tiro-is/ismus huggingface dataset:
og nú opnar hún kassann það er þessi ljómandi fallegi hvíti kjóll
allur gullbróderaður og silfurfesti afskaplega fín og silfurlitaðir skór ósköp fallegir
og hún puntar sig nú í þetta og nú verður hún
svo sæt og fín
og nú kemur hún fram og hann tekur í hendina á henni og heilsar henni og svo kyssir hann hana og segir þessa stúlku vil ég eiga
hún hefur bæði nef og hendur
og hann tekur hana
og setur hana fyrir framan sig og þeysir af stað svo segir hann við hana
það varst þú sem bjargaðir mér ég ég var í álögum
álögum það var lagt á mig
að ég ég er nefnilega konungssonur
það var lagt á mig að ég skyldi verða karl og lenda í afdali og vera þar aleinn þangað til einhver ung stúlka kæmi til mín
og borðaði með mér og lúrði hjá mér
og það varst þú sem bjargaði mér
og ég setti ég átti
ég átti kúna og ég átti hrútinn
og ég átti strokkinn
og ég var að prufa ykkur hvernig þið væruð
þegar þið voruð að koma til mín og ég fann það að þú varst allt öðruvísi en þær þú varst mikið betur innrætt því þú vildir hjálpa dýrunum
og nú er ég svo ánægður með það að hafa fengið þig fyrir konu
og svo fór hann með hana
heim í kóngsríki og hún varð drottning og lifði vel og lengi en systur hennar voru ógurlega öfundsjúkar og leiðar og voru alltaf í fýlu og þá er sagan búin
nökkvavogi fjörutíu og tvö
áttunda desember nítján hundruð sextíu og sex kristján
segir frá hvenær ertu fæddur kristján
akrahreppi í skagafirði
og hvenær
átján hundruð og sjö ja skulum segja níunda desember nei
nei fyrirgefðu það
var nú skakkt
níunda september
átján hundruð áttatíu og fjögur
hvað hét foreldrar þínir
sveinn magnússon og anna guðmundsdóttir
þau hafa búið þar
þau bjuggu þar já já og þú ert alinn þar upp er það ekki til
ja nærri níu ára hálfs var svona hálfs níunda árs
ég var alinn upp þar
þá fluttist ég að tyrfingsstöðum
sömu sveit
var þar eitt ár
og næsta ár fluttumst við að egilsá og norðurárdal
og það sama vor missti ég mömmu mömmu sálugu
og var næstum búinn að missa pabba líka
kom nú samt til aftur og og hér
dó nú ekki fyrr en nokkuð mörgum árum seinna
giftist aftur
en ég var ekki hjá þeim nema rétt fram yfir fram yfir ferminguna
hvar varstu svo
svo réðist ég sem vinnupiltur að merkigili í austurdal
til egils steingrímssonar og sigurbjargar jónatansdóttur
og þar var ég nú
eitt ár fyrst
fór svo burtu eitt ár og var þar svo aftur eitt ár
næsta ár þar á eftir
fór ég að hólum
sem nemandi
þá var ég víst
já held ég nítjánda árinu þegar ég fór að hólum
og var þar í tvo vetur
varstu meira á skóla nokkuð nei
það er nú öll mín skólaganga nema svona í vikuvís ofurlítið fyrir fermingu
aldrei held ég heilan mánuð í einu
hvort að veturinn áður en ég varð fermdur að það varð svona um mánuð allt í allt sem að ég
átti að heita að hafa kennslu
meira var það nú víst ekki
manstu nokkuð frá því hvernig
þessi skólaganga var
hún var mest heimakennsla
kennarinn var heima á heimilinu og kenndi mér
og stundum kannski öðrum börnum með
þetta var var sem sagt
ja það telst víst aðallega undir farkennslu nú
held ég sé
nú þetta var nú
þetta var nú ekki alltaf sami maðurinn sem að kenndi mér
en aðallega hafði ég samt kennara eða fyrir kennara baldvin bergvinsson
hann var þingeyingur að ætt
geturðu sagt mér dálítið frá
á hólum var nú ja ég vil segja skemmtilegur skólabragur
í heild að segja
þá var sigurður sigurðsson
frá draflastöðum skólastjóri
með honum var jósep j björnsson
átti þá heima á vatnsleysu
og svo voru nú aukakennarar
líka dálítið
hann til dæmis
flóvent jóhannsson
