Torstein Rudihagen (Arbeiderpartiet), 2005-06-17:
Regjeringspartia har skrytt uhemma av den økonomiske veksten og utviklinga i samfunnet. Statsministeren omtalte den private kjøpekrafta og aukinga der. Representanten Jan Tore Sanner spør korfor vi da vil ha ein ny kurs, og kva han består i. Mens den private økonomien hos mange veks rett til vêrs, opplever folk ein offentleg fattigdom der skular må kutte i lærartimar og undervisningsmateriell, symjebasseng må stengjast, kommunar må kutte i heimetenester for eldre, osv. Det er til og med folk i helse- og omsorgstenesta som blir arbeidsledige, mens behovet for dei er stigande. Vi ser korleis private skular oppstår overalt, samtidig som kommunane må kutte i sine skuletilbod. Vi ser korleis privatisering har vorte eit mål i seg sjølv, i staden for at ein bruker private tenester der det er fornuftig. Det siste grelle eksemplet er Jernbaneverket, der folk no går av med dyre sluttpakker, og så skal Jernbaneverket kjøpe inn att desse tenestene. Ja, vi treng ein ny kurs – ein kurs som stablar beina innunder fellesskapsoppgåvene våre, slik at alle, uavhengig av privat økonomi, kan sikrast gode helsetenester, eldreomsorg når dei treng det, og slik at alle kan få eit godt skuletilbod. Vi meiner det er ei offentleg oppgåve, og det offentlege må gi desse tenestene. Vi ønskjer ein ny kurs som sikrar alle arbeid, som tek vare på dei som mister jobben, og som ikkje gjer den økonomiske situasjonen for dei stadig verre. Dei arbeidsledige har no fått redusert dagpengane, dei har fått fleire ventedagar før dei får dagpengar, og dei har fått redusert perioden dei kan vere ledige eller vere på rehabilitering. Vi ønskjer ein langt meir offensiv næringspolitikk og arbeidsmarknadspolitikk. Derfor styrkjer vi m.a. Innovasjon Norge og aukar arbeidsmarknadstiltaka i vårt forslag. Det er ikkje nok å vise til ein god økonomisk vekst når nær 100 000 er arbeidsledige og 800 000 i yrkesaktiv alder står utafor arbeidslivet. Stadig fleire blir støytte ut av arbeidslivet. Helseføretaka står overfor store utfordringar. Vi meiner at det trengst å auke løyvinga med 1 milliard kr i tillegg til å utsetje balansekravet. Denne påplussinga er heilt i samsvar med det vi tidlegare har foreslått i årets budsjett. Det er heilt i samsvar med det Arbeidarpartiets landsstyre har gått inn for. Så presterer representanten Siv Jensen å harselere over dette og kallar det populisme. Men Arbeidarpartiet var avhengig av å finne god inndekning òg for den nemnde påplussinga. Derfor måtte vi få den fulle oversikta over inndekningsmoglegheitene før vi fekk dette på plass. Eit ansvarleg parti må tenkje på den måten. Men snuoperasjonar og populisme er Framstegspartiet så visst kjent med. Det har vi no til fulle fått demonstrert denne gongen òg, m.a. når det gjeld pendlarar og skatt på skogbruk. Nokon skal betale for Regjeringa og stortingsfleirtalet sin skattelette. Det heile biletet har vi da ikkje blitt presenterte for, men før nyttår i år blei det klart at pendlarane skulle betale noko av dette. Den som tek på seg den ekstrakostnaden det er å reise og bu borte frå heim og familie for å gjere ein innsats der det trengst, fekk ein skatteauke på i snitt ca. 13 000 kr. Det har vore mange rare reglar pendlarane har måtta halde seg til. For nokre år sidan fekk vi endeleg igjennom at einslege pendlarar òg kunne få ha ei kokeplate og litt romslegare butilhøve utan å bli «tvangsflytta» til arbeidskommunen. No brukte faktisk Regjeringa denne endringa som eit argument for å ta bort frådraget for meirutgifter ved å bu utanfor heimen. Pendlarane fekk altså stor skatteauke, mens grupper som minst treng det, fekk store skattelettar. Dette er ei usosial innstramming som rammar titusenar av pendlarar til og frå Distrikts-Noreg. Samfunnet treng mobil arbeidskraft. Byggenæringens Landsforening understrekar at ein er heilt avhengig av mobilitet i arbeidsstokken for å gjennomføre anleggsprosjekt. Elles er pendling avgjerande for busetjinga rundt om i distrikta. Alternativet er å flytte inn til sentrale pressområde. Arbeidarpartiet gjekk derfor imot å fjerne frådraget, men vi tapte under budsjettbehandlinga. Framstegspartiet og regjeringspartia stod saman om å ramme pendlarane. No opplever vi likevel at desse partia har snudd og er einige med oss. Det er no semje om at kostfrådraget skal innførast på nytt. Ja, ingen veit kor Framstegspartiet hoppar. Når dei skal kapre veljarar, snur dei kappa etter vinden. Ei anna gruppe som fekk auka skatt, var skogbrukarane. Det er òg eit distriktsfiendtleg forslag. Skogen er ein ressurs som vi burde utnytte meir, ikkje mindre. Derfor er vi no glade for at det er semje i finanskomiteen og her i Stortinget om å innføre att gjennomsnittslikninga for skogbruket, noko som vil vere med og ta vare på avverkinga i skogbruket ute i Distrikts-Noreg.