Terje Breivik (Venstre), 2019-11-05:
På vegner av Venstre startar eg med ei oppriktig og klokkeklar orsaking til alle som er utsette for det største kollektive systemsviket i Noreg gjennom tidene. «Skandale» vert i denne saka eit tafatt ord, og eg er veldig glad for at statsråden er så tydeleg på at alle no får nødvendig juridisk hjelp, og at alle som er utsette for feil saksbehandling og/eller justismord, ikkje berre får oppreising, men òg økonomisk erstatning. Så takk til statsråden for ei grundig utgreiing, ei audmjuk haldning og handling. Nav-skandalen er eit grovt overtramp frå systemet si side, frå fellesskapet, mot enkeltpersonar som i mange tilfelle er sjuke og sårbare – heilt ufatteleg. Navet i velferdssamfunnet, Nav, har systematisk og omfattande svikta folk dei er til for å hjelpa. Det er utvist ein systemarroganse av dimensjonar, me har teke frå folk fridom. Slik kan me ikkje ha det. Det har me på Stortinget det overordna ansvaret for. Difor må me saman, som òg SV tok til orde for, rydda opp på tvers av parti og partifarge. Det europeiske prosjektet handlar om fridom frå krig, fattigdom og utanforskap og fridom til å handla og leva saman. EØS er langt meir enn ein handelsavtale. Kvardagen til alle europeiske borgarar, òg oss som bur i den ytste utkanten, er i dag tett integrert. Me reiser og studerer, og me har ein felles arbeidsmarknad, me har eit fellesskap på tvers av landegrensene, me knyter band, venskap og kjærleiksforhold. For sosialliberale Venstre er det heilt grunnleggjande at folk som i ein kortare eller lengre periode er avhengige av støtte frå Nav, skal ha same fridom til å nyta godt av det europeiske fellesskapet som me andre kan. Som trygdemottakarar skal me ha like stor rett til å kryssa landegrenser som alle andre så lenge me gjer det me kan, og som krevst, for å koma oss tilbake i arbeid eller verta avklarte til uføretrygd. Og kva er eigentleg den prinsipielle skilnaden for ein trygdemottakar som t.d. bur her i Osloregionen, om vedkomande tek turen til ei lakseelv i nord for å dyrka hobbyen sin, kontra den einslege småbarnsmora som ynskjer å oppfylla lovnaden til ungane om å ta dei med til Legoland i Billund, Danmark så lenge dei begge oppfyller krava Nav må ha stilt med tanke på oppfølging og medverknad? At det er eit parti som ikkje har større respekt for og empati med alle som er råka i denne saka, enn at dei nyttar høvet til å ta eit oppgjer med EØS-avtalen og endåtil hevdar – som ein no les i media at representanten Pollestad frå Senterpartiet gjer – at dei dømde personane ikkje er moralsk uskuldige, synest eg er direkte leitt. At Senterpartiet er imot EØS-avtalen, er fair enough, men med respekt å melda bør no merksemda og ressursane rettast mot å rydda opp i skandalen, ikkje gjera ein tragisk situasjon for så mange ytterlegare verre – endå meir enn å insinuera at folk utnyttar velferdssystemet. For Venstre er det opplagt at me må ha eit velferdssystem tufta på tillit, ikkje på mistenkeleggjering. I denne saka er det heller ikkje folk som har utnytta eller misbrukt systemet som er problemet, men systemet som har mishandla folk som er på sitt mest sårbare, systematisk og omfattande over lang tid. Korleis i alle dagar har det kunna skje? Korleis har ein slik praksis og ei slik haldning kunna utvikla seg trass i mange åtvaringar undervegs opp gjennom åra? På bakgrunn av det er Venstre glad for at sosialministeren no har teke til orde for ei ekstern gransking, og at me tverrpolitisk i Stortinget er samde om å senda utgreiinga til ministeren til komitébehandling. No må me bruka all tid og alle krefter på å rydda opp i det som er eit systematisk overgrep frå styresmaktene si side mot folk som er i ein vanskeleg situasjon. Me politikarar har først og fremst éi oppgåve: beklaga på det sterkaste, gjera alt me kan for at dei som er råka av skandalen, får oppreising og erstatning så fort som råd er, og forhindra at fleire vert utsette for liknande overgrep i framtida.