hann var þá bústjóri á hólum og kenndi dálítið með því
og svo voru nú einhverjir fleiri ég man það nú
nú ekki svo greinilega
til dæmis séra zófónías hann kenndi okkur í íslensku
þessa vetur sem að ég var þar
hvað gerðuð þið ykkur aðallega svona til skemmtunar
var nú ekki náttúrulega mjög margbrotið
sem við höfðum til skemmtunar einstöku sinnum var var dansað
svona kvöldstund
og svo man ég eftir því
að þóra kona sigurðar skólastjóra
hún var að kenna okkur lansí
sem kallaður var þá
að tileinka ykkur lansí já
kenndi sigurður skólastjóri ykkur það nei þóra konan hans einmitt það
var nú ekkert ég spilaði svolítið á harmonikku og lærði
lærði af henni alltsvo hér
polkana eða það sem að dansað var eftir og og spilaði það á harmonikku
var nú náttúrlega einfalt og
og ekki merkilegt í raun og veru en þetta stytti stundir
hún tali með
jú jú það heyrist líka sko
það nefnilega getur
getur kannski gert það óáheyrilegra það heyrist líka sko já ég býst við því
gerir ekkert til en hvað gerðuð þið fleira
til skemmtunar
nokkuð í glímur
það var einstöku sinnum glímt ekki var það mikið
að þetta er nú harðbýlt þarna á hólum og
slæm tíð oft við gátum nú lítið leikið okkur svoleiðis
nema þá helst inni
það gekk nú svona upp og ofan menn vildu
vildu þá stundum
meiðast kannski
af því þegar að óvarlega var glímt
svo það var nú ekki mikið gert af því þegar ekki var þíð jörð svo við gætum verið úti
það var haldið vanalega
á vetri þorrablót
og þá fengu nú strákarnir að játa sig með því að þeir voru
þá drifnir í að halda ræður og
urðu nú vera ansi duglegir að
taka þátt í skemmtuninni og
þetta gekk nú svona sæmilega
en ekki getur maður nú sagt kannski að
maður getur náttúrlega ekki sagt að það færi allt saman prýðilega fram en
en samanborið við það sem nú er
við hefðum staðið okkur alveg furðanlega
með að segja frá ýmsu
og halda halda ræður um um eitt og annað sem við þekktum og
hvað gerðuð þið fleira
þorrablótum
þá var nú dansað og og leikið sér þá komu margir gestir og
og þetta gekk nú allt saman
sæmilega vel
ég man eftir því einu sinni til dæmis að
það var það var iðulaus stórhríð úti
og við vorum
búnir að æfa fyrir þetta þorrablót
álfabrennu og álfadans
og þá urðum við að fara í í
út í grenjandi stórhríðina
vorum þar
og ég er nú hræddur um að fólkinu hafi nú súmum fólkið hafi nú sumt veigrað sér við að
fara út að sjá sjá þetta þeir sem voru nú komnir þarna
svo þetta lenti nú í hálfgerðum vandræðum og
á tímabili fyrir fyrir stórhríðina
samt gekk þetta nú sæmilega í heildinni
ég man til dæmis eftir því líka
líka á þessum þorrablótum að þá vorum við að
vorum við að sýna svona ýmsar
smávegis efnabreytingar og
er nú búinn að gleyma
jú jú það var nú á milli fyrirlestranna var nú alltaf sungið meira og minna
og um hvað var aðallega talað þarna
ja það er ég nú búinn að gleyma
ég nú búinn að gleyma hvað um hvað erindið erindin voru sem að
helst var nú tekið til umræðu
aftur í sambandi við það þá man ég eftir því að við höfðum málfundi
í skólanum oft svona um aðra hverja helgi
og þá voru tekin til umræðu ýmis málefni
helst sem að sem mestur
krytur stóð um eða sem sagt
að allir gætu fullkomlega tekið þátt í að
halda fram sinni skoðun
og það var nú það var nú ansi
ég vil ekki segja kannski það hafi verið fróðlegt en þó
að þar komu menn fram frá tveimur hliðum
sumir héldu þessu fram og aðrir hinu svo það varð svona
hver reyndi að að
koma sinni
ef það var nú allt á segulbandi núna
þá er ég viss um að það gæti margur brosað að því
því sem að þar kom fyrir
náttúrlega reyndu reyndu menn að vera sæmilega kurteisir og
