tiro-is/ismus huggingface dataset:
er einhver blundur eftir að búið er að færa mat á engjar og þá sofnar hann
og þegar að hann er sofnaður og þá er fólkið að rísa upp til vinnunnar þá þá
lætur ófriðlega í svefninum og segir
mikið skelfingar ósköp er að sjá þetta
hvað er að nú það eru hrútar og þeir stangast á og þeir eru svo voðalega reiðir
og þetta eru fallega vænar kindur
nú og hvað þeir eru bara farnir
nú nú hafa þeir krækt hornunum saman og þeir liggja þarna og berjast og geta ekki losað sig
hvað er að heyra segir húsbóndinn sérðu mörkin
ég sé nú held ég alveg markið á öðrum en ekki vel gott á á öðru eyranu á hinum en ekki meira nú og
hvaða mark er það þetta sem þú sérð
getur nokkurn veginn gert grein fyrir hann svarar í þessum órum
það er þá stórbóndi í dal í þistilfirði sem á á hrútinn
eftir því sem að hann lýsir markinu þá segir bóndinn og sérðu nokkuð fleira bara hitt eyrað og þá passar það við einhvern hrút sem hann
en hann hafi sem hann átti sjálfur alltsvo bóndinn
jæja nú er ekkert að segja um það þessi heiði var gengin
allt fram á mína daga og þangað til ég yfirgaf þessa þetta þessa átthaga nítján hundruð og fjörutíu hef ég líklega
yfirgefið það alveg
og alltaf var þessi heiði hún hún hét tunguselsheiði og það var innsti bær á langanesi og heiðin var kennd við bæinn og það voru
nú kallað það voru
alltsvo það mátti reka fé langnesinga þessa heiði því að heiðin hefur tilheyrt sjálfsagt langanesi
og það var oft rekið féð eftir að búið var að að rýja
í gamla daga þá var þetta
rekið inn í tunguselsheiðina hún tilheyrði langanesbyggð en ekki þistilfjarðar
um haustið þá finnast skrokkar tveir
það eru hrútar á hérna sem hafa krækt krækt hornin hver í annan og
liggja steindauðir og annan átti jón í dal þistilfirði hreppstjórinn og hinn gunnlaugur þessi
bóndi í á ytra lóni langanesi
og þar með rættist draumur eða ekki draumur þessi órar eða hvað á
hvað á
eða sýnir
sýnir held ég best
drauma jóa
hann var fundvís á ýmislegt hann drauma jói hann var svo vinnumaður á sauðanesi
hjá séra vigfúsi guttormssyni gæti ég trúað að hefði verið kallaður
kona hans hét sigríður og var austan af landi höfðingjadóttir en ekki talin gáfuð
hún var talin mjög jæja já frekar vitgrönn
presturinn kallaði hana alltaf lambið sitt lambið mitt
og jóhannes er þar er þar
vinnumaður og þau áttu engin hjón engin börn hjónin prestshjónin en þau
séra vigfúsar og merkust af þeim mun vera frú guðrún björnsdóttir austan af landi og
hún hefur verið móðirin hefur verið systir systir hans séra vigfúsar og og frú
guðrún hún giftist séra lárusi jóhannessyni sem var prestur aðstoðarprestur á
sauðanesi hann var göfugur maður víst talinn þessi séra lárus
og hann dó úr lungnabólgu
og var þá prestur var þá að gera preststörf veiktist á svalbarði og dó þar
preststörf
og kona hans var þessi guðrún björnsdóttir og hún var náttúrlega frú því hann var aðstoðarprestur síðustu
árin séra lárus hjá séra vigfúsi
stór það voru nú í gamla daga einhvers konar snúrur bara eins og útisnúrur
þurrka þvott og láta dusta ryk úr úr fínum klæðnaði alls konar klæðnaði og þar á meðal er sparipilsið einu sinni sett í dálítið góða golu
út á út á ása eða
sparipilsið hennar möddömu guðrúnar björnsdóttur
að stormur ansi mikill gríðarlega mikill stormur og vill svo illa til að þegar á að far að taka pilsið
fínt og flott
því að búið er
láta það viðra vel þá er það bara
horfið það er leitað og leitað og hvergi finnst pilsið
það er leitað bæði úti og inni
og langt út fyrir
ekki gaddavírsgirðingar
síðast er ekkert síðasta
