tiro-is/ismus huggingface dataset:
jú það gerðist margt það var meira að segja það gekk svo langt
að þessir þessir þrír flokkar sameinaðir
að þeir vildu raunverulega ekkert gera þessi þessi óháða stjórn hún var búin að kaupa
ég held hérna
man ekki hvort það var jarðýta eða
skurðgrafa
nei hérna
það var jarðýta
og skafari og svo náttúrlega handverkfæri og þeir heimtuðu á einum fundinum að þetta væri allt saman selt því þetta var ekkert annað en eyða bara peningum
peningum hreppsins félagsins til ónýtis
þeir vildu ekki byggja nokkra skóla vildu heldur byggja einhver smá hús bara og
ég man nú ekki hvort það átti að flytja einhvern til eða ekki svona eftir þörfum en
en það það mátti ekkert gera yfirleitt
ég vil nú ekki halda því fram að þetta hafi verið þetta hafi verið meining sumra en þegar allt er orðið svona
allt er orðið svona öfugt þá er allt þá er gripið til alls til þess að
til þess að reyna að reyna að koma koma sínu fram
ég hef oft óskað að maður ætti segulbandi sumar þessar ræður sem voru voru haldnar hér í kópavogi á þeim árum
en þeir höfðu nú mikla stoð til dæmis kratarnir hérna þá höfðu þeir guðmund hérna í sem að halldór kiljan
hefur nú lýst dásamlega hérna í íslendingaspjalli og ég vil nú engu þar við bæta
því að hann var alltaf hann var alltaf að koma annað slagið ofan á marbakka og heimtaði rannsókn á öllu
ætlaði að taka tók hús á finnboga og vildi hann fá að rannsaka allt
en finnbogi snéri hann nú oftast að af sér ég man
því hvað mér þótti vænt um það fyrsta skiptið að finnbogi bauð sig fram hér við vorum eiginlega hálfhræddir við það í öðru því að finnbogi hann
hann var ekki mælskumaður ég held að þegar hann kom hér í kópavog þá hafði hann varla nokkurn tíma talað neitt opinberlega
svo á fyrsta þingmálafundinum hér þegar að þá lenti þeim saman guðmundi guðmundi í
og honum að hann alveg hreint hann þurrkaði guðmund svo af sér að ég get tekist á loft enn í dag yfir því hvernig hann
hvernig hann fór með hann
og raunverulega þá þá eru þau hulda og finnbogi foreldrar þessa
þessa byggðarlags því það hefur ekki nokkur hafa ekki nokkrir
unnið eins mikið fyrir þetta byggðarlag eins og þau
því að þau voru allt í öllu með þetta og finnbogi hann hafði
hann hafði víða traust svona í öðrum flokkum heldur en
ekki hvort hann var í sósíalistaflokknum þó hann teldist kannski þeim megin
þá hafði hann alls konar útispjót
með það að koma sínum málum fram
og stærsta átakið var náttúrlega þegar hann þegar hann fékk þetta kom því í gegn að að hreppurinn fengi keypt þetta land
allt allan þennan háls nema bara nýbýlalöndin og það sem fylgir hérna á hælunum í kópavogi
það hafi ekki kostað nema
tvö hundruð og fimmtíu þúsund ég held ég fari rétt með það sem var náttúrlega
ekki nema bara til málamynda en hannes og fleiri voru búnir að segja okkur að þetta mundi kosta níu til tíu milljónir
svo kópavogsbúar geta aldrei aldrei fullþakkað þeim hjónum það það sem að þau
það sem þau unnu fyrir þetta sveitarfélag
nú hefur þetta breyst
ákaflega mikið allt hér á síðari árum að
bæði í pólitík og öðru nú hefur þetta flust
nú byggja verkamenn yfirleitt mikið minna hér því að
það er erfitt að byggja og peningamennirnir hvar í flokki sem þeir standa þeir
þeir hérna þeir vilja koma peningum
í fasteignir að hafa jörð
til að ganga á því að meðan einhver andar í þessum heimi þá er það þá verður hús og jörð aldrei einskis virði
það er alveg sama hvað gengur á hvort það gengisfellingar eða
eða annað að að það verður alltaf í einhverju verði en peninga vill auðvitað enginn peningamaður eiga hér á landi því að
