Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2005-10-20:
Regjeringserklæringa er som musikk i mine sosialdemokratiske øyre. Vi får ein politikk som er bygd på rettferd og fellesskap, ein politikk som gjev alle like moglegheiter. Det er ein politikk med sterke og gode fellesskapsløysingar. Det er nettopp dette som gjev enkeltmenneske reell valfridom. Noreg er moglegheitenes land, det. Då må alle få like moglegheiter til å utvikla seg og utnytta evnene sine, òg dei som treng ekstra hjelp frå fellesskapet for nettopp å kunna få dei same moglegheitene som alle andre. Ein sterk offentleg skule der alle uansett bakgrunn går i same klasse, er ein grunnpilar i det norske velferdssamfunnet. Denne regjeringserklæringa er ei sterk satsing på den unike fellesskapsskulen vår, både i kvalitet og i innhald, og på ei sårt påkravd opprusting av skulebygg. Eg synest det er flott at alle framleis får same plattform og like moglegheiter til utdanning. Å gje arbeid til alle er det viktigaste vi kan gjera for å redusera dei sosiale skilnadene i samfunnet. Arbeidarpartiet har alltid stått for ein politikk der det å skapa og ta vare på arbeidsplassar er kjempeviktig. Det er òg kampen mot arbeidsløysa og for eit inkluderande arbeidsliv. Det er eit arbeidsliv der det ikkje er slik at nokon slit seg heilt ut, mens andre vert støytte ut. Det er eit arbeidsliv med plass til både dei unge og dei eldre. Utryggleiken ved å vera mellombels tilsett, og å jobba omtrent døgnet rundt, og det òg utan overtid – slike negative endringar i ny arbeidsmiljølov vert heldigvis no stoppa. Også dei som har ramla utanfor, må få ei moglegheit til å koma seg i arbeid att. Derfor er det så avgjerande at vi gjer meir for å sikra jobb til dei som kjem attende til samfunnet etter soning. Berre slik kan vi redusera gjengangarproblema. For å nå måla om å sikra ein jobb til alle må vi ta i bruk eit breitt spekter av verkemiddel. Arbeidsmarknadstiltak for å bli kvalifisert til ny jobb, ein offensiv industri- og næringspolitikk og å fylle opp att Innovasjon Norge, SIVA og dei kommunale næringsfonda er viktig. Eg som kjem frå Høyanger i Sogn og Fjordane, veit verdien av eit levande industrimiljø. Det kjem ikkje av seg sjølv. Ja visst skal vi omstilla, men vi må òg stilla krav som eigarar – same krav og styringssignal til Hydro som alle andre storaksjonærar stiller til sine selskap. Derfor er eg ekstra glad for at regjeringserklæringa seier at vi skal ha eit aktivt eigarskap. Men for at den kraftkrevjande industrien skal overleva, må vi få på plass nye, langsiktige kraftkontraktar, og dette hastar. At regjeringserklæringa i klartekst har med dette punktet, er uhyre viktig. I Sogn og Fjordane er det faktisk eit vera eller ikkje vera for tre samfunn: Høyanger, Svelgen og Årdal. Noreg har gode naturgitte føresetnader for industri, og det må vi utnytta heilt maksimalt. Industrien gjev mange arbeidsplassar i alle delar av landet og store eksportinntekter, og etterspør underleveransar og tenester, som har store ringverknader. Nedlegging av industriarbeidsplassar rammar dermed store regionar, heile samfunn. Arbeidarpartiet vil både ta vare på og vidareutvikla industrien. For eksempel skal norske råvarer i stor grad vidareforedlast i Noreg. Næringslivet er heilt avhengig av at det vert ført ein politikk som sikrar konkurranseevna vår. Arbeidarpartiet vil gjennom sentrale og lokale verkemiddel gje stabile, føreseielege og konkurransedyktige rammevilkår og føra ein aktiv næringspolitikk der staten saman med næringslivet og arbeidstakarane meislar ut kursen vidare. Den store satsinga vi gjer på forsking og utdanning, vert særs viktig for at vi skal lykkast. Dette er ein del av heilskapen i politikken til den nye regjeringa, der ein ser sakene i samanheng, ikkje berre stykkevis og delt. Det er ein politikk for å skapa og dela, ein politikk som tek vare på menneske frå vogge til grav, og ein politikk for like moglegheiter til alle.