tiro-is/ismus huggingface dataset:
ég er alveg búinn að gleyma henni
ég bara man eftir fyrstu hendingarnar hér stöndum við þrír á þingi þórnaldar
ég veit ekki að hvaða þórnaldi þú spyr ég spyr að þórnaldi þórnaldarsyni af valnýjarkyni meira kann ég ekki
en það eru hér menn sem kunna hana hefurðu ekki fengið hana hjá henni arellí á höfn arellíu þorsteinsdóttir
svo hefurðu nú lært dálítið af málsháttum er það
ja það getur vel verið
en það bara það er eins og þetta komi ekki nema þá
manni finnist
eitthvurt sérstakt tilefni til þess
að grípa til þess
jú það er nú líklega að maður kann nú eitthvað hefur nú eitthvað numið af því og svo
eru það gáturnar
já eins og til dæmis nafnið nikulás
það er til það er til
það er til gáta um það
þusti maður þykka braut þandi út kálfa báða vatnaskratti og þjófaþraut
þú mátt nafnið ráða nikulás
og þessi þú hefur þetta allt saman frá mér ég þarf ekki að vera að fara með þetta
ein er hér ör nefnd er þetta rétt rétt
heitir nípa háleit holin geil og óþol geilhol og gatvíð gleiðstíg
og rangmíg úti stendur vatnsvot vindbarin grjótgás
þetta er fjárréttin
kannski mundir eitthvað ennþá fleira já mikið fleira grænt
grænt gras gróið á milli steina
mannsnafnið gróa
hvort viltu heldur
það sem ofan í stökk það sem
hvort viltu heldur það sem yfir stökk ofan í datt eða eftir sat
nú maður átti svo að velja sér eitthvað af þessu þrennu jahá
og hvað var þetta
skessan sem yfir stökk
gullskórinn á fætinum á henni sem að ofan í datt en skíturinn úr henni það sem eftir sat
þú manst nú ennþá fleira er það ekki
ég ætla nú að hugsa mig um
búinn að fá þetta hjá mér allt áður
bara til þess að eyða bandi að ég fari að endurtaka það við þig
mjög stóð kirkja
mikil og há máttug er byggði himna rex
stór var í henni stólpinn sá er stóðu á borgir tvennar sex
á borgum þessum byggðust nær
bitar tveir með tíu ris kringum hverjar konur tvær er kunnu að ganga dægra á mis
þessa gátu kenndi faðir minn okkur
strákum og ég hef alltaf munað en hann vissi ekki um þýðinguna nei
mykju björn þrífur
ég nú ekkert segja
og sem sagt
ekki verið
hafði mjög gaman
miðja leið að breiðabólstað
þá sér hann koma vestan túnið
hann hafði mjög gaman að segja frá þórhallur
þú ekki vandist þú ekki snemma að sálmarnir væru sungnir
þeir voru sungnir
alls staðar hvar sem að meðan þeir voru sungnir bæði heima og á steindyrum þarna þar sem ég var í átta ár
heyrt afa þinn syngja jón reykjalín já
hann söng svo vel hann afi og tónaði já
það fór nú mikið orð af því
pabbi söng mikið líka og var lengi mörg mörg ár
hann söng svo vel hann afi
þegar að við vorum nú þarna
það var nú ekki nema árs millibil
óla og sigríði og mér og svo ólu þau upp dreng sem snorri sonur afa átti
og afi hann á okkur
í rökkrinu inn til sín inn í húsið sitt þau voru
í suðurenda
fóru að láta okkur syngja hann byrjaði svo ævinlega fyrir okkur
já já ég man svo vel eftir honum afa
hvað var það helst sem hann lét ykkur syngja það voru allslags lög
veraldleg lög allt
nei ómögulegt að muna það
kenndi hann ykkur nokkur sálmalög hann afi
að heyra þau svona sungin já óli sálugi bróðir okkar hann var nú elstur af okkar hann
hann var nú ekki nema á tíunda árinu þegar
pabbi lét hann sitja á hnénu á sér og hann söng með honum í kirkjunni já
á steindyrum
þú lærðir lagið við pétur þar sat í sal já gamla lagið
hann fóstri minn hann
söng sjálfur passíusálmana
fyrstu árin ég man nú ekki hve mörg en svo tók ég við
já ég var búin að læra svo mikið af hinum lögunum þegar ég kom
ég væri ekki nema átta ára
það voru hjón sem komu framan úr fnjóskadal
