Jenny Klinge (Senterpartiet), 2015-12-17:
Statsbudsjettet er stort og kan framstå som uoversiktleg, men statsbudsjettet er politikk på sitt mest konkrete. Innanfor justisfeltet er nettopp justisbudsjettet for neste år den plassen vi kan leite for å finne ut korleis dei ulike partia prioriterer, kva slags politikk dei fører viss dei er i fleirtal, eller – kva gjeld dei partia som er i mindretal – kva slags politikk dei ville ha ført viss dei hadde hatt makta. Vi i Senterpartiet skil oss ut frå dei andre partia i korleis vi prioriterer særleg innanfor område som gjeld geografisk og sosial fordeling. Når vi ser at politidistrikta rundt omkring slit med å få nok folk til lensmannskontora, er ikkje løysingsframlegget vårt å leggje ned desse kontora, men å styrkje distriktspolitiet. Derfor har vi lagt inn 200 mill. kr målretta til dette føremålet i 2016 for å kunne auke bemanninga, investere i betre materiell og forkorte responstida. Når domstolane blir pressa av sentraliseringsiveren til regjeringspartia, er ikkje svaret vårt å gje oss over til dogmet om at større er betre. Vi slår heller fast at ein ny runde med omstrukturering i domstolane er uaktuelt. Vi meiner det er viktig at domstolane blir sette i stand til å halde måltala for saksavvikling, og styrkjer derfor domstolane med nye dommarårsverk. Senterpartiet har i fleire budsjettrundar vore oppteke av å få i gang arbeidet med lyd- og bildeopptak i alle norske rettssalar, og det er bra at det no endeleg blir sett i gang eit prøveprosjekt, men eg vil understreke at ambisjonen må vere at alle norske rettssalar får slikt utstyr. Dette handlar om rettssikkerheit for både den tiltalte og den fornærma, og det tener ikkje rettssystemet vårt til ære at vi ikkje har slikt utstyr på plass. Vi er også opptekne av jordskiftedomstolane, med omsyn til at dei må få kompetansemidlar til å innføre ny lov, og at lønsgapet mellom jordskiftedommarar og tingrettsdommarar skal tettast innan 2017. Når det gjeld kriminalomsorga, har Senterpartiet også her ei anna tilnærming enn ein del av dei andre partia. Vi meiner at små fengsel bidreg til mykje bra, og vil ikkje ha ei utvikling der ein legg ned mange mindre fengsel for så å satse på store fengsel. Fengselsavdelinga ved Kleivgrend i Telemark og på Slidreøya i Vest-Oppland er gode døme. Frå vår side er det ikkje snakk om berre gode ord, men også om at vi vil bruke pengar på slike. Når vi peikar på kor vi kan utvide talet på fengselsplassar, har vi i vårt alternative statsbudsjett lagt inn pengar til Hustad fengsel og Vik fengsel. Nye fengsel er også viktig å få på plass, og vi meiner det straks må setjast i gang bygging i Agder, Ålesund og Mosjøen. I tillegg til store, tunge budsjettpostar som politi, domstolar og kriminalomsorg er det viktig å verdsetje den innsatsen som frivillige organisasjonar gjer. Dei tilskota vi gjev til ulike organisasjonar, kastar av seg i mangfald, om det så er Raudekrossen, Folkehjelpa, Wayback, Retretten, foreininga For Fangers Pårørende eller andre vi talar om. Meir pengar til slike organisasjonar er også noko Senterpartiet er oppteke av, i tillegg til at dei må få meir føreseieleg støtte. Det er tredje gongen denne justiskomiteen har lagt fram budsjettinnstillinga si til Stortinget i denne perioden. Sjølv har eg vore på Stortinget – først som langtidsmøtande vararepresentant og seinare som fast medlem – store delar av tida sidan november 2006. Det eg har observert i alle desse åra, er at mange vil mykje godt, arbeider mykje og står på. Det eg også har sett, er at det er eit forbetringspotensial. Det er nokon som har sagt: Du er ingen dumrian fordi du har gjort noko dumt – berre viss du ikkje skjønar kor dumt det var. Eg trur somtid at når vi menneske gjer feil, enten som enkeltmenneske eller som politikarar, kan vi skjøne kor dumt det var inni oss, men vi trur vi dummar oss meir ut viss vi innrømmer det. Viss politikken skal førast framover, er vi faktisk avhengige av at vi politikarar innrømmer det når vi har teke feil avgjerder. Eg meiner eit eksempel på ein slik feil er leigeavtalen om fengselsplassar i Nederland, som regjeringa har inngått med støtte frå Kristeleg Folkeparti. Der ser vi no at ein må ty til tvangsutsending også av norske statsborgarar for å fylle opp plassane. Plassane er dyre, og ein tek pengar frå det som kunne ha vore ei større satsing i Noreg. Senterpartiet er heilt einig i at vi treng fleire lukka fengselsplassar, men vi er ikkje einige med regjeringa i at desse plassane skulle opprettast i utlandet. Eg har allereie nemnt kor vi ville ha utvida talet på plassar, og kor vi meiner nye fengsel skal byggjast først. Eg er spent på å sjå kor raskt regjeringa kan få sett i gang bygginga av nytt fengsel i Agder i aller første omgang, og håpar dei er like ivrige i denne prosessen som dei har vore i prosessen med å få inngått ein avtale i Nederland. Då vil eg til slutt få ta opp forslaga frå Senterpartiet og varsle at vi vil stemme for romartalsforslaga II–XIII.