tiro-is/ismus huggingface dataset:
hann vildi alltaf ráða
hann var að fara með okkur það voru oft tíu eða tólf í hóp sem að sem að óku þarna austur og alla leið austur í kaldaðarnes
en ef að við ekki hlýddum því sem hann sagði þá hafði hann
undireins að fara að froðufella
svo við vorum nú ekki alltaf
þetta er nú hluturinn þó hann sé nú ekki merkilegur
nú ég man nú til dæmis einusinni þá förum við austur í kaldaðarnes erum held ég tólf heldur en þrettán
einn af þeim hét theodór
það hefði verið látið á hans bíl bölvað skrölt svona sem maður segir alls konar
léttavarningur svona blikkdót og þessháttar
og hann hafði nú reynt að tjösla þetta niður en
og þegar við komum
þarna upp í brekkuna hjá skíðaskálanum þá stoppar hann þessi chicago maður skipar öllum að stoppa
og þá vantar þennan þriðja
og hann segir að
hann hafi bara
við skildum það á honum eftir hans tungumáli að
þessi maður hann sé klækjamaður og hann hafi bara stungið af
hrekkja sig
var reiður ekki beint froðufelldi hann nú þá
sá tólfti að aftan
ég skuli snúa við og koma með sér ég var nú ekkert hrifinn af því ég vissi hvað honum leið en hann ætlar að nappa hann
svo fór ég fram fyrir bílinn og gerði piss og svona tafði svona og þegar ég
sé ég hvar hann er að koma og ég benti honum og sýni honum að hann sé
að koma þarna hann hafði verið með mér í bílnum þessi
en þegar að theodór kemur þá
fer ég af stað
feginn að losna við hann
nú áfram alla leið til kaldaðarness
en það var mjög hólótt sandhólar þarna niðurfrá þeir voru að búa til þennan flugvöll þarna við kaldaðarnes sem aldrei kom þeim að gagni því þegar áin
stækkaði að vetrinum þá flóði hún yfir allt svo það var lífsins ómögulegt að nota
var bara skekkja hjá þeim og vitleysa
hann bar sig
illa theodór sá þretttándi þegar hann kom yfir þessum kjána sem
sestur inn í bílinn já ég sagði honum þetta
við það sem við vorum að flytja þá fer hvur á stað en hverfur á milli sandhólanna
síðast var eftir bara ég tólfti og theodór sá þrettándi
jú jú svo hef ég það eins og legg á stað
en síðan theodór náttúrlega ég vissi ekkert um það en theodór sagði
mér það að þegar að hérna hann er kominn með hann þennan
til baka alla leið upp þar sem að liggur
yfir fjöllin vegurinn
hafði hann látið theodór stoppa
og segir þarna eru þeir uppi þeir höfðu ekkert leyfi til þess að fara fara á stað og tekur upp byssu og miðar og segist ætla að skjóta þá
ja theodór var nú ekkert hrifin af því og sagði honum það að hann hefði athugað
það að þetta væri alls ekki við þó hann vildi nú
gera okkur skrekk þá væru
mjólkurbílar
neðan úr sveitinni
þá hætti hann við í það sinn
þegar hann kom þarna til baka aftur þá sögðum við honum hreint þessum
forstöðumanni hjá okkur að við vildum ekki lengur vera undir kommandó þessa chicago náunga
okkur allir saman þrettán
vorum alveg ákveðnir í því
reiða þau upp
og froðufelldi
af sinni reiði
en svo var það tvö eða þremur dögum seinna
þá var það einhvern tíma skal ég segja þér að það var dálítið stuttur pallurinn
hjá mér það hafði verið sett á hjá mér mikið af
af pípum vatnspípum eða þessháttar þær voru svo langar að hann hoppaði
og var allt að því að setjast á rassinn
bíllinn
en hann vildi að ég keyrði miklu miklu fljótara chicago maðurinn þá var hann orðinn vopnlaus
þá var hann bara með pennahníf
og hann fór að ota pennahnífnum þá sagði ég honum það ég reyndi að segja honum það á ensku
að við þessir bílstjórar yfirleitt við værum alls ekki hræddir við þá þessa hermenn
og þá þegar þeir væru með pennahníf ég gæti víst snúið
ef hann vildi
og þá sljákkaði nú í honum svo sögðum við það bara hreint út að við afsögðum hann
þetta var nú dálítill útúrdúr en ég skal segja þér þetta sem þú varst að minnast á áðan það var það
að maður hefir heitið guðmundur lange
kristjánsson hann var bílstjóri eins og við á þessum árum en ekki var hann nú hjá þessum ameríkönum
mest akstur fyrir reykvíkinga
ég var með honum fyrst í tólfta eða fimmtán ár og hitti hann nú alltaf á stöðinni guðmund minn
og okkur kom vel ásamt mjög skýrmæltur maður guðmundur
og var oft sérkennilegt sem kom út úr honum svona setningar ýmsar
svo kemur það fyrir
að guðmundur hefur ráðið sig hjá manni sem hét adolf petersen og
gera við göturnar alla leið frá
ósnum þarna innfrá og suður að hafnarfirði
og segir guðmundur
kenndur við kot sem var rétt seinna inn í kirkjugarðinn
guðmundur hólakots var hann nefndur
þá segir guðmundur við mig ég er nú orðinn ráðinn hjá honum adolf þarna petersen
heldurðu að þú vildir nú ekki vera
ég átti að líta til