tiro-is/ismus huggingface dataset:
heldur setti hún hana frá sér
já ha segðu bara segðu bara setninguna svona já hún setti
sér fötuna hún setti frá sér fötuna því þetta er sko við segjum ekki svona að leggja og þetta var í öll skiptin
hjá þér já að þær lögðu frá sér fötuna en hún setti hana frá sér við segjum alltaf við setjum frá okkur ílát
en við leggjum frá okkur hérna
rúmfat eða eitthvað svoleiðis
segðu bara setninguna einu sinni til
setti hún fötuna frá sér
hvort þú vildir ekki hafa yfir ég veit ekki hvað sögulokin já þarna
og þú vildir helst að það væri sett við söguna var það ekki að
af oddný signýju
já mér finnst það nú
hann er búinn að segja henni að hann þær eru búnar að segja henni að hann hafi verið konungssonur já já
og hann er þá kominn heim þarna til að hann er þá
þá þekkir hún já
ef þú bara segir rétt endirinn mig langaði að fá þarna áttu börn og buru og þá
hann fer svo með hana heim í ríki sitt hann fer með helgu gerir hana að drottningu sinni og
þau unnust vel og lengi áttu börn og buru grófu rætur og muru smjörið rann roðið brann
sagan upp á hvern mann sem hlýða kann
þekktir þú líka köttur út í mýri jú það er rétt köttur út í mýri setti upp á sig stýri úti er ævintýri já það er rétt
myndirðu vilja hafa það þarna jú það er nú líklega réttast ég fann að það var eitthvað
það einu sinni til bara svona í
rólega
þau unnust vel og lengi
að segja það áttu börn og buru grófu rætur
og muru smjörið rann roðið brann sagan upp á hvern mann sem hlýða kann brenni þeim
í kolli baun sem ekki gjalda mér sögulaun fyrr í dag en morgun köttur upp á úti í mýri setti upp á sig stýri úti er ævintýri
en mér finnst nú eiginlega rökréttara að segja brenni þá brenni þeim í kolli baun en þetta var samt svona
voru nokkuð kveðnar rímur þarna á
á hellnum
það var já þær voru kveðnar á hellnum sko þegar ég var krakki en ég var það lítil
að þetta festist náttúrlega ekki í mér sem skyldi en aftur eftir að ég kom í staðarsveit var ekkert þannig lagað haft um hann
nú já það var ekkert kvæða ekkert fyrir kvæðaskap
áhuga á sögum já alls konar já til að mynda móður móðurbróðir minn sigurbjörn
friðriksson hann hann kvað
hann var kvæðamaður já
það mitt móðurfólk
af þessari skógarnesætt sem margir kalla og tala um
en þú manst alveg hvernig var
ja svo hefurðu farið að kveða svo þegar þú komst á unglingsár já já þá verður bæði ég símon
sagði áðan hann kom stundum og þá kvað hann alltaf
og þá einhvern veginn komst nú þetta í mig krakkann og ég fór nú að
hafa þetta eftir þótti gaman að þessu
mér hefur allt þótt gaman að að ljóðum og kvæðum
en eins og ég segi sko þetta hefur aldrei verið neitt haft um hönd á þeim heimilum sem ég hef haft átt heima á
og þess vegna hefur þetta ekkert verið
iðkað eða haldið við
ekkert verið kveðið í einarslóni nei ekki neitt
þú hafir þá lært einhver rímnalög af
símoni gamla ég hugsa að ég hafi lært af honum og af sigurbirni
og svo er hvenær hættirðu að kveða alveg
þar var enginn og þó jón heitinn tengdafaðir minn hann kvað nú já
það var rétt en ég kvað ekkert en ég hafði gaman að hlusta á hann og þó stundum kom það nú fyrir að hansborg mágkona mín
að við gerðum þetta stundum saman
hvernig kvað símon
geturðu lýst því fyrir mér svona
alltsvo stemmu
kvað hann hátt nei
hann kvað ekki hátt
þótti hann kveða vel
það kann ég nú ekki að segja frá því að ég náttúrlega hef ekki haft
vit á því sem skyldi að dæma það nei ég er nú ekki að hugsa um það ég er nú bara að hugsa um það sem hinir sögðu já ég skil það þótti mönnum gaman að því að hlusta á hann já það virtist þykja
