Jorunn Ringstad (Senterpartiet), 2000-04-13:
Innst. S. nr. 146 for 1999-2000 viser at sentrumsregjeringa har fått gjennomslag for innhaldet i meldinga om tilgang til mobilnettet og om innføring av tredje generasjons system for mobilkommunikasjon. Arbeidarpartiet, sentrumspartia og SV utgjer fleirtalet på vesentlege punkt i innstillinga. Sentrumsregjeringa hadde som mål at Noreg skulle liggje heilt i front når det gjeld pris, kvalitet og evne til å ta i bruk nye teletenester. Desse måla har òg Stortinget slutta seg til i tidlegare debattar, bl.a. i debatten om St.meld. nr. 34 for 1998-99. Det totale prisnivået for mobiltenester i Noreg er jamt over lågt samanlikna med andre land. Sjølvsagt er det variasjonar dersom vi ser på dei enkelte elementa i kostnadene. Det at mobilmarknaden er prega av at to aktørar har følgt kvarandre når det gjeld tenestetilbod, abonnementsklassar og prisnivå, kan ha gjeve som resultat at enkelte av sluttbrukarprisane er for høge. Eg er glad for at det er ein samla komite som strekar under IKT-sektoren sin verdi for den framtidige verdiskapinga. IKT vil vere av stor verdi for verksemdene og hushalda i framtida. IKT vil medverke sterkt til å redusere avstandskostnadene. Det er difor svært viktig at alle delar av landet får tilgang til desse tenestene og til mest mogleg lik pris – ja, eg vil seie til same pris. Vi har ei forholdsvis god dekning av teletenester i landet i dag når vi tenkjer på prosentvis del av innbyggjarane. Sjølv om dekninga er over minstekrava i konsesjonane, er det verdt å merke seg at det framleis er store område som ikkje har dekning. Fleirtalet seier òg i komitemerknadene at det er ynskjeleg at dekningsgraden blir ytterlegare auka. Eit viktig spørsmål i meldinga er om det skal vere påbod om at virtuelle operatørar skal få tilgang i mobilnettet. Eg er glad for at fleirtalet i komiteen ikkje vil opne for virtuelle operatørar. Sjølvsagt ser eg at f.eks. fleire aktørar kan vere med på å presse prisane ned. Men for meg har argumenta mot å påleggje opning for virtuelle operatørar vore sterkare enn argumenta for, som f.eks. at opning for virtuelle operatørar kan føre til at dei eksisterande og nye mobiloperatørane vil få reduserte investeringsmotiv. Påbod om opning for virtuelle operatørar kan gjere det mindre attraktivt å byggje ut nye mobilnett. Tredje generasjons mobiltelefon, UMTS, vil opne for ei rekkje nye tenester, f.eks. kan bilete, tekst, tale og video kombinerast. I prinsippet inneber konseptet at brukarane skal ha tilgang til personleg kommunikasjon kvar som helst og når som helst. Senterpartiet støttar meldinga om at det bør tildelast fire konsesjonar for UMTS i Noreg, og at det bør nyttast anbodskonkurranse. Vi støttar òg at dekning og utbyggingsfart bør vere viktige kriterium. Dersom det skal vere ein reell anbodskonkurranse som mange aktørar kan ta del i, bør ikkje inngangsterskelen vere for høg. Samtidig er det viktig å sikre at konsesjonskrava får eit omfang som blir eit viktig skritt mot målet om landsdekkjande nett. Eg er difor glad for at fleirtalet i komiteen har opna for at minimumskrava i utlysinga kan bli forsterka slik at det kan stillast krav om dekning utover dei åtte byane som forslaget i meldinga gjekk ut på. Etter mitt syn er det òg viktig at det, slik heile komiteen seier, blir lagt inn krav om progresjonsplan gjennom konsesjonsperioden, som er foreslått til fem år. Med den utbygginga som vil kome som eit resultat av konsesjonstildelinga, vil store delar av landet ikkje få utbygging av eige UMTS-nett. Som komiteen har peika på, vil ei oppgradering av GSM-systemet vere eit viktig supplement i område utan UMTS-dekning. Nasjonal roaming i dei eksisterande GSM-netta vil difor vere eit tenleg middel for å gje best mogleg tenestetilgang. Men sjølv med oppgradering vil ikkje GSM-systemet kunne møte dei krava og forventningane brukarane og næringslivet vil ha til tenester over mobiltelefonen. Det er difor viktig å merke seg at fleirtalet meiner at departementet bør vurdere offentleg kjøp av tenester etter at aktørane har innfridd konsesjonskrava om utbygging. Eg har merka meg at Framstegspartiet og Høgre meiner det er usikkert om det ut frå EØS-regelverket er tillate at staten kjøper UMTS-tenester der det ikkje er kommersielt lønsamt, og etter at aktørane har innfridd utbyggingskrava. Etter dei opplysningane eg sit inne med, skulle det vere fullt mogleg – og også innafor regelverket – å gjennomføre offentleg støtte til nettutbygging. Så vidt eg kjenner til, er det òg diskusjon om å gjennomføre slike ordningar i Sverige.