tiro-is/ismus huggingface dataset:
mér fannst hún oft betri því þá var ekki var hún ekki alveg eins þykk
þannig að það var svona þá var minna kjöt og þá má segjast alveg eins og er að
svona upp úr
áramótum og fram á vor þá voru kartöflur ah
ég var að alast upp ógeðslega vondar í dag borðar enginn
lét sér til munns á þeim tíma í kartöflum þær voru eiginlega bara skemmdar þær voru eiginlega orðnar þannig
sprakk og hinn helmingurinn svo þykkt flus flus að það var eiginlega hálf kartaflan
kartöflunnar þær voru ekki góðar en út í kjötsúpuna voru þær allt í lagi
þessar gömlu þessar gömlu kartöflur
skánuðu í raun og veru við það því þá sugu þær í sig semsagt þarna
úr súpunni þannig að þær voru í raun og veru ég er vanur því að
og það er þá til þess að gera þær góðar já þá var mér finnst þannig kartöflur góðar en það var í dag sko þarf þess ekki ég geri það samt
annað sem að stóð aðeins í fólki þarna
það voru rófurnar og ástæðan fyrir því var sú sérstaklega eha gulrætur og rófur þær voru bara ekki til að þegar ég var að alast upp
þess vegna var mokað út í þetta súpujurtum
hrísgrjónum
frá svona desember og í desember kom reyndar
en ekki gulrætur eða gulrófur
og þarna en þau voru aftur á móti á haustin þá við ræktuðum okkar eigin sko grænmeti þannig að við bara út í sandi í þorlákshöfn
þannig að maður borðaði sko á sig gat
af í raun og veru rófum og gulrótum og svo
allskonar kjötmeti auðvitað voru náttúrulega hjörtu og nýru líka inn í þessu en en þá var kjötsúpan var sona það helsta
það var al það voru aldrei útisamkomur eða mannamót og þetta reyndar kemur til af því að ég er vestmanneyingur
það var semsagt ef þú fórst á hestamannamót eða eða ungmennafélagsmót eða alveg
það mót í gamla daga voru allir með kjötsúpu bara allir
það var rúgbrauð
og svo eitthverntíman á hátíðinni ekki ekki á hverjum degi sko það var yfirleitt það var komið með einn pott
semsagt hver fjölskylda eða fjölskyldur en það voru alltaf kjötsúpur
mjög góðan tilgang það borðuðu þetta flest allir og svo líka
var auðvelt að æla þessu ef menn voru að drekka stíft að þá þá rann þetta upp úr mönnum ósköp ljúflega
á meðan annað meti gat verið harðara og erfiðara við að eiga
hafði allt sinn tilgang
en þetta var svona það helsta sko í kringum kjötsúpuna þegar ég er krakki en svo verður smá breyting þegar
þar er kjötsúpan þunn
bara frá byrjun ha já ja nei
ég frá því ég kem inn sko þá fæ ég þunna kjötsúpu
en mjög bragðgóða
og mér fannst það doldið skrítið
ég saknaði hrísgrjónanna vegna þess að hvorki þarna mamma
hennar og pabbi ég held að pabbi hennar hafi aðallega eldað þetta
settu mikið af hrísgrjónum né amma hennar og afi á dalvík þar sem við fórum líka
þá voru jú eitthver
en ekki hálft á við það sem að var á mínu heimili þannig að mér fannst alltaf
þetta vera
en mjög bragðgott og síst verri súp hérna já síst verri kjötsúpa sko þannig lagað
en þarna þá voru kartöflurnar orðnar þó það skárri
að maður þurfti ekki að bragðbæta þær með því að setja þær út í súpuna sko
þó ég hélt áfram að gera það í raun og veru og gerði það
við vorum með kjötsúpu fyrir nokkrum dögum þá setti ég kartöflurnar út í sko og þarna
og en svo þegar að konan mín fór að elda
kjötsúpu þá bað ég hana sérstaklega um að setja auka hrísgrjón í
hrísgrjónum eða tengdó með engum hrísgr eða mjög lítið af hrísgrjónum og þynnri súpa en mjög bragðgóð og síðan þarna
hjá konu minni það var líka annar stór munur á og hann
kjötinu þegar ég var að alast upp
þá þótti feitt kjöt mjög gott
ég mun opinbera það hér og nú að mér finnst feitt kjöt ennþá mjög gott
