tiro-is/ismus huggingface dataset:
kom hún að drangshlíð já og var hún alla tíð eftir það í drangshlíð já
og hvað var hún þá gömul þegar hún kom þangað fyrst nítján ára nítján ára já og hún dó svo
sextánda mars nítján hundruð fimmtíu og átta já og þú sagðir mér það að
skömmu áður en hún dó að þá hefði eitthvað verið tekið upp á
segulband eða hljóðritað af lögunum sem hún söng já
heldurðu að það hafi verið hann þórður tómasson sem að gerði það
mig minnir það já voru það þessi sömu lög sem að þú hefur verið að syngja fyrir mig eða voru það passíusálmalögin
það var sumt af þeim en ekki öll
voru það nokkrir fleiri sem að sungu þessi lög með henni í drangshlíð söngst þú þau með
þú söngst þau alltaf með
söng flestallt heimilisfólkið með
þessi gömlu lög og
nágrannarnir stóðu úti á stétt og hlustuðu á okkur fengum við að vita seinna
hvenær sunguð þið passíusálmana síðast manstu það
hvaða ár það var nei ég man það ekki því var hætt eftir að útvarpið kom
þá var útvarpað föstumessum
og svo var farið að lesa passíusálmana í útvarpi
hefurðu nokkuð heyrt þessi gömlu passíusálmalög annars staðar sungin en í útvarpinu núna
sömu lögin og hún var með bara öðruvísi þau eru þau eru dálítið öðruvísi
já það er til dæmis er nokkuð mikill munur á tuttugasta passíusálminum pílatus hafði prófað nú
þú sagðir að að passíusálmarnir hefðu verið lesnir heima hjá ykkur eftir að hætt var að syngja þá var það ekki
voru þeir ekki lesnir nei nei við heyrðum þá bara í útvarpinu jæja svo að þið hafið ekkert farið með passíusálmana á föstunni eftir að þið hættuð að syngja þá
en hún kunni þá alla hún kunni þá alla
þú hefur þá lært þessi lög af henni hvenær var það sem þú lærðir þau
það var bara rétt áður en hún dó var það rétt áður en hún dó já
hvenær kemur þú að þú ert fædd í drangshlíð rúna já já
og var gamla konan alla tíð hjá ykkur já já
voru passíusálmarnir
þeir voru alltaf sungnir á kvöldin var það ekki jú manstu svona um hvert leyti það var sem þið sunguð þau sunguð þá
nei það var nú
nú þetta var nú fyrst eftir að útvarpið kom og það var svona eftir því hvað var í dagskránni já
hverju við vildum sleppa og úr henni og svoleiðis já
og stundum í nei ég man ekki hvort það var nokkurn tíma í vökulokin nei
jú það getur vel verið en hvað var það ekki svona undir háttatíma eða svo jú ég
býst við því að það hafi nú verið já
segðu mér sunguð þið alltaf öll versin af hverjum sálmi já
já alveg án þess að nokkuð væri stoppað á milli
honum var skipt það var haft bæði á undan og eftir lestrinum og hvað var það sem að lesið var á milli
það voru hugvekjur gamlar manstu hvað hugvekjur það voru
ég man ekki það voru til péturshugvekjur já eftir pétur biskup já og ég man ekki hvað meira
já en það voru alltaf lesnar hugvekjur og
og sungið
það sem eftir var þegar lesturinn var búinn já
hver var það nú sem að las hugvekjurnar heima
hjá ykkur hún amma las lengi svo var kristján já
tóku ekki alltaf allir
undir í passíusálmasöngnum
flestir já
og þið hafið alltaf sungið sálmana alla
tíð með gömlu lögunum
nei nei bara nokkra bara þessa sem að þú varst að syngja fyrir mig núna ekki alla þá ekki alla þá nei nei
manstu hvaða sálmar það voru sem að þið sunguð alltaf með gömlu lögunum
já það var þessi fertugasti og annar sálmurinn í sárri
hérna þegar kristur á krossins tré
heldurðu að hafi bara verið þeir tveir
en mig minnir þau hafi fleiri ég man það ekki en flest lögin lærðirðu svo af gömlu konunni skömmu áður en hún dó
manstu af hvaða ástæðu þú fórst að læra þessi gömlu lög af henni
ég var beðin
