Helge André Njåstad (Fremskrittspartiet), 2016-05-10:
Eg vil òg takka saksordføraren for godt arbeid – eg veit ikkje om eg kan bruka orda for å ha losa den igjennom i komiteen, for eg skulle gjerne sett at denne saka hadde fått eit anna utfall av komitébehandlinga. Men det er iallfall ein grundig og god jobb som har vore gjord, og det har vore stort engasjement knytt til denne saka. Det er heilt naturleg når det gjeld bustadbygging og prisar, at folk engasjerer seg, og at det er noko som opptek fleire enn berre dei som byggjer bustader, det opptek òg folk flest. Då er det mange måtar me kunne teke denne debatten på. Det prinsipielle når det gjeld at Stortinget i større grad ønskjer å gå inn og detaljstyra forskrifter, er ein inngang til debatten. Det var greitt å høyra at Arbeidarpartiet kalla det eit unntakstilfelle, og at ein prinsipielt vil halda seg vekk frå å driva stortingsregjereri. Men eg synest det er ei feil sak, uansett, å senda rekninga til dei som skal byggja bustader. Og det er ikkje minst dei som skal kjøpa bustader og stifta familie, som får denne rekninga. Derfor håper eg at det er mogleg å revurdera synet. No er det mange tal som verserer. Dersom eg hadde kome med eit nytt tal no, hadde ein sikkert slått tilbake på det og sagt at det ville ikkje vera så dyrt. Derfor trur eg at me skal lytta litt til kva andre seier. Det kom ei pressemelding i går frå bustadbyggjarane, som adresserer ansvaret direkte til Arbeidarpartiet, med overskrifta: «Arbeiderpartiet gjør nye boliger enda dyrere. I morgen vedtar Stortinget fordyrende krav for nye boliger». Og bustadbyggjarane skriv at i morgon vil Stortinget mest sannsynleg vedta eit forslag som gjer ei 60 m² stor leilegheit 100 000 kr dyrare. Dei viser til denne innstillinga, som kan få eit fleirtal i dag. Grunnen til at eg seier «kan», er at eg håper at debatten vil få folk til å tenkja seg om ein gong til: Skal me verkeleg senda ei rekning på 100 000 kr som ein ikkje kan visa til at har ein direkte effekt, men som vil gjera det dyrare? Eller kan me heller stola på at regjeringa har gjort eit grundig arbeid når dei fastset forskrifter, og ikkje bruker Stortinget som arena for å setja til side regjeringa sin suverene rett til å fastsetja forskrifter? Eg håper at det finst parti som kan revurdera synspunktet sitt. Og dersom ikkje utfordrar eg dei gjerne til å seia om dei er villige til å gå ein runde til dersom det viser seg at kostnadene blir 100 000 kr høgare. Eller ønskjer ein å stå på denne talarstolen og seia at ja, me skal ileggja nye leilegheiter 100 000 kr i høgare utgifter på grunn av at ein stiller krav som ein ikkje kan dokumentera har den effekten som ein ønskjer. For vår del er det veldig tydeleg at me ønskjer å lata det vera billegare å byggja bustader. Derfor har både regjeringa og stortingsfleirtalet gjort masse i denne perioden for å lempa på krav som er fordyrande. Me har lagt om plan- og bygningsloven og skal gjera endå meir der. Me har gjeve fylkesmennene beskjed om å vektleggja lokalt sjølvstyre sterkare, sånn at fleire planar blir godkjende, så det går an å byggja fleire bustader. Det er veldig synd at stortingsfleirtalet med Arbeidarpartiet i spissen går i motsett retning når me er inne i ein god trend med at det blir billegare å byggja fordi regjering og storting legg til rette for det. Eg håper det er mogleg å revurdera synet, og at me kan sleppa å stemma for at regjeringa blir bunden av at Stortinget skal gå inn og styra forskrifter i dag.