tiro-is/ismus huggingface dataset:
og af einhverri hlýðni sagðist nú faðir minn hafa gert þetta tekið snælduna
kunni ekkert snældukings sem kallað var og varð að rekja bara upp á snælduna
hann sagðist hafa heitið því að það skyldi vera í fyrsta og seinasta sinn að hann snerti á snældu
því að afleiðingarnar af því sem hann hefði tekið snælduna og
og farið að tvinna hefðu orðið þær
að um morguninn eða daginn eftir var hann orðinn fárveikur
og hann sagði að þetta hefði allt verið því að kenna sem helvítis kellingin hefði fengið sér snælduna til þess að tvinna
auðvitað sagði hann þetta nú í gamni í gríni en meiningin var að hann tók mislinga
mislinga
í þessari ferð
eða veiktist af mislingum í þessari ferð og varð nokkuð illa úti eins og margir urðu á þeim árum í mislingum
en hann hét víst það dyggilega að hann snerti aldrei á tvinningarsnældu
nei ekki fyrr en á
seinustu árum sínum að hann fór að spinna hrosshár
já en halldór var mesti myndarmaður
laghentur maður skytta góð
og talinn ágætur formaður hér
en ölkær
þau fluttust svo frá hestgerði
og austur á land
nú náttúrlega dó nú magnús faðir faðir járngerðar og hún fékk sinn part af arfinum
en það hvarf
og varð að engu
líklega að halldór hafi drukkið hann mest út
og það var svo hennar urðu svo hennar endalok að hún var
varð ómagi á suðursveit
suðursveitungar urðu að sjá fyrir henni einhver ár en það var nú ekki lengi
hún lifði ekki það lengi eftir það en halldór held ég
hafi áreiðanlega farið til ameríku með birni syni sínum
eftir að þeir voru búnir að vera einhver ár á austfjörðum
þórunn gamla á kona steins sagði okkur strákum einu sinni þessa sögu
einu sinni komu voru þeir komu þeir til sjós austan af mörk
og þegar þeir koma inn fyrir hestgerðiskamb
þá sjá þeir eitthvað hrúgald
á torfunni fyrir innan kambinn á kambstorfunni
líkast því og þarna gæti legið afvelta hross
þeir fóru svo að gefa þessu gætur
segir þórunn þá sjá þeir það að það er hann
halldór í hestgerði á vissri konu sem ég ætla nú ekki að nafngreina
þá sjá þeir
á vissri konu sem ég ætla nú ekki að nafngreina
hana þú fékkst það þó það væri ekki alveg nóg
hvað er klukkan þín
hún er að ganga átta
tólfta
júlí nítján hundruð sjötíu og níu steinþór þórðarson segir frá
ég ætlaði eiginlega að spyrja þig spyrja þig hérna um sögurnar
hvenær fórst þú eiginlega svona að
að segja sögur sem þú hafðir heyrt
svo þú svona munir til
ja ég man það nú ekki svo vel
ég gæti best trúað því
það hafi byrjað ég hef byrjað að segja krökkunum mínum sögur
og þetta hefur nú svo hafi svo haldist við hér vor var alltaf eitthvað af krökkum
þegar að mínir fóru að eldast þá komu hér aðrir yngri
börn úr reykjavík
barnabörn mín börn þóru dóttur minnar og ólafs manns hennar
óskar már hann var hér frá því hann var
lítið barn og fram á fermingaraldur fram yfir fermingaraldur
á hann var hér á hverju sumri
og ég gæti nú vel trúað því
að ennþá þætti honum ja kannski jafnvel skemmtilegast að vera hér á hala
og þessum krökkum
sagði ég sögur
og hef svo haldið því áfram jafnvel mest núna við þessi barnabörn mín sem eru núna uppvaxandi
ég hef nú mest logið í þau af sögum þau hafa verið áköfust áköfust að biðja og ég hef haft þá mestan tíma til þess að
segja þeim
en nú hefur þú verið að segja sögur svona allskonar
þætti úr héraði og ýmislegt sem að þú heyrðir sem er nú
kannski ekki beint svona
sem er nú ýmislegt um lífið hér fyrr á fyrr á árum og fyrir þína daga
sem er nú kannski svona
hefur nú sem margir vilja nú fleiri margir fleiri
þessi sagnaskemmtun þín hefur hún alltaf verið bundin svona við fjölskylduna nei nei nei nei
minnst við hana
það hefur verið mest um annað
sem minnist þá á sögur sem mér voru sagðar þegar ég var yngri
og svo ýmislegt sem
borist manni þá til eyrna
já ég var nú ég veit það að þú hefur ekki verið að tala um fjölskyldu þína í sögunum heldur það að hefur þú hefur hefur þú ekki sagt fleiri
mönnum
en fjölskyldunni þessar sögur
það hefur nú komið fyrir að ég hef
á mannfundum en það er ekki mikið af því
það er helst það helst þá að ég það sem ég hef sagt í útvarpinu
ég rakti nú þar
megindrætti úr ævisögu minni já jú jú en
þú varst að tala um mannfundi voru það mannfundir hér í héraði já hér í héraðinu
og hvaða samkomur voru það þá
það gátu verið svona allskonar samkomur
það var nú meðal annars voru það nú menningarfélagsmótin fyrst
og svo komu ýms félög önnur sem að stofnuðu til
sam kvæma og menn voru þá fengnir til að skemmta ýmist með ræðuhöldum eða þá
og ég býst nú við að ég hafi nú sagt einhverjar sögur en þá ekki tilbúnar held ég
þó er ég vís að hafa búið þær til
en meira þá sagnir sem ég hafði
heyrt á yngri árum og hélt að fólkið hefði gaman af kannski að heyra
nú en hvernig hefur þú geymt þetta svona í minni þínu
reynirðu að muna einhver sérstök atriði eða reynirðu að muna söguna í heild
ég eiginlega reyni ekkert að muna þetta þetta einhvern veginn geymist svona ósjálfrátt
og rifjast svo upp þegar maður fer að hugsa um það og tala um það
þá kemur eiginlega sagan af sjálfu sér
hún er geymd sjálfsagt í einhverju ja eins og mamma hefði nú orðað það í einhverju hugskotsholi
og kemur svo fram þegar maður fer að hugsa um hana rifjast þá upp
svo í sambandi við orðalag og annað slíkt reynirðu að muna orðið
reynirðu að leggja á reynirðu að segja söguna sem líkast því sem þú hefur heyrt hana svona að orðalagi jaá
já já ég reyni það
en þó getur nú verið náttúrlega að ég breyti eitthvað til
með orð ef mér finnst það falla betur inní söguna
já en svo er líka í sambandi við efnið
reynirðu að bæta einhverju svona inní gera þetta sögulegra
ég bý þá bara hreinlega til sögu
alveg frá eigin rótum
nú í seinni tíð þá er ég nú dálítið farinn að gera af því
og geymi ýmsar sagnir bara í mínu eigin minni sem ég er búinn að hugsa
já en er ekki dálítil freisting ef þú ert með svona heldur lítið söguefni
að segja það er saga sem þú hefur heyrt sem þér finnst svona heldur fábreytt að færa hana svona í stílinn
eða láta fljóta þá eitthvað með sem að gæt hefði getað gerst
nei ég reyni ekkert að hnýta svoleiðis saman
annað hvort læt ég þetta fara sjálfstætt eins og ég hafði heyrt það eða þá bara ég bý það til af rótum
þó er ég nú nú er ég að skrifa sögu aff gamni mínu gera uppkast að sögu
og sumt í þeirri sögu það á sinn veruleika
en ég veit að það þykir nú ekki trúlegt
ég kalla þessa sögu ungur maður segir frá
og það eru sum
atriði þar
sem að ég kynntist þegar að ég var
ungur maður ég skal segja þér eitt lítið brot úr þessu
þessi ungi maður hann er að lýsa húsfreyjunni sem hann er hjá
þetta var nú meinleysiskona segir hann
og hann hafi haft átt haft bara gott atlæti hjá henni
og nóg og nóg að borða en stundum hefði maturinn mátt vera hreinlegri
hún hefði verið mesti bölvaður sóði
hún hefði yfirleitt alltaf verið í sama pilsinu og þegar hún hefði þurft að þurrka á sér
blautar höndur þá hefði hún strokið því bara utan á pilsið á mjöðmunum á sér
tvisvar sagðist hann hafa séð hana
missa niður rjóma
þar sem hún var að fara með kaffið
og hún hefði bara sötrað rjómann uppí sig og spýtt henni ofan í könnuna aftur
og borið svo fyrir fólkið
og þá sagði hann að þegar hún hefði rennt úr rjómatrogunum
þá hefði hún sle
strokið fingrinum um trogið
um um hliðarnar og gaflinn úr troginu
og sleikt rjómann
af fingrinum og spýtt honum ofaní trogið
ég man nú ekki eitthvað var það nú þriðja atriðið í sambandi við þetta álíka en þetta
eru atriði
hala suðursveit tólfta júlí nítján hundruð sjötíu og
níu steinþór þórðarson bóndi á hala segir frá
þú sagðir varst að segja mér það að þetta hefðu allt verið atriði sem þú hefðir séð sjálfur
eru í sögu þessa unga manns
já já og kannski fleiri atriði sem að svona
hafa gerst í
sambandi við mitt eigið líf en mest er þetta nú skáldskapur
já nú hefur þú sagt náttúrlega sög
margar sögur oft reynirðu þá að
segja þær sem líkastar í hvert sinn
sem líkast í hvert sinn sem þú segir sögu sömu söguna meinarðu já
það getur náttúrlega verið að það verði orðabreyting
en en yfirleitt efninu held ég alltaf því sama og sem næst orðalaginu
því þetta er orðið ég er búinn þetta er bú þetta er þá búið að gerast í
í mínum eigin huga og ég búinn að tala þetta við sjálfan mig áður
mér er þetta dálítið ljóst þegar ég loksins fer að taka þetta opinberlega
ég hef haft mjög alltaf mikinn mikinn áhuga fyrir því
að reyna að bjarga því sem var
til dæmis gömlum sögnum
og gömlum við atburðum
svoleiðis að það gleymdist ekki sérstaklega ef það væri eitthvað sögulegt við það
það var nú eins og með sjóróðrana hér í suðursveit
þetta var eiginlega margþætt sem gerðist í sambandi við hann
og var nú
er nú alveg að deyja
deyr nú alveg út
með til dæmis torfa syni mínum hann var nú mikið inní þessu
og þessvegna t á ég nú fyrir að bjarga
þessi frásögn alveg eins og það gerðist bæði verknaðurinn sjálfur
róðrarnir
ýmsir aðburð atburðir sem að gerðist í róðrunum
eins og skiptapi og að því að verða skiptapi
og svo drauma í sambandi við róð við róðrana
og svo í sambandi við fiskivonir
ég að segja þér hvað það var eiginlega sem að fólkið
trúði mest á í sambandi við drauma sína sem aflavon
það var nú fyrst og fremst mikill sjávargangur ef mikill sjávargangur var
þá var óbrigðult að það var fyrir afla
og því lengr nær sem hann gekk bænum því meiri aflavon var
ég spyr nú ekki að ef hann braut á stéttinni þá var nú alveg víst að það kæmi mokafli
sama var það ef maður var að sæ setja skip að sjó og var að bagsa með það kannski frammi í brimgarði það var
aflavon
en að setja skip frá sjó það var ólukka
það boðaði það að það yrði enginn afli þann veturinn eða þá vertíðina eða eitthvað þá lítill
sama var það með saur ef menn ef menn dreymdi það að þeir voru með saur í höndunum sérstaklega
mannasaur og eftir því sem þeir mökuðu honum í meir honum meir um hendur sér eftir því var meiri aflavon
og allt held ég að þetta hafi orðið fólkinu bara veruleiki
ég man eftir til dæmis einu sinni dreymdi mig mikinn sjávargang já og oftari og mér var það fyrir
fyrir fyrir afla sjórinn braut hér vestur með steinafjallinu
og ég var stuttu á undan brotunum svoleiðis að ég bjóst við að þau þau þau mundu skella á hælum mér þá og þegar
og það kom mikill fiskur þetta þenn þetta vor sem var flutt inn með þessa leið sem að mig dreymdi að
sjórinn var að ganga
svo var það nú ýmislegt fleira sem að fólkið færði sér til nytja
sem aflavon sem það dreymdi
það var einu sinni kona hér á breiðabólstað hún hét margrét síða sta húsfreyjan sem var í vestri bænum á
breiðabólstað hana dreymdi einn vetur
hún átti hest sem hér hrekkur
það heyjaðist illa um sumarið svo hún setti hann á guð og gaddinn
og lét hann ganga hér í breiðabólstaðar teigum um veturinn
það voru oft auð ræsi
vermslulindir sem að spruttu upp í teigunum og var
autt út frá þeim
og þar barði klárinn niður þegar að harðast var til haga
nú dreymir margréti segir margrét einn morguninn þegar hún vaknar nú dreymdi mig fyrir afla nú
hvað dreymdi þig sagði heimafólkið
mig dreymdi það djöfullinn kom til mín og sagði að ég skyldi leggja reiðing á hann hrekk
hann hét hrekkur hesturinn
já svo líður nú góan þetta var seint á þorranum
hana dreymdi þetta svo líður þorrann og fram á fyrstu viku einmánaðar
þá kemur mokafli í bjarnareysandi
og þar höfðu þeir sunnsendingar og meðal annars maður margrétar
skip sitt
og af því það aflaðist svona mikið þá þurfti mikinn hestakost til þess að flytja aflann svona langan veg
og margrét hún tekur svo hrekk af úti ganginum og flytur á honum fisk heim
og þar með var draumurinn hennar kominn
sem var djöfullinn
sagði henni þegar djöfullinn sagði henni að leggja reiðinginn á hann hrekk jahá merkilegt
en hvernig er það eru nokkrar sérstakar sögur sem þér eru svona tiltækar
sem eru tiltækari en aðrar
í sambandi við nei ég var að hugsa um það nú kanntu mikið af sögum allskonar sögum og
frásögnum ýmsum og ýmsum atburðum
manstu nokkuð
eru það nokkrar sögur sem þú
sem þú hefur sérstakt dálæti á
eru einhverjar sagnir sem þú hefur sérstaklega gaman af að segja
ég man það nú eiginlega ekki í bráðina
í bráðina nei ég var að spyrja þig að því hvort það væru einhverjar sérstakar
sögur sem þér þætti meira sem þér þætti skemmtilegra að segja en aðrar
eða er þér kannski alveg sama hvaða sögur þú segir sögu þú segir
eða fer það eftir einhverju öðru
mér þykir náttúrlega mest gaman að segja þær sögur sem að mestur mergur er í sem að
sem mest er sögulegast við og ég gæti haldið að fólkið hefðu mesta ánægju af að hlýða af
svona sögugutl sem að ég kalla
ég geri ekkert úr því en hvaða sögur finnast þér sögulegastar
sem eru miklir atburðir svona mikil örlög eða
eitthvað slíkt það er nú sérstaklega miklir atburðir
og hlutir sem að hafa gerst og gerðust
en eru nú að falla í gleymsku eru búnir að vera og nú fallnir í gleymsku
frá þessu hef ég mest gaman af að segja og því náttúrlega magnaðri sem
eru þeim mun meira gaman hef ég af að segja frá þeim
og held þá að fólkið hafi meira gaman af að hlusta á það
finnst þér meira gaman að segja sögur af
at ýmsum atburðum svona atburðum sem að gerðust annað hvort þegar þú varst ungur maður eða fyrir þína daga
en til dæmis svona þjóðtrúarsögnum eins og draugasögum huldufólkssögu m og svoleiðis og ég geri nú eiginlega engan mun á því
ef það er ef það er dálítið efni í því
þá er það eiginlega alveg sama fyrir mér
og það eru náttúrlega sögur sem að hafa gerst og ég þykist vera viss um að séu sannar
sannar
ég hef náttúrlega meiri ánægju af að segja frá þeim
heldur en sögum sem að geta svona oltið á tvennu hvort eru sannar eða sannar ekki
en hvað heldurðu til dæmis um svona draugasögur heldurðu að þær geti verið sannar
ja það er ekki gott að segja það er ekki gaman að rengja alla þá sem hafa
þóst sjá og verða fyrir einhverju dulrænu
og ég vil alls ekki rengja það að þeir hafi ekki séð þetta
því eins og ég var að segja þér frá hérna um daginn
ég einmitt verið einn af
þeim sem hafa séð eitthvað dulrænt sem ég hef ekki getað gert mér grein fyrir
og það hefur ekki verið
nein missýning
og ég hef ekki haft gaman neitt gaman af
að búa til sögu sögur til þess að reyna að gera þær sannsögulegar
ef það hefur verið eitthvað tvírætt sem ég hef séð
einhvers staðar á milli þess að vera eðlilegt og óeðlilegt
þá hef ég reynt að ganga úr skugga um það að þetta hvort þetta væri
við vorum einu sinni hjónin til dæmis að segja að koma austan yfir
steinasand og þegar ég horfi til baka
þá sé ég að það er ljós þar uppi í grjótunum dálítið fyrir austan okkur
ég segi svo við konu mína við skulum nú athuga hvort þetta er nú ekki einhver missýning hvort þetta er nú ekki eitthvað annað heldur en ljós
við snúum svo til baka
nei þetta var ekki ljós
það var bara tunglið það glampaði þarna á
svellbunka
en ekkert ljós
já en einu sinni ætlaði ég að verða fjandi illa úti ég var að koma austan
steinasand í þetta skipti
var þá að fara eða koma úr fundarferð
sem ég var búinn að fara yfir alla sýsluna
ég kom með það mál á kaupfélagsfundi
að það yrði rei já á fulltrúafundi kaupfélagsins
að það yrði reynt að stofna fóðurbirgða félög í sýslunni
og við vorum svo kosnir þrír í nefnd til þess að fara um sýsluna
og reyna að stofna þessi félög
og í nefndina voru kosnir ég þórbergur þórleifsson í hólum og
jón eiríksson í volaseli
og ég var tilnefndur formaður eða nefndin tilnefndi mig fyrir formann nefndarinnar
og átti að taka tímann sem að mér fyndist heppilegastur til fundarhalda
já já þú vilt ekki fara með hina þuluna
jú það gerir ekkert til það er svona eins og hver önnur vitleysa
það er um þennan
um þennan sigurð strandfjeld eða stranda
stranda eins og hann var kallaður oftast í daglegu tali
hann var fósturforeldrar hans hétu björg og jóhann
svo eftir að hann var nú farinn frá þeim
heimsótti hann þau nú oft
þau voru þá hætt búskap
og voru ýmist á ýmist á sama bæ hjónin og þau kannski öll þá þrjú
eða þá þetta var sitt á hverju heimili
og nú er það einu sinni
sem oftar
að siggi er er ekki með þeim fósturforeldrum sínum heldur á öðrum bæ
en nú segir sá sem að yrkir
að hann sé kom hann sé á öðrum bæ og í heimsókn
sé nú i heimsókn til þess að finna fósturforeldra sína
og hann byrjar
það hét
bærinn hét leiti sem að björg
fóstra hans var á
siggi reið i garðshorn á leiti er hann þar spurður að heiti
ég heiti sigurður mussa lommér gunna sjúga hann
kussa en húsfreyjan á á leiti hét guðrún
lommér gunna sjúga hann kussa
siggi fór að sjúga punginn er hann í því verkinu slunginn
honum eftir mjólkinni lengdi og að endingu tuðruna sprengdi
en þetta var siggja
ekki nóg hann vildi fá meira gunna mín gefðu mér hræru á meðan ég sest hér á gæru
þá tók hún svona til orða á meðan hann var að borða
aldrei færðu mat í þinn maga bölvaður farðu út í haga ellegar til hennar bjargar
hirði þig hundar og vargar
strandi brá fljótt við að bragði
brátt þegar undir sig lagði inn leitin hann æddi í bræði í brunnagarðinn náði með æði
brá fljótt við að bragði
brátt þegar undir sig lagði inn leitin hann æddi í bræði í brunnagarðinn náði með
brátt þegar siggi sig sýndi svangur hann raustina brýndi
gamla björg lagði við eyra því hana langaði að heyra
gamla björg bar á borðið þegar hún heyrði lífsins orðið
hangikjöt ostur og kaka og þar
ísheil smjörskaka
bíddu nú við ég er nú að velta fyrir mér hvernig næsta er
nú ætla ég ekki að muna það þú manst það á eftir
þú manst það á eftir bara
já já svona er það siggi þá settist á bekkinn leysti frá kverkunum hlekkinn tók hann
þá í munn sinn að hæna og át þar með ýlduna græna
svo svo fara þau öll til að sofa
í þessum bölvuðum ódráttarkofa
gamla björg siggi og jói á fótum þeirra lá kjói
það var hundur sem að
jóhann átti sem hét kjói
svona var nú þessi vísa
eins og hina þuluna já
þá hafa þeir verið ungir menn já já stráklingar
ég man nú ekki eftir neinu öðru að spyrja þig núna það var nú eitt sem langaði bara til að spyrja þig að svona í framhjáhlaupi
svona í framhjáhlaupi já
það var nú ekki beint um
það var nú svona um hugmyndir þínar um svona lífið eftir dauðann
nú ver að þær hafa heldur breyst og til hins verra eftir því sem ég eldist meir
ég braut nú litið heilann um annað líf þegar ég var ungur maður og mér fannst
eiginlega sú stund vera svo langt í burtu að ég þyrfti neitt um það að vera að hugsa
en svo eftir að ég fór að eldast
þá hef ég nú líklega farið að hugsa meira um þetta þó ég eigi eiginlega vilji nú ekki viður kenna það
en það sem ég hef helst
um í því sambandi
það er að ég trúi því síður nú en ég gerði að það væri nokkurt líf til eftir þetta líf
mér finnst það vera svo margt sem að mælir á móti því
að ég get ekki fundið í rauninni nein rök fyrir því að þetta geti verið satt þó vil ég
ég trúa þessu og þó trúi ég því undir niðri
mér finnst til dæmis að maðurinn hann sé upphaflega
eftir því sem vísindin segja og verður ekki að trúa þeim
hann sé þannig til orðinn að það sé varla líklegt að
hann hafi fæðst með annað líf eftir þetta inn í þennan heim
hann á að vera kominn af einhverri lægsta lægstu skepnu jarðarinnar
og hvernig getur maður haldið að sú skepna ja hún hefur hlotið að eiga sitt annað líf þá
ef að maðurinn á það
eða er það þá svona
á allt sem að lífsanda dregur hér á jörðinni
á það í vændum annað líf
það er nú ýmislegt sem að getur sannað það alveg eins og
að maðurinn lifi annað annað líf
til dæmis að haf hefur ýms fénaður hann hefur sést sést
og þá er það líklega þessi líkami sem hann
fæðist inní annað líf með
að við sjáum hann í þegar við sjáum hann aftur hér
ég hef nú talað um þetta við tvo presta
prestinn á síðu hvað heitir hann nú sigurjón séra sigurjón
þú sagðist hafa talað við tvo presta um þetta já og sagt þeim sagt þeim frá þessu eða það að meðal annars
hafa trúmál borið á góma þegar þeir hafa komið hingað
annar var séra sigurjón prest
prestur í á klaustri
eða prestbakka
ég veit nú ekki á hvorum man
ég hann er búsettur á klaustri held ég áreiðanlega
og svo prestinn okkar séra fjalar
fjalar
en þeir eru nú báðir öruggir í trúnni
og segja mér
alveg óhætt að trúa því að það sé líf eftir þetta líf
en ég læt það nú eins og vind um eyrun þjóta
en reyni þá heldur að leita eftir einhverjum sönnunum
sem að ég hef orðið
eða gæti
heimfært að ég hafi orðið fyrir sjálfur
það var árið nítján hundruð þrjátíu og tvö
að þá dó hér svona miðaldra bóndi hann var
trúmaður mikill
en trúði alveg bókstaflega kenningunni eins og hún var framsett
á þeim og fyrri árum
svo er það nokkru seinn nokkru eftir að hann er dáinn
þá dreymir mig að ég og benedikt bróðir við erum komnir þarna
á bæinn þar sem að hann átti heima
hann átti heima á skálafelli í suðursveit og hét sigfús sigfús sigurðsson
og þar býr núna sonur hans ragnar sigfússon og er oddviti í borgarhafnarhreppi
ég segi við benedikt
þarna er hann sigfús
ég sá hvar hann stóð utast í túnfætinum já
benedikt tók því vel að hann væri þarna
eigum við ekki að ganga til hans
og spyrja hann
að því hvernig honum liði jú jú
svo göngum við því að
við vissum það báðir að hann var dauður
svo göngum við til hans heilsum uppá hann og ég segi svona alveg umbúðarlaust
hvernig líður þér nú sigfús minn
ekki vel sagði
hann nú hvernig stendur á því sagði ég
ja þetta er nokkuð öðruvísi heldur en ég bjóst við
en það er nú kannski ekkert að marka
því ég var nú hrifinn þarna frá konu og ungum börnum
og svo var það ekki
og annað sinn
annað sinn var
