Terje Breivik (Venstre), 2013-12-10:
Noko av det mest hjarteskjerande i velferdssamfunnet Noreg anno 2013 er vissa om at det framleis er titusenvis av barn som veks opp i fattigdom eller opplever svikt i omsorga. Kvar tapt barndom er ein for mykje – punktum. For Venstre vert kamp mot barnefattigdom ei fanesak òg i denne stortingsperioden, og ingen i denne salen bør vera fornøgde med dei innstillingane me behandlar i dag, kva gjeld fattigdomstiltak, anten ein stiller seg bak det raud-grøne forslaget eller budsjettforliket. Fattigdom kan ramma kven som helst – ofte uventa, tilfeldig og av samansette grunnar. Somme er varig ute av stand til å skaffa seg ei inntekt dei kan leva av. Dei skal ha eit støttenivå som gjev dei høve til verdige liv. Støtteordningar som er avgjerande for livsvilkåra til barn, skal vera rause. Skal me løysa fattigdomsutfordringane, er det eit sett med verkemidlar som må gjennomførast: målretta støtteordningar over statsbudsjettet, ikkje minst når det gjeld å hjelpa vanskelegstilte inn på arbeidsmarknaden, auka sosialhjelpssatsar, tidleg innsats når det gjeld barnevern og skule, ei storstilt satsing på rusfeltet og psykiatri og sist, men ikkje minst, at me tek i bruk differensierte og dels gratis satsar for universelle ordningar som opphaldsbetaling i barnehagar, SFO og barnetrygda – for å nemna nokre. Samanlikna med både det raud-grøne utgangspunktet og budsjettforliket har Venstre i det alternative budsjettet sitt ei meirsatsing for å motverka fattigdom på om lag 1,6 mrd. kr. Heller ikkje det er nok til å avskaffa fattigdommen, men det indikerer Venstre sitt ambisjonsnivå i neste omgang. Eit anna viktig, høgt prioritert område for Venstre er barnevernet. Fyrstelinetenesta i det kommunale barnevernet er styrkt dei siste åra, noko Venstre er samd i er viktig. Venstre er likevel på ingen måte fornøgd med nivået og ynskjer ei langt kraftigare satsing i kommunane. I det alternative budsjettet aukar me derfor løyvingane til kommunalt barnevern med 150 mill. kr. På dette området er kanskje det mest gledelege med eit valresultat som ga nytt fleirtal og ny regjering, at det kan føra til ein renessanse for private barnevernstilbod. Det er liten tvil om at kontraktsvilkåra og haldningane private aktørar har møtt dei siste åtte åra, har gått direkte ut over tilbodet til nokon av dei mest sårbare individa me har eit felles ansvar for: barn og unge som opplever svikt i omsorga. Omsorgsbehova er så til dei gradar samansette og individuelle. Då må tilbodet spegla det av. Ideelle og private aktørar er viktige og heilt nødvendige supplement – ikkje eit problem. Dessutan har det truleg heller ikkje dei store budsjettmessige fylgjene å gje dei betre vilkår. Heilt kjapt til slutt vil eg seia at når det gjeld dei framlegga som er sett fram i salen, har Venstre fylgjande haldning: Framlegg nr. 1, frå Bård Vegar Solhjell på vegner av SV, kjem me til å røysta imot. Framlegg nr. 2, frå Rigmor Aasrud på vegner av Arbeidarpartiet, Senterpartiet og SV, kjem Venstre òg til å røysta imot. Eg føreset at framlegg nr. 3 vert gjort om til eit oversendingsframlegg. Då kan me støtta det. Viss ikkje kjem Venstre til å røysta imot. Framlegg nr. 4 kjem Venstre til å støtta.