tiro-is/ismus huggingface dataset:
þeir óku eða það var ekið með þá að jökulsá á breiðamerkursandi og þá liggur enn
leiðin þarna sunnan undir hrolllaugshólum
i ferðinni er með þeim meðal annarra einn maður
sem við fréttum síðar og ég segi nánar frá í lokin hann var dulrænn
og hann segir svo frá ekki hér heldur eftir að hann er kominn í sitt
heimahérað
þegar þeir hefðu ekið þarna fram hjá hrollaugshólum í suðursveit
þá hefði hann séð hóp manną hóp af fólki standa framan við klettinn austast í hrollaugshólum
þetta fólk hefði litið mjög glæsilega út og verið vel búið og litið út eins og það hefði staðið þarna
svona upp á búið til þess að taka á móti fólki sem að um færi
nú hann gat ekkert um þetta þessi maður þegar að hann var hér
en það var gestur sem að gisti einn af gestunum sem gisti hjá benedikt bróður mínum
skrifaði honum nokkru seinna eftir að hann var kominn heim
og segir honum meðal annars þessa
þessa þessa sýn sem að sýslungi sinn þóttist hafa séð í hrollaugshólum
og víkur eitt hvað að því við benedikt í bréfinu hvort að það liggi nokkur trúnaður á því að þarna hafi verið huldufólk
hann segir að þessi maður sé mjög ábyggilegur og það hafi margt fyrir hann borið sem að hann getur nú meðal annars um í bréfinu
til benedikts sem að almenningur hefur ekki séð
þetta er nú um þær sýnir sem hafa sést í sambandi við huldufólk í hrollaugshólum
en svo var það annað í sambandi við hrollaugshóla
henti bóndann eitthvað það sem að hann mundi iðra eftir að hafa slegið
nú er það eitt haust að þorsteinn fóstra konu minnar
hann vantar eitthvað lítillega af heyi til þess að geta fyllt eina hlöðuna hjá sér
þá þótti það ansi slæmt ef að nokkrir möguleikar voru á því að geta ekki fyllt hlöðuna
nú hafði hann hvergi slægjuland jú það mátti kroppa svolítið í hrollaugshólum
og annaðhvort hafa þessi ummæli verið gleymd fyrir honum sem lágu á hólunum í sambandi við slátt
úr að hann fer með fólk sitt ogslær þarna og heyjar á einhverja hesta
þessi heyskapur lukkaðist ágætlega heyið þornaði fljótt og vel
nú er það fyrra part vetrar eða svona hálfum mánuði af vetri þá veikist ungur hestur hjá þorsteini
einn þau húsráð sem að til voru sem sem að til voru til þess að reyna að bæta honum
þar á meðal var hómópat þarna á næsta bæ eyjólfur hrepp stjóri að nafni
hann var sóttur og það voru fengin meðul hjá honum en það gagnaði ekkert
hesturinn tók út
virtist taka út óstjórnlegar kvalir og hafði alltaf sterka viðburði til þess að brjóta sig út
strax þegar veikin sást á honum þá var hann settur í hús og byrgður inni
nú var hann búinn að vera veikur eitthvað í viku og alltaf virtist honum
eitt kvöld svona undir vöku lokin þá fer þorsteinn að vitja um hann í hesthúsið
þá er hesturinn horfinn
hafði sér brotið sig þá út
eiginlega alveg á óskiljanlegan hátt af því að það var talið það rammlega byggt
byggt að það hafði ekki verið fært nokkurri skepnu að ráðast á dyrnar með þeim
sýndar voru en það var mikið hrím á jörðu
eða snjóföl ég man nú ekki vel hvort var en það var hægt að rekja slóð hans hvert hann hafði farið
og hann hefði haldið austur í reynivallamýrar
fannst þar liggjandi á læksbarmi og með höfuðið stungið ofan í lækinn
alveg eins og hann hefði gert það af ásettu ráði að kæfa sig
sig í læknum
það er ekki um það meira að segja hesturinn var svo
fluttur heim og hann var gerður til og húðin var notuð af honum en ekki kjötið
hann lá þar á á traðargarðinum við hlaðið á
verið að gefa hundum svona bita og bita úr þessu þeim varð ekki meint af
nú líður veturinn fram yfir þrettánda
