tiro-is/ismus huggingface dataset:
þórarinn þá sjá þeir grátt
grátt naut standa vestan undir fjárhúskofanum þarna á borðunum
og það býr sig til þess að að hlaupa í bónda
en hann brá við hart og títt og hljóp undan og endaði svo með því að hann hljóp yfir
fjárhúsið
það gerði nú tuddi ekki hann hljóp nú ekki yfir
þetta held ég að hafi gerst eftir að ég kom eitthvað til minnis
en svo var það nokkru áður
já þá er ketill oddnýjarsonurinn einn
hann er þá á gerði
og var í ja vinnumennsku eða húsmennsku ég man nú ekki hvort var hjá þórarni sem síðar var svo á breiðabólstað
hann fer út með hund um kvöldtíma seint þórarinn
og og þá sér hann gráa tudda
skammt vestan við túngarðinn á ekki vestan við túngarðinn heldur
vestan við kálgarðinn á gerði
hann verður smeykur eins og eðlilegt var og bregður við og fer inn og segir
sínar farir ekki sléttar
segir að grái tuddi standi nú þarna úti og hann komist nú ekki þverfóta fyrir honum
ketill sem var
sýnu kjarkmeiri heldur en þórarinn
hann lét sér nú fátt um finnast og vill nú fara út með þórarni
til þess að gera gangskör að
gráa tudda
en þórarinn aftekur það hann fari hvergi hann fari hvergi með
með katli út
þá er það að oddný gamla sem var þá líklega
komin sennilega á níræðisaldur
og var orðin blind
hún býðst til þess að fara út með þórarni ef hann vilji nú leiða sig
og það verður úr að hann fer þórarinn og
oddný út og líklega hefur
þegar þau koma vestur stéttina á gerði þá sjá þau
ferlíki allmikið
þau fara nú gera gangskör að þessu skoða
og þá kemur nú í ljós að þetta er skjóttur hestur
sem að þórarinn átti
það var nú þannig með gráa tudda í það skiptið
en hitt var en hinu var ekki að neita að hann var mjög alg
hann var mjög á ferli oft í mínu ungdæmi meira að segja undan reynvellingum
hundar
urðu m ákaflega
æstir stundum
geltu mjög mikið og enginn vissi ástæðuna en þá var það sagt ja nú væri grái tuddi kominn
og það var ekki að spyrja að því reynvellingar komu daginn eftir
var nú kannski ekki
alveg marktækt því þeir komu nú á hverjum degi
eða svona því sem nær
þessi tuddi já ja það var sagt svo ja það var talið það að þegar að en ég man eftir því
það var svo einkennilegt á þessum árum
þegar ég var ungling eða að vaxa upp
innan fermingu yfirleitt óhætt að segja að
þá voru hundarnir mjög ófriðlegir
geltu mikið
bæði að gestum og gangandi og jafnvel þó að ekkert engir gestir væru á ferðinni
þeir gátu gelt tímunum saman setið úti á garði og gelt og hamast
það voru tveir
þegar ég var í uppvexti
tveir hundar á hala annar hét kópur hinn hét kolur
báðir voru þeir stórir miklir fyrirferðar
og og ákaflega geltnir
svoleiðis að það var bara tímunum saman á nóttunni að það var ekki hægt að sofa
fyrir þeim því það var svo mikill hávaði í þeim úti fyrir
en einu sinni
ja ég er nú kannski búinn að segja þér þá sögu áður en nú kemur saga sem að er
ég get ekki neina skýringu fundið á
það var eitt kvöld eitt að
að þórður afi minn
biður mig að koma með sér
út í hesthús
eða út í sem sagt svona trippakofa sem var á hlaðinu á hala
og hann ætlaði að fara að
losa af þeim hálsband sem að trippin tripp losa hálsband af trippunum sem voru þarna í kofanum
en það hafði var venja að gera það
þegar þau voru búin að éta heytugguna sína
að lo láta að leysa þau þá eða losa af taka smeygja
bandinu fram af þeim
og þetta pabbi fór nú venjulegast til þess arna á kvöldin ja eða einhver
nú er pabbi ekki heima þetta kvöld
en afi heitinn er heima
þetta mun nú hafa verið síðasta veturinn sem hann lifði þá kominn á áttræðisaldur
