tiro-is/ismus huggingface dataset:
álafossi hjá sigurjóni ég stundaði náttúrulega ekki íþróttir beint sko þá var íþróttaskóli á álafossi og þetta voru
nánast náttúrulega námskeið
nema þeir sem
komu að og voru þar bæði
í fæði og húsnæði sem maður segir yfir námsskeiðstímann
ég man ekki eftir að það væru neinir innansveitar aftur á móti vóru sundnámskeið á álafossi sem var kennt sund sko já
og þá voru bæði
jah fyrsti sundkennarinn og íþróttakennarinn á álafossi sem ég man eftir
var sveinn þórarinsson sveinn þórarinsson var þingeyingur að ætt
til mikið af myndum eftir hann hann málaði mikið
hann hafi verið sjálfmenntaður það getur vel verið að hann hafi eitthvað fengið tilsögn hjá þessum eldri mönnum eins og
ja eins og hérna einari jónssyni eða einhverjum en það munu
vera til víða á heimilum verk eftir þórarin
hann er fyrsti
kennarinn sem ég man eftir á íþróttaskólanum á álafossi
og þá er aðallega
eða mér finnst það í mínu barnsminni að þá hafi lítið verið komið að
nema það voru alltaf
müllersæfingar á morgnana og
og sund var kennt í útilaug þá var engin innilaug komin sko nei nei og
ég er hræddur það hafi verið mjög takmark alltaf farið í gönguferðir til dæmis hér upp á helgafell upp í
úlfarsfellið og svo framvegis hann hafði daglega gönguferðir og svona
müllersæfingar alltaf
á morgnana og gæti verið að einhverjar leikfimisæfingar hafi verið þá inni í salnum
alltsvo það var stór ég kalla það nú sal það var
stofa sem gekk þvert í gegnum
vestari enda hússins á álafossi og þar einmitt
þau borðuðu ekki í borðstofunni krakkarnir þessir það var borið á borð fyrir þau þarna
í þessari stofu og þau sváfu þarna líka í flatsæng já já
og með fyrstu svona sundkennslu álafossi
þá komu til dæmis fermingarbörn sunnan með sjó úr sóknum
bíddu hvað hét hann séra eiríkur á útskálum hann var ákaflega mikill frumkvöðull
um björgunarmál og hann sendi öll sín fermingarbörn í sundnám að álafossi já já
voru þetta löng námskeið stóðu þau í marga daga ég held að það hafi verið yfirleitt hálfsmánaðar
minnsta kosti í minningunni að mér finnist það hafa verið hálfur mánuður
þarna voru dýfingarbretti við útilaugina jú jú jú jú
lærðu krakkarnir dýfingar líka já af lágu brettunum ég held sko það var eitt náttúrulega mjög hátt bretti
ég held að það hafi nú aldrei verið leyft sko að stökkva af því nei
það hefur þá kannski verið stolist til þess já þeir sem voru komnir lengra og fyrstu
fyrstu hérna kappleikir í svokölluðu waterpólói eða
þær fara fram að álafossi
varmánni í varmánni í varmánni í lóninu
og þá voru lið ég man það að svona fremstu liðin sem voru
þau voru nú þrjú í gangi
sem kvað mest að var k r liðið annars vegar og ægisliðið hins vegar og ægisliðið var nú
svona í minningunni held
oftar unnið heldur en
heldur en k r ingarnir heldur en k r ingarnir já já voru mosfellingarnir ekki með lið nei nei nei
leika sér en ekki í keppni
upp mörk sem
voru á floti já og snúrur úr þeim nú man ég ekki alveg hver vallarlengdin var
það hefur ekki verið straumur í í lóninu þarna nú kemur áin og færir
en var vatnið vel heitt
það var náttúrulega dáldið misjafnt en það gat verið það var eiginlega
að sumri til
meðan að
búnar já
þá var aldrei laugin hægt að segja
hún væri köld nei
nei en hún var misheit
kaldir og heitir straumar svona inn á milli já og náttúrulega hafði sólarljósið sitt að segja
en var áll í henni eða silungur já það var alltaf einn dagur á ári þá var hleypt úr stíflunni já og það safnaðist svo mikið í
árfarveginn eða í botn laugarinnar
