tiro-is/ismus huggingface dataset:
hann segist nú ekki ráða dætrum sínum þær ráða sér nú sjálfar
en hann vilji bara komast undan undan
þessu fargi og komast áfram nei hann sagði að hann fengi það ekki því að hann væri dauður ef hann lofaði sér ekki þessu hann sagði hvurnig á ég að gera það
þú getur narrað þær
með því að skvetta ég skal skvetta einhvurju á gluggann
og svo svo fer
svo fer karlinn heim hann segir við dóttur sína
það sé komin rigning hvort hún þurfi ekki að taka inn þvott jújú hún hélt það nú
og ætlar að bregðast við út
og hann hann segir
hún vilji heldur að hann beri hana eða dragi hana og hún segist heldur vilja láta draga sig
segir ekki af ferðum þeirra fyrr en þau koma heim í hellirinn sem karlinn á heima og þá segir hann hvort hún vilji eiga sig nei hún hélt nú ekki
þá tók hann hana og setti hana í batt hana niður í stól og setti vatnsbala undir fæturna á henni
og henni svo henni leið nú ekki sérlega vel
svo daginn næsta þá fer karlinn enn til skógar til þess að afla þeim eldiviðar og
það fer á sömu leið hann leggst á byrðina þegar karlinn ætlar að að standa upp og
karl segir hvað hvað sé nú hann segist vilja fá hana signýju dóttur hans
það segist hann ekki geta því að hún geti ekki hann geti ekki látið allar dætur sínar
jújú annað hvort verði það eða hann missi lífið svo heldur karlinn áfram
að nauða þetta
skuli láta hann fá signýju dóttur sína
já svo þegar hann var búinn að koma heim þá segir hann signýju
að hvort hún geti skroppið út fyrir sig
dyrnar og hann segir hvort hún vilji heldur hann grípur hana og hvort hún vilji heldur
hann beri hana eða dragi hana ja hún segist nú heldur vilja láta draga sig
og svo líður svo þegar þau koma þangað þá fer það allt á sömu leið að hún vill ekkert með hann hafa og hann setur hana bindur hana
svo er þriðji dagurinn þá
þá er karlinn enn á enn að afla þeim til eldiviðar og þegar hann
er lagstur á þegar hann er lagstur niður til þess að taka upp
baggann þá leggst
þyngist nú heldur byrðin og þá þá er hann kominn ennþá hann segir hvað hann vilji nú ja hann segist vilja fá hana helgu dóttur hans
nei það segist ekki karlinn gera hann segist ekki láta fleiri dætur sínar
jújú hann segir að hann verði að gera það annars kosti það hann lífið
svo verður það úr hann lofar því og svo fer hann heim og hann
segir helgu dóttur sinni hvað hvurnig hvað hafi komið fyrir og ja hún segir að það sé allt í lagi hún skuli fara út
svo kemur hún út og karlinn er úti og þá segir karlinn hvort hún vilji heldur að hann beri hana eða dragi auðvitað sagðist hún vilja láta bera sig en ekki draga sig
svo ber hann hana heim í hellirinn og hann er hinn glaðasti og kátasti þegar
hún tók honum svona vel og hann segir hvort hún vilji verða konan sín já hún hélt það nú hún mundi nú
verða konan hans
og svo segir segir hún við hann en hann verði nú að gera ýmislegt fyrir
sig í staðinn já hann hélt það skyldi nú ekki standa á því allt skyldi hann gera sem hún bæði sig
svo fer nú karlinn á veiðar
en hún fer að athuga allt í hellinum og svo finnur hún systur sínar og hún leysir þær nú
hún leysir hana
ásu fyrst og
og svo fer og lætur hana í poka
og svo fyllir hún pokann með alls lags mat og og öllu mögulegu góðu úr hellinum og svo segir hún
karlinn þegar hann kemur heim
að nú ætli hún að biðja hann að gera sér greiða já hann hélt að það skyldi nú ekki standa á því hann segir hvað það sé
að færa mömmu sinni þennan poka það sé með svolitlum mat því hún sé svo fátæk
sjálfsagt en
