tiro-is/ismus huggingface dataset:
hann gengur þykkan skóg og hann er orðinn þreyttur það er komið kvöld og hann
með sér ja hann geti ekki hann verði að liggja bara úti hann getur víst hvurgi náð til bæjar
en allt í einu þá sér hann lítið hús og ljós þar
svo hann heldur heldur þangað heim
og ber þar að dyrum en enginn kemur til dyra svo opnar hann hurðina hún er opin og hann
og það er hann sér engan mann en
matur
og svo er rúm uppbúið
og hann hugsar með sér að þetta muni bara sér ætlað og hann sest að matnum og hann borðar og
síðan fer hann í rúmið og sefur í rólegheitum
og svo um morguninn þegar hann vaknar þá er glaðasólskin og hann hugsar með sér jæja þetta allt
gott en hann sér ekki nokkurn mann og hann hugsar með sér ja nú nú sé
leiðinlegt þegar hann komi heim þá geti hann ekki
ekki séð hana
allt í einu sér hann tré sem stendur við gluggann
og það er allt með rauðum rósum blómstrar með rauðum rósum svo hann hugsar
með sér ja hvort hann mundi nú ekki geta fengið eina rós þarna
svo fer hann út og hann leitar allt í kring og hann finnur öngan mann svo hann hugsar með sér ja
hann ætli að taka bara eina rós af trénu
hann gerir það hann tekur eina rós af trénu þegar hann er búinn að því þá heyrir hann þrumandi rödd og
fyrir aftan sig og þá er ógurlegt skrímsli fyrir aftan hann
og það segir við hann hvort hann launi þannig næturgreiðann að hann fari að
stela frá sér
og það kosti hann lífið nema að hann gefi sér yngstu dóttur sína
svo hugsar hann með
sér ja
hvað hann eigi nú að gera hann vilji samt helst deyja heldur en missa yngstu dóttur sína en
en samt sé nú svona að hann vilji sjá þær
fyrst svo hann segir hann lofar því að hann skuli láta hann fá yngstu dóttur sína
fer hann heim og hann er svo sorgbitinn og leiður þegar hann kemur heim og
og hann færir þeim kjólana voða fallega kjóla systrunum
og fríðu rósina
en hann er svo niðurdreginn og leiður svo þær fara að spyrja hann hvað hvort hvað sé að og
nú eldri systurnar ja svona sé það alltaf sé þurfi hún að vera öfug við þær eins gott hefði nú verið fyrir hana að fá kjól eins og þær eins og
vera að panta þessa rós og það kosti þá líf annað hvort hennar eða pabba þeirra
svo hún segir það sé ekkert hún skuli fara hún hún skuli fara til
skrímslisins þæs skuli ekkert vera að fást um það pabbi sinn þurfi
hún fer allt í kring og hún
við hana og og svo
svo fór það bara í burtu
en hún fór og og lagðist fyrir í rúm sem henni var víst ætlað og svaf og svo
svo endurtók þetta sig alltaf alltaf var sama
dag eftir dag alltaf kom matur og allt sem hún þurfti með hún þurfti aldrei neitt að gera og allt
þrifið og og lagað og hún sá aldrei neinn mann
og skrímslið spurði hana alltaf að þessu sama og hún sagði alltaf nei
og svo er heilt ár liðið hún er búin að vera þarna í heilt ár
þá segir skrímslið við hana hvort hún vilji ekki fara heim til sín
hún megi fara heim til sín í þrjár nætur
en hún megi ekki vera lengur í burtu
og til þess að hún geti komist það þá færir hann henni hring
fær skrímslið henni hring og og segir að hún þurfi ekki annað en leggja hann á borðið hjá sér þegar hún fari að sofa
og já hún átti að taka í sundur hringinn hún átti að láta helminginn á borðið þegar
hún færi að sofa og svo átti hún að
svo yrði hún komin heim til sín morguninn eftir
og þetta var hún var komin heim til sín morguninn
og nú urðu systur hennar svo voða glaðar að sjá hana og
og faðir hennar hennar og og þau fögnuðu henni nú voða vel og þær tóku nú voða vel á móti henni og svo er hún þarna í góðu yfirlæti hjá þeim í þrjá daga
