Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2012-02-14:
Gjennom den siste tida har vi opplevd at det har gått ein ny – og ganske høgrøysta – debatt om det samrøystes vedtekne rovdyrforliket. Debatten går på tolkinga av forliket. Mange meiner at Miljøverndepartementet legg til grunn ei tolking som nettopp truar dette breie forliket. Resolusjonar og fråsegner kjem på løpande band og er harde i sine karakteristikkar av Miljøverndepartementet. Også fylkeslag i Senterpartiet har kome med knusande fråsegner – sist no frå Sør-Trøndelag senterparti. Dei forlangar at rovdyrforliket blir følgt opp på alle punkt, og at ei overprøving av viltnemnder er fullstendig uakseptabel. Beitenæringane gleder seg over at Stortinget i juni i fjor vedtok at det ikkje skal vere rovdyr med skadepotensial i prioriterte beiteområde. Senterpartiets Erling Sande seier i media at det er greitt å sjå an situasjonen i tida før beitesesongen, men når beitesesongen nærmar seg og det er rovdyr i beiteområde, skal dei takast ut eller flyttast. Så eg ser fram til å sjå korleis regjeringspartnaren Senterpartiet vil argumentere og te seg denne gongen. Per 2010 var det, som vi veit, 113 hannbjørn – 33 for mange, ifølgje Miljøverndepartementet. Her må ein også sørgje for å få på plass eit uttaksregime, eksempelvis sporsnø, for å nå målet. Men det framstår noko underleg når Miljøverndepartementet i sitt brev til Direktoratet for naturforvaltning gir klart uttrykk for at ein har låg forventning til å kunne ta ut den avtalte kvoten. Det sender eit signal det også. Framstegspartiet er oppteke av at rovdyrforliket ikkje misser sin legitimitet, og at teksta i forliket ikkje blir utvatna. Det bør heller ikkje dei andre forlikspartnarane kunne leve med – spesielt ikkje Senterpartiet. Bakgrunnen for denne frykta er at Miljøverndepartementet overkøyrer den rovviltnemnda som i særklasse har levert mest gaupe til norsk natur gjennom tidene. Større mistillit er det vanskeleg å finne eksempel på i norsk rovdyrforvaltning. Også frå region 2 er det sendt ei knusande fråsegn mot departementet si overprøving. Også Sametingsrådet har kome på bana, ved Ellinor Marita Jåma, som seier at demokratiet blir undergrave. Ho sa dette under feiringa av samane sin nasjonaldag. Og i spørjetimen sist onsdag stilte eg spørsmålet: Ser ikkje miljøvernministeren at rovviltforliket og skjørheita i det blir trua av den parten som nettopp skulle sørgje for å vareta det? Svaret blei dessverre ikkje som forventa. Eg høyrer at ministeren i dag beskriv det som «svært vellykket». Ein opplever det ikkje slik i mange bygder. Når det blir argumentert med at tapstala har gått ned, står det i eit underleg lys i forhold til budsjettet som er vedteke for 2012, der beløpet er auka betydeleg nettopp til erstatning. Rovviltforliket har eit todelt mål om å sikre ei berekraftig rovviltstamme og grunnlaget for beitenæringa i heile landet. Men det ser ut som om det er berre det eine målet om berekraftige rovviltbestandar miljøvernministeren vel å styre etter. Også fleire meiner at Stortinget sitt vedtak blir utfordra, slik saka framstår no. Det framstår svært uheldig. Så til sjølvros. Sjølvros skal ein naturlegvis lytte til, så når representanten Lødemel meiner at Høgre er det partiet som har arbeidd mest målretta, høyrer vi det. Men vi gløymer heller ikkje at Høgre var med på eit forlik tidlegare som knapt har skapt meir strid. Lat oss derfor sørgje for at dagens forlik ikkje får same skjebne.