Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2001-04-23:
Dokument nr. 8:59 for 2000–2001 gjeld forenklingar og forbetringar i byggjesaksbehandlinga. Forslaget inneheld endringar på åtte punkt. Statsråden har stadfesta at ho arbeider med ei eiga sak som gjeld dei same spørsmåla. Det betyr at komiteen kjem tilbake til ei nærmare konkretisering ved behandlinga av den varsla odelstingsproposisjonen. Frå Senterpartiet si side har vi på dette tidspunktet ikkje gått så veldig grundig gjennom desse åtte punkta, men lat meg likevel koma med nokre få kommentarar. Senterpartiet er einig i at det må bli forenkling og forbetring på dette området. Det må eg då seia med ekstra adresse til Høgre, som sådde tvil om det. Vi oppfattar at det arbeidet som no er i gang i departementet, er ei oppfølging av den revisjonen som gjekk føre seg i Kommunal- og regionaldepartementet ved årsskiftet 1999/2000. Vi legg vekt på at reglane i dag er så kompliserte at små føretak, einmannsbedrifter og bedrifter med under fem tilsette faktisk av og til kuttar ut. Det er negativt for rekrutteringa, det er negativt for konkurransen. Det er ynskjeleg å ha tilstrekkeleg med små firma til å gjera mindre jobbar, utan at ein må gå til eit stort selskap, med den manglande fleksibiliteten som nødvendigvis er der. Når det gjeld krav til dokumentasjon, trengst det òg der forenkling. Eg hadde nok forventa at Høgre sjølv var noko meir konkret når det gjeld kva dei der meinte. Men det vil det jo òg vera moglegheit til å koma tilbake til. Så seier komiteen at ein vil understreka at det må leggjast vekt på at reglane for byggjesaksbehandlinga vert praktiserte romsleg og fornuftig. Det vil føra til ein noko ulik praksis frå kommune til kommune, og særleg frå by til land. Komiteen meiner at Regjeringa må sikra rom for noko ulik praktisering, særleg i forhold til tett busetnad i byane og spreidd busetnad i distriktskommunane. Det er Senterpartiet einig i. Lat meg peika på at det kan synast å vera ein konflikt mellom det og punkt H i Høgre sitt forslag, nemleg ei samordning av kommunane sin praksis. Etter mitt syn bør Kommunal- og regionaldepartementet her sjå på om dei på nokre punkt må leggja direkte opp til forskjellige reglar som sikrar ulik praksis i utkant og i by. Vi er i hovudsak einig i det som Høgre her peikar på i dei ulike punkta, ut over det som eg her har kommentert, og lat meg seia at når det gjeld elektronisk saksbehandling, punkt D, er me einige i det. Eg vil likevel be statsråden leggja til rette for at det ikkje er det einaste alternativet. Eg synest det er urett dersom elektronisk behandling utan vidare skal føra til forskjell i saksbehandling, dette igjen av omsyn til små firma, som framleis – nokre av dei – leverer sine saker på papir. Til slutt vil eg retta merksemda på side 3 i innstillinga. Eg forstår av representanten Hoddevik sitt innlegg at her er det ekstra sårheit i forhold til den delen av Kristelig Folkeparti, Høgre og Framstegspartiet sin merknad som vel legg eit grunnlag for eit mandat for Regjeringa i forhold til det vidare arbeidet. Det er uttrykt i andre avsnitt på side 3, der det heiter at desse medlemene føreset at Regjeringa «drøfter utvidelse av bruken av melding, utvidet bruk av tidsfrister i byggesaksbehandlingen og innføring av tidsfrist for at kommunene skal kunne tilby elektronisk saksbehandling slik at Stortinget får mulighet til å ta stilling til disse forholdene». Frå Senterpartiet si side sluttar eg meg med dette til det som er sagt i den merknaden.