Sveinung Rotevatn (Venstre), 2020-06-18:
Eit par poeng på slutten av debatten: Eg vil starte med å oppmode representanten Enger Mehl til å forsøke av og til å sitje og lytte til ein heil stortingsdebatt og det som vert sagt, og ikkje berre kome hoppande inn når ho skal melde det ho sjølv har på hjartet. I så fall ville representanten Enger Mehl ha fått med seg at grunnen til at eg sa at eg var uplaga då eg starta mitt innlegg, var at representanten Jon Georg Dale like før drog ein vits om at han likte å plage statsråden. Det var grunnen til det. Eg får beklage viss det fall i dårleg jord, men eg vil seie at det har stadfesta Senterpartiets status som Noregs mest humørlause parti, for eg fortsette like etterpå med å snakke om kor alvorleg situasjonen i beitenæringa faktisk er. Den tek regjeringa på stort alvor og har sett i gong ei rekkje kraftfulle tiltak for å avhjelpe. Så til representanten Greni: Eg svarte jo på spørsmålet til representanten om bjørn i Trøndelag, men grunnen til at eg starta å svare som eg gjorde, var at dei spørsmåla eg no har fått gjennom debatten, og dei innlegga som har kome, har handla om bjørn, det har handla om jerv, det har handla om ørn, og det har handla om Nordland og Trøndelag og ulvesona. Eg meiner at når vi skal diskutere ei rovviltproblemstilling – og dei er veldig viktige – bør vi diskutere nøyaktig det representantforslaga legg opp til å diskutere, og ikkje heile rovviltforvaltinga kvar gong. Då vert det ein uoversiktleg debatt for alle som skal vere med. Men eg svarar på alle spørsmål, og eg svarte også på det spørsmålet. Så synest eg det er rart at representanten Mossleth snakkar om at det ho kallar for skrivebordsforvaltinga, ikkje er interessert i kunnskap. Det er litt rart at det kjem, all den tid eg like før viste til dei forskingsprosjekta som er sette i gong av forvaltinga for å få meir kunnskap. Det er bra. Forvaltinga er oppteken av meir kunnskap, difor tileignar ein seg meir kunnskap. Så vil eg òg seie at eg synest det er litt rart at representantane frå Senterpartiet forsøker å framstille denne debatten som at dei er for tamrein og alle andre er mot, og då underforstått for rovdyr. Det er det med respekt å melde ikkje noko grunnlag for å seie ut frå innstillinga eller forslaget til Senterpartiet. Det dei føreslår, er å be regjeringa med ein gong sørgje for uttak av rovvilt i tamreinens kalvingsområde. No vert ikkje det vedteke, ser det ut som, men eg må innrømme at eg synest det er litt vanskeleg å forstå kva det eigentleg skulle bety om ein i så fall vedtok det. Vi tek ut rovdyr i tamreinen sine kalvingsområde. Vi har gjort det før, vi kjem til å gjere det i framtida. Er det dei ber meg om, at eg berre skal dra til eit område og så ta ut eit rovdyr som måtte vere der? Det er ikkje slik vi driv forvalting. Vi tek ut rovdyr når dei gjer skade. Det bør ein gjere i område der det ikkje skal vere rovdyr. Det er eit breitt fleirtal i Stortinget her einige om – Framstegspartiet, Høgre, Arbeidarpartiet, Kristeleg Folkeparti, Venstre, SV og Miljøpartiet Dei Grøne. Eg trur alle dei partia – eg trur eg kan snakke på vegner av dei – er opptekne av tamreinnæringa og opptekne av at vi skal vareta Stortinget sine rovviltforlik og den todelte målsetjinga. At Senterpartiet her står åleine om sitt forslag – som eg må innrømme er vanskeleg å forstå kva eigentleg skulle bety – trur eg bør mane til meir refleksjon for Senterpartiet sin del enn for stortingsfleirtalet.