tiro-is/ismus huggingface dataset:
og þetta fólk býr býr í
já ég spurði einu sinni
séra eirík sem var prestur í síðast
prestur í ja hann var nú ekki prestur nema á tveim stöðum
í sandfelli í öræfum frá nítján hundruð og átján til þrjátíu
að hann fer í bjarnarnes i nesjum
þetta var prýðilegur maður séra eiríkur og það sagði
einn nesj
aldraður nesjamaður hér í hittifyrra séra eiríkur barst eitthvað til tals
og sem prestur
og þá sagði þessi aldraði aldraði maður
mér finnst að það hafi enginn prestur verið í nesjum síðan séra eiríkur var
séra eiríkur var blátt áfram
en eflaust trúaður og kannski öðrum fremur trúaður
en hann bar það ekkert utan á sér þetta var fjörmaður
strák strákur i lund gat verið það hann þjónaði nú
prestlaust hér á kálfafellsstað nokkur ár
og mig eftir að séra jón fór
og þá þjónaði séra eiríkur frá bjarnanesi kálfafellsstað
einu sinni er hann nú staddur með okkur fleirum þar úti á túni
talið berst þá að ýmsu allt í einu
tekur þá séra eiríkur sprett og segir jæja
ég held að það sé nú betra fyrir mig að fara að tína á mig reiðinginn hans séra jóns
nefnilega messu skrúðann hans
þjónaði öræfum líka í mörg ár frá bjarnarnesi
og gisti yfirleitt hér þegar hann gisti við sandinn
þegar ég er kominn inn i herbergi með hann að kvöldlagi
að ég segi nú við hann
trúir þú því virk virkilega að það sé annað líf til
ég hlakka til að komast yfir koma yfir um
en mér datt það
í hug á eftir hann var þá fyrir stuttu búinn að missa dóttur sína
að þessvegna hafi hann nú sagt það
að hann hlakkaði til
segja þér af miðilsfundi sem ég fór á jú heldurðu þú vildir taka upp fæturna aðeins
jújú segðu mér það á ég að segja þér hann allan
segja þér allt sem ég
gerðist
mér kemur við jájá ha jájá
það var fyrra part vetrar ég held það hafi verið nítján hundruð sextíu og sex að ég er staddur
og þá kemur þetta yfir mig að gaman væri nú að komast á fund til hafsteins miðils
en mér var nú sagt að það væri nú ekki hlaupið að því nema þá með löngum fyrirvara
ég fékk svo margréti mágkonu mína í lið með
á sem stystum tíma því
ég var að hafði litla stutta viðdvöl þarna í
og það var nú svona að hún gat komið mér inn með bara tveggja daga fyrirvara
ég átti að mæta tveim dögum eftir að eftir hérna að ég hafði farið fram
á að komast inná stofuna til hans og og þóra dóttir mín og ólafur maður hennar
við örkum svo af stað þennan ákveðna dag
hafi ekki verið svona um já það var svona að byrja að skyggja
þegar við fórum þetta var fyrra part vetrar
og við erum þarna þrjú
og tvær konur úr reykjavík sem ég þekkti ekkert
við vorum fimm hann hafði vist yfirleitt ekki fleiri í einu
ekki fleiri en fimm
og svo þegar við komum nú inn þá er nú miðillinn þar fyrir þar fyrir og konurnar
við sátum til vinstri
handar við miðilinn
en konurnar úr reykjavík
beint beint eiginlega framundan honum
eða beint á móti honum
það var dauft ljós í herberginu
en þó ekki það dauft að við sáum vel hvort annað hvurt annað
já svo byrjar nú fundurinn
mig minnir það vera nú einhver aðstoðarmaður að það vera kona honum eitthvað til aðstoðar
þó vil ég nú ekki alveg fara
fullum orðum með
fallið í gleymsku fyrir mér
hann byrjar svo tal fundinn eða talið með því og segir
það er margt fólk sem að sækir til þín steinþór
þú skrifar oft bréf
og stundum löng bréf segir hann
þú hefur nýlega skrifað manni i vogunum
við reykjavík bréf langt bréf
og brýtur þar uppá ýmsu
já sagði ég
ég kannast við það
hann hét jón og var benediktsson prýðismaður sagði ég
en ég ætla nú að skjóta því hérna inní af hverju ég sagði það að þetta