það var lokað það var ekkert unnið þennan dag í verksmiðjunni nei og allir karlmenn allavega
í því að moka
út í vatnsstrauminn já já
þar sem hún var dýpst þar gat hún verið mikið á annan meter
já já sem var þarna í árfarveginum í botninum já já og náttúrulega lang mest næst
stíflunni stíflunni svo var gamli árfarvegurinn í miðjunni
hann virtist vera alltaf svona hreinni einhvern veginn
var það já en svona beggja vegna þar sem landið var lægra auðvitað var þarna aðeins
alltaf mesta leðjan fannst mér hafa verið til
beggja handa þess vegna varð að moka útí strauminn
að einhver stærsti áll sem ég hef séð og hann var
hann var bara alveg hnefasver
hvað segirðu og og yfir metri á lengd
og það er eitt sem ég gleymi aldrei á vorin þegar
glerállinn var að koma
það var sko seytlaði rétt yfir stífluna oft já
vatnið var orðið lítið og mikið vatn notað í verksmiðjunni í gegnum rörið já
þá eiginlega var sáralítið vatn sem fór
fyrir sjálfa stífluna hún var alltaf blaut já og hún var þakin slíi já og glerállinn hann var
sko ég segi ekki í þúsundatali
skreið upp hann hann var að liða sig eftir stíflunni hann gat verið maður eiginlega vissi ekki hann gat verið svona lengi lengi
eins og hann væri að leika sér
hann hringaði sig og ef að annar rekst á hann þá fór hann á stað og já og hann var svona puttalangur já
sagan er nú svolítið lengri því að svo
fór ég nú heim með þessa
þessa fimm hvolpa þeir voru fimm þessir stærri
en hinir aftur svona alveg nýgotnir og litlir
en ég fer heim með
með þá
að við erum búnir að vera þarna
þá voru þeir dauðir bara þessir litlu hvolpar því að
svoleiðis nýgotnir hvolpar lifa nú ekki lengi ef að þá vantar móðurina
en þegar að ég kem svo heim með
þessa fjóra
þá eða fimm hvað þeir voru þá vildi það til
við áttum mórauða tík
og hún var á hvolpum þeir voru orðnir gamlir mánaðargamlir eða meira
en þegar að ég kem
jæja ég sagði það eða meira
að þegar að ég kem með þessa hvolpa
og hún heyrir í þeim
hún var lá í bæli fram í gamla bænum þá var gamli bærinn
ekki rifinn
þá kemur hún
hún skal ég segja þér þegar að hún heyrir í þessum hvolpum þá kemur hún og og alla leið inn í eldhús
og lætur
eiginlega ósköp móðurlega að hvolpunum ég þorði nú ekki að
sleppa af henni hendinni hélt að þetta væri nú
kannski þannig að hún mundi drepa þá
en það var eitthvað annað hún yfirgaf sína stálpuðu hvolpa tók þessa að sér
og fóðraði þá eða fóstraði þá alveg
upp það hef ég heldur aldrei vitað nema í þetta eina skipti
það er margt
skrýtið í kýrhausnum eins og máltækið segir það er ýmislegt sem að
mönnum kemur dálítið óvart
þeir fara að að gefa því nánari gætur
nú svo náttúrlega var ég á á mörgum grenjum
grenjum eftir þetta bæði heima og og víðar
og en ég varð aldrei fyrir þessu
að hitta og ég hef ekki heyrt það
að neinn hafi fundið svona greni sem var algjört tvíbýli
manstu eitthvað meira
já það var náttúrlega
ég var eins og ég sagði áðan þá var ég á mörgum genjum og
hing að og þangað en það var þarna þegar að ég eitt grenið sem ég var á þarna
í í ja það reyndist nú vera í jökuldalsheiðinni annars var það alveg á mörkum
milli fellnaheiðar og jökuldalsheiðar
var það nú svoleiðis að að það var mikið verð á morauðu hvolpunum
og ég held að ég megi segja já já það er áreiðanlegt að
við fund um þarna greni við svokallað sandvatn
það er í miðri heiðinni
og það voru í því sex eða sjö hvolpar ég man ekki hvort var líklega hafa þeir
verið bara sex
og og þeir voru
helmingurinn af þeim voru voru mórauðir
en helmingurinn gráir því maður sér það á hvolpunum strax þó þeir séu litlir hvoru
