tiro-is/ismus huggingface dataset:
man þetta ég var svo ná samtíða þessari konu
já já hún kom þá á þetta heimili
orðin gömul kona
en hún hefur sagt þér þetta sjálf kannski já já svona ýmislegt
reykjamörk tíu hreða
hveragerði tuttugasta maí nítján hundruð sextíu og níu bjarney guðmundsdóttir segir frá
ég heyrði sagt þegar hann var ungur og þá var hann var trúlofaður og var búinn að eiga eitt barn
þau voru gift
þuríður konan hans
þá reri hann í bolungarvík á þessum tíma fyrir vestan
og svo gerði hann nú það sem hann var vanur að gera norðanáhlaup og hann komst að lokinhömrum í dýrafirði
þurfti að hleypa undan
og þar þegar hann kemur þangað þá
er honum tekið þar illa þeir voru náttúrlega sjóhraktir og svoleiðis votir allir og í frosti svo kemur húsbóndinn heim löngu seinna
og þá biður hann fyrirgefningar á því að konan sín sé veik og hann hafi ekki getað tekið á móti þeim
svo eru þeir þar um nóttina og nóttina daginn eftir þá kemur
til þangað að lokinhömrum og hann kemur með þau skilaboð að hann eigi að finna konu þar einhvers staðar nálægt
ég er nú ókunnug því öllu
en það er húsbóndinn sem segir honum að hann skuli ekkert hafa með það að fara
hann hafi ekki gott af því svo hann fer ekki neitt svo náttúrulega batnar
hann fer vestur aftur eða norður
svo hann en eitthvað sagði hann honum þessi maður hann sagði honum að konan sín væri veik af völdum þessarar kerlingar sem ætlaði að finna vatn
það var talið galdrafólk í
aldrei verið það náttúrulega
svo hann fær ekki neitt
þá sagði hann heima hjá sér hann bjó á dynjanda
hún bað hann fyrir það að opna ekki bæinn
og það og að vitja sín ekki ef hann
yrði kominn um morguninn þá þyrfti
að vitja sín
svo fór hann út um kvöldið og það veit enginn meira um það með morgninum kom hann
hann átti þrjá hesta þar í hesthúsi þeir voru allir dauðir brotið hvert einasta bein í þeim öllum
svo bar ekki meira á því hún hefði sent honum sendingu þessi kerling og hann sendi hana víst til baka
ekki meira úr því hjá henni
já þetta var um vagn afa þinn þetta var um vagn já
hver sagði þér þetta þetta sagði mér samtíðarfólk hans samtíðarfólk
það var samtíðarfólk hans sem sagði mér mér þetta því hann hann dó um það leyti sem að ég fæddist
og það var þá orðið fullorðið fólk sem að ég
og hann sagði það líka að að
því myndi ekki lánast neinum að búa á dynjanda börnunum sínum eða barnabörnum nema þeim engilráð og
og þau bjuggu þar bæði
voru þau eins mikið fisja eins og eins og hvað eins og eins og afi þinn vagn
man það að þessar konur sem þær voru komnar í fermingu
tvítugt þegar hann dó þessi vagn
engin saga um það hvernig hann hefur fengið þessa kunnáttu
vissi enginn neitt um það neitt hann bara vissi að hestarnir voru allir dauðir
og hann kom óskemmdur
vissu allir
nei það hefur ekki hvernig hann varð
hvernig hann öðlaðist kunnáttu sína það hefur nú verið bara eins og eins og önnur gáfa sem er nú gefin bara svona ýmsum mönnum
bæði skáldskap það er engu hann hefur ekki verið kraftaskáld nei hann var ekki skáld heldur
skáld nei ekkert
ég heyrði getið um þórð en ég var honum ekki kunnug nei hann var farinn úr hreppnum áður en
man eftir líklega séð hann einu sinni krakki
nei nei þú hefur ekkert lært af skáldskap eftir hann
einu sinni kunni ég konungskomu rímuna einu sinni sem hann gerði
já já nítján hundruð og sjö ég kann
en þú hefur lært dálítið af
eitthvað svona lausavísu eins og lausavísur
man það
einhverjar vísur
lærðirðu nokkurn tímann nokkrar þulur neinei
eins og þessa þulu hérna gekk ég upp á hólinn nei
