Lodve Solholm (Fremskrittspartiet), 2003-10-06:
Statsministeren var gjennom ein 30-årsrevy om opplevingane sine. Det kunne vere freistande å gjere det same, ta mine 25–30 års erfaringar i politisk arbeid med partiet til statsministeren og måten dei har opptredd på gjennom desse 25–30 åra. Men eg skal late det vere. Eg skal ta føre meg ei kanskje meir viktig sak. Eg vil vise til forslag nr. 15, der vi ber Regjeringa syte for at dei ressursane som er i havet, blir verande nasjonale ressursar, og at dei blir forvalta som slike. Dersom ein ser på tidsperspektivet, er det klart at ein i uminnelege tider, gjennom heile historia, har rekna dei ressursane som er skapte av naturen, skapte av Vårherre, og som ligg utanfor kysten vår eller for så vidt i fjellheimen vår, i grunnen, som ein nasjonal eigedom – ein nasjonal eigedom som alle skulle kunne ta del i, uansett kvar ein bur i landet. Det har aldri vore noko krav om at ein skal ha ein busetnad for å kunne ta del i haustinga av naturressursane våre. Difor er det skremmande å oppleve at fleire parti no har teke til orde for at vi skal regionalisere fiskeressursane våre. Senterpartiet har tydelegvis bestemt seg, sjølv om det er ville protestar frå enkelte kystrepresentantar. SV har også til dels bestemt seg for å gå inn for ei regionalisering av fiskeressursane. Lat no det vere. Det som er det bekymringsfulle, er jo at Arbeidarpartiet no er inne i ein prosess der det er sterke krefter som arbeider for at vi skal få ei regionalisering av fiskeressursane. Det er attpåtil blitt slik at enkelte fylkeslag i Arbeidarpartiet truar med å nekte å vere med i valkampen dersom partiet ikkje går inn for at fiskeressursane blir regionaliserte. Eg føler avmakt overfor ein slik politikk. Det merkelege er jo at det er fylkeskommunen i Finnmark som har brukt tida på å gjennomføre ein såkalla analyse. I så måte må eg seie at det er nok eit godt argument for å leggje ned fylkeskommunen når dei brukar tid og krefter på slike ting. Eg trur at dersom vi går til det skrittet å regionalisere fiskeressursane, gjer vi oss sjølve ei bjørneteneste. Då trur eg vi øydelegg norsk fiskerinæring for det ho er god for i dag. Det har alltid vore slik at vi skal ha ein differensiert fiskeriflåte, ei differensiert næring som skal baserast på dei ressursane som er i havet. Det må jo vere på tide også å stille spørsmålet: Kva med andre ressursar? Skal det vere slik at vi i Møre og Romsdal skal ha alle inntektene frå Ormen Lange? Er det riktig? Skal vi gå ut frå at resten av kysten skal kunne krevje at oljeinntektene skal høyre til dei fylka som har desse ressursane liggjande utanfor sine kystnære område? Då trur eg det skal bli mykje rart. Vi kan også stille spørsmålet: Kva med vasskrafta vår? Skal ho også høyre til det fylket, den regionen, som elvane renn gjennom, der vi har danna våre kraftverk? Kva med minerala som ligg i jorda, som ligg i fjella? Skal dei også høyre til ein region? Fisken har ikkje noka særstilling i så måte i forhold til det andre. Eg trur det er viktig at Regjeringa no passar på at vi får til det samspelet som må til for å utnytte ressursane på best mogleg måte, som er best tenleg for folk flest i heile landet, og at ein lèt dei som ønskjer å vere med på næringsutvikling og delta i næringslivet, få lov til det. Uansett kvar ein bur i landet, må det kunne vere moglegheit for det. Eg håper og trur at regjeringspartia vil støtte forslag nr. 15 frå Framstegspartiet i avstemminga seinare i kveld.