og kvað hann skýrt já kvað skýrt hefur heyrst vel það sem hann kvað já já bar það skýrt fram
kvað hann öðruvísi en
já það minnir mig nú mig minnir það
hann til að mynda gerði nú vísur bæði um sigurbjörn heitinn og fleiri
þarna ja kvað þær þá jafnvel kannski þá á eftir
því hann virtist vera fljótur að búa til vísu
hvernig kvað
ja ég veit nú ekki á hvaða hátt ég á að var svara því
þótti hann kveða vel eða illa
ja ég veit ekki um þá dóma því þetta voru ekki nema hans aðilar sem að hlustuðu á hann já
og hvort þeir hafa haft sérstaka dómgreind á það kann ég ekki að dæma um
ég var barn já já
en kvenfólk hefur kveðið þarna alveg jafnt og karlmenn já það held ég
annars held ég nú samt að karlmenn hafi nú gert meira af að kveða hér á fyrri árum heldur en kvenfólk það hygg ég
hvenær var kveðið á kvöldin
í rökkrinu og stundum á vökunni sem
kallað kallað var
þá var stundum einn sem kvað kvað en hinir unnu handavinnu
það þótti mikið til þess koma ef einn var sem kvað
voru þá allir að vinna nema nema kvæðamaðurinn já
hvað kváðu menn lengi svona kváðu menn margar rímur í einu
margar rímur nei ég kann nú ekki að segja hvað þær voru margar þeir kváðu svona klukkutíma einn og hálfan eitthvað þvíumlíkt já
að mig minnir sko ég þori nú ekki fara með það alveg orðrétt kváðu þeir eftir bók
stundum stundum alveg upp úr sér jæja já
þeir kunnu alveg heilar rímurnar sumir já
þeir hafa kunnað mikið já utan að já þeir virtust kunna bara heilar rímurnar sem sagt utan að
kváðu þeir mansöngvana líka
nei þá kváðu þeir ekki ekki man ég eftir því
af hverju kváðu þeir ekki mansöngvana
get nú ekki sagt það ég man ekki eftir að annað en þeir hlypu yfir þá fyrst
slepptu þeim sem sagt
ég man það sérstaklega eftir því að mér þótti gaman að lesa þá
sjálfri sko vegna þess að ég hafði ekki heyrt þá
sérstaklega sem ég man eftir því þess vegna
kveðið eftir bók í rökkrinu
nei nei ekki í rökkrinu en hvar var þá kveðið ekki nú hafa menn sofið í rökkrinu var það ekki
nei það var ég man ekki
eftir því þegar ég var krakki að væri sofið svo mikið í rökkrinu aftur man ég eftir því þegar ég kom suður í staðarsveit
þá man ég eftir að það var sofið í rökkrinu þá eins og ég sagði áðan sko þá var ekki kveðið þá yfirleitt fengum við krakkarnir að fara út að leika okkur
svo fullorðna fullorðna fólkið hefði frið sem sagt þá sofnaði það
sem sagt þeir hafa aldrei verið kveðnir þessir mansöngvar nei ég man ekki eftir því
að ég hefði að ég hafi heyrt þá kveðna
hvaða rímur voru vinsælastar
hvaða rímur voru kveðnar oftast bara
ég man eftir rímum af háldáni
brönufóstra er það ekki rétt haft hermt hjá mér jú jú
töluvert mikið talað um þær
og margir hrifnir af þeim
sérstaklega man
ég segi þetta er svo langt um liðið og þetta er
fallið í soddan gleymsku hjá manni
en aftur mundi ég fljótt muna ef ég sæi rímurnar
þá mundi ég kannast við hvað ég hefði heyrt og hvað ég hafði ekki heyrt já heyrðirðu nokkuð
rímur kveðnar eftir sigurð breiðfjörð já eitthvað heyrði ég kveðið eftir hann
var mansöngvunum líka sleppt úr þeim
ég þori ekki að fullyrða það ég þori því ekki
ég man ekki eftir öðru en það væri bara alltaf einn sem kvað
tóku menn nokkurn tíma undir jú það kom kannski fyrir
ef að þeir kváðust sko bara svona utan bókar að þá var kannski vísa eða ríma og ríma sem að þessi
eða hinn kunni þá tók hann undir
það hafa aldrei verið neinir svona ja aðrir en
já ekki aðrir flakkarar en símon sem hafa kveðið nei það man ég ekki engir menn sem fóru þarna um snæfellsnesið og kváðu