menn fóru að minnka hlutfall fitu í kjöti og þar á meðal súpukjöti reyndar
ég held að súpukjöt hafi nú kannski náð lengst í að viðhalda fitu vegna þess að
það var þetta fór út í bragðið á súpunni og
kokkur að þá veit ég það að fitan hefur gríðarleg áhrif á bragð þó maður borði það ekki sjálfur beint
mér fannst fitan alltaf góð þannig að ég borðaði fituna eins og hún kom fyrir á stykkinu
síðan þegar ég fer til tengdar foreldranna að þá eru raun dýrari sneiðar þá voru
lærleggir sem þóttu nú svona soldið flott og framhryggjasneiðar sem eru líka mjög flottar
og á móti slögum og skönkum og svona sko þarna
stigsmunur
en mér fannst kjötið ekki jafn gott mér fannst það þurrt
þó það væri kjötsúpa þá var kjötið þegar maður reif það í sundur svona þurrara
af því að það var engin fita en á móti kom ég át fitu sem er náttlea
ea sumir segja hollt og aðrir óhollt þó flestir segi óhollt svo ég viðurkenni það nú en
í dag kaupum við blandað og þá eru alltaf svona fei feitir bitar með en en auðvitað eru líka magrir
þannig að þetta er svona þetta
fullt af útgáfum í þessu
fannst þér þú merkja mun á
þá súpunum hjá þér eða hjá tengdó afsakið
þau höfðu bara efni á að kaupa dýrara kjöt
það var ekkert flóknara
ég elst upp við það að vera sendur út í slátur hús að kaupa bara svona
einn skrokk
og bera hann á bakinu heim og það var sláturhús guðmundar í hafnarfirði sko og þá voru sko þá voru slögin ýmist sko
höfð heil eða
eða söguð í spað þa þegar þau voru söguð í spað þá voru þau notuð í súpukjöt ásamt náttla
og hryggurinn var yfirleitt alltaf hafður heill af því að það var hátíðarmaturinn
og svo voru voru þarna lærisneið nei læri annað yfirleitt í spað en hitt heilt þannig að það voru fengust út úr þessu tvær
eða þá ein af því að við vorum það mörg að við þurftum bæði hangikjöt og nei eha bæði þarna han þarna hrygg og og læri en þarna
svona þannig að það það restin fór síðan doldið í þarna súpu súpu þarna kjötið
eða þá kæfu sem að þú ja og ekkert eða það var
líka útbúin kæfa sem var mjög góð sko þannig að þið unnuð mjög mikið af kjötvörum heima á þessum tíma já þá gerðum við það
en svo þegar sláturhúsin eiginlega duttu upp fyrir
eins og í kau var gert í kau þetta var líka gert í þorlákshöfn maður fór
og keypti skrokka þar sko
að þá þá eiginlega hætti það líka sko
já þússt
éég
svona man nú ekki á hvaða árum þetta lagðist niður en það
get fengið það staðfest með sláturhús guðmundar í hafnarfirði en jájá svo svo voru menn
heimaslátrað sko
en heimaslátrun í gamla daga var alvöru heimaslátrun það kom enginn nálægt því nema bóndinn sem skar niður féð og þarna
það var mjög feitt kjöt sem kom út úr því
já jafnvel mér fannst það mjög feitt
og allir á mínu heimili og við vorum náttúrulega tíu á heimili þarna þannig að það voru stórir pottar
og þeir voru fljótir að klárast þegar að borið var á borð það var ekki beðið eftir ef eitthver kom of seint í mat að þá
borðaði hann ekkert
kannski ógeðslegar kartöflur sem enginn vildi
en auðvitað var líka passað uppá
sem maður svalt ekkert sko en maður bara drífur sig að matnum þegar var sagt gjörið svo vel þá
var það meint það var ekkert
beðið eftir neinu þú sagðir
áðan að það hefði verið afgangur af kjötsúpunni
í þessari tíu manna fjölskyldu geymdi mamma þín þá afgang
sem hún bar ekki fram á borð eða var gerði hún bara það mikið að það gátu allir fengið fylli sína
og verið afgangur já oftast kláraðist nú reyndar kjötið eða mjög oft kláraðist kjötið
þannig að það var ekkert mikið það var kannski einn eða tveir bitar eftir