sýna sem minnstan ruddaskap í sínum umræðum
ég er viss um það ættu menn að þá fundi á segulbandi núna
þá mundi mörgum þykja talsvert í það varið
var nú gert annað voru nokkurn tímann svona kvöldvökur hjá ykkur í skólanum
sögðuð
sögur eða voru nei það var lítið um það lítið um að þið segðuð sögur
ekki einu sinni svona
verið öðruvísi þarna það hefur ekki verið sofinn rökkursvefn var það nei nei nei það var nú ekki
ekki allt búið með þessa túnasléttunaraðferð samt
því að næsta vor á eftir þá var venjulega
þá var venjulega tekinn tekið sérstakt áhald sem kallað var hnallur
það var allt úr tré stór lurkur sem að var nefndur hausinn á þessu tæki
voru barðar niður ef einhverjar misfellur áttu sér stað eftir veturinn
þær voru barðar niður með þessu tæki
hvað var þetta yfirleitt kallað bara hnallur það var kallað hnallur já
það var kallað bara hnallur þú kannast ekki við sléttuhnallur ja
það er sama sem það er sama sem ég veit það en ég spekúlera í orðinu já jú jú það var líka stundum
nefnt
því nafni
já já já en bara sem stytting á orðinu var það nefnt bara hnallur í daglegu tali já
það hefur verið notað árið eftir sem sagt
ekki sama
nei sjaldan þó kom það nú fyrir en þessi þessi túnasléttun fór hún fram að vori til
það hefur verið hægt að slá túnið það var stundum rist ofan af að haustinu og flagið látið liggja
yfir veturinn já
en sama sumar og þakið var þá hefur verið hægt að slá líka var það ekki
ja það var nú ekki ævinlega það var nú undir því komið hvað hvað hér
þökurnar komust fljótt yfir
yfir blettinn og eins fór það eftir eftir tíðarfari
seint slegið núna á þessu sumri
með þeim miklu þurrkum sem voru í vor já já já
minnsta kosti er mér óhætt að segja það að það var lítill heyfengur af því fyrsta sumarið
þessi aðferð hún tíðkast alveg fram undir nítján hundruð
já ég býst við því
ég býst
því að hún tíðkist
töluvert mikið fram undir nítján hundruð tuttugu já ég man ekki eftir öðrum tækjum sem væru komin
en ef við snúum okkur kannski frá þessu og þú varst þarna búinn að nefna
ansi margt fólk sem að hefur verið í heimili á víðivöllum þegar þú
var mikið félagslíf eða eða hvað var gert á kvöldin var kvöld vakan við lýði
það var nú yfir sumarið vorið og sumarið þá lékum við krakkarnir okkur mest úti nú og við höfðum líka oft einhver
einhver störf með höndum til dæmis vorum látin vaka yfir túninu
svo að kindur eða skepnur komust ekki heim yfir nóttina
reisa upp tað og
og hlúa að því ef það dottið niður
sauðataðið og ýmiss störf vorum
fram eftir kvöldi
á vetrum var hver manneskja með sitt verk inni í baðstofunum
karlmennirnir voru þá að kemba og konurnar að spinna
sumir voru að tæta hrosshár og kemba það og spinna
og tvinna og aðrir að flétta hnappheldur og reipi
sem sagt það var flest af fólkinu við einhver störf við krakkarnir vorum þá oft líka látin prjóna
við vorum látin byrja byrja að prjóna leppa og svo sokka og vettlinga
svoleiðis að störfin féllu sjaldan lengi niður hjá ungum og gömlum nei en var
reynt að gera svona eitthvað til að lyfta huganum
til dæmis með með rímnalestri rímnakveðskap og sagnalestri einhverjum það var frekar lítið um það
helst þegar
það voru engir kvæðamenn þarna á heimilinu
sem ég get nú
íslendingasögunum
nei ég man ekki eftir
ekki úr þjóðsögum
gömlu mennirnir þessir þrír fóru ævinlega snemma að hátta ákaflega snemma svo voru
fætur líka fyrir allar aldir á undan öllum öðrum
en þeir voru værukærir á kvöldin þá mátti maður aldrei hafa hátt
en heldurðu að þetta fólk hafi kannski lesið hvað fyrir sig já það gerði það þó nokkuð mikið
