tiro-is/ismus huggingface dataset:
fólkið á bæjunum í austustu sveitinni austast í sveitinni
hvert þessir menn munu fara og hvort þeir muni bera nokkur kennsl á þá nei það ber engin kennsl á þá
þeir halda áfram veginn vestur hjá merkurbæjum vestur hjá borgarhöfn
og hverfa upp á kálfafellsstað
þá er prestur þar séra þorsteinn
hann var kunnur fyrir það að vera hjálplegur og það var útlit eða útlit fyrir að þetta fólk sem var þarna á ferð
hafi eitthvað ætlað að leita á hans náðir
sumir sem að sáu nú sögðu að það annað hefði verið kona
aðrir báru það til baka
en það reyndist nú samt satt vera að þarna var piltur og stúlka á ferð
benedikt ellendsson og kristín kona hans
og hún var heitbundin öðrum
en benedikt gat einhvern veginn komist þar á milli
og náð henni á sitt vald
kristín átti að segja að djöfulinn hræddist hún ekki
það er útlit fyrir að hún hafi orðið fyrir barðinu á eitthvað vondum manni mönnum
hún hefði verið ólétt þegar hún fór á stað að austan
með benedikt en það barn kom aldrei fram
og voru getur um það hafi einhvern veginn farist á leiðinni
átti að segja vinkonu sinni það
að sig hefði dreymt að presturinn
hann hefði verið búinn að draga rauða húfu á höfuð sér
en hún hefði ómögulega viljað bera hana
en hann hefði þrengt hana á sig hvað sem hún sagði
og voru getur um það
mundi hafa áttbungan sem hún gekk með þegar hún fór að austan
nú svo segir nú
að séra þorsteinn
veitti þeim húsaskjól
það er að segja hann leyfði þeim að byggja sér kofa
inn á svokölluðum brunnadal eða staðardal og vera þar um veturinn
en við viljum nú halda nútíma menn að þetta muni vera missögn
hann hafi leyft þeim að byggja sér kofa þar fyrir kindurnar
og hafa þær þar en að þau
í heimahúsum hjá presti um veturinn því um vorið fara þau vinnuhjú til hans
ekki man ég nú hvort þau voru nema árið þar þau kannski verið tvö ár
þá fór hann að búa ég held í borgar byrja búskap sinn í borgarhöfn
og svo er hann hingað og þangað
hann er á ská hann er á
borgarhöfn er þar tvisvar með nokkra ára millibili
hann er í flatey hann er á skálafelli
hann fer próventumaður að sandfelli til séra björns stefánssonar en þá deyr björn
stuttu eftir að þau eru þau eru komin þangað
þá fór svo fór þá fór hann að svínafelli
og semsagt ég get ekki rakið þessa slóðina hans en hann var á tuttugu og átta stöðum
átti heima á tuttugu og átta stöðum hann var nú
og þau afdrif hans urð eða afdrif hans urðu þau að hann lenti á borgarhafnarhrepp
og var þar frá því eitthvað um aldamót
um átján hundruð og níutíu og fram að nítján hundruð og fimm
hann dó hér á breiðabólstað þá sem niðursetningur
á sléttaleiti var hann búinn að vera niðursetningur hjá sigurði á kálfafelli var hann búinn að vera niðursetningur og á kálfafellsstað hjá prest
hjónunum var hann búinn að vera niðursetningur
var fremur greindur maður
en dálítið einkennilegur
og og dugnaðarmaður hann þótti sjómaður ágætur til dæmis
og fiskinn vel
enda reyndi hann að hafa veiðarfæri sín sem veiðilegust
það sögðu samtíðarmenn hans þegar sandstaða var þá hafði hann tekið fiskikrókinn sinn
og tekið sand í lófann og
fiskikrókinn sinn svo hann var spegilfagur
og hann var á hafður á stað
á skipinu
sem að mest reyndi á
einu sinni sagðist benedikt
hafa verið á ferð yfir fífutjörn í borgarhöfn
að vetrarlagi hún lá þá öll á ís
og þegar hann er svona á miðri tjörninni
þá kemur stór álftahópur fljúgandi vestan að
og það vill svo til að hann flýgur yfir yfir benedikt
en benedikt var með tík með sér
og þegar að álftirnar flugu yfir
