Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2019-12-13:
Arbeidarpartiet sitt alternative budsjett er for eit meir rettferdig samfunn med mindre forskjellar, eit meir klimavenleg samfunn og der fleire får moglegheit til å koma i jobb. Små økonomiske og sosiale forskjellar aukar tilliten på tvers av sosiale lag og på tvers av by og bygd, og det gjev fellesskapet meir å bruka på velferd og investeringar. Høgre, Framstegspartiet, Venstre og Kristeleg Folkeparti har hatt ansvaret for sju statsbudsjett. Summen av deira politikk har gjort det vanskelegare for vanlege folk å leva livet sitt. Dei har gjeve skattelette til dei på toppen og kutta for svake grupper. Sentraliseringa har ramma oss hardt i distrikta. Det er ikkje mogleg å retta opp alle usosiale kutt og feilgrep i berre eitt alternativt budsjett. SSB slår fast i ein fersk rapport at skattesystemet er mindre omfordelande no enn då regjeringa Solberg overtok i 2013. Dei økonomiske forskjellane mellom folk aukar, både forskjellane i inntekt og forskjellane i formue. Arbeidarpartiet gjev i år meir til vanlege familiar i eitt budsjett enn det regjeringa har klart på sju år. Ifølgje regjeringas eigne tal har ein vanleg familie fått 9 000 kr meir å rutta med sidan Solberg-regjeringa overtok. Finansdepartementet har rekna på at ein vanleg familie ville fått 3 000 kr mindre dersom ein tok med skatteskjerpinga fordi dei er fagorganiserte eller pendlar frå og til jobb. Då sit ein att med 6 000 kr. Berre i årets budsjett ville den same familien fått 9 500 kr meir med Arbeidarpartiets alternative budsjett. Då er ikkje gratis SFO for fyrsteklassingane, brillestøtte eller tannregulering tekne med. Auka økonomiske forskjellar er eit samfunnsproblem det er all grunn til å ta på alvor. Også NHO, som regjeringa elles ofte brukar som sanningsvitne, peikar på at dei er urolege over utviklinga med aukande forskjellar og dalande tillit. Dei som har dei sterkaste skuldrene, må bera den største børa. Slik må det vera også i skattepolitikken. Arbeidarpartiet står for skattelette til dei som treng det, og skatteauke til dei som toler det. Difor har vi eit omfordelande skatteopplegg der alle som tener 750 000 kr eller mindre, vil få mindre skatt, og så må dei som tener meir, bidra meir. Rundt 60 pst. av den private formuen i 2016 var eigd av dei 10 pst. med høgast formue. Med andre ord – om denne kaka skal delast på ti, vil ein stikka av med seks kakestykke. Formuane til dei rikaste veks. Dei veks stadig fortare. Avkastninga er som snøballen som byrjar å rulla. Med rentesrente veks han fortare og fortare. I tillegg fører konsentrasjon av formue til konsentrasjon av makt. Det har vore mange smålege kutt frå regjeringa Solberg, bl.a. for pendlarane. Kvifor denne iveren etter at pendlarane må ta stadig meir av pendlarutgiftene sjølve? Verdien av pendlarfrådraget har gradvis vorte redusert, og dersom ein må bu borte, må det halda med pendling i to år. At regjeringa er så imot det organiserte arbeidslivet, er òg vanskeleg å svelgja. Avstanden mellom retorikk og realitet vert stadig større hjå regjeringa Solberg. Kommunar og fylkeskommunar i heile landet slit med å få budsjetta sine i boks. Det kjem av at dei både har mista inntekter og får for lite i overføringar, men svaret til regjeringa er å fortsetja å innskrenka det vesle handlingsrommet som kommunane har med eigedomsskatten. Dette gjeld også vertskommunane for kraft, som i dag kunne fått ei avklaring på dei viktigaste inntektene, men som må utsetja investeringar og leva i uvisse i påvente av at regjeringspartia skal verta einige og bestemma seg for om dei meiner det same som i 2017. Nokre av utslaga ved endring i skattlegging av naturalytingar er retta opp i, men frikort for pensjonistar frå transportsektoren står att. Dette får de ei ny anledning til å retta opp i her i dag ved å støtta forslaget frå Arbeidarpartiet om å gjeninnføra skattefritak for frikort for pensjonistane. Eg tek hermed opp dei forslaga som Arbeidarpartiet er ein del av. Arbeidarpartiet vil støtta forslaga nr. 8 og 9.