Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2015-01-29:
Eg kan – på vegner av Arbeidarpartiet – starte med å svare SV at Arbeidarpartiet er for å fjerne kontantstøtta. Me er òg einige med SV i at det ville vore veldig fornuftig å få ein type ventestøtteordning for dei som ventar på barnehageplass. Debatten som representanten Pedersen reiser, er veldig viktig. Eg har lyst til å bringe inn eit nytt moment i debatten: Ein føresetnad for å kunne få arbeid og kunne klare å vere i arbeid er at ein har eit trygt liv. Veldig mange kvinner i Noreg, både etnisk norske og innvandrarkvinner, lever ufrie liv prega av vald. Når det gjeld desse kvinnene, har me ein stor jobb å gjere. Me ser at innvandrarkvinner er overrepresenterte på norske krisesenter. Eg har lyst til – for ordens skuld – å nemne at veldig mange av desse innvandrarkvinnene er gifte med etnisk norske menn, slik at me ikkje får ei myteforståing av kvifor dei kvinnene er der. Det me veit, er at veldig mange av innvandrarkvinnene på krisesenter har ikkje arbeid. Dei har ikkje eit sosialt nettverk. Dei har ikkje den tryggleiken som andre som er i arbeidslivet, har. Difor meiner eg at dette er ein veldig viktig del å arbeide med, både for Solveig Horne og for justisministeren – å styrkje arbeidet med krisesentertilbodet og krisetilbodet i kommunane. I det perspektivet er det òg veldig viktig å gjere eit betre arbeid med omsyn til kva ein gjer når kvinner er ferdige med å vere på eit krisesenter. Som det blei sagt av fleire i debatten her: Me er kanskje gode i enkeltfasar, i introduksjonsprogrammet, når nokon er på eit krisesenter, men med omsyn til kva me gjer etterpå, kan me gjere ein mykje betre jobb. Likestillingspolitikken er avgjerande viktig for utfallet av om me greier å få fleire innvandrarkvinner i arbeid. Mangel på likestillingspolitikk vil òg ha store konsekvensar. Me veit at for kvinner generelt er det å vere sjølvberga, det å ha ei arbeidsinntekt, ein veldig viktig faktor for å kunne kome seg ut av eit ufritt og utrygt liv. Eg meiner at då hjelper det ikkje så veldig mykje at statsråden seier at me er einige om at dette er viktig. Ja, me er einige om at dette er viktig, men me er nok ikkje heilt einige om kva som skal til. Eg meiner at debatten om kontantstøtta er relevant, og debatten om foreldrepermisjon og fordelinga av han. Den totale likestillingspolitikken er relevant òg for den integreringsdebatten som me har her. Eg meiner òg at arbeidet med haldningar må styrkjast. I dag er unge innvandrarkvinner høgt utdanna. Dei «rular» Blindern – det var kanskje ikkje eit parlamentarisk uttrykk – men det er på ein måte framleis ei utfordring at dei ikkje får jobb på grunn av kva dei heiter. Seinast for fire–fem månader sidan hadde me eit stort oppslag i Telemarksavisa. Ei kvinne frå Somalia – høgt utdanna – fekk ikkje jobb. Eg trur det er viktig at me framleis held fana høgt for arbeidet med haldningar i barnehage og skule når det gjeld integrerings- og innvandringsspørsmål. Til representanten Bekkevold: Me kan jo snu og vende litt på setningane slik som det passar oss – ut frå vårt eige verdisyn og vår eigen politikk. Eg meiner at det er heilt legitimt å meine at staten, at fellesskapet, skal betale kvinner for å vere heime. Det er heilt legitimt å meine det, men eg synest – som Kirsti Bergstø, Helga Pedersen og fleire andre har påpeikt – at når ein meiner at det ikkje er dokumentert at kontantstøtta har ein negativ effekt, bør ein kanskje vere litt audmjuk frå den kanten, bl.a. såg me då me fjerna kontantstøtta for toåringar, at ni av ti kontantstøttemottakarar i Oslo var innvandrarkvinner. Ein kan ikkje sjå vekk frå det. Eg har heilt til slutt lyst til å spørje statsråd Horne: Framstegspartiet fremja for nokre år sidan eit forslag i Stortinget om å fjerne kontantstøtta for innvandrarkvinner. Står forslaget frå Framstegspartiet framleis ved lag?