hann megi ekki opna pokann á leiðinni því að hún sjái gegnum holt og hæðir og hún sjái ef hann
fari í pokann
jæja svo finnst nú karlinum svo leggur nú karlinn á stað og honum finnst nú pokinn nokkuð þungur og skilur ekkert í
hvað þetta geti eiginlega verið hann ætli nú að fara bara og sjá hvað sé
pokanum
segir segir karlinn
við sjálfan sig og svo lítur hann
sest hann niður og fer að leysa pokanum en þá þá er sagt ég sé til þín
skörp eru augu helgu minnar hún sér í gegnum hæðir svo kastar hann pokanum aftur á bak sér og
segir ekki af ferðum hans fyrr en hann kemur heim
heim í karlskot og hann fleygir honum þar við dyrnar og segir að hún helga sín hafi beðið hann að færa þeim þetta
þau verða nú heldur glöð þegar svo fer karlinn og svo verða þau nú heldur glöð þegar þau sjá hvað í pokanum var þar kemur dóttir þeirra
og heilmikið af mat og öllu góðu
svo líður nú
næsti dagur og og hann fer á veiðar og svo þegar hann kemur af veiðunum þá segir hún við hann ja hvort hann vilji nú
skreppa heim heim til sín og færa móður sinni hérna svolítinn posaskjatta sem hún hafi
hann segir að það sé sjálfsagt að hann geri það
fleygir pokanum
þungur þessi poki hann ætli bara að sjá hvað sé í honum og þá kemur rödd og segir ég sé til þín
já skörp eru augu í helgu minni hún sér í gegnum hæðir og svo
heldur hann áfram og þegar hann kemur heim í karlskot þá fleygir hann pokanum þar
á stéttina og segir að helga sín hafi beðið hann
hvunær þau eigi að fara að gifta sig ja það veiti
fara að búa undir veisluna hún segist fara að búa undir veisluna og
hann fer á veiðar og veiðir ótal mikið af dýrum og
hún hún stendur við og matbýr og matbýr og svo segir hann ja nú þurfi hann að fara að bjóða í veisluna já
það sé alveg ágætt að hann fari nú bjóða í veisluna því þegar hann komi þá ætli hún að vera búin að hafa allt saman til
svo gengur allt eins og í í sögu fyrir henni og hún
hann fer að bjóða tröllunum en hún fer að að búa út borðin og hún er búin að setja upp stórt langborð og
hún dekkar það og hún
allslags krásir á borðið
og svo tekur hún nú spýtudrumb og býr út brúður og setur hana við einn borðsendann
hún á nú von á karlinum þá leggur hún á stað kolar sig alla í framan og gerir sig alla kolsvarta tekur síðan prik og
og ríður á stað úr hellinum og
svo mætir hún öllum tröllunum og og sæl vert þú kolkjafta segja þeir við hana
hvaðan kemur þú ég kom frá dimmadal segir hún og hvað hvað sástu þar brúður var bekk sett
breiddir voru dúkar full voru öll ker svo flóaði út af þá
sögðu tröllin hott hott og hoho og flýtum okkur nú látum ekki brúðurina bíða
svo segir ekki af ferðum þeirra fyrr en þeir koma heim í hellinn og karlinn verður nú voða glaður að sjá
þetta allt svona vel til haft og
og ætlar nú að fara að faðma brúðurina en þeir segja að það skuli hann ekki vera neitt að gera fyrr en að þeir séu búnir
eitthvað að næra sig og svo setjast tröllin tröllin við
en þegar þau ætla að fara að næra sig
þá kemur hnúta voða stór hnúta alveg í í brúðgumann
og hann verður öskuvondur og segir hvur sé svo dónalegur að kasta í sig beinhnútu
og það verður allt í uppnámi þeir verða allir
öskrandi vondir
og hvur enginn kannaðist við að hafa gert þetta en hann bar það á þá og
segir ekkert af þeim fyrr en að þeir voru bara allir komnir í illt eitt saman og
og það lauk með því að þeir voru allir dauðir þegar búið var drápu hvurn annan
og þá var nú helga ekki sein á
sér því hún var nú það var nú hún sem kastaði hnútunni þá var
fór heim í karlskot og fékk
karl föður sinn og fleiri til að hjálpa sér og svo voru tröllin dregin út og þau voru brennd og svo var tekið allt
