tiro-is/ismus huggingface dataset:
en ég held það ég sigfús við vorum miklir kunningjar
og hann kom
til mín eða okkar eftir að við
vorum farin að að búa í gilsárteigi
og það þá kom hann og var þrjár nætur í gilsárteigi
og það voru þær síðustu nætur að ég held
sem hann var á
héraði sigfús
hann mun hafa verið eða ég held það ég er ekki viss um það
hafi verið á seyðisfirði eitthvað eftir það en á ferð um héraðið held ég
hann hafi ekki verið eða réttara sagt það hafi verið hans
síðasta ferð sem hann var þessa þrjár nætur þá í í gilsárteigi hjá okkur
ég get sagt þér það
hann var nú skrítilegur kallinn
óskaplega skrítilegur en bráðgáfaður
og þótti nú eiginlega öllum vænt um hann það var bara hans
miklu gáfur og og svo náttúrlega sérviska líka
þetta var allt saman í í svona nokkuð
man eftir því að þarna þegar hann var þessar nætur hjá okkur
og ég fylgdi honum þá var komin skal ég segja þér girðing
að norðan og vestan
hann ætlaði og fór
í brennistaði þar var nú gamalt fólk og hann hafði nú mikið
já hann gerði mikið
af því að ná svona tali af
af gömlu fólki og og það var nú álitið að hann
skáldaði nú stundum dálítið í það ég hugsa að það hafi verið rétt
en það það sem að vildi til þarna og þegar að ég fylgdi honum ég fylgdi honum út fyrir lækinn
nokkuð fyrir utan túnið í gilsárteigi
fylgdi honum yfir lækinn en það var komin
gaddavírsgirðing þar þvert yfir
og þegar við komum að girðingunni þá skil ég ekkert í
því kallinn stansar
horfir hann hafði nú ekki nema eitt auga sem hann sá með
horfir svona á girðinguna
svo snýr hann til hliðar
við hliðið það var hlið þarna og grind í
hliðar við það og
klifraði yfir girðinguna
og ég skildi ekkert í þessu hélt að karlinn væri nú loksins orðinn alveg vitlaus að
af því við vorum nú góðir kunningjar nú þegar ég skildi við
hann þarna við lækinn þá
réðist ég nú í það að spurja hann að því
því hann hefði gert þetta að fara þarna yfir ja hann sagðist geta sagt mér það
það væri vegna þess að fylgja
að se sín það væri fylgja allra
allra manna það væru allir menn sem að hefðu fylgju og þeir
og fylgjan hún fylgdi þeim alltaf og ef þeir færu
í yfir girðingu eða í gegnum hús
þá mætti
það aldrei koma fyrir að menn færu ekki ef menn til dæmis
kæmu
á bæ og og
færu
var boðið inn og þeir komu inn og allt í lagi en ef það var þannig að að það voru til dæmis tvennar dyr
á húsinu eða bænum
þá urðu þeir að setja það á sig allir ekki frekar hann heldur en allir menn
að þeir mættu aldrei nokkurn tíma
fara út um aðrar dyr heldur en þeir hefðu farið inn um og það væri vegna þess að þá
gætu þeir misst af fylgjunni og það mætti aldrei koma fyrir
sem mig langaði nú til að spyrja þig í viðbót
þú tókst nú allmikinn þátt í stjórnmálum hér eystra og hélst oft ræður á fundum
nú er mér sagt að þú hafir er það rétt sem sagt er að þú hafir stundum sagt svona einhverjar sögur og lagt þá
út af þeim í ræðunum
o þetta getur held ég vel
ég vissi það að ég var oft á fundum
talaði oft á fundum en en hvort ég hef nú nokkuð tilbúið
bara þú segir engum það
hefur það bara svona
gerir ekkert til þó þú hafir það með þér
það var það vildi það var dáldið
skemmtilegt og skrítið þá að
árni pálsson hann
kom var
í fram boði hér í suður múlasýslu ég man nú ekki hvort þau voru tvö
ár eða þrjú en ég man eftir því að í fyrsta
sem að hann
kemur hér og er þá í framboði og heldur ræður náttúrlega og þar á meðal á egilsstöðum
því að þar var nú þar var nú hérna
var nú svona miðlínis og en karlinn
hann hann þekkti nú engan mann náttúrlega hér og þegar að
