tiro-is/ismus huggingface dataset:
aldrei kemur hann hjaltalín með hripið
hætt'að hrína mangi minn á morgun kemur skipið færir þér hann
faðir þinn fíkjurnar og sykurinn
það kom svolítið já jájá
hætt'að hrína mangi minn á morgun kemur
færir þér hann faðir þinn fíkjurnar og sykurinn
mig langar svo að spyrja þig um þetta lag
ég veit bara ekkert um það nema bara að ég hef kunnað
eftir mömmu sjálfsagt því að yngri systkinin eins og sigríður systir mín já hún kannaðist ekki við það nei
og það er örugglega frá henni sko já já
gráni brúnn og bleikskjóni blesi stjarni
rauður jarpur skjóni jarpskjóni jakobsbrúnn og léttfeti
kátt er um jólin koma þau senn þá trúi ég upp líti gilsbakkamenn
því lít ég undri sig sem mest úti sjá þeir stúlku með blesóttan hest
úti sjá þeir stúlku sem um getið var hér ríður nú mín guðrún í garð hér ríður nú mín guðrún góða heim
heim út kemur hann góði þórður einn með þeim út kemur hann góði þórður allra fyrst hann hann hefur fyrri guðrúnu kysst
hann hefur fyrri gefið henni brauð tekið hana af baki svo tapar hún auð
tekið hana af baki borið inn í bæ komdu sæl og blessuð segir hann æ
komdu sæl og blessuð keifaðu inn kannski þú sjáir hann afa þinn kannski þú sjáir ömmu
þar hjá þínar fjórar systur og bræðurna þrjá
þínar fjórar systur sem fagna þér best af skal ég spretta og fóðra þinn hest
af skal
spretta reiðtygin þín leiðið þér inn stúlkuna sigríður mín
leiðið þér inn stúlkuna setjið hana í sess já segir sigríður fús er ég til þess
já segir sigríður kyssir svo fljóð rektu þig ekki í veggina systir mín góð
rektu þig ekki í veggina gakktu
með mér koma þær inn að húsdyrum og sæmilega fer
koma þær inn að húsdyrum tala þar ekki orð þar situr fólkið við tedrykkjuborð
þar situr fólkið og drekkur svo glatt innstur sat hann afi og parruk hatt
innstur sat hann afi og ansar um sinn komdu sæl dóttir mín velkomin inn
komdu sæl dóttir mín
það er allt í lagi og þetta lag lærðirðu heima ja elskan mín þetta er allt saman svona
tvísöng
ja ekki þennan tvísöng sem að
er nú kallaður
þessi forni tvísöngur nei ja addi gamli söng nú stundum tvísöng ha á grýtubakka með öðrum já ef hann náði í einhvern við vorum nú með eitt lag sem að hallfreður tók
og við héldum héldum að það væri eftir bjarna á grýtubakka
hlauptu strákur hertu þig sæktu hestinn hertu þig svo við komumst heim
dreifin verður úti eftir fyrir ólánsprestinn af því hrífan sundur fór hjá þeim
hingað kom með blakkinn heim til baka á klakkinn allt gekk þetta liðugt
en hvað það var sniðugt þú færð kaffið þegar kemur heim
við héldum það systurnar við vitum það ekki fyrir víst nei
en það var lært af honum ábyggilega
hlauptu strákur hertu þig
sæktu hestinn hertu þig svo við komumst heim dreifin verður úti eftir fyrir ólánsprestinn af því hrífan sundur fór hjá þeim
hingað kom með blakkinn heim til baka á klakkinn allt gekk þetta liðugt en hvað það var sniðugt
þú færð kaffi þegar
kemur heim já þarna
séð langspil nei
ég get ekki sagt það ég hef séð bara eiginlega eftirlíking af því já já langspil ég hef
það er ekki til hér
nei þið munið ekki eftir að hafa heyrt um neitt fólk sem að spilaði á langspil áður fyrr nei það var
allt saman það var allt saman horfið þegar að við
það voru komnar harmonikkur já og svo orgel náttúrlega
hann fór það ég veit það fyrir víst og var það bjarni á grýtubakka
mörgu leyti já svona í búskap og þess háttar já jájá manstu hvaða lög hann söng í tvísöng nei það man ég
bíum bíum bamba börnin litlu ramba fram um fjallakamba að leita sér lamba