kyninu þeir tilheyra
var alltaf maður með mér þarna
þegar ég við vorum búnir að finna þetta greni
og en svo er farið að fara þeir nú að
ja farið er
tilheyri nú heldur jökuldalnum eða fellunum þetta var alveg á á mörkum
oftar eða
að það komu þarna tveir menn til þess að
gera nú út um þetta hvorir ættu nú grenið og hvolpana
og það voru oddvitar
bæði úr jökuldalshreppi og fellahreppi
reiknað og
sem var gamall farvegur úr þessu vatni en en
nú og og nokkuð lengi hafði áin farið annan veg
svoleiðis að þessi gjóta sem kölluð var tröllagjót hún var alveg þurr
og það var þar sem grenið var
höfðu náttúrlega
mikinn áhuga fyrir því hvorir ættu nú eiginlega hvolpana og það var ekki hægt að
að fá skorið úr því öðruvísi heldur en að þeir
valdsmenn þarna kæmu bara og það var haldið
það var haldinn þarna nokkurs konar fundur í þessari tröllagjótu ég held að það
það hafi hvorki verið fyrr eða síðar
en niðurstaðan varð svo sú að að
oddviti jökuldalshrepps hann úrskurðaði það að þetta væri í
við urðum að ganga inn á það við
einar í sem var oddviti
fellamanna við urðum að ganga
út frá því þetta var aðeins það var svona einn eða tveir
metrar sem að þetta
munaði að
að jökuldalingar fengu það
en ekki fellamenn ég var nú svona hálfgert að
að ympra á því hvort að ætti ekki að skipta þessu með sér
en ég man eftir því að jón á hvanná sem var merkur bóndi
sagði bara rétt er rétt
og svo fór hann með
mórauðu hvolpana hann fór með þá í poka norður á jökuldal
en ég var þarna eftir með þessa gráu en refinn sá ég aldrei
en ég frétti það að það hefði verið
skotinn refur þarna stutt frá um
einni partinn um veturinn og mér þótti það líklegt að
þetta var nú svona að þetta var ákaflega misjafnt hvað voru margir hvolpar það var frá
á þessum grenjum sem ég var
var það frá einum
það var það minnsta ég man
eftir einu greni sem að ég var bara einn hvolpur á
og og í sjö
það var lang oftast
að hvolparnir voru svona frá fjórum til sex
að það kom fyrir að þeir voru sjö en
mér sagði grenjaskytta ein
sem að nú er fallin frá
hann sagðist einu sinni hafa fundið greni með átta hvolpum en
en það var aldrei hjá mér ekki nema ég reikna alls ekki með þessu tvíbýli þarna
því að það vona alveg sérstakar
ástæður þar fyrir
ég hef aldrei heyrt að að neinn hafi fundið
tvíbýlis greni
því þetta var ekkert á milli þeirra nema hella sem að reis svona upp á rönd
var á milli þeirra en annars var yfir þessu var bara svona gróin tarfa
en það var ósköp auðvelt að ná þessu
ég hef nú verið oft að hugsa um það að reyna að
ég man nú alveg eftir þessu ef ég bara gef mér tíma til þess að
eru mörg greni sem ég hef verið á og hvað margir hvolpar
hafa verið á hverju greni fyrir sig það getur vel verið ef að ég
nenni að ég
taki það nú til athugunar ef ég hrikti eitthvað enn
hefurðu sagt þessar sögur stundum
þetta svona o jú jú jú jú það hefur verið talað um þetta mikið
bara svo langt síðan
svo langt síðan já já já
það var misjafn það var misjafnlega gott að vera á þessum grenjum
stundum fékk maður glórulausan byl og stundum
bleytuhríðarverður og það var nú eiginlega verst og svo náttúrlega
það var stundum komið um hánótt og alla vega
svona að missa hann frá heimilinu
já þú varst ekki alltaf jafnhrifin þegar að þeir voru að koma nei ég var ekkert hrifin af því því að mér fannst að ég
ég hafði nóg að gera þó að það bættist ekki á mig hans störf líka að ýmsu leyti svona viðvíkjandi að líta eftir heimilinu bæði náttúrlega utan húss og
og innan
því það náttúrlega þurfti einhver að líta eftir því að krakkarir
eða unglingarnir