var ungur maður sem dó hér ég held þrjátíu og þrjú ja ára
mesti greindarmaður
í suðursveit að morgni
laugardagsins tólfta júli nítján hundruð og áttatíu steinþór þórðarson segir frá já
þú vildir kannski bara byrja aftur á þessari frásögn já já
já það var ungur maður hér í sveitinni hann hét gísli og var jónsson
og þegar að þetta gerðist þegar hann dó
dó þá var hann barnakennari hér í suðursveit var búinn að vera nemandi á laugum
einn með fyrstu
remendum sem fór hér úr suðursveit og kannski sá fyrsti á alþýðuskóla
hann var vel greindur
áhugasamur um félags og framfaramál og kappsmaður í öllu sem hann tók sér fyrir hendur
og ég áleit að við suðursveitungar ættum þarna góðan forystu mann
enda var hann farinn að sýna það
en þá var það bara þetta ég held hann hafi verið
þrjátíu og þrjú ja ára þá fær hann lungnabólgu og hún drepur hann
ég var á
kom austan af höfn
og var á fundi þar mæti mönnum úr suðursveit á á vesturleið og
að gísli kennari liggi í lungnabólgu
já ég hugsaði með mér það væri nú ekki mikil hætta þó hann gísli fengi lungnabólgu
þetta væri það hraustmenni að hún mundi nú ekki á honum vinna
en það var nú annað hún drap hann
svo er það þetta var um vorið svo var það seinna um sumarið
að þá dreymir mig að ég er kominn heim til gísla
heim á gamla uppeldis heimilið hans
heim i hans gömlu föðurhús og hitti þar gísla og veit nú þet veit nú að hann er dáinn
og vil nú fara að fræðast af honum
og ég spyr hann nú að því að
hvernig hvernig honum líði
ja hann sagðist nú eiginlega lítið geta sagt um það
því hann hefði ekkert farið ennþá nema hérna í námunda við bæinn sinn
bæinn sinn
eitthvað barst barst nú talið að meiru en hann en að lokum segir hann
ja svo fór nú líklega best sem fór nefnilega að hann dó
og þá ályktun hans dró ég af því
hann var heitbundinn
myndarstúlkų og greindarstúlku
reginu stefánsdóttir á kálfafelli en hún var á
hallormsstað í námi þennan vetur
en með kennsluna hafði hann þenn
þennan vetur og um sumarið áður dálítinn aukabúskap
dálítið bú og hafði ráðskonu
en þeirra samskipti urðu þannig að hún verður barnshafandi
ekkert var þetta nú opinberlega talað mikið um það hver mundi eiga barnið
en flestir munu þó hafa getið þess til
að það væri gísli sem að ætti barnið
og svo elur hún barn sitt á þeim tíma
sem að átti að vera en en feðraði það aldrei
og þetta sem hann segir svo fór kannski best sem fór
að þá hafi
hann meint það að
það hefði kannski ekkert mjög gaman ekkert gaman verið fyrir sig að standa frammi fyrir því
að eiga kærustu
eiga barn i vonum með annarri stúlku
svo segir hann ég ætlaði mér að verða mikill maður
en það var allt honum guðna á höfn að kenna að ég gat það ekki
en þar þar gat ég ekki fundið nokkurt samband á milli hvað hann meinti með því
þú varst að tala þarna um áðan að þér fyndist ýmist sanna ýmist benda til þess að að
skepnur þær þær ættu annað líf ekki síður en menn ja ég hef heyrt sögur
af lesið sögur af því
lesið sögur af því já
hesta eða aðra önnur húsdýr
og ekki ekki að ég hafi haft sagnir af því hér
nei en ég hef
ég hef lesið
um þetta já já já já
en en hversvegna hefurðu fjarlægst þessa skoðun að líf sé eftir þetta líf
þegar þig hefur dreymt dána menn
ég veit það ekki mér finnst eiginlega
ég skil nefnilega ekkert
í því hallfreður hvernig í ósköpunum
haldið áfram að vera til allur þessi óskapargrúi
af fólki hvernig hann getur haldið áfram að vera til
en það er ekki svoleiðis það geta verið margir heimar í þessum heimi
heimi sem að okkur er dulið að sjá er það ekki
sem okkur er dulið að sjá