Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2012-11-22:
Eg vil òg få takke interpellanten for på ein god og grundig måte å ta opp ein viktig debatt rundt utbygging av Ringeriksbanen. Det er jo eit stort paradoks at eit samferdselsprosjekt som eigentleg greier å samle Vestlandet og Austlandet, ikkje har blitt realisert. Det er fordi nettopp utbygging av Ringeriksbanen vil kunne bety veldig mykje for Bergensbanen, men ikkje minst vil det kunne bety veldig mykje for Stor-Oslo-regionen, med det presset me veit me har rundt hovudstaden vår og regionane rundt. Det er ingen hovudstad i Europa som veks så sterkt og så mykje, relativt sett, som Oslo gjer. Køproblema i Oslo er blant dei mest krevjande i heile Europa. Oslo er nummer tre på lista over byar med store køproblem – uavhengig av storleik – i Europa. Det viser at skal me kunne løyse det, vil jernbanen vere ein viktig del av løysinga. På same måte vil nettopp utbygging av Ringeriksbanen bety veldig mykje for Bergensbanen. Redusert reisetid vil kunne gjere den enda meir attraktiv. Det var ikkje utan grunn at då høgfartsutgreiinga kom i vinter, var det ei prioritering dei var veldig tydelege på, og det var Bergensbanen, og det var nettopp utbygginga av Ringeriksbanen. Derfor synest eg at det er problematisk, når me har kjent til både engasjementet og ønsket om å få denne saka på dagsordenen, at me då veit at me har hatt eit KVU-arbeid, ei konseptvalutgreiing, som ikkje har halde den kvaliteten som ei slik utbygging treng, og departementet har kjent til dette og visst om dette og ikkje gjort noko. Ein har altså brukt seks–sju år, og ein har visst at dette arbeidet ikkje er godt nok. Eg vil seie at det ikkje er haldbart at ikkje departementet har gripe fatt i at me har hatt ein KVU som ikkje har heldt den nødvendige standarden. Eg la òg merke til at statsråden sa at ho hadde sett det som ein fordel, det var vel slik ho ordla seg, og for å seie det slik: Det var ikkje å bruke for sterke ord. Når det er sagt, er eg heilt einig i det statsråden sa om at me no må få ei utgreiing med dei måla og dei verkemidla som er nødvendige, der ho peikte både på dobbeltspor og ei moderne hastigheit. Representanten Lundteigen, som var før meg, sa vel at politisk skylddeling er eit eigna ord rundt dette. Eg er for så vidt einig i det. Det me no må vise, er politisk vilje. Eg fyller 40 år i morgon, så eg prøver å sjå i litt lengre perspektiv enn eg normalt pleier. Det eg ser, er at på 1970- og 1980-talet var det knapt investeringar i norsk jernbane. Så kom det da investeringar på begynninga av 1990-talet, som låg relativt beskjedent, men stabilt, fram til finanskrisa i 2008–2009, og etter det har me hatt ein auke. Det var fordi 1970- og 1980-talet var bilens tiår. Nettopp det me no må sjå, er at skal me ha ein jernbane, treng me større investeringar. Det som gjer at eg er positiv, er at ikkje minst rundt dei store byane våre vil jernbanen vere ein nøkkel til å få transporten til å fungere på ein god måte. Derfor meiner eg at det er mykje som vil trengje seg fram i ei positiv retning òg knytt til jernbaneinvesteringar. Eg trur derfor Ringeriksbanen er eit av dei prosjekta der me no må få tydelege utgreiingar på plass til det me treng for å få til ei moderne jernbaneløysing her. Dobbeltspor og moderne hastigheit, som statsråd Arnstad sa, er eg heilt einig i. Og så, meiner eg, må me ta prioriteringa rundt dette i samband med NTP. Dei fleste av partia her har òg forplikta seg knytt til intercity gjennom eit klimaforlik, som òg må liggje til grunn når me vedtek NTP.