tiro-is/ismus huggingface dataset:
hans og hrólfur var formaður á
en þú veist um það að þessi jakob jakobsson þarna á austfjörðunum ekki vissi ég það nú fyr en bjarni vilhjálmsson sagði mér það
þeir voru albræður hrólfur jakobsson og þessi jakob
jakob jakobsson þessi eldri hann var
faðir eins og þú veist veist fiskifræðingsins þekktir þú þennan jakob nokkuð nei
ég kynntist honum ekki því að hann var þarna austan af landi
mig langar til að spurja þig ef þú ætlar ekki að segja mér meira af
þá langar mig til að spurja þig um það um draumamenn þarna fyrir vestan já ég skal nú segja þér að það var
ég ég held að ég hafi aldrei sagt það við þig
að ég er
niður á þjóðskjalasafni og þú þekkir nú hann björn karels
þórólfsson
sem oftar inn þarna þar sem við erum að skrifa og þá er vilmundur landlæknir þar og hann snýr sér að honum
oft eru nú menn að tala um drauma sína segir hann eitthvað á þá leið og ráðningu á þeim en
mér virðist oft og tíðum að þetta sé svo einfalt mál segir björn karel þetta er nú
stórlærður maður og
ég hlustaði á þetta
er bara eftir því sem að þeir eru búnir að að vera að hugsa um í vökunni að það kemur fram aftur í svefni sagði hann
og þá lenti ég í
svolitlum viðræðum við hann vilmund landlækni
og sagði eitthvað á þá leið við hann
út af því að
samræður þeirra þá dytti mér í hug að ræða um þetta við hann og ég ætlaði að bera það undir hann og þá sagði ég honum frá því
að ég var barnakennari í hnífsdal
nítján hundruð og níu ef ég man rétt nítján hundruð og níu
og þá féll snjóflóð
í hnífsdal og tók sumt af þessum börnum sem ég var að kenna
og ég veit ekkert um það nákvæmlega en það hlýtur að hafa verið
um sjö eða átta leitið um morguninn því þá vakna ég hrekk ég upp
og mig er að dreyma
draumurinn er þannig
að mér þykir að
þú hefur nú komið þarna heima upp á hólnum þarna í hnífsdal
og þar til hægri handar er hús sem á páll pálsson í hnífsdal
aflamaðurinn frægi en vinstra megin eða að vestanverðu þar er heimabærinn eða
þar sem við vorum mér þykir ég koma þaðan út
og verður gengið rétt út að húsinu hans páls sem er þar örskammt fyrir utan
þarna féll snjóflóðið einmitt niður alla leið
þessu húsi og því sem næst að það tæki það húsið hans páls
þykir ég sjá missmíði þarna á flötinni rétt vestan við húsið
og þar eru eitthvað um tuttugu eða yfir tuttugu líkkistur
allar svartar og þær eru misstórar sumar eru fullorðinna manna en sumar eru minni lítið
en sumar eru litlar bara eins og svolitlir kassar
nú þetta það fóru yfir tuttugu manns þarna í snjóflóðinu
og sumt af því var börn sumt af því var unglingar og svo fullorðið fólk
mér þykir í draumnum að ég gangi þarna að
og það eru einhverjir þarna sem að ég vík mér að og segi
af hverju hefur þetta verið sett niður hérna þessar kistur
þær voru nú settar niður hér að það er verið að bíða eftir því að hann komi til að syngja yfir
hann séra guðmundur
en séra guðmundur það fannst mér mundi vera hann séra guðmundur frá gufudal hann var þá kominn þarna á ísafjörð
en svo fer ég ofan að sjó og hann pabbi hafði nú þarna
holu svona til þess að afgreiða mat og annað fyrir þá útgerðarmenn
sem hann hafði á útveginum og einn þeirra hann sótti sjó út í bolungarvík
einn sem hann var að sjá um og ég man að gamli maðurinn segir svona við hann
ætlarðu úteftir í dag segir hann já
að hugsa um að fara
ég held að það sé óráð hjá þér það er svo mjög hætt við
snjóflóði núna þegar er svona logn og og er búið að skafa svona í austanáttinni ofan yfir
fjöllin segir hann
mjög hætt við
geti orðið snjóflóð
og hann er kominn ofan í stigann þessi
piltur sem að var að fara þetta
og þá heyrum við dumm svona heyrist það en það er lítið lengra heldur en
ég segi dumm
það er kannske tvisvar sinnum þetta
og við sjáum bara
sortinn er svo mikill eiginlega
af bæði mold og spýtna drasli og öllu svona að strókurinn stóð upp yfir húsin
rokið upp af þessu
rétt áður en en þetta varð
þá hafði mér orðið gengið fram að glugga og þá sá ég af því að það var svo mikill snjór í götunni
þá sá ég að það gekk niðurá sandinum það var um fjöru
það voru börn sem
fara með í skóla og
og það mættist rétt
fyrir utan þessa búð okkar eða hvað ég á að kalla
það hvarf allt fór fór þarna
ég man líka eftir skal ég segja þér draum að páll nokkur faðir hans páls gamla pálssonar sem nú er í hnífsdal og
og er orðinn áttatíu og fimm ára gamall hann
fór af heiminum átján hundruð níutíu og níu þá hefi ég verið ellefu ára
mig dreymdi um nóttina það má nú segja að sé ekkert merkilegt eiginlega mig dreymdi að ég sá pál gamla
hann var nú búinn að vera veikur eitthvað í
þrjá daga ekki var það nú meira gekk þá inflúensa eins og kallað var og hann hefir víst fengið lungnabólgu
og ég sé karlinn og hann er ríðandi á bleikum hesti
hann var dauður daginn eftir
árið nítján hundruð eða
nei líklega nítján hundruð og þrjú eða þar um bil
þá var ég nú eins og þú sérð ég er fæddur áttatíu og átta
svo ég hefi verið rétt
ný fermdur eða um fermingu
lausum kjala og
og var þá oft að hjálpa þeim þegar þeir komu að landi þessir sjómenn
og ég man það voru eitthvað
bátar þarna í nágrenni við mig sem ég var nú alltaf þarna bæði að gogga upp fyrir þá fiskinn og annað
og þar á meðal
var einn sem að var formaður fyrir hann
kjartan okkar hreppstjóra guðmundsson pálssonar
hreppstjóra í fremri hnífsdal og hann hét halldór ágúst
og hann var bróðir páls skólastjóra
stýrimannaskólans sem þú hefir talað um
og var forfaðir þeirra dungalanna hérna sem
þetta var altsvo bróðir hans eða föðurbróðir þeirra dungalanna sem við þekkum núna hérna
ég man það að hann þótti nokkuð fljótlegur
það kom oft fyrir að
það var einkennilegra fólkið það trúði á svo marga hluti áður
það sem að við eiginlega leggjum ekkert upp úr núna ef að
fólk talaði gálauslega og svoleiðis þá var
trúað að ja það gæti eiginlega orðið því til aldurstila næstum því held ég
þeir voru að segja frá því eftir að þeir voru farnir í sjóinn þessir menn að þeir hefðu tala o gálauslega
bæði formaðurinn og jafnvel hásetarnir á þessu skipi
þegar þeim brást afli þá gáfu þeir andskotanum að það væri nokkuð kvikindi og svo framvegis
þetta var talið óguðlegt athæfi að tala svona
jæja þetta er nú nóg um það
en svoleiðis var að þessi hann var gríðar duglegur og mikill áhugamaður þessi halldór ágúst
bróðir hans páls halldórssonar skólastjóra hérna stýrimannaskólans
ég má segja að þetta var árið fyrir aldamótin nítján hundruð
en mér er sagt
að þegar að benedikt var á sléttaleiti
þá var þar húsbóndi að nafni sem stefán heitir benediktsson
ömmu benedikt var ömmubróðir minn
nú kemur þetta sama fyrir hjá stefáni sem gerðist hjá föður mínum
að lömbin þau hrynja niður hjá honum um haustið úr fári
og benedikt býður honum upp á þetta sama að hann skuli ganga í húsin með honum og sjá hvort ekki skipist eitthvað um
en hann tekur honum ríkan vara fyrir því að hann megi ekkert grennslast um sig á meðan hann sé inni
já benedikt heitir nú góðu
og bíður fyrir utan dyrnar meðan karl fer inn
en stefán
freistast samt og lítur inn um lítið gat milli hurðar og dyrastafs
og þá sér hann að karl er eitthvað að tauta yfir jötunum og gengur aftur á bak og áfram