sem ég lái þeim ekki því að það er hægt að stela þeim á einni nóttu
það er búið að finna upp svo
miklar og góðar ráðstafanir bæði innanríkismálum og
og utanríkis þannig að það má gera gera peninga alveg einskis virði á augnablikinu
en hitt blífur en hvernig fóru nú menn
sem sagt er að það hafi aldrei þagnað hamarshöggin á vorin
nei ég býst við að það sé mikið satt í því og það unnu bæði unglingar og konur og
þær stóðu við að skafa borð og naglhreinsa
hann gefur kúnum brynnir þeim
jæja gullintanni minn farðu nú út á varinhelluna og liggðu þar og segð mér til ef einhver kemur
ég ætla að fara inn og leika mér að taflinu mínu
síðan fer já segir gullintanni og fer út
ekki hafði nú
drengur verið búinn að leika sér lengi að taflinu þegar hann heyrir að gullintanni
gelta já já segir hann ætli sé nú einhver að koma ég ætla að fara út og tala við gullintanna segir hann við sjálfan sig
hann hleypur fram göngin af hverju ertu að gelta gullintanni minn skessa er komin að garði segir hvuti
jæja þá er víst best að fara inn og fela sig segir
hann fer inn í eldhús
sér þar stóran sláturpott sem móðir hans á á hvolfi á eldhúsgólfinu
tekur hann og reisir hann upp hringar sig undir hann og hvolfir honum yfir sig
en hafði áður lokað hurð þeim hurðum sem hægt var á milli eldhúss og bæjardyra
nú er liggur liggur hyrnihraukur þarna
og heyrir dunur og dynki og heyrir það er stigið þungt til jarðar
svo er komið inn í svo er útihurðin hrist upp og síðan aðrar hurðir hristar þangað til þær hrökkva upp
og inni í eldhúsið kemur
einhver þungstíg vera
segir mannaþefur mannaþefur hér er einhver maður hnusar í allar áttir
mannaþefur mannaþefur hér er einhver maður
síðan fer hún að skima í allar áttir í eldhúsinu upp í rjáfur og um allt
kemur auga á pottinn ósköp er þetta stór pottur aldrei hef ég séð svona stóran pott hvað
hvað skyldi blessuð konan elda í þessum potti
gaman að skoða hvernig hann er að innan
lyftir hún nú upp pottinum nei ertu þá hér segir hún við strák
komdu nú í pokann minn já hann segist nú skulu gera það
já þú varst að segja frá því þegar að kom þarna hún kom þarna inn skessan já já komdu nú í pokann minn
komdu nú í pokann minn sagði hún já sagði strákur
hún ætlaði að þrífa til hans og láta hann á hausinn ofan í pokann en hann hélt að væri nú betra að fæturnir gengju á undan
síðan fer hann ofan í pokann og skessa setur
pokann um öxl sér og skálmar af stað inn dalinn
þegar hún er komin nokkuð langt inn í dalinn
skíta
farðu þá út á hvínandi haf svo hvergi leggi þefinn af segir strákur
ætlarðu að vera kyrr í pokanum á meðan segir hún já ég skal gera það segir hann
svo fleygir kerling frá sér pokanum og hleypur af stað eitthvað út í buskann
til þarfinda sinna
en strákur er nú ekki lengi í pokanum eftir að hún er farin hann fer upp úr pokanum og
tínir í hann grjót
hélt að mundi vera álíka þungt og hann sjálfur
setur al úr vasasínum í pokann og biður hann að svara fyrir sig já segir alurinn
sem hann sá
er hinn rúsknasti úti á hlaði þegar fólkið
er að spranga úti á hlaði þegar fólkið kemur heim
en það er frá skessunni að segja þegar hún kemur að pokanum
tekur hún pokann upp og segir ertu nú í pokanum
já er svarað í pokanum
hún tekur pokann og ber hann heim til sín
en þegar hún er komin rétt heim að hellinum mætir henni lítil skessa dóttir hennar
og segir ertu með mann já segir skessan
hver er hann segir hún
það er strákurinn á bænum segir segir skessan það er gott
svo fara þær heim í hellirinn
