Torgeir Knag Fylkesnes (Sosialistisk Venstreparti), 2020-12-03:
Dette er den siste finansdebatten med den sitjande regjeringa. Det sa til og med statsministeren, la eg merke til, og det støttar eg. Vi kan sjå tilbake på sju år der forskjellane har auka vesentleg. Det er rekordmange barn som veks opp i fattigdom, og det er rekordmange milliardærar. Dei store satsingane har gått til dei aller rikaste i landet, utan at regjeringa klarer å vise at dette har ført til fleire bedrifter. Snarare viser deira eigne tal og fakta at skattekutt til dei rikaste ikkje har noko med næringspolitikk å gjere. Det er ikkje næringspolitikk; det er forskjellspolitikk dei har hatt som storsatsing dei siste sju åra. Til og med i budsjettet for neste år, som i stor grad handlar om pandemi, har regjeringa klart å skrape saman litt ekstra pengar frå fellesskapet – til dei rikaste i landet. Det har vore sju tapte år for miljø og klima. Regjeringa ligg langt bak sine eigne mål om å kutte utslepp, og med dette tempoet vil Noreg nå klimamåla fleire tiår for seint. Og da er det jo for seint. Utan ein plan for grøn omstilling legg dei fram budsjett år etter år. Det einaste som følgjer ein viss grad av planmessigheit, er at dei rike skal få litt meir, og at talet på fattige barn skal bli litt høgare. Sidan mars har vi vore inne i ei krise, ein pandemi. Vi har innført dei mest inngripande tiltaka i fredstid. På grunn av dette har mange fått det verre. Barn og unge har mista verdifull tid. Einsemd har blitt eit enda større samfunnsproblem. Og det er per 1. desember 195 800 heilt eller delvis arbeidslause. Det er 6,9 pst. av arbeidsstyrken. Mange bedrifter er ramma, anten det er kinoar, pubar, drosjar eller verft. Små og mellomstore bedrifter er spesielt hardt ramma. Regjeringa har møtt krisa på sedvanleg vis. Ja, dei innfører krisetiltak og støtteordningar, men det er alltid litt for lite, alltid litt for seint. Det er alltid nokon som hamnar utanfor. Resultatet er unødvendig liding, unødvendig arbeidsløyse, unødvendige konkursar. Det er utruleg tøft å møte folk som er direkte hardt ramma av krisetiltaka: reiselivsaktøren som må skyte bikkjene sine fordi han ikkje kan ha dei lenger, folk som har bygd opp bedrifter frå grunnen av og hatt sunn økonomi i alle år, men som på grunn av den situasjonen vi står i no, ser heile livsverket sitt ramle saman. Det er tøft å sjå den situasjonen. Og det er heilt unødvendig at sunne bedrifter som har gått med overskot år etter år, ikkje får den hjelpa dei treng, fordi regjeringa skal byte ordning og ikkje er førebudd i det heile. Pengane kjem altfor seint, og mange unødvendige konkursar har kome. Det er heilt unødvendig. Eg merkar at det på mange måtar går på tiltakslysta laus hos mange – om dei klarer å reise seg igjen etterpå, om dei har energien til å gjere det. Det er det regjeringa i realiteten gneg laus på. På bordet framfor oss no har vi også SVs alternative forslag. Der legg vi opp til både ein plan for grøn omstilling og ein plan for eit grønt skifte på folket sine premissar, der vi både bruker den situasjonen vi står i no, til å forme landet grønt, og tar vare på arbeidsfolk og aukar rettferda i samfunnet. Vi har krisetiltak som omfattar langt fleire, som gjer at dei som i dag fell utanfor, fell innanfor, som varer lenger, og der nivået er høgare, sånn at ein faktisk hindrar folk i å gå dukken. Dette har vi plass til, og dette har vi råd til. Vårt alternativ er det ikkje fleirtal for denne gongen. For børsspekulantar og oljedirektørar er rettferd og klimakamp ein trussel mot det livet dei lever. Regjeringa er jo deira allierte. Men for alle oss andre er rettferdig fordeling og klimaomstilling vegen til eit godt liv. Vi vil snu perioden med pandemi, milliardærfest, arbeidsløyse, auka forskjellar og klimalamming med ei offensiv grøn omstilling på folket sine premissar. Vi vil bruke dei neste åra til å byggje landet grønt med ny næring, industri og infrastruktur, der forskjellane blir reduserte, klimamåla blir nådde og sentraliseringa blir snudd. Vi vil gjenreise ein politikk for likestilling og eit ryddig arbeidsliv og gi landet ei regjering utan høgrepopulistar.