Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2013-10-22:
Noreg er eit godt land å bu i for dei aller fleste. Takk vere våre enorme oljerikdomar har vi ein økonomi og eit grunnlag som dei fleste land berre kan drøyme om. Noreg står likevel framfor mange viktige utfordringar i tida framover, og ei av dei viktigaste – kanskje den viktigaste – er å leggje eit godt grunnlag for auka vekst, verdiskaping og sysselsetjing. Vi må skape for å kunne fordele. Trass i at vi no i lang tid har hatt ei rekordlåg rente, høgt privat konsum som delvis er lånefinansiert, høg aktivitet på bustadmarknaden og – ikkje minst – rekordhøg oljepris, har vi den siste tida sett tendensar til stigande arbeidsløyse. Det er ein tankevekkjar som gir grunn til uro. Noreg er eit lite land, vi er litt over fem millionar innbyggjarar, og vi har lang avstand til dei store marknadene. Vi har veldig høge lønskostnader, det skal vi vere stolte av. Men då er det sjølvsagt viktig at dei andre rammevilkåra, som f.eks. skatt, avgifter, skjemavelde og infrastruktur, ikkje er dårlegare enn hos våre konkurrentar. I dag er dessverre tilfellet at vi har dårlegare rammevilkår enn konkurrentlanda. Derfor har konkurransekrafta til norske bedrifter stadig blitt forverra, bortsett frå for olje- og gassindustrien som lever godt på ein høg oljepris. Men i resten av industrien står det dårlegare til, og det medfører sjølvsagt fare for nedlegging, utflagging og tap av norske arbeidsplassar. Vi lever også i ei svært usikker verd. I USA har ein levd over evne i mange år og stangar stadig i gjeldstaket. I Asia har Japan ei enorm statsgjeld og problem med å få god økonomisk vekst, og i Kina veit vi kanskje ikkje alt som skjer, men alt tyder i alle fall på at dei har vesentleg lågare vekst no enn dei hadde for nokre få år sidan. Store delar av Europa slit med betydelege gjeldsutfordringar og masseledigheit – spesielt blant unge. Det er i denne situasjonen den nye regjeringa og Stortinget må fastsetje kursen framover. Vi må også vere førebudde på at verdsøkonomien kan få ein ny nedtur. Det betyr sjølvsagt at vi må styrkje konkurransekrafta, vi må stadig utvikle oss smartare og meir kreativt. I tillegg må rammevilkåra bli betre. Avbyråkratisering og forenkling, skatte- og avgiftslette og betre infrastruktur er stikkord. Det å ha dårlegare rammevilkår enn konkurrentlanda våre, blir nærast som å konkurrere på hundremetersløp med ryggsekk og gummistøvlar samtidig som konkurrentane spring med piggsko og utan ryggsekk. Derfor er det heilt avgjerande at rammevilkåra i Noreg er konkurransedyktige i forhold til landa som det er naturleg å samanlikne seg med. Investering i betre vegar, bane og breiband er ei god investering i infrastruktur som gir auka verdiskaping både på kort og på lang sikt. Skatte- og avgiftslette gir betre konkurransekraft for bedriftene og i tillegg også større fridom for den enkelte. Forenkling og avbyråkratisering er viktig, og anslag tyder på at skjemavelde og rapportering kostar norske bedrifter ca. 60 mrd. kr – eller 60 000 mill. kr – kvart einaste år. Det betyr at mykje arbeidskraft og ressursar som kunne produsert verdiar, går bort i unyttig byråkrati. I tillegg kostar sjølvsagt dette byråkratiet noko når det gjeld offentlege utgifter. Heldigvis har vi no fått eit fleirtal og ei regjering som er opptatt av denne problemstillinga, som er opptatt av verdiskaping og trygge arbeidsplassar, som har eit generasjonsperspektiv i sin politikk, og som er opptatt av at verdiane ikkje berre skal fordelast, men at dei også må skapast før dei kan fordelast. Vi må leggje grunnlaget for norsk konkurransekraft og velferd – ikkje berre fire år fram i tid, men i eit generasjonsperspektiv.