tiro-is/ismus huggingface dataset:
og sér að að kona hans er háttuð
hafði tekið með sér svipu eina mikla og ætlar að reiða hana til höggs því hann var grimmur í lund og hefnigjarn
og en þegar hann er því kominn að berja
sigríði þá rís gamla konan uppi í rúminu heldur en ekki mikilúðleg á svipinn og segir
ætlarðu að berja mig bölvaður sonur
og honum verður ákaflega bilt við þegar hann þekkir móður sína kerling hleypur svo fram úr rúminu eins og
unglamb
og heldur þessa dómadagsræðu yfir syni sínum hann segir hún segir honum það að hann hafi
brotið mjög af sér hún viti allt um hann
og sigríður hafi bjargað honum úr miklum vanda og þess þess vegna sé skyldugur að launa henni þetta vel
vel hann skuli taka hana í sátt við sig algjörlega og þau skuli svo reyna að ráða fram úr þeim vanda sem hann er kominn í
það verður svo úr að sigríður kemur inn og þau hátta þarna saman ungu hjónin
og þau voru nú sannast að segja voru þau bæði bæði ástfangin svo að þetta varð nú hin
yndislegasta nótt fyrir þau og þarna sættust þau heilum sáttum
já eins og ég tók fram þá var gamla konan móðir rauðs ákaflega ráðsnjöll
og henni hugkvæmdist það að bjarga kóngsdætrunum þannig að ekki kæmist upp um þær
svo að hún kemur því til leiðar að þær fara í ferðalag til
útlanda þar eignast þær börn sín og
komu síðan heim komu börnunum fyrir hjá góðu fólki komu síðan heim sem hreinar meyjar og giftust seinna ágætum kóngssonum
en rauður ráðgjafi varð seinna kóngur í ríkinu hjá
heima hjá sér og stjórnaði þar ágætlega og
varð hinn mætasti maður og hjónaband hans ákaflega farsælt og lýkur svo þessari sögu
já var engin þula aftan við söguna nei
ég ekki heyrðirðu þú hefur heyrt þessa sögu oft var það ekki kári
ég heyrði hana nei ég held kannski ég hafi ég sagði krökkunum hana einu sinni í skólanum já og mér fannst
fannst á einhverju þeirra að að það hefði kannski heyrt hana já en ég held nú að
ég hugsa hún sé afar afar fátíð og
og sjaldan sögð held ég ég veit það ekki reyndar það er aldrei hægt að segja um þessa gömlu sögur
ég hef hvergi séð hana á prenti og aldrei heyrt hana
síðan ég var krakki
annars get ég ekkert sagt um um það meir sagðirðu þetta nokkurn tíma þínum börnum
mínum börnum ja sjálfsagt hef ég sagt þeim það ég man nú ekki sérstaklega eftir því ég tel það víst
ég ætla að það hafi verið
laust eftir nítján hundruð og tuttugu líklega nítján hundruð tuttugu og þrjú
fyrir laust fyrir áramótin að sveinbjörn bróðir minn kenndi við barnaskólann í stykkishólmi í forföllum stefáns bróður okkar sem var veikur
og hann sá þar leikið happið eftir pál j árdal og þótti ánægjulegt á að horfa svo hann fékk bókina lánaða
og leyfi höfundar til að leika
og ungmennafélaganna þar með þeim
fyrirmælum að ef við ættum að æfa þetta og leika það um jólin
þessu tókum við með ágætum og var farið að safna saman fólki og skipa í hlutverk og gekk allt eins og í sögu
og var nú æft af kappi ekki var það nú náttúrlega álík æfing og nú er höfð á leikritum því að það var farið
heiman að kannski einu sinni í viku eða tvisvar labbandi
svona eins og tveggja tíma gang að kvöldinu og æft fram á nóttina og labbað heim aftur
en þetta gekk nú samt svo að lokum milli jóla og nýárs var talið að þetta væri
nokkurn veginn æft en annars var nú ekki sérlega mikil
miklir möguleikar
til þess að æfa og þekking á leiksviði og leikritum afar lítil því að ég held að enginn af þeim sem að að leiknum stóð hafi nokkurn tímann séð leikið
en svo kom nú
vandræða með leikhúsið það var nefnilega ekkert þjóðleikhús til í kolbeinstaðahreppnum en þar var þinghús það var fimm sinnum
