ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ଦେବୀ  ( ୮ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୦୯ - ୧୩ ଜୁଲାଇ ୧୯୯୫) ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାର ଜଣେ ଔପନ୍ୟାସିକ ଓ କବି ଥିଲେ  । ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ସେ ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ଓ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଜବଲପୁର, ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଓ ବିଶ୍ୱଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଡିଲିଟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ବିଶ୍ୱଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ୧୯୮୯ରେ ତାଙ୍କୁ  "ଦେଶିକୋତ୍ତମ"  ସମ୍ମାନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଛି । ୧୯୯୪ରେ ସେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଫେଲୋସିପ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଜୀବନୀ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ୧୯୦୯ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୮ ତାରିଖରେ କଲିକତାର ପୋଟଳଡଙ୍ଗାଠାରେ ଏକ ବୈଦ୍ୟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଜନ୍ମବେଳେ ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣା ଦେବୀ   ଗୁପ୍ତା   । ତାଙ୍କ ପିଲାଦିନ ଏକ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ପରିବେଶରେ ବିତିଥିଲା । ତାଙ୍କ ପରିବାରରେ ଝିଅ ପିଲାମାନେ ସ୍କୁଲ ଯାଉନଥିଲେ । ଶିଶୁ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କଠୁ ଦେଖି ଶୁଣି ଅକ୍ଷର ଶିଖିଥିଲେ । ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍କ ପିତା  "ହରେନ୍ଦ୍ର ନାଥ ଗୁପ୍ତା"  କାଠ ଆସବାବପତ୍ରର ଡିଜାଇନର ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମା ସରଳା ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ପୁସ୍ତକପ୍ରେମୀ ମହିଳା ଥିଲେ । ମା 'ଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିବା ଅଭ୍ୟାସ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ଓ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲା । ହରେନ୍ଦ୍ରନାଥ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଫୁଲ ଚନ୍ଦ୍ର ରୋଡ଼ସ୍ଥିତ ଘରକୁ ଯିବା ପରେ ସରଳା ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ତାଙ୍କ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ିବାପାଇଁ ନିକଟସ୍ଥ ପାଠାଗାରରୁ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ପୁସ୍ତକ ମିଳିବାକୁ ଲାଗିଲା । ପିଲାଲାଦିନରୁ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ସବୁପ୍ରକାର ବହି ପଢ଼ିଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେ କେବେ ଧରାବନ୍ଧା ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିନଥିଲେ । ସେ ନିଜେ ଅକ୍ଷର ଶିଖି ବହି ପଢୁଥିଲେ । ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ଓ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କର ବଢିବା ବୟସ ଦେଶପାଇଁ ଏକ ଅସ୍ଥିର ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବିତିଥିଲା । ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଥିଲା । ସେମାନେ ସ୍ୱାଧିନତା ସଂଗ୍ରାମ ସହିତ ପ୍ରତକ୍ଷ୍ୟ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡିଥିଲା । ପିଲାଦିନୁ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ଓ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀମାନେ କବିତା ଲେଖୁଥିଲେ ଓ ଆବୃତ୍ତି କରୁଥିଲେ । ଏହିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରିତିମତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମଧ୍ୟ ଚାଲୁଥିଲା । ୧୯୨୨ ମସିହାରେ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା  "ବାଇରେର ଡାକ"  ନାମକ ନିଜର ଏକ କବିତା  "ଶିଶୁ ସାଥୀ"  ପତ୍ରିକାକୁ ପଠେଇଥିଲେ ଓ ତାହା ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା । ପରେ ପତ୍ରିକାର ସମ୍ପାଦକ ରାଜକୁମାର ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ କବିତା ପଠେଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ଏହିପରି ଭାବରେ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍କର କବିଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୨୪ ମସିହାରେ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା କାଳିଦାସ ଗୁପ୍ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେତେବେଳକୁ ତାଙ୍କର ବୟସ ଥିଲା ୧୫ । ବିବାହ ପରେ ସେ ବହୁ ଘର ବଦଳେଇବା ପରେ ପ୍ରଥମେ ଭବାନୀପୁର ଓ ପରେ  "ବେଲତାଲା ରୋଡ଼" ରେ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏଠାରେ ସେ ୧୯୬୦ ମସିହା ଯାଏଁ ରହିଥିଲେ । ତାପରେ ସେ ନିଜ ପୁଅ ସୁଶାନ୍ତ, ବୋହୁ ନୂପୁର ଓ ନାତୁଣୀ ଶତରୂପାଙ୍କ ସହ  "ଗୋଲପାର୍କ" ରେ ରହିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ରେ ଶତଦୀପା ନାମରେ ତାଙ୍କର ଆଉ ଏକ ନାତୁଣୀ ହୋଇଥିଲା । ୧୯୭୦ରେ ଗରିଆଠାରେ ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ ଓ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ୧୯୯୫ରେ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଘରେ ରହିଥିଲେ ।  "ବାଇରେର ଡାକ"  ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କବିତା ଥିଲା । ଏହାପରେ ସେ ୨୪୨ଟି ଛୋଟ ବଡ଼ ଉପନ୍ୟାସ, ୩୭ଟି କବିତା ସଂଗ୍ରହ ଓ ୬୨ଟି ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସେ ୩୦୦୦ରୁ ଅଧିକ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଲେଖିଥିଲେ । ଲେଖାଲେଖି ଆରମ୍ଭ ବେଳକୁ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା କେବଳ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲେଖୁଥିଲେ । ୧୯୩୮ରେ  "ଛୋଟ ଠାକୁରଦାର କାଶୀ ଯାତ୍ରା"  ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହାଥିଲା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକ । ୧୯୩୬ରେ ସେ ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଗଳ୍ପ  "ପତ୍ନୀ ଓ ପ୍ରେୟସୀ"  ଲେଖିଥିଲେ ଓ ଏହା  "ଆନନ୍ଦ ବଜାର ପତ୍ରିକା" ର ପୂଜା ସଂକଳନରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ୧୯୪୪ରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କମାନଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ  "ପ୍ରେମ ଓ ପ୍ରୟୋଜନ"  ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ସାମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟ, ଲିଙ୍ଗ ବୈଷମ ଓ ସଂକିର୍ଣ୍ଣତା ବିରୋଧରେ ସେ ନିଜ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତଳନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ  "ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି"   ( ୧୯୬୪ ), ସୂବର୍ଣ୍ଣଲତା  ( ୧୯୬୭ ), ଓ  "ବକୁଳ କଥା"   ( ୧୯୭୪ )ରେ ସେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ମାନବାଧିକାର ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ  । ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର ଲୀଳା ପୁରସ୍କାର - ୧୯୫୪  (କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ) ମୋହିନୀ ଦାସୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ - ୧୯୬୬  (ଭୂଟାନ) ରେନଡ୍ରମ ମେମୋରିଆଲ ସମ୍ମାନ - ୧୯୬୬  ( ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ସରକାର) ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର - ୧୯୭୬  (ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଇଁ) ହାରାନାଥ ଘୋଷ ପୁରସ୍କାର - ୧୯୮୮  (ବଙ୍ଗୀୟ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ) ଜଗତାରିଣୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ - ୧୯୯୩  (କଲିକତା ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟ) ରଚନାବଳୀ ଉପନ୍ୟାସ ରଚନାବଳୀ ସଂଗ୍ରହ ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣା ରଚନାବଳୀ  "ମିତ୍ର ଓ ଘୋଷ"  ପ୍ରକାଶନୀଦ୍ୱାରା ୧୦ଖଣ୍ଡରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଛି । ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ଶିଶୁ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ପାକ୍ଷୀକ ଆନ୍ଦୋଳନମେଳା ଗଳ୍ପ ସଂକଳନ  " ଟିକଟିକି, ଅତିନ୍ଦ୍ରୀୟ ଶକ୍ତି ଓ ବେଦାନ୍ତ ବର୍ଦ୍ଧନ " କପାଳରେ ନାମ ଗୋପାଳ " " ମୋଜାରୁ ମାମା " "  ନିଖୋଜ ନିରୁଦ୍ଦେଶ ହୋତେ ଗେଲେ " ପୂଜାବାର୍ଷିକୀ ଆନ୍ଦୋଳନ ମେଳା ଗଳ୍ପ ସଂକଳନ ବାହାଦୂର  (ଶାରଦୀୟ ଆନନ୍ଦମେଳା, ୧୯୭୧) ହୋଇତ ଏଇରକମୀ  (ଶାରଦୀୟ ଆନନ୍ଦମେଳା, ୧୯୯୨) ଚାର ବୁଡେର ଆଡ୍ଡା  (ଶାରଦୀୟ ଆନନ୍ଦମେଳା, ୧୯୯୬) କିଶୋର ଉପନ୍ୟାସ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ମଞ୍ଚ ଓ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ୧୯୭୫ର ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  "ଚୈତାଳି"  ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲା ।  "ବାଲୁଚୋରୀ"  ଉପନ୍ୟାସଟି ଦୀପ୍ତ ଟିଭିଦ୍ୱାରା  "ଅପରାଜିତା"  ନାମରେ ଏକ ଧାରାବାହିକ ଭାବରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।  "ସୂବର୍ଣ୍ଣଲତା"  ଜୀ ବାଙ୍ଗଲାରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।  "ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି"  ମଧ୍ୟ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।  "ସୂବର୍ଣ୍ଣଲତା" କୁ ମଞ୍ଚ ନାଟକ ହିସାବରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଛି । ଆଧାର ବାହାର ଆଧାର ,  (2004).  . : . 978-81-7751-208-3. { }: