Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 1999-10-12:
Vi har gått inn i ein stortingssesjon der fordelingspolitikken skal lyftast fram som eit av dei viktigaste perspektiva. Stortingsmeldinga om utjamning i levekår og inntekter, utjamningsmeldinga, har dokumentert at forskjellane har auka etter 1986. Det er ikkje berre i Noreg vi på nytt har fokusert på fordelingspolitikk og fattigdom. I helga gjekk storkonserten NetAid ut til millionar av menneske over heile kloden over Internett. Støtta av UNDP er det eit tiltak for å engasjera vanlege folk til å ta tak i fattigdomsproblemet. Europarådet arrangerer seinare denne veka sitt globale forum for utrydding av fattigdom, der Regjeringa deltek ved Utanriksdepartementet og Sosial- og helsedepartementet. Arbeidarpartiet har i debatten i dag gjeve interessante signal om samarbeid om fordelingspolitikken. Eg kan likevel konstatera at sentrum og Arbeidarpartiet ikkje har felles oppfatning, korkje av historia eller av den praktiske situasjonen i dag. Det held ikkje når Thorbjørn Jagland skuvar framfor seg stortingsfleirtal, som skal ha gått imot Arbeidarpartiet i fordelingsspørsmål. Det var Arbeidarpartiet som la fram velferdsmeldinga i 1995 og fekk fleirtal saman med Høgre og delvis Framstegspartiet for innskrenking i ei rekkje velferdsordningar. Det var òg Arbeidarpartiet som gjekk imot framlegg om ei drøfting av dei auka forskjellane i 1996. Det var Arbeidarpartiet som hardast kjempa imot tusenlappen til minstepensjonistane, eit forslag som har gjeve ein tryggare økonomi for 330 000 pensjonistar i dette landet. Det er vidare påfallande at Jagland berre er oppteken av at dei rike har vorte rikare, og ikkje av at dei utsette her i landet, dei fattigaste, faktisk har sakka akterut i same perioden. No har vi sjansen til å byggja eit nytt stortingsfleirtal for ein fordelingspolitikk som omfattar alle gruppene. Det må vera mogleg å vera oppteken av verdiskaping og sysselsetjing, av tilhøve som gjev grunnlag for eit variert næringsliv, utan samtidig å godta at dei gruppene som har sakka akterut i velstandsutviklinga, vert der dei er i dag. I tillegg til å leggja om skatten for dei som har skattbar inntekt, må vi konsentrera oss om å gjera livet enklare og betre for dei som står utanfor arbeidslivet, dei som slit med sjukdom eller har andre problem. Den reine arbeidslina har nådd sitt maksimum, vi må innsjå at ikkje alle kan koma inn i det ordinære arbeidslivet på vanlege vilkår. Derfor har Regjeringa føreslått ei mjukare arbeidsline. Vi har føreslått lønstilskot, vi har føreslått forsøk med kommunalt ansvar for formidling av langtids sosialhjelpsmottakarar, og vi har føreslått meir fleksible ordningar for kombinasjon av arbeid og trygd. Vi legg stor vekt på at det einskilde individet skal kunna vera i stand til å syta for og ta ansvar for seg sjølv og fellesskapen. Dette er den beste plattforma for einskildmennesket sin sjølvrespekt. Det er nøkkelen til gode levekår. Regjeringa vil derfor på alle område leggja til rette for det økonomisk og politisk myndige mennesket som kan vera sjølvhjelpen og sjølvstendig. I tillegg skal det offentlege ha ansvar for eit tilgjengeleg, påliteleg og meir finmaska tryggingsnett for alle – utan omsyn til evne til aktivitet. Alt i budsjettframlegget for år 2000 føreslår vi nye og auka satsingar for å fylgja opp utjamningsmeldinga, før stortingshandsaminga. Eg ser fram til både å setja i verk dei stega vi inviterer til i statsbudsjettet, og å ta den store oppfylginga av utjamningsmeldinga når Stortinget har sagt sitt våren 2000. Regjeringa har teke og vil framleis ta fleire initiativ for å utjamna forskjellar. Vi varslar i trontalen betring av funksjonshemma sine levekår. Vi vil ha verkemiddel som fremjar målet om full deltaking og likestilling for funksjonshemma. Eit offentleg utval, Manneråk-utvalet, er i full gang med eit slikt arbeid, med frist 1. oktober 2000. I dag legg eg fram ein statusrapport for handlingsplanen for funksjonshemma som viser at dei aller fleste av planen sine 161 tiltak over tre år alt er sette i gang. Gjennom stortingsmeldingane Omsorg 2000 og Helse 2000, som vi legg fram ved årsskiftet, tek Regjeringa initiativ til ei brei drøfting av verdigrunnlaget og innhaldet i omsorgs- og helsetenestene. Uttrykket «respekt og verdigheit» skal lyftast fram. For meg er det ein klar samanheng mellom oppfylginga av handlingsplanane for eldreomsorg, for funksjonshemma, for redusert rusmiddelbruk, og utjamningsmeldinga og Omsorg 2000. Dei er alle ledd i Regjeringa sitt mål: eit opnare, tryggare og meir solidarisk samfunn.