tiro-is/ismus huggingface dataset:
en nennti ekki að tala um það svo svo þarna er ég nú búinn að plasera þessa kellingu dálitið
svo kom hún guðnýju sko hún hún giftist hún giftist svo þeim manni sem klængur hét
nei þeim manni sem halldór hét og ég heiti í höfuðuð á og þau bjuggu á þau bjuggu á
kirkjuferju í ölfusi hann
hann hafði sæmilega gott bú þau eignuðust börn og buru
ég held að þau hafi eignast
ég held að þau hafi eignast fimm börn og
hérna sum þau sum hérna
dóu dóu ung tvær systur voru af
af fyrra hjónabandi klængs
það var semsagt amma mín og og guðrún í melkoti hér í reykjavík sem að ég hef stundum minnst á
ég er að skrifa um gamla hluti
úr minni ævi og
tuttugasta og fjórða nóvember nítján hundruð áttatíu og tvö
halldór laxness segir frá já já
kominn þarna þar sem að þar sem að þessi kona
ingibjörg kona hvað hvað hann hét á vindhæli hann
hlotið að heita árni
því að jón jón arnason segir
segir til þess en en þau semsagt ingibjörg
frá vindhæli hún giftist klængi og þau eru
amma mín og hérna jón arnason þau eru tekniskt séð eða hvað maður segir eða löglega séð
fóstursystkini
eða fóstursystkini já já
og amma mín mundi mundi vel eftir jóni árnasyni talaði ekki mikið um hann hún talaði ekki
um sitt fyrra fólk
hún var ekki mikið fyrir að tala um það nema þá í alveg sérstakan hóp ekki við mig
en ég vissi að þetta hafði
mikið sárt umræðuefni líklega í ætt davíðs því hann vildi aldrei um þetta tala
þegar við vorum að bera
saman bækurnar
og ég gat ekki heldur mikið um það talað því ég
vissi lítið um það nema bara bara þessi þessi þessi einstöku fakta
um ættina um ætt okkar
eða þessa gömlu konu guðnýjar
í austurkantinn til skaftafells sýslu þá veit ég bara það
að það er með þetta fólk hennar fólk mun hafa farið þaðan í
móðuharðindunum og eins og ég sagði áðan og
semsagt lent þarna í
þarna í árnessýslu
liklega hefur þetta verið tölu töluvert mikið menntae og myndarheimili
eftir því sem orðiðrigat á þessari þessari aumu öld framan af nítjándu
öldinni
en móðir mín
hún er fædd á kirkjuferju halldór jónsson sá maður sem henni var giftur
og hann var einn af þeim sem drukknuðu í í
þorláks höfn í einum af þessum altsvo ja hvað á maður að segja svona
þessum áreiðanlegu
hérna sjóslysum sem að maður mátti alltaf gera ráð fyrir komu fyrir á mjög stuttu
árabili hérna í í þorlákshöfn og og þá
semsagt
semsagt situr amma mín eftir með
þetta og þetta mikið af börnum
ég man ekki hvort þau eru fjögur eða fimm nema þau dey dey ja öll flest úr barnaveiki nema móðir mín
og eftir svona fáein ár sem hún hefur verið ekkja í í
ég held það sé í ölfusi já í ölfusi
þá á kirkjuferju í ölfusi já
þá þegar börnin eru þegar börnin eru dauð öll nema móðir mín sem er þá lítil telpa
þá og og faðir þeirra lika
drukknaður
þá fer hún náttúrlega að sja að þetta er litið litið upp ur því að vera þarna
fyrir fyrir einmana ekkju með með eina litla dóttur og
var svo heppin að eiga
eiga systur sem var gift í reykjavik magnúsi í mel koti sem var sem var sem var smá útgerðarmaður og sem ég hef lýst svona nokkuð í
þó það sé nú nátturlega ekki alveg alveg historiskt
í hérna sögunni
söggvarann sko eða garðar hólm og
ha og það var það fólk sem bjó þarna alveg fast við kirkjugarðinn í reykjavik
alveg nákvæmlega
gamla ráðherrahúsið stendur núna þar sem að er ríkis ríkisheimili
heimili ríkisins þar sem þeir bjóða gestum
bara svolítið hærra í brekkunni og ég man eftir þegar þetta hús var byggt þá hef ég verið lítill drengur
og hannes hafstein lét byggja það eða réttara sagt keypti það vestur á fjörðum
