tiro-is/ismus huggingface dataset:
en hvað en þá hefur ekkert gagn verið að þessu að hafa engar kýr þarna undir upp á það að það var alltaf haft sko áður
en nú hefur tilgangurinn verið að sem sagt að verma upp baðstofuna já já auðvitað var það en var þá ekki
kaldara raunverulega eftir að kýrnar voru teknar út ég veit það ekki
ég varð aldrei var við mjög mikinn kulda
þetta var svo lágt og kytrulegt allt saman og fullt af fólki
en hvernig var gólfið var það alveg heilt voru engar rifur á milli nei það var þétt gólfið gríðararvel þétt
fargaði hann kúnum strax þegar hann kom nei hann byggði yfir þær bara fjós sérstakt útifjós
var þá ekkert haft undir baðstofunni í
ekki eftir að hann kom kom sko
hann hefur kannski haft þær sko einhvern svolítinn tíma meðan hann var að byggja fjósið
en heyrðir þú talað um fjósbaðstofur eitthvað á öðrum bæ já já ég heyrði talað um það
já á hvaða bæjum mig minnir endilega að
það væri á gauksstöðum fjós fjósbaðstofa þar
þegar þú ert á selá
var búið
að rífa þá sko og byggja
byggja upp baðstofuna
var eins á hóli ég mig minnir að ég heyrði talað um það væri fjós þar líka
þegar ég kom að
nú hefur þú ferðast talsvert þarna á milli bæja
bæja var það ekki þú þú hefur verið lausamaður þarna nokkur ár
jú ég ferðaðist náttúrulega nokkuð
já seinna þegar ég fór að þroskast sko
en þú hefur verið sen sagt alla þína tíð þarna út á skaga já og dalnum
manstu eftir að hafa séð eða
kannski sjálfur slegið ísastör ísastör
nei ég man nú ekki eftir því það er þá minnsta kosti svo lítið að ekki orð á því hafandi
hún er bara hvergi til þarna útfrá ísastör fyrr en
fyrr en fram við hraunhóla þá og það er nú langt hvar er hún
botnssel
þó nokkuð fyrir framan botnssel
en heldur þú að þú hafir séð slegna ísastör nei
en þú hefur heyrt talað um það já á hvaða stöðum ég hef heyrt talað um það
það var nú ekki ég hef ekki heyrt talað um það í skefilstaðarhrepp ef þú
enda hvergi svoleiðis blettir til nema það væri þarna
en á hvaða stöðum heyrðir þú talað um
ég heyrði talað um að það verið slegið vestur á langa vatni
í húnavatnssýslunni þarna vestur af undir fjöllunum þar
verið slegið þar
ísastör svolítil
og voru það þá skagamenn sem gerðu það nei nei
húnvetningar
slegin til dæmis í kálfárdal
nei eða hér inni í hólmi
þó getur það verið þó ég hafi ekki heyrt það
ég þekki nú ekki til á kálfadal ég hef aldrei komið þarna frameftir
er nú ekki að tala um hérna í skörðunum því það er nú alltaf
það getur nú ekki borið sig en notuðuð þið vögur eitthvað við heyskap já þær vor mikið notaðar
þú hefur kynnst þeim þá í hvammi kannski já já
er það eini berinn sem þú kannast við þér frá að
notaðar eitthvað nei þær voru notaðar víða þær voru notaðar út á skaga sums staðar í flóunum þar sko
þá við að flytja blautt hey upp á þurrt land já já og svo úr flám
blautum flám
það hefur verið kallað að vaga já já
en þær hafa ekki verið notaðar til að flytja heyið heim að hlöðu nei
aldrei þurrt hey hvernig það hefur verið bundið i bagga sem sagt já allt bundið en nú eru það heysleðarnir sem leysa vögurnar af
hólmi já já hvenær koma þeir hver ja heysleðarnir
það get ég ekki sagt þér ég hef aldrei verið með heysleða
eða séð unnið með hann
það er aðallega hér held ég framfrá fram í firðinum sem hann er notaður
heldur þú að heyslaði hafi ekkert verið notaður á skaga ekki held ég það
hvernig getur staðið á því ja það er að segja nema að vetrinum það var
það var dregið heim ásleðum á veturna þegar
sækja heim það var stundum
vetrarins
borin upp hey þar og þakinn og geymd