hafa allir verið læsir á heimilinu já já það held ég hafi verið
já en þegar þetta er þá eru komin bókasöfn
víða lestrarfélög lestrarfélag það lestrarfélag í miklabæjarsókninni
þannig að það hefur ekki verið já þú segir ekki neinn bara neinn lestur að ræða á kvöldin
ég man ekki eftir því ég man ekki eftir því nema þegar gestir komu sem var nú náttúrlega ákaflega oft
og þá kváðu þeir stundum og lásu
ég man nú fyrst og fremst eftir símoni dalaskáldi og þó ekki glögglega nema í eitt skipti
sem ég man eftir honum sem gesti á víðivöllum hann kom þangað seinnipart dags
og ég man alveg hvar símon sat í baðstofunni
og þá var hann að kveða og
ég sá að hann tók upp úr upp úr skjóðu sinni skinnskjóðu þá tók hann upp
lauk og fór að sneiða hann niður og borða
og ég spurði hann
hann borðaði þetta hvort honum þætti þetta gott ja þetta er góður matur sagði
þetta heldur við í manni kvenseminni
nú en borðar þú þá ekki pipar líka segi ég
nei andskotans piparinn hann gerir alla menn náttúrulausa
já þetta er nú okkar símonar eiginlega mesta samtal sem að ég man eftir að yrði enda sá ég hann ekki oft
en ég man vel eftir þessu þessu þetta skipti
manstu eftir að hann skildi eftir sig vísur á víðivöllum nei ég man ekki eftir því en ég man eftir að hann kvað mikið
vísur eftir sig eftir sjálfan sig já já
það er nú gott ef ekki var það er gott ef hann kvað nú ekki eitthvað af rímum ég man það nú ekki
ég man ekki eftir símoni glögglega nema þetta eina skipti hann gekk svo fram af mér þegar hann var að sneiða ofan í sig laukinn
á hnjám sér
gerði það
hann var með einhverja skinnskjóðutusku sem hann hafði
í þessum ferðum og tók þetta upp úr henni
hann hefur gist þá á víðivöllum já já hann gisti
þar gott ef hann var ekki dag um kyrrt ég man það ekki
ég held að hann hafi verið dag um kyrrt
nú er sagt að hann hafi hljóðað oft á næturna þegar að hann svaf manstu eitthvað eftir því ég man ekki eftir því nei ég man ekki eftir því nei
en þú manst eftir fleiri mönnum sem komu þarna og kváðu já já ég man
ég man eftir árna slomp sem kallaður var hann kvað
raddmikill
og hann kvað oft þegar hann kom þarna
lent í snjóflóði fram í silfrastaðafjalli eða seint að vetri
og orðið fyrir miklum áföllum á líkama sínum og gekk allur skakkur
og þess vegna var hann kallaður ég held að hann hafi
hann gekk allur skakkur þetta var stór maður langur
og hann bæklaðist
í þessu snjóflóði
hann var nú held ég þarna úr
hreppnum hann var held ég mörg ár vinnumaður á silfrastöðum
ákaflega mörg ár
andlega heilbrigður maður já já já hann var það ákaflega hressilegur karl
svo man ég eftir eftir finni rauða líka
og guðmundi dúllara sem kallaður var kváðu þeir báðir
þeir kváðu nú eitthvað já
þeir kváðu nú eitthvað aðallega dúllaði nú guðmundur
eins og hann kallaði
manstu eftir honum þegar hann dúllaði já já ég man eftir honum
hvernig hvernig gerði hann það hann ég get ekki hermt eftir honum
hann gerði þetta með tungunni
alveg eins og hann væri að
syngja eitthvert erindi
bara það var ekkert erindi bara eitthvert svona
kalla það hann hefur sem sagt það hefur heyrst lagið já já já já já
þótti þetta þetta vel gert já minnsta kosti fyrst til að byrja með þá höfðu menn gaman af þessu
nú og finnur rauði hann hann kvað líka hann kvað
já en sögðu þessir menn ekki sögur
ég tel alveg víst að þeir hafi gert það þessir menn flæktust víða um
og höfðu frá ýmsu að segja veit ég
en ég man nú ekki eftir neinum sérstökum sögum sem
komu þarna ég man eftir jóni heitnum dagbók líka
