May-Helen Molvær Grimstad (Kristelig Folkeparti), 2008-06-17:
I Odelstinget opplevde vi ein debatt der fleire ikkje ønskte å høyre det som Kristeleg Folkeparti sa, og gav oss meiningar vi ikkje hadde. Derfor ønskjer eg å halde dette innlegget, i håp om at Lagtinget vil høyre betre etter. Kristeleg Folkeparti ønskjer å behalde dagens ekteskapslovgiving. Vi kjem derfor til å stemme imot alle forslag frå Regjeringa som Odelstinget har vedteke, og eg trur at det er mange, langt utover våre veljarar, som er einige med oss. Denne debatten om ny ekteskapslov ber preg av at nokre vil stigmatisere eller mistenkjeleggjere sine meiningsmotstandarar. Det kan høyrast ut som om vi som er imot forslaget til ny ekteskapslov, ønskjer å regulere homofile bort frå samfunnet og stillteiande godtek diskriminering. Dette synest eg er både trist og usakleg. Det er trist fordi det skaper eit bilete av at det er usemje om det er ok å diskriminere homofile, noko det sjølvsagt ikkje er. Det er usakleg fordi Kristeleg Folkeparti fleire gonger har teke sterk avstand frå all diskriminering av homofile. Mange homofile opplever diskriminering på arbeidsplassen, på skulen og ved bustadkjøp. Derfor sørgde Bondevik II-regjeringa for å lovfeste forbod mot diskriminering av homofile i arbeidslivet og i husleigemarknaden og å opprette eit eige ombod som skal sørgje for å følgje opp diskrimineringssaker. Kristeleg Folkeparti vil sikre gode rammer for forpliktande samliv for alle, uavhengig av om dei er heterofile eller homofile. Dette handlar om dei vaksnes rettar til gode rammer rundt sine liv, og rett til å bli møtt med respekt for sine livsval. Det meiner vi er ivareteke i dagens lovgiving. Vi ønskjer å behalde ekteskapslova for ekteskap mellom mann og kvinne og partnarskapslova for samliv mellom to av same kjønn. Så gjeld det barns rettar. Kristeleg Folkeparti er oppteke av å sikre alle barn god kontakt med begge foreldra, uavhengig av om desse er biologiske eller ikkje. Når eit barn blir født inn i ein etablert partnarskap, meiner Kristeleg Folkeparti at vi må sikre barnets rett til god kontakt med begge foreldra. Derfor stør vi forslaget frå Regjeringa om å lovfeste retten til foreldrepengar og lønna permisjon for adoptivforeldre i registrerte partnarskap. Eg føler behov for å presisere kva for grep vi har teke eller har støtta for å betre dei homofiles levekår. Eg tviler ikkje på at eit homofilt par som lever i partnarskap, kan tilby gode rammer rundt eit barns oppvekst. Det er mange gode omsorgspersonar i samfunnet vårt som ikkje kan bli vurderte som adoptivforeldre, m.a. heterofile sambuarar. Ved adopsjon må samfunnet freiste å skape mest mogleg optimale oppvekstvilkår for barnet. Kristeleg Folkeparti meiner at barn som blir adopterte, bør ha rett til ei mor og ein far som lever i eit stabilt forhold. Barns risiko for å oppleve samlivsbrot er meir enn tre gonger større i eit lesbisk partnarskap - i tillegg til at barna går glipp av ein far! Å seie nei til å likestille heterofile og homofile par med omsyn til adopsjon handlar ikkje om diskriminering, men om å setje barnas behov i sentrum. Det er ingen menneskerett å få barn, men det er barns rett å få foreldre. Kristeleg Folkeparti meiner at biologisk far berre skal erstattast av ein annan omsorgsperson når dette er nødvendig av omsyn til barnets beste, og ikkje systematisk og planlagt, slik Regjeringa går inn for ved å opne for assistert befruktning for lesbiske. Nokre barn har allereie i dag homofile eller lesbiske fosterforeldre, f.eks. som følgje av at ein slektning og hans eller hennar partnar har teke over foreldreansvaret for barnet ved foreldras dødsfall. Desse barna har ei særleg tilknyting til paret, og paret bør, etter Kristeleg Folkepartis syn, kunne bli vurdert som adoptivforeldre dersom dette skulle vise seg å vere til barnets beste. Dette lovforslaget inneber ei grunnleggjande forandring i ein av samfunnets viktigaste institusjonar, ekteskapet, som òg er ei