væri prýðismaður
ég sagði það af því
hveragerði part úr sumri
ég og hann ásamt konu sinni
nú er það stuttu eftir að ég kem í hveragerði að fólkið fer að tala um það að ég þurfi að láta klippa mig
ég hafi svo mikið hár
já ég tók þessu vel og spurði hvort það væri ekki einhver klippari þar á i þorpinu jú jú jú jú
svo var það ein góð kona sem að bauðst til að fylgja mér til hans já já
svo örkum við af stað og þegar við komum að húsinu
þá stendur þar
stórum stöfum lokað þangað til i ágústlok
en þetta mun hafa verið
verið í enduðum júní
þetta gerðist
þá voru þessi sund lokuð ég segi svo fólkinu þegar ég kem heim
að ekki hefði þetta lukkast ég kæmi óklipptur
og eigi ekki von á að fá klippingu fyrr en einhvern tíma í í ágústlok
og þá verði ég farinn héðan
ja þú verður bara að fara út að selfossi sagði einhver og láta klippa þig þar
ég hef engin efni á því sagði
ég hað fara að kaupa mér bil út að selfossi
og svo að kaupa klippingu þar þar að auki
þá seg kemur maður og segir
ég skal flytja þig út að selfossi án þess að taka nokkra borgun fyrir
og þá er þetta jón benediktsson úr vogunum
ég tók nú heldur til þakka og svo óku þau hjónin með mig
út að selfossi og þar var ég klipptur
ég vildi nú svo borga þeim farið
nei nei nei nei það var nú ekki til að tala um
og þessvegna sagði ég nú þegar að ég fór að
kynna þennan mann fyrir miðlinum að þetta væri ágætismaður
ég dro það af því hvað hann hefði
brugðist vel við að greiða fyrir mér alveg bráðókunnugum manni
já jæja höldum nú aðalefninu áfram og það var miðilsfundurinn
hann var nú ekki alltaf á því magnús ég var nú í þessari hreinlætisnefnd fyrir hann sem kölluð var og
ég man minnsta kosti einusinni ef ekki tvisvar að ég fór
vorlagi
þarna í plássinu sem ég var
þarf ekki að lýsa því fyrir þér með maðkinn þegar hann
í bæði slógið og hrygginn úr fiskinum
getur orðið daun af því
svo ég fór fram á að mega krefjast þess
maður þarna í hreinlætisnefndinni að að þeir hreinsuðu þetta og kæmu því burtu eða eða kæmu því á sjó
sjó út
og vildi fá leyfi hjá magnúsi til þess að
krefjast þess af þeim
ekki vildi magnús gera það
svo leið og beið og eftir eitthvað viku eða hálfan mánuð kom ég aftur til magnúsar vors sýslumanns og
fór að minnast á þetta og þá segir magnús mér
ég fór nú sjálfur þarna úteftir til þess að athuga þetta sem
voruð að segja valdimar um þennan daun sem að kemur
upp þessum
fisk leifum hjá þeim
ég komst nú aldrei nema út á bakkana
tala um á móti mér ég snéri við
aldrei fékk ég meira frá honum úrskurð um það
að ég mætti
ganga að þeim með þetta að láta
fjarlægja það
nei nei þetta var nú í þann tíð
með hreinlætið og hreinlætisnefndina það
það er ekki nóg með að setja þessar hreinlætisnefndir
að hafa eitthvað í höndum til
vinna sitt verk
þetta hefur nú allt batnað
minntist á það einhvern tíma um daginn þegar ég var í
skólanefndinni minnir það að ég nefndi það einhvern tíman
nú þá var nú vilmundur búinn að vera hjá okkur og farinn suður
það var hérna nítján hundruð og þrjátíu hann fór eitthvað um það skeið eða upp úr því
ekki farið þrjátíu og tvö til
og varð landlæknir okkar
hefur nú margt verið hjá okkur á íslandi
jú jú þá kemur þetta fyrir í einu þorpinu
ég hafði nú ein þrjú þarna
ég þarf ekki að nefna eitt frekar en annað
þá kemur það í einu þorpinu þar sem að var nú skóli að
getur þetta orðin plága í skólunum þetta er alveg útdautt
núna en þetta ætlaði að verða hreinasta plága í þessu plássi
fólkið var emjandi þarna sumt þóttist ekki
verðskulda þetta
og þá var það fyrsta það fer í skólanefndarformanninn