en það hafa þá verið ísasleðar sem voru notaðir á vetrum já það hafa ekki verð neinir sérstakir heysleðar
það voru heysleðar það voru það voru þessir venjulegu sleðar sem voru notaðir
en þú manst ekki eftir að þessir sleðar væru notaðir þarna í í flánum eða
og aldrei heyrt talað um það þarna úti á skaganum nei nei ekki fram í laxárdalnum heldur nei nei
þeir voru ekki til þar en hvenær koma aktygi þarna úteftir til ykkar
ja aktygin ég býst við að þau hafi komið nítján hundruð og sjö með kerrunum í hvamm
er það fyrsti bær í skefilstaðahrepp sem að fær kerru
já sem fær kerru já og það voru kom kom kom komu hérna aktygin með já já
hvaðan kom þessi kerra hún kom fra bolla frá hérna ballará hann kom þaðan hann séra arnór heitinn
kom hann með kerruna með sér þá já já hún var smíðuð í ólafsdal
en koma svo kerrur þarna skammt á eftir já það liðu nú ekki mörg ár þangað til þeir komu
svona ein og ein kerra
en voru þær
þetta var svo lítið hægt að
já þetta voru yfirleitt litlar kerrur
mest var notað
bæði til að bera á tún og ýmislegt svona
koma frá sér
til að keyra sem sagt tað og og já var það ekki flutt á klökkum
klökkum já var það ekki flutt á klökkum út á túnin o jú jú og kláfum líka á kláfum já já já
kerran hefur semsagt ekki leyst
hægt er að eða er orðinn
vegur þarna úteftir það var búið að mörgum mörgum árum seinna bles aður vertu
hvenær kemur kerrufer kerrufer vegur út að hrauni manstu það
átján
til tuttugu hætta menn þá að flytja
nei nei þeir hætta ekki
eru að flytja frá sjónum
við og svoleiðis á klökkum rekavið já já já manstu
heyband til dæmis það var ákaflega mikið það var allt flutt á klökkum
heyið sko og þó svo að kerran hafi verið komin náttúrulega já já
já það eru nú ekki mörg ár síðan klyfberinn lagðist niður
það eru nú ekki mörg ár á skaganum hvenær heldur
ég man það ekki svo
ég hugsa ekki milli fimmtíu og sextíu já var ekki smíðað dálítið af klyfberum þarna út
út frá ja mikið voru það einhverjir sérstakir menn já já hvaða menn voru það helst það var
rafn heitinn í ketu guðmundsson hann smíðaði mikið af
og góðaklyfbera svo var það björn jóhannsson í efra nesi hann smíðaði klyfbera líka
árni heitinn hann smíðaði þá
þetta hafa þeir smíðað úr rekaviðnum allt úr rekavið já já
seldu þeir svo þessa klyfbera já hingað inn á sauðárkrók eða hvert þeir fengu þetta sveitamenn margir mikið af þessu
komu þeir þá sjálfir út eftir til að ná pöntuðu þetta já
komu þeir klyfberunum inn á sauðárkrók eða komu það var ýmist þeir fóru með þá inneftir eða
áttu ferðir sko
eða hinir voru áferðinni að sækja við eða eitthvað þá tóku þeir þá um leið
sem að var oft
þeir sóttu við út á skagann sveitamenn en fisk náðu þeir í fisk eitthvað úteftir harðfisk
o já það kom fyrir
þú manst eftir hleypiklökkum
eða kannastu við það orð hleypiklakkur
hleypiklakkur eða felliklyfberi eða felliklakkur já já ég man eftir því hvað voru þeir kallaðir þessir klakkar hjá ykkur
ja nú man ég ekki hvað
þeir voru svo
voru þeir kallaðir hleypiklakkar það minnir mig ekki felliklakkar nei
svo sar spöng ofan á sko sem að klemmdi hana aftur þá var þegar fjöðrinni var kippt af þá þá
í þessa þetta skipti þá var það bjarni guðmundsson sem var bókhaldari á höfn hjá kaupfélaginu
og síðan síðar kaupfélagsstjóri þess
sem að kom hér suður í sveit þetta ár þá á vegum þórhalls daníelssonar
að kaupa fé
því það var reglan að þórhallur sendi alltaf
mann til að kaupa eftirhreytur
af af bændum ef að þeir vildu láta til kaupstaðar