margt er gott í lömbunum þegar þau koma af fjöllunum gollurinn og görnin og vel stíga börnin
þau sem það kunna þegar þau hafa á fótunum kálfskinnsskóna þunna gísli jón og gunna
svo höfðuð þið heyrt viðbót við þetta já og þið munið af henni ja ég man þetta af viðbótinni
það er eitthvað tvær tvær línu eitthvað svoleiðis
vel veltur veltur tunna ofan til grunna ofan til grunna og svo vantar eitthvað þar aftan við já
jájá jájá mig langar svo að spyrja þig guðrún hvenær ert þú fædd ég heiti nú sigrún heillin
ég er fædd skal ég segja þér sjöunda desember átján hundruð níutíu og sjö
sjötíu og eins árs já og þú ert fædd á lómatjörn nei ég er fædd á hlöðum á grenivík já
en foreldrar mínir fluttu til lómatjörn nítján hundruð og þrjú
vorum ellefu
sjö systur og fjórir bræður já
jón þú ert fæddur og uppalinn hérna á skarði já já
hvenær átt þú afmæli ég á afmæli tuttugasta og sjötta ágúst þá verð ég áttræður já
já ég er fæddur áttatíu og níu já
um þetta og
hvar býr hún gnípa ja það var að taka í litla fingurinn taka í litla fingurinn já
já halda fast í halda um litla fingurinn já herða á já
og hvað átti maður svo að já og segja
hvar býr hún gnípa
fyrir ofan garð sagði svo sá sem var á móti já hvað er hún að gera verpa eggjum
hvað mörgum á dag fullan mælir hvað gefur hún gestum sem að garði koma graut og
flautir
hvað gefur hún mér
skyr og rjóma hvað gefur hún þér skarn og skófir og allt sem verst er í koppi kerlingar að hurðarbaki gefur hún þér það og svo
eftir herti maður alltaf á gefur hún þér það gefur hún það þangað til að hinn annaðhvort sagði já eða nei
gekk gekkst við því að hún gæfi sér þetta já
en við höfðum héldum um litlafingurinn já annars höfðu nú sumir
eins og þú varst að segja haldið í nefið já en þið höfðuð fingurinn en hvernig var með fagur er fiskur
með lófann jájá
fagur fiskur er er flyðran í sjónum
bröndóttur á halanum með rauða kúlu á maganum vanda vanda gættu þinna handa pretta pretta senn mun högg á detta
og svo hélt maður í höndina á barninu já
og þá átti krakkinn að kippa undan hendinni já áður en síðasta orðið var sagt já seinasta já
svo höfðuð þið fleiri leiki eins og að tína grös í skessulandi var það ekki já það er nú bara aftur
að tína grös í skessulandi skessa er ekki heima
það var sagt sko þegar að
og svo fór maður fram í landið
tíndi grösin
þá kom skessan og þá var að vera nógu fljótur að hlaupa til baka
á markið já til þess að hún næði manni ekki en hún átti mann náttúrlega ef hún náði manni áður en maður kom á markið
þá átti hún mann já af því maður hafði ævinlega merkt svið jájá
þú minntist á
vefaradans
já því verr
kannt hann ekki nei en en þú manst eftir honum já já já hef
dansað hann oft dansað hann oft já
handaskol hjá manni að skjóta skyttunni já
voru margir túrar í honum en þeir
ég held bara að þetta hafi verið haft eftir hvað fólkið var liðugir vefarar
já sko fyrst er
fyrst náttúrlega spólað svo rakið á grindina já
og svo er af grindinni rakinn liður í slönguna
já og svo slangan
sett upp á vafið upp á á upp í vefstólinn
og svo þarf að draga inn höfundinn
og svo kemur skyttan að skjóta skyttunni já og svo að að taka niður
og svo að vefja upp voðina og það þá allt vafið í hring
en ég er alveg ég er búinn að gleyma sko
svona hvernig túrarnir voru nú já
manstu manstu nokkuð af því sem var sungið við leikinn ja ég bara
sko get haft eins og get náttúrlega haft það það sem að brúkað var en ég er enginn málamaður það var sagt það var alltaf sungið
og svo áfram já alltaf á meðan að og manst þú eftir þessum dansi frá því þú varst ung já já svona
