tiro-is/ismus huggingface dataset:
svo finnst mér það var ábyggilega eftir jólin ég man
ekki hvort nýárið var búið þá dreymir mig þetta þá kem ég eins og hérna með kirkjunni svona
þá sýnist mér vera op með sko þú veist eins og svona að ég sé í horninu niður í kjallarann
ég sé niður í salinn það var eins og
það var eins og enginn veggur neðst sá alveg inn í salinn
og segi við sjálfa mig
nú þær eru þá bara ekki farnar að hafa jólafundinn hugsa ég af því það var ekki búið að taka skrautið
svo fer ég hérna beint yfir og yfir garðinn
þegar að ég er búin að fara yfir garðinn þá sný ég svona sný ég mér svona í suður og þá horfi
ég á kirkjuna þá er hún bara farin
það sést ekkert eftir af henni
nokkur hlutur
en en grunnurinn hann var svolítið hærri en hann er
og stórar breiðar tröppur alla með allri hliðinni hérna niður á flötina
og það var ekki tangur eða tetur af neinu byggingarefni eða neinu ofan á grunninum
allt slétt og hreint
og ég segi svona við sjálfa mig ja eitthvað hefur nú grunnurinn verið góður seg ég við sjálfa mig
nú svo sný ég mér hérna við þarna þá tek ég eftir því
ég er ég er há og grönn í allt öðrum kjól
bara ekki ég
en sný mér hérna að húsinu sé dóttur mína hérna rétt við tröppurnar
svo verður mér litið hérna upp götuna
þá sé ég að apótekið er farið
og eitthvað fannst mér svolítið meira autt þarna en þó man ég ekki almennilega hvað það var það var bara melur
melurinn eftir útsléttaður bara einsog grús
og þar stendur presturinn í hempunni með kragann
og hann hrópar og kallar þegar hann sér hérna til mannaferða hrópar og
þetta er nokkuð langt hérna upp að apóteki eða svona
og patar höndunum svona konur konur konur kirkjan verður endurbyggð
og þá vaknaði ég
er búið að koma með nýjan prest
þú hefur sagt þennan draum ég sagði við konum
en ég einhverjum konur tveimur en ég sagði aldrei prestinum hann eða prestsfrúnni ég ég vildi nú ekki
ég vildi ekki bæta á svona leiðindi með því
en auðvitað er þetta merkilegur draumur en þegar að ég fer
dálítið seinna ég var sko þegar að ég er var nú lasin eftir þessa eftir þessa krabbameinsaðgerð að þá fór ég
svo lítið í búð svo fór ég einu sinni hérna upp í búð og þá segir mér kona að apótekarafrúin sé dáin hún hafi dáið um jólin það var farið apótekið
nóg að bíta og brenna og
svo einu sinni
gráttu ekki elsku mjanveig mín ég skal hjálpa þér það sem ég get
en vertu alltaf vör um þig hún
hún stjúpa þín hún er ekki eins góð og hún læst vera
hún vill
hún vill stúta þér en ég reyni að hjálpa þér með öllu móti sem ég get
mér þykir svo vænt
svo gengur þetta svona lengi og svo er hún nú
svo segir hún svo dreymir hana mömmu sína
að þá kemur hún til hennar og segir það er ekki til neins að færa þér neitt en
farðu þegar þú ert háttuð klæddu þig upp úr rúminu og gakktu þá götu sem ég segi þér og leiðbeini þér út í skóg
þangað til þú kemur að litlu húsi
þá eru þar lyklar í skrá og þú skalt opna húsið og þar er nóg að bíta og brenna
og vertu þar eins lengi og þið getið þér verður lögð líkn segir hún
svo fer þetta alveg en svo segist hún ekkert vita hvað hafi orðið af mjanveigu
svo fer svo kemur kóngssonur þar einu sinni
og spyr eftir mjanveigu mánadóttur já já
hún segir að hún sé inni
hún hann segist hérna vera með skó sem hann ætli að máta
á hana hann hafi fundið þennan skó
og hann ætli að sé búinn að heita sér því að eiga þá konu sem að skórinn sé mátulegur
já já þá er hann alltof lítill á hana dóttir hennar hana þóru
tærnar framan af
og segir það er til mikils að vinna dóttir góð að verða kóngsdrottning og heggur aftan og framan af
svo náttúrlega fékk hún illt í fótinn og hún hafði aldrei gott af skónum aldrei
batt hún um þetta og hann hún sagði honum það þýddi ekki fyrir hana að koma fyrr en eftir mánuð henni væri illt í fæti
