tiro-is/ismus huggingface dataset:
einhvern tíma var ég á ferðinni suður í reykjavík séra sigurður í vigur hann var með
og víst fleiri þessir ísfirðingar og vorum allir þarna í þessari káetu ég man nú ekki hvort það var suðurland eða hvaða skipið það var
og þá var þarna með oddur björnsson þú kannast við odd björnsson
þá undireins nítján hundruð og sex
vorum við alltaf kunnugir eftir
ég hafði eiginlega alltaf svolítið af bókum fyrir hann svo hann kom til mín þarna þegar hann var á ferðinni
svo sé ég að oddur björnsson er þarna
með þegar við erum að fara
og þá var séra sigurður í vigur
afi hans sigurðar bjarnasonar hann er þarna með og
þegar við erum búnir að rabba saman það er nú ekki lengra en yfir í dívaninn
sigurður sat svona nálægt okkur það voru svona tvö þrír metrar á milli okkar og og þegar ég
sest aftur í mitt sæti þarna rétt hjá séra sigurði þá segir séra sigurður hvur var nú þessi náungi valdimar björn
ha oddur björnsson þekkirðu hann ekki nú er það hann greyið sagði hann
hann var þarna frá ykkur þarna frá hofi já
en þú varst að segja mér þarna áðan af sjósókn þeirra
bolvíkinga já já
þegar þeir voru voru að skera frá sér seilarnar þetta kom víst fyrir oftar en einusinni
hjá þeim að þeir komust
komust ekkert áfram kannske þegar voru búnir að sigla sig uppundir og
og einhvern tíma var það
ég held einmitt þessi sami guðmundur magnússon
kölluðu háu skriður það er utan við skálavík eða milli skálavíkur og súgandafjarðar
og þar hafði brotið bara yfir allt saman og þar fundu þeir skipið med seilunum og öllu hangandi
erfið sjósókn oft þetta hjá þeim það var þannig kannske að
þegar að þeir
komnir inn að ófæru þú veist hvar það er þarna í bolungarvíkinni
nokkru fyrir utan bolungarvíkina heitir ófæra
og þá kannske kom ofan af dölunum syðridalnum eða þaðan
þá var ekki viðlit að komast því þá var allt aflent þá drógu þeir ekki
og þá var það helsta að fara annaðhvort út undir miðja hliðina og leggast þar ef þeir höfðu dreka sem þeir kölluðu
kallað var deildarhorn
þá kom á móti þar ofan af skálavíkinni
svo það var lífsins ómögulegt að ná neinstaðar landtöku
því var það ég held ég hafi sagt þér einhvern tíma frá því með hann ingimar bjarnason hann var á
bát fyrir okkur mótorbát
hann skrifaði mér bréf þegar ég kom í gagnfræðaskólann nítján hundruð og sex ég sýndi honum bjarna syni
ingimarssyni þessum afreksmanni
þetta bréf þar lýsir hann þessu hvernig það hafi gengið til var ég ekki
búin að segja þér þetta eitthvað áður getur vel verið
svo vorum við að tala
hann séra arnór að hann átti son hann hét séra hannes
í hann spunnið og góðmenni á margan hátt
en það hafði komið ólán fyrir hann
að hann hafði sóst eftir að giftast
sem að hét sólveig
og hún var víst systir boga á staðarfelli
í sýslumannsæva
hvað sem þú heldur um það þá var séra arnór sem stóð á móti því og hann linnti víst ekki látum fyr en hann var búinn að koma því í gegn að annar maður fékk hennar þessarrar
kærustu séra
henni og séra arnór bar ekki sitt barr upp frá því og varð víst mesti óreglumaður
svo mikill óreglumaður
þó hann væri talinn ljúfmenni á öðrum sviðum að þeir í ögri þeir afsögðu alveg að hafa hann sem
þá verður það að séra hannes hann fer til föður síns og verður kapellán hjá honum
þá var hann giftur annarri og fjölskyldumaður
þá mun það hafa verið sem að kjartan í hrauni segir einusinni sátu þeir að sumbli feðgarnir eina nótt og
þá segir séra arnór þá var hann að hugsa út í soninn segir hann svona
aumingja séra
sem hefur fyrir þremum sálum að sjá
þá var hannes giftur og
