tiro-is/ismus huggingface dataset:
á móts við
eða inn fyrir hvamm
hérna megin samt við staupastein já þar voru þeir að baslast við eitthvert heljarmikið bjarg
já já sem þeir voru eiginlega alla helgina að komast fram
mjög stutta leið já
ég man bara þegar þeir voru að drekka kaffi og voru að segja pabba
þá hlustaði maður með opinn munninn á frásögn af þessu trölla einhverju já
en eftir að þeir sáu að þetta gekk ekki að þá er farið að huga að leiðinni fyrir hvalfjörð já og þá fara þeir þú hefur kannski séð það þá fara þeir svo hátt í hlíðina fyrir ofan háls já alveg rétt alveg geysilega hátt hálsi í kjós
útilokaðar já alveg rétt
þeir urðu að vera reyna að þræða þurru landi
það voru ekki drif á öllum hjólum eins og í dag og nei og svo framvegis
og mjórri dekk
já mjög mjó en þú fórst þarna í vegavinnu var það ekki í hvalfirðinum
já já það var nú eftir fermingu sko
ég fer þarna tvö vor
hvernig var staðið að vegagerðinni á þeim tíma
þá ég var sko það var nú náttúrulega kominn geysilega mikil notkun á bílum já
en ég var þarna bæði vorin vorum við
hesta með hestakerru já við vorum með sex hesta man ég var
eða sex vagna já við vorum þrír kúskar
var jóhannes bjarnason á reykjum já já
og það var ég og og gunnar sveinsson á álafossi sonur sveins árnasonar sem lengi
á álafossi alla sína starfsævi
verkstjóri á næturvöktunum eiginlega
allt sitt líf má heita já
já og sko við vórum sem sagt altsvo hvur kúskur var með tvo
og vegna þess að
við bæði vorum nú
þetta stálpaðir
ég held að nú ekki verið tekið en jónas borgaði okkur kaup ég man það
vegna þess að við bæði mokuðum í eins og aðrir já eins og við gátum
höfum verið til jafns
við fullorðnu mennina
en það var annað við þetta að fara klukkutíma fyrr á fætur eða það
allavega urðum við að vera búnir að ná í hestana og setja á þá aktygin
þegar vinnutími hófst sko já og hestarnir voru yfirleitt þeir voru ekki í girðingu heldur voru þeir heftir
og þeir gátu farið stundum ansi langt
sko í áttina heim já yfirleitt fóru þeir alltaf í áttina heim þeir voru
ég held að allir hestarnir ég fari með rétt mál að þeir
það er nú sérstaklega
að einn hesturinn fældist svo illa
sig lausan frá vagninum hann hljóp alla leið heim bara með kjálkana og hann var
frá hérna
norðurkoti á kjalarnesinu já en ég held ég megi segja að allir að allir þessir hestar hafi verið sko
af kjalarnesi og kjós já já
gistuði í tjöldum já við gistum í tjöldum hvar nákvæmlega í hvalfirði voru þið við byrjuðum
bæði þessi skipti sem ég var í
við bæina hvamm og hvammsvík
og fórum alla leið inn að botnsá
já þið komust alla leið já
tjölduðum við það er lækur sem skilur á milli bæjanna fossár annars vegar og
og hérna og hérna nei fyrst fyrst tjölduðum við já
mjög nálægt þar sem farið er heim að hvammi og hvammsvík já
síðan síðan færðum við okkur inn fyrir hvítanes það er lækur
sem skilur á milli landamerkjalækur á milli hvítaness annars vegar og fossár
þar vorum við næst fórum við
inn fyrir fossá þá var
miklu hærra
ég held að gamla brúin standi nú ennþá
miklu hærra já uppi
síðan fórum við inn í svokallaðan kattarhöfða
gengur í áttina
það er sagt að ekki man ég nú fornafnið en hann hafði viðurnefnið köttur
hann hafði synt upp í höfða
sótt að herði á sínum tíma í harðarsögu og hólmverja
já ég man ekki fornafnið en hann hafði viðurnefnið köttur þess vegna er þessi höfði kallaður kattarhöfði
og þar var næsti síðan fórum við alveg innfyrir múlafjallið og tjölduðum við
já þar var fallegur hellir sem
einhverjir
eyðilögðu hellinn til að laxinn gengi betur í ána
