tiro-is/ismus huggingface dataset:
þú skalt í kvöld þegar þú ert búin að mjólka kýrnar í sömu röð og þú hefur gert og pabbi þinn sækir alltaf stóru fötuna
því það er of erfitt fyrir þig að bera hana inn
þá skaltu taka litlu mjólkur fötuna og mjólka þessa seinustu og þú skalt vera með tusku í vasanum
það gerir ekkert til þó hún sé ekki hrein
og þú skalt sko þvo hana upp úr fötunni með mjólkinni í
og þvo þér vel framan í og aftur á háls og og viska þig vel með blautri tuskunni og vinda hana svo aftur ofan í mjólkina
svo skaltu þurka þér vel framan í með tuskunni og og
og hérna láta hana ekki strax í vasann þú skalt svo þvo þér um höndurnar toga upp ermarnar
og þvo þér upp á úlnliði alveg úr mjólkinni
og svo skaltu þurka sko vel með tuskunni allar höndurnar og vinda úr henni ofan í fötuna og skola hana og hrista og í mjólkinni og vinda það allt í fötuna aftur
og heyrðu hvort hann segir þá ekki eitthvað
hann horfir á hana steinþegjandi þangað
til hann segir þegar hún ætlar að fara að taka fötuna upp
þá segir hann sei sei sei sei subban þín aldrei skaltu verða mín
og hún fór inn með fötuna og hann fór sína leið og kom aldrei aftur
og fylgdi sögunni hver þetta hefði átt að vera já það var nú bara alveg það þóttist alveg vera viss að þetta væri álfmaður
snúum okkur hér að kvöldvökunni
hinni svokölluðu
kynntist þú því lífi á einhvern hátt sem að þar fór fram eða var kvöldvakan niðurlögð þegar þú manst eftir þér nei nei hún var
fór fyrst heiman að vinnumaður að hofsstöðum
og þar var fjöldi fólks
sem að allir unnu eitthvað yfir kvöldið
þar var þar var tætt á
voru stúlkur
mynda sem að
sátu inni bara við spuna sko eiginlega frá veturnóttum mátti heita og langt fram á vetur
til þess að eiga þræði í vefi
og þegar að kom fram á fram á svona nokkuð þá var settur upp vefur og farið að vefa
en var ekki eitthvað um rímnakveðskap
nei það var mjög lítið samt man ég nú eftir því að
ég kvað rímur með öðrum manni alveg
að kvöldi til hvaða rímur kvaðstu
það var um um hérna þær voru eftir jóhann gamla gottskálksson
skáld skagaskáld
sem þeir kalla núna
var það vani að það væru tveir sem kvæðu nei ekki var það ævinlega
þótt léttara að það þótti léttara já
manstu ekki eitthvað af þessum þú manst þessi rímnalög ennþá
já já ég man þau og manst rímurnar kannski
nei ég man þær nú ekki
þú myndir nú kveða fyrir mig ef þú fengir fengir þær í hendurnar ég veit ekki ég er orðinn svo
svo slappur í rómnum að það sko þetta er nú spursmál um að ná ná lögunum upp já
þetta er nú ekki ætlað til til flutnings í útvarpi eða slíks
að bjarga lögunum
stemmurnar eru nú svo margar komnar
hjá mönnum já þær eru margar ég
það veit ég ekki
þú gætir það án þess ja ég gæti svona tvær þrjár vísur sem þú manst já já sem ég man
það er í hérna mansöng eftir jón gamla gottskálksson þennan
þá eru ja að minnsta kosti þrjár vísur sem ég man
lofaðu mér að heyra það
kvöldum vandi var það á valla í standi ringu
sólum hjá sitja að skanderingu
grottu mjalla grundirnar
gerðu spjalla fínar gamlar varla væru þar
vísur allar mínar
þetta er byrjunin á á hérna mansöng manstu fleiri kvæði úr mansöngnum
nei ég man man þau nú ekki nei en skiptir svo um kvæðalag já
var skipt um kvæðalag oft manst heldurðu að þú munir þau
onei ég man þau nú ekki almennilega þegar að það gerir rómurinn hann er að verða svo slappur
mundir fá rímurnar
þú átt þær kannski þessar rímur nei nei
já það gæti nú verið en ég held ekki samt
en eru fleiri rímnalög úr þessum rímum jóns sem þú manst
já þau eru fleiri
sem að sem að hérna ég man að hann það er ekki