það hann kjartan heitinn jóhannesson
já ég vildi ekki gera það og lofaði honum engu með það
ég fór að reyna þetta já var það eftir að búið var að taka það upp á segulband nei það var áður það var áður já
gamla konan dó nú áður en þú varst búin að læra öll lögin var það ekki
jú jú manstu hvaða lag það var sem hún kenndi þér síðast
áður en hún dó við tuttugasta sálminn við tuttugasta sálminn
og lögin sem að þið sunguð við við
passíusálmana alltsvo nýju lögin
þið sunguð
það var aldrei hljóðfæri heima hjá ykkur
var nokkur svona sérstakur siður
eða venja sem að var í sambandi við passíusálmasönginn eða lesturinn nei nei ekkert sérstakt svona sem er minnisstætt
manstu ekki eftir því nei nei ég man ekki eftir neinu
segðu mér rúna þú ert fædd í drangshlíð
er það ekki jú hvenær ertu fædd tuttugasta og þriðja mars nítján hundruð og sextán
og ef þú segir mér svolítið frá foreldrum þínum
frá föður mínum fyrst hver var hann
hann var magnús kristjánsson frá hvoli í mýrdal hann var ættaður frá hvoli já í mýrdal og móðir þín
hún var fædd á eystri sólheimum í mýrdal en móðir hennar var guðrún
jónsdóttir frá eystri skógum og faðir hennar þorsteinn jónsson frá eystri sólheimum þau bjuggu þar eða voru þar
í húsmennsku þrjú fyrstu árin eftir að þau giftust já
hvenær voru foreldrar þínir fæddir hvenær var faðir þinn fæddur
átján hundruð áttatíu og þrjú og móðir þín ellefta nóvember átján hundruð sjötíu og sjö
átján hundruð áttatíu og sjö já
já og hvernig stóð á því
að þessi gamla kona kom til þeirra vestur að drangshlíð
hún var vinnukona að ytri sólheimum með móður sinni hjá
hún var orðin ekkja móðir hennar já hún var vinnukona hjá vigfúsi þórarinssyni á ytri sólheimum
þau tóku hana
hún var alla tíð síðan hjá hjá ykkur í drangshlíð já
systkini þín rúna það eru ef þú segir mér aðeins frá þeim
það er hver hvert ykkar er elst ég er elst
elst já síðan kemur kristján hann er í drangshlíð já
fleiri systkini þorsteinn hann dó
svo er sigurður hann dó tveggja mánaða gamall
og svo högni svo bjarni svo bjarni já
er yngstur
það er eitt ennþá sem mig langar að vita rúna
þú varst í drangshlíð alla þína tíð var það ekki jú frá fæðingu og þangað til
núna fyrir nokkrum árum hvenær komstu til reykjavíkur
þrettánda mars fyrir tæpum fjórum árum já
þú hefur nú komið austur undir eyjafjöll síðan er það ekki jú jú
voru lesnir húslestrar yfirleitt heima hjá ykkur
ykkur já það var lengi gert
manstu hvenær var það dagsins sem að helst var lesið var það ekki á kvöldin
nei á sunnudögum var lesið um miðjan daginn um miðjan daginn upp úr hádeginu já einhvern tímann
á rúmhelgum dögum
kvöldin um hvert leiti svona í vökulokin eða hvað já eða seint á vökunni seint á vökunni já
og hvað var það helst sem var lesið við húslestrana
það var lesið á sunnudögum úr bókinni hans séra haraldar níelssonar árin og eilífðin já eða þá úr jónsbók
já þarna gömlu stóru bókinni já
en á ljósprentuðu
hann einar heitinn bergsteinsson las úr henni hann var duglegur að lesa ljósprent
en á
en á virkum dögum
þá voru það hugvekjur manstu hvaða hugvekjur það voru
péturshugvekjur já og hver var það sem að las helst
hún amma las lengi pabbi las
hann lifði
svo las amma á meðan að hún þoldi það og þá tók kristján við
það var guðrun amma já
já frá sólheimum já já nei frá eystri skógum frá eystri skógum segi
voru sungnir sálmar með húslestrunum
já alltaf í hvert skipti já hvað voru sungnir margir sálmar
tveir á undan og eftir tveir á undan og eftir já
annar á undan
manstu nokkuð hvaða sálmar það voru helst sem voru sungnir nei bara sem við átti í hvert skipti eins og
