tiro-is/ismus huggingface dataset:
svo er hún nú ekki lengri
ég hef aldrei spurt þig
aldrei spurt þig um hérna sauðkindur eiginlega voru hér nokkrar nokkrir miklir
var hér eitthvað af góðu forystufé meðan beitt var
á vetrum ekki heyrði ég talað um það
það var að vísu ein ær sem að faðir minn átti mórauð af
á lit
með hvíta blesu í enni ljósmórauð og var kölluð morsa
það var dálítið forystueðli í henni
það lýsti sér þegar ærnar voru reknar á haga þá var hún alltaf fyrst
og þegar að vont veður var í nánd
þá var hún alltaf fyrst komin að húsi og lagðist þá utast í fjárhópnum
en var fljót að ryðja sér inn þegar að dyrnar voru opnaðar
og í þessari á var áreiðanlega forystueðli
það voru til þrjár ær undan henni
fyrst tvær
lengi vel en svo á síðustu árum hennar þá átti hún þriðju
sem var sett á og varð ær
þær hétu þessar eldri morsuhyrna og morsuhnýfla
báðar báðar gerðu þessar ær sérstaklega væn lömb
og þetta voru einu ærnar sem gengu með á
á hala það var með lömbunum meina ég á sumrin
það var morsa og þessar dætur hennar tvær
þegar var búið að rýja þær á vorin
þá hurfu þær alltaf sjálfar án þess að láta reka sig til fjalla og þær komu aldrei í rétt á
þegar réttað var inn til fjalla
heldur komu sjálfar
þegar að þeim þótti hæfilegur hóflegur tími til kominn
en nú er það einu sinni að það bregður svo við
að morsa kemur heim fyrr en venjulega og
þá lamblaus
þetta þótti nú föður mínum eitthvað einkennilegt
að morsa skyldi koma svona snemma og vera lamblaus
auðvitað hefur hún drepið lambið af sér sagði hann þessvegna hefur hún komið
svo leið nokkur tími komið langt fram á haust
fram undir vetur þá hverfur morsa ja hvað ætli
orðið af morsu
það er svo farið að leita hér frammi hvort hún finnist ekki annað hvort lifandi eða dauð
og leitað þá ofan í öllum lækjum og dýjum hér inn í mýrum þar sem að líklegast líklegt gat þótt
að hún hefði lent ofan í nei morsa finnst ekki
svo líður haustið og fram á hálfur mánuður af vetri
þá gerir nokkuð bylfjúk svoleiðis að fé kemur að húsi
allt fé við
strákarnir hlaupum svo um morguninn
eftir að bylurinn eftir byln eftir að bylnum létti
til þess að skoða hvað margt fé væri nú við húsin og hvort nokkur hefði komið að
en þá er það það merkilega þá er mars morsa komin þarna og með lambið sitt
við vorum heldur fótléttir heim strákar að segja
fjöður okkar frá þessu nú væri morsa komin með lambið sitt
og nú eitt júgið þið strákar sögðu sagði faðir okkar ekki héldum við nú það hann skyldi koma og sjá
hann gengur svo á fjárhúsið
alveg satt sem við sögðum morsa er komin þar með gimbur
og var svona dökk kolótt um hausinn og lappirnar
ja þetta lamb skal nú fá að lifa sagði faðir minn því þetta verður nú síðasta lambið hennar morsu
og það var það var svo sett á vetur og morsa líka
en morsa er þá orðin gömul og rýr svoleiðis að það var ekki hleypt hrút til hennar
um veturinn
nú gerir mikinn harðindakafla
með þorrakomu svoleiðis að það tekur fyrir alla jörð
þú vildir kannski
byrja þarna aftur að tala þarna já um harðindin já
nú fer að nú fer að koma uggur í þá bræður þórð föður minn og þórarinn bróðir hans
að þeir muni nú verða
heylausir ef að þessu heldur áfram sem ekki er annað að sjá nei ef þú vildir byrja þarna aftur að tala um harðindin
ég rauf þarna varð að rjúfa þarna aðeins
vegna hávaða þú vilt kannski byrja
um harðindin já já já
en svo gerist það með þorra að þá leggur á mikinn snjó
snjó og er illa gerður hleypti
blota í hann að lokum
og allt varð að samsteyptri hellu
svoleiðis að það hélt uppi og var æki yfir allar jarðir