og af af einhverjum norskum grossera sem þar flosnaði upp
þetta var hans stásshús
setti það niður þarna það er mjög fallegt og glæsilegt hús en á bak við það var þessi
þessi torfbær þar sem magnús í melkoti bjó og var giftur systur ömmu minnar
guðrúnu í melkoti og þar voru þær systur saman
mörg ár þangað til guðrún dó og ég hef oft getið um þetta fólk eitthvað í í
í þessum sögum mínum þarna þarna sem ég hef skrifað upp
núna á seinni
en aðeins svona minnist á það rétt aðeins þó svo að það er hægt að að
finna heimildir fyrir því fólki sem það er nefnt sko sem að ekki áttu heima
heima í minni bók
sko nú gerir þú ákaflega mikið úr minnist gerir þú allmikið úr
úr kunnáttu
ömmu álfgríms
að hún hefði kunnað mikið af kunnað málshætti
alveg rétt eg veit hvað þú
átt við sko það var
það er alveg nákvæmlega þessi kona sem ég er alinn upp við
hún kunni sko alveg endalausa
máls
og og eða eða síteringar
ég hef nú fátt að segja af draugasögum
ég hef ekki orðið var við slíkt um dagana að ráði
þó hefur það borið fyrir mig
sem þess kyns að ég get ekki neitað því að ég hafi ekki orðið var við eitthvað
var þannig
að það mun hafa verið
einhvern tímann á milli nítján hundruð þrjátíu og fjörutíu líklega nær þrjátíu
að það var í septembermánuði ég man eftir því að það var búið að fara með sláturfé í kaupstað og svoleiðis
á sunnudegi þá komu þau hjónin frá hala steinþór og steinunn inn að reynivöllum
og þau dvöldu þar fram undir kvöldið og þegar þau fóru
það var svona komið undir dimmuna
þá gekk ég með þeim og ætlaði nú að ganga á á leið
svona með þeim
austur en og er kominn ja svona m á miðja leið á milli reynivalla og breiðabólstaðabæja
þá er nú farið að skyggja
svo mér dettur í hug að það sé nú best að ég fari með þeim alla leið austur
því að sigurjón mágur minn hafði farið austur á sléttaleiti
þennan dag og hann var ekki kominn
og þar sem ég vissi það að sigurjón var honum var heldur illa við að vera á ferð í myrkri
og kom jafnvel fyrir að hann varð að fá sér fylgd þarna austan af bæjum þegar að hann var seint fyrir þar
þá hugsaði ég mér að það væri nú best fyrir
að ganga alla leið austur
að hala
og svo sigurjón gæti verið mér sa samferða inneftir svo ekki þyrfti að svo hann þyrfti ekki að vera að
fá sér mann með sér
þegar ég kem austur að hala þá er nú sigurjón ekki kominn þar en hann kom fljótlega
en það varð dálítil viðstaða á hala
áður en við snerum heim svoleiðis að það er orðið aldimmt þegar við förum
það var skýjað loft alskýjað loft og dimmt yfir ekk
og en úrkomulaust þegar við
förum frá hala
og við gengum vestur
frá bænum beint yfir túnskák þar og
það var garðsbrot þar vestast í túninu lá frá norðri til suðurs
við komum svona að miðjum garðinum garðsbrotinu ég hugsaði mér
stytta okkur leið að
best mundi nú vera að fara yfir garðbrotið og beint
en þá beygir sigurjón úr leið og upp með garðinum
því gatan var ofan við garðsbrotið
ég hætti s við að fara yfir garðinn og geng á eftir honum og það er dálitið bil á milli okkar líklega svona eins og
ja fjórir fimm faðmar eitthvað svoleiðis með okkur var hundur
en hundurinn stökk yfir gra garðsbrotið og hvarf eitthvað út í myrkrið
svo þegar sigurjón er að komast upp á götuna við endann á garðinum að ofan
ég gekk þannig að ég horfði svona bara niður fyrir fæturnar á mér og var eitthvað að hugsa
ég man ekki hvað það var það var sennilega ekkert alvarlegt
en ég hrekk upp við það að
rekur upp hátt
öskur ákaflega
mikið hræðsluóp og þá lít ég upp
þá kemur sigurjón á harðahlaupi beint á á móti mér
