tiro-is/ismus huggingface dataset:
ef það væri einhver sem að ég teldi heppilegann að vinna með mér
jú ég var ekkert á móti því og ég talaði við adolf petersen og við
byrjuðum þarna og gekk allt sæmilega vorum alltaf
flytja efni þarna og fólkið og svona
þarna í veginn
því þeir voru alltaf að bæta hann og steypa þarna
elliðaánum og alla leið suður að hafnarfirði
svo þetta gekk svosem vel margt sagði nú guðmundur mér
sem fyrir hann hafði komið um dagana
man ég það fyrst
og byrja á því að hann sagði að þegar hann var tíu til tólf ára þá var oft lítið að gera
í dag er níundi september nítján hundruð sjötíu og fimm og ég er staddur hér heima hjá gunnari valdimarssyni
gunnar hvar og hvenær ertu fæddur
ég er fæddur á vöglum í akrahreppi sextánda júní árið nítján hundruð
og hvað ert þú lengi á vöglum
þegar ég var tveggja ára þá fluttu
foreldrar mínir frá vöglum í kelduland í akrahreppi eða kjálka sem kallaður var já
en hvar manst þú fyrst eftir þér og hverjar eru þínar fyrstu minningar
ég man náttúrlega fyrst eftir mér á keldulandi
og ég held að það sé eitthvað það allra fyrsta sem ég man eftir
var að vori til örstuttu eftir sumarmál
mig minnir helst að það væri vorið nítján hundruð og sex
já þá var stórhríð báða páskadagana
og mér var sagt síðar að
var á ferðinni næstum allan daginn
svoleiðis sást ekkert út
svo ég var alltaf að smáhlaupa út
taka ofan af gluggunum gluggarnir voru litlir þetta var gömul baðstofa
og það var aðallega einn gluggi á norðurgafli norðurgafli sem
að ég þurfti helst að taka ofan af
næst held ég ég muni frekast eftir
eftir mér þegar ég var átta ára gamall
þá varstu ennþá á keldulandi já já þá er fært frá
nokkrum ám þær munu nú ekki hafa verið margar og alls ekki yfir tuttugu og þá sit ég yfir þeim
sumarið eða fram eftir sumrinu nítján hundruð og átta
nokkuð langt frá frá bænum eða langt frá fólki og er aleinn og þótti það heldur
leiðinlegt ekki síst ef að þokan skall yfir mig allt í einu mér var illa við þokuna
svo líða nú árin áfram og
næsta minning mín er sú að við bræð
við vorum þarna fjórir á heimilinu
og við lékum okkur ákaflega mikið að hornum völum og leggjum
við áttum heilmikið
bú bæði sauðfjárbú og gripabú sem við kölluðum suðrá svokallaðri grjót árskriðu sem var á merkjum
milli keldulands og og stekkjarflata
voru það svona helstu leikir sem sagt já helstu leikir okkar já
við skófum leggina
og máluðum á alla vega lita
og þetta voru hestarnir okkar með hverju máluðuð þið þá
við máluðum þá með vatnslitum mest og líka stundum með málningu
já og var var svo farið á bak já svo var farið á bak
kjálka úr kúm kölluðum við kýrnar
kindurnar það voru völur völur úr afturfótum
á kindum
og svo hornin aftur líka
notuð fyrir kindur líka þau voru notuð fyrir kindur líka já
völurnar voru helst notaðar sem lömb bara undan
hornunum
þetta hefur verið úti fyrst og fremst það var úti já það var úti að sumrinu svo fluttum við þetta allt
heim í bæ á keldulandi og og inn í svokallaðan langakofa það var nokkuð
nokkuð stór kofi en með löngum göngum frá baðstofu
eiginlega framhýsi þar höfðum við þetta að vetrinum og lékum okkur þar
bæði hesta
kýr já já
já já undum við þetta dag eftir dag
en hvað voru helstu innileikir aðrir sem sagt en þetta
ja það kom nú varla fyrir að það kæmi ókunnugur krakki
því að þetta var nú ekki þéttbýlt þarna langt á milli nokkuð langt á milli bæja
og mest gamalt fólk sem var þarna næst okkur á næstu bæjum við okkur
svoleiðis að við vorum nú
var nú ekki mikill aldursmunur á milli ykkar systkinanna nei það voru ég var yngstur af bræðrunum
