Jon Georg Dale (Fremskrittspartiet), 2018-06-14:
Etter å ha følgt denne debatten, må eg konstatere at han minner tilforlateleg om dei tidlegare diskusjonane vi har hatt rundt jordbruksavtalen. Det som er nytt, er at retorikken frå opposisjonen er den same anten det er inngått avtale eller det er brot i forhandlingane. Det synest eg er rart, for utgangspunktet for denne debatten er altså at jordbruket og regjeringa, som forhandlar på vegner av staten, faktisk er einige både om pengebruk og om innretning gjennom årets jordbruksavtale. Det har vi basert på ei felles forståing om at vi ikkje berre kan drive landbrukspolitisk debatt basert på gamal og dels utdatert retorikk. Utfordringane i jordbruket er for store til det på fleire viktige område, samtidig som moglegheitene er utruleg store på andre. Når ein høyrer debatten i salen i dag, får ein inntrykk av at hovudutfordringa er at det er for lite produksjonsstimulans, for lite areal i bruk, men utfordringa som bønder no møter, er jo ikkje det, det er at dei faktisk ikkje får omsett varene dei allereie har produsert. Det er ingenting som tyder på at det ikkje er nok areal i bruk. Tvert imot tyder alt på at produksjonsstimulansen er så sterk at det faktisk gjev bøndene utfordringar med å greie å få omsett varene. Det er heilt forunderleg for meg at debatten tek det utgangspunktet han gjer i denne salen. For det betyr at om vi skal oppnå betre resultat i jordbrukspolitikken, om vi skal stimulere fleire bønder til å drive, må vi tenkje annleis. Det betyr at dei løysingane ein presenterte som det einaste rette for ti år sidan, ikkje fungerer lenger, for vi er i ein annan situasjon no. Vi er i ein situasjon der vi må bruke det økonomiske handlingrommet som jordbruksavtalen for inneverande år har gjeve oss, til å styrkje produksjonen der det er produksjonsmoglegheiter. Det betyr at vi må styrkje kornøkonomien. Skal vi få til det, med det resultatet at kornproduksjonen veks, betyr det at det må verte mindre lønsamt å drive med grasproduksjon i kornområda. Vi må styrkje økonomien på frukt, grønt og bær, for der er det marknadspotensial for auka norsk avsetnad av norskproduserte varer. Men det betyr at dei beste grønsaksareala ikkje må stimulerast til å leggje om, til å flytte husdyrproduksjonen dit. Det betyr at ein må bruke dei verkemidla jordbruksavtalen har, til å stimulere til aktiv bruk av norske beiteressursar. Og det er jo heile utgangspunktet for avtalen. Difor forsvarer eg også denne avtalen og er fornøgd med at vi har inngått han, fordi han faktisk tek opp i seg dei reelle utfordringane og moglegheitene som er i norsk jordbruk, i staden for berre å handle om politisk spel. Så merkar eg meg også at opposisjonen har diverse ønske for seinare forhandlingar. Når ein snakkar om auka bruk av norske ressursar, f.eks., høyrer eg at det ein eigentleg seier, er at ein ønskjer høgare kraftfôrpris. Ja, det føreslo vi, og vart forhandla ned av jordbruket – akkurat som vi føreslo det i fjor og vart forhandla ned av dei same partia som no tek til orde for høgare kraftfôrpris i år. Det er viktig å hugse på når ein er oppteken av den langsiktige bereevna til jordbruket, at også eigen politisk argumentasjon bør vare meir enn nokre få månader. Jordbruksavtalen som no er inngått, legg til rette for ei fornuftig og balansert utvikling av norsk jordbruk, først og fremst fordi vi styrkjer arbeidsdelinga. Det aukar moglegheitene våre både til å produsere meir mat og til å produsere meir fellesgode. Bruk av kulturlandskap og bruk av utmarksressursar er viktige element i det. Strukturgrepa frå 2014 ligg fast, og det har vore heilt avgjerande at vi har klart å vareta det. For bønder har investert på bakgrunn av dei politikkendringane som kjem. Det vert ikkje betre å vere bonde av at ein riv fundamentet under investeringane dei gjorde. Difor har det vore viktig for oss, og det ligg fast. Så er det framleis stimulert, slik det har vore i tidlegare år, til eit større mangfald blant norske matprodusentar. Det er fordi Stortinget har hatt forventingar om det, og fordi regjeringa har hatt ønske om det. Det er også viktig å hugse på at den avtalen som no er inngått, minner tilforlateleg om statens tilbod både i omfang, på ramme og i innretning, og vi har fått på plass ein avtale.(Presidenten klubbar.) (Presidenten klubbar.)