tekið eftir því sko en
en seinna hvort sem er þá var eða seinni skammturinn var yfirleitt
súpan og
þynnri sko
líka annað sem ég gleymi að nefna í þessu og það er
það er reyndar ekki umdeilt en það er samt það vekur stundum umræður og það er hvort menn setji mjólk út í súpuna eða ekki
og eh sko á mínu heimili var súpan borin fram svo ofsalega heit heit og hún var þykk þannig að ég
bæði þynnti hana og kældi aðeins
með mjólkinni sko
en þegar ég fæ bragðlitlar kjötsúpur þá sleppi ég því að setja mjólk
vegna þess að mér finnst mjólkin hún breytir bragðinu en
að vera hún verður að vera visst það verður að vera visst bragð af kjötsúpunni til að fá rétta mjólkurbragðið
veit ég úr þjóðfræðinni þetta er landshlutaskipt þannig að til dæmis norðlendingar eða alla veganna þarna á dalvík
og á siglufirði og þar að þar setja menn mjólk á meðan
á sumum stöðum gerðu það ekki
menn kannski hafa ekkert rifist um þetta sko en þetta þú tekur eftir því til dæmis þegar ég kom inn í fjölskylduna
nú hringir heimilissíminn augnablik gerum hér smá pásu
jaaaá frúin er búin
já þannig að það er svona smá munur þar á
þetta er svona það eru fullt af útgáfum sko og í gamla daga var talað um kjötsúpu og það er búið að yrkja um kjötsúpur
í gegnum tíðina sko og það er ástæða fyrir því það er þetta var
hefð í hverri fjölskyldu
tengirðu þetta einhverjum sérstökum minningum eða
sko nei ekki ekki nema bara
að það er sko það sleppti enginn því að fá sér kjötsúpu það er að segja
þetta tengist náttúrulega svona hátíðum
tala um sko reyndar foreldrar mínir fóru ekki mikið á hátíðir en
lundinn og það allt saman sko
sko á þeim tímum þá hún mamma mín drakk aldrei áfengi þannig að hún var ekki í þeim geiranum sko en þar voru þar sko systur fjórar systur sko
og voru alltaf í samliggjandi tjöldum og þar voru þær með lunda það voru allir með lunda og landa
það var bara föst föst regla og ég veit að menn eru að tala um drykkju í
á þjóðhátíð hjá ungum krökkum í dag en hún var aðeins hún var
öðruvísi það var lundi og landi í hverju hvaða einasta tjaldi hjá heimamanni
en svo var líka kjötsúpa sem að bara bar minna á því að lundinn var aðal atriðið það var reyktur
og steiktur og allavegana aðallega reyktur náttúrulega sko en þarna
já þannig að það var
það það eru svona mínar fyrstu minningar frá útimótum útihátíðum með kjötsúpu sko
og síðan þegar við förum upp á harða landið
fasta landið að þá þá
fjölskyldan stórar fjölskyldur hittast eins og þær gerðu stundum
segi þá voru alltaf kjötsúpur hannig að maður tengir svona kjötsúpuna
doldið við svona fjölskyldu hátíðir þar sem að semsagt þá ekki bara systkini mín og foreldrar heldur foreldrar þeirra nei þarna systkini
þeirra komu saman líka og
öllum ferðalögum þar sem við fórum
keyrðum frá hafnarfirði og austur á vopnafirði og stoppuðum á sauðárkróki þá var nú vegakerfið dáldið slæmt og ekki hægt að
saman við í dag
að þá var frænk s frænka mín sem var á sauðárkróki hún var alltaf með tilbúna kjötsúpu þegar hún vissi að við vorum að koma hún bauð
daginn eftir og eins á vopnafirði elsa frænka okkar sem var líka móðursystir mín
hún var líka alltaf með tilbúna kjötsúpu
og ég segi það var einhvern tíman í ferðinni borðuðum við kjötsúpu hjá össa til dæmis það var bara fast
mjög góð kjötsúpa og og þarna en náttúrulega ekki eins góð
á þessum mótum
mannamótum ha þú heldurðu eða hugsaðirðu eitthvað út í það
hvað væri í kjötsúpunni hvort að fólk var að nota hafra eða hrísgrjón
ég jú ég
ég var meðvitaður um hrísgrjónin og súpujurtirnar ég veit ekki út af hverju