ráðið er að að tala við hérna drauma jóa og hann
sofnar þessum undarlega svefni að það er hægt að tala við hann en þó auðséð að hann er
er eiginlega ekki vakandi
það er spurt eftir því hvort að hann geti nokkuð upplýst með pilsið ja hann er
nú náttúrlega jú jú ég held ég sjái það
jæja geturðu þá sagt hvað já já það hefur það hefur fokið það hefur fokið langt
það var sunnanvindur líka já jæja
það er alveg út undir lóni það er ysta lónið það er alltsvo
vatn sem hét ysta lón eitthvað svoleiðis það er þarna
lónið það er alveg út undir lóni
stórar þúfur og pilsið er í skorningunum það hefur
það hefur og þar er það
og hann lýsir nú nokkurn veginn hvað langt sé hægt að
leita langt sé hægt að athuga þetta svo er farið
að leita og þegar að komið er að þessu þúfnastykki sem að hann hann lýsir þá er farið að leita
gaumgæfilega og þar finnst pilsið alveg með sömu á töluvert svipuðum
eins og hann lýsti því
nú vil ég helst
hætta
unglingur þarna fyrir norðan já já
svo hann sá nú
hann var einkennilegur maður en nú vil ég ekki láta þig tala neitt
ég þetta fer ekkert hólmfríður jæja nei
en svo var farið að spyrja um spyrja um þjófnaðarmál og einhverja bölvaða vitleysu einhvern tímann löngu seinna og þá
alveg tók hann fyrir láta nokkurn tímann tala við sig
eitthvað þóttist einhver einhvern vantar þetta og þá fór hann hann ruglaðist ósköp á seinni árum í þessu
ef að ég hefði nú
sem ég hef ekkert vit á að segja neitt um þetta mál um drauma jóa mál
annað en það sem að ég hef sjálf gert mér hugmyndir um að drauma
jói hafi verið það sem spíritistarnir kalla
miðill miðill já að eftir að drauma jói
tók þessa veiki veiktist og gerði sig að einhverju leyti kannski dálítið öðruvísi
þá fékk hann þessa hæfileika hann gat lýst
lýst ýmsum atburðum meira að segja hann gat lýst
fólki sem var langt frá
og hann lýsti því og hann lýsti
einu sinni manni
sem að var langt frá og hann sagði að þessi maður kæmi hann sæi fagran ungan svein og hann myndi setjast að á langanesi
og það reyndist
og svona og hann
myndi giftast konu frá langanesi
hann hann er svo einkennilegt og það mun vera satt hvað hann gat
sagt óraeinkennilegt einkennilegt og þó
satt þegar rættist á þessum undarlegu árum hans
hann sagði til dæmis á þessum bæ
bæ ytra lóni á langanesi var
voru indæl hjón gáfuð hjón ung
og og gömul hjón sem voru mjög þekkt og merk og hann
hann var þá á lóni víst vinnumaður og þá
sagði hann frá því
að ung stúlka spurði hann nokkurn hvort hann sæi nokkuð
manninn sinn
giftist ja geturðu nokkuð lýst honum
hérna á bænum
ja seinna dó svo
unga konan og þessi maður
varð varð
sá maður varð svo
maður þessarar yngri stúlku þær voru fóstursystur og þetta flutti seinna til ameríku því
en það er sjálfsagt ágætisfólk af þeim komið þar því þetta var mikið merkisfólk
já þetta hefurðu allt saman heyrt þegar þú varst
jói sagt þér sjálfur er það nei nei nei nei allt
en það var allt merkisfólk
ég hafði ekki samband við neitt annað en það fólk sem
hefurðu nokkuð sagt þetta kunningjum þínum seinna eða
lítið sem ekkert nei
smánastu og þegiðu
á ekki við að syngja líksöngslag úti á sjó
hafi álitið að væri eitthvað ja feigðarboði eða nei nokkuð svoleiðis það var bara svona reglur
við athafnirnar að að syngja ekki að syngja ekki sálma úti á sjó og þó gerði maður það nú
ég söng hiklaust mína sálma til dæmis þegar ég var til sjós á skútu
þá söng ég mína sálma svona við tækifæri en ekki við færi samt nei nei nei
heldurðu ekki að menn hafi farið dálítið frjálslega með kvæðalögin stundum
mótað þau bara sjálfir jú það var mikið undir
