tiro-is/ismus huggingface dataset:
hann á bæði sérstakt land og hann á fjöru
og þetta land
er að segja landið er þannig til komið
eða þannig staðsett að það er mikill skógur á þessum vindás
og breiðabólstaður hann á skóg þar að hálfu leyti
en kálfafellsstaður að hálfu leyti
en þessi vindás hann er í rauninni í
sléttaleitis eða steinalandi
svo það virðist vera að um leið og breiða og steinabyggðin myndast
ég kann ekki að segja frá þessu já
þá hafi vindás verið þarna fyrir eða kirkjan á vindás
með sinni sérstöku landareign
og það er eiginlega ekki talað um
vindás hafi átt aðra eign
heldur en þessa það er vindásfjara
og skóglendið á vindás
þegar að kirkjan leggst niður
á vindás
þá fellur eign hennar að hálfu leiti til kálfafellsstaðarkirkju
og að hálfu leiti til breiðabólstaðarbæja
og sameiginlega eiga kálfafells á
kálfafellsstaður og breiðabólstaðarbændur reka af vindásfjöru
helmingaskipti milli þessara aðila
hvurnig þetta er til komið það er það er gáta sem að
verið að reyna að leysa en getum eiginlega ekki fundið neina
viðunandi lausn á það eru engar sagnir til um hesta sem hafa verið þarna á vindási nei engar sagnir
engar sagnir og ekkert annað um þetta nei ekkert annað um þetta heldur en þetta
vindásfjara og skógurinn á vindás
í æsku sagnirnar um þetta vindás og
þú manst ekki hverjir hver
sögnina um þessa hulduhrúta þú hefur heyrt þetta í æsku er það ekki
jú jú ég heyrði þessar ég heyrði þessar frásagnir í æsku
til dæmis um
oddný heitin í gerði sagði okkur frá þessu þessari sögu um hálsóttu hrútana
og en þetta eru sagnirnar um vindás jú jú þær hafa lifað í mann fram af manni
en hvunær en hvunær
ég hef nú talað um þetta við þorstein mág minn frá reynivöllum sem er nú okkar fróðastur
sem að nú byggir
suðursveit hala í suðursveit að morgni tuttugasta og annan júlí nítján hundruð
sjötíu og eitt steinþór þórðarson hala segir frá þetta er önnur spóla í dag
já þú varst að tala þarna um já við rætur vindás rennur svokölluð kaldakvísl
og hún á upptök sín
sín í hvannadal
sem er afréttarland breiðabólstaðar og sléttaleitis
áin á langt rennsli dalurinn er langur
og áin myndast af lækjum smáum og stórum sem falla úr hlíðum hvannadals
nokkur hluti hennar er þó
jökulvatn
og sá hluti hennar kemur
milli steinadalslands og svokallaðs miðfells
er tilheyrir
breiðabólstaðarbæjum
þessi á hún brýst meðal annars milli tveggja hæða
mikilla hæða annars vegar til norðurs er
svokallaður járnhaus en til suðurs eru það kinnahnausar og brattabrekka
og þarna fellur hún í geysi háu djúpu gljúfri í geysilega djúpu
gljúfri
það er sagt að steinn fyrirgefið þið það er sagt að steingrímur tengdafaðir oddnýjar
hafi einu sinni um vetrartíma lagt til að komast inn þetta gil
og hann kemst nokkuð langt inn eftir gilinu en þá kemur foss
sem að jú hann sagðist hafa treyst sér að fara komast upp
en ekki tíkinni en tíkina vildi hann ekki skilja við sig heldur en sjáaldur auga síns og
sneri því aftur og heim
þetta er nú eina sögnin sem ég veit til að hafi lifað á vörum fólks hér um það að það hafi verið reynt að komast inn úr klukkugili
en það var nú ekki álitlegt álitlegt heldur að leggja í klukkugil þar átti að vera heill hópum af skessum
og munnmælin segja nú að gilið dragi nafn af
skessu sem að heitir klukka
en svo eru önnur munnmæli sem eru nú sjálfsagt ennþá dýrmætari
og það er það að þegar að býli var í papbýli í staðarfjalli
og þegar að heiðnir menn komu og paparnir sáu hvað verða vildi að þeir urðu að rýma byggð sína fyrir þeim
þeir tekið öll sín dokument
helga dóma og annað
