tiro-is/ismus huggingface dataset:
nú þau fá nú allskonar góðgerðir hjá gamla sigurði því að það var mjög gestrisið heimili
þá er kona sigurðar enn á lífi bergþóra berþóra sagði hann alltaf hún berþóra
og um kvöldið
vökulokin er þeim borið skyr i skál
sem þau áttu að borða úr bæði sameiginlega
svo var nú eitthvað eftir í skálinni þau kláruðu ekki
hjá sigurði er þá vinnumaður
sem að benedikt hét benedikt jónsson og varð síðar snikkari
eins og þeir voru kallaðir þá lærðir
trésmiðir
og ben sigurður sér það
að benedikt hann mænir mjög augum til skálarinnar með skyrleifunum í
og segir já taktu það og éttu það éttu djöfulinn
benedikt lét ekki segja sér þetta oft tók skálina
og borðaði það sem eftir var með góðri lyst
já já éttu éttu djöfulinn
fyrsta sinnið þegar að ég man eftir sigurði hér sem gesti á hala þá kom hann
kvöldlagi
og við strákar fórum til dyra taka á móti gestinum
og hann spyr svo er pápi ykkar heima
já sögðum við
ég ætla að biðja ykkur ég ætla að biðja ykkur að skila til hans hvort hann lofi mér að liggja af í nótt
nefnilega hvort hann mundi
veita sér gistingu
okkur þótti þetta nú dálítið einkennilegt að liggja af
en skildum þó og fórum til föður okkar og báðum hann að
og fórum með þessi boð frá sigurði að fá gistingu já já það var auðsótt
var skemmtilegt þetta kvöld því sigurður hafði margt að skrafa og faðir minn líka
sigurður var besti karl að mörgu leyti
greindur vel kunni hvorki að lesa eða skrifa
en var oddviti þó í suðursveit í fleiri í áratugi
og hafði allan reikning
hreppsins á minninu
hann var svo minnugur
en einhverja fékk hann nú samt
sem að skriftlærðir voru til þess að
gera reikninginn upp fyrir sig eftir því sem að hann las fyrir
en en hann var ágjarn anskoti ágjarn þegar að faðir minn
keypti seinni helminginn í halanum
þá var sa þá var það venjulegt verð á jarðarhundraði hundrað krónur
en sigurður spanar þetta upp i hundrað og tíu krónur
hundraðið býður það í það og því varð faðir minn að lúta borga hundrað
og tíu krónur fyrir hundraðið i staðinn fyrir hundrað sem venjulegt var
og þetta gerði sigurður með tilliti til þess að leggja þennan hluta af halanum
undir sig eða undir kálfa fellið
var þetta ekki orðið neitt býli
en líklega hefur það þó aðallega verið að ná eignarhaldi á staðarfjalli
því þar gekk mikið af fé sigurðar
sumpart i leyfi frá þeim bræðrum föður mínum og þórarni sem að bjuggu þá hér á þessum
og sumpart sem að hann rak bara í leyfisleysi bangað
en þetta var mikið atriði fyrir hann að hafa þessa haga göngu bæði vetur sumar vor og haust
þarna gekk mikið af sauðum hans um á vetrin
og svo auðvitað aftur á sumrin
og eitthvað nokkuð af ærfé lika
og það hefur þetta
verið kannski sem ekki vakti síst fyrir sigurði það var að ná tangarhaldi
á upprekstri í staðarfjalli
eitt af því síðasta það var margt spaugilegt haft eftir sigurði gamla og eitt með því síðasta sem var haft eftir honum
það var að það var bóndi á bakka sem hét þollákur mesti hagleiksmaður
sigurður átti eitthvað hjá honum skuldaði honum eitthvað
þollákur skuldaði honum eitthvað því að sigurður hann var nú fús að lána mönnum
án þess að taka neitt veð eða skriflegt fyrir því
nú fer hann að hitta si þollák eitthvað viðvíkjandi skuldinni
svo þegar kem nú kemur þegar hann kemur svo frá þolláki
á næsta bæ eða bæi þá segir hann
nú er illa
komið fyrir þolláki á bakka
júlí nítján hundruð og áttatíu steinþór þórðarson segir frá já við vorum að tala þarna um
þú sagðist einhvern tímann við vorum að tala þarna um svona um
trú þína á öðru lífi og hvað þú hefðir svona fram að færa í því efni og þá var
þá minnir mig að þú værir eitthvað að tala um hann afa þinn
