Magnhild Meltveit Kleppa (Senterpartiet), 1998-11-05:
Forslaget som er oppe til behandling i dag, gjeld i hovudsak tekniske justeringar i folketrygdlova. Målet er at innhaldet i reglane skal gå klarare fram av lova og gjera ordningane lettare å administrera. Kontinuerleg arbeid med oppdatering og forenkling av regelverket er ein viktig del av arbeidet med å gjera folketrygda meir tilgjengeleg for folk flest. Proposisjonen har likevel nokre forslag som er meir prinsipielle, og som verkar inn på rettane til den enkelte. Dei viktigaste endringane er allereie omtalte. For det fyrste blir det ei klar føresegn i lova om korleis ein skal rekna dagar med eigenmelding for arbeidstakarar med arbeidsøkter som går over eit døgnskilje. Eit fråvær som går over eit døgnskilje, skal reknast som ein eigenmeldingsdag. Det er ei viktig betring for personar som har skift arbeid. Det omfattar òg fråvær som skuldast barn eller barnepass ved sjukdom. Så er det ei klår føresegn i lova om at sivile tenestepliktige på oppdrag i utlandet skal vera med i folketrygda. Det er ei oppfylging av St.meld. nr. 22 for 1995-96, der det vart opna for å ta sivilteneste i utlandet. Pensjonistar med pensjon som attlevande ektefelle skal få redusert grunnpensjonen dersom dei går inn i eit stabilt sambuarskap, dvs. at dei får same pensjon som om dei hadde gifta seg. Alle forslaga i proposisjonen har fått støtte frå eit fleirtal i sosialkomiteen. Eg tolkar det som eit signal om at det er ynskjeleg å halda fram med arbeidet med å gjera lovverket enklare og betre. Vi kan ikkje slå oss til ro med at jobben var gjord i og med lova om folketrygd frå 1. mai 1997. Eg ynskjer ytterlegare regelforenkling, og eg vil gjerne lyfta fram Rikstrygdeverket sin tilbakemeldingskanal for sine tilsette. Eg har bedt leiinga i Rikstrygdeverket om å sortera desse tilbakemeldingane og i fyrste omgang gjera framlegg om fem punkt til forbetringar og forenklingar for rask oppfylging frå Regjeringa si side. Men eg vil òg gjerne understreka at alt i dag er det godt utbygde klageordningar i trygdeetaten gjennom fylkes trygdekontora og den administrative «domstolen » for trygdesaker, trygderetten. Etter ei massiv satsing på effektivisering og gjennomgang av saksbehandlinga har trygderetten i år kome ned i ei svært kort gjennomsnittleg saksbehandlingstid. Dette gjer at denne instansen har blitt eit mykje meir reelt klageorgan for brukarane. Framtida for folketrygda kan berre sikrast gjennom nærare kontakt med brukarane og forståeleg og rettferdig regelverk og regelbruk. Det er mi oppfatning, etter no å ha fylgt trygdeetaten noko meir på innsida det siste året, at det er god evne til å fanga signal frå brukarane i ei tid der den enkelte av oss blir meir kravstor i møtet med dei som leverer oss tenester. Etaten ligg fremst i staten i utviklinga av såkalla kundegarantiar, serviceerklæringane. Nord-Trøndelag fylkestrygdekontor har mottatt fleire prisar for si satsing. Resten av trygdeetaten er i ferd med å fylgja etter. I går vart Hedmark og Aust-Agder erklærte som servicefylke, og i løpet av år 2000 skal alle fylke ha slike erklæringar. Lat meg til slutt når det gjeld Høgre sitt forslag, visa til at ein brukarkontakt berre skal kunna få opplysningar om einslege forsytarar innanfor eit avgrensa geografisk område. Det er ein føresetnad at dei av dei einslege for sytarane som dette gjeld, får overgangsstønad eller stønad til barnetilsyn frå folketrygda. Det er berre i desse tilfella trygdekontora har opplysningar. Brukarkontakten har teieplikt. Eg oppfattar Høgre sitt forslag som ei presisering i forhold til den intensjonen som lovendringa er meint å vareta, og eg har ingen innvendingar mot at forslaget blir vedtatt.