Sveinung Rotevatn (Venstre), 2017-01-17:
Det er eit svært godt initiativ som ligg på bordet vårt i dag. Dette har Venstre gått til val på, og vi kjem naturlegvis også til å støtte komitéinnstillinga i voteringa i dag. Det å ha ei lov om medieansvar kan i utgangspunktet høyrest ut som noko som er avgrensande for ytringsfridomen, mens realiteten jo er den motsette. Det å tydeleggjere og styrkje redaktøransvaret, teknologinøytralitet osv., er viktig for vår offentlege samtale, men ikkje minst er kjeldevernet, og forhåpentlegvis det som kan bli ei styrking av kjeldevernet, viktig – ikkje berre for den offentlege samtalen, men også for mange andre aspekt. Vi har jobba mykje med varsling i arbeids- og sosialkomiteen. Det å ha eit sterkt kjeldevern har ei viktig side opp mot nettopp varslarproblematikk. Der har vi dessverre ikkje så veldig mykje å vere stolte av i Noreg. Det er for mange som er redde for å varsle om uakseptable og tidvis kriminelle forhold, både i bedrifter og ikkje minst i det offentlege, der kåra til varslarane er endå dårlegare, i alle fall om ein skal tru undersøkingar. Så det å kunne få fram i lyset viktige samfunnsspørsmål utan frykt for represaliar er ein heilt avgjerande demokratisk rett, og det er også viktig for oss som samfunn. Eg ser av merknadene at regjeringspartia peikar på at Medieansvarsutvalet har lagt fram si NOU, og at det er viktig at dette arbeidet i departementet «ikke punkteres ved at man tar ut deler av problemstillingene, uten å se helheten i arbeidet». Det høyrest jo tilforlateleg ut, men når den NOU-en er frå 2011, og det har gått seks år, med skiftande regjeringar, meiner eg det er heilt kurant at Stortinget begynner å etterlyse handling. Når det er sagt, er det også riktig at det går føre seg ein del parallelle prosessar her. For det første sit Justisdepartementet med forslaget til ny straffeprosesslov, som jo grip direkte inn i det vi her diskuterer, og i Arbeids- og sosialdepartementet har også statsråden fått i oppdrag frå Stortinget – det var vel i vår, trur eg – å jobbe med å styrkje varslarvernet. Så det er klart at etter vedtaket i dag må sjølvsagt regjeringa klare å koordinere det som skal skje i dei ulike departementa, det er det ingen tvil om, men det må heller ikkje vere noko som gjer at ein forsinkar det som er eit viktig lovarbeid. Det er for så vidt riktig, som statsråden skriv, at gjennom rettspraksis i Noreg – desse vurderingane er jo i stor grad overlatne til rettspraksis – har vi eit kjeldevern som tilsynelatande står rimeleg sterkt. Det var mange som vart glade for resultatet i den mykje omtalte Rolfsen-saka. Når det er sagt, meiner eg og Venstre at det ikkje berre er å overlate til domstolane å dra linjene her. Vi trur det kan ha mykje for seg nettopp å kodifisere eit sterkt kjeldevern i ei tid då både varslarinstituttet og ytringsfridomen må kunne seiest å vere under press. Så vil det alltids vere ein nedre terskel. Den europeiske menneskerettskonvensjonen – EMK – artikkel 10 gjev nokre minimumsstandardar for kor langt ein kan gå når det gjeld etterforsking av kjeldene til pressen osv. Men då er det viktig å hugse at det er minimumsstandardar. Det betyr på ingen måte at Noreg ikkje kan leggje seg på høgare standardar når det gjeld kjeldevern og vern om ytringsfridomen. Ein kan tenkje seg at det vil gjere det vanskeleg å avdekkje kriminalitet og å drive etterforsking om kjeldevernet blir for sterkt. I den enkelte saka kan ein kanskje argumentere for det, men i eit samfunnsperspektiv trur eg slett ikkje det er gjeve at ein får avdekt noko mindre kriminalitet. Tvert imot trur eg at det å ha eit sterkt kjeldevern er viktig for å få fram alvorlege forhold i offentlegheita, som gjer at ein kan få eit samfunn der ein får avdekt og etterforska meir kriminalitet. Så dette er ikkje nødvendigvis noko som står i motsetnad til kvarandre. Eg vil gje komiteen honnør for eit godt arbeid og ser fram til at statsråden og departementet gjer eit minst like godt arbeid.