tiro-is/ismus huggingface dataset:
í bakaríinu og svo þegar brauðin komu í verslunina þá vildu náttúrlega allir verða fyrstir til að ná í
og biðu við við dyrnar og það var kölluð brauðaös
nú er það einu sinni að það kemur maður sem átti heima á eyrarbakka hét jakob og bjó í einarshöfn
með brauðapokann
stóran poka fullan af brauðum og þá segir oddur má ég halda í peysuna þína jakob meðan þú ferð inn
jú hann hann hinn leyfði það og og svo tekur hann í peysuna og
og svo ruddist jakob í gegnum mannþyrpinguna með með brauðapokann og ég hélt í peysuna og það var nú ekki að spyrja því ég fór nú strax á löppunum segir karlinn
en fast var haldið í peysuna og þá tognaði á henni
sko það var eiginlega frægðarsagan hvað fast hann hélt í peysuna
og svona voru nú sögurnar hjá karlgreyinu margar
hann bjó á rifgirðingum faðir hans var hjá honum hét jón
hann var dálítið hagmæltur það skiptir nú ekki máli það er önnur saga
en friðrik var dálítið sérstakur hann var fátækur
en ákaflega
skynsamur og
vandaður maður í sér yfirleitt í öllu
og hann var giftur prestsdóttur
faðir hennar var prestur í sauðlauksdal ég man nú ekki nafnið á honum hún hét frúgit
en friðrik var fjarska gjarn á að vera á ferðalögum
og var með konuna með sér nú voru þau á ferð uppi á fellsströnd
og ætluðu upp að stóru tungu frá kjallaksstöðum
hrepptu vondan byl á leiðinni mjög slæman og komust í einhvern smalakofa sem var þar
og voru þar yfir nóttina og konan dó en friðrik lifði þetta af
nágrannar hans hérna í eyjunum þeir brugðust vel við að hjálpa honum
og og smíðuðu utan um konuna og sóttu líkið þangað og létu jarða hana hérna
breiðabólstað og gáfu honum þetta allt saman
og þá sagði friðrik þetta er sú skemmtilegasta veisla sem ég hef verið í
heyrt þennan hefurðu heyrt þetta einar ekki þetta ég hef heyrt söguna af því þegar hann
þegar hann var að fara með konuna frá kjarlaksstöðum ég held hann
galtardal það má vera að hafi verið galtar eða tunga sko annaðhvort já og svo áttu þau að hafa snúið þrisvar við á leiðinni
en haldið áfram fyrir rest en ég veit ekki til þess að nokkur smalakofi hvað hafi verið þar neins staðar nú kofi átti að hafa verið kofi
svo var sagt að þegar farið var með líkið niður að kjarlaksstöðum
þá hafi alltaf
alltaf bráðnað utan af því snjórinn skemmunni átti að vera hlýtt lifandi
átti að vera lifandi þannig hefur farið minn sagt mér söguna af þessu já
það hefur nú líkast til verið meira trú þetta var svo lengi sem var trú svoleiðis á það hafi verið settur snjór utan um líkið og allt bráðnað utan af því já
það hefur nú tæpast og ég man
man svo vel eftir þessu eftir
bjó hann með eiginlega tengdadóttur sinni hann átti son
son sem hét kristján
og hann var trúlofaður ingibjörgu jóhannesdóttur
en svo fórst hann á skútu á vestfjörðum en hún var þarna eftir rifgirðingum
og ól barn sem að var skírt jófríður og er
dáin núna fyrir fáum árum í stykkishólmi var þar seinustu árin
en nú er friðrik fjarska mikið á ferðinni hingað og þangað að fara
og hafði ingibjörgu með sér
sér þau voru oft tvö á bát fjarska oft tvö á bát
og víða fór hann
ein saga er önnur um hann meðan hann var
meðan hann átti konuna lifandi
þá fór hann vestur að brjánslæk
öxney tuttugasta og sjötta ágúst nítján hundruð sextíu og fimm
jónas jóhannsson í öxney segir frá þetta er þriðja segulbandsspólan sem við tökum upp á í dag
já friðrik fór vestur að brjánslæk sem er æðimikil leið
með konuna náttúrlega með sér og svo gengu þau þaðan vestur að sauðlauksdal þar sem faðir hennar var
þetta var fjarska