og á eftir honum kemur vofa sem virðist á harðahlaupum líka
og sigurjón saint stefnir nei skaust svona til hliðar við mig og bakvið mig
þetta stefndi beint á mig að mér fannst og það
með svo miklum hraða að ég sá ekki nokkurt svigrúm til þess að skjóta mér til hliðar
en hl hljóp svona í mig kergja og ég
kreppti hnefana og
og æði beint áfram og segi um leið og ég ætla að grípa þetta
hvur andskotinn er þetta
þá hverfur þetta alveg leysist upp og verður að aungu
ég þóttist sjá greinilega n nokkuð að þetta væri í mannsmynd þetta var
líklega um eða meðalmaður á hæð kannski ekki var það nú meira en sigurjón segir nú í sinni frásögn
að þetta hafi verið meira en meðalmaður
hávaxinn maður
mér sýndist hann hafa ég sá ekki neina andlitsmynd greinilega það var nú líka svo dimmt en ég s
sá hann hafði mórauðan hattkúf á höfði með slapandi börðum
og hann virtist vera
svona í lafasíðri dálítið lafasí síðum jakka eða úlpu því það slettust löfin til um lærin
niður á mið læri þegar hann
hann hljóp
mér sýndist hann vera
í gráleitum eða ljósleitari sokkum heldur en buxurnar voru og og buxurnar voru
held að mér virtist gyrtar ofan í sokkana
nú en rétt á eftir að þetta hvarf
hvað sem það var þá kemur hundurinn
stökkvandi
og hendist upp í fangið á mér og ýlfrar
nú ég svona veik honum frá mér var svona hálfgert
ja ég hálfgert í vondu skapi út af þessu öllu saman
við stóðum
svo svona stund steinþegjandi þarna stein við sigurjón svo ég segi við hann svona dálítið hastur
hvurslags læti þetta væri í hefði verið í honum
hávaði
þá s segir hann stynur upp heldur aumkunarlegur og segist
ja hann hefði orðið svo hræddur
svo er nú ekkert
meira um það ég er svo að
velta því fyrir mér hvað nú skuli gera hvort að fara nú heim að hala aftur og jafna sig þar eða halda áfram
en tek svo þann kostinn að það sé best að halda áfram það sé
einna mannalegast
við hald höldum áfram heim
og við gerum það og sigurjón
segir við mig að að
hann seg
að lofa sér að halda í hendina á mér
við gengum svo he heim að reynivöllum og við tölum ekki orð á leiðinni saman það var nú komið háttamál þegar við fórum heim og
komum heim og
og eitthvað held ég háttað af fólkinu kannski flest
svo fórum við að hátta og svo
þetta var á sunnudegi eins og ég segi áður
daginn eftir var sólskin og ágætt veður ég var að byggja eða byggja upp lambhús á túninu
ég fór í það um morguninn og var að því um daginn
það en ég
gat ekki að því gert að svona að hugsa um þetta dálítið þennan fyrirburð
og svo þegar ég var þarna alveg fram á
fram að s sólarlagi eða
við við vinnu mína þarna en undireins og sólin rann um kvöldið þá verð ég var við svona einhverja
ónotatilkinn tilfinningu ja
með sjálfum mér svo mér datt í hug
það sem segir í grettis sögu
eftir að hann átti við hann glám að það eins og hann svona
barst all vel af meðan í
langdeginu
en þeim mun verr
í skammdeginu því það sótti á og eftir
eftir sólarlag þá sótti á hann alltaf myrkfælni
við töluðum ekkert um þetta við sigurjón næstu daga ekki n einu orði
minntist á það við neinn svo
fer hann austur á bæi líklega eftir þrjá daga austur að hala
og hafði þá sagt frá þessu þar
hvað fyrir okkur hefði komið því þaðan frétti ég það
þaðan frétti ég það að sigurjón hefði getið um þetta
mér datt nú í hug að setja þetta í sambandi við einhverja fylgju
og þá datt mér í í helst í hug
að þetta hefði hefði getað verið írafells móri
því séra eiríkur helgason sem var þá prestur í í bjarnanesi kominn að bjarnanesi
var búinn að segja mér það einu sinni
að sér fylgdi ætti að fylgja írafells móri
