Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2015-06-18:
Ein samla komité viser til at olje- og gassnæringa er Noregs største og viktigaste næring. Næringa gir arbeidsplassar over heile landet og har sidan starten bidrege til næringsutvikling, teknologiutvikling og samfunnsutvikling som har kome heile landet til gode. Hovudmålet med petroleumspolitikken om nasjonal styring og kontroll er at verksemda skal skape næringsutvikling og samfunnsutvikling, og at verksemda skal drivast innan forsvarlege rammer med omsyn til helse, miljø og sikkerheit, slik det har vore i meir enn 40 år. Men no har det begynt å butte, og vi ser parti som ønskjer å redusere og stanse norsk olje- og gassproduksjon. Denne haldninga har også begynt å smitte over på dei større partia, og vi ser eit trendskifte frå raud-grøn regjeringstid med framlegging av stortingsmeldinga «Nye muligheter for Nord-Norge – åpning av Barentshavet sørøst for petroleumsvirksomhet», behandla av Stortinget i 2013, til dagens behandling av Meld. St. 20, ein oppdatert forvaltingsplan for det same området. Det er svært skadeleg for ei petroleumsnæring vi ser slit, og der masseoppseiingar er meir vanen enn unnataket. Men det er grunn til å minne om kven som stemte for å opne Barentshavet søraust for petroleumsverksemd. Denne regjeringa har følgt opp Meld. St. 36 for 2012–2013 ved å fremje dagens Meld St. 20. Og som vi skriv i våre merknader, understrekar vi at Stortinget ønskte ei oppdatering av forvaltingsplanen i denne stortingsperioden, ikkje ein heilskapleg revisjon av forvaltingsplanen. Vi viser også til at oppdateringa av forvaltingsplanen er basert på nye isobservasjonar frå Polarinstituttet frå perioden 1985–2014. Så det er levert i samsvar med bestillinga frå Stortinget. At eit fleirtal med Arbeidarpartiet i spissen no har forlate denne tydelege forståinga, kan ikkje tolkast som anna enn ein obstruksjon, og vanskeleggjer føreseielegheit for ein bransje som slit. Ei heil næring merkar seg at eit fleirtal i Stortinget, gjennom å sende den oppdaterte forvaltingsplanen tilbake til regjeringa, føretrekkjer å basere sin politikk på utdaterte isobservasjonar frå perioden 1967–1985. Den begeistringa vi opplevde den gongen på grunn av opningsmeldinga frå talarar som Senterpartiets Irene Lange Nordahl og Arbeidarpartiets Per Rune Henriksen, ser vi lite av i dag trass ei oppdatert og godt fagleg forankra Meld. St. 20. Gløymd er også den raud-grøne statsråd Ola Borten Moes påpeiking den gongen av at det pågår heilårig petroleumsverksemd og produksjon i islagde farvatn i land som USA, Canada og Russland og i Det kaspiske hav. Under Borten Moes replikkordskifte med representanten Ropstad kom det faktisk fram at is ikkje var noko problem: «Det kan jo også tenkes at man får undervannsinstallasjoner. Får man det siste, kan det – så vidt jeg kan forstå – være så mye is det bare vil. Det spiller i grunnen ingen rolle.» Det er grunn til å minne alle dei raud-grøne om at det var denne haldninga ein stemte for under behandling av opninga av Barentshavet søraust. Då er det tydeleg at ein no føretrekkjer politisk spel framfor ønsket om å vere føreseieleg for ei næring i vanskar. Også departementet viser til at dei nye isdataa som den oppdaterte iskanten er basert på, er generelt av betre kvalitet enn dei gamle dataa. Ein så vidt lang tidsperiode er vald for å avgrense følsemda ved oppdatering av iskanten for kortsiktige svingingar i isforholda mellom år. Å velje ein tidsserie på 30 år er også i samsvar med lengda på ein standard normalperiode brukt innanfor klimatologi og meteorologi. Dette inneber at ein ikkje vil drive petroleumsverksemd ved iskanten i denne stortingsperioden basert på oppdaterte isobservasjonar. Høgre–Framstegsparti-regjeringa presiserer også at det ikkje skal drivast leiteverksemd nærare enn 50 km frå den til kvar tid observerte iskant i perioden 15. desember til 15. juni. Denne regjeringa er også tydeleg på at neste oppdatering av iskanten, som er eit særleg verdifullt og sårbart område, vert tilrådd i forbindelse med revideringa av forvaltingsplanen for Barentshavet–Lofoten i 2020, og at Faglig forum med det bidreg til det faglege grunnlaget for revideringa, slik ein såg føre seg ved opninga av Barentshavet søraust i 2012. Avslutningsvis vil eg minne om forventingane ein opplever frå dei nordlegaste fylka våre med dei moglegheitene som ligg i å få delta i det eventyret petroleumsaktiviteten på norsk sokkel har vore i meir enn 40 år. Det ligg store moglegheiter i Barentshavet, og mitt ønske er at den verdiskapinga som vil skje framover rundt funna der, vil føre til positive verknader og økonomisk oppsving, slik vi m.a. har sett i Hammerfest dei siste åra. Det fortener både innbyggjarar og næringsliv der oppe. Rammene for 23. runde ligg fast.