langt að fara þetta svona fáliðaður
hann sýndi hvað hann var djarfur og dugandi
fór hann vestur í flatey og kannski fleiri en eina
með mó
þetta var nú erfitt með eldivið þar þar því að það fékkst nú ekki nema að sækja þetta eitthvert langt að
eldiviður sem var nú vanalega annaðhvort mór eða hrís eða eitthvað svoleiðis lítið var þá til um um kol
en í þessari ferð sem hann fer með móinn vestur í flatey
þá fær hann þar hrút
líklega fullorðinn veturgamlan kannski líklegast í gjald fyrir
móinn
en á leiðinni heim aftur
þarf hann að koma að ballará á skarðsströnd þar er mikið útfiri
og hann lendir þar um fjöru
en langir sandar eða leirar eru út ég er nú ekki vel kunnugur þar svo ég geti lýst því
og töluvert langt til bæjar
fjöruna hann tekur það ráð að hann festir bátnum við hrútinn og segir að hrúturinn að hann forði sér alltaf undan sjónum
og svo fer hann þangað heim og þetta lukkaðist vel
hrúturinn færði bátinn upp hann
forðaði sér alltaf undan sjónum og dró bátinn með sér og þetta er
dálítið snjallt ráð
kemur þessi saga sem að einar greip á áðan að hann þurfti að sækja ljósmóðir
fyrir konuna sína
vertu mér nú svo
vertu mér svo einlæg frúgit mín sagði hann
að segja mér hvort þú ætlar að eiga barnið í dag eða ekki eða á morgun
flutt hrútana
sótt yfirsetukonuna það var upp í arnarbæli að fara að sækja yfirsetukonuna
það var held ég oddný schmidt
og sótt yfirsetukonuna og nautið
en það höfðu þeir vanalega naut í eyjunum í kjóeyjum eða einhvers staðar þarna
en það var eins og vant var
verið dálítið þver við hann eins og konur
geta verið þar var ekki svar að fá
en þegar hann var kominn á mitt hageyjasundið svona nokkuð í kallfæri frá
þá kemur kallið á eftir honum að konan er orðin veik
hann ætlaði að fara ekki að sækja ljósmóðurina heldur hinar nauðsynjarnar sem hann þurfti með
og það merkilega er um hann það er til þarna í það er eiginlega í rifgirðingum
hvar sem farið er í eyjarnar
harðir straumar og ekkert annað en alls staðar harðir straumar allar eyjar í rifgirðingum að heita má
og einn straumur heitir
mjóistraumur hann er mjög fossharður inn
þegar hann stekkur fer inn af brekkunni steypist inn af brekkunni
þá stekkur kerlingin hún var hún ingibjörg með honum stekkur út úr straumnum og upp í klett
og það er fljótari heldur en maður gæti hugsað sér yfirleitt á undan ár
og hangir þar í klettinum það er skvompa dálítil eða svona slakki inn í klettinn
og þar hangir hún
hann fór inn fyrir strauminn og lenti svo í hólmanum innanverður
og fer svo að vitja um kerlu og hann getur dregið hana þar upp þetta var nú ekki hátt en þetta er virkilega alveg satt
það mundi enginn leika þetta
sem ætlaði sér það var bara svona mikil hræðsla sem greip hana og það sýnir hvað fólk getur
ja orðið einhvern veginn yfirdrifið
þegar að grípur það mikil hræðsla
svo eru fjöldamargar sögur um friðrik hvað hann var rólegur
og hann ætlaði að fara undir jökul þeir fóru nú
segja okkur til dæmis eina
að faðir minn hann var alltaf formaður undir jökul þegar voru sækja fara í fiskaferðir sem kallað var það var svona um miðjan maí á vorin eða snemma í maí
þeir áttu vanalega vinnumenn undir jökli á veturnar
sem að hertu fiskinn skreiðina nú söfnuðust þeir saman úr eyjunum og nú er þetta
ætlarðu að lenda í keflavík eða á sandi jóhann minn það var hans bæn hann var að hugsa um hvort það væri honum í hag eða óhag
vissa viðskiptamenn út frá
var lent í þessum staðnum sem hann átti viðskiptamenn þá var það þægilegra að bera til sjóar
upp bæði frá sjó og til sjóar aftur það sem hann hafði
