Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2014-06-12:
Stortinget behandlar i dag eit Dokument 8-forslag frå SVs representantar Heikki Eidsvoll Holmås og Audun Lysbakken om elektrifisering av Utsirahøgda. Det er sjeldan at ein ser at eit representantforslag får den merksemda og har den betydninga som nettopp det vi debatterer i dag. Forslaget går i korte trekk ut på at oljeselskapa på Utsirahøgda blir pålagde å gå for ei felles kraft frå land-løysing til Johan Sverdrup og vidare til Edvard Grieg, Ivar Aasen og Gina Krog frå dag éin. På denne måten ønskjer forslagsstillarane å fullelektrifisere den såkalla Utsirahøgda med nemnde petroleumsfunn samla. Bakgrunnen er dei store utsleppa av klimagassar frå petroleumsaktiviteten på sokkelen. Dette har bekymra fleire over tid, og derfor er bransjen pålagd eit avgiftsnivå på om lag 450 kr per tonn utslepp, for på denne måten å ha eit incitament til utsleppsreduksjon. Derfor er det viktig å understreke at regjeringa heile tida har hatt som mål å elektrifisere det store funnet, Johan Sverdrup, som ville ha resultert i reduserte områdeutslepp på om lag 70 pst. innanfor eit kostnadsnivå som ville vere akseptabelt for dei fleste. Så skal det også understrekast at Stortinget aldri tidlegare har gått inn i ei utbygging i ein så tidleg fase og lagt detaljerte krav for utbygginga, utanom dei generelle krava som går fram av stortingsmeldinga med det gode namnet En næring for framtida. Trass i at den førre regjeringa med SV som medforslagsstillar relativt nyleg har lagt rammene for denne viktige næringa med nettopp denne meldinga, vel ein no å fremje forslag som for femte gong på relativt kort tid endrar rammevilkåra og skaper usikkerheit og fjernar den føreseielegheita ein burde kunne forvente for landets viktigaste næring. Det er svært uheldig, spesielt når utbygginga i seg sjølv er så betydeleg og set så utruleg mange arbeidsplassar i spel. Det er den største industrielle satsinga på norsk sokkel på lang tid, og betydelege ressursar er brukte av tiltakshavarane på prosjekteringssida. Mange frykta for at desse mange hundre millionane var kasta vekk, og at ein måtte starte opp på ny. Heldigvis unngjekk vi dette ved at ein samla komité i dag legg rammene for utbygginga av heile Utsirahøgda. Det gler meg, spesielt på bakgrunn av dei mange kontaktane frå fagrørsle og andre som vi opplevde i den tida dette gjekk føre seg. Framstegspartiet er også glad for at ein samla komité understrekar at dette ikkje betyr at Stortinget endrar praksis for andre utbyggingar på norsk sokkel. Med unntak av dei spørsmåla som her blir omtalte, vil også den vidare behandlinga av plan for utbygging og drift av Johan Sverdrup skje etter ordinær saksbehandlingsprosess. Det er heller inga hemmelegheit at forliket som ein samla komité står bak i dag, ikkje er Framstegspartiets primærpolitikk. Men for å unngå ei utsetjing som set tusenvis av arbeidsplassar i verftsindustrien i fare og gir eit noverditap på 20 mrd. kr, har vi akseptert ei områdeløysing som vil innebere at heile områdets kraftbehov skal dekkjast med kraft frå land. I samband med utarbeidinga av vilkåra i plan for utbygging og drift av Johan Sverdrup-feltet blir det stilt krav om at kabelsamband mellom dei ulike installasjonane på Utsirahøgda blir etablert i Johan Sverdrups oppstarttrinn 2. Også anlegg som blir bygde på land for framføring av kraft og gjer det mogleg å forsyne heile området med kraft frå land, blir gjennomførde allereie i samband med første byggjetrinn av Johan Sverdrup, for å synleggjere at ein ønskjer å vise forpliktingane. Elles ber komiteen om at andre viktige løysingar og krav blir klargjorde i PUD-en som vil bli behandla her i Stortinget våren 2015. I den samanheng blir det stilt krav om at heile områdets kraftbehov skal dekkjast av kraft frå land så raskt som mogleg og seinast i 2022. Men i sum eit forlik som er til å leve med når innsatsfaktoren er eit kjempefunn som vil gi store inntekter og bidreg til gode arbeidsplassar og økonomi i mange tiår framover. Klimaeffekten, derimot, vil vere positiv for Noreg, men det må vere lov å setje spørsmålsteikn ved kost–nytteeffekten og om dette ville hatt større effekt andre stader, kanskje i Europa, som ville ha redusert dei globale utsleppa, og det er vel det som er målet. Å redusere dei globale utsleppa er vel viktigast.