tripathysagar/odia_wiki huggingface dataset:
ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର, ଅନ୍ୟ ନାମ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର, ବିଶ୍ୱନାଥ ଟେମ୍ପଲ, ନୂଆ ବିଶ୍ୱନାଥ ଟେମ୍ପଲ ଓ ବିରଳା ଟେମ୍ପଲ, ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଓ ବାରାଣଶୀର ସର୍ବାଧିକ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଆକର୍ଷଣ ସ୍ଥଳ । ଶିବଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଏହି ମନ୍ଦିର ବାରାଣଶୀ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ୨୫୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାର ଏହି ମନ୍ଦିର ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ମନ୍ଦିର । ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଲୋକ ଭାଷାରେ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ଭିଟି କହନ୍ତି । ଇତିହାସ ୧୧୯୪ରେ କୁତବ-ଉଦ-ଦିନ, ୧୪୪୭ରୁ ୧୫୪୮ ମଧ୍ୟରେ ହୁସେନ ଶାହ ଶରକି ଓ ୧୬୬୯ ମସିହାରେ ଔରଙ୍ଗଜେବ ଏହି କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଥିଲେ । ପଣ୍ଡିତ ମଦନ ମୋହନ ମାଲବ୍ୟ ୧୯୩୦ ମସିହାରେ କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସରରେ ନବୀକରଣ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ବିରଳା ପରିବାର ଏହି ମନ୍ଦିର ଗଠନ କରିବାର ଦାୟୀତ୍ୱ ନେଇ ୧୯୩୧ ମସିହାରେ ଭିତ୍ତି ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ଅବଶେଷରେ ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ଗଠନ ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର ଗଠନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ୩୫ ବର୍ଷ  (୧୯୩୧ରୁ ୧୯୬୬) ଲାଗିଥିଲା  । ଭାରତର ଉଚ୍ଚ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଗୋଟିଏ । ମନ୍ଦିର ଉଚ୍ଚତା ପ୍ରାୟ ୭୭ ମିଟର । କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର ଶୈଳୀରେ ଏହା ଗଠିତ ହୋଇଛି ଓ ଅଧିକାଂଶ ଶଙ୍ଖ ମର୍ମର ପ୍ରସ୍ତରରେ ତିଆରି ହୋଇଛି । ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଥମିକ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ବେଢାରେ ୯ଟି ମନ୍ଦିର ଅଛି ଓ ଏହା ମଧ୍ୟକୁ ଜାତି ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମନ୍ଦିର ଖୋଲା ରହେ । ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଥମ ମହଲାରେ ଶିବ ବିଗ୍ରହ ଥିବା ବେଳେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମହଲାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ଓ ଦୂର୍ଗାଙ୍କ ବିଗ୍ରହ ଅଛି । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ନଟରାଜ, ପାର୍ବତୀ, ଗଣେଶ, ପଞ୍ଚମୂଖୀ ମହାଦେବ, ହନୁମାନ, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ନଂଦିଙ୍କ ବିଗ୍ରବ ଅଛି । ମନ୍ଦିର ଭିତର କାନ୍ଥର ସମୁଦାୟ ଗୀତା ଓ ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣରୁ ଛବି ସହିତ ଅନେକ ଲେଖା ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି । ସ୍ଥାନ ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସର ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ଫାଟକଠାରୁ ୧.୭ କିମି ଦୂରରେ ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ । ଦୁର୍ଗା ମନ୍ଦିରର ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ୩.୩ କିମି ଦୂରରେ, କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ମନ୍ଦିରର ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ୭ କିମି ଦୂରରେ ଓ ବାରାନଦୀ ଷ୍ଟେସନଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ୯ କିମି ଦୂଆରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ ।
କଥାନ୍ତର, ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଇତି ସାମନ୍ତ । ହିମାଂଶୁ ଖଟୁଆ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ମହାବାତ୍ୟାର ପୃଷ୍ଟଭୂମିକୁ ନେଇ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ନିର୍ମାଣ କରା ଯାଇଥିଲା । ଅଭିନୟ ଅନୁ ଚୌଧୁରୀ ଦେବପ୍ରସାଦ ଦାଶ ଭାସ୍ୱତୀ ବସୁ ଚୌଧୁରୀ ବିକାଶ ମିହିର ସ୍ୱାଇଁ ଚୌଧୁରୀ ଜୟପ୍ରକାଶ ଦାସ ଚକ୍ରଧର ଜେନା ମାମୁନି ମିଶ୍ର ରମେଶ ମହାନ୍ତି ଜର୍ଜ ତିଆଡ଼ି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମହାନ୍ତି ଅନନ୍ତ ମହାପାତ୍ର ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ସ୍ୱରୂପ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ତୋରାଣି ଓଡ଼ିଆମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ମୁଖ୍ୟ ପାନୀୟ ଖାଦ୍ୟ । ଖରାଦିନରେ ଏହା ଗରମ ଭାତରେ ମିଶାଇ ପଖାଳଭାତ ଖିଆଯାଇଥାଏ । ଖରାଦିନେ ଗରମରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ତୋରାଣୀକୁ ପିଇଥାଆନ୍ତି । କୁହାଯାଏ ତୋରାଣୀ ଗରିବମାନଙ୍କ ଦ‌ହି ଲସୀ । ରାତୀରେ ବଳିଯାଇଥିବା ଭାତରେ ଏହି ତୋରାଣୀ ମିଶାଇ ରଖାଦେଲେ ଆରଦିନ ଭାତ ଖରାପ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏଥିରେ ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ରହିଛି । ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ଭାତ ହୋଇସାରିଲା ପରେ ପେଜକୁ ବାହାର କରି କଂସାରେ ରଖାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ପେଜ ଥଣ୍ତା ହୋଇସାରିଲା ପରେ ସେଥିରେ ଅଳ୍ପ ପାଣି ମିଶାଇ ତାକୁ ସେମିତି ଘୋଡ଼େଇ ରଖାଯାଇଥାଏ । ପ୍ରତି ଦିନ ସେଥିରେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ପାଣି ମିଶାଇ ତାକୁ ହାତରେ ଘାଣ୍ଟି ଦିଆଯାଏ । ୪-୫ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଖଟା ତୋରାଣି ହୋଇଥାଏ । କୁହାଯାଏ ମାଟିହାଣ୍ତିରେ ତୋରାଣି ରଖିଲେ ଏହା ଶୀଘ୍ର ଖଟା ହୋଇଥାଏ ଓ ଖରାପ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ । ତୋରାଣି ଅଧିକ ଖଟା ହୋଇଗଲେ ଏଥିରୁ କାଞ୍ଜି/ତୋରାଣି ସୁପ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ଖରାଦିନରେ ଏଥିରେ କଞ୍ଚା ଲଙ୍କା, ଲୁଣ ମିଶାଇ ତୋରାଣି ଲସି ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । କାଞ୍ଜି ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରାୟ ଖରାଦିନେ ଓଡ଼ିଆଘରେ କାଞ୍ଜି ତିଆରି ହୋଇଥାଏ । ତୋରାଣି ବ‌ହୁତ ଦିନ ରହିଗଲେ ଖଟା ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ । ଏହି ଖଟା ତୋରାଣିରେ ଭେଣ୍ତି, ଶିମ୍ବ, ବୁଢ଼ା ବାଇଗଣ, ମୂଳା, ବଇତାଳୁ/କ‌ଖାରୁକୁ କାଟି ଏହାକୁ ହଳଦୀଗୁଣ୍ତ ଓ ଲୁଣ ପକାଇ ଶିଝାଯାଏ । ଏଥିରେ ରସୁଣ, ଶୁଖିଲା ଲଙ୍କା, ପଞ୍ଚୁଫୁଟଣ ଓ କଡ଼ିପତା/ଭୃସଙ୍ଗ ପତ୍ରରେ ଫୁଟଣ କରାଯାଇଥାଏ । ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ଔଷଧିୟ ଗୁଣ ରହିଛି । ଆଜିକାଲି ତୋରାଣି ବ‌ଦଳରେ ଦ‌ହିକାଞ୍ଜି କରାଯାଉଛି ।
କେଦାରନାଥ ମହାପାତ୍ର, ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଐତିହାସିକ, ଗବେଷକ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ବିଶାରଦ ଥିଲେ । ଓଡ଼ିଶାର ଇତିହାସ, ସଂସ୍କୃତି, ପରମ୍ପରା ଉପରେ ସେ ବହୁ ଗବେଷଣାତ୍ମକ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ଚଉଷଠି ଯୋଗିନୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବାର ଶ୍ରେୟ କେଦାରନାଥଙ୍କୁ ହିଁ ଯାଏ । ଜୀବନ କେଦାରନାଥ ୧୯୧୧ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୮ ତାରିଖରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ବାପା ଗୋପୀନାଥ ମହାପାତ୍ର ଓ ମାଆ ରାଧିକା ଦେବୀଙ୍କର ସେ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ । ଆରମ୍ଭରେ ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ହିଁ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପରେ ୧୯୨୫ ମସିହାରେ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ସେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଯାଇଥିଲେ । ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରର ପ୍ରଥମ ସ୍ନାତକ ଅଟନ୍ତି । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ଯଶୋଦା ଦେବୀଙ୍କ ସହ କେଦାରନାଥଙ୍କ ବିଭାକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା । ସମୟକ୍ରମେ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଓ ଜଣେ ଝିଅ ଜାତ ହେଲେ । ୧୯୩୩ ମସିହାରେ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ହନର୍ସ ନେଇ ସ୍ନାତକ ପାସ ହୋଇଥିଲେ । ୧୯୩୫ ମସିହାରେ ସେ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଏକ ଟ୍ରେନିଂ ନେଇଥିଲେ । କଟକସ୍ଥିତ ରାଧାନାଥ ଟ୍ରେନିଙ୍ଗ କଲେଜରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ୧୯୩୫ ମସିହାରେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷକତା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଆଠ ବର୍ଷ ଶିକ୍ଷକତା କରିବା ପରେ, ୧୯୪୩ ମସିହାରେ ସେ କଳାହାଣ୍ଡିଠାରେ ରାଜା ପ୍ରତାପ କେଶରୀ ଦେଓଙ୍କଦ୍ୱାରା ଖୋଲିଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ରରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ଏଠାରୁ ତାଙ୍କର ଗବେଷକ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୫୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ପୋଥି, ମନ୍ଦିର, ଦେବ ପ୍ରତିମା, ଶିଳାଲେଖ ଇତ୍ୟାଦି ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ । ଗଡ଼ଜାତ ସମ୍ମିଶ୍ରଣ ପରେ, ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ଜଣେ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଚଉଷଠି ଯୋଗିନୀ ଭଳି ବହୁ ପୁରାତନ ମନ୍ଦିରକୁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବାରେ ସମର୍ଥ ହୋଇଥିଲେ ଓ ସେଗୁଡିକର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୧ ଅପ୍ରେଲ ୨୦ତାରିଖରେ କେଦାରନାଥଙ୍କ ନିଧନ ଘଟିଥିଲା । ବିନ୍ଦୁସାଗର କୂଳରେ କେଦାରନାଥ ଗବେଷଣା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ବହନ କରି, ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଇତିହାସର ଗବେଷଣା ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି । ସାହିତ୍ୟକୃତି କେଦାରନାଥ ଓଡ଼ିଆ, ହିନ୍ଦୀ ଓ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ, ଇତିହାସ, ଧର୍ମ ଓ ସଂସ୍କୃତି ସମ୍ପର୍କିତ ବହୁ ପ୍ରବନ୍ଧ ଓ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଯାଇଛନ୍ତି ।
ରାବିଜ ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋଗ୍ଲୋବ୍ୟୁଲିନ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ବା ) ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଜଳାତଙ୍କ ଭୁତାଣୁ   ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣ୍ଟବଡି   ଭାବରେ କାମକରେ  । ଭୁତାଣୁ ସଂସ୍ପର୍ଷରେ ଆସିବା ପରେ ଏହା ଜଳାତଙ୍କ ରୋଗର ପ୍ରତିଷେଧ ଭାବରେ ଦିଆଯାଏ । କାମୁଡ଼ା କ୍ଷତ ସାବୁନ ପାଣିରେ ବା ପୋଭିଡନ-ଆୟୋଡିନ  ଦେଇ ଭଲରୂପେ ଧୋଇସାରିବା ପରେ ରାବିଜ ଟିକା ଦିଆଯାଏ । ଏହା କ୍ଷତସ୍ଥାନରେ   ଓ ମାଂସପେଶୀରେ   ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ । ଆଗରୁ ରାବିଜ ଟିକା ନେଇଥିଲେ ଏହା ଦିଆଯାଏନାହିଁ । ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଯାଗାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଜ୍ୱର ଓ ମୁଣ୍ଡବଥା ହୋଇପାରେ । କ୍ୱଚିତ ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଦେଲେ ଶିଶୁର ହାନି ହୁଏନାହିଁ । ଜଳାତଙ୍କ ଭୁତାଣୁ ସ୍ନାୟୁ ତନ୍ତୁ   ମଧ୍ୟକୁ ପଶିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଔଷଧ ଭୁତାଣୁ ସ‌ହିତ ଅନୁବନ୍ଧିତ ହୋଇଯାଇ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଏ । ଥରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ନାୟୁ ମଣ୍ଡଳକୁ   ଭୁତାଣି ପ୍ରବେଶ କଲେ ଆଉ କର୍ମକ୍ଷମ ହୋଇପାରେନାହିଁ । ସନ ୧୮୯୧ରୁ ରାବିଜ ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋଗ୍ଲୋବ୍ୟୁଲିନ ବ୍ୟବ‌ହାର ସେରମ ଆକାରରେ ହେଉଥିଲା । ସନ ୧୯୫୦ରୁ ଏହା ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟବ‌ହାର ହୋଇଆସୁଛି । ଏହାର ନାମ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଔଷଧ ଚିଠାରେ    '   ଅଛି ଯାହା ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସିସ୍ଟମ   ନିମନ୍ତେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଅତ୍ୟଧିକ ମୂଲ୍ୟ ହେତୁ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ   ବ୍ୟବ‌ହାର ହୋଇପାରୁନି । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ୧,୦୦୦.୦୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର । ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ଆଣ୍ଟବଡି ଥିବା ମାନବ ବା ଘୋଡ଼ାଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ତ ପ୍ଲାଜ୍ମା   ନେଇ ଏହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ । ଘୋଡ଼ାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଟିକା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଶସ୍ତା କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହାର ସମ୍ପନ୍ନ ।