átta álnir og það var ansi lítið til að hafa bæði leiksvið og og áhorfendasvæði þá var betra að
leika í baðstofunni í ytri görðum hún var þó
sex sinnum tólf álnir að stærð og þar að auki svolítill endi sem mátti nota fyrir leiksvið
og að því ráði var nú horfið þessi bygging í
ytri görðum var eins konar
milli millibygging á milli hinna eiginlegu moldarbæja og timbur og steinhúsana
hún var þannig að það voru moldarveggur bæði gafl fyrir norðri og og vesturveggur var einnig úr torfi
en með suðausturhlið var skúr
fram á hlaðið
timburskúrinn var þannig gerður að hann var
aðeins lægri en baðstofan
var gengið inn með veggnum og beygt svo snarbeygt svo til vinstri inn í baðstofuna og öðrum megin var stofa
og en hinum megin eldhús til hægri eldhúsið en undir
undir og nokkur þrjá
tröppur upp á baðstofugólfið en undir baðstofunni var kjallari
og var gangur úr honum upp
upp um hleraop
upp á upp í baðstofuna og annar gangur út í eldhúsið sem var og þar voru nokkrar tröppur ofan í kjallarann úr eldhúsinu
nú þarna var nú
tekið til starfa að gera leikhús það voru rúm
beggja megin undir
við veggina undir súðunum þau voru ekki verulega naglföst en dálítið föst hvað um það þau voru rifin upp
og hvort hvort þau voru þrjú tvö eða þrjú sem
nú verið þrjú rúm fimm rúm
alls í baðstofunni og tvö og þrjú voru látin ofan í kjallara en tveim var raðað inn við gluggana gluggann
stafngluggann eins og nokkurs konar svalir fyrir þá sem aftastir stóður
en leiksviðið var útbúið í endanum
á baðstofunni það var dálítill endi og var afþiljaður en þiljið var rifið þilið var rifið og gerðar á stórar dyr svo það sæist þar inn
og nú var farið að leika og menn bjuggu sig til leiks
en akkúrat þegar átti
að slökkva ljósið þá heyrðist brestur og gólfið hrapaði
ofan í kjallara
þá höfðu bitarnir verið ónýtir og var þó
húsið byggt held ég nítján hundruð og þrettán svo að það var nú ekki nema tíu ára en hefur verið veikviðað
og þá var og
þá var það var lampi í baðstofunni sem logaði á og ég man þegar ég var að að
hrósa happi yfir því skyldi
búið að slökkva í lampanum því það var þó ljós
en rétt í því að ég var að að fór að hrósa happi yfir þessu þá slökknaði ljósið
orsök þess vissi ég nú ekki fyrr en síðar því að það svo vildi til að tvær
manneskjur stóðu í rúmunum eða í rúmunum úti við gluggann og stóðu dálítið nálægt hvor annarri
og vissi nú enginn þá að þeir hefðu nokkurn rétt til að vera að svona nærstæðar
en það kom seinna í ljós að þau eru búin að lifa í farsælu hjónabandi í nærri hálfa öld
og þegar að þegar að gólfið brotnaði þá hölluðust rúmin og svo að stúlkan ætlaði að renna niður úr rúminu ofan í kjallara
og honum þótti nú illt að missa hana frá sér svona ofan í sortann svo hann greip utan um hana
en þá ætlaði hann að renna líka
og þó það væri nú sætt sameiginlegt skipbrot þá kunni hann ekki við þetta heldur svo hann setti hnefann í rúðuna og náði í gluggapóstinn og hélt sér þar uppi og henni líka
en sunnankaldi var á og sló gustinum á ljósið og það slokknaði
en þá upphófst þetta geysileg hljóð í kjallaranum
og en merkilegt dálítið var við það annaðhvort var það að karlmennirnir voru svo hræddir að þeir hafi æpt með kvenhljóðum eða karlmennirnir hafi ekki æpt því ég heyrði ekkert annað en kvenþjóð
upp úr kjallaranum
og við hlupum náttúrlega með lampagrýtur tvær sem voru á leiksviðinu til að reyni að lýsa
og en það hafði þannig brotnað ofan á tunnur og svoleiðis að gólfið það hélst dálítið uppi öðru megin
