tiro-is/ismus huggingface dataset:
páll að fara í ferðalag og sagði að það væri best hann tæki bara draugsa með sér eða þetta hvað sem það væri
en fer út í
sel sem kallað var eða miðfjarðarnessel heitir nú bærinn þar bjó sigurður
langafi bónda míns og kona hans katrín og þau
hann biður pétur afa hans halldórs að vera þessa daga inni á tungu á meðan að hann sé í burtu
því hann segist ekki þora að skilja ragnheiði eina eftir með börnin
svo hérna var það eitt kvöld að svoleiðis að hann sagði að hefði verið oft leiðinlegt oft hamast en pétur var ákaflega
svona harðger og ekki
trúaður á svona lagað hann sagði mér að tvisvar hann sagði mér þetta sjálfur tvisvar sinnum sagðist hann hafa farið
að kvöldlagi og farið út þegar allir voru háttaðir farið sko fram göngin og
og rak þennan skratta út
en aldrei sagðist hann hafa séð hvað það var
en það hafi látið illa en út kom hann því
en einu sinni sagðist hann hafa verið heldur lengi að smala
og það var farið að dimma og ragnhildur var frammi í eldhúsi og var að baka flatbrauð á glóð
og sat á svona eins og kirnu eða smá kolli eða einhverju sem hún sat á fyrir framan hlóðirnar
og þá fer allt í einu að bresta í í kirnunni þá var brestur kominn
og hérna hún þóttist nú lét þetta nú
hún hentist upp og og datt yfir á í því kom pétur í í eldhúsdyrnar
og sagðist halda að nú væri nóg komið því hún hefði ekki
flúið farið heldur inn til barnanna eða út heldur en að ætla að láta hann
svona hagaði hann sér
stundum kom hann fram svoleiðis að halldór kom eins og það væri alls staðar kannski pippandi
leki þó það væri þá lak þetta
kringum fólk og þetta var mest eins og þetta væri hálfgert hálfgert grín
en ég man einu sinni eftir því
jólum frammi í eða fyrir jólin frammi í stofu hjá
hjá stúlkum sem voru að gera hreint stofuna vinnukonum hjá pabba mínum
og þegar við vorum þarna frammi þá voru nú ekki nema bara svona lélegir lampar eða
eða lýsistýrur en við vorum nú með lampa þarna
og ég var eitthvað að lýsa þeim til þess að þær sæju svona blettina á veggnum þær voru nú að hafa mig til hjálpar
þá var allt í einu rekið voðalegt bylmingshögg í bæjarhurðina
svona óvanalegt svona svo
stúlkan sem hét ingibjörg systir hans arnmundar sem ég sagði þér frá áðan hún fer fram
lifandi mann segir hún svo förum við aftur og það er sama
það það koma þetta gengur þrisvar sinnum þá förum við nú allar inn þorum nú ekkert að vera þarna lengur þetta sé nú ekki almennilegt
en rétt á eftir kom bóndinn frá tungu brestur barði fyrir hann
þetta var iðulegt og þetta var ekki hægt að þetta urðu voðalega margir varir við
afskaplega margir
einu sinni fannst mér ég sjálf verða vör við þetta bóndi minn hlær nú þá var hann
þá vorum við nú nýlega gift og hann var að kenna norður í sveit en ég
sat svaf í stofuhúsi niðri með litla drenginn hjá okkur hjá mér fyrir ofan mig
og ég hafði oftast nær náttlampa á borðinu því ég var svo alltaf myrkfælin og þorði
eiginlega ekki almennilega að vera ein nema hafa ljós
og þetta þetta kvöld var eins og vant er svo vakna ég eftir svolitla stund og þá lekur svo ofan í borðið að ég skil ekkert í þessu hvernig í þessu standi og
það er engin bleyta á borðinu ég fer svo fram úr rúminu og fer að ganga um í í
sé því að ég hafði litla eldavél til að hita upp og eldaði eiginlega mikið á henni
og mér finnst að muni vera að leka ofan í vélina og alls staðar og
bara orðin orðin smeyk svo ég fer nú samt til að gera ekki neitt vart við mig annars
svaf móðir mín uppi og fólk ég
