tiro-is/ismus huggingface dataset:
ja kannski hefur það verið einstöku sinnum eitthvað lítilsháttar já kannski skinnhald þá helst skinn eða vafið því um
hnéð eða já já
var annar til þess að draga torfið úr pælu það var oftast en þó var það oft einn maður
og var reynt að skera djúpt niður
það var oft þegar þurfti að spara landið sérstaklega í heytorf
já og hve mikill hluti af yfirborði torfunnar var þá
það var í sumum tilfellum ekki meira en ein til tvær tommur
já já þar sem var góður já þar sem var góður torfvöllur og maður vildi nota hann vel
en var hægt að skera aftur niður í flagið aðra umferð kom það fyrir
það var ég aldrei við nei nei hvernig var svo gengið frá torfinu þegar búið var að skera
var það þá var því raðað upp og bunkað búin búnir til eins og nokkurs konar hólar úr þessu
til þess að sigi úr því mesta bleytan áður en við fluttum það heim
og torfurnar voru þær mismunandi
að lengd eftir því hvort átti að vera heytorf eða húsatorf já alveg rétt
já og heytorf hversu langt á að giska
ja það hefur svipað hvarvetna já það hefur verið
allt að því þrjár álnir víst
stundum já já í þá daga og hvað var nú lagt á hest venjulega af torfi
í flutningi heim
voru nú bara æði margar torfur
fimm sex sjö fimm sex sjö torfur já já og hvernig var það breitt aftur til þurrks þá þegar kom á þerrivöll
misjafnt eftir því sem staðhættir voru það þótti afar gott að breiða á grjótgarða en þeir voru nú víða ekki fyrir hendi já
en en ég man nú eftir því hjá foreldrum mínum það var oft látið í bunka í skjól fyrir austanátt svo það blotnaði minnst
já sigríður þú manst nú vafalaust eftir mörgu frá fyrri tíð
en það er eitt sem mig langar sérstaklega að biðja þig að segja mér svolítið frá og það er jarðskjálftinn átján hundruð níutíu og sex já ég man eftir honum já þá varst þú hjá foreldrum þínum í flagveltu já
já mig langar þá sérstaklega að biðja þig að segja mér svolítið frá hvernig húsaskipun var háttað heima
hjá þér já
já inni og
og þarf innan var eldhús já og þar inn af búr aftur nú inn að af inn af eldhúsinu já já heyrðu hvernig snéri eldhúsið austur og
það sneri til suðurs suðurs já heyrðu en baðstofan hvernig var gengið inn í baðstofuna úr
ganginum það voru krossgöng já og var gengið inn í baðstofuna til
til hægri handar til hægri handar já en beina leið inn í eldhúsið já beint inn já
en var svo ekki en aftur enginn gangur til vinstri nei nei þar var enginn gangur en bæjardyrnar voru það stórar
að þar var geymt bæði kistur
og malarakvörn já hún hefur líka verið þar já svo var
settur vefstóll það voru bitar í
í ganginum eða í
bæjardyrunum já og þar var vefstóll og þar var geymt svona ýmislegt uppi uppi á
bitunum já uppi á bitunum sem ekki var í daglegri notkun nei já hvað var nú margt fólk í heimili hjá
hjá þér sigríður þetta sumar
ja ég auk foreldra þinna ég man það nú bara ekki vinnufólkið var svo margt annars get ég talið það upp já
ágætt að það voru foreldrar mínir já
það var kaupamaður sem ásbjörn hét utan af eyrarbakka já
og elías og guðmundur vinnumenn já guðmundur
jónsson mállaus maður já og elías var unglingur já
og svo var vinnukona guðrún magnúsdóttir
og telpa sem að
hannesína
sigurðardóttir yngri en þú nei hún var eldri tveimur árum eldri en gamalt var nokkuð gamalt fólk
fólk í heimili já það var gamalt fólk í heimili hjá okkur já það var
ingveldur jónsdóttir hún var blind já
og rúmföst kannski og nei hún klæddi sig já
og svo man já og guðrún magnúsdóttir hún var vinnukona hjá okkur já
hvaða tíma sólarhrings var það sem sem jarðskjálftinn byrjaði