og hvolfa pokanum það var bara grjót og einn lítill alur
þá verður nú gamla skessuna aum og undrandi en hin verður bálvond
skammar kerlingargreyið fyrir vitleysuna og
sögunni í bili næstu jóla
nú líður og bíður fram að næstu jólum og enn aftur ætlar hyrnihraukur að vera heima
þegar fólkið er farið þá tekur hann
að kveikja ljós í bænum svo hvergi bar skugga á síðan gefur hann kúnum
brynnir og og mjólkar gengur frá öllu
að því loknu fer hann inn í búr með gullintanna sínum og biður hann að
gá nú að
ef einhver komi
gefur honum að éta og biður hann að gá að ef einhver komi segja sér ef einhver komi liggðu nú úti á varinhellunni gullintanni minn og segðu mér til ef
kemur já segir hvuti og fer út en strákur fer inn og fer í sparifötin sín og
fer að leika sér að taflinu
tvö töfl var hann búinn að tefla við sjálfan sig þá heyrir hann að gullintanni geltir ákaflega
fer hann nú fram já já nú er líklega skessan að koma segir hann við sjálfan sig
af hverju ertu að gelta gullintanni minn
skessa er komin að garði segir hvuti
þá er víst best að fara inn og fela sig fer hann nú inn og lokar öllum hurðum á eftir sér
fer fyrst inn í eldhúsi og sér engan felustað síðan fer hann inn í búr
og opnar búrkistu móður sinnar fer þar ofan í og skellir
hurðinni eða leggur sko
hlerann aftur leggur lokið yfir og liggur þar
heyrir hann eftir svolitla stund dunur og dynki og heyrir að skessan kemur stígur nú þungt til jarðar
hann heyrir hún fer fyrst inn í eldhús og er þar dálitla stund svo kemur hún og inn í búr
búr
hér er matarlegt í búri segir kerling
fer að gá
mannaþefur mannaþefur hér er einhver maður segir hún
síðan fer hún að gá fyrir tunnurnar og allt í kring
síðast kemur hún auga á kistuna og segir
ósköp er þetta stór kista hvað ætli konan geymi annars í þessari kistu
það væri gaman að vita fer hún nú að hrista kistuna
kistan hrekkur opin
þá sér hún nú strák já ertu þarna segir kelling
fer hann nú ofan í poka kellingar
og hún skálmar nú með hann af stað þegar hún er komin á miðja leið segir hún enn æ nú þarf ég að skíta
já segir hún ég skal gera það en ætlarðu að vera kyrr í pokanum á meðan já strákur lofar því
en þegar hún er þegar hann heyrir ekki lengur til hennar fer hann úr pokanum
tínir í hann grjót og lætur al úr vasa sínum biður hann að svara fyrir sig
síðan hleypur hyrnihraukur eins hart og hann getur heim
og afmáir
bara spígsporar úti á hlaði þegar að fólkið kemur heim frá kirkjunni
segist ekki hafa orðið var við neitt
en þegar skessan kom
að pokanum þá tekur hún pokann eða segir ertu nú í pokanum já er svarað í pokanum
og hún fer með pokann heim og það var það sama þegar hún kom
heim þá var grjót í honum eins og í fyrra skiptið
og litla skessan varð vond
líður nú að jólum ennþá einu sinni
eins og venja er til
enn ætlar hyrnihraukur að vera heima þegar fólkið er búið að búa sig og og
er að fara til kirkjunnar þá kveður kveður það nú náttúrlega hyrnihrauk en hann fer
að taka til í bænum og kveikja ljós og og prýða allt svo hvergi ber skugga á
þeim og hugsar um þær að öllu leyti síðan fer hann inn í búr kallar á gullintanna sin og gefur honum að éta
jæja gullintanni minn segir hann þegar þeir eru búnir að borða
farðu nú út á varinhelluna og liggðu þar og segðu mér til ef einhver kemur já segir hvuti fer út
síðan fer
hyrnihraukur inn og fer að leika sér að taflinu
ekki var hann búinn að tefla nema eina skák við sjálfan sig þegar gullintanni fór að gelta
hleypur hann nú fram
segir læðist út í dyrnar og rekur höfuðið út af hverju ertu að gelta gullintanni minn
