Per Steinar Osmundnes (Kristelig Folkeparti), 2004-03-04:
Representanten Bjarne Håkon Hanssen tek i sin interpellasjon opp barns stilling og rettar i helsevesenet. Dette er svært viktige spørsmål, for barn er ei gruppe med særlege behov overfor helsevesenet. Stortinget vedtok i juni 1999 lova om pasientrettar. Denne lova skal sikre befolkninga helsehjelp uavhengig av bl.a. alder. Omgrepet «pasient» er definert i § 1–3, og det omfattar også mindreårige. Mindreårige vil derfor ha rettar etter dei generelle reglane i lova om pasientrettar. I tillegg er det også lovfesta nokre få særlege rettar for barn. Når vi først er inne på den juridiske sida, er kanskje dei endringane som vart gjorde i dette hus i forhold til lova om pasientrettar like før jul i fjor, dei aller viktigaste. Desse endringane gav barn juridisk rett til behandling innanfor ein individuell frist fastsett på medisinsk grunnlag. I ein slik frist ligg det også at ingen må vente lenger på medisinsk hjelp enn det som er medisinsk forsvarleg. Det er viktig at desse rettane blir følgde opp. For Kristeleg Folkeparti er det viktig at ein gjennom individuelle fristar prioriterer dei som treng det mest. I mange tilfelle vil og kan dette gjelde barn, då vi veit frå prioriteringsforskrifta at livslengd og forventa nytte er avgjerande faktorar i prioriteringsdebatten. Men med eit slikt regelverk som eg no har gått igjennom, er det ikkje alltid mangel på reglar som framstår som det største problemet, men ofte også samordning og oppfølging av det regelverket ein har. Vi må ikkje gløyme at barn med alvorlege lidingar er meir enn eit uttrykk for enkeltskjebnar – barn som har det vondt, eller som slit i kvardagen. Pårørande, det vil ofte seie familien, er også ein del av denne lidinga. Før ein kjem til spesialisthelsetenesta, har ein gått gjennom eit system av tilvisingar, utgreiingar osv. Etter at ein kjem frå spesialisthelsetenesta, kjem ein attende til primærtenesta og det nærliggande tenesteapparatet. Vi veit at familiar kjempar ein hard kamp mange plassar for å få dei rettane dei har krav på. Då er det ikkje berre ein kamp for enkeltrettar, men ein kamp for at rettane blir sedde i samanheng med kvarandre. Det avgjerande i mange situasjonar er naudsynt samordning og koordinering. Ei gruppe eg tenkjer spesielt på, er familiar med barn som har nedsett funksjonsevne. Kristeleg Folkeparti er oppteke av å betre kvardagen for familiar med barn med nedsett funksjonsevne. Vi treng derfor meir heilskaplege og koordinerte tiltak for desse familiane, og det er heilt avgjerande at familiane blir mottekne av eit aktivt offentleg hjelpeapparat. Lat oss i denne debatten heller ikkje gløyme dei tinga som går bra. Eit målretta arbeid for å kutte ventetida i spesialisthelsetenesta gir resultat. Statsråden har vore inne på dette også tidlegare i debatten. Ventetida er blitt kraftig redusert det siste året. Aktiviteten innanfor psykisk helsevern har auka kraftig. 3 300 fleire barn og unge vart viste til spesialisthelsetenesta i 2003 enn i 2002. Godt og vel 3 000 fleire fekk behandlingstilbod. Vi er derfor på rett veg. Å ta godt vare på barn er viktig for Kristeleg Folkeparti, og vi vil følgje denne utviklinga nøye.