tiro-is/ismus huggingface dataset:
það var það var alltaf smjör nægilega árið um í kring við brauði nýtt smjör
en nú hefur safnast fyrir skyr hjá ykkur nú
haft mikla mjólk á vorin þegar fært var frá þetta voru nú ekki margar ær
en safnaðist ekki fyrir skyr
það var nú stundum að það var þá látið í burtu
hleypt í biður það
þá stundum
fundist að það vera dáldil skylda að gefa kannski ég ég ólst nú upp
við ólumst nú upp ellefu börn
á sama heimilinu og og fáir að vinna fyrir
og svo var nú látið kannski skyrbiður í burtu þetta var nú svona
kýrnar voru mis önnur kýrin bar oft á haustin en hin seinna á veturnar svo mjólkin var aldrei afskap lega mikil
svo var nú farið kannski svo þessi snemmbera kýr var farið að minnka í henni þegar kom fram á sumarið þegar fært var frá
við skulum segja að það væri þrjátíu ær í kvíum
sastu nokkurn tímann yfir ám já ég sat oft yfir ám
ég að segja þér hvað hvað mér þótti svo yndislegt kvæði eftir hann kristján jónsson oft kvað ég það við ærnar þar sem aldrei á grjóti gráu gullin mót sólu hlæja blóm
það söng ég oft yfir ánum og ég söng oft svo allar ærnar lögðust
og ég held ég kunni það kvæði orðrétt enn þá voru nokkurn tímann
búnir til ostar úr já já hvernig ostar voru búnir til það var bæði mysuostur og hlaupostur og mér þótti ósköp gott
að láta nýtt smjör út á hlaupostsneið og og borða hann svo
bví það var ekkert vondur matur nýtt smjör og svo hlaupostur undir
var kallaður hlaupostur já hlaupostur kannastu nokkuð við nafnið kjúka nei ég kannast ekki við það
en mysuostur var oft svo var mysuostur
tekinn úr degar var búið að taka hlaupostinn þá var
til dæmis það var náttúrlega ekki hægt að hafa kjöt oft í viku daglega eins og nú
oft var það nú tvisvar í viku og svona eftir því sem að
og hvernig kjöt var það það var kindakjöt
og svo náttúrlega
jæja það var nú svona það var nú alinn
við skulum segja alltaf annar kálfurinn undan annarri kúnni alltaf stundum báðir
það nú kálfskjöt
en það var nú stundum voru þeir seldir kálfarnir
en var nokkurt nýtt hrossakjöt nei það var lítið um það
það voru tveir hestar það var ekkert stórbú það voru tveir hestar tvær þrjár kýr
fjórir nautgripir í fjósi
og þið voruð ellefu börnin já já og það dóu þó ein limm sex gamlamenni
á heimilinu
verið fjölmennt heimili já
þetta var talsvert fjölmennt heimili það voru margir munnar
höfðuð þið alltaf nóg að borða já það það liggur mér við að segja
kannski getað verið að maður hafi dottið að það hafi
að maður hefði þegið að borða þurra rúgbrauðsskorpu en maður dafnaði bara vel já
til dæmis eftir alda mótin þá kom þá settist hvalur settust hvalfangarar að hérna í hellisfirði
já og það var oft mikið af og það var nú bara tvær krónur rót hvalrótartunnan
tveggja tunnu mál af hvalrót og það voru billeg matarkaup
var og þegar að það saltaðist vel þá var það bara góður matur var var hvalrótin söltuð já já
hvað var kölluð hvalrót það var undan renginu
það var sem sagt kjötið undan kjötinu undan renginu
nú það var svolítil silungsveiði á sumrin og það segi ég satt að ef
stundum í fæturna við að leggja netin og draga þau upp og maður fékk oft kom oft með nýjan silung í soðið og það var góður matur að elda sér
elda sér
súpu
nýveiddum silungi
hvernig var kjötið verkað
þú varst búin að segja það en kindakjötið það var saltað og reykt
það var nú ekki mikið hjá okkur það var oft tekið einn reyk það komu oft baggar hér utan af nesi rétt þeir sem að höfðu ekki tök á að að reykja þá þá var það reykt
var hirt rengi
rengið
það var ákaflega
