tiro-is/ismus huggingface dataset:
svo það verður þannig að garðar kann ekki við það að láta svo fara að hann bjargi honum ekki og
gefur út víxil
en hvurt hann hefur þá
mikið fé þegar hann kom þar
einusinni man ég eftir að stefán g
er eitthvað að minnast á hann í einhverjum skrifum sínum
og segir að þetta sé að mörgu leyti vel gefinn maður þessi dofri og það mundi nú vera rétt
ættræknum íslendingum að heldur
rétta honum hjálparhönd með eitt og annað
en veistu nokkuð hvernig hann komst af í ameriku já hann var að segja mér dálítið af því
held ég fyrst til vinnipeg
en þú veist að þetta er nú stutt frá vötnunum
svo komst hann víst út að vötnunum
þarna þar voru skógar
það var nú talsvert lengi að hann sagði mér sem hann var
veiða þarna þarna með þeim
en það gekk nú svona misjafnlega þeir voru þá si svona og svona brellnir við hann svo honum líkaði ekki og fór frá þeim og svo framvegis
svo datt honum það einhverntíma í hug
að hann gæti náð í
skinn sem kallað var oturskinn
það var þannig að það var fjarska móðins hérna áður skal ég segja þér fyrir vetrarhúfur þú mannst ekki eftir því
hérna upp úr aldamótunum þótti fjarskalega fínt að eiga
oturskinnshúfu
en ég hef heyrt að þessar oturskinnshúfur þær hafi aðallega verið
búnar til úr skógarrottuskinnum
en eitthvað hefur dofri haft hugmynd um þetta
því að hann leggst út í skóga býr sér til kofa þarna eða hvurt
var til þar kofinn það sagði hann mér nú aldrei greinilega frá
en þá vantaði hann veiðimenn til þess að veiða rotturnar
og hvað heldurðu að hann hafi gert þá til þess að fá veiðmenn í lið með sér
hann útvegaði sér
sextán ketti já
og þetta voru félagar hans
þarna í skóginum í kofanum það voru sextán kettir
sem að störfuðu alltaf fyrir hann að veiða skógarrottur
en hann blés af þeim skinnið og þurkaði
eða spýtti upp og seldi svo við ærnar fé og svona komst hann af
en ég sagði nú einhverntíma við hann
hvernig var það þurftir þú ekki mikið að gera til að afla fæðu fyrir alla þessa
ketti hann kallaði þá hrepppstjóra þeir ættu
ættu ekki skilið að eiga minna nafn heldur en það að heita hreppstjórar því hreppstjórar væru þeir
þetta væru höfðingjar allir kettir
þeir hefðu verið það
það varð ekki svo þung vistin fyrir þá
þeir öfluðu sjálfir fæðunnar sagði hann nú hvernig
það var talsvert mikið þarna af
höggormum höggormum
já það voru litlir ormaskrattar
sem voru að flækast
í kjarrinu
og þeir veiddu þetta þeir réðust á
á þeim og og bitu þá
svo drógu þeir þetta í kjaftinum heim að kofanum alltaf komu þeir með þetta heim að kofanum
þeir átu þá
höggormana
þeir bútuðu þá sundur í stykki
grófu þá stundum stykkin og drógu
upp þegar þeir þurftu þess með svo átu
nú það var bærilegt þetta hafur létt á þínu já þeir léttu sig á fóðrum greyin
höfðingarnir
hvað var hann lengi þarna hvað gerði hann svo þegar hann var hættur að veiða þessar rottur
það var nú lengi sem hann var þarna svo fór hann alla leið
að mér skildist þarna vestur að alberta þar sem hann var hann stefán því hann var kominn þar einusinni
en það var nú þannig að að
það vildi alltaf slá út í
þetta með pólitíkina hjá honum og það
var nærri nærri búið að ríða honum að fullu einusinni eftir því sem að hann sagði mér
og hvernig var það nærri búið að ríða honum að fullu í bandaríkjunum ég skal
segja þér það eftir því sem hann sagði mér að það var einhverntíma fyrir einhverjar kosningarnar
þá voru þeir víst nokkuð heitir sumir í pólitíkinni og
og hann sagði að það hefði verið eiginlega kunningjar sínir en ég var nú ekki búinn að
ég varaði mig ekki á
