Hadia Tajik (Arbeiderpartiet), 2020-05-12:
Først vil eg gjerne takka finansministeren for arbeidet gjennom to svært krevjande månader for landet vårt. Ingenting er viktigare enn at arbeidsfolk, familiar og bedrifter kjem best mogleg gjennom denne krisa. Det er ingen økonomisk politikk som kan forhindra koronautbrot. Det den økonomiske politikken kan gjera, er å dempa tilbakeslaget ved å halda hjula i økonomien i gang og ta vare på folk som treng det. Viss livet til folk går i grus og ingen er der – ikkje noko sikkerheitsnett, ikkje noka velferdsordning, ikkje noka inntektssikring – då varer krisa lenger både for dei personleg og for oss som samfunn. Difor har Arbeidarpartiet vore særleg oppteke av å sikra sosial rettferd og arbeidsplassar i dei forhandlingane me har hatt om krisepakkar tidlegare. Det er òg noko av grunnen til at me vart litt overraska då arbeids- og sosialministeren i dag sa at «det å få veldig mange tilbake på jobb har lite for seg nå». Dette lyder ganske passivt. Vår jobb som folkevalde no er å få økonomien på fote igjen og få folk tilbake i jobb. Arbeidarpartiet er bekymra for at denne krisa skal forsterka nokre farlege utviklingstrekk i samfunnet vårt som me allereie hadde sett i åra før: aukande økonomiske forskjellar mellom fattige og rike, og at mange ikkje hadde nokon jobb å gå til. Difor har me sett partipolitikken til side og hatt breie forhandlingar om krisetiltaka. Òg på vegen vidare vil Arbeidarpartiet samarbeida på tvers av partia om politiske initiativ når det er til det beste for landet. Det er likevel ikkje sånn at partipolitiske ueinigheiter ikkje lenger finst. Budsjettet ein no har lagt fram for revidering, la i fjor haust, etter sju år med underfinansiering av sjukehusa våre, opp til det strammaste kommuneopplegget på femten år. Kommunane er ein viktig del av sikkerheitsnettet til folk, og KS har anslått eit økonomisk behov som følgje av koronapandemien som svarar til opp mot 20 mrd. kr. Ut dette året må me gjera det me kan for å beskytta våre eldre og helsepersonellet som skal gje god pleie og omsorg, og no når samfunnet gradvis skal opnast igjen, er dette ekstra viktig på grunn av faren for smittespreiing. Folka i frontlinja – legane, sjukepleiarane, helsearbeidarane – har fått mykje fortent applaus for jobben dei har gjort, men no må dei òg få dei arbeidsforholda og den grunnbemanninga dei fortener. Det går det an å gjera noko med no når nasjonalbudsjettet vert revidert. Fleire hundre tusen er permitterte eller ledige, og framover vert arbeid til alle jobb nummer éin. Då er det klart at bedriftene må få hjelp til å overleva. Akkurat no er det særleg varehandelen og tenesteytande næringar som er utsette, men i tillegg veit me at olje-, gass- og leverandørindustrien er i ein veldig pressa situasjon. Arbeidarpartiet ser fram til å forhandla om løysingar for bransjen, med vekt på å sikra jobbar i Noreg, sikra inntekter til staten og gjera nødvendige klimavenlege investeringar. Leverandørindustrien må i tillegg få forsikringar om at det vil koma store statleg initierte satsingar innanfor bl.a. elektrifisering, hydrogen, havvind og fangst og lagring av CO 2 . Det er ikkje noko som kan skje om nokre år, det må skje no. Arbeidsfolka må vita at kontraktane kjem, og bedriftene må vita at dei sterkaste av norske tradisjonar, der fagrørsla, bransjen og myndigheitene jobbar saman, vil takast vare på framover. Uavhengig av bransje eller bedrift har det òg noko å seia kva slags jobbar folk går tilbake til. Er det faste, heile stillingar, eller er det midlertidige innleigekontraktar? Skal dei tilbake til eit arbeidsliv med høg organisasjonsgrad, eller til arbeidsplassar der fagforeiningane er svake eller fråverande? For Arbeidarpartiet er det i alle fall heilt klart at me er nøydde til å skapa eit meir rettferdig Noreg, der fleire får moglegheita til å jobba, der faste, heile stillingar er norma, der fagforeiningane er sterke, og der ingen står aleine. Det kjem me til å jobba for – det er saker som me kjem til å fremja. Det er ei tid for alt. Det vil koma ei tid for evaluering. Den tida er ikkje no. Men det er no tid for å ha ein direkte og ærleg debatt om dei økonomiske prioriteringane me burde gjera, og revideringa av nasjonalbudsjettet er den naturlege plassen for å ta den diskusjonen. Det ønskjer Arbeidarpartiet velkome. Me ser fram til konstruktive debattar, der me kjem til å fremja løysingar for meir sosial rettferd og for jobbskaping for framtida.