Kjersti Toppe (Senterpartiet), 2014-06-16:
Det er ein samla komité som i dag står bak regjeringas forslag om å sikra rituell omskjering i helsestellet. Det vert påbode at omskjering skal verta utført av lege, men forslaget opnar også opp for at inngrepet kan utførast av andre enn lege, dersom ein lege er til stades og står ansvarleg for inngrepet. Eg synest det er positivt at ein etter høyringa har gjort denne endringa.I lova vert ein òg pålagd å sikra nødvendig smertelindring før, under og etter inngrepet. Det blir òg understreka i regjeringas forslag. Grunnen til at vi har fått dette lovforslaget til behandling i dag, er jo at praksisen ute i helseføretaka er at ein ikkje lenger tilbyr dette fordi det ikkje er innanfor sørgje-for-ansvaret. Då vert dette tilbodet prioritert vekk. Eg legg stor vekt på at inngrepet er sterkt religiøst forankra. Det er eit vanleg inngrep i store delar av verda, noko eg meiner vi må akseptera i Noreg, men vi må krevja at det skjer på ein forsvarleg måte. Gjennom internasjonale studiar og systematiske oversikter er det vist at omskjering av gutar er eit trygt inngrep så framt inngrepet vert gjennomført av kompetent helsepersonell. Lovforslaget gjer greie for at inngrepet ikkje vert vurdert å vera i strid med internasjonale konvensjonar, særleg FNs barnekonvensjon og Den europeiske menneskerettskonvensjon. Eg synest det er positivt at lovforslaget inneber ein eigen straffeføresegn i lovforslagets § 9, slik at «den som forsettlig eller grovt uaktsomt overtrer bestemmelsene i loven, kan straffes». Det er bra at det vert presisert at det òg er ei auka strafferamme dersom inngrepet vert utført på ein annan måte enn det som loven tillèt, og då med ei strafferamme med bøter eller fengsel i inntil to år. Det at vi no innfører eit offentleg tilbod samtidig som det vert gjort straffbart – altså forbode – om det vert utført av andre enn lege eller utan at ein lege som er ansvarleg for inngrepet, er til stades, vil til saman bidra til å sikra at rituell omskjering skjer på forsvarleg måte. Det har vore ein debatt i komiteen om eigenbetaling, og eg merker meg at i regjeringa har ein nok ikkje vore einige om dette, sidan dei ikkje kjem med eit samla råd, men overlèt til Stortinget å verta einige om kva nivået på eigenbetalinga skal vera. Eg støttar at det skal vera ei eigenbetaling. Det har vore ei vanskeleg vurdering å finna ut kva nivået på eigenbetalinga skal vera. Det talar for ei høg eigenbetaling for å signalisera at dette ikkje er ein del av det vanlege helsetilbodet, at det ikkje er ein del av den prioriteringa som ein elles må gjera i helsestellet, og ein kan diskutera ein høg eigendel. Samtidig kan ein høg eigendel tala mot det som er forslagets intensjon, nemleg å sikra ein forsvarleg behandling. Det kan verta ein for stor sum. Det talar altså for ei låg eigenbetaling. Senterpartiets stortingsgruppe har hamna på at det kan vera rimeleg at inntil 50 pst. av kostnadane vert dekte av eigenbetaling. Det betyr ikkje 50 pst., men inntil 50 pst. Det har òg vorte komiteens innstilling. I denne saka har det vore ein debatt i Senterpartiets stortingsgruppe. Vi har ikkje programfesta eit partistandpunkt i denne saka. Det har heller ikkje vore oppe i partiorgan slik som sentralstyret eller landsmøtet, men vi har hatt eit gruppesyn. I Senterpartiets stortingsgruppe representerer eg fleirtalet. Vi har òg vedtatt at våre representantar er fristilte, fordi vi ser på det som ei sak som omhandlar synet på religionsfridom.