tiro-is/ismus huggingface dataset:
voða mikill bardagi og það hættir ekki fyrr en
eru búnir að vinna
hann liggur í blóði sínu í fjörunni
og þá þá fer
svínahirðirinn og nautið og þessi hvíta tík það fer allt saman hverfur inn í skóginn aftur
en ása situr skjálfandi á beinunum þarna og á stólnum og þá kemur karlinn
niður úr trénu rauður þegar hann sér hvað
orðið er og hann fer nú að bagsa við það að brenna karlinn
og svo segir hann
við ásu að hann skuli drepa hana ef að hún segi nokkuð annað en hann hafi bjargað henni
og hún verður að lofa því til þess að fá að halda lífinu
svo kemur hann heim með hana og er heldur montinn og
konungur verður nú heldur glaður þegar hann sér að
hann kemur með dóttur sína og
og sæll og glaður yfir þessu
fyrir dugnaðinn
og og konungur fer til dóttur sinnar og segir hvur frelsaði þig
já hvur frelsaði þig sá sem gerði það sagði hún hún
ja það var sá sem gerði það sagði hún
eftir þá er signý flutt niður að sjó og
það er nú ekkert að orðlengja það að það fer eiginlega á sömu leið að karlinn
þegar hann er búinn að binda hana á stólinn þá er hann svo dauðhræddur
hann flýtir sér upp í eikina og felur sig þar
en út úr skóginum um
leið og risinn kemur upp úr sjónum þá kemur út úr skóginum svínahirðirinn og
og nautið og og
þessi hvíta tík hún hún bítur og og nautið stangar og og hann berst með sverði
og þar hamast þau og þau hamast þar til þau eru búin að drepa karlinn
risann hann er dauður þá fara þau öll hverfa þau öll inn í skóginn aftur
sést ekkert til
svo fer nú rauður
að brenna risann og svo þegar hann er búinn að því þá leysir hann
signýju og hann segist skuli drepa hana ef að hún segi annað en hann hafi
frelsað hana
svo fór allt á sömu leið þegar hann kom heim þá spurði konungurinn hvort að hann hefði frelsað hana
hún sagði ja ég var frelsuð sagði hún
er þriðji dagurinn og þá er helga færð niður eftir hún er langfallegust af þeim
langmest eftirlætið
og konungurinn sér voða mikið eftir henni þegar hún fer svo þegar hún er búið er að rauður er búinn að binda hana í stólinn
þá flýtir hann sér upp í eikina
og þegar hann er hann er kominn upp í eikina þá heyrist voðalegt gösl í sjónum og þá kemur þríhöfðaður þursi upp úr honum
og hann ætlar að
þá eru þau komin öll út úr skóginum og ráðast þarna á hann og það verður nú voðalegur
bardagi og það er þau vinna ekkert á
og svo svo endar það með því að þau hann er nú orðinn nokkuð dasaður risinn en
þá stekkur hann í sjóinn og
hann fer á eftir nautið fer á eftir og hvíta tíkin en ekki maðurinn
og eftir svolitla stund þá kemur nautið aftur í land og eins tíkin og svo er ekkert
en bara blóðlitaður sjórinn og sést ekkert meir
svo eftir langa stund þá þorir nú hann rauður að fara niður úr eikinni og þá segir hann við helgu
ja nú drep ég þig ef þú segir nokkuð annað en ég hafi frelsað þig
og þá segir hún nei ég segi bara að þú hafir ekki gert það segir hún
jæja þá drep ég þig bara segir hann
en ég hafi frelsað þig
jæja svo fer hún heim og svo segir konungurinn verður nú konungurinn voðalega glaður þegar hann er kominn með
með hana heim og nú segir segir hann hvort að rauður hafi frelsað hana ja ég var frelsuð segir hún
og svo svo vill nú rauður
heldur herða á því að það verði nú farið að búa út veisluna því hann vill
fá helgu og vill giftast henni
og það er svo farið að búa út veisluna og það er nú mikið
mikið um dýrðir og það á nú að verða voða mikil veisla
og svo er allt saman tilbúið og þær
hún er alveg eyðilögð og hún hún vill ekki eiga rauð hún veit að hann hann var ekki sem frelsaði hana