systir okkar var yngst okkar allra
en það var hálft annað ár á milli milli mín og og tvíbura
sem að annar hét helgi og hinn hét grímur þeir voru tví burar og það var hálft annað ár
en elsti bróðir minn hann mun hafa verið hann mun hafa verið fjórum árum eldri heldur en
heldur en ég
dó hann í æsku nei nei hann dó núna fyrir fyrir eitthvað þremur árum síðan
um hvaða aðra leiki var að ræða innanhúss
var farið til dæmis í skollaleik eða feluleik eitthvað gerðum við nú af því já eitthvað gerðum við nú af því að fara í skollaleik og jafnvel feluleik
en en en útileiki
aðra ég man ekki eftir þeim ég man ekki eftir öðrum útileikjum á þessu tímabili en sem sagt tengdum búskap
manst til dæmis ekki eftir eyjuleik eða harðfisk eða nei stórfiskaleik kallast nei ekki á þessum
árum nei
já en en síðan flytjið þið frá keldulandi
ég atla að koma svolítið með fleiri atriði
ég man ekki hafa verið
en átta ára
þegar að mér var falið að hirða fjósið
þar voru þrjár beljur og eitt naut man ég eftir og ég átti að hirða þetta að öllu leyti nema mjólka
og það mátti aldrei bregðast að
að ég varð að fara í fjósiðklukkan
gefa þessum nautgripum
og ég þurfti að láta ég lét heyið í meisa þrjá meisa handa handa mjólkandi kúnum
en í poka handa nautinu
það var hlaða við fjósið
sem að skapaði mér mikil þægindi
en þetta gerði ég
þangað til við fórum frá keldulandi nítján hundruð og tíu
minnsta kosti tvo vetur ég held ég held tvo vetur
og jafnhliða hirti ég nokkrar kindur líka í einum kofa sem var þarna nálægt bænum
að sumrinu þegar ég var
níu ára má ég segja
þá var ég farinn reyna að puða við að slá með orfi
og hafði til til slægna mjög grösugan mó en karg þýfðan
og ég hirti alveg um þetta hey nema bara að binda
ég sló og tók saman sætti
og mig minnir helst að þegar þetta var bundið þá yrðu átta hestar af heyi
og þarna var ég átta ára gamall
átta eða níu ára gamall
heldurðu að það hafi verið algengt í þá tíð
falið jafnmikið starf og þetta nei það held ég ekki það held ég hreint ekki en
ég var því nú ókunnugur af því að krakkar voru ekki þarna til á næstu bæjum á aldur við mig eða okkur krakkana
til dæmis á stekkjarflötum man ég ekki eftir að væri neinn krakki
og sömuleiðis á tyrfings stöðum man ekki eftir neinum krakka þar þetta var gamalt fólk
var hér ein stúlka á stekkjarflötum ung en komin af barnsaldri
hver bjó á stekkjarflötum þegar þú varst að alast upp
gestur jónsson sem síðar bjó á keldulandi já
en segðu mér þú sagðir
við fjósið jamm var það algengt að hlöður væri komnar við útihús
ja ég man það nú ekki á þessum bæjum
ég man það nú ekki hvort
það voru hlöður við fjósin yfirleitt á þessum bæjum
á tyrfings stöðum og hérna stekkjarflötum þó held ég að það hafi verið hlaða að minnsta kosti á tyrfingsstöðum
nú nú er þetta
afskekkt þarna fram frá
jájá það var mikið afskekkt og lítið um gestakomur var það ekki það var nú dálítið það var nú þó nokkuð
ég man oft eftir gesta komum þarna svo voru nú þarna líka
ég man eftir ein tvö ár þá var þarna húsmennskufólk
og ég man sérstaklega eftir
því eftir jóhanni höskuldi stefánssyni hann var sonur stefáns sem var á uppsölum
það var raddmaður mikill hann kom oft og kvað og söng fyrir okkur á kveldin já hann kveðið rímur já
hann hafði ágæta söngrödd manstu
nú ekki man það nú ekki lárus nokkur sigurgeirsson hann var þarna líka í húsmennsku í húsmennsku
einnig man ég eftir gamalli konu sem að hét sólveig
hún var þarna í húsmennsku manstu hvers dóttir hún var sigurðardóttir
og hún fór ævinlega til grasa