var nokkuð selveiði nei engin selveiði en það var oft
að þeir höföu skipti norðmennirnir sem voru á sveinseyri sérstaklega handa yfirmönnunum
ef það veiddist svona við skulum segja einir tíu silungar í net það var nú mesta veiði sem veiddist
að að senda þeim það suður þá sendu þeir aftur
rengisbita í staðinn og það voru góð skipti oft já
voru nokkrar hákarlsveiðar hákarlaveiðar ekki eiginlega eftir
að þá kom það fyrir að pabbi sálugi hann
átti alltaf bát þó hann veri nú innan við fjörðinn það var kríuvarp
oft talsverð kríuegg á vorin og við þurftum nú að vaða oft mikið og þá voru ekki stígvélin
til að ná eggjunum og alltaf þegar við fórum alltaf með kvöldinu eftir að kvöldmatur var búinn
og alltaf var okkur soðin egg þegar við komum með eggin
bara í aukasporslur fyrir erfiðið og
voru hirt nokkur svartfuglsegg nei þau þau náðust ekki en við máttum aldrei ræna kríuna
nei það mátti ekki taka bara annað eggið
svo bætti hún við og maður mátti taka þá eitt egg ef þrjú voru í hreiðri
en þau voru fljót að skemmast
og jú maður smakkaði hákarl þó hann það var nú eiginlega
fór hanní hákarlasetur og ég smakkaði þó nokkrum sinnum hákarl
hvernig var fiskurinn verkaður hann
það var nú náttúrlega lítið þetta var nú erfitt þetta var nú flutt á hestum utan frá sjónum
það var alltaf svo lítið dregið frá til að leggja inn í kaupstaðinn þó svolítið af þessum fiski var hann saltaður eða
fallegur út lits
svo var til dæmis á haustin þá var hengt upp hengt upp í hjall og hann siginn og það var oft fram að hátlóum að maður hafði sigið siginn fisk annað kastið
fram að hátíðum allt var hirt þorskhausarnir og allt hirt
hvernig var voru kútmagarnir hirtir
já stundum hvernig voru þeir matreiddir a það var nú nú ekkert það var nú það var mikið verk að
matreiða kútmaga hvernig var það gert þeir voru skafnir
skafnir og svo voru þeir fylltir af lifur og saumað svo fyrir og soðnir
var nokkurn tímann sett meira í þá en lifur stundum svolítið rúgmjöl með lifrinni
rúgmjöl með lifrinni já
en hausarnir hvernig voru þeir nýttir þeir voru hertir vanalega hertir
nokkurn tímann soðnir nýir
jú og þá voru þeir neð lifur alltaf nýir og svo var sett verkuð vel lifur og sett í í kjaftinn
og það var góður matur svona ekkert stórir hausar með lifur lifur í
það var reglulega góður matur
hver var helstur hátíðamatur
það var nú hangikjöt
hangikjöt já hangikjötið alltaf var nú rúsínugrauturinn heldur hátíðamatur eitthvað var hann á jólunum
stundum var laufabrauð og stundum eitthv eitthvað svona frábrugðið brauð svona með matnum líka
en í veislum var þá sama svona
hvað var til dæmis í brúðkaupsveislum hvað var borðað var borðað hvernig voru brúðkaupsveislur eg
var nú í þeim fáum
svona sitt á hvað það var eginlega bæði drukkið og borðað
hvað var borðað
var ekki eiginlega rúsínugrauturinn þar oft
hrígrjónarúsínugrautur var hann ekki oft þar þar á dagskrá svo voru bara steikur
var það steikt í heilu lagi eða var
hvurnig var það brytjað niður
en ætli það hafi ekki verið heldur í
í stærri steikum
hvað var drukkið í brúkaupsveislum
var það ekki súkkulað var það ekki snemma að súkkulað var til
fenguð þið
þá ég hafði þá oft í bókum
vera fljót að muna hvar ég var
fallegir súkkulaðsmiðarnir og það og þeir voru talsvert eftirminnilegir
var kaffi drukkið þegar þú varst að alast upp já alltaf dáldið
mömmu sálugu þótti gott kaffi hvað var borðað borðað oft á dag þegar þú varst að alast upp
það var borðað þrisvar á dag og hvað var hvernig var byrjað á morgnana
fyrst fyrst þegar komið var á fætur
það var nú stundum kaffi við skulum segja á á sumrin var kaffi