og þar hljóp fólk upp og upp á leiksvið og við hjálpuðumst til við það að koma því þar upp
en þá fór að síga niður gólfið undir okkur
og fór nú að fara um suma en við sem kunnugir vorum
við vorum nú ekki mjög hræddir því að undir enda á gólfinu var
taðhlaði alveg upp undir gólf svo
það færi langt en fórum nú samt að reyna að koma fólkinu út úr
út úr endanum og yfir að
hérna hlerinn sem var opnaður ofan í kjallarann hann hékk uppi
og þoldi nokkurn veginn að það væri stigið á hann
svo við létum fólkið stikla þar út og fram í
göngin svo það gekk nú fljótt nokkuð
smásveinarnir sem áttu að draga frá tjaldið
það voru nú ekki minni menn en oddvitinn og hreppstjóri í sveitinni stóðu sitt hvoru megin
og þeir komu fljótt fyrir sig fótum því að gólfið brotnaði nokkuð hreint þar og stóð upp og þá minntust þeir svona forystuhlutverksins í sveitinni
sveitinni og fóru að reyna að leiðbeina fólkinu út úr kjallaranum
en þeim gekk það afar illa annaðhvort var að fólkið var ekki kunnugt eða þeir dugðu ekki kunnleikinn
það virtist eins og enginn rataði
þeir ætluðu að leiðbeina því upp og út um
ganginn út í eldhúsið og svo fram í skúrinn og þá var allt í lagi
en þá var það að
einn leikandinn sem maðurinn sem lék hall og var svartskeggjaður hann hljóp fram á hlerann sem hékk uppi
og kallaði og bað fólk að koma þangað hann ætlaði að kippa því upp
hann var svartskeggjaður og málrómurinn styrktist ekki hann fór dálítið í skeggið
sýndist þetta heldur óverulegur karl og það
treysti enginn þeim satans
karli til að kippa nokkrum upp á hlerann svo það gegndi honum enginn
en þetta gekk nú ansi seigt og
en svo loksins voru nú allir komnir út en þá var eftir að rannsaka hvort að það vantaði nokkurn hvort það hefði nokkur orðið undir gólfinu
og var farið að rannsaka fólkið en ég man það að ég sem var nú klæddur vinnufötum helga
ráðsmanns og því ekki vandgert við flíkurnar ég skreið um allan kjallarann til að leita hvort að krakki eða unglingur hefði orðið undir
skreið undir borð og milli tunna og alls staðar en þar sá ekki neitt nema tvö haustlömb sem lágu þar
og höfðu ekki orðið fyrir neinu meini þau lágu þar og jórtruðu ótt og títt með þessum
dálítið merkilega værðarsvip sem einkennir vel alið ungviði
nú þetta slapp nú alveg og enginn meiddi sig að ráði nema sjö ára telpa hefur sennilega eitthvað skemmst á leggnum kannski klofnað önnur pípan því hún hoppaði
á öðrum fæti eitthvað hálfan mánuð þegar hún lék sér með krökkunum
og maður úr næstu sveit bóndi snerist svolítið um ökklann
en nú kom til álita hvað ætti að gera og auðvitað kom öllum ungmennafélögum saman um það að ætti að skila mönnum krónunni aðgangurinn var króna
því að þeir fengu engan leik
en það tók enginn í mál að taka við henni
heldur töldu alllir sjálfsagt að
setja upp
og leika aftur
ég er nú hreint ekki viss um að við sem að þykjumst svo svo þroskuð og
mikil í öllum félagsmálum hefði snúist svona vel
eins og fólki þá
ég get nærri búist við hefðum sagt úr því það hafði ekki manndóm til að setja stoð undir gólfið þá er best fyrir ykkur að hætta við þetta allt saman
en það lá nú
bara ekki við
og nú var snúið sér að því að að timbra upp gólfinu
og það var nú vitað á flestra vitorði að það væri timburlítið til þess
og bóndinn einmitt sá sem snerist um ökklann hann var kominn út fyrir tún þá snéri hann heim aftur hann átti
timbur eða nokkrar júffertur sem þá voru kallaðar sem hann hélt að myndi notast í bita og hann snéri
til að bjóða þetta fram til að láta undir gólfið og það var auðvitað fúslega þegið því að vafasamt var
fengist í kaupstaðnum