þau voru í húsmennsku hjá pabba og mömmu í eitt ár já einar guðnason og konan hét sólveig
þau áttu eina dóttur þrettán ára hólmfríði
og hann kenndi söng en gat ekkert sungið
öll lögin og við lærðum þau
af því og hann kenndi
svo mörg lög
og þau kann ég enn svo mörg mörg mörg
mörg af þeim fallegu lögin
já gömlu ó þau voru svo mörg falleg
inga hvaða lög voru það helst
bókin ég sendi honum jóni ásgeirssyni hérna
liljukórssöngstjóra já
bók söngbók já það voru annað hvort þrjú eða fjögur hefti bundin saman
eða raddsett eftir
eitthvert einhvern guðjónssens fólki
já einhvern náskyldan henni guðrúnar heitinni lárusdóttir já
ég sendi honum bókina já honum jóni
og bað hann að bað hann nú að
spila og syngja úr henni hann hefur ekki gert það hann hefur ekki einu sinni þakkað mér
fyrir hana
en þar eru öll sömul gömlu fallegu lögin
og eru það lögin sem að hann kenndi þessi maður já mörg af þeim já já já já
en hann fóstri þinn kenndi hann þér ekki fleiri
lög heldur en við pétur þar sat í sal þetta þykir mér svo fallegt lag
hefurðu heyrt þetta lag nei ég þekki ekki þetta lag
en það hefur verið þarna í bókinni það er í bókinni já
ja þau eru svo mörg ó
ég kann þau kannski ekki alveg öll en flest öll já voru þessi lög ekki ákaflega mikið sungin jú jú jú
þau hafa verið vinsæl
sem ég var fædd og uppalin á þönglabakka þessi einar guðnason hann
spilaði þetta á fíólínið sitt
við lærðum þau af því já
nei benedikt vildi það ekkert taka fyrir sagði bara að úr því sem ráða hefði verið
þá hefði sér verið nóg að hann hefði getað bjargast sjálfur
já við vorum að tala þarna um hann bensa karlinn erlendsson já vorum við ekki búnir með hann ég man það ekki
segja af honum svona þú varst að segja mér þarna af
ferðinni já þegar hann missti hestinn já svo var já ég var að segja þér frá því
já ég var búinn að segja þér frá lækningunum hans
það var eitt kennileiti hérna á breiðabólstaðarbæjum sem var kennt við hann
og var kallað gamlabensarof hann var alltaf kallaður gamli bensi í seinni tíð að minnsta kosti
hann var þá á sléttaleiti
niðursetningur orðinn mjög sjóndapur
nú kemur hann þegar hann kemur innan frá reynivöllum þá tekur
hesturinn tauminn af honum
og vill fara sínar götur en ekki leiðina austur að sléttaleiti beint eins og hún lá
heldur fram svokallað innrarof
sem liggur í suðaustur og austur af helghól var það var kallað innrarof
svo var hlaðinn mikill nátthagi þar í kringum þetta rof þetta var fallegur valllendisflötur
alveg sléttur
og eftir að var búin að hlaða hérna
nátthaga þarna
verið nítján hundruð
tíu og ellefu það var gert
þá fengum við milli fjörutíu og fimmtíu hesta af þessum fleti af töðu
bæirnir
alltaf fjörutíu hesta sjaldan minna
og þarna voru ærnar byrgðar
á vorin
meðan að það var verið að halda þeim í vöktum
til fráfærna
og líka til þess að fá taðið úr þeim í nátthagann
því hann fékk ekki annan áburð heldur en það sem að ærnar létu af sér eða féð
þegar það lá þar inni á nóttunni
og nú tekur hesturinn tauminn af gamla
bensa gamla og austur þetta þetta rof
en það voru háir bakkar að því moldarbakkar uppblásnir moldarbakkar
bæði að framan og norðaustanverðu
og ska og
myndaðist svona eins og tangi í suðaustur á rofinu
nú heldur hesturinn áfram austur og austur þennan tanga
en af því benedikt sá svo illa
þá sá hann ekki moldarbakkann fyrir framan hestinn
en hesturinn vill ekki ganga og bensi gamli herðir á honum
þar til hesturinn stekkur ofan niður fyrir moldarbakkann og benedikt kastast af honum
og fram í moldarflagið
