tiro-is/ismus huggingface dataset:
þeir voru nú fyrst þeim megin sem að
að mennirnir voru frá til dæmis úr meðallandinu þá voru þeir austan megin við vatnið já
og austan megin við álinn sem að
var að stoppa já
og þá var þar greitt út já nótin þannig að það var látinn fara maður
yfir álinn með vað já yfir og yfir á hina eyrina
og draga svo næturnar út já
trossuna þá sem að hann átti að vera með og henni fylgdu að minnsta kosti sinn maður í hvorn enda já
og maður varð að láta vaðina
til ráða að hún varð alltaf að vera trossan
maður varð að hafa hana í sem næst miðjum álnum já og vera þá vaðandi utan með eftir því sem á stóð til þess að
að bægja selnum frá að fara fyrir endann heyrðu úr hverju voru þessi net
ja þau voru nú að mestu leyti sem ég man eftir
þannig að það var rakin upp þriggja punda lína færislína já
og þættirnir úr henni hún var þríþætt og netin voru riðin úr þeim sverleika já
já og hvernig var gengið frá teinunum að ofan og neðan
teinarnir að ofan voru nú bara svona eins og venjulegir
netateinar nokkuð sterkir þó já og þar voru á
tréflár eða korkflár eftir því sem á stóð nú og til hafði verið
en neðri teina eða
neðri neðra togið var venjulega grennra heldur og það var þétt
sett blýi sett blýi eða járnhringjum og
allrahanda drasli já því sem til féllst já til að halda því við botn já ekki smá steinum þó nei ekki var það
heyrðu og
voru netin eða trossan var hún greidd út langt fyrir framan þann stað þar sem selurinn lá
langt fyrir ofan langt fyrir ofan já það var
selurinn var í í álnum og sótti á fólkið sem stóð fyrir honum því hann vildi til sjávar
já og þess vegna var
orðinn í hálfgerðum kvíum í kvíum já já já það er rétt
og ótrúlegt var hvað lengi þeir vörðust sumir já og sumir svo að þeir náðust bara ekki
já ég hugsa að þeir hafi bara legið fastir í sandinum þangað til nótin var komin framhjá já
og stundum stukku
stukku þeir yfir já við sáum það því það var nú höfð ból á
netunum já á miðjunni og við sáum að þeir stukku stundum yfir rétt hjá bólinu en leituðu þeir ekki mikið á þar sem mennirnir voru já þeir gerðu það nú ekki
mikið þeir voru nú með óhljóðum og barsmíðum í vatnið og gusugangi já
þeir leituðu ekki mikið á þó man ég eftir að einu sinni vildi það til hann loftur heitinn á strönd já
var þá ungur
maður já
og það var stóð kona held ég guðlaug pálsdóttir sem var í sandaseli lengi
hún stóð á stöðum við hliðina á honum já og það kom selur og dreif sig
á guðlaugu já
en loftur náði í hreifana og hélt honum þangað til búið var að rota jæja það var vel af sér vikið já það var vel af sér kom til þess að kvenfólk fór í þessar já það var oft kvenfólk já
nei það veigraði sér ekki við því en það var náttúrlega því var valið heldur grynnri staða já ef að hægt var að láta það ekki standa
í aðalstrengnum heyrðu á hvaða tímum árs var þetta helst þetta var nú helst á sumrin já
og það venjulega frekar svona þegar kom fram á slátt heldur en fyrri partinn já
heyrðu en svo fyrirhleypingaraðferð fyrirhleypingaraðferðin var nú aftur öðruvísi
þar var nú til dæmis þá lá selurinn uppi á tanganum sjótanganum já
alveg rétt við sjóinn
og þá varð maður nú að laumast að og greiða út nótina langa langt fyrir ofan já
og það vildi nú til að það voru grynningar á leiðinni og þá vildi hún nú hætta
að renna og þá varð maður að vera að skríða já
og reyna að drauja henni á betri stað og þetta gekk nú þannig þangað til að hún var nú búin að fá nægilegan straum
og þá þegar hún var það var haft á henni dubb svona tíu faðma
frá nótinni já úr hverju
ha úr hverju var duflið ja það var nú vanalega selsmagi uppblásinn lítill selsmagi já
og það var það var skal
skal ég segja þér þegar að að duflið bar í hausinn á þeim selnum sem að