undir sama bragarhættinum nei nei nei
lofað mér að heyra fleiri sem sagt rímnalög úr
ég man það nú bara ekki
svo að ég vildi með það fara nei nei það væri einfaldast að þú mundir fá rímurnar og
þá gætum við gert aðför að þessu seinna já en manstu heldurðu að þú munir rímnalög úr fleiri rímum
ég man það nú ekki nema þá eftir sigurð breiðfjörð ég man það ekki
hvaða rímur hefurðu kveðið eftir hann
númarímur til dæmis hef ég kveðið eftir hann manstu einhver
einhver rímnalög úr þeim
kvæði já
nei þetta er nú úr rímunum hans jóns jóns gottskálks
gottskálkssonar
það voru sömu vísurnar en það er þessi vísa til dæmis
hreiðrum ganga fuglar frá flökta um dranga bjarga
sólarvanga syngja hjá sálma langa og marga
þetta er úr númarímum
þessi vísa já kanntu fleiri úr númarímum ég kann nú víst fleiri ef ég færi að grufla það upp
já hefurðu númarímur hjá þér nei ég hef þær ekki
hefurðu kveðið fleiri rímur eru það fleiri rímur sem þú hefur ég man það bara ekki
hvort að ég hef kveðið eitthvað fleiri rímur
það var þegar ég var á hofsstöðum þá sat fólkið allt við vinnu ævinlega allt kvöldið
og það var oftar en hitt sem að ég lærði strax að vefa
að ég sat þá í vefstólnum allt kvöldið
nú ef að það var ekki
þá var maður látinn annaðhvort tæja ull eða samkemba ull eða kemba eða eitthvað eitthvað að gera
maður sat aldrei iðjulaus
en sá sem kvað hann hefur ekki gert neitt annað sá sem kvað hann gerði ekki annað
nei nei nei en það var ekki mikið um það á hofstöðum að það væri svoleiðis
nema hvað heldurðu að þú hafir verið gamall þegar þú kvaðst
þessar rímur
á fyrsta eða öðru árinu yfir tvítugt
verið svona nítján hundruð og sjö til átta einhvern tíma svoleiðis það var seinna því ég fór nítján hundruð og
nítján hundruð og átta í í hofsstaði
verið eftir það þá það var eftir það já
en voru fleiri þarna á heimilinu sem kváðu rímur
nei það var ekki en það var afbæjarmaður símon í hofsstaðaseli hann var bæði mikill söngmaður
og kvæðamaður
símon björnsson í hofsstaðaseli
og hann hefur kveðið mikið sem sagt já já já
og hafði fallega rödd en er þetta lengi sem að þú kveður rímur marga vetur
nei það var nú ekki
það var nú ekki hvers vegna hættirðu þessu
það var bara fyrir það að ég var ekki beðinn að gera það
já það minnkar áhuginn já minnkaði áhuginn og það var gamalt fólk sem að var þarna á hofstöðum sem að hafði
heyra þetta
en en sérstaklega gömul kona sem að bað okkur að kveða rímurnar
það var guðrún þorkelsdóttir
sem lengi bjó á hvalnesi á skaga og var jóni kunnug
hún hefur útvegað rímurnar sem sagt já hún átti rímurnar hún átti þær já já já
átti rímurnar
en en eru þetta hvað eru þetta margir vetur segirðu sem að þú
kveður eitthvað rímur það eru bara nokkrir vetur ja já
þrír fjórir vetrar
heldurðu að það hafi verið almennt svona á bæjum eitthvað maður var þá því var þá eiginlega hætt þær voru þá
hætta þessar
svo var oft
til að mynda heima þá var ævinlega lesinn lesturinn húslesturinn húslesturinn
hann gerði það þau gerðu það líka
þínir foreldrar mínir foreldrar tvö þá eða já já bara tvö
og kunnu þau þau hafa kunnað öll öll lögin
lærðir þú þessi lög
ekki get ég nú sagt það ég kann náttúrlega mikið af þeim núorðið því að það er svo mikið
hefur svo mikið af þessu verið tekið upp í sálmabókina úr passíusálmunum
nú hafa sko passíusálmarnir verið
sungnir í útvarpi og spilaðir já já eru þetta sömu lögin við þá og þú kannt
já það eru sömu lögin
sömu lögin
þú hefur ekki rekið þig á lög sem þú kannast ekki við við sem sagt lög sem að þú
að þú kunnir annað lag það held ég ekki
