tiro-is/ismus huggingface dataset:
og þar með enduðu reimleikarnir það var aldrei framar kelling
á glugganum
þetta var þá hljóðið í honum þegar hann var að bíta
þetta einkennilega hljóð sem ég hafði heyrt bæði fyrr og síðar
og va og varð mér mjög að umhugsunarefni
en það var loðið gras þarna á þekjunni og skepnur sóttu stundum í það að
að bíta þetta og hann var úti hesturinn þetta þessa nótt
hefur líklega verið búið að sleppa honum af gjöf
svona var nú með reimleikana þá
já við vorum að minnast þarna á draugasagnatrú ja
vóru ekki álagablettir hér einhvers staðar
mun það mun nú hafa verið eitthvað líklega ég man nú ógerla eftir því
og hér í nágrenninu minnir mig það nú ekki vera
og svo staðir til dæmis sem ekki mátti s kannski slá
varla til
hér fyrir ofan og austan er bæinn er
dálítið hátt grasi vaxið barð sem heita háubalar
þeir standa þessir háubalar þeir standa enn
ó og eru óhreyfðir hefur ekkert jarðrask verið gert þar
þó að aðr önnur börð kannski væru
væri ý þeim væri ýtt niður og tekin til ræktunar
en háubalarnir þeir hafa aldrei verið hreyfðir þar v var
fallegur gróður mjög blágresi og anna og mikið blómskrúð
en einhverneginn er það svo nú að það sést ekki lengur
það er fásk fáskrúðugt fáskrúðugur gróður þar nú
ekki ég held að það hafi ekki nein
fornar sagn engar fornar sagnir verið um þetta
en amma mín anna hún eiginlega
einskonar hjátrú á þessum bölum og hélt því fram að það væri huldufólk þar
og það mætti ekki slá þarna
og sem sagt ekki hreyfa við ne neinu
en ég hafði sem sagt alltaf og tilfinningunni að þetta væri bara heimatilbúið hjá henni á
jafn á þessum árum
einu sinni eða tvisvar tók ég mig nú til og sló þessa
háubala alveg alla og var það þó erfitt verk því það var þeir voru heldur óþjálir undir ljáinn
en það gerðist ekkert
sögulegt í sambandi við þann slátt
en úti í hrollaugshólum þar var víst á
á þar var blettur sem mátti vara sig á
og mátti ekki slá
var nú ekki engin slægjulönd þar í kring
eða nálæg en það kom en þetta var dálítið loðið þarna á kafla og
og mátti vel slá þarna þegar að
menn voru kannski
með engjar
það var mun hafa verið þannig að þorsteinn
ég það er nú kannski óþarfi að vera að taka hana upp
en í fáum orðum sagt þá var það svo að þorsteinn arason
svona miðaldra maður þegar ég man fyrst eftir að hann slær þarna
úti í hrollaugshólum þennan blett
hann á hann sjálfur eða eitthvað af hans fólki
var skeði svo um veturinn
á eftir það voru tvo hro tveir hestar þar í
hest í hesthúsi
deyr drepst ann drepst annar hesturinn úr einhverri ókenndri veiki en hinn
ja hann virtist hafa tryllst eina nóttina og hafði brotið sig út og þótti þó
nærri yfirnáttúrlegt hvernig hann hafði komist úr úr út úr hesthúsinu var búinn að vera eitthvað veikur áður
og hann finnst svo
þarna daginn eftir út við læk sem þar rann skammt ekki langt í burtu
og hann hafði stungið höfði ono höfðinu ofaní í lák lækinn og þannig drekkt sér
þetta var sett í samband við heyskapinn í hrollaugshólum
og það var víst ekki slegið oftar þar
aðra að ég man nú ekki eftir öðru í sambandi við
álagabletti hér
en eitt sinn einu sinni birtist tveimur mönnum hér úr
byggðarlaginu írafells móri
það va á all hastarlegan hátt
en ég vil nú bara benda á gráskinnu hina hina hina mei er þetta skráð þar já þetta
að það gerðist hérna á túninu á hala sá atburður
en hvernig var það voru ekki draumspakir menn hér í sveitum
það skal ég nú ekki fullyrða um
það var ekki laust við það að mig dreymdi eitthvað af viti hér áður fyrri
sem að mér fannst svona
