May Britt Vihovde (Venstre), 2002-06-18:
Stortinget gjer i dag eit historisk miljøvedtak. Global oppvarming er saman med trusselen mot det biologiske mangfaldet den miljøtrusselen verda står overfor, og ved å vedta denne klimameldinga tek landet det første steget på det som må bli ein veldig lang veg fram mot ei meir berekraftig utvikling. Sjølv om det framleis er stor uvisse om kor stor temperaturauken vil bli dei neste 50–100 åra, er det stor einigheit blant dei aller fleste forskarar – sjølv om Framstegspartiet hardnakka framleis påstår det motsatte – om at den globale oppvarminga vil bli betydeleg, og at denne oppvarminga skjer på grunn av menneskeleg aktivitet. Fleirtalet i Stortinget tek i dag eit langsiktig ansvar for miljø, velferd og næringsutvikling i Noreg. Nødvendigheita av å gjennomføra tiltak mot klimaendringane dreier seg ikkje om å sikra vår eiga velferd og framtid, men først og fremst om å sikra velferda og framtida for barna våre og deira etterkommarar. Når Framstegspartiet så tydeleg avviser heile problemstillinga, er det ikkje overraskande – dette partiet fører ein konsekvent miljøfiendtleg politikk – men det er i høgste grad uansvarleg. Venstre er nøgd med å vera del av ei regjering som i denne saka legg fram ein offensiv og forpliktande klimapolitikk. Tilleggsmeldinga avlevert av regjeringa av Venstre, Kristeleg Folkeparti og Høgre er betydeleg meir ambisiøs enn den arbeidarpartiregjeringa leverte i fjor. Venstre støttar ei tidleg innføring av nasjonale kvotar frå 2005. Slik dette kvotesystemet no blir lagt opp, har det fått ei god utforming. Ein 20 pst. reduksjon av klimagassutslepp frå verksemder omfatta av kvotesystemet er ei realistisk, men framleis truverdig målsetjing. Kvotesystemet blir innført berre for utslepp som i dag ikkje er omfatta av CO2-avgift. Det inneber ei betydeleg utviding av kva utslepp som i Noreg dermed blir omfatta av utsleppsreduserande tiltak. At Arbeidarpartiet og Senterpartiet går saman med Framstegspartiet mot innføring av eit forpliktande kvotesystem, og heller ønskjer å basera seg på mindre forpliktande frivillige avtalar, er ikkje overraskande. Heile Arbeidarpartiet sin regjeringsperiode på 1990-talet var prega av mykje retorikk om ei berekraftig framtid, idear om å tenkja globalt og handla lokalt, men heilt utan vilje til å gjennomføra forpliktande praktiske tiltak. Når Arbeidarpartiet hevdar at deira forslag om 30 pst. reduksjon i utsleppa er meir ambisiøst enn Regjeringa sitt kvoteforslag, er dette meir enn tvilsamt, spesielt fordi Arbeidarpartiet inkluderer utsleppsreduksjonar som følgje av nedlagd industri i sine berekningar. Det er ikkje ofte små land har moglegheit til å innta ei leiarrolle i den internasjonale utviklinga. Regjeringa og Sosialistisk Venstreparti medverkar med dette klimavedtaket til at Noreg inntek ei slik leiarrolle internasjonalt. Vi tek med dette eit viktig strategisk val som er viktig for miljøet, og som på sikt også er næringspolitisk nødvendig. Dette vil føra til at det må bli gjennomført ein del investeringar, men vi må òg ha klart for oss at det på sikt vil bli langt dyrare å la vera. Til slutt har eg lyst til å seia at Sosialistisk Venstreparti og Venstre har i veldig mange miljøpolitiske saker vore einige. At Sosialistisk Venstreparti no har inngått ei forpliktande avtale saman med Regjeringa, set me i Venstre veldig stor pris på, for me trur faktisk at når desse to partia går saman med dei andre partia i Regjeringa, så er det det beste for miljøet.