tiro-is/ismus huggingface dataset:
fór að spyrja halldór heitinn eftir þessu
hvort hann myndi eftir hafa heyrt þessa drápu eftir snorra
vissi ég af vöskum vöskum karli
jú jú halldór heitinn sagðist hafa heyrt það en og svo
vildi finnbjörn fá að heyra hana vita hvort hann hvernig hann hefði hana og bað hann að mæla hana fram og þetta gerir hann
en hann hafði hana ekki rétta hafði hana eitthvað
eitthvað eitthvað ekki ekki eins og honum líkaði
einu sinni voru karl og kerling
hún skuli taka net og leggja í ána muni
muni hún þá fá vænan silung í netið skuli hún
vill allt til vinna og
liggur þú ennþá úrþvættið þitt hún biður hann í blíðuróm að vera ekki vondan við sig því það finni hún að hún sé ekki kona lengur einsömul
rennur þá öll reiðin af karli og verður hann nú blíður og góður
líða nú svona fram stundir að kerling elur sveinbarn mikið og fagurt og tekur það svo skjótum framförum
að þau ákváðu að skíra hann
bráðráð
bráðráður dafnar vel og vex upp eins og fífill í túni
en þegar hann er að verða sex ára þá hefur kerling sagt karlinum frá kaupum sínum við rauðskegg og aflar það þeim mikils hugarangurs
og fer nú svo að þau segja drengnum frá því að þegar að hann nái sex ára aldri þá verði að fara frá þeim
hann biður þau að vera ekki svona angurmædd yfir slíku hann skuli finna út einhver ráð til þess að hann geti verið hjá þeim lengur
og þegar að afmælisdagurinn hans rennur upp þá eru karl og kerling mjög harmþrungin og geta varla risið úr rekkju fyrir sorg og kvíða
en hann segir þeim að taka
skuli fara út í skóg
lýs og aðra óværu
og koma ekki aftur heim fyrr en að kveldi
þau vilja helst ekki við hann
skilja en hann ræður þessu og fara þau svo og kveðja hann með miklum söknuði
nú er bráðráður einn eftir
í kotinu og ekki hefur hann þar lengi dvalið uns barið er að dyrum
og úti fyrir stendur rauðskeggur
heilsar hann bráðráði glaðlega segist vera kominn til að sækja hann og hvort hann vilji ekki koma með sér
jú bráðráður segir að sér sé ekkert að vanbúnaði hvar eru
foreldrar þínir segir rauðskeggur
þau fóru út í skóg segir strákur og hvað eru þau þar að gera segir rauðskeggur
þau ætla að skilja eftir það sem þau finna en koma aftur heim með það sem þau finna ekki segir bráðráður
hvernig ber að skilja það segir rauðskeggur æði forvitinn
það segi ég þér ekki nema þú leyfir mér enn að vera í sex ár heima hjá pabba og mömmu
það hlýtur mér að vera óhætt að lofa segir rauðskeggur því þetta getur þú aldrei útskýrt
jæja segir bráðráður
þau ætla að tína óværuna úr fötum sínum skilja náttúrlega eftir það sem þau finna en þau hljóta að koma aftur heim með það sem
ekki ó svei kerlingunni sem soðið drakk og beinin át segir rauðskeggur
sex ár skaltu fá að vera hjá foreldrum þínum en eftir það kem ég og tek þig
umyrðalaust
bráðráður sagði að það mætti vel vera og kveðjumst við svo karl og kerling koma heim um kvöldið og verða forkunnarfegin
þegar þau sjá son sinn þar heilan á húfi
segir hann þeim allt af kaupum þeirra rauðskeggs og láta þau vel yfir og gleðjast yfir því að fá að hafa hann þó enn í sex ár hjá sér
vex bráðráður vel hjá foreldrum sínum
verða tólf ára þá er hann að vera með stærstu karlmönnum
en nú byrjar sama sagan og karl og kerling sjá ennþá meira eftir honum heldur en fyrra skiptið
en þegar líður að afmælisdaginn deginum þá biður hann þau að vera ekki að æðrast
hann fer niður í svínastíuna tekur þar eitt svín og klýfur það endilöngu
skipar hann þeim að reka þau þrjú svínin sem eftir
