Hadia Tajik (Arbeiderpartiet), 2016-12-05:
I dag vedtek me det siste statsbudsjettet i denne stortingsperioden, og då er det òg mogleg å gjera opp litt status for Høgre–Framstegsparti-regjeringa. Dei gjekk til val på at dei skulle ha nye idear og betre løysingar, men løysingane har vist seg å vera dei same gamle som høgrepartia alltid har stått for: kutt i skattane, aukande forskjellar, utsal og privatisering. Eg høyrde innlegget til statsministeren og merka meg at ho er harmdirrande – ikkje når ho snakkar om aukande forskjellar, som denne regjeringa har ansvar for, ikkje når ho snakkar om den manglande jobbveksten, som denne regjeringa har ansvar for, og ikkje når ho snakkar om sentralisering, som aukar under denne regjeringa, men statsministeren vert harmdirrande når ho får kritikk frå opposisjonsleiaren, altså når ho er ein del av ein alminneleg demokratisk debatt. Vel, det var vel ein del som trudde på Høgre då partiet gjekk til val på å styrkja sjukehusa med 12 mrd. kr – det har dei ikkje innfridd. Det var vel ein del som òg trudde på Framstegspartiet då dei garanterte for at bompengane skulle verta fjerna – det har dei ikkje innfridd. Det dei to partia har prioritert, har vore det som har vore viktigast for dei, nemleg å kutta skattane til dei som har mest frå før. Der har dei innfridd til gagns, og det er her me finn den mest formidable satsinga til denne regjeringa, at fellesskapets inntekter er føreslått kutta med om lag 25 mrd. kr. Det som kanskje har vore litt overraskande, er at regjeringa samtidig vel å auka avgiftene med meir enn 3,5 mrd. kr. Det er kanskje òg litt overraskande at finansministeren aksepterer at Framstegsparti-veljarane skal vera dei som er med på å finansiera skattekutta til Høgre-veljarane, som har større inntekter og formuer. Regjeringa gjev til dei som har, tek frå dei som har lite, sånn som feriepengane til dei arbeidsledige, tek frå folk som treng hjelpemidlar, tek frå dei som tek imot grunnstønad og hjelpestønad. Under den førre regjeringa gjekk inntektsforskjellane i dette landet ned. No går forskjellane opp. Omfordelinga gjennom skattesystemet er redusert. Det er forskjell på kven det er som styrer. Verst er likevel arbeidsløysa. For berre nokre få dagar sidan fekk me nye tal frå Nav. Arbeidsløysa går opp, sysselsetjinga i 2016 ligg an til å verta den lågaste på over 20 år. Hordaland og Rogaland er dei fylka som har opplevd den største auken i arbeidsløysa det siste året, og i dag kom òg nyheita om at Stavanger aldri har hatt fleire arbeidsledige enn det dei har i dag, 3 848 personar. Det er meir enn tal og statistikk, det er enkeltpersonar som vert ramma. Det er ungdom som i sitt fyrste møte med vaksenlivet får beskjed om at deg har me ikkje bruk for. Det er vaksne arbeidsfolk som for fyrste gong i sitt liv ikkje veit kva dei skal fylla dagane sine med. Dei hadde trengt eit budsjett som gjorde meir for å møta denne situasjonen. Arbeidarpartiets alternative budsjett har ein heilt annan profil. Me seier nei til usosiale skattekutt som ikkje skapar nye arbeidsplassar, me vil bruka dei store pengane på fleire lærarar, på meir eldreomsorg, på meir politi, på meir kollektivtransport, på å følgja opp dei løfta som me har gjeve på sjukehus for 2017, løfte som Høgre ikkje har klart å halda. Eg registrerte at statsministeren sa at Arbeidarpartiet her ligg under løfta sine. Nei, me ligg heilt på merket. Me gjer òg den jobben som regjeringa burde ha gjort, ved å presentera klimatiltak som gjer det mogleg å koma nærare måla frå Paris. Ikkje minst ønskjer me ein heilt annan og meir aktiv politikk for å skapa fleire nye jobbar, med bl.a. verdiskapingsprogram og ein tiltakspakke som er særskilt retta inn mot Sør- og Vestlandet, der jobbveksten trengst mest. Dette statsbudsjettet handlar ikkje fyrst og fremst om spel og kaos og ultimatum og kven som har vore vener med kven, sånn som ein kan ha fått inntrykk av dei siste dagane, godt hjelpt av Høgre og Framstegspartiet sjølv. Det budsjettet handlar om, er folks kvardag, om elevane som ønskjer å behalda den ekstra læraren på skulen, om pårørande som håpar at kommunen skal få råd til å setja i stand sjukeheimen, og om permitterte som veldig gjerne vil koma i jobb igjen neste år. Etter fire budsjett med Høgre og Framstegspartiet er det lite som tyder på at dei har noko å sjå fram til.