Ingebrigt S. Sørfonn (Kristelig Folkeparti), 2009-04-27:
Noreg er eit land som er verdsleiande når det gjeld dyrevelferd. Kristeleg Folkeparti er tilfreds med at den nye loven vil medverka til å sikra dette òg i framtida. Samtidig må det vera avgjerande å balansera kravet til ei streng dyrevernlovgjeving og omsynet til dei som skal eiga dyra, spesielt i landbruket. Det framlagde lovforslaget er i stor grad ein rammelov. Regjeringa må ikkje gjera vesentlege innstrammingar eller liberaliseringar i dyrevelferda gjennom forskrifter utan at Stortinget vert høyrt. Det må ikkje koma pålegg om større kostnader utan at dyreeigarane får tid til å omstilla seg, og det må setjast høyringsfristar som gjev god tid til å uttala seg og til å omstilla seg. Det er viktig med eit godt og strengt dyrevern, men det må ikkje vera så strengt at det umogleggjer vanleg dyrehald. Kristeleg Folkeparti har etter å ha tenkt grundig igjennom saka konkludert med at me er positive til at ei merkjeordning for kattar og hundar skal greiast ut, men eg føreset at her vert det brukt vit – eller skal me seia sunt bondevit – slik at ein tek atterhald for at problemet med lauskattar ikkje er like stort over heile landet. Mange i det norske samfunnet har god kompetanse når det gjeld dyrehald. Godkjend agronomutdaning må f.eks. vera tilstrekkeleg kompetanse for dyrehald i landbruket. Det må òg takast omsyn til realkompetanse når den nærmare utforminga av kompetansekrava skal fastleggjast. Stortinget har vedteke at det skal vera plass til både husdyr og rovdyr innanfor dei områda der det er vedteke at Noreg skal tillata rovdyr. Kristeleg Folkeparti er sterkt ueinig i at dyreeigaren sin rett til kompensasjon skal vera løyvestyrd. Det kan innebera at det ikkje vert gjeve full erstatning til dei dyreeigarane som er ramma av pålegg om beitenekt. Dette er eit uakseptabelt inngrep mot bonden sin eigedomsrett. Kristeleg Folkeparti er òg sterkt uroleg for den effekten dette vil ha på norsk rovdyrpolitikk framover. Difor er Kristeleg Folkeparti med på forslaget om at ved vedtak om beiterestriksjonar grunna rovvilt etter § 30 har dyreeigar rett til full økonomisk kompensasjon. Pålegg om beitenekt vil skapa store utfordringar for bønder som driv med husdyrdrift, spesielt sau. Rovdyrpolitikken skaper allereie stor frustrasjon i mange bygdesamfunn som er heilt avhengige av landbruksdrift. Viss husdyr må beita på innmark på grunn av rovdyr store delar av sommarhalvåret, vil dette ikkje vera berekraftig for den enkelte bonde, både på grunn av garden si ressursutnytting og på grunn av at ein ikkje skal beita på same området heile tida. Ikkje minst dette med innvollssnyltarar kan vera problematisk i den samanhengen. Rovdyr må ikkje få forrang framfor husdyr og opparbeidde eigedomsrettar. I dei tilfella der det er skadegjerande rovdyr, må desse rovdyra takast ut, og forvaltinga av rovdyrstammane i desse områda må skje ved lokal forvalting. Då kan skade verta avverja raskt, og lokalbefolkninga vil få større forståing for rovdyrpolitikken. Primært meiner Kristeleg Folkeparti veldig sterkt at Mattilsynet ikkje må nytta si heimelsfullmakt til å gje pålegg om beitenekt i rovdyrutsette område. Men sekundært, skulle likevel, eg hadde nesten sagt, så gale skje at det skulle verta gjeve ei slik fullmakt, må konsekvensen vera at ein får full økonomisk kompensasjon ved beitenekt. Til slutt vil eg opplysa om at Kristeleg Folkeparti kjem til å stemma for forslaga nr. 2 og 3.