voru þá lífs út í skóg og hafa með sér hálfa svínið svínið skyldu sjóða það og éta úti í skóginum og koma ekki heim að kveldi
koma ekki heim fyrr en að kveldi
þau hlýddu öllum fyrirmælum sonar síns og
fara út í skóginn og eru nú ekki eins vondöpur og í fyrra skiptið um að ef til vill fái þau að sjá hann aftur
en þegar karl og kerling eru farin þá kemur bráðráður
þá er fljótlega barið að dyrum og er þá rauðskeggur þar kominn kveður bráðráð sinn og spyr hvort hann sé nú tilbúinn að koma
jú það stendur ekkert á mér segir bráðráður
en hvar eru foreldrar þínir ég vil gjarnan kasta á þau kveðju líka segir rauðskeggur
þau eru nú ekki heima
segir bráðráður þau fóru út í skóg með hálft fjórða svín
hálft fjórða svín hvernig má það vera segir rauðskeggur
bara aftur þau fóru út í skóg
byrja þar
hvar eru foreldrar þínir segir rauðskeggur þau eru ekki heima segir bráðráður þau fóru út í skóg með hálft fjórða svín
hálft fjórða svín segir rauðskeggur hvernig má það vera það get ég ómögulega skilið
það færðu aldrei heldur aldrei að vita segir bráðráður nema þú leyfir mér að vera enn í sex ár heima hjá pabba og mömmu
það er alveg ómögulegt segir rauðskeggur þú svíkur mig alltaf um kaupin
ja þú færð ekki að vita þetta nema þú leyfir lofir mér þessu
strákur þá það mér hlýtur að vera óhætt að lofa þessu segir rauðskeggur þetta getur ómögulega verið
bráðráður með rauðskegg niður í svínastíuna og sýnir honum hálfa skrokkinn þrjú svín fóru þau með og helminginn af þessu höfðu þau og ætluðu að hafa sér til matar í skóginum
segir hann við rauðskegg
ó svei kerlingunni sem soðið drakk og beinin át
át
segir rauðskeggur
en eftir sex ár kem ég og sæki þig og þá skaltu engrar undankomu eiga auðið
nú fer rauðskeggur sína leið
og foreldrar bráðráðs koma heim um kvöldið og verða yfir sig glöð og fegin þegar þau sjá son sinn þar heilan á húfi
á húfi
nú fer rauðskeggur
en þegar karl og karling koma heim um kvöldið verða þau afar glöð og fegin þegar þau sjá son sinn heilan á húfi og fá að vita
að hann verður enn hjá þeim sex ár til viðbótar
nú líða þessi sex ár er þá bráðráður orðinn með stærstu og mestu mönnum
á allan vöxt og kraft er hann nú smiður góður og hefur nú dundað sér við að byggja hús eitt mikið
var það sérstakt að því leyti
hafði hann haft sér það í tómstundum að byggja sér hús var það sérstakt að
því voru engar dyr en einn gluggi fast upp undir þaki
nú kemur
átján ára afmælisdagur hans segir hann foreldrum sínum að nú megi þau vera heima
og stendur hann sjálfur í dyrum úti þegar rauðskeggur kemur
segir nú rauðskeggur nú hlýtur þú að vera tilbúinn bráðráður minn að koma með mér já það er ég segir bráðráður
en fyrst hefði ég gaman af að sýna þér dálítið einkennilegt hvað er það segir rauðskeggur það er maður sem er hálfur úti og hálfur inni
hálfur úti og hálfur inni hvernig má það vera segir rauðskeggur hann var forvitinni sem fyrr
það skal ég sýna þér komdu með mér að húsinu því arna
segir bráðráður koma þeir nú að
húsinu er þar reistur stigi upp að glugganum upp við þakið
fer bráðráður á undan upp stigann
en rauðskeggur klifrar
og stekkur bráðráður inn um gluggann
en þegar að rauðskeggur stingur höfðinu inn um gluggann þá bregður bráðráður sverði og heggur hausinn af rauðskegg svo hausinn
hrekkur inn en skrokkurinn út og segir hann þá um leið nú sérðu mann sem er hálfur úti og hálfur inn
brennir hann síðan skrokkinn til ösku eftir þetta er
bjuggu þau saman bráðráður og foreldrar hans
í besta gengi allt til æviloka
einu sinni voru karl og kerling í koti
þau áttu ekkert barn og þótti þeim það mjög miður einkum þó karlinum