og svo var aftur vökvun við skulum segja skyrhræringur eitthvað klukkan níu til tíu
og svo hádegismatur klukkan eitt hvað var borðað í hádegismatinn
það var nú vanalega fiskur og eftir að kartöflur komu þá voru þar líka og svo grautur
hvað var svo þegar hádegismaturinn var búinn
eftirmiðdagskaffið
þá höföum við alltaf kaffi og brauð brauð já já og hvernig brauð var það
smurt brauð og stundum bakað brauð við skulum segja að það hafi verið partar kleinur kannski stundum lummur og pönnukökur
og hvenær var svo kvöldmaturinn
kvöldmaturinn var klukkan svona hálftíu
hálftíu það hefur verið seint já já og níu stundum og níu stundum bara þegar hætt
var borðað þá
það var alltaf grautur og mjólk og eitthvað við skulum segja slátur og brauð með
fargað þó að kannski haust slátrið veri búið þá var nú fargað
vetrungi eða einhverju þá var tekið slátur og gert slátur af honum svo var það með það var nú ekki öðruvísi krastur
kvöldmatur það var nú svona samt skyrhræra því það var oft skyr á sumrin eða eitthvað svona
var matur svipaður á veturna var borðað á svipuðum tíma á veturna
ekki farið eins snemma á fætur
en þetta var ósköp svipað samt
baunir voru oft einu sinni í viku
stundum var nú ekki kjöt til þá var bara smurt brauð og og og skorið
kjöt útá brauðið maður borðaði bara brauðið með baunonum
og það hefur verið sjálfsagt víðar heldur en hjá okkur
var nokkur garðrækt þegar þú varst að alast upp já það var rófugarðar rófugarðar
komu þeir fyrr en kartöflugarðar já hér það var kannski ekki alls staðar
staðar hvernig var það nú var tímann farið á grasafjall já og ég fór á grasafjall krakki
hvernig voru grösin nýtt
þau voru nú náttúrlega sumir höfðu þaug í brauð og sumir höfðu þaug í te grasate til dæmis mjólkurvatn
fjalla grös í því það var oft það var bara oft á morgnana hjá okkur svo svo voru þau síuð bara frá
voru þau
þegar þegar brauð var bakað og haft í það fjallagrös
var nokkurt sérstakt hlutfall á milli mjölsins og
fjallagrasanna ja eiginlega
veit það eiginlega ekki þau voru ég held að þau hafi verið söxuð í það
voru fjallagrösin notuð í nokkuð fleira
sumir höfðu þau í grauta
þakka þér kærlega fyrir það er ekkert
hvers son ertu páll
hvar ertu fæddur glettingsnesi við borgarfjörð
átján hundruð og níutíu annan febrúar
hver voru helst verk karlmanna á
það voru nú svona gegningar það voru gegningar baði við
kýr og kindur
og svo ýmislegt svona það sem að þurfti að vinna sækja svörð og það var nú nokkuð langt
langt að sækja hann sérdeilis eftir að komið var kjólsvík
ég held ég hafi verið eitthvað sex ára þegar
og eitthvað hefur mér nú þótt
eiginlega ég hef nú sjálf sagt ekki kunnað vel við mig í kjólsvík til að byrja með því að ég fannst
sjónum þar ég var farinn að vaða út í sjóinn og atlaði
sömu leið til baka og ég kom
eitthvað hefur mér nú litist illa á já
var fé haldið hart að beit já það var haldið venjulega hart að beit nokkuð
það var staðið yfir því eiginlega ef að færilegt veður var
þá var staðið yfir því og svona nokkuð nokkuð fram eftir degi en svo var því nú gefið á kvöldin og
var mokað nokkurn tímann ofan af fyrir
kom fyrir það kom fyrir að við mokuðum ofan af
þó nokkrum sinnum því
beitin var alltaf notuð eins og hægt var
nú hefur oft verið beitt
látið út fé þó
oft eins og ég segi bara ef að það var bara sem maður segir fært veður þá var það látið út
staðið yfir því bæði heima og
ég var í kjólsvík og og eins eftir að ég kom að höfn í borgarfirði
þar venjulega svona
þó að dálítið rytj rytjótt væri