þá fer þeim ekki
lítast á blikuna þórarni föður mínum þórarni hérna á gerði bróðir föður míns
ef að þessi harðindi skyldu nú haldast út þorrann og kannski lengur
sem ekki var sjáanlegt
því að það þurfti meira en litla þíðu til þess að taka þessa
þessa he hellu upp
það gerir ekkert til leiðréttu það bara leiðréttu það bara nei nei
nei sko ég leiðrétti það ég leiðrétti það strax sko ja það er fínt já já
láta slag standa
kemur þórarinn einu sinni sem oftar hér upp að hala
og þeir fara svo að þinga standa báðir í inngöngu bæjardyrunum það var gott veður
eins og var allan þorrann það var frekar frekari stillt veður þó að snjórinn lægi á jörð
fara að þinga um þetta útlit sem er
og það verður svo að ráði hjá þeim
að ekki þýði nú annað heldur en að lóga bara einhverju af sér
því að ekki þýði þeim að fara í kaupstaðinn að reyna að fá rúgmjöl fram yfir venjulegar þarfir þeir mundu
ekki fá það út hjá kaupmanninum
þeim kemur svo saman um það bræðrunum
að lóga
þórarinn sagðist lóga fimm lömbum en faðir minn
tveimur lömbum og einnri á
nútímamönnum finnst nú þetta hálf hlægilegar
ráðstafanir hjá þeim
en faðir minn reiknaði það svo út
að með því að lóga þessum þremur kindum
þá gæti hann dregið fram lífið í hinum stofninum öllum
og miðað við það að gefa hálfa gjöf eins og yfirleitt var gefið þegar að beitt var
og ein af þessum kindum sem faðir minn lógaði það var morsa
og hún varð þá til þess
að bjarga kindastofninum á hala
við för fórum í kaupstað
hér á breiðabólstaðar og reynivallabæjum á þorraþrælinn
síðasta þorradaginn
já þú varst að tala þarna kaupstaðarferð já að við
af bæjunum vestan yfir steinasand í kaupstað á þorra þrælinn
fórum með sleða því það var ágætis æki eins og ég sagði yfir alla jörð allar jarðir
fórum snemma um morguninn eða seinna part nætur
og versluðum þann dag og héldum um kvöldið heimleiðis
komum svo heim
undir morguninn daginn eftir fyrsta góudaginn
en þá er breytt veður þá er hann kominn hvass á vestan
með mestu hlýindum
eitt af þessu einn einn af þessum hlýju vestan vindum sem að hér blása og allt sjóða
í sundur
og það mátti segja að
snjórinn hann tæki á fáum klukkutímum
rétt fyrir hádegi
átjánda júlí nítján hundruð sjötíu og níu steinþór
þórðarson segir frá
já en svo gerist það að snemma
fyrsta góudaginn
þá er veðráttan alveg breytt hann er kominn á vestan hávestan
með svo miklum hlýindum að það hefur eflaust verið tuttugu stiga hiti eða kannski meira
því vel vindurinn var svo volgur þegar hann blés um andlit manns að manni fannst eins og það vera
ylur frá eldi sem að legði að manni
snjórinn þó harður væri og illa gerður hann hyrfi hyrfi á tiltölulega mjög stuttum tíma
svoleiðis að á
fyrsta góudagskvöld þá er orðið alauð jörð alauð jörð
ég minnist þess að þeir voru þá að koma úr kaupstað öræfingar
öræfingar og voru með æki
og komið svona undir kvöldið
og þá er hann svo hvass
og mikil gljá
breiðabólstaðarlóni
að þeir voru í vandræðum að hemja sleða sína aftan í hestunum
því að þeir sleðana sleðarnir slógu alltaf
til og frá eftir því sem að gusurnar skullu á þeim
en þó höfðu þeir nú samt að draga sig hér vestur með lónabökkunum eins og við kölluðum þá
og hér heim á bæina og gistu
hefurðu sagt frá þessu áður steinþór já ég hef sagt frá þessu áður
ja gott ef ég se sendi ekki útvarpinu þetta þátt um þetta einhvern tíma
held það sem ég kallaði þrjár mæðgur
en það er eitt sem mig langaði til þess að spyrja þig um
spyrja þig um
heyrðir þú nokkurn tímann talað um tilbera hér í sveit
nei ekkert öðru vísi en ég heyrði bara talað um tilbera