hvað segir hann um þetta við erum ómöguleg börnin eru alveg frá
svo mikil lús að
þau eru alveg friðlaus
og ég fer í lækninn og segi honum þetta það var hann kristján okkar arinbjarnar mesti heiðursmaður
nei ekki læt ég mig þar valdkimar minn þetta var besti kunningi minn hann kristján
nei nei nei ég lækna ekki þessháttar ég er alveg blóðónýtur við sagði kristján arinbjarnar
þú færð mig ekki út í það það er ekki að tala um nei ef
fólkið sjálft getur ekki fundið einhver ráð til að útrýma þessari lús en andskotinn þetta skríður á manni
ég á ekkert við það góði minn
jæja segi
ég hringi í hann vilmund okkar
landlæknir og
segi honum þetta
og lýsi því fyrir honum
alveg þetta að börnin séu þollaus fyrir þessu
já segir hann
talaðirðu
hann vildi ekki gera það
var hann ákveðinn í því
hann afsagði það alveg hreint vilt þú ekki ganga í málið
hafi héraðslæknirinn neitað því þá þá skerst ég ekki málið sagði hann
en þetta er nú orðið breytt svona við erum ekki svona núna
þú hefur heyrt hérna um þetta sem kom fyrir á austfjörðunum þegar norðmennirnir komu með manninn sjúkan lagður inn
hann var búinn að eyðileggja
lúgarinn
já já það er margskonar sjúkdómurinn
ekkert áfram
á magnús okkar hekluforingja
hann var hérna kennari í söngfræði og og og söng þarna á akureyri
en svo eftir að ég kom til ísafjarðar
þá kynntist ég náunga sem kom frá brandagili í hrútafirði
hafði verið lengi bóndi þar
og taldi sig vera eitthvað með elstu kennurum
í söngfræði og hljóðfæraleik að minnsta kosti á vestfjörðum og norðurlandi
það var stefán ólafsson bróðir páls ólafssonar í vatnsfirði prófasts
já já svo fór ég nú að athuga þetta eitthvað og hann sagði mér að hann hefði
kennt magnúsi okkar hekluforingja
en svo var að þessi ár sem ég var þarna
í skóla á akureyri þá kenndi hann einmitt þarna hann magnús hekluforingi en hann hafði lengi verið
kennari áður bæði á húsavík og
og svo langan aldur á akureyri
en svoleiðis var að
af mínum fyrstu kennurum ég held minn allra fyrsti kennari var karl nokkur olgeirsson hann var frá fnjóskadal
þessi karl orðinn roskinn maður giftist ungri
heimasætu þarna í hnífsdal elínu guðmundsdóttur sveinssonar í hnífsdal
jú jú og hann var einhvern tíma að gamni að segja okkur frá því
að hann hefði verið um tíma á húsavík
og lært þar að spila á orgel og lært þar söngfræði en þar
hefði söngfræði verið kennd með einkennilegum hætti
en ég hefi engar sönnur fyrir því að það hafi verið magnús hekluforingi en
þó myndi ég ríma það þannig eftir tíma
það mundi nú hafa verið magnús minn hekluforingi sem hefði
verið að kenna þar en hann sagði að sökum þess að þarna
húsavík þá höfðu þeir ruglast í þessu
heil nóta hálf nóta
eins fjórða parts nóta eins áttunda parts nóta sextándaparts nóta
og eftir því sem þeir höfðu hækkað töluna
öfugir í því að skilja það hvurnig það væri að svo tímalengdin með hverja nótu
kennarinn hefði komist í vandræði
má ekki nefna magnús ég veit ekki hvort magnús hefur verið þarna að kenna þá
en svo hefði hann nú á endanum fundið gott ráð til þess að þeir skildu þetta reglulega vel
og hann hefði leyst það á þann hátt að
og náttúrlega sæmilega bakaðar og þeir komu með þær
og til þess
að útlista þetta þá var bara ristað fyrst í tvennt og sagt að þarna væri nú hálfnóta
svo þann helming aftur í tvennt
og þá var komin fjórða parts nóta og svo úr horninu á
þessum helming frá einum fjórða partinum og þá var kominn einn áttundu parts og svo enn á ný og það var
það var nú það með magnús okkar hekluforingja ég var að minnast á hann um daginn