og hann sér meðal annars að hann tekur upp vasahnífinn sinn og gerir kross á jöturnar
sem sagt að hann hefur framið alveg það sama þarna eins og hann gerði í
hjá föður mínum
en það merkilega var sagði stefán
að eftir þetta þá alveg snöggtekur fyrir fárið í húsunum hvað sem til hefur komið bætti stefán við
kom með dálítið einkennilegum hætti hér í suðursveit það er að segja þegar hann hóf búskap hér
en áður hefur hann líklega verið búinn að vera hér unglingur
hann kom
og þá með heitmey sína með sér kom um hausttíma
með dálítinn kindahóp sem þau komu með rekandi á undan sér
þau fóru til prestsins á kálfafellsstað
og báðu hann ásjár yfir veturinn
munnmælin hér segja að hann hafi leyft þeim að byggja á svokallaðri selmýri sem er á staðardalnum
en þetta viljum við nútímamenn draga nokkuð í efa að muni satt vera
af því að það sjást ekki nein merki þess að þarna hafi verið
það stór byggð að það hafi getað
rúmað heilt heimili þó ekki væri nema um tvær
manneskjur að ræða
að vísu sést þarna borg sem að gæti
ályktað að hafi verið
fjárborg eða kannski gamlar kvíar frá því að haft var í seli þarna frá kálfafellsstað
en svo mikið er víst að næsta ár á eftir
eða næsta vor á eftir þá er benedikt og kona hans eða heitmey sem þá var kristín að nafni
þá voru þau skráð vinnuhjú á kálfafellsstað
hjá séra þorsteini presti þar
og þau virðast hafa verið þar eitt ár í vinnumennsku
en byrja svo búskap á neðrabænum í borgarhöfn
það fer lítið af veru benedikts þar
það smáatvik sem að gerðist og þá sérstaklega í sambandi við konuna
eitt vor að kristín verður
í eldinn næsta morgunn
en hún vissi af stórri hríslu þar í bæjargilinu
og henni verður það til að fara í gilið og rífa hrísluna niður og nota hana til eldkveikju
en það bregður svo við
hún hafði tekið hrísluna
þá kemur einhver þungi á bakið á henni líkast því eins og maður sitji á herðunum á henni og
spenni fæturna fram fyrir
og hún líður svo
mikil óþægindi af þessu og fær svo miklar áhyggjur af því
að hún var helst ekki orðin mönnum sinnandi
var henni þá ráðlagt af einhverjum nábúanum að hún skyldi leita á náðir prestsins og vita hvort að hann gæti ekki ráðlagt henni eitthvað
hún gerir þetta
þetta gerir kristín strax og um leið og hún kemur heim gengur í gilið og biður gott fyrir það sem að hún hafði aðhafst þar
og það skiptir svo um segir sagan
að þunganum léttir alveg af kristínu og hún verður jafngóð manneskja á eftir
einu sinni var benedikt við fjárgeymslu í borgarhöfn á landi
leið hans lá þá yfir tjörn sem að heitir fífa hún er allstór alllöng frá austri til vesturs
það er oft mikill álftagangur þarna á tjörninni og þær eru einatt að fljúga
yfir jafnvel þó að ekki sé
þó að hún sé ekki auð svoleiðis að þær geti haft æti úr henni
nú er það í þetta
sinnið þegar benedikt er þarna að fara yfir tjörnina að það kemur stór álfta hópur og flýgur yfir hana
með benedikt var tík
sem er í humátt á eftir honum ein álftin sú síðasta í hópnum lækkar flugið
þegar hún kemur nær tíkinni og blæs á hana
og það með þeim
afleiðingum segir benedikt að hún hafi alveg brotnað niður
og þá sagði sagði benedikt sannfærðist ég um það sem búið var að segja
að hálftin hefði himneska rödd en
helvískan anda
hver sagði þér þessa
ha hver sagði þér þessa sögur
steinþór ja ég er nú bara búinn að gleyma því
ég lærði þetta einhvern veginn af einhverjum sem var að segja okkur þetta máske faðir minn hafi sagt okkur þetta
gæti best trúað því þetta hafi verið eitt af rökkur sögunum sem að hann sagði okkur strákum
