Ove Trellevik (Høyre), 2015-12-15:
Vi treng teknologiutvikling på mange område. Difor har Høgre satsa tungt på forskings- og innovasjonspolitikken, noko regjeringa og samarbeidspartia Venstre og Kristeleg Folkeparti har følgt svært godt opp i budsjetta dei siste åra. Løyvingane til miljøteknologiordninga dei siste åra har auka betrakteleg, og er meir enn dobla sidan Stoltenberg II-regjeringa. I Høgre meiner me at Noreg har gode føresetnader for å styrkja den eksisterande konkurransekrafta og miljø- og klimaløysingane i industrien. Mange bedrifter og kompetansemiljø er allereie verdsleiande. Bioøkonomien vert også sett på som ei moglegheit for norsk industri. Innanfor den blå bioøkonomien er det fleire internasjonalt konkurransedyktige bedrifter og kunnskapsmiljø, og bedrifta Borregaard er eit godt eksempel på ei bioøkonomibedrift som har oppnådd suksess innan den grøne bioøkonomien. Ei av utfordringane for selskapa er kostnader. Det medfører at bedriftene importerer mykje tømmer frå Sverige. Eg oppfattar det slik at formålet med det nye grøne investeringsselskapet er å utnytta norsk skog. Skal me få det til, trengst det bl.a. satsing på infrastruktur, forsking og rammevilkår for skognæringa elles, slik regjeringa legg opp til. Det er særdeles viktig for Høgre at framtidig industri baserer seg på lønsemd og privat verdiskaping. Næringar og teknologiar som er avhengige av offentleg støtte til drift, er ikkje berekraftige over tid. Så er det slik at selskapet som her er føreslått, har eit svært avgrensa mandat, noko saksordføraren gjorde greie for. Det vert berre peika på grønt karbon som råvare, bl.a., og samtidig konkurransedyktig avkastning. Med den låge oljeprisen me no har, er det svært krevjande å få produkt baserte på grønt karbon til å vera økonomisk konkurransedyktige målt opp mot produkt som er baserte på svart karbon. Dette gjer at eit slikt selskap er ei høgrisikoinvestering. Det vil også vera krevjande å finna interessante bedrifter å investera i med dei vilkåra og dei krava som ligg i Dok. 8-forslaget. Når det gjeld dei tre forslaga frå mindretalet, er det mykje som ligg i intensjonane i dei forslaga som regjeringa allereie ser på. Budsjettavtalen frå i år, mellom regjeringspartia, Venstre og Kristeleg Folkeparti, inneber at me allereie er i gang med å oppfylla ein del av føremålet med dette Dokument 8-forslaget. For Høgre er det særdeles viktig at regjeringa i arbeidet med bioøkonomistrategi og strategiar for grøn konkurransekraft og vurderingane som følgjer av budsjettavtalen om Fornybar AS, også peikar på utfordringar og moglegheiter når det gjeld finansiering og eigenkapital. For Høgre er det viktig at det er dei beste miljøa, dei beste bedriftene og dei beste ideane som når fram i konkurransen om dei statlege investeringsmidlane. Det er eigentleg litt påfallande at Senterpartiet no vil ha eit investeringsselskap og skapa ny næringsverksemd for norsk skog. For ikkje lenge sidan sat dei i regjering og førte ein politikk som gjorde at industribedrifter som nytta norsk skog, vart lagde ned. Eksempel her er Follum Fabrikker, Tofte Industrier og ikkje minst biodrivstoffselskapet Uniol i Fredrikstad. Norsk skog har tapt mykje konkurransekraft, ikkje minst i åra med raud-grønt styre. Tidlegare landbruksminister Johan C. Løken hadde ein tommelfingerregel som seier at me i Noreg har ein tredel av skogkapitalen i forhold til Sverige, men berre ein tidel avverking av skog i forhold til Sverige. Og me har berre ein trettidel av investeringsnivået i forhold til skogbruket i Sverige. Det viser at det er eit potensial for norsk skog dersom me er konkurransedyktige. Utfordringa er at skognæringa har høge norske kostnader, norske skattar, norske avgifter og norske reguleringar, mens prisen er internasjonalt bestemt i ein open marknad. Det handlar også om å styrkja norsk konkurransekraft, som Høgre har teke til orde for i opposisjon, og som me no, med denne regjeringa, er godt i gang med å realisera. Avslutningsvis vil eg seia at for Høgre er det viktig at me støttar togradersmålet, men den offentlege ressursbruken må innrettast målretta, slik at me òg tenkjer kost–nytte i denne måloppnåinga og kva me får igjen for å nå desse togradersmåla. At Høgre vil vidareutvikla og vidareføra verkemidla knytte til miljø- og klimateknologi, bør det i alle fall ikkje vera nokon tvil om. Det viser det siste budsjettet for det siste året. Men skal me lykkast, må me fokusere på kostnadseffektivitet.