Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2010-12-08:
Eg trur at ei samanslåing kunne ha positiv effekt på fleire område. Det er likevel òg knytt betydeleg risiko og kostnader til så vidt store endringar i organisering og oppgåver. Det gjeld både for den overordna styresmakta, for den samanslåtte verksemda og for dei tilsette. Det gjeld òg ikkje minst dei oppgåvene som skal løysast no i nær framtid, år for år, og som eg gjerne vil skal ha hovudfokus framover. Lat meg understreka at vi har allereie i dag eit godt og utstrakt samarbeid etatane imellom, ikkje minst gjeld det no Nasjonal transportplan og samarbeid som skjer i ulike utgreiingar for sektoren. Eitt alternativ kan vera å styrkja dette samarbeidet. Eit anna alternativ er alltid å ta sikte på korleis ein kan samarbeida betre. Komitéleiaren nemnde eit par eksempel. Lat meg òg nemna eitt, frå heilt ny tid. Det gjeld jernbane og veg langs Mjøsa, der Statens vegvesen og Jernbaneverket har funne ut at med felles planlegging sparar dei der 400 mill. kr. Eg er open for å vurdera om organisatoriske endringar kan bidra til meir effektiv ressursbruk i samferdselssektoren, samtidig som eg, som eg òg har skrive i brevet mitt, er oppteken av at organisasjonsendringar har sin pris. Eg legg i fyrste omgang opp til å få gjennomført ei kartlegging av likskap og forskjell mellom transportetatane i dei nordiske landa. Resultata frå denne kartlegginga vil vera med på å leggja grunnlag for om det eventuelt skal skje meir utgreiingsarbeid. Ein bør òg sjå på om det kan vera nødvendig å gjera andre organisatoriske grep i forkant av ei eventuell samanslåing. Statens vegvesen og Jernbaneverket kan ikkje utan vidare likestillast med Vägverket og Banverket i Sverige. I Sverige var anleggsverksemda i Banverket allereie skilt ut i eit eige selskap, mens i Jernbaneverket har vi tatt eit forsiktig skritt i den retninga ved etablering av Baneservice AS. Noreg har derimot, tidlegare enn svenskane, gjort ei motsvarande endring i vegsektoren i samband med etableringa av Mesta AS – med litt ulike erfaringar der. I samband med ei vurdering av ei eventuell samanslåing av transportetatane er det viktig å sortera kva utfordringar det er mogleg å løysa ved ei slik samanslåing, og kva for utfordringar som best kan løysast gjennom ei vidareutvikling av eksisterande samarbeid mellom etatane. Samferdselsdepartementet har altså starta eit arbeid med å sjå på korleis ein kan samordna arbeidet betre, og eventuelt òg organisera oss noko annleis enn i dag. Dette er eit arbeid som har føregått internt i departementet, og no ynskjer vi å trekkje inn erfaringar frå våre naboland. Det arbeidet set me ut til ein ekstern utgreiar. Så kan eg gjera Stortinget merksam på ein forskjell mellom svensk og finsk riksdag og Det norske stortinget – det gjeld den rolla som Riksdagen og Stortinget har. Som stortingsrepresentant var eg alltid oppteken av moglegheita til å stilla spørsmål og ta opp saker om lokale forhold til ulike statsrådar. Som samferdselsstatsråd svarar eg på utruleg mange og til dels svært detaljerte spørsmål om saker som i dag ligg under Jernbaneverket eller Statens vegvesen. Slik sett er det freistande å nemna for dei som er mest opptekne av omorganisering og meir effektiv ressursbruk, at kanskje dei kunne øva seg litt i mellomtida. Nokre av dei spørsmåla som skaper mykje arbeid både i Jernbaneverket og i Statens vegvesen, anten det gjeld detaljerte spørsmål om leskur, skilt, midtdelarar i ein spesiell sving eller andre saker, grensar i dag til kva ein stortingsrepresentant skal spørja om. Dei vil uansett vera uaktuelle ved ei omorganisering.