hann sat nú svona nálægt ræðumanninum
sem að var að tala og
og þá þurfti hann nú altaf að spyrja og rak nú svona olnbogann og hvað heitir hann þessi
og og honum var nú alltaf sagt það
hann náttúrlega gleymdi því nú fljótt en svo
er það þannig að á þessum fundi þarna
hélt ég einhverja ræðu ég man nú ekkert eftir
en ég man það bara
þegar að ég er svona
í einhversstaðar í ræðunni
þá þá kemur nú olnboginn á árna og segir
hvað heitir hann þessi
honum var sagt að hann héti sigurbjörn snjólfsson
en hann heyrði illa lika árni
en en hann heyrði
þetta snjólfsson það þetta var dáldið öðruvísi hljómaði nú öðruvísi heldur en
það sem að flestir aðrir
og svo jæja svo ekkert meira um það en næsti
næsti fundur er svo haldinn í skriðdal og
það það tekur
eða já hann fer að spurja
hvur sé nú þessi
og þá hittist það svo að það var hrólfur
hét hann var þarna á hallbjarnarstöðum í skriðdal
og hrólfur og snjólfur hljómar nú dáldið líkt
svo að og honum var eitthvað minnisstæð
þessi þessi ræða mín þarna á egilsstöðum og þegar að hann honum er nú svona sagt að
að já hann spyr hver þetta sé sem þarna er nú það er hrólfur þá sagði hann
andskotinn hafið þið snjólfsson hér í hverri sveit honum leyst ekki á
ja hvur andskotinn
en svo urðum við mestu mátar við árni seinna og
já svo eru nú margir svo eru nú
voru nú ennþá hér þegar þú varst að alast upp þá voru nú ýmsir ýmsir
svona umf förumenn hér já já eins og gilsárvalla guðmundur já
og anna elliðsdóttir
hitti guðmundur ekki einhvern tímann
fylgju
sína
jú það var talið
það var talið það er best ég segi þér það náttúrlega er þetta allt saman lygi en
þetta var nefnilega þegar hann
hans síðasta ferð þarna hann var nú
hann var altsvo fæddur og
uppalinn
gilsárvöllum gilsárvöllum í í borgarfirði
og hann var nú svona þetta var hann var algjörður
umrenningur algjörður umrenningur
var alltaf á ferð
ég man til dæmis eftir því að að
í svínafelli þá kom hann
bakinu svona hafði held ég smeygt utan um hann poka eða einhverju
kom neðan úr borgarfirði með þennan
rokk á bakinu það hefur sjálfsagt verið þar
einhver rokka smiður um það vissi ég nú ekki en það hlýtur að hafa verið því að
að guðmundur hann tók svoleiðis
af mönnum
ja var eiginlega alltaf að gera mönnum greiða alla vega
en svo vill það til skal ég segja þér þarna eftir það að hann er
nú orðinn gamall maður
þá fer hann er hann staddur niður í
nú best ég segi þér fyrst af nei við skulum halda áfram
ætlar hann upp í hérað en þá var það nú
skriðurnar þær voru nú alltaf svona
jæja dálítið varasamar
og þá fóru menn nú oft sandaskörð sem kallað var það var það varð að fara mikið innar til héraðs
en í þetta skipti fór nú
guðmundur skriðurnar eða ætlaði upp yfir
og þá segir sagan hún segir svona frá og ég held nú að
mikið satt í því
að þá fer
guðmundur hann eiginlega taldi sig nú alltaf eiga heima á gilsárvöllum
hann til sagði til dæmis gilsárvalla gvendur gilsárvalla gvendur og
svo fer hann og þá
dálítið inni í firðinum og hann fer náttúrlega eins og leið liggur hafði náttúrlega
ótal ferðir farið upp skriðurnar
og það fer hann í þetta skipti
en þá vill svoleiðis til að þetta var í
í bestu besta veðri og og skriðurnar ágætar það sagði mér
halldór hér faðir ármanns sem er á eiðum
já fer guðmundur náttúrlega í skriðurnar og það er ekkert með það en
æði tíma
þá kemur guðmundur aftur til borgarfjarðar
og þá er hann nú
spurður að því hvað
hvurnig standi á því
ja hann segir guðmundur hann segir
guðmundur ætlar heim til að deyja
það svona að hann fer bara heim í gilsárvelli
leggst fyrir