ég kunni nú eitthvað í henni einu sinni
og svo eru þulur um grýlu kvæði um grýlu jájá ég kunni nú eitthvað ég er nú búin að gleyma
því niður týna því niður en ég hef nú heyrt það ég hér er komin grýla
grá eins og örn já það er í einu kvæðinu
eitthvað hef ég nú heyrt þetta jú ég
man ekkert í því en manstu nokkuð í þulunni grýla grýla var að sönnu gömul kerling nei nei þú hefur ekki heyrt það nei
grýla reið fyrir ofan garð og hafði hafði hala fimmtán ég kunni það nú einu ég er búin að gleyma því öllu saman
en þarna hafa gengið alls konar sögur einkanlega náttúrlega af
hrakningum manna voru menn ekki alltaf að lenda í einhverjum
ekkert nýtt þetta var nú algengt já já
það var nú ekki tekið neitt sérstaklegt nei
þetta var nú svoleiðis aðstæður að það var lífshætta ef maður fór út á bæ það var allt að fara á sjó
þegar þeir urðu álfsstaðabændurnir úr hrafnfirði nújá
fara norður í furufjörð ætluðu að sækja naut
og gerði svona hann gerði áhlaup
svo þeir komust ekki til baka
það voru nú menn þar úr kvíum líka og hrafnfjarðareyri þeir voru að sækja menn norður í furufjörð
og þeir fóru norður þennan sama dag og álfsstaðabændurnir þetta var á miðvikudag
eða fimmtudag miðvikudag
svo á fimmtudaginn þá
þá held ég að þeir hafi komið með heldur en á miðvikudaginn nema þeir á föstudagskvöldi lögðu þeir af stað álfsstaðabændurnir
úr furufirði auðvitað kálflausir
svo líður þangað til á sunnudag þá birtir upp og
og ég man það þetta laugardagskvöld að það aldrei vitað eins gekk nú oft mikið á það voru eldingar ég
sagt að það væri allt logandi úti ógurleg ódæmi sem gengu á
og bylur
svo á sunnudaginn koma þeir með með manninn
í furufjörð
pétur heitinn sagði að hann hefði grátbeðið hann manninn sem var með honum
hann fékk hann ekki til þess svo komu þeir um kvöldið
og þá sögðu þeir að þeir hefðu farið komið álfsstaðabændurnir norður og sótt og farið aftur á föstudagskvöldið
en svo kom sá þá þær á álfsstöðum þær voru tvær konur heima með börnin
þá sáu þær að þeir fóru út hrafnafjarðarmegin komu tíu fóru út þann veginn út með firðinum
en enginn til þeirra svo á mánudaginn þá kemur skip og þá fara þær inneftir og hóa í þá
og spurja þá eftir þá þessu hvernig standi á því að þeir komi ekki þá vita allir hvurs kyns er
þá fóru þeir á föstudagskvöldi og þeir urðu þar úti
þessir tveir
er í hrafnfirði á móti hrafnfjarðareyri eða svona innan til við inni í firðinum
þetta hefur verið í þínu minni
ja þetta er eitthvað tvö annaðhvort nítján hundruð og tvö eða þrjú
já ég man eftir þessu ég man vel eftir þessum mönnum líka já já
ólafur og bæring
það er náttúrlega farið að það hefur náttúrlega þessi fregn hefur náttúrlega borist um alla já já
já konurnar tvær önnur kom kom í kvíar þegar ég var með barn svo fór hún þaðan aftur með
mér nú þarna af engi þarna í kvíum
en voru ekki fleiri blettir víðar
ekkert verið talað um það nei nei en þetta var svo lítið
blettir að það var ekkert varið í þá
svo var einn á leiru sem að ég man nú ekki hvað hann hét það var einhver blettur þar sem var álagablettur
hann bað þá að lofa sér að slá þennan blett hann átti einn hest karlauminginn
ja þeir vildu það sögðu honum að það væri velkomið að sér
hann sló blettinn hann steig aldrei hesturinn varð draghaltur frá þeirri stundu
fór aldrei á bak á honum eftir þetta
þetta var nú í það eina skiptið sem ég vissi til svona nokkuð
var nokkur
vatnsföll já en stöðuvötn engin nei ekki nema á
átti nokkuð nykur að vera þar það hef ég aldrei heyrt nei nei ég veit það ekki það hef ég aldrei heyrt nei nei
heyrðir þú nokkurn tímann sagnir um um um
