Olav Akselsen (Arbeiderpartiet), 2003-11-26:
Dei siste to åra har nærmare 40 000 personar mista jobben i Noreg – det er over 50 nye ledige kvar dag. I år vil me setja ny norsk rekord i talet på konkursar, og talet på nyetableringar går ned. Regjeringa har ikkje teke denne situasjonen på alvor. Budsjettforslaget frå Regjeringa tok heller ikkje den auka arbeidsløysa alvorleg. Trass i den sterke veksten i arbeidsløysa føreslår Regjeringa mange kutt i dei ordningane som kunne og ville bidra til å skaffa nye jobbar. På nytt føreslår ein kutt i SND, ein føreslår kutt i programmet for næringsbasert design, Regjeringa kuttar i programmet for kulturbasert næringsutvikling, Regjeringa kuttar i programmet for fiskerisektoren, ein reduserer låneramma i Husbanken, Regjeringa kuttar i løyvingane til infrastruktur for gass, og Regjeringa følgjer heller ikkje opp Stortinget sine vedtak om nettoløn for norske sjøfolk. Dette er ille, men verst av alt er Regjeringa sine forslag om drastiske forverringar av permitteringsreglane. Desse forslaga må enten basera seg på at ein lèt seg totalt blinda og heilt overstyra av eigen ideologi, eller ein total manglande kunnskap om situasjonen i norsk næringsliv i dag. Forslaga ville dersom dei blei gjennomførte, fått svært negative konsekvensar. Endå fleire ville ha blitt sagt opp og mista jobben sin. Sjølvsagt er dette svært alvorleg for dei det gjeld, men det er òg særdeles ille for dei bedriftene som då ville mista den arbeidskrafta som dei er heilt avhengige av for å få nye oppdrag. Reaksjonane frå næringslivet på desse forslaga har vore eintydige. Forslaga ville ha fått svært alvorlege følgjer dersom dei hadde blitt gjennomførte. Eg er derfor glad for at Arbeidarpartiet har bidrege til å redusera skadeverknadene av Regjeringa sin politikk. Me har fått forlengt permitteringsperioden frå 26 til 42 veker, og me har redusert arbeidsgjevaren si lønsplikt frå 30 til 10 dagar. I avisoppslag i min del av landet står no bedriftsleiarar fram og seier at forliket har gjort at ferdig utfylte oppseiingsbrev er blitt lagde ned igjen i skuffer. Forliket har bidrege til å auka optimismen, og forliket har gjort at desse bedriftene no står betre rusta til å møta framtida. For oss i Arbeidarpartiet vil det at alle skal ha ein jobb å gå til, vera den viktigaste saka. Derfor har vårt budsjettopplegg hatt sysselsetjing og aktiv næringspolitikk som ein raud tråd. Me set av 4,8 milliardar kr til tiltak for arbeid til alle, me har ein meir aktiv politikk for nyskaping og innovasjon, me satsar på forsking og utvikling, på kulturbasert næringsutvikling og på design. Me har ein aktiv politikk for reiseliv, for møbelindustrien, for byggjenæringa, for verftsindustrien, og me vidarefører nettolønsordninga for norske sjøfolk, berre for å nemne nokre av dei tinga me satsar på. I likhet med EU, som i sin Lisboa-strategi har lagt opp til ein aktiv næringspolitikk, meiner me at Noreg òg bør føra ein slik næringspolitikk. Me meiner eigentleg at Regjeringa sin næringsnøytralitet har spelt fallitt. Gjennom forliket med regjeringspartia får me i Arbeidarpartiet gjennomslag for mange av våre forslag, og bidreg dermed til å skapa verkemiddel eller verktøy for å redusera arbeidsløysa i Noreg. Eitt av resultata av forliket med regjeringspartia er at Regjeringa no må på banen for å avhjelpa situasjonen som snart vil oppstå i Høyanger og Årdal. Det er eigentleg ille at det må eit stortingsvedtak til for å få Regjeringa til å gjera det ho burde ha gjort for lenge sidan. Men eg er likevel glad for at me no endeleg kan begynna ein aktiv politikk overfor desse lokalsamfunna, og eg kan lova at me i Arbeidarpartiet vil følgja Regjeringa si oppfølging på dette punktet med argusauge. Det siste året har over 20 000 industriarbeidsplassar gått tapt. Det er mange som i dag tilsynelatande er bekymra for dette. Men det må likevel vera grunn til å spørja: Kor alvorleg er denne bekymringa? Det største problemet for norsk konkurranseutsett industri det siste året har vore den høge kronekursen og den høge renta. Likevel er det altså slik at dei partia her i salen som ikkje er ein del av forliket, har auka bruk av oljepengar som ein del av sitt opplegg, noko som etter alt å dømma ville føra til at ein på nytt fekk ein auka kronekurs og dermed redusert moglegheit for at norske bedrifter skulle kunna greia å hevda seg framover. Eg er overraska over at ein tek den risikoen.