farið með það og kastað því í klukkugil þar á meðal helga klukku og fleira af sínum helgidómum
og þar af leiðandi segja munnmælin að klukkugil hafi borið nafn
en ég heyrði nú þetta
á mínum uppvaxtarárum hjá þeim sem bjuggu hér í þessu byggðarlagi
og ég varð aldrei var við þessa frásögn
fyrr en að hún er skráð í þjóðsagnasafni guðmundar jónssonar frá hoffelli
og hann hefur hana þessa frásögn eftir konu sinni sem var margfróð
valgerði sigurðardóttur frá kálfafelli
að já þetta með með
papana papana já og klukkugil hafi borið hlotið nafnið af því að þeir
og öðrum helgum dómum í klukkugil jahá þú hefur aldrei heyrt það fyrr nei aldrei heyrt það fyrr nei
en ég vil nú það er nú svona maður verður nú alltaf að reyna að leita eftir því raunverulega sem gæti nú átt sér stað
ég vil nú halda því fram að klukkugil bara beri nafn af rollu sem hafi heitið klukka
annaðhvort gengið úti þarna í gilinu hrapað í gilinu eða orðið eitthvað til og það
það sé hvorki helgir dómar eða skessur sem að hafi mótað nafnið
því að ég veit að til dæmis hér í breiðabólstaðarklettum þá er fullt af örnefnum sem bera nafn
vissra
kindarlita eins og til dæmis kápustaðir morsutorfa
eyvindar svelti og fleira og fleira sem ég gæti nefnt hví ekki að það gæti
hví gat það ekki alveg eins verið með klukkugil að það hafi dregið nafn af af rollu
og þar er meðal annars
eitt kennileiti fremst í gilinu sem heitir rybbusvelti
og það álykta
ég að dragi nafn af á sem hafi heitað kannski rybba
en best er nú að hafa hljótt um þessa tilgátu mína
láta heldur
þjóðsagnirnar ráða voru engar sagnir um þessar skessur þarna
jú það voru nú til sagnir um þær
ég er svo helvíti gleyminn þó að ég hafi einu sinni munað þetta
þá get ég ekki sagt nógu vel frá því en einhvern tíma átti nú bóndinn á kálfafelli á kálfafelli að vera þarna á ferð
og þegar hann kemur á svokallaðan mið höfða sem er annað neðsta klettabelti í
breiðabólstaðar staðarfjalli að vestan verðu frá aurnum
þá þegar hann gengur fram á klettinn þá sér hann þar
mig minnir að það hafi verið sjö skessur sem voru að dansa þarna í bólinu undir klettinum
og þegar að hann var þeirra var þá tekur hann á rás leggur lykkju á leið sína lengra upp í fjallið
og og hleypur nú það sem að fætur gátu borið hann í áttina heimileiðis
en þær verða hans fljótlega varar segir þjóðsagan
og hefja hlaup á eftir honum
ein komst að svokölluðum miðvötnum önnur sú sem lengst
komst hún komst að svokölluðum miðvötnum
en sú sem komst allra lengst hún komst á túngarðinn á kálfafelli þar skildi með þeim
bóndinn slapp inn fyrir garðinn en hún stóð eftir vestan við hann
og það er sagt að þegar að hann hafi komið heim að kálfafelli þá hefði hann verið mjög
illa haldinn eftir hlaupin gott ef það átti ekki að líða yfir hann þegar hann kom inn á baðstofuloftið
þetta er nú það sem maður hefur nú heyrt í sambandi
við skessurnar í klukkugili en allt allt fram á þennan dag þá er hefur ekki þótt trútt í klukkugili
oddný heitin á gerði sagði okkur þessa
sögu og hún ályktaði það að
eða vildi halda að það hefði ekki allt verið einleikið með draum sem hana dreymdi
þegar hún dottaði þarna í grasaferð í á barmi klukkugils að norðan
og þá oft að heilir fólks það var farið bæði haust og vor sérstaklega á haustin
en í þetta sinn er er fólk á breiðabólstaðarbæjum
í grasaferð hvílir sig á svokölluðum garði
sem er yfir klukkugili nyrst
þessi garður
hann dregur nafn af því
að munnmælin segja að breiðabólstaðarbændur hafi haft naut sín í hvannadal
hlaðið þennan garð til þess að verja þeim að komast fram úr dalnum
