tiro-is/ismus huggingface dataset:
því hún lagði hatur á hana af því hún bjóst við að sonur sinn myndi deyja og hefur hann ef til vill gert það
hvað hét þessi kona sem sagði þér þessa
kona hét helga gestsdóttir og hún fluttist til ameríku um aldamótin manstu nokkuð frá hvaða bæ hún var
þarna úr þing nei ég man það ekki
ég var svoddan krakki
setti ekkert á mig hvar þetta var sko ég mundi bara eftir sögunni
en hún sagði að þetta væri alveg satt og allir
sem hefðu þekkt til þessa fólks hefðu trúað því og álitið þetta vera satt
það hafa allir trúað þessari sögu þegar þú varst að alast upp
ekki jú það held ég að
manstu nokkrar fleiri sögur
ekki að segja þér aðra huldufólkssögu
hefurðu heyrt söguna af unu álfkonu ég hef bara lesið
þú heyrðir hana þegar þú varst krakki fyrir norðan já
á ég þá að segja hana já já já já
einu sinni bóndi á bæ
sem var ógiftur og
þurfti alltaf að vera að skipta um ráðskonur
líkaði aldrei við þær
eða þær voru eitthvað gallaðar einu sinni kemur til hans kona
og spyr hvort hann vanti ráðskonu hann segir það vera hvað heitir þú segir segir hann ég heiti una
hún vildi ekki segja neitt af högum sínum annað en hún héti una svo er hún þarna
una sagðist ekki fara
og hún er þá eftir og svo er allt í allt í röð og reglu þegar fólkið kemur heim
svo líður líður annað árið til og
og aftur eru komin jól og bóndi vill að hún fari en hún neitar því
og svo er alveg eins þegar að fólkið kemur heim þá var allt í röð og reglu heima
svo eru komin þriðju jólin og það fer á sömu leið hún vill ekki fara til kirkjunnar en það var smali á heimilinu sem var voða forvitinn
um hvað hún væri að gera á jólunum hún una heima
hann fer af stað með kirkjufólkinu
þegar hann er kominn dálítið áleiðis þá leggst hann í laut og segist vera svo veikur að hann geti ekki hreyft sig
þegar þegar fólkið er horfið laumast hann heim
setja allt í stand og hreinsa til og þrífa
svo fer hún út í skemmu hún
hafði haft með sér eina kistu og enginn vissi hvað í henni var
hún opnar kistuna og fer í skrautleg klæði svo tekur hún teppi upp úr kistunni lætur það á jörðina
fljúgðu
strákurinn komst á eitt hornið svo líður teppið upp í loftið og líður áfram
þau koma á
slétta völlu
þá kemur margt fólk á móti móti þeim
og fremstur er konungur maður sem er klæddur eins og konungur með kórónu á höfði og fagnar henni afar vel
enginn tekur eftir stráknum allir eru svo uppteknir af feginleika af því að drottningin er komin hann sá það á öllu að þetta myndi vera drottningin
svo er þarna gleði og glaumur þegar kemur undir morgun þá fer að dofna yfir fólkinu sérstaklega kónginum
svo er svo er sest að borðum
strákur nær sér í eitt
hangikjötsrif
sem var mikið feitt og laumar stingur því í barm sér
svo kveður drottningin bóndann og fólkið og fer aftur á teppið og hann er á sama horninu og fer heim
lætur teppið og allt ofan í kistuna læsir henni og fer svo inn nú kemur
kirkjufólkið heim en þá er strákurinn kominn í sömu lautina og segist hafa legið þarna alla nóttina
svo er nú farið að borða morguninn eftir og þar með er hangikjöt
stórir og þykkir rifbitar og og bóndinn segir hafið þið nokkurn tímann séð þykkri
það hef ég segir segir strákur og réttir fram rifið
þá þá segir una vel gerðir þú drengur minn
ég hef verið í álögum og og var lagt á mig þrjú ár til reynslu upp á
með mér til að sýna einhver tákn úr hulduheimum þá myndi ég þurfa að vera hér áfram en ég er
kona konungsins
kom á móti mér og nú hverf ég heim aftur því nú er ég úr álögunum svo segir hún við strákinn þú verður mesti lánsmaður
