Heidi Grande Røys (Sosialistisk Venstreparti), 2008-11-25:
Kontakten mellom innbyggjarar, næringsliv og organiserte interesser på den eine sida og storting og regjering på den andre sida, er nødvendig, og det er ein legitim del av vårt demokratiske system. Eg synest ikkje Gunnar Kvassheim trefte heilt når det galdt å beskrive korleis debatten har gått i denne saka. Eg opplever ikkje at korkje komiteen eller Regjeringa for den del, gir uttrykk for skepsis mot lobbyisme. Tvert imot var saksordføraren inne på det i sitt innlegg, at lobbyisme er ein del av demokratiet vårt. Difor er eg ikkje einig i Kvassheim sin karakteristikk av sjølve debatten og innstillinga. Forslagsstillarane streka sjølve under at møter mellom politikarar og lobbyistar er legitimt, og at lobbyisme openbert har positive sider. Det gjorde saksordføraren klårt, og det gjer eg òg. Lobbyistar kan med kunnskapen sin og innfallsvinklane sine til aktuelle politiske saker vere ei demokratisk kjelde til supplerande informasjon. Det skal vi sjølvsagt nytte oss av som politikarar. Informasjonen kan gå ut over det som har vorte opplyst i ei aktuell sak, og dermed er det gode innspel. Då får ein òg eit samspel mellom oss som er avgjerdstakarar, og dei avgjerdene gjeld. Det er viktig i eit levande demokrati. Så er det slik at etter Regjeringa sitt syn vil innføring av ei registreringsordning for lobbyverksemd òg kunne ha uheldige konsekvensar. Rapporten frå Stortingets utgreiingsseksjon om lobbyisme frå mai i år viser nokre av dei. Rapporten går gjennom korleis nokre parlament har regulert spørsmålet om lobbyverksemd, og korleis debatten rundt reguleringa har vore ført i våre nordiske naboland og i Storbritannia. Fleire av landa har på ulike tidspunkt vurdert ulike framlegg til ei slik regulering, men ingen av våre nordiske naboland eller Storbritannia har likevel valt å innføre ei offentleg regulering av lobbyverksemd overfor parlament eller regjering. I staden for lovgiving framhevar utgreiinga verdien av offentleg debatt for å få fram flest moglege sider ved ei sak. Om ei registreringsordning skulle fange opp alle freistnader på lobbyverksemd, ville det krevje ei registreringsplikt som fort kan bli svært vidtgåande. No seier representanten Kvassheim at det ikkje er det ein har foreslått, men om ein fyrst skulle sjå på det, måtte ein òg vurdere den sida av eit slikt register. Ein måtte få opp spørsmålet om avgrensing veldig fort, ikkje minst frå ein del av næringsdepartementa, som møter selskap med børssensitiv informasjon, eller ein er inne i ei saksbehandling som kan krevje unntak frå offentlegheita for å belyse ei sak. No er det fanga opp av offentleglova. Ei eventuell registreringsplikt måtte òg verte fanga opp av dei same unntaka frå offentleglova. Frykta for det er det som ein har peika på kan skubbe denne typen lobbyverksemd over i meir lukka, mindre synlege former enn i dag. Så er det slik at vi har ei open forvaltning i Noreg. Denne regjeringa har gjort mykje for å gjere ho enno meir open. Vi har og har hatt gode reglar for journalføring og arkivering i alle år. Vi får no ei ny offentleglov som slår fast veldig sterkt prinsippet om meir offentlegheit. Den vil ytterlegare auke openheita i forvaltninga. Mitt departement har arbeidd med ein ny, offentleg elektronisk postjournal. Han kjem på plass etter jul og vil gi kvar enkelt innbyggjar, alle politiske parti, alle mediehus – ikkje berre nokre få utvalde, men alle som måtte ha interesse av å sjå kva post som går til og frå regjeringskvartalet – ein heilt unik moglegheit for å følgje med og be om innsyn om ein måtte ha behov for det. Eg trur eg sa i ein munnleg spørjetime i ei replikkveksling med representanten Skei Grande at det er eit kvantesprang når det gjeld offentlegheit i norsk forvalting. Det skal vi vere stolte av. Som eg sa, så har vi altså ein forvaltingspraksis i Noreg som varetek mange av dei omsyna som eit lobbyregister var meint å skulle ha. Slik er det ikkje i alle dei landa som vi kan samanlikne oss med. Slik er det ikkje i USA, og slik er det ikkje nødvendigvis i EU som er ein mykje større og kompleks organisasjon. Vi har eit ope samfunn med ei sterk og vidtrekkande offentleglov, og det vert meir ope, som sagt, med ei ny offentleglov. Vi har ei forvaltingslov som fremjar god forvaltingsskikk med skriftlegheit i saksbehandlinga og dokumentasjon av forvaltinga sine gjeremål. Vi har arkivlov og arkivforskrift som sikrar registrering og gjenfinning av forvaltinga sine dokument, og det fører til at ein ikkje nødvendigvis automatisk kan samanlikne Noreg med andre land når det gjeld innføring av eit lobbyregister. Det er grunnen til at Regjeringa har valt å tilrå nei til registeret, som då fleirtalet i komiteen har slutta seg til.