Hallgeir H. Langeland (Sosialistisk Venstreparti), 1999-03-25:
NATO-bombinga har starta. Noreg er i krig. FN og folkeretten er sett ut av spel nok ein gong. I front står landet som ikkje betaler rekninga si til FN, og som ønsker å styra verda på sine premissar, landet som har uttalte planar om å gjera NATO om til eit verdspoliti og dermed medverke til å øydelegga det folkerettslege systemet verda i dag har. NATO-landet Noreg følgjer lydig med, med bidrag frå eigne styrkar. Ja, så lydig er Noreg at det ikkje var ein snev av kritikk mot nokon av NATO-alliansens medlemer frå statsministeren i hans tale sist torsdag. Det blei ikkje sagt eit ord om den bombinga som NATO-medlemene USA og England driv på med i Irak. Tusenvis av liv går tapt i Irak, og Saddam styrker sin posisjon for kvar bombe. Folkeretten er også her sett ut av spel. Stillteiande aksepterer Det norske storting utarminga av eit heilt folk. Berre SV og Erik Solheim har tatt dette opp med skikkeleg tyngd. I NATO-landet Tyrkia er 30 000 kurdarar drepne. Det blir sagt at Öcalan drog til den vestlege verda for å få til ein fredsplan. Han blei med hjelp av USA og andre arrestert, trakassert og send tilbake til Tyrkia, og risikerer å få ei heilt vilkårleg behandling av dei militære styresmaktene der. Regjeringa var i starten svært klosset i sine utsegner. Det kan verka som om NATO-medlemer ikkje skal seia eitt kritisk ord mot sine eigne. Kurdarane kan altså ikkje rekna med noka støtte frå noko NATO-land. Amnesty har Tyrkia på topp når det gjeld brot på menneskerettar. Me veit at 2 000 – 3 000 kurdiske landsbyar er øydelagde. Seinast sist sundag blei 8 000 arresterte, og me veit at torturen kan vera hard i Tyrkia. Men kva skjer? NATO-landet Tyrkia får halda fram med sitt folkemord og si trakassering av kurdarane, utan at noko skjer. Situasjonen er prega av «solidaritet» og «samhold», kan ein ironisk seia det – for det var dei orda statsministeren brukte sist torsdag. På den måten behandlar ein altså Tyrkia. I prinsippet er det ingen forskjell på situasjonen i Tyrkia og den i Kosovo. Kurdarane kjempar sin frigjeringskamp og kosovoalbanarane gjer det same. Forskjellen ser me likevel heilt klart i reaksjonane frå Tyrkias allierte. Og skulle Stortinget i dag stemma ned forslaget frå SV om å gjera noko med dette, taler det òg sitt klare språk om dette storting. Bombinga, som eg altså tar avstand frå, og som må stansa, kan bli noko heilt anna enn det kirurgiske inngrepet det blir framstilt som. Det er nok å minna om skotet i Sarajevo og konsekvensane av det. Reaksjonane etter den bombinga som NATO på eiga hand starta i går, gjer at situasjonen er tilspissa. Ikkje berre har serbarane eit monaleg krigspotensial, men ikkje minst reaksjonane frå Kina og Russland er skremmande, sett i eit historisk lys. Og i dag blir det rapportert om store anti-NATO-demonstrasjonar i Russland. Trusseldiplomatiet enda opp med bombing. La det vera sagt at om ein trugar med noko, må ein gjennomføra det. Likevel burde aldri dette trusseldiplomatiet blitt påbegynt. NATO pressa seg sjølv på denne måten opp i eit hjørne. FN og folkeretten blir stadig vekk sett ut av spel. I spissen for denne utviklinga går altså det landet som ikkje betaler rekninga til vårt folkerettslege instrument. USA synest å ville bygga ned FN og styrka seg sjølv som verdspoliti. Folkeretten ser ut til å bli erstatta av det USA til kvar tid meiner er rett. Når Noreg blir ein del av troppane til eit USA-leidd verdspoliti, står FN og folkeretten på spel. Det er dette som er høgreleiar i Sverige Carl Bildts og den svenske regjeringas poeng og hovudgrunngjeving mot NATOs eigenrådige handling. Det er òg mi hovudgrunngjeving.