tiro-is/ismus huggingface dataset:
hann var nú ég held ég hafi nefnt það einhvern tíma að það var þarna skipakví
þarna á ísafirði og þar voru þeir geymdir að vetrinum bátarnir
færabátarnir árnapungarnir sem þeir kölluðu sem im ásgeirsverslun hafði
og guðmundur fékk einhvern tíma að
í einum færabátnum að vetrarlagi
og þar hélt hann kost ýmsum svona sem honum voru hugnanlegir til þeirra hluta
og seldi þeim þetta með hæfilegu verði
og þar á meðal var séra gísli ég held ég hafi minnst á það um um daginn
að séra gísli kjartansson
bróðir kjartans kjartanssonar sem var í grunnavík og voru ættaðir frá skógum undir eyjafjöllum
en gísli hann
en hafði orðið eitthvað
vits
svo hann hafði hætt við prestsskap á þarna í grunnavíkinni um tíma og fór vestur á ísafjörð og
og var svo þarna og
árni jónsson hefur náttúrlega útvegað honum þarna fæði hjá
hjá guðmundi sölva í dokkunni í bátnum
og svo þegar hann var
var að koma alltaf þá var guðmundur upp í há stert náttúrlega við þennan lærða mann eins og getur nærri en
en gísli kjartansson var eitthvað svona alltaf að spekúlera um lífið og tilveruna og þessháttar og
og þá komu ekki alltaf saman ræður hjá þeim hér
guðmundi og honum til dæmis var mér sagt að einhvern tíma þá hefði
gísli lagt þá spurningu fyrir guðmund hvurt hann væri trúaður maður
já já já já ég trúi það að guði mínum einum sé allt máttugt
og trúið þér þá því að trú flytji fjöll
nei nei nei séra gísli
og hvað sögðuð þér áðan
að þér trúið trúið að guði sé ekkert ómáttugt
já ég segi það að guði mínum sé ekkert ómáttugt en hinu trúi ég ekki að trú flytji fjöll
tala ég ekkert við yður meira um trú hafði gísli sagt
þá var hann búinn að láta hann fara í hring játaði í öðru orðinu
sem hann neitaði í hinu
guðmundur hann væri hafður til þess
búinn var hver túr þá kom hann til yfirheyrslu til þeirra annaðhvort gríms bróður árna eða eða árna
og þá er honum sagt um tillögur einna eða annara þarmeð háseta og
og framkomu þeirra og svona
svo hann var ekki nema svona mátulega vel séður um borð vega þessa að hann væri
nokkurskonar spíón en við
minntumst á hann þarna út hjá honum páli jónssyni
þarna í annari eða þriðja sinni hérna frá þegar
ég var að tala þarna inn á
og þá var minnst á hann þarna þá var hann vinnumaður hjá honum jóhanni bjarnasyni í bolungarvík
og var þá að fá þá heim og
og gæða þeim á einu og öðru úr skrínunni sem var í sameign þeirra
ha og þá sagði hann alltaf
borðaðu kunningi jóhann sér ekki eftir því
en svo sagði páll jónsson að þegar hann var farinn farinn gesturinn þá var sagt bölvaður dóni var þetta reif
og tætti í sig
hann át ekki diskinn
svo hann var talinn blendinn en hann var talinn einstök hermikráka
hvurt hann hefir haft það eftir honum sölva og svo sögðu þeir ég ekki segja það beint út þar sem páll var að segja
að hann brynjólfur okker hérna okkar einna mesti leikari hafði byrjað
bara að apa gvend sölvason það sögðu ísfirðingar mér það væri beint úr gvendi sölvasyni þetta sem hann
kom með fyrst þarna vestur frá meðan hann var að leika ég skal ekkert segja um það eftir að hingað suður kom hann hefir kannske
byggt upp af því
seinna meir já já
átti bróður sem hét halldór sölvason og hann var í fremri hnífsdal
hér bjarni ingimarsson eitthvað okkar mesti aflamaður hérna
hann er dóttursonur hans halldórs sölvasonar hann var nú talinn sérkennilegur líka
ég get sagt þér dæmi
hann var nú oft fátækur karlinn
hafði orðið að semja þarna við við tangsverslun á ísafirði þá var þessi nielsen þar sem ég var að segja frá áðan að reif stólinn undan honum
