Frank Edvard Sve (Fremskrittspartiet), 2022-01-21:
Når eg høyrer på representantane frå Arbeidarpartiet, Senterpartiet og også frå Høgre no i dag, er det ingen av dei som har nemnt det faktum at utanfor denne salen i går var det tusenvis som protesterte mot dei skyhøge straumrekningane som dumpar ned i postkassene i desse dagar. Det same skjer i alle andre byar i Noreg. Det er eit formidabelt opprør mot at den norske befolkninga i straumrike Noreg skal måtte betale mange kroner kilowattimen. Dei er bekymra for hus og heim og betaler meir i straumrekning enn dei betaler i huslån og andre utgifter. Det er dramatisk. Men det verkar som om politikarane i Stortinget ikkje har sett seg inn i det, møtt folket eller gått ned på golvet og lytta etter kva innbyggjarane eigentleg seier. Realiteten er at når straumprisane er på det nivået dei er på no, er det staten som håvar inn pengar til statskassa. Det er bekrefta frå finansministeren at minst 28 mrd. kr kjem inn i ekstrainntekter, og då er verken elavgift eller moms tekne med. Det betyr at den norske staten skor seg på skyhøge straumprisar. Det er det offentleg som eig krafta, og så er det innbyggjarane og næringslivet som får rekninga. Innbyggjarane og hushalda i dette landet står for 35 pst. av straumforbruket i Noreg. 65 pst. er tenesteyting og industri og næringsliv utover det. Når regjeringa no lagar ei ordning som skal treffe for 35 pst., er det ei ordning der 8,9 mrd. kr skal tilbake til innbyggjarane, som er under ein fjerdedel av det staten tek inn i inntekter, og vel så det, og dersom ein tek med Statkraft og Statnett i tillegg, er det endå høgare tal og endå lågare prosent. Det er den ordninga som skal støtte dei som har 35 pst. av forbruket av straumen i Noreg. Dei andre 65 pst. av straumforbrukarane i Noreg skal altså ikkje få noko som helst, og vi får no inn alarmerande meldingar frå næringslivet. Det er små og mellomstore bedrifter, men også store bedrifter, store kraftkrevjande industriar som slit og har kjempeutfordringar, som kanskje har hatt 60 000–70 000 kr i straumrekning og no plutseleg har 500 000 kr. Alle skjønar at dette også er ein fare for arbeidsplassane. Så er det framlegga. Regjeringa kjem med ei ordning som gjev under ein fjerdedel. Vi i Framstegspartiet har føreslått å fjerne elavgifta, fjerne moms, kontantstøtte, og vi kom no med eit framlegg om makspris. Så er det ikkje riktig det Arbeidarpartiet og Høgre sa om at forslaget frå Framstegspartiet om ein makspris på 50 øre er det same som forslaget frå Raudt, som vil inn og styre marknadssystemet. Vårt forslag er nøyaktig det same som regjeringa sitt forslag. Vi seier 50 øre i makspris og vil dekkje alt over det. Regjeringa seier 70 øre og skal dekkje 80 pst. over det. Men vi røyver ikkje marknadsmekanismane, det er viktig å få med seg. Det er to forskjellige grunnlag, og vi ønskjer å ha ein makspris. Sjølvsagt er det slik at i Møre og andre plassar med 16 øre betaler innbyggjarane 16 øre, men der det går over 50 øre, er det berre 50 øre ein betaler. Det er staten som kompenserer den meirkostnaden. Kraftprodusentane får nøyaktig det dei skal ha i marknaden. Det er grunnlaget. Vi sit her på Stortinget, det øvste politiske organet i Noreg, og vi har ein ekstraordinær situasjon med straumprisar som er heilt ekstreme. For eit år sidan var det omtrent minusprisar på straum i Noreg. Når vi no får ein pris som går til himmels på grunn av at det er ein feilslått miljø- og klimapolitikk i Europa, som driv gassprisane rett opp og straumprisane følgjer etter, klarer ein ikkje å verte einige om noko som verkeleg treffer innbyggjarane. Framstegspartiet har forsøkt å invitere til eit breitt forlik. Arbeidarpartiet og Senterpartiet tok seg ikkje bryet med å svare eingong. Det er greitt, vi registrerer det, men vi i Stortinget burde ha eit ansvar for å kome fram til noko som verkeleg treffer innbyggjarane, som er målretta, og som gjer ein stor forskjell for folk flest. I dag er folk like vettskremde for rekninga som kjem i februar og i mars, for dei veit at dei vert skyhøge, og innbyggjarane er like bekymra for sin eigen økonomi, og bedriftsleiarane er verkeleg bekymra. Det burde vi også vere i denne sal. Det kan gå skikkelege gale for næringslivet med tap av arbeidsplassar. Vi har våre framlegg som vi har fremja. Vi har også meldt inn støtte til andre forslag, så då er det gjort.