tiro-is/ismus huggingface dataset:
með frú helgu og séra pétri hvort þau eigi nú að láta meiri eða minni hluta af sauðunum sínum
frúin hvatti
mjög til þess að sauðirnir yrðu látnir en prestur aftur á móti hélt aftur af vildi ekki láta sauðina
sá sem var í fjárkaupunum fyrir þórhall daníelsson
var í þetta sinni eins og reyndar oft áður og síðar bjarni guðmundsson bókhaldari við verslunina
bjarni var mjög hygginn maður hafði gott
vit á fé og vissi nokkuð hvað átti að gera í sambandi við það
og hann féll á sveif helgu að það væri alveg rétt fyrir þau að láta sauðina þau myndu aldrei fá meira verð
og líklega ekki eins mikið eins og þeim byðist nú fyrir þá
prestur situr við sinn keip aftekur alveg að suðirnir verði látnir þar til hann
þýtur upp og segir helga er eins og tyrkinn hún vill allt drepa
en frúin
réði nú samt úrslitunum sauðirnir voru látnir
manstu ekki fleiri sögur um
en brynjólf séra brynjólf nei ég hef ekkert heyrt um hann nei
í sveitinni hagyrðingar já
oddný heitin á gerði
hagyrðingur hvað orti hún ég hef aldrei hún orti til dæmis um torfa son minn þegar hann var ársgamall
og þá var hún orðin níræð líklega
já hún var komin yfir nírætt yfir nírætt þá kom hún hér upp eftir og þá var strákurinn að byrja að vappa
þá segir oddný vex og dafnar hraustur hann
hvers kyns frí af blaki á sér nafna ungur mann yst á hlýju þaki
hún orti
brúðkaupsvísur til okkar hjónanna
á brúðkaupsdegi okkar orti hún fleira
já það var ekki mikið sem á loft komst
þú hefur ekki heyrt sögur af
magnúsi sem var lengi á bragðavöllum í hamarsfirði nei
en sögur af guðmundi sem bjó í starmýri nei
guðmundi hjartar
nei hvers son
engar sögur til dæmis af þorleifi í hólum um þorleif já nei það voru engar sögur
mönnum í öræfunum
onei
ekki sem ég man að minnsta kosti í fljótu bragði
hún gerðist hér á hala í sambandi við öræfin
við vorum þá á uppvaxtarárum strákar þá ber gest hér að garði
svona síðla dags eða á byrjuðu kvöldi
bjarni vigfússon að nafni
sérstaklega glaður og góður gestur
hann hafði orð á sér fyrir það að hann kvað vel rímur
og þegar að bjarni kom á þessa bæi hérna fyrir vestan steinasand
honum alltaf fengnar rímur í hönd og hann látinn kveða
þótti einhver besta skemmtun sem heimilið gat fengið það var að fá rímukveðskap hjá bjarna
nú var það eitt kvöld
um haust að bjarni kemur hingað þá var foreldrar mínir stödd í brúðkaupsveislu
en við strákarnir og auðbjörg móðursystir okkar vorum heima
honum er boðið til baðstofu eins og venja
þá voru ekki stofur til að bjóða fólki inn í heldur bara baðstofa
og það er settur pottur á hlóðir og það er eldaður matur handa bjarna
og auðbjörg ber honum matinn
auðbjörg segir nú að venju gjörðu svo vel
bjarni tekur undir og segir guðlaun það
þykir nú reyndar ósiður nú orðið að segja guðlaun segir bjarni
hún sagði við mig frúin í bjarnarnesi um daginn
þegar hún bar mér matinn og ég sagði guðlaun það er ósiður að segja þetta
þú átt að segja takk
hvurn á ég þá að biðja að launa það
sagðist bjarni hafa sagt á ég kannski að biðja andskotann um það
þetta er mér nú minnisstætt
í sambandi við komu bjarna vigfússonar að hala þetta þótti okkur strákum gott svar hjá bjarna
vötnin komin kannski austur fyrir og eru farin að renna yfir víðivallaengið út í miklabæjargegninn
beint í steinstaði það varð að reka austur fyrir já
og út eftir úteftir já og þá var oft erfitt að koma hrossum úr miklabæjar nesinu og upp fyrir
gegninn svokallaðan gegni þegar vötnin voru komin
austur fyrir sem sagt já já það gat verið sund
en hvernig stendur á því að hún breytti sér svona