efst lá á landi já
þá og gerðum við skræk og styggðum hann út já það var alveg miðað við þetta já það var miðað við það
og það heppnaðist oft nokkuð að maður fékk veiði já heyrðu voru þá menn
menn aftur á hinn veginn
við þetta voru vanalega ekki nema bara tveir menn nú já það var svo já og þá bara þá ánetjuðust þeir
þeir fóru í um leið og þeir
stungu sér stungu sér út já og ánetjuðust þar já
og stundum varð maður að hleypa nótinn í sjó þegar
það var mjög stutt til sjávar og ef það var
í henni nokkuð að ráði já þá réði maður nú ekki við hana
þó hún færi í sjóinn en þá náði maður henni upp á fjöruna og
og sló þá þar í flæðarmálinu heyrðu og svo var í þriðja lagi um lögn svo var þriðja
lögn
og það var nú þannig haft þar sem ég var við já
við fórum út með fulla poka af sandi já og höfðum í honum hring
sveran
og og þar við festum við nótina já það var svo hún lá svona á þannig
við miðuðuðum
við það að hún lægi heldur út á við frá landi heldur en að því já já
og vaðurinn var í gegnum þetta og það var svoleiðis að við gátum gefið hana út og dregið hana að án þess að draga úr hringnum
það var það já já höfðum svoleiðis vað
og svo náttúrulega vildi það nú til að við fengum í nótina en það var
held ég aldrei nema einn í einu nei og það var legið þá yfir þessu já já við
lágum þarna alla nóttina grófum okkur
ofan í sandinn já
og lágum alla nóttina
já þetta hefur verið líka nálægt sjó eða lagnirnar alveg við sjóinn alveg við sjóinn já já já
ég held það hafi ég varð ekki var við það væri
notuð eða reynd lagnaveiði annars staðar heyrðu var ekki geysilegur straumþungi
o jú það var ákaflega þungur straumur rétt um liggjandann réttum flóðið um flóðið já já já
og en ekki mjög hættulegt með sandbleytu
nei það var hættulaust fyrir menn gangandi menn þeir gátu alltaf bjargað sér
heyrðu var hann nefndur fyrirstillingarmaður annar sem að vann við fyrirhleypingarveiðina
það þori ég nú ekki að segja nei það hefur nú líklega getur vel átt sér stað því
en þó var það vanalega ekki hann
sem að miðaði já því að sá sem að aðallega hugsaði um að koma nótinni hann var meira úti í vatninu en hinn var upp á landinu
hlaupanna ef á þurfti að halda og það var hann sem að
lagið tók þegar mátulegt var þótti að reka selinn út já já
heyrðu en þá þarna hafa veiðst oft býsna stórir selir var það ekki ja það var oft að þeir fengust mjög vænir
við lögn já og þetta ég það var nú
í þau skipti sem
var við lagnarveiði þá voru þeir stórir
var það nú gat ekki átt sér stað að selur sem komið var að á landi
risi upp á afturhreifana
gat átt sér stað og gerði já en það gerði aldrei þegar svona var um látur að ræða nei og allir
lágu þeir alltaf þannig að þeir sneru
höfðinu að vatninu já það var þannig
svo þeir væru tilbúnir að skjótast á kaf en var ekki sérstök varúð viðhöfð ef að kom fyrir að maður kom að sel til dæmis við sjó
að vera ekki milli hans og sjávarins
það var um að gera að geta komist á milli því ef maður gerði komst það já en þá átti maður venjulega
alls kosti við selinn já en ég segi fyrir mitt leyti að ég átti nú lítið við það að
með stórsel svoleiðis nema einu sinni ég var þá vinnumaður hjá honum magnúsi heitnum í fagradal
vorum að smala til rýingar að vordegi til
já og ég missteig mig svo illa að ég um það
bili fór úr liði hérna um ökklann á hægri fætinum
og hann kippti nú í liðinn strax en ég bónaði nokkuð mikið en þá komu skip vöruskip já til víkur
og allir fóru þangað til að
já vinna þar vinna þar já því það þótti það var eina vinnan sem hægt var að fá nokkurt kaup fyrir og þótti afar mikið í það
ég ekki farið nú líkaði mér þetta herfilega illa að verða að sitja þetta af mér en ég varð nú að gera svo vel já jæja