viktig ramme rundt barns oppvekst. Lovforslaget burde naturlegvis ha vore grundig utgreidd før det blei fremma. Kristeleg Folkeparti foreslo derfor å sende saka tilbake til Regjeringa for at ho skulle bli betre utgreidd. Dette forslaget blei nedstemt i Odelstinget og kan derfor ikkje bli fremma på nytt for Lagtinget. Det er ingen menneskerett å inngå ekteskap. Sverige har sett nærmare på dette i utgreiinga «Äktenskap för par med samma kön - Vigselfrågor(SOU 2007:17) (SOU 2007:17) Å samanlikne forslaget til ny ekteskapslov med partnarskapslova blir meiningslaust. Forslaget til ny ekteskapslov er først og fremst ei reform der ein set i sentrum dei vaksnes behov for barn, og der ein skyv barns rettar til side. Barns oppvekstvilkår blir prega av om barnet har både ei mor og ein far som rollemodellar i sitt daglege oppvekstmiljø. I lovforslaget står det: «(…) barn bør har rett til å kjenne sitt biologiske opphav. Dette kan ha psykologisk og medisinsk betydning for barnet. » (…) Medlemen av Mannspanelet Heikki Holmås, frå SV, har uttala at det er unødvendig å grunngi kvifor far er viktig. Kvifor vil Regjeringa gi lesbiske rett til kunstig befruktning og med det ta frå eit barn moglegheita til å vekse opp med ein far? Kristeleg Folkeparti meiner at barns konvensjonsfesta rett til begge foreldre må vernast. FNs barnekonvensjon artikkel 7.1 fastset at «barnet så langt det er gjørlig skal ha rett til å kjenne sine foreldre og få omsorg fra dem ». Artikkel 18.1 fastset at «nasjonar som aksepterer barnekonvensjonen skal følge prinsippet om at begge foreldre har et felles ansvar for barnets oppdragelse og utvikling ». Ifølgje proposisjonen side 11 gjeld artikkel 7 «retten til å kjenne sine biologiske foreldre ». Ein rett til assistert befruktning for lesbiske vil føre til at fleire barn vil vekse opp utan sine biologiske foreldre. Barn som har kjend donor, vil få moglegheit til å få vite kven den biologiske faren er, når barnet fyller 18 år. Men barn som har ukjend donor, vil bli teken frå retten til nokosinne å kjenne opphavet sitt. Regjeringa legitimerer også bruk av ukjend donor ved at den lesbiske partnaren vil kunne bli medmor, sjølv om ukjend donor blir nytta ved godkjende klinikkar i utlandet. Ei slik utvikling meiner Kristeleg Folkeparti heilt klart ikkje er til barnas beste. Forkjemparane for assistert befruktning for lesbiske hevdar at vi må opne for dette i Noreg, for elles vil lesbiske ordne seg med ukjend donor i utlandet eller kjøpe sæd på Internett. Vi kan ikkje la norsk lovgiving opne for å ta frå barn retten til å vekse opp med ein far fordi nokon skaffar seg barn ved å reise til utlandet eller ved å få kontaktar via Internett. Regjeringas lovforslag etterlèt ei rekkje usvara spørsmål når det gjeld fars rolle i eit barns oppvekst. Det eintydige politiske signalet så langt har vore at fedrar skal og bør stille opp for ungane sine, uavhengig av samlivsbrot og nye familiar. Signalet i Regjeringas lovforslag er det motsette. Dersom to vaksne personar tek omsorga, er far overflødig. Eg er ikkje stolt av alt Kristeleg Folkeparti har sagt om homofile opp gjennom åra - og mange har sikkert blitt såra. Det er eg lei meg for. Samtidig må ein ha respekt for at Kristeleg Folkeparti, på lik linje med andre parti og samfunnet elles, har endra syn på både homofile og deira rett til å leve i eit forpliktande samliv. Derfor meiner eg at vi i debatten i dag må fokusere på dei politiske endringane som blir foreslåtte i ekteskapslova, i adopsjonslova, i bioteknologilova og i barnelova. Endringane er omfattande og fortener å bli klarlagde langt grundigare enn i Regjeringas lovforslag. Eg meiner at det er oppsiktsvekkjande når ein så stor opposisjon i Stortinget og i folket ber om ei betre utgreiing, at vi får nei. Det er alltid fornuftig å setje seg godt inn i ei sak når ein skal gjere endringar som har så store konsekvensar. Det har Regjeringa så langt vore ueinig i - og kan hende òg fleirtalet i denne salen.