Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2012-12-11:
Regjeringa sitt mål er å sikre innbyggjarane tryggleik og fridom. Det er difor me prioriterer kommunane så høgt. Det er kommunane som syter for dei grunnleggjande velferdstenestene til innbyggjarane, som barnehage, skule og omsorgstenester. Det er kommunane og dei som arbeider der, som syter for at kvardagslivet vårt fungerer. Me er opptekne av at folk skal ha gode offentlege tenester uansett kvar dei bur i landet vårt. Difor har me fått til ein realvekst i inntektene på over 20 pst. sidan 2005. I 2013 vil kommunesektoren disponere over 400 mrd. kr. Me gir kommunane tillit og handlingsrom. Det gir dei beste tenestene til innbyggjarane. Det gir òg best og smartast bruk av pengane. Difor er over 300 mrd. kr av dei totale inntektene frie inntekter. Det betyr at kommunane sjølve avgjer til kva føremål tre fjerdedelar av inntektene skal brukast til. Det er det vi kallar lokalt sjølvstyre. Inntektsramma for 2013 legg til rette for vekst i kommunale tenester også framover. Eg har djup respekt for at utfordringane varierer mellom kommunane. Nokon har stabil vekst i inntektene og kontroll på økonomien, andre har utfordringar. Eg veit at små kommunar der folketalet vert redusert, har ei særleg utfordring, for når folketalet går ned, vert òg rammeoverføringane mindre. Dette er ei utfordring me må sjå nærare på. Historia har lært oss at det ikkje er gitt at kommunane har dei musklane som skal til for å gjere jobben. Høgre og Framstegspartiet vil endre skatteutjamninga og gjeninnføre selskapsskatten for kommunane. Det vil gi ei dramatisk omfordeling av inntektene mellom kommunane. Det store fleirtalet av kommunar vil tape på ei slik omlegging – heile 373. Det vil gå ut over tenestetilbodet i desse kommunane. Framstegspartiet vil i tillegg ta bort småkommunetilskotet. Det vil setje 158 mindre kommunar og innbyggjarane deira i ein endå vanskelegare situasjon. For ei rekkje kommunar i Noreg byr hausten 2013 på noko meir enn eit retningsval. For nokre av dei er det eit skjebneval. Levande distrikt og aktivitet i heile landet er noko av det som gjer at me er så glad i landet vårt. I motsetnad til mange andre land kan me faktisk velje eit liv i livskraftige, små lokalsamfunn i heile Noreg. Det er mogleg fordi me har ført ein aktiv distriktspolitikk som motverkar den tunge tyngdekrafta i sentraliseringa. Det er mogleg fordi me har valt å investere i framtida i heile landet, ikkje berre i dei mest sentrale strøka. For regjeringa er dette eit verdival. Og det er eit viktig val, for me veit at andre parti ynskjer å gå i ei anna retning. I Noreg har politikken sikra ein regional balanse som er unik. Me har skapt resultat me kan vere stolte av. Me har folk i arbeid over heile landet. Dei siste åra har me hatt ein vekst i folketalet som har kome både by og land til gode. Det er ikkje tilfeldig at me har det slik, og det er heller ikkje flaks. Balansen mellom regionane er god fordi me driv ein politikk med nettopp det som mål. Noreg går godt nettopp fordi me tek heile landet i bruk. Denne regjeringa har lagt til rette for auka sysselsetjing og næringsaktivitet i heile landet. Me legg til rette for lokal næringsutvikling gjennom å satse på breiband, bedriftsutvikling og entreprenørskap, gode tenester og lokal samfunnsutvikling. Me har auka verkemiddelbruken både i den smale og den breie distrikts- og regionalpolitikken, og me ser at me får noko igjen for å gjere det. Me må ha ein koordinert og heilskapleg nasjonal politikk for regional utvikling. Men kommunane og fylka veit sjølve kva som trengst i den einskilde regionen. Difor har fylka stor sjølvråderett over midlar til regional utvikling. Midlane er eit viktig ledd i gjennomføringa av det distriktspolitiske løftet. Me vedtek ikkje her attraktive lokalsamfunn og næringsetableringar. Me legg til rette for at lokalsamfunna har midlar til å skape aktivitet, og at bedrifter etablerer seg. Ein sterk distrikts- og regionalpolitikk er viktig for alle delar av landet vårt. Me treng fleire bustader i Noreg. Bustaddebatten har gått høgt den siste tida. Lat meg få minne om at dei som hadde det tøft på bustadmarknaden før, har det endå tøffare no. Det er forskjell på ikkje å klare å skaffe seg ein bustad og ikkje å få ein bustad i nett det området ein ynskjer. Regjeringa legg til rette for høgare bustadbygging og gode bustadsosiale verkemiddel. Dette vil vere sentrale tema i meldinga om bustadpolitikken som me legg fram til våren. Kommunane må kunne skaffe bustader til vanskelegstilte på bustadmarknaden. Difor styrkjer me løyvingane til utleigebustader og tilskot til etablering. Me legg òg til rette for at fleire eldre kan bu heime i eigen bustad lenger. Det gjer me ved å styrkje løyvinga til tilpassing av bustader for eldre og andre med nedsett funksjonsevne. Før sommaren la me fram meldinga om bygningspolitikken som med kjem attende til seinare i dag. Me ynskjer betre kvalitet på det me byggjer. Me må byggje for framtida og halde kompetansen oppe – og heve han – i næringa. Samtidig er eg særs oppteken av at me får ein enklare og meir effektiv byggjesakprosess. Det arbeidet er me i gang med i samarbeid med næringa.