tiro-is/ismus huggingface dataset:
svona takt úr sambandi ég þarf að tala við þig
var ég búinn að segja þér þegar hann kom að fellsmúla nei nei nei nei ha
séra brynjólfur ferðaðist nú þá sem aðrir góðir guðsmenn um jörðina
og einu sinni er hann að finna kollega sinn ófeig vigfússon á fellsmúla á landi og gisti þar um nóttina
og fær herbergi en um morguninn þegar að prestur er varla vaknaður bankar frúin
ólafía kona séra ófeigs á hurðina og er með kaffibolla eða kaffi á bakka og meðlæti
lætur á borðið hjá presti
og svo ber hún kveðju frá manni sínum því hann sé farinn á annexíu að messa
þá segir séra brynjólfur heyriði frú
frúin var fljót að svara og segir hann er alltaf með hann blessaður
ja ég meinti tóbakspunginn
segir prestur þá
en hver sagði þér þessar sögur
þessi saga var ekki sögð af einum hún var sögð af pétri og páli líklega hefur frúin sjálf sagt þetta fólki
sínu og svo er nú einhvern veginn svo að þjóð veit þá þrír vita
það var nú þegar ég var kominn til vits og ára og var orðinn tvítugur maður
þá veittist mér sá heiður að fylgja séra brynjólfi á
annexíu á annan í jólum og ég hlakkaði til það var nú ekki svo margbreytnin í þá daga
svo leggjum af stað á jóladag upp í skálholt í biskupstungum
og og og skiljum hestana eftir á iðu sem tilheyra biskupsstólnum
svo fórum við labbandi upp
hvítá á ís og
þetta var nú orðið svona að kvöldi eins og gefur að skilja dimmt
og þegar við komum í skálholt þá gistir hann þar í austurbænum
en skúli árnason læknir var þá í vesturbænum en hann var búinn að leika sér svo mikið að að
barnaskap séra brynjólfs að hann forðaðist að koma þar en þó sagði hann mér í trúnaði um kvöldið
þegar við fórum að hátta því við vorum látnir sofa í í sama herbergi að að hann yrði að koma einhvern veginn
til skúla að taka manntalið það væri skylda sín sem prests því hann ætti að koma á hverja bæi og svo
þetta var á jóladagskvöld og svo annan átti hann að messa í skálholti og svo
átti að halda áfram næstu daga vikunnar að húsvitja á hverjum bæ í hans sókn
nú þegar við vorum búnir að belgja okkur út af kaffi og alls lags kökum á þessu góða heimili í austurbæ í skálholti þá var gengið til kirkju
og meðhjálparinn var jón wiium sem bjó á iðu sunnan hvítár
og hann kemur og svo gengur nú
fylkingin í kirkju prestur
næst meðhjálpara og ég náttúrlega sem meðreiðarsveinn næstur presti og svo og svo kom náttúrlega
þeir sem að vildu hlýða á messu
meðhjálpari les bænina hann var meðhjálpari hann var
forsöngvari og og gerði eiginlega allt af þessu sem að oft skipta menn á milli sín
svo les hann bænina og prestur gengur fyrir altari
og svo þegar það var sú athöfn er búin sem þar átti að gerast þá átti prestur að labba í stól og flytja ræðu
sem hann líka gerir en ég tek eftir því af því
ég sat náttúrulega sem meðreiðarsveinn nærri altarinu að prestur gengur hokinn og virðist vera þá var hökull á prestum
hvít slæða einhver með kross að hann gengur óvanalega boginn í ræðustólinn
svo ég virði þetta nú ekki beint fyrir mér
svo fer hann að flytja sína ræðu en þá verður
mér litið á bekk í bekk alltsvo til hægri hliðar við mig þá sé ég að hespan hangir þar
sem hann auðvitað átti að vera í fyrir altari og ganga í í stólinn
en af því ég var nú soldið sposkur í þá daga að þá fór
meira gaum hvort hann hefði nú verið meðhjálparinn hefði nú verið með tvær hempur varahempu
svo sé ég nú náttúrulega ekki nema prest rétt svona
niður að brjósti í predikunarstólnum
en þegar hann fer aftur úr stólnum þá hugsa ég með mér að nú skuli ég ganga úr skugga um það hvort hann sé í hempu
