Magnar Lussand (Senterpartiet), 2000-12-07:
Representanten Frafjord Johnson har tidlegare i dag påvist at sentrumspartia kom godt ut av budsjettingingane med Arbeidarpartiet, også på området energi og miljø. Til dømes er Miljøverndepartementet sitt budsjett styrkt med 42 mill. kr samanlikna med Regjeringa sitt forslag. Isolert sett er det ingen stor sum, sjølvsagt, men den vil gjera det mogleg å oppnå resultat på område der relativt små offentlege løyvingar utløyser stor aktivitet. Eit godt eksempel er post 1429 Riksantikvaren, som får 6 mill. kr meir å rutta med til vern og sikring av freda og verneverdige kulturminne og kulturmiljø. Halvparten av desse midlane skal nyttast til tekniske og industrielle kulturminne. For ein hordalandsrepresentant er det hyggeleg å registrera at Tyssedal er nemnt spesielt. Men når sant skal seiast, står svært mykje att før industriminnesmerka er tilfredsstillande sikra. Det same kan seiast om fartøyvernet. Fleirtalet i komiteen har skaffa ekstra midlar, slik at restaurering av båten «Hestmanden» kan halda fram, og det er gledeleg. Likevel er det eit faktum at Noreg ikkje på langt nær har følgt opp kyst- og industrikulturen, slik tilfellet er med minne frå bondekulturen. Me har så langt ikkje hatt tilstrekkeleg syn for den historiske stafetten frå bonde- til industrisamfunn. Det perspektivet bør sikrast med tanke på langsiktige budsjettprioriteringar. Lat meg nemna eit prosjekt som stadig kjempar i motvind, trass i at det offentlege har satsa fleire millionar, trass i at fleirtalet i finanskomiteen for få år sidan bad Regjeringa om å syta for fullfinansiering. Eg tenkjer på Lyngheisenteret i Hordaland. Prosjektet har høg status internasjonalt. Når den offisielle norske miljøprofilen vert presentert i utlandet, vert Lyngheisenteret tillagt høg status. Difor vil eg her nytta høvet til å minna statsråden om at handling bør følgja ord i dette tilfellet, og eg vil uttrykkja von om at spørsmålet om endeleg finansiering kan verta teke opp til snarleg handsaming ved budsjettrevisjonen til våren. Eg nemnde at sentrumspartia har styrkt Miljøverndepartementet sitt budsjett med 42 mill. kr. Det fortel likevel ikkje alt om miljøprofilen i budsjettet. Som andre har vore inne på, er viktige signal i denne omgangen satsinga på kollektivtransport, eit tiltak som er høgst nødvendig. Det lukkast gjennom tingingane med Arbeidarpartiet å tilføra samferdselsbudsjettet 150 mill. kr til dette området. Så langt som det ser ut i dag, vil 20 mill. kr tilfalla mitt heimfylke. Eg trur eg kan våga meg på den lovnaden at desse midlane skal verta nytta der dei gjev størst mogleg miljøgevinst, nemleg i kollektivtrafikken i Bergen. Så nokre ord om budsjettet for Olje- og energidepartementet. Eg minner om at Stortinget i all hovudsak slutta opp om energimeldinga som regjeringa Bondevik la fram. I meldinga vart det hevda at det i ein tiårsperiode trengst ca. 5 milliardar kr for å setja i verk naudsynte tiltak til omlegging av energibruk og energiproduksjon. Difor fann me grunn til å reisa kritikk mot Regjeringa for manglande oppfølging. Eg viser her til St.prp. nr. 1. Men heldigvis, igjen slo budsjettforhandlingene med Arbeidarpartiet heldig ut, og det kom ei påplussing på 60 mill. kr. Framleis ligg løyvingsnivået i underkant av det meldinga slo til lyd for. Likevel kan me no slå fast at me er i gang med å realisera dei hovudlinjene Stortinget har lagt til grunn for energipolitikken framover. Me har i fleire år hatt på gang ein hard debatt om gasskraftverk. Spørsmålet om direkte bruk av gass har lege i skuggen av denne debatten. Desto gledelegare er det at naturgassen no vert sett på i eit større perspektiv. At det vert løyvt 20 mill. kr til transport av gass til Bergensområdet, er eit overmåte viktig signal i så måte. Så vel Haugesund som Bergen har lenge markert seg i denne samanhengen, og det som no skjer, kan takast som eit teikn på at bruk av naturgass får ein viktigare plass i den nasjonale politikken, og at staten vil ta del i utbygginga av ein infrastruktur som gjer det mogleg å ta naturgassen i bruk industrielt og innan transportsektoren, der det er klåre miljøvinstar å henta ved å fasa ut tyngre oljeprodukt. Eg vil også heilt til slutt peika på det gledelege i at det er auka løyvingar til Sjøkartverket. Ein treng ikkje minnast meir enn eit år tilbake, då det var uhyggelege konsekvensar på Vestlandet i forhold til at farleiene ikkje er sikre nok.