þegar að þegar að rímur voru kveðnar stóð þá maðurinn yfirleitt
nei ekki var það nei nei
maður bara var við sæmilegt ljós svona þau sem að
þá voru nú komnir lampar í baðstofurnar
nú hefur efni rímnanna er nú svona fjölbreytilegt diskúte eða sem sagt ræddu menn já já efnið
já já já menn hafa fylgst með sem sagt já alveg
fylgdust alveg með og var oft rætt um efnið
en hvað með annað til dæmis með þjóðsögur voru þjóðsögur mikið lesnar
þær voru ekki mikið lesnar
sko altsvo upphátt fyrir fólk nei nei það var ekki en eitthvað þó
eitthvað já það var það nú
þetta var nú svo lítið keypt lítill bókakostur á bæjum lítið keypt af bókum
já já já en hvað með íslendingasögur til
þær voru lesnar
fyrir alla upphátt já fyrir alla upphátt já já var þá
var þá efni þeirra rætt
en nú hefur læsi verið orðið almennt var það ekki jú það var það ég vissi ekki
af neinum sem að ekki var læs
lásu sko menn mikið fyrir sjálfa sig
nei það var nú ekki mikið það var ekki hægt því að vinnan sat fyrir öllu menn urðu
vinna sko allt kvöldið og og það var lítið sem að menn lásu fyrir sjálfa sig á svona heimilum
já nei ég er að spekúlera í því ef að hefur verið lítið um það
að lesið hafi verið
almennt fyrir fyrir altsvo að einn maður læsi fyrir alla já var þá lestrarkunnáttan orðin svo mikil og
það lítið orðið að gera á kvöldin að hver læsi fyrir sig
það komu nú til að mynda engin engin blöð og og bókakostur mjög lítill
það var vinnan og hún sat fyrir öllu
en kynntist þú ekki þulum eitthvað
kynntist þeim heyrði þær og og
er nú búinn að gleyma þeim
þær voru til hver hver kenndi þér þulur
það var nú mest held ég móðir mín
kunni hún mikið af þulum já hún kunni
kunni það og þau bæði þau voru bæði greind og
og kunnu mikið af svoleiðis löguðu sögum og þulum
hvenær fór hún helst með þetta fyrir ykkur börnin
það var nú svona náttúrlega oft á kvöldin
sem var nú svona kyrrð einhver á
margir krakkar þá var nú var nú lítil kyrrð til þess að
en þá hafið þið nú kannski lært eitthvað af þessum þulum já við gerðum það náttúrlega eitthvað svona
hafðir þú tækifæri til að fara svo síðar með þessar þulur fyrir
til dæmis þitt barn eða þín börn og kannski barnabörn nei ekki nema þá í
ekki hef ég það nú
nema bara þá í í svona vísuformi og svoleiðis já hefurðu notað það svolítið í
í vísuformi já
við krakkana stelpurnar
það er nú lítið þær eru nú svo litlar ennþá
að ég hef nú ekki gert það hefurðu ort svona
kattakvæði og svoleiðis
eins og komdu kisa mín kló er falleg þín
og grátt þitt gamla trýn mikið malar þú mér það líkar nú víst ertu vænsta hjú
bana margri mús mitt svo friðar hús ekki er í þér lús oft þú spilar brús
undra sniðug líka liðug leikur bæði snör og fús
við skulum drekka dús
kanntu fleiri kvæði í þessum ég man það nú ekki
ekki eitthvað kann ég nú fleira sjálfsagt ef ég bara þetta kattarkvæði hvar hvar lærðir þú það
hvar ég lærði það
heldurðu að móðir þín hafi kennt þér þetta nei það held ég ekki ég held að ég hafi lært það eftir að ég var
fullorðinn af bók kannski
já gott ef ekki var ég man það ekki hvar ég lærði það en
já hvort að það er rétt það skal ég ekki um segja
nei nei þetta hefurðu sem sagt farið með fyrir barnabörn þín eða já já ég lofaði stelpunum að heyra þetta
en þú kannt kanntu ekki þulur sem að móðir þín til dæmis kenndi
ég kann ekki svoleiðis þulur
já ég man ekki eftir því já en segðu mér
algengt að heyra menn syngja tvísöng þegar þú varst að alast upp nei það var ekki algengt
nei nei heldur bara svona hópsöng
hvað var þá sungið helst