í hvannadal sem að bera þess merki að þessi munnmæli eru sönn
því að það eru fallegir grasfletir í hvannadal eiginlega stærstu töðuvellirnir sem þar eru
og svo í öðru nafni er gil
sem að gengur frá aurnum að norðan og upp á háfjallið
háfjallið sem heitir nautastígur
og yfir þetta upp úr þessu gili átti að vera farið með nautin ekki farið með þau beina
leiðina að framan heldur til þess að villa um fyrir þeim farið með þau
upp þetta gil og komið með þau
nautastígur það bendir til þess að þarna
hefur verið farið með naut og þetta hvort tveggja nautastígur og kálfafletir
það er góður rökstuðningur um þessi munnmæli að naut hafi verið höfð í hvannadal
nú nú í þetta sinnið þegar að oddný og fleiri eru að fara til grasa þá hvílir það sig á garðinum
og oddný segir að það hafi runnið sér hafi
runnið blundur á brá og sig
dreymt en draumurinn hafi verið leiðinlegur
hún sagði að sig hefði dreymt að torfan sem að fólkið sat á
hún hefði runnið í hendings kasti með allan hópinn niður í klukkugil
þetta fannst oddnýju
heitinni ekki einleikið en svo er það mörgum árum seinna
að þeir eru þarna í fjallgöngu um hausttíma björn föðurbróðir minn
og stefán benediktsson frændi minn faðir ragnars
sem nú er bóndi í skaftafelli og þeirra bræðra
þegar að þeir koma þarna á garðinn
það var snemma morguns og voru að bíða eftir frekari birtu
yrði betur sauðljóst þá tylla þeir sér niður á garðinn
þá heyra þeir sagt dimmri röddu niðrí gilinu
og þetta er engin
skröksaga það er að segja þeir sögðu frá þessu
hvað það hefur verið sem þeim hefur heyrst hvað það hefur verið sem þeir hafa heyrt þarna það vil ég engum getum að leiða
en frásögnin er sönn
allt er þetta sett í samband við skessurnar og eitthvað óhreint í klukkugili
að suðursveit
að kvöldi tuttugasta og fjórða júlí nítján hundruð
sjötíu og eitt
já ég hef verið að hugsa um það hvort
um það að þeirra lokadægur væri í nánd
ég var einu sinni á ferð með einum sveitunga mínum manni á besta skeiði
talið berst að ýmsu
ég haldi góðar ræður
ég vildi nú ekki mikið gera úr því sem og heldur ekki þurfti áfram höldum við að tala
nú segir hann ég ætla að treysta þér til steinþór að tala yfir mér dánum
já ég sagði að það mundi nú vera hægt að lofa því því það væri ekki að vita hvor annan græfi jú
það bíður ekki lengi að ég dey
já ég vildi nú eyða þessu tali og sagði að
það mundi ekki vera nein hætta þó ég lofaði honum þessu því að það væri ekki líkur til þess að
ég lifði frekari hann heldur en hann mig
og ég gaf honum þarna loforð um það í því trausti að ég þyrfti aldrei að efna það ég skyldi nú tala yfir honum
en það líður ekki langt bara fáar vikur þá er mér fært fært
andlát þessa manns bar að skyndilega
og þá varð ég auðvitað að efna loforðið og tala yfir honum
því að þetta að svíkja mann
á dánardegi það fannst mér alveg ómögulegt og ég man það enn hvurnig ég byrjaði
þessi orð sem ég sagði
það rann lítill lækur þarna við bæjarvegginn þar sem bóndinn átti heima
og ég byrjaði svona ég stend hér við lækinn og hlusta og svo áfram
ja há heldurðu að menn hafi grun um það ég skal ekki segja það er annað atvik
sem að maður gæti haldið
sem er ekki ósvipað þessu að því leyti að maðurinn hefur vitað sinn dauða fyrir
það var þegar hið svokallaða sæbjargar slys varð þegar að
bátnum sæbjörgu hvolfdi og tveir menn drukknuðu og sá þriðji slasaðist
slasaðist
þessi maður sem að ég ætla að minnast á hann var vinnumaður á prestsetrinu á kálfafellsstað
var nýkominn þangað vistferlum
stefán gíslason hét hann
