Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2012-12-11:
I budsjettdebatten er det mange ønske og tiltak som blir etterlyste, og det er tydeleg at vi er i ein heilt annan situasjon enn mange land i Sør-Europa. Det skal vi vere glade for. Men det er ein plass den raud-grøne regjeringa har satsa sterkt, og det er innan byråkratiet. Vi ser at i løpet av dei sju åra denne regjeringa har regjert, har byråkratiet vakse betydeleg. Departement, direktorat, byråkrati – vi har hatt ein vekst i tilsette som dei færraste trudde var mogleg, og som i dag representerer nær ein tredjedel av den arbeidsaktive styrken. Fornyings- og administrasjonsdepartementet, som eit eksempel, har fått 26 pst. fleire tilsette berre dei tre siste åra. Miljøverndepartementet har vakse betydeleg, og har vore budsjettvinnar fleire år på rad. Direktoratet for naturforvaltning er også eit godt eksempel, der auken representerer nesten ei dobling av talet på tilsette sidan regjeringa tiltredde. Ja, det er faktisk så gale fatt at ein avdelingsdirektør i eit av departementa går ut og seier at ein ikkje lenger kan forsvare utviklinga. Han uttalte i Aftenposten no i haust: «På enkelte områder er byråkratiet verre enn ryktene tilsier. Når det gjelder handlekraft, har vi en utvikling jeg er bekymret for.» Han seier vidare: «(…) departementene får gjort mindre enn før. De som faktisk ønsker å se resultater av det de gjør, vil velge seg andre arbeidsplasser.» (…) Dette er noko som Framstegspartiet ikkje lenger kan sitje passive og sjå på. Løysinga til dei raud-grøne ser ut til å vere fleire og fleire tilsette, mens dei flinke ser seg om etter anna arbeid. Heller ikkje veksten i Miljøverndepartementet har ført til auka fart på saker dei får – snarare tvert imot. Oppskrifta er klar, dette kan ikkje fortsetje. Derfor har Framstegspartiet i sitt alternative budsjett føretatt eit driftsbudsjettkutt, og signaliserer klart at denne oppbygginga av byråkrati må snuast og reduserast til eit handterleg nivå. Vi krev handlekraft: Gjer samfunnet vårt enklare, og særleg embetsmennene sin jobb enklare, fjern unødige lover, forskrifter og reglar – då vil hastigheita gå drastisk opp. Det er denne medisinen samfunnet vårt treng, ikkje opptil ti års saksbehandlingstid på enkeltsaker. Framstegspartiet er svært negative til utviklinga innanfor vern av arkeologiske kulturminne. Vi saknar spesielt ei vurdering i skjeringspunktet mellom arkeologiske kulturminneverdiar og lokaldemokratiet. Altfor ofte ser vi at lokaldemokratiske vurderingar blir overprøvde, og dette fører utvilsamt til svekt legitimitet i arbeidet med kulturminne. Framstegspartiet er tydelege på at staten må dekkje utgifter som den private eller kommunale grunneigaren vil få ved pålagde arkeologiske utgravingar, og ser også at det er urimeleg at enkelte kommunar både økonomisk og arealmessig blir fullstendig handlingslamma av dagens regelverk når det gjeld fornminne. Det er ikkje lenger uvanleg å høyre om kostnader i titals million-klassen. Den må vere usedvanleg blind for realitetane som ikkje ser at for enkelte kystkommunar med svært avgrensa areal har dei ei uforholdsmessig tung økonomisk belastning i forbindelse med arkeologiske utgravingar og/eller framtidig bandlegging av areal som ein konsekvens av dette. Dette kan ikkje rettferdiggjerast med den ansvarsfråskrivinga vi opplever frå den raud-grøne regjeringa. Så til Kulturminnefondets fondskapital, som no er på 1,4 mrd. kr. Den blir etter forslag ført tilbake til statskassa, og vil etter ein samla opposisjon sitt syn føre til ei svekking av finansiering og føreseielege vilkår innan kulturminnesektoren. Korleis denne regjeringa tenkjer om dette, er ei gåte, då ei styrking av nettopp dette fondet kunne vere med og dekkje opp den uretten som dei nemnde kommunane og private opplever, der dei må ta kostnaden med fellesskapet sitt krav om varetaking av fornminne. Dette må endrast, og fornufta må på plass. Til slutt nokre ord om rovviltpolitikken. Rovviltforliket står fast, og det skal ikkje vere rovvilt som representerer skadepotensial, i prioriterte beiteområde og kalvingsområde for tamrein. Likevel skjer det til dels store tap i desse områda, og overprøving av kommunalt ansvar gjer at intensjonane med dette forliket ikkje lenger blir tekne vare på. Dette kan Framstegspartiet ikkje lenger akseptere. På same måte må vi få ned jervbestanden og sørgje for at lisensjakt og verkemidla innanfor denne jakta blir effektive, slik at vi slepp hiuttak og den type reduksjon av bestanden, som mange synest er direkte umoralsk. Men det vesentlege er at vi må få bestanden ned på avtalt nivå. Belastninga for dei som har desse dyra nær seg, er altfor stor, og vi må få bestanden ned på avtalt nivå, for det er han langt frå i dag.