tiro-is/ismus huggingface dataset:
það hafði fokið
svokölluð vindskeið af hlöðu ofan við þorpið
þetta var tiltölulega grönn rengla
ja líklega um
tíu sentimetra breið svona
tveggja sentimetra þykk rengla líklega þrír metrar á lengd eitthvað svoleiðis
og rakst á endann í bílskúrshurð sem var úr
rúmlega þrír sentimetrar þykkum borðum
hún stóð í gegn
eins og nagli sem hefði verið rekin í
brotið
var lengi látið það var sagað beggja megin og brotið látið sitja í jörðinni til minningar um
þetta merkilega þessa merkilegu tilviljun
ég held ég hafi nú muni nú ekki eftir fleiru ekki í bráðina að minnsta kosti viðvíkjandi þessu mikla veðri
heitið þessi maður þarna
hafi það nú allt með magnús helgason hann átti heima á borgarfirði og
og þau voru sex systkinin
þeir bræðurnir magnús jón og jóhann sem á marga afkomendur á borgarfirði og systurnar
sigurlaug anna og
björg
en þessi magnús þetta var alveg undramaður bæði hvað
fjör snerti til gangs og þrek
ég sá hann einu sinni á samkomu að það voru þar
tveir menn sem að voru meira en meðalmenn að að þreki sem að
voru orðnir nokkuð drukknir og ætluðu að slást þarna
magnús sagði þeim að hætta þeir hlýddu því ekki
jæja börnin góð þá verður maður að fara með ykkur út sagði hann greip þá sinn undir hvora hendi og hélt á þeim út
og þeir gátu engum vörnum við komið hann hélt svo fast utan um þá að þeir sprikluðu þarna bara eins og kettlingar
í handarkrika hans
hvernig skyldi hljóðið verið þessum símastaur þarna farðu og gáðu sagði jón
og svo öslaði hann
og barði í staurinn til að heyra hvernig hljóðið væri hvort þetta hvernig þetta myndi fara og eftir
það lét jón hann berja alla staura sem voru við veginn og lét hann ösla skaflana
þorsteinn sko þetta var hans máti að hann tók svo mikið mark á
draumum og spádómum og einu og öðru og ég man á þessu
á þessum tímum þá var mikið um
guðspeki í borgarnesi einmitt hjá þessu fólki
ragnhildur kona jóns frá svarfhóli frænda míns
hún var í guðspekifélaginu og þau töluðu oft saman um trúmál
og og þorsteinn sagði við hana
í því sambandi að ég hef öslað öll trúarbrögð heimsins eins og forarvilpu og er komin yfir þau öllsömul
jæja nema svo eykst þetta
að þessi þessi hugmynd að hún hann hellti sér í það þetta var það sem að vænlegast þótti og þegar að
aðalfundur sláturfélagsins var haldinn í svignaskarði um vorið þá bauð jón á hóli mér með af því ég hafði af því ég var
ekki að vinna
upp að að vera á þeim fundi því eftir fundinn þegar búið var afgreiða mál sláturfélagins
þá ætti að taka þorstein átti að taka þorstein á bæ fyrir og hvað væri hægt að gera fyrir hann
og þá var lagður þar fram víxill átti að skrifa upp á fimm þúsund krónur víxil
til að senda hann til þýskalands til að ná sér í konu sem að gæti séð fyrir honum
og og þeir skrifuðu þar þrír jónar upp á víxilinn
jón á hóli og jón á bæ og jón í deildartungu sem var frændi þeirra
en davíð á arnbjargarlæk hann vildi ekki eiga undir neinum víxli heldur tók þúsund krónur upp úr veskinu og lagði á borðið og vildi svo vera laus allra mála
en nú vantaði einn mann í viðbót og
seinast skrifaði guðmundur daníelsson í svignaskarði á víxilinn
og þá varð þorsteinn svo glaður að hann tók hann í bóndabeygju og fleygði honum upp í bekk
var léttur á brún þegar hann kom aftur út í bílinn
en áður um veturinn þá hafði jón á holi ort erfiljóð eftir þorstein bæjar
ef að hann skyldi nú ekki lifi
og þá þá vorum við öll í reykjavík og þá
bjó jón á hóli á hótel heklu og bauð okkur svona
fámennum hóp upp á herbergi til að hlusta þegar hann flutti þorsteini erfiljóðin
og það var nokkuð sem maður seint gleymdi það var skemmtilegt kvöld þorstein lét brýr
hóf hann varð ekki hleypti brúnum yfir ýmsu sem að þar kom fram og var nú ekkert mjög ánægður með braginn
en jón þorði ekki að hafa hann nema einu sinni yfir til þess að við lærðum hann ekki og neitaði algjörlega að hleypa okkur í hann eftir það
örugglega og meira en tuttugu árum eftir lát þorsteins sem ég fékk jón til að að rifja upp braginn en hann hafði
var búinn að glata honum fyrir löngu enda hirðuleysismaður
og við höfðum hann að mestu leyti upp og