og það var alltaf fleira eða færra fé sem hann fékk og eins var í þetta skipti
og nú vildi frúin að
þau létu nú allt að því helminginn af sauðunum til þess að nota góða verð prísinn nei nei nei nei
nei það nær ekki nokkurri átt og prestur orðinn fokvondur
og segir helga er eins og tyrkinn hún vill allt drepa
en frúin fé hafði nú samt sitt mál fram að það var látið nokkuð af sauðunum
og prest iðraði víst ekki eftir það þegar að
kom að hafa verið búinn að koma þessu af sauðunum þó í peninga
bíddu nú við já
það var nú eitt af því sem við höfðum til skemmtunar á ungmenna félagsfundunum
það voru sjónleikir
en það var sem okkur vantaði
það var að fá leikrit þá sem voru alltaf við okkar hæfi
fyrsti leikurinn sjónleikurinn sem við lékum var hrólfur
leikritið hrólfur eftir sigurð pétursson
og hann lékum við í hlöðu svokallaðri skúrhlöðu það var skúr
skúr norðan við íbúðarhúsið á kálfafellsstað
og var kastað í hana í það í hana heyi fyrst
svo var því hætt og hún var tekin fyrir geymslu
og þar lékum við okkar fyrsta sjónleik sjónleikinn hrólf
þarna var enginn upphækkaður pallur
heldur urðum við bara að vera á sléttu gólfinu
leikendurnir en þetta tókst ku bara vel og þótti góð skemmtan
og svo var nú farið að gera meira af því að leika
og þá vantaði nú leikrit lengi vel þá bara settist ég niður
og stellaði einhverju
og þetta var leikið það voru minnsta kosti fjögur eða fimm leikrit sem að ég
samdi á þennan hátt
svo tók ég hérna
kafla upp úr manni og konu og pilti og stúlku
sem við lékum
síðar var þetta
síðar var þetta leikið í útvarpið og líklega víðar í reykjavík
ég meina tekið upp úr manni og konu kaflar og pilti og stúlku
og það var ósköp nærri því að það væru sömu
kaflarnir og ég hafði tekið áður semsagt svona það sem
mestur matur var í fyrir fólkið að hlusta á
ég var kosinn formaður
búnaðarfélagsins nítján hundruð og átján
og ég var það í rétt fimmtíu ár
ég af mér nítján hundruð sextíu og átta
eru kosnir formenn
en enginn fæst til að vera nema eitt ár í senn formaður
en verkefni
búnaðarfélaganna var orðið miklu minna á þeim árum eftir að ræktunarsamböndin komu
og ræktunarsamband mýra og borgarhafnarhrepps
var fullfrágengið og stofnað
nítján hundruð fjörutíu og átta
eftir það þá eru eiginlega miklu af störfum búnaðarfélaganna
mikið af starfi búnaðarfélaganna búið að vera
því þá varð öll ræktunarmálin sem að áður voru á hendi búnaðarfélaganna sem eru komin á
hendur ræktunarsambandanna
svoleiðis að það var ekki mikill vandi að vera formaður búnaðarfélagsins
í í þá tíð eftir að ég hætti eins og áður var
ég má nú ekki vera að segja frá of miklu í sambandi við það að gera mig mikinn í sambandi við
við búnaðarfélagið
en ég held mér sé óhætt að segja það að ég hafi átt frumkvæði að öllu því sem að gerðist
og að gagni mátti koma fyrir búnaðarfélagið okkar
við vorum búnir að kaupa nítján hundruð þrjátíu og átta
þá um vorið þá var það samþykkt á fundi hjá okkur að kaupa dráttarvél
en þá voru erfiðleikar á því að fá dráttarvélar inn fluttar vegna
innflutningshafta sem að voru
við fengum ekki dráttarvélina innflutta
en þá frétti ég af því að hörgslandshreppur í vestur skaftafellssýslu mundi hafa dráttarvél
á boðstólnum til sölu
ég sneri mér svo til þeirra feðga á klaustri gegnum síma
og fór að spyrja þá um þetta jú þetta er rétt þeir vilja selja
þarna vél tveggja ára gamla
dráttarvél og átti að kosta fimm þúsund krónur með herfum
með plógi og herfi með plógi og herfi og við gengum svo að því að kaupa
þessa dráttarvél með tilheyrandi áhöldum ég man
