Ove Trellevik (Høyre), 2017-03-28:
Det er brei einigheit i komiteen om regjeringa sitt lovforslag, og alle parti, bortsett frå Venstre, støttar det. Lova vert med og sikrar at tilskotsordninga, som har utvikla seg over tid, vert eit viktig verkemiddel for å bevara Noregs posisjon som ein leiande maritim nasjon. Det er ein samla komité som meiner at erfaringa sjømenn har frå norske skip, er ein verdifull og viktig ressurs for å bevara og vidareutvikla Noreg som ein leiande maritim nasjon. Høgre legg òg til grunn at ei konkurransedyktig tilskotsordning er ein føresetnad for å sikra norsk maritim kompetanse, rekruttering og konkurransekraft. Denne regjeringa har vist at dei satsar på maritim næring, i motsetnad til den førre regjeringa. Eg tillèt meg å minna om tidlegare statssekretær frå Senterpartiet Hege Solbakken sin reaksjon på den raud-grøne regjeringa sitt siste budsjettframlegg, der ho som leiar i Maritimt Forum uttalte den 14. oktober 2013: «Maritimt Forum mener regjeringens forslag til statsbudsjett for 2014 ikke tar inn over seg utfordringene knyttet til å videreutvikle norsk maritim næring i en knallhard internasjonal konkurranse. Maritim næring gir arbeid til 100 000 mennesker over hele landet, og trenger ordninger som gjør norske sjøfolk konkurransedyktige for å utvikle næringen.» Fasiten til Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet i regjering var altså: inga lovfesting av nettolønsordninga, slik dei hadde lova svært mange. Dei klarte heller ikkje å fjerna taket i ordninga og utvikla ordninga, slik dei òg hadde lova. Arbeidarpartiet viser òg svært liten respekt for heilskapen i Fartsområdeutvalet si anbefaling. Når regjeringa innfrir og følgjer opp sin del av Fartsområdeutvalet sine anbefalingar, med utviding av nettolønsordninga, meiner Arbeidarpartiet i fullt alvor at føresetnadene då vart endra, og at dei andre partane i Fartsområdeutvalet då ikkje treng innfri sine delar av anbefalingane i Fartsområdeutvalet. Opposisjonen meiner òg i merknadene at regjeringa må greia ut moglegheitene for å stilla norske krav om løns- og arbeidsvilkår på norsk sokkel og langs norskekysten. Dette har vore utgreidd før, fleire gongar. Heilt sidan NOU 1976: 40 kom, har konklusjonen vore at forsyningsskip i Nordsjøen fullt ut må følgja det ordinære opplegget for skipsfarten. Og då Arbeidarpartiet sist sat i regjering, konkluderte dei mykje med det same. Sjå berre kva dei skreiv om betydninga av å følgja havrettskonvensjonen og flaggstatsprinsippet i St.meld. nr. 15 for 2008–2009, om hovudlinjene i norsk utanrikspolitikk: «FNs havrettskonvensjon, EØS-avtalen, WTO-avtalen(…) er med på å sikre norske økonomiske interesser og norsk velferd, direkte eller indirekte.» (…) Vidare skriv dei at i Noreg, som har ein liten og open økonomi, bør det betraktast som vår primære og prioriterte utanrikspolitiske interesse å «forhindre svekkelse av internasjonal rettsorden og multilaterale styringssystemer». Regjeringa understrekar òg betydninga av at dei grunnleggjande reglane i havrettskonvensjonen vert anerkjende og følgde lojalt av alle berørte statar. Desse partia vil no altså sjå vekk frå grunnleggjande prinsipp i f.eks. flaggstatsprinsippet, der det heiter at det er reglane i flaggstaten som gjeld for løns- og arbeidsvilkår. Meiner verkeleg Arbeidarpartiet at ein skal følgja lokale løns- og arbeidsvilkår i alle land? Det er det som er konsekvensen dersom alle land gjer som Arbeidarpartiet vil. Arbeidarpartiet har heilt rett i at vi er ein liten nasjon med ein open økonomi. Men det gjer at vi er heilt avhengige av internasjonal handel for å sikra eksport og skapa jobbar, som igjen kan sikra oss velferd og tryggleik i framtida. Å krevja norske løns- og arbeidsvilkår på norsk sokkel kan ikkje oppfattast som noko anna enn proteksjonisme i praksis. Det bidreg heller ikkje til å skapa ei einaste ny norsk stilling om bord på desse skipa. Eit lite land som Noreg kan ikkje ty til proteksjonisme for å styrkja eiga konkurransekraft. Proteksjonisme har aldri vore ei løysing som fremjar vekst og utvikling av velferda vår her i landet, og det kjem heller aldri til å verta det. Det burde Arbeidarpartiet forstå, sjølv om SV og Senterpartiet slit med å forstå det.