að vorinu
upp á svo kallaðar brúnir og hátt upp í fjall
og ævinlega hreint fór fór
sigríður til grasa að kvöldinu ef að leit út fyrir þoku
voru þau rök
og ekki eins hörð svo kom hún ekki fyrr en að morgni kannski með grasapokann
ekki verið lengur en nóttina nei nei nei og verið ein
bara ein
en var það ekki algengt þá að
að fólk gerði
leiðangur og færi nokkuð nokkuð margir saman og lægi uppi á fjöllum ég vissi aldrei til þess
ég kynntist því ekki ég heyrði bara talað um það
og það var þó nokkuð um það að fólk tók sig upp og
og fór á grasa fjall sem kallað var og tjaldaði þar eða bjó til eða hafði kofa
og tíndi grös kannski fleiri sólarhringa
það voru bæði karlar og konur sem fóru í þessa leiðangra já og það hefur þú sem sagt
bara heyrt talað um
ég talað um já og meira að segja heyrði
dregið
ónotalegan dilk á eftir sér því að eftir
þessar grasaferðir þá urðu nú konurnar stundum ófrískar
það er nefnilega það orðið vingott
þetta heyrði ég talað um mikil ósköp jájá já já manstu eftir
þínum eitthvað hrólfur þorsteinsson var var hann ekki nágranni þinn hrólfur var ekki kominn hann var ekki nágranni minn hann bjó þá á ábæ
þegar við fórum frá keldulandi þá flytur gestur þangað gestur á stekkjarflötum en hrólfur flytur þá niður
farið þið hvað þá fer ég í víðivelli þá bregða foreldrar mínir búi
eins og ég hef áður sagt þá hafði faðir minn legið veikur allan veturinn
hann var með með berkla í lungum það er veturinn nítján hundruð og tíu já níu tíu
og þá er okkur krökkunum
öllum komið fyrir annars staðar
og þá fer ég í víðivelli
þau fluttu í sólheimagerði
þar bjuggu þá helgi nokkur árnason
og ingibjörg andrésdóttir
og helgi bróðir minn
var látinn heita í höfuðið á á þessum helga árnasyni
og fluttust þá til þeirra þessarra gömlu hjóna um vorið foreldrar þínir hafa farið þá í húsmennsku
þau fóru í húsmennsku
en hvað varð um hin systkini þín grímur bróðir minn
síðar fór til akureyrar og lærði þar trésmíðar og er þar enn trésmiður
fór í grundarkot til jóns sigurðssonar
og oddnýjar hjaltadóttur
sem bjuggu þar
og hann var þar
ja ég man nú ekki hvað
hvað hann var gamall þegar hann fór til akureyrar en sjálfsagt hefur hann
yfir fermingu ábyggilega
já en helgi bróðir þinn
hann fer þarna í sólheimagerði og er þar hjá foreldrum sínum já er þar þangað til hann fer að vinna fyrir sér
nú en þú ferð sem sagt í víðivelli og ert þar alllengi
þar er ég já frá frá nítján hundruð og tíu
og alltaf til heimilis til nítján hundruð þrjátíu og fjögur
ég var ekki ég var í tvo vetur á hólum eitt sumar á dagverðareyri
þegar verksmiðjan var byggð þar síldarverksmiðjan
ég man nú ekki í svipinn að ég væri annars staðar manstu hvaða ár þetta eru sem
á dagverðareyri mun ég hafa verið nítján hundruð tuttugu og sex
nú þú segist hafa verið á hólum já hvað hvað var margt námsmanna þar þegar þú ert við nám
það man ég nú ekki glöggt
en ég hef það einhvers staðar nærri mér töluna á nemendunum þar mig minnir
eitt hvað rúmir fjörutíu
en á víðivöllum
sem sagt ertu hvað til nítján þrjátíu og fjögur þar til þú ferð í víðimýri jamm
þar á meðal fráfærum já já ég kynntist því ég
get vel sagt það að mér líkaði illa á víðivöllum fyrst mér leiddist mikið ákaflega mikið
því að ég var slitinn frá móður minni sem mér þótti náttúrlega ákaflega vænt um eins og flestum börnum
og ég undi mjög illa hag mínum á víðivöllum fyrst til að byrja með
þetta var ágætisfólk það voru allir mér góðir
en einhvern veginn kunni ég ekki við mig þarna þetta var fjölmennt heimili mjög
og allt frábrugðið því sem ég hafði
