Anita Apelthun Sæle (Kristelig Folkeparti), 2003-06-04:
Innføringa av introduksjonsloven for nyleg komne innvandrarar er ei svært positiv reform. Det betyr betre intregrering og sjølvforsørging. Og det er ikkje harry å innrømma det. Underteikna har tidlegare teke til orde for at det burde innførast ei ordning med ein samfunnskontakt for nyleg komne innvandrarar, som forpliktar til større deltaking i samfunnet. I dag får vi ei slik ordning. Eg synest det er bra, sett både frå samfunnet si side og ikkje minst frå den enkelte innvandrar si side. Integrasjonsloven vil etter Kristeleg Folkeparti si meining føra til fleire positive forhold. For det første: Loven vil hjelpa den enkelte innvandrar frå passivitet til aktivitet. Kristeleg Folkeparti trur på at aktivitet er bra. Loven vil ansvarleggjera nyleg komne innvandrarar til deltaking – både når det gjeld norskopplæring, arbeidstrening og ikkje minst i lokalsamfunnet elles. For det andre: Det har lenge vore eit problem at nyleg komne kvinner ikkje deltek i samfunnet på lik linje med menn. Særleg gjeld dette i språkopplæringa. Det kan medføra isolasjon og undertrykking. I tillegg har det ført til dårleg integrering av borna, og det har ført til manglande norskkunnskapar i førskulealderen. For kvinner betyr dette mangel på opplysning både om rettar og om plikter. Introduksjonsloven vil heilt klart medverka til å snu denne trenden i positiv retning, då også kvinner no vil ha plikt til å delta i dei ulike opplæringstilboda som vert gjevne. Og det er eit svært viktig moment. Norskopplæringa til kvinner vil på denne måten også ha ringverknader til borna, samstundes som det vil verka kvinnefrigjerande. For det tredje: Loven vil gje hjelp til sjølvhjelp. Gjennom deltaking i norskopplæring, gjennom å få grunnleggjande innsikt i norsk samfunnsliv og gjennom førebuande kurs som kvalifiserer for arbeidslivet, vil den enkelte innvandrar heilt klart få auka både kompetansen og moglegheita for å verta sjølvhjelpen gjennom fast arbeid på sikt. Sosialhjelp vert bytta ut med lønsinntekt. Det har store samfunnsøkonomiske konsekvensar. For det fjerde: Auka kompetanse vil auka sjølvkjensla og sjølvrespekten til den enkelte deltakar. I tillegg vil auka kunnskapar og større deltaking i samfunnet gje større respekt og positivt endra haldningane til innvandrarar generelt i samfunnet. Det er det òg behov for. I ei tid med stor slitasje i forhold til det haldningsskapande arbeidet trur Kristeleg Folkeparti at dette har ein viktig signaleffekt. For det femte: Kommunane vil få betre rettslege rammer i sitt integreringsarbeid overfor nyleg komne innvandrarar. Det er kommunane som har ansvaret for busetjing og det påfølgjande integreringsarbeidet. Det som kjenneteiknar situasjonen i dag, er ein relativt lang passivitet etter busetjing i kommunen. Dette kan vi ikkje leva med. Kommunane har lenge etterlyst verkemiddel i sitt integreringsarbeid med tanke på raskare og meir systematisk opplæring både når det gjeld språk og når det gjeld arbeidsliv. Eg meiner at det er dette vi no gjev dei. Til sist: Samfunnet vil ha gevinst på fleire område som følgje av loven, ein økonomisk gevinst ved at det vert mindre utbetaling til sosialhjelp, og ikkje minst ved at det kjem fleire hender i arbeid. Sjølv om vi i dag har ei aukande arbeidsløyse, har vi behov for arbeidskraft på lengre sikt. Demografien og utfordringane elles viser at det i nær framtid kan verta stort behov for arbeidskraft, ikkje minst i tenesteproduserande yrke. Forslag F i tilrådinga seier at reforma skal fullfinansierast. Sjølvsagt skal ho det. Men kven som skal bestemma kva som er fullfinansiering, er eit anna spørsmål. Sjølvsagt må det tekniske berekningsutvalet koma inn her, og det skal helst vera einigheit i samband med dei konsultasjonsordningane som finst mellom kommunane og Regjeringa. Loven omfattar alle nyleg komne innvandrarar mellom 18 og 55 år som har fått asyl, er overføringsflyktningar eller personar som er innvilga opphald på humanitært grunnlag etter søknad. Men det er ingenting til hinder for at kommunane kan velja å gå utover aldersgrensa eller tilby programmet til innvandrarar som ikkje er nyleg komne. Vi i Kristeleg Folkeparti trur det er mykje fornuft ute i kommunane, og har derfor tillit til at kommunane nyttar seg av denne moglegheita dersom dei meiner det er best for den enkelte innvandrar. Vi ser behovet for at loven kunne ha inkludert andre grupper – det vil eg streka under – f.eks. familiesameining for andre og tredje generasjons innvandrarar. Men dette er første trinn, og så får vi evaluera ordninga og utvida loven dersom behovet skulle tilseia dette. Kristeleg Folkeparti er i alle fall glad for at det er brei politisk einigheit om å innføra denne lovendringa, til beste både for individet og for samfunnet.