e spá einhverju um framtíðina eða næ ja bara næ næstu daga
ég ætla að minnast aðeins á eitt
ég hafði mikinn
áhuga á sjósókn hér áður og hef allt hafð hef alltaf haft fram á þennan dag má segja
og ýmislegt sem var tengt sjósókn
var ofarlega í huga mér
meðal annars draumar ef að þeir ef mér fannst þeir eitthvað snerta
sjós væntanlega sjósókn næstu daga kannski
það var hefur löngum verið trú manna að
að dreyma sj
sjávargang
að það væri aflamerki það væri
benti til afl að það aflaðist nokkuð mikið
eða meir eða meira eða minna
á næstu næstunni
einn talsvert glöggur draum já og og annað var það sem benti til aflaleysis
og það var að að flytja þegar var verið a að setja
skip eða báta frá sjó
það þótti ekki spá miklum afl ekki mikilli aflavon
nú er það einu sinni mig dreymir
eina nótt að við
erum við bátinn okkar hérna svínsendingar
og erum að setjann og erum að setjann upp
fyrir austan sléttaleiti
með hann þar upp í brekkur nokkuð hátt upp í brekku
næst svon
svo skeður það næst á eftir eða rétt í því við erum að draslast þarna með bátinn
allt í einu er kominn mikill sjógangur og brim brot í kringum okkur
nú svo er það nú ekkert meir daginn eftir
er svo útlit á að það sé sjóveður og
ég fer til sjávar
áleiðis til sjávar en þá mæti ég á miðri leið
pilti hér á næsta bæ sem kemur og
muni ekkert verða róið
og ég læt það svo heita
gott heita úr því sem komið var það var ekkert við því að gera
og það líður svona klukkutími
eða kannski vel það komið um yfir fram á hádegið
þá fæ ég aftur boð um að nú sé nú sé komið logn og
nú sé reynandi að fara til sjós og róa og það gerum við
og nú við öfluðum þarna nokkuð fengum
hálfa aðra hleðslu á bátinn þótti það gott
þarna fannst mér að draumurinn rætast alveg fyllilega fyrst með því að
við erum að draga bátinn þarna frá sjó upp í fjall
og það var hætt þá við að róa
þá eftir samkvæmt því og svo þetta þá er svo er allt í einu komið
brimlöðrið þarna í kringum bátinn og það var
aflahrotan sem kom á hann þennan dag
svona gat dreymdi mig oftar þa í sambandi við einkum í sambandi við sjósókn
já í sambandi við silungsveiði líka
eitthvað sem ég gat tekið mark á hvort að
um aflabrögð væ yrði nú að ræða eða ekki afla
já já en
drauma já
vóru skyldmenni þín draumspök
ekki eitthvað í ættinni
verið bara svona eins og kannski gengur og gerist ekkert
ekkert áberandi neitt heyrði heyrði þau aldrei tala um það neitt sérstaklega
það var nú eins og
margan gæti nú dreymt eitthvað sem hann tók mark á að væri
væri forspá fyrir einhverju ókomnu
en ég man ekki eftir neinu sérstöku samt í
því sambandi
menn hefur ekki dreymt fyrir slysum eða slíku
o ekki minnist ég nú þess í
ekki núna í fljótu bragði að minnsta kosti að neitt slíkt kæmi uppá
voru einhverjar
sagnir hér um frá fyrri um árferði á frá fyrri tíð á fyrri á fyrri tíð
jú sjálfsagt hefur það nú verið o en
man ég nú lítið eftir því
minnist nú ekki sérstaklega frásagna um það beinlínis
stundum talað um frostaveturinn mikla nítján hundruð og átján
þá var árferði nú ekki gott
nú og eins
harðindin sem voru nítjánhundruð og áttatí n átján hundruð áttatíu og eitt og áttatíu og tvö
nú þetta var nú svo þessir vetur voru slæmir um allt land
hins vegar var nítján hundruð og sextán þá mun nú hafa verið allgóður vetur
og það var kallaður hér í suðursveit aflaveturinn mikli nítján hundruð og sextán
þá aflaðist óvenjuvel
á vetrarvertíð
og þó einkum og sérílagi á sjálfan góuþrælinn
það voru þá fjórir áttæringar í suðursveit
með svona tíu til tólf manna áhöfn
og þeir tvíhlóðu allir þennan dag
af stærðarþorski
