tiro-is/ismus huggingface dataset:
kjötbollur ég fæ ekki þetta félagslega út
bara allt annað í kringum kjötsúpuna finnst þér þá ekkert ná að sinna þessu sama hlutverki og kjötsúpan
jú jólin
ég viðurkenni það
svona jólamatur þá finnst mér sama tilfinning að setjast niður og
þetta er svona hátíðlegt já einmitt já
hátíðlegt já það er svona
já ætli það sé ekki rétta orðið hátíðlegt
þetta er meira heldur en bara að borða sko
stemmingin og þúst andinn og þúst
helgilegt þarna um hátíðirnar þá finnst mér
þá finnst mér meira svona
svona skemmti þúst eins og það sé eitthvað svona bara skemmtilegt
fara að skemmta sér þú veist þetta er svona já það líkt eins og hestamannamótum að liðið finnst svo gaman að fá sér
þúst það er menn kjötsúpa ótrúlega vinsæl af því
að elda hana hanna á bara einhverjum prímus þú veist
og þá er náttlega færðu kringum þig liðið
skemmtun mér finnst það vera
kjötsúpuna sest niður og þetta er skemmtun
og í leiðinni góður matur
sagt mér aðeins frá hvernig þetta var á var þetta á fleiri mótum heldur en hestamannamótum og
hvernig var það þá í kringum það er í útileigum
í útileigum já þá er auðvelt þúst ef þú villt náttulega í dag er þetta pulsur og svona þú veist
en eins og ég þúst þegar maður var hérna fór fór í
hvað heitir það
sumarbústað eða hvað sem maður kallaði
bakkafirði þá var svo auðvelt
að eiga allt í kjötsúpuna það var miklu auðveldara fannst mér eins og ég horfði á þetta sko
og bara að setja þetta var náttlea allt einfalt
og ég meina þú ferð ekki að gera eitthvað rosa heitan rétt ofnrétt þú veist þegar þú útilegu
en það er mjög auðvelt og obboslega góður matur að skella öllu í þennan pott og bara sjóða það er mjög auðvelt
eða mér finnst það ég
spyrjandi í dag er hjalti þór grettisson viðmælandi er alda margrét hauksdóttir
í dag er tuttugasti og áttundi febrúar og klukkan er hálf þrjú að degi til
sæl alda
hjalti
geturðu sagt mér bara í
í stuttu máli hver þú ert hvað þú gerir og hvar þú elst upp eða hvaðan þú ert
ég er semsagt dóttir kristínar tryggvadóttur
fædd og uppalin í hafnarfirði móðir þín og ég starfa sem
lífeindafræðingur
bý í reykjavík
pabbi minn kemur frá ísafirði mamma mín kemur frá dalvík og þau hittust í kennaraskólanum í reykjavík
já ég elst upp á svona millistéttar heimili við
alveg ágætan efnahagslegan
stöðugleika og
já það er bara þanniglagað höfðu mamma mín og pabbi það gott
við systkinin nutum þess fjárhagslega
við ætlum mig langaði að tala um kjötsúpu í dag
dag og mig langar til að spyrja hver sá um að elda kjötsúpu á þínu heimili
frá því að ég man ehh eftir ég h
þá sjálfsagt
var var það jöfnum höndum mamma og pabba pabbi á fyrstu árunum en frá því
að ég er svona
kannski átta eða tíu ára eða eitthvað svoleiðis að þá man ég eftir að pabbi hann tekur yfir að elda kjötsúpuna
það var eitt að þau skipta á milli sín að elda og það var eitt af því sem hann sá um að elda manstu eftir
sjálfsagt hafði pabbi aðeins meira hrísgrjón og aðeins meira salt
en að öðru leiti man ég ekki eftir að það hafi verið mikill munur
mamma á ég man eftir því alltaf fyrst þegar
maður fékk kjötsúpu það var
hún var aldrei þykk af þeim
en seinna að þá
var farið að flytja inn miklu meira af grænmeti og þá fóru þau að setja fjölbreyttara af grænmeti í súpuna
og þá minnkaði soldið hrísgrjónin
pabbi líka var
en hrísgrjónum
hann vildi frekar geta skrælt þær og sett þær útí heldur en að hafa of mikið af hrísgrjónum
sauð hann þær með eða já hann sauð þær með
og setti þær ekki út í fyrr en bara það var sett hver setti þær
