tiro-is/ismus huggingface dataset:
hann vildi vildi komast að því fyrst við hvað hann væri hræddur
þá er það sem hann
lítur til hliðar og sér þá að hann sagði
stóran sel
og sér hefði sýnst hann vera með andlit
og hann hefði verið dauður legið þar upp á einni klöppinni
nú og eftir því sem að mig minnir þá minnir mig að
að hann hafi þá dottið í hug þessi maður jafnvel að andlitið hafði borið þess vott að það átti að vera líkt honum
dottið í hug þessi maður
ég náttúrlega er ekki annað en krakki þegar ég heyri þetta
þetta er sko ekki held ég í sögunni nei
pabbi sko hafi aldrei gefið þetta upp
en þessu man ég eftir að hann sagði frá
hefði gripið sig svo óstjórnlegt æði hann hefði alveg hreint orðið trylltur
og formælt og
því hann var nú víst ekki
svoleiðis maður að hann væri hefði fallegt orðbragð hann átti víst það til að vera orðljótur og
dálítið forhertur
og hann rauk af þessu ferlíki þarna og
stjakaði því með stafnum sem að var út og sagði því að fara sem hann ákvað
veg allrar veraldar
einasta hátt hann hleypur í
ofboði alla leið heim
og eftir þetta sagðist hann aldrei mega vera neins staðar einn
þetta væri alltaf fyrir kæmi alltaf að sér þegar hann væri einn á ferð þetta væri alltaf fyrir sjónum sér
þegar hann væri
einn í rúminu fyndist sér þetta vera uppi yfir sér á þekjunni
og sér fyndist það vera gat á þekjunni fyrir ofan sig það var jú gluggi þar
og þar fyndist sér þetta alltaf andlit vera á glugganum
svo pabbi fer nú að tala við hann og tala fyrir honum og
og náttúrlega á allan hátt
og hughreysti hann og svo réttist hann nú við og kemst á fætur og
og þetta virðist endurtaka sig alltaf hreint
að hann verður bara hálf
sturlaður
hann nýtir nýtur ekki svefns
hann er svefnlaus
og það endar með því þegar komið er fram yfir hátíðar að hann er lagstur í rúmið
hann er orðinn það veikur
svona andlega sjúkur
og hann átti systir þarna sem var mjög nærfær kona
og hún hjúkraði honum afskaplega vel og það var gert allt mögulegt í sambandi við þetta
meira að segja amma hún var sótt þarna upp í
efribæ og hún gekk frá honum kvöld eftir kvöld það var lesið yfir honum guðsorð og
þá svaf hann
það mátti aldrei víkja frá rúminu hans
eftir einan
tærist maðurinn upp
og ég man eftir því að mamma hafði orð á þessu einhvern tíma seinna
þá var hún að tala um hjátrú og ýmislegt svona í sambandi við þetta við
og þá minntist hún á eitt atriði sem mér fannst eiginlega ákaflega skrýtið
sko þetta virtist vera þannig maðurinn gæti ekki hvorki lifað eða dáið
hann var orðinn svona líkamlegur og andlegur sjúklingur
og hann gæti ekki dáið og þá var það eitt ráðið
það var gömul kona
niðri frá sem var að segja mömmu frá því
þær hefðu meira að segja þær
hefðu í huga að taka til sinna ráða og reyna eitt gamalt ráð
sem hefði gert í svona tilfellum og það var það að það var að hvolfa potti ofan á
þekjuna yfir rúminu hans
þar sem höfuðið lá
og hún sagði að þetta hefði verið gert
en hvernig sem á því stóð þá brá svo við að maðurinn deyr nokkrum dögum eftir þetta
þetta var að hún segja okkur frá einu sinni sem gamalli trú og
og hvort það væri nokkuð náttúrlega að marka þetta eða ekki þá sagði hún að þetta hefði nú skeð og það var í sambandi við þetta
þetta er náttúrlega löngu seinna sem hún er að segja okkur frá þessu
og og svo deyr þessi maður og hann er
er jarðsunginn og allt það
og þetta er búið og klárt svo kemur til þessa benedikts bensa sem kallaður var
fóstursonur ömmu sem þeim var sem hann var nú kallaður það var náttúrlega ekki en það var sama