þá vilja þær endilega halda í hana
héldu að henni lægi nú ekki á svo fá þær hann til þess að vera
í tvo daga enn en þá dreymir hana
þá dreymir hana að henni þykir hún vera komin í litla húsið og
og það er matur á borðinu og
og hún hugsar að skrímslið muni nú koma að borðinu
hún sér
ekkert og hún fer svo út og fer að leita og hvar sem hún hún leitar þá sér hún hvergi nokkurs staðar skrímslið svo er lækur
rennur lækur þar meðfram húsinu og hún hugsar með sér
gengur hún niður með læknum
þá sér hún hvar skrímslið er og það er alveg að deyja
og hún hrekkur upp við þetta draumurinn er ekki lengri
og hún þrífur hringinn og lætur á borðið og svo er hún
komin aftur til baka
svo líður all svo svo þegar svo er um morguninn þá fer hún strax að athuga hvort hún sjái nú skrímslið og
hún fer allt í kring og hún fer með læknum og hún sér ekkert og
svo líður allur dagurinn og hún sér ekkert og
hugsar með sér ja það muni koma að borða kvöldmatinn
og ekki kom ekki kom það og þá varð hún hrædd og þá fór hún aftur út að þessum læk og hún gekk með honum lengi
meðfram honum þar til hún kemur þar sem hann er dáltið stór
og þá liggur skrímslið þar á bakkanum og er henni sýnist það dautt
og þá verður hún hrædd og hún fleygir sér yfir það og segir elsku skrímslið mitt ég vil eiga þig
og þá var eins og það raknaði við og datt af því hamurinn þá er þetta bara kóngssonur
í álögum hún þreif haminn og eyði fjarlægði hann
svo raknaði hann við og hann hún spurði
hvurnig þessu væri öllu varið og hann sagði að
og og allt sitt
nú skyldu þau koma heim því
og fullt af iðandi af fólki og
öllu skemmtilegu eins og sé nú ekki gaman að svona ævintýrum
jæja og og svo kemur fullorðin kona og hún
faðmar hana að sér og þakkar henni fyrir að hún hafi hún hafi hjálpað þeim úr álögunum
og svo er nú bara slegin upp veisla og
og hún fær að bjóða systrum sínum og
og pabba sínum og það er nú bara haldin brúðkaupsveisla
verður drottning þarna í
en þær systurnar urðu nú heldur öfundsjúkar þegar þær sáu hvað hún hafði það gott
en svo bar nú ekkert á því hún gaf þeim stórar gjafir og þær fóru svo heim og
svo tók hún pabba sinn til sín og þau unntust vel
lengi ég kann ekki söguna lengur
jæja hefurðu heyrt þessa sögu
nei hver sagði þér þessa sögu ja mamma
mín þegar við vorum lítil krakkarnir hún sagði okkur alltaf svona sögur sem voru
engir glæpir í og ekkert
ljótt alltaf svona
sögur sem voru eitthvað fallegar eins og af maríu mey og
hún hefur sagt þér þessa sögu oft var það ekki ha
sagði hún þessa sögu ekki oft já við vorum nú svo pínulítil svo þurfti þess nú ekki því maður var búinn að læra hana þá þurfti ekki
segja manni nei en höfðuð þið gaman af að hlusta á sömu söguna aftur jájá jájá
hvað voruð manstu nokkuð hvað þú varst gömul þegar þú hættir að hafa gaman af að hlusta á svona sögur
nei ég get hlustað á svona ævintýrasögur ef einhver kæmi ef
skemmtilegur kæmi og segði mér fallega sögu ég
það var nú kona
í skriðdalnum sem að kom oft og var hjá okkur nætur og hún sagði okkur sögur og til dæmis hún sagði okkur eina sögu
ég man hana nú en ég var nú orðin það ég var komin um fermingu þá
hefurðu sagt þessa sögu sem þú varst að segja núna hefurðu sagt hana áður eða hefurðu sagt hana oft
nei ég kann að hafa sagt hana krökkum svona já ekkert í seinni tíð
nei nei ekki í mörg herrans ár ég hef ekki sagt sögu í mörg herrans ár
við að hafa aðra sögu af maríu mey
jújú það væri
væri það jájá
jæja það var einu sinni fátækur bóndi
hann átti mörg börn
og og hann hafði nú lítið fyrir sig að bera