voru þá
bílar farnir að aka þegar þið voruð
að starfa þarna í veginum eða
já já já þá var ennþá sko til dæmis rútan hún fór frá borgarnesi ennþá já já já
meira að segja þegar ég er fyrst að fara því að kona mín
er blönduósingur
eða var blönduósingur og við vorum að fara norður í land sko og þá er það eftir fimmtíu
það var ekki farið að aka nei
hvenær er farið að aka þetta alla leið rúta rúta ég held að það sé bara ekki
sextíu já já
einu sinni á stríðsárunum
nei það það er ekki á stríðsárunum
það kannski má vera í endann á stríðinu já það má vera en eins og ég segi
ég man svo vel eftir því til dæmis honum níels sonur minn hann er fæddur fjörutíu og
hann er á þriðja ári þá erum við einmitt að koma að norðan og það var
vont í sjó og ég gleymi því aldrei hvað strákurinn gubbaði og gubbaði já
þess vegna er það fast í minningunni þetta ár allavega sko
þá var komið fjörutíu og fjögur en manstu eitthvað af vegagerð hérna í mosfellssveit jú síðan þarna þegar ég hætti þarna í hestaflokknum
eins og ég segi þarna seinna sumarið já þá
fór ég í bílaflokk
og þá var hérna þá var grús það var
landið er orðið svo umbreytt sko á móti víðiroddanum alltsvo í
í mosfellsdalnum í mosfellsdalnum neðst í mosfelldalnum þá keyrði maður yfir ána sko
var keyrt niður með ánni
og yfir norðurána og inn í land hrísbrúar já og þar var malargryfja dálítið stór
sem núna hann er búinn að rækta upp
hann þorlákur
sést nú lítið fyrir henni því að þarna var tekið alveg óhemju mikið efni sko í gegnum tíðina já
og já og langt upp í heiði því að það er nú ekki mikil möl á heiðinni sko nei
það er svolítið þarna
þegar maður kemur
að þú veist að hann veðst upp í rigningunni og
og svo rýkur hann mjög þegar þurrt er já já þessi leir
og þá var sko allt handmokað á bíla
og þá voru sko
engar glussasturtur
og þá þurfti maður að hafa hlassið þannig á bílnum
að það lægi svona frekar aftarlega
að maðurinn sem var að þá oftast nær
einn og stundum tveir menn á tipp það var eftir því hvað var langt að keyra náttúrulega og eftir því hvað bílarnir komu ört og svona
að sem sagt með því að fara undir öxl öxlina undir
að maður geti sturtað það var hægt það var læst handlæstur
sem sagt að menn gætu
farið með öxlina undir og lyft og þá var nú vanalega bílstjórinn í glugganum og þegar hann sá að
lyfta
í hérna
sem sagt í svona stæðum já og ég ekkert með það að við erum tveir þarna með bílstjóra
fer að horfa á þennan mikla trukk sem er þarna svo sé ég að hann bakkar og svo svífur pallurinn upp
ég hafði aldrei heyrt talað um glussa nei þá
sástu það já já ég hef aldrei orðið eins
getur jú verið að einhverjir herbílar en það var ekki komið í umræðuna allavega nei
og þegar ég sá þá ég hef aldrei orðið eins hissa hissa
eins og að sjá hertrukkinn
lyfta pallinum svona þetta var sem sagt á stríðsárunum þetta var á stríðsárunum já en
en þú hafðir og jafnvel á á millistríðsárunum við gerð hitaveitustokks þá voru ekki komnir svona
bílar sem lyftu nei nei pallinum nei nei ég man svo vel eftir þeim að það voru tveir menn
einmitt hjá okkur sem unnu hjá öll árin
það voru mennirnir sem björguðust af reykjaborginni já já
og þeir fengu sko skal ég segja þér úthlutað bílum já
vegna þess að þeir voru náttúrulega
báðir svona illa farnir líkamlega og jafnvel
andlega líka
ég er ekki að segja að það hafi borið á hinni andlegu hlið neitt sérstaklega
þeir keyrðu hjá okkur og þeir fengu nýja bíla einmitt fordbíla
já já já þetta er náttúrulega
hvort þetta mun hafa verið fjörutíu
og þrjú sem þeir fá bílana já
