Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2001-12-04:
Framstegspartiet er opptatt av å få til eit lågare, flatare og enklare skattesystem enn det vi har i dag. Vi ser på dette som eit middel for å skape større økonomisk fridom, få til meir verdiskaping og dermed også leggje grunnlaget for betre velferd for den enkelte. Våre skatteforslag vil også redusere offentlege administrative kostnader for innkrevjing av skatt, og medføre at fleire kan stå økonomisk på eigne bein. Særleg dei med låge inntekter slit i dag med eit altfor høgt skattetrykk. Den viktigaste profilen i Framstegspartiets opplegg for inntektsskatt i 2002 er derfor innføring av høgare personfrådrag og minstefrådrag, noko som vil ha størst effekt for dei med låge inntekter. Det er derfor ikkje riktig, slik føregåande talar frå Høgre prøvde å framstille det, at vi ikkje gjer noko for dei med dei låge inntektene. Tvert imot er det dei som er høgast prioritert hos oss. Framstegspartiet er positiv til at innslagspunktet for toppskatten i klasse 1 er auka til 320 000 kr, men denne skatten rammar framleis ca. 740 000 lønsmottakarar. Regjeringa har ikkje foreslått endring av innslagspunktet for toppskatt i klasse 2, og dette betyr ei reell skjerping av toppskatten i klasse 2, noko som vi ikkje kan akseptere. Vi foreslår derfor å heve innslagspunktet for toppskatten til 350 000 kr i klasse 1 og 403 000 kr i klasse 2. Det såkalla fiskar- og sjømannsfrådraget har vore uendra på 70 000 kr sidan 1992. Ved å leggje til grunn gjennomsnittleg årslønn sidan 1992 og anslått lønnsvekst for 2001–2002 skulle frådraget vore på om lag 105 000 kr. Dette har forverra dei økonomiske vilkåra for norske sjøfolk og truleg bidratt til at vi i dag har færre sjøfolk enn vi elles ville hatt. Vi ønskjer at frådraget i første omgang blir auka til 85 000 kr. Særfrådraget for eldre har heller ikkje vore regulert på fleire år. Også i år foreslår Regjeringa ei vidareføring av frådraget på 17 640 kr, noko som betyr ein reell nedgang i verdien av frådraget. Framstegspartiet meiner at eldre og uføre fortener å ta igjen det tapte av fleire års manglande regulering, og vil foreslå at frådraget blir sett til 25 000 kr. Når det gjeld formuesskatt, er det Framstegspartiets klare haldning at dette er ei uheldig dobbeltskattlegging som bør fjernast. Den høge formuesskatten i Noreg aukar også risikoen for utanlandsk oppkjøp av norsk industri, dette fordi formuesskattlegginga som regel gjer det billigare å eige norske bedrifter frå utlandet enn frå Noreg. Formuesskatten gjer også at eigarane kan bli tvinga til å ta ut kapital av bedriftene for å betale skatt. For privatpersonar utgjer formuesskatten ein stadig større del av den totale skattlegginga. Dette rammar dei som har lagt vinn på å spare og leggje pengar til side. Vi meiner at ei snarleg nedtrapping av formuesskatten er nødvendig, og foreslår derfor at den statlege formuesskatten blir halvert frå og med 2002 ved at all formue under 800 000 i klasse 1 og 830 000 i klasse 2 blir fritatt for statleg formuesskatt, og at skattlegginga for formue utover desse beløpa blir redusert med 25 pst. Framstegspartiet er positiv til at Samarbeidsregjeringa går inn for ein reduksjon i skattlegginga av fordelen av å bu i eigen bustad. Dette er ei sak som Framstegspartiet lenge har stått åleine om å kjempe for. Bustaden er kjøpt for pengar som alt er skattlagde, samtidig som det er betalt forskjellige typar avgift på kjøp av materialar til bygningen. Vi ønskjer at skattlegging av fordelen ved å bu skal fjernast over fire år, og foreslår derfor ein reduksjon på 25 pst. for budsjettåret 2002. Framstegspartiet ser det også som viktig å redusere skattetrykket for bedrifter, dette fordi eit fritt, sjølvstendig og verdiskapande næringsliv er avhengig av dette for å kunne hevde seg i ein konkurranseutsett marknad. Næringslivet og enkeltmennesket er utsette for eit utal av typar skattar, og det er summen av desse som i stor grad bestemmer