ég nú ekki heyrt en flyðrumóður ekki heldur
en skötumóður ekki heldur ég
að þetta var hér sunnanlands var það ekki og flyðrumóðir
að það ætti að vera vatn væri vatn á þrengslavatninu uppi á sópandanum norður í vatnsvík já
það ku vera hólmi þar í vatninu ég heyrði að
var sagt og
þar átti að vera í náttúrasteinamóðirin
í þessu vatni og hún átti að koma upp á jónsmessunótt og hrista af sér steinana
og svo áttu þeir að þeir voru gerðu sig út til að hirða steinana
og þeir urðu annaðhvort voru þeir dauðir eða þeir voru vitlausir það var
ég heyrði þetta sagt um kerlinguna þessa hún átti að koma upp á eða þetta
eitthvað skrímsli átt að hrista steinana af sér og þá áttu þeir að taka náttúrusteinana
þá voru þeir allir dauðir
ellegar vitlausir svo það var ekkert á því að hafa meira
hún átti að koma upp á jónsmessunótt
steinana
hver sagði þér af þessu þetta var bara heyrði svona sem fólk var að tala um þetta að gamni sínu já já
heldurðu að fólk hafi nokkuð trúað þessu nei nei nei nei lagði enginn trúnað á það
nei nei og það var aldrei gert heldur sem ég vissi til
grennslast eftir þessu enda komst enginn í vatnið nei þetta var hólmi í vatninu
og hefur sjálfsagt aldrei verið gert þetta
nei nei það lagði enginn trúnað á þetta nokkru sinni nokkurn tímann hvorki einn eða neinn
ég lærði þetta
ég get ekki raulað
ekki kemur hann hjaltalín með hripið jújú
ég var að segja það að ég væri búin að hlusta eftir mörgum kvæðalögum já og hafði aldrei heyrt farið með þetta eins og við eins og við munum
ekki kemur hann hjaltalín með hripið
hættu að hrína mangi minn á morgun kemur skipið
en breyttirðu til að raula það sem þú manst úr kvæðinu þessu ég kann ekki
nei ekki nema þessa vísu en kannt þú
meira sigurbjörg nei nei minna
nei úr þessu kvæði já heldurðu að þetta sé úr dálítið löngu kvæði
raula fyrir mig aftur
bogga raula þú það
ég hef lagið
fíkjurnar og sykurinn
til að raula aftur
hrína mangi minn á morgun kemur skipið
hérna er sko eitt gamalt
hérna er eitt gamalt það er allt annað en þetta sko en treystirðu
þú vildir ekki raula fyrir mig aftur þetta
eins og þú hafðir það já
aldrei kemur hann hjaltalín
með hripið
bara slaufurnar sem að eru svona þannig en treystirðu treystirðu
pínulítill hávaði
aldrei kemur
kemur hann hjaltalín með hripið
sigrún einhver sagði þetta muni vera í safninu hans bjarna
þorsteinssonar séra en hver kenndi þér þetta lag þetta er bara heiman að frá okkur sko
hafið þið það báðar eftir eftir móður ykkar það er móðir okkar jú sjálfsagt já það er áreiðanlega eftir henni hafið þið heyrt þetta annars staðar nei aldrei
var ekki nei það var
en það er hugsa ég sama lagið já já heyrðu þú myndir nú kannski vilja raula það fyrir mig þórey það get ég ekki því ég er svo gjörsamlega
morgun kemur skipið færir þér hann faðir þinn
fíkjurnar og sykurinn og svo vantar aftan á
að taka þetta sundur
það er nú gamalt það er gamalt sálmalag
dálítið vandsamt lag jájá sigurbjörg syngur hér gamalt lag
ég elska hlíð og hól ég elska ungu blómin ég elska
fuglahljóminn
ég elska hlíð og hól ég elska hlíð og hól
raula það fyrir mig aftur
ég elska hlíð og hól
ég elska ungu blómin ég elska fuglahljóminn ég
elska hlíð og hól ég elska hlíð og hól
jæja hver kenndi þér þetta
sigurbjörg ég veit það ekki
ég lærði þetta bara heima já af systkinum mínum og móður minni
hún var alla daga syngjandi
ég bið hana systir þína að raula fyrir mig á eftir já jæja
nú er glatt og líf í landi leika álfar sveins og snót fyllast hjörtun fjör og andi fögnum dátt við áramót