prestunum
það voru ekki sérstaklega sungnir kvöldsálmar eða bænasálmar nei ekkert frekar nei
var það það sem við átti svona eftir kirkjuárinu já já
var sungið eftir sálmabókum eða söng fólkið utanbókar
það var gamla konan hún sigríður
já hafði hún fallega og góða rödd já
afskaplega fallega rödd alveg fram á síðustu ár
það mátti heita já
hvernig var það tóku allir undir eða
þið tókuð öll undir var það ekki jú flest já
það var ekki svoleiðis að einn syngi eða fáir og hinir hlustuðu
og þið hafið aldrei haft nein hljóðfæri með söngnum nei
manstu eftir að væru sungnir sálmar við önnur tækifæri svona í heimahúsum hjá ykkur
nei það var nú lítið gert af því já var það bara með húslestrunum
og svo passíusálmarnir
já nú mamma var oft að syngja þulur fyrir okkur á kvöldin í rökkrinu var það já eitt og annað svona
við lærðum heilmikið af þulum hjá henni en
því er nú
nú margt af þessu gleymt aftur já
hún kunni til dæmis allt dúfu sveinskvæði allt dúfu sveinskvæði
er það já já manstu fleiri af þulum sem hún kunni
já já hún kunni ótal þulur já
ætli hann afi hafi kennt henni það hann kunni einhver firn af þessu
faðir hennar
hvað hét hann
það voru sungnir var það ekki
þarna hjá ykkur aðrir sálmar heldur en að heyrast núorðið
og sálmalög er það ekki hún söng mikið af sálmalögum sem að ekki heyrast núorðið gamla konan já það var gamla bókin bókin sem var næst á undan þessari já
þar voru ýmsir sálmar sem að ekki heyrast lengur já einstaka já hvenær ætli hún hafi verið gefin út sú bók
þessi er gefin út fjörutíu og fimm eða hvað
ekki verið bókin frá tuttugu og þrjú sem að jú það er líklega sem að þú ert að meina
og það var engin venja eða siður í sambandi við sálmasönginn sem að svona er í frásögur færandi nei nei
hvenær lögðust húslestrarnir niður
alveg ja það var nú eftir að útvarpið kom var það eftir var
var það útvarpið sem var ástæðan fyrir
því að hætt var að lesa já ég býst við því já
og hvað kom það hefur ekkert annað komið í staðinn heldur en bara útvarpið var nokkuð lesið nei
upphátt eða neitt svoleiðis ekkert sungið heldur
nei jú við sungum nú oft mikið
já og með útvarpinu og með útvarpinu já
voru ekki passíusálmarnir sungnir yfirleitt á sama tíma á kvöldin eins og húslestrarnir voru annars jú já
þið áttuð alltaf kirkjusókn að eyvindarhólum að eyvindarhólum
hvaða prestur var þar þegar þú manst fyrst eftir jakob óskar lárusson
séra jakob í holti
en fóruð þið nokkuð til svona kirkjulegra athafna í öðrum kirkjum
nei austur í mýrdal eða út undir eyjafjöll lítið var ekki farið að jarðarförum neitt
jú einstöku sinnum já manstu hvað prestar voru þarna fyrir austan og vestan
í nágrenninu
þegar þú manst fyrst eftir hann hafði þrjár kirkjur hann séra jakob séra jakob
já kirkja
var í vík já
ég var í spurningum hjá honum varst þú í spurningum hjá honum séra þorvarði er það satt
hvar var það það
hann hann þjónaði fyrir séra jakob hann var kennari þá á laugavatni já
var vaninn að syngja þegar farið var til spurninga var nokkuð sungið
já gerði hann það já já það sem hann lét okkur læra
svona eitthvað af því söng hann nokkuð af gömlum sálmalögum nei nei
hver var organisti í eyvindarhólakirkju þegar þú manst fyrst eftir jón hjörleifsson í skarðshlíð
og það hefur verið löngu komið hljóðfæri
í eyvindarhólakirkju þegar þú manst fyrst
það var já já það var komið og á undan honum var faðir hans hann hjörleifur heitinn jónsson bróðir hennar ömmu
var hann bróðir hennar ömmu þinnar já
bróðir hennar guðrúnar ömmu guðrúnar ömmu já