om bedriftene er konkurransedyktige. Dersom Noreg held på eit skattenivå som er høgare enn nivået i våre konkurrentland, vil dette openbert redusere verdiskapinga i Noreg. Ei særnorsk høg skattlegging vil også medføre kapitalflukt og dermed tap av norske arbeidsplassar og stigande arbeidsløyse. Av røynsle veit vi også at ei utvikling med stigande arbeidsløyse kan vere svært vanskeleg å snu dersom vi ikkje handlar raskt. Framstegspartiet tar også sterk avstand frå skattereforma sin delingsmodell som favoriserer den passive eigarskapen på kostnad av det aktive. Framstegspartiet synest også det er bekymringsfullt at Noreg bruker ein så mykje lågare del av brutto nasjonalprodukt til forsking og utvikling enn gjennomsnittet i OECD. Det er først og fremst den private forskinga som er mindre i Noreg enn i andre land som det er naturleg å samanlikne med. Forsking og utvikling er ei investering for framtida, og vi trur derfor at kvar krone som blir investert i FoU, vil gi meir tilbake i form av auka verdiskaping. Vi er derfor positive til skatteincentiv som stimulerer til auka FoU, og støttar derfor fullt ut Hervik-utvalets forslag der bedriftene får trekkje frå 25 pst. av FoU-utgiftene. Framstegspartiet er derfor imot dei avgrensingane i forhold til storleik på verksemd og prosentsats som Regjeringa har foreslått. Framstegspartiet er positiv til den forbetra opsjonsskattlegginga som Samarbeidsregjeringa har foreslått. Forbetring i opsjonsskattlegginga er m.a. viktig for utviklinga av kunnskapsbaserte bedrifter der det er nødvendig med eit ekstra incitament utover ordinær lønn. Opsjonsordningar kan derfor bidra til at bedriftene sine lønskostnader blir haldne nede, noko som kan vere spesielt viktig i ein oppstartsfase. Ved opsjonstildeling vil tilsette tene på at bedrifta går godt og aukar overskota. Dette vil vere ei betre ordning enn at leiarane får «fallskjerm» når bedrifta går dårleg, slik vi har sett enkelte eksempel på. Vi beklagar sterkt den foreslåtte skatteskjerpinga både for firmabil og for kjøregodtgjersle. Skatteskjerpinga verkar både lite gjennomtenkt og dårleg grunngitt. Forslaget inneber at sjablongregelen for fordelen ved privat bruk av firmabil skal aukast frå 10 000 km til 13 000 km pr. år. Departementet grunngir denne auken med at kjørelengda med personbil utgjer 13 500 km pr. år. Men i dette gjennomsnittet ligg både yrkeskjøring og kjøring mellom heim og arbeid. Dette medfører at ein auke til 13 000 km vil medføre at den tilsette blir skattlagd for ei privatkjøring som er høgare enn gjennomsnittet, noko som heilt klart er urimeleg. Framstegspartiet er sjølvsagt imot denne skatteskjerpinga. Samtidig foreslår Regjeringa skatteskjerping ved bruk av privatbil til yrkeskjøring ved at fordelsskattlegginga skal starte allereie ved 4 000 km. Det synest her som om Regjeringa har fokusert på dei variable kostnadene ved bilhald og ikkje på at bilhald også medfører faste kostnader. Mange som er avhengige av privatbil i sin jobb, f.eks. heimehjelp/heimesjukepleiarar, har måtta investere i bil nr. 2 i familien for å kunne utøve sin jobb. Når Regjeringa no endrar desse føresetnadene for bruk av privat bil i arbeid, kan dette redusere rekrutteringa til slike yrke. Framstegspartiet ønskjer derfor å behalde skattlegginga av kilometergodtgjersla som den er. Vi ser positivt på at Regjeringa foreslår å reversere nokre av dei innstrammingane som skjedde hausten 1999 og 2000 når det gjeld avskriving på ulike driftsmiddel. Fordi Noreg framleis har mindre gunstige avskrivingssatsar enn våre naboland, er det likevel nødvendig å gå lenger og reversere heile denne innstramminga. Framstegspartiet foreslår derfor at alle avskrivingssatsane blir sette til 1999-nivå. Dette inneber m.a. auke i avskrivingssatsane for saldogruppene c) og d), som omfattar høvesvis lastebilar og produksjonsmaskiner. På bakgrunn av denne gjennomgangen vil eg hermed på nytt fremje Framstegspartiets endringsforslag frå finanskomiteen.