ég man ekki eftir neinum sem fór þar um nema
símon eftir að ég man eftir mér
ég man að ég heyrði talað um jóhann heitinn bera en ég sá hann aldrei
en ég heyrði hann nefndan já hvernig var það var það látið duga að símon kvæði
mat já það þekktist ekki næturgreiði þá
það þekktist ekki hann hefur ekkert verið látinn gera annað
ekki enda er ég nú ekki viss um að símon hafi verið neitt
mikið gefinn fyrir það
ég held að hann hafi verið frekar getur það ekki verið nema
vinnulítill maður það held ég alltaf verið það ég held það mér finnst endilega það hafi einhvern veginn hann mótast í mig
sem barn já en svo ég spyrji nú eftir þessa eldri menn þarna
drógu þeir mikið seiminn
ja sumir kannski símon dró hann mikið seiminn jú jú
en sigurbjörn já það var ekki
þótti það fallegra draga mikið seiminn eða lítið
ég heyrði nú engan tala um það og ja ég er nú ekki fjarri því að mér sjálfri persónulega
þætti það fallegra
drógu menn seiminn alltaf hvaða rímu sem þeir kváðu eða það var misjafnt misjafnt já
heldurðu að hafi nokkuð farið eftir efni rímurnar hvort menn kváðu kváðu drógu meir seiminn eða ekki ég býst við því
ég býst við því að það hafi farið eftir efninu mér skilst það minnsta kosti
kváðu menn nokkuð
á öðrum tímum en á kvöldin og í rökkrinu því man ég ekki eftir kváðu menn nokkuð við verk
nei aftur man ég eftir því að það var það var malað korn
það voru kvarnir og það var stundum kveðið
man ég eftir og það var ég
ég ekki gert sjálf stelpa
ég held nítján hundruð og fjórtán þá var harður vetur
og ákaflega lítið um hey
og mikið sótt af fóðurbætir og það var allt dregið á sleðum og ég man eftir því til dæmis
eftir páskunum ég man nú ekki glöggt að segja frá því
hvenær þeir voru
ég gæti nú náttúrlega fundið það út af því ég man hvenær uppstigningardagurinn var hvaða mánaðardag
en hvað um það þá man ég eftir því að þá var ekki nokkur nokkurn nokkurt hveitið til
en þá möluðum við stelpurnar bankabygg
það þótti okkur ósköp mikil veisla að eiga von á að fá lummur vildum vinna til að
að mala banka bankabygg í þær þá kváðum við alveg hömuðumst við kvörnina og kváðum
þessu man ég eftir
og þá hafið þið kveðið saman þá kváðum við saman stelpurnar við vorum tvær
ég man þetta rifjast upp núna hjá mér sko þegar ég fer að líta yfir farinn veg eins og
stendur já
já og ekki
því eins og ég segi sko það féll svo mikið niður hjá mér frá því ég fór barn níu ára gömul burtu
og þangað til aftur
fór að hlusta á kvæðaskap hjá jóni heitnum
en þú manst ekki til þess að menn hafi kveðið nokkuð önnur verk
nei ljáadengingu nei ég man ekki eftir
eða náttúrlega ekki slátt kváðu menn nokkuð á ferðalögum
ég var ekki fjarri
orðið vör við það að þeir kvæðu stundum á hestbaki
þú varst að segja mér að símon hefði kveðið vísur þegar hann var nýbúinn að yrkja þér já
manstu nokkuð hvort hann kvað öðruvísi
þegar hann var að kveða lausavísur þegar hann kvað úr rímum hann gerði það geturðu lýst dálítið fyrir mér mis mismuninum
nei ekki er ég nú
í hverju var hann fólginn svona hér um bil hann bar þær fljótara fram vísurnar lausavísurnar
sko dró meiri dró meiri seim með með rímnavísunum
þegar þú varst að kveða lausavísur kvaðstu þá nokkuð öðruvísi
þú hafir haft önnur
heldur en við rímnavísurnar en
kvaðstu þær
kvaðstu þær nokkuð öðruvísi
mér fannst alltaf ég yrði að hafa rímnavísur taktfastari
heldur en lausavísur
það voru nú
nú ekki nógu gott
og þetta þurfti
rýkur á hömrum rýkur í hól rýkur á hárlaugsstöðum þangað að flýja þar er skjól því þar er glóð á töðum
þetta þetta hugsa ég kunni ekki margir þessa vísu ég