það þótti mikill fengur og það var nú besti
afladagurinn en
en þó nokkrir voru mjög góðir þennan vetur þó nokkrir aðrir
en aldrei hefur mér tókst mér nú að
fá það út hjá mönnum sem að mundu þennan tíma hvað mikið hefði nú verið til hlutar
á til dæmis einhverju skipinu því síður náttúrlega hvað var til hlutar af þeim öllum
mér þótti það illa að verki staðið að menn skyldu ekki muna það
því að sjálfur gat ég nú þulið upp ja alla
alla róðra
eftir nítjántuttugu frá og með tuttugu og fimm og fram á þann dag að fram á síðustu daga
að róðrar voru stundaðir hér í suðursveit
af því þeir töluðu mikið oft um
þennan mikla aflavetur
og ég sp leitaði
til allra mér datt í hug
að m líklega líklegir væru til þess að muna þetta hvað hefði hvaða hl hvað hlutir hefðu orðið stóri
þennan vetur eða kannski þennan eða þennan daginn en
sem sagt það var það var enginn sem að
gat sagt það
held nú að harðasti vetur sem ég man eftir hafi verið nítján hundruð
maí nítján hundruð sjötíu og sex
þú varst að segja mér þarna af þessum þessari bindindishreyfingu miklu á völlunum já þetta
ég er nú fæddur
átján hundruð níutíu og þrjú og upp úr aldamótum þá var ég nú svona
farinn að fylgjast svolítið með
þó það væri nú í smáum stíl fyrst en
þá var það þannig
að bindindis alda hún var ákaflega sterk á
völlunum sérstaklega en reyndar mun hún nú hafa verið það á héraðinu yfirleitt en
aftur var það nú niður við sjóinn til dæmis á seyðisfirði að
þar var nú alltaf einhver þá höfðu menn
nú einhvern hressingar dropa svona
það sem að mér er
sérstaklega minnisstætt frá þessum tíma er það hvað
sótt fast af öllu yngra fólki eða yngri mönnum því að það var nú aldrei
talað um það datt engum manni það í hug að nokkur stúlka
bragðaði vín það það held ég að hafi
verið algjörlega útilokað úr
minnisstætt í þessu sambandi er nú fleira en eitt en það er eitt sem ég ætlaði að
segja þér frá sem að sýnir það hvað þetta var
mikil alvara sem þarna var á bak við
það var maður einn sem að
vinnu maður
á egilsstöðum egilsstaðir voru nú alltaf stórbýli
fólk þar á meðal var einn
ungur maður sem að
jæja ég veit ekki hvort ég á nú að segja þér hvað hann hét
en en þó hann hét stefán
en hann fer
flytur sig eða fer niður á seyðisfjörð til þess að læra þar úrsmíði
þá voru tveir úrsmiðir á seyðisfirði fyrir
og seyðisfjörður var nú eins og
allir vita sem hafa kynnt sér málið hann var nú eiginlega höfuðstaður austurlands um langan tíma
og alveg fram yfir
og alveg sérstaklega
fram yfir aldamótin og fram að fyrri heimsstyrjöld
en þessi stefán hann var að læra þarna úrsmíði
þessir
úrsmiðir sem voru tveir fyrir svo bætist nú við þarna sá þriðji
þriðji og það var nú náttúrlega vel fyrir því séð með með úrin klukkurnar
þessi stefán
hann var hermannsson hann flutti eins og ég sagði niðrá seyðisfjörð til þess að læra úrsmíði af
sem þar var sem að hét stefán hann var stór maður
stefán
jónsson sem að var nú orðinn þá og þó einkum seinna mikill
driftarmaður á seyðisfirði
þeir voru nefnilega bræður eyjólfur banki og
þegar að þessi þriðji úrsmiður kemur þá
seyðfirðingar voru náttúrlega eins og aðrir í þá daga þeir vildu nú
svona aðgreina menn einhvern veginn og
þeir gerðu það á þann hátt að þessi
stóri maður hann hét stefán sveinsson
og það í alþingisrímunum
vísa sem að er svona
stefán sveinsson sigla vildi sér til gagns og skemmtunar
kvaðst hann aftur koma skyldi og kenna mönnum reykingar hann sótti um styrk
styrk til alþingis til þess að læra að svona
það er tóbaksgerð þar en hann fékk nú aldrei neitt og svo það varð nú ekkert úr því
