Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2014-04-03:
Eg vil òg starte med å takke interpellanten for å bringe eit viktig tema opp til diskusjon. Eg har òg lyst til å starte med det innlegget som stod i Aftenposten i går, frå Lund og Engebretsen frå Oslo tingrett, for dei peikar, som justisministeren seier, på eit «hurtigspor» for utanlandske kriminelle og fleire utfordringar me står overfor. Me veit at det er eit stort problem at utanlandske statsborgarar som er tiltalte for kriminelle handlingar, bl.a. forsvinn før rettssaken, og fleire peikar òg på at dette sjølvsagt svekkjer rettssystemet. Eg merkar meg at Oslo tingrett – eller Lund og Engebretsen – tek til orde for dette hurtigsporet for personar utan tilknyting til Noreg, slik at ein kan få sagt dom i saka i første rettsmøte, seinast tre dagar etter pågriping. Eg er òg glad for at Klinge presiserer at ho heller ikkje meiner at det skal byggjast opp eit eige domstolsorgan, for det å byggje opp eigne domstolsorgan med tanke på å gjere noko med prosessfart eller type sak, har eg lita tru på. Men eit hurtigspor har eg større tru på. Samtidig vil eg prøve å problematisere det litt, for det kan tenkjast at ein ved eit hurtigløp vil få vedtak tidlegare og oftare, fordi vedkommande vil bli ferdig med saka og unngå varetekt. Men føresetnaden for denne behandlingsmåten og at det skal gå raskt, er at den sikta tilstår og samtykkjer i domsseiing ved tilståingsdom. Det kan tenkjast at han eller ho gjer det dersom vedkommande blir teken på fersk gjerning, eller at ein får utsikt til strafferabatt. Men det er berre viss den sikta og påtalemyndigheitene vedtek dommen, at han blir rettskraftig og kan fullbyrdast straks. Elles blir han rettskraftig når ankefristen på to veker går ut, og om dommen blir anka, vil det gå atskilleg med tid uansett om saka blir behandla så raskt som råd. Eg meiner det kan vere interessant å sjå vidare på korleis ein i større grad kan få til eit hurtigare spor. Samtidig er det viktig å ha med seg, som òg Lund og Engebretsen peika på i Aftenposten i går, at det er krav til forsvarleg og tilstrekkeleg rettssikker prosess for alle i Noreg. Som dei skriv: «Vi forutsetter selvsagt at den europeiske Menneskerettskonvensjonens artikkel 6 om forsvarlig rettergang og hensynet til det frie forsvarervalget blir ivaretatt.» Eg er glad for at både Klinge og justisministeren nemner det – og eg er på ingen måte overraska over det, men eg synest det er veldig viktig å understreke det. Dette er ein rettssikkerheitsgaranti som skal gjelde alle som er til stades på norsk jord, uansett om ein har lovleg opphald eller ikkje. Eg meiner det vil vere problematisk å lage særreglar som svekkjer rettssikkerheita for denne gruppa. Så omsynet til artikkel 6 i EMK og eit eventuelt slikt hurtigspor må foreinast. Kriminaliteten kjenner ikkje lenger nokon landegrenser, og f.eks. mobil vinningskriminalitet, spesielt frå Aust-Europa, er eit stort samfunnsproblem. Me veit at det finn stad hallikverksemd og menneskehandel både i og til Noreg. Det utfordrar tryggleiken vår, og me som politikarar må leggje til rette for at politi og domstolar blir sette i stand til å løyse dei oppgåvene me forventar av dei. I tillegg til dette er det viktig at regjeringa fortset det arbeidet som den raud-grøne regjeringa gjorde når det gjeld soningsavtalar og soningsoverføringar med andre land. Her er EU-samarbeidet veldig sentralt. Då Arbeidarpartiet sat i regjering, fekk vi aksept for at Noreg blei part i det arbeidet. Internasjonalt justissamarbeid er avgjerande for å bekjempe det internasjonale kriminalitetsbildet me er ein del av. Talet på pågripne og fengsla personar med utanlandsk statsborgarskap aukar. Derfor er det veldig viktig at ein held fram med eit grenseoverskridande arbeid gjennom eit nært samarbeid med politi og påtalemyndigheiter i andre land. Når det gjeld det Klinge tek opp: Det verka òg slik ut frå det som justisministeren sa, at me ikkje snakkar om eit eige domstolsorgan. Det kan vel tenkjast at ein gjennom å gjere grep – som òg blei skissert av justisministeren – kan løyse utfordringane i domstolane slik det er i dag. Eg trur òg det er viktig, som det òg er blitt sagt av tidlegare justisministrar her, å fokusere på det praktiske samarbeidet mellom aktørane og sjå på dei organisatoriske løysningane. Eg ser uansett fram til vidare diskusjonar om dette temaet. Det er veldig viktig. Eg synest òg det foreløpig har vore ein veldig konstruktiv debatt mellom partia, og det er veldig positivt.