tiro-is/ismus huggingface dataset:
það hefur ekkert það hefur ekkert verið reimt í lækjarbænum nei
ekki bar neitt á því
það var á móti á móti bænum
þar voru kallaðar hyrnur
og þar fór út í maður
það var talið að væri einhver svipur eftir hann
ég man eftir því einu sinni
neðranúpi þá ætlaði ég vestur í lækjarbæ
og fór suður seint um kvöld svona undir myrkur á stað
og þóttist nú vera kunnugur leiðinni en þegar ég kem utan á miðjan hálsinn
en þar varð úti kona
í þessum hólum
og ég hugsa mér að ég skuli nú ekki hugsa um hana og
orðið svona dimmt annað en fara þá beint ofan að vesturá og svo fram með henni og og ná í lækjarbæinn
en þegar ég kem þegar ég svo geri ég það og fer fram fyrir neðan lækjarbæ
og vissi alveg hvar ég var það er stein þar stór á ás
fara bara beint upp upp í lækjarbæinn upp í hálsinn
en og ég fer af stað upp upp upp brekkurnar það var nú allt fullt af fönn
og ég finn ekki lækjarbæinn svo ég sný við og fer ofan eftir aftur ofan að steininum og hugsa mér nú að átta mig
ná bænum í annað sinn og fer á stað og það fer á sömu leið
ég hef hann ekki svo ég sá að þetta þýddi ekki það var komið langt fram á kvöld og
framundir háttatíma
og fer af stað enn og ofan að á og ofan með henni allri ofan að dalgeirsstöðum og náði aðeins háttum þangað
og þetta þykir mér þótti mér alltaf skrýtið og taldi víst
að villa um mig
það var dálítið
slæm ferð þetta en hvernig varð þessi maður úti veistu nokkuð með hvaða atburðum ja hann bara hann bara
villtist
og ætlaði víst ofan í vesturárdal kom vestan úr hrútafirði held ég hafi verið
ætlaði víst austur í ofan í vesturárdal en villtist og fór þarna fram eftir og varð þarna úti
annan reimleika hef ég ekki heyrt talað um
á þessum slóðum nei
en hvernig hvernig hvernig var þessi kona úti sem var í hólunum ja það var eins hún
hún bara villtist
mig minnir hún væri frá dalgeirsstöðum og kæmi eitthvað austan yfir háls
háls
og villtist og varð úti þarna
var það svona algengt þá að menn yrðu úti já það var mikið um það
þá var ekki á neinu að átta sig
en menn villtust
jæja björn minn ég ætla nú ekki að þreyta
erum aftur u byrjuð á viðtalinu af því að það var atriði sem að mig langaði að spyrja diddu aðeins betur út í þegar afi slasast
já það skeði við vorum að við vorum úti í hlöðu
dregið inn í hlöðuna á með talíu sem kölluð var og það eru vírar sem að ganga hringinn í hlöðunni
fest við fúlguna
og í eitthvert statíf eða eitthvað inni í hlöðunni og svo
fúlgan sem kölluð var dreginn inn í hlöðuna og af eh pabbi lend
fer eitthvað að að hérna taka í í þessa víra þetta voru járn eh
járnvírar ferlega beittir
og hann lendir
meðfram fúlgunni og dyrastafnum á hlöðunni með hendina á vírnum og vírinn sker hendina á honum
og ég var þarna við
og ég man ekki hvort að bræður mínir voru þarna eitthvað eða alla vega var ég þarna við þegar þetta skeður
og hann slasaðist nú mikið á hendinni
og ég man það þegar við ég hljóp ég hélt utan um hann
og við hlaupum heim að húsi og það blæddi náttúrulega úr þessu alveg rosalega þetta var skelfilegt sko þetta slys
og hann náttúrulega fer´ann og er svo fluttur inn á spítala og ég man ekki þetta eh þetta var eiginlega bara
af því að mann varð svo mikið um
maður bara fékk bara sjokk þannig að ég
man ekkert almennilega nema þetta þegar
við erum að hlaupa eh heim að íbúðarhúsi
og svo var hann fluttur ofan á spítala og svo átti hann í þessu mjög lengi
það taugarnar í hendinni lófunum
slitnuðu svo festust þær
það var ekki hægt að tengja þetta saman
hann átti mjög lengi í þessu með hendina
