tiro-is/ismus huggingface dataset:
svo líka er þetta bara þess virði
þúst þú borr þegar já
það sem þú borgar það er eiginlega bara þúst nottla fyrir kennsluna bækurnar
þúst efnið lopann matinn nottla gistingu og það þannig ég myndi alle segja
í dag er fjórði febrúar tvö þúsund og sautján og þetta er guðrún þorsteinsdóttir
og ég er að tala við helgu hansdóttur og við erum heima hjá henni á sléttuvegi þrettán í reykjavík og við helga við erum mæðgur
hérna hvar ert þú
hvar ertu fædd og uppalin ég er fædd í vonarstræti tólf í miðbænum í reykjavík
nítjánd nei tíunda nóvember
nítján hundruð tuttugu og þrjú
og hérna hvar sem sagt hvar varstu svo alin hvar ólstu upp
ég ólst ólst upp í reykjavík vestur í bæ
það heitir bráðræði og var einu sinni bý jörð ba bændajörð
var eiginlega þegar afi minn var þar ég er alin upp hjá afa og ömmu
sveitabær eða já eitthvað svoleiðis já
en í hvaða skóla fórstu
þe þegar ég var
var fjórtán ára þá spurði pabbi mig hva hvar hvert ég vildi fara í skóla á eftir barnaskólanum
og ég sagði að mig langaði til að fara í verslunarskólann
það var vegna þess
að að hérna móðursystir mín sem að
ég kallaði alltaf lalla en hu hún hét ólafía og var systir mömmu og hún
ja já stakk hún upp á því að þú færir í verslunarskólann já
hún sagði ef að pabbi þinn spyr þig hvaða skóla þú vilt fara á
ég náttúrulega vissi ekkert hvað ég vildi
hún þá skaltu segja verslunarskólann því það er langbest
kemstu meira áfram
dálítið bara hlægilegt eiginlega þetta var allt full fullorðna fólk
með mér varstu lang yngst já
frekjan í mér sko
en gekk það ekki ágætlega jú ja það
getað fengið hærri einkunnir
en hérna hvernig stóð á því að þú fórst til ameríku
að læra seinna
það var vegna þess að vinkona mín þóra guðjóns var að fara til ma. mannsins síns sem var í
tannlæknanámi í boston
að vera aðstoðarstúlka hjá
hjá hérna tannlækni
pabbi spurði viltu ekki fara til hans skúla hansen og spurja hann um þetta
stúlka á tann læknastofu
tannsmiður okkur vantar bráðvantar tannsmiði
og ég var alveg bara tók þann frænda
hann var tannlæknir sem sagt já hann var
skúli hansen já skúli hansen
sótti ég um í þessum sama skóla og hún þóra vinkona mín
en ah en það var
það voru tveir skólar í einum og það var ég fór í þennan sem að var að búa til
eh efri og neðri góma
og hérna það var ágætt
það vantaði svo mikið hérna heima
þegar ég kom út þá var hún hætt og var að fara heim
svo að ég endaði ein þarna
og það var nú bara svona dálítið mikið að vera e. e. þó að ég væri orðin
ja ég var víst
ætli ég hafi ekki verið
æ tuttugu og tveggja ára eða eitthvað svoleiðis
þetta nítján hundruð fjörutíu og fimm og hvernig fórstu út
ég fór með hérna hermannaflugvél
það voru hermennirnir að koma heim frá evrópu stríðið var búið í evrópu en ekki í japan
og það var voða gaman að vera í þessari flugvél því að þeir voru svo
kátir og hressir og glaðir yfir því að stríðið væri búið í evrópu
og ég held að þeir það hafi ekki hafi ekki verið ætlast til að þeir færi til a hérna asíu eða japan
heldur þeir voru bara búnir
en hvernig var flugvélin innréttuð hún var bara
flutningaflugvél sem var bara vörur og
svo voru e e svona
sæti meðfram belgnum á flugvélinni og það voru bara svona tausæti
og ég sat á svona alla leið til ameríku og engin öryggisbelti nei
og engin
það var flugmaður sko
og var hann inn í sama nei það var nú lokað ég fékk að sjá það hvar þetta það þótti svo merkilegt að
þú komst eða hvert flaugstu til boston
og hérna hver tók á móti þér þar
það tók enginn á móti mér
því að það var ennþá stríðsástand og