hann er með pabba náttúrulega við fjárhirðingu og þess háttar
svona léttadrengur
og hann var afskaplega svona
kærulaus og kaldur og heyrði náttúrlega þessar sögur og allt tal um þetta
og þennan draugagang sagðist aldrei trúa þessu þetta væri svo mikil vitleysa og sagðist ekkert skilja í honum
rósinkar eins mikill karl og hann hefði nú verið að hann skyldi hafa látið draugskratta fara svona með sig
sá skyldi bara
koma og heimsækja sig hann skyldi ekki vera í vandræðum með hann
svo pabbi segir við hann þú skalt nú tala varlega segir hann það er ekki víst að nema lækki á þér risið
ef að þú verður fyrir því að svipað og hann varð fyrir
nei hann sagði að það kæmi nú aldrei til
og þegar þeir eru að tala um þetta þá eru þeir að láta inn féð
og það hefði verið að
setja það í húsin og hann er að eitthvað að eltast við að koma því inn
og gengur svo herfilega rollurnar fást ekki inn í garða
inn í eitt húsið nokkru einasta móti svo pabbi fer að hlæja að honum
ætli draugsi sé nú ekki hússgaraðnum segir hann
það mætti segja mér það
nei hinn trúði því ekki
ja ef hann er þar segir hann þá mana ég hann
koma og láta mig verða að varan við sig nú þá skaltu bara fara inn í hús til hans segir pabbi farðu þá inn
og hann fer inn í húsið
og upp í jötu inn eftir jötunni
jötunni
inn í hlöðu náttúrlega
nú þegar hann kemur eftir hans eigin sögn
þá þyrlast á móti honum svo mikið af heyi lausu heyi
og honum finnst einhver ófreskjuósköp vera fyrir innan heyið þarna og vaða að sér hann kemur þarna alveg
þjótandi út
út úr húsi og segir pabba þetta að
hann hafði verið þarna inni hann
verið inni í fjárhúsi inni í hlöðu
pabbi náttúrlega gerði ekkert grín að því og segir að
jæja kannski þú komir fénu inn núna og það passaði að það fór inn
svo bauð hann pabba að fara með honum í fjárhúsin og og gefa
hvort hann heyrði
og hafa enga trú á þessu
strákur sagðist ekki hafa það heldur ég mana hann ef hann er til þá mana ég hann að koma láta mig vita af sér
svo gefur pabbi fénu en stráksi er nú með honum þarna og það gengur allt
það hefði nú verið gaman að fá eitthvert svona eitthvað af þessu þó að það væri nú
ég ég held ég muni nú kannski söguna af hildi góðu stjúpu ég hef nú sagt ég hef nú sagt krökkum hana einmitt hana ættirðu að lofa mér að fá
það var bóndi á bæ sem að hann missti konuna sína
og hann var lengi í vandræðum með að fá sér ráðskonur
fékk sér
svona fyrst byrja með hafði hann nú vinnukonurnar sínar en honum líkaði það nú ekki hvernig þær fóru með hans efni
svo kemur til hans einu sinni kona
ung kona og glæsileg
og spyr hann að hvort hann vanti ekki
vinnukonu hann segir sig vanti ráðskonu góða ráðskonu hvort hún vilji taka það að sér já hún segist vera til með það
svo sest hún þarna að og
tekur við allri bústjórn innanhúss og
og fer það allt prýðilega úr hendi
svo líður þetta var síðla sumars sem hún kom þessi kona já svo ber ekkert til tíðinda fram að
þegar að hér
bóndinn kemur ofan á jóladagsmorguninn
þá liggur sauðamaðurinn hans dauður í rúminu jahá
hann skilur ekkert í því honum þykir þetta undarlegt að maðurinn hafi orðið bráðkvaddur hann
alfrískur og ekki kennt sér neins meins um kvöldið
því það var nú
var nú allt eins og vanalegt var tekið mikið til jólanna og
og hún bjó vel til hátíðarinnar ráðskonan já gerði fólkinu
mikinn svoleiðis dagamun
eins og vant var svona
svo svo líður nú og bíður og hann kemst einhvern veginn af yfir veturinn
en svo vill hann fá fá sér mann um vorið til þess að gæta
kindanna eða sauðanna
og það hann fær það hann fær sér mann
