tiro-is/ismus huggingface dataset:
að halda veglegar brúðkaupsveislur og þær urðu nú oft dýrar stundum
ég hugsa að það hafi verið satt
já reyndar veit ég að það var satt að hann fóðraði alltaf vissar
vissa kindatölu eða það voru sauðir sem að hann fóðraði alltaf og það var upp í þessa
gömlu skuld
gifti sig nú ekki nema einu sinni svo að þetta var nú náttúrlega eins og menn segja
að það var nú bara einu sinni sem að
þurfti að spandera jæja
en svo ætlar hann yfir ána
talsvert vatn í ánni en það var
eftir að kom út fyrir tunghaga
ferjustaður á ánni var nú undan hvammi
en hann fór ekki á ferjuna heldur fór hann á vað sem að var kallað þvervað
þar dreifði áin ákaflega vel úr sér
en það va hún var nú dálítið grýtt
í botninn svona og
og hann var á ungri hryssu
sem að en hann var bæði þrekinn og stór karlinn eða þungur
og hann ætlaði að ríða ána en en þá vildi það nú einhvern veginn svoleiðis til að
að hryssan hún
missteig sig
datt af henni
datt af henni og ofan í ána og áin tók hann en hryssan stóð þarna eftir
og þá var enginn maður heima í
hvammi enginn karlmaður voru bara tvær gamlar konur og þær sáu þegar að að
áin bar út eftir sigurð
þær gátu ekki náð
til hans og hann hann drukknaði þar
svo var það áður það var nú áður en það var rétt um það að ég
flutti nú þarna upp eftir það var rétt um það
þá drukknuðu í í grímsánni drukknuðu tvær konur
frá vallanesi þá var séra magnús farinn að
búa í vallanesi
og þar voru vinnukonur þar fóru út í egilsstaði að sagt var
hafa þar dálitla verslun að sækja eitthvað
ég veit nú ekkert um en þær bara fóru
í myrkri inn eftir fóru
eða ætluðu yfir ána þarna
utan til við vallanesið
fá svona stystu leið heim
og þær drukknuðu þar báðar
höfðu lent í vök
áin var nú þannig að
var nú dáldið dáldið kenjótt með það að það var stundum að
það voru í henni svona auðar vakir þó að að ís væri annars yfirleitt
sæmilegur
nú þetta er nú það sem að ég man og svo er það ein stúlka
það var ákaflega sorglegt tilfelli að hún
heyrðu gunnþóra já hvað hét hún nú anna austmann anna já
lá það allt hér um mosfellsheiði eða svínaskarð og mosfellssveit og hér var
voru girðingar sem bændur leigðu ferðamönnum
til að hýsa ekki hýsa heldur beita hrossum yfir nótt sem voru á
sláturhross og fleira
og það var fram í á stríðsárunum þá tíðkaðist þetta
hvaða jarðir voru
voru ekki sérstaklega heldur sunnlendingar komu um lyngdalsheiði og þingvöll og kárastaði og leið hjá reiðdal og og norðlendingar
komu jafnvel úr í gegnum borgarfjörðinn
kaldadal og hér yfir svínaskarð og yfir mosfellssveitina og þeir voru bæði með fé og og hross til slátrunar
og þessar ferðir voru frægar og og mosfellssveitin fræg fyrir hagleysi
hagleysi og grasleysi og skort á grasi alltaf bæði vetur og sumar
grasi og heyi enda voru hér
miklir rekstrar í gegn eftir að sláturhúsum óx fiskur um hrygg seinna var náttúrulega farið að keyra þessar skepnur
en það var ekki fyrr en komið
um miðja öldina
fram yfir stríð já um og eftir stríðið svona
en það urðu hér miklar breytingar þegar herinn kemur hingað nítján hundruð og
eftir því fyrstu dagarnir eftir að herinn kom hér í sveitina já ég man eftir því
þá náttúrulega voru allir vegir mjóir og þeir með sín hernaðartæki og erfitt að mætast en áætlunarbíllinn hann þurfti að ganga
en þeir skildu það ekki
og bílstjórarnir voru vondir að komast ekki leiðar sinnar og flautuðu og flautuðu á bretann sem voru að ryðjast hér með bílana á mjóum vegum
