Astrid Aarhus Byrknes (Kristelig Folkeparti), 2015-05-28:
Kristeleg Folkeparti har lenge hatt eit sterkt engasjement for fred, demokrati og menneskerettar i Midtausten. Historisk sett har denne regionen opplevd meir krig enn dei fleste. Folket har ikkje fått leva i demokratiske samfunn, med eitt einsleg unntak: staten Israel. Og regionen er prega av mange og grove brot på menneskerettane. Dei siste åra har krigen i Syria og krigen i Irak dominert nyheitsbiletet. Håpet om ein arabisk vår er avløyst av brutal krigføring med enorme sivile lidingar. I Syria er det gamle, autoritære Assad-regimet kraftig utfordra av ekstreme islamistiske væpna grupper. Det same gjeld delar av Irak. Råskapen i den syriske borgarkrigen er så omfattande at det meste bleiknar i samanlikning. Den uløyste konflikten mellom Israel og palestinarane kjem lett i bakgrunnen når media verda over fokuserer mest på trusselen frå islamistiske terroristgrupper i ei rekkje arabiske land. Vi må ikkje gløyma engasjementet vårt også for ei fredeleg løysing for Israel og palestinarane. Det er positivt at det i debatten er tverrpolitisk einigheit om betydninga av ei fredsløysing – ei tostatsløysing. Ei slik fredsløysing må gje Israel tryggleik og fred innanfor anerkjende grenser, og palestinarane sjølvstyre, demokrati og fred innanfor ein eigen stat. Dessverre er utsiktene til ein slik forhandla fred i dag svakare enn på lenge. Det beklagar vi alle. Nærmast ein fredsavtale var partane under meklinga som blei leia av USAs tidlegare president Bill Clinton. Rundt hundreårsskiftet levde mange i håpet om ein snarleg fredsavtale. No står håpet svakare enn på lenge. Både israelske og palestinske leiarar må bera sin del av ansvaret for at dei ikkje har skapt grunnlag for ei fredsløysing. Busetjingar og manglande fridom til å bevega seg fritt ute på grunn av militære sjekkpunkt frustrerer palestinarane. Sjølvmordsaksjonar frå palestinske drapsmenn inne i Israel, rakettar frå Gazastripa mot sivile israelske mål og palestinsk statsløn og heider til fengsla terroristar frustrerer israelarane. Det som har vanskeleggjort fredsforhandlingar mest i nyare tid, er den palestinske splittinga – politisk og geografisk. Den islamistiske organisasjonen Hamas har bokstavleg talt bomba i stykke klimaet for fredsforhandlingar i fleire omgangar. Dei nektar å godta staten Israel sin rett til å eksistere. For tostatsløysinga er ikkje målet til Hamas, for dei er målet ei einstatsløysing, eit islamistisk Palestina som også omfattar Israels territorium. Difor er vi frå Kristeleg Folkeparti si side glade for at ein samrøystes komité understrekar kor viktig det er med ei samling på palestinsk side, og at denne samlinga byggjer på dei tre grunnleggjande krava som FNs Midtausten-kvartett har halde fast overfor palestinske grupper som Hamas. Det som trengst for å gjenskapa ein reell fredsprosess, er tiltak som dempar konfliktnivået, fjernar frustrasjon, byggjer ned frykt og byggjer tillit mellom israelarar og palestinarar. For fred er å skapa. Anerkjenning av ein fiktiv palestinsk stat som ikkje oppfyller normale krav til statar, vil ikkje bidra positivt til eit forhandlingsklima. Snarare kan det skapa ekstra barrierar for ein fredsprosess. Eg er difor glad for at komitébehandlinga viser at det ikkje er eit fleirtal for at Noreg skal anerkjenna Palestina som sjølvstendig stat no. Etter vårt syn må ein fredsavtale på plass først, så kjem anerkjenning som ei naturleg følgje. Noreg si moglegheit til å bidra til ein slik fredsprosess ligg i vår unike rolle som leiar av gjevarsamarbeidet for Palestina. Ei einsidig norsk anerkjenning no kan svekkja leiarrolla til Noreg. Også difor er det viktig og riktig å halda fast ved den linja som skiftande norske regjeringar til no har halde fast ved i spørsmålet om anerkjenning.