tiro-is/ismus huggingface dataset:
hún kom inn í baðstofuna þá fór hún að segja frá þessu en en svo sagði hún
sagði hún mér að daginn eftir hefði nú komið einhver sem hann hefi átt að fylgja
hann boli og þá taldi það nú náttúrlega víst að þetta hefði verið hann sem hún hefði rekist á þarna í göngunum
þetta náttúrlega var eins og fleira þetta var nú þjóðtrúin og það er
þetta hefur kannski haft við eitthvað að styðjast og
aðallega þá vegna þess hvað þetta var nú sterk trú á þetta
en svo var nú þetta trúin að þetta ætti ekki að fylgja nema einstöku einstöku ættum
sem sem sagt þetta hefur náttúrlega
að rekjast með ættunum
eins og svo margt af þessum skottum og öllu sem átti að fylgja sérstökum ættum
en voru nokkrir
ég hafi nú heyrt neitt um það
sem var haft
á orði með það
en þetta var nú sennilega farið að minnka mikið þegar að ég fór nú að hafa vit á
miklu meira náttúrlega fyrir aldamótin
þegar þau voru unglingar eins og foreldarnir mínir voru unglingar
svona átján hundruð og áttatíu og svo þar eftir
nokkurn tímann af já við vorum að tala hérna um huldufólk
þú manst ekki fleiri huldufólkssögur er er það ónei ég man nú ekki eftir því greinilega í bili
ekki héðan náttúrlega nema bara þá svona sem
einhverjar sögur austur af langanesströnd
ég heyrði
það ég man nú eftir því að það var talað um skálastúf
mikið þegar ég var stelpa á skálum
og það átti að vera það átti að vera og svo var það nú
fúluvíkurmóri og og
og það var einlægt sem þeir voru að tala um það ég man nú vel eftir því þegar þú ferð að minnast á það
að þessi ég man eftir þessum þessum skálastúf hann átti að hafa verið þannig tilkominn að
fyrir langalöngu hefði hefði átt að hérna fara á
reka einhvern tíma eða ganga á reka og finna
finna fót af manni
og hann hefði átt vera þannig tilkominn hann skálastúfur að hann hefði fundið þennan fót af manninum
og höggvið hann niður og gefið kindunum hann
skepnum
og eftir það hefði farið að koma þessi maður eða
sagt að það mundi hafa verið þessi maður sem að
það gengu sagnir um þennan skálastúf ég man það nú
svo glöggt að það var verið að tala um það og svo þessa fúluvíkurskottu eða móru ég man nú hvort heldur var
það var nú aftur fyrir það var
var nú aftur hinum megin á nesinu það var það var vík ofboð lítil
milli læknisstaða og brimness aftur hinum megin á nesinu vestan á því
og það hét fúluvík það var óskaplega mikið þar af rekavið og
og það átti að hafa verið þar einhver einhver skotta eða eitthvað sem átti að hafa
haldið þar til hvort það átti að vera sjórekið lík eða hvað
endalaust að farast þarna við
við nesið hér fyrir
langalöngu skipin en ég man eftir að það var dys fyrir ofan skoruvík
og það var kross á henni
það voru leiði þar og það var einn kross á þeim
þessum leiðum og það stóð á honum hér hvíla ellefu enskir menn
og það var víst af einhverri skútu enskri skútu sem átti að hafa strandað þarna við við langanes
og og hefur verið líklega ekki verið hægt að koma því
ef þetta hefur verið að vetri til þá hefur nú sennilega ekki verið gott að koma þangað
líkum til greftrunar inn að sauðanesi
en hefur nú líklega verið
nú vígt þarna einhvern blett
og þetta hafi nú bara verið látið þarna og svo var þetta því ég man svo glöggt eftir þessu þó ég væri ekki nema krakki
að þetta var eiginlega fast í leiðinni þegar að farið var
skoruvíkur og og skála þá var þetta örstutt frá veginum þegar maður gekk
vestur fyrir þar stóð þetta
með skýrum stöfum skorið á á þennan kross hafðir þú meira gaman af svona
bundnu máli en óbundnu
já ég hafði mjög gaman af því bæði þulum og ljóðum og ýmsu svoleiðis
hafði mjög gaman af því sennilega hef ég nú haft gaman af hvort tveggja því ég las nú dálítið þegar ég var yngri
meðan ég hafði nú tíma til en en mér þótti ákaflega gaman að öllum ljóðum sérstaklega já og ég
var fljót að læra margt af því
þú varst að fara þarna með þulu áðan
vildir fara fyrir mig með
grýluþulu yfir fyrir mig
vildir já
grýla reið með garði
grýla reið með garði gekk með henni varði hófar voru á henni hangir toppur úr enni dró hún belg með læri þar trúi ég börn í væri
sigga litla kom þá út og hafði upp í sig snæri
tók hún band og og hleypti tók hún band og hnýtti á hnút og hleypti öllum börnum út
já svo er það nú fleiri sem ég man ekki það er bara svona þegar maður ætlar að hafa
utanlands í einum bý
ekkjan fátæk byggði
guðhrædd kona gilinu í
góðan lofstír fékk af því að engan mann í athöfn sinni hún styggði
ég man eftir þessu en ég man ekki eftir nema þessu eina erindi
syngja það fyrir mig aftur
utanlands í einum bý ekkjan fátæk byggði
guðhrædd kona gilinu í góðan
fékk af því
að engan mann í athöfn sinni hún styggði
bráðum kemur hann hjaltalín með hripið
hættu að hrína mangi minn
á morgun kemur skipið
færir þér hann faðir þinn
fíkjurnar og sykurinn ekki kemur hann hjaltalín með hripið
heyrt hef ég hann hjaltalín hafi börnin gripið
hrúgað þeim í hripin sín hljóðaðu ekki gæskan mín
annars kemur hjaltalín með
lærðirðu nokkurn tímann kvæði sem byrjar svona
þorsteinn átti dætur tvær
nei ég lærði það nú ekki en ég heyrði nú eitthvað úr þessu kvæði
mamma var að hafa þetta en þetta lærði ég nú ekki en kvæðið hérna
kemur maður ríðandi segir prestur já ég heyrði það nú
maður kemur sunnan að segir prestur maður kemur sunnan að
að segir prestur
bjóddu honum inn bjóddu honum inn segir prestsins kona bjóddu honum inn bjóddu honum inn segir prestsins kona
hvar á hann að sitja segir prestur
hvernig var það þú ert fædd hvenær snjólaug
fædd átján hundruð áttatíu og átta
á göngustöðum í svarfaðardal sextánda mars
og þú varst í svarfaðardal eiginlega þangað til að þú varst hálfsjötug var það ekki
hvað hétu foreldrar þínir jóhannes sigurðsson og
bæði úr svarfaðardal þau hafa bæði verið bændur þarna bændafólk þarna
var dálítið um
fólk hafði trú á því
og sumir sem að
og urðu varir við það
já voru einhverjir vissir
vissir staðir í dalnum þar sem það átti að vera já
sérstaklega þar sem að klettar voru eða
það héldi þar til
eru nokkri staðir þarna sem eru beinlínis kenndir við álfa eða huldufólk í svarfaðardal
nei það held ég ekki sé
ekki man ég nú til þess
uppi í brúninni og það var nú
huldufólk byggi þar
og við vorum nú oft krakkarnir
að að sniglast þar til þess að vita hvort við heyrðum ekkert
en það var nú ekki við heyrðum það nú ekki
en fullorðna fólkið ég man eftir því þegar ég var krakki þá þá
eindregin skoðun þess að það byggi þarna og sumir þóttust heyra
strokkhljóð
en ég vissi nú ekki að þar væri
sérstaklega neitt sem að
sem að skeði því til sönnunar
og engar sögur af því
mennskar konur hafi verið sóttar
þegar að álfakonur álfakonur voru í
nokkrar sögur til um það ja einu sinni heyrði ég það
það var komið til manns það var nú eiginlega
eins og kallað var nú skottulæknir
hann dreymir það um nóttina að það kemur til hans maður og biður hann
að koma með
að konan sín liggi á sæng og hún hún geti ekki fætt og biður hann að koma með sér og hjálpa henni og hann
hann þykist fara það
hann fer það
og það það gengur hann hjálpar konunni og hann
blóðblettir á handleggnum á honum og skyrtunni hans
en annars vissi hann ekkert meir