þegar hann fer um morguninn þá átti hann að hafa sagt líklega verður róið í dag
en eitthvað verður það sögulegt
og hann átti að biðja eina vinnukonuna á kálfafellsstað fyrir úrið sitt
þetta hvort tveggja veit ég að er satt
því að vinnukona sem var á kálfafells stað þá þá hún sagði mér þetta sjálf og var síðar vinnukona hjá mér
maður gæti haldið það eftir þessum orðum hans að dæma
þá hafi það einhvern veginn verið í undirvitund hans að það mundi eitthvað ske í sambandi við þennan róður
já ég var nú einhvern
að spyrja þig í gær steinþór
um svona
ýmsa svona fyrirburði og annað slíkt og drauga
drápu þeir aldrei hesta hér á hala draugarnir
eða voru nokkrir staðir hér á ja
vel má það
af einhvurjum ósýnilegum
ég átti tvö hross
í hesthúsi hér niðrí túninu
dáldinn kipp frá bænum
nú var það einn morguninn þegar ég kem í hesthúsið
þá liggur annað hrossið tvævetur foli dauður fram í dyrnar
og hvurnig á þessu stóð það gat maður ekki gert sér grein fyrir
ég man eftir að lúsía heitin sem þá var húsfreyja á gerði sagði heldurðu að þú hafir nú ekki eitthvað gert blessaður auminginn sem þú máttir ekki gera
ekki hélt ég nú það að það hefði verið neei
en það var svolítið merkilegt við þetta hesthús ef merkilegt skyldi teljast
þarna var hafður
sveitarómagi vitlaus manneskja hún var geymd í þessu hesthúsi á tímabili
og hennar dauðdaga bar skyndilega að ekki í þessu hesthúsi
heldur var það á þann hátt það var fenginn blóðtökumaður til þess að taka henni blóð
hefði víst tekið heldur ríflega segir sagan og henni hefur blætt út
en það var nú svona farið með þennan vesaling hún var látin ganga bæ frá bæ fara bæ frá bæ
og þá geymd geymd á ýmsum
ólíklegum stöðum sem maður getur nú talið
ekki heyrði ég nú þess getið
nú verið eitthvað sérstakt með þessa manneskju vegna þess að fólkið hefur verið hafði engin hús baðstofurnar voru ekki það stórar að það væri hægt að
þilja af þeim til þess að hafa þessa vesalinga í sem ekki gátu verið með fólki
nei eftir að ég mundi eftir ég heyrði ekki talað um það
en vafalaust hefur það nú verið svona upp og ofan eftir því sem að fólkið var þá sem það var hjá
hún hét guðbjörg þessi stúlka
og mér er sagt að hún hafi orðið galin af þeim ástæðum það var
hún var þá vinnukona á kálfafelli
í suðursveit það var verið að spila ég held á nýárskvöld
eitthvað var nú ekki vel friðsamt í spilinu
og það komu tveir tígulkóngar í spilið
og það var henni féll þetta svo illa það hún brjálaðist út af því
segir sagan og
er þetta sönn saga því þetta er ekki svo langt síðan
það var fyrir mitt minni
en í tíð foreldra minna já
tala um drauma neei jú jú þú getur sagt mér um drauma ef þú manst
er nokkur fengur í þeim já já ef þú manst einhverja af þeim já já já
heyra einhverja drauma
dreymdi fólk ekki mikið hér um slóðir jú jú
það það jú jú alltaf hefur fólk dreymt
og alltaf er það nú nokkuð misjafnt hvað fólk tekur mark á draumum
matardraumar voru alltaf efst í huga fólksins
og þess vegna mundi það þá venjulega þegar það vaknaði
en yfirleitt heyrði ég nú fólk ekki tala um merkilega drauma eftir að ég kom til minnis
og ég heyrði foreldra mína aldrei segja eiginlega merkilega drauma nema það var þá helst einhverjir matardraumar sjávar gangur
það var verið að fást við saur
eða eitthvað sem að fólkið vildi ráða fyrir að boðaði mat
ég held það hafi verið haustið nítján hundruð sextíu og tvö
eða fyrra part vetrar sextíu og tvö
ég kem
inn gang inn hérna í íbúðarhúsinu og lít vestur í geymsluna
þá sé ég þar hvar móðir mín stendur
við suðurgafl eða suðurvegg geymslunnar
