Sveinung Rotevatn (Venstre), 2017-06-01:
Eg vil starte med å takke medlemane i komiteen for eit godt samarbeid. Slik eg ser det, er det ei ryddig innstilling som blir lagt fram. Dei ulike syna kjem tydeleg fram, og vilja til fleirtalet kjem tydeleg til uttrykk. Det er to hovudoverskrifter i denne proposisjonen. Den eine er liberalisering av reglane for kveldsarbeid. Den andre er innstramming i varslarregelverket. Eg skal ta dei i rekkjefølgje. Etter arbeidsmiljølova er arbeid mellom kl. 21 og kl. 06 om morgonen definert som nattarbeid. Nattarbeid er tillate dersom arbeidets art gjer det nødvendig. I verksemder som er bundne av tariffavtaler, kan arbeidsgjevarar og arbeidstakarar som er tillitsvalde, inngå avtalar om nattarbeid utover dette. Det ein foreslår er at det skal gjerast enklare å leggje arbeid til tida etter kl. 21 for arbeidstakarar som ikkje skal arbeide gjennom heile natta. Derfor foreslår ein ein ny føresegne om at arbeidsgjevarar og arbeidstakarar skal inngå skriftleg avtale om at arbeidstakar på eige initiativ kan utføre arbeidet mellom kl. 21 og kl. 23. Forslaget har støtte frå arbeidsgjevarorganisasjonar som NHO, KS og Spekter samt arbeidstakarorganisasjonane Akademikarane og NITO. Unio, YS og LO på si side har gått mot forslaget. Forslaga får støtte frå eit fleirtal i komiteen, som består av Venstre, Høgre og Framstegspartiet. Vi er glade for at regjeringa med dette har følgt opp delar av innstillinga frå Arbeidstidsutvalet. Det er viktig å sikre arbeidstakarar eit sterkt vern mot ukomfortable arbeidstider.. Men det er også slik at regelverket må følgje med i tida. Utviklinga i arbeidslivet er slik at fleire og fleire kan jobbe fleksibelt og har tilgang på tilgjengelege arbeidsverktøy heime. For desse arbeidstakarane kan det vere ein fordel å ha noko meir fleksibilitet med tanke på når det er tillate å arbeide. At det i utgangspunktet skal vere eit lovforbod mot å svare på mail og arbeide etter kl. 21 om kvelden, trur eg ganske mange oppfattar som urimeleg. Og det er vel også grunn til å tru at det er eit forbod som i liten grad blir respektert. Mange ønskjer moglegheit til å gå noko tidlegare frå jobb, f.eks. for å bruke meir tid saman med familie og barn, for deretter å ta igjen arbeid seinare på kvelden. Det er ein type fleksibilitet som lovverket bør opne opp for, etter mitt syn. Samtidig er det viktig å understreke at lovforslaget ikkje gjev arbeidsgjevarane nokon rett til å pålegge slikt arbeid. Det påverkar heller ikkje reglane om kviletid og normalarbeidstid. Fleirtalet er glad for at det blir presisert i lovteksten at arbeid mellom kl. 21 og kl. 23 skal avtalast skriftleg, og ikkje minst at det skal skje på initiativ frå arbeidstakaren. Eg går no vidare til forslaga om innstramming i varslarregelverket. I Innst. 205 S for 2015–2016 bad Stortinget regjeringa setje ned ei ekspertgruppe for å gå gjennom varslingsreglane. Denne gruppa er i arbeid, og eg ser fram til å sjå resultatet av det arbeidet. Samtidig er eg glad for at regjeringa allereie no har lagt fram den saka vi har framfor oss. Dette er ei oppfølging av fleirtalsmerknadene i Innst. 207 L for 2014–2015, der ein under behandling av ny arbeidsmiljølov bad om å få ei innstramming i varslingsregelverket. For Venstre si del var dette ein viktig føresetnad for å kunne støtte endringane. Eg er glad for at dette arbeidet no er blitt sluttført. Det er gjennomgåande stor støtte til dei ulike forslaga i komiteen. Samlinga av varslingsreglane i eitt kapittel gjer arbeidsmiljølova meir brukarvennleg. Ei generell føresegn om teieplikt ved varsling til offentlege styresmakter vil vonleg senke terskelen for å varsle. Innføring av varslarvern til også å dekkje innleidde arbeidstakarar er ei betydeleg betring av regelverket og eit viktig forslag. Det er av stor verdi for samfunnet at ulovlege og kritikkverdige forhold kan komme fram i lyset, også når det er tale om innleidd arbeidskraft. I høyringa i Stortinget vart problemstillinga om også utsendte arbeidstakarar bør ha denne typen vern, løfta. Fleirtalet i komiteen er einig i at dette er ei problemstilling som det er verd å sjå nærmare på, og fremjar forslag som vonleg vil samle fleirtal her i dag. Så til forslaget om krav til obligatoriske varslingsrutinar. Her var forslaget frå regjeringa at det berre skulle gjelde bedrifter med fleire enn ti tilsette. Her har det vore til dels stor usemje i høyringsrunden. Fleire instansar har teke til orde for at kravet bør gjelde alle bedrifter, uavhengig av talet på tilsette. Komiteen har forståing for ønsket om eit breiast mogleg nedslagsfelt, men er samtidig einig i at det bør gå ei grense, fordi dei aller minste verksemdene normalt har få eller ingen ansvars- og avgjerslenivå internt. Fleirtalet i komiteen er av den oppfatninga at kravet om ti tilsette er noko høgt, og har landa på at det bør slå inn allereie ved fem tilsette. Til slutt vil eg ta opp dei forslaga som Venstre er ein del av i innstillinga.