að flugvélin væri á leiðinni
svoleiðis að ég gat ekki
hringt til
grettis eggertssonar sem ætlaði að hjálpa pabba að taka á móti mér
heldur bjargaði mér og það var sko alveg makalaust
strákur sem ég fór að tala við hermaður sem var að fara heim og
og é ég var heilmikið að tala við hann í flugvélinni
hjálpaði mér hann
hann hann hann honum leist ekki á það að
hefði ekki neinn stað til þess að vera í þegar ég kæmi til new york
og það var alveg satt sko já fluguð þið til new york flugum ti já
vorum þar á einhverjum
hermannaflugvelli og
svo tók ég bara bíl að einhverju hóteli og hann
valdi það þessi
he hermaður
að ég skyldi fara þangað
ég svaf nú lítið fyrstu nóttina
mikið viðbrigði að koma til new york ja já ægilega mikið það var heitt og ég var
í tvennum nærbuxum af því að amma var svo hrædd um að að mér yrði kalt yfir atlantshafinu
e. bara
allt svo fyndið sko
en náðirðu svo sambandi við
við grettir
ég hafði
unnið á skrifstofu hjá samninganefnd utanríkisviðskipta
þar að leiðandi vissi ég hvar
hérna konsúlatið var í new york af því að ég mundi það frá því að ég var að skrifa það á bréfunum
o og ég kem svo þangað og það voru stúlkur sem hjálpuðu
mér til þess að hringja til
ég skammaðist mín svo mikið til fyrir fara inn á hótelið til
að sækja þig
því að þetta er svona hótel eh sem er ætlað fyrir
hermenn og
eins og ég væri einhver dækja þarna
ó já e.
en það þetta fór allt vel
já svo var vissi ég konsúlatið
west eitthvað nú man ég það ekki sko ég þekkti
kunni það utan að frá því að ég
ég bjargaði mér
en fórstu svo þaðan eða dvaldist þú eitthvað í new york nei fór beint og ætlaði að hitta eddu var búin að tala um það áður en að edda fór
að ég kæmi beint til hennar og ég færi soldið fyrr af
stað til þess að vera í skólanum svo að ég gæti verið með henni í washington ah nokkra daga þegar ég kem til
það mátti ekkert vera að hringja og og spyrja svona þetta var stríðsástand
þá er hún upp í maine og ég er þarna bara í reiðileysi ein að
ég fór heim þarna daginn eftir
fólkið í sendiráðinu fyrir mig í hann hérna
sendir konuna sína á móti mér
og bað guð að blessa
mig bara úff að ég skyldi ekki e. e. lifað af að gera þetta sjálf
en edda var frænka þín
vann í jú sendiráðinu í washington jú
náttúrulega þurfti að kaupa einhver föt svona í ameríku
og það var það hjálpaði
og þau sköffuðu mér a alla peninga frá pabba sko
pabbi átti peninga þarna sem að
frá því að hann var að flytja út
flytja inn
en hvað hét skólinn sem þú fórst fórst á boston
dentistry
hvorki meira né minna sko það var svo löng runa
en hvernig leist þér á skólann h
mér leist vel á allt í ameríku og þar á meðal skólann líka
grömsuðum í körlunum þarna já þú ert að sýna mér myndir
og einhverjum ungum ungum mönnum já
en hvernig fór e. kennslan fram
maður var látinn vinna við þetta bara sagt þú gerir þetta svona og
og maður gerði það
var vön sko hjá tannlækni varstu búin að vera að vinna hjá
og ég fór að hélt hélt að ég væri að
að vera bara
uh aðstoðarstúlka á
þá sagði skúli hansen það er bara vitleysa þú átt að
læra að búa til tennur og og allt sem það því við viðvíkur
varstu að vinna hjá skúla hansen já fyrst
en svo var það bara svo
var svo erfitt að vinna
fyrir hann vegna þess að að húsnæðið sem var ætlað fyrir
tannsmíðina
var svo lítið og vond lykt og ég var bara alveg orðin
hálf veik af þessu
svo ég fó fór og
fékk vinnu í remidía sem var pabbi hans
pabbi hans afa þíns hann
átti remidía og ég var bara afgreiðslustúlka þar í dálítinn tíma
þegar ég kynntist pabba þínum
en hérna segðu mér hérna