þá var það einn morgun þegar að björn bróðir þorsteins
sem var á reynivöllum líka í sambýli með honum
kemur í annað eitt hesthúsið af þremur sem voru
þá af fjórum eiginlega sem voru þá
og þá liggur hryssa
heimanmundur sem kona þorsteins kom með frá kálfafelli
og færði í búið þá liggur hryssan dauð klemmd fram í dyrnar á hesthúsinu
um kvöldið hafði ekki borið á hryssunni
en um nóttina hafði hún drepist á eitthvað óskiljanlegan hátt
það var alveg það sama með þetta hross eins og hitt háin var nýtt af því
en kjötið var látið í sama bunka á á
traðargarðinn hjá hinu kjötinu sem eftir var af hestinum sem datt fyrr um veturinn
nú líður veturinn fram á sumardaginn fyrsta þetta var fyrsti veturinn sem ég var á reynivöllum
veturinn nítján hundruð og sex ég fer þangað veturinn nítján hundruð og sex
stuttu eftir áramótin
verið þá sumarið nítján hundruð og fimm að þorsteinn hefur heyjað þarna í hrollaugshólum
nú var það á sumardaginn fyrsta þegar ég kem frá fjárrekstrinum utan úr landi
að ég sé það að allt heimafólkið er komið
sumt upp á hesthúsið annað annað í kringum hesthúsið þar sem að þrjú hross voru inni
ég þóttist
viss um að eitthvað hefði nú skeð í sambandi við hesthúsið
og ég hraða nú ferðinni heim ef ég gæti nú strákurinn orðið að einhverju liði
ég var þá á fjórtánda árinu þegar þetta var var fjórtán ára þetta sumar
og þegar ég er kominn hér um bil að hesthúsinu átti nokkra metra þó eftir að hesthúsdyrunum
þá koma hrossin þrjú þjótandi út úr hesthúsinu
þá var búið að rista þakið af hesthúsinu
og það var gert af þeim ástæðum eða það var ráðist á þakið af þeim ástæðum
að einn máttarviðurinn í þakinu hefði brotnað og þekjan fallið niður
og á hrossin
en það sem hefur viljað þeim til lífs
að þau voru stödd við þá hlið hesthússins sem að þakið féll ekki lengst inn
og þess vegna sakaði þau ekki það sakaði ekkert hrossanna
aldrei heyrði ég nú talað á reynivöllum um þetta þegar þessir atburðir sem gerðust í
við hrossin að það hafi verið neitt sett í samband við það sem slegið var á hrollaugshólum
en aðrir úti í frá
sem voru kannski trúaðri á hindurvitni heldur en fólkið þar
það setti þetta í samband við sláttinn í hrollaugshólum þetta að hrossin drápust þarna tvö
og í þriðja lagi að þá voru allar líkur til þess þessi
þrjú sem voru þarna í hest húsinu sem ég var að var að segja frá
hefðu farið sömu leiðina
það var siður hér á breiðabólstaðarbæjum hér standa
þrír bæir á sömu á sömu torfunni eins og þú hefur séð
einn heitir breiða bólstaður það er höfuðbólið og landnámsjörð hrollaugs landnáms manns
út úr höfuðbólinu hafa hefur svo gerði verið byggt og hali nokkru síðar
en það er komið langt fram á aldir þegar að þessar jarðir komu
í byggð eftir því sem að heimildir sýna og halinn hann kemur seinna í byggð heldur en gerði
þegar að ég var að alast upp og lengur fram eftir fram á mín fullorðinsár
þá var það siður á þessum bæjum að það var haft boð inni á bæjunum til skiptis á hátíðakvöldunum eitt
kvöldið var boðið að gerði eitt að breiðabólstað og eitt að hala
þá var skrafað og skeggrætt
og aðrir sem að voru þá af léttara skeiði spiluðu á spil
af þessu var ágætt hátíðaskemmtan og hún stóð venjulega þessi skemmtun svona fram
á miðnætti
að gerði var venjulegast boðið á aðfangadagskvöld
að hala á jólakvöld
en að breiðabólstað annaðhvort
á gamlaárskvöld eða nýárskvöld það var ekki sett af sér gott veður á nýárskvöld
en ef ekki viðraði nógu vel þá var beðið
upp á tap og vinning þar til á
á nýárskvöld
nú var það eitt nýárskvöld þegar að við erum að koma úr boði á breiðabólstað