ég segi af því að mér fannst feitt kjöt gott þá
svona borð þá fannst mér kjötið vera í fínu lagi en
til dæmis einn bróðir minn hann var ekki hrifinn af feitu kjöti sko þannig að þá á hann allt öðruvísi minningar
því sko það var þarna hann var reyndar mjög matvandur
maður sko guðni bróðir
hann fór svo sem ekkert í hann var að eld hann er sex árum ef ég man rétt frekar en átta hann er sex árum eldri en ég þannig að í sjálfu sér
var hann ekki svona beint á þessum mannamótum sko en heima og svona
ég bara ég held nú bara honum hafi fundist það vont ekkert flóknara
ég man ekki eftir neinum
segi átta systkini sko ég held hann sé sá eini sem
ekki vildi þetta þarna á þessum árum sko í dag eða svo seinna meir fór hann að borða það sko
var seinna kokkur og þá var hann að elda feitt kjöt sko og borðaði en á þessum árum þá gerði
til dæmis sko hannig að minningar hans eru örugglega allt aðrar
að tala um innihald kjötsúpunnar sko
þú sagðir áðan að fólk hefði ort mikið um íslensku kjötsúpuna
ég man ég man ekki neina vísu sko kannt ekki neina vísu nei ég þyrfti að fletta því upp sko en jájá það var ort um kjötsúpur
í dag er tólfti febrúar tvö þúsund og sautján og þetta er guðrún þorsteinsdóttir og ég er að tala við friðrik g olgeirsson og við erum stödd
á bugðutanga þrjátíu og fjögur í mosfellsbæ
friðrik þú minntist á þorstein afa þinn sem bjó hjá ykkur segðu mér eitthvað meira af þínu fólki
já ég ætla að byrja þá að
minnast á móðurættina mína
móðir mín.
hún heitir unnur lovísa friðriksdóttir og og býr ennþá
eh norður í ólafsfirði nú hu
hennar foreldrar voru friðrik
og sigríður þorsteinsdóttir
nú þessi sigríður amma mín hún uu hún uu kem hennar fólk
var svona frekar í tölu eh svona þeirra efnameiri
ah úr bændastétt í ólafsfirði
það er engum blöðum um það að fletta að það var ansi mikill stéttaskipt eða
ess það var
í ólafsfirði það er náttúrulega enginn það var enginn ríkur kannski á á
sem að þóttu svona í tölu eh eða voru í röðum svona efna
heldri heldri bænda
voru sæmilega efnaðir
var þetta nú mis mæli því að hann var nú langafi minn
og hann hafði eins og áður áður hafði komið fram hann hafði verið bóndi á
ósbrekku sem að er nú ekki langt frá þar sem að ósbrekku húsið er löngu löngu
fallið og jörðin komin í eyði en hún er
var mjög nálægt þar sem nú er ólafsfjarðarkaupstaður
forfeður þeir
eða frá svarfaðardal og eða sem sagt náttúrulega kannski bjuggu sumir alla sína ævi í ólafsfirði
það var það var þannig að það var mjög lítið um um um sjálfseignabændur á þessum hérna á á til dæmis á á nítjándu öld
af því að þeir voru
missa af og til jarðnæðið þá voru þeir flakkandi fram og tilbaka
þeir eru eitt tvö ár jafnvel lengur inn í fljótum
allt kannski
allt vestur í sléttuhlíð í skagafirði
nú þeir kannski koma til ólafsfjarðar eru þar í ákveðinn tíma og svo kannski fara þeir inn
inn fyrir fyrir múlann inn í eyjafjörð
en mest held ég að það hafi nú verið
hann þótti í tölu svona heldri bænda
og uhuu
og hans vinir og samverkamenn voru uh
ólafsfjarðarhorn sem að var að byrja
að myndast um fyrir og um aldamótin nítján hundruð
þá voru náttúrulega voru voru svona það var dálítið eins og ég sagði stéttaskipting
stór hluti af þessu fólki sem að
var að var að hasla sér völl nið niður við sjóinn í ólafsfjarðarhorni þetta voru blá þetta var bláfátækt fólk kannski
bændur eða eða leiguliðar já leiguliðar
jafnvel húskarlar og hús sem sagt húsfólk
úr þí þei þeirra röðum
afi minn sem friðrik
hann drukknaði nú ungur hann drukknaði á stríðsárunum hann var kominn af