blessuðum manninum honum guðmundi bergssyni
og hann var verslunarstjóri þarna við
á ísafirði og aumingja halldór sölvason hann hafði orðið að semja við hann útaf skuldum og átti að borga alltaf víst á ári
svo hann eiginlega fékk enga úttekt nema sem að hann lagði inn fyrir
og einhvern tíma sögðu gárungarnir
leon tangs verslunina og og þá var hann náttúrlega fyrir verslunarstjórinn
hann sophus nielsen
og þá segir halldór þegar hann er kominn inn það er að koma sverasta hlaup í djúpið
núna fiskhlaup í djúpið nielsen
því halldór fyrir mér þeir sökkhlóðu
í djúpinu það er svona svert hlaup þeir kölluðu það hlaup áður
þegar kom fiskstímur eins og kallað er á útlendu máli inn í inn í firðina
þá segir nielsen jæja
það er gott halldór en passa bara
hjá halldóri
svona gátu danirnir hnýtt í okkur þessa aumingja smælinga þetta er einn
einn stór daninn
ég man nú svosem ósköp vel þegar maður var að fara með þessum skipum fyrst
þú hefur hlustað á hann árna óla þarna í vikunni þegar hann var að segja frá
var nú meiri rostahátturinn oft þegar maður var fara með skipunum hjá þessum dönum
við vorum eiginlega ekki alltaf vel séðir
ég held ég hafi einhvern tíma sagt þér frá því
við urðum samskipa til eyjafjarðar hann lárus gamli rist sem nú er farinn af heiminum
leikfimiskennari lengi búinn að vera út í löndum og oft farið með þessum skipum
og um vorið
og um vorið þegar ég fer vestur um með dönsku skipi auðvitað
þá fylgdi hann mér niður í
í skip og öðrum sem hét sigurjón og hann var frá höskuldsstöðum í húnavatnssýslunni
og svo kom hann niður í káetu
fylgja okkur úr hlaði
og þá kemur
einn stórdaninn og segir
við svörum nú ekki strax en lárus segir nej jeg skal
að stríða honum meira en lítið
og svo sagði hann honum á endanum að hann skyldi sækja skipstjórann eða sinn næsta yfirmann hann sagist ekki gera sig ánægðan með annað
því hann yrði að tala um þetta
svona framkoma hún gilti ekki
stæði sig ekki þetta gengi ekki á neinu skipi þar sem að væru
frjálsbornir menn að haga sér svona svo hann stappaði eins og kvikindi á
hann gaf honum fyrir ferðina
annað skipti man ég eftir skal ég segja þér að hann jón okkar dúason sem þú kannast nú
og var nú ættaður úr fljótunum
var þarna í skóla með mér
ég í öðrum bekk
urðum við samskipa þarna vestur um þarna vestur fyrir
haganesvík
sem þeir fara upp
nokkuð fyrir vestan siglufjörð
og á leiðinni þá þurfti se nú jón að borða eins og við fleiri
og hann hafði nú með sér harðfisk og þessháttar
þá var þar með líka skal ég segja þér hann thomsen ditlev thomsen
og mér skyldist að hann væri þá koma upp frá höfn
og hann heyrir þetta að það kemur
opvarteren eins og þeir kölluðu nú ég átti nú víst
að kunna þetta mál þeirra
og hann segir að þá hefði jón fengið leyfi til að fara
í kompuna mína
sinn harðfisk og hann sat þarna í mestu rólegheitum við borðið og borðaði sinn harðfisk
hinn kemur upp og kærir
der er så stor stank der nede at jeg
jú og hann tók hann alveg
hann hélt að þeim færist ekki að tala um að við íslendingar væru með stank
jú það væri kannske stank
það væri þó aldrei eins mikill stank af hörðum eða þurrum fiski eins og til dæmis mörg af þessu dóti sem þeir væru að leggja sér til munns
hvurt þeir fengi það norðan úr limafirði eða hvaðan það væri
og nefndi það í einu orði skelfisk og þessháttar
já já já það væri nú síst minni dankur af því
og þá segir hann þessi sem hann var að tala við gå af gå af
en jón
eins og þegar þeir ætluðu að fara að nota sér guðsorðið til þess að hefja sig upp hér mætti helst ekki predika nokkurn hlut í kirkjum nema dönsku