var búinn að eignast eitt afkvæmi
en hann var talinn laglegt skáld þessi séra arnór hannes og í klausturpóstinum er vísa eftir hann
sem að ég man ekki hvurt ég hefi farið með um golíat jú jú
manstu eftir því að þú heyrðir einhvern tíma sögur um
neitt fullyrða um það
að sonur hannesar
var þarna á snæfjallaströndinni og meira að segja ég held inn á höfðaströnd
og hans sonur var jón arnórsson
gamli sem
hjá okkur í hnífsdal og ég hefi nú minnst á hann og farið með
það jæja kannske
að hann fór nú að lýsa einhvern tíma kvenfólkinu og þó jafnvel karlmönnunum þarna í hnífsdal eftir að hann settist
hálsa og bringur glingri girða guðspjöllin
um síður hirða
bringur glingri girða
guðspjöllin um síður hirða já já svo var það um kvenfólkið
já við vorum að tala þarna um þessa fólksflutninga fram eftir hvað var fastagjaldið
fram að dalsá segirðu var það ákveðið ein króna fyrir manninn
hvora leið
fram og til baka tvær krónur sem
já svo lækkaði eftir því sem utar dró hér
voru þetta tekjur sem skiptu einhverju máli að ráði
fólksflutninga ja það var náttúrlega hægt að fá miklu meira fyrir krónuna þá heldur en núna
svoleiðis ef maður í fékk þetta borgað strax
þá auraðist þetta dálítið saman
menn hafa haft peninga á sér í þá tíð ja það var lítið um það við urðum að skrifa ansi mikið
og láta bíða þangað til seinna og seinna og sumt fékk maður kannski aldrei
veriðum vöruskipti að ræða að einhverju leyti neei það held ég ekki
en þú varst í í símavinnu með þennan bíl
já ég flutti símastaurana þegar línan var lögð frá akureyri til víðimýrar þá flutti ég staurana
sem fóru á öxnadalsheiðina
þá hefur verið kominn sæmilega akfær vegur ja hvað langt frameftir jú við skulum segja það að hann
ég keyrði þessum staurum fram á svo kallað land sem er beint á móti heiðarsporðinum
hvernig var nú vegurinn á þessari
ja maður gat sagt að
bara kerru vegur
því oft fór nú bíllinn niður og oft þurfti ég nú að taka af
já já já já þú hefur fest hann oft já já ef að bleytur voru
var hann svo gljúpur að var þá ekki hálfgert puð að ná honum upp
jú jú það var oft andskotans puð að því þá var enginn bíll til hjálpar þetta var eini bíllinn á þessari leið
og þá varð ég stundum að beita hestum fyrir bara
til að draga hann upp jamm
hvað fluttirðu yfirleitt mikið á honum marga staura mig minnir ég væri með fjóra staura tvo hvorum megin
þeir voru á pallinum og fram með stýrishúsinu ég tók báðar hurðir af
og þeir voru svo langt fram sem bíllinn náði
já þeir hafa verið sem sagt fyrir dyrunum
já alveg fyrir dyrunum ég varð að skríða undir þá bara til að komast inn
þú hefur sem sagt lent í ýmsu á þessum ferðalögum var það ekki o jú jú
gerði það sannarlega nú og fólk vildi nú stundum komast með mér þessar ferðir því að ég fór
ég fór æði oft tvær ferðir á dag
ekki hvort þær voru fleiri eða ekki því að þetta var nú bæði þó nokkuð löng leið og seinfarin
ég man sérstaklega eftir því hérna á langholtinu og jafnvel utan úr borgarsveit
eða staðarhreppi
blessaðar komast með mér fram í reykjarhólslaug með þvottinn sinn
og ég tók þær nú ævinlega upp í bílinn
það var talsvert mikið um það
þá hafa þær farið með þér úteftir aftur já
þarna var volg laug sem var þægilegt að þvo þvotta í og þeim þótti gott að nota hana
þessi laug er hún þarna í varmahlíðarhverfinu einhvers staðar já hún er utantil í varmahlíðarhverfinu
var ákaflega mikið notuð hér í gamla daga gríðarlega mikið notuð
ég held frá flestum eða öllum bæjum í seyluhreppi
og víðar að sérstaklega hér utan að utan af langholtinu
og staðarhreppnum
