Kjell Opseth (Arbeiderpartiet), 2000-03-07:
I næringspolitikken står vi overfor tre hovudutfordringar. For det første skal vi leggje vilkåra til rette slik at dei etablerte verksemdene har dei rammevilkår som skal til for å ta den nye teknologien i bruk i den daglege drifta. Undersøkingar syner at norsk næringsliv ligg etter andre OECD-land når det gjeld å ta ny teknologi i bruk. For det andre skal vi leggje vilkåra til rette for at så mange verksemder som råd er, med utgangspunkt i sin kompetanse og sine produkt greier å ta steget frå den gamle til den nye økonomien og teknologien. Nokia kan her stå som det fremste dømet på at det nyttar dersom verksemda vil og myndigheitene spelar på lag. For det tredje må vi vere pådrivarar og tilretteleggjarar for at næringslivet utnyttar dei mange nye behov og løysingar den nye teknologien skaper. Dette har også i Noreg skapt grunnlag for nye produkt og nye marknader med stort vekstpotensial. Sjølv om dette har lagt grunnlaget for ei etter måten stor næringsverksemd, er det dokumentert at innan IKT har Noreg vore mellom dei dårlegaste av OECD-landa. Ein rapport frå Noregs forskingsråd syner at Noreg har færre nyskapande verksemder og får fram færre nye produkt enn det som er gjennomsnittet i Europa. Tal frå OECD syner dessutan at Noreg er mellom dei som satsar minst på FoU. Det er på kva måte ein skal snu dette biletet, debatten i dag burde ha dreia seg om, og det er frå vår side dette denne og alle tidlegare debattar om eit informasjons- og teknologisenter på Fornebu har dreia seg om. Vi må lukkast med å snu utviklinga skal vi makte å skape 800 000 nye arbeidsplassar i løpet av dei neste 20 åra. I ein slik situasjon er det sørgjeleg at medan andre land har handla, har vi i fleire år gått stadig nye rundar i Stortinget. Det kan ikkje vere tvil om at sidan regjeringsskiftet er det Stortinget som har vore og er pådrivaren for å få fart på næringsutviklinga innan informasjonsteknologi i Noreg. Stortinget drøfta eit IT-senter på Fornebu første gongen ved handsaminga av regjeringa Jagland sitt langtidsprogram for 1998-2001. Det er tre år sidan, og vi er framleis på pratestadiet, sjølv om stortingsfleirtalet ved fleire høve har fastlagt kursen, nivået og innhaldet i eit IT-kunnskapssenter på Fornebu. Noreg hadde eit godt utgangspunkt for å liggje i den internasjonale førstedivisjonen i utviklinga av produkt og tenester innan informasjonsteknologi. På grunn av mangel på handling her heime hjå oss har våre naboland, ja fleire land innan OECD, opparbeidd seg eit forsprang. Dersom det er slik at Regjeringa hadde ønskt ein dialog med stortingsfleirtalet i denne saka for å finne løysingar på eit tidlegare tidspunkt, hadde det vore mogleg, men i alle fall for Arbeidarpartiet sin del har det vore særdeles lite initiativ frå Regjeringa si side for å kome i dialog, det vere seg om innhald, storleik og aktør i samband med eit IT-kunnskapssenter på Fornebu. Kvifor Fornebu, spør mange, og det er brukt mange varierande argument for å mistenkjeleggjere lokaliseringa på Fornebu. Grunnen er såre enkel: Skal vi byggje opp eit IT-kunnskapssenter av internasjonalt format, må vi byggje det rundt det internasjonale teknologiske fyrtårnet Noreg har, Telenor. Som kjent er Telenor i ferd med å etablere seg på Fornebu. Så enkel er forklaringa, og det er ikkje grunn for nokon til å mistenkjeleggjere fleirtalet sine motiv i den samanhengen. At Telenor må vere ein viktig aktør i eit IT-kunnskapssenter om ein skal lukkast, burde vere opplagt for alle. Det forundrar meg at ikkje Regjeringa ser at når Finland har lukkast, er det med utgangspunkt i Nokia. Når Sverige har lukkast, er det med utgangspunkt i Ericsson. Regjeringa har i denne saka gått frå å vere imot til å bli ein lunken tilhengar. Difor ønskjer Regjeringa det minste alternativet, sjølv om ikkje nokon av dei mest nyskapande teknologiske miljøa vi har, er med på eigarsida i det alternativet Regjeringa tilrår. Hadde regjering og storting hatt same utgangspunktet i starten på oljealderen som det Regjeringa har i denne saka, ville vi ikkje hatt det nasjonale lyftet innan olje- og gassteknologi som vi har hatt. Det burde vere mogleg for fleire å lære av nettopp den utviklinga vi har hatt på det området. Det hadde vore framtidsretta dersom Regjeringa hadde vore oppteken av på kva måte IT-senteret skulle bli ein motor for utviklinga av informasjonsteknologien i landet vårt, men samtidig ein støttespelar for dei mange forskingsparkane, næringshagane og kunnskapssentra vi har kring i landet. Det er gledeleg, slik eg oppfattar Regjeringa no, at SIVA skal ha ei sentral rolle i utviklinga av IT-kunnskapssenteret på Fornebu. Eg tek Regjeringa på alvor når dei seier det, og det er ein av grunnane til at vi har gjort II i forslaget om til eit oversendingsforslag. Men det er likevel slik at forslaget ligg der og gjev uttrykk for stortingsfleirtalet sitt syn, og eg reknar med at det blir lagt stor vekt på det i det arbeidet som Regjeringa no ønskjer å gjennomføre i den vidare prosessen på det området. Men det er også slik at Regjeringa og statsråd Sponheim gjennom denne debatten har akseptert at Stortinget vel ein annan aktør enn den som Regjeringa føreslår, og tek det nederlaget dette er. Eg må vedgå at når det gjeld å forsvare Regjeringa sitt standpunkt så lenge som råd er, er det statsråd Dåvøy som har gått lengst. Men eg går ut frå at når Regjeringa aksepterer dette nederlaget, gjer Regjeringa det som regjering, og at det ikkje er nokon som skal føre den kampen vidare. Det vil vere ille dersom det ikkje er semje i Regjeringa om å akseptere det nederlaget som dei er blitt påført i denne saka her i dag. Eg er overtydd om at utviklinga vidare vil syne at det som mange og kanskje spesielt Høgre er ivrigast i å kritisere, er eit framtidsretta tiltak. Det ville vere merkeleg om vi i Noreg skulle oppføre oss heilt annleis i desse spørsmåla enn det vi ser rundt oss i våre naboland og andre land, det må vere ein motor dersom vi verkeleg skal få fart på utviklinga av nye produkt og tenester innanfor dette området. Vi har sett gjennom lang tid at Noreg ikkje har særlege tradisjonar for nyskapande arbeid innanfor dei mange små og mellomstore bedrifter. Det er godt om vi får ein aktør som kan vere ein støttespelar og ein pådrivar i dette arbeidet innanfor denne viktige sektoren.