það væri nú ómögulegt af mér ég svo ég lét barnið fyrir framan mig og hélt utan um það og svo sofnuðum við nú en ég var ekki
að sofa nema litla stund þá er bankað í gluggann hjá okkur því það var svo lágt var hægt að teygja sig upp í gluggann
þá leit ég út lyfti upp gardínunni að sjá hvað væri um að vera þá er bóndinn frá tungu þar
jónas nokkur pálsson og ég herti mig nú upp og fór fram og opnaði fyrir honum bæinn og spurði
en það var illt að fara yfir
og þurfti oft að vaða
við fjöruborðið og hann var að bíða eftir því eftir fjöru til þess að geta komist yfir og næsti áfangi var á bakka og hann skaust heim
því hann þóttist vita að hann gæti alltaf
bankað í gluggann hjá mér og beðið mig að gefa sér morgunkaffi þetta var nú klukkan sjö um morguninn sem hann kom hann kom nú svo snemma
en ég sagði honum að hann mætti aldrei senda mér horngrýtið hann brest
hann hefði verið að en þetta var tilfellið hvað sem það var ekkert var ég að hugsa um brest um kvöldið en svona kom hann oft fram
en hvort að brestur hefur flutt til reykjavíkur þegar jónas
því hann dó nú hér flutt með fólkinu ég hef aldrei spurt son hans að því hvort að hann hafi orðið var við var við tungubrest
en svo hefur nú
sonur minn ásamt fleirum þeir hafa keypt tungu til þess að eiga
eiga hérna aðgang að laxveiði í ánni sem ég held að verði nú aldrei mikil
að hún hefur nú ekki hann brestur hefur ekki fylgt þv fylgt því sem þeir keyptu ekki hef ég orðið vör við það
sem eiga fimm syni viltu kannski byrja aftur já
jæja það eru þá hjón á bæ sem eiga fimm syni og þau voru svo fátæk að þau gátu
ekki gefið bö drengjunum nöfn þau fóru út í skóg á hverjum degi að höggva við en skildu drengina eftir heima
og að gæta
gæta búsins sem var nú reyndar ekkert en annað gátu þau ekki gefið þeim þegar þau fóru annað þau gáfu þeim sína brauðskorpuna hvurju
hvurju og svo gátu þeir fengið sér vatn að drekka
einu sinni þegar drengirnir eru einir heima sem oftar þá kemur
til þeirra gömul kona og biður þá að gefa sér að borða hún sé svo svöng
þeir segjast því miður ekki eiga neitt að borða nema brauðskorpurnar sem þeim voru gefin en ef hún geti
notið þeirra þá sé það velkomið og þeir gefa henni það eina sem þeir áttu
og hún borðar nægju sína að henni finnst og svo
drengina hún segist nú þakka þeim innilega fyrir og ekki vita hvað hún geti gefið þeim eða með hún geti launað þeim hvað þeir heita
við heitum ekki neitt segja þeir við erum bara kallaðir strákarnir því að
pabbi og mamma hafa ekki getað gefið okkur nöfn
þá segist hún ætla að gefa þeim nöfn og segir sá elsti skal heita
sá elsti skal heita velvakandi sá næsti velhaldandi þriðji velhöggvandi fjórði
velsporrekjandi og fimmti velbergklifrandi
svo fer konan konan og dagurinn líður og gömlu hjónin koma heim
og þau spyrja tíðinda og þeir segja þeim hvað hvað verið hafði
og hún sa já og það sem hún sagði hún sagðist vona að að fylgdi sko
kraftur hvurju nafni
það ætti ætti
bera nafnið með rentu að það ætti að fylgja kraftur hvurju nafni sem hún gaf þeim
svo er að segja frá því að það eru kóngur og drottning í ríki sínu og þau eiga fimm dætur
og það sorglega hefur borið til að á jóla undanfarnar jólanætur hafa
horfið alltaf ein og ein og það er aðeins sú yngsta eftir
þetta þykir mjög náttúrlega og konungurinn kvíðir mjög fyrir
fyrir næstu jólum að og
gerir út þau boð að hver sem geti varðveitt varðveitt dótturina sem eftir sé hann skuli verða eigandi að ríki sínu
þeir koma svo til konungs bræðurnir og bjóðast til þess að vaka
nú kemur aðfangadagskvöld og þeir fara allir inn og kóngsdóttirin er þá sofnuð í rúmi sínu en þeir taka sér varðstöðu í herberginu
