Lars Gunnar Lie (Kristelig Folkeparti), 1999-01-26:
Det er viktig at eigarskap i næringslivet er sett på den politiske dagsordenen. Regjeringa si målsetjing med den meldinga Stortinget i dag debatterer, er å kunna få oversikt over eigarsituasjonen i norsk næringsliv, sjå nasjonal eigarskap i lys av internasjonaliseringa og den teknologiske utviklinga. Derfor er denne debatten viktig. Derfor er det viktig kva signal som vert gjevne attende til Regjeringa frå Stortinget, både i innstillinga frå komiteen og i denne debatten. Det er viktig av omsyn til utviklinga av næringslivet, og det er viktig av omsyn til sysselsetjinga. Vi treng mangfald i eigarskap. Vi treng å ha ei balansering av eigarskap der langsiktig eigarskap er eit viktig element. Vi treng å stimulera til aktiv, privat eigarskap i norsk næringsliv. Slik eg ser det, er det å finna kombinasjonen av aktiv eigarskap og langsiktig eigarskap svært viktig for god utvikling av næringslivet. Vi treng å arbeida vidare med måtar å styrkja eigenkapitalen og sikra kapitaltilførsel til næringsverksemdene på. Eg meiner også det er naudsynt å ha offentleg eigarengasjement innafor forretningsområde som forvaltar viktige naturressursar som er nasjonal eigedom. Lat meg koma med nokre merknader/kommentarar til dette med aktiv eigarskap. Næringsverksemder treng aktive eigarar, eigarar som har kompetanse, og som har styring – eg understrekar det – av verksemdene. Slike eigarar har familieverksemdene ofte hatt – og har. Derfor er det naturleg at det både frå Regjeringa og frå sentrumspartia er merksemd på rammevilkåra for desse verksemdene. Verksemdene treng personar som har både kapital og industriell og marknadsmessig kompetanse. Kapitalen som homogen og mobil konkurransefaktor vil neppe kunna gje varige konkurranseføremoner. Men det er når kapital og kompetanse vert kopla, at betre konkurranseevne oppstår. Vi har ikkje så mange eigarmiljø i landet som har dette, og dei vi har, må vi leggja tilhøva til rette for. Aktive eigarar brukar både arbeidsinnsatsen, kunnskapen og kapitalen sin for å utvikla lønsame verksemder som sikrar arbeidsplassar og sysselsetjing. Det er med andre ord ikkje likegyldig korleis eigarstrukturen i norsk næringsliv utviklar seg. Slik eg ser det, er det viktig å ha merksemd på følgjande område i tida framover: For det første: Ein må byggja vidare på dei private eigarmiljøa som er i Noreg. Dette er område som naturleg er relaterte til m.a. skattlegging, ikkje minst skattlegging av formue. For det andre: Eg meiner ein må arbeida vidare med analyse og vurderingar av krysseigarskap mellom foretak der ein samstundes tek vare på omsynet til konkurranse og at det ikkje verkar hindrande på omstilling. For det tredje: Utvikling av private og halvoffentlege investeringsselskap til langsiktige industrielle eigarar er viktig, og med det vil ein kunna medverka til at investeringskapital vert meir næringslivsretta. For det fjerde: Eg meiner det er viktig at staten er inne som langsiktig minoritetseigar av omsyn til stabilitet i ein del verksemder, og at staten i nokre sentrale verksemder har majoritetsinteresser. For det femte og siste: Eg trur også den politikken som vert ført av Regjeringa, der utanlandsk kapital kjem inn, er både naturleg og rett. Den statlege eigarskapen i norske verksemder er stor, og den oppmjukinga som Regjeringa har lagt opp til, er ein rett veg å gå etter mitt syn.