hún skuli taka net og leggja í ána muni þá fá einn vænan silung í hana í netið skuli hún sjóða hann
og éta en varast að drekka soðið og borða beinin
þá muni hún eignast innan tíðar son og skuli
hún fá að hafa hann hjá sér í sex ár en eftir þann tíma muni hann koma
og sækja hann
kerling vill allt til vinna og verður þetta að kaupum með þeim fer kerling heim en rauðskeggur steypir sér í ána
og hverfur
karl og kerling verða forkunnarfegin þegar þau sjá son sinn
heilan á húfi
þegar bráðráður er átján ára er hann orðinn með stærstu mönnum á vöxt og allan kraft
hafði hann þá nýlokið smíði húss
daginn sem bráðráður
daginn sem bráðráður átján ára
sagði hann foreldrum sínum að nú þyrftu þau ekkert að heiman að fara
skyldi hann sjálfur taka á móti rauðskegg úti
kemur rauðskeggur
og segir við bráðráð nú hlýtur þú að vera tilbúinn bráðráður minn
já nú er mér ekkert að vanbúnaði lengur segir bráðráður
en áður en ég fer vildi ég gjarnan sýna þér nokkuð einkennilegt það er maður sem er hálfur úti og hálfur inni
hvernig má slíkt vera segir rauðskeggur maður sem er hálfur úti og hálfur inni
hann var forvitinn sem fyrr
komdu með mér þá skal ég sýna þér það segir bráðráður ganga þeir nú að húsinu
reis þar stigi upp í gluggann
á húsveggnum fer bráðráður þar á undan og stekkur inn í herbergið en rauðskeggur paufast á eftir upp stigann
en þegar hann kemur svo að hann stingur höfðinu inn um gluggann þá bregður bráðráður sverði sínu
og heggur af honum höfuðið svo hausinn valt inn í herbergið en skrokkurinn úti fyrir
nú sástu mann sem var hálfur úti og hálfur inni sagði bráðráður
síðan brenndi hann skrokkinn af rauðskegg og var nú laus allra mála bjó hann lengi í sátt og samlyndi með foreldrum sínum og endar svo
og lýkur svo þessari sögu
hvernig voruð þið vön að hafa í sögulok var ekki einhver
ef það voru einhverjar persónur sem áttust þá var vaninn að hafa það svona
unnust þau bæði vel og lengi og lifðu í gæfu og gengi
áttu börn og buru grófu rætur og muru
smjörið rann og roðið brann sagan upp á hvern mann sem hlýða kann brenni þeim í kolli baun sem ekki gjalda mér sögulaun fyrri í dag en á morgun
maður sem er hálfur úti og hálfur inni hvernig má það vera sagði rauðskeggur
hvort viltu heldur að ég beri þig
eða dragi heim í kotið mitt eða hellinn minn
ég vil heldur að þú dragir mig segir hún og þá dró hann hana heim í helli sinn og spyr hana hvort hún vilji eiga sig
hún aftekur það með öllu
þá fer hann með hana inn í afhelli og
setur hana á stól og bindur hárið á henni
aftur fyrir stólbrúðurnar og hendur aftur fyrir bak og á fæturna lét hann hana standa í köldu vatni vatnskeri
og segir að svona verði hún að sitja þangað til að hún vilji eiga sig
síðan fer hann skömmu seinna er barið aftur hjá karli og kerlingu
og þá fer signý út og það er ekki að orðlengja það að það fer allt
á sömu leið og í þriðja sinn er barið og þá fer helga út
og það er þar stendur sami þursinn úti og hann spyr hana hvort hún vilji heldur
sig eða dragi
berir mig segir hún og þá ber hann hana heim í hellinn hann spyr hana hvort hún vilji eiga sig
hún segir að það geti vel komið til mála að hún vilji eiga hann og tekur heldur vel í það
og hann verður himinlifandi yfir því karl eða þursinn
og segir að þá þurfi nú að fara að búa til brúðkaupsins því hann vilji efna sem allra fyrst til þess
sækir uxa slátrar honum og
flær af honum húðina og brytjar ketið og hún tekur það til
matbúnings eða til að matbúa það og þá
segir hann að hann fari að bjóða
til brúðkaupsins hún segir að það þurfi nú fyrst