þessi stebbi hann já svo hann var kallaður stóri vísir hann var
úrsmiður þessi stefán sveinsson svo var það stefán t h hann var
kallaður litli vísir því þetta var lár maður en
ágætis maður á allan hátt hann litli vísir en svo kemur sá þriðji og
hann hann var bara sekúnduvísir en svo fór nú svoleiðis að hann
kemur einu sinni
og hann kemur þetta var
svona nokkurs konar
sumarglaðningur sem að ég held að það hafi verið kvenfólkið sem stóð fyrir því
og svo svo var og þar var nú náttúrlega glaumur og gleði en svo við
strákarnir við urðum einhvern tímann varir við það að stefán
alltsvo eh
stefán sekúnduvísir hann var ekki kátur þarna en
þá situr hann utan við við
húsið sem var nú svona að nokkuð verulegu leyti
timburhús hann situr þar og og er að hálfskælandi svona óskup óánægður
við fórum að
þetta er vitleysa ég er ekkert fullur
sveit eiginlega og
mikið af ungu fólki
en það var bindindishreyfingin alltsvo
alltsvo hreyfingin sem að hafði nú á sinni stefnuskrá
hér vínbindindi algjört
það var þarna mjög
sterk hreyfing og
voru vissir menn það var til dæmis þorsteinn m jóns son
sem að er nú nýdáinn hann var fæddur og uppalinn á útnyrðingsstöðum á völlum
og var alltaf kenndur við útnyrðingsstaði hann var
ágætis maður sérstaklega var hann fjarska sterkur í því að leiða
ungmenni
á svona ég vildi segja
betri betri leiðir og þar af leiðandi náttúrlega var
númer eitt alveg vínið
en svo var það nú einu sinni þá var
þorsteinn heima annars var hann nú á vetrum oft á skóla
suður í reykjavík og og á akureyri
en þarna var hann nú heima í þetta skipti og þá er nú farin
þessi vorferð eða já
seinni part vetrar var þá farið ef að
tíð leyfði þá var farið á seyðisfjörð þar var öll verslunin og
þar var og það var farið með hesta annars ef að ekki var hestfæri þá
þá sóttu menn svona nauð þurftir á bakinu og var nú heldur
en í þetta skipti þá fara þeir margir á á seyðisfjörð með hesta
þeir fá norðanbyl á leiðinni uppyfir og en komust nú
klakklaust með allt sem að þeir voru með til
kemur sá kvittur upp
að maður sem að jón hét og var
frá gíslastöðum á völlum var
prýðismaður
mjög sterkur
en þar kemur upp að það er einhver sem að
að þykist hafa séð hann súpa á brennivínsflösku
uppi á fjarðarheiði í bylnum
en hann neitaði því algerlega um þetta var svo þjarkað og þrætt
einn sagði já þegar annar sagði nei og svo framvegis
en en jón kannaðist ekki við þetta en hvort
hefur verið rétt eða ekki rétt það veit ég ekkert um
menn lögðu mikið upp úr
það skyldi vera farið að jagast um það hvort að
að einhver maður í vondu veðri hefði sopið á
á flösku en þetta var aldrei sannað
sannað og jón jón neitaði því en þorsteinn var
og alltaf
seinna alveg sérstaklega
hann semur við
þá sem að voru með og
sem voru á móti að það yrði eh jón
sagði hérna hreinsaði sig af þessu
með því að farga sekt sem var áreiðanlega ein
fyrir fyrsta brotið
og og jón gerði
en ég man eftir því að hann lét það fylgja með
að þetta væri ekki viðurkenning fyrir því að hann hefði
drukkið eða bragðað á víni því að það hefði hann ekki gert en hann
léti þessa krónu til þess ef að málið mætti þar
með úr sögunni fara
svona var þetta að
að það var meira að segja á á völlunum að
áreiðanlega ekki meira en svona einn eða kannski tveir eldri
menn sem að fengu sér svolítið í staupinu
öðruvísi ekki
og það er alveg áreiðanlegt
að sú bindindisalda sem
þá var á völlunum og um héraðið að ég held
undantekningarlaust hún var svo sterk að það var ekki nokkur
það þótti alveg undur ef að
menn virtu ekki þá samþykkt
má ekki
