tiro-is/ismus huggingface dataset:
og þá komst strákurinn langt í burtu á meðan hún var að vaða eldinn og stikla loksins komst hún þó
og svo er hún rétt að segja búin að ná
í þriðja skipti
þá hendir hann sverðinu
kom svo stórt fjall að hún var svo lengi
klifra upp á fjalltoppinn svo þegar hún réttir sig upp
eftir allt það erfiði þá rak hún sig upp í himininn og hálsbrotnaði
og þar með er
sagan búin
seinna hafði hann orðið konungur en ég hef nú ekki heyrt
söguna af því eða er búin að gleyma því gelyma henni hvernig það atvikaðist
nema hann varð konungur og ríkti og kallaðu þorsteinn gullhnappur af því að hárið var alltaf
logagyllt og fingurinn alltaf eins og gull
og búið
þú varst að segja að
ha hjá manni svolítið jaá jájá það munar öngvu
er í sumum
þannig að hann næði sverðinu aftur og og fyndi
fyndi
nú kom það sjálft já það kom sjálft til hans já
fann hann þá fann hann svo kóngsdótturina í afhelli og drap kannski risann með sverðinu
nei hann bara komst í konungsríkið af tilviljun og
spjaraði sig svo vel að hann skaraði fram úr öðrum mönnum
og varð konungur
hvur sagði þér þessa sögu
búin að gelyma því já en hvur sagði þér
þínum var það magnús sjálfur sem sagði þér þá sögu já þeir báðir jakob og og magnús sem voru á ferðinni
og það var alveg satt þeir voru ekkert að nei er þetta langt eru mörg ár síðan
man ég ekki
magnús var í skóla
sextíu ár síðan
meira meira já já já
sextíu og fimm sextíu og fimm ár já þakka þér fyrir
rauðsgili þrítugasta júlí nítján hundruð sextíu
og sex steinunn þorsteinsdóttir á rauðsgili segir frá hún segir fyrst söguna
af sigga sem var svo lítill að hann náði ekki upp í nefið á sér
það var karl og kerling í koti sínu og þau áttu sér einn strák
hann var svo lítill að hann náði ekki upp í nefið á sér
og einu sinni einn sunnudagsmorgun
þá fer karlinn til kirkju
leið og hann fer þá segir hann við
konuna passaðu nú að hann siggi fari ekki út í fjós ef hann
innan ef hann fer ef hann slæðist innan um heyið þá gleypir kýrin hann sagði karlinn
og hún lofaði því hún sagðist
en svo var hann ekki meira en kominn út fyrir túnið þá segir kerlingin
farðu nú út í fjós siggi minn og sópaðu upp hjá kúnni
og siggi minn siggi minn hvar ertu siggi minn segir hann
ég er ofan í kúnni að kroppa mér mörbita
og svo þýtur hann
inn til kerlingarinnar og segir að hún hafi nú svikið sig illa hún hafi látið strákinn fara út og nú sé kýrin búin að gleypa hann
nú verði þau að skera kúna
svo fóru þau að skera kúna
mör í báðum höndum sem hann var að éta
kerlingin
þá vildi hann fá að þvo eitthvað
innan úr hún fékk honum botnlangann
svo fór hann að þvo fór hann að þvo botnlangann
þá steyptist hann oní hann og stóð ekkert upp úr nema fæturnir og hefði botnlanginn verið lengri hefði sagan orðið lengri
og nú máttu fara með það nei hvenær heyrðirðu þessa sögu fyrst
og bara þegar ég var krakki
heyrðirðu hana oft söguna já oft já
hún var bara alltaf eins en hefurðu sagt söguna oft
stundum bara krökkunum hefurðu sagt hana nokkuð í seinni tíð
nei ekki alveg núna
það er orðið langt síðan ég hef haft smákrakka þangað til þessa litlu hérna þau
ég hafði ásmund
smákrakka ég hef nú ábyggilega sagt honum
sem nú
skarar langt fram úr öllum með
lærdóm
varð stúdent í vor
ég sagði honum sögur en síðan hef ég ekki haft litla krakka
fyrr heldur en þessi tvö þau eru ekki komin upp í það að heyra sögur
sögu varstu þá að hugsa um að segja næst
var saga sem þú sagðir mér af
strák sem var svo lítill að hann náði ekki upp í nefið á sér já
hann hét siggi eins og allir strákar
