Laila Reiertsen (Fremskrittspartiet), 2010-12-02:
Tusen takk til interpellanten for at ho tek opp eit viktig tema, som gjeld svært mange. Det er viktig at vi her har fleire moment å ta omsyn til samtidig. I samfunnet i dag har vi berre i omsorgssektoren 54 000 som ønskjer større stillingar. Dette er urovekkjande med tanke på at vi i framtida vil ha store behov for arbeidskraft innan denne sektoren, og at vi kan risikera å mista mange som går over i andre yrke på grunn av at det ikkje er mogleg for ein enkelt person å leva av små brøkar, og at nokon arbeider fleire stader for å fylla opp prosenten sjølv. Det fører igjen til uheldige stressituasjonar for den enkelte arbeidstakaren og kan føra til ekstra sjukefråvær og ei kraftig forverring av livskvaliteten generelt. Det er mange som har eit stort ansvar i forhold til ufrivillig deltid og ikkje minst i forhold til heiltidsjobb som fast stilling. Arbeidsgivar har det største ansvaret her og må gå i dialog med organisasjonane og arbeidstakaren sjølv for å få til ein auke i stillinga når det står ledige stillingar. Kanskje må ein ikkje vera for striks i utlysinga av ledige stillingar, noko også organisasjonane kan vera fleksible på. Ein bør vera einig om at ein del ledige stillingar må vera med i ein heilskapleg personalpolitikk, der ein prioriterer å gi enkelte stillingar til dei som har små stillingsbrøkar frå før, nettopp for å få fleire heile stillingar, og at ein har ein plan som seier noko om kva for forventingar den tilsette kan ha når slikt skjer. Ein klarar kanskje over tid å tildela slik at ein får ein ønskt stillingsprosent, og ikkje minst fast stilling, noko som ikkje er sjølvsagt, då mange i dag går år ut og år inn i vikariat. Det er då svært uheldig at i samband med loven om mellombels tilsetjing som blei endra no i år, har ein ikkje gjort noko overfor statlege verksemder der det er flest tilsette i helsesektoren som dette gjeld, og der det er svært mange deltidsstillingar. Det siste graverande eksempelet i forhold til framtida er at eit føretak går ut med at ein ønskjer fleire deltidsstillingar. Det er ein hån mot arbeidstakarane og ikkje minst mot kvinnene. I dette tilfellet har Framstegspartiet, Kristeleg Folkeparti og Høgre eit forslag i samband med helsebudsjettet som seier at ein føreset at statsråden i kraft av si rolle som eigar av helseføretaka tek ansvar for å sikra meir stabile arbeidsvilkår for tilsette i helsetenesta, noko posisjonen ikkje støttar, dessverre. Deltidsstillingar gjer enkeltmenneske lite sjølvstendige f.eks. i forhold til likestilling og ønsket om eigen bustad. Då er det svært mange som ikkje får innvilga banklån til det på grunn av små deltidsstillingar og vikariat. Det er samtidig eit dårleg signal å gi, då vi har eit samfunn som vil skrika etter desse arbeidstakarane framover. Vi må òg i denne deltidsdebatten ta opp diskusjonen rundt sjukefråvær. Vi veit at i omsorgssektoren er det eit stort sjukefråvær. Ein del av sjukefråværsprosenten ligg faktisk stabilt. Ein bør då som arbeidsgivar tora seia noko om at så og så mykje av det ein brukar på sjukefråvær, må ein ta med i grunnbemanningsnorma for den enkelte arbeidsplass. Ein kan då få gjort noko med fleire ting. Fleire kan få auka stillingane sine. Ein går med ekstrabemanning, noko som gjer det enklare når nokon ikkje er til stades. Då slepp ein å ta inn ekstra bemanning og det stresset som er rundt innkallingane. Ein får ein betre kvardag for den tilsette, og brukarane får meir og mest sannsynleg betre hjelp, og ein får ned sjukefråværet på sikt. Ein får då ein betre arbeidskvardag for alle involverte. Det er ikkje til å leggja skjul på at meir fleksible turnus- og skiftordningar òg må til for å få opp deltakinga i større stillingar, noko det har vore debatt om her tidlegare. Det er også viktig i denne debatten å seia noko om at ein også må respektera dei som ikkje ønskjer større stillingar. Det skal også vera rom for desse. Nokon av dei er studentar som ikkje har moglegheit til å jobba meir enn i småbrøksstillingar, ofte i samband med helg, for å få god arbeidstrening og erfaring innan ulike yrkesgrupper for vidare rekruttering. Så er det viktig at ein har deltidsstillingar, for trass alt skal turnusane vera gode for alle, uansett stillingsstorleik og behov.