Oddbjørg Ausdal Starrfelt (Arbeiderpartiet), 2001-05-29:
Den lovendringa me handsamar i dag, omhandlar fleire mindre endringar i lov om familievernkontor. Det som har ført til mest diskusjon, er om ein skal opna for at opplysningar til statistiske føremål skal kunna gjevast med såkalla individualiserande kjenneteikn dersom dette er naudsynt for å få nøyaktig kunnskap m.a. for å vidareutvikla tenesta best mogleg. Ei slik opning, som er i tråd med helselovgjevinga elles, er eit fleirtal imot. Fleirtalet har samstundes stramma inn lova når det gjeld opplysningar til forskingsføremål, og føreset at det heller ikkje her skal kunna gjevast opplysningar med slike individualiserande kjenneteikn. Det går ikkje fram nokon argumentasjon om forsking i innstillinga, berre når det gjeld å utvida dette til å omhandla statistikk. Dersom dette er ein feil, er det viktig at fleirtalet rettar dette opp her i salen. Dersom det er rett, skulle eg gjerne ha ei grunngjeving for ei såpass klår innstramming. Arbeidarpartiet står i lag med SV når det gjeld framlegget frå Regjeringa om å opna for å gje desse individualiserande opplysningane for å kvalitetssikra statistikk, men at dette så langt det er mogleg skal gjevast utan individualiserande kjenneteikn. I merknadene framhevar mindretalet, Arbeidarpartiet og SV, at det i sjølve lovteksten er teke med eit atterhald om at «Opplysningene skal så langt det er mulig gis uten individualiserende kjennetegn», og me seier vidare at i dei tilfella der personvernomsyn kryssar behovet for statistikk, er det personvernomsynet som skal vega tyngst. Arbeidarpartiet meiner at lovframlegget tek tilstrekkeleg omsyn til personvernet, og at det med ei slik lovgjeving ikkje vil vera nokon fare for at opplysningar gjevne til familievernkontora vil kunna misbrukast. Det er dessutan ei likestilling med anna helse- og sosiallovgjeving. Regjeringa får støtte for alle dei andre lovendringsforslaga i proposisjonen. Det er me sjølvsagt glade for. Eg vil som saksordførar kort gjera greie for dei vesentlegaste endringane. Det er viktig at dei ulike familievernkontora – dei offentlege og dei kyrkjelege – så langt det er mogleg har same regelverk. Etter lovendringa vert det slege fast at forvaltningslova sine reglar skal gjelda alle, med unntak av det som gjeld arbeidsgjevaransvaret. Vidare er komiteen samd i at teieplikta framleis skal verta regulert i § 5 i den lova som me handsamar her i dag, og at det her vert vist til §§ 21 og 23 i helsepersonellova. Komiteen er vidare samd i at lov om familievern bør innehalda ei eiga føresegn om samtykke, på same måte som barnelova. Det same gjeld barn sin rett til å verta høyrde. Komiteen peikar på at det er viktig at barna sine synspunkt vert tillagde vekt i høve til mogning og alder. Teieplikta gjeld uinnskrenka med mindre det er gjeve samtykke til å gje opplysingar. I saker som vert handsama ved familievernkontor, kan det vera interesser som tilseier at teieplikta vert halden ved lag sjølv om det er gjeve samtykke til oppheving av teieplikta. Det kan her f.eks. vera aktuelt å halda teieplikta ved lag av omsyn til barna sjølv om dei vaksne gjev slik fullmakt. Fylkesmannen er gjeven fullmakt til å halda teieplikta ved lag trass i eventuelt samtykke. I sitt arbeid med familieproblem kan familieverntilsette få kjennskap til tilhøve som bør meldast til barnevernet. Dette vert no regulert i lova. Det same gjeld opplysningar til sosialtenesta når det er grunn til å tru at ei gravid kvinne misbrukar rusmiddel på ein slik måte at det er svært sannsynleg at barnet vil verta født med skade. Eit fleirtal i komiteen, alle unnateke Høgre, Kristeleg Folkeparti og representanten Stolt-Nielsen, støttar departementet i at det ikkje lenger er naudsynt med lovregulering av spesielle personellkrav ved familievernkontora. Fleirtalet er sjølvsagt oppteke av at kompetansen må vera høg i ei teneste som er definert som spesialisthelseteneste, men føreset at fylkeskommunen tek ansvar for dette. Dette er både ei forenkling og eit døme på desentralisering av ansvar og myndigheit. Til slutt vil eg gjera merksam på at det på side 3 fyrste spalte tredje avsnitt vert vist til § 5 andre avsnitt. Det skal vera § 5 a, noko som går fram av sjølve lovteksten. Dette vart oppdaga etter at innstillinga hadde gått i trykken, og eg ber om at dette vert retta opp. Med dette vil eg anbefala dei lovendringane som ligg føre, og tek samtidig opp forslag nr. 1 på vegner av Arbeidarpartiet og Sosialistisk Venstreparti.