fingurnir tveir eð eða þrír voru bara bognir ooo og
og tilfinningalausir eiginlega
og þaa en hann bagsaði nú ettir að hann komst heim eh og var búið að gr
græða þetta á hann en þá náttúrlega bagsaði hann í sinni vinnusveit búskaparbaslinu
en hann hafði engar tilfinningar í þessum skemmdu fingrum útaf tö útaf bara
tilfinningataugum einhverjum
og ég man ettir því eitt haustið eftir að þetta skeði þá erum við að svíða
notuðum gaslampa og
vorum að svíða sviðahausa úti
og hann er eitthvað að brasa þarna svo bara verður hann allt í einu var við það hann var með hann var með vettlinga á höndunum að það kviknað í vettlingnum
það er farið að brenna puttarnir á honum minnsta kosti einn
og þa og þá fann hann ekki hafði hann ekki tilfinningu í því það var bara hreinlega farið að brenna húðin
og þessi putti hann bar þess alltaf merki það vantaði bara
eins og stykki í hann hann var krepptur og svo vantaði stykki í
þennan bruna held ég fari rétt með
erfiður tími eftir þetta slys
hvernig lýsti
það sér þúst
hvað þe já já þegar hann slasaðist já já hann var við
við hlöðuna og lendir í þessum vírum þegar er verið að draga inn sátunni inni í hlöðu og
þá lendir vír vírinn hérna í lófanum á honum og hann losnar ekki og hann dregst með vírnum inn í hlöðuna og hann skerst í
en hvernig þegar hann dettur náttúrlega út sem uuu svona vin vinnandi maður á bænum
var þá ekki já þurfti vinnumann eða einhvern svona til aðstoðar hvernig
jú það var þarna
ég man það nú ekki ég þetta hvíldi náttúrlega ansi mikið á mér og mömmu en svo var þarna maður
viðurloða heimilið sem var kallaður kolli og hann var nú þarna
að í vinnu en ég man ekkert almennilega þetta ba þetta bastlaðast einhvern veginn áfram sko
þetta sumar þetta var s
en þetta var bara mjög slæmt slys og og hann átti lengi í þessu sko
voru þá einhver svona verkefni sem kannski þú tókst að þér sem að hann hafði áður sinnt
það var náttúrulega bara ee búskapurinn fjósverkin
heyskapurinn og allt sem þurfti að gera það hvíldi náttúlega á bæði mér og mömmu sko já
og strákunum þeir voru náttúrlega bara yngri en maður basl þetta baslaðist einhvern veginn
en það tóku allir þátt bara já það tóku bara allir þátt í í búskapnum
en ég held ég fari rétt með að þessi
hann var viðurloði í arnarfelli í mörg su mörg ár og ég held ég fari rétt með að hann hafi verið þarna
þetta sumar
var hann ekki
fúlgur inn sko með ég man það ekki þe þetta var bara sjokk sem maður maður fékk þegar þetta skeði
en það fúlgan var dregin inn með svona þessari talíu þetta voru vírar sem gengu
vor voru að draga heyið inn með þessari talíu sem að gekk svona og pabbi
lendir í
með að taka um vír eða lendir í vírnum og klessist meðfram
hlöðu hérna veggnum og er fastur sko þess vegna skerst þetta svona mikið
hvernig sko hvernig og voru komnir símar á þessum uh gátuð þið látið vita af slysinu hvernig
hver flutti hann on´ettir sko en við hlupum þarna heim að húsinu því það voru sím það voru símar
en síminn var bara sveitasíminn sem var
hann var bara tvo eða þrjá tíma ha fyrir hádegi og svo bara seinnipartinn eftir fjögur já maður hringdi
saurbæ það var símstöðin í saurbæ og saurbær náði í hringdi í bæinn ef mann vantaði eitthvað
og það var ábyggilega ekki kominn neinn annar sími en þetta þegar þetta skeði sko
það held ég ekki nei
en þetta slys hans pabba það er svona
ég það er svona óskýrt í minninu
hreinlega fengið sjokk
þegar að þetta skeður sko
og við hlupum og ég man bara eftir þessu þegar ég var að halda utanum hann og hann hélt um hendina og ég hélt utanum hann og við reyndum að hlaupa inn sko
