Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2011-04-14:
Kristeleg Folkeparti fremmar eit veldig viktig representantforslag som omhandlar fleire tiltak for auka tryggleik i byane. Det er jo ei erkjenning at for å få dette til krevst det tiltak på fleire felt, bl.a. lyssetjing, ordningar med gode taxikøar, synleg politi, osv. Alt dette må til for å få auka tryggleik i byane til å vera ein realitet. Vi har opplevd dei siste åra at vi har hatt ein kraftig auke i skjenkebevillingar og skjenkestader. Regjeringspartia er einige med Kristeleg Folkeparti i at eit viktig tiltak for auka tryggleik er å redusera tilgjengelegheita til alkohol. Eg registrerer at det faktisk ikkje er alle parti som er einige i premissane for dette. Vi har i førre saka debattert forslag til endring i alkohollova, og, for å gjenta, det er gode argument for å redusera skjenkjetider, og regjeringspartia vil komma tilbake til dette forslaget når SIRUS sitt forskingsprosjekt er avslutta, men det viktige er å styrkja kommunane og folkevalde sin kunnskap og praktisering av alkohollova. Vi har òg i ein merknad slått fast at STAD-prosjektet bør innførast i norske storbyar i 2012, og vi er einige om at politiet sine råd om sals- og skjenkjeløyve bør vera styrande. Gjennom endring i plan- og bygningslova har kommunane fått plikt til å ta kriminalitetsførebyggjande omsyn, og vi meiner òg at den nye folkehelselova, som regjeringa la fram førre fredag, vil bidra til styrking på dette feltet. Når det gjeld å påleggja kommunane å utarbeida planar som inneber differenserte stengjetider for skjenkjestadene, og gjennom forskrift påleggja kommunane å praktisera unntak frå alkohollovas normalskjenkjetid strengt i område med stor uro, er intensjonen god, men det bryt med den måten vi styrer alkoholpolitikken på i dag, der staten skal vera tydeleg og trekkja opp hovudlinjene innafor ei maksimalskjenkjetid f.eks., mens kommunane har ansvar for å utforma ein lokalt tilpassa alkoholpolitikk. Dette ansvaret må kommunane ta. Eg ser og har erfart frå mi tid i kommunepolitikken at tiltak for auka tryggleik kan vera vanskeleg å fokusera på lokalt, fordi ein har ein tendens til å sjå på alt anna enn skjenkjepolitikk. Ein ser på politi, på lyssetjing, på kollektivtrafikk, på taxi og på rusfrie fritidstilbod. Men det er vanskeleg når det kjem til skjenkjepolitikken. Mi erfaring er at ein kjem ikkje unna skjenkjepolitikken som eit tiltak for å auka tryggleiken i byane. Det er eit paradoks, som det blei sagt i førre debatten, at mens ein innfører ein restriktiv politikk for røyking, har ein når det gjeld alkohol, vanskeleg for nasjonalt å vedta noko. Da viser ein til lokaldemokratiet. I lokaldemokratiet er erfaringa mi at ein stiller gruppene fritt og seier at det er eit samvitsspørsmål. Så kvar og ein av dei politiske partia har vel noko å ta fatt i for å få dette til å fungera betre. Mitt engasjement for alkoholpolitikken fekk eg som nyutdanna lege, da eg jobba på Bergen legevakt, og frå studietida, da eg jobba på ambulansen i Bergen sentrum. Det er klart at dei som kom på legevakta med ein skade, frå utrygge miljø, ikkje kom fordi det var dårleg lyssetjing i ei gate. Det er jo på grunn av alkohol og rus at dei som kjem på legevakta, treng hjelp. Det er veldig mange tragediar rundt omkring, nettopp på grunn av skjenkjepolitikk og alkohol og rus på seine nattetimar.