hún vill ekki með nokkru móti eiga hann en það verður að vera hann segist hafa gert það og allt verður
vera eins og hann segir
og svo er bara
búið alveg að búa allt út í veisluna og það er allt tilbúið og það er farið í kirkjuna og það er farið í allir fara
og kirkjan er orðin full
og þegar á að fara að hafa hjónavígsluna þá kemur svínahirðirinn inn í kirkjuna
inn að altarinu og þá kalla þær allar upp systurnar þetta er sá sem frelsaði mig og þetta er sá sem frelsaði mig þarna kemur sá sem frelsaði okkur
svo það varð stopp á hjónavígslunni og konungur segir hvað þetta sé hvað
þær segja það að þetta sé maðurinn sem hafi frelsað þær
og þá verður nú rauður heldur stúrinn
og segir að þær séu að þær séu bara að skrökva þessu neinei
þær sögðust ekki skrökva því þetta væri rétt þetta væri maðurinn sem hafi frelsað
þær svo konungur spyr hann að því hvort þetta sé satt já hann segir að það sé satt
hann hafi frelsað þær þá segir konungurinn
ja það verður þá ekki meira af þessu brúðkaupi
en auðvitað fái hann eina dóttur sína hvurja sem hann vilji ja hann segist vilja fá þessa yngstu
fá hana helgu
og svo er bara haldið áfram með veisluna og hann er
þegar hann er kominn í falleg föt hann er kominn úr svínahirðisbúningnum og í falleg föt og og hann er voða fallegur maður
og tígulegur
og svo þegar þau þegar búið er að gifta þau þá segir hann að
hann ætli að fá stærsta salinn sem til sé í höllinni
og það megi ekkert vera inni í honum nema
nema bara rúmið þeirra brúðarrúmið hann vill hafa það inni
svo þegar að allir voru háttaðir þá
við brúður sína
að hún skuli ekki verða hrædd þó hún
að hún heyri eitthvað eða sjá þá skuli hún ekki verða neitt hrædd
svo þegar þau eru háttuð þá
þá er komið inn í höllina kemur voða stórt naut inn í höllina og það leggst á gólfið fyrir framan rúmið þeirra
og og svo kemur hvít tík og hún leggst upp í rúmið til fóta hjá þeim
svo um nóttina þá vaknar kóngsdóttir við það
það liggur voða falleg stúlka í rúminu til fóta hjá þeim en tíkarhamur fyrir framan rúmið
liggur á gólfinu fyrir framan og hún sér voða fallegan mann líka og nautsham í öðru öðru lagi
hún flýtir sér á fætur og
og lætur fjarlægja bæði haminn og hamana og svo dreypir hún víni á
þau og þá er þetta voða fallegur kóngsson og og kóngsdóttir þetta er allt saman systkini
og það verður nú heldur en ekki fagnaðarfundur og gleði þegar þau eru nú frelsuð úr álögunum og
og eru þarna komin og segja
svo segir hann upp sögu sína hann segist þau stjúpa þeirra hafi lagt þetta á þau og
að þau skyldu verða hún að tík systir sín og bróðir sinn að að að nauti en
og þau skyldu ekki frelsast öðruvísi en þau gætu frelsað þessar
þessar kóngsdætur sem yrðu fyrir þessum
gerningum og svo hérna
svoleiðis með sig að hún hefði aldrei getað
fest nein álög á sig annað en þetta að hann skyldi líta út eins og svínahirðir
en hann hefði aldrei alltaf
í dýr ekki hann hefði verið maður alltaf og hann þau hefðu alltaf verið með sér systkini sín
og nú sagði hann þegar þegar ég er búinn að hvíla mig hérna
þá fer ég í ríki föður míns þar er stjúpa mín eða þessi tröllskessa
og ég er ég er ekki í rónni fyrr en ég er búinn að
konungur segir það að það sé sjálfsagt
faðir hans er dáinn
eða hún búin að sjá fyrir honum og og hann
hann sér svo fyrir skessunni og svo tekur hann ríkið og og bróðir hans fær
fær ríkið
altsvo já
altsvo rauða nautið
nautið
tekur ríkið eftir föður sinn
hann sest að þarna hjá þeim
svo lifðu þau í góðri
velgengni og unntust vel og lengi ég kann ekki
þú hefur heyrt hana þessa sögu þegar þú varst
