May Britt Vihovde (Venstre), 2002-12-11:
Først vil eg berre seia at Venstre sjølvsagt stiller seg bak Regjeringa sitt budsjett, likeins dei forslaga som kjem fram i innstillinga og som er fremja i salen som Høgre og Kristeleg Folkeparti står bak. Venstre meiner at menneska er ulike og ønskjer ulike løysingar. Velferdstilbodet må alltid byggja på respekt for det einskilde mennesket sin integritet, og i langt større grad vera tilpassa den einskilde sine ønske og behov. Som brukarar stiller vi krav om meir fleksible og individuelt tilpassa tenester som er tilgjengelege når vi treng dei. Ei sentral utfordring både for helse- og omsorgssektoren framover vil vera å ha nok varme hender som gir pleie og omsorg. For helsesektoren kan det òg vera å ha rett person på rett plass. Den utviklinga som skjer i stort tempo innanfor språkteknologien, vil gi spanande moglegheiter for reduserte kostnader for brukarar av helsetenestene og dessutan mykje betre utnytting av personalressursane. Regjeringa foreslår 2 milliardar kr meir til drift av sjukehusa. Venstre meiner denne auken er nødvendig, men samstundes kviler det no eit ansvar på dei ulike helseregionane til å ta dei grepa som er nødvendige for å utnytta kapasitet og teknologi til å gi oss eit godt helsetilbod. Å slå saman sosial-, trygde- og arbeidsmarknadsetaten til ein etat er noko eg i fleire år har peika på at Venstre ønskjer. Stortinget har òg gått inn for det. Når ein kjem i ein vanskeleg livssituasjon – anten ein mister arbeidet eller heimen – blir det ganske byråkratisk når ein, som i dag, kanskje må innom fire ulike offentlege instansar for å sikra seg pengar til det mest nødvendige. Venstre ser fram til den samordninga som skal skje ved å slå saman sosialkontor, trygdekontor og Aetat. I den samanhengen er det òg viktig å ta ein gjennomgang av alle dagens offentlege stønadsordningar, slik at ein kan vurdera forenkling. For Venstre handlar det å gi alle over 18 år ei garantert minsteinntekt – ei borgarlønn – også om å bruka den offentlege kompetansen meir effektivt og dessutan å la den einskilde borgar vera sikra ei viss inntekt. Venstre er svært glad for at Regjeringa foreslår meir til dei som i dag har minst. Å gjera noko for desse er det viktigaste. Når ein finn 10 000 som har motteke sosialhjelp i over tre år, er den viktigaste jobben å prøva å kvalifisera desse til å klara seg på eiga inntekt. Regjeringa sitt forslag om øyremerkte plassar i arbeidsmarknadstiltak for langtidsmottakarar av sosialhjelp og arbeidsmarknadsretta kvalifisering for innvandrarar er eit skikkeleg lyft for å hjelpa desse. Betring av bustønad for barnefamiliar og styrking av oppfølgingstenesta for bustadlause er òg viktige tiltak. Våren 2001 var eg med på å fremja forslag om ein kriseplan for å få redusert talet på unge menneske som døyr av overdose. Statsminister Bondevik uttalte òg i Regjeringa si tiltredingserklæring at auka innsats for våre rusmiddelavhengige var noko denne regjeringa ville prioritera. I budsjettet for 2002 auka ein løyvingane til tiltak for å betra livssituasjonen for våre tunge rusmiddelmisbrukarar. No har Regjeringa lagt fram ein handlingsplan mot rusmiddelproblem. Her tek ein nye skritt og utformar ny politikk for å hjelpa menneske med rusproblem. Venstre meiner at det er vesentleg at det er låg terskel for å kunna få hjelpetiltak og høg terskel for å mista tilbodet. Vi ser fram til resultata av handlingsplanen, fordi vi er overbeviste om at med dei tiltaka som Regjeringa no set i verk, vil mange menneske få ein ny start. Vi støttar sjølvsagt Regjeringa sitt forslag om auka løyvingar til legemiddelassistert rehabilitering, lågterskelhelsetilbod og sosial inkludering med 65,5 mill. kr. Omorganisering av ansvarsforhold innan rusfeltet meiner Venstre vil vera eit viktig skritt for å gi våre rusmiddelbrukarar individuell rehabiliteringsplan der ansvarsforhold med omsyn til behandling ikkje blir pulverisert. Når Regjeringa aukar løyvingane til psykisk helse med 670 mill. kr, er eg glad for dei signala som helseministeren har sendt ut til alle helseforetak, om at dette faktisk skal prioriterast og ikkje brukast som salderingspost for andre helsetilbod. Når ein prøver å reversera stønadsordningar som ikkje er målretta, som kostar mange millionar eller milliardar, og som gir like mykje til dei som kan klara seg sjølve, som til dei som lite har, blir det eit ramaskrik. Ordningar som blei til i ei tid då levestandarden til fleirtalet var låg, er ikkje nødvendigvis dei rette i ei tid då fleirtalet lever i materiell velstand, medan eit mindretal fell utanfor. Venstre prioriterer å hjelpa dei som har minst, ved å målretta meir, og eg er glad for at Regjeringa også prioriterer dette.