Alfred Jens Bjørlo (Venstre), 2022-03-18:
Takk for interessante innlegg og innspel i debatten, sjølv om eg merkar meg at representantane frå regjeringspartia er veldig opptekne av å beskrive dei åtte førre åra og bruke meir tid på det enn på dei fire åra som ligg føre oss – sjølv om det òg er interessante signal som blir gjevne om dei fire åra som ligg føre oss. Eg er så gammal at eg òg var med førre gong Venstre sat i regjering, under Bondevik II. Då blei det gjort ei storstilt utflytting av statlege direktorat frå Oslo. Eg veit kor tøff den kampen er, og eg veit òg at då Senterpartiet overtok det ansvaret og dåverande kommunalminister Liv Signe Navarsete ikkje fekk til så mykje utflytting, skulda ein på at med Venstre, Kristeleg Folkeparti og Høgre i regjering blei det gjort så mykje utflytting at no var motstanden for sterk i statsbyråkratiet til at det var mogleg for Senterpartiet å få gjort noko meir. Så tidene skiftar. Eg trur det beste det viser, er at dette er tøft for alle regjeringar, og det krev konstant trykk. Men det vi likevel vil sjå i åra framover, er at det blir strammare tider i norsk økonomi. Det er ikkje mange nye tilsyn og nye direktorat eller tusenvis av nye statlege arbeidsplassar som kjem til å kome, og iallfall ikkje med dei tydelege løfta som er gjevne frå denne regjeringa på andre område, som vil krevje store ressursar samtidig som det skal strammast inn i norsk økonomi. Det må i tilfelle bety at det som her blir skissert, er at ein no faktisk skal flytte ut eksisterande statlege arbeidsplassar frå dei store byane, dersom det skal bli noko volum. Det blir spennande å sjå. Kjem det slike saker framover, er det sjølvsagt spennande og interessant å følgje, og det vil kunne vere eit kraftfullt grep. Men til no har vi berre sett éi konkret sak, og det var at den nye regjeringa har parkert forslaget frå den førre regjeringa om å opprette nytt eksportkontor i Ålesund – det er blitt parkert av denne regjeringa. Så får vi sjå kva nye initiativ som kjem. Men eg er einig med statsråden i at meir fleksible statlege arbeidsplassar er eit tillegg til den statlege lokaliseringspolitikken, det er ikkje det einaste verkemiddelet. Likevel trur eg det kan bli eit kraftigare tiltak og eit kraftigare verkemiddel enn det kanskje er blitt beskrive som av fleire i denne debatten. Det handlar om at heile arbeidslivet er i ferd med å endre seg. Ein ny, ung arbeidstakar vil ha forventning om at ein arbeidsgjevar tilbyr ein fleksibilitet i kor ein skal jobbe. Det vil kome som ei kule av eit krav mot staten som arbeidsgjevar, og då trur eg faktisk staten må ha ei noko meir aktiv haldning til det. Regjeringa må ha ei meir aktiv haldning til det enn å seie at ein skal utarbeide ein rettleiar for statlege etatar som gjer dette mogleg, og at det ikkje er noko regelverk som hindrar det. Dette krev, trur eg, ein offensivitet i at det er slik vi vil arbeide, det er slik vi skal arbeide. Og det at regjering og storting gjev klar beskjed til alle statlege etatar om at det å tilby folk moglegheit til å jobbe desentralisert, det skal vere ein standard måte(presidenten klubbar) å jobbe på i statleg forvaltning …(Presidenten avbryt.) (presidenten klubbar) (Presidenten avbryt.)