manstu nokkra svona vísur þarna úr sveitinni
ég er búinn að gleyma því voðalega mikið en þetta þetta og það er alveg dottið úr mér líka þessar þessar vísur sem við vorum að kveðast á
svei mér ef ég man nú fleiri
það er einhvern veginn eins og það sé alveg lokað
en þar var urmull af þessu sko
maður stóð sig heillengi í þessu eins eins og rauður minn er sterkur stór já já já
það var nú algeng vísa
og ríður senn í réttirnar
rjóður kvennaskarinn þetta þetta kunna nú margir held ég þessa vísu
og hvernig var framhaldið af henni ja það er nú það yfir yfir fannir eggsléttar
óðum
eitthvað gerða mars það þýddi nú hestur náttúrulega ég er bara búin að gleyma vísunni
hvernig hún var
verið færð yfir fannir og þegar maður var að fara í réttirnar
þetta getur þetta hlýtur að vera
já já já þetta hlýtur að
svo hafa náttúrlega verið allskonar vísur sem hefur verið farið með
var það nú mest hún mamma til dæmis að hún kunni bókstaflega alla sálmabókina og passíusálmana líka
og þetta var nú náttúrlega átt að hefði nú átt að vera gott veganesti fyrir mann að læra þetta
ég held ég kunni nú ákaflega mikið af þessu ennþá
en og en ég er bara búin að gleyma lausavísunum sko eiginlega
en svo hefurðu nú lært eitthvað af þulum var það ekki jú
til dæmis eins og tíkin hennar leifu nei nei han hef ég aldrei heyrt aldrei heyrt nei nei aldrei heyrt hana nei en
sat ég undir fiskahlaða já ég man nú eitthvað eftir henni alveg óviss að ég kunni að fara með hana samt
það er nefnilega svo lokaður á mér hausinn yfirleitt nú til dags að það er
það er helst ef það kæmi andinn yfir mig sérstaklega ef það væri á kvöldin að ég myndi þá skrifa upp en já það er
það er nú það sko en svo þegar kannski ég ætla að fara að hugsa þá þá lokast allt
þarna með með þessa leiki var ekki farið í
það hefur verið farið í hlaupaleiki líka var það ekki jú eltingarleik jú jú síðasta síðasta leik sko já já það var það var nú aðallega það já
já og var nokkuð farið í stórfiskaleik sem kallaður
ég held að það hafi nú eiginlega verið sama og við kölluðum risaleik ég held það
þetta þetta var ekki mikið um þetta ég var ég var sko ég var eiginlega sama sem einbirni systir mín var svo miklu miklu eldri
en svo voru tvær jafnöldrur mínar á bæ sem var stutt frá svona eins og tíu mínútna gangur
tíu mínútna tíu mínútna gangur þetta var nú ekki nógu gott já
var nokkurn tímann
var nokkurn tímann það að fullorðna fólkið léki sér með ykkur krökkunum nei aldrei
aldrei nei það voru það voru fjórar fullorðnar manneskjur svona sem voru
tíu tólf árum eldri en ég og það dansaði og þetta var voðalega gaman að horfa á það en maður gat ekki var ekki hlutgengur í því
að vera með en það var voða spennandi
já já eftir þá kannski munnhörpu eða þá bara sungið með
en þetta fólk er nú mikið til horfið af sjónarsviðinu sem er það
það væri það á níræðisaldri það er jú aðeins til eitthvað af því já já
það hefur verið farið að dansa þegar þú varst ung já já
og ég fékk að fara á skemmtanir
bara frekar fljótt strax um fermingu já já
það var í þjórsártúni það var það var þar var stór salur
svo voru alls konar bændanámskeið og alls konar fundir og alltaf dansað á eftir
þau voru hálfs mánaðar bændanámskeið þar
og þegar ég var nú komin svona
milli fermingar og tvítugs þá var ég lánuð þangað sko og vann þar
allan tímann sem sagt
og svo var náttúrlega ballið á eftir en þá fengum við nú af því við unnum svo mikið að þá fengum við nú að vera á ballinu sko
en ekki ekki ekki að vinna við að hann gaf okkur alveg frí