uppskrifaðan ég man hann ekki en það byrjaði þorsteinn á bæ er kynjakarl
undirbúa ferðina ferð þorsteins til þýskalands
og hann fer með skipi til kaupmannahafnar
en um sama leyti þá veiktist var ég lögð fárveik inn á landakotsspítala
og var svo
lá svo í rúminu í næstum
þrjú ár
með berkla í mjöðminni og gat ekki hreyft mig og
og þess vegna sko hafði ég þess vegna hefur ábyggilega margt glatast sem ég hefði annars hirt af þessu bréfum frá þorsteini og einu og öðru
því að vísu
fylgdist ég nú með því en ég hafði enga aðstöðu til að samt á ég nú bréf sem að þorsteinn skrifaði frá kaupmannahöfn
að heyra það
ég hef það ef ég les það
já ég sýni þér það á eftir
jæja nema svo sko svo átti þórður egilsson var þá í berlín
og frits kjartanssona og þeir áttu og markús kristjánsson
því að hann hann talar um krúsi hann hafi verið nokkuð drjúgur þórður var allinur í kvennamálunum en frissi var eiginlega bestur
og þeir fóru á
auglýsingaskrifstofur og auglýstu og eða
hann skrifaði þegar hann kom til kaupmannahafnar þá var einhver sem átti að taka á móti honum sem ekki mætti
en það kom ekki að sök því sýslumannsstrákar voru niður við skip og tóku hann með sér
bræður mínir júlíus sem var á verkfræðiskólanum í kaupmannahöfn og björn bróðir minn var á skrifstofu þar svo fór björn með honum fylgdi honum til berlínar
því að hann hann fór þá í sumarfrí sko og var með honum nokkra daga í berlín
og þorsteini fannst hann vera lúsblankur
en samt sló hann upp á
mundi geta gert samning við hann ef hann þegar hann væri búinn að ná sér í konuna að sofa hjá henni því þær væru svo aðgangsharðar þessar
jæja nema svo
svo líður nú fram fylgdist ég eins og ég segi ég ætla að
ég ætla að hlaupa yfir þetta ég veit það ekki eins vel og aðrir
jú segðu mér bara það sem þú manst af
ég man ekki annað heldur en það það var ein í bayern og hann fór að hitta
og það var eftir
svo lá ég heima næstum hálft annað ár og svo er ég flutt sjúklingur til kaupmannahafnar og ligg þar á finsen
og þá veturinn um
rétt fyrir áramót tuttugu og níu þá er þorsteinn búinn að hafa upp á elfriede sem hann giftist
og kemur til kaupmannahafnar til þess að gifta sig þar en þá var hann ekki
ekki búinn að fá skilnað frá þeirri kanadísku sem hann hafði átt hann hafði ekki hirt um það svo það tafðist brúðkaupið hann beið þar
kannski mánuð eftir pappírunum frá kanada
en júlíus bróðir minn og jón helgason prófessor þeir áttu að vera kengon sem hann kallaði að þeir áttu að vera svaramenn
og þennan þarna þegar þetta var þá kom hann upp á finsen með
júlíusi bróðir að heimsækja mig og flutti mér ljóð
ingibjörg skal engu kvíða aðeins bíða betri tíða búin nóg að strita og stríða
upp á fögru ísalandi yndi verndi sæld frá grandi helgist lán í hjónabandi
þetta var alveg yrkingarnar hans
svo kom elfriede en það átti að vera einhver skírnarveisla eða einhver veisla í fjölskyldunni hennar
svoleiðis að þau þurftu að hraða þau þurftu að hraða svo brúðkaupinu þegar að kom
því að þorsteinn var búinn að bjóða þeim júlíusi og jóni í mat eftir veisluna
en af því að þetta var komið á svo hafði svo lítinn tíma þá var ekki tími til annars en að fá sér kaffi á brautarstöðinni þeir sáu nú eftir því
máltíðinni eða veislunni
en það skeði ýmislegt þar í samband til dæmis að þorsteinn lét brúðurina bera töskurnar
en svo svo þegar þau voru þarna sátu yfir kaffinu
þá var hann alltaf að tala við þá íslensku og hún skyldi ekkert orð og alltaf spyrja hvað ertu að segja hvað ertu að segja
og þá segir þá segir jón við
við þá þær eru svo
asskoti forvitnar þessar kerlingar þær vilja allt vita og hún segir hvað ertu að segja hvað ertu að segja
ég var að segja að það væri svo gott að læra þýska konu því þær tala svo
mikið sagði sagði þorsteinn við þá og svona var allt samtalið
og jón helgason hann
hann vissi
nú eða fylgdist og það er geymt hjá honum plögg viðvíkjandi þorsteini það er nú önnur saga
jæja svo fara þau til til swinemünde en þar sem að hún hafði dansskóla elfriede
en áður en þau giftu sig þá þurfti þorsteinn nasista voru þá