ég segi svona við hana hvurnig líður þér mamma ekki vel segir hún
nú af hvurju er það sagði ég ja vírarnir slitnuðu
og í þessu þá snýr mamma sér við og gengur að bekknum sem er norðan megin í geymslunni
og þá sá ég hana nú greinilega
en aldrei það vel að ég gæti greinilega séð andlitið á henni en ég sá ég sá hvurnig
hún var klædd og vöxtinn og svo framvegis en ég gat aldrei greinilega séð í andlitið
svo var ekki meir um þetta
svo er það næsta dag þá rýkur hann upp með þetta stóra veður
ég átti hey vestan við fjárhúsin á kvíum og var og var nót
yfir net yfir því og í netin voru fest tré að neðan
en úr trénu og upp í netið voru líka settir vírar til styrktar
í þessu veðri þá fer heyið um koll
rykkist austur á fjárhúsþakið
svona niður til hálfs
og það hafði þá skeð að vírinn sem hélt trjánum upp í netið þeir hefðu slitnað
og annað kannski sem mamma hefur nú frekar verið að segja mér
að það slitnuðu allar símalínurnar hérna úr húsinu og fram í staurinn fram í garðinum
tel ég að mamma hafi meint þegar hún sagði vírarnir slitnuðu
koma eitthvað fleira
mundurðu eitthvað fleira núna nei nei nei nei ekki
en dreymdi menn ekki fyrir alls konar veðrum og
eða til dæmis sjóslysum ja ekki minnist ég nú að ég hafi heyrt það
en ef menn sáu tungl eða sól á lofti þá átti það að boða manndauða
manndauða og manns látið kom þá úr þeirri átt sem að það sá sólina eða tunglið
það var nítján hundruð og sumarið nítján hundruð og fjórtán snemma sumars
þá dreymdi mig það
að ég kem út á stéttina á hala mér verður litið til hafs
og þá sé ég þennan óteljanlega grúa af heilum og hálfum tunglum og í ýmissi stærð
þetta var svo mikill grúi ja það er ekki hægt að lýsa því og þetta var alveg niður við sjóndeild arhringinn
þetta var á nokkuð nokkuð löngum kafla frá austri til vesturs
en sérstaklega minnist ég
þess alltaf hvað þétt leikinn gat verið mikill á þessum tunglum
svo skellur heims styrjöldin á
þau mannslíf sem að þá féllu
það var veturinn nítján hundruð þrjátíu og tvö þá stuttu eftir áramót
þá dreymir mig það að ég sé kominn til reykjavíkur
aldrei verið búinn að koma til reykjavíkur þá
ég er að labba þar um göturnar og þá mæti ég
bjarna guðmundssyni sem þá var bókhaldari hjá kaup félagi austur skaftfellinga en síðar kaupfélagsstjóri þess
ég mæti honum þar á götu
og við tökum tal saman hann spyr mig að því hvaða erinda ég sé ég segi honum það að ég hafi verið að finna læknir
hann spyr mig að því hvað að mér sé ég segi honum það hvað það sé
nú svo vakna ég og það er ekki meira um þennan draum
svo um vorið hvítasunnuleytið þá fer ég til reykjavíkur
var með einhvern smálasleika sem mér þótti réttara að láta athuga
og þá ber nú þetta við ég er á gangi
í reykja vík mæti bjarna guðmundssyni
og hann spyr mig að því hvað ég í hvaða erindum ég sé
og orðin falla alveg nákvæmlega með okkur eins og gerði í draumnum alveg svoleiðis nákvæmlega
oddný hefur aldrei sagt þér drauma ekki man ég það ekki man ég nú það
vel má nú það vera og ekkert ótrúlegt að hún hafi sagt okkur drauma
þá ekki en lifðu nú ekki einhverjar sagnir hér heyrðir þú ekki einhverjar sagnir svona frá harðindaárum hér í sveit
til dæmis móðuharðindunum nei
og eða til dæmis það var nú engin
á árunum svona
síðustu árum nítjándu aldar eða eitthvað slíkt nei ekki minnist ég þess ekkert sérstaklega
fólk talaði svona um það að það hefði verið þá hefði verið lítið til að borða
vissa tíma sem það miðaði þá við
en en aldrei nein sérstakt aldrei sérstök
bágindi nei nei steinn afi sagði okkur til dæmis
þessa sögu sem gerðist í hans búskap
það var um hausttíma
