Petter Løvik (Høyre), 2000-10-10:
Debatten hittil i dag og det som er lagt fram i statsbudsjettet, viser i alle fall ein ting, nemleg at vi har fått eit langt klarare skilje mellom høgre- og venstresida, spesielt i næringspolitikken. Den som kanskje tek pokalen så langt når det gjeld feilaktige situasjonsskildringar av norsk næringsliv, er representanten Øystein Djupedal, som i ein replikk til Jan Petersen tidlegare i dag, då han skildra vilkåra for å drive næringsverksemd i Noreg, sa: «Men hva er realiteten? Den er selvfølgelig at norsk næringsliv faktisk går bedre enn noensinne. Med få unntak er det store overskudd i det private norske næringsliv.» Slik kan det også seiast, men eg trur vi som er ein del ute i dei små og mellomstore bedriftene, kjenner eit heilt anna bilete enn det som Djupedal skisserer i sitt innlegg. Veldig mange bedrifter har eit høgt aktivitetsnivå, men innteninga er dessverre veldig dårleg for svært mange av desse. Kva seier så Arbeidarpartiet i denne samanhengen? Jau, Arbeidarpartiet er opptatt av å tilføre risikokapital til næringslivet. Dei vil gå inn med 5 milliardar kr i eit halvstatleg aksjeselskap som skal investere i norsk næringsliv. Samtidig trekker dei inn det doble, altså 10 milliardar kr, i skatt frå det same næringslivet, 10 milliardar kr som for ein stor del ville ha gått til eigenkapitaloppbygging. Her ligg ei sterkare styring med næringslivet frå staten si side. Erfaringane er heller dårlege. God gammaldags sosialdemokratisk politikk er dette blitt kalla. Ja, med unntak av ordet «god» kan eg underskrive dette. Høgre har eit stikk motsett syn. Høgre vil ha mindre statleg styring. Vi ser enorme mulegheiter i næringslivet vårt, enorme mulegheiter som vi vil sette enkeltmenneske og bedriftene i stand til å utnytte sjølve. Det er spesielt to område Høgre vil styrkje for å oppnå dette. Det eine er betre kommunikasjonar, spesielt på vegsektoren. Det andre er forsking, utvikling og utdanning. På begge desse viktige områda er budsjettforslaget og det som er sagt frå Regjeringa, sørgjeleg svakt. Når det gjeld vegløyvingane, er det ei vidareføring av eit historisk lågt nivå, og når det gjeld forsking, må eg slutte meg til det statsråd Grete Knudsen sa tidlegare i kveld, at vi brukar langt mindre til forsking og utvikling enn konkurrentlanda. Det er ei heilt korrekt framstilling. Men det er berre det at med den løyvingstakta som den noverande regjeringa legg opp til, vil det ikkje, som representanten Reikvam var inne på, ta 15 år før vi når igjen OECD-gjennomsnittet. Nei, vi sakkar faktisk akterut i forhold til OECD. Avstanden mellom oss og fram til OECD-gjennomsnittet er aukande med det budsjettet som er lagt fram. Tilbake til dette med utdanning. Der er eit nivå i utdanningssystemet vårt, det såkalla mellomnivået, som ligg mellom vidaregåande opplæring og høgskular og universitet. Dette området har vore veldig mykje gjenstand for diskusjon. Kva skal skje med dette nivået? I samband med den utdanningspolitiske utgreiinga som statsråd Giske kom med i vår, fremma Høgre eit forslag om at vi ville ha denne utgreiinga, Berg-utvalet si utgreiing, om dette viktige skuleslaget fram no i år. Etter at eit klart fleirtal i Stortinget sa klart frå at dette støtta dei, uttalte statsråd Giske seg slik at vi oppfatta at han hadde tatt signalet, og vi gjorde dermed vårt forslag om til eit oversendingsforslag. Men det som statsråd Giske no, både i forskjellige talar og i sitt budsjettframlegg, har kome med om dette nivået, at han vil sjå denne utgreiinga i samband med både Aamodt-utvalet, som ser på studiefinansiering, og Mjøs-utvalet, som ser på høgare utdanning, gjer at vi frå Høgre si side ser oss nøydde til å fremme dette forslaget på nytt for å instruere statsråden om å følgje det som har vore Stortinget sin klare intensjon. Eg vil derfor fremme det forslaget som er omdelt på pultane, og eg håpar og trur på fleirtal for dette forslaget.