þá vorum við bræðurnir ég og benedikt orðnir fullvaxta menn
en þórbergur bróðir er farinn að heiman hann fór að heiman vorið nítján hundruð og sex
mun hafa verið um miðnætti eða kringum miðnætti að við fórum úr boðinu í þetta sinni eins og oftast áður
en það var venja á hala þegar að var farið í þessi boð
að láta ljósið alltaf loga í baðstofunni baðstofunni
en þegar maður kom vestur fyrir bæinn á breiðabólstað þaðan sem gatan lá upp að hala
þá blasti ljósið í baðstofuglugganum við
þegar ég kem vestur fyrir garðinn á breiðabólstað í þetta sinni
þá sé ég að það er einhver umferð fyrir ljósið í baðstofunni á hala
ég segi svona við fólkið var glugginn skilinn eftir opinn það gat líkst því
að glugginn slægist til
sem að virkaði þannig á ljósið að
skýrðist
hann opnaðist en sást daufara þegar hann slóst aftur
nei nei það var sagt að það hefði ekki verið enda var reyndin líka sú þegar heim kom að glugginn var lokaður
gat eiginlega ekki gert mér
ljósa grein fyrir þessu get ekki enn í dag gert mér nógu ljósa grein fyrir þessu hvernig þetta var
en það var eins og það væri alltaf stöðugur ys stöðugur þytur fyrir ljósið
þó ekki úr það þykkur efni að það bæri nokkurn tíma skugga á ljósið heldur alltaf stöðug hreyfing
hringinn í kringum ljósið
og það allmikið fyrirferðar
ég sé svo þetta langleiðina upp að hala en hvernig það hvarf mér það man ég ekki
eða hvað það vil ég ekki staðhæfa um skiptir kannski ekki mestu máli
það var svo mitt fyrsta verk þegar ég kom heim að athuga glugg ann jú jú það var allt í lagi með hann glugginn var lokaður
svo liðu nokkuð margir dagar ég man nú ekki hvað margir
þá kemur benedikt bróðir að máli við mig
og spyr mig að því segir við mig sastu nokkuð í baðstofunni á hala þegar við komum á nýárskvöld frá breiðabólstað
sást þú eitthvað sagði ég
hann segir það
og þá hafði hann alveg nákvæmlega séð þetta sama sem að ég sá
ég var ekki búinn að segja nokkrum manni frá þessu hvað fyrir mín augu hafði borið og hann ekki heldur
ekki man ég nú hvort okkur kom nú saman um það að við skyldum nú þegja yfir þessu í lengstu lög
en einhvern veginn var það nú samt svo að þetta varð ekki hljóðbært
ekki fyrr en við vorum orðnir eldri menn og fórum
segja frá þessu
en þá hafði alveg nákvæmlega sama borið fyrir hann eins og bar fyrir mig
við höfum oft minnst á þetta síðan bæði einir og í hópi annarra og það er alveg eins og sýnin standi okkur ljós
lifandi fyrir augum enn í dag og einmitt nú þegar ég er að segja frá þessu þá sé ég í anda
það var á stjórnarfundi í stjórn kaupfélags austur skaftfellinga
seint í maí ef ég man rétt
að það komst til umræðu
að stofna félag í austur skaftafellssýslu þetta mun hafa verið nítján hundruð tuttugu og sex
ópólitískt félag
þar sem að allir ættu aðgang að jafnt karlar og konur
og minnsta kosti allir sem voru komnir yfir fermingaraldur
hlutverk þessa félags átti að vera að auka menningu eða styðja að menningu í héraðinu
upphafsmaður að þessari félagsstofnun
eða þeim umræðum sem urðu
um þessa félagsstofnun var þáverandi kaupfélags stjóri jón ívarsson
meðstjórnendur í kaupfélaginu voru sigurður jónsson á stafafelli
þorleifur jónsson í hólum þá formaður félags ins
halldór eyjólfsson bóndi í hólmi á
mýrum og steinþór þórðar son bóndi á hala í suðursveit
það réðist svo á fundinum með þessum mönnum
að það voru tilnefndir tveir menn í hverri sveit
til þess að athuga möguleika og raunar koma þessu félagi á stað
ekki löngu seinna þá er hvatt til fundar
sem var haldinn í hólmi á mýrum