bindindishús þeirra þarna á akureyri
þá var magnús okkar lifandi sá mesti heiðursmaður hann magnús hekluforingi þá orti hann kvæði
hann orti mikið kvæði þegar vígsla fór fram á húsinu
heyrið
tímans kröfur kalla hvetja fram á starfssvið alla unga menn og víða hvar
lesið dansið leikið syngið líf og fjör í bænum yngi
hér í þessum háa sal
hér í þessum háa sal en
en þeim glösum aldrei klingið áfengi er geyma og svo framvegis svona orti magnús minn
sæmdarmaðurinn og þeir syngja þetta margfalt áreiðanlega enn á akureyri ég var nú ekki að segja
því þetta bara svona rifjast upp fyrir mér
ég man ekki hvort ég hefi nokkurn tíma hallfreður minnst á það við þig að
ég hérna
þarna vestan að já nei aldrei nei
en þannig var að þegar ég var obbolítill strákur
þá heyrði ég þetta
óttalegt talað um skrímsli
en sá sem hafði orðið fyrir þessu
hann var einhver mesti hlaupagikkurinn þarna og var lengi póstur hjá okkur og hann er í póstgögnum
hét halldór ólafsson ég man það kom
fyrir að pabbi hann hafði misst tvo
gemlinga að haustlagi í það sem nefnt voru katlar það
þetta er ekta vestfirska hann er fær sögðu þeir ef þeir sögðu að einhver væri fær
þá þýddi það hann klóraði sig upp þar sem öðrum var ófært held ég að fara
og halldór ólafsson póstur
hann var sagður fær það var enginn betur fær heldur en halldór ólafsson
gerir honum orð einhvern tíma hann átti
þá heima pósturinn á ísafirði hann hafði nú verið hjá okkur þarna í hnífsdal og
og biður hann að reyna
ná þessum gemlingum fyrir sig
jú halldór kemur ég
reyna það segir dóri
ég vona að mér lánist það sagði dóri svo
ég man að við mændum á eftir honum alla leið upp og
hann fór upp búðarhyrnuna hjá okkur hnífsdalsmegin en þetta er seljadalsmeginn að norðanverðu
það er annar dalur og heitir seljadalur
hafi ekki liðið kortér þá var dóri kominn með lömbin niður á hornið
hnífsdalsmegin og grýtti svo grjóti og kom þeim alla leið beint niður
kom svo með
heim að húsi til okkar og
ég man að þau voru kvíuð þarna inn í girðingu gemlingarnir og
gamli maðurinn sagði ekki neitt þetta voru tvær gimbrar nema hann tók í hornið á annarri gimbrinni og sagði halldór minn viltu ekki taka við henni þessari
gamli jæja
en nóg um það en svona voru nú kallarnir þá
ef að það var unnið svona verk þá fundu þeir það
svo var það með þetta skrímsli sem ég var að minnast á að halldór
hafði einhvern tíma verið á ferðinni frá ísafirði
að kvöldlagi
og þá verður hann var við skrímsli ég er oft að var hugsa út í hvað þessi skrímsli hafa verið
ég man það var í sögunni að þegar að hann sá ljósin í hnífsdal
þá dróg af skrímslinu
það var sagt svoleiðis að þegar hann kom að langhól og fór út á langhól og sá
svo fór ég að athuga þetta
og þá sé ég það að þegar ég kem á langhól ég vildi nú alltaf þreifa um
þá sá ég ekki ljósið í hnífsdal það
hvarf fyrir utan sem heitir leiti
og það ber yfir svo maður sér ekki ljósin í hnífsdal
en gamla gatan sem var til áður en að upphleypti vegurinn kom
hún er er það hærra upp í langhólnum
þar sér maður ljósin í hnífsdal svo ég varð að láta í minni pokann ég bara
athugaði mig ekki nógu vel en
ég hefi aldrei botnað í þessu
svo ég verð alveg að hérna að láta mig út úr þessari skrýmslissögu
en fólkið var frámunalega hátíðlegt út í þetta hann hljóp það af sér skrímslið hann dóri
þessi okkar færi sem ég var að minnast á
hina söguna verð ég líkast til segja þó að ættingarnir séu nú á lífi
ég held ég verði að fara alveg eftir sannleikanum eftir því
ég veit best eftir lifandi og dauðum
en þannig var að hann sæmundur okkar var nú þarna