í dölum dans í hverjum hól
kveður kátt í sölum kveðjum heilög jól brenna blysin skær brakar ís og snær
dimm er nóttin dimm er nóttin dagur óðum færist nær
nú er kátt og líf í landi leikur álfa sveinn og snót fyllast hjörtu fjör og anda fögnum dátt við áramót
dunar
hátt í dölum dans í hverjum hól kveður kátt í sölum kveðjum heilög jól
brenna blysin skær brakar ís og snær
dimm er nóttin dimm er nóttin dagur óðum færist
nú er kátt og líf í landi leikur álfa sveinn og snót
fyllast hjörtu fjör og anda fögnum dátt við áramót
dunar hátt í dölum dans í hverjum hól
kveður kátt í sölum kveðjum heilög jól
brenna blysin skær brakar
ís og snær
dimm er nóttin dimm er nóttin
dagur óðum færist
hafiði haft eftir móður ykkar já sennilega alveg örugglega jájájá en heyrðirðu heyrðir þú það nokkurs staðar víðar
sigrún þetta sungið já
sé alveg ábyggilegt þetta sé heiman að frá henni
það var svo mikið
raulað svona
langar mig til að segja
við erum nú eiginlega hérna samankomnar
prestsdætur svo við ættum nú ekki að vera þérast við ættum nú að þúast
og þá er hérna dóttir guðmundur á lundum oddvita við
við erum líka oddvitadætur faðir hennar var líka oddviti
og það var alveg sjálfsagt að þær yrðu dús sú þriðja var
hreppstjóradóttir þá var það líka
ákaflega rétt og eðlilegt allar voru þá komnar og farnar að að þúast við prestsdæturnar prófastsdæturnar réttara sagt
þá segir vigdís af því að við vorum nú svona kunnugar kunnugar og þúuðustum alltaf
já svo er hún sigríður frá munaðarnesi hún er hérna líka sigríður frá munaðarnesi en þá er ekki ansað þá er engu ansað
jú og og hún sigríður segir vigdís aftur
og ekki er ansað svo ég svo ég
ríð svolítið lengra fram á móts við þær og segi ja ég er nú hvorki oddvita né hreppstjóradóttir og því síður
svo ætli það sé ekki best að sleppa mér
því var ekki ansað heldur
það varð að sátt
og ég hló í hjarta mínu hafði afskaplega gaman af og allt það svo var það
hefur líklega verið einhvern tímann áður að að þessar prestsdætur þær gistu oft heima
og sömuleiðis vinnumenn frá prestssetrinu
og tveir synir prestsins gistu ákaflega oft og stundum jafnvel
fleiri nætur í röð og allt eftir því sem á stóð með þegar þeir voru í ferðalögum og flutningum á milli
og ég man nú aldrei eftir að faðir minn tæki neitt fyrir þetta
til siðs
en svo komum við nú einhvern tímann seinna á prestssetrið
þetta hið sama þar sem þessar þessar dömur voru
heimasætur og gistum þarna það var tekið ljómandi vel á móti okkur
við fengum þarna ágætar móttökur hjá gamla prestinum prófastinum en daginn eftir þegar við vorum að fara af stað
þá fer elsti maðurinn í hópnum sem var læknir gamall læknir
hann fer að tala um næturgreiða
ja við förum
og þá var nú þá sá næsti er er oddviti
nei hann hélt nú ekki þeir væru nú oddvitar og báðir og hann tæki ekki neinn næturgreiða
sínum kollegum
þá er þar ung stúlka sem var dóttir póstmeistara
nei þeir voru bara skólabræður það kom ekki til mála að færi að taka næturgreiða af henni
þarna var þá voru þá tveir sýslumannssynir jú
það það náði ekki neinni
embættismannssynir nei nei nei nei
eftir var þá ekki annar hópur heldur en ég og vinstúlka mín við vorum báðar bóndadætur
hann vék sér aldrei að okkur en hún stendur upp og segir við hann gæti ég fengið að segja fáein orð við prófastinn
hann gengur fram með okkur og hún segir við hann ég ætlaði nú að vita hvað næturgreiðinn kostaði
nú ekki vanur að taka næturgreiða segir hann þá
nei en við erum nú ekki neinar prestsdætur við erum nú ekki neinar embættismannadætur segjum við