fémætt úr hellinum og flutt heim í karlskot og það varð
nú heldur en ekki
auðugt og
gat byggt sér fallegt hús og
fallegan bæ og svo unntist það allt vel og lengi ég kann ekki söguna lengur
hefurðu heyrt þessa
þetta er skemmtileg saga hún er nú ekki skemmtileg hún er óttalega vitlaus
hver kenndi þér þessa sögu o það var bara einhver sem kom og sagði okkur krökkunum
og krökkunum þínum hefur þótt gaman að sögunni þegar þau
ojú margir haft gaman af að heyra söguna já
og fjórða október nítján hundruð sextíu og sjö herdís jónasdóttir
jæja hvaða sögur ætlarðu að segja okkur herdís
það var einu sinni kóngur og drottning í ríki sínu sem áttu sér eina dóttur
fallega og góða karl og kerling í koti sínu áttu
einn son
sem hét sigurður
hann var bæði latur og heimskur
og nennti ekkert að gera en hann var góðhjartaður einu sinni kom gömul kona til hans sem að var svo svöng og
bað hann að gefa sér að borða
ég hef ekkert til að gefa þér fyrir þetta nema nema sjö óskir þú mátt eiga þær
strákurinn var svo heimskur hafði ekkert vit á hvernig ætti að fara með óskir
einu sinni sest hann í eina matarpottinn sem mamma hans átti sest oní hann og óskar eftir því að hann sé
til konungshallar til
væri svo falleg
tekst potturinn á loft og hann svífur í loftinu yfir konungsgarðinn
þernur konungsdætur kalla á hana og segja henni að sjá þetta sem sé á flugi hérna sjá strákinn og hún fer út og
þegar strákurinn sér hana þá óskar hann eftir eftir því að hann eigi með henni barn
svo líður nú dálítill tími síðan fer konungsdóttir að þykkna undir belti og veit ekkert hvurnig á því stendur
kóngur spyr hana hver eigi barnið hún segist ekki vita það
þá kallar hann saman alla unga menn í ríkinu
og segir henni sá að láta barnið barnið fara til mannanna hvurn
af öðrum og ef að barnið barnið þegir hjá einhverjum þá sé hann faðir barnsins
nú er farið með barnið og alltaf grætur hann þangað til hann kemur að sigurði karlssyni karlssyni þá hættir barnið að gráta
þá verður kóngur svo reiður
að hann lætur búa til kistu lætur konungsdóttir og barnið í annan endann á kistunni þiljar svo á milli og sigurð karlsson í hinn
svo lætur hann vikuforða af mat hjá sigurði en hálfsmánaðarforða hjá konungsdóttur
en hún snerti ekki matinn en sigurður var ánægður með lífið hann þurfti ekkert að vinna bara éta góðan mat
en svo er hann fljótlega búinn með matinn
og veit ekkert hvernig hann á að
heyrir hann barnsgrát til fóta sinna
hann tekur hnífinn
borar gat og sér þá konungsdóttir í hinum endanum á kistunni kallar til hennar og spyr hana spyr hana hvort hún vilji gefa sér að borða því hann sé svo svangur
þú mátt eiga allan matinn minn segir hún því að ég hef ekki snert á honum
en hvurnig stóð á því
hafi verið sjö viltu gefa mér óskirnar þær segir hún já það er guð velkomið þú hefur meira vit á því að fara með þær heldur en ég þá óskar
hún eftir því að hún að þau séu komin á græna voða fallega völlu
og það verður svo þá óskar hún eftir því að það sé komin þarna höll og allt sem til henni
henni heyrir
bæði fé og fólk
svo verður svo óskar hún eftir því að sigurður verði fallegasti og greindasti maðurinn í heiminum
þarna verður hann kóngur
hún verður drottning og þeim líður þarna vel
ekki dáin því ég er dóttir þín
svo er hann þarna í besta yfirlæti í dálítinn tíma
svo þegar honum er farið að leiðast og vill fara heim þá óskaði hún eftir að það sé komið skip með allri áhöfn
og hún gefur föður sínum skipið skipið
hvurnig ætli þetta hafi nú tekist
