Ranveig Frøiland (Arbeiderpartiet), 2002-06-21:
Det som har undra meg mest etter å ha lytta til debatten i dag, er representantane frå Høgre. Eg føler ikkje at dei i det heile har vore opptekne av å forsvara Regjeringas politikk. Det har vore eit samanhengande angrep på Arbeidarpartiet, antakeleg på grunn av at ein ikkje har nokon politikk ein vil forsvara. Likevel vert Regjeringa sitt budsjett i lag med Framstegspartiet sitt tilleggsforslag vedteke i dag, og det er det som dannar grunnlaget for situasjonen resten av dette året. Så det må ein ta eit ansvar for sjølv. Eg vil ikkje på nokon måte vera med og svartmala situasjonen i industrien, men det er mange varsellamper som lyser, og vi må ta innover oss at det er veldig mange arbeidsplassar i industrien som kan forsvinna. Vi i Arbeidarpartiet er urolege for denne utviklinga, spesielt innafor den konkurranseutsette industrien. Sterk kronekurs, høgare lønnsvekst enn hos dei som vi handlar med, og prisane på verdsmarknaden for viktige norske eksportprodukt gjer at den eksportretta industrien har vanskar med å hevda seg i den internasjonale konkurransen. Og kva gjer ein då? Regjeringa doblar den underliggjande veksten i staten sine utgifter og trur ikkje lenger på ein rentenedgang. Arbeidarpartiet vil redusera veksten i utgiftene. Dette vil bidra til å få ned renta og vil òg bidra til at den styrkinga av kronekursen som vi har hatt i det siste, kan endra seg. Det vil vera viktig for eksportindustrien si konkurranseevne. Eg trur at regjeringspartia har fått like mange brev frå industrien og frå arbeidstakarorganisasjonane som vi har fått i Arbeidarpartiet, så det kan ikkje vera kunnskapen som manglar, men viljen. Industrien sine problem fører òg til at bedriftene verken investerer i ny teknologi eller i utvikling av nye produkt. Derfor meiner vi i Arbeidarpartiet at løyvinga til forskings- og utviklingskontraktar må aukast igjen, etter dei kutta som Regjeringa føretok i haust. Vi har gjort framlegg om ein auke på 46,5 mill. kr til dette formålet. Vi meiner at det er viktig å starta opp prosjekt for å gjenvinna energi frå kraftkrevjande industri. Det er god miljøpolitikk, og det er god industripolitikk. Vi vil òg satsa på næringsutvikling i marin sektor og styrkja SND sine lågrisikolåneordningar. Leverandørindustrien har drive med omstilling i dei siste tre åra, og vi har i dag ein moderne og framtidsretta industribransje i leverandørindustrien. Den gjer det òg faktisk godt utafor norsk sokkel. Det vil verta nedgang i sysselsetjinga i denne industrien, men eg reknar med at det er i ein overgangsfase, før aktiviteten igjen tek seg opp. Derfor er det heilt nødvendig at ein ved arbeidsmarknadsmidlar som vert løyvde, tek omsyn til dette. Det er heilt feil å kutta, som Regjeringa gjer, og derfor har Arbeidarpartiet lagt inn framlegg om å løyva midlar til 500 nye tiltaksplassar. Det er for at vi ikkje skal mista verdifull kompetanse, og for at vi i framtida skal styrkja den kompetansen som vi har. 6 milliardar kr har Regjeringa brukt meir i revidert nasjonalbudsjett, men ikkje noko – vil eg seia – til dei som har aller minst. Det som ein var oppteken av i fjor haust då ein handsama budsjettet, var dei fattige og deira problem. Det trur eg framleis er ei viktig oppgåve for oss alle saman, sjølv om fokus ikkje er så retta på det akkurat no. Men med så mykje bruk av offentlege midlar skulle det vore sett meir inn i forhold til dei fattige og ikkje til dei som har mest, sånn som det er gjort i dette budsjettet. Eg skal ikkje kommentera mykje Framstegspartiet sitt budsjett. Men eg må seia at dei driv med dobbelt bokhalderi når Alvheim her i går – som vi høyrde – snakka om trygdeoppgjeret og fortalde kor dårlege alle vi andre var som ikkje ville auka midlane til dei trygda, og dei så ikkje legg inn ei krone i dag i revidert nasjonalbudsjett – ikkje ei krone! Ikkje ei krone har dei forhandla med regjeringspartia om. Det er å føra folk bak lyset når ein hevdar at ein vil gjera noko, utan å løyva pengar. Heilt til slutt: Vi har vore opptekne i denne sal av at Europaprogrammet skal halda fram og få stabile rammevilkår. Heile komiteen føreset at dette held fram med finansiering i heile perioden.