þeir voru ekki með glussa nei þeir unnu nefnilega öll árin eiginlega
eða meðan verið var verið að byggja hitaveituna sko já
og lengur þeir unnu líka
sko þegar haukur og schults keypt skila af sér þá
áfram hjá hitaveitunni og þá var ég ráðinn hjá hitaveitunni eins og ég segi ég vann við
yfir skammadalinn þá var einmitt sigurður bjarnason hann var að vinna já hjá okkur enn já
en fyrst var hvernig voru viðtökur mosfellinga þegar að
var farið að leita eftir heitu vatni hérna
á millistríðsárunum
ég verð nú að segja það
í minningunni svona engin neikvæðni nei
svo sáu náttúrulega menn annað
auðvitað sáu menn peninga það
að segjast náttúrulega þeir sem áttu völ á þeim
já við vorum að tala þarna um daginn vorum að það þraut bandið þoldi ekki alla framsóknarpólitíkina
þú hefur tekið svona nokkuð virkt þú tókst mjög virkan þátt
í stjórnmálum var það ekki jú ég gerði
þú hefur aldrei verið í framboði nei aldrei
eiginlega formaður framsóknarfélags suður múlasýslu
var nú svona slegist dáldið hart í pólitíkinni
ekki síður hér
á austurhorninu
heldur en annars staðar jafnvel var það nú
á vissum tímum þá var það jafnvel
ja svona
meira í
við værum svona
austarlega
ef svo mætti að orði komast á landinu þá var pólitíkin hún var nú náttúrlega
talsvert
svona ja hún var
eiginlega nokkuð hörð á tímabili
ég gæti lofað þér að heyra vísu sem að lýsir því nú dálítið
hún var frá eða vísan var eftir
hjálmar frá berufirði hann var nú framsóknarmaður
svo var nú
lá nú þarna við
kosningar og
og það var sérstaklega var það skal ég segja þér
það var nú til dæmis
það var nú mikið eða að mestu leyti áður heldur en ég kom nú svona
ja verulega kominn inn í pólítíkina eins og hún var nú hörðust
þá var magnús
gíslason sem var sýslumaður hér í
í suður múlasýslu á tímabili
hann var nú hvað eftir annað í í framboði en náði aldrei kosningu þá var nú eysteinn upp á sitt besta og
hann hélt nú alltaf vel sínum hlut
svo var nú kosið og
og hjálmar hann
átti nú tal við einn nágranna sinn sem hafði nú talið það alveg víst að nú
hlyti magnús að komast að
en svo varð það nú ekki samt hann náði nú ekki kosningu og
og þá gerði hjálmar þessa vísu
þúsund eystein kaus þó að aukist
tekjuhallinn
ekki er skrattinn iðjulaus
er magnús fallinn
þetta var nú eiginlega
eins og andinn var þá að
sjálfstæðismennirnir þeir voru alltaf í minni hluta en
samleikurinn var sá að magnús sýslumaður hann komst þó einn einna næst því að
að komast að því að þeir
reyndu með
aðra menn til dæmis eins og árna
pálsson prófessor
hann var hér í framboði einum tvisvar sinnum að mig minnir
heldur þvert á móti því að
og þeir vonuðu það nú að að
það kæmi nú að því að
að magnús næði kosningu
og þá varð þessi vísa til þarna þegar að það lukkaðist ekki
ákaflega hér greindur og ágætur maður
en var orðinn nokkuð aldraður þegar að hann
náði nú kosningu og hélt henni
eysteinn eftir að hann kom
í framboð í
suður múlasýslu þá var það alltaf svona eins og
hjálmar orðaði það þarna að að hvað vel sem þeim fannst nú að
standa að þá
náði magnús
aldrei kosningu en var áreiðanlega eitt kjörtímabilið eða eitthvern
tíman sem ég man nú ekki hvað var langur sem að hann var svona uppbótapingmaður hann nefnilega eftir að
það fyrirkomulag kom
kom á laggirnar þá þá náði magnús uppbótasæti í
einu sinni eða tvisvar ég man nú ekki hvort var
alltaf svoleiðis að að fram sóknarmenn þeir höfðu alltaf
á leið
sterkan meirihluta hér í suður múlasýslu og það var alveg sama
hverjir reyndu að
eysteinn og hans
höfðu alltaf vinninginn
og það var eins og ég var að segja áðan að að
ég var rúm tuttugu ár formaður
