Hadia Tajik (Arbeiderpartiet), 2012-12-13:
Målet vårt er at Noreg skal vere ein leiande kulturnasjon, at kunsten og kulturen skal vere fri, at kunsten og kulturen sin eigenverdi vert verdsett. Tilgang til kunst og kultur og høvet til å uttrykkje seg kreativt er viktig i eit demokratisk samfunn. Det legg grunnlaget for meiningsbryting og breidde i det offentlege ordskiftet. Eit sterkt og dynamisk kulturliv viser igjen i eit mangfald av kulturuttrykk og stemmer, frå det smale til det kommersielle, frå det provoserande og aggressive til det sarte og varme – og alt imellom. Gjennom Kulturløftet I og II har satsinga på kultur sidan 2005 vore historisk, med ein vekst på nærmare 5 mrd. kr. Det er ei dobling av kulturbudsjettet. No har kulturlivet fått økonomiske musklar. No har kulturen vorte løfta opp i politikkens elitedivisjon. No har me ein sterkare kulturell infrastruktur over heile landet. Frå 2013 utgjer Kulturløftet 0,96 pst. av statsbudsjettet, og me held stø kurs mot å innfri Kulturløftet. Men éin ting er 1 pst.-målet og krafta som dette gjev. Like viktig er det kva me bruker pengane på. Me vil byggje grunnlaget for demokrati og deltaking for dei mange, ikkje for dei få. Så opplever eg at representanten Olemic Thommessen i innlegget sitt inviterte meg til å kommentere betraktningane hans, og då vil eg gjerne gjere det. Eg registrerer at han i innlegget sitt snakka veldig lenge om sin versjon av raud-grøn politikk, ikkje om Høgre sin politikk. Eg har ingen problem med den interessa han viser oss, men det er jo litt synd at det vert polemisert så veldig. Representanten Thommessen meiner at auken i offentlege midlar betyr konsentrasjon av makt. Då må nesten kulturlivet leggje til grunn at Høgre ønskjer å kutte i dei offentlege midlane over tid. Ut frå dei betraktningane han delte om dei private initiativa han ønskjer å leggje til rette for, og dei skattefrådraga han ønskjer å gje, ser det ut som han ikkje har tillit til at private gjevarar vil fortsetje å gje, med mindre dei får skattefrådrag for å gjere det. Så forstår eg det òg sånn at han meiner at ei regjering utan ein aktiv kulturpolitikk er ei god regjering. I det heile kom representanten med ganske sterke utfall mot omgrep som styringsdialog og uttrykte visjonar i tildelingsbrev. Derfor er eg ganske nysgjerrig på korleis han vil karakterisere dei følgjande to eksempla. Det første eksemplet er frå eit spørsmål frå Olemic Thommessen 29. mars 2006 retta til dåverande statsråd Trond Giske. Eg siterer: «Etableringen av Nasjonalmuseet for kunst har ført til omlegging av driften ved det tidligere Nasjonalgalleriet som rokker ved nasjonale funksjoner institusjonen så langt har ment å skulle ivareta.» Og her er det interessante: «Mener statsråden Norge trenger et museum som til enhver tid viser et historisk representativt bilde av norsk kunst, hvilke styringsverktøy mener statsråden departementet har for å ivareta dette?» Representanten Thommessen manglar altså tillit til den faglege integriteten til dei som driv dette museet – med mindre ein bruker styringsverktøy, vil det ikkje verte gjeve eit historisk representativt bilde av norsk kunst. Det trur eg kulturlivet gjer klokt i å merke seg. I tillegg motseier han seg sjølv når han den eine dagen etterlyser styringsverktøy og den andre dagen seier at han vil ha mindre bruk av det. Representanten Thommessen viser seg i det heile å ha ganske korte armar i saker som engasjerer han personleg. Så til det andre eksemplet, og det er frå eit tildelingsbrev frå 2003, altså under ei Høgre-dominert regjering med ein Kristeleg Folkeparti-statsråd. Dette er frå eit tilskotsbrev til Sogn og Fjordane teater. Eg siterer: «Departementet føreset at institusjonane medverkar aktivt til å presentere ny norsk koreografi der forholda ligg til rette for danseframsyningar, og ber om at Sogn og Fjordane teater rapporterer om sitt arbeid på dette området i rapporten for 2004.» Sogn og Fjordane skal altså medverke aktivt til å presentere ny norsk koreografi. Det skal programmerast inn, og det skal styre prioriteringane til Sogn og Fjordane teater. Og det har representanten Olemic Thommessen ingen problem med? Det er i alle fall sendt frå ei Høgre-dominert regjering. Av det kan vi utleie at dei karakteristikkane representanten Olemic Thommessen brukte om vår kulturpolitikk, eller vår regjering, òg er karakteristikkar som han vil bruke om sin eigen. Hovudforskjellen på ei Høgre- og Framstegsparti-regjering og vår regjering er at me kan vente oss vesentlege kutt med ei Høgre- og Framstegsparti-regjering, og auka kommersialisering av kulturlivet. Det smale, det provoserande, det støytande, det som treng tid for å utvikle sin kunstnarskap, vil ikkje få det som det treng for å blomstre. Me vil leggje til rette for breidde, at heile breidda i ytringsrommet vert brukt.