Bjørn Lødemel (Høyre), 2011-04-12:
Eg har hatt gleda av å vere ordførar for denne saka, og eg vil takke komiteen for eit konstruktivt samspel og for at framdrifta har vore god. Det har vore handsama fleire saker i Stortinget dei siste åra om kraftkrise og forsyningssikkerheit. Styrking av kraftforsyning til Bergensregionen har også vore tema tidlegare. Denne saka frå Framstegspartiet, der dei ber om at spenningsoppgradering og auka kraftproduksjon blir sett opp mot nye kraftlinjer, vart reist før det var teke endeleg stilling til Sima–Samnanger av regjeringa 1. mars 2011. Då vart saka endeleg avgjord, og det vart bestemt at det skulle byggjast ny kraftlinje i luftspenn. Sjølv om saka om Sima–Samnanger formelt sett er avgjord, er denne saka ei viktig prinsippsak både når det gjeld prosedyre ved konsesjonshandsaming, og ved at ein her har fått uavhengige vurderingar av grunnlaget for konsesjonssøknaden. Komiteen har i brev til departementet etterlyst fleire rapportar og dokument om forsyningssituasjonen i Bergensregionen, bl.a. arbeid som Troll Power har utført for Statoil. Dessverre manglar det fleire rapportar og vedlegg i det som kom frå departementet. Fleirtalet i komiteen føreslår at saka blir lagd ved protokollen, medan mindretalet vil avvise forslaget. Vi har bak oss fleire år med sterk og intens debatt om kraftlinjer. I Hardanger har det vore sterk motstand mot planane om å byggje ei ny 420 kW kraftlinje mellom Sima og Samnanger heilt frå planane vart lanserte i 2005, og det toppa seg då klaga på konsesjonen vart avvist 2. juli 2010. Sima–Samnanger er unik på mange måtar. Alle kommunane i regionen var imot luftspenn. Det same var fylkestinget i Hordaland og dei politiske partia i fylket. Hovudargumentet for bygging av linja har vore forsyningssikkerheitssituasjonen i Bergensregionen. At saka har hatt så stor merksemd, kjem også fram i ein analyse av den formelle konsesjonsprosessen og mediedekninga knytt til bygging av kraftlinja mellom Sima og Samnanger som SINTEF har laga, som heiter Case Hardanger og er datert 1. april 2011. Formålet med rapporten er å bidra til å vidareutvikle føreseielege prosedyrar knytte til myndigheitene si handsaming av nettutviklingsprosjekt, og det kan trengast. Høgre er einig med forslagsstillarane i at oppgradering av eksisterande kraftlinjenett er det mest realistiske alternativet til den planlagde linja mellom Sima og Samnanger, og at dette alternativet derfor burde vore nærare greidd ut av uavhengige fagmiljø langt tidlegare. Dette alternativet burde vore vurdert opp mot luftspennet i Hardanger før ein tok endeleg avgjerd. I desse vurderingane måtte også ulempene i form av t.d. redusert forsyningstryggleik i bergensområdet i oppgraderingsperioden og behovet for å realisere potensialet for fornybar energiproduksjon i Hardanger vorte tekne med. Det er verd å merkje seg at Statnett skreiv i rapporten «Sima – Samnanger, oppdaterte systemberegninger desember 2007» at det «ikke vil være samfunnsmessig lønnsomt å investere i en ny 420 kV ledning Sima – Samnanger med idriftsettelse allerede i 2010». Statnett viser også i rapporten til at ei utsetjing av kraftlinja til 2015 ville gje «et bedre beslutningsgrunnlag, først og fremst relatert til den fremtidige forbruksutviklingen i området». Dette synet deler også fleire høyringsinstansar, som har konkludert med at ein skal avvente ein meir omfattande gjennomgang av forsyningssituasjonen i Bergensregionen før ein tek endeleg stilling til bygging av luftlinje mellom Sima og Samnanger. Det blir også vist til at lokal kraftproduksjon og/eller redusert energibruk både til vanleg forbruk og til oljeindustrien vil kunne endre situasjonen. Mange vil hevde at saka om 420 kV linje mellom Sima og Samnanger har vore prega av samanhengande rot frå departementet og regjeringa si side, og at siste fase i denne saka langt på veg har vore eit spel for galleriet. Det er verd å merke seg at utval 3 viser til at forsyningstryggleiken i BKK-området truleg ville vere tilfredsstillande det neste tiåret sjølv om Sima–Samnanger ikkje var på plass før 2012 under føresetnad av at Modalen–Mongstad–Kollsnes var på plass før 2016 og Energiverk Mongstad er i full drift frå 2015. Det er mykje som tyder på at dei største utfordringane med forsyningstryggleik til Bergensregionen og BKK-området ligg i tilknyting til linja mellom Modalen og Kollsnes, og at desse utfordringane må løysast uavhengig av om Sima–Samnanger blir bygd. Dette i seg sjølv skulle vere god nok grunn til å ta seg tid til å vente på ei fullverdig utgreiing om forsyningssituasjonen i Bergensregionen før ein tok endeleg stilling til bygging av ny linje mellom Sima og Samnanger gjennom urørt Hardanger-natur. Eg tilrår innstillinga frå komiteen.