en þú hefur náð í þessa staura
hingað út á sauðárkrók sem
þá alla hingað
má heita að það sé
akfær vegur hér fram og yfir í blöndu hlíð þegar
því að oft oft festum við nú bílana þessa leið áka fuega oft
og stundum oftar en einu sinni og oftar en tvisvar í hverri ferð
urðum að bera vörurnar af
og færa þær eitthvert spottakorn á milli
tuttugu og níu þá kom þorkell á miðsitju eða þorkell sem var í litla dal þá hann kom með vörubíl
þá vorum við orðnir tveir í blönduhlíðinni og reyndum oft að hafa samflot verða samferða
að geta hjálpað hver öðrum ef eitthvað bæri út af
voruð þið þá bara tveir í þessum stauraflutningum nei ég var einn í stauraflutningunum þorkell var ekki
hvernig var með varahlutaþjónustu og viðgerðir það var náttúrlega óskaplega erfitt
varahlutir voru
ja mjög lítið til
hér á krók en ég gat alltaf fengið viðgerð það voru aðallega tveir menn sem hjálpuðu mér alltaf
gerðu það bæði fljótt og vel
það var sölvi jónsson járnsmiður sem var hér og sigfús jóhannsson
járnsmiður líka og vélamaður hér við frystivélarnar
en ef eitthvað meira hefur brotnað og skemmst hvaðan fenguð þið varahluti
við fengum þá oft frá akureyri
venjulega þaðan
annars kom það ekki til hjá mér því ég átti aldrei sama bílinn nema mesta lagi ár eitt ár
seldi þá eftir árið hvað varstu lengi í
flutningum og hvað áttirðu lengi bíl ég mun hafa átt eina fimm eða sex vörubíla
en ég man ekki fyrir víst hvað ég
í flutningum já þú byrjar tuttugu og átta ég byrja tuttugasta
ertu hættur þegar þú byrjar í póstflutningum þrjátíu og tvö já þá
en nú hefur ekki verið atvinna með þessa bíla nema bara yfir hásumarið var það
ekki veruleg atvinna jú jú maður fór nú oft hér út á krók yfir veturinn þegar færi var
sæmilegt færi var
það var nú oft snjólétt í blönduhlíðinni og vegurinn var nú kominn langleiðina
hér að vestanverðu
fyrsta árið mitt að minnsta kosti fyrsta sumarið að þá var vegurinn ekki kominn
marbæli
þar voru vörur
teknar á hestakerrur og keyrt þá yfir á
vaði sem var yfir kvíslina fyrir neðan marbæli
og þar fóru bílar líka stundum yfir
var þá ekki fær á bíl vegarspottinn frá marbæli og fram í varmahlíð
sem ekki var fær
það var skilinn eftir dálítill kafli
sem að beið
eitt eða tvö ár en tekinn framhlutinn reykjarhóllinn reykjarhóllinn út að grófárgilsá
menn hafa nú reynt að brjótast þessa leið þrátt fyrir
yfir sumarið yfir sumarið mikil ósköp já já já já þegar að vegir voru þurrir þá var það gert
það var iðulega gert
en með því að fara yfir
yfir hérna kvíslina á djúpavaði undan marbæli þá var svo keyrt fram kvíslarbakkann aftur að vestanverðu að austan verðu segi ég
og alla leið fram á grundarstokk
yfir brúna já en hvar tóku þá bílarnir við þessari vöru sem flutt var á kerrum voruð þið þá austan við ána
vestan við ána
kerrur hestakerrur
og farið með kerrurnar yfir á djúpavaði já þið hafið ekki farið lengra en fram
en voru aðrir bílar þá austan við kannski
brúnni á grundarstokk já og lengra náttúrlega þá var hólmarvegurinn klár
orðinn uppbyggður og við kvíslarbrúna
það var feikna óskapleg uppfylling þar bæði austan og vestan við brúna
sem tók fleiri vikur þarna
bara notaðar
skóflur og gafflar og hestakerrur til að keyra í þetta sein unnið mjög
og þú manst nú eftir einhverju
skemmtilegu sem að hefur skeð í þessum ferðalögum það hefur oft
fjöldi fjöldi fjöldi af fólki
fjöldi af fólki stundum yfir tuttugu já mikið
yfir tuttugu manns
þá strengdi ég kaðla yfir pallinn á bílnum
og fólkið hékk alls staðar hreint já
þú útbjóst einhver sæti eða
nei ekki fyrst það bara sat á á pallinum fyrst svo útbjó ég bekki