undir kvæðamanninum sjálfum komið hvað hvernig þau hljómuðu og hvernig þau
það var mikið undir komið því að það kváðu fleiri heldur en voru
og ykkur var aldrei eiginlega var ekkert skipt sér af því hvernig þið kváðuð nei til dæmis þegar þú varst nú unglingur og
já þá kvað maður
kvað maður smám saman lagaði sig eftir hinum
þeim sem kunnu já smám saman ef maður hafði eyra fyrir það að maður var ekki á sömu nótu
var ekki dálítið lagt upp úr því að kveða vel jú jú það voru sumir eftirsóttir góðir kvæðamenn svona
stórum heimilum það var
sóst eftir að fá góða kvæðamenn til þess að kveða
rímur á veturin
er ekki meira gaman að kveða fyrir áheyrendur heldur en að kveðja sér til hita jú jú
hvernig fannst þér mig gömlu sálmalögin heldurðu að þau hafi verið dáldið í föstum skorðum þau voru það
jájá ég hlustaði á á þau í mörg ár þangað til ég var orðinn fermdur og
eða þar um bil
þá fór ég að heyra önnur lög já þér fannst ekki að fólk færi breytilega með sálmalögin
það var nú ekki sungu nú allir eins og þeir væru með gömlu lögin ekki sungu nú allir lög
en þegar við
svo við snúum okkur hérna að kópavognum
þá var það fyrst svona nítján hundruð þrjátíu
að ég þekkti ekkert þetta hérna inn eftir þó við færum til hafnarfjarðar þá leit maður hérna inn með
læknum og langaði oft til að fara hérna upp með læknum og sjá hvernig þetta væri en þá var maður á svo hraðri ferð að maður mátti aldrei vera að því
en svo fór maður að leita fyrir sér hvort maður gæti ekki fengið hér sumarbústaðaland
en þá voru þetta jarðir
þá voru þetta jarðir þetta var fífuhvammur sem átti jörðina jörðina
sunnanverðu við lækinn en digranes sem átti jörðina norðanverðu
og digranes
náði digranesjörðin náði alveg út á enda sko það var það var held ég
beitiland þarna í út allt nesið og hann hét jón sem bjó þar
þórunn sem bjó á digranesi nei á hérna á ekki á digranesi
fífuhvammi
fífuhvamm var nú fífuhvammur
eftir að við komum en einhvern tímann í fornöld þá var það nú víst annað nafn á fífuhvammi
man ekki hvað það hét en það var ekki fífuhvammur það
hvammkot
hvammkot held ég að það hafi heitið fyrst fyrst
og svo var það skírt upp fífuhvammur líklega eftir að þau komu en ég er nú ekki viss um það samt
nú hér í hlíðinni
var svo einkennilegt hér sunnan í þessari hlíð sem ég er í og alla leið hérna út með var þetta uppblásin jörð
en aftur hinum megin fagurgrænt og mýrar og allt gróður það var svo einkennilegt hérna sunnan í móti
og hér þegar við byrjuðum hér þá var ekki nokkur nokkur stingandi strá upp úr jörðinni þannig að við urðum að flytja alla
alla mold og allar þökur og allt hingað að
en staðurinn er góður
og gott að rækta hér
heitt og veðurblíða alltaf hérna sunnan í hlíðinni
nú um önnur
önnur atriði viðvíkjandi kópavogi ég
náttúrlega aðrir sem að geta sagt miklu frá því
en hvaða ár var það sem þú fékkst land hérna árið
sem ég fékk landið nítján hundruð þrjátíu og þrjú
nítján hundruð þrjátíu og þrjú þá var þá
það var engin byggð hér nema þetta það voru
það var sumarbústaður hérna næst við það var margrét heitin mállausrakennari sem var þá
margrét rasmussen hún átti sumarbústað hérna næst við var búin að byggja hann
svo var hérna lækjarhvammur hérna fyrir neðan það var lítill sumarbústaður sem að annar átti
og svo tveir
þrír sumarbústaðir sem voru lengra inn eftir
eftir það að við byrjuðum hér
þá fór að bera á því að menn fóru að sækjast hingað inneftir og byggja sér sumarbústað
og óskipulagða bústaði náttúrlega eins og eðlilegt hingað og þangað
og það hefur náttúrulega vert gert eða viðlíka