en það er ekki að orðlengja það að það gengur allt sinn vanagang yfir allan sumartímann og fram að vetri og fram að jólum
og þá kemur það alveg það sama
á jóladagsmorguninn þá liggur
sauðamaðurinn dauðinn í rúminu jahá
og þetta tekur sig gerir gerist í þrígang
að þeir eru alltaf dauðir á jóladagsmorgni morguninn morgnana og svo hann bóndi fer að
vera mjög
áhyggjufullur út af þessu og það fer fer þannig að hann á hann á vont með að fá menn til sín og er
tregur að
ráða menn til sín til
fjárgeymslu jájá
svo er það fjórða sumarið að þá
þá kemur til hans maður eða um haustið
kemur til hans maður og og spyr hvort hann vanti
það hann segir sig vanti vetrarmann
en hann segist hann segist nú vera orðin hvekktur á því að ráða menn til
gæta sauða sinna því að þeir þeir
séu alltaf dauðir á jólunum
hann segist ekkert prútta um það segir maðurinn
hann segist skulu reyna það að vera hjá honum ef hann vilji og svo verður það úr að hann ræður hann til sín
svo líður fram að jólum og
og það er allt upp og
undir jólin eins best eins og best hún gat ráðskonan og
og allir eru glaðir og í góðu skapi
svo leggjast allir allir til hvíldar á á jóladags á aðfangadagskvöld og
eins og vant var já en maðurinn hann hugsar sér að sofna ekki
svo svo líður fram undir miðnætti miðnættið og og það hann honum heyrist að allir muni vera sofnaðir
var náttúrlega í baðstofu allt fólkið svona eins og vant var í gömlu baðstofunum jájá
og þá heyrir
einhver er eða einhver er á fótum samt
svo læst hann nú sofa
þá er komið að rúminu hans og og hann
merkir það að það muni vera ráðskonan já og hún bregður á hann
einhverju beisli
og og fer tekur svo í hann og teymir hann upp úr rúminu svo fer hún út með hann
og þar sest hún á bak á hann og hann veit ekki hvert hún stefnir en en
í landareigninni þar skammt frá var var töluvert stórt gil
og þangað stefnir hún já og þegar hún er komin ofan í gilið þá
og bindur hann þar við stein
í gilinu já og svo heldur fer hún fer hún áfram niður gilið
en hann getur hann með einhverjum ráðum getur hann núið þessu beisli fram af sér sem að sem hún hafði eða
af honum sem hún hafði látið á hann jájá gat einhvern veginn núið því af sér við steininn
og hann hugsar sér að reyna að fara á eftir henni
og hann svo hleypur hann niður gilið
og er svona dálítinn spöl á eftir henni og
passar það að hún muni ekki sjá sig
og hún heldur rakleitt áfram og þar til hún kemur að hömrum og þar þeir ljúkast upp
nærri henni að hann getur komist inn í hamrana
og þegar hún kemur þar inn þá þá sýnist hún nú vera komin inn í þarna stóra höll bara
og það það er komið á móti henni þar kemur á móti henni maður
fjarskalega tígulegur maður og vel búinn og og tvö börn
og þau taka svo óskaplega vel á móti henni já
og svo svo hún leitar inn í stóran sal og og það er slegið það er búið að slá þar upp fjarskalega mikilli veislu
og þar og hann sér sér þarna margt fólk og það er eins og það sé hirð bara
og úti í einu horninu þar situr gömul kona og honum sýnist honum sýnist hún vera heldur illileg ásýndum og
og svo svo er slegið þarna upp mikilli jólagleði og
fólkið skemmti sér og leikur á als oddi þarna
en en svo hér svo fer þegar líður nú nokkuð á kvöldin þá fer nú annað annað
vera dálítið órólegt og og hún þá
já órólegt og hún
tekur það konan já hildur hann heyrði hún sagðist heita hildur þessi kona ég man nú var nú ekki búin að nefna nafnið
og svo hún dregur hring af hendinni á sér og fær
barninu og það fer að leika sér
hringnum á gólfinu og og það hleypur nú svona til og frá og
já ég hef nú gleymt því að segja frá því