bláfátæku fólki hann hans foreldrar höfðu verið í húsmennsku á í í þurrabúð
í á burstar burstarbrekkueyri sem hét nes búð ef ég man rétt
nesbali ég man þetta nú ekki alveg
en en hans fólk var mjög fátækt og og og
hafði vart til hnífs né skeiðar og og þetta var mik mikið basl
nú hu þannig að þarna ah þetta er dálítið skipt sem sagt að amma mín er komin af frekar velstæðu
fólki hún sigga eða sigríður
uh aftur á móti
hann friðrik afi minn hann var kominn af af aftur á móti af mjög mjög fátæku fólki nú móðir mín hún heitir já ég var búin að segja
það ekki unnur lovísa friðriksdóttir
og hún var einbirni það er að segja amma átti ekki eh
þegar þau voru ung
kannski bara á fertugsaldri eða eitthvað svoleiðis þannig að mamma ólst
ekki alltaf dans á rósum allt þeirra líf þarna á þeim á þeim árum
öh það þykir nú mörgum dálítið sérkennilegt nafn gott lieb son
en hann mun hafa verið afi mun hafa verið skírður gottlíf
prestur sem seinna kom hann hafði honum hafði þótt þetta ekki nógu gott að heita gottlíf
þannig að hann taldi afa á það að breyta nafninu sínu
er rétt því að ég hef sjálfur séð það í kirkjubók að það er strikað yfir gottlíf og breytt í gott lieb
hreint þýskt nafn þó að hann eigi enga
enga enga ættingja í ættingja í þýskalandi
en faðir minn olgeir faðir minn hann sem sagt kemur
hann hann kemur
bændum kominn líka afi minn þessi gottlieb halldórsson hann var bóndi í burstarbrekku og þau amma
mín konan hans hét guðrún frímannsdóttir og þau koma held ég bæði alla vega hún guðrún kemur innan úr
stíflu í fljótum
og gott ef að gottlieb afi minn var ekki
nú uh þetta var svona eins og ég segi það var svona allur gangur á
á hvað bænd hvað þetta fólk komst vel af sumir voru mjög
vel bjargálna
aðrir miklu síður
kauptúnsins í horninu
fram undir nítján hundruð og tuttugu
að var farið að kalla þetta bara ólafsfjörð og seinna
ólafsfjarðarkauptún og svo
það er einkennandi að þarna á fyrstu frumbýlingsárunum
bla þetta er fyrst og fremst bláfátækt fólk sem er að koma ýmist framan úr ólafsfirði
eða innan úr fljótum fólk sem ekki hafði aðgang að jarðnæði og hafði verið í húsmennsku
eða vinnumennsku eða einhverju slíku að það er að koma þarna
niður að sjónum
í leit að einhverjum einhverju einhverju til þess að lifa við
þetta náttúrulega var fiskur og og og og og
fyrsta þurrabúðin sem byggð var þarna við sjóinn eh var reist nítján eh nítján átján átján hundruð áttatíu og þrjú
og ég má til mað að segja segja frá því su sem að er nú pínu útúrdúr
að þegar að ég fór í fyrsta skipti að vinna mér fi við við að stunda vinnu fyrir laun
kringum nítján hundruð og sextíu kannski sextíu og tvö að ég hafi verið kannski tólf ára ellefu tólf ára
að þá þá þarna fékk ég vinnu
hjá gömlum kalli sem að hét jón björnsson og var ú var ú svona
lítill útgerðarmaður og eða sem sagt ég meina með smá útgerð
og hann hann saltaði fiskinn sjálfur eins og þeir gerðu eh langflestir á þessum árum
þar að segja það var fjöldinn allur af af smá útvegsmönnum þeir áttu kannski litla trillu eða kannski
kannski stærri pung
og þá yfirleitt söltuðu þeir allir sjálfir
fyrst höfðu
voru reitir bara þar sem nú er hafnargarðurinn inn í
í ólafsfirði en en það var nú fyrir mína tíð en þegar ég var svona tólf ára strákur
að þá var fiskur þurrkaður fyrir handan sem kallað er þetta er eftirtektarverð orð
það var talað um að fara ufrum og það var oft talað um að vera fyrir handan og þetta helg helgast af því að
sem að er framan við eh eða innan eða framan við kaupstaðinn þa þar fellur ós þar fellur vatn eða ós