skessa er komin að garði segir hvuti já já þá er víst best að fara inn og fela sig fer hann nú inn inn
í eldhús fyrst sér engan felustað inn í búr sér engan felustað
lokar öllum hurðum á eftir sér og fer inn í baðstofu
þegar hann kemur að þar fer hann undir neðstu það voru þrjár
sængur í rúmi foreldra hans og hann fer undir neðstu sængina í rúminu sem var innst inni
og gengur vel frá öllu svo ekki sést neitt að það hafi verið hreyft við því
eftir dálitla stund heyrir hann að skessan kemur inn hún fer fyrst inn í eldhús eftir dálitla stund svo fer hún inn í
og svo heyrir hann að hún kemur inn í baðstofu nei nei nei segir skessan en en en sú toppsæng
ég hef aldrei séð svona hátt rúm
það hlýtur að fara vel um hjónin að sofa í þessari toppsæng
fer hún nú að rífa upp úr rúmunum veit nú
hún muni undireins finna sig
hún rífur upp úr rúmunum hverju á fætur öðru og þangað til hún kemur að innsta rúminu þá rífur hún upp úr því líka
er nú hyrnihraukur þar þegar hún tekur þriðju sængina
komdu nú í pokann minn segir hún þrífur í hann og ætlar nú að stinga honum á hausinn ofan í pokann bíddu hæg segir
hyrnihraukur það er eins gott að láta fæturna ganga á undan hún hélt það mætti nú
nú einu gilda hvort væri en hann fór nú ofan í pokann samt með fæturna á undan nú fara þau
af stað fer hún með fer hún með hann af stað þegar hún er komin á miðja leið segir
farðu þá út á hvínandi haf svo hvergi liggi þefinn af segir strákur nei nú ætla ég að gera í brækurnar
segir skessan
og hún lætur ekki sitja við orðin tóm heldur
fer hún að fer að ryðjast úr henni einhver ósköp og heyrir heyrir strákur skruðningana
og lyktin ætlaði alveg að kæfa hann uss
uss segir hann þú ætlar að kæfa mig með þessari ólykt hún hélt að það gerði
nú ekki mikið til ekki verður betra af mér kjötið fyrir það segir strákur ef ég kafna
heldur hún nú áfram þangað til hún á svona
smáspöl eftir heim að hellinum þá mætir henni litla skessan ertu nú með strákinn segir litla skessa já
kerling ég skal bera heim fyrir þig pokann
ætli ætli það sé ekki grjót í honum segir litla skessan
nei nú er það strákurinn tekur hún pokann og bera hann heim
og þegar þær koma heim hvolfa þær úr pokanum
og litla skessan verður nú harla fegin að sjá hyrnihrauk
stóra skessan segir hvort
viltu nú heldur drepa strákinn eða verka brókina mína þú getur verkað brókina þína sjálf
segir stelpa ég vil heldur drepa strákinn
þegar kerling er farin
þrífur stelpan öxina og ætlar að höggva höggva hann þú skalt ekki höggva mig strax segir hyrnihraukur við skulum koma í lambaleik
hvernig er hann segir
hann er nú þannig að við förum fyrst í fötin hvort af öðru svo skal ég sýna þér hvernig lambaleikur er
þau hafa nú fataskipti en hann var miklu fljótari að klæða sig í hennar föt heldur en hún í hans
þreif hann öxina og hjó af henni hausinn brytjaði hana niður í smátt setti hann í pott og
og og mikið salt út á og var farinn að sjóða þegar kelling kom heim
far þú bara inn og leggðu þig segir hann við kerlingu hann útbjó sig þannig að hún þekkti
setti eitthvað yfir hausinn á sér svo hún þekkti hann ekki
en náttúrlega hefur verið dimmt í hellinum
ætlarðu að vera góð við mig gæska segir kerling
fer nú inn og fer að leggja sig þegar að strákur hélt að mundi vera nokkuð soðið færði hann upp úr pottinum
í trog og fór inn fór með trogið inn að rúmi til kerlingar og færði henni færði henni í kjötið
fór hún að éta og þótti gott og
át nú mikið ætlar þú ekki fá þér einhvern bita gæska segir kelling
étur nú kerling mikið þangað til að hún fer að kvarta um þorsta
