Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2014-06-19:
Som nesten alle talarar har vore inne på, skjer det veldig store og spennande endringar i mediebransjen når det gjeld korleis vi kan formidle kunnskap, kultur og nyheiter til kvarandre. Mange av dei endringane er fantastisk gode og gjev enorme moglegheiter. Eg tenkjer sjølvsagt på den mest omfattande endringa, som er introduksjonen av Internett og den digitale plattforma, som gjer at ein raskt kan spreie nyheiter til så mange fleire. Eg høyrde at ein replikant ville gje Arbeidarpartiet mykje av skulda eller ansvaret for at mediebedrifter er blitt nedlagde dei siste åra. Det er ting eg kan irritere meg over med Arbeidarpartiet, og nokre ting gler eg meg over, men Internett har dei korkje æra eller skulda for. Det er mi klare oppfatning. Derimot er det eit utviklingstrekk som på mange måtar har bidrege – og vil halde fram med å bidra – positivt. Det som særleg er viktig er, at tilgangen til kunnskap, kultur, nyheiter, sport og kva det skulle vere, er så enormt mykje større. Nesten kor du er – og ikkje alltid i samtid eller der det skjer – kan du få den tilgangen. Noko som òg er viktig, men som kanskje er vektlagt litt mindre her, er moglegheita til sjølv å delta i spreiinga av nyheiter. Du kan delta i debattar og formidle ditt syn. Det finst no aviser som er drivne av menneske sjølv, som er dei som aktivt spreier nyheitene, og som er etablert fleire stader i verda. Desse endringane skaper nokre utfordringar òg. Ei viktig utfordring, som ikkje er hovudtemaet her, men som eg synest det er verd å nemne, er at dei organisasjonane som i stor grad har bygd mediestrukturen, opplever eit sterkt press mot å bruke sine ressursar på den raske spreiinga av korte nyheiter – heile tida å oppdatere og heile tida nå ut med nye ting, fordi det er stor etterspurnad etter det. Vi ser at ressursbruken når det gjeld å fordjupe seg og å vere grundig, tenderer til å tape mot det raske. Det skjer av forståelege grunner, men det gjev styresmaktene ansvar for utvikling og å gjere noko med det. Dei modellane vi har basert oss på, skal gjennom ei stor omlegging. Nokre av dei mediehusa er godt i stand til det og har store ressursar til å handtere dette. NRK gjer mykje fornuftig i samband med det. Om eg ikkje tar feil, har VG allereie ca. 70 pst. av sine inntekter frå det digitale. For andre har det vore meir trøblete. Den gjennomsnittlege lokalavisa i Noreg har framleis om lag 90 pst. av sine inntekter frå papiraviser. Den omlegginga må ein gjennom. Den debatten vi står midt oppi her, gjeld korleis vi skal drive dette vidare, men ikkje på ein måte som øydelegg og tek med seg i fallet mange av mediehusa rundt omkring og all den kompetansen dei har bygd opp. For å kome til sjølve saka er det mitt syn at dei fleste endringane som er føreslått og som blir vedtekne, er svært fornuftige. Å gå til plattformnøytralitet er heilt openbert viktig og overmodent. Eg trur eit dynamisk støttetak er ein fornuftig konstruksjon, som avgrensar andelen av det totale forbruket og inntektene som eit mediehus kan få frå det offentlege. Vi har òg kome fram til at det forslaget vi var med på å leggje fram i regjering, ikkje er det riktige, og at vi ikkje bør ha eit statisk tak. Eg synest fleire representantar har argumentert godt for det. Det er ein umoderne måte å regulere mediemangfaldet på, som ikkje fungerer. Det vil vere utfordrande dersom nokre medier, som i eit mangfald speler ei viktig rolle, når opp mot det taket. Det som er avgjerande, er at dei ikkje blir for einsidig avhengige av å få offentleg støtte, ikkje om dei tek ut eit noko større beløp enn det vi akkurat nå skulle foreslå. Vi kjem til å støtte forslaget frå Arbeidarpartiet og Kristeleg Folkeparti. La meg heilt til slutt få seie at eg ser fram til ein vidare debatt om den breiare mediepolitikken. Dette er ein viktig del av det. Norske mediehus står kanskje i ein meir alvorleg situasjon enn på svært lenge. Vi skal ikkje overdramatisere, men eg trur det er behov for ei vid og framoverlent haldning frå regjeringas og Stortingets side i det vidare arbeidet. Eg håpar vi kan bidra til dei nødvendige grepa for å sikre godt mediemangfald, òg framover, i denne saka.