May-Helen Molvær Grimstad (Kristelig Folkeparti), 2002-05-23:
Den innstillinga vi handsamar i dag, dreiar seg om korleis arbeidet mot ressurskriminalitet skal organiserast, særleg innafor fiskerinæringa. Ein samla komite viser til at tilgangen til ressursane i havet er eit felles, avgrensa gode, og at økonomisk kriminalitet og miljøkriminalitet i fiskerinæringa undergrev vesentlege interesser for samfunnet og næringa. Det er derfor viktig at det vert sett inn tiltak for å styrkje ressurskontrollen. Heile komiteen er altså samd om at ressurskriminalitet er eit alvorleg problem og eit problem vi må ta opp kampen mot. I all kamp mot kriminalitet er politi- og kontrollstyresmaktene avhengige av å få inn tips frå publikum. Samarbeidsregjeringa har valt å organisere dette slik at tips om lovbrot i fiskerinæringa blir kanalisert gjennom Økokrim, på linje med andre former for miljøkriminalitet, ressurskriminalitet og økonomisk kriminalitet. Denne ordninga er no operativ, og vi har fått stadfesta at tips som gjeld fiskerinæringa, kjem inn den vegen. Tips som gjeld fiskerinæringa, blir overførte uhandsama til Fiskeridirektoratet, som har kompetanse til å vurdere tipsa nærmare. Etter det regjeringspartia kan sjå, er dermed intensjonane med forslaget i Dokument nr. 8:80 for 2001-2002 allereie oppnådde gjennom den ordninga Regjeringa har innført. Ein slik generell tipstelefon vil etter regjeringspartia si oppfatning vere eit viktig bidrag i kampen mot økonomisk kriminalitet, også i saker som gjeld fiskerinæringa. Samtidig vil vi understreke viktigheita av at ordninga vert allment kjend. Når Regjeringa ikkje ønskte å vidareføre den særskilde tipstelefonen for fiskerinæringa, den såkalla fiskefusktelefonen, var grunnen dels at denne telefonen av ein del vart oppfatta som ei stigmatisering av ei heil næring, dels at terskelen for å kome med useriøse og ugrunna tips hadde vorte for låg. Terskelen for å kome med ugrunna eller falske tips til Økokrim eller til politiet er nok ein del høgare, og det er faktisk meininga. Når det gjeld dei reelle tipsa, burde ikkje terskelen for å ringe til Økokrim vere høgare, i alle fall ikkje når ordninga blir vel kjend. Regjeringspartia ser derfor positivt på den endra organiseringa av tipsordninga. Samtidig er vi samde om at tipsordninga i Økokrim sjølvsagt bør evaluerast etter ei tid. Fiskeriforvaltninga er komplisert og tidvis uoversiktleg for yrkesutøvarar og også for oss politikarar. Styresmaktene må derfor stadig vere merksame på dei signala som kjem frå næringa om korleis regelverket fungerer i praksis. Komiteen legg vekt på at den enkelte yrkesutøvar, spesielt når det gjeld reiarar og skipperar, har ansvaret for at lover og reglar blir følgde, mens styresmaktene må ta ansvaret for at desse reguleringane er hensiktsmessige og i tråd med måla for fiskeripolitikken. Ein samla komite legg derfor fram forslag til vedtak, I, om at Regjeringa på eigna måte skal legge fram ei sak om arbeidet mot ressurskriminalitet innan fiskerinæringa og vurdere om det er nødvendig med endringar i forvaltningsregimet og vurdere strengare sanksjonar av grove lovbrot. Eit fleirtal i komiteen, som representerer eit mindretal her i stortingssalen, har dessutan fremja eit forslag om at Regjeringa skal leggje fram ei eiga sak om tipstelefonen – II i forslaget til vedtak. I brev frå fiskeriministeren til komiteen, som er vedlagt innstillinga, er det varsla at Økokrims tipstelefon skal evaluerast etter ei tid. Vi ser derfor ingen grunn til å be om ei eiga sak om dette. Eg vil derfor anbefale regjeringspartia å stemme mot II i forslaget til vedtak.