Torstein Rudihagen (Arbeiderpartiet), 2010-12-16:
I innstillinga fremmar mindretalet, som består av Framstegspartiet, Høgre og Kristeleg Folkeparti, det same forslaget som ligg i Dokument nr. 8:147 for 2009–2010, om å be regjeringa jamleg fremme ei stortingsmelding om rikets energitilstand, som omhandlar forventa kraftforbruk og produksjon i Noreg, tilgangen på ulike energiteknologiar, strategiar for satsing på utvikling av nye energikjelder og status for norske internasjonale energiforpliktingar. Det er ikkje tvil om at vi må sjå energifeltet i samanheng med klimautfordringar, næringsutvikling, regionale forskjellar, kraftbalanse, nettutbyggingsbehov, spørsmål om teknologimoglegheiter for ny fornybar kraftproduksjon og det å sjå Noreg som ein energinasjon òg i internasjonal samanheng. Kraftutveksling med andre land er eit av dei punkta som ein må ta med når ein skal vurdere energipolitikken vår i tida framover. Ein må òg så klart ta med den fordelen Noreg har i kraftutvekslinga med andre land, at vi har mykje vasskraft som kan magasinerast, og dermed bidra til ei stabil kraftutveksling med andre land når vind og sol varierer produksjonen. Kort og godt må vi føre ein heilskapleg energipolitikk. Det er òg det som er regjeringas mål og politikk, slik den m.a. er trekt opp i regjeringas plattform, Soria Moria II for 2009–2013. Målet er at Noreg skal vere ein miljøvennleg og verdsleiande energinasjon. Det betyr at miljøet og klimamåla òg vil vere førande for det produksjonsomfanget, og at det er nødvendig å forsøkje å avgrense veksten i energiforbruket. Desse måla, og denne politikken, er òg førde opp med ei rekkje tiltak frå regjeringa: Vi har fått auka ny fornybar kraftproduksjon. Enova er kraftig styrkt. Det same gjeld kapasiteten til NVE. Vi har fått ei ny havenergilov, som opnar for nye moglegheiter for nye energiformer i åra som kjem. Det blir førebudd bygging av nye sentrale kraftliner, som Sima–Samnanger og Ørskog–Sogndal. Den nokså nylege avtala med Sverige om felles grøne sertifikat, som skal gjelde frå 2012, er no på plass, noko som vil føre til stor ny utbygging av fornybar energi. Det er òg behov for auka opptrapping og satsing på energieffektivisering, noko som regjeringa har ført opp. Det er òg ein del av EUs fornyingsdirektiv, der Noreg no er med på å forhandle om kva for plikter vi skal ta på oss i den samanhengen. Olje- og energiministeren har i ei pressemelding av 13. desember m.a. varsla at det vil bli ein brei gjennomgang av kraft- og energibalansen. I den samanhengen vil det bli sett ned eit energiutval som skal sjå på den langsiktige utviklinga i kraft- og energisektoren fram mot 2030 og 2050. Utvalet skal utgreie og vurdere energisektoren svært breitt – produksjon, forbruk, nettutbygging og kraftutveksling med utlandet. Eg deler derfor ikkje det som blir påstått av mindretalet her, at det ikkje har blitt lagt fram eit einaste dokument frå regjeringa som gir Stortinget anledning til å diskutere utfordringane i energipolitikken på ein overordna måte på mange år. Ein fyldig omtale av regjeringas energipolitikk blir lagd fram for Stortinget m.a. i dei årlege statsbudsjetta. I tillegg varslar no statsråden i pressemeldinga at det vil bli lagt fram ei energimelding. Eg reknar da med at statsråden sjølv vil gjere greie for det i eit seinare innlegg her i dag, men eg vil berre nemne at grunnlaget for denne meldinga er det arbeidet som energiutvalet vil leggje fram. Dette er veldig bra, og dermed vil Stortinget få ei moglegheit til å diskutere framtidig politikk og strategi på energisektoren på ein brei måte. Eg har registrert at opposisjonen fleire gonger har teke til orde for det, så eg reknar med at dei er veldig nøgde med dette. Da tek eg opp forslag nr. 2(presidenten klubbar) (presidenten klubbar)