Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2006-05-11:
Først vil eg seie til siste talar at Framstegspartiet ikkje står for nokon tut og kjør-politikk i sine alternative statsbudsjett. Vi bruker rett nok litt meir oljepengar enn det Regjeringa gjer, men vi har ei heilt anna innretning på politikken som gjer at det ikkje blir nokon fare i forhold til rentenivået. Eg vil også minne representanten om at då Framstegspartiet hadde ei hand på rattet i den økonomiske politikken i Noreg, gjekk Noregs Bank si rente ned frå 7 pst. til 2 pst., medan ho no, etter at dei raud-grøne har teke over, er på full fart oppover igjen. Når det gjeld denne interpellasjonen, synest eg at det er eit veldig viktig tema som blir teke opp her. Eg konstaterer at både statsråden og fleire av dei som har hatt ordet, konsentrerer seg mest om korleis ein skal opptre etter at ein har kome i ein gjeldssituasjon, at det skal bli lettare å få sletta gjeld etter gjeldsordningslova, og at gjeldsrådgjevarane må gjere ein betre jobb i forhold til dei problema som allereie har oppstått. Eg meiner at det er minst like viktig å hindre at desse problema oppstår. Her har det offentlege eit særskilt ansvar på grunn av at svært mange gjeldsproblemsaker oppstår av di ein har offentlege kreditorar som – som fleire elles har vore inne på – i det heile ikkje bruker sunn fornuft, men står på krava, viser til paragrafar og forskrifter og ikkje tek menneskelege omsyn. Ein har mange særordningar for offentlege kreditorar som dei private kreditorane ikkje har. I mange tilfelle er dei særnamsmenn, slik at dei kan gå mykje raskare til utlegg. Dei har også heilt eigne gebyr. Det gjeld forfall til både Statens lånekasse, årsavgift på bil osv. Der kan ein altså ta gebyr som private kreditorar ikkje kan ta. Det er også fleire som har vore inne på det Dokument 2-programmet som var ein gripande historie om to personar som hadde kome opp i eit uføre. Her har vi skattemyndigheiter som går laus på dei enkelte menneska, og dei treng ikkje å bevise noko som helst når dei skjønsliknar. Det synest eg er ei uheldig ordning, og ho er òg i strid med alminnelege rettsprinsipp. Det er nemleg slik elles i rettssystemet at om ein skal leggje ei byrde på nokon, om ein skal døme nokon til å betale, må ein altså bevise at det er riktig. Skattemyndigheitene slepp dette. Dei kan skjønslikna utan å måtte bevise noko. Eg vil vise til både England og USA, som har heilt andre reglar på dette området. Der må ein føre bevis i forhold til skjønslikning, og det synest eg òg vi må vurdere i Noreg. Elles er det sjølvsagt bekymringsfullt med gjeldsoppbygginga som har skjedd dei siste åra. Det er noko vi må ta på alvor. Framstegspartiet har gjort framlegg om at ein i alle fall bør vurdere å opprette eit gjeldsregister, for i dag er det slik at om nokon søkjer om lån og ikkje opplyser om all annan gjeld vedkommande har, er det ikkje så veldig lett å finne ut av det, i alle fall ikkje om gjelda er teken opp etter at den siste sjølvmeldinga som er offentleg, blei ferdig. Eg synest det er naturleg med eit gjeldsregister, slik at ein kan få betre oversikt, og slik at potensielle låntakarar ikkje lurer både seg sjølve og kreditorane ved å seie at dei har mindre gjeld enn det dei har. Dette er i alle fall noko eg meiner Regjeringa bør vurdere og kome tilbake med.