þær eru allar frá krakkaárunum
ég hef ekki heyrt ég hef nú ekki hlustað á svona sögur þegar ég var orðin stór nei
ekki svona ekki eftir að þú komst yfir fermingu neei ja jú ætli það nú ekki svona upp undir
upp undir tvítugsárin ég
alveg eins og þúsund og ein nótt ég las hana alla
og hefurðu sagt þessa sögu oft
já margsinnis
heyrt hana ja þegar ég var krakki það er ég nú ekki
ég hafi heyrt hana svo oft það hafi verið sagt svo oft
það var nú nógu latt fólkið í gamla daga að segja manni sögur
já þú varst að segja að
þú hafi gleymt þarna innan úr já já bara þessu að
að hann giftist annarri systirinni sem var eða einni systirinni
þeir altsvo giftust sinni systirinni hvor bræðurnir
og svo voru þær bara
ógiftar tvær systurnar sitt hvors bróðirs
og það var þeir voru svo sitt í hvoru sitt á hvoru
kóngsríkinu og það var vinskapur og
og samband alltaf á milli bræðra og
náttúrlega haft afskaplega gaman af að hlusta á sögur var það ekki
ég hafði gaman af að hlusta á sögur ég hef gaman líka af að lesa sögur og ég hef gaman af
að heyra sögur enn
en nú heyrir maður aldrei engan segja sögur
nei voru til þjóðsögurnar á
á þínu heimili þá neinei ekki þá
en seinna kannski þegar þú fórst að búa
jaa löngu eftir ég var
orðin fullorðin náttúrlega margfullorðin
sögurnar hans jóns eitthvað af þeim
manninum mínum voru nú gefnar þær
og hann gaf þær aftur einhverjum kunningja sínum já voru þær nokkuð lesnar á þínu heimili nei ekki það var ekkert lesið í
einu sinni var kona og hún átti
og hann var svo latur að hann nennti ekki neitt að vinna og hann nennti ekki að éta og hún var alveg í vandræðum með
sterkur en
varð hún að bera hann út og inn um bæinn
og nú einu sinni
sat hann undir veggnum
konan kom með köku stóra köku og lét smér oná hana
svo lét hún kökuna við hliðina á stráknum og sagði honum að borða kökuna
en strákurinn sat og sat og snerti ekki á kökunni svo komu flugurnar stórar maðkaflugur
og settust á smérið
og loksins voru komnar tólf
þá greip strákurinn
kökuna braut hana saman
og át hana og allar flugurnar með
svo þegar hann var búinn að éta flugurnar og kökuna
þá lagði hann á stað gangandi og gekk og gekk
langar langar leiðir
og loksins kemur hann í námunda við
námunda við kóngsríkið
þar frétti hann að væri svo vont skrímsli í skógi sem að dræpi menn og skepnur og hefði enginn frið fyrir skrímslinu
það væri búið að gera leiðanngur að vinna á því en það gat enginn
og og svo átti hvur
sem að gæti unnið á dýrinu að fá kóngsdótturina og hálft ríkið
svo fer hann
inn í búð strákurinn kaupir sér hníf og hunang
svo svo fer hann út í skóg þar sem að dýrið hélt sig
makaði sig allan út í hunangi
alveg hausinn og skrokkinn og fæturna
og hafði svo hélt svo á hnífnum í hendinni svo lagðist hann á milli þúfna
og nú líður og bíður ja þangað til skrímslið kemur þangað þar sem strákurinn lá á milli þúfna
og fór að sleikja hann sleikja hunangið af honum
strákurinn
lá kjur en svo þegar það var að sleikja lappirnar og hann var
allur undir kviðnum á dýrinu þá tók hann hnífinn
og rak hann í hjartað á
hjartað á því svo það lá steindautt
þegar hann áður en hann drap dýrið já já
lá þarna undir dýrinu
lá undir dýrinu
þá stakk hann dýrið í hjartað
svo það lá dautt
og svo fór hann heim í kóngsríkið
skreið
en þá átti ekki að hleypa honum inn
hann sagðst vera búinn að vinna á dýrinu og þeir það lenti í hávaða á milli hans og
varðmannaanna þeir ætluðu að taka hann fastan
þá varð konungurinn var við hávaðann og uppistandið
kom út að vita
hvurju þetta sætti