en fljótlega var farið að breikka alla vegi og þetta stóð ekki kannski mjög lengi
þannig var hægt að mætast
og og þeir komu með byssur og otuðu byssum að bílstjórunum og bílstjórarnir bara
hlógu að þeim sko
höfðu aldrei séð byssur nema þegar þeir voru að skjóta rjúpur
þeir brúkuðu kjaft á íslensku hvort sem byssan var þarna eða ekki
og það skipti þá engu máli
þó þeir væru í bullandi lífshættu þá þótti bretunum þetta stórmerkilegt og spurðu
okkur þessa fáu sem gátu talað ensku hvurnig stæði á því að íslendingar væru ekki hræddir við byssur
við vissum það náttúrulega ekki gerla að öðru leyti en því að að hérna
hér höfðu ekki verið nein stríð og byssur ekki notaðar til slátrunar á fólki heldur bara skepnum
og það því var ekki trúað að menn með fullu viti eins og
og herinn ætti að vera að þeir færu að skjóta einhverja vegfarendur hér
það var þá hefðu þeir verið teknir í karphúsið herinn og skornir á háls allir með tölu
þetta ástand þegar að væri kannski svona í eitt ár eða svo þá var búið að breikka það að var hægt
að mætast
og þetta var meðan að herinn var að flytja sig á túnin á melana og tjalda hér alls staða
þá voru þeir að flytja sig hingað þá var verst ástandið meðan á því stóð ja þeir komu fyrstu dagana þá lögðu þeir undir sig túnin
já já hér á reykjahvoli og reykjum
og á helgafelli öllum bæjum alls staðar var tjaldað
og og það var í byrjun sláttar
eða svona í maí og að bera á túnin og þar sem var nógu mikill skítur á túnum það bjargaði
nokkuð og það var reynt að vísa þeim á alla mela
og órækt eins mikið og hægt var og það gekk nú þokk furðanlega
en hvernig var sambúðin við þetta fólk að öðru leyti var það var ágætt já ég
ég held að það hafi ekki verið neitt það voru engin stórslys
það voru náttúrulega dauðsföll einhvers staðar en ég man ekki eftir að hér yrði neinn íslendingur ekki það ég man
nei fyrir neinum slysum en það var þjarkað og pexað og
og túlkað og talað saman og og þeir voru að æfa sig í það var versta óvinsælasta sem gerðist það
fundu
upp á því að taka bílstjórann af rútunni
og með valdi og færa hann inn í bragga og skipa svo öllum farþegunum að koma inn og yfirheyra svo allt pakkið
þeir voru að æfa sig sko
gætu ekki rekist á einn og einn þjóðverja
í bílunum og þetta þótti bæði
og helvítis tafir af þessu og stundum þurfti að járna bílstjórann til þess að hann væri rólegur
greiddi herinn fyrir afnot sín
af landinu og
það er alveg á hreinu að herinn tók svo gerði
heildarsamninga við ríkisstjórnina um að þeir greiddu
og það var góð regla á því
öll stríðsárin þeir borguðu eitthvað ekki mikið en eitthvað fyrir afnot af landi þannig að bændur hafa svolítið hagnast á því að já dálítið já
og hér var talið að væru um tuttugu og fimm þúsund hermenn á stríðsárunum í sveitarfélagi sem taldi
svo komu nú voru bretarnir ekki nema svona eitt og hálft til tvö ár og þá komu ameríkanarnir
og það var dálítið annar stæll á þeim bretarnir voru illa búnir illa til þess fallnir í svona veðri að fara í æfingar upp í fjall
voru í bómullarsokkum og ullarsokka þekktu þeir ekki þeir voru illa haldnir af bæði klæðum og fæði
þeim fannst skítalyktin í bröggunum eftir bretana svo rosaleg að þeir urðu að sótthreinsa allt og
og komu með sín meðul til þess að fá
einhverja almennilegan þrifnað í
gátu mosfellingar veitt þeim einhverja þjónustu selt þeim eitthvað
þvottahús og hér reis svínabú og hirða draslið frá þeim