kóngur og drottning í ríki sínu sem áttu einn son sem hét hlini og karl og kerling í koti sínu sem áttu sér eina dóttir sem hét signý
krakkarnir léku sér alltaf saman
að hlini fór að stækka þá fannst kónginum það ekki nógu fínt fyrir
leika sér við karlsdóttur svo hann bannaði honum það lét hann hafa marga sveina til að skemmta sér með og fara með honum á dýraveiðar
einu sinni er hann á dýraveiðum og ríður voða fljótum hesti
sér hann hind með gullhring í eyranu og langar mikið til að ná í hana
hesturinn er svo fljótur að hann fer langt á undan hinum hestunum svo hverfur hann og þeir vita ekkert
svo leita þeir að honum en fara svo heim að segja segja frá því að hann sé týndur nú er leitað í marga daga og aldrei finnst hlini
loksins er hætt að leita
kóngur segir það að
hvur sem finni hlina lifandi hann
hálft ríkið eftir sig en ef það sé stúlka sem finni hann þá megi hún eiga hlina
nú tekur signý sig upp og fer af stað að leita að hlina hún gengur nú lengi þangað til hún kemur að hellir
hún fer inn í hellirinn og sér þar tvö rúm uppbúin annað er stórt og annað er lítið hún fer að minna rúminu og sér að hlini
að einhverjar rúnir eru á brekáninu
hún getur ekki vakið hlina hvernig sem hún reynir
svo fer hún fram þegar fer að líða á daginn og felur sig
litlu síðar heyrir hún voða þungan undirgang sér að koma tvær tröllkonur inn
fussum svei mannaþefur í helli mínum það er af honum hlina kóngsyni segir
syngi syngi svanir mínir svo að hann hlini vakni þá sungu svanir sem voru fyrir ofan rúmið og hlini vaknaði
hún spyr hann að því hvort hann vilji ekki borða hann neitar því hún spyr hann að því hvort hann vilji ekki giftast sér nei segir hlini þá svæfir hún hann aftur
syngi syngi svanir mínir svo að hann hlini vakni þá vaknar hlini og þá er hann nú heldur feginn hann segist hafa elt þessa hind
og ekki getað náð í hana og svo hafi hún hvorfið og þá hafi hann verið
þá hafi hann verið gripinn og farið með hann hingað sú yngri yngri tröllskessan vilji endilega eiga sig en hann segist ekki vilja það
þú átt að vera svolítið klókur segir
og þú skalt spyrja hana
ábreiðunni þinni svo skaltu spyrja hana að því hvað þær séu að gera á daginn
svo eru þau að tala saman til kvölds og svo felur hún sig svo koma þær aftur og byrja á því sama
svo hérna svo hérna
svo segir hún við hann segir hún við hann nú tapaði ég því
já þú varst að tala þarna um að hann ætti að vera pínulítið klókur já spyrja þær um gripina já
ætti að vera svolítið klókur og spyrja þær að því hvað þær væru að gera og eins hvað þær þýddu þessar rúnir sem væru á rekkjuvoðinni
og eins hvað ætti að gera við sverðið sem héngi yfir rúminu
svo er hún hjá honum til kvölds og svo svæfir hún hann svo fer hún fram svo koma þær aftur
hún spyr að því hvað
spyr hann að því hvað þær séu að gera á daginn við erum að henda fjöregginu á milli okkar
svo en því það má ekki brotna því ef það brotnar þá deyjum við báðar
þú skalt fara varlega með það svo það brotni ekki segir segir segir segir hlini hvað þýða rúnirnar sem eru á
rúnirnar sem eru á rekkjunni
svo svo spyr hann hvað eigi að gera við sverðið sem er þarna
mín beint út í skóg á bak við svo þær sjái okkur ekki
rekkjan mín beint heim í karlskot
svo fer signý heim til kóngsins og spyr hann að því hvað sá fái hvað fær sá sem að finnur hann hlina
þá fær hún hlina kóngsson kóngsson segir hann
þá fer hún heim og sækir hlina
svo kemur kerlingin voða drunur og ósköp og þegar hún kemur þá rekur hún hún sig í rekur hún hausinn í húðina
