Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2010-11-19:
Forslagsstillarane frå Kristeleg Folkeparti har levert eit representantforslag om rehabilitering. Representantforslaget inneheld tre forslag: å reversera avviklinga av bassenga og gjenopna dei som er lukka å sørgja for at ingen fleire basseng blir lagde ned før eit nytt alternativ er på plass at poliklinisk fysioterapi blir inkludert i den innsatsstyrte finansieringa, og at det òg her blir gitt ei moglegheit for eigenbetaling Regjeringspartia avviser ikkje forslaga, men vi viser i innstillinga til dokumentet og forslaga og tilrår at representantforslaget blir lagt ved protokollen. Det er fordi vi er opptekne av intensjonen bak representantforslaget, nemleg å sikra ei god utvikling på rehabiliteringsfeltet, både i spesialisthelsetenesta og i kommunehelsetenesta, og å unngå ei eventuell nedbygging i bassengkapasiteten. Vi viser i innstillinga til den samfunnsmessige gevinsten bassengtilbodet gir gjennom sitt bidrag til betre helse for store pasientgrupper. Statsråden varsla i brev til komiteen at ho vil følgja utviklinga på dette feltet nøye. Dei regionale helseføretaka er tildelte ansvaret for at innbyggjarane får likeverdige og gode spesialisthelsetenester. Kommunane har ansvaret for rehabiliteringa i kommunane. Vi er ikkje ueinige med opposisjonen, som i innstillinga skriv at det er eit overordna ansvar at helseføretaka og kommunane heile tida har gode tilbod om varmtvassbasseng og andre rehabiliteringstilbod. Stortinget har eit overordna ansvar for utviklinga på rehabiliteringsfeltet, men derifrå til å vedta i Stortinget at bestemte basseng må gjenopnast, blir som om vi på Stortinget skal bestemma at ein nedlagd skule i ein kommune må gjenopnast. Som på skulefeltet må vi på andre måtar og gjennom overordna styring setja krav til tilbodet og sikra at ei eventuell negativ utvikling i bassengtilgang stoppar opp og blir reversert. Eit apropos litt utanom helse: Bassengtilgang synest generelt å vera ei utfordring i dag, ikkje berre for utvalde pasientgrupper. For 100 år sidan blei det konsekvent bygd skular med eigne skulebasseng i Noreg, i alle fall i dei største byane. I dag blir det rett og slett ikkje bygd skular med eigne basseng lenger. Det blir for dyrt å drifta. For meg er det ei stor bekymring at berre halvparten av tiåringane i Noreg er symjedyktige. Tilbake til helse- og terapibassenga: Eg er oppteken av at vi nasjonalt og frå statsrådens side følgjer bassengsituasjonen veldig nøye. Vi må kunna forventa at tilgjengelegheita til basseng både for pasientgrupper og andre skal styrkjast og ikkje reduserast, og at vedtak som blir fatta i helseføretaka, ikkje er i strid med overordna helsepolitiske føringar. Eg trur at eit betre og meir forpliktande avtaleverk mellom kommunar og føretak og krav om samarbeidsavtaler, som skal koma på plass i samband med Samhandlingsreforma, som statsråden viser til i sitt brev, er eitt tiltak som kan bidra til å sikra dei terapeutiske bassengtilboda regionalt og lokalt. I 2010 blei midlar til poliklinisk fysioterapi lagde inn i ramma til dei regionale helseføretaka. Det er no eit krav frå fleire hald at poliklinisk fysioterapi blir inkludert i den innsatsstyrte finansieringa, og at det også her blir gitt moglegheit til eigenbetaling. Vi avviser ikkje desse forslaga, og eg tek på alvor dei bekymringsmeldingane som er komne inn om at denne finansieringsmåten kan ha uønskt effekt. Eg er normalt sett ikkje ein talsperson for auka innsatsstyrt finansiering, men eg har stor respekt for at finansieringsmåten kan ha som uheldig effekt at det blir gjort prioriteringar som ikkje er politisk ønskte. Eg er glad for at statsråden i sitt brev viser til at det er i gang ei vurdering av dette. Ein vart gjord merksam på dette i vår i samband med behandlinga av ein interpellasjon, og i dette arbeidet vil ein òg sjå til det arbeidet som blir gjort i samband med Samhandlingsreforma.