því þú hefur hjálpað mér úr álögunum
svo man ég ekki lengra
er hún öðruvísi sú sem þú hefur heyrt nei hún er nú eitthvað svipuð þessu
þú heyrðir ekkert meira um strákinn nei ekki nema það að hann hafi orðið lánsmaður hver sagði þér þessa sögu herdís
þetta hefur ábyggilega verið þegar ég var langt fyrir innan fermingu
ég heyrði þessa sögu þú hefur heyrt hana nokkuð
en hún festist mér í minni maður maður trúði svo á að þetta væri satt og þetta festist svo í minni manns þessar sögur
hvort þótti þér meira gaman að svona sögum álfasögum
eða ævintýrasögum eins
meira gaman að ævintýrasögum kóngasögum
ég held að fólk hafi
meira spennt fyrir þeim
annars trúði maður afar mikið á huldufólk í þá daga maður hélt alveg fastlega að þetta væri til
að þetta ætti sér nú stað í öðrum löndum
en nú koma fyrir
svona kynjaverur drekar og annað slíkt
heldurðu að gamla fólkið hafi trúað nokkuð á þetta já það held ég
gætu gert þetta og hitt eins og til dæmis í sögunni af mórauða hundinum sagði ég
ég var mjög ung þegar ég heyrði þessa sögu í fyrsta skipti
honum þótti vænst um yngstu dóttirina
einu sinni þurfti hann að fara í ferðalag var
seinn fyrir og lenti í myrkri hann villtist í skógi og vissi ekkert hvar hann var staddur
svo sér hann ljós hann gengur á ljósið kemur að litlu húsi
fer af baki hesti sínum lætur hann inn í lítið hesthús sem var þar
það var hey á stallinum svo fer hann sjálfur inn í húsið þar er uppbúið rúm og matur á borðum hann borðar
nægju sína háttar
svo í rúmið hann sér engan mann en mórauður hundur liggur á gólfinu svo sefur hann þarna um nóttina
morguninn eftir
tekur hann hest sinn og ætlar að ríða af stað
þá kemur hundurinn og segir við hann þú ert ekki þakklátur þakkar mér ekki einu sinni fyrir þú hefur borðað matinn minn þú hefur sofið í rúminu mínu þú
hýst hestinn í hesthúsinu
en nú ætla ég að drepa þig nema með einu skilyrði þú verður að gefa mér það sem kemur á móti þér þegar þú
það er velkomið sagði
tók hann svona vel í það af því að hann hélt að hallarhundurinn kæmi á móti honum
hvað er orðið framorðið
akurgerði fjörutíu og fjögur reykjavík fjórtánda mars nítján
hundruð sextíu og sjö herdís jónasdóttir heldur áfram sögunni af mórauða hundinum
þú vildir kannski byrja þarna þegar hann sendi fyrstu þernuna já
það er bankað á dyr og hundurinn er fyrir utan og kóngur sendir fyrstu
sendir þernuna út
hundurinn lætur hana fara á bakið á sér og hleypur með hana út í skóg stoppar á hól segir við hana hvað er orðið framorðið
sópa höllina fyrir fyrir máltíðir
ertu þá ekki konungsdóttir nei segir hún þá rífur hann hana í sundur
orðið framorðið það er um það leyti sem ég er vön að leggja á borð fyrir konungsfjölskylduna ertu þá ekki konungsdóttir nei og hann rífur hana í sundur
hana fara á bak á sér og hleypur með hana út í skóg stoppar á hólnum hvað er orðið framorðið
það er um það leyti sem ég sest til borðs með föður mínum ertu þá konungsdóttir já
hann hana fara aftur á bak sér og hleypur með hana
hann kemur að litla húsinu segir henni að þarna eigi hún að
allt mögulegt sem hún þarf á að halda
en hún sér aldrei neinn mann á daginn bara mórauða hundinn á næturnar verður hún vör við
er maður í rúminu hennar en hún getur aldrei séð hann
hérna er dúkur sem þú átt að láta tárin fara í ef þú grætur
vel gerðir þú að gráta ekki segir hann nú ætla ég að gefa þér þetta gulltafl fyrir hvað þú varst dugleg geymdu það vel
dálítill tími þegar hún er orðin frísk þá segir segir mórauði hundurinn
elsta systir þín ætlar að gifta sig en þú mátt engum segja