og svo endar þessi
þessi þessi ræða hans í stólnum og hann labbar aftur fyrir altari og þá gekk ég alveg úr skugga um að hefði verið engin varahempa
það var þessi eina hempa og hún var þá á stólnum hinum megin
svo fór ég og að telja söfnuðinn og það var það einkennilega
þetta kemur nú náttúrulega dálítið á afturfótunum það var það einkennilega
og ég þurfti nú ekki vera lengi að horfa á söngkórinn það var bara forsöngvari en hann var söngkórinn og meðhjálpari
þó honum tækist nú svona óhönduglega til að gleyma hempunni að skrýða prestinn í hana
svo fór ég að telja söfnuðinn og með öllu tiltöldu
af því að ég tel mig nú ekki seinast að þá voru það átta
viltu meira
já þetta eru ágætar sögur
nú úti þessu messugjörð
og ég gekk með presti í austurbæinn í skálholti
og söfnuðurinn ég man það nú ekki þetta er orðið svo langt síðan þetta er nú svona hálfgerðri þoku fyrir mér
að við fórum þarna inn og okkur var vel tekið og svo var
þarna eins og ég var búinn að geta áður að þá höfðum við sérherbergi
og þá fer prestur að tala um
á annarsdagskvöld
það er reimt hérna jón jæja segi
alltaf heyrt að það væri reimt góði
en hann nuddaði saman vanalega lófunum
ekki ég er nú ekki að væna hann um
upp í huga hans
að við gætum víst ekki talað um annað áður en lásum kvöldbænirnar því ég efa ekki að hann hafi gert það sem guðsmaður
það var nú hvorki svo mér fyndist ekki nógu um að vera tala um draugagang þarna í herberginu og ég átti að fara að sofa
endar draugasagan og svo kemur svefninn yfir okkur báða guðsmanninnn og mig og við sváfum í sama rúmi
og þetta var nú ekki lítil upphefð
ég var nú ekki yfirlegt farinn þá að byggja rúmið með lífsförunaut og ég var að hugsa með mér ja það væri gott
ornað aumingja karlinum hann var orðinn gamall
en ég með heitt blóð því það var engin upphitun þarna og svalt í veðri úti
svo kemur þriðji dagur jóla
og ferðinni var nú heitið lengra við áttum að fara upp að kjóastöðum spóastöðum
ég man nú ekki um alla þessa bæ á nokkra bæi þarna og prestur var að húsvitja
nú ekki mikið úr þeirri leið ferða ferða ferða ferða skal ég segja ykkur
æ nú er ég orðinn eitthvað gleyminn jæja alltsvo ferðalagið við komum að spóastöðum og boðið inn
og það var sómaheimili og þar bjó þorfinnur sem einu sinni bauð sig fram til alþingis
og hans góða kona kristín ég man bara rétt hún er lifandi nú eins og ég og hún lá á sæng
en þorfinnur bóndi var á beitarhúsum
og það kemur stúlka inn þarna
dóttir guðmundar á tjörn hafði verið bara lánuð þangað meðan húsmóðirin lá á sæng
og við sátum á sama rúmi prestur og ég á móti húsmóðir þar sem hún lá hjá sínu nýfæddu barni
og þá hnippir prestur í mig og
segir er hún ekki lagleg þessi jón nefnilega stúlkan sem kom inn á gólfið því hún ætlaði eitthvað að tala við húsmóður sína
sem þá var þessa fáu daga ég fór allur hjá mér og hefði gjarnan viljað skríða undir rúm
hann hafði alltaf gaman blessaður af ungum stúlkum
jæja svo fer stúlkan
aftur fram
þegar hún var búin að tala við kristínu húsmóður sína og nokkru seinna kemur þorfinnur bóndi inn frá beitarhúsum
heilsar okkur náttúrlega mér sem hundi sem fylgdi presti og fer nú svo að tala við prest
og þar með aftur og tveir seigir
að afsaka að það hefði verið messufall í skálholti lengi það gerði ótíðir
jæja hvernig færirðu að prestur
ef að við færum ekki á beitarhúsin þegar hart er í veðri
og gæfum sauðunum okkar þetta er það eina sem ég man að þorfinnur
sagði og ótal náttúrulega fleira
en ég greip þetta að hann ætlaði ekki að láta prest vinna á