þær ekki í súpunni sjálfri nei aldrei í súpunni
og geturðu sagt mér hvað hann pabbi þinn setti í súpuna svona
rófur og gulrætur
var það alltaf já ég man þa man ekki eftir því öðruvísi síðan þegar blaðlaukur
hringir gsm sími öldu
það fór að vera til blaðlaukur og ég
jé það kannski var ekkert jú ég held já
ég man ekki svo nákvæmlega hvað fór að bætast í en það var þannig að
bara það sem var til heima af grænmeti
það var brytjað niður smátt og sett út í súpuna
en ég man ekki
svo nákvæmlega hvað það var
blaðlaukur laukur þá
það var aldrei neitt öðruvísi jú grænkál ef það var til
og þarna pabbi og mamma ræktuðu sitt grænmeti þannig
að ef að þau áttu ferskt eða það var alltaf rosalega gott á haustin
fá kjötsúpu með nýju grænmeti og
bara æði
en þau voru með grænmeti allan ársins hring
já ég man ekki annað en að þetta eh þrennt hvítkál rófur og gulrætur
v voru alltaf aðgengileg á mínu heimili þau áttu alltaf
fjármagn til þess að kaupa það og við vorum þannig búsett að að í hafnarfirði að þá var
held ég ágætis eh hanna úrval í kaupfélaginu sem var niðri í bæ
ég man nú ekki hvort þeir voru með ferskt grænmeti en svo fór mamma
vinna inni í reykjavík þegar ég er svona
átta ára eða eitthvað svoleiðis
og þau fóru ég veit bara að hún kom við í silla og valda sem að var
búð sem var held ég þekkt fyrir að vera með gott úrval
og sjálfsagt eitthver ég man ekki alveg nöfnin á þessum búðum sem að hún gat þá
komið við inni í reykjavík
þannig að þau höfðu alltaf efni á að kaupa sér grænmeti
var eitthvað ákveðið kjöt sem pabbi þinn var hrifnari af því að setja út í heldur en annað eða notaði hann bara allt saman
þau völdu kjöt útí þau völdu kjöt já það var
alltaf tveir síðubitar
þeim fannst kjöt hanna hóflega feitt kjöt fannst þeim gott þannig að það voru tveir síðubitar
síðan voru svona tveir leggjabitar og svo framhryggjasneiðar
ég man ekki nákvæmlega hvað mikið af kjöti var sett út eða
soðið
já soðið með það var sjálfsagt minna heldur en er gert í dag sko
af því að það var allt í minni skömmtum þá en það var svona milli það var ekki
ekki mjög feitt kjöt en samt fita með
nú talaði ég við gretti eiginmanninn þinn hann sagði mér frá því þegar hann var að koma í kjötsúpuna fyrst þá
honum fannst kjötið vera alls ekki nógu feitt
og engin hrísgrjón til að tala um í er þetta eitthvað sem þú kannast við eða var þetta bara hans upplifun
þetta var þetta var svona sko já
þegar hann kemur inn þá eru nánast engin hrísg
grjón orðin eftir í súpunni þannig að þeim fór minnkandi með árunum já já
þegar ég hugsa svona vel þá voru var smá hrísgrjón
en en ekki mikið sett út í
þegar pabbi þinn eldar kjötsúpu
var það við eitthver sérstök tilefni eða
var það vikulega eða var það
hugsa að það hafi verið svona kjötsúpa einu sinni í mánuði
hringir síminn aftur
frúin er að setja á silent eins og er
slökkva á símanum
og var það eitthvað
sem að þið áttuð saman sem fjölskylda eða hvernig var kvöldmatnu num háttað hjá ykkur já já þetta var
öllum þótti þetta gott
gott að fá heita súpu og gott að geta hitað hana daginn eftir
kjötið var svo lítið feitt
að þá var ekki mikil fitubrák ofan á pottinum daginn eftir en hún var veidd ofan af og hent
þetta litla sem að var
og finnst þér
betra að hafa magurt kjöt eða feitt kjöt ég vil ekki hafa feitt kjöt
en mér finnst gott að hafa framhryggjasneiðar sem eru aðeins fitusprengdar
fannst þér hún betri daginn eftir já súpan já
og það var alltaf til afgangur á þínu heimili jájá það
nú sérð þú eða
