Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2007-05-24:
Målfrid Stautland fortel i Aftenposten om dottera si som blei fødd med ein ulækjeleg stoffskiftesjukdom. Ho blei blind, mista store delar av taleevna og blei fysisk svært redusert. Dei siste åra brukte ho rullestol og døydde nær 24 år gammal. «Ein trist lagnad? Ja. Eit tøft liv? Ja. Eit meiningslaust liv? NEI! Ikkje for henne og ikkje for oss i familien. Tunge og triste dagar opplever dei fleste. Ingen har garanti for at livet skal vera utan dagar med utfordringar som kan røyna på. Eg veit om mange som kan fortelja at også dei dagane er med og gjer livet rikt. Livet me ikkje ønskte, gav oss livsvisdom me ikkje ville vore utan, og mykje glede.» Dette fortel Målfrid Stautland. Det er i dette perspektivet Kristeleg Folkeparti seier seg lei for at Regjeringa sitt framlegg til ny bioteknologilov blir vedteke – eit framlegg som er med på å opne opp for eit sorteringssamfunn som vel bort dei som er annleis. Den nye bioteknologilova opnar òg for eit samfunn der me kan velje kva for barn me ønskjer oss. Det blir opna for å velje eigenskapar hos det komande barnet. Regjeringa opnar for å teste eit befrukta egg for å hindre at eit barn blir født dersom barnet har ein sjukdom som samfunnet meiner er uforlikleg med eit verdig liv. Eg må spørje: Kor skal grensene gå? Skal det vere politikarane sin jobb å fortelje kva som er eit avvik, og kva som er eit liv verdt å leve? Føremålet med denne jakta på arveeigenskapar er også å skape eit redningssøsken eller eit donorbarn. For Kristeleg Folkeparti er det viktig å understreke at kvart einskilt menneske har ein verdi i seg sjølv og må ikkje bli eit middel for andre. Kristeleg Folkeparti er også kritisk til den måten Regjeringa og Framstegspartiet oversel og skapar forventningar rundt det nye lovforslaget på. Det er politikarane sitt ansvar å la etikken styre teknologien, og ikkje omvendt. Kristeleg Folkeparti ønskjer derfor å utnytte dei moglegheitene som ligg i forskinga på stamceller frå fødde individ – noko som alle er einige om er etisk forsvarleg. Mange menneske vil oppleve at det blir stilt spørsmål ved deira livskvalitet og moglegheiter til å leve eit verdig liv, ved Regjeringa sitt framlegg. Det er òg grunn til å leggje særleg merke til at dei funksjonshemma sine organisasjonar er kritiske til Regjeringa og det forslaget som Framstegspartiet i dag støttar. To parti som tidlegare har støtta dei funksjonshemma, og som har stilt seg solidariske med denne gruppa, er SV og Senterpartiet. Denne gongen har dei valt bort dei funksjonshemma og heller gitt si støtte til dei kommersielle kreftene innan helsesektoren. Det er skuffande. I Stavanger Aftenblad 5. april i 2006 sa Rune Skjælaaen: «Å bruke et barn som et middel for å behandle et annet barn, skaper mange etiske dilemmaer. Forslaget må endres, ellers kan jeg ikke stemme for det.» Eg er heilt einig med representanten Rune Skjælaaen. Det er positivt at statsråd Brustad har sagt at denne saka er vanskeleg. Det er ei vanskeleg sak – og det må begge sider ha respekt for. Samstundes vil eg ikkje leggje skjul på at Kristeleg Folkeparti i dag hamnar i mindretal i ei sak som har betydd mykje for partiet. Me meiner det peikar fram mot ei samfunnsretning me ikkje ønskjer – eit samfunn som opnar opp for å jage etter det såkalla perfekte mennesket. Og enda verre er det signalet Kristeleg Folkeparti meiner blir sendt frå fleirtalet på Stortinget i dag – om at det er nokon som ikkje er gode nok. Kristeleg Folkeparti hamnar i dag i mindretal, men me gler oss over støtta frå nokre av dei fremste forskarane innan feltet – ikkje berre her i Noreg, men òg internasjonalt. Men framfor alt er det viktigaste kva dei funksjonshemma sine organisasjonar sjølve seier i denne saka. Dei åtvarar mot framlegget frå Regjeringa. Dei vil at bioteknologien skal brukast til å behandle sjukdommar, ikkje sortere dei vekk.