frá högum þínum annað en bara að þér líði vel
hún mátti vera þarna í eina nótt heima svo svo kom hundurinn aftur og sótti hana
að gráta ekki aftur á hún meybarn hún reifar það og lætur það upp fyrir sig og það kemur fljúgandi gammur inn um gluggann og tekur barnið hún grætur ekki
hundurinn kemur til hennar og segir mikið varstu dugleg nú ætla ég að gefa þér þennan lýsigullshring
þegar hún er komin á fætur þá segir hann við hana nú máttu aftur fara heim
önnur systir þín ætlar að gifta sig og
svo líður að því að hún
að eiga þriðja barnið
og hundurinn segir við hana nú áttu að eiga barn í dag og mundu eftir því
að gæta þín
hún á hún á barnið sem var sveinbarn og reifar það og lætur upp fyrir sig og ennþá kemur gammur og tekur barnið
felldi eitt tár en
að láta það í dúkinn
og segir henni að gæta vel að tárið
þorni ekki upp í klútnum svo
segir hann við hana þegar hún er orðin frísk að nú geti hún farið heim
þriðja systirin ætli að fara að gifta sig en mundu að segja engum frá högum þínum annað en þér líði vel
fylgir móðir hennar henni svolítið á leið og segir við hana
húki þarna ein og sjái
nema hundinn en hún verði vör við það sé maður í rúminu hjá henni hún geti aldrei séð hann
þá fær drottningin henni stein og segir henni þegar hann er sofnaður í kvöld þá skaltu henda þessum steini yfir hann og þá geturðu séð
hvernig hvernig hann lítur út
þú skyldir gera þetta
ég er konungsson úr öðru landi
ég eignaðist vonda stjúpu sem átti og stjúpsystir og hún vildi endilega láta mig giftast
stjúpsystir minni
en ég vildi það ekki svo hún sagði lagði það á mig að ég skyldi verða að mórauðum hundi
og ekki komast úr þeim álögum
ég væri búinn að
búa með konungsdóttir í þrjú ár og eiga með henni þrjú börn
og hérna en ef einhver grennslast eftir segir frá högum þínum hvurnig ef hún segir eitthvað frá högum þínum að þá kemur
það fram á börnunum og ég verð að ég verð
nú verð ég að fara af því
eftir mér þá verð ég nú að fara heim aftur og giftast stjúpsystir minni
en ég skal svo segir hann henni hvaða leið hún eigi að fara
eina sem geti bjargað
það er að hún geti eitthvað hjálpað hann segir henni hvaða leið hún eigi að fara
og segir henni að hafa með sér munina sem hann hafi gefið henni og þar með
með sér því að því að stjúpsystir síns sé ágjörn
hann segir henni
að hún muni hitta föðurbræður sína sem hafi flúið úr flúið úr ríkinu af því að stjúpa stjúpa hans hafi verið svo vond
og þeir muni greiða götu hennar
nú heldur hún af stað fer þessa leið sem hann sagði henni seint um kvöld kemur hún að litlu húsi hún bankar
svo er það fyrra part vetrar
þetta ár
hefjum við fundina fór alla leið austur í lón fótgangandi
og auðvitað fótgangandi á báðar leiðar
og þórbergur í hólum hann var fótgangandi líka en jón eiríksson var ríðandi
og það var þegar ég
var að koma af þessum fundi síðla dags
og ég kem undir steinafjallið
þá sýnist mér einhver djöfullinn standa á veginum fyrir framan mig
engu líkara en að þarna standi maður ég var með fjallastöng sem ég hafði til þess að reyna fyrir mér
við vötnin og þá stökka á yfir smærri sprænur
ég reyri reyri upp stöngina
og veð að þessu ætlaði að setja það bara í hausinn á þessu helvíti
en þegar ég er kominn rétt að því þá er þetta jarpur hestur sem bóndinn á sléttaleiti átti en sneri þá svona við mér
væri alveg eins og maður stæði þarna
það var það var svona nokkuð það var nokkuð dimmt það var komið
fram á miðja vöku þegar þetta var og var nokkuð dimmt og þess vegna var nú sýnin
enn ógreinilegri
