Jenny Klinge (Senterpartiet), 2011-12-01:
Det denne interpellasjonen tek opp, er eit veldig viktig tema, og eg er einig i det som blir sagt frå fleire, at det er viktig å skilje mellom debatten om valdtekter generelt og overfallsvaldtekter, ikkje fordi vi ikkje skal ta den første typen på alvor, men fordi det trass alt er ulike fenomen. Eg vil likeins som André Oktay Dahl peike på at også menn blir valdtekne, og at mørketala der nok er større enn blant kvinner. Dei blir også utsette for meir grov, blind vald. Det er også noko vi må ta på alvor. Eg trur at det at vi pratar mykje meir om valdtekt no, både om overfallsvaldtekt og om andre typar valdtekt, forhåpentlegvis fører til at fleire melder frå til politiet, og at vi dermed kan ta fleire gjerningsmenn, og at fleire forstår at dei ikkje skal skjemmast sjølve når dei har vorte utsette for ein slik type overgrep. Stavanger har gjort eit imponerande arbeid mot overfallsvaldtekter, og der må også Oslo sjølvsagt lære av dei erfaringane dei har gjort. Men så må vi hugse på at Oslo er både langt større og meir uoversiktleg enn Stavanger, og det trengst mykje meir massiv innsats i Oslo, trur eg, for å kunne få tilnærma like resultat. Det har vore gjennomført gode analysar av valdtektsproblematikken i Oslo, men målretta strategi og konkret oppfølging kan forbetrast. Det er neste steg. Eg meiner det hastar at dette steget blir teke. Kvinnesyn er ein del av denne saka. Valdtektsmenn finst det openbert mange av, både blant nordmenn og blant utlendingar. Når norske menn valdtek, seier vi ikkje at dette er ein del av norsk kultur og kvinnesyn. Det er viktig for meg å påpeike at det kan det lett bli til når det er utanlandske valdtektsmenn. Men så er det slik at statistikken tyder på at det relativt sett er langt fleire ikkje-vestlege gjerningsmenn, spesielt frå enkelte land – dei er i stort fleirtal, spesielt når det gjeld overfallsvaldtektene. Eg meiner vi må balansere denne debatten så godt vi kan, og sjølvsagt hugse på at dei aller fleste ikkje-vestlege menn ikkje er valdtektsmenn. Vi må ikkje gå i ei felle her. Men om vi ser bort frå statistikken og ikkje gjer tiltak basert på den kunnskapen vi kan få, meiner eg at vi ikkje kan kjempe mot problemet heller. Det er dessverre slik at det rår ganske sterke og skremmande kvinnefiendtlege haldningar i enkelte grupper, og da er det viktig at vi ikkje gløymer den delen. Vi må påpeike at kvinner skal få kle seg og te seg som dei vil, utan at dei blir sedde på som potensielle valdtektsoffer som det er grunn til å kunne angripe. Ein part eg har etterlyst i denne debatten, er innvandrarorganisasjonar og imamar. I Stavanger var nettopp asylmottaket ein viktig part i det samarbeidet som vart gjennomført for å få bukt med overfallsvaldtektene, der det handla om å formidle det vi gjerne oppfattar som og kallar norske verdiar og norsk kvinnesyn, og likestillingsperspektivet – ein type formidling av viktige verdiar for forhåpentlegvis å førebyggje problemet rundt valdtekt. Eg meiner i den grad eg tek feil når eg trur at det relativt sett er fleire blant enkelte grupper som har eit nedsetjande kvinnesyn, er det fullt mogleg for innvandrarorganisasjonane og imamane å rette opp det synet ved å vere meir aktive i debatten, ved å slå fast at kvinner skal få te seg og kle seg som dei vil, og at dei ikkje er lette på tråden osb. om dei går kledd på ein annan måte enn kanskje deira kvinner gjer. Vi har ei regjering som tek dette problemet på alvor, og eg er noko forundra over noko av den kritikken som kjem. Mange gode tiltak er iverksette, det gjeld m.a. DNA-reforma, eit eige etterforskingsmiljø i Kripos og ikkje minst at vi også har skjerpa straffelova. Til det siste ønskjer eg å formidle at eg meiner domstolane i altfor liten grad ser ut til å ha teke inn over seg dei tydelege signala som den lovgivande forsamlinga, som vi er, har gitt om at dei bør i mykje større grad bruke den øvre delen av strafferammene når dei dømmer nokon for valdtekt. Det må skje mykje meir og raskt, meiner eg.