Jenny Klinge (Senterpartiet), 2018-04-10:
Eg vil også takke interpellanten Bøhler for å ta opp eit viktig tema. Eg vil rose engasjementet hans mot organisert kriminalitet. Det er eit engasjement som smittar. Senterpartiet er oppteke av å sikre eit lokalt nærverande politi over heile landet. Omgrepet lokalt er ikkje synonymt med at noko er i distrikta. For oss betyr det i høgste grad også at politiet må vere lokalt til stades i byane og i bydelane. Dette handlar om å leggje til rette for at politiet kan kjenne så mange nærmiljø som mogleg i alle delar av landet, fordi det gjev det beste grunnlaget for å fange opp problem tidleg. Særleg viktig er eit nærverande politi for tidleg å kunne fange opp når ungdom fell utanfor. Kort avstand mellom politiet og innbyggjarane er viktig i det kriminalitetsførebyggjande arbeidet, og det er like viktig i byane som på bygda. I og med at befolkningskonsentrasjonen er stor i byane og i tettbygde strøk, vil det ofte vere behov for enno kortare avstand i talet på kilometer her enn i andre delar av landet for at politiet skal kunne ha oversikt og lokalkunnskap. Det er også klart at vi ser andre problem i hovudstaden enn mange andre plassar i landet. Den gjengkriminaliteten som interpellanten tek opp, er ei utvikling som vi må ta på alvor. Til liks med interpellanten er eg oppteken av at det er bakmennene det er viktigast å ta. Sjølv om desse kan vere dei vanskelegaste for politiet å få tak i, er det først når bakmennene blir slått ned på, at problemet kan bli røska opp med rota. No har politiet fått inngripande verkemiddel dei kan ta i bruk for å kjempe mot alvorleg kriminalitet. Det var ueinigheit i Stortinget i 2016 om kva for rekkjevidde ein skulle tillate for bruk av den nye metoden dataavlesing, og korleis det skulle førast kontroll med dette verktøyet. Politiet fekk likevel fullmakt til å bruke dataavlesing som verkemiddel. I etterkant har vi likevel høyrt lite frå regjeringa om korleis metoden blir brukt, kor ofte han blir brukt, og kva for resultat han har gjeve. Eg er derfor glad for at interpellanten har teke opp spørsmålet, for det er vel nettopp i denne typen saker, kor det gjeld mistanke om svært alvorleg kriminalitet og det kan vere praktisk umogleg å få informasjon på annan måte, at dataavlesing kan vere aktuelt som metode. Då stortingsfleirtalet gjekk inn for at politiet skulle få tilgang til dataavlesing som metode, kom det signal frå politiet om at det hasta å få tilgang til denne metoden. Når statsråden i dag seier at han ikkje kan gje noko konkret svar på bruken av dataavlesing og kommunikasjonskontroll, kan eg forstå det. Likevel burde det vere mogleg å anslå eit omfang og seie noko om metoden har vore til nytte eller ikkje. Om metoden dataavlesing har vore vellykka, er jo interessant for oss. Om ikkje statsråden har eit betre svar i dag, håpar eg at han kan gje det ved ei anna anledning. Representanten Bøhler la i innlegget sitt vekt på at fleire etterforskarar ikkje er noko framskritt dersom flytting av ressursane inneber at det blir færre som førebyggjer framvekst av kriminelle miljø. Det er eg heilt einig i, og eg meiner det er viktig at statsråden følgjer nøye med på utviklinga i politiet framover. Det er også eit poeng at politiet må ha som mål sjølv å opprette saker og ikkje vente på at dei skal bli melde. Det er nettopp trusselbildet den enkelte i dei kriminelle miljøa opplever, som fører til at det å melde er vanskeleg. Mange søkjer seg jo ikkje frivillig til kriminelle miljø, men dei blir lurte eller trua inn, og dei kjem seg ikkje ut. I praksis er det mange sårbare menneske i kriminelle miljø som gjerne kunne tenkt seg å melde, men som ikkje kan gjere det på grunn av trusselsituasjonen. Derfor er det så viktig at politiet tek det grepet, går inn for å opprette saker og køyrer dei gjennom systemet. Eg trur ikkje det er siste gongen vi debatterer ein interpellasjon frå representanten Jan Bøhler om akkurat dette temaet, men det eg håpar, er at vi ser framskritt fram til neste gong, at vi har enno fleire gode resultat å vise til i arbeidet mot alvorleg kriminalitet og gjengkriminalitet, især i byane. Eg vil avslutte med nok ein gong å takke for engasjementet. For meg som representant gjennom ganske mange år i Stortinget slår det meg gong på gong når Jan Bøhler talar om dette temaet, at det engasjementet han viser, er ein sånn type engasjement som eg håpar at alle av oss i salen har for minst eitt tema kvar.