Erling Sande (Senterpartiet), 2010-05-10:
I Senterpartiet er vi opptekne av at rovdyrpolitikken skal bidra til bulyst og aktivitet i heile landet. Rovvilt skal ikkje forringe livskvaliteten til innbyggjarane. Bruk av utmarka er ei miljøvennleg form for verdiskaping, som òg er viktig for å halde ved lag det biologiske mangfaldet. Noreg treng aktive utmarksnæringar, både for å ha eit landbruk i heile landet og ta vare på kulturlandskapet og for å utvikle reiselivet som ei viktig næring i Distrikts-Noreg. For mange i landet vårt er rovdyrpolitikken blodig alvor. Folk opplever å finne husdyr sundrivne eller med så store skadar at dei må avlivast. Særleg etter bjørneangrep finn ein ofte sau der juret og andre kjøtfulle delar av kroppen er rivne av, samtidig som skadane ikkje er så store at dyret døyr av det. Ein treng ikkje vere veterinær for å forstå kva lidingar dyret er påført etter eit slikt angrep. Ein treng heller ikkje å vere psykolog for å forstå at dette gjer eit sterkt inntrykk på dei som eig dyra, og som sjølvsagt er glade i dyra sine. Vidare er det lett å forstå at foreldre blir utrygge når dei må sleppe barn ut på ein skuleveg der det i periodar dagleg blir observert bjørn. Eg har stor respekt for folks ynske om å beskytte både seg sjølve og husdyra sine. Ein effektiv naudverjerett er heilt avgjerande for at rovdyrforvaltinga skal ha legitimitet blant lokalbefolkninga i område der det er både beitedyr og rovvilt. Derfor har Senterpartiet vore pådrivar for at naudverjelovgjevinga skal liberaliserast i forhold til det som er dagens lovverk. Vi er kjende med at enkelte har stilt spørsmål om i kva grad forslaget vi diskuterer i dag, inneber ei liberalisering i forhold til praktiseringa av dagens lovverk. Lat det vere helt klart: Det er ikkje tvil om at regjeringa si målsetjing er ei liberalisering. Som saksordføraren sa, tok Senterpartiet og resten av komiteen initiativ til å be Justisdepartementet si lovavdeling sjå på om den nye formuleringa tek vare på regjeringa sin intensjon om ei liberalisering, òg opp mot det som er dagens rettspraksis. Konklusjonen deira var klar. Forslaget vil innebere, som dei skreiv, ei utviding av høvet til å felle jerv, gaupe og bjørn for å verne bufe, tamrein og gris. Om det likevel skulle vise seg at den nye lova ikkje gjev utslag i endring av rettspraksis, er vi sjølvsagt nøydde til å ta saka opp i Stortinget på nytt. Eit sentralt spørsmål er enno uavklart, nemleg om hund skal innlemmast i naudverjeparagrafen. Senterpartiet sitt syn er klart. Vi ynskjer ein sterkare naudverjerett også ved åtak på hund, og derfor ynskjer vi ei snarleg avklaring også av dette spørsmålet. Vi hausta kritikk i salen i dag både frå Høgre og Framstegspartiet med omsyn til rovdyrpolitikken og Senterpartiet sine standpunkt. Eg må seie at mens Framstegspartiet trass i alt har ei fast linje i dette spørsmålet – har meint det same – klarer eg ikkje å unngå å bli svært overraska over Høgre si åtferd i fleire av debattane i denne salen. Her har vi altså ei fullstendig anna politisk holdning enn det dei hadde for berre få år sidan, då dei satt i regjering, på område som naturvern, vassdragsvern – som vi tidlegare har diskutert, og igjen skal diskutere i denne komiteen – og også strandsona og rovdyr. Då vi forhandla rovdyrforliket i denne salen, ynskte altså Høgre fem fleire ynglingar av bjørn. Det var Arbeidarpartiet som forhandla ned talet på rovdyr, frå det som var Høgre sitt utgangspunkt den gangen, noko som f.eks. ville medført eit femtital fleire bjørnar enn det vi har i dag. Sjølv om både eg og Senterpartiet likar Høgre sine opposisjonsstandpunkt betre enn det som er regjeringsstandpunkta deira, synest eg dette er merkeleg. Men fasiten her må jo vere at vi alle set alle klutar til for å sikre at Høgre nettopp kan halde fast ved desse holdningane sine, og dermed får fortsetje i opposisjon.