af munni af fólki eða það kom já við vorum látin gera mót
gullvinnuna sem að
var auðvitað ekki gull því ég held að það hafi verið bara einhver
eitthvað eitthvað annað sem við notuðum í þessar prufur
þetta er claire já
almita claire almita hún hu bauð mér
í mat uh yfir helgi vo það voru allir svo ógurlega sætir
en hvar bjóstu í boston
bíddu nú við eð í hvernig svona já já það var saint mary street
og það var svoleiðis
ég hafði engan stað þegar ég kom út og ég átti bara
bjarga mér sjálf svo að ég ég hérna
stúdentar úr
háskólanum í boston
sem voru að borða þar og ég borðaði með þeim ég bara bjargaði mér það var enginn að hjálpa mér
en hvernig fékkstu útvegaðir þú húsnæði
og þóra
þau gengu með mér þa það var svo erfitt að fá húsnæði
þetta var svona stríðstímabil og og var mikið um að vera í boston
svoleiðis að hérna að ég var í vandræðum
með þetta fyrst sko en þá
þau löbbuðu með mér
og við bara bönkuðum á
spurðum það var svo mikið
svona prívathúsum
svo loksins þá hitti ég
eitthvað fólk sem að var var svo gott við mig og var írskt að ætt
og ég alveg dásamaði
íra þeir voru svo góðir
skemmtilegir og kátir og og þetta voru tvö hjó tvær konur
og þær höfðu aldrei gifst eða neitt
og tók og einn maður svokallað bróðir þeirra þau bju bjuggu saman
í hérna í boston
barnið barnið sitt og ég var bara
dóttir þeirra sko þau voru svo góð
og varstu í fæði þá líka þar nei ég fór í fæði yfir götuna það var svona stór gata með
veist
þa bílum
strætóbílum og svoleiðis
það var me þetta var þvergata á það og þær sögðu mér bara að fara að borða þarna hinum megin við götuna
þar kynntist ég emmie
þótti svo voða skrítið að ég væri fr frá íslandi
tók mig alveg að sér
og ég var svo heppin g þetta var ég hitti svo gott fólk en hún uh þú sagðir mér að hún hefði boðið þér heim þessi emmie
ég var búin að vera með henni
allan veturinn sko hún var líka í skóla eins og ég í boston en vann líka vann í svona
á einhverju svona hóteli eða
þar sem maður keypti sér mat
og hún sagði pabbi og mamma þau eru svo spennt að sjá saint stúlku frá frá
frá íslandi og þau bjóða þér að koma
og svo bara fékk ég ekki að fara sko
við hvað starfaði störfuðu foreldrar hennar hann var tannlæknir maðurinn hennar pabbi
hennar meina ég
og mamman var undertaker
það er hún sá um jarðarfarir útfararstjóri já
og var hún með hvar var verkstæðið var það á heimilinu
næsta húsi það var svoleiðis þetta var allt já
og komstu eitthvað þangað inn á útfararstofuna
var boðið allt með með emmie
meira að segja í flugvél til að fljúga yfir staðinn þar sem við vorum og það var
einn af strákunum hérna einhvers staðar
en það er ekki hérna
einhverjar skemmtilegar sögur frá skólanum manstu eitthvað eftir
en maðurinn þinn maðurinn hérna hann var í ameríku líka á þessum
eiginmaðurinn þinn
eiginmaðurinn já ég frétti af honum
að hann hafði verið þarna með íslendingunum
og hefði verið sleginn niður á jimmy o´keefes sem var bar
og hérna ég vissi ekkert hver þetta var jú elskan mín góða hann steini
steini hérna dótt sonur hagstofustjórans
ég hafði farið oft út með skólabróður hans sem hann var líka að heimsækja þarna
en það hittist svoleiðis á að þórarinn reykdal hann var ekkert að bjóða mér með honum svoleiðis að
hann kom sem sagt þorsteinn kom til boston
það var einhver maður sem sagði við
sat á barnum
stattu upp pabbi þinn stóð upp og var sleginn niður
og var einhver ástæða fyrir því þá sagði þá sú ástæðan var að
hélt að hann væri þjóðverji og hann sagði ég þekki þjóðverja því ég var í þýskalandi
í stríðinu
og svo bara lamdi hann hann niður