dreymdi bara þetta
og það var maður sem að ég ég man vel eftir
nú já og hvað hét hann hann hét gunnlaugur jónsson
nafnkunnur svo mikið þarna dalnum og var svo mikill læknir og gerði svo mikið af því
það er nú langt nokkuð síðan
hann hefur ekki sagt þér þessa sögu sjálfur
sögu sjálfur
ekki sést huldufólk
ja það þóttist nú sjá þáð þegar það var sérstaklega á
nýárs
sást
það var einstaka maður sem að
en engar sögur af því að menn hafi verið hafi verið heillaðir í hamra nei
en menn heyrðu strokkhljóð
var börnum nokkuð bannað að leika sér á þessum stöðum nei ekki vissi ég til þess
en var þetta víða í sveitinni þar sem að huldufólk átti að búa
nei nei ég vissi nú ekki til þess ég man nú bara þetta frá minni æsku þetta var þarna frammi frammi í dalnum
í sveitinni þar sem á ég bjó aftur það er svo stutt skammt frá dalvíkinni
voru menn nokkuð trúaðir
þeir væru til
nei það held ég ekki það var þorgeirsboli
það var stundum verið að tala um það á undan
ef að gestir komu á undan
og verða var við ýmislegt
sambandi við það
það var ekki svoleiðis
trú á það
engir draugar sem hafa átt að vera upprunnir þarna úr dalnum nei upprunnir í dalnum
nei það heyrði ég ekki
eru nokkrir álagablettir í svarfaðardal
nú búin að gleyma því einhvers staðar var það nú
í fremsta bænum
var ég á hálft þriðja ár það heitir á koti
og það var blettur þar afgirtur sem að
aldrei leyft að traðka eða fara
fara illa með það var sagt að það væri eitthvert ólán sem fylgdi því ef að
það var svo lítill blettur til þess að gera efst í túninu
það var aldrei aldrei neitt rótað við við því við honum
vissu menn nokkuð til að það hefði verið gert einhvern tímann
og það var eitthvert ólán
á á þeim sem að gerði það sem að sem að
gerði eitthvað eitthvað af sér þannig lagað annað hvort sló blettinn eða
varð hann sá sami fyrir einhverju óláni
og það var það var í sambandi við
gert neitt sem að gæti skaðað
hann sérstaklega
ég man ekki eftir að það væri neins staðar þarna og
ég held að það sé nú það var svo mikið orðið
svona fólk
ekki orði mikið trúaðir á svona forneskju nei
en ég álít nú
þá geti það alveg eins verið enn
voru menn nokkuð trúaðir á já þorgeirsboli hefur sást þarna á undan mönnum já gerði hann nokkuð fyrir sér sérstakt
veita sér einhverja eftirtekt eða
það var ég heyrði það oft að það var ekki neinum vafa um það að það mundi boða gestkomu þegar
þegar að hans varð vart
það voru sérstakar manneskjur eiginlega
sem það vissi að myndi koma og það eiginlega brást aldrei
það hefur ekkert gerst svona áður en það kom
aldrei svoleiðis
nei nei hann sást og þóttist nú fólk sem að var nú skyggnt
að það sá
sá hann með húðina kannski dragandi eftir sér og svona í ýmsum myndum
sáust nokkurn tímann fylgjur svipir manna
ja já það
kannski vildi nú til að það sæist sæist svona
en aldrei það sem að gerði neitt af sér nei
en voru þessar fylgjur voru þær bara í mannslíki já já bara í mannslíki ekki í dýralíki nei
ekki það sem ég vissi til
eitthvert skyldmenni sem að kannski var farið
yfir um að að því brá fyrir það sást á undan einhverjum nánum
voru nokkrir staðir þarna í svarfaðardal þar sem átti að vera fólgið fé
ég vissi nú ekki nema
í höfðanum ingólfshöfða sem kallaður er sem að var var helmingurinn af honum
í landareign minni á meðan ég ég var þarna
og og það var álitið það það væri
heygður þarna
fjársjóður
það er nú dálítið sérstakt hann er þarna
svo langt frá þessi þessi höfði hann er er eiginlega stutt frá ánni
nokkra faðma frá ánni og og er svo hár að það er eins og