í seinni tíð sko menn hafa byggt þetta svo óskipulega og svo þegar á að fara að skipuleggja þá er þetta allt í veginum
sumarbústað nei ég fékk þetta sem erfðafestuland
jahá já ég fékk þetta í fyrstunni sem erfðafestuland
alveg þetta eru þetta er einn hektari sem ég hef núna
og var yfir tvo tveir hektarar þegar ég fékk það fyrst en svo tóku þeir það af því það kom vegur í gegn og allt mögulegt sko
en ég held hérna núna einum hektara sem að
ég hef hér fyrir neðan götuna neðan hlíðarveg
ætlarðu þá að taka að þér bara að byggja hér íbúðarhús eða nei það var meiningin þetta sko maður hugsaði ekkert um það eiginlega
maður var hugsaði svo lítið í þá daga
maður hafði þarna íbúð niðri í hamri þar sem að ég billega
og þá er maður ekki að hugsa annað en daginn sem maður lifir
en svo þegar að síðan þegar árin líða sko þá sér maður
það að maður hefur hugsað ekki rétt hefur ekki hugsað rétt og sett í þetta búa þetta til sem dvalarstað
enda heitir það dvöl
já og hvernig
hvernig var þetta var ekki erfitt svona með alla aðstöðu afskaplega
erfitt hér var enginn vegur enginn vegur maður varð að flytja þetta bera þetta á bakinu helst allt saman
það var ekki nokkur leið að koma neinu því því hér var enginn það voru bara þetta er svona
kindaslóðir
eins það var digranesvegurinn heim að digranesi hann var á háhæðinni fífuhvammsvegurinn var hérna upp með læknum og það var
náttúrlega heldur betra það var ekki eins langt að fara því ég gat farið með flutninginn fífuhvammsveginn
sko en þetta var náttúrlega voðalega erfitt en þá var maður ungur
maður fann ekki svo mikið til þess og viljinn
og áhuginn að koma þessu upp
en það var mjög erfitt að rækta hér
þannig lagað það var svo mikill aur
og grús í jörðinni að fyrir flestum trjánum þá varð maður að
grafa skurð og flytja moldina til koma fá hana annars staðar og fylla upp með mold
til að fá gróðrarmold í jörðina
en það heppnaðist og það hefur sýnt sig það voru margir sem sögðu þá að
skildu ekkert í mér að vera að þessu bölvaðri vitleysu að vera að rækta hér tré í þessum jarðvegi þar sem hér mundi ekkert spretta
en nú geta allir séð hversu hver árangurinn hefur orðið
hann hefur orðið sannarlega góður
hvernig var með vatn og svona vatn
hér frá reykjavík já en ég
áður en vatnið kom
var mjög erfitt með vatnið
lækurinn sem rennur eftir miðjum dalnum
alveg hreinn glær
áður en að nokkur kom það var ágætis vatn í honum
en svo var ég svo heppinn að ég fékk bara vatn hérna alveg við dyrnar hjá mér og þar setti ég brunn
og það skeði skeði þannig að það var gríðarlega stór steinn sem að ég þurfti að grafa niður bara stór reglulega stór fleiri tonn held ég
þegar ég er búinn að búa til stóra holu
það kemur vatn þarna út úr klöpp
hefði nú ekki sett steininn þarna ofan í því að ég lét það standa opið og þarna kom vatn sem aldrei þraut
og ég gat sett þarna brunn setti ég steininn náttúrlega annars staðar
og það vatn hafði ég þar til
hita hérna þar til að vatnsveitan
kom reykjavíkurvatnsveitan hún er hér í kópavogi sko við fáum vatn frá reykjavík
við fáum sem sagt allt frá reykjavík
þú hefur ekki hérna
hugsað þér að rækta hér eitthvað annað heldur en bara tré og gras ég hef ekki ég hef ekki gert það ég hef haft mínar kartöflur hér
alltaf ræktað kartöflur og rófur meðan að það var hægt kartöflur hef ég alltaf rófur er erfitt að rækta nú vegna
maðks sem að kemur í þær
en kartöflur hef ég alltaf hér mætti rækta miklu meira sko ef að væri
hitt tel ég ekki þó maður hafi haft rétt svona
jarðarber fyrir sig og slíkt það er ekki teljandi