hvernig fékk hann þetta dagbókarnafn á sig
ég hygg að það hafi verið vegna þess að hann hér hélt dagbók skrifaði í bók hvað gerðist
helst á hverjum degi
hann kvað já og orti líka
kanntu eitthvað af vísum ég man ekki eftir því ég man ekki
nei ég kann gátur eftir hann minnsta kosti eina
já já já ég kann minnsta kosti eina gátu sem að ég
jón segja frá hvernig er hún hún er svona ég kom að bæ
og bærinn hét í gegnum hverfisstein
þar sá ég þjór spenntan fyrir storðaduggu
og í storðaduggunni var hryssa og í hryssunni var illa lyktandi vökvi sem flytjast átti á óðinskvinnu
lagði hann þetta fyrir menn já
og hvernig ræðst svo gátan
gátan ræðst þannig að hann kom að bæ hér í hegranesinu og bærinn hét ás
þar sá hann naut eða uxa spenntan fyrir kerru
og í kerrunni var tunna
sem flytjast átti á túnið
gerði hann mikið gátur karlinn
ég vissi nú ekki til þess ég heyrði ekki heyrði ekki margar gátur eftir hann og man ekki aðrar heldur en þessa
vísu kann ég ekki eftir hann
nema ef það væri kannski ein
ég man ekki eftir nema kannski einni vísu
og ef að fólk vissi nú eiginlega
gerði sér grein fyrir efninu
í henni þá mundi það nú kannski vera kallað klám
og og kannski um leið líka gáta
má vel vera en þetta er svona ef ég á að lofa þér að heyra það já já við hana
kalir þrauta þver þessa halir rata neðan bala yndis er ofur valin gata
jaá veistu hvernig hún er tilkomin þessi vísa nei en ég veit ráðninguna á henni
og hún er hvernig
hálfsögð sagan neeei
ég skil ekki orðalagið þetta við hana kalir þrauta þver
já þú varst að lofa mér að heyra þarna gátu eftir hann jón dagbók já
gátan er nú á spólunni hérna fyrir framan en það vantar ráðninguna jaha
eins og ég sagði áðan þá skil ég ekki þessa byrjun hjá honum
við hana kalir þrauta þver ég veit ekkert hvað hann meinar með því
en næsta hending
er náttúrlega
auðskilin eða nokkurn nokkurn veginn þessa halir rata
neðan bala yndis er ofur valin valin gata að
þá meinar hann hann jón var kvensamur ákaflega kvensamur
þá meinar hann að þarna er karlmaður og kvenmaður saman
í náttúrlega fleiri en einum tilfellum
og karlmaðurinn ratar leiðina
klofið á kvenmanninum kallar hann kallar hann
já kallar hann yndis bala neðan bala yndis er ofur valin gata já já
hvað segirðu var hann mjög kvensamur já já hann
ákaflega kvensamur hann hefur aldrei gifst jú jú jú hann giftist
hann giftist og
var nú að minnast það við þig um daginn að ef þú talaðir við hann sigurð stefánsson að þá spyrðirðu hann um jón
því að jón dagbók var heimilisfastur með sína konu hérna yfir í hegranesinu og mig minnir að sigurður væri þá einmitt
mjög nærri því heimili sem þau voru á þessi hjón
já og sigurður man ábyggilega ýmislegt að segja frá jóni já já já en svo
man ég núna einar tvær vísur eftir hann karlinn líka hann hafði langan broddstaf sem hann gekk alltaf við að vetrinum
og hann orti vísu um stafinn
þessi stafur styrkir afar mikið
minnkar þrautir megnið hans mig um brautir ísalands já
en fyrri vísan sem þú lofaðir mér að heyra veist hvert til efni hennar var
ja hann kom að bæ hann kom að bæ eins og ég var að segja þér hann kom að bæ og hann kom að ási í hegranesi nei sem þú hún
mér að heyra núna sko síðast á fyrri þú varst að ráða hana áðan um konuna og manninn já já
í hvaða tilefni hún er gerð já
ég held að þetta sé nú barasta barasta hérna
hugsun hugsun jóns í því hvernig hvernig maður og kona samlagast hvort öðru já það er nefnilega það
nei en þú sagðist kunna eina enn er það ekki eftir jón jú ég kann það
vísu var jón bæði austan og vestan héraðsvatną
