Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2016-12-07:
Interpellanten skriv at Arbeidarpartiet har som mål at Noreg skal bli verdas fremste sjømatnasjon, og ønskjer å auke verdiskapinga i sjømatnæringa, noko Framstegspartiet også kan slutte seg til. Vidare skriv representanten at det må sikrast berekraftig forvalting, og at brot på regelverket må fangast tidleg opp. Ja, det er eg einig i, og i og med dei ekstramidlane som no bl.a. går til lusenedkjemping og ekstra tilsyn av Mattilsynet, bør dette i større grad bli varetatt. Men dei som driv med oppdrett, har ansvar for – og det kviler ei særskilt plikt på dei – å følgje gjeldande lover og forskrifter. Så stiller interpellanten vidare det viktige spørsmålet: «Korleis kan me saman leggje til rette for at vi ikkje ser liknande negative saker i framtida?» La meg først understreke at det er bra at eksempel ingen ønskjer skal vere ein del av kvardagen, blir avslørte, og at det blir politimeldt. Vi skal rett og slett ikkje ha det slik, og med eit bakteppe av stadig nye eksportrekordar veit vi at eit øydelagt omdøme vil ramme næringa svært hardt. Havbruksnæringa står overfor ei av dei største endringane innan forvaltning på svært mange år. Stortingsmeldinga som skal ende ut i eit nytt regelverk, kjem til å setje premissane for vekst og framtidig organisering i heile næringa, og stortingsmeldinga om vekst i havbruket føreset – m.a. gjennom trafikklyssystemet – at vi ikkje får oppleve slike tilstandar. Næringa sjølv støttar også hovudinnretninga, at lus skal vere miljøindikatoren for produksjonsregulering, og det er svært viktig. Ambisjonane om vekst i denne bransjen er svært store. Skal vi nå det målet, kan vi ikkje la det bli ein del av kvardagen det som vi såg nyleg, som også statsråden var inne på at ein slett ikkje ønskjer å sjå. Oppdrett av fisk til mat er genialt. Det er en berekraftig måte å produsere mat på; klimagassutsleppa er låge, avfall kan bli tatt vare på, fosfor kan bli resirkulert, fisken er sunn, arbeidsplassane er desentraliserte, og det er god økonomi i denne aktiviteten. Det er – som mange beskriv det som – rett og slett eit eventyr. Så er det også slik at det ikkje er nokon menneskeleg aktivitet som ikkje set spor etter seg når det gjeld dei nemnde indikatorane. Men skal ein nå målsetjinga om ei fire–femdobling av dagens produksjon, er det avgjerande at alle aktørane innanfor denne næringa forstår kor viktig det er med seriøs og god forvaltning. Lusebehandling med kjemikaliar er ei utfordring, det viser forskinga som vi har sett. Men vi produserer 35–36 millionar måltid dagleg, og med ei auka befolkning, frå 7 til 9 milliardar menneske, ser vi at havrommet er den plassen der vi er nøydde til å ta ein større del av maten frå. I dag tar vi 2–3 pst. av maten vår frå havrommet, så det bør og kan aukast. Men det skjer ei rivande utvikling, som også statsråden var inne på. Vi gir no 10 mill. kr ekstra bl.a. til lusenedkjemping. Mattilsynet vil ha ekstra kontrollar, og vi har moglegheiter til å nå målet om å bli verdas beste og største sjømatnasjon. Heilt til slutt: Eg er glad for at representanten Bakke-Jensen også kom med nokre litt korrigerande ord med omsyn til Mattilsynet, for vi opplever av og til at Mattilsynet prosederer saker i media, og det er ikkje bra for tillita til Mattilsynet. Når ein konstaterer brot og set i verk tiltak, er det slik det skal vere, men når ein i tillegg begynner å prosedere i media, er det slett ikkje heldig, og det bør ein tenkje nøye gjennom. Vi har mattilsyn langs heile kysten vår og fleire kontor som varetar dei oppgåvene som Mattilsynet har. Da kan det ikkje vere slik at eitt mattilsyn har denne forma for aktivitet, mens andre opererer på ein heilt annan måte. Der må ein prøve å samordne seg i større grad, slik at det står fram som truverdig og godt.