þrífa til í hellinum hún segist að þetta sé allt í sóðaskap og
hann færir henni lyklana og segir að hún skuli þá þrífa hellinn einsog henni líki
en sýnir henni einn lykilinn og tekur á henni vara fyrir því að hún megi ekki snerta á þessum lykli og
ekki ljúka upp með honum
hún lofar góðu um það svo fer hann til út en hún fer inn í afhellinn
og leysir systur
já já þú skalt bara byrja aftur þar sem þú nei nei en hún
og leysir systur sínar og og
gefur þeim mat og þá
og svo fer hún að hugsa ráð sitt að koma þeim heim og
hún býr til belg úr nautshúðinni
safnar
og roðum og matarleifum sem hún finnur
setur síðan systur sínar ofan í belginn og treður hann fullan og fyllir utan
fyllir svo að hvergi finnst til þeirra með þessum matarleifum sérstaklega uggum og roðum og úrgangi af fiski
svo saumar hún fyrir belginn
er hún ósköp hnuggin þegar karl
kemur karl heim og þá er hún hnugginn og segir að sér ofbjóði eitt það sé allt fullt af matarleifum
sem að geti verið mikill forði fyrir
foreldra sína því þau vanti mat og nú verði hann að fara með hún segist hafa
safnað fullan belginn og hún hann verði að fara með belginn
heim í kotið og skila honum þar
því að þetta sé svo mikill forði fyrir þau en
hann hún segir að hann megi ekki skoða í belginn því þá sé úti um þeirra vináttu og
hún segir að hún viti alltaf og hún sjái til hans hvar sem hann sé hún viti alltaf
ef hann skoði í belginn en systrum sínum hafði hún sagt að ef hann stansaði
einhvers staðar eða staðnæmdist einhvers staðar og vildi fara að skoða í belginn þá áttu þær að segja lágt í belgnum ég sé til þín
karl lofar fögru um þetta allt saman og fer af stað en þykir belgurinn þungur þegar hann er búinn að fara nokkurn spöl og spöl og komin í hvarf við hellirinn
þá sest hann niður og ætlar að fara að gá í belginn
ása ég sé til þín
honum verður hverft við og segir glöggt er auga í helgu
helgu minni heima
hún sér í gegnum helli sinn holtin öll og steina aldrei skal ég í belginn bauka þó brotni í mér hryggurinn
hún sér í gegnum helli sinn
snarar belgnum á sig aftur og leggur af stað og fer nú góðan spöl en þegar hann er komin
nokkuð frá því sem áður var
þá sest hann aftur og langar til að fara að gá í bein
bauka eitthvað við belginn og gá í hann en þá segir
signý ég sé til þín
og hann hefur sömu þuluna glöggt er auga í helgu minni heima hún sér í gegnum helli sinn holtin öll og steina
skal ég í belginn bauka þó brotni í mér hryggurinn og hún sér í gegnum helli sinn
þýtur af stað aftur og
stansar eða staðnæmist ekkert fyrr en hann kemur í
karlskot þá snarar hann af sér belgnum við dyrnar og hleypur burt hið bráðasta karl og
kerling verða vör
belginn við dyrnar og gá í hann og þá eru systurnar þar og
hann og þær segja alla söguna en það
fagnar karli vel þegar hann kemur og
hann segist ætla að fara að bjóða og hún segist skulu hafa allt til heima svo fer hann
þegar hann er farinn og hún búin að búa út matinn og bera á borð þá
já þá fer hann já þá fer hún og ber og hérna
setur framan í sig kol og ösku og gerir sig svo
torkennilega og svarta sem hún getur og fer í sína verstu tötur tötra en býr
staur út eins og manneskju og
færir hann í sitt besta skart og setur hann við borðið síðan fer hún af stað og
og fer í
sest upp á prik og og fer í þveröfuga átt við
karlskot en í þá átt sem hún heldur að hún mæti tröllunum enda mætti hún fljótt fyrsta
hópnum og það eru tómar skessur og þær segja komst þú heim til brúsa bónda kolskörin þín kom ég þar
leið þar brúður sat á bekk breiddir niður dúkar full voru ker svo flóði út af