og hún leggur níu krónur á borðið ég ég svo sem kann nú ekki við það en ég þakka kærlega fyrir segir presturinn og tekur við peningunum
ég legg svona álíka upphæð eitthvað aðeins minna held ég
og og rétti honum segi honum að gjöra svo vel ef þetta sé nóg fyrir næturgreiðann
já já já meira en það það það er meira en nóg ég þakka kærlega fyrir við vorum tvær sem borguðum
sextán eða sautján krónur fyrir næturgreiða en hitt fólkið var
allt svo fínt að ekkert af því þurfti að borga
þetta þetta hafði ég við höfðum ákaflega gaman
í hjarta okkar ekki minnti ég náttúrlega auðvitað minntist ég ekki á það
að að hans börn öll hvert eitt og einasta þau voru sjö eða átta
höfðu margsinnis gist hjá föður mínum og ég tekið á móti þeim
þurfti heldur ekki það var stéttamunurinn var svo mikill
að það hélt þarna hópinn
finnur þetta það héldu heldur sig saman embættismannaklíkan algjörlega en ef það er bóndadóttir
jafnvel þó að hún hefði kannski miklu miklu fremur átt að
fá ókeypis næturgreiða
þá mátti það ekki vera því
niður niður á við það var eitthvað niður á við
þess háttar líkt og þetta átti sér stað bæði hjá
séra guðmundu og þessum hinum frænda hans
ætt að austan þessi ætt var ekki borgfirsk hún var að austan
en það annars átti hann
þau voru ágæt börn þessa prófasts alveg besta fólk og indælustu manneskjur og komust mjög hátt í lífinu sumt af þeim
háar stöður æðstu æðstu embættismannastöður og þau voru ákaflega blátt áfram og laus við allan hroka þegar þau þegar þau gistu heima
en svona var varð bilið að vera langt á milli
já ég hef ekkert meira um þetta að segja
svona varð bilið að vera langt á milli
annars langar mig til að segja um leið frá fyrstu hugsunum mínum gagnvart þessu sem að
sem að hét stéttamunur eða mismunur á á embættismönnum og ríkum mönnum og svo hinum fátækari
var aðeins þriggja missera gömul að ég fór með foreldrum mínum
að heimsækja föðurömmu mína í þingnesi
við komum að sólheimatungu þar var svo fallegt timburhús nýbyggt
og gluggatjöld falleg fyrir gluggum
ég hafði nú víst séð það heima
í munaðarnesi því það var líka vel byggt þar að vissu leyti pabbi minn var nú ekki búinn að byggja timburhúsið þá
en mér fannst þetta svo fínt að mig langaði til að koma þarna inn sjá hvernig þetta væri þá
þegar við ríðum burtu þá segir móðir mín okkur var ekki boðið inn
og einhvers líklega hefur hún haft eitthvað orð um það meira en ég veit það ekki
en þetta var nú sjálfsagt ekki rétt því jónas mun hafa boðið inn en pabbi minn mátti ekki vera að því að koma inn
nú höldum við áfram og daginn eftir þá komum við
annan bæ
og það var flóðatangi
lítil bújörð þá
og þar bjó nú fátækt fólk
ekkja sem dýrunn hét átti mörg börn
og þar á meðal þrjár dætur sem voru úti á túninu
tvær voru stærri og leiddu eina litla sem var lítið stærri en ég sem var
smáagnarkríli og gat rétt trítlað um gólfið
og leiddu hana á milli sín þar er okkur boðið inn
og ég man eftir því að við fengum að ég held ég muni það rétt við fengjum fengjum kleinur
og kaffi víst var þeim boðið foreldrum mínum
en þegar við komum út
þá segir móðir mín svona er það alltaf hjá fátæka fólkinu að það er miklu gestrisnara
verið sá mesti áróður til þess að gera mig að kommúnista
verð ég að segja alveg eins og það er
ég hændist alltaf heldur að vinnufólkinu á bænum bæjunum þar sem ég var heldur en að
þeim sem að meira máttu sín
jafnvel þó það væri hjá mínu ættfólki
langar til þess að segja ofurlítið frá föðurafa mínum hjálmi jónssyni bónda í þingnesi
hann var einkasonur jóns einarssonar frá hóli en jón einarsson var sonur
