Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2004-02-10:
Ut frå dei forventningane Regjeringa prøvde å skapa i forkant av storbymeldinga, er sjølve meldinga overraskande perspektivlaus. Senterpartiet meiner det er eit klart behov for ein langt meir gjennomgripande debatt om kva tiltak som trengst for ei meir balansert regional utvikling, og om storbyane si rolle i den samanhengen, enn det denne meldinga legg opp til. Det er heilt nødvendig med ei meir grundig drøfting av omfanget og innretninga, av infrastrukturen og kommuneøkonomien, av ein offensiv næringspolitikk der staten bidreg til å styrkja den enkelte regionen sine komparative fortrinn. Ein plan for ei samordna og balansert regional fordeling av statleg engasjement, medrekna utflytting av statlege arbeidsplassar frå hovudstaden, er heilt nødvendig. Senterpartiet støttar forslaget om ei eiga hovudstadsmelding. Vidare meiner vi, som Arbeidarpartiet og SV, at det trengst ein eigen handlingsplan for storbyane. Det er ikkje ein plan som skal sentraldirigera den enkelte storbyen, men det er ei moglegheit for ein meir sosial bustadpolitikk, for å styrkja kulturen, for ei betre integrering, for å setja søkjelyset på kva politiressursar som trengst, for betre og lettare framkomsttilhøve og for arbeidsplassar baserte på fortrinna i den enkelte regionen. Sjølv om Stortinget gjennom meldinga om oppgåvefordelinga for lengst har slått fast at fylkeskommunen skal ha rolla som regional utviklingsaktør, og at ho skal forsterkast, unnslår ikkje kommunalministeren seg frå stadig å så tvil om sjølve grunnlaget for fylkeskommunen. Komiteinnstillinga slår ettertrykkeleg fast at det er fylkeskommunen som er tillagd oppgåva å koordinera og leia det regionale utviklingsarbeidet. Det er òg eksplisitt sagt frå Arbeidarpartiet, SV, Kristeleg Folkeparti og Senterpartiet at fylkeskommunen si rolle ikkje skal avgrensast til å forvalta dei distrikts- og regionalpolitiske verkemidla. Eg siterer frå innstillinga: «Dersom en skal utvikle et sterkt næringsliv i regionen, er også utvikling av kompetanse, kommunikasjoner og kultur av stor viktighet. Fylkeskommunen må derfor i det regionale utviklingsarbeidet ha ansvar for og fokus mot en bred utviklingspolitikk.» Det er eit klart signal til Regjeringa ved fordeling av midlar at fylkeskommunen får midlar i samsvar med dei oppgåvene dei er tiltenkte på dette området. Etter initiativ frå Senterpartiet understrekar ein samla komite behovet for grøne lunger i byområde. Dette gjeld alt frå opne rekreasjonsområde, parsell- og kolonihagar til vidareutvikling av landbruk i bynære område som næring og miljøfaktor. Eg vil elles be statsråden merka seg Arbeidarpartiet, SV og Senterpartiet sine merknader om dei moglegheitene som Regjeringa har i forhold til handtering av statleg eigedomsmasse. Stortinget har gitt rom for å nytta avhendingsinstruksen til sal under marknadspris for å sikra storbykommunane gagnlege tomter til ein overkommeleg pris. St.meld. nr. 31 viser ein påfallande forskjell mellom Bondevik I-regjeringa og Bondevik II-regjeringa når det gjeld dei sosiale utfordringane i storbyane. Utjamningsmeldinga vart framlagd av Bondevik I-regjeringa. Vi ser lite spor etter ei mjukare arbeidslinje, ein meir sosial bustadpolitikk, betre offentlege tenester, eit meir finmaska økonomisk-sosialt tryggingsnett og eit meir rettferdig skattesystem – som var dei fem strategiane utjamningsmeldinga skisserte for kampen for utjamning. Det er trist å konstatera at storbymeldinga heller ikkje tek opp i seg åleinebuande sin spesielle situasjon. 55 pst. av husstandane i Oslo består no av éin person. Det må få følgjer både for bustad-, skatte- og avgiftspolitikken. På dette området er éinpersonshushaldet stadig tilgodesett med fine ord, men null oppfølging elles.