og hlutverk hans átti að vera
að ræða um og stofnsetja til bráðabirgða þetta félag sem ég hef verið að segja frá
það mættu tveir menn úr hverri sveit nema úr suðursveit mætti ekki nema einn maður
því sá sem tilnefndur var hann var bundinn við önnur störf og gat ekki komið
og það þarf ekki að orðlengja það að það var samkomulag um það að stofna þarna þetta félaga
og það skyldi bera
nafnið menningarfélag austur skaftfellinga
ákveðinn var stofnfundur í júlí þá seinna um sumarið sá stofnfundur fór
fram með miklu fjölmenni og ágætri skemmtun
í kirkjukjallaranum sem þá var samkomuhús þeirra nesjamanna
kirkjukjallaranum við laxárbrú
nú nú á þessum fundi komu fram samþykktir
fyrir hið umrædda félag menningarfélag austur skaftfellinga
og hlutverk þess átti að vera fyrst og fremst að styðja að aukinni menningu í héraðinu
og þá með fundarhöldum og samkomum
aðaluppihaldsviðurinn í þessum menningarsambandi átti að vera þriggja daga
samkoma í október eða nóvember á haustin
þar átti að fá bestu menn héraðsins til þess að flytja ræðu
og framsöguerindi
og ef að stjórninni sýndist svo þá að fá utanhéraðsmenn til þess að mæta þarna til frekari skemmtunar
nú er ekki meira
um þetta menningarfélag að segja ekki í þessari frásögn annað en það má geta þess að þetta menningarfélag
það starfaði með miklum blóma fram yfir nítján hundruð og fimmtíu
og það hélt sínar þriggja daga samkomur
með fyrirlestrum málefnaflutningi og umræðum
og þeir sem að enn lifa og muna þetta menningarfélag
þeir töldu mikinn sjónarsviptir af því þegar að það féll niður
en það var nú svona með nýjum mönnum og nýjum stjórnendum
þá fór að dofna yfir félaginu sigurður á stafafelli
var lengst af
þess eða formaður þess fram undir nítján eða fram á nítján hundruð og fimmtíu ég man nú ekki greinilega hvaða ár
og eftir að hann hætti formennsku eftir það fór að dofna yfir félaginu
þá þurfti alltaf undirbúning í hverri sveit áður en þær voru haldnar
en þær voru haldnar til skiptis sitt árið í hverri sveit
og þetta var gert til þess að geta veitt fólkinu
það er að segja svona yfirleitt í héraðinu sem mesta og besta þátttöku í þessum félagsskap
og vera þá áheyrendur og flytjendur flytjendur þeirra mála sem að þarna voru rædd
nú er það haustið nítján
eða um það bil að þá stóð fyrir dyrum
það yrði haldið menningar félagsmót í suðursveit
ég ásamt fleirum fór í fundarhús sem þá var
gamalt fundarhús þótti gott á sína vísu
til þess að undir búa þetta mót
ég fór að heiman svona um hádegið
fór ríðandi á rauðri hryssu sem ég var nýbúinn eða ljúka við að temja
ég gerði ráð fyrir því við mitt heimafólk að
ég mundi koma heim svona aldrei seinna en kringum dagsetur eða jafnvel fyrr
svo er ekki meira að segja af ferð minni ég undirbý þarna með öðrum
væntanlega menningarfélagsmóts
en ég varð
mun seinna fyrir heldur en ég ætlaði mér
þótti það slæmt því mér þótti alltaf leitt að geta ekki efnt það sem ég lofaði um heimkomu mína við mitt heimafólk
er að byrja þegar birtu er að bregða
þá sér fólkið á sléttaleiti
sem er bær hér austur með fjallinu svona hálftíma gang frá hala og þangað austur þá sér það
að steinþór á hala fer ríðandi vestur götuna fyrir neðan bæinn á rauðu dróginni sinni
og það var ekki fólkið eitt sem að sá hann fara þarna það var hundurinn líka
hann stökk að venju niður á götuna og hamaðist í hestinum
geltandi og rífandi í hælinn á hrossinu
eins og hann var vanur þegar að menn fóru þarna um
eldri sonur húsbóndans þorsteins jónssonar
sem þá bjó á sléttaleiti og kona hans þórunn þórarinsdóttir