hann þóttist ekki vera vel undir veturinn búinn það sem að kýr snerti
keypti sér svo kú í holtum á
mýrum sem átti að vera snemmbær
en þegar hann kemur heim eða stuttu eftir að hann kemur heim
þá var nú eiginlega mikill hluti af þessari bjargarvon horfinn
hún var ekki snemmbær og af því leiddi að hún mundi skila lítilli mjólk um veturinn
aðra kú
hafði hann ekki mjólkandi langt
fram undir sumarmál ekki nema þessa kú hún hét renda
en það var nú svo samt að renda var eiginlega varð eina lífsbjörgin
á breiðabólstað hjá steini afa mínum bæði eftir því sem að hann sagði og faðir minn
faðir minn sagði okkur þessa sögu líka um
björgina sem að renda veitti þennan vetur
og hann sagði að það hefði ekki verið annað til matar á breiðabólstað lengi fram eftir heldur en mjólkin úr kúnni
og til þess að bæta bragð hennar það hefur líklega verið saltlaust
þá var sóttur sjór og látinn saman við mjólkina
kannski hefur fólkið haldið líka að það yrði væri
meiri næring í henni með því ég man nú ekki hvort að
faðir minn sagði okkur nú sérstakt um það
eða við spyrðum út í það af hvurju sjórinn var settur saman við
svo er það þegar kemur fram á góu
aldrei kemur sjóveður í suðursveit að þeim tíma
en þá fréttir steinn afi minn að miklum sílareka á horn fjörum í nesi
hann fer svo tekur sig svo upp með tvo hesta í taumi til þess að sækja sér síli
hann fær mann á horni með sér til að tína sílin þetta gengur allt ágætlega býr þetta svo til klakks
og kemur heim eftir fjóra daga tvo daga á leiðinni hvorri leið
og það sílin voru nú búin að liggja þarna lengi í fjörunni
og svo hafa þau nú ekki batnað á þessum flutningi heim nema þau voru orðin það úldin
þegar hann kemur með þau að breiðaból stað það er ekki hægt að sneypa þeim sem kallað er
það var kallað að sneypa sílunum þegar að hausinn var tekinn af þeim
og með hausnum um leið og hausinn var klipinn af þá var inn volsið dregið fram með hausnum
en þetta var ómögulegt það var ómögulegt að sneypa sílunum þau voru orðin það morkin og þá var bara allt sett í pott sagði steinn afi
allt sett í pott og soðið eins og það kom fyrir
og étið eins og stappa með skeið
það er nú svona það gerist margt
það hefði nú þótt heldur skrýtinn matur nú á tímum
sílastappan sú
já ég man eftir að afi sagði það líka og hristi þá höfuðið
þetta hefði ekki þótt góður matur nú
nú eins og ég hef víða víða sagt þegar ég hef verið að tala um lífið hér í suðursveit og
víðar hér í skaftafellssýslu
þegar að sjórinn brást eða veiðifangið brást þá var ekkert annað en bara hálfgert hallæri og algjört hallæri fyrir dyrum
já það var nítján hundruð þrjátíu og tvö
einmitt þegar ég er í þessari fyrstu reykjavíkurferð minni
þá deyr annar bóndinn á skálafelli sigfús sigurðsson á besta aldri
deyr frá konu og ungum börnum
jarðarförin fór fram á meðan ég var að heiman var því ekki við jarðarför
nú er það nokkuð löngu síðar nokkru síðar en á sama ári
þá dreymir mig það að við benedikt bróðir erum staddir á skálafelli á bæ sigfúsar
þá sjáum við hvar sigfús stendur þar neðst í túnfætinum við vissum það að hann var dáinn
við skulum ganga til hans sigfúsar og spurja hann um það hvurnig honum líði já benedikt leist vel á það
svo göngum við til sigfúsar
og ég segi umsvifalaust við hann hvurnig líður þér nú sigfús minn
ja þetta er nokkuð öðru vísi heldur en ég bjóst við sagði sigfús en það er kannski ekki að marka af því að ég var
hrifinn þarna frá konu og ungum börnum
en sigfús var einn þessi strangtrúarmaður
trúði bókstafnum alveg án þess að vera leita eftir neinu öðru