en svo eignast hann litla stúlku ennþá í viðbót við barnahópinn
og svo fer hann og ætlar að fá einhverja til
skírnarvotta hjá sér og fá prestinn til þess að skíra barnið en hann fær engan til þess að vera
skírnarvott
svo hann er alveg eyðilagður maður svo fer hann daginn á eftir segir konunni sinni þetta svo fer hann daginn á eftir út í skóg og ætlar að fara að afla þeim eitthvað í
það sé fyrir það að hann fái engan til þess að vera guðfeður barnsins síns altsvo skírnarvotta
hún segir að hann skuli ekki vera leiður yfir því því hún skuli vera það
svo verður hann nú yfir sig glaður og snýr svo heim og og svo er
hún er skírnarvottur eða guðmóðir barnsins
svo þegar hún ætlar að fara að fara þá segir hún við þau
hvort þau vilji ekki að hún taki barnið til fósturs
þau verða himinlifandi glöð yfir því því þau voru nú svo fátæk og áttu svo erfitt
svo fer hún með það og það er bara maría mey og hún fer með hana til himins
en þau vita það nú ekki
hún fer bara frá þeim þau vita ekkert neitt meira
svo þegar svo elst hún
hjá maríu mey og hún
fær leika sér við englana og hún fær að hafa allt svo skemmtilegt og hún er vel búin hún er í gull
logagylltum kjól
búningurinn fallegur
og hún er svo sæl þarna
líða mörg ár eða svo hún var víst tólf eða þrettán ára
þá segir maría mey við hana að hún ætli nú niður á jörðina
hérna séu lyklarnir sínir
það séu þrettán lyklar á kippunni
og það séu tólf herbergi sem hún megi hún megi opna eitt herbergi hún ætli að vera bara
í tólf daga
þrettán daga já hún megi opna eitt herbergi á hvurjum degi
en þrettánda herbergið
hún ekki opna
það sé sérstakur lykill sem hún megi alls ekki snerta hann og ekki opna þrettánda
herbergið
já já hún lofar því og svo fer maría mey í burtu og
svo leikur hún sér við englana og svo fer hún alltaf og opnar eitt herbergi á hvurjum degi til þess að skoða inn í þau
svo líður líður tíminn
þar til hún er búin að opna öll herbergin þá er bara þrettánda herbergið eftir þá ræður hún ekkert
við forvitnina í sér hana langar svo til að sjá nú í þrettánda herbergið
svo hún hugsar með sér enginn þurfi að vita það
ekki þurfi englarnir að vita það enginn þurfi að vita það og maría mey ekki heldur þó hún opni nú þrettánda herbergið
hún fer fer svo
fer svo og opnar það og þegar hún opnar það þá er það einn ljómi
bara allt hún fær ofbirtu í augun og hún rekur litla rekur hendina að og litli fingurinn
fer inn í ljómann og hún verður logagyllt á fingrinum
og henni verður illt við og hún flýtir sér
felur svo fingurinn á sér
í pilsinu sínu
svo flýtir
hún sér í burtu svo kemur maría mey svo segir hún við hana hefurðu nú
hefurðu nú opnað þrettánda herbergið
þú segir ekki satt segir
þú hefur opnað
hún segir nei og þrætir fyrir
þá segir þá segir maría mey
jæja úr því að þú vilt ekki segja mér sannleikann þá verð ég að taka af þér málið og ég set þig
nú niður á jörðina þú færð ekki að vera lengur hjá mér úr þú skrökvar
og vilt ekki segja satt
svo fer hún með hana og fer með hana niður á jörðina og þær koma niður í stóran skóg
og hún setur hana undir eina fallega eik
og þú skalt segja mér sannleikann opnaðirðu herbergið nei
ekki hafa opnað það
jæja segir maría mey ég tek þá af þér málið aftur og
þú þú verður þá hér eftir og svo fer hún
í burtu og svo situr hún þarna undir eikinni en það er nú að segja af því að það voru menn í skóginum
margir menn á veiðum í skóginum og þar á meðal kóngssonur voðalega flottur kóngssonur og hann sér þessa fallegu
stúlku þarna undir eikinni og hann verður alveg yfir sig hrifinn