hún hefði dottið já já svo er það
svo líður mánuður og aftur mánuður og hún fer hún hún fer út
sko þessi stúlka hún mjanveig já það átti að koma áður en
hún kom til drottningar
en þá sá hún skip koma hún varð hrædd og týndi öðrum skónum í sandinn
og hún fór inn og læsti og lokaði og slökkti öll ljós
en kóngssonur var á skipinu karlssonur og hann
hann er að ganga eftir
sandinum og hann finnur skóinn
og hann hét því sko að hann skyldi aldrei
eignast konu fyrr en þessi skór væri mátulegur sko og fór með hann í kóngsríkið til þóru
og þá passaði hann ekki sko á dóttir hennar en hann
hann geymdi í skóinn
en hún átti aðra skó til að setja upp og hún geymdi alltaf skóinn sem hún
hafði á fætinum og hún fór á hverjum morgni að vita hvort hún sæi skóinn og hún fann hann aldrei
jæja svo einu sinni kemur skip
upp að landi
og er að er að um sjá og hann sér
hann sér þetta litla hús og hann gengur þar allt og hann sér engan lykil
og enga manneskju
þar er alltaf læst og lokað
og hún breiddi fyrir alla glugga og allt
og svo fóru þeir í kóngsríki þarna sem þóra var
og spyrja eftir og þá segir hún að það hafi nú
það hafi orðið það óhapp á að hún hafi horfið einn góðan veðurdag og hún
sé svo sorgbitinn síðan hún neyti hvorki svefns né matar
því þetta þetta hefði verið leik orðnar leiksystur og verið svo reyndar hver að annarri
að skipið fer
þá er gamall maður á skipinu og þá fljúga fuglar yfir yfir skipið og í kringum skipið
þá sagði karlsson
mikið væri nú gaman að vita hvað fuglarnir væru að segja
á ég að segja ykkur hvað fuglarnir eru
eru að segja segir segir karlinn já gaman væri það
segir segir hann
þeir eru að segja
já þeir fóru heim já og þeir tóku þeir tóku þær með sér og ætlaði með þær til annarra landa
giftast þeim eitthvað af þessum mönnum sem var var á skipinu nema karlsson
þá segir þá segir karlinn
þeir eru að segja þetta það situr í stafni höggvinhæla
fullur skór af blóði en situr heima mjanveig mánadóttir miklu betra
betra brúðarefni heldur en sú sem skóinn hefur já
nú fara þeir að athuga þetta
þau fara
að krefja hana þóru hvernig standi á þessu
þá þá fara þeir að skoða og líta eftir hún er klædd perlum og purpur náttúrlega
þá er sko allt í blóði í stafninum á bátnum sko
og þeir segja sko þetta þarna liggi undir svik
svo daginn þar eftir svo tók
samt heim og höfðu þær í afviknu húsi
og svo fóru þeir með þær
á sjó aftur og svo fara þeir að leita
svo fara þeir í á þessari ey þar sem að litla húsið var
að hann hefði sagt karlsson sig hefði eitthvað dreymt ógreinilega það er kona sem vísar honum
það er lykill sem hann ekki finnur og vísar honum á hvar hann sé
og hann fer að öllu eins og
eins og hún segir honum þá finnur hann mjanveigu þarna
og þá varð henni svo mikið um hún féll í ómegin og steinleið yfir hana
og hann gat
lífgað hana við og þá komu fleiri
þá tók hann upp skóinn úr tösku sinni og þá passaði hann á hana
þá passaði hann á hana hann
hún sagði já
hefurðu ekki leitað að honum jú segir hún hefurðu ekki fundið hann nei ég á hann segir hann
viltu verða konan mín já þó fyrr hefði verið segir hún
svo fara þeir með hana til síns lands
og þá sko fljúga fuglarnir aftur og þeir segja sama
situr í stafni höggvinhæla fullur er skór af blóði en situr heima
mjanveig mánadóttir nei var hún ekki búin að var hún ekki farin heim með kóngs kóngs var hún ekki farin
með karlssyni ha
var hún ekki farin heim með karlssyni þegar þetta var jú þú varst að segja mér það já
já þetta er karlssonur
situr í stafni
fullur er skór af blóði situr
heima mjanveig mánadóttir miklu betra
en sú sem sem skóinn hefur þá verða þær báðar að trölli mæðgurnar
þórurnar þær verða báðar að ægilegu trölli
og hann tekur og þá segir þá segir mjanveig að það
