Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2010-11-25:
Relativt små forskjellar kom aldri av seg sjølve, det kom av politisk kamp og politiske vegval. Og framleis endå mindre klasseforskjellar kjem ikkje til å kome av seg sjølve. Vi må forandre Noreg litt kvart år ved tøffe vegval, ved aktiv politikk for å byggje ned klasseskilja og gi alle like moglegheiter, og det er det dette statsbudsjettet dreier seg om. Det er eit budsjett for å halde arbeidsløysa så låg som mogleg. Eg høyrde for få dagar sidan intervjuet med ein 22 gammal slaktar frå byen Cork, den nest største byen i Irland. Han stod i kø utanfor arbeidskontoret, med lite håp om jobb, med ei gravid kone og med mange ubetalte rekningar som venta heime. Og eg veit ikkje kva som var verst for han – den dårlege økonomien eller den audmjukande følelsen ved å stå der. Men begge delar rammar sårt. Låg arbeidsløyse er det viktigaste grunnlaget for at folk skal kunne realisere seg sjølv i eit samfunn. Så er dette eit budsjett for å redusere forskjellar gjennom tidleg innsats: Ved å investere i tiltak som kan få ned fråfallet i vidaregåande skule, ved å fortsetje den sterke satsinga på å betre kvaliteten i grunnskulen, gi kompetanseutvikling for lærarar, ved å investere i øyremerkt innsats i barnevernet, som det er akutt behov for i norske kommunar. Gjennom dette byggjer vi eit vern for barn, men vi byggjer òg eit vern for samfunnet, for vi veit at det går betre med barn som barnevernet tidleg får hjelpe. Høgre og Framstegspartiet sine alternative budsjett går i ei anna retning. Det er budsjett som kan førebu eit framtidig samarbeid – mange av påplussingane og kutta går i same retning. Høgre tek nok eit skritt vekk frå sentrum i politikken gjennom dette budsjettet. Det er tydeleg at Høgre og Framstegspartiet sterkare enn før ser for seg Høgre–ytre-høgre-samarbeid aleine. Kanskje vil hausten 2010 verte hugsa som tidspunktet då Erna i realiteten sa morna, Knut Arild, sa takk for følgjet til Kristeleg Folkeparti og satsa på eit Høgre–Framstegsparti-samarbeid. Men heilt på sida av det held Erna Solberg taler. «Relativt små forskjeller er en del av limet i de nordiske samfunnene», seier ho i ein av dei for nokre dagar sidan. Høgre meiner «at de som tjener mest, også skal bidra mest til fellesskapet», seier ho òg. Kor kjem det frå, har eg lurt på, kjem det kanskje frå Høgre sitt alternative statsbudsjett? Nei, det gjer det ikkje, for der står det faktisk ingenting om forskjellar og sosial ulikskap eller fordeling i det heile, og politikken peikar i ei heilt anna retning. Kjem det frå partiprogrammet? Nei, der står det faktisk heller ingenting om slike mål. Eit søk på ordet fordeling i Høgre sitt program gir to treff på fordeling – eit treff på fordeling mellom helseforetaka og eit treff på setninga «(…) kriteriene for fordelingen av kvoter mellom de enkelte fartøygruppene ligger fast». Fiskeripolitikk er viktig, men ikkje nok dersom ein vil rettferdig fordeling. (…) Det er rett og slett ein retorikk for ein politikk som ikkje finst – ikkje i programmet, ikkje i det alternative budsjettet. Det er som om det no finst to Høgre og to partileiarar i Høgre. Det er forskjells-Høgre, som har støtte i 120 års historie, programmet, budsjettforslaget og samarbeidspartnar Framstegspartiet. Og så er det mjuke-Høgre, som har støtte av eit par taleskrivarar som har vore mykje i Sverige, vil eg tru, den siste tida og sett på korleis høgresida der har hatt suksess med sin retorikk. Spagaten er rett og slett i ferd med å verte vel stor. Politikken går mot høgre, samarbeidspartnaren er Framstegspartiet, men retorikken går famlande mot ein slags fellesnorske verdiar. Eg må seie at eg ser fram til med stort engasjement ein debatt om kva slags politikk som best kan gjere noko med klasseforskjellar i Noreg framover. Vi treng meir av den debatten. Og eg ser med stort engasjement fram til ein debatt om korleis vi kan utvikle velferdsstaten for ein ny generasjon. Det er òg ein av dei viktigaste debattane vi skal ha framover. No har vi lagt fram eit budsjett som vi kan byggje den debatten på, som vil halde arbeidsløysa nede, som satsar på tidleg innsats, som er eit godt miljøbudsjett, som er eit godt likestillingsbudsjett, der vi òg har fått gjort grep for å hjelpe krisesentra i ein overgangsperiode, og som tek tak i dei store utfordringane, som den raud-grøne regjeringa dei siste fem åra har gjort i Noreg.