tiro-is/ismus huggingface dataset:
að þú varst eina stelpan þarna í sveitinni ég var að hugsa um hvernig
var svona eins og fyrir þig þá að
með tengsl við aðrar konur eða stelpur
ég átti ekki neinar stelpur til sem vinkonur það komu aldrei neinar stelpur í heimsókn til mín
ég var svo mikið bara ein með strákunum
og svo fór ég einn þegar ég var fjórtán ára líklega
eða fjórtán fimmtán ára fjórtán ára þá fór ég hérna til akureyrar í gagnfræðaskólann og ég var hérna einn vetur
vetur og
og hérna þá kynntist ég svolítið stelpum það var eiginlega í fyrsta sem ég kynntist stelpum í skóla
en ég var aldrei nema einn vetur vegna þess að ég var svo mikið veik þennan vetur ég var með
alltof stóra hálskirtla og var meira og minna veik þannig að ég var aldrei nema þennan eina vetur en
síðan fór ég til
míns í reykjavík og þar kláraði ég það sem kallað gagnfræðapróf
en þetta var ekkert um neinar stelpur og vinkonur eitthvað þetta var bara furðulegt
strákasamfélag þarna
bara alveg ljómandi fínt bara ég ætla bara að þakka fyrir í bili og láta bara viðtalinu hér með lokið já takk takk fyrir það
já ég heiti sunna vilborg og það tólfta febrúar tvö þúsund tuttugu og tvö uu ég ætla að tala hérna við hann geir guðmundsson
u viðstödd er heiðbjört eiríksdóttir eiginkona hans
og ég ætla bara að byrja á því að biðja þig geir að
og segja mér hvar þú ert fæddur og uppalinn
já geir guðmundsson heiti ég fæddur nítjánda ágúst fjörutíu og
tvö litladal í tungusveit skagafirði
já og og ólstu upp þar eða þar var ég
fyrsta misserið misseris gamall fluttu foreldrar mínir hérna inn í eyjafjörð
pabbi tók við einhverri kornrækt hjá kaupfélaginu sem var í klauf
að brasa með það einhver ár síðan keypti hann jörðina
og hóf bara hefðbundinn búskap með kýr og kindur
þróaðist
þrjú líklega var byggt nýtt fjós eða kannski það hafi verið fyrr ég man það ekki
geta haft fleiri kýr og og meiri afurðir og
hvernig var með þig tókstu ekki þátt í bústörfunum svona í æskunni jú bara eftir því sem að
að nota mig
snúa og
og ýta saman heyi stundum að slá stundum var slegið seint
kvöldinu
en yfirleitt að deginum þá sló pabbi bara sjálfur
svo fengu nágrannarnir traktorinn að kvöldinu
svo á uppsölum og laugalandi slógu með traktornum
ja mest alla nóttina held ég
þannig að það hefur verið samnýttur
traktorinn á
veit ekkert hvernig hefur verið með bókhald þeirra á milli pabba og björns á laugalandi en
en það var alveg öndvegis nágranni einu sinni vorum við búin að heyja heilmikið upp á
sléttu sem kölluð er og
sex eða átta ferm hérna hektarar
þá kemur björn með tvo traktora
þrjá traktora held ég
heyið var bara allt drifið heim í hvelli og svona stórir vagnar
það var dregið af sett bara í fast á hlöðuveggnum
og dregið á svo mokuðum við þessu í blásara sem blés inn í hlöðuna
betri nágranna held ég að hafi ekki verið hægt að hugsa
sér heldur en voru þarna báðu megin við okkur á uppsölum og
og laugalandi
verið mikill samgangur og samvinna á milli ykkar já
ég held að björn hafi verið afskaplega heiðarlegur og þægilegur
náungi þó þætti kannski óþarflega djarftækur til kvenna
og svo var jóhann á uppsölum og garðar
þeir fengu sér traktora fimmtíu og fimm
held ég hafi verið eða fimmtíu og eitt ferguson svona gráa
það hefur verið vinsæl tegund er það ekki jú svo keypti jói sér sko
rauðan svona dísel ferguson með ámoksturstækjum og
björn á laugalandi átti aftur á móti fordson major var mjög öflug vél
man hreiðar tengdasonur hans ja hann var mest á henni held ég
hann kom á henni suður eftir til að moka heyið upp í bólstra og