ଚିତାକୁଟି ଏକ ବର୍ଗର ଏକ ଗୁଳ୍ମଜାତୀୟ ସପୁଷ୍ପକ ଉଦ୍ଭିଦ । ଏହା  'ହରିହରିକା'  ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । ଚିତାକୁଟି ଘାସ ପଡ଼ିଆରେ ଓ ଅଳିଆ ଜାଗାରେ ବଢ଼ିଥାଏ। ଏହାର ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଆଁଶୁ ଆଁଶୁଆ । ପତ୍ରକୁ ଛିଡ଼ାଇଲେ କିମ୍ବା ଏହାର ଡାଳକୁ ଭାଙ୍ଗିଲେ ଧଳା ରଙ୍ଗର କ୍ଷୀର ବାହାରେ। ଏହି ଗୁଳ୍ମଟି ବହୁଶାଖାଯୁକ୍ତ । ଫୁଲ ଗୁଡ଼ିକ ବହୁତ ଛୋଟ ଛୋଟ, ପେନ୍ଥା ପେନ୍ଥା ହୋଇ ଫୁଟିଥାଏ, ମଞ୍ଜି ଛୋଟ ଛୋଟ, ନାଲିଟିଆ ରଙ୍ଗର। ସ୍ୱାଦ ତିକ୍ତ ଓ ଗନ୍ଧହୀନ । ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଦେଶିକ ଭାଷା ନାମାବଳୀ ଔଷଧୀୟ ବ୍ୟବହାର ଏହାର ସର୍ବାଙ୍ଗ ଔଷଧୀୟ କାମରେ ଆସେ । ଏହା ଫିଲିପାଇନସରେ ପାରମ୍ପରିକ କ୍ରମେ ଡେଙ୍ଗୁ ଜ୍ୱରର ନିରାମୟ କରିବାପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଚକ୍ଷୁର ଯାବତୀୟ ରୋଗରେ ଏହାର କ୍ଷୀର ବହୁତ ଗୁଣକାରୀ । ଶ୍ୱାସ ରୋଗର ଉପଶମରେ ଏହା ଉପକାରୀ । ଏହାର ସର୍ବାଙ୍ଗର ରସ କଫ, ଝାଡ଼ାରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ, ପେଟବିନ୍ଧା ଓ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ ଝାଡ଼ାରେ ଏହା ଉପକାରୀ । ଚର୍ମରୋଗ  (ବିଶେଷ କରି ଶୁଖିଲା ଗଛକୁ ବାଟି ଲଗାଯାଏ) ଓ ମୁହଁର କ୍ଷତରେ  (ସଜ ଗଛକୁ ବାଟି ଲଗାଯାଏ) ଉପଯୋଗୀ  । ଏହାର ପତ୍ରକୁ ଦଳି ଲଗାଇଲେ କ୍ଷତରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦ କରିଥାଏ । ଏହାର ଚେର ସାପ କାମୁଡ଼ାର ଔଷଧ । ଏହାର ସଜ ପତ୍ର ସ୍ତ୍ରୀ ରୋଗରେ ଉପକାରୀ ।
ବୃନ୍ଦାବନ ଗାର୍ଡେନ ଏକ ବଗିଚା ଯାହା ମହୀଶୂର ସହରଠାରୁ ୧୨ କିମି ଦୂରରେ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ପ୍ରଦେଶର ମାନ୍ଦ୍ୟ ଜିଲ୍ଲାରେ   ଥିବା କାବେରୀ ନଦୀ ଉପରେ ତିଆରି କୃଷ୍ଣରାଜସାଗର ସେତୁ ପାଖରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ତିଆରି ୧୯୨୭ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୧୯୩୨ ମସିହାରେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା । ଶ୍ରୀରଂଗପତନମରେ ଥିବା ଏହି ବଗିଚା ଏହାର ଏକ ମୂଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ଯାହାକୁ ବାର୍ଷିକ ଦୁଇ ନିୟୁତ ପରିଦର୍ଶକ ଦେଖିବାକୁ ଆସନ୍ତି । ମହୀଶୂରର ଦେୱାନ ସାର ମିର୍ଜା ଇସମାଇଲ   ଏହି ବୃନ୍ଦାବନ ଗାର୍ଡେନ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ଯାହା କାବେରୀ ନଦୀ ଉପରେ ତିଆରି କୃଷ୍ଣରାଜସାଗର ସେତୁର କେନାଲ ଯୋଗୁ ୧୨୦,୦୦୦ ହେକ୍ଟର  (୪୯୦କିମି୨) ଜମିରେ ପାଣି ମାଡିପାରିଲା  । ହାଇଦର ଅଲି ତିଆରି କରେଇଥିବା ବେଙ୍ଗଲୁରୁର ଅନ୍ୟତମ ଲାଲବାଗ ବୋଟାନିକାଳ ବଗିଚା ଦେଖି ସେହିଭଳି ଏକ ବଗିଚା କରେଇବାର ପ୍ରେରଣା ପାଇଥିଲେ । ବଗିଚା ସେହି ବଗିଚାର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ କରନ୍ତି କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସରକାରଙ୍କ କାବେରୀ ଜଳଳସେଚନ କର୍ପୋରେସନ । ଷାଠିଏ ଏକର ଜାଗା ଉପରେ ଏହି ବଗିଚା ଅଛି ଓ ନାଗବନ ୩୦ ଏକର ଓ ଚନ୍ଦ୍ରବନ ନାମକ ଦୁଇଟି ଫଳ ବଗିଚା ଏହା ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ । ତିନି ଥାକିଆ ଏହି ବିରାଟ ବଗିଚାରେ ଜଳ ଫୁଆରା, ଫିକଶ ଗଛ  , ପତ୍ର ବହୁଳ ଇଉଫୋରବିଆ ଓ ଦୁରାଣ୍ଟା ପ୍ଲମେରିଆ, ଫୁଲ ଗଛ ସେଲୋସିଆ, ଗେଣ୍ଡୁ ଓ ବେଗନ ଭିଲା ଗଛ ଲଗାଯାଇଛି । କିଛି ଶୁଳ୍କ ଦେଇ ଜନସାଧାରଣ ଏହି ବଗିଚାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି । ଏହି ବଗିଚା ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ହ୍ରଦ ଅଛି ଓ ତାହା ମଧ୍ୟରେ ନୌକା ବିହାର ସୁବିଧା ମିଳେ । ଅର୍ଥ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷ ୨୦୦୩-୨୦୦୪ରେ ଗେଟରୁ ୨.୦୭ କୋଟି ଟଙ୍କା ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ୨୦୦୫-୨୦୦୬ରେ ୪.୩ କୋଟିରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା ।
ଜୀବବିଜ୍ଞାନରେ ପର୍ବ ହେଉଛି ବିଭାଗୀକରଣର ଏକ ସ୍ତର ଯାହା ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ନିମ୍ନରେ ଓ ବର୍ଗର ଉପରେ ରହିଥାଏ। ପାରମ୍ପରିକ ଭାବରେ ଉଦ୍ଭିଦବିଜ୍ଞାନରେ ଏହା ବଦଳରେ ବିଭାଗର ବହୁଳ ବ୍ଯବହାର ହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଅନ୍ତର୍ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଶୈବାଳ, କବକ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ନାମକରଣ ସୂତ୍ର ଏହି ପଦଦ୍ୱୟକୁ ସମଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଥାଏ । ସଜ୍ଞା ଆଧାରରେ ପ୍ରାଣୀସାମ୍ରାଜ୍ଯରେ ପ୍ରାୟ ୩୫ଟି, ଉଦ୍ଭିଦସାମ୍ରାଜ୍ଯରେ ପ୍ରାୟ ୧୪ଟି ଏବଂ କବକସାମ୍ରାଜ୍ଯରେ ପ୍ରାୟ ୮ଟି ପର୍ବ ରହିଛି । ସାଧାରଣ ବର୍ଣ୍ଣନା ପର୍ବର ଇଂରାଜୀ ପ୍ରତିଶବ୍ଦ  "ଫାଇଲମ୍"   , ପ୍ରଥମେ ୧୮୬୬ ମସିହାରେ ଅର୍ଣ୍ଣେଷ୍ଟ ହେକେଲଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ଯବହୃତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷାର ଫାଇଲୋନ୍  ରୁ ଅଣାଯାଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ଜାତି । ହେକେଲ ଦେଖିଲେ ଯେ ଜାତିମାନେ କ୍ରମଶଃ ନୂଆ ନୂଆ ଜାତିରେ ବିବର୍ତ୍ତୀତ ହେଉଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନିଜର ପୂର୍ବଜଙ୍କ କିଛି ଗୁଣ ବଜାୟ ରଖିଥାନ୍ତି । ଏହି ଗୁଣାଧାରରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଏକ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରାଯାଇପାରିବ  ସ୍ୱାଧାରିତ ଏକକ  ।  " ,.  ."  ଅନୁବାଦ - କିନ୍ତୁ ଏହିପରି ବାସ୍ତବ ଏବଂ ସ୍ୱାଧାରିତ ଏକକ ହେଉଛି ସେ ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କର ସମାହାର ଯେଉଁମାନେ ଗୋଟିଏ ପୂର୍ବଜଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି, ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ - ସମସ୍ତ ମେରୁଦଣ୍ଡୀ । ଆମେ ଏହି ସମାହାରକୁ ଷ୍ଟାମ୍ ଅର୍ଥାତ୍ ପର୍ବ ବୋଲି ନାମିଥାଉ । ଉଦ୍ଭିଦ ବିଭାଗୀକରଣରେ ଅଗଷ୍ଟ ଏଇକ୍ଲର  (୧୮୮୩) ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଭକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଏବେ ମଧ୍ଯ ବହୁଳ ବ୍ଯବହୃତ  । ଜୀବବୈଜ୍ଞାନୀୟ ପର୍ବର ସଜ୍ଞା ଛଅଟି ଲିନୀୟ ବର୍ଗରେ ବଦଳି ଯାଇଛି ।
ଅତାବିରା  (କ୍ରମିକ ସଂଖ୍ୟା: ୪) ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ  ।ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ଅତାବିରା  (ବି), ଅତାବିରା ବ୍ଳକ ଓ ଭେଡେନ ବ୍ଳକ  । ଗତ ୨୦୨୪ ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ନିହାର ରଞ୍ଜନ ମହାନନ୍ଦ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ସ୍ନେହାଙ୍ଗିନୀ ଛୁରିଆଙ୍କଠାରୁ ୨୮,୯୧୦ ଖଣ୍ଡ ଅଧିକ ଭୋଟ ପାଇ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ୨୦୦୯ ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ *: ମୋଟ ବୈଧ ଭୋଟର ଶତକଡ଼ା ଭାଗ ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକଗଣ ନବଗଠିତ ଏହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରେ ୨୦୦୯ରେ ପ୍ରଥମ ଥର ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
୧୦, ଜନପଥ ଦିଲ୍ଲୀର ଜନପଥରେ ଏକ ସର୍ବସାଧାରଣ ମାଲିକାନା ଘର ଅଟେ । ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ହତ୍ୟା ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ, ଜନପଥ ତାଙ୍କର ସରକାରୀ ବାସଭବନ ଥିଲା, ଯଦିଓ ସେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଥିବା ସମୟରେ ଲୋକକଲ୍ୟାଣ ମାର୍ଗ,୭ରେ ରହୁଥିଲେ । ୧୦, ଜନପଥ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୋନିଆ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ବାସଭବନ, ଯିଏ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀକାଳୀନ ସଭାପତି ଅଟନ୍ତି । ୧୦, ଜନପଥ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୋନିଆ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ବାସଭବନ ଅଟେ, ଯିଏ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀକାଳୀନ ସଭାପତି ଅଟନ୍ତି । ୨୪, ଆକବର ରୋଡରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ  ର ଜାତୀୟ ମୁଖ୍ୟାଳୟ ୧୦, ଜନପଥ ପଛରେ ରହିଛି । ଏହା ଭାରତର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଲାଲ ବାହାଦୂର ଶାସ୍ତ୍ରୀ  ୧୯୬୪ ୧୯୬୬ ଙ୍କ ବାସଭବନ ଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୃତଦେହ ଏଠାରେ ୧୧ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ରଖାଯାଇଥିଲା । ଆଜି ତାଙ୍କ ଜୀବନୀ ସଂଗ୍ରହାଳୟ, ଲାଲ ବାହାଦୁର ଶାସ୍ତ୍ରୀ ମେମୋରିଆଲ, ମୋତିଲାଲ ନେହେରୁ ପ୍ଲେସ  (୧୦, ଜନପଥ) ନିକଟରେ ରହିଛି  । ୧୦, ଜନପାଥ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀରେ ୧୫,୧୮୧ ବର୍ଗ ମିଟର ଉପରେ ବିସ୍ତାର ହୋଇଛି । ଇତିହାସ ଏହି ଗୃହଟି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଲାଲ ବାହାଦୁର ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବାସଭବନ ଥିଲା ଯିଏ ୧୯୬୦ ଦଶକରେ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ । କ୍ୟାମ୍ପସ ନିକଟରେ ଥିବା ଛକ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋତିଲାଲ ନେହେରୁ ସ୍ଥାନରେ ଲାଲ ବାହାଦୂର ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ମାରକୀ ରହିଛି ।
ଲୋକନାଥ ବେହେରା ଜଣେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଭାରତୀୟ ପୋଲିସ ସେବା  (ଆଇପିଏସ୍) ଅଧିକାରୀ  । ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ କେରଳ ରାଜ୍ୟ ପୋଲିସ ମୁଖ୍ୟ ତଥା ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକ  (ଡିଜିପି) ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ  । ସେ କେରଳର ପୂର୍ବତନ ଭିଜିଲାନ୍ସ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ଭାରତର ମାନ୍ୟବର ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ରାୟ ପରେ ଟିପି ସେନକୁମାରଙ୍କୁ କେରଳ ରାଜ୍ୟ ପୋଲିସ ମୁଖ୍ୟ ତଥା ପୋଲିସ୍ ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯିବା ପରେ ସେ କେରଳର ପୂର୍ବତନ ଭିଜିଲାନ୍ସ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ଶିକ୍ଷା ବେହେରା ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଭୂବିଜ୍ଞାନରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ବୃତ୍ତି ବେହେରା ୧୯୮୫ରେ ଆଇପିଏସରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ କେରଳ କ୍ୟାଡରରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ସେ କେରଳରେ ସହାୟକ ପୁଲିସ ଅଧିକ୍ଷକ ( ଏ ଏସ ପି) ଭାବରେ ନିଜର ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ  । ସେ କୋଚିରେ ପୋଲିସ୍ କମିଶନର ଏବଂ ଥିରୁବନନ୍ତପୁରମରେ ପୁଲିସ ଡିସିପି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ଏସପି ଏବଂ ପରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ବ୍ୟୁରୋରେ ଡିଜି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଗ୍ରାହାମ୍ ଷ୍ଟେନସ୍ ହତ୍ୟା ମାମଲା, ପୁରୁଲିଆ ଅସ୍ତ୍ର ଡ୍ରପ୍ ମାମଲା, ମୁମ୍ବାଇ ସିରିଏଲ ବ୍ଲାଷ୍ଟ ମାମଲା ଇତ୍ୟାଦି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ମାମଲାର ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ । ୨୦୦୯ରେ, ସେ ଜାତୀୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସଂସ୍ଥାନ  ରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ । ଜାତୀୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସଂସ୍ଥାନରେ, ସେ ଆତଙ୍କବାଦ ଫାଇନାନ୍ସ ଏବଂ ନକଲି ମୁଦ୍ରା ବିଶେଷଜ୍ଞ ବିଭାଗର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ । କେରଳର ଡିଜିପି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ କେରଳ ଅଗ୍ନିଶମ ଏବଂ ଉଦ୍ଧାର ସେବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୦ରେ ଡେଭିଡ ହେଡଲିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଆମେରିକା ଯାଇଥିବା ଦଳର ସେ ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ । ପୁରସ୍କାର ଜାତୀୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସଂସ୍ଥାନରେ ଥିବା ସମୟରେ, ବେହେରାଙ୍କୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦକରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଅଛାମନହାଲି ଦକ୍ଷୀଣ ରାଜ୍ୟ କର୍ଣାଟକ, ଭାରତର ଏକ ଗ୍ରାମ ଅଟେ । ଏହା କର୍ଣାଟକରେ କୃଷ୍ଣରାଜପେଟ-ତାଳୁକ ମାଣ୍ଡ୍ୟ ଜିଲ୍ଲାରେସ୍ଥିତ ରହିଛି ।
