tiro-is/ismus huggingface dataset:
makki nú einkum fram við einkum fram við hnakkabein já það kemur svo fögur reisning og þeir hestar fara albest í taumum því höfuðið kemur svo lóðrétt niður já
heyrðu var hann hár hann var tæpir fimmtíu og fimm þumlungar á hæð
og það var og það var það og
frekar langvaxinn
fætur ákaflega vel settir og styrkir vel
niðurleggir honum var stutt til hnésins sperruleggur var hlutfallslega langur
móts við aðra leggi já og þess vegna og þar af leiðandi var þetta var hann svo skreffagur skrefhár
og skreffagur
heyrðu hann var sérstaklega mikill skeiðhestur
já hann hann var mikill skeiðhestur hann var allra hesta mestur skeiðhestur
en en það má líka segja að hann var allra hesta mestur brokkari ég skal segja þér til dæmis
að hann að árni gunnlaugsson hann sagði mér með hann
einu sinni þegar ég var á kappreiðum í reykjavík þá kemur
árni til mín árni gunnlaugsson járningamaður í reykjavík
og hann segir þú getur nú nærri hvað hrifinn ég er af skeiðinu hans en þó er ég ennþá hrifnari af brokkinu hans en hann
hann var svo mikill brokkari að það var þó maður væri á ferðalagi að þá var það maður var kannski heila daga á ferð án þess að hann stigið skeiðspor
hans eðlisgangur var brokk og það var svo mjúkt að
eiginlega aldrei að taka töltið hann var rífandi töltari líka
en brokkið var svo framúrskarandi gott að það er ekki á betra hægt að kjósa og þar var hann allra hesta hraðastur á
og yfirleitt var hann svo mikið ferðmikill
að manni fannst manni fannst maður ekki ríða nema dálítið gutl
þegar aðrir hestar voru á harðahlaupum með hann var svo yfirferðarmikill en gekk þér ekki illa að sveigja hann
hann til hlýðni
var nei það gekk nú ekki illa hann var hann var dálítið hann var styggur fyrst ákaflega styggur
en ég en fyrst eftir að ég fékk hann þá hafði ég hann inni alveg í hálfan mánuð en hafði hann úti hérna á túninu
á daginn bara
og það var nú fyrsta og síðasta fyrst á morgnana og síðast á kvöldin að ég kom til
til hans og og svo náttúrlega við hverja máltíð og kaffidrykkju og þess háttar og hyglaði honum eitthvað
en það en það skakkaði ekki nema hálfur mánuður þangað til hann
fór að gegna sínu nafni og koma til mín það hefur skapast svona fljótt vináttusamband já á milli ykkar
og þú kannt auðvitað mjög margar sögur
af snilli og kostum sindra þorlákur
og nú hefði verið mjög gaman ef þú hefðir getað sagt mér eitthvað einhver dæmi
frá samskiptum ykkar já ég skal ég skal segja ég skal segja þér til dæmis ég get sagt
það eru ótal margar sögur að það verður nú kannski of langt mál að fara að telja allt upp
en ég skal þér eina sögu að daníel kristinsson skrifstofumaður hjá eimskip
hann átti dreng hjá mér í nokkur sumur
og það var venja að hann kom sótti hann og ég reiddi daníel þá út í fljótshlíð
hann setti það nú alltaf upp að fá að koma á bak sindra og það var nú ekki nema sjálfsagt með þann ágæta mann
og eitt haustið var það þá var séra jakob
lárusson prestur í holti og við vorum góðvinir við séra jakob og ég kom
að kvöldi til hans þá þegar ég er búinn að reiða daníel og dreng hans út í fljótshlíð þá kem ég
að kvöldi þetta var að áliðnum slætti
að holti og það var rétt um dimmumótin
og ég verð nú að segja eins og er að ég hef nú ekki verið strangur bindindismaður var aðeins en ekki neitt um of aðeins svona hýr
svo séra jakob vill að ég gisti um nóttina
en ég vildi það ekki ég sagðist ekki mega vera því það liti þerrilega út og það yrði
og ég yrði að fara snemma til hirðinga á morgun ef að þurrkur yrði
