tiro-is/ismus huggingface dataset:
borið á og afreksmaður bjargaði heilli skipshöfn einusinni í blindhríð
þú hefur heyrt talað um það nei nei nei hann bjarna ja þetta er í
hann var einstaklega barngóður þessi elías hann fórst þetta haust fyrsta nóvember þá fórst mikið
af mannskap
bæði frá hnífsdal og naustum í skutulsfirði og eins af snæfjallaströnd
fyrsta nóvember
en þessi elías
verið gamall níutíu og sjö
ég hef verið eitthvað átta ára líklega
já fæddur áttatíu og átta
og hann sótti mig heim og hann bar mig út í bátinn ó þvílíkur fögnuður að
fá að komast á þessir flot svona erum við þessir vestfirðingar vitlausir að
komast á sjóinn þetta hefir líklega verið frá fyrstu tímum alltaf
það er miklu meira
vestfirska fólkið held ég á sjó
landi í fleiri hundruð ár
ja líklega allt frá landnámsöld
hvað eigum við að nefna nokkuð um
grænlands farirnar þeirra
var ég ekki einhvern tíma búin að minnast á það
hann lúðvík var einhvern tíma að skrifa um þetta
með bátana já já þetta mun rétt vera
hvað heldurðu að þeir hafi haft hafskip til að fara til grænlands
þeir bjuggu
báta sem voru eitthvað obbólítið stærri en
þessar vanalegu fleytur þeirra fjögurra sex manna fleytur en
var ekki dálítið
svona miklum aflamönnum þarna sem þú heyrðir sögur af jú
það voru miklir aflamenn ég skal segja þér þarna það voru nú
eldri en ég fimm til tíu árum eldri bræður þrír
móðir þeirra var ættuð norðan úr þingeyjarsýslu helga jóakimsdóttir
en faðir þeirra var páll halldórsson ættaður frá gili í bolungarvík þeir voru þrír þessir bræður
sem að báturinn var heitinn eftir og
og annar bátur heitinn eftir konu hans guðrúnu guðleifsdóttur þú hefir heyrt það þetta er eitthvað tvö hundruð og fimmtíu tonna bátur núna síldveiðibátur
þetta voru gríðaraflamenn
til dæmis var halldór pálsson bróðir hans hann var tiltekinn um alla vestfirði
sem mikill aflamaður ég get sagt þér dæmi
með hann halldór pálsson
þennan aflamann hann var frægur um alla vestfirðina
einhvern tíma vortíma þá fékkst enginn til að fara að sækja öll skólabörnin vestur að núpi í dýrafirði
svo við förum saman við halldór pálsson þessi
vestur í dýrafjörð að sækja börnin
og ég hafði gaman að þeirri ferð því
þessir veiðimenn þeir eru svo sérkennilegir oft hann þurfti til dæmis þegar hann var að fara
það er þarna vestfjarðanesin þessi það tekur alltaf við
nýtt og nýtt nes þú veist og nýr og nýr fjörður þarna vestur um þetta köllum við að fara fyrir núpa
einhvern tíma bók sem var að koma
pálsson hann varð að fara svo grunnt að hann sæi niður
ég var dauðhræddur því það var alltaf kvika svolítil þarna fyrir
af hverju ferðu svona grunnt dóri
af hverju ferðu svona grunnt halldór
bara til að sjá niður
sjá niður
já þetta er ekta veiðimannakyn
enda var hann alveg
veiðiskap
jæja við skulum nú halda áfram með þetta við höldum áfram og til dýrafjarðar
að núpi
og við komum þarna á þingeyri
er bryggja það er hafskip þarna ég held milliferðarskip
sem er að fara frá
þá kemur maður þar upp um leið og skipið fer frá
og kemur upp á bryggjuna
svolítið hress svona
og halldór segir við hann hvernig er það
ekki er mögulegt að komast í búð hérna núna
ja það er nú orðið nokkuð áliðið segir maðurinn
klukkan sé að ganga níu já það er náttúrlega ekki mögulegt ja það hittist nú svo á segir maðurinn að
ég hefi nú lykil að búðinni ég er í sumar við þetta þetta var þá kennari þarna á staðnum
en hafði verið fenginn til þess að skipta
svo hann fer inn í búðina og halldór fær eitthvað sem hann þarf með þarna
og þegar hann fer inn fyrir búðarborðið þá segir maðurinn
