Erling Sande (Senterpartiet), 2010-05-11:
Kraftsituasjonen i Midt-Noreg har vore drøfta mange gonger tidlegare i dette huset, og den er òg aktualisert på grunn av dei låge temperaturane denne vinteren og den situasjonen som oppsto i samband med kjernekraftproduksjonen i Sverige, noko som i periodar ga svært høge prisar, ikkje berre i Midt-Noreg, men i heile Norden med nokre få unntak. Forsyningssituasjonen i dette området er framleis sårbar. Saksordføraren gjorde på ein god måte greie for dei tiltaka som regjeringa har sett i stand for å møte denne situasjonen på kort og på lang sikt. Det er heilt openbert at satsinga på fornybar produksjon gjennom Enova er eitt av dei tiltaka, og det tiltaket verkar. Vi veit at regionen Midt-Noreg står særleg i fokus for regjeringa sitt arbeid nettopp på grunn av den vanskelege forsyningssituasjonen. Det er gitt konsesjon til bygging av ny kraft både for vatn og for vind, og den stønaden som Ytre Vikna no har fått, er siste tilskotet på stammen her. Det har òg vore satsa på enøk, og det har vore satsa på energieffektivisering, som har gitt konkrete resultat, men så lenge situasjonen er sårbar, må arbeidet halde fram og styrkjast. Det gjer regjeringa. Så er det sånn at ny nettilknyting er ein av dei sentrale jokerane for å sikre straum inn i denne regionen. Det er klart at det er heilt avgjerande med nett viss ein skal flytte straum frå eit område som har god kraftproduksjon – overskot av kraftproduksjon – og inn i område som har liten tilgang. Det kan jo også representanten Lødemel merke seg. Eg høyrde ikkje at han tematiserte det i sitt innlegg, men det er heilt klart at ny kraftforsyning frå Vestlandet til Midt-Noreg snarast mogleg er eit viktig element for å løyse utfordringane i Midt-Noreg og andre plassar i landet der vi ikkje har god nok kraftforsyning i dag. Kritikken frå opposisjonen som kjem opp her, er den same som den som har vore tidlegare. Eg synest òg det hadde vore realt av opposisjonen å samanlikne denne regjeringa sitt arbeid med arbeidet til regjeringar som vi har hatt før, både når det gjeld dei politiske prioriteringane og dei politiske resultata på energiområdet, for då trur eg ein ville ha sett at denne regjeringa har kome ganske bra ut når det gjeld det ein har gjort, og at ein har varsla å jobbe vidare langs desse linene. Eirin Sund nemnde i sitt innlegg mange av dei konkrete tiltaka som er sette i gang. Eg skal ikkje gjenta dei her no, berre slå fast at når det gjeld produksjon av fornybar, enøk, energieffektivisering, forsking, utvikling av ny energi også på nett, blir det gjort grep. Opposisjonen blir stadig einige om å fremje krav om planar, men utover det går jo ikkje einigheita særleg langt. Det er fasinerande å følgje dei ulike partia sin argumentasjon i denne sal. Framstegspartiet har ingen hemningar når det gjeld å supplere energiforsyninga med ureinande gasskraft. Det har dei vore tydelege på, og for så vidt halde fast på heile vegen, så det er ei føreseieleg line. Høgre argumenterer for dette når det passar seg og mot det når det ikkje passar. Eg registrerer at representantar frå Høgre i denne salen har kravd oppstart av mobile gasskraftverk og bygging av nye ureinande gasskraftverk, og nokre dagar etter står partileiaren i Høgre på denne talarstolen og bekymrar seg for dei norske utsleppa og krev i samband med Mongstad-saka rekneskap for kor desse utsleppa skal bokførast. Dette er altså ikkje ei gjennomført konsekvent line. Her argumenterer ein ut frå dagsform og kva slag meiningar som passar inn dei enkelte dagane. Det mest spennande som kan kome ut av denne debatten, er jo å få høyre om konkrete tiltak, utover dei vi kjenner, som allereie har kome når det gjeld gasskraft, og særleg frå dei opposisjonspartia som stør dette kravet, men som er samde med regjeringa i at vi ikkje skal starte opp dei mobile gasskraftverka med prisregulerande hensikt, og heller ikkje byggje nye forureinande gasskraftverk.