Oskar J. Grimstad (Fremskrittspartiet), 2012-01-19:
Spørsmålet om norsk havbruk har negative effektar i fjord- og kystområde, har vore diskutert i lang tid, og ueinigheita har til tider vore svært stor i dei ulike forskingsmiljøa. Påstandar og skuldingar om kunnskapsløyse og miljøskadeleg åtferd på generelt grunnlag har ein også dessverre opplevd i denne debatten. Det kom derfor som ein lette for mange aktørar i havbruksbransjen då ein rapport frå ei ekspertgruppe sett ned av Fiskeri- og havbruksdepartementet i samråd med Miljøverndepartementet svært så eintydig konkluderte med at næringssaltutslepp frå havbruk ikkje har negative konsekvensar for vasskvaliteten i norske fjordar. På nær same tidspunkt opplever ein likevel at Klima- og forureiningsdirektoratet i ei pressemelding med brei penn fastslår at fiskeoppdrettarar manglar miljøkunnskap. Dei listar vidare opp ei rekkje forventningar til oppdrettarane. Éin ting er at faktabasert forvalting av ei så viktig næring som havbruk blir skadelidande, då slike prosessar slett ikkje er eigna til å gi verken politikarar eller andre eit godt faktagrunnlag for vedtak, men den skaden havbruksnæringa blir påført i opinionen, er like viktig å vere klar over. Vi veit alle kva betydning denne næringa har for sysselsetjing og aktivitet i næringsfattige strøk langs kysten, i tillegg til dei store eksportinntektene til fellesskapen. Dessverre blir dette lite vektlagt i eit samfunn som nærmast veltar seg i enorme petroleumsinntekter. Då ville det vere meir konstruktivt om alle offentlege aktørar og Miljøverndepartementet og Klima- og forureiningsdirektoratet i fellesskap med næringa i større grad ville gå saman og sjå på utfordringane ein har, og bli einige om tiltak for løysingar for å støtte opp under biletet av ei havbruksnæring som produserer verdas reinaste og kvalitetsmessig flottaste produkt. For ingen er tent med at ein fellesskap sine tilsynsmyndigheiter nærmast opptrer på kvar sin planet med lite koordinering og til skade for seg og ei svært viktig næring. Dette handlar om driftige arbeidsfolk langs kysten, som har bygd opp ei næring som åleine leverer 12 millionar sjømatmåltid kvar dag. Eg høyrde at representanten Heggø sa 10 millionar fat. Det mest oppdaterte er faktisk 12 millionar fat i dag. Dei fortener heller eit klapp på skuldra for sitt bidrag til mat på alle desse millionar av fat. Men alle store næringsaktørar må akseptere å vere gjenstand for eit kritisk søkjelys og krav frå mange hald. Havbruksnæringa er ikkje noko unntak og må sørgje for at dei driv på ein måte som blir akseptert av omgivnadene. Lakselusproblematikken er breitt debattert og viktig å få kontroll på. Også rømming er eit stort problem, og eit problem som også Framstegspartiet synest er uakseptabelt. Viss ein er villig til å gå inn i petroleumsnæringa og sjå på kvalitetskrava og HMS-krava ein set der, har havbruksnæringa ein del å lære av rømmingsproblematikken, som eg igjen understrekar er uakseptabel. Når det gjeld kritikk, må han vere faktabasert og dokumenterbar, slik at ein kan setje eit kritisk søkjelys på løysingane framfor å dyrke problema. Så nemner miljøvernministeren dette med lakselus, og han kom med ein faktafeil. Lakselus finst ikkje i elvane. Dei finst i fjordane, men ikkje i ferskvatn. Heilt til slutt nokre synspunkt på at Framstegspartiet var nemnt som ein av dei som mislika synspunkt frå dei offentlege aktørane. Direktoratet for naturforvalting var nemnt. Det er rett. Framstegspartiet var ute og kritiserte Direktoratet for naturforvaltings Janne Sollie på bakgrunn av synspunktet hennar om at havbruksnæringa burde halverast. Det handlar ikkje om fagleg vurdering, det handlar om politikk og ikkje noko anna. Og det er ikkje direktoratet sitt arbeidsområde.