svo man ég bara
var nema hann átti mjög erfitt á sjúkrahúsinu kvölum kvalinn og þetta gekk ekkert að
að hérna koma hendinni í lag
var hann lengi þar hann var já hann var viðurloða þar dálítið lengi
en ég man ekki ég get ekki sagt þér hvað lengi en hann var náttúrlega frá vinnu þarna alveg
þetta sumar sko var ekki guðmundur karl þar sem annaðist hann
get ekkert fullyrt neitt með það
guðmundur karl var á sjúkrahúsinu þá
skurðlæknir
en þetta var bara ég veit ekki hvort það hefur ve verið hægt að gera eitthvað meira fyrir hann heldur en á en þetta fór einhvern veginn
mjög illa með hendina á honum sko
ég bara mig langaði að fá þessa sögu líka
en það getur vel verið að pabbi þinn gæti sagt meira um þetta slys
hann er náttúrlega fjórum árum yngri en ég og hann man það kannski meira
já hann var náttúrulega ekki kannski alveg eins nálægt þessu þegar
ég var þarna
tók fyrst eftir henni þá var hún að lesta áburð á vörubíl niðri í áburðarporti
já sástu mig þar já
jahjarna og varst þú þá á vörubíl að sækja
þá var ég komin með bílpróf já já ég ég átti vörubíl um tíma
ég flutti alloft oftar en einu sinni fyrir að ég fór á þessum vörubíl í bæinn
og náði í áburð og áburðurinn var bara tekinn með höndum uppá bílpall
og ég druslaðist fram og til baka án þess að neitt
komið færiband
ég man þetta
bógur í það að henda þessum pokum uppá en en áburð náði ég í nei það þurfti að taka við pokunum og raða þeim á bílinn já já það þurfti að raða þeim á bílinn það var bara heil
og þetta var vörubíll sem var
ertu enn að taka upp ég ákvað bara að vera ekkert að stoppa
segðu mér frá þessum vörubíl sem þú varst að keyra já þetta var vörubíll sem var svo langt á milli hjóla
var lengri heldur en heldur en venja var og ég man bara eftir því að
að brúin á á hérna
skjóldalsá já á skjóldalsá það var svo kröpp beygja að þessari brú
þegar maður kom úr bænum þá tók maður svona beygju
hægri beygju uppá brúna það var af því að
vinstri beygju inn á brúna
neh þegar maður
já jæja en en af því það var svo langt á milli hjóla á þessum bíl
þá þurfti maður að fara að brúnni og bakka til að komast beint á brúna
maður þurfti að bakka ögn og keyra svo beint inná brúna þannig
þannig að það var ekki hægt að taka þessa beygju öðruvísi á á þessum bíl
en þetta hafðist ég fór einhverjar ferðir sko eftir þessum áburði
en þetta var bara eitt af því sem maður gerði og þótti bara sjálfsagður hlutur
en ég er samt að hugsa voru stelpur veistu til þess að þær hafi verið mikið
ég bara veit það ekki traktora eitthvað traktora eitthvað en en ef að stelpur sem voru nú fáar þarna eins og mæja í saurbæ
hún átti svo marga bræður sem voru eldri
ég held að þetta hafi kannski verið þa útaf því að ég var elst þá kom þetta meira í
minn hlut að fara í þessar vélar
ef að hefðu verið strákar eldri þá hefði ég ekki lent held ég svona mikil í þessari véla keyrslu
það var fullt af stelpum á laugalandi
ég man aldrei eftir að þær væru keyrandi dráttarvélar
nei en það voru alveg ótrúlega fáar stelpur
í sveitinni í saurbæjarhreppnum á þessum árum
það var svolítið skrítið
já það hefur örugglega verið sérstakt já
heyrðu já takk fyrir þetta já þú hentu einhverju af þessu út þessu bulli þetta er alveg
já það er tíundi febrúar ég heiti sunna vilborg og ég er stödd hjá henni frænku minni hún er föðursystir mín heiðbjört eiríksdóttir
við erum í holtateig þrjátíu og viðstaddur er eiginmaður hennar geir guðmundsson
og ég ætla bara að byrja á því heiðbjört já heiðbjört er alltaf kölluð didda þannig að ég mun örugglega kalla hana það
