Hallgeir H. Langeland (Sosialistisk Venstreparti), 2012-12-18:
La meg starta med at noko av problemet når det gjeld jernbane, er at jernbanen har vore svikta i 40 år, inklusiv – for å rippa opp i det, Halleraker – Bondevik II, som ikkje klarte å dra opp løyvingane til jernbanen. Ein må ikkje prøva å frita seg sjølv for ansvar i det heile tatt, for dette er nok eit felles ansvar. Var det opp til SV, skal me sjølvsagt endå meir opp i løyvingar i åra som kjem. Så er det sagt. Eg vil ikkje seia at interpellanten undervurderer seg sjølv når ho påstår at det blei sett i gang ein prosess på grunn av ein interpellasjon. Når det gjeld Alnabru og korleis me skal gjera det på Alnabru, er det ein prosess som regjeringspartia har jobba med lenge. Den prosessen starta nok rimeleg lenge før denne interpellasjonen, som eg ser på som ei viss føregriping av ny Nasjonal transportplan. Så er det morosamt, synest eg, med Framstegspartiet som prøver å stå fram som ein forkjempar for gods på jernbane – «you name it». Kva er det me kjenner Framstegspartiet for? – Nei til bompengar, mindre bilavgifter, meir trafikk på vegane. Det er ikkje snakk om å prioritera jernbanen med Framstegspartiet. Det er snakk om å prioritera å få endå fleire vogntog på vegane. Det er det som er den praktiske politikken når ein er mot alt avgiftsstyret og landevegsrøveriet. Då blir det endå billegare å køyra lastebil. Då endar ein berre med å syta og klaga på regjeringa, men eigentleg har dei den mest elendige politikken sjølve for å få meir over på jernbane. Då heng det ikkje på greip. Det trur eg er eit parlamentarisk uttrykk. Så er det slik at noko av dilemmaet her er finansieringa av jernbanen. Hoksrud sine motorvegar rullar ut heile vegen fordi ein har bompengar. Hadde bompengane vore vekk, hadde det nok blitt rulla ut mindre vegar. Men no er det bompengar, og dei blir rulla ut. Det betyr at hovudkonkurrenten til jernbanen har tilgang på nye motorvegar og meir pengar heile vegen, i motsetning til jernbanen, som ikkje har det. Riktig nok har me i den raud-grøne regjeringa auka løyvingane til jernbanen på budsjettet for 2013 med bortimot fem gonger i forhold til 2005, men det er langt frå nok for å ta igjen for den prioriteringa av biltrafikken som skjer kvar dag i Noreg. Det er eit sentralt punkt – trur eg – når det gjeld Nasjonal transportplan, å finna ein måte som gjer det meir rettferdig for jernbaneinvesteringar i Noreg enn det er i dag, når ein altså byggjer på Gardermoen for 14 mrd. kr utan at Stortinget har bestemt det, og dermed legg til rette for auka flytrafikk. Det var visse interessante ting frå interpellanten. Det eine var knytt opp mot eigarskap. Eg har alltid oppfatta Høgre sånn at dei ønskjer meir konkurranse, meir privatisering, fleire aktørar – og då blir alt så mykje billigare. Men no har dei tydelegvis snudd. Eg veit ikkje om det er fordi dei har «looked to Sweden» og sett på korleis det har gått med svenskane, som har gjort dette, og som no på ein måte må tenkja seg om på ny. Eg forstår det no sånn at Høgre faktisk er for at Jernbaneverket – ein kalla det eit modernisert jernbaneverk – skal driva terminalane, og det skal vera éin eigar av terminalane. Det er nye signal frå Høgre og, etter mi meining, positive signal – òg for jernbanen. Så vil eg seia at det eg høyrer frå statsråden her i dag, rett og slett er nye signal om at no skal me koma i gang, no skal me ikkje sitja og sjå på at rekninga for ein gigantisk godsterminal berre blir større og større. No skal me bryta dette ned, og så skal me koma i gang med å byggja. Eg synest det er eit veldig fornuftig strategisk grep som er tatt. Til slutt: Lat meg berre seia at for Alnabru er det mange moglege løysingar, ikkje berre det at det treng mykje areal. Kinesarane byggjer no, ifølgje Schenker, godsterminalar i høgda, nettopp for at det ikkje skal vera så arealkrevjande. Derfor kan det henda at det er det som blir løysinga for Alnabru. Elles må eg seia at som togførar på godstog frå Trondheim til Stavanger er det fortreffeleg å kjøra med 30 vogntog bak lokomotivet.