úrganginn
annað var það nú ekki sem að jú það var svona veitingastaðir og sjoppur já
hvar voru þær það var ein hérna á reykjum og þær voru hist og her svona
bara fjöldinn af þeim nei eitthvað geithálsi og
og ég kann nú brúarlandi og álafossi og
ég kann nú varla upp að telja
en hvað var hvernig voru ástandsmálin í mosfellssveitinni það svipuð og annars staðar já ætli það ekki ég eiginlega tók aldrei eftir því
það var líka dáldið vegna þess að ég var nú bæði dáldið til sjós
á hvanneyri nítján hundruð og fjörutíu til fjörutíu og tvö
hafði ég lítil afskipti af bretum
kom þangað þannig að ég er kannski ekki rétti maðurinn að
skýra alveg frá því og í þriðja lagi var ég staddur úti í englandi þegar ísland var hertekið
þá var ég á togara
vorum kyrrsettir í mánuð frá tíunda apríl til tíunda maí
þennan tíma sem að
danmörku níunda apríl og þá vorum við sviptir vegabréfum og
við vorum ekki beinlínis fangar
hvernig stóð á
því ja þeir voru ekki vissir um hvar þessi eyja var sem að þeir vissu þó það að danski kóngurinn hafði yfir okkur að segja
og við værum ein af dönsku eyjunum og þyrfti að kanna málið og þar að auki sko voru þeir var
hættan á innrás þjóðverja til íslands kannski aldrei meiri en þennan mánuð
og þá ætluðu þeir að minnsta kosti að halda mönnum á skipum úti svo að félli ekki sjálfkrafa undir þjóðverja
en þið voruð að selja fisk í englandi þegar að já og og þarna vorum við að skipa salti um borð
og það voru þrjú íslensk skip súðin sem flutti mikið af fiski til íslands súðin
og frá íslandi til englands
já og salt og kol tilbaka
þarna var vélbáturinn kristján
frá akureyri og reykjaborgin
þrjú íslensk skip og einn norskur dallur
hann var nú stór tvö til þrjú þúsund tonna skip var líka að taka salt en við höfðum nú lítil samskipti við hann
hvað dunduðuð þið ykkur í englandi á meðan við drukkum bjór á þessum eina
stað sem fékks bjórinn fékkst og
létum svo norðmennina um þessar tvær gleðikonur sem fréttist af að væru þarna í bænum
létum þá í friði með þær já eiga þær nú dunduðum okkur ekki við neitt við gengum
vaktir hásetarnir eins og við værum á sjó sex tíma vaktir hver og nótt og dag
og yfirmennirnir voru okkur til halds og trausts
og vélamennirnir voru í viðhaldi á vélinni það var ekkert við að vera nema spila á spil
og blackout á nóttunni
þó nokkur rottugangur um borð í
skipinu og
við lágum þarna í skipaskurði svo voru skip að fara eftir skurðinum og þá kom öldugangur
þá svona nuddaði skipið sér utan í veggina og
heyrðust alls konar undarleg hljóð og
og þar gengu draugarnir ljósum logum
á bryggjunni í skipunum og alls staðar var
og við vorum alltaf að rekast á einhverja drauga
en herinn í sem var
í mosfellssveit skildi eftir heilmikið af húsum
sem voru síðan nýtt hér í sveitinni var það ekki nei það voru bara braggar náttúrulega
en þeir skildu eftir svona þeir hlóðu svona baðhús og eldhús
þrjú af þeim var breytt í íbúðarhús seinna
og tildæmis var hérna helvíti mikið þvottahús uppi við hafravatn og þar var eru steyptu gólfin ennþá á jörðunni svona
til þess að keyra á vagna með þvotti um allt
var þar þvegið af öllum dátum í mosfellssveit og víðar að
þeir höfðu höfðu sko
dælur við hafravatn og dældu vatni þaðan og upp í þvottahúsið og
og þar voru vélar og græjur og steypt gólf og
og vönduð vandaðir braggar
kvikmyndahús var reist hérna
nítján hundruð og fjörutíu
og það var rekið öll stríðsárin og