ríðum hart meyjar brúðurin bíður síðan mætir hún
þursahóp og þar
fer allt á sömu leið hún hefur sömu svör
og svo mætir hún í þriðja sinni þursahóp og þar er brúsi bóndi og það eru ferlegustu þursarnir í honum í þeim hóp
og hann segir komst þú heim til helgu minnar kolskörin þín kom ég þar og hvernig leið þar
brúður sat á bekk breiddur niður dúkar full voru ker svo flóði út af
ríðum hart sveinar brúður helga mín bíður
fer allur tröllahópurinn heim og svo fer það að tala við brúðurina en hún segir ekki neitt jæja það
þegar það er búið að því lengi vel og þeir orðnir ölvaðir þá
fer það að
fara þeir vilja þeir tala við brúðurina en hún ansar aldrei neinu svo einn
grípur heldur óþyrmilega til hennar og þá dettur
staurinn niður og
eins og dauður og þeir þá varð brúsi æfur
og segir að hann hafi drepið drepið brúðurina og út úr því verður svo mikil áflog og
bardagi hjá tröllunum að þeir drepa hver annan þangað til enginn stendur uppi
til heim í karlskot að helga snýr við þegar hún er búin að með alla mæta öllum
hópnum og
reykjavík hrafnistu fimmta maí nítján hundruð
sextíu og átta ingibjörg finnsdóttir
segir það síðasta af sögunni af brúsa bónda
já þú vildir kannski
já já lýkur sögunni þau fara heim þau fara til hellisins og þá liggja tröllin öll
steindauð
þaua viða saman
í stóran bálköst draga allan búkana á bálköstinn og brenna til ösku
en safna svo öllu því í hellinum sem fémætt er og fara með heim í karlskot og það var
svo mikill auður að karl og kerling höfðu nóg
fyrir sig og sína og þau héldu mikið meira upp á helgu eftir þetta
og þá er sagan búin já heyrðu var nokkur þula sem fylgdi þessari
ha fylgdi nokkur þula ekki nema þetta nei ekki neitt nei
það hefur bara endað svona þá er sagan búin eða eitthvað svoleiðis já það var engin
nei það er engin þula sem á við þetta ja
hún getur verið já
eins og hún er í þjóðsögunum já en það er engin þula sem hefur verið höfð aftan við þessa sögu nei engin nei
en hver kenndi þér þessa sögu ingibjörg
þessa sögu sagði móðir mín mér eftir guðrúnu hannesdóttur þessari sögu já stutta já
móðir mín var barn þá var guðrún hannesdóttir
þar vinnukona
með dóttur sína sem anna hét sem seinna varð yfirsetukona vel þekkt á blönduós og
hún sagði þeim þessi ósköp af sögum og þar á meðal
jæja nú er ég orðin og hefurðu sagt hefurðu sagt þessa þú hefur sagt þessa sögu oft var það ekki
ég hef sagt krökkum þessa sögu
var það ekki
nei ja ég
gerði það nú svona fram að sjötugu fram að sjötugu já úrelt eins og aðrir
jæja þakka þér fyrir hefurðu heyrt þessa sögu annars staðar nei
að hvergi nei
hvergi heyrt hana en alveg hliðstæða já já já ja nema þuluna þessa já þulan er öðruvísi já ég man ekki hvort að hún er það held ég ekki
ekki alveg eins ha hún er ekki alveg eins nei
en annars er alveg sama nema bara að hann heitir ekki brúsi
í byggingarvinnu með þessum sama meistara næstu þrjú fjögur árin
og við vorum með hús það var nú þá verið að
að byggja hér byrja nú að byggja hús dálítið í kópavogi og svo
mikið niðri í reykjavík því þá var verið að byggja hérna mikið í norðurmýrinni og hann byggði mikið þar þessi meistari
já þú varst að segja mér að þú værir búinn að fá
þarna vinnu hjá þessum trésmíðameistara já ertu búinn að já
og það hefur verið svona stöðug vinna nokkuð það var stöðug vinna já já ágæt vinna
maður hafði nóg að gera
það var oft dálítið erfitt að komast
á milli til dæmis þarna utan af nesi og niður í reykjavík því að strætisvagnaferðirnar voru óvissar
þegar gott var reyndi maður að komast á milli á hjóli