gæti skeð að það væri enda voru þeir nú að segja það að þar mundi vera skip á hvolfi
þeir fóru nú að grafa í það oftar en einu sinni
en þá kom alltaf eitthvað fyrir að þeir sáu þá það var eitt skiptið þá
voru þeir nú komnir menn og voru farnir að grafa þarna
og þá var þeim litið heim að völlum það
upp að völlum eða fram að völlum þaðan þá sýndist þeim allt vera í björtu báli og það vera að brenna
og þá var hætt við
fóru að veita því eftirtekt og þá var þetta ekki neitt en það var til þess að þeir hættu við það
og ég ég heyrði
það það það er nú
svo stutt síðan þetta er almenn sögn þarna í dalnum já en
svo svo hefur aldrei verið reynt við það held ég síðan og
og við heyrðum það að það að það hefði verið gert áður og það hefði verið það sama það
átti þessi fjársjóður þarna í höfðanum að vera tilkominn
ég nú man ekkert það var einhver ingólfur sem átti að vera heygðu parna
ekkert um neitt þá
sjórinn að hafa gengið
langt fram
það skiptist dalurinn eða
sveitin
hún er svo er
það heita tungur
og þar skiptist sveitin í dali skíðadalur að að
austan en en svarfaðardalur að vestan og þar er
tungusporður það gengur það hafði gengi fram í sjóinn og þangað höfðu skipin
farið alla leið þangð frameftir
það hafa fundist til dæmis skeljar
er sagt að sjórinn hafi gengið alla leið
þar fram eftir
og og sjálfsagt að það er hefur
tíð sem að þetta þetta skip
það hefur verið heygt þarna sjórinn hefur
en það hlýtur að vera held ég
svona staðir sem voru kenndir átti hann að vera landnámsmaður þessi ingólfur
átt að vera uppi í fornöld var
en voru nokkrar nokkrar fleiri sagnir svona um fornmenn sem gengu þarna
var mikið um það snjólaug að það voru sagðar sögur þegar þú varst að alast upp
já já já það var það það var verið að segja sögur
ákaflega gaman að því ef einhver
væri næturlangt og
og þeir voru þá
að segja okkur sögur
hvernig sögur voru þetta ja það
þjóðsögur líklega
hefur það nú verið ég hafði nú ekki vit á því þá nei en þú manst ekki um hvað þær voru það voru kóngar og drottningar og svona
já já það var það var það maður hafði ógurlega
voru það líka þeir sem
að gátu lesið dönsk blöð að
gestir sem komu og og voru
voru að
það þótt okkur oft gaman að þær voru
voru þá gestir að segja ykkur sögur sem þeir höfðu lesið já sem þeir höfðu lesið í dönskum blöðum útlendum blöðum já
já það held ég
það var kirkjublaðið og svona smárit sem að sem að var nú að koma út
og maður meira að segja lærði þetta og las
svo mikið gaman að því þú manst ekki hvað þær hétu þessar sögur af kóngum og drottningum
ekkert festst í þér þær sögur nei nei
það það var það nú ekki heyrðirðu nokkurn tímann söguna af loðinbara strútssymi nei
ég man nú ekki eða loðinkóp
það var nú eftir að ég var nú fullorðin eða svona nokkurn veginn
þá var ég var ég
fyrir austan austur í fjörðum
þorgeirsfirði og og þá var
gömul kona sem las nú hafði svo gaman af því að lesa rómana
danska rómana og hún sagði okkur svo mikið mikið þótti
hún hún mundi þetta svo mikið
og hún sagði svo vel frá
er vatn þarna í dalnum er það ekki þetta er áin
hérna skeiðsvatn sem kallað er það er það er uppi í dal og þar er töluvert stórt vatn áttu
í þveitinni þar var þetta nykur þar er þetta nykurvatn sem kallað
lengi vel sagt að það er lækur sem að rennur úr þessari tjórn
og hann hann rennur stutt frá grund
það er nokkuð há
há brún þar upp að upp að bænum og upp að tjörninni
og á vorin í leysingum þá var lækurinn svo óskaplega mikill
að hann gerði svo mikinn skaða og það
og bar aur og grjót upp á það
þá var nú gömul gömul munnmæli að nykurinn væri þá að
að róta sér