þá blésu þær á tíkina segir benedikt svoleiðis að hún datt þarna dauð niður
og sundraðist öll
og þá sagðist benedikt hafa verið sannfærður um það
að það væri satt sem mál tækið segði
að álftin hefði himneska rödd
en helvískan anda
benedikt hafði þann sið
sið að
reka hagalömbin sín austur í svokallaða borgarhafnar hálsa
það eru klettar fram við sjóinn
suð austur af hestgerði sem að borgarhöfn eða borgarhafnarfjörur tilheyra
þar var mikið graslendi á þeim árum
og lömbin höfðust þar ágætlega
nú er það eitt haust að benedikt fer að sækja lömbin í hálsa
eða fyrra part vetrar
og fær með sér ungan mann úr borgarhöfn
jón sigurðsson í lækjarhúsunum
sem síðar varð bóndi þar
veður var nú svona nokkuð tvísýnt líkur fyrir að geta hvesst
enda var það svo
lögðu voru að leggja af stað með
úr hálsum
þá var hann orðinn stífhvass á norðan
við að fjörurnar væru farnar að rjúka eða sandurinn
og pilturinn hann ráðlagði honum nú að fara ekki leggja ekki á fjörurnar með lömbin
í þessu útliti
en benedikt var einráður og þrár
og hélt að það mundi nú ekki koma að sök
sautjánda júlí nítján hundruð sjötíu og níu steinþór þórðarson segir frá
já hann var kominn þarna með lömbin austur já já
já og þegar þeir eru komnir svona vestur á miðjar fjörur
þá er veðrið orðið það hart og sandfokið mikið að þeir ráða ekki við neitt
missa lömbin út úr höndunum á sér og þau reka í sjóinn
hann hafði tekið tvo lambhrúta
og bundið þau þá
í snæri sem hann hafði í sauðbandi á bakinu og bundið þá svo við sig
og sest svo í fjöruna og
látið sandinn fenna að sér og hrútunum
en svo eru nú tvennar sögur um það hvort að benedikt sat þarna lengi
en önnur sagan er að já að hann hafi setið þarna jafnvel veðrið af sér
en önnur sagan er sú og hún er nú trúlegri og se vafalaust sannari
sannari að hann hefði náð undir skipin í bjarnareysandi og legið þar
en hrútunum en hrútana missti hann báða eða gat hvorugum bjargað
en pilturinn þegar hann sá hvað að fór þá braust hann heim
þegar hann sá
að benedikt var sestur með hrútana
þá vildi hann nú ekki standa yfir honum þar og braust heim og náði með naumindum heim til bæja
en sjálfsagt hefur benedikt verið þetta veður eftirminnilegt
því að þegar hann sá að loft var ljótt og og veður stormlegt þá átti
benedikt að se segja nú er hann að ganga í þetta þetta sem að einu sinni ætlaði að drepa mig
og þá átti hann við veðrið
sem hann lenti í á fjörunum með lömbin sín
hann fór nú hann fór með mikinn fénað að að
sandfelli þegar hann gerðist próventumaður hjá séra birni
og þar á meðal sauði
og þegar að feitt kjöt kom í sandfelli þá átti kristín að segja þetta þessar ribbur
eru nú af sauðunum þínum bensi minn
en svo bara verður þetta að björn deyr og
og benedikt verður að fara þaðan
en fékk nú víst held ég mestallt féð aftur sem að hann var búinn að leggja þar inn í búið
og þá fór hann að svínafelli
hvort þá sem próventumaður ég er ekki alveg viss í því
einu sinni á þeirra búskaparárum
þau bjuggu á neðra bænum í borgarhöfn
og það var nú eiginlega besta býlið stærsta jörðin
einu sinni er það einn vetur og kannski oftari
að kristín verður eldiviðarlaus
það var hrísla þar í gilinu fyrir ofan bæinn miklar rætur að henni og hún
ankoti stór hrísla og falleg
nú verður henni það til í eldiviðarleysinu
fara upp í gilið og rífa upp hrísluna og hafa hana í eldinn
en það bregður svo við segir sagan að
að rífa upp hrísluna
þá er eins og henni finnist það setjist setjast eitt hvað á herðarnar á sér
engu líkari en það sitji maður á herðunum á sér
og spenni fæturna eða öklana fram fyrir brjóstið