bæði ná skyld mér
eldri sonur þeirra sem sagði mér að sér hefði dottið í hug
að ganga niður á götuna og spurja steinþór hvernig gengi með undirbúning á menningarsambands
menningarfélagssam komunni og hvenær hún mundi verða haldin
en einhvern veginn hefði þetta nú slegist af að hann hefði ekki gengið niður á götuna
steinþór heldur áfram vestur með fjallinu og hundurinn á eftir honum svo langt sem að
fólkið sá til hans það er hæð nokkurn kipp fyrir vestan sléttaleitisbæinn
sem að hylur útsýnið þaðan eftir götunni og heitir markarleiti
nú hélt fólkið að þetta væri steinþór hinn venjulegi steinþór sem var að fara þarna um og um það var ekki meira rætt
en steinþór kemur ekki heim fyrr en undir
miðnætti
svo það hefur verið eitthvað annað
tvífari steinþórs sennilega sem hefur verið þarna á ferð og fólkið á sléttaleiti sá
þegar að fólkið á sléttaleiti sagði mér frá þessu þessari ferð steinþórs þetta snemma um kvöldið
þá datt mér fyrst og fremst í hug að nú mundi ég vera bráðfeigur og það hefði séð
þarna svipinn minn nú er ég kominn fram á þennan dag svo að það hefur eflaust ekki verið
og þá hef ég ályktað að steinþór hafi verið tvífari og þarna hafi
hinn já óvenjulegi steinþór verið á ferð en hinn venjulegi staddur í samkomuhúsinu austur hjá kálfafellsstað
víðimel tuttugu og þrjú fyrsta október nítján hundruð sextíu og átta
valdimar björn valdimarsson segir frá mig langar til að spyrja þig að því heldur þú að sjómenn þarna í
hnífsdal
flyðrumæður og skötumæður
aldrei heyrði ég þetta hjá þeim þarna í hnífsdal nei nei
en einhvern tíma hefi ég nú séð þetta
einhversstaðar
á prenti já á prenti en þú hefir aldrei heyrt neitt um það þegar þú varst strákur þarna
vestan nei ekki svo að ég geti neitt hent reiður á því
en snemma byrjaði ég
þarna við sjóinn ég
ég man nú eftir því ég held ég hafi verið
sex eða sjö ára þegar ég var látinn fara fram á bakka það kom svo ótt systkinin komu svo ótt
þarna ég hafi kannske verið eitthvað erfiður að mér var komið
vetrarlangt fram að bakka
það mun hafa verið átján hundruð níutíu og fjögur ég er nú fæddur áttatíu og átta og þá er nú hægt að
bæta við og draga
og þetta er einmitt
seinni part vetrar eða um vorið þegar hann afi minn dó þarna
og ég var þar þegar hann dó ég man það
og þegar farið var með hann til jarðarfarkar síðast þá
vildi ég nú náttúrlega ákaft komast þarna með
einhvern veginn fékk ég jú að komast upp í bátinn ég man það það var allt flutt þarna áður á bátum hvort þeir voru dauðir eða lifandi
þarna inn eftir til ísafjarðar
því að vegurinn var nú ekki svo góður þarna ég man eftir því að þegar þeir settu fram bátinn þá
hallaðist hann svo mikið svo ég hélt að væri allt að farast þetta er nú það fyrsta sem ég hefi að lýsa um
orgaði ég man það að fá ekki að fara með fylgja afa mínum til grafar
porvarði sigurðssyni bónda á bakka í hnífsdal
já já svo kynntist ég nú
meira svona bátunum ég held ég verði að minnast þess samt þó það sé lítilmótlegt
að ég eignaðist einhvern tíma skekktu
sem var kölluð
hafa verið kominn um þrítugt þegar ég eignaðist þessa
hana af manni þarna í hnífsdal sem hét friðrik tómasson
góður maður og gegn þarna í hnífsdal lengi formaður fórst útaf straumnesi
ég held nítján hundruð tuttugu og eitt eða tvö í maí garði þá
sem að hét jón halldórsson frá naustum
og hann var alltaf aflasæll
ég man einhvern tíma var hann veikur og ég fór fyrir hann sjóferð
ég var hæstur yfir allt plássið
þá sjóferð sem ég fór
nú heppni bátsins en ekki mín jæja svo hérna eftir að
jón var nú hættur hann réri henni aldrei nema