hin amman hét elín jónsdóttir hún var systir þorsteins afa
manstu nokkuð hvenær hljóðfæri kom í eyvindarhólakirkju veistu
nei ég man ekkert eftir því
veistu nokkuð hver var síðasti forsöngvari í eyvindarhólakirkju áður en að hljóðfærin kom þar nei
og þú hefur ekkert vitað til þess að það væru neinir
neinir sem að kynnu gömlu sálmalögin þarna um slóðir
aðrir heldur en gamla konan hjá ykkur
nei ekki svona mikið
en vissirðu um eitthvað af fólki þú nefndir hann tómas nei ég vissi ekkert um hann þórður var að reyna að grafa eitthvað upp ég hugsa hann hafi haft það allt saman sem
núlifandi eyfellingum eða mýrdælingum sem að sem að kunna þessi gömlu lög
ég veit það ekki þú veist ekki til þess nei
vissir þú nokkurn tímann til þess að væri talað um grallarasöng þarna austur frá
ég heyrði talað um hann já en ég man ekkert eftir honum
hver var það sem að talaði um hann manstu það
það var stundum minnst á hann já heima já var það sigríður já já það var eldra fólkið já
það hefur ekki verið til grallari heima hjá ykkur
held ég ekki annars var talsvert til af gömlum bókum já
hefur verið talað um grallarasönginn og grallaralögin gömlu ég held ég hafi einu sinni séð grallara hjá honum þórði já á safninu
nei hann var með þetta með sér í drangshlíð
heyrðir
nokkurn tímann talað um það að það væru sungin sungin sálmalög í tvísöng
í kirkjum manstu það nokkuð nei
voru kveðnar rímur heima hjá ykkur rúna
já já hver gerði það hann jónas
það satt já kveður hann vel
já já hann var ágætur já var jónas uppalinn í drangshlíð eða já
hann orðinn hann er lifandi ennþá hann jónas
hvað er hann orðinn gamall hann er sextíu og fimm ára já
hvaða rímur hérna hvað hann nú helst ég man nú ekki hvaða rímur það voru það var eitthvað til af rímum heima
já og var hann sá eini sem þú heyrðir kveða
já ég held það manstu eftir nokkrum fleirum sem að
hann afi hafði kveðið vel en hann veiktist svo snemma og missti röddina hvor afi þinn
þorsteinn afi já
kristján afi var
hvoli já
manstu nokkuð til þess að fólkið tæki undir þegar væri þegar kveðið var
já það gat nú verið gat það verið já það gat komið fyrir já að væri raulað undir
var ekki helst kveðið á kvöldin jú
svona á vökunni á meðan útvarpið kom ekki já
víst mikið til
manstu nokkurn tímann til þess að væri kveðið í
á samkomum í skarðshlíð
voru einhverjir kvæðamenn sem að voru frægir þarna fyrir austan fyrir það hvað þeir kváðu vel
ekki heyrði ég talað um það og þú manst ekki eftir neinum kvæðamönnum öðrum þarna fyrir austan nei ég þekkti ekki til þess
lærðir þú eitthvað af stemmunum sem að jónas kvað
nei þetta voru lög sem allir kunna svona kvæðalög já manstu eftir einhverju af þeim
er nú eiginlega búin að gleyma því ég hef aldrei haft mikinn áhuga fyrir rímnakveðskap
þú manst nú kannski stemmurnar
ég man nú ekkert núna í svipinn manst þú til þess rúna í sambandi við
að syngja sálma utan kirkju að það væru hafðir veraldlegir textar við sálmalög nei
svona svokallaðar druslur
talað um það nei þetta var sums staðar tíðkað ég hef heyrt talað um það
og tvísöng hefurðu sennilega ekki heyrt þarna fyrir austan eða hvað nei manstu
aldrei til þess að hafa heyrt til dæmis ísland farsælda frón eða ó mín flaskan fríða sungið í tvísöng fyrir austan nei
manst þú eftir nokkrum svona vikivakakvæðum eða danskvæðum sunguð þið þau nokkurn tímann heima rúna nei
eins og ólafur reið með björgum
jú ég man eftir því já en fleirum af því taginu svona gömlum löngum kvæðum
ekki sungið stjúpmóðurkvæðið
eða kannski hérna máninn hátt á himni skín
eða hérna