afsakið hver sér um eldamennskuna á kjötsúpu á þínu heimili það hefur verið ég það hefur verið þú hefur
já og hvernig vilt þú hafa kjötsúpuna í dag
heima hjá honum var rosalega mikið af hrísgrjónum minna af fersku grænmeti og svo voru súpujurtir
þannig að okkar og mjög feitt kjöt
engri fitu hent
og þarna þannig að núna hjá okkur höfum við nokkuð þó nokkuð af hrísgrjónum út í
við höfum súpujurtir en fullt af fersku grænmeti
ekki mjög feitt kjöt við erum með svona bara þetta líkara kjöt því sem ég hafði
ea var alin upp við
kaupum þó blandað við erum ekki með sérvalið hendum feitustu bitunum sem eru síðubitarnir
en kaupum annars blandað súpukjöt
og geturðu lýst því fyrir mér hvernig þú útbýrð súpuna
já ég s byrja alltaf
sjóða upp þarna kjötið
vel þá bita sem ég vil hafa sem eru
ef að skrokkurinn eða semsagt í pokanum hefur verið of mikið af feitu af kjöti þá tek ég það frá
og ef
eða þá bara ef að bitarnir eru þannig
svona hálftíma áður en að þarna já ég salta kjötið í pottinum set
vel af vatni vegna þess að ég geri mikið af súpu
svo set ég hálftíma áður þá set ég
hrísgrjónin út í ég er ekki með nákvæmlega
mikið en ég hugsa að ég sé með svona fjóra lítra af vatni
svona þrjú desilíter
af hrísgrjónum í þetta eða sjálfsagt einn desilíter af hrísgrjónum í hvern líter af vatni
um það bil
ég búin að skola þau þannig að sterkjan er farin af þeim
set ég alltaf lauk hvítkál rófur og gulrætur
og svo ef ef það er til afgangur eða eitthvað ef það er til blaðlaukur inni í ísskáp eða
brokkolí eða blómkál eða eitthvað þá nýti ég það út í súpuna líka
eh fleira hvað geri ég já og síðan af því að
með súpujurtirnar að þá set ég hálfan poka af súpujurtum út í þetta þannig að hver poki
mikið af súpujurtum hjá
tengdafjölskyldunni já var það ekki eitthvað sem þú þú þekktir ekki heima hjá þér nei ég þekkti það ekki var ekki notaðar súpujurtir
náttúrulega með ferskt já
geturðu sagt aðeins frá
var fyrir þig að smakka kjötsúpuna hjá tengdó
fyrst þegar ég fékk kjötsúpuna hjá tengdó þá voru haframjöl í henni og það fannst mér vont það hafði aldrei fengið
en það kannski lýsir best þeirra aðstæðum
það var ekkert alltaf hægt að kaupa það sem þeim þótti best og það þurfti bara að nýta það sem var til
síðan seinna þegar ég kem og fæ þetta með þessum miklu hrísgrjónum og annað þá
var það bara allt í lagi sko mér fannst það ekki eins gott en mér fannst það bara allt í lagi og ég veiddi þá bara fituna af og henti henni eða
gaf einhverjum öðrum hana
þannig að það var allt í lagi
ég skil hmm og súpujurtirnar mér fannst það ekkert óviðkunnanlegt bragð
bragð mér fannst það skrítið fyrst
en allt í lagi
ertu hrifin af því í dag já mér finnst það gefa ágætis bragð
eldar þú kjötsúpu við ákveðin tilefni eða bara þegar þig langar til þess
kjötsúpa er mjög þægileg
a af því að líka það við höfum kartöflur
og það er hægt að kaupa forsoðnar kartöflur sem maður setur út í pottinn í endanum þannig að það er allt í
einum potti og
getur verið mjög þægilegt og svo
af tilefnum
sjálfsagt var nei ég hugsa að það sé engin hefð
eftir hjá okkur
nema það að það er fastur liður á haustin
þá höfum við alltaf alveg sama hvort það er stutt eða langt síðan við höfðum kjötsúpu það er bara alveg sérstakt að fá
að þá þá þarna kaupum við ekki forsoðnar kartöflur heldur kaupum við nýjar kartöflur og
sjóðum með og þetta nýja grænmet þannig að það er svona eini tímapunkturinn sem er alveg fast orðið eftir sem hefð
reynirðu þá að hafa uppi á íslensku grænmeti eða já alltaf íslenskt alltaf íslenskt
