Valgerd Svarstad Haugland (Kristelig Folkeparti), 2000-02-24:
Eg er veldig glad for at Stortinget i dag vedtar å endra barnetrygdlova slik at 16- og 17-åringar òg skal få rett til barnetrygd. Aldersgrensa for barnetrygd vart sett til 16 år då barnetrygdlova vart innført i 1946, og har seinare ikkje vore endra. Mange har med rette peika på at aldersgrensa ikkje har vore i samsvar med situasjonen dei fleste born og foreldre er i. Dei aller fleste born går på skule og blir forsørgde av foreldra lenge etter at dei har fylt 16 år. Ei utviding av barnetrygda til 18 år er derfor ei riktig og god reform for barnefamiliane. I heile mi tid som statsråd – men òg før sentrumsregjeringa tok over – har det vore uvanleg mange som har kontakta departementet om det urimelege i at barnetrygda fell bort når borna fyller 16 år. I nesten ingen andre saker har det vore så samstemde tilbakemeldingar. Utvidinga av barnetrygda er eit nytt steg i retning av ein meir moderne kurs i familie- og oppvekstpolitikken. Eg er derfor glad for at det er eit såpass solid fleirtal her i Stortinget om å følgja opp Regjeringas forslag på dette området. Utvidinga av barnetrygda trer i kraft frå 1. mai i år. Frå det tidspunktet vil alle born som er under 18 år, vera omfatta av ordninga. Fleire av dei andre nordiske landa har høgare aldersgrense for barnetrygd enn det Noreg til no har hatt. Danmark har 18 år, Sverige har 18 år dersom borna er under utdanning, og Finland har 17 år. Det undrar meg at Høgre går imot forslaget. I avtalen mellom regjeringspartia og Framstegspartiet og Høgre om kontantstøtta var det semje om å vurdera å utvida barnetrygda til 18 år utan at totalbeløpet skulle auka. Det er ein slik modell Regjeringa har føreslått. Når no to nye årskull skal inn i barnetrygda utan at totalramma blir auka, må satsane nødvendigvis reduserast. Dette har ikkje vore ein ukjend konsekvens. Det har lege i lufta heile tida, det har faktisk vore ein premiss for forslaget som Høgre skreiv under på for ei tid tilbake. Når satsane blir reduserte, får familiane mindre barnetrygd om ein ser på eitt enkelt år. Det er mogleg å gjera mange reknestykke for å illustrera dette. Høgre har i komiteinnstillinga valt å samanlikna 2000-satsane med lønnsjusterte 1999-satsar for å finna ut kor mykje familiane tapar på omlegginga. I og med at barnetrygdsatsane ikkje har vore pris- eller lønnsjusterte på mange år, er dette etter mitt syn ein litt pussig reknemåte. Trass i at det blir mindre barnetrygd kvart år, blir den samla utbetalinga av barnetrygda over 18 år omtrent den same som den ville ha blitt med dei gamle satsane over 16 år. Sjølvsagt finst det døme både på familiar som tapar og familiar som vinn på omlegginga, også med denne reknemåten. Om vi skulle ha utvida barnetrygda til 18 år utan å redusera satsane, slik som somme har gått inn for, ville det ha kosta om lag 1,4 milliardar kr. Eg trur faktisk det ville ha vore eit lite realistisk forslag. Eg er derfor veldig glad for at vi no får vedtatt ei utviding innanfor ramma, og så får framtida visa om det blir rom for å auka barnetrygdsatsane etter kvart. Eg har òg lyst til å legga til, når Høgre er opptatt av at dei under 18 år som gifter seg, ikkje skal få barnetrygd: Dette er eit særdeles lite problem i den samanhengen. Det er ikkje snakk om mange personar som kjem inn under den ordninga. Men for å klargjera dette, så ligg det ikkje noko signal frå Kristeleg Folkeparti si side eller frå mi side om verken det eine eller det andre i så måte, det er rett og slett å følgja opp det lovverket som vi har, i forhold til både ekteskap og barnetrygd. Dette er den mest både konsekvente og realistiske måten å gjera det på.