sæktu mér að drekka gæska segir hún nei þú getur farið sjálf og náð þér í vatn nú er ég búinn að gera nóg fyrir þig
æ vertu nú ekki svona slæm segir kerling en það er alveg sama hvað þú segir ég fer ekki fleiri ferðir geri ekki neitt meira fyrir þig
það verður úr að skessa dragnast á fætur og fer út
en strákur læðist á eftir henni með öxina í hendinni hún hún gengur þar að brunni
leggst þar niður og fer að svelgja vatnið þá tekur hann undir fæturna á henni og stingur henni í brunninn
heldur henni niðri í brunninum þangað til hann álítur hún muni vera
dauð dregur hana upp úr og heggur hann niður í smáparta
hún gangi nú ekki aftur
og þá sér hann að ljómar dagur og
fer nú heim í hellirinn og tínir saman nokkuð af því sem fémætt var sem
svona sem hann gat borið og heldur af stað
þegar hann er kominn skammt frá hellinum mætir hann föður sínum
og er hann með byssu ætlaði að heimsækja skessuna
sagði hann honum sagði hann hyrnihrauki móðir hans væri lögst í rúmið af hugsýki
yfir því að nú myndi hún aldrei sjá hann framar
og skulum við nú flýta okkur heim
þeir flýttu sér heim og kölluðu til fólksins sem var að leita hrópandi og kallandi á hyrnihrauk um allt
og kölluðu til fólksins að hyrnihraukur væri fundinn og fór hann kom hann heim
og þegar móðir hans fór að spyrja hann að því hvernig stæði á því að hann hefði
látið þau vita af því að hann hefði
hitt skessuna á hverju ári ja það var bara þannig sagði hyrnihraukur að ég ætlaði að sjá fyrir henni
og sjá um að hún
sjá um að hennar ævidagar væru úti
skömmu seinna fóru þeir feðgar í hellinn og tóku allt sem fémætt var
um vorið keypti hyrnihraukur jörð og fór að búa í næstu sveit
giftist ríkri bóndadóttur og kann ég svo ekki lengri
þú hefur sagt þessa sögu oft
orðið langt síðan ég hef sagt hana og er þess vegna stirð að segja hana
fylgir henni
þá er þar kýr bundin við
hvort hún sé búin með kjötið sem hún hafi
svo þegar hún er búin að
hvað ertu nú að elda þína arma
þá hrökk nú kerlingin og kút og vissi nú ekki æ ég er nú bara að hita vatnssopa á sokkatetrin karlsins míns já ég skal nú vita hvort þú segir hvernig það er segir
segir þúfukerlingin og brunar niður eldhúsþekjuna og er óðara komin inn í
óðara komin inn í eldhúsið þá hrópar kerling upp æ stígðu ekki ofan á hænuna mína
nú áttu hænu segir
mér sýnist þú ekki við illa stödd svo fer hún að líta í tekur hún hlemminn af pottinum og þá sér hún er að elda sér egg og hún gerir sér lítið fyrir
þúfukerlingin grípur eggin upp úr pottinum og fer svo með hænuna
jæja nú kemur karlinn heim úr skóginum og
ber nú kerling sig mjög aumlega útaf þessu út af
já þú hefur
víst haft vit á að segja henni frá henni eins og þú ert vön þú
þú áttir hænu
svo eftir einn eða tvo daga þá leggur nú kerling af stað heim í kóngsríki enn á ný að tala við
drottninguna og ber sig nú voðalega aumlega og segir að þúfukerlingin hafi stolið frá sér hænunni
og drottningin ávítar hana nú fyrir þetta hún þurfi nú ekkert að vera að segja henni frá því hvar hún hafi þetta
líklega geti hún þagað yfir því já já hún lofar öllu fögru um það
þegar hún er búin að fá góðgjörð þarna í kóngsríki þá fer hún
fer nú drottningin með henni fylgir henni út að hallarhliðinu eins og fyrr og fær henni kjötstykki hangikjötsstykki
segir þetta geti hún nú geymt upp í eldhúsinu hún
nú ekki að sjóða hún geti nú þurfi nú ekki að sjóða það daglega hún getur soðið það þegar karlinn sé heima svo
því þá þoldi þúfukerlingin þorði ekkert að koma þegar karlinn var heima
nú líða