en hann er einmitt um úti í vestur í öræfum
að messa um þessa helgi
þennan sunnudag sem þetta skeði já
svo kemur séra eiríkur á mánudeginum að utan
og þá segi ég við hann svona í glensi
hvurnin þjóðtrúin hefði lýst honum írafells móra þá hlær séra eiríkur við og se heldur grallaralega
og segir nei hefurðu nú séð þrælinn
já jæja ég gerði nú lítið úr því en bar þó ekki alveg á móti því að ég hefði eitthvað
séð sem mér hefði dottið í hug kannski að setja í samband við írafells móra
hann fór svo að lýsa honum og það vildi nú dálítið bera saman lýsingin nema
að ég held að séra eiríkur hefð hafi nú heldur talið hann la minni vexti heldur en mér fannst
en þó fannst nú sigurjóni hann miklu stærri og fyrirferðarmeiri heldur en eiginlega
að ég gat viðurkennt
nú svo er þessi saga nú ekki lengri
en s sigurjón sagði þorbergi þórðarsyni um þetta
aftur seinna og hann skrifaði
í um þetta í
það er fyrirsögnin á þeirri sögu þar hver var hann
þú varst nú að segja mér þarna af tveimur draugum um daginn það er nú ekkert sem að ég
var draugatrú þarna nokkuð almenn
ég held það hafi nú ekkert verið meira heldur en gengur og gerist já ég var að segja þarna af tveimur kvendraugum
öðrum í suðursveit skuplu og hinni aftur í nesjum
aðrir draugar verið þarna nei
engir átt að hafa engir sem áttu að hafa farist þarna í jökulsá eða
eða neins staðar þar nei ekki ekki ekki
nei engir fransmenn sem höfðu strandað
af eid einu skipi s af þessum skipum sem strönduðu í suðursveit þá drukknuðu tveir af einu skipi árið nítján
ellefu og það var ekki vart við neitt
v vart við neitt
væru á gangi þeir voru jarðaðir þarna í kirkjugarðinum á kálfafellsstað með yfirsöng venjulegum
bar ekkert á því að að þeir hreyfðu sig
nei og yfirleitt held ég nú að hafi nú verið lítil trú á drauga e
nema og svona
eitthvað um það talað þá var það nú meira til gamans svona skrafa um
skrafa um eitthvað í til dæmis í rökkrinu heldur en ekki neitt
ég man eftir því að eftir að móðir mín sagði
það var nú alltaf gestkvæmt á reynivöllum og þarna á bæjunum austan megin við breiðamerkursand því að
á þá bæi komu
þeir að vestan sem að sem að til dæmis meðan sótt var kaupstaður austur á papós austur á höfn austur á papós eða
á djúpavog bæði öræfingar fljótshverfingar og meira að segja utan af síðu
að ég heyrði talað um það heyrði hana tala um það að það hefði verið maður í fljótshverfinu
einn þórarinn að nafni
að hann hefði fengið orð fyrir að sækja illa að og kom það helst niður á á skepnum að
þær veiktust til dæmis beljur í
í fjósinu þær veiktust hastarlega
og það var alltaf undan komu þessa þórarins
þú hefur ekki heyrt neina aðkomumenn segja þarna að vestan segja neinar sögur þarna
sem þú
manst
úr úr sínu byggðarlagi já byggðarlagi já
nei það var nú ekki þessar fe kaupstaðarferðir þeirra
vestan úr vestur yfir skeiðarársand það var nú algerlega búið að vera þegar ég kom til minnis annars
sóttu öræfingar kaupstað austur
gistu nú þarna á bæjunum ég man nú ekki til að þeir töluðu neitt um slíkt
nei og var það þó ekki fyrir það að öræfingar væru
væru
hérna neitt hlédrægir að segja skemmtilegar fréttir
því þeir voru yfirleitt mjög skemmtilegir gestir
og fólk
fólk hlakkaði einmitt til að þegar öræfingar komu og gistu þeir voru hressilegir í máli og
já þetta snerist nú mest
skrafið svona um það sem gerðist í sveitinni skepnuhöld búskaparlag
sjöunda ágúst nítján hundruð sjötíu og eitt að bakka í stykkishólmi
kristín níelsdóttir og systir hennar dagbjört níelsdóttir
þær eru báðar búsettar í stykkishólmi
