Anita Apelthun Sæle (Kristelig Folkeparti), 1999-03-25:
Verda har for lite fisk. Etterspurnaden er større enn det ein kan tilby. Noreg har mykje fisk og dermed ein svært verdifull ressurs for verdssamfunnet. Difor er det viktig at vi forvaltar denne ressursen slik at den kan gje mat på bordet igjen og igjen. FAO har kome med sterke åtvaringar mot overfiske, og meiner at verdas fiskeflåte må reduserast, og at opptaket av fisk må kontrollerast. Kristeleg Folkeparti er for så vidt einig i det. Og Regjeringa sitt forslag om einingskvotar har som føresetnad at ein skal oppnå at fiskekapasiteten er meir tilpassa ressursgrunnlaget. Målsetjinga er også å styrkja driftsgrunnlaget for dei som deltek i fisket, ved at kvotar frå to eller fleire båtar kan slåast saman. Då vert det lett ein båt til overs. Denne må ikkje omsetjast på ein måte som er i strid med nasjonale fiskeriinteresser, seier ein samla komite. Det er sjølvsagt viktig at vi ikkje avskriv vårt ansvar for at kapasiteten er for stor i fisket på verdsnivå. Noreg må arbeida for at land vi har fiskeriavtaler med, heller ikkje aukar kapasiteten i flåten sin når kvotane ikkje kan aukast. Difor er det også viktig at fiskebåtar som vert kjøpte frå Noreg, går til erstatning for endå eldre og mindre føremålstenlege båtar. Men dette må i tilfelle forhandlast fram. Å nekta slike sal ville vera urimeleg, og den økonomiske sida av det ville anten stoppa fornyinga av ein relativt gamal fiskeflåte, ei fornying vi tidlegare har sagt er ynskjeleg, eller alternativt ville det kosta staten svært mykje. Viktigast er det likevel at kvotane vert overhaldne og at kontrollen med fisket er god nok. Ei ordning med einingskvotar føreset at forvaltinga av fiskeressursane er langsiktig og i størst mogleg grad slik ein kan venta seg for dei som driv i næringa. Ein fiskebåt er ei stor investering, og fiskaren kan ikkje leva med uvisse for om han eller ho har fiskerettar til neste år. Ein må laga ordningane slik at den enkelte fiskar også tenkjer og planlegg langsiktig, slik at vi kan bevara fiskeressursane også for framtidige generasjonar. Samarbeid og forståing med utøvarane er ein nøkkelføresetnad for å lukkast. Norskekysten er lang, og mange lokalsamfunn har lange fisketradisjonar og er avhengig av fisket. Det er viktig å fordela knappe ressursar. Det er for så vidt sjølve definisjonen på politisk arbeid. Kristeleg Folkeparti meiner at både den geografiske og personmessige fordelinga av fiskerettar er viktig å halda oppe. Skiljet mellom havflåten og kystflåten er vanskeleg å fastsetja ut frå lengdemålet på båten. Vi har fått mange merkelege båtar, såkalla paragrafbåtar, fordi metermålet avgjorde utforminga, og det er for dumt. Komiteen ber difor om at Regjeringa greier ut andre parametrar enn lengdemål for å skilja mellom kystflåten og havflåten. Det er urimeleg at ein for ein båt på 28 m har eit heilt anna regelverk enn for ein på 27 m, sjølv om begge har same utstyr, same reiskap og same kapasitet. Komiteen ber difor Regjeringa no å vurdera om einingskvoteordninga òg kan gjerast gjeldande for båtar som er mindre enn 28 m. Fartøyutforminga kan då verta friare, til fordel for alle. Sentrumspartia er tilfredse med at Regjeringa får fleirtal for sitt forslag om at ordninga med einingskvotar skal halda fram, og eg tilrår difor innstillinga.