Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2012-11-27:
Framstegspartiet er oppteke av at Noreg skal bli eit endå betre land å bu og leve i. Det er det som er grunnlaget, og det er det som er basisen for all vår politikk og for vårt virke. Det er derfor vi er politikarar for Framstegspartiet. Då er det sjølvsagt viktig med grunnleggjande velferdstenester i kommunane. Mange kommunar slit med økonomien. Derfor ønskjer vi på sikt at grunnleggjande velferdstenester i kommunane skal finansierast av staten gjennom ei behovsstyrt statleg finansiering, der ein konstaterer eit behov, og det utløyser finansiering. Alle har altså rett til å få dette finansiert uavhengig av om ein bur i ein fattig eller rik kommune. Det er kommunane som vil ha ansvaret for å utføre desse tenestene, men finansieringa skal altså vere statleg. Eg registrerer at enkelte har litt problem med å forstå korleis eit slikt system skal fungere, men det er ikkje noko hokus pokus i det heile. Det er på same måten som ein i dag finansierer ressurskrevjande tenester i kommunane, og det er også på same måten som ein tidlegare finansierte barnehagar – eit veldig ubyråkratisk og enkelt system. Ein konstaterte kor mange barn som gjekk i barnehage i dei ulike kommunane, og så fekk ein altså ei statleg finansiering ut frå det. Ein hadde også differensierte tillegg avhengig av kor dette var i landet, og også ut frå kor gamle barna var. Men sjølvsagt: Inntil vi får gjennomslag for dette, må vi ta utgangspunkt i dagens budsjettsystem og dei utfordringane det gir. Vi har gong på gong høyrt dei raud-grøne partia hevde at dette budsjettet fører til ein styrkt kommuneøkonomi. Dei tilbakemeldingane eg får frå Kommune-Noreg, tyder ikkje på det. Faktum er at gjelda i Kommune-Noreg aukar dramatisk, samtidig som vedlikehaldsetterslepet også aukar. KS slår fast at statsbudsjettet for 2013 ikkje vil gi rom for betre tenester i kommunane, men det er nok til å oppretthalde dagens tenestetilbod. Sjølv om det ikkje er nokon tvil om at kommunane har fått auka overføringar og inntekter, er det slik at kommunane også har fått fleire oppgåver – ein har fått fleire innbyggjarar, ein har fått ei aldrande befolkning, og ein har også fått strengare krav og auka forventingar. Det gjer at kommunane slit med økonomien. For å få til ein betre kommuneøkonomi og betre tenester i kommunane trengst handling, og ikkje prat. Derfor har vi styrkt kommuneøkonomien på ei rekke postar: 1,2 mrd. kr til eldreomsorga, auka satsing på ressurskrevjande tenester, øyremerkte driftsmidlar til grunnskulen på 200 mill. kr, nullvekting av kommunane, øyremerkte midlar til kommunalt barnevern, tiltak for rusavhengige på til saman 480 mill. kr, likebehandling av private og offentlege barnehagar og sikring av at eittåringar fødde etter 1. september også får barnehageplass – til saman nesten 400 mill. kr på desse postane. Vi forbetrar altså kommuneøkonomien direkte og indirekte med nesten 3,8 mrd. kr. Det medfører meir pengar til alle landets kommunar. Det er enkelte som går etter teorien om at viss kommunane får meir pengar, berre brukar dei meir pengar, og at det derfor er viktig å halde igjen på pengane. Vi trur ikkje på ein slik taktikk. Tvert imot trur vi det er ein dårleg idé. Vi ønskjer i staden for å legge til rette for konkurranse. Vi ønskjer å legge til rette for velferdsteknologi. Her er staten – sentrale myndigheiter – nøydd til å ta eit grep. Vi vil også ha eit budsjetteringssystem eller rekneskapssystem som viser den reelle situasjonen betre enn det som er situasjonen i dag. Det gjeld både korleis ein skal føre pensjonsforpliktingane og avskriving kontra avdrag. Viss ein hadde hatt ei reell budsjettering og eit reelt rekneskapssystem som viser situasjonen, ville situasjonen i Kommune-Noreg sett endå verre ut enn han gjer i dag. Då ville sanninga ha komme til syne, og det er vel grunnen til at regjeringa ikkje ønskjer å gjere noko med dette.