Eli Sollied Øveraas (Senterpartiet), 2004-06-09:
Eg har lyst til å starte med å gi ros til saksordføraren. Eg synest saksordføraren har gjort ein ryddig og ikkje minst god jobb. Det er eit samstemt storting som lovprisar den suksessen norsk film har hatt dei siste åra. I fjor hadde 20 filmar premiere på norske kinoar. Fleire av dei hadde stor suksess, og bidrog til at det mykje omtalte 2003-året vart eit rekordår også når det gjaldt besøkstala på kino. Senterpartiet vil gjerne vere med på å byggje vidare på den suksessen og gjere norsk film og kino til eit satsingsfelt også i åra framover. Ei slik satsing vil verke positivt for publikum, for filmbransjen og for norsk språk, kultur og forteljartradisjon i vid forstand. Med Kulturløftet sette Senterpartiet – saman med Arbeidarpartiet og SV – tidlegare i år som mål at det kvart år skal produserast 20 nye filmar her i landet, og at 25 pst. av kinobesøket skal vere på norske filmar. Samtidig veit vi at både talet på produksjonar og besøkstala på filmane kan svinge. Sjølv med betre rammevilkår kan vi ikkje vente at det skal komme nye rekordar kvart einaste år. Målet må vere at vi greier å byggje ein livskraftig filmbransje med mangfald og slagkraft nok til å gi publikum endå fleire positive opplevingar i møte med norsk film i åra som kjem. I eit så lite språkområde som det norske, og med eit trass i alt såpass avgrensa publikumsgrunnlag, må vi erkjenne at den framgangen vi har sett, ikkje hadde vore mogleg utan offentleg støtte. Verkemidla i filmpolitikken må kontinuerleg vurderast, men om ein vil at filmsatsinga skal fortsetje å få synlege resultat, må overføringane til film minst haldast på det nivået dei har i dag, og helst aukast. I forslaget til revidert nasjonalbudsjett såg vi at Regjeringa forsøkte å gjere det motsette ved å kutte millionar av kroner i overføringane til Filmfondet. I filmmeldinga som vi no behandlar, går fleirtalet inn for at det skal innførast ein fast låg momssats i heile film- og kinobransjen. I tillegg til at dette inneber ei opprydding i regelverket som gjer kvardagen enklare og meir oversiktleg for aktørane, er det også ei form for subsidiering av filmbransjen som ikkje så lett kan takast bort i dei årlege budsjettforhandlingane. Dermed vil bransjen få meir føreseielege rammevilkår, og det er viktig for Senterpartiet. Representanten Dagrun Eriksen refererte til fleire presseutsegner i føregåande innlegg. Mange av dei kom etter at komiteen hadde avgitt denne innstillinga, og det slo meg at dei som var relativt positive, var ikkje representanten Eriksen så hissig på å bruke, om dei ikkje hadde ein snert til opposisjonen. Eg har lyst til å ta med eit par sitat i tillegg til dei ho nemnde. Dei er også frå Aftenposten 5. juni, og styreleiar Aage Aaberge i Norske film- og tv-produsenters forening uttaler følgjande: «Det viktigste er at den norske filmbransjen på denne måten blir likestilt med bransjene i Danmark og Sverige.» Og så eit sitat til frå same avis. Det er statssekretær Yngve Slettholm i Kulturdepartementet som ikkje er «uten forståelse for komitéflertallets pålegg om filmmoms». Så til forslag nr. 6, frå SV, som er utdelt på representantane sine plassar. Det vil Senterpartiet støtte.