କଳସା ଚଉତିଶାଟି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ପ୍ରାଚୀନତମ ରଚନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ । ଏହା ବଚ୍ଛା ଦାସଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧୩ଶ -୧୪ଶ ଶତକରେ ରଚିତ । ଚଉତିଶାଟି ଶିବ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ବିବାହକୁ ଆଧାରିତ କରି ରଚନା କରାଯାଇଅଛି । କବିଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଶିବ ଏକ ବୃଦ୍ଧ ରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ବିବାହ ମଣ୍ଡପରେ ବିରାଜିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି । ନିଜର ଭାବୀ ପତିଙ୍କୁ ଏପରି ବେଶରେ ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ କାତର ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି । ପରିଶେଷରେ ଶିବ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଖୁବ୍ ସମାରୋହରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି । ସମଗ୍ର ଚଉତିଶାଟିରେ ଏହି କାହାଣୀକୁ ହାସ୍ୟରସର ସହିତ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଛି । ଏଥିରେ ୩୪ଟି ଚଉତିଶା ଅକ୍ଷର କ୍ରମରେ ରହିଛି । ଏଥିରେ ଉମା-ଶିବଙ୍କର କାହାଣୀ କମ ବୟସୀ ଦାସୀମାନଙ୍କୁ କାମାତୁର ବୁଢ଼ା ଧନିକମାନଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରାଯିବାର ସାମାଜିକ କୁସଂସକାରକୁ ଇଙ୍ଗିତ କରିଥାଏ ଯହିଁ ବର ମୃତ-ପ୍ରାୟ ହୋଇଥିବା ବୁଢ଼ା ଧନିକ ବରକୁ ସୂଚାଇଥାଏ । ଏହାର କବି ବଛା ଦାସଙ୍କ ଜୀବନ କାଳ ବାବଦରେ କିଛି ଜଣା ନଥିବାରୁ ଏହାର ରଚନା କାଳ ଏକ ବିବାଦୀୟ ଘଟଣା । ଏହା ସାରଳା ଦାସଙ୍କ ମହାଭାରତଠାରୁ ପୁରୁଣା ବୋଲି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ।
ପାଇଲୋରିକ ସ୍ଟେନୋସିସ  (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ରୋଗରେ ପାକସ୍ଥଳୀର   ଶେଷ ଭାଗ, ଯାହାକୁ ପାଇଲୋରସ   କୁହାଯାଏ ଓ ତା 'ପରେ କ୍ଷୁଦ୍ରାନ୍ତ୍ର   ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ତାହା ସରୁ   ହୋଇଯାଏ । ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରକ୍ଷେପ୍ୟ  (ଇଂରାଜୀରେ ) ବାନ୍ତି   ହୁଏ ଯେଉଁଥିରେ ପିତ୍ତ   ନ ଥାଏ  । ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଶିଶୁ ରୋଗୀ ଖାଇ ସାରିଲେ ବାନ୍ତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ । ଦୁଇରୁ ବାର ସପ୍ତାହ ବୟସରେ ଏହାର ଲକ୍ଷଣରୁ ରୋଗ ଚିହ୍ନା ପଡ଼ିଯାଏ । ପାଇଲୋରିକ ସ୍ଟେନୋସିସ ରୋଗର କାରଣ ଅଦ୍ୟାବଧି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଛି । ରୋଗ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ସିଜରିଆନ ସେକସନ  , ସମୟ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମ  , ବୋତଲ ଖୁଏଇବା  , ପ୍ରଥମ ପିଲା ଇତ୍ୟାଦି ଥିଲେ । ପେଟରେ ଗୋଟିଏ ଓଲିଭ ଆକାରର ପଦାର୍ଥ ହାତକୁ ଲାଗିଲେ ଏହି ରୋଗ ଥିବା ଜଣାଯାଏ । ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ   ସାହାଯ୍ୟରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ । ପାଇଲୋରିକ ସ୍ଟେନୋସିସ ରୋଗରେ ମୂଖ୍ୟତଃ ନିର୍ଜଳନ   ଓ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ ସମସ୍ୟାମାନଙ୍କର   ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ଏହା ପରେ ଅପରେଶନ କରାଯାଏ । ଚିକିତ୍ସାର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଓ ସ୍ୱଳ୍ପକାଳୀନ ଫଳାଫଳ ଉତ୍ତମ ରହେ । ଆଟ୍ରୋପିନ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଚିକିତ୍ସକ ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତି । ପ୍ରତି ଏକ ହଜାର ଶିଶୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ବା ଦୁଇ ଜଣଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ଥାଏ । ଝିଅଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁଅମାନେ ୪ଗୁଣ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । କ୍ୱଚିତ ଏହି ରୋଗ ବଡ଼ ମଣିଷଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ । ଏହି ରୋଗ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ବର୍ଣ୍ଣନା ସନ ୧୮୮୮ରେ ଲୋକଲୋଚନ‌କୁ ଆସିଥିଲା ଓ ପ୍ରଥମ ଅପରେଶନ ସନ ୧୯୧୨ରେ ପ୍ରଥମେ କନ୍‌ରାଡ ରାମସ୍ଟେଡ   କରିଥିଲେ । ଅପରେଶନ ଚିକିତ୍ସା ପୂର୍ବରୁ ଅଧିକାଂଶ ଶିଶୁଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିଲା ।
କାମିନୀ ରଂ  ବଙ୍ଗଳା:            ୧୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୬୪   ୨୭ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୩୩  ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ବଙ୍ଗାଳୀ କବି, ସମାଜସେବୀ ଓ ବ୍ରିଟିଶ୍ ଭାରତର ନାରୀନେତ୍ରୀ । ସେ ବ୍ରିଟିଶ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ପ୍ରଥମ ଅନର୍ସ ସ୍ନାତ୍ତକ ।
ଚାନ୍ଦେରୀ ଶାଢ଼ୀ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶର ଚାନ୍ଦେରୀଠାରେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ପାରମ୍ପରିକ ଶାଢ଼ୀ ଅଟେ । ଭାରତୀୟ ଭୌଗଳିକ ସଂକେତ ଭାବେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଠାରେ ପଂଜିକୃତ ହୋଇଛି । ଇତିହାସ ପୌରାଣିକ ମତେ ବୈଦିକ ଯୁଗ ସମୟରେ ଶିଶୁପାଳଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦେରୀ ଗ୍ରାମ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୁଣାକାମ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ସପ୍ତମ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଏହି ସ୍ଥାନ ଦୁଇ ସାଂସ୍କୃତିକ ସହର ମାଲୱା ଏବଂ ବୁନ୍ଦେଲଖଣ୍ଡର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳ ଅଟେ । ବିନ୍ଧ୍ୟାଞ୍ଚଳ ବସତିମଧରେ ସଂସ୍କୃତି ପୁରୀ ରହିଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଏକାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ମାଲୱା ଏବଂ ମେଡ଼ୱା , ଭାରତର କେନ୍ଦ୍ରାଞ୍ଚଳ, ଦକ୍ଷିଣ ଗୁଜରାଟ ଆଦିରେ ଏହାର ବ୍ୟବସାୟ ସୁଦୃଢ଼ ହୋଇଥିଲା ।ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ପାରମ୍ପରିକ ବୁଣନ କଳା ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲା । ମୁସଲମାନମନେ ଏହାର ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାର ଅନୁମେୟ । ପରେ ୧୩୫୦ ମସିହାରେ କୋଷ୍ଟି ବୁଣାକାରୀମାନେ ଝାନ୍ସୀରୁ ଚାନ୍ଦେରୀକୁ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଲାଗି ଏଠାରେ ବସତି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ମୋଗଲ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଚାନ୍ଦେରୀ ଶାଢ଼ୀର ବ୍ୟବସାୟ ଏବଂ ଉତ୍ପାଦନ ଶିଖରକୁ ଛୁଇଁଥିଲା । ଶୈଳୀ ଚାନ୍ଦେରୀ ଶାଢ଼ୀ ତିନୋଟି ପ୍ରକାର ତନ୍ତୁରେ ତିଆରି ହୁଏ ଯଥା ବିଶୁଦ୍ଧ ରେଶମ, ଚାନ୍ଦେରୀ ସୁତା  (କଟନ),ଏବଂ ରେଶମ କଟନ  । ପାରମ୍ପରିକ ମୂଦ୍ରା, ଫୁଲ ଡାଳି, ମୟୁର, ଏବଂ ଜ୍ୟାମିତିକ ଆକୃତି ଆଦି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାରିଗରୀ ଚାନ୍ଦେରୀ ଶୈଳୀରେ ବୁଣାଯାଇଥାଏ ।
ନବାର୍କଟୀୟ କ୍ଷେତ୍ର, ଉତ୍ତର ଆମେରିକାର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗରେ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କରିଛି । ଏଥିରେ ଗ୍ରୀନଲାଣ୍ଡ, ମଧ୍ଯ ଫ୍ଲୋରିଡା ଏବଂ ମେକ୍ସିକୋର ଉଚ୍ଚଭୂମି ମଧ୍ଯ ଅଛନ୍ତି । ଉତ୍ତର ଆମେରିକାର କେତେକ ଅଂଶ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ନାହାଁନ୍ତି, ସେଗୁଡିକ ହେଲା - ପୂର୍ବ ମେକ୍ସିକୋ, ଦକ୍ଷିଣ ଫ୍ଲୋରିଡ଼ା, ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଫ୍ଲୋରିଡ଼ା, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଆମେରିକା ଓ କରିବୀୟ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ । ଏଗୁଡ଼ିକ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକା ସହ ମିଶି ନବବିଷୁବୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ଗଠନ କରିଥାନ୍ତି । ମହତ୍ତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୈବାଞ୍ଚଳ , ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାରୋଟି ଜୈବାଞ୍ଚଳରେ ବିଭକ୍ତ କରିଛି । କାନାଡୀୟ କବଚ କାନାଡୀୟ କବଚ ଜୈବାଞ୍ଚଳଟି ମହାଦେଶର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ବିସ୍ତୃତ । ଏହା ଆଲେଉସିଆନ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜଠାରୁ ନବପ୍ରାପ୍ତଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କରିଛି । ଏଥିରେ ଆର୍କଟୀୟ ତୁନ୍ଦ୍ରା ତଥା ଟାଇଗା ବଣ ମଧ୍ଯ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଉତ୍ତର ଆମେରିକାର ପୂର୍ବଭାଗ ପ୍ରାଚ୍ୟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ତଥା ଆଗ୍ନେୟ କାନାଡ଼ାର ସମଶୀତୋଷ୍ଣ ବୃହତ୍-ପତ୍ରୀ ଏବଂ ମିଶ୍ରିତ ଜଙ୍ଗଲ, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ତଥା ଦକ୍ଷିଣ-କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କାନାଡ଼ାର ବୃହତ୍-ସମତଳ, ଆଗ୍ନେୟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ସମଶୀତୋଷ୍ଣ କୋନଧାରୀ ଜଙ୍ଗଲ ଇତ୍ଯାଦି ଏହି ଜୈବାଞ୍ଚଳର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଅମର ଗାଙ୍ଗୁଲୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ, ଛାୟାବାଣୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅମଡ଼ା ବାଟ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ବସନ୍ତ କୁମାରୀ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଅମଡ଼ା ବାଟ ପୁସ୍ତକ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲା ।
ମହାକାଳ ମନ୍ଦିର  ନେପାଳୀ:         . :    ଏକ ପବିତ୍ର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତରେ ଥିବା ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ଦାର୍ଜିଲିଂ ସହରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଶିବ  (ହିନ୍ଦୁ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ) ମନ୍ଦିର  । ଦାର୍ଜିଲିଂ ଅବଜାରବେଟିଭ ପର୍ବତ   ଉପରେ ଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ୧୭୮୨ ମସିହାରେ ଲାମା ଡୋରଜେ ରିନଜିଙ୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଏହା ହିନ୍ଦୁ ଓ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ଏକ ସମାହାରରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ବୌଦ୍ଧ ଓ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସହାବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି । ଇତିହାସ ଦୋରଜେ ଲିଙ୍ଗ ନାମକ ଏକ ବୌଦ୍ଧ ମୋନାଷ୍ଟେରିକୁ ୧୭୬୫ ମସିହାରେ ଲାମା ଡୋରଜେ ରିନଜିଙ୍ଗ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ଓ ସେହି ଐତିହାସିକ ସ୍ଥାନରେ ମହାକାଳ ମନ୍ଦିର ତୋଳା ହୋଇଛି । ପୂର୍ବରୁ ଲେପଚା ନାମକ ଏକ ଗୋଷ୍ଠିଙ୍କର ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ରୂପେ ମାନୁଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେଠାରେ ଏକ ମୋନାଷ୍ଟେରି ତିଆରି ହେଲା ଓ ସେଠାରେ ଲେପଚା ଜାତି   ଓ ଭୁଟିଆ   ଲୋକମାନେ ମିଳିତ ଭାବରେ ଆରାଧନା କଲେ । ଦୋରଜେ-ଲିଙ୍ଗ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ୧୭୮୮ ମସିହାରେ ଗୁର୍ଖା ସୈନିକମାନେ ଅଧିକାର କରି ମୋନାଷ୍ଟେରି ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ଓ ସମୟକ୍ରମେ ସେହି ସ୍ଥାନଟି ଅଧିକାଂଶ ନେପାଳୀ ହିନ୍ଦୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହୋଇଗଲା । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ୧୭୮୨ ମସିହାରେ ସେଠାରେ ତିନୋଟି ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ସୂଚିତ କରେ । ଉକ୍ତ ମୋନାଷ୍ଟେରି ୧୮୧୫ ମସିହାରେ ଆଙ୍ଗ୍ଲୋ-ନେପାଳୀ   ଆକ୍ରମଣରେ ଲୁଟ ହୋଇଥିଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ୧ ମାଇଲ ଦୂରକୁ ଏହା ଭୁଟିଆ ବୁସତି   ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଉଠେଇ ନିଆଗଲା । ଏହାକୁ ଭୁଟିଆ ବୁସତି ମୋନଷ୍ଟେରି   କୁହାଗଲା । ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଲୋକମାନେ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଦୋରଜେ-ଲିଙ୍ଗ ମୋନାଷ୍ଟେରି ସ୍ମରଣରେ ଦାର୍ଜିଲିଙ୍ଗ ନାମ କରଣ ହୋଇଛି । ମନ୍ଦିରମାଳା ମହାକାଳ ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ । ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଜାତି ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସବୁ ଭକ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି । କେତେକ ତୀର୍ଥ କରିବା ଆଶାରେ ଓ ଆଉ କେତେକ ବୁଲିବା ନିମନ୍ତେ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠାକୁ ଯିବା ରାସ୍ତା ଦୁଇ ପାଖରେ ଓ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଘଣ୍ଟି ଓ ରଙ୍ଗୀନ ପତାକା ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ସୁନା ଛାଉଣି ହୋଇଥିବା ତିନି ଲିଙ୍ଗ ତିନି ଠାକୁର ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କର ସୂଚନା ଦିଏ । ଲିଙ୍ଗ ପାଖରେ ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧଙ୍କର ବିଗ୍ରହ ଅଛି । ହିନ୍ଦୁ ପୁରୋହିତ ଓ ବୌଦ୍ଧ ପୂଜକ ଏକା ସମୟରେ ପୂଜା ପାଠ କରନ୍ତି । ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଏକ ଧଳା ସ୍ତୂପ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ମନ୍ଦିରର ମୂଳ ନିର୍ମାତା ଲାମା ଡୋରଜେ ରିନଜିଙ୍ଗ ମହାଶୟଙ୍କ ଭଗ୍ନ ସ୍ତୂପ ଅଛି । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ କାଳୀ, ଦୂର୍ଗା, ସାତ କନ୍ୟା ଭଗବତୀ ଦେବୀ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ, ସାଇ ବାବା, ହନୁମାନ, ପାର୍ବତୀ, ରାଧା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବ ଦେବୀଙ୍କର ବିଗ୍ରହ ରହିଛି । ସ୍ଥାନ ମହାକାଳ ମନ୍ଦିର ଚୌରାସ୍ତା ପଛ ପାଖରେ ଅଛି ଯାହା ଚାରିପାଖରେ ଦାର୍ଜିଲିଙ୍ଗ ଟାଉନର ମାଲ ରୋଡ଼ ଅଛି । ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଏକ ସରୁ ଉଚ୍ଚକୁ ଯିବା ରାସ୍ତା ପଡ଼ିଛି ଯେଉଁଠାକୁ କେବଳ ଚାଲିକରି ଯାଇହୁଏ । ଭୌଗଳିକ ମହତ୍ୱ ଅବଲୋକନ ପାହାଡ଼ ସ୍ବତଃ ପତ୍ର ପୁଷ୍ପ ସବୁଜିମାରେ ଭରା ଯାହା ହିମାଳୟ ପର୍ବତମାଳାରେ ଦେଖାଯାଏ । ସେହି ମନ୍ଦିରମାଳାରୁ ପୃଥିବୀର ତୃତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଶିଖର କାଞ୍ଚନଜଙ୍ଘା ଦର୍ଶନ କରିହୁଏ । ଏହି ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ
ଅନୀଳ କୁମାରୀ ମାଲ୍‌ହୋତ୍ରା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ହୋମିଓପାଥି ଡାକ୍ତର ଓ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ନେହେରୁ ହୋମିଓପାଥି ଡାକ୍ତରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଚିକିତ୍ସାଳୟର ପ୍ରଧାନ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲେ । ସେ ଶ୍ରୀ ସାଇନାଥ ପୋଷ୍ଟ୍ ଗ୍ରାଜୁଏଟ୍ ଇନ୍‌ଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ହୋମିଓପାଥିର ପୂର୍ବତନ ବିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ହୋମିଓପାଥିରେ ଏମ୍‌ଡି ଲାଭ କରିଥିଲେ ଓ ୧ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୦୭ରୁ ନେହେରୁ ଡାକ୍ତରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରଧାନ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ପଦରେ ଅଛନ୍ତି । ସେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ଡାକ୍ତରୀ ପତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଡାକ୍ତରୀ କର୍ମଶାଳାର ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ବ‌ହୁତ ଚାଲୁଥିବା ଡାକ୍ତରୀ ଶିକ୍ଷାରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ । ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଚତୁର୍ଥ ବେସାମରିକ ସମ୍ମନ ପଦ୍ମଶ୍ରୀରେ ସେବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦାନ ହେତୁ ସମ୍ମାନତ କରିଥିଲେ ।
ସାନିଆ ଶେଖ୍  (ଜନ୍ମ ୨୫ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୯୨) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ସ୍କିଟ୍  ( 75) ଖେଳାଳି  ।
ଦିନ‌କୁ ଦିନ ବାୟୁ ପ୍ରଦୁଷଣ ବଢୁଥିବା ସମୟରେ ୧୪ ବର୍ଷୀୟ ତେଜସ୍ୱିନୀ ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ବାୟୁଚାଳିତ ବାଇକ୍ ଉଦ୍ଭାବନ କରି ଲୋକଲୋଚନ‌କୁ ଆସିଥିଲେ, ଯାହା ସମ୍ପିଡ଼ୀତ ବାୟୁକୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ୬୦ କିମି ବେଗରେ ଗତି କରିବାର କ୍ଷମତା ରଖେ । ଆଦ୍ୟ ଜୀବନ ଉଦ୍ଭାବନ ତେଜସ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଏକ ସାଇକେଲ୍ ମରାମତି ଦୋକାନରୁ ପାଇଥିଲେ । ମରାମତି କରୁଥିବା କାରିଗର ବାୟୁ ଚାଳିତ ବନ୍ଧୁକ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ଟାୟାର୍‌ରୁ ନଟ୍ କାଢୁଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରରେ ଉପଯୋଗ କରିବା କଠା ଭାବିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମତରେ, ବାୟୁ ଚାପର ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ନେଇ ଯଦି ଏକ ବନ୍ଧୁକ କାମ କରି ପାରୁଛି, ତେବେ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ନେଇ ଏକ ସାଇକେଲ୍ ମଧ୍ଧ୍ୟ ଚଲାଇହେବ । ତେବେ ଏହି ଭାବନାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ ଓ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ପାଇଁ ତାଙ୍କ ବାପା ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ନଟବର ଗୋଚ୍ଛାୟତ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ଧ୍ୟ କ୍ମାଗତ ଚେଷ୍ଟା ଫଳରେ ସେ ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ । ଏକ ପ୍ରବେଶ ନଳୀ ସ‌ହ ବାୟୁ ଥିବା ଏକ ସିଲିଣ୍ଡର ଆଣିଥିଲେ, ଯହାକୁ ଆରମ୍ଭ ନବ୍  , ମାପିବା ଡାଏଲ୍  , ଓ ସୁରକ୍ଷା କପାଟିକା   ସ‌ହ ସଂଯୋଗ କରାଯାଇଥିଲା । ଟ୍ୟାଙ୍କରୁ ଅତ୍ୟଧିକ ବାୟୁକୁ କାଢିବା ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା କପାଟିକାକୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇଥିଲା । ନବ୍‌ଟିକୁ ଚାଲୁ ରଖି ବାୟୁକୁ ସିଲିଣ୍ଡରରୁ ବାୟୁ ଚାଳିତ ବନ୍ଧୁକ୍କୁ ଛଡ଼ାଯାଏ, ଯାହା ସାଇକେଲ୍‌ର ପ୍ୟାଡ଼େଲ୍‌ରେ ସଂଯୁକ୍ତ ଥାଏ । ପ୍ୟାଡ଼େଲ୍‌ଟି ଛଅଟି ଅଲଗା ଅଲଗା ବ୍ଲେଡ୍‌ର ସାହାଯ୍ୟରେ ଗିଅର୍‌କୁ ବୁଲାଏ । ଯାହାଫଳରେ ସାଇକେଲ୍‌ଟି ଗତି କରିବାକୁ ଲାଗେ । ତେଜସ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାପା ନଟବରଙ୍କ ମତରେ, ସାଇକେଲ୍‌ଟି ୧୦କିଗ୍ରା ସମ୍ପିଡ଼ୀତ ବାୟୁରେ ୬୦କିମି ଯାଇପାରବ । ତେଜସ୍ୱିନୀଙ୍କ ମତରେ, ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ମୋଟର ସାଇକେଲ୍‌ରେ ମଧ୍ଧ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହେର କରାଯାଇପାରିବ, ଯାହାଫଳରେ ଇନ୍ଧନର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼ିବ ନାହିଁ ଓ ପରିବଶ ପ୍ରଦୂଷଣ କମ୍ ହୋଇପାରିବ । ସମ୍ମାନ ଏହି ଉଦ୍ଭାବନ‌କୁ ବ୍ୟବାସାୟୀ ଓ ସୃଜନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ଆୟୋଜିତ @ ରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଅରଳ ସାଗର କିମ୍ବା ଅରଳ ସାଗର  କଜାଖ: , ଉଜବେକ: , ରୁସୀ: , ତାଜିକ/ଫରାସୀ: ଦରିୟ  (ଓଚା)-ଏ-ଖବାରଜ୍ମ  ମଧ୍ୟ ଏସିଆରେସ୍ଥିତ ଏକ ଝରଣା ଅଟେ, ଯାହା ବଡ଼ ଆକାରର କାରଣ ହେତୁ ଏହାକୁ ସାଗର କୁହାଯାଏ , କିନ୍ତୁ ଦିନକୁ ଦିନ ଏହାର ଆକାର କମିବାରେ ଲାଗିଛି । ସ୍ଥାନୀୟ ଭାଷାମାନଙ୍କରେ ଏହାର ଶବ୍ଦିକ ଅର୍ଥ ହେଲା ଦ୍ୱୀପର ଝରଣା , ଯାହା ଏହି ଝରଣାରେ ସମୟରେ ଦେଖା ଯାଉଥିବା ପାଖାପାଖି ୧୫୦୦ ଟାପୁ ଆଧାରରେ ନାମାଙ୍କିତ ଥିଲା । ସନ ୧୯୬୯ରେ ସୋବିୟତ ସଂଘ ପ୍ରଶାସନ ଏଥିରେ ବିସର୍ଜିତ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ଦୁଇ ନଦୀ - ଆମୁ ଦରିୟା ଏବଂ ସିର ଦରିୟାଙ୍କୁ ମରୁଭୂମିକୁ ବିମାର୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିଆଗଲା , ଯାହାପରେ ଅରଳ ସାଗର ଘଟିଲା ଓ ତିନି ଅଲଗା-ଅଲଗା ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି ଦିଆଗଲା । ଏହାର ଫଳସ୍ୱରୂପ ଆସୁଥିବା ୪୦ ବର୍ଷରେ ଅରଳ ସାଗରର ୯୦% ପ୍ରତିଶତ ଜଳ ଶେଷ ହୋଇଗଲା ତଥା ୭୪% ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ସତହ ସୁଖି ଗଲା ଏବଂ ଏହାର ଆକାର ୧୯୬୦ରେ କେବଳ ୧୦% ପ୍ରତିଶତ ହିଁ ରହିଯାଇଛି । ଇତିହାସ ଏକ ସମୟ ଏହାର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ପାଖାପାଖି ୬୮,୦୦୦ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଥିଲା । ଏହପରେ ସନ ୨୦୦୭ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ନିଜ ମୂଳ ଆକାରର ୧୦% ପ୍ରତିଶତକୁ ଚାଲିଆସିଲା । ପାଣିର ଲବଣତାରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିଲା ଏବଂ ମାଛ ମାନଙ୍କର ଜୀବନ ସଙ୍କଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଉଥିଲା । ୧୯୬୦ ମସିହା ପର ଦଶକରେ ସୁଖେ କାରଣରୁ ଓ ପାଣି ମୋଡିବା ଲାଗି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ନହରର କୁପ୍ରବନ୍ଧରେ ଚାଲୁଥିବା ଅରଳ ସାଗରର ତଟ ରେଖାରେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଅସୁବିଧା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା , ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ନୌକା ଚାଲୁଥିଲା , ସେଠାରେ ମରୁଭୂମି ଦେଖାଗଲା । କିନ୍ତୁ ଏହିସବୁର ଅବସ୍ଥାରେ ଉଯବେକିସ୍ତାନ ଦୁନିଆର ପ୍ରମୁଖ କପାସ ନିୟର୍ତକରେ ଗଣାଗଲା , ଯାହା ଏକ ସମୟ ସୋବିୟତ ସଂଘର ଯୋଜନା ଥିଲା ।
ଇସ୍ପାତ ଏକ୍ସପ୍ରେସ, ଓଡ଼ିଶାର ଟିଟିଲାଗଡ଼ରୁ କଲିକତା ଦୈନିକ ଚଳାଚଳ କରୁଥିବା ଏକ ସୁପରଫାଷ୍ଟ ଟ୍ରେନ । ଏହାର ଯାତ୍ରପଥ ୭୪୫ କିଲୋମିଟର ଲମ୍ବ । ଏହି ଟ୍ରେନ ତାର ଯାତ୍ରପଥରେ ଓଡ଼ିଶାର ପଶ୍ଚିମାଞ୍ଚଳ ଟିଟିଲାଗଡ଼ରୁ ବରଗଡ଼, ସମ୍ବଲପୁର ଦେଇ ବିହାର ଓ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଦେଇ କଲିକତା ପହଞ୍ଚେ । ପ୍ରାୟତଃ ଦିନ ବେଳା ଯାଉଥିବା ଏହି ଟ୍ରେନରେ ଶୀତତାପ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଚେୟାର କାର ସମେତ ସାଧାରଣ ଚେୟାର କାର ଉପଲବ୍ଢ । ପାଣ୍ଟ୍ରୀ କାର ଜରିଆରେ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ମଧ୍ୟ ମିଳିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥାଏ । ଏହି ଟ୍ରେନ ପାଇଁ ୧୦ ଦିନ ଆଗରୁ ସ୍ଥାନ ସଂରକ୍ଷଣ କରାଯାଇପାରେ । ପ୍ରଥମରୁ ଜମଶେଦପୁର-କଲିକତା ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ଟ୍ରେନ କ୍ରମଶଃ ଝାରସୁଗୁଡ଼ା, ରାଉରକେଲା, ସମ୍ବଲପୁର ଯାଏ ପରିବର୍ଦ୍ଧିତ ହେଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ଟିଟିଲାଗଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁଛି ।
ନାଭା ଏକ ଭାରତୀୟ ପୌରପାଳିକା ଅଟେ । ଏହା ପଞ୍ଜାବର ପତିଅଲ ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭୌଗଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ନାଭା ୩୦.୩୭୪୭ ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ୭୬.୧୫୦୮ ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ଏହା ୮୩୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ରହିଛି । ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ସାକ୍ଷରତା ୨୦୦୧ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ, ନାଭା ସହରର ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ୬୧୯୫୩ ଅଟେ । ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ୫୩.୨୬% ଜଣ ପରୁଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୪୬.୭୪% ଜଣ ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ନାଭାର ସାକ୍ଷରତା ହାର ୭୪.୨୦% ଅଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ -୯.୩୬% ପ୍ରତିଶତ କମ ଅଟେ । ସେଥିରୁ ୪୨.୦୨% ପ୍ରତିଶତ ପୁରୁଷ ଓ ୩୨.୧୮% ନାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୧୦.୩୧% ଲୋକ ସେଠାରେ ୬ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ବୟସ୍କ ଅଟନ୍ତି । ଭାଷା ପଞ୍ଜାବୀ ନାଭାର ସରକାରୀ ଭାଷା ଅଟେ ।