hann biður mig að koma með sér út í hesthús
ég var þá ég var þá ellefu ára
nú ég geri það ég fer með karli út og
það var allt saman í sómanum fyrir okkur sú ferð hvað það hvað
erindið snerti að smeygja böndunum fram af trippunum og
þegar við komum aftur inn á stéttina
þá stöldrum við þar aðeins við
ekki tunglskin að ráði
snjógráði á jörðu aðeins snjógráði
heyrum við
kemur e einhv eitthvað hlaupandi neðan frá gerði
og þetta var svona gerði svona
þetta kemur á miklum
með miklum fyrirgangi sem sagt upp
göngugötuna sem var frá gerði og að hala
hundarnir heyra þetta
heyra þetta jafnskjótt og við og þeir hlaupa strax af stað á móti þessu og
gelta mikið
óhemju mikið eins og þeirra var nú vandi
ef eitthvað bar upp á
en við sáum
ekkert við sáum hundana þegar þeir hlupu niður eftir
eða kannski manni
en við heyrum að þetta sem kemur að það er eins og hestur sé að hlaupa á harðastökki
þarna upp eftir túninu
og hundarnir virðast hamast í þessu
og þetta hleypur svo neðan við
kálgarðinn á hala vi en við stóðum á stéttinni ofan við kálgarðinn
og við sj sjáum aldrei neitt
neitt sem
að var
sem ekki var allt með felldu
vestur garðinn og mjög grimmdarlegir og mikill hávaði
þeir hlupu vestur
og við heyrum að þetta sem á ferðinni er þarna það hleypur rétt neðan við garðinn
og og svo inn af inn á vestra túninu og þar til og hundarnir á eftir
vestur af túninu og vestur á stöðulinn
svo var það ekki meir
á þessum þarna var
enginn sýnilegur á ferð það var öruggt mál
og þetta ósýnilega ja það var ekki hægt að setja í samband við neitt
hvorki það sem á undan eða eftir gerðist í á hala
það bara fór þarna
og hvarf út í buskann
þetta er nú það eina sem ég á ævinni heyrt
og ekki getað ski ekki getað skilgreint á náttúrulegan hátt
þetta gerðist nítján hundruð tuttugu og sex mun hafa verið
fyrsta sunnudag í góu
þeir fóru þá þennan morg
morguninn áður
til sjós
þrír vinnumenn þarna af
sunnansandabæjum eyjólfur runólfsson frá reynivöllum lúðvík gestsson frá gerði
og sveinn einarsson frá
og við héldum fyrst þegar við heyrðum þetta
eða þá minnsta kosti flögraði það að okkur að þetta væru nú hestarnir sem þeir hefðu farið á vermennirnir
vermennirnir þrír sem á höfn fóru um morguninn að þeir hefðu nú verið látnir strjúka heim
ég vissi nú ekkert hvenær hest man nú ekkert hvenær hestarnir komu það hefur nú ekki verið fyrr en daginn eftir eða eitthvað svoleiðis
það getur nú vel verið
nei ég þori nú ekkert að segja en það eina sem ég hef séð
sem sagt sem ekki gat var hægt að skilgreina
á náttúrulegan hátt
þá sögu hef ég ábyggilega sagt þér söguna um mönninn mönnunum á ísnum
mig minnir ég segði það fyrra
já þá skulum við láta hana bara vera
en við getum hérna þú segir mér kannski eitthvað af
af galdra fúsa ja það er nú lítið af honum að segja hér
hér fór ekkert galdraorð af honum
en hann bara kom með þetta nafn með sér þegar hann kom vestan af ho hornströndum
því þar var hann auðvitað rammgöldróttur
og kannski hraktast hraktist hann nú þaðan vegna
galdrakvitts sem af honum gekk þar
á stað í grunnavík sem hann var prestur áður en hann kom hér austur og
hafði tekið þar við prestsskap prestsembætti af
af honum hérna
snorra sem síðar varð prestur á húsafelli
og var nú víst ekki alveg laust við að hann væri göldróttur líka þegar hann var á hornströndum
en en vigfús benediktsson hann gerðist sv hann fluttist sem sagt þaðan að
vestan og gerðist prestur í einholti á mýrum
kona hans var málmfríður
sem ég man nú ekki hvers dóttir var
en þe þær sagnir gengu af henni hér eystra að hún væri nú
