Terje Breivik (Venstre), 2018-06-15:
Når Stortinget i dag reviderer budsjettet for 2018 halvvegs inn i året, og justerer ulike budsjettpostar i samsvar med utviklinga, er det veldig kjekt å kunna slå fast at dei fleste pilane peikar i rett retning – ikkje minst at arbeidsmarknaden er i monaleg betring, det er langt færre ledige, arbeidsplassane er tryggare, konkurransekrafta til eksportindustrien er styrkt, og det er vekst i talet på nyetablerte verksemder. Å ha tilgang på jobb handlar for den enkelte om det gode liv, å realisera seg sjølv og fridom for seg og sine næraste. For samfunnet er det å gjera det lettare for alle å skaffa seg jobb eitt av dei tyngste verktøya me har for sosial utjamning og førebygging av fattigdom, og verksemder som går godt og genererer skatteinntekter til fellesskapet, er ein føresetnad for at me kan ta vare på og vidareutvikla velferdssamfunnet, det felles tryggleiksnettet. Difor er det viktig med eit politisk fleirtal og ei regjering som heiar på gründarar, investorar, bedriftseigarar, folk som tek stor personleg risiko for å skapa verdiar me andre, fellesskapet, er heilt avhengige av. For Venstre er det òg hyggeleg å kunna slå fast at ein ny takt i klima- og forskingspolitikken verkar. Innanlandske klimagassutslepp går ned, forsking og teknologiutvikling for grøn teknologi og grøn vekst bidreg tungt til å auka konkurransekrafta for eksportindustrien og slik sikra arbeidsplassar som ikkje berre bidreg til verdiskaping, men som òg bidreg i samband med klimagassutslepp verda rundt. For meg som vestlending er det ikkje minst gledeleg med alt det spennande som skjer innan grøn skipsfart, med ein enorm vekst i nye batteriferjer og mange spennande prosjekt baserte på hydrogen som energiberarar, for å nemna noko. Tradisjonell storindustri, som det er all grunn til å rosa for medveten satsing på ny teknologi, nye produksjonslinjer, har på få år gått frå å vera utsleppsverstingar til å vera ein sentral del av svaret på klimaproblemet. Og med ekstra drahjelp frå eit borgarleg fleirtal som medvete har satsa på teknologiutvikling gjennom styrking av Enova, klimateknologitilskotsordningar og SkatteFUNN, er hjørnesteinsbedrifter i mange lokalsamfunn og distriktskommunar gått frå å vera nedleggingstrua til å stå på terskelen til ein ny æra. Kva er betre distriktspolitikk enn trygge, solide bedrifter og arbeidsplassar i privat sektor? I så måte er det for ein distriktsrepresentant òg utruleg godt å kunna slå fast at optimismen, investeringsviljen og pågangsmotet er tilbake i landbruket. Og med landbruksoppgjeret frå i år, med rekordhøge 770 mill. kr i auka budsjettstøtte, og med ei innretting som eg tillèt meg å seia er mynta på det typiske vestlandslandbruket, har regjeringa makta å balansera til fordel for dei små og mellomstore bruka utan at det går ut over dei store. Så er det sjølvsagt eit paradoks at når det går godt for næringslivet og økonomien, vert handlingsrommet i statsbudsjettet mindre. Me har no lagt bak oss fleire år der det utvilsamt har vore rett med ein etter måten høg oljepengebruk, sjølv om han har vore strekt lenger enn det Venstre har vore komfortabel med. Men med slik vekst og utvikling som me no ser, er faren openberr for at ein framleis ekspansiv bruk av oljepengar kan stimulera økonomien slik at det går ut over dei to viktigaste enkeltfaktorane for både næringsliv og forbrukarar: rentenivå og kronekurs. Difor må nok Stortinget alt i 2019 bu seg på at det automatiske handlingsrommet Stortinget har vore privilegert med, vert monaleg mindre, og evna og viljen me har til reelle omprioriteringar, vert stilte på prøve på ein heilt annan måte enn Stortinget har vore vant med i nyare tid. Finanspolitisk talsmann gjorde godt greie for ein del av dei satsingane som me igjen ser etter at Venstre kom inn i regjering: Kunnskap og utdanning er ytterlegare styrkte, ei framleis tung satsing på klassisk miljøvern har vorte endå tyngre, bl.a. med heile 130 mill. kr tilført ei auka satsing mot marin forsøpling og plast i havet, og på kulturfeltet har me gjort det lettare å byggja idrettsanlegg, styrkt Filmfondet og ikkje minst betra vilkåra for den uavhengige kvalitetsjournalistikken, som kanskje er viktigare enn nokon gong med tanke på framveksten av «fake news». Avslutningsvis har eg lyst til å knyta ein kort kommentar til eit av dei lause forslaga, som gjeld tilskotsordninga for motorkøyretøy klasse 2, som er eit resultat av ihuga innsats frå mor til ein autistisk, snart vaksen gut. Det viser at Stortinget er i stand til å snu seg veldig kjapt rundt og allereie i dag gjera eit vedtak som gjer at regjeringa snarleg må ta tak i det problemet.