fram ég hugsa svona fram líklega svona sextán sautján ára já
að þá vildi til að maður
áttunda ágúst sextíu og níu ása stefánsdóttir á auðbrekku húsavík
einnig fer emilía sigurgeirsdóttir með eina þulu
það var með
það var með hluti eins og einu sinni var hundur hann hét sproti
þú ættir nú að segja mér það og eitthvað fleira af sama tagi
muni nokkuð ja þetta til dæmis
einu sinni var hundur hann hét sproti hann stal hákarlsskoti og hann hljóp fyrir björg og hann lá lengi lengi í roti
á ég að segja þér sögunni af henni sönn hvernig var það á ég að segja þér söguna af henni sönn hún setti beran rassinn út í snjófönn
svo skal ég segja þér söguna af honum skugga hann setti beran rassinn út í glugga
og hvernig var með geitina einu sinni var geit hún fór upp á bæjarvegginn og skeit
hvernig var með kálfinn
þau áttu sér kálf
var það ekki eitt
einu sinni var karl
og þá er sagan hálf kálfurinn hljóp út um allan völl og þá er sagan öll
já ekki man ég hvort það var fleira sem þú minntist á af þessu tagi ég held ég man ekki hvort það var eitthvað fleira svona
karl og kerling
karl og kerling riðu á alþing fundu tittling stungu í vettling
síðan koma þau heim enginn sinnti þeim þeim var gefið bein brutu þau brotið niður í stein
tíkin tók það af þeim en tittlingurinn flaug
út um allan heim og svona fór nú fyrir þeim
var þetta sagt ef að krakkar voru að nauða um sögur já svona og bara held ég til að stytta manni stundir að þá jájá svona
emilía þú kannt þetta eitthvað öðruvísi farðu með það þannig
nei þér finnst þú hafa lært það svona emilía ég lærði þetta svona
það var einu sinni á jólanótt að allt fólkið fór til kirkju
nema ég held fimm börn sem voru heima
og þau öllsömul fengið rauða sokka
þau settust svo á gólfið og voru að sýna hvert öðru sko minn fót sko mína sokka
hvað þeir eru fallegir og sko minn fót
þá er sagt á glugganum sko minn grá dingulfót
þá segir yngsta barnið er þetta jesú kristur sem fæddist í nótt og þá hvarf
hvarf þetta af glugganum svona heyrði ég nú þetta já heyrðirðu þetta ung já ég
eins og segi á þessum árum þegar maður var heima að þvælast já
allt fólkið fór til messu á jólunum nema fimm börn sem voru eftir heima
og þau höfðu öll fengið rauða sokka
og voru að
sátu á gólfinu og voru að skoða sokkana og sögðu sko sko minn rauða fót sko minn fót
og voru að sýna hvert öðru sokkana
og þá þá er sagt á glugganum sko minn gráa dingulfót og þá sagði yngsta
kristur sem fæddist í nótt og þá hvarf það af glugganum þetta er nú ekki eins
en þú heldur að það hafi verið þarna að börnin hafi sagt sko minn rauða fót já ja þau sko minn þau voru í rauðum sokkum og þarna
ég bara man nú ekki vel eftir þessu bara ég man það að
þau voru öll í rauðum
sagt þetta
sko minn fót sko minn fót voru öll
í rauðum sokkum já og þá er þetta sagt á glugganum
á ég
pabbi minn pabbi segir hann steini komdu komdu inn komdu vinurinn eini
þegar ég er orðin stór elti ég þig um bæinn
þyl ég svo í kirkju og kór og hvar sem þú verður á daginn
og þetta hefurðu sungið við börnin þetta söng með krakkana mína já já mamma kenndi mér náttúrlega
ég vil feginn óstuddur æskuveginn ganga og svo deyja ölvaður undir meyjarvanga
veistu nokkuð um þessa vísu nei og ég bara veit ekki
þessa vísu veit ég heldur ekki hver hefur búið til
hjartað berst um hyggjusvið hugurinn skerst af ergi
þegar mest ég þurfti við þá voru flestir hvergi
hefurðu lært lærðirðu er langt síðan þú lærðir þessar vísur ég lærði nú þetta af bróður mínum já sem er nú dáinn já