hann átti ekkert von á því
fyrr heldur en að hann var farinn aftur
og farinn til íslands
svo þegar ég kem til íslands þá
var ah einhver kona sem hét sigga ben
og hafði búið í kaliforníu og pabbi þinn
og gunnar gunnar
bauð mér að koma með af því að ég hafði verið í ameríku
síðan vorum við alltaf saman
en manstu eftir einhverjum
í tísku þegar þú varst út í ameríku
ég man það ekki nei ég þyrfti að hugsa svo mikið sko
einhvern tímann ef þú hefðir verið heldur fyrr að
landslagi flottu
og ég er hérna
í þessu gil þetta var svona gil
voða skrautlegt og
og hvaða ferðalag var þetta það var þegar ég var hjá henni emmie
og þetta eru strákar í skólanum og
ray milland
var hann með þér í skólanum já en hann var enginn kærasti þó að hann sýnist vera það þarna hann
var voða svona eins og við sögðum við emmie að hann væri svo sissy
heyrðu við skulum hérna taka uh hlé núna og ta tala saman seinna
apríl árið tvö þúsund og sextán viðmælandi minn er
sjálf heiti ég elín rut einarsdóttir
sæl
hvenær þú ert fædd og hvar þú ert uppalin
hvernig voru jólin í þinni æsku
ára þá var
jólunum hjá mér
og og elst þar upp
og elst þar upp
það er helst
um skreytingar og
sem kemur frá
þetta er viðtal tekið þann fyrsta apríl árið tvö þúsund og sextán viðmælandi minn er guðrún guðbjörnsdóttir og sjálf heiti ég elín rut einarsdóttir
sæl guðrún sæl elín
að spyrja hvenær þú ert fædd og hvar þú ert uppalin
ég er fædd nítján
þá langaði mig nefnilega að spyrja þig út í jólin í þinni æsku hvernig þau voru
ég man náttla eftir jólunum þegar ég var eitthvað lítil
þá var ekkert rafmagn í bænum
kárastaðir er gríðarlega stórt hús með einum fjórtán herbergjum upphaflega byggt sem sveitahótel
og þá voru náttla lampar hér og þar og það var hérna
voru til kerti á jólatréð í þá tíð og ég man bara eftir jólum sem spennandi
aðfangadagur rosalega langur eins og held ég sé bara enn í dag og svo man ég bara
þegar árin liðu eftir því hvað mamma hafði rosalega mikið að gera fyrir jólin
þa það var gert hreint alla vega eldhúsið og
borðstofan og svo urðum við nú sex systkinin fyrir rest og hún saumaði á okkur öll
jú þetta var gríðarleg vinna
alltaf jólagesti þrjú yngstu systkini pabba
sem voru ógift þau komu alltaf á jólunum það var nú eiginlega hápunkturinn að fá þau
það sem ég man mér er kannski lang minnistæðast
níu ára þá kemur rafmagn í bæinn og það er bara það dásamlegasta sem ég hef upplifað
mjög myrkfælin í svona stóru húsi voru allskonar dimm skot
hlaupa á eftir mér upp stigann eða undir rúmi eða eitthvað
þannig að þegar þessi mótor kemur þá er allt húsið uppljómað það skipti ekki hvort það var ljós í einu herbergi eða öllum
þau jól fengum við
svona einhverja ferkantaða kassa í jólagjöf og við vorum mjög spennt fyrir hvað það væri það voru þá litlir borðlampar
og það var alveg dásemd
þetta var náttúrulega gríðarlega stórt heimili
og þarna voru þar að auki
kannski má segja það þetta var fólk sem var hjá afa og ömmu
en einn sem kom til pabba og fylgdi bara heimilinu þannig að við erum
fjórtán í heimili fast
þannig að það þurfti mikið að elda og baka og hræra
kökur og undirbúa þetta allt saman
mamma var náttúrlega bara útkeyrð
það sem er svona kannski slæma minningin
en svona bara var þetta og
á aðfangadag
var jólatré
í baðstofu sem við fengum ekki að skreyta sko eins og enginn fékk að gera þá ég held að mig minnir að systur pabba hafi skreytt jólatréð
svo fengum við að koma inn og
þetta var náttúrulega bara birta og dýrð og dásemd eitthvað
ekki mikið um að vera þarna á veturna a aldrei mokað og
