Espen Granberg Johnsen (Arbeiderpartiet), 2007-06-12:
Film-Noreg er inne i ei god tid. Med den meldinga Regjeringa har lagt fram, og som vi no behandlar, blir den tida enda betre. Etter at vi tok over regjeringsmakta, har satsinga på norsk film teke seg kraftig opp. Vi har auka budsjettet betydeleg etter at det var kutt i førre periode. No får vi ei melding som bekreftar den kursen Regjeringa har valt, ei melding som trekkjer opp store og ambisiøse mål på vegner av filmbransjen i heile landet og på vegner av oss som er kinopublikum. Regjeringa legg opp til at det er fleire barn og unge som får uttrykkje seg gjennom å oppleve film no enn tidlegare. Det er stadig fleire produsentar, regissørar, manusforfattarar og andre som syter for fleire og betre norske filmar enn nokon gong tidlegare. Det er høg kvalitet på dei som tek utdanninga si på Lillehammer og kjem inn i bransjen. Og ikkje minst er det eit mål at det er endå fleire som skal få oppleve endå meir god norsk film på kino. Det vi synest er det gledelege med filmmeldinga, i tillegg til mykje anna, er at ein her tek eit heilskapleg grep for å sikre at film, både som kulturuttrykk og som næringsgrein, blir tilgjengeleg for heile landet. Det gjer at det er fleire som får uttrykkje seg, elles skjulte talent blir oppdaga. Det betyr at vi får fortalt historier frå alle delar av landet på film, mangfaldet blir større. Og det betyr at viljen og evna til å satse på film som næringsutvikling blir teken i bruk. Det gjeld anten det er på Lillehammer og i innlandet, det er i Bergen eller Stavanger, i Midt-Noreg, eller i Målselv og Nord-Noreg – alt saman er ein styrke for norsk film. I førre periode måtte vi som no er regjeringspartia, presse på og jobbe fram vilje til å satse på film i regionane. Det er det vi no følgjer opp i denne meldinga og denne innstillinga. Eg meiner alt no ligg til rette for at dei regionane i landet som er villige og gode nok, kan oppnå store resultat som vil glede filmmiljø og filmpublikum. Der den førre regjeringa var handlingslamma og motvillig, tek vi no grep. Det har lenge vore eit ønske frå dei regionale filmfonda at dei også skal kunne investere i spelefilm. Det får dei no lov til. For eksempel har Film 3 på Lillehammer fram til i dag berre hatt moglegheit til å nytte dei statlege midlane til produksjon av kortfilm og dokumentarfilm og infrastrukturtiltak. No kan dei regionale fonda med denne innstillinga og den politikken som Regjeringa fører, investere i alle format, anten det er kortfilm eller dokumentarfilm, tv-drama, samproduksjonar med utlandet eller spelefilmproduksjonar. Den einaste avgrensinga er at ein ikkje først skal bruke statlege pengar frå det nye filminstituttet og deretter kome med meir statlege pengar frå regionane. Elles er det inga avgrensing, og filmar som ikkje er støtta frå filmfondet, kan fritt støttast akkurat som ein sjølv vil. Regionane har derfor fått ei moglegheit dei ikkje hadde med den førre regjeringa, og i tillegg har dei fått ei meir sjølvstendig rolle og moglegheit til å ta eigne, sjølvstendige kulturpolitiske og kunstnarleg val. Det er òg ein styrke for den regionale satsinga. Det er også slik at vi no får på plass ei incentivordning for utanlandske produksjonar som kjem til Noreg. Noreg er eit høgkostland, og heldigvis for det. Men det gjer at vi, for å kunne konkurrere, er avhengige av ei og anna gulrot, eit og anna lokkemiddel. Med vår natur og vår kultur er vi ein attraktiv location for mange, og ikkje minst vil det gjelde mange stader i Distrikts-Noreg. Den førre regjeringa fekk aldri på plass ei slik ordning. No gjer vi det. Det kjem til å bety fleire investerte kroner i Noreg, ikkje minst i dei områda der ein produksjon føregår – det er viktig næringsutvikling. Men det betyr også god marknadsføring av Noreg i utlandet, og det betyr ikkje minst ei ytterlegare styrking av filmmiljøet i Noreg. Incentivordninga har mange positive effektar som vi skal ta med oss. Vi får også på plass støtte til regionale filmsenter, slik at det kan utviklast endå fleire talent, meir kompetanse, større fokus på barn og unge og eit endå betre grunnlag for norsk film. Det er stor vilje til å satse på film regionalt og lokalt. Det er bra. Derfor er det rett at det blir innført ei ordning der dei statlege midlane skal matchast med minst like mykje lokale og regionale midlar. Då ser ein kven som verkeleg vil satse, og ein bidreg til meir midlar til film totalt. Det er vi alle interesserte i. Filmbransjen, særleg lokalt, har vore oppteken av det. No blir det også gjennomført. Med den filmmeldinga som vi no behandlar, har Regjeringa lagt opp til den mest ambisiøse filmpolitikken nokon gong, ikkje minst gjeld det den regionale satsinga på film i Noreg. Målsetjingane er dei mest ambisiøse, og eg trur vi vil sjå at resultata vil bli dei aller beste for norsk film når denne politikken blir sett ut i livet.