Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2014-01-16:
Det nordiske samarbeidet er viktig – det meiner òg SV. Mi oppfatning er at Nordisk råd på mange måtar har vore ein suksess. Om det er unikt, veit eg ikkje – heldigvis er det mange eksempel på godt samarbeid mellom naboar. Men det er eit spesielt tett samarbeid, som får hjelp av det faktum at vi på mange måtar er eit felles kultur- og språkområde. På område som kultur, miljø og forbrukarpolitikk – representanten Nybakk var innom fleire av desse – og dei siste åra på området forsvar og sikkerheit, kanskje det mest innovative som har skjedd dei siste åra, er det spennande å sjå at Nordisk råd i seg sjølv har vore eit viktig samarbeid. Inntrykket mitt er at det ofte kan vere litt vanskeleg å måle kor sterkt det faktiske nordiske politiske samarbeidet er på mange område dersom ein berre ser på Nordisk råd. Det er lett å undervurdere verdien av det nordiske samarbeidet dersom ein berre måler det på Nordisk råd, for eg har sjølv erfart at det er eit sterkt politisk samarbeid som kjem til uttrykk i ei rekkje andre samanhengar. Lat meg nemne eit eksempel på det som eg erfarte som miljøvernminister: Vi har ikkje noko formelt nordisk klimasamarbeid, men dei nordiske miljø- og klimaministrane hadde tett kontakt og tett samarbeid i prosessane rundt dei internasjonale klimaforhandlingane òg på miljøområdet. Eksempelvis på klimatoppmøtet i Doha møttest vi jamleg. Vi samordna politikken vår, vi sette oss ned og diskuterte kva for rolle ulike land kan spele, og i kva for prosessar vi kan vere inne – og hadde kontakt oss imellom. For trass i politiske forskjellar mellom dei nordiske landa er forskjellane relativt små, så små at vi i hovudsak står for det same i det internasjonale klimaforhandlingsregimet, og mitt tips vil vere at det same skjer på ein del andre område. Dette er ikkje eit målbart samarbeid, men det er ingen tvil om at det var nyttig i arbeidet vårt med å få til ulike ting i samband med ei avtale. Det eg sjølv synest hadde vore spennande, var om ein i åra framover frå regjeringa i desse meldingane òg kunne fokusere på potensialet for å gå vidare på ulike område i det nordiske samarbeidet. Både representanten Elvestuen og representanten Lundteigen nemnde to av dei temaa eg synest er mest interessante, nemleg infrastruktur og arbeids- og velferdsordningane og korleis det kan utnyttast. Òg korleis Norden kan ha ei samla stemme på ulike område i internasjonal politikk, synest eg er spennande. Det er i dag eit styresamarbeid mellom Norden og Baltikum i Verdensbanken, IMF osv. Dersom ein legg saman dei nordiske økonomiane, er vi den ellevte eller tolvte største økonomien i verda – ein betydeleg og kraftfull aktør. Kunne ein sjå for seg at ein i andre internasjonale samanhengar, der det ofte kan vere felles standpunkt, i større grad opptredde saman for å få større tyngd? Eg sluttar meg òg til det meste av det som er sagt om det arktiske området, eg vil berre knyte ein liten kommentar til det. Det er eit viktig norsk interesseområde. Det er litt skummelt dersom vi først og fremst tenkjer på det som no kjem til å rulle seg opp i Arktis dei neste tiåra, som eit spørsmål om norske interesser. Først og fremst er det ei stor flytting av kvar global politikk føregår. Nord–nord kan vere eit stort framtidig konflikttema på linje med aust–vest og nord–sør i internasjonal politikk. Vi må hugse på at fleire av verdas tyngste makter har tunge interesser som vil auke, dessverre, fordi bl.a. dei globale klimaproblema gjer at Arktis vert meir tilgjengeleg. Og så er det ekstremt viktig, slik eg ser det, at miljø- og klimaspørsmål ikkje vert sett inn som eit litt mjukt tema ved sidan av, men i kjernen av alt samarbeid om Arktis. Mange av dei verste scenarioa kan ein framleis unngå i Arktis, og grunnlaget for mange av dei andre spørsmåla er ressursspørsmål. Til slutt tenkte eg at eg skulle nemne ein tanke som regjeringa kan ta med seg vidare, i den grad dei høyrer på råd frå SV, og det er: Det har slått meg, òg frå då eg sat og leverte meldingane frå meg, at det er ei heilt grei ordning at vi leverer årlege meldingar om dei ulike samarbeidsorgana vi er involverte i. Ei anna moglegheit kunne vere at vi behandla sånne meldingar i Stortinget noko sjeldnare – når vi ser på merknadene, har det iallfall ikkje vore eit akutt behov for ein brei politisk debatt om dette – men då kanskje med noko større meiningsinnhald om kva veg ein skal gå vidare frå regjeringa si side. Det kan iallfall vere noko å ta med seg og diskutere.