þegar hann hefði látið messuföllin koma svona þétt
og líklega er mig að dreyma er ég vakandi er mig að dreyma var sagt um eilíf heitinn á árbæ
ég sé að ég er alltaf að tala og það þegar ég opna augun að þá er þetta apparat alltaf við kjaftinn á mér
það var sagt já eilífur á árbæ hefði komið heim að nóttu
maður upp í hjá konu minni er ég vakandi er mig að dreyma
og þá ansar kona hans var sagt
það er allt í lagi eilífur minn það er hann
guðmundur á bíldsfelli sem gaf okkur horaða sauðinn í fyrra ja veri hann velkominn hvort það er á björtum degi eða dimmri nóttu svo er nú ekki sagt frá
hvernig það var hvort að hvort að gestgjafinn
fór frá nei hvort að ferðamaðurinn fór frá gestgjafanum og hleypti húsbóndanum upp í rúmið
á hvers manns munni þetta
og allir þekktu margréti gömlu á árbæ á seinni árum fyrri og sein seinna tók vel á móti öllum en hvort hún hefur boðið öllum í bólið til sín eins
og guðmundu á bíldsfelli það læt ég ósagt minnsta kosti gerði hún það aldrei við mig
flúið einhverjar refsi
skal ég segja þér sem að
tíu ég vil fá
öll í nýju púðri hlunka hlunka ég því í kjaftakrá að kveikja í og lygi og slúðri
því að hann var kallaður púðurhlunkur sko karlinn sko hann þorvaldur
við höfum ekki hátt um það
nei svo
var varð hann blindur aumingja gamli maðurinn og hann átti hvað fjögur börn að ég held
hann var afi stefáns péturssonar sem er núna í höfn
sem núna er í hafnarfirði
já þetta var mjög vel liðinn karl svoleiðis lagað en var
þótti dálítið kerskinn kveðskap svona
og ófyrirleitinn ef að því var að skipta
sérstaklega voru hafðar sögur um það sko að ef að
menn sem að komust í andstöðu við
svo voru einhverjar munnmælasögur um það að hann hefði
flúið einhverjar refsi eða endurminningar þarna frá einhvers staðar
úr norður húnavatnssýslunni ég held frá vatnsnesi hann var þaðan
það er rétt en þær fóru aldrei það var aldrei hægt að
hendur á því það var tilbúningur held ég
þeir þóttust kenna hart á honum margir sko hann lét sig ekki fyrir neinum
en þú hefur aldrei vitað hvað það var
sem að var talað um hann svona ha þú hefur aldrei fengið að frétta það hvað það var
sem var talað um hann já
ja það þori ég nú ekki að segja opinberlega því það er náttúrlega ekkert
en það lágu
voru um það einhverjar kviksögur að hann hefði orðið stúlku að bana á einhvern hátt sko sennilega óvart
og hefði komist
hann komst víst aldrei í manna hendur var einhver grunur um eitthvað
það er ómögulegt að reikna það út sko þetta getur hafa verið tilbúningur
hann var óvæginn í orði og athöfnum
en orti hann dálítið karlinn hann orti talsvert mikið já já já já hann var að
orti þó töluvert karlinn það er til talsvert eftir hann af af svona ljóðum og lausavísum
já var hann talinn ákvæðaskáld já var talinn ákvæðaskáld manstu nokkra ákvæðavísu eftir hann nei það man ég ekki
ég heyrði það var sett í samband við atvik skal ég segja þér sem að kom fyrir
bjarnarnes er þarna
bjarnarnes skal ég segja þér það er þarna kot fyrir austan axarfjallið og þar bjó bóndi sem jón hét guðmundsson
hann var mjög mjög greindur og svona
kerskinn og kátur náungi og vildi nú víst ekki og
voru ekki alveg sammála um hlutina
báðir voru vel greindir og báðir
ákaflega harðvítugir svona í deilum ef þeim lenti saman
svo giftist þessi jón eða var nú giftur víst þá þegar hann var þarna og hann á stjúpdóttur sem engilráð hét
og það kemur fyrir hann að hann á krakka með henni
nú að lögin heimtuðu nú þetta
og hann þetta var talið frá ákvæðum jóhanns halldórssonar
var sett í samband við það þeir voru oft svona