sem var svo á öllu upptúninu þá
var bara slegið böndum á þessa bólstra og við drógum þá heim á traktornum eða jeppanum
heim að hlöðu og þar var því blásið inn í hlöðu og
ja ágætis
vinnuskipti því að svo svo svo fengu
þeir traktorinn til þess að slá gjarnan á nóttunni
þú hefur þá ekkert verið að slá á næturnar nei ég va var ekki orðin það
vaxinn að ég gæti eiginlega slegið sko þá
þú hafir verið gamall þegar þú fórst svona að
byrja að vinna á
dráttarvélum
átta eða tíu ára
byrjaði snemma á rakstrarvél attan í hesti
einu sinni var ég að raka saman á túni norðan við bæinn
það kom helvítis mikill hnykkur á
rakstrarvélina og hesturinn stökk af stað hann fældist
og fleygiferð heim að húsi
og þar sleit hann sláttuvélina attan út sér því að
annað hjólið fór í skúrvegginn og gerði gat þar og sat allt fast
hesturinn sleit báða kjálkana
og hérna rakstrarvélinni
svo stoppaði hann bara sunnan við húsið
spennti hann fyrir aðra rakstrarvél og
rakaði með honum sjálfur
það gekk bara ljómandi vel og varst þú þá
á vélinni þegar þetta gerðist já
ekkert orðið illt af þessu ekkert meitt þig eða
og var svo bara haldið áfram já já
pabbi bara fór sjálfur upp á rakstrarvélina til að byrja með og
það gekk ágætlega en þetta var ógurlega góður hestur sem hét lýsingur
djöfull duglegur og kraftmikill góður í göngur og allt
svo áttum við annan sem hét skjóni
það var alveg sama hvernig var farið að honum það hann rótaðist aldrei
þessi var svona dálítið kvikk og
fyrirmyndar hestur í göngum svo duglegur og
einu sinni reiddi ég tveggja vetra hrút
á honum framan af almenningi
og þeir þessi hrútfjandi bara
gafst upp þeir tóku hrútinn og sett´ann á bak fyrir framan mig á hestinum
einhvers staðar fram á
almenning held ég og ég hafði fullt að gera við að halda í helvítis hrútinn til að miss´ann ekki
hesturinn þrammaði svo bara út allar götur og
hann vissi hvert átti að fara með eh hann munaði ekkert um þessa tvöföldu byrði sko
hefur nú ekki verið gamall þegar
ja eitthvað kominn yfir fermingu jæja
fimmtán sextán ára eða eitthvað svoleiðis
svo fór ég á
sextíu og eitt og tvö líklega
fór ég á vertíð í vestmannaeyjum
var þar fram að
vorvertíðarlokum í byrjun maí ellefta maí held ég
var strax ettir sumardaginn fyrsta þá þá var maður friðlaus að komast heim
það var allt farið að grænka þarna og svo fínt og allt í helvítis drullu vegirnir og
ekkert farið að gróa heima þegar ég kom heim
svo fór ég næsta vetur líka á vertíð
þegar vertíðin var búin
þá keypti ég mér vörubíl
chevrolett eitthvað æ ég man ekki hvaða
þú áttir hann allavega sextíu og þrjú og fjögur já
fór að finna diddu og
svo sextíu og þrjú endann á því ári
gerðist ég bílstjóri hjá olíusöludeild
var þar í
átta og hálft eða níu ár þá byrjaði
var þar í fjörutíu og eitt ár já það er langur
starfsaldur já ég var fimmtíu ár á vá
hvernig svona þegar þú varst krakki í sveitinni svona aðeins að fara til baka þangað
hva hvað svona
minnistætt eitthvað í sambandi við s þessi sveitastörf sem að þú sinntir sem krakki
maður bara fór í allt sem þurfti að gera e að hjálpa til
kvöldin gjarnan í sund út í laugaland
labbaði maður þangað og
fór í sund og gott bað og
ekki til það væri neitt sérstakt sem maður væri að gera það var allt bara það sem þurfti já getur´u eitthvað líst einhverjum svona verkum
já til dæmis að slá á traktornum
og sláttuvélin var svona dálítið langt aftan við
ef maður tók einhverjar aukabeygjur
þá þá kom gjarnan sko
grasmön því sláttuvélin fór þá inn fyrir þar sem hún átti að vera
