Kjell Ingolf Ropstad (Kristelig Folkeparti), 2010-03-19:
Først vil eg rose statsrådane, som gjekk saman då denne saka blei kjend, og klart og tydeleg sa at ein ønskte ei endring. For kva er det eigentleg dette dreier seg om? Jo, det er forståinga av folketrygdloven og korleis den loven blir tolka. Og det som er interessant, er at han blei tolka på ein heilt annan måte så seint som i revidert i fjor. Det betyr jo at det me eigentleg diskuterer, er om me kan gå tilbake til den gamle forståinga som var, og som ein veit at det har vore litt intern strid om. For kva er det me snakkar om? Jo, me snakkar om menneske som oppheld seg ulovleg i Noreg, som gjer seg skuldige i kriminelle handlingar, som blir sette i fengsel og dermed opparbeider seg helserettar og automatisk blir medlem i folketrygda, slik at dei får helserettar og pensjonsrettar. Det betyr at når du kjem ulovleg til Noreg og blir dømt, opparbeider du ein del rettar. Det betyr òg at du rokkar litt ved den rettskjensla som eg trur dei fleste nordmenn sit med. For det interessante er jo at dersom du blir fengsla i eit år, vil du få nokon rettar. Dersom du blir fengsla i tre år – altså: du gjer deg skuldig i grovare kriminalitet – vil du òg bli lønt med å ha rett til grunnpensjon frå fylte 67 år. Signaleffekten av det trur eg er veldig dårleg. Derfor er eg glad for at Regjeringa har varsla at ho ønskjer å kome tilbake med det. For det strir mot folks rettskjensle at ein løner kriminalitet på den måten, og særleg når det er slik at jo grovare kriminaliteten er, jo fleire rettar får ein. Dette er jo snakk om menneske som kanskje gjerne bør sone i sine heimland. Derfor tenkjer eg at me må gjere noko med det når det gjeld helserettar, og når det gjeld rett til å bli medlem av folketrygda. Men når me seier det, seier me jo ikkje at det ikkje skal vere ein rett til helsehjelp. I merknadene som representanten Andersen påpeiker, seier me berre at det er rettar som dei får i dag, me seier ikkje at dei ikkje skal få dei. Det synest eg er viktig å presisere for Kristeleg Folkeparti sin del. Det som eg òg vil påpeike i den forstand, er kanskje ein vanskeleg parallell å trekkje: Me er jo inne i ei anna sak som no blir behandla i Stortinget, i helsekomiteen, som gjeld rett til nødvendig helsehjelp for papirlause innvandrarar, og eg òg har registrert – om ikkje i merknadene i komiteen, så har eg sett det i avisoppslag – at Regjeringa ønskjer å gjere noko for å sikre dei nødvendig helsehjelp. Då tenkjer eg at noko liknande må det vere mogleg å gi til desse menneska òg – at ein kan sikre seg at dei får nødvendig helsehjelp, men at dei ikkje blir medlem i folketrygda, at vi altså går tilbake til den gamle forståinga. Grunnen til at Kristeleg Folkeparti har gått med på forslaget som ligg her, er ganske enkelt at me ønskjer å presse på. Eg kan ikkje la vere å trekkje parallellar til den førre saka som me behandla, der me har sett utsetjingar på det eine og det andre. Den 6. januar sa statsråd Storberget, rett nok, klart og tydeleg då eg utfordra han på om det var mogleg å kome kjapt tilbake, at han hadde hatt dialog med statsråd Bjurstrøm, og at han trudde at det ville «gå raskt». Etter mi oppfatning, utan å ha sete i regjering, er seks månader relativt raskt. Derfor synest eg ikkje det er problematisk i det heile å gå inn på eit forslag som seier at Regjeringa skal leggje fram ei sak i løpet av våren. Dersom det ikkje er noko problem, og dersom me er einige osv., bør det vere mogleg å finne ordningar som enkelt kan fikse opp i dette. Derfor ventar eg òg at statsråden, når ho no tek ordet etterpå, kan gjere greie for ein prosess vidare, slik at me kan vere trygge på at det vil kome. Grunnen til at me for vår del går inn for forslaget, er at me ønskjer at det skal kome så fort – i løpet av våren, før sommaren.