megi ekki lífláta gömlu konu hann biður karl karlsson
að amma hennar sé ekki deydd
kerlingin þessi miðaldra þóra og litla þóra þær eru brenndar
láta þær gömlu lofa gömlu
lifa og hún varð svo góð og hún var góð
og þau áttust mjanveig og sigurður karlsson já
og höfðu svo gömlu gömlu þóru heima hjá sér já en hinar brenndu þeir á björtu báli
þegar þær urðu að tröllum
þetta hefurðu heyrt já í æsku
þetta hefurðu heyrt hjá tengdamóður þinni já já þetta heyrði ég hjá henni
hvað heldurðu nú um svona sögur þú varst að segja mér að þú tryðir á álfasögur
heldurðu að það sé nokkuð satt í þessum sögum af mjaðveigu
og þórunum ég veit það ekki það er ómögulegt að segja maður getur ekki vitað það
nei einhver einhver þáttur er í þessu en hvort það er orðum aukið
það er ekki gott að segja
það er ekki gott að segja það það halda það nú sumir
en en svona ýmsar sögur hafa
verið til það er sagt í fleirum sögum
og oft er þetta sko í ýmsum sögum sem lesnar eru nokkuð svipað þessu þó það sé öðruvísi
það er náttúrlega ekki gott að reikna það út
en einhvern veginn eru þessar sögur teknar saman og þessar eru þessar eru lærðar alla vega svona mann frá manni
það er náttúrlega ekki gott að segja það
þetta hefur valdið ruglingi svo er það eina sem ég tók eftir
þegar að á fyrri árum þá voru það þá var það sko í grenjum
þar sem voru yrðlingar aldrei skyldi hún snerta og nú er fullt af
nú er fullt af hérna stein steindepilsvarp þarna í kring um tófuna sem er alltaf
aldrei snerti hún við því aldrei nokkurn
tíma og og ég átti
ég átti hérna mér byrgi eða skotbyrgi
og þar rétt hjá
var lóa
ég gat horft í augu á lóunni og dáleiddi hana held ég bara
hún hræddist hvorki mig eða tófuna þegar hún gekk og það var eins
aldrei átti hún við það
þetta álít ég vera vera svoleiðis hugsað hjá henni að hún dregur hún vanalega að
steindeplar þykir það nú
góður fæði fyrir sín sitt afkvæmi
maðkarnir en svo ætlaði nú tófa ég er nú gjarn á það að leggja allt á verri veg
ætlaði hún að láta sko yrðlingana sína
æfa sig á að veiða steindeplana eða ungana
ungana í kring já en stundum
rjúpur sko ég sá hún hafði rifið upp rjúpu og drepið hana langt frá sko
ég ætla að segja þér frá einni einu greni
ég ligg nú dáldið og var nú heppinn
heppinn að ég næ
næ báðum dýrunum gekk þau uppi það
ansi laginn við hafði lélega byssu og kynntist tófunni betur við að ég var leikinn að komast í færi við þær
já ég ætlaði að segja frá þessu ég er búinn að vinna
bæði dýrin þótti vera montinn og
og ég held en þrjá eða fjóra yrðlinga stóra yrðlinga
nú þarf að hugsa fyrir þessum greyjum láta
legg nú til legg á göngu út í út í múla eða vestur í múla
og er nú að gagga við og við hvað heyri ég ekki þá er ég er gegnt
þá eru yrðlingarnir sem hún átti eftir sko hún var að flytja sig
þetta var ja þetta var svona hálftíma eða klukkutíma gangur
hún gekk hún hérna gargaði og ég náði þessum greyjum þeir voru svo vitlausir
glorhungraðir
svona sko hleypur hún á
milli sko
að fela dregur kannski að í tveimur stöðum
svona fór nú þetta að ég alvann þarna þetta greni
já þú varst að tala þarna um tófuna já já sko
gerði hún til þess að komast að því hvort það var maður lá á var einhver á greninu lá einhver á greninu
sko hvað varð maður helst hvað varð
grenjaskyttan hann hafði hann hafði ég hafði alltaf það var kallað vökumaður og það var mikið
undir því komið að þeir væru góðir bæði sæju vel væru athugulir
og þá mátti þakka þeim alveg eins og skyttunni og og meira
fyrir að það tókst vel til
á ég að segja eina þarna sögu til viðbótar já
var það að það bar í lofti þú veist skilur það hvað var það
gekk á undan já sól illviðraboði
og ég ætla nú að draga að að leita grenjaleit
en karlarnir vissu að það var var tófa þarna það var tófa
á þessum dal
og senda fá fara til vökumannsins