af því að hún var svo langt attan við og maður eitthvað horfði eitthvað vitlaust
til að lyfta greiðunni þá þurfti ég að setjast upp á haldið
fara yfir blettinn aftur já gjarnan ef að ef að þetta var eitthvað að ráði
svo þurfti til dæmis að það voru rafmagns og símastaurar í túnunum
það þurfti að slá í kringum þá með orfi
og gerðir þú það
pabbi gerði það
ég var aldrei ja ég sló svolítið í úthaga með honum
það var heyjað út á
munkaþverárbökkum handa fénu
pabbi fékk land hjá jóni á munkaþverá átti
svo átti þarna dálitla spildu sjálfur í fram í mýri og
og fram á
eða fyrir framan skurð frammí kíl sem kallað var landið var svona sko
var svona strýtumynduð
strýtumyndað hérna engi
það byrjaði að slá þetta var slegið allt með orfi
já hvert vorum við komin já við vorum já að heyja í mýrinni já með orfi og ja þa það þurfti að slá kílana með orfi
og raka því svo upp á
meiri harðbala til að þurrka þá
þetta gerðum við
fyrstu árin var þetta bundið
fu ful flutt heim á hestum eh sett á klakk og flutt heim á hestum
sett á klakk hvað er
lýst því
klakkur er svona
flutningatæki hálfgert sem var spennt á hestinn eins og í staðinn fyrir hnakk á því voru svona tvær lykkjur
á þá var hægt að hengja baggana
svo þegar var komið heim að hlöðu þá var tekið í eitthvert stykki sem hleypti böggunum niður
var ekki mjög svona fljótunnið
fórum við að
pabbi smíðaði sér svona
heyvagn
á gúmmíhjólum
með grindum ég veit ekki hvað háar meter eða eithvað
var búinn að fá dráttarvél með
þurftum við því það var brú á skurði rétt hjá brúnalaug
hún var svo léleg að það var talið að það væri ekki fært að
orðið að fara þar yfir með æki að fara með tóman traktorinn og vagninn
svo var bara farið með
heyið fram á bakka og keyrt suður alla bakka og
upp hjá munkaþverá og norður braut
svo þetta hefur verið svolítill spotti heim í
já já já það var svolítið
hvort ég á að segja þér frá því
dálítið hraðar þá útbjóum við bensíngjöfina
þannig að ég gat látið það snúast helmingi hraðar
alveg dæmalaust að traktorinn skildi þola þetta
rosalega snúning þá var ég fljótur já fljótur í ferðum
aldrei lent í neinum vandræðum í þessum verkefnum
man ég nú til þess
ef var eitthvað vesen þá var það bara leyst
þannig að það var ekkert til að hafa áhyggjur af
en ef að eitthvað bilaði og þess háttar hvernig snéruð þið ykkur í því gátuð þið
þið lagað hluti sjálf þarna heima á bænum eða
ja sko ef vantaði einhverja varahluti
þá áttum við góða granna sem voru á rifkelsstöðum sem var
garðar halldórsson og
hörður sonur hans þeir áttu svona vél
þeir áttu hvert einasta stykki í varahluti
þannig að maður gat bara fengið farið þangað og fengið lánað og svo var það keypt í véladeildinni
og skilað
þeir voru alveg einstakir þeir áttu alla
hu allt hugsanlegt sem gat bilað
þannig að það hefur verið svona hátturinn að
sem sagt getað fengið lánað og farið svo í kaupfélagið og skilað því já
það sjaldan að hann bilaði það var ekki oft þó hann fengi svona harkalega meðferð
en hvernig var með svona önnur störf uuu
eins og til dæmis
nú bjugguð þið á bænum þú áttir nú systkini og
og unnu þau voru þið mikið í þessu saman eða varstu með foreldrum þínum í hvernig
var mest með foreldrum mínum því að ég var elstur
fæddur fjörutíu og tvö og systa fædd fjörutíu og sex hjalti fjörutíu og sjö
og leifur fimmtíu og tvö og anna fimmtíu og níu
þetta hefur verið stórt heimili já í litlu húsi
húsið var dæmalaus helvítis asnabygging
teiknuð af jakob frímannssyni átti að heita vera í einhverjum sænskum
þegar maður kom inn í inn af ganginn inn af forstofunni þar var snyrting til vinstri