þannig var
ætli maður sé nú ekki búinn
heyrðu þú hefir aldrei náð í aumingja blessaðan snillinginn hann jónas gotta
hann var stundum að segja mér af
eftir því sem mér skildist þá var hann fæddur í hnífsdal
og útaf þessu
sæmdar fólki halldóru halldórsdóttur úr arnardal en en faðir hennar það var búin til ríma
og hún er til á safninu
heyrðu þú varst að tala um þetta kvæði áðan
já kanntu nokkuð úr því nei
en hann sveinn okkar ef þú ferð til hans
hann er nú orðinn hann fékk víst blæðingu á heilann
sveinn sigurðsson hann er þarna upp á borgarsjúkrahúsinu það kann að vera að það mætti tala við hann ég
man ekki eftir fleirum
sölvabrag það var kona hún er fallin frá hún var að lesa upp úr þessum sölvabrag
hann var þarna bóndi í arnardal sveinn
er nú orðinn veikur blessaður
jónas gotti
held þú nærð í hann einhvern tíma hann jónas og hann segir þér þetta hann
sagði mér til dæmis að hafði verið á
ja það mun vera rétt að hann sé fæddur
áttatíu og sex þá voru þessir voðalegu kuldar og frost
segir að það hafi verið svo mikill móður þarna eins og ég var að segja þér bæði um snæfjallaströndina og grunnavík
svo segir hann að þegar hann hafi verið orðinn nokkurra vikna
að þá hafi þau finnbjörn faðir sinn og halldóra móðir komið sér fyrir norður í grunnavík
nokkurra vikna gömlum
og að einhverjir þarna sjómenn hafi tekið sig í bát
bát og hann hafi verið sem reifastrangi og og honum komið í poka
lagt af stað þó frost væri og kuldi og mikill móður þarna
og þeir fóru með hann alla leið til grunnavíkur og þegar þeir koma í grunnavíkina þá sjá þeir það
það var ekki hægt vegna móðsins
að koma báti upp yfir móðinn þó þeir hitti á flæði þá voru alltaf nokkrar álnir eftir upp
því það gerðu sletturnar það slettist og fraus jafnóðum
en hann segir að þeir hafi séð það þarna þegar þeir
í grunnavíkina að það voru góð ráð dýr að
losna við þennan böggul sem var í pokanum en það var jónas gotti jónas gotti
gottfreð finnbjörnsson og
þeir hafi gert sér lítið fyrir segir jónas hann man nú þetta varla jónas það getur ómögulega verið að hann sé svo skarpur að hann
og þeir tóku sig til veifuðu pokanum nokkrum sinnum og létu hann svo skjótast upp á
móðinn
já og hann segir að hann hafi skutlast upp fyrir brúnina og þar lá hann víst all lengi pokinn
en svo komu á endanum menn sem að hirtu pokann og því var ég í grunnavík ég man ekki
hvað tíu ár að hann sagði og hann var
þarna í grunnavík þegar jónmundur kom þar en ég fylgdist nú með jónmundi þegar hann kom
frostaveturinn nítján hundruð og átján
við urðum samskipa þá alla leið til ísafjarðar en
jónas var hjá jónmundi í tvö eða þrjú ár og þar var það sem að jónas var þegar
og þeir voru að spyrja hann einhvern tíma þarna á landsbókasafninu
hvurt það væri virkilega satt að hann hefði verið þarna einn þegar að brann þarna hjá
jónmundi presti
já ég held það
og sástu kirkjubókina því allir sakna svo mikið kirkjubókarinnar
hægri hendin á mér gekk niður og tókstu hana ekki tók hana nei ég snerti ekki á neinu
ég er aldeilis bara hreint hissa sögðu mennirnir
hún hefði verið bara þetta handtak gripið bókina
en nú er ómögulegt að vita um nokkra fæðingu í öllum grunnavíkurhreppi
það var ekki mín sök sagði jónas
að segja um blessaðan jónas
en ætli maður fresti því ekki samt núna í bili
talinn hálfgerður svona
þeir töldu hann hálfgerðan kjána margir þarna vesturum en
ég veit ekki ég held það hafi verið meira verið gárungsháttur í honum
karlinum oft á tíðum það var til dæmis einhvern tíma var hann nokkrar vikur í fæði þarna hjá honum pabba heima
