Fredric Holen Bjørdal (Arbeiderpartiet), 2014-12-15:
Noreg har no ei snart 50 år lang historie som olje- og gassnasjon. I denne bransjen finn vi mange av dei mest kompetente arbeidsfolka våre, og leverandørindustrien sysselset til saman rundt 250 000 personar. Dette er eit svært viktig bidrag til den samla verdiskapinga vår. Det bidrar også til nærings-, teknologi- og samfunnsutvikling, ikkje minst langs vestlandskysten, der t.d. den maritime klyngja på Sunnmøre tilset tusenvis og er ein stor og viktig kunnskapsbase. Totalt er det snakk om Noregs største næring, om ein ser bort frå sjølve salet av norsk olje og gass. Ei så viktig næring må sikrast føreseielege rammevilkår av politikarane. Det er difor flott at representanten Henriksen inviterer Stortinget og statsråden til å diskutere dette. Som interpellanten peikar på, rammar fallet i etterspørselen frå petroleumsverksemda spesielt leverandørnæringa. Når investeringstempoet frå oljeselskapa i utbygging, drift og vedlikehald går ned, går det hardt ut over den leverandørindustrien som er heilt avhengig av etterspørsel etter dei produkta og tenestene dei leverer. Omgrepet «kost/ nytte» får no større og større plass hos operatørselskapa. Eit område som særleg lid under det, er helse, miljø og sikkerheit. Dette er det relevant å ta opp i denne debatten for å vise at ting heng saman. HMS-arbeid i petroleumsbransjen handlar først og fremst om å minimere risikoen ved oljeutvinning. Ein viktig effekt av det er sjølvsagt at det genererer mange arbeidsplassar innanfor vedlikehald, vern og redningsarbeid, som er ein sentral del av leverandørindustrien. Petroleumsselskapa er generelt kjenneteikna av systematisk jobbing for å gjere risikoen for ulykker mindre, både for menneske og for miljøet. Eit vel fungerande samarbeid mellom ansvarlege aktørar og eit sterkt overvakingstilsyn er og har vore avgjerande faktorar for dagens situasjon. Utfordringa er å halde fram med den positive utviklinga vi har sett dei siste ti åra, og å leggje til rette for vidare forbetringar. Sjølv om det er veldig få arbeidsulykker, dødsfall og store ulykker, er det potensielt stor fare for ulykker i petroleumsbransjen. Difor er det alvorleg at vi no, som ein direkte konsekvens av det vi diskuterer her i dag, høyrer frå fleire hald at HMS-arbeidet lid under kostnadskutt. Eit døme er kutt i sikkerheitsopplæringa av personell som har beredskapsoppgåver. I tillegg er det mange stader utfordringar med vedlikehaldet. Installasjonane våre blir stadig eldre, og etterslepet på førebyggjande vedlikehald blir større. Noko av dette er HMS-kritisk. Dette dilemmaet reiser seg særleg i dårlege tider i industrien. Dei fleste av oss er einige om at ein skal drive kostnadseffektivt, og truleg er det behov for å drive meir kostnadseffektivt enn det vi har vant oss til med høg oljepris. Men vi må også gjere det krystallklart at vi skal oppretthalde dei høge HMS- og kvalitetskrava. Behovet for å kutte kostnader kan ikkje få følgjer for HMS. I ein debatt her i salen i november diskuterte vi dette med arbeidsministeren og prøvde å få det klart om regjeringa står like støtt på dette prinsippet som Stoltenberg-regjeringa gjorde. Ambisjonen vår var klar: Noreg skal vere verdsleiande innanfor HMS i petroleumssektoren. Denne ambisjonen forsvann ut av regjeringas tildelingsbrev til Petroleumstilsynet for 2014. Det etterlate inntrykket etter at vi hadde diskutert dette i Stortinget, skulle vere at det er tilfeldig at denne ambisjonen er teken bort. Men Arbeidarpartiet er ikkje heilt overtydd om det. Eg håper olje- og energiministeren vil bidra til å fjerne den tvilen regjeringa har skapt blant dei tilsette i industrien, at statsråd Lien kan slå fast her i dag at det ikkje er ein del av svaret frå regjeringa på utfordringane i petroleumssektoren, og at regjeringa ikkje vil legitimere å lempe på HMS-krav som eit ledd i kostnadskutt på sokkelen. Framleis teknologisk utvikling og jamn aktivitet er nøkkelen til framleis høg verdiskaping, konkurransekraft og jamn sysselsetjing i leverandørindustrien, ein industri som med alle arbeidsplassane sine, verdiskapinga si og kompetansen sin er veldig viktig, særleg for Vestlandet – og dermed også for resten av landet. Arbeidarpartiet forventar at regjeringa og stortingsfleirtalet tek denne vanskelege situasjonen inn over seg og set i verk tiltak for å hindre at det representanten Henriksen kallar ein «bråstopp» i petroleumsindustrien, gjer varig skade på leverandørindustrien og økonomien elles. Ein veldig god start vil vere om statsråd Lien får kollegaen sin Eriksson til å slutte å kutte i permitteringsreglane.