gekk strákurinn fyrir kónginn sagði honum frá því að hann hefði drepið dýrið
og hinir sögðu að þetta væri vitleysa einn einn
maður hefði ekki getað gert það sem að fjöldinn allur væri búinn að reyna
og kóngurinn sagði að það væri best
færu út út í skóginn að vita um það
og svo fór
kóngurinn með lið heilmikið lið út í skóginn að vita hvurt að þetta væri satt
og þá lá dýrið þar steindautt svo það varð nú
ógnar viðhöfn höfð við strákinn og
veisluhöld og
og svo fékk hann kóngsdótturina og varð kóngur eftir
eftir kónginn
tengdaföður sinn og ríkti vel og lengi og var vitur og góður
tók mömmu sína heim í ríkið og svo er sagan búin
þú sagðist ekki hafa sagt þessa sögu lengi er það
nei ég hef ekki sagt hana ég er svolítið stirð á henni já þess vegna en þú sagðist áðan hafa munað hana
þú manst eftir þér já heyrðirðu hana oft
þessa sögu já
hana nokkurs staðar annars staðar neinei nei hvurgi jaá
það heyrði ég nú ekki þú manst ekki hvort það var amma þín eða mamma sem sagði þér hana
ég held það hafi
hún gunna gunna gunna á húsafelli nújá hún var
hún var á húsafelli á meðan ég var að alast upp
þú þekktir hana var það ekki jújú já
hún var oft að segja okkur sögur
treystir þér kannski til að segja okkur eina sögu enn jájá ég skal segja sögur meðan maður hefur tíma til
en ég held að það sé nú best að vera ekki að láta þetta á band þetta
er svo ágætlega sagt
það voru sögur skemmtilegar sögur sem að komu í kvöldvökunum gömlu
það var blað sem var gefið út og hét kvöldvökur og lastu það mikið eða
heyrðirðu það mikið ég heyrði sagt úr því en það var hætt að koma út þegar að ég man eftir fyrst já
það þóttu ákaflega góðar sögur og margar ágætar og ég hugsa nú
stráknum sem sótti eldinn
jaá þorsteini gullhnapp
nei ekki henni eða eða hérna af grámanni jaá
grámannssagan er nú svo víða bara svona eins og þú heyrðir
ég er orðin svo hræðilega minnislaus ég er
orðin svo biluð í hausnum eða söguna sem þú ætlaðir að segja mér þarna í gær
það var sagan af af stráknum sem var svo lítill að hann náði ekki upp í nefið á sér jú ég sagði hana já en þú
segja hana aftur
kannske
hann náði ekki upp í nefið á sér
passaðu nú að hann siggi fari ekki út í fjósið svo kýrnar éti hann ekki
farðu nú siggi minn og sópaðu upp hjá kúnni
og hann hljóp fór að sópa upp hjá kúnni
en þá slæddist hann innan um heyið og kýrin gleypti hann
svo gleymdi hún að gá
að honum
bóndinn heim og spyr eftir stráknum
og ég sendi hann út í fjós að sópa upp hjá kúnni sagði konan
niðri í kúnni að kroppa mér mörbita
og þá þýtur hann heim
segir konunni að nú verði þau að slátra kúnni af því að strák af því að hún
sé búin að gleypa
krakkann
og þau gera það slátra kúnni
og þá kemur strákurinn hlaupandi
með fullar höndurnar af mör sem hann var búinn að éta búinn að ná sér í var að éta
svo fór konan að þvo innan úr
þá vildi strákurinn fá að þvo líka eitthvað hún hafði hann með sér og hún fékk honum botnlangann
en svo þegar hann var að snúa botnlanganum við þá steyptist hann oní og ekkert stóð upp úr nema lappirnar
og hefði botnlanginn verið lengri þá hefði sagan orðið lengri
þú vildir ekki segja þetta aftur þetta síðasta ha þegar hann steyptist oní botnlangann já já
bara síðustu setninguna ha bara síðustu setninguna já og hefði botnlanginn verið lengri þá hefði sagan orðið lengri
verið látin enda svona þessi saga já já hefði hefði
botnlanginn verið lengri þá hefði sagan orðið lengri já aldrei öðruvísi aldrei þetta fylgdi henni
fljótstungu
já nei ég segi ekki þetta heldur
ég segi ekki þetta
sem ég að spyrja þig um
