Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2004-06-15:
Eg vil gratulera forslagsstillarane, som i dag får fleirtal for prinsippet om eit verdiskapingsprogram for fiskerinæringa. Dette er viktig. Erfaringane frå landbruket viser at denne måten å tenkja på har bore frukter. Verdiskapingsprogrammet for landbruket har gjeve auka aktivitet, fleire bein å stå på og i ein del tilfelle heilt sikkert vore med på å tryggja busetjinga. Det same, meiner eg, kan skje for fiskeribransjen, og det er derfor svært gledeleg at ein får gjennomslag for dette forslaget i dag. Sjølv om eg er svært positiv til forslaget frå SV, vil eg hevda at ein del av dei problema som fiskerinæringa slit med, særleg i forhold til foredlingsindustrien, har samanheng med at Noreg ikkje har fri tilgang til vår næraste og viktigaste marknad. Ulike handelshindringar og toll har gjort det vanskeleg å få til vidareforedling i Noreg. Debatten om marknadstilgangen må me også vera viljuge til å ta i denne saka, men kanskje ein annan gong enn i kveld. Når saka som me i dag behandlar, har fått stor merksemd, er det nok ikkje først og fremst på grunn av SV sitt gjennomslag, men på grunn av ei svært uortodoks framferd frå Regjeringa si side. Heilt utan forvarsel foreslo Regjeringa i revidert nasjonalbudsjett å seia opp fiskeriavtalen. Forslaget var ikkje utgreidd, og det hadde ikkje vore nokon førehandskontakt med motparten, Norges Fiskarlag. Dette kom med andre ord som lyn frå klar himmel for dei som var involverte. Fiskeriavtalen har vore ein svært viktig del av norsk fiskeripolitikk. Avtalen har eksistert i over 40 år. Det må sjølvsagt vera lov å vilja fjerna denne avtalen, men då burde Regjeringa ha manna seg opp til å fremma denne saka på ein ordinær måte. Ei sak som denne burde ha blitt behandla på vanleg vis i næringskomiteen. Eit slikt opplegg ville m.a. gjort det mogleg å ha vanlege høringsrundar, og me kunne fått ein offentleg debatt, slik denne saka etter mitt syn hadde fortent, på ein heilt annan måte enn det som har vore mogleg med den framgangsmåten som regjeringspartia har valt. Når Regjeringa valde å leggja denne store, viktige og ikkje minst prinsipielle omlegginga inn i revidert nasjonalbudsjett, må det vera lov å spørja om motivasjonen. Var dette i håp om at heile denne saka skulle drukna i debatten om store tal og i spelet om kven som skulle støtta kven i samband med revidert nasjonalbudsjett? - Ikkje veit eg. I alle fall var det slik at i avtalen med Arbeidarpartiet om revidert nasjonalbudsjett var det semje om at dette spørsmålet ikkje skulle vera ein del av behandlinga av revidert nasjonalbudsjett. Ved å fremma forslaget om å seia opp avtalen i samband med behandlinga av eit Dokument nr. 8-forslag om eit heilt anna tema, blei ei merkeleg saksbehandling endå merkelegare. Dagen før framlegging blei eit heilt nytt og svært dramatisk tema kasta inn i komiteen. Med den forhistoria denne avtalen har, meiner eg at dette var ein uverdig måte å behandla denne saka på. Viss det på død og liv var slik at denne avtalen måtte seiast opp i vår, burde Regjeringa ha fremma eit eige Dokument nr. 8-forslag og vore i stand til å forsvara det på eigen kjøl. Det er sjølvsagt slik at regjeringspartia står fritt til å fremma dei forslaga dei sjølve meiner er rett, men det er ikkje nødvendigvis lurt å gjera dette. Før jul inngjekk Arbeidarpartiet og regjeringspartia ein budsjettavtale. I denne avtalen fekk Arbeidarpartiet gjennomslag på mange viktige felt, felt som er heilt avgjerande for at Arbeidarpartiet kunne stemma for denne avtalen til slutt. Når me så kjem til revidert nasjonalbudsjett, ser me at nesten alle punkta som Arbeidarpartiet hadde fått gjennomslag for, er blitt fjerna i forslaget frå Regjeringa. Eg kan seia som sant er, at dette aukar ikkje samarbeidsviljen eller vår glede ved å inngå avtalar med regjeringspartia. Etter mitt syn burde denne saka ha vore fremma på ein helt annan måte. Denne saksbehandlinga gjer at Stortinget kjem i vanry. Avtalen burde aldri ha vore sagd opp på denne måten. Utover dette merkar eg meg at nok ein gong har regjeringspartiet Høgre vunne over Kristeleg Folkeparti i ei viktig politisk sak.