harmabótarkvæðið einum unni eg manninum nei
en voru sungnar barnagælur heima hjá ykkur
voru lítil börn á heimilinu
sungu foreldrar ykkar barnagælur og vögguvísur
ég man nú best eftir honum högna
hann gat verið heilan klukkutíma að sofna já
og loksins þegar ég hélt að hann væri sofnaður og ætlaði að læðast frá vöggunni þá hrökk hann upp og var annan klukkutíma að festa svefn
hafðirðu
nokkrar sérstakar barnagælur sem þú fórst með sem þú manst ennþá já það var vísa eftir pál ólafsson illa dreymir drenginn minn drottinn sendu engil þinn
farðu með hana fyrir
hún er í gömlu skólaljóðunum
þú munir ekki eftir henni
ég er búin að ég man svo ég man ekki man
illa dreymir drenginn minn drottinn sendu engil þinn vöggu hans að vaka hjá vondum draumum stjaka frá
láttu hann dreyma líf og yl ljós og allt sem gott er til
svo vantar mig þarna tvær síðustu
raulaðirðu þetta ekki fyrir hann
hvernig var lagið
raulaði fyrir mig byrjunina rétt svo ég heyri hvernig það var
þú veist ekki hvar hún hefur lært það
hefurðu aldrei heyrt
jú jú ég hef heyrt það þú hlýtur að þú hlýtur að kunna
já nei ég hefði gaman af að vita hvað hvaðan
gamla fólkið lærði þetta hvort það hefur það lærði þetta hvað
já eftir heldurðu hafi verið einhver sem spilaði á hljóðfæri sem hefði getað kennt því þetta lag
ekki þetta er nú í söngvasöfnum
víða til en þulur og langlokur og svoleiðis rúna eitthvað lærðirðu nú af því
út undir tréð og
og það er eins að
og það er eins að hún
máta á sig skóinn
og hún gerir það og þá
brúðurin hjó blóð er í skó rúinfætla ríður sú rétta situr ennþá heima og bíður
þá lítur hann niður á fæturna á henni og sér það að hún er öll blóðug
hann snýr með hana heim og segir að þetta sé ekki rétta brúðurin
vilji fá að sjá hina
og það er eins að hún er látin máta á sig skóinn þá kemur hún ekki stóru tánni ofan í
svo hún segir henni að höggva tána
af því þegar hún sé orðin drottning þá þurfi hún ekki að ferðast fótgangandi
og hún gerir það og þá kemst hún í skóinn og hann fer af stað með hana
en það fer eins að þegar hann er kominn nokkuð á leið þá koma dúfurnar
og syngja
blóð er í skó
og þá lítur hann niður á fót hennar og sér það að það er eins og hann snýr með hana heim aftur
og vill nú fá að sjá eina enn
og karlinn heldur nú að það þýði lítið úr því að
að þessar hafi ekki hann hafi ekki viljað ekki þessar þá þýði nú lítið að koma með hina samt
fer hann nú til hennar og segir henni að hann vilji fá að tala við hana
og hún hleypur út undir tréð og og þar fær hún sín fínu föt
og þegar hún kemur til hans þá mætir hann
mælir hann á hana skóinn og þá passar hann alveg á hana
og hann ríður af stað með hana
sem rétta brúður og þau giftast og áttu börn og buru
þá held ég að sagan sé ekki lengri
ég man það nú ekki alvegm hvert þeirra það var en heima í föðurhúsum heyrði ég hana að það hafi verið annaðhvort
amma mín eða faðir minn já
var vani
ja ég man það nú ekki nei ekki fyrir víst
en hérna fuglarnir sögðu það sama í bæði skiptin já já við stúlkuna já já stúlkurnar alltsvo já þessar báðar
hvernig viltu fara með það aftur rúinfætla
á átjánda árinu
nú hérna skal ég segja þér nú
er nóg hrís á rauðsstöðum þú þarft ekki að taka úr minni landareign hrís og ef að þú lætur mína landareign vera
þá skal ég eitthvað að sjá það við þig en það er svo skrítið að mömmu mína heima
á bænum hana dreymir
þau lýstu konunni hvort
hana dreymir sömu konuna alveg á sama tíma
og hún biður hana um það að hann að lofa sér því að taka aldrei upp hrís á skjaldfönn
og það var aldrei gert allan minn uppvöxt