hún er svo með þennan þunga á bakinu nokkra daga en er ákaflega leið yfir þessu
því hún hafði baga af því líka
fer svo til prestsins á kálfafellsstað sem að líklega hefur verið þá séra jón þorsteinsson
og spyr hann ráða segir honum hvað hún hafi gert gert
og hverjar afleiðingarnar hefðu orðið
hann ráðleggur henni það að hún skuli fara í gilið
og biðja stundarhátt
fyrirgefningar á því sem hún hefði gert ef hún hefði gert einhverjum þar tjón eða móðgað einhvern
hún gerir svo þetta þegar hún kemur heim og það bregður svo við að það léttir öllum þunga af kristínu
einu sinni þegar hann var hann var þá niðursetningur á sléttaleiti
þá kom hann hér að hala og faðir minn fer að tala um það við hann að
eða talið berst að því að faðir minn sé að missa úr bráðafári
allmikil brögð að því
já benedikt kannaðist nú við þá plágu en veistu af hverju bráðafárið kemur sagði bensi
sagðist faðir minn ekki vita það er djöfullinn sem fer ofan í það sagði benedikt og drepur það
já sagði faðir minn og brosti kímdi nú svona við og það eru auðvitað engin ráð við því sagði hann
faðir minn ja
ekki væri það nú vonlaust sagði benedikt
engu spillti það nú þó að ég kæmi í
fjárhúskofana hjá þér
en þú verður bara að passa að láta engan vera með ég verð að vera einn
já faðir minn hélt að það mundi nú verða hægt
og sjá hvað gerðist sjá og heyra hvað gerðist
hann fer svo í fjár húsin
og hvað þar gerðist
það sáum við strákar á eftir
hann hafði skorið þrjá krossa á hvurja jötu þetta var voru tveir kofar og voru tvístæðir
þrjá krossa á hvurja jötu og kross
framan á fjárhúshurðina
og síðar komustum við að því hjá föður okkar
að hann hefði skipað honum að krossa yfir heyklafinn þegar hann væri búinn að láta í hann
klafinn sem að þessu fé átti að gefa sem að sem að fárið sótti á
en ekki vissi ég hvort það tók fyrir fárið ég held alls ekki það hafi ekki tekið fyrir fárið
en það merkilega skeður nú að þegar hann er á sléttaleiti
þá gerist þetta sama þar eins og
fleiri bæjum á þeim tíma
að féð hrynur niður úr fár úr bráðafári
stefán benediktsson hann er þá orðinn bóndi fyrirvinna hjá móður sinni á sléttaleiti
benedikt stefán sem síðar varð bóndi í
skaftafelli í öræfum
og ragnar sem nú er bóndi þar hann er sonur stefáns
stefán eða mó faðir faðir stefáns
benedikt og guðný amma mín voru systkini
nú er það í þetta sinnið þegar hann er á sléttaleiti og féð er að drepast hjá stefáni að hann býður
býður honum að fara í húsin og vita hvort hann geti ekki eitthvað gert
og það er alveg sama og á hala hann bannar honum að
hafa nokkurn með sér
hann verði að forðast það að líta nokkuð inn sjálfur stefán meðan að hann sé þar
en freistarinn kom nú yfir benedikt yfir stefán
svo að hann leit nú inn um einhverja glufu sem var milli hurðar og
og veggs
og sér þessar aðfarir hjá benedikt hann er að kross rek krota krossa hann var nú farinn að sjá illa mjög illa
en var að reyna að krota krossa á hurðin á á jöturnar
og eitthvað að tuldra hafði stefán sagt hann hefði eitthvað verið að tuldra
og þegar hann kemur svo út þá gerir hann kross á hurðina
en það merkilega skeður
segir stefán hvað hafi komið til að þá tók alveg fyrir fárið hjá stefáni í þetta sinnið
ekki vissi ég nú hvort stefán vildi nú hafa nokkra trú á því
að það hafði verið benedikt að þakka en þó þótti honum þetta einkennilegt að það skyldi alveg taka fyrir það mátti
svo segja á stundinni eftir að bensi gamli var búinn að vera í fjárhúsunum
það var nú oft að það gekk skitupest í fé
og ekki síst svona seinni part vetrar og þetta voru vandræði þett a dró dróst