og varð raun á nú já
það var nú til dæmis einn sem kom þarna um kosningahríð til mín
og hann ætlaði að fara að kristna mig því hann var róttækur alveg kommúnisti
hann talaði um skal ég segja þér þarna fjörutíu og tvö þrjú fjögur og allt í sex
þú mannst nú þegar var með alþingishúsið og allt þetta
þá var hann að tala um þessa helstu
en hann sagði mér að þessi náungi sem að kom til hans þarna í kosningarhríðinni hann
að fara að kristna hann
en hann vildi ekki kristnast láta í pólitíkinni
en hann var með byssu og mér datt það nú ekki í hug að hann færi að nota byssu
og allt í einu er hann orðinn svo reiður
skýtur mig hérna í handlegginn og hann sýndi mér örið í gegnum aflvöðvann í handleggnum á sér
og svo sýndi hann mér annað ör hérna í handarbakinu
nú léstu ekki taka
helvískan manninn segi ég
æji ég hafði ekki skap í mér til þess ég lét hann fara ræfilinn
jæja sagði ég já það var undarlegt
eins var það skal ég segja þér það komu stundum ræflar þarna inn sem vantaði nú fyrir brennivíni eða
og ég hélt nú að hann mundi
það kom einn ég held að hann hafi heitið svanur þegar ég var þarna
hann fái ekki mat fyrir sig þeir segja venjulega mat en það vanalega drykkur
ekki gott ég veit ekki hvurt ég get bjargað þér góði minn
sagði dofri var það mikið fé sem þig vantaði
gætir látið mig hafa þrjátíu eða þrjátíu og fimm krónur það á ég að hafa ég get bjargað þér með það sagði hann
og hann fékk peningana og fór með það
áreiðanlega fengið hressimeðal út á það
ég sagði það við dofra gerirðu þetta oft
því hann átti nú eiginlega aldrei til hnífs og skeiðar
í þegar þesir aumingjar koma þá kann ég ekki við að reka þá út eins og seppa sagði
þarna sérðu nú svona
ég sagði þér áðan að síðustu tvö eða þrjú ár þá kom ég alltaf vikulega
og hann hafði nú ekkert
þarna til fæðslu nokkurntíma hann var í kjallara þarna vestur á mýrargötunni rétt hjá honum
var hann í kjallara
og svo varð hann alltaf að fara tvisvar og þrisvar á dag hvurnig sem veður var og hálka og hvað sem var
til þess að sækja sér fæðslu
hann fór vanalega ofan í aðalstræti síðasta árið síðustu tvö árin
og fór þá vanalega upp þarna beint af augum þarna frá slippnum
og svo niður og til vinstri handar ofan í aðalstrætið
en svo var stundum hálka svo ég var alveg undrandi að hann skildi geta staðið svona
svo hafði ég nú heyrt þetta að
löngu löngu hann vildi nú aldrei viðurkenna það
hefði fyrir mörgum mörgum mánuðum verið samið við þá að þeir eignuðust þetta
landsbókasafnið eftir hann dauðann
ef að þeir
sæu um að hann hefði lífsbjörg
svo að það verður úr einusinni að ég verð svo djarfur
að ég hringi til finnboga guðmundssonar landsbókavarðar
segi honum þetta að ég komi nú þarna
mörgu leyti að ég telji virðingarverður maður þessi maður
og hvort að það sé rétt sem ég hafi heyrt
að þeir séu erfingjar
ja hann segist ekki geta farið á móti því að það muni rétt vera
að það hafi orðið áður en hann hafi farið til
það hafi komið fyrir á þinginu
og verið samþykkt að þeir yfirtækju allar eignir dofra
því að sjá um hann
já ja ég tel að
það sé illa séð um erfingja
eða eitthvað á þá leið
finnbogi en ég
sem að gætu komið
reyndar er nú
frændi hans eða ættingi
segir hann og ég get nefnt það að hann fari til hans og komast að því hvað
væri hægt að gera fyrir hann og það var víst haraldur okkar
og ég komst að því að haraldur hafði nokkrum sinnum komið þarna
svo var það læknirinn þarna
þarna ofan
það verður úr að þeir koma því til leiðar
að honum er komið
upp þarna á landakotsspítala
var víst haraldur lay sem að
réði því
svo kom ég nú þarna