og lúrði þar eina eða tvær nætur ég man nú ekki hvort var
en það eina sem að hægt var að hafa
upp úr honum þarna eftir að hann kom þarna til baka
það eina sem hægt var að að hafa upp úr honum
að hann sagði gvendur mætti gvendi
í skriðunum og meira var
þeir sem voru dálítið svona skáldmæltir þeir fundu það út að hann hefði hefði
mætt þar sjálfum sér í skriðunum
og en hvort sem það var eða var ekki
þá gerðist þetta svona að hann fór heim í
gilsárvelli og dó þar eftir einn eða tvo daga
um guðmund já
ég heyrði hana nú oftar en einu sinni en
það var áreiðanlegt að það var
einn eða tveir jæja eða kannski meira borgfirðingar
sögðu mér þessa sögu
og og þeir trúðu þessu alveg þeir trúðu því alveg
að hann hefði mætt þarna sinni eigin fylgju sem að kallað er og þess vegna hefði hann snúið aftur
sko nú gerir þú ákaflega mikið úr minnist gerir þú allmikið úr úr kunnáttu
ömmu álfgríms að hún hefði kunnað mikið af kunnað málshætti
alveg rétt eg veit hvað þú átt við sko það var
það er alveg nákvæmlega þessi kona sem ég er alinn upp við hún kunni sko
alveg endalausa máls
og vísuparta eða heilar vísur
og eða eða síteringar svaraði með einhverjum síteringum um til dæmis
eitthvað sagði draugsi
kunni mörg góð sítöt hún kunni margar góðar fornaldarskrýtlur sem ég hef sem að ég hef
hún kunni hún kunni fyndnar skrýtlur um
biskupa í skálholti og svona sem hefur átt
átt við þarna á suðurlandi svonar ekki all langt frá skálholti til dæmis þessa
þessa ágætu sögu um um
beiningamanninn sem að
sem að ég hef einhvers staðar síterað ákaflega fáum fáum orðum
hérna það kemur beiningamaður
hittir frúna fer að biðjast beininga og og og
segir segist ekki hafa neina meðgjörð með með
útlát hér á heimilinu og hann skuli fara og tala við biskupinn
kauði í í inn til biskups
og kemur svo út aftur og
kannski að sauma eða prjóna eða eitthvað svoleiðis þá segir þá segir hún við við
kauða þegar hann er að fara jæja
hittirðu biskup ojá
gaf hann þér nokkuð segir biskupsfrúin þá segir þá segir kallinn
roðbita gaf hann mér roðbita gaf hann mér þá segir biskupsfrúin
ja eins verður hann jón minn að kaupa roðin
ha ha þetta er nokkuð góð
ekta saga ég hef ekki vitað til að neinn
hafi kunnað þessa sögu aldrei rekist á neinn sem fólklor eða fólklor mann sem að
kunni þetta máltæki eins verður hann jón minn að
hvað á maður að segja
er þér það nægur svefn sem þú sefur þarna
í soffaðinum
ha sko hún gat ekki sagt sóffanum það var ekki til í málinu en soffaður sóffaður
að taka svona útlend orð ósjálfrátt og gera það að íslensku orði sem það mundi í nefnifalli hafa verið
sóffaður um sóffað frá sóffaði til sóffaðs og sefur er þér það nægur svefn sem þú sefur
þarna í sóffaðinum
sterkt málið í þessu fólki
ekki hægt að brjóta það niður með einhverri út
einhverri glósu því að
að hérna bundna lög lög lög málum tungunnar sko
alveg hvað sem
notað þetta í málinu
nú frá þessu þetta er mjög þetta er mjög sérkennilegt hvað málið var sterkt
og þetta hefur maður tekið eftir hjá hjá útlendum þjóðum líka ýmsum
ýmsum málum að þeir taka alls ekki inn í málið
hérna útlend orð öðruvisu en laga þau að sinu eigin máli
frakkar gera þetta alltaf til dæmis
ekki ef það eru ekta frakkar það geta verið að sé allt túristabisniss nú á dögum
þetta er svona målfestan er svona sterk og og og og það var það sko
lifið var
við vitum það við og allir atburðir sem gerðust allt starf allt veður
um það voru um það var til mál sem var svo
fast að því var ekki hægt að breyta
það var það var það var þannig að fólkið talaði mest mest allan tímann í í orðaleppum
í alveg föstum klisjum
klisjum þetta litla sem það talaði um svo ef það fór út frá því hversdagslega þá kom það út í þá kom það út í sögur og þjóðsögur og
og máltæki og og svona
eitthvað sem að allt allt var bundið
mál þessarar konu var alveg bundið alveg það var alveg rammíslenskt
vitnaði hún amma bin nokkurn tímann í íslendingasögur
það var það einkennilega hún vitnaði meira í í
rímur
en en í íslendingasögur hún kannaðist auðvitað við
við allt það fólk sem fyrir hefur komið í íslendingasögunum tod njálssögu og svoleiðis sem
stundum lesið hjá okkur og lesnar hjá okkur
hún kannaðist við það en hún hún hún
vitnaði ekki í prósa
en en aftur á móti um
það voru til rímur út af þessum út af þessum bókum eins og til dæmis það hefur verið ortar rímur um
um um
hvað líklega kjartan og guðrúnu eða laxdæla sögu laxdæla sögu motiv því að
því að hún ku síteraði stundum og fór með heilmargar visur úr því sem ég því miður ekki lærði
lærði
skrifaði margt upp af þessu sem krakki samt mér þótti
þetta það merkilegt en það festist ekki í mér og þessi og þessar uppskriftir eru týndar
eg hygg að rímur ég var ekki svo mjög var við að hún að hún
hérna vitnaði í í
sem dæmi öðruvísi en í gegnum rímur
og og til dæmis því var hann nú misvitur var njáll því var hann inni brenndur
sagði hún ha sko misvitur var njáll því var hann inni brenndur
þetta er einhver lærdómur af njálu ha sko svona svona
vitnaði hún bæði
með með með vísum til dæmis í í laxdæla sögu áreiðanlega eftir einhverjum rímum því það voru
það voru hérna
það hafa verið áreiðanlega til rímur af þessum sögum okkar helstu öllum saman meira eða minna og margar margar rímna
mörg sett af rímum
ólík eg man til dæmis að
eins með laxdæla sögu
ég var einhvern þegar hún va
með vísur fyrir mig sem ég var alltaf að biðja hana um að fara um fara með vísur þá fór hún með
heilmikla parta svona úr úr úr úr
ekki bara um njálu heldur
sem að ég veit nú ekki hvað hvort að hefur
ég er ekki eins harður á því að hún hafi
farið með rimur um njálu þeir hljóta að vera til en en um laxdæla sögu þar kunni hún mikið af rímum mikið af rímna visum
margar sem ég því miður ekki lærði því ég var ekki nógu áhugasamur um rímur því miður
þó skrifaði ég upp heilmikið í þá daga af af því sem hún
kunni um rímur og eg man úr laxdæla sögu við skulum sjá einhvern rímnaleirburð
bjargar blítt brúna og ringum sólum leit til
vafinn lyngorms ormsbólum það var ein kemur ein lína um einhvern mann sem var vafinn lyng ormsbólum
það hefur verið kjartan liklega kjartan ólafsson
vafinn lyngormsbólum þeli
leit til ingibjargar blitt brúna óringum
sólum sko svona var leirburðurinn á háu stigi en þetta kunni kunni fólkið
þetta kunni fólkið það var miklu betra
ja það var
það var já það kunni heila heilar heilar og hálfa rímnaflokka heila og hálfa rímnaflokkana
orði til orðs en þeir voru því allir ljósir og gat tautað það eftir ef að verið var að fara með það og ef tvær kellingar komu saman þá báru þær saman bækurnar sem kallað er og ég hef talað um aðra kellingu sem var hjá okkur
hér austan úr
já austan ur arnessýslu þær voru nú ekki samsvéit ungar hún hét halldóra álfsdottir og hún var hjá okkur árum saman og var furðu
og afskaplega gáfuð og afskaplega fróð og gat ort a alveg
þar sem hún stóð bara vísu eins og ekkert væri um hvað sem var
og þær sátu oft saman og og voru að rifja upp
sem að fyrir okkar
fyrir okkur hefur ekkert gildi og
og en afskaplega mikið gildi fyrir það það var það voru það voru einhver einhver svona popularisering