o það var nú það var nú skal ég segja það voru vísur mest
þeir voru til að mynda annálaðir kvæðamenn
hér það voru
þeir skal ég segja
synir gunnars segi ég
hans hérna svein gunnarssonar
þegar til að mynda í sláturtíðinni þá hópuðust þeir stundum saman hér dalamenn og kváðu og sungu
á kvöldin
hvaða synir sveins voru þetta sveins gamla gunnarssonar
kaupmanns já já já já hvaða hvaða synir hans voru það ja það var nú pálmi á á reykjavöllum
hann var nú einn og líklega fremstur í flokki
og þeir eru fleiri fleiri til ætli óli hafi kveðið eitthvað
það veit ég ekki um nei það held ég ekki hann var svo langyngstur af þeim
en þeir voru hér oft á til að mynda í sláturtíðinni voru þeir oft
fylktu oft liði hér voru að slátra hér
eftir að það kom til sko og þá
þá hérna kváðu þeir
komu saman
og jósep á hofi var var þá vanalega forsöngvarinn
hann var bæði organisti og og söngmaður
jósep á hofi í dölum þeir hafa farið um drukknir þá líklega
ojá þeir voru nú eitthvað kenndir
já já já nú voru þetta tvísöngvar að einhverju leyti sem að
það voru það
eða svona kvæðalög kynntist þú tvísöngvum eitthvað nei ekki neitt ég var aldrei neitt með í svoleiðis
flokki
veistu um einhverja menn sem syngja tvísöng í dag nei það veit ég nú ekki um þeir
þeir eru nú þeir gerðu það nú
sigurður heitinn hérna jónsson hérna
sem var lengi hérna við skal ég segja þér í drangey
sem kölluð er
og daddi sem var kallaður hann var
heitir svavar sonur þorvaldar guðmundssonar þeir sungu tvísöng
og það er meira að segja á plötu eftir þá sem þeir sungu suður í reykjavík
söngur
söngur já já já já
en ætli að hafi verið almennt að svona þjóðlög væru sungin
já það var almennt að þjóðlög voru sungin hvaða lög þá helst
já hvað er svo glatt sem góðra vina fundur það var nú oft sungið já já já
en segðu mér hérna
svæði sem þú ert alinn upp er ekki eitthvað um álagabletti þar til dæmis á já í
á syðri brekkum og mjög óvíða þarna og ég veit hvergi um það eiginlega í blönduhlíð
en einhvers staðar þó já
á til að mynda á hofi á höfðaströnd hef ég heyrt að væri álagablettur
já hvaða álög hvíla á honum já
að það færi einhvern veginn illa fyrir þeim sem að slær hann
já já já ætli hafi eitthvað reynt á það
ja það má nú hér um bil heita það
hjálmar bjó einu sinni á hofi hjálmar sem að
var kenndur við kamb þú hefur nú heyrt talað um hann já já já já og hann sló blettinn
það einhver brekka þarna
ja líklega fyrir sunnan sunnan bæinn ofan að ánni
og hann sló hann og og og hann varð
fyrir því óhappi að hann var missti konuna fyrst og fremst
og allt gekk af honum þarna á hofi og hann varð að selja hof
eða láta það af hendi
og menn hafa sem sagt kennt þessu
ekki beinlínis það
kom jón að hofi jón jónsson
sonur jóns péturssonar sem var bjó lengi í eyhildarholti og sólveigar
hann langaði mikið til að slá blettinn
hann sagðist hann áleit að sér yrði gert eitthvað aðvart um það ef hann ætti ekki að slá hann
og svo vill það til um sumarið að hann hann ætlar að slá hann
og er byrjaður og er búinn að slá þrjú ljáför
og hann beðinn að koma til þess að bjarga í bruna sem er að
koma yfir á ég held yfir á yfir í hofseli ég man ekki hvort það var á húsi eða heyi
nema hann hann hérna hættir við að slá og hann áleit að þetta hefði verið
vísbendingin og hætti við og sló ekki blettinn
en hvað með brunann
ég held hann hafi bjargað honum ja mig minnir hálfpartinn að þetta væri bara
vitleysa og ekkert annað eða eitthvert gabb
og honum sýndist þetta bara
en hvenær ætli þetta hafi verið
ég man það nú ekki það var nú ja líklega nokkru jón bjó nú nokkuð lengi á hofi
