Sigvald Oppebøen Hansen (Arbeiderpartiet), 2003-02-20:
Me er kjende med at det er mange som har fått store problem med å handtere utgiftene sine i samband med straumrekningane. Derfor er det viktig at Stortinget no tar eit raskt og effektivt grep for å avhjelpe den vanskelege situasjonen for folk som har fått ei straumrekning som dei slit med å betale. Ute i befolkninga er det nok skapt ei urealistisk forventing til kva slags hjelp folk får til å dekkje straumrekninga. Som det tidlegare har vore nemnt i debatten, har det gjennom media og i fleire TV-debattar kome fram at fleire sentrale politikarar nærmast lova full hjelp i denne situasjonen. No er det slik at folk som har ei straumrekning dei slit med å betale, ikkje utan vidare kan få henne betalt av sosialkontoret. For å ha rett til sosialhjelp må vedkomande leggje fram dokumentasjon både på inntekter og utgifter. Mange av dei som oppsøkjer kommunane, vil derfor ikkje fylle dei kriteria som er sette gjennom lova om sosiale tenester. Derfor er det så veldig viktig no å få ei rask presisering av lova, slik at kommunane ikkje praktiserer lova så strengt at det blir stilt krav om sal av eigedelar, bruk av sparepengar til barna m.m., før hjelp kan bli gitt. Eit slikt rundskriv til kommunane må sendast ut fort, slik at det ikkje blir ulik praktisering av lova frå kommune til kommune, og eg registrerer med tilfredsheit at statsråden bekreftar at det skal skje. Det er altså brei politisk einigheit om at folk med dårleg råd må få hjelp. Mykje av denne hjelpa vil kommunane få ansvaret for. Derfor meiner Arbeidarpartiet og eit fleirtal at kommunane må få tilført meir midlar, og eg er glad for at det står eit fleirtal bak det forslaget som allereie no signaliserer auka overføringar til kommunane med 130 mill. kr. Dette er viktig. Kommunane må få avklart at midlar vil kome. Dersom så ikkje skjer, vil det føre til forskjellsbehandling avhengig av den enkelte kommunes økonomi. Det handlar òg om eit tillitsforhold mellom staten, altså Stortinget, og kommunane. For meg er det uforståeleg at ikkje regjeringspartia Høgre og Kristeleg Folkeparti no vil vere med på å talfeste eit beløp til kommunesektoren, ikkje minst på bakgrunn av det som tidlegare har vore nemnt, at både olje- og energiministeren og Kristeleg Folkeparti sin parlamentariske leiar tidleg oppmoda folk til å oppsøkje kommunane for å få hjelp. Det kan derfor tyde på at dette er eit døme på mangel på samsvar mellom liv og lære. Arbeidarpartiet meiner at dersom det viser seg at dei kommunale utgiftene til forbrukarane blir større enn det Stortinget i dag legg opp til, må Regjeringa følgje opp saka og kome tilbake med forslag om meir midlar i revidert nasjonalbudsjett. Denne debatten har i lange periodar handla om pris på energi, liberalisering, marknadskrefter, ubalanse i kraftmarknaden m.m. Det er vel og bra, men saka handlar først og fremst om å hjelpe dei som no har store vanskar med å betale straumrekninga sine. Så kan ein godt erkjenne at det at me no har høge prisar på energi, kan ha si årsak i dei momenta som har vore debatterte i dag. Men dette er ikkje interessant i denne samanhengen. Eg er veldig glad for at eit fleirtal no tek eit godt grep som er treffsikkert i forhold til dei som er mest vanskelegstilte, altså folk som har problem med å betale straumrekninga si, og folk som har låge inntekter frå før.