Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2013-02-12:
Medieoppslaga om at det i perioden frå 1999 til og med 2010 blei utført 113 seinabortar etter veke 22 i Noreg, har ført til sterke reaksjonar både hos helsepersonell og hos politikarar, forståeleg nok. Grensa mellom premature barn som vi set inn store ressursar på å redda, og aborterte foster, har vore lita. Det har vist seg at praksisen med seinabortar og nemndbehandling har vore i strid med gjeldande lovverk. Det er positivt at Helsedirektoratet har sett ned ei ekspertgruppe som skal sjå på gjeldande reglar om svangerskapsavbrot etter veke 18, og om det er behov for fleire presiseringar av regelverket for å unngå mistolkingar. Spesielt er det viktig at gruppa òg gjer ei fagleg vurdering av betre metodar for fastsetjing av svangerskapslengd, sidan ein del av sakene som tilsette melde frå om, gjaldt foster som helsepersonellet meinte var komne lenger enn det ein trudde. Det er òg positivt at Helsedirektoratet har presisert at abort etter veke 22 ikkje er lovleg. Helsedirektoratet fastslår at det ikkje skal innvilgast abort på grunn av kvinnas fysiske og psykiske helse, livssituasjon eller på grunn av forhold som blir ramma av straffelova etter at fosteret er 22 fullgåtte veker. Direktoratets presisering av gjeldande rett gir ei veke mellom abortgrensa og det som blir praktisert som levedyktigheitsgrensa ved norske nyfødtavdelingar. Unnataket er om fosteret likevel ikkje kan reknast for levedyktig, eller når det er overhengande fare for kvinnas helse eller liv. Senterpartiet har i sitt stortingsprogram for gjeldande stortingsperiode sagt at dei vil vidareføra dagens abortlovgiving. Eg har likevel forståing for dei forslaga som har komme opp i dag – f.eks. Høgres forslag om at fare for sjukdom hos barnet ikkje bør vere eit sjølvstendig kriterium for provosert abort etter veke 12. Eg meiner det er eit poeng at menneske som har og lever med slike sjukdommar, vil kunne oppfatta dette som diskriminering. Det er viktig at vi har eit lovverk som legg til rette for å sikra samfunnet mot sortering på bakgrunn av eigenskapar. Ein seinabort er ikkje ei enkel avgjerd å ta. Eg trur at i praksis vil fleire punkt gjelda. Så spørsmålet er kor stort problem dette eigentleg er. Men, som sagt, eg skal ikkje bruka dei store orda mot dei forslaga som blir fremja. Eg forstår forskjellen – at det framleis skal vera sjølvstendige kriterium dersom det ikkje er foreinleg med liv. Så til Kristeleg Folkeparti sitt forslag om å senka grensa for seinabort til veke 18. Eg oppfattar at det som Helsedirektoratet skal sjå på no, nettopp er litt av dette. No kjem Kristeleg Folkeparti med fasiten først, men dette blir utgreidd. Poenget er jo at i takt med den medisinske utviklinga er det i dag veldig liten avstand mellom det som er grensa for pårekna levedyktigheit, og den abortgrensa vi har. Det er sånn at det kan vera vanskeleg å treffa 100 pst. sikkert med svangerskapslengd, og dei har sett, tenkjer eg, at vi burde hatt nokre veker imellom som ei buffersone. Dette er ikkje Senterpartiet sin politikk i dag, men eg vil berre formidla at eg synest eg har forståing for at dette blir tatt opp. Eg synest det er viktig at vi har ein ordentleg debatt om dette, og ikkje brukar dei store orda. Det som eg likevel synest er skremmande, er at dette som kom opp gjennom media, nettopp kom opp gjennom media. Eg reagerer på at ikkje dette blei oppdaga i helsevesenet sjølv, og at det ikkje er ei kvalitetssikring for å sikra at praksisen er i strid med gjeldande lovverk. Så det som eg kan komma med ei anbefaling om, er at det ekspertutvalet som Helsedirektoratet har sett ned, òg ser på korleis denne praksisen kunne utvikla seg utan at det blei korrigert.