Bjørn Lødemel (Høyre), 2013-05-14:
Forslagsstillarane reiser ein viktig debatt med framlegget om å oppheve forbodet mot bruk av blyhagl. Ein har no fått erfaring frå fleire år med forbod, og då er det fornuftig å vurdere om forbodet har fungert etter hensikta. Debatten om bly i hagleammunisjon har gått føre seg i mange år. I 1990 la Syse-regjeringa fram forslag om å innføre ei miljøavgift for bly. Det vart ikkje eit generelt forbod mot blyhagl, men i 1991 vart det innført eit forbod mot bruk av blyhagl til jakt på ender, gjæser og vadarar med unntak av rugde. 1. januar 2005 vart det innført forbod mot blyhaglammunisjon. Formålet var å redusere mengda med bly som vart spreidd i naturen. Det var uro for at dyr og menneske kunne bli forgifta ved at dei fekk i seg blyhagl, og at bly er forureining i naturen. Forslaget om å forby blyhagl har ført til mange og til dels opprivande debattar. Norges Jeger- og Fiskerforbund har vore ein aktiv part i denne debatten, og eit viktig talerøyr for jegerinteressene. Då debatten gjekk sist, var organisasjonen samd i utfordringane som var knytte til jakt på fuglar i våtmarksområda, og dei meinte at eit forbod primært burde rette seg mot jakt i våtmarksområde, og ikkje jakt på nærare definerte artar. Høgre er uroa over at det er påvist betydelege skadeverknader av blyhagl ved bruk til jakt i og ved våtmarksområde. Derfor ønskjer ikkje Høgre at ein skal reversere forbodet mot all bruk av blyhagl. Høgre ønskjer å halde fast på forbodet mot blyhagl i våtmarksområde og på skytebaner, men Høgre ønskjer å oppheve forbodet mot bruk av blyhagl ved jakt på fastmark og over open sjø til det fullgode alternativ er på plass. Høgre er einig med forslagsstillarane i at dei fleste alternativa til blyhagl ennå ikkje kan vise til like gode resultat som blyhagl. Omsynet til human jakt og mest mogleg effektiv avliving av viltet må vegast opp mot forureiningsfaren. Eit viktig moment som også talar for å tillate bruk av blyhagl ved jakt, er at det i resten av Europa er tillate med bruk av blyhagl ved jakt, med unntak av i Danmark og Nederland, der det er totalforbod. I Sverige og Finland er det restriksjonar på kvar det er lovleg å bruke blyhagl. Hovudgrunnen ein har til å bruke blyhagl til jakt er human avliving av viltet. Grunnlaget for samfunnet sin aksept for jakt kviler også i stor grad på at jakta blir utført på ein akseptabel måte som både tek omsyn til human avliving av viltet og sikkerheita for dei som er på jakt. Ein jeger har stor respekt for levande dyr og fuglar som ein jaktar på, og ein viktig del av jakta er at dei blir avliva på ein human måte. Ein føresetnad for dette er at jegeren nyttar våpen og ammunisjon som er eigna for den type jakt ein skal drive. Det er fleire faktorar ein må vektlegge når ein vurderer ulike patroner og dei ulike haglmateriala sine eigenskapar. Bly fyller krava til haglmaterial på ein svært god måte, og er særleg godt eigna som haglmaterial. Bly er tungt på same tid som det er bløtt. Denne kombinasjonen gjer også at bly heller ikkje betyr rikosjettfare, korkje for jegeren eller andre som er i nærleiken av der hagleskot blir fyrte av. Bruk av stålhagl i område med bart fjell eller mykje stein vil bety ein fare for rikosjett. Når det gjeld alternativ til bly, er det fleire på marknaden i dag. Det er ulike typar hagl med ulike eigenskapar, tyngd og prisklassar. Dei lette typane av tinn, sink og stål mister raskt anslagsenergi. Derfor eignar ikkje desse seg til anna enn det aller minste viltet. Når det gjeld dei tyngre typane av vismut og tungsten, kan ikkje dei brukast i alle typar hagler. Det er også svært dyr ammunisjon, og kvaliteten varierer. Tungstenammunisjon er av volfram, som også har negative konsekvensar for miljøet. Det same har fleire av alternativa til bly. Det er ikkje tvil om at bly er i særstilling det beste haglmaterialet. Derfor er det også rett å oppheve forbodet mot bruk av blyhagl på fastmark og over open sjø for å sikre at det blir mest mogleg human jakt, og for å hindre unødig skadeskyting.