Oddbjørg Ausdal Starrfelt (Arbeiderpartiet), 1999-12-08:
I håp om at andre vil følgja mitt eksempel, skal eg prøva å vera kort. Bakgrunnen for framlegget er at forslagsstillarane meiner at norske verksemder brukar store ressursar på å svara på førespurnader frå det offentlege og korleis dei skal takla ulike lover og forskrifter. Derfor foreslår dei tiltak i åtte punkt. Eg trur nok at noko av bakgrunnen var valkamputspel frå Høgre og eit forsøk frå Høgre på å gje inntrykk av å ha mange fleire svar i dette spørsmålet enn oss andre. Problemstillinga er me alle samde om. Fleirtalet i komiteen støttar sjølvsagt intensjonen i framlegget om å redusera skjemaveldet, men kan ikkje sjå at framlegget inneheld noko særleg nytt. På dei fleste områda som Høgre nemner i desse punkta, er det ein ganske stor aktivitet, og komiteen har nettopp vore på besøk i Brønnøysund, rett nok utan representanten Gabrielsen, og sett at det skjer mykje viktig samordnings- og forenklingsarbeid der, og at det er endå meir som er på gang. Vedtaket går ut på at saka skal vedleggjast protokollen. Me meiner at dei fleste punkta i framlegget ikkje representerer så mykje nytt, men det er to punkt som me avviser, i tråd med det statsråden tilrår. Det eine er at forslag om eit nytt skjema eller føresegn skal følgjast av forslag om å fjerna eit anna. Det vert litt for absolutt å ha ein sånn regel, og somme gonger kan det ha uheldige verknader. Og sjølv med modifiseringa i Innst. S. nr. 47 i forhold til Dokument. nr. 8-forslaget frå Høgre meiner me i fleirtalet at det er eit unødvendig forslag. Alle skjema må vurderast med jamne mellomrom, avhengig av type med tanke på forenkling. Dette er heilt avgjerande for å få fart i forenklingsarbeidet, og for å få redusert skjemaveldet. Og dette er ei meir praktisk og mindre teknisk løysing enn den Høgre foreslår. Det andre som me er skeptiske til og avviser, gjeld forslaget om at det skal fastsetjast to årlege datoar for skattemessige forskrifts- og regelverksendringar. Ei ordning med to årlege kunngjeringsdatoar vil i stor utstrekning føra til at ein bevisst vil måtte utsetja den formelle fastsetjinga av klarerte forskriftsutkast, normalt med verknad òg for når desse skal ta til å gjelda. Det vil berre i liten grad vera mogleg å forsera pågåande forskriftsarbeid for å verta ferdig til fyrstkommande halvårsdato. Ei slik ordning kan skapa grunnlag for uheldige tilpassingar, og kan innebera at ei rekkje forskrifter vil ta til å gjelda unødvendig seint. Det er eit viktig mål å forbetra regelverket ved å luka ut unødvendige forskrifter og samordna regelverket ved samanføying i større samleforskrifter. Dette inneber at brukarane får eit meir oversiktleg og tilgjengeleg regelverk å halda seg til. Difor tilrår ikkje fleirtalet særskilde datoar for kunngjering og iverksetjing av forskrifter på skatte- og avgiftsområdet. Me seier altså nei til dette. For å oppsummera: Det er lite nytt, det nye er lite gjennomtenkt, og det har fleire negative enn positive verknader. Det er interessant å merka seg at NHO er positive til intensjonen i forslaget, men at dei i høyringsfråsegna ikkje ein gong tek seg tid til å kommentera dei enkelte punkta. Men, som sagt, alle er samde i intensjonen, og me ønskjer statsråden lukke til vidare i arbeidet med å redusera skjemaveldet, til glede for små og mellomstore bedrifter.