bæði bæði bæði frá sagnarleg og málfarslega á íslendingasögum og fornbókmenntum
þeirra versjón af fornbókmenntunum því
þær lágu ekki á lausu bæð
þessar sögur íslendingasögur þegar hún er ung í kringum nítján hundruð þrjátíu og tvö eða nítján hundruð og fjörutíu
það var ekki nema kannske einstaka sýslumaður sem átti einhverja útgáfu fra kaupmannahöfn
en en þessar sögur lifðu sko í einhverjum rímum sem hafði verið búið til um þetta
þetta þessar það eru til
flest allar íslendingasögur meira eða minna og og afar mikið rímnadrasl í
úr riddarasögum og svona þetta dóti sem hafði verið le notað sem lesefni
áður fyrri en nú er önnur kelling sem að
hefur nú lýst ákaflega ákaflega vel það er tengdamóðir bjarts í sumarhúsum
já tengdamóðir bjarts í sumarhusum já þær kellingar og og hérna og
þú lætur hana fara með latínuskotna sálma
svona svona latinuskotna
sálma sem hún fór með hálfhlæjandi eða eða
og var það kannske
það er alveg alveg rétt ég bar einu sinni saman sko gerðina í
mér sýndist
vera svona mér sýndist að þessi gerð í heimsljósi hún væri eftir
væri úr úr munnmælum já
já já náttúrlega
fór þetta um í munnmælum allt saman sko það voru ekki alltaf bækur við hendina en fólk hafði heyrt þetta svo oft að það kunni
heila og hálfa rímna flokkana utanbókar eða voru þeir ljósir eins og það sagði mér er það ljóst sagði hann svoleiðis að það kannaðist við hvert orð
gömlum katólskum bænum
sem þú lætur nú gömlu konuna í heimsljósi aldrei fara með beinlínis en
ásta sóllilja er að er að er að hlusta á þetta og finnst þetta undanlegt
og skilur ekki náttúrlega já
það er einhver hérna einhvert
tilbúið mál eða einhver einhver einhver hérna afbökunarmál það er engar það er engin það eru engir textar sem að fylgja þessu
bara textinn þarna ein
in dulce jubiro in dulce jubilo já dulce jubilo já
latinan þar er öll skrifuð eftir framburði sýnilega já in dulce jubilo
það er ég man nú ekki að feðra það alveg nákvæmlega en en það
mun vera
in dulce jubilo
þetta er þetta er þetta er
makkero makkerónskur kveðskapur sko á íslenskunni þetta er í já það er það
ég fann þessa þú fannst það ég fann
í grallaranum þú fannst
fann þetta í grallaranum mig langar til að spyrja hvort þú hefðir haft það úr grallaranum nei nei nei nei nei
ef ég hef ég hefði haft það
nokkrar línur þá hef ég haft það úr minni mínu
frá þessum kellingum
gömlu konuna í heimsljósi segja sögur
þetta eru vanalega þetta eru vanalega draugasögur eða einhverjar
einhverjar einhverjar hrakningasögur já
og það skiptir mjög í tvö horn
um endi þeirra já áður en þau fá
ljómalind á heimilið þá þá verður þetta
já svartsýnar sögur mjög svartsýnar
hitt hornið
mér datt í hug hvaðan þú hefðir
hvort þetta styddist
einhverjar minningar þinar ég þori nú ekki ég þori nú
um það að segja en það bara það bara gefur dáltið svona auga leið þegar
að þegar maður er að að pródúsera fiction
að gera ráð fyrir því að að meðan allt gengur skítt þá sé farið með svartsýnar sögur og þegar allt
lifnar við og þá ósk komnar bjartsýnar
sögur eða vísur
ég geri ráð
ráð fyrir þessu ég þori ekki um það að segja í þessu einstaka tilfelli
nefnir ég man það ekki nákvæmlega
maður hefur nú þetta ekki allt á hraðbergi þó maður hafi skrifað
svona ég var svona að velta vöngum dalitið yfir þessu og
af því að það er svo lítið vitað um hvernig sögur voru
þá var ég að hugleiða þetta hvort þetta væri lýsingar á
alveg rétt alveg rétt heyrðu hérna
vel á minnst
amma mín sagði aldrei langar sögur hún sagði bara
hún sagði bara litlar skrýtlur með með með einu með einu tilsvari sem kastaði ljósi á á