hjón sem áttu svona lítinn strák að hann náði ekki upp í nefið á sér
snemma á sunnudagsmorgni þá fór karlinn til kirkju
konan var heima og strákurinn
og þegar hann fór þá beiddi hann kerlinguna að sjá um að
strákurinn færi ekkert út í fjósið að sópa upp hjá kúnni af því að
hann gæti slæðst innan um heyið og hún gleypt hann
hún lofaði því
eftir svo nokkurn tíma
fór hún að hugsa um kúna þyrfti að fara að sópa upp
og sagði kallaði svo siggi minn siggi minn farðu út í fjós og sópaðu upp hjá kúnni
sópa upp hjá kúnni
siggi minn siggi minn hvar ertu siggi minn
og þá gegnir strákurinn ég er niðri í kúnni að kroppa mér mörbita
svo fer nú
hafi hún gleypt strákinn
gera þau það fengu sér trog og hníf og
drápu kúna
og þá kemur nú strákurinn hlaupandi með mör í lófunum sem hann var að éta
fór hún að þvo innan úr þegar búið var að slátra konan
strákurinn vildi fara með henni
svo vildi hann fá að þvo eitthvað og hún fékk honum botnlangann
svo þegar hann fór að snúa botnlanganum við þá steyptist hann oní
nema fæturnir
og hefði botnlanginn verið lengri þá
þessa ég lærði hana í æsku eins og þær sem ég segi þér ég
fer hef nú
ekki eftir annað ég hef nú ekki fundið upp aðrar sögur sem ég lærði í barnæsku
eða heyrði
en það var nú kona sem að það var nú verið að
að segja krökkum sögur svona og þessa líka
hún sagði það að seinna hefði strákurinn falið sig í hrosseyra
sjálfsagt hefur hún verið lengri eða fleiri sögur
þessum sigga
en hún var alltaf látin enda
svona hefði botnlanginn verið lengri þá hefði sagan verið lengri
við krakkarnir vorum nú alltaf að sníkja sögur
var til dálítið af svona sögum sem
krökkunum
fá þau bara til að hætta að biðja um
eða mátti hætta svona þegar
þegar stóð svo á já
líklega hefur það nú verið
sjálfsagt verið
það voru sumar
gamlar konur í mínu ungdæmi sem að kunnu reiðinnar
ósköp af sögum það var ein
gömul kona hún var svona flakkaði alltaf eða var tíma og tíma á
hverjum bænum á haustin
eða sumrin eða tíma og hún kunni sögur
svo greind kerling og þulur svo langar og og alls kyns kvæði og
og margan fróðleik og svo var það önnur kona hún var á gilsbakka hét guðrún sigurðardóttir hún var
föðursystir hans jóns helgasonar
hérna prófessors héðan
hún var ákaflega ósköp fróð manneskja og vissi þessi ósköp og
kunni heilu bækurnar alveg og ættartölurnar
og þegar jón var að taka doktorsritgerðina það var verið að gera um grunnavíkur jón
þá vantaði hann eitthvað mikilvægt atriði
sem hann þurfti endilega að komast endilega hreint að fá vitneskju um
meðan hún lifði
og hún gat sagt honum þetta sem hann þurfti svo endilega
fróðleikskona og hún hét þuríður
átti heima í hvammi þessar konur voru náskyldar
guðrún á gilsbakka og þuríður gamla
hátt var látið sárt var grátið fór ég með hana
það getur vel verið að hún sé á prenti hvernig er hún þú þarft nú ekki að vita það sem er á prenti held ég
er þetta opið
heyrði ég í hamri hátt var látið sárt var grátið búkonan dillaði börnunum öllum
ingunni kingunni jórunni þórunni aðalvarði ormagarði eirík og sveini á á hvað ertu að gá
á tækið
eirík og sveini
hefurðu heyrt þetta
nei báru þeir fyrir sig bitilinn rauða kambur skæringsson skæringur hringsson hringur hreigarðsson
hreigarður garðson garður gunnarsson gunnar
brettingsson brettingur hakason haki óðinsson
óðinn var illur allra trölla faðirinn
var mesti maðurinn sem í hellirnum bjó
jú einhvern tíma
kannski öðruvísi eitthvað
já ég hef aldrei heyrt hana
hana svona að hann hafi farið með
kúna til prestsins nei en hvernig hvernig heyrðir þú hana