hann byrjaði eitthvað um tólf til eitt annars man ég
ég var sofnuð um kvöldið um kvöldið já já já man nú ekki vel hvernig
á hvaða tíma
nálægt því fólkið var að sofna og sumt ekki sofnað
og hann var óskaplega harður þessi fyrsti
jarðskjálftakippur var
en þó hrundi ekkert
svona lauslegt já heyrðu hvernig fannst ykkur hann nú stefna að bænum þessi það veit ég ekki ég var nei sofnuð fast fastsofnuð og
og man það ekki en hvernig var það kom ekki nema þessi eini
kippur þá um nóttina jú það voru
alla nóttina það var eiginlega aldrei kyrrt alla nóttina já heyrðu og þið hafið strax auðvitað flúið bæinn var já við fórum strax út já
og fórum það voru leystar út kýrnar já af því þær voru bundnar inni já
en hrundi ekkert hús þarna um nóttina
ja ekki man ég það
ég held ekki en það hefur verið lítið um svefn hjá ykkur
þið hafið búið um ykkur bara úti
það var fólkið var svo sem mest á gangi já
svo voru heysátur úti og þær voru þeim var staflað saman og við vorum látin leggjast þar fyrir já það var enginn svefn nei
heyrðu var borið þá eitthvað húsbúnaður út úr bænum eða matvæli það var ekki nei ekki neitt að ráði ekki man ég það nei
þarna hafa öll hús verið hlaðin úr grjóti var það ekki
jú torfi og grjóti já torfi og grjóti en undir grjóthellu var það allt undir hellum allt undir hellum já
það var hér um bil hvaðeina nema baðstofan hún var ekki úr hellum
og bærinn hefur allur verið uppistandandi þegar að þið komuð á ja þegar að lýsti af degi já já já
það var svona skekkt og dálítið
hrunið úr veggjum en ekkert mikið
og með morgni þá hefur fólk eitthvað farið til sinna starfa já já það fór að starfa það sem að
mamma fór að hugsa um
mjólk
og flóa og annað svoddan já inni í búri og eldhúsi búri já
inni í eldhúsinu og hún og hún var að búa í strokkinn þegar seinni jarðskjálftinn kom
stóri harð sá harðasti harðasti kippurinn
og og var þá margt fólk inni í bænum þá var þá var bara
bara gamla konan inni inni í
hún lá fyrir gafli á baðstofunni já
og var að þvo sér já hún þvoði sér alltaf úr köldu vatni
alltaf já á áður en hún klæddi sig það var alveg föst regla já föst regla var að því heyrðu en þú sjálf hvar varst þú þá
ég var inni í
baðstofu já og systur mínar tvær ingiríður
og sigfríður já og þið hafið heyrt já ég taldi nú systkin já ekki nei
heyrðu og þið hafið heyrt mjög greinilega var það ekki ég varð var svolítinn kipp já
og tek systur mínar þær voru óklæddar já sitt undir hvora hönd og stekk með þær fram í dyr já
og set þær þar því það var rigning úti ég ætlaði að stökkva með þær út já
kemur hannesína inn já og segir
hvað ég sé
stelpurnar hérna það sé nær að fara inn með þær og klæða þær já en hún var ekkert hrædd við jarðskjálftann en ég
alveg voða hrædd já
og fer með telpurnar inn annars hefðu þær orðið undir í dyrunum nú það var svo já það bjargaði þeim já
þrífa til og hún varð þar
undir og var illa leikin mikið og hrundi bærinn gersamlega í þessum kipp ekki í þessum kippi nei svo fer ég inn í eldhús til mömmu og segi já það var kippur mamma komdu út já
en meðan ég aðeins snéri mér við já og ætlaði út þá bara
allt í einu allt í einni
já í einni svipan já
mamma sagði ég ætla að setja frá mér strokkinn já og hún var ekki búin að setja hann frá sér
og þá var hún fyrir innan dyrastafinn en ég fyrir utan já þarna í göngunum í göngunum
og við töluðum saman svo hrundi allt yfir okkur já það er svona já
en svo sjálfsagt hefur nú liðið yfir okkur ég veit það ekki já
óljóst já fyrir þér fyrstu augnablikin eftir þetta