jæja þegar ég er búinn að sitja dálitla stund inni hjá honum koma börn hans inn og segja hestarnir eru farnir nema einn að ég var með eina fimm hesta
spyr ég um hvaða hestur sé eftir
þau segja að það sé stóri hesturinn því hann var stærstur af hestunum já það var einmitt sindri sem sem að var eftir
svo ég segi við séra jakob ja þá er allt saman í lagi þá finn ég hestana
því hann gerir mér alltaf aðvart ef ég fer fram hjá hestum ef að ég þegar ég rek hesta ef að dimmt er að þá gerir hann aðvart þó ekki standi nema einn hestur eftir að
hneggjar hann hátt upp ef að ef að hestur stendur eftir
jæja séra jakob vill ekki að ég fari þrátt fyrir þetta
og ég held að hann hafi nú vantreyst því að hesturinn væri svona já svona öruggur ekki tekið fullkomið mark á orðum þínum
svo þigg ég nú góðgjörðir í holti og kveð og stíg á bak
og það eru hross þarna fyrir austan túnið í holti á á fitunum sem þú kannast við þarna
við holtsá já já
og klárinn fer á hröðu brokki og steinþegjandi og ég leita bara ekkert í hestana
þegar ég kem að
hellnahól þá ríð ég þar fram á pál ólafsson fyrrum bónda á litlu heiði já
að hann er þó að koma utan úr fljótshlíð líka frá því að ríða fólk og ætlaði að gista í varmahlíð
ég spyr hann um hvort hann hafi séð nokkurn til hestanna minna og hann segir það ekki vera svo
nú svona rólega þarna frá hellnahól og austur að varmahlíð og þar stígur páll af baki við hliðið og ætlar heim að varmahlíð til gistingar
og spyr mig þá
hvort að ég ætli ekki snúa við að gá að hestunum
ég segi það ekki vera
en var búinn að segja honum hvernig já hvernig hestur að hesturinn
gera mér aðvart ef ég færi framhjá
þá verður páli að orði ja mikil er trú þín kona stendur þar vitnaði þá í biblíuna
svo ég sagði ég ég rengi hann ekki á meðan hann gefur ekki tilefni til þess og þarna kveðjumst við
og ég gef klárnum slakan taum og hann setur á sprett
en þegar kemur austur að steinahelli í grjótin þar já eftir þarna hlaupið já
mikla vatnshlaupið í gömlu steinum
gömlu steinum hægir klárinn á sér og fer á hröðu brokki
þangað til allt í einu að hann
hneggjar hátt upp já og og lítur
svo þegar ég stansa þá lítur hann upp í skriðurnar og upp í brekkurnar þar
þar það er furðuleg nærfærni já
svo svo rek ég hestana heim sit á sindra og og rak rak
allan hópinn heim já ferðin hefur greiðst vel hjá þér já
morguninn eftir hringir séra jakob í holti til mín já og spyr mig um hvernig hvernig þetta hafi gengið svo ég segi honum
allt allt hvernig fór svo að hann segir ja þú
þú verður þú verður þú verður að skrifa um þetta þetta má ekki gleymast hesturinn er svo frábær
já mig furðar ekki á því að hann skyldi dást að þessu
og þetta hefur hann sýnt oftar þetta sýndi hann svo margsinnis og það var sko hvað lítið sem að honum var það var til
dæmis ég skal segja þér til dæmis
að hann hann var svona
dáldið sælkeri og þótti gott að éta fjöruarfa þess
eins og hestar verða þeir sem að komast sérstaklega þeir sem eru matgefnir og fá svona sitt af hverju að þeir
verða já fýsnari í svona
og ef að hann var nokkuð veikur
kom fyrir hann fékk samt út af því þá kom hann hlaupandi heim og hneggjandi já að gera viðvart já já kom heim að leita sér bóta að leita sér bóta já og til
að hafa það var til dæmis það vita margir nágrannar mínir um og hafa margir verið við þannig
og séð til hans og það var til dæmis einu sinni þá var jón jónsson frá skagnesi í mýrdal hann var kaupamaður hjá mér
svo er það einn góðveðursdag við sláttinn þá kemur hesturinn hlaupandi og hérna heim að hliði og hneggjar ákaft