tröppur niður
svona tvö köld búr
það var ekkert annað á hæðinni
stofa og eldhús
og tíu tröppur upp á loft
og þar voru þrjú herbergi
og herbergið sem ég bjó nú í
var náttúrulega undir súð það voru tvær háar tröppur upp í það
þetta var alveg dæmalaust byggingarlag
en þarna ólst maður upp og treyst bara ágætlega
hafið væntanlega deilt herbergi systkinin eitthvað
já það var nú vinnumaður lengi sem hét þórarinn þorbjarnarson
hann byrjaði á því að vera
vinnumaður ég man ekki hvort það var að sumri eða hausti
svo var verið að byggja í brúnalaug
íbúðarhús og gróðurhús og eitthvað hann hélt áfram að búa hjá okkur
þangað til að foreldrar hans og hann fluttu í bæinn
þannig að það hefur verið aukamanneskja í húsinu þessu litla húsi
heldur´u að þetta hafi verið ee víða svona þröngt búið þarna á þessarri
þessum tíma ja ég hef trú á því
mjög misjafnt á milli bæja
en þér hefur liðið vel já
það var ekkert undan því að kvarta það var nóg af mat og
fór í skóla annan hvern dag minnir mig
skólabílstjóri var öll mín skólaár teódór kristjánsson
hann keyrði bíl sem hét rauðhetta
svona vipon trukkur
og hvert fóruð þið í skóla laugaland
það var byggður barnaskóli á laugalandi
ég veit ekki hvað ár
þar uppi var
íbúð sem að
var ætluð kennaranum
brynja björnsdóttir
og hreinn sigfússon frá auð ytra hóli þau voru nokkurs konar
húsverðir í skólanum
brynja gerði hreint skólastofur og svoleiðis að ég held
og haraldur var náttúrulega hafði sitt herbergi þarna haraldur kennari
en hvernig var svona hvernig upplifðir þú skólagönguna
ja hún hefur sjálfsagt verið ágæt
það var heldur latur að læra
en hvernig með svona félagsskap og svona samband við aðra krakka þarna í sveitinni
þið væntanlega
saman já já
það var oft verið að gylfi á uppsölum var tveimur árum yngri en ég ég
man eftir því sérstaklega ég ætla að fá að standa hérna upp og halla fram
þú varst að tala um gylfa já
einu sinni man ég eftir því að hann kom niður eftir á hjóli og það var allir brautarskurðir fullir af snjó
ég átti nú eitthvert hjól
og við fórum að hjóla og keyra svo út í skurðinn
á fullu og vita hver myndi fljúga lengra fram af hjólinu
það var ljómandi gaman
þa það
skemmtilegast var nú hvað
þegar gylfi lenti það kom svo mikið búkhljóð eitthvað
við þetta brösuðum við suma daga
fara í verkin
að gefa kindunum og
brynna hrútunum
kvígur og hestar í kofa
niður við braut helvítis
leiðindahúsnæði einhvern tíma bar þar kvíga
mjólka hana
og það voru hross þarna innan við einn var afskaplega
góður við pabba fór að sleikja á honum eyrun
og hann fór að troða húfunni niður á eyrun þá stakk folinn hausnum ofan í mjólkurfötuna og drakk allt
þá luggum við upp í fjós bálreiðir
allur löðrandi í mjólkurfroðu og
þá átti ég að eiga við folann já og mjólka þessa kvígu
það var svona ýmislegt sem að
sem að gerðist
man maður náttúrulega ekki allt
þa það hefur nú verið svona kannski eitthvað
uu áhugavert í sambandi við dýrin þú ert nú búinn að nefna hestana já þeir hafa nú
þeir voru vísir til að elta
væri með einhvern brauðmola í vasanum
kýrnar æji þær voru nú alltaf hálfleiðinlegar
hvað var sv svona þú segir að þær hafi verið leiðilegar hvað áttu við með því æji ég bara
mér fannst beljur aldrei svona skemmtilegar sko
þær fóru ekkert
ekkert illa með mann og þetta var og aðal tekjulindin
það var bara þannig
verið hrifnari af hestunum jaá
ég veit ekkert fyrir hvað en
þeir voru afskaplega góðir við mig og ég reyndi að vera góður við þá í staðinn
hvað með önn aðrar skepnur
svo voru kindur
þær voru aldrei nema svona sextíu til sjötíu
