Jenny Klinge (Senterpartiet), 2016-02-09:
Då eg kom inn i salen og såg kor få det var her, tenkte eg for det første på at talet på folk i salen ikkje alltid speglar kor viktige sakene er, men så kom eg på ei historie om Asbjørn Jordahl, som sat på Stortinget for Arbeidarpartiet. Han var frå Kristiansund og sat vel i justiskomiteen på slutten av 1970-talet. Då han skulle halde debutinnlegget sitt, var det ingen i salen. Då såg han på presidenten og sa: President, dette får bli mellom oss. Ein blir ikkje freista til å gjere det i dag då, men eg kom på den historia. Eg vil begynne – etter den historia – med å takke interpellanten for å reise temaet til debatt i stortingssalen. Problemstillinga er meir aktuell enn nokon gong, og dessverre ser ein at bruken av doping ikkje har vorte redusert dei siste åra. Så lenge vi ikkje klarar å motarbeide dette uvesenet, får vi det igjen i form av utgifter på andre delar av helsebudsjettet. Biverknader i form av psykiske problem er vel kjent. Det er noko som påfører den enkelte liding og samfunnet store utgifter. Ein lengt etter størst mogleg musklar eller rekordframgang kan føre til at mange blir freista til å ta irrasjonelle val. I dagens samfunn er ein vitne til at steroida blir omsette på nettet. Unge og uvitande sjeler blir lokka til å ta snarvegar for å oppnå heider og raske resultat. Slik åtferd må bli fordømt i alle miljø. Bruken av steroid for å oppnå eit kroppsideal er aukande, ikkje berre gjennom kjøp på nett, men – som interpellanten peika på – også organiserte kriminelle grupper står bak mykje av verksemda. Slik eg ser det no, må det bli jobba på fleire ulike nivå. Haldningsskapande arbeid blant barn og unge er ein føresetnad. Det må gjerast gjennom både skuleverk og idrettslag, der ein må ha fokus på farane med å bruke doping og steroid. Skulehelsetenesta har òg ein viktig jobb her med å informere og avdekkje. Dei unge må vere klare over at dei kan øydeleggje liva sine ved å ta slike stoff. Dei fleste er klare over at tyngre narkotiske stoff har store skadeverknader, men også steroid kan medføre stor fare. Auka psykiske problem, kroppslege plagar og auka sjølvmordsfare er nokre av problema. Eg vil oppmode statsråden til å snakke med kollegaen sin, helse- og omsorgsministeren, for å sjå på moglegheita for å setje i verk haldningskampanjar som kan nå breitt ut. I tillegg til det haldningsskapande arbeidet må vi sjå på lovverket: Er det gjeldande regelverket godt nok? Er straffenivået riktig? Eg meiner – til liks med interpellanten – at det her er mogleg å gjere noko. Eit høgare straffenivå vil kunne ha avskrekkande effekt og kan bidra til at ein kan utmåle strenge straffer til bakmenn. Mange vil seie at straffenivået ikkje har nokon effekt, men eg meiner at vi, som lovgjevarar, må sjå at dette er eit aukande problem, og vi må sørgje for at lovverket er harmonisert med den tida vi lever i. Derfor trur eg – til liks med interpellanten – at det er eit potensial for å betre lovverket på dette området. Til slutt: Vi skal ikkje godta den utviklinga som no skjer. Vi må sørgje for å redusere talet på unge menneske og andre som får øydelagt livet sitt. I tillegg må vi sørgje for at politiet har både kunnskap og ressursar til å avdekkje sakene og sørgje for at bakmennene blir tekne.