tiro-is/ismus huggingface dataset:
ofinni eða já nei það var nú bara úr úr melgjörð melgjörð já melgjörð já já já og ístöð
ístöð var já það voru það voru bara ístöð sem voru úr úr
tré ekki voru hornístöð hérna já
á hornum já göt á hornum bara og bönd í lagt yfir já
lagt yfir svoleiðis og bæði karlar og konur notuðu þetta í þessum
vötnin aðallega nei karlar notuðu þetta nú ekki nei ég held það hafi nú aldrei en það voru það voru bara konur já einkanlega bara konur sem að voru eldri eða farnar svolítið að
reskjast já og því þetta var nú allir urðu nú að fara inn á engjar sem að vettlingi gátu valdið minnsta kosti þá fóru alveg
konurnar ófrískar og allt fram á síðustu daga alveg já fólkið lagði sig fram stundum var það rétt að þær komust með naumindum heim
en þetta var nú áður og fyrr meir eins og þá var alltaf þá voru alltaf hérna
róðrar á haustin á á þessum árabátum úr flatey
og ég get nú sýnt þér mynd af af hérna hvernig þetta hefur verið
sveinn hann var fæddur átján hundruð sjötíu og fjögur
og hann réri þrjátíu vertíðir í keflavík undir jökli
og aðrar
vertíðir á
rétt fyrir norðan látrabjargið ég held það hafi verið kallaðir brunnar
verstöðin og það voru vorvertíðir sem
þar en vetrarvertíðir undir jökli
svo lánsamur að í öllu þessu svalki því að hann fór á sínum bát bæði vestur og út eftir
að hann komst þetta án þess að verða nokkurn tímann að hjá honum
það var einu sinni maður með honum sem var nú frændi hans þeir voru nú
þeir voru systkinasynir
og systrasynir
hét móðir sveins en sveinsína hét móðir
hins og hann var pétur kallaður kúld var þarna í flatey
og bróðir hans með honum sem hafliði hét og svo þriðji maður sem bergþór hét
að þeir fóru með á tveimur bátum út eftir sem kallað var úr eyjunum út út undir jökul
fóru á tveimur bátum en ætluðu þá að róa allir á sama bátnum um veturinn
en en pétur var lagtækur og hann ætlaði að borðhækka þennan bát hann átti þennan bát sem hann fór með
en svo þegar voru komnir
langleiðina undir jökul þá gerir hann að vestan hvassviðri áhlaup bara og kafald og
þá hugsa að það sé þá tala þeir nú saman um það það sé ekki hægt annað en að þeir verði að hleypa
á hérna bara inn á fjörð
og og pétur eða sveinn hinkraði við meðan
var að koma upp seglinu því að
hans bátur gekk betur hann vildi hafa hann heldur á undan sér ef að svo skyldi fara að hann
hann að hlekktist eitthvað á hann hélt það myndi nú frekar koma fyrir af því að báturinn var minni
nú enda var það svo að að hérna
að það það fyllti undir þeim sko og fór allt í
sjó en þeir voru nú pétur var nú aldrei ráðalaus að hann náði í tvær árar og svo héldu þeir bátnum upp í báruna
að fullu á meðan að
meðan að hérna sveinn var að koma siglandi
en þessi bergþór einarsson sem var með þeim hann var að ausa
til þess að minnka svolítið í bátnum sem kannski hefur nú verið tilgangslítið en þó var það þó
bjargarviðleitni
en svo þegar að sveinn rennir hjá þá stökkva þeir yfir bræðurnir hafliði og pétur en
bergþóri fataðist en sveinn náði í herðarnar á honum og gat dregið hann upp í skutinn hjá sér
svo þetta bjargaðist nú allt saman en þeir misstu bátinn og allt sem í honum var
en svo sigla þeir inn fjörð og þá eru þeir nú frændurnir að ráðslaga svona hvað hérna
hvað hérna eigi nú að gera hvort þeir eigi nú að sigla inn
í eyjar en þá sjá þeir allt í einu ljós
og þá segir í því þeir ja við förum bara við siglum bara á ljósið
það er ekkert með það og þeir gera það þeir að sigla á ljósið og þetta var náttúrlega stórviðri og
og þegar þeir koma að landi þá er þetta á hallbjarnareyri
fyrir utan eyrarfjall
og ég held að það hafi nú verið bara