en ef það var í hinum þá var þetta töluverður
sigurður kristjánsson
sem að seinna varð úrsmiður þekktur úrsmiður á ísafirði og svo síðast hér í stykkishólmi og dó þar
faðir hans var frá brokey
bróðir hildar vigfúsdóttur konu jóns bergssonar í brokey hjaltalín
hjaltalín og móðir vigfúsar sem lengi hjaltalín sem lengi bjó í brokey
kristján en hann hann dó
ég held undir í jökli í lungnabólgu úr fiskaferð þeir voru menn voru misjafnlega búnir
og ekkjan átti tvö börn og hún var lengi í húsmennsku í rifgirðingum og þar ólst
nú sigurður upp unglingur
nú skeður það einu sinni að
friðrik kemur
siglandi heim í austanvindi annaðhvort ja eitthvað ofan af landi sennilega
strönd og ætlar inn í svokallaðan
suðurvoginn í rifgirðingum en það þetta var um veturinn og það er hemaður ís á vognum
og hann er sigldur dálítið inn í ísinn og situr þar fastur kemst ekki til eða frá vindurinn lá inn
en hann gat ekki siglt lengra ísinn var orðinn það það mikill sigurður var þá unglingur og var þá eini maðurinn heima
heima sem var svona hvatamaður til þess
að hann mannar út annan bát sem til var með kerlingarliði sem var heima og þeir berja upp í brokey
til þess að fá hjálp þar
og þeir hafa sagt mér frá þessum bæði sigurður og vigfús í brokey báðir sinn í hvoru lagi
og þeir í brokey taka allar
festar sem þeir hafa handbærar og dreka
og fara nú þarna fram að reyna að bjarga karlinum
en meðan karlinn situr þarna og kerlingarauminginn hefur nú kannski verið orðin köld og farin að barma sér en hann segir við hana
það verður seint búinn hjá þér grauturinn í kvöld ingibjörg mín.
nú koma brokeyingar
setja dreka í sker og gefa sig inn ísinn á festi langri festi sem þeir hafa
þegar þeir koma til friðriks þá segir hann
meiri er það nú útbúnaðurinn hjá ykkur það er eins og þið séuð að fara í hákarlalegu
það var venja friðriks að fara á haustin
inn í dali og kaupa þar eða fá þar kindur eitthvað dálítið af kindum
þessa ferð
þá birgði hann sig upp eftir getu með kaffi og sykur sem oft var knappt skammtað á heimilum
og þetta gaf hann húsmæðrunum sem hann átti skipti á þeim bæjum sem hann átti skipti við bændurna
í dölunum eitt
pund af hvoru kannski kaffi eða sykri
en til þess að að að mæta undirvigt eða sundurvigt svona á því sem hann hafði tekið náttúrlega í heildsölu
tíu maður veit ekki hvað
að þá lét hann alltaf sjálfskeiðunginn sinn á
þeim megin sem varan var
til þess að á móti lóðinu
það var fyrir undirvigtinni svo hann gæti fengið út úr því jafnmörg pund og hann tók
og einhver sagði við hann
hvað heldurðu nú
þórð hét já á háafelli stórríkan mann muni
nú um þetta þó að þú sért að gefa honum eitt pund af kaffi
nei hann munar nú ekki um það segir hann en hann gefur mér alltaf lamb í staðinn
jæja nú kemur friðrik út að dröngum með sínar kindur
og kemur sennilega heim hvernig hvernig það hefur nú verið fengið kindurnar geymdar á meðan eða
eða já líklega það
og svo fer hann að sækja kindurnar
vel farmur á bát bátinn en meðan honum var sigurður kristjánsson þá unglingur
og tvær stúlkur
unglingsstúlkur
en það er austanhvass
á víddinni og gefur mikið á bátinn
sigurinn stýrði hann lét hann alltaf stýra en hélt sjálfur dragreipið þá voru þversegl eins og það tíðkaðist lengi hér í breiðafirði
og það er komið í bátinn svo hann er kominn rétt undir þóftur af sjó en þeir geta nú hvergi eiginlega ausið og
og sigurður sagði svo frá að ef að seglið hefði verið tekið niður
að þá hefði báturinn sokkið
því að þverseglin þau héldu alltaf bátnum
þá segir friðrik í mestu rólegheitum eins og hans var vandi það er nú farið að koma dálítið skol í hjá okkur siggi minn