nú hafa menn oft náttúrlega átt mikið undir bæði veðri og vindi svo að menn hafa nú kannski verið að fást við
veðurspár
var nokkuð hvað höfðu menn til marks um veður
tóku nú yfirleitt mikið þá eftir lofti loftfar
loftfari hvurninn
vindstaða var í lofti og svo fór maður nú töluvert eftir barometersstöðunni líka
nú hafa menn kannski verið að reyna að spá eitthvað fram í tímann tekið mark á tóku menn ekki mark á vissum dögum jú jú jú jú það var gert það var tekið
mark á ýmsum dögum dögum en þeir
það vildi nú verða breytilegt
á hvaða dögum tóku menn mest mark
það var nú til að mynda það var nú
og öðrum septem ber sumir tóku meira mark á öðrum september
heldur en á höfuðdeginum já já
manstu nokkrar veðurvísur nei ekki man ég
verið svona á milli
þarna það var
ekki á milli manna ekki svo ég
nú hafa menn náttúrlega oft verið að hugsa um það hvort það yrði harður vetur eða gott sumar fóru margir það
fóru margir eftir vetrarbraut
eftir vetrarbraut vetrarbrautinni já þeir sem að kunnu
að lesa úr henni
þá fóru margir eftir henni og það var nú eiginlega merkilegt nokkuð með það
að sumir gátu bara nokkuð sagt fyrir
því sem þeir kunnu að lesa í vetrarbraut og það kom bara töluvert töluvert út hjá þeim
fóru menn nokkuð eftir háttum
dýra onei það gerðu menn nú ekki það gerðu menn nú ekki beint ekki ekki öðruvísi heldur en jú
jú menn fóru mikið eftir forustusauðnum forustusauðnum já það mátti mikið taka mark á honum
þegar maður var að ef að ef að hér hann vissi í sig vont
þá skyldi hann alltaf vera stóð innst í kró að morgni
við dyrnar á morgnana þegar maður lét út
var nokkuð farið eftir
fuglum
hröfnum eða til að mynda hröfnum nei það var nú eiginlega sáralítið sem var farið eftir því
þar sem ég vissi um þá var það mjög lítið
nei það var ekki
og og ég vissi að faðir minn hann var nú
ákaflega eftirtektarsamur
með með margt en hann gaf sig ekki hann gaf sig ekki eftir því nei nei nei
en voru kannski einhverjir sem
það vissi ég til að sumir voru nú svoleiðis fóru töluvert eftir því
með með hrafninn og hvað þótti þeim þá merkilegast
hvað þótti þeim
settist á fjárhús þá var það nú öruggt að það að hann vissi einhverja kindina feiga
það það tók ég eftir það tók ég nú eftir þegar ég fór að verða fjármaður já
það var öruggt
hvað gerðu karlmenn á kvöldin
karlmennirnir gerðu nú það á kvöldin venjulega þegar inn kom að þeir þeir voru alltaf við tóvinnu
ullarvinnu sko
og annað hvort að kemba eða þá að teja ull eða því um líkt spunnu þeir hrosshár já já það var spunnið hrosshár og fléttuð reipi og
og og gert að reipum og
þurfti að gera fyrir sumarið að gömlum reipun fóru menn nokkuð með nokkuð þegar
voru að vinna nei það var nú sáralítið þar þar sem ég ólst upp þá var það nú mjög lítið
sem að var nú farið með nokkuð
voru að vinna það var eiginlega
lagt fyrir mann að að hér að vera ekki syngjandi eða vera að fara með vísur
hefur fundist það tefði fyrir verkunum
en þegar staðið var yfir fé já það var nú oft að maður gerði sér það til hita já
og hvað var þá farið með já það var svona sitt á hvað
var nú ósköp fáfróður á þeim dögum með það og
fóru menn nokkuð með nokkuð sérstakt við sérstök verk
nei nei það var ekki það var náttúrlega farið með sitt á hvað svona sitt upp á hvað
eftir því sem að menn kunnu
í það
fjórða júní nítján hundruð sextíu og níu sigurbjörn snjólfsson segir frá já þú varst að tala þarna um
í sinni röð
það var á stríðsárunum
þá þá voru kosningar að vorlagi og
það var kona sem að hafði verið hjá mér
en var komin nú á spítalann á seyðisfirði
en var svona hún var ekki rúmliggjandi hún var hress nokkuð
