Gjermund Hagesæter (Fremskrittspartiet), 2007-05-08:
Først vil eg seie at eg synest det er positivt at representanten Flåtten tek opp denne viktige problemstillinga her i dag. Problemstillinga som blir teken opp, er delt i to. Det eine er å gi skattelette og bruke skattepolitikken til å auke arbeidstilbodet, og det andre er å gi skatteincentiv til å auke sparinga i samfunnet – noko som igjen vil redusere etterspørselen. For å ta det første først – auken i arbeidstilbodet. Det er heilt klare og tydelege berekningar bl.a. frå SSB som viser at dersom ein reduserer skattetrykket, spesielt for dei med lågare inntekter, vil det auke arbeidstilbodet. Der er Framstegspartiet heilt på linje med finansministeren, som tydelegvis også har fått impulsar frå SSB, og det er tydeleg at finansministeren i alle fall stolar på nokre av berekningane som SSB legg fram. Derfor er det viktig at ein får betydelege skattelettar for desse gruppene. Grunnen til at det er lettare å få til auka arbeidstilbod i desse gruppene, er at det er mange som tener lite, som ikkje nyttar heile sin arbeidskapasitet. Ved at dei får lågare skatt, vil det bli meir lønsamt å jobbe meir. Den andre gruppa som vi kan gjere noko med, og som også representanten Sandal var inne på, er pensjonistar mellom 67 og 70 år. Desse må i dag betale ein skatteprosent opp mot 88 pst. når ein tek omsyn til trekket i pensjonen på 40 pst. For eksempel ein pensjonist som har 275 000 kr i pensjon, og som tener over 2 G, må betale 85 pst. skatt av kvar krone vedkommande tener over 2 G. Det seier seg sjølv at med eit slikt skattetrykk lønner det seg ikkje og er ikkje så interessant for den enkelte å jobbe meir enn det. Det betyr at ein pensjonist på 67 år, som tener over 2 G og har 200 kr i timen, vil sitje igjen med 30 kr etter at skatt og trekk i pensjonen er trekt frå. 30 kr timen er ikkje mykje, og eg synest det er litt underleg at dei partia som er så opptekne av såkalla sosial dumping, ikkje er opptekne av å fjerne denne regelen. Denne skatteflåinga av pensjonistar kan vi ikkje vedkjenne oss. Det neste som er blitt teke opp, er at mange uføretrygda, også funksjonshemma, openbert kan få komme inn i arbeidslivet. Da er det viktig å leggje til rette for det også når det gjeld skatt, og at ein gir skatteincentiv for det. Ved å redusere skatten på lågare inntekter vil ein komme eit godt stykke. Det neste er at når ein er i ein situasjon der ein beveger seg inn i sterk høgkonjunktur, er det viktig at ein stimulerer til sparing. Det er klart at det som finansministeren og Regjeringa gjorde da dei fjerna IPA-ordninga, var å gå fullstendig feil veg. Når presset i økonomien aukar, er det viktig at ein stimulerer til auka sparing og ikkje fjernar incentiva til slik sparing. Derfor er det vår konklusjon at finansministeren ikkje bruker skattepolitikken på ein riktig måte. Derimot går finansministeren feil veg på fleire område. I tillegg er det sjølvsagt slik at når ein aukar skattane, vil det ein sprøyter inn i offentleg sektor, også auke presset. Det kjem sjølvsagt av at vi privat bruker ein langt større del av den disponible inntekta vår til å spørje etter varer og tenester i utlandet, mens det offentlege i hovudsak rettar etterspurnaden sin etter varer og tenester innanlands. Det betyr altså at når ein aukar skattane med éi krone og overfører pengane til offentleg sektor, vil det i seg sjølv auke presset i økonomien og etterspørje fleire utførte arbeidstimar enn om desse pengane hadde blitt verande i privat sektor. Så Framstegspartiet er ikkje einig i den utviklinga og den politikken som blir førd på dette området.