en svona er það svona getur manni missýnst ef ég hefði nú snúið frá þá hefði ég auðvitað alveg fullyrt að þarna hefði
draugur staðið
ég segi þér þessi tvö atriði
svona til sannindamerkis um það
að ég vil ganga úr skugga um að það sé rétt sem ég er að segja frá í sambandi við eitthvað dulrænt þar sem að það snertir
sem ég hef að ég hafi séð það
já nú hefur þú lesið mikið af bókum um ævina heyrðu
þér meira frá gang hérna fóður birgðamálsins
nei ég var ekki að hugsa um það eiginlega við skulum geyma það til morguns
en mig langaði til að spyrja þig að öðru
nú hefur þú lesið
mikið af alls konar af allskonar
skálsögum og greinum og ýmsu slíku
heldurðu að þetta hafi haft verulegan áhrif hafi haft veruleg áhrif á
á frásagnarhátt þinn
það efast ég um ég efast mjög um það annars getur maður aldrei um það sagt hvað hefur
áhrif á mann og áhrif ekki
en ég hef ekki orðið var við það
hver voru svona uppáhaldsrit þín í æsku
uppáhaldsrit það voru íslendingasögurnar
og nor noregskonungasögurnar og norðurlandasögurnar já fornaldarsögur norðurlanda já fornaldarsögur norðurlanda
þetta voru bækurnar sem að
voru mest lesnar á mínum æskuárum og ég hafði mest uppáhald á
þessar sögur voru lesnar vetur eftir vetur
á kvöldin þetta var kvöldvökuskemmtunin það voru sögurnar og þá var nú helst ekki um aðrar
sögur að ræða heldur en þessar
svo fóru sögur jóns trausta að koma mér þótti þær ágætar ágætar
en nú í seinni tíð þá eru það eiginlega ævisögur sem ég hef mest gaman af að lesa
ef það er einhver mergur í þeim
og góðar skáldsögur líka
en er erlendar sögur þýddar ég geri lítið úr því að lesa þær ég geri lítið af því að lesa þær
en ég gerði mik gerði meira af því
en hefurðu þú hefur lesið bækur halldórs laxness ég hef lesið þær nokkuð já já
ég hef nú ekki verið hrifinn af þeim öllum
en ég hef lesið þær a lesið þær held ég allar áreiðanlega
já við vorum að tala þarna um svo ég þjóti nú úr einu í annað
við vorum að tala þarna um já fyrst við vorum að tala um sögur
en þú hefur haft gaman af rímum líka já já ég hafði gaman af rímum
og ég kvað mikið af rímum þegar ég var í æsku
og kunni þá og lærði þá svona rímu úr erindi úr rímu og rímu
já já já já en hefurðu fengist
nokkuð við að yrkja sjálfur nei ekki að yrkja hnoða saman
það var eiginlega ég fékk fljótt tilhneigingu til þess eða löngun til þess
en svo varð aldrei nein framkvæmd á því þetta svona lifði í hug mínum
og mér fannst það vera eitthvað mannlegt við það að geta ort fannst það vera mi miklir
og gaman væri nú að geta orðið einn af þessum miklu mönnum og ort
en svo náði það aldrei lengra heldur en að þessari hugsun
ég ég hef hnýtt saman svona
stöku og stöku það er enginn skáldskapur
en hvað finnst þér um þulur
fyrst við erum farnir að tala um þetta
mér þótti gaman að þeim og ég lærði nokkuð margar þulur í í æsku
bæði af föður mínum og oddnýju heitinni á gerði og hvað finnst þér skemmtilegast við þulurnar
skemmtilegar skemmtilegast ja það er nú fyrst og fremst orðgnóttin í þeim
hún er svo mikil
og efnið oft skemmtilegt að manni finnst eða fannst að minnsta kosti þegar maður var ungur
og þess vegna hafði maður gaman af að fara með þetta og læra þetta
og það var ó alveg ótrúlegt ég hef verið að hugsa um það í seinni tíð ótrúlegt hvað maður gat lært þessar löngu þulur
og ja og jafnmargar
lærðirðu nokkurn tímann þornaldarþulu
þornaldar já ég lærði hana mikið en hún féll alveg úr minni mér
hún hefur alveg fallið úr minni mér ég lærði hana mikið já
en ég man held ég ekk ég held
held ég muni ég man ekki ég held ég muni eftir byrjuninni
