Gunvald Ludvigsen (Venstre), 2008-11-25:
Alle saman har vore veldig fornøgde med at interpellanten har sett fokus på dette viktige temaet, nemleg behandling av menneske som er ramma av hjerneslag. Det er tre moment som eg trur vi kan seie er dei aller viktigaste i samband med behandling av hjerneslagramma. Det aller, aller viktigaste, som fleire har vore inne på, er tidleg rask behandling i akuttfasen. Som punkt to kan ein seie at ein må følgje opp med ei kvalitativ god behandling etter akuttfasen, og så må ein ha ei god og rask oppfølging og rehabilitering. Tempo og hurtigheit er viktig. Rask behandling i akuttfasen inneber i praksis at behandling med trombolyse, som har vore beskrive her av interpellanten, må skje allereie i ambulansen. Det betyr igjen at ambulansen må vere bemanna med kvalifisert personell og ha utstyr som gjer trombolysebehandling mogleg. Når det er snakk om raskheit her, er det jo som ein av dei føregåande talarane var inne på, snakk om minutt – det er ikkje snakk om timar eingong. Så det å få den raske behandlinga allereie i ambulansen og å ha kvalifisert personell der er viktig. Så peikar interpellanten på at sjukehus som behandlar pasientar, må ha slageiningar – altså einingar som er spesialtilpassa med personell og utstyr for behandling av desse slagpasientane. Det er eg heilt einig i. Sjølv har eg vore direktør for eit lokalsjukehus i mange, mange år – ikkje mange mange, men elleve år iallfall. Der vart det for fleire år sidan oppretta ei slageining. No trur eg ikkje at alle slageiningane er identiske, men iallfall var mi erfaring at det var veldig viktig å ha eit slikt tilbod for behandling og opptrening av pasientane, og spesielt viktig var det med kvalifisert personell. Som mange har vore inne på før her: Lik behandling, kva betyr no det? Eg trur i alle fall det er veldig viktig at dei aller fleste sjukehusa som vi allereie har i dag rundt omkring, har slike spesialeiningar. Mi erfaring er at slike slageinigar passar godt inn i eit lokalsjukehus. Det er derfor viktig at lokalsjukehusa ikkje blir nedbygde slik at slike bokstavleg talt livsviktige tilbod rundt om i vårt langstrakte land forsvinn. Lik behandling kan ikkje skje på annan måte enn at vi har eit desentralisert og godt tilbod. Viss tilbodet ikkje er tilfredsstillande overalt der slike tilbod skal gjevast, må tilbodet oppgraderast, ikkje fjernast. Det kan ikkje vere metoden for å få lik behandling i eit land som Noreg. Så litt til det som interpellanten sa. Han slår jo eigentleg eit slag for eit nytt pasientregister. Vi i Venstre har, som de vil vite, mange gonger stilt spørsmål ved alle desse registra, ikkje minst innanfor helseområdet. Vårt poeng med å vere skeptiske har enda opp med at vi alltid får ein diskusjon om kva som skjer med personvernet i slike saker. Men det er klart at eit register er viktig i mange samanhengar, ikkje minst innanfor forsking. Vi har kreftregister, og vi har også mange andre register. Vi har jo svært mange register. Eg trur det som statsråden var inne på, er eit viktig poeng. Han har stor motførestelling når det gjeld dette med samtykkekompetanse. Det er veldig viktig at det blir det teke omsyn til, og at personvernet i slike debattar verkeleg får den vekt som det skal ha. Eg trur vi må satse på behandling, ikkje på å lage nye register som vi truleg ikkje får full nytte av i alle fall.