snar svona snarlegur
eitthvað tveimur þremur árum
segir svona hvaðan eruð þið góðir hálsar
við erum hnífsdælingar nú nú já
ég heiti halldór pálsson ha halldór pálsson segir hann jæja heitirðu halldór pálsson aflamaðurinn frægi ja
hvað segirðu aflamaður ja
ég veit nú ekki hvað ég á að segja um það segir dóri
blessaður
svo er hann kominn inn fyrir borðið
lítur
upp á hann svona lítur upp
verður ekki ellidauður heldur en fleiri sjórinn sér um það
hann sagði þetta svo ankoti fljótt halldór heyrði það ekki
hvað er hann að tauta hvað er hann að tauta
hann sagði ekkert meir já halldór
fór í sjóinn
eitthvað er þetta
sáu feigð á mönnum
nei ekki ætla ég nú að segja það að ég muni það sérstaklega
mér fannst þetta skrítið hann leit upp á hann svona yfirbragðið
á andlitinu
og sagði svo þetta
og þegar halldór fer að hvá þá fer hann út að glugga og mumlar og sagði ekki nokkurn hlut meira
já já jæja þetta var nú með hann dóra minn þá ætla ég að segja þér held ég
náttúrlega man ekki hann var fæddur eitthvað sautján hundruð sjötíu og tvö
gengu af honum einhverjar sögur karlinum
ja maður hefur nú heyrt ýmsar sögur af honum
þetta hefur verið stórmerkilegur karl á margan hátt
kennari hérna við latínuskólann í reykjavík
skrifari hjá skúla
fógeta
út í viðey
ég man að hann vilmundur læknir hann sagði það einhvern tíma við mig að
að af seinna hjónabandinu var sonur hans magnús hannibalsson hann var lengi þarna á ísafirði
já og í hnífsdal réri lengi í hnífsdal lágur maður samanrekinn það var hvurgi úr honum stolið
en hann veiktist í auga
og vilmundur varð til þess að taka úr honum augað
hann hefur sagt núna ekki fyrir alls löngu að sér hefði þótt
talsvert til þess koma að verða til þess að taka auga úr manni sem var sonur
skrifara skúla fógeta
sér hefði fundist að
að tengjast töluvert við fornöldina
magnús þessi var gríðarlega fljótmæltur eða mjög fljótmæltur
en ekki eftir því skýrmæltur
vel máli farinn að öðru leyti ekkert heimskur
hann var nú lengi þarna í viðey eins og þú veist og þar lenti hann í
alla sálmana í henni leirgerði
þú hefur heyrt talað um leirgerði ég man að einhvern tíma að steinn steinar kom heim og
býttum fyrir aðra bók hann var að fá stundum
eitt og annað já
já já en hann lagfærði fjölda af sálmum hann arnór í
í leirgerði já og meðal þess eftir eftir jón séra jón jón
frá bægisá bægisárprest
hann fékk lítið þakklæti fyrir það þú veist
já já gengu ekki einhverjar sögur af karlinum þarna að vestan jú
dæmis hefurðu heyrt þarna
sælir verið þér séra greppur sem eigið barn með hverjum straum það var kveðjan
af því að aumingja karlinn
skilja eftir konuna þegar hann fór norður og
átti með ráðskonunni eitt eða tvö börn til dæmis til dæmis þetta sem hann sagði eins og þú manst bægisárkálfur hérna
í vatnsfirði var það ekki hann var í vatnsfirði arnór jónsson hann var sonur jóns séra jóns marteinssonar
sem að sumir segja að sé það sé hann sem að
talað sé um þarna í messunni á mosfelli ekki vildi nú halldóra okkar vinkona sáluga björnsson samþykkja að það mundi vera rétt
það er kannske ekki rétt að ég sé einusinni að nefna það hann var mikill fyrir sér arnór var það ekki hann var talinn nokkuð svona ráðríkur
það heyrði ég nú svona eða frétti nú af afspurn
það kom víst einhvern tíma fyrir á hans fyrri árum líklega
jafnvel meðan hann var prestur eða prófastur í borgarfirði
að honum misféll við einhvern biskupinn
það komst víst ekki sætt sætt á fljótlega þar
svo það var eftir það þá
lét hann það alveg vera að skrifa nokkuð inn í kirkjubækur
