Astrid Aarhus Byrknes (Kristelig Folkeparti), 2014-02-11:
Dei veldige konfliktane og dei grufulle humanitære katastrofane vi no ser i Syria og i Sør-Sudan, er hjarteskjerande. Borgarkrigen i Syria er vår tids største humanitære katastrofe. Krisen i Sør-Sudan viser korleis Afrikas nyaste stat har eit så svakt utbygd politisk system at nær alt kan rasa saman i kaos på kort tid. I begge desse kriseområda er behovet for internasjonal bistand stort, og behovet for politisk løysing er avgjerande, men vilkåra for å nå fram med hjelp og få til ei politisk løysing er krevjande. Eg vil starta med å takka utanriksminister Brende for ei veldig grundig og god utgreiing, ei utgreiing som viser oss kompliserte konfliktar med store menneskelege lidingar. Det burde vera brei politisk støtte til dei hovudlinjene som utanriksministeren trekte opp for Noregs humanitære bistand, og til det pågåande arbeidet for våpenkvile og ein politisk dialog som kan føra til fred. Begge desse katastrofeområda treng internasjonal støtte til politisk og diplomatisk innsats for å nå ei fredeleg løysing som kan gi stans i våpenbruk og rom for gjenoppbygging og utvikling. Men vi veit at vegen dit er krunglete, han er krevjande, og han er usikker. Men det ville vera ei unnlatingssynd om vi ikkje gjer alt vi kan. Borgarkrigen i Syria er vår tids største humanitære katastrofe. Meir enn 100 000 menneske er døde etter to års væpna konflikt, og konflikten har ført til millionar av flyktningar og internt fordrivne. Vi ser at sivilbefolkninga sine lidingar er enorme. Matmangel har ført til at mange svelt, vinterkulda slår inn mens straumforsyninga bryt saman, det er samanbrot i helsehjelp, i medisinforsyningar – ein situasjon vi knapt kan førestille oss. Etniske og religiøse minoritetar er sterkt utsette i denne konflikten, og det gjeld ikkje minst den kristne minoriteten i Syria, som i løpet av eit knapt århundre har falle frå 20 pst. til 10 pst. av befolkninga. Dei kristne er, som syrarar flest, offer for den generelle krigføringa, men i tillegg er dei utsette for overgrep frå væpna islamistar som har kome frå andre land for å delta i krigen, og det er ikkje rart at mange flyktar frå landet. Utsiktene til ei militær løysing ser dessverre ut til å vera i det fjerne, men utan ei politisk løysing vil krigen og dei menneskelege lidingane berre fortsetja. Difor støtter vi frå Kristeleg Folkeparti si side alle gode forsøk på ei politisk løysing, og vi støttar sjølvsagt Noreg sitt bidrag til å frakta ut kjemiske våpen frå Syria. Etter vårt syn må Noreg stå i fremste rekke i denne humanitære bistandsinnsatsen. Behovet er enormt, og når millionar er på flukt, er det ein ufatteleg tragedie, og vi gjer det vi kan for å hjelpa. Situasjonen er tragisk òg i Sør-Sudan. Situasjonen er slik at dei har kjempa i 22 år, og når dei då for tre år sidan endeleg fekk nasjonalt sjølvstende, er landet igjen på randa av ein ny krig. Som FN-representanten Hilde Frafjord Johnson nyleg uttrykte det: Det som mødesamt er gjort av nasjonsbygging, rasa brått saman som eit korthus. Dette er eit alvorleg tilbakeslag, både for den humanitære situasjonen og for nasjonsbygginga. Mange lir, kvinner og barn – i botnlaus sorg og i smerte. Her må vi som politikarar visa den same viljen til å yta og til å halda ut, akkurat som våre idrettsutøvarar i dei olympiske vinterleikane. Det er berre ved systematisk og uthaldande innsats at vi kan lukkast. Det gjeld både på idrettsarenaen, i humanitær bistand og i politisk fredsarbeid.