Jette F. Christensen (Arbeiderpartiet), 2011-02-01:
Me er alle hovudperson i våre eigne liv, sjølv om me ikkje alltid tør å innrømme det. Å organisere, planleggje og ikkje minst leve på den måten me sjølve meiner er best, er noko me til kvar tid vil prøve å få til. Den sosialdemokratiske politikkens oppgåve er å leggje til rette for at flest mogleg kan gjere akkurat det. Av og til er det ikkje nok å leggje til rette for, av og til må me sparke inn nokre dører. Derfor skapte me statsfeminismen. Representanten Horne sa i stad at det er ein bløff at sosialistane skal ta æra for likestillinga. Med respekt å melde: Kven i alle dagar er det då som skal ta æra for at me er på veg til å bli likestilte her i landet? Det er i alle fall ikkje Framstegspartiet, som konsekvent har stemt imot alt me har foreslått som har verka. Statsfeminismen er summen av alle tiltaka i kampen for at moglegheitene skal finnast for flest mogleg. Statsfeminisme er barnehagar, lengre fødselspermisjon og ei tryggare framtid. Dette har kvinner, menn, barn og Noreg som samfunn tent på. Derfor skal dette fortsetje og vidareutviklast. Me stiller ikkje likt enno. Jobben er ikkje gjort sjølv om ein stadig får høyre det av dei som ikkje har opplevd kjønnsurettvise. Det er derfor ein høyrer fleire seie at dei ikkje er feministar fordi dei ikkje føler dei treng å vere det. Før ein har kome ut i arbeidslivet og fått familie, høyrest det heilt utruleg ut at det finst kjønnsforskjellar i Noreg, at det finst lønsfeller, og at det finst bremseklossar for å realisere draumane sine. Alt anna er jo så moderne. Me er verdas mest likestilte land, me er verdas beste land å bu i, og dessutan er det 2011 og alt! Derfor føler ein at det er heilt utruleg at me har så langt igjen – det er så uverkeleg at ein vel å ikkje tru på det før det er for seint. Visjonen om at flest mogleg skal få det best mogleg sin største fiende er nettopp desse haldningane – likestillingsindividualiseringa. Media gjev taletid til velsituerte damer med all verdas tid, som seier at dei ikkje er feministar fordi dei aldri har vore undertrykte. Det er ikkje eit problem i seg sjølv, men det blir eit problem når partia på høgresida lagar politikk av slike utsegner. Likestillingsdebatten treng ein solidaritets-wake up call. Likestilling må vere det einaste velferdsområdet der ein tek for god fisk at sidan nokre få har det bra, skal me slutte å byggje vidare på ordningar som trengst for dei fleste. Eg har ikkje ungar i barnehage og heller ikkje foreldre på sjukeheim, men likevel ser eg sjølvsagt verdien i å satse på det, både på barnehage og sjukeheim. Nokre få høge stemmer er det stille fleirtalets største fiende. Ikkje overraskande har Gro Harlem Brundtland sagt noko lurt om dette. Simonsen og Yssen refererer i si bok eit sitat frå Gro Harlem Brundtland ein gong ho var gjest hos Skavlan – eit program eg ikkje ser, men det er bra at nokon gjer det for meg: «Jeg har aldri følt meg undertrykket. Men da jeg var 15 oppdaget jeg at enkelte andre kvinner ble det og da ble jeg feminist.» Me lagar politikk for at dei fleste skal få det best mogleg, ikkje for å imøtekome at dei få ikkje ynskjer velferd. Og det er ingen tvil om at det har verka, men me er ikkje i mål. Kvinnene eig minst, me tener minst, og me har størst barrierar å klatre over for at livet skal sjå slik ut som me vil at det skal gjere. Eg vil takke interpellanten Gjul for å opne denne viktige debatten, og eg ser fram til å høyre statsråden sine tankar om korleis me skal lykkast vidare i kampen for å få likt utgangspunkt. Representanten Hofstad Helleland sa i dag at ho synest denne debatten er trist. Eg synest at heile Høgre sin måte å diskutere likestilling på, og all deira retorikk på dette området, er trist, viss det er det me skal begynne å snakke om. Eg synest det er trist at Høgre er i ferd med å få folk til å tru at likestilling kjem om me «sjoiner» for oss sjølve. Det gjer det ikkje. Lat denne debatten vere mellom dei som vil noko med likestilling. Høgre og Framstegspartiet har i seinare tid, så vel som historisk, ved å vere for dyrare barnehage og mot pappaperm, meldt seg så til dei gradar ut av denne debatten at eg håper at dei i framtida lèt oss som er opptekne av framtida, få snakke i fred.