já já já það var svoleiðis að afi var
búinn að vera veikur allt sumarið nítján hundruð og fjórtán
nei það er nítján hundruð og fimmtán nítján hundruð og fimmtán
já allt sumarið nítján hundruð og fimmtán en var aldrei neitt þjáður
virtist líða vel að því leyti s purði um alla hluti og vildi vildi allt fá að vita og svo framvegis
það var niðurgangur sem hann terðist af
og það varð hans banamein
svona líklega þrjár vikur af vetri eða eitthvað svoleiðis
þá þegar við förum að hátta
ja þá er nú afi eiginlega ekkert veikari heldur en hann var búinn að vera mörg kvöld áður
en einhvern grun hafði ég nú um það að það færi nú að draga að því síðasta fyrir honum
svo um miðja nótt þá dreymir mig það
situr framan á rúmstokknum sínum og er að setja upp á sig skóna og er svo ósköp brosleitur
ég hrökk upp við þetta og snaraðist framúr og til til afa og þá er hann látinn
það hefur það hefur verið þetta liklegast sem ég minntist á afa í sambandi við annað lif
varstu nokkuð var við hann síðar í draumi nei
aldrei það getur verið að mig hafi dreymt hann en aldrei merkilega drauma
en dreymdi þig stundum
framliðið fólk
já ég var nú að segja þér um daginn af því eitthvað
og ég held að ég hafi nú sagt þér þá það sem ég
já svona það
það var nú annað sem mig langaði til að spyrja þig um foreldrar þínir voru þeir trúaðir
virtust vera það
þau virtust vera það einkum móðir mín ég held faðir minn hafi nú verið svona hálfblendinn
hálfblendinn
en minnsta kosti þótti móður minni það að hann vera blendinn í trúnni
nú ekki verið ég held hafi nú verið svona einsog flest eldra fólk var hlýddi á húslestur og
og trúði held ég á annað líf og
svo framvegis
en hann vildi nú láta okkur drottinn heyra ef honum fannst hann gera eitthvað sem að
var framyfir það sem gæti guðlegt talist
það var einu sinni faðir minn heitinn hann hafði nú fjöruferðir hér
og bjargaði margri máltíð
heim á þessa bæi alla fyrir það hvað hann var iðinn að fara á fjöru dag eftir dag
einkum eftir rekatið kom á vetrin eftir svona að góa byrjaði
og það var eins og hann tryði sér alltaf best
aðrir myndu svikjast um að ganga fjöruna
það var einu sinni um vetrartíma
þá var ég nú tekinn við búi
þá stoðum við hér úti á stéttinni
og hann segir ég ætla að skreppa á fjöru steini
þú á fjöru og þórarinn er nýkominn af fjöru þórarinn bróðir þinn
já við skulum nú ekki tala um fjöruferðirnar hans þórarins það er nú eins og þegar hundur
hundur mígur í þúfu hann gengur nú ekki mikið fjöruna
það verður svo úr
karl fer á fjöru og gengur svikalaust fjöruna
er svo heldur brosleitur þegar hann kemur já það fór sem mig grunaði steini minn það var ekki mikið
treysta fjöruferðinni hans þórarins ég fann vænan sel rekinn
og þetta var satt
hann fann vænan sel rekinn svona austarlega á breiðabólstaðarfjöru
en austan við breiðabólstaðarfjöru tekur við sléttaleitisfjara þeir fóru svo allir bræður að bjarga
selnum heim það var hald á lóninu
en þú varst að segja það að hann hefði látið
hann hefði látið ykkur heyra það ef honum þótti ef honum líkaði ekki
já já það var í sambandi við þessar fjöruferðir einmitt það var um um vetrartíma að þá
voru búnir að ganga lengi norðan sveljandi og svona
ja ýmist norðan og norð vestan óstöðug tíð og oft stormar
en hann hafði alltaf
eða oftari bann sið áður en hann fór að klæða sig til fulls að ganga út í baðstofugluggann og sjá til veðurs
nú er það i þetta sinni
nú kemur hann frá glugganum og er snakillur og segir
þessum andskota ætli aldrei að linna
suðursveit fimmtánda júlí nítján hundruð og áttatíu steinþór þórðarson segir frá
byrja á þessari frásögn þarna jú það er líklega
já ég var að segja þér frá því að faðir minn hann
hann var iðinn við að fara á fjöru og bauð og
bjargaði margri máltíðinni hingað heim á bæina
fyrir þá iðni og árvekni sína
eða fólk kom að þegar kom svona fram á
þá fór hann nú að stunda fjöruferðirnar með mesta mesta kappi
fór þá oftast nær á morgnana
áður en hann alklæddi sig fram út í fram í baðstofugluggann til þess að skyggnast til veðurs
nú er það eftir langvarandi leiðindaveður sem var búið að ganga
þá snýr hann sér snakillur frá dyrunum
og segir það held ég þessum andskota ætli aldrei að linna
því læturðu svona maður sagði mamma að vera að bölva veðrinu
ég held það sé nú jafngott þó hann fái að heyra það
hvur sagði mamma ja sá sem gefur þetta
og það var svo ekki meira það
svo leið nú dálítil stund nokkur tími
þá fer faðir minn aftur út i gluggann það var nú kom orðið mikið bjart
segir hann við mömmu ég held ég verði að skreppa á fjöru anna
ja þótti þér nú ekki þótti þér nú veðrið svo gott áðan
ja það er nú eitthvað farið að batna og mér sýnist hann vera lygnandi
ég held nú mig hafi líka dreymt fyrir það það er eitthvað rekið jæja þú ræður því sagði mamma
þú getur farið fyrir mér svo fór karl á fjöru
og eftir stutta stund þá kemur hann heim aftur
hafði þá fundið hákarl
rekinn sem hafði hlaupið í land lifandi
þegar hann kom heim þá var hann nú ansi
glaðklakkalegur og sagði við mömmu já ég vissi þetta að það var eitthvað mikið rekið
því að mig dreymdi
eftir að ég dottaði eftir að ég fór í fyrra skiptið út í gluggann
að ég fór á fjöru og þá
fæ ég gráa kú rekna
og mig dreymdi stra
og ég hélt strax að mig hefði dreymt þarna fyrir hákarlsreka sem og var
einu sinni var það á annan í páskum
í norðansveljanda
var svona krapa sludda á jörðu
en ekki það þurr að hún fyki
og þá fann hann fimm hnísur
ég er búinn ég var búinn að ég hef sagt þér áður frá
þegar hann fór á fjöru ég man það nú ekki alveg nákvæmlega jú
fiskum
ég man nú ekki eftir því
einu sinni var það það var nú fyrir mitt minni
að faðir minn fór í skóginn í staðarfjall sækja við í eldinn
og þegar hann kemur hér austan með fjallinu þá sér hann mikla göngu
hann segir svo fólkinu heima
að hann ætli að skreppa á fjöru og fór nú alveg eins og hann stóð í skógarfötunum
og áður en hann leysti úr vidar böggunum
já já það var hald á lóninu og hægt að fara beint hér
fram lónið og út á fjöruna
þegar hann kemur út á fjöruna þá sér hann nú ekkert nema mikla göngu
og honum hann honum verður mál að leysa buxur en hann var í tveimur buxum
hann hafði verið í buxum úr segl seglstriga utan yfir
hinum buxunum meðan hann var i skóginum til þess að hlífa betri buxunum
og batt þær batt
upp með snæri batt snæri yfir sig til þess að halda striga buxunum uppi
svo þegar hann er þarna á setum sinum
þá sér hann þar fisk vaða kemur upp í brimsogið
og nú sagði hann að það hefði komið heldur hugur í sig vita hvort hann
næði ekki einhverju
en í flýtirnum þá fann hann ekki snærið
sem hann sem hann hérna batt strigabuxurnar upp með heldur hljóp
með þær ógirtar sem varð til þess að þær
ludduðust strax niður um hann og ha til hálfs heftu hann
hann og hann kemst þarna i fiski i
en en helvitis strigabuxurnar sagði faðir minn
þær heftu mig alltaf svoleiðis að ég gat ekki neytt mín eins og ég hefði annars getað
en við strákar
sögðum þá en því þú skyldir ekki fara úr þeim hleypa þeim bara niður af þér æ ég mátti ómögulega vera að því sagði hann
en hann náði nú þarna fjörutíu fiskum
bara á þann hátt að hann stóð kjur og lét þá fjara upp við fæturna á sér
en hefði ég hefði ég ekki verið í strigabuxunum þá er ég viss um að ég hefði náð helmingi meiru sagði