sem var nú alveg snillingur
og og hérna heimtaði ég leitaði
ég ætlaði nú nefnilega að
bjóst við eftir útlitinu að dæma að þá bjóst við
illviðri sem reyndist svo
já ég bjó eftir sem tök voru á
fór í
eins og hægt
strákurinn var strákurinn sem
líklega ekki fermdur en skýr og feikilega
góður strákur
svo komum við þegar við komum fram með fjalli nú það gerir alveg snarvitlaust veður eins og búast mátti við snarvitlaust veður
og rigningu og svo var það bleytukafald og bylur
og það er til marks um það að bylurinn var svo svartur að ég var nú í olíukápu eða olíugalla
varð kalt fljótt
nú en um þetta leyti þá strax þá var þá var læðan
hún var að læðupokast þarna í kringum grenið þar sem að við fundum ekki neina
neina yrðlinga en aðdrætti það var alveg víst að var fyrir endanum
nú og svo er það með strákinn þó hann væri harður og hraustur þá þorði ég ekki að hafa það á samviskunni að annað en
skyldi sofa sofna og hressa sig og koma sprellfjörugur aftur
en þetta er versta veður sem ég hef nú lent í og
það svoleiðis
ég var nú auðvitað hljóp nú upp svona með köflum vita hvort ég heyrði ekki í yrðling aldrei
og það var mitt fangaráð að ég spyrnti í stóran stein í
jörðinni og þandi alla vöðva eins og ég svo að ég var nærri orðinn sveittur stundum
og þetta lét ég ganga til þess að halda á mér hita því þetta væri ekki spaug að því ég alvotur alvotur
og bleytukafald alveg vitlaust veður sást ekki út úr augunum
og og svo
svo fennir svo að það var alveg hvítt alveg hvítt
svo jú ég held að ég verði nú að segja frá því svo sko þegar ég svo
refirnir koma nú vanalega að að morgninum svona þegar farið
birta
með birtingunni
og það bregst ekki að það er múli á móti
og það var nú meira heldur en af refur það ég hafði aldrei séð annað eins þetta var eins og stórgripur enda datt mér það í hug
að það bar svo við og þetta var fannahvítt en svo þykir mér einkennilegt að
yfir urðir eins og örin eins og þar stendur og og alveg sama þó það væri urðar
urðarklettar
þetta gat ég ekki skilið að væri nú væri nú refurinn
á hans tíma
og fer nú að hugsa um ýmislegt sko ég hafði lesið eitthvað í sögu um það
hvítabjörn hvítabjörn sem að varð innlyksa
snæfellsnesi
svo ég hugsa að það
væri nú eins að búist við öllu þetta væri hvítabjörn
og ég hafði nú að vísu hafði ég ansi góðan hníf lét hann við hliðina á mér en byssan var
léleg hún svona drap á á fimm eða tíu metrum ekki meira
og bý mig nú þarna alveg undir að
taka á móti hvítabirni
ef þú heldur kannski að ég þetta var alveg hreina hreina satt
ég bjóst við því svo svo þegar
hann kemur svona í sjónmál upp undir greni það var hátt upp að sækja upp að greninu
þetta er refurinn stór alveg fannhvítur lítið farinn úr hárum
og með lamb á bakinu það hef ég aldrei þetta er eina sinnið sem ég hef séð það
hún hélt því hann hélt því í kjaftinum sko svona sveigði það
og og slengdi lambinu yfir hrygginn
og þetta var aldeilis ferleg sko fyrirferð í þessu og sperrti upp sko
stélið
nú og svo hvásið hvásið
svo í honum hann segir alltaf alveg kominn niðurlotum og tekur ekki eftir neinu og ég
sá það undireins að mesti vandinn var nú að vera fljótur og því hann er fljótur að
sleppa agninu
og þetta lánaðist prýðilega ég skaut hann með lambinu sko í kjaftinum
og lambið var áreiðanlega hér um bil eins þungt og tófan þó var hún stór
refurinn var stór
og þegar ég er nú að að þessu basli að þá
þá kemur vökumaðurinn
þá var hann búinn að hressa sig kemur með kaffi og hofmannsdropa
ég veit ekki hvort ég á að telja meira
og karl er þetta orðinn orðinn sko alveg funheitur eftir þetta ósköp
og hann heyrði skotið sko nú er eftir að finna grenið
við vorum búnir að ná þarna báðum dýrum
