Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2014-05-20:
Eg takkar for dei to svara, som eg vil karakterisere som svært interessante. Kommunal- og moderniseringsministeren sa at eg snakka mykje om auka statleg styring og lite om bypolitikarane. Det har han heilt rett i, og det er ein veldig enkel grunn til at eg snakka mest om det nasjonale og mindre om det lokale: Vi er i nasjonalforsamlinga. Dette er Noregs storting. Vi styrer Noregs politikk, og så har vi heldigvis massevis av byar som styrer sin politikk. Mitt syn er at vi skal ha ein nasjonal, overordna politikk, og statsrådar som kjem hit til Stortinget og svarar på eit viktig spørsmål med å seie, nei, det har vi ikkje nokon særleg politikk på, det må det vere nokre andre som har ansvaret for, pleier eg å seie at driv med ansvarsfråskriving. I eit så viktig tema synest eg det var svært skuffande å høyre kommunalministeren seie at han i hovudsak vil la bypolitikarane drive med bypolitikken, og at det som skjer av bra ting, vil ein glede seg over, og at ein skal ha enkelte, overordna retningslinjer. Derimot var det langt meir positivt å høyre klima- og miljøvernministeren, som hadde ei offensiv tilnærming, og som tok til orde for ein aktiv bypolitikk. Ho gjekk gjennom ei rekke verkemiddel og har openbart brukt tid på problemstillinga det siste halvåret. Ho sa at dei til saman fører ein heilskapleg politikk, og viss ein tek noko veldig offensivt og aktivt og noko meir passivt og defensivt, blir det på sett og vis ein heilskap ut av det. Men det var ein sprikande heilskap som stod fram her, synest eg. Kvifor skal vi ha ei aktiv, nasjonal tilnærming? Jo, fordi det som skjer i byane våre, er ein del av løysinga på store, globale utfordringar, der vi ikkje berre kan overlate det til den enkelte byen. Klimapolitikken kan ikkje førast av byar. Den kan ikkje ein gong førast av Noreg aleine. Vi har teke på oss eit nasjonalt ansvar. Nasjonen Noreg må bruke overordna styring. Det same gjeld spørsmålet om tap av naturmangfald. Utbyggingsutfordringane når det gjeld bustad og transport, som byane våre står overfor, krev at nasjonen Noreg hjelper til og bidreg til at vi skal klare å løyse dei utfordringane der ute. Nokon vil nok seie at vi berre skal bruke positive verkemiddel og ikkje styre noko. Det er ein ærleg sak. Andre vil seie at vi må ha ein kombinasjon av pisk og gulrot, for det er det som forskinga seier at ofte verkar, f.eks. i transportpolitikken. Det er ein ærleg debatt, men det er skuffande å høyre ei så defensiv tilnærming. Enda meir uforståeleg blir det når ein veit at på nokre område vil jo denne regjeringa gripe veldig sterkt inn: Dei har varsla bruk av tvang, om naudsynt, for å slå saman kommunar i Noreg. Eg ser fram til ein viktig debatt om kommunereforma, men det må i alle fall vere mogleg å bli einige om at det globale klimaproblemet kanskje er eitt hakk større problem enn den norske kommunestrukturen. Viss det er det, må i alle fall villigheita til å bruke litt sterkare verkemiddel vere til stades. Den såg eg hos den eine statsråden i dag, men ikkje hos den andre. Eg ser fram til ein god debatt om eit viktig tema og håpar at kommunalministeren, som har det overordna ansvaret her, etter kvart òg vil få ei meir aktiv tilnærming til ein nasjonal bypolitikk.