ég man eftir að það var verið að hafa svona vísur sem að
í þá átt
þá hefur nú verið iðrandi og mjúkur og kvað einhvern tímann það um jón þetta
guð alvaldur veit að hér víst hver aldin hafa tré sem að aldrei ávöxt ber utan kaldan safa
það var svona þá gengu svona svo ég man eftir þessum jóhanni aðeins
ég sá hann
en þá var hann orðin blint
blindur gamalmenni og allt var þetta jafn
hressandi að tala við karlinn þetta var ákaflega mikill sagnamaður og
og hafði gaman af því
ég minnist þess þarna þegar ég kom var sendur norður
næsta bæ við hælavík þá var hann kominn þarna til péturs sonar
pétur var ekki heima sonur hans en konan er heima og hann heyrir það sko að það er einhver kominn
kalla í línu
æi hver er kominn lína endurtekur aftur
hún segir honum að það sé drengur úr hælavík og hver á hann
það er sonur hans guðna kjartanssonar það er hann gummi litli sonur guðna kjartanssonar æi láttu drenginn koma hérna til mín
blessaður karlinn ég man svo vel eftir þessum öldung skeggið niður á bringu og hárið
fannhvítt hékk í lefsum svona ofan á eyrun og ennið
blessaður karlinn og þá var það undireins hann fór ekki að
segja mér sögur
einn ein fuglategund sagði hann að sér hefði verið verst við alla ævi
og það væri smyrillinn enda hefði hann hvergi sett sig færi með að drepa hann hefði hann náð til hans
var unglingur sem að
sem að gerði það að verkum að honum var svo illa við smyrilinn alla ævi
og svona hélt hann mér
á svona sögum barnasögum þangað til að að hún kom
tengdadóttir hans og segir að
hann megi nú ekki halda mér lengur því nú sé
orðið það framorðið að drengurinn þurfi að komast út heim til sín áður heldur en að
fyrir háttatíma
æi þakka þér nú fyrir litli kútur það var þó alltaf smá sólargeisli þó lítill væri
hverjir sögðu þér sögurnar af honum steindóri ha
hverjir sögðu þeir af honum dýra steindóri þessar sögur skal ég segja þér af dýra steindóri sagði kristján jónsson mér í hælavík
það er ábyggilegt ég heyrði ýmsar sögur fleiri en ég er búinn að gleyma þessu öllu saman þetta er allt farið
en ég man þessa sögu sérstaklega kristján sagði hana svo oft þessa
enda var hann kallaður steindórsstandur sko standurinn alltaf bara nafnið þarna á nesinu
og þykir trúlegt að að
steindórsstandur hafi verið
frá frá steindóri þessum því að
hann bjó hér það var öruggt mál
þú varst að tala þarna um lónafjörð já ha
er ekki fjörður þarna sem heitir lónbjarnarfjörður
ljón lónbjarnarfjörður jú hann er kallaður lónafjörður venjulega þetta var lón er lónbjarnarfjörður alveg rétt hjá þér
það eru þessir firðirnir sko alltsvo jökulfirðirnir vestastur já vestastur eða réttara sagt
vestastur er er hérna leirufjörður
sem kallaður er næstur er hrafnfjörður svo lónbjarnarfjörður
veiðileysufjörður og hesteyrarfjörður þetta eru jökulfirðirnir
þeir eru teknir á þennan veginn sko en aftur var hesteyrarfjörður á hinn veginn sko
þetta er rétt þetta er lón það er lónbjarnarstaðir laxness elskan mín góða skal ég
hann sækir þarna mikið efni í hérna í gerplu fóstbræðra fóstbræðra sögu en
gengu nokkrar sagnir um þennan lónbjörn sem átti að hafa búið þar nei ekki heyrði ég ekki heyrði ég það ekki
þóttust ýmsir hafa heyrt
sögur af honum en en en ég heyrði aldrei neitt neitt neinar sagnir um það sko
hann hét hann var kallaður lónafjörður vanalega en heitir heitir lónbjarnarfjörður
æ viltu nú ekki taka af mér reifið og hnýta því svo milli horna minna því þá get ég borið það heim
þegi þú óhræsið þitt ég held ég fari nú ekki að tefja mig á því segir ása
og svo hunsar nú alveg það og heldur áfram