fjóra bekki sem
komust fjórir eða mig minnir fjórir heldur en fimm menn á hvern bekk
það hefur verið misjafn flutningurinn kannski stundum
o jájá hann var það
á palli
nei nei það var ekki komið til yfirleitt var sláturfé rekið hér út á krók
ég man eftir því þegar
minnsta kosti var það einu sinni
að þegar að ég er að fara hér af krók
og fólkið að flykkjast að bílnum það var fjöldi fjöldi af fólki þá gekk gísli heitinn ólafsson hjá
kastar fram þessu þessi erindi
gunnar brunar um blönduhlíð í bíl frá presti
ekki hræðist hann örlög stríð þó illa hvessti
á kvöldin þá birtast við bílinn hans á beinhörðum strætunum kvennafans sem veganesti
fleiri fleiri erindi orti
nú gísli samt um mínar bílferðir ég man bara ekki
en hvers konar flutningur var það fyrst og fremst sem þú sem þú fluttir
það var nú á haustin til dæmis sláturafurðir og mjölmatur yfirleitt svona búvörur
undantekningarlaust var það nú lítið annað og svo ull aftur að vorinu
eitthvað af byggingarefni girðingarefni áburður þegar það kom til
fékkstu greitt út í hönd fyrir þessa flutninga
jæja það var nú svona misbrestur á því nei ég hafði nú helvíti mikinn kladda og skrifaði
svona í lokin
sendirðu þá reikninga á menn ojá já já ég gerði það nú það gekk nú svona
og ég kannski tók þá einhverjar skepnur fyrir ef að það var falt
það var ekki óalgengt að við vorum oft í samfloti bæði lýtingsstaðahreppsbílarnir sérstaklega indriði heitinn
og þorkell frá litla dal
og það var ákaflega algengt að við settum allt fast svona tvisvar og þrisvar á leiðinni annað hvort fram í lýtingsstaðahrepp
að bera mikið af bílunum
og drógum þá allir eftir því sem á stóð
þann sem var
verið heldur svona seinlegt ferðalag oja það var seinlegt ferðalag og erfitt ferðalag oft ákaflega erfitt
mig minnir helst og það er áreiðanlegt að við keli vorum á ferðinni að hausti til
lýtinga og við
festum þrisvar sinnum á leiðinni síðustu síðustu festuna festuna fengum við í bleikjudalnum
hjá reykjavöllum
og það gekk illa
varmahlíð tók langan tíma meinarðu já það var nú breytilegt og ég man eftir því að
var svona slæmt færið já
það sprakk nú hjá mér víst tvisvar sinnum á leiðinni og svo missti ég bílinn ofan í líka
en ég fór héðan að kvöldi til það var nú ekkert orðið mjög áliðið
kom fram að dalsá þegar var komið nokkuð fram á morguninn
fyrst að nota varadekkið svo að fara að bæta þegar sprakk í annað sinn eða kannski þriðja sinn
svona hálfgert puð það var bæði puð og leiðinlegt og
erfiðleikar það rifjast nú sjálfsagt ýmislegt upp fyrir þér þegar þú ferð þessa braut í dag
það það gerir það það rifjast upp fyrir mér minnsta kosti fyrsta ferðin sem ég fór þegar ég kom með bílinn nýjan hér utanað
þá var nýbúið að ganga frá uppfyllingu við kvíslarbrúna og ég var með einhvern létting á bílnum mat vöru
og ég man nú ekki hvers konar varningur það var það var eitthvað létt
og þegar ég kom vestur undir brúna þá hvein allt niður bíllinn lá á grindinni bara
þetta var orðið áliðið dags svo ég gat nú ekkert gert einn þarna
ég fór upp í víðimýri og gisti þar um nóttina svo fékk ég hjálp þar um morguninn eftir
að bera af bílnum og ná honum upp
hann var dreginn af hestum
verið þitt fyrsta ferðalag já hvernig leist þér svona á framtíðina
mér leist nú ekki sem best á það annars var maður ungur þá
svoleiðis að ég var nú ekkert á móti því að fara fljótlega
en svo smátróðst nú vegurinn og lagaðist
svo þetta kom nú ekki eins oft fyrir aðallega aðallega var það í
vætutíð rigningum miklum rigningum vegurinn varð svo gljúpur já og víða kannski moldarslóðir já já