jafnvel meira göldrótt heldur en heldur en vigfús nú
átti hún helst að
gera ja hún var talsvert traustur varðmaður
fyrir vigfús þegar hann var að fá sendingar þeir
létu nú hann ekki alveg sleppa svo byrlega þarna
vestan
þeir sendu honum drauga alltaf við og við sendingar hér austur við og við til þess að taka hann í gegn
en oft var það víst sa það var sagt svo að að málmfríður
hún hefði tekið á móti
prestur var þá ekki alltaf svo mjög á varðbergi
þá var það að hún
tók til sinna ráða
svo síðar flytja þau
nú að
þetta gerðist meðan þau voru í einholti aðallega að hann var að fá þessar draugasendingar svo flytja þeir flytja þau að kálfa stað suðursveit
og hann er þar prestur æði langan tíma
en það eru nú engar sagnir sagnir um það hér í suðursveit
neina galdra eða
reimleika í kringum vigfús ég held að hann hafi þótt ósköp svona
afskiptalítill maður af
yfirleitt og friðsemdarmaður
en þau áttu son sem kristján hét og það var nú dálítið annar handleggur
hann var nú ekk alls ekki vinsæll
þótti ýmsum eiginlega bölvaður óþokki
og heyrt hef ég haft eftir afa mín eftir þórði afa mínum að hann hafði átt að segja
það er nú það er nú til skammar fyrir menn
að telja hann til ættarinn eða telja
kristján til ættarinnar því að
afi heitinn var eins og fjöldinn allur annar af
suðursveitungum og jafnvel austur skaftfellingum kominn af þeim vigfúsi og
málmfríði
hann gerðist
hann var gerður að sýslumanni þessi kristján vigfússon
ekki verið fy ég man nú ekki nákvæmlega hvaða ár
var átján hundruð og
eða einhvern tíma sem sagt rétt upp úr
aldamótunum átjánhundruð
og hann var nú ekki lengi sýslumaður
og þótti víst engum mikið þó hann væri ekki lengi í því embætti því hann va þótti hinn versti
pjakkur
á þessum árum var talsvert
talsvert um að ve um að vera hér í í suðursveit
eins og sagt er frá
þar sem menn eru að rekja ýmsa viðburði frá
öld og fram á
aldamótin átjánhundruð
hann nefnir meðal annars darraðardansinn í suðursveit
einn kafli bókarinnar heitir darraðardansinn í í suðursveit
og var það æði viðburð
þar ke kemur nú kristján vigfússon eitthvað dálítið við sögu
þó nokkuð en
en vigfús hans er að litlu getið
það virðist ekki snúast mikil saga um hann hér
og það var svo
það var ja gott ef það var ekki seytján hundruð
níutíu og níu það var minnsta kosti alveg allra síðustu árin sem alþingi var
háð á þingvöllum
biðu þrír
ódáðamenn
eftir því að verða teknir af lífi og það voru allt suðursveitungar
tuttugasta og sjötta
já mig langaði til að s
voru ekki einhverjar flei vorum að tala þarna um fell
voru ekki einhverjar sagnir um það hvernig þetta eydd um um hérna
um húsaskipan á felli eða eitthvað slíkt jú það var það nú það voru einhverjar sagnir um það
og kannski megi nú sj þótt
t tóftirnar eru
nú ennþá svo
eiginlega skilmerkilegar að það mætti nú eitthvað geta sér til um
til hvers þetta og þetta húsið hefði nú verið notað
en mestar sögur fóru nú af skálanum af af á felli það eiginlega var í hugum
suðursveitungar suðursveitunga mikið hús og merkilegt
og gengu um það nokkuð miklar sögur
og til skamms tíma já ég held mér sé óhætt að segja
að það sé enn til
einhver hluti
af bita einum
sem var í í skálanum ég held mér sé óhætt að segja að þetta sé nú á byggðasafninu
einhver kubbur sem átti að vera biti úr eða hluti af bita
í í bænum í skálanum sem sagt sem kallaður var svo það var virðist hafa verið
stærsta húsið í í þorpinu
í bæjarþorpinu
nú en aðrar sagnir veit ég nú lítið um og ekki neitt helst
það gengu sögur um það að
að þessar
landspjöll eða eyði landeyði eyðing