hann var kennari hjá okkur nítján hundruð og sextán til sautján
og þá kemur það fyrir
að maður segir frá því
að skrímsl hafi ráðist á hann
það er víst alltaf sagt skrímsli ég vildi heldur hafa það skrímsl jæja nóg um það
nú og
sæmundur verður til þess að skrifa
á móti þessari skrímslissögu þú getur nú séð það þú þarft ekki að
á landsbókasafn og flett þar upp
það er um það bæði pro og kontra frá sæmundi og þeim sem skrifar á móti honum og það var held ég hreppstjórinn okkar
já já sæmundur hann
hérna hafði heyrt þetta að maðurinn hefði orðið fyrir þessu
fyrstunni hafði hreppstjórinn skrifað um þetta sem að maðurinn hefði orðið fyrir
þessi þegn hans þarna í hnífsdal hann hét jóhann kallaður jóhann frá þverdal jóhann jóhannsson
oft á tíðum kallaður jóhann sterki ættaður norðan úr
skagafirði ég held sonur jóhanns nokkurs erlendssonar þar
og hann lýsti því átakanlega hvernig hann hefði verið klóraður eftir skepnuna
litnum á skrímslinu hvernig það hefði verið en þá var orðið full dimmt þegar
að þetta kom fyrir
að skrímslið réðist á hann
sæmundur vildi vita hvernig þetta hefði getað skeð
hann nefnir hann lýsir litnum gult og grænt og
brúnt jafnvel
hann vildi fá þennan sem fyrir því varð til þess að koma heim til sín og sýna sér þegar orðið væri full dimmt
um þessa liti hvernig að hann gæti brugðið þeim upp og
þegar kæmi gulur litur grænn litur og brúnn litur svona í full dimmu
svo þarna er nú nú eitthvað sem maður verður að þreifa um
hreppstjórinn vildi nú samt telja að þetta væri
óviðurkvæmilegt að
vera að hártoga menn
menn svona gagnvart þessháttar skrímslum
en svo ég
vendi nú mínu kvæði í kross og fari nú að tala alvarlegar um þetta við þig hallfreður minn
þá var það nú þannig að ég átti þarna kunningja
sem að seinna drukknaði
hét friðrik tómasson hann var skipstjóri seinna á hvessing sem hann fórst með
og einhvern tíma
þá erum við í góðu tómi að tala saman ja svona mátulega hressir
mér hefur oft orðið að því að menn leysa frá skjóðunni ef að þeir eru svona mátulega kátir
og hann þessi hann hét friðrik tómasson og hann segir mér
að það hefði einhvern tíma verið að vertíðarlokum víst
hann hafi verið háseti hjá honum
þá segist hann segja við hann
jæja jóhann við erum nú búnir að rabba hérna um ýmislegt og orðnir kátir og glaðir
en eitt hefur mér oft dottið í hug seinni partinn af
af við erum nú góðir félagar og
og við erum ekkert með neitt fals eða neitt svona gagnvart
segðu mér nú alveg hreinskilningslega
hvernig var þetta sem fyrir þig kom
fyrri hlutann af vertíðinni mér finnst sem formanni
að ég verði að vera forvitinn um þetta
hvað var þetta sem fyrir þig kom
jóhann minn
fyrir mig kom segir hann að jóhann gamli segi
það réðist á mig skrímsli
ja góði maður þú skalt ekki bera þetta
upp við mig segist friðrik segja ég er eldri en svo
það þýðir ekkert fyrir þig við mig sem formann
þinn að fara að bera þetta upp við mig að
ráðist á þig skrímsl hvernig í andskotanum skrímsl var það selur eða hvað
ég ansa ekki þessu bara
svo segist hann halda áfram eitthvað í þessum dúr dálítinn tíma
og mér finnst að
kasti rýrð á mig en mér
finnst þú hérna sýna mér mátulega sæmd sem formanni þínum að bera þetta
mig bara ég ætla bara að segja það
og ég þykist ekki eiga það að þér ég hefi verið hreinn í viðskiptum
við þig sem háseta og og aldrei verið með neina klæki
og viltu nú ekki segja mér
hreint hvað hefur fyrir þig komið
og þá segir hann að jóhann segi
ætli það sé ekki rétt friðrik minn
þú hefir alltaf verið mér drengur góður