vötnin hafa alla tíð verið á flakki til og frá já já ég veit það en var þetta ekki árlegt að hún færi svona
það var ekki það var alls ekki árlegt
ekki svipað því það var ekki nema sum ár
það var mikið eftir því undir því komið hvað hvað snjóaði mikið hvort það komu hvort það komu krapastíflur í vötnin já
það hafa verið leysingar sem hafa breytt sem sagt
en líka var það ef að gengu stórhríða ar dag eftir dag að þá fylltust vötnin af krapi
þá vildi sér staklega austurvötnin hlaupa upp úr sínum farvegi og upp á engjarnar sama var með vesturvötnin
vötnin eftir að þau komu öll saman ofan undan miklabæ og víðivöllum
undir arnarbergin svokölluðu hvar eru arnarbergin á vindheimalandi dálítið fyrir framan vindheima
þá vildi til að vötnin stífluðust þar og runnu út hólminn
nú ef við snúum okkur nú nánar að miklabæjar solveigu þú segir það að fólk hafi trúað því og haldið það að oddur hafi farið
eða solveig hafi farið með hann já já
en var það ekki trú manna líka að hún hafi tekið hann með sér í gröfina heyrðirðu ekkert talað um það heyrði ekki talað um það nei
heyrði ekki talað um það
en hvað heldur þú sjálfur hvað heldur þú að hafi orðið um odd séra odd ja
ég vil nú helst ekkert ekkert giska á það í raun og veru en það vita náttúrlega það er vitað að bein
solveigar voru grafin upp því að þau voru eftir eftir dauða hennar þá var hún grafin utangarðs
á miklabæ var hún grafin utangarðs já var henni ekki tyllt inn fyrir hornið á garðinum aðeins
ekki man ég eftir því minnsta kosti beinin voru
hvernig stóð á því að hún var grafin upp
það var fyrir ég man það ekki hvort það var þorsteinn björns son á hrólfsstöðum
sonur séra björns heitins á miklabæ
sem að dreymir solveigu
solveigu og hún biður hann að sjá til þess að beinin sín séu grafin upp
og flutt yfir í yfir í glaumbæjargarð
þessa manneskju eða mann dreymdi þetta hvað eftir annað
og þar að kom að beinin eru grafin upp og flutt
já en þú ert á
víðivöllum þegar þetta er gert er það ekki þegar hún er grafin upp nei
ég held að ég hafi verið farinn kominn vestur yfir það er ekki svo langt síðan að
beinin voru grafin upp já
en en mér þykir líklegt
þegar beinin voru grafin upp þó það væri nú orðið þetta langt um liðið
nú beinin verið hirt minnsta kosti ekki moldin minnsta kosti er talað um það að beinin hafi verið hirt
og þá hefði sést hvort þau voru af fleiri en einni manneskju
hvort að hún hefði draslað skrokknum af oddi ofan í sína eigin gröf já já
fólk ekki með neinar fleiri getgátur um það hvað hefði orðið um odd alt svo fleir sjö en það að hann hefði farið þarna í pyttinn ég heyrði aldrei annað nefnt heldur en
pyttinn
talaði fólk mikið um þetta já það var þó nokkuð um það talað jú
einhverjar raddir um það að hann muni hafa drekkt sé drekkt sé í héraðsvötnum
það kann að vera ég man nú ekki eftir því samt en það var aðallega pytturinn pytturinn aftur pytturinn sem að
hún hefði átt að drasla honum ofan í en hérna það hefur enginn orðið var við miklabæjar solveigu þarna á þeim tíma þegar þú varst að
nei aldrei varð ég var við hana
og ekki heyrt talað um fólk sem að teldi sig verða
dauðhræddur við við miklabæjar solveigu
og yfirleitt
yfirleitt við kirkjugarðinn á miklabæ alveg skít hræddur við hann af hverju því að það var
það var ákaflega oft að ég var sendur frá víðivöllum út í miklabæ að kvöldi til í þreifandi myrkri
ég gerði þetta alltaf svona með ja ekki einu ekki einu sinni hálfum huga heldur engum huga
ég neitaði ekki að fara
en hræddur var ég minnsta kosti og ég var fljótur