þegar ég frétti þetta loksins að hann væri kominn þarna á landakotsspítalann til hans
fyrst kom ég einusinni eða tvisvar þarna í ganginn
en hann var aldrei við
og þá sá ég að þetta var fyllast allt af blöðum það var þjóðviljinn og þessháttar því það var nú hans aðalblað það var þjóðviljinn
sagði svo þegar ég kom þarna ja mér brá í brún þegar ég kom þarna inn á ganginn það var allt fullt af blöðum
hvað er að heyra þetta segir hann
það safnast þarna blaðið og ég fæ það ekki þá var hann þarna hann skúli skúlason
jóhannesar skúlasonar þú kannast nú við hann sem er að bera
alltaf út dingeyingur
hann þú hjálpar mér með þetta að nálgast blöðin því þetta er ómögulegt að það safnast
þá mun hann hafa heimtað af stúlkunum að hann fengi föt þegar við vorum farnir
og kemst í föt fer ofaneftir í flughálku
og þegar hann kemur til baka kemst hann hálfa leið upp á
dettur og mjaðmargrindarbraut sig og hann reisti aldrei höfuð frá kodda eftir það
svo hefur hann orðið eitthvað erfiður
þarna sem má nú geta nærri þegar
orðið að athafna sig við hann
maðurinn var nú svona skapstyggur gat verið ef að út í það fór ef hann mætti svona
ýmsu misjöfnu
svo að síðustu fóru þeir með hann niður á elliheimili og þar var hann viku eða hálfan mánuð
að mér skildist og þar do hann
hversvegna fór hann frá ameríku
ja það er nú eins og gengur með þessa íslendinga
þú hefur náttúrlega aldrei fylgst með því
þeir sem voru að flækjast til ameriku þarna um aldamótin og fyrir aldamótin það var svo sægur sem að kom upp aftur
ég held það sé er ekki sagt að það sé eitthvað svona í þessu fólki sem er alið upp í fjallahéruðum
nei en það er þráin að komast til landsins aftur hann hefur ekki sagt þér frá því neitt sérstaklega nei nei nei en
mér skildist en hvernig komst
séu ekki skógarrottuskinnin sem hafa hjálpað honum að komast upp
já en eftir að hann kom til íslands
á hverju lifði þá karlgreyið þá
þeir létu hann hafa einhvern lítilfjörlegan styrk
og svo var það þetta eftir að hann seldi þetta sem hann var búinn að skrifa þetta var ekkert smáræði sem hann var búinn að skrifa þú hefur séð þessar þykku bækur sem hann skrifaði þarna eitthvað svona stórar
fengið einhvern vissan styrk á ári já það var tíu til fimmtán ár sem hann fékk alltaf styrk
já já ég man ekki hvaðan
kom það kom styrkur
hjá honum svo var það þetta þegar þeir sömdu þarna á þinginu
svo hann gat alltaf lifað því að það var hann var nú alltaf sparneytinn en köttur
þrifinn alltaf alltaf var það svona í kring um hann
alveg eins og kettirnir sem hann hélt mest af já já já já
nú hitt ég man ekki hvort ég hefi nokkurntíma sagt þér það
hvurnig hann hann kvaddi
var að ég komst nú að þessu eins og ég sagði þér síðast
sagði mér það hann jón gíslason ég hafði ekki hugmynd um
hann sagði mér
komið að það hefði drifið hann niður á elliheimili svo ég fór þangað
á leiðinni að fara
og ég hugsa svona
nú já já hann er þá að kveðja
þá var skyrta sem hann var
og vasi hérna
þar hafði hann úrið sitt það var nú eitt hann var alltaf að taka upp úrið
jæja dofri minn og nú er svona komið já
þú getur ekki reist
höfuð frá kodda en hann var aldrei á því að kveina út af neinu hann
aldrei vildi hann segja mér eða hefur
að hann hefði brotnað svona
fékk það aldrei út úr honum
skotspónum
og þá segir hann svona
já ætli þetta fari nú ekki að styttast segir hann
að styttast já
já ætli að guð sinn megi nú ekki fara að athuga sinn gang sagði hann
segi ég og tók í hendina á honum
og þá hugsaði ég svona ætli hann ætli hann geti
látið mig eitthvað vita um sig meira þessi karl nú er hann að hverfa