nei það var nefnilega það stuttur tími sem mér fannst það vera já að það held ég hlaut hlaut að vera langtum lengur já
heyrðu en þegar að þú vaknaðir til meðvitundar heyrðirðu þá til mömmu þinnar já við töluðum saman já ég segi
fór að tala við mömmu og spyrja hana
hvort henni ekki liði ósköp illa já
nei mér líður ekkert illa ég ligg ligg hérna flöt já alveg ég held bara undir veggnum segir hún já
hann meiðir mig svolítið strokkurinn segir hún ég ligg ofan á honum heyrðu en svo var hún nú að bera umsorg fyri mér
mér náttúrlega en þú sjálf hvernig voru ég stóð alveg milli veggja já svo klemmd að ég gat ekkert hreyft í mér höfuðið
og yfir þér hefur verið en ekkert ofan á mér ekkert ofan á höfðinu en það lágu hellur á hálsinum
svo að ég var alveg þarna skorðuð já það var ekki glæsilegt
nei en merkilegt
við skyldum hvorug
já sko limlestast þarna mikil guðsmildi já það var nú mikið
en svo koma þeir voru að skera ofan af fjósinu piltarnir því það hér um bil datt
um kvöldið já já
þeir komu og fóru að gá að okkur og þeir fundu mig þarna og
um hvar hitt væri já
og svo svo náðu þeir mér þarna upp úr göngunum já og svo fóru þeir að grafa eftir mömmu og þá urðu þeir að
nú það var ekkert annað til að komast að henni en veggurinn bara hvolfdist svona já yfir hana já það er furðulegt hún skyldi halda lífi já
það var merkilegt alveg og var hún ekki mjög aðþrengd þegar að
aðþrengd nema náttúrlega eins og hræðsla og já já og svoleiðis
ekki meidd eftir ekkert lömuð nei
en svona náttúrlega ákaflega
en hvað er að segja þá aftur frá hinu fólkinu gömlu konunni og guðrúnu svo fóru sumir piltanna að rífa ofan af guðrúnu þeir heyrðu til hennar hljóðin já
í bæjardyrunum já já en baðstofan stóð upp á endann alveg það var kjallarahola svona undir
fór alveg á endann já það var svo
en það var þil fyrir
á framhliðinni
en hlaðið gaflhlað já að norðan og gaflhlaðið var hrunið ofan á gömlu konuna já
dottið
fór ég inn um gluggann já kallaði á
elías og
og við fórum inn um gluggann og tókum ofan af henni já þið hafið getað bjargað henni þarna já á tiltölulega skömmum tíma skömmum tíma það var sko hrunið úr gaflinum
í ofboði
já það var svo það var alveg rétt orð yfir það heyrðu en en en systurnar litlu
voru þær komnar út þær fóru í gegnum gluggann að framan
hannesína hefur bjargað þeim þar út já já hún bjargaði þeim þar út já
og hvernig var nú gamla konan þegar að henni var bjargað
hún var náttúrlega aum en ekki særð neitt nei
ósköp svona dösuð og lömuð já en þó beðið þess bætur ja
dó um haustið nú það var svo já já
og þá eftir þennan harða jarðskjálftakipp þá hefur bærinn allur verið í rúst alveg eins og flettur
út að þakið var
sums staðar
undir já og og þar stóð ekki nokkur kofi upp nema einn
smiðjukofinn sem var hlaðinn úr kekkjum já hann stóð hann stóð já já
heyrðu og svipað þessu hefur verið víðast hvar í alls landsveit mátti segja það var dálítið
en svo sem alls staðar svona að víðast að að bæirnir hafa fallið má segja að einhverju leyti ofan á fólkið já já já
það var í efri bænum þar urðu þrír undir já
og svona konurnar víðast hvar og svo eitthvað af fólki fleira já
það er mikil guðs mildi já það var mikil guðs mildi að allir skyldu halda já
í þessu og þetta voru hellur já sem að voru yfirgerðir víðast hvar já já
fimmtánda febrúar nítján hundruð sextíu og sjö þórður stefánsson frá húsavík segir frá
jæja þórður
þú varst að tala þarna um daginn að þú mundir muna einhverja hrakningasögu dálitla hrakningasögu já
ég heyrði nú eina hrakningasögu þegar ég var smástrákur en það er nú svona dálítið óljóst fyrir mér