ekki veit ég hvort að hann fékk nokkuð fyrir það held ég þó að ungmennafélagið hafi ekki borgað heldur hafi bóndinn gert það
og svo var farið með vagn í borgarnes ekki var nú hægt að panta og fá bíl og sótt borð og það hafðist upp að
smíða gólfið
svo var talið mannhelt á vikunni
og næsta laugardagskvöld var leikið
en þá tók ekki betra við því að einmitt um klukkan líklega fimm um fjögur til fimm
þá rauk á með skrambans harða bylgusu
en við sem áttum að leika fórum náttúrulega í bylinn en merkilegt var að það kom
kom held ég hver einasti maður
sem áður hafði komið
enda batnaði nú bylurinn heldur og meira að segja bóndinn þessi sem lánaði bitana hann sagði sem svo ég var nú svona með böggum hildar hvort ég átti að fara um daginn en nú
hefði ég farið hvernig
hefði rignt eldi og brennisteini úr því þið höfðuð af að koma upp gólfinu
þá var nú leikið
og þótti takast vel
ekki veit ég ekki býst ég það hafi verið neinn listaleikur og einhver gagnrýnandi hefði nú getað eitthvað fundið
en ég minnist þess
núna að þegar síðar var byggt félagsheimili í kolbeinsstaðahreppi það er nú svona nokkur ár síðan áratugur
og það var vígt með pomp og prakt að þá talaði einn
piltur eða bóndi reyndar sem var nú burtfluttur
og kom bara til vígslunnar
um þetta og hann hafði þá verið ungur maður ég held innan við fermingu
og hann fékk að fara á leikinn og hann sagði það sko að hann minntist ekki hafa séð eins vel leikið
sem sagt hann hafði séð listavel leikið og
séð leikrit hér í höfuðstaðnum og víðar
og náttúrlega leikið af mikilli list en svona stóð það í honum gegn allri skynsemi
að enn enn fannst honum að hann hefði aldrei séð eins góðan leik
og svo er nú eiginlega ekki meira um þetta að segja þetta hafðist af og síðan var happið leikið nokkuð víða
af þessu fólki ekki var þá nú farið í margar sveitir því að
það voru nú ekki fartækin þá nema fæturnir
og ég held að það sé nú ekki meira um þetta að segja
hann hefur verið
þér jón minn það sagði jón já maðurinn þinn sér nú fyrir því
það var ólafur læknir já
já heyrðu hver var það sem kom til jóns á ljótsstöðum og var að kvarta um kattarhlandslyktina
það var kalli
sko þú vissir að þá var sko
já já kisi hann var já já já
kisi sem kallaður var kisi hver baldvin þ kristjánsson hann er þekktur
hann var lengi hjá sambandinu að minnsta kosti getur skeð að hann sé orðinn innheimtumaður hjá útvarpinu
kisulegur svona í framan langalengi kallaður kisi
hann missti konuna sniglast
kringum dóttur jóns og
hinn gat ekki verið inni fyrir
þetta voru alveg dásamlegir karlar hvernig var það þegar kalli sturlu var að byggja hvanneyri það var ljótt
byggja fyrir prestinn já fyrir hvaða prestur var það sem að
sko hann tók ægilega túra
búið að ganga illa lengi hjá honum
séra óskar fór að ávíta hann fyrir
gæti ekki gengið svona það lá ákaflega illa í bæinn bæinn hjá kalla og
sagði fyrir
honum færist sko
að brigsla öðrum um sem sjálfur lægi sex daga vikunnar
og skreiddist svo suður í kirkju til þess að ljúga í á sjöunda degi
ekki sagði óskar eitt einasta orð
nú kalli byggði áfengisverslunina líka
það voru nú átök milli bjarna og hans sem nú stendur er það já já
kalli var sko kalli kalli heimtaði sko extra eina flösku heyrðu ég
sigurbjörn gerði hér á siglufirði
hún er um kalla sigurbjörn stefánsson
hvernig er sú vísa svoleiðis er að hann
við fyrst eftir að ég var búin að læra þá fór ég á dalvík og var þar með
svo fórum við hingað og annar félagi minn með mér
en sigurbjörn varð eftir og dreif verkstæðið í eitt ár
svo kemur hann
