Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2008-03-13:
Eg er glad for alle initiativ som kan føre til større tryggleik for trafikantar, og særleg der det kan føre til mindre risiko for dei som ikkje sjølve kan påverke valet av transportmiddel eller sikringa i dette. Eg sluttar meg difor heilhjarta til komiteen sin merknad om at alle born, uavhengig av kva for fylke dei veks opp i, skal kunne ferdast så trygt som råd er til skulen. Debatten om korleis vi kan, og skal, sikre borna i skulekyssen, har gått føre seg i lang tid. Eg er glad for at det i dag er få ulukker knytte til personskadar ved transport av skuleborn i buss, men likevel er det av omsyn til den uvissa som rår, og det me er redde for skal skje, viktig at det no vert skaffa fram nok uomtvistelege fakta til å kunne ta endeleg stilling til behovet for særlege tiltak for denne trafikantgruppa, utover dei ålmenne krava til sikring som følgjer av gjeldande regelverk. Departementet inngjekk difor i oktober 2007 ein avtale med SINTEF om å greie ut «Sikkerhet knyttet til transport av skolebarn i buss». Føremålet med oppdraget har vore å kartleggje fylkeskommunane sine tilbod innanfor skulekyss ved å gjennomføre risiko- og ulukkesanalysar knytte til bruk av ståplass, av- og påstiging, krav til materiell og bruk av sikkerheitsbelte- og utstyr. For meg har det vore viktig å ha eit godt grunnlag å arbeide ut frå før tiltak vert sette i verk. SINTEF skal avslutte sin rapport og leggje han fram for meg i april. Eg er i dag svært glad for at det så å seie er ein nesten samrøystes komite som fremjar forslaget om å vurdere moglegheita av å innføre påbod om sitjeplass for skuleborn i skulekyss med buss. Forslaget seier at Stortinget har eit breitt tverrpolitisk engasjement i saka, samtidig som det er ope nok til at eg får høve til å vurdere kva lover og reglar som må endrast for at me på ein best mogleg måte kan sikre skuleborn i skulebuss. Samstundes ynskjer eg å gje honnør til Nordland og Nord-Trøndelag fylkeskommunar, som har gått i førevegen og allereie gjeve alle grunnskuleelevar med skyssrettar rett til sitjeplass på skulereiser. Det syner at det ikkje alltid må sentrale lover og reglar på plass for å få gjennomført gode og rette tiltak. Fylkeskommunane har ansvar for skuleskyssen i sine fylke. At dei lokale politikarane går føre og viser veg, set eg stor pris på. Eg har tidlegare i mitt brev til komiteen gjort greie for hovudtrekka i regelverket når det gjeld krav til montering og bruk av bilbelte i buss. Eg har synt til at krav om ettermontering av bilbelte vil ha betydelege kostnader og tekniske utfordringar, og at det er usikkert om det finst kapasitet til slik montering på kort sikt. Eg har vidare peika på særlege utfordringar som er knytte til å skilje skuleskyss frå annan busstransport, og at det her kan tenkjast ulike løysingar, der ulike regelverk, løyveordningar og avtalar vert nytta som verktøy. Trass i dei store utfordringane som gjer seg gjeldande både med omsyn til økonomi, praktiske og juridiske løysingar, er eg positiv til at arbeidet som no har starta for fullt, skal gje føremålstenleg sikring for dei som nyttar buss i skuleskyss, og at risikoen for ulukker med personskadar i denne transporten dermed vert så liten som råd er. Eg har difor gjeve tydeleg uttrykk for at eg er positiv til å vurdere innføring av eit krav om at det skal vere bilbelte tilgjengeleg for alle sitjande passasjerar i klasse 2 og 3-bussar, uavhengig av når køyretøyet er registrert. Denne vurderinga vil sjølvsagt skje i samarbeid med bussnæringa. Det ligg føre eit stort behov for utgreiing både når det gjeld behovet for i det heile å setje inn tiltak på området, og når det gjeld kva for tiltak som kan vere føremålstenlege. Eg vil syte for at dei naudsynte utgreiingane vert gjennomførte, og så kome med forslag til tiltak. Eg vil nok ein gong understreke at eg er svært glad for at ein nær samrøystes komite har sett behovet for å gje nok tid til å gjere ein grundig gjennomgang, og at SINTEF sin rapport vil vere ein naturleg start på dette arbeidet.