á það málefni sem lá á bak við það eða þann veruleik sem
eins verður hann jón minn að kaupa roðin sagði biskupsfrúin í skálholti þegar biskupinn hafði gefið betlaranum roð eða harðfisk ha
en ég viðvíkjandi þessum
sko kveðskap sko til dæmis halldóra alfdóttir sem var
sem var töluvert yngri en
en amma mín áreiðanlega einum tuttugu árum yngri
og var hjá okkur þessi litla kona sem að sló á við fileflda karlmenn með með orfi og ljá
hún var afskaplega mikill sagnasjór og hún sagði mér alveg endalausar
hérna sögur langar sögur útilegumannasögur ævintýri
og og þess háttar
sem ég hygg að hún hafi bara lært því að það það það var ekki jón arnasonar stillinn á þeim
allt sem hún kunni
kunni var var rimað það voru rímur
heilir heilir og hálfir flokkarnir og og
málshættir og stökur
sem hún hafði alveg viðbúin tilsvör föst við hvaða efni eða atburði sem
umhverfis alltaf alltaf alltaf kommenterað með með stöku eða eða málshætti en
hún var ekki upp á sögur það var allt í
allt í bundnu máli sem að og málsháttum
en sko hérna það var allt annað líf þegar halldóra gamla álfdóttir kom því að hún gat sagt mér alveg endalausar sögur
meðan hún var að vinna eða eða hérna
hvort það var ull eða sláturgerð eða hvað sem var og ég sat andaktugur og og hlustaði sko
hún sagði
mér sögur sem að
sem að eru vist allar hjá jóni jóni árnasyni ekki það að hún hafi lesið þær
árnasyni hún hefur heyrt þær bara og lært þær eins og eins og fólk gerði en það var svona smekkurinn var var svona
en það var margt kunnu þær margt kunnu þær
líkt þessar kellingar
líkan líkan skáldskap en þó ekki alveg eins stundum mundu þær ekki alveg rétt stundum kunnu skiptu þær ekki alveg
rétt og svo voru þær að diskutera um þetta aftur og fram yfir yfir rokk yfir
kannski ekki rokki en minnsta kosti að tæja ull eða eða við ullarvinnu eða eitthvað svoleiðis sem ekki
að tala saman
meðan maður var að því án þess að glepjast og þær voru alltaf að bera saman bækurnar og og skipta það var
það var afar mikið málefni og þer voru alltaf að velta þessu fyrir sér aftur og aftur sko kunnu heilar
kunnu heilar rimurnar sko
heilar heilar kviður úr rímunum
og stundum stundum
sko mundu þær ekki seinni part af vísu eða og stundum
mundu þær ekki röðina á vísum og um þetta gátu þær verið að diskutera aftur og fram
svo þessa
þetta hefur verið nokkur akademia sem ég hef verið alinn upp á sko við þetta er ég alinn upp sko ég heyrði ekki ég heyrði ekki
fyrr en ég fór að læra
heyrði það jú og það gekk aldrei inn í mig og hefur aldrei aldrei gert en ég var nú
samt að reyna að skrifa eitthvað svona dálítið flott því að ég breytti um breytti um stil á mínum æsku
mínum æskuárum ég hafði áður skrifað í íslendingasagnastil og riddarasagnastíl því mikið var til af þeim
hjá okkur lika
faðir minn hafði átti mikið mikið safn af
dró að sér svona
bókadrasl sem áreiðanlega var mjög merkilegt margt af því frá á auksjónum og svoleiðis
sem hann sendur og kom oft með heilmikla
sem voru haldnar hér úti í sveit og þetta var til hjá okkur en móðir mín var þessu
var þessari hérna kultur alveg
ég vil ekki segja að hún hafi verið á
vakti ekki áhuga hennar hún var alveg köld fyrir
sagnafrásögnum draugasögum mátti ekki heyra nefndar draugasögur
trölla sögur eða
eða svona sögur frá jóni árnasyni svona eins og fólk kunni þær
áður en það
kunnað þær lengi áður en þær voru skrifaðar upp
hún móðir mín var semsagt hefur verið held ég held ég
tíu ára eða
hérna í skjóli ömmu í skjóli móður sinnar í skjóli guðnýjar gömlu ömmu minnar
