Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2011-02-24:
Gleda ved å stå med nøkkelen til ein ny bustad i handa kan mange kjenne seg att i. Det er ikkje slik at ein kan kjøpe ny bustad kvar dag, og derfor er det slik at dette er veldig viktig for oss. Det er som forslagsstillarane skriv, dette er den største enkeltinvesteringa me gjer, og det utgjer ei langsiktig og kostbar investering for forbrukaren. Derfor er god forbrukarpolitikk veldig viktig. Eg blei sjølv eigar av eit hus for første gong i november i fjor, til både glede og bekymring. Plutseleg har eg uhorveleg mykje pengar i gjeld, men igjen, noko som er mitt eige. Å kjøpe ein bustad er ei stor avgjerd som ein ofte brukar mykje tid, krefter og ikkje minst pengar på. Det er derfor òg slik at nedturen kan bli så stor når ein har kjøpt ein bustad som skulle vise seg å ha både feil og manglar. Det er nettopp derfor det er viktig og bra for forbrukarane at regjeringa har teke grep som har betra forbrukarrettane ved kjøp av bustad. Regjeringa har dei seinare åra lagt fram fleire forslag for Stortinget som styrkjer forbrukarrettane til norske bustadkjøparar. Garantireglane i bustadoppføringslova har blitt skjerpa, noko som òg er gjort i lovreguleringa av avtaler om vidaresal av bustader under oppføring og i lovreguleringa som skal førebyggje problem med lavinnskotsbustader. Regjeringa er òg oppteken av den viktige rolla som takstlov og takstmann har i ein kjøps- og salsprosess når det gjeld bustad. Det er derfor òg sett ned eit eige takstlovutval som skal vurdere nytta av tilstandsrapportar for å gjere det tryggare å kjøpe og selje bustad. Dei skal òg sjå på tiltak som kan minke forbrukaranes risiko og talet på tvistar ved bustadkjøp. Rapporten frå utvalet er no til behandling i departementet og vil bli følgd opp overfor Stortinget. Forslagsstillarane tek òg opp spørsmålet knytt til reklamasjonsfristen som ligg i bustadoppføringslova. Dei ønskjer å utvide denne fristen til ti år. I bustadoppføringslova er den absolutte reklamasjonsfristen fem år, og det same gjeld reglane i avhendingslova. I tillegg til dette har kjøparen eit krav på seg til å reklamere innanfor rimeleg tid etter at mangelen er oppdaga. Det er derfor viktig å sjå reklamasjonsfristen i ein breiare samanheng. Skjerpinga av garantireglane i bustadsoppføringslova og reguleringa av vidare sal har samrøystes blitt vedteke av Stortinget. Desse endringane var viktige og er med på å sikre større tryggleik rundt bustadkjøp. I og med at desse endringane nettopp er gjorde, er det òg god grunn til å late loven verke ei stund først før ein eventuelt føretek nye endringar. Men ein ting er klart: Regjeringa vil arbeide vidare med å forbetre og styrkje forbrukarrettane. Me skal ta det alvorleg at mange opplever vanskar i samband med kjøp og overtaking av bustad. Samtidig må me òg vere forsiktige med å leggje opp til tiltak som ikkje er treffsikre nok, og som vil kunne endre balansen i forholdet mellom forbrukar og byggjenæring, og som vil kunne føre til f.eks. høgare bustadprisar. Dette er eit viktig moment i saka. Heilt til slutt må eg få seie at sjølv om dette er ei veldig viktig sak, som òg opptek regjeringa og regjeringspartia, forundrar det meg noko at Høgre plutseleg har blitt så for regulering på dette feltet. Arbeidarpartiet seier heile tida at me ikkje kan overlate marknaden til seg sjølv, men at marknaden må styrast. Då er mitt spørsmål: Har Høgre endra syn på styring av marknaden, eller innrømmer Høgre no at marknaden faktisk må styrast?