Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2012-06-07:
Eg hadde lyst til å ha ordet, sjølv om eg kom seint. Det er ei veldig viktig sak som Stortinget behandlar i dag, ved at vi skal etablera ein nasjonal kjernejournal. Formålet er først og fremst pasiensikkerheit. Det er eit tema som helse- og omsorgskomiteen har vore oppteken av i dei tre åra eg har sete på Stortinget. I helsesektoren har ein ofte behov for rask og riktig informasjon om pasientane. Ein nasjonal kjernejournal vil bidra til å dekkja det behovet. Alle partia er samde om behovet for ein kjernejournal, men det er diskusjon og usemje om utforming og premissane for bruken. Senterpartiet meiner det er viktig at kjernejournalen vil innehalda avgrensa sett vesentlege helseopplysningar, slik som proposisjonen legg opp til. Medikamentbruk er det viktigaste å ta tak i først. Oversikt over medikamentbruk må vera eit sentralt element i kjernejournalen. Enkelte høyringsinstansar, som Den norske legeforening og Kompetansesenter for IT i helse- og sosialsektoren meiner at dette er faktisk det viktigaste for pasientsikkerheita. Det er ein ting som er verre enn manglande medikamentliste, og det er feil medikamentliste. Det viktige er at medisinopplysningane som kjem inn i kjernejournalen, blir ajourførte og aktuelle, og så korrekte som mogleg. Eg les i proposisjonen at det første steget blir å henta ut informasjon om medikament ut frå medisin som er skriven ut og/eller henta på apotek. Det viktige er at vidare utvikling av kjernejournalen må bli å streva etter at medikamentlista mest mogleg tilsvarar det pasienten faktisk brukar av medikament kvar dag, og ikkje berre kva som er skrive ut og/eller henta ut på apotek. Opposisjonen kritiserer at lovforslaget ikkje er tydeleg nok på innhald og opplysningar i journalen. Eg synest at proposisjonen lagar gode rammer for det som sidan i detalj skal skrivast inn i forskrift. Kritisk informasjon er i proposisjonen beskriven som informasjon som i ein gitt situasjon vil kunna ha avgjerande betydning for val av helsehjelp, og om slik manglar, kan det føra til fare for feilbehandling eller forseinka behandling. Eksempel er helsehjelp som er kontraindisert – alvorlege allergiske reaksjonar, implantat, andre kritiske opplysningar om tilstandar som kan medføra medvitsreduksjon, eller akutte, alvorlege forverringar, kjende medfødde sjukdommar, eller om pasienten er inne i ein kritisk behandlingsprosess. Kontakt med helsetenesta skal også inngå i kjernejournalen. Forslaget skal ikkje innehalda pasientens komplette sjukehistorie. Det er eit viktig prinsipp at kjernejournalen skal innehalda eit utval av viktige opplysningar og skilja seg tydeleg frå den vanlege pasientjournalen. Dette meiner eg òg er tydeleg i det som er lagt fram i lovforslaget. Senterpartiet støttar altså at ordninga skal vera frivillig, utan krav til samtykke, men at den enkelte har rett til å reservera seg mot behandling av helseopplysningar i registeret. I kjernejournalen skal det òg gå tydeleg fram om ein person har reservert seg, og eg er glad for at fleirtalet i komiteen støttar dette synet. Til neste år er det varsla at regjeringa både skal leggja fram ei stortingsmelding om IKT i helsevesenet og ei stortingsmelding om kvalitet og pasientsikkerheit. Oppretting av nasjonal kjernejournal er etter mitt syn eit grunnleggjande grep og på mange måtar ei plattform for begge desse viktige helsesakene som regjeringa skal fremja til neste år.