þessa menn sem drukknuðu þarna í
sem drukknuðu skal ég segja þér í
norðurá það var löngu fyrir aldamótin var það ekki
heyrðir þú aldrei sögur af þeim
sögur af því neinei enga greinilega frásögn af því nei ég hef ekki heyrt
voru tveir bændur
nújá sagt þetta á laxfossi já eða
já þeir eru nú þar við ána
man ekki eftir því nei
og ekkert að þeir hafi gengið hafi gengið aftur mennirnir já aldrei og veit ekkert hvaða menn það
en þú hefur ekki heyrt
drekkti sér í norðurá hann var hjá jóhanni í sveinatungu og
jóhann sagði að hann hefði stolið frá sér kind jaá og maður var sendur
með öðrum manni ójá til sýslumannsins já hann drekkti sér á leiðinni
sem var sagt líka á
laxfossi þú hefur ekkert heyrt þetta
jú ég hef heyrt það en það var mér allt svo ókunnugt
já hann var hræddur við dóminn af því hann
tók
sveinatungu hvernig heyrðir þú þetta
ég er búin að gleyma því ég læt ekki hafa það eftir mér ég man það ekki svo vel
nema það var maður og hann var hræddur við
að fara fyrir réttvísina og drekkti sér ég
og ókunnugt já
en þú verður að
loka þessu ég þarf að segja þér
sem að ekki má heyrast
það er allt í lagi við látum það ekkert fara
sú saga skal ekkert fara á flakk
ég vil ekki láta
það gerir ekkert til því að hún fer ekkert á flakk hvort eð er
var ungur maður sem að dó á hvítárbakkaskólanum
var veill til heilsu ungur maður þarna úr hvítársíðunni
svo gengu mislingar niður frá niður
í skólanum og þar var ákaflega æ lokaðu lokaðu þessu ég ætla bara að segja þér
það gerir ekkert til ég skal lofa því að láta það ekkert fara
svona kjaftaslúður ég man aldrei neitt
maður vill ekki láta hafa það eftir sér þó
það það fer ekkert lengra steinunn
já og hvað séra magnús heitinn þekkti hann nú vel þetta var á næsta bæ þarna við hann
hann var læknir svo góður hann séra magnús
hann sagði honum að fara alls ekki að hann þyldi ekki ef hann fengi lungnabólgu þá þyldi hann hana ekki því hann var svo ónýtur fyrir brjóstinu strákurinn
en hann lét
það eins og vind um eyrun þjóta og fór svo um leið og hann kom þarna ofan eftir þá
veikina og hún var mönguð og fór illa um fólkið það var svo kalt þar í skólanum og slæm
allt illt að
svo eftir stuttan tíma
þá dó hann úr mislingunum
greip hann þessi hræðilega hræðsla þegar hann veiktist af því að
hefur nú sjálfsagt fengið eftirþanka presturinn vildi ómögulega láta hann fara hann vissi hvað hann sagði
svo dó hann nú eftir stutta legu
og það var á hvurjum einasta bæ fram alla síðu sem hann gerði eitthvað vart við sig
eitt og annað hundarnir geltu og maður sást og hvað eina
alla leið og svo var það áður en við fréttum látið á húsafelli
þá var kobbi þú þekktir hann hann jakob á húsafelli jájá
hann var að taka til hey úti í hlöðu þá sá hann einhvern þar í horninu
hélt að það væri þorsteinn bróðir minn
hvað ert þú að
læðast þarna í horninu sagði hann
það væri steini eitthvað svona að
glettast við sig
og þetta steinþagði og þá tók hann upp torfusnepil
kobbi og kastaði í þetta eða til þessa sem hann hélt að væri steini
og í því hann kastaði þá greip hann þessi hræðilega hræðsla
hann sagðist aldrei á ævi sinni hafa fundið annað eins
af því nú sagðist
sagðist hafa vitað það alveg að nú mundi páll vera dáinn hann hét páll þessi maður sem að dó
fórum við út að mjólka út í fjósið ég og einhvur
ingibjörg kristleifsdóttir mjólkuðum kýrnar og kobbi var í fjósinu
og hann sagði okkur ekkert frá þessu
byrgja fjósið
heim í bæinn og ekkert kallaði hann í okkur að biðja okkur að stoppa
og svo var ekki fyrr en daginn eftir
sagði að sig hefði langað svo mikið til þess að