nítján hundruð tuttugu og eitt og kom þá ofan af völlum
þá var ég nú búinn að vera þar
frá nítján hundruð og fimm til nítján hundruð tuttugu og eitt nú
það var nú að mörgu eða ekki að mörgu heldur öllu
leyti var náttúrlega
búskapahættir manna allt aðrir þá heldur en nú eru orðnir og
og allt annað sláttulag ef mætti svo segja sem þurfti að hafa í frammi
mér hefur stundum dottið það í hug núna að síðan að
kom yfir fjarðarheiði síðan akvegurinn kom yfir fjarðarheiði
og menn renna á milli egilsstaða og seyðisfjarðar á svona
ja á svona þrjátíu til þrjátíu og fimm mínútum eða eitthvað svoleiðis
að það hefði verið þess vert að að það hefði verið
sagnir af einhvurjum af þeim ferðum
farnar voru yfir fjarðarheiði á þeim árum áður heldur en að akvegurinn kom meðan allt var flutt á
klökkum og jafnvel á bakinu
mér dettur
dettur nú í hug aðeins að að segja þér frá einni ferð sem að við fórum fjórir
það var veturinn nítján hundruð og tólf
í byrjuðum febrúarmánuði
þá fórum við fjórir þarna að ofan á seyðisfjörð
með rjúpur
þá var var nú mikið gert að að því að skjóta rjúpur og og það var nú ekki um annað að gera en að koma þeim til seyðisfjarðar ef átti að koma þeim í eitthvurt verð
nú verðið var nú ekki meira en það að það voru tuttugu og fimm aurar fyrir stykkið ef að þær voru
vel útlítandi en aftur ef að það voru nú á þeim ein hverjir
blóðblettir þá var það nú ekki nema tuttugu aurar
ég býst nú við því að
ef að það hefði
reiknað svona í tímavinnu og allt allur sá kostnaður sem utan um það var
að þá hefði það nú verið heldur lágt tímakaup
en þarna var það nú svona að við vorum fjórir
sem að fórum á seyðisfjörð með eitt hvað átta hundruð og fimmtíu rjúpur
og það var nú eiginlega reiknað með því að það væri ekki hægt að koma hestum alla leiðina
svo við bjuggum okkur út með það að hafa tvo sleða skíðasleða og léttan sleða annan með
förinni upp á heiðarbrún því að það var búist við að þangað væri hægt að koma hestum
við fórum út í egilsstaði við vorum þarna inni á völlunum
foringi þeirrar farar var nikulás í arnkelsgerði oddviti
dugnaðarmaður á allan hátt
og við fórum út í egilsstaði að kvöldlagi
en það var tungl á lofti en orðið nokkuð kvöldsett svo við
okkur kom saman um það að vera þar fram eftir nóttunni
sem að við gerðum
og lögðum svo af stað þaðan klukkan fjögur
og vorum með sjö eða átta hesta
klyfjum sumt af rjúpunum var í kössum sumt var aftur í pokum þær sem hafði verið hægt að frysta nógu vel
og svo var nú lagt af stað
við en með okkur var svo eða fimmti maðurinn var var unglingspiltur sem átti að fara með hestana til baka
þegar ekki væri hægt að koma þeim lengra
þegar við komum svo upp í mitt fjall upp í svokallaða fardagafoss brekku þá var nú færðin færðin að þyngjast þannig að hestarnir höfðu þar umbrot
og við urðum nú að byrja á því að bera allar allar rjúpurnar upp á þessa brekku sem er er
brött mjög brött og erfið
lukkaðist nú allt
svo þegar að þangað var komið þá settum við þetta nú allt aftur á hestana og þæfðum svo áfram og komustum upp á brún með hestana
lengra var nú ekki
tiltök að fara með þá veðrið var heldur gott ja eigin lega mátti heita mjög gott
og þar settum við þetta
svo á sleðana
svo ókum við tveir hvorum hvorum sleða komustum nú ekki nema stuttan spöl með þá báða
við sáum það að það var nú ekki viðlit
svo skildum við annan eftir en ókum svo hinum á sjálfum okkur
og komustum með hann austur á á
austurbrún svo kallaðan
þá var nú komið dagurinn allur búinn og komið langt fram á nótt
þar skildum við svo þetta eftir
