Espen Granberg Johnsen (Arbeiderpartiet), 2007-11-22:
Det er brei einigheit om det aller meste i denne innstillinga. Størstedelen av opposisjonen støtter regjeringspartia i det aller meste av betydning. Det er bra. Det er sjølvsagt gledeleg for Arbeidarpartiet og regjeringspartia at det er stor tilslutning til vår politikk, men aller viktigast er det at det sikrar stor og brei oppslutning om behovet for ein sterk allmennkringkastar òg i framtida. Utviklinga på mediefeltet gjer det nødvendig med nye og endra rammevilkår. Meldinga er ein god og grundig gjennomgang av dei utfordringane vi står overfor i åra som kjem, og gjennom meldinga og innstillinga frå komiteen har vi tydeleggjort og klargjort vilkåra det skal jobbast ut frå. NRK har stor plass i meldinga. Det er ikkje overraskande – tvert imot. Ser vi bort frå Framstegspartiet, er alle andre einige om behovet for og betydninga av eit sterkt NRK også i framtida, finansiert gjennom det offentlege. NRK er landets viktigaste kulturinstitusjon, som er heilt avgjerande for formidling av kultur, språk og nasjonal identitet. I denne innstillinga er det tydeleg at dei aller fleste ønskjer at det skal fortsetje. Sjølv om både dei teknologiske endringane og konkurranseforholda endrar seg raskt slik at snart alle no bl.a. får eit tilbod om langt fleire kanalar enn det ein har i dag, endrar ikkje det behovet for eit sterkt NRK med klare forpliktingar – både i forhold til by og land og i forhold til breie og smale grupper. Framstegspartiets innfallsvinkel – som eg ikkje har problem med å skjøne at dei har – vil føre til eit snevrare, dyrare og dårlegare medietilbod for alle. Men for den som berre legg konkurranse- og kost–nytte-vurderingar til grunn for sin kulturpolitikk, skjønar eg at NRK spesielt, og allmennkringkastarar generelt, heilt sikkert er eit problem. Noko av det mest gledelege med innstillinga er derfor at dei andre borgarlege partia så klart markerer avstand til Framstegspartiet – og i staden er einige med oss. Vi har her i landet ei kjempestor oppslutning om den viktigaste allmennkringkastaren – både politisk og i befolkninga. I knapt noko anna land kan ein finne maken. Det skal NRK merke seg og forvalte den tilliten på ein god og truverdig måte, også framover. Regjeringa har no lagt fram ei eiga melding om ein allmennkringkastingsplakat for NRK. Plakaten uttrykkjer på ein god måte dei forventingane og dei krava vi har til NRK, og vil gjere det lettare med ei god overordna styring. Vi har no klargjort dei vilkåra NRK skal jobbe etter, vi har klargjort kva NRK skal halde seg til, anten det gjeld sjåaroppslutning, omsyn til barn og unge, behovet for å sikre eit godt tilbod til alle delar av befolkninga, eller det er i forhold til NRK sine kommersielle aktivitetar. I tillegg til NRK som den offentleg finansierte allmennkringkastaren er det også viktig med konkurrerande private kanalar innan allmennkringkasting. TV 2 tek vare på den funksjonen i dag. Når TV 2s konsesjonsperiode går ut, må vi finne andre måtar for å sikre at meir kommersielle aktørar kan bidra til eit breitt allmennkringkastingstilbod. Eg trur det kan vere interessant for private kanalar å få sikra ein plass i det digitale bakkenettet mot at ein tek vare på allmennkringkastingsforpliktingar. Det er derfor bra at Regjeringa vurderer å innføre ei slik ordning. Eg ser av innstillinga at opposisjonen meiner det er nødvendig med ein brei gjennomgang av arbeidsfelt og formell stilling for tilsyna. Konklusjonen deira er klar: Tilsyn skal vere – for å sitere innstillinga – «i størst mulig grad(…) uavhengig av det respektive departement». Det standpunktet, skjønar eg, vara i omtrent to dagar for enkelte. For skal vi tru det som står i avisene om dagen, er det viktigaste no å få til meir direkte styring frå departementet, iallfall knytt til kjøp av enkeltkanalar på den eine distribusjonsplattforma. (…) Eg meiner vi gjer lurt i å ha ei noko meir prinsipiell tilnærming til styring av og myndigheit lagt til ulike tilsyn, anten det er Medietilsynet eller andre. Det som vi alle derimot er einige om, er at ein bør kome fram til ordningar som gjer at vi som forbrukarar kan velje enkeltkanalar vi vil abonnere på, uavhengig av kva slags plattform vi brukar. Det er derfor viktig at Regjeringa set i gang eit slikt arbeid. Kva slags innverknad det vil ha på mediemangfaldet, f.eks. nisjekanalane sin posisjon, og kva slags innverknad det vil ha på prisen for forbrukarane, er nokre av spørsmåla vi treng svar på – i tillegg til dei reint tekniske og praktiske utfordringane. Vi må greie å vareta både forbrukaromsyn knytte til pris og forbrukar- og kulturomsyn knytte til mangfald innanfor mediefeltet. Den teknologiske utviklinga gjer det nødvendig med ein gjennomgang av medieeigarskapslova. I dag er det ikkje noka regulering av vertikal integrasjon. Tidlegare har ein konkludert med at ein ikkje ønskjer ei slik regulering. Men verkelegheita endrar seg fort, og no må vi derfor få vurdert om det er nødvendig å utvide lova på det området. Det same gjeld i forhold til elektroniske media som nettaviser og web-tv. Dette er kompliserte og viktige spørsmål som Regjeringa no har teke initiativ til å greie ut og få svar på.