á felli hafi nú verið svona einhverju leyti af manna völdum
og þá sem sagt
ekki allt með ekki allt einleikið með það en
ég vil nú ekkert láta hafa eftir mér
um það því það man ég svo óljó óljóst eftir en mig minnir það vera
eitthvað rætt um þetta í bók
guðmundar hoffelds guðmundar jónssonar hoffeld
íslenskar e hérna skaftfellskar þjóðsögur og sagnir
og ég held ég láti það ekki meira um það
var nú eitt sem mig langaði til að spyrja þig um um
það hafa nú alltaf gengið einhverjar sagnir af
mönnum í ættinni eins og steini
og og birni
og þú hlýtur auðvitað að hafa heyrt mikið um þá er það ekki
jú eitthvað hefur maður heyrt um það af birni segirðu áttu þá við björn arason eða björn steinsson
björn steinsson já björn steinsson son gamla steins
og þessi björn steinsson
hann var hann var hálfbróðir afa þórðar afa míns
þeir voru sem sagt tveir albræðurnir þórður og
á breiðabólstað og og tíma var hann bóndi á gerði
breiðabólstað eyddi hann nú samt meirihluta sinnar ævi og þar dó hann svo
svona nokkuð aldraður kominn um sjötugt minnsta kosti
og afi minn já hann var líka fæddur og uppalinn á breiðabólstað
flutti sig síðar á ævinni hingað á hala þar sem hann gerðist bóndi
því kona hans anna benediktsdóttir var héðan frá hala
dóttir benedikts þorleifssonar
sem var bóndi
á seinni hluta ævi sinnar áður hafði hann nú verið bóndi í hestgerði
og gott ef hann var ekki líka gott ef hann byrjaði ekki búskap austur í nesjum þaðan var hann nú ættaður
ég minnist þess nú
best að koma því á framfæri nú þegar meðan ég man
en í gær mundi ég ekki hvað
ein f hjáleigan á felli hét
en ég man það nú hún hét borgarhóll
og mun hafa
einhvers staðar verið úti í þar sem nú eru jökulöldurnar
en nánar er ekki vitað samt hvar þessi bæ þessi bær borgarhóll stóð
hvað skal nú já ég var einmitt að spyrja þig þarna um það hvort hvort þú hefðir ekki hefðir ekki heyrt
sagnir bæði af afa þínum og langafa
þórði og
nú heyrt af frá þeim
eftir afa afa mínum þórði man ég nú svona all
allnokkuð ég var nú hvað ellefu ára þegar hann dó
hafði ég hafði nokkuð saman við hann að sælda
sælda meðan hann enn lifði
ekki ekki veit ég á hverju af hverju það kom
ég man eftir því að jafnvel pabbi og og þó einkum aðrir
kölluðu afa á sínum tíma bolsjevikkann
og ég býst nú við því að haf að þeim hafi nú þótt svona
vera í einhver uppreisnarandi í honum
þetta var nú á árunum svona upp úr nítján hundruð og tuttugu
rússneska byltingin þá enn í fersku minni manna
já já ég man eftir því þegar alþingiskosningarnar voru nítján hundruð tuttugu og þrjú
þá talaði lúðvík gestsson sem var vinnumaður hér þá
hann talaði oft um bolsjévikkann
en það var ýmsu leyti líkt farið með okkur með okkur afa báðir voru báðir
vorum við
veiðimenn miklir höfðum mikinn áhuga fyrir veiðum
fjöruferðum og öðru þvílíku
hann fór afi heitinn oft í silungsveiði
og hann var ákaflega
naddinn við að ganga á reka á fjörum og fann oft
einhvern merkisreka þó aðrir fyndu ekki
enda sagði hann það hann þórarinn
bróður sinn
það er nú ekkert að marka hann þórarinn þó hann fyndi
ekki neitt rekið í morgun því að hann gerir ekki annað en að ganga aðeins út á kambinn
þá var hann að leiða pabba það fyrir sjónir að það væri nauðsynlegt að fara á fjöru
en pabbi dró heldur úr því og sagði að það myndi nú ekkert þýða því að þórarinn hefði farið væri búinn að fara og ekkert fundið
þá sagði afi heitinn þetta en svo fór hann nú
og þá fann hann nýrekið eða þá fann hann sel rekinn
og þóttist góður af og sagði nú við
a pabba þegar hann heim þegar að hann kom heim af fjörunni já þarna sérðu nú hvað er nú mikið að marka hann þórarinn bróðir