ekki miklar mannaferðir
og ég man eftir man eftir ó vondu veðri og ófærð þegar pabbi var að sækja þau
og alltaf komust þau
og ef maður spáir í
innkaupum fyrir jólin
þá fór pabbi minnir mig einn dag í bæinn með bara langan
lista og keypti til jólanna
og alltaf einn kassa af eplum og appelsínur líka og mjög minnisstæð epla lyktin
og það var ekki verið að eyða heilu dögunum í búðum að versla fyrir jólin
ekki alveg viss hvernig var með jólagjafir
ég man ekkert eftir að mamma færi endilega í bæinn sko ég held að pabbi hafi bara séð um þetta hún bara skrifaði lista og svo fór hann og kom hann til baka
þetta er mikil breyting og ég held að
það sem að kannski ég held að sé ekkert hafi ekki verið mörg svona stór sveitaheimili
og það var náttla eldaður eitthvað goh oft voru rjúpur á aðfangadag
oní þetta sextán manns eða eitthvað pabbi var þá búinn að fara og skjóta rjúpur og alltaf hangikjöt á jóladag
og svo var náttla eftirmiðdagskaffi með tertum og þetta var bara ó bara sko veisla
út í eitt
og svo var alltaf kvöldkaffi með svona sömu kræsingunum
á aðfangadagskvöld þá máttum við ekki gera neitt ekki lesa ekki spila og ekkert að gera
en á jóladag þá losnaði um þetta
bækurnar sem við fengum í jólagjöf
og uppistaðan í bó í jólagjöfunum okkar voru alltaf bækur
að byggja sogsvi nei hérna
steingrímsstöð sem er ein af virkjununum í soginu efsta virkjunin
þá voru einhverji margir vörubílar að fara með eitthvað þangað
alla vega voru fullt af bílstjórum
það gerði svo vont veður að þeir komust ekki lengra en að kárastöðum komu þangað blautir og hraktir þetta er smá útúrdúr
jólunum en kemur samt við að
ég man að mamma eldaði kjötsúpu handa þeim ekki veit ég hvar hún
komu seint að kvöldi blautir og kaldir og hraktir
og nokkur jól á eftir þá sendu þeir okkur alltaf fullan kassa
nú eiginlega dáldið mikill hápunktur því að
það var náttla það sem við gerðum aðallega í sveitinni var að lesa
svo var náttla spilað jóladagur um jólin og
huggulegt
ég man ekki við fórum einhvern tíma í eitthvað í kirkju en ekki var það nú nein föst regla
svona efst í huga og ég man líka eftir jólaí
mér minnisstæðar eru þessir lampar
svo fengum við lego kubba frá guðbjörgu frænku
það voru örugglega fyrstu lego kubbarnir sem voru framleiddir
við vissum náttla ekki einu sinni hvað
en hún var að vinna uppá reykjalundi þegar var verið að byrja að framleiða þetta
og svo þegar ég hef verið svona ellefu ára eða tólf ára fékk ég baby doll náttföt
veist hvað það er það voru svona stuttar buxur með svona blúndu og þetta var æði þetta er svona minnistæðustu gjafirnar
en ég var að spá í líka með vinnan á bænum lag eða þú veist þegar að jólin komu já hætti þá
allir að vinna eða var þá verkum sinnt þá þurfti náttla að gefa kindunum
það voru ekki kýr
pabbi fór bara snemma eða
alltaf gefið seinnipartinn þannig að það var búið þegar jólin byrjuðu
ok svo sjálf þegar þú fórst að búa já
tókstu með þér eitthvað af gömlu hefðunum frá kárastöðum í þitt heimilishald
já ég tók það með mér að klukkan sex átti maturinn að vera tilbúinn hvað sem á gengi sko það var alveg ótrúlegt fyrstu árin
og lengi þá fannst mér bara klukkan sex átti allt að vera
ég er kannski soldið enn þann dag í dag en en
þá var jólamessa sett á
var eins meðan ég var með jólin heima hjá mér þegar stelpurnar voru litlar
þá var alltaf hlustað á jólamessuna á meðan maður var að borða
svo voru pakkarnir
þá var nú farið að slakna á því
það mætti ekki lesa bók eða eitthvað svona
ég var sko fyrst var ég nú bara heimavinnandi og þá var ég að gera hreint eldhúsið og svo