eftir skamma stund eru þeir sofnaðir nema velvakandi hann einn vakir og hefur gát á öllu
þá sér hann allt í einu hvar kemur loðin loppa inn um gluggann
hann bregður við og te og ýtir við velvakanda hann tekur
fast um loppuna heldur fast en velhöggvandi kemur með öxina og heggur höndina af og með það heyrist dynkur mikill og stuna
og svo er allt hljótt
þeir fara svo út bræðurnir og þá sjá þeir blóðslóð með það tekur
velsporrekjandi við og nú gengur hann og gengur þar til þeir koma að hömrum
þá fram á hamra þá sjá þeir að þar liggur
slóðin niður nú tekur
velbergklifrandi við og hann hjálpar þeim öllum niður og
þá koma þeir að hellisdyrum miklum og þar sjá þeir
í dyrunum er maður eða þessi ófreskja alveg komin að dauða hann gerir sér lítið fyrir og gerir
endalok á lífi hans eða drepur hann velhöggvandi svo fara þeir að leita í berginu
og klifra og loks koma þeir í í helli og þar finna þeir eina kóngsdótturina
og hún er mjög illa á sig komin og með það finna þeir aðra það er sama með hana og þær segja þeim að hann hafi viljað fá þær til þess að ekki viljað drepa neina þeirra en allt látið lifa á því að þær
að þær giftust sér þær sögðust ekki hafa getað
slíkri ansvítans ófreskju
nú þegar þær eru frjálsar eru þær nú
heldur glaðar og nú leiða þeir dæturnar út og velbergklifrandi fer upp og hjálpar öllu á eft með sér
á jólamorgun eru þeir komnir heim með þetta og inn í inn í kastalann
og þær voru náttúrlega heldur illa á sig komnar en það er nú sama þeim líður vel eftir að vera búnar að ná
samtali við systur sína þá yngstu nú er kóngurinn kemur út að höllinni um morg
að kastalanum um morguninn er hann nú heldur niðurdreginn en þegar hann kemur inn
þá verður hann
nú heldur miklir fagnaðarfundir því að þar sér hann allar dætur sínar og heyrir sögur þeirra
hann spyr þá mennina hvað þeir vilji
nú verði þeir að kjósa sér það sem að þeir vilji að launum ja þeir segja að sér hafi nú verið lofað kóngsdóttur þeirri
gætu bjargað og með það giftust þeir eftir röð elsti bróðirinn elstu kóngsdótturinni og með þetta varð allt
urðu allir hann varð ríkjandi í ríkinu eftir eftir dag konungs
en hinir bræðurnir voru ýmist ráðgjafar eða og
öllu lauk vel þeir fóru heim í kotið sóttu karl og kerlingu og svo lýkur þessari sögu
hana öðruvísi
og en hin sagan sem ég er að mér datt í hug en sagði þér þessa sögu
þessa sögu sagði mér járnbrá nokkur einarsdóttir gömul kona heima á bakka hvað sagðirðu að hún hafi heitið járnbrá einarsdóttir
katrín valdimarsdóttir
kleppsvegi fjörutíu og sex segir frá
rétta svona já
vond ertu veröld með vélabrögðin margföld þeir fá ekki góð gjöld sem gefa sig
spottspjöld og spér upp í há völd lymska flærð og laun köld
letruð verða á þinn skjöld
en þú ætlaðir að segja mér þarna sögur einhverjar
jújú en hvað er það er nefnilega það er hún gorvömb þú segðu mér söguna af henni gorvömb
að tala um hana gorvömb
jæja það var einu sinni kóngur og drottning í ríki sínu og þau áttu tvö börn ingibjörgu og sigurð
ingibjörg var góð stúlka og væn í alla staði en sigurður lítilmenni og
og heldur óþverri eða
óþverramaður
svo liðu dagar fram og börnin uxu upp og sigurði fór að leiðast eftir því
að foreldrar hans dæju svo hann gæti nú tekið ríkið af föður sínum og og ráðið öllu og það varð svo úr að hann
batt enda á líf móður sinnar og föður og systur og gerðist
svo einvaldur í ríkinu ekki var hann vel þokkaður af þegnum sínum
og nú fór hann að reyna að líta sér eftir konu ekki gekk það vel
