Ove Trellevik (Høyre), 2016-03-10:
Det er 22 år sidan Noreg fekk si reviderte konkurranselov og Konkurransetilsynet vart etablert – først i Oslo og frå 2004 i Bergen. Lova innebar betre fusjonskontroll, forbod mot prissamarbeid og mot misbruk av dominerande stilling i ein marknad. Konkurranselova gav samfunnet moglegheit til å gå frå ein tidsepoke med regulering av marknaden til ein handels- og konkurransepolitikk med meir frihandel og tru på marknadsmekanismar. Dette har gjeve oss betre velferd, det har gjeve oss sunne bedrifter, og det har gjeve oss auka forståing for betydinga av velfungerande marknader for å sikra effektiv bruk av samfunnsressursane. Å satsa på proteksjonisme som svar på dei utfordringane me i dag opplever med t.d. stigande arbeidsløyse, er feil veg å gå. Regjeringa vil gjennom den proposisjonen me i dag behandlar her i Stortinget, styrkja konkurransepolitikken ved å etablera ei konkurranseklagenemnd i Bergen og modernisera konkurranselova i tråd med den tida me lever i. Det er bra, både for forbrukarane og for næringslivet vårt. Det er stor einigheit i komiteen om dei mindre lovendringane, men den store diskusjonen er om me skal ha ei uavhengig konkurranseklagenemnd, eller om me skal fortsetja med at regjeringa skal kunna gjera om Konkurransetilsynets vedtak. Å fortsetja med den praksisen me har i dag, vil kunna innebera at me får politisk vedtekne monopol av ei regjering eller rammevilkår som gjev marknadsmakt, og såleis samfunnsøkonomisk dårlege løysingar. Det er dårleg konkurransepolitikk, og det er dårleg forbrukarpolitikk. Dette er godt dokumentert. OECD viser nemleg til at effektiv konkurransepolitikk fører til betre omfordeling i samfunnet gjennom meir effektiv bruk av samfunnsressursane. EU-kommisjonen viser òg til at det er låginntektsgruppene som tener mest på effektiv konkurranse. Det er såleis ein effektiv og god konkurransepolitikk som sikrar den beste forbrukarpolitikken. Så er det viktig å få med seg at effektiv konkurranse ikkje er eit mål i seg sjølv, men ein måte å oppnå effektiv bruk av knappe samfunnsressursar på og å få til ei reell og god konkurransekraft. Dette er eit viktig grunnlag for eit moderne velferdssamfunn og sjølve grunnlaget for konkurransekraftige bedrifter. Forenkla forklart er målet med den reviderte konkurranselova å sikra tilgangsforholda i ein marknad, slik at ein aktør alltid skal føla seg konkurranseutsett, og at omsynet til forbrukarane er godt vareteke. Kjelder til varige monopol skal vera politisk vedtekne gjennom lov og demokratisk styring her i Stortinget, og ikkje ved at ei regjering skal kunna overprøva Konkurransetilsynet eller konkurranseklagenemnda si avgjerd. Til det arbeidet har me domstolane. For Høgre er det viktig at me arbeider for at aktørane i næringslivet vert likebehandla gjennom lov, og at politisk omgjering av Konkurransetilsynets avgjerder til fordel for føretak som lykkast med lobbyverksemd opp mot politiske myndigheiter, ikkje skal kunna skje. Når Stortinget vedtek desse lovendringane i konkurranselova i dag, er me eit godt steg vidare i retning av å sikra likebehandling og føreseielege vilkår for næringslivet vårt, og dessutan at forbrukarinteressene vert tekne betre vare på.