ekki nokkurn hlut hvar átti að leita að yrðlingunum því það verður nú víst alltaf að reikna með því að séu yrðlingar við gerðum það að minnsta kosti
það var kvos upp í urðina hún heitir stórurð það er nú mikil saga sem gæti sagt þér af henni stórurð
það er líklega stærsta urð á landi hér jahá
þykkasta það hefur dottið hátt fjall niður um sig jæja hvað um það nú skipa ég fyrir
eða við komum okkur saman um það að nú er um að gera mér datt þetta í hug að búa til
svona greni af því að illviðrið var svo mikið
en ég hinum megin lækur rann sko niður með urðinni
og svo var svona sléttlendi eða móar
og eftir svolitla stund
að þá þá kallar drengurinn eða hann var nú
halló segir hann halló þá fann hann sko yrðlingana þeir voru fjórir
og ég hleyp nú til ég bjóst nú ekki það væru nú fleiri
þá höfðu þær gert þetta sko dregið að
í urðina
en hún vissi fyrir veðrið sem ég var búinn að lýsa svolítið
svo gerði dynjandi óskapa rigningu og var áður sko auðvitað áður en að gerði kafald en ekki sást nokkur
mold hún reif sko undir þúfu og það var voru yrðlingarnir funheitir
í þessu sko þarna greni eða hvað á kalla það svona þetta kalla ég vit
að búa til aukagreni sko bara til þess að bjarga yrðlingunum þeir
hefðu drepist þarna verið í opnu urðinni þeir voru nú ekki gamlir
svo þetta var sko svo förum við sko nú erum við búnir að vinna alveg alveg grenið
þá förum við
ofan í skjól hvíldum hestinn okkar drukkum kaffi
það var annað sem ég ætlaði að spyrja um líka það var í sambandi við
bæjardrauginn hefurðu ekki heyrt heyrðirðu ekki miklar sögur af því
ég heyrði eiginlega ekki miklar sögur af því því að
við flytjum frá bæjum eiginlega nokkru eftir að þetta skeður í bæjum og pabbi var eiginlega
samtíða þessum pilti sem að
varð fyrir þessu
þannig að þessi
maður sem upphaflega verður fyrir þessu það er eiginlega góður kunningi hans og þeir voru oft svona saman og
áttu það til að spila á kvöldin svona annaðhvort hjá heima hjá
eða heima hjá honum það var fjór eða fimmbýli í bæjum
og það var nú eiginlega fyrsti maðurinn sem hann talar talar við um þetta
þessi maður sem varð fyrir þessu
og sagði frá því og það var
leitast við að fá pabba til þess að segja frá þessu en hann vildi aldrei segja frá því vildi ákaflega lítið tala um þetta
en ég man eftir þessu fyrst
ég hef líklega verið svona fimm eða sex ára
þá man ég eftir því á jólum einu sinni að við fengum að fara
alltsvo þarna fyrir norðan á höfða
erum flutt þangað fengum við fara þarna á næsta bæ svona á jólunum krakkarnir
heimsækja þangað frænku okkar góð góða konu sem við héldum mikið upp á svona um jólin og
og það voru tveir ungir piltar sem fylgdu okkur krökkunum til baka aftur
það var náttúrlega þeir komu heim í bæ og
og þeim var gefið kaffi og það var sest þarna að og farið að tala saman og þá fara þeir að spyrja pabba um þetta
við að tala svona myrkfælni og draugagang og þess háttar og
og þá fara þeir að spyrja pabba um þetta og hann honum tekst þarna upp þetta er í fyrsta skipti sem ég man eftir þessu
segir þeim þarna alla söguna frá upphafi
þeir voru þarna kvöldvökuna hjá okkur fram eftir öllu kvöldi og þeir voru að tala um þetta afturábak og áfram og
hin og önnur fyrirbæri bæri svona og þar með kom þetta
manstu þetta sem faðir þinn sagði
ég man það að þetta er ósköp svipað því sem að sagt er þarna í sögunni af þessu sem að hefur komið út hvernig kom þetta eiginlega til
hvernig var þessi bæjardraugur það stendur í sögunni já en það kom til þannig
man ég að pabbi sagði þarna enda er það í sögunni að úti á
berjadalsá úti á strönd
reri bátur á honum var
kolbeinn jakobsson formaður minnir mig unaðsdal hreppstjóri sem var í unaðsdal
mjög þekktur maður og hjá honum voru náttúrlega hásetar
og þar með þessi maður sem hét rósinkar sem
fyrir þessu og piltur
norðan úr jökulfjörðum
ég man ekki hvað hann hét
