Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2002-06-05:
Nokre kommentarar frå Senterpartiet til fem punkt i innstillinga: For det fyrste: Vi er samde i at Regjeringa fastset i ei føresegn kven det er som skal ha status som flyktning. Vi synest at Regjeringa bør bruka dette høvet til å rydda opp når det gjeld dei påpeikingar som fleire gonger er komne frå FNs høgkommissær for flyktningar, om at så få vert innvilga asyl i Noreg i forhold til dei som får opphald på humanitært grunnlag. Så vil eg i denne samanhengen òg seia at Senterpartiet skal vera med i den fyrste fleirtalsmerknaden på side 4 andre spalte i innstillinga, som peikar på økonomiske og administrative forskjellar når det gjeld status, og som òg etterlyser behovet for ei ordning med supplerande stønad til pensjonistar med kort butid i Noreg – eit forslag som Senterpartiet i regjering i si tid tok initiativ til, men som enno ikkje har vorte realisert. Senterpartiets andre punkt er ei støtte til Regjeringa sine tiltak for å motverka kjønnsbasert forfølging, for å styrkja rettstryggleiken, informasjonen og asylprosedyren i slike saker. Så tek vi opp forslaget som har fått fleirtal i innstillinga, men som står i fare for å verta nedstemt i salen. Det gjeld ei klargjering av praksis ved behandling av søknader om busetjingsløyve. Statsråden har i eit svar av 31. januar 2002 på eit skriftleg spørsmål stadfesta at ein kan ta omsyn til rimelege grunnar ved slike søknader. No er det enkeltsakene som viser praksis. Bakgrunnen for spørsmålet er ein person med eit internasjonalt yrke som har sterk tilhøyrsle til Noreg og har heile familien sin her, men som på grunn av dette same yrket ikkje oppfyller kravet om sju månader i Noreg i løpet av tre år. Og så har eit intervju med UDI i Aftenposten vist at denne kan-regelen som det er opning for, ikkje vert praktisert. Og eg må seia at eg faktisk stiller meg uforståande til den delen av Anita Apelthun Sæle sitt innlegg som gjekk på dette. Ho understreka at det var lov å bruka sunn fornuft, ja, ho ville faktisk ha det inn i lovverket at det var lov å bruka sunn fornuft. Det er det òg i Stortinget! Det er lov å bruka sunn fornuft og stemma for eit forslag som openbert vil få så få konsekvensar, men som vil ha stor betydning for dei få som det gjeld. Det fjerde punktet gjeld arbeidsinnvandring. Vi kjem tilbake til våre standpunkt i samband med revidert nasjonalbudsjett, for der har Regjeringa varsla fleire endringar, men lat meg seia: Regjeringa skapar no eit inntrykk av at ho vil opna for arbeidsinnvandring som kan ramma alle dei arbeidslause, alle dei yrkeshemma og alle dei som ber om å få eit arbeid og i dag ikkje har høve til det. Det er faktisk til saman 147 000 av dei. Regjeringa skapar det inntrykket òg fordi ho kuttar i Aetat, ho kuttar i den oppfølginga som er nødvendig for å sikra fleire av dei som ønskjer arbeid i Noreg i dag, høve til det. Det femte punktet er menneskelege omsyn. Eg vart så glad då eg såg at Regjeringa faktisk no ville sjå på menneskelege omsyn. Desse to sakene som allereie har vore nemnde, frå Sør-Trøndelag og Sørlandet/Setesdal, har vi vore opptekne av, og det er fint at det no vert gitt høve på det området. Å ta menneskelege omsyn handlar faktisk om noko langt meir. Oppfordringa mi til Regjeringa er no: Rydd opp i det som i dag er praksis i asylsaker der barnefamiliar er involverte. Der har de verkeleg ein ugjort jobb å gjera, og der må det takast meir menneskelege omsyn enn ein har gjort i høve til alle dei barnefamiliane som i dag – heilt uskjønleg for mange lokalsamfunn – vert hivne ut av landet.