en ekki að þeir væru þeir væru
þeim væri beitt neitt hér í sveit eða hefði verið eða hefði verið
nei ekki minnist ég þess
en það var talað um tilbera
já já og fólk sagði að þetta hefði sjálfsagt verið mesta þarfaþing
fyrir þá sem að gátu notfært sér þá
nei ég man aldrei eftir að ég heyrði neitt talað um að
neinar konur hefðu haft tilbera
að spyrja þig um
þegar verið var að tala um fylgjur allskonar
hvort veru þær þá frekar í manna eða dýralíki
og þær voru hvort tveggja heyrðu var ég ekki búinn að segja þér af honum
gráa tudda jú
lof mér að heyra það aftur ha ég held ekki bara heldurðu það ekki
jú nei af honum gráa tudda sem hverjum átti hann að fylgja hérna reynivallaættinni ættinni
hennar steinunnar konu minnar
hvernig var hann upprunninn
hann var þannig upprunninn hann grái tuddi
að það var verið að grafa fyrir hústóftum á neðsta bænum á reynivöllum þá var þríbýli á reynivöllum
og var verið að grafa
fyrir einhverju húsi þar og þá er komið niður á bein af af naut grip
svo enginn gaumur gefinn
þessum beinum er svo hent saman við moldina eins og gerist og gengur þegar að er verið að grafa fyrir húsum þá er nú ekki verið að hugsa um hvernig
þessi og þessi rekan er nú er lögð
en það sem gerist svo upp úr þessu að það fer grátt naut
að fylgja
þeim sem þarna stóðu að verki
og fylgdi svo ættinni áfram steinunn kona mín hún er ein í
þessari úr þessari ætt
en ekki minnist ég nú neinn hafi talað um það að hann hafi orðið var við
tudda
sem fylgju undan henni
svo mátti segja að gráa grái tuddi gengi ljósum loga
loga sérstaklega undan þessu fólki
og það voru nútímamenn
til dæmis eins og þórarinn föðurbróðir minn og ketill jónsson oddnýjarson á gerði
sem að komust einu sinni í kast við gráa tudda
var að kvöldlagi að þórarinn fer út
hann átti hund sem að hét spori mórauðan á lit
og hann var talinn skyggn
þegar þórarinn opnar bæjardyrnar þá þýtur spori út hann hafði þá legið inni
og fram í kálgarðinn og
þar að gelta
og þá alveg eins og það standi eitthvað framan í honum sem að hann er að reyna að koma frá
þórarinn var
svona ekki m yrkhræddur beinlínis
en hann var skyggn dálítið
skyggn
og hann sér þá að það er grái tuddi sem stendur þarna í garðinum
og spori er að hamast í honum
þórarinn kallar á ketil og segir honum að koma út ketill gerir það
þórarinn segir honum svo bendir honum á hvað sé þarna í garðinum þarna sé
grái tuddi þar sem að hundurinn sé að hamast
en ketill var nú ekki myrkhræddur og þýtur fram í garðinn þar sem tuddi stóð
og þá tekur tuddi á rás segir þórarinn
og hundurinn á eftir honum
og ketill heldur svo áfram að siga hundinum
og hleypur sjálfur allt að í hæla hans eða á hælum hans en hann sá ekkert
en nema nema hundinn
og þess vegna vissi hann hvað tudda leið
og hann eltir hann svo langleiðina vestur að breiðabólstað þar skilur með þeim
þetta er nú það sönnunarmerki nútíma sem að ég hef heyrt um gráa tudda
annað annað annað sannindamerki sagði ketill
hann var vetrarmaður einhverja vetur á efra bænum á reynivöllum og svo svaf þá í framhýsi
í stofu sem þar var
nú er það einu sinni segir ketill að þegar ég ætla að fara að taka koppinn
þá stendur grái tuddi svo þétt upp við rúmstokkinn að ég ætla varla að geta náð koppnum
upp á milli hans og rúmstokksins
en ekki man ég nú
það var sem hann sagði
að hefði komið daginn eftir
og verið boðið þar boðið inn þarna í stofuna en það var einhver af þeirri ætt einhver af þeirri ætt sem að
grái tuddi fylgdi
en það sem ég hef verið að segja í sambandi við þennan gráa tudda ef að það er nokkurt