en svo kemur nú sko
með álagablettina þarna túnið hennar
sko nítján hundruð og átján grasleysisárið mikla þá
vantar bílddælinga mikil hey og þetta var gríðarleg heyjajörð rauðsstaðir slægjur gífurlega miklar þarna
þá kemur hannes heitinn stephensen þarna kaupmaður á bíldudal inn að rauðsstöðum
og með fólk til þess að heyja
og pabbi heitinn segir honum að hann megi fara alls staðar í slægjurnar
hvar sem hann vildi því þetta var nú fyrsta árið sem hann bjó þarna sko og hann var ekki með stórt bú því það fylgja jörðinni bara tólf leiguær
nema hann megi ekki slá skjaldfannarteiginn
það að slá hann aldrei
en hann megi fara alls staðar í engjarnar hvar sem hann vilji jæja nú fer hannes heitinn athugar slægjurnar um allt
kemur svo heim á bæinn aftur til pabba um kvöldið og segir
jæja þórarinn minn ja það er nú bara það að það er þessi blessaður teigur sem þú segir að ég megi ekki slá það er það eina sem ég vil
sel þér ekki það hey segir pabbi heitinn
og og þú gerir það á þína ábyrgð ef þú heyjar heyjar skjaldfannarteiginn
já já segir segir hannes heitinn og hann slær teiginn
og ætlar hann handa lömbunum sínum á litlueyri á bíldudal en hann átti ekkert lamb eftir veturinn
drápust öll og þetta var eina skiptið sem að teigurinn var var heyjaður meðan við bjuggum á rauðsstöðum
hann var aldrei heyjaður eftir þetta því að þessi saga spurðist út
en nú víkur sögunni aftur að foreldrum mínum sko þau verða þessar miklu
þessir þessir miklu bændur þarna eða bændafólk það var mikið þá að faðir minn var kominn
með bústofn upp upp á þrjú hundruð fjár það var gífurlega mikið í þá daga
enda var þarna oft upp í tuttugu manns og yfir tuttugu manns í heimili
ja nú nú er nú er hann búinn að vera þarna sautján ár um vorið
nítjánhundruð og hvað ég man það nú ekki nema ég var ég var farinn að fara að heiman þá ég man það að ég
ég var á síld þetta sumar því að bróðir minn var farinn að vinna
og svo fylgdu gamla manninn alltaf tveir vinnumenn sko sem að voru
gamla daga þeir voru alltaf heima
svo við vorum miklu frekar lausir við að fara sko eitthvað annað í atvinnu synirnir þegar við
nú hérna skal ég segja þér nú er hann búinn að vera þarna
þá byrjar það svoleiðis skal ég segja þér að hérna
hérna skal ég segja þér að krakkarnir eiga að fara að sækja þá voru nú ekki nema tvær kýr á heimilinu
og önnur var alltaf höfð grasbær á vorin krakkarnir eiga að sækja kýrnar um kvöldið
þá eru liðin sautján ár
þá liggur grasbæra kýrin steindauð í hvamminum fyrir utan
utan utan utan bæinn þetta var byrjunin
jæja hann átti yndislega skemmtilegan reiðhest
um sumarið þá tekur hann eftir því þá var alltaf borðað klukkan þrjú á daginn og drukkið kaffi í hádeginu sko
það var kaffi klukkan tólf í gamla daga í sveitinni
hann tekur eftir því að þessi hestur mátti nú eiginlega vera alls staðar í landareigninni þar sem hann vildi að hesturinn stendur þarna frammi í ennunum
og bítur ekki nokkurn hlut hann bara og hengir hausinn þar og stendur hreyfingarlaus og þegar hann fer heim
þegar faðir minn við heim klukkan þrjú í miðdagsmatinn þá fer hann upp eftir til hestsins
þá er hann með þverkubbaðan fótlegginn á hægri
svoleiðis að það var ekkert að gera annað en að sækja byssu heim og skjóta hann þar sem hann stóð
þetta var nú byrjunin á átjánda árinu sko
nú er heyjað og heyjað um sumarið alveg eins og venjulega og hann nær góðum heyjum
nú kem ég
var á síld þetta sumar á rifsnesinu hérna frá reykjavík nú kem ég heim
og þá eru aðrar göngur
og þá var nú öllu fé slátrað heima á bæjunum sko allt hver hver bóndi slátraði sínu fé
