Tore Storehaug (Kristelig Folkeparti), 2020-12-19:
Eg kan òg vise til innlegget til saksordfører Mudassar Kapur. Mange av forslaga som blei lagde fram i eit representantforslag, blei tekne direkte inn i salderinga. Difor har vi laga ei felles innstilling, og difor var det òg greitt at komitéleiaren gjekk gjennom det, på ein god måte. Vi held no på med å saldere eit budsjett der endringane har vore betydelege, ja, historiske, fordi 2020 har vore eit heilt annleis år. Det har vore eit heilt spesielt år. Koronapandemien har fått store konsekvensar internasjonalt, og han har fått store konsekvensar i Noreg, både for enkeltpersonar og for bedrifter, og korleis vi har handtert det, er noko vi kjem til å bli målt på. Premissa for budsjettet som blei vedteke i 2019, har blitt endra ganske heftig, og i møte med det har ein brukt ein ganske kraftig finanspolitisk respons. Sidan 12. mars 2020 har vi i sju omgangar, medrekna forslaga i nysaldert budsjett, fremja omfattande økonomiske tiltak for å motverke konsekvensane av pandemien og av smitteverntiltaka. Dette har vore nødvendig i den situasjonen som vi er i. Samtidig har lågare aktivitet i økonomien gjeve nedgang i inntektene til staten, og følgjene av dette er jo òg at budsjettbalansen for 2020 er kraftig svekt. Det har vore jobba med dei økonomiske tiltaka i tre fasar. Den fyrste fasen handlar om dei akutte tiltaka for å sikre inntekt, og det handlar om å sørgje for at dei levedyktige selskapa som blei ramma, var levedyktige og kom seg ut av den krisa. I andre fase har ein prøvd å vere meir konkret og har klart å kome med tiltak inn mot enkeltbransjar og bedrifter og hushald som har vore spesielt hardt ramma, og det har vore nødvendig for å kompensere både bedrifter og personar for inntektsbortfall. Og den tredje fasen av handteringa handlar om når vi skal løfte blikket og klare å handtere nokre av dei større utfordringane vi som samfunn kjem til å stå overfor når pandemibølgja er over. Så trur eg – når vi no har ei generell kompensasjonsordning igjen – at alle dei tre fasane og verkemidla vi har utvikla der, har blitt henta opp igjen. Det har gjort at vi har ei verktøykasse som vi er heldige med og takknemlige for at vi har, og som vi skal bruke på ein klok måte. Når vi skal få Noreg ut av denne krisa, er det viktig at vi òg har eit blikk på ein del av dei store utfordringane som vi skal klare å handtere når vi skal ha ei retning ut av krisa. Det handlar om å investere i kunnskap, og det handlar om å investere i omstilling, i levedyktige bedrifter, og ikkje minst at vi klarar å handtere klimakrisa. Der meiner eg òg, når ein ser korleis Noreg klatrar på Climate Change Performance Index, at det er nokre ting som går i rett retning. Men til liks med krisehandteringa: Det er mykje som har vore bra, og så trur eg òg vi skal vere ærlege på at ikkje alt har vore perfekt. Men vi har handtert det på ein god måte, som gjer at Noreg har klart seg godt samanlikna med mange andre land, når vi både har klart å handtere helsesituasjonen og klart å byggje vidare på eit velferdssamfunn der det er tillit mellom folk, der det er tillit mellom folk og myndigheiter. Ikkje minst har vi vore heldige som er eit råvareproduserande land, der vi har hatt gode prisar på fleire av dei råvarene som er viktige for Noreg, for norske arbeidsplassar og for aktiviteten rundt omkring i heile landet vårt. I den nysalderinga som vi gjer no, er det nokre endringar som får fleirtal. Vi får på plass ei utbetaling til dei kommunane som har høgst arbeidsløyse, på 250 mill. kr. Det er eit viktig bidrag, og eg håpar og forventar – det trur eg faktisk at eg skal seie – at dei kommunane følgjer opp dette på ein måte som kjem hardt ramma bedrifter til gode. Så får ikkje forslaga om julegåve og ekstra bidrag inn i jula for enkelte grupper fleirtal. Det er sånn at om Stortinget hadde vedteke dei, så hadde dei ikkje blitt utbetalt før jul, og det er òg slik at fleire av dei forslaga hadde nok teke opp betydeleg med saksbehandlingskapasitet i Nav, noko òg Stortinget har blitt klar over i løpet av det året som vi har vore inne i. La meg til slutt – det er jo alltid litt farleg å seie «til slutt», og det kan godt hende eg kjem til å måtte teikne meg igjen i løpet av debatten, men eg synest det er på sin plass å takke, for Stortinget og partia på Stortinget har klart å jobbe i lag om veldig mange viktige tiltak i løpet av dette året. Det er ein styrke, og det skal vi vere takknemlege for. Så har vi no ein situasjon der vi klarar å vere ueinige, der vi klarar å ha rivande og gode debattar både i denne salen og utanfor. Det trur eg òg vi skal takke for, og det trur eg er eit gode, for det viser at vi i alle fall har klart å handtere dei mest akutte tinga med krisa. Så skal vi framleis ha ein god debatt om kva som er den rette vegen vidare ut av krisa.