hefurðu haft fleira eitthvað fleira heldur en jarðarber nei
ég hef ekkert
blóm konan hefur náttúrlega það er hennar já það eru blómin jájá
en ég er nú að hugsa svona af nytjagróðri ha þú hefur ekki haft kál eða gulrætur eða gulrætur hef ég jújú gulrætur
blómkál og hvítkál
svo runna kannski einhverja rifsber og sólber
já sólber hef ég feiknin öll af og rifsber feiknin
af þeim
það er svoleiðis að við komumst ekki yfir það familían er nú og það veitir ekki af að hafa töluvert mikið
svo að þetta hefur verið verið dáldið svona
þegar þetta fór að komast
verið svona góð viðbót við laun eða
ánægjan sem þetta veitir já og þetta er
byggt allt saman upp af
eiginlega aukavinnu sko
já á okkar frítímum höfum við gert þetta við höfum ekki tekið svo sem við stunduðum okkar vinnu þó við höfum byggt þetta upp já
þetta er allt gert af mér og krökkunum og konunni
það eru náttúrlega margir sem hafa gert
er ekki það það er ekki
einsdæmi
svo að þú hefur ekki farið að búa hérna fyrr en bara svona ja svona það eru svona tólf ár síðan tólf ár síðan já síðan ég fór að búa alveg já
úr hverju byggðirðu fyrsta sumarbústaðinn
þetta er allt saman úr timbri allt úr timbri úr timbri það er forskalað utan en gólfin eru öll gólfin eru öll steypt
má segja það er náttúrulega maður þetta er náttúrlega ekki hægt að segja að þetta sé fyrsta flokks hús þetta er byggt í áföngum
þú hefur sem sagt
sem sagt bara byggt úr plönkum eða
já sko þetta hérna þessi þessi miðja
það er nú frá því það fyrsta ég bara breytti því svolítið það var náttúrlega steypt í það allt saman
en svo er veröndin hérna frammi forstofan og svo þessi viðbót það er allt saman nýtt
en gamli sumarbústaðurinn hann er sem sagt úr plönkum eða
það var allt saman úr allt úr timbri allt úr timbri já allt úr timbri
jájá það var ágætis hús ágætis sumarbústaður
svona þykk hvað eru þykk þykkir plankarnir hjá þér eða borðin
tommuklæðning alls staðar utan tommuklæðning utan já og svo er svo er pappi net og forskal
og að innan innan er þiljað innan og svo
betrekk eða eða já nei það er hérna
einhverjar massaplötur svona
svona pressaðar plötur sem eru innan á já og svo eru
ja við það er nú það sem var það var nú lítil einangrun
þangað til við ég lét gera þó eitt þegar ég lét blása inn
þeir gera það orðið þeir
blása inn plasthúð plastvökva inn á milli þilja setja gat utanfrá og blása svo inn í
og einangra með því já
það var enga var það hefur engin
enga einangrun verið hægt að fá
hér í mýrinni jú það var náttúrulega hægt að fá sko það var reiðingur eða þannig það var hægt að fá kork og svoleiðis
en sko maður reiknaði ekki með í sumarbústaðinn menn þyrftu svo mikla nei ég skil
þú hefur náttúrulega orðið svona
fljótt kunnugur málum hérna í kópavogi þó þú værir ekki hér heimilisfastur var það ekki já já já svoleiðis
maður fylgdist náttúrlega ekkert með maður mátti ekki taka við vorum ekki búsettir hér nei nei nei við höfðum okkar
kosningarétt í reykjavík og já
og höfðum ekkert hér að segja nei nema bara fá að vera hérna á sumrin
náttúrlega kynnst ákaflega mörgum hér
já já í bænum kynntist mörgum það voru nú ekki margir menn þá til að byrja með
en þetta fjölgaði svo ört byggingin
fljótt eftir nítján hundruð
og fjörutíu
þá var þetta alveg fauk þetta upp ruku húsin upp þá var nú fyrst farið að skipuleggja sko
og feiknin öll sem að byggðist
og eins og maður sér á bænum sko eftir öll þessi ekki eftir fleiri ár að það skuli vera komin þessi stóra bygging
þriðji stærsti kaupstaður landsins já
já já já já já það var
sem ég sagði ykkur í gær
