Laila Reiertsen (Fremskrittspartiet), 2010-12-07:
Framstegspartiets budsjett signaliserer at det skal vera plass til alle i arbeidslivet, og det skal lønna seg å arbeida. Det offentlege fortset å esa ut. Samtidig er det ei stor gruppe vi ikkje finn plass til: dei funksjonshemma. Og det er ikkje berre denne gruppa som fell utanfor arbeidslivet. Ein har dei uføre som ikkje er 100 pst. uføre, men som har kapasitet til å utføra litt eller ein del arbeid. Vi har dei mange ungdommane som fell ut av utdanningssystemet og blir gjorde nærmast til ufrivillige sosialklientar eller uføre. Her manglar det meir handlekraft. Mange av dei arbeidsledige har søkt jobb lenge. Dei slit mest med å koma i arbeid igjen. Det siste året har talet på personar som har søkt jobb i halvtanna år, meir enn dobla seg. Dette er ikkje bra. 56 000 deltidstilsette i helsesektoren ønskjer å arbeida meir. Her, kor ein så treng dei hendene ein kan få, opplever ein at på grunn av rigide system som gjer det enklare for arbeidsgjevar å tilsette folk på deltid framfor på heiltid, blir dei tilsette taparar. Ifølgje Nav er også kvinner under 40 år ei gruppe som er aukande i arbeidsløysekøen. Dette er alarmerande. Eitt moment her som ein bør diskutera, er om foreldrepermisjonen, som no blir mindre for mor, er med på å skyva fleire ut i deltidsarbeid enn før. For det er forskjell på å gå ut igjen i arbeidslivet når barnet er sju månader, og når det er ti månader. Dette bør regjeringa og statsråd Lysbakken ta på alvor, då denne gruppa er den som faktisk utgjer den delen som føder barn. Så ein bør ikkje bli overraska om denne gruppa vel deltidsarbeid, eller – i verste fall – arbeidsløyse. Ein må etter kvart satsa meir på å få desse ulike gruppene, med deira individuelle omsynsbehov, inn i arbeidslivet, i staden for å avskriva dei med ulike trygdeordningar, som i verste fall kan bli utfallet. Det at regjeringa ikkje vil halda ein intensivitet på dette, er svært urovekkjande. Framstegspartiet har auka talet på tiltaksplassar, sett meir fokus på oppfølging av sjukmelde og arbeidssøkjarar i sitt budsjett – dette også i form av auking i innsatsen til «Raskere tilbake»-prosjektet – og har auka løyvingar til helsetenester, slik at sjukmelde er raskare tilbake i jobb, i staden for framleis å gå sjukmelde i påvente av behandling, noko som kostar samfunnet og den enkelte store summar og ein god del livssvekking. Dette vil igjen føra til store innsparingar i folketrygda sine samla utgifter, noko som vårt alternative budsjett viser. Samtidig er ein oppteken av at personar som ikkje på noko nivå kan vera yrkesaktive og kan skaffa seg arbeidsinntekt, skal motta ei yting frå folketrygda som kan gi eit verdig, nøkternt tilvære og tryggheit for eigen livssituasjon. Men då skal ein utelukke all moglegheit for at det er noka arbeidsevne igjen, til det beste for enkeltmennesket og samfunnet. Derfor er det viktig at Nav her fungerer fullt ut. Då kan ein ikkje ha lange ventetider, rot i papira, dårleg oppfølging eller eit datasystem som har gått ut på dato for lenge sidan. Samtidig er ein også nærmast prisgitt personleg behandling frå ein del Nav-tilsette. Ja, det er faktisk framleis slike tilbakemeldingar vi får frå brukarane. Derfor har vi igjen foreslått eit Nav-ombod, mens regjeringa tenkjer og tenkjer om dei skal gjera noko med det – og fleire og fleire blir berørte av ulike problem. Men kanskje dei trur behovet for eit Nav-ombod går over.