Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2016-12-02:
Kriminalomsorga er ein svært viktig og ofte undervurdert institusjon i samfunnet vårt. Ho er veldig viktig for dei som har utført kriminalitet, for deira moglegheit til å gjere opp for seg, gå vidare og kome tilbake igjen til samfunnet. Men det er likevel grunn til å vektleggje at det kanskje først og fremst er ein viktig institusjon for samfunnet. Eit samfunn som klarer å førebyggje framtidig kriminalitet hos dei som har vore innsette ein gong, som klarer å ta i bruk deira menneskelege ressursar til konstruktive og positive ting, vil ha store moglegheiter til å vere eit betre samfunn enn eit samfunn som ikkje får til det. Det er difor det å ha ei god kriminalitetsomsorg er eit viktig kvalitetstrekk ved samfunnet. SV er meir enn villig til å sjå på om måten vi organiserer kriminalomsorga på, kan gjerast betre enn i dag. Når eg har gått inn i materialet og denne saka, konkluderer vi for vår del frå SVs side med at vi vil stemme imot omorganiseringa, basert på ein serie grunnar. Den viktigaste og mest sentrale grunnen er at vi ikkje kan sjå at det er gjennomført ei ny og grundig ekstern evaluering, ei vurdering av svakheitene ved den modellen vi har i dag, og ein tilsvarande grundig gjennomgang og kvalitetssikring av eventuelle fordelar ved omorganiseringa som vert føreslått. Det å omorganisere ein etat er å utsetje han for betydelege endringar, der ein over ukjend tid sannsynlegvis vil pådra seg ekstra kostnader, større utfordringar, kompetansebehov osv. – før  ein kan hente ut gevinstane. Mi erfaring er i alle fall at ein skal kjenne seg veldig overbevist om problema ved den modellen ein har, og gevinstane ved den ein føreslår, før ein set dette i gang. Og vi kan ikkje sjå at dette er grundig og godt nok gjort greie for i dette arbeidet. Difor kjem vi òg til å støtte det eg oppfattar som eit konstruktivt forslag i salen no frå Arbeidarpartiet og Senterpartiet, forslag nr. 5, om å gjennomføre ei grundig evaluering. Så er det jo òg slik at når ein flyttar myndigheitsnivå frå lokalt til sentralt, kan det føre til større avstand mellom leiinga og dei tilsette, og ein kan ikkje sjå bort frå at det vil føre til det motsette av det som her er hensikta, nemleg meir byråkrati. Vi er òg bekymra for at den organisasjonsmodellen som er føreslått, kan svekkje friomsorga og det sosialfaglege arbeidet. På grunn av den omorganiseringa, den tonivåmodellen, der regionar har fungert kontrollerande, er det òg kontrollmekanismar som no ville vortne overlatne til lokalt nivå, og dei skal melde oppover til direktoratet. Eg vil seie at det i alle fall ikkje er ei styrking av rettssikkerheitssida ved det. Min reaksjon på det anslåtte innsparingsbehovet på 20 mill. kr er at dette ikkje er ei veldig stor potensiell innsparing, så ein bør i alle fall vere veldig trygg på at det er gjort godt greie for. Erfaringa viser at ved omorganiseringar må ein ta høgde for ei betydeleg usikkerheit, og eg synest ikkje det er gjort godt nok greie for kor ein hentar dei innsparingane i den føreslåtte modellen. Difor kjem vi altså til å gå imot forslaget, vi òg. Vi vil vidare støtte I– IV , bortsett frå at vi vil stemme mot straffegjennomføringslova III § 1 nytt andre ledd, § 20 nytt andre ledd, § 30 tredje ledd nytt tredje punktum og § 58 andre ledd første punktum og § 58 tredje ledd tredje punktum.