Sigrun Eng (Arbeiderpartiet), 2003-06-18:
Eg vil omtale to punkt i samleproposisjonen når det gjeld E18 motorvegbrua i Drammen. Eg er glad på vegner av alle vegfarande for at bygginga av dobbeltbru er starta opp. Eg er også glad på vegner av folk i Drammen for at ei viktig brikke i Drammenspakka er under arbeid. Knutepunktet Drammen har levd med trafikkaos, eksos og svivestøv lenge nok. Kampen om tunnel i staden for bru er over, og vi på Stortinget må berre gjere vårt yttarste i budsjetta dei neste åra, slik at avtalen som er inngått mellom stat, kommune og fylkeskommune, blir innfridd. Det manglar enno ein god del på at framdriftsplanen blir etterlevd. Ved alle store utfartshelger til Vestfold og sørlandsidyllane er det Drammen som er den store flaskehalsen. Difor ber Arbeidarpartiet Regjeringa kome tilbake til Stortinget med planar om korleis dei vil finne ei løysing på Kleivenetunnelen og få bygd ny tunnel som vil løyse problemet med endelause køar. Arbeidarpartiet er faktisk villig til å omprioritere midlar, om nødvendig, slik at det blir firefelts motorveg frå Oslo til Tønsberg samtidig med den nye brua. Eg er glad for at fagetatane i sitt innspel til revisjon av NTP også innser at det er nødvendig med ein ny Kleivenetunnel. Eg får håpe at alle dei titusen som i sommar vil sitje i kø forbi Drammen, hugsar på at Regjeringa ikkje vil gjere noko med dette no, at Regjeringa meiner at køar er gøy, og her kan dei berre stå, både no og når ei ny bru er bygd. Lat meg så få kome med ei lita bøn til statsråden. Det gjeld støyskjerming langs E18 i Buskerud. Når to delstrekningar er ferdige, sit dei att med eit budsjettoverskot som nesten strekk til eit tredje område, jordvollen ved Frydenhaug. Massen blir skaffa lokalt, og etter kostnadsoverslaget er det der ein manko på skarve 1,5 mill. kr. Vi snakkar om småpengar i vegsamanheng, men for bebuarane som har hatt E18 som næraste nabo i 30 år, ville det ha vore fint om ein kunne finne desse kronene, slik at ein kunne gjere seg nytte av jordmassane og leggje dei på plass og ikkje på lager ein annan stad. Den andre saka som eg vil ta for meg, er ny framdriftsplan for konkurranse innan jernbanen. Arbeidarpartiet er tilfreds med at departementet gir seg betre tid med anbodspapira og med kva som skal vere retningslinene for nye aktørar i togdrift på persontrafikksida. Det må utan fnugg av tvil vere slik at tryggleiken blir sett i høgsetet utan omsyn til operatør. Kvalifikasjonskrava må vere like. St.prp. nr. 1 for 2002-2003 hadde opplysingar om avtalen om statleg kjøp av persontransporttenester hos NSB AS. Der er det lagt til grunn at avtalen i all hovudsak skal vere ei vidareføring av dagens togproduksjon. I den siste tida har vi fått varsel om stopp av nattogkøyring etter nyttår dersom ikkje statlege kjøp blir auka. Visstnok er det ikkje noko land, heller ikkje av dei som har ei tett busetjing, som ikkje subsidierer nattogdrift. Det går òg rykte om at visse dagtog på fjerntogstrekningane står i fare. Utsegner frå medlemer i samferdselskomiteen har tidvis vore nokså krasse, at jernbanen berre driv med sutring og syting, og at jernbanen ikkje har noka framtid anna enn i nærtrafikk og intercity-samanheng. Der varslar Arbeidarpartiet kamp. Jernbanen har framtida for seg. Det ser ein på satsinga i andre land. Men da må ein ruste opp den 100-150 år gamle skinnegangen, slik at ein kan nyttiggjere seg dei investeringane som ein alt har gjort i nytt togmateriell, og at arbeid som berre delvis er ferdig, blir ferdigstilt. Arbeidarpartiet er innstilt på ein debatt der miljøkrav, avlasting for eksisterande vegnett, tryggleik og offentlege kjøp blir sette på sakskartet. Dette er ting vi må kome tilbake til i samband med rulleringa av Nasjonal transportplan. I dag kunne eg tenkje meg å utfordre statsråden på kva tankar og løysingar ho ser for seg for at jernbanen kan overleve. Er ho tilfreds med dei utsegnene leiaren av samferdselskomiteen har kome med i denne saka?