heima hjá foreldrum mínum á keldulandi hver bjó á víðivöllum þegar þú kemur þangað gísli sigurðsson
þetta hefur verið sem sagt stórt heimili já það var stórt
já já mjög vel efnað
ég man eftir því að mér þótti eiginlega skipta ákaflega mikið um mataræði mér fannst allt svo ríkmannlegt á borðum þar hjá
foreldrum hvaða mun sást þú fyrst og fremst í mataræði ja
við lifðum nú mest
þessi fjölskylda þarna á keldulandi við lifðum mest á kúnum garðamat eitthvað
og aðallega var það mjólkur maturinn
og svo fiskur eða fugl
fugl sem sóttur var sóttur var út á bæjarkletta að vorinu og fiskur sömuleiðis
þetta var nú aðal björgin sem við höfðum og þegar fór að líða á vetur þá var nú oft lítið til í heimilinu
en nokkuð okkur lagðist alltaf eitthvað til svoleiðis það var ekki
svelti að ræða þú nefndir þarna garðamat jamm hvað hvað er það ja það var nú aðallega kartöflur
við höfðum svolítinn kartöflu garð
sem að var nú frekar lítið um á þeim tíma það var óvíða til
nú ég man ekki fyrir víst mig minnir
við værum nú farin að rækta eitthvað svolítið af gulrófum líka
en einhvers konar grænmeti
það nei nei ekkert ekkert og svo fjallagrösin
og svo fjallagrösin grasagrautar og grasamjólk var þeim blandað út í mjólkina já grösin voru
kastað út á einhverju haframjöli svolítið
og þarna var gerður úr grasagrautur
en svo var líka bara grasamjólk til og hún var bara þannig að
það var hellt mjólk út á grösin
og þetta soðið saman
og svo drukkum við bara grasamjólkina og
borðuðum grösin með
en þegar komið er með grösin eru þau þá hreinsuð sem sagt þvegin þau eru
bæði hreinsuð og þvegin
því það vildi alltaf þegar verið er að tína grösin þá vildi alltaf fylgja eitthvað af rusli
en það þykir seinlegt að hreinsa það frá um leið og er tínt
og þess vegna eru þau
hreinsuð bara inni í húsum á eftir
eru þau síðan söxuð niður
leið og þau eru sett til dæmis út í mjólkina já jájá mjólkina eða grautinn
var það eitthvert ákveðið verkfæri sem notað var til þess mig minnir það væri nú já áhald sem kallað var grasajárn
en hvenær ætli þetta leggist niður
manstu til dæmis eftir þessu eftir að þú kemur að víðivöllum að fólk færi í grasaferðir
aldrei ég man aldrei eftir að fólk færi í grasaferðir
þetta hefur kannski farið dálítið eftir efnum og ástæðum hvort fólk fór á grasafjall eða ekki já já
og líka eftir því hvað var mikið að gera á heimilunum bæði hvað fólk var margt' og störfin aðkallandi og mörg
fór eftir ýmsu svona
en þú sagðir mér að þú hefðir kynnst frá færum á keldulandi einnig já já þar byrjar þú fyrst að sitja yfir
þar byrja ég fyrst að sitja yfir hvenær er það
ja ég man ekki hvort
það var sumarið nítján hundruð og átta eða níu
sem sagt tvö síðustu sumurin sem
og þá ertu hvað átta
en ég sat ekki yfir nema bara
fyrri part sumars það er að segja seinni part sumarsins þá voru ærnar hafðar fyrir neðan sem kallað var niðri á mýrum
og þá komst ég í kynni fyrst við heyskapinn
og sláttinn þá fór ég að slá þennan
þennan mó sem ég var að segja þér frá áðan já
þá sat ég ekki fast hjá ánum heldur bara smalaði þeim að kvöldinu
já heim á kvíarnar
kemur að víðivöllum þá er þar fært frá miklu fleiri ám heldur en á keldulandi já mikið fleiri ám
mikið fleiri ám
en áður en ég fer að áður en ég segi frá fráfærum þá vildi ég gjarnan láta koma fram
hvaða fólk var þarna hvað margt og
og hér hvaða störf þetta fólk hafði og svoleiðis já á víðivöllum já já það vil ég gjarnan
ég vil gjarnan nefna nokkur nöfn
sem að hét hétu þorsteinn guðmundsson og ágústa þorkelsdóttir