og sýningar voru klukkan sex og níu á hverjum degi og svo var veitingaskáli þar líka sko jónas lárusson
veitingamaður
ragnar fjalar lárusson var ekki prestur eða prófessor þarna í guðfræðideild
hvað hét hann ragn prestur ragnar fjalar nei svo var prófessor í guðfræðideildinni hann var sonur jónasar
lárussonar
man ekki hann hét ekki ragnar fjalar sá en hann hét tveimur nöfnum nei ég man ekki hver
síðan voru bíóhús eða samkomuhús var ekki meðal annars eitt við geitháls
sem herinn rak sjálfur sem herinn rak
stofnaði hann ekki líka hafnarbíó
jú jú í í reykjavík það var braggi það var braggi já en það var ekki slík hús sem
nei svo voru það hos spítalarnir tveir reykjalundur var ekki til þá nei ég meina
reykjalundur spítalinn sem þar var
og helgafell hospital var reykjalundur
og svo uppá ásum norðan við helgafellið þar var álafoss hospital
og kaninn byggði byggði þessa spítala
sá á ásunum hann var alveg rifinn eða hvað já það var allt allt rifið já
fjarlægður já
en sambúðin hefur bara verið góð verið
miklu betri við ameríkanana því þeir voru
ekki alltaf í ekki svona hræddir við njósnara
hræddir við innfædda nei
við vorum kallaðir
og þeim var bannað að hafa samband við okkur bretarnir en það var ekkert svoleiðis í gangi með
en en bretinn var uppfullur af hræðslu við njósnara
fannst þér samfélagið hér í
mosfellssveit breytast mikið við þetta að
herinn kæmi hérna eða í kjölfar stríðsins já já þetta var nú bara alveg var náttúrulega þjóðfélagsleg bylting
af stríðinu og mosfellssveitin hefur kannski orðið mest fyrir breytingunum gæti ég
þó það
færðist nú aftur nokkurn veginn í samt lag með með landbúnað og
og þess háttar og atvinnumöguleika þá var það nú samt
hafði þetta töluvert mikil áhrif
af slysförum í mosfellssveit hvað geturðu sagt mér af þeim
manst þú eftir
já hermannabílslys þeir hvolfdu undir sér bílunum
þeir gátu ekki voru erfiðir að keyra á þessum mjóu vegum hérna
já vegirnir voru lélegir já
og á þessum árum starfaði karlakórinn stefnir og við vorum að fara á söngæfingar að brúarlandi og þar var herstöð
og það það kom fyrir í brekkunni þar
eitt eða tvö skipti að blæjujeppi fullur af hermönnum hvolfdi út í ræsi og og menn dóu og og svo var þarna
slys var hernaðarleyndarmál síðan voru skip að stranda
hérna út við eyjar og mennirnir að reka hér upp í kollafjörð og upp á ströndina og og og svo framvegis flugslys
hérna í fjallinu
fyrir ofan þig já komu tvær flugvélar fljúgandi hér í hvassri suðvestan átt og lentu hér í einhverjum undarlegum lofttóm tæmi
sviptibyljum hérna í námunda við reykjafjallið og önnur vélin
sta stakkst í fjallið og maðurinn gat skotið sér út og þeir báðir en fyrri vélin sem skall í fjallinu þar
þar fórst maðurinn en seinni vélin komst upp á fjall og er hér upp einbúasundi hefur ekkert verið átt við hana
og maðurinn náði að
komast í fallhlíf niðrí helgadal og gerði þar vart við sig og komst lét vita af sér
er flakið af vélinni hérna uppi
einbúasundi já á kafi í mýrinni
slys á
á mosfellingum hér manstu eftir drukknun í varmá
já það var gengu sögur um það að stúlka hefði drukknað hér í vaðinu á varmá já það var einhvern tímann um aldamótin eða langt
fjarlægt
en í hafravatni já þar höfðu orðið drukknanir og einn maður hafði einhvern tímann á
þriðja áratugnum riðið út í vatnið
og á sund og drukknað og sá maður var kallaður bjarni
töldu að hann væri þarna á sveimi svona eftir að dimma tók það voru draugasögur í kringum það allt saman m.