höfum lent í ýmsu misjöfnu þá
já já gott er að heyra það segist friðrik segja
já það var ekki allt lífið
mitt núna síðastliðinn vetur það var ýmislegt sem upp á
ég hafði nú hálfgerða hugmynd um það og svo segir hann að hann nefni ungann mann sem
á heimilið og verið sér til ama og hann ætli nú
nú ekkert að tala um sína konu
en það hafi
farið svo að þegar að hafi liðið á veturinn
að það hafi verið oft á tíðum að
ekki séð fram á að
hann gæti unað þessu lífi áfram sem að hann hefði orðið að lifa við
því að þessi maður var þarna alltaf eins og grár köttur
seint og snemma hjá konu minni
og svo var það
það kom einhvern tíma fyrir að kvöldlagi að
hann var þarna sem oftar heima
og mér varð rjátlað út og mér fannst að
ég veit ekki hvað ég
viljað segir hann þegar ég fór af stað
en mér fannst að ég gæti ekki lifað svona áfram
mér varð reikað inn í þessa vík þarna skeljavík
og mér fannst að ég yrði bara að stytta þessar eymdarstundir mínar
svo ég óð þarna fram í víkinni
en það er sker þarna í víkinni og þegar ég er kominn þarna fram þá
dett ég hroðalega ég rak ég
þá snéri ég við þegar ég var orðinn meiddur þá
gat ég ekki haldið áfram þá þegar ég
var kominn aftur upp á land þá datt mér í hug að þegar ég kæmi nú heim
hausinn og blóðugur allur og skrámaður þá yrði ég eitthvað að gera og eitthvað að segja
þá datt mér í hug að það væri helst að segja að það hefði ráðist á mig skrímsl
þetta hefi ég engum sagt og segi engum nema þér
en friðrik fór af heiminum tveimur eða þremur
árum seinna
en vilmundur
vinur minn landlæknir fyrverandi ég hefi einhvern tíma sagt honum þessa sögu
ég vissi það gat ekki öðruvísi verið sagði hann
þarna eru nú þessi seinni skrímslissaga
höldum nú aðalefninu áfram og það var miðilsfundurinn þetta var nú eins og hvert annað innskot
já ég var að segja það þarna já að hann
skrifar oft bréf og stundum löng bréf og brýtur þá uppá ýmsu
og segir þá þú hefur nýlega skrifað manni i höfnunum og ég tók því vel
og kem þá að því sem ég var að segja frá að hann hefði heitað jón og verið benediktsson já hann segir mér þetta hann
faðir hans sagði miðillinn
svo er hann séra eiríkur kominn hér
séra eiríkur sem var prestur siðast í bjarnarnesi
hann er með ungan mann
fljótinu þarna fyrir framan bæinn hjá þér
en hann á eitthvað erfitt að koma fram núna við skulum bíða og sjá hvort þetta lagast ekki
jú ég kannaðist vel við þennan mann
sem fórst í fljótinu
það var gunnar vilhjálmsson
nábúi minn hérna frá næsta bæ frá gerði
hann drukknaði í ós hérna beint fram af bænum
maður á besta skeiði skeiði
svo líður dálítil stund
þar til miðillinn kemur aftur og segir jæja nú er hann séra eiríkur aftur kominn með piltinn og nú skulum við sjá hvort
það gengur ekki betur
og þá er hann nú kominn og og segir að að hér sé kominn piltur
hann heiti jón jón segi ég ekki kannast ég við hann
heitir hann ekki gunnar sagði ég
jú hann heitir víst gunnar
nei já nú brosir hann segir hann hann heitir víst gunnar en hann hét jón gunnar
en var alltaf kallaður gunnar hér
svo tekur tökum og það var alveg eins og við værum komin þarna þrjú í vinarfaðm
þegar gunnar var kominn
og hann segir byrjar með því að segja mikið þakka ég þér fyrir það sem að þú gerðir fyrir mig
ég meina greinina sem þú skrifaðir eftir um mig
ja hún var nú alltof stutt sagði ég hún var ágæt sagði hann mér var lofað að fylgjast með henni
nú eru þau farin frá gerði foreldrar þínir sagði ég
já ég veit það þau eru farin
og svo sagði ég honum hverjir væri komnir aftur að gerði það væri torfhildur
og þórbergur
ég þurfti
ekki að skýra þessi nöfn betur fyrir honum því að
hann vissi vel við hverja ég átti þetta voru nábúar hans
torfhildur torfadóttir og þórbergur maður hennar
þá nýtekin saman í hjúskap
nú eru þau komin að gerði sagði ég já ég veit
það líka og ég vona að þeim gangi þar vel
hún hefur verið dálítið lasin hún mamma þín sagði ég í vetur
já hún hefur verið það sagði hann sagði hann siðan þetta kom fyrir
ég ályktaði að hann ætti ætti við það síðan að
að hann dó svona skyndilega
hann endurtók svona já og svo er ég hræddur um að hún haldi að þetta muni endurtaka sig
já en hvað skeður ekki seinna um veturinn
þá verður bróðir hans
fyrir undir lyftara á höfn og bíður bíður bráðan bana af
og þarna var hugboðið sem hann hélt
komið fram sem að móðir sin hefði um það að
þessi slys myndu skyndilega
endurtaka sig
það er kominn hér gamall maður sagði hann miðillinn
hann segist heita stefán hafa verið bóndi í skaftafelli og vera frændi þinn
jú ég kannaðist vel við manninn
og biður að segja þér það
að nú bú bý nú gangi hann ekki lengur boginn í baki
nú sé hann búinn að kasta stöfunum sem hann hefði haft
þegar hann kom síðast til þín
og svo er þarna í námunda við hann annar maður við skulum sjá
sjá sagði hann þetta hefur verið nábúi hans
hann fórst þarna í slysi í brekkunni skammt frá bænum sínum
og drukknaði i á þar fyrir neðan bæinn já það er
já alveg rétt sagði miðillinn það er hann oddur hann lenti þarna i bilslysi billinn rann með hann
niður brekkuna
hálku og hann lenti i hyl sem að var þar
fyrir neðan brekkuna
svo er hann séra eiríkur kominn hér aftur og biður fyrir mikla kveðju til þín
og segja
að það muni nú ekki valda neinum hávaða þó að það færi um í námunda við bæinn þinn núna
en írafellsmóri
já já ég kannaðist við það því séra eiríkur var búinn að segja okkur það að
írafellsmóri væri sín fylgja
já þau eru hérna þrjú mæðginin sagði hann séra eiríkur kona hans og dóttir
ég fór svo að
brjóta heilann um þetta hvað hann ætti við með því
að það mundi ekki valda neinum hávaða þó það færi um í námunda við bæinn minn
en þó en írafellsmóri hefðifylgt sér
það var þannig að þegar séra eiríkur var á sínum embættis einnri sinni
embættis ferð út í öræfi þegar hann var prestur í bjarnarnesi
þá eru hér þeir hér um kvöldtíma mágarnir frá reynivöllum
þorsteinn mágur minn og sigurjón mágur þorsteins
þeir sitja hér svo fram undir kvöld fram undir vökulok þá fara þeir og
og veður var þannig háttað það var svona þykkt loft en ekki dimmt logn og besta veður
þegar þeir eru komnir svona fimmtíu metra hérna vestur fyrir bæinn eða svo
fimmtíu til sjötíu metra
þá haga þeir göngu sinni þannig að sigurjón gengur á undan
þorsteini en þorsteinn hér um bil fast á eftir hann
og þorsteinn sagðist hafa horft svona niður fyrir fætur sér
allt i einu segir hann að sigurjón komi í fangið á sér með þessum óska par hljóðum
og þá sagði hann
og séð einhvern djöful í mannsmynd standa fyrir framan þá
og eftir eftir lýsingunni sem hann hafði verið búinn að lesa
af um írafellsmóra
þá ályktaði hann strax að þetta væri hann
og hann sagði að það hefði gripið sig eitthvert djöfuls æði rokið
fram að þessu og barið höndunum fram og þá hefði þetta leyst allt i glæringar
og þetta greip þorstein svo illa að hann varð ekki samur maður allan veturinn
hann var svo myrkhræddur sem hann var alveg laus við áður
ég vissi það að við komum einu sinni af fundi ofan frá kálfafellsstað
og var komið fram að vökulokum þegar við komum heim og ég varð að fylgja honum inn að reynivöllum
næst þegar ég hitti nú séra eirík