en þá er nú komið myrkur þá heyrir hún að kallað er kiðifelli kiðifelli einn bý ég miðifelli
og hún gengur á hljóðið svo sér hún allt í svolítinn eldbjarma
svo hún hugsar með sér það er best ég haldi þangað þarna því þarna fæ ég sjálfsagt eld
nú heldur hún nokkuð lengi og hún heyrir aftur kallað
kiðifelli kiðifelli einn bý
ég í miðifelli
svo gengur hún alveg á hljóðið og þá kemur hún þar að kofa og þar stendur maður nokkuð gamall karl úti fyrir utan dyrnar
og stór hundur hjá honum
svo hann segir við hana
komdu sæl ása karlsdóttir hvað er þér á höndum
mig vantar eld við eigum engan eld og við ætlum að fá eld hjá þér ja þið þú
færð hann nú ekki fyrr en á morgun segir hann komdu inn ertu ekki svöng jú jú segir hún ég er að drepast úr sulti
jæja hvort viltu þá heldur borða hjá mér eða með mér eða hundinum mínum
ég vil nú mikið heldur borða með hundinum þínum því þú ert svo andstyggilega ljótur og ógeðslegur
jæja þú hefur það eins og þú vilt segir hann svo étur hún
dallinum með hundinum
svo segir hann ég hef nú bara hér eitt rúmflet hvort viltu heldur lúra fyrir ofan mig eða liggja á gólfinu hjá hundinum mínum
ég vil mikið heldur vera hjá hundinum heldur en þér þú ert svo ógeðslegur og ljótur
jæja þú hefur það eins og þú vilt segir hann svo leggst hún hjá hundinum og fer nú að sofa hún var ósköp lúin greyið
um morguninn fær hún eldinn í fötuna
og hann gefur henni ljómandi fallegan kassa með fallegum rósum og hún verður nú mjög hrifin
svo segir hún við hann svo segir hann við hana
ég ætla að láta hundinn minn fylgja þér upp á heiðina þangað til þú sérð heim þá getur hann snúið aftur
ekki þarf ég þess ég rata segir hún ja það er nú sama
sama hann verður að fara með þér segir karlinn nú heldur hún af stað og hundurinn er með henni
þegar hún er komin upp á heiðina
þá fer hún að skamma hann og segir skammastu nú heim til mín og hafðu skömmu fyrir fylgdina
þá fer hann að urra og hann stekkur upp
bítur hana í handlegginn svo hún missir fötuna og allur eldurinn fer niður og þar ofan í
lækjarpytt sem
nú fer hún heim til sín hálfskælandi og segist nú hafa misst niður allan eldinn en hún hafi fengið svo ógurlega fallegan kassa sem karlinn hafi gefið sér
daginn eftir segir signý ég verð að fara mér hlýtur að ganga mikið betur en ásu
nú heldur hún af stað og þar mætir kýrin mætir henni og hún segir við
við hana þegi þú óhræsið þitt ég má ekkert vera að því að tefja mig við það mjólka þig og eins er það með strokkinn
hún segist nú alls ekki mega vera að tefja sig á svoleiðis vinnu þegar hún sé að flýta sér að sækja eld
og svo kemur nú hrúturinn á móti henni og það er það sama hún segir þegi þú óhræsið þitt ég vil ekkert sinna þér
nú heyrir hún kallað þrumandi röddu kiðifelli kiðifelli einn bý ég í miðifelli
og hún gengur á hljóðið og er nú farið að verða dimmt þá sér hún eldbjarma
þá hugsar hún með sér það er best ég fari þangað þarna þarna hlýt ég að fá eld
til hún kemur að kofa þar stendur ansi hrikalegur og stór maður fyrir
utan dyr og stór hundur hjá honum svo hann segir sæl vert þú signý karlsdóttir hvað er þér á höndum
ég er komin að sækja eld hún ása missti eldinn sem hún átti að sækja var að sækja hún missti hann allan niður
jæja segir karlinn missti hún niður eldinn já en þú færð hann nú ekki fyrr en á morgun jæja það er ágætt segir ása
þú kemur inn segir karl
já já þakka þér fyrir
það ekki nú er bandið búið nú
fjórða september nítján hundruð sextíu og níu rætt er við sigurborgu eyjólfsdóttur lundberg á hlíðargötu tíu neskaupsstað
komd þú signý karlsdóttir hvað er þér á höndum
