Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2008-11-14:
Eg er veldig glad for interpellasjonen frå representanten Kvassheim. At me får vite meir om helseeffektane av den strålinga som me blir utsette for, er viktig, nettopp fordi me i dag har mange fleire strålekjelder enn det me hadde i tidlegare tider. Eg synest òg at det eksemplet med asbest som Kvassheim bruker, er spennande, for historia er full av eksempel på at me berre ser det positive når me får nyvinningar, medan me ikkje alltid ser den helsemessige og den miljømessige delen av dei. Asbest blei brukt som eksempel. Me kunne òg ha brukt kviksølv som var ei typisk nyvinning som me opplevde som bra, men som me såg hadde nokre effektar som me ikkje kjende til. Dei bromerte flammehemmarane, som gjorde at visse ting ikkje skulle ta fyr, såg me òg hadde ein miljøeffekt og ein helsemessig effekt som me ikkje kjende til. Derfor er føre var-haldning veldig viktig. Det er viktig at me ikkje undervurderer den problemstillinga som her er teken opp. Det er særleg to ting eg har lyst til å utfordre statsråden på. Det eine er den praktiske politikken. Det andre er det som òg representanten Fredriksen tek opp, som går på forsking. Dette er eit område som me ikkje veit nok om i dag. I alle fall frå ein lekmannsståstad, der eg høyrer til, vil eg seie at det verkar som om det er fagleg ueinigheit om dette, og at eit internasjonalt samarbeid om dette bør kome på plass. Eg har lyst til å bruke to konkrete eksempel. Det eine er ei naudnettmast ved Rykkinnhallen som er plassert berre 40–50 meter frå næraste skule. Der synest eg det er viktig å få fram at dersom me flyttar den masta 50 meter, slik at ho står 100 meter frå skulen, reduserer me strålinga fire gonger. Eit anna eksempel er ei planlagd mast i nærleiken av Toppenhaug barnehage – ei sak som eg veit representanten Tenden har vore engasjert i. Begge er eksempel der barn og unge er inne i biletet. Vi veit òg, som representanten Kvassheim sa i innlegget sitt, at det er barn og unge som er mest utsette for stråling. Ikkje minst opplever vi angst for denne faren i nærmiljøet, blant foreldre og blant lærarar. Direktoratet for naudkommunikasjon seier òg at så langt det er mogleg, skal me unngå å plassere stasjonane nærare enn 100 meter frå skular og barnehagar – ifølgje direktør Tor Helge Lyngstad. Utfordringa i dag er at me har konkrete eksempel på at dette ikkje blir følgt opp, og at dei blir plasserte nærare. Reaksjonar på elektromagnetisk stråling er kjende, bl.a. som eloverfølsemd. Mange rapporterer om plager i form av smerter i kroppen, øyresus, kvalme, søvnløyse, stikking i huda m.m. Ei rekkje forskarar verda over ropar no eit varsku og set stråling frå mobilmaster og trådlause nettverk i samanheng med stadig fleire sjukdommar. Elektromagnetisk stråling kan bli eit omfattande folkehelseproblem som vil gjelde mange enkeltmenneske. Viktig blir derfor eit føre var-prinsipp, forsking og førebyggjande arbeid. Eg er glad for at statsråden kjem med sine to utval som skal sjå på dette, eit som skal sjå på den faglege delen, og ikkje minst det andre som skal ta opp følgjene for dei som opplever dette på kroppen, slik at dei blir høyrde. Eg synest det er bra at vi får eit tydelegare arbeid når det gjeld dette, at det blir teke ein runde, at vi òg har ei føre var-haldning til denne problemstillinga, og til slutt at vi òg får meir forsking på dette området. Debatten så langt har jo avslørt at det er ueinigheit om dei faglege delane, og då er forsking den beste måten for å kome i djupna.