Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2008-06-11:
Dette er ein gledesdag, ein god dag for Noreg. I dag er me inviterte til å fjerna diskriminerande lovverk, og eg gler meg til å stemma for. Ei av dei første oppgåvene eg hadde her på huset, var som saksordførar for eit Dokument nr. 8-forslag om partnarskapslova. Den lova har forandra Noreg til eit betre, opnare og meir tolerant samfunn. Noreg er blitt eit betre land å bu i på grunn av partnarskapslova. Den har løyst eit juridisk problem for homofile par, men først og fremst har den påverka samfunnsdebatten og haldningane til homofili. Sjølv om me enno opplever diskriminering og stigmatisering av homofile, er det ikkje tvil om at det er langt enklare å vera open om og leva ut si legning i dag enn då partnarskapslova blei vedteken. Lova har verka. Motstanden mot å innføra lova i si tid var svært stor - faktisk større og breiare enn det eg har oppfatta motstanden av dagens lovendring å vera. Det var nærmast ikkje grenser for kva negative utslag ei slik lov ville få. Argumenta motstandarane brukte, liknar til forveksling dei som blir brukte mot dagens forslag om ei felles ekteskapslov. Partnarskapslova ville undergrava ekteskapet mellom heterofile, den ville føra til moralsk utgliding, og den ville vera til skade for oppveksande generasjonar, blei det hevda den gongen. Men verda går framover. Ei av dei mest interessante sidene ved dagens debatt er at det i dag faktisk er full oppslutning her i salen om partnarskapslova. Partnarskapslova, som m.a. dåverande leiar i Kristeleg Folkeparti, Kjell Magne Bondevik, åtvara sterkt mot, har no Kristeleg Folkeparti si fulle støtte. Kristeleg Folkeparti aksepterer med andre ord at òg dei homofile para har trong for ei lovmessig ramme rundt sine forhold. Det synest eg er svært bra. Men det er ikkje første gongen Kristeleg Folkeparti og andre motstandarar av homofile sine rettar har protestert, for så nokre år seinare å slutta seg til dei endringane som andre har kjempa for. Eg håpar at det same vil skje i denne saka. Det er mange som har skuva omsynet til barna framfor seg i denne debatten. Fare for stigmatisering og mobbing er eit av argumenta som er brukte. Faren for mobbing av dei som er, eller som lever, annleis, vil alltid vera der. Personleg har eg større tru på å kjempa mot diskriminering og for likeverd som middel mot stigmatisering, enn å hindra like rettar i lovverket. Kva som er stigmatiserande og annleis, er òg i endring. Det er f.eks. ikkje så lenge sidan det å vera såkalla skilsmissebarn eller vera fødd utanfor ekteskap var svært stigmatiserande. Eg kjenner sjølv ei som troppa opp i venninna sin tiårsdag, men som blei avvist på trappa og ikkje fekk sleppa inn i selskapet fordi foreldra var skilde. For jenta var det ikkje lett å forstå at ho skulle få straff for noko foreldra hadde gjort, men for mora i døra var det foreldra som var syndarar. Personleg er eg ikkje i tvil om kven som gjorde den største synda den dagen. All form for mobbing må me kjempa imot. Det gjer vi gjennom haldningar - me må ta avstand frå mobbing - ikkje ved å hindra enkelte grupper sine rettar. Dagens lovendring gjev dei homofile dei same rettane som dei heterofile har, men ho gjev òg barn som lever med homofile foreldre, dei same rettane som andre barn har. Dagens lovendring er med andre ord ein fordel for barn, ikkje motsett, slik enkelte hevdar. Personleg kan eg skjønna at enkelte er skeptiske til assistert befruktning. Men så lenge dette alternativet finst, er det etter mitt syn feil å ha eit lovverk som regulerer kven som er verdig, og kven som ikkje er verdig, til å få eit slikt tilbod. Dessutan veit me òg at praksis er at mange reiser til utlandet for å få dette tilbodet. Dagens lovverk er diskriminerande, og det hindrar ikkje at lesbiske kvinner får assistert befruktning. Det at me i lovverket har reglar som hindrar personar å bli vurderte som adoptivforeldre, er òg klart diskriminerande. Det er ikkje ein person si legning som er avgjerande for evna til omsorg. Homofile kan vera like gode foreldre som heterofile. Eg er derfor glad for at denne openberre diskrimineringa forhåpentlegvis vil bli oppheva ved stemmegjevinga i dag. Enkelte har hevda at denne saka ikkje har vore godt nok utgreidd. Personleg er eg heilt sikker på at motstandarane av lovendringa i dag hadde vore like sterkt imot om dette saksfeltet hadde vore utgreitt i årevis. Denne saka handlar om verdiar. Min verdi er at alle er likeverdige. Min verdi er at dei homofile skal ha dei same rettane og dei same pliktene som heterofile. Min verdi er at barna til homofile skal ha dei same rettane som alle andre barn. Min verdi er at ein skal vera imot eit diskriminerande lovverk. Mine verdiar tilseier at eg skal stemma for lovendringa i dag.