og þá voru þær nú ungar
innan við tvítugt systurnar tvíburarnir elísabet og jóna systir og
og svo höfðu þær verið
við sjóinn
hvað er nú eiginlega meiningin hjá þér að þú ert
hjá valdimar
þú ert kannske að sækja þarna í heimasæturnar eða þá þær í mig segir hann
svo vildu þeir endilega vita betur út í þetta jæja það er kannske til
ég segi það nú ekki en
ég veit ekki hvað ég á að segja
svo væri sagði jónas
það varð víst aldrei meira úr því
hann gat verið glensfullur
hann var kominn hingað suður ég held fyrir
sex árum þegar ég kom hérna
þá hitti hann einhvern tíma ólaf pálsson
frá vatnsfirði
sonur páls ólafssonar í vatnsfirði
sem að hefur nú verið hér síðan en ólafur er nú töluvert fyrir ef það er svona glens eða þessháttar og
og þá segir hann við hann hvar heldur þú til hérna jónas
ég á nú heima á lindargötunni
og hjá hverjum býrðu þar
hjá ekkju hún hefir algerlega tekið sig að mér
síðan að ég kom hér eins og hún eigi í mér hvurt hár og bein
og ólafur vill fá að vita eiginlega betur út í þetta já það er mikið lán það
svona umhugað um mann segir
en svo veiktist hún og dó fyrri ekkjan en en þá lenti ég á annarri sem er eiginlega í næsta húsi við
og ég get eiginlega sagt alveg það sama um hana hún hefir látið sér svo
annt um mig að það er ekkert síður heldur en hin
og ég mætti ólafi rétt á eftir
og hann var alveg skellihlæjandi
dásamlegt sem jónas hefði orðið fyrir
síðan hann kom til reykjavíkur
þetta var nú jónas okkar hann var alltaf þekktur af þessu glensi þarna vestur frá
það var meira að segja faðir hans
ég held nú að finnbjörn gamli hafi varla verið frír við þetta sjálfur hann var nú oft með svona ýmislegt
sem mátti skilja á ýmsa vegu
já já ætli ég sé nú ekki búinn að fara með þetta í bili þakka þér fyrir
var meira af þessu í hafnarfirði þar sem þú varst alin upp já já já enda landslag þannig að það bauð hreint út sagt upp á það
og nærveru við sjóinn og allt sem þar skeði
það var fullt af draugum þar
og álfum líka auðvitað manstu eftir einhverjum sem bjuggu nærri ykkur á kirkjuveginum nei
nei ég sá aldrei neitt og heyrði aldrei neitt en ég heyrði bara sögur já það var enginn álfhóll hjá okkur á kirkjuveginum ég man eftir álfhól við norðurbrautina
gríðarlega stór hóll sem stóð einn sér rétt við hús afa míns og ömmu já
öðru man ég ekki eftir svona sérstaklega
nú og konuna sem átti að
álfkonuna sem átti að reyna að tæla barn með sér upp með læk en
en satt að segja trúði ég ekki svona sögum nei en nú ert þú í sveit á bakka í hnífsdal
gengu svona sögur þar já já þar voru álagablettir og þar voru álfasteinar og
móðursystir mín hélt því statt
statt og stöðugt fram að hún hafi séð álfkonu
já amma bað okkur að heilsa álfkonunni í klettinum uppi í bakkahvilft og
það var álagablettur í túninu rétt vestan við bæinn og ýmislegt svona
maður var ekkert hræddur við þetta og maður spekúleraði heldur ekkert í því þetta var bara hluti af tilverunni
að vera neitt það einasta sem átti að gera var
að ganga vel um þessa staði og vera ekki með neinn hávaða og læti og
og vera heldur ekkert
ekkert að velta sér upp úr því það sagði amma já
en draugar voru þar ekki heldur eða hvað
þeir hafa eflaust verið þar í hugskoti fólks maður heyrði lítið talað um það
það var lítið
um voveiflega atburði þar
það var varla talað um
nú höfðu verið þarna alvarleg snjóflóð skammt frá sjálfsagt sjóskaðar nokkuð reglulegir
ýtti fólk þessu frá sér
ég veit ekki hvort það
verið af virðingu við hina látnu eða hvað það var en það var ekki talað um
