Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2016-11-29:
Takk til saksordføraren for ein god gjennomgang av saka, og takk til forslagsstillarane, som gjev oss anledning til å diskutera eit viktig tema, bustadpolitikk, som angår langt fleire komitear enn vår. Det angår eit breitt spekter av fagkomitear på Stortinget, så det er nyttig at ein får ein slik debatt. Eg vil òg takka representanten Kapur for å visa til kva denne regjeringa gjer, for ein kunne i dei to første innlegga få inntrykk av at ein har gjort lite. Derfor er det veldig bra at representanten Kapur fortel at regjeringa er offensiv òg når det gjeld bustadpolitikk. Som innleiing: Eg synest det er litt ironisk at både forslagsstillarar og saksordføraren har den tilnærminga at ein må ha ein tydelegare bustadpolitikk frå staten si side gjennom å svekkja det lokale sjølvstyret på fleire punkt. All den tid ein veit at staten i dag blir styrt av ei regjering med Framstegspartiet og Høgre, med støtte frå Kristeleg Folkeparti og Venstre, og at norske kommunar i all hovudsak blir styrte av dei raud-grøne partia, er det litt rart at ein har så liten tillit til lokalt sjølvstyre at ein meiner at Høgre-Framstegsparti-regjeringa er betre i stand til å styra bustadpolitikken enn alle lokalpolitikarane i Noreg – som for eit år sidan fekk tillit for å spela hovudrolla når det gjeld arealplanlegging. Framstegspartiet er oppteke av at om ein er ung eller gamal, fattig eller rik – om ein vil bu i byen eller på bygda, skal ein ha moglegheit til å kjøpa og eiga sin eigen bustad. Det er viktig for oss som menneske, det er òg viktig for samfunnet at me organiserer oss på den måten. Målet trur eg me alle er einige om, spørsmålet er om verkemidla. Me har ikkje tru på at løysinga når det gjeld bustadpolitikk, er at me skal ha høgare skattar, fleire skattar, endå fleire avgifter og meir byråkrati. Vår jobb som politikarar er å leggja til rette for menneske, då blir det enkelt ikkje å gå inn for fleire avgifter. Me må heller tenkja nytt og gjera ein innsats for å løysa dei utfordringane me har i bustadmarknaden, enn å setja inn endå fleire sanksjonar. Det aller viktigaste for å løysa dei utfordringane me har, er å byggja fleire bustader. Det aller viktigaste for å kunna byggja fleire bustader, er at me legg til rette for at kommunane kan vera ja-kommunar – at dei kan regulera og planleggja nok bustader, og at det blir interessant for utbyggjarar å byggja ut. Då handlar det om at me må forenkla forskrifter for å gjera det billegare å byggja bustader. Me må forenkla plan- og bygningsloven for å gjera det lettare og raskare å planleggja. Difor er det aller viktigaste dokumentet som Stortinget skal ta stilling til dei neste månadene, Prop. 149 L for 2015–2016. Det er regjeringa sine offensive forslag for å forenkla planprosessane og moglegheitene for dispensasjon i plan- og bygningslova. Det vil vera verktyet som lokalpolitikarane i Noreg treng for å kunna utvikla seg endå meir til ja-kommunar og vera positive aktørar for å få fart på bustadbygginga. Eg har registrert lite engasjement rundt denne proposisjonen, eg er spesielt oppteken av kva Arbeidarpartiet meiner om den. Eg har høyrt lite om kva dei seier. Dei får anledning til å avklara synet sitt når Stortinget skal behandla proposisjonen etter jul, men eg trur mange lokalpolitikarar, òg Arbeidarpartiet sine eigne, kunne tenkt seg litt meir tydeleg svar på om ein støttar hovudlinjene i Prop. 149 L. I dagens debatt vil eg gjerne utfordra Arbeidarpartiet på om dei kan seia litt om kvar ein vil landa når det gjeld den proposisjonen. Vil ein gje lokalpolitikarane, sine eigne 200 ordførarar, større moglegheit til å gjennomføra raskare planprosessar og kunna gje dispensasjonar som er fornuftige å gje for samfunnsutviklinga si skuld, eller ønskjer ein at det framleis skal vera vanskeleg å få planlagt – med ein fylkesmann som skal fremja motsegner, slik ein hugsar det frå dei raud-grøne åra? Då var eg lokalpolitikar og opplevde å få mange motsegner. No opplever lokalpolitikarane ein meir positiv haldning frå fylkesmennene og meir ein ja-haldning frå staten. Så eg håpar at Arbeidarpartiet kan avklara synet sitt på Prop. 149 L, og at dei ikkje står på den linja ein kan få inntrykk av. Gjennom merknaden som ligg føre i dag, seier me at me «er opptatt av å føre en boligpolitikk som forenkler planprosessene, styrker kommunenes frihet i plan- og byggesaker og begrenser unødvendig lange innsigelsesrunder». Eg skulle håpt at det var fleire enn fire parti som stod bak ein slik merknad.