og ég ætla bara að byrja á því heiðbjört að biðja þig að segja mér
frá hvar þú ert fædd og uppalin já
ég er fædd nítján hundruð fjörutíu og fimm í október
á arnarstöðum arnar en en uppalin í arnarfelli þetta er samliggjandi jarðir
é en ég er fædd á arnarstöðum
en hef alltaf átti alltaf heima í arnarfelli
kom vildi það til að þú fæddist á arnarstöðum ég ég held að ég fari rétt með að ég fæddist í gömlum bæ
sem að var arnarstaðir en svo var arnarfell nýbýli út úr arnarstöðum
og foreldrar mínir fóru að búa þar strax þegar ég var bara bara já ee
nýfædd
sem tilheyrði arnarstöðum þarna þetta haust
og hvernig var að alast upp þarna á arnarfelli
það var náttúlega bara mjög gott og frjálsræði mikið en það var mikil vinna við vorum
sex systkinin
byrjuðum all ung að vinna að hjálpa til við heimilisstörfin búskapinn
og mér finnst bara í minningunni að ég hafi alla tíð verið á harðahlaupum eitthvað að gera fyrir heimilið fyrir búið
annað hvort úti eða inni
og kannski vann ég miklu meira útivinnu með pabba
ég er elst af systkinunum og þar af leiðandi kannski
fyrirliðinn í fjölskyldu í barnahópnum notuð langmest strákarnir komu þarna á ettir
en mér finnst bara í minningunni að ég hafi alltaf verið í búskapaba veseninu
þangað til ég var sautján ára þá bara dreif ég mig í burtu
var búin að fá eiginlega fá nóg af
búskaparstörfum
þú minntist svolítið á að þú væ hefðir verið mikið með pabba þínum getur þú sagt já mér eitthvað meira af því
við vorum þó nokkuð mikið tengd við pabbi við
fóru vorum mikið saman í fjárhúsum kindurnar voru nú allar skírðar og við þekktum þær allar með nöfnum
og ég var voða mikið með honum í sauðburði
var ég mjög mikið með honum vegna þess að ef það þurfti að hjálpa kind að bera
það kom fyrir að það þurfti að fara bara inn í skepn kindina
og það kom annars var hann nú sjálfur að hjálpa kindunum en það kom fyrir að hann lét mig gera það og sagði mér til við það
og svo vorum við náttúlega saman í heyskapnum og og í fjósverkunum
það var oft gaman í fjósi með pabba því að við sungum mikið
sungum svona gö dæ dans og dægurlög meðan við vorum að mjólka saman
það er mér bara kær minning
já manstu eitthvað hvaða lög þú varst
að syngja við vorum nú bara að syngja vinsæl dans og dægurlög ö
frá þessum árum frá nítjánhundruð og fimmtíu sextíu
bara dans dægurlög sko
var það eitthvað sem þið höfðuð heyrt í útvarpi já þetta var allt úr útvarpinu og við kunnum textana við þetta
ég get nú ég þetta er bara litla flugan
og ýmisleg svona þessi sem voru vinsæl dægurlög þetta sungum við oft þegar við vorum að mjólka
það var mjólkað með mjaltavélum
sem að voru tvær fötur tengdar við já ég get nú ekki útskýrt það en þetta voru mjaltavélar
og svo þurftum við alltaf að handmjólka eitthvað það var kallað að hreytla
maður þurfti að fara undir hverja kú yfirleitt eftir að var búið að mjólka með vélunum og hreytla úr þeim það sem eftir var
því að það var ekki gott skilja eftir í júgranu því að þá var hætta á júgurbólgu
þetta var svona ég stússaði í
var miklu meira úti ég hafði miklu meira gaman af því heldur en að vera inni að hjálpa mömmu ég stundum var ég látin í það að baka eða eitthvað svoleiðis sko
en útivinnan var mér þótti hún bara skemmtilegri
og heyskaparstörfin já
ég man ettir því að ég var bara níu eða tíu ára eða eitthvað tíu ellefu að þá var verið að vinna með
hest og og rakstrarvél
þá var hestur settur fyrir vélina það voru ká gálgar á rakstrarvélinni sem voru settir hestur á hestinn hesturinn var í aktygjum sem kallað var
