Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2002-06-21:
Norsk konkurranseutsett næringsliv slit. Høg kronekurs, høg rente og fleire år med dyre lønsoppgjer har redusert konkurransekrafta i forhold til utlandet. Særnorske miljøkrav, som Stortinget vedtok tysdag, hjelper heller ikkje på situasjonen. Norsk eksportindustri slit med å få selt varene sine. Kostnadene aukar, og salet går ned. Til no i år har eksporten gått ned med nærmare 10 pst. I tillegg opplever me at utanlandske varer blir billegare på vår eigen heimemarknad. Melding om permitteringar, oppseiingar, nedlegging eller utflytting av produksjon er blitt ein daglegdags affære. Industrien er inne i ein skvis som er kraftigare enn på lenge. Dersom me ikkje snart får snudd trenden, kan det bli ei massiv nedlegging av industrien vår. Statistisk sentralbyrå har spådd at 25 000 industriarbeidsplassar vil gå tapt innan år 2004, og at arbeidsløysa vil auka. Når me i tillegg veit at svært mange av industribedriftene våre ligg i distrikta, og at mange av dei er hjørnesteinsbedrifter i lokalsamfunn, skjønar me òg at situasjonen er alvorleg. I samband med dei store kutta i SNDs budsjett for i år argumenterte regjeringspartia med at dei generelle verkemidla var viktigare enn dei spesielle. Og sjølv om eg nok meiner at òg selektive verkemiddel må spela ei viktig rolle i ein offensiv næringspolitikk, er eg i alle fall einig i at dei generelle verkemidla må vera på plass. Norsk økonomi er feberheit. Me må dessverre slå fast at Regjeringa og stortingsfleirtalet ikkje nyttar sjansen i dag til å dempa temperaturen i økonomien, snarare tvert imot. Heile det auka handlingsrommet som har si årsak i m.a. auka skatteinngang, er brukt. Den underliggjande utgiftsveksten i budsjettet er dobla sidan i haust. Ambisjonen om redusert rente ser ut til å ha dufta vekk sidan i fjor haust. Arbeidarpartiet tek signala på alvor. Me har eit mindre ekspansivt opplegg enn Regjeringa og fleirtalet. Sjølv om forskjellane ikkje er så store, viser dei i alle fall ei anna retning. Arbeidarpartiets opplegg er dessutan retta mot tiltak for konkurranseutsett sektor. Me har lagt fram ei omfattande tiltakspakke for industrien og for anna konkurranseutsett næringsliv. Desse tiltaka vil betra situasjonen for næringslivet vårt, ikkje minst for dei som jobbar der. I innstillinga til revidert nasjonalbudsjett for eit år sidan hadde Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre konkrete merknader og forslag til tiltak for å betra forholda for norske sjøfolk. I valkampen var engasjementet stort for denne gruppa. Det einaste Regjeringa har gjort i denne saka så langt, er eit forsøk på å stoppa den førre Regjeringas forslag om ei nettolønsordning for ferjereiarlaga. Dette er historia om det gløymde engasjementet. Dei som stemte på regjeringspartia for å få betre rammevilkår for norske sjøfolk, har all mogleg grunn til å kjenna seg lurte. At desse partia i dag heller ikkje vil gje fraktfartøy i NOR-flåten ei nødvendig handsrekking, føyer seg derfor inn i eit mønster. At heller ikkje Framstegspartiet i dag vil vera med og auka refusjonsordninga for denne flåten, er òg eit interessant fenomen. På vegner av Arbeidarpartiet har eg invitert regjeringspartia til eit breitt forlik om rammevilkåra for norsk maritim næring. Med utgangspunkt i dei ordningane med nettoløn som nabolanda våre har, bør me no setja oss ned i fellesskap og bli einige om stabile og varige rammevilkår for denne næringa. Så langt har invitasjonen blitt møtt med ei kald skulder. Fosen Mekaniske Verksteder har fått økonomiske problem fordi ein har hatt store tap på eit prosjekt. Det er derfor oppretta ei gjeldsnemnd. Det er ein tvist mellom staten og verftet om eit støttebeløp knytt til skipsverftsstøtta. Sjølv om det omdiskuterte beløpet ikkje er grunnen til gjeldsproblema, kan desse pengane bidra til å hjelpa i den akutte situasjonen verftet er hamna i. Ein har derfor fremja krav om at desse pengane må utbetalast. For Arbeidarpartiet er det tre ting som har vore avgjerande i denne saka. Me ville bidra til å finna fram til ei løysing som kunne hjelpa verftet og gjeldsnemnda. Me ville halda fast på prinsippet om at det er Regjeringa som er ansvarleg for handteringa av denne støtteordninga, og me ville unngå ei forskjellsbehandling. Eg meiner me har funne fram til eit opplegg som kan møta alle desse krava. Eg er derfor glad for at eg kan fremja det omdelte forslaget på vegner av Arbeidarpartiet og regjeringspartia. No får Regjeringa sjanse til å vurdera saka på nytt, og når dei har lova å leggja godviljen til, må eg seia at eg er optimistisk i forhold til utfallet.