Torill Eidsheim (Høyre), 2017-06-15:
Først vil eg få lov til å takke forslagsstillarane for initiativet til dette forslaget om utvida lagringsplikt av IP-adresser for å beskytte barn mot overgrep. Intensjonen bak er definitivt den aller, aller beste. Takk òg til komiteen og til justiskomiteen for eit godt samarbeid i saka. Noreg er eit av dei mest digitaliserte landa i verda og ligg i verdstoppen i bruk av internettbasert teknologi. Nettbasert informasjon og tenester pregar kvardagen for både vaksne og barn. Dette opnar for mange moglegheiter, dessverre også for dei som ikkje har edle hensikter. Tryggleiken til kvar og ein av oss er ei kjerneoppgåve for staten. Og kriminalitet i det store, m.a. overgrep og terror, må nedkjempast. Vi ser at ny teknologi utfordrar, og at det gjev eit auka potensial til å skade. I saka som no blir lagd fram for Stortinget, har fleirtalet stilt seg bak eit alternativt forslag, der ein ber regjeringa greie ut om det rettslege handlingrommet for lagring av IP-adresser og relevante trafikkdata bør utvidast som eit nødvendig verkemiddel i kampen mot kriminalitet. IP-adresser og abonnentdata kan bidra til å avsløre kriminell verksemd. Datatilsynet oppmodar i dag om lagring av IP-adresser og abonnentinformasjon i inntil tre veker for faktureringsføremål, men det finst ingen lovpålegg om slik lagring. Å dokumentere at lagring av IP-adresser faktisk vil ha ein effekt på kampen mot alvorleg kriminalitet, og kva konsekvensar dette vil ha for personvernet til folk generelt, er heilt sentralt om ein skal lovfeste det. Då datalagringsdirektivet var til behandling, var lagring av IP-adresser implementert. Seinare blei direktivet som kjent oppheva fordi det av fleire domstolar blei rekna for å gå for langt i å påleggje lagring av sensitiv informasjon. Ein konsekvens av dette er at lovfesta lagringsplikt ikkje har tredd i kraft. Masselagring av personinformasjon er problematisk, men lagring av IP-adresser er i utgangspunktet ikkje lagring av metadata. Lagring av IP-adresser er meir på linje med lagring av telefonnummer. Difor blir dette meir eit juridisk enn eit teknisk spørsmål. Digital utvikling går raskt, og desse endringane gjer det krevjande å sikre målretta tiltak til kvar tid. Sidan terroranslaga i 2001 er det innført ei rekkje tiltak som aukar overvakingsnivået i samfunnet, og lover og forskrifter som har skjerpa straff og verkemiddel. I seinare tid har vi òg sett inn meir ressursar til operative tenester, og det er etablert cyber-koordineringssenter for å styrkje evna til å motverke truslane i det digitale rom. Tryggleiken vår krev auka koordinering mellom offentlege tryggleiksaktørar, og det er frå regjeringa i tillegg varsla at det vil bli fremja forslag om eit «digitalt grenseforsvar». Dagens bruk av internett fører med seg komplekse problemstillingar med behov for grundige vurderingar av kva tiltak som vil ha størst kriminalitetshemjande effekt. Det er behov for ei tilnærming som både tek vare på heilskapen og ser på dei langsiktige verknadene. Tryggleiken til kvar og ein av oss er som sagt ei kjerneoppgåve for staten, og ein viktig del av tryggleiken vår er òg å sørgje for ein god balanse mellom rettsstat, personvern og overvaking.