ekki sögurnar til nei og ég vissi að þær lifðu víðar í suðursveit þessar sögur heldur en þó þær hefðu lifað á hans vörum
ein saga var mér sögð enn um benedikt gamla
þegar að hagalömbin komu af fjalli hjá honum þá rak hann
þau austur í svokallaða borgar
þar var stór grastorfa og loðin eftir sumarið
og það stór að hún gat framfleytt þarna nokkrum lömbum svona á mánaðar eða tveggja mánaða tíma
nú var það eitt haust sem oftar að benedikt fer með lömbin hagalömbin sín austur í hálsa
svo þegar honum þótti mál til komið að fara að sækja lömbin þá fær hann pilt í borgarhöfn með sér
veður var ískyggilegt mjög ískyggilegt og sjáanlegt að hann var að ganga í stórveður
en benedikt lætur það ekki aftra sér heldur heldur fer
og heldur leið sinni áfram austur í hálsa
en þegar þeir eru að leggja af stað með lömbin vestur fjöruna þá er komið það mikið rok að maðurinn sem með honum var taldi
mjög óráðlegt að þeir legðu af stað með lömbin en benedikt vildi ekki hlíta hans ráðum heldur hélt ferð sinni áfram
þegar þeir eru komnir svona miðja leið
vestur fjörurnar þá tætast öll lömbin út úr höndunum á þeim og reka fram í sjó
hann nær um tvo hrúta bestu hrútana sem voru í hópnum og ætlar nú að reyna að koma þeim til byggða
en þá er veðrið orðið svo mikið
að maðurinn sem með honum var
honum fannst ekki ráðlegt að liggja þarna yfir honum og hélt sína heið heim og vildi fá karl með sér líka en það var ekki fáanlegt
og þarna lagðist hann á hrútana
ekki haft nógu greinilegar sagnir af því
hvort að hann gat bjargað öðrum eða hvorugum vestur í bjarnahraun
en svo mikið er víst
þá er mér sagt að þeir sem fóru að leita benedikts fundu hann þar mjög illa á sig kominn
en þess er ekki getið hvort
að hann var með
eitt eða hvorugt lambið
tel líklegt að hann hafi hvorugu lambinu haldið lifandi
ha viltu endurtaka þetta sem þú sagðir síðast
en eftir þetta var benedikt mjög athugull um veður
og lagði ekki út í neina tvísýnu
og þegar honum fannst loft ekki fallegt
þá hefði hann haft að orðtaki nú er hann að ganga í það sama og hann gerði um árið þegar hann ætlaði að drepa mig
og hver sagði þér þessa sögu þessa sögu hef ég nú frétt þessa sögu hefur mér nú verið sögð held ég af skarphéðni
gíslasyni í borgarhöfn já
það var jón föðurbróðir hans
jón föðurbróðir skarphéðins sem fór með honum að sækja lömbin
hefur þú heyrt þessar sögur oft sem þú varst að segja núna bæði af steini afa þínum og
steingrími og og benedikt og oddnýju já
nei ég hef nú ekki til dæmis þessar sögur af steingrími og stein þessar sem ég sagði í sambandi við oddnýju
ég hef nú ekki heyrt þar nema
og það sem að steinn sagði sem ég hef sagt
eftir steini það er bara sögn sem hann hefur
sagði okkur einu sinni án án endurtekningar en hefurðu sagt þessar sögur oft
já ég hef sagt
hefurðu sagt þær nokkrum í seinni tíð
já ég held ég hafi sagt stefáni jónssyni fréttamanni útvarpsins
af þeim að minnsta kosti eitthvað af þeim
átjánda ágúst nítján hundruð sextíu
hala í suðursveit steinþór þórðarson bóndi á hala segir frá
það eru ýmsar sagnir sem hafa gengið hér manna á milli
um komu benedikts og kristínar í þessa sveit
það var til dæmis talið austur frá
áður en þau fóru þaðan að þá hefði kristín verið ólétt
en það barn kom aldrei fram eftir að þau komu í suðursveit
þess vegna komust getur á loft um það að hún hefði fætt barnið á leiðinni og þau hefðu séð fyrir því
það var sagt eftir kristínu
hún hefði sagt kunningjakonu sinni
að hún gæti aldrei ógrátandi hugsað um ferðina úr breiðdal og vestur í suðursveit þegar hún hefði farið þangað fyrst