hér stöndum við þrír á þingi þornaldar ég veit ekki að hvaða að hvaða þórnaldi þú spyrð
ég spyr að þórnaldi þornaldarsyni af valmeyjarkyni
vestanhallt úr vopnafirði
svo man ég nú ekki meira ég held að þetta sé byrjunin
þó má vera að ég grípi einhvers staðar inní þuluna ha já
þulur já en þú hefur lært líka kvæði allskonar
fara með fyrir mig
drauma þorsteins þorsteins tóls
ég hef já já ég hef ég lærði ýms kvæði
mörg af ættjarðarkvæðunum til dæmis það var eitt af uppáhalds lestrarefni mínu
og lífgaði mikið anda minn
þau kvæði og þau þau kann ég
kann ég enn
og ég kann svona erindi og erindi úr rímum
það er nú ekki öðruvísi
en hvað finnst þér um já við vorum að tala þarna um sögur og vorum að tala um draugasögur
og hvað finnst þér um huldufólkssögur svona sem þú hefur heyrt
ja trúnað og trúnað ekki ja það er bara þetta að mér finnst ég eiga erfitt með að rengja
þær sögur sem að fólk hefur sagt og jafnvel nútímafólk
sem að þykist hafa séð eitthvað sem að það telur að hafi verið huldufólk
og ég vil ekki vil ekki rengja þessar sagnir
einsog hún margrét frá frá öxnafelli
og slíkar manneskjur maður hefur ekki ástæðu til að rengja þetta fólk
sem hefur lifað og hrærst með þessu fólki
og aðrar sagnir sem að
sem að maður hefur verið að lesa
ég var nú að hugsa um þessar sögur sem þú hefur heyrt sagðar hérna þú hefur verið að segja mér
hvað meinarðu
ég hef nú ekki viljað rengja það að það hafi ekki verið eitthvað
eitthvað sem fólkið hefur sér og álagablettir og slíkt
en ég vil heldur ekki rengja það
það hefur sannorðir og markverðir menn einmitt sagt mér um þessa álagabletti
og þau áhrif
sem að hefur orð hafa orðið ef það hefur verið brotið í bága við það sem að álögin sögðu
og það einmitt gerst í þeirra tíð
já svo hefurðu stundum verið að segja þú hefur sagt mér tröllasögur hvað finnst
jaá ég held að það sé nú bara tilbúnar sögur
nokkurs konar nokkurs konar reyfarar tröllasögurnar ég hafði mikið gaman af útilegumannasögunum
þó ég tryði þeim nú ekki en ég hafði mikið
gaman af að lesa þær þetta var svo það var svona sögulegt margt svo sögulegt við þær og mikið fjör sem að fylgdi frásögninni
og ég var sólginn í að lesa þær
minnsta kosti hefur þú aldrei sagt
fest neitt svoleiðis í minni mínu að ég hafi getað sagt frá þeim
en ég hef lesið las fjölda af útilegumannasögum til dæmis allan
útilegumannaflokkinn hans jóns árnasonar í hans sögum
og svo í fleiri og fleiri sögum sagði oddný á gerði nokkurn tíma frá útilegumönnum nei ekki minnist ég þess hún
segði okkur nokkurn tíma útilegumannasögu
nei hvað finnst þér um sögur svona um nykra og slíkt
ókindur í vötnum ja
maður á bágt að rengja þetta af því sannorðir menn þykjast hafa orðið orðið fyrir þessu
hvort það er annað en hugarburður
það vil ég ekki segja
d eins og með nykurinn sem átti að vera á fífu í borgarhöfn
það eru tvær sannorðar konur
ja rétt á undan minni samtíð sem að
þarna standandi við við tjörnina eða stutt frá henni
en þegar þær komu nær þá sáu þær hvers kyns var
að þetta væri var ekki venjulegur hestur
hvað á maður að halda um svona
steinþór þórðarson segir frá já ég var að spyrja þig þarna um drauma já um drauma já en nú er fyrsti hundadagurinn í dag
svo það er ekki víst að ég muni nokkura drauma minn hugur verður nú allur við það hvernig veðráttan verði hundadagana
hvort það verði þurrkatíð eða ótíð
til eða frá að treysta þessum degi
sem hægt sé að spá eftir en það er þó sólskin þó að skýjaköst séu um loft
draumana já það má nú margt segja um draumana ég hef trú á draumum og mig dreymir oft mikið
stundum fallega drauma stundum ljóta drauma
