May Britt Vihovde (Venstre), 2004-05-13:
Regjeringa har med stortingsmeldinga «Rovvilt i norsk natur» staka ut ein ny og ærleg rovdyrpolitikk. Mens rovdyrpolitikken tidlegare har vore prega av å stikka konfliktane under stolen, har Regjeringa kome med ei løysingsorientert melding. Det gleder Venstre at eit breitt fleirtal i Stortinget i all hovudsak støttar Regjeringa sin rovdyrpolitikk. Det ber bod om at ein kan få ei langsiktig forvaltning. Våre store rovdyr er ein verdifull og viktig del av norsk fauna. I den grad rovdyrvern, husdyrhald og reindrift ikkje lèt seg foreina, må Noreg sine forpliktingar til å halda oppe levedyktige rovviltstammer gå føre. Men dette inneber òg at det må bli gitt kompensasjon til bønder som må bera kostnadene ved ein vernepolitikk fastlagd av fellesskapen. Venstre er tilfreds med at dei bestandsmåla som eit breitt fleirtal står bak, er i tråd med våre internasjonale avtalar. Mykje av fokuset i rovviltdebatten generelt, men også i denne debatten, er på dei skadane som skriv seg frå rovvilt. Få set søkjelyset på dei positive ringverknadene det har å ha ein levedyktig rovviltbestand. Då tenkjer eg spesielt på reiselivsnæringa, der norske naturopplevingar er ei salsvare. Eg er overtydd om at vill natur med ville rovdyr som gaupe, jerv, bjørn og ulv er attraktivt, spanande og eksotisk for turistar frå inn- og utland. Eg oppfordrar difor dei nye lokale forvaltningsregionane til også å sjå moglegheitene, ikkje berre ulempene. Venstre er oppteke av å styrkja lokaldemokratiet. Vi er opptekne av at dei som sit nær problemstillingane, er dei som er best eigna til å ta dei beste avgjerdene. Samtidig har Noreg internasjonale forpliktingar i forhold til rovvilt. Nasjonale minimumsbestandar fordelte på regionar med lokal forvaltning vil kunna vera med på å finna fornuftige og konfliktdempande løysingar som balanserer den menneskelege belastninga og næringsinteressene opp mot omsynet til rovdyra. Vi meiner det er heilt i tråd med demokratiske prinsipp at vedtak fatta av regionale folkevalde organ skal klagehandsamast av eit departement, og støttar difor fleirtalet i komiteen, som ber om at Miljøverndepartementet blir ankeinstans for vedtak fatta av dei regionale rovviltnemndene. Venstre er tilfreds med at den nye erstatningsordninga inneheld sterke førebyggjande element, og at Regjeringa tek viktige grep for å stimulera til eit skilje mellom rovvilt og beitedyr i tid og rom. Sau åleine på beite går dårleg saman med jerv og ulv. Nettopp dette tek den nye erstatningsordninga innover seg. Sauebonden får framleis erstatning ved dokumenterte rovvilttap. Ei ordning som blir innretta slik at ein betydeleg del av erstatninga blir gitt som førehandsutbetaling, som incentiv til iverksetjing av førebyggjande tap, er mykje betre. Dette gir klare incentiv til å ta vare på dyra og skjerma dei frå rovviltangrep. I forslaget frå Regjeringa ligg det òg moglegheiter for skjøn. Venstre er fornøgd med at rovviltpolitikken i Noreg har fått ein ny og ærleg kurs. Å klart definera i kva om-råde rovdyra har forrang, og i kva område sauen skal vernast, vil medverka til å redusera konfliktnivået mellom menneske og rovdyr. Regjeringa sitt forslag til forvaltningsområde for ynglande ulv var basert på innspel frå fagmiljøa, og Venstre var godt fornøgd med den avgrensinga og den sona som Regjeringa foreslo. Vi står bak forliket og støttar utvidinga av sona, og vi er veldig glade for at sona er blitt svært avgrensa. Så vil eg til slutt seia at når ein no har gått inn for ei utviding av dette området og klart definert desse sonene, må storsamfunnet sitt pålegg følgjast opp. Storsamfunnet må òg ta ansvaret for å sikra næringsinteressene i desse områda.