það var í langan aldur sem hann skrifaði ekki nokkuð hlut í kirkjubækur
af bölvun sinni til þess að stríða biskupinum
og svo kom sá biskup víst og vísiteraði hjá honum og sagði honum að þetta gengi ekki ef hann ekki
bætti sig og skrifaði í kirkjubækurnar þá gæti það ekki gengið að hann héldi áfram að embætta upp á það
það var sama hann gerði það ekki þrír urðu biskuparnir á meðan
hann var prófastur
og hann skrifaði víst aldrei hann sagði einhvern tíman hann vilmundur okkar
ég held að honum hefði verið nokkru nær
séra arnóri heldur en hengja skilirí hingað og þangað upp um veggi inn í djúpinu
að skrifa
en eru ekki sagðar
ég veit ekki hvort það er rétt
hann átti son af fyrra hjónabandi hann var tvígiftur séra
arnór
hann átti son af fyrra hjónabandi sem að hét hannes og var líka prestur
þá heyrði ég það að einhvern tíma var
föðurbróðir minn hann
hann sagðist hafa heyrt að einusinni hefðu þeir setið saman feðgarnir og verið við skál
og þá hefði
séra arnór farið að aumkvast yfir
hannes hann var víst búinn að vera
prestur í ögurþingunum en svo endaði á því
vildu hann ekki það var víst vegna óreglu aumingja séra hannes því hann var talinn mesta ljúfmenni
það var talið þarna vestur frá en ég veit ekki hvort það er satt
hann hefði staðið á móti að hann eignaðist
bogadóttur ég held systir boga hérna benediktsdóttir systir boga á staðarfelli benediktssonar
alveg og orðið þess valdandi að hún giftist öðrum ég hefi ekki sönnur á þessu
mér dettur í hug sem ég hefi heyrt menn segja um
um nákomna ættingja
nú á tímum það
einn hérna ekki langt frá og það var vinur minn og heitir stefán
hann sagði það að það væri í honum bæði gull og grjót hann hefði
verið samvistum við manninn í tíu til tuttugu ár og það
það væri áreiðanlegt að ætti
við nokkurn betur
en hann eftir þeirri reynslu sem hann hefði af manninum það væri í honum bæði gull
og grjót og hann var kominn beint af arnóri í vatnsfirði sá maður og er
hvernig var með menn eins og séra sigurð í vigur gengu ekki sögur af honum einhverjar líka
séra sigurður jú hann var talinn merkismaður
þú hefur heyrt það það var einhvern tíma að þeim lenti saman á þingi séra sigurði og páli briem
hlýtur að vera einhversstaðar í
ræðunum þeirra prentuðum
og bar honum það á brýn að hann hefði svikið stúlku
hér í reykjavík sem hann hefði verið trúlofaður
þetta segist ekkert á gagnvart þinghelginni en er dálítið stíft stykki þegar einkamálin eru dregin svona inn
giftist eins og þú veist þarna hún var héðan
ættuð sunnanað konan hans
var af þessari góðu ætt þarna já já já sem við vitum um
hann var einhvern tíma að segja mér að
einu sinni hefði séra sigurður verið heima sunnudag og verið að ganga um gólf og raula svona
kálfur fæddist kom út naut kussi lifði og dó hann
og þá hafði konan sagt hvað er að heyra þetta mér leiðist að hlusta á þetta elskan mín að þú sért að kveða þetta
þetta var nú frændi þinn kona
hún var víst kominn út af séra birni
stephensen
hann var talinn aldeilis öðlingsmaður já og
mun kannske hafa verið hann sem hann orti þetta um sjálfir stephensenarnir já já já
þeim hefir ekki fundist það nógu mikið líkur ólympsgoðum eins og árni pálsson segir
hann sagði það um espólín
að ólympsgoðum hefði ekki hefði ekki líkað það kvonfang sem espólín ætlaði að
og hlaut það var rannveig en eitthvað hefur þeim fundist varið í hann þegar björn gamli gunnlaugsson
einn var að ræða við hann björn gamla stjarnfræðing gunnlaugsson
og segir ekki gæti nú espólín þetta það voru víst árbækurnar
ef að konan styddi ekki við hann það var rannveig
