Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2013-03-21:
Så er vi atter ein gong i ferd med å debattere motorferdsel i utmark, men denne gongen i eit valår. Etter nær åtte år med massivt press i denne saka er det på tide at tillita får vinne fram. Dersom Framstegspartiets forslag får fleirtal, vil det bli lettare for bønder og næringsdrivande å leggje til rette for eit reiselivstilbod som inkluderer scooterkjøring på ein berekraftig og miljøvenleg måte. Det vil også gjere det enklare å få til nytte- og næringskøyring, og det vil kunne bli drive rekreasjonskøyring og leggjast til rette for løyper i område der desse løypene ikkje sjenerer nokon. Dette er viktig òg for bevegelseshemma og eldre, som gjennom vårt forslag vil få moglegheit til å ferdast i naturen i større grad enn i dag. Det er no på høg tid at dei gode erfaringane frå dei åtte forsøkskommunane, som har vore i gang sidan 2000, får leggje grunnlaget for resten av landet. Evalueringa av dei åtte forsøkskommunane som blei utført av NINA i 2005, viser at kommunane har handtert dette svært godt. Dei negative konsekvensane som blei påviste, var så små at forsøket blei vidareført, og vil effektivt kunne eliminerast ved lokale justeringar. Evalueringa viser òg at ein i forsøkskommunane har hatt ein meir heilskapleg motorferdselspolitikk gjennom planprosessane og ei demokratisk forvalting ved involvering av alle partar i saka. Likevel får ein påstanden om at forslaget vårt er eit frislepp som vil true natur og friluftslivsopplevingar dersom det får fleirtall. Lat meg derfor vere heilt tydeleg: Ingen tek til orde for frislepp, absolutt ingen – ikkje Framstegspartiet, ikkje Høgre og slett ikkje Kristeleg Folkeparti. Framstegspartiet, Høgre og Kristeleg Folkeparti fremjar i dag forslag om å la kommunane styre dette sjølve – ei svært god og demokratisk løysing som Senterpartiet har moglegheit til å vere med på i staden for å gi støtte til regjeringa sitt langt dårlegare forslag for distriktskommunane. Det er underleg at delar av regjeringa framleis meiner at ein skal sitte i Oslo og bestemme kvar og når ein skal kunne køyre scooter ute i distrikta. Førre veke hadde Senterpartiet ein snøscooteraksjon utanfor Stortinget. Det har skapt store forventingar i mange lokalmiljø, og ikkje minst har utsegner frå enkeltrepresentantar i regjeringa og spesielt representanten Lange Nordahl gjort det. Dersom det nok ein gong viser seg at Senterpartiet seier éin ting, men gjer noko anna, vil aksjonen framfor Stortinget framstå som grov populisme i forkant av påska. Senterpartiet vil miste alt truverde dersom dei stemmer ned forslaget vårt i dag. Ein kan ikkje stille med ein stor scooter framfor Stortinget, love veljarane liberalisering og deretter stemme ned forslaget to veker seinare. Svært mange såg på Senterpartiet sin aksjon som ein garanti for støtte til forslaget om kommunal styring. Med vårt forslag vil kommunane avgjere kva ein vil tillate av scooterkøyring. Det er ingen grunn til at dette skal regulerast av andre enn kommunane sjølve, og Framstegspartiet har full tiltru til at kommunepolitikarane klarer å vurdere dette på ein hensiktsmessig måte. Det blei teke fram aviser og leiarar. Òg i Nationen er ein tydeleg i sin konklusjon når det gjeld det omtalte forslaget frå regjeringa. Der skriv ein: «Kompromisset er svakt, og langt fra prinsipielt. Det ville vært riktig å overlate styringen med skuterbruk til kommunene.» Det er konklusjonen derfrå. Og dette er ei landsavis. Det er mange paradoks i forslaget til dei raud-grøne. Det betyr m.a. at det vil kunne opnast for løyper i Valdres, men ikkje i ein av landets største reiselivsregionar, Hallingdal. Eksemplet viser at begge kommunane burde få lokal avgjerdsmakt, slik Framstegspartiet har arbeidd for i mange år. Spesielt Senterpartiet bør ha ein flau smak i munnen over slik meiningslaus forskjellsbehandling. Derfor framstår forsøket på å kome lokaldemokratiet i møte panisk. Det har ein slett ikkje klart med det framlagde forslaget, snarare tvert imot. Framlegget vil medføre ei ytterlegare forskjellbehandling av kommunane, der altså 40 av 428 kommunar vil få andre rammevilkår og anna lovgiving. Ikkje minst er det eit paradoks at vedtaket ikkje skal vedtakast no, men skal ut på ny høyring. Etter snart 13 år med forsøksordning skal altså eit nytt forslag ut på høyring. Kor lenge skal ein halde på med dette spelet? Det ein no har klart å få til med regjeringa sitt forslag er full krig mellom kommunane om løyve til å delta i dette nye forsøket. Tilfeldigheitene vil rå. Kommunane som grensar til Sverige og Finland kan etablere løyper som fører til løypenettet i nabolandet. Med andre ord ønskjer ein å prakke på nabolanda dette utysket som er uønskt i heimlandet. Kva slags dobbeltmoral er dette? Vi vil ikkje ha slitasje på vår natur, men naboane er det ikkje så nøye med. Kva slags prinsipiell haldning er dette til motorferdsel i naturen? Når Tollvesenet til sjuande og sist skyt ned forslaget då all grensekryssing skal om ein tollstasjon, er komikken over forslaget fullstendig. Eg vil ta opp forslaget frå Framstegspartiet og Høgre.