Åsa Elvik (Sosialistisk Venstreparti), 2003-12-09:
Eg skal bruke 5 minutt på å snakke om eit av dei minste rammeområda som Stortinget har til behandling, nemleg den delen av budsjettet til Fiskeridepartementet som næringskomiteen har ansvaret for. Den siste dagen i 2002 stod det på framsida på Fiskeribladet med store, feite bokstavar: «Dramatisk nedtur». Det var spådomen for utviklinga av norsk fiskerinæring for 2003. Det skulle vise seg å vere ein spådom som på mange måtar slo til. Vi har sett veldig mange konkursar i norsk fiskeindustri dette året. Vi har sett at flåteleddet, spesielt kystflåteleddet, har fått redusert inntektene sine med opptil 20 pst. Vi har sett utfordringar for oppdrettsnæringa som har vore så spesielle at ein no ser ein omstruktureringsprosess som det er nokre år sidan vi såg sist, med store eigarkonsentrasjonar. Det skulle vise seg at Fiskeribladet langt på veg skulle få rett i spådomen sin om at 2003 skulle bli ein dramatisk nedtur. For SV er det logisk å tenkje at dersom 2003 var ein dramatisk nedtur, må vi ta i bruk verkemiddel for å sørgje for at 2004 blir eit år med positiv utvikling for fiskerinæringa. Det har vi lagt til rette for i det alternative budsjettet vårt. Men eg må seie at når eg ser innstillinga frå fleirtalet i næringskomiteen til dette budsjettet, er det i det heile ikkje det som skjer. Etter mi meining er fiskeribudsjettet redusert til nesten eit reint administrativt budsjett. Av dei litt over 400 mill. kr som vi fordeler, går 250 mill. kr til Fiskeridirektoratet, 75 mill. kr går til departementet, 70 mill. kr går til kondemnering av fartøy under 15 meter, der halvparten er finansiert av næringa sjølv, og etter at Arbeidarpartiet inngjekk forlik og tok frå oss 10 mill. kr til, sit komiteen igjen med 14 mill. kr som vi skal fordele på velferdsstasjonar, Finko, informasjon om sjøpattedyrforvalting, erstatningar og marint innovasjonsprogram. Vi skulle helst også hatt litt til nyskaping og den type tiltak i næringa. Det seier seg sjølv at det ikkje går. Hovuddelen av desse pengane går altså til reint administrative tiltak. Det synest eg er litt spesielt, med den Regjeringa vi har i dag. Dei postane som vi har på Fiskeridepartementets område, er små, men dei betyr mykje. Etter talet på førespurnader å døme, betyr det veldig mykje for folk langs kysten. Finko er eit eksempel. Fiskerinæringens Kompetansesenter får altså ikkje pengar og vil sannsynlegvis bli lagt ned. Opplæringa i tryggleik for fiskarar som ikkje er på rammeområdet vårt, kan kanskje få nokre kroner frå kyrkje-, utdannings- og forskingskomiteen, men i all hovudsak vil fiskarane sjølve måtte finansiere dette. Velferdsstasjonar for fiskarar har etter forliket med Arbeidarpartiet fått 500 000 kr i forhold til 3 mill. kr, som var forslaget til SV og Senterpartiet. Eg har lyst til å sitere frå eit brev som vi har fått frå Norges Fiskarkvinnelag: «Fiskere og sjøfolk som er borte fra heimen i lange perioder har behov for å ha et godt sted å gå når de går på land. På velferdsstasjonene kan de slappe av, lese aviser, få post hjemmefra og ha et sosialt samvær med andre fiskekamerater.» Velferdsstasjonane er ein kulturberar langs kysten. Eg synest det er litt spesielt at ein i forliket med Arbeidarpartiet har fjerna 2,5 mill. kr frå velferdsstasjonane, når vi samtidig ser at ein på eit anna rammeområde innafor Næringsdepartementet har lagt til 2,5 mill. kr, var det vel, til aviser til norske sjøfolk. Eg synest den type flytting av små midlar er litt spesiell. Eg synest det er veldig sørgjeleg at ein tek frå det bitte litle rammeområdet som fisk faktisk er, og omfordeler på den måten. Det har blitt sagt mykje om fiskeriavtalen i denne salen. Fiskeriavtalen inneber frå 2003 til 2004 i reine pengar nesten ei halvering, når vi held strukturmidlane utanom. Eg synest faktisk det er ganske oppsiktsvekkjande når industrileddet og flåteleddet står så samla som dei gjer, og når industrileddet, FHL, seier i eit brev til komiteen: «Dette handler om å ta ansvar for en hel næring som sliter med å tilpasse seg en stadig vanskeligere internasjonal konkurransesituasjon. Støtteavtalen kan i så måte sies å være et lite bidrag fra staten, til en mer eller mindre subsidiefri næring» – det er et viktig poeng – «for å utlikne noe av den konkurranseulempen vi har ved fortsatt å fiske, produsere og eksportere fisk fra Norge.» Det har vore eit poeng for SV, og at fiskeriavtalen ser ut til å bli halvert, har vore hovudgrunnen til at vi ikkje har sett oss i stand til å fremme nokre forslag innafor ramma. Eg har oppfatta at det kjem ein del signal frå Høgre. Eg har oppfatta at representanten Kristiansen ikkje vil svare på spørsmålet vårt om Høgre er villig til å sjå på ramma på nytt. Men eg ønskjer veldig sterkt at den sitjande regjeringa ser på ramma for fiskeriavtalen. Fiskerinæringa er ei næring nesten fri for subsidiar. Det er altså 50 mill. kr det er snakk om til neste år. Eg skulle ønskje at ein kunne sjå på å utvide ramma i samband med revidert.