við göngum báðir til hans ég segi nú nú er hann líklega búinn að fá hrossasótt eða sandsótt
og göngum til hans nei það ber ekkert á honum þannig
göngum við í kringum hann
og og ég geng aðeins frá svona og lít á hvernig hann sé
þá gengur klárinn til mín stingur aðeins við já er aðeins haltur já
nú ég tek upp fótinn og það er þá fastur steinn bara í hófnum
það hefur klemmst við skeifuna slæ steininn úr
og með sama
setur hesturinn á sprett í burtu út í hagann þegar búið er að slá steininn í burtu já margar
fleiri sögur kanntu auðvitað að segja mér af sindra þorlákur og það væri vel gert að bæta aðeins við
þær eru náttúrlega margar ef maður fer að rifja upp margar sögur til af honum ég skal segja til dæmis
til dæmis það var um hérna
haustið nítján hundruð þrjátíu og þrjú þegar að hann bilaði þarna vesturendinn á jökulsárbrúnni já
þá þá
fór ég út að eystri skógum að þannig stóð á að stefán bróðir minn
hann var giftur magneu eða er giftur magneu systir guðmundar heitins vigfússonar í eystri skógum já
var kom þá um haustið af síldveiðum og kom austur að skógum
því magnea var þar og sonur þeirra
en þá þá var þannig að jökulsá
á brú var ófær
vegna bilunarinnar en svo mikið í ánni var þá
að ég reið þá ána fór með tvo til reiðar fór út að eystri skógum og hafði tvo til reiðar og reið þá jökulsá þannig að það rann á lend
að það var hagkvæmt brotið ég gat riðið aðeins undan straum
svo gisti ég í eystri skógum um nóttina og þá var vigfús
faðir þeirra systkina já guðmundar og magneu lifandi
að það færi enginn
grípur þar út já
en ég var að spekúlera í að
láta þá standa inni um nóttina já jæja um morguninn þegar til átti að taka eru báðir hestarnir horfnir
og við stefán bróðir förum þá að svipast um eftir hestunum og ríðum alla leið austur að jökulsá
og þá sjáum við förin eftir sindra og þá báða en vitanlega hafði hann forystuna
að þeir höfðu þá farið á brotinu yfir ána
við snúm við
frá ánni því hún var alveg ófær eða sem sagt ófær
og út að eystri skógum og svo þaðan aftur út að skarðshlíð og þá hringdi ég þaðan
talaði við þórð guðmundsson sem nú er bóndi á völlum hérna á völlum
og bað hann að koma með hestana út að jökulsá til okkar
og guðmundur stefán
og guðmundur og magnea þau komu öll hingað austur að eyjarhólum
og þórður kom með hestana þarna út að jökulsá á móti okkur en við komum á hestum
og riðum einn álinn og var svo klifrað upp á brúna og gengið yfir brúna og þannig var þannig var ferðast á milli
á tímabili þá um haustið það var ferjað svona
svo þegar þegar við komumst yfir jökulsárbrúna
þá þá spyr magnea mig hvort að hún eigi að fá að setjast á sindra
ég segi hana ég ætlaði nú stefáni að skemmta sér á honum eftir sjóvolkið í sumar
jæja svo situr stefán hestinn heim
og við ríðum náttúrulega léttan og og ég býst nú við að hann hafi haft forystuna annars man ég það nú ekki svo glöggt með austurleiðina
jæja svo eru þau hérna fram eftir degi
og að áliðnum degi þá þá fara þau þá fara þau aftur út úr
og fá hesta á móti sér austur að frá eystri skógum austur að jökulsá
því við riðum ekki nema út að jökulsá og þá förum við og þórður kemur aftur með okkur þórður á völlum
og þegar út á hlaðið kemur og á að fara að stíga á bak þá hefur kona stefáns orð á því hvort að hún eigi að setjast á sindra
svo ég ég segi svona ja ég ætlaði stefáni sindra svo stefán segir við mig má hún ekki
jú hún má setjast á hann þú hefur umráð yfir honum núna en ég er ekki viss um að það passi fyrir hana að sitja hann
svo mangea segir þá
nú hann er varla fjörugri en hann blesi þaða var sagt ég held að blesi hefði verið meiri fjörhestur heldur en sindri