man eftir því að lárus heitinn á klaustri sagði við mig þetta væri nú meiri bölvuð ómyndin
að vera að selja þetta úr úr hreppnum
svona unga vél og ónotaða og nóg verkefni fyrir hana
en það var nú svona þar þá að það var víst ekki mikill áhugi í
og þessi vél
hún gerði svo mikið hér braut mikið land öll gömlu túnin vor sem ekki var búið að slétta áður
þau voru sléttuð með með með
afl krafti frá henni og svo fleira og fleira
en áður vorum við mikið búnir að slétta á gömlu túnunum með hestaverkfærum
því að nú búnaðarfélagið það átti hestaverkfæri
sem að ýmist voru notuð af bændunum sjálfum eða það fór maður um
sem að vann með þeim eftir því sem að félagsmenn
félagsmenn óskuðu
og þá náttúrlega miðaði nú ræktuninni betur áfram heldur en
meðan hvur var að reyna að vinna fyrir sig
stundum leigð tókum við hesta á leigu búnaðarfélagið
til þess að gera hægara mönnum hægara fyrir
nú nú þegar að ræktunarsambandið var stofnað
mýra og suðursveitar þá var ég kosinn formaður þess
og ég var það í fjórtán ár sagði þá mínu starfi lausu
ég var í
stjórn kaupfélagsins var kosinn í stjórn kaupfélagsins þegar það var stofnað stofnað nítján hundruð
og tuttugu
og ég var fast í stjórn þess í fimmtíu og tvö ár
samfleytt
ég var formaður í skólanefnd
í líklega nær fjörutíu ár
var skákað úr þeirri nefnd sem sem formaður skólanefndar
þegar að viðreisnarstjórnin kom
þá komu
þá kom nýr
hérna menntamálaráðherra
og hann vildi ekki hafa framsóknarmann sem formann
fyrir skólanefnd í borgarhafnarhreppi lengur
og þar með var því lokið en ég var
búinn að vinna þarna eða vinna að því að þarna voru miklar framkvæmdir búið að gera
það var búið að byggja
samkomuhús
félagsheimili sem síðar var kallað kallað og það
byggt á þeim grunni
að ég sem formaður skólanefndar
komst að samkomulagi við fræðslumálastjóra
að ríkið legði fé í þessa byggingu
á þeim grundvelli að það yrði kennt í húsinu
að þarna yrði þarna yrði stofnað til heima gönguskóla
ríkið það lagði okkur svo helming í bygginguna
og þá með tilliti til þess arna að þarna yrði kennt
og að og að leikfi og að samkomusalurinn
hann yrði leikfimisalur fyrir heimangönguskólann
og heimavist ef kæmi
en við fundum það fljótt að það voru erfiðleikar á því að hafa heimangönguskóla
það va langt milli bæja
og erfitt fyrir börnin að sækja lengri leið
torfi sonur minn hann er fyrsti skólastjóri þarna
í þessu húsi árið nítján hundruð fjörutíu og fimm hann kaupir sér bíl um haustið
sem að hann keyrir á milli býr hér á hala því það var engin íbúð komin þá
þau hjónin búa hér á hala
á vetrin og yfirleitt á sumarin líka
en hann keyrði á milli og keyrði nokkrum hluta af krökkunum
í skólann
svo það gerði það mögulegt að það var hægt að
halda heima hafa heimangönguskóla eða þá heimaakstursskóla sem að það mundi nú vera kallað
en á þessu voru nú á þessu
voru nú miklir annmarkar að keyra á milli
það voru nú fyrst og fremst vötnin á steinasandi og staðará
sem að voru oft svo mikil að það var erfiðleikum bundið að komast yfir hann yfir þau
bílstjórinn var að festa bílinn í vötnunum
og það varð að ganga kannski fleiri og
mannsöfnuður til þess að ná honum upp
og svo komu margir dagar
eða að minnsta kosti nokkrir dagar sem að féllu úr kennsla vegna þess
ekki var hægt að
keyra yfir vötnin
svo boðaður ég boða svo fund almennan hreppsfund og færi það í tal
hvort að ekki sé fært fyrir okkar að byggja heimavist
því að við sjáum það eins og komið sé að við komustum ekki áfram
án hennar ef við viljum hafa hér nokkurt reglulegt skólahald
jú að þessu er gerður góður rómur