að ég náði miklabæjartúninu að hlaupa í einum spretti og komast á suður gluggann á miklabæ
fá einhvern til að koma fram til mín
því að aldrei kom það fyrir að ég berði
það þorði ég ekki fyrir mitt eilífa
af hverju þorðir þú það ekki af því að þá fannst mér að ég
mundi vekja þessa dauðu sem sváfu í garðinum þeir myndu kannski ráðast á mig
sagt guðað á gluggann já já já já ævinlega þegar myrkur var komið þá fór ég á gluggann hvað sagðirðu þegar þú fórst á gluggann ég sagði ævinlega eins og
venja var til gott kvöld
ekki meira en það
ekki hér sé guð nei
það held ég ekki ég man nú ekki eftir því en heyrðirðu fólk ekki segja það jú jú ég heyrði það oft segja það
sagt það líka einstöku sinnum ég man það bara ekkert en venju lega var það gott
kvöld ég var mikið að flýta mér til þess að fá einhvern til þess að
og sagt gott kvöld jamm
á baðstofugluggann sem sagt já já
ég guðs feginn hvernig hagarðu þér þegar maður kemur til dyra
nú auðvitað heilsa ég bara eins og
til með handabandi já já með handabandi heilsuðu menn alltaf með handabandi ja það var ýmist hvort menn
með handabandi eða kossi
já en þá á ég við hvort menn heilsuðu án þess að takast í hendur
og kyssast nei
alltaf annað hvort annaðhvort að takast í hendur og
eða kyssast
og ég man aldrei eftir
á mínum unglingsárum og bernskuárum
að menn þökkuðu fyrir sig
öðruvísi heldur en með með kossi eða handabandi ekki eins og nú er orðið að standa upp frá borðum vera búin að þiggja
góðgerðir standa upp frá borðum og segja bara takk fyrir mig
farið er þá er bara bless
kynntistu því að heimilisfólk heimilisfast fólk mundi þakka fyrir með kossi
það kom fyrir já á hátíðum
það kom fyrir á hátíðum eins þegar því var gefið eitthvað þá gerði
átt við gesti gestkomandi já já hvernig kanntu við þessa breytingu sem er orðin
ja ég kann bæði bæði vel og illa við hana í raun og veru
ég verð að segja það ég kunni illa við þetta fyrst lengi vel
að það var staðið upp frá borðum og sagt bara
ég þakka fyrir mig eða eitthvað svoleiðis og þó kunni
ég ennþá verr við það þegar fólk
hér aðkomufólk
eitthvert fólk kom á næstu bæi eða einhverja bæi að það gekk út og sagði bara bless
eða vertu bless veriði bless án þess að taka í
maður veit aldrei nokkurn tíma hvenær maður sést sést í síðasta sinn
nei nei þessvegna fannst mér það alltaf eiginlega virðulegri vinarkveðja að snerta
manneskjuna en kyssti maður þá bara húsráðendur
það var ákaflega misjafnt
stundum alla sem jájájá það var eftir nokkuð
kunningsskapur var mikill og góður já
já já en hvenær breytist þetta
nú það eru nú bara ekki ýkja mörg ár síðan
það getur vel verið að það hafi tekið breytingum verið að smátaka breytingum og hefur efalaust verið að því
fyrst hafi kannski einn tvei þrír
tekið upp á þessu og svo hafi aðrir komið á eftir ég geri alveg ráð fyrir því það var engin algild regla
maður tekur eftir því með með fullorðið fólk í dag að það við heldur þessari reglu já já en það er unga fólkið eða kynslóðin sem er að
ja viðheldur
því að heilsast og kveðjast já svona með handabandi og kossum já já já já já það
nú sérstaklega unga fólkið sem að það sleppir því flest allt
nema nema sína nánustu allra nánustu já
nú komnir svolítið langt frá oddi séra oddi
hér að einu sambandi við séra
odd nú eru dálitlar sandvakir þarna fyrir neðan er það ekki
milli ef við hugsum okkur milli víðivalla og miklabæjar
eru einhverjar svona sandbleytur
mér vitanlega mér dettur í hug ef hann hafur villst af leið
að ef að væru þarna sandbleytur einhvers staðar