því að það hafði nú svona farið af honum ekki sem bestur orðstýr en þó varð það úr á endanum að hann giftist
ekki er getið um hvernig var samlyndi þeirra hjóna en þau eignuðust eina dóttur sem nefnd var ingibjörg það
var ágæt stúlka þegar hún er svona um það að vera gjafvaxta þá veikist móðir hennar og deyr
en áður en móðir hennar deyr þá kallar hún ingibjörgu til sín
og segir við hana að hún sé að hún hafi mjög miklar áhyggjur af framtíð hennar
og það muni ekki
hún segist ætla að gefa henni linda eða svona band sem hún
hnýtir um mittið á henni og segir að á meðan hún hafi þetta um mittið finni hún aldrei til svengdar svo gefur hún henni tík
sem hún sagði að hún skyldi ekki skilja við sig því að þegar að hún væri dáin altsvo drottningin
þá myndi faðir hennar fara fram á það að hún svæfi hjá honum
hún yrði að hafa einhver ráð að komast undan því sem að
nærri mætti geta hún sagðist ekki geta ráðlagt henni meira svo deyr drottningin
daginn eftir þá
ge hérna kemur hann til dóttur sinnar og skipar henni að koma í kvöld og sænga hjá sér og hún náttúrlega neitar því
og hann verður þeim mun verri og segir að hún hafi ekkert fyrir nema að týna lífinu hún skuli ráða hvað hún geri
svo hún
fer nú inn í herbergi til hans um kvöldið og fær að hafa tíkina
nei hún hafði ekki tíkina með sér en hún fer inn í herbergið til hans um kvöldið og þegar hún ætlar að fara að hátta eða er svona að hátta þá segir hún við hann
gerir sér erindi og að hún þurfi að gá að gá að því hvurt að sé vel læst höllin eða vel gengið frá dyrum
hann segir að það sé óþarfi af henni að vera nokkuð að gá að
því en hún nauðar þangað til að hann bindur utan um hana tau þarna
langan svona spotta og segist verða að hafa höndu
pa passa að hún stelist ekki út úr dyrunum
en það er af ingibjörgu að segja að hún fer til dyranna þar þar er tíkin hin rólegasta hún bindur
bindur spottann í
utan um
tíkina og opnar hurðina og svo hleypur hún út í myrkrið
en þegar hann fer að t honum fer að leiðast þá fer hann að toga í og og þá fær hann nú tíkina skrækjandi
inn til sín en stúlkan er horfin
nú verður hann sennilega ævareiður en ekki ekki er getið um að hann hafi látið leita hennar neitt frekar
svo hleypur hún áfram þarna í dauðans ofboði í myrkrinu
alla nóttina og snemma um mo seint um morguninn kemur hún að kofa úti í skógi hún knýr þar dyra og þar kemur
þar kemur kona til dyra og hún biður hana ásjár
hún veitir henni það og hún se
dyra þar búa hjón já veitir henni ásjár og hún fer svo að biðja hana að hjálpa
sér eitthvað til að ná sér
í atvinnu þarna og hún vísar henni
nálægt konungsgarði séu hjón sem mjög vönduð og góð og þau höfðu þann starfa að annast
annast að sjá um föt konungssonarins altsvo hirða þau upp á alla láta þvo og pressa
ganga frá og þetta
svo kemur nú ingibjörg til þeirra og þau verða nú taka nú fegin við henni og spyrja hana hvort að hún sé ekki mjög myndug stúlka en hún
náttúrlega kveður verða að reyna
verða að komast reynd á það
en svo þegar að kemur að því að konungssonurinn fer að
athuga fötin þá sér hann það að það er allt
mikið betur unnið
bæði þvegið pressað og allur viðgerð allt mikið betra heldur en hefur áður
verið svo hann fer heim til
á bóndabæinn og fer að grennslast eftir hvaða stúlku þau hafi fengið nú þar sér hann ingibjörgu þá líst honum svo vel á hana
að hann fer fram á að hún komi heim í höllina og og gerist húsfreyja sín
og sem nærri má geta þá var nú ingibjörg fús á það svo giftist hún nú konunginum en hún
en hún biður hann að muna sig um það að taka aldrei
neitt neinn vetrarmann