gerðu sin störf því þetta voru nú ekki nema unglingar sem voru þá
þú varst að segja þarna
bæði dýrin já já
þú ætlaðir að fara að tala um þarna um þessar gömlu refaskyttur
já að þessar gömlu refaskyttur þeir höfðu margir það
og já að þær aðferðir að ef að það var með þeim maður sem að
venjulega var nú að þeir höfðu með sér mann
svona vökumann sem kallaður var að
að ef að það
voru dýr skal ég segja þér sem að voru svona að gogga í kring það voru sum sum
dýr voru þannig að þau voru kannski
æði langt frá voru svona á hæðum
greninu að þeir létu
manninn sem með var vökumanninn létu hann fara og
þegar þeir höfðu þá trú að það oft dugað til þess að að þá hefði rebbi haldið að
að nú væri öllu óhætt og og komið
í skotfæri
en þeir höfðu nefnilega ekki varað sig á
á því að þetta var bara svona plat
segja mér það að þú hefðir ekki sagt
neinum manni núlifandi þessar sögur eins og þar gengu til nei ég
man ekki ekki eftir því hafið talað um þetta grenjaskytturnar ykkar á milli þegar
hér áður fyrr
áður fyrr en nú er sá tími liðinn fyrir löngu og
aðrir menn þá komnir til sögunnar sem að
ekki voru til í þá daga jújú nema þá kannski börn eða ekkert
þetta er svo langt um liðið að það eru allir
allir liðnir undir lok sem voru með
allir sem voru það er nú til dæmis ef ég
ef ég tek nú þarna
skógana fyrst eða gilsárdalinn þar var hann sveinn pálsson hann er dáinn á hallormsstað var það
gunnar jónsson hann er dáinn
nú svo austur á völlunum þar var það
það sigurður
á höfðaseli hann er dáinn vigfús í tunghaga hann er líka dáinn
og sem sagt ég man ekki eftir neinum
nema bara þessum strákum mínum alltsvo
ara og
og og benna sem voru af
yngri
já hann
svoleiðis að hann hefur nú líklega litið um þetta að segja þó
já þú ætlaðir að segja mér þarna af honum eyjólfi illa
þetta var dálítið óvenjulegur maður hann
hann var nú kallaður eyjólfur illi ég hugsa að það hafi verið verið svona
beggja blands sem hann segir en hann sagði mér sigfús sigfússon
hér þjóðskjala skjalda þjóð þjóð
alltsvo sigfússon frá eyvindará var kenndi sig alltaf við eyvindará
hann sagði mér nú ýmsar sögur af af eyjólfi sumar eru nú
þannig að ég verð nú að láta þær liggja á milli hluta en
hann var nú blessaður karlinn á síðustu árum sínum
þá var hann blindur
þá á sveit sinni í skriðdal
en um það
það nú einhverjir sem að sjálfsagt
framámenn þarna í skriðdalnum sem að vildu koma honum á brekkuspítala
það var nú ekki
auðgert ekki verulega því að það var að mestu leyti auð jörð og frosin
og það var nú náttúrlega ekki gott að vera á sleða
en þeir óku honum nú ofan úr skriðdal og
norður í mjóanestanga fljótið var autt og þar var hann tekinn á á
bát og fluttur yfir að brekku
nú svoleiðis vildi til við vorum nú við eyjólfur við svona þekkjustum nú alveg
kem eða er sendur í brekku þá eitthvað
að ná í meðöl ég man nú ekki alveg hvernig á því stóð enda skiptir það ekki máli
og þá vissi ég að var á spítalanum gamall
við þekktum nú hann var á ketilsstöðum lengi
en var þarna orðinn algjörður sjúklingur já eiríkur
hann hét eiríkur guðmundsson
og af því að
hann var þarna að þá fer ég
eða ég leyfi til þess að fara inn til hans og
og tala við hann því að hann var málhress svona nokkurn veginn
en þegar að ég kem þar inn þá sé ég að í öðru rúmi
hinum meginn í stofunni
var maður sem að
breitt svona yfir andlitið að mestu og
og ég fór eitt hvað að tala við eirík
segir þessi maður sem þarna var
hvað djöfull er nú þetta ég sagði honum strax
hvaða djöfsi þetta væri og og þá kom það nú upp að hann
mundi nú vel eftir því að við höfðum bekkst
