Astrid Marie Nistad (Arbeiderpartiet), 2001-05-29:
Det er berre eit år sidan Stortingets fleirtal sette ned promillegrensa til 0,2 ved køyring av motorvogn. Når det vart gjort endringar i vegtrafikkloven i fjor, var det heile 64 år sidan Noreg hadde vedteke det fram-synte lovforslaget vi hadde fram til då. At vi i desse 64 åra har hatt ei rivande utvikling i vegtrafikken, og ikkje minst i nye og raskare bilar, er ein realitet. Difor endra vi også promillegrensa til 0,2. Det som er underleg, er at Høgre, med justiskomiteens leiar, Kristin Krohn Devold, går i spissen for å gå attende til 0,5 promillegrensa fordi nokre politimeistrar prøver å underslå den faren det er med å køyre bil i alkoholpåverka tilstand. I tillegg må det vere utruleg pinleg for komiteens leiar at loven frå første stund har virka til sitt føremål, det har all kontroll vist i ettertid. I fjor uttalte eg at når vi har sett grensa til 0,5 promille, har vi lov til å drikke litt, og det er eit signal om at det ikkje gjer noko om ein spekulerer i kor mykje dette «litt» er. Det er ikkje tvil om at med den promillegrensa kunne også grensa tøyast utover 0,5 promille. Med den korte tida som loven har verka, ser vi at det er færre som køyrer med promille, sjølv om kontrollane har vore fleire i denne perioden. Det fortel at færre sjansar på kor mykje dei kan drikke. Med andre ord: Den preventive rolla som var tiltenkt med nedsett grense, har fungert. Dette burde òg gitt forslagsstillarane eit hint om at dei burde trekt saka før ho kom til salen. Det er viktigare at færre og færre køyrer bil påverka av alkohol eller andre rusmiddel, enn at vi har ein lov som gir rom for eit såkalla kalkulert alkoholinnhald. Arbeidarpartiet går sterkt ut og meiner at alkohol og bil ikkje høyrer saman. Det inneber at vi må ta konsekvensen av det, også når vi utformar vårt regelverk i forhold til dei måla vi har sett oss. At Høgre har som mål å fremje eit forslag for å sende ut andre signal til landets befolkning ein gong i året i kvar stortingsperiode, får vere Høgre si sak. Eg trur slike signal berre er med på å understreke kor lite opptatt Høgre og deira justispolitiske talskvinne er av å få redusert talet på ulukker og skader i trafikken, eller for den del å gjere fleire borgarar til lovbrytarar fordi dei trur dei er under den «kalkulerte» grensa. Eg vil på nytt nemne at i fjor gjekk dei aller fleste høyringsfråsegnene inn for å senke promillegrensa til 0,2. For oss i Arbeidarpartiet har det vore viktig å få sendt ut eit eintydig signal til alle som fører motorvogn: Ikkje køyr med promille! Eg vil gjerne understreke at det ikkje er ut frå eit moralsk ansvar for å nå alkoholpolitiske mål, men for å sikre trafikantane tryggare forhold på vegane. Det er ikkje tvil om at det kostar samfunnet dyrt å få ei utvikling der fleire og fleire vert skadde i trafikken. At folk tek dette på alvor, ser vi også gjennom ulike endra forbruksmønster. Det er ikkje lenge sidan at vi kunne lese i avisene at bryggeria selde langt meir lettøl enn tidlegare, eit positivt utslag som sannsynlegvis har sin bakgrunn frå vår endra lovgiving. For Arbeidarpartiet er det som sagt viktig at vi har eit lovverk som tydeleg gir eintydige signal, i dette tilfellet at det ikkje går an å kombinere alkohol eller andre rusmiddel med bilkøyring – eit viktig signal til alle oss, og eit godt signal til våre barn og vår ungdom. At Høgre vel ei anna linje når det gjeld å sende ut signal til folket, får som sagt vere opp til Høgre, men ein treng ikkje å gjere det demonstrativt ved å ta opp eit lovendringsforslag kvart år for å få det nedstemt. Det kan gi det motsette inntrykket hos folk flest, at lovverk kan ein tøye så langt som råd er, og kalkulere med at det går bra i dei fleste saker. Arbeidarpartiet tek sterk avstand frå å synleggjere vår politikk på ein slik måte. Vi vil at folk skal føle at det ikkje er rom for å «kalkulere» innanfor lovverket til kvar tid.