bara einhver að það hafi ekki verið uppi hjá þeim dagarnir eins og við segjum oft
að það fari enginn fyrr en að hans tími er kominn
og því að þetta er nú heldur óhrein leið og ég held að það sé nú sjaldan farið svona
blindandi þarna upp en ekkert varð að hjá þeim
komust þarna þessa leið og
og svo var nú það mikill sjógangur að það voru allir bátar settir þarna hærra upp en
venjulega var vegna þess hvað gekk mikið á land sjórinn
en svo gerði þetta nú um nóttina það gekk það mikið á land
að færurnar sem kallaðar voru sko það sem þeir höfðu þegar þeir voru með voru með mat til vertíðarinnar
með sér og annað og þeir létu þetta undir bátinn
sko undir síðurnar í skjól
en það var það mikill á morgunflæðinu var það mikill sjógangur að þetta fór allt í sjóinn
allt undan bátunum og bátarnir voru þarna tvist og bast í fjörunni
en óskemmdir
nú svo er þetta dót rekið inn um allar eyjar sko strax á næstu dögum
því vestanátt hélst og þetta er ekki lengi að ýtast þarna inn fjörðinn og fólkið náttúrulega heima hélt að þeir hefðu allir farist
og þá var nú ekki það var nú ekki verið að bera út póst á hverjum degi eins og eins og nú til dags
og svo það var ekki það leið mánuður frá því að þeir fóru af stað og þangað til fréttist að þeir hefðu komist
lifandi af þó að svona færi illa um
færurnar þeirra sem kallaðar voru
svo fóru þeir á bátnum út í
út í keflavík þá þegar hann réri úr keflavík á sandi
þar réri hann allan veturinn og þeir höfðu góða útivist og koma svo allir heim um vorið
óskemmdir
það held ég svona gekk nú þetta til og svo voru þeir svo voru menn úr eyjum sem að réru í dritvík
réru í dritvík það voru úr eyjunum bæði suðureyjum og vestureyjum
þar var eyjólfur einarsson í í svefneyjum hann réri lengi í
dritvík og hlekktist aldrei á einu sinni var það sem að honum
hlekktist þó á þannig að hann ofhlóð sig eða hlóð sig sem sagt í kaf
en það kom nú ekki að sök þannig að það var það var hægt að bjarga öllu það var þarna maður
nálægt og og bjargaði öllu við og
og þeir sko voru bara héngu við skipið þetta var ekkert vont veður það var bara
mikill fiskur undir og og var einhver smá ylgja sko og það þurfti ekki meira það var orðið svo hlaðið hjá honum
að þeir
en það bjargaðist allt en margur hefur nú orðið kollvotur í í dritvík
það var það en það er nú
þetta er nú náttúrlega hægt að fá af þessum sko
ýmiss konar sagnir í breiðfirskum sögnum já já já ég hef nú mest svona mestan áhuga á því hvað þú veist
um þessa svona heyrðir af þessum körlum já ég heyrði þetta voru taldir miklir
sjómenn sko miklir snillingar á sjó
og þeir voru fleiri það var til dæmis eins og sigurður heitinn ólafsson í hólsbúð
hann var með allra mestu formönnum þarna og hann réri alltaf undir jökli ólafur heitinn úr bár ólafur guðmundsson
sem að flutti inn fluttist inn í inn í hérna eyjar
og fyrst hrakti hann hann undan jökli og inn í eyjar í hákarlalegu eða einhverju svoleiðis og
fluttist hann þangað inn eftir og og giftist þar konu sem að
hann skaut sig í svo var annar það er annar líka sko til dæmis þorgeir einarsson var mikill formaður undir jökli
og hann giftist í flatey ég man nú ekki vísuna ég er búinn að gleyma henni núna í bili
sem að hún það var
það var guðrún einarsdóttir
það var guðrún andrésdóttir
sem að var í miðbæ í flatey hún var dóttir guðrúnar
úr úr skáleyjum
og og andrésar kristjánssonar sem var fóstursonur séra ólafs sívertsens
prófasts í flatey og
formanns lengi þarna undir jökli og
og og þetta voru og og bróðir þessarar
guðrúnar sem giftist þessum þorgeiri
var andrés andrésson sem giftist sesselju jónsdóttir úr hvallátrum
og hann var nú formaður góður
talinn en þeir fóru þarna skal ég segja þér í í hérna