getir sagt mér hana eins og þú ég get sagt þér upphafið já ég þarf ekki
sé nú fyrst fóru rekkjuvoðirnar og svo var
það voru þessar þrjár þrautir
hann átti að stela nautinu fyrst sem fjórir menn pössuðu úti á skógi
kóngurinn ætlaði ekki að fyrirgefa honum stuldinn á sauðunum öllum nema hann gæti stolið nauti sem fjórir
pössuðu
manstu ekki eftir því juuú
og þá bjó hann til gerfi
manstu ekki eftir því þegar hann stoppaði upp fötin sín og hengdi þau í tré
þar sem að verðirnir pössuðu nautið já
og þá héldu þeir að
grámann væri þarna kominn og væri búið að hengja hann eða
rekkjuvoðunum og svo kónginum og drottningunni seinast
en hvernig byrjaði sagan
fátæk hjón sem áttu eina kú sem þau lifðu alveg af
höfðu ekki annað á
og einu sinni fór karlinn til kirkju og þá heyrði hann prestinn segja í ræðunni að
sá sem gerði góðverk hann fengi það þúsundfalt borgað
þegar hann kemur heim þá segir hann við kerlinguna
þurfi endilega að græða komast upp úr þessari fátækt
sagði að það væri best fyrir sig að fara út á skóg fara eitthvað með kúna og reyna að gera góðverk
með hana svo hann fengi hana þúsundfalt borgaða
og leggur svo með kúna daginn eftir og
svo er áframhaldið eins
morguninn eftir já og nú leggur hann af stað já
og fer út í skóg og þar hittir hann mann með stóran poka á bakinu
og maðurinn spyr hvert hann sé að
með kúna
karlinn honum eins og var að hann ætlaði að gera góðverk með henni af því að presturinn hefði sagt að hann fengi það þúsundfalt borgað ef hann gæti gert góðverk
og þá sagði hinn
að hann fengi það þúsundfalt ef hann tæki nú þennan poka í staðinn fyrir kúna
sem hann væri með
hann trúði því sagði honum hvað væri
fór heim
þegar hann leysti frá honum og ætlaði að taka ket í pottinn þá hljóp gráklæddur strákur upp úr
og hvarf
dálítinn tíma þá kemur þessi sami strákur með stærðar sauð handa þeim til að éta og svo hvurn af öðrum og svo
er það nú sjálfsagt eins og þú
hvað gerðu þau eða hvað sagði karlinn þegar kerlingin þegar hann kom með sauðinn
ekkert nema blessuðu hann fyrir björgina og héldu ákaflega
upp á hann
og ég heyrði ekki talað um að þau
grennsluðust það var ekki það löng hugsun í þeim
aldrei heyrt það aldrei nokkurn tíma
aldrei verið sagt það að þau
væru neitt að rekast í hvurnig hann hefði fengið sauðinn
það hef ég ekki heyrt
nema þeim þótti ósköp vænt um hann
en þegar hann kom með nautið og slátraði því þá sagði hann karlinum að flá af því belg og
og steypa kerti úr tólginni já en
nú er hann er hann þarna hjá karli og kerlingu já og hvað gerist svo næst
hann er búinn að stela einhverju af sauðum
ekki hvað mörgum
þá komst það upp
hefði stolið því
en kóngurinn ætlaði að
fyrigefa honum
stuldinn á sauðunum ef að hann gæti stolið
hvað mörgum vetrargömlum uxa manst þú það
nei sem fjórir menn pössuðu úti á skógi stóra bolanum sínum held ég hafi verið sagt
og þá fór hann svona að því eins og ég sagði þér
fór úr fötunum tróð þau upp og hengdi þau upp í tré og þeir
verðirnir héldu að þetta væri grámann sem héngi þarna dauður
og lögðu sig fyrir í sólarhitanum undir tré á meðan tók hann bolann og
heim kom
ætli þau séu að koma hjónin
hann svo þegar hann kom heim með með nautið
grámann þegar hann kom heim með nautið já til karlsins hann lét karlinn slátra því
hann bjó sér til voðalega stóran hatt og kveikti á kertunum og raðaði í kringum
raðaði
og kollinn ég man nú ekkert hvernig hann bjó til hattinn en hann fékk sér
hann á gluggann til kóngshjónanna og þóttist vera engill af himnum
sagði að þau hefðu haft svo miklar syndir að það væri
varla hægt að fyrirgefa þær allar og hreint ekki nema þau kæmu