କମରେଇ, ଓଡ଼ିଶାର ଅନୁଗୋଳ ଜିଲ୍ଲାର କଣିହାଁ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି ଅନୁଗୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ । ଗମନାଗମନ ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଅନୁଗୋଳଠାରୁ ୪୦ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଶିକ୍ଷା ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି। ସଂସ୍କୃତି ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଜମ୍ବେଶ୍ୱର ମହାଦେବ ଦେଉଳ  (ବା ଜମେଶ୍ୱର, ଯମେଶ୍ୱର, ଜମସର) ପୁରୀର ପାଞ୍ଚଗୋଟି ପ୍ରମୁଖ ଶୈବପୀଠ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ  । ଜମ୍ବେଶ୍ୱର ପଞ୍ଚୁପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଓ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଚଳନ୍ତି ପ୍ରତିମା ମଦନମୋହନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଚନ୍ଦନ ଯାତ ବେଳେ ନରେନ୍ଦ୍ରକୁ ଚାପଖେଳ କରି ଯାଆନ୍ତି । ସ୍ଥାନୀୟ ବିଶ୍ୱାସରେ ପଞ୍ଚୁପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜମ୍ବେଶ୍ୱର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅଟନ୍ତି । ଜମ୍ବେଶ୍ୱର ଅଧା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅଧା ଶିବ ଅର୍ଥାତ୍ ହରିହର ରୂପରେ ପରିକଳ୍ପିତ । ଗୌଡ଼ବାଡ଼ ସାହିର ଶେଷ ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ଦେଉଳର ନୈଋତ ଦିଗରେ ଜମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦେଉଳ ଅବସ୍ଥିତ । କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କଥିତ ଅଛି ଯେ ଥରେ ଯମ ଶିବଙ୍କ ସମାଧି ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଶିବ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ପରାଜିତ କରନ୍ତି । ଯମ ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବାରୁ ଶିବ ଯମେଶ୍ୱର ରୂପେ ପରିଚିତ । ଏହାଙ୍କ ପ୍ରଭାବରୁ ପୁରୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯମଙ୍କ ଭୟ ନ ଥାଏ । ବାଈଶି ପାହାଚ ସଙ୍ଗେ ମଧ୍ୟ ଜମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି । ପୂର୍ବକାଳରେ ରାଜା ଭାନୁଦେବ ଶାସନ କରୁଥିଲେ । ରାଜାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ନ ଥିବାରୁ ସେ ଜମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି ପୁତ୍ରଟିଏ ପାଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଜମ୍ବେଶ୍ୱର ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ନବଜାତ ଶିଶୁଟି ୨୨ ବର୍ଷ ବୟସ ଯାଏଁ ହିଁ ବଞ୍ଚିବ । ଏହା ଶୁଣି ରଜା ପୁଣିଥରେ ଜମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୁହାରି କରନ୍ତେ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ହେଲା ଯେ ବଡ଼ଦେଉଳରେ ବାଈଶି ଗୋଟି ପାହାଚ ନିର୍ମାଣ କରାଇ ସେଥିରେ ଶିଶୁକୁ ଗଡ଼ାଇଲେ ଆୟୁ ବଢ଼ିଯିବ । ରାଜା ଏହିପରି କରିଥିଲେ ଓ ଏହି କାରଣରୁ ଏଯାବତ ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କୁ ବାଈଶି ପାହାଚରେ ଗଡ଼ାଇବା ଏକ ରୀତି ହୋଇଆସୁଛି । ନିର୍ମାଣ ଜମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦେଉଳ ବିମାନ, ଜଗମୋହନ, ଭୋଗମଣ୍ଡପ ଓ ନାଟମଣ୍ଡପ ଏହି ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ । ଦେଉଳଟି ପୂର୍ବମୁହାଁ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ୬.୪ ମିଟର ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ । ଅତି ପ୍ରାଚୀନ ହୋଇଥିବାରୁ ଓ ବାହ୍ୟ ପଟେ ଚୂନର ମୋଟା ପରସ୍ତ ଥିବାରୁ ବେଶୀ କିଛି କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିହୁଏନାହିଁ । ଚୂନ ପରସ୍ତ ତଳେ ଖୋଦେଇ କାମ ଥିବା ସମ୍ଭବ । ଦେଉଳ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଏକ ଖୁଣ୍ଟ ସଦୃଶ ରହିଛି ଯହିଁରେ ଏକପାଦ ଭୈରବଙ୍କ ବିଗ୍ରହ ଖୋଦିତ । ପର୍ବପର୍ବାଣି ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ମଧ୍ୟରେ ମହାଶିବରାତ୍ରି ଓ ଶୀତଳ ଷଷ୍ଠୀ । କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନ ଏଠାରେ ଯମ ଦ୍ୱିତୀୟା ପାଳିତ ହୁଏ । ରାଧାଷ୍ଟମୀ ଦିନ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରୁ ସୁଦର୍ଶନ ଜମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରେ ବିଜେ ହୁଅନ୍ତି । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବପର୍ବାଣି ମଧ୍ୟ ପାଳିତ ହୁଏ, ଯଥା ସାଗରବିଜେ, ଆଶ୍ରମବିଜେ, ଚମ୍ପକ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଆଶ୍ୱିନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ।
ମୂଳା ରାଇତା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ୫୬ ଭୋଗ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଅଟେ। ଉପକରଣ ମୂଳା ୪ଟା ଦହି ୪୦୦ ଗ୍ରାମ ଅଦା ଛୋଟ ଖଣ୍ଡେ ଧନିଆ ପତ୍ର ଛୋଟ ବିଡ଼ା ଗୋଟିଏ ଜିରା ଅଧ ଚାମଚ ଚିନି ୧ ଚାମଚ ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁସାରେ ଲୁଣ ଓ ପାଣି ନେବେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ମୂଳକୁ ପାଣିରେ ଭଲକରି ସଫା କରି କୋରଣାରେ ଭଲକରି କୋରି ରଖନ୍ତୁ।ତା ' ପରେ ଅଦାକୁ ଧୋଇ ଛୋଟ ଛୋଟ କାଟି ଦିଅନ୍ତୁ।ଧନିଆ ପତ୍ରକୁ ଭଲକରି ଧୋଇ ପତ୍ରସବୁ ଟିକି ଟିକି କାଟି କୋରା ମୂଳାରେ ପକାଇ ଗୋଳାଇ ରଖନ୍ତୁ। ଗରମ ପାତ୍ରରେ ଜିରାକୁ ଭାଜି ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ସେଥିରେ କୋରା ମୂଳା, ଧନିଆ ପତ୍ର, କଟା ଅଦା ସବୁକୁ ପକାନ୍ତୁ।ସେଥିରେ ଦହି ପକାଇ ଭଲକରି ଫେଣ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ।ଶେଷରେ ଚିନି ଓ ଲୁଣ ଗୁଣ୍ଡ ଭଲକରି ମିଶାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।କିଛି ସମୟ ପରେ ଆଣି ତାକୁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ।ଏଥର ମୂଳା ରାଇତା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଗଲା।
ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନରେ, ଗ୍ରୁପ କହିଲେ ରାସାୟନିକ ମୌଳିକମାନଙ୍କର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସାରଣୀରେ ଥିବା ସ୍ତମ୍ବକୁ ବୁଝାଏ । ଏକ ମାନକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସରଣୀରେ ୧୮ ଗ୍ରୁପ ଥାଏ  ଏଫ-ବ୍ଲକକୁ ବାଦ ଦେଲେ  ।
ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣ  କ ଠରୁ  ହ  ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୩୩ଟି ବର୍ଣ୍ଣକୁ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣ କୁହାଯାଏ । ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣର ବିନା ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ବର୍ଣ୍ଣମାନେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ୩୩ଟି ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣ ୩ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ । ଯଥା: ୧. ବର୍ଗ୍ୟ ବା ସ୍ପର୍ଶ ବର୍ଣ୍ଣ, ୨. ଅବର୍ଗ୍ୟ ବା ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ୩. ଉଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ  ବର୍ଗ୍ୟ ବା ସ୍ପର୍ଶ ବର୍ଣ୍ଣ ଏକସ୍ଥାନରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଥିବା ପ୍ରଥମ ୨୫ଟି ବର୍ଗ୍ୟ ବା ସ୍ପର୍ଶ ବର୍ଣ୍ଣ ।
ଶମୀ ବା ଶର୍ମୀ ଏକ ଦ୍ରୁମ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ। ଛୋଟ ଓ ବଡ଼ ଭେଦରେ ଏହା ଦୁଇପ୍ରକାରର। ଉଭୟ ଜାତିର ଗୁଣ ସମାନ। ବାବୁଲା ଗଛ ପରି ଏହା କଣ୍ଟାଯୁକ୍ତ ଗଛ। ଏ ଗଛ ଭାରତର ଗଡ଼ଜାତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେଖାଯାଏ। ଅନ୍ୟତ୍ର ଏହା କ୍ୱଚିତ୍ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ବିବିଧ ଭାରତୀୟ ପ୍ରାଦେଶିକ ନାମ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଗୁଣ କଟୁ ମିଶ୍ରିତ କଷାୟ ରସ। ରୁକ୍ଷ, ଲଘୁପାକ, ଶୀତଳ, କଫ, କାଶ, ଶ୍ୱାସ, ଅର୍ଶ, ଅତିସାର, ରକ୍ତପିତ୍ତ ଓ କୁଷ୍ଠ ରୋଗର ନାଶକ। ମାତ୍ରା ଚାରିଅଣାରୁ ଆଠ ଅଣା। ବ୍ୟବହାର ଔଷଧୀୟ ଏହାର ସର୍ବାଙ୍ଗକୁ ଔଷଧ ରୂପରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଚର୍ମରୋଗରେ ଏହାର ପତ୍ର ରସ ସହିତ ଗୁଗ୍ଗୁଳ ମିଶାଇ ସେବନ କରାଯାଏ। ପିତ୍ତଜ କଫ ଓ କାଶରେ ଏହା ପିପ୍ପଳୀଚୂର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ। ପ୍ରମେହ ଆଦିରେ ଏହାର ଛେଲିର ରସକୁ ମିଶ୍ରି ସହିତ ସେବନ କଲେ ଲାଭ ମିଳେ। ପେଟ ଗୋଳମାଳ ଓ ଝାଡ଼ା ଆଦିରେ ଏହାର ରସକୁ ମହୁସହିତ ସେବନ କରାଯାଏ। ପେଟବ୍ୟଥାରେ ଏହାର ପତ୍ରରସରେ ମହୁ ଓ ଶୁଣ୍ଠୀଚୂର୍ଣ୍ଣ ମିଶାଇ ସେବନ କରାଯାଏ। ଧାତୁ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହା ଛେଲିକୁ ବାଟି ଗାଈଲହୁଣୀ ଓ ମିଶ୍ରି ସହିତ ସେବନ କରାଯାଏ। ଏହାର ଛେଲିକୁ ଜଳରେ ସିଝାଇ କ୍ଷତକୁ ଧୋଇଲେ ତାହା ଶୁଖିଯାଏ। ଚର୍ମରୋଗରେ ଏହାର ଛେଲିକୁ ଏହାର ପତ୍ରରସ ସହତି ବାଟି ସେବନ କରାଯାଏ। କାଶ, ଶ୍ୱାସ ଓ ପୁରାତନ ଜ୍ୱରରେ ଏହାର ଛେଲି ସିଝା ପାଣିକୁ ମହୁ ସହିତ ସେବନ କରାଯାଏ। ଏହାଦ୍ୱାରା ଦେହରୁ ଆଳସ୍ୟ ନିବାରିତ ହୁଏ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନାବଶ୍ୟକ କେଶ ଦୂର କରିବାପାଇଁ ଶମୀ ଗଛର କଞ୍ଚା ଫଳକୁ ବାଟି ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ। ଆଧାର ବାହାର ଆଧାର ବୈଦ୍ୟରାଜ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣବ୍ରହ୍ମା ଶତପଥିଙ୍କ ବନୌଷଧି ବିଜ୍ଞାନ ।
ସରିଲା      ଏକ ପୂର୍ବତନ ରାଜକୀୟ ରାଜ୍ୟ । ଏହା ବ୍ରିଟିଶ ସମୟରେ ଏକ ଧୀନସ୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା । ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଏହା ଉତ୍ତରାଞ୍ଚଳ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ହମୀରପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଏକ ପଞ୍ଚାଯତ ହିସାବରେ ରହିଛି । ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତି ସରିଲାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥାନ 25.77  79.68    / 25.77; 79.68. ଏହାର ପତ୍ତନ ହାରାହାରି 423 ଫୁଟ ଓ ଏହା ରଥ-ଜଳପୁର ରାସ୍ତାରେ ରଥଠାରୁ 28 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଜନସଂଖ୍ୟା 2001 ଜନଗଣନାରେ ସରିଲାର ଜନସଂଖ୍ୟା 17.858 ରହିଥିଲା । ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ 53% ଥିବା ବେଳେ ମହିଳା 47% ଥିଲେ ଓ ସାକ୍ଷ୍ୟରତା ହାର 49% ଥିଲା । ଜନସଂଖ୍ୟାର 17% 6 ବର୍ଷରୁ କମ ଥିଲେ । ଇତିହାସ ବୁନ୍ଦେଲା ରାଜା ବଂଶର ମହାରାଜା ଛତ୍ରସାଲ 17 ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବୁନ୍ଦେଳଖଣ୍ଡ ଅଞ୍ଚଳର ବହୁ ଅଞ୍ଚଳ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପୌତ୍ର ରାଜା ପାହାର ସିଂହ , ଯିଏ ଯାଇତପୁରର ରାଜା ଥିଲେ , ସେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପାଇଥିଲେ । ଏଠାରେ ସେ ସରିଲା ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରି 1755ରେ ହିନ୍ଦୁ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ଏହି ରାଜ୍ୟର ଆୟତନ 91 ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ଥିଲା । 1807ରେ ସରିଲା ରାଜ୍ୟ ବ୍ରିଟିଶ ଅଧୀନ ରାଜ୍ୟ ହେଇ ରହିଲା ଓ9 ବୁନ୍ଦେଳଖଣ୍ଡ ଏଜେନ୍ସିଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲା । ରାଜ୍ୟ 1050ରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ରାଜ୍ୟ ସଂଘ ସହ ମିଶ୍ରଣ ହେଲା । ରାଜା ସମୂହ , 1 1755/1788,1778 , 2 1788/1818,3 1818/1842,4 1842/1871,5 1871/1882,1882 , 6 1882/1898, 1875,1898 .... - 11 1898 - 5 1919 , 7 1898/1983, . [ .1939], 11 1898 , 5 1919; 1931 1932; , ; 1947 1948,  ' , ; 1983. ଏଇତିହାସିକ ସ୍ଥଳ ସବୁ ରାଜ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ଦୁର୍ଗ , ରାଜମହଳ , ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ରହିଛି ଶ୍ରୀ ଶଈଲେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଏକ ବହୁ ପୁରାତନ ମନ୍ଦିର । ଏଠାରେ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଦିନ ଶିବ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ନିକଟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ବହୁ ଜନସମାଗମ ହେଇଥାଏ । ମାଁ କଲିଙ୍କ ମନ୍ଦିର କାଳକୀ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବିଖ୍ୟାତ ।