magnús heitinn segir þegar hann fer um kvöld þeir fóru um kvöld og það var verið að nótt og dag allt
þá segir hann við mig heldurðu þú treystir þér nú ekki til þess að fara á fjöru á morgun með blesa
og sækja spýtur sem eru suður á fjöru
hann gaui getur verið þér til hjálpar
snúist við hestinn og já og það sem þarf segir hann hann var þá svolítill strákur hann guðjón í þúfu já
jú jú ég sagðist skyldu reyna ef ég gæti svo var nú ekkert meira með það svo var þetta himinblíðuveður daginn
heiðskírt alveg og hiti
nú kom að því þegar klukkan hefur verið líklega svona þrjú
þá fer ég að impra á þessu við guðjón við hefðum átt að sækja spýturnar já já hann fer og sækir tvö hross
og við leggjum á blesa reiðing og og svo förum við nú af stað suður á
á fjöru ég fer nú ríðandi
þegar ég kem fram á fjörukambinn
þá sé ég það að dálítið vestur vestur nærri því
marki liggur
gríðarstór selur uppi já og er að góna svona í áttina já
því að þeir gera það þegar þeir liggja uppi þá eru þeir að þessu þeir
sofna virðist vera lítinn
kannski mínútu eina eða tvær og
og svo rísa þeir upp og gá allt í kringum sig og
skyggnast um og sofna aftur en
þeirra svefn er nú svona þegar þeir liggja uppi já
nú langar mig voða mikið í þennan sel skiljanlega
þá gæti ég nú bætt mér upp já vinnutapið
en nú hef ég enga spýtu sem er hentug til þess að hafa í kepp nei og ég fer úr
sokkadótinu þó ég væri nú með bólgna löppina já og er á nærhaldinu og bý mig nú vel og
finn þá raftsprek þar allt
en ég reyni nú svolítið á það samt og ég hugsa að það muni nú duga og ég tálga nú svolítið endann svo ég get þó haldið um hann já
svo fer ég skríðandi
og það er þessi
hann er að góna og það er glaðasólskin já og vindurinn á vestan
en lítill mjög og ég skreið svo alveg beint að stefndi alveg þráðbeint á rassinn á honum þar sem hann lá já
og hann tók ekki eftir mér fyrr en ég stóð upp svona á móts við nárann afturnárann nú það var svona já en þá tók hann nú viðbragð
og við og ég líka þá stóð ég upp og stökk eins og óhaltur alveg
þá reis hann upp á endann já
og fitjaði upp á trýnið og hann var langt um lengri en ég það er ekkert annað ég slöngvaði
keyrinu upp fyrir
og á kjammann á honum já og hann valt út af steinlá ja ég lét skammt á milli högga jú já
já skiljanlega já
svo ég hafði hann nú já það var góð veiði já en ég gat ekki bjargað honum upp úr sjónum nei ekki
sjó já
svo ég varð að kalla í guðjón og setja band á selinn og láta hest draga draga hann já ég hafði ekki velt honum það hefur verið góð búbót að þessu já hefði en tilfellið
var að það þótti nú ekkert mikið í hann varið var það ekki nei það var óvant þessu og vildi helst ekki éta hann nei
heyrðu en hvernig notuðuð þið í meðallandinu selinn með öllu móti bæði nýjan saltaðan og reyktan
hvernig var unnið að honum þegar hann kom heim
ja það var bara
strax farið að flá af honum
skinn
og spik já saman
sitt í hvoru lagi
og og búið undir
það sem það átti að verða hvort það var saltkjöt eða
eða reykt ket já en mikið oftast fékk maður nú svo lítið já í einu af sel að þetta var kannske
nema almennilega góð máltíð handa já fólkinu hvernig var spikið notað
það var alltaf skorið niður og brætt já
já og svo lýsið notað ýmist í bræðing eða til ljósa já
hingað til reykjavíkur og
til reykjavíkur og þá var
og ætlaði að vera þar um
með síðasta bátnum þarna
þú vilt nú einn viskísjúss segir hann jú jú ég
ja hérna hefurðu viskí og þarna er sódavatn
annað sem þig langar í þá er eitthvað meira þarna í skápnum
jæja svo kemur hann nú eftir dálítinn tíma þegar hann er búinn að ganga frá sínum
búið er að klarera hjá honum og tolla í tollinn og
er það nú meiningin að ég ætla að fara í land með síðasta bátnum þarna