hver var það helst sem fór með þulur við ykkur systurnar
eða ykkur systkinin bara það var nú gamalt fólk
mikið þarna í sellátri amma okkar og og móðir og og gömul kona frænka okkar sem var þar sigríður hét hún
þetta var nú aðalfólkið sem kenndi manni nú eiginlega
þessa hluti já voru þau ættuð úr eyjunum já öll ættuð úr eyjunum
allt þetta fólk sem ég hef nefnt og og þetta var svo
eyjafólk þarna samankomið
það var oftast nær margt fólk í heimili
upp í þrettán fjórtán manns stundum þegar margt
það ekki rétt dagbjört jú það var alltaf margt fólk í heimili
á þessum tíma það varð að vera margt sko vegna þess
að útheimti svo mikla vinnu allt allur eyjabúskapur
til lands og sjávar
sigfús sigfússon hann sagði mér það að hann hefði
hann hefði hérna drepið fjóra menn og það var nú náttúrlega ekki
vitleysa eða
það var sama að þetta
þetta fékk nú eyjólfur að
að dragast með en svo var það skal ég segja þér
það var áreiðanlega á milli hátíða þó er ég ekki alveg viss um það en það var
það var minnsta kosti um
þá var brekkuspítalinn alveg nýbyggður sá sem að brann og
það vildi svo til að þarna á spítalanum
var maður sem að mér var vel kunnugur hafði verið vinnumaður á ketilsstöðum
hann hét eiríkur og var guðmundsson en hann var veikur þegar þetta var og
kominn þarna á spítalann
en þá var eyjólfur þar líka hann var kominn þangað
þá hafði hann ég vissi það að hann var búinn að vera ja bara nokkur
í skriðdal hann átti þar hrepp
það hefur sjálfsagt verið fæðingarhreppur því að hann var nú eiginlega ekki stöðugur á
svona sömu stöðum og
það vildi svo til að þeir voru báðir í sömu
stofunni þar og þá fór eyjólfur var alveg blindur
og búinn að vera það
nokkur ár búinn að vera blindur í nokkur ár og hafði verið fluttur
þá rétt
áður á brekku spítalann
var gert á þann hátt þá var fljótið var autt
en jörð svona að nokkru frosin og þeir
skriðdælingar þeir fengu
bát
brekku sem að tilheyrði læknirnum
urðu að flytja hann
skriðdælingar í bátinn
og ég fór nú
þegar að að ég fór að tala
við eirík þá rís nú
eyjólfur svona til hálfs upp og segir hvaða djöfull sé nú þarna
og ég sagði nú bara til mín og og við vorum málkunnugir og
hressasti svona í máli þegar ég fór að tala við hann
hvort þetta hefði ekki verið vont að að láta
aka sér svona í frosinni jörð og að mestu auðri
á sleða hvort það hafi ekki verið vont
held það nú sagði hann
mér datt ekki annað í hug en að helvítin dræpu mig
þá segir eiríkur hann var dálítill svona gamansamur
og þó að hann væri nú þarna
á spítala þá var hann málhress þá segir
eiríkur þegar að eyjólfur sagði þetta ég hélt þeir mundu drepa mig
æ þú hefði nú líklegast mátt verða feginn auminginn
eyjólfur snöggur mjög í lagi snöggur
eins og hann var vanur
það veit ég ekkert um ég veit ekkert hvort tekur betra við
en svo fór það nú svoleiðis að hann
dó nú
blessaður karlinn en
þessi merkilegi þjóðsagnamaður sem að flestir kannast nú við
hann fullyrti það að að eyjólfur hefði orðið fjórum mönnum að bana
en svo gerði ég það
þegar að hann var búinn að segja mér
hvurjir mennirnir voru og hvar þeir voru og og allt um þá að ég
fór nú að að gera svona gangskör að þessu
og þá komst ég
að þeirri niðurstöðu að minnsta kosti meiri parturinn af
þessu var
bara til orðið í
hann var svo mikið skáld karlinn sigfús gamli sigfússon að hann gat ekki stillt sig
en það er var áreiðanlegt að ég ólafur á
helgustöðum sem hann var bóndi þarna í helgustaða hreppnum við reyðarfjörðinn
var þar og
einn af þeim sem að eyjólfur hélt því fram að hann hefði nú
drepið eins og þeir orðuðu það