tjórninni þegar að lækurinn fór af stað en
svo var það nú bara að þegar að
hún var náttúrlega lögð á veturna
þegar að leysingar komu og snjórinn rann í tjörnina þá
þá var þetta svo mikið vatnsmagn að þá hljóp þetta í lækinn þegar hann fór fór fram
þegar að braust braust fram í fram í lækinn og hann fékk framrás ofan á á brúninni og niður
en þetta er kölluð nykurtjörn þessi tjörn
að honum er veitt
framrás úr
úr tjörninni það verður aldrei neinn neinn skaði að honum nú
átt að veiðast neinir
öfuguggar eða loðsilungar þarna
neins staðar í tjörnum eða vötnum ja það er það er
hrísatjörnin og hún er nú þarna fyrir neðan hrísar það er næsti bær það er fyrir utan skáldalæk
þar er veiddur silungur núna og
það var verið að sonur minn var að segja mér það í fyrraumar
þegar ég fór norður að þar væri svo mikil silungsveiði
og silungurinn gengur bara úr sjónum já já
og engar fleiri sagnir frá fornmönnum en þarna um ingólf og ingólfshöfðann já nei
ekki man ég það
heyrðirðu nokkurn tímann söguna um grámann
og svo hefurðu náttúrlega lesið búkollu þar já já já já það er leiðinlegt skulir ekki muna þessar sögur sem hún sagði ykkur þessi gamla kona þarna
um kónga og drottningar
það var nú gömul kona
var nú að segja okkur sögur
að ganga með henni svona á kvöldin hún var að
finna frændfólk sitt þarna í dalnum og við vorum oft að
ganga með henni um haustkvöld og þá var hún alltaf að segja okkur sögur á leiðinni og þegar gott var veður þá sátum við oft
einhvers staðar þegar við vorum komin á áfangastað til þess að láta hana klára
aðrir tveir sem voru þarna þeir fundu koníakstunnu
aðra
það var alveg eins fyrir þeim þeir höfðu e þá langaði að ná sér á ílát en þeir höfðu ekkert
þeir fundu svo tréfötu rekna
sem var af strandinu víst
tóku hana og helltu hana fulla af koníaki
fundu segllepp bundu yfir grófu hana svo í sandinn
svo voru aðrir enn enn aðrir tveir sem voru þarna á ferðinni þeir fundu þar koníakstunnu
og þeir voru ja ekkert ílát heldur en annar
þeirra hann var með bundna við hnakkinn sinn spánnýja skinnbrók
þeir létu svo í skinnbrókina
í skálmarnar eins og komst í þær af koníaki
og settu svo á bak og komust heim á á breiðabólstaðabæi með þetta komu því þar til geymslu
nú daginn á eftir þá ríður hreppsstjóri þarna um sömu slóðir
já það segir nú ekkert af því meir
en svo er það að næturlagi að þeir fóru austur
þessir sem áttu skjóluna grafna í sandinn til þess að vitja vita um hana
þegar þeir komu þar að sem skjólan var þá sáu þeir brautina eftir hreppsstjórann því að hann var ríðandi á hesti
hann hafði riðið þarna um og hesturinn hafði stigið niður
u við barminn á á skjólunni utan við barminn en ekki innan við
og það munaði andskoti mjóu
að hann hefði ekki stigið ofan í hana en þeim þótti það mikið
happ og mikið mildiverk að klárinn skyldi ekki stíga ofan í
nú þeir björguðu þessu svo heim og skiptu svo þessu feng
allir í í besta bróðerni
já nú svo þegar uppboðið var haldið þá var þetta koníak boðið upp
það var ekki komið vínbann þá
og ég heyrði sagt að það hefði ve þá var byrjað byrjað með það að hafa tíu potta í boði
varan gekk vel og fljótt út svo að sýslumaður fór að minnka það niður í fimm potta
potta í boði
og svo síðast
þá voru ekki nema tveir pottar í boði en það ég heyrði sagt að það
nú verið jafn orðið jafn dýrir tveir pottarnir sem síðast voru boðnir upp
eins og tíu pottarnir sem fyrst voru boðnir upp
nú það fór ekki hjá því að það voru
ýmsir sem áttu koníakslögg fram eftir vorinu
já en é nei en ég heyrði ekki talað um neitt
það hefði neitt fyllerí verið
