Hallgeir H. Langeland (Sosialistisk Venstreparti), 2000-03-09:
Det er noko som ikkje stemmer her. For å få bygd eit sterkt forureinande gasskraftverk må me, om nødvendig, endra forureiningslova, som Jagland forbetra for nokre år sidan, og som Jens Stoltenberg nå vil endra på. Det er best for miljøet, seier kameratane i Arbeidarpartiet, Framstegspartiet og Høgre. Det var også best for miljøet då utbygging av Øvre Otta og skytefelt blei vedtatt av dei same «gutta boys». Meiner verkeleg Arbeidarpartiet at dei beste miljøløysingane finst i eit samarbeid med Høgre og Framstegspartiet? Er det verkeleg slik at SV og ei samla miljørørsle ikkje har forstand på kva som er god klima- og miljøpolitikk, men at det er Framstegspartiet, Høgre og Arbeidarpartiet som har det? Den som vil sjå, ser at dette ikkje heng på greip, som me seier i Rogaland. Ingen, heller ikkje Arbeidarpartiet, trur at klimapolitikken blir betre av å velja løysingar saman med Framstegspartiet, partiet som meiner det ikkje er klimaproblem. Kjøret frå Arbeidarpartiet, Framstegspartiet og Høgre i gasskraftsaka har sytt for at miljøvenlege og framtidsretta alternativ har hamna i bakgrunnen. Regjeringa sitt forsøk på å ta klimautfordringa på alvor har blitt kvelt i gasskraftsaka. Mange lurar kanskje på kvifor me bryr oss om klimaproblema. Dei er jo ikkje farlege, seier Framstegspartiet. Me har nå dei siste åra opplevd ein stor auke i klimarelaterte katastrofar. Me hugsar «El Niño», me hugsar «Mitch» og dei mange omkomne i Venezuela, og dei siste dagane er tusenar av menneske ramma av ein øydeleggande og drepande flaum og uvêr i Mosambik. Det er umogleg å seia at katastrofar har si årsak direkte i drivhuseffekten, at den har si årsak i eit gasskraftverk eller eit kolkraftverk, men ein ting er sikkert: Reduserer me ikkje våre utslepp av CO2 og andre drivhusgassar monaleg, vil talet på og intensiteten i ulike ekstreme vertypar framover auka. Me vil få meir tørke, me vil få meir storm, me vil få meir flaum. Derfor burde tragedien i Mosambik vera ei påminning om at me har eit ansvar ikkje berre for å hjelpa nå, men for å unngå liknande tragediar i framtida. Det som skulle bli ein debatt om energipolitikk i eit nytt årtusen i lys av dei nye utfordringane som drivhuseffekten skaper, har blitt redusert til ein debatt om gasskraftverk eller ikkje. Så stor er den skrikande mangelen på visjonar og tankar om ein framtidsretta energipolitikk. Det var kva me skulle ha diskutert her i dag. SV har i behandlinga av energimeldinga slutta opp om den profilen meldinga la opp til. SV har nå i sluttfasen òg slutta seg til innspel om forsking, teknologiutvikling og utvikling av såkalla CO2-fri teknologi, med unntak av eit forslag frå Regjeringa om bygging og subsidiering av eitt eller fleire slike gasskraftverk. I den samanhengen er det viktig å vera klar over at ingen parti støttar SV sitt forslag om at energieffektiviteten må vera like god som hos dei beste gasskraftverka innanfor EØS-området. Som kjent er ikkje energieffektiviteten meir enn drygt 50 pst. på Kollsnes-anlegget, og komiteen har ved sjølvsyn i Nederland sett at der opererer ein med 90 pst. energieffektivitet. Då er det litt forunderleg at regjeringspartia ikkje støttar opp om eit slikt krav til eventuell gasskraft i Noreg. Ole Brumm-politikarane i Arbeidarpartiet seier ja takk, begge delar, me vil ha alt. Men er det mogleg å pøsa store mengder fossil kraft frå sterkt forureinande gasskraft inn i den norske marknaden, utan at det får konsekvensar for dei miljøvenlege alternativa – gasskraft som har ei levetid på ca. 30 år? Eg trur at det vedtaket som blir fatta her i dag, set miljøpolitikken og klimautfordringa tilbake. Det er synd. SV og ei samla miljørørsle ser kven Arbeidarpartiet vel som sine vener. Då veit me kven Arbeidarpartiet er.