út að fá fyrirgefning syndanna
og þegar út kom þá fengu þau ekki fyrirgefningu nema skríða ofan í belginn
það ekki jú já og þá dró hann fyrir
þau voru komin oní
og nú er ég grámann sagði hann slökkti á kertunum
þau urðu að kaupa sig upp úr upp úr skjóðunni
fyrir dótturina
mikið varið í kónga og drottningar í gamla
mestu menn heimsins það voru konungarnir og drottningarnar
hver kenndi þér þessa sögu
það get ég
ekki sagt
okkur voru alltaf sagðar sömu sögurnar ár eftir ár
lítil ég lærði hana eða heyrði hana þegar
ég var smákrakki já
svo náttúrlega sagði ég mínum krökkum þegar
má ég detta sagði ég þeim ekki því þetta var svo ljótt ég hélt að krakkarnir
gleymdist hún alveg
hvernig var sagan af gulltönn
af henni gulltönn já
hana aftur eins og krakkarnir en hvur veit nema hún verði eitthvað öðruvísi
það er kannski þess vegna
kannski hefur þeim þótt svo gaman að þessu
jájá stundum eru rollurnar tíu sem að tíkin passaði og ein kú
alla vegana
til að lifa
vitkast dálítið þá þótti okkur
margbúin að
reka sig á að
geri það fyrir sjálfa mig af því að það er ekki eins hræðilega leiðinlegt að segja það þegar þarf svolítið að hugsa út
annars verður maður alveg hugsunarlaus máttlaus og
þér söguna af gulltönn svo oft
kona í litlu koti bjó með
ömmubarni ömmustrák sínum
þau áttu
nokkrar skepnur sem þau lifðu á
eina kú og nokkrar ær
kindurnar allt árið
kúna þegar hún var látin út
viltu heyra hvað hún gerði við mjólkina
bara að þú segðir segðir hana eins og þú ert vön að segja hana
það er alveg eftir því hvað
hún lifði á þau lifðu á mjólkinni
í dag er föstudagurinn tuttugasti og fimmti
júní steinunn þorsteinsdóttir frá rauðsgili segir frá
jæja hvert vorum við nú komin þarna með sögunna af
gulltönn og við vorum nú í
matnum já
nú bara í matnum og tíkinni
jæja þú varst að segja mér frá matnum
gelti tíkin ákaflega mikið
svo konan
sendir strákinn
farðu greyið mitt og vittu hvurt að kemur ekki einhver ósköp geltir tíkin segir kerlingin
svo fór strákurinn
og þá sér hann hvar tröllskessa kemur niður fjallið fyrir ofan bæinn
og hleypur gríðarlega
langstíg svo hann flýtir sér inn til ömmu sinnar og biður hana að fela sig
feldu mig nú amma mín svo tröllskessan nái mér ekki í nái mér ekki
og þá lét hún hann
oní
ruslakistuna
tröllskessan og lemur fégur högg tröllin lemja alltaf fégur högg á dyr
konan til dyranna og og bauð henni inn gjörðu svo vel og komdu í bæinn sagði
og segir svo hvar má ég nú sitja
og alls staðar nema á ruslakistunni minni sagði konan lafhrædd
og þá hlassaði hún sér á ruslakistuna og
mölvaði lokið
tók strákinn og lét hann í poka snaraði honum á bakið og hljóp
skálmaði upp í hellirinn sinn
en um nóttina þegar hún var sofnuð hún lét hann fyrir ofan sig í fletið
þá læðist strákurinn
og stekkur heim
og upp fyrir ömmu sína þar sem hann var vanur að sofa
og svo leið nú og beið það var nú hver dagurinn öðrum líkur
kerlingin heyjaði fyrir skepnunum og strákurinn hjálpaði henni og og tíkin var alltaf með í öllu hún sótti
hrossið
teymdi hestinn og allt mögulegt þegar þau voru að flytja
kúna og kindurnar
en svo seinna um sumarið þá geltir tíkin hræðilega mikið
þá sendi konan strákinn út að vita hvurt einhvur kæmi einhvur
og þá sá strákurinn hvar tröllskessan kemur aftur skálmandi
hleypur nú inn og biður nú ömmu sína að fela sig betur heldur en seinast
svo þá lætur hún hann í
fatakistuna
svo kemur tröllskessan og lemur fjögur högg og konan býður henni í bæinn
skimar hún um allan bæinn alla baðstofuna tröllskessan vita hvurt að hún