og svo er vísa þessi sem er talin eftir breiðfjörð sem mér finnst nú alltaf vera einhver fallegasta vísa
þegar ég smáu fræi í fold fer að sá og hlúa hugsa ég þá um þetta hold sem þar skal dáið búa
hvað er það í haukaklauf
hölda meður bitið skæða
fiður stiki lifri lauf lindi umburða saumur fæða
hnífur
ráðningin væri hnífur ráðningin er vasahnífur vasahnífur já
og þetta er allt allt á þessum hníf allt á hnífnum já já já
segi það er náttúrlega
ef að þú færir til páls þá skaltu
jájá en svo er það hin gátan segðu mér hana líka ha gátuna um askinn
settist ég á bungu baks
bar í hnjánum fundinn goða
hampaði skíði skerja fax skvetti á lending kirnuboða
svona held ég hún sé og hann settist á
bungu baks sko
það sé rúmið rúmið já já já og þá átu nú allir úr askinum á hnjánum
sko skvettist út úr sko þegar
og eftir hvern var þessi gáta þessi er eftir afa líka jón hinriksson líka eftir afa þinn já já
þú ætlaðir að fara með vísur eftir jón hinriksson afa þinn já sem ekki eru prentaðar í bókinni hans
þessa að minnsta kosti
það var fóstra hans sem að hét elín var nú heldur harðdræg þótti
og hann átti að prjóna smábandssokkinn með útiverkunum sem hann náttúrlega þurfti nú að gera
og þá sagði hann er sem í eyrum hljómi elín þá kemur inn kallar með hvellum rómi hvar er nú sokkurinn
er hann ei enn búinn ef þú ei á þér herðir í kvöld svo búinn verðir vís skal þér vöndurinn
já en hvað með hina sem hann fékk bágt fyrir
eins og ég ja það var karl og kerling í koti sem áttu sér þrjár dætur sem hétu ása signý og helga
sinni kom karlinn og helga var höfð útundan
einu sinni kom karlinn af dýraveiðum heim og þegar hann er kominn heim undir túnið þá
og leggst á byrði hans
hvur það sé hann segir ja ég nú drep ég þig nema þú gefir mér ásu dóttur þína
og hann þorir ekki annað
heldur en lofa því svo fer hann heim og inn allt í einu kemur eins og rigning á gluggann vatn
og þá segir hann við ásu hlauptu út og sæktu vettlingana mína þeir liggja á varinhellunni
ása hleypur út en þegar hún kemur út stendur voðalega stór kall þar og þrífur í hana og tekur hana
og fer með hana heim í hellirinn sinn
og segir hvurt
hvurt viltu að ég dragi þig eða beri þig
hvurt viltu heldur að ég dragi þig beri þig dragi mig segir hún þá fer hann af stað með hana
og og heim í hellirinn sinn
og vill nú fara að verða góður
hún vill ekki aðhyllast hann svo hann
bindur upp á henni hárið
og setur krásadisk í kjöltu hennar og setur hana þar á stól
og svo fer hann
svo er það að þar rétt á eftir að karl er enn að koma af fuglaveiðum og þá er lagst á byrði hans
og hann þá er sagt
eins að ég drep þig nema þú gefir mér signýju dóttur þína
og og karlinn þorir ekki annað heldur en að að lofa því og fer svo heim og inn í baðstofu
og þegar hann er búinn að vera þar um stund þá kemur eins og vatnsgusa á gluggann
og þá segir hann við signýju
skrepptu fram og sæktu hettuna hún liggur frammi á varinhellunni og helg signý hleypur fram
fram þá stendur þar maður og segir hvort viltu heldur að ég dragi þig eða beri þig
hann tekur svo í hárið á henni og dregur hana með sér í hellirinn
og það fer alveg eins að hún vill ekkert aðhyllast hann og ekkert gera sem hann segir henni svo hann tekur hana og lokar hana inn í afhellinum
er að koma af
veiðum líka
og þá er enn lagst á bakið á honum og þá er sagt að hann skuli drepa hann ef hann ekki gefi sér helgu
karlinn segir
þorir ekki annað heldur en að lofa
og svoleiðis að karlinn
segir við hana farðu og sæktu hálstrefilinn minn
ég skildi hann eftir úti
