Hallgeir H. Langeland (Sosialistisk Venstreparti), 2002-12-17:
Eg tek opp forslaga frå SV og Senterpartiet i Innst. S. nr. 80 og Innst. S. nr. 87. Overskridinga på Snøhvit svarar til to operabygg så langt, men dette er neppe den siste rekninga. Derfor må me stoppa opp. Når Statoil-direktøren no seier at Snøhvit ikkje ville blitt starta om han hadde visst det han veit i dag, er det svært alvorleg. Og når Hydro ønskjer å trekkja seg ut av prosjektet, er det òg eit viktig signal. For to år sidan sa Statoil at dei ikkje ville byggja ut Snøhvit. Så vedtok eit fleirtal i Stortinget å endra skatteregimet slik at Statoil såg det lønsamt å byggja ut. Dermed er ansvaret i denne salen også. Derfor beklagar eg at nokon forsøkjer å vri seg unna det. Det ansvaret må ein vera vaksen nok til å ta. SV vil åtvara mot ytterlegare prestisje i dette prosjektet. Me ønskjer å invitera fleirtalet til å vera med på å sikra oss mot nye overskridingar, ved at me set i verk ein gjennomgang av kva det vil kosta å stoppa utbygginga, og kva rekninga til slutt vil bli på dette prosjektet. SV har vore motstandar av Snøhvit og av å opna for olje- og gassverksemd i Europas matfat. Me fryktar konsekvensane for miljøet og økologien. Problema knytte til miljøkonsekvensane er framleis vår hovudinnvending. Men når dei økonomiske konsekvensane no begynner å melda seg, bør fleire stoppa opp. Me har hatt Mongstad, me har hatt Åsgard. Me har førebels 5,8 milliardar kr i overskriding på Snøhvit, og rekninga blir sannsynlegvis endå større. No må Stortinget ta ansvar. Eg reknar med at statsråden svarar skikkeleg på den utfordringa Snøhvit-feltet har gjeve det politiske fleirtalet. SV foreslår ein lågare og meir stabil aktivitet i olje- og gassverksemda. Me har foreslått ei styring for å få til denne stabiliteten. Dette har SV gjort over mange år. Likevel har eit fleirtal valt å følgja konjunkturane, og dermed har me fått jojo-effekt, bl.a. i forhold til verftsindustrien. For SV har omsynet til miljøet og føre var-prinsippet gjort at me har gått inn for denne stabiliteten. Men sjølvsagt har me òg tenkt på verftsindustrien og leverandørindustrien, som er avhengige av å ha stabile oppdrag. At EØS-avtalen skaper problem for verftsindustrien, er eit problem som SV har vore oppteke av lenge. Me er glade for at me no sannsynlegvis får ei utgreiing av dette i samband med revidert nasjonalbudsjett 2003. SV har i samband behandlinga av olje- og gassmeldinga tilbydt Regjeringa fleirtal for sin eigen politikk i forhold til petroleumsaktiviteten i nordområda. Punkt for punkt har SV og Senterpartiet sitert Sem-erklæringa for å unngå at tempoet i nordområda og Barentshavet skulle trappast opp. Arbeidarpartiet har i media ønskt høgare tempo, og dei har sannsynlegvis fått eit visst gjennomslag for dette. I denne situasjonen har Høgre i sterkare grad ønskt eit samarbeid med Arbeidarpartiet enn med SV. Det har vore heilt tydeleg. Det kan SV sjølvsagt beklaga ut frå dei premissane som det no kan sjå ut til at Arbeidarpartiet har klart å leggja for konsekvensutgreiinga. Altså: Når ein får denne, skal ho vera så god at då kan ein berre setja i gang. Det er iallfall det eg oppfattar er Arbeidarpartiets tolking av det som står. Det beklagar SV. Dersom det viser seg at den konsekvensutgreiinga har betydelege kunnskapshol, får ein altså ikkje greia ut dette skikkeleg dersom Høgre og Arbeidarpartiet får viljen sin. SV er nok ein gong klar til å gje Regjeringa fleirtal for ein framtidsretta og miljøvenleg politikk. Arbeidarpartiet og regjeringspartia legg opp til ein politikk som opnar Europas matfat for økt oljeaktivitet. Det beklagar SV, og det vil me kjempa sterkt imot.