hún átti heimili
í suður múlasýslu og þar af leiðandi náttúrlega kosningarétt þar
svo var nú búið að gera var ég nú búinn að gera ráðstafanir til þess að það voru nú ein hverjir fleiri sem búsettir voru eða sem voru á seyðisfirði
búsettir í suður múlasýslu og ég var nú búinn að gera ráðstafanir fyrir því að þeirra atkvæði
kæmust nú til skila en svo er það daginn fyrir kosningarnar á laugardag
því að það var kosið á sunnudegi
að þá hringir til mín maður á seyðisfirði og segir mér það að hann hafi ekki getað fengið þessa konu
til þess að kjósa en hún hafði sagt það að
að ef að ég kæmi þá
mundi hún nú kjósa því að okkur var vel til vina hún hafði verið hjá mér þessi kona
við það ég tók bara tvo hesta og reið til seyðisfjarðar í snatri
niður undir bæinn ég fór vestdalsheiði og kom þar af leiðandi utan við
þá skildi ég hestana eftir þar í grænum hvammi dáldið fyrir utan fáfnastekk sem
ysta býlið í í þorpinu
og hefti þá þar og tók reiðfærið af og ætlaði nú að vera verulega fljótur
svo snaraðist ég inn í bæ
ég náttúrlega hestana þarna í hvamminum en þegar ég kom þangað þá var þar bara
hnakkurinn og beislið enginn hestur sást ég hugsaði með nú mér að þeir hefðu nú bara farið upp á
og tek hnakkinn á bakið og og labba þegar ég kem upp hjá hrútafjallahorninu
þá sé ég andskotans
vélavirki og söfnuð geysilega
þarna á dalnum
mér fór nú ekki að lítast á þetta við nánari athugun sá ég að þetta var heil vélaherdeild sem
ætlaði nú ekkert að skipta mér af þessu halda áfram en en þá sé ég
þeir eru farnir að skjóta og þeir skjóta þarna eða þeir skjóta beitikúlum
þar sem áin kemur niður að
niður að bröttubrekkunni það er fossinn var talsvert áberandi hvítur
dáldið vatn í
ánni þeir skutu í
ætluðu að skjóta en annars komu kúlurnar hingað og þangað mér leist
á þetta því að þetta var nú örstutt frá þar sem að vegurinn lá upp á brekkuna
held nú samt áfram hestana sá ég hvergi
en þegar ég kem í svokallaðan
hrútafjallaklauf það er þar sem að að farið er upp á hrúta
við ána veit ég ekki fyrr en mannsandskoti kemur hlaupandi þar út úr skúta við klettinn
og baðar út öllum öngum og
jæja þetta var þá varðmaður frá hernum sem hafði verið settur þarna til þess að passa það
ég skildi
ekki verulega vel fyrst það sem hann var að segja en svo lagaðist það nú allt saman hann bað mig endilega að koma með sér þarna inn í skútann
mér það að þeir séu þarna í skotæfingu og ég megi ekki með nokkru móti fara lengra
hann segir mér það líka að ofar hinum megin við brekkurnar alltsvo upp
og ég megi ekki fara ég spurði hvað hann haldi nú að þetta verði lengi ja
hann segir að það muni verða þrír tímar
en þegar þarna var komið þá var komið svona rigningarúði en
hlýviðri og gott veður en talsverður hrakningur og jók alltaf rigninguna
en þessi skúti þarna undir klettinum hann hlífði okkur alveg fyrir
hrakningnum
nú það var ekkert að gera fyrir mig annað en
og hann var að gefa mér súkkulaði og hann var að líta á klukkuna þessir þrír tímar voru andskoti lengi að líða
ha ha ha nema voru þeir nú búnir
og þá mátti ég nú fara en þá biður hann mig um það
að hitta þessa þá er komin glórulaus þoka svona niður í miðja brekku
biður hann mig að hitta þessa menn sem
þarna séu uppfrá og segir þeim að koma
svo fer ég kveð hann með kurt og pí hestana sá ég hvergi og ekki nokkra skepnu
svo labba ég með hnakkinn á bakinu upp brekkurnar alltaf jókst rigningin
og þokan þegar ég kom upp á efstu brekkuna upp á
valsbrekku þar sem mennirnir áttu að vera þessir já ég ég spurði hann að því þegar ég fór hvort að
