Geir Pollestad (Senterpartiet), 2019-04-09:
Eg har lyst til å starta med å takka SV for å fremja dette forslaget, sånn at me får denne debatten i forkant av regjeringa si stortingsmelding om kvotesystemet og pliktsystemet. Når det gjeld pliktsystemet, trur eg det er ganske brei einigheit om at det ikkje fungerer etter intensjonane – dei opphavlege intensjonane som låg bak. Det er òg like brei einigheit om at plikta i seg sjølv vert følgd av industrien, men det er altså intensjonen, det som var målet. Og det låg jo ein tanke bak at ein gjorde unntak frå deltakarloven, sånn at industrien kunne eiga trålarar og ha kvotar. Det som denne saka då eigentleg handlar om, er: Viss ikkje den grunngjevinga som låg bak, at industrien kunne eiga eller ha kvotar, gjer seg gjeldande, kva skal då verta konsekvensen? Skal det vera sånn at industrien beheld desse kvotane? Eller skal ein gjera noko med desse kvotane. Per Sandberg fremja ei stortingsmelding om pliktsystemet. I den samanhengen sa Senterpartiet at me meiner at pliktsystemet bør vurderast i hop med kvotesystemet. Det såg ut til å vera bortimot noko av det dummaste Per Sandberg nokon gong hadde høyrt, og han reiste kysten rundt og gjorde narr av Senterpartiet sitt syn om å sjå kvotesystemet i samanheng med pliktsystemet. No er det akkurat det regjeringa har varsla at dei sjølve vil gjera. Når det gjeld SV sitt forslag om heimfall, er det nokre ting ein kan innvenda mot det. For det første er det ikkje sett noka tid for når regjeringa skal levera på det, og ein overgang av kvotane har ei tidsramme på 15–30 år. Senterpartiet er oppteke av at fisken skal leverast på land raskt, og at industrien skal få tilgang til råstoffet raskt. Difor har me bedt regjeringa greia ut og vurdera forslaget frå SV og koma tilbake til Stortinget med det før sommaren. Eg må seia at eg reagerer på høgrepartia sin reaksjon på SV sitt forslag. SV og Senterpartiet deler engasjementet frå kysten og frå kystfiskarane. Det synest eg fleire burde gjera. For dette handlar om å få meir fisk på land. Det handlar om å sikra råstoff til industrien. Senterpartiet har levert eit eige forslag i dag – det varsla me både i komiteen i samband med avgjevinga og i media. Det forslaget ligg på bordet no på vegner av Senterpartiet. Det seier at viss ikkje dette vert innfridd – viss ikkje intensjonen, det som var grunngjevinga for dispensasjonen frå deltakarloven, vert innfridd – vil det få konsekvensar, og dei konsekvensane skal vera at ein overfører kvotar frå trålarane, dei industrieigde trålarane, til kystflåten. Fortrinnsvis etter vårt program er det også den minste delen av kystflåten me ønskjer å tilgodesjå med ei sånn overføring. Så vert dette, har me høyrt frå representantane frå Høgre og Framstegspartiet, nærmast latterleggjort. Men kva var det som låg i Meld. St. 20 for 2016–17, som regjeringa seinare trekte tilbake? Jo, der låg det inne at som ein del av at ein skulle gje frå seg aktivitetsplikta, skulle kvotar overførast. Så regjeringspartia Høgre og Framstegspartiet har sjølve vore med på eit sånt forslag. Då er det litt lite truverdig når ein no latterliggjer det som her er sagt. Berre ein kort kommentar til forslag nr. 6, frå Raudt. Det ønskjer Senterpartiet å støtta. Det handlar om nettopp det som me er opptekne av: Korleis skal me sørgja for at den fisken som er utanfor kysten vår, bidreg til verdiskaping på land? Og det er der eg synest regjeringspartia hoppar litt lett over enkelte ting. Blant anna står det i den tilbaketrekte pliktmeldinga at det regjeringa der føreslår, vil bidra til at industrianlegg vert lagde ned. Det vil ha konsekvensar for lokalsamfunn langs kysten. Det er det som er forskjellen mellom å tru på Noreg og sånn som Senterpartiet gjer: Me trur på heile Noreg. Så tek eg opp det forslaget som Senterpartiet står bak.