ବୋମ୍ବୟଲା ଦେବୀ ଲାଇଶ୍ରାମ  (ଜନ୍ମ - ୨୨ ଫେବୃଆରୀ , ୧୯୮୫) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ତୀରଚାଳିକା ବା ତୀରନ୍ଦାଜ  । ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ମଣିପୁରର ଇମ୍ଫାଲଠାରେ ହେଇଥିଲା । ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ଏହି କ୍ରୀଡ଼ାକ୍ଷେତ୍ରରେ ପାଦ ଦେଇଥିବା ବୋମ୍ବୟଲା ୨୦୦୭ ମସିହାରୁ ବିଭିନ୍ନ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ତୀରଚାଳନା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାରତର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରି ଆସିଛନ୍ତି ଓ ଅନେକ ପଦକ ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ତାଙ୍କ ମାଁ ନିଜେ ଜଣେ ତୀରଚାଳନା ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ଓ ପିତା ମଣିପୁର ରାଜ୍ୟ ହେଣ୍ଡବଲ୍ ଦଳର ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ୧୧ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସେ ତୀରଚାଳନା ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିଲେ ଓ ଭାରତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଏକାଡେମୀରେ ଯୋଗ ଦେଇ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ପାରିବାରିକ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ସେ କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଥିଲେ ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ମଣିପୁରରେ ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତି । କ୍ରୀଡ଼ାକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅବଦାନ ଚୀନ‍ର ବେଜିଂଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଇଥିବା ଅଲିମ୍ପିକ୍ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ସେ ଉଭୟ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଓ ଦଳଗତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ । ଦଳଗତ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ କ୍ୱାର୍ଟର୍ ଫାଇନାଲରେ ଚୀନ ନିକଟରୁ ପରାଜୟ ବରଣ କରିଥିଲା । ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ସେ ୨୨ଶ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲେ । ଲଣ୍ଡନଠାରେ ହେଇଥିବା ଅଲିମ୍ପିକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କ୍ରୀଡ଼ା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଉଣ୍ଡରେ ହାରି ଯାଇଥିଲେ ଓ ଦଳଗତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରଥମ ରାଉଣ୍ଡରେ ହାରି ଯାଇଥିଲେ । ୨୦୧୬ ମସିହା ରିଓ ଅଲିମ୍ପିକ୍‍ରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀରାଣୀ ମାଝୀ, ଦୀପିକା କୁମାରୀ ଓ ତାଙ୍କ ଦଳ ୭ମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲେ । ସେଥିରେ ସେମାନେ ଭଲ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପରେ ଋଷୀୟ ଦଳ ନିକଟରୁ ପରାଜୟ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ପୁନୀତ ରାଜକୁମାର (ଜନ୍ମ ୧୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୭୫-ମୃତ୍ୟୁ ୨୯ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୨୧) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କଳାକାର, ଗାୟକ ଓ ଜଣେ ପ୍ରଯୋଜକ ମଧ୍ୟ ଯିଏକି ପ୍ରଥମେ କନ୍ନଡ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ୨୭ଟି ଚ୍ଚଲଚିତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ କଳାଲାର ଭାବେ କାମ କରିବା ସହ, ତାଙ୍କ ବାପା ରାଜକୁମାରଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବସନ୍ତ ଗୀତା (୧୯୮୦),ଭାଗ୍ୟବନ୍ତ (୧୯୮୧),ଚାଲିଶୁଭା ମୋଡଗଲୁ (୧୯୮୨),ଏରାଡୁ ନକ୍ସାତ୍ରାଗାଲୁ (୧୯୮୩) ଓ ବେଟାଡ୍ଦା ହୋଭୁ (୧୯୮୫) ପାଇଁ ବେଶ୍ ପ୍ରଶଂସନୀୟ । ସେ ବେଟାଡ୍ଦା ହୋଭୁ ଚଳଚ୍ଚତ୍ରିରେ ଅପ୍ପୁ ଭୂମିକାରେ କାମ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବେ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।୨୦୦୨ ମସିହାରେ ପୁନୀତଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଭୂମିକା ଥିଲା ଅପ୍ପୁ ୨୦୦୨ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  । ସେ ଅପ୍ପୁ (୨୦୦୨), ଅଭି (୨୦୦୩), ବୀର ,କାନ୍ନାଡିଗ (୨୦୦୩), ମୌର୍ଯ୍ୟ (୨୦୦୪), ଆକାଶ (୨୦୦୫), ଆରାଶୁ (୨୦୦୭), ଭାମସୀ (୨୦୦୮), ରାମ (୨୦୦୯), ଜ୍ୟାକି (୨୦୧୦), ହୁଡୁଗାରୁ (୨୦୧୧), ରାଜକୁମାର (୨୦୧୭) ଓ ଅଞ୍ଜନୀ ପୁତ୍ର (୨୦୧୭) ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଜଣେ ସଫଳ କଳାକାର ରୂପେ ନିଜକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରିଥିଲେ । ସେ କନ୍ନଡ ସିନେମା ଜଗତର ଉଚ୍ଚ ଦରମା ପ୍ରାପ୍ତ କଳାକାର ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି।
ଫଟା କପାଳ ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ ଟେଲି ଫିଲ୍ମ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ସାଧୁ ମେହେର ।
ପରିଚୟ ଗାଲିବ ବା ମିର୍ଜା ଆସାଦୁଲ୍ଲା ବୈଗ ଖାଁ ମୋଗଲ ଯୁଗର ଲୋକପ୍ରିୟ ଶାୟର ବା କବି ଥିଲେ  ସେ ବହୁତ ଗଜଲ ଓ ନଜମା ଲେଖିଥିଲେ  ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଓ ସାହିତ୍ୟ ଉପରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମାଲୋଚନାତ୍ମକ ପୁସ୍ତକମାନ ଲେଖାଯାଇଛି  ମିର୍ଜା ଗାଲିବ ୨୭ ଡିସେମ୍ବର ୧୭୯୭ ମସିହାରେ ଆଗ୍ରାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଓ ୧୫ ଫେବୃଆରୀ ୧୮୬୯ରେ ୭୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଦିଲ୍ଲୀଠାରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା  ସେ ଗଜଲ ଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କ ଉପନାମ  (ତଖଲ୍ଲୁସ ) ଗାଲିବ ଓ ଅସଦ୍ ବ୍ୟବ‌ହାର କରୁଥିଲେ  । ସେ ମୋଗଲ ଯୁଗର ଶେଷ ବିଖ୍ୟାତ କବି ଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ କବିତା ଗୁଡ଼ିକ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଏବଂ ପାର୍ସୀ ଭାଷାରେ ଲେଖିଥିଲେ । ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେ କେବଳ ଭାରତରେ ନୁହେଁ ପାକିସ୍ଥାନ ଏବଂ ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟଙ୍କ ଲୋକପ୍ରିୟ ଅଟନ୍ତି । ପିଲାଦିନ ମିର୍ଜାଙ୍କ ବାପା ପରିବାର ସହ ସମରକନ୍ଦରୁ ଆଗ୍ରାରୁ ଚାଲି ଆସିଥିଲେ  ବାପାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଗାଲିବଙ୍କ ପରିବାର ତାଙ୍କ ଦାଦାଙ୍କ ଦେଖାଶୁଣାରେ ରହିଲେ  ଗାଲିବ ଆଗ୍ରାରେ ପାଠ ପଢିବାକୁ ଲାଗିଲେ  ମାତ୍ର ୧୦ କି ୧୧ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସେ ଶାୟରୀ ରଚନା କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚମତ୍କୃତ କରିଦେଇଥିଲେ  ସେ ମୁଲ୍ଲାଅବଦୁଲ ସମଦ ଇରାନୀଙ୍କଠାରୁ ପାର୍ଶୀ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ  ମାତ୍ର ୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଯାଇଥିଲା  ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନ ୧୮୧୦ରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବେ ବସବାସ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ  ସେଠାରେ ସେ ଶହଶହ ଶାୟରୀ ରଚନା କରିଥିଲେ  ଅର୍ଥାଭାବରୁ ସେ ରୁଣକରି ଚଳୁଥିଲେ  ଆର୍ଥିକ ସଙ୍କଟ ଏବଂ ରୁଗ୍ମ ସ୍ୱାସ୍ଥାବସ୍ଥା ଯୋଗୁଁ ୧୮୬୮ରେ ତାଙ୍କ ମହାପ୍ରାୟାଣ ଘଟିଥିଲା  ଗାଲିବଙ୍କ ଅଧିକାଂଶ ଶାୟରୀ କଳ୍ପନାଯୁକ୍ତ ହେବାସହ ନୂତନ ବିଚାରଧାରା ସମ୍ପର୍ଣ ଥିଲା  ନୂଆ ଉପମା ଆଦିର ବ୍ୟବହାର ତାଙ୍କ ରଚନା ଗୁଡିକୁ ଏକ ନୂତନ ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲା  ତେବେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ୩୦ ବର୍ଷପରେ ତାଙ୍କ ଲେଖା ଗୁଡିକୁ ପ୍ରକୃତ ସମ୍ମାନ ମିଳିଲା  କବ୍ର ବା ମଜାର ଗାଲିବଙ୍କ କବ୍ର ଦିଲ୍ଲୀର ହଜରତ ନିଜାମୁଦ୍ଦିନଠାରେ ଥିବା ଗୁମ୍ବଦ ବା ମକବାର ନିଜାମୁଦ୍ଦିନ ଆଉଲିଆ ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ଥିବା ଚିତ୍ରରେ ତାହା ଦେଖାଯାଉଛି । ଏବଂ ଏବି କବ୍ରରେ ଲେଖାହୋଇଛି <ଗୀତ>  ମଜେ ଜାହାଁ କେ ଆପନି ନ‌ଜର ମେ ଖାକ ନାହିଁ ସିୱା-ଏ-ଖୁନ-ଏ-ଜିଗର, ସୋ ଜିଗର ମେ ଖାକ ନାହିଁ " ଏହାର ଇଂରାଜୀ ଅନୁବାଦ ହେଲା ।  ଶେର ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପଙ୍କତି ଗୁଡ଼ିକ ହେଲା:  (୧) ଥା ଜୀନ୍ଦଗୀ ମେଁ ଖଟକା ଲଗା ହୁଆ ଉଡବସେ ପେସ୍ତାରଭି ମେରା ରଙ୍ଗ ଜବ ଦିଆ   (୨) କୈଦ-ଏ-ହୟାତ-ଓ-ବନ୍ଦ-ଏ-ଗମ, ଅସଲ ମେ ଦୋନୋ ଏକ ହେ ମୋତ ସେ ପ‌ହଲେ ଆଦମୀ ଗମ ସେ ନିଜାତ ପାଏ କ୍ୟୁଁ  ।
ଚହକା, ଓଡ଼ିଶାର କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର ଗୋଲାମୁଣ୍ଡା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି କଳାହାଣ୍ଡି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ । ଗମନାଗମନ ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଭବାନିପାଟଣାଠାରୁ ୪୮ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଶିକ୍ଷା ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି। ସଂସ୍କୃତି ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଟୁରା  ( : ) ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ମେଘାଲୟର ପଶ୍ଚିମ ଗାରୋ ପାର୍ବତ୍ଯ ଜିଲ୍ଲାରେ ଏକ ମୁନିସିପାଲିଟି ସହର  । ଏହା ମେଘାଲୟର ଏକ ସର୍ବୋଛ ସହର । ଟୁରା ପର୍ବତର ଶ୍ରୁଙ୍ଗ ତଳେ ଏହି ଉପତ୍ୟକା ଅଞ୍ଚଳ ଅବସ୍ଥିତ । ତୁରାର ଜଳବାଯୁ ସାଧାରଣତଃ ମାଧ୍ୟମ ରହିଥାଏ । ଅରନ୍ୟାଞ୍ଚଳରେ ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଗମ ରହିଥାଏ ଓ ଲୋକ ବାଦ ଅନୁସାରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଆରାଧ୍ୟା ଦେବୀ ଦୁରମା ଦେବୀ ଅରଣ୍ୟରେ ବସବାସ କରିଥାନ୍ତି । ଏହା ଗୁୱାହଟି ସହରରୁ 220 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ । ଏହି ଅରଣ୍ୟ ସାନା ସାନା ନଦୀ , ନାଳ ଓ ସବୁଜିମାରେ ପରିପୂର୍ଣ । ଏଠାରେ କଥିତ ଭାଷା ଗରୋ ଓ ଇଂରାଜୀ । ଏଠାରେ 4ଟି କଲେଜ ସହ ବିଭିନ୍ନ ସ୍କୁଲ ସବୁ ରହିଛି । ରାଜଧାନୀ ଶିଲଂ ଏଠାରୁ 323 କିଲୋମିଟର ହେଇଥିବା ବେଳେ ବାଂଲାଦେଶର ସୀମାରେ ଥିବା ଡାଳୁଅ ଅଞ୍ଚଳ ଏଠାରୁ 50 କିଲୋମିଟର ଦୂର । ଗାରୋ ଜନଜାତି ପାଇଁ ଏହା ମୁଖ୍ୟ ବାଣିଜ୍ୟିକ ସ୍ଥଳ । ଏଠାରୁ ବିଭିନ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟଟକ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯିବାକୁ ରାସ୍ତା ରହିଛି । ଏଠାରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ସାନ ବଡ଼ ଜଳପ୍ରପାତ ରହିଛି । ଭୌଗୋଳିକ ସ୍ଥିତ ଟୁରାର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି 25.52  90.22  . ଠାରେ । ଏହାର ପତ୍ତନ 1145 ଫୁଟ । ଟୁରାର ଜଳ ବାୟୁ ନିମମା ପ୍ରକାର ରହିଥାଏ । . ଜନସଂଖ୍ୟା ଏଠାରେ 2011 ଜନଗଣନା ଅନୁସାରେ ଜନସଂଖ୍ୟା 58.391 ରହିଥିଲା । ଏଠି ମଧ୍ୟରୁ ପୁରୁଷ ସଂଖ୍ୟା 51 % ଥିବା ବେଳେ ମହିଳା ସଂଖ୍ୟା 49% ଥିଲା । 6 ବର୍ଷରୁ କମ ସଂଖ୍ୟା 14 % ଥିଲା । ଏଠାରେ ଭାଷା ଅନୁସାରେ ଗରୋ ଜନଜାତିର ଲୋକ ବେଶୀ ସଂଖ୍ୟାରେ ରହନ୍ତି ।ଏଠାରେ 90 % ଗରୋ ଅଧିବାସୀ ବାପତିଷ୍ଟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧମାବଲମ୍ବୀ । ଯୋଗାଯୋଗ ମେଘାଳୟ ବାଂଲାଦେଶ ସୀମାର ଅତି ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏଠାରେ ରେଳ ସଂଯୋଗ ନାହି ନ। ଗୁଆହାଟିଠାରୁ ବିମାନର ସୁବିଧା ରହିଛି । ସେଠାରୁ ହେଲିକେପ୍ଟର ଯୋଗେ ସପ୍ତାହକୁ 3 ଦିନ ଯାତାୟତର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି । ସଂସ୍କୃତି ଏଠାରେ ପ୍ରଚଳିତ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ଗାରୋ ନୃତ୍ୟ ଭରତ ବିଖ୍ୟାତ । ଏଠାରେ ବଙ୍ଗଳା ପର୍ବ ସମୟରେ 100ଟି ଦ୍ରମ ବ୍ୟବହାର ହେଇ ନୃତ୍ୟ ହେଇଥାଏ ଯାହା ଏକ ଅନନ୍ୟ ଶୈଳୀ । ଏହିଇ ନୃତ୍ୟରେ ପାରମ୍ପରିକ ରଙ୍ଗୀନ ଗାରୋ ପୋଷାକରେ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ଏହା ବ୍ଯତୀତ ଏଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସ , ଆମ ପବୁନି ଆଦି ପର୍ବ ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଅଟ୍ଟକାଳୀ ଚାଉଳରେ ତିଆରି ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ଓଡ଼ିଆ ଖାଦ୍ୟ । ତିଆରି ପଦ୍ଧତି ଚାଉଳରେ ତିଆରି ବହୁତ ପତଳା ସିରାରେ ଲୁଣ, ନଡ଼ିଆ କୋରା ପକାଇ ଘାଣ୍ଟି ଗରମ ପାଣିରେ ଚାଉଳ ଚୁନା ପକାଇ ଜନ୍ତାଯାଏ । ଏହି ଜନ୍ତଣିକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗୁଳା କରାଯାଏ । ଆଉ ଏକ କଡ଼େଇରେ ପାଣି ଫୁଟାଇ ଲୁଣ, ଗୁଡ, ନଡିଆ କୋରା ଦେଇ ଘାଣ୍ଟି ଚାଉଳ ଗୁଣ୍ଡ ପକାଇ ଘଣ୍ଟାଯାଏ । ଏହି ବହଳିଆ ଆଣରେ ଚାଉଳ ଗୁଳା ପକାଇ ଘାଣ୍ଟି ଓହ୍ଲାଇ ଦିଆଯାଏ ।
