Erling Sande (Senterpartiet), 2012-01-12:
Senterpartiet har arbeidd i mange år for meir produksjon av fornybar energi fordi vi har ressursane – landet vårt har store uutnytta ressursar innanfor vatn, innanfor vind, innanfor bio og innanfor alle desse områda av umodne teknologiar: bølgje, tidevatn, offshore vind og anna, som enno ikkje er kommersielt lønsame. Alt ligg til rette for at vi er – og skal vere – ein stor og viktig bidragsytar til meir fornybar energi, både i eige land og utover det. Så er det sånn at verda treng rein energi. Skal vi løyse klimautfordringane, må vi dramatisk redusere vår fossile energibruk og erstatte denne med fornybar energi. Og så er det sånn i tillegg at produksjonen av den fornybare energien skaper moglegheiter, det skaper verdiar, det skaper sysselsetjing i heile landet vårt. Det har vore eit taktskifte frå den raud-grøne regjeringa overtok, når det gjeld satsing på fornybar energiproduksjon og satsing på forsking og utvikling innanfor dette feltet. Det er Senterpartiet stolt av. Innan energieffektivisering skjer det òg svært mykje. Det er også eit område med stort potensial. I sum gir dette store mengder med kraft – og rein kraft – i landet vårt. Derfor må fornybarsatsing og energieffektivisering sjåast i samanheng med energibruken og med infrastrukturen, kraftlinjer til å føre denne krafta fram. Desse tre pilarane må det satsast på parallelt – altså energiproduksjon, linjer og energibruk. Overdriven satsing på ein av dei vil vere uheldig i forhold til dei andre. Eit eventuelt overskot av kraft gir store moglegheiter for eksisterande industri og vidareforedling av krafta, som representanten Skumsvoll var inne på, og det gir moglegheiter for ny industri. Datalagring er eit eksempel – bruk av fornybar kraft til å drive store datalagringsanlegg på ein langt reinare måte enn det som skjer rundt i verda i dag. Og så gir det moglegheiter for å gjennomføre klimatiltak som f.eks. elektrifisering av meir av transportsektoren og av petroleumsaktiviteten, som har vore nemnt. Då er det viktig med samband til utlandet, og så er det viktig med god infrastruktur i Noreg. I den samanhengen har eg lyst til å utfordre både interpellanten og representanten Lødemel. Eg deler det engasjementet ein har for å ha gode utanlandssamband som er tenlege, men det er òg slik at det må satsast tungt i Noreg for å føre krafta fram og sikre landsdelar som i dag ikkje har den tilstrekkelege forsyningskapasiteten. Dersom ein skal eksportere meir straum ut, må linjenettet òg i Noreg sikrast. Det vi har sett i interpellanten sitt parti på det området dei seinare åra, er stadige markeringar mot kraftlinjebygging. Sogn og Fjordane har eg nemnt før, men òg Hordaland – Hardanger. Høgre-byrådet i Bergen har på ingen måte vist den same entusiasmen for denne viktige infrastrukturen som det som her kjem til uttrykk. I så måte er det jo bra at ein har eit auka fokus på dette. Dersom ein ikkje har ein marknad til stades for bruk av krafta, eller manglande infrastruktur gjer han utilgjengeleg, vil òg satsinga på meir produksjon av fornybar energi stoppe opp. Derfor er desse sambanda både innanlands og utover landegrensene viktige. Forsyningssikkerheit er eit anna moment som er nemnt. Krafta kan gå begge vegar på desse linjene, og det har ho også gjort dei seinare åra. Det er tryggleik for kraftforsyning innanlands og utanlands. Vi frå Senterpartiet si side meiner at Noreg må satse enda tyngre på både produksjon og infrastruktur og på å bidra til å utvikle marknader for elkrafta. Det er både god klimapolitikk og svært god næringspolitikk.