þetta er nú ekki löng spræna
en en það varla ja það má kannski uh liggur við megi kalla þetta á en þetta er affall úr ólafsfjarðarvatni
í sjóinn og er alltaf kallaður ólafsfjarðarós og á þessum ólafsfjarðarós
voru var snemma byggð brú meira að segja tvær litlar brýr
og það var alltaf kallað sem sagt að fara að fara ufrum þegar menn fóru yfir
ólafsfjarðarós til þess að komast yfir á túnbalana sem voru þar fyrir handan og
á á stórgrýtið sem var í kleifarhorni sem að heitir svo
og sem sagt þess þa þannig eru þessi orð komin
fyrir handan og að fara ufrum
nú uh það sem ég ætlaði að segja er þetta að
að ní svona í kringum nítján hundruð sextíu og tvö þá er ég að vinna fyrir jón björnsson ásamt fleiri krökkum
breiða þá va var stakk stæða með saltfiski
með segli yfir svo komum við á morgnana ef að veður var gott ef þurrt og kannski sól
komum við á morgnana
og leystum seglið af
stæðunni og svo var fiskurinn breiddur á klappirnar
mi þetta var þó nokkuð stórt svæði á þessum árum
með einhvers slags
það var mikið af svona stórum hnullungum steinhnullungum og og við breiddum fiskinn
þarna út og svo var hann eh tekinn saman aftur á kvöldin
ef ég má bara segja sem svo verkstjóri það var
það var það sem okkur eða mér þótti gömul kona
en eftir á að hyggja þegar ég hugsa til þess í dag þá hefur hún nú sjálfsagt ekki verið nema rétt um fimmtugt en
en hún var með staurfót og hún bjó
ekki í ólafsfjarðarkauptúni heldur á kleifunum sem er svona
að vestanverðu í ólafsfirði þar var enn minna e þorp
með litlum með með sem sagt þar sem voru jarðirnar syðri á og ytri á og svo voru þurrabúðir
þar þar líka nokkrar og og þessi kona
sem að ég minnist nú með hlýju hún hét ólöf hún var sem sagt með staurfót en þurfti að ganga alltaf
og þarna svæðisins þar sem að fiskurinn var var þurrkaður eða verkaður og
mig minnir að hún hafi eiginlega stjórnað þessu fyrir jón björnsson og
að hún var reyndist mér vel og var mér góð
en það sem ég ætlaði að segja ástæðan fyrir því að ég er að minnast á þetta er sú að
þessi kona hún hét hún var hún var þorláksdóttir pabbi hennar hét þorlákur ólafsson
og hann var sonur þess manns sem fyrstur
byggði þurrabúð í ólafsfjarðarhorni átján hundruð áttatíu og þrjú þannig að það er nú ekki lengra síðan
að þessi núna þessi mikl stóri kaupstaður sem
er að vísu runninn í eitt við siglufjörð og hvað heitir orðið fjallabyggð
að ég sem sagt er að þegar ég er unglingur þá er ég að vinna með ólöfu þorláksdóttur
var dóttir þorláks ólafssonar og hann var sonur frumbyggjan
byggjans í ólafsfjarðarhorni
já ég er búinn að segja sem sagt þetta með að afi minn og amma í burstabrekku gottlieb og guðrún þau bjuggu alla sína búskapartíð þar
svo er eiginlega hinum megin í firðinum var ósbrekka beint á móti að vestanverðu
öh þar sem að
uhhh þorsteinn langafi og og guðrún kona hans uh bjuggu á sínum tíma þau voru nú hætt að búskap
ah áður en að ég fæddist og hún var dáin þannig að ég hafði aldrei neitt af henni að segja
en ég man óljóst eftir þorsteini langafa
hann deyr þarna þegar ég er líklega sex ára eða um það bil en auðvitað man ég náttúrulega mjög vel eftir gottlieb
afa mínum í burstabrekku því hann náttúrulega dó ekki fyrr en
nú á níunda áratug síðustu
þú sagðir mér
verið með einhver heyskap fyrir handan
þá voru allir
það hefur áður komið fram að það var mikil einangrun
nú atvinna var nú ekki alltaf mikil það er að segja það var
sem betur fer o oftast yfir sumartímann var nóg að gera
en svo komu ansi margir langir mánuðirnir á vetr yfir vetrartímann þar sem minna var að gera