þeir muni skilja mig þarna uppi hvort þeir já það var hann nú hræddur um ekki og
hann skyldi þá skrifa á miða sem hann nú gerði og
og ætlaði nú að hitta þessa menn svo arkaði ég upp allar brekkur alltaf jókst rigningin en þegar ég kom upp á vatnsbrekkuna
og klettinn vatns klettinum sem þeir áttu að vera þar var enginn maður og ég veit ekkert hvort þeir hafa nokkurn tímann sést þessir menn ég sá þá aldrei
en mér datt nú í hug
að þeir mundu nú bara hafa leitað sér skjóls einhvers staðar annars staðar og
og legið þar
pappíra
alla leið
nú ég
sá hvergi hestana og ég var nú orðinn leiður að bera þarna hnakkinn og
svo mér dettur í hug að skilja hann eftir þarna við vatnsklettinn og
og það var nú bara beislin það var nú minni að bera þau og og svo labbaði ég út allan dalinn
og það var alveg sjóðandi rigning allan daginn og þegar ég kem út að þveránum
fyrsta ánni þá var hún orðin sjómikil og hana óð ég
svo lambadalsárnar og
þegar ég kem innri lambadalsánni sem var nú verst mest af þessum ám
þá var hún svona í mitti og ég náttúrlega komst yfir hana og
alla leið heim en ég hafði
og það var nú aðalatriðið nú svo
það kom náttúrlega að sínum notum því að ég kom því þangað sem það átti að fara
en nú voru það hestarnir
þeir voru ekki komnir heim og eftir
tvo daga
þá sendi ég nú einn strákinn að leita
hann fór niður í vestdalsbrekku og niður í afrétt
finnur þar í krika
annan hestinn í kom með hann en hinn sást ekki og það liðu eitthvað tíu
svoleiðis að það varð hvergi vart við hestinn en þá sást hann yst út í hjaltastaðaþinghá hann kom þá utan úr fjallarendum
hestarnir höfðu svo náttúrlega orðið svo alveg vitlausir þegar þeir sáu þessa
fara með það upp á dalinn
og náttúrlega vitlausari þegar þeir byrjuðu að skjóta og höfðu ætt svona alveg upp í efstu brúnir
en annar þeirra hafði losnað úr haftinu og hann snaraðist yfir fjallaið en hinn sat þarna fastur
nú mér datt nú bara í hug að segja þér
ég er nú ekki viss um að það hafi verið haft meira fyrir einu atkvæði
en ég hafði þarna en
atkvæðið
en ég var nú búinn að eiginlega alveg að afskrifa annan þennan hest og og svona
með sjálfum mér þá hugsaði ég sem svo að að
þetta atkvæði hefði bara kostað mig hestverð og það hefur sjálfsagt oft verið
talsvert talsvert dýrari sem atkvæði svona við kosningar
jæja svo er ekki sagan lengri
þér veturinn nítján hundruð tuttugu og sjö
þann vetur þá eða réttara sagt það ár þá var byggt við eiðaskólann gamla
skólann sem kallaður var
er þetta ekki í gangi þetta er í gangi núna já já
ja þessi saga sem ég ætlaði að segja þér
núna hún er nú að sama skapi sorgleg eins og hin var brosleg
ég varð til þess að fylgja
til seyðis fjarðar það er að segja ekki alla leið heldur svona rúmlega tvo þriðju hluta af leiðinni
manni sem að varð úti
það var síðasti maðurinn sem hefur orðið úti hér á fjallgarðinum á milli seyðisfjarðar og héraðs
veturinn nítján hundruð tuttugu og sjö
það var einhvern tímann um miðjan
vetur eða líklegast rétt á miðjum þorra ég man ekki hvað mánaðardaginn
að þá voru smiðir sem að höfðu verið að byggja við eiðaskólann við gamla
skólann sem kallaður var þessi gamli skóli hann var byggður nítján hundruð og átta en svo var hann stækkað ur eða byggt við hann
árið nítján hundruð tuttugu og sex
tveir byggingarmeistarar á seyðisfirði sem tóku að sér þessa byggingu
það var sigurður björnsson sem var trésmiðameistari og var á á seyðisfirði fjölda ára
og jón eh
alltsvo múrara meistari
framkvæmdum um sumarið
en gekk nú eins og venjulega langt fram á vetur að klára þetta