samband á milli hans og þessara beina
að þetta mundi hafa verið af þetta þessi bein mundu hafa verið af blótneyti
frá heiðnum sið
þetta eru nú bara mínar tilgátur en hvenær var verið að hvenær var þett var verið að grafa fyrir þessum
bæjum ætli það hafi ekki verið svona á
snemma á
á átjándu öld já það var verið að grafa fyrir þessu eða fyrri part átjándu aldar
hala sagnir af silungi ja já auðvitað
já á ég
já hallfreður nú erum við vel fyrirkallaðir að spjalla saman
vel saddir af silungi sem að þú varst með í gær að veiða
ja hvað var það var það ekki eitthvað rúmt hálft hundrað
sem að þið höfðuð jú
enda borðuðum við vel í morgun og þess vegna erum við svo vel undir það búnir að tala núna
án þess að þurfa að taka okkur nokkura mál eða matarhvíld
ég ætlaði að segja þér frá einni gönguferð sem ég og björn bróð
föðurbróðir minn fórum í hvannadal
á þeim árum sem að fráfærur voru þá voru fráfæru lömbin rekin
rekin inn til fjalla
og þá meðal annars í hvannadal
það er svona með innstu kennileitum í breiðabólstaðarfjöllum það er hvannadalur
en þau voru nú aldrei rekin í innsta kennileiti hans heldur skilin eftir svona heldur framarlega en svo rásuðu
þau náttúrlega inn dalinn og alla vega þar upp um fjöllin
það var gekk oft illa að heimta hagalömbin á haustin
það dróst einatt langt frameftir vetri að þau heimtust
og einatt var það að það vantaði fleiri eða færri
var það faðir minn hann var óheppinn með það hann vantaði oft eitthvað af hagalömbum
en yfirleitt var hann heldur óheppinn með fé en það er nú svo
nú er það árið nítján hundruð og tíu þá vantar
óvenjulega mikið af
af ha af hagalömbum þegar að lögsöfnum er lokið
þau voru alltaf tekin í vörslu
í haga í lögsöfnum
og þá beitt á daginn þegar gott beitarveður var og gefið lítið fram eftir þar til féð var tekið
nú er það nítján hundruð og tíu þá fer ég og björn föðurbróðir minn
í lambaleit það var í vikunni fyrir jólin
þá vantaði enn eitthvað af lömbum
ég man eftir að það vöntuðu tvö lömb frá hala
við förum svo eins og leið
liggur frá breiðabólstaðarbæjum
austur með fjalli inn aurana upp hjá rannveigarhellir
upp sauðdalsstaf upp úr járnhausbotnum inn úr þröng
þröngin liggur á milli súrmatarhnaus
og járnhaus
gengur þar dálítið niður í landið
en svo við enda han hennar að vestan þar kemur garðhvammur
og þar var dálítið merkilegt tákn frá aldamótum
og líklega
eitthvað eimir eitthvað eftir af því enn
sem oftar að þeir eru að reka lömb í hvannadal og þá þarna inn úr garðhvammi
þór bergur bróðir
ragnar þórarinsson og benedikt þórarinsson
og björn arason á reynivöllum
hann hafði það verk að sitja yfir fráfærulömbunum frá reynivöllum
því að þeir voru alltaf með í fráfærum að þessu leyti að setja lömbin í
og reka þau þá lengra til fjalla þegar hjásetunni var lokið
það var þau voru vöktuð í staðarfjalli í þrjá daga en rekin á fjórða degi
þá inn í hvannadal eins og ég var að segja frá áðan
það þótti þeim sem að sátu yfir lömbunum í staðarfjalli
þótti það skemmtileg útivist
það var legið við tjald
þar og sofið í tjaldinu á nóttunni en svo vaktað féð á
lömbin á daginn
þar hituðu þeir sér kaffi og höfðu nesti
og þeim var alltaf færður grautur annan daginn sem þeir voru þar þá vandað til þess grauts grauts
kannski hrísgrjónavellingur
og þeir voru nú oft kátir þar
benedikt bróðir og þórarinn og björn arason
þessir þremenningar sátu nú einu sinni yfir lömbum í staðarfjalli
væri mergjuð sögn um írafellsmóra já
nú segir hann
séra eiríkur er kominn hér kona hans og dóttir það er ákaflega bjart bjart yfir þeim öllum
