Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2000-06-05:
Full deltaking og likestilling. Det er utgangspunktet for FN sine standardreglar, det er utgangspunktet for norsk engasjement, det er òg utgangspunktet for den felles innstillinga som i dag ligg føre. Det er eit viktig steg vidare det å føreta den prinsipielle avklaringa som vert gjord i dag. Eg registrerer at det her er litt «oppstrekk» ute og går i forhold til kva den førre regjeringa må ha gjort på dette området. Eg er ikkje spesielt glad for at ikkje den nemnde utgreiinga ligg føre, og eg veit heller ikkje korfor så ikkje har skjedd. Men på den andre sida er eg godt nøgd med dei mange tiltaka som fekk støtte i Stortinget under sentrumsregjeringa. Eg hadde ansvaret for nokre av dei sjølv, t.d. ei eiga stortingsmelding, St. meld. nr. 8 for 1998-99, som er ein handlingsplan for tiltak for funksjonshemma, som gjeld frå 1998 til 2001. Der er det nemnt 161 tiltak, ti departement er involverte, og det er ein eigen handlingsplan for auka yrkesaktivitet for funksjonshemma. Eg ser òg på Manneråk-utvalet som eit svært viktig bidrag, der funksjonshemma sine rettar skal vurderast i forhold til FN sine standardreglar. Lat meg òg nemna utbygging og lovfesting av personleg assistent-ordninga og den klårgjeringa og dei forslaga til tiltak som ligg i utjamningsmeldinga. I handlingsplanen for auka yrkesaktivitet, som eg reknar med at statsråd Brustad kjem til å koma nærare inn på, og som eg òg reknar med at ho følgjer opp og orienterer Stortinget om, t.d. i budsjettet for neste år, er det peikt på verdien av målretta HMS-arbeid, så vel teknisk som organisatorisk, tilsvarande verdien av å hindra og førebyggja yrkeshemming. Der er både styrking av ordninga med aktiv sjukemelding og alt det som måtte koma i samband med Sandman-utvalet, viktig. Der er det òg peikt på den assistansen som er nødvendig for yrkeshemma, og som skal gje fleire moglegheit både til å begynna i eit arbeid og til å koma tilbake. Senterpartiet meiner det er viktig at arbeidsmarknadsetaten prioriterer funksjonshemma sine moglegheiter gjennom haldning, gjennom vilje og gjennom tiltak. Ein må endå sterkare enn i dag fokusera på unge funksjonshemma sine moglegheiter både til å ta utdanning og til å følgja opp i forhold til arbeid. Eg synest òg det er veldig gledeleg å registrera engasjementet frå dei funksjonshemma som er ute i arbeidslivet, til å trekkja andre inn – ikkje minst det som skjer på datasektoren, der særlege bedrifter, t.d. Telenor Bedrift, har hatt eit sterkt og prisverdig engasjement. Eg har merka meg ei forventning i forhold til EU sitt arbeid frå både den førre og den noverande kommunalministeren. Eg hadde gleda av å møta ho som er kommissær for sosiale spørsmål, Anna Diamantopoulou. Ho kunne fortelja noko om dei ulikskapane som er internt i EU-landa når det gjeld situasjonen for funksjonshemma. Det gjer meg overtydd om at på dette området er det viktig at vi i vårt land går føre med dei forslaga og dei tiltaka som vi meiner er viktige. Når det gjeld spørsmålet om å ta vekk eigendelen for tekniske hjelpemiddel, er utgangspunktet vårt at grensa på seks månader vil bidra til at den enkelte raskare får hjelp. Vi er difor ikkje innstilte på det, men vi ser at det er eit stort behov for å styrkja informasjonen om det regelverket som er.