þau voru búin að vera nokkur ár á víðivöllum þegar ég kom þangað
og eru mörg ár eftir það sem að ég var þar líka
og þau áttu tvö börn sem voru þarna
anna þorsteinsdóttir og svavar þorsteinsson
einnig voru þarna var þarna gömul kona sem hét ólöf jónsdóttir
og hún átti var þarna með dóttur sína sem hét ingibjörg sigurjónsdóttir
sem að bjó í tungukoti nú síðast
ásamt manni sínum
þorsteini einarssyni frá flatartungu
og fullorðinn maður var þarna líka
sonur ólafar sem hét jóhann eiríksson
og það var nú þannig
að við vorum öll þessi þrjú tökubörn
við vorum á sama
árinu tíma úr árinu öll jafngömul og öll
einhvern tíma á árinu
alveg samferða
og kannski hænst þá að hvoru öðru já já við gerðum það
en þó hændist ég nú ekki að þeim fyrstu dagana að minnsta kosti eða fyrsta tímabilið á víðivöllum og ég fór mikið
einförum vildi helst vera einn út af fyrir mig svoleiðis að það var nú ekki mikið um það
lékum okkur saman fyrst um sinn
en síðar varð það nú samt
nú þetta þetta lið bæði ungir og og
svo man
ég eftir jú ég man eftir ungri stúlku þarna
sem var alin upp á víðivöllum líka
guðrúnu daníelsdóttur
dóttir daníels heitins pósts
já sem var
hún var held ég
hún var víst alveg ný fermd þegar ég kom að víðivöllum
systkini voru þarna systkini voru þarna
gísli sem var þarna bóndi
og lilja systir hans
og sigurlaug
þessi þrjú þrjú systkini voru þarna á víðivöllum þetta vor og nokkuð fram eftir
eftir árum þar á eftir já langt fram eftir árum þau voru þarna gísli dó nú á víðivöllum þegar hann var
kominn dálítið yfir sextugt gísli sigurðsson já
einnig voru þarna þrír gamlir menn sigurður faðir þeirra systkina gísla og lilju og sigurlaugar
og bróðir hans gísli
þeir voru aðgreindir gíslarnir gísli yngri og gísli eldri
þar var einnig þorkell pálsson
sem að nokkuð hafði búið nokkuð lengi
á á á hérna flatartungu og síðast í tungukoti
mikið hagur sérstaklega á járn smíðaði mikið skeifur
og ljái og þess konar og einnig var hann
fór hann um og
það kom margt fólk til þess að leita lækninga hjá þorkeli
og ég man eftir á mínum bernskuárum hann hann hann hafði herbergi
með þeir höfðu herbergi saman allir þessir gömlu menn gömlu menn
og þegar þeir komu einhverjir til þess að leita lækninga fá meðul hjá þorkeli þá sá ég
það hann var að setja saman úr mörgum glösum hella saman úr mörgum glösum
einhverju sem hann kallaði meðal jahá og með þetta fór fólkið
og það þóttist hressast bara vel af lækningum þorkels var hann eingöngu með meðul
ekki verið með neinar handayfirleggingar nei ekkert ekki neitt ekki neitt hann var bara með einhverja dropa í glösum
sem hann setti saman sjálfur
veistu hvaðan hann fékk þetta nei ég veit það nú bara ekki
ég skal nú bara ekki segja um hvar hann hefur fengið þetta
ég man eftir að þorkell nefndi oft tintúrunúss það var ein meðalasortin
til hvaða og
hvort að það var sama meðalið tintúrunúss og kransaugnadroparnir
veistu við hvers hvers konar veiki þeir voru gefnir nei ég veit það ekkert
ég komst aldrei að því hvað var að fólkinu sem kom þarna
lækninga hjá þorkeli var
margt fólk sem kom til þess það vildi oft til ákaflega oft já já
sambandi við skeifurnar sem hann smíðaði var það fyrir hreppsbúa eða bara fyrir heimilið það var hvort tveggja
hann smíðaði fyrir heimilið og hann líka smíðaði fyrir sjálfan sig
seldi
hann var bráðlaginn karlinn
nú hvað var fleira þanna af fólki
væri fleira heimilisfast þarna
það er nú komið all margt já já ég man ekki eftir því að það væri fleira heimilisfast en svo voru þarna
oft daglaunamenn
og menn kannski viku hálfan mánuð eitthvað í verkum