í vinnu nema láta sig vita ekkert án sinnar vitundar
og svo líða nú stundir fram og ekkert ber til tíðinda
henni líður þarna vel og svona þá er það í eitt skipti að vetrarlagi að þar kemur maður og hittir konung hann
var á veiðum og hann biður hann vetrarvistar
hann vill ekki leyfa það að hann segir að
hann segist verða að tala um það við konu sína þá hlær hinn ja konu þarftu nú að láta konuna ráða því hvort að þú veitir
gömlum manni
vist einn vetur eða svo
ja hann segist nú hafa lofað henni þessu og ógjarnan vilja svíkja hinn fer þá að brýna hann eitthvað þannig
þannig að að hann lætur undan og
og biður hann þá að koma í þjónustu sína og veitir honum þar með vetrarvist
um kvöldið þegar hann fer að tala við konu sína segir hann henni frá þessu og henni bregður illa og segir að nú hafi hann illa brugðist sér
en hann segist vona
ekkert verra af því og hún segist vona það líka
svo líða nú stundir fram þá er
að hún er að hún verður ófrísk sem ekki er nú til til að tala tala mikið um
þegar kemur að því að hún
getur hún ekki með nokkru móti fætt það eru til kallaðir læknar og ljósmæður og
hvort hann vilji að hann leggi lið sitt þar ef hann
já konungurinn
hann segist vera mjög nærfærinn maður og það geti vel farið svo að hann geti það sem aðrir ekki geti
og hún hann leyfir það en hinn setur það upp að enginn sé viðstaddur nema bara
nema bara hérna hann sjálfur
og það er ekki fer hann inn til hennar og eftir stund þá verður þá verður hún
altsvo lau gengur fæðingin og það fæðist stór og fallegur drengur hann tekur hann
og hendir honum út um gluggann
og lætur hvolp í rúmið hjá henni svo kallar hann
hann hann stakk henni svefnþorn það er nú alltaf getið um það
svo þe kemur hún nú til kemur konungurinn
svona nú skuli hann sjá hvað hafi
hvað hafi hérna gerst að hún hafi nú bara fætt þetta af sér og og annað ekki nú verður konungi voðalega mikið um
svo líður nú og bíður
svo kemur aftur að því að hún
eignast annað barn og þá er það þá er það líka það er
það er það er sveinbarn
nei fyrirgefðu ég er svolítið jú það var sveinbarn þetta og þegar að þegar hún
þegar að fjölgar hjá henni því enginn gat nú hjálpað henni fyrr en karlinn þá tekur hann
barnið og hendir því hendir því út um gluggann og
nú lét hann
man ekki ég held hvolp aftur hjá henni eða eitthvað svona ódám
að hann sýnir konungi og honum þykir nú mjög miður verður nú alveg hreint miður sín
hvað þetta geti nú verið
svo líður nú enn tíma
konungur virðir hann svo mikils fyrir það að hann bjargar alltaf drottningunni og
hann hefur hann áfram hjá sér og enn verður hún ófrísk og
og nú eignast hún stúlku
og það fer enn á sömu leið nema þá lætur hann
kettling
kettling andstyggilegan kettling
þá segir hann að þetta geti nú ekki gengið hann geti ekki
átt þessa manneskju sem að sé fæði þennan andstyggðar óburð
hann geti ekki búist við því að
eignast nokkurn tíma ríkisarfa með þessu lagi
og hann verði bara að láta hana hverfa nú verður konungur alveg rasandi
yfir þessum ósköpum
og veit nú ekkert hvað á til bragðs að taka
svo fer hann samt og segir mönnum sínum að það lætur hann gera
trékistu mikla og
hún er lögð í drottningin er lögð í kistuna og settar járngjarðir yfir og svo er þetta borið hunang utan á og svo er hún sett út á skóg
flutt langt út á skóg og dýrin eiga að sleikja þetta og eiga eiga sko að
að drepa drottninguna náttúrlega
svo þegar að kvölda tekur þá kemur alveg fullt af villidýrum og þau fara að sleikja sleikja hunangið af kistunni og þá
þá þá brestur fyrsta gjörðin