en hvert fór hann svo hann dó þar já já já já
þú manst ekki um hvaða leyti þetta hefur verið sem hann sló
eða var byrjaður að slá nei ég man ég man það nú ekki þetta var einhvern tímann líklega seint að sumri
já já en en
var það sem hjálmar hjálmar sló
hvenær heldurðu að það hafi verið ja það man ég nú ekki hvenær
við ár sko hvaða ár það var nema hann var þá á hofi og
og varð þar eiginlega öreigi aumingja karlinn
búnaðist þar mjög illa hann missti
mig langaði til að spyrja þig um stein afa þinn og benedikt og þessa kalla
nema við geymum það til morguns þú ert búinn að segja svo langt frá lengi frá í dag
ég get miskunnarlaust sagt frá hvað er klukkan hún
eða meira ganga sex ja þessi er nú röng já hún er vitlaus jæja já já
og það var ágæt sambúð þeirra
þó að steinn væri kallaður dálítill stórbokki
þá var afi mjög geð góður og hefur þá heldur kannski svona lúffað undan ef að þurft hefur
svoleiðis að sambúðin var ágæt á milli þeirra
já steinn var vel efnaður
en benedikt alltaf fátækur
steinn var harðduglegur maður nema hann var bagaður á öðrum fæti
ég held bara fæddur þannig
að fóturinn var krepptur um öklaliðinn svoleiðis að hann gekk á tánni
á tánum og var þar af leiðandi haltur og nokkuð bagaður frá því að ganga
og þetta gerði hann svona ljótari á fæti heldur en ella
hann var búmaður ágætur á þá tíðar vísu vildi sjá öllu
öllu vel farborði bæði mönnum og skepnum
og hann sagði okkur það strákum einu sinni hann var að segja okkur frá búskap sínum og fleiru
hann hefði alltaf ætlað eina mjöltunnu handa hvurjum heimilismanni
hann hefði vanalega keypt það
sem forða fyrir
árið og það hefði dugað sér
og ég fann það eftir að ég fór að leggja til heimilis
að þetta var ekki óríflega lagt ein tunna mjölmat
rúgi og bankabyggi þá var ekki að tala um hveitið
það var ekki keypt í þá daga og
kannski af baunum
steinn hafði þann steinn varð blindur um sextugt
sama árið og benedikt bróðir fæddist
hann kom uppeftir um sumarið benedikt var fæddur tuttugasta júlí
karl kemur uppeftir um sumarið að þreifa á stráknum
hann gat nú rakið sig eftir götunni uppeftir
en þegar hann fór ofaneftir aftur aftur þá villtist hann
og varð að hlaupa til hans til þess að leiða hann heim
og út úr því varð hann alveg alblindur
og var það svo frá eitthvað rúmlega sextugu
til níutíu og fjögurra ára aldurs að hann dó
en hann hafði alltaf þann sið að fara í fjá fjárhúsið
á vetrin þreifa á ánum hvort þær væru í
í góðum holdum
og ef honum fannst einhver ærin ekki vera í nógu góðum holdum að hans áliti þá skipaði hann að taka hana frá
og gefa henni meira fóður
þetta þetta var gert
og þetta hefur auðvitað verið siður sem að steinn hefur haft í öllum sínum búskap
það var að
taka á ánum taka á holdarfari þeirra einu sinni
á hverjum vetri
og þá venjulegast seinni partinn á góunni
hann var formaður fyrir bát þeirra sunnsendinga
nokkur ár og þótti góður formaður mikið frekari góður formaður glöggur formaður
svo er það einu sinni þá er hann orðinn svo sjóndapur
að hann ge sér ekki til að taka lag eða hvort lag er eða ekki
þá er búinn að taka við formennskunni á
þessu skipi sunnsendinga þorsteinn arason á reynivöllum fóstri konu minnar
nú er það einu sinni að þeim þykir tvísýnt um róður
vegna þess að sjórinn sé ekki nógu dauður
þorsteinn segir svo þorsteinn formaður segir svo við stein komdu
hérna steinn fram að sjó og hlustaðu á
þegar að sjórinn skellur í fjöruna
nú kemur stærsti sjórinn hlustaðu nú vel
karl gerir það svo segir
skellur var þetta það er svo úr að það er róið
