Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2020-12-03:
Det er ikkje mykje entusiasme å spora frå regjeringspartia eller Framstegspartiet her i dag. Det er ingen ord om gode prosjekt som har vorte betre, ingen gemyttleg tone og ekte gledessmil. Det er tydeleg at Ernas draum om ei firepartiregjering no definitivt er knust. Eit eksempel er Framstegspartirepresentanten Dale, som sa at regjeringa hadde ein fordyrande, forvanskande og forverra politikk. Dette minner mest om eit skilsmisseoppgjer med skitentøyvask i full offentlegheit – sårande, bittert, der alle ser at det er ingen veg tilbake. Pandemien har prega mykje av 2020. Mange har det tøft. Nærare 200 000 står utan jobb, forskjellane aukar, og klimaproblemet heng over oss. Likevel vel regjeringa å prioritera børsfolka med store aksjeformuar og føreslår også å gjera det dyrare å vera sjuk – og det midt i ein pandemi. Det er for meg komplett umogeleg å forstå. Nei, no er det vanlege arbeidsfolk sin tur. Gjennom sju år har høgrepartia gjeve store pengegåver til dei rikaste og finansiert det ved å auka avgiftene for vanlege folk. No har Framstegspartiet fått kalde føter, så no skal avgiftene skruvast ned att – men rikingfesten held fram. Arbeidarpartiet vil ha større rettferd og fleire arbeidsplassar. Det viser vi òg med vårt enkle skatteopplegg – lågare skatt på inntekter under 750 000 kr, høgare på høge inntekter og formue, uendra skatt for bedriftene. Og ingen avgifter skal opp utan at andre avgifter eller inntektsskatten vert senka tilsvarande. Åtte av ti vil betala mindre inntektsskatt med Arbeidarpartiet. Ni av ti pensjonistar vil koma betre ut. Vi gjer det i tillegg rimelegare å pendla til jobben, vera fagorganisert og ha barn i barnehage eller SFO. Folk oppfattar dette som rettferdig, noko som openbert frustrerer Høgre både her i dag og i mange avisinnlegg der ein til det keisame gjentek den feilaktige påstanden om at formuesskatten er skatt på næringslivet. La meg ta det med teskei: Formuesskatten er ein personskatt. Det er i tillegg den einaste personskatten som sikrar at òg dei aller rikaste bidreg til fellesskapet. Høgreregjeringa har gjeve milliongåver til landets rikaste, konsentrerte i Oslo vest og Bærum. Kutt i formuesskatten er ikkje god distriktspolitikk. Kutta har heller ikkje skapt ein einaste påviseleg arbeidsplass. Det har berre auka forskjellen mellom folk, gjeve stygge kutt for svake grupper og svekt sjukehusøkonomien, kommuneøkonomien og musklane til å driva målretta næringsutvikling. No trengst den sosialdemokratiske modellen meir enn nokon gong før. Vi treng satsing på offentlege sjukehus og fleire fastlegar – ikkje auka statleg støtte til å privatisera helsevesenet. Vi treng ein rettferdig klimapolitikk som skapar grøne jobbar, at heile landet kan ta del i elbileventyret. Då må vi stoppa staten si finansiering av luksusbilar og heller få på plass ladestasjonar i alle kommunar over heile landet. Det som ikkje er rettferdig, er å kutta skatten for dei aller rikaste og samtidig auka avgiftene for alle. Høgre og Framstegspartiet kjem ikkje unna at det som har skjedd i åra med Høgre, Framstegspartiet, Venstre og Kristeleg Folkeparti i fleirtal i denne salen, er nettopp det. I tillegg har regjeringa overprisa gebyra og bl.a. ramma dei som tek førarkort, og dei som har hamna i gjeldsfella og vil gjera opp for seg. Arbeidarpartiet vil kutta i desse gebyra. Det er ikkje riktig. Arbeidarpartiet viser med sitt alternative budsjett at vi er partiet for vanlege folk – folk flest. Høgre viser nok ein gong at det er partiet for rikfolk flest.