og fer til hennar og spyr hana hvur hún sé hún getur ekkert sagt því hún er mállaus
og hann segir við félaga sína ja hann ætli að taka hana með sér heim og hann ætli að taka hana fyrir drottningu nei það segja þeir
segja þeir við hann þeir skuli ekki gera
jújú hann segist ekki geta skilið þessa fallegu stúlku eftir hann
að fara með hana heim með sér
svo fer hann með hana heim í kóngsríkið og og móðir hans
þegar hún sér hana þá vill hún nú ekkert með það hafa að hann fari að giftast henni mállausri
en það er ekki við komandi hann stendur
boðar til veislu og hann giftist giftist stúlkunni
svo líður líður nú og bíður
kemur að því að hún ætlar á von á barni
og læknar og allt í kringum hana og allt gengur vel og hún eignast gullfallegt fallega dóttir
og hún er lögð fyrir ofan hana í rúminu og svo fer það frá henni þegar það er farið frá henni þá kemur maría mey til hennar
og þá segir hún við hana ja nú gefi hún henni málið og nú skuli hún segja sér satt hvort hún hafi opnað herbergið hún segir nei hún hafi ekki opnað það
jæja þá tek ég af þér málið og ég tek litlu stúlkuna þína frá þér líka
svo tók hún litla barnið frá henni og fór með það í burt
svo þegar fólkið kom þá þá sá það hvurgi barnið og þá álitu allir það að hún þetta væri skessa og hún hefði étið það
en það vildi ekki kóngssonurinn trúa hann sagði að það gæti ekki verið
svo líður enn ár og nú á hún von enn á enn á barni
og það fæðist ennþá falleg stúlka
voða falleg stúlka og það er allt gengur allt eins og í fyrra skiptið það eru bæði læknar og yfirsetukonur
en svo þegar allt er afstaðið og barnið er fyrir ofan hana þá fer fólk
kemur maría mey til hennar aftur og þá spyr hún hana að þessu sama hvort hún hafi opnað herbergið
hún gefi henni nú málið og skuli segja sér eins og er
nei hún segist ekki hafa opnað það
jæja þá tek ég af þér málið aftur og fer með þessa litlu stúlku
stúlku þína í burtu líka
hann skuli bara
eða einhvur galdranorn hann skuli láta brenna hana á báli
það segist hann
gera hann segist ekki gera það
svo líður ár enn og þá eignast hún þriðja barnið og
og það fer allt á sömu leið maría mey kemur til hennar þegar allt er afstaðið og hún
hún segir nei að hún hafi ekki opnað herbergið
jæja hún segist þá taka af henni málið aftur og fara með litlu litla barnið hennar í burtu
og svo svo þegar að hún er komin á fætur þá bara hamast fólkið í
henni ráðgjafar konungsins og
og allir að hann skuli bara taka hana og brenna hana á báli því að hún muni
það muni reynast að hún muni eyðileggja ríkið fyrir honum kóngsríkið
og þetta geti ekki verið mennsk manneskja úr því að hún éti börnin sín
og svo er nú bara svo tala þeir svo um fyrir
að það er
stofnað til þess að það á að brenna hana á báli
svo er búið að búa til stóran bálköst og og fólkið fer allt út þangað og hún er bundin við eik þar út við
mynda bálið
jæja þegar að bálið er nú
fara að henda henni á bálið þá kemur svo mikil rigning að fólkið ætlar að
ætlar alveg að drukkna og og bálið deyr
og allir hlaupa sem fætur toga heim til sín nema bara þeir gleyma nú drottningunni hún er bundin við eikina
þegar hún er þegar allir eru farnir þá kemur maría mey til hennar
þá segir hún við hana hvort hún vilji nú ekki segja sér sannleikann
nú skuli hún gefi henni málið og hvort hún vilji nú ekki segja sér sannleikann hvort hún hafi opnað herbergið þá sagði hún já að hún hefði gert það
úr því að hún ætti
að deyja þá væri nú gott að hún segði sér sannleikann
hún sagði já hún hefði gert það
þá sagði maría mey við hana
