Liv Signe Navarsete (Senterpartiet), 2007-02-22:
Ordninga med lokal drivstoffavgift i Tromsø kommune vert trekt fram som ein suksess i fleire samanhengar. Denne brukarfinansieringa har fått ein eigen heimel i veglova sin § 27 A og gjev grunnlag for den såkalla Tromsøpakke 2, der dei ulike forvaltningsnivåa spleisar på eit forbetra transportsystem i byen. No har både kommune- og fylkespolitikarar gjort vedtak om forlenging med nye fire år og bede regjering og storting om å gjere det same. Det er ikkje minst den sterke lokale semja og viljen til å bidra som ligg til grunn for Regjeringa si tilråding om å godkjenne prosjektet. Finansieringsopplegget tek utgangspunkt i det opphavelege forslaget for åtte år frå 2003, som vart redusert til det halve då Bondevik II-regjeringa handsama søknaden. Finansieringstilskotet vert vidareført på dagens nivå, dvs. 80 øre pr. liter drivstoff i 2006-prisnivå. Dette kan høyrast lite ut, men med særs låge innkrevjingskostnader – rundt 1 pst. av inntektene – og takk vere gunstige geografiske føresetnader, er ordninga ei effektiv inntektskjelde, som gjev om lag 20 mill. kr årleg. Pakka femner om tiltak på fem forskjellige satsingsområde på vegnettet i Tromsø: I tillegg til den reine veginfrastrukturdelen med Langnestunnelen gjeld tiltaka trafikktryggleik, gåande og syklande, kollektivtransport og miljø. Kostnadsauken for Langnestunnelen har så langt teke det meste av midlane i Tromsøpakke 2. Utvidinga av innkrevjingsperioden gjev rom for å satse sterkare på tiltak innanfor miljø, trafikktryggleik og kollektivtrafikk. Dette er i tråd med lokalpolitiske prioriteringar og med Soria Moria-erklæringa si målsetjing om at kollektivtrafikk må verte eit reelt alternativ til bruk av privatbil i byar og bynære område. Eg er glad for at transport- og kommunikasjonskomiteen si innstilling i saka er positiv og svarar til proposisjonen. Samstundes har eg merka meg at eit mindretal i komiteen har stilt spørsmål ved bruken av midlane frå drivstoffavgifta i høve til veglova. Eg vil kort kommentere dette og i den samanhengen minne om konklusjonane frå Stortinget si handsaming av den første Tromsøpakka, som er referert i proposisjonen, St.prp. nr. 33. Det viktigaste først: Tilskotsmidlane kan – og skal – nyttast til finansiering av bygging av offentleg veg. I førearbeida til veglova § 27 A, Ot.prp. nr. 4 for 1989-1990, vart det vist til at finansieringstilskotet skal kome som eit tillegg til statlege løyvingar og nyttast til utbygging av hovudvegnettet i Tromsø. Samferdselsdepartementet legg til grunn at dette kan vere eit hovudvegnett for bil, sykkel eller kollektivtrafikk, jamfør m.a. St.prp. nr. 7 for 1989-1990 og St.prp. nr. 62 for 2003-2004. Tiltak som ikkje oppfyller dette kravet, må finansierast på anna vis. Eg delar vurderingane frå fleirtalet i komiteen, som meiner at det ikkje bør vere nokon skilnad på kva oppgåver inntekter frå bompengar og bensinavgift kan nyttast til. Då det ikkje er teke initiativ frå Tromsø til å endre reglane som gjeld i dag, og det ikkje no ligg til rette for at ei slik avgift kan opprettast andre stader i landet, vil eg vurdere dette i samband med andre revisjonar av regelverket i veglova. På vegner av Regjeringa vil eg tilrå at Stortinget sluttar seg til å utvide ordninga med innkrevjing av lokalt finansieringstilskot på omsetnad av drivstoff i Tromsø med fire år, dvs. fram til og med 31. juli 2012.