þá sagði björn gamli er hún redaktör
hún var ekki redaktör en hún kunni nú samt það sem
hún redaktör
já já arnór hann var talinn frámunalega fimur hann sagði mér einhvern
tíma hann séra jón auðuns hann var nú frændi hans eða kominn út af honum
nei hann var kominn út af auðunn
þeir voru tveir bræðurnir það var auðunn jónsson
og arnór jónsson synir jóns arnórssonar frá belgsholti þannig var það
en auðunn
hans sonur var jón auðunsson hann var
bóndi inn í djúpinu og sigríður jónsdóttir var hans dóttir og hún var mamma
jóns auðuns alþingismanns og amma alltsvo
dómkirkjuprestsins
þannig var það svo þetta er
náskylt
út af tveimur bræðrum þarna bæði hannibal okkar
dómkirkjupresturinn og
og auður auðuns og það
já allt út af marteini
þarna honum honum jóni marteinssyni sem að var prestur þarna á mosfelli
já já það held ég nú en
það er einhversstaðar getið um það að hérna
hannibal jóhannesson hann var víst giftur sigríði
en stífsinna frámunalega stífsinna hún lét ekki af sínu sú
það getur nú náttúrulega verið gott en
takmörk held ég fyrir því
já já einþykknin
þú ætlaðir að segja mér þarna einhverja sögu um jón
jón auðuns um arnór forföður sinn
já hann sagði mér það einhvern tíma það var þarna
um um fimmtán til sextán hundruð þá er talað um það
fornbréfasafninu að hólsá í bolungarvík hún hafi áður runnið
til norðurs eða norðausturs
grein úr henni en það er það sem kallað er núna drimla
þessi drimla hún var í hæsta gengi þegar arnór var þarna á ferðinni hún var talin mjög
mjög breið þá var þetta orðið nokkurskonar
áin var löngu hætt að renna þarna um
og það var talið að hún væri töluvert breið
hann sagði það
jón auðuns alþingismaður upp á fimleika séra arnórs þó að hann væri nú
þá stökk hann einusinni
klossum yfir hana drimlu ég man ekki hvað hann sagði
sem hann hafi stokkið
já svona var hann fimur
já þú varst að tala um það já ég var að segja þér
nítján hundruð og átta til níu þá
kom ég mú hingað suður og við frændur þorvarður sigurðsson við vorum nú
bræðrasynir og settumst í verslunarskólann og
og þá voru nú þessir kennarar ég held ég hafi nefnt það við þig áður ágúst bjarnason
prófessor seinna meir
og kona hans sigríður dóttir jóns ólafssonar jón okkar ólafsson
segir ýmislegt um hann hann hann þorsteinn thorarensen sem við vorum
minnast á þarna áðan
og ég er nú með á það hann var gull skemmtilegur maður þessi
sem kennari
hann jón ólafsson
sautjánda október nítján hundruð sextíu og átta
var að segja þér áðan þarna að við frændur þorvarður sigurðsson
og ég sem vorum nú bræðra synir þarna í hnífsdal
við fórum suður og settumst í verslunarskólann
haustið nítján hundruð og átta en áður hafði ég verið
tvo vetur
í gagnfræðaskólanum á akureyri
nítján hundruð og sex til sjö og sjö til átta
en þegar við komum þarna þá voru kennarar
ólafur eyjólfsson vitanlega skólastjórinn
sem var ættaður úr breiðafjarðareyjum eins og þú hefur heyrt talað um sonur
sonur eyjólfs jóhannssonar kaupmanns í flatey
meðkennarar hans voru jón ólafsson
ritstjóri sem kenndi viðskiptafræði og dóttir hans sigríður jónsdóttir
frú sem þá var
gift ágúst bjarnasyni seinna prófessor
og ég þarf nú ekki að útskýra það frekar
og þetta var nú kennsluliðið og svo helgi jónsson grasafræðingur
nú einn
faðir hennar ingu láru og það stóð nú
styr út af því öllusaman mér þótti gaman að læra af karlinum honum honum
föður hennar ingu láru hann var að kenna okkur
samninga og þessháttar og það hefur þeim víst fundist vera svona
ég var bara
ánægður með þetta getur oft komið sér vel heima í sveitum þú veist það að maður kunni