og svo þegar hún kemur þá kemur hún með stóra fuglakippu og fleygir á hellisgólfið og segir ja ekki hefur þú verið einn í ráðum
og er slátrið soðið og hvar eru spænirnir hann fleygir þeim í hana já þú hefur ekki
einn í ráðum
svo sest hún við og étur og hann fær nóg að borða og og svo er hann þar um nóttina í góðu yfirlæti og
allt saman fiðrið úr sænginni og viðra það
það geti hann ekki ja hún segir að hann verði að gera það og hann verði að taka vel til í hellirnum og hafa allt saman sópað og prýtt og
og og matbúa fuglana
vera búinn að matbúa allt saman þegar hún komi hún sé farin svo þegar hún er farin þá
þá nefnir hann nú
karlana sína og þeir koma alveg þjótandi til hans og
og þeir segja að það verði nú víst að hafa hraðann á ef þetta eigi að duga því
að nú fara þau og taka allt úr sænginni og breiða það út og
og hann sópar og prýðir all eftir því sem hann getur og
og þeir hjálpa honum til þess að matbúa fuglana og koma því í gang
svo þegar þeir ætla að fara að taka aftur
eða hann ætlar að fara að taka aftur inn og láta allt í sængina því það á nú að vera allt saman
tilbúið í henni
þá hérna bara kemur þetta litla rok að allt fiðrið fýkur
og þá segir þá segir hérnana
nú verði þeir að vera duglegir og svo blása þeir í allar áttir
eru búnir að blása saman fiðrinu og segir ekki af því fyrr en það er allt komið í
í sængina þá segja þeir ja nú vanti bara eina fjöður
en hún sé nú í nös hann skuli nú hún muni þreifa ofan í sængina og segja eina vantar fjöðrina og
þá skuli hann vera fljótur og þrífa fjöðrina því hún sé í nösinni á henni
og nú segjast þeir vera farnir svo hún hún hún sjái þá ekki svo fara þeir en
hann er búinn að ganga frá öllu nú kemur kerlingin og þrífur ofan í sængina sína og segir
já eina vantar fjöðrina
ja hirtu svo fjöðrina sem er í helvískri nösinni á þér
hann þrífur fjöðrina og fær henni ja ekki ert þú einn í ráðum
segir hún hefurðu heyrt
ekki ertu einn í ráðum segir hún
svo er hann þarna í góðu yfirlæti um nóttina og og nú segir
fá eitthvað og hvað hún ætli að greiða sér í kaup ja hún segir búinn að vinna fyrir miklu kaupi
hann geti nú bara unnið eitthvað fleira og hann skuli nú bara vera lengur
nei hann segist nú
halda áfram og fara í burtu neinei hún segir að hann skuli bara vera kjur og ekkert
vera að fara því sér líki ágætlega við hann
kjur
svo svo segir hún að hún hafi nú hugsað sér
að láta hann gera svona smádútl fyrir sig í dag hann eigi að lóga gemlingunum sínum sem séu hérna
og matbúa þá og hafa hafa þarnana allt saman til þegar hún komi
og hvar eru þeir segðu þér það sjálfur segir
svo fer kerlingin og hún fer í burtu en hann er nú alveg stendur nú alveg eins og glópur og veit ekki hvað hann á að gera
dettur honum í hug karlarnir sínir
og þeir koma og já
þetta sé nú ekki það sé nú ekki þetta að það séu nokkrir gemlingar það séu bara stóreflis sauðir alveg
og þeir skuli fara og hjálpa honum og svo fara þeir og og lóga öllum sauðunum og þeir
fara að matbúa þetta og búa til úr þessu
fyrir hann fyrir hann og allt er í góðu lagi þegar kerling kemur heim um kvöldið
svo segja þeir við hann
nú skuli
nú skuli hann ekki vera lengur hjá henni
en hann skuli bara setja upp kaupið
hún muni spyrja hvað hann vilji fá í kaup og hann skuli segja henni það að hann
fá það sem sé fyrir framan rúmið hennar og ofan rúmið hennar
og undir hellisveggnum
hún muni segja að hann megi kjósa sér þrjá hluti og hann skuli kjósa sér þetta
ofan rúmið hennar og undir hellisveggnum
nú kemur kerlingin og nú er hún glöð yfir því að hann er nú búinn að gera þetta eins og hún bað hann um og