já og varð ekkert að e enginn skellur er þetta
öðru sinni var það að hann er staddur þarna í þá þá formaður
og við róður í
þar sem að skipin
höfðust yfirleitt alltaf öll við yfir vertíðina á vetrin
öðru sinni var steinn staddur þarna í bjarnareysandi
og þá eru
róa róa öll öll skip en einu skipinu
fyrir því var maður sem björn hét björn björnsson
var nú talinn sæmilegur formaður en svo na heldur kærulítill að taka lag úr landi
og í þetta skipti þá var hann nú þrisvar búið að slá upp getur aldrei fengið lag út
nú gengur hann til steins afa og biður hann nú að koma og ýta sér
sér ýta sér á flot taka lag fyrir sig steinn gerir það
og fer að afturstefninu til formanns og stendur þar horfir eftir laginu og kallar lagið
þá gellur einhver við að það sé ekkert lag og éttu skít og haltu kjafti segir steinn og passaðu ár þína kallinn
og út með ykkur
og það var svo ekki meira með það þeir út
og þessi róður gekk svo ágætlega enginn uppsláttur þegar steinn tók lagið
og éttu skít og haltu kjafti kallinn og passaðu ár þína
þetta var líkt og afi þetta var líkt orðfæri og hjá afa einu sinni höfðu þeim saman kú
á fóðri steinn afi
og steingrímur sem þá var bóndi á gerði tengdafaðir oddnýjar heitinnar
en kýrin var til húsa
hjá steini afa og hann hirti um hana en mjólkinni skiptu þeir á milli sín aldrei
vissi ég nú eiginlega hvurnig kýrin var til komin hvor þeirra átti kúna eða hvurnig það var
en það var nú á þennan hátt að þeir skiptu mjólkinni á milli sín
fengu mjólkina úr henni sinni daginn hvor svo þegar til þess
að fara að bera skarn á tún þá vill steingrímur fá helminginn af taðinu úr kúnni
en steinn hélt nú að það væri nú ekki of mikið þó að hann fengi taðið úr henni fyrir umhugsunina yfir veturinn
þeir þrefuðu svo eitthvað um þetta
þar til að
steingrímur rennur meira í skap og
yrkir vísu
steins þegar að steingrímur kemur heim að gerði
þá segir hann oddnýju frá þessu hvað gerst heffi á milli þeirra
en ég lét hann nú hafa dálitla minningu sagði hann
ég orti vísu til hans sagði steingrímur
viltu lofa mér
oddný já
hún er svona
þó eldur sjórinn torf og tré
tínist í þín iður samt þó fullur aldrei er
illur ýmis liður tríttur torlofs niður
á þetta nú að vera einhvað líkt skáldskapnum hans hallgríms sáluga
sagði ég sagði oddný ja það er ekki verri meining í því sagði kallinn
þessa sögu sagði oddný okkur sjálf alveg svona
ja það er ekki verri meining í því
ja steinn var nú náttúrlega svoleiðis maður
að hann lét nú ekki hlut sinn
en benedikt afi þetta var mesti gæfðarmaður ákaflega geðgóður
og prúður maður
enginn held ég málafylgjumaður
og við strákar við álitum hann hefði verið miklu vitgrennri
heldur en steinn en þeir synir oddnýjar
sem að voru nú ólust nú upp með honum þegar að benedikt var á besta aldri
sögðu að hann hefði verið mun greindari heldur en steinn
þetta má vel satt vera við höfum ekki kunnað að meta kalllinn
já kona hans hét guðrí guð guðný
og það var mikið meira gert úr henni sem húsfreyju heldur en honum sem húsbónda
og líklega hefur hún ráðið miklu á heimilinu
meira kannski heldur en benedi heldur en benedikt
guðný amma mín
hún var mörg ár vinnukona hjá séra birni á staðafelli presti
og honum þótti hún taka niður fyrir sig
að ei taka helvítið hann svarta bensa í hólum hann var hann var frá hólum í nesjum
taka helvítið hann svarta bensa
í hólum að sér átti hann að hafa sagt
en björn hann virti ömmu mikils
sem hefur sennilega mátt hún hefur verið nokkur persóna
og það er til hér enn
minja gripur
sem að björn gaf ömmu þegar að hún var vinnukona hjá honum