þegar mig dreymir mikið hey ja það þarf ekki að vera mikið þá er það fyrir snjókomu á vetrin
en rigningu á sumrin
ef ég er að hlaupa eða ég sé einhverja vera að hlaupa
þá er það fyrir stormi alveg óbrigðult
og svona er það fleira
sem að mig dreymir sem ég tek mark á
og veit dálítið fyrir hvað muni gerast
nokkuð
nokkuð mörgum árum eftir að mamma dó
þá er ég staddur hérna í innganginum
og opna hurðina sem er vestur í
geymsluna sem þá var hérna í miðburstinni í byggingunni
þá sé ég hvar mamma stendur við suðurgafl
hérna í búrinu
eða geymslunni og gengur að norðurbekknum og styður sig svona fram á bekkinn
ég sá greinilega hvernig hún var klædd hún var í sínum venjulega búningi
og ég segi við hana hvernig líður þér núna mamma ég vissi að hún var dáin ekki vel sagði hún
nú afhverju ekki segi ég ja vírarnir slitnuðu
svo var ekkert meira um það segir bara þessa setningu ja vírarnir slitnuðu
svo daginn á eftir þá gerir eitt þetta ofsaveður
og með þeim afleiðingum
að síminn sem var lá hér frá húsinu og í staur fram í garðinum
staurinn féll um koll og vírarnir slitnuðu og ég átti hey
vestan við fjárhúsin hérna fyrir ofan bæinn sem ég kalla á kvíum
og það var það var
það voru svona vírstög
sem að var yfir heyinu
og þeir slitnuðu vírarnir
slitnuðu
og það tók helminginn af heyinu
og setti austur á fjárhúsin og lenti þar í í sundinu á milli þeirra
ja var það ekki þetta sem mamma var að segja fyrir henni leið ekki vel af því að hún vissi að vírarnir mundu slitna
nítján hundruð þrjátíu og tvö andast annar bóndinn á skálafelli
sigfús sigurðsson
eftir að hann er dáinn kannski meira en ári eftir að hann er dáinn
þá dreymir mig að ég og benedikt bróðir minn við erum staddir á skálafelli
þá sjáum við það hvar sigfús stendur
utast eða austast í túnfætinum
eigum við nú ekki að ganga til hans og spurja hann að því hvernig honum líði
því að við vissum það að hann var dáinn jú jú benedikt fellst á það við göngum svo til hans
og ég segi við sigfús já hvernig
líður þér nú
ja þetta er nú
öðruvísi heldur en ég bjóst við
sagði sigfús
en það er nú kannski ekki að marka með mig ég var nú hrifinn þarna frá konu og ungum börnum
en sigfús var einn þeirra manna sem trúði alveg bókstafnum án þess að vera með nokkur heilabrot
við annað líf eða trúarlífið yfirleitt
það var svo ekki meira um þann draum
þetta er nú nokkuð öðruvísi heldur en ég bjóst við
en það er kannski ekki að marka af því að ég var nú hrifinn þarna frá konu og ungum börnum
það var veturinn nítján hundruð og þrjátíu og tvö
þá fór ég að kenna til einhvers lasleika sem ekki gerði mér þó eiginlega neitt til
ég gat unnið min verk og étið minn mat án þess að mér án þess að ég það
hefði nei nokkur áhrif á þennan lasleika
en fólkið vildi nú samt fólk mitt
að ég færi suður til þess að láta athuga hvort hér væri nokkuð alvarlegt að gerast
það var svo úr að ég fór vorið nítján hundruð þrjátíu og tvö
ég ætla nú ekki að segja neitt frá þeirri ferð
en þennan vetur þá dreymir mig draum
ég er hitti hérna bjarna guðmundsson
sem þá var bókhaldari hjá kaupfélaginu
og við erum eitthvað að tala saman
og hann segir vissar setningar við mig
sem einmitt snertu þennan lasleika spyr mig að því hvurnig mér líði
ég segi honum það
svo líður og bíður svo
dreymir mig þetta
að ég er staddur á götu í reykjavík og hitti þar bjarna guðmundsson
og þá segir hann við mig alveg nákvæmlega sömu setningarnar og hann var búinn
þegar hann talaði við mig í draumnum áður
og sagði já auðvitað eru þetta berklar sagði hann