ekki fann hann nú f selinn þó hann færi í morgun
og náði hámarki kannski
byrjaði uppúr nítjánhundruð fyrir alvöru uppúr nítján hundruð og sjötíu þegar farið var að taka
lendur til skipulagningar
eins og holtahverfið það var gert ráð fyrir tvö hundruð íbúðum í holtahverfi nítján hundruð sjötíu og tvö eða eitthvað svoleiðis
og síðan óx byggðin hægt og sígandi
mismunandi miklum hraða
það dró eitthvað úr þessu á tímabili
en óx svo aftur núna fyrir fjórum fimm árum og allt land
hreppsins er nánast að byggjast þar á ég við jarðirnar varmá
og lágafell sem hreppurinn eignaðist nítján hundruð fjörutíu og þrjú af thor jensen
keypti af honum
auk þess hefur verið byggt á einkalöndum líka
og byggingariðnaðurinn var var feiknarlega öflugur og er í dag og mikið
stórfyrirtæki sem stunda hann og veita fjölda manna atvinnu og þes tölur eða prósentvís
hvað þetta er mikið í þjóðarbúskap mosfellinga það get ég nú ekki
sagt um en þessar tölur má finna í skipulagsskýrslum og skipulagsgögnum þar eru birtar svona
hvað heitir þetta
töflur og línurit já línurit og súlu súlurit já
yfir yfir þessa atvinnuvegi eins og þeir eru á hverjum tíma og sjá það á dagsetningu
lokum vildi ég nefna þennan iðnað og svo var það nú ekki meir
hitaveitan þú kemur inn á hana
nú voru í upphafi gerðir samningar við reykjabændur hér um sölu á hitaveituréttindum já
hvernig manst þú eftir þessum hlutum eða
hvernig gekk þetta fyrir sig ja það gekk þannig fyrir sig
sig að jón þorláksson er náttúrulega upphafsmaður að þessu og hann
er borgarstjóri
bæjarstjóri í reykjavík og virkjar heitavatnið í laugardalnum
og leiðir það til dæmis í sundhöllina og einhver hús á því svæði við bergþórugötu þetta eru til sögur af þessu þetta
reyndist miklu betur heldur en menn þorðu að vona sem gerði það að verkum að upphófst
svona umleitanir og spjall um það hvort það væri ekki rétt að virkja vatnið á reykjum
og ég er viss um það að pabbi hefur haft það áreiðanlega úr stefáni og guðmundi helgasyni sem hann keypti nú reykina af
væri þetta væri
gott mál stefna að því að heita vatnið á reykjum hitaði upp reykjavík og pabbi gerði það að sínu máli áhugamáli
það var fyrir nítján hundruð og tuttugu
þannig að eins og sýnir þegar guðmundur helgason seldi álafossverksmiðjunni amsturdamshver þá það sýndi það að það voru töluverð verðmæti þarna sem gátu verið fólgin í þessu
en það er skammt
stórra högga á milli
hann var bæjarstjóri í reykjavík þarna á eftir jóni þegar hann var orðinn forsætisráðherra
og þá fer þetta virkileg af stað og verður að stórpólitísku máli
þá er farið að semja um verðmæti
og það var var runnið blint í sjóinn og valgeir björnsson og ýmsir verkfræðingar hjá
var held ég bæjarverkfræðingur þá
og ýmsir verk helgi helgi helgi hvers son var hann helgi
hitaveitustjóri
nei ég þekki man man ekki hvað hann heitir
jæja helgi helgi hitaveitustjóri var þá verkfræðingur þarna líka og þeir fara að vinna í þessum málum og reykjabændur
eða já sem ég kalla þá hér í
í reykjahverfinu þeir runnu dáldið blint í sjóinn
og þó var einn boeskov í blómvangi sem
hafði einhvern setti sig í samband við einhverja vini sína sem hann þekkti
sennilega dani og hann virtist hafa heilmikið vit á þessu og þótti lítið boðið
í þetta og tók og var nokkuð góður liðsmaður í þessari baráttu
en þarna áttu hlut að máli bændurnir á reykjum guðmundur og bjarni og helgi á reykjahvoli og
og og boeskov
nítján hundruð þrjátíu og þrjú var gerður samningur um heimild til þess að bora
