Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2015-04-30:
Eg vil starte med å gi ein stor takk til statsministeren for ei særs god og grundig utgreiing. Ho forklarer veldig godt bakgrunnen – eg vil òg seie kompleksiteten – i den saka me no diskuterer. Det kjem mange tiltak som eg fullt ut kan slutte meg til. Eg vil òg takke for den prosessen som statsministeren sjølv inviterer til. 2014 har vore eit krevjande år på den internasjonale arenaen. 2015 har følgt i same bane, men me ser enda tydlegare konsekvensane av det som i realiteten har skjedd dei siste åra. Me har fire humanitære kriser på nivå 3 i verda no. Det er det høgaste nivået FN har for humanitære kriser. Etter den andre verdskrigen har me ikkje hatt så mange. Det er Den sentralafrikanske republikk, i Sør-Sudan, i Syria og i Irak. Etterdønningane av den arabiske våren, der me fekk folkeopprør mot autoritære regime, har òg gitt det resultatet at me no ser mange interne konfliktar nettopp mellom gamle autoritære regime, islamistiske væpna grupper og liberale, demokratiske opposisjonskrefter. Eit eksempel på at det har rakna er Libya. I Jemen har me ein borgarkrig. Akkurat no opplever me at menneske frå Jemen flyktar til Somalia. Og når det gjeld Syria, kan eg berre vise til det som statsministeren sa i si utgreiing. I Nigeria opererer Boko Haram i delar av området. Me har altså i 2014–2015 ein situasjon med større uro og fleire konfliktar enn på lang tid, og me har den mest krevjande flyktningsituasjonen etter den andre verdskrigen. Dette er Kristeleg Folkeparti bekymra for, og derfor har me òg hatt eit engasjement. Allereie i haust var me opptatt av å auke den humanitære bistanden, bistand generelt og få ei større satsing. Me foreslo ei dobling av talet på kvoteflyktningar, og me tok òg opp situasjonen i Middelhavet. Det som me ser utspele seg i Middelhavet no, er at det i skjeringspunktet mellom eit velståande Europa, eit fattig Afrika og eit urolig Midtøsten no er ein tragedie. Det speglar både krig og konflikt, men òg fattigdom: menneske som drøymer om eit nytt liv, med tryggleik i Europa. Det er ei utfordring som Europa må ta – og det er særs viktig at me utfordrar EU på dette. Det kan ikkje berre vere dei meir vanskelegstilte landa i Sør-Europa som tar det ansvaret. Eg meiner at det tydelege signalet frå Noreg til EU og Europa bør vere at me ikkje berre kan beskytte våre yttergrenser. Europa må ta eit humanitært ansvar for å redde liv. Me må bidra til å førebyggje den nauda me no ser, med fredeleg konfliktløysing og sosial og økonomisk utvikling. Det er både ei kortsiktig og ei langsiktig utfordring. Derfor støttar me initiativa i Middelhavet. Noreg stiller opp med norske skip. Eg meiner me kan bidra ytterlegare, nettopp som den maritime stormakta som me er. Kristeleg Folkeparti har tidlegare sagt at me ønskjer å auke talet på kvoteflyktningar. Eg er glad for at arbeidet som no skjer i nærområda, blir auka og prioritert. Og det er der me hjelper flest for kvar krone. Men det me likevel ikkje kan sjå bort ifrå, er at kapasiteten i nærområda no er sprengd. Derfor er det å ta imot fleire flyktningar eit ansvar som òg ligg på Noreg – men òg på Europa i fellesskap. Kristeleg Folkeparti er klar til å vere med på vidare samtalar. Me er glade for den invitasjonen som er komen og synest den utgreiinga statsministeren ga her, legg godt til rette for gode samtalar for å sjå på heilskapen rundt dette.