og það er samþykkt að ganga að því að byggja heimavist
og það er svo byrjað á að byggja hana nítján hundruð fjörutíu og sjö
ég fer ekki með rétt fjörutíu og fimm fjörutíu og fimm
en en samkomuhúsið var byg var
byggt á árunum fjörutíu og þrjú og fjörutíu og fjögur
já það er fjörutíu og fimm að það er byrjað á heimavistinni og það er byrjað að kenna í henni
eftir áramótin nítján hundruð fjörutíu og átta
og þá flytja þau hjónin í heimavistina torfi og ingibjörg
og búa svo í sinni kennaraíbúð sem að fylgdi heimavistinni
og bjuggu þar þar til nítján hundruð sextíu og sex
þá hættir ingibjörg
að flytja í skólann tekur þá við bústjórn hér með þeim sonum sínum
því að þá var ég
eiginlega vildi og var hættur við búskap var ekki orðinn maður til þess að standa fyrir búi
sonarsynir mínir tóku við búi hér þá steinþór og fjölnir og mamma þeirra gerðist bústýran
þar með var hennar starfi lokið í í sambandi við hrollaugsstaða skólann
en við komustum ótrúlega vel út úr þessu fjárhags öllu fjárhagslega
þegar að við voru þegar að við lukum við samkomuhúsið þá skulduðum við ekkert
þetta var allt í gjafavinnu unnið
og ég samdi
við menn hér í sveitinni þá sem laghentastir voru að
taka verkið að sér vinna vandamestu störfin og þeir gengust fúslega
inn á það bara það að þeir fengju verkamannakaup sem þá var
svona voru menn sanngjarnir í
tíð
en við máttum
eftir samkomulagi við fræðslumálastjóra
þá máttum við telja þessa menn á fagmannslaunum
svo að við höfðum þarna dálítið nokkrar krónur uppá að hlaupa
sem við auðvitað snuðuðum út á okkar fagmönnum
en þeim ekki óvitandi samt
þeir gengust fúslega inná þetta og þá meðal annars til þess að hjálpa byggingunni áfram
og svo var það ákveðið
af hreppsnefndinni
að það legði hvur hvur hvur hvurt hvur verkfær maður
fjórtán dagsverk fram
í bygginguna
eða eiginlega hvurt heimili einn maður á hvurju heimili
legði fjórtán daga í vinnu endurgjaldslaust til byggingar innar
og þetta var fúslega gert og víst margir sem unnu
nokkra daga fleira fleiri endurgjaldslaust
en svo var það í sambandi við heimavistina að þá var nú aftur meira borgað
og hreppurinn lagði nú nokkrar krón nokkuð framlag til
byggingar en komst ákaflega ákaflega vel út úr því
þar var lagð
lögð mikil gjafavinna fram líka sem var
ja sumu leyti aðalfjárhagsstoðin
undir byggingunni
og svona skildi ég nú sem formaður við fræðslumálin í suðursveit
og það sem gerðist er kannski einna það einna merkilegasta
að okkur feðgunum mér og torfa syni mínum kom saman um það
að stofna hér til unglingaskóla
og ég hugsa að það hafi verið fyrsti unglingaskólinn sem að starfaði í sveit hér á landi það
unglingaskólinn á hrollaugsstöðum
það voru ekki ekki aðeins skólaskyldu unglingarnir
því þá var nú skólaskyldan ekki nema til fjórtán ára aldurs
þá voru heldur í fyrsta og annað árið
þá sóttu þennan skóla allt upp í tvítugir menn
og fengu þarna
þarna bara góða undirstöðufræðslu
og við höfðum þetta
þarna unglingaskóla
og kenndum hálfan veturinn unglingunum og hálfan veturinn krökkunum
þetta var gert í samráðivið
fræðslumálastjórnina
en svo var það síðar að það var kennt sinn vika sín vikan hvoru
unglingunum og börnunum
og þetta er svo þetta fyrirkomulag er hér svo þessi
svo þar til að þar til að unglingaskólinn er er byggður í nesjum
ja ég veit nú ekki hvenær það var það var ekki fyrir löngu löngu seinna
eftir sextíu
að þá er það
þá er gerð samþykkt um það
eiginlega án þess að við hefðum mikinn áhuga fyrir því
að unglingarnir allir unglingar úr sveit sýslunni