draugagang eða slíkt í sambandi við þessi slys svo að ég heyrði en það má vel vera að það hafi verið samt
já ég var bara barn þegar ég
þarna fyrir vestan og börnum var hlíft við svona sögum
en þú lærðir þulur og kvæði sem barn það var sáralítið manstu eftir einhverjum
það get ég ekki sagt glefsur úr einhverju nei ég get ekki sagt það engar þulur ég hafði ekki minni til að muna slíkar þulur en afi og amma
ég ólst upp í nálægð við í hafnarfirði þau kunnu ógrynni af þessu en það festist ekki mér í minni
en stökur frekar og það eru bara þessar venjulegu almennu stökur sem seinna komu fram í vísnabókinni
kanntu stöku stöku
þegar ég er að raula við börnin á kvöldin þá kann ég það en ég man þær ekki
morgni dags barnagælur voru þær tíðar og almennar þegar þú varst að alast upp
veit ekki hvað á að kalla barnagælur annað en þessar stökur og
og barnaþulur
það var náttúrlega helst gilsbakkaþulan ég lærði hana aldrei alla bara
glefsur
en maður söng mikið við börnin ýmiskonar ljóð þín eigin börn þegar þú varst að ala þau upp
mín börn já
þegar þegar ég sjálf var lítil þá var gömul kona á heimilinu hjá okkur
okkur á kvöldin oft þegar við vorum lögst útaf til að sofa en hún raulaði meira að hún sönglaði
og ég man ekki eftir neinu sem hún svona neinum
textum
en hún sönglaði texta já já voru það aðrir textar en þú síðar lærðir í kvæðakverinu
já það hefur eflaust verið það þetta var gömul kona sem var búin að vera lengi búsett austur á fjörðum eða austur í fljótsdal var
það manstu hvað hún hét já já guðrún vigfúsdóttir hin mætasta kona
hún leigði hjá foreldrum mínum og sinnti okkur börnunum heilmikið
bæði kenndi okkur bænir og og
og kenndi okkur margt í siðfræði ekki síður heldur en afi og amma hvaða bænir lærðuð þið
það voru heilu sálmarnir meira að segja víst ertu jesú kóngur klár auðvitað faðirvorið
og víst ertu jesú kóngur klár öll erindin og og það var heil romsa sem maður fór með á hverju kvöldi
kristur minn ég kalla á þig
og ýmislegt fleira já hveitikorn þekkt þú þitt
kenndir þú þínum börnum þessar bænir og þessa sálma
þetta allt ég kenndi þeim það sem kallaðar bænir en sálmana ekki því að það ég vildi bara ekki
hafa það of mikið nei
þannig sko ég vildi ekki að þau gæfust upp á því að segja bænirnar af því að þær væru of margar
hvernig voru störfin hérna á reykjum fyrstu áratugina sem þú bjóst hérna
störf mín eða störf almennt á heimilinu
það voru þessi hefðbundnu landbúnaðarstörf það voru náttúrulega fjós jón
jón gekk nú í öll störf fyrstu árin mörg árin og hefur náttúrulega alltaf unnið við bústörfin
en fyrstu árin var hann alveg í fjósi svo voru fjósamenn líka
ég var aldrei í fjósi hann vildi það ekki
hann sagði mjaltirnar of erfiðar fyrir fyrir konur
mér fannst það svo sem allt í lagi ég var bara innanhúss og tók þátt í heyskap að vísu gætti bús
bús og barna
maður þurfti auðvitað það fór mikill tími í matargerð það var allt bakað heima
það var ekkert sem hét að hlaupa út í bakarí
og allur matur unninn mikið heima það var það var ekki bara hér þetta var bara alls staðar
maður keypti jú bara fiskinn sem bolfisk og bjó til úr honum
það sem maður vildi flakaði hann eða hakkaði
og matreiddi hann á þann hátt sem manni fannst nú
best komu þá fisksölumenn hér í sveitina fiskbíll kom í mörg herrans ár tvisvar í viku frá fiskhöllinni í reykjavík
með ágætisfisk já það var ágæt þjónusta maður gat alveg treyst því hann kom á vissum sama tíma
tíma á sömu dögum
það var alveg ljómandi gott allan ársins hring já já allan ársins hring
og hann keyrði heim á hvern bæ og já já og alls staðar var verslað já