hét ásgeir þessi piltur en var kallaður geiri
ég held að við ættum að láta það vera afskiptalaust sagði bóndi og lofa þeim að ná saman
ja það skal nú aldrei ef ég má ráða sagði
húsfreyja og hann minnsta kosti verður ekki látinn sofa hér í frambaðstofunni með okkur
sitt í hvoru rúmi og eru að góna hvort á annað og hvur fjandinn má vita hvað getur gerst út úr úr því
nei ef hann á að verða hér þá skal hann ekki verða hér í fram baðstofunni lengur
við flytjum hann inn fyrir bitann í baðstofunni það eru tvö rúm þar eins og þú veist og hann getur sof verið í öðru rúminu og það er fullboðlegt
handa honum þú ræður því sagði bóndi tala þú um það við dóttir þína
rétt í þessu um leið og bóndi gengur ofan stigann þá kemur
guðrún dóttir þeirra upp á loftið
þá segir móðir hennar við hana ég ætla að biðja þig
hjálpa mér að flytja rúmfötin hans geira inn fyrir bitann í rúmið þar
nú hvurs vegna sagði hún hversvegna má hann ekki vera fyrir framan eins og hann hefur verið
ég þarf ekkert að vera að útskýra það fyrir þér við förum með fötin
jæja gott og vel sagði stúlkan þá flyt ég mig í rúmið á móti honum
ertu vitlaus sagði hún neei nú er ég ekki vitlaus sagði stúlkan
hvað er því til fyrirstöðu
sagði hún ja ég ætti nú ekki að þurfa að segja þér það þú ættir nú að geta sagt þér það sjálf
þú um það þú mátt flytja rúmið hans geira ég flyt rúmið mitt
en svo varð nú ekkert af því þegar móðirin heyrði hverjar undirtektirnar voru
því vont var að var nú að hafa þau í frambaðstofunni hvort á móti öðru
þó var verra að hafa þau bæði eða ein fyrir innan bitann
svo það varð ekkert úr því að þau yrðu flutt úr rúminu
en þegar geiri
kemst að þessu hvað
húsfreyjunni er illa við að hann sé þar þá ákveður hann að fara
og dóttir þeirra með honum
hann sagðist ekki vilja vera húsfreyjunni til ama og leiðinda og þess vegna væri best að hann færi
þetta sagði hann við húsbónda sinn
húsbóndinn hann tók þessu svona engan veginn en sagði sér væri náttúrlega bagalegt að missa hann á þessum tíma
og óvíst hvort að hann gæti fengið nokkurn mann
geiri sagðist vel skilja það en það væri nú svona hann vildi nú ekki vera í trássi við
það verður svo úr að þau fara geiri og guðrún
hann var þá búinn að ráða sig
hjá kaupfélagsstjóranum sem umsjónarmaður svona utanbúðar
og þegar að hann kemur þangað en en
en guðrún hún er ráðin sem sjálf sín
og upp í húsaleiguna því þau áttu að fá að búa í húsinu hjá kaupfélagsstjóranum
upp í húsaleiguna átti hún svona að hjálpa frúnni eftir því sem að
hún óskaði eftir
geiri varð strax vel
séður þarna mjög vel séður og vel trúað
guðrún sömuleiðis innanhúss var vel liðin og vel látin
þegar að þau þegar að þegar að móðir hennar fréttir þetta
þá þykir henni nú náttúrlega vænt um það
að guðrún er vel séð
séð og reyndar líka að geiri er vel séður
já segir páll við hana einu sinni nokkuð löngu eftir að þau eru farin
þetta fólk gat notað verkin þeirra þó að við gætum það ekki
en nú ertu búin að sjá fyrir endann á búskapnum okkar
því að við getum ekki það liggur ekki svo á lausu fólk hér
að við þurfum að láta okkur detta í hug að fá nokkurn vinnumann sem að gagni gæti komið
enda var það líka svo að þau urðu að búa ein og búskapurinn og búskapurinn
fór alltaf hnignandi
svo eru liðin mörg ár þá koma þau bæði í kaupstaðinn
páll og pálína
þá komin að því að hætta búskap og gefa taft
en áttu þó dálítið af bústofn enn sérstaklega sauðum
allmarga sauði því að fyrir þeim þurfti yfirleitt lítið að hafa
nú berst þetta í tal við kaupfélagsstjórann hvurnig högum þeirra sé háttað