þeir urðu látnir mæta í þessum skóla í nesjunum það yrði nokkurs konar
allsherjar
unglingaskóli fyrir sýsluna
og þá var unglingaskólinn búinn hér
en ég held nú að þau hafa ekkert komið betur menntuð úr þessum unglingaskóla í nesjunum
þó um heilan vetur var að ræða heldur en þau voru þennan hálfa vetur sem
þau voru hér
já svona lauk nú mínu
starfi sem formanns skólanefndar í suðursveit
eftir það hefur nú yfirleitt ekkert verið gert í skólamálum hér
þú ætlaðir að tala þarna við vorum að vorum að tala þarna um skólamálin áðan já
ég held að því máli hafi verið lokið já já já
að ég hafi verið búinn að segja frá því
en það var þegar að
ég skal geta þess
að ég hafði ágætan mann með mér í skólanefnd og í öllum þessum framkvæmdum
það var þorsteinn mágur minn á reynivöllum
hann var í skólanefnd komst í skólanefnd ja um svipað leyti og ég
ég er kosinn formaður eða
skóla formaður skólanefndar nítján hundruð tuttugu og sex held ég
séra pétur hann var það áður hann andaðist það ár
og þá varð að skipa nýjan formann þá var ég skipaður
og þorsteinn hann er kosinn í skólanefnd um sama leyti og hann var ákaflega góður
samstarfsmaður
því hann var áhugamaður mikill um öll framfar og og menningarmál og ekki síður um menntamálin
en það var þegar við tókum við
við hérna fræðslumálunum
þá voru þau í mestu bölvaðri niðurníðslu hér
það var nú farskóli og
það var nú ekkert útaf fyrir sig þó að hann væri en framkvæmdin á honum
hún var svo leiðinleg
að við gátum ekki hugsað okkur að bjóða nokkrum kennara upp á það
kennararnir
það var nú kennt í hvurju byggðarlagi það var nú ekkert
en svo vildi fólkið helst að það yrði kennt á hvurju heimili
og kennarinn látinn taka sinn mat þar
því að yfirleitt þá var voru það barneigendur á þessu tímabili sem að fæddu kennarann
en þetta fannst okkur nú heldur lubbalegt láta hann fara inn á hvurt heimili
inní bastofuna svona upp og ofan þá undir það búna að fara að kenna þar
en gengum svo að því að fá
stofu í hvurju byggðarlagi þar sem að
krakkarnir yrðu sameinaðir til þess að kenna þeim í og að
það yrði ekki lengur
hann yrði ekki ekki lengur látinn sækja mat sinn á heimilin jafnvel þó
að ræða heldur að þetta yrði greitt
þetta var nú dálítið erfitt í byrjun að koma þessu á
það er hægara að koma ólaginu á heldur en ná því af aftur
og eins var með þetta en þó tókst okkur þetta nú
furðulitlum hávaða
að fá þessu breytt og það var var komið svo í þetta horf
þegar að skólahúsið kom og búið að vera þá lengi lengi í því horfi
að það er kennt í byggðarlögunum
stundum öllum stundum tveimur eftir því hvernig stóð þá með barnafjölda
og þeim var þeim var komið fyrir
ef að
um lengri veg var að ræða heldur en hæfilega þótti þótti hæfilegt þótti fyrir þau að ganga
þá var þeim komið fyrir á einhverjum bænum í byggðarlaginu
en yfirleitt var það nú svo þegar var kennt í hvurju byggðarlagi þá er svo
hægt að ganga á milli að þau gát það var hægt að framkvæma þetta á þeim grundvelli að bara láta krakkana ganga
það var erfitt hér um samgöngur bæði á sjó og landi
og ekki síður á sjónum samgöngur voru hér strjálar
og það mátti ekki mikið vera að sjó til þess að skip kæmu hér inn
nú er það haustið nítján hundruð
fjörutíu og þrjú
þá fer ég til reykjavíkur landveginn
þá í ýmsum erindum bæði fyrir búnaðarfélagið okkar
sem var þá með nýjar
tillögur á döfinni í sambandi við ræktun og við teljum
tillögur hafi
orðið undirstaðan að því að ræktunarsamböndin voru stofnuð
og það fjárframlag sem að ríkið lagði til þeirra
því það var m.
í tillögum okkar búnaðarfélagsins
að ríkið það stydd það styrkti kaup á stærri jarðyrkjutækjum
jarðyrkjutækjum og að jarðræktarstyrkur yrði verulega hækkaður
einkum til framræslunnar
og það liðu ekki nema tvö þrjú tvö þrjú ár
þar til að það eru gefin út lög sem kölluð eru húsagerðar og jarðræktarsamþykkt húsagerðar
og jarðræktarsamþykktir
þar sem að ríkið
leggur ákveðinn hluta fram til vélakaupa
helming til dráttarvélakaupa
og helming
sem að fór svo stighækkandi með árunum sem liðu
og þar voru komnar eiginlega þar eru komnar inn
þær tillögur sem að við bárum fram
í okkar tillögum
til búnaðarfélags
íslands
sem við sem að því var fald að reyna að koma í framkvæmd
við héldum þennan fund á höfuð daginn nítján hundruð fjörutíu og þrjú við suðursveitungar
þennan mikla ræktunarfélags fund sem að ég tel að hafi
mikið gagn gert bæði okkur og öðrum
nú já ég fór til reykjavíkur þetta haust og fór landveginn og fór héðan síðasta vetrardaginn
fórum svona á ýmsum spýtum mátti segja fórum með bíl af höfn að jökulsá
fengum björn sem var að flytja hérna læknirinn þá í skólaskoðun
einhverjir voru nú fleiri með honum
svo lagði ég af stað
þar voru þau þau með hannes og þeir sem að fóru til kaupmannahafnar
hannes fór til kaupmannahafnar og var heilan vetur þarna úti í kaupmannahöfn
út af skjölum sem að svo héðinn fékk
þú munt nú kannast við það kom svo endanlega upp með þetta mikið sem hann kom með upp hannes
nú mér datt nú í hug úr því að ég hafði verið svo lengi starfandi með hannesi þá
fannst mér ekki viðeigandi að ég væri á öðru plássi úr því að hannes væri á fyrsta
svo ég hugsaði með sjálfum mér að mér finndist nú sjálfsagt að reyna
halda mig á fyrsta plássi eins og hann svo lengi sem ég gæti
og þess vegna fór ég strax á fyrsta pláss og ég var kominn um borð
en það stóð nú náttúrlega lengur heldur en til
og þegar ég kom til leith
fór ég náttúrlega þar í land
og stakk af ég
viðurkenni það ég stakk af
já því það var ekki annað fyrir mig að gera ég hafði enga peninga til þes að komast lengra
fór nú skipið náttúrlega burtu áfram og hannes og þeir til
en ég varð þarna eftir og
var nú erfitt mállaus maðurinn
en þarna í leith var garðar gíslason sagði hann
og þá datt mér í hug
ekki spillti þó að ég heilsaði upp á hann
ég fer þangað og heilsa upp á hann og hann tekur mér sæmilega og ég segi honum
alveg eins og var að ég hafi nú brotist í þessu og það sé nú meiningin að mig langi
afkoman hafi verið þannig að ég hafi ekki getað lifað áfram þarna
og hann var sá besti garðar og þá sagði ég honum frá frímerkjafélaginu
og við værum fjórir í frímerkjafélaginu
og þeir hefðu lofað því að ef að kæmi eitthvað sem
skuldbinding eða þessháttar út af för minni til ameriku
að greiða greiða fyrir því að að að það yrði skil á því
og nú færi ég fram á afþví hann væri nú íslendingur eins og ég að hann greiddi nú götu mína að ég kæmist vestur til ameriku
og hann sagði að sér findist nú þarna úr vanda að ráða og og hann teldi
að það væru nú ekki örugg skilin þarna
enda varð það svo
það komu aldrei skil frá þeim
borgaði nú þetta að lokum víxilinn á endanum borgaði ég nú garðari víxilinn
aldrei varð ég var við það að hann hann lygi sér til
ávinnings
það var til dæmis þegar nefnt var um þetta sem að hannes skrifaði nú um hann
fer nú að mér finnst með lastmælgi um dofra
ekki mótmælti hann því
sagt mér eitthvað fleira af ævi dofra
er það það
að garðar gíslason
hann var þarna í leith þú kannast við þetta garðar gíslason og hay það var lengi
verslunarfélag hér
hay var víst skotskur maður
svo að garðar var alltaf með annan fótinn þarna í leith
því hay var þar að mér
skildist þesi skotski maður félagi hans