upp í hor og drapst oft og einatt
en sá fyrsti sem ég vissi til
að hefði einhver ráð við þessari pest það var benedikt ellendsson
og hann læknaði það pestina eða skituna með
munntóbaki
að því tók svona allt að því kvartelspís
af tóbaki
skar þetta í smátölur
og trauð svo ofan í kindina
það langt niður
í vélindað að hún fór niður án þess að það kæmi neitt undir tönnur á kindinni
en það var nú margföld reynsla fyrir því að þetta var alveg öruggt
eða víst mátti teljast teljast öruggt að fé batnaði við þetta
að segja strákar
að þeir væru vel lagaðir fingurnir á honum bensa ellendssyni til þess að troða tóbaki
ofan í kindur þeir væru svo mjóir og langir
eftir þetta þá fóru margir að
leika þennan sama leik troða tóbaki ofan í féð
í skitu og svo eftir að baðtóbakið kom þá var það soðið
og lögurinn notaður til þess að hella ofan í sóttarkindur
og það gafst bara vel
sjálfsagt hefur benedikt verið drengskaparmaður í og með
einu sinni lánaði hann sveitunga sínum hest vestur yfir breiðamerkursand
það var þá ekki fyrir löngu afstaðið hlaup í skeiðará
og það vill þá svo óheppilega til að þessi maður
hann lendir í hver eftir jaka
lendir þar alveg á kaf
það er að segja hesturinn alveg á kaf og hvarf niður í hverinn en maðurinn gat einhvern veginn skriðið af og bjargað sér
skriðið af hestinum
þetta gat verið ákaflega
athugavert að fara yfir brei skeiðarársand fyrst eftir eftir hlaup
því að jakar sem að bráðnuðu
þar niður
það myndaðist hver eftir þá og urðu svona blautir urðu svona blautir
en var alveg blindandi yfir að líta
því að sandurinn sandurinn hafði færst svona lauslega
yfir hverinn en ekki það að hann héldi manni eða skepnu
nú vildi maðurinn endilega borga benedikt hestinn
og móðir hennar hún var ákaflega ættfróð manneskja hún guðbjörg heitin jónsdóttir já já dóttir jóns heitins á hóli
þau sáu eftir því
en hérna segðu mér árni hvar hvar
fæddur og uppalinn
ég er fæddur í höfnum ertu byrjaður já já bara að drífa sig í þetta það þýðir ekkert annað
varstu byrjaður áður en meðan ég var
rétt svona búin að koma því í stand
já þú ert fæddur og uppalinn
einhverju leyti í höfnum ég var ekki nema tvö ár þar já
þú segist hafa verið tvö ár í höfnum
hvaðan ferðu þegar þú ferð frá höfnum hvalnesi
og ert þar nokkur ár tvö ár
þú hefur sem sagt farið með foreldrum þínum þau hafa já þau fóru þangað í húsmennsku
í húsmennsku voru þau í húsmennsku í höfnum líka já seinasta árið já
en síðan halda þau áfram ferðalagi og
og fara hvert ketu
þar búa þau í sjö ár voru þau í húsmennsku þar líka nei nei hann bjó þar
hann sagðirðu að hann hefði verið í húsmennsku í ketu líka nei hann var
hann hefur sinn búskap sem sagt í ketu já já
hvað sem að
nei hann flutti að selá
aldamótaárið eða níutíu og níu
en hann er þar þangað til nítján hundruð og átta á selá
í ketu ketu já
já já og síðan
þaðan í selá já
segðu mér þar var sko tengdafaðir hans
guðrún konan móðir hans sko hún var dóttir guðmundar heitins andréssonar á selá
já og það er þess vegna sem hann fer að selá já já já
en faðir þinn hann fór í sjóróðratúra suður á
líklega suðurnes var það ekki hann
var í höfn hann var nú mörg ár þar
hann var sextán vertíðir suður
og lá eina nótt úti á holtavörðuheiði
kom stóð stóð á því ha hvernig stóð á því að hann þurfti að liggja úti þeir lágu þegar þeir lentu í stórhríð þar
manstu hvernig það bar til hann hefur sagt þér frá þessum atburði kannski já já
það bar bara þannig
þeir fóru þeir fóru seinast frá grænumýrartungu
þeir voru á suðurleið sko