hafa bara horfið nú eru dæmi held ég tvö dæmi til þess í héraðsvötnum að menn hafi horfið algjörlega og ekki sést
meira og ekki fundist neitt hvorki tangur né tetur
það komi ekki til nei þetta er líka á þeim árstíma já já þetta á að vera að vetri til já já
en það er nú til dæmis ég get sagt þér
einn pytt sem að er fyrir utan víðivallatúnið og
kallaður hefur alltaf verið kallaður ráðskonupyttur
einhvern tíma í fyrndinni þá hafði verið ráðskona á víðivöllum
hún hafði ætlað út í miklabæ
og lenti í þessum pytti
hún hvarf og sást aldrei meir
en svo heyrði maður líka að hana hefði rekið út á borgarsandi
er þetta gömul frásögn já
þú veist sem sagt ekki hversu gamalt þetta er
heyrði þetta þegar ég var krakki á víðivöllum
ekki heyrt nein nöfn í sambandi engin nöfn nei engin nöfn
engin nöfn og ég var einu sinni sendur sendur að fylgja gamalli konu
að var nú svona ja hún var ekki alveg með sjálfri sér eins og fólk er flest
þetta var umrenningur sem ferðaðist þarna á milli bæja
og yfirleitt í allri blönduhlíð endilangri
og ég er einu sinni sendur með henni frá víðivöllum og út að miklabæ
það var um bjartan dag og hún var alltaf með strigapoka sem að hún
bar á öxlinni og var gefið eitthvað
eitthvað í pokann sinn á mörgum bæjum
en í þetta skipti þá var ég látinn fylgja henni og fylgja
af stað og þegar við komum út fyrir klappirnar sem þar eru í túninu
þá nálgustum við pyttinn ráðskonupyttinn
og ég er eitthvað
stríða kerlingar anganum
og hún verður ösku þreifandi vond og bölvar mér í sand og ösku svo að ég hugsa mér ég skal
labba með hana að pyttinum nú skal ég labba með hana að pyttinum og hræða hana
svo geng ég með hana alveg fast að pyttinum nei ekki alveg fast að pyttinum stjaka svolítið við henni
og segi við hana þú ert svo andskoti hundleiðinleg nú ætla ég að demba þér hérna ofan í pyttinn
því að það er sagt
að einhverntíma hafi verið ráðskona hér á víðivöllum
hún hafi lent í þessum pytti og rekið út á borgarsandi og það er best að fari eins fyrir þér
en hún fór nú samt ekki í pyttinn því að ég passaði það að vera það langt frá henni
að hún hefði pláss til þess að staðnæmast bara rétt á barminum
og gerði það líka en ég þurfti ekki lengra því að kerlingin var svo vond
og hún hrækti á eftir mér
og reif upp jörðina og henti á eftir mér svo ég bara snéri við og lét hana eiga sig já
hvaða kona var þetta
nú saklaust
já ég held það nú ég býst nú við því
þessi kona hét helga og var sveinsdóttir
er það síðasta flökkukona í skagafirði ef til vill
ekki segi ég það en ég held að það sé nú síðasta flökkukona
nú það er kannski rétt að snúa sér hér að öðru
ertu kunnugur
ég er ekki kunnugur vötnunum að neinu leyti nú í seinni tíð
því að vötnin eru svo breytileg það getur verið
kannski í dag eða á morgun
en á öðrum stað aftur hinn eftir því hvað vöxtur er mikill í vötnunum
þau breyta sér alltaf já allt svo þessi vöð hafa náttúrlega sjálfsagt lítið verið notuð eftir að brýrnar koma
og þau voru töluvert mikið notuð eftir það töluvert mikið já já já já en nú hafa orðið til ný vöð á
já já en nokkurn veginn á sama stað
já stundum og stundum ekki stundum er kominn alveg nýr staður en þessi vötn þau heita ákveðnu nafni er það ekki
héldust ekki alltaf þessi sömu nöfn þó að þau færðust til ég hef aldrei heyrt annað heldur en bara héraðsvötn nei ég meina sum vöðin vöðin
nei þau hétu það nú ekki
nú undan víðivöllum eiginlega
eiginlega þremur
það var nú farið yfir austurvatnakvísl sem kölluð var sem var austan við steinstaða hólminn
og þá var venjulega talað um austurvatnakvísl austurvatnavað
