Lodve Solholm (Fremskrittspartiet), 2000-02-01:
Eg trur det er ein stor dag på Søre Sunnmøre i dag. Ja, eg trur endatil det er ein stor dag i Møre og Romsdal når Stortinget no gjer vedtak om at Eiksundsambandet kan bli realisert ut frå dei premissane som ligg i innstillinga. Det har vore særs stor oppslutnad om prosjektet lokalt på Søre Sunnmøre i dei kommunane det gjeld, men også i fylkessamanheng. Eg har sjølv sete i fylkestinget og behandla Eiksundsambandet på 1980-talet. Endeleg ser det ut til at eit politisk arbeid skal nå fram, og vi kan få fastlandssamband for 20 000 menneske. Det er vel den største konsentrasjonen av folk som i dag ikkje har fastlandssamband, som i dag kan sjå lys i tunnelen, for å seie det på den måten. Desse fire øyane som no får fastlandssamband, har bygt bruer før, dei er knytte saman med bruer. Folket har gått saman og finansiert mykje av dette gjennom bompengar. Eg synest også det er rett å nemne at desse bruene faktisk har blitt nedbetalte før tida, slik at bommane har blitt fjerna opptil fleire år før det var planlagt, som då ein bygde den siste brua ut til Runde. Det er klart at kost-nyttefaktoren i seg sjølv, isolert sett, er låg på dette prosjektet. Det får vi ta til etterretning. Men eg synest kanskje både departementet og direktoratet, ja kanskje også vi her i Stortinget, bør sette ein del spørjeteikn ved kost-nyttefaktorens grunnleggande element. Kanskje er det ein del kriterium som manglar for å få fram den verkelege kost-nyttefaktoren ved eit slikt prosjekt, som isolert sett, viss ein brukar den kost-nyttenøkkelen og dei kriteria som gjeld i dag, vil få ein låg kost-nyttefaktor? Når det er sagt, vil eg også hevde at når ein opnar for ein felles arbeidsmarknad for 40 000 menneske, vil ikkje det kome fram i ein kost-nyttenøkkel med dei kriteria som ligg til grunn i dag. Den regionale nytten – som, iallfall vi som bur der oppe, veit vil ha stor innverknad og ha mykje å seie – kjem ikkje fram i den kost-nyttenøkkelen som vi brukar i dag. Det at ein her kan knyte saman ein felles arbeidsmarknad med høgt utdanna arbeidskraft både innafor skipsteknologien og innafor høgskuleområdet i Ørsta og Volda, det at ein kan få dagleg kontakt med store arbeidsplassar som her kanskje fyller ut kvarandre, vil ikkje kome fram i ein slik kost-nyttenøkkel. Men det er av veldig stor verdi for næringslivet i distriktet at vi brukar nokre kroner og øre på å legge forholda til rette. Det er ei ulempe i Noreg at avstandane er lange. Og då synest eg at det er fornuftig – når ein ser dei moglegheitene som ligg der – å bruke ein del midlar på å utløyse eit vegprosjekt som har så stor verdi for så mange menneske som dette faktisk gjeld. Det vi skal vere klar over, er at den lokale eigarskapen i mange verksemder etter kvart minkar, og grunnane for å vere på plass i distriktet er kanskje ikkje lenger til stades dersom ikkje kommunikasjonane gir høve til det. Ellers føler eg også at det er riktig å minne sentrumspartia på lovnadene dei gav ved valet i 1997. Eg trur det hadde vore unødvendig for statsråden å stå her og snakke om låge rammer dersom ein hadde halde lovnadene om at ein skulle bruke 5 milliardar meir kroner på vegprosjekt i denne perioden – som det no er gått tre år av – enn det Arbeidarpartiet la opp til. Så langt har ein ikkje eingong brukt det Arbeidarpartiet la opp til i sitt budsjett. Elles er det interessant å legge merke til SVs haldning når det gjeld dette prosjektet, og minnast korleis haldninga var til eit anna fiaskoprosjekt, nemleg FATIMA.