vorum við þá allir ógiftir og
borðuðum úti í bæ hjá emil andersen og hans konur
svo þegar við sigurbjörn
kvöldið þá labba ég með honum upp eftir til einars móðurbróður hans
þá heyrum við þessi helvítis læti rifrildi og andskotans læti
þau eru þá í háaroki sólveig í hlíð og kalli og bæði gátu nokkuð sko
því sólveig lét það ekki skíta skíta í sig fyrir ekki neitt
svo sigurbjörn segir við mig heyrðu hver hann sé þessi
þetta sé nú ekki meira né minna en aðalbyggingameistari bæjarins karl sturluson breiðfirðingur að ætt og uppruna
svo er ekki meira með það morguninn eftir þá segir sigurbjörn heyrðu ég gerði vísu um helvítis breiðfirðinginn
að ég er ekki skáld annars hefðirðu fengið
en vísan er svona sko hún er svo sönn sem getur verið sko
veginn skeiðar skítahæll skens í sneiðum syngur
kjaftagleiður kargur þræll kalli breiðfirðingur
hann var bæði kargur og kjaftgleiður já en en að mörgu leyti besti
þarna skortir ekki hagmælskuna nei nei þessa vísu
hann orti talsvert mikið hann sigurbjörn var það ekki já ljómandi vel
þið unnuð saman hann lærði hjá mér hann lærði hjá þér
eini lærlingurinn minn já
manstu meira eftir hann
þegar við vorum á dalvíkinni skal ég segja þér
ja það sko mátti hreint og klárt fyrst eftir að hann kom hérna þá mátti ekkert ske á verkstæðinu sko þá var
maður mátti eiginlega helst ekki fara á klósettið þá kom var alltaf vísan einu sinni skal ég segja þér þá þá hérna
gekk maður eftir götunni eða stéttinni og sigurbjörn kallar í mig heyrðu hver hver hver er hann þessi
þjóðkunnur maður segi
árni friðriksson fiskifræðingur
ja hver andskotinn er hann ekki merkilegri en þetta segir hann
skömmu
þá var komin ein með tösku í hendi gengur glaður geymir í svipnum falska von
þetta er lítill ljótur maður líklega árni friðriksson
svo breytti hann einu
þannig að að það væri hægt að færa árna hana já
já þetta er lítill listamaður já líklega árni friðriksson og gerði gerði lukku svoleiðis
þegar að helvítið hann alli baunaði á mig hérna forðum daga
þá varð sigurbjörn vondur hann var ljótur
með með hérna var það ekki sigurbjörn sem vísuna hjá honum með skóna
ég lenti fyrir því maður lentir þú fyrir því já já já sigurbjörn já ég helt við værum kvittir já
hvern andskotans andskotinn er helvítis maðurinn
aðalsteinn sigurðsson fiskifræðingur já hann var kunningi okkar hann kom einu sinni hann var hann var hérna þá skal ég
á gagnfræðaskólanum
var kennari þá nú jæja hann var hérna bara sumarið sem ég
kynntist honum hérna smávegis þá vann hann hérna bara í rannsóknum síldarrannsóknum já þetta þetta var skal ég þér áðan en hann eða þegar hann var var í þessu
það var allt saman svona úr leðri
þá er venjulega sett
sem er látinn í milli því að ef að leðrið nuddast saman sko þá marrar sko
kork settum venjulega bara bréf
pappaþynnu eða bréf á milli
fyrirbyggja sko marrið
en þá hafði gleymst að segja aumingja sigurbirni frá þessu svo hann sólar skóna og svo kemur náttúrlega alli og hann
hann komst ekkert áfram í skónum
hlátur hvar sem hann fór
heyrðu allir í alla hvar
svo hann kemur þarna og slengdi þessu svona öskuvondur að sjá
á borðið
varð fyrir þessu já og þá segir hann þetta
ég hélt við værum kvittir og kann þess vegna ekki við klagarnir og rukkun við hvern sprenging
þú ert einn sá mesti andskotans asni sem ég þekki og ótalmargir fleiri taka í þennan sama streng
skælbrosandi já auðvitað þá vorum við í öngum okkar yfir þessu helvíti
já orti sigurbjörn eitthvað um þetta nei
til okkar einn dag og sigurbjörn saumaði eitthvað skóinn
og henti