og ég hygg að hann hafi einhverntíma verið á hofdölum
öðrum hvorum hofdölunum hérna fyrir handan
og tómas sem kallaður var hofdala tómas
og á seinni árum náttúrlega elívoga tómas hann átti konu sem að friðbjörg hét
mesta myndarkona
verið ákaflega ja gefinn fyrir fuglinn eins og sagt var stundum
það var nú svona ekkert sérstakt hjónaband á milli þeirra tómasar og
og og friðbjargar
en einhverntíma er skip hér á krók en segðu mér þegar maður segir hún var gefin fyrir fuglinn hvað áttu við þá
það er til ein fuglategund sem kallaður tittlingur
snjótittlingur þúfutittlingur já
þér einhverntíma statt hér skip á krók og friðbjörg er fyrir fyrir handan
ég held að hún hafi nú ekki verið farin þau hafi ekki verið farin frá hofdölum þá
friðbjörg hefði farið um borð í skipið og haldið þar til næturlangt hjá skipsmönnunum
og þá kveður jón þessa vísu
nauðung fatar nú í svip nálgast batinn happa friðbjörg ratar fram á skip að fá í gatið tappa
sé nú að verða nóg af þessu klámi hvenær heldurðu að þessi vísa sé ort hvenær ja það
það skal ég ekkert um segja en ég gæti trúað því þau hefðu verið kannski í hjónabandi
um aldamót friðbjörg og tómas
eða minnsta kosti fyrstu ár
fyrstu árin á nítjándu öldinni
þetta hefur þú lært
víðivöllum
það mun hafa verið af jóni dagbók þá neinei nei nei nei nei nei annars var jón hann var oft kaupamaður á víðivöllum
yfir sláttinn og hann var afar mikill matmaður
ákaflega borðaði ákaflega mikið og varð nú stundum illt af
og ég man einu sinni eftir því að þá var mikil ljá suður og niður á mýrunum
búið að slá mikið stórt stykki þar
og margt fólk að raka bæði karlar og konur þar á meðal var jón
við erum búin að raka þar ansi lengi þegar að fer að rymja ansi mikið í jóni og hann fer að
stikla mikið og
hættir að raka en gengur bara mikið um allt í einu stekkur jón á stað
og það var dálítið langt niður fyrir bakka þar
niður að sýki sem var þarna neðan við mýrarnar
jón er ekki kominn nema í miðja slægjuna þegar hann verður að leysa ofan um sig og láta
ha já og það
gekk nú erfiðlega að fá nokkra manneskju til þess að raka nærri þessu sem jón hafði skilið þarna eftir
en karl hresstist nú samt í bili og hélt áfram að raka þegar hann var búinn að losa sig við
maginn hefur ekki þolað
allt álagið nei hann þoldi ekki svona mikið mikið álag
nei nei hann var ákaflega glysgjarn maður hann jón
hann hafði svona kaskeitishúfu
með glansskyggni man ég eftir og
utan um koll inn á húfunni þá voru þá
saumuðu ýmsar gárungastúlkur
alla vega litaða borða
jóni þótti afar mikið varið í þetta
svo festu þær á hann
alla vega festar sem að hringlaði í og eins borða á jakkann hans
og jóni fannst hann verða
með þetta gekk hann á milli bæja já já já
og var þá víða bætt við ef að eitthvert pláss var á
skraut skraut já já
nú ég man nú ekki fleira um jón held ég nei hann er orðinn eldri maður þegar
hann var orðinn hann var orðinn harðfullorðinn maður þegar ég man eftir honum já já já
en segðu mér manstu eftir að hafa heyrt tvísöng til dæmis sunginn á
víðivöllum nei aldrei en þú hefur eitthvað kynnst honum eitthvað heyrt hann já ég heyrði hann nú
eiginlega frekar eftir að ég kom vestur yfir
hverjir voru það helst sem að sungu það voru þeir bræður ólafur í álftagerði og og og hjörleifur marka leifi sem kallaður var
þeir sungu tvísöng og höfðu báðir ágætar raddir já hver fór upp
líklega aldrei sungið nei aldrei ég hafði enga rödd til þess
enga söngrödd manstu eftir fleiri mönnum sem sungu tvísöng nei ég man ekki eftir fleiri mönnum
ég man ekki eftir þeim ekki eftir pálma á reykjavöllum
