Sigvald Oppebøen Hansen (Arbeiderpartiet), 2009-02-03:
Dette er ei sak som har vore både vond og vanskeleg – ikkje berre for dei som har vore offer for ei mangelfull lov og eit uklart regelverk, men òg for Stortinget som institusjon. Bakgrunnen for at me no har denne saka til diskusjon i Odelstinget i dag, er, som det er sagt tidlegare, eit brev av 14. januar 2009, frå Stortingets pensjonsstyre til Stortingets presidentskap. Eg skal kome tilbake til det litt seinare. Først vil eg vise til at da Pensjonsstyret for aller første gongen blei kjent med den første og førebelse rapporten til Riksrevisjonen i mai i fjor, tok styret umiddelbart eit grep og bad i vedtaks form om ein fullstendig gjennomgang av denne saka. Da den endelege rapporten kom frå Riksrevisjonen, var det dessverre fleire uheldige omstende, ikkje minst at fleire mottakarar av Stortingets pensjonsordning blei framstilte i media som mottakarar av ein urettkomen pensjon. Det beklagar eg sterkt, sjølv om denne informasjonen ikkje kom frå Stortingets pensjonsstyre eller Stortingets organ, så vidt eg kjenner til. Det er all grunn for media til å framføre ei unnskyldning til desse som opplevde dette sterke mediefokuset. Ekspertuvalets rapport konkluderte òg med at enkelte av desse heller ikkje hadde motteke pensjon som var i strid med regelverket. Den 8. januar i år blei Ekspertutvalets rapport lagt fram. Ekspertutvalets rapport konkluderte med både kraftig kritikk av lovas innhald og praktiseringa av ho. Konklusjonen var at pensjonsordninga mangla tilsyn og kontroll, i og med at ho var basert på eit tillitsforhold. Forvaltinga av pensjonsordninga mangla kompetanse og var lite robust. Det var dårlege saksbehandlingsprosedyrar, og lova var heller ikkje i takt med samfunnsutviklinga og endringar elles i pensjons- og trygdelovgjevinga. Eg vil presisere: Dette høyrest jo veldig ille ut. Men i all hovudsak er det slik at pensjonsordninga har fungert veldig godt, så eg vil tolke Ekspertutvalets rapport som ei avviksrapportering. Men likevel – Pensjonsstyret tok kritikken veldig alvorleg og meinte det var viktig å få ei objektiv vurdering av og legitimitet i den vidare saksbehandlinga. Me ville for framtida unngå påstandar om bukken og havresekken. Derfor tok me initiativ til å flytte forvaltingsansvaret og administreringa av ordninga frå Stortinget til Statens Pensjonskasse, som har både kompetanse og legitimitet. Det viser at Stortinget tek ansvar for situasjonen. Sist haust tok Pensjonsstyret til orde for at saker knytte til pensjonsspørsmål burde handterast og administrerast av ein uavhengig instans. Ekspertutvalets rapport er svært kritisk til robustheita i ordninga. Feil og manglar ved Stortingets pensjonsordning gjer dette nødvendig. Det er eit kollektivt ansvar for Stortinget å rydde opp slik at det ikkje blir stilt spørsmål omkring kvaliteten i behandlinga. Derfor tok Pensjonsstyret eit initiativ overfor Presidentskapet om å endre § 10 i lova, altså å flytte administreringa frå Stortingets pensjonsstyre over til Statens Pensjonskasse, noko som òg var i tråd med den tilrådinga som Ekspertutvalet gav. Eg er glad for at Presidentskapet no tek Pensjonsstyrets brev til følgje, og at saka får ei rask behandling som gjer at det ikkje blir forseinking i behandlinga av dei sakene som både Riksrevisjonen og Ekspertutvalet konkluderte med ikkje var i samsvar med lov og regelverk. Derfor er eg glad for at endringane i lova som Odelstinget no kjem til å vedta i dag, skal tre i kraft straks. Når det gjeld spørsmålet om å handtere saker om ventegodtgjering, er eg einig i at denne skjønnsbaserte ordninga blir teken vare på av Stortinget sjølv gjennom Presidentskapet når Pensjonsstyret no blir lagt ned. Eg viser elles til at ein totalrevisjon av Stortingets pensjonsordning vil bli gjenstand for behandling etter at utvalet som blir leia av Sigbjørn Johnsen, har lagt fram si utvalsinnstilling for Stortinget.