ମାଝୀଗୁଡ଼ା, ଓଡ଼ିଶାର କଳାହାଣ୍ଡି ଜିଲ୍ଲାର କୋକସରା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଗାଆଁ । ଏହି ଗାଆଁଟି କଳାହାଣ୍ଡି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ । ଗମନାଗମନ ଏହା ଜିଲ୍ଲାର ସଦର ମହକୁମା ଭବାନିପାଟଣାଠାରୁ ୬୫ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଶିକ୍ଷା ଏହାର ଅନତି ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଛି। ସଂସ୍କୃତି ଏହି ଗାଆଁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ଏଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମହା ଶିବରାତ୍ରି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ବାଣପୁର ସହରର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଘଣ୍ଟଶିଳା ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ଶାଳିଆ ନଦୀ କୂଳରେ ଭଗବତୀଙ୍କ ଦେଉଳ ଅବସ୍ଥିତ । ପ୍ରଧାନ ଦେଉଳ ସଂଲଗ୍ନରେ ଜଗମୋହନ ଓ ମଣ୍ଡପ ରହିଛି । ପଶ୍ଚିମାଭିମୁଖି ଦେବୀଙ୍କ ସିଂହଦ୍ୱାର ଉତ୍ତରଦିଗକୁ ରହିଛି । ୪୦ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଦେଉଳର ବେଢ଼ାଟି ପ୍ରାୟ ୧୦୦ଫୁଟ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଦୈର୍ଘ୍ୟର ଏକ ବର୍ଗାକାର କ୍ଷେତ୍ର । ଦେଉଳର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବେଢ଼ା ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ପାକଶାଳା, ପର୍ବଘର ଓ ମୁଆଁଘର ରହିଛି । ବିଗ୍ରହ ଦେଉଳରେ ଭଗବତୀଙ୍କର ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚଫୁଟ ଉଚ୍ଚର ଅଷ୍ଟଭୁଜା ପ୍ରସ୍ତରମୁର୍ତ୍ତି ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି । ଦେବୀ ପ୍ରଧାନ ଦୁଇ ହସ୍ତରେ ଧରିଥିବା ତ୍ରିଶୂଳରେ ମହିଷାସୁରର ବକ୍ଷକୁ ବିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ମୁଦ୍ରାରେ ସିଂହ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି । ଅଷ୍ଟଭୁଜା ଦେବୀ ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଦୁଇ ହସ୍ତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବାବେଳେ, ଅନ୍ୟ ଛଅଟି ହସ୍ତରେ ଖଡ଼୍ଗ, ସର୍ପ, ଧନୁ, ଅଙ୍କୁଶ, ଶଙ୍ଖ ଓ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଅଛିଅନ୍ତି । ମଇଁଷି ଗଣ୍ଡିରୁ ଛିନ୍ନ ମୁଣ୍ଡଟି ଭୂଲୁଣ୍ଠିତ ହେବାପରେ ମଇଁଷି ଶରୀର ମଧ୍ୟରୁ ଆତ୍ମପ୍ରକାଶ କରିଥିବା ଅସୁରର ନିଧନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦେବୀଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ବିଦ୍ଧ କରିଛି ଦାନବର ବକ୍ଷ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ହସ୍ତର ସର୍ପ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ବିପକ୍ଷରେ ଦଂଶନ ପ୍ରବଣ ହୋଇ ରହିଛି । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବସ୍ତ୍ରାବୃତ ପ୍ରତିମାର ମୁଖମଣ୍ଡଳଟି ଦୁଇଟି ରୁପାର ଚକ୍ଷୁ, ରୁପାର ପାଟି ଓ ସୁନାର ଜିଭଦ୍ୱାରା ସଜ୍ଜିତ । ଦେଉଳର ଜଗମୋହନର ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି ବିରଜାଇ ଭାବେ ପରିଚିତ ଶାଢ଼ୀ ପରିବୃତ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ । ବିରଜାଇଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଭଗବତୀ ଦେଉଳଠାରୁ ୧୨ କିଲୋମିଟର ଦୁର ସାଳିଆ ଗାଁ ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଦେଉଳର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିଛି ଅଣଓସାରିଆ ବଳିକ୍ଷେତ୍ର ଓ ପଳାସକୁଣି ଦେଉଳ । ପଶୁ ବଳି ପଡ଼ିବାପରେ ଗଣ୍ଡିଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବୀ ପଳାସକୁଣୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥାଏ । ଭୋଗ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଛଅଥର ଦେବୀଙ୍କୁ ଭୋଗ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥାଏ । ଆମିଷ, ବିଶେଷତଃ ମାଛ, ଦେବୀଙ୍କ ଭୋଗରେ ବର୍ଷସାରା ଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ ପ୍ରଥମେ ସ୍ନାନ ନୀତି ସମାପନ କରାଯାଇ ମନୋହର ମାହାର୍ଦ୍ଦ  (ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମହାପ୍ରସାଦ) ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥାଏ  । ସକାଳ ସାଢ଼େ ଆଠଟାରେ ବଲ୍ଲଭ ଭୋଗ କରାଯାଏ । ଏହି ଭୋଗରେ ଅନ୍ନ, ଡାଲି, ଏଣ୍ଡୁରୀ, କ୍ଷୀରି, ମାଛ ମହୁର ଓ ତିନୋଟି ମୁଆଁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇଥାଏ । ବଲ୍ଲଭଭୋଗ ଲାଗି ହେବାର ଘଣ୍ଟାଏ ପରେ ଦେବୀଙ୍କ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ପହୁଡ଼ ନୀତି କରାଯାଏ । ଅପରାହ୍ନ ତିନିଟା ବେଳେ ପହୁଡ଼ ଫିଟାଇ ମାଠପୁଳି ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତୀ ପୂର୍ବରୁ ଖଜା, ସରପୁଳି ଓ ଝଡ଼େଇନଦା ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ । ରାତି ୧୧ଟାରେ ପଖାଳ, ମାଛ ଭଜା ଓ କାକରା ଭୋଗ କରାଯାଏ । ରାତ୍ରିପହୁଡ଼ ପୂର୍ବରୁ ବଡ଼ସିଂହାର ଭୋଗରେ କାନ୍ତି  (ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି) ଓ ପଣା ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ  । ସେବକ ଭଗବତୀଙ୍କ ସେବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ଥିବା ସେବକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ୩ପ୍ରକାର ସେବକ ହେଲେ: ପୁରୋହିତ, ସୁଆର ଓ ମାଳି । ପୁରୋହିତମାନେ କେବଳ ଶଙ୍ଖୁଡ଼ି ଭୋଗ କରନ୍ତି । ସୁଆରମାନେ ଅନ୍ନଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି । ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସେବାୟତ ମୁଆଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥାନ୍ତି । ମାଳି ସେବକମାନେ ଦେବୀଙ୍କ ପୁଷ୍ପ ଭୂଷଣ ଯୋଗାଇବା ସହ ଅନ୍ନଭୋଗ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସାମଗ୍ରୀ ରୋଷଶାଳାରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ସହ ଦେଉଳରେ ମୁଆଁଭୋଗ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି । ଶାରଦୀୟ ପୂଜା ଦେଉଳର ପାଳିତ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ପର୍ବ ।
ରବିଶଙ୍କର ଜୟଦ୍ରଥ ଶାସ୍ତ୍ରୀ  ( ଜନ୍ମ ୨୭ ମେ , ୧୯୬୨) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଏବଂ ଭାରତୀୟ କ୍ରିକେଟ ଦଳର ପୂର୍ବତନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ  । ସେ ୧୯୮୧ରୁ ୧୯୯୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାତୀୟ ଦଳ ତରଫରୁ ଟେଷ୍ଟ ଏବଂ ଏକଦିବାସୀୟ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଖେଳିଥିଲେ । ପ୍ରଥମରୁ ସେ ବାମ ହାତୀ ସ୍ପିନ ବୋଲର ହିସାବରେ ଦଳରେ ପ୍ରବେଶ ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରେ ଅଲରାଉଣ୍ଡରର ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ ।
ଲଟେରୀ- ଲାଇଫ୍ ଏଗ୍ନେଷ୍ଟ ଫେଟ୍ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଜିକ୍‌ଜାକ୍ ମୋସନ୍ ପିକ୍ଚରସ୍‌‌ର କ୍ରିଉ ଏଣ୍ଟରଟେନମେଣ୍ଟଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି । ବାସୁମତି ଖୁଣ୍ଟିଆ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଅମ୍ଳାନ ଖୁଣ୍ଟିଆ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଏବଂ ସଂଳାପ ଅମ୍ଳାନ ଖୁଣ୍ଟିଆ ଲେଖିଥିଲେ । ଲସ୍ ଏଞ୍ଜେଲ୍‌ସର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ରୋଜର୍ ବ୍ଲୁହାର୍ପ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଚିତ୍ରଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ସୁନୀଲ ଶେଖର ଏବଂ ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ପଟ୍ଟନାୟକ । ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏବଂ ଅମ୍ଳାନ ଖୁଣ୍ଟିଆ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ନିଭାଇଥିଲେ । ଏକ ସତ୍ୟକାହାଣୀ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପୃଷ୍ଠଭୂମି । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା କଳାକାରମାନେ ହେଲେ ଅବିନାଶ ନାୟକ, ଅନ୍ୱେଷା ସାହୁ, ଉତ୍ତମ କୁମାର ପୁହାଣ ଏବଂ ଶିଶୁ କଳାକାର ପ୍ରାଚୀ । ୨୧ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୭ରେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ଟିଜର୍ ୟୁ ଟ୍ୟୁବ୍‌ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା । ୨୫ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୭ରେ, ଗଣେଶ ପୂଜା ଦିନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ଟ୍ରେଲର୍ ୟୁଟୁବ୍‌ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଅଭିନୟ ଅବିନାଶ ନାୟକ ଅନ୍ୱେଷା ସାହୁ ଉତ୍ତମ କୁମାର ପୁହାଣ ପ୍ରାଚୀ କାହାଣୀ ଜଣେ ଗରୀବ ପିତା, ଯିଏକି ଏକ ସୁରକ୍ଷାକର୍ମୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟକରେ, ତା ' ରୋଗୀ ଝିଅକୁ ଭଲ କରିବାକୁ କରୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର କାହାଣୀ । ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ରୋଜର୍ ବ୍ଲୁହାର୍ପ । ସେ ଲସ୍ ଏଞ୍ଜେଲ୍‌ସର ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ।
ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶ  (ପର୍ଶୁରାମ ବେଶ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣା) ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ଦିଅଁମାନଙ୍କୁ କରାଯାଉଥିବା ବେଶଗୁଡ଼ିକ ଭିତରୁ ଏକ  । ଯେଉଁ ବର୍ଷ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ପଞ୍ଚକ ଛଅ ଦିନ ପଡ଼େ ସେହି ବର୍ଷ ମଳ ତିଥିରେ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶ ହୁଏ । ଅତୀତରେ ଏହି ବେଶ ୧୯୯୪ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୧୬ ତାରିଖରେ, ଓ ତା ପୂର୍ବରୁ ୧୯୯୩ ନଭେମ୍ବର ୨୬, ୧୯୬୮ ନଭେମ୍ବର ୩, ୧୯୬୭ ନଭେମ୍ବର ୧୬ ଓ ୧୯୬୬ ନଭେମ୍ବର ୨୬ରେ ପାଳିତ ହୋଇଥିଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶ ୨୭ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୦, ଶୁକ୍ରବାର କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ମଳ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ । ପୁରୀରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ସିଦ୍ଧ ମହାବୀରଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ ମାର୍ଗଶିର ମାସ କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚମୀରେ  (ପଞ୍ଚତୀର୍ଥ ଦିନ) ଓ ବୈଶାଖ, ମେଷ ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ ନାଗା ବେଶରେ ସଜାଇ ଦିଆଯାଏ  । ପୁରୀର ସାହି ଯାତର ପରମ୍ପରା ସହ ବାଲ୍ମିକୀ ରାମାୟଣର ପର୍ଶୁରାମଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣିତ ରୂପ ସହ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶର ସାଦୃଶ୍ଯ ରହି ଥିବାରୁ ତାହା ରାମାନନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି । ଏହି ବେଶରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ମୁଖରେ ବିଶେଷ ସାହିଯାତ ନାଗା ଶୈଳୀର ଦାଢ଼ି ରହିବା ବିଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ । ବେଶ ବିଧି ଏହି ବେଶରେ ଠାକୁରମାନେ ମୁଖ୍ଯତଃ ସୋଲ, କନା ଜରି, ବେତରେ ନିର୍ମିତ ହାଣ୍ଡିଆ, ଢେଣୁ, ନିଶ, ଦାଢ଼ି, ଛୁରୀ, କଟୁରୀ, ବାଘଛାଲ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଶ୍ରୀଭୂଜ, ଶ୍ରୀପୟର, ବାଘନଖ ମାଳି, ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର ଓ ହଳ, ମୂଷଳ ଇତ୍ଯାଦି ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି । ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀଠାରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଯାଏଁ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ଦିଅଁମାନଙ୍କର ବିଶେଷ ନୀତି ପାଳନ ହେବା ସହ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ଦଶମୀ ଯାଏଁ ରାଧାଦାମୋଦର ବେଶରେ ସଜାଯାଇଥାଏ । ତେବେ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ଯାଏଁ ବିଭିନ୍ନ ବେଶରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତମାନେ ଯଥାକ୍ରମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ବେଶ, ବାଙ୍କଚୂଡ଼ା ବେଶ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ ବେଶ, ଡାଳିକିଆ ବେଶ ଓ ସୁନାବେଶରେ ଦର୍ଶନ କରିଥାନ୍ତି । ଇତିହାସ ଏହି ବେଶ ଅତ୍ଯନ୍ତ ପୁରୁଣା ନହେଲେ ମଧ୍ଯ ପୁରୀର ସାହି ଯାତରେ ବାହାରୁ ଥିବା ନାଗା ସଂସ୍କୃତିର ଅନୁକରଣରେ କୈଣସି ଭକ୍ତଙ୍କ ଆଗ୍ରହରେ ଏହି ବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ସମ୍ଭବ । ପୁରାଣ ପୁରାଣ ମତେ ପର୍ଶୁରାମଙ୍କ ସହସ୍ରାର୍ଜ୍ଜୁନ ବଧ କିମ୍ବା ଅର୍ଜୁନ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନାଗାର୍ଜୁନ ମଧ୍ଯରେ ହୋଇଥିବା ଯୁଦ୍ଧର ସ୍ମୃତି ସ୍ୱରୂପ ଏହି ବେଶ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ଏହି ବେଶ ଯୋଦ୍ଧା ଓ ସନ୍ଯାସୀର ସମ୍ମିଶ୍ରଣ ବେଶ ଥିଲା । ଅର୍ଜୁନ ନିଜ ପୁତ୍ର ସହସ୍ରାର୍ଜୁନଦ୍ୱାରା ପରାସ୍ତ ହେଇଥିଲେ । ସହସ୍ରାର୍ଜ୍ଜୁନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପେ । ମହାଭାରତ ଅନୁସାରେ ବନବାସ ସମୟରେ କିରାତ ବେଶଧାରୀ ଶିବ ସହ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା । ଅର୍ଜୁନ ପରାସ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ଯ ଶିବ ଅନେକ ଦିବ୍ଯ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଦାନ କଲେ । କିରାତାର୍ଜୁନ କହିଲେ ଯେପରି ଶିବଙ୍କୁ ବୁଝାଏ ସେପରି ନାଗାର୍ଜୁନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏକ ରୂପ । ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସମନ୍ୱୟ ସାଧିତର ପ୍ରତୀକ ହେଲା ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶ । ନାଗା ସନ୍ଯାସୀମାନେ ଉଲଙ୍ଗତା, ଉଦଣ୍ଡତା ତଥା ବୀରତା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଅତୀତରେ ଏମାନେ ମନ୍ଦିରର ସୁରକ୍ଷା ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ । ଅତୀତରେ ନାଗା ସନ୍ଯାସୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ନାଗା ବେଶରେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବାରୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଇଛା ପୂରଣ କରି ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶରେ ଉଭା ହୋଇଥିବାର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି । ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସାରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଭଗବତ ଆରାଧନା, ଉପାସନା ଆଦି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ମାସରେ ନାଗାର୍ଜୁନ ବେଶ ହୋଇଥାଏ ।