hefur nú lent nokkuð mikið á þér að tala á fundum og
og halda uppi áróðri fyrir framsóknarflokksins svona innan héraðs já já það var
það það var náttúrlega ekki komist hjá því og var mikið
í pólitíkinni
og ég náttúrlega sem formaður
félags framsóknarfélags
komst náttúrlega ekki hjá því að
vera svona
ja með talsverðum rassaköstum ég fór nú náttúrlega um
sýsluna svona aftur og fram og
og hvað hvað þar er er sagt og bruggað það er náttúrlega er bara sérmál sem að
ég var mikið að heiman og alltaf á aðalfundum suður í reykjavík
margsinnis
og fór víða um svona kjördæmið
og ég held að það hafi nú
verið svona heldur til bóta heldur en hitt
já þú hefur nú alltaf verið
já ég var nú að spyrja að því um daginn
hvort þú hefðir haft nokkurn tíma já ég ætla nú
nú að spyrja þig um annað á undan þegar þú varst þarna
á þeim bæjum sem þú ólst upp var dálítið
var dálítið lesið þar á kvöldin eða kveðnar rímur
gert eitthvað slíkt jájá
það var þetta var til dæmis ketilsstaðaheimilið
var alltaf mjög
var í rauninni um allar
ja um það leyti og löngu löngu áður var ketilsstaðaheimilið eitt
sterkasta
ja minnsta kosti á fljótsdalshéraði
og ég held að mér sé óhætt að segja það að að
pólitíkin var þar náttúrlega eins og það var nú víða
þar sem að voru
efnaðir og ja sterkefnaðir menn
eins og var á tímabili þarna að þeir fylgdu nú yfirleitt
svona íhaldsöflunum það
leiddi
nokkru leyti af sjálfu sér nú
var ég og við hjónin bæði við vorum nú þarna að mestu uppalin og
og konan mín alveg að öllu leyti
fór nú einhvern veginn svoleiðis að
til vinstri ef maður getur orð að það svo
heldur en efni hefðu staðið til á þessu
heimili og
með það andrúmsloft sem var þá en það var eins og það hefði engin áhrif á okkur við
við vorum alltaf
á hinum jaðrinum
voru lesnir húslestrar á ketilsstöðum já það voru lesnir húslestrar
á hverju kvöldi á
já á veturna alveg og á hverju kvöldi og og gunnar
sem var nú fóstri gunnþóru og og föður bróðir hennar líka
hann hann kvað rímur á kvöldin
hann kom nú oft yfir í baðstofuna sem að
að þar sem fólkið sat á kvöldin þangað kom hann með rímur og
og og og kvað
fólkið sem að var náttúrlega þá í í bara
útiverk voru búin þá settust karlmennirnir við
við tóvinnu
eða eitthvað þess háttar
voru að kemba og og
þetta var eiginlega mjög
lærdómsríkt að
heimilislífið allt saman
saman var það var alveg prýðilegt og og þó að það væri nú svona
tvenns konar
pólitík sem þarna væri á ferðinni þá var
ekki nein
maður varð ekkert var við það
nei það hafði engin áhrif á heimilislífið það var
best á allan hátt
en svo er nú sá tími löngu liðinn og og nú eru
sterku heimili sem voru
þá á héraði
og jafnvel sums staðar á fjörðum líka þau
eru nú eiginlega liðin undirlok að meira eða minna leyti
það virðist hafa verið svoleiðis og hefur sennilega verið víðar álandinu að að þegar að
breytingin varð þannig að að hérna
að vistarbandið var leyst
þá fór jafnframt eiginlega
stoðirnar undan heimilislífinu eins og það var
fram undir nítján hundruð og tíu
það það breyttist svona því að þá það var fleira sem tilkom
þá þá var nú farið að það voru til dæmis fagradalsbrautin hún var nú lögð
á fimm árum að mig minnir
frá reyðarfirði til héraðs eða í egilsstaði sem var nú
var ekki hægt að fá vinnumenn
það kaup sem að hafði
verið já og allir jafnvel
voru ánægðir með
það það fór alveg
það breyttist þarna
mér er til dæmis minnisstætt um einn
stórbónda sem var hér á héraði sem hafði haft svona þrjá fjóra vinnumenn
og hann greiddi þeim
ég vissi hvernig það var hann greiddi þeim
hundrað krónur