fullt af helgiblettum
sem sáust
þannig að eftir að ég hafði horft á það einu sinni þá hætti ég að gera hreint fyrir jólin ég geri þetta bara
það var bakað og þá var náttla bara skylda að baka smákökur sko og
fólk talaði um ansi margar sortir sumar ég datt nú aldrei í þann pakkann
þetta var náttla bara svona týpískur
er í dag að kaupa jólagjafir og þá var svona meira stress
heldur en þurfti að vera
maður horfir til baka maður hefði mátt vera svolítið afslappaðri
farin að vinna fullan vinnudag með þessu þá hélt ég þessu samt áfram og svo var
lengi vel
já oftast gefinn einn frídagur fyrir jólin sem var kallaður bökunardagur þá fór maður heim og bakaði smákökur
ég löngu hætt þessu svo þegar
þór er tveggja þriggja ára þá
fara í borgarnes til ellu báru af því hann er einn með okkur og skemmtilegra
ágætir félagar
og síðan höfum við aldrei verið heima á aðfangadagskvöld
þetta breyttist dálítið
það svo sem alveg afslappað
yfirleitt eldað eldað hamborgarhrygginn hér og farið með hann til hennar
þannig að smákökubaksturinn náttla eitthvað sem er ekki neitt issue í dag sko
svo náttla kom náttla þorláksmessa líka ef þú vilt fá hana inn í dæmið með skötunni
var það í gamla daga líka eee nei hún var bara allt árið en ég fór að hafa hana
bara mjög fljótlega á þorláksmessu af því hún kemur nú inn í jólin líka að þá
datt mér nú einhvern tíma í hug af hafa
bara þorláks nei hérna
bara og
að borða skötu
og lyktin var náttúrulega nákvæmlega eftir því
svo fórum við í borgarnes daginn eftir og þegar ég var að heilsa barnabörnunum mínum þá var bara sagt oj amma hvaða fýla
af þér og þá föttuðum við það að fötin okkar voru bara angandi
svo gáfum við þeim hérna svona satín náttföt þau voru bara sett beint út á snúru
þannig að þetta var nú bara svona á
nú þetta er bara ég veit ekki hvað
nei viltu spyrja eitthvað en já kannski hvernig hefur aðventan og var hún á kárastöðum eitthvað svona sérstakt þú veist það byrjar aðventa eins og er í dag þú kveikir á einu kerti og þetta nei það var ekki
svona seinni ár þegar bræður mínir voru ég er náttla elst næstelst
þá voru litlir þá fengu þeir að setja skó út í glugga
bara daginn á þorláksmessu eitthvað en svo er líka
seinni ár þá var hald þá var farið að halda jólaball á bæjunum
það er alla vega þegar mínar stelpur eru litlar
og þessi jólaböll voru haldin bara ég veit ekki hvað er
þau hættu
eða hvort þau eru enn þetta er náttla varð smá svona grisjað úr og svo stækkaði þetta fólk og kom nýtt í staðinn
og varst það þá líka þú á þínu heimili sem sást um jólabúninginn undirbúninginn eins og móðir þín
maðurinn þinn koma ekkert nærri því frekar lítið já var það af því að hann fékk ekki að taka þátt nei eða sýndi hann lítinn áhuga
ég veit það ekki hvað ég
ég gat náttla beðið hann um að gera eitt og annað en það var ekki mikið frumkvæði í því
mér virðist það nú bara vera mjög víða hafi verið ungu pabbarnir og mennirnir í dag eru náttla allt öðruvísi
og fólk ekki alveg eins mikið að spá í sé ekki allt uppá spikk
að njóta með krökkunum heldur en að en var þá jólin frá ári til árs á kárastöðum
mjög formföst þetta var bara klukkan
eins já þú vissir já
en svo fór ég með alltaf með stelpurnar niðrá austurvöll þegar var verið að kveikja á jólatrénu
ég fór nú eitthvað einu sinni tvisvar með guðmund honum fannst þetta nú ekkert sérstaklega skemmtilegt
en þótti þeim það já stelpunum já
kynslóðabilið svo var hérna alltaf í rammagerðinni
grýla
hræra í potti hérna
að rifja upp daginn hvað hún var hryllilega hrædd við hana