þú vilt ekki fá útlenskt þa þe ekki á þessum tímapunkti það
en á öðrum árstímum en á öðrum árstímum þá miða ég alltaf við ég reyni alltaf að nota íslenskt
en ég læt það ekki stoppa mig þó ég fái ekki og það getur stundum verið stundum að verðið sé það
miklu meira að þá kaupi ég líka
kannski erlent en viðmiðið er að kaupa íslenskt
er kjötsúpa eitthvað sem þú tengir mannamótum eða hittingum
ekki í æsku á æskuheimili að þá tengdist það ekki mannamótum hjá mér
var bara við fjölskyldan komum saman
og borðuðum og
var kannski það hélt áfram eftir að systkini mín fluttu að heiman
að þá komum við saman og borðuðum kjötsúpu
geturðu sagt mér
skulum við hafa
kjötsúpu af því að við ætlum að koma saman eða við komum saman af því að það er kjötsúpa heldur var það meira bara tilviljun að
núna komum við erum við í mat
droppum inn og það var kjötsúpa
er þægilegt að gera eða eitthvað sem bara
þá fannst öllum það var vitað að okkur þótti þetta öllum gott
í dag að þá hef ég stundum kjötsúpu á mannamótum það er að að ég býð í mat
og hef alveg kjötsúpu viljandi vegna þess að þetta er ekki svo algengt í dag
og ég veit að fólki finnst gott að koma til okkar og fá kjötsúpu
finnst þér vera sjalgæfara
að fólk eldi kjötsúpu í dag já mér finnst það sjaldgæfara
þér finnst þetta vera eitthvað sem henta vel þegar þú býður fólki í mat og
finnst þér það þá vera þannig að það gleðji
í kringum það
mér já ég held að stemmningin er að
eitthver hlýja í kjötsúpunni það eru eitthver svona notalegheit
og ef að fólk hefur alist upp við þetta og þekkir þetta
þetta þó það sé bara frá ömmu og afa eða
eitthvað að þá tengja allir við eitthvað gott ég hef aldrei hitt neinn
já síðan reyndar
þá já það er bara þannig að
að eins og
já það bara meira að segja þá var eitt lag þarna
það var samið lag um kjötsúpu þegar ég var unglingur ég man ekki einu sinni hvaða hljómsveit það var
íslensk kjötsúpa eitthvað
manstu eitthvað textann bíddu nei ég man hana það má nú
örugglega gúgla það bara hét örugglega íslensk kjötsúpa eða eitthvað sem kannski segir best svona
hvað eh
í hugum fólks almennt
borðuðu allir kjötsúpu já svo var nú grínþáttur sem hét kjötsúpa nei svínasúpa svínasúpa
það sama ekki alveg það sama ég fékk aldrei svínasúpu
og mátti prufa sig áfram með hvaða tegund af kjöti
var í nei það var alltaf bara lambakjöt sko
en menn notuðu kannski ýmsa bita
bita af lambinu eftir hvað eftir fjárhag en aldrei það var aldrei notað svínakjöt
eða hrossakjöt sko svín almennt í búðum fékkst ekkert fyrr en bara
ég man ekki eftir svínakjöti
fyrr en ég er unglingur
maður man eftir hamborgarhrygg en ekki ekki svínakjöti nei
það getur vel verið
verið til en ég man ekki eftir því þannig að þetta var ekki heima hjá mér
svo ég snúi aftur að því sem að tala um rétt áðan með hittinginn og þessa jákvæðu upplifun af kjötsúpunni
þér finnst það vera rómantík í kringum þetta
að tengja við gamlar góðar minningar já
já ég hugsa ég upplifi það þannig
rauninni svona samveru bæði fjölskyldu og vina
mér finnst hún mjög góð alltaf
upplifir fjölskyldan þín kjötsúpuna
veistu ég hef nú bara aldrei spurt hana
beint út en ég get ekki betur séð en að það séu allir ánægðir
með kjötsúpuna en ég verð að viðurkenna eitt
að maður hefur stundum
sparað keypt frosið kjöt ódýrara og svo
í vetur það var bara í vetur að þá keypti ég ferskt kjöt
aðeins dýrara
hjá öðrum kaupmanni og það
ennþá betri súpa
þannig að ég hugsa að ég geri það meira í framtíðinni
þá verður það bara ennþá betra
þannig að þér finnst betra að hafa ferskt já þetta e.