og hún er nú í
og ég álít að það væri nú bara eiginlega mikið rannsóknarefni ef að einhver hefði nú tekið sig fram um það að
rannsaka allt í samband við grímsey
alla hennar sögu já því að það er nú þar eins og víðar að nú er allt gamalt fólk
að falla frá sem að man það sem gerðist í gamla daga
ég man eftir að það festist í minni mínu saga sem ég heyrði þegar ég var krakki
þá fékk ég að fara með föður mínum í kaupstaðinn sem kallað var þegar farið var með ullina
og hann hitti aldraðan mann á húsavík sem að var kunningi hans sem að orðinn var nú heldur heilsuveill
og hann fór að segja honum hrakningasögu sem hann hafði lent í þá um veturinn áður
við ferð til grímseyjar
þessi þessi saga gerðist rétt laust eftir aldamótin ég man nú ekki árið
grímseyingar voru nú ekki vanir að fara í kaupstað eiginlega yfir
það var nú ekki um annað að gera heldur en árabáta
og það er nú frá grímsey til húsavíkur um tólf klukkutíma róður
og það er nú svona dálítil vogun að vetrarlagi
en þennan vetur þá var góð tíð á seint á þorranum
svo þeir leggja upp í það að fara til húsavíkur
það var víst orðið lítið um matföng í
eyjunni og þeir versluðu þá aðallega við eina verslun á húsavík verslun örum og wulff
og þeir komu til húsavíkur
í góðu veðri
og voru þar nú held ég einn eða tvo daga og svo leggja þeir af stað að morgunlagi
góðu veðri
en þegar að kemur fram um miðjan daginn þá gengur að með norðan blindhríð
og og töluvert
töluvertu brim
og menn voru mjög uggandi um þá
um afdrif þeirra þarna á húsavík þá var
var nú náttúrlega ekkert samband talsamband eða neitt við eyjuna og ekkert hægt að frétta
svo að verslunarstjórinn í örum og wulffs verslun stefán guðjohnsen
fá menn til þess að fara út í grímsey þegar að stillti til
fyrst og fremst til þess að vita um afdrif þessara manna
til þess að fara með einhver matföng ef þeir hefðu nú farist á leiðinni
og það eru fengnir þarna einir átta eða tíu duglegir sjómenn
þá var nú ekki ekkert bát enginn bátur sem þótti tækilegar til þess að fara
á nema
nokkuð stór bátur sem
verslunin átti verslun örum
ég held það hafi verið átta eða tíu menn sem gátu róið
og fram í bátnum var svolítið skýli sem nokkrir menn gátu verið í
og það stillti til þarna stuttu á eftir og þá leggja þeir af stað þessir menn með dálítið af matvælum
út í grímsey
og þeir koma þangað að næturlagi
var komið fram á nótt og þá kemur það í ljós að
að þeir höfðu komist grímseyingarnir klakklaust út
og svo er nú þessum matföngum skipað upp þarna í grímsey
þeir töfðu nú dálítið fram á daginn komu nú eitthvað í land og svo fóru einir tveir þrír grímseyingar um borð með þeim
fóru nú svona að spjalla saman eins og gengur
og þeir lágu þarna á sandvíkinni framan við grímsey
en rétt eftir hádegið þegar að húsvíkingarnir ætla að fara að leggja af stað
þá bara brestur á iðulausa stórhríð alveg eins og hendi sé veifað svoleiðis að grímseyingarnir komast ekki í land
þessir þrír sem voru þarna um borð
og það skipti bara ekki nokkrum togum að báturinn slitnar upp eftir litla stund
slitna legufærin
það er stórhríð og stórviðri svoleiðis að það sér ekki út úr augunum
og þeim kemur öllum saman um það að það sé engin bjargarvon nema reyna að hleypa til eyjafjarðar
og og taka stefnuna þangað
náttúrulega þetta er nú löng leið það er nú lengra heldur en til húsavíkur
svo þegar að kemur fram undir kvöldið þá fer að að verða svo mikill sjór að
það hálffyllir bátinn annað slagið
þeir höfðu einhvern áttavita í bátnum
en sjógangurinn var svo mikill að þeir gátu ekki