biður fyrir mikla kveðju til þín
steinþór og segja þér það að það muni ekki valda neinum hávaða þó að hann færi um í námunda við bæinn þinn nú
en írafellsmóri hefði fylgt sér
en tildrög þessa að séra eiríkur segir þetta
ályktaði ég að hefðu verið þessi
það var þegar séra eiríkur þjónaði frá bjarnanesi öræfum
þá er það eitt kvöld þegar þegar að séra eiríkur er
í öræfum að þeir komu hingað í heimsókn þorsteinn mágur minn og sigurjón mágur hans
þeir sitja hér lengi fram eftir kvöldi og er komið fram á vökulok þegar þeir fara héðan
það var svona hvorki bjart eða dimmt úti
en ekkert ekkert sérstaklega dimmt yfir
og þorsteinn segir nú svoleiðis frá að þegar við komum hérna vestur fyrir bæinn sagði hann
svona við erum komin svona hundrað metra þá nú alveg andvaralaus og horfi niður fyrir fætur mér
allt í einu kemur sigurjón í fangið á mér með þessum óskapar óhljóðum
þá verður mér litið upp sagði þorsteinn og þá sé ég einhvurn djöful standa fyrir framan mig
í mannsmynd
og eftir því sem ég get best lýst og eftir því sem írafellsmóra hefur verið lýst
þá datt mér strax móri í hug
og hann sagðist hafa verið gripinn einhvurri djöfuls skelfingu
og vaðið að þessu barið fram höndunum og þá hefði þetta leyst í sundur í glæringar
og þeir staðhæfðu þetta báðir eftir því sem að þeim sýndist þá líktist þetta mjög
eftir því sem þjóðsögur hefðu sagt lýsingu af honum
nú er það þegar séra eiríkur er hér á ferð
kemur aftur að utan hafði ég samband við séra eirík og sagði hún var þokkaleg fylgjan þín
hún var rétt búin að drepa tvo menn hérna við bæinn hjá mér já þessu gat ég svo sem vel trúað sagði séra eiríkur og glotti við
það var þetta var það ekki þetta sem hann átti við
hann bað fyrir bað fyrir kveðjuna til mín hinum megin frá
og sagði að það mundi ekki valda neinum hávaða
þó hann færi nú um í námunda við bæinn sinn en írafellsmóri hefði fylgt sér
í þessu sambandi á þessum fundi já
einu sinni miðillinn eða stjórnandinn hinum megin frá
já hér er kominn gamall maður af hornafirði sigurður ólafsson
hann segir hann biður fyrir mikla kveðju til þín
og segist nú eiginlega hafa farið heldur fljótt en það hafi verið ýmislegt sem hann hefði átt
mér fannst þetta nú svolítið ein kennilegt að því mér fannst nú sigurður eiginlega vera búinn að
lifa það að það væri ekki líkur til þess að hann stæði í neinum framkvæmdum meir
já og hann snússar snússaði sig mikið sagði röddin hinum megin frá
hann bölvaði mikið sagði ég já hann talar nú með áherslum við annan hvort orð
ennþá
og mega þeir nú blóta þegar þeir eru komnir yfir um sagði ég
svo var ekki meir um það
en það var eitt sem ég gleymdi að segja í sambandi við hann gunnar
það var einmitt snemma í frásögn í viðtalinu viðtali hans við mig að hann segir mikið þakka ég þér
steinþór fyrir það sem þú gerðir fyrir mig ég meina greinina sem þú skrifaði um mig
hún var nú allt of stutt sagði ég nei hún var einmitt ágæt sagði hann mér var lofað að fylgjast með henni
hala að kvöldi
nóvember nítján hundruð sjötíu og eitt steinþór þórðarson bóndi segir frá já við vorum að tala þarna í gær um draugasögur
og mig langaði til þess að
hvað finnst þér um draugasögur eins og til dæmis söguna af skuplu sem þú hefur nú áreiðanlega heyrt
vera einhvur draugur hér jú jú það átti að vera draugur hér
og það hafa lifað lifað hér munnmæli um það hvurnig hún varð til
hefur þú ekki heyrt það ég man það ekki svo ég muni
ég er nú líklega farinn að gleyma því líka
en það fer nú tvennum sögum um það