á bænum var kornhlaða
kornrækt þarna
og niðri í kornhlöðunni voru var fjárhús
og upp var aftur
hænsnakofi og ég man ekki það var eitthvað og svo bara geymsla þarna upp á þessu hlöðulofti eða
hvernig var með eins og s skepnuhald og svona átti einhverjir svona sínar skyldur eða sinntu
einhverjir ákveðnir þarna í fjölskyldunni
svona fyrri part vetrar þá þá hérna
hýsti ég náttúrulega rollurnar og gaf þeim svona í rökkrinu
ég þurfti aldrei að sækja þær ég gat bara kallað í þær
svo bara stóð ég við dyrnar þegar þær röltu inn og og vita hvort þær væru allar
og ef þær voru ekki allar þá
í uppsali eða eitthvað
þær skiluðu sér alltaf aftur
ég sá óskaplega mikið eftir hesti sem pabbi átti sem hét lýsingur
ég var búinn að minnast á hann var það ekki
var svo góður gangnahestur
traustur
svo fékk nágranni hann lánaðan í göngur
drullaðist ekki til þess að skil´onum og hann lenti ofaní svona gróf einhverju lækjarfarveg og drapst
andskotans kallar þeir þurftu helst að fá allt lánað
hestinn já eitthvað svona til að fara eitthvað víða um
seinnipartinn á sumrin
þá hérna fór ég að ríða út á kvöldin fór niður á bakka
svo svo góður reiðvegur þar
ég fór svona einu sinni tvisvar í viku
svo fórum við lýsingur náttúrulega í göngur einu sinni fórum við
fór ég fimm
sinnum í göngur á almenning sama haustið fór nú ekki á hesti nema
þrisvar sinnum held ég
svo fórum við á bíl
fórum þrír það var búið að búa til ýtuslóð frá öngulsstöðum og suður fyrir ofan
helgársel
við fórum á bíl þangað óttar á laugalandi og baldur á öngulsstöðum
við löbbuðum svo dalina
það var andskotans labb mikið
ég man ekki hvort við fundum eina eða tvær kindur
það gekk ágætlega að ná þeim og
þetta var mikið labb
hefðir farið fimm sinnum í göngur var
nei þyrfti svona oft
sko við vorum ekki með nema eitt eitt til tvö dagsverk í göngur við áttum svo fáar kindur
hafi farið fyrir hreppinn
það hafa aldrei komið upp einhver svona atvik í göngum
eins og vegna veðurs eða eitthvað sem þú manst eftir einhverju slíku
ja einu sinni fengum við hríð
helvítis mikla slyddu hríð og drullu það svo sem gerðist ekki neitt maður
ég hafði yfirleitt það hlutverk ef að voru einhverjar skepnur sem gáfust upp
þá var hún sett á fyrir framan mig upp á hestinn
við röltum svo bara
það var þannig í þessu hríðarskaki ég man ekki hvort að hinir komu
fjárlausir ég
það var ábyggilega óttar og baldur á öngulsstöðum
kristján baldursson var stundum í göngum með okkur
tjörnum
sagðir að þú hefðir nú oft farið á hestbaki já
var þetta langt sem þið þurftuð að fara
almenning fram að svokölluðum grænhól
þar var stoppað og borðað nesti hundarnir fengu útrás að slást
svo var bara göngu skipt niður og
einn fór með hestana norður sveit
nei norður dalinn og
ég hafði ég gekk alltaf
fór upp með svoli svolitlu vestur gili s s
stórt gil þú gast horft inn í það og séð hvort það voru kindur sko
fór svo norður það sem kallað voru flár
fjallsbrúnin var sko svo kom svona
gróðurbelti og kletta band fyrir neðan þetta gróðurbelti
þarna voru oft kindur því þarna var ágætur gróður
ég man ekkert eftir neinu sérstöku í þessu
hvað tók þetta langan tíma að smala þetta svæði
fór gjarnan heiman frá mér svona kannski tvö þrjú um nóttina og við riðum í myrkri fram að
grænhól
búnir að fá okkur eitthvað í svanginn
og komum oft ekki fyrr
myrkri
svo þetta hefur verið svona tæplega sólarhrings verk ja hátt í það stundum
og þá voru kindurnar reknar í beint í réttina þegar þið komuð með þær af fjallinu
já yfirleitt niður í þverá
það var rikið rekið meðfram gilinu