en meiddi sig ekkert en var náttúrlega óskaplega illa verkaður bæði á höndum og andliti og og fötin
það sást til hans frá breiðabólstað
og það var strax hlaupið og kallinum bjargað og farið með hann heim og
hann þveginn og haft haft fataskipti á ho höfð fataskipti á honum
og líklega svo fylgt austur að sléttaleiti eftir að hann hefur verið búinn að fá góð góðgerðir hjá þórunni gömlu
eftir þetta kölluðum við þennan
þennan enda af rofinu gamlabensarof
það hefur verið svona margir svona einkennilegir menn hér hjá
svona hver sagði þér þessar sögur af benedikt
ég hef nú svona fiskað þær víða upp
okkur stefáni á hlíð sem var nú fróðleiksmaður mikill
kom einu sinni saman um það
að við skyldum reyna að afla í þátt um benedikt ellendsson
og það var við vorum dálitla stund að akast á um það hver átti að setja smiðshöggið á
óhæfuna
en hann vildi endilega að ég tæki að mér að
setja lokaþáttinn skrifuðuð þið þetta þá niður hjá ykkur já já
það var það já og svo skrifar stefán
búskaparsögu hans fæðingarsögu hans eða fæðingu hans
og uppvaxtarár
og búskaparár
og þar nemur hann staðar
hann byrjar þegar hann er búinn að rekja
þann feril ævisögu hans
en svo rakti ég aftur svona smáviðburði sem ég hafði heyrt úr ævi benedikts
já mig langaði til þess að
vita hvort þú gætir ekki sagt mér eitthvað af honum árna í sævarhólum
ekkert nei ég get ekkert sagt þér af honum
það var ekkert eiginlega festst í mér
um hann en það
það eru sagnir af honum
svo var sögð svo var steingrímur einhver sem að sagnir voru af hérna
var hann ekki á gerði eða hvar var hann á gerði já
bjó á gerði eða hvar bjó hann jú hann bjó á gerði tengdafaðir oddnýjar
steingrímur jónsson held ég já
hafi verið jónsson
ætli ég sé ekki búinn að segja þér af honum ég man það ekki nákvæmlega hvað þú hvað ég hef sagt þér af honum
hann lagði sig mikið hann já hann var bóndi á gerði
á undan jóni syni sínum manns oddnýjar
og hann er svo samtíða oddnýju á gerði
þá orðinn gamall maður
nokkuð svona
hann var hann gerði mikið af því að leita eftir refum á vorin
og var þá ekki alltaf matarmikill
þegar hann fór og yfirleitt nestis laus
einu sinni lá
hann í þrjá sólarhringa alveg fastandi á greni
og beið eftir því hann þorði ekki að yfirgefa grenið
hann hélt að þá mundu
tófan kannski flytja og beið eftir því að yrði kom ið að leita eftir sér
og það var víst það var
víst farið að leita eftir bensa og hann fannst þá liggjandi á
var rennt grun í það í hvaða átt ætti að leita
einu sinni og svo gerði hann mikið af því að fara í rótarferðir
taka hvannarót kom þá stundum með fullbyrði eftir kannski daginn
af af hvannarót
ýmist hér í klettunum eða þá lengra inn til fjalla
trúlegt að þá hafi verið eitthvað af hvannarót í hvannadal
því af hvönn ber hann nafnið hvannadalur
og það sýnir það að það hefur verið meiri eða minni hvannarót þar
og hér í klettunum efst í klettunum
er stór skriðubás sem heitir hvannstóð
og það bendir til þess að þar
hafi verið mikil hvönn
þetta hefur bensi gamli líklega
þessu hefur bensi gamli öllu hjálpað til að yrjast upp
svo er það gil hér í klettunum breiðabólstaðarklettum
svona nær miðja vegu milli sléttaleitis og breiðabólstaðar sem heitir rótargil
ja ég var búinn að segja þér eitthvað um þetta um daginn
það er nú vafalaust hann hefur grafið þar líka
einu sinni sem oftar þá kemur
steingrímur að næturlagi um vor
úr þessari
leit sinni að grenjum
og þá var farið að
var komið það fram á vorið að það var farið að vaka yfir túnum
þá var vinnukona hér á hala hjá af hjá benedikt afa mínum sem marín hét