svo þá segir guðjón það þér liggur ekkert á í land þú verður nú hérna um borð í nótt og kjaftar við mig og talar við
því að það er komið skeyti til skipstjórans að hann eigi að bíða til morguns til þess að klára að skipa upp vörunum eða
ég læt það gott heita
jæja svo svona klukkutíma seinna þá kemur þá kemur skeyti aftur og skipstjóranum var
skipað að sigla tafarlaust til reykjavíkur
nú það var ekkert
annað að gera en að fara með skipinu til reykjavíkur
skipið ætlaði sko norður á akureyri átti að fara norður á akureyri svo guðjón
býður mér bara heim til sín hann segir þú getur bara verið hérna hjá mér á meðan við förum norður á akureyri svo og svo kemur með okkur til vestmannaeyja þegar við förum út
það er allt og sumt
sætta mig við þetta það er jæja svo leiðist mér nú þarna ég hef ekkert að gera hérna hálfleiður
svo ég fer að reyna að leita fyrir mér að fá mér atvinnu hér
og ég fer til hjalta jónssonar
eldeyjar hjalta svokallaða hann var þarna ættaður að austan
eitthvað skyldur mér
ber mig upp fyrir honum hvernig mínir hagir séu og svo framvegis
ætla að tala hérna við kunningja minn
jú svo hringir hann í síma og hann talar
við magnús guðmundsson hann var
forstjóri fyrir bátastöðinni sem kölluð var hérna hann var og gerði við skip og báta og
og enda smíðaði nýja báta líka alltsvo mótorbáta
og ja svo svo að magnús segir
lofar mér að sjá þennan mann já þú getur fengið að sjá hann ég ég er ekkert hræddur um
sér lítist sæmilega sæmilega á hann og
nær að halda að þú kærir þig ekkert um að fara í hann segir hann segir hjalti
jæja svo fer ég strax daginn eftir
og hitti magnús og þá er það allt í lagi hann segir já þú getur komið
strax á morgun
en hefurðu nokkur verkfæri segir hann nei ég hef það nú ekki þau eru nú austur í vestmannaeyjum þessi verkfæri sem
því ég var þá svolítið farinn að eiga við smíðar
nú svo hringi ég í til vestmanneyja og næ í manninn sem ég hélt til hjá þarna í vestmannaeyjum og bið hann
að senda mér kistuna verkfærakistuna
jú hún kemur nú
nú aldrei að finna hana hann hafði þá sent hana sko ekki sett hana í fragt heldur sent hana sem farþegaflutning
og það var enginn enginn farþegi þarna sem var með
jæja svo kemur það nú upp úr dúrnum ég fékk kistuna og ég fæ hana sko án þess að borga nokkuð fyrir þetta
ekkert að borga fyrir þetta og svo byrja ég að vinna
svo er ég þarna hjá magnúsi allan veturinn þetta var
veturinn og við vorum á leiðinni frá vestmannaeyjum
hingað til reykjavíkur í halaveðrinu svokallaða
nítján hundruð tuttugu og fimm
hérna inn flóann þá lá skipið eiginlega alveg alltaf eins og skip á siglingu það vindurinn var svo mikill að hann hélt í alveg
á hérna
ja hvað kallaði maður
hallaði svo mikið
það var eins og skip sem er á siglingu og leggst fyrir seglum
nú svo er ég þarna um veturinn hjá magnúsi og fram á vor og svo
um vorið þá
þá kynnist ég hérna manni trésmið hérna sem var nú ættaður austan úr mýrdal líka
og hann ætlaði þá að fara að ráðast í verk þá var verið á
þá var verið hjá haraldi heitnum árnasyni að breyta búðinni hjá honum
þarna niðri og
og hann fær mig til þess að vera með sér þarna ásamt fleiri mönnum og þar
fram undir jól og þá
þá labba ég austur ég komst nú á ég komst nú á
bíl
austur að selfossi svo legg ég
af stað gangandi þaðan
og til þess að komast austur að þjórsártúni og ætlaði að vera þar um nóttina og
og var þar um nóttina
og þegar ég kem dálítið austur fyrir selfoss að þá
kemur bíll á eftir mér svo ég veifa honum og hann stoppar
tekur mig með sér austur fyrir bitru í
í flóanum en hann fer þá upp á skeið og þar síðan labbaði ég austur að austur að
þjórsártúni og var þar um nóttina
daginn eftir fór ég frá þjórsártúni og og inn í
inn í fljótshlíð