þá segir kaupfélagsstjórinn eða spyr hvort að þeim hafi ekkert dottið í hug að reyna að
fá þau heim aftur geira og guðrúnu
og ekki hefur okkur nú gert það beinlínis
við höfum vitum það að þeim hefur liðið svo vel hér
að við höfum ekki talið líklegt að þau mundu vilja fara úr þeirri velsæld og til okkar í sveitina
nei vel má það nú
vera sagði kaupfélagsstjórinn enda hefði sé ég sæi ég nú mikið eftir að missa hann geira
því það er sá besti maður sem ég hef fengið í vinnu hjá mér eða í vist hjá mér
en ég vil nú ekki setja mig á móti því sagði kaupfélagsstjórinn ef að þau vilja fara til ykkar
að þau fari
já þau voru komin þarna í kaupstaðinn já byrjum þar aftur já já
já byrja þar aftur já
nú er það einu sinni
að þau fara bæði í kaupstað páll og pálína
þá komin mikið til aldurs
að verða lítill hjá þeim
að vísu áttu þau mikið af sauð allmarga sauði ennþá og svona sæmilegan arstofn
því hann hafði haft kaupa fólk á sumrin kaupakonu og kaupamann
sem að gerði það að verkum að hann gat alltaf heyjað nokkuð og séð um þetta svo
vetrin einn
sínum búskap sé nú illa komið
hann sjái nú ekki annað heldur en hann verði að hætta
því þau séu nú bæði orðin svo gömul
og farin af gigt að þau treystu sér ekki að hokra þetta lengur
já kaupfélagsstjórinn
lét sér það nú vel skiljast
en segir ykkur hefur ekkert dottið í hug
að reyna að bjóða þeim upp á að taka þarna við búi honum geira og henni guðrúnu
jú víst hefur okkur dottið það í hug sagði páll
en við höfum vitað að þau hafa haft það svo gott hér hjá þér að
við höfum ekki viljað búast við því að þau vildu fara frá því
kaupfélagsstjóri tók því vel að þau mundi hafa haft það bara gott
enda væri geiri einhver sá bestu maður sem hann hefði haft í sinni þjónustu hann væri
hirðusamur og afkastamikill og einn af þeim mönnum sem gætu unnið
flest störf bæði utan búðar og innan
en þó vil ég nú ekki standa í vegi fyrir því
að þau fari til ykkar ef að þau fengjust til þess
og það væri
þá enginn skaði skeður sagði kaupfélagsstjórinn svo að þið nefnduð þetta við þau eða byðuð þeim upp á þetta
svo tekur páll þau tali geir og guðrúnu
segir þeim frá samtali sínu og kaupfélagsstjóra
og hvað sér hefði nú dottið í hug
bjóða þeim upp á að taka þarna við búi hjá sér eða hjá þeim
og með því skilyrði auðvitað
að þau gömlu fengju að vera þar já að páll hafði tekið þau tali þarna
þau tali þarna hann páll á ég aftur að grípa fram í þar já það væri gott já
hérna að hann tók þau tali
já já já hann tók hann tók þau svo tali bæði sameiginlega guðrúnu og geira
og býður þeim upp á þetta hvort þau vilji nú ekki koma heim og taka við búinu
þau skuli fá
fá bústofninn hann sé nú farinn að minnka
og jörðina auðvitað líka
þetta skulu þau fá til eignar og umráða
með því að þau gömlu hjónin fái að vera í horninu hjá þeim
og svo á ég nú dálitlar innstæður sagði hann sem ég má
mundi láta ykkur í té ef að þið þyrftuð eða vildum eitthvað hressa upp á bænum
ja hvað segir þú um þetta guðrún
ég veit það ekki sagði guðrún ég hélt það nú þegar ég fór
að heiman að ég mundi nú ekki koma þangað aftur
en ég skil ykkur vel nú
þó ég hafi kannski ekki gert það nógu vel þá
að ykkur þyki sárt að fara frá þessu þið hafið alið ykkar aldur þarna
og búið ykkar búskap
og það er náttúrlega ekki nema drengilegt af ykkur og fallega gert
að bjóða okkur upp á þessi býti
en ég vil nú að geiri ráði þessu aðal algjörlega
hann réði því þegar við fórum að heiman en ekki að ástæðulausu
og nú vil ég að hann ráði því hvort að við förum heim aftur
