Bård Vegar Solhjell (Sosialistisk Venstreparti), 2014-11-11:
Kjernen i Barnekonvensjonen er at barn er små menneske med sitt eige liv og sine eigne rettar, også til å verte høyrde og kunne følgje opp dei rettane. Det må vere viktig å ta med seg at Barnekonvensjonen er ein del av norsk lov i dag, så det diskuterer vi ikkje. Men det er mi og SVs klare oppfatning at det òg er riktig å ratifisere den tredje tilleggsprotokollen om ein individuell klagerett. Det er òg mi og SVs klare oppfatning at det bør vi kunne gjere raskt, og mars 2015 er ein rimeleg frist. Eg skal kort grunngje det – det er to grunnar. Den eine grunnen er at dette er svært godt forberedt, svært gjennomanalysert gjennom mange år. Argumenta for og imot er godt kjende, og eg trur ein kan seie at det er ikkje mangel på innsikt, men mangel på einigheit som har vore grunnen til at vi ikkje har ratifisert hittil. Det er fullt mogleg å gjere det raskt. Så den andre grunnen: Den viktigaste grunnen til at vi skal ratifisere den tredje tilleggsprotokollen, er ikkje at det vil gje barn i Noreg økte rettar – det vil riktig nok gje barn i Noreg òg nokre økte rettar – men at vi bør vere leiande på den måten at vi medverkar til at andre land ratifiserer, slik at det i betrakteleg grad vil gje barn i mange andre land auka rettar. Skal vi bidra til det, kan vi ikkje vere ein etterdiltar, vi må vere ein leiar. Det kan ein argumentere for at vi kunne ha vore allereie, men iallfall kan ein no seie at vi bør vere det så raskt som mogleg. Det bidraget gjev vi best ved raskt å ratifisere sjølve og ha ei offensiv stemme i alle fora der dette vert diskutert internasjonalt. Vi og Venstre står bak eit felles forslag, men subsidiært kjem vi til å stemme for det det er stort fleirtal for, nemleg at det kjem ei sak i løpet av neste år. Det er trass i alt òg ei god løysing, som gjer at vi kan få gjennomdiskutert saka. Det er kanskje litt rart at det litle mindretalet skal ha ein liten diskusjon her oppe på talarstolen, men likevel må eg få knyte eit par kommentarar til representanten Skei Grandes innlegg. Eg er på mange måtar einig i sak, men eg synest kanskje det gjekk litt langt. No er ikkje eg utanriksminister Jonas Gahr Støre, men eg er rimeleg sikker på at han og andre representantar for Arbeidarpartiet ikkje ville kjent seg igjen i samanlikninga med omsyn til det innlegget som tydelegvis vart halde her i salen før. Eg har diskutert desse spørsmåla med mange frå dei ulike partia, og det er ein relevant diskusjon å måtte stille seg spørsmål og avvege i kva grad ein skal vedta rettar internasjonalt som er forpliktande, også ned på kva for eit detaljnivå det er klokt å gjere det, på kva område det er klokt å gjere det, og på kva for område det ikkje er klokt å gjere det. Mi oppleving av det er at det er det diskusjonen går på. Eg trur at det er den diskusjonen regjeringa no har seg imellom og mellom dei ulike departementa, og det er den eg veit at andre parti har. Det er kanskje litt urimeleg å påstå at grunnen til at nokon var kritisk til dette, var at det var ein norsk asyldebatt. At det er nokon som meiner det, er ikkje eg i tvil om, det skjønar eg, og det har vorte godt dokumentert her før i dag, men eg trur det var ei urimeleg samanlikning. Så er det reelle avvegingar. Men mitt syn og SVs syn er at det store bildet er at det å få rettar ein kan følgje opp, er ei styrking av demokratiet, for det gjev dei som har lite makt og innflytelse, moglegheit til å fremje dei rettane og dermed stå sterkare. Sidan vi har spørsmål f.eks. knytte til at menneske har ibuande rettar, eller andre spørsmål som må løysast over landegrensene, vil det ofte vere riktig å tildele menneske slike typar rettar. Men det finst den type overnasjonale ordningar eller bindingar som likevel kan vere så urimelege eller galt innbindande, eller vil leggje ei så sterk hindring på nasjonal politikk, at det ikkje ville vere riktig. I dette tilfellet meiner SV at det utan tvil vil vere riktig å ratifisere den tredje tilleggsprotokollen, og vi vil altså støtte at ein gjer det så raskt som mogleg.