Ingrid Heggø (Arbeiderpartiet), 2015-05-21:
Aller først vil eg gje ros til interpellanten som reiser denne debatten. Han handlar jo eigentleg ikkje berre om Sogn og Fjordane; han handlar om korleis ein ser på heile distriktspolitikken. Så det ligg i det heile ikkje i ministeren sitt bilete at regjeringa legg til rette for vekst i mitt heimfylke. Eg deler vel meir det biletet som folk flest i Sogn og Fjordane har om at så ikkje er tilfellet. Problemstillinga frå interpellanten synest eg framleis ikkje er svara på, etter at eg har høyrt to innlegg frå ministeren, for faktum er at den blå brisen som fór over fylket med lovnad om nye idear og betre løysingar, viste seg å innehalde ganske mange mørke skyer som vart til ein orkan som demonterer fylket vårt bit for bit. Politireforma er nemnd her – vi skal jo vente og sjå korleis det blir, men at det vert ein auke i nærpolitiet, har eg ikkje tru på. Alarmsentralen – vert han eller vert han ikkje verande? Brannvesenet – kva kjem til å skje der? Høgskulen – vert det ei styrking frå regjeringa si side på Høgskulen? Skatteinnkrevjinga er nemnd her – no skal det vera på tre plassar. Det er ikkje akkurat ei styrking, men dei har putta det på tre plassar. Domstolane, Bioforsk i Fjaler, f.eks. – kor skal ein forske på jordsmonnet dersom det ikkje er på Vestlandet, der jorda ligg? Alt dette og meir til vert sett i spel, og sjølv om ministeren hevdar det motsette, at her er det vekst og fryd, rykkjer ein faktisk opp med rota den eine kompetansearbeidsplassen etter den andre – og det under denne forenklingsfana, sentraliseringsfana gjerne, og at ein skal ha robuste nok miljø. Det er riktig at fylkeskommunen har fått ein ny inntektsmodell som medfører alvorlege innstrammingar i mitt fylke, og kor rettferdig den modellen er, ja, det kan vi ha ein eigen interpellasjonsdebatt om. Det følest ikkje særleg rettferdig at innbyggjarane i mitt fylke skal ha dårlegare tilbod enn innbyggjarane i andre fylke på grunn av ei omlegging av ein modell som gjer at vi må stramma alvorleg inn. Og når ein ser på kommunane og inntektene dei har fått, ser eg ikkje heller at skattesvikten er kompensert frå regjeringa si side. Då er det ikkje så rart at vi spør kva regjeringa vil med fylket mitt, og kva regjeringa vil med Distrikts-Noreg. Vi andre ønskjer jo vekst og utvikling. Er det det ein ønskjer, må vi jo få att verkemidla, vi må få igjen verktøyet til at vi kan ha vekst og utvikling. Dei mange omorganiseringane og reformene som er sette i gang, forsterkar sentraliseringa av statstenestene og fører til endå større press på byane. Kvar for seg kan det synast naturleg og rett å gjennomføra omstilling i fleire av sektorane, men når desse endringane vert pressa fram i eit høgt tempo og heilt utan samordning, ber det faktisk galt av stad. Det har vore stor verdiskaping i Distrikts-Noreg. Eg kan nemna energiproduksjon, fiskeri, landbruk, metallproduksjon, oljerelaterte næringar, reiseliv og skipsverft – det er mange gode døme på det. Men flytting av statlege verksemder ut av distrikta fører til færre kompetansearbeidsplassar og vil gjera mange fylke og kommunar mindre attraktive og konkurransedyktige. Det må faktisk ein viss storleik til for å tiltrekkja seg eit breitt spekter av kompetansearbeidsplassar, som igjen gjev grobotn for nye verksemder og ny aktivitet for vekst. Nærleik til utdanningsinstitusjonane og god infrastruktur er òg veldig viktig, og gode døme går det fint an å finna – som ministeren sjølv trekte fram her – f.eks. Difi på Leikanger, Fiskeridirektoratet i Måløy og Lotteri- og stiftelsestilsynet i Førde. Så er det òg mange private bedrifter på noregstoppen som kjem frå fylket mitt. Eg kan nemna Hydros teknologisenter i Årdal, som utviklar verdast reinaste aluminium med minst mogeleg karbonavtrykk, Brødrene Aa i Hyen, verdsleiande. Vi har mange, men vi må ha verkemidla tilbake, så vi kan få meir vekst og utvikling.