svo sat maður upp á vélinni það var bara eitt lítið sæti attan við sætið voru
voru hérna tindar sem að söfnuðu heyinu i sig ef maður keyrði
áfram svo hafði maður eitt handfang til að lyfta upp
teinunum þegar við ætluðum að losa okkur við heyið svona garðaði maður heyið saman
og rakaði dreifar og svona og lyfti upp
lyfti svona upp með hægri hendinni skaftið til að lyfta upp teinunum þetta gerði ég þetta var eiginlega áður en að var farið að nota
nota traktorinn sem kom nú var hann var kominn þegar ég var á þessum aldri en það var notuð þessi aðferð við
að raka
og ég man eftir einu atviki úr þessu ef ég á að segja þér frá því
að hryssan sem að var höfð fyrir
fluga
og hún var svolítið hvikul hún ehn gat orðið illt við og hún átti það til að fælast og þá varð hún alveg brjáluð
svo var það eitt skiptið að ég var að raka
raka saman í svona hrúgur sem að voru svo
settar í fúlgur og keyrðar heim allt í einu verður henni svona illt við eitthvað hún sér fugl eða eitthvað út
undan sér
og verður alveg brjáluð og fer á hanhendingskasti og ég hangi þarna á
góðan
góðan spöl en það sem stoppaði hana var það að hún fór beint inn í bólsturinn heyið og þar sat vélin föst
og ég datt ekki af ég hékk á
þetta er svona eitt atvik með þessa meri
og hest og vélina ég veit ekkert hvort þú hefur eitthvað gagn af því að heyra heyra eitthvað svona
jú jú en já mér finnst þetta mjög skemmtilegt hvað
var eitthvað fleira sem að tengdist þessu að vera með hest fyrir
fyrir vélunum nei sko nei það var bara þessi rakstrarvél sem ég man ettir því að
traktorinn farmallinn var kominn og það var farið að að slá með honum
og svosem keyptar snúningsvél attan í hann en ég get eiginlega ekki sagt þér af hverju þessi hesta
hérna vél var notuð svona lengi eftir að ég
fór að geta verið á vélinni
en þetta er það eina sem ég man að var notað hestur við að raka saman það var fyrir
í traktora
þarna tók geir til máls
já það má vel vera að það hafi ekki verið komið eh
nein tæki attan í farmalinn
en hann var ekki með vökvalyftu já en ég notaði þennan farmall óskaplega mikið sem
unglingur ég veit
verið gömul þegar ég var ég hef verið svona ellefu tólf ára þegar ég var farin að
að nota þennan traktor og og slá með honum
ég sló rosalega mikið og þá var sláttuvélin fest á traktorinn hún var att kom renn
rann áfram attan við traktorinn
og ég var látin slá alveg heilu stykkin klukkutímum
saman oft á tíðum
og sérstaklega man ég ettir því nú ég hlýt nú að hafa verið tólf þrettán ára
þegar var farið að pabbi var farinn að láta mig slá á næturnar
að þá sló ég kannski á kvöldin og fram til tvö og þrjú á næturnar
og mér fannst það ljómandi gott í rólegheitunum og líka það að þá fór ég að sofa og þurfti ekki í fjós um morguninn
eftir ég man vel eftir hvað mér þótti það ágætt þá slapp ég við mjó að mjólka
svo náttúrulega var ég að snúa og
og raka saman með traktornum sko
var ekki erfitt oft að ja svona
þetta voru stór og þung tæki já þessi vél sem ég vann nú mikið á hét farmall
og hann var ekkert þungur en það var eina þegar ég var að slá
að það þurfti að lyfta upp sláttugreiðunni sem að sló grasið
á hverju horni á stykkinu þá þurfti maður að keyra áfram lyfta upp greiðunni og hún var svo þung og þegar ég
var svona ung þá hafði ég ekki afl á stönginni ég varð að hoppa með lærið uppá stöngina sem ég lyfti
sem ég lyfti greiðunni það var ekki nóg að notaði hendina heldur
ég stoppaði traktorinn og hoppaði með rasskinnina uppá stöngina til að geta lyft
og þetta náttúlega var svolítið þreytandi þetta var á hverju horni