þeir áttu þetta að hressa sig á og og gefa kunningjum þegar þeir komu til þeirra
haft meira gaman af því
en hvað þá með sögur svona af örnefnum og slíku
sem eru nú svona bundnar við einhverja ákveðna staði hér og
og svona heldur svona sagnfræðilegri eða sögulegri
já ja það var nú svo misjafn skilningur manna sem að lagt var í örnefni
af hvurju þau væru dregin og svoleiðis já ég er ekki beint að hugsa um það
reyndirðu að segja þannig sögur líka
sem nákvæmast jú það
reyndi maður nú að gera
þú hefur ekkert viljað breyta orðalagi á sögum sem þú hefur heyrt
fara sæmilega
ég hef talið það ákaflega mikinn galla á söguflutningi ef að
orðalaginu er breytt
sagt á annað borð
þú varst að segja það að þú
verið að segja svona sögur til þess að ja mönnum til skemmtunar
en hvað þá til dæmis um sögur eins og sögur af ýmsum já svo hefurðu auðvitað sagt sögur til fróðleiks eins og
sögur af því hvernig fell eyddist og ýmislegt annað
þá til dæmis um sögur sem að þú hefur nú kannski
sem þú hefur nú ekki trúað á eins og til dæmis söguna af af
klukku í klukkugili og og og svo nykrunum þarna í
í tjörnunum í
til hvers hefurðu verið að segja þær sögur
til hvers já
ja ekki ekki í neinu sérstakum tilgangi ég fyrir mitt leyti ég hafði nú aunga aunga trú á þessu
fannst mér það ó ekkert saknæmt þó maður segði það eins og maður heyrði það sagt þá þá þá til þess að til gamans og þá
að tala um eitthvað heldur en
en það er með
með s hérna með sögurnar í sambandi við klukkugil það er nú eiginlega tvenns konar
ég heyrði nú eiginlega í mínu ungdæmi aldrei annað en klukkugil dræði nafn af skessu sem hefði
átt þar heima sem klukka hét
en svo er það seinna að það gaus upp sú saga að það
dræði nafn af því að papar hefðu komið þarna fyrir klukkum sínum þegar þeir yfirgáfu staðinn
nú ég er
þori ekki að fullyrða um það að þetta sé yngri yngri sögn og kannski fu fundin af
af þeim sem hafi fu fundist það vera meiri líkur
heldur en hitt
nú maður veit það
að ýms ýmis ýmis
ýmsir staðir í fjöllum gil og svoleiðis og hellrar það þetta var
þetta var kennt við tröll og
og og þessi tröll hétu þá sínum nöfnum eins og gengur og gerist
og eins og ég sagði áðan ég heyrði eiginlega
aldrei annað en það að þe gilið klukkugil dræði nafn af skessu sem klukka hefði heitað
eða verið kölluð
að spyrja hérna um sögur
þú hefur kannski haft meira gaman af því að segja frá ýmsum þjóðsiðum og slíku
sem áður var ja
jú ég hefði nú ha ég hafði nú meira gaman af því þegar að það var til
umræðu en satt að segja sagði ég nú ekki m sögur um slíkt því að ég
var nú eiginlega
of ungur til þess að að geta sagt frá því og muna það eins og um þjóðsiði eins og þeir voru haldnir
mikið er það ekki hvaða bækur hefurðu haldið mest upp á
ég hef nú lesið flest svona sem ég hef náð í en
það er nú aðallega sagnfr fræðileg rit sem ég hef haft mest gaman af að lesa og
en þegar mig hefur skort lesefni
þá hef ég alltaf tekið íslendinga sögurnar
og lesið þær aftur og aftur minnsta kosti sumar hvurjar eins og til dæmis njálu og egilssögu
og grettissögu ég geri dálítinn mismun á sögunum þær eru þær eru
mér finnst þær vera misjafnlega góðar og
hafa náttúrlega allt allar eitthvað til síns ágætis
nú ég hef líka oft oft
lesið sturlungu gripið í hana það eru
fróðlegir kaflar þar að finna
svo hefurðu í æsku lært svona ýmis ættjarðarkvæði sem þá voru sungin
já já ég lærði það svona þessi helstu kvæði sem að
sem me sem sungin voru
eins og til dæmis fögur
fósturjörð og
og hvað er svo glatt og fífilbrekka og guð vors lands og eldgamla íslafold og
