Jorunn Ringstad (Senterpartiet), 2002-06-11:
Ingen er vel ueinig i at det er viktig å styrke trafikktryggleiken. Det er viktig å kunne reagere overfor bilistar som oppfører seg uansvarleg og aktlaust i trafikken og dermed er til fare for både seg sjølve og andre trafikantar. I trafikktryggingsarbeidet er det mange ulike tiltak som kan vere effektive, anten enkeltvis eller i kombinasjon med andre. Det er viktig å satse på eit stort spekter av tiltak – alt frå innhaldet i føraropplæringa, haldningsendringar hos førarane, utbetring av vegane og til reaksjonar overfor dei som bryt trafikkreglane. Meldingane frå politiet som er ute på vegane, er urovekkjande. Nye bilar med sterke motorar freistar bilførarar, både unge og eldre, til høg fart, farlege forbikøyringar og risikofylt køyring elles. Stortinget har slutta seg til 0-visjonen. Vi må berre innsjå at det er eit langt stykke igjen før vi kan seie at vi har nærma oss denne visjonen vesentleg. Det er difor naturleg å sjå etter nye tiltak for å redusere ulukkestalet i trafikken. Prikkbelastningssystemet er uprøvt i Noreg. Dersom TØI har rett i sine vurderingar, kan dette vere eit tiltak som kan gi trafikktryggleiksgevinstar. Men erfaringar frå andre land viser at prikkbelastningssystemet åleine ikkje gir den store gevinsten. Derimot har erfaringar vist at omfanget av kontrollar er eit viktig og effektivt verkemiddel for å redusere brot på trafikklovgivinga. Eit prikkbelastningssystem får berre meining dersom sjansen for å verte teken i brot på trafikkreglane er rimeleg stor. Sjølvsagt kan eit prikkbelastningssystem ha førebyggjande effekt, spesielt for dei såkalla verstingane i trafikken. Men det er igjen avhengig av at risikoen for å bli teken er rimeleg stor. Difor må også omfanget av kontrollane på vegane vere slik at det ikkje blir for mange lovbrot som ikkje blir fanga opp. Eg synest det er merkeleg at ikkje Høgre og Kristeleg Folkeparti ser denne nødvendige kombinasjonen av trafikkontrollar og prikkbelastningssystem og støttar Arbeidarpartiet og Senterpartiet sitt forslag om å auke løyvingane til politikontrollar på dei mest ulukkesutsette vegstrekningane. Prikkbelastningssystem føreset at politiet får utstyr som gjer det enkelt å halde oversikt over trafikklovbrot som den enkelte motorvognkøyrar gjer seg skuldig i. Dette utstyret vil også vere nyttig for andre oppgåver som politiet har. Utstyret kan difor i seg sjølv vere ei nyttig og god investering. For Senterpartiet er det viktig å setje inn ressursane i trafikktryggleiken der dei gir best effekt. Difor ber Senterpartiet saman med Arbeidarpartiet i merknadene om at Regjeringa i samband med budsjettet for 2003 kjem tilbake med nærare dokumentasjon på kost–nytte for ulike trafikksikringstiltak. Dette vil kunne gi ein peikepinn på kva som er det mest effektive å satse på framover. Prikkbelastningssystemet har vore eit omdiskutert tiltak i dei landa som har innført det. Det er difor ikkje unaturleg at dette tiltaket også skapar debatt i Noreg. Sjølv om Regjeringa får fleirtal for innføring av prikkbelastningssystemet i dag, bør systemet vurderast nøye. Spesielt er det nødvendig å sjå på kostnadene og avgrense desse mest mogleg. Jan Sahl var i sitt innlegg forundra over at Senterpartiet og Arbeidarpartiet ville redusere kostnadene. Men det Arbeidarpartiet og Senterpartiet har sagt, skil seg ikkje så veldig mykje frå det som også Kristeleg Folkeparti er med på, nemleg å understreke at det er eit klart mål å avgrense dei administrative kostnadene mest mogleg. Så slik eg forstår det, har vi ei felles målsetjing om at dei adinistrative kostnadene ikkje skal bli større enn høgst nødvendig. Senterpartiet ser mange innvendingar mot prikkbelastningssystemet, og vi er ikkje overtydde om at innsatsen på dette området er det enkelttiltaket som gir den aller beste effekten. Men dersom dette er eit tiltak som kan vere med på å redde menneskeliv, er det òg eit tiltak som det er vanskeleg å avvise, og Senterpartiet vil difor røyste for innføringa av systemet.