Torill Eidsheim (Høyre), 2016-11-29:
Først vil eg få lov til å takke medlemene i komiteen for samarbeidet i behandlinga av Meld. St. 27 for 2015–2016 «Digital agenda for Norge». Eg ønskjer òg å få rette ein takk til alle aktørar som har gjeve meldinga stor merksemd, både på høyring og seminar og med konstruktive innspel. Meldinga har som føremål å presentere regjeringa sin overordna politikk for korleis vi i Noreg kan få utnytta IKT til samfunnet sitt beste. Dei tre hovudbolkane i meldinga er ei brukarretta og effektiv offentleg forvaltning, verdiskaping og deltaking for alle og elektronisk kommunikasjonsplan. Noreg er i dag eit av dei mest digitaliserte landa i verda, utviklinga her har gått raskt, og vi vil kome til å forvente stadig meir digitalisering av både offentlege og private tenester. Samtidig har digitalpolitikken faktisk hange etter. Ei utfordring er at digitalpolitikken er voven inn i det aller meste og i dei aller fleste politikkområda. Det har nok gjort det til tider krevjande å einast om både retning og prioriteringar. I denne stortingsmeldinga gjev regjeringa god oversikt over mange av dei digitale utfordringane vi står overfor, men når den digitale politikken skal gjerast konkret, er det ikkje alltid like lett og like opplagt å finne ut kva som er det viktigaste. Er det sikkerheit, er det rettar, er det kompetanse, er det utdanning, er det delingsøkonomi, er det plattformer, er det kringkasting, eller er det faktisk telekom? Komiteen har vist seg i stor grad einige om at «Digital agenda» svarar godt på status og på kva hovudutfordringar ein ser for seg at Noreg må løyse innan digitalpolitikken, men som nemnt går utviklinga på dette området svært raskt, og det nærmar seg allereie eit halvt år sidan meldinga blei lagd fram, og den digitale og teknologiske verda, ja ho har faktisk endra seg på den tida. Ta berre autonome køyretøy, som er eit tydeleg eksempel på akkurat det. Den viktigaste oppgåva knytt til vidare utvikling av vårt digitale samfunn er å sikre at alle aktørar, alle ledd, er rigga for ei kontinuerleg politikkutvikling som samtidig skal vareta både fleksibilitet og føreseielegheit. I merknadene har komiteen m.a. især trekt fram to viktige område som meldinga òg peikar på. Det er tilpassa regelverk for anskaffingar i offentleg sektor, og det er òg i større grad å sleppe private aktørar til som leverandørar. Dette samsvarar med dei tilbakemeldingane komiteen har fått i høyring og på seminar, der det kom tydeleg fram at det bør stimulerast til betre samspel mellom det offentlege og det private for at ønskt utvikling skal kunne skje. Då «Digital agenda» blei lagd fram for Stortinget, var det transport- og kommunikasjonskomiteen som fekk ho til behandling. Det er eit riktig signal etter mi meining, òg med tanke på at det grunnleggjande elementet for eit godt digitalisert samfunn faktisk er eit velfungerande ekomnett. I 2013 fanst det ikkje eit klart definert mål for arbeidet med digital infrastruktur. Det har regjeringa og samarbeidspartia gjeve eit godt grunnlag for det vidare arbeidet med. Arbeidet med å finne dei beste incentiva for rask og effektiv utbygging og òg utnytting av dette nettet slik at vi kan få eit heilskapleg transportnett for digital kommunikasjon, må intensiverast. Avslutningsvis ønskjer eg nok ein gong å få lov til å takke kollegaer både i eigen komité og i dei andre komiteane for eit godt samarbeid i behandlinga av «Digital agenda». Viktigskapen av eit tverrsektorielt engasjement knytt til det digitale er òg noko komiteen har trekt fram som svært viktig for å sikre at vi ligg i forkant med ei heilskapleg politikkutvikling – ein digitalpolitikk som kan gjere Noreg til det smarte samfunnet vi ønskjer oss. Med det vil eg anbefale innstillinga.