það var það var hérna
fransmaður
að sigfús segir mér að
það hafi legið þarna undan helgu stöðum og
þar hafi
farið um borð í hana
eða komist á einhvern hátt eyjólfur
og þar var hann nú
nú engar sögur af því hvað gerðist þar
í skútunni en þeim bara dettur
jæja þeir þeir vildu ekki hafa hann lengur og vildu koma honum í land
og þá var hann sendur á lítilli bátskænu sem einhver maður fór með hann á
upp í sandinn því að það er sandur þarna fyrir neðan og hefur náttúrlega verið mjög stutt
úr skútunni upp í land
en svo kemur eftir því sem að sigfús segir söguna þá kemur maðurinn ekki aftur
og þá eru nú aðrir menn
já sendir þarna og þá finna þeir hann þarna bara í fjörunni
dauðan þennan mann sem hafði verið
eftir því sem að sigfús sagði þá hafði það sést á honum að hann hafði hefði verið
hann hefði alltsvo
eyjólfur
sálgað manninum á þann hátt að hann hefði
hrint honum aftur á bak og hann hafði lent á tollan á þessari
kænu litlu
ólafur á helgustöðu sem að átti að að hafa verið þarna
barn þegar þetta var eða unglingur
að hann fullyrðir það að eða fullyrti að þetta hefði aldrei gerst þarna
þetta væri bara skáldskapur úr sigfúsi og ég veit ekkert um það en
ég hygg að það hafi verið
svo var það maður sem snjólfur hét hann hefur verið sjálfsagt forfaðir minn
því að þeir voru nú
hafa verið eða voru það er nú reyndar að breytast núna voru fáir með þessu nafni snjólfur
en hann segir mér
hérna sigfús segir mér söguna svona þessi maður hann hafði átt heima suður í breiddal
en af einhverjum ástæðum
sem að ég man nú ekki eða man ekki hvort hann sagði mér þá fer hann
upp í skriðdal
alltsvo úr breiðdalnum og yfir breiðdalsheiði og í skriðdal en svo bara
kemur hann ekki fram
þessi maður og
og svo er farið að leita
það er leitað og leitað og hann finnst ekki
en svo er það kona á arskógum
nú næsti bær við heiðina að hana dreymir
og hana dreymir það að að snjólfur
á gluggann hjá sér og kveða vísu
og vísan er nú svona
já það hafði
verið þannig að þeir leituðu nú alltaf
svona næst veginum
þar sem að lá yfir heiðina
og og bjuggust nú endilega við að að hann væri einhvers staðar
þeirri leið en það hafði ekki
þeir fundu ekkert en svo dreymir þessa kona að hann kemur
snjólfur kemur á gluggann hjá henni að næturlagi
og fer með þessa vísu
á fornum vegi frá henni
veginn kaldur
nú þá var nú farið að athuga þetta
og þá kom það nú upp að að það var gamall vegur sem að lá af
háheiðinni framanverðri þá og
beint út og niður fjallið og í
í vatnsskóga og sigfús náttúrlega tók þetta eins og hvað annað
annan hvalreka
hann fannst
ég held að það hafi verið álitið að
að sigfús hafi
neitt hjálpað honum inn í eilífðina að eyjólfur eyjólfur eyjólfur
fyrirgefðu að hann hefði hjálpað
hjálpað honum heldur bara að sigfús hann fór bara eftir þessar vísu
öðru meginn á henni það er alltsvo öðru meginn á heiðinni
er ég þeygi faldur alltsvo það
sama sem hann er þar ekki hann er þar auðbarinn ekki ekki
þeygi faldur
og svo þetta á fornum vegi frá henni nú það er þessi gamli vegur
sem að þeir leita svo á þegar að þeir eru búnir að
eða þegar að hún er búin að
láta þá heyra vísuna
finnst ég veginn kaldur
að þetta veginn
það tók
sigfús náttúrlega alveg sem
ófrávíkjanlegan hlut að að hann
verið veginn
ég skal segja þér það að í grímsá
í grímsá og
og já þær náttúrlega
það var nú eiginlega ekki kölluð grímsá fyrr en þær féllu alveg saman
í skriðdalnum
alltsvo múlaá sem kemur sunnanverðu við múlann og geitdalsá sem kemur hinum
megin svo falla þær saman utan við hérna
múlann múlann og
