Astrid Marie Nistad (Arbeiderpartiet), 1999-03-04:
For Arbeidarpartiet er det ei glede å sjå at regjeringa Bondevik kjem attende med forslaget om ei utlendingsnemnd, i samsvar med det forslaget som regjeringa Harlem Brundtland la fram i Ot. prp. nr. 38 for 1995-96. For Arbeidarpartiet har det heile tida vore viktig å ta vare på rettsvernet til den enkelte flyktning eller asylsøkjar. Det var bakgrunnen for forslaget i 1996, og vi har det same prinsipielle synet også i dag. At vi med ei slik ordning lettar arbeidspresset i departementet i handsaminga av enkeltsaker, har også mykje å seie, men er ikkje det prioriterte i forhold til saka. Eg er glad for den utviklinga som har vore i partia som no er representerte i Regjeringa. At Kristeleg Folkeparti og Senterpartiet har forlate sitt bombastiske forslag og sin argumentasjon for ei flyktningnemd når dei sit i regjeringslokala, er teikn på at dei er vortne ansvarlege og ikkje lenger driv populistisk opposisjonspolitikk. Det er innhaldet i saka som betyr noko, sa representanten frå Kristeleg Folkeparti tidlegare i debatten. Kvifor var ikkje innhaldet i saka viktig då dei var i opposisjon, er mitt spørsmål. For oss i Arbeidarpartiet som då fremma forslaget, var det viktig å ha innhald i saka på det tidspunktet òg. Med andre ord: Den avgrensinga fleirtalet den gongen gjorde, ville ha ført til eit uklårt skilje i høve til om saker skulle handsamast av flyktningnemnda eller av Justisdepartementet som klageinstans, og med dette forslaget ville ein ha utelate utvisingssakene, familiesam einingssakene og skilsmissesakene og ikkje gitt dei den same handsaminga og lik saksbehandling. Det ville ha opna for at nokre saker ville ha fått politisk avgjerd, mens andre ville ha vorte handsama av nemnda. Dette synet har no desse partia tydelegvis forlate til fordel for ei utlendingsnemnd som tek opp alle kategoriane. Eg konstaterer at også i denne saka har regjeringsansvaret vege tyngre enn å vere i opposisjon mot ei sittande regjering. Eg vil understreke at det ikkje er slik ansvarlege parti bør arbeide med vanskelege saker, saker som så sterkt rører ved enkeltmennesket. Enkeltmennesket som er kome til eit framandt land med nye skikkar, nytt språk og ulik kultur, treng å få ei handsaming som sikrar rettstryggleiken til det enkelte mennesket, der ingen treng å dra avgjerdene i tvil. Ei klagenemnd for alle utlendingssaker vil sikre den enkelte tryggleik, og likskapsprinsippet vert følgt. Arbeidarpartiet ser det som eit mål at alle vedtaka i utlendingsnemda skal vere like uomtvistelege som avgjerder tekne i ein domstol, og difor er det Arbeidarpartiet sitt syn at ei nøytral og uavhengig nemnd best kan ta vare på rettstryggleiken i slike saker. Eit nøytralt, uavhengig, domstolliknande organ som klageinstans vil sannsynlegvis i større grad ha moglegheit til å kunne forvalte ei rettferdig og lik handsaming i tråd med regelverket enn det dagens ordning har. Eg trur også at færre saker vil verte reiste for domstolane når vi har fått eit domstolliknande organ som ankeinstans. Eg er glad for at Senterpartiet og Kristeleg Folkeparti har teke innover seg at det ville vere vanskeleg å skilje mellom asylsaker og andre saker etter utlendingslova, eit slikt skilje ville ha komplisert forholdet mellom nemnda og departementet. Med dagens forslag vil ein ikkje få slik grenseoppgang, og det vil alle partar tene på, både den enkelte som søkjer om opphald, og ikkje minst styresmaktene, som kan syne til lik handsaming. Dette er viktig i eit rettssamfunn.