og fengu á sig náttmyrkur og hríð og villtust eitthvað svolítið held ég
það var nú víst ekki mikið
veistu hvenær þetta var nei ég man það ekki
verið fyrir þitt minni
já en ég er fæddur sko til áður en ég er til
verið að vetri til sem sagt já já
þeir fóru alltaf á veturna eftir jól já
þeim hefur
ekkert orðið meint af útivistinni nei það var víst ekki mikið
nei en sagði hann þér sjálfur frá þessu ferðalagi já
manstu það í sem sagt
náið hvernig það það var ha manstu það náið hvernig hvernig ferðalaginu var háttað og hvernig
þeir lentu bara í svona vondu veðri komust ekkert áfram
já voru þeir einn dag á á heiðinni
og það er ekki allan daginn þeir fóru seint seint frá
grænumýrartungu
grófu þeir sig þá í fönn þeir grófu sig í fönn já
og komist upp úr um morguninn eða já já
mig minnir að það
þá um daginn
já þeim hefur ekkert orðið meint neitt af þessu
nei þeir voru þeir voru bara eftir sig og svona og slappir
þeir voru eitthvað um kyrrt þarna í fornahvammi einn dag eða svo
en þeir hafa ekki kalið neitt nei
það hefur víst verið lítið já eitthvað svona á eyrun
andlitið
manstu eða veistu hverjir voru með honum nei ég man það ekki
það voru það menn af skaga þeir voru þarna bæði af skaganum og af skagaströndinni
já aðallega af skagaströndinni
hann væri sextán ára þegar hann byrjaði ferðirnar suður
og farið sextán vertíðir já
allar sem sagt í röð allar í röð já
nú þegar þú ert að alast upp að þá
hefur þú náttúrulega leikið þér eins og önnur börn getur þú sagt mér helstu leiki sem að
krakkar léku sér í þá tíð
alveg eins og þú vilt sko þú getur drukkið kaffið ef þú vilt já
jú jú pörin verða tekin sko ha
pörin verða sótt sko já
ertu búinn að vera vistmaður hérna þá lengi eða já þetta er fimmta árið það er
vistmaður hérna já já já
þetta er fimmta árið sem ég áttunda maí í vor
alltaf í sama herberginu já alltaf verið í sama stað já
en það líklega upp og ofan hverjir lenda í herbergi með þér
og misjafnir já dálítið
þú lást þú lást hérna með
með jóhanni magnússyni var það ekki jú það var nú stutt
fór hann með mikið af vísum fyrir þig nei
en eitthvað fékk maður nú
ferðu
hefur þú farið eitthvað út að hrauni núna í í ár eða út á skaga eitthvað
það er komið á annað ár síðan ég hef farið oní bæ jæja
þú ferð sem sagt ekkert út fyrir sjúkrahús
eða út hefur þú ekkert farið út úr sjúkrahúsinu ég tel það ekki
svalirnar og svoleiðis já
en ert sem sagt ekkert úti við nei
ég get það ekki nema hafa þá alltaf einhvern með mér sko
það er nú svona
smá versnaði sjónin hjá þér eða var ekki hefur þú orðið svona allt í einu nei nei
þú hlustar náttúrulega mikið á útvarp er það ekki ja nokkuð
já hann var mikið búinn að eiga við augun á mér hann kristján sveinsson læknir skar
bæði til úlfars og gissurar á akureyri já já
er þetta gláka sem að
er þetta kannski ættgengur sjúkdómur eða já það er í ættinni já já
pabbi var nú sjö ár blindur
það er sem sagt ekki fundin upp nein aðferð gegn glákunni ennþá
nú hræddur um það
þú hefur þekkt þekktirðu hann héðan kannski eitthvað
ég þekkti hann ekkert fyrst nei nei þegar ég fór til hans
en ég var nú farinn að þekkja hann seinast já
er það ekki hvað segirðu ég sé ekki móta fyrir glugganum
fá nóg af kaffinu já eigum við þá að halda áfram með
leikina
þú varst eiginlega byrjaður að segja mér hverjir þessir innileikir voru innileikir
það þeir voru nú ekkert merkilegir það voru skollaleikir og feluleikir og svona
einhverjir hrekkjaleikir einhverjir hrekkjaleikir já
en útileikir þá þá voru það helst glíma og áflog og svoleiðis glíma og áflog
höfrungahlaup
