Terje Breivik (Venstre), 2016-04-28:
Det er ikkje mange ord den politiske venstresida forbind med sterkare negative forteikn enn profitt. Det er eigentleg ganske uforståeleg, for profitt betyr strengt teke ikkje noko anna enn at nokon tener pengar og går med overskot, ein heilt nødvendig faktor for at me alle – òg motstandarane av profitt – skal få gleda av auka kjøpekraft og handlefridom, t.d. gjennom lønsforhandlingar. Så synest eg det er rimeleg å seia, med tanke på den frykta som representanten Wickholm gav til kjenne i sitt innlegg, for at ein kan finna aktørar som verkeleg utnyttar og spekulerer i dette: Den frykta er betydeleg større etter åtte år med eit raud-grønt styre som avfeia dei private aktørane – små, ofte vel så ideelle aktørar som dei ideelle organisasjonane – med direkte husmannskontraktar og krav som gjorde at svært mange såg seg tvungne til å selja seg til større aktørar. I så fall lagar han litt ris til eigen bak. Venstre er for at dei som driv butikk, bedrift eller sel tenester, tener pengar og går med overskot. Eg synest det er uproblematisk at nokre er i stand til å tena pengar på å driva barnehagar eller sjukeheimar, så framt dei har same tilbod og kvalitet som tilsvarande tilbod i offentleg regi. Eg finn ikkje dokumentasjon på at tilbodet vert betre og billigare berre det vert drive i kommunal, fylkeskommunal eller statleg regi. Samstundes er eg sjølvsagt sterk tilhengjar av at det offentlege får mest mogleg velferd igjen for pengane som vert brukte til kjøp av velferdstenester produserte av private eller ideelle tilbydarar. Eg og Venstre er òg for at me jamleg sjekkar og kontrollerer at pengar som skal gå til velferdsproduksjon, faktisk gjer det. Like sjølvsagt er Venstre imot kvar ei omgåing av – eller kreative modellar for å omgå – krav sette av offentlege styresmakter knytte til økonomisk støtte og løyvingar. Usemja i dagens innstilling kokar strengt teke ned til korleis ein slik kontroll skal utførast. Fleirtalet i komiteen vil at det skal setjast ned eit offentleg utval som skal «kartlegge pengestrømmer i offentlig finansierte velferdstjenester, herunder handel mellom nærstående, bruk av skatteparadis, tynnkapitalisering og utbytte», basert på ei tilsvarande utgreiing som går føre seg i Sverige, som følgje av krav Vänsterpartiet stilte for å støtta statsbudsjettet til regjeringa – tilsynelatande tilforlateleg og lett å vera med på. Korleis eit offentleg utval skal klara å kartleggja pengestraumar, under dette handel mellom nærståande, bruk av skatteparadis, tynnkapitalisering m.m., utan at dei samstundes skal taka ut ein rettsleg tiltale mot dei som eventuelt skal kartleggjast, synest for meg å vera vanskeleg, for ikkje å seia umogleg. Og så vidt eg har klart å sjekka, går heller ikkje den svenske utgreiinga på skjener. Utgreiingsarbeidet er utsett med eitt år, og det vert tidlegast lagt fram noko i mai 2017. Men igjen: Eg deler det synet at det kan vera eit behov for meir kunnskap om bruken av offentlege midlar på velferdsoppgåver leverte av kommersielle tilbydarar. Eg meiner berre at vegen om ei NOU er både unødvendig og krunglete, og resultatet vil truleg ikkje stå i forhold til tids- og ressursbruken eit slikt arbeid nødvendigvis krev. Difor har Venstre teke initiativ til forslaget som i dag får fleirtal i salen, om at regjeringa på eigna måte skal leggja fram ei sak for Stortinget «hvor det foreslås endringer og presiseringer i gjeldende regelverk som sikrer at offentlige midler som går til å kjøpe tjenester fra private eller ideelle virksomheter, går til kostnadseffektiv tjenesteproduksjon av høy kvalitet, samt forslag til hvordan man kan hindre uønsket skattetilpasning i selskap som i all hovedsak er finansiert av offentlige midler.» Eg ser difor fram til innlegget frå finansministeren litt seinare i debatten, der eg reknar med at ho vil koma med nokre utgreiingar om korleis dette kan skje i praksis og verta følgt opp.