hákarlalegu í desember átján hundruð sextíu og eitt
og og hérna og þeir fórust allir það voru þrettán menn sem fórust
voru þrettán ekkjur sem urðu þarna
sko misstu sína menn og ellefu af þeim voru ófrískar
en þá voru þessi hagkvæmnishjónabönd sem ég kalla
sem að voru þarna sko til dæmis ef að makarnir misstu
sína sitt frá hverju
þá var kannski annar var búinn að missa konuna hinn missti manninn
þá fór þetta þannig að það sló sér saman og bjargaðist áfram
þessi sesselja jónsdóttir úr látrum hún var nú
langafi minn pétur guðmundsson úr úr bjarneyjum var trúlofaður henni og átti með henni afa minn pétur
svein pétursson
og hann var hálfbróðir þeirra þessara systra sem að voru nú þau áttu sesselja og
sesselja og
og andrés þau áttu þær áttu þau áttu átta börn átta dætur
já og meira sko þau áttu þau áttu átta þau hafa átt tíu börn
ólaf jónsson garðyrkjumann
og guðbrand jónsson sem að bjó á reykjanesi
það held ég þetta var en svo svo þegar
hún var nú þarna stóð nú þarna uppi með öll þessi börn þá var
sveinbjörn magnússon í skáleyjum nýbúinn að missa sína konu og það var systir hennar
hún hérna þá fór hún til hans sem ráðskona og þau giftust svo eftir
stuttan tíma og eignuðust tvö börn
maríu og guðmund
og guðmundur sko hann var nú ekki gamall maður en mikið af þessu fólki hefur orðið háaldrað
og þar á meðal var þessi maría hún var á sómastöðum í reyðarfirði giftist hans beck
og hún varð hundrað og tveggja ára
en hálfsystir hennar dóttir andrésar hún var hér seinast í stykkishólmi og hún dó hundrað og sex ára
svo þær hafa margar verið gamlar
já já en magnús þessi sem að þessi var faðir þessa sveinbjarnar hann var bróðir eyjólfs í svefneyjum eyjólfs einarssonar
og guðrún andrésdóttir
hún fór til hans eftir að hún missti mann og var ráðskona hjá honum hann bjó bara þarna var þarna sér í í kofa þarna í
í skáleyjum áföstum við bæinn
og hann var nú kominn á níræðisaldur nú
en hann gat eignaðist með henni einn krakka
sem maría hét og það var nú og hérna
og hún giftist manni sem guðbrandur hét finnsson
og hún átti þau áttu nokkur börn
og þau eru hér suður í
steinunn dóttir þessarar maríu hún er lifandi ennþá hérna suður í njarðvíkum ekki veit ég annað
og ég hefði nú haft gaman af að hitta hana og hún á maría hún á maríu fyrir dóttir og hún er gift
hún er gift skal ég segja þér
ingimundi kristinssyni frá reykhólum
svona svona getur þetta nú æxlast til
og börnin þessi sko þetta það var nú yfirleitt lítið um það að að þetta væri eins og víða var nú
væri stíað í sundur svona þegar svona kom fyrir heldur var reynt að
að halda saman fjölskyldunni ef þess var kostur
en það fór nú svo með þetta sko guðrúnu þessa andrésdóttir að hún þau fóru nú í
uppfóstur börnin hennar til dæmis guðlaug
guðlaug þorgeirsdóttir hún fór í
í hergilsey og og var hjá oddnýju og jóni matthíassyni
sem bjuggu þá í hergilsey og ólust þar upp
og og hann var hún var skal ég segja þér
þessi guðlaug hún var móðir
og svo voru þær systur
þrjár sigurborg og guðlaug og guðný
guðný var gift ögmundi ólafssyni skipstjóra sem var í flatey og hér í reykjavík og er nú lifandi ennþá
og oddný halldóra oddný
oddný hún er lifandi ennþá ein af þessum systkinum lifandi og er hérna í hafnarfirði
og hún var gift hans bróðir
ögmundar og hann er dáinn hann hans en ögmundur er nú á hrafnistu
og það gæti nú vel skeð að þú gætir fengið einhverjar glefsur hjá honum
upp á band ef þú ef þú hérna ha já já já
það verði skotið á hann ef hann ekki
bíðiði við skulum stöðva hann nú það gerðu þeir nú svo var hann nú stopp þarna
þá kemur stærra herskipið að þá vorum við komnir eiginlega út út fyrir