það var hefði verið hægt að fara með það niður hjá öngulsstöðum það var bara svo
þar var ekkert aðhald sko gilið var aðhald öðru megin
og miklu
með það þar niður heldur en
hægt að fara hérna sko leið niður hjá öngulsstöðum en þar var ekki
ekkert hérna
girt meðfram áin var notuð sem girðing
og svo þegar var búið að reka kindurnar í réttinar hvað tók þá við
draga sundur
og koma fénu
var það gert bara strax þarna um
sko fyrstu árin var það gert þannig
það var dregið sundur þegar við komum svo var farið að
ganga dalina kvöldið á daginn áður
dregið sundur fyrr og þá voru
fólk miklu
var nú rekið bara eftir brautinni og
margir rekstrar
svo komu óþolinmóðir bílstjórar alveg kolvitlausir
svo undir það síðasta var farið að taka þetta bara á bíla og flytja það
þeir áttu góða
bíla svona rifkelsstaða bændur bæði hörður og jónas
fluttu féð og svo stoppuðu þeir bara við við hvern bæ og
slepptu því niður
þá var það tekið þar og rekið heim
heldur´ru það hafi þá verið
þessi aðferð haft u sem sagt by byrjað að nota þessa aðferð útaf vegfarendum á
eftir brautinni
já og svo líka það að þetta var fljótlegra
og miklu betri
eða fljótlegra að koma kindunum heim
því að ef að verið að reka eftir brautinni sko þá
vildi féð fara heim á bæi og
og gera vart við sig
það var eiginlega ómögulegt því hliðin voru yfirleitt alltaf opin
og sum staðar engin hlið
það hefur verið tekið upp á þessari aðferð að flytja
féð á bílum þegar þeir komu
já þegar
menn sáu það bara út að
þetta var miklu heppilegra
komuð af fjalli eftir svona langa útiveru þarna að sækja kindurnar á fjall
fóruð þið þá bara beint í næsta verk að draga í sundur
bara drifið í því maður fékk sér gjarnan eitthver nesti eða var komið með mat á réttina stundum
hverjir sáu um það koma með mat bara heiman að frá bæjunum sko
fólkið kom í réttirnar til að draga sundur og
og drífa féð heim annað hvort
gangandi ríðandi eða á bílum
þetta var heil heilmiklar strollur sko
af fé af réttinni eins og frá garðsá og
svertingsstöðum
hafi nú aldrei verið svo mjög margt fé á ytra hóli það var fé þar samt
þannig að þetta hefur verið mikill mannfagnaður er það ekki jú
en aldrei slógust menn á réttinni
eins og sagt var nú að þeir gerðu í öðrum sýslum
en var ekki eitthvað svona svona eitthvað skemmtilegt sem að gerðist svona samt í réttunum jú jú
já ég veit ekki hvort ég á að láta þær fara
einu sinni voru við að komnir út fyrir helgá
og kallar búnir að ger hálffylla einn félagann hann var svolítið blæstur á máli
hann hann lagðist
á bakið á grasinu og barði niður höndunum og
hrópaði syngið´i syngið´i
ég kann nú ekki að herma eftir
þá þá vildi hann að menn syngju og
eftirminnilegt
maður á ekki vera að hafa orð á því hverjir það eru sem að voru svona sérstaklega eftirminnilegir því að
þetta var afbragðsfólk
hafði bara sýna takta
en var ekki þá það hefur verið fjölmennt þá þegar þið komuð með
væri jafnmargt af fólki eins og fé stundum það var nú eiginlega ekki fyrr en í öðrum göngum kannski
það var heilmikið af
fólki það voru rollur á öllum bæjum eitthvað
meira út í sveitinni finnst mér
en það var ansi margt fé á laugalandi laugalöndunum báðum held ég
háagerði og tjörnum
man ekkert hvernig það var á björk öngulsstöðum þar voru
töluverð fjárhús minnir mig
en sss svo er ég að hugsa um uu með fólkið sjálft þarna í sveitinni
va voru þetta fjölmennir bæir eins og það var nú fjölmennt heima hjá þér í klauf
var það víða þannig að það var mörg börn já já
uppsölum var hjá ingólfi
það var nú dóttir hans lilla hún fluttist nú snemma burtu giftist suður