formlega að búa til kontrakt fyrir einn eða annan svona
fyrir kemur hann er kannske að kaupa jörð og alla veganna
og og þetta verður að vera
eins og málafærslumaður mundi vilja hafa það
ég bjó til svona nokkuð í höndurnar á honum og okkur kom alveg ágætlega saman en svo var það
aumingja karlinn að þegar að honum líkaði ekki þetta það var nú helst held ég hjá þeim sem voru hérna úr bænum sumir þeirra
hann var ekki ánægður með fráganginn á því
þá sagði hann klassiskt sagði hann og og krossaði þvert yfir
það hefur kannske verið einhver af þeim sem fór af stað með það það urðu svakaleg
illindi út af þessu
og endaði á því að þeir komu honum frá
verslunarskólanum þetta var tengdafaðir hans magnúsar dósents faðir hennar ingu láru
þarna kom nafnið já já já
séra lárus benediktsson frá selárdal
þeir sögðu nú
hafi verið réttar þegar hann hafði verið þarna til dæmis var ein sagan svo
hann var nú alltaf að lána
eftir að hann kom hingað suður blessaður karlinn
hann lánaði gegn handveði tók til dæmis af þeim úrin og svona eitt og annað
út á skildinga sem þeim lá á það var nú svo lítið þá um bankana hérna
magnús nokkur friðriksson var samkennari minn
í hnífsdal nítján hundruð og níu til tíu og hann sagði mér þá sögu einusinni um séra lárus
hann hann lánaði sem oftar manni þarna vestur frá úr arnarfirðinum
talsverða fúlgu
en það var allt í svikum og undandrætti með greiðsluna þá var pétur thorsteinsson þarna
á bíldudal og svo litlu seinna þá missir hann konuna blessaður karlinn
svo að hann verður lítt huggandi um langan tíma á eftir
og einusinni oftar þá er hann þarna á ferðinni því þetta er nú stutt á milli til þess að gera inn á bíldudal
og þá sér
pétur thorsteinsson þetta að það hangir niður af karlinum
og þetta ætlar að ríða karlinum að fullu hafði pétur thorsteinsson sagt
ja það eru góð ráð dýr
svo hann kallar karlinn inn og segir honum að nú hafi heldur lýst betur nýlega
þegar verður vart og
og lárus gamli segir hvað hvað var það
hann er nú bara búinn að borga skuldaþrjóturinn þessi versti sem þú lánaðir þarna í fyrra segir
segir pétur thorsteinsson
þetta var engin hæfa á þessu en það var sama til þess að
gleðja upp karlinn og karlinn verður svo glaður þegar hann heyrir þetta fer af honum öll sorg
svona sögðu þeir arnfirðingarnir að hefði gengið til já já
en ég var nú kominn þarna í verslunarskólann
var að leggja út af viðskiptafræðinni
að það gekk nú sæmilega hjá manni
hjá jóni ólafssyni með viðskiptafræðina
en svo var það um vorið þegar ég fór vestur þá man ég að þegar ég kom heim fór ég að líta ofan í reikning
frá ásgeirsverslun á ísafirði
og þá finn ég þar kamínur
gamli maðurinn hann faðir minn hann sagðist ekki kannast við þetta bara
ég vildi vita hvur hefði fengið
fengið þetta hjá honum
því ég sá ekki að það hefði lent í verbúðunum og bað hann að athuga þetta
já já og næst þegar hann fer inn á ísafjörð þá
hittir hann grím það var bróðir árna jónssonar ásgeirsverslunar forstjóra faðir jóns grímssonar og
hvað heldurðu að grímur segi
já valdimar
jahá þú hérna ert fyrstur manna til þess að skýra frá því að þú
kannist ekki við þetta segir hann já
þá var ekki byrjað þarna í ásgeirsverslun að hafa þessar nótur sem að
undirskrifaðar og
verslunarlöggjöfinni þegar þegar það var samþykkt
það yrðu alltaf gefnir reikningar eða kvíttaðar nótur
daglega fyrir
viðskiptunum
og hann segir grímur
að það hafi komið fyrir á árinu þarna í ásgeirsverslun
að þeir hafi saknað einnar kamínu af þessum eldavélum sem þeir höfðu
og vissu ekki hvar hún var niðurkomin hún fannst hvergi skráð