hún var systir eða hálfsystir hálfsystir held ég benedikt ellendssonar marín
hún var nú svona ekki alveg eins og annað fólk
svona vantaði eitthvað andlega
en ekki samt svo að hún gat unnið hún var hér á
hala niðursetningur einhvern tíma eftir fyrst þegar að ég mundi eftir
og hún var ósköp barngóð
en sóði hefur hún líklega heldur verið hún stakk rullupís upp í nefið á sér
fróaði sinni tóbakslöngun
á þann hátt
og þó hún væri nú niðursetningur þá hafði hún
einhvern veginn einhver ráð að
fá fá tóbak í nefið
nú er það í þetta sinn þegar að benedikt þegar að
gönguferð
þá vakir marín yfir túninu þá vinnukona hjá benedikt afa mínum
þau hittast svo
í svokallaðri glomp glompu
sem er svona miðja vega hér á milli bæjanna
taka sér svo sæti þar og hann fer að fala samfarir við hana
en hún var nú treg til þess vildi engar
vildi ekki
neitt gera fyrir hann í því efni hann
ef hún verði nú við bón bón sinni
já hún náttúrlega
freistast nú fá þennan mikla mat allt að því hálfan sauð
í hvílutoll
og það er svo ekkert um það að
tala það verður þarna kemur þarna barn undir
og oddný heitin á gerði
hún er hún er þá ljósmóðir minnsta kosti í þessu byggðarlagi
og hún er sótt til marínar þegar hún fæðir barnið en
barnið var með eitthvað litlu lífsmarki þegar það fæddist
og oddný sagði að hún hefði sagt við sig
blessuð vertu ekki að tjarga lífinu í þessu
svo kemur að því að marín fer að heimta hvílutollinn
en steingrímur bregst illa við
vill ekkert láta hana hafa
en marínu þykir nú hart að verða af svona góðum bita
og fer að fer til oddnýjar á gerði sagði oddný okkur
því ég hef þessa sögu eftir henni alveg fer til oddnýjar á gerði og biður hana nú að ganga í lið með sér að hún fái
steilurnar
oddný gerir þetta hún fer svo að tala um þetta segist sagðist hafa farið að
tala um þetta við steingrím og sagðist hafa sagt við hann nógu ertu nú illt búinn að gera
þó þú svíkir hana nú ekki á hvílutollinum
og það varð svo hann varð svo að vera úti með steilurnar
þessa sögu um marínu og steingrím sagði oddný okkur
ekki verið búinn að segja þér um kúna sem þeir höfðu saman
steinn afi og um um kúna sem þeir höfðu saman hann steinn afi og nei nei
einu sinni eitt vetur sem steingrímur er á gerði
þá hafa þeir kú í félagi steinn afi minn og hann
og skiptu mjólkinni höfðu sinn daginn hvor mjólkina úr kúnni
ég held sinn daginn hvor heldur en sitt málið hvor
en hvort sem var þá var það nú svona að þeir skiptu mjólkinni til helminga á milli sín
og gáfu henni að hálfu leyti hvor fóður
eða skít á tún
þá gerir
steingrímur tilkall til helmings af skítnum úr kúnni
því kýrin hún var til húsa hjá steini afa um veturinn
en afi var nú ekki alveg á því hann hélt að það væri nú ekki of mikið fyrir umhirðuna
þó hann hefði skítinn úr kúnni
þessa sögu sagði oddný okkur líka
svo kemur slær nú eitthvað í brýnu með þeim
en endar víst svo að steinn heldur skítnum en steingrímur fær ekkert
svo þegar hann kemur heim að gerði
þá segir hann oddnýju þett þeirra við skipti
en ég lét hann nú hafa dálítið
eftirminnilegt sagði steingrímur
og hvað var það sagðist hún hafa sagt ég orti vísu til hans já
og látt þú mig heyra hana sagði oddný
já steingrímur gerir það og vísan er svona þó
eldur sjórinn torf og tré
týnist í þín iður
samt þó fullur aldrei er illur ýmis liður tríttur torláfsniður
þá sagði ég sagði oddný heitin á þetta nú eitthvað að vera líkt skáldskapnum hans hallgríms sáluga ja það er ekki
meining í því sagði kall
varstu búinn að segja mér um
um huldufólkið sem átti að vera á brunnhólum á brunnhól á brunnum ætlaði