guðríður og ólafur í þjórsártúni þau höfðu þá þarna heilmikil umsvif það var bæði búskapur ekki stór að vísu ekki ekki kúabú
en en fé og
og þessi ólafur ísleifsson sem að margir kannast nú við hann byggði þarna nýbýli um aldamótin
sem nú er þjórsártún og það var lifandis ósköp
að manni fannst falleg bygging
en merkilegt er það að það er ekki tangur né tetur eftir af gömlu gömlu byggingunni en ég á mynd af
því eins og það var og eins og nú er búið búið að byggja nýtísku íbúðarhús sko já já já
en svo ég spyrji þig nú ennþá betur um þessa leiki var nokkuð farið í skollaleik
já það það var eitthvað svoleiðis
einhver einhver eltingarleikur svona en það var bara það lítið af krökkum sko já við gengum saman í skólann dálítið mörg ekki í skólanum
var ekki farið í skollaleik í
eitthvað í frímínútunum jú aðeins já og þá var það helst að hlaupa í skarðið já
en þegar þú varst við vorum að tala þarna um risaleik og kött og mús
hvernig var sá valinn sem átti að vera til dæmis inni í hringnum í ég held hann hafi átt að vera nokkuð sterkur og stór
en þá minnsti krakkinn innan í nú já já
hefur ekki verið valið öðruvísi það var ekki valið öðruvísi það hefur ekki verið talið úr nei nei það voru engar sérstakar reglur svoleiðis nei nei ekki farið með neinar þulur eða svoleiðis þegar
ugla sat á kvisti
það allt saman nei nei
hefur aldrei heyrt neitt um það jú ég kannast
ekki úr þinni barnæsku kannski ekki verið úr þinni barnæsku jú aðeins bara ég kannast við þetta en
ég kann það víst ekki einu sinni heyrðirðu það nokkurn tímann
þegar þú varst allt saman það held ég ekki að minnsta kosti þá er ég búin að gleyma því en en þetta var svona sko
maður fór í skólann það voru
svona örfáar
svo fór hver heim til sín því það var nokkuð langt langur gangur já og meira að segja ekki ekki svo sem mjög skemmtilegur vegur það var gil
stórt gil og þar yfir var bara stór planki
og frekar mjór og þetta þurfti maður að ganga yfir það var betra að vera ekki mjög lofthræddur og það var djúpt niður í gilið
annars hefði maður orðið að vaða það var nú sérstaklega ef
var voru leysingar og
mikið vatn það var bæði að hárlaugsstöðum og svo gengum við út að kálfholti í skóla
við þessar þrjár stöllur þarna úr hamrahverfinu
og svo þrír þrír strákar frá seli við vorum öll á svipuðum aldri
og svo var það það var ekki það var ekki stærri hópur og
þetta var sko
það var einn hálfur mánuður í einu
og svo leið kannski mánuður og þá áttum við bara að lesa heima og það var nú kannski verið stundum verið svikist um það eitthvað það var nú eftir
ólafsdóttir
dóttir séra ólafs í kálfholti kenndi okkur fyrst
og svo árni árnason hann var ættaður frá ósgröf á landi
hann þau eru bæði dáin fyrir löngu
hvað var lesið til dæmis á kvöldin þarna
það var það voru nú lesnar stundum íslendingasögurnar og
við vorum nú ekki mörg í heimili það voru bara pabbi og mamma og systir mín
ekki fleiri
og þá las nú systir mín stundum það var verið að fá lánaðar einhverjar bækur en en bókasafn var ekki
svo fékk ég seinna voða dellu að safna bókum er
farga þeim aftur að nokkru leyti þegar ég var orðin fullorðinn sko
það var það var mjög lítið það voru bara guðsorðabækurnar
ég lærði að lesa í nýja testamentinu
með mjög stóru letri svona og svona þú hefur víst séð það tvískipt
strik á milli sko
og ég held ég hafi aldrei fengið neitt stafrófskver
svona nú er það komið í gang mig langar svolítið að biðja þig um að segja mér frá því hvernig það var í gamla daga þegar að þegar að tungumenn fóru í göngurnar í afréttinn