verið með hann við stýrið
svoleiðis að það er maður látinn liggja með hann fram í rúffinu fremst í bátnum
menn að ganga á milli hlaupa á milli til þess sem að stýrir bátnum og segja honum til um strikið
og svo versnar alltaf sjórinn
og þeir stóðu þarna í austri
þrír og fjórir með fötur þær höfðu nú ekki fleiri fötur
og þegar að orðið er dimmt um kvöldið þá er sjórinn orðinn svo hrikalegur að hann gengur alltaf yfir bátinn
og þar var á bátnum maður sem var ættaður sunnan úr reykjavík var þá á húsavík í nokkur ár sem hét erlendur
var vanur sjómaður og ekki að æðrast yfir smámunum
svo kemur einu
sinni ólag og fyllir alveg bátinn svoleiðis að rétt borðstokkarnir bara upp úr
og þá ætla þeir alveg að sleppa sér sumir og erlendur gamli er að ausa
og og einn þeirra hendir fötunni og segir við hann að þetta sé gagnslaust því þeir séu farnir
og þá segir erlendur í mestu rólegheitum ja ég held ég helli nú úr henni
samt segir erlendur
og og þeir geta nú þurrausið bátinn en svo eftir litla stund þá kemur annað ólag
sem líklega hefur nú orðið þeim til bjargar því að það rífur manninn frá stýrinu
það var grímseyingur sem hét eiríkur og þótti nú fyrir þeim í grímsey um margt
og þótti góður sjómaður
ólagið það tekur hann frá stýrinu og hendir honum fram allan bátinn
svoleiðis að hann hálfrotast
svo hann verður nú ekki til neins og þeir mega styðja hann inn í rúffið og þar leggst hann fyrir
en það var maður þarna af húsavík sem var líka sem var nú aðkomumaður sem hét halldór bjarnason
sem var nú vitað að var nú góður sjómaður og þótti góður stjórnandi en hann var nú aldrei að
ota sér neitt fram
og það varð úr að þeir byrja biðja hann nú
að taka við að stýra
og þessi maður sagði mér að það hefði brugðið svo við þegar að hann tók við stýrinu hann halldór
að það hefði aldrei komið eiginlega neitt
svoleiðis stórt álag ólag að það væri nærri því að fylla bátinn eftir það
svoleiðis að þeir höfðu alltaf vel undan að ausa
að þetta hefði verið ákaflega seinlegt verk að þurfa að hafa kompásinn þarna fram í
og einhverja ljóstýru
en halldór hefði nú eitthvað breytt um stefnu og og
hafði nú heyrt þessi maður að hann hefði nú eitthvað lært stýrimannafræði annars voru allir ólærðir þarna á bátnum
en hvernig sem það var þá hitti hann eyjafjörð í myrkrinu og rokinu
og um fótaferðartíma þá eru þeir komnir inn á akureyri á bátnum
nú hann sagði að þetta hefði nú þótt mikil nýlunda þarna á akureyri
akureyri að fá þá þarna af hafi og auðvitað frá grímsey
þeir voru náttúrulega allir saman rennvotir og illa til reika og höfðu enga næringu fengið
þá hefði nú verið tekið vel á móti þeim þeir voru drifnir þarna inn á veitingahús hjá vigfúsi vert sem kallaður var
hann sagði nú þessi björn hann sagði að sér nú alltaf þótt gott í staupinu og verið vanur víni
að hans sagði að
þeir hefðu fengið sín tvö staupin hver af víni þarna á hótelinu strax þegar þeir komu inn
og hann sagðist nú hafa verið svoleiðis að hann hefði nú kastað því upp strax og hann hélt að það hefðu verið fleiri af þessum mönnum
mönnum sem að hefðu bara aldrei náð sér eftir eftir þennan túr
hann sagðist nú hafa verið orðinn náttúrlega eldri maður og hann sagðist aldrei ná sér
hann lá nú í marga daga og það voru fleiri þarna og það ungir menn
sem að aldrei fóru neitt teljandi á sjó eftir þetta
en svo voru
þeir lengi þarna á akureyri og ég
nú ekkert um það því að ég var nú svo lítill þá
hvort þeir fóru á bátnum eða fóru landveg til baka
og nú voru þarna grímseyingar með
og ég man nú ekkert um það hvernig það útleiddist