jæja úr því að hún hefði nú sagt sér sannleikann þá ætlaði hún nú að koma með litlu börnin hennar aftur þau væru öll geymd hjá sér
og láta þau hérna hjá henni og það myndi nú allt lagast fyrir henni
svo svo kemur maría mey með öll börnin til hennar og raðar þeim þarna hjá henni
svo þegar rigningin er nú afstaðin og allt er orðið gott þá man nú kóngssonurinn eftir því að hann hefði nú ekki hugsað um að taka drottninguna sína
þó að allir hefðu ætlað að drukkna í rigningunni svo fer hann
þegar fólkið kemur þá situr hún þar þessi gullfallega ko stúlka
og þrjár litlar stúlkur hjá henni þrjú lítil börn
og þá getur hún talað og þá segir kóngssyninum
hvernig standi á þessu öllu að hún segir honum eins og er að þetta séu börnin þeirra
og svo segir hún honum upp alla sögu af hvurju hún hafi
með hana heim í
í kóngsríki hætti við að brenna hana
og þau unntust vel og lengi
var þetta ekki góð saga jújú ágæt
af hverju segir móðir börnunum sínum svona sögur nema hún er kenna þeim að þau eiga að segja
jæja hvað hét þessi gamla kona sem sagði þér þessa sögu
hún mamma mín nei var það móðir þín sem
þú varst að tala þarna um aðra já það er nú allt önnur saga það var önnur saga já
þessa sögu hefur hún sagt ykkur oft var það ekki
já þegar við vorum lítil þá heyrðum við hana oft og eins af henni mjallhvíti jaá sem fór yfir fjöllin sjö ég er nú hrædd
þjóðsögur jóns árnasonar til á heimilinu ha
voru þjóðsögur jóns árnasonar til á heimilinu ekki þá nei þær hafa ekki verið komnar þá nei þú manst ekki hefurðu lesið þær þær komu ekki fyrr en löngu eftir það
hefurðu lesið þær
nokkuð síðan neinei aldrei ja ég hef séð þær ég hef ekki lesið mikið í þeim nei
svona ýmsar smá jahá en þú hefur sagt þessa sögu stundum er það ekki krökkum svona
en bara mér finnst ástæðulaust að trúa ekki því sem að fólk segir
það eru margir sem segja alveg sannleikann þeir segja
veruleikann það sem þeir hafi orðið varir við
það sem þeir hafa séð
mig dettur ekki í hug að vera að véfengja það eða rengja það neitt
því það er engin ástæða til þess að vera að rengja fólk það segir bara alveg hreint eins og því þó að þetta sé augnablik það sjái
þennan hlut
augnabliksstund
þá getur það verið alveg sannleikur það þarf ekki að vera taugaveiklun eða neitt því um líkt
það getur verið bara að það beri eitthvað fyrir augun á því
sem ekki ber fyrir augun á mér eða eða þér eða hvurjum sem er
hvað voru nú börnin þín gömul þegar þau hættu að hafa gaman
af svona ævintýrasögum manstu það
enn í dag get ég haft ég les ég gæti skemmt mér við það að lesa svona skemmtilegar bækur
með með bara ævintýrum og það bara barnasögur ég get haft það eru margar barnasögur
voða skemmtilegar maður getur bara lifað sig inn í þær og skemmt sér við að lesa það þó maður viti að þetta sé skáldskapur
já en nú segirðu að
þér hafi fundist hinar sögurnar huldufólkssögur og útilegumannasögur trúlegri
en heldurðu þá að það sé ekkert satt í svona sögum af kóngum og drottningum jú
ég held nú bara til dæmis ég las þúsund og ein nótt mér dettur ekki
það sé mikill sannleikur í þúsund og ein nótt
því það er alveg það sama núna
þeir höfðu rafurmagn þeir gátu kveikt með rafurmagn og
gert allt uppljómað hjá sér það
núna þeir voru bara á undan tímanum þeir voru bara á undan okkur
en ég er nú að hugsa um þessar þrjár sögur sem þú sagðir mér núna söguna af ísold björtu söguna af sigurði og söguna af
ingibjörgu ingibjörgu og sigurði
geti verið eitthvað satt í þeim eða heldurðu að þetta sé bara búið til svona til að skemmta mönnum
það getur verið satt í þeim það getur verið sannleikur og það getur líka verið til
