Gunvor Eldegard (Arbeiderpartiet), 2008-06-05:
Me skal i dag diskutera endringar i fire paragrafar i konkurranselova, § § 18, 19, 20 og 21. I dag kan Kongen i statsråd omgjera Konkurransetilsynets vedtak dersom saka har prinsipiell eller stor samfunnsmessig betydning. Likevel må ein, slik det er i dag, venta på departementets klagehandsaming på konkurransefagleg grunnlag. Det kan føra til unødvendig bruk av tid og ressursar i dei tilfella der det allereie er klart at det er aktuelt å gjera om eit eventuelt inngrep frå tilsynets side, på grunn av den prinsipielle eller store samfunnsmessige betydninga saka har. Den endringa me skal vedta her i dag, vil gjera ei slik omgjering mogleg utan at departementet har handsama klaga på konkurransefagleg grunnlag. Her er det viktig å hugsa på at kriteria for bruk av § 21 vil vera akkurat dei same som før, dvs. at det er aktuelt for Kongen i statsråd å omgjera tilsynets vedtak berre dersom saka har prinsipiell eller samfunnsmessig betydning. Terskelen for inngrep mot konkurranseskadelege føretakssamanslutnader i konkurranselova § 16 er uendra. Difor kan eg ikkje skjøna kvifor Høgre og òg Framstegspartiet er så utruleg redde for denne endringa. Dette vil jo spara tid og vil forenkla arbeidet for alle partane i ei slik sak. Eg trudde faktisk at det var noko som òg Høgre og Framstegspartiet var einige i. Eg er nøgd med at desse endringane gjer fusjonspolitikken meir tydeleg og forståeleg, noko som er spesielt viktig for næringslivet. Samstundes effektiviserer og forenklar me altså klagehandsaminga i saker om føretakssamanslutning. Det andre punktet me er ueinige om i komiteen, er endringane i § 18 som inneber at bedriftene må senda inn meir informasjon til tilsynet i samband med alminneleg melding om ein fusjon. Den utvida meldeplikta vil bidra til at tilsynet får betre informasjon og dermed betre grunnlag for å vurdera situasjonen på marknaden. Me stør difor denne endringa. Eg ser at opposisjonen er bekymra for at me skal krevja dette av næringslivet, men eg reknar med at bedrifter som går inn i ein fusjon, har kontroll på desse opplysningane. Av innstillinga går det fram at Framstegspartiet vil at heile matvarekjeda skal omfattast av konkurranselova, slik at Konkurransetilsynet kan føra kontroll med forbrukarane sine interesser. Det at Framstegspartiet ikkje ser behov for å ha eit unntak for landbruket i konkurranselova, overraskar vel ingen. Me vil ha eit aktivt landbruk over heile landet, og me vil at det skal produserast norsk mat også i framtida. Det er også forbrukarane tente med. Primærnæringane består av mange små produsentar, og det er viktig at dei skal kunna samarbeida utan at dei kjem i konflikt med lova. Eg er glad for at eit klart fleirtal i Stortinget framleis meiner at landbrukspolitikk skal liggja framfor konkurransepolitikk når det er tungtvegande argument for det. Eg er glad for at Framstegspartiet også her står aleine. Regjeringsfraksjonen stør endringane i konkurranselova. Dei gir oss ein meir forståeleg fusjonspolitikk, eit betre grunnlag for tilsynet å fatta avgjerder på og ei enklare og meir effektiv sakshandsaming. Saksordføraren nemnde at denne regjeringa ikkje har gjort noka forenkling. Er det noko denne regjeringa faktisk har gjort, er det å satsa spesielt på forenkling. Det har vore veldig godt motteke i næringslivet, og det har vore eit veldig viktig grep for forenkling totalt sett.