Sveinung Rotevatn (Venstre), 2022-01-24:
Vi må sørgje for at vi har støttetiltak så lenge smitteverntiltaka varar. For ein del samfunnssektorar er det faktisk også nødvendig å ha dei lenger enn som så, der vi ser at det kan verte langtidsverknader i negativ forstand av nedstengingane. Kollektivtrafikken er nok det beste eksempelet på det. Så er det jo slik, som det klokeleg vart sagt frå saksordføraren, at vi også må tilpasse tiltaka den økonomiske situasjonen i landet. Der har eg forståing for at det no er krevjande å finne ein god balanse også for regjeringspartia, all den tid det er ei rekkje sektorar som går godt og prisveksten er høg, samtidig som det openbert er behov for støtte i andre sektorar. Så enkelt er ikkje dette. Men vi er likevel nøydde til å finne ein god balanse, og eg synest ein har nærma seg i behandlinga i Stortinget. Venstre er altså ikkje her, verken i Stortinget generelt eller på talarstolen i dag, for å drive nokon overbodspolitikk. Ein god del av det ein er vorten einige om, er fornuftig. Samtidig er det nokre område der det trengst ein betre og meir målretta innsats. Då vil eg særleg framheve to område. Det eine er kollektivtrafikken. Der trengst det for det første meir pengar, men for det andre er det heilt avgjerande at ein no framover følgjer situasjonen nøye og er klar til å stille opp når det er behov for det, for å sørgje for at tilbodet er minst like bra – og helst betre – på veg ut av denne pandemien som det var då vi gjekk inn i han. Eg seier det fordi i den perioden vi no er inne i, etablerer folk nye vanar, og ein del av dei vanane kan vere veldig uheldige dersom det fører til at ein får ei ny opphoping av biltrafikk i byane våre og eit dårlegare kollektivtilbod. Ein kan kome inn i ein vond sirkel der det forsterkar kvarandre. Då er det verdt å ta med seg at utgangspunktet var veldig godt, nemleg at vi over fleire år hadde styrkt kollektivtrafikken kraftig samanlikna med den førre regjeringa. Talet på kollektivreiser, både på veg og bane, auka kraftig, og folk køyrde mindre bil i storbyane våre. Dersom den utviklinga no snur, vil det vere veldig alvorleg. Difor må ein ha ein større innsats inn mot kollektivtrafikken. Det andre eg vil nemne, er tapt læring. Det nemner eg ikkje berre fordi det er krevjande no for mange av elevane våre som ikkje får den oppfølginga dei treng, men også fordi dei pengane den førre regjeringa sette av til å ta igjen tapt læring, kutta denne regjeringa i budsjettet for 2022, uavhengig av pandemien. Det er eit problem. Det er ikkje teke igjen no, og det er kritikkverdig. Difor føreslår Venstre å løyve meir pengar til å ta igjen progresjon gjennom målretta tiltak, og også pengar retta inn mot sommarskule, slik at ein kan sørgje for at folk kjem seg opp på nivå igjen og får den hjelpa dei treng. Når det no kjem nye førespurnader og ønske om å avlyse eksamen denne våren, og det ikkje er grunngjeve i at det er vanskeleg å gjennomføre, men i at elevane ikkje er klare, bør det vere eit ganske alvorleg varsku for at ein ikkje har klart å drive god nok opplæring. Då trengst det meir pengar for å ta igjen det tapte. Eg vil også kommentere innlegget frå Senterpartiets Pollestad, som snakka om – og det er ikkje første gongen – at det no er så veldig vanskeleg å handtere dette, og at det ikkje lenger er snakk om ei gjenopningstid der kulturministeren kunne kome med sine dansemoves, som det vart sagt. Då vil eg seie at det var ingen frå Senterpartiet, Arbeidarpartiet eller SV som var imot at vi gjenopna samfunnet i september. Tvert imot var dei med på festen, alle saman, og med god grunn. For det var all grunn til å opne opp, det var heilt riktig å gjere det. Det å skape eit slags inntrykk av at det ikkje var riktig, synest eg regjeringspartia skal halde seg for gode til. Det er heller ikkje slik, trur eg, at det er så veldig mykje meir krevjande å handtere ein pandemi der vi er no, enn slik det var det halvtanna året før det. For det var eg med på, og det var ikkje enkelt å skulle motivere ei sliten befolkning når vaksinane var minst eitt år fram i tid. Det var ikkje enkelt å skulle etablere alle desse nye ordningane som vi aldri hadde hatt før, og finne ein god balanse. Eg trur til og med eg kan våge påstanden at det var meir krevjande enn det er å reaktivere dei og starte dei på ny. Så det å snakke om at nokon har det lett og andre har det vanskeleg, trur eg ikkje vi skal begynne med. Det er krevjande å handtere ein pandemi. Det er krevjande å sitje i regjering. Det var det då vi gjorde det, og det er det tydelegvis med denne regjeringa. Slik er det, for det å ha makt er også å ha ansvar, og ansvar kan tyngje. Eg vil ta opp forslaga frå Venstre. Vi kjem også til å støtte ein del av dei mange forslaga som er komne inn, men tida strekkjer ikkje til til å gå gjennom alle.