ég man það nú ekki hvort ég var búinn að segja þér það
en en það var orð á því gert að það hefði verið huldufólk þar
ég sagði þér af niður setning sem hér var á hala og fleiri bæjum og hét árni
nú já og hann var á brunnum
og þóttist sjá huldufólk þar
stundum þegar hann kom inn á kvöldin
þá hefði hann átt að segja hún var ekki ómjúk sem fór inn að skriðunni núna
við að hann hefði séð huldukonu þar
en nútímafólk hefur ekkert séð svoleiðis
en það hefur séð ljós í kletti þar
og það staðhæfir að það hafi ekki verið nein
missýning já en hvernig var það átti ekki að vera einhver ljós á steinasandi sjást eitthvað þar
jú þeir sáu þar einu sinni bílljós
sem aldrei kom fram
það var torfi sonur minn og einhverjir fleiri
en látt þú hann segja þér frá því já já ég já
já en það átti að vera
trippi einkennilegt trippi dulrænt trippi
eða eitthvað í líkingu við trippi á steinasandi
og það voru nútíðarmenn til dæmis þórður á kálfafelli sem var nú
sannorður maður
hann sagði að þeir bræður hefðu einu sinni séð
svingla þarna við vötn
þetta trippi
eða í líkingu við trippi
og það sem var nú haft til marks um það að það
væru skessur í hvannadal
að þeir sem villtust á steinasandi
þeir villtust alltaf í þá áttina
í þá áttina sem vissi að hvannadal
það var einatt oft að menn þóttust hafa villst á steinasandi
já og síðast var það
í minni tíð þá villtust tveir menn þar
það var á jólum við fórum þá til kirkju hér þrír frændurnir saman
það hefur líklega verið já næstu jól eftir að ég fermdist
því það var ég ragnar þórarinsson þá á breiðabólstað
og benedikt þórarinsson bróðir hans á gerði
við fórum allir til kirkju á jólum
þorsteinn á reynivöllum
eyjólfur og gísli á reynivöllum og eyjólfur á reynivöllum
nei þetta er vitleysa úr mér þetta var langtum seinna það var ekki árið eftir að ég fermdist
það var seinna
eitthvað seinna
nei bíddu nú við ég rugla nú saman frásögn
ég rugla nú saman frásögn
já það var ekki í þetta skipti að þeir villtust á steinasandi já
en það var náttúrlega
satt þetta að við fórum þá þrír feðgarnir til
frændurnir til kirkju ég
ragnar og benedikt
en það var bara önnur kirkjuferð það var kólgunorðanveður
og vötnin svo lítið að það mátti segja
segja að þau lægju niður í aur
ég minnist þess að það var nýbúið að
endurbæt a kirkjuna á kálfafellsstað að innan í þetta skipti
að hún leit út eins og allt annað hús þegar við komum í hana í það sinni
og hún var miklu meira uppljómuð
af kertaljósum eða víðara kertaljós í henni heldur en áður hefði verið á hátíðum
var svona hífandi norðan gola og kalt ankoti kalt
við komum á við á gerði um leið og við komum
frá kirkjunni
já já við sleppum þá þessu bara
við sleppum þá þessu bara já við sleppum því held ég já já já ég ætlaði að spyrja þig þarna um þetta trippi
já en ég vissi aldrei um um það hver
heyrði aldrei getið um það hver hver voru hugsuð uppruni þessa trippis
en þetta var talið eitthvað eitthvað
og það voru
ýmsir sem þóttust þóttust sjá það þarna vera að vappa um aurana
og það var ekki laust við því að svona kjarkminni menn hefðu beyg af því að fara yfir steinasanda
þegar var farið að
dimma á kvöldin vegna trippisins
já já þá held ég hafi bara nú ekki eiginlega mun nú ekki vera að spyrja
þig um meira það var nú eiginlega eitt sem ég ætlaði að tala um við þig
hafi verið lesnar svo mikið
það hafi verið lesnar
íslendinga sögur þegar þú varst ungur já já
hvernig litu nú menn á íslendingasögur trúðu
menn þeim alveg þeir trúðu þeim alveg
eins og ég held flestu sem þeir las sem fólkið las það hafi trúað því
það trúði noregslanda noregskonungasögunum og norðurlandasögunum