en sigurður sigldi bátnum upp í vog á suðurey sem kallað er suðurey í brokey
og renndi honum þar upp í sand
og hann sökk auðvitað um leið að aftan hann hljóp nú fram í og
það bjargaðist nú allt saman þarna upp af því hann renndi bátnum nokkuð eins og hátt upp í sandinn
stelpurnar hefðu veinað
allt bjargaðist
það eru margar sögur til af friðrik
gaman að honum og friðrik hafði gaman líka af að koma hér
eitt eitt sumarið kemur hann hér í miðri
viku það var venja að þeir lentu
úr rifgirðingum hér kallað inn við sund geysandasund sem er enn hérna á milli rifgirðinga og öxneyjar og er straumur
og komið svo gangandi heim þetta var enginn róður þaðan svo sem að lenda þar
og hann kemur hér og faðir minn segir við hann svona hvað ferðaðistu núna svona í miðri viku
nú dálítið óhapp segir hann ojæja það var nú ekkert með það hann kemur nú inn og
og þá fer hann að segja honum frá því að hann hafi verið farið út í eyjar farið í eyjar í heyskap
og hann lendi þá á skeri og alls staðar eru straumarnir báturinn hvolfir eða hálfhvolfir á skerinu þau komust upp á skerið hann og ingibjörg eða hvort það var nú eitthvað fleira
fleira en farmurinn sem þau eru með útbúin til heyskapar
það náttúrlega flýtur út og hann náði því nokkurn veginn
nema eldunarpottinum hann fer auðvitað í kafið og tapast
og hann segir hvort það væri nú ekki hægt að lána sér pott ég held það hafi nú það hafi nú verið honum hafi nú verið bjargað með það
þú hefur verið kominn fjandi hætt þarna friðrik um sinn það var nú ekkert það var verst að tapa pottinum
nú friðrik var nú vanur eins og náttúrulega aðrir
að fara undir jökul með öðrum eins og ég sagði áðan
nú ætlaði
hann einu sinni að fara undir jökul upp á sjálfdæmi fara einn sér
en það er mikill skerjafláki fram að gamlavík sem kallað er
kallað svaða skerja
leiðinni beint ef að farið er beint út frá höfðanum
frá bolungshöfða eða þar út eftir
veistu nokkuð hvar hún svaða er sögðu þeir við
nei ég veit það nú ekki sagði friðrik en ég er andskotann ekkert hræddur við hana
var hann hér á ferð með séra guðmundi einarssyni á breiðabólsstað þá verður hann þá eins og oftar
að setja upp á stein
og þetta er alveg nýr steinn prófastur minn sagði hann því honum þótti það heldur minnkun að hafa sett á steininn
það er sama hvort hann er nýr eða gamall sagði prófastur stjakaðu honum af honum
stjakaðu honum af honum
já hann var ákaflega djarfur svoleiðis við leiðir ein saga er það
að hann fór hér með þeim héðan úr öxney að flytja fé í land
en það var vani að það var flutt að vorinu
það var fluttur einn farmur
þvert yfir eins og þið hafið nú séð hérna þvert yfir úr brokey og rekinn svo yfir brokey
og tekinn hinum megin á
var farið á skipi
skipinu öxneyjarskipinu sem var nú dálítið stórt
og og hann var rekinn þangað yfir þá var þá var mikið styttri ferð að sækja þann farm sko aftur
rekinn þarna suður yfir
nú eru þeir á leið að sækja seinni farminn
og þetta var nú ekki ótítt að þeir skiptu nú um
að róa sko formaðurinn náttúrulega stýrði nú vanalega en þetta skiptið þá fer hann undir ár og lætur friðrik stýra
finnst þeim hann nú ekki fara þessar leiðir eins og þið sáuð nú í dag þegar við vorum hér á ferð að þær eru æði krókóttar leiðirnar hérna
víða um á milli skerja
og segja honum að þetta sé nú ekki leiðin
ég sé kindurnar
hann ekki að hugsa um annað en að halda bara beint á þær sko það var ekkert hvort það voru sker á leiðinni eða þess háttar það kom honum ekkert við
sá kindurnar
friðrik hafði