ég segi það ekki en það er betra það er betra já
og sástu einhvern mun á því hvað var borðað mikið af henni ég man það ekki
en ég held að ef ég man rétt að þá var
samt minnst á það
hún væri eitthvað
já eitthvað öðruvísi
þú sagðir í byrjun að pabbi
frá ísafirði og mamma þín var frá dalvík
fannst heimsóttirðu einhvern tíman þessa staði já
á dalvík hjá ömmu og afa á dalvík
ég man ekki eftir að hafa fengið kjötsúpu þar
á ísafirði þá þegar ég fór og heimsótti ísafjörð þá var ég hjá afabróðir mínum
og hann hafði verið grænmetisæta hann og kjö konan hans og þegar ég kem þarna að þá
var konan hans dáin
og ég hafði það hlutverk að elda
þannig að ég eldaði fyrir mig og vinkonu
mína við ko komum saman og leigðum
og unnum í fiskinum
og ég eldaði aldrei kjötsúpu þá var ekki komin með neina þá
um hvaða leiti byrjarðu að elda kjötsúpu
bara þegar ég fer að búa af því að þá fer maður að kaupa ég man eftir því að maður keypti
hálfa skrokka lambaskrokka
og maður tók slátur
ég man ekki annað
sjálfsagt hefur það nú verið samt þannig að fyrst þá var það þannig að við fórum til ömmu þinnar og afa á
hraukambnum
þegar að einar var
bara fæddur
svo þegar þú ert fæddur líka þá förum við að borða meira heima þá er orðið meira stundum mál að fara með
tvö börn
og þá sjálfsagt byrja ég að elda kjötsúpu og svo lærði
flytjum heim frá svíþjóð
hvenær komið þið heim frá svíþjóð við komum heim sumarið nítján hundruð níutíu og þrjú
og hvað áttu þá mörg börn
þrjú og svo hann stjúpson hann er fjórði
svo níutíu og fimm þá fæðist yngsta barnið
þannig að þegar við vorum öll þá vorum við sjö
borðuðu
borðuðu öll súpuna já það hafa
hafa alltaf allir fengið sér kjöt og súpu þó að þeir hafi fengið sér mis mikið
þegar að þau eru lítil að þá
ég hugsa að matvendi hjá sumum hafi komið frekar eftir að þau urðu eldri
á þessum árum borðuðu allir
hér er hún nanna sem að er næst yngst í systkinahópnum og
horfir illa á móður sína
er það eitthvað fleira sem þú getur sagt mér frá sem þú manst eftir um kjötsúpuna já
nei þetta er rauninni bara þetta þetta
þarna matur sem að maður man ekki annað
en flestir hafi haft og þekktu
og einhvern vegin gefur alltaf hlýju og og góðar minningar
já þannig að ég hef ekkert nema gott um kjötsúpu að segja
og það að það var alltaf hægt að þó það væri ekki semsagt
fólk byggi ekki við mikil efni eða
við hanna minni
peninga hanna eða ætti minna af peningum þá samt var hægt að gera góða kjötsúpu sem fólki þótti gott
ágúst nítján hundruð sextíu og sex þorfinnur jóhannsson bóndi á geithellum heldur áfram frásögn sinni
af vinnumanni
sem var hér á geithellum
hann var kominn þarna þið voruð komnir þarna inn að inn
beitarhúsunum já og já þar var enginn fyrir og þá man ég það að honum leist ekki á það
en við hinkruðum þarna aðeins svolitla stund og á meðan þá einmitt sjáum við hvar einar kemur þar að innan
og gengur greiðan
svo við hinkruðum eftir þar til hann kom því að við höfðum meðferðis handa honum
kaffi til að hressa hann á og svo þegar hann kemur þá
taka þeir náttúrulega tal með sér og hann er spurður og hann segir frá hvernig farið hafi
og þegar hann er nú búinn að fá sér þarna hressingu þá leggjum við af stað allir og inneftir þar sem féð stóð og þá stendur
þessi hópur í hringum þennan litla klett þarna uppi á hamrinum
en hinn hópurinn aftur niðrí gljúfrinu þar sem hann áður lenti niður
við tókum það af fénu sem var uppi á hamrinum og rákum það út að húsum en hitt var látið vera í gljúfrinu
morguninn eftir var komið besta veður
hægviðri og allar skepnur á beit þegar inneftir var komið