þá kemur koma skilaboð frá kaupmanninum á bíldudal
sem hann verslaði við að hann vilji fá frá honum þrjátíu dilka skrokka sko
annaðhvort á þriðjudaginn eða miðvikudeginum nema féð var náttúrlega réttað þarna þetta
var nú fimm sex hundruð fjár um haustið með dilkum og öllu það eru teknir þrjátíu dilkar úr réttinni og
og þeim er
bændurnir á borg og hjallkárseyri þeir hjálpuðu til við það og það eins og venja var hjá þér þegar hver bóndi átti að átti að átti að slátra þá hjálpaði hver öðrum
að þeir hérna hjálpa honum
og svo áttum við bræðurnir að fara með þetta út á bíldudal strax morguninn eftir
og við berum á trilluna við áttum trillu
kjötið og gærurnar nú þetta var nú lítil trilla og þetta var nú nógur farmur á hana þrjátíu skrokkar
og það ég gleymi því aldrei það er að birta það var
alveg eins og er nú þarna inni á milli fjallanna
þegar lognið er sko að það var svartur sjórinn af logni var oft talað um þarna fyrir vestan
þegar ég var að alast upp þegar var talað um að væri svartur sjór af logni og það er að byrja að birta þegar við þegar að pabbi heitinn
ýtir fyrir okkur frá og segir okkur að vera nú ekki að drolla neitt því að því að hann hann ætli
að kannski að láta okkur fara út í ver
og vera þar í eina viku sko því að hann var útgerðar bóndi sko og gerði þessa trillu út á
út á vor og haust jæja
þegar við erum komnir bara nokkur hundruð faðma frá landinu þá er bara sjórinn allur fljótandi af fé
það er bara flýtur allur sjórinn af fé
nú við snúum nú við og og segjum honum frá þessu
nú við náðum nú eitthvað tuttugu fjörutíu ég man það nú ekki tuttugu
jú líklegast hafa það nú verið milli fjörutíu og fimmtíu kindur en svo vildi máttum við ekki eyðileggja kjöti sem við vorum með og urðum að
að halda áfram út á bíldudal þá er bara út allan fjörðinn dautt fé í sjónum fljótandi þarna missti hann búið
þetta var þriðja þriðja áfallið á átjánda árinu sko
nú ég get um haustið hann hafði haft á fóðrum veturinn áður tvö hundruð og sextíu
fjár en þarna um haustið eftir þessi ósköp
með því að slátra engu meira
já nú er að nú er þetta alltaf hreint það er einhvern einhvern veginn er kind dauð hann er að finna það dautt
fast á jötuböndunum sem aldrei hafði komið fyrir
fyrir en það var dautt úti í haganum
svona kind og kind og hann á ekki eftir nema eitthvað um áttatíu
kindur um vorið þá eru liðin átján ár þá er hann búinn að fá sér aðra jörð
og flytur að brekku á rauðasandi
og hann skilur þetta fé
hann er farinn frá rauðsstöðum
og þegar hann kemur haustið þar á eftir að smala þessum fáu kindum sem eftir voru þá var búið að smala þeim
það vantaði ekki eina einustu kind hann gat nærri því rekið hópana af stað það var allt frammi á engjunum
fyrir framan túnstæðið
og hann hann sagði það oft gamli maðurinn að það hafi verið mikill feill að trúa ekki þorvaldi heitnum
að að hérna að að fara ekki frá rauðsstöðum sautjánda árið búa þar aldrei átjánda árið eins og þorvaldur gerði og þeir
báðir urðu eignalausir á eftir
þetta er nú þjóðsaga úr arnarfirði sko
en þarna kem ég talsvert við því að því að þetta er það sem ég ég var þátttakandi í sko
og hérna og
væri bæði var heyrnar ég var náttúrlega heyrnarvottur að
þessari sögusögn en ég var sjónarvottur að
að hérna skal ég segja þér atburðunum
nú svo held ég að það sé nú ekki meira sem ég hef að segja þér
þrítugasta og fyrsta október nítján hundruð sextíu og sex
þuríður magnúsdóttir frá þorlákshöfn
já við vorum að tala þarna um daginn og þú varst að segja mér frá þorlákshöfn