Tor Bremer (Arbeiderpartiet), 2011-11-17:
Eg vil med ein gong vera tydeleg på at underteikna og Arbeidarpartiet deler interpellanten sitt engasjement for forsking og kunnskapsbasert verdiskaping i Noreg. For å seia det slik: Når EU sin forskingsstrategi ikkje byggjer på billege råvarer eller billeg arbeidskraft i utviklinga av Europa, men på høg kunnskap og kompetanse både i næringslivet og hos arbeidstakarane, ja så er det ein minst like rett og viktig strategi for Noreg, sidan kostnadsnivået vårt som kjent kan opplevast som både høgt og krevjande. Når det er sagt, må det understrekast at trass i dette går norsk næringsliv ikkje så aller verst, nettopp fordi konkurransekrafta i norsk næringsliv er relativt høg. Men det må me på ingen måte slå oss til ro med, for Noreg går neppe fri dei økonomisk usikre tidene som truar store delar av Europa nettopp i desse tider. Vårt svar på dette må vera å mobilisera dei menneskelege ressursane fullt ut. Eg er samd med interpellanten i at det er viktig at me heile tida samanliknar oss med andre land for å avklara kva vår styrke er, og kor vår eventuelle sårbarheit er. Men i denne interpellasjonen – og særleg i diverse avisinnlegg i det siste – prøver representanten Warloe å teikne eit bilete av at det står alarmerande dårleg til med både forskingsinnsatsen og innovasjonsevna i Noreg. Sjølv om den privatfinansierte forskinga ligg langt under det forventa nivået på 2 pst. av BNP, er ikkje dette rett. Warloe og Høgre brukar store ord om kor elendig det står til med norsk forsking, basert på berre to indikatorar, nemleg at Noreg ligg på botnen i Norden målt i prosent av BNP og i kroner per innbyggjar. Ifølgje den sist tilgjengelege oversikta har Noreg ein offentleg FoU-innsats per innbyggjar som er best i Norden, og han ligg om lag 20 pst. over det landet som ligg som nummer to. Sjølv om Noreg også er blant dei beste landa i Europa på offentleg finansiert forsking, er heller ikkje dette noko godt bilete av stoda, sidan den privatfinansierte forskinga i Noreg, som sagt, ikkje er god nok. Warloe si tilnærming til temaet styrkjer oss i inntrykket av at Høgre også på dette politikkområdet opptrer på ein svært smalspora og forenkla måte. Alle som tek eit lite blikk inn i den komplekse forskingsverda, oppdagar fort at det kan vera krevjande å finna indikatorar som gir eit fullstendig bilete av stoda. Det har regjeringa teke konsekvensen av og la difor i år fram det første Forskingsbarometeret. Forskingsbarometeret skal vera ei årleg oppdatering og ei påliteleg kjelde til heilskapleg informasjon om stoda i norsk forsking. I motsetning til Høgre og Warloe si smalspora tilnærming vil barometeret byggja på heile 24 ulike indikatorar for å vurdera norsk forsking og innovasjonsevne. For å illustrera den breie tilnærminga ytterlegare vil eg kort nemna at Forskingsbarometeret vil presentera dette innanfor seks hovudområde: investeringa målt i kroner og øre menneska, altså forskarane, oppe i det heile evna til samarbeid er heilt avgjerande – ho må målast dei ulike områda som skal målast oppnådde resultat dei ulike trendane som råder innanfor internasjonal forsking Forskingsminister Tora Aasland understrekar at det er med desse seks byggjeklossane me skal møta dei globale utfordringane, me skal sikra våre nasjonale velferdsutfordringar og me skal skapa framtidige arbeidsplassar. Så regjeringa har ei svært brei og målretta tilnærming til temaet. Når det gjeld om Noreg er spesielt dårleg på kommersialisering av oppnådde forskingsresultat samanlikna med andre land, er dette i høgste grad usikkert, kort og godt fordi det er lite statistikk på området som er eldre enn eit par år. Men det som finst, viser ein sterk vekst av kommersialisering målt i bedriftsetableringar og i lisensiering, både nasjonalt og internasjonalt dei siste åra. Vår oppmoding til Henning Warloe og Høgre er altså å vera nyanserte i omtalen av norske forskingsmiljø. Det har våre gode forskarar krav på.