hann hafði hulinhjálmsstein
maðurinn nú já hann átti átti hulinhjálmsstein
þá gat hann sást hann ekki sko jájá þegar hann bar steininn á sér þá sást hann ekki já já
og barnið er að leika sér að hringnum á gólfinu
vill svo til að hann það veltur skoppar hringnum fram eftir gólfinu og það svo nærri manninum að hann getur náð í hringinn
og tekur hann
stingur honum á sig já
svo þegar líður
er liðið mikið á nóttina þá sér hann að það kemur óskaplegur sorgarsvipur á manninn og hildi líka
og þá gengur þessi maður til gömlu konunnar og og fer að tala við hana og þá heyrir hann að hann er biðja hana
biðja hana segir svona við hana hvort hún geti ekki létt þessum þungu álögum af á af hildi sem hún hafi lagt á
hann segir sér finnist það óbærilegt að hún þurfi alltaf að vera uppi í mannheimum
nei hún segir það hún segir að hún eigi að hún eigi að taka út þessa hegningu
sem hún hafi á hana lagt já
hún segist ekki slaka neitt til með það
svo hann gengur frá henni aftur og er óskaplega sorgbitinn og svo sér hann svo sér nú maðurinn
það muni ekki verða langt þangað til
svo hann hugsar sér að vera á undan henni
svo hún viti ekkert um sig svo kemst hann út á undan henni og flýtir sér upp gilið þangað til hann kemur að steininum þar sem þetta beisli lá
og hann getur komið því á sig aftur og leggst svo niður við steininn og liggur þar kyrr eins og
hún hafði skilið við hann svo eftir dálitla stund þá kemur hildur og tekur hann og fer með hann heim og
og leggur hann upp í rúmið eins og
hann hafði legið áður
svo svo um morguninn
þegar dagar þá fer bóndinn fyrstur á fætur og hann er nú kvíðinn fyrir því að hugsa sér að finna nú þennan mann dauðan eins og hina
svo kemur hann að rúminu og og hann verður þá heldur en ekki glaður þegar hann sér að maðurinn er lifandi
já og hann
þeir fara að talast við hann býður honum góðan dag gleðilega hátíð og og spyr
liðið í nótt og hann segir að sér hafi liðið ágætlega
svo er ekkert að segja það en hann segir að sig hafi dreymt undarlegan draum jahá
og bóndi biður hann að
ekki segja sér hann
jú hann segist hann segir að sig hafi dreymt að að hann hafi að hildur
hafi komið til sín og og farið með sig
út og hér og í gilið hér sem að sé hér skammt frá segir hann
og þar hafi hún farið með sig langan veg nokkuð
glæsilegri höll og og farið þar inn og
og og hann með
og þegar hún var komin inn í höllina
komið á móti henni afskaplega
mikill maður stór og glæsilegur og fjarska vel búinn eins og eins og konungur
og tvö börn með honum
tekið á móti henni eins og hún væri þar
konan hans og kallað hana drottningu
bóndi segir að þetta sé merkilegur draumur
en í því þá er komið þar að líka er komin og heyrir þetta þegar hann er að segja bónda frá þessu
og og segir að þetta sé einhver vitleysa úr honum að hann sé þetta
hún hafi aldrei farið í neitt
hafi verið heima
jú hann segir að þetta þetta hafi nú verið svona samt sig hafi dreymt þetta og og sem
til sannindamerkis segist hann skulu sýna henni hér hring sem að
barn annað barnið hefði verið að leika sér að og hann sagðist hafa náð í hann og hugsað sér að hann myndi geta sannað sögu sína með því að sýna henni þennan hring og hvort hún kannaðist ekki við hann
og þá glaðnaði nú heldur yfir hildi
og hún segir hún segir honum jú hún segist kannast við þennan hring hún segist eiga hann
hann hafi verið mikill gæfumaður að geta komist að þessu leyndarmáli sínu og þá
hún segir að tengdamóðir sín hafi verið svo ill út í sig að hún hafi lagt þetta á sig að hún ætti að vera
vera ég man ekki hvort það voru fimm eða sjö ár