hvernig er höfrungahlaup hlaup og hlaup hlaup
hvernig er er höfrungahlaup höfrungahlaup
hún er svoleiðis að þá standa unglingarnir allir í röð eins og hross á streng
og einn fer yfir þá alla stekkur yfir þá alla
og sá sem að
kemst alla leið án þess að koma við hina eða setja um eða eitthvað hann er talinn
snjallastur
er hann þá höfrungur eða já
var hann höfrungur
já hvaða fleiri útileiki manstu eftir
eftir eyjuleik
manstu eftir eyjuleik eitthvað já já já þeir voru til
það var nú ekki nema ég man nú ekki eftir nema einum eyjuleik
var hann heyrðirðu nafnið skessuleikur eða
já eða harðfiskaleikur
já skessuleikur þú var hann kallaður skessuleikur þessi eyjuleikur eða
ýmist kallað það það var ýmist já
nú og lékuð þið okkur ekki að hornum og leggjum og slíku jú jú jú það var mikið af því skeljum og svoleiðis
sérstaklega af hornum og leggjum
þegar við vorum nú lítil
en svo þegar þú vext nú úr grasi þá er nú annað sem að
tekur við það er það eru skemmtanir hvernig var með skemmtanir á þessum árum fyrir ungt fólk
ja það var nú lítið um það skemmtanirnar
hvað eru helstu staðir þarna bæir út á skaga þar sem menn komu saman og dönsuðu til dæmis
ég man nú ekki hvað ég var gamall ég held ég hafi verið kominn um tvítugt þegar ég fór fyrst á skemmtun og hvar var það það var á skíðastöðum
þá hefur þórunn verið þar já já þá bjó þórunn
skemmtun var nú helst ef hún var þá var
hrauni og hóli
og svo hvammi
það var helst á þessum stöðum
sem að var svolítið pláss voru voru stórar baðstofur þar
með stærri
í hreppnum en þó ekki beint stórar
en þegar búið var að taka innan úr því þá kom þó dálítið pláss færa til rúmin og svoleiðis sko o
sem hægt hefur verið að dansa í þá það voru rutt út húsgögnum eða já það var nú þau voru ekki mikil það
voru flestir sem höfðu koffort eða eitthvað svona kistu já
en hvaða dansar voru það sem dansaðir voru
þessir gömlu dansar vals og polki og vínarkrus og
gömlu dansar voru þeir kallaðir skottís ekki hafa þeir verið kallaðir
gömlu dansarnir þá
nei þeir
kallaðir það þá
voru þeir kallaðir eitthvað sérstakt ja þessi nöfn voru á þeim sko já en ekkert svona samnefni eða nei nei
nú ef maður vildi vildi dansa við stúlku hvað gerði maður þá
að bjóða þeim upp auðvitað hvernig gerði maður það maður varð að hneigja sig fyrir þeim
og svo neituðu þær stundum nei ég held það hafi nú sjaldan komið fyrir
ef að karlmaður hafði einhvern áhuga á sérstökum kvenmanni hvernig bar hann sig til
ég man nú ekki bara eftir
yrði var við neitt svoleiðis það var allt það var dansað við alla hvað
sem var sem gat eitthvað dansað það var enginn skilinn eftir nei
þekktist það ekki sem er nú mjög þekkt núna að menn vönguðu sem kallað er þú kannast við það
hvað að vanga kvenmann þekktist það í þá tíð
já já það var ég var nú farinn að kynnast því dálítið
en ekki algengt nei ekki það ekki líkt því ekki líkt því ég hugsa að það
verið það sem var kærast svona
heldur þú að það hafi þótt kannski bara klúrt að gera slíkt í þá daga
nei ekki held ég það
já voru samkomur tíðar yfir sumarið
aldrei að sumrinu eiginlega það var helst að vetrinum haustið og vetrinum
og þá á þessum þremur bæjum sem þú nefndir hér áðan
skíðastöðum hóli og
sérstaklega var það nú á þeim
það var nú ég man ekki
í ketu líka einu
eða oftar kannski eitthvað
var þá dansað eftir skíðastöðum
skíðastöðum líka
ég kom kom þar á
held ég kom kom fyrst skemmtun þar eða
nei nei þær voru búnar að vera nei ég
fyrst þar á skemmtun sko manstu hvenær það var
ég held það það hafi verið mig minnir það væri nítján
verið að vetri til það var að vetri til já
