Torgeir Knag Fylkesnes (Sosialistisk Venstreparti), 2016-06-09:
Eg la merke til at representanten Pollestad hoppa over forslag nr. 4, som kanskje er det viktigaste av dei forslaga vi fremjar. Men det skal eg kome tilbake til. Vi har ei eigarskapsmelding med viktige prinsipp – mange har vore innom dei – men oppfølginga er det spørsmål om har vore like god. Vi har hatt ein serie med saker om statseigde selskap som har vore involverte i veldig uheldige situasjonar, som har gjort at næringsministeren har hatt ein litt meir aktiv månad på område som ho kanskje helst hadde sett at ho ikkje trengte å vere aktiv på. Det verkar kanskje som om prinsippa fungerer, men i praksis held selskapa på med verksemda si uhindra. La meg ta ein inngang gjennom skatt for å skildre dette feltet. Eit sentralt prinsipp i norsk skattelovgiving er at skattlegging og skatteinngang skal skje der verdiskapinga finn stad. Det same prinsippet ligg til grunn for alt internasjonalt arbeid mot aggressiv skatteplanlegging og internasjonal skatteunndraging. SV meiner det same prinsippet også skal gjelde for norske statseigde selskap. Det er grunngivinga for forslag nr. 4. Dei som deltar i eller legg til rette for aggressiv skatteplanlegging, stel skatteinntekter frå andre. Ein slik oppførsel har store negative verknader og er uetisk. Det bør difor vere eit minstemål at statseigde selskap integrerer heile denne tenkinga i verksemdene og investeringsstrategiane sine. Dei fleste av korrupsjonssakene som vi har hatt i det siste knytte til norske statseigde selskap, har involvert transaksjonar via lukka jurisdiksjonar. Luxleaks og Panama Papers viser akkurat det same. Lukka jurisdiksjonar, såkalla skatteparadis, blir brukte til å finansiere bl.a. illegal verksemd som narkotikahandel, våpensmugling, menneskehandel, omgåing av FN-godkjende økonomiske sanksjonar, menneskerettar. Det kan ikkje vere i Noregs interesse å ha verksemder der. SV har aldri sagt at dei som har verksemd knytt til lukka jurisdiksjonar, automatisk er kriminelle, men vi seier at vi kan faktisk ikkje vite. Det er ein stor forskjell. Dersom vi skal kunne vere trygge på at norske statseigde selskap opptrer etter norske verdiar og standardar, må skattlegginga skje der verdiskapinga skjer, altså at ein ikkje flyttar dette til andre stader – og i alle fall ikkje til lukka jurisdiksjonar. Difor er SVs aller viktigaste forslag i denne saka forslag nr. 4, som vi – utruleg nok – står aleine om, «at samtlige statseide selskap flytter sine datterselskap vekk fra lukkede jurisdiksjoner». Dei to andre forslaga står vi saman med Kristeleg Folkeparti om. Dei handlar om viktige skritt i retning av meir systematisk varsling – som vi veit er veldig viktig – rapportering og oppfølging av norske myndigheiter. Desse to forslaga er mjuke, kan vi kanskje kalle dei, men samtidig svært viktige for at vi skal få informasjon fram i lyset, og at vi veit at det er ein dynamikk mellom eigar og selskap. Vi støttar også forslaget frå Arbeidarpartiet om ein større gjennomgang av korleis statseigde selskap jobbar med desse tinga, korleis regjeringa følgjer det opp, og ein strategi for meir systematisk arbeid med dette. Vi er med på det forslaget også, men sidan forslaget kom på plass så seint i prosessen, fekk ikkje vi eller nokre andre i komiteen anledning til å gå inn i det under komitébehandlinga. Eg tar opp det forslaget som vi har i denne saka.