Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2019-06-21:
Eg vil starta med to sitat: «Høy tillit har økonomisk verdi.» og «Små forskjeller mellom folk kan bidra til stor grad av tillit – mellom folk og mellom folk og myndigheter. Dette har økonomisk verdi. Høy tillit reduserer behovet for regler og kontrollrutiner, forenkler forhandlinger og letter omstillinger.» Desse sitata er frå Perspektivmeldinga 2018. Dei kunne ha vore frå Arbeidarpartiet si perspektivmelding, men er frå NHOs perspektivmelding. Arbeidarpartiet er einig, og vi meiner at auka skilnader truar grunnleggjande verdiar i Noreg, som høg tillit, relativt høge og jamne løningar og evna vår til å møta endringane saman i framtida. Dei økonomiske forskjellane aukar i Noreg, målte både i inntekt og i formue. Regjeringa si revidering av budsjettet bidreg heller ikkje til å minska dessa skilnadene. Løna til dei lågast lønte står stille, medan dei rike både tener meir og aukar formuen sin meir. Det er klårt at når dei med mest formue no har fått 602 kr dagen i formuesskattelette, medan dei med minst formue har fått 10 kr dagen, maks, ja då aukar skilnadene og tilliten minkar. Til representanten Johnsen: Med Arbeidarpartiet ville dei som tener 750 000 kr eller mindre, fått om lag same skatt som i dag, eller mindre. Eg kjem frå industrisamfunnet Høyanger og må løfta inn bortfall av skatt på verk og bruk. Maken til rot! Dette åleine har i mitt fylke medført mange titals millionar mindre i inntekter til kommunane, midlar som gjekk til skule, helse og eldre, ein skatt som òg utanlandske selskap som Alcoa, Elkem og alle andre betalte. Kristeleg Folkepartis noverande partileiar stod ute på plenen her og heldt appell mot å ta bort denne skatten. Det stod seg i nokre dagar til dei forhandla han bort. Så skulle inntektsbortfallet kompenserast. Det stod seg òg i nokre dagar før det vart forhandla bort. Så skulle det kompenserast med inntil 500 mill. kr, som regjeringa i sin visdom sa at inntektsbortfallet kom til å verta. I dag ligg fasiten føre: 730 mill. kr i bortfall av inntekter. I RNB vert berre 68 pst. av inntektsbortfallet kompensert. Mykje manglar på å oppfylla løfte, og mykje manglar før det er full kompensasjon. 350-kronersgrensa er ei stor konkurranseulempe for norske bedrifter. Han er særs underleg, den forkjærleiken vi høyrer i salen i dag at regjeringa har til utanlandske bedrifter. Eigedomsskatten som eg nett nemnde at både utanlandske og norske bedrifter betalte på verk og bruk, er borte, og regjeringspartia måtte tvingast av stortingsfleirtalet til å fjerna 350-kronersgrensa, som subsidierte nettopp utanlandske selskap. I tillegg har langsiktige, føreseielege rammevilkår fått ei heilt ny meining under regjeringa Solberg. Moms på hotell, skianlegg, kino og kultur har to gonger vorte auka over natta. Nye avgifter har òg kome i seine nattetimar, som flyavgift og poseavgift – og sukkeravgifta som vart auka monaleg. Støtta for å flytta gods frå veg til sjø er borte, den er flytta til jernbane, vert det sagt. Éin ting er manglande føreseielegheit, ein annan er at den grøne omstillinga ikkje var så veldig viktig likevel. Det er underleg å høyra regjeringspartia her i dag som ikkje snakkar om regjeringa sin politikk, men berre om eigen politikk dei har fått gjennomslag for. Venstre snakkar om sine smular av grøn politikk og stoltheita over bompengeringane kring byane for reinare luft, Framstegspartiet snakkar om vegsatsingane som er bompengefinansierte, men som gjer at ein forureinar meir. Det er ikkje snev av team eller entusiasme over regjeringssamarbeidet eller einigheit om kursen vidare for regjeringa.