sagði sigurbjörn eins illgróið er það mér allir saumar trosna
því annars alltaf vera að losna
það hefur verið nóg fyrir ykkur að gera meðan að síldin var
við sáum ekki út úr því
það lágu einu sinni hjá mér sex hundruð einn laugardag
þá lokaði ég það var engin leið að redda því sko svo var biðröð en þú smíðaðir náttúrlega dálítið af skóm veturna já
sandala og við smíðuðum til dæmis skíðaskó
einfaldlega vegna þess að verksmiðjurnar verksmiðjur höfðu ekki framleitt það stóra skó sem að þurfti
ég smíðaði annað var stelpa innan úr fljótum
hún fékk hvergi skó á sig nógu stóra með þeim lit og lagi sem að henni féll og hann smíðaði þá sko
og svo handa piltinum hérna hvað hét hann nú
æ sonur hans steindórs árdal
já já já svo var ég búinn að smíða handa tota tota hannesar hérna söngvara
að smíða handa honum sko því hann fékk hvergi á sig skó
svona stórfættur eða já
fjörutíu og sjö það er með því stærsta sem að
já ja jói risi
það var nú meira helvítið svarfdælingur hefurðu lent í að
gera við sólaði fyrir hann tvenna skó jæja já
já sko ég nota skó í fjörutíu og þrjú
og ég fór á skóhlífunum ofan í þá já og kom hnefanum aftan við og það var skröllvítt að framan
við reiknuðum
öllu öllu öllu svona normal
hællinn var hérna
þá var táin alveg upp við kjaft ég vil alltaf
hælinn sko
var að skera sólann sko já þetta hafa verið voða
hvernig voru skóhlífarnar sem þið fenguð einu sinni eða fenguð þær ekki eða fengust þær ekki í kaupfélaginu hvernig var það
þá fengust engar skóhlífar yfirleitt svo komu nokkrar svona geysilega
og styttum þær
já já það var margt gert svo ég man ekki hvernig var þú fórst í þína skó og skóhlífar og svo í þeim ofan í þessar skóhlífar minnir mig eða
eða hvort það var eitthvað meira svo kom maður þarna inn og keypti skóhlífar og sagðist aldrei hafa fengið annað eins það var steindór
hann keypti tvennar skóhlífar sko óstyttar já já já og hann sagði mér sagði okkur og hló mikið
að því fyrst þegar hann söng í útvarpið þá stóð heila selskapið yfir skóhlífunum
skónum í útvarpið eftir það
en þeir gerðu
þeir gerðu einu sinni prufu á jóhanni risa þarna inn frá létu hann bera bílinn til
nú já hann átti þarna sérstakan bíl sko ja það var svoleiðis sko að
annað sætið sko sætið hans það var
það var það var tekið framsætið úr honum þetta var volkswagen bara já já
já hann sat í aftursætinu sko það munaði þessu á sætinu sko
það hefur munað allt hálfur metri allt að það eða meiru
svo fer hann með þetta upp á verkstæði til jónasar bílinn
þeir gerðu svo
þeir lögðu svoleiðis
út nema bara að bera hann til
hentugt fyrir hann
en minn var ekkert að þessu hann gekk bara beint að honum bara tók undir stuðarann og bar hann til og fór svo
það var það einkennilega með hann sko að húðin hún óx ekki jafnt og hitt
og hnykluðust vöðvar þá sprakk fyrir
var bara meðan hann var að vaxa
það kann náttúrlega að vera hann var inni á akureyrarspítala
fyrir það að skinnið það það gaf ekki nógu mikið eftir
eftir að hann kom sko frá danmörku
þegar hann var til sjós síðast á dalvík þá þá slógu þeir gaflinn úr koju þarna á mótorbát þarna
tveimur kojum já slógu gaflinn úr tryggvi tryggvi á hvarfi hann var eitt sumar sumar þarna hjá
og hann sagðist aldrei hafa lent í því að
móti því að hann rétti honum alltaf baggana upp í
staddur í vallakirkju þegar jóhann var fermdur já og mig minnir endilega hreint ég læt aldrei af því
að jóhann virtist veita heldur betur þegar hann stóð á gólfinu utan við altarið heldur en klerki
inni í altarinu það er náttúrlega dálítið þrep eins og allir vita
og nú var var séra stefán svona ja meðalmaður vel