og hafði herbergi í melkoti hjá systur sinni guðrún klængsdóttur sem var gift magnúsi í melkoti frá því
hélt áfram að búa eftir að maður hennar drukknaði í þorlákshöfn sem
algánhundruð áttatíu og
það gæti verið þrjú eða fjögur
nokkur ár en átti fjögur eða fimm börn
nema móðir mín og það virðist hafa verið eiginlega verið tiltölulega
ja hvað á maður að segja hversdagalegur hversdagsleg uppákoma og og alveg
föst regla í í barna heimilinum á barna hjá barnafólki að
mikið dó af börnunum
ekkert skylt við við við fátækt eða ríkidæmi
af ríkustu mönnum á vesturlandi kaupmaður mikill
var hann í flatey
og storheimili
borgaralegt heimili snemma á á nítjándu öld
mig minnir að öll börnin dóu
og það dóu sjö eða átta ungar stúlkur ungar stelpur
af einhverjum pestum sem sem gengu sko
smitandi pestir sem voru í gangi og sem engin engin ráð voru gegn og bara
alveg eins og eins og eins og dýr
mjög einkennilegt og það er
hvað hét nú þetta fólk þarna vestur í vestur á breiðafirði þetta hét sívertsen eða hvað
og það var kúld já já það var
upp undir tug af börnum ekkert ekkert eftir semsagt þetta var einhvert glæsilegasta
móðir barnanna
glæsilegasti kvenkostur hafði verið á íslandi og hann var stóraríkur kaupmaður en
dóu öll börnin úr einhverri pest
sko svona svona hefur það svona hefur þetta verið
maður skyldi hafa haldið þarna missti amma mín fjögur eða fimm börn ég man ekki hvort heldur var
þau hrundu niður
einhverri pest sem það var mikið þá það var þá mikil barnaveiki sem að kom hér upp
var og og drap mikið mikið af börnum á sið seint a síðari öld barnaveiki
difteritis eða hvað
og úr þessu hrundu börnin niður
eins og þetta kæmi ekki við fólkið
hún síteraði aldrei í sín börn nú voru sum þeirra nær fermingu
þegar þau dóu amma mín hún var bara ánægð að hafa si
já hafa hafa þó fengið að halda einu sem var móðir mín
þetta all dó eins og hráviði
og hún sat þarna sátu þær semsagt þær
þær fengu lítið kames í þessum litla bæ og þær sátu í í þessu kamesi
frá því líklega ja líklega líklega ein tíu ár
svo giftist móðir mín og og í reykjavík og
fluttu þær mæðgur á það heimili sem að foreldrar mínir stofnuðu þá á laugavegi þrjátíu og tvö
jæja þetta er nú orðinn
sveinn fór
búinn að skjóta þessa tófu þá var ég búinn að sjá mórauðan
mórauðan ref
framar og neðar á dalnum
hann var þar bara á holti og sat þar
og var alveg eins og hann væri bara að bíða eftir maddömunni
en þegar að skotið reið af þá hvarf hann nú og við sáum hann aldrei aftur því að við vorum þarna tvær nætur
í viðbót en sáum rebba ekki en þarna náðum við sjö hvolpum
þetta voru svona stálpaðir hvolpar en
og og fallegir en á þeim tíma og þó öllu heldur seinna þá var talsvert mikið
verð á hvolpum sérstaklega mórauðu hvolpunum
að þeir væru keyptir
eða seldir til reykjavíkur þeir keyptu það þessir
tófuræktarmenn þar fyrir sunnan þetta var nú fyrsta
fyrsta reisan sem að
að ég fór nú svo fór
að breytast sveinn flutti burtu frá hafursá
en ég var nú eftir þarna á ormsstöðum og
það eru botnar þar ákaflega greitt
sem eru kallaðir kerlingarbotnar inn og upp í brúninni og þar hefði oft verið tófa og við höfðum
grun um það að hún væri kannski væri þar önnur tófa
og þar settustum við nú að en út úr því
kom nú ekki annað en það að ég komst í færi við eina tófu og og skaut hana
hvolpana fundum við aldrei ég vissi ekkert
því að þetta er voðalega mikil urð og
það er land sem að hefur hlaupið þarna fram á brúninni og er mjög
grýtt og þar af leiðandi ákjósanlegur
staður fyrir tófuna eftir hennar búskaparháttum
nú svo svo
flytja nú austur á velli aftur og í