Olaf Gjedrem (Kristelig Folkeparti), 1999-12-17:
Samfunnet utviklar seg raskt. Dette fører til at me som politikarar også må tilpassa den politikken me fører, til utviklinga i samfunnet. Arbeidsmarknaden har dei siste åra utvikla seg mot større grad av fleksibilitet. Stadig fleire skiftar jobb, nye permisjonsordningar fører til auka trong for vikarar og innleige av arbeidskraft. Situasjonen for produksjonsbedriftene tilseier òg behov for auka fleksibilitet når det gjeld tilgang på arbeidskraft, eit behov som i periodar kan variera. Desse utfordringane gjer at me som politikarar i dag må gje næringslivet det rammeverket som det treng og har bede om, slik at næringslivet får den nødvendige fleksibiliteten, og på same tid tek vare på rettane til arbeidstakarane. Eg er svært tilfreds med den løysinga me har fått i samarbeid med Arbeidarpartiet. I dag får Regjeringa gjennomslag for sine prioriteringar i odelstingsproposisjonen, som i hovudsak er ei vidareføring av Blaalid-utvalets innstilling. Me har med dette fått ei brei forståing for behovet for ei liberalisering av reglane på arbeidsmarknaden, og det er positivt. Dagens forbod mot privat arbeidsformidling vert oppheva, og reguleringane vert lagde på innleige. Ein innfører altså eit regelverk som vert speglvendt i forhold til dagens. For å sikra seriøsitet ved verksemdene som driv arbeidsformidling, set ein krav om aksjeselskap eller tilsvarande kapitalgrunnlag som bankgaranti. Etter den nye loven vert privat arbeidsformidling lovleg. Dette skuldast m.a. framveksten av nye tenester og nye kanalar for kontakt mellom arbeidssøkjarar og arbeidsgjevarar. Verksemder som treng vikarar frå vikarbyrå, kan leiga inn så langt det er tillate etter reglane om mellombels tilsetjing. Dette er vesentleg. Dette er ei vidareføring av det partane i arbeidslivet kom til i samband med Blaalid-utvalet sitt arbeid. Vidare er dette eit viktig punkt i og med at dette dannar grunnlaget for prinsippet om parallellitet mellom regelverket for innleigde og mellombels tilsette. For verksemder som ikkje har som formål å driva utleige, er det semje om at det for innleige som overstig 10 pst. av arbeidsstokken, og som varer utover eitt år, skal avtalast med dei tillitsvalde. Dette gjeld likevel ikkje dersom det er snakk om mindre enn tre personar. Innleige som ikkje overstig 10 pst. og eitt år, skal drøftast med dei tillitsvalde. Dette vil sikra arbeidsgjevaren fleksibilitet samtidig som det hindrar at ein vesentleg del av arbeidsstokken består av innleigd arbeidskraft. Når det gjeld modellen for tvisteløysing for dei som meiner dei er ulovleg mellombels tilsette, er det fleirtal for Regjeringas forslag om privatrettsleg modell. Det inneber at det er den enkelte som må gå til sak. Ein kan naturlegvis søkja den støtta som er ynskjeleg – også hos fagforeiningar – men det vert ikkje lagt opp til sjølvstendig søksmålsrett for fagforeiningane. Når det gjeld heimel til å unnta arbeidstakargrupper frå formidling, skal det i utgangspunktet vera likebehandling av alle grupper på arbeidsmarknaden. Men om viktige samfunnsomsyn tilseier det, får Regjeringa fullmakt til i periodar å unnta visse grupper. Vidare er det fleirtal for å gjera om Arbeidsdirektoratets styre til eit råd. Dette er ein naturleg konsekvens av den funksjonen styret for Arbeidsdirektoratet har i dag. Representasjonen i det nye rådet vert utvida slik at ein større del av organisasjonane vert representerte og med det kan vera i jamleg dialog med Arbeidsdirektoratet. Arbeidsmarknadsetaten er eit viktig instrument i gjennomføringa av arbeidsmarknadspolitikken. Eit råd som er breiare samansett med både nøytrale medlemmer og representantar for partane i arbeidslivet, byggjer opp under det viktige trepartssamarbeidet i arbeidsmarknadspolitikken. Det er òg fleirtal for å oppretta eit statleg utleigeselskap som vil ta vare på viktige arbeidspolitiske mål. Regjeringa vil så snart som mogleg leggja fram ei ny sak som inneheld forslag om å oppretta og organisera dette selskapet på relativt blanke ark. Herunder skal forholdet til departementet og etaten vurderast. Alt i alt er eg svært glad for at me nå har fått eit breitt fleirtal for å auka fleksibiliteten på arbeidsmarknaden, noko som vil koma både arbeidstakarar og arbeidsgjevarar til gode.