eða um fjögurra mílna takmörkin út
þar var jarlinn og hann
hefur tal af mér áður en hann kom um borð og
spurði hvort ég vilji ekki bíða frekara
aðgerða meðan þeir fari á mælistað duflsins okkar jú ég segi að það sé sjálfsagt
þá fara þeir þangað og mæla duflið
svo koma þeir aftur
setja út bát og og hér jarlinn kom um borð og við förum að ræða um þetta þá segir hann við mig
nú höfum við mælt þennan stað duflsins og við fáum það nákvæmlega á fjögurra mílna takmörkunum
mér kom þetta kynlega fyrir sjónir
og segi við hann það þýðir það að annaðhvort hafa mínir menn mælt rangt eða þínir
nú skulum við trúa okkur sjálfum best og mæla sjálfir með sextöntum hvort hann samþykki það jú hann samþykkti það
á þór hann var um borð hjá okkur á meðan þarna inn af duflinu og mælum þá mælum við báðir með sextöntum
við fáum nákvæmlega sama og við vorum búnir að mæla áður
átta tíundu part úr mílu fyrir innan
mílna takmörkin
nú svo ræðum við nú ögn um það og það endar með því að hann gefur mér skriflega
yfirlýsingu um það að mælingarnar okkar séu réttar
reiknaði nú ekki með ég fengi það en ég fékk það nú samt
og þess vegna þegar það kom réttarhaldið seinna þá var ekkert dispúterað um staðinn
ég lagði bara fram vottorðið frá honum sjálfum með málskjölum
nú svo fórum við nú að ræða um þetta og hann segir við mig jarlinn
það er nú sama ég neyðist til þess að taka af okkur togarann fyrir það
nú hafði anderson lofað mér fyrir hálfum mánuði það gekk nú illa að fá það loforð
að skipta sér ekki af töku togara innan fjögurra mílna takmarkanna
hvefsinn við þegar að hann segir þetta og segi við hann er svona mikið að marka loforð breska flotans
maðurinn hrökk alveg í kút eins og ég hefði slegið hann hvað ég meini
ég meina það segi ég að anderson gaf mér loforð auðvitað bara munnlegt
um að skipta sér ekki af töku togara innan fjögurra mílna takmarkanna
meira en ég veit sagði hann svo förum
ræða um þetta og og hann segir
ja samt verði hann nú að taka togarann meðan að sé verið að leita upplýsinga
nú ég varð nú hálfreiður við og segi segi
það er eins og vant er með ykkur englendinga þið komið með sverðið í annarri hendinni og biblíuna í hinni
ekki vissi ég nú hvort honum líkaði þetta betur eða verr
svo verður það nú að samkomulagi að togarinn sé látinn bíða þarna þangað til sé komið endanlegt svar frá london
þetta var gerðist allt á sunnudagsmorgni en svarið kom ekki fyrr en á fimmtudagskvöld
og þarna héngum við allir yfir honum
togaranum og hann var nú voðalega hræddur manngreyið við okkur
og órólegur vildi elta herskipin allt hvað sem þau færu og þeir vildu það nú ekki
og þá segir jarlinn við mig hvernig eigum við að fara með hann að láta hann vera á sama stað
við skulum bara setja upp dufl segi ég
og hann má fara ef hann fer meira en mílu frá því þá leggjum við í hann
og það þetta er gert
og og þarna varð hann að dúsa alla þessa þennan tíma þarna við duflið
mátti ekki fara meira en mílu frá því
einu sinni fóru herskipin
þá vildi hann
endilega fara
með þeim og sagðist vera hræddur við okkur
og þá sagði jarlinn við hann
þú heldur þig innan þessara takmarka sem þór hefur sett þér þá gerir hann þér ekkert
hann hefur lofað því
en ef að þú ferð út fyrir takmörkin þá setur þór í þig tennurnar og ég líka
og eftir það var hann nú nokkuð rólegur
svo er komið þarna fimmtudagskvöld
nú hafði jarlinn tekið það
loforð af mér að við hittumst
held um borð hjá honum þegar að við
málið væri útkljáð hvernig sem það færi hvort að við héldum honum eða þeir
svo á fimmtudagskvöld þá var nú komið myrkur því að þetta var nú í skammdeginu
mánaðamótin janúar og febrúar mig minnir þetta væri annan febrúar