brauðbíll kom en það var ekki ekki nærri strax en svo kom brauðbíll
hvort það var tvisvar í viku það held ég og það var rétt áður en kaupfélagið kom svo lagðist það náttúrulega niður eftir að kaupfélagið
fluttist hingað niður eftir
en það var mjög gott að fá kaupfélag í sveitina já líka að hafa brauðbílinn á meðan það var mikil hjálp því
það var erfitt að geyma brauðin maður hafði ekki frystiaðstöðu í þá daga
ísskáp en brauð vildi nú þorna fljótt
ég bakaði oft brauð heima en ég var líka fegin að þurfa ekki að gera það það var nóg annað
breytti þetta miklu að fá kaupfélagið hérna í sveitina já já
það gerði það aðdrættir hjá okkur voru þannig að við keyptum
í sekkjavöru það sem hægt var eins og kallað var við keyptum
hveiti og rúgmjöl
og sykur í heilum sekkjum baunir líka grænar baunir sem að maður svo
útvatnaði það var bara alls ekki til siðs að kaupa baunir í dós
og kex jafnvel
þykkt mjólkurkex matarkex frá frón frá frón
og smjörlíki þetta keyptum við í
sem sagt í pakkningum
en svo smám saman breyttist þetta eftir að kaupfélagið kom ekki ekki strax með sekkjavöruna því að við notuðum jú
eins og ég sagði við bökuðum mikið hérna heima
og þótti hagkvæmara að sumu leyti að kaupa þetta svona en en það var til mikilla hagræða að hafa kaupfélagið
samgöngurnar þegar þú
þú komst hingað fyrst og breytingar sem hafa orðið á þeim hvernig hefur þetta verið
þegar ég kom hingað þá lá vegurinn í gegnum álafoss
og þetta var jú malarvegur alla leið frá reykjavík og hann var oft mjög slæmur
verst var það á veturna
þá þá tepptist svo fljótt í kvosinni við álafoss það lögðust skaflar erfiðir skaflar
og það var ekki mokað þá
kannski einu sinni á dag til að opna skaflana aðallega fyrir rútuna
og það gat
ansi erfitt að fara og ef það var maður fór ekki
af bæ ef það var veðra von snjóaveðra eða sérstaklega var það nú skafrenningur sem var slæmur
og gat þá verið lokað bara dögum saman
ja rútan það var opnað fyrir rútunni en maður eins og ég segi maður fór ekki á litlum bílum við vorum auðvitað með jeppa
en það er sama maður gat lent í
ansans erfiðleikum ef maður fór til dæmis síðdegis eða að kvöldi til því að rútan gekk jú ekki
lengur síðasta ferð í mörg ár
og svo á laugardögum og sunnudögum klukkan
ellefu eða
svoleiðis héðan ofan að svo það var ekkert verið að spekúlera í því að halda veginum opnum nema rétt svo að rútan gæti komist
við lentum stundum í
jón var ansi snjall að komast í gegnum skaflana en það
samt maður fór ekki að gamni sínu
ef veðrinu háttaði þannig já
foreldrar þínir bjuggu í hafnarfirði skruppu þið oft til þeirra já við gerðum það þegar ekki oft
náttúrulega við höfðum bókstaflega ekki tíma né tóm til þess en við fórum oft auðvitað í heimsókn til þeirra
alltaf um jól
einstaka sinnum gátum við ekki komist vegna veðurs
en þá fórum við bara aðeins seinna
það var ansi
margt í heimili hjá ykkur var það ekki voru ekki margir vinnumenn og hvað var margt í heimili
þegar flest var þá var fjórtán fast föst tala það man ég
en það var á meðan við rákum sláturhúsið fuglasláturhúsið hérna þá höfðum við
það var erfitt að fá starfsfólk öðru vísi
það var ansans stapp en ég hafði
nú ingibjörg pétursdóttir tengdamóðir þín hún bjó með ykkur
já á reykjum
það hefur verið hjálp í henni já já
hún kannski stjórna allt eins mikið
hvað segirðu vildi hún
flestu
hún vildi hafa hlutina í
föstum skorðum
og það var ágætt já
hún hjálpaði mér heilmikið já sérstaklega við að ganga frá þvottum hún var mjög dugleg við það
og ýmislegt annað líka