eins og gerist og gengur
og og hann er
er að spinna á rokkinn
svo fara þau
býtti ég skal láta þig hafa stólinn og og rokkinn ef þú lofa mér að sofa hjá brúðgumanum
það vil ég
það vil ég segir hún
festa þessu sko en en haraldur vissi ekkert um það sko þegar
þau yfirgefa þá er hún þá er hún farin að spinna
þarna svo fer hún en dúkinn færðu ekki segir hún
svo hátta þau um kvöldið eins og gerist og gengur fyrstu brúðkaupsnóttina
og hann átti móður
haraldur þessi hann átti móður á lífi
svo kemur sending til hennar að hann ætlaði að gista þarna sko sem að
konan hans átti heima
ég man ekkert hvar hún átti heima þessi stelpan sem hann beiddi og giftist en en ingibjörg átti heima í
í hringaríki eða sax það var í hringaríki það var í hringaríki já en haraldur í saxlandi já
jæja þá kemur til hennar sending það kemur kista til hennar
með lykli forsigluðum í skránni
þá hún opnar kistuna veit ekki hvaðan þetta kemur
svo opnar hún kistuna þá í er haraldur í kistunni þá hefði ingibjörg stungið honum sko svefnþorn
sko og farið í burtu og svo verður hann æfur og vitlaus svo fer hún
á dúknum sínum sko í sama stað og hún var þar sem hún var að spinna
en þá þegar hún kemur til hennar þá
býður hún henni að fara hún megi fara inn til dordinguls og sofa hjá honum
sem eru þarna fyrir harald
þessi dordingull já hann er í sérstöku sérstöku húsi og er eitthvað að hirða fyrir hann
svo verður karlinn æfur og vitlaus eða strákurinn haraldur
þá vekur kerlingin hann hún móðir hans og segir
það er eins og ég hef sagt þér haraldur minn
það hlýtur það er ekki annað betra fyrir þig heldur en að biðja ingibjargar
því hún er þér miklu verðugri heldur en þú ert
og hún brallar alltaf allt við þig þú mátt reiða þig á það
eins og ég sagði þér satt að þú skyldir biðja hennar því hún vill þig
aldrei eiga þennan stelpufjanda
ég skal aldrei eiga þennan stelpufjandann ja þú þú finnur það sjálfur hvað þú færð hjá henni en hún er ekki hætt
og þá verður hann hvar er hvar er konan mín segir hann ja það verður þú sjálfur að segja þér segir hún
svo fer hann að leita
og leitar víða og finnur hana ekki svo kemur hann til stelpunnar og hún er
þarna heldur þetta sé hún
þetta sé konan sín og þá segir hún ég sá hana
bregða hjá hún er hún er víst inni hjá dordingul
segir segir hún og þá verður karlinn vitlaus eða strákurinn og hann fer þar inn og þá segir þá
er karlinn sko með hana
uppi í rúmi og segir vertu rólegur og stilltur haraldur minn
ég er að nota mér blessaða náðargjöfina sem að þú sendir mér
svo var ekki svo var það ekki meira með þetta
tekur hann samt stelpuna seinna aftur hann skildi ekkert í þessu en ingibjörg er að spinna á rokkinn sinn eins og ekkert hafi í skorist
og svo kemur hann með hana aftur þessa þessa stelpu sem hann
fékk og þá segir móðir hans við hann að hann skuli
hann skuli ekki láta svona hans skuli hlýða sínum orðum hún ingibjörg
sé ekki af baki dottin og hún sé byrjuð við hana en ekki enduð
og hann segist aldrei skulu eiga þennan stelpufjanda
nú svo fara þau svo ætla þau að fara í einhvern túr
og þau þau geta aldrei farið neitt nema það sem hún er að spinna hún er að spinna sko
ekki á sama staðnum alls staðar er hún
og þá segir haraldur það er annars stórmerkilegt
að það er aldrei hægt að komast neitt nema að sjá þennan stelpufjanda alltaf á veginum
sem ætti ekki að vera til
og þá sér hún ég man nú ekki hvað það var eitthvað fallegt hjá henni og hann
bannar henni að fara til hennar
en það er alveg sama hún fer svo
svo tala þær eitthvað saman og svo fara þau aftur eitthvað langan veg