og ég segi við hana ja það
að hann hann er ekki fjörugri en blesi en það er dálítið öðruvísi að sitja hann heldur en heldur en blesa
jæja en guðmundur
settist á jarpan fola sem ég átti röskan töluvert
og guðmundur var nú svona óprúttinn og
glaður og reifur maður og fer að ríða strax greitt þegar við komum út fyrir túnið
og sindri tekur náttúrlega forystuna en guðmundur ríður
ríður helst til greitt á eftir nema klárinn setur á sprett með magneu
þá var svo vötnugt hérna út úr vellinum
og við sjáum bara að hann þýtur áfram og gusurnar ganga
frá þeim já hérna á velli og þegar við komum þegar við komum langleiðina út að
erum komin langleiðina hérna út að á framnesi þá hefur magnea stöðvað hestinn
hestinn og bíður þar bara situr á hestbaki og bíður eftir okkur já
að ég segi við hana þegar við komum ætlarðu ekki að stíga af baki nei segir hún
svo förum við svona gætilega
en en þá er æsingurinn kominn það mikill að ég er nú hann var nú léttur í taumum
án þess að taka fast í taumana
og þá segir hún við stefán það er líklega rétt að við skiptum svo stefán sest á klárinn
sem mig langaði til að spyrja þig um
skrifa neitt eftir sigurð
hann gaf honum ekkert út á það með eitt eða annað
en svo rétt eftir jólin þá kemur nú sigfús
og sest niður og fer að skrifa
eftirmæli ég man nú ekki í eitthvert
blað sem að kom út á seyðisfirði ég held það hafi nú verið hænir sem að kom út þá ég man það nú ekki eða austanfari
og hann var nú ekki nema ef hann hefur verið mánuð að því að
hann vissi enginn hann hafði sérherbergi og sat þar og hann var þarna lengi
og ég varð nú ekki vör við það voru nú lengst svona eftir að ég var orðin fullorðin samvera sem ég var með honum
en hann kom nú lítið í baðstofu eða herbergi sem var kölluð baðstofa það var nú fólk en hann kom nú ekki
hann var nú stundum að lesa okkur sögur svona
voru það þá sögur sem að hann hafði skráð sjálfur sem að hann var að skrásetja já svo fer ég að segja honum
segja þá frá því fyrsta sem að eiginlega kom fyrir mig sem mér hefur þótt skrýtið
þegar ég var lítið barn og við bjuggum í
torfbænum þá er í sláturtíðinni þá er ég nú send fram á skemmuloft eins og þá voru
eftir einhverju sem vanhagaði um
fer ofan stigann aftur þá sé ég að stendur kálfur þar í horninu á skemmunni
en það var góð tíð kýrnar voru úti á túni og ég skildi nú ekkert í þessu neitt svo sem því ég hafði ekkert tekið eftir þegar ég fór upp á loftið
og leið og ég kem inn aftur
ég hvaða kýr er eiginlega borin
og kálfurinn kominn út í skemmu það var ekki svoleiðis þeir voru látnir þar ævinlega
var nú ekki betri meðferðin og fólkið var alveg
undrandi yfir þessari vitleysu í mér en ég var nú staffírug þarna
svo það fór einhver fram með mér og enginn sá kálfinn og ekki neitt og kýrnar í ró og næði og allt í besta lagi
ég fer að segja sigfúsi þetta
þá vissi hann um einhvern mann sem var farinn til ameríku sem að gráskjöldóttur kálfur hefði átt að fylgja svo kálfurinn hefur ekki farið með
það er nefnilega sagt að hann hafi ekki varað sig á sumum strákum sem hafi verið svona að skrökva
já þú veist ekki neinar sannanir á nei ég get ekki sannað neitt um það
hann en hann var svona
afskaplega varasamur
ég man þarna þegar hann kom þarna þegar ég var sem ég var að segja frá áðan þá kemur hann nú og
ég segi við hann viltu þá
kaffi sigfús jú
en jú jú svo er ég að búa til kaffið þá segir hann ert þú farin að hafa þetta nýja duft sem þær hafa í kaffið