hvernig fórstu þá frameftir ég var gangandi bara
hvað er lengi verið að ganga þessa leið
frá skíðastöðum frá hvammi nú það er hvammur þú
var í hvammi þá sko já nei ég hélt þú hefðir verið útá
en menn hafa nú ekki
vílað fyrir sér að ganga alla leið utan að
það var nú ekki farið svo
að vetrinum til
því það dagurinn hefði ekki gert betur en endast til þess tæplega voru menn yfirleitt alltaf gangandi
já venjulegast var það ekki ekið til dæmis á ísasleðum nema þá ef það kom fyrir á vorin eða sumrinu
menn hafa ekki verið á ísasleða þeir voru nei nei
það var nú lítið um svoleiðis á skaganum það er lítið um ísafæri þar
melar og svoleiðis
er ekki snjóþungt kannski á nei ekkert mjög
ekki venjulega já
þannig að það er slæmt sem sagt sleðafæri yfir veturinn já
þótti nú langt að fara frá hóli og þarna að miðskaganum
það var það langt að ganga það já
hjá hverjum varstu og kannski í misjöfnu færi
þegar þú varst í hvammi hjá hverjum varstu þar þegar ég var í hvammi já séra arnóri heitnum
verið mikill hörkukarl já já það var ágætur karl já var hann lengi í hvammi
hann var það
ég man nú ekki hvað mörg ár
nítján hundruð og sjö
sigfús jónsson hann fer þaðan aldamótaárið eða hvað já já hver kemur þá þar í millitíðinni séra björn blöndal
hann kom þá sko um vorið séra björn heitinn hann deyr
tuttugasta og sjöunda desember nítján hundruð og sex
það var prestlaust dáldinn tíma og þá þjónaði séra árni hérna björnsson prófastur á sauðárkróki
já eru ekki einhverjir álagablettir í í hvammi
ég man nú ekki eftir þeim þar sérstaklega
ég man ekki eftir því þú kannastu við djáknapoll eða
djáknapytt sem er þarna fyrir sunnan
og neðan líklega hvamm það er svona líklega um mitt á milli skíðastaða og hvamms
þú veist ekki hvernig á því nafni stendur nei
manstu enga enga þjóðsögn bundna því nei og ég hef hvergi séð það í þjóðsögum
þá var byggður skúr þar
rétt við kirkjugarðshornið kirkjugarðurinn var nú
fast við bæinn
það var búið að reisa hann þrisvar sinnum og hann hrundi alltaf niður aftur
þetta var þó góður smiður sem reisti hann
þetta var dálítið skrítið í fjórða skiptið hafðist það
hvað stóð hann lengi í hvert skipti
niður á meðan
var að borða
var hann þá í fyrsta skiptið svo fór hann á nóttunni í hin skiptin
gátu menn útskýrt það hvernig á því stóð nei það var mikið pælt
þessu mikið um það talað og ekki komist að neinni niðurstöðu aldrei ég veit ekki til að það hafi verið komist að neinni niðurstöðu enn
var þetta hlaðið úr torfi þetta var nú það var torfveggur já allt svo garðmegin
hitt var timbur
var þá búið að fullhlaða hann þegar hann hrundi
það var búið að fullhlaða reisa hann það var búið að reisa hann
þrjá vegu en garðurinn á einn veg
og þetta hefur skeð allt sama sumarið já já
byggja hann sko
þetta sem að vann við það að hann hét vigfús og var magnússon
var reimt kannski í hvammi það þótti nú það talsvert
hvað urðu menn varir við helst
ég skal nú ekki segja um það ætli það hafi ekki þóst heyra svona stundum ýmislegt á nóttunni og
og sjá svona svipi og þetta nokkuð mig minnir það væri svoleiðis
verið heimilisfólkið sem að
sá já auðvitað var
manstu eftir að hafa séð þarna eitthvað eða heyrt
ég get ekki borið á móti því
þú hefur séð svipi eða
ha sástu svipi þarna það getur verið já hvað var það það var karlmaður
hvernig bar það til það þú sást þennan
ja það bara ég kom heim heim seint að kvöldi í myrkri og þetta bar þá fyrir mig svona einhvern veginn
þá inni eða úti úti
og hvarf svo svipurinn skyndilega aftur ha hvarf svo þessi svipur já já