Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 2002-06-13:
Ot.prp. nr. 51 handlar om innføring av eit EU-direktiv som gir minimumsstandardar i høve til arbeidstida på skip. Denne saka er eit eksempel på ei sak der Regjeringa synest å sjå seg blind på at når EU krev eit direktiv, og i dette tilfellet direktiv 1999/63EF, innført innan 30. juni, synest det å vera overordna framfor å leggja fram ei sak for Stortinget der ein ser kva følgjene er. Direktivet regulerer altså arbeidstida for sjøfolk. Denne arbeidsgruppa representerer ei næring med rike tradisjonar, med ei unik historie, og med ringverknader både når det gjeld næringsliv og busetjing. Dette er ei arbeidsgruppe som på ein spesiell måte over lengre tid har møtt internasjonal konkurranse, og derfor har òg talet i dei seinaste åra blitt betydeleg redusert både når det gjeld rekruttering, og når det gjeld hyre. Senterpartiet meiner at styresmaktene må ha eit sterkt engasjement for å sikra sjøfartsnasjonen Noreg ei viktig rolle òg framover. Vi bidrog til ei god refusjonsordning i høve til lønsforholda i 1994, vi tok initiativ i Stortinget til eit utval for å sikra ei betre pensjonsordning, og følgde det opp då vi sat i regjering. Vi har òg nyleg teke opp moglegheita for praksis for maskinpersonell og styrmenn, slik at dei kan få sine sertifikat. Vi stør òg eit framlegg i revidert nasjonalbudsjett om å få ei utgreiing i høve til nettoløn. Når det gjeld den saka som ligg her i dag, er det slik at vi er på vakt når det her kjem reaksjonar frå arbeidstakarorganisasjonane i høve til svekking av faglege rettar. Vi var overraska før saka kom så langt, for det kom påpeikingar til komiteen frå Rederiforbundet i høve til det som låg i forslaget frå Regjeringa. Då det blei sendt til statsråden for ei utsegn, viste det seg at statsråden var einig i at her trong ein forbetringar. Då sjømannsorganisasjonane òg bad om forbetringar i lovverket, var ikkje den same velviljen til stades. Vi synest at den korrespondansen som her har vore, og òg det svaret som sjømannsorganisasjonane gav på eit direkte spørsmål i høve til om det hadde vore kontakt mellom departementet og organisasjonane ved utarbeiding av denne saka for Stortinget, då sjømannsorganisasjonane måtte seia at det ikkje hadde vore kontakt, fortel at Stortinget faktisk må ha eit betre grunnlag enn som så for å gjera sine avgjerder. Det er det som gjer at vi meiner denne saka er ein kandidat for tilbakesending. Vi vil veta meir om kva vi gjer og om reaksjonar som er, før saka blir lagd fram for Stortinget. Eg er overraska over at Framstegspartiet no så kategorisk avviser denne problematikken. For to dagar sidan var det ein stor demonstrasjon her på Eidsvolls plass. Då var det ein representant frå Framstegspartiet som framstilte partiet som norske sjøfolks fremste forsvarar. Ein skulle tru at ein då i ei sak som denne lytta til dei tunge innvendingane som sjømannsorganisasjonane har kome med i denne saka. Dei uttrykkjer ei uro. Og trass i at det her har vore diverse brev som har gått fram og tilbake, får vi eit brev til komiteen, så seint som den 10. juni, der det står: «Vi noterer oss Statsråd Gabrielsen sitt sterke engasjement i saken, dog ikke til sjøfolks beste.» Det indikerer for vår del at vi ikkje kan vera med på å innføra dette direktivet no. Det skulle vore betre grunngitt. Så vil eg seia at Maskinistforbundet har kome til Stortinget med ein problematikk i høve til sjøfolk innanriks og utanriks og bede om å få utgreidd om ikkje dei sjøfolka som ikkje har sjømannsfrådrag, heller skal inn under arbeidsmiljølovgjevinga. Vi er glade for at ei slik utgreiing får fleirtal i dag.