fornaldarsögum norðurlanda
það trúði þessu
mönnum hefur ekkert mönnum hefur ekkert fundist
að sumir atburðir væru svona ótrúlegir
jú víst fannst því það
en það var sama það var ekki að gera sér neina rellur úr því þetta gat skeð sagði
fólkið þetta voru aðrir tímar þá en nú og þess vegna gat þetta skeð þá
þó okkur þyki það ótrúlegt nú
hrólfssögurnar voru í miklu uppáhaldi göngu hrólfssaga og göngu hrólfsrímur sem síðar voru
kveðnar út af þei henni hrólfs saga kraka og kappa hans
og bíddu nú við var ekki einhver hrólfurinn enn göngu hrólfur hrólfur kraki
og nei það voru ekki fleiri það voru ekki fleiri
hrólfs saga gautrekssonar já var
var hrólfs saga gautrekssonar
þetta voru mikið lesnar sögur og þótti mikill matur í því og völsunga
hún var mikið lesin
mágusar saga það þótti góð saga og hvers vegna þótti hún góð það þetta voru svon þetta var
þótti góð sérstaklega þess vegna að mágus gat leikið á þá
eftir því sem sagan segir segir
og sagan af þeim hérna af sigurði þögla hún þótti góð
sagan af kára kárasyni hún þótti góð líka
þúsund og ein nótt var nú líka lesin upphátt
en faðir minn las hana eitthvað með sjálfum sér
oddný heitin á gerði hún átti hana þúsund og eina nótt
og svo var mikið af rímum til göngu hrólfs rímur bertholtsrímur bernódusarrímur
rímur af hálfdáni svarta
þessu man ég nú eftir rímur af atla ótryggssyni
finnbogarímur
rímur af gunnlaugi ormstungu þetta var allt til
í fyrsta lestrarsafninu sem þeir áttu fjórmenningarnir
og líklega eitthvað meira af rímum
finnbogarímur voru í miklu uppáhaldi eins af hérna
gunnlaugi ormstungu
og svo lærði maður erindi og erindi
úr þessum rímum þegar var verið að kveða og þegar maður kvað sjálfur
og það var manni góður styrkur
þegar var farið að kveðast á að geta þá gripið í eitthvað
úr rímunum
það undraði mig eiginlega
þegar það komst á kreik að fara að fordæma ríma rímnakveðskapinn
víðimel tuttugu og þrír
löngum hef ég nú talið að minn ættbogi hann myndi vera
þarna úr hnífsdal taldi ég lengi en
fann ég það út að
ég mundi vera
kominn af fólki sem ættað var úr bolungarvík
ég veit ekki hvort það er
er sagt á heppilegum stað að
að á sinni tíð var þarna í bolungarvík
formóðir okkar er nefnd var og hét
solveig björnsdóttir þorleifssonar sem flestir munu nú kannast við sem hafa
gruflað í fornar
ættir
hún er sögð að hafa fengið fyrir skrifara
jón að nafni þorláksson ættaðan úr dalasýslu
en fólkið mun hafa sagt þarna á vestfjörðunum eða í bolungarvík þegar hann var
búinn að kveðja þennan heim
þá voru samt hendurnar á honum svo liprar
að þær hreyfðust til skriftar eftir dauðann
en við hérna látum það nú held ég lönd og leið þær sagnir
en hitt mun rétt vera að minnsta kosti er
er það að finna í sýslumanna ævunum hjá hannesi þorsteinssyni
okkar solveig björnsdóttir
bjó þarna eftir að faðir hennar var felldur í rifi sem við könnumst nú við hrjóstugt var í rifi eins og þar segir
það mun aldrei nokkurn tíma á íslandi hafa
þvílíkir feiknaarfar komið á eina hönd
í hendur einnar persónu
eins og eins og solveigar björnsdóttur þarna á vestfjörðunum
fór þá strax eftir dauða föður síns eftir því sem ég veit best að hóli í bolungarvík og
þar var hún
allt i að því tíu ár
þar eignaðist hún að ég held
ég hélt löngum að þessi börn solveigar hefðu farið suður þegar
bræður hennar komu vestur og sóttu hana og giftu hana frá sér því að
þessi skrifari jón þorláksson þó hann ætti nú með henni sjö börn
þá var talið
að það að
væri ekki jafnræði það voru eiginlega landslög
að það væri jafnræði milli hjóna
