tiro-is/ismus huggingface dataset:
átti ég að koma því að upp eftir með
með dótið og skilja hestana eftir og það varð niðurstaðan því að hann kom ekki og
og ég kjagaði nú þarna upp og þegar að
er það fyrsta sem ég sé það er sveinn hann er með sinn tófuhvolp svona í hvorri hendi
svo það var nú ekki neinn vafi að að þarna var grenið
lágum við nú þarna nóttina næstu og urðum einskis varir en svo
annarri nóttu þá verðum við varir við
hvíta tófu
mátti heita alveg hvít svolítið var hún nú farin að dökkna í hliðunum
og hún bara stefnir þarna upp í
brekkurnar rétt fyrir utan þar sem við vorum og sveinn fór
skreið nú eitthvað í felur
og hún kom þarna í
skotfæri og hann skaut hana en þá einmitt áður heldur en hann var
búinn að skjóta þessa tófu þá var ég búinn að sjá mórauðan ref
væri álagablettur í sellátri
er álagablettur hvernig er hann
það er nokkurs konar tangi sem kemur á milli tveggja gjáa og er kallaður heiðnatangi
nú mörg örnefni þarna í sellátri já og
og það er komið út af draum sem lang
langafi minn sem bjó fyrstur af þessari ætt
í sellátri hann dreymdi þennan draum á fyrsta ári þegar hann
fer að búa þarna það mun hafa verið árið átján hundruð þrjátíu og átta
síðan hefur þessi ætt verið þarna það fór í eyju
á fimmta tugnum
já heyrðir þú drauminn
ég heyrði hann sko ekki frá honum ég heyrði hann frá dóttir hans hvernig sagði hún frá
það já
það var þetta það mun hafa verið
það gæti hafa verið átján hundruð þrjátíu og sjö en þó er til var til byggingarbréf sem að er þrjátíu og átta
og við skulum halda okkur að því þá hafi hann
byggingu fyrir þessari jörð
að þá er það að þegar hann er að slá
og byrjar heima við bæ og slær suður túnið og er kominn fram undir þennan heiðnatanga
það var siður að leggja sig nokkurs konar hádegisblund menn fóru þá snemma á fætur og
lögðu sig um hádegið og þetta gerir hann hann leggur sig og
og sofnar og dreymir að til hans kemur kona
og biður hann að slá ekki túnið sitt og sjá til að það verði aldrei slegið
því að því að heiðnatangi sé túnið sitt hún búi þar með syni
syni sínum því að maðurinn sinn hafi drukknað
og og hann heitir henni því að hann skuli ekki gera það
og síðan hefur heiðnatanginn aldrei verið sleginn
og það er það er eins og þúfnaröð þvert yfir tangann og að þessum þúfum má slá en ekki lengra
og það þykir boða ólán í búskapnum ef heiðnatangi væri sleginn
var mikið um huldufólksbyggðir þarna
ja eitthvað held ég að hafi nú verið trú á því að það
huldufólksbyggðir
og sérstaklega var
og þar trúi
ég að hafi átt að heyrast söngur
afi minn átti að heyra hann hann var þá þetta var á gamlárskvöld og hann var að sækja rafurbelti og rikling út í hjall
og gengur
þennan hamar svokallaðan það eru svolitlir klettar
gengur eftir bökkum og það eru svolitlir klettar
er kallað hamar og þá
beygði hann sig niður og var eitthvað að laga skóinn og þá heyrir hann allt í einu að það er verið að syngja og það var lag sem hann kannaðist við
úr passíusálmunum
og þetta var sungið til enda og hann hlustaði á það
og sagði svo frá þessu nefndi hann nokkuð hvaða lag það var úr sálmunum ja ekki svo ég heyrði
en það kann vel að vera að hann hafi
hann hafi getið þess mér þykir það nú sennilegt en þú hefur heyrt þetta hjá afa þínum sjálfum
hann var dáinn
ég fæddist en konan hans
amma mín
sem bjó
altsvo á undan foreldrum
og dóttir þessa andrésar sem að dreymdi drauminn
að hún sagði frá því ég heyrði hana segja frá þessu var nokkurn tíma talað um að huldufólk hefði leitað eftir að fá mjólk eða björg frá mönnum
ekki man ég eftir því nei
ekki þarna
en var ekki líka talað um sitthvað í sjónum átti ekki að vera þar skrímsli
það átti að vera skrímsli
og kannski fjörulallar líka já
ég er nú hrædd um að það sé nú ekki skröksaga með fjörulallana nei nei
ég trúi að þeir séu til
þú hefur kannski séð þá nei ég sá það nú ekki sjálf
en það var í höskuldsey það var vart við einkennilegt dýr sem að
þeir eltu og ætluðu að reyna að skjóta það er fjöldi manns og áreiðanlega eitthvað af þeim lifandi enn og meira að segja ágúst
ágúst mágur minn sem að þið kannist við hann var með skotvopn og ætlaði að reyna að handsama þetta dýr
já og tókst það svo ekki nei og þeir voru með
skóflur og allt mögulegt og
að varna því að það kæmist í sjóinn en þeim tókst það ekki það slapp framhjá þeim já
hvernig lýstu þeir svo þessu dýri var það þá fjörulalli ja þeir álitu að
fjörulalli sem kallaður var var ekki munur á fjörulöllum og skrímslum
jú fjörulallarnir voru álitnir ekkert hættulegir eða neitt svoleiðis en
skrímslin það það voru til ótal ótal sögur um að menn flugust á við skrímsli og allt
ein hérna úr ögri ég er bara
gleyma þessu
og í höskuldsey skeði atburður
það var yngsti sonur bjarna bjarnasonar sem ég minntist á í gærkvöldi sá sem
drukknaði með honum hann hét kristján
hann flaugst á við skrímsli eitthvað sem seinna var nú álitið að mundi hafa verið otur
þó hann aldrei hafi sést þarna en eitthvurt ókennilegt dýr var það sem hann flaugst á við
og lýsti því og kom allur skrámaður og með æði
miklu af hræðslu þetta var rétt áður en hann fórst
hvað sem það hefur verið þá var það eitthvurt ókennilegt dýr
sleipt og skrýtið hann átti erfitt með að hann var vel að manni þessi piltur
ég held hann hafi verið átján ára gamall já
var fólki
þá ekki heldur um og ó gagnvart þessu
jú jú og ég sem barn var alltaf hrædd við þetta já já hvað var gert svo til að verja
voru krossmörk notuð
ég held að það aldrei verið lokaður svo bær að væri ekki signt fyrir dyrnar já já
ekki sagt neitt var það jú bara farið með signinguna
í nafni guðs föðurs um leið og signt var fyrir jájá
en það gerði bara sá sem lokaði sem oftast nær var nú
af fullorðna fólkinu og þetta
útihúsin var signt fyrir dyr þar líka
ekki sá ég það nú gert ekki á mínu heimili
það var ákaflega lítið um hjátrú og
og allt svoleiðis á mínu heimili en aftur var það í næstu eyju þormóðsey
þar var afskaplega mikið um hjátrú og stúlka sem að kom þaðan og var hjá mömmu
hún var full með alls konar fordóma
allt mögulegt ég er bara búin að gleyma því hún var að
að gera ekki þetta og ekki hitt og þá yrði þetta og þetta þú manst ekki eftir einstökum
jú sumum þetta var nú svo mikið
ég man það að hún lagði voðamikið upp úr því að maður mætti aldrei hætta við hálfumbúið rúm
nema líf manns lægi við það var svo
og vissurðu hvað þá
við vorum að tala um þetta systurnar núna fyrir skömmu en mundum ekki hvað þá átti að ske
en aldrei mátti maður faðma dyrnar setja
sinn handlegginn út í hvurn dyrastaf
þá held ég að hafi verið feigð annars hvors foreldra manns
aldrei telja tönnurnar í hárgreiðunni þá átti maður að vera svo ónæmur og ekki geta lært
og svona var það sko svo ótal ótal margt
og aldrei að blása tveir í eld
það var í hlóðunum þegar það mátti aldrei blása tveir í eld
áttunda ágúst nítján hundruð sjötíu og eitt kristín níelsdóttir á bakka í stykkishólmi
það er þessi saga er nefnd sagan
af kolgrímu
auðugur maður
bjó í landi því er suðurland nefnist
og hann byggði sér kastala hann átti sér mörg skip í förum
til austurlanda
sem fluttu silki og kryddvörur og allskonar varning sem hann svo seldi
maður þessi hét hávarður
hann átti unga og fallega konu og þau áttu son sem kári hét
en þá er hann var
smábarn að aldri
þá lagðist móðir hans veik
veik og dó
eftir lítinn tíma
þá fer maðurinn altsvo hávarður að hugsa um það
hann var ákaflega hnugginn eftir konumissirinn
og hugsar sér að hann skuli nú láta boð út ganga að fá einhverja hentuga fóstru
og gerir það hann lætur það berast að hann þurfi að fá
fá sér fóstru fyrir drenginn
eina nótt þá dreymir honum konu sína og hún segir
að hann skuli
ganga út að lindinni sem sé í garðinum og þá muni hann sjá mynd þeirrar konu
sem hann eigi að taka fyrir fóstru
svo og hann skuli koma þar þegar sólin kemur upp hann átti að vera staddur
við lindina þegar sólin kæmi upp
nú vaknar hann og árla morguns og gengur út að lindinni
það sem var í garðinum hjá kastalanum
hann horfir ofan í lindina og þá kemur sólin upp og þá sér hann ákaflega ófrýnilegt andlit í lindinni
og hann horfir á það stundarkorn og svo hverfur það og hann gengur heim til
kastala síns og er afar hnugginn ef hann ætti að hafa þessa konu sem hann sá myndina af ef að það
þorir ekki annað en
hann hafi heitið
og þegar hann hefur búið skip sitt þá verður hann skyndilega veikur
þá segir hann við kára son sinn sem var þá ungur
góð ráð dýr skipin séu fullbúin eða búið þetta skip sem hann ætlaði að senda
og hann sé veikur og hvurt að hann treysti sér ekki til þess að
að taka nú skipið og fara með það
kári var nú búinn að vera áður í förum með föður sínum svo það verður úr að hann
að hann tekst þetta á hendur
þegar allt er tilbúið þá gengur hann inn til fóstru sinnar sem hann hafði ákaflega mikið dálæti á og þótti fjarska vænt um
þó að hún væri nú svona ásýndum
og segir henni að nú segist hann vera ferðbúinn og nú sé kominn til að kveðja
ég vil á skip með þér segir hún
ekki dugir það
segir segir hann konu tek ég ekki á skip og þú verður kjur heima fóstra mín.
það mun ég samt segir hún ég vil á skip með þér og ég vil ég vil stjórna skipi þínu
og ennþá líst honum ekki ekki á því þá var nú ekki vanalegt að konur tækju stjórn á skipum
og hann fer til föður síns og segir honum þetta
þá verður hann hugsi um stund og segir síðan
ekki mun tjóa að mæla í mót það sem kolfinna segir kolgríma segir
og munt þú verða að taka hana
og má ske að það verði þér ekki til ills
nú er kári ákaflega
hugsandi um þetta en fer þó aftur til fóstru sinnar
og segir að hún skuli ferðbúast og gerir hún það nú stíga þau á skip
og gengur kolgríma í lyftingu og tekur við stjórn þykir mönnum þetta undarlegt mjög
nú sigla þau úr höfn og vill hún öllu ráða og er hin versta ef
hún ekki fær það og kári þorir ekki annað en láta að vilja hennar því honum sýndist hún mjög aðsópsmikil
nú fara
nú fara þau úr höfn og og sigla lengi lengi
uns þau koma á ákveðinn stað og er nú ekki sagan neitt um það annað en að skipin búast til heimferðar
en á heimleiðinni þá slær yfir þau þoku mikilli
ég held nú annars að mig minnir
rak á breiðamerkurfjöru
annan bút líkan eða ekki ósvipaðan víst
og það var nú það var nú löngu seinna það var nú á stríðsárunum seinni
eitthvað nítján hundruð fjörutíu og tvö þrjú eitthvað svoleiðis
en það var ansi mikið tré líka
en það var nú ekki kirkjan sem átti þann reka það voru svonefndir imslendingar
en imslendingar voru þeir erfingjar eyjólfs heitins á reynivöllum
erfðu hans eiginir bæði lausar og fastar
og þeir voru margir það voru öll börn eyjólfs sem voru ja
ein átta held ég eða eitthvað þvílíkt
og og einhverjir fleiri sem að
einhverra hluta vegna tengdust þessu og eignuðust þarna hlut í úrfellinu
eftir eftir dauða eyjólfs
og en breiðamerkurfjara var hluti af þessari fellseign
ég held að eyjólfur heitinn hafi á sínum tíma keypt
breiðamörkina eða hluta af henni
nú og af þessari breiðumörk dregur svo
sa sandurinn nafn breiðamerkursandurinn og jökullinn breiðamerkurjökull
breiðamerkurfjall
þetta var eft þetta var eftirsótt landareign þessi fellið og
fyrir ýms
fyrir ýmis hlunnindi
sem það hafði upp á að bjóða meðal annars góða rekafjöru hún var bæði löng og rekasæl lá
að taka á móti reka
fugl fuglaveiði var þar nokkuð mikil líka
segja máfsungaveiði
og jafnvel skúmsungi einnig
það þótti góður fengur að fá
fá máfsungann
það var farið svona í í júlíbyrjun venjulegast til þess
drepa ungann
það gat veiðst ansi vel þarna oft og tíðum
fyrr á árum
líkleg ég man eftir því til dæmis að ég hef séð skráð
dagbók föður míns að einhvern tíma voru fjörutíu og sjö
í fuglar í hlut
og líklega hafa það nú hlutirnir verið á milli þrjátíu og fjörutíu
bæði mann manns hlutir
og svo landshlutirnir líka landhlutirnir
þessi veiði sem ég man nú eftir var nú ekki fyrr en um og eftir nítján hundruð og þrjátíu en áður hefur sennilega verið meiri veiði
veiði á fyrir mitt minni
þetta hélst nú svona eitthvað við
langleiðina held ég fram að nítján svona fram undir nítján hundruð og fimmtíu
að það var góð fugl fugls eða máfsungaveiði oft á breiðamerkursandi
en svo leggst þetta alveg niður
niður máfurinn bara hætti að verpa þarna og hvarf
án þess að augljós væri nú a ástæðan fyrir því
en helst þykjast menn þó vita að muni geta hafa stafað af því
að úti fyrir
breiðamerkursandi og vestra vestur
vestur á móts við ingólfshöfða eða jafnvel vestar
þá var mikið af togurum á þessum þessum tíma enskum
og jafnvel þýskum togurum líka
mjög mikið af þeim
svo það var ekki ekkert
sjaldgjæfi að telja kannski þrjátíu jafnvel upp í fimmtíu togara í einu sem sáust frá landi
nú það auðvitað var mikill
mikið af slógi sem þarna var hent fyrir borð af þessum skipum
en en svo leggst
togaraveiðin þarna niður
mikið til jafnvel alveg að heita mátti með
seinni heimsstyrjöldinni togarar sáust ósköp lítið eftir það á þessum slóðum
og þá einmitt er það að
að máfurinn hættir að verpa á breiðamerkursandi
og hefur ekki verpt neitt sem heitið getur síðan
skúmurinn hefur aftur á móti haldið sig þarna nokkuð
og gerir enn þann dag í dag
en hann var nú aldrei eins eftirsóttur skúmsunginn eins og máfsunginn máfsunginn var þótti ágætis matur
og hvar var ég nú að enda við
um bútinn sem rak á breiðamerkurfjöruna
og hann var svo
húsas það var svo mublusmiður held ég
verkstæði á höfn sem að keypti þennan bút
hann þótti
þótti gott efni í honum til til þess að smíða mublur úr ýmiskonar
ja meiri rek stórreka
man ég nú ekki svo gjörla eftir
en það va gat ýmislegt borið nytsamt upp
en eyjólfur á reynivöllum var hann
var hann aðkomumaður
já hann var það nú
hann flutti einhvern tímann á seinni helmingi
e eða upp úr miðri nítjándu öld þá flutti hann að
en upphaflega var hann ættaður frá maríubakka á í fljótshverfi
og hann gerðist
áhrifamaður hér í sveitinni eftir
hann kom hingað meðal annars var hann hreppsstjóri
og og var nokkur áhr áhrifamaður sem slíkur hér
hann var fram hann var mátti segja mikill framkvæmdamaður á sínum tíma
til dæmis byggði hann nú
timburhús
sem var þá
mes líklega mesta timburhúsið hér í sveit hér í sý já sveit og hér í sýslu
og jafnvel þó
víðar væri leitað
annars á ég að sýna þér mynd af því
gerðu það
þa þetta hús
þetta var byggt um aldamótin man nú ekki nákvæmlega hvaða ár en það stóð
þar til nítján hundruð þrjátíu og átta þá var það nú
rifið að nokkru leyti það var minnkað mikið
nú þetta var nú reyndar óskapa vind
vindhjallur held ég þetta hús
sama samt það var æði reisulegt og
og þegar gott var veður þá var það þá var það gott
en í kulda held ég og stormi held ég það hafi verið nokkuð kalt
eyjólfur þessi hann var líka galdramaður
að því hann
sagði sjálfur frá
og hafði gaman af að láta fólk halda það að minnsta kosti hann væri göldróttur
einnig sagði hann sögur eða lét svona í það skína að þegar hann enn var
ungur maður á maríubakka
að þá hefði hann glímt við útilegumenn og sálgað þeim
hann svona talaði
dálítið drýgindalega um viðskipti sín við þá við þá manfélagsstétt
var þá á ferð
fjallabaksleið hina nyrðri held ég hafi verið
sem sagt á leið á lands
lands landsveginn
eða fljótshlíð ég veit nú ekki vel hvort var
og um og svo
skaftártungur
og hann með bróður sínum
þori nú ekki man ekki hvað hann hé þessi bróðir hans hét
ætli hann hafi nú ekki verið bara hreppsstjóri hér
svona ekki var það nú til dauðadags hann dó nítján tuttugu og þrjú
en hann var hreppsstjóri minnsta kosti lengi fram eftir
árum
aðeins man ég
eftir eyjólfi heitinn heitnum
mér þótti hann nú svona
dálítið varasamur kall því að utan
lét hann oft skína svona í það að hann vissi nú lengra en nef hans næði
sagði oft mikl miklar sögur af s af sinni
af sinni æfi
og þó gætti hann oftast að hafa einhvern svona
einhverja hulu yfir
kannski stærstu atriðunum svo fólk gæti dálítið vaðið í villu og svima með það
hvernig þetta hefði nú raunverulega verið
eyjólfur þessi
eyjólfur sverrisson hann komst yfir
eign fellseignina
mun hafa keypt líklegast
fellslandið og breiðamerkurland líka
breiðamerkurfjaran var vestasti hlutinn af þessu landi
og mun hafa verið
og svo þegar hann deyr eyjólfur þá var það
þá urðu skipti á arfinum
sem var sem sagt fellið a
sem þá var orðið eyðibýli og hafði verið alltaf í t ja ekki alltaf í tíð eyði eyjólfs eyðibýli
en frá átjánhundruð sjötíu og eitt
en eyjólfur
bjó á reynivöllum sem sagt en hafði svo fellið undir
hafði beitarhús á felli
og hlöðu við húsin
og svo ja ha hlaðan var nú ekki
húsin það er nú ekki rétt hjá mér hún var
öllum mannaferðum eiginlega
og mun sjást enn þann dag í dag hún var byggð úr timbri og var en var að mestu leyti samt
hellisskúti
hann lét féð liggja þarna við húsin þessi
við þessa hlöðu hafði bjó til garða sem hann hafði framan við hlöðuna
og dá svona tíu
til fimmtán hestar sem hann flu flu flutti af heyi í hlöðuna
svona eftir heldur erfiðum erfiðri leið
þarna inn í fjallið
en hann hafði dálæti mikið á þessari hlöðu og vildi henni allt hið besta
það va segir sagan að
hann sem hreppsstjóri þá geymdi hann nú kjörkassann
sem notaður var þegar að kosningar voru
hann geymdi hann í þessari hlöðu inni í hólmafjalli hengdi hann þar upp
og taldi það mundi vera haf
affarasælt nokkuð að hafa hann þar það mundi koma hagstæðari
atkvæðaseðlar upp úr honum
hann hafði dvalið þarna í hlöðunni
því sjálfur fór hann í framboð einu sinni til alþingiskosninga
en nú man ég ekki alveg
nákvæmlega hvort ég fer rétt með en ég held hann hafi nú samt
tekið framboð sitt aftur á síðustu stundu hann bauð sig fram sem
heimastjórnarmaður en hann tók framboð sitt aftur áður en til
kosninga kom
fram á felli hafði hann líka nokkurn viðbúnað
hann taldi að á felli væru tvenns konar andar góðir og vondir andar
vondu andarnir byggju vestur með fellsbrekkunum
en góðu andarnir væru austan til í brekkunum
einu sinni voru drengir tveir hjá
hjá eyjólfi höfðu al alist svona að nokkru leyti upp minnsta annar þeirra hjá honum
en nú voru þeir orðnir svona nokkuð stálpaðir og töldu sig eiginlega vinnumenn
þeir fundu einhvern tímann
felli
austur á fellsbakkanum rétt austur við fellsá
nokkrar ljáspíkur mjóar og auðvirðilegar á allan máta
já og það er undarlegt hvernig þetta skyldi hafa
að kvenþjóðin íslenska á þarna allan heiður jæja hvernig er það tilkomið
hvort viltu heldur koma
það sé klappað fyrir
hvort viltu
frekar fá klapp og lof í lófa já já
eina skemmtunin í brúðkaupum og
einhverjum svona smásamkomum þessa fátæka fólks var glíma
þeir sem að stóðu sig vel þeir fengu klappið og hinir síður já auðvitað
þannig álít ég glímuna hafa þróast
fallegu framkomuna frekar en að koma fram eins og dóni
bíta í eyrað svo er nú frægt núna
boxarar
jújú það var í fréttum fyrir skömmu
tyson þessi beit í
hluta af eyra andstæðingsins já já að koma fram eins og snyrtimenni og þarna eru dömurnar
dómarar í raun og veru bak við bak við dómarana sem þá ekki voru
en helgi skepnan hjörvar
tala nú illa um manninn dauðan sem var ekkert annað en kjafturinn
skrýtið hann las
upp ómerkilega sögu í útvarpinu og það vildi enginn maður missa af orði
upplesturinn var þvílík snilld en hann setur í glímureglu druslu sem hann samdi
og enginn þorði að andmæla það var svo mikill kjaftur á honum
að það mátti falla á hinn ofan og gera meira en leyfilegt er hugsið ykkur annað eins íþróttareglur
megi gera meira en leyfilegt
og taka það gilt
þessu fékk ég að vísu rutt út í
hafsauga með blaðaskrifum fundarhöldum og helvítis ati
eins og þær eru í dag
já því ég stóð í illindum við helga
hann lét lögreglu taka mig
hann hafði engin rök
á móti manni ef þú ekki ferð út þá læt ég lögregluna sækja þig
þinn er heiðurinn sagði ég og fór og settist í leðurstól bara inni
og lögreglan kom þar með kurteisi og vísaði mér út og
það var sko allt í besta lagi
ekkert mölvað eða
hann spurði
bara út með hann
svo fór ég
skýrslu hvað þeir hefðu gert
og birti hana í smá þætti sem ég gaf út þarna á götunum
hann græddi ekkert á þessu
en hann hann var upplesari svoleiðis alveg ótrúlega góður já annálaður sérstaklega góður upplesari
við það það var svona einn hæfileikar hans eru ekki allstaðar fyrir hendi
hvaða aðrar íþróttir voru stundaðar hér í mosfellssveit
þegar þú ert að alast upp sund og hlaup
hverjir voru fráastir á fæti hér
guðjón hét maður og var uppalinn hérna á reynisvatni hérna á móti jájá hann var fráastur alveg eins og af bar
en svo voru bara margir góðir
margir góðir
var held ég sex ár í röð sem þeir unnu víðavangshlaupið já
nú svo kemur alltaf að því að það verða mannaskipti
taka til við að vinna það er alltaf
þeir stunduðu ekki íþróttir guðmundur jónsson á reykjum
nei hann var nú eldri
og einn sonur hans
sveinn guðmundsson við fórum fimm héðan úr sveit á
andskotinn er boðhlaupssveitin frá ykkur sagði einn k r ingur við mig nú við bara töpuðum mótinu
kannastu við hann ég hef heyrt hans getið
heyrt hans getið já já hann var afburða kappi
og þó sem að undarlegast af öllu að strákur alinn upp hér í óskoti
svo ég fari nú og kjafti allt í graut
haraldur bróðir minn gerði þessa vísu þegar að
rétt fyrir austan ána í sloti óskoti
breið þar bragnar vita býr þóra hin stóra
ræður þar fyrir ríkjum rekkputti hinn stutti
ali nú eitthvað betur illhörðustu
mun þreyja menn segja eitthvað við annan stokkinn eiríkur þar svíkur
brá sér
sér þó aðeins uppí eitt sinnið grey skinnið
ljóðið nú jarmar manna jafn líki eiríki
þessi drengur verður einn snjallasti íþróttamaður landsins
janus eiríksson
hvers manns hugljúfi og fljótari og stekkur lengra og
betur en flestir aðrir og leikfimismaður ágætur
það hefði eiginlega enginn trúað að annar eins íþróttasnillingur mundi vaxa hér upp í smákoti við hafravatn
sem er nú löngu komið í eyði
þeir ætluðu einhvern tíman k
ingar að ná í þennan janus í sínar raðir sko þeir buðu þér einhverja atvinnu og einhver fríðindi
ef þú kæmir í k r
og svo kemur hann og hvar er þessi sveitamaður hann er þarna þá var janus bak við hurð að troða sér í einhverja garma ha
þessi tappi
en hann stóð fyrir sínu hefur gert alltaf áfram hann var prýðisdrengur og félagi og keppti hann lengst af fyrir aftureldingu
já þetta var svo mikið fámenni í hverju félagi
miðað við stóru félögin í reykjavík
það var eitt af því sem ég var að þrælast við að koma í gegn mætti vera
mætti vera héraðssamböndin keppa
það er víst ekki núna fyrir löngu
hvar gátuð þið æft sund hér í sveitinni nú er mikið heitt vatn hér í mosfellssveit bæði var nú
álafosslaugin uppstopp uppstífluð þá
notuð enn ekki sem sundlaug þar býr listamaður í dag já já tolli nei hún heitir ólöf
jájá nú er komin góð sundlaug og allt svona já allt orðið öðruvísi en var í þá
nú stórmunur já maður óð hér á íslenskum skóm drulluna þar sem nú er byggð er fyrir neðan reyki
malbikuð gata og hvaðeina
margar margar ferðir áður en nokkur vegur var kominn hér yfir holtið
draugar á því svæði þú hefur hvergi verið smeykur að
sauðskinnsskónum hér á milli
ég hef nú bara aldrei verið hræddur við drauga ég hef
nei aldrei myrkfælinn nei
ég þarf ekki að óska þér gæfu
gleðinnar sonur og hamingjubarn
mér er sama hvort það er sól eða myrkur sumar græn jörð eða hjarn
þetta er frá konunni minni til mín afmæliskveðja ég
ég er stundum að velta fyrir mér að gefa út kvæðin okkar sum eru
á skrifstofu alþingis og þá sögðu þeir strákarnir kunningjar mínir allt kannt þú
þótt skammdegið sé nótt hafi skuggalöng þótt og þá skorti á vorhugann enn hafa karlmennskuþrótt
á því kóguna sótt okkar kjarnyrtu bardagamenn
þettað ár skóp þann óð sem vor einhuga þjóð lætur óma yfir nafni hvers manns
sem í hríðunum tróð hina torfæru slóð upp að tindrandi frelsi vors lands þetta er eftir konuna mína
ég hef nú verið að velta fyrir mér að gefa þetta út en það er ekkert nema kostnaðurinn þetta selst ekkert nei þetta selst ekkert ha ljóð seljast ekki
leigugjaldið fyrir ána og
þú segir það drengur
ég er nú ekki frá því
sko þorsteinn erlingsson segir einhversstaðar
sérðu endann svona slepp ég frá að segja það sem ekkert kvæði getur
þú sást það vinur orðin þraut og þá tók þögnin við og henni sagðist betur
en ég orða þetta bara mikið betur
aldalangt valdamenn ákvæði sungu
allt sem þeir töldu ljótast
voru fegurstu orðin á íslenska tungu að elskast og njótast
hvernig var með netaveiðina í hafravatni það var lítið gert af því eitthvað smávegis
á veturna kannski
pramma á sumrin
en það var mjög lítið fjórtán stundað og eiginlega veiðiskapur lítið stundaður ég veitt tvo laxa á gamaldags
gamaldags bambusstöng þegar ég var krakki hérna niðri í ánni
enda hef ég aldrei eiginlega nennt að
þetta voru ekki það mikil hlunnindi silungsveiðin í hafravatni að að bændur stunduðu þetta nei nei það var það
lítil fæða og þó ætluðu þeir að fjölga því með því að sleppa sílum í vatnið það
skúla pálssonar sem var með regnbogasilunginn já og meðferðin á skúla var glæpsamleg
þessir lögfræðingar sem kæra ekki helvítið hann þórð