verið bara búið til
handa fólki að skemmta já skemmta fólki já sko en nú er en nú var þetta þegar þetta var sagt þá var þetta bara alveg eins og þetta væri heilagur
að segja börnunum þetta þá var ekki verið
verið að skálda þetta heldur bara að þetta væri
þetta hefði skeð svona
já hvað finnst þér ótrúlegast til dæmis í sögunni af ingibjörgu ingibjörgu og sigurði
mér finnst nú það er svo náttúrlega
þau skyldu vera svona heimsk að fara að horfa ofan í þessa byrðu það er líka ótrúlegt hvurnig þau gátu komist út úr henni
auðvitað ef hann hefur haft hníf og og þá gat hann tálgað
svo stórt gat að hann gat komist út eða brotið þessa byrðu eða eitthvað svoleiðis
og það náttúrlega tröll eru tröll hún gat náttúrleg látið hún hafði augun þarna úti á
á hamrinum til þess að gá að börnunum
það sem mér finnst það ótrúlegt að hún skyldi taka úr sér augun og fleygja þeim út á
þau skyldu geta hangið því hún sagði alltaf augun mín á þræði inn í hausinn bæði bæði þegar hún ætlaði að grípa til
já en til dæmis
hvað finnst þér til dæmis um þetta finnst þér ekki þegar
þau neituðu að fara í veisluna
finnst þér það þau gátu fundið einhverja andúð
hafa ekki getað fellt sig við þessa
við þessa hérnana
eða þessa stjúpu er það ekki gengur það ekki svo enn í dag að
bágt með að fella sig við stjúpurnar
já það var eitt sem mig langaði til að spyrja þig um
heldurðu að þú hafir þú hefur nú sagt þessa sögu svo oft eða þessar sögur þrjár
heldurðu að þú segir sögur einhvern veginn öðruvísi núna heldur en þú hefur sagt þær
það getur nú verið hún hafi verið svona
ég hafi verið eitthvað formlegri í mér getað sagt hana eitthvað svona liprari
en ég geri núna
og til dæmis áður en ég sagði sögurnar í vetur þá mundi ég ekkert eftir þessum en svo bara rifjuðust þetta upp fyrir mér þegar ég fór að
að segja þessar sögur þá komu þær bara
bara svona smátt og smátt í ljós
og heldurðu að heldurðu að hafi verið sagðar sögur einhvern veginn öðruvísi áður
nei þær voru nú ekki sagðar betur oft ekkert betur heldur en ég segi sögur nei
nei þær voru ekki sagðar neitt öðruvísi voru nokkrir formálar fyrir þeim eða eftirmálar já það var bara þetta
köttur úti í mýri setti upp stýri úti er ævintýri ég hef alltaf sleppt því úr sögunum því mér hefur ekki fundist það
neitt tilheyra þeim
já en hefurðu stundum haft það við sögur
ja við pínulitla krakka
losa mig við þau
þannig hef ég haft það en það hefur ekki dugað á þau eldri nei
segir að hann skuli fara og sækja hana
úr því hann þekki hana svona vel
en rauður fer til þess að sækja
og svo segir nú ekki af ferðum rauðs fyrr en hann kemur og hann kemur með
með kvenmann með sér en hún er ekkert lík myndinni og því síður að hún sé nokkurn hlut eins falleg
og þá segir rauður ja þarna sjái hann nú þetta sé nú þarna sjái hann nú hvað hann hafi logið
kallar hann á sigurð og hann hann sýnir honum myndina
og hann segir við hann víst sé það systir hans og hann þekki hana vel og hann viti
það sé það sé ágætt hann þekki hana og hann skuli þá segja sér hvaða
að það sé fæðingarmerki hvar hvar það sé og hvað það sé
nú ekki vita það þó hann hafi nú oft verið hjá henni þá viti hann það ekki hann viti ekki það en hann skuli nú komast að því fyrir fyrir næstu jól
fer hann segir ekki af ferðum hans fyrr en hann kemur í kóngsríkið þar sem að
hún á heima
og hann kemur á vertshús eða veitingahús
þekki nú ósköp lítið þar til
en hann segir hvur það sé sem hann gæti snúið sér til sem að þekkti hana vel það sé nú auðvitað fóstra hennar
sem hafi fóstrað hana þegar