en þarna uppi á þá voru þeir að verða búnir
einn piltur
sem að hafði lært alveg hjá sigurði sigurður hannesson ungur maður
sem var orðinn fullnuma
og hafði unnið með honum allan tímann þarna á seyðisfirði en nú var komið að því að þeir færu að
flytja sig heim og þá var nú náttúrlega
þá var nú kominn snjór á fjallið en
hafði verið þannig að
það hafði verið alveg harðfenni orðið en svo var komið dálítill laus
ofan á en
ég taldi nú að hefði
væri alveg sæmilegt
þarna var ekki um annað að gera en annaðhvort þurftu þeir nú að flytja sinn
flutning á sleðum til reyðarfjarðar og svo á skipi til seyðisfjarðar
eða þá að að flytja það yfir fjallið og niðurstaðan verður nú sú að ég
sjái um flutning á þessu inn á fjall þannig að það væri bara brekkurnar niður að fara eftir það
og það er ákveðið að sigurður hannesson þessi ungi maður að hann fari með mér og fari niður til seyðisfjarðar
svo er búið að ákveða dag sem að við áttum að fara
og alveg ákveðið að hvenær við
eigum að leggja af stað því að ég
hafði nú þá föstu reglu að taka daginn alltaf snemma þegar um var að ræða að fara yfir fjallið
og við vorum búnir að ákveða það hann var niðrá eiðum að hann yrði kominn
klukkan níu þá væri búinn að sækja allan flutninginn niður í eiða hafði það á
þetta var allt saman tilbúið
en svo líður nú nóttin og og morguninn og hann kemur ekki á tilsettum tíma
sem allt ólánið stafaði svo af svo
er klukkan orðin tíu
það var ekki sími á milli eiða og gilsárteigs svo ég vissi ekki hvað til þess arna kom
bjóst við að hann hefði a f einhverjum ástæðum hætt við að koma þennan dag
og fór þá í í húsin að til gegninga á mínu fé
en þegar að ég er komin þangað þá
sé ég að hann er að koma
tafði allt þannig fyrir að við lögðum ekki af stað fyrr en klukkan ellefu eða
tveimur tímum seinna heldur en ætlað var
og það leist mér nú strax illa á en veðrið var svoleiðis hagkvæmt þennan dag að það var stillt veður þungbúið loft
og nordanandvari
loftvogin stóð
lágt hafði hafði fallið en það var nú ekki um neinar veðurfréttir að ræða svoleiðis að
maður varð nú að
við lögðum af stað
og ég hafði tvo tvo hesta
og sleða og auk þess hafði ég
skíðagrind stóra sem átti að fylgja flutningnum og þeir ætluðu svo
og aka á honum bara sjálfum sér niður
ferðin gekk ágæt lega
það var svona dálítill laus snjór ofan á svona í
legg á hesti en hvergi nokkurs staðar nein veruleg fyrir staða
við héldum svo upp dalinn veðrið var alveg óbreytt
en þegar að kemur þarna inn undir hellurnar þá er nokkuð bratt þar upp
og við vorum nokkuð lengi að koma öllu dótinu þar upp
og var farið að dimma en
tungls ljósi og því að tunglið var
svona á síðasta kvartili
svo ég varð nú eiginlega
ekki neitt hræddur við þetta svo komum við nú þarna
flutningnum upp á brekkuna og gengum frá honum þar við stóran stein
og settum grindina þar að og ég batt yfir steininn til þess að vera viss um að
hreyfðist ekki þó eitthvað
eitthvað bæri út af áður
þetta yrði sótt
sigurður ætlaði svo bara að
hlaupa onyfir gangandi en þegar að við erum rétt að því komnir að skilja þarna
þá sé ég að að það er farið að
það er byrjað aðeins að hreyta en mátti heita að væri hérumbil logn aðeins norðanandvari
svo vildi hann endilega fara með lítið koffort sem hann átti
vildi halda á því onyfir sagði að sig munaði nú ekkert um það
og hafði auk þess yfirsæng í poka bundið ofaná koffortið
þarna skiljum við og
hann þurfti að fara yfir vatnið sem er þarna á mörkunum á vestdalsheiðinni
og þangað til að hann
tæki við fyrsta brekkan niður og vatnið er dálítið stórt