svo er hann þarna hjá henni í góðu yfirlæti um nóttina og nú segir hann um morguninn
já nú segir hún við hann um morguninn
hann megi nú kjósa sér þrjá hluti
í kaup hann hafi nú verið duglegur og hafi gert þetta vel og hann megi nú kjósa kjósa
sér þrjá hluti
hann segir ja ég kýs þá það sem er fyrir framan rúmið þitt stendur fyrir framan rúmið þitt
og er fyrir ofan rúmið þitt og er undir hellisveggnum
já ekki ert þú einn í ráðum segir hún
en þú skalt fá þetta sem þú hefur þetta
nefnir þá er það fullur kassi af peningum fullur kistill af peningum fyrir framan rúmið hennar af gulli
fyrir ofan rúmið hennar þá opnar hún hún og þar er þar er herbergi og þar situr kóngsdóttirin
og hún hún hann fær hana og svo undir hellisveggnum
þar er skip samanbrotið skip þarf ekki annað en taka það í sundur og láta það á vatnið þá fer það
á sjóinn þá fer það þangað sem menn vilja
hann þakkar henni vel fyrir hún afhendir honum þetta og hann þakkar henni vel fyrir og hún fylgir honum til sjávar og
með skipið og og hann fer
segir ekki af ferðum hans fyrr en hann kemur og hann hann segir skipinu hvert það á að fara og það segir ekki af ferðum hans fyrr en hann kemur
og þegar hann kemur í kóngsríkið þar sem kóngsdóttirin átti heima þá
verða allir hissa að sjá þetta gullfallega skip þarna sem komið er logagyllt
og það er farið
niður til sjávar til þess að sjá hvað þetta er og og svo lætur konungur
ráðgjafa sinn fara og vita um borð til þess að vita hvur er kominn og og sigurður fer svo með
henni heim í kóngsríkið og segir að
það verða nú heldur en ekki fagnaðarfundur þegar að þau sjá að
hann segir að hann voni það nú að hann fái nú borguð
borgaða sína fyrirhöfn já konungur segir það sé sjálfsagt að hann skuli fá
fá þetta sem að um hafi verið talað
og svo var slegið upp dýrlegri veislu og og þau giftust og höfðu það gott
unntust vel og lengi ég kann ekki söguna lengur
jahá var það amma þín sem sagði þér þessa sögu oh ég veit nú ekki það getur vel verið að hún hafi sagt
en þú hefur heyrt hana þegar þú varst krakki ja bara þegar ég var unglingur krakki já smákrakki bara já svona sjö átta ára gömul oo ég var svona eins og það var alltaf verið að segja manni þetta upp aftur og aftur
maður lærði þetta eins og faðirvorið
og þú hefur sagt þetta börnunum þínum var það ekki ég hef sagt mörgum bæði þeim og
og seinast segi ég hallvarði það já
er nú mikið sem krakkarnir eru alltaf
barnabörnin eru nú farin til þess já já það hefur verið barnabarn sem ég sá hérna áðan
dóttursonur þinn sem var hérna
afskaplega vel fyrir jæja þú hefur aldrei heyrt þessa
sextánda október nítján hundruð sextíu og sjö
guðríður finnbogadóttir sigluvogi sextán segir frá þetta er þriðja spólan sem ég
hljóðrita á í dag
jæja ætlarðu þá að segja mér söguna af rauða bola
já ég ætla að reyna það en ég kann að vera búin að gleyma henni
hún kannski rifjast
sagan byrjar á því að það er skip á sjónum það er konungur að koma heim úr
siglingu
þegar hann er á leiðinni heim þá þá er allt í einu þrifið í
og upp úr sjónum kemur ógurlegur risi
og hann vegur sig upp á upp á hérnana þilfarið
og hann segir konunginum það að hann vilji fá dóttur hans elstu dóttur hans
konungur hélt nú ekki hann færi ekki að gefa risum dætur sínar ja hann sagði að það væri þá
um það að gera
hann tæki hana þá
því að hann sökkti skipinu
og þeir væru þá allir dauðir og hann líka en ef hann vildi vinna sér það til lífs að gefa sér dóttur sína þá þá hérnana
gæti hann fengið að halda heim
svo konungur hugsar með sér ja það sé kannski að hann