helga hleypur fram og þegar hún kemur fram og út úr dyrunum þá stendur þar voðalega stór kall og tek og segir við hana hvurt
beri þig
berir mig segir helga
hann með hana heim í hellirinn og hann segir henni að gera hitt og þetta og og hún gerir það og
og svo fer kallinn á dýraveiðar
og skilur hana eftir fær henni lykla nema bara að einu einum helli
og helga
er nú forvitin og og gengur nú þarna um
lykilinn
og hún fer svo og opnar hellirinn
og þá sér hún systur sínar svo aumlega á sig komnar að hún
getur svo skilið eftir opinn hellirinn og fer með lykilinn
en svo kemur fer kall út á fuglaveiðar og þegar hann kemur heim um kvöldið þá segir helga
þegar þau fara að borða um kvöldið allslags allslags mat sem að kallinn kom nú með
það er nú aumt að sitja hér yfir öllum þessum krásadiskum en en pabbi minn og mamma svelta nú heima
hvurt hún megi nú ekki senda þeim
afganginn kjöt og bein
roð og ugga og kjöt og beinrusl sem að að þau brúka ekki
helga tekur svo daginn
tekur helga ásu og setur hana í poka fyllir ofan á með með beinum og rusli matarrusli og bíður bindur onyfir
og biður hann nú að fara með þetta heim
heim að túngarði til pabba síns og mömmu
kall gerir það
að hún segir að hann megi ekki pokann því hún segist sjá í gegnum hellirinn svoleiðis að hann hún viti ef hann
fari að hnýsast í pokann
kall leggur svo af stað með pokann svo þegar hann er kominn svona dálítið
nær bænum þá
leggur hann frá sér pokann og hugsar sér nú að fara að líta nú hvað þetta sé honum þótti pokinn nokkuð þungur
þá er sagt
glöggt er auga
helgu minni hún sér í gegnum holt og hæðir og hellirinn
og svo fer hann heim og lætur pokann renna niður um eldhússtrompinn
svo heldur svo er það alveg eins daginn eftir að hann fer með hinn pokann og það er eins að hún
hann ætlar að fara leysa onaf og þá er þetta sagt
og og hann þorir ekki að opna pokann heldur lætur hann nú bara síga niður um strompinn
svo fer hann nú heim í hellirinn og þá fer hann nú
að tala um það hvort þau eigi ekki að fara að gifta sig og helga tekur því nú ekkert illa og svo segir hann að hún verði nú að fara að búa til veisluna en hann ætli að fara að bjóða
bjóða í veisluna
helga fer svo og tekur spýtu og stoppar hana eitthvað upp og býr til setur hana í þann kjól sem hún hefði nú ætlað sér að vera í
væri í og setur hana á bekk
og býr út annað sæti
haugar svo mat á borðið og vínföngum og öllu mögulegu allt virðist nú hafa verið til hjá þeim gamla
og svo fer hún af stað sest á tekur þarna eldskörunginn og fer hleypur af stað
kominn dálítinn spöl þá mætir hún hún hóp af þursum og þeir segja
komst þú að melhöfða kolskörin þín
kom ég þar breitt var á bekki brúður sat á stól og full voru öll ker svo flóði út af
ríðum hart ríðum hart brúðurin bíður
svo heldur hún áfram
og þangað til hún mætir öðrum hóp og þá segir segja þeir eins komst þú að melhöfða kolskörin þín kom ég þar breitt var
bekki brúður sat á stól og full voru öll ker svo flóði út af
og ríðum hart brúðurin bíður segja þeir svo mætir hún þriðja hópnum og þá er nú
manns mannsefni hennar í þeim hóp hann segir
komst þú komst þú að melhöfða kolskörin þín já kom ég þar breitt var á bekki brúður sat á stól
full voru öll ker svo flóði út af já ríðum hart ríðum
hart brúðurin bíður
svo koma þeir heim og þar situr brúðurin prúðbúin í stól og
og brúðguminn náttúrlega sest hjá henni og svo er nú farið að éta og drekka
svo fer nú að kárna gamanið og og þeir fara að henda hnútum yfir borðið
nema það vill nú svo til að ein hnútan lendir í
og hún dettur onaf stólnum
gruna að þetta sé nú ekki
