Jon Lilletun (Kristelig Folkeparti), 2003-10-06:
Noreg er eit lite land med stor rikdom. Dette gjev oss klare utfordringar og forpliktingar. Vi må ta vare på dei som fell utanfor. Alle i landet vårt skal få ta del i velstanden. Vi må styrkje familiane og andre fellesskap, og løfte fram dei ikkje-materielle sidene ved livet. Vi må føre ein politikk som tek vare på miljøet og slektene etter oss. Vi må ta ansvaret for medmenneska våre i fattige land på alvor. Kristeleg Folkeparti si gruppe på Stortinget innleia arbeidet denne hausten med ei studiereise til Madagaskar. Landet er mellom verdas fattigaste. Det store fleirtalet av folket lever i fattigdom. Ingen som vitjar landet, kan unngå å sjå det, eller verte merkt av det. Men Madagaskar er òg eit land med framtid. Den nye regjeringa i landet gjev håp om demokratisering, økonomisk framgang og kamp mot fattigdom og korrupsjon. Vitjinga på Madagaskar gav nye perspektiv på arbeidet her heime, på valkampen som ligg bak oss, og på arbeidsåret som vi har teke fatt på her på Stortinget. Utfordringane i det norske samfunnet er mange og store. Samstundes veit vi at fleirtalet her i Noreg er uendeleg mykje betre materielt stilt enn dei fleste menneske på jorda. Har vi vorte mindre takksame og mindre audmjuke etter kvart som velstanden har auka? Helst skulle det vel ha vore omvendt. Skal vi tru undersøkinga som vart presentert i Dagbladet sist torsdag, er nordmenn ikkje berre blant dei mest velståande i verda, men òg blant dei mest misnøgde. Også i Noreg har vi uløyste oppgåver. Men sett i kontrast til kvardagen til kvinner og menn i fattige stròk av verda kan delar av den norske politiske debatten verke perspektivlaus. Skal det politiske arbeidet vårt ha meining, må vi ha evne til å ta innover oss livserfaringa til folk flest. Ser vi rundt oss i samfunnet, ser vi mange teikn på at tryggleik og gode fellesskap er ei mangelvare. Sjølv om dei fleste nordmenn har både hus, klede, nok mat og eit arbeid å gå til, er ikkje fellesskapa og familietilhøva våre alltid dei rikaste. Ikkje sidan krigen har så få nordmenn brukt retten til å røyste som ved lokalvalet i haust. Det gjev grunn til uro. Det skal vere meiningsfullt å drive lokalpolitikk, og meiningsfullt å røyste. Regjeringa har tatt eit historisk initiativ for å gje kommunane meir fridom. Stortinget må også, frå dag til dag, vise at vi meiner alvor når vi seier at lokaldemokratiet skal styrkjast. Lokalvalet har ført til maktskifte fleire stader, men her på Stortinget er samansetjinga den same i dette arbeidsåret som i det førre. Utfordringane og moglegheitene er med andre ord dei same som før sommaren. Mange spekulerer på om Kristeleg Folkeparti vil endre kurs etter eit svakt valresultat. Til det er svaret: Det medansvaret vi tok på oss på Sem, står vi fast ved. Sem-erklæringa, saman med regjeringserklæringa, er framleis arbeidsgrunnlaget vårt her på Stortinget. Samstundes skal vi verte endå tydelegare og synleggjere Kristeleg Folkeparti sitt gjennomslag i det daglege arbeidet i regjering og storting. Kristeleg Folkeparti sitt mål er det same som før: eit varmare samfunn med kristne verdiar. Vi skal halde fram med kampen for menneskeverdet forankra i det kristne menneskesynet. I trontalen har Regjeringa slått fast at kampen for å sikre og skape arbeidsplassar og tvinge arbeidsløysa attende skal vere ei hovudsak framover. Regjeringa satsar på brei front. Ein stram finanspolitikk er særs viktig. Samstundes treng vi ei målretta satsing for å skape nye arbeidsplassar. Arbeidsmarknadstiltak, jobbklubbar og ein styrkt Aetat vil hjelpe ledige til å kome inn i nytt arbeid. Det skal løne seg for næringslivet å ha folk i arbeid. Difor må vi føre ein politikk som medverkar til at den gode utviklinga med lågare rente, svekt kronekurs og moderat lønsutvikling held fram. Parallelt med dette må vi halde eit kontinuerlig fokus på nyskaping av arbeidsplassar. Innovasjon i bedrifter over heile landet er avgjerande i kampen mot arbeidsløysa. Det er difor gledeleg at Samarbeidsregjeringa vil leggje fram ein samla plan for å auke innovasjonen og framleis trappe opp innsatsen når det gjeld forsking. Arbeidsløysa er sløsing med ressursane i landet vårt. Arbeidsløysa er òg ei tung bør for alle som vert råka av ho. Difor fører Regjeringa ein politikk som skal gje ledige hender eit arbeid. På eitt punkt vil eg gjerne slutte meg til min kollega Oddvard Nilsen. Det gjeld Arbeidarpartiet sitt forhold til arbeidsgjevaravgifta i valkampen. Eg held Jens Stoltenberg for å vere ein rettskaffen politikar. Men eg må innrømme at måten Arbeidarpartiet har køyrt denne saka på, når dei veit kor langt dei kom sjølve, og dei veit kor vanskeleg dette er, har skuffa meg. Har Stoltenberg hatt kontakt med Island og Liechtenstein? Har han teke dette opp i møta med Persson og Schröder? Eg tviler på det, for vi veit at dei har gått imot dei løysingane som Stoltenberg i dag har føreslått.