Torgeir Knag Fylkesnes (Sosialistisk Venstreparti), 2018-12-11:
Den overhengande utfordringa for Noreg er todelt. På den eine sida har vi klimaendringar som ser ut til berre å auke i momentum og fart, og på den andre sida har vi ei djup oljeavhengigheit i Noreg, som gjer at vi står overfor ei dobbel utfordring. Vi må gjere noko både i Noreg, lokalt, nasjonalt og globalt for å kome oss ut av klimakrisa, og så må vi gjere noko fundamentalt med måten norsk økonomi er skrudd saman på som gjer at vi ikkje er så oljeavhengige i ei framtid som verkeleg ikkje kan vere oljeavhengig.� Situasjonen er at oljeavhengigheita i Noreg aukar. Ho går ikkje ned, ho aukar. Det er berre å sjå på underskotet i Fastlands-Noreg, som har auka med rundt 70 pst., som illustrerer dette. Dersom ein skulle blitt meir avhengig av andre ting enn det som kjem av inntekta frå petroleum, måtte det ha vore eit redusert underskot. Underskotet har auka. Utsleppa under denne regjeringa har auka. Vi har også sett industrinedgang dei seinare åra. No utgjer industrien berre 8 pst. av bruttonasjonalproduktet og verdiskapinga vår, men ein meiner at ein må liggje på rundt 20 pst. dersom ein skal ha ein frisk økonomi. Oljepengebruken er nesten fordobla under denne regjeringa, og det einaste vi klarer å sjå, er at dei rikaste har blitt rikare. Vi ser ingen teikn til nye, grøne arbeidsplassar, som var heile intensjonen bak det. Så ein kan spørje seg: Kvar blei det av verdiskapinga i denne regjeringa? Når skal ein begynne å bry seg om verdiskaping og næringsutvikling og mindre om eigarar og dei som sit på kapitalen, og at dei skal sitje igjen med enda meir?� Vi veit også at kostnadene vil auke for kvart år som går med handlingslamming. Dersom ein ikkje no verkeleg begynner å snu, vil det koste meir for Noreg når ein faktisk må. Dette er bakteppet for kritikken frå SV. SV er, noko mange kanskje vil vere overraska over, det partiet som har det største næringsbudsjettet – ikkje fordi vi ser på det som eit noregsmeisterskap i å ha størst næringsbudsjett, men fordi det hastar. Vi har enorme moglegheiter som vi peiker på, frå CCS til nasjonal satsing på bionæringa i breitt, byggje opp ein bioindustri, ta havet tilbake og jord i bruk og foreine hav, jord og skog i ei større satsing på fornybare innsatsfaktorar. Vi ønskjer å vri kompetansen som er i petroleumsnæringa, over til andre industrigreiner og næringar. Vi legg opp til ei heilt anna satsing på avskriving i industrien, som gjer at Noreg er konkurransedyktig. Vi har ei satsing på miljøteknologi og digitalisering. I det heile handlar fleire av forslaga, som er oppmodingsvedtak – mindretalsforslaga – om å vri innsatsen slik at framover skal Innovasjon Noreg, næringsretta satsing av Forskingsrådet og innkjøpspolitikken handle om éin ting – det store, grøne skiftet. Det er det vi er sette her til å gjere.� Så to enkeltsaker, først kuttet i fiskeriføringstilskotet. Det er for meg ganske ubegripeleg. Ta representanten Andre N. Skjelstad sitt heimfylke: 97 pst. av den trønderske fiskeflåten er under ti meter, difor er dei heilt avhengige av føringstilskot for å få frakta råstoffet sitt til anlegga. Rørvik Fisk fryktar no for framtida si, det einaste anlegget i Nord-Trøndelag som har heilårs arbeidsplassar. Dei kjem til å tape massivt på dette. Hitramat, landets største på krabbe, kjem til å tape massivt på dette. Kva er grunnen til at regjeringa driv på og jaktar den minste fiskeflåten i dette landet? Det gjer at vi svekkjer haustinga av havet, svekkjer bruken av kysten og ikkje minst svekkjer kystsamfunna. Det er for meg fullstendig ubegripeleg. Så der håpar eg verkeleg at Framstegspartiet kjem med det same spørsmålet som dei stilte til fleire andre når det gjaldt Jovsset Ánte Sara-saka – berre for å skilje snørr og bartar, som er eit språkleg uttrykk. � Nokre meiner at FNs menneskerettskomité ikkje har noka betydning i norsk rettssystem. Det er feil. Eg viser då til Jens Edvin A. Skoghøy, som er høgsterettsdommar, og som har gjennomført ei større avhandling om dette spørsmålet. Vi har for det første nedfelt dei sivile og politiske rettane i lovverket, § 2 i menneskerettslova. FNs sivile og politiske rettar ligg der. Så er spørsmålet om Den europeiske menneskerettsdomstolen og FNs menneskerettskomité skal behandlast likt. Ifølgje Rettstidende 2008 side 1764 skal dei behandlast likt, og Noreg har alltid halde seg til det. Så for meg er det ubegripelig kvifor ein ikkje held seg til det i denne saka …(Presidenten avbryter.) (Presidenten avbryter.)