Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2012-11-15:
Prinsipp for innfasing av oljepengar i økonomien er eit av dei største og mest prinsipielle spørsmåla vi behandlar i norsk politikk. Det er iaugefallande at det er eit så breitt fleirtal på Stortinget som samlar seg om å avvisa Framstegspartiet sitt forslag om å leggja handlingsregelen til side. Det er så viktig at eg vil sitere frå innstillinga: «Flertallet understreker at handlingsreglen er mer enn en økonomisk krittstrek. Det er en samfunnskontrakt mellom politikere og det norske folk, som vekslende regjeringer har forholdt seg til over tid.(…) Flertallet viser til at vekslende regjeringer siden 2001 har brukt elleve år på å bygge opp handlingsregelens legitimitet og troverdighet. Den troverdigheten må ikke skusles vekk.» (…) Dette er tydeleg tale. Det må lesast som eit ultimatum frå Framstegspartiet sine samarbeidspartnarar om kven som skal styra skuta i ei eventuell Framstegsparti/Høgre-regjering når kursen for den økonomiske politikken skal trekkjast opp. Så til kva Framstegspartiet vil setja i staden for handlingsregelen. Her slår dei delvis inn opne dører ved å meina at «samfunnsøkonomiske, lønnsomme investeringer i blant annet infrastruktur» skal prioriterast. Frå Senterpartiet si side er vi fullt ut einige i at den rikdommen vi no er så heldige å disponera, må koma framtida til gode. Det gjer vi både ved å spara oljepengar gjennom Statens pensjonsfond utland og ved å byggja ut ein infrastruktur som gjev grunnlag for å ta heile Noreg i bruk gjennom verdiskaping og busetjing. Den raud-grøne regjeringa kan vera stolt av si satsing på infrastruktur, gjennom veg, bane og breiband. Vi leverte i 2009 ein nasjonal transportplan som føreset ein løyvingsvekst på 100 mrd. kr, og vi legg neste år fram ein plan som kan summera opp dei siste fire åra som ei overoppfylling av ramma, og som òg har tilsvarande ambisiøse mål for neste fireårsperiode. Den raud-grøne regjeringa kan altså så langt summera opp med at med dei veganlegga som enten er opna for trafikk, er under bygging, eller har oppstart i nær framtid, er det bygd f.eks. 1 000 km med ny riksveg – det svarar til strekninga Stavanger–Oslo–Trondheim. Det er òg slik at når alle igangsette jernbaneprosjekt er ferdige, vil det vera 100 km med dobbeltspora jernbane. Og det er slik at i dag går over 90 pst. av persontoga i rute. Eg nemner dette for å understreka at Framstegspartiet ikkje treng vraka handlingsregelen for å delta i ei satsing på infrastruktur. Så til det neste elementet i Framstegspartiet sitt nye ankerfeste – vi merkar oss Sanner si glede over at Framstegspartiet faktisk har funne eit ankerfeste, men til det andre elementet: Dei vil altså avgrensa oljepengebruken som går til varig, statleg forbruk. I dette forstår eg at Høgre og Venstre stiller på lag, men at Kristeleg Folkeparti reserverer seg. Kva som eigentleg ligg i omgrepet statleg forbruk, blir noko diffust, men det ligg nær å tru at ein ikkje ynskjer å fortelja – som sant er – at redusert statleg forbruk fort kan dreia seg om reduserte ambisjonar for satsing på barn og eldre. Det er nettopp desse gruppene som særleg har nytt godt av auka budsjett i denne regjeringa sin arbeidsperiode.