hvar þessi atburður gerðist sumir segja að það hafi verið í suðursveit aðrir á mýrum
svoleiðis að það er eiginlega ekki hægt að staðsetja það
hvar hvar atburðurinn gerðist sem varð þess valdandi að skupla varð að draug
en sagar segir að húsbóndi hennar
og með stúlkuna þá með sér fóru í skóg
ég er nú alveg búinn að gleyma því hvað hún hét
en það kannski skiptir ekki mestu máli svo þegar þau
eru búin að leggja upp á hestana og binda viðinn í bagga þá leggur bóndi sig fyrir
og dottar
þá finnur stúlkan upp á því óþokkabragði
hún tekur saur sinn sem hún hafði þá nýlega lagt af sér
tekur hann á hríslu
og klínir honum um andlitið á húsbónda sínum
bóndi verður var við þetta það kemur eitthvað við andlitið á honum
og grípur hendinni til og þá er náttúrlega makast þetta enn meir um andlitið og hendina á honum
og þegar hann verður þess
var hvað hefur verið að gerast þá þykist hann vera viss um að það sé stúlkan sem sé þessa valdandi
tekur hana og snýr hana úr hálsliðnum
og það er sagt að hún hafi eiginlega ekki verið fulldauð þegar hún gekk aftur en það þóttu mögnuðustu draugarnir
sem að þannig urðu til að þeir voru ekki farnir eiginlega
úr hinu holdlega lífi þegar þeir gengu aftur
og það er sagt að hún hefði átt að fylgja ætt þessa bónda í níunda lið
nú er það búið
stutt síðan að síðasti ættliðurinn dó út og þar með er líklega skupla útdauð
en sagan segir
að hún hafi alltaf eftir því sem árin liður og ættliðirnir fækkuðu eftir því minnkaði skupla
og þeir sem sáu hana síðast sáu hana eins og svolitla stelpukind svona eins og þriggja tveggja þriggja ára stelpu
og á því þeirri stærð sagðist þórbergur bróðir hafa séð hana einu sinni þegar hann var strákur hér á hala
þá sá sá hann einhvurn ókenndan stelpuanga
hérna vestast í tröðunum sem þá voru afastar við hlaðið á hala
en þennan sama daga
daga eða stuttu eftir eftir að hann sá þetta
þá kom einhvur af ættinni eða úr ættinni sem að skupla fylgdi
hún var andskoti það varð að skammta henni alveg eins og hverjum öðrum lifandi manni
og ef henni
var ekki skammtað í tæka tíð þá gerðist hún
hún verri og varð erfiðari viðfangs
og gat þá orðið bara erfið viðfangs
en gerði aldrei en það er ekki getið um það að hún hafi neitt gert af sér
sigríður hét hún sigríður hét stúlkan
og gekk stundum undir nafninu sigríður skupla
því að hún var með eitthvað einhvurja skuplu hún hafði
klút
bundinn yfir höfuðið og dró hann nokkuð fram fyrir andlitið
og af því dró hún nafnið skupla
fleiri hér sem þóttust hafa séð skuplu
það var gott ef mamma þóttist einhvurn tíma hafa séð hana
vóru
ekki umferðadraugar eiginlega ekki draugar sem að fylgdu en það var
önnur fylgja svokallaður grái tuddi
sem að fylgdi reynivallaættinni
ættfeðrum og mæðrum konu minnar
jaá
og hann sást þórarinn föðurbróðir minn hann sá gráa tudda
það var einu sinni á kvöldi á miðri vöku þá gengur þórarinn út
þá sér hann hvar grái tuddi stendur þar í kálgarðinum rétt framan við stéttina vestan við
þórarinn fer fer inn
en í þetta sinni eins og oftar þá var ketill vetrarmaður á gerði
ketill heldur nú að það sé nú ekki mikil sannindi í þessu að grái tuddi sé þarna
jæja sagði þórarinn komdu þá og sjáðu
þeir fara svo báðir
út þórarinn bendir honum á hvar tuddi stendur ketill sá ekkert en alveg óhræddur
sigar hundinum
og hann hét spori þessi hundur og var talinn skyggn
og hann í tudda
og tuddi
hrökklast þá undan honum vestur úr hlaði og vestur á tún ketill á eftir og etjar alltaf hundinum
og þeir eru komnir langleiðina vestur að breiðabólstað þegar ketill hætti eltingarleiknum
