Eli Sollied Øveraas (Senterpartiet), 2004-12-14:
Senterpartiet ønskjer ein familiepolitikk som er basert på valfridom for barnefamiliane. Det er viktig for Senterpartiet at det vert lagt til rette for at særleg småbarnsforeldre skal kunne velje den omsorgsforma dei sjølve meiner er best for seg og barna sine. Full behovsdekking innanfor barnehagesektoren er ein klar føresetnad dersom ein skal nå reell valfridom. Utbyggingstakta i barnehagesektoren går dessverre for seint. Målet om full behovsdekking innan 1. august 2005 står fast, men signal så langt tyder på at det kan bli vanskeleg å nå dette målet. Eit samla storting står bak barnehageforliket. Det har i lang tid vore knytt usikkerheit til tidsaspektet, og eg må med all respekt hevde at Regjeringa og statsråden ikkje ser ut til å søkje å finne tiltak som kan bidra til å auke utbyggingstakta. Investeringstilskottet til nye plassar er eit godt og målretta tiltak, men det er etter mi meining passivt av Regjeringa å foreslå at dette blir vidareført på dagens nivå. I alle fall burde det ha vore prisjustert. Kontantstøtteordninga har alltid skapt debatt. Det er mange som hevdar at ordninga er kvinnefiendtleg og likestillingsfiendtleg. For Senterpartiet er kontantstøtta ein reiskap som kan bidra til valfridom for familiane. Når det vert hevda som negativt at om lag 11 000 kvinner tek ut kontantstøtte for å vere saman med eigne ungar, meiner vi tvert om at det er positivt og i tråd med vårt mål om auka tid saman for barn og foreldre. Fedrekvoten bør utvidast og baserast på eigne opptente rettar. Tiltak til foreldrerettleiing og samlivstiltak har etter kvart fått brei oppslutning. Mange parti som midt på 1990-talet var negative til dette, stiller seg no fullt ut bak det. Det meiner Senterpartiet er svært positivt. Å tenkje førebygging framfor reparasjon er ein tanke som ligg Senterpartiet sitt hjarte nær, og eg vil faktisk gi ros til statsråden for offensivt arbeid på dette området. Å satse på eit meir heilskapleg førebyggjande arbeid, slik som tilbod om ein dags samlivskurs til alle førstegongsforeldre, er udelt positivt. Senterpartiet har vore oppteke av at krisesentra skal ha ei stabil og føreseieleg finansieringsordning. I utgangspunktet ville vi ha 100 pst. statleg finansiering, men støtta subsidiært 80-20-finansieringa. Dette har statsråden følgt opp i budsjettproposisjonen. Samstundes er det positivt at sentra no får høve til å behalde bidrag og gåver i tillegg til finansieringa frå stat og kommune. I proposisjonen er det varsla at Regjeringa vil leggje fram ei utgreiing om ny forvaltings- og finansieringsordning for incestsentra hausten 2004. Så langt har ikkje departementet lagt noko fram for Stortinget om dette, og det er ikkje mange dagane igjen av hausten 2004. Senterpartiet varsla i Innst.S. nr. 226 for 2003-2004 at incestsentra bør finansierast på same måten som krisesentra. Det er mange senter som i dag opplever den uverdige situasjonen det er å gå på tiggarferd for å få budsjetta sine til å gå nokolunde i hop. Det er ein uhaldbar situasjon. Stortinget har i mange samanhengar fokusert på at hjelpetiltak må setjast inn når behovet er der, og incestsentra gir hjelp og støtte til nokre av dei svakaste i samfunnet vårt, nemleg ungane. Overgrep mot barn frå personar som står dei nær, gjer overgrepa ekstra belastande. For Senterpartiet er det viktig at ei stabil og føreseieleg finansieringsordning snarast råd kjem på plass. Fem minutt til to rammeområde er knapp tid. Når det gjeld rammeområde 1, vil eg berre kort kommentere at konkurranseutsetjing og effektivisering ikkje må overskyggje målet om at det viktigaste er å vareta einskildpersonar sine rettar til gode og trygge tenester. Ikkje alle politikkområde eignar seg for konkurranseutsetjing. Vi skal leggje til rette for at storsamfunnet skal fungere, og effektiviseringsiveren til Regjeringa har på ei rekkje område dessverre ført til at tenester som tidlegare var lett tilgjengelege, no vert gjorde vanskeleg tilgjengelege for både einskildpersonar og næringsliv.