ég er að sækja eld ása missti niður allan eldinn í gær
ja þú getur nú ekki fengið hann fyrr en á morgun það gerir ekkert til
komdu inn ertu ekki svöng jú jú ég er svöng sagði signý
mér eða hundinum mínum
ég vil mikið heldur éta með hundinum því þú ert svo andstyggilega ógeðslegur og ljótur jæja þú hefur það eins
vilt segir karlinn
svo gefur hann henni í dallinum með hundinum og hún étur eitthvað úr honum svo segir hann
hvort viltu nú heldur lúra hjá mér
hundinum mínum ég hef nú hérna bara eitt flet en þú getur lúrt fyrir ofan mig ha
ég fer nú víst ekki að liggja fyrir ofan þig svona ógeðslegan og ljótan ég vil mikið
mikið heldur liggja á gólfinu hjá hundinum jæja þú hefur það eins og þú vilt segir hann
og svo sofa þau nú af um nóttina svona en um morguninn þá fer hún nú að tygja sig af stað og hún fær eldinn í fötuna
og þá gefur hann henni ljómandi fallegan kassa með rósum alveg eins og ása fékk
en hann segir við hana hundurinn minn verður að fylgja þér upp á heiðina
heiðina þangað til þú sérð heim til þín ekki þarf ég þess segir signý ég rata það er nú sama hann verður að fylgja þér segir hann
nú halda þau af stað og þegar þau koma upp á heiðina
þar sem að hún sér heim til sín þá fer hún að skamma hundinn og segja honum að snáfa nú heim til sín
þá urrar hann og stekkur upp í höndina á henni og glefsar svoleiðis í hana að hún missir líka fötuna
fötuna
og hún kemur alveg eins heim með engan eld nú er karlinn alveg rasandi
þá segir helga litla
á ég ekki að fara og hvað ætli þú getir farið þú ert nú víst ekki manneskja til þess segir karl
æ og lofaðu mér að fara
nú hleypur helga litla af stað
með fötuna
og þegar hún kemur upp á heiðina þá mætir kýrin henni
og þá segir hún hvað ósköp er að sjá júgrið þitt það er bara alveg að springa það er nú best ég mjólki þig eyminginn
og hún mjólkar kúna og klappar henni allri gengur svo vel frá fötunni og svo heldur hún áfram
þegar hún
er komin nokkuð áleiðis
þá sér hún hvar strokkur er og hann segir
æ strokkaðu mig nú og settu smjörið upp á strokklokið og settu mig svo upp á stóru þúfuna
þetta gerir hérna helga
hún strokkar þarna og fær mikið smjör
og hún setur smjördömluna á strokklokið og setur svo strokkinn upp á stóru þúfuna og svo heldur hún
stað heldur hún áfram
og þegar hún er komin
langt langt langan veg þá sér hún hvar er hrútur
og hann er í mikilli ull og honum er svo ómótt að hann hann er alveg að kafna
svo hún segir ég held það sé nú best að ég taki af þér reifið þú ert svo ógurlega svekktur
að vera svona og þá jarmar hann og segir
bittu það þá milli horna minna þá get ég borið það heim
þetta gerir helga litla hún tekur af honum reifið og hnýtir það vel saman og bindur það svo milli hornanna á hrútnum og svo hleypur hún áfram
þá er nú farið að dimma mikið
þá heyrir hún kallað kiðifelli kiðifelli einn bý ég í miðifelli
hugsar með sér það er best ég reyni að ganga á hljóðið
og nú heldur hún áfram og hún heyrir þetta kallað af og til kiðifelli kiðifelli einn bý ég í miðifelli
þá sér hún eldbjarma
nú heldur hún áfram
til hún kemur þar sem eldurinn er
þá stendur þar karl úti fyrir kofa dyrum og stór hundur hjá honum
svo hann segir komd þú sæl helga karlsdóttir
hvað er þér nú á höndum
æ ég er nú að ná í eld því að þær misstu nú systur mínar báðar niður eldinn jæja fór það nú svo segir karl
komdu inn ertu ekki svöng jú þakka þér kærlega fyrir segir helga
svo segir hann hvort vilt þú heldur borða með mér eða hundinum mínum ég vil mikið heldur borða með þér ég borða ekki