náttúrlega að
og alls staðar nema á ruslakistunni minni segir konan lafhrædd
alls staðar nema á fatakistunni minni
þá hlassar kerlingin tröllkerling sér á fatakistuna
en lokið er svo vænt það er eikarkista og brotnaði ekki
og þá rak kerlingin svo
þá opnaði hún lokið tók hann lét hann í pokann
sem hún bar undir hendinni og skálmaði upp í hellirinn sinn
hún lagðist svo fyrir og fór að sofa um kvöldið
um nóttina þá gat strákurinn stolist frá henni
eins og í fyrra skiptið og flýtti sér nú heim til ömmu sinnar eins og hann var vanur
svo leið nú og beið
langur tími og allt gekk sinn vanagang
þá geltir tíkin einu sinni enn óskaplega mikið
og þá sér hún
sér strákur hvar tröllskessan kemur skálmandi
hann fer inn
og þá lætur hún hann í fífupokann
og hengir upp í eldhús
en fífupokinn var alltaf geymdur uppi í eldhúsi svo
fífan væri væri nógu þurr í kveikina
býður henni í bæinn
en nú breytir hún út af nú býður hún tröllskessunni inn í eldhús
í staðinn fyrir upp í baðstofu
þá skimar nú
tröllskessan upp um allt og inn í hvurt horn og spyr svo hvar hún hvar má ég nú sitja
og alls staðar nema á fífupokanum mínum sagði konan
en fífupokinn hékk nú á nagla í eldhúsi
en þá rak hún hausinn upp í pokann
meiddi strákinn í löppinni svo hann skrækti
og þá tók hún fífupokann
með öllu saman og fór með hann í hellirinn
eftir að hún sofnaði en það tókst ekki
svo hélt
stóra sveðju þversum fyrir dyrnar svo hún
tæptist einhvurn veginn á því
svo vaknaði tröllskessan
og dettur um sveðjuna og skar sig á hol og drapst
en strákurinn komst heim til ömmu sinnar þó myrkur væri
sé ekki eitthvað líkt og hitt
jújú nokkuð
þorsteinsdóttir rauðsgili í borgarfirði segir frá
þú sagðist muna þarna eftir þessari sögu sem heitir
má ég detta já
hvurnig er það sem þú manst ég
ég man ákaflega óglöggt eftir henni en það var
vakti í eldhúsi já og það kom maður og sótti eða það kom einhver upp á þekjuna
og kallaði niður strompinn má ég detta já svo datt
búkur
af manni í tveimur hlutum og svo höfuðið
að væri þrisvar síðast dytti höfuðið en hvernig var svo það man ég ekki
það datt fyrst
hinn handleggurinn
svo búkurinn og seinast höfuðið
og svo þegar allt var komið á gólfið þá þá fór það að skríða saman
svo þegar og svo lifnaði það
en svo er ég
þú manst ekkert
af hverju strákurinn var þarna það
en þú hefur ekki séð þessa sögu neins staðar eða heyrt
kannski hún sé í þjóðsögunum
drottning í ríki sínu karlinn
kóngurinn dóttir kotið var skammt frá
karlinn og kerlingin áttu sér þrjá dýrgripi
gullkamb gullstól
þegar þau voru orðin fulltíða fólk kóngsdóttirin og karlssonurinn karlssonurinn þá létu kóngurinn
boð út ganga að hvur sem gæti talað fullan orðabelg hann fengi dóttur sína og
konungur eftir sig og það komu
komu fjöldamargir
prinsar og kóngssynir úr öðrum löndum að reyna
orðabelginn og þeir töluðu í og enginn gat fyllt orðabelginn kóngurinn sat hjá og passaði að draga fyrir
en það gat ekki nokkur
og enginn fékk dótturina nú einu sinni
gengur nú karlinn framhjá kotinu eins og oftar
það var ekki það var ekki einu sinni gekk
það var kóngsdó drottningin hún gekk þar framhjá þar sem að karlinn og kerlingin áttu heima
strákurinn með dýrgripina að leika sér úti á úti
og var með stólinn sat á stólnum
og margt er til í koti karls sem kóngs er ekki í ranni segir
ég ætti mér stólinn þann arna
og þú getur fengið hann
segir strákurinn og fyrir hvað hvað viltu fá fyrir hann
bara að ég fái að sofa hjá þér eina nótt það er nóg borgun hún gekk að því
lofaði stráknum að sofa hjá sér eina nótt fékk stólinn í staðinn