en hvað hefur skeð það er mönnum alveg hulið
þess vegna hafa þessar getur
komist á loft meðal annars
að barnið hafi fæðst
og kristín
kristín eigi við það þegar hún segir kunningjakonu sinni þetta
að hún geti aldrei ógrátandi hugsað um ferðina vestur í suðursveit
þeirri sömu konu segir hún það að sig hafi dreymt
að presturinn í eydölum
hann hafi þrengt svo
þröngri prjónahúfu á höfuðið á sér sem að sér hafi í rauninni verið ómögulegt að bera
en hvernig sem hún hefði farið að og reynt að losa sig við þessa húfu þá hefði sér verið
það ómögulegt og hún orðið að bera hana áfram
þetta segir hún að sig hafi dreymt
og meðal annars eru getur um það
í sambandi við þetta umtalaða barn hennar að presturinn muni hafa verið faðir að
benedikt fæddist að geirsstöðum á mýrum
eða í einholti ég held í einholti á mýrum einholti á mýrum þá átti að kasta honum út
og móðir hans hún var komin það langt með barnið þá nýfætt
hún var komin með það á bakka á
staðará sem rann þá við túnfótinn í einholti
en þá var komið að henni og barninu var bjargað
benedikt var talinn erlendsson
en sagður ekki rétt feðraður mundi hafa verið sonur prestsins í einholti
benedikt átti meðal annarra barna son sem pálmi hét ég man vel eftir pálma
á unga aldri um tvítugt þá varð hann fyrir því áfalli eftir
langan krapavaðal yfir hornafjarðarfljót að það varð að taka af honum fótinn
fékk svona vont vatnskal í fótinn einu sinni sem oftar höfðu öræfingar verið þarna á ferð með lestir sínar
og það hafði nú verið mjög lítið í jökulsá og þeir eiginlega ekki
orðið varið við neinn vöxt í henni
en svo þegar síðasta lestin er
fara yfir
það voru sjö hestar í lestinni
þá bara vex hún það skyndilega að hún kemur beljandi fram og tekur klyfjarnar klyfjarnar af aftasta hestinum
þetta er saga til marks
gæti verið fljót að vaxa
hala í suðursveit að kvöldi hins átjánda ágúst
eitthvað um þrjár vikur síðan ég kom úr hveragerði
búinn að vera hálfan mánuð á landspítalanum
þar upplýstu þeir mig að ég væri með kölkun í baki
þar var ég tekinn í röntgengeisla annað þóttust þeir ekki geta gert fyrir mig á því stigi
en töldu að ég mundi hafa gott af því að fara nokkrar vikur að hveragerði
svo það réðst úr að ég fór
þangað og var þar í þrjár vikur
ég lenti lenti þar í herbergi með öldruðum manni úr reykjavík áttatíu og tveggja ára
ágætum herbergis félaga sem að mér reyndist
og ekki síst fyrir það hann gerði allt sem hann gat til að reyna að kenna mér að ganga þó ég væri nú orðinn þetta gamall
honum fannst að eftir leguna þá gengi ég nokkuð boginn
en það gerði nú tvennt að verkum
að ég væri svo ljótur á fæti að ganga svona svo í öðru lagi
að ég mundi jafnvel síður hafa úr mér gigtina með þessari bölvaðri buglu eins og hann komst nú orði með það
við skröfuðum ýmislegt sérstaklega þegar maður var nú kominn í bælið á
meðal annars ég þar heimsókn til gamals kunningja míns gamals skaftfellings
unnar benediktssonar frá einholti og náfrænda míns
hann var bú settur í hveragerði
bar ýmislegt á góma og þar á meðal dulræn efni
hann hafði einatt farið á miðilsfundi og orðið
þar ýmiss vís sem að hann þótti vera sannfærður um að sér hefði verið hermt rétt frá og miðillinn hefði ekki vitað neitt um
nú var það eitt kvöldið eftir að við búin að tala við þennan frænda minn
að ég fer að segja þessum herbergisfélaga mínum frá því sem að hann hafði sagt mér og þau fyrirbæri sem að hann þóttist hafa orðið fyrir
herbergisfélagi minn gerði nú ekki vildi nú ekki gera mikið úr þessu og taldi nú þetta eins og hégómann einberan
