Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2012-11-27:
Det er eit privilegium å få leggje fram eit statsbudsjett for Noreg. Låg arbeidsløyse, stabil økonomi, stor vekst i arbeidsplassar – i både privat og offentleg sektor – gjer at landet sin økonomi går godt. I motsetnad til mange andre land i Europa har me i Noreg økonomisk vekst, og folkeveksten er historisk høg, mykje grunna tilflytting frå utlandet. Me ser òg vekst i fleire kommunar enn me har gjort på meir enn 60 år. Det har etter framlegginga av budsjettet vore mykje debatt om prosenttoll – ei sak spesielt Senterpartiet har kjempa for. Det er ei viktig sak for å sikre produksjon av kortreist mat òg i framtida. Men òg andre store satsingar i budsjettet gjer at eg er stolt over regjeringa sitt framlegg. Me held fram styrkinga av kommunane – rekordstore løyvingar som gir rom for fleire lærarar, fleire sjukepleiarar, oppussing av skular og kommunale vegar. Me satsar tungt på samferdsle, me har høge mål for samferdsla, og me når dei. Me held det me lova. Alle store investeringsprosjekt som er klare, vert starta opp. Kontrasten er sterk til sist Høgre satt i regjering. Dei hadde låge mål, som dei ikkje nådde. Me styrkjer økonomien til lag og organisasjonar. Unge og foreldre kan bruke meir tid på kor og korps og mindre tid på bingo og loddsal fordi me nærmar oss ein milliard i momskompensasjon. Dette er den største satsinga på frivillig arbeid over statsbudsjettet nokon gong. For Senterpartiet er dette det beste budsjettet me har levert nokon gong, og me er stolte av det. Regjeringa er stolt av det, og eg som kommunal- og regionalminister er spesielt stolt over at me kan leggje fram ein kommuneøkonomi i Noreg – i ei verd full av trugande økonomiske uvêrsskyar, der innbyggjarane i dei fleste andre land i Europa må vente mindre hjelp frå det offentlege framover – som styrkjer velferda. Me er unntaket, me har handlingsrom. Med den raud-grøne regjeringa er landet vårt sikra vidare styrking av den lokale velferda. Her er dei ideologiske forskjellane tydelege, for høgrepartia har varsla at dei vil endre skatteutjamninga mellom kommunane, og dei vil fjerne småkommunetilskotet. I dag utjamnar me slik at alle kommunane har moglegheit til å skape gode velferdstilbod. Om så gale skulle skje at landet fekk eit regjeringsskifte, vil den utjamninga verte erstatta av klassisk høgrepolitikk. Rike kommunar vil verte rikare, og fattige kommunar vil verte fattigare. Og høgresida vil sluse enorme verdiar frå distrikta og inn til byane. Utan utjamning vil vesle Tolga kommune miste meir enn 2 mill. kr. Om det skjer, seier ordføraren at dei må kutte stillingar innanfor skule, kulturskule, helse og omsorg. Eg trur mange distriktsordførarar vil kjenne seg att i det biletet. Ei fjerning av småkommunetilskotet vil aleine ramme heile 158 små distriktskommunar. Høgresida vil ta om lag 900 mill. kr frå dei minste kommunane, og då handlar det om mange mindre kommunar om moglegheita til å leve vidare og gi gode tenester til sine innbyggjarar. Bustadpolitikken står høgt på regjeringas dagsorden. Me skal leggje til rette for å byggje fleire bustader. Me skal gjere byggjeprosessen enklare. Me skal gi alle moglegheita til ein god og trygg heim. Me styrkjer budsjettet med ei rekkje bustadpolitiske verkemiddel. Størst innsats vert retta mot Husbanken. Me har allereie auka Husbanken si ramme med 5 mrd. kr i år. Denne styrkinga skal me òg gjere vidare i 2013. I debatten om ein heit bustadmarknad må me òg hugse at dei som sleit på bustadmarknaden før, har det endå mykje vanskelegare no. Me skal syte for auka bustadbygging, me skal leggje til rette for ein velfungerande bustadmarknad. Men me må òg syte for sterke bustadsosiale verkemiddel og hjelpe dei som sit nedst ved bordet, som ikkje er høgrøysta i pressa eller har sterke talsmenn. Og for den raud-grøne regjeringa vil det alltid vere viktigast å hjelpe dei som treng det mest. Regjeringa er oppteken av at me skal nytte både menneskelege og naturgitte ressursar i heile landet på best mogleg måte. Det er ei god investering. Aktiv distriktspolitikk gjennom årtier har virka. Noreg er eit land med små regionale forskjellar sett i europeisk målestokk. Det kjem ikkje av seg sjølv. Det krev varig vilje til å prioritere gjennom den breie og den smale distriktspolitikken. Difor held me fram den langsiktige satsinga. Folk skal velje å arbeide og bu der dei sjølve vil.