Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2007-03-26:
St.prp. nr. 41 er godt nytt for folk i Fredrikstad og ikkje minst på Kråkerøy og Hvaler! Byen og øyane treng ei ny bru over Vesterelva, i fyrste rekkje for å betre framkomsten, men òg tryggleiken. Om lag 11 000 fastbuande, næringslivet rundt Fredrikstad Mek. Verksted og trafikken til 5 300 fritidseigedomar får nytte av det nye sambandet. For næringslivet er prosjektet så viktig at enkelte firma har forplikta seg til fleire millionar kroner i støtte, i tillegg til at brukarane dekkjer ein stor del av kostnadene med bompengar. Fredrikstad kommune vel, saman med Hvaler kommune og Østfold fylkeskommune, å starte dette prosjektet som eit fyrste trinn, i staden for å vente på ei heil pakke med fleire investeringstiltak. Det viser at det nye Kråkerøysambandet har høgaste prioritet lokalt, noko Regjeringa har lagt vekt på i handsaminga si. Prosjektet betrar framkomsten og trafikkavviklinga for alle trafikantgrupper. Den nye klaffebrua over Vesterelva vert eit landemerke i open posisjon, og er sjølvsagt det dominerande enkeltprosjektet. For at brua skal få så positive effektar som mogleg, vert det sett i verk tiltak på vegnettet rundt, m.a. på Mosseveien, som i dag er ein kommunal veg. Dessutan vert det vegutløysing for å få ei optimal tilknyting til den eksisterande rv. 108. Den gamle tofelts brua er i dag det einaste vegsambandet til Kråkerøy og Hvaler. No får ein mykje betre framkomst. Den nye brua avlastar den gamle og dannar ein ringvegsfunksjon. Dette opnar samstundes for nye og betre kollektivtrafikkløysingar, i tråd med lokalpolitiske prioriteringar og med Soria Moria-erklæringa si målsetjing om at kollektivtrafikk må verte eit reelt alternativ til bruk av privatbil i byar og bynære område. Kostnaden for prosjektet har vore gjennom ei ekstern kvalitetssikring, og styringsramma er på totalt 470 mill. kr. Ein stor del skal finansierast av brukarane. Ved begge bruene vert det plassert ein bomstasjon. Innkrevjinga er i samsvar med nytteprinsippet: Dei som har nytte av framkomstbetringa på bruene, skal betale. Taksten vert 15 kr for lette og 30 kr for tunge køyretøy. På bakgrunn av lokale ynske går Regjeringa inn for at ein ikkje må betale for meir enn 50 passeringar pr. månad. Eg vil understreke at vilkåra for bompengefinansiering elles er heilt i tråd med prinsippa som stortingsfleirtalet la til grunn ved den førre handsaminga av Nasjonal transportplan. Eg veit sjølvsagt at det finst prinsipielle motstandarar av bompengefinansiering. Eg har òg merka meg forslaget frå eit mindretal i komiteen, som vil at staten skal finansiere alt saman åleine. Men sjølv i ei tid der oljefondet veks, må staten prioritere. Om staten alltid skulle finansiere 100 pst., ville det ta mykje lenger tid å byggje ut infrastrukturen. Denne regjeringa ynskjer å redusere avstandskostnader for næringslivet og å lette framkomsten for alle fastbuande – og vil gjere det så fort som råd er. Det sterke lokale engasjementet er òg prov på at delvis brukarfinansiering er akseptert for å få ei rask betring av vegnettet. Eg er difor glad for at fleirtalet i komiteen er samd i Regjeringa sitt forslag om utbygging og finansiering av det nye Kråkerøysambandet på rv. 108. I det siste innlegget i den førre saka hevda representanten Hoksrud frå Framstegspartiet at lokalsamfunnet tyr til bompengeprosjekt i mistillit til den sitjande regjeringa. Eg vil gjere merksam på at det lokalpolitiske vedtaket i førre sak vart gjort før valet i 2005, og i denne saka heilt attende til 2003 – og det var under ei regjering som sat ved makta på Framstegspartiet sin nåde. Tilliten til at Framstegspartiet i den perioden skulle bruke makta si til å auke samferdselsramma, var ikkje stor – og historia har vist at det heller ikkje var grunn til å ha slik tillit.