Sveinung Rotevatn (Venstre), 2017-06-01:
Eg vil takke for mange fine ord om representantforslaget frå min kollega Ketil Kjenseth, som dessverre ikkje kunne vere med i debatten i dag. Dessverre var det ikkje så mykje støtte å få til sjølve forslaget. Det er slik at tilpassing av aktivitetshjelpemiddel for barn i dag ofte skjer ved lengre opphald ved eit fåtal institusjonar. For dei fleste inneber det at ein heil familie, med foreldre og søsken, må opphalde seg utanfor heimen frå to til fire veker. Det kombinerer ein så langt som råd er, med rehabilitering, trening og annan aktivitet. Men i hovudsak er det utprøving og tilpassing av aktivitetshjelpemiddel det gjeld. Forslaget frå Venstre og representanten Kjenseth er basert på ønsket bl.a. frå det nasjonale fagmiljøet ved Beitostølen helsesportsenter om å prøve ut ein ny modell for tilpassing, der familien oppheld seg kortare tid på institusjon og heller får meir tilpassa rettleiing, med utprøving i eigen heim – i vande omgjevnader – via ny kommunikasjonsteknologi. I dag går det mykje pengar til sengeplass, mat og opphald for ein heil familie. Med meir tilpassing i heimen kan meir av pengane gå til fagleg rettleiing og tilpassing, slik at hjelpemidla blir optimalt tilpassa omgjevnadene og brukte så mykje som mogleg. I praksis vil det bety at ein vrir nokre av midlane frå opphald til bl.a. takstar for poliklinisk tilpassing via konsultasjonar via eksempelvis nettbrett og digitale hjelpemiddel. Slike satsar, og bruk av ny teknologi, er lite utbreidd i desse tenestene i dag. Så til representanten Aasrud som etterlyste essensen i dette med hjelp på avstand: Dette er essensen. Oppfølging på avstand er i ferd med å breie om seg i helse- og omsorgssektoren. Særleg viser det nasjonale prosjektet med oppfølging på avstand for kronikarar, som Venstre forhandla inn i statsbudsjettet for 2015, allereie svært gode resultat. Deltakarane får meir innsikt i sin eigen situasjon og helse, og det reduserer talet på innleggingar i sjukehus. Eit anna eksempel er Sunnaas sjukehus, som satsar stort på å ta i bruk ny teknologi i spesialisert opptrening og rehabilitering. Eg vil takke for mange gode ord, men eg synest det er litt rart at verken Høgre eller Arbeidarpartiet støttar forslaget som blir lagt fram. Kanskje særleg Arbeidarpartiet, som jo har lansert at vi skal bli best i Europa på e-helse innan 2025, burde eigentleg lovprise og støtte eit så lite forsøk som dette trass i alt vil vere. Men det viser nok at vi både politisk og i ulike byråkrati har kome ganske ulikt i forståinga for og aksepten av å ta i bruk ny teknologi og tilpasse kompetanse og ressursar til nye moglegheiter. Det er avgjerande at brukarane får kunnig hjelp og rettleiing i val og tilpassing av hjelpemiddel. Det medverkar til auka aktivitet og deltaking i kvardagen for endå fleire. Samfunnet kan også spare store summar på at brukarane i langt større grad enn i dag får dei rette hjelpemidla riktig tilpassa med ein gong, utan at behovet for institusjonsopphald skal vere altfor stort. Medlemene som står bak forslaget eg no skal ta opp, meiner at det kan vere formålstenleg å få til eit pilotprosjekt, med poliklinisk tilpassing av hjelpemiddel, og vi har lagt inn forslag om det. Eg er glad for støtta frå Senterpartiet, og eg håper at vi kanskje kan få støtte frå endå fleire. Med det vil eg ta opp forslaget som vi har levert.