og fórum svo niður í seyðisfjörð og þegar við komum þangað vorum við búnir að vera akkúrat tuttugu klukkutíma
fórum við strax daginn eftir svo við komum þarna klukkan tólf svo morguninn eftir fórum við þarna klukkan sex
að sækja það sem eftir var
og komum svo öllu niður í seyðisfjörð
klukkan eitthvað sex sjö um kvöldið
það gerðist náttúrlega ekkert merkilegt í þessu en þetta sýnir ofurlítið það hver munurinn er á á hlutunum nú og þá
að það mundi nú
jæja menn halda jafnvel að
þeir sem ekki hafa lifað neitt annað en það sem nú er að þetta séu nú bara skröksögur
þessu líkar voru nú margar ferðirnar yfir fjarðarheiði
og náttúrlega miklu verri því að iðulega lentu menn svo í í byl og stórhríð
og og komu ekki allir lifandi til byggða
já það var eins og ég sagði áðan að
þá varð allt að flytja á hestum og á bakinu
mér dettur í hug að segja þér frá því að
það er ekkert beinlínis merkilegt við það
en það voru sum heimili
svona efnaðri og betri heimili sem höfðu
þá föstu venju
að flytja að sér allt
allt sem að þurfti til heimilins að haustinu svoleiðis að það entist fram á vor
og jafnvel sumar tegundir sem voru látnar endast alveg árið
það var til dæmis það er heimili hér í hreppnum sem heita finnsstaðir
þar hefur alltaf verið búið mjög vel þetta er er afbragðsjörð og þar hefur sama ættin
ættin búið lengi og
mikla rausn
á árum
afa á árum afa þess manns sem að nú er bóndi þar sem
heitir heitir árni jónsson
en afi hans hét árni og bjó þar stóru búi mjög lengi og hafði margt fólk
mál manna að það væri eitt myndarlegasta og
heimili hér á héraði
á margan hátt þar var mikil
framsýni á alla vegu eitt af því sem
þar alveg föst venja það var það að það var tekin
alveg á haustin
tekið tóbak neftóbak það var tekin heil motta það voru níutíu bitar þá
þá var nú allt saman saxað heima var tekið alveg til ársins
og að vetrinum til þá var þá var saxað tóbak sem entist yfir sumarið
og það var látið í eða geymt í í
í hálftunnu þar fyrir framan
framan alltsvo baðstofudyrnar
saxað í þetta að vetrinum til
og svo var breiddur yfir það bjór til þess að það þornaði ekki
og þar gengu allir í með sitt tóbaksílát allir tóku í nefið
og þetta var var almenningseign
það máttu allir fara þar í og og láta í sitt tóbaksílát þegar
var orðið tómt þetta var
svona meðal annars sem að sýndi það hvað mikil fyrirhyggja var þarna
með alla hluti að það var ekki verið að eyða tímanum á
sumrin til þess að saxa sér í nefið
nú ég hef ekki heyrt að þetta hafi neins staðar verið gert
nema þarna og þess vegna er ég nú að segja þér frá þessu
en en svona var var þarna með alla hluti og það
svona orðtak sem var orðið talsvert almennt hér að það var sagt allt er fljótt á
í rauninni að að þar var voru hlutirnir framkvæmdir á réttum tíma
nítján hundruð og fimm þá flutti ég upp að velli og var þar svo til
tuttugu og eitt þá flutti hér ég út í gilsárteig hef verið hér síðan
tíma sem ég var á völlunum þá já ég var þar alltaf heimilisfastur ég var að vísu eiðaskólanum
gamla búnaðar skólanum en
átti heima þar upp frá
ætt mín er skal ég segja þér alltsvo föðurætt mín hún er héðan úr eiðaþinghá
minn snjólfur hann var björnsson frá uppsölum í í eiðaþinghá
en móðir mín var ættuð sunnan úr breiðdal
já sigurbjörn er sjötíu og eins árs
meðan að hérna
stórbúskapur var rekin á korpúlfsstöðum
þá var það stundum
sleða á veturna já
og það hefur sjálfsagt verið eins á blikastöðum já svo kom nú bílaöldin
úr því já
já já ég þekki ekki annað heldur heldur en bílaflutninga á mjólk eftir þjóðveginum
