Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2008-04-24:
Som saksordføraren var inne på, er det mange skatteendringar som ligg i denne innstillinga. Dei fleste av desse skatteendringane er uproblematiske, og fleire av dei er oppretting av feil som Regjeringa har gjort tidlegare. Det er sjølvsagt flott at Regjeringa rettar opp nokre av dei feila ein innser at ein har gjort, men det er nok mi oppfatning at ein burde ha gjort meir - og retta opp endå meir. Regjeringa foreslår bl.a. obligatorisk fritak for eigedomsskatt for ikkje utbygde delar av Finnmarkseigedommens grunn. Bakgrunnen for dette er den endringa som tredde i kraft 1. januar 2007 om at kommunane kan velje å skrive ut eigedomsskatt i heile kommunen, dvs. på alle næringseigedommar, bustad- og fritidshus og ubebygd grunn. No foreslår altså Regjeringa at dette likevel ikkje skal gjelde på ikkje utbygde delar av Finnmarkseigedommens grunn. Dei grunngivingane som er brukte her, er bl.a. at det er låge inntektsmoglegheiter - saksordføraren var også inne på at dette var ein eigedom som ikkje kunne utnyttast fullt ut, som andre eigedommar, og at det derfor var urimeleg å påleggje eigedomsskatt. Eg vil seie at når det gjeld utnyttinga av inntektsmoglegheitene på ein eigedom, bør det speglast av i taksten, slik at det argumentet synest eg ikkje er veldig bra. Departementet viser også til at Finnmarkseigedommens grunn har ei spesiell rolle og kan til ein viss grad samanliknast med eksisterande fritak i eigedomsskattelova § 5, der enkelte eigedommar som tener «allmennyttige formål », er obligatorisk fritekne for eigedomsskatt. Framstegspartiet synest heller ikkje dette argumentet er spesielt godt. Etter vår oppfatning er dette ei beskriving som passar på svært mange eigedommar i heile landet, bebygde og ubebygde, som etter Regjeringas utviding av eigedomsskattegrunnlaget har fått eigedomsskatt. Regjeringa innrømmer altså gjennom lovforslaget at utvidinga var urimeleg, og dette er altså endå eit nytt argument for at eigedomsskattelova bør opphevast i sin heilskap, noko som også Framstegspartiet foreslår i denne innstillinga. Eit anna forslag som er omtala, er ei endring av nedre grense for fastsetjing av grunnrenteinntekt i vasskraftverk. Bakgrunnen for denne endringa er sjølvsagt at det blei vedteke ei generell seinking av den nedre grensa for fastsetjing av grunnrenteinntekta frå vasskraftverk med generatorar med samla påstempla merkeyting frå 5 500 kVA til 1 500 kVA. Regjeringa har no, etter ei fornya vurdering, kome til at rammene for allereie utbygde og planlagde småkraftverk likevel bør liggje fast. Det er sjølvsagt bra. Det som ikkje er bra, er at forbetringane ikkje gjeld eventuelle framtidige utbyggingar av småkraftverk. Dette vil medføre at mange nye miljøvenlege småkraftverk ikkje blir realiserte. Det er leitt, og det er uheldig - både i forhold til kraftbalansen mellom Noreg og utlandet, i forhold til miljøet, dersom ein er oppteken av det, og i forhold til distriktsbusetjinga. Framstegspartiet er sjølvsagt glad for den kuvendinga Regjeringa og regjeringspartia har føreteke i denne saka, men meiner at denne endringa burde omfatte alle småkraftverk, både eksisterande, planlagde og ikkje planlagde. Noko anna er heilt ulogisk. Derfor fremjar vi forslag, saman med Høgre, Kristeleg Folkeparti og Venstre, om at endringa òg må omfatte ikkje planlagde småkraftverk. Den siste saka eg ønskjer å ta opp her, er presiseringa av ordlyden i overgangsreglane til den nye reiarlagskatteordninga. Det denne saka handlar om, er om miljødelen av den grunnlovsstridige skatteskjerpinga som Regjeringa har iverksett overfor reiarlaga, skal kunne definerast som eigenkapital. Næringsministeren har her stått som garantist og har gong på gong forsikra næringa om at Miljøfondet skal kunne stå som eigenkapital i reiarlaga sine rekneskapar. Då han la fram den maritime strategien 3. oktober, nytta han òg høvet til å skulde næringa for, av den grunn, å overvurdere konsekvensane. Sidan har han garantert eigenkapitalføring både på verftskonferansen i Ålesund 6. november i fjor og på Haugesundkonferansen 5. februar. Òg to dagar seinare, i interpellasjonsdebatten om den maritime strategien, påpeikte han at det formelt var Finansdepartementet som utforma forskriftene, men at «svaret på realiteten i spørsmålet knyttet til de 21 milliardene er at en tredjedel av dem kan investeres i miljøtiltak, og at den tredjedelen skal kunne føres som egenkapital ». Ja, han sa nettopp det: Den tredjedelen som skal nyttast til miljøtiltak, skal førast som eigenkapital. Han forsikra òg forsamlinga om at finansministeren sjølv har understreka dette heile tida. Det er sjølvsagt leitt at ein no går vekk frå desse lovnadene, som heilt tydeleg og klart er gitt. Det må kunne gå an å stole på næringsministeren sine ord når han klart og tydeleg frå Stortinget sin talarstol gjentek og stadfestar den politiske avgjerda og forsikrar forsamlinga om at lovar og forskrifter då sjølvsagt skal tilpassast dette av dei fagekspertane som utformar dei. Presiseringa av overgangsreglane i Innst. O. nr. 46 for 2007-2008 er debattema i dag. I innstillinga gjer regjeringspartia, òg gjenteke av saksordføraren, eit poeng av at opprettinga av ordlyden i overgangsreglane vil sikre at overgangsreglane i seg sjølve ikkje vil vere til hinder for at miljødelen kan førast som eigenkapital. Det er for så vidt kanskje riktig. Det er i finansministeren sin underleveranse, nemleg forskriftene, at det sviktar. Dei endelege forskriftene var klare seint på ettermiddagen fredag 14. mars. Revisjonsmiljøa var raskt klare i sine vurderingar av forskrifta: Slik forskrifta er utforma, kan ikkje miljødelen bli ståande som eigenkapital. For å få godkjent rekneskapane må dermed reiarlaga flytte miljødelen over på gjeldssida i balansen. Eit sentralt element i den såkalla balanserte løysinga er dermed ikkje på plass. Den maritime næringa er ei av Noreg sine viktigaste næringar og eit satsingsområde for denne regjeringa. Det er eit tankekors for norsk næringsverksemd at Regjeringa ikkje eingong overfor næringar som er spesielt utplukka som satsingsområde, held det ho lovar. Stabile rammevilkår er sentralt for ei næring som er så global og mobil som den maritime. Det er vanskeleg å drive skipsfartsverksemd i Noreg når det som blei lova seinast i februar, ikkje lenger er aktuell politikk i mars. Til slutt vil eg fremje det forslaget i innstillinga som Framstegspartiet står bak, og dei vi står saman med andre om.