upp í þýskalandi og þá þurfti að það þurfti að senda þeim vottorð um að þorsteinn væri hreinn aríi
ekki með gyðingablóð
en en hún hafði ekki það miklar tekjur að hún treysti sér til að taka þorstein meðgjafarlausan
en þetta var nú helst þar sem að honum stóð til boða svo það varð að samkomulagi að andakílshreppur sendi
hundrað og fimmtíu krónur íslenskar á mánuði til þeirra í þýskalandi og guðrún í bæ móðir þorsteins legði til aðrar hundrað og fimmtíu krónur
svoleiðis að þorsteinn fékk meðlag héðan að heiman
þrjúhundruð krónur út til swinemünde
og þetta er nú ábyggilega einsdæmi að sveitastjórn hér uppi á íslandi
gangist
gangist undir að að kosta
mennta mann skulum við yfirleitt kosta mann úti í þýskalandi með mánaðarlegum framlögum
en það var lagt þannig fyrir og ég hugsa að jóni á hóli hafi nú staðið á bakvið þetta
að að ef að þorsteinn segði sig til sveitar hér heima þá mundi hann kosta miklu meira en þetta
því eins og ég sagði maðurinn var mjög þurftarfrekur eins og allir vissu
jæja svo svo komu nú bréf hann skrifaði föður mínum stundum og það komu svona pistlar að hann skrifaði heilmikið
og og einu sinni skrifaði hann og lét eitthvað að kvarta yfir
þá var ég komin heim sko þetta var þau giftu sig þarna um mánaðamótin
þrjátíu og eitt þá kom ég aftur heim í borgarnes fór að vinna í kaupfélaginu
og hann leiddist og
hún er skratti geðvond sagði hann það fannst okkur ekki furða að búa með þorsteini
jæja nema svo kemur bréf frá honum þar sem hann segir við föður minn hvað finnst þér hæfileg skaðabætur fyrir hjúskaparbrot
sannanlegt undirstrikað finnst þér of mikið að fara fram á hundrað þúsund mörk fyrir það
og þá skrifaði faðir minn honum aftur um hæl og sagði það er alveg sama hvað þeir geti sannað upp á þína konu
öll börn sem fæðast í ykkar hjónabandi þau eru samkvæmt íslenskum lögum þín börn
og þar með var það mál úr sögunni því þá var hún
ófrísk og átti dreng sem að þorsteinn er talinn faðir að sko hann er nú dáinn núna
sko svo
svo kemur þorsteinn
ekki verið svona þrjátíu og fjögur sem hann kom aftur hingað heim eða þrjátíu og fimm kannski þá er ég
um það ég flyst til reykjavíkur þrjátíu og sex og ég enda var jón á hóli kominn líka hingað til
reykjavíkur en þá var þá þá var þorsteinn í mestri
að segja eymd þegar hann kom þarna frá þýskalandi þá þá vildi hann
ég hélt nefnilega að þá hefði hann sótt um í sauðlauksdal
því að hann þá ætlaði hann að reyna að fá sér prestakall hér uppi og elfriede vildi koma ætlaði að koma á eftir honum
strax og hann hefði eitthvað upp á að bjóða en þá voru nasistar sko
sem í öllu sínu veldi í þýskalandi og hún var af gyðingaættum elfriede
og það var raunar í sambandi við þennan dreng sem hún eignaðist sem að þorsteinn þurfti að fá vottorð um að hann væri aríi
en hann kom til þess að reyna að finna einhver
úrræði svo hann gæti tekið hana burt úr þýskalandi hingað með barnið
en það varð heldur heldur bágt til bjargar
að þetta var á kreppuárunum og hafa sennilega allir átt nóg með sig engar tryggingar
og ég man eftir að jón á hóli jón í deildartungu jón hannesson að hann bauð honum að vera um veturinn
þrjátíu og sex og sjö þá bauð hann honum að vera í tungu
og og bréfin sem að þórður sem að þorsteinn skrifaði þaðan
þau það voru neyðarköll hann honum fannst það vera alprestni að vera þar ef maður þarf að fara á klósettið á nóttunni
sagði þorsteinn þá vaknar maður fyrst í svartamyrkri og paufast fram úr
í kolglórulausu myrkri og fram á skörinni fyrir framan þá stígur maður auðvitað ofan á skottið á hundinum sem að hleypur upp og ýlfrar
svo vekur alla
svo hálfhrasar maður niður stigann og yfir hlaðið sem alltaf er náttúrlega eitt forarsvað
fjósið og um leið standa allar beljurnar upp og
og og kasta af sér vatni og það verður úr því eitt ofsa ofsalegur glymjandi
en svo fór hann að skrifa endurminningar sínar þennan vetur
hvað varstu gamall þegar var hætt að kveða
ég man það nú ekki nákvæmlega
ég hef verið sennilega svona átta til tíu ára
þegar var hætt
og þegar þú fullorðnaðist
var manstu nokkurn manstu til að það hafi verið kveðið þarna á bæjunum í kring nei
það vissi ég ekki um