Erling Sande (Senterpartiet), 2010-06-18:
I handsaminga av saka om tilleggsløyvingar og omprioriteringar for statsbudsjettet 2010 har energi- og miljøkomiteen – etter oppmoding frå finanskomiteen – handsama kap. 1833 og kap. 4833 om CO2-handtering. Komiteen har hatt ei grundig handsaming av kapitla og har òg arrangert høyring om saka. Regjeringa sitt arbeid med fangst og lagring av CO2er teknologisk krevjande. Det er nybrotsarbeid, og det blei godt illustrert i høyringa at både etableringa av teknologisenteret og bygginga av eit fullskala anlegg vil ha dimensjonar som gjer dei eineståande i verdssamanheng. Mongstad-prosjektet er eit viktig bidrag i den globale dugnaden som vi må ha for å handtere klimautfordringane som verda står overfor. I København gav omtrent alle nasjonar i verda si støtte til togradersmålet – dvs. at den globale temperaturen ikkje skal overstige 2 grader utover førindustrielt nivå. Utfordringa er massiv. Det internasjonale energibyrået har rekna ut at fangst og lagring av CO2kan bidra til vesentlege delar av dei naudsynte utsleppsreduksjonane – ikkje berre kan det bidra, men det er ein viktig føresetnad for å nå klimamåla. Derfor er arbeidet med fangst og lagring av CO2 på Mongstad særs viktig. Teknologien er viktig å få på plass for å nå klimamåla, ikkje berre dei nasjonale måla, men også internasjonalt. Arbeidet med etablering av teknologisenteret på Mongstad og fullskala CO2-fangstanlegg har ført Noreg i tet i arbeidet med fangst og lagring av CO2 internasjonalt. Der skal vi vere. Vi skal ikkje sleppe målet av syne. Prosjektet skal gjennomførast, og teknologien skal utviklast. Men som for dei andre pionerane finst det ikkje noko ferdig kart som vi kan følgje fram mot målet. Det er nettopp derfor vi gjer jobben. Vi teiknar kartet for dei som skal gå vegen i framtida. Saka har i stor grad vore prega av påstandane frå opposisjonen om at informasjonsplikta overfor Stortinget ikkje er overhalden. Desse påstandane er grunnlause. Det har heile tida og heile vegen vore klart at prosjektet er ambisiøst og særs krevjande. Det er ikkje noka nyheit for Stortinget. Statoils masterplan frå februar 2009 er eit ope dokument, som kven som helst kan lese. Stortinget blei informert om at Gassnova og Statoil-Hydro såg på moglege alternativ til masterplanens prosjektløysing. Gassnovas rapport frå juni 2009 anbefalte ei stegvis utbygging – og det blei Stortinget også i si tid informert om. Så har Kristeleg Folkeparti vore oppteke av at same rapport òg tek opp mogleg helsefare ved bruk av aminar. Seinast i går gav dei uttrykk for dette gjennom media. Det er lov å ha bekymringar, men det som er uryddig, er at ein freistar å gje eit inntrykk av at det ikkje har vore informert om dette temaet i Stortinget. Det er ikkje riktig. Stortinget blei informert i St.prp. nr. 38 av januar 2009 og ikkje minst i eit eige svarbrev til Kristeleg Folkeparti i februar. Eg synest òg den merknaden som Kristeleg Folkeparti sjølv var med på og stod inne på, omtalte dette temaet i fjor. Som sagt har saka og spørsmålet om informasjonsplikta vore handsama av energi- og miljøkomiteen og finanskomiteen, og lat meg få framheve at i høyringa som komiteen arrangerte, var det ingenting av det som kom fram, som tydde på at informasjonsplikta til Stortinget ikkje var overhalden, snarare tvert om. Heile opposisjonen fekk stille dei spørsmåla dei hadde og ynskte å stille under høyringa til både statsråden og andre aktørar i prosjektet. Lat meg derfor få understreke at komiteen sitt fleirtal er tydeleg på at regjeringa har gjeve Stortinget eit forsvarleg grunnlag for sine vedtak i tråd med informasjonsplikta. Stortinget var informert kort tid etter at regjeringa konkluderte med at ei utsetjing ikkje var råd å unngå. Derfor står fleirtalet fast på at det ikkje er grunnlag for den mistilliten som opposisjonen har varsla.