skögultannir tvær
sem að sköguðu fram á
úr í efri góm og sköruðu sköguðu fram á neðri vörina en
honum var gjarnt
að kyssa húsfreyjur
sem að véku góðu að honum en ef að bændunum þætti nóg
þá ýttu þeir á bakið á honum sko þá mörkuðust förin í
varir á húsfreyjunum
eftir eftir tennurnar
og margar fleiri sögur eru nú til af friðrik
en þegar að hann dó
að þá fer það frá brokey
kistuleggja
hann og nú er það gert
upp á lofti í baðstofunni
þetta var nú heldur lítill
það er nú ekki það sem núna er húsið það var ofar annars staðar
og þegar það er nú búið að kistuleggja þá fer það fólkið að athuga það að það mundi nú
erfitt að fara með kistuna ofan með líkinu ofan þó að það færi nú með hana svona tóma var náttúrulega öðruvísi að fara með tóma kistu heldur en að væri nú sæmilegt að fara með líkið
og þegar það stendur þarna
þegar það stendur þarna í kringum kistuna og ráðstafar um þetta
þá bresta bitarnir undir baðstofunni og loftið fer með öllu saman niður á neðra gólf
gólf fólkinu
og líkkistunni og allt og þá var rúmur gangur náttúrlega fram út og hvert sem var
friðrik var
hann dó held ég
níutíu og sex átján hundruð níutíu og sex
hvers son var hann hann var jónsson
friðrik jónsson í rifgirðingum jón hvers son var nú karlinn
dálítið hagmæltur faðir hans var nú þarna í rifgirðingum sagðist kunna sögur af honum já
litlar sögur sem ég kann af honum hann var dálítið að gera vísur
ég á nú einhvers staðar
samt vísu sem að hann taldi upp allt fólkið
í rifgirðingum
en það var nú fleiri en á einu búi og svo þetta húsfólk sem alls staðar hrúgaðist inn mig minnir að það væri upp að þrjátíu
manns
þessi saga er nú einhvers staðar þessi vísa er nú einhvers staðar til að ég held ef ekki týnt henni
hún kenndi mér hana hún málfríður heitin á narfeyri sem var verið að jarða núna um daginn hún var þá ung stúlka í
hún var þá ung stúlka í brokey þegar karlinn var gamll
jón gamli
stendur nú í mér núna hvers son hann var ég á nú að vita það samt
en kristján sonur friðriks
að hann var blestur í máli og smámæltur og þegar friðrik var að segja frá
þá greip hinn alltaf fram í og sagði það er ekki dona faðir minn það er ekki dona faðir minn
minn það er ekki svona faðir minn
seg þú frá kristján þú ert svo andskoti skynsamur sagði hinn þá
segðu frá kristján þú ert svo andskoti skynsamur
svo dó nú kristján
og ein saga er það um friðrik er náttúrlega lítilfjörleg
það var notað það var verið að seilast eftir sortulyngi
við vorum fjórir við
svo kom ég heim
heima um veturinn
svo fór ég út til
þér þarna farið þér þarna yfir í húsið og sækið þangað gaffal og reku
og ég leita þar í skúr sem ég kem inn í hann var opinn og ég hafði náttúrlega aldrei komið þar áður
svo fer ég þar í annan skúr og það er ekki til þar heldur ekki fyrir mínum augum
svo kem ég og segi ég finn þetta ekki nú hvaða helvítis asni eruð þér
hafið þér ekki augu jú segi ég en ég er nýkomin hingað og ég er öllu ókunnug hvenær komuð þér
í gærkvöldi þegar að báturinn kom frá borði og þér voruð þar
sýndist mér
jóhann lenti í sjóinn
voruð þér þar með hvaðan eruð þér segir hann
frá djúpavogi guð almáttugur hjálpi mér eruð þér frá djúpavogi
já segi ég hvaðan frá borgargarðri o jesús minn góður
hvað er þetta hvers dóttir eyjólfsdóttir
og skyldar jóni náttúrlega
já pabbi og jón eru systkinabörn
ja drottinn minn góður þetta skal mér aldrei verða á ég skal aldrei skamma yður ég skal vera svo góður við yður sem ég mögulega get
einu sinni fórum við á sjó við fórum rétt fyrir jólin við fórum á þorláksmessu það var fiskilaust og allslaust á mjóafirði