pálma syngja já og þá helst með óla og leifa
huhumm ég man ekki eftir pálma syngja með öðrum heldur en þeim
hvað með þulur var mikið um það að konur til dæmis færu með þulur
nei það held ég ekki ég man ekki eftir því var til dæmis fór móðir þín ekki með þulur fyrir þig jú eitthvað fór hún með það ég er búinn að gleyma þeim
alveg búinn að gleyma þeim
ég held ég muni ekki neina þulu orðið þú fórst þú til dæmis ekki með þulur fyrir
þó getur það
eins og stendur man ég ekki eftir því nei enda mun hafa verið afar lítið um það
já já en víðivellir þeir eru nú bara svona kippkorn frá frá miklabæ já já
og þar skeður atburður jamm hvað ætli það sé ekki um sautján hundruð og áttatíu eða eitthvað svoleiðis jú trúlega
þegar oddur hverfur jamm var mikið talað um miklabæjar solveigu já það var nokkuð mikið
það var nokkuð mikið talað um hana og hefur nú verið töluvert skrifað um hana líka
manstu eitthvað eftir eftir frásögnum um hana ég man eftir þeim
að kvöldi til að vetri og
honum var boðin fylgd út að miklabæ hann var einn en
og hann fer seint að kvöldi
og og kemur svo ekkert fram meira
þetta hefur fólk sem sagt talað
talað um já já en manstu eftir
lesið frásagnir um þetta eitthvað
ég hef nú eitthvað lesið um það já
en morguninn eftir þá fannst pískurinn hans og vettlingarnir á hlaðinu á miklabæ þetta heyrði ég talað um líka
hvað hélt fólk svona yfirleitt að hefði orðið um odd nú það var mikið talað um
það að hér
solveig hefði tekið hann þarna á hlaðinu á miklabæ og og dregið hann niður í þennan pytt
niður í þennan pytt sem er syðst í svokölluðum gegnir niður í miklabæjarnesi
og pytturinn var nú kallaður solkupyttur gríðarlega djúpur
hvar segirðu að hann sé þessi pyttur hann er niðri í miklabæjarnesinu
er það er það langt frá frá bænum já það er svona nokkuð langt
gætirðu giskað á
meira en hundrað metra já já já já
já já það er meira það er alltaf svona ja fjögur fimm hundruð metrar sjálfsagt sjálfsagt það
sko nú segir einar benediktsson hann hefur ort um þetta miklabæjar
og hann gefur það í skyn í kvæðinu að það heyrist niðurinn frá héraðsvötnum
og hann er að lýsa ferðalagi odds frá víðivöllum úteftir
og hann gefur í skyn hann er að skyggnast inn í tilfinningalíf odds
og hann gefur í skyn að hann heyri niðinn frá vötnunum já upp í upp
miklabæ já getur þetta verið
er einar að ýkja þarna
ja það er náttúrlega nokkuð undir því komið á hvaða tíma hann telur að þetta
til dæmis á hljóðbæru á hljóðbæru vetrarkveldi
heyrist þá ef
klaka burður í vötnunum já það
muni vera
þetta er nú auðvitað nokkuð langt þarna niður eftir já já það er um kílómetri
það er meira
töluvert mikið meira
manstu eftir að þetta heyrðist upp eftir
ég man eftir að heyrðist upp að víðivöllum þá
ég man eftir því bæði bæði í
miklum vorleysingum þegar vötnin voru í stólpaflóði og eins að vetrinum þegar að var jakaburður í þeim
ekki nema það væri alveg blæjalogn
að vötnin hafi runnið nær og er það ekki staðreynd að þau runnu nær bæjunum
er svolítið austar heldur en þau gera ja þau hafa kannski
að vetrinum að vetrinum runnu þau nær
því ég man eftir eftir héraðsvötnum að vetrinum renna
út í miklabæjargegninn
já og þá heyrist mikið í þeim já
þá var miklu miklu styttra á milli bæjar og vatnanna heldur en
þegar þau runnu í sínum gamla og eðlilega farvegi heldurðu að þau renni svona ennþá á vetrum
ja ég held að það séu nokkur ár síðan
að þau hættu að já
nokkur ár síðan því að þegar ég var fyrir handan þá man ég eftir því að
vötnin voru mikið mikið meira austan við steinstaðahólminn heldur en vestan við hann