Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2010-02-18:
Når eg ikkje er så privilegert at eg får møta her som vararepresentant, er eg så heldig å få vera ordførar i ein øykommune med 667 øyer, holmar og skjer. Så at ein valde å setja dette på dagsordenen i dag, takkar eg så mykje for, for det er eit tema som interesserer meg svært mykje. Strandsona er viktig for oss som representerer kommunar som ligg vendt mot sjøen. Lat meg bruka Austevoll som eksempel: Me har sjø på alle kantar, me er ikkje landfast, og me har til og med øyar som er så små, at om me skal gå 100 meter opp på land, er me komne i konflikt med 100-metersbeltet på den andre sida. Eg er heilt sikker på at då ein laga plan- og bygningsloven, sat ein i denne byen. Ein har ikkje opphalde seg i Hordaland, for då hadde plan- og bygningsloven heilt sikkert sett heilt annleis ut. Men strandsona er viktig for kommunane av mange grunnar. Det er kanskje den fremste ressursen for mange kystkommunar å ha ei strandsone. Dei kommunane har ikkje godt utbygde kulturtilbod, dei har ikkje opera, dei har ikkje kino, men dei har tilgang til sjøen, som er ei komparativ fordel som dei kan tilby innbyggjarane sine for å sikra busetjing og sikra trivsel. Eg har registrert at statsråden og andre har kritisert Framstegspartiet for ikkje å vera opptekne av dette med allemannsretten og den delen av problematikken, men det er heilt feil. Vi i Framstegspartiet er òg veldig opptekne av å sikra at folk flest skal ha tilgang til friluftsområde, til svaberg, til den fantastiske skjergarden me har – altså nyta livet i skjergarden. Ser ein på praktisk politikk i Hordaland, er det to kommunar som peikar seg spesielt ut når det gjeld å sikra nye friluftsområde ved hjelp av statlege midlar. Det er Os og Austevoll. Men kommunepolitikarane er opptekne av meir enn berre friluftsliv og rekreasjon. Dei er opptekne av å bruka strandsona si, som eg sa, til å sikra busetjing og til å få innbyggjarane til å trivast, flytta til og bu i ein kommune. Då er me nøydde til å bruka den fordelen me har med å kunna gje dei tilgang til strandsona, få seg ei bryggje, få seg eit naust og få tilgang til sjø på den måten. Lokalpolitikarane, som kjenner kommunane, går her inne og prioriterer. Dei brukar ikkje dei flotte svaberga til naust, dei brukar område som me som kjenner vestlandsnaturen, veit ikkje er eigna til friluftsliv, til ei utbygging. Då blir den strandsona òg tilgjengeleg, noko ho ikkje er utan at ho blir tilrettelagd. Eg må seia eg blei litt overraska då eg hørte statsråden tidlegare i dag fortelja om at det er nokre kommunar i Hordaland som nærmast seier ja til all form for utbygging. Går ein inn på Statistisk sentralbyrå sine internettsider og les statistikk, er det ingen kommunar i Hordaland som har ei utvikling i bygningspåverka kystlinje frå 1985 – då ein begynte å rekna – og fram til i dag som tyder på at ein har ein slik type politikk. Eg er òg veldig overraska når eg samanliknar Oslo kommune sine tal – for frå 2000 til 2008 har det der blitt bygt 0,8 pst. meir i bygningspåverka strandlinje – med talet frå Hordaland, som i same periode er 0,9 pst. Med andre ord er det ikkje særleg forskjell på utbyggingstakta i Hordaland i dag og utbyggingstakta i Oslo kommune i dag, sjølv om dei har den retningslinja dei har. Eg ser med andre ord ikkje heilt det store behovet for å innføra ei ny retningslinje for hordalandskommunar, når statistikken viser at her har det ikkje vore noko meir utbygging enn i Oslo, som alt har den utbygginga. Det fortel meg òg at me har politikarar lokalt i Hordaland som er opptekne av det eg seier – både av å ta vare på friluftslivsverdiar og å sikra busetjing for å få folk til å trivast i kystkommunane. Då treng me ikkje nye innstramma reglar for å ta vare på alle dei omsyna. Så me blei veldig glade då me hørte orda differensiert strandsoneforvalting. Det kling veldig godt langs heile kysten. Men overraskinga var stor då ein registrerte at det betydde at ting skulle bli strengare, og ikkje meir liberalt, i små distriktskommunar. Då fyrst begynte me å lura på kva det var som eigentleg skjedde. Det er stor forskjell på presset i strandsona i Osloregionen og i hordalandskommunar. Så eg håpar, som mange andre inklusiv interpellanten har vore inn på, at kommunar i Hordaland blir tekne ut av lista, for det er stor forskjell på Tysnes, Fitjar, Austevoll osv., og dei kommunane som ligg langs Oslofjorden og på Sørlandet.