Jorunn Ringstad (Senterpartiet), 2003-06-18:
Førre talar starta innlegget sitt med å seie at det ikkje står noko oppsiktsvekkjande i denne innstillinga. Nei, kanskje ikkje, men det står om mange prosjekt som er viktige for næringslivet, og som er viktige for innbyggjarane i dei regionane prosjekta ligg. Det går godt an å bruke eit innlegg til å snakke om andre ting enn det som proposisjonen omhandlar, men vi har ein proposisjon som omhandlar prosjekt som vi òg har sett inn i ein samanheng i førre Nasjonal transportplan, og som vi no snakkar om ei oppfølging av eller ei vidareføring av. Eg skal ta for meg nokre få av dei prosjekta som er omtalte i samleproposisjonen. Stortinget har tidlegare gjort vedtak om prinsippet om alternativ bruk av ferjesubsidiar, og at innsparde drifts-, vedlikehalds- og kapitalkostnader som er knytte til ferjesamband, skal kunne brukast som delfinansiering av vegsamband som gjer ferje overflødig. Å avløyse ferjesamband med bruer eller tunnelar er av stor verdi for næringsliv og busetnad. Å få fastlandssamband betyr reduserte kostnader og redusert tidsbruk ved reiser. Eg er difor glad for at ein samla komite er samd om eit opplegg for alternativ bruk av ferjesubsidiar, og at alle reelle innsparingar ved nedlegging skal reknast med. Eg er nøgd med at vi no skal leggje gjennomsnittlege kapitalkostnader til grunn ved utrekning, og at vi òg skal leggje til grunn ein årleg auke på 2,5 pst i 15-årsperioden i tillegg til basisverdien 3,5 mill. 2003-kroner. Eg forstår at enkelte hadde håpa på at modellen som blir vald, skulle gi større utteljing for nettopp «deira» prosjekt, slik at det ville bli lettare å få til fullfinansiering. Men det er viktig å unngå overkompensasjon for enkelte prosjekt, når det kan føre til dårlegare ferjetilbod andre stader eller bruk av midlar som ikkje ligg inne på budsjettet. Etter mitt syn er det viktig å ha ein modell som er enkel å gjennomføre, og som kan praktiserast utan utstrekt bruk av skjønn og vurderingar. Dette meiner eg vi har fått til. Så over til Trondheimspakka med E6 Nordre avlastingsveg. Av dei to alternativa som er aktuelle som trasé for Nordre avlastingsveg, er etter mitt syn utan tvil alternativ 4 det beste. Dette synet deler i utgangspunktet både Samferdsledepartementet, Vegdirektoratet og Trondheim kommune. Det andre alternativet, 3.2.A, inneber at vegen to gonger vil bli ført i ein 90 graders vinkel gjennom rundkøyringar, det vil bli ei samanblanding av gjennomgangstrafikk og tungtrafikk mellom godsterminalen og hamneområdet på strekninga mellom rundkøyringane, og eit jerbanespor vil krysse E6 Nordre avlastingsveg i same plan. Av desse grunnane tilrår ikkje statsråden primært alternativ 3.2.A. Både alternativ 4 og alternativ 3.2.A blir dyrare enn tidlegare overslag, med alternativ 4 som det dyraste. Men begge alternativa er milliardprosjekt utan at det er dei store skilnadene mellom dei. Men sidan alternativ 4 krev ein større bompengedel som vil føre til at bompengeperioden må forlengjast, har dette alternativet ikkje fått lokal og fylkeskommunal tilslutning. Sjølv om Senterpartiet meiner at alternativ 4 er det beste og mest framtidsretta alternativet, vil vi leggje vekt på dei lokale meiningane og kan, som òg statsråden har gjort, støtte alternativ 3.2.A. Vi står fullt og heilt saman med fleirtalet i komiteen når det blir peika på at dersom det seinare kjem krav om utbetringar av standarden på vegen, kan ein ikkje forvente meir statlege midlar. Slike eventuelle meirkostnader må ein då dekkje lokalt. I denne samleproposisjonen blir komiteen orientert om årsresultat og utbyte for Posten Norge AS. Grunnlaget for utbyte er at det skal betalast eit utbyte på 30 pst. av overskotet i selskapet året før. I 2002 hadde Posten Norge AS eit underskot på 43 mill. kr. Likevel står Regjeringa fast på at Posten Norge AS skal betale 54 mill. kr i utbyte for 2003. Dette er etter mitt syn ein merkeleg utbytepolitikk. Eit selskap som går med underskot, skal betale utbyte. Rett nok har statsråden i svaret på eit spørsmål frå komiteen sagt at Regjeringa finn det nødvendig å gjere ei nærare vurdering av saka og konsekvensen av løyvinga, og at Regjeringa eventuelt vil kome tilbake til Stortinget med saka. Det burde vere sjølvsagt at Regjeringa kjem tilbake til Stortinget med denne saka dersom Regjeringa står fast på å avvike frå grunnlaget for utbytepolitikken.