Jorunn Ringstad (Senterpartiet), 2000-06-14:
Telemarknaden er i rask utvikling. Telenor har lege i front når det gjeld å følgje med i utviklinga. Eg trur dei fleste har eit ynske om at Telenor skal få høve til framleis å følgje med i utviklinga som skjer på dette interessante området. Eit utviklingstrekk er at det innafor denne marknaden skjer ein utstrakt grad av oppkjøp og samanslåingar. Skal Telenor ha sjanse til å følgje med i utviklinga vidare, må selskapet ha økonomi til å setje inn i forskings- og utviklingsarbeid, men også til å kunne vurdere ekspansjon. Som fleire før meg i debatten har vore inne på, var det i budsjettavtalen hausten 1999 at avtalepartane vart einige om at Telenor skulle delprivatiserast og børsintroduserast. St.prp. nr 66, Om Telenor, er nettopp gjennomføring av dette. I ein marknad med ei rask utvikling og så store svingingar som det har vore i det siste, meiner Senterpartiet at det er rett at Stortinget gjev signal og føringar for den delprivatiseringa og børsnoteringa som skal skje. Stortinget bør òg etter vår meining gje signal om storleiken av utvidinga av Telenor sin aksjekapital. Gjennom proposisjonen er det også nettopp dette Regjeringa inviterer Stortinget til. Senterpartiet støttar difor i hovudtrekk innhaldet i proposisjonen slik den kom frå Regjeringa. Senterpartiet ser det som viktig framleis å sikre ein nasjonalt forankra eigarskap i Telenor og støttar difor Regjeringa sitt forslag om at staten opprettheld 51 pst. eigardel i selskapet. Vi er òg tilfreds med at Regjeringa gjer framlegg om ei første nedseljing av staten sin eigardel med 15-25 pst. ved børsintroduksjonen. Ei slik relativt varsam nedseljing ved børsintroduksjon meiner vi er fornuftig. Eg er glad for at det er fleirtal i komiteen for dette. Eit fleirtal i komiteen har sagt at børsintroduksjon og delprivatisering kan finne stad hausten 2000. Regjeringa kan med andre ord vurdere kva som ut frå marknadssituasjonen er det rette tidspunktet. I proposisjonen har arbeidarpartiregjeringa bedt om fullmakt til å avgjere om aksjekapitalen i Telenor skal utvidast med inntil 50 pst. av verdien av alle aksjane som blir selde ved børsintroduksjonen, men innanfor ei ramme på maksimalt 25 milliardar kr. Det er etter Senterpartiet sitt syn fornuftig både å setje visse rammer og at Regjeringa får fullmakt innanfor dei rammene dei har bedt om. Det merkelege er at etter at proposisjonen vart lagd fram i slutten av mai, har Arbeidarpartiet endra standpunkt på dette punktet. No ynskjer plutseleg partiet ikkje å setje grense for utvidinga av aksjekapitalen i Telenor. Dette gjev grunn til å spørje kva som har skjedd, spesielt med bakgrunn i svar på eit spørsmål komiteen har stilt departementet. I spørsmålet blir det vist til at Telenor ynskjer ei ramme på 30 milliardar kr i utvida aksjekapital, men at departementet har stogga på 25 milliardar. I svaret slår departementet fast at 25 milliardar kr er eit maksimumsbeløp, og at eit kapitalinnskot på 25 milliardar kr representerer det største innskotet av eigenkapital som nokosinne er stilt til disposisjon for eit norsk selskap i ein enkel emisjon. Senterpartiet er heilt samd med Regjeringa i vurderingane som er gjorde. Men ca. ei veke seinare svarar departementet på eit anna spørsmål frå komiteen. Då heiter det at det er viktig for Telenor at selskapet innan rimeleg tid kan sikrast tilførsel av kapital i tråd med selskapet sine forretningsplanar. Men les vi i proposisjonen, seier Regjeringa at ein ikkje kan sjå at Telenor sitt forslag til forretningsstrategi er ferdig framstilt. Her er det stor sprik i Regjeringa sine meiningar frå veke til veke. Kva har skjedd? Kva meiner eigentleg Arbeidarpartiet og Regjeringa? Er kanskje forklaringa at dei siste vekers oppkjøpskåte Telenor har fått Regjeringa til å endre standpunkt? Senterpartiet er opptatt av at Telenor-aksjar kan spreiast til flest mogeleg. I proposisjonen står det òg at «interesse frå småspararar» «vil kunne virke positivt inn på etterspørselen frå institusjonane». Erfaringar frå m.a. Sverige viser at det der har vore stor interesse frå småspararar for å kjøpe aksjar i Telia. Etter mitt syn skulle det ikkje vere noko i vegen for at det same kan vere situasjonen i Noreg, når Telenor-aksjar skal seljast. Senterpartiet støttar difor tilrettelegging for at det skal bli attraktivt for småspararar å kjøpe aksjar. Vi vil derfor støtte ei rabattordning som inneheld rabatt på kjøpskurs og bonusaksjar tildelt i høve til bindingstid. Andre land har innført rabattordningar som kan vere modell for ei norsk ordning. Ei norsk rabattordning kan utarbeidast med utgangspunkt i signal gitt i innstillinga og modellar frå andre land.