svo fer hann að segja mér ferðasöguna hvernig hún hafi gengið
ég vissi það nú svona að hún mundi
hafa verið heldur ómjúk
já ha hann fer að segja mér það
eða sem ég var nú reyndar búinn að frétta að hann hefði verið fluttur yfir í brekku
og spurði hann nú hvernig þetta hefði gengið hvort þetta hefði ekki verið dálítið óþægilegt
það mátti nú segja sagði hann ég hélt að helvítin mundu drepa mig þá segir eiríkur sem var svona dálítið
ég held að þú hefðir nú mátt verða feginn aumingi
það veit ég ekki ég veit ekkert hvort tekur betra við já
áreiðanlegt að það var margt í honum bæði af
lakara tagi og betra ég heyrði til dæmis
ég heyrði um það það sagði mér einar long sem var nú
hafði verið honum samtíða
að hann hefði verið sérstaklega barngóður
krakkar eða sérstaklega strákar þeir hefði hænst að honum
svo það
beggja blands karlanginn en
ég verð nú að segja
það má nú ekki fara víða
hann var giftur
en skil þau skildu kona hans og hann
og hún lenti út í hól í hjaltastaðaþinghá
og þar var hún en hann var nú aðallega á uppsveitum og
og hafði nú á með an
hann hafði sjónina þá fór hann nú svona dálítið víða um
ég man eftir því að við krakkarnir í svínafelli
hrædd við eyjóli ekki fyrir það að hann hefði gert okkur neitt
þessi kona hans sem var
hún eign aðist barn með manni sem filippus hét
og þessi sonur
hennar hann var lengi hér á seyðisfirði ég veit ekki hvort hann er
lifandi eða dáinn ja hann var filippusson já hann hét eitthvað
dóttir eyjólfs hún var
eiginlega fermingarsystir mín mátti heita það en við vorum saman hjá prestinum í vallanesi en
hann tók nú til sín
öll fermingarbörn úr skriðdal líka og hún þessi kona hún
var í skriðdalnum eða stúlka
við en ég aftur úr völlunum
en við vorum saman í vallanesi í viku hjá prestinum
þetta var mesta ágætis stúlka í svona allri viðkynningu
og ég vissi ekkert hvað af henni varð hún fór eitthvað
úr skriðdalnum og hefur ekki verið
ekki síðan að hún fermdist
en svo var það annað að það var
ég heyrði talað um það eða við krakkarnir að
eyjólfur hefði sent henni hún hét stefanía áreiðanlega var það
þarna á hóli hann hefði sent henni þau orð að hann færi
því er nú vísan
við skulum láta hana bíða jájá en hún hefði
hún hefði hann hefði sent henni þau orð að hann ætlaði nú bráðum að koma út eftir
annað var það að það var maður sem að
var nú
skógurinn það var nú ekki eins
mikil hlífð að honum þá eins og nú er orðið og
vegurinn eða
troðningarnir lágu um atlavíkina og þaðan heim
beina leið heim í
háttar maður sem kemur þarna eða kemur
og finnur vinnumennina þar sem þeir voru að vinna að
skógarhöggi
þá var nú svo mikið gert að því að að
brenna kol
brenna kol af
og og þeir voru við það voru þarna að að höggva skóg og kurla hann
ég skóti því þarna að að ég
er líklegast eini maður ef til vill eini maðurinn sem er á lífi af þeim
mönnum sem að unnu að kolagerð því ég gerði það
ég vann við það altsvo miklu seinna
það var þegar að
fyrra stríðið var þá var eldiviðar leysið svo mikið að
honum datt það í hug að fara að láta höggva skóg á hallormsstað
og flytja hann suður til reykjavíkur en ég held nú að það hafi
sá skógur hafi nú aldrei komist lengra heldur en í
út í egilsstaði hann komst nú það með miklum
harmkvælum en
aldrei hafi nú neitt farið en sleppum þessu
en þessi mér var sagt að það mundi hafa verið prófastur
prófasturinn
á leið þarna um atlavíkina þar
að kurla skóg
hann og þar var þar var presturinn og var víst ekkert
ekki minsta kosti svoleiðis að hann skæri sig neitt úr
húskörlunum þarna svo