en þau gera drottningu ekkert mein svo í seinna skiptið þá kemur hún enn og þá brestur önnur gjörðin
og enn gera dýrin henni ekkert mein
svo kemur þriðja þriðja nóttin og þá koma dýrin
og þá brestur og þá labba þau öll í burtu
og þá datt kistan öll í sundur og drottningin reis upp og hljóp á stað í dauðans ofboði
og eftir æðistund kemur hún að einhverjum kofa
og hún ber þar að dyrum og þar kemur út kona
og býður henni að og hún biður hana ásjár og hún hlynnir að drottningu sem að hún
sagðir að þeir hefðu orðið ýmist hérna ýmist ráðgjafar eða hvað ráðgjafar eða
eða ýmsir eða eða ýmsir embættismenn í ríki konungs
það sagði hún
ýmsir embættismenn í ríki konungs þú hefur heyrt hana oft þessa sögu náttúrlega já og ég hef heyrt
oft og ég hef nýlega lesið hana en ég man bara ekkert um því að
hana best eins og hún sagði mér hana já
en svo þetta sem við
og þau áttu líka dálítið af
þau áttu kú og þau áttu hérna kindur og höfðu talsverðan búskap
einu sinni þegar þau eru búin að heyja heilmikið handa
þá kemur voðalega mikið rok eða vindur og feykir burtu öllu heyinu
nú dettur
stráknum það í hug segir við móður sína hann segist vilja fá nesti og nýja skó því hann ætli að leita uppi vindinn og skipa honum að borga heyið
þetta þótti mjög svo fáránlegt að heyra slíkt en móðir hans lætur það eftir honum
með það leggur hann á stað
og gengur lengi lengi þangað til hann kemur á hól og þar heyrir hann mikinn hvin hann leggst þar niður á að þessum skjá sem honum
fannst hvinurinn koma út úr og fer að borða nestið sitt
þá er sagt inni hver leggst á gluggann minn og bannar mér að blása
ásmundur karlsson heiti ég
farðu af glugga mínum segir vindurinn það geri ég ekki nema þú borgir mér heyið sem að þú feyktir öllu frá honum föður mínum
ég er vanur að feykja heyi og hef ekki borgað hingað til segir hann og geri það ekki heldur ja þá ligg ég á glugganum og þú
skalt ekki blása meir
jæja hann segir þá að það sé best að hann gefi honum þetta
ja mig minnir það vera folald sem hann gaf honum fyrst já
og hann segir að það hafi þá hann verði að hafa með sér trog og og hérna
hafa með sér trog
einhverja kirnu eða fötu því að folaldið það pissi mjólk en kúki smjöri og nú
þegar hann hefur farið
kemur á bæinn til systranna og þær taka nú fegins á móti honum og hann fer að segja þeim þetta að hann hafi fengið þetta og þetta sé náttúra
og nú skuli þær sjá til hvurt að þetta sé ekki rétt með það fara
í afhús eitt en strákur gistir hjá þeim
fara þær með með folaldið í afhús eitt og geyma það þar en dre
pilturinn fer með þeim inn í bæinn og gistir þar um nóttina
um morguninn þegar hann kemur út í afhýsið þá sér hann trogið fullt af smjöri og fötuna fulla af mjólk
mikið held
glöð þegar þau koma heim þegar ég kem nú heim með þetta segir hann og nú leggur hann á stað þegar hann hefur nú farið nokkuð langt þá þarf nú
folaldið að létta á sér en það kemur bara eins og venjulegt er
það kemur bara
og það pissar eins og venjulega og og allt er öll gæði eru búin með það snýr hann til baka aftur
og finnur nú
storminn hann leggst á gluggann og þá segir stormur hver leggst á gluggann minn og bannar mér að blása ásmundur karlsson heiti ég
nú af hverju ert þú kominn aftur
segir hann gaf ég þér ekki þarna jú segir hann en það en
það var satt það var full smjördollan smjörtrogið og eins mjólkurfatan en
þegar ég var kominn hálfa leið heim þá þurfti folaldið að leggja af sér og þá gerði það allt eins og venjulega og það er bara venjulegt
ja þú hefur einhvers staðar gist á leiðinni segir hann og það hefur verið skipt við þig