já já niðurgrafinn vegur það var nú lítið af upphleyptum vegi þá
en ekki hefur nú verið hægt að lifa á þessari atvinnu nei nei nei nei nei nei blessaður
hvaða atvinnu stundaðir þú með þessu ég hafði nokkrar kindur líka
það hefur sem sagt verið kannski verið aðal atvinnan í kringum það já það mátti segja
má segja það
þetta var nú bílarnir kostuðu mig minnir fyrstu bílarnir tveir sem ég keypti þeir kostuðu þrjú þúsund og tvö hundruð krónur
fyrstu tveir bílarnir já
kostuðu þrjú þúsund og tvö hundruð krónur hver nýir sem sagt já óyfirbyggðir palllausir bara grindin
þótti það mikið fé
ja það gat verið nógu erfitt að borga það
já já já það var það oft en hvernig var með
var bensín komið á marga staði hér framfrá nei það var nú ekki komið á marga staði það var komið að víðimýri
flutt í tunnum þangað fram þar var
það var bensíndæla á miklabæ hjá séra lárusi sem hann hann dældi úr tunnum bara á bíla
enginn tankur þar
nú hafið þið ekki alltaf getað treyst því að komast á milli bensínstöðva var
já já það var ákaflega oft og undantekningarlaust að við
manstu forða manstu hvað bensínið kostaði þegar þú byrjaðir ég má segja kostaði þrjátíu og sjö aura lítrinn
já já nú hvernig var með ökukennslu á þessum árum hvaða
þurftu menn að hafa til þess að fá að keyra bíl
hvaða undirbúning fékkst þú til dæmis ég lærði á akureyri nítján hundruð tuttugu og átta
hjá snæbirni þorleifssyni
og fékk ökuskírteini
var númer hundrað og ellefu
hvernig var háttað ökukennslunni
ja henni var nú háttað á svipaðan hátt eins og nú er
kenn arinn sat hjá nemandanum í bílnum bara og sagði honum til
var kennt á fólksbíl
það var alveg bara svona upp og ofan eftir því sem á stóð ég lærði á fólksbíl hjá snæbirni
vera mig minnir tuttugu og fjórir eða fimm tímar
ekkert verið farið eftir því
ekki ævinlega
nei nei það var nokkurn veginn eftir því hvernig nemandanum gekk
en svo kenndi ég á bíl
ég held ein tvö ár kenndi þó nokkuð mörgum og þá á minn vörubíl bara eftir að þú komst hingað vestur já
það var mest nítján hundruð tuttugu og níu og þrjátíu
og tókstu þá þessa menn kannski með þér í ferðalag bara nei
næstu bæjum í blönduhlíðinni
svoleiðis að ég tók þá bara heima hjá sér keyrði þá þarna um hlíðina
manstu eftir þínum fyrsta nemanda hver það
ja ég er nú ekki alveg viss á því en ég held helst hafi verið gísli heitinn á sleitustöðum
ég kenndi honum og hann var annaðhvort fyrsti eða með þeim allra fyrstu
en til þess að fá réttindi til
stunda bílkennslu þá þurfti maður sérstakt leyfi
tryggva heitnum þórhallssyni
samgöngumálaráðherra
ekkert þurft að fara í sérstakt próf eða slíkt til þess að fá það jú jú ég
læra undir meirapróf
það var nú fólgið í því það var nú bæði ökukeyrsla
segja til hvað bíllinn hvers bíllinn þurfti með til þess að geta gengið og vera ökufær
og svo voru þeir að taka stykki úr vélinni til dæmis og láta okkur finna út hvað væri bilað og hvað vantaði
eftir þessu þurftum við að leita
stendur nú á því að þú hættir þessum vöru bílaflutningum
það stóð svoleiðis á því að þá fór ég út í búskapinn
sannleikurinn var sá að við þorkell vorum þarna eitt sumar í bakka
að byggja þarna
húsin þar bæði íbúðarhús og peningshús
erfitt svoleiðis að ég var orðinn útkeyrður eftir sumarið og var búinn að fá skömm á þessu
við keyrðum möl
til þess að sækja efni þangað
og pössuðum alltaf hreint að vera búnir að lesta áður en lokað væri og svo
þetta gekk svona mátti heita allt
verið búinn að fá alveg nóg
ég var búinn að fá ofnæmi fyrir þessu já