eins og það gekk fyrir sig í gamla daga þegar ég fór þegar þú fórst já það var allt í þessu fína
það var allt öðruvísi heldur en það er núorðið já það var af því ég fór geturðu ekki sagt mér svolítið frá því hvernig það
alveg frá því að þið byrjuðuð frá því að þið lögðuð af stað og þangað til þið komuð aftur til baka
jú jú ó jú ég get það að vísu eitthvað svona sem ég man eftir já en hvort það er nógu
verulega skemmtileg frásögn það það ég tek það fram ja nei það er gaman að eiga þetta ég tek það fram já já
það ég hef ekki orðið nógu skemmtilega frásögn
ég fór nú
man nú ekki almennilega gamall ég hef verið eitthvað rúmlega tvítugur
þá var vinnumaður í svínadal
fullorðinn maður og fór í söfnin sko ég var
þér ævisögu mína nei mig langar nú aðallega að fá sko í byrjun í sambandi við sko göngurnar jæja
þá var það söfnin voru þrjú
söfnin voru þrjú á hverju hausti þrjú
nú þurfti að þessi þessi karl þessi aldraði maður að eitthvað að fara
suður í nátthaga suður í ver
ver hann var hann var í bjó í veri og var held ég uppalinn í álftaveri
minnsta kosti bjó hann þar sinn búskap
sem að var nú
kemur að því sko að það var farið í þetta síðasta safn um veturnætur vanalega já
þá var búið að vera heiðríkja
ég man svo vel eftir þessu
búið að vera heiðríkja ágætt veður
og töluverð frost það var eiginlega jörð var jörð var hrjóstrug
hörð undir fót
svo fór ég látinn fara
hvenær lögðuð þið af stað á á þennan
það var á laugardegi eða hvað það man ég ekki
það skil ég ekki
og við fórum og þá var þá var ekkert hey flutt norður í þennan sælustað áfanga norður í þessa þennan bústað
hérna álftavatns í álftavötnunum já það var enginn hagi og hrossin alveg vitlaus og hungruð og illa brúkuð og allt
svo fórum við að fara með gera okkur það að reglu að fara með hey á hverju á hverju sumri
einhvern tíma einhverja helgi vorum að því fram á nótt
ég látinn fara og ég var nú útbúinn eitthvað þetta var vanalega þrjá daga þrír dagar
legaðist það var farið norður úr
fyrsta daginn og farið um afréttinn annan daginn og fram úr heiðum og heim
þriðja daginn nú var það ekki lengra nei ekki þá já
bíðum nú við svo komumst við nú þarna
við komum þarna norður norður í þennan sælustað og komum náttúrlega seint og
og þetta var smá kofi með flötu flötu þaki
og við urðum að að liggja svona sko annar með hausinn hérna en hinn með hausinn
var þetta svona lítill já og dyrnar eftir því helvítis
varla hægt að komast inn um þær
en við urðum að komast inn um þær með poka og svoleiðis og það var jú við höfðum þetta allt saman náttúrlega og allir
jæja morguninn eftir ég
held við höfum nú ekki verið nema tólf ég man nú ekki almennilega hvað voru margir
það var fjallkóngur sigurður árnason frá hvammi í tungunni
ágætis fjallkóngur nema það
að hann átti svo vont með mál að hann skildist illa nú já
flá
ég er nú þarna eins og eins og aumingi sko eins og ég var nú lengi
það er snemma vaknað og ég sofnaði nú ekki dúr um nóttina
það var byrjunin hjá mér
sem sagt ekki
svo var hérna um morguninn
snemma þetta var í myrkri þetta þetta var svo langt að fara það þurfti nú að
fara bráðsnemma alveg þetta var stuttur dagur
þá nefnir hann alla
tvo
ekki nema tveir og tveir
á þennan og þennan staðinn í leitina
nema hann nefnir aldrei mig og ekki sig
ja svo fer hann nú og og ég þykist nú vita að ég eigi að fylgja honum ég geri það nú
svo var nú kofinn tæmdur og
og við förum nú allir og í dimmu og
og eitthvað og eitthvað sem að ég get nú ekki nefnt núna því að ég ég var þarna sko í byrjun og þekkti ekkert
hvað varstu gamall þegar þetta var