og en aftur var þessi rósinkar
svona frekar
frakkur og
átti það til að stríða honum
og þeir sváfu saman í koju og það var alltaf einhver læti
á kvöldin svona þegar þeir voru að hátta sérstaklega landlegur voru
svona hálfgerð áflog á milli þeirra og oftast nær svona bara í góðu
en svo verður það eitt skipti að það er
ég man ekki út af hverju það var hvort hann hafði kastað honum fram úr koju eða ekki viljað
hleypa honum upp í eða hvernig það var nema það verður illindi úr því og þeir takast á
á illþyrmilega og meira að segja að mig minnir að þeir hafi farið út og flogist á þar
nema þessi piltur þarna norðan úr fjörður hann verður undir og
og verður ákaflega sár
og hefur þarna heitingar við hann hann verður svo reiður
og hótar honum því að þó að hann gæti ekki haft yfirhöndina núna þá skyldi hann sýna honum það
mundi koma sú tíð að hann mundi hafa yfirhöndina og ná sér niður á honum
og svo náttúrlega ekkert meira um þetta
nema þessi
piltur hann ferst í jökulfjörðunum á milli
staðareyra og hesteyrar á báti sem ferst þar
og otúel vagnsson var með þennan bát mikil refaskytta og selskytta þarna í jökulfjörðunum þekktur maður
og þeir fórust þar
ég held um haustið en þetta
þetta hefur verið um um hérna vor eða vetur sem
á ströndinni
en þetta skeður um haustið
og líkið fannst ekki
svo líða fram stundir ég veit nú ekki hvort ég fer rétt með tímann
tímann náttúrulega en eftir því sem mér fannst þá líður þarna
fram undir jól
að þessi rósinkar er í bæjum alltsvo í neðri bænum sem kallaður var
en pabbi og amma mín þau bjuggu í efri bænum
pabbi er þá nýskeð giftur
og hjá honum er piltur alltsvo hjá ömmu því það var alltaf komið til hennar öllum
vandræðagripum sem að enginn réði við
þar með með var hjá henni piltur sem hét benedikt
bara eitthvað sextán eða sautján ára
og eða jafnvel yngri og hann
og ég man eftir því þegar pabbi segir þessa sögu þá er náttúrlega
hann sagði frá því það hefði staði svoleiðis á að þetta hefði verið
eitthvað kringum
verið staddir niðri í neðribæ nei
rósinkar var staddur upp í efribæ hjá honum og voru að spila kvöldvökunni
svo ætlar hann náttúrlega niður í neðribæ sem er örstutt
biður pabba að koma með sér niður svona sem sagt fylgja sér til dyra og hann gerir það og
hann biður hann að ganga með sér niður eftir
og pabbi fer
fer eitthvað að gera grín að honum og hvort hann sé myrkfælinn
hinn verður ákaflega skrítinn og og segir nei
og segist skulu segja honum það seinna
biður hann að ganga með sér svo hann gerir það
og hann skilur við hann þarna rétt
bæjarsundinu sem varð að fara í gegnum og fer svo heim og veit svo ekkert meir
svo daginn eftir þá fregnar hann það að rósinkar er veikur
liggur veikur
og fréttir það um leið að það er eitthvað það hafi eitthvað komið fyrir hann
þarna á leiðinni milli húsa um kvöldið
og fer víst að heimsækja hann sko held ég
og þá vill hann eiginlega ekkert segja honum í fyrstu en þó segir honum það
þegar hann hafi skilið við sig þá hefði verið eins og hann hefði búist við
komið að sér
einhver vera hafði verið einhver aðsókn sem hann hefði búist við því að hann
væri búinn að verða fyrir svolitlu sem hann hefði ekki sagt neinum frá
svo pabbi
fer að ganga á hann
og þá segir hann honum frá því
ég man ekki fyrir hvað löngum tíma það hafði skeð sennilega einni eða tveimur vikum ég veit það ekki
hann vera staddur úti á hundatöngum sem kallaðir voru rétt fyrir utan bæinn hafði verið að eitthvað að gá þar að hrossum
seint um kvöld
og hann hefði heyrt svo mikið skvamp niðri við það voru klappir sem náðu út í sjó var flóð
heyrt svo mikið af
hefði gripið sig svo óhugnanlegur geigur
hann hefði bara orðið hræddur
og ætlaði að taka til fótanna og bara að hlaupa sem hann sagði að væri nú ekki vani sinn