það var alltaf farið þangað ef maður vissi að hún var komin þá var alltaf keyrt að skoða grýlu
svo var líka niðrí rammagerð einhverjir jólasveinar sem hoppuðu eða beygðu sig eða eitthvað
en þekktir þú þá þegar þú varst ung voru jólasveinar eitthvað sem að nei
þekktir var það ekki fyrr en bræður þínir hvað helgi og kári þá eru sko ég man eftir erlu í jólasveinabúning
en þeir settu bara yngstu helgi og kári út skóna í glugga þarna
undir lokin ég held það
ekki þekkt hana nei en svo var jólasveinn alltaf á þessum jólaböllum
og það var bara kaffi og
eða svona kaffi bara tertu kræsingar alltaf á bæjunum til skiptis
brúsastöðum þa það voru stærstu
nú ekki fyrr en við vorum flutt í
í nýja húsið á kárastöðum nýja
og þegar eitthvað fórum við
í kirkju á jólunum og þá var þá var alltaf kirkjukaffi á eftir inni og það var svona
kræsingar
var þá farið í kirkju
tvötvö á aðfangadag
kaffinu í já og svo þá maturinn alltaf klukkan sex samt sem áður nei þetta er á jóladag þetta er
sérstaklega eftir að þetta dásamlega rafmagn kom þá var nú bara til ljósa fyrst
þannig að mamma var að baka þessar dýrindis kökur sínar á olíueldavél
og við biðum alltaf spennt eftir hvort eitthvað brynni ekki sko þá máttum við fá en
það var ekki snert á þessu fyrr en á jólunum sko
þetta var bara inní búri og kompu
og ég er níu ára kannski tíu ára þegar rafmagnið kemur ég man eftir mér
já það kemur náttla ekki frá
hérna virkjununum fyrr en ég er eitthvað
tólf fjórtán ára og ég man mjög vel eftir mér að hræra brauð og kökur með sleif hugsaðu þér ha
þetta var ekkert auðvelt fyrir þessar konur
en hvernig var þá mamma þín á aðfangadag var hún ekkert sofnuð snemma eða svoleiðis
ég hu ég hef hérna
gripið sjálfa mig í að sofna á aðfangadag alltaf brjálað að gera í vinnunni
maður bara datt út af hérna
nei mamma var nú ábyggilega hlýtur að hafa verið rosalega þreytt það getur ekki annað verið
mig langaði eiginleg að skrifa pistil um hana bara hvernig hún
að halda á loft merki þessara kvenna sem
unnu svona mikið
og fengu ekkert kredit fyrir nei því þær voru í raun ekki að vinna tóku ekkert kredit fyrir
eðlilegt að þær sæju um þetta já en mennirnir unnu sko
enda var stína í eldhúsinu hún var með betri enginn og svo vorum við bara voðalega fljótt farin að hjálpa til
ég man eftir því það var nú alltaf fínt og reglu hérna allt í reglu heima hjá mér
en fyrir jólin var náttla allt gert svona sérstaklega fínt og svo man ég hérna
ég man eftir jólatré það var sko sparistofa heima
þar sem aldrei fór nokkur maður inn nema komu gestir
verið s sett upp jólatré þar ég held það sé alveg rétt hjá mér
á meðan amma lifði sko
jólatréð sko
úr hverju var þetta grenitré alvöru eða
smíðað
ég er náttla fædd fjörutíu og fimm eftir stríð þannig að
eða stríðslok
þannig að það er náttla mikið breytt
og meira til og ekki þessi
kreppa sem var
vantað neitt ég man reyndar eftir einhverjum skömmtunarmiðum
en einhvern veginn
stæði í einhverjum í dag að reka svona fjórtán manna heimili á
bara búskap
en veistu hvaðan þau fengu jólatrén
áður en faðir þinn byrjaði með sinn
en það var farið s
mjög varlega með kertin það var bara kveikt á aðfangadagskvöld og þá vorum við uppi í borðstofu
og það voru allir með augun á kertunum sko
svo man ég eftir að það var svo kveikt á þeim aftur á jóladag
láta okkur ganga í kringum jólatréð og syngja það einhvern veginn
hérna gekk ekki við höfðum einhvern veginn ekkert áhuga á því
það var nú aldrei ég held það hafi bara dottið upp fyrir
þetta bara allt mjög merkilegt og takk fyrir að rifja þetta