Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2010-03-02:
Det er spesialisthelsetenesta og dermed dei regionale helseføretaka gjennom sitt sørgja for-ansvar som i dag har ansvaret for nødvendig helsehjelp, utgreiing og behandling av pasientar med spisevanskar. Dette er regulert i lov om spesialisthelsetenesta. I saka foreslår forslagsstillarane å gjera ei endring i lov om spesialisthelsetenesta, dette for å gjera det mogleg å godkjenna institusjonar som gir tverrfagleg spesialisert behandling. Dei føreset at ei slik lovendring vil medføra innlemming i ordninga med fritt sjukehusval. Dette vil ifølgje forslagsstillarane sikra at pasientar frå alle helseregionar kan nyta godt av tverrfagleg spesialisert behandling, sjølv om tilbodet berre eksisterer i enkelte av regionane. Forslagsstillarane hevdar at ei slik lovendring vil medføra eit betre helsetilbod i Noreg. Dei hevdar òg at Regjeringa ikkje ønskjer å nytta ledig kapasitet hos private aktørar av ideologiske grunnar. Senterpartiet er ueinig med forslagsstillarane i mange av dei føresetnadene som blir sette, men vi er einige i at tilbodet som blir gitt ved Capio Anoreksi Senter, er eit godt supplement til den offentlege helsetenesta, og som pasientar over heile landet kan ha nytte av. Vi meiner det er viktig at det skal vera eit mangfald i tilboda som blir gitt. Då må helseføretaka nytta seg av dei tilboda som finst, der dei sjølve ikkje har tilsvarande tilbod å gi. Dei regionale helseføretakas eigne behandlingstilbod er allereie med i ordninga med fritt sjukehusval. Med dagens lovverk er det ingen formelle hindringar for at dei regionale helseføretaka vel å løysa sine lovpålagde oppgåver gjennom avtale med private tenesteytarar, som Capio Anoreksi Senter. Dei regionale helseføretaka må til kvar tid vurdera om tilbodet til menneske med spisevanskar har god nok kvalitet og kapasitet, og vurdera behovet for å nytta privat verksemd til å utvida kapasiteten. Senterpartiet kan altså ikkje sjå at det må til ei lovendring dersom vi skal få eit betre helsevesen i Noreg, slik forslagsstillarane skriv i innstillinga. Det er heller ikkje slik at ei lovendring automatisk vil føra til innlemming i fritt sjukehusval, slik forslagsstillarane legg til grunn. I alle høve er det ein føresetnad at private institusjonar må ha avtale med eit regionalt helseføretak for å bli omfatta av ordninga med fritt sjukehusval. Ved vurderinga av om godkjenning som sjukehus skal givast, kan departementet bl.a. leggja vekt på, slik helse- og omsorgsministeren skriv, om samfunnsmessige eller faglege omsyn taler for at institusjonen skal godkjennast, om institusjonen er omfatta av planar utarbeidde av det regionale helseføretaket, og om dei tenestene som skal ytast, synest forsvarlege. Slik meiner vi det framleis skal vera. Lovens intensjonar må ikkje uthulast ved å gi unntak frå og lettar i krav til sjukehus for at det skal vera ein del av det frie sjukehusvalet. Senterpartiet meiner at vi må akseptera at det er dei regionale helseføretaka i dag som er gitt ansvaret for spesialisthelsetenestetilbodet i sin region, så òg ansvaret for utgreiing og behandling av spisevanskar. Særleg må dei partia som var pådrivarar for ei statleggjering og ei regionalisering av spesialisthelsetenesta, snart «belita seg» på dette.