ég var nú að reyna að leiða hann til betri vegar og færa
fyllri sönnur á þetta að það væri
eitthvað dularfullt sem að maður gæti ekki greint gert sér grein fyrir en hvað það væri það er náttúrlega hlutur sem ég og líklega margir aðrir
gætu ekki staðhæft neitt um en eitthvað væri það
út frá þessum hugleiðingum okkar sofnuðum við báðir
svo um morguninn þegar þegar við vöknum þá segir hann við mig mig dreymdi dreymdi einkennilega í nótt steinþór
nú hvað var það segi ég jú það var nú dálítið merkilegt
því sem við vorum að tala um í gærkvöldi já vel má það vera sagði ég
mig dreymdi segir hann
að ég er kominn í stórt hús stórt hús geysistórt hús með gríðarstórum sal
þar var svo bjart yfir öllu að ég hef aldrei
ljómandi af einum stað
og við aðra hliðina
á þessum stóra sal sá ég liggja hóp af fólki mátti segja mann við mann
þú hefur öngvan þekkt þar sagði ég nei ég þekkti engan ég sá bara þarna mannmergðina en gat í rauninni ekki gert
mér grein fyrir verulegum aðskilnaði eða skilsmíði á þessum
hvurnig þetta var
en þóttist vita
þarna var fólk saman komið sem að ég gat þó ekki vitað í svefninum hvað eða hvers kyns var
og sástu ekkert meira jú ég sá meira
sagði hann ég sá hinum megin í
í salnum nokkuð til hinnar handar þar lá annar hópur fólks og þar var svo dökkt og leiðinlegt yfir öllu
þar hefurðu séð helvíti sagði ég
ja það getur vel verið sagði félagi minn það getur vel verið
en heldurðu að þú trúir nú ekki betur eftir þetta sem ég var að segja þér í gærkvöldi
ja það getur vel verið að þetta hafi verið einhver vitrun
eitthvað sem hefur átt að styðja það sem þú varst að segja
sagði hann mér að hann hefði svo beðið hinn bróðirinn
son þórarins hann runólf þórarinsson að skrifa vestur sem að hann hefði nú gert
en núna fyrir eitthvað
þrem vikum eða mánuði átti ég aftur tal við vilmund útaf þessu
því þannig var að þórarinn kom hingað suður ég held snemma
ágústmánuði í sumar og heimsótti mig og þá minntist ég á þetta
og hann segir já það kom bréf bæði frá þér
og eins frá runólfi mínum vegna umræðu þeirra vilmundar og
en ég sá mér ekki fært að svo komnu máli
að gefa neina skýringu á þessu
þar eð ég taldi mig ekki öruggan
nú segi ég
og hvurnig er þetta lagað þá heldurðu þetta var frændi minn þessi guðmundur jónsson og það er rétt að kona hans
hét guðrún ingimundardóttir en ég veit nú ekki vel um það en það kann vel að vera að hún hafi verið ættuð
sunnan úr árnessýslu ég skal ekkert segja um það
það er altsvo barnsmóðir eiríks björnssonar
jæja segir hann voru þau gift nei ekki vissi ég til þess segi ég að þau væru gift
en þau áttu barn saman
sem að hét
helgi halldór og var eiríksson og hann var bóndi þarna lengi í bolungarvík og eftir því
hefur móðir hans verið hjá honum til dánardags árið nítján hundruð tuttugu og eitt
já svona mun nú þetta hafa verið lagað en ég get ekki gefið vilmundi neinar upplýsingar
ég telji að þær séu ábyggilegar svo
ég á ekkert við það frekar fyrst um sinn
segir karl
og það var ekki meira
hann er ekki að flíka svona hlutum ef hann telur þá ekki ábyggilega þórarinn
jahá já en þú kannt fleiri sögur af þessum
ég kann fleira úr þessu svo fór ég að athuga þetta nánar
og þá kemst ég
ég að því sem nú skal greina að guðrún ég finn
í bergsætt eftir guðna
þar eru nefnd ingimundarbörn
og þar er greint frá þannig að maður skilur þetta nokkurn veginn hvurnig
hann var prestur
að embætti
hann var sonur árna illugasonar sem var á skagaströnd
sem að var með allar þjóðsög urnar
þórður þessi
var lengst af ævi á suðurlandi
kom nú snemma fyrir hann að eignast afkvæmi