að hann spyr þá að því hvort að presturinn sé heima
þá var nú einhver þeirra sem að var nú hefur nú verið náttúrlega presturinn
segir það jú jú að hann sé heima og
hann skuli vísa þeim veginn eins og hann
greiðastur heim í hallormsstað
og það gerði hann hann sýnir þeim
svona götuna og
og fer svo aftur til baka en saga segir það að hann hafi
vísað þeim aðra leið og miklu
svona torfarnari
í gegnum skóginn heim í hallormsstað en hann sjálfur snaraðist hann aðra
kemur í hallormstað þá stendur hann á hlaði alveg prúðbúinn
af því að hann hafði þá
hann hafði þá hérna gert þetta bara af hrekka að
heim í hallormstað til þess að hann fengi tíma til þess að að laga sig til því að þetta náttúrlega þegar menn voru í
kolagerð þá var nú ekkert sérstaklega
voru menn nú ekki
ekki prúðbúnir eða neitt svoleiðis svona var margt sem að hann
ja eða sem að haft var eftir honum
og það held ég að sé óhætt að segja alveg
að hann var mjög einkennilegur
já svo var hérna
karl sem voru hafðar margar sögur eftir kallaður sögu gvendur
heyrðirðu nokkurn tímann getið um hann
ég kannast nú aðeins við þetta en ég man ekki eftir
ég man ekki eftir honum sérstaklega nei nei þú manst ekki eftir
hafðar eftir honum nei ekki
en svo var hérna
svo var nú svarti hallur
já gengu ekki einhverjar sögur af honum jú einhverjar sögur en ég ka kann þær ekki
en bara ég kannast við nafnið
við nafnið já svo var nú eldri miklu eldri maður það var grímur prestur
þú hefur kannski einhvern tímann heyrt eitthvað ég heyrði um hann
ýmislegt en það er ekki svo
það er ekki svo hérna að ég vilji hafa það eftir ég
hræddur um að ég fari ekki rétt með það
já svo langaði mig til að spyrja þig hvort þú hefðir heyrt eitthvað um sunnevu málið
það heyrði maður nú
það heyrði maður nú náttúrlega
mikið um það talað til dæmis í mínu ungdæmi
það hefur nú náttúrlega eftir því sem að
tímarnir liðu þá hefur það nú orðið svona
það var ákaflega mikið um það talað ákaflega mikið
og þú hefur nú náttúrlega heyrt vísuna þessa
annars held ég að mér sé óhætt að segja það
að þettað
menn náttúrlega
könnuðust nú alveg við þetta
áreiðanlegt að það var
lengi sem að það var eiginlega
jæja það var var eiginlega tvennt uppi með
þetta annað annað var það að að sýslumaðurinn wium hann hefði
gerst þarna mjög
slæmur maður svo maður segi það hitt
hitt var það að það var alveg
slegið föstu af öðrum
að þetta væri allt saman tilbúningur um hans hlut að þessu máli
algjörður
algjörður tilbúningur en
held það að það hafi aldrei fengist út úr því
neitt sem mann töldu
hundrað prósent
sannleika ég held að ég megi segja það en
hitt var áreiðanlegt að um þettað
þettað sunnevumál var ákaflega mikið rætt og meira að segja alveg fram á
á um aldamót sem að ég mun
mundi nú svo
ég mundi nú ekki eiginlega
verulega um þetta fyrr en um það leyti
leyti svona upp úr aldamótum en
ég held nú samt ef að nokkuð er þá held ég nú samt
að það hafi verið
fleiri sem að
fannst það nú vera
meira um það að menn héldu það en það er bara ekkert á þess háttar að byggja vegna
í þann tíð og og nokkuð áður
þá vo var það
þannig að til dæmis þegar að svona
mektarmenn yrðu fyrir bara
almenningsálitinu
að þá þá var afar erfitt að greiða það í sundur hvað var satt og hvað var ekki satt
nú svo voru nú þarna fleiri menn sem að mig langaði til að spyrja þig um það voru nú menn eins og ívar á vaði
og erlingur klóki sem kallaður var heyrðirðu nokkuð nokkrar sagnir
af þessum mönnum
ja af ég heyrði sagnir af honum
þarna á vaði
ívari á vaði
hann það var
voru sagnir af honum
aftur um hinn
