Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2010-03-22:
Vi snakkar her om to viktige næringar, og interpellanten har teke opp ei problemstilling som det er viktig å sjå nærare på for det politiske miljøet. Men vi ser også at desse to næringane på mange måtar lever på medias framstilling, der media framstiller ein svart-kvitt-situasjon som er veldig gagnlaus – like mykje for villaksen som for oppdrettsnæringa. Vi hadde nyleg eit oppslag i NRK, der ein nærast kunne avblåse problem knytte til villaksen. Så media er ein viktig premissleverandør for korleis oppfatninga av desse næringane er. Då er det viktig at vi som diskuterer dette, er nøyaktige i våre utsegner. Representanten Flåtten var inne på at fiskehelse er eit utbreitt problem i oppdrettsnæringa. Ja, det er eit utbreitt problem der ein slit med fiskehelsa, men det er ikkje likt over heile landet, som ein kunne få inntrykk av. Ein har regionar som slit eksempelvis med lus, men samtidig har ein andre delar av landet der dette med fiskelus nærast er fråverande. Vi ser det spesielt i dei nørdste fylka i landet. Nord-Troms og Finnmark er eksempel på område der dette nærast ikkje er eit problem i det heile. Også i Storfjorden i Møre og Romsdal – med ein betydeleg del brakkvatn – ser vi at dette problemet er mindre enn det er andre plassar. Men som det vart sagt av andre også, har vi i dag i dei områda der vi har eit betydeleg problem, gitt Mattilsynet den myndigheita som trengst for å setje i gang nødvendige tiltak for å løyse problemet. Og det er allereie sett i gang tiltak når det gjeld villaks. Dette med kalking og andre tiltak har vore nemnde. Men på ett punkt synest eg faktisk vi har vore for svake, og det gjeld Gyrodactylus-krigen. Der burde vi ha ført ein mykje meir resolutt krig for å fjerne det problemet. Men så får vi då oppslag i media når det gjeld middel brukt mot lakselus, der ein presenterer det som om bruken har eksplodert. Det faktiske forholdet er at vi no har hatt ein ganske lang periode med lite bruk av desse medikamenta, fordi det ikkje har vore behov for det. Når ein så aukar det til ca. 5 tonn, så har bruken med andre ord – slik det har vorte framstilt – eksplodert. Det er fullstendig feil, i alle fall dersom ein tek utgangspunktet i bruken for 10–14 år tilbake, for då var han seks gonger så stor som han var i fjor. Så ein må på ein måte få med seg heile biletet før ein skildrar problemet totalt sett. Og så ser vi at Oddekalv rotar opp i dette problemet når det gjeld omdømmet til laksen og oppdrettsnæringa. Når det gjeld middelet for å få vekk det problemet som lakselusa er, og ein skal løyse problemet, så er han ein aktør som går utanlands og presenterer det som at bruken av desse medikamenta vil gjere at kjøttet i fisken vil bli kreftframkallande. Framstegspartiet har vore veldig tydelege der. Vi har sagt at dersom denne retorikken fortset frå ein aktør som mottek offentleg støtte, bør han faktisk miste ho. Når det gjeld rømmingsproblematikken, er det ein ting som verkar på næringa, og det er rett og slett sviande bøter. Når det skjer rømming som ikkje blir meld, og som ein veit er skadeleg, bør sviande bøter vere det tiltaket som blir brukt, etter mi personlege oppfatning. Til slutt: Oppdrettsnæringas betydning både for å skaffe oss eksportinntekter og for å skape arbeidsplassar og anna i distrikta, gjer at denne næringa må få levelege vilkår vidare. Ei auking av volumet, som var skissert, er positivt for næringa og bør fortsetje. Men samtidig bør vi også seie at jeger- og fisketradisjonane, som har stått sterkt her til lands og representerer titusenvis av brukarar, også som rekreasjonstiltak og som næringstiltak må takast i vare på ein slik måte at dei er liv laga.