Geir Pollestad (Senterpartiet), 2018-05-28:
Det går fram av svaret frå statsråden i denne saka at dei siste ti åra har næringsmiddelindustrien vakse og fått 3 600 nye tilsette. Annan industri har hatt eit fall på mesta 30 000 tilsette. Då konkluderer næringsministeren med at dei samla rammevilkåra for næringsmiddelindustrien er gode. Det viser forskjellen på korleis Høgre tenkjer og korleis Senterpartiet tenkjer. Me tenkjer at når ein del av industrien har hatt vekst, då må me leggja til rette sånn at me kan styrkja den veksten fordi nedgangen i annan industri er så stor. Me må satsa på vekst der det er moglegheiter for vekst. Det er eit faktum at industriproduksjonen i Noreg fell. Då bør me koma med politiske motsvar til det. I industrimeldinga vart næringsmiddelindustrien – som består av 50 000 tilsette og har ei omsetjing på over 200 mrd. kr – behandla i eitt avsnitt. Det er eit avsnitt der regjeringa ganske lettvint seier at næringsmiddelindustrien vender seg til ein nasjonal marknad. Den nasjonale marknaden er avgrensa, og eigentleg var det det han hadde å seia om den saka. Senterpartiet tenkjer at ein svær del av dei næringsmidlane me bruker i Noreg, er importerte. Kan me leggja til rette for at ein større del av den produksjonen skjer i Noreg? Komiteen hadde eit seminar der me stilte spørsmål om det var ønskjeleg med ei sånn melding. Me fekk eit svært klart svar frå industrien: Ja, det er ønskjeleg – ein industri som har brent seg på stortingsfleirtalet sin finn-på-politikk, der ein ei sein natt fann på ei sukkeravgift som ramma dei hardt, og at ein i samband med EØS-avtalens artikkel 19-forhandlingar og utfasing av Jarlsberg-eksporten i WTO, lovde dyrt og heilagt avbøtande tiltak, og så ser ein at ingenting skjer. Eg forstår godt at industrien ønskjer ei slik melding. Det er ei næring som finst i heile landet, som tek utgangspunkt i primærnæringane, som er komplette verdikjeder. Då burde ein opna for å ha ei eiga melding om dette. Eg forstår godt at regjeringspartia ikkje ønskjer dette. Men det som for meg er den store gåta i det heile, er: Kva tenkjer Kristeleg Folkeparti på i denne saka, som er redd for å få ein samla politikk for næringsmiddelindustrien? Eg synest det er pinleg, og eg synest unnskyldningane og forklaringane med andre meldingar er dårlege, fordi kjerneområdet for det næringsmiddelindustrien held på med, er ikkje, og vil ikkje bli, behandla i nokon av dei meldingane. Senterpartiet er for lov om god handelsskikk. Senterpartiet er for ei stortingsmelding om varehandel. Ja, det var til og med Senterpartiet som føreslo at me skulle få det. Senterpartiet har den tilnærminga til politikk at me bør sjå samla på dette. Me bør ikkje finna på eit vedtak ei sein natt rundt forhandlingsbordet når ein begynner å verta skikkeleg trøtt og treng å dekkja inn utgiftene. Ein må leggja eit skikkeleg arbeid til grunn, og Stortinget må ta ei samla behandling av dette. Det hadde eg håpt me skulle få til for næringsmiddelindustrien. Det vil altså ikkje regjeringspartia og Kristeleg Folkeparti ha noko av. Då har ikkje Senterpartiet noko anna val enn å koma tilbake med eit nytt forslag, der me går gjennom dei tiltaka som me meiner er ønskjeleg å få gjennomført for næringsmiddelindustrien. Det kjem til å verta ei lang liste med konkrete tiltak. Så veit me at nokre vil få fleirtal i Stortinget, nokre vil ikkje få det. Eg meiner det ville ha vore betre å ha ein skikkeleg grundig prosess, der regjeringa først kom med synspunkta sine, og at Stortinget så behandla dette samla. Det er slik me utviklar god politikk for næringslivet i Noreg. Næringsmiddelindustrien er ein bransje i vekst, men det er også ein sårbar industri som fortener at me tek dei på alvor. Det er ikkje noka fillenæring. Det er ei næring som omset for over 200 mrd. kr, og ho hadde fortent større respekt enn det stortingsfleirtalet viser ho i dag.