Sveinung Rotevatn (Venstre), 2015-12-17:
Eg vil også starte innlegget mitt med å gratulere Anniken Hauglie som ny arbeidsminister. Vi frå Venstre si side hadde eit godt samarbeid med statsråd Robert Eriksson, og vi ser fram til eit godt samarbeid med den nye statsråden. Landet vårt har mange fordelar, og det er mykje som går bra i Noreg. Nokre av dei største ulempene og handteringa av det som ikkje går bra, er det arbeids- og sosialbudsjettet som skal ta høgde for. For å ta tre overordna utfordringar i kjapp rekkjefølgje – eldrebølgja, arbeidsløysa og flyktningstraumen: Den første utfordringa, eldrebølgja, har vi vore klar over lenge. Dei to andre utfordringane – den stigande arbeidsløysa og flyktningstraumen – har vorte akutte utfordringar i løpet av det siste året. Regjeringa sitt forslag til budsjett på arbeids- og sosialfeltet var i utgangspunktet eit toleleg bra svar på utfordringane vi står overfor: Ein auka talet på tiltaksplassar med 4 000, ein styrkte Arbeidstilsynet i kampen mot arbeidslivskriminalitet, og ein tok høgde for at arbeidsløysa har vore stigande og truleg vil halde fram med å stige. Frå Venstre si side gjorde vi likevel ein god del endringar då vi skulle gjere våre eigne prioriteringar i vårt eige alternative budsjett. Noko av det viktige for oss har vore å sørgje for ein sterkare sosial profil i budsjettet. Mellom anna har Venstre i forslaget sitt lagt opp til meir bruk av både tidsbestemt og tidsubestemt lønstilskot, og vi føreslår ei omfordeling til fleire VTA-plassar, der behovet framleis er stort. Samla medfører Venstre sitt alternative budsjett for 2016 ei styrking av tiltak for vanskelegstilte i arbeidslivet med 253 mill. kr. I tillegg føreslår vi å styrkje det sosiale sikkerheitsnettet for sjølvstendig næringsdrivande og å gjennomføre reformer i ordningar som gjer at det ikkje løner seg å stå i arbeid. Alt dette og meir til kan ein lese i Venstre sitt alternative statsbudsjett. Dessverre fekk ikkje det budsjettet fleirtal. Fleirtal hadde heller ingen andre budsjettforslag, så Venstre har gått inn i forhandlingar med Kristeleg Folkeparti og regjeringa med mål om å finne ei budsjetteinigheit. Alle har gjeve og teke, og resultatet har vorte bra og vil få fleirtal. Vi sørgde for at satsinga på å skape fleire arbeidsplassar blir forsterka, og ikkje minst sørgde vi for at flest mogleg av dei blir grøne og berekraftige arbeidsplassar. Tiltakspakken for å få bukt med arbeidsløysa er solid. Skattane blir senka, og vi set av store summar til innovasjons- og stimuleringsprogram. Arbeidstilsynet blir ytterlegare styrkt. Vi opprettar fleire senter mot arbeidslivskriminalitet. Så er det sjølvsagt ikkje alt ein er fornøgd med. Eksempelvis hadde Venstre andre prioriteringar i budsjettet vårt når det gjeld pensjon, enn det vi enda opp med i det endelege budsjettforliket. Som eg sa i ein debatt førre veka, var det etter vårt syn ei dårleg prioritering å redusere avkortinga for gifte og sambuande pensjonistar – etter mitt syn lite målretta med tanke på å redusere økonomiske forskjellar. Når det er sagt, er dette eit punkt som har vore viktig for andre parti, og som også er ein del av samarbeidsavtalen mellom dei fire borgarlege partia. Eg er likevel glad for at ein gjennom budsjettforliket har funne rom til å løyve noko meir til einslege minstepensjonistar. Det er ei gruppe som har betydeleg større økonomiske utfordringar enn dei aller fleste av oss. I tida framover blir det avgjerande å senke tersklane inn mot arbeidslivet vårt – både fordi det allereie er ein stor utanforskap i landet vårt av medborgarar som ønskjer å jobbe, men som ikkje får høve til det, og fordi vi framover skal ta imot mange nye innbyggjarar til landet vårt som er på flukt frå krig og elende. Og sjølv om det å ta imot mange nye til Noreg har mange utfordringar knytte til seg, er det også grunn til å minne om at det kan representere ei moglegheit. Då sjefen for Deutsche Bank vart spurd i eit intervju tidlegare i veka om kva som var det mest positive som hadde skjedd det siste året, svarte han at det var at det hadde kome éin million flyktningar til Tyskland. Dette er eit land som skal inn i ei enorm eldrebølgje, og treng arbeidskraft. Sjølv om demografien ikkje er like dårleg stilt i dette landet, heldigvis, har også vi utfordringar med å tiltrekkje oss nok arbeidskraft, særleg innanfor enkelte sektorar. Å sørgje for at det løner seg for dei nykomne å kome i arbeid, og for at Nav, UDI og alle andre etatar er innretta mot eitt mål – å få folk sysselsette – representerer ei utfordring, men det representerer også ei moglegheit.