uppi í mannheimum
en en hún mætti alltaf koma heim á jólunum já ef hún gæti það
hún segist hún segist þakka honum innilega fyrir að hann hafi verið svona hann hafi verið duglegur að
fylgt sér eftir jájá inn í höllina
svo segir hún við bóndann að hún segir að nú nú segist hún hún segist ætla að vera ráðskona hjá honum fram á fram að vorinu en þá segist hún fara
þá segist hún fara heim til sín
en hún segir segir manninum að hann skuli hann
hann skuli koma út að steininum í gilinu
þegar að hún sé farin
og þar muni hann finna launin fyrir það að hann hafi leysti hana úr álögunum jahá
og þar þar fann sauðamaðurinn þegar hann fór að leita
stóran fjársjóð já og hann gat hann varð efnaður bóndi og
græddi stórfé
keypti sér jörð og fór að búa kvongaðist jájá
æ þetta er nú illa lærðirðu þetta af siggu sögu
heldurðu eða ja það held ég held ég
ég hafi aldrei lesið hana á bók nei nei nei en hún hefur sagt þessa sögu hún sagði þessa sögu já já
hvernig var þegar þú varst að alast upp
það þýðir ekkert fyrir ykkur
að kjósa hann sighvat gamla
enga brú og engan vegarspotta
enda er hann orðinn svo gamall að hann
betra að kjósa unga og hrausta menn já
það er hyggilegra
margar sögur til af karlinum svona átti hann
í miklu stríði við bruggara
ja það var nú löngu seinna þá var hann orðinn sýslumaður í árnessýslu
en hann var fyrst þarna sýslumaður í rangárvallasýslu og bjó blómabúi
þarna á árbæ árbæ í holtunum þarna nálægt ytri rangá
þá voru þóttu nú fyrirferðarmiklir menn margir í þá daga á rangárvöllunum
þó maður sleppi nú thorarensenunum í bili að þá þá voru þar
þá var þar bóndi sem að lét ekki snúa á sig tómas á reyðarvatni
og hann væri nú eins og bara blátt áfram maður svona og hafði sína hentisemi
þegar hann var að drekka kaffi þarna hjá magnúsi
var siður víst í þá daga að bera með sykurkarinu
eða hafa í sykurkarinu hérna sykurtengur
en karlinn skipti sér ekki fleygði þeim til hliðar hann tómas og og náði
náði upp með puttunum
sykrinum og hann
kannski verið eins og ég og margir aðrir sveitamenn ekki nýbúinn að þvo sér hendurnar og
og svo drakk hann nú kaffi eins og hann langaði í
svo kom frúin inn hans magnúsar dóttir stefáns
sýslumanns í gerðiskoti mikil kona
og það var sagt að magnús hefði nú haft gaman af þeim því að þegar hann
hann var búinn að fá sér eins og hann vildi af sykri hann tómas og hættur að drekka kaffi þá þá þá hérna fleygði hún
svo sá karlinn þá fleygði hún sykurkarinu sem eftir var út um gluggann
karlinn lét sem hann sæi það ekki hann tómas
og hvort
hann líklega hefur hann ekki verið búinn að drekka úr bollanum því að það var sagt að hann hefði svo drukkið það sem eftir var í bollanum
og svo gekk hann þegjandi út að glugganum og fleygði bollanum út um gluggann
þetta var allt þegjandi þegjandi
oft það var sagt að magnús hefðu skemmt sér vel að horfa horfa á þau
já það var margt
það voru margar sögur af honum magnúsi ja hann var nú voða harður af sér víst þarna við þessar kosningar
en það var þarna maður bóndi í miðkoti sem að
hafði nú ekki mikið fyrir að bregða sér að heiman var seinna
vitavörður suður á reykjanesi ísak í miðkoti
hann smalaði fyrir sighvat fyrir kosningarnar
og hann var lítill maður
snarlegur
og þá var nú komu þeir inn þarna á þingi sem kallað var að þinga þarna
sýslumaðurinn og og það hefur líklega verið rétt fyrir kosningarnar og þá kemur hann inn þessi litli
maður sem var smali fyrir andstæðingana eins og sighvat í
sighvat alþingismann árnason
að þegar hann kemur inn þá rís hann upp þessi litli risi hann