ég kom nú á bæ sem hann nefndi þarna í grenndinni þar lágu allir veikir nema konan og hún er nú eins og þú veist þetta gæðaljós
og hún kom með kaffi handa mér út á tún
og því að hún gat ekki vitað að ég færi án þess að fá kaffi og ég mér þótti
dálítið grunsamlegt bragðið af kaffinu og spurði hana að því hvernig stæði á því
og hún sagði mér það að hún hefði kúmenduft í kaffið það hef ég nú ekki þekkt fyrr
og mig langar ekki í svoleiðis kaffi
en það getur vel verið að þetta hafi verið gert
og ég býst við því hann er nú síðustu árin á seyðisfirði
það var líka annað sem mig langaði til að spyrja þig um
veistu nokkuð hvernig hann skráði þessar sögur sínar sat hann yfir mönnum og skráði eftir þeim svona ég held hann hafi gert
gert það eftir á já já ég hef það
þarna þegar hann var þarna þennan tíma þá fór ég að segja honum frá
því einu sinni þegar ég var að ferðast á skipi og ég veit ekki hvort
raunveruleiki eða eða hvað það var
en við vorum ég man ekki hvað líklega einar tíu stelpur og fengum þeir voru svo þarna á
hafi ekki verið esjan þá nei ekki esjan hvað hét skipið sem að fórst hérna heldur
að gleyma því undan á esjunni
það var nú ekki esjan ég ætti þó að muna það
tuttugu og vorið nítján hundruð tuttugu og eitt jæja
nema þeir lána okkur borðsalinn stelpunum en öðru leyti
þau hlunnindi fylgdu að við máttum vera eins og við vildum á fyrsta plássi en ekki í fæði og þetta var nú svolítið þröngt þarna sváfum við
og svo er það eitt kvöld við máttum ekki hafa slökkt ljósin klukkan tólf
á skipinu bara þegar það lá á höfn svo er það kvöldið sem við liggjum á sauðárkróki
slökkt tólf
en við erum nú ekki sofnaðar
svo allt í einu ég get nú ekki sofnað
þá kemur svo þungt á fæturna á mér og var ég
svona tilfætis við aðra stelpu sem var á móti mér
og þetta er svo þungt að ég bara vissi ekki hvað annað eins var
gat ég nú loksins losað annan fótinn og svo þegar ég er búin að losa fótinn þá fer ég nú að reyna að vita og
ég finn þetta er eitthvað hátt upp botna bara ekki neitt í neinu
og svo fór ég með fótinn alla tíð upp eftir þessu og þá finn ég að þetta er nú bara maður það er ekki nokkuð um það
blöðum um það að fletta og svo loksins þegar ég
öxl þá rek
tána að mér finnst þetta og ég var svo vel vakandi eins og ég er núna
í hatt þá rek ég upp það skaðræðisóp að vöknuðu stelpurnar
héldu að ég væri orðin eitthvað verri
svo var nú farið
voru einhverjir með eldspýtur og við fórum nú að kveikja og við sáum ekki neitt og hurðin var læst að innan sko á reykingasalnum og allt
við héldum að hefði nú einhver
við vorum með miklar rannsóknir
en svo fóru nú voru skipin lengi á ferðinni
að fara austur á seyðisfjörð þangað þurfti ég nú
þar á meðal var vestur íslendingur hann vildi nú allt vita og alla hluti og þar á meðal heyrðum við það einu sinni
að hann var að segja
þessi vestur íslendingur frá því að hann væri nú oft á ferðinni skipsdraugurinn
en hver hann hefur verið það veit
varð ég hef aldrei getað gleymt þessu sagði ég sigfúsi þetta ég sagði ég sé nú ekki ennþá
samt verið svoleiðis hafði hvergi séð neitt
en svo koma hann upp og fór að segja mér að
fyrir lifandi löngu
nei ég veit ekki ekki ennþá hvað þetta var
bara alls ekki svo hann en ég var ekki viðstödd þegar hann skrifaði
það nei hann svona
hlustaði grandgæfilega á sögur og
setti á sig og já og skrifaði svo eftir á já ég held það hafi verið svoleiðis ekki varð ég vör við annað þú hefur ekki séð það til dæmis þegar hann var þarna hjá ykkur þarna þennan mánaðartíma að
hann hafi verið að skrifa eftir mönnum
hann sat yfir á herbergi