oftast nær bara á vorin það kom endrum og eins fyrir að hann réri henni
að haustlagi sjaldan þó
kom smokkveiði eða þessháttar að fara sjálfur og fór vanalega einn
eins og þú þekkir nú þarna í djúpinu það getur nú oft hvesst svona ótuktarlega ef hann
gengur í suðaustanáttina þarna eða suðvestan
það er nú alltaf stólparok ef hann gerir suðvestan
þarna út skutulsfjörðinn
og einusinni sem oftar þá fór ég
ég man að gamli maðurinn hann ýtti mér úr vör faðir minn
og ég var búinn að fiska töluvert og þá hvessti hann
hugsa mitt ráð
ég var nú ekki dýpra en það að ég hafði lagst því að
það er nú si svona að það verður að vera mátuleg drift á bátunum þegar verið er að draga þennan smokk
annars slitnar hann af ef það er of mikill hraði á honum sérstaklega held ég afturábak
svo fer að
hvessa og þyngir nú alltaf svo ég sé það að það helst ekki við þarna
svo það rekur svo að ég verð að draga uppstjórafærið
síðan set ég upp segl og
og sigli þar sem tók þú veist hvað það þýðir sigla þar sem tekur
þeir segja það alltaf vestfirðingarnir
þar næst vindi sem mögulegt er
og jafnvel að hann kali við jaðarinn þú veist hvað það er borðjaðarinn sem þeir kalla
að það bylgist ú seglið á öfuga veginn
þá er siglt svo nærri vindinum að hann er kominn hinn veginn inn hlémegin á seglinu
nú svona komst ég
ég held upp undir kálfadal eða þarna utarlega á óshlíðinni þú þekkir nú óshlíðina já
og þegar ég er komin þar upp undir fjöllin þá kom
nítján hundruð sextíu og átta valdimar björn valdimarsson heldur áfram frásögn sinni já þú varst kominn
já ég var kominn þarna upp undir
og alltaf smá þyngdi á suðaustanáttinni þarna
svo mér verður það til ráðs að ég set út stjóra vestfirðingarnir skilja það flestir eða dreka
leggst þarna og set fast
en eftir litinn tima þá sé ég það að ekki
dugi þetta því að bátinn fer að reka og rekur talvert hratt
og þá hugsa ég með mér þú verður að halda bátnum í
hann má ekki fara flatur
þegar fer að reka fyrir stjóra þá fara þeir flatir og lenda kannske flatir fyrir bárunni
þá er nú ekki gott í efni
svo ég setti undir árar fer að róa þarna á tvær árar fram á stjórann sem við köllum
en þegar ég er búinn að róa þarna í hálftíma til klukkutíma undir stjóranum þá sé ég
ég að það kemur mótorbátur úr landi
og það var hann páll æskuvinur minn pálsson hann sótti karlinn og
og réri mig í land kom mér í land það var nú í það sinn annað skipti fór ég á
það var þetta sama haust þá
voru allir búnir að fá svo mikið af þessum smokk til beitu við
vestfirðingar köllum þetta smokk
sunnlendingar kalla kolkrabba
þeir voru ekki eins bráskotnir í honum til
beitu held ég sunnlendingarnir eins og við þarna vestur frá
við töldum alveg örugga vertíð ef maður fékk smokk að haustlagi eitthvað töluvert
þá væri nokkurn veginn trygg veiði
næstu vertíð á eftir
jæja hvað sem var um það ég hafði þarna til sölu eitthvað tvær olíutunnur af
og ég kom þessu í skektuna og fór með þetta inneftir en mágur minn var þá að fara suður til reykjavíkur
hann kom því á framfæri fyrir mig hann seldi það fyrir eitthvað ekki var þar nú mikið eða merkilegt
en svo var l á r a tóm
þá hvessti hann á suðvestan eins og kemur fyrir þarna það er vanalega að þegar að kemur suðvestan átt þarna út skutulsfjörðinn
þá er stólparok kannske alltieinu
fjöllin eru svo há þarna svo þegar kemur þarna fyrir röndina
bakkaröndina sem við köllum þá setur hann oft svona hringa út rok
hnúta
jú jú ég fer úteftir og ég er með segl
og þegar að kemur út að því sem vestfirðingarnir þekkja nú það sem
köllum djúpuvík eða víkurnar
