Modulf Aukan (Kristelig Folkeparti), 2005-06-14:
Forsvarsbygg har fleire gonger freista å skapa sivil næringsverksemd med basis i lokale sal. Det har i fleire år vore gjort ei rekkje forsøk på å skapa ei utvikling på Lista etter Stortinget sine føresetnader, slik at staten kunne tre tilbake som eigar. Ein valde hausten 2001 den strategien å prøva å selja eigedommen under eitt, slik at staten ikkje skulle verta sitjande tilbake med delar av eigedommen som ikkje lét seg selja, og som i framtida ville trekkja drifts- og vedlikehaldsmidlar frå forsvarsbudsjettet. Eigedommen vart hausten 2002 selt til det nyetablerte selskapet Lista Flypark AS for 3 1/2 mill. kr, og alle Forsvaret sine forpliktingar gjennom kjøpekontrakten og tinglysing er overførte til kjøparen. For dette er kjøpar gjeven ein kompensasjon på 14 1/2 mill. kr for å dekkja utgifter som ville komma på om Forsvaret framleis skulle ha stått som eigar. Frå den einskilde saka til det generelle: Kristeleg Folkeparti ønskjer å visa til at Forsvarsbygg dei seinare åra har selt ca. 400 eigedomar årleg, og at det einskilde salet ikkje vert førelagt Forsvarsdepartementet for godkjenning. Både langtidsplanen for Forsvaret perioden 2002–2005 og 2005–2008 samt forsvarsbudsjettet for 2005 føreset betydeleg finansiering gjennom frigjering og avhending av forsvarseigedommar. Fleirtalet meiner at sal skal verta godkjent av Kongen i statsråd. Eg ser ei rekkje alvorlege problem med forslaget om at sal skal godkjennast av Kongen i statsråd, og konstaterer at eit slikt vedtak vil bety at Stortinget i realiteten sterkt reduserer framdrifta i alt sal av overflødig eigedom, både fordi det vil medføra ei forseinking på grunn av sakshandsaming i Forsvarsdepartementet og gjennomgang i Regjeringa, og fordi ein må rekna med at færre er interesserte i å by, når ein veit at ein må venta på avklaring i statsråd. Det vi tapar i form av reduserte eller for seine salsinntekter, må kuttast tilsvarande andre stader i Forsvaret. Dersom vi ser bort frå den betydelege risikoen for å oppnå lågare pris på kvart einskilt salsobjekt, og vi føreset ei tremånaders forseinking i gjenverande sal til private i 2005, vil salsinntektene i år verta reduserte med anslagsvis opp mot 100 mill. kr. Forslaget vil truleg medføra at Stortinget sine vedtekne målsetjingar om reduksjon av EBA for perioden 2002–2005 og for perioden 2005–2008 ikkje kan verta nådde, og at det er fare for at Stortinget sitt vedtekne budsjett for 2005 dermed ikkje kan verta realisert. Eg meiner at konsekvensen av dette forslaget er svært uheldig. Eg ønskjer å visa til – for ein gongs skuld – avisa Verdens Gang. I leiaren 10. juni vert det sagt følgjande: «Vi mener flertallet i Stortingets kontrollkomite opptrer svært uryddig i sitt forhold til forsvarsminister Krohn Devold og problemene i forbindelse med omstillingen i Forsvaret. Det siste er at opposisjonen nå har bestemt seg for å frata statsråden fullmakten til å selge overflødig forsvarseiendom. Denne fullmakten skal i stedet overføres til Kongen i statsråd. Etter vår mening er et dette utidige inngrep i Regjeringens rett til å organisere sitt eget arbeid.» Eg ønskjer også å visa til eit anna avsnitt frå den same leiaren: «Flertallets forslag i denne saken oser av mistillit mot forsvarsministeren. Men i stedet for å fremme et direkte mistillitsforslag, går man krokveier for å demonstrere misnøye. Det stortingsflertallet egentlig demonstrerer dersom forslaget blir vedtatt, er sin egen avmakt. Det kan bidra til å uthule Stortingets oppgave med å føre kontroll med Regjeringen.» I samband med fleire av sakene har representantar for opposisjonen brukt harde ord, men det kjem jo ikkje noko mistillitsforslag. Orda mister krafta si. Er det meininga at ein ikkje skal bry seg om kva dei seier, men halda seg til kva dei gjer?