þetta eru nú eiginlega þau fyrstu kvæði sem að
heyrði að mikið voru sungin svona
á mannamótum og þar sem einhver gleðskapur var á ferðum svo kom náttúrlega margt seinna
sem að voru nú e ekkert lakari
þú hefur aldrei kveðið rímur er það nei ég hef aldrei kveðið rímur
og eiginlega heyrð lítið heyrð ég heyrði lítið kveðið af rímum það þetta var alveg hætt
að kveða rímur þe eftir að ég kom til minnis
jaá svo
þú hefur það hefur ekkert verið þarna þú hefur ekki hlustað á rímnakveðskap á hala það virðist nú hafa verið kveðið lengur þar
ja það efast ég nú um því að
það var nú ekkert söngvið fólk á
ég heyrði nú til dæmis þórð á hala aldrei syngja
og ég held hann hafi nú verið ákaflega lítill söngmaður
ég man eftir einum manni í öræfunum
sem að oft var að raula fyrir munni sér og það voru helst svona vísur lausavísur eða
þá úr e kaflar úr rímum það var bjarni vigfússon á hnappavöllum
hann kom alltaf
gisti alltaf á reynivöllum þegar að hann var á ferðinni
og eins var það gísli sonur bjarna hann var líka söngvinn og
kunni margt maður heyrði alltaf
það þegar hann var fyrir utan túngarð að hann var að
þá að raula helst helst þá r svona rímnaerindi
þeir voru báðir s raddmenn miklir
og og sungu og kváðu snilldarvel
en þú hefur ekki heyrt neina svona neinar svona sögur af kóngum og drottningum
ekki man ég nú eftir því ég
er nú viss um að okkur hefur verið sagt það verið sagðar svoleiðis sögur
en ég hafði engan áhuga fyrir neinu slíku svoleiðis að ég hef bara gleymt því
lærðirðu nokkurn tímann þulur eða slíkt já eitthvað lærði maður það nú en það er allt saman rokið út í veður og
og gátur eitthvað já já það voru það var mikið
var nú til dæmis svona
í rökkrinu á kvöldin þá var nú alltaf
einhver rökkurstund því það var nú ekki kveikt ljós það var nú farið sparlega með það eins og alla hluti í þá daga
og ljósið var nú ekki kveikt fyrr
menn voru komnir inn þeir sem útivinnu stunduðu
og það var nú oft rökkrið notað þess að
að hlusta á sögur og annað þess háttar
jafnvel mömmu
amma mín var hún dó nú
og hét vilborg jónsdóttir var frá jórvík í breiðdal
var ein af þessum mörgu jórvíkursystrum þær voru níu systurnar og áttu allar áttu allar afkomendur og er
fjöldi fólks hér á austfjörðum frá þeim kominn
hún sagði okkur sögur
og var ákaflega fróð sagði okkur alls konar sögur
en það ég var bara svo ungur að þetta hefur nú allt saman glatast
hvernig sögur þótti þér skemmtilegastar þegar þú varst að
ja þegar þú varst svona fullorðinn maður ja það var nú alveg sérstaklega
mikinn áhuga fyrir því strax frá ég man fyrst eftir mér
það var svoleiðis í svínafelli að það var nú ekki mikið
til þar af bókum en voru þó aðallega þá guðsorðabækur ég man eftir því að þær voru til
en á kóreksstöðum sem var næsti bær þar kom snemma
bókasafn eða
það var voru fengnar bækur
og faðir minn hann las alltaf á á kvöldvökum
og ég man alveg sérstaklega eftir því að hann las
þar voru sumar dáldið mergjaðar og ég man eftir því að það kom
oft fyrir þegar hann var að lesa
þessar sögur að ég var orðinn svo hræddur að ég þorði ekki að láta fæturnar lafa fram
úr rúminu heldur sat ég á fótunum uppi í rúminu og og
ég tel nú að hafi nú að einhverju leyti stafað af því að ég tók svo alvarlega þessar sögur
ákaflega mikið lesið þarna í svínafelli af bókum sem voru fengnar úr lestrar félaginu
hefur gert dáldið af því að segja sögur sérstaklega á seinni árum er það ekki jú
hvernig sögur hefur þú aðallega sagt ýmsu sem hefur komið fyrir þig sjálfan eða
þú hefur heyrt svona já hvort tveggja já já
hvort tveggja