einhverjum verkum
ég man til
til dæmis eftir mönnum sem voru þar við ofanafristu í túninu ristu ofan af þúfunum
já sem hafa verið í túnasléttun já já
það hefst líklega ekki fyrr en rétt eftir um og eftir aldamót sem að
túnasléttun hefst að einhverju marki
ég hugsa ekki
þeir hafa voru þeir þá með undirristuspaða þeir voru með undirristuspaða já og svo skófluna að stinga upp stinga upp flagið
hvernig fór þetta fram var flett ofan af túninu fyrst já
grassverðinum það var það var sérstakur spaði sem var notaður
sumir ristu fyrir þetta voru svona dálítið stórar þökur
mismunandi þó eftir því hvað þúfurnar voru stórar og eftir aðstöðunni
sumir höfðu ljá til þess að skera fyrir þökunni fyrst og svo var farið undir hana með spaða og henni lyft upp
venjulega var þetta einn maður sem sem að risti ofan af og svo kannski annar maður eða unglingur sem
að kastaði úr flaginu sem kallað var hlóð svo þökunum utan við flagið
og eins ég stakk líka upp flag með með fullorðnum mönnum það var bara stungið með
og oft var það mulið annaðhvort með kláru eða þá bara með skóflunni
smækkað svoleiðis
leggja þökuna ofan á aftur
en síðast man ég eftir
í sambandi við við þessa jarðvinnslu þá man ég eftir svokölluðu tindaherfi
járnstykki
ég man ekki hvort það var ferkantað eða kannski meira kannski sexkantað ég man það ekki
og niður úr því þá voru þá voru járntindar sverir járntindar
svona dálítið langir
og hestur var látinn draga þetta herfi
verið þungt já það var þungt og herfið muldi moldina
og það var náttúrlega miklu fljótlegra og léttara heldur en berja þetta sundur annaðhvort með kláru eða
eða eða hér skóflu
og þegar var búið að
svo smátt sem þurfa þótti
þá var settur húsdýraáburður undir þökurnar
og þakið svo yfir
með þökum
en það var ekki allt búið með þessa túnasléttunaraðferð samt því að næsta vor á eftir
margt sagði nú guðmundur mér sem fyrir hann hafði komið um dagana
man ég það fyrst að
og þá sagði hann að sitt helsta starf hefði verið það
þegar ferðamenn voru hér
að koma sveitamenn að koma til bæjarins
taka þá hesta
farið með þá í það sem þeir kölluðu skjólin hérna suður undir sjó
að sunnanverðu
og þar sagðist hann hafa tjóðrað þá
og ég man ekki hvað það var sem hann
fengið tuttugu og fimm eða þrjátíu aura fyrir hestinn eða eitthvað svoleiðis ekki var það nú merkilegra
hann hefði oft haft talsverða aura uppúr
var það nú þannig að stofnað var hér
blað sem að hét fjallkonan sem þú kannast nú var gefin út af valdimar nokkrum ásmundssyni og hann sagðist hafa orðið
ja afgreiðslumaður þess blaðs fjallkonunnar
og semsagt borið
út hérna um bæinn þá var nú ekki eins fjölmennt hérna en hann sagðist hafa annað þessu nokkurn veginn að bera út þessa fjallkonu
sagði mér guðmundur að á þeim árum
hefði verið það sem nú er uppsalir þú manst á horninu þarna við túngötuna
þar hefði verið annað hús
sem að hefði seinna verið rifið þetta hús hefði átt
held það sé þarna hinumegin
þetta lækjarkot
hann hefði verið faðir ólafs fríkirkjuprests sá ólafur
og hann hefði átt þetta hús
á horninu sem uppsalir uppsalir komu seinna þar hefði verið upp á loftinu
hefði heitið brynjólfur kúld hann hefði verið sonur þuríðar
gröndal
systir benedikts gröndals en hún var gift séra eiríki kúld
presti þarna vesturfrá í flatey eða hvar það var
já já nú en þessi brynjólfur
fór í háskólann og var þar víst all lengi
kom svo upp en en var víst talsvert mikill óreglumaður að ég hefi heyrt
jú og hann
hann sagði að það hefði oft komið fyrir
