Jon Lilletun (Kristelig Folkeparti), 2000-06-15:
Regjeringa Stoltenberg har sett seg som mål å omstille offentleg sektor. Statsministeren har sagt at for å få det til er det ein viktig føresetnad at dei tilsette er med på laget. Det krev at det vert investert i å lage ei felles plattform og forståing både for behovet for omstilling og for måten å gjennomføre det på. Eg er einig i ein slik strategi. Eg trur det er heilt nødvendig. Når vi skal satse på å omstille landbruket, er det ikkje eit godt utgangspunkt å satse på ei linje med konfrontasjon og skuldingar om juks og fanteri. Eg vil håpe at ein er villig til å endre denne strategien og kome tilbake til det som var ei felles plattform. Det er vidare stadig diskusjonar om utrekninga av inntektene. Skal ein rekne med det potensialet for inntekt som ligg der, eller skal ein berre gå ut frå arealprisane, som departementet har sagt er grunnlaget for desse 5 000 kronane? Eg synest ein burde grunngje korfor ein har endra måten å rekne ut på, og beskrive den endringa. Og ein burde kunne leggje vinn på å kome fram til ei felles forståing i forhold til det. Så hadde statsråd Hanssen eit sitat frå tidlegare statsråd Gjønnes. Sjølvsagt stiller Kristeleg Folkeparti seg bak det han har sagt. Men igjen vil eg tilbake til medisineringa, som statsråden ikkje kommenterte – han sa ikkje at dette skulle skje i neste oppgjer. Det var ei utvikling på sikt det var snakk om. Statsråd Hanssen sa akkurat no at det tek ei stund før vi får verdiskapingsprogramma opp og stå. Ja, det gjer det. Det gjeld òg dei andre nye inntektsmoglegheitene som ligg der. Då må det verte heilt urimeleg at ein for å nå inntektsmålsetjinga skal klare å ta ut dei tinga allereie no og seie at det er ein føresetnad for å nå inntektsmålet. Eg meiner at det må brukast tid, og ein må bruke lengst tid i oppstartingsfasen. Det burde vere ein rimeleg måte å gjere det på. Statsråd Hanssen svarte òg på eit spørsmål frå representanten Gabrielsen i forhold til forståinga av fellesinnstillinga. Det galdt om ein skulle skjere ned på ramma, om ein skulle vidareføre eller auke. Då seier statsråd Hanssen at han hadde sitert Arbeidarpartiet sitt program, og at det òg ville vere viktig i tillegg til fleirtalsinnstillinga. Då har eg eit spørsmål til statsråd Hanssen: Er det slik når ein har skrive ei felles innstilling, at Arbeidarpartiet sitt program tel like mykje som den innstillinga? Då vil eg seie at vi må begynne å skrive fellesinnstillingar på ein annan måte, og det må stå ein fotnote: I dette tilfellet gjeld fellesinnstillinga, og ikkje Arbeidarpartiet sitt program. Eg vil seie det på den måten at innstillinga seier ikkje noko om nivået, og då går det an å tolke det i to retningar. Men ut frå dei andre måla ein skal nå, skal eg erkjenne at det som òg Gjønnes sa, er ei utvikling som er logisk på sikt. Men då er spørsmålet: Kor mykje skal ein starte med å ta ut? Og då er det slik at dei fleste som har innsikt i eit landbruksoppgjer, og dessverre er det eit fåtal som har det, erkjenner at større grep ikkje har vore teke i ein jafs enn det som er teke i år. Det er sagt her frå saksordføraren at det er sørgjeleg at vi ikkje ville vere med og dele kaka litt annleis for å få vekk dei verste utslaga. Det er interessant å høyre at saksordføraren seier dette i forhold til noko som hans regjering har lagt fram. Problemet med det er jo at her var det altså ete ganske mykje av kaka før ein skulle begynne å fordele. Derfor var det vanskeleg å få til ei skikkeleg fordeling. Eg ser at tida er ute, men eg skulle til slutt spurt om: Kva med dei som går ned dramatisk, som t.d. svineprodusentane?