en það var nú oft erfitt yfir veturinn
og það kom oft fyrir að maður var bara að bíða eftir strætisvögnunum fyrst hér á horninu
hjá þar sem mætast kársnesbraut og hafnarfjarðarvegur
svo þegar þeir komu komu þá voru þeir yfirfullir
og þá var maður að fara labbandi til reykjavíkur
hvers vegna fórstu svo að flytja hingað hafðirðu nokkra hafðirðu nokkra meiri
ekki loka snöggvast
eða hvað
hafðirðu nokkra hafðirðu nokkra meiri hvers vegna ég fór að flytja hingað í kópavog meinarðu já
meina ég ja hvers vegna ég ég var nú búinn að taka það fram að mér hefði þótt þröngt um í reykjavík já
og og átti ekkert hús þar og sá ekki
leið til að eignast þar hús
var þá engin leið að fá lóð í reykjavík eða
eða var svona erfitt að byggja það ekkert lán eða
eða hvað kom til
ég gerði nú athugaði það nú lítið en
til þess að náttúrlega að byggja þá þurfti maður að eiga peninga alveg eins þá eins og núna
og af þeim mátti maður ansi
lítið já en þarna var nú ekkert skipulag komið
og þessi íbúð þessi sumarbústaðir
voru nú byggðir svona illa byggðir og ódýrir og
menn voru þá ekki búnir að átta sig á því hvað þessi lönd áttu síðar meir eftir að vera verðmikil enda áttu menn
menn nú raunverulega ekki þessi lönd þá var nú ekki nema þetta var nú ekki nema bara erfðafesta
og til dæmis skal ég segja þér það að þetta land sem að ég keypti einn hektara ásamt lóð ásamt hérna húsinu
kostaði nú einungis fimm þúsund krónur
svo hefurðu ráðist í það að svo hefurðu ráðist þegar þú fórst að búa hérna suður frá fórstu þá að geta haft svona meira með
aðalvinnunni fóru ekki að verða drýgri hjá þér tíminn
það má nú segja það maður eyddi nú öllum frístundum sínum í að að hreinsa landið og laga í kringum sig svona
svo stækka byggði ég nú við þetta hús dálítið svona annað eins og það var nú
komið svona upp í sjötíu sextíu sjötíu fermetrar þegar að ég flutti þaðan hvar var þetta þetta var hérna úti á kársnesinu
en þú hefur aldrei
þú hefur aldrei haft skepnur þarna eða ég hafði
svolítið af hænsnum seinni árin sem ég var þarna tvö þrjú síðustu árin sem ég var þarna út frá
en ekki nema tiltölulega lítið svona fimmtíu sextíu hænur eitthvað svoleiðis já það hefur ekki verið en þú hefur getað selt dáldið egg
og já ég seldi svolítil egg svona í kringum mig þarna hvað hvað seldirðu kílóið af eggjunum
ja ég man það nú ekki hvað það var þá það var nú dáldið hlaupandi verð á eggjum þá það var
minna á veturna minna á sumrin en aftur
hækkaði hækkuðu þau yfir veturinn mig minnir nú eitthvað
það vera að hlaupa svona frá tíu og kannski upp í þrettán fjórtán krónur þegar
þú hefur haft þetta hafa verið svona dálitlar aukatekjur af þessu já en þú hefur ekki haft neinar aðrar aðrar
kindur eða nei kindur var enginn maður með hér þá
það þótti nóg
bölvað
bölvaðar þær kindur sem að þá
gengu lausar hér um landið þó að það ætti nú að heita að nafninu til girt að minnsta kosti mestur hlutinn af því því að
menn höfðu nú löngun fljótlega til þess að laga í kring hjá sér og þá byrjuðu menn oft á því að setja niður hríslur
og þegar að kannski þær voru rétt að byrja
spretta þá komu rollurnar og átu ofan af þeim
svo þær
það var eiginlega tiltölulega meira til óánægju heldur en ánægju sú ræktun
já en þú hvenær reistirðu svo þetta hús hérna
þetta hús reisti ég
árið nítján hundruð fjörutíu og fimm fjörutíu og fimm byrjaði á því um vorið
mánaðamót apríl og maí og og flutti inn í október um haustið
það er sem sagt það er byggt úr timbri er það ekki það er byggt úr timbri og hvað heldurðu að það
kostað svona
hugsa um þína vinnu það