því að það var nóg húspláss og meira að segja niðri í stofu kyntur upp ofn
vildi vanda sig
nei nei ég varð
en það getur vel hann hafi verið svo trúgjarn að hann hafi
og hann hefur nú líkast til verið bráðlyndur svona
svona spéhræddur ég hugsa hann hafi verið bráður líka
ég en hann hefur haft gaman af sögum já já já
lagði sig mikið eftir því og var það strax var það strax ungur já ætli það ekki
ég þekkti nú til dæmis fólk sem var mikið eldra en ég svona sem að konur sem voru fæddar svona skömmu eftir áttatíu milli áttatíu og níutíu
hann hafði kennt þeim
undir sko því þá var nú ekki komin nein farkennsla og ég þekkti bara þó nokkuð margt fólk sem að hann hafði kennt
en ég held að þetta hafi alltaf verið vandræði hann var svo spéhræddur og svona
ég þekkti svo vel verið menn hafi
búið til sögur og skrökvað í
hann hefur verið iðinn við þetta já
en hvað gerði hann þá á milli svona sem hann kenndi nú ekki hefur hann haft mikið kaup fyrir það var nú illa borgað
ætli það ekki hann kenndi okkur aldrei neitt
en ég það svo margir sem að ég þekkti sem hann kenndi var hann þá kaupamaður svona
milli já ætli það ekki
heilt sumar kaupamaður á birnufelli
og var að byggja alltaf fjárhús eitt allt sumarið var hann smiður dálítið ja ætli hann nei hann var hlóð veggina
hann byggði ekki refti ekki yfir og svoleiðis hann byggði alla veggi og við áttum að
hafa það voru vinnuhjú þarna og dóttir þeirra við áttum að hafa það fyrir atvinnu að færa þeim
matinn ég einn dag í viku og hún dóttir hjónanna þessi sem voru vinnuhjú annan daginn svo systur mínar þær voru þarna
tvær þær voru yngri þær áttu nú að fara saman
svo þetta var nú svona þriðji hver dagur sem maður
þær öfunduðu mig feiknin öll af því sigfús hafði skáldað um mig vísu þegar ég varð ársgömul
voru alltaf að þjarka við hann að skálda um sig víus aldrei fékkst það
hann byrjaði á að skálda um björgu systur mína en hvorki rænku eða birnu ansaði þeim
en þær spurðu hann alltaf að því af hverju að hann hefði viljað skálda vísu um mig ja hann gerði það bara þegar ég
var það hefði ekkert annað
þótti nú ja ég heyrði það nú sagt hann var þarna við að byggja þetta hús alltaf
hátúni tíu
fimmtudaginn níunda nóvember nítján hundruð sjötíu og átta
anna ólafsdóttir frá gunnhildargerði segir frá já ég var að spyrja þig þarna um hann frænda þinn hann sigfús
hvort hann hefði ekki verið í kaupavinnu jú
kaupavinnu á sumrin oft
en ég held hún hafi verið stopul eins og maður segir
því að hann þótti ekki flýta fyrir fólkinu sem var með honum við heyskapinn
hann hafði svo margt að segja því og það gjarnan hlustaði á það
hann hefur náttúrlega verið vel kunnugur orðið um alla austfirði hann fór nú
já og svo var hann nú í vestmannaeyjum oft á vetrin
hann var ar afar mikið þar og seinna ætli hann hafi ekki tekið það þegar hann hættir kenna
þá fer hann að vera í vestmannaeyjum
já en hann hefur náttúrulega og þá kynntist hann nýju fólki
en hann var mikið til dæmis niður á borgarfirði og loðmundarfirði og svo
síðast þarna á seyðisfirði þangað til hann fer á grund
var hann heilsugóður ég hugsa það hafi verið nokkuð heilsugóður þetta var nú náttúrlega
ekki erfiðisstörf sem hann vann
en hann var átti ekki veraldarfjármuni neina það var ábyggilegt
hann var sjálfsagt fátækur já
en svona æ þetta mér fannst þetta leiðinlegast við hann
eða svona heldur miður
og hef oft talað við konu sem að þekkti hann náttúrulega mjög vel þekkir hann best af öllum
hún heitir guðný
sveinsdóttir og býr hérna
ja ég veit nú ekki hvar hérna inn í álfheimunum einhvers staðar eða þar að hún er sko frá eyvindará