í kaup
árskaup en svo fengu menn nú auk þess fengur þeir svona
plögg og föt að einhverju verulegu leyti
svoleiðis að að það var náttúrlega
þegar allt kom til alls þá var þetta nú
eftir það að að þessi breyting varð á þá
man svo vel eftir því að þessi
maður þessi merki bóndi hann
í staðinn fyrir það að að geta haft vinnumenn fyrir þessi kjör sem ég
hef áður minnst á
hann með herkjubrögðum fékk hann vinnumann sem hann varð að borga
fjögur hundruð og fimmtíu krónur
að breytingin var þessi og þá var náttúrlega í rauninni stoðinni kippt undan stórbúskap
og ég hygg að svoleiðis hafi það nú verið yfirleitt á landinu
og ég man eftir því að að þegar að þessi breyting varð alltsvo
var nú jón
þorláksson sem að var þá
þingmaður á tímabili að þá þótti mikil undur að hann skyldi hafa beitt sér fyrir
tuttugasta og fjórða ágúst nítján hundruð sextíu og tvö
kristín níelsdóttir stykkishólmi segir frá
táta táta teldu dætur þínar hægt er hægt er að telja
tvær mat selja tvær í búri borð að reisa
þrjár í eldhúsi graut að gera
fjórar í fjósi
flór að moka
fimm á fjalli fífu að grafa sex á sandi sjö á landi
átta í eyjum eld að kynda níu í nesi naut að geyma
þínar hægt er að telja tvær mat selja tvær í búri borð að reisa
fimm á fjalli fífu að grafa sex á
sandi sjö á landi átta í eyjum eld að kynda ní
byrja þar já
níu í nesi naut að geyma tíu í túni og tuttugu heima
hundrað á húsabaki og hálft er talið tátulið hálft
hálft er talið tátulið
að þetta sé ekki alveg eins af því
að maður hljóp alltaf til bara eftir efninu og hagræddi laginu bara eftir því sem efnið sagði til
þannig hafði maður það í
var alltaf sama lagið við þulur
nei það held ég
verið alveg en en svona mikið til
það var svona þetta lag sem að var svona með dálitlum
ringjum og tilbreytingum eftir efninu eins og ég segi var því nokkurn tíma breytt
þessu lagi ja ég hugsa það nú að það hafi nú ekki allir haft það svona
en það hefur kannski verið bara eftir
eftir landshlutum og annað þvíumlíku því ég man að ég heyrði það einu sinni það var
stúlka sem var um tíma í sellátri að hún hafði það dálítið öðruvísi það var ekki svona mikil tilbreyting í því
það var meira svona
svona jafnir tónar hún murraði það fram og okkur fannst það það ekki vera eins fallegt lag
en ég kann nú ekki að murra það því ég við notuðum það ekki okkur fannst það ekki eins fallegt
en breyttuð þið stundum þessu lagi sem þið höfðuð við þulur eða breyttist það stundum í meðförum ja það breyttist sko sisvona það var ekki sama
hver þulan var eftir eftir því hvert stefin voru löng eða stutt
að þá náttúrlega varð hljóðfallið að vera öðruvísi þar sem að þetta var raunverulega sama lagið því var bara hagrætt þannig til
var nokkurn tíma tvítekið jájájá
þar sem þetta kæmi nokkurn veginn
ég hef nú eiginlega ekki hugsað um það það nei
en þú söngst þarna aðra þulu um daginn nú man ég ekki hvaða þula það er
bíðum nú við ætli það ætli hún hafi
getað verið svona já nú man ég það líklegast já
það er hérna hvar varstu um jólin
ég man það ekki já ég held ef þú treystir þér til að raula það fyrir okkur já ég skal reyna þó sé ekki fagur söngur
það er nú ekki söngur þetta
ég skal reyna það
eitthvað rám núna
nei bíddu
hvað fékkstu í staðinn þrjár álnir vaðmáls
mér pils og hempu af gekk þó alin af gekk þó alin
hana fékk smalinn datt hann ofan í dalinn datt hann ofan í
dalinn því hann var svo galinn því hann var svo galinn
stundum haft en
en við gerðum þetta heima svona bara meira og minna svona
var þetta nokkurn veginn sama lag
við þulur sem þið höfðuð já sisvona með þessum