svo var jóhann og bergur
og á neðri hæðinni var garðar og rósa dóttir þeirra sigríður
giftist jóhannesi jóhannessyni frá glerá
bjuggu í aðalstræti sjötíu og fjögur
húsi sem að hét ævintýrahöllin ég held þeir bræður hennar hafi kannski skírt
og var ekki mikill samgangur svona á milli krakkana þarna jú
það var alltaf eitthvað svona það var minna
í norður heldur en í suður
það hitti sjaldnar stráka á laugalandi til dæmis björn og brodda
miklu frekar uppsalastráka því að
það var svo skrítið með það
setja inn svona á fyrripart vetrar
þær fóru bara yfirleitt heim til sín
það var ekkert vesen að það þurfti að
brasa með margar kindur frá uppsölum og heim eða öfugt kannski ein og ein ef þær voru orðnar blæsma og vitlausar
hvað er blæsma
ja sko þá vilja þær fá hrút
já hann hjálpar til við að búa til lömb
þegar leið að þeim tíma voru þær settar þá
í hús og ekki hleypt út
var nú hleypt út
var þannig veður og
einhver beit
það var alltaf lofað þeim að fara út og viðra sig og
æi eitthvað hundleiðinlegt í fjárhúsinu
klaki og vesen
alltaf opinn helmingurinn af hurðinni
svo þær hafa haft
já viðra sig og
en hvernig var með ykkur strákana þarna vo tókuð þið aldrei upp á neinum prakkarastrikum
það var afar sjaldgæft
besta lagi að við færum í kvennaskólann til að flengja á bolludaginn
því var alltaf vel tekið okkur var boðið í bollukaffi
það var nú stundum bölvað að komast inn
tíma vorum við þarna gunnar á rifkelsstöðum og baldur á öngulsstöðum held ég
gekk í helvítis brasi að finna glugga
glugga sem var bara kræktur öðru megin við gátum einhvern vegin hrist hann opinn
ég fór inn um gluggann
og yfir margar saumavélar það var ljóta helvítis ferðalagið
og svo hleypti hinum inn
bara á gangana og flengt og
og hvernig var ykkur tekið
það var ég byrjaði ævinlega á því að flengja forstöðukonuna
til þess að annars var hún reið og
og hún einhvern tíma var við búnir að flengja og kallaði á okkur
til sín og bauð okkur í bollukaffi seinnipartinn
gaf okkur chesterfield sígarettur
þær voru svo gamlar að
þannig var þetta þá
einhver siður þarna hjá ykkur já
þetta var bara góður siður
og sem lagðist svo af einhverjir helvítis aumingjar
við fórum þarna gunnar á rifkelsstöðum hann kom á dráttarvél út
það var allt ófært
svo vo slógust í för með okkur einhverjir fleiri
man ekki hvort það var broddi eða
ég held baldur á öngulsstöðum var þetta eitthvað sem að hafði verið búið að vera í gangi áður en
það þetta var einhver hefð
veistu hvort þetta hafi verið bara frá því að skólinn var stofnaður eða nei ég hef ekki hugmynd nei
þannig að það hefur verið búist við ykkur alltaf
fór ég inn um glugga
til að flengja
það gekk ágætlega en það var bali með vatni undir
undir glugganum já
það gerði ekkert
blotnaði eitthvað í lappirnar ég
sennilega verið á stígvélum eða einhverjum skóm ég
dömurnar í kvennaskólanum hafa bara
þakkað fyrir hrekkinn já með kaffi já já
þetta var bara svona einhver hefð sko
svo smám saman lagðist þetta af held ég ég
þeir voru eitthvað að reyna að halda uppi merki okkar hjalti bróðir
óli tedd og
finnbogi held ég
sem voru aðeins yngri en
þeir voru á sama aldri og hjalti var fjörutíu og sjö
þetta var allt saman ágætt
já svo fór ég að
hérna þegar ég var orðin
eitthvað kominn yfir tvítugt eða um tvítugt
fór ég í bæinn fór að keyra olíubíl
gerði það í ein átta eða níu ár
það þurfti alltaf að setja olíu á kvennaskólann
þá lena bauð ævinlega í kaffi
var var við mann sko
lena er það var það forstöðu það var forstöðukonan lena hallgrímsdóttir
fólkið eða strákarnir