gengu ekki sögur hér af svona ýmsum svona einkennilegum
mönnum ja þú hefur nú sagt svona ég er nú búinn að segja held ég af þeim
já þú hefur ekkert sagt mér af eymundi ég kann ekki sagnir af honum kanntu ekki sagnir af honum nei ekki svo þetta er svo óljóst fyrir mér ég segi það ekki
nei ég get sagt þér eina sögu sem hann sagði mér sjálfur já við vorum að tala um vötnin í skaftafellssýslum
og þá meðal annars jökulsá
og hann var að segja mér frá því hvað hún hefði verið ótrúlega fljót að vaxa
hann sagði einu sinni hefðu öræfingar verið að fara yfir jökulsá
og sá sem var síðast í lestinni mig minnir hann segja að hann hefði verið með fimm eða sex hesta í lest
og áin var nú í hröðum vexti
en svo óx hún fljótt sagði eymundur að þegar að aftasti hesturinn
var að komast upp var í þann veginn að komast upp úr ánni
þá skellur fljóð bylgja yfir og tekur
baggana af hestinum
en áður var hún þetta þetta lítil
maðurinn og hestarnir sem voru framar í lestinni þeir sluppu án þess að verða fyrir nokkrum hrakningum
eymundur var talinn var talinn segja sérstaklega vel frá
og hafði lag á því sem að eiginlega alltaf þarf að geta
geta bætt einhvurju við
því að faðir minn sagði að það væri aldrei vel sagt frá nema einhvurju væri við bætt
eyjólfur eymundur fékkst við lækningar og ég hygg að honum hafi lukkast nokkuð vel á köflum
hann bætti til dæmis föður mínum
það var einu sinni um vor tíma en ekki það bjart orðið af nóttu
faðir minn kemur einhvurs staðar að
og hann var nú með þeim ósköpum gerður alla sína ævi hann var mjög þorstlátur
og nú er það þetta kvöld þegar hann kemur heim þá þyrstir
þyrstir hann mikið
en við hliðina á vatnsskjólunni eða stutt frá þá er þar kirna með með blá steinslög í
blásteinslög sem var notaður til að lita í skæðaskinn
en þarna í
dimmunni þá tekur ka faðir minn skjóluvillt og ber blásteinsskjóluna sér að munni
en hann finnur fljótt að þetta er ekki allt með felldu
og spýtir nú upp úr sér
einhvurju hafði hann kyngt smávegis
en það er svo mjólkuð
það þótti nú einna líklegasta meðalið til þess að deyfa eitur
eða fá fólk til þess að kasta upp það var að drífa í það nýmjólk
faðir minn drakk nú þarna nýmjólk sem hann hefur nú líklega aldrei fyrr eða seinna gert á sinni ævi
honum var illa við nýmjólk
og hann kastaði kastaði upp nokkuru
en hann hafði ansans óþægindi á eftir
mikil óþægindi eins og þela fyrir brjóstinu
og ónot í maga sérstaklega fyrir brjóstinu
hann fór til eyjólfs heitins og hann gat ekkert hjálpað honum það er
að segja honum batnaði ekkert af meðulunum frá honum
svo fer hann til eymundar og hann gefur honum ráð og það þau ráð dugðu
ég man nú ekki hvað það var annað heldur en það ég held að éta
rauðu úr eggjum
þetta gerði faðir minn og og hann taldi að hann hefði fengið bata af þessum ráðum eymundar
guðmundur illugason sagði þér já
guðmundur illugason hann sagði mér
sigurður kristjánsson sá sem var að gefa út íslendingasögurnar hérna þegar maður man fyrst hér um aldamótin
svo að hann vildi vita ýmislegt um hann
og mun hafa nefnt það við mig hvurt hvurt að
ég hefði nokkurn tíma heyrt eftir sigurði
nokkuð í bundnu máli nei ég sagði eitthvað á þá leið að ég gæti ekki
muna eftir því eiginlega að ég
myndi nema eina vísu
það var þannig skal ég segja þér það var smiður hérna
sem stefán hét og guðmundur og guðmundur illugason kannaðist nú vel við
hann var lengi starfandi hjá sigurði kristjánssyni og ég man að þessi stefán hann
var talsvert óreglusamur síðustu árin það er alveg sama að því leyti en
þá hafði ég margt upp úr honum sem að