tilfæringum sko með þessum breytingum já þið hafið bara breytt því eftir því eftir efni
og lengd já stefanna og svoleiðis
og eftir já efninu eins og
en heyrðirðu þetta víðar þetta lag það held ég bara ekki manstu nokk eftir hverjum höfðuð þið það bjugguð það til sjálf eða
hún hét dagbjört jónsdóttir hvaðan var hún ættuð
hún var ættuð og upprunnin í sellátri fædd þar og uppalin foreldrar hennar bjuggu þar
og afi hennar bjó þar já það var hvur ættliðurinn fram
haft það það veit ég ekki en mig ég held endilega höfum lært það af henni já það held ég endilega
og gömlu fólki sem þar var það var voða margt gamalt fólk á mínu heimili
langamma mín varð
níutíu og sex ára gömul það var eftir henni sem ég sagði söguna
af móðir hennar sem var með ljáinn í akureyjum og ætlaði að verja börnin sín fyrir tyrkjanum
já það get ég ég man hana
en stafar það af því varð hún ónýt upptakan neinei neinei neinei mig langaði bara
á ég þá að segja þér hana
þér fyrir
guðríður pétursdóttir sú sem sagði okkur söguna í sellátri
hún var fædd eitthvað milli átján hundruð og tuttugu og þrjátíu ég
er nú ekki viss í því
að reikna það út hún varð níutíu og sex ára held ég megi segja og hún var dáin nítján hundruð og fimmtán
og hún átti
heimili í akureyjum í helgafellssveit þar bjuggu foreldrar hennar
og þau hétu guðríður pétursdóttir og jón
jóns nikulásson jón nikulásson
að að hann fór til sjó sjávar hann reri fram á höskuldseyjarmið
úr akureyjum en hún var ein heima með börnin þá var guðríður þessi sem söguna segir stálpuð orðin en þau áttu nokkuð
mörg barna en ég man nú ekki hvað þau voru mörg
en þá var á þeim árum var vóru
var fólk töluvert hrætt við tyrkjann það voru alltaf margar sögur um tyrkjaránið
ákaflega ríkt í hugum fólks og meira að segja get ég
eftir að ég var barn þá hugsaði ég oft um það hvort að tyrkinn gæti nú ekki komið
en svo ég hverfi nú aftur til þessa
þá kemur það fyrir einn dag þegar jón er á sjó og guðríður er heima með börnin eins og ég sagði áður
að þau sjá hvar skip kemur upp undir eyjarnar
og þau horfa dálítið undrandi
á þetta skip og það er með dökkum seglum
og það stefnir upp undir eyjarnar og þeim fer ekki að lítast á blikuna
og hún hyggur að þetta muni vera tyrkinn hann muni vera kominn þarna
en hún var kjarkkona mikil og þetta var síðla sumars
nei það er ekki rétt hjá mér það getur ekki hafa verið síðla sumars
þetta hefur hlotið að vera fyrripart sumars
þetta er ekki rétt
og þá sér hún hvar skipið kemur þarna upp undir og þá tekur hún sér ljá
ljá í hendur og rekur börnin inn í bæinn og sest sjálf í bæjardyrnar
staðráðin í því að verja sig og sína svo lengi sem kostur sé á
svo kemur skipið og varpar akkerum og það er skotið út báti
og menn koma í land og börnin voru inni
inni náttúrlega hálfdauð úr hræðslu
en hún situr þarna
svo allt í einu þá segir guðríður það að hún kallar inn til þeirra og segir
þetta er víst allt í lagi því hann pabbi ukkar er með þeim þessum mönnum en svo stóð á
hann er þarna frammi á sjó
þá var þetta kaupskip sem ætlaði upp á kumbaravog en hann
í bjarnarhöfn og þar var verslunarstaður
og þess vegna getur það ekki passað hjá mér það hefur ekki verið síðla sumars því skipin komu snemma á
og þá var það þannig að þeir hittu hann á sjónum og rötuðu ekki og báðu hann að
vera lóðs fyrir sig
var hann þarna með þeim ég held hann muni hafa skilið eftir bát sinn í höskuldsey
og komið svo sjálfur þarna með þeim og af einhverjum ástæðum þá fór hann í akureyjar fyrst
og ég held hann hafi látið þá hafa mjólk eða eitthvað þess háttar