það er skammt frá þarna sem þeir hafa uppsátur núna eða bryggju núna
hnífsdælingar
nálægt völlunum sem þeir kalla
allt í einu þarna ofan af fjallinu rokhnút
og skellir á seglið hjá mér en ég var ekki viðbúinn
og hún fór flöt
jú hvað heldurðu maður skyldi nú ætla að hún hefði lagst á mastur
hún gerði það ekki báturinn
hún risti sig niður eins og þriðjung svo kom hún upp
og hana fyllti svona um þriðjung hana fyllti ekki alveg
uppundir þóftur
svo gat ég ausið út
svo komst ég heilu og höldnu heim
nú með bátinn á annað sinni
svo seldi ég nú
seldi hana norður í grunnavík manni sem
hét elías og var halldórsson í grunnavík og hann átti dóttur sem hét elísa var þar ógift heimafyrir
svo er það einhvern tíma þá
var einhver þarna í grunnavíkinni
eða jökulfjörðunum hann var búinn að eignast utanborðsmótor
þetta var billegar það
peningarnir svo miklir það var billegra að eignast þetta þeir gátu skrúfað þetta á stefnið þú veist víst alveg hallfreður hvernig þetta er jú jú svo
hafði verið hálfgert slarkveður þarna útaf grunnavíkinni einhvern tíma
og þeir voru ekki heima feðgarnir þeir voru tveir bræður þarna og svo elías gamli og svo dóttirin elísa
hvað heldurðu að komi fyrir að
bæring held ég að hann hafi heitið bróðir alexanders sem þú kannast við og var að segja okkur sögurnar hérna fyrir nokkrum árum
þarna vestur frá
sonur einars á dynjanda bæring einarsson ég held að það hafi verið bæring eða eða bróðir hans yngri
líklega verið yngri bróðirinn
hann er að koma
með eitthvað fimm eða sex menn á og með utanborðsmótor
var bara árabátur með utanborðsmótor
og þegar þeir keyra þarna fram af grunnavíkinni það heitir að nesi þar sem hann var hann elías
elísa þarna og hún sér hvað verða vill hann bara keyrir keyrir keyrir hann niður hann
sekkur þarna báturinn
en ekki þó meira en það að hún gat bjargað öllum mönnunum
r u litlu fram og bjargar honum
svo kann ég ekki fjórðu söguna til
segja hana ekki
og einmitt þarna hjá elíasi halldórssyni og þá var það held ég strákarnir hans og hann
sem björguðu fólki
nú þetta kallar maður nú held ég happaskip já já
þetta var nú hún litla
ég var nú að segja þér þetta ég var nú smeykur þegar að lagðist þarna
þarna báturinn þegar þeir voru að ýta á flot
en áfram var
haldið fara á sjóinn ég man það ég mun hafa verið
níu eða tíu ára
þá var það einhvern tíma eftir vorvertíðarlok þá segir gamli maðurinn við mig hann pabbi
heldurðu
náttúrlega verið búinn að nefna
að fara á sjó
en heldurðu að þig langi til að koma á sjó núna segir hann þá var hann einn eftir hásetarnir farnir búin vertíðin
já já svo ég fékk að fara með honum
en ég byrjaði nú stax að leggja út en ég held að ég hafi illa kunnað áralagið því ég
ég varð fljótt þreyttur og varð þá að leggja upp
tvisvar eða þrisvar man ég eftir því að gamli maðurinn sagði ég veit að þeir brosa hnífsdælingarnir sem hafa þekkt karlinn
heldurðu nú valdi minn að þú reynir nú ekki aftur
ég man ég skammaðist mín að ég skyldi vera svona örþreyttur undireins og ekki
getað róið meira en jú eftir stuttan tíma þá reyndi ég nú
fyrstu sjóferðunum
urðu þær nú fleiri ég man eftir því það mun hafa verið átján hundruð níutíu og sjö
þá kom smokkveiði hjá okkur
okkur átján hundruð níutíu og sjö
þá var þarna í sömu vörunni og pabbi
maður sem hét elías hann var úr fremri hnífsdal
hann var líka halldórsson alveg eins og hinn sem ég var að nefna áðan og átti heima í nesir grunnavík
hann var svo einstaklega barngóður hann var móðurbróðir hans bjarna hérna
imgimarssonar aflamannsins mikla sem þú kannast við