ég skal selja þér hann segir strákurinn og hvað viltu fá fyrir hann segir hún
og bara að ég megi sofa hjá þér eina nótt
og hún gekk að því þótti það nú góð borgun
og svo svaf hann hjá henni eina nótt og
hún fékk kambinn
þriðja daginn var hann úti
að leika sér að gulltaflinu
og þá gengur kóngurinn þar framhjá og margt er til í koti karls sem
í ranni segir hann
ég ætti mér taflið atarna
einu sinni átti ég mér átti ég mér gullstólinn minn góða
hann lét ég í té hann lét ég í té
eina nótt einu sinni átti ég mér átti ég mér
gullkambinn minn góða hann lét ég í té hann lét ég í té
að sofa hjá kóngsdótturinni eina nótt
einu sinni átti ég mér átti ég mér
gulltaflið gulltaflið mitt góða
það lét ég í té fyrir að fyrir að og fullur orðabelgur
kóngsríkið í byrjun og svo allt eftir kóng dag kóngsins
þessa sögu ég var ekki svo lítil það
man nú ekki fyrir víst hvurt það var
eða gömul kona sem hét guðrún og var alltaf heima já var
bænum þessi guðrún já hún var á bænum
ég held það þetta var saga að segja krökkum þetta já
hefurðu aldrei heyrt hana jújú ég hef heyrt hana já ég
hefurðu lesið hana jájá jæja er hún lík þessu já
nei hún er ævagömul eða svo
það er oft verið að
tala um að það sé fullur orðabelgur svona ef jújú þá er átt við þetta
já hvernig var þessi gáta
og hvernig er ráðningin á þessu
kambur
það er eftir hann kristleif heitinn kristleif þorsteinsson já
stórakroppi já en hvernig var þessi þessi
þula sem þú ætlar að fara með
karl bjó já og átti kú kollótta fór ég með það í vetur ég man það ekki ég man það ekki heldur
konu afgamla
meri mórauða
möttulinn stuttan hatt og litla húfu græna brækur blárendar og bröndótta skó
staf hnakk stakk skakk strendrendan
stutta kápu og hann bjó
hver kenndi þér þessa þulu
lengi er það ekki jújújú
man það ekkert
ég lærði hana í barnæsku
rauðsgili tuttugasta og fimmta júní
hundruð sextíu og fimm steinunn þorsteinsdóttir segir frá
það er sagan af lata sigga
það var einu sinni strákur hann var svo latur að hann nennti ekki að éta hvurnig sem mamma hans
reyndi að troða í hann
og einu sinni setti hún
smurði hún stóra köku með sméri tók strákinn og
lét hann út undir vegg kökuna hjá honum
og hann snerti ekki á kökunni svo komu flugurnar og setjast settust á
smérið tólf stórar maðkaflugur
þá braut hann kökuna saman og át allar flugurnar með
gekk
langar leiðir allan liðlangan
kvöldið kom hann að kóngsríki
þar var allt í uppnámi
þar var svo stórt
óargadýr í skóginum sem að grandaði öllum sem að um veginn fór
mönnum og skepnum
kóngur var búinn að senda út heilan her að reyna að drepa dýrið
enginn gat það
voðalegur meinvættur
og loksins var hann búinn að heita hvurjum sem að gæti fellt dýrið dóttur sinni og hálfu kóngsríkinu
nú fór strákurinn að spyrjast fyrir um dýrið hvar það væri í skóginum
hann fékk upplýsingar og
keypti hann sér dós með hunangi
og fór svo út í skóginn og hafði smá einn rýting
á sér
svo bíður hann
fram á sólarlag milli þúfnanna þangað til fer að dimma þá kemur dýrið
fer að sleikja hann
sleikja hunangið af honum hátt og lágt svo þegar
sleikja
hann undir kviðnum
á dýrinu og þá stingur hann
stingur hann hnífnum í hjartað á dýrinu
svo það féll dautt niður
og strákurinn skreið undan dýrinu og
heim í kóngsríkið hitti
hitti verði og sagði þeim
svo gerði svo gerði strákurinn uppistand
hávaða svo kom konungurinn þar að og strákurinn sagði það sama að hann væri búinn að
fella dýrið það lægi dautt úti í skógi
kóngurinn sagði
skyldu fara og
vita hvað satt væri í þessu
svo fór nú konungurinn
her með honum strákurinn á undan þangað sem dýrið lá steindautt