það er kommóða og hún stendur í herberginu hjá okkur hjónum
og ég er búinn að gera þá ráðstöfun svona munnlega
einhverjum sem að best hirðir hana í ættinni
júlí nítján hundruð sjötíu og níu steinþór þórðarson bóndi á hala segir frá já við vorum í gær að tala þarna um hann
stein afa þinn
það gengu margar sögur um
ekki beinlínis
ekki beinlínis ekki svoleiðis sem að ég tel að séu frásagnarverðar
nei var ekki maður hérna
hérna sem hét eyjólfur jú
eyjólfur runólfsson skrifaði sig sverresen eftir afa sínum
hann var hrepp stjóri hér í suður sveit í mörg ár fleiri áratugi og það eftir að hann var blindur
en þá aðstoðaði nú tengdasonur hans hann
stefán jónsson
eyjólfur heitinn byggði sér
eyjólfur heitinn var að sumu leyti á undan sinni samtíð
hann var nokkur áhugasamur og vildi sækja fram
kannski ekki alltaf af nógu mikilli forsjálni
en semsagt hann var á undan sinni samtíð
hann sendi
tvær dætur sínar á kvennaskóla
sem að fátítt var nú eða einstakt var nú hér í suðursveit á þeim árum
og einn sonur hans fór á skóla líka og fór nú upp úr því svona algjört
frá reyni völlum
en svo er það að ég held aldamótaárið átján hundruð
það hafi verið aldamótaárið heldur en eða nítján hundruð og eitt
eða reisir sér stórt hús
líklega eitthvert stærsta með stærstu húsum sem þá voru hér í héraðinu
þriggja tasíu hús eins og það var kallað það var kjallari
og og svo hæð
svo önnur hæð og svo hanabjálkaloft með geymslu
svo þetta var þetta var geysihátt hús
og en ekki að því skapi rúmmikið
niðri var stofa í vesturendanum
hún var nú ekki stór þótti stór á þá vísu svo kom gangur
líklega svona um miðja vega um húsið og austan við
það var svo eldhúsið
og annað herbergi
smíðaherbergi um tíma en síðan geymsla
hann komst nú ekki lengra fyrsta vorið sem að hann
reisti húsið
þá var smiður hjá honum
fáa daga bara meðan grindin var reist en hafði ekki tíma til að klæða hana
svoleiðis að hún stóð til svona allt sumarið
og fólkið af næ sta bæ sagði
já eitthvað boðar þetta ekki gott hrafninn var alltaf að hamast og djöflast eða
hrafnarnir á grindinni
svo er það seinni part sumarsins undir haustið þá kemur stórveður mikið
og það fýkur mikið ofan af grindinni
og þessu hafa nú hrafnannir verið að spá sagði fólkið
en svo stuttu síðar þá lét hann reisa
upp það sem að það sem að fauk og og þá var það klætt húsið
en en ekkert innréttað það haustið
og svoleiðis stóð það um veturinn
það var byggt fjós sem kýrnar voru hafðar í og það var dálítið
á því og í því húsi og í því
á því lofti
fólkið um veturinn
það hefði nú ekki þótt vistleg íbúð nú á tímum en það var hlýtt þarna
kýrnar voru undir loftinu þetta var ekki hátt til lofts og það var hlýtt
svo er það næsta vor eða næsta sumar
smiður til hans
þá nýútlærður smiður
stefán jónsson náfrændi minn
stefán jónsson frá eskey á mýrum
innréttar svo hús ið allt úr heimafengnum viði eða víst mestallt hann varð að hefla
þetta og plægja þetta saman
aðrir voru búnir að saga það niður svo þetta var allmikið verk
en hann var nú svo ansi heppinn
að hann þurfti ekki að borga þessum smið neitt
því að þau fest festu ráð sitt ein dóttir hans
hans kristín og stefán
og þar með var eyjólfur laus við að borga honum nokkuð
minnsta kosti semað numið hefur hefur
og stefán gerðist svo bóndi
þarna á reynivöllum með eyjólfi þau giftust haustið nítján hundruð og fjögur
haustið nítján hundruð og fjögur
þetta gekk allt sæm allt sæmilega eða kannski allt vel getur maður sagt
þeir höfðu dálítið bú hvor
með sinn gripastofn sem sína eign en þetta var allt sameiginlegt eitt mötuneyti og allt