Solveig Sundbø Abrahamsen (Høyre), 2018-04-12:
Høgre støttar innstillinga slik ho ligg føre, både stortingsvedtaksdelen og lovdelen. Forslaget fører til auka kontroll med at køyretøya som er ute på vegane, både norske og utanlandske, oppfyller krava til sikkerheit og miljø. Dette fører til tryggare ferdsel langs norske vegar. Då Stortinget vedtok Prop. 144 S for 2015–2016 i november 2016, gav Stortinget samtykke til godkjenning av EØS-komiteen si avgjerd om å innlemme tre direktiv om felles reglar for teknisk kontroll av køyretøy i EØS-avtala. Direktiva har som felles føremål å styrkje kontrollen med at krava til sikkerheit og miljø er oppfylte under bruk. For å gjennomføre direktiva i norsk rett krevst det endringar i forskrifta til vegtrafikklova om kontroll langs veg og av køyretøyverkstader. Endringsforslaga som Samferdselsdepartementet legg fram, gjev myndigheitene betre moglegheiter til å kontrollere bransjen og hindre ulovleg arbeid på motorvogn. Lovforslaget inneheld ei endring av § 32 i vegtrafikklova, som fastset at brot på køyre- og kviletidsreglane som blir avdekt i Noreg, kan bli sanksjonert i Noreg, uavhengig av kva land brotet fann stad i, og at dette òg gjeld for føretak. Det gjev tryggare vegar. Vidare handlar forslaget om nye forskrifter om godkjenning, kompetanse og tilsyn med verkstader som gjennomfører periodisk kontroll av køyretøy, og nye krav til kompetanse, habilitet og vandel for kontrollørane og teknisk leiar, både i kontrollorgana og på verkstadene. Forslaget gjeld òg heimel for godkjenning av og tilsyn med opplæringsinstitusjonar som skal utdanne kontrollpersonell, og krav til kompetanse hos dei som skal godkjenne og føre tilsyn. Samferdselsdepartementet legg òg fram forslag til endringar i vegtrafikklova om fartsskrivarar. Hovudføremålet med den nye forskrifta er å redusere talet på lovbrot, betre trafikktryggleiken, verne sjåførane og fremje like konkurransevilkår. Forslaga nr. 1 og 2, frå Arbeidarpartiet, Senterpartiet og Sosialistisk Venstreparti, gjev inntrykk av at forslaget frå regjeringa òg inkluderer å innføre gebyr. Ingenting i proposisjonen gjer at Stortinget no vedtek innføring av gebyr, og det ligg heller ikkje føre planar om å innføre slike gebyr. Det som blir føreslått i Prop. 8 LS for 2017–2018, er at Vegdirektoratet blir gjeve forskriftsrett til å kunne gje pålegg om gebyr. Denne moglegheita blir avgrensa til berre å gjelde sjølvkost, altså meirkostnaden ved godkjenning av nye verkstader. Høgre synest det verkar fornuftig at Statens vegvesen blir gjeve moglegheit til å ta betalt for kostnadene dei har knytte til dette. Det blir ikkje lagt opp til å gje pålegg om gebyr ved verken ordinær kontroll eller kontroll langs veg, men berre ved godkjenning av nye verkstader. Forslag nr. 3, frå dei same partia, refererer til dei nye EU-krava til kompetanse hos kontrollørane. Dagens kontrollørar og tekniske leiarar vil få krav om å gjennomgå etterutdanning som ei følgje av dei nye kompetansekrava som direktivet fastset. Dette er nødvendig for å gjennomføre EU-direktivet. Når EU vedtek strengare krav, har me tre alternativ: Nokre krav må me implementere. Nokon krav treng me ikkje implementere. Nokre krav er rett og slett fornuftige, og dei ønskjer me å implementere – slik som dette godkjenningskravet. Det er ikkje slik som Arbeidarpartiet gjev inntrykk av, at bilverkstader og deira tekniske leiarar som i dag har godkjenning til å utføre periodisk køyretøykontroll, blir «avskilta» – som om det er noko som skjer over natta, straks dei nye krava trer i kraft. Kontrollorgana og teknisk leiar/kontrollør vil bli gjevne rimeleg med tid til å innrette seg på å gjennomføre ei slik tilpassa opplæring. Statens vegvesen vil utarbeide forslag til overgangsordningar. Det blir ein lang overgangsperiode, slik at dei som allereie er kontrollørar, skal ha minst mogleg belastning. Opplæringa av dagens kontrollørar vil vere ei redusert utgåve samanlikna med den opplæringa nye kontrollørar må ta. Bransjen sjølv er positiv til ordninga. Det er jo i interessa til alle seriøse verkstader at det blir stilt krav til oppdatert kunnskap, kompetanse og kvalitet. Det ville vere ein merkeleg praksis at ein skulle kunne få ei godkjenning til evig tid, når me lever i ei verd der teknologien utviklar seg lynraskt, ikkje minst på køyretøy. Då er det klart at òg kompetansekrava må endrast og tilpassast for å sikre trygge vegar. Høgre støttar difor innstillinga slik ho ligg føre, utan endringar.