um kvöldið er okkur afhent hann og
og við förum af stað og hann honum er skipað að elta okkur svo erum við nú komnir á staði inn
strax á eftir þegar við erum komnir rétt nýkomnir af stað með hann inn þá snýr hann
fulla ferð út aftur
og ég sný náttúrlega við á skyndingi og læt gera byssu klára og segi honum að það verði skotið á hann ekki
hlýði
jarlinn inn í
og sendir skipshöfninni á togaranum skeyti togarinn hann verður að fara með þór
inn á seyðisfjörð eins og um er talað og ef að annað dugir ekki
þá megið þið binda skipstjórann því hann var nefnilega
hálfbrjálaður
nú nú hafði ég lofað jarlinum að hitta
þetta væri ákveðið
en þarna er kominn stormur og myrkur og svo ég segi við hann að ja því miður geti nú nú ekki orðið af þessu
því að nú sé eiginlega ekki bátfært hér það var nú verra segir hann
ja það er hægt að bjarga því við segi ég
að hann geti komið
með okkur inn á seyðisfjörð ef hann vill vilji ja það það þigg ég segir hann ég satt að segja mundi ekki hafði ekki leyfi til að bjóða honum
nú svo verður það að samkomulagi að við siglum fyrstir inn togarinn á eftir okkur og
herskipið
á eftir honum og svo þá var hann eiginlega faktískt úr minni gæslu þegar herskipið lofaði að
láta hann hlýða svo fórum við inn á seyðisfjörð og
þar var nú réttarhaldið
en um kvöldið við komum þarna um kvöldið og þá býður hann mér um borð til sín eins og um var talað í miðdag
en ég hef aldrei fengið aðrar eins móttökur í breskum herskipum þó ég
kæmi nú í þau yfir fjörutíu ár eins og þarna það var nú að byrjað með því að stilla upp í hersýningu
og um tvö hundruð og fimmtíu manns stillt upp í raðir og svo gengum við þarna í
á milli eins og venjulega hersýningu
nú svo fórum við nú að borða svo er þegar
borða þá leggur hann allt í einu frá sér hníf og gaffal og segir
ég neyddist til þess að síma út þessi ummæli þín um sverðið og biblíuna
já það er allt í lagi segi ég ég er nú ekki svo skynsamur að ég hafi fundið þetta upp þetta er gamalt orðtak
og þá var nú ekkert sagt um það meira
fékk frétti ég nú eftir öðrum leiðum
að það hefði staði styrinn þarna úti milli stjórnarinnar og
og útgerðarmanna um tökuna en svo var það vildi náttúrlega
fá á sig óorð fyrir að standa ekki við þetta loforð sem hann hafði gefið það hafði orðið svo hart í því að þeir hefðu sagt
stjórnin við útgerðarmennina þeir heimtaði að hann væri tekinn
og þá hafði endað með því að stjórnin segir við þá
já við skulum láta taka af þeim togarann en ef að við
til þess þá tökum við við herskipin frá íslandi um leið þá sögðu hinir nei látið þá hafa hann og þar með var okkur afhent hann
en seinna heyrði ég nú sagði mér maður úr sendiráðinu
að það hefði verið og hló mikið
þessum ummælum þínum um sverðið og biblíuna því var
ef ég hef rétt eftir honum þá sagði hann því var kastað milli þriggja
ráðuneyta hvert um sig sagði við hitt það ert þú sem átt að gera eitthvað í þessu en svo var allt látið falla niður
nú svo var nú dálítið kynntist ég nú þessum jarli dálítið meira
hann hét sinclair
prýðismaður það er mynd af honum í bókinni þarna af honum samana þarna
stjórnborði á þór
þá vorum við það var í júní
man nú ekki til að fullyrða hvort það var í júní eða júlí við erum úti af vestfjörðum þá sá sjáum við þar herskip
og ég fæ skeyti og þá er jarlinn þarna
og þá biður hann mig að hvort ég vilji ekki koma um borð til sín nú sé
hann að hætta hann var þarna um veturinn bara hálfan mánuð
ég man ekki hvort hann var hálfan mánuð eða mánuð
nú sé hann að hætta og fari eftir þrjá daga og muni hætta í
sjóhernum
og af því við kynntust nú nú þarna í vetur segir hann þá langi hann til þess að kveðja mig