þetta getur vel verið gott fyrir okkur því það er þó alltaf að einhverju að venda
þetta ræðst svo með þeim að þau fari þetta vor
til þeirra
páls og pálínu
ég orðlengi svo ekki þessa sögu meira
þeim gekk búskapurinn þarna ágætlega þau voru fljót að rétta
rétta við það sem að hann hafði verið var farinn að rýrna
og þau gömlu hjónin þau studdu
því sem þau gátu
það sem að vinnu snerti og eins fjárhagslega eftir því sem þau höfðu
mátti segja
að þetta fólk byggi þarna í sátt og samlyndi
uns yfir lauk
það var ekki stutt á milli þeirra að þau dóu
en það var nú samt
það fyndist
að það hefði mikið horfið þegar að þau voru farin
því það voru barnabörnin þeirra
sem höfðu svo mikla skemmtun af afa og ömmu
þau höfðu margt að segja þeim bæði sögur ljóð og fleira
og yfirleitt mun það nú vera svo
að þegar gamla fólkið hverfur af heimilinu
þá kemur nokkurt skarð af mörgu
að fólkinu finnstað að það komi mikið skarð í heimilislífið þegar að það fer
hvenær samdirðu þetta ha hvenær samdirðu þessa sögu ja bara núna bara núna
varstu ekkert búinn að
ég var nú búinn að hugsa efnið áður já
já ha svo þú samdir hana bara svona upp upp úr þér já já já já já já
er þetta góð saga en hefurðu gert nokkuð af því að
að semja svona sögur já þú hefur gert dálítið að semja svona sögur á seinni árum ég hef gert svolítið af því já
er þetta nú frambærileg saga
þetta er vel samið og skipulega
er eitt sem mig langar til að spyrja þig um
ekki að svara því frekar en þú vilt
langaði þig nokkurn tímann að verða til að verða rithöfundur þegar þú varst yngri
að verða skáld
ljóðskáld ljóðskáld og í eðli mínu er ég rómantískur
og það bara talsvert rómantískur
og það var þegar ég samdi var að semja ræður
hala suðursveit fimmtánda júlí nítján hundruð sjötíu og níu steinþór þórðarson segir frá já
þú sagðir að
þú hefðir haldið verið stundum að halda ræður á ungmennafélagsfundum já s já og
ekki aðeins á ungmennafélagsfundum heldur yfirleitt á mannfundum
já en þú varst
sagðist hafa verið rómantískur að
upplagi og það hefði kom það eitthvað fram í ræðum þínum á
og annars staðar þar sem ég hélt ræður
ég hef haldið mikið af ræðum
ég hef sagt að það mundi vera ef að það hefði allt verið komið á pappír
þá mundi það hafa verið fullkomið klyf á svona meðalfeitt hross á vordegi til
í seinni tíð þá hætti ég alveg að skrifa ræður
og sannleikurinn er nú sá
og það segja fleiri að mér hefði mælst betur þegar
þegar ég talaði af blöðum
og ég held að það sé áreiðanlega sagt satt
því það var oft sagt sagt eða einatt sagt svo ég segi ekki meira
í lok mannfunda þar sem ég hélt ræður
best var nú ræðan hans steinþórs
þegar að sigurður að minnast þess þegar sigurður ólafsson varð sjötugur
þá fórum við nú hér úr suðursveitinni einhverjir
í sjötugsafmælið hans
því að við vorum suðursveitungar allir meiri og minni góðkunningjar sigurðar
og ég var svo einn af þeim sem að varð
varð til þess að segja nokkur orð til sigurðar
þar var meðal fleir voru meðal fleiri
nokkrir frá flugfélagi íslands
þar á meðal maður ingólfur guðmundsson að nafni
þú þekkir hann ekkert að nafni
ég kynntist honum svo nokkuð síðar
og í hvurt skipti sem hann hefur hitt mig þá hefur hann alltaf minnst á ræðuna
sem ég hefði haldið
til hans sigurðar ólafssonar og best hefðu hún nú verið af ræðunum sem fluttar voru
það var ekki fyrr en mörgum árum núna síðan
þá var mannfagnaður á hrollaugsstöðum ég man nú ekki hvers kyns mannfagnaður það var
þar talaði páll þorsteinsson á hnappavöllum og ég man nú ekki hver það var annar
það var einhver aðkomumaður
og þeir töluðu af blöðum
