Torgeir Knag Fylkesnes (Sosialistisk Venstreparti), 2015-12-08:
Bakteppet her er dei store endringane vi ser globalt, som vedkjem regionen vår. På grunn av klimaendringar veit vi at spesielt dei nordlege områda er spesielt sårbare. Vi veit også at det er aukande mobilitet i denne regionen og større interesse, som – alt tatt i betraktning – bl.a. vil føre til utfordringar for dyrevelferd, dyrehelse og smittsame sjukdomar som til sjuande og sist også kan ramme menneske. I eit sånt perspektiv er Noreg eit langt land som treng nærleik til denne typen kompetanse. Veterinærinstituttet er ei slags andrelinje der dei privatpraktiserande veterinærane er førstelinja. Skal dei kunne gjere jobben sin, skal dei kunne følgje opp det aukande tilfanget av tilfelle dei opplever i kvardagen, treng dei nærleik til Veterinærinstituttet. Eg synest denne saka har fått ei veldig fin utvikling. Eg vil gi honnør til forslagsstillarane og Tove Karoline Knutsen som har gjort ein stor jobb og følgt saka frå begynninga, og ikkje minst til Øyvind Korsberg som har vore ordførar for denne saka. Dette er ei klok avgjerd. Eg er skuffa over at regjeringa med heile sitt fagapparat, alle sine moglegheiter til å setje seg godt inn i denne saka, har klart å kome til ein heilt annan konklusjon enn Stortinget har gjort. Det er ganske openbert. Det er ikkje så lenge sidan vi etablerte Polarinstituttet i nord ut ifrå ein liknande type vurderingar. Det er ikkje så lenge sidan vi etablerte GenØk, som skal overvake endringar på gennivå, nanonivå, ut ifrå same typen grunngivingar. Så skal plutseleg desse funksjonane, blå sektor og landsektoren, flyttast frå landsdelen, og vi vil få store avstandar. Det er rett og slett ei veldig pussig avgjerd som eigentleg vitnar om manglande politikk. Eg trur denne saka burde vere eit varsku for regjeringa. Det er i alle fall eit varsku for meg. For det første har vi sett at eigendelane har auka kolossalt i den siste femårsperioden. Det betyr nok at heile veterinærtenesta er underfinansiert, og kan kanskje vere ein grunn til at styret kom til ein sånn konklusjon. Her treng vi nok å kome tilbake til korleis heile veterinærsystemet og beredskapen vi har for dette, er finansiert, og så treng vi å ha ein nasjonal politikk på dette området. Eg trur, og det er ikkje berre eg som trur, men fagfolk meiner at vi står overfor formidable endringar som kjem til å få store innverknader på sikkerheita vår. Om Noreg skal byggje opp ein beredskap som har nærleik til der det skjer, på alle område, anten det er klimatiske forhold, eller det er på mikroskopisk nivå eller sjukdomsnivå – heile feltet – treng Noreg rett og slett ein større strategi. Der må nærleik vere eit sentralt stikkord. Det er mange ting ein kan gjere på distanse, men denne saka illustrerer – spesielt var høyringsrunden ganske tydeleg på det – at dersom ein utset dette for transport med dei farane det gir, er vi tilbake på eit dårlegare utgangspunkt. Igjen: Dette er ei klok avgjerd. Eg vil takke komiteen for at ein har kome til ei felles innstilling. Eg set spørsmålsteikn ved statsrådens handtering av denne saka. Eg tok opp spørsmålet allereie i mars i fjor. Da sa statsråden at ho ville gå inn i saka med opne auge. Eg har eigentleg ikkje sett openheita som blei varsla i spørjetimen, i denne prosessen. Så det er ein del spørsmål, truleg også frå resten av komiteen, til sjølve handteringa av denne saka. Eg vil derfor varsle at SV kjem til å følgje opp med forslag om større strategiar for heile dette beredskapsfeltet.