magnús og segir þegar að ísak í miðkoti kemur inn gefiði þessum rúm
ég er nú hvorki hár né
hár ég er nú hvorki hár né digur sagði ísak ég þarf nú ekki mikið pláss
og ætla nú ekki að þrengja að sýslumanninum svo var víst farið að kjósa í heyranda hljóði
hljóði
eftir gamla laginu það voru nú ekki alveg leynilegar
og hann féll með glans hann magnús í það skipti
svo fór hann til ísafjarðar og var lengi þar og
það gengu ný margar sögur af honum ég man þær nú ekki þær voru svona
svona fjær manni svo átti hann eftir að hann koma í árnessýslu
og hann þótti nú röggsamt yfirvald karlinn
og mér er það sérstaklega minnisstætt
að hann var staddur á selfossi það var rétt fyrir kosningarnar það
bændaflokkurinn var stofnaður og
og magnús þórðarson hann hann hann bauð sig fram fyrir bændaflokkinn því að hann fékk ekki að vera
með jörundi ég held að björn á laugarvatni hafi þá verið tekinn með jörundi
til framboðs fyrir framsóknarflokkinn
og hann er þarna eins og hálfgert karlinn utan gátta
en þetta var eini sénsinn fyrir hann eða eina tækifærið til þess
eða tilraun minnsta kosti til að komast á þing að ganga að nafninu til í bændaflokkinn
og það tókst nú hjá honum að
komast sem uppbótarþingmaður fyrir bændaflokkinn en ég man
hafði einhver var þá í einhverjum
verslunarerindum ég bjó þá í vaðnesi í grímsnesi
var í einhverjum verslunarerindum niður á selfossi
og verslaði nú bæði við kaupfélagið og kaupmanninn þarna
þegar ég kem þarna upp að kaupfélagi það var þá gamla kaupfélagshúsið
þá standa þeir þar
gísli á reykjum þekktur maður hreppstjóri þarna og
og mikill félagsmálafrömuður
og þegar ég er aðeins ókominn alla leið upp á stéttina til þeirra þá segir magnús torfason
þarna kemur nú sá sem það veit
það var náttúrulega til mín
ég skildi það strax þessi getur nú komið ykkur í íhaldið
þetta hefur nú svo lítið að segja hvar einn smábóndi er í pólitíkinni segi
langt um forvitnilegra eða meira gaman að vita hvar sýslumaðurinn er staddur sumir segja að hann sé nú kominn í bændaflokkinn
og sumir segja að hann sé nú bara áfram í framsókn í raun og veru og þið þriðju segja að hann sé kominn í íhaldið
segi ég
í því kemur bóndi ofan úr hreppur sem ég þekkti ólafur
í geldingaholti
ungur nokkuð ungur bóndi þá
og segir viljið þér tala við mig sýslumaður
þá var magnús ekki farinn að svara mér en segir
tala ekki við yður
og rýkur inn í kaupfélag þetta var hann var alveg saklaus maðurinn það bara
reiðin reiðin við mig hefur hefur bara
lent á saklausum manni þarna mér þótti það heldur verra
ég hefði heldur vilja taka syndina á mig voru ekki frægar yfirheyrslurnar hans
magnúsar jú það má ekki láta það heyrast það er nú allt í lagi að þú segir mér þetta ha það gerir nú ekkert til
það var voðalegt vesen þarna í grímsnesinu með þessa skógar dísu
hún bar það upp á einhvern mann hann hefði svona viljað
taka sig fatt eitthvað
og það var nú ekkert með það
hann hélt því fram að hún hefði verið fús
til samfylgdar við sig eða samlags
hún varð var við einhverja mannaferð og magnús stóð eiginlega með manninum og það þótti nú bara
til þekktu nokkuð gott hjá honum og svo segir hann við stúlkuna
og var hann lengi að
var hann lengi var hann lengi þarna að hnauka þetta á yður
nei það var enga stund
það ber nú vott það ber nú vott um það að að yður hafi ekki þótt það volgt
finnst yður fannst það enga stund
svona voru svo margar sögur sko
það var nú önnur öllu betri þarna
frá ísafirði hann hefur sagt mér það maður sem að átti heima þar og
og man eftir magnús þegar hann var ungur og hann sagði að það hefði verið einhver maður