svo hef ég þetta nú ekki lengra
þrítugasta júlí nítján hundruð sextíu og sex þetta er önnur spólan sem ég tek upp á í dag
og hún segir söguna af kolrössu
það er ekki hægt ég er búin að gleyma henni
byrja þar jájá bara aftur
byrja á byrjuninni jájá bara á byrjuninni
voru hjón á bæ sem áttu þrjár dætur og þær hétu ása signý og helga
ása og signý voru ákaflega fínar og
aldrei í neinum
en helga hún
og þess á milli lá hún
lá hún í öskustónni
nú einn dag
fínn maður
og biður elstu dótturinnar
ásu fékk hana
svo fóru þau saman en þegar
þá er þetta tröllkarl með hor niður á bringu
hvurt hún vilji heldur
að hann beri sig eða leiði
hún sagðist heldur vilja
leiddi hana
svo gengu þau tröllkarlinn sem var mjög ljótur
alla leið upp í hellir þar sem hann átti heima þá vildi hann spurði hann hana að því hvurt að hún
vildi giftast sér
hún sagði nei
og þá fór hann með hana í einhvurn
afhellir og batt hana
svo hún gat ekki strokið
svo leið nú nokkur tími og þá kemur hann aftur á sama bæinn
og beiddi næstu dóttir signýju
það fór allt á sömu leið fyrst var hann fallegur kóngssonur
eða þóttist vera
en þegar hann kom út fyrir túnið þá er þetta tröll með hor niður á bringu
og hann spyr hana hvurt að hún vilji að hann leiði sig eða beri og hún vildi að hann leiddi sig
svo vildi hún ekki eiga hann þegar í hellirinn var komið eins og í fyrra skiptið
og þá batt hann hana
eins og eins og hina systurina
núnú svo í þriðja skipti fer hann í kotið og biður þeirrar síðustu það er helga
það fór eins
hann er kominn út fyrir túnið þá er þetta tröllkarl
með hor niður á bringu og hann spyr hana
hvurt að
hún vilji að hann beri sig eða leiði og hún vildi heldur að hann bæri sig
þegar þau komu í
hellirinn spurði hann hvort hún vildi giftast sér hún sagði það hún sagðist vilja
giftast honum
svo fóru þau að undirbúa veisluna
og bjóða fólki hún fór að steikja
og sjóða mörg naut
og hann fór um allt að bjóða tröllum í veisluna
tóm tröll voru það
bjó hún út matborðið og fyrir hásætinu bjó hún út
og setti hana þar sem að hún átti að sitja sjálf
færði hana í eitthvurt skart en sjálf var hún
í stuttpilsi ríðandi á priki og öll kolug
bundinn á hausinn og því er hún kölluð kolrassa
krókríðandi
svo líður nú að veislunni og gestirnir fara
og éta og brúðurin situr hjá brúðgumanum hann vissi ekkert af því að það var tuskubrúða
brúðguminn
og þá fóru
gestirnir að tala um að
það færi ekki mikið fyrir henni hún neytti ekki matar og hún talaði ekki orð
og þá tók einn hnútu og kastaði í hana
og þá datt hún aftur á bak brúðan tuskubrúðan
þá varð brúðguminn vondur og hélt að hann
að hann hefði drepið brúðina sína
og svo urðu þessi litlu
áflog og hnútuköst þangað til að allt var dautt
meðan hún var að
hún neytti ekki
aldrei skal ég í belginn bauka
bauka þó brotni í mér hryggurinn glöggt er auga í helgu minni sér hún í gegnum holt og hæðir og hellir sinn
og svo hélt hann áfram alla leið
heim í kotið og fékk þeim hroðann
svo víkur sögunni aftur þar sem tröllin eru að
brúðguminn er svo vondur af
því að hélt að þau hefðu drepið
brúðurina fyrir
og endaði með því að þau féllu alveg öll
og hún stóð ein eftir
kolrassa
og svo tíndi hún allt sem fémætt var í hellirnum og fór heim
og þá voru nú systur hennar komnar á undan henni eftir það var nú
með hana en áður
og svo máttu fara með
það var karl og kerling í koti sínu og áttu sér einn strák
hann var latur og óþekkur og lá alltaf í öskustónni
en eina nóttina þá drapst eldurinn
þá var hann sendur með fötu til næsta bæjar að sækja eld
var lagður á stað þá gerir svo mikla þoku að