ætli ég hafi ekki verið svona tuttugu og eitt eða eitthvað svoleiðis eitthvað í á því sviði
ég held það nú það var
var hestur sem ég fékk
brúkaði í allt þetta hann var fjögurra vetra þá þegar þú fórst þarna fyrst og hann var átján vetra
nítján hundruð og átján þegar ég eyddi honum og þá geturðu nú séð að
ég þá getur maður reiknað
getur allt var hann fjögurra vetra já þegar ég fór á honum þarna á gæruskinninu norður í heiði þetta hefur þá verið nítján hundruð og fjögur
já svo förum við nú og förum nú
og norður yfir það er steinbogi þarna fyrir norðan
það er kallað ófæra þarna rétt fyrir norðan
sælustaðinn í þessum álftavötnum
sem maður þekkir þarna í eldgjánni
nei ekki í eldgjánni og steinbogi vondur steinbogi ófæra þarna það sem fossinn er er það ekki
eða hvað ófæra fer fram úr sko fram að hólum hefurðu ekki farið hefurðu ekki farið fjallabak nei ég hef ekki farið fjallabak nei
og við förum nú þetta hann fer nú austur af öllum fjöllum austur af öllum fjöllum og ég veit nú lítið
eitthvað að spyrja svona svo fer hann langt og langt
sko mosinn þarna þetta er mosi
og hraun og hraungrjót þarna í þessum afrétti og voðalega skófrekt
já förum nú austur og
ég get ekki sagt þér meira þangað til við komum fram úr erum að fara fram úr
þá einhvern veginn stoppuðum við aðeins og
að skima okkur og
og erum nú víst með einhvern vasabita sem maður segir brauðbita eða eitthvað
ket það var nú ket á alltaf
jæja þá sjáum við
þrjár kindur hátt uppi
í fjöllum það var gil sem við vorum í
brúninni kallað stóragil og kallað stóragil já
en kindurnar voru hinum megin sko sunnanmegin við gilið
þeim megin sem við áttum að halda áfram já
ég vilji reyna að fara uppp fyrir kindurnar
ja og já
var nú þá í þá daga þá léttastur sem ég hef nokkurn tímann verið hafi ég nokkurn tímann verið léttur
ég læddist upp fyrir þær
og ég vissi ekkert annað en það
að þær áttu að fara svona en ekki svona upp á fjöll
þú hefur þó vitað hvert þær áttu að fara
já ég þóttist hafa skímu um það
svo var nú ekki setunnar boðið svo fóru þær nú þegar
gláptu á mig
og ég líka
og það var ekkert annað streðið heldur en upp á fjöll og það var þetta streð fyrir mig
að þær að þær náðu ekki fram fyrir mig
og ég hafði þetta
ég hafði þetta einhvern veginn
gil helvítis gil og vesen
og langt voðalega andskoti langt
ef þú þekkir ekkert
segðu mér samt frá því hvað staðirnir heita þarna
já þetta voru skælingar skælingar stóragilið og skælingar sem ég nefndi já
og skælingar og svo kemur innri ófæra
utarlega á skælingum
og þær þetta allt saman og ég líka
og svo koma þarna sem kallaðar eru það eru
dálitlar axlir ekki ekki þung fjöll en bratt já
hvað var það kallað og svo kemur hin ófæran sem ég sagði þér hefðum farið yfir um morguninn já
og þar er gljúfur dálítið
það rennur ofan í gljúfið og olnbogi svona
ég bjóst nú ekki við því ég hefði þetta ég var nú orðinn ég var nú orðinn
búinn að ganga langt og laraður
en mér vildi það til happs að ég brölti eitthvað áfram
þegar ég kem á þennan þennan bug olnboga á ófæru sem ég var að segja þér já
jæja þá mæti ég honum þetta var sauður
þá man ég eftir því
því enn í dag augun sem ég fékk
ekki með það hann var nú alltaf fyrir neðan
og tifaði þetta alltaf hann var andskotans ósköp seigur að tifa og léttur en ekki beint frískur og þeir eru þeir voru bestir
en það mátti engu muna það mátti hreint engu muna
þá tekur hann slaginn svona sko og ætlar endilega svona á milli okkar
hann hafði það ekki hann hafði það ekki hafði það ekki
og svo er þarna dálítill tangi
á því á því svæði sem við vorum á