Sigvald Oppebøen Hansen (Arbeiderpartiet), 2002-12-12:
Arbeidsløysa er på veg oppover samstundes som det på fleire område er mangel på arbeidskraft. Denne utfordringa løyser ein ikkje ved å sitje i ro, ved å kutte kraftig i dagpengane for dei som er ledige, eller ved ikkje å løyve nok ressursar til Aetat. Svaret på denne utfordringa må vere kvalifiserings- og formidlingstiltak ved å auke talet på tiltaksplassar slik Arbeidarpartiet har gjort framlegg om, og å følgje opp og intensivere arbeidet med eit inkluderande arbeidsliv der Aetat er ein heilt sentral aktør. Arbeidarpartiet meiner at statsbudsjettet ikkje tek høgd for å møte situasjonen med aukande arbeidsløyse og fleire konkursar i vente. Vårt alternative budsjett ville ha vore ein mykje betre reiskap for lågare rente og svakare krone, som i neste omgang ville ha vore bra for vår eksportretta industri. Arbeidarpartiet meiner at staten skal bidra meir til nyskaping og innovasjon. Derfor gjorde me framlegg om ei arbeids- og næringspakke på om lag 2,3 milliardar kr. Det må vidare satsast meir på distrikts- og næringsutvikling. Løysinga blir ikkje då å barbere SND eller å tyne kommunesektoren. Regjeringspartia har fått god hjelp av Framstegspartiet i denne prosessen. Arbeidsløysa vil, ifølgje dagens ferske tal frå Statistisk sentralbyrå, i 2004 nærme seg 130 000 ledige. I tillegg til å kutte i dagpengane med om lag 10 pst. vil dei same partia at fleire skal jobbe meir overtid. Dette er eit paradoks! Regjeringa varslar aukande arbeidsløyse, og samtidig tek stortingsfleirtalet pengar frå dei som blir arbeidsledige. Arbeidarpartiet seier nei til å ta pengar frå dei arbeidsledige. Forslaget er både usosialt og urettferdig. Regjeringspartia og Framstegspartiet vil heller ikkje støtte Arbeidarpartiet sitt framlegg om å styrkje Aetat og å etablere 1 700 nye tiltaksplassar. Ein aktiv arbeidsmarknadspolitikk er viktig. Derfor må me byggje ei bru frå køen av ledige til dei ledige jobbane. Mellom anna kan dette gjerast ved kvalifisering og opplæring av dei som står i køen. Alle undersøkingar viser at dette har ein veldig god effekt. Kommunesektoren får eit svært stramt budsjett. Dette vil føre til nedskjeringar av viktige velferdstilbod mange stader. Viktige velferdsområde som omsorg og utdanning vil vere dei to områda som vil lide mest. I tillegg er kommunane råka av nedgangen på børsen, og dette slår ut på pensjonskapitlet. Arbeidarpartiets alternative budsjett ville for kommunesektoren vore klart betre, både gjennom inntektssystemet og utfordringa knytt til pensjonskostnadene. Budsjettforliket mellom regjeringspartia og Framstegspartiet markerer ei sterkare høgredreiing i norsk politikk. Dette vil gradvis bringe landet vårt bort frå vår samfunnsmodell og meir i den retninga me ser i andre høgrestyrte land, nemleg auka forskjellar heilt frå skulestart gjennom større overføringar til privatskular, og auka skiljeliner i helsetilbodet ved at forsikring og lommebok får styre meir. Framstegspartiet har fått setje sitt preg på dette budsjettet. Gjennom sine strukturkrav har Framstegspartiet fått gjennomslag for ein meir aggressiv privatiseringspolitikk. Dette vil røre ved all offentleg tenesteyting. Det er nok å nemne område som såkalla utfordringsrett. Arbeidarpartiet foreslo i sitt alternative budsjett å styrkje Aetat med 50 mill. kr utover Regjeringa sitt forslag. Aetat må setjast i stand til å løyse dei viktige oppgåvene etaten er tiltenkt. Slik situasjonen er i dag, med aukande tal på arbeidsledige og krav om å få fleire av dei som er på attføring, tilbake til arbeidslivet, må etaten ha betre rammer å arbeide innanfor enn det regjeringspartia og Framstegspartiet er villige til å gje. Arbeidarpartiet har lagt fram sitt alternativ til det høgredominerte budsjettet som i dag blir vedteke. Me har prioritert arbeid, me har prioritert velferd, og me har prioritert sosial tryggleik framfor nye gode til dei som har mest frå før.