Eli Sollied Øveraas (Senterpartiet), 2003-12-11:
Dette er eit mangfaldig politikkområde. Her vekslar ein mellom barnevern, krisesenter og Statskonsult. Det er jo kanskje òg oppsiktsvekkjande at i salen sit barne- og familieministeren på den eine sida og statsråden som styrer Arbeids- og administrasjonsdepartementet på den andre. Så det er ein krevjande komite å sitje i. Eg skal ta for meg rammeområde 2. Frå Senterpartiet si side vil vi komme tilbake med innlegg når det gjeld rammeområde 1. Barnehageforliket i vår var ein krevjande prosess, men resultatet vil eg karakterisere som ein siger for småbarnsforeldre og deira rett til barnehageplass til ein overkomeleg pris. Eg har lyst til å streke under det positive i at det er ein samla komite som står bak budsjettinnstillinga og det som gjeld barnehagar. Dei som i praksis skal gjennomføre barnehageforliket, kommunane og dei private barnehagane, sluttar i stor grad opp om dei økonomiske rammene som ligg i proposisjonen, men det har òg vore hevda at eventuelle uklare punkt eller utilsikta verknader først vil kome fram etter kvart som reforma skal gjennomførast. Eg vil derfor presisere at reforma skal fullfinansierast, noko som òg vert streka under av ein samla komite. Det er viktig at statsråden følgjer denne utviklinga nøye og kjem tilbake til Stortinget med ei eventuell sak dersom det viser seg at dei økonomiske føresetnadane ikkje er til stades. Det vert òg ei utfordring å nå dei måla Stortinget har sett seg når det gjeld utbygging av nye plassar. Eg er glad for den avklaringa statsråden i brevs form har gitt Stortinget når det gjeld investeringstilskot versus momsreforma, og eg synest det er prisverdig at statsråden avklarar ein situasjon som kunne bidra til forvirring og tvil om økonomien når det gjeld nye barnehageplassar. Knapt noka familiepolitisk reform har skapt så mykje debatt som innføring av kontantstøtta. Det er nok der dei største skiljelinene i norsk familiepolitikk går. Senterpartiet erkjenner at vi bidrog til at kontantstøtta vart innført, men vi ønskjer ikkje ei vidareføring og opptrapping av dagens modell. Alle småbarnsforeldre bør ha reell valfridom med omsyn til korleis dei ønskjer å organisere kvardagen sin. Ein slik valfridom har vi først når barnehagereforma er realisert. Barnetrygda og småbarnstillegget har vore viktige verkemiddel for å betre småbarnsforeldre sin økonomi. Undersøkingar har òg synt at småbarnsfamiliane sin økonomi vart styrkt då småbarnstillegget vart innført. Dessverre er det no borte, noko Senterpartiet stemde imot. Barnetrygda har vore vidareført på same kronebeløp i fleire år, noko som medfører eit betydeleg tap for barnefamiliane. Dette er ei stønadsordning som er uavhengig av foreldra sin økonomi, og som vi meiner bør prisjusterast i tråd med prisutviklinga elles i samfunnet. Eingongsstønad ved fødsel og adopsjon er heller ikkje prisjustert. Dette gjeld ei gruppe kvinner som er heimeverande, er under utdanning eller ikkje har tilstrekkeleg tidlegare yrkesaktivitet til å oppfylle vilkåra for rett til ordinære fødselspengar. Det er ikkje så svært mange dette gjeld, og etter Senterpartiet si meining burde denne posten automatisk vore prisjustert. Den økonomiske situasjonen for krisesentra er alvorleg, og det hastar med å få ei avklaring på ein ny finansieringsmodell. Senterpartiet meiner framleis at det er behov for øyremerkte tilskot til krisesentra. Slik situasjonen er i dag, står det kommunane fritt om dei vil løyve pengar til dette eller ikkje. Dessverre er det slik at det er mange kommunar som ikkje yter bidrag, noko som igjen fører til mindre stønad frå staten. Eg oppmodar statsråden til å prioritere dette arbeidet høgt, slik at Stortinget kan få denne saka til behandling snarast råd er. Eg går ut frå at statsråden har merka seg fleirtallsinnstillinga når det gjeld Frifond, og at midlane bør samlast i eitt departement, nemleg Kulturdepartementet. Dette er i tråd med ønsket frå paraplyorganisasjonane. Å samle midlar i eitt departement vil føre til ei forenkling for brukarane, og eg oppmodar statsråden om i samråd med kulturministeren å ta desse signala seriøst. Adopsjonsstønaden er eit anna område Senterpartiet ønskjer å prioritere. Eg har merka meg i dag at Kristeleg Folkeparti går inn for å utvide pappapermisjonen. Det synest eg er positivt, men eg reagerer lite grann på tidspunktet med tanke på at vi nettopp har behandla familiemeldinga, og at det ikkje er skrive noko om det i budsjettinnstillinga. Når det gjeld Statskonsult, har det vore ei krevjande oppgåve for komiteen. Vi skal forhalde oss til tre departement, og at vi treng oppklaringsbrev, har ikkje gjort dette arbeidet enklare. Så ei stemmeforklaring: Eg bed om at det blir votert over V i rammeområde 1 før forslag nr. 1. Senterpartiet stemmer så mot rammeområde 1. Vi stemmer mot rammeområde 2, men for forslag nr. 12 og I og II i innstillinga. Vi stemmer mot rammeområde 3, men for forslag nr. 38 og forslag nr. 41 og I og II i innstillinga.