regluleg brúður svo það lendir allt í einni þvælu þarna
brúðguminn náttúrlega fjúkandi reiður og hinir allir og allt þangað til að allt var nú
steindautt þarna og svo þá
svo fór helga að vita um þetta og þá var náttúrlega allt fullt af gulli og öllu mögulegu í hellinum og hún
hirti það og brenndi skrokkana og hirti svo allt draslið
svona er hún einhvern veginn eins og ég segi það er svo voðalega langt síðan að ég
sagt ég hef látið mér
en heyrðirðu þessa sögu sagða heima
já já þegar að ég mamma sagði mér hana þegar að ég lítil já
en þú hefur ekki mikið gert af því sjálf að segja hana ég hef svo lítið
sagði náttúrlega krökkum þetta fyrst en svo eru svo mörg ár
látið mér eiginlega detta það í hug já já
eins og kallað var
þið kváðust á mikið var það ekki já kváðustum voðalega mikið á já okkur fannst það ógurlega gaman og þá
þá var það nú að þá var alvanalega byrjaði annar þá
kváðu þeir svona eins og það væru karlmaður og kvenmaður já með því að kveða
komdu nú að kveðast á kelling ef þú þorir
gerðu vel við þessa þrjá þeir eru landar vorir viltu fara með hana aftur vísuna komdu nú að kveðast á kelling ef þú þorir
gerðu vel við þessa þrjá þeir eru landar vorir
komdu nú að kveðast á kall minn ef þú getur
láttu ganga ljóðaskrá ljóst í allan vetur
þarna svona byrjuðum við sín hvorum megin
og svo að kveða eftir stöfum
eftir stöfum já eftir stöfum allt saman
kváðuð þið vísurnar með kvæðalagi eða mæltuð þær nei við mæltum þær nú oftast nær fram bara
á þessu lærði maður allar því við þurftum að fá vísur til það var einna verst þegar maður fékk
exavísurnar því að þær voru svo fáar jájá
exavísur eru hér á blaði samantaldar sextíu og sex svo eru komin nokkur ex já
exin skrifa eg í kross aftan stendur það í lax
bilar exið báða oss blessaður komdu með það strax
þetta er gömul vísa líka já
og nú er fjaran orðin auð öll með þara gróin
þá skal fara og reyna hann rauð og ríða honum bara í sjóinn
já það er náttúrlega eins og ég segi þetta er
eru margt af þessu náttúrlega fallegar vísur en en bara maður lærði allt þetta til þess að geta
kveðist á sjálfsagt einar þrjátíu fjörutíu já jájá það er sem ég segi ég segi
mikill skáldskapur heldur bara
að þetta að að bara sýna hvað fólkið gerði sér til skemmtunar þá jájá
gera það já hjartað berst um hyggjusvið hugurinn skerst af ergi
mest ég þurfti
þá voru flestir hvergi
eg vil feginn óspilltur æskuveginn ganga
og svo deyja ölvaður undir meyjarvanga
þingholtsstræti tuttugu og sex
þrettánda febrúar nítján hundruð sextíu og átta guðmundur kolbeinsson fer með þulu
tíkin hennar leifu hún át frá mér margt nýja skaflaskeifu skinn og vaðmál svart
nýjan og langan naglatein tíkin sú var ekki ein óðinn var með henni ruddi hún í sig
rangárvöllu reykjanesi og bakkamjöllu haukadal og hundrað stráka hesta tólf og átján presta og þórólf
svamlaði hún í sig sautján hundruð svell af öllu bjarnafelli ingólfsfjall og allan flóann aftur lét hún kjaftinn mjóa
hafði hún ekki hálfan kvið sú skollatófa
með hana aftur já
nýjan og langan naglatein tíkin sú var ekki ein óðinn var með henni
ruddi hún í sig rangárvöllu reykjanesi og bakkamjöllu haukadal og hundrað stráka
hesta tólf og átján presta og þórólf
svamlaði hún í sig sautján hundruð svell af öllu bjarnafelli ingólfsfjall og allan flóann
aftur lét hún kjaftinn mjóa
hún ekki hálfan kvið sú skollatófa
hvern heyrðirðu fara með þetta
hallgrím ólafsson sem að hefur búið á dagverðará núna eftir á á hellu snæfellsnesi
hann kom til okkar svona unglingur unglingur og hann kenndi mér þessa þulu var hjá okkur eitthvað