þá ferðu sem sagt út í búskap já á víðivöllum
á víðivöllum
ég hafði í nokkur ár
og hafði mínar kindur þar
kaupi ég víðimýri
og flyt þangað um vorið þrjátíu og fjögur
og hef þar hef þar minn búskap þá var ég orðinn giftur maður
erfiðri jörð en síðan byggir þú nýbýli á jörðinni er það ekki svo byggðum við nýbýli þarna neðar aftur
víðimel víðimel já já nokkrum árum seinna
það var nú ekki fyrr en um nítján hundruð ja
hehumm
en þú ert í póstferðunum þessi fyrstu ár sem þú ert á víðimýri ég ég byrja sko til
þrjátíu og tvö þá er ég á víðivöllum
og held póstferðunum til fjörutíu til þrjátíu og átta eða níu
það er að segja til akureyrar og svo einnig til blönduóss það voru annaðhvort níu eða tíu vetur sem ég var
í póstferðum í það heila
nú þinn fyrsta bíl átt þú í samfélagi við séra lárus á miklabæ já
hvað áttuð þið hann lengi saman
ja það var nú eiginlega ekki nema þangað til ég fékk minn bíl aftur tuttugu og níu
kom hann á land
þannig að þú hefur orðið að keyra hann þaðan
hvernig var nú þessi leið
öxnadalsheiðin ja hún var nú slarkfær
þessu bara með dagdveljugilið
annars var hún
það var búið að laga þetta svo mikið var erfitt að komast yfir dagdvelju já það var erfitt það var ákaflega erfitt
var það þá svona djúpt eða það var bæði djúpt og þröngt gróflega
þröngt
og vegurinn mjór það var beygja niðri í botninum á gilinu
það var mjög erfitt að ná henni öðruvísi en að hér bera bílinn til eða bakka
ég man eftir að við bárum hann til að aftan
ná beygjunni ná beygjunni já jamm var búið að byggja yfir hann
byggja yfir
gert á akureyri
en hinir bílarnir sem þú kaupir komu þeir á land hér á sauðárkróki
nítján hundruð já
þá keyptum við bíl í félagi vörubíl í félagi við sigurður heitinn björnsson sem var hérna
og áttum hann
eitt eða tvö ár
og þá kaupi ég líka gamlan bíl á akureyri
nota í flutningana í bakkasel
og nota hann yfir sumarið
og það var mitt alversta kaup á bíl sem ég gerði þessi gamli skratti var hann svona lélegur já
kraftlítill og lélegur manstu hvað voru stórar vélar í þessum bílum sex cylindra
og fjögurra cylindra vél í í bílnum sem við áttum við séra lárus í félagi en svo voru sex cylindra vélar í hinum
þið hafið nú orðið að gera mikið
gátum ekkert gert við nema bara
lappað í slöngur og dekk og svoleiðis vélina gátum
biluðu fjaðrir þá var jú við vorum
að böðlast við að gera við fjaðrir bæta í þær en við vorum áhaldalausir
fylgdu engir lyklar eða áhöld með það gat ekki heitið það fylgdi nú tjakkur og pumpa
pumpa og einn skiptilykill
annað held ég það hafi ekki verið felgulykill engin áhöld öðruvísi
en svo vorið nítján hundruð og þrjátíu þá kaupi ég
þrjátíu og eitt þá kaupi ég
ford það var miklu stærri bíll heldur en hinir sem ég hafði átt
bar hann meira hann bar meira já til muna meira og ég átti hann eitt ár
en það var síðasti bíllinn
hver keypti hann
björn jónsson frá mannskaðahóli hérna á höfðaströnd já og þar með hættirðu sem sagt
einu sinni var það þá var björn gamli vinnumaður á breiðabólstað hjá steini afa mínum
þá ber það til að sunnsendingar eða á skipi sínu
fara á sjó og lenda í franska skútu
þetta gekk nú allt sinn vanagang í skútunni þeir fengu þar nógar veitingar og þar á meðal koníak svo margir voru nú víst orðnir
góðglaðir þegar þeir fóru frá borði og þar á meðal björn gamli
nú ætla þeir að leggjast í bát sínum frá skútunni
en þeir geta ómögulega stýrt eða það virðist ekki vera
að sá sem undir stýrinu sat að það var björn gamli að hann geti stýrt frá skipinu
alltaf leitar skipið á
kinnunginn undir skútuna