eftir heitu vatni og ákveðið það að ef
að boranirnar skila því sem áætlað er að þá hafa þeir forgangsrétt á því að virkja vatnið og leiða það til reykjavíkur og
sá samningur er frá nítján hundruð þrjátíu og sex
og það er haft fyrir satt og alltaf verið talað um það að þetta er sennilega fyrsti hitaveitusamningurinn
í heiminum sem er gerður um svona mál
það er ekki aldr var talað um það mikið þá og ég veit ekki til að það hafi breyst að þetta
mikið og merkilegt skref og
og þa svona samningur um kaup á hitaréttindum úr jörðu
hafði svo vitað var aldrei verið gerður neins staðar þar sem spurnir fóru af
þannig að reykir er er er í samræmi við þetta álit og þessa niðurstöðu þá er reykir náttúrulega
á íslandi það fer ekkert á milli mála
en einhvern veginn hefur því verið haldið dáldið svona
niðri og ekki verið mikið spekúlerað og hér var gefin út bók um þetta
og þar þykir mér svona ruglingslega að staðið
ég veitti þar töluverða aðstoð við upplýsingar höfundi bókarinnar og þeim sem að henni stóðu en það
er nú ekki umræðuefnið í dag nei
þið nýttuð áfram
heita vatnið hérna á reykjum fyrir gróðurhús já sko og til heimilishalds já já þegar þetta er gert
þá eru ákvæði um það
að þá fara þeir fram á það að kaupa þessar jarðir
reykjavíkurbær
það kom ekki til greina að selja jarðirnar en það kom til greina að selja hitaréttindin
og það gerðist
fékkst gott verð fyrir réttindin já það hefur verið deilt um það fram á þennan dag hvort að það væri gott verð
það var borgað hundrað og fimmtíu þúsund
fyrir þessi réttindi og
þá var allt tiltekið allt vatn og gufa ofan og neðan jarðar
en síðan komu mörg ákvæði um það hvernig bæri að að
ganga frá landinu á eftir snyrtilega og það lýtti hvergi landið
á þeim árum ekki ekki gengið hart fram í því en á seinni árum hefur hitaveitan gengið mjög snyrtilega frá
öllum sínum leiðslum og mannvirkjum hér það mega þeir eiga
en vegna þess að ekki kom til greina að selja
það kom ekki til greina að selja
jarðirnar þá var farið fram á það að
hitaveitan sæi um það
að þessi fjögur býli þessi
þrjú býli reykir reykjahvoll og blómvangur fengi
dælt til sín fengi vatn til afnota til heimanota
allir voru þessir menn með gróðurhús og allir lifðu þeir meira og minna á því að heitavatnið rynni í gegnum þau
og þá þótti það sjálfsagður og eðlilegur hlutur að tryggja þessum
aðilum vatnið um aldur og ævi eins og stendur með ákveðnum þrýstingi og hitastigi
og þá skiptist va þetta voru sjö sekúndulítrar
sem um var að ræða
og þeir skiptust þannig að fjórir fóru að reykjum
tveir að reykjahvoli
og einn í blómvang sem var minnsta býlið
þetta gekk framar vonum
að þessi afgreiðsla á heitavatninu til býlanna væri dálítið misjöfn sérstaklega íbúðarhúsið
þar sem að boranirnar ollu því
að hverir þornuðu á hærri svæðum
og það er hægt að bora vatnið niður brekkurnar og niður í dalinn
og þar kom vatnsmagnið fyrir rest allt saman fram þá þornuðu til dæmis tunnuhver sem hitaði heimilið á reykjum
þá þornar hann upp og þá þurfti að að ná hita í húsin með öðrum hætti
og dæla vatni og þá voru lagðir ofnar
forhitarar niður í hveri sem voru hér fyrir neðan
hæðina á húsinu og hringrásin myndaðist og og þetta var mikið bras sem helgi hitaveitustjóri stóð í að halda þessu gangandi
því það kom ti stundum fyrir að
heil hús frusu og rörin í öllu og öll ræktunin skemmdist að þá voru borgaðar skaðabætur
ekki miklar en
en svo var það ekki fyrr en
borunum var lokið hér
endanlega
fyrst er borað með litla
bornum og dýpstu holurnar eru þar sex sjö átta