engin leið að reikna það en svona efni
sem þú útlagðir peningar fyrir efni og einhverja einhvern smið hefurðu orðið að hafa náttúrlega
já ég get nú ekki svarað þessu svona umhugsunarlaust en útlagðir peningar
voru nú náttúrlega ekki
miklir því að ég varð nú tiltölulega heppinn ég keypti
stóra skemmu uppi í rauðhólum eða ofan á rauðhólum
og í henni var ákaflega mikið efni
og og ég meira að segja átti efni í hérna mikið meira en mitt hús ég seldi töluvert af efni líka
líka úr þeirri skemmu
efni var nú ekki tiltölulega mér mjög dýrt en svo var það náttúrlega vinna
það var náttúrlega þurfti ég að hafa hérna smið svona um dálítinn tíma annars byggði nú var bróðir minn hjá mér þá
var nú vanur nokkuð vanur trésmíði og við byggðum þetta að miklu leyti tveir en höfðum svona smið með okkur dálítinn tíma
það hafi farið í svona hundrað þúsund
já við skulum segja það það hafi kannski komist í það já
hvað kostaði nú þessi skemma þú hlýtur nú að muna það
nokkurn veginn
ætli skemman hafi ekki kostað
eitthvað yfir tuttugu þúsund
en í henni var geysilega mikið órifið órifið já
en í henni var geysimikið efni svo ég hugsa að ég hafi
efnið í húsið hafi raunverulega ekki orðið eða timbrið í húsið hafi ekki orðið dýrara heldur en það því að ég hugsa að ég hafi selt
efni sem svaraði kostnaði við að rífa og flytja efnið
fórstu svo ekki að hafa meiri ræktun þegar þú komst hingað
það er nú heldur betra til ræktunar hérna inn frá er það ekki en út frá jú hér var nú alveg grjótlaust og einungis bara mýri á þessum bletti sem ég
byggði núna
ég hafði nú svona aðeins meiri ræktun
skal ég segja þér svona kartöflum á tímabili
það var nú svo sem ekki neinn atvinnuvegur af því maður var alltaf að vinna ég var alltaf við að vinna og þóttist ekki þótti ekki borga sig að
svo sem að leggja mikla vinnu í það
ræktað og vont að selja því að það voru niðurgreiðslur og
allra handa vesen
utan um það og það var á tímabili sem að margir hér ræktuðu svo voða mikið af kartöflum var ræktað svo mikið af kartöflum í reykjavík að það
var yfirleitt oft
mikið til af kartöflum og
nóg og maður nennti þá ekki að vera eiga við það í stærri ekki mikið stærri stíl
hafði bara alltaf nógar kartöflur fyrir sjálfan sig og svona dálítið umfram
svona selt eitthvað smávegis fyrir kostnaði selt svona fyrir kostnaði og hafðirðu nokkuð fleira en kartöflur
ég hafði ekkert fleira hérna heldur en kartöflur ekki fyrr en að
fjörutíu og fjögur
að ég byggði hérna dálítið stórt hús og setti upp hænsnabú
og var það nú ekki dálítill gróðavegur svona
það var sæmilega gott þá jú að að hérna framleiða egg
korn var ekki mjög dýrt það var þá víst greitt niður fóður var svo mikið greitt niður
og eggin voru í sæmilegu verði en það var stundum offramleiðsla þannig að það var dáldið erfitt að selja
já hvernig var nú
já ég á eftir að spyrja þig meira um það hvernig þú hvað þú ræktaðir
ræktaðirðu rófur eða grænkál eða eitthvað kálmeti líka svona með nokkra já svolítið svona til heimilis
ekki öðruvísi gulrætur já
dálítið af gulrótum en varstu nokkuð
varstu nokkuð að rækta ber eða rifsber eða sólber jarðarber ekki sem heitið getur ekki sem að teljandi er
hefst handa og á þessum árum þá
þá var þýðingarmikið að nota sem best efni sem maður hafði undir höndum að vinna sem best úr efninu
það var mikil nauðsyn og það er nú dálítið
maður fær það með reynslunni að að læra að sníða leður sko maður fær húð já það er ekki sama hvar tekið er úr henni
það er allt annað að sníða leður ellegar dúk já
en leðrið leðurhúðin er best hérna
á öðrum stað