Alf Egil Holmelid (Sosialistisk Venstreparti), 2012-04-24:
Eg er glad for denne historiske debatten her i Stortinget i dag. SV er oppteke av å styrkje det nordiske samarbeidet. Dei fem nordiske landa og dei tre sjølvstyrte områda har utvikla kanskje ein av dei tettaste samarbeidskonstellasjonane vi har i verda, men det er mykje å hente på vidare samarbeid. Vi er relativt små land, og vi står overfor mange av dei same utfordringane. Dermed er det mykje å hente på å jobbe tettare saman. Det er viktig å vidareutvikle det politiske samarbeidet, men det er også viktig å leggje til rette for samarbeid innanfor kultur, kunnskapsutvikling og næringsliv. Spesielt på desse områda, både når det gjeld det sivile samfunnet og næringslivet, er det viktig å ta fatt i grensehindra som legg unødvendige hinder og unødvendige snublesteinar i vegen for samarbeidet i det sivile samfunnet og i næringslivet. Det er klart at det finst forskjellar mellom dei nordiske landa, ikkje minst ser vi det på landbruksområdet. Det er heilt opplagt at det er område der det ikkje er mogleg eller ønskjeleg å fjerne alle hinder. Eg har sikkert sagt før at eg er vaksen opp på ein gard på Vestlandet som ligg relativt bratt til, og eg ser ikkje heilt korleis ein skal kunne ha likeverdige konkurransevilkår i forhold til flatlanda i Danmark. Så det er heilt opplagt at det finst ein del område der det ikkje er ønskjeleg å fjerne grensehinder fordi dei er ein del av dei politiske vala vi gjer fordi vi på nokre område har ulike utfordringar, sjølv om vi har mange felles utfordringar. Men det vi må ta fatt i, er dei utfordringane som folk flest og næringslivet oppfattar som heilt uforståelege hinder, og som ikkje alltid har ei tilstrekkeleg god politisk grunngjeving, men som berre har blitt slik av historiske årsaker eller på grunn av – slik som det tidlegare blei nemnt her i dag – at dei som sit med ansvaret for regelverket, ikkje forstår den praktiske konsekvensen av dei for folk flest. Eg har hatt gleda av å jobbe i arbeidsgruppa for forsking og innovasjon som nyleg er sett ned i Nordisk Råd, og eg ser at innanfor innovasjon har dei nordiske landa veldig mykje å lære av kvarandre. Der er kanskje eit av dei største potensiala vi har i tida framover, bl.a. innanfor grøn innovasjon. Men innanfor innovasjonssamarbeidet kunne ein av dei tinga vi kunne samarbeide om, vere felles infrastruktur for å gjere utviklingsarbeid. Nettopp i samarbeidet om felles infrastruktur kjem vi borti slike ting som vi har vore inne på her i dag, at handverkarar frå Noreg ikkje utan vidare kan jobbe i Sverige og vice versa. Her er eit godt eksempel på at det å godkjenne yrkesutdanning mellom land, som er blant dei tinga vi tek opp her i dag, faktisk kan ha stor betyding i samarbeidet rundt f.eks. innovasjon. Elles er det også innanfor det arbeidet vi gjer i arbeidsgruppa for forsking og innovasjon, heilt opplagt veldig mykje å hente på sjølve forskingssida. Det er vel kanskje innanfor forsking, altså innanfor Toppforskingsinitiativet, at noko av det mest suksessfylte er gjort når det gjeld det nordiske samarbeidet, og som må vidareførast. Men utan at det er teke opp som forslag her i dag, er det også der, innanfor forsking, ein del ulikskapar som det er grunn til å sjå på vidare framover. For eksempel er det slik at Noreg har opna for at andre land kan søkje om norske forskingsmidlar, men vice versa er ikkje tilfellet i alle land. Det er jo ting som ikkje er optimalt i forhold til eit ytterlegare samarbeid på forskingsfeltet.