en þetta var ekkert óalgengt til dæmis með hákarlaskip
austan frá eyjafirði og skjálfanda það var til dæmis hákarlaskip sem einu sinni fór inn allan hrútafjörð og renndi upp á sand
innan við borðeyri
og mennirnir máttu ganga alla leið norður
manstu nokkuð að segja meira frá því ha manstu nokkuð að segja meira frá því nei ég man nú ekki um það
þetta var einhver sérstakur bylur og þá fórust fleiri hákarlaskip fyrir norðurlandi
það var löngu fyrir mitt minni
nú þetta þessi saga er ekkert einstæð með grímsey það eru svo margar sögur sem ég hef heyrt
í sambandi við ferð til grímseyjar
á kappreiðum í reykjavík
ég skal segja þér til dæmis
þetta er merkisdagur hjá ykkur
og þetta er merkisdagur af mörgu fleiru
meðal annars er þetta afmælisdagur steingríms biskups og gömlu rauðu í holti
lýsir vel hans hugsunarhætti skyldi nefna biskupinn og hann nefndi biskupinn hryssuna og hryssuna góðu saman
heyrðu en hver voru nú tildrögin að því að þorlákur að þú eignaðist sindra
já ég skal nú segja varstu lengi búinn að hafa augastað á honum
ég ég skal segja þér þegar sindri var fimm vetr a gamall foli þá
þá var það að guðmundur böðvarsson ég var þá ekki í sveitinni þarna undir eyjafjöllum var farinn eiginlega í burtu
en guðmundur böðvarsson umboðssali í reykjavík hann var búinn að frétta að páll í skógum ætti glæsilegan fola
og bað mig að líta á folann
svo fer ég upp að skógum til páls til þess að fá að sjá folann hann er þá ekki heima við en páll gengur með mér uppi á heiði
og upp á heiðarbrún og svo göngum við þarna fyrir ofan þegar við komum upp af bænum frá skógum göngum við svolítið vestur heiðina
og mér er alltaf minnisstætt það
þegar að við komum
á eina lautarbrúnina í heiðinni
þá eru þar nokkur hross saman og þá lítur sindri upp þessi glæsilegi gripur ég gleymi aldrei nokkurn tíma þeirri sjón já og mér
hefur oft komið til hugar setning sem að páll zóphaníasson setti einu sinni í búnaðarritið öll bráð skot sem að
sem að orka til þess að gripið er til ákvarðana að óyfirlögðu ráði
hvort heldur er í tvífættu eða ferfættu
eiga sér stað
nú jæja ég var nú bráðskotinn
undir eins já áhrifin hafa verið svona sterk já þau voru svona sterk en
ég vil segja þau jukust alla tíð já það er mikið sagt
en var ekki þungt undir fæti með að festa kaup
á jólunum það var það var þungt undir fæti því hesturinn var dýrari heldur en gerðist
þá heyrðu hvað var hann gamall þá hann var sex vetra svo þegar ég keypti hann og fulltaminn nei hann hann var
var taminn nokkuð
ekki fulltaminn en
páli þótti ágalli á honum að hann tók mikil gönuhlaup
var ákaflega
og var og var ekki ekki virkilega hlýðinn í byrjun en svo tókst það allt saman vel og var mikið
styggur
en það gekk
mér gekk ákaflega vel að spekja hann heyrðu en voru nú ekki fleiri um boðið en þú fleiri um boðið ég er nú hræddur um það
þeir voru nú búnir að vera á ferð þarna
björgvin í klausturhólum og jón bróðir hans
og höfðu hug á að ná í hann
svo voru þarna ég man ekki hverjir voru einhverjir sem að höfðu samband við jóhann ólafsson brúarverkstjóra
til þess að reyna að ná í hann líka
en hikuðu margir sökum þess bæði að
að hann var styggur mikið og svo var hann dálítið gjarn á að setja ofan já og sérstaklega verðið því páll hélt
honum dýrari heldur en heldur en hestar voru þó að gæðingar væru tamdir
svo munaði nú ákaflega litlu að það yrði annar sem hreppti hann heldur en ég jæja
ég var í vestmannaeyjum veturinn áður
sextánda maí held ég hafi verið
sem að ég kom frá vestmannaeyjum hérna upp að jökulsá var þá að flytja að eyjarhólum
