Valgerd Svarstad Haugland (Kristelig Folkeparti), 2002-04-30:
Eg hadde eigentleg ikkje tenkt å ta ordet i denne debatten, men det ser ut til at eg er nøydd til å gjera det likevel. Det fyrste eg vil kommentera, er representanten Bekkemellem Orheim sin påstand om at svaret som vart gitt, var overflatisk. Poenget er vel at ein ikkje trur på innhaldet i svaret. Dersom ein ikkje ynskjer å tru på innhaldet, eller ein får eit svar ein ikkje ynskjer, då får ein bruka andre karakteristikkar. Men her står det faktisk at med det vi no veit om Opplysningsvesenets fond, kan ikkje fondet bidra til å finansiera desse ti diakonstillingane. Når det galdt budsjettet, var det ein fleirtalsmerknad i innstillinga frå komiteen som gjekk på dei 30 prestestillingane og dei 10 diakonstillingane. Men det var óg eit fleirtalsvedtak som gjekk inn for inflasjonsjustering av Opplysningsvesenets fond. Og dersom desse to ikkje går i hop, er eit vedtak faktisk sterkare enn ein fleirtalsmerknad. Utfordringa her går eigentleg fyrst og fremst til Framstegspartiet, som er med på inflasjonsjusteringar, som eg er veldig glad for. Men når dei to ikkje går i hop, kva skal vi då prioritera, diakonstillingane eller inflasjonsjusteringa? Her har vi ei stor utfordring og eit problem. Det er det eine. Det andre som eg òg reagerte ganske sterkt på, var då representanten Bekkemellem Orheim snakka om dei 5 stillingane som arbeidarpartiregjeringa føreslo. Ja, det er heilt rett. Men avtalen med Presteforeininga som den førre regjeringa skreiv under på, gjekk på at dei trong 35 nye stillingar i inneverande år. Då er 5 faktisk litt puslete. Eg gir honnør til Arbeidarpartiet for at det kom 35 nye stillingar på plass året før, men for å oppfylla avtalen måtte vi altså ha 35 nye. Ein kan snakka om korleis ein skal gjera arbeidstida betre for både den eine og den andre, men eg trur ikkje det er særleg tvil om at dei som kjenner litt til presteyrket, veit at den avtalen er nødvendig i forhold til at prestar òg skal ha ein fritidsavtale, slik som vi andre ventar å ha. Kort sagt: Eg er glad for at vi får fleirtal for desse 30 nye stillingane no. Og grunnen til at vi fant nye, friske pengar, var for det fyrste at dersom ein skulle inflasjonsjustera og sikra fondet, var vi nøydde til å finna friske pengar. For det andre følte eg eit moralsk ansvar for å følgja opp den avtalen som arbeidarpartiregjeringa før oss hadde skrive under på når det galdt fritidsavtalen. Difor klarte vi å finna desse pengane. Eg har merka meg kva som ligg i fleirtalsinnstillinga, men utfordrar eigentleg Framstegspartiet. Eg er glad for at dei er med på vedtaket som ligg der. Men kva skal koma fyrst, inflasjonssikringa eller diakonstillingane? For det er ikkje sikkert at dei vedtaka går i hop. Eg er svært klar over at mange kyrkjelydar har bruk for fleire diakonar, og vi kjem nok til å prioritera det òg i tida som kjem. Eg skulle gjerne kunna ynskt det. Men for meg og for departementet var det viktig at vi i denne omgangen fyrst følgde opp fritidsavtalen som arbeidarpartiregjeringa hadde skrive under på. Så må vi ta dei andre stillingane, både i forhold til diakonar, kateketar og eventuelt nye prestar, med i dei budsjetta som måtte koma.