May Britt Vihovde (Venstre), 2009-04-27:
God dyrevelferd er ein målestokk på vår kulturelle utvikling. Venstre meiner at dyr har ein eigenverdi og skal bli behandla med respekt. Derfor er Venstre glad for at lovforslaget presiserer at dyr har eigenverdi, uavhengig av dyret sin nytteverdi. Den proposisjonen vi i dag behandlar, byggjer vidare på utpeika mål i St.meld. nr. 12 for 2002–2003, Om dyrehald og dyrevelferd. Venstre er stort sett godt nøgd med ny lov om dyrevelferd, men på nokre område er vi ueinige. Venstre er skuffa over at Regjeringa i jordbruksoppgjeret for 2008 utsette kravet om lausdrift i ti år, då det i St.meld. nr. 12 framgår krav om lausdrift for alle mjølkekyr frå 1. januar 2024. Venstre er klar over at det følgjer kostnader med å innføra lausdrift, men skal Noreg vera i tet med å produsera unike produkt av god kvalitet, ha ei god dyrevelferd og hevda seg i den utanlandske marknaden, er det denne medlemen si oppfatning at jo tidlegare ein får lausdrift, jo betre. Venstre vil peika på at det sjølvsagt må takast omsyn til praktiske løysingar i innfasingsprosessen. Eg vil visa til forslag som Venstre fremja i innstillinga til jordbruksoppgjeret i 2008, der Venstre bad Regjeringa om å innføra lausdrift for alle mjølkekyr frå 1. januar 2024. Eit anna område Venstre er oppteke av, er dei mange frivillige som legg ned ein betydeleg arbeidsinnsats og økonomiske ressursar i å ta vare på forvilla og hjelpelause dyr. Venstre fremjar derfor saman med Høgre og Framstegspartiet forslag om at ein bør utgreia moglegheitene for å innføra ei kompensasjonsordning for personar eller organisasjonar som frivillig tek hand om forvilla og hjelpelause dyr. Når det er snakk om hjelpelause dyr, er kattar og hundar overrepresenterte. Venstre er positiv til at ei merkeordning av kattar og hundar skal utgreiast. I utgreiingsprosessen bør ein ta høgd for at problemet med lauskattar ikkje er like stort over heile landet. Venstre meiner derfor at ei løysing kan vera at kommunar som er plaga av lauskattar og identitetslause hundar, skal kunna få ein heimel til å utarbeida ei kommunal forskrift som medfører at katte- og hundeeigarar kan bli pålagde merking av kattar og hundar. Regjeringa fastslo i § 24 første ledd bokstav b at dyrehaldar skal sikra at dyr blir verna mot rovdyr og andre farar. Då det oppstod usikkerheit om i kva grad denne bestemminga pålegg dyreeigaren eit større ansvar enn etter dagens lov for å verna sine husdyr mot rovdyr, har ein valt å vidareføra gjeldande rettstilstand. Regjeringa valte, trass i denne endringa, å tydeleggjera ein heimel for Mattilsynet til å gjera vedtak om beiterestriksjonar for å verna husdyr mot rovvilt i § 24. Dette støttar Venstre og meiner at det vil styrkja dyra si velferd. Venstre meiner at Mattilsynet sin heimel til å gjera vedtak om beiterestriksjonar for å verna husdyr mot rovvilt må brukast med skjønn, og særleg i forhold til reindriftsnæringa, då det å samla saman rein og finna ein eigen stad for mellombels beite i mange tilfelle kan vera problematisk. Med Mattilsynet sin utvida heimel til å stengja beiteområde på grunn av rovdyrfare skal dyreeigar ha rett til kompensasjon. Problemet med denne kompensasjonen er at han skal vera løyvestyrt. Venstre fremjar derfor, saman med resten av opposisjonen, eit forslag om at ved vedtak om beiterestriksjonar grunna rovvilt etter § 30 har dyreeigar rett til full økonomisk kompensasjon, då det er av avgjerande betydning at rovdyrpolitikken blir meir løysingsorientert. Eit rettsbasert krav på full kompensasjon står i den samanhengen sentralt. For i den graden rovdyr og dyrehald, sau og rein, ikkje lèt seg foreina, må Noregs forpliktingar til å halda oppe levedyktige rovviltstammer gå føre, kombinert med økonomisk kompensasjon til næringsdrivande som får redusert sine moglegheiter til å driva med dyrehald på eigne område. Til slutt: Andre har fremja dei forslaga som Venstre er med på – og det er jo òg dei forslaga Venstre kjem til å røysta for.