tiro-is/ismus huggingface dataset:
lækninn að hann hann hjálpi mér að taka þetta til róttækrar meðgerðar og lækna þetta
nei hann segist ekki gera það
þá fór ég til vilmundar okkar landlæknis og hringdi hann upp sem gamlan skólabróður og félaga og vin minn
ég segist hafa gert það
og hann þvertekur fyrir að
hann þvertekur fyrir
og þá verð ég að krefjast þess af þér að þú sjáir til
til þess að þetta verði lagað segi ég við vilmund og hann
ég var í þessari hreinlætisnefnd fyrir hann í eitthvað ég held nær þrjátíu ár en tuttugu
það var oft að vorlagi þegar ekki voru nú hirt þessi bein þorskbein og fiskbein
og slorið þá safnaðist þetta upp i hauga nú ég þarf ekki að lýsa því svo var þetta ein andskotans
maðkaveita
svo fór ég til magnúsar torfasonar og sagði honum að mér væri ómögulegt að starfa nema ég hefði framkvæmdavald gagnvart þessu
það gat hann ekki gefið
en hann hringdi til mín
tveimur dögum seinna og sagði
ég er búin að fara þarna úteftir
en ég fór ekki lengra nú af hverju ekki lengra það gerði lyktin
ja þetta þetta var í þann tíð það er best að segja sannleikann
hvernig var það var aldrei landabrugg þarna
það bar lítið á því hjá okkur þarna jæja þó var það til
ég man alltaf eftir því að
gamli maðurinn hann pabbi var að láta byggja þarna upp bæinn
og þá urðum við á meðan að vera það voru kallaðar skemmur þarna úti á hlaðinu fyrir utan
norðan okkur
svo við fórum út í aðra skemmuna þarna
viku eða hálfan mánuð eða svo
og það var þarna niðri annað fólk og við vorum alltaf að finna þessa lykt
við skyldum ekkert í hvaða lykt þetta
sem við vorum að finna einkennileg
en við komumst að því seinna að það var verið að brugga
en bæring hét hann held ég bæringsson einn sem a var þarna og hann fór hingað suður og þeir hérna tóku hann
einu sinni eða tvisvar út af þessu bruggi þarna svo hann hefir verið orðinn lærður þegar hann sigldi þarna suður
til reykjavíkur
annars kann ég ekki neinar herferðarsögur
af þessháttar hlutum
hafa nú sagt skrambi myndarlega af þeim þegar hann var á ferðinni hann björn blöndal
þegar að ég kom hérna fyrst til reykjavíkur þá var hann að segja mér þessar sögur hann
hann vinur minn sem var í lögreglunni og jafnvel hafði farið
með honum birni
að þeir gerðu vanalega heróp eða óp þegar þeir komu heim að bæjunum til þess að gera þeim
skræmt eins og þar segir
hann kom svona geyst
svo þeim fataðist stundum og þá fundu þeir eitt og annað og þar var hundurinn grafinn
þá fundu þeir stundum grafið ýmsa hluti svona
já já þeir eru að þessu enn í dag fundu þarna fyrir eitthvað þrem vikum held ég
einhversstaðar svona óvart lögreglan
fullkomin tæki og ég held lög í tunnum
en þú hefur heyrt um boga hann var þarna hjá ykkur
þegar þetta var á ferðinni
þeir sögðu nú talsverðar sögur af því
held ég í tíð jónasar og þeirra
að jónas sagði víst eitthvað á þá leið að hann yrði að uppræta þetta úr húnavatnssýslunni
þetta brugg sem að væri þar þú hefur heyrt hverju hann á að hafa svarað
ja hafið þið pláss fyrir alla húnvetninga í tugthúsinu
það er ekkert talað um svarið
svo þetta hefur verið töluvert
töluverð brögð að þessu þarna í húnaþingi á þeim tímum
eitt var það sem ég man eftir skal ég segja þér ég var að segja þér hérna frá honum jónasi og áhuga hans fyrir þessum
sundlaugum sem er allra virðingarvert og sýnir manninn
nú eldri menn páll pálsson sem er fjögur eða fimm árum eldri en ég og bróðir hans jóakim pálsson
þeir höfðu farið þarna inn í reykjanes til þess að læra sund
ég held það hafi verið þrjú árum áður en ég lærði ég lærði víst nítján hundruð og eitt
gæti þá hafa verið átján hundruð níutíu og átta
og þeir voru þarna nokkrar vikur það var alltaf
mánuð sem þeir voru þar þrjár vikur til mánuð
og voru orðnir all góðir svona
en eitt er það sem ég held að það hafi verið oft með fólk sem að hefur verið að æfa sund
á íslandi að það
ekki athugað kuldann í sjónum
það eru víst fleiri en einn sem er búinn að drukkna vegna þess
þarna kemur nú einmitt fram
sem að ég ætla að segja frá
þeir eru nú búnir að vera þarna nokkrar vikur í hnífsdal eftir sinn lærdóm jóakim heitinn
og páll pálsson þessir merkis menn
þá var það þannig að
maður heitir ásmundur og var bátasmiður ættaður sunnan ú borgarfirði hann hafði smíðað fyrir
bát þarna í hnífsdal
kallaður sunnlendingur af því að stefnið á
allt öðruvísi heldur en nokkurn tíma hafði sést áður á vestfjörðunum
og hann hafði orðið gisinn sunnlendingurinn og hafði verið lagt fram á vík
og var eiginlega í kafi nema hnýflarnir og þá dettur þeim það í
páli pálssyni sem enn er á lífi þarna vestur frá orðinn áttatíu og fjögur eða fimm ára
að nú skuli þeir æfa sig og synda fram í sunnlendinginn
og síðan aftur í land þetta virtist nú ósköp einfalt mál
svo þeir gera það og synda fram í sunnlendinginn
leyti í kafi en rétt svona vel hníflarnir uppi og eitthvað af söxunum
það er kallað söx þarna ofan á borðstokknum þarna fremst
þeir setjast samt á rassinn þarna fremst innan við hnífilinn hvur á sínum stað en hefur eitthvað ekki líkað því það
og eiginlega alltaf í bleyti þarna
það var örstutt sem þeir voru kyrrir í bátnum
og fóru hér um bil undireins af stað aftur og í land
ég stóð í fjörunni og get því borið um
og þegar þá vantar
fimmtíu til hundrað metra eitthvað á því svæðinu í land
það var æðarkolla þarna ein eða tvær skammt frá honum páli og ég heyri pál kvaka
ég hélt að hann væri að kvaka í æðarkolluna ég var kjáni
ellefu ára
en það voru aðrir sem að athuguðu betur
það var faðir hans aðalsteins pálssonar hann var upp á brekku
rétt fyrir ofan á túninu og bræður hans held ég tveir heldur en þrír
og það er eins og hendi veifað að þeir eru komnir þarna niður brekkuna að einum bátnum skutu honum fram
tvær mínútur þangað til þeir voru komnir að páli þeir náðu honum
en jóakim átti að heita að komast í land
skammlaust
en svo þegar ég fór að spyrja pál um þetta þá sagði hann
það sem gerði að ég varð að hætta að synda og gat ekki neitt synt nema haldið mér svona
var að það gliