tiro-is/ismus huggingface dataset:
veiðimálastjóra því hann hann átti að láta rannsaka þar sem einhver grunur var en hann kjaftaði bara um grun um smit og smit og
regnbogasilungurinn væri sporðminkur og ég veit ekki hvað og
engar rannsóknir já
alveg furðulegt hvað menn hafa komist upp með
í embættisnafni
nú má veiða þennan sama regnbogasilung hérna í reynisvatni
hann er ég er nú hissa
hann ræktar þá strákur og hann hefur eitthvað fylgst með þessu þó ungur væri á sínum tíma já
hann hefur selt mér bæði veiðikort og bátkort
svona heldur þú hefur ekki nýtt þér það ha þú hefur ekki vilja nýta þér
jú ég vil nú kannski nýta mér
það er nú bæði skúli er nú oft meira og minna upptekinn
sko í frítíma sínum já
og maður stekkur ekki bara suður að reynisvatni
gerði í gamla daga við fundarboð og hitt og þetta bara hérna suður og var enga stund
en breyttist ekki feikilega lífið
í mosfellssveitinni við
síðari heimsstyrjöld við tilkomu hersins jújú breyttist gífurlega já hvernig þá
ég veit ekki hvernig ég á að orða það beinlínis en
bæði fjölgaði hér fólki og jókst byggð já af miklum móð
ég stend enn í bréfaskriftum við dömu sem fór
ástandið sem kallað var og er í bandaríkjunum frú já og við skrifumst á síðan
það kalla ég gott
hefur einusinni komið hingað og kom þá heim og og lára systir hafði hérna
hafði skal ég segja ykkur
fyrir austan
láta ykkur heyra vísu eftir hana láru
blái liturinn blánar bjartari islands fánar
víkingar fagna í valnum vorhiminn skín yfir dalnum
lyftir þínu landi þín list þinn snilldarandi hljómur um meinta heiminn hljóðbylgjum yfir geiminn
öllum sem landinu unna og list þína meta kunna hlýnar um hjartarætur
en háfjalladrottningin grætur
gleðitár hennar
glóa um grundir holt og móa
því íslandsklukkan ómar um aldaraðir hljómar
þetta þykir mér flott að telja
fjallkonuna
en ég á bók heima sem þær sendu mér dætur hans áritaða og hvaðeina
nágrenninu dekra við mig
já en ég er hálf hissa á þessu núna
er orðinn gráskeggjaður og varla göngufær
er með mynd heima sem hún gaf mér hún bauja dóttir sigurðar
thoroddsen en vinkona þín sem fór til bandaríkjanna hvernig hefur henni vegnað í bandaríkjunum
ég veit ekki um hin
systur hennar sem ég þekkti nú lítið en henni vegnar prýðilega
en það slær eitthvað mosfellskt hjarta í hennar brjósti hún vill vera í sambandi við þig og mosfellssveitina hún gerir það já gerir það
hún er óvenjuleg þetta er
fyrst í smákofa hérna sem krakki
það var hérna fyrst örlítið hús sem átti að heita sumarbústaður já
þar var kona með sex börn svona á ýmsum aldri já þó öll lítil og hún var ein af þeim
en hún var að einhvern veginn miklu kunnugri heima og kom alltaf
og hvenær sem hún gat ef hún átti frí
svona tryggð helst
hefur þú kraft í að skrifa henni ennþá
nei ég er of latur til þess að skrifa eiginlega of latur ég get hugsað já og ég held hagmælskunni
en það er nú eiginlega forsenda til þess að fá bréf sjálfur er að maður skrifi er það ekki jú
gert fyrir mig já
ég er orðinn of finnst mér óttalega skrifa illa
og skrifa stundum aðra stafi en ég ætlaði og þetta er
hefurðu látið útbúa kort með mynd af þér
íslensk glíma
hér á landi frá landnámi
þarna ert þú að glíma við jón sturluson ég er að glíma við jón sturluson kunniði söguna af því þegar jón
gekk suður yfir sprengisand nei var það hann sem villtist ha var það hann sem
sagði mér bóndi ég var í þrjú átján sumur kaupamaður ja það er eiginlega tvíbýli
og þá var jón þarna þessi sonur hans sem er á myndinni
hann gekk suður sprengisand á ótrúlega stuttum tíma
og að segja þá
sögu uppi á sprengisandi ég hef gert
trúir enginn orði nei ef hann sér víðátturnar
lagði af stað í frosti og með
skíðasleða og einhvern þannig útbúnað svo þegar hann kemur upp á mitt hálendið þá er allt autt fyrir sunnan
og hlýr útsynningur og hann mátti vaða árnar í á þjórsá
missti hundinn í eina kvíslina og svona þrælaðist hann suður gekk svolítið suður
á hofsjökli
þar var kærastan
og þessi jón þarna já hann er sonur þeirra
um miðjan vetur já
að það væri alveg sama hvernig veðrið væri sko það er nú flatt í flóanum og lítil kennileiti
þegar við vorum að fara heim punktur af fundum uppi á gaulverjabæ þá fór hann bara heim strik beint í gegnum þokuna og bylirnir
en þú minntist á það hér áðan að pabbi þinn hefði átt þátt í því að leggja fyrsta veginn úr reykjavík og hérna upp í mosfellssveit
geturðu sagt okkur frá því já hann var verkstjóri við
og hér upp sveitina upp undir varmadal og upp að laxnesi
það var fyrsti vegurinn
það er mynd af mömmu teiknuð að vísu heima
þá var hún að leggja af stað pabbi var verkstjóri úti á landi
þá var hún að leggja með fjóra reiðhesta niður úr reykjavík hugsið ykkur
um aldamótin
þeir voru ekki að grafa undit
pabbi var verkstjóri við að leggja veginn frá
hann eitthvað með honum guðjóni í laxnesi guðjón tók
guðjón faðir kiljans sko
þá voru andrés á hrísbrú og hann kunningi minn
karl þarna á ferð í og þá var þar halldór laxness labbandi
í blíðunni og
það er nú gott að ungir menn
í skólum á veturna
en svona helvítis letingja eins og þig hef ég aldrei vitað
nennir ekki
að snúa flekk um hásumarið
það er ekki af því að ég nenni því ekki segir dóri
ég má bara ekki vera að því
nú kemur spurningin hvort var meira betra fyrir íslendinga sem
að snúa eins og honum bara skylda til eða að vera þarna að semja hum já
já það er rétt sagði hann þér sjálfur þessa sögu
andrés sagði mér hana andrés sagði
já fékk þessi svör
þessi andrés var mikið svona glöggur og góður bóndi fannst mér já
hann var nú góðkunningi minn þó hann væri mikið eldri
stefánsson já árituð og hvaðeina sko það sem ég ekki skil
núorðið
ég skildi þetta þá
hvað margar þessar frúr og dömur eru vingjarnlegar við mig
eftir að ég er ekkert nema
raun og veru ekkert annað já
en við ættum kannski að fara að gera hlé á þessu spjalli já ætli
spólan en það er nú ekki það
reyna að upphugsa ha við verðum að reyna að upphugsa einhverjar nýjar spurningar já ja við
þurfum eiginlega að fara að pakka niður og fara til reykjavíkur
tuttugasta og níunda
maí nítján hundruð sextíu og
sigurbjörn snjólfsson frá gilsárteigi segir frá þetta er önnur spólan í dag
já þú varst að tala þarna um annan draum já hann er nú eiginlega að
sumu leyti betri að því leyti til að
honum hef ég fjögur vitni algjörlega
það er þannig að við hjónin við vorum vestur á reykhólum
eftir að við hættum að búa vorum þar
mikinn hluta úr þremur vetrum við vorum þar hjá dóttur okkar og tengdasyni sem var læknir í
barðastrandarsýslu
eh einu sinni var það að kvöldlagi í
fréttum að það er sagt frá því að gísli helgason í skógargerði sé látinn
þetta var að kvöldlagi svo líður nóttin og þá
dreymir mig um nóttina að ég er kominn austur á hérað
og er að tala við dagnýju konu gísla í skógargerði
því við gísli vorum góðir kunningjar
og ég segi við dagnýju já þá er nú gísli vinur minn dáinn
og það fór nú eins og ég var alltaf hrædd um að hann datt nú niður í fjárhúsunum
draumurinn er ekki lengri
svo um morguninn þá segi ég fólki mínu þennan draum og það var nú dáldið brosað að
það væri nú
með þessa drauma mína ha það væri nú ekki mikið að marka en ég sagði þeim ja nú skulum við nú skulum við bíða
og sjá nú hvað setur ég hafði nú auðvitað ekki nokkra
minnstu möguleika til þess að vita neitt um þetta
en svo kemur bara það sanna í ljós gísli
verður bráðkvaddur í fjárhúsunum
þessa af þessum draum hef ég alveg
fulla votta
það hvarflaði ekki að mér að láta mér detta það í hug alltsvo þegar ég heyri lát hans að það hafi borið að á þennan hátt
en draumurinn hann segir
til sín
nú þetta var
náttúr lega oft sem að það kom fyrir að mig dreymdi alveg nákvæmlega fyrir daglátum
í þetta skipti þá hafði ég bara
votta að þessu
ég man til dæmis eftir því einu sinni ég get nú sagt þér frá því þó það sé nú ekki að neinu leyti
hægt að sanna það
þá var ég ungur maður og var
hjá ekkju hér upp á völl
biður mig um einu sinni að fara fyrir sig
ferð sem að og rekagerindi við ákveðinn mann
ég er alveg búinn að gera mér í hugarlund nákvæmlega hvurnig
svör hans verði við þessu það var alveg viss um það
lá eiginlega svo ljóst fyrir
nóttina áður heldur en ég fer í þessa ferð
þá dreymir mig það að ég er kominn á þennan bæ og farinn að tala við þennan mann nú þá
eru svör hans allt önnur svör sem mér eða svar sem mér hefði aldrei dottið í hug
að hann mundi
mundi hérna viðhafa
svo um morguninn þá er ég nú að hugsa um þetta ja nú skuli ég setja það á mig hvað hann segir nú þessi maður
svo fer ég og
og rek mitt erindi við hann
og svör hans eru nákvæmlega það sem hann segir um nóttina
við mig nákvæmlega það
sem að mér hafði
aldrei til hugar komið að mundi verða á þennan veg
hvað dreymdi menn
en hvað dreymdi menn fyrir vondum veðrum
menn dreymdi
fyrir vondum veðrum til dæmis gísli í skógargerði hann var ákaflega
draumspakur maður sem að var það til dæmis
með þorkel á fljótsbakka hann var var nú eiginlega
hann var nú þegar eiginlega á vissan hátt veðurfræðingur
menn dreymdi fyrir vondum veðrum þá dreymdi menn oftast nær fé
það sagði mér til dæmis páll hermannsson hann var nú
greindur maður og og
hann sagði að ef að sig dreymdi
stóran hóp af fé og sérstaklega ef að það væri ef féð væri væri fallegt og
og svona mikil hreyfing á því
að þá væri það ævinlega fyrir
vondum veðrum snjó
snjó og byljum
aftur til dæmis
dæmis það var nú alltaf heyleysi sem að menn voru hræddir við ef að ef að illa
ef tíðin var slæm að það var
voru flestir sem að sögðu að ef þá dreymdi full heystæði
og mikið og gott hey
það fyrir harðindum aftur ef að þeir þá dreymdi að að heystæði væri að verða alveg tóm
og sérstaklega ef þau voru nú jæja væri lítið í þeim eða þá alveg tóm þá var það fyrir breytingu til hins betra
ég held að þetta hafi verið yfirleitt á þennan hátt sem menn dreymdi fyrir tíðarfari
nú svo var það náttúrlega margt fleira sem menn tóku mark á
menn tóku mark á til dæmis hvurnig
hross höguðu sér
eins var það á vorin með með fugla
þetta það var allt þess háttar sem menn
tóku mark á það var til dæmis það er nú gamalt máltæki sem þú hefur nú vafalaust heyrt
þegar spói vellur graut
þá er úti vorharðindi og vetrarþraut
ég man eftir
því að einu sinni
þarna nágranni minn og spekúleraði nú mjög mikið í veðri
og sannleikurinn var sá að að þó að menn brostu nú að þessu sumir
þá var hann alveg sérlega veðurglöggur
það var einu sinni að spóinn var nú kominn
og svo kom nú hret vont hret
svo ég fór að tala við
það er ekkert að marka sagði þorsteinn
sagði þorkell það er ekkert að marka fyrr en hann er farinn að langvella
það var ekkert að þó maður sæi spóann og heyrði í honum svona einhverja skræki en þegar hann var farinn að langvella þá var
hann spáði góðri tíð
geturðu sagt mér eitthvað meira af þessum veðurspám þorkels já
það ætti ég nú að geta annars er það nú svona
að menn sjá nú oft bara á eftir að menn hafa
ekki gert neitt með það sem hefði verið þess vert að halda því til haga
eg man eftir því þegar
að það voru þorkell var nú orðinn gamall maður þarna eftir það að við fórum að verða nágrannar
að einu sinni
kom hann til mín í gilsárteig og var hjá mér einhverjar nætur þá hafði verið ruddatíð
birtir upp og
en er svona skýjafar er nú óákveðið hvernig
svo fer ég nú að tala við þorkel að
að hvort það muni nú ekki vera ein hver breyting
svo förum við nú út á hlað og förum nú svona að horfa til lofts og og
það er fyrir of beint upp af gilsárteigi er hár hátt fjall hár hnúkur
sem er kallaður skýhnúkur
við förum nú að horfa þar til þá segir þorkell allt í
það verður komið betra
veður á morgun
þegar að skefur út af skýhnúknum sagði hann
þegar að skefur út af skýhnúknum alltsvo norður af honum þá er betra
veður í
þetta fór nákvæmlega eftir þessu það var ekki hægt að sjá það á nokkru þarna um kvöldið að það væri nein
veðrabreyting
svona var bjartara svolítið en þó skýjaður himinn
þetta var alveg rétt það skóf soldið þarna út af hnúknum
svona var það með ýmislegt sem að karlinn var alveg
ja mér fannst að hann vera alveg spesíalisti í í þessu
enda hugsaði hann ákaflega mikið um þetta
spáði hann nokkuð í vetrarbraut garni já
eitthvað gerði hann af því ég fylgdist nú ekki með því en það voru það voru menn til sem að gerðu það
ég man eftir því til dæmis að það var í snjóholti þar voru
var maður sem jóhann hét og fluttist svo til seyðisfjarðar
og dó þar
hann hann gerði mikið af því
en þeir brostu að því seyðfirðingar að eftir að hann kom nú þangað þá fór að var hélt hann nú sínum vana að
að spá í vetrarbrautina einhvern tíma fór það nú
talsvert öðru vísi með þetta heldur en að að hann hafði fengið út úr vetrarbrautinni og þeir fóru
fóru nú að
segja honum að þarna hefði nú hefði hann nú heldur en ekki
feilað sig
ja hann sagði þorkell þarna jóhann hann svaraði því bara til
að hann hefði bara ekki séð alla vetrar brautina það væri fyrir það að þarna væri svo þröngt hann sá nefnilega ekki nema bara hluta af henni
og það sem var á bak við bjólfinn
það gat hann ekkert um sagt og þaðan kom og þar kom fram þetta
þessi skakki
bjólfurinn hann hann
tók af honum alveg útsýnið
og það var áreiðanlegt að það voru ýmsir sem að gerðu það
en nú er þetta allt saman búið nú eru það aðrir sem að spá fyrir okkur
verpir hrafn í gilsárgilinu hefur gert öll þau ár
þessi fjörutíu og fimm ár sem ég hef verið í gilsárteigi
nema aðeins eitt
og það hygg ég að hafi verið af þeirri ástæðu að
það var eitrað
mikið fyrir tófu þarna uppi í fjallinu og það
drápust hrafnar meira að segja það kom fyrir að
að þeir duttu niður af flugi bara þeir voru svona að fljúga yfir byggðina þeir hafa verið búnir að fá
í sig einhverja óhollustu
þessi hrafn hafn verpti alltaf
eða hérumbil alltaf á tveimur stöðum
og annars staðurinn var neðarlega í gilinu og það var þannig að hann var á móti suðaustri
klett urinn það var klettur sem
það var skjól þar fyrir
var á móti suðaustri i öðrum stað og miklu ofar í gilinu þar
verpti hann í svo kölluðum fálkastapa
en þar var það þannig að það var beint á móti norðan
norðaustanáttinni eiginlega beint á móti norðanáttinni en skjól aftur fyrir sunnan og suðvestanáttinni
á þessum stöðum verpti hann langoftast tveimur
þó bar út af því
einu í átt ár að þá hélt ég að hann
fann ég hann ekki þarna í gilinu og hélt það að hann hefði nú ekki verpt en þetta var vorið tuttugu og níu
sem er nú
besta vor sem að ég hef lifað því að þá slepptum við nú fénu í miðgóu
og var eiginlega engin vetrartíð kom að vísu svolítið
snjókast þarna um sumarmálin sem ekkert var
þá sá ég ekki krumma og skildi nú ekkert í þessu
en þá kemur það bara upp að þegar við erum að smala um vorið til þess að marka
og rýja eitthvað að þá sé ég hreiðrið hans
ungarnir voru þá orðnir stórir og
en héldu nú samt við hreiðrið þá var það langtum
innar og alveg innst og efst inni í gili
verpt þar bara þetta eina ár
en öll þau kuldavör þau verulega vond vor
sem komið hafa hefur hann verpt þarna niðri frá
sunnan suðaustan í þessum kambi og það var farið að kalla það illviðrakamb
og menn voru eða ég var nú náttúrlega alveg sérstaklega
trúaður á þetta en það var meira en það því að það er enn þann dag í dag er ég spurður að því hvar verpir
en það er í sambandi við
ein viðskipti okkar krumma sem að ég ætla að segja þér frá
snemma á árum mínum í
þar hafði verið
kalt vor og gróðurlítið
en þó var það nú þannig að að í enduðum sauðburði
að verða dálítil gróðurnál
og ég var farinn að láta ærnar liggja úti
krummi verpti náttúrlega í illviðrakambinum eins og vera bar
ég var farinn eins og ég sagði að láta ærnar liggja úti það var
að koma svona dáldil gróðurnál neðan til í fjallinu
það var ákaflega góð
góð veður þarna orðin og ég ég gekk bara inn um ærnar en hýsti þær ekki
en og þær voru flestar bornar en óborin var
ein ær uppáhaldsær mikil sem að kona mín átti sem hét rós
það var hún var ævinlega tvílembd
og ég var nú búinn að hugsa mér það að reka nú ána heim reyna og hafa hana heima
því að hún átti nú að fara að bera svo
sé ég hana þetta kvöld það var alveg fjarskalega gott veður
og hún er þá í hvammi grænum fallegum hvammi beint á móti hreiðri krumma
svo ég eiginlega
tímdi þessu ekki að vera að hrófla við henni þar ég sá að það fór svo vel um hana þarna og ég hafði nú ekki þekkt krumma að neinu öðru en góðu einu
og læt hana vera svo fer ég snemma um morguninn þá er hún þarna í hvamminum
en hún er bara dauð
hún hafði alltsvo lagst fyrir til að bera
en krummi hafði
ráðist á hana
var búinn að éta úr henni bæði augun og tunguna og ég sá það að að
það hafði gerst á meðan hún var lifandi það hafði blætt svo mikið úr því
að éta gat á kviðinn á henni og ærin var steindauð náttúrlega
þarna verð ég nú óskaplega reiður við krumma
og hugsaði honum nú þegjandi þörfina fór nú að hugsa um hvernig ég gæti nú eiginlega
náð í hreiðrið þetta var nefnilega bálkur sem var hátt uppi í kletti kletturinn skútti dálítið fram yfir sig hann var
hann var ekki lóðréttur heldur skútti hann svolítið yfir
og bálkurinn var þar á syllu
fer nú að hugsa mitt ráð en beitarhúsin voru þar ekki langt fyrir ofan
mér dettur í hug að ég geti nú með því að sækja mér spírur
alltsvo garðabönd
og ef ég geti nú til nógu langa spíru þá geti ég nú sennilega með því að klifra svolítið upp
klettinn til hliðar þá geti ég nú af því bálkurinn stóð dáldið fram af þá geti ég nú steypt undan helvítinu
svo fer ég á beitarhúsin og fæ mér þar garðabönd og
og bind þau saman og fer með helvítis mikla spíru
og er reiður
gengur allt eftir áætlun ég get ruggað hreiðrinu næ upp í bálkinn
með því að rugga honum svona til
það voru ungarnir voru
voru nú orðnir svona talsvert stálpaðir
grjótið fyrir neðan
jæja svo fer ég nú að
líta á þetta þá sé ég að það eru fjórir ungar
þeir eru allir lifandi þeir höfðu getað tekið af sér fallið svona þeir voru orðnir það þó þeir væru ekki orðnir fleygir
þá höfðu þeir alltsvo bálkurinn féll niður nær
klettinum en þeir svolítið fjær lágu
þessir vesalingar en svo þeir voru allir lifandi
óskaplega aumingja legir og hræddir
þá féllust mér nú hendur alveg ég hef nú margt asnastrik gert um dagana
en ekkert skammast mín eins sárlega
fyrir eins og þetta ég stóð þarna ráðalaus
og horfði á þetta svo fór ég nú að hugsa hvernig væri nú hægt að bjarga þessu við
svo fór ég nú að líta í kringum mig þá sá ég innar í gilinu var dálítill grashjalli svona
sem að var auðvelt að komast upp á
svo ég tek tvo ungana
og labba með þá þarna inn á stallinn og læt þá þar á grasbala
og þeir náttúrlega hjúfruðu sig strax saman þar og svo
og lét þá þar líka og þeir voru nefnilega alveg óskaddaðir sá ekkert á þeim þeir höfðu tekið alveg af sér fallið
og þarna mm skildi ég þá eftir í trausti þess að að krummi
hugsaði nú um þá hrafnarnir flögruðu alltaf yfir mér þarna svo ég vonaðist nú eftir að
þetta mundi nú bjarga öllu við
svo þegar ég en ég get sagt þér það að
hrafn hrafnarnir hugsuðu um þá þarna ég leit til þeirra á hverjum degi
ja það var óhætt að segja það að þar var glatt á hjalla
því að þeir náttúrlega höfðu þarna gátu þeir spókað sig um
og var mikill gleðskapur
og mér fannst endilega að ég hafa bætt þarna fyrir mín
mín brot með þessu síðan hef ég aldrei angrað hrafninn
og ég hef þá sterku trú
á meðan að það verður ekki gert
þá líði öllum vel í gilsárteigi
vóru nokkrar sagnir til um það að menn hefðu
hefðu hérna orðið ólánsmenn steypa undan hrafni
það var þegar að ég var krakki þá var það sterk trú
sérstaklega eldra fólksins þá mátti ekki heyra það nefnt að það væri steypt undan hrafni
og það var alltaf orð tækið þetta
guð launar fyrir hrafninn
ætla nú að úr því að við erum nú að tala um krumma þá ætla ég nú að segja ýmislegt af hans kúnstum
ég hef nú oft verið spurður að því
er þetta nú heldurðu að þetta sé nú alltaf
sömu hrafnarnir sem að þarna eru ja því er til að svara að það er fráleitt að það sé
en mjög lengi var voru það áreiðanlega sömu hrafnarnir því að maður sér það eða ég sá það bara á
á þeirra háttalagi öllu og kúnstum
til dæmis þessir hrafnar sem að ég gerði grikkinn þarna
þeir voru áreiðanlega í mörg ár eftir þetta hitt var það sem að
þeir gerðu í
nokkur ár en það var það að þeir fóru komu bara heim að bæ
og sóttu sér egg úr hænsnunum
það var þannig að það var
skálabygging þarna dáldið fyrir neðan bæinn og það var þannig háttað henni að
öðrum endanum alltsvo í norðurendanum þar var hlaða svo voru
það var tvígarðahús sem kallað var það var þannig að þá var
var hérna voru dyrnar fyrir miðju og svo voru tveir garðar sinn í hvorum enda
en í suðurendanum var
afkróað með
neti svona vírneti pláss við glugga það var stafgluggi
og þar voru höfð hænsni í þessu
en þegar voraði og hætt var að hafa fé í í húsunum
þá var netið tekið frá svoleiðis að þær gátu þá haft allan
allt húsið og hlöðuna og allt saman
og þá verptu þær alltaf í hlöðunni
inni í hlöðunni þegar að þær fóru að hafa þeim þótti það einhvern veginn skemmtilegra heldur en vera að verpa í kassa sem þær höfðu
svo var það eitt vor
að ég hafði orðið var við það skal ég segja þér að að krummi hann
hann tók sér stundum egg hann var að
hann var að þarna með hænsnunum
það kom fyrir að hann át bara með þeim þegar þau í góðu veðri var þeim gefið úti
í trog eða svoleiðis og og þá var krummi þar að spóka í kringum hann
fiskiruður eða eitthvað svoleiðis að hann hann sóttist eftir því
