Lene Vågslid (Arbeiderpartiet), 2021-10-20:
Hurdalsplattforma viser ei klar, ny retning for landet. Ei hovudsak for Arbeidarparti–Senterparti-regjeringa som ein høyrer i debatten i dag, er å nedkjempe aukande ulikskap i samfunnet – det å gje folk tilbake att makt over eigen kvardag. Det er ei kjensgjerning og eit problem at staten har trekt seg tilbake dei siste åtte åra under Høgres styre. Det er ei kjensgjerning at den avgåtte regjeringa har ført ein politikk som aukar forskjellane mellom folk, både økonomisk og geografisk. Det finst ingen tvil: Distriktspolitikken må forsterkast og fornyast. Den politikken regjeringa fører, og som så mange tydeleg snakkar om i dag, vil føre til optimisme og framtidstru over heile landet. Landet vårt er både stort og langt, og me må utnytte dei moglegheitene som er i Noreg. I Nord-Noreg f.eks. må me ha ein kraftigare politikk for å snu befolkningsnedgang til vekst. Regjeringa har store ambisjonar for nye program der ein skal prøve ut nye tiltak i distriktspolitikken som særleg vil vere viktige for landsdelen i nord. Me treng ein kraftfull distriktspolitikk som peikar framover, og det ser me i Hurdalserklæringa. Det er frykteleg gamaldags at ein i dag må setje seg i bilen og køyre timevis for å ordne enkle ting, tenester som ein anten bør kunne løyse digitalt, eller som ein bør kunne ordne gjennom lokale nærtenestesenter og servicetorg, som regjeringa har i si erklæring. Arbeidarpartiet er eit parti for både by og land. Det ser me av plattforma. Her er det òg viktig å trekkje fram at me må forsterke områdesatsingane i dei store byane og jamne ut levekårsutfordringane. Det er store ambisjonar for kommunesektoren. Politikken til Arbeidarparti–Senterparti-regjeringa skal bidra til betre kvalitet på velferd, omsorg og skule – for lærarane, sjukepleiarane, helsefagarbeidarane og alle dei som arbeider i kommunal sektor, som er fyrstelinje i velferdstenestene våre. Samtidig har dei ei veldig viktig rolle i omstillinga til lågutsleppssamfunnet og når det gjeld sosial bustadbygging. Då må me styrkje verktøykassa til kommunane og leggje til rette for nye løysingar, slik plattforma tydeleg peikar på. Mudassar Kapur frå Høgre, som eg truleg skal diskutere mykje med i tida framover, kan kanskje ikkje ha lese plattforma med dei mest positive brillene på, for eit av dei viktigaste prosjekta til denne regjeringa er tillitsreforma. I heile førre stortingsperiode arbeidde me i Arbeidarpartiet – ganske nitid, over fleire år – med å leggje vegen mot tillitsreforma. No skal me saman med partane i arbeidslivet gjennomføre henne. Reforma skal gje tilliten, tida og makta tilbake att til dei som utgjer fyrstelinja, og som er ryggrada i velferdsstaten, som lærarane, sjukepleiarane, politibetjentane og fastlegane. Me må fjerne unødvendige, detaljerte og rigide krav og målstyring som tek tida vekk frå det samfunnsoppdraget som dei i fyrstelinja faktisk har. Mange tilsette i velferdstenestene våre brukar meir tid på papirarbeid, kontrollrutinar og på å rapportere på same informasjon fleire gonger. Mange blir målte på såkalla indikatorar som ikkje fangar opp det som verkeleg tel for kvaliteten på tenesta. Eit eksempel: Tilsette i barne- og ungdomspsykiatrien fortel at dei brukar så mykje som ein fjerdedel av tida på å kode og registrere og ikkje på å behandle. Det kan ikkje fortsetje, og der viser Arbeidarpartiet og Senterpartiet tydeleg retning i plattforma. Arbeidet med tillitsreforma må i gang no, og det blir eit av dei viktigaste prosjekta for fornying av offentleg sektor og for betre tenester for folk.