svo fór hann með skipinu upp á upp á kumbaravog en akureyjar eru framundan bjarnarhafnarfjalli mjög nálægt
þessi saga hún sýnir það
að þarna var kona sem ekki ætlaði að láta hlut sinn hún hefði verið
góð á þá í vestmannaeyjum þegar þeir komu þangað
já ekki mikið vit í
á ég viltu að ég fari með hana
já þakka þér fyrir en
mæla já
garparnir frá sjónum ganga á freðnum skónum
telja fé með tónum taka mat með spónum
út gekk ég að ánni í hana drap ég tánni
þar lá selur á gjánni svartur var hann á bránni riklingur á ránni rauðklædd kona á slánni
fagur hestur í hánni hart var brimið í lánni
ólafur gaf mér öxi ólík var hún króki ég faldi hana niður í frosti hún fannst með engum kosti
keyrði niður klakann viður hrygginn hart kveð ég margt því dragið þið ekki eins og hann loki dró
loki dró jakann eftir klakanum til vakarinnar þó
þar sem báran bar á land silfurbelti og búinn kníf sigurður skundar fljótt
til fundar sína leið
eftir öllu ísalandi rann á skeið
hefurðu nokkurn heyrt kvæðið hérna maður kemur ríðandi segir prestur
heyrt það þú hefur heyrt það já
en ég er bara búin að týna svo niður úr því
það var nú ekki ósvipað þulu og var nú sönglað ekki
ekki ósvipað þessu lagi já
en manstu nokkuð eftir kvæðinu um hoffinn og alfinn
það var sungið já
nokkur leikur
nei ekki hjá okkur minnsta kosti ekki verið hoffinsleikur nei nei
ekki svo ég ég bara heyrði það en ásukvæði þú manst ekki lagið
ég man það ekki af því að það var svo lítið það var svo lítið sungið heima þó það væri nú sungið mikið það var ákaflega mikið sungið já heima
í sellátri
í rökkrunum til dæmis það voru langar rökkursetur nokkuð
sungið hvað var helst sungið
allt mögulegt allt frá ættjarðarkvæðum upp í gamankvæði og
manstu nokkuð gamankvæði
það er eins og hárgreiðustaði hér má kalla
var það undir lagi það var undir lagi já já og það var nú svo það var nú sálmalag
nú gaman að fá það seinna kannski hefurðu heyrt það kannski hárgreiðustaði hér má kalla svo var eitt lag sem að þeir sungu
ég veit ekki hvort að ég kann það nú
vínsins má enginn vera án varaðu þig á stútnum
það var afar einkennilegt sungið með svo miklum ringjum
ringjum og en ég
ég geti það geti sungið það en var þetta sungið í tvísöng kannski
ekki þetta með sálmalaginu nei en vínsins má enginn vera án já það var sungið það var afar
merkilegt frændi minn sem jón hét
úr þormóðsey hann var ákaflega
mikið söng þetta mikið og alltaf var verið að panta hann til að syngja þetta þegar hann kom í sellátur söng hann þetta einn alltaf ja hann söng það nú einn en
væri betra að þeir væru tveir
svo var annað sem var ákaflega sniðugt líka
það er nú ekki víst að ég muni það
þetta það gæti nú verið að ég geti rifjað þetta upp en ég er ekki viss um geti það núna alveg eins og
stendur neei neinei en manstu þarna kvæðið ása gekk um stræti með kurt og pí nei það ka
stykkishólmi tuttugasta og fjórða ágúst nítján hundruð sextíu og fimm
syngur fyrst tvö
gömul
hárgreiðustaðinn hér má kalla heyskapinn þegar byrjar á
þá gengur hver með greiðu
og dalla guðslangan daginn til og frá
hendurnar þvegnar hárið greitt úr heyskapnum verður
svo þegar kemur kaldur vetur
kafaldsbyljir og stórhríðir
gengur þá
biður þá hver sem betur
blessaður taktu lamb af mér
ég segi fjárinn fjarri mér
farðu nú inn og greiddu þér
þegar kemur kaldur vetur kafaldsbyljir og stórhríðir biður þá hver sem betur getur blessaður taktu lamb
ég segi fjárinn fjarri mér farðu nú
biður þá hver sem betur getur
blessaður taktu
taktu lamb af mér
út er genginn að slá
í veraldar vonsku glaumi