Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2012-03-29:
Lat meg fyrst peika på det innlysande, og som forslagsstillarane fortenestfullt har sett fokus på: I transportsektoren er det viktig å kjenna til kva tilbod og kva kvalitet brukarane ynskjer. Det er ikkje berre viktig, det er faktisk avgjerande. Det er jo brukarane og innspel frå dei som er med på å avgjera korleis vi innrettar politikken, og korleis vi prioriterer. Så er det ikkje slik at vi manglar undersøkingar og målingar i dag. Som eg har gjort greie for i mitt svar til komiteen, er det allereie ei rekkje undersøkingar om dette. Der vi kjøper tenester, har vi minimumskrav. Om selskapa ikkje leverer det vi har kjøpt, får dei trekk i godtgjeringa. Det skulle vera eit kraftig nok incentiv. Når eg er skeptisk til det forslaget som ligg føre, er det fyrst og fremst grunngjeve med at vi allereie i dag har eit vidt spekter av målingar og system for å samla inn den informasjonen vi treng. Det vil by på ei rekkje praktiske og metodiske utfordringar om vi i tillegg skulle utarbeida eit eins system for heile sektoren – og som endåtil skal rapporterast årleg. Vi nyttar store summar kvart år på at brukarane her i landet skal få eit godt transporttilbod. Eg vil i staden for å laga nye ressurskrevjande løysingar oppmoda til at vi ser nærare på dei utfordringane som er så openberre for oss alle. Løyser vi desse utfordringane, vil vi skapa ei god nærings- og samfunnsutvikling som gjer det mogleg å bu og arbeida i heile landet. Så vil eg òg kommentera presiseringa i representantforslaget, der det blir føreslege «(…) å måle tilfredsheten for det som er statens ansvar». Eg vil minna om at staten har råderett berre over delar av infrastrukturen og kollektivtransporten i Noreg. Fylkeskommunane tok over ein stor del av vegnettet frå staten 1. januar 2010. Det er òg fylkeskommunen – med eit viktig unntak for jernbanen – som ordnar med kollektivtransport her i landet. I tillegg finst det mange private og kommersielle aktørar. Når folk reiser, er det samspelet mellom alle desse aktørane som er viktig. (…) Transportsektoren er svært samansett. For fleire av dei selskapa der staten kjøper persontransporttenester – f.eks. kystruten Bergen–Kirkenes, på jernbanen og ein del flyruter – er det slik at operatørane har direkte kontakt med kundane sine. Staten har i sine avtalar med desse aktørane sett krav til yting. Det er naturleg at desse verksemdene legg vekt på korleis dei best kan utvikla eit godt tilbod til kundane innafor dei rammene dei har. Dei som driv på oppdrag for det offentlege i transportsektoren, er også dei som driv mest med jamlege målingar på området. Forslagsstillarane peikar jo òg på NSB som eit godt eksempel, sjølv om dei ikkje er heilt nøgde med målsetjinga i avtalen. Forslagsstillarane argumenterer for at det offentlege ikkje har incentiv til å gjera det betre for kundane, slik private aktørar har. Eg føler at det ikkje er heilt rett. Dei omfattande prosessane vi har med planlegging, resultatoppfølging og styring av offentlege instansar og verksemder, tyder på noko heilt anna. Vi utviklar infrastruktur og kjøper persontransporttenester, f.eks., på bakgrunn av lover, retningsliner og planprosessar før vi tek dei politiske vala. I dette arbeidet er det mange som er med – slik det skal vera. Då får vi òg gode innspel til prioriteringane. Eg meiner difor at vi samla sett har god kunnskap om kva brukarane ynskjer seg, og at vi gjennom ei rekkje kanalar – f.eks. målingar og dialog – har god oversikt over dei ulike tilboda som staten bør utvikla. Alle som har vore samferdselsminister i dette landet – eg trur òg alle som har vore, eller er, i transportkomiteen på Stortinget – vil vera einige med meg i at om det er noko som ikkje fungerer i transportsektoren, så får vi raskt høyra om det. For å konkludera: Eg meiner at vi ikkje no bør setja i gang ytterlegare eit system med undersøkingar og målingar etter dette forslaget, og eg er òg glad for at fleirtalet i komiteen er einig med meg i dette. Så må eg til slutt seia – til NSB og den avtalen: Det er ikkje slik at 65 pst. er ei øvre grense for kundetilfredsheit. Det er derimot eit klart varsel til NSB: Viss dei er så langt nede som på 65 pst., blir dei trekte etter den avtalen vi har gått inn for.