og misst þessvegna af því að
verða prestur um tíma nokkur ár
ekki ætla ég að segja frekar frá því
en svo fór svo að hann varð prestur í klausturhólum og þú veist hvar það er þarna
já já í árnessýslunni
og þar mun þá hafa verið í nágrenninu eða orðið vinnukona þar þessi guðrún ingimundardóttir
svo kemur það fyrir að hún verður vanfær og eignast afkvæmi guðrún ingimundardóttir
og það er kennt bónda einum þar og heitir ámundi og er einarsson
þetta var drengur og hét stefán hann varð eitthvað sextán eða sautján ára þessi stefán ámundason
guðni segir þarna í
hafi allir talið sem að eitthvað vissu um það mál
að þórður
prestur árnason væri faðir að rum því barni og enginn annar
nú svo losnaði nú guðrúnu
garð gengið
en fleiri verða að koma til sögunnar
maður er nefndur arngrímur og
bjarnason sonur bjarna arngrímssonar prests á melum
hann var talinn
allvel gáfaður arngrímur en þótti sérkennilegur á marga lund
þeir höfðu einhvern tíma
leyft honum
að taka að sér prestsþjónustu þarna en
hann var talinn mjög einkennilegur í háttum eftir því sem páll eggert ólason segir
einhverju sinni hafði hann sótt um að verða prestur í grímsey arngrímur
og það sótti enginn annar um heldur en hann en þó þorðu þeir ekki
hann varð ekki prestur í grímsey
þetta mun nú hafa verið milli átján hundruð og þrjátíu til fjörutíu
svo er það loksins svo er hann
á ýmsum stöðum arngrímur
einhverju sinni var hann skrifari hjá ulfstrup
eins og jónas hallgrímsson á sinni tíð hér í reykjavík
er það átján hundruð fjörutíu og níu þá loksins
dirfast þeir að veita honum til eins árs
stað í súgandafirði þar töldu þeir að hann mundi geta sest að enda varð svo
að átján hundruð fjörutíu og níu að stað í súgandafirði gerðist prestur þar arngrímur
en áður en hann fór vestur
þá hafði hann sótt um leyfi
mega giftast kvenmanni sem héti guðrún og væri ingimundardóttir
og fékk það leyfi og þá mun
guðrún jafnskjótt og hann fór vestur þarna átján hundruð fjörutíu og níu
farið með honum
og var víst þjónustustúlka hjá honum
að ég held um fimm ár frá átján hundruð fjörutíu og níu til átján hundruð fimmtíu og fjögur
nú verður að nefna fleira fólk til sögunnar
það er best að gera
langa sögu stutta þannig að
kirkjuból heitir bær í skutulsfirði
það er inn af inn af ísafirði
þar settust snemma að menn sem
voru kallaðir murtar en það er ein greinin af sturlungunum þarna í djúpinu
murti sem hét narfi
og átti son sem hét jón narfason kallaður jón murti narfason
hann kaupir kirkjubólið fjórtán hundruð níutíu og níu og ég veit ekki annað en það sé fram á nítjándu öld sem eru alltaf
murtar eftir það hvurt sem þeir heldur brenna þá eða hvernig þeir fara með þá
já við eigum nú þá sögu þarf nú ekki að vera rifja hana upp en þannig er
að um þetta leyti sem
að tala um þá er þarna á kirkjubóli
faðir sölva sem ég var einhvern tíma að nefna að hefði farið til færeyja
hann hét sveinn hann var einn af þessum murtum hald bara beint áframhald frá fjórtán hundruð níutíu og níu
sveinn þessi
hann á konu sem að er ljósmóðir eiðssvarin ljósmóðir
ljósmóðir ættuð sunnan úr dölum frá þverdal í dölum og hét ólöf jónsdóttir
hún átti bróðir sem hét jósúa jónsson
og hann hefur af ræktarsemi viljað taka börn hans og eitt af því er rannveig jósúadóttir sem hún
hún giftist rannveig jósúadóttir manni sem hét ólafur guðmundsson
og var kallaður staupi það má hvur ráða í það sem vill hvað mun vera þar á bak við
nú nú þau fara þarna vestur og setjast að á stað í súgandafirði
ekki hafa þau nú farið strax fjörutíu og níu það mun vera