hann villtist og þokan var allan daginn og strákurinn allan daginn að
ráfa eitthvað sem hann vissi ekkert hvar vissi ekkert hvurt hann fór
kvöldið kom hann að helli hann fór inn í hann
og þar var allt á
öðrum endanum ósópað og óþvegið upp og
og ekki búið að elda matinn
og hann sópaði gólfið þvoði upp leirtauið og eldaði og tók til og gerði fínt
þegar hann var búinn að því þá skreið hann upp á veggjarpall og faldi sig
þorsteinn karlsson kominn hér mannaþefur í helli mínum
svo fór hún að leita að stráknum og fann hann uppi á veggjarpallinum
og hann beiddi hana að lofa sér að vera um nóttina og
hún gaf honum mat og
svolitlu fleti
réðist hann lengur réðist hann til hennar
hann átti að
gera öll inniverk sópa
taka til elda matinn þvo upp og þvo þvottinn og
gera brauðin
gekkst inn á það
og nú gerði hann það og allt með
mestu prýði
alltaf var allt í standi þegar kerlingin kom heim en alla daga var hún á veiðum
einhvurs staðar annars staðar
og nú var hún
að halda svo vel upp á strákinn að hún sýndi honum allt sem hún átti alla afhellana sem voru svo margir
og fullir af alls konar gersemum
nema það var einn hellirinn sem hann fékk aldrei að líta inn
og hún geymdi lykilinn
hnýtti hann í skyrtuna sína og skildi hann aldrei við sig
og strákurinn var að springa úr forvitni að vita hvað í
og einu sinni var hann að hnoða brauð sem oftar
kerlingin var að klæða sig og hafa skyrtuskipti
laumast hann út og lemur
því tröllin berja alltaf fjögur högg
svo hún þýtur til dyranna en
tók ekki lykilinn úr
skyrtunni sinni heldur lá það á gólfinu hún var ekki búin að því þegar hún fór að
taka á móti gestinum
en þá strákurinn var fljótur til grípur lykilinn og setur far í brauðið
sem hann var að hnoða
og lætur svo skyrtuna á sinn stað aftur
nú kemur kerlingin másandi og blásandi og segir að það sé skrýtið að
það sé enginn sem að var úti hún hafi ekki séð nokkurn gest og fór allt í kringum hellirinn og
staðar að sjá
nokkurt tröll
svo fer hún á veiðarnar
en strákurinn fær sér
spýtu og tálgar eftir farinu þangað til að spýtan er mátuleg í farið
sem hann gerði með lyklinum í brauðið
að því þá býr hann
til koparlykil
afhellirinn sem hann fékk aldrei að sjá
en þá stóð þar hestur við stall
og gulltafl og gullhringur og gullsverð var líka
uppi í hellinum
þá stakk strákurinn litla fingrinum ofan í
hausnum á kaf ofan í öllu hárinu ofan í líka
svo lokaði hann hellinum
en þegar hann ætlaði að þvo þetta úr þá var þetta fast
og hann gat alveg ómögulega hvurki náð af litla fingrinum
eða hausnum gullinu þetta logaði
af gulli
tók húfu og tróð tróð henni vel og vandlega niður fyrir hárið og batt tusku um litla fingurinn
því treður þú húfuna þína svona langt ofan á höfuðið núna venju fremur
og ég skar hár mitt í dag sagði strákurinn
og af hverju hefur þú svona bundið um litla fingurinn
og ég skutlaði
en svo eftir dálítinn tíma þá tekur hann
hestinn og leggur á hann hnakk sem að var þarna inni líka
og tekur dýrgripina vefur þeim inn í poka og hnýtir það fyrir aftan hnakkinn og leggur svo á
á þessum fína hesti
og hann var svo fljótur og svo góður að það var alveg sérstakt
nú ríður hann í burtu
nú að flýja
en þá hafði kella séð til hans og kemur nú hlaupandi og heldur vígaleg
rétt að segja búin að ná honum þá hendir hann hringnum
þá kom svo mikið vatn að hún var svo lengi að vaða
nærri því dukknuð
loksins komst hún yfir það en þá var strákurinn kominn langar langar leiðir burtu og hún hleypur
var nú rétt að segja búin að ná í hann aftur
þá hendir hún taflinu
og þá kom svo mikill eldur fyrir framan hana