og ég segi við þá tvo fermingabræður mína við vorum orðin sautján átján ára við vorum fjórir
við skulum fara og sækja okkur í soðið
svo búum við okkur í snarhasti nestislausir og allslausir
og þegar við komum að norðfjarðarhorni þá er hann rokhvass
hann er austan
nú við höfum ekki nein ráð á
að fara öðruvísi með bátinn en ætla að halda áfram að reyna að komast inn á norðfjörð
en okkur rekur bara í hafið okkur rekur bara suður
svo sjáum við papey grilla í papey þá er kominn morgunn aftur
nú vitum við ekkert hvað við eigum að gera þá er hann kominn suðaustan þar suðurfrá
nú víkur sögunni heim á djúpavog
þar er jón í borgargarði þessi frændi pabba
hann var þar bjó þar þá var að hætta það var alltaf siður hans því hann vann við verslunina líka
verslunarstörfin úti alltaf og var svona ráðsmaður eins og pabbi tók við
hann fer upp undir klett og fer að horfa
honum fannst hann sjá eitthvað þar sér hann bát á reki
þó nokkuð langt fyrir sunnan papey hann biður þær að taka til fáeinar brauðsneiðar handa sér og mjólk á flösku
og kallar í tvo vinnumenn sem hann hefur þar
og biður þá að koma með sér út eftir það hafi sjálfsagt farist skip því hann sjái bát nokkuð langt fyrir sunnan papey
en þeir mega ekki komast mikið lengra af því að þá komist þeir ekki því að hann sé svo hvass fyrir sunnan horn
þeir fara út eftir þeir taka stærsta bátinn sem þeir ná í fá hann lánaðan hjá
kaupstaðar kaupfélagsstjóranum þá var nú ekki kaupfélagsstjóri ég meina örum og wulffs verslunarstjóranum
stefáni guðmundssyni svo fara þeir fjórir um borð í bátinn
undir árar sá fimmti sest við stýrið svo róa þeir lífróður þeir fara álana innri álana fyrir innan papey
og þeir komast alla leið á móts við bátinn
þá geta þeir ekki ekki haft nema þrjár árar því einn þeirra hafði misst árina sem voru þarna þessir fjórir á
bátnum
þeir kalla til þeirra og spyrja hvort þeir vilji spotta og þeir orga á móti já í guðs bænum þeir henda til þeirra
reiptaglinu og þeir ná í það og binda það fast í bátinn svo hafa þeir þá í togi nokkuð langt
þá draga þeir bátinn að sér þegar þeir komnir svona í papeyjarálana aftur innra megin innan við papaeyna
og þá rétta þeir þeim mjólkurflöskurnar og og brauðpakkana og hinir verða lifandi fegnir
leggja upp árarnar hætta að róa láta þá draga sig og svoleiðis bjargast þessi bátur já
svo var farið með
inn í borgargarð sagði hann jón fór með mig inn í borgargarð og annan til
og það voru allir svo góðir við okkur hver einasti og einn maður á djúpavogi ég elska þá alla einn var tekinn í kaupfélagið nei í
kaupstaðinn
sá fjórði var tekinn á hótelið og hann var ekki tekinn upp á peninga hann var bara tekinn svona á frítt fæði og húsnæði
og hann sagðist segja það satt þetta væri sönn saga hvert einasta orð
hann sagðist elska alla berfirðinga síðan og svo hefði lúðvík karlsson verið
hjá sér tvö sumur með skútuna
hann sagði að hann væri ágætismaður
og nú sagðist hann sagði hann að ég skyldi fá að njóta þess að hann skyldi ekki verða orðvondur við mig
og það var alveg satt hann var mér reglulega góður hann vissi það
ég vissi ekki hvernig hann komst að
ég hefði einhvern tíma meitt mig í handleggnum
ég datt ofan stiga þegar ég var á hornafirði einu sinni
sinni ég var að vita um litlu börnin það var á hátíð og var veisla niðri
það var öllum uppi í húsi boðið og svo frá grímsstöðum og fleirum hótelinu
ég fór upp að vita hvort börnin svæfu
og þau sváfu en þegar ég kom í efstu stigarimina þá datt ég niður og meiddi mig
á handleggnum og hann