og það þetta ah hafði það í för með sér
það var mjög algengt að bæjarbúar
ættu eða stunduðu stunduðu e eilítinn búskap það voru sumir voru með kýr
og þær ég man eftir þeim gangandi um göturnar og þær voru mjög víða en síðan var heilt hverfi
við bæinn ólafsfjarðarkauptún eða kaupstað
hann var orðinn kaupstaður áður en að ég fæddist
he hét
og var alltaf talað bara um fjósahverfið vegna þess að
þar voru fjárhús og þar voru fjós
og amma mín sem sagt eftir að hún hafði misst friðrik að þá giftist hún seinna trausta árnasyni
verkamanni
og þau áttu einhverjar kindur
höfðu aðgang að túnbletti fyrir handan
eins og ég var að segja áðan það er að segja vestan við ólafsfjarðarós
ég man ve vel eftir því þegar ég
svona tíu ára strákur eða eitthvað svoleiðis var að fara ufrum með ömmu jafnvel
mínum það er að segja honum jörundi sem að amma og trausti tóku að sér og ólu upp við erum vorum hann er nú nýdáinn við vorum jafnaldrar
það er að segja hann var fæddur líka nítján hundruð og fimmtíu bara fy fyrr á árinu
og uh stundum var mamma með
í för það er að segja hún vann nú lengi á frystihúsinu en en en það
svona var misjafnt uh það var ekki alltaf unnið kannski alla alla alla daga vikunnar á frystihúsinu þær unnu nú þar
í minni æsku báðar
bæði amma og mamma en eins og ég segi að þá komu oft dagar og jafnvel vikur þar sem að var lítið
um vi um vinnu fyrir konurnar á frystihúsinu þannig að þá fóru þær í í heyskapinn
fyrir handan og ég mér er mjög minnistætt
nokkur tún þar
og það voru einmitt bræður hennar ömmu sem að þetta er líklega
líklega ég sé það bara núna um leið og ég er að tala að
þetta hefur örugglega tilheyrt gömlu ósbrekku að þess vegna voru amma og trausti
mummi villa sem við kölluðum bróðir
jú mummi villa
guðmundur hann átti blett þarna
og jafnvel fleiri og þetta hefur örugglega bara verið
þarna voru kartöflugarðar líka ég man að pabbi
var með kartöflur þarna í mörg sumur þan þannig að ég man mjög vel eftir því þegar við vorum ég var að fara
fara ýmist með mömmu og
ömmu og þessu fólki sem að ég var að tala um í heyskap þá var maður
með hrífu
snúa ég gerði nú aldrei neitt annað og hefði varla getað svona lítill og ungur
en við vorum með hrífur og og það var náttúrulega með nesti kaffi og með því og mjólk fyrir okkur strákana
sem sagt að þarna var mig minnir ég var nú óttalega held ég latur við við þetta ég ha hafði nú ekki gaman gaman að
ekki allt of duglegur til svona líkamlegrar vinnu á þessum tíma ég man það æ manni þótti þetta nú ekki alltaf þetta er minnisstætt en en
hafi nú ekki alltaf þótt þetta voða spennandi og
og þetta að vesenast með kartöflurnar með pabba að það svona en hann
hann lét mig koma
með ég man eftir alltaf hann átti sem sagt willis jeppa og og það gat nú víða verið for og drulla og sandur og
ég man að maður var nú fyrst stundum var bíllinn að festa sig en þarna var sem sagt einhvers slags sandkenndur jarðvegur
á ein svæði og þarna voru nokkrir aðilar með kartöflugarða
nú sem sagt að þarna var ég ýmist
að að sá kartöflum
að uppskera eða að stunda heyskap
heim heim í bæ heim í fjósahverfið þar sem að
uhh hlöðurnar og fjárhúsin voru
en þetta hverfi það er uuh horfið þe
ég man eftir því í kringum nítján upp úr nítján hundruð og sjötíu sjötíu og eitt
að þá er á kerfisbundinn hátt bara eiginlega byrjað að rífa
mikið af þessum gömlu eh fjósum og
og húsum fyrir kindur í þessu hverfi
þetta hverfi svona að einhverju leyti stendur enn þarna er verkstæði bílaverkstæði og fleira og fleira en en obbinn af þessu gömlu fjárhúsum
er farið var