vesturvatnavað sem var vestan við hólminn svo var vað utan við hólminn
og þá var venjulega talað um bara vaðið utan við steinstaðahólminn
og svo var vað aftur út við merki á milli miklabæjar og víðivalla og þá var það bara dregið af merkjunum á milli víðivalla og miklabæjar
merkjavaðið merkjavaðið jamm
voru þessi vöð fyrir neðan víðivelli kölluð víðivallavöð
vöðin já allt svo í heild já það held ég hafi nú verið það held ég hafi nú verið
annars man ég nú ekki eftir að þau væri skilgreind neitt öðruvísi en svona
já en voru einhver vöð fyrir neðan miklabæ
stokkhólmatánni sem kölluð var þá var vað þrautavað
hét það þrautavað já nei það hét það ekki en það var þrautavað og eina vaðið sem var í miklabæjarlandi sem ég man eftir
það var hér vötnin voru held ég varla fær ef þau voru ekki fær á vaðinu í stokkhólmatá í vaðinu
í stokkhólmatá
hvað hét það
landið landið sem lá að vötnunum að vestan
í stokkhólma
það hét stokkhólmatá
þetta var svolítil tá sem að skagaði út í vötnin vötnin runnu þá meira til austurs á þessum kafla
þá myndast þessi svo
stokkhólmatá
vaðið hefur verið úr henni
vaðið var úr henni og þá kallað bara vaðið úr stokkhólmatá stokkhólmatá já já já já eða stokkhólmavað stokkhólmavað
undantekningarlaust var það bara stokkhólma
hvaða vöð komu þar fyrir utan
ég man nú bara ekki eftir neinu vaði þar fyrir utan
nema helst utan við ferjustaðinn á akrahyl
þar var nú að vísu vað
af hverju var þetta kallað akrahylur var einhvers konar hylur þarna það það var hylur já það var
lygn lygn hylur stór djúpur
var þá farið öðru hvorum megin við hann
við sjálfan hylinn
ferjan var á hylnum hún var á hylnum já já svifferjan
já oft var það oft var sund ákaflega oft
ertu kunnugur fleiri vöðum þarna utar
ég er því ekki kunnugur
það var að vísu ég fór einu sinni eða tvisvar á vaði undan syðstu grund og það var ansi djúpt
hafi tæplega verið fært nema nema helst að haustinu þegar var lítið í vötnunum
ég man einu sinni eftir að ég fór þar yfir með
með lest baggahesta var að koma hér utan úr krók í sláturtíð
og var með nokkra hesta undir böggum
var það vont yfirferðar þá nei nei
var lygnt já
en það var ágætt það var djúpt en straumlaust eiginlega
að heita mátti
en manst þú í þínum póstferðum eitthvað eftir svona svaðilförum eða erfiðleikum þarna yfir ja þú fórst yfir á akrahyl ég fór akrahyl já og þá yfirleitt á ferjunni eða brúnni
brúnni brúin er komin brúin er komin hún kemur nítján hundruð tuttugu og sjö þannig að þú hefur ekki átt í neinum erfiðleikum yfirleitt þarna yfir nei nei nei
nei aldrei
nú við ætluðum að tala hér um fleira við vorum búnir að
svolítið um það
nú þegar menn vaxa úr grasi að þá kemur annars konar leikaraskapur upp í mönnum
það er í sambandi við skemmtanalíf
staðir sem fólk kom saman á til þess að skemmta sér
nei þeir voru ekki margir
þeir voru ekki margir
ætli það sé ekki rétt að við klárum þarna
þarna ýmislegt í sambandi við víðivelli
áður en við förum út í það jú jú
ég hef sagt áður að við vorum þarna þrjú krakkar
tvær stelpur og ég einn strákur
og náttúrlega lékum við okkur ákaflega oft sam an
og aðallega lékum við okkur út í klöppunum sem voru þar
úti í túninu
nokkuð utan við bæinn
þar var klöppin klofin á einum stað
svoleiðis að það var nokkur geil inn í hana
klöppin hafði annað hvort orðið til í fyrstu þannig það var þó nokkur geil inn í klöppina
og við lékum okkur oft þarna saman á klöppunum
einu sinni man ég eftir
gömul kona þarna utan af bæjunum fátæk kona kemur að víðivöllum
og spyr að hvaða hvaða krakki hafi verið með krökkunum hérna úti í klöppunum
