Jenny Klinge (Senterpartiet), 2017-06-08:
Som stortingsrepresentant framsnakkar eg til vanleg Stortinget og den jobben vi gjer her på tvers av partia. I dag har eg mest lyst til å gjere det motsette. Fleirtalet går inn for store og gjennomgripande endringar, som ikkje har folkeleg forankring eller god grunngjeving, og dei tek i bruk tvang i tillegg. Geir Sigbjørn Toskedal frå Kristeleg Folkeparti harselerer i replikken sin til Heidi Greni over det håplause Senterpartiet, ved m.a. å seie: «En må kanskje tilbake til 1960-tallet før Senterpartiets humør stiger(…) og vi vet alt om hva Senterpartiet nå er imot, for de er imot alt.» (…) Kristeleg Folkeparti sjølv står ikkje akkurat fram som humørfylt og vidsynt i alle saker, og eg innrømmer at eg lèt meg provosere av tonen representanten Toskedal vel å ta overfor eit parti som han både verdimessig og i praksis burde stå ganske nær i sentrale spørsmål, ikkje minst i saker om folkestyre og fylkesinndeling. Men Kristeleg Folkeparti har sikkert tenkt at angrep er det beste forsvar og hamrar laus på andre utan å kunne gjere god greie for kvifor dei kjem til å stemme som dei gjer i dag. Måten representantenToskedal bruker ordet «populisme» om politikken til Senterpartiet på og ordet «tåkete» om Arbeidarpartiets, i tråd med medias harselas mot partileiaren der, viser kanskje ein moderne retorikk frå Kristeleg Folkeparti si side, men det er likevel svært lite elegant, uansett. Representanten Heidi Greni på si side gjorde god greie for kvifor desse reformene ikkje bør vedtakast. Innhaldet i reformene er ikkje svaret på dei spørsmåla regjeringspartia og støttepartia deira stilte før dei sette i gang reformarbeidet. Likevel er det etter deira skjønn nødvendig å herje med grenser og inndelingar som mange plassar faktisk har ein naturleg bakgrunn gjeve kommunikasjonsformer og befolkningsstruktur. Å gå frå 19 fylke til 11 regionar er ikkje berre feil fordi regionar er eit unorsk omgrep som ikkje burde høyre heime som namn på einingar i norsk forvaltningsstruktur. Det er også feil fordi dette langstrakte landet vårt er nettopp langstrakt. Det er bortimot patetisk, uansett om dette måtte vere eit parlamentarisk omgrep eller ikkje, når Kristeleg Folkeparti og Venstre meiner dei har redda det tredje nivået ved å gå inn for fjerne fleire fylke frå kartet. Senterpartiet vil stemme imot alle tvangssamanslåingar, men eg for min del kunne tenkt meg å stemme imot nokre av dei samanslåingane som blir framstilte som frivillige også. Tidspresset i denne reformprosessen har gjort at innbyggjarane fleire stader reelt sett ikkje har fått ta stilling til det alternativet som kjem til avstemming i salen her i dag. Uansett kva ordførarar og kommunestyre har landa på i stresset med å sende inn noko før dei gjevne fristane, har prosessane vore prega av nettopp stress og uklåre faktorar. Frykta for å bli tvangssamanslått med ein nabokommune har gjort at somme kommunar har vedteke å slå seg saman med ein annan i staden, sjølv om dette heller ikkje er noko dei meiner er rett eller ønskjer. Dette er ikkje ein måte å sikre vekst og utvikling i heile landet for framtida på, og derfor er ikkje dette dagen for å framsnakke Stortinget for min del.