að sökum þess að hann var þarna með fjallkonuna og þá bar hann náttúrlega fjallkonuna til hans sem annarra
að þá hefði hann beðið sig að fara lítilla erinda fyrir sig út og það var að ná fyrir hann í gler
en þetta gler
það hefði komið en sagt við sig þetta skalt þú aldrei snerta drengur minn hefði hann sagt við sig
já þeir fara misjafnlega
nota það eða taka mikið af því
brennivín á þessu gleri sagði hann sem hann hefði stundum
að sækja og oft þetta einusinni tvisvar eða þrisvar í viku
en svo þegar klukkan var orðin tíu eða ellefu þá sagði hann að hann hefði vanalega lagt af stað
og þarna upp í þingholtin til valdimars ásmundssonar og þeir höfðu notað sér af því sem eftir var í þessu gleri
og hresst sig
og hann taldi
brynjólfur kúld og valdimar ásmundsson
þeir hefðu sett saman
búnir að fá mátulegt af þessu hressingarmeðali
sett saman alþingisrímurnar
einhvern tíma bar ég þetta upp við vilmund okkar jónsson landlækni ja skrítið er þetta sagði hann
þegar hann heyrði hvað guðmundur hafði fram að bera
og hann nefndi vegaverkstjóra sem hann hefði unnið hjá og hefði heitið
ég held ég fari rétt með árni zakaríasson eða erlendur
ég man ekki fyrir alvöru
eitthvað var það svona zakaríasson var það vegaverkstjóri sem hefði unnið hjá
sagði að hann hefði sagt það sama
að það hefði verið brynjólfur kúld sem hefði búið til alþingisrímurnar en guðmundur sagði um þessar alþingisrímur
að allnokkru áður en þær komu í fjallkonunni hann sagðist nú hafa séð þær þegar þær komu í fjallkonunni en þá hefði
hann kunnað orðið talsvert af vísunum
sem honum þótti mest varið í en það var brynjólfur á morgnana þá var hann að fara með þessar vísur og
og hann sagðist hafa orðið svo hrifin af þeim og lært þær ferskeytlurnar
nú nú vilmundi sagði ég þetta
nema ég fái það skriflegt hjá þessum guðmundi og það gerði
gerði ég útvegað honum það skriflegt undirskrifað af guðmundi
þar sem hann sagði einmitt svona frá þessu en annar kunningi
þessa brynjólfs kúld það var nú ekki guðmundur
það var smiður hérna og hét stefán hann sagði mér að hann hefði þekkt þennan brynjólf kúld
og eiríksson og hann hefði brennt öllum sínum kvæðum áður en hann hann fór af heiminum
svo að það mætti vel vera að hann hefði búið til eitthvað af þessum alþingisrímum
nú hefi ég átt tal við
marga um þetta og allir halda
sem að hafi búið
nema vilmundur okkar og guðmundur þessi sem ég var að nefna vinur minn kristjánsson
hugsanleg væri það að það væri eitthvað af þessu guðmundur sagði ákveðið kristjánsson
hólakots að
það hefði verið brynjólfur kúld
sem að hefði búið þetta til
en það mætti vera að þeir
allir þessir þrír átt einhvert þátt í skot í veiðinni eins og þar segir
ég ætla ekkert að fullyrða neitt um það
jæja svona var nú með hann guðmund minn svo nefndi ég nú þarna eins og þú manst áðan að við
lentum nú þarna saman í atvinnu
hjá honum adólf petersen
að sækja steypuefni ofan í vegin frá elliðaánum
og oft var það nú sem ég man eftir einu og öðru svona með guðmund ég man til dæmis eftir því að guðmundur
heyrðu valdi björn þú
ferð nú ekki sérstaklega að tala um það þó að ég skreppi heim núna mig langar til að drekka kaffi heima
en ef hann drakk kaffi heima þá var hann vanalega svolítið
önnur gletta svona já já annars var það nú með blessaðan karlinn guðmund að það vildi koma fyrir að
þeir tóku hann þó nokkuð oft fyrir það að hann
á bílum
komst þá svo langt einhvern tíma þeir voru nú búnir
þessir forsetar og þessháttar karlar
en það komst svo langt víst á endanum að hann missti eiginlega atvinnuna sem bílstjóri um lengri tíma