við hann strax ja ég hafi nú verið þarna hjá honum í miklu yfirlæti
og mér hefði nú þótt ennþá vænna um ef að hann liti um borð til mín ja þá geri ég það segir hann og hann kom um borð
og var þarna um borð hjá okkur um líklega tvo tíma og við erum svona
tala um allt og ekkert eins og gerist og gengur
svo einu sinni þá vorum að tala saman þá segi ég og brosi svona um leið
þið ættuð nú að fara að afhenda okkur þessar tólf mílur við fáum þær hvort eð er þegar það er búið að þreyta ykkur nóg
hann var nú ákaflega rólegur og segir hvernig finnst þér nú við getum það segir hann
segja ekki hugsað málið þó að ég slægi þessu fram
ja við verðum náttúrulega að gera eitthvað segi ég svo að ykkur fyndist þið geta hætt með sóma
eins og hvað segir hann ja þá varð ég nú að fara
hugsa málið ja til dæmis að við leyfðum ykkar togurum
innan þessara tólf mílna í vissum hólfum sem við sjálfir ákvæðum og á vissum tíma
hvað hefurðu nú hugsað þér þann tíma langan segir hann
var nú reyna að fylgjast með hvort yrði svipbrigði
á honum og mér sýndist honum fyndist það nú nokkuð lítið enda reiknaði ég með að það kæmi ekki til greina
svo fann ég það á honum að það þótti honum nokkuð lítið svo að ég endurtek með semingi og segi
já eitt ár
ja ja tvö ár
þrjú ár sem algjört hámark
hann bara hoppar upp úr stólnum og segir geturðu samið um þetta við okkur nei segi
hef enga heimild til þess
en ég skal koma þessu á réttan stað heima
ef ykkur er það hugleikið svo þetta varð úr
svo er ég svo heppin að ég á að flytja
bjarna benediktsson heitinn sem var þá dómsmálaráðherra frá siglufirði til reykjavíkur
og þá segi ég bjarna frá þessu samtali eins orðrétt og ég gat
nú hann hoppar undireins á þetta og þá segir bjarni við mig
viltu skrifa fyrir okkur um þetta í morgunblaðið nei segi ég það vona ég
ráðherrann sjái að ég er ekki réttur maður á réttum stað til þess að fara að skrifa um þetta í morgunblaðið
og hann viðurkenndi að það væri alveg rétt ályktað
annað mál er segi ég
að ef að þið vilduð þá gætuð þið látið morgunblað hafa viðtal við mig
en það yrði að vera þannig að ég
þyrfti ekki að segja nema já eða nei ef ég væri spurður um eitthvað ekki að láta mitt álit neitt í ljósi
en svo var samið um þetta og samið til þriggja ára í vissum hólfum á vissum tíma
og og þar með var faktískt þorskastríðinu lokið
ekki búið að semja um þetta fyrr en á á ganga alveg frá þessu komið til framkvæmda fyrr en á árinu sextíu
því það er nú oft
diplómatískir samningar lengi í vöfunum seinir í vöfum
en svona var samið
og þar með endaði þetta fyrsta þorskastríð
segir frá því
bjargað honum úr
hana einu sinni
hefnast sín grimmilega
jæja rauður þú hefur stjórnað ríkinu ákaflega vel og nú ætla ég launa þér vel fyrir
nú ætla ég að gifta þér sigríði fósturdóttur mína að launum fyrir það hvað þú hefur staðið þig vel
við þessu gat rauður ekkert
hann var náttúrlega heldur niðurlútur en gat ekki sagt neitt við því og svo var haldin mikil veisla og þarna voru þau pússuð saman í hjónaband sigríður og rauður ráðgjafi
en rauður hafði hugsað sér það að nú skyldi hann hefnast sín grimmilega þegar sigríður kæmi í hjónasængina
en það segir frá
því að rauður átti gamla móður það var vitur kona og
og hún hafði hugsað sér að bjarga sigríði úr öllum vanda því hún vissi um hug sonar síns
hún kallar þess vegna sigríði á eintal og segir við hana sigríður mín nú skulum við skipta um búninga
ég fer í brúðar brúðarklæðin en
en þú ferð í búning minn
og ég fer í ég leggst í brúðarsængina
en þú skalt bíða hérna fyrir utan dyrnar í litlu herbergi og fela þig þar þangað til ég kalla á þig
jæja nú kemur rauður inn í brúðarherbergið