Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2001-02-15:
Å få meir av persontransporten frå bil over til kollektivtrafikk er ei stor utfordring. Miljø- og trafikktryggleiksgevinsten er størst i byområda. Senterpartiet er med i det fleirtalet som gjev Regjeringa i oppdrag i samband med budsjettet for 2002 å gjera greie for korleis kollektivtransporten sin del av persontransporten kan aukast. Hovudansvaret for utforminga av kollektivtransporten er lagt til fylkeskommunane. Fylkeskommunane kjøper persontransporttenester når det gjeld buss og båt. Stramme økonomiske rammer i mange fylke har ført til at korkje materiell eller rutetilbod er tilfredsstillande. I storbyområda går trafikken naturleg nok mellom fleire kommunar. Fylkeskommunen skal etter Senterpartiet sitt syn også framover tildelast midlane og samordna tilboda. Me er glade for at budsjettforliket i haust inneber ein gjennomgang av gjeldssituasjonen i kommunesektoren. Ei sanering av gjeld tilsvarande to gonger Gardermo-gjelda ville gitt driftsmidlar, handlefridom og også meir til kollektivtilbod. Senterpartiet har engasjert seg for å auka midlane òg til jernbanesektoren for å sikra ein betre kollektivtrafikk. Eg er svært nøgd med at suksessen Jærbanen no ser ut til å få si utbygging før Regjeringa har tenkt. Den vil ha mykje å seia for utvikling og busetjing, og er eit prosjekt Senterpartiet har på si liste innanfor dei midlane som me vil vera med på å yta ekstra, i forhold til Regjeringa sitt opplegg. Vedtaket i dag om delvis bompengefinansiering av T-sambandet inneber eit svært viktig steg i retning av store, positive endringar for næringsliv og busetjing, særleg i Karmøy, men òg for Haugesund og Tysvær. Det er eitt av fleire eksempel på kor mykje lokale interesser er villige til å yta for å sikra betre kommunikasjonar. Eg gler meg med Haugaland i dag. T-sambandet var eit fylkeskommunalt initiativ basert på samspel med dei kommunane det gjeld. Det er eit framifrå eksempel på kva ein oppnår med god lokal samordning. St.meld. nr. 46 for 1999-2000 omtalar fastlandssamband til Ryfylke, eit prosjekt som i mange år har vore prega av lokale motsetningar. No er situasjonen ein annan, og arbeidet med transportplanen for Ryfylke er så langt prega av brei politisk semje. Fylkestinget i Rogaland planlegg sluttføring på sitt møte i juni. Det ser ut til å vera semje om val av løysing. Og eg vil gjera merksam på ein merknad som finst i innstillinga, eit initiativ frå Senterpartiet som har stortingsfleirtalet bak seg, og der ein føreset at departementet følgjer denne saka nærmare opp når lokalpolitiske vedtak er klare. Det er langt meir offensivt enn departementet si vising til rullering av planen frå 2006 til 2011, men så er det no òg eit betre grunnlag for å følgja denne saka opp med det som har skjedd i mellomtida. Og eg vil be statsråden stadfesta at han har merka seg denne oppgåva. Så vil eg til slutt streka under den kampen som må førast når det gjeld investeringar, å dela dei betre utover i vårt langstrakte land. Det er jo lagt fram rapportar som viser at mens delen av statlege investeringar til det sentrale austlandsområdet var på 24 pst. i 1988, er den tilsvarande delen i 1998 på over 60 pst. No er det mykje her som er bunde opp på samferdselssektoren, og den beste måten å koma ut av dette på er, når me no skal investera framover, å syta for auka rammer og for ei betre fordeling av investeringane.