það var ekkert nema bara hérna heimakrakkarnir þrjú
nei það getur ekki verið það var enginn ókunnugur krakki með þeim og meira að segja það var einhver sem sagði að ég væri svo ný kominn frá þeim og þá voru þau bara þrjú
leika sér
þá segir kerlingin ja það er ábyggilegt að þau voru fjögur núna því
einn krakkinn lá á grúfu og var að gráta
þarna var bara um huldubarn að ræða og ekkert annað varst þú eitt af börnunum sem var þarna já já
tókuð þið eftir
ekki eftir neinu
tókum ekki eftir neinu við vorum bara þrjú þarna
þegar við komum heim þá var farið að spyrja okkur hvaða krakki hefði verið með okkur
ekki orðið vör við neitt enginn
en kerling hún lét ekki af því ekki tala um annað heldur en þarna verið fjórða barnið og verið að gráta legið á grúfu og verið að gráta
já þetta hefur sem sagt verið
huldubarn já já já já
og við við hér höguðum okkur alltaf skikkanlega þarna í klöppunum og mátti ekki hafa nein óknytti þar í frammi
hver lagði fyrir um það ja við fundum það bara sjálf og ekki síst eftir það að við heyrðum um þetta barn
það gat náttúrlega skeð að við hefðum hrekkjað þetta barn eitthvað kannski hent steini í klöppina eða á einhvern hátt hrekkjað það og
grátið þess vegna
og þetta náttúrlega varð til þess að við fórum að hugsa um það að þarna væri þarna væri eitthvert líf inni inni í klettunum
og við mættum ekki gera því fólki neitt mein
höfum alltaf passað það
já þið hafið ekki séð neitt þarna ekkert nei aldrei nei ekki neitt
ekki nokkurn skapaðan hlut
nei en þú hefur sjálfur eitthvað komist í kynni við huldufólk
er það ekki ja ekki ég hef ekki séð það ég hef heyrt í því
ég get náttúrlega tekið
já það er nú kannski rétt að fá þessa frásögn
ja það var einhvern tíma á mínum smalaárum ég mun hafa byrjað að sitja yfir
þegar ég var
á ellefta árinu
ég held ég hafi ekki setið yfir þá en
og líklega allt fram á sextán ára aldur
ég þurfti að reka kvíærnar
upp í svo kall að miðsitjuskarð sem var alveg upp undir háfjallinu
þetta var nokkuð löng leið og ég var víst á annan klukkutíma á leiðinni upp eftir
og þegar ég var kominn með ærnar upp í skarðið
skarðið ég hafði með mér hvítan hund með svartan annan kjammann
þá settist ég ævinlega hreint undir stóran stein sem var uppi á skarðinu
og ég mun þá hafa farið í malinn minn og fengið mér einhverja hressingu eftir gönguna
en þegar gott var veður og ekki síst
glaða sólskin
þá þá heyrði ég að það var farið að spila á harmoniku uppi í klettunum
og það brást aldrei nokkurn tíma þegar byrjað var
spila á harmonikuna þá settist kjammi gamli á rassinn og fór að spangóla sem kallað var
þá fór hann að hljóða svo að það var ég var viss um það að við
heyrðum þetta báðir
hvaðan kom þetta hljóð það kom ofan úr klettunum það var örstutt upp að klettunum þaðan kom hljóðið
heita heita þeir eitthvað sérstakt ekkert annað en bara klettarnir í miðsitjuskarði
heyrðist þetta hljóð vel ágætlega alveg ágætlega eins og það væri nálægt þér jájájájá
manstu hvers konar músík þetta var nei ég
spiluð nein lög sem að ég var vanur að heyra spiluð
ekki verið nein samtímamúsík nei það held ég ekki
hvað heldurðu að þetta hafi verið það hefur ábyggilega verið huldufólk
ég trúði því og trúi því að huldufólk hafi verið til
held að það sé til enn
af hverju ertu minna trúaður á að það sé til í dag vegna þess að ég heyri aldrei neitt í því og veit ekki til þess neinn
þarna hef ég tvö dæmi annað frá sjálfum mér
heyrnarvottur að og hitt með krakkann í klöppinni
já já en hvers