og þá skildist mér að það hefði verið bróðir hans árni jónsson sem hefði gefið ráðið
að þeir skildu skrifa hana á tíu
tíu stöðum
en þetta var sá fyrsti sem að kvartaði undan viðskiptunum
það kann að vera að einhverjir hafi komið fleiri
en það voru komnir þarna eins og þú sérð
fjórir mánuðir þegar ég kom vestur og hann var sá fyrsti sem hafði kvartað
undan þessu að fá þetta inn á reikninginn
svo þú sérð að
virðist svo sem það hafi verið full ástæða til þess að
að þetta var sett inn í
menn fengju afrit daglega af sínum viðskiptum sem var undirskrifað
já við vorum að tala um guðmund sölvason einhvern tíma um daginn
og guðmundur sölvason hann átti albróður í hnífsdal sem hét halldór sölvason
halldór þessi sölvason hann var afi hans bjarna
ingimarssonar þessa mikla aflamanns og afreksmanns
á sjónum
margar eru sögurnar sagðar af halldóri sölvasyni því hann var dálitið svona original sem maður segir
hann átti hest sem hann kallaði mel
og hann var nú oft á ferðinni þarna í kaupstaðum á ísafirði
og þá komu til hans hinir og þessir strákar sem höfðu mikinn áhuga að fá að
fara sprett á mel
hestinum hann var talinn góður hestur þessi
já svo það var sagt að halldór hefði eiginlega
þegar hann væri á mel sínum
og einusinni sem oftar þá er hann á ferðinni á mel
en þá var það byrjað á þessu á ísafirði með þvottasnúrur setja upp svona staura og þvottasnúrur
en þetta slapti svo oft töluvert niður
svo að hann fór þarna í norðurtanganum og það hafði verið þarna þvottasnúra
og hún lenti á enninu á halldóri þegar hann var að taka sprett á mel
hann straukst afturaf datt þar niður
melur hélt sprettinum og alla leið út í hnífsdal stoppaði ekki fyr en hann var kominn alla leið og heim
halldór okkar en guðmundi sagði ég þér frá
ég var með honum til sjós
hann var talsvert einkennilegur maður svona
og ísfirðingar telja að það hafi verið frá honum sem hann hafi lært þessa leiklist hann
hann leikarinn þarna hann brynjólfur jóhannesson
hann var talinn ekta hermikráka
guðmundar sölvasonar
það var talið að hann væri ekki alltaf einlægur í því sem hann segði þó hann kallaði þá elskurnar sínar þá
var það ekki beint að hann elskaði þá svo mikið
en faðir þessara bræðra hann hét sölvi hann var bóndi á kirkjubóli
í skutulsfirði
hann fór til færeyja
þér held ég
fjörmaður
tiltekinn fjörmaður hann átti
minnsta kosti tvö ef ekki þrjú börn sem hann átti aukreitis
minnsta kosti það og svo var það þarna í færeyjum þar trúlofaðist
hann hann var þarna víst part úr ári
datt honum það í hug að hann þyrfti endilega að komast til til íslands aftur
en en ætlaði að koma beint til færeyja til kærustunnar
en hann kom aldrei svo kom feiknabragur kallaður sölvabragur og fólk
sem var þarna uppi fyrir fjörutíu
vestfjörðunum það kunni margt úr þessum sölvabrag ég kann ekkert úr honum
en sveinn frændi minn sem er hérna á gamalmennahælinu hann kann eitthvað úr honum við erum bræðrasynir
það var sent þetta ljóð upp til íslands á eftir honum
því að hann kom ekki sölvi
hann staðfesti ráð sitt og settist að þarna í skutulsfirðinum var lengi bóndi á kirkjubóli
en sölvabragurinn
tuttugu og þrjú reykjavík þrettánda
september nítján hundruð sextíu og átta valdimar björn valdimarsson bílstjóri segir frá
þú varst að tala þarna um trúina á maríuhorninu já já
maríuhorn stendur nú að austanverðu við grunnavík
og ég man eftir því að þegar ég var
unglingur um fermingu þá fórum við nú
stundum og náðum svona langt
óshólana í bolungarvík ef maður er kominn
þar fram í djúpinu
þá kemur framundan bjarnanúpnum