einars þórólfssonar í kalmanstungu og út af honum er mikill ættbálkur kominn þar á meðal séra bjarni á siglufirði sem hefur skrifað
ættartöluna
hjálmur var einkasonur eins og ég sagði og erfði
miklar jarðeignir hann átti þegar hann kvæntist einar átta jarðar í borgarfirði
í borgarfjarðar og mýrarsýslu á ég að halla mér heldur
en það var sagt um hann að hann hefði verið ákaflega hjálpsamur maður og jónatan skáld
nei í vatnshömrum fyrirgefðu á vatnshömrum hét það hann orti um hann í bæjarrímu þessa þessa vísu
heldur þingnes hraðvirkur hjálmur gæddur auði heiðursmaður hjálpsamur
hugsar um gull og sauði
var sannleikur því að þegar að harðindi voru mikil
þá var það víst ekki óalgengt að bændurnir af næstu bæjum kæmu með
horgemlinginn
klyfjaða færu klyfjaðir af mat til baka
því hann átti alltaf til nógan mat og auk þess hesta á járnum og gat farið út á akranes hvenær sem var
alltaf nóga peninga
í kistuhandraða sínum
og var var eiginlega hjálpar
hjálparstólpi
héraðsbúa og var var mjög rómað hvað hversu frábærlega hjálpsamur hann hefði verið
gamla konan var vön því hún amma mín þegar
fátæka fólk fór í burtu með það sem það gat borið af mat að senda konunni
kaffiögn og kandís
en það var það var eitthvert sinn að
einhentur maður sem var í sveitinni var að flytja fé
fyrir bændur sunnan úr borgarfjarðarsýslu og sjálfsagt niður í niður á brákarpoll niður í borgarnes
en til þess að koma yfir hvítá
þurfti hann að fá ferju
frá þingnesi en það var lögferja þar á svokölluðum hömrum
og annaðist hjálmur afi minn
þessa þessa ferju maðurinn gat ekki greitt ferjutollinn
og skuldaði þegar þegar allt var búið þrjátíu krónur eða þar um bil fyrir ferjutoll
hann lofaði að koma og borga þetta og hjálmur vildi
alltaf láta borga sér allt sem hann lánaði stundvís skilvíslega
nú líður og maðurinn er nú ekki kominn enn en þó er það ekki ekki komið mikið fram yfir gjalddaga
þá kemur hann þessi einhenti maður ber að dyrum og er boðið inn og
og borinn matur fyrir hann og honum
er gert til góða eins og siður var
svo kemur hann og réttir honum peningana þrjátíu krónur
hjálmur tekur við silfrinu og veltir því á milli lófa sinna
og er hinn ánægðasti mjög glaður
og leikur við hvern sinn fingur
svo þegar að maðurinn einhenti maðurinn
fylgir hjálmur honum til dyra
og kveður hann
en leggur
þrjátíu krónurnar í lófa hans og segir við hann
heyrðu hafðu þetta til þess að láta lappa upp á handlegginn á þér
vildi hann hafa það hann borgaði honum
það varð að vera
menn voru urðu að vera skilvísir ekki að svíkja ekki að ljúga
vera heiðarlegir og skilvísir en þá gat hann líka verið rausnarlegur
hann gaf honum ferjutollinn
svo var það eitthvert sinn að að
andrés fjeldsted var nágranni hans á hvítárvöllum
mikill maður og höfðingi hann var stór stór og voldugur í sinni sinni sveit
og þeir áttu saman veiði
þar sem grímsá fellur út í hvítá
desember nítján hundruð sextíu og níu
að háaleitisbraut fjörutíu og sex sigríður einars frá munaðarnesi segir frá já
viltu ekki bara byrja aftur þarna á þessari sögu um hann um hann
eins og um þarna laxveiðina já um laxveiðina já jú ég ætla að byrja á henni já það var
hjálmur jónsson í þingnesi hann átti
veiðirétt að í grímsá
þar sem hún fellur út í norðurá á móti
hvítárvöllum en þar bjó
mikill héraðshöfðingi kallaður
og og átti mikið undir sér líka var voldugur maður
það var alltaf ákaflega gott á milli bæjanna friðsamt með afbrigðum enda var hjálmur svo friðsamur
að hann hafði alltaf sagt að hann
vildi heldur bíða órétt en að lenda í ófriði við nokkurn mann
