Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2002-05-23:
Dessverre er det slik at brot på regelverket er eit problem òg innanfor fiskerinæringa. Omfanget kan sjølvsagt diskuterast, men med jamne mellomrom dukkar det opp saker som stadfester at her er det uønskt aktivitet på ein del område og ulovlegheiter. Eit komplisert regelverk kan sjølvsagt vera litt av grunnen, men dessverre trur eg nok det er eit ønske om lettent profitt og å omgå dette regelverket som òg er med og bidreg til at ein får lovbrot. Frå midten av 1990-talet og utover blei det avdekt stadig fleire lovbrot. Alle lovbrot er sjølvsagt alvorlege, men i fiskerinæringa er det ein del tilleggsmoment som gjer det endå verre. I tillegg til at store verdiar blir haldne unna omsetningskontroll og skattlegging, vil lovbrot innan denne næringa undergrava ei biologisk forsvarleg forvalting, noko som på sikt vil vera skadeleg ikkje minst for næringa sjølv. I tillegg veit me at denne næringa slit med tilgang til marknaden, og at ein særleg innanfor EU-systemet, men òg i andre instansar, følgjer denne næringa med argusauge. Eit lovbrot vil vera eit kjærkome påskot for dei som ønskjer å stengja norsk fisk ute frå den viktigaste marknaden vår. Ikkje minst for næringa sjølv er det viktig at ein får så ryddige forhold som mogleg innan næringa. Derfor sette den førre fiskeriministeren i gang eit omfattande arbeid for å koma desse ulovlegheitene til livs. I dette arbeidet samarbeidde han tett med dei ulike fiskeriorganisasjonane og embetsverket elles. Det blei sett i verk ei rekkje tiltak. Den førre fiskeriministeren greidde ut om desse tiltaka her i salen for nokså nøyaktig eitt år sidan, den 3. mai i fjor. Så vidt eg skjønar, var det den gongen stor oppslutnad om dei ulike tiltaka som fiskeriministeren foreslo, også om denne tipstelefonen som Fiskeridirektoratet hadde oppretta for lovbrot i fiskerinæringa. Dette var eit av tiltaka som blei foreslått, og som hadde stor støtte og som verka bra. Stor blei derfor overraskinga då den nye ministeren avvikla denne tipstelefonen omtrent før han hadde fått overlevert nøklane frå sin forgjengar, og utan å rådføra seg med nokon. Det finst ingen faglege argument for den avgjersla. Telefonen var billig å administrera, den verka enkelt, fungerte godt, dei som handterte telefonen, hadde innsikt i det saka dreidde seg om, og tipstelefonen var godt kjend i miljøet. I dag trur eg dei fleste, inkludert ministeren sjølv, meiner det var ein tabbe å avvikla denne tipstelefonen. No er det oppretta ein meir generell tipstelefon. Etter mitt syn er det ein dårleg skjult skinnmanøver sett i regi av statsministeren for å dekkja over den tabben som her har skjedd. No er det sjølvsagt for tidleg å bedømma korleis den nye tipstelefonen vil verka, men ein kan i alle fall slå fast at særleg meir slagkraftig enn den førre vil den ikkje bli. Dei som i dag tar imot desse telefonane, har ikkje kompetanse på området, og deira jobb blir berre å registrera tipset og så senda det vidare til Fiskeridirektoratet for behandling. Personleg kan eg ikkje sjå kva ein har oppnådd med dette, bortsett frå at fokus har blitt sett på noko anna enn fiskefusk. Eg kan heller ikkje sjå at det som har skjedd i denne saka, kan karakteriserast som noko anna enn slett politisk handverk.