horni og stykkið stykkið er ferningur
og mér snéri þegar ma hvert skipti sem maður þurfti að snúa á horni þá þurfti að lyfta þessu greiðunni hún var ansi þung
en þetta gerði ég þó ég hefði ekkert afl
annað en rasskinnina til að lyfta
og svona sló ég oft alveg heilmikið
svo náttúlega tóku bræður
mínir við þegar þeir
komust á þennan aldur en en af því að ég var elst þá hvíldi þetta dálítið mikið á mér
að þessi vinna
auðvitað tóku strákarnir við en en en það var sama ég lifði og hrærðist í þessu mikið u
ég var að hugsa um
hvernig lærðir´u að
nota traktorinn og
það var bara pabbi sem að kenndi mér það hvernig ég ætti að nota þetta hann setti hana bara upp á traktorinn og
að setja hann í gír og
nú nú er farið að trufla frásögnina
þetta var hann geir hann leggur sitt til málanna
þannig að það hefur ekki verið nei nein svona nein formleg
kennsla eða leiðbeiningar neitt nei
nei maður lærði þetta bara smám saman og á traktorinn og maður var settur bara upp á traktorinn og sagt
þarna er gírstöngin og þarna er kúplingin og svona gerir´ðu og
kom svona
sjálfkrafa einhvern veginn
að krakkar voru látnir vera á vélunum dálitið mikið
snúa og garða og og
og slá og raka og gera allt þetta þetta var það var aðallega þessi eini traktor heima sem að ég notaði því að svo var ég nú orðin eldri
eldri þegar kom annar tra traktor
fergusson fergusson kallaður gullbelgur
og ég not ég sló aldrei á honum ég sló bara á þessum farmall ég sló ekki á fergusinum
og ég not notaði
meira heldur en hinir sem krakki og unglingur
en svo við hey við að svo var eitt tæki þarna á heima sem hét
ja hvað hét það heyhleðsluvél þetta var vél sem maður þurfti að festa attan í
vörubíl
og hey þetta var hátt tæki sem að mokaði heyinu inn í sig og út
út úr ofan á bílpall svona
rakaði maður upp heyinu upp beint upp á vörubíl
og þessi vél hún var á hjólum og þegar hún
gekk áfram
á ettir bílnum þá fór fór fór þetta að vinna og draga upp heyið og sturta því yfir á pallinn
og ég var ekki
gömul þegar ég var farin að keyra þennan vörubíl
að traust það var einhver hafður upp á vörubílnum til að taka á móti heyinu og jafna því um pallinn
ég var svo ótrúlega ung þegar ég ég var farin að keyra þennan vörubíl
og keyra heyið heim á honum en ekki eftir þjóðveginum ég þetta var á
túnunum ofan við ofan við veginn grundirnar sem kallaðar voru
og þetta keyrði ég ég keyrði þetta heim
en pabbi tók við bílnum og bakkaði honum að og svona að
hérna hlöðunni ég gat keyrt áfram hring eftir hring
og hvernig fannst þér það
fá að stýra svona stóru tæki var það ekkert mikið mál nei nei mér fannst þetta bara allt gaman og og ég var bara stolt yfir því að mér væri treyst fyrir þessu
og hafði bara gaman að þessu öllu
og engin óhöpp sem að urðu nei ég man ekki eftir neinu ég keyrði aldrei útaf eða oní skurð eða neitt
svoleiðis eins og kom nú kannski fyrir á bæjum ég lenti ekki í því
ég lenti einu sinni í því með sláttuvélina á traktornum að ég var að keyra heim
og tek beygjuna heim afleggjarann á arnarfelli
í hliðsstaur þarna og ég skemmdi svolítið sláttuvélina hún skekktist eitthvað ja eina sem ég man ettir en pabbi gat nú lagað þetta
en annars slapp ég við öll óhöpp
minntist samt á að það þú hefðir heyrt eða vitað af einhverjum svona óhöppum
nei ég vissi nú bara
þarna á bæjunum eitthvað þá kannski lenti nú traktor óvart oní skurð en það var nú ekki nein slys eða neitt
en krakkar á bæjunum þarna eða strákar þetta voru nú aðallega strákar ég var nú eina stelpan þarna í sveitinni
