Alf Egil Holmelid (Sosialistisk Venstreparti), 2011-12-14:
Gjennom ein ansvarleg økonomisk politikk og ein aktiv næringspolitikk har Noreg unngått ei rekkje av dei problema som mange EU-land står overfor i desse vanskelige tidene. Men vi har ein open økonomi, og vi reknar med at problema i Europa òg vil nå Noreg. Vi ser no ein tendens til ei todeling i norsk eksportindustri. Den oljerelaterte industrien har veldig god ordreinngang. Denne ordreinngangen er så god og framtidsutsiktene er så gode for den oljerelaterte næringa at dei har problem med å skaffe nok arbeidskraft, og næringa importerer ingeniørar og teknologar frå utlandet i stor stil. I andre bransjar ser vi at bedriftene må redusere aktiviteten og gå til permitteringar og oppseiingar. Dette er ein ubalanse som kan føre til ein einsidig og uheldig næringsstruktur på lengre sikt. Derfor er det veldig viktig å følgje denne utviklinga nøye og føre ein aktiv næringspolitikk i tråd med det regjeringa legg opp til, som sikrar at vi ikkje får ein ytterlegare ubalanse i norsk næringsliv, der oljesektoren blir for dominerande og andre får problem med å skaffe seg nødvendig arbeidskraft til eit fornuftig kostnadsnivå. Skal vi ha noko å leve av etter olja, er det viktig, som mange har vore inne på, å leggje til rette for nye bedrifter. Opposisjonen likar å svartmale norsk næringsliv og ikkje minst moglegheita for å leggje til rette for nye bedrifter, men som det har vore nemnt før her i dag, har Verdsbanken peika på at klimaet i Noreg for å etablere bedrifter er veldig bra, og det er knapt noko land i verda der det er lettare og meir tilrettelagt for bedriftsetablering, enn i Noreg. Ei av årsakene til at norsk industri har klart seg bra, er at bedriftene har satsa sterkt på teknologi og på miljøtiltak. Marknaden for miljøteknologi er i vekst, men det er ein krevjande marknad, og den marknaden tek relativt høg risiko. Regjeringa har derfor etablert eit miljøteknologiprogram som har blitt svært populært blant mange bedrifter, og der det er stor søknad til dei midlane som er stilte til rådvelde. Det er hyggeleg å registrere at ein samla komité ser behovet for å vidareutvikle denne gode ordninga for miljøteknologi. Norsk næringsliv står overfor store utfordringar knytte til klimautfordringane som eg tok opp i replikkordskiftet med Flåtten. Men klima og miljø kan også skape konkurransefordelar og nye marknader, ikkje berre problem. Skal vi møte desse utfordringane, må vi vidareutvikle det gode samarbeidet vi har mellom næringslivet og staten, og vi må etablere relevante støtteordningar for nødvendig omstilling for å nå klimamåla på ein måte som òg styrkjer næringslivet. Vi står overfor klimakrise og finanskrise, men vi skal heller ikkje gløyme at den globale matvaresituasjonen byr på store utfordringar. Ifølgje FN må den globale matproduksjonen aukast med 70 pst. innan 2050. I dette perspektivet er det viktig å ta vare på den dyrka jorda vi har her i landet. Vi må bli flinkare til å verne matjorda når vi skal byggje vegar og kjøpesenter. Men like viktig er det å hindre at dyrka mark blir lagd brakk. Mange stader har vi ein topografi som ikkje legg til rette for stordrift. Skal vi oppretthalde dyrka areal og reell sjølvforsyningsgrad, må vi ta vare på dei små og mellomstore bruka i distrikta. I tillegg må vi bli flinkare til å bruke grovfôr og beite til erstatning for importert kraftfôr. Eit aktiv og variert landbruk legg også grunnlaget for andre næringsaktivitetar i bygdene. Dersom landbruket blir borte, vil mange bygder oppleve fråflytting. Med den landbrukspolitikken som Høgre og Framstegspartiet legg opp til, vil mange bygder bli avfolka. I tillegg til drastiske kutt i overføringane vil desse partia redusere importvernet. Med ein slik politikk vil det knapt vere landbruk i ein del fylke, heller ikkje i fylket mitt, Vest-Agder. Sjømatnæringane er viktige eksportnæringar. Dei er viktige for sysselsetjinga langs den langstrakte kysten vår. SV vil ha ein variert fiskeflåte og ei rettferdig fordeling av ressursane, slik at det kjem fiskeriavhengige kystsamfunn til gode. Vi må sikre lokal vidareforedling og ta vare på dei lokalt forankra aktørane i fiskerinæringa. Havbruk er ei ung næring, som har hatt ein enorm auke, og det har skapt ein del berekraftutfordringar. I sommar rapporterte Havforskningsinstituttet om berekraftutfordringar for alle fylke, frå Rogaland til Finnmark. Det gjeld spesielt lakselus og genetisk påverknad av villaksen. Dette er ein lite haldbar situasjon. Vi må forvente at næringa sjølv tek eit stort ansvar for å rette på denne situasjonen.