ଜ୍ୟୋତି ଆମ୍ଗେ  (ଜନ୍ମ: 16 ଡିସେମ୍ବର 1993) ଗିନିଜ ବୁକ ଅଫ ୱାର୍ଲଡ ରେକର୍ଡ ଅନୁସାରେ ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଅଟନ୍ତି  । 21 ଡିସେମ୍ବର 2011 ମସିହାରେ ଜ୍ୟୋତି ଆମ୍ଗେଙ୍କ 18ତମ ଜନ୍ମଦିନ ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଅଧିକାରୀକ ଅନୁସାରେ ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ମହିଳା ବୋଲି ଘୋଷିତ କରାଗଲା , ଗିନିଜ ବୁକ ଅଫ ୱାର୍ଲଡ ରେକର୍ଡର ଉଚ୍ଚତା 62.8 ଏବଂ ; ସେଣ୍ଟିମିଟର  2 0.6  । ତାଙ୍କର ସୀମିତ ଉଚ୍ଚ ଏକ  " "  ନାନକ ବୃଦ୍ଧି ଅସମାନ୍ୟତା କାରଣରୁ ହୋଇଛି । 2012 ମସିହାରେ ସେ ନେପାଳରେ, ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ମଣିଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବାହାଦୂର ଡ଼ାଙ୍ଗୀଙ୍କ ସହ ଦେଖା ହୋଇଥିଲେ। 2013 ମସିହାରେ 57 ତମ ଗିନିଜ ବୁକ ଅଫ ୱାର୍ଲଡ ରେକର୍ଡ ସଂସ୍କରଣ ପାଇଁ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଏକଜୁଟ କରାଯାଇଥିଲା । ମାଧ୍ୟମ ଆବିର୍ଭାବ ଜ୍ୟୋତି ଆମ୍ଗେ  "ଟେଓ ମେମୁକରୀ" ଙ୍କ ସହିତ, ଇଟାଲୀୟନ ଚ୍ୟାନେଲ  "କନେଲ 5" ରେ 2012 ମସିହାରେ  "ଲୋ ଶୋ ଡୀ ଆଇ ରେକର୍ଡ" ରେ କୋ-ହୋଷ୍ଟେଡ଼ ଥିଲେ । ଆମ୍ଗେ 2009 ମସିହାରେ,  (ବଡି ଶକ): ଦୁଇ ଫୁଟ ଡେଙ୍ଗା କିଶୋରୀ ଶୀର୍ଷକରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଥିଲା  । ସେ ଏକ ଭାରତୀୟ ଟେଲିଭିଜନ ଶୋ ବିଗ ବସ୍-6ରେ ଜଣେ ଅତିଥି ପ୍ରତିଭାଗୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ 13 ଅଗଷ୍ଟ 2014 ମସିହାରେ, ସେ ଅମେରିକାନ ହରର ଷ୍ଟୋରି - ଫ୍ରିକ ଶୋର ଚତୁର୍ଥ ସିଜିନରେ  "ଆମେରିକି ହରର ଷ୍ଟୋରି ସୂଚୀରେ - ମା ପେଟୀଟ" ଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା 8 ଅକ୍ଟୋବର 2014 ମସିହାର ପ୍ରିମିୟର ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ମହମ ପ୍ରତିମା ସେଲିବ୍ରେଟି ୱେକ୍ସ ସଂଗ୍ରହାଳୟ, ଲୋନାବଲରେ ରହିଛି ।
ପାଦର ଗଣ୍ଠିଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ ଯେଉଁଠାରେ ପାଦ ଏବଂ ଗୋଡର ମିଳିତ ହୋଇଥାଏ । ପାଦର ଗଣ୍ଠିରେ ତିନୋଟି ସଂଯୁକ୍ତ ସାମିଲ ରହିଛି : ଲୋକାଭିମାନି ସଂଯୁକ୍ତ, ସବଟେଲର ସଂଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଟିବିଓଫିବୁଲର ସଂଯୁକ୍ତ । ଏହି ସଂଯୁକ୍ତ ରୂପେ ନିର୍ମିତ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପାଦର ଡୋର ସମ୍ପାଦନା ଏବଂ ପ୍ଲାସ୍ଟରଫ୍ଲୋକ୍ସିୟନ ଅଟେ । ସାମାନ୍ୟ ଉପଯୋଗରେ ପାଦର ଗଣ୍ଠି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବିଶେଷ ରୂପେ ଗଣ୍ଠି କ୍ଷେତ୍ର ପାଇଁ ହୋଇଥାଏ । ଚିକିତ୍ସା ଶବ୍ଦବଳୀରେ, ଗଣ୍ଠି  (କ୍ୱଲିଫାଇଏର୍ସ ବିନା) କ୍ଷେତ୍ରରେ କିମ୍ବା ବିଶେଷ ରୂପେ ଟାଲୋକ୍ରୁରାଲ ସଂଯୁକ୍ତକୁ ସନ୍ଦର୍ଭିତ କରିପାରେ  । ପାଦର ଗଣ୍ଠି କ୍ଷେତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ହାଡ  (ପାଦରେ ଥିବା ହାଡ) , ଟିବିଆ ଏବଂ ଫାବିଲା ପାଦରେ ଥାଏ  । ତାଲୋକଲ ସଂଯୁକ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେନବୀୟଲ ହିଂଗ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଟେ ଯାହା ଟିବିଆର ସମୀପବର୍ତ୍ତି ପ୍ରାନ୍ତର ତଳ ଅଙ୍ଗରେ ଟିବିଆ ଏବଂ ଫାବଲର ବାହାର ପ୍ରାନ୍ତକୁ ଯୋଡ଼ିଥାଏ । ଟିବିଆ ଏବଂ ତାଳୁ ମଧ୍ୟରେ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଛୋଟ ଫାଇବୁଲା ଏବଂ ତାଳୁ ମଧ୍ୟର ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଓଜନ ଦେଇଥାଏ ।
ବିଶ୍ୱ ଓଜୋନ ଦିବସ ବା ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଓଜୋନ ସ୍ତର ସଂରକ୍ଷଣ ଦିବସ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୬ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ଦିନ ପାଳିତ ହୁଏ । ୧୯୯୪ ମସିହାରୁ ପାଳିତ ହୋଇ ଆସୁଥିବା ଏହି ଦିବସର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଲା ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳକୁ ଘେରି ରହିଥିବା ଓଜୋନ ସ୍ତରର ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ସହ ଓଜନ ସ୍ତର କ୍ଷୀଣ ହେବା ଜନିତ ସୃଷ୍ଟ ଭୟାବହତା ସଂପର୍କରେ ବିଶ୍ୱବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରାଇବା । ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଓଜୋନର ପରିମାଣ କମ ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଏହାର ଆମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ । ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ସୌର-ପବନ ଅନେକ ସମୟରେ ପୃଥିବୀ ଉପରିସ୍ଥ ଓଜୋନ ସ୍ତରର  କ୍ଷତି କରିଥାନ୍ତି; ଯଦ୍ୱାରା ଓଜୋନ ସ୍ତର ଦେଇ କ୍ଷତିକାରକ ଅତି ବାଇଗଣୀ ବିକୀରଣ ଭୁପୃଷ୍ଠକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ । ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଓଜୋନ ସ୍ତର କମିଯିବା ହେତୁ ଅତିବାଇଗଣୀ ରଶ୍ମୀ ଅଧିକା ହୋଇ ପରଳ କରାଇବାର ସମ୍ଭାବନା ବଢେ । ଇତିହାସ ୧୯୮୭ ମସିହାର ଏହି ଦିନରେ ମଣ୍ଟ୍ରିଲ ପ୍ରୋଟୋକଲ ନାମକ ଏକ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଚୁକ୍ତିନାମା ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ସନ୍ଧିର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଓଜୋନ ସ୍ତରକୁ କ୍ଷୀଣ ବା ହ୍ରାସ କରୁଥିବା କିଛି ପଦାର୍ଥର ପ୍ରସ୍ତୁତି ବା ଉତ୍ପାଦନ ସମୟ ବଦ୍ଧ ଉପାୟରେ ବନ୍ଦ କରିବା ଯଦ୍ୱାରା ଓଜୋନ ସ୍ତରକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରାଯାଇପାରିବ । ଏହି ଚୁକ୍ତିନାମା ସ୍ୱାକ୍ଷର ହୋଇଥିଲା ୧୬ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୮୭ ମସିହାରେ । ଏହି ଐତିହାସିକ ଦିନକୁ ସ୍ମରଣୀୟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ୧୯ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୦୦ ଦିନ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ମହାସଭାରେ ୧୬ ସେପ୍ଟେମ୍ବରକୁ ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଓଜୋନ ସ୍ତର ସଂରକ୍ଷଣ ଦିବସ ରୂପେ ପାଳିବାକୁ ଏକ ଘୋଷଣାନାମା ଗୃହୀତ ହେଲା । ଚୁକ୍ତି ସ୍ୱାକ୍ଷର ହେବାର ପ୍ରାୟ ୩୦ ବର୍ଷ ପରେ ଓଜୋନ ସ୍ତରରେ ଦେଖାଦେଇଥିବା ଛିଦ୍ର ବନ୍ଦ ହେବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା । ତଥାପି ଏହି ଓଜୋନ ସ୍ତର କ୍ଷୀଣ ହେବା ଯୋଗୁଁ ନିର୍ଗତ ବିଷାକ୍ତ ଗ୍ୟାସର ପ୍ରଭାବ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ୫୦ରୁ ୧୦୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରଯାଏ । ଓଜୋନ ସ୍ତର ଓଜୋନ ହେଉଛି ଅମ୍ଳଜାନର ଆଉ ଏକ ସ୍ୱରୂପ ଯାହାର ରାସାୟନିକ ପ୍ରତୀକ ହେଉଛି 3 । ଆମ ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଖୁବ କମ ପରିମାଣର ଓଜୋନ  (ଏକ ପ୍ରକାର ଗ୍ୟାସୀୟ ଉପାଦାନ) ରହିଛି  । ତଥାପି ଏହାର ଆବଶ୍ୟକତା ମଣିଷ ସମାଜ ପାଇଁ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ । କାରଣ ହେଉଛି, ଓଜୋନର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ବାୟୁମଣ୍ଡଳର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ଅର୍ଥାତ ଭୂପୃଷ୍ଠର ୧୦ରୁ ୪୦ କିଲୋମିଟର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ରହିଥାଏ । ଏହି ସ୍ତରକୁ ଷ୍ଟ୍ରାଟୋଫିଅର   କୁହାଯାଏ । ଏହି ସ୍ତର ପ୍ରାୟତଃ ଶତକଡା ୯୦ ଓଜୋନ ଉପାଦାନକୁ ନେଇ ଗଠିତ । ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ଓଜୋନ ସ୍ତର ଆମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । କାରଣ ଏହି ଓଜୋନ ସ୍ତର ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ନିର୍ଗତ କେତେକ ଅରିବାଇଗଣୀ ରଶ୍ମୀ, ଯାହାକି ମାନବ ଶରୀର ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ, ଗ୍ରହଣ କରିନିଏ । ଫଳରେ ଆମେ ଅତିବାଇଗଣୀ ରଶ୍ମୀର କୁପ୍ରଭାବରୁ ଦୂରେଇ ରହୁ । ଏହିପରି ଓଜୋନ ସ୍ତର ଆମ ପାଇଁ ଏକ ଢାଲ ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।ଅତଏବ ପରିବେଶ ବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଣ୍ଟ୍ରୀଲ ଚୁକ୍ତିନାମା ପରୀପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଓଜୋନ ସ୍ରରର ହ୍ରାସ ରୋକିବା ଦିଗରେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଗବେଷଣା ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ନିଆଯାଉଥିବା ପଦେକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସର୍ବସାଧାରଣକୁ ସଚେତନ ମଧ୍ୟ କରାଯାଉଛି । ନିକଟରେ ୨୦୧୮ରେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ପରୀକ୍ଷଣରୁ ଜଣାଯାଇଛି ଯେ, ବିଶ୍ୱ ଜନ ସମୁଦାୟର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଫଳରେ କ୍ଷୀଣ କିମ୍ବା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିବା ଓଜୋନ ସ୍ତରର ଅନେକ ଭାଗ ସଜଡା ହୋଇପାରିଛି । ପ୍ରତି ଦଶନ୍ଧିରେ ୧ରୁ ୩ ଶତକଡା ହାରରେ ଏହି କମିଯାଇଥିବା ଓଜୋନ ସ୍ତରର ଭରଣା ହୋଇ ଆସୁଛି । ଏହି ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଯଦି ଜାରି ରହେ, ଆଶା କରାଯାଉଛି, ଉତ୍ତର ଗୋଲାର୍ଦ୍ଧ ତଥା ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷାଂଶର କମି ଯାଇଥିବା ଓଜୋନ ସ୍ତର ୨୦୩୦ ସୁଦ୍ଧା ଭରଣା ହୋଇଯିବ । ଦକ୍ଷିଣ ଗୋଲାର୍ଦ୍ଧ ତଥା ମେରୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି କମିଯାଇଥିବା ଓଜୋନ ସ୍ତର ଯଥାକ୍ରମେ ୨୦୧୫ ଓ ୨୦୬୦ ସୁଦ୍ଧା ଭରଣା ହୋଇଯିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଓଜୋନ ସ୍ତରର ସଂରକ୍ଷଣ ଦିଗରେ ନିଆଯାଉଥିବା ଏସବୁ ପଦକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଜନିତ କୁପ୍ରଭାବରୁ ପୃଥିବୀକୁ ମୁକ୍ତ ରଖିବାରେ ଅନେକାଂଶରେ ସହାୟକ ହେବା । ଖାଲି ଏତିକି ନୁହେଁ, ଏହା ଫଳରେ ୧୯୯୦ରୁ ୨୦୧୦ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଦୂଷଣରୁ ଜାର ପ୍ରାୟ ୧୩୫ ବିଲିୟନ ଟନ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳର କୁପ୍ରଭାବରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ପୃଥିବୀଠାରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବ ।
ସ୍ପାଇଡ଼ର-ମ୍ୟାନ ମାର୍ଭିଲ ପତ୍ରିକାର ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଚରିତ୍ର । ଲେଖକ ଷ୍ଟାନ ଲି ଏବଂ ଷ୍ଟିଭ୍ ଦିଟ୍କୋଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଚରିତ୍ରଟି ଅନ୍ତଲୋଜି ପତ୍ରିକାର ଅମେଜିଙ୍ଗ ଫଣ୍ଟସିର ୧୫ ଭାଗରେ ଦେଖା ଦେଇଥିଲା ।ଲେଖକଙ୍କ ଲେଖା ଅନୁସାରେ ଏହି ଚରିତ୍ରଟି ଅନାଥ ଏବଂ ନିଜ ମାମୁ ଏବଂ ମାଇଁଙ୍କ ସଂଗେ ରହି ଆସୁଥିଲା । ଯୁବ ପିଢ଼ିରେ ପାଦ ଦେଉ ଦେଉ ତା ଉପରେ ଦୈନନ୍ଦିନ ସମସ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହ ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ଦାଇତ୍ୱ ଲଦି ହୋଇ ଯାଇ ଥିଲା । ଏହା ସହିତ ଏହି ଚରିତ୍ର କେତେ ଗୁଡ଼ିଏ ଦୈବୀ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରୁ ସ୍ପାଇଡର ସେନ୍ସ, କାନ୍ଥରେ ଛାଡ଼ିବା, ଜାଲ ବୁଣିବା ଆଦି ଅନ୍ୟତମ । ସ୍ପାଇଡର-ମ୍ୟାନ ଚରିତ୍ରଟି ପ୍ରଥମକରି ୧୯୬୦ରେ ଏକ ଯୁବ ନାୟକ ଭାବେ ପତ୍ରିକାରେ ଦେଖା ଦେଇ ଥିଲେ । ଏହି ସ୍ପାଇଡର-ମ୍ୟାନ ସିରିଜର ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଥିଲା ପିଟର ପାର୍କର ଯିଏ କି, ସ୍ପାଇଡର-ମ୍ୟାନର ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପ । ଅନ୍ୟ ଭାଷାରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ରୂପ । ସ୍ପାଇଡ଼ର-ମ୍ୟାନ ସିରିଜର ସମସ୍ତ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସ୍ପାଇଡ଼ର-ମ୍ୟାନ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଖଲନୟକଙ୍କ ସଂଗେ ଲଢ଼ି ଅଛି ।