og þeim sýndist orðið skútan var nú komin nokkuð á skrið
að þeir mundu nú bara ætla að kaffærast þarna í straumnum af skútunni
þar til faðir minn segir stendur upp og segir sjáið þið ekki helvítis maðurinn tekur skakkt í stýrið
þá segir björn gamli hvað segir eignin
segir hann að ég taki skakkt í stýrið
og það var einmitt eins og faðir minn sagði í staðinn fyrir að stýra frá skútunni þá hafði björn alltaf stýrt inn undir
við björn gamla þegar hann bjó í borgarhöfn var maður sem hét magnús magnús sigurðsson
hann var einn af hásætum björns gamla meðan björn var formaður
nú var það einn góðan vordag að björn gamla langar á sjó en hann á erfitt að fá sér menn og meðal annars er það magnús
sem ekki vill fara á sjó með honum
nú var það daginn eftir þá
magnús í silungaveiði svokallaðan hálsós
hafði nú víst litla veiði nú fer björn að spyrja nágranna sína að því þegar magnús er kominn heim
hann hafi ekkert veitt það var gott það var gott hann vildi ekki róa í gær
manstu frekar af steini afa þínum
já þetta voru góðir karlar steinn afi minn og gamli björn eins og fleiri þessir gömlu menn voru
en þegar við vorum nú yngri menn ég og þeir sem ólust
upp með þeim við kunnum ekki að meta þá en þeir höfðu sína kosti
og ég er viss um að það hefur verið gaman að vera í sambýli við þá þegar þeir voru saman á breiðabólstað björn
og steinn gamli þegar þeir hafa verið að segja hvor öðrum sögur
báðir sagt nokkuð rétt frá en þó getað kannski krítað við heldur liðugt
þegar að svo bar undir
afi sagði okkur ýmsar sögur flestar eru þær nú gengnar fallnar í gleymsku fyrir mér
helst við sjóferðir eða svaðilfarir sem hann
okkur einu sinni var bágt hjá föður mínum hann gat það samt
nú hvað var það sem hann gat sögðum við ja það var nú svoleiðis sagði afi að það var kýr að beiða hjá honum
en úti var blind bylur og langt að fara með kúna til þess að fá naut handa henni
tekur afi tók faðir minn þá
í fjósinu
tekur hann og lyftir honum upp í kómentuna og lét hann hafa kúna þaðan
og þetta gekk tappinn hafði kúna þótt lítill væri
afa mínum þótti gott brennivín sérstaklega gott brennivín
en hann gat en hann var með þeim ósköpum gerður að hann gat ekki geymt það heima hjá sér
hann varð að koma því venjulega í geymslu og þá hjá kunningjum sínum sem hann trúði vel fyrir að fara með það
og sá sem hann bað nú helst fyrir að geyma
vín fyrir sig það var bóndi sem jón hét og bjó í hólmi á mýrum
hólmur mun vera svona nokkurn veginn miðja vegarlengd frá papós sem þá var
kaupstaður héraðsins og að breiðabólstað þar sem afi minn bjó
þangað var afi vanur
sem hann ætlaði svona til vetrarins
nú var það einu sinni sagði faðir minn
að hann er sendur eftir kútnum stuttu fyrir jól
og var gangandi hann var með hund með sér
óvart að hundurinn fór með honum held ég eða að hann hefur gert það af ásettu ráði þetta var í besta veðri að faðir minn fór að heiman
en þegar líður á daginn þá fer að drífa
og þegar hann kemur austur á heinabergsaura þá var komin mokandi drífa svo að ekki sást út úr augunum
og hann sagði faðir minn að hann hefði ekkert vitað hvað hann fór fannst hann vera búinn að ganga svoleiðis
góðan tíma
hann tekið það fyrir að fara að siga hundinn
og eftir litla stund þá heyrir hann það að það tekur hundur undir
og hann heldur áfram að siga
og hann gengur á hljóðið hljóð hins hundsins eða gelt hins hins hundsins og hann heyrir að það nálgast
eftir alllangan tíma þá er hann kominn að bæ
hafði ekki farið þarna um áður vissi ekki að hvaða bæ hann var kominn
býður gott kvöld og beiðist gistingar
þá var hann kominn að