Sveinung Rotevatn (Venstre), 2014-06-16:
Først til siste talar: Det er i og for seg bra at Arbeidarpartiet synest det er hyggeleg at det finst parti i Stortinget som er opptekne av personvern. Som representant for eit av dei partia hadde det vore kjekt å kunne gjengjelde komplimenten på eit eller anna tidspunkt. Men til saka: Bruk av elektroniske pasientjournalar gir nye moglegheiter, men også nye utfordringar for helsesektoren. Informasjonen kan bringast fram, han kan spreiast mykje hurtigare enn før, han er raskare tilgjengeleg, og ein kan finne han med større treffsikkerheit. Mens ein tidlegare måtte ha fysisk tilgang til pasientjournalen, anten ved å oppsøke arkiv eller ved at han fanst tilgjengeleg på eit legekontor eller ein sengepost, er han no berre eit tastetrykk unna. Det er ei utfordring for teieplikta. Det har vorte lettare å få tilgang, men tilgjengelegheita til informasjonen gjev også større potensial for misbruk. Personvern er viktig for Venstre, og vi var veldig glade for at det i 2007 vart oppnemnt ein personvernkommisjon som utarbeidde NOU-en Individ og integritet. Personvern i det digitale samfunnet. Der uttaler ein følgjande om journaltilgang på tvers av verksemder: «Etter Personvernkommisjonens oppfatning fordrer økt tilgjengelighet til pasientjournalen at pasienter kan ha tillit til at det ikke er verken juridisk, teknisk eller faktisk mulig for utenforstående å tilegne seg informasjon man ikke skal ha. Dette forutsetter kontinuerlig og systematisk opplæring og oppdatering av helsepersonells kunnskaper om gjeldende regelverk om taushetsplikt og personvern. I tillegg kreves holdningsskapende arbeid hos både helsepersonell og sykehusledelse, samt fortsatt strenge regler for når det kan gjøres unntak fra taushetsplikten og hovedregelen om samtykke til slikt unntak.» Det er omsynet til teieplikta som gjer at vi i dag har eit krav om samtykke frå pasienten ved deling av elektroniske journalopplysningar på tvers av verksemder. Med bakgrunn i dette sitatet er det grunn til å tru at kommisjonen ville vore svært kritisk til å fjerne samtykkepåbodet, slik ein no legg opp til. Samtykkeregelen inneber at dei elektroniske opplysningane sjukehuset har om gjennomførte abortinngrep, ikkje kan delast med fastlegen utan samtykke frå pasienten. Den enkelte har sjølv kontrollen over spreiinga av eigne helseopplysningar, og når kravet til samtykke blir fjerna, mistar pasienten den kontrollen. Sensitive opplysningar vil kunne kome på avvegar, og ein veit ikkje alltid kven som får tilgang. Nokon som ikkje burde ha visst, får vite. Det blir notert at ein har rett til å motsetje seg deling, og at opplysningar kan sperrast. Lege Britt Lagerholt Smith uttalte til VG 23. april i år at sperring er berre for dei mest ressurssterke pasientane. Det er også i dag tilgang til å sperre opplysningar, men erfaring viser at det kan ta mange år og krev hjelp frå både advokat og fylkeslege. Det er ikkje, som ein kan få inntrykk av, tilstrekkeleg å be om at opplysningane blir sperra. Vidare må ein vera merksam på at sjølv om ein skulle vinne fram med krav om sperring, vil det via kontaktopplysningane i journalen framleis gå fram at det eksempelvis er ein psykiatrijournal. Vidare er det vist kva diagnose som er gjeven. Samla sett er det grunn til å vere uroleg for det ein gjer i Stortinget i dag. Eg håpar vi kan kome tilbake til det på eit seinare tidspunkt.