hann geti nú haft einhver ráð að frelsa dóttur sína frá þessum óvætti svo hann lofar þessu
og þá fer
og svo bara hverfur hann niður í sjóinn aftur stingur sér fyrir borð og fer
hann átti að hafa
láta hana á stól niður við sjó eftir
svo segir ekki af ferðum hans fyrr en hann er búinn
að fara einn dag enn áfram á sjónum
þá er bara stoppað skipið aftur og þá kemur tvíhöfðaður þursi upp upp úr
hann segist sökkva skipinu og drepa konunginn og alla ef að hann fái ekki signýju dóttur hans
það segir konungur að það geti hann ekki hann geti ekki farið að gefa
þursa dóttur sína ja hann segir að hann þurfi ekkert að gera það því hann taki hana þá
hvort sem hann vilji eða ekki því hann sökkvi skipinu og hann sé dauður og hann geti ekki
frelsað dóttur sína
eða varið hana neitt
svo konungur hugsar með sér ja kannski að hann geti nú haft einhver ráð einhver ráð með að bjarga henni
og það á eftir eftir hérna viku á hún að koma
niður að sjó og vera þar til taksins
altsvo einum degi seinna
svo fer nú konungur og hann er nú heldur sorgbitinn og og eyðilagður yfir þessu og
hann heldur áfram og nú er hann búinn að vera einn dag enn
búinn að vera einn dag þá
þá kemur bara þá er skipið ennþá stoppað og þá kemur bara
þursi upp úr sjónum og hann segist vilja fá hana helgu dóttur hans
konungur segist ekki geta gefið svona þursa
hann segir að hann þurfi þess ekki því hann
bara tekið hana sjálfur
hann segist sökkva skipinu og hann sé dauður og allir sem á skipinu séu þeir hafi ekkert af
því að segja
og hann var enn ljótari og hræðilegri heldur en hinir svo svo fer hann
svo hann vinnur sér það nú til lífs konungurinn að að lofa því að láta hann fá dóttur sína
og það er nú svoleiðis að það á að vera bara eftir viku en það er sinn dagurinn
þeirra átti að fara og svo það er nú lítill tími til stefnu fyrir hann að hugsa fyrir einhverri björgun
svo þegar hann er kominn heim þá er hann svo sorgmæddur og eyðilagður og
hann er niðurbeygður og þær fara að spyrja hann hvað sé að ja svo hann segir þeim alveg eins og er
hvað það sé
og ef hann geti ekki fengið ef það sé enginn hér í ríkinu sem vilji nú vinna það til að fá
hvurja þeirra sem sé
til þess að bjarga þeim
geti hann ekkert við það ráðið það verði að þær verði að fara niður eftir ef þær vilji
vilji það til þess að bjarga sínu lífi en hann segir þær segja það að það sé sjálfsagt að þær geri það
og svo er það rauður ráðgjafi sem hann hefur að hann segist skuli frelsa þær hann skuli frelsa dætur hans
ef hann fái fái yngstu því hún þótti nú fallegust og
mesti fengurinn í að fá hana ja konungur sagði að hvurja þeirra sem hann vildi skyldi hann fá
og hálft ríkið á meðan hann lifði og allt eftir sinn dag
það skyldi ekki standa á því ef hann gæti bara frelsað þær allar
já hann hélt að hann gæti það nú vel var nú voða vígamannlegur svo fer hann
ásu niður eftir og hann bindur hana niður á stól og
og setur hana fast við sjóinn
en svo er það bara hann sem er svo dauðhræddur að
stekkur og felur sig uppi í tré
því hann veit það að hann hefur ekkert við þessu trölli
svo situr hún þarna æðistund á stólnum og enginn
kemur en svo heyrist voða mikið skvamp og gauragangur
og það kemur ógurlegur risi upp upp úr sjónum og
veður og ætlar að vaða þarna til þess að þrífa hana
en þá þá kemur maður út úr
skóginum svínahirðir út úr skóginum og hann ræðst á hann
á hérna risann
og það verður slæst nú í bardaga með þeim og það stendur ekki lengi
og svo kemur ógurlega stórt rautt naut líka út úr skóginum og hvít tík
og það fer allt saman á móti risanum og það verður