og dag eftir flutti ég dót mitt úr sandi og hingað heim
og daginn þar eftir á mánudegi
ég út að skógum til þess að kaupa sindra er þá ákveðinn í því
miðvikudeginum á undan er sigurður ólafsson á núpi undir eyjafjöllum í skógum hjá páli
þeirra erinda að kaupa klárinn
en þykir hann svo dýr að hann fer heim og kaupir ekki hvað nei nei föstudeginum áður já föstudeginum
áður og hvert var verðið sem verðið var sex hundruð krónur já
jæja svo fer ég út að skógum og þá þá er ég nú fjárvana
að kaupa og páll sagði ég á nóga kaupendur að hestinum og ég læt ekki hestinn nema hann sé borgaður út í hönd
svo ég hef bara engar veltur á því að ég bregð mér út að skarðshlíð og hitti sigurð heitinn ólafsson í skarðshlíð undir eyjafjöllum
við vorum uppaldir saman þarna
sitt á hvorum bænum í nágrenninu já og góðir vinir
og ég efast um að nokkur hafi
nokkru sinni hlaupið eins drengilega undir bagga eins og sigurður gerði já hann hefur greitt úr þörf þinni ja hann
hann gerði það rækilega hann fékk mér sparisjóðsbókina sína
og hún nægði sem sagt alveg til þess og það var víst hver einasti eyrir sem hann átti
og hvenær mundi vera greitt aftur
og og ég gerði nú eins ráð fyrir að það gæti nú viljað til að ég seldi klárinn og hann segir og var
getspakur þar
ég er nú sannfærður um það að ef þú kaupir hestinn að þá tímirðu aldrei að selja hann já hann hefur getið rétt í hug þinn já
og jæja svo svo fer ég með klárinn klárinn heim til mín um kvöldið
en á miðvikudeginum á eftir þá kemur sigurður á núpi austur að skógum til páls
og ætlar að kaupa hestinn já það var svona já það munaði þessu það munaði þessu þá þá var sigurður búinn að átta sig
og ætlar þá að láta þessa peninga þó honum þætti það mikið
og sigurður segir sagði mér þetta á eftir og hann sagði mér að svo þegar hann fór frá skógum og kom niður að skógá þarna við
við drangseyjarnúpinn
þá hefði hann setið
drjúga stund á hestbaki að átta sig á því hvort hann ætti nú að fara út að núpi eða austur að eyjarhólum til þess að fá hestinn já
en en hann sagði
því þú varst búinn að kaupa hestinn svona dýrt
þá myndirðu aldrei láta hann fyrir sama og mér þótti hann dýr á sex hundruð og ég
reiknaði nú helst með þú mundir ekki láta hann
já honum hefur þótt súrt í
já honum þótti það iðrað sáran
sigurður það var nú góður hestarstofn hjá sigurði en hann hafði glöggt auga fyrir hestum og hesturinn var svo ákaflega fagur
og sigurður sagði en það hefur sjálfsagt verið best sem fór en ég efa það ekki að sigurður hefði verið maður til þess að eiga sindra og synir hans voru
góðir hestamenn líka og vel hestfærir já heyrðu viltu lýsa
útliti sindra já hann
hann var rauð sótrauður með silfurhært fax og tagl ákaflega mikið reistur
hálsgrennri hálslengri og hálsgrennri heldur en flestallir hestar brjóstið ákaflega vel framsett
fuglsbringa sem kallað er og hnyklaðir vöðvar já
á bringunni og eins að bógvöðvarnir hnyklaðir en æðarrennur svo berar að það mótaði alveg fyrir barkanum
og hálsinn hálsinn var þunnur makkinn var þunnur
og þess vegna var faxið ekki nema klofið svona aftur til hálfs já
því það er venjulega
að á þessum hálsþunnu hestum er faxið síður skipt alla leið aftur já
mörgum þykir það fagurt ef að faxið er skipt aftur alla leið aftur og það er að vísu fagurt
en hitt er en á hitt ber að líta að þeir að hestar sem hafa
faxið skipt alveg aftur það er ákaflega sjaldgæft að þeir hafi þennan svanbeygða háls að það komi þessi fallega hnakkabeygja
hnakkabeygja
á bogadregin kverkin og kúptur