Ranveig Frøiland (Arbeiderpartiet), 2003-11-26:
Det er viktig å ha eit klart grunnsyn og eit godt gangsyn. Grunnsynet vårt i Arbeidarpartiet er klart. Vi satsar på arbeid, på skule og på helse, ja, vi satsar på å skapa og dela. Dei viktigaste oppgåvene no er å få fleire folk i arbeid, skapa fleire nye arbeidsplassar, få til ein betre skule, skapa tryggleik i forhold til helsetilbodet. Det er over 100 000 menneske som er heilt utan arbeid. Det må gjerast noko for å redusera det talet så snart som råd er. Industrisysselsetjinga er dramatisk redusert. Difor må vi ha ein aktiv næringspolitikk, og i vårt alternative budsjett brukar vi 4,8 milliardar kr på ein aktiv og målretta næringspolitikk. Eit viktig vilkår for å betra vilkåra til næringslivet er å ha gode samferdselsløysingar. Betre infrastruktur vil medverka til å betra bedriftene si konkurranseevne og gjera at ein kan både byggja og bu i distrikta. Både innanfor veg og bane brukar vi fleire kroner. Vi brukar meir på vedlikehald og aukar innsatsen når det gjeld rassikring. Skal vi få til ein betre skule og gode omsorgstenester, må kommuneøkonomien betrast. Det har vi klart i vårt alternative budsjett, og vi har – og vil òg ha i framtida – meir til ei betre undervisning i småskulen. Så er det gangsynet. Det er godt! Det er dei praktiske politiske resultata som tel. Avtalen som Arbeidarpartiet har inngått med regjeringspartia, er ikkje god nok. Det er for lite midlar til dei fleste av dei områda som eg har lista opp, men eit dårleg budsjett på mange område er retta opp. Vi har fått til ei forbetring i arbeidsmarknadstiltak, og vi har fått meir pengar til skule og meir pengar til omsorg. Og det er på resultata vi vert målte – alle. Arbeidarpartiet har fått til noko – nokre praktiske resultat for folk, og det betyr noko. Så har vi òg fått til ein reduksjon i eigendelane på medisinar. Når det gjeld det som går på faglege rettar for folk som jobbar, var det viktig å få retta opp skeivheitene og det urettferdige som Regjeringa føreslo i dette budsjettet. Det gjeld både midlertidige tilsetjingar, permisjonsreglement og AFP-ordninga. Det var utruleg viktig å få stoppa dette, som gjekk den vegen at ein ville få eit meir brutalisert arbeidsliv. Det er klårt at eit fleirtal i Stortinget kan vedta kva som helst, òg når det gjeld midlertidige tilsetjingar, men eg føler meg roleg for at Regjeringa ikkje kjem tilbake igjen no med noko som vil øydeleggja det som vi har fått til i forhandlingane. Heilt til slutt: Det har vore harselert ein del med Arbeidarpartiets innslagspunkt for toppskatt, og finansministeren meinte at det var veldig greitt at Regjeringa ordna opp i verdipapiret til Arbeidarpartiet. Det er ikkje nødvendig for regjeringspartia å gjera det. Arbeidarpartiet klarer å ordna opp i det sjølv. I år 2002 sa vi at innslagspunktet for toppskatten skulle vera på 320 000 kr, og det skulle lønns- og prisjusterast. Vi har sikra vårt verdipapir ved å halda det vi har lovt. Vi har ikkje halde det som Høgre har lovt, men vi har halde det som Arbeidarpartiet har lovt, og det er det som er det viktige. Eg synest ikkje det kan vera nødvendig å gjengi noko som ikkje er riktig, frå talarstolen. Det er viktig når ein lagar verdipapir frå Arbeidarpartiet si side, å halda det. Det har vi gjort òg når det gjeld innslagspunktet for toppskatten.