Hadia Tajik (Arbeiderpartiet), 2014-12-12:
Eg vil rosa regjeringa for å vidareføra og byggja på store delar av politikken til Stoltenberg II-regjeringa. Me dobla opptaket av politistudentar til 720 i året, og me sørgde for midlar til tilsetjinga av desse. Det har regjeringa oppretthalde, akkurat på same måten som oss. Eit anna eksempel som byggjer på arbeidet til Stoltenberg II, er pengar til å få ned responstida for helikopterberedskap frå Forsvaret. Me sørgde for å ha helikopterberedskap i Bardufoss og Rygge, men la grunnlaget for å redusera responstida til éin time, slik som det no er gjort. På nokre område manglar derimot budsjettforslaget til regjeringa ei heilskapleg tenking. Rett nok får ein fleire midlar til tilsetjing av påtalejuristar, men politietaten får ikkje meir pengar til drift. Mekanismen som enkelte i politiet allereie har åtvara mot, er at dette vert forsøkt spart inn ved å knipa inn på dei sivile stillingane. Det er etter Arbeidarpartiet sitt syn ikkje ei ønskt utvikling. Sivile stillingar treng ein for å støtta opp under det politifaglege arbeidet. Her vil me følgja nøye med. På atter andre område manglar regjeringa langsiktige planar. Eit eksempel på det er at det ikkje ligg inne midlar til bygging av fengsel i Noreg – ikkje ei einaste krone. Med mindre den varsla stortingsmeldinga om kapasiteten i kriminalomsorga ber med seg ekstra midlar, vert det ikkje planlegging eller byggestart i nær framtid. Det er vanskeleg å tolka dette som noko anna enn at justisministeren tapte i budsjettkonferansen mot kollegaene sine. I så fall kan han i det minste få ein viss aksept for langt på veg å framstilla planane sine for kriminalomsorga som offensive, sjølv om dei beviseleg ikkje er det. Derimot ligg det inne pengar til 41 nye plassar i fengsel, og eg vil minna om at Stoltenberg II sørgde for 750 soningsplassar i løpet av åtte år. Det tilsvarer ca. 93 soningsplassar i året i snitt. Satsinga til justisminister Anundsen er altså mindre enn halvparten så stor som satsinga til Storberget. Andre store saker er òg skyvde framfor justisministeren, anten det er beredskapssenter, bistandslov eller nasjonal operasjonssentral. Mangelen på handling er uheldig, men den nyvunne forståinga for betydninga av utgreiingar som særleg Framstegspartiet har fått i regjering, er ei vaksenopplæring det må vera lov å gleda seg over. Men det spørst om Framstegspartiet på Stortinget gleder seg like mykje. Lat meg trekkja fram nokre viktige skiljeliner mellom Arbeidarpartiet og Høgre–Framstegsparti-regjeringa. Det eine er at me styrkjer førebygginga. Med budsjettforslaget vårt ville Kommune-Noreg ha fått 3,4 mrd. kr meir enn det regjeringa har føreslått. Det er i kommunane at førebygginga skjer. Det er der dei unge kan verta fanga opp, det er der dei dømde skal leva livet sitt etter avslutta soning. Ved å førebyggja meir reparerer ein mindre. Me har òg føreslått ei dobling av midlane til samarbeidet mellom politi og kommuner. Det kjem dessverre til å verta stemt ned av regjeringspartia i dag. Det er spesielt skuffande fordi me er samstemte i at det er behov for å førebyggja ekstremisme og radikalisering. Regjeringa har lagt fram ein handlingsplan som det er brei politisk einigheit om, men ein manglar altså det politiske trykket, dei økonomiske musklane, til faktisk å ta tak i førebygginga der det er behov for å ta tak i ho, nemleg lokalt. Det andre er at Arbeidarpartiet legg vekt på innhaldet i soninga, ikkje berre på talet på fengselsplassar. Frå dagens regjering ligg det ikkje planar på bordet om alternativ soning. Tvert imot vert f.eks. bøtetenesta kutta kraftig, noko som kunne ha frigjort 45 plassar over natta, og ein ville ha unngått at personar som ikkje har betalt bota si, sonar i fengsel saman med personar som har gjort seg skuldige i meir alvorlege lovbrot. I tillegg har me i det alternative budsjettet vårt lagt inn midlar til 40 nye tilsette i kriminalomsorga. Det har betydning både for kapasitet og for kvalitet. Ein dag vert tidlegare dømde både din og min nabo. Då må resonnementet og utgangspunktet vera at dei er mindre kriminelle når dei kjem ut av fengsel, enn det dei var då dei gjekk inn i fengsel. Me er bekymra for at satsinga på innhald i soninga ikkje vert noko av. Det tredje eksempelet på forskjellen mellom Høgre og Framstegspartiet og Arbeidarpartiet er at me prioriterer arbeidet mot vald i nære relasjonar. 100 mill. kr til barnehus vert øyremerkte. I det opphavlege budsjettforslaget til regjeringa var det ikkje sett av ei einaste krone særskilt mot vald i nære relasjonar, og justisministeren har òg fått kritikk frå interesseorganisasjonane for å vera usynleg på dette feltet. Alt i alt: Her har me å gjera med eit greitt budsjett, utan dei store visjonane, utan vekt på heilskapen, og utan påtenkte langsiktige planar. Sånn har det første budsjettåret med den blå regjeringa gått.