Per Steinar Osmundnes (Kristelig Folkeparti), 2003-10-06:
Fleire år på rad har Noreg blitt kåra til verdas beste land å bu i. Det er ingen tvil om at dei fleste av oss har det veldig bra. Men like fullt er det medmenneske som fell mellom to stolar. Eg trur ikkje vi skal gå mange skritt utanfor stortingsbygget før vi ser medmenneske som det sosialdemokratiske Noreg ikkje har evna å følgje opp, menneske som føler seg oversette og gløymde av både samfunnet og medborgarane sine. Kristeleg Folkeparti er familie- og omsorgspartiet. Vi kan derfor ikkje sitje stille og sjå på at nokre fell utanfor velferdssamfunnet. Derfor går Kristeleg Folkeparti til kamp mot sosial nød. Kristeleg Folkeparti sitt mål er at alle skal få hjelp når dei treng det. Det kan vere eldre som har behov for ein sjukeheimsplass, eller bustadlause som har behov for tak over hovudet, rusmiddelmisbrukarar som har behov for hjelp og behandling, eller fattige som treng økonomisk støtte for at dei skal klare å få endane til å møtast. Samarbeidsregjeringa er den første regjeringa som har kome med ein konkret handlingsplan mot fattigdom, og Kristeleg Folkeparti er stolt over å sitje i ei regjering som tek fattigdomen på alvor både nasjonalt og internasjonalt. Ivar Aasen har ei strofe som gir uttrykk for Kristeleg Folkeparti sine prioriteringar på ein treffande måte: «Til Lags aat alle kann ingen gjera; det er no gamalt og vil so vera. Eg tykkjer stødt, at det høver best aa hjelpa den, som det trenger mest.» For Kristeleg Folkeparti er det derfor gledeleg at Regjeringa signaliserer at innsatsen for å førebyggje og hjelpe menneske ut av fattigdom, og herunder kjempe mot bustadløyse, skal forsterkast. Samtidig blir det signalisert at behandlingstilbodet og helsetilbodet til rusmiddelmisbrukarar skal styrkjast. Den sosiale profilen i trontalen speglar verkeleg av at omsorgspartiet Kristeleg Folkeparti deltek i Regjeringa. Vår kultur har ein lei tendens til å betrakte funksjonshemmingar som eit problem hos menneske i staden for i samfunnet. I trontalen vart det understreka at Regjeringa vil arbeide for likestilling og tilgjenge for personar med nedsett funksjonsevne. Dette er gode og viktige signal. Funksjonshemma har over svært lang tid blitt sett på som ei økonomisk byrde i staden for som ein verdifull ressurs. Ein slik tanke forsterkar nettopp det problemet at ein trur at det er kroppen til det enkelte menneske som er problematisk, og ikkje samfunnet sine haldningar eller utformingane av omgivnadene. Ein som verkeleg vågde å gi klar beskjed om krenkinga av menneskeverdet, har sagt følgjande: Vi ønskjer ei anstendig lønn som vi kan leve av, og eit arbeid som vi er i stand til å gjere, og ikkje berre det andre meiner at vi evnar å utføre. Vi ønskjer å busetje oss kvar vi vil i vårt eige land. Vi ønskjer ikkje å bli busette i bustader som vi aldri kan kalle våre eigne. Vi ønskjer å vere ein naturleg del av befolkninga og ikkje bli tvinga til å leve i eigne gettoar. Vi ønskjer å få lov til å gå ut etter kl. 11 om kvelden og ikkje bli sende til våre rom som om vi var småungar. Vi ønskjer fridom til å reise i vårt eige land. Vi vil ha lov til å gå inn i alle butikkar, teater, skular eller offentlege bygg og anlegg. Dette kunne kanskje vore eit sitat som var brukt for eit likestilt samfunn for dei funksjonshemma i Noreg, men det er det ikkje. Det er heller ikkje retta inn mot og mynta på Norden. Dette er eit sitat frå Nelson Mandela, som snakkar om det kvite mindretalet si diskriminering av dei mørke i Sør-Afrika. Men det er like fullt slåande korleis verknaden på ein del område kan oppfattast likt, sjølv om motiva bak sjølvsagt ikkje er dei same. Kristeleg Folkeparti sin visjon er at personar om dei så har nedsett funksjonsevne, er rusmiddelmisbrukarar og bustadlause, ja same om dei på ein eller annan måte har falle gjennom i dagens velferdssamfunn, skal få moglegheit til personleg utvikling, deltaking og livsutfalding på lik linje med andre samfunnsborgarar. For Kristeleg Folkeparti er det avgjerande at vi klarer å formidle håp, for misser vi håpet om at noko kan bli betre, klarer vi heller ikkje å formidle dette håpet til dei det gjeld. Håpet skaper vi ved å vise omsorg, omsorg slik at menneske kan forstå at livet kan bli annleis. Eit slikt håp og ei slik omsorg er ein god start for å nå Kristeleg Folkeparti sin visjon om å byggje eit varmare samfunn.