nokkrir dagar kerling er hinn ánægðasta yfir þessu og ekki ber nú neitt sérstakt til tíðinda en samt kemur nú að því það var nú kalt í veðri og karlinn
karlinn úti á skógi
þá fer hún að tala við sjálfa sig ja það sé nú bágborið að
borðað volgan bita eða sopa
þúfukerlingin verði vör við
en það fer allt á sömu leið þegar hún er nýbúin að kveikja upp eldinn þá
heyrir hún hrópaði á strompinum hvað ertu nú að elda þín arma
það er sama svarið ég ég er bara að hita vatnssopa
á sokkatötrin karlsins míns já ég skal nú vita það segir þúfukerling og brunar niður þekjuna og inn í eldhús á
kerling var búin að taka ofan pottinn
settist á honum
en þúfukerlingunni þótti það nú kynlegt að ekkert skyldi vera í hlóðunum og þrífur í öxlina á kerlingu
og tekur hlemmurinn af pottinum þá er sér hún nú kjötstykki þar niðri já ert bara með hangikjöt
lærinu sem blessuð drottningin gaf mér um daginn segir hún þá
og svo er ekki að orðlengja það að hún þrífur kjötið bæði það sem hékk uppi í eldhúsinu og eins þetta sem hún var að elda svo hún var allslaus eftir
svo þegar karlinn kemur nú heim þá er nú sama eymdin og hann verður nú hinn versti við hana og heldur að henni sé mátulegt
hún sé soltin þegar hún fái
svo eftir einn eða tvo daga þá leggur nú kerlingu af stað ennþá heim í kóngsríki
hún verður voðalega
eymdarleg við drottninguna og segist nú hafa ekkert til að borða drottning spyr hana hvort hún sé sé búin með kjötið sem hún hafi gefið þeim
ja nefndu ekki það hún óhræsis þúfukerlingin kom nú og tók það og það fer
sem fyrr að hún ávítar hana fyrir þetta að vera segja frá því hún hafi þó líklega ekki þurft að segja henni frá því hún ætti meira heldur en sem var í pottinum
og drottning er nú bara dálítið
orðvond við hana út af þessu segir að það sé verst að það sé ekkert hægt að hjálpa henni því hún hafi ekki vit á að passa þetta eins og
eins og hún ætlist til
svo þegar hún er búin að gera kerlingunni gott þá fara þær út
og það er eins og fyrr drottningin fylgir henni út að hallarhliðinu og þá er þar kýr bundin við staur
nú ætla að gefa henni þessa kú því hún þurfi þó ekki að vera elda mjólkina úr henni hún geti þó drukkið mjólkina eins og hún komi úr kúnni
já já kerling lofar öllu fögru þetta sé nú þetta sé nú allt ágætt og hún geti
látið bónda sinn ganga frá henni
húsakynni voru nú víst ekki mikil því þegar hann kemur heim um kvöldið og hún er komin með kúna þá
biður hún hann að búa til bás fyrir hana á bak við eldhúshurðina það fari vel um hana þar
svo líða nú nokkrir dagar og en enn á ný
gengur nú allt eins og í sögu hjá þeim að hún
kveikir nú aldrei upp eldinn þegar karlinn er úti
svo kemur nú frost og kuldi og það voru
kerlingin eyðilögð yfir því hvað sér líði illa og hvað sér kalt mega aldrei fá aldrei volgan sopa að drekka
og hún telur sér trú um það að hún muni nú ekki
það mun ekki reykja rjúka neitt að ráði þó að hún fari nú kveiki nú upp og hiti sér mjólkursopa til þess að drekka
og svo fer hún fram í eldhús og kveikir upp en það fer á sömu leið hún er ekki nema að það er ekki aðeins farinn
að lifna eldurinn þá er hrópað úr strompinum það sama hvað ertu nú að elda þín arma
o ég er bara hita vatnssopa fötin karlsins míns
já ég skal nú vita það
eldhúsinu ofan af þekjunni og inn í eldhús þá hrópar æ rektu þig ekki á rassinn á kúnni minni
á áttu kú
sagði þá þúfukerlingin og varð nú heldur glöð
var ekki að orðlengja það að hún þrífur kúna og fer með hana heim til sín kerling situr grátandi eftir og er nú heldur
