Erling Sande (Senterpartiet), 2010-06-07:
Strandsoneforvaltninga er eit tema som mange innbyggjarar er opptekne av, og i mange kommunar utgjer strandsona ein svært viktig del av det samla arealet til kommunen. Senterpartiet har over mange år peika på at det er ulike behov og omsyn å ta i strandsoneforvaltninga alt etter kvar i landet ein er. Nokre plassar er det stort press på strandsona og uheldig bruk av dispensasjonar og unntak, eller at dårleg planlegging har gjort at særs mykje av strandsona er bygd ned og allmenta har dårleg tilgang til strandsona, mens i mange andre kommunar rundt om i landet har ein massevis av ledig strandsone og er faktisk avhengig av å kunne forvalte ho for å skape den ynskte utviklinga i kommunen sin. Nettopp derfor har den raud-grøne regjeringa presentert ei differensiert forvaltning av strandsona som tek omsyn til kvar i landet ein er, og kva press det er på strandsona den aktuelle staden. Dei statlege planretningslinene er no under utarbeiding. Dei opnar for at kommunar utan press på strandsona kan bruke strandsona aktivt i planlegginga si og ta omsyn til t.d. næringsutvikling. Senterpartiet er oppteke av at den differensierte forvaltninga mellom kommunar og i kommunar nettopp gjev lokalpolitikarane høve til å planleggje arealet sitt på ein heilskapleg måte. Så er det slik at òg vi frå Senterpartiet si side ser at dette stiller høge krav til både planleggingsevne og -kapasitet i kommunane, og derfor er det viktig at styrking av kommunesektoren held fram, og at strandsona òg har prioritet i kommunane si arealplanlegging. Premissen forslaget byggjer på, er heller ikkje Senterpartiet 100 pst. einig i. Det som ligg til grunn, er jo ein tankegang om at dispensasjonar og unntak er meir demokratisk enn planlegging, altså at dispensasjonar og unntak er riktigare lokaldemokratisk enn planlegging. Det er eg ueinig i. Faktisk er dei prosessane ein har kring planlegging av strandsona, meir demokratiske. Det betyr at i område som er ikkje-pressområde, vil kommunane ha ein betre reiskap til å planleggje sitt totale areal i den nye lova, mens det i dei kommunane der ein har forvalta strandsona si dårleg, vil bli vanskelegare å ta i bruk strandsona til tiltak som t.d. næringsutvikling og busetjing. Denne differensierte forvaltninga, som seier noko om at landet er ulikt, at det er store forskjellar mellom indre Oslofjord og store delar av Nord- og Vestlandet, var det Senterpartiet og den raud-grøne regjeringa som innførte, ikkje Høgre. Ein fekk eit inntrykk her av at det var eit forsøk på å dra opp den store prinsipielle forskjellen mellom Høgre og dei regjerande raud-grøne partia fordi ein her tok omsyn til at landet var ulikt. Det er vi som tek det omsynet! Det er vi som innfører eit nytt system som gjer forskjell på forvaltninga i område der det er stort press og i område der presset er lite. Det Høgre gjorde då dei regjerte, var ikkje å endre dette lovverket. Tvert om sende den regjeringa ut brev til fylkesmennene og bad om ei generelt strengare handheving av regelverket, noko som gav det utslaget at òg i ikkje-presskommunar fekk ein ei innstramming av regelverket for strandsona. Så eg synest ikkje at Høgre har veldig mykje å skryte av når det gjeld strandsonepolitikken. Dei retningslinene som no er under utarbeiding, vil ta omsyn til at landet ser ulikt ut, og eg er faktisk stolt av at det prinsippet har kome med no under den raud-grøne regjeringa.