á folaldi það hefur verið tekið þitt en annað látið í staðinn og þú hefur ekki þekkt þau í sundur
ja strákur lætur sig ekki með það heldur situr þarna og
hérna vill ekki með nokkru móti fara svo hann réttir honum dúk út um gluggann og segir
þú getur flett þessum dúk í sundur og þegar þú flettir honum í sundur
þá er þar bæði vín og vistir og þú getur borðað alveg eins og
en þú mátt ekki borða neinn réttinn alveg upp
upp þú verður alltaf að skilja eftir og svo næst þegar þú þarft að borða þá er alveg eins en passaðu bara að skilja alltaf eftir
nú brýtur hann dúkinn saman því hann var búinn að
sjá að þetta var rétt sem að vindurinn sagði
og fer á stað og nú kemur hann að bænum og þær segja við hann ertu kominn hvernig stendur á þú ert aftur á ferðinni
hann segir þeim sína sögu ekki sínar farir ekki sléttar allt hafi verið
svik þegar að
en nú sé hann með svo dæmalaust gott ja þær segja að hann honum sé þá mál að fá hressingu og hann skuli
koma og hressa sig með þeim ja hann segist heldur ætla að bjóða þeim í veislu
nú breiðir hann úr dúknum
og óskar eftir því að hann sé kominn með vín og vistir og
þá er hann hlaðinn allskonar krásum og dýrum vínum
og nú setjast þau öll að
en hann biður þær gæta vel að því að borða alls ekki upp
og það gera þau öll og svo þegar þau eru orðin södd þá brýtur hann dúkinn saman og lætur hann á borðið hjá sér
því hann gisti hjá þeim þær buðu honum að gista um nóttina og hann gerði alveg eins
hann gistir þar og morguninn
fer hann svo snemma af stað að hann hugsar ekkert um það að hann þurfi ekki að vera að gefa þeim að borða áður en hann fari hann hafi gefið þeim nóg í gær og leggur á stað með dúkinn og heim
þegar hann kemur heim þá ætlar hann nú að gleðja foreldra sína en þá er dúkurinn bara venjulegur dúkur og ekkert ekkert í honum nema bara fáei
lítilsháttar leifar sem að hvorki var hér eða þar nú verður hann alveg æfareiður
og segir að enn hafi hann svikið sig
vilja nú ekki að hann fari en hann vill nú enn leggja á stað nú fer hann á stað og nú kemur hann þar sem vindurinn er og hann leggst á
leggst á skjáinn og og vindurinn segir hver leggst á gluggann minn og bannar mér að blása og ásmundur karlsson heiti ég
hvaða ósköp eru að vita þetta segir hann ertu aldrei búinn að fá nóg borgað þetta hey ég lét þig
já en það var ekki nema bara svik segir hann því um leið og ég var búinn að borða við
borðuðum þó ekki upp ja þið hvur ja hann sagðist hafa gist á leiðinni en hvað með það
hann hafði ekkert eftir og hann sagðist ekki fara nema hann borgaði nú sér það sem að mætti vel við una þá réttir hann honum út klömbrur
þetta skaltu hafa hvað á ég að gera með það
þú átt að segja
ef að ef að eitthvað við skulum sjá það eru kóngur og drottning sem búa skammt frá og þau eiga eina dóttur bráðum munu koma þangað
blámenn og berserkir og og vilja fá konungsdóttir handa höfðingjum sínum
hann hefir ekki neitt til þarna og þá skalt þú fara og bjóðast til að vinna vinna herinn
og þá skaltu segja upp upp klömbrur mínar berjið og bukkið
allt hvað fyrir er utan karl og kerlingu kóng og drottningu ásmund karlsson og og rí og og menn menn konungs
já berjið og bukkið allt hvað fyrir er utan karl og kerlingu kóng og drottningu og allt konungslið
og þá munu klömbrurnar þjóta í hópinn og þær munu drepa og þeir munu ýmist flýja eða eða þeir sem ekki geta
flúið klömbrurnar drepa
fastar á hausnum á þeim síðasta
svo kemur hann nú enn til systranna
og hann spyr þær spyrja hvað hann sé nú að fara þær segja honum alveg eins og er það hafi allt verið svik og