heldur hnuggin þegar bóndi hennar kemur heim og fékk það var nú ekki mikillar mikillar huggunar að vænta hjá honum því hann skammaði hana nú fyrir þetta að geta aldrei gegnt því að vera ekki kveikja upp eld þegar hann væri
nú líða nokkrir dagar og nú svo er hún nú ekki nú getur hún ekki lagt í það að fara heim til drottningar því
hún er nú svo eyðilögð yfir þessu að svona skyldi fara með kúna
jæja samt tekur hún í sig kjark og fer nú heim þegar hún nú orðin dauðsvöng og
finnur drottninguna að máli og
og drottning verður nú bara orðvond við hana og segir að það hún sjái það sjálf að það þýði ekki að gefa henni neitt því hún
þurfi alltaf að ropa þessu þúfukerlinguna og kveikja upp eldinn til þess að minna hana á það
svo leist nú kerlingu ekkert á blikuna því
ekki vör við það að hún eigi að fá neitt en drottning fylgir henni út fyrir hliðið eins og vant er og þegar hún
þegar hún ætlar að fara að kveðja hana þá tekur drottningin öxi undan svuntu sinni og segist nú ætla að gefa henni þetta núna og hann skuli nú hún skuli nú reyna að hafa
vit á því að láta nú karl sinn ekki
ekki fara að heiman hann geti verið heima og og hún kveikt upp eldinn og þegar svo þúfukerlingin komi þá geti hann nú bara
notað öxina til að gera útaf
útaf við hana þúfukerlinguna já þetta fannst
hinni þjóðráð svo fer hún með öxina og segir karli sínum þegar hún kemur heim
hvað drottningin hafi lagt fyrir
svo líður nú eitthvað einn dagur eða svo þá fer nú karlinn ekkert út og er nú inni
og kerling kveikir nú upp eld og lætur nú alls konar rusl í eldinn svo það rýkur nú mikið
og það er ekki lengi líður ekki á löngu þangað til hrópað er úr strompnum það sama hvað ertu nú að elda þín arma
æ ég er bara að hita vatnssopa á föt já þú segir nú þetta alltaf segir þúfukerlingin ég skal nú vita um það
kemur brunandi inn en karlinn stóð með öxina í hendinni á bakvið bæjarhurðina
og þegar að kerling er að koma
þúfukerlingin er að koma inn í bæinn þá segir hin a karlinn minn ætlar að
komst hún nú ekki lengra þá var nú karlinn búinn að
verkið sem fyrir hann var lagt og svo
var nú segir nú sagan að þau hafi farið í þúfuna og
fundu þar mikið því margt af þessu sem þúfukerlingin var nú búin að stela frá þeim það náttúrulega var nú eitt þar
og eftir það liðu þau nú ekki skort og lifðu víst sæmilegu líf eftir þetta
hver leggst svo þungt á byrði mína loðinbarði strútsson heiti ég
farðu af byrðinni minni það geri ég ekki nema þú gefir
hana ásu dóttur þína
og það endar með því þeirra viðskipti að karl lofar að gefa honum ásu
ásu nú fer karl heim með eldiviðinn um kvöldið þegar dimmt er orðið þá kemur loðinbarði og pissar á gluggann
æ ása mín farðu nú út og náðu í jakkann minn hann hangir úti á snúru það er komin rigning
nú fer ása út en þegar hún kemur út þá grípur loðinbarði hana
og segir við hana hvort viltu heldur að ég beri þig eða dragi þig
ég vil heldur að þú dragir mig segir ása
svo tekur loðinbarði í hárið á henni og dregur hana heim
í helli sinn
þegar hann kemur þangað þá spyr hann hana hvort hún vilji eiga sig
aftekur það alveg
þá tekur hann hana og bindur hana á stól
með hendur fyrir aftan bak og setur svo í kjöltu hennar
disk með dýrindis krásum en hún getur enga björg sér veitt ekki náð í matinn
svo víkur sögunni aftur til karlsins og þegar hann þarf næst í að sækja eldivið þá fer allt á sömu
þegar hann ætlar að standa upp þá getur hann það ekki þá segir hann hver leggst svo þungt á byrði mína loðinbarði strútsson heiti ég
farðu af byrðinni minni ekki nema þú gefir mér hana
signýju dóttur þína og það fer á sömu leið að hann lofar að gefa honum signýju