var það nú ekki
sem að ég hef
neitt handbært um
en ívar á vaði var
merkilegur bóndi
hann var merkilegur bóndi og
um það leyti sem að ég fluttist nú utan
út hjaltastaðaþinghá og upp á velli altsvo hjaltasaaðaþingháin hét þá nú útmannasveit
að þessi ívar á vaði sem að á nú afkomendur
ja enn á lífi hér að hann var
eiginlega það sem ég heyrði mest um hann talað var það hvað hann var
bóndi ef að maður vildi orða það svoleiðis
hann hann var
en samt heyrði ég nú eitthvað um það
að hann var svona
væri tveggja handa
jaxl
það hafi verið en yfirleitt var hann álitinn
merkur maður
svo var nú bárðarstaða jón sem kallaður var gengu einhverjar sögur af honum svo þú heyrðir
ég heyrði hann aðeins nefndan
að altsvo bárðastaða
heitir bárðarstaðir
og við þann
bæ var hann kenndur en ég
ég hérna man ekki nægilega vel
það er bara þetta
var að einhverju leyti
var hann
svona sérkennilegur maður og var hafði verið eða var
fæddur og uppalinn á bárðarstöðum í loðmundarfirði
já þú varst að segja mér þarna núna það var þarna þegar við vorum að tala um valtý á grænni treyju þá hafirðu gleymt þessu um
um hellinn þú ætlaðir að segja mér já ég ætlaði að segja þér það
það var nefnilega þannig að þegar að að
það kemur nú þannig að
rétti valtýr sem að va að
drap símon þarna næstum að segja við túnfótinn á ketilsstöðum á völlum
þegar að verið var að
jæja þegar
að verið var að
reyna að grennslast eftir því hvort það gæti verið um nokkurn annan mann að ræða
heldur en þennan valtýr á eyjólfsstöðum
sem var sá eini valtýr á grænni treyju semað menn
þekktu eða vissu til að
væri hér á á héraði þá var nú
fór það svoleiðis að það fóru að myndast ýmsar sögur um
um þennan valtýr
á grænni treyju sem alltaf
endaði alltaf þannig að það var
valtýr á eyjólfsstöðum sem að varð
sem að allt strandaði við vegna þess að á
hér á fljóts dalshéraði var hann aðeins eini maðurinn sem að
gat borið þetta nafn
en en svo fer
ekki verið fyrr en nei það var ekki fyrr en eftir það
að sá rétti
valtýr varð
ja það komst upp um hann var ég búinn
búinn að segja þér frá því hvernig það vildi til já þú sagðir mér alveg greinilega um það
en svo var það
þessi valtýshellir
hann hann er í hjálpleysu það heitir hjálpleysa dalur sem liggur
af völlunum frá völlunum
fjallið og þá' er komið niður í áreyjar í reyðarfirði
en innst í þessum dal altsvo undir inn undir varpinu
það er kallað varp altsvo þar sem að þetta var bara
sléttur dalur inn eftir og fallegur og innst í honum
vatn eða tjörn jæja það var nú eiginlega kölluð tjörn en
en hefði nú eiginlega frekar átt að heita vatn það var inni í botninum á
á hjálpleysunni héraðsmegin frá
og ég heyrði
talað um þennan valtýshellir en það voru
fjöldamargir sem ekki vissu hvar hann var
en svo var ég svo heppinn núna fyrir ekki löngu að ég hitti
mann sem að var
bóndi þarna í
við hjálpleysuna að
héraðsmeginn frá
og hann gat sagt mér um það hvar hellirinn var ég vissi aldrei hvar hann var hann er
austan við þetta vatn þarna í botninum á á hjálpleysunni austan við
þar í í urð dálítilli urð
þessi hellir hefur heitið valtýshellir og heitir enn þann dag í dag
en svo var það annað sem ég gleymdi líka að segja þér þarna um daginn sem að var
skilt þessu það var þannig að
lék nú sá grunur á sérstaklega var það nú seinna þegar að menn þóttust vera búnir að
finna þennan rétta valtýr og var var nú búið að hengja hann það var nú ekki verið að neinum
vangaveltum yfir svoleiðis hlutum og þú hefur nú líklega séð
gálgaklettinn þarna í egilsstaða þorpinu sem að
þar hefur verið
aftökustaður sem