að þeir voru náttúlega á traktorum ekkert síður en ég og og kannski lentu
oní skur skurð eða eitthvað
ég man ekki eftir neinu alvarlegu
þú sagðist hafa verið eina stelpan í sveitinni svona á þínu eða
ég var alveg rosalega ein sem
átti engar vinkonur þarna því það var engin stelpa
það var ein stelpa á jórunnarstöðum svanhildur og hún var bara svo mikið yngri en ég en við voru saman í barnaskóla samt sem áður
og þar með er bara upptalið við vorum tvær í sólgarðsskóla
sko þa svo var
sko þessu skipt í ytra og syðri flokk í hreppnum í skólanum og ég var í þessum syðri flokk og þar var
ekkert nein engin stelpa nema svana á jórunnarstöðum en í ytri flokknum var voru einar þrjár fjórar stelpur
maður var viku og viku í skólanum
syðri flokkurinn viku og svo var maður heima í viku og þá var ytri flokkurinn sem kallað var í skólanum
svona var þetta í
til að byrja með þegar maður var að byrja í skóla þá fór maður með mjólkurbílnum
þá fó fór maður með mjólkurbílnum út í sólgarð
en svo tók við skólabíll að keyra keyra krakkana í
en fyrstu árin þegar ég var í barnaskóla þá var bara mjólkurbíllinn notaður
alla veganna þegar við fórum í skólann
en það við vorum nú keyrð heim ég bara man þetta ekki nógu vel
en einhvern tímann man ég eftir að að það vantaði bíl til að keyra okkur heim og við löbbuðum
frá sólgarði og heim í æsustaði og þangað var náð í mig
það var nú ekki ekki um marga bíla að ræða á þessum árum
og þótti sjálfsagt að fólk labbaði bara
en svona í lengir ferðir
á í burtu frá heimilinu já það
það var alveg óskaplega lítið á þessum árum þó að það sé ekki lengra en
sextíu til sjötíu ár síðan að þá fór maður ekkert til akureyrar
ég man ettir að ég var orðin svo stálpuð þegar ég fékk að standa upp á vörubílnum út í núpufell
og þá hélt ég að ég væri komin svo langt að ég hlyti að fara að sjá til akureyrar ég man vel
ég hugsaði þetta
ég hef kannski verið átta níu eða tíu ára og að fara til akureyrar í bæinn
það var bara kannski tvisvar á ári eða eitthvað svoleiðis það var bara ekkert verið að þvælast með börnin
maður fór ekki í nein ferðalög
það snérist allt um þennan búskap og
allir bundnir yfir búskapnum
alla veganna var þetta svona í arnarfelli
en svona innan sveitar
fó fóruð þið eitthvað svona á næstu bæi þú hefur ekki rúntað um á traktornum á milli bæja eða
ekki á traktornum en ma fórs
við fórum nú kannski á næstu bæi eins og fara í hóla
fram í hóla og og út í æsustaði eða eitthvað svoleiðis en maður fór voðalega lítið
svo var það var einn einn einn dagur yfir sumarið sem hét leyningshóladagur
þá fóru allir sem vettlingi gátu valdið fram í leyningshóla og á sunnudegi og þar voru skemmtanir það
það var reiptog og glíma og söngur og eitthvað þetta var þetta var rosalega skemmtilegur dagur
þetta fe fengu nú allir að fara á
leyningshóladag hvernig komust þið þangað þá vorum við að ég
að ég fór nokkrum sinnum ríðandi en síðan fór maður á einhverjum bara bíl sem pabbi átti
en é ég man ettir að fólk var að koma ríðandi í leyningshólana það var sérstök rétt fyrir hestana
þannig að fólk kom ríðandi svona af bæjunum þarna þetta var bara skemmtireisa
alltaf fyrsta helgin í ágúst held ég muni rétt
sem þetta var
en þetta var þetta er dálítið mikið öðruvísi þó að séu þessi þó að það sé ekki lengra síðan að ég var krakki
þá hefur hafa hlutirnir breyst alveg rosalega
ég veit ekki hvað ég get sagt þér meira ehm
talaðir áðan um að þú varst svo mikið með pabba þínum að vinna og þið voruð mikið úti við og búin að nefna
og hérna heyskapinn og
en einhver önnur svona verkefni sem