en sem betur fór var það nú ekki þetta var ekkert alvarlegt
svona var þessi draumur það kom alveg nákvæmlega fram það sama
í draumnum
og bjarni sagði við mig
þegar ég mætti honum á götunni í reykjavík
það var líklega þrjátíu og þrjú eða fjögur ég man ekki hvort var að það dó hér ungur maður í sveitinni
bráðvel gefinn maður
var í skólanum á laugum á fyrst fyrstu árum laugaskóla hann hét gísli jónsson
og var áhugamaður mikill bæði um félagsmál og öll framfaramál svo leiðis
að við sáum mikið eftir honum suðursveitungar hann dó úr lungnabólgu
og þegar ég ég var leið austan á höfn austan af höfn
og mæti mönnum úr suður sveit og þeir segja mér þetta að gísli
jónsson kennari hann sé lagstur í lungnabólgu
ég hafði nú fékk nú
nú ekki miklar áhyggjur af því því að ég áleit að gísli væri svo mikið hraustmenni að hann mundi nú standa hana af sér
en það varð nú ekki hún hún drap hann
svo er það nokkru síðar þá
þá dreymir mig gísla
og ég fer að tala um þetta við hann hvurnig honum líði ég vissi að hann var dáinn
það er nú ekkert að marka segir hann
ég hef nú eiginlega lítið farið nema hérna bara hérna í kringum bæinn minn ennþá
og svo tölum við nú eitthvað
meira um þetta dauðsfall hans
en hann segir svo að lokum
ja svo fór víst svo hefur líklega best farið sem fór
nefnilega að hann dó
já mig langaði til að spyrja þig bíddu ég ætla að segja þér
en það var ein setning í þessu sem að gísli sagði sem ég gat ekki fundið nokkurn botn í eða grundvöll fyrir
hann sagði ég ætlaði að verða mikill maður
en það var honum guðna á höfn að kenna að ég gat ekki orðið það
ég gat ekki fundið nokkurt samhengi í þessu þessari
sögn hans ég vissi ekki til að
það hefðu verið nein þau viðskipti milli þeirra gísla og guðna
sem hefðu orðið til þess að að hindra það að gísli orð gæti orðið sá maður sem hann varð eða meiri
að hann hefur haldið kannski að það gæti orðið
svolítið einkennilegt að fyrst eftir faðir minn dó þá dreymdi mig hann oft
og með alltaf
dreymdi mig það að hann var tóbakslaus og leið ekki vel þess vegna
og faðir minn var tóbaksmaður mikill
hann fór svona með tólf pund af tóbaki yfir árið dugði pundið á mánuði
og var gott þegar það
nú er það á stríðsárunum fyrri að þá verður er eitthvað erfitt með að fá tóbak
svoleiðis að það var á tímabili að það fékkst ekkert tóbak
einhverjir gátu nú svælt út baðtóbaki og það var þeim nú
nú náttúrlega góð huggun meðan það var en svo tók fyrir það
en þegar faðir minn hafði ekki tóbak þá var hann leiður í skapi hafði þá oft
ýmislegt illt á hornum sér
svo við eiginlega söknuðum þess mikið þegar hann vantaði tóbak
nú fór ég að reyna að hafa einhver ráð að herja út tóbak handa honum
og gat alltaf fengið eitthvað svolítið af tóbaki af munntóbaki
og tók svo fyrir að skammta honum þetta ekki að láta hann hafa það sjálfan því ég vissi að hann mundi þá bara éta það upp á stundinni
tók svo fyrir að skammta honum tóbakið
svoleiðis að ég lét hann hafa að mér fannst viðunandi
eða hann fengi lítið tóbak
svo þegar stríð ið er búið
þá segi ég við föður minn ja nú hætti ég hætti ég að skammta þér tóbakið nú getur þú bara keypt þér þitt tóbak sjálfur
nei blessaður steini minn ég ætla að biðja þig að halda áfram að skammta mér tóbakið
því að ég veit að ég verð þá aldrei tóbakslaus á meðan
svo þetta að ég skammtaði föður mínum tóbakið
og hitt að mig dreymdi hann tóbakslausan það gat eitthvað samband eitthvað
verið þar á milli
að hann hafi langað í tóbak eftir að hann var kominn yfir um
og þá hugsað einmitt til mín
ég ætlaði að spyrja þig að einu hefurðu sagt nokkrum þessa drauma