en þórarinn sá alltaf tudda og hundurinn var að var hékk í honum
ýmist í hælunum á honum eða var að rífa í síðurnar á honum
en þessi grái tuddi hann varð til á þann hátt
segir segja segja segir hérna þjóðsagan
að það var verið að grafa fyrir húsi á reynivöllum á neðra bænum neðsta bænum á reynivöllum
og það er komið niður á naust bein af nauti
ekki man ég nú greinilega hvað var gert við beinin
en ég hygg að þau hafi ekki verið grafin aftur niður
látin liggja þar sem þau voru komin
eftir uppgröftinn
en það bregður nú svo við að eftir þetta
þá fer að birtast grátt naut
sem að sést á undan þeim ættingjum sem að þarna stóðu að verki
og hann var kallaður grái tuddi
hann gerði ekkert af sér en en þetta hann sást oft á undan á undan
þessum ættlið
já og öðru sinni sagði ketill gamli þessa sögu
þá var hann vetrarmaður á efra bænum á reynivöllum
svaf þá úti í úti í stofu úti í stofu eins og kallað var
og hafði nú koppinn hjá sér undir rúminu
rúminu
nú er það eina nótt sem hann sefur þarna að vetrarlagi
þá sér hann hvar grái tuddi stendur framan við rúmstokkinn hjá honum
og en mér var mál að taka koppinn sagði ketill
en hann stóð svo þétt við rúmstokkinn að ég varð að smeygja hendinni með mesta lagi milli
stokksins og tudda svo ég næði í koppinn já
ég ég átti tóbakstölu
bak við eyrað á mér sem ég stakk
þegar ég fór að sofa um kvöldið ég brá tölunni upp í mig
og tuggði fast og spýtti af krafti framan í trýnið á honum og hann labbaði
í burtu
hann var ekki hræddur ketill gamli nei
þessar tvær sögur hef ég nú heyrt um gráa tudda og ketill er riðinn við þær báðar með mesta hetjubrag
finnast þér þessar sögur finnast þér þessar sögur
finnast þér þær hérna
trúlegri en svona þessar vanalegu fyrirburðarsögur
finnst mér þær trúlegri já ja ég trúi nú bara þessum sögum já
því það er svo stuttum
og áreiðanlegir menn sem að sögðu frá þessu
þess vegna verð ég nú að trúa þeim
ég legg nú ekki eins mikið upp úr sögunum um
skuplu
þó marga dreymdi hana og ýmsir sæju hana undan þeim sem hún átti að fylgja
þá læt ég það nú svona eins og vind um eyrun þjóta en hvað finnst þér um hérna
söguna sjálfa þetta þetta morð
sem morðsögu
þetta gat náttúrlega vel svo gat stelpan verið mikill óþokki við vitum það að á öllum tímum hafa óþokkar verið til
og það gat vel verið að hún hafi fundið upp á þessu óþakkabragði kannski verið eitthvað grunnt á því góða á milli þeirra
hann kannski sýnt henni harðýðgi
og hún hafi þóst þurfa að hefna sín á honum
þó að sagan geti ekki um það þá er þetta vel
hugsanlegt
og það er ekki gott að segja hvað menn gera í bráðræði
maður veit dæmi til þess að menn hafa komist svo langt að þeir hafa kannski allt að því
ætlað að drepa menn án þess að þeir hafi ætlað að gera það
bara í bræði og og og ja mætti segja óafvitandi þeir eru viti sínu fjær
já ég lenti til dæmis einu sinni í því að skilja karl og konu
og ég veit ekki hvað hefði gerst ef ég hefði ekki gengið á milli já
en nú gengu sögur
gengu engar sögur um drauga hérna sem
voru vaktir upp beinlínis enga galdramenn sem mögnuðu drauga
nei ekki man ég eftir því ekki man ég eftir því nei
voru engir galdramenn taldir hér áður fyrri
ekki heyrði
heyrði ég talað um það ekki nema hvað eyjólfur heitinn á reynivöllum sagðist vera göldróttur
og hann gæti lagt á menn
því var það einu sinni að
hann var þá á og hann var nú farinn að missa sjón þá en gat svona farið ferðast
ferðast um einn þá kemur hann að kálfafelli til þórðar tengdasonar síns
og þeim bar nú eitthvað á milli
og út af því urðu bara háar skammir með þeim