Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2001-10-25:
Den som leitar i Sem-erklæringa og i regjeringserklæringa etter kva politikk den nye regjeringa vil føra, leitar forgjeves. Desse erklæringane gjev inga avklaring. Rett nok er det slik at dei fleste politikkområda er omtala i positive ordelag. Gjennom mange lange og fine formuleringar, som me vel alle kan slutta oss til, kan ein få inntrykk av at denne regjeringa vil finna meir pengar til dei fleste områda. Eg er likevel redd for at det blir med fromme ønske når dei endelege prioriteringane skal gjerast. For sjølv om det ikkje står så mykje om skatt i erklæringa, er det her ein finn dei konkrete formuleringane. Ifølgje erklæringa vil Regjeringa senka det samla skatte- og avgiftsnivået betydeleg. Ein vil med andre ord redusera staten sine inntekter betydeleg. Regjeringa seier ingenting om kva dette vil føra til i kutt på utgiftssida, men desse vil òg måtta bli betydelege. I valkampen åtvara Kristeleg Folkeparti mot Høgre sine skattelettelovnader. I Dagsavisen den 7. juni seier Kristeleg Folkepartis leiar, Svarstad Haugland: «Det er umulig å kutte så mye som Høyre vil i skatter og avgifter uten at det går ut over velferden.» Og dåverande statsministerkandidat Bondevik følgde opp i VG den 3. september. Under overskrifta «Knuser Høyres skatteløfter» seier han: «Høyres forslag er altfor omfattende, og vil føre til store negative konsekvenser. Vi vil ikke gå med på dem.» I det same oppslaget seier han vidare: «Vi … vil stemme mot disse forslagene i Stortinget uavhengig av regjering.» No, seks veker seinare, bekreftar han at den regjeringa han sjølv leier, vil fremja mange av dei forslaga han sjølv åtvara så sterkt mot i valkampen. Til no har me berre sett medaljen si framside, og regjeringspartia har valt å skyva alle dei vanskelege vala og dei vanskelege prioriteringane framfor seg. Svaret på kor kutta kjem, og med det kva politikk Regjeringa vil føra, får me først når budsjettet blir lagt fram. Etter mindre enn ei veke har fleire statsrådar blitt erklært inhabile. Alle statsrådar kan frå tid til anna koma i ein situasjon som gjer at inhabilitet oppstår. Men det som er uvanleg, er at ein statsråd blir erklært permanent inhabil i delar av sitt ansvarsområde. Det har så vidt eg skjønar, no skjedd med fiskeriministeren, fordi bror hans er nestleiar i Norges Sildesalgslag. Dersom så er tilfellet, reiser det ein del spørsmål som det er viktig at Stortinget får klare svar på. Kva er t.d. grensene for inhabiliteten? Kor stor del av ansvarsområdet til Fiskeridepartementet vil bli tatt hand om av ein annan statsråd? Store delar av norsk fiskeflåte er blandingsfartøy som fiskar både torsk og sild. Korleis skal fiskeriministeren kunna forvalta og følgja opp fiskeflåten dersom han ikkje skal halda seg til heile flåten sitt virkeområde? Kan ein delvis inhabil fiskeriminister forhandla på vegner av Noreg i internasjonale forhandlingar der norske fiskeriinteresser er involverte? Svar på desse og fleire andre spørsmål som har oppstått på grunn av fiskeriministeren sin inhabilitet, meiner eg at Stortinget har krav på. Eg har derfor i dag sendt ei rekkje spørsmål til statsministeren om fiskeriministeren sin habilitet. Eg reknar med og håpar på eit snarleg og utfyllande svar på desse spørsmåla.