konar hljóðfæri heldurðu að þetta hafi verið sem að spilað var á ja mér ég gat ekki betur heyrt heldur en þetta væri bara harmonika venjuleg harmonika eins og þá tíðkuðust
hvað ertu gamall þegar eru þetta fyrstu árin sem þú
situr yfir
held ég það held ég því að hundurinn var víst orðinn nokkuð gamall þegar ég kom að víðivöllum og ég notaði hann í nokkur sumur
mörg
verið sem sagt milli nítján hundruð og tíu og fimmtán einhverntíma kannski
tímabili já já já
sagðirðu fólki frá þessu já já
og hvernig brást fólk við nú það var
nýtt fyrir því
vart við eitthvað svipað
já en hefurðu sagt fólki í dag ungu fólki frá svona
ja það getur vel verið jú ég hef sjálfsagt gert það alveg efalaust hef ég gert það
alveg efalaust hef ég gert það ég man eftir því ég var einu sinni staddur suður í reykjavík
séra gunnar árnason frá æsustöðum flutti suður
morgni
tuttugasta og þriðja júlí nítján hundruð sjötíu og eitt steinþór þórðarson segir frá
var það nokkur sérstök saga sem þú ætlaðir að segja mér núna steinþór
o ekki var það nú beinlínis nei kannski við tökum hérna litla þulu já já
draum dreymdi mig fyrir dægri liðnu sá ég skip á hafinu það var ekki þakið nema á leðrunum einum
þar var á hestleður prestleður grátt griðungsleður flekkótt folaldsleður
stóð ég í stafni oft í votu veðri og rakaði rú af rauðu loðnu leðri
af hvurjum lærðirðu þessa þulu
oddnýju oddnýju já kenndi hún þér fleiri þulur ja
ég lærði nú ýmsar þulur ég held ég nú hafi nú verið mest í föðurhúsum sem ég lærði þær já já
og svo eru nú náttúrlega þessar þulur hennar oddnýjar þær eru því miður fallnar í gleymsku fyrir mér meira en það sem ég
numdi heima já
já sjáum til það var nú önnur þula þarna sem að
mig langaði til þess að biðja þig að fara með það var gekk ég upp á hólinn
ég veit nú ekki hvort ég hvort hún er nú í réttri útgáfu eins og ég fer með hana
en ég læt hana fokka eins og mér var kennd hún
gekk ég upp á hólinn leit ég oní dalinn sá ég hvar hún langhala lék sér við sauðinn
kýr keifaði kálfur beljaði
örn blakti hrafn skrækti haninn gól fyrir miðja morgunsól
þar kom ég að kvöldi að kerling sat við eldinn hún var að pyngja hugði mig að stinga þá tók ég hellisstein
og kjálkabein og lurkinn minn langa og lagði undir kerlingarinnar kafloðinn kolsvartan vanga
svo aldrei skyldi hún gott orðið heyra með sínu bansetta kindótta krókótta kerlingareyra
já þú sagðir þarna örn blakti eða blækti
blakti örn blakti já
svo er það önnur
sem byrjar líka á því að ganga upp á hólinn
gekk ég upp á hólinn að brýna minn ljá ekki bannar sánkti jakob börnunum að slá
þurrar eru þúfur það vil ég tjá votar eru veitur veð ég upp að hnjám
brattar eru brekkur brenna grösin á hvert á að ríða suður yfir á
laxá laumá straumá hornafjarðarstaðará
galinn er sá karlmaður sem karlsdóttir á henni fylgir úlfur og álfur og jón bóndi sjálfur jón á skeggjastöðum
skeggjastöðum ríður hesti gröðum
túnið fyllt af töðu vilmundur vigga sæmundur sigga ásmundur loki ofanbjörn poki
þórarinn á nesi kollóttur blesi
lurkur lúsía mál er lömbunum að stía
jæja þá skulum við taka eina enn sat ég undir fiskihlaða föður míns
átti ég að gæta bús og barna svíns og sauða menn komu að mér ráku staf í hnakka mér
gerðu mér svo mikinn skaða kveiktu eld í bóndans hlaða hlaðinn tók að brenna ég tók að renna allt út undir lönd allt
út undir biskupslönd
sánkti maría gaf mér sauð síðan lá hún steindauð annan gaf mér freyja hún kunni ekki að deyja
gott þótti mér út á að líta skinninu hvíta og skikkjunni grænni kona mín í kofanum vísaði hún mér til stofunnar ég vil ekki
í stofu gá ég vil upp til hóla að hitta konu bónda