Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2007-06-06:
Kristeleg Folkeparti er glad for stortingsmeldinga om ein nasjonal strategi for å utjamne helseforskjellar, særleg fordi ei betring av helsetilstanden ikkje har kome alle grupper av befolkninga til gode i like stor grad. Gjennom denne stortingsmeldinga og den breie tilslutninga i Stortinget har me også fått ei god oppfølging av det arbeidet som blei starta av den førre regjeringa gjennom St.meld. nr. 16 for 2002-2003, Resept for et sunnere Norge. Nettopp det å redusere helseforskjellar mellom sosiale lag, etniske grupper og kjønn var ei av målsetjingane for «Resept for et sunnere Norge», som kom frå Bondevik II-regjeringa. Det blei i meldinga lagt vekt på at nye satsingar må rettast mot utsette grupper eller geografiske område for å utjamne sosiale helseforskjellar. Lik politikk for alle er ikkje eigna når det gjeld å oppnå betre helse for alle. Folkehelsepolitikken i Noreg har i større grad teke utgangspunkt i gjennomsnittlege forhold enn i mangfaldet i bl.a. arbeidslivet. Det er av stor betydning at ein rettar søkjelyset på utsette grupper sine spesielle helseproblem og set i verk tilpassa førebyggjande verkemiddel. Det må òg vere til bekymring at den økonomiske utjamningspolitikken som er ført gjennom fleire tiår, ikkje har forhindra utviklinga av skeive sosiale tilhøve i helsa til befolkninga. Det finst betydelege sosiale forskjellar i befolkninga sin helsetilstand, trass i at Noreg har omfattande, universelle velferdsordningar. Slik Kristeleg Folkeparti ser det, må strategien for å redusere skeive sosiale tilhøve når det gjeld helse, derfor baserast på målretta tiltak overfor grupper som er ramma av dårleg helse. Kristeleg Folkeparti deler Regjeringa sitt mål om å betre levekåra for dei som er mest vanskelegstilte i samfunnet vårt. Eit breitt politisk fleirtal er einig om at det mest effektive tiltaket for å få menneske ut av fattigdom er å skaffe arbeid til fleire av dei som i dag står utanfor arbeidslivet. Gjennom ulike typar arbeidsmarknadstiltak får mange hjelp til å finne ordinært arbeid. Derfor er det skuffande at Regjeringa i revidert nasjonalbudsjett for 2007 ønskjer å kutte tiltak med over 106 mill. kr. Dette beklagar Kristeleg Folkeparti sterkt. Kristeleg Folkeparti er einig med Regjeringa når ho slår fast at kapasiteten i skulehelsetenesta er for dårleg utbygd til at ein i tilstrekkeleg grad kan fange opp barn og unge med problem, og at dette tilbodet må styrkjast. Det er positivt og nødvendig at Regjeringa går inn for å styrkje skulehelsetenesta. Kristeleg Folkeparti ser fram til den varsla vurderinga av situasjonen i dag, og av kva som bør vere kapasitet og innhald i tenesta framover. Her bør ein særleg leggje vekt på at kompetansen når det gjeld å førebyggje og oppdage psykiske plager og lidingar, må styrkjast. Kristeleg Folkeparti saknar likevel meir konkrete tiltak med omsyn til kva Regjeringa vil gjere for å styrkje skulehelsetenesta. Tiltak som minstetid pr. elev, fast årleg helsesjekk hos helsesyster og helsestasjonslege, større tverrfagleg teneste og større tilgjenge i skulehelsetenesta samt tiltak for å auke kompetansen hos dei tilsette i skulehelsetenesta bør vurderast når vidare satsing på skulehelsetenesta skal planleggjast. Det er både interessant og gjevande å lytte til bl.a. representanten Inge Lønning. Men det er ein merknad som eg har lyst til å kome med her. Det er ein del enkle ting som bør vere lette å forstå, bl.a. innanfor ruspolitikken. Når me ser på rusområdet, veit me at pris og avgrensa tilgjenge bør vere enkle verkemiddel å slutte seg til. Når det gjeld avgiftspolitikken, kan ein sjølvsagt diskutere kva for gjennomslag ein får, men det er klart at ein aktiv avgiftspolitikk er med på å gi positive resultat. Det slår forskarane fast. Eg er derfor glad for fleirtalsmerknadene frå regjeringspartia, Venstre og Kristeleg Folkeparti på nettopp det området. Til slutt vil eg få ta opp det forslaget frå Kristeleg Folkeparti som ligg i innstillinga, og det forslaget der vi står saman med Høgre og Venstre.