Kjell Ingolf Ropstad (Kristelig Folkeparti), 2010-06-08:
Kristeleg Folkeparti er ikkje representert i justiskomiteen, og derfor må eg for min del innrømme at då eg satt og såg på kartet over kva saker som kom opp, såg eg for meg ei enkel behandling av saka. Då eg fekk sjå eit VG-oppslag og seinare innstillinga frå komiteen, blei eg overraska. Denne saka har jo ei noka særeigen historie: I samband med vedtaket av ny straffelov bestemte Stortinget nettopp å heve straffenivået for vald og seksuallovbrot. Dette stødde Kristeleg Folkeparti. Me har lenge hatt i programmet at ei skjerping av straffereaksjonen for denne kategorien brotsverk, som me har meint har vore for låg, og som òg er i strid med folk sin rettsfølelse, har vore viktig å gjennomføre. Stortinget uttalte òg at dei skjerpa strafferammene burde innførast straks, sjølv om den nye straffelova enno ikkje var tredd i kraft. Dette ville ikkje Høgsterett heilt vere med på, men ville i staden heve straffenivået gradvis fram mot at ny straffelov tek til å gjelde. Det var heller ikkje godt nok for Stortinget, og opposisjonen på Stortinget gjekk derfor i spissen for at det skjerpa straffenivået i straffelova 2005 skulle bli vedteke gjennom lovendringar i den no gjeldande straffelova, m.a. gjennom eit representantforslag frå Høgre. Justisministeren følgde denne oppmodinga og lova at det nye straffenivået skulle bli innført straks gjennom lovvedtak i Stortinget. Me var mange som rosa han den dagen, men det har resultert i saka me behandlar i dag, men på ein noko annan måte. Men så skjer det spesielle at regjeringa ikkje har tenkt på at auka strafferammer får straffeprosessuelle verknader som kostar pengar. Lagrettebehandling og utvida ankerett er nokre av konsekvensane som ein oversåg. Dette vil altså koste meir pengar enn det eit gjennom fleire år sveltefôra domstolvesen kan klare innanfor eksisterande budsjett. Dette løyser ein ikkje ved å løyve dei nødvendige ekstramidlane for å gjennomføre Stortinget sin uttalte vilje, men ved å utsetje innføringa av nye strafferammer. Dette er, som sagt, utan å overdrive ein særeigen behandlingsmåte som ikkje akkurat gir tillit. Men det betyr òg at ein vel bort moglegheita til å få eit strengare rettsvern for fleire grupper. Kristeleg Folkeparti står fast på ønsket om å heve straffenivået for valds- og seksuallovbrot, og vil derfor stø fellesforslaga frå Høgre og Framstegspartiet på dette punktet. Me meiner at omsynet til å få eit straffenivå som i større grad speglar av kor alvorleg samfunnet ser på denne typen handlingar, må vere avgjerande. Me meiner at domstolane må setjast økonomisk i stand til å møte dei utfordringane dette vil medføre. Eg vil understreke tydinga av å styrkje kapasiteten i domstolane, slik at dei ikkje blir ein propp i straffesakskjeda. Kristeleg Folkeparti er glad for at regjeringa, etter mange år med reelle kutt til domstolane, i årets reviderte budsjett kjem med ein liten auke. Men det er ikkje nok. Skal me hindre nedbemanning og tilsetjingsstopp, må domstolane styrkjast ytterlegare. Om ikkje blir resultatet lengre saksbehandlingstid, vondare rettsprosessar for ofra og mindre rettstryggleik. Det må me unngå. Til slutt vil eg òg understreke, til liks med representanten Håheim, at straff aleine ikkje løyser alle utfordringane. Derfor må det førebyggjande arbeidet òg styrkjast, og ein må heile tida jobbe med haldningar. Vald, valdtekt og seksuelle overgrep er eit alvorleg problem som kan øydeleggje livet for dei som blir ramma. Psykiske lidingar, traume, frykt og konsentrasjonsvanskar er berre noko av det mange føler på. Eg ønskjer å ta med det alvorlege, som fleire òg har vore inne på, at veldig mange valdtektssaker aldri blir melde, og av dei som blir melde, endar altfor mange med bortlegging hos politiet. Derfor er det viktig med gode valdtektsmottak og styrkt kunnskap hos politiet. Me må styrkje kjeda for både førebygging og strengare straffar. Det vedtaket som blir gjort i dag, skyv dessverre det siste ut i tid.