Reidar Sandal (Arbeiderpartiet), 2008-04-29:
Saksordførar Holmås har gitt ei god grunngiving for det standpunktet som regjeringspartia har teke i finanskomiteen til det forslaget som vi no debatterer. Kristeleg Folkeparti-representantane Syversen, Woie Duesund og Sørfonn har altså fremma forslag om å avvikle formuesskatten på arbeidande kapital. Dette forslaget lei sjølvsagt nederlag i finanskomiteen, og gjer det òg seinare i Stortinget i dag. Det som er verdt å merke seg, er at dei tre andre opposisjonspartia, nemleg Framstegspartiet, Høgre og Venstre, ikkje sluttar seg til Kristeleg Folkeparti sitt forslag, men fremmar eit anna forslag, der dei ber Regjeringa leggje til rette for ei gradvis avvikling av formuesskatten. Eg konstaterer derfor at det er usemje på borgarleg side, og at det er usemje i denne saka mellom dei tre tidlegare regjeringspartia. Eg har lyst til å peike på ein del av dei viktige prinsipielle poenga som både Arbeidarpartiet og dei to andre regjeringspartia har for å avvise forslaget frå representantane frå Kristeleg Folkeparti. Det er altså slik at det forslaget som Kristeleg Folkeparti her har lagt fram, vil føre til betydelege avgrensingsproblem. Det vil vere svært vanskeleg å klargjere ein definisjon av kva ein reknar som arbeidande kapital, og annan kapital. Problema med å omgå avgjerdene vil òg truleg bli store f.eks. ved at eigedelar som blir brukte privat, som hus, hytter, båtar og bilar, blir definerte som arbeidande kapital i bedrifta. Det er òg eit faktum at formuesskatten slik som han er utforma no, er ei vesentleg inntektskjelde for den norske stat. Om lag 11 milliardar kr stipulerer ein at inntekta vil vere inneverande skatteår. Det systemet som no blir praktisert, har gode fordelingseigenskapar. Vi har, som saksordføraren òg peikte på, forbetra det i løpet av den stortingsperioden vi er inne i. Eg vil òg vise til at vi gjennom dei endringane som er gjorde, har auka botnfrådraget og utvida grunnlaget ved m.a. å fjerne aksjerabatten. Som saksordføraren peikte på, vil staten tape anslagsvis 5 milliardar kr dersom forslaget frå Kristeleg Folkeparti-representantane blir vedteke. Ein stor del av dette beløpet vil gå til personar som har svært høge inntekter: 3 milliardar kr vil gå til personar som har meir enn 1 mill. kr i bruttoinntekt, og personar med meir enn 3 mill. kr i bruttoinntekt reknar ein med vil få ei skattelette på ca. 200 000 kr kvar. Forslaget har altså etter vår oppfatning svært dårleg fordelingsverknad. Det i seg sjølv er eit tungt argument for å gå mot det. Det er òg slik at somme hevdar at formuesskatten er ein trussel mot næringslivet vårt. Det meiner eg er å skyte langt over mål. Formuesskatten har i utgangspunktet ikkje noko å seie for lønsemda ved å investere i Noreg samanlikna med å investere i andre land. Formue som skriv seg frå avkasting av investeringar i utlandet, skal skattleggjast på lik linje med investeringar her i landet. Det trur eg det er viktig å halde fast ved. Formuesskatten kan likevel ha relevans for tilgangen på kapital for investorar som er avhengige av norsk kapital, dvs. ved manglar i kapitalmarknaden. Men det er likevel vanskeleg å sjå at investorar som eventuelt flytter frå Noreg på grunn av formuesskatten, har incentiv til å trekkje seg ut av eller unngå å investere i lønsame prosjekt her i landet - sjølv om vedkommande skulle flytte til nabolandet vårt i aust. Det er eit faktum at det er få land i OECD som har formuesskatt, men det som kjenneteiknar land som ikkje har formuesskatt, er at dei i staden har relativt høg eigedomsskatt. Dersom vi ser formuesskatt og eigedomsskatt i samanheng, ligg landet vårt klart under gjennomsnittet for OECD-landa. Eg understrekar dette for å skape litt edruelegheit i debatten om det samla skattenivået for næringslivet i Noreg.