en annars er ég ekki kunnugur slysum á hafravatni
annað en þetta það var vegna þess að við vorum svo hræddir að þessi maður hefði gengið aftur og væri þarna á vappinu
erfitt að ríða í myrkri þarna einn á ferð þarna framhjá
unglingum var ekki sama nei hér
í mosfellssveitinni
í þessa í nágrenni reykjavíkur þar sem menn voru í vaxandi mæli
að fjárfesta í ræktun byggingum og selja afurðir á háu verði bæði gróðurhúsa og
sauð afurðir
sauðfjár það voru náttúrulega fyrst og fremst mjólkurafurðirnar og grænmetið og blómin þá safnaðist hingað nokkuð svona mannval
já hvað kalla þeir það á siglufirði
nú algengt
uppgangur er í einhverju sveitarfélagi þá flykkjast þangað dugnaðarmenn
og eiga afkomendur þar jájá og svo
er að koma frá þessum bæjum eins og siglufirði og seyðisfirði vestmannaeyjum og hinum og þessum
þar sem fólk hefur komið að langar leiðir og kjark
kjarkað fólk hefur sest niður og þar sem atvinna var og skilið eftir sig afkomendur sem voru svona ekki af verri
og það gerðist áreiðanlega hér
komu menn úr öllum landshlutum
og stoppuðu hér sumir stutt aðrir lengra og og og þetta var
mikið félagslíf og og fleira nokkuð í kringum þetta efnahagur betri en kannski víða í sveitum
og íþróttir stundaðar og félagsmálin af miklum krafti
en þú nefndir hér áðan
þetta menn sem komu hér og áttu þátt í að reisa þetta hús
en hvað af fleiri mönnum hér í sveitinni prestum og læknum sem voru hér settu þeir ekki
daníel fjeldsted var héraðslæknir hér í áratugi og sat í reykjavík
og var ekki mikið sótt til hans en hann var þó héraðslæknir
hér komu
hér komu menn skipstjóri bjó í lambhaga húsasmíðameistari bjó í
jarðir sem þessir menn keyptu fyrir
fjármuni sem þeir öfluðu annars staðar já ólafur múrarameistari sem byggði stórhúsi í reykjavík
ólafur jónsson á reynisvatni var múrarameistari
og svo var stórbýli á úlfarsfelli og stórbýli í miðdal
og svo kom reykjahvoll þar var þar var heimafólk sem byggði sig upp
með dugnaði og eljusemi
nú síðan má fara í neðra frægasti borgari
athafnamaður mosfellssveitar var auðvitað thor jensen
hann átti margar jarðir hér og byggði upp korpúlfsstaði og sú saga er skráð og þekkt
síðan voru tvö heimili sem skáru sig úr fyrir
atgervi
og manndóm og fjölda og dugnað og gáfur
það var heimilið í grafarholti björns bjarnasonar sem að e borgfirðingur að uppruna og gaf
land undir hvanneyrarskólann og miðdalsheimilið
og þá máttu hafa úlfarsfell þar með þessi þrjú heimili báru uppi sko
svona menningu sveitarinnar meðal yngra fólksins allan fyrri hluta þessarar aldar
ef maður svo komu hér pabbi kaupir reykina og hugsar sér gott til glóðarinnar með að framleiða mikla mjólk og afurðir
og en mikið um það talað og hér myndast í kringum þetta í reykjahverfinu svona kjarni
garðyrkjubýli
og síðan er náttúrulega álafossverksmiðjan
þar voru framúrstefnumenn miklir bændur á varmá þorlákur björn á varmá var eigandi álafoss
þú þekkir þá sögu þar er þorlákur björnsson fæddur á varmá bjó seinna í eyjarhólum þú veist allt um þetta
indriði þorláksson er sonur hans hann er embættismaður í
fjármálaráðuneytinu einhvers
já atgervismenn
ætlaði ég að segja áðan sko meðan safnaðist fyrir atgervi nú
einn af afkomendum þarna varmármanna hann var kyrr að varmá og var oddviti hér líklega einhver sextán eða tuttugu og einhver ár
og mikið úrvalsmaður og þar var rekinn skóli og símstöð
og brúarlandsskólinn er byggður í landi varmár álafossverksmiðjan er byggð í landi varmár
brann til ösku nítján hundruð tuttugu og níu
og síðan var eins og allir vildu gleyma þessum fallega hól og og hlutverki varmár gegnum aldirnar
það var varmárþing og svona mætti lengi telja
nú sveinn í leirvogstungu var dugnaðarmaður og átti marga syni