þau mættust á hlaðinu á völlum þegar hann lagði
svona pínu pínulitla fermingarsystur hún var náttúrleg smávaxin frekar en ekki
sko dvergvaxin síður en svo
manstu eftir húsi sigurbjörn
gekk með bryggjunni þá var eiginlega eiginlega þvert í götunni hús já það stóð á svona ja dálítið háum grunni
það getur víst vel verið manstu eftir því það var þegar að skal ég segja þér ég var ofan í hann var að fara hérna ég man ekki hver var með honum þeir fóru hérna
honum samferða hingað
var einhver maður úr reykjavík með honum nema
nema skal ég segja þér
komum í ólafsfjörð þá fer karl upp
allsherjar bara skrúðganga um leið já hann fór svo á hótel en þegar hann kemur þarna upp eftir þá er kallað í hann þarna í þessu húsi
og það passaði akkúrat sko hann lagði bara hendurnar svona upp í glugghúsið til hennar og þó er
grunnur þetta
nú ekki verið beint upp af bryggjunni suður af bryggjunni já og svolítið suður með götunni já já
ég nefnilega man eftir þessu þetta var systir
það var svona hálf það var sko niðurgrafinn kjallari svona eins og eins og hálf hæðin upp
jörðu já já svo var hún í glugganum á
efri hæðinni sko já já opið svona hálf sko það passar akkúrat hann setti bara
hefði verið neinn vandi fyrir þau hefðu verið í þeim hugleiðingum að kyssast gegnum gluggann
var hann strax sem krakki svona stórvaxinn ja þetta um fermingu þá er hann orðinn svona
mjög óeðlilega stór sem fermingarstrákur
jón jón hérna á göngustaðakoti leita að myndinni sem ég átti af honum hún er ábyggilega til ennþá
ein albesta mynd sem ég hef séð af jóa já er það þar sem hann er með með steingrími nei
sú mynd sé hvergi til nema bara hjá mér bara kom maður inn þar sem að hann var staddur og smellti með kassavél svona
hann er skal ég
hann er inni hjá sæmundi skreðara á akureyri og
þá var hann í það örum vexti að að sko sæmundur mælir hann svo saumar hann fötin en þegar hann fór í þau
óx upp úr fötunum meðan verið var
og þarna er sæmundur að máta jakkann
og jóhann stendur náttúrlega alveg beinn
og með hendur niður með síðum svona eins og gengur og gerist
er með hendurnar svona upp til þess að laga kragann
en sæmundur mér var sagt að hann hafi verið heldur lítill maður ég ég þekkti hann ekki
hljóta að hafa verið ýmsir erfiðleikar fyrir hann að vera svona já já
jú það er þá nýskeð er hann ekki heilsulítill
hann var úti á flórída í fyrra ég vissi það
fór hann aftur þá út ja hann hefur
að koma heim svona annað slagið
heima núna það veit ég ekki
heyrðu það var viðtal við
jú í blöðunum það var
blöðunum
að frænka mín ein hún býr þarna úti í ameríku þau hafa alltaf haft töluvert samband svona sín á milli
töluvert mikið af því aftur til jóhanns hann sagði okkur þarna þegar ég var gera við skóna hans þá var nú kristján að spyrja hann
það var ekki nokkur einasta sjándi á götunni svo skýst yfir bara í búð til að fá sér í sígarettur
heyrðu hann mátti fá lögreglumenn til baka já
hvar var þetta þetta í danmörku
hann var þar lengi
og hann sagði að þeir hefðu verið það almennilegir við sig þjóðverjarnir þeir létu hann hafa tvöfalt í föt já og tvöfaldan matarskammt já já
einu sinni er hann að
ég er í reiðsokkum ég get vaðið
sannleikurinn var sá á þeim tímum sem ekki þekkist nú þessir prjónuðu sokkar þeir voru hafðir til hlífðar fyrir aur og skíti en ekki vatni
því náttúrlega hlaut hver skyni borinn maður að vitta þetta lak hriplak ha
vissi varla hvað þetta þýddi en
góðsemi við ferjumanninn að hann skyldi ekki út og vaða af því hann sá hann var ekki í reiðsokkum þá bauðst hann til þess