var ég síðastur og kvaddi mér hljóðs og blaðalaust
og páll sagði
eftir að ég var kominn úr pontunni ja best var nú ræðan þín steinþór þó hún væri nú flutt blaðalaus
það var þegar að séra pétur heitinn var jarðaður
þá bað frúin mig um það að mæla nokkur orð eftir hann
ég gerði lofaði nú þessu að ég skyldi nú reyna það
en ég væri nú dálítið ragur að tala þar sem að tveir prestar ættu að tala líka
nú samt tók nú saman nokkur orð
og ég byrjaði á þessu hvert svífið þið svanir af ströndu með söngva í bláheiðan geim
við máttum nú vara okkur prestarnir að taka okkar ræður til samanburðar eða samjöfnuðar
við ræðuna hans steinþórs
þetta er nú mikið sjálfshól ég veit það en ég segi svona hlutina
eins og þeir voru í þessu efni
já þú varst svona rómantískur að upplagi og langaðir til að verða skáld já já
ég hef nú svolítið gert af því að ég hef skrifað margar minningagreinar eftir fólk
ég held eftir flesta suður sveitunga sem dáið hafa
og aðra fleiri
sem að ég mér hafa verið eitthvað kunnir
ég skrifaði til dæmis minningargrein
eftir jón bjarnason sem var ritstjóri
þjóðviljans
að einhverju leyti hafði einhverja rit meðritstjórn
með honum eða hjá honum um tíma
ég kynntist jóni á þann hátt
að hann var kennari hér hann var kennari hér veturinn nítján hundruð og fjörutíu
það voru nokk við auglýstum stöðuna skólanefndin ég var þá formaður skólanefndar
auglýstum stöðuna og það voru einhverjir fleiri sem sóttu
en niðurstaðan varð nú sú að ráða jón hann var mikill kommúnisti
en það var nú svona með okkur suðursveitunga við vorum yfirleitt aldrei hræddir við kommúnista
og sama var með jón við óttuðustum ekkert að ráða hann sem kennara hingað þó að hann væri kommúnisti
hann ég af því að jón þekkti nú engan hér
og hann kemur fyrst til mín sem skólanefndarformanns átti nú að tilkynna honum hvernig honum væri ráðstafað
bauð ég honum að hann skyldi vera hér um helgar þegar hann vildi og eins um hátíðarnar þegar að þeim kæmi
tók jón með þökkum jón var skemmtilegur mjög skemmtilegur
skrifaði svo æviminningu eftir hann
þegar ég frétti um það hver afdrif jóns hefðu orðið
það var keyrt á hann í reykjavík á götu og hann beið bana af
þá varð mér að orði fóru þeir svona að því helvítin þau arna
mig langaði skal ég segja þér til þess að spyrja þig um við vorum að tala þarna um um drauga um daginn útilegumenn
kannast þú nokkuð við maríubakkadrauginn sem kallaður var
eiginlega ekki ég hef heyrt hans getið
og hann átti að
eyjólfur heitinn á reynivöllum sagðist hafa komist í kast við hann
og hann sagðist hafa manað honum
á sig
hann hafði gert sér það
hann hafði gert sér það að reglu að rífa punginn undan lömbunum
og hann sagðist hafa sagt við hann að honum væri svosem eins gott að fást við sig
einsog að vera níðast á lömbunum
en annars man ég
heyrt neinar sagnir af honum
annað en ég hafi
heyrt hann nefndan
maríu bakkadrauginn og eyjólfur minntist á hann
en ekki með neinni virðingu hann hefur ekkert kunnað
skýra frá uppruna hans
það getur bara vel verið ég man nú ekki eftir því ég man nú ekki sennilega hefur hann nú getað það
en ég er bara alveg búinn að gleyma því og líklegt að ég hafi heyrt það á yngri árum
þó það sé fallið nú í gleymsku en
kanntu nokkuð að segja frá þessari þessari ferð sem eyjólfur
átti að hafa farið til þess að leita að útilegumönnum
nei ég hef aldrei heyrt það að hann hafi farið að leita að útilegumönnum
eða var það bara þannig að hann hafi komist óviljandi í kast við útilegumenn
haustlagi með fjárrekstur og lentu í ankotans hrakningum og vondum veðrum