og hún náttúrulega þekkti hann allra manna best en hún sagði við mig hérna í símann
og þetta var honum nú fyrirgefið þó þær væru ekki allar fallegar vísurnar
það er náttúrulega sú langfróðasta eins og ég sagði guðnýju einu sinni þegar eiki var búinn að tala hér um sigfús mikið í útvarpi
að ég sagði henni ef að þú hefðir farið að halda fyrirlestur eða hann björn bróðir þinn
um sigfús þá hefði ég verið með á nótunum því að hann þau sko voru þarna
ja hún sagði það voru nú stundum
sár þær voru nú ekki allar vísurnar sem afi hennar afi þeirra fékk
hann heitir magnús sveinsson frá hvítsstöðum maðurinn hennar guðnýjar
þekkirðu þau
kennari var lengi kennari þessi magnús
og það þekkir hún sko er fróðust af öllum mönnum um sigfús já ég þarf að spyrja hana
ég er staddur aftur hjá jóni sverrissyni fyrrum fiskimatsmanni úr vestmannaeyjum jón mig langar að spyrja þig svolítið um selveiðar eins og þú kynntist þeim
austur í meðallandi
á æskuárum jú jú var selveiði
allmikil í meðallandinu á þessum tíma ja hún var ekki mjög mikil fyrir almenning nei það var farið á stöðuveiðar
stöku sinnum á sumrin já en eiginlega
ekkert fyrir almenning annað nei í meðallandinu heyrðu og hvar var selveiðin helst ja hún var svona suður í fljótinu
ekki varla ofar heldur en mitt á milli sjávar og byggðar já í kúðafljóti í kúðafljóti en ekkert austar
austar en í kúðafljóti já
það varð ég ekki var við það en þó var það get ég sagt þér það að það hefur verið sennilega eitthvað við skaftárós en þangað
þó það eiginlega tilheyri varla meðallandinu
en var um tvenns konar veiðiaðferð að ræða stöðuveiði
já það var nú það var þrenns konar sem ég
fyrirhleypning já og lögn já já
heyrðu og mig langar að spyrja þig svolítið um þá þessar mismunandi veiðiaðferðir stöðuveiði hvernig fór hún fram hún fór fram að það til dæmis þýddi ekki að reyna
að komast fyrir selinn ef vindurinn stóð af manni
nei hann hefur verið svo lyktnæmur
svo lyktnæmur já já og
það varð að fara voða gætilega því allt var nú lá slétt já
og það var oft skriðið óskaplega langan veg
áður en maður komst nú á stöðurnar og skriðið í vatni svo það fór aftur
af öxlunum á manni það var þannig já heyrðu en hvar hélt selurinn sig helst þá
hann hélt sig nú svona það er allt undir því komið hvort út þar sem vatnið aðallega lá já lægi vatnið austan til þá var hann austan til já
já en vestan til
ef hitt já á eyrum
á eyrum já í vatninu
vanalega öðru hvorum megin við einhvern nokkuð stóran vatnsál sem var þá einna
dýpstur og álitlegastur til ferðalaga fyrir seli en þurfti ekki mjög marga menn til þess að vinna að þessu það þurfti marga menn á stöður það var nú dálítið mismunandi
þurfti marga því það var undir því komið hvað állinn var breiður já
sem að þurfti að stoppa já skiljanlega já og svo þurfti
þó nokkra menn jæja það var að minnsta kosti aldrei hægt að hafa það minna en sex
já þeir sem voru með netin eða næturnar
heyrðu verkfæri barefli voru þau með já það voru nú stuttir
stuttar
spýtur svona jæja
dálítið voru þær
meira en alin þær hafa nú verið svona meter á lengd sem voru smíðaðar sérstaklega sverir já og smíðaðir sérstaklega til þess að hafa fyrir selakeppum já kallaður
já og voru þeir með svona klumbu að framan nei nei þeir voru bara jæja kannski
en hinn endinn var kannski ekki eins þægilega tiltelgdur og var heldur sverari já og lengdin svipuð á þeim öllum
sumir höfðu ól í gegnum endann
og höfðu hana yfir úlnliðinn en margir höfðu enga ól bara héldu á
heyrðu en þeir sem voru með netin hvar voru hvar voru þeir