ekki með hundum fólk borðar aldrei með hundum ég vil heldur borða með þér
svo gaf hann henni ágætan mat að borða svo segir hann við hana ertu ekki þreytt
jú ég er ósköp þreytt segir hún
jæja ég hef nú bara hér eitt flet
og þú mátt lúra fyrir ofan mig ef þú vilt annars ef þú vilt heldur liggja á gólfinu hjá hundinum mínum þá máttu það
hjá hundinum á gólfinu það vil ég ekki segir hún fólk sefur ekki hjá hundum ég ætlaði að lúra hérna fyrir ofan þig ef ég má
svo fer hún nú upp í og hún leggst út af og steinsofnar
og hún sefur alveg til morguns svo vaknar hún þá skín sólin í
í gluggann og ósköp gott veður þá segir karlinn jæja nú er ég búinn að taka til handa þér mat og eld í fötuna nú getur þú lagt af stað
og hérna er nú kassi sem ég ætla að gefa þér en það versta við hann
að hann er brenndur á horninu svolítið en þú mátt ekki opna hann fyrr en á þínum efsta degi þegar þú giftir þig og segðu systrum þínum það líka frá mér
að þær megi ekki að opna kassann sinn ef ég hef gleymt að segja þeim það segir hann
fyrr en á þeirra efsta degi þegar þær gifti sig
já það skal ég nú gera segir helga
svo segir hann en hundurinn minn á að fylgja þér upp á heiðina og þangað til þú sérð heim til þín þá snýr hann við
já þakka þér fyrir það segir helga svo leggur hún nú af stað og þegar hún kemur upp á heiðina þá klappar hún á kollinn á hundinum og segir
farðu nú heim til þín vinur minn og þakka þér fyrir fylgdina
þá snýr hvutti við og hlær og er ósköp ánægður svo kemur hún heim með fulla fötu af eldi
og þá verða þær nú hálföfundsjúkar og
og hæ hún er með brenndan kassa
hún lét nú það ekkert á sig fá svo líður dálítill nokkur tími
þá er barið það þrjú þung högg
á dyrnar þá fer karl fram
þá stendur þar ljómandi fallegur piltur fyrir dyrum ósköp fínn og sætur
hann spyr hana hann spyr karl að því hvort hann eigi ekki dætur
jú hann segist nú hann segist eiga tvær dætur ljómandi myndarlegar
svo hann segist ætla sé að leita sér konuefni hvort að
hann vilji ekki lofa sér að sjá til dæmis þá elstu
jú jú karl fer inn og segir ja ása mín dubbaðu þig nú upp
því að nú er ábyggilega kóngssonur kominn að biðja þín
ása hendist nú til að þrífa sig og nú opnar hún kassann þá stekkur ormur upp úr kassanum og bítur af henni nefið
karl tekur
hníf og tálgar nef í flýti og og málar svo yfir það og segir henni svo að fara fram svo
svo fer hún fram og þá réttir maðurinn henni hendina og segir komdu sæl ása
og heilsar henni með hendinni svo segir hann það er best ég kyssi þig ef þú átt að verða konan mín. en þá dettur af henni nefið
hann nei þessa stúlku get ég ekki átt ég get ekki átt neflausa stúlku
en segir við karl áttu ekki aðra jú jú ég á aðra hann fer inn og segir signý mín búðu þig nú í flýti
já já signý gerir það nú opnar signý kassann stekkur þá ekki
bítur af henni hendina nú
er hún alveg í vandræðum en karlinn vefur einhverri tusku fyrir hendi og segir henni flýta sér út
hún flýtir sér út og þá og
hann heilsar henni og segir komdu sæl signý og réttir henni hendina en þá dettur þetta af henni sem karlinn hafði sett á hana
þá segir hann ekki get ég átt svona konu sem vantar aðra hendina
áttu ekki
eina dóttur til
ekki get ég nú sagt það segir karl
svo hann segir jú ég
heyrt það að þú ættir nú eina til æ ég nefni nú ekki hana helgu
hún er nú alltaf í öskustónni mig langar nú samt að sjá hana segir segir maðurinn
þá fer hann inn og segir helga dustaðu af þér öskuna hann vill nú sjá þig en helga
helga litla flýtti sér og þvoði sér ósköp vel greiddi hárið sitt hún hafði mikið og fallegt hár