hyrna eða eða horn sem að nefnt er maríuhorn og ég man það að það var fleiri einn og
og margir af þessum yngri snáðum þarna i hnífsdal þeir trúðu því að ef þeir næðu með lóðirnar út á
þá mundi glæðast aflinn
það er kannske of mikið sagt ég segi það að þeir þarna djúpmenn
jökulfirðingar og aðrir þeir hafi hálft í hvoru trúað á þetta maríuhorn frá fornu fari maríutrúin hún hefir
sjálfsagt lengi enst þarna við djúp
þeir voru nú töluvert afskekktir þarna vestur við
á fyrri tímum
nú þeim varð stundum að trú sinni að
töluvert líflegra þarna að sumrinu um ýsuna þegar að kom út á maríuhornið
ekki það
væri endilega af því að það birtist fyrir manni maríuhornið
ég gæti trúað að þetta væri bara frá kaþólskum tíma svona trúin á þetta
ég var einhvern tíma að minnast á þetta
því það er mynd þarna í bókinni við hann ólaf okkar þ skólastjóra hann er nú með þetta í höndunum núna
nafnaskráar yfir bækurnar
og þá nefndi ég nú maríuhornið blessað þarna
hann eitthvað á þá leið já hvað ætli hann þórhallur okkar vilmundarson mundi segja um þetta með maríuhornið
ekki myndi hann nú trúa því að það væri út af maríu mey
þetta nafn en
maríukirkja var þarna í jökulfjörðunum og hefur víst verið alla tíma
kaþólska
kom þarna í jökulfirðina og líklega fylgt henni töluverð
þú varst að tala þarna um tvo menn í morgun
tveim mönnum jú
ég skal þá byrja á því að nítján hundruð fjörutíu og eitt þá fór ég hingað suður í reykjavík
seinni part árs
ég hafði pantað hér hjá einkasölunni
bíl og fékk hann þá á endanum nokkru fyrir nýárið
fluttist svo vestur aftur til hnífsdals en þá var komið
svona þarna í hnífsdal að
þetta starf sem ég hafði áður haft þarna bæði að
flytja fisk sem kom þarna á land af mótorbátunum flytja salt í hann
og svo framvegis flytja ís
nú ekki lengur að starfa við því að
það voru voru komnir þarna bátar
og togarar sem að tóku fiskinn jafnóðum úr bátunum
og ísuðu hann í bátunum
og sigldu með hann til englands beina leið eftir að stríðið kom
svo það hvarf alveg þessi atvinna mín þarna
ég fór jú vestur
vestur með með þennan bíl minn vörubíl
en ég sá ekki að það yrði nein nein atvinna þarna hjá mér þennan vetur
svo að það fór svo
endaðan janúar þá lagði ég aftur af stað suður ég talaði nú áður við hreppsnefndina
hreppstjórann og oddvitann og þessa karla þarna vesturfrá hvort
að þeir mundu nú nokkuð geta
hvort að þeir myndu nokkuð geta séð til þess eða tryggt mér að ég fengi einhverja atvinnu yfir veturinn ég sagðist ekki geta hangið iðjulaus þarna
ekki sáu þeir það að þeir gætu neitt séð til þess að ég
ég held að ég hafi nefnt eitthvað lítilsháttar eitthvað hundrað krónur á viku eða eitthvað svoleiðis sæju til þess að ég fengi eða svona fjögur hundruð krónur á mánuði
nei nei það var ómögulegt nú þá fór ég suður
og það var held ég í kring um þrítugasta og fyrsta janúar nítján hundruð fjörutíu og tvö
skólastjóri við vélstjóraskólann gunnar bjarnason
hann réði mig undireins ég var með nýjan vagn þarna
og hafði stöðuga atvinnu úr því
hann hafði tekið að sér fyrir ameríkanana útvegaði þeim bæði bíla og annað svona
þegar að ég var nú búinn að vera nokkurn tíma við þetta
þetta var nú sitt á hvað þessi atvinna okkar
stundum vorum við nú
ofaníburð og þessháttar fyrir ameríkanana
svo aðra stundina þá fórum við austur í kaldaðarnes
man ég það að það var sendur með
náungi sem mér var sagt að væri frá
það var nú talað um það að þeir hefðu valið úr það allra besta ameríkanarnir
af þessum hermönnum sem þeir hefðu getað fengið en þessi náungi sem að var settur yfir okkur