manninn sem hann hafði þarna umsjónarmanninn ja hún ingibjörg hún á ekki að byrja að bera
á túnið því að það var borið á túnið á börum og það var kvenfólkið eins og karlmennirnir
og svo bárum við lifrina inn í bræðslu
kallað inn eftir og ég var ekki látinn bera það heldur hann lét mig aldrei bera það hvorki á túnið en ég vann öll verk önnur
að hann mundi eftir þessu
og ég sagðist alltaf skyldi hrósa honum fyrir það
nú er ég orðinn dauðlúin að tala svo kom ég heim um haustið
og var heima um veturinn
en svo fór ég út til noregs næsta vor
já já og þar var ég í sextán mánuði
við fórum upp hún ætlaði í fundarferð með börnin því maður hennar skrifaði við vorum komnar til bergen og ætluðum eins ég
sagði inn til innri sogn því hún var þaðan
en svo varð það úr að það snérist svoleiðis að við fórum
upp til íslands við vorum búin að ferðast mikið um þarna í noregi því við vorum búin að vera níu daga við vorum búin að fara um allt þarna
þá voru komin göng í gegnum fjallið
en við komumst ekki
nema að fjallinu því það var alltaf fullur bíllinn
það var nefnilega
vissi ég af vöskum karli var sá líkur jarli
hatts með háum
komum við þá að einni á sem yfir um á og þvita að gá
maðurinn knái brátt brá sem brysti skot í fjalli
meyjur
smáar flömtur frá frækinn þá að stökkva á tá
kápuna sjá við himininn há í hörðu lista bralli
brá spjalli
í vatnsfalli upp var dregin aumur
fleginn
afar frægðar mjalli
seint sá síðir lalli
svefns
það var nefnilega að sléttu þegar að það kom
með hann heim þangað
en svo heyrði ég aldrei sagt
neitt frá því hvort að hann hefði sýnt þegar að það fór til baka listabrall sitt aftur
sem sem einhver lipurtá þegar að það fór yfir ána þegar um leið og það fór heim til sín það heyrði ég aldrei neitt talað um
og svo er þessi saga heyrði ég hana ekki lengri
þú hefur heyrt þetta þegar þú varst ungur já
verið kominn svona um tvítugsaldur þegar ég heyrði það og
það er að segja til að veita því eftirtekt það getur nú vel verið að ég hafi að ég hafi heyrt eitthvað talað um það áður en þetta var
ekki í þínu minni var þetta í þínu minni
nei ó nei ó nei það var ekki mínu minni hver sagði þér þetta en ég man eftir
en ég man eftir
syni þessa manns og hann var orðinn gamall maður þegar ég var unglingur á
í hlöðuvík þegar ég var tólf ára þegar ég var smali
þar í hlöðuvík sem ég sagði þér frá í gær þegar ég var ellefu ára eða á tólfta árinu
já hver sagði þér þessa þá kannaðist ég við þennan mann að hann var þar vinnumaður hjá
gömlu hjónunum sem að ég var hjá yfir þetta um sumarið
hann var þá orðinn fullorðinn maður hann hét árni hver sagði þér þessa sögu
einhver sem var þarna nei það
ströndunum já nei ég heyrði talað
um ég heyrði nú talað um hana
tvítuagsaldur held ég ég reri út í skáladal hjá árna
árna sigurðssyni í skáladal hann var hann gerði út bát
og formaður
fyrir bátnum var halldór theófílusson í miðvík
hjá honum reri maður einn af
finnbjörn hét og var
finnbjörn elíasson
frá görðum á sæbóli og hann fór að spyrja halldór heitinn eftir þessu því hann var eldri maður heldur en finnbjörn
hann bjó í miðvík þessi halldór og ég þekkti hann vel frá því að að ég var fyrir innan fermingu
þá kom hann bjó í neðri miðvík næsta bæ við efri miðvík í sömu víkinni
sinn bærinn hvorum megin og þar bjó hann þessi halldór og hann kunni
nú drápuna ekki rétta og ég man eftir því eitt kvöld að við vorum þeir voru háttaðir karlarnir
og voru svona að rabba saman að
finnbjörn þessi
hann var vel gefinn maður og var barnakennari í görðum nokkra vetur
á á sæbóli kenndi börnunum
heima hjá sér
í görðum og hann