Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2017-10-10:
Eg vil arbeide for eit betre Noreg – eit trygt land med eit nært og sterkt politi, med god beredskap, for eit rettferdig land der kvar enkelt innbyggjar kan få konfliktane sine prøvde i rettsapparatet uavhengig av storleiken på lommeboka si, eit land med små forskjellar der ein skal ha like gode sjansar til å skape seg eit godt liv uavhengig av om faren er direktør eller sit i fengsel, der samfunnet trår til når ein ikkje klarer å skape ein god oppvekst for ungane sine, der me ser kvarandre og hjelper kvarandre når me ser at ungar veks opp med rus, vald eller overgrep, der me avverjar i staden for å teie, der me vernar om verdiar som fellesskap, menneskerettar og openheit. Eg synest trontalen gav ei god og ryddig beskriving av landet og ein del utfordringar me står overfor. Men ambisjonane saknar eg, særleg når det gjeld oppfølginga av 22. juli. Arbeidet med å styrkje norsk beredskap og landets sikkerheit synest eg fekk for liten plass. Det blei redusert til å handle om eit beredskapssenter som burde ha stått ferdig i førre stortingsperiode, men som regjeringa no lovar at skal stå ferdig innan 2020. 2020 er ikkje ein dag for tidleg. Noko av det viktigaste me gjer i Stortinget, er å arbeide for folk sin tryggleik. Det er tryggleik for eller i arbeid, tryggleik for at ungane våre har det godt på skulen og lærer, tryggleik for at ein får nødvendig helsehjelp når ein treng det. Eg, som særleg skal halde i justispolitikken i denne perioden, meiner at tryggleik må vere den felles rettesnora vår for det politiske arbeidet me skal gjere. Me må spørje oss sjølve om dei vedtaka me gjer i denne salen, fører til å styrkje eller svekkje tryggleiken til folk. Morgondagens kriminalitetsbilde er krevjande. Kriminaliteten endrar seg og går føre seg i mykje større grad på nettet. Me har ikkje noko anna val enn å setje oss i stand til å møte dette. Det handlar om ressursar, kompetanse, utstyr og politisk vilje. Når me snakkar om overgrep mot barn, ulovleg deling av bilde på internett eller organiserte kriminelle nettverk som driv med vinningskriminalitet, eller truslar mot landet og vår sikkerheit, er det dessverre ein fellesnemnar at me heng etter. I vår besøkte eg Oslo-politiet og snakka med dei som er ansvarlege på sedelegheitsavdelinga, og dei fortel at omfanget av overgrepsmateriale på nettet er så stort at me ikkje eingong er i nærleiken av å få tak i ein liten del av det. Det bekymrar meg, og eg meiner Noreg kan betre. «I noen perioder pisket vi folk, kuttet lemmer av dem, eller skjøt dem. Nå tar vi tiden fra dem i lukkede rom,» skreiv Nils Christie, samfunnsforskar og kriminolog. Denne utsegna har blitt gjenteke mange gonger, men sjeldan har det vore meir rett enn no. I sommar besøkte eg Telemark fengsel, og forteljinga frå dei tilsette der om at ein no nærast driv med oppbevaring av dei innsette, at dei kuttar sterkt i alle former for programverksemder, bekymrar meg. Regjeringa har sveltefôra kriminalomsorga i fire år, og kutta har ført til at innhaldet og tilbakeføringa har blitt betydeleg svekte. Arbeidarpartiet vil ha ein verdig og fungerande kriminalomsorgspolitikk, ikkje fordi me skal vere snille, men fordi det er lurt, fordi innhaldet i soninga førebyggjer ny kriminalitet, førebyggjer utryggleik. Noreg er eit land med store moglegheiter. Regjeringa sender norske innsette ut av landet i staden for å byggje fengsel her. Det er kortsiktig og ei dårleg prioritering. Byråkratiet i Politidirektoratet aukar, medan det framleis er altfor få politifolk der ute i norske byar og bygder. Regjeringa har framleis ikkje levert på dei store beredskapsinvesteringane. Framleis er det berre planar. Dei investeringane må på plass. Noreg kan betre. Arbeidarpartiet skal ta ansvar i justispolitikken. Me skal bidra konstruktivt, men me skal også vere tydelege til politikk som me meiner tek landet i feil retning. Me skal vere ei vaktbikkje for ein justispolitikk som tek heile Noreg på alvor, som er kunnskapsbasert og framoverlent.