tvö ár eða svo
hann hefur raulað hana svona já hann raulaði hana svona nokkuð líkt þessu já ég er nú ekki alveg viss um að það sé
sé nú alveg eins en það var nokkuð líkt þessu
lítið af af öðrum þulum sem að maður lærði
heyrðirðu þetta víðar nei ég heyrði það ekki víðar nei hvergi nokkurs staðar heyrði ég það
nema bara þarna
hjá honum ég ég held að það hafi ekki verið farið með hana neins staðar á bæjunum þarna í kring svo ég vissi til
en nú er þessi þula þarna úr þessu plássi þar sem að er minnst á bæði ingólfsfjall og
og flóann og
og bjarnarfell er þarna fyrir ofan ingólfsfjall já
en ég veit nú ekki eftir
hvern hún er þessi þula en hún er líklega nokkuð gömul
en þú manst ekki meira af þulum nei ég man nú ekki meira en af þulum manstu þú manst ekki þórnaldarþula
nei ég lærði ekki neitt af þeim svoleiðis sem að ég man eftir
svona smá ævintýraþulu sem að kannski allir kunna nú nújá eins og
hérna karl og kerling í koti sínu og kóngur og drottning í ríki sínu
karl og kerling átti þrjár
dætur og en kóngur og drottning þrjá syni
og karlsdæturnar hétu
sú elsta sipp og sú næsta sippsipp og
þriðja sippsippanippsúríasipp
en kóngssynirnir hétu
sá elsti hét skrat og næsti skratskratarat og þriðji skratskrataratskrúmíuskrat
fór það svo að
þeir urðu svo hrifnir
af þessum karlsdætrum
að sipp átti skrat og sippsippanipp átti skratskratarat
og sippsippanippsúríusipp átti skratskrataratskrúmíuskrat
var okkur kennt svona já og ykkur hefur
okkur þótti gaman að þessu já
já okkur þótti ykkur hafa þótt nöfnin já nöfnin svo sérkennileg og það féll allt saman sko þau lengdust alltaf nöfnin
hver kenndi ykkur þetta
ég held að það hafi nú bara verið einhver sem var hjá okkur hjá okkur kaupakona mig minnir það sem að kenndi okkur þetta
það var einhver sem aðkomu ég held það hafi verið kaupakona sem að kenndi okkur þetta sem að hét ingibjörg oddsdóttir hún
hún er dáin núna fyrir nokkru hún
var þá ung stúlka mig minnir endilega að hún hafi kennt okkur þessa þulu
þá vorum við ung ég hef verið svona fimm ára gamall þá þegar hún var hjá okkur hún var eitt sumar
að maður var sólginn í
ræða allt svona sko sem að
manni þótti nýstárlegt
það vantaði ekki
ég held að ég kunni nú ekki meira af þessum þessum þulum svona þú hefur aldrei heyrt söguna af loðinbarða
strútssyni
nei það hef ég ekki heyrt
nema bara þessa loðinbarða sko þessa sögu sem að er í þjóðsögunum já og maður
hirti nú ekkert um beint að að læra þær eða segja þær frá orði til orðs þannig lagað
ekki að læra þær nema maður leit bara það var í bækurnar svona og las þær
en meira varið í að læra það sem maður gat hvurgi
fundið hjá sér
var nú alltaf eitthvað svona
að að læra ef maður gat heyrt eitthvað skrýtið og sérkennilegt
er svo langur tími sem maður hefur aldrei hugsað út í þetta eða farið með það
þá er þetta farið að týnast niður svo mikið
en voru
heyrðir þú aldrei sögur ja það hefur verið
í þjóðsögunum berg bergþór á bláfelli jújú var það í þjóðsögunum
kunnað söguna neitt öðruvísi nei nei ég hef ekki kunnað hana öðruvísi
las hana söguna
á bláfelli
að sækja peningana þá
fundu þeir kistuna og þá voru bara laufblöð
en einn setti laufblöð í vettlinginn sinn en þegar hann kom niður af fjallinu þá voru það peningar
þá fóru þeir upp á fjallið aftur en þá fundu þeir ekki neitt
aðalatriðið í í því þegar átti að fara að ná í eitthvað
og þá var betra að hirða það strax að vera ekki að fara aðra ferð það var ískyggilegt
ja svo náttúrlega munnmælasögur þarna um hauga sem eru á dráttarhlíðinni