Knut Arild Hareide (Kristelig Folkeparti), 2015-06-19:
Medan eg senkar talarstolen, håper eg det skal vere lov til å omtale Vårherre frå talarstolen. Det vil i alle fall vere viktig for Kristeleg Folkeparti, og der støttar eg Snorre Serigstad Valen. Me opplever no den mest krevjande flyktningsituasjonen etter den andre verdskrigen. Da er eg glad for dei initiativa som kom frå Stortinget, og invitasjonen frå statsministeren til at me, alle partia, kunne setje oss ned og finne løysingar. Det var åtte parti som hadde gode drøftingar, og det var seks parti som kunne einast om ei god løysing. Eg ser òg at den løysinga er godt mottatt. VG skriv på kommentarplass 11. juni: «Belastningen på Syrias naboland er stor. At Norge i en slik situasjon åpner for å ta inn noen flere kvoteflyktninger, slik FN oppfordrer til, synes vi er fornuftig politikk.» Aftenposten skriv på leiarplass 12. juni under overskrifta «Et godt forlik om Syria-flyktninger»: «Stortingsflertallet viser heldigvis vilje til å hjelpe. Det brede forliket og tilslutningen fra det største regjeringspartiet Høyre gjør avtalen mer realistisk enn den ellers ville vært. Begge deler vil komme dem dette handler om, de syriske flyktningene, til gode.» Dagbladet har 11. juni ein leiar med overskrifta «Ta imot de trengende», og dei gir ros til eit fornuftig resultat: «Én krone kan ikke brukes to ganger og valget om å ta imot flyktningene koster. Når vi har valgt det dyre alternativet: å ta imot flyktninger her hjemme framfor å hjelpe flere i nærområdene, er det essensielt at vi tar imot de flyktningene som har særskilte behov og ikke de som best kan hjelpes i nærområdene. Vi må derfor ta imot palestinere, alenemødre, desertører, seksuelle minoriteter og funksjonshemmede, som få i nærområdet er villig til å ta inn. Velger vi annerledes vil det nåværende vedtaket ha vært en feilprioritering.» Eg synest det er viktige signal Dagbladet gir, og det gir heile perspektivet for kvifor det er viktig ikkje berre å hjelpe i nærområda, som me er einige om, men òg å ta imot, for det finst grupperingar som ikkje har eit vern i nærområda. Det er viktig med dei gruppene som Dagbladet nemner, eg vil òg nemne at mange kristne faktisk ikkje opplever tryggleik i nærområda. Kristeleg Folkeparti bruker påverknaden sin til å sikre at Noreg aukar bistanden og hjelper fleire flyktningar. Det gjer me konsekvent, både ved behandling av statsbudsjettet og no, med forliket i Stortinget om Syria-bistanden. For 2015 var det løyvd 750 mill. kr til å hjelpe ofra i krigen i Syria i nærområda. Det nye forliket på Stortinget inneber at denne nærområdebistanden no blir auka med 500 mill. kr til 1,25 mrd. kr. Neste år blir han auka til 1,5 mrd. kr – ei fordobling frå dagens nivå. Flyktningbistanden i nærområda er førstelinjetenesta. Det er den mest effektive bruken av pengane og fjernar ikkje ressurspersonar som trengst for å byggje opp landet etter krigen. Når me òg supplerer humanitær hjelp til husly og mat med eit godt skuletilbod, aukar me også evna deira til å byggje opp igjen eit krigsherja land. Nokre personar og familiar er særleg utsette. Dei må sikrast vern i andre land, og mottakskapasiteten i fleire av nabolanda er òg på ei brestepunkt. Derfor meiner eg at denne avtalen som me er blitt einige om, er veldig god. Han gir hjelp i nærområda, og Noreg tar eit ansvar – eit ansvar FN har bedt oss om å ta – og me følgjer opp. Følgjer andre land i Europa opp på same måte som Noreg gjer, vil det behovet som FN har bedt om i denne saka, faktisk bli oppfylt.