syni bæði gáfaða og og hérna hagvirka allt voru þetta smiðir
síðan eru það hrísbrúingar sem að halldór hefur gert
fræga fyrir seiglu og dugnað og manndóm og
og þar fram eftir götunum verklagnir og duglegir menn nú svo kemur stefán þorláksson hann sprettur útúr
útúr því heimili einn frægasti mosfellingur seinni tíma nú svo komum við að
magnús þorsteinsson prestur á mosfelli
hann átti mikið af mannvænlegum börnum og þar var mikið sungið og mikið um að vera
en hann varð svo bráðkvaddur nítján hundruð og tuttugu og líklega eitt eða eitthvað svoleiðis
ástæðum ekki prestkosning heldur er setur biskup
son sinn
sem prest að mosfelli
og svo stóð til að kjósa einhvern tíma seinna það var aldrei ger hann sat hér til dauðadags við feiknarlegar vinsældir
maður brilljant gáfaður tók
var talið að sá eini sem þá hafði
tekið guðfræðipróf með láði eða ágætiseinkunn með hæstu einkunn sem tekin var í guðfræði
og síðan færum við okkur áfram
guðmundur guðmundsson á minna mosfelli það var merkiskarl og og átti jörðina lengst af og afkomendur hans eru þar enn
síðan kemur guðjón
í laxnesi og hann deyr um aldur fram og þar kaupa bræður einar björnsson og eyjólfur björnsson
þeir kaupa laxnesið og voru áberandi myndarmenn
það skiptir sköpum að hafa góða heilsu bæði fyrir menn og dýr
áberandi menn voru oddur á reykjalundi og ásgeir dýralæknir
hvað getur þú sagt mér af þessum mönnum ja sko þegar að þegar að reykjalundur er stofnaður hérna eignast hérna landið og braggana
í reykjalundi eða þarna
svona mest nýbýli frá reykjum og í eigu
þá var farið að sækja leita til hans með læknishjálp af því daníel sat alltaf í bænum og hann var orðinn aldraður maður
síðan var sigurður hlíðar hér starfandi
læknir héraðslæknir eftir að hann kom frá akureyri hann var yfirdýralæknir og var praktíserandi og kom hér og gelti hesta og gerði ýmislegt
og svo var hannes jónsson dýralæknir hann sinnti þessu héraði ég ég man vel eftir þessum mönnum báðum hannes var á undan sigurði
og svo eftir hannes þá kom ásgeir og hann var dýralæknir meðan ég var bóndi sko
og hann var lengi héraðsdýralæknir hann ásgeir hafði þetta hérað og feiknarlega duglegur
maður og þá voru þessir menn allir en sigurður hlíðar var
einhver töframaður
sem dýralæknir því að hann vann þau svona ýmiss konar sérstök afrek hér í dýralækningum sem voru
lítið þekkt en mikið umtöluð manstu eftir einhverjum sérstökum sérstökum atburðum eða
tilvikum já ég man eftir því að hann kom hingað til mín að reykjum nítján hundruð fjörutíu og fjögur
og gelti hér fola
laungraður með eitt eista
og hann var svæfður og lagður á túnið og
heila eistað úr honum
og síðan spretti hann á kviðinn og lét hestinn liggja á bakinu fór svo með langan tein inn í hestinn
milli garnanna og upp í hrygg og var lengi að fást við það og svo kom hann með litla eistað á króknum útúr kviðarholinu á hestinum
saumaði saman og hann kenndi sér alls einskis meins eftir það
þetta er nú afrek sem ég
ég hefði ekki trúað nema af því ég horfði á þetta og var viðstaddur og átti hestinn
þekkt þetta var mögulegt þetta var hægt að læra þetta
nú oddur í reykjalundi var svo átrúnaðargoð og heimilisvinur og
og læknir hér og svo var reykjalundur stofnaður og við leituðum dálítið þangað og það var að meinalausu svo var ráðinn hér nýr héraðslæknir þegar daníel
fjeldsted dó ólafur jónsson
um hvaða leyti var
eitt fyrsta verkið sem
var gert í sambandi við hann að að læknisbústaðurinn var byggður á varmá hann krafðist þess að fá læknisbústað
og þá þetta hús tekið fyrir heimavist fyrir framhaldsskóla
úr hreppunum húsið á varmá læknisbústaðurinn á varmá já og svo fyrir handíðahús
hann sem að ég var orðinn oddviti þegar það var byggt og hann sótti þetta af slíku offorsi að það varð ekki við neitt ráðið