hvernig kona var ingibjörg
hún var hún var í rauninni höfðingleg kona hún var falleg fasmikil tíguleg
alveg sérstaklega sómdi sér sérstaklega vel í íslenskum búning sem hún notaði alltaf
við hátíðleg tækifæri og svona ef að og ef hún fór eitthvað
var fasmikil og skapheit
en viðkvæm
og vildi sem sagt hafa hlutina í
í réttum skorðum hún var hreinlynd
ég veit ekki hvað ég á að segja meira nei
þetta er nú allgóð lýsing
og hún bjó hérna hjá ykkur alla tíð
það er óhætt að segja það hún hafði að vísu alltaf hún var í bænum iðulega nokkra daga í senn hún var mjög virk í
kvenfélaginu nei slysavarnarfélagi íslands alltsvo kvennadeildinni
og hún átti marga vini í bænum í reykjavík alltsvo við kölluðum hana alltaf bæinn
og var gjarnan svona
í senn í bænum og bjó þá hjá
pétri syni sínum og kristjönu hans konu hafði þar fast herbergi eftir að þau voru flutt í stærra húsnæði
áður gisti hún þar bara svona náttúrulega að
öðru leyti bjó hún hér og hún vildi helst vera hér
ekki alltaf verið auðvelt fyrir hana
en þetta gekk ágætlega
hvaða konur og menn settu svona mestan svip á sveitina
hér í mosfellssveit skömmu eftir að þú kemur hingað
ja settu mestan svip sinn á sveitina það það voru nú
nú kannski
hjónin á blikastöðum
og leirvogstungu guðmundur nei hann magnús í leirvogstungu hann var
hann var oddviti hér þegar ég kom hingað
nú svo voru það náttúrulega seljabrekkuhjónin og
laxnesshjónin
ég veit ekki hverjir fleiri
oddur í reykjalundi ja eftir að hann kom hann var nú ekki hér þegar ég kom
og jú og þó hann var það auðvitað
en svona með árunum
náttúrulega vaxandi maður í
sveitalífinu getur maður sagt
mjög mætur maður alþingsmaður og
læknir já hinn mætasti maður á allan hátt
mjög hjálpsamur ef fyrstu árin að þá bjó héraðslæknirinn hér í reykjavík og það gat oft verið erfitt að ná í hann
því það var ekki símasamband hér nema á einstaka bæjum eftir klukkan átta á kvöldin
og þá var hann alltaf boðinn og búinn
til að koma ef kallað var
var þá farið á milli bæja og hringt í odd á reykjalundi og hann kom von bráðar
já eða bara sent það sem hægt var það var ekki langt að fara reykjalundur var nokkurn veginn miðsvæðis
en hvernig var þessum læknismálum háttað áður en reykjalundur kemur til
hvar var héraðslæknir þá
allra fyrstu árin eftir að ég kom hingað þá þá bjó
í reykjavík
og kom upp eftir ef það voru sérstakar svona barnaskoðanir í skólanum
bólusetningar og annað og svo svo hringdi maður í hann eða náði í
eða fór til hans á stofu í bænum
svo komu svo komu breyttist þetta og héraðslæknir sem var búsettur
var lækningastofa í hlégarði
síðan var ráðist í réðist hreppurinn í að byggja læknabústað eða læknisbústað
sem stendur nálægt
varmárskóla og er nú víst
hann er nýttur af varmárskóla núna það var læknisbústaður
í þónokkur ár þangað til að að samið var við reykjalund
um aðsetur þar fyrir læknastöð það reyndist mjög vel
á meðan það var manstu eftir dæmum
það hafi komið sér mjög illa að héraðslæknirinn var svona fjarri og það hafi
hafi slys hlotist af nei það man ég ekki
við áttum mjög erfitt með að það var barnsfæðing
og það var mjög erfitt að ná í hann ljósmóðirin hún var nú afskaplega dugleg valgerður á seljabrekku og bjargaði því
þangað til læknirinn kom en
en þá þá þurftum við sem sagt að senda á annan bæ þar sem var svokallaður nætursími og þar var hringt
í héraðslækninn og hann kom strax en tók sinn tíma eins og samgöngurnar voru þá
en þetta fór allt vel já
öðru man ég ekki eftir
enda heyrði ég ekki
svo oft það sem skeði svona í sveitinni ég var of afskiptalaus til þess