Anita Apelthun Sæle (Kristelig Folkeparti), 2002-06-05:
Denne odelstingsproposisjonen er eit bevis på at verda går framover. Mange viktige prinsipp som har vore til debatt, vert her tekne tak i. Forfølging har tradisjonelt vore forbunde med opposisjonell politisk verksemd i diktatoriske land. Denne sorten forfølging er diverre ikkje utrydda. Men vi veit at forfølging med fare for liv og helse ikkje berre vert utført av styresmakter, men av grupper, av mafia og endåtil av eigen familie, og at årsakene både kan vera religiøse, tilhøyring til minoritetar og til og med kjønn. Difor er Kristeleg Folkeparti glad for at kjønnsbasert forfølging er komen på dagsordenen. At tiltak vil verta iverksette for å forhindra at slikt skjer i Noreg, og at Regjeringa vil gjera tydeleg at kjønnsbasert forfølging er asylgrunn, er bra. Vi har for så vidt ein streng flyktningpolitikk. Men det er viktig at lova og skjønnsavgjersler ikkje støyter mot det som folk meiner er sunn fornuft. Difor er det positivt at Regjeringa vil vurdera korleis «sterke menneskelige hensyn» også knytt til andre enn søkjaren bør vektleggjast ved søknad om arbeidsløyve. Underteikna hugsar spesielt ei sak i Trøndelag i så måte, der eit eldre ektepar var heilt avhengige av ein god ven frå eit austeuropeisk land. Eg trur vi kan unngå noko av det som oppfattast som molbosaker ved å få dette på plass. Det kan for så vidt også gjelda forslaget under B om å klargjera kva som vert rekna som «rimelighetsgrunner» ved busetjingsløyve. No vil ingen i denne salen endra lova. Kristeleg Folkeparti og Regjeringa meiner av lova gjev opning for rimeleg romsleg skjønn ved vurderinga av «rimelighetsgrunner». Det er vanskeleg å laga forskrifter ut frå enkeltsaker. Men den enkeltsaka som eg trur er grunnlag for dette forslaget, og som det også har vore stilt spørsmål til Regjeringa om, framstår som ei molbosak. For så vidt er eg einig med siste talar her. Av og til skulle eg ynskja at det stod over ei kvar lov: Det er lov til å bruka sunn fornuft. Eg håpar og eg jobbar for at saka om den operasongarinna som ynskjer å busetja seg i fedrelandet, og liknande saker – om dei skulle finnast – får ein lukkeleg slutt, sjølv utan nye forskrifter. Det eg synest er skuffande, er at Arbeidarpartiet og for så vidt også Framstegspartiet, ikkje ser behovet for at arbeidsinnvandring også må vera mogleg for ufaglærte. Det er stor mangel på arbeidskraft i enkelte bransjar, ikkje minst i Kyst-Noreg, der eksportindustrien står sterkt. Og har ein ikkje arbeidsfolk innalands, må ein kunna henta dei ute. Noka stor innvandring vert det ikkje av dette, er eg redd. Og før ein får aksept for å henta arbeidskraft ute, skal arbeidsgjevar ha lyst stillinga ledig innalands. Dermed vil det heller ikkje verta innvandring til fortrenging for arbeidslause eller yrkeshemma. Av alle asylsøkjarar er det berre ca. 2 pst. som får innvilga asyl i Noreg. Sjølv om mange får opphald på humanitært grunnlag, er prosenten med innvilga asyl vesentleg mindre enn i noko av våre naboland. Noreg har fått kritikk frå Høgkommissæren for sin praksis, og Kristeleg Folkeparti ynskjer fråvær av slik kritikk i framtida. Kristeleg Folkeparti meiner at det er viktig at norsk praksis på dette punktet er i samsvar med våre internasjonale forpliktingar etter flyktningkonvensjonen, og at Regjeringa dermed må korrigera praksis om den er i utakt. Vi er fornøgde med at det no er gripe tak i problemstillinga.