óskaplega fegið fólkið að losna við þennan óvætt
gengin sigurför heim
svo fékk strákurinn kóngsdótturina eins og til stóð
það getur nú náttúrlega skeð þetta er nú aðeins svona
mergurinn það getur
hafi gleymt einhverju smávegis í kringum þetta ég hugsa það nú
mánudagur tuttugasti og áttundi
júní nítján hundruð sextíu og fimm steinunn þorsteinsdóttir á rauðsgili
segir sögu
það var einu sinni karl og kerling í koti sínu og áttu sér einn strák hann hét þorsteinn
hann lá alltaf í öskustónni og gerði lítið gagn
einu sinni dó eldurinn og þá var hann sendur eftir á næsta bæ að sækja eld
og gekk
hann gekk allan daginn og
kvöldið kom hann
hann fór inn í hellinn og
þar sá hann að myndu einhverjir búa
hann tók til í hellinum sópaði gólfið þvoði upp leirtauið
og lagaði allt til sem að hann sá jú heyrðu
svo skreið hann upp á veggjarpall og og faldi sig
eftir nokkurn tíma kemur tröllskessa inn heldur stórstíg hnusar um allt
mannaþefur í helli mínum þorsteinn karlsson kominn hér segir tröllskessan
svo fór hún að leita alls staðar um hellinn og loksins fann hún hann
á veggjarpallinum
og þá beiddi
vera það væri hann rataði ekki heim til sín
hún sagði að hann mætti vera og væri ef að hann
ef að hann gerði það sem hún segði honum
ef hann tæki svona vel til eins og hann hefði gert í dag
og eldaði matinn og byggi til brauðin og þvæði þvottinn
þá mætti hann vera eins lengi eins og hann vildi
hann gekk að því
svo fór kerlingin alltaf snemma á
morgnana
draga að heimilinu en hann gerði öll verkin hann þvoði
hann eldaði matinn bjó til brauðin
og þvoði þvottinn og tók til í hellirnum og kerlingin hélt ósköp upp á hann
og svo fór hún að sýna honum hellana alla alla þeir voru svo margir
og inn í hvurn helli og hún átti
heilmikið af dýrgripum og góðum hlutum sem hún var búin að draga að sér
en í einn hellirinn fékk hann aldrei sjá og þó hann beiddi hana um að
lofa sér að líta inn þá fékk hann það ekki hún hafði lykil
og hengdi hann um hálsinn
á daginn
fór svo inn á hvurjum degi inn í þennan helli sjálf en strákurinn fékk aldrei að líta inn
núnú nú
nú er hann alveg að drepast í forvitni og einu sinni þegar hann var búinn að hnoða stórt brauð
þá snemma um morgun þá er hún að hafa skyrtuskipti
þá stekkur hann út og lemur fjögur högg á hellisdyrnar
og þá þýtur kerlingin
út að vita hvur kominn væri
en gleymdi að taka lykilinn lykilinn með sér hann lá þar ofan á skyrtunni
þá flýtir strákurinn sér tekur lykilinn og stingur honum í brauðið sem hann átti ný búið til
var ekki farinn að baka það
og lætur svo lykilinn í sinn stað
nú segir kerlingin
undarlegt hún sé búin að hlaupa allt í kringum hellirinn og hún finni ekki þann sem var að berja
og strákurinn nátturlega veit ekkert um það
svo fer hún á veiðar eins og hún er vön
en þá tekur hann spýtu og tálgar hana til
hún er orðin eins og lykilfarið
þangað til hún passar í farið í brauðið brauðfarið
nú og svo næsta dag næstu
dagana þá býr hann til
lykil úr kopar
eftir hinum eftir trélyklinum
svo þegar hann er búinn að búa til ágætan lykil þá getur hann lokið upp afhellinum
en inni í afhellirnum þar stóð
hestur við stall og át gull og skeit gulli
og þar var líka sverð geymt
og sverð og hringur og tafl allt úr skýra gulli
svo lokar hann nú hellirnum og en svo dífir hann litla fingrinum ofan í stallinn gullstallinn
og hann ætlaði nú að þurrka það af sér
gat það ekki
svo deif hann hárinu líka öllu hárinu ofan í gullið
svo það var glóandi gullhár á honum
nú og svo ætlaði hann nú að þvo á sér bæði fingurinn og