svo fær hann að vita hvar hún er og hann fer til hennar og hann gerir sig líklegan til þess að
sigluvogi sextánda tuttugasta og fjórða apríl nítján hundruð sextíu og sjö guðríður finnbogadóttir heldur áfram sögunni
af sigurði kóngssyni já
jájá hann hélt það nú og það væri nú
hann segir það að hvar hún
sé og hann segir henni það segir honum það að hún búi bara út af fyrir sig hann fer svo til hennar og
svo einn góðan veðurdag þegar hann er búinn að vera þar eitthvað í hálfan mánuð þá segir hann við hana ja hvurnig það sé
meykónginn
hún sé með eitthvurt
en hún sé nú eiðbundin hún megi ekki segja það ja hann hélt það væri nú alveg sama hvort hún segði sér það
eða hún hefði það sjálf því að það færi ekki lengra
hún segir
það það sé varta á hægri lærinu og það sé gullhár
og ja það segir hann sé merkilegt og svo er ekki meira með það en morguninn eftir þá er hann bara horfinn
að hafa nú sagt honum þetta því nú veit hún það að hún hefur svikið kóngsdóttirina eða meykónginn
en nú er að segja af rauð að hann kemur heim í heim til sín og nú er kallað á sigurð hann er fluttur úr fangelsinu nú er kallað á hann
konungur jæja nú
nú sé rauður kominn og nú eigi hann að segja hvort hann hafi geti sagt þetta
já sigurður segir já það sé ágætt hann skuli segja það
hvurt sé einkennið ja hann segir það það hafi nú verið hægt fyrir sig
það hafi verið auðfengið fyrir sig að vita það þegar hann var hjá henni það hafi bara verið varta á henni
þremur þremur hárum tveimur silfurhárum og einu gullhári
já hann segir að þetta sé rétt
og svo svo segir hann að það megi þá það megi þá
en hann biðji konungssoninn um eitt
og það sé það hann biðji hann um það að lofa
sér að koma heim að höllinni
það sé nú sjálfsagt að veita honum þetta áður en hann sé hengdur og svo og svo er ekkert meira með
látinn fara í vagn og menn með honum og fylgja honum eftir
fyrr en að þeir eru komnir heim að höllinni og þá gerir hann þeim vísbendingu að þeir skuli fara með sig hringinn í kringum keyra sig hringinn í
kringum höllina þrisvar sinnum þetta gera þeir
og hún fer út
þegar þeir koma í
niður að vagninum og kíkir inn í hann
þá þekkir hún strax bróðir sinn og sér hann
hvar hann er bundinn
og svo skipar hann þeim að halda áfram fara með sig
segir ekkert af þeim ferðum þeirra annað en hann er bara fluttur heim þarna í kóngsríkið þar sem hann var og settur í fangelsið þar sem þangað til að átti að hengja
en nú er það kóngsdóttirin sem ekki er aðgerðalaus eða meykóngurinn sem ekki er aðgerðalaus hún
fer til fóstru sinnar og spyr hana að því hvort hún hafi ljóstað þessu upp sem að
svo kallar hún alla bestu hagleiksmenn og
sem til eru í ríkinu hún biður þá að búa til svo fallegan glófa að aldrei hafi sést annað eins og hann eigi að vera það megi
sem sé í ríkinu og hann eigi að vera búinn til úr tómu gulli og gimsteinum
svo fagur sem að aldrei hafi sést neitt svipað hægri
þetta verði að vera búið eftir eftir viku
já já þeir lofa því þeir skuli verða búnir svo líður
þá þá hérna kemur kemur hún og þá afhenda þeir henni hanskann og hann er svo fagur að
því verður nú ekki með orðum lýst svo fer hún af stað og segir ekki af hún
fer nótt og dag og segir ekki af ferðum hennar fyrr en hún kemur í kóngsríkið þar sem að bróðir hennar er
og og þá er verið að búa undir það að setja hann á gálgann hengja hann upp
fá að tala við konunginn
og henni er veitt það og hún fær að tala við konunginn og hann og hann segir
skuli veita henni hvurja þá bæn sem að hún biðji um því að honum líst nú heldur vel á hana