við urðum á blikastöðum að flytja mjólkina upp á veg já
í veg fyrir mjólkurbílinn já
seinustu árin sem ég bjó þá þá var komin tankvæðing og þá kom bíllinn heim í hlað og
sótti mjólkina já
hvenær hættirðu búskap
ég hætti mjólkurframleiðslunni sjötíu og þrjú
stundaði ég heyskap þarna á jörðinni
og seldi
hrossabeit að hlutatil já
þið hjónin voruð eitthvað í pólitík í hreppsmálunum eða aðallega
ha voru þið ekki eitthvað í sveitarstjórn þið hjónin
konan var það já
skipti mér alldrei af sveitarstjórnarmálum hérna nei enda hafði ég öðrum hnöppum að hneppa
ég var nú búinn að sjá til
þeirra björns í grafarholti og magnúsar í leirvogstungu sem voru hér oddvitar að þeir
trössuðu búskapinn og
og var hann þó ekki í jafn stórum
hjá þeim eins og
var á blikastöðum nei
kynntist þú birni í grafarholti kynntist honum já já já
björn var mjög gætinn og rólyndur maður já
og góður heim að sækja ha var hann góður heim að sækja já já já já
höfðingi heim að sækja
og konan hans
það var mjög mikið myndarheimili og var búið að vera í gengum árin já það hafði verið það hjá föður hans líka það
það kemur nú fram
grafarholtsheimilið var framarlega
og það hélt alveg sinni reisn í tíð björns já
sigurjóni péturssyni á álafossi kynntist þú honum já já já
það var mjög hress náungi já glímdir þú við hann ha glímdir þú við hann nei
ég hef nú aldrei verið mikill íþróttamaður nei en ég stunda bara leikfimi í dag
fer í sund
upp í hérna reykjalund einu sinni í viku já
það er nú aðallega bara leikfimi í lauginni já
talaðir um hafa verið í sveitarstjórnarmálum já konan var jú tvö kjörtímabil í hreppsnefnd hérna og
seinna kjörtímabilið að megni til oddviti því
oddvitinn féll frá
fyrsta ári kjörtímabilsins og hún var varaoddviti
ég ég lenti svo í
í hverju fólst þitt starf
sem hreppstjóri já það var nú aðallega að innheimta gjöld já
úthluta hérna umsóknum
að fella niður skyldusparnað gefa eftir skyldusparnað hjá unglingum til dæmis
það var ekki mikið um lögreglustörf
utankjörstaðaatkvæði já já
ég hafði gaman af því í minni kjörstjórn ég hafði svo góða menn með mér já eins og
gat látið þá vinna verkið og já og skrifað svo undir þegar upp var staðið já já þeir voru ákaflega skemmtilegir
þeir hafa verið lengi í þessu og björn er ennþá í þessu já hann kann orðið á þetta já
stjórnar þessu vel
starfaðir þú eitthvað með ungmennafélaginu
ég gekk í það en ég starfaði aldrei
neitt að gagni með því en en búnaðarfélaginu nú varst þú mikið fyrir búskapinn
ég hafi nú aldrei lent í stjórn búnaðarfélagsins ég lenti í stjórn búnaðarsambands kjarlarnesþings
laxeldisstöðvarinnar í kollafirði og
svo var ég líka lengi í
formaður á tímabili
skógrækt hefur verið stunduð í landi blikastaða í áratugi það var skógræktarfélag mosfellssveitar
ef að leigumálinn verður ekki framlengdur
þá skuldbinda eigendur blikastaða sig til að halda skógræktinni áfram
slíku
formi eins og hún hefur
orðinn unaðsreitur já skógræktin í hamrahlíðinni já setur mjög skemmtilegan svip
því já
afskaplega vel
var það tengdafaðir þinn sem kom þessu af stað eða
lánaði landi undir það nei það var eftir að við tókum við nú það var
já já það var það var ekki fyrr en fimmtíu og sex held ég sé
skógræktarfélagið byrjaði
þarna í hamrahlíðinni það er einmitt það
nú er kominn þarna golfvöllur að hluta til í blikastaðalandið eða
þeir hafa nú verið að renna hýru auga golfmenn þarna yfir í blikastaði
var það þegar að þeir voru strákar þórbergur bróðir og hans jafningar
þá fóru þeir og mokuðu út úr út úr út rótargilishellir
og þá rak mikið tré hér á breiðabólstaðarfjöru