metrar á dýpt síðan nítján hundruð og sjötíu var gerð tilraun með með með
ennþá stærri bor og hann komst niður í tvö þúsund metra
eða meir
og þá hófust þessar svokölluðu djúpboranir sem voru framkvæmdar
í reykjahverfi og þá hvarf endanlega allur jarðhiti úr landinu hann hvarf ekki við grynnri holurnar
en hann hvarf við dýpri holurnar
og svo var talið að reykjasvæðið væri fullnýtt og þá færði borinn sig yfir yfir í mosfellsdal
og boraði þar á æsustöðum og og uppí helgadal
og aflaði vatns var var mikið af lendum hér og mikið
sem var ylur í já áður en þessar
boranir hófust já
það var hvernig ræktun var á þeim blettum það var grænmetisrækt það var það var sáð grænmeti og kartöflum mjög snemma oft í apríl
og uppskera kom í júlí
og það var hægt að selja nýjar kartöflur héðan í júlí nokkuð árvisst uppúr þessum heitu görðum sérstaklega þessum
skjóli fyrir norðanátt sunnanímóti
ég skal nú ekki segja einhverntíma litaði ég svæði sem var heitt
á einhverjum uppdrætti ég man nú ekki þeir geta verið til einhvers staðar
en það er ekki nokkur vafi á því að
að svæðið hér í reykjahverfinu
aldrei fraus var svo var farið neðan frá núverandi dælustöð
og beggja megin varmár uppað garðyrkjustöðinni að reykjum og blómvangi
og þá breiddist þetta út og hafa verið svona allt flatlendi
fjósbygginguna á reykjum og út um mela og akratún og
að reykjahvoli
þetta hafa verið svona tíu til tuttugu hektara landsvæði sem aldrei fraus
og það þóttu hlunnindi að hafa svona aðgang að landi því að ef að stórgripur drapst á þessum árum
og þurfti að grafa skrokkinn
og var frosin jörð
jörð þá var bara komið með hann hér þar sem hægt var að komast niður
og menn fengu leyfi til þess að grafa skrokka en það var yfirleitt krafist að það væri djúpt grafið já þá voru engar gröfur sko
þú nefnir þarna örnefnið
akratún
var einhver kornrækt hér á reykjum meðan þú manst já já það var
akratúnið var nú tilkomið áður en það gerðist en á árunum
eftir milli nítján hundruð þrjátíu til fjörutíu þá var sáð korni hér ár eftir ár
og það var yfirleitt í skjólgóðu og heitt land og það náði þroska og það var notað
en það svo féll það nú niður auðvitað
sjálfkrafa þegar vinnukrafturinn hvarf úr sveitunum þetta var vinnufrekt
og ég lærði að binda kornbindi á þessum árum
og var þetta notað í skepnufóður eða gátuð þið já já neinei allt í skepnufóður
og það var bara sko hálmurinn var þetta
svo var þetta höggvið
í sundur og axið var notað í skepnufóður í fóðurbæti og hálmurinn neðri hlutinn
af plöntunni var notaður svona í undirburð
og sennilega einangrun í einhver hús og eitthvað svoleiðis
þetta var aldrei í stórum stíl þetta var í tilraunaskyni frekar fengu bændur bætur
fyrir það að þessi hlunnindi hurfu eða
já það var ég benti garðyrkjumönnunum á það sem að notuðu þetta land
bæði ásgeiri bjarnasyni sveini bróður og jóni vigfúsi bjarnasyni
auk þess ólafi péturssyni á ökrum og þessum mönnum þeir þetta var partur af þeirra afkomu að selja grænmeti úr heitu landi
að þeir skyldu fara fram á
þeir féllust ekki á það
ég átti hvergi
ekki ekki teljandi eitthvað smávegis og ég ætlaði að taka þátt í þessu
en til þessara hluta fengum við búnaðarfélag mosfellshrepps
til að kanna það hvort það væri ekki hægt að
að búnaðarfélag íslands eða stéttarsamband bænda
legði okkur til lögfræðing til þess að vinna í þessum málum já
það var gert og það var ung og ágæt kona sem
tók þetta að sér fyrir búnaðarfélag íslands því að búnaðarsamband kjalarnesþings sendi þetta erindi þangað með beiðni um aðstoð
og það var unnið heilmikið í þessu máli
og þessi kona hét guðrún