Torstein Rudihagen (Arbeiderpartiet), 2012-11-30:
Eg viser til den omtala som saksordføraren hadde av sjølve lova. Lakse- og innlandsfisklova er viktig for å få ei god forvalting av villaksen. Vi har nokre av dei viktigaste leveområda for villlaks i Noreg, og vi har omtrent ein tredel av totalbestanden. Noreg har derfor eit særskilt internasjonalt ansvar for villaksen. Laksen representerer betydelege verdiar som næringsgrunnlag for rettshavarane og som grunnlag for turisme, og sjølvsagt har laksen stor betyding for dei som ønskjer fiske, friluftsliv og gode naturopplevingar. Formålet med lova er å ta vare på bestanden på ein god måte, samtidig som ho skal opne for hausting av bestanden til beste for rettshavarar og for fritidsfiskarar. Lova er frå 1992, og som saksordføraren gjorde greie for, er det behov for justeringar, tilpassingar og iverksetjing av vedtak Stortinget har gjort om nasjonale lakseelver og laksefjordar. Det er foreslått ei rekke endringar, bl.a. blir aldersgrensa for å måtte betale statleg fiskeavgift heva frå 16 til 18 år. Det er eit veldig godt tiltak for å stimulere fleire unge til å oppleve naturen og gleda og spenninga ved fritidsfiske. Det er ein nedgang i slikt fiske, og det er ein aktivitet eg meiner vi bør stimulere til. Av vesentlege endringar elles er det krav om obligatorisk organisering av fisket i laksevassdrag, og det blir stilt krav om driftsplan i vassdrag med slik organisering. Hensikta med dette er sjølvsagt å få ei best mogleg forvaltning av fiskeressursane og regulering av fisket. Eg ser at Framstegspartiet og Høgre er skeptiske til at det blir stilt krav om obligatorisk organisering, men det finst eksempel på vassdrag der det er konfliktar som gjer at ein ikkje får sett i gang tiltak mot gyro eller andre nødvendige forvaltningstiltak for å ta vare på fisken og få til eit godt fiske. Det er faktisk elver som på grunn av uavklarte konfliktar er stengde for fiske. Denne lovendringa kan gi heimel til å få rydda opp. Elles blir det presisert i proposisjonen at denne obligatoriske organiseringa ikkje skal gjerast meir omfattande enn det som er nødvendig for å regulere fisket og forvalte fiskeressursane. Når det gjeld lovfesting av nasjonale laksefjordar og lakseelver, er det ei oppfølging av tidlegare stortingsvedtak som blei gjorde for å gi dei viktigaste laksebestandane i Noreg vern mot bl.a. oppdrettsverksemd, forsuring, skadelege aktivitetar og inngrep i vassdrag og i dei nærliggande fjord- og kystområda. Framstegspartiet og Høgre går imot og viser til at ordninga fyrst må evaluerast, men det har heile tida vore føresett at dei nasjonale laksevassdraga og laksefjordane skulle vere permanente. Men det er òg slik at ny teknologi, kunnskap og andre vilkår kan tilseie at ein seinare må gjere endringar i regelverket for forvaltninga av dei aktuelle områda. Ordninga skal evaluerast etter ti år, dvs. i 2017. Ei anna endring som Framstegspartiet og Høgre går imot, gjeld allmentas rett til fiske i vassdrag der det blir gitt offentleg støtte til tiltak. Eg meiner den endringa er rett og viktig, og regjeringspartia støttar dette, men legg til grunn at den offentlege fiskeforvaltninga og rettshavarane normalt blir einige om minnelege ordningar om allmentas rett til fiske. Dei føreset at heimelen til å fastsetje nærmare reglar berre blir nytta unntaksvis når det er nødvendig for å vareta allmentas interesser i samsvar med lovas føremål. Det kan vere tilfelle der staten bør gripe inn, f.eks. dersom det blir lagt til rette for eit reint eksklusivt fiske i eit gyrobehandla vassdrag – noko det finst eksempel på. Som saksordføraren gjorde greie for, vil ein samla komité ikkje gjere endringar i finnmarkslova, men vil heimle retten til stongfiske i Tanalova. Det betyr at Tanalova består, men ho må reviderast. Ho vil måtte komme attende til Stortinget etter ein vanleg lovforslagsprosess. Eg viser til bl.a. eit innlegg som vil komme frå Bendiks Arnesen, som omtalar akkurat den delen.