og var teiknað í hvelli og byggt í hvelli
og allt í hvelli og svo þegar það var búið þá var bara maðurinn dáinn og þá kemur friðrik
bjó hann aldrei í húsinu hann ólafur friðrik
friðrik nei þá kemur nýtt tímabil
þá kemur friðrik og þá er ég og hreppsnefndin farin að spekúlera í því að að hérna
vélvæða
þennan læknisbústað þarna niðurfrá þá kom það í ljós að
það var tóm vitleysa mikið af vélum til uppí reykjalundi og við leggjumst á bæn
og stofnum
nefnd
sem í áttu sæti í læknisfélaginu einn frá þingvallasveit
og einn af kjalarnesi kjós og mosfellssveit og svo var oddur í reykjalundi formaður
og þá náðum við samningum við reykjalund um að
að stofna heilsugæslustöð í reykjalundi
og þá var talið að ekkert sveitarfélag í landinu væri jafnvel
útbúið til heilsugæslu eins og mosfellssveit við þessar aðstæður
og þá byggir hreppurinn fær lóð inní reykjalundarlandi og byggir læknisbústað fyrir friðrik
áður leigði hann hér í sumarbústað niðri á melum
meðan var verið að byggja yfir hann og þetta tókst ágætlega en
það merkilega var að það voru til menn sem voru á móti þessu já
og svo þekkja nú menn söguna við
vorum þarna þangað til nýja heilsugæslustöðin í kjarna var sett á stofn þá var flutt þar niðureftir
og alla mína tíð þá vorum við með heilsugæsluna í reykjalundi með mjög gott samstarf
og friðrik var brautryðjandi okkar í því þeir
það var ungur læknir og þeim leist vel á það en ólafur jónsson var
einn af eldri kynslóðinni
yrði byggt yfir sig bara
hann var héraðslæknir og vildi fá hús og
og læknastofur
allar græjur svo kom bara almættið og tók þar í taumana hann
lifði það ekki af að húsið væri tekið í notkun sem læknisbústaður
og þá kom friðrik
en hérna hvernig var það hvernig var það sigurbjörn sagði hann ekki jón þegar hann kom
verðum ekki nú verðum við ekki gellislausir í kvöld og hann svarar þá með vísu þarna já
sigfinnur já
það það er þessi vísa jón er án efa orðheppinn það er hún sem að hann svarar
lést hann hafa hana í öðru sambandi áðan jæja ég tek það þá aftur
jón er
án efa orðheppinn
leikur gefins glöggt ég finn
gáttaþefinn afa sinn
það var alltsvo þessi vilhjálmur hann var afi jóns
þessi vilhjálmur sem að
en hvaða hvaða vísu gerði hann við hitt tækifærið
sem þú hafðir þessa vísu við áðan
man það ekki heldur nei
nei það er sem sagt ég veit að þessi vísa hún var við þetta tækifæri
jájá hún var það
jæja nú svo já ég ætlaði
að lofa þér að heyra eina vísu
sem ég var held ég ekki búinn að fara með sem að
hann var skal ég segja þér
hann var skaftfellingur og hann var úr vestur skaftafellssýslu en flyst hingað austur
með móður sinni hann var hann var
og þau lentu í fljótsdal að
þegar að hún kemur jóhannes er þá um fermingu
en faðir hans sem jónas hét hann var
þau voru ekki ekki gift hann var svona
barn og og
en ég hygg að þessi móðir hans það hafi verið frá henni
sem að hann hafði hagmælskuna ég heyrði einu sinni
vísur
sem að hún hafði átt að gera hún var þá vinnukona
á valþjófsstað prestsetrið í fljótsdalnum
að taka út staðinn það voru prestaskipti einhver sem voru þar
og þar var
hreppstjórinn mun hafa verið
tengdafaðir halldórs á klaustri
hafði hún gert þessa vísu
um ég gengið ekki fæ
staður
með gleraugu mælir bæ maður rauðskeggjaður þetta er
ég tel það alveg víst að
því að þetta er mjög líkt eins og margar vísur jóhannesar voru
að hann hafi haft einmitt það frá móður sinni
aðallega var það nú
á völlunum það var ákaflega mikill sveitaþyngsli þar það var mikið af
af sérstaklega mikið af gömlu fólki sem að var eiginlega á
að einhverju verulegu leyti á hreppsframfæri
og ég vissi það ég var þá nú þar svona
eða unglingur
að það voru haldnir fundir alltaf um sumarmálin