hann sagði nú ég þekkti hann nú sagði sögumaður minn
kominn til reykjavíkur núna
ég þekkti nú vel þetta fólk og ég vissi að
alveg hvernig þetta var allt í pottinn búið sagði hann nema hann klagar konuna sína þessi gifti maður þarna
segir við magnús
að hann hefði séð mann leiða hana í rökkrinu
en magnús var nú alveg hlífðarlaus svona í orðum alltaf og
að það er sitthvað að að teyma merina eða ríða
henni sjáið það sjálfur
hann vissi að þetta var
sögumaður minn
það er ekkert langt síðan hann sagði mér þetta það var núna um daginn
er nú lygilegt að segja frá því að
að ég man bara ekki hvað hann heitir ég er búinn að þekkja hann núna nokkra mánuði
ekki heitir hann magnús en hann hann þekkti ansi vel
til þarna
var listaskrifari þessi maður og ég lærði ég var nokkuð ungur sagði hann þegar ég lærði að skrifa
nokkuð sæmilega
og ég var nú þarna hjá öðrum sagði hann og
en magnús hafði víst heyrt það að ég væri svona sæmilega skrifandi
ungi maður
haldið þér vilduð ekki skrifa hérna fyrir mig
ég man ekki hvort það var við réttarhöld eða uppboð ég hef ekki nú spurt
nógu greinilega að þessu
nema hann gerir það og honum líkaði
ansi vel að vinna þetta fyrir karlinn hann magnús
og hann sagði að á eftir þegar þetta var búið og hann var búinn að skoða skriftina og líta yfir fráganginn á þessu öllu
heyrið þér ungi maður
hvað á ég að borga yður
ég er í annarra þjónustu og ég á ekkert með að að taka neitt fyrir það
ja heyrið þér ungi maður gefiði mér kvittun upp á tíu krónur
og ég náttúrlega hlýddi því nú strax sagði sögumaður
og hann fékk honum tíu krónur
svo endurtók sagan sig
hann þurfti eitthvað að skrifa svona álíka mikið ekki minna
hvort að það var nú hálfu eða heilu ár seinna ég man það nú ekki
og þá sagði hann aftur þetta sama
hvað á ég að borga yður ungi maður
ja þér ráðið því
ja hér hafið þér tólf krónur
og svo bætti hann því nú við sögumaður og þó hafði nú ekki verið nein gengisbreyting í þá daga
nítján hundruð sjötíu og sjö síðari hluta dags unnur árnadóttir segir frá
unnur árnadóttir húsfreyja segir frá já við vorum að tala þarna um þetta
þessi núpsundur já og
og þú varst að segja mér þarna að þú mundir kannski endurtaka það sem við vorum að það sem þú varst að segja mér
það sem þú varst að segja mér í sambandi við þessa veiði í vatninu
já ég get sagt frá því sem að
ég hef heyrt
til dæmis heyrði ég gamla manninn sjálfan segja frá því
að honum hefði orðið á
þessu leyti
hann var þá á besta aldri og hraustur og og ekkert einasta korn
gefinn fyrir að hirða um síst af öllu að láta taka af sér
eða hindra sig í nokkru sem að hann ætlaði sér að gera sem sé að nota
í vatninu og leggja þar sem hann vissi að veiðin var mest
svo ég viðhafi þau orð sem ég heyrði hann sjálfan hafa að hann vissi ekki almennilega
hvort hann hefði verið vakandi eða sofandi
en honum var sagt að hann mætti ekki veiða
þarna hann mætti veiða annars staðar í ánni og vatninu eins og hann vildi en ekki þarna á þessum stað
það væri einkaeign
og hann svaraði því til að hann héldi sig eiga allt núpsland og þá vatnið líka
sem væri rétt við bæinn
já en það var aðeins þessi blettur
og hvar er hann í vatninu svona
eftir því sem ég best veit ég hef farið þarna framhjá en ekki komið á staðinn
bærinn er sunnan við vatnið og og vatnið gengur
að heita má upp að núpnum og það var einmitt á þeim stað við núpsendann sem hann ekki mátti veiða
þetta heyrði ég hann segja foreldrum mínum
og ég held ég muni þetta nokkurn veginn orðrétt
því að á þessu var ég náttúrlega ákaflega