har tidlegare sagt at eg ikkje ser bort frå at ei viss omstrukturering i Posten har vore nødvendig. Men dersom det er slik at svært mange opplever at dei får merkbart dårlegare service enn før, er det grunn til å stille spørsmål ved omlegginga. Det er avgjerande at Posten lyttar til signal frå grasrota eller brukarane. Tilgjenge og service for kundane må vera grunnleggjande verdiar for Posten i omorganiseringsarbeidet. Eg meiner at vi kan leve med at vi ikkje får levert posten ved kvar vår dør. Vi kan leve med at postkassar blir plasserte på samlestativ. Men det må vere ei fornuftig plassering og ein akseptabel avstand til postkassen, ikkje slik som enkelte no opplever, at postkassen plutseleg skal flyttast fleire kilometer frå bustaden. Slikt blir ikkje opplevt som forbetring, og er det heller ikkje. Omsynet til kundane må leggjast vekt på i dei endringane som skal gjennomførast. Svært mange reaksjonar har kome på den manglande kvaliteten på levering av brevpost. Posten er langt unna å nå målet på 93 pst. for A-post som skal vere framme hos mottakar til avtalt tid. Dette skapar irritasjon og problem både hos enkeltpersonar og verksemder. Spesielt for verksemder kan dette få svært negative konsekvensar. Mange verksemder opererer med fristar, ofte korte fristar, og er heilt avhengige av at korrespondanse og brevsendingar kjem fram til avtalt tid. Posttenesta er ein viktig del av infrastrukturen, og det må stillast store krav til kvaliteten. Dette er utfordringar som Posten må møte i framtida.