og svo svo koma þau heim eftir nokkra daga
og þá og þá alltaf sjá þau ingibjörgu
og stelpu þá er hún komin með svo fallegt í kringum sig
kistu og svoleiðis
og hún vill allt fá hjá henni ingibjörgu og þá segir hún ég get þú getur fundið nóg hjá mér segir hún vertu ekki að fá
fá þetta hjá stelpuskrattanum segir hann jú það á svo fallegt
ekkert fallegt ekkert fallegt segir hún
svo man ég ekki hvað það var sem hún fékk hjá honum
hún vildi fá dúkinn
en hún fékk
lét hún hana hafa eitthvað af honum en hún hafði víst ekkert gott af því
þarna man ég ekki
og hann fór þarna heim
já sem hún átti heima en hann er í saxlandi
svo skildu þau um tíma hún varð eftir í hringaríki heima hjá sér og hann í saxlandi
hann er svo
ætlar hann að ná í hana en kerlingin vill það ekki hún móðir hans og biður hann alltaf að taka hana ingibjörgu að sér
því hún sé mikið meiri
mikið meira virði heldur en hann
miklu meira þó hann sé kóngsson þá sé hann einskis virði á móts við hana því hún hafi margfalt við
verður að þú verður að eiga hana á endanum segir hún
þú kemst aldrei hjá því skal aldrei eiga þennan stelpufjanda segir hann alltaf
en svo man ég það ekki sko hún setti þrjár þrautir fyrir hann
einu sinni náði hún honum sko náði hún
á dúknum gaf honum svefnþorn og fór meðan og skildi svo eftir fékk einhvern karl
til þess að vera í rúminu fyrir hann hjá hjá konunni hans
já einhvern annan en dordingul ha annan annan dordingul annan karl heldur en þennan dordingul
ekki svo að gagni sé
búin að missa svo mikið úr henni
beiddi hann ingibjargar ingibjargar á endanum já já hún er búin sko ég man ekki hvernig
já þegar hann biður hennar og þá sko sænga þau náttúrulega saman
en þá fer hún til tengdamóður sinnar
og biður hana að gera það nú fyrir sig að fara í fötin sín og sofa hjá honum haraldi í nótt
já hún var hún var klók þá ætlaði hann nefnilega að hefna sín á henni
henni fyrstu nóttina
því hún sá það þegar hann hann bjó sjálfur um rúmið að hann lét vönd fyrir rúmið sitt
svo þegar að
þau eru háttuð og búin að sofa dúr þá vaknar hann
þá tekur hann vöndinn og ætlar að og fer að rassskella hana og segir
hann launa henni sín makleg málagjöld
þá veinar blessuð kerlingin upp og segir haraldur gáðu að guði ég er móðir þín
já svona sko fór hún með hann með öllu móti já hún var svo
hún sá við öllu hún setti af hverju hefurðu þennan fjanda segir hann yfir höfðinu mér er svo illt í höfði segir hún
sko hún
öðruvísi hár heldur en hin sko var að hylja hylja hárið já já það er að hylja hárið
en þegar sko þá ætlaði hann að hefna svona á henni
hann ætlaði að og rassskellti móður sína já já
og og svo segir hún við hann þú mátt fara eftir orðum mínum haraldur minn beiddu hennar eins og hún er nú búin að biðja og vertu
henni eins og maður því það þýðir ekki fyrir því því þú hefur ekki hálft vit við hana ingibjörgu
svo loks tvisvar setti hann
hún honum svefnþorn sko og sendi hann svona já já já
þangað til hann átti hana já alveg
og þá voru þau saman sko en þetta sko það er þetta er ókvikt það vantar sko
vantar í hana sko og ekki
ekki nógu stöðugt sko fast nei nei ekki alveg nógu já slitróttþ já já það er slitrótt sko það er alltaf
mér er ómögulegt að muna það
hver heldurðu að hafi sagt þér þessa sögu
þessa sögu já hún ingileif heitin tengdamóðir mín ég man það svo vel hún sagði þér þessa hún sagði mér þetta já já
og eins af þremur þórunum sem ég sagði ykkur í gær já já og og sigurði í ormagarði já já já
það var þarna einn kafli sem við tókum ekki upp þú mundir það nú óljóst í