tiro-is/ismus huggingface dataset:
manst eftir sem að voru svona á þínum herðum eða þú barst ábyrgð á
nei þetta var bara þessi þessi vinna öllsömul og
gefa fara kannski í fjárhúsin og gefa kindunum ég gat verið send þangað ein en
en ég man ekki eftir neinu svo vorum við svolítið dugleg að læra saman pabbi var duglegur að hjálpa mér þegar ég var að
bara í námsbókunum
þá sátum við og hann hjálpaði mér við reikning eða íslensku svona við áttum góðar stundir
þá saman þegar ég var í barnaskóla
en ég man ekki eftir svona einhverjum ábyrgðarstöðum jú ég var náttúrulega bar
eins og ég bæri alltaf ábyrgð á bræðrum mínum
ég var elst og átti tóma bræður og ég hafði einhverja rosalega ábyrgðartilfinningu fyrir þessum strákum
af það var eiginlega treyst á mig eða ég líka
sæi um þá meðan þeir voru yngri og passaði upp á að það kæmi nú ekkert fyrir þá
og þannig að ég svona hafði mikla ábyrgðartilfinningu fyrir þeim
og ég man ettir því hvort ég á að segja þér eina sögu
við fórum til akureyrar pabbi
gamlar frænkur okkar sem áttu heima í þingvallastræti þær voru afasystur okkar sy systkinanna
og þetta var fólk sem að var alltaf að hérna rekja úr manni garnirnar hvað maður
hvort maður væri nú heimskur eða ekki
og spyrja mann spjörunum úr svo var það eitt skipti man ég eftir þarna í þingvallastrætinu
þá er farið að spyrja
bræður mína tvo þessa jón jón og björn
í hvaða átt glugginn snéri sem við í stofunni sem við vorum i
og þeir yppa öxlum og segja eh það veit ég ekki veit það ekki
þá man ég það að ég labbaði fram fyrir þessa
það er ekki von að þeir viti það af því að ég veit það ekki
og þetta er setning sem ég gleymi aldrei svo var bara hlegið að mér en þetta var bara ég var alltaf að
taka málstað og standa á fótunum fyrir þessa bræður mína og var
ein saga sem að
mér þótti svo þegar var farið að hlægja að mér þá hélt ég
en mér fannst ég bara verða að taka málstað bræðra minna
u uu af hverju heldur þú að þér hafi fundist þú þurfa að passa svona mikið upp á þá
ja býst nú við að að pabbi og mamma hafi ætlað mér það didda þú passar
og ég man ettir til dæmis að þegar pabbi og mamma fóru í fjós yfir vetrartímann
og þegar var vitlaust veður
það gat verið alveg grenjandi stórhríð að þá fóru þau í fjós skildu okkur ettir inni
og þá var bara nákvæmlega didda þú lý passar
strákana
og svo ef að var svo rosalega hvasst og það heyrðist svo á húsinu að það var eins og verið að draga nagla
út úr þakinu þá var ég alveg skíthrædd alltaf að passa strákana þeim var alveg sama
það var alltaf ég sem að
einhvern veginn varð að passa upp á hlutina ég veit ekkert hvort ég á að vera að segja þér
þessu viðtali en þetta er bara svona
var ekki oft líka eins og þú ert að tala um þegar þau fóru út þá var dimmt og það var vetur
það til dæmis í útihúsunum og í hús húsinu hjá ykkur var sko
bara ung ungur krakki þá var ekkert
þá var ekkert rafmagn rafmagnið kom nú ekki í arnarfell fyrr en sextíu og eitthvað en það var
ljósamótor sem að var hægt að setja í samb drei hann bjó til rafmagn fyrir mjaltavélarnar
og eina eða tvær perur í húsinu heima
en þegar ég var
man eftir mér fyrst þá var bara lampaljós
kallað tíu lína lampar þeir gengu fyrir var það var bara kveikt á þeim með eldspýtu og og gengu fyrir steinolíu
þessir lampar héngu upp á vegg og svo voru bara kerti
en svo kom þessi ljósamótor og þá var maður með með bara venjulegar einhverjar
perur lafandi í loftinu í herbergjunum þetta var mjög léleg lýsing
og þetta var svona og og náttúlega vorum við bara skilin eftir inni þegar þau fóru
í verkin pabbi og mamma og þá var oft blindstórhríð og þreifandi myrkur
við urðum
bara að passa okkur
þetta var bara svona
og útihúsin voru þau eitthvað lýst nei
ekki meðan ég var þetta ung
þau fóru með
voru með luktir olíuluktir að fara að labba á milli fjóss og og húss kallaðar stormluktir þetta var kallað stormluktir já
en þetta var nú á meðan ég var bara ss svo ung svo kom náttúrulega ljós af
af þessari ljós þessu ljósavél einhver ljós í
fjósið en ég held að með fjárhúsið fram eftir öllum aldri hjá mér að þá var bara farið með þessar luktir í fjárhúsin og þau hengd á nagla á einhverri stoð
og lýstu ósköp lítið
þannig að að hefur verið dimmt
já í húsunum já en þú varst er það ekki stundum í húsunum svona á
já ég var aldrei myrkfælin mér fannst þetta ekkert vont maður var náttúrulega alin bara upp við
þetta myrkur og
mér féll ekkert mér féll þetta ekkert illa maður þekkti ekkert annað
og það hefur ekkert
komið upp á svona neitt sem að hafi hrætt þig í myrkrinu
vísu að
vísu gerðu nú strákarnir bræður mínir þessir tveir
gerðu mér rosalega illt við og þá var ég hrædd í myrkri
og þeir voru stóðu tveir saman og
var ár á milli þeirra þannig að þeir voru bara eins og einn
einn strákur ef að það svo bar undir einhvern tímann var ég að
koma utan úr arnarstöðum það er mjög stutt á milli bæjanna þarna
í myrkri frá því að ná í eitthvað sem að held að mömmu hafi nú vantað
og það var súrheysturn votheysturn þarna á mitt á milli bæjanna eða húsanna
og ég er að paufast þetta í myrkrinu
heldur´u að strákarnir þessir tveir bræður mínir hafi ekki setið um mig við
turninn og argað þá varð ég hrædd þá varð ég myrkfælin en þeir gátu gert mér illilega illt við þarna
þetta er svona eitt dæmi um það að þeir stóðu saman en ég var alltaf eldri og einhvern veginn
þarna voru þeir bara að stríða systur sinni og þótti gaman að
en þetta er nú saga sem ekkert á að
fara í þetta en mér ég var ekki myrkfælin