gisti á núpi í fljótshlíð
og svo var ég átti þar frændfólk
og og þar fæ ég mann til þess að reiða mig austur yfir vötnin og austur að hamragörðum
og þegar ég kem þangað þá kemur frændi minn hallgrímur
brynjólfsson hann var bróðir pabba
út að já út að hamragörðum og hann reiðir mig svo heim
nú þetta er nú svona í stuttum dráttum
það sem að gerðist þarna þangað til svo árið eftir þá fór ég hingað til reykjavíkur og þá var nú konan heima og strákarnir tveir
og svo náði ég í náði ég mér í leigða íbúð litla íbúð og svo
settumst við að hérna hún kom seinni partinn um sumarið með strákana síðan hef ég verið hér
bíðum nú við
ja það er náttúrlega aðal draumurinn sem ég sem er nýjastur og ég man best
og það náttúrulega
er nú kannski leiðinlegt að vera að segja frá honum því það er í sambandi við leiðindamál
það er það er hérna kvenfélagshúsið sem að það vildi fara að byggja hérna
það var kvenfélagið og presturinn vildi koma upp
félagsheimili
hérna og helst inn á kirkjutúninu
þau bjuggu hérna eru búin að búa hérna í þessu húsi í tuttugu ár eða meira tuttugu og fjögur fimm ár
séra garðar svavarsson
og hans kona seinni kona
það nefnilega orsakast þannig rimma út af þessu húsi
þá var ég búin að vera eitthvað á spítala það er langt síðan mörg ár síðan
að það fólk er að segja svona við mig ætliði ekki að fara að selja nú á að fara að byggja félagsheimili
og hvar á það að vera segi ég það á að vera hérna fyrir aftan kirkjuna sagði það þá
svo fór ég að spyrja prestinn og hann sagði
ja það þetta verður svo lítið og lágt og það fer ekki fyrir neinum sagði hann og
og það á kannski að verða beint fyrir aftan kirkjuna og svo hvolfþak yfir litlu götuna
heim að kirkjunni
svo ég sagði náttúrlega
ekkert við því og
hann þau komu oft hérna voru góðir kunningjar okkar og og þau voru hér í afmælum og svona og
þetta var besta samkomulag
svo er ég ekki á fundi svona þó nokkuð út af þessum veikindum krabbameini
og svo þegar ég kem aftur á fund að þá var farið að segja við mig
veistu að nú á að fara að byggja þarna segir segja konur við mig
hérna norður í horninu segja þær beint á móti okkur
og þetta var aldrei nefnt á fundum aldrei nokkurn tímann
það varð aldrei rifrildi út af því vegna þess það var aldrei talað um það nokkurs staðar þar sem að aðalaðilarnir voru
við hérna í þessu húsi og þessu húsi og svona svo ég hugsa með mér að ég skuli nú ganga hreint í það
og ég er í kaffinefnd
og frúin var nú létt í lund og skemmtileg á fundum og
og afskaplega vel vel liðin
svo ég segi við hana vivan mín segðu mér
nú hvar húsið á að vera segi ég tek svona um axlirnar á henni
það það á víst bara að vera hérna norður í horninu segir hún
og var þá búið að teikna það svo ég segi henni jæja segi ég
já það er víst ekki hægt að hafa það annars staðar segir hún svo tala ég ekkert meira um það og fór að hugsa um kaffið
svo tala ég við hana á leiðinni heim og hún heldur því fast fram að það verði að vera þarna hérna í horninu beint á móti okkur
svo ég segi við hana ég hef nú heyrt ávæning af þessu ég ætlaði bara ekki að trúa því
en finnst þér nú ekki leiðinlegt að láta taka þessa fallegu flöt undir þetta segi ég
þetta verður nú alltaf svona þrjú hundruð fermetrar
þetta verður svo lítið og lágt sagði hún og
og þið sjáið alveg yfir það hérna suður fyrir og og þetta er allt í lagi með þetta segir hún
svo ég segi ja
það verður nú sennilega fyrir framan hjá ykkur líka
því ef það verða þrjátíu metrar á lengd og tíu á breidd sem ég geri alveg ráð fyrir að minnst verði
þá er það komið niður á mitt húsið hjá ykkur og niður á miðja kirkju
nei hún var nú ekki alveg á því
svo fer ég enn til hennar morguninn eftir og spyr hana hvort að hún geti hugsað sér að fara að láta byggja þarna