og þá heitar það grímsáin eftir það grímsá alltsvo alla leið út í fljót
þeir sem að ég man eftir alltsvo man eftir
var var það að fyrst þá drukknaði stúlka
ung líti lítil stúlka
níu eða tíu ára gömul frá þingmúla
en hún drukknaði nefnilega í ánni þar sem að þær féllu saman
en ég hef hana þess vegna með samt
hún var send eftir hestum það eru bakkahorn þar stutt fyrir utan og hestarnir voru
svo kemur hún ekki og það var farið að gá að því
þá eru hestarnir hinu meginn við ána höfðu farið út fyrir geitdalsána
og það var dálítið vatn í ánni ekki mikið þó
í geitdalsánni en það hefur verið nóg til þess að hún
drukknaði þar lá þar dáin
svo var það það er nú best að ég tæki það eins og
eins og ég væri byrjaði uppi í þingmúla svo var það skal ég segja þér
maður sem ögmundur hét hann var lengi á skjögrastöðum hér í skógum
bjó þar lengi svo
var hann nú hættur að búa og
var sonur hans áreiðanlega sem bjó og það var í
alltsvo hann var í eyrarteigi sem er bær
sunnan vert í skriðdalnum hann fór einu sinni að vetrar lagi norður í mýrar
þar sem að stefán þórarinsson bjó faðir einars
stefáns sonar sem er hér byggingarfulltrúi og fleira og
hann fór yfir í í
mýrar af einhverjum ástæðum
ég veit nú ekki hvað var
en þá var áin svoleiðis að hún féll svona milli skara
það var ekki mikið í henni en hún var
þó dálítið
svona bólgin eins og
nú verða þegar að þau eru að byrja að frjósa
eða svona undir kvöldið ég held að það hafi nú ekki verið komið myrkur að minnsta kosti
aftur og ætlar heim
upplýsist það að hann hefur ekki komið heim og
ekki á veginum
og þá er farið að leita eða ja töldu bara
víst gat ekkert annað verið en að hann hefði lent í ána
svo var verið
mesta nóttina
að leita í ánni og og hann fannst svona hafði skolað
skolað út undir skör einhvers staðar og þar dó hann
svo var það seinna ja það var nú náttúrlega miklu fyrr sem að páll í múla
fyrir mitt minni en en ég heyrði nú mikið
um það talað
að hann drukknaði í grímsá
fyrir framan túnið á ketilsstöðum á völlum
hafði verið var að koma af seyðisfirði ásamt fleiri mönnum
og þeir lentu nú í myrkri þar orðið
og hann var lausríðandi
en hann hafði
hesturinn hafði farið fram af
sandbakka þarna við ána og hann drukknaði þar í hyl
en það var áður
en ég heyrði mikið talað um þetta þetta
en svo var það skal ég segja þér það var stúlka
hún mun
ég man eftir stúlkunum líka sem að
drukknuðu þarna í grímsánni út af sultarhólmanum já já
frá vallanesi frá vallanesi
þá var það svona já ég var búinn með hann ögmund
en þá var það hann
var það sigurður
hallgrímsson
gunnþóra já hann var
var hann ekki hann var hallgrímsson sigurður
þeirra ketilsstaðamanna já ketilsstaðasystkinanna já hann
þá var ekki komin
brú á ána
var ekki fyrr en eftir þetta að
hann var gamall maður sigurður hallgrímsson
átti eitthvert erindi upp í sandfell
heyrði nú hvert erindið hafði verið
en sleppum því nú bara
en því
svo ætlaði hann nú yfir ána
alltsvo norður
á vellina alltsvo fyrir norðan
það var þannig með þennan mann hann var nú eiginlega hættur búskap
var nú eiginlega hættur búskap
átti eigur og einhvern veginn alla vega og hann var búinn að leiga jörðina
og var eitthvað í svona
athuga um eigur sínar
eg heyrði nú sagt að að þetta að hann fór í sandfell það hefði nú
skrítilegum hætti því að bóndinn sem þá var í sandfelli
og var orðinn roskinn maður minnsta kosti
að sigurður þessi hafði lánað honum
hann gifti sig
sigurður giftist aldrei
þegar að þessi maður þarna gifti sig
að þá hafði hann lánað honum
því að þá þótti nú
eða var höfðingjasiður minnsta kosti