Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2019-01-30:
Den nye regjeringsplattforma inneheld mange punkt og gode mål for justissektoren. Erklæringa frå i går inneheldt skuffande lite om dei utfordringane me ser i justissektoren – om tryggleik, om rettssikkerheit og om samfunnssikkerheit. Dette meiner eg speglar av litt av det som fører til at justispolitikken ofte kjem ganske langt bak i høgreregjeringa si prioritering. For eit tillitssamfunn med sterke fellesskap er det å vere trygg heilt sentralt: at folk opplever reell tryggleik i kvardagen, at dei får hjelp når dei treng det, og god rettssikkerheit. Skal det bli ein realitet, må høgreregjeringa snart vise at dei vil prioritere det når ambisjonane skal setjast ut i livet og betalast for. Det siste året har mediebildet fløymd over av overskrifter og saker om offer for alvorleg kriminalitet som får livet sitt sett på vent i fleire år, og om offer og pårørande som står i det me meiner er uverdige køar, fordi kapasiteten hos politiet og domstolane er sprengd. Mange fekk med seg ei sak i TV 2 for nokre veker sidan om ei sju år gamal jente som hadde vore utsett for ei valdtekt. To år etter den hendinga står saka framleis i stampe. Det er ei av mange saker. Mor til jenta sa at ho opplevde dette som ei ny form for overgrep og var i ferd med å miste all tillit til rettssystemet. Det er alvorleg, og det trugar den grunnleggjande tilliten til både politiet og rettsvesenet. Bistandsadvokatar slår alarm. Politimeistrar stadfestar ein kritisk ressurssituasjon i distrikta. Me ser at det blir gjeve strafferabatt til tungt kriminelle, for det tek for lang tid å kome til ein rettssal. Domstolane våre, ved leiaren for Domstoladministrasjonen, uttalar at rettssikkerheita er truga, og at sjølvstendet til domstolane faktisk er truga. Alt heng saman med alt, og prioriteringane til ei regjering får betyding. Samtidig som drifta av justissektoren gjer at folk som er utsette for kriminalitet, opplever å stå i desse uverdige køane, fortset høgreregjeringa med si form for velferdspolitikk for dei som har mest i dette landet. Det er altså slik at dei 1 000 rikaste i landet har fått 1,3 mill. kr kvar i skattekutt av denne høgreregjeringa. Det er pengar me meiner burde ha vore bruka på ein heilt annan måte. I staden vil Arbeidarpartiet bruke pengane til fellesskapet på fellesskapet, f.eks. gjennom å styrkje rettssikkerheita til folk og tiltak for å minske forskjellane i landet. Situasjonsbeskrivinga av justissektoren er ikkje synsing frå opposisjonen på Stortinget. Nyleg kunne me lese ein nedslåande rapport laga av professorar ved Politihøgskulen og BI som hadde gjennomført feltundersøkingar, observasjonar, samtalar og spørjeundersøkingar av 4 500 polititilsette for å finne ut av konsekvensane av nærpolitireforma til no. Parat kunne for kort tid sidan vise til ein rapport om kva konsekvensar det har fått for domstolar og rettssystem med dei ostehøvelkutta regjeringa gjer gjennom ABE-reforma. Det òg var nedslåande lesing. Likevel ser høgreregjeringa ut til å vere strålande fornøgd med kor fortreffelege dei er. Arbeidarpartiet ynskjer ikkje at dei uverdige køane folk no står i, skal vekse. Me ynskjer ikkje nedbemanning i politidistrikta. I staden ynskjer me å styrkje kapasiteten, tilsetje fleire, og me har vist vilje til det når kronene skulle fordelast. Arbeidarpartiet har føreslått ei betydeleg styrking av budsjetta til politidistrikta, av domstolane og kriminalomsorga, og eg meiner me viser at me ser samanhengen i straffesakskjeden. Skal me ta ambisjonane i plattforma på alvor, vil det krevje heilt andre budsjett enn det me har sett til no. Då skal me hugse at sjølv om denne regjeringa no er ny og utvida, er det ikkje noko nytt at desse fire partia samarbeider om budsjett. Viss ein ikkje ser ei endring i prioriteringane på justisområdet, meiner eg at Høgre og Framstegspartiet, særleg i justispolitikken sin, har spela fallitt, og at Venstre og Kristeleg Folkeparti har feila i å moderere det resultatet. Det held ikkje med fagre ord og løfte. Me treng faktisk no at denne fleirtalsregjeringa leverer, og eg har store forventingar til det fyrste ordentlege budsjettet denne fleirtalsregjeringa skal levere til Stortinget. Det står att å sjå om ambisjonane i Granavolden-plattforma blir sette ut i livet då.