Torgeir Knag Fylkesnes (Sosialistisk Venstreparti), 2017-03-28:
Når ein følgjer debatten, er det kanskje to parti ein er litt overraska over standpunkta til, det er Framstegspartiet og Venstre – mest ut frå kva ein skulle forvente av dei i denne typen spørsmål. Men før eg går laus på det: Ved ein inkurie er det to av merknadene frå Arbeidarpartiet og Senterpartiet som SV skulle vore ein del av. Det har inga betyding for totalinntrykket ein får av innstillinga, men rett skal vere rett. Poenget er at dei raud-grøne står samla om nettolønsordninga. Det er bra at vi no lovfestar nettolønsordninga, dette føreslo også dei raud-grøne i 2013. Det har tatt fire år til vi kom til denne dagen. Det store sikkerheitsspørsmålet er jo kva nivå dette skal vere på. Kva skal omfanget vere, og kven skal dette gjelde for? Skal det gjelde alle eller nokon – eller kven? Korleis skal virkeområdet vere? Eg tenkjer at utgangspunktet her må vere at vi anerkjenner som eit problem at det blir færre norske sjøfolk. Det er eit stort problem for havnasjonen Noreg, og det koplar seg på alle delar av det som har med havet å gjere – den maritime clusteren med bygging av båtar. Utan den kompetansen vi har på havet, ville vi ikkje vore i front også når det gjeld båtbygging. Ein nedgang i talet på sjøfolk på havet vil også svekkje den maritime clusteren bl.a. på Vestlandet. Dette grip også inn i fiskeri, oppdrett og offshore. Utan gode kår for norske sjøfolk – at ein får erstatta denne arbeidskrafta med meir utanlandsk arbeidskraft som har mykje dårlegare løns- og arbeidsvilkår – vil desse næringane bli svekte. Norske sjøfolk er ryggrada i heile satsinga for Noreg som havnasjon. Norske sjøfolk er under massivt press. Dei konkurrerer under heilt andre løns- og arbeidsvilkår, og vi veit at når det gjeld visse arbeidsvilkår på havet, er det vill vest. Det er ikkje interessant for Noreg å konkurrere med vill-vest-tilstandar ute på havet. Vi må setje nokre rammer for dei norske sjøfolka. Vi mister folk, det er eit problem for havnasjonen, det er eit problem for næringa og ikkje minst for den norske kulturen som vi er bygde på. Regjeringa oppnemnde eit utval i 2015 som såg på situasjonen for NIS-registeret. Dei sa at talet på norske sjøfolk i NIS dag er «på et kritisk nivå, hvor den erfaringsbaserte kompetansen er i ferd med å smuldre opp og viktige sysselsettingssegmenter er i ferd med å gå tapt. Etter utvalgets syn er det overveiende sannsynlig at om det ikke tas umiddelbare grep og lages en ny og konkurransedyktig ordning, vil utviklingen med å bytte ut norske sjøfolk med utenlandske eskalere i et raskt tempo». Det hastar difor for sjøfolka å få på plass eit regjeringsskifte – og for parti som vil sikre løns- og arbeidsvilkår for sjøfolk. Det er dette som er SVs utgangspunkt, vi må sikre norske arbeidsvilkår i norske farvatn og på norsk sokkel. Det kan av og til verke som at det er to ulike ambisjonar her, det er dei som ønskjer flest mogleg skip under norsk flagg, og det er dei som ønskjer flest mogleg norske sjøfolk i norske farvatn. SV høyrer til den siste gruppa. Ein stor flåte under norsk flagg utan operativ norsk kompetanse er vi ikkje tente med. Framstegspartiets engasjement i opposisjon har vore for norske sjøfolk, ikkje for norske flagg. I posisjon ofrar dei dei norske sjøfolka. Lat meg gjere merksam på at for berre nokre dagar sidan var Oskar Grimstad kommunestyrerepresentant i Hareid kommunestyre, der han støtta ein interpellasjon om krav om norske løns- og arbeidsvilkår på havet og på sokkelen. Men så sit vi altså her i dag, og Oskar Grimstad er stortingsrepresentant og går ikkje i den retninga. Eg synest det er synd, og eg antar at dei som jobbar med dette, og norske sjøfolk, legg merke til at her har ein doble standardar – kva ein gjer i kommunestyret, og kva ein gjer her.