Ranveig Frøiland (Arbeiderpartiet), 2004-12-07:
Arbeidarpartiet har i sitt alternative budsjett brukt 1 milliard kr meir enn Regjeringa på samferdsel, for å betra framkomelegheita for næringslivet, for å betra transportmoglegheitene for folk flest og for å leggja til rette for at folk skal kunna bu og arbeida i heile Noreg. Etter Arbeidarpartiet si meining er det naudsynt å investera i både vegar og jernbane. Auka utbygging av jernbanenettet er ein effektiv måte å redusera trafikk-korkar rundt dei store byane, betra trafikktryggleiken og redusera miljøproblema på. Regjeringspartia har ikkje halde det dei lovde for inneverande NTP-periode. Dette syner Regjeringa sine eigne tal, mangelen er på 3 800 mill. kr. Dette skjer trass i at det aldri har vore brukt så mange oljekroner i norsk økonomi som under denne regjeringa. Men det er til skattelette pengane er brukte, difor lir både samferdsels- og næringspolitikken. Men det er eitt løfte Regjeringa har halde, og det er løftet om konkurranseutsetjing, les: privatisering. Dette råkøyret som Høgre har lagt opp til når det gjeld Jernbaneverket Drift, som til alles overrasking får ei heilhjarta støtte frå Kristeleg Folkeparti, og sjølvsagt frå Framstegspartiet, kan bety at nær 1 000 menneske med høg kompetanse på dette området misser jobbane sine. Sist sundag gav statsråd Skogsholm uttrykk for at denne omdanninga måtte skje grunna kameraderi og manglande oversikt over tryggleiken. No har eg høyrt i dag at ho sjølv tek avstand frå denne ordbruken, og det er bra. Men eg har ikkje høyrt noko som tilseier at det er naudsynt for tryggleiken å gjera dette grepet som statsråden gjer. Rydding av roller har ingenting med konkurranseutsetjing å gjera. Dersom det er naudsynt, må statsråden sjølvsagt ta tak i dette, slik at rollene er klåre og tryggleiken vert ivareteken. Det eine etter det andre av regjeringspartia har i debatten i dag nærast overgått kvarandre i å skryta over kor mykje pengar som har vorte løyvt til samferdselssektoren. Samanlikna med kva? spør eg. Det er meiningslaust å koma med desse tala når ein unnlet å seia at det i dei tre siste åra, under Bondevik II-regjeringa, er brukt 196 milliardar oljekroner, medan det til samanlikning vart brukt 10 milliardar oljekroner dei to åra Stoltenberg-regjeringa laga budsjettet. Det er brukt meir pengar til alt i desse tre siste åra, men det som er prioritert høgast frå Regjeringa si side, er skattelette, og dei har altså ikkje klart å halda sine eigne planar når det gjeld løfte til samferdselssektoren. Arbeidarpartiet har halde dei økonomiske rammene som vi lovde, og i vårt alternative budsjett ville vi bruka meir pengar enn det Regjeringa la opp til. Hordaland er eit fylke med mange og store bompengeprosjekt, noko som betyr at kvar hordalending betaler mange tusen kroner kvart år for å køyra på vegane våre. Likevel er folk viljuge til å betala meir dersom dei får noko att. Eit stort fylkesvegprosjekt i Hordaland er Jondalstunnelen. Finansieringsplanen kjem vi attende til seinare, men ein av føresetnadene var at staten skulle delta med 50 mill. kr. Det var skuffelse i Hardanger då Regjeringa sitt statsbudsjett vart lagt fram, men Stortinget har heldigvis ordna opp. Arbeidarpartiet har lagt inn dei 50 mill. kr som vart føresett frå staten si side. Dette burde òg regjeringspartia og Framstegspartiet ha gjort. Men eg vonar likevel at Hordaland fylkeskommune klarer å laga ein truverdig finansieringsplan med dei 30 mill. kr som fleirtalet i dag løyver. Det er viktig for Hardanger og Jondal kommune at kommunane kan knytast saman når det gjeld infrastruktur. Då kan ein òg sjå på kommunegrensene. Konkurranseutsetjing har vorte eit mantra her i dag. Ingen nemner samfunnsrekneskapen når dei ulike sektorane vert konkurranseutsette/privatiserte. Folk får sluttpakkar frå dei er i 40-årsalderen og førtidspensjonering i løpet av 50-åra. Mange går ut i arbeidsløyse, og mange vert uføretrygda. Dette er uverdig for den einskilde og uverdig og dyrt for samfunnet. Etter Arbeidarpartiet si meining er den viktigaste oppgåva no å få ledige i arbeid og inkludera fleire i arbeidslivet. Denne konkurranseutsetjinga går i motsett retning. Arbeidarpartiet tør det som er naudsynt, men det er heilt forkasteleg å gjera det som regjeringspartia og Framstegspartiet gjer i dag. Og når Framstegspartiet i dag seier at dei har fått gjennomslag for heile sitt program når det gjeld privatisering, i lag med Kristeleg Folkeparti, Venstre og Høgre, taler det sitt tydelege språk.