hann vildi heldur bíða órétt
en svo var það eitthvert sinn
andrés var mjög duglegur
og mikill búhöldur og veiði veiðimaður
ég er ekki viss um að hjálmur hafi verið eins ákafur veiðimaður hann var hann hugsaði meira
meira um sauðina hann átti hann átti
hundrað eða meira en hundrað sauði einhvern tímann sagði faðir minn að hann hefði slátrað hundrað sauðum svo það hefur víst verið mikil
búsílag og veitti heldur ekki af en svo var það með þessa veiði að eitthvert sinn þá tekur andrés upp
á því að hann
ríður heldur lengra net en venjulega hafði verið gert
hefur leggur nokkuð mikið lengra en net út í ána heldur en
lög mæltu fyrir og hann hafði gert eða heldur en vani venja var ég veit ekki hvað hvort nokkur lög voru svo
bundin um þetta
faðir minn sem þá var einar einar jónsson faðir minn hann stundaði veiðina þá var þá orðinn
hálfvaxinn maður
kominn undir tvítugt líklega
hann sér það
að nú er langt net hjá andrési á hvítárvöllum hann segir ekki neitt fer heim
sest við og ríður net sem er nákvæmlega jafnlangt og
það net sem andrés hafði lagt í ána
síðan fer hann með netið
niður að lögninni og tekur upp gamla stutta netið og leggur hinum út
þegar andrés kemur næst að vitja um veiðina
hann reiðist ekki en segir já það er maður í einari mér líkaði þetta
og einhvern tíma löngu löngu seinna þegar ég var held ég tólf ára gömul stelpa þá var ég í borgarnesi
og kem þar inn á verkstæði magnúsar þorbjörnssonar hann var söðlasmiður þar situr gamall maður
mjög mikið skeggjaður höfðinglegur breiðleitur og myndarlegur
hann heilsar mér
spyr mig hvað ég heiti og ég segi honum
og hvaðan ertu segi segir hann og ég segi honum það líka nú ertu dóttur hans einars míns segir hann
já við vorum góðir kunningjar
svo fer hann í
vasa sinn og réttir mér held ég hafi verið tveir
silfurpeningar tveggja krónu peningar svo ekki hefur hann reiðst af tiltæki föður míns
enda var það nú náttúrlega satt að segja töluvert sniðugt hjá honum unglingspilti
að voga sér þetta því það vogaði sér enginn að mótmæla andrési fjeldsted
en svo ætla ég að segja
já það var annað sem ég ætlaði líka að segja um hjálm
hann var allra manna fljótastur hann var mjög hraðvirkur eins og segir í vísunni líka
svo var það eitthvert sinn að það var haldið uppboð á hvítárvöllum á timburskúr
sem kallað var nú pakkhús en var nokkuð stórt hús því það var vel venjuleg venjuleg hæð undir
loft og svolítið ris þar sem hægt var að
ganga ganga upprétturr undir mænirnum svo þetta hefur verið eiginlega eins og smá hús
þetta átti að selja á uppboði sem haldið var þarna og hjálmur afi minn var þá
sjálfsagt orðinn nokkuð nokkuð gamall maður þetta hefur verið nokkrum árum áður en hann dó
hann býður í húsið og honum er slegið það
en þegar að á að fara að afhenda karlinum þetta þá er hann horfinn og sést hvergi
og það er farið að leita að honum en hvergi finnst hjálmur og enginn skilur hvernig hann hefur gufað upp allt í einu
nú svo er haldið áfram uppboðinu þá kemur maður þeysandi
á góðum hesti
og það erþ á hjálmur hann segir ekki eitt einasta orð stígur af baki stekkur af baki
handfljótur
tekur upp peningapung og skellir á borðið það er greiðslan fyrir húsið
hann kunni ekki við að skulda
átti peningana heima og reið
upp að þingnesi
góður spölur að
var víst ekki
sprett verið úr spori því hann hafði verið ótrúlega fljótur
nú var honum slegið
og það var flutt hann lætur flytja það upp að þingnesi og það stóð þar mjög lengi
meðal annars þá þegar að foreldrar mínir giftust
víst nokkuð löngu seinna þá bjuggu þau í þessu húsi