Heidi Grande Røys (Sosialistisk Venstreparti), 2007-11-20:
Det denne interpellasjonen i alle fall har vist, er at det framleis er veldig stor forskjell i synet på offentleg sektor mellom dei borgarlege partia Høgre og Framstegspartiet og den regjeringa som sit i dag. Det er for så vidt heilt greitt for oss. Det er difor vi har lagt fram ein fornyingsstrategi som skil seg vesentleg frå Morten Meyer og Victor Norman sine krumspring når det gjeld offentleg og statleg forvalting i førre periode. Kari Lise Holmberg var inne på at vi måtte vri ressursar frå byråkrati til velferd. Ja, det driv vi med kvar einaste dag. Men var det det Høgre dreiv med i førre periode? Det kan vi jo stille spørsmål ved. For det vi fekk i førre periode, var fleire utanfor arbeidslivet. Folk gjekk tidlegare av med pensjon. Tidlegpensjonering vart brukt som verkemiddel i ein del av dei omstillingane som skjedde i statleg sektor. Vi var nede i ein pensjonsalder på rundt 58 år, men han er no heldigvis på veg oppover igjen. Vi fekk auke i uføretrygda, auke i folk på attføring og i rehabilitering. Vi fekk sjølvsagt fleire arbeidsledige. Men det skal ikkje berre Høgre ta ansvar for. Det kom òg av ein konjunktursituasjon. Men, i det heile, Høgre sin måte å omstille offentleg sektor på, støytte folk ut av arbeidslivet. Slik kan vi ikkje bruke ressursane våre. Denne regjeringa har ein heilt annan politikk på det området. Så til konkurranseutsetjing av velferdstenester. Kvifor? Desse velferdstenestene skal jo gjerast. Om det er ein offentleg tilsett hjelpepleiar, eller om det er ein privat tilsett hjelpepleiar, så skal tenesteytinga gjerast, og vi må vere opptekne av kvaliteten på tenesteytinga. Vi meiner at den einaste måten å sikre at alle i dette landet, same kvar ein bur, same kva innhald ein har i lommeboka, skal få likeverdige tenester på, er at det offentlege må ta eit ansvar, for det er berre det offentlege som har likebehandling og rettferd som overordna mål, og som ikkje minst legg rettsstaten sine prinsipp til grunn, slik at ein i tillegg kan klage. Dei kutta som Høgre og Framstegspartiet no gjer først og fremst på løyvingar til fylkesmennene i sine alternative budsjett er eit alvorleg angrep på det eg vil kalle rettsstaten Noreg. Det er fylkesmennene som fører tilsyn med barnevernsinstitusjonar, med helsetenester rundt om i kommunane, og med helsetenester i sjukehusa. Å kutte i løyvingane til fylkesmennene er å kutte i talet på tilsyn som skal sørgje for at alle innbyggjarar i dette landet får det velferdstilbodet dei skal ha, og får den klagebehandlinga som dei skal ha. Eg kan ikkje skjøne at ein med frimod står her, på Stortingets talarstol, og er stolt over å kutte i det byråkratiet. Bjørg Tørresdal var oppteken av å få innvandrarane våre i arbeid. Eg er hjartans einig med Bjørg Tørresdal i det. Difor har denne regjeringa ei gedigen satsing på norskopplæring medan den førre regjeringa kutta på det. Om ein ikkje kan norsk, får ein seg ikkje jobb. Det med norskopplæring, det med å kvotere innvandrarar i statleg sektor, få dei inn i arbeid, la dei få sin fyrste jobb, det er den beste måten å bidra på for både å auke arbeidsstyrken og sjølvsagt òg få ned arbeidsløysa blant innvandrarane våre.