það verður að gera það segir hún það er allt í lagi og þá segi ég nú jæja nú
maður verður bara að fara að selja segi ég enda er fólk að tala um það
nei fyrst segi ég svona við hana kannski við verðum þá bara eins og konurnar í silfurtúninu og hvað gerðu þær segir hún
ja þær settust á blettinn þegar átti að fara að
og ég segi það er nú betra þá bara að selja þá segir hún o þið bíðið nú þangað til mokurnar koma
segir hún svo ég segi þá er það bara of seint segi ég og kvaddi
fór hérna í símann og hringi í skipulagsnefnd og spyr um þetta þá er búið að teikna
og það á að vera hér hérna fyrir framan
og það var nú víst ekki komið í borgarráð ekki held ég það það var
minnsta kosti átti eða var búið eða átti að fara að samþykkja það í skipulagsnefnd
í símann í skipulagsnefnd hann heitir finnur
og ég sagði honum að það það væri nú bara það skrýtna við þetta
að það vissi þetta ekki nema einstaka manneskja í hverfinu
og ég segi svona við hann en en hefur það ekki eitthvað að segja ef fólkið vill ekki hafa þetta þarna
jú jú okkur er nú ekkert svona við erum
ekkert áfram um að hafa þetta þarna segir finnur við erum ekkert sérstaklega ánægðir með það segir hann
svo ég segi svona væri þá bara ekki reynandi að maður færi í mótmæli
ja það er náttúrlega eina sem að getur aftrað því frá það eru mótmæli sagði hann
svo ég sagði honum það að ég mundi þá ég mundi
reyna að láta búa til eitthvað plagg og og við mundum kannað málið hvernig fólkinu yrði við þetta
að fá þetta hús þarna
nú svo svo hringi ég nú í krakkana mína og þau voru nú alveg hissa á þetta á þessu
að eiga að fara byggja þarna
hringi í stelpurnar mínar og spyr þær að hvort að þær hvort þær fáist til þess að kanna málið hjá fólkinu
hérna í kring hvort það viti þetta hvort það sé samþykkt því
já já og þær fóru tvær dótturdóttir mín og dóttir
fóru við bjuggum til fengum okkur skjalapappír og og vélritað á hann og
og við skrifuðum við guðni bæði þetta
og svo fóru þær fyrst fóru þær nú sko til að kanna málið það fólk var svo hissa það vissi ekki hvað það átti að segja
það var alveg hissa að láta sér detta það í hug að fara að byggja þarna
og það var bara allt á móti því og það sagði stelpunum það mætti
koma með listann það skyldi skrifa á sérstaklega fólkið hérna allt í kring
og hérna suður á suður á á sigtúninu og og laugateig og alls staðar
það voru bara eiginlega einstaka kona sem að var í kvenfélaginu og var var svona
svolítið hátt sett eða í stjórninni
það vildi hafa þetta
og svo náttúrlega presturinn ég talaði nú ekkert um þetta við hann ekki nokkurn skapaðan hlut ég vissi að það þýddi ekki neitt
nú svo er farið af stað með þetta blað og og það eru koma strax hundrað og fimmtíu
undirskriftir
og þá segir hún dóttir mín svona við mig
ætti ég að fara hérna til hennar hún er nú víst í stjórninni hún heitir
mjólkurbúð hérna norður frá
hvað heitir hún nú aftur það er kona sem er hérna alveg rétt hjá
og hún var einmitt á þessum tíma varamaður í sóknarnefnd
almennileg kona
svo hún spyr hana hvort hún vilji skrifa og hún sagðist náttúrulega af því að hún væri bæði í stjórn félagsins og og í sóknarnefndinni
að þá gæti hún nú ekki skrifað á en hún var alveg hissa að hún hefði ekki verið látin vita um þetta
hringir á augabragði náttúrlega í prestsfrúna ég veit það vegna þess að alveg rétt á eftir hringir formaður
í mig og spyr hvað eiginlega í gangi á og ég sagði honum þetta eins og þetta var
og hann sagðist langa til að tala við mig ég sagði að hann skyldi þá bara koma strax og tala við mig guðni væri heima
og þau voru hérna dóttir mín og tengdasonur og hann er byggingarmeistari
orðinn núna var þá svona trésmiður búinn að taka próf.