að en haninn það var nú hani þarna eins og var nú í
allri hænsnahjörð á þeim árum honum var andskotalega við krumma og hann
flaug oft á hann þá velti krummi sér
alltaf á hrygginn og setti svona klærnar upp í loftið þá lét hann hann eiga sig
en svo fór hann að
hafa þann sið að fara þarna inn og fá sér egg
en svo var það einu sinni það var um hádag það voru voru margir sem horfðu á þetta því við vorum að byggja
að þá kemur krummi
það var svona rétt um hádegisbilið og fer nú að éta þarna með hænsnunum úti og
og haninn var nú eitthvað að kveistnast við hann svo hverfur hann inn í húsið
og er svona eins og tíu mínútur inni
var ekkert egg þá til nema yfir í hlöðunni í hinum endanum
og ég fór nú að hugsa um það hvað hvað mundi nú gera krummi
jæja eftir svona tíu mínútur þá sjáum við það að hann kemur út með egg
og hann hvernig hann hefur farið að því að koma því alla leið úr hlöðunni og og yfir
alltsvo bilið sem var á milli garðanna
það er mér alveg óskiljanlegur hlutur ég hef ekki hugmynd um það
en út kemur hann með eggið og þegar hann kemur út þá veltir hann því svona á undan sér
dálítinn spöl fram fyrir húsið
svo er hann að að hoppa þar í kringum eggið dálitla stund
til að við
sjáum að hann rekur gogginn svona niður í mitt eggið
og áreiðanlega fékk sér svolítinn sopa úr því því að hann setti svo
nefið upp í loftið og maður sá að hann var að kyngja þessu svo þegar það var búið þá rekur hann
neðri skoltinn inn í eggið
og heldur með hinum á og þá fyrst sá ég það hvernig þeir fara að bera egg
á þennan hátt gera þeir það því að
ég hef oft séð hrafna með egg í í
kjaftinum eða nefinu en ég skildi aldrei hvernig þeir fóru að því að að bera þau fyrr en í þetta skipti
þessi hrafn skal ég segja þér það voru nokkur ár sem að þeir höguðu sér alveg eins þeir voru bara eins og hálfgerðir
jæja næstum
eins og heimilismenn þarna
komu bara heim
drapst kind eða svoleiðis
þá fór ég bara með hana eitthvað dáldið frá bænum og
og þeir gengu þar að mat sínum bara hreinsuðu þetta upp höfðu bara þarna
jæja næstum að segja annað heimili sitt
en svo breyttist þetta og þá veit ég að að þá hafa þessi þessi gömlu
gömlu hjón þau hafa verið annaðhvort hætt búskap eða dáin eða einhvern veginn
og það hefur verið öðruvísi nú í seinni tíð en hrafn arnir alltaf þarna
og núna til dæmis í vor þá verptu þeir upp í fálkastapa þeir hafa nú verið sumir að skensa mig fyrir það
hafa nú verið illskulegur núna en þetta hefur nefnilega verið aldeilis afbragðs vor
hvað tíðarfarið snertir hann hefur nú kannski ekki beinlínis hitamælir eða neitt svoleiðis
ég hef sterka trú á því að því að mér hefur nú
sagt þetta víðara að hrafninn hann
hann hann hagaði svo sinni hreiðurgerð með hliðsjón af því hvernig
hann á von á tíðarfarinu
og það er náttúrlega honum alveg sérstaklega mikið atriði að fá góða tíð þegar ungarnir eru nýkomnir úr egginu
því að þeir eru nú ekki það eru ekki burðugar skepnur
á meðan þeir eru alveg fiðurlausir
og fríðir eru þeir
jahá hefurðu nokkurn tímann sagt svona af þessum hröfnum
jú ég hef nú ýmsum sagt það en aldrei nema svona brot og brot já
það var í fyrsta sinni þegar þeir fóru til spurninga til prestsins á kálfafellsstað séra péturs sem að þá var
þórbergur bróðir minn og ragnar frændi
og það gerir svo vont veður á þá eða þau
um kvöldið þegar spurningum var lokið
að þau treystu sér ekki heim gerði blindbyl á austan og gistu á kálfafelli
þau hjá sigurði gamla mamma
sem fór með strákunum svona til halds og trausts og þórbergur bróðir
en ragnar gisti i upphúsunum hjá þórði og guðrúnu