að þau gætu lagt fram hvort fyrir sig hæfilegt fé og jarðir
til þess að það gæti staðið hvort
sem persónur
en það gat aumingja jón þorláksson ekki og og þessvegna fór sem fór að þegar hann hafði eignast með
solveigu sjö börn þá komu þessir bræður hennar vestur
og giftu hana páli jónssyni sem við könnumst við svona bróður guðna jónssonar
sem var faðir björns guðmundssonar í ögri
og guðfinnu jónsdóttur systur hans en
einmitt frá guðfinnu jónsdóttur og hennar erfðum á kirkjubóli í skutulsfirði
er þetta komið
þessar eignir þessarar ættar þarna einmitt þarna á vestfjörðunum
solveig mátti ekki
það voru ekki landslög fyrir því að þessi börn solveigar sjö þau gætu eignast eiginlega
skapaðan hlut eftir hana
af því að þau voru ekki frjáls borin eða sem kallað var
en einhvern tíma mun nú stefán biskup samt hafa úrskurðað
um tvær dætur hans að þær ættu að eignast eða fara
með arnardalina báða
stendur einhversstaðar
og þar er nefnd brigíður og systir hennar en en sagt að brigíður hafi
lagt höndur á og eignast eða farið með báða arnardalina
en hin hafi borið skarðan hlut
er það ekki eins og við sjáum það
rakningur á
eftir því sem ég veit allra best er formóðir mín
hún var í bolungarvík og
foreldrar hennar hefi ég nefnt þennan jón þorláksson
og hún giftist manni sem hét
ég held ólafur eiríksson og var frá ási
suður á rangárvöllum eða einhversstaðar þar mikilhæft fólk
en þetta dafnar þarna á vestfjörðunum maður
sveinn jónsson
hann giftist þessari brígíði
jónsdóttur þorlákssonar og solveigar björnsdóttur
og þaðan er nú þessi ætt kominn
ég nú búinn að tína það upp svona
ætli það sé ekki nóg svona í bili hallfreður minn þú ert ekki meira en svona mátulega hrifin af þessu en þetta mun nú vera hægt
sökum þess að þetta blessað fólk katólska fólk
það var nú svona og eymdi eftir lengi eftir að katólskan var
það hugsaði alltaf um
færi ekki fram giftingar sem að
það var ættstofninn allt
nú og þó að okkur finnist það nú óvirðulegt því karlarnir eru með þessar jarðir og brask um
bara gifta eiginlega börn sín jörðunum
þá hélt þetta uppi stofninum
þú varst einhvern tíma að segja mér af þessum körlum þarna
segja mér af körlum í hnífsdal
að langfeðgatali úr bolungarvík já já
og ég sagði þér að þessi
solveig björnsdóttir þorleifssonar er jú formóðirin vitanlega talin
enda á hún
eignir eiginlega alveg
inn um allt djúpið
að heita má
solveig
en hún á dóttir sem heitir brigíður með jóni þorlákssyni skrifara sá sem skrifaði dauður
gengu einhverjar gengu einhverjar sögur í ættinni um
margrétarnafnið er alltaf í gegnum þarna hjá okkur það er nú eitt
og og þú sérð þarna
að dóttir hennar helgu sem við vorum
að nefna þarna áður sem kemur með árna gíslasyni hún heitir margrét eftir það kemur
margrétarnafnið alltaf fram
já en en þetta fólk var þarna í sextíu ár
og það er eiginlega alltaf eftir það
ættingjar þorsteins heldur ættingjar tómasar bróður hans
já þetta hefur hann theodór tekið í gegn og gruflað og gruflað
árnasafni allstaðar í anskotanum og og það kemur í hinu bindinu vona ég af arnardalsættinni en
heyrðir þú nokkrar sögur um forfeður þína þegar þú varst að alast upp fyrir vestan
það er nú til dæmis eitt sem ég hefi
sem ég veit ekki hvort að eru nokkrar sannanir að helga
sem að árni gíslason gefur nú hnífsdal
hún hefur nú verið nokkuð lengi þarna
jón þorsteinsson fallið frá
theodór hefur fundið þennan jón þorsteinsson og hans eign að hnífsdal
já svo það er ekki neitt út í loftið
en svo er sagt
langað aftur norður í skagafjörð
hún var systir skáldsins sem orti eftir þá