og þetta er nú ágætismaður hann þorsteinn
og svo fer ég að sýna honum fer með hann hérna upp á loft og sýna honum hérna út um gluggann hvar þeir ætli að hafa aðkeyrslu
ja hann sagði að það ætti að nota bílastæðið þarna hérna sem væri hérna
og ég sagði
honum að það þyrfti nú meira en bílastæði það þyrfti að komast einhvers staðar að inn í hverfið allur þessi bílahópur sem náttúrlega yrði í kringum þetta
og hann fór nú að skoða hérna er nú bara mjó gata hérna upp úr og þessi gata svona fyrir endann á túninu það er bara stígur
með hálfu fortói öðru megin
og svo kemur nú hrísateigurinn þarna sko það er þá
orðið að keyra laugarnesveg kannski og eða hrísateig og hofteigur er mjó gata svo þetta var náttúrulega svo margt sem sagði á móti þessu
að þetta yrði haft þarna svo hringdi ég nú í hann hannes
og spurði hann að hvernig hús þetta mundi eiga að vera hvort hann hafi frétt nokkuð af því
hann sagði að eftir þessu skipulagi hér í þessari götu þá væri
þá væru húsin kjallari og tvær hæðir
og það mætti nú helst ekki breyta skipulaginu meira
að það yrði að vera kjallari undir minnsta kosti hálfu og svo fjórir metrar salur
hár salur með senu og og svo væri þá væri það komið upp á miðja efri hæðar
upp á miðja gluggana hérna í þessu húsi hérna
svo þá náttúrulega væri nú ekki orðið skemmtilegt að líta heim að kirkjunni
hvorum megin frá sem væri
svo man ég nú ekki ég talaði nú einhverja fleiri menn en þetta einhvern þarna niðri í niðri í skipulagsnefnd aðallega við hann aðalstein en
presturinn yfirtók aðalstein alveg og hafði hann alveg í vasanum
tala um einhverja drauma í sambandi við þetta já nú á ég eftir að segja drauminn
nú gengur þetta þannig með þetta mál
að að þeir gefa það frá sér í skipulagsnefnd og svo er það bara alveg afsagt að byggja þetta þarna
þá tekur við fólkið sig til
þarna fyrir neðan þá þá vill það fá það við kirkjudyrnar þá er fólk allt í kringum þarna sko þarna í kring
svo er heilmikið þras um það
og svo lá þetta bara alltaf niðri lengi á milli vegna þess að það var ekkert gert
og það eru komin fjögur fimm ár síðan þetta byrjaði
svo dreymir mig fyrir
þremur árum þá erum við búin að fá þetta í gegn að það verður ekki byggt hérna
þá dreymir mig að ég geng hérna ég ætla að sýna þér til
mér finnst ég koma gangandi hérna með kirkjunni
og þetta var sko það var búinn jólafundurinn það er alltaf
jólafundur í kjallaranum þarna það er kjallari þarna undir fínn salur
þar var allt skreytt með rauðum stjörnum og og kertum og ljósum og öllu
en ég af því ég var eitthvað lasin eða hafði ekki tíma þá fór ég ekki á jólafundinn þetta ár