svitnað
en hann sagðist ekki hafa viljað láta það eftir sjálfum sér
hvurki að kalla í neinn að vera með sér í fjósinu eða
og svo náði hann sér hann náði sér eftir eftir hræðsluna fljótur að ná sér
þetta er einhvur annar bíll nú manstu hver sagði þér þessa sögu
bara verið almenn sögn sem gekk þarna
já þarna þarna efra já það var það
orðin fullorðin þegar þú heyrðir þetta
jájá ég var að mjólka kýrnar og ég hefði nú held ég beðið eftir karlaumingjanum á meðan hann var að loka fjósið hefði ég haft hugmynd um það það var
ég og ingibjörg
frænka mín kristleifsdóttir sem að vorum að mjólka
yfir tvítugt þegar þetta var já hvítárbakkaskólinn þú hefur verið komin um þrítugt
eða svona á þrítugsaldri var það ekki
ekki hann var yngri en ég mikið hann páll
var á hvítárbakkaskólanum þetta var á hvítárbakkaskólanum já
ekki svo ég var á milli tvítugs og þrítugs eitthvað já ég man ekkert hvað hefurðu sagt þessa sögu stundum aldrei ég man
kobbi sagði hana stundum
þú hefur heyrt hana eftir honum kannski eitthvað
svona já ég heyrði það af bæjunum jahá af bæjunum þar sem
voru fleiri draugar en þessi gilsbakkadraugur sem voru hér á ferli
fleiri draugar já
ég hef ugglaust gleymt þeim ég
gleymi þeim jafnóðum þó ég heyri eitthvað um þá þeir festast ekki í mér
þú hefur haft mest gaman af að segja svona ævintýrasögur sem krakkar hafa haft gaman af
ég hef ekkert gaman af draugasögum nei af hvaða
sögum finnst þér mest gaman
ákaflega gaman að lesa
ævintýri og og krakkasögur einhverjar allra skemmtilegustu bækur sem ég les það eru andersens
feikn skemmtileg já en þú hefur aldrei heyrt þú kannt engar tröllasögur eða svoleiðis eða útilegumannasögur
sem þú heyrðir heyrðirðu þær nokkurn tíma
nokkurn tíma sagðar þær
voru sagðar jájá
en þú manst ekkert af þeim er það
nei ég er búin að gleyma þeim
já þú hefur kannski hef aldrei sagt krökkunum þær ég hef ekki haldið þeim við nei
jahá það var
það var saga sem hét skrímslið góða sem að gunna var oft að segja okkur
hún var held ég úr kvöldvökunum
nújá margar ágætar sögur úr kvöldvökunum jahá hún hefur verið að segja það já
hún las það hún var hneigð fyrir að lesa í bók og og sjálfsagt eitthvað minnug
en þú hefur lært þulur
þetta sem þú varst að fara með fyrir mig í gær þetta um börnin
setja þau niður pípudallinn hvernig var það raulað manstu það nokkuð nei
nei ég man það ekki nei
fara börnin fram á pallinn þetta er ugglaust kenning jahá hver kenndi þér þessa vísu manstu það
mjög ung þá já hvernig er hún steinunn alda jæja
þú vildir kannski bara fara steinunn
þú vildir kannski bara fara með hana fyrir mig alda snilldu muldu malda moldu falda sóni
galdra trylldu þuldu þvælda þoldu gjalda jóni
þú veist ekki eftir hvern þessi vísa er
og amma þín hefur kennt þér þetta sagðirðu
varstu ung þegar þú lærðir þetta þú manst ekkert hvenær þú lærðir þetta
nei ég man það
skildurðu vísuna þegar þú lærðir hana fyrst og ég skil hana aldrei
bara orð
en þótti krökkum gaman að svona vísum
jájá já þeim þótti gaman að því allra handanna vitleysu mest gaman að sem mestri vitleysu
tuttugasta og sjötta október nítján hundruð sextíu og sjö
steinunn þorsteinsdóttir
jæja hvaða sögu ætlarðu að segja okkur steinunn
já hvað viltu heyra ja til dæmis söguna af honum sigga sem var svo lítill að hann náði ekki upp í nefið á sér
kona á bæ hún átti sér strák það voru hjón á bæ
áttu sér einn
strák og hann var svo lítill að hann náði ekki upp í nefið á sér
nú einu sinni fór karlinn til kirkju faðir hans
sagði svo við konuna áður en hann fór
passaðu nú að láta ekki hann sigga minn fara út í fjós á meðan ég er í burtu
ef að hann
sópar upp hjá kúnni þá getur hún gleypt hann konan lofaði því á ég
konan segir að
hann sé kominn út í fjós hafi farið í morgun út í fjós til að sópa upp hjá kúnni og hann hafi aldrei komið inn aftur
ég er niðri í kúnni að kroppa mér mörbita
svo þýtur karlinn inn og segir að nú verði að
skera kúna því að hún hafi gleypt strákinn
svo fóru þau nú og slátruðu kúnni og fóru innan í hana og þá kemur strákurinn hlaupandi
hlaupandi með mör í báðum höndum og er nú að naga hann var orðinn svangur
svo fór kerlingin að þvo innan úr
garnirnar og vambirnar úr kúnni
svo vildi hann
hann fá að þvo eitthvað og þá fékk hún honum botnlangann og
svo fór hann að snúa honum við
en hann steyptist þá oní botnlangann þegar hann var að snúa honum við
en hefði botnlanginn verið lengri þá hefði sagan orðið lengri
rauðsgili tuttugasta og sjöunda október nítján hundruð sextíu og sjö
nei það er best að ég haldi á henni en stelpan
getur ekki stelpan haldið á henni nei
það er svona vandhaldið á þessu
var nú sagan sem ég gafst upp
nú kannski betra ef þú vildir segja okkur
grámanni
grámanni ef þú treystir þér eða söguna af stelpunum sem sóttu eldinn
stráknum
ég man ekki þessar sögur ég skal bulla eitthvað þú getur alltaf gert það ónýtt
segja söguna af gulltönn jújú það er ágætt
einu sinni voru gömul kona í kotinu sínu og
ömmustrákurinn hennar var hjá henni
og svo átti kerlingin tík og hún hét gulltönn
nú einu sinni voru þau inni strákurinn og konan
þá geltir tíkin ákaflega og þá segir konan farðu nú út greyið mitt og vittu hvurt að kemur ekki
ekki ósköp geltir tíkin
amma mín nú er tröllskessan að koma og feldu mig nú
og þá lét hún hann oní ruslakistuna svo kemur tröllskessan
heim að dyrum og lemur fégur
tröllin berja alltaf fégur högg á dyrnar
konan fór til dyranna
tröllskessan heilsaði henni og konan bauð henni inn gjörðu nú svo vel og koma í bæinn sagði hún við tröllskessuna
svo komu þær inn í baðstofuna þá skimaði skessan um allt
alls staðar nema ekki á ruslakistunni minni þú mátt ekki sitja á henni
en þá hlassar skessan sér á ruslakistuna og mölvar lokið
og þá er strákurinn þar
og hún tók hann lét hann undir hendina
og stökk með hann upp fjallið og heim í hellirinn sinn þar sem að hún átti heima
hafði strákinn hjá sér en
þegar skessan var sofnuð þá hleypur strákurinn eins og fætur toga og heim til ömmu sinnar
og skríður upp fyrir hana eins og hann var vanur í sína holu
greyið mitt og vittu hvurt að er ekki einhvur að koma skelfing geltir tíkin núna
þá fór strákurinn stökk allt í kringum bæinn hann
sér hann ekki hvar hún kemur
askvaðandi niður fjallið og skálmar nú heldur
hann þeytist inn og segir
tröllkonan að koma aftur og biður hana nú að fela sig betur heldur en
svo býður hún nú tröllskessunni inn það var nú siðurinn að bjóða gestum inn í þá tíð
alls staðar nema á fatakistunni minni þú mátt ekki sitja á henni
og þá hlassar hún sér á fatakistuna þá var lokið svo sterkt að það brotnaði ekki
þá rak kerlingin svo mikið við strákurinn fór að skellihlægja ofan í kistunni
opnaði hún kerlingin
kistuna tók strákinn lét hann í poka og fleygði honum á bakið og hljóp svo upp í hellir
fór hún að sofa um kvöldið og
sofnaði undir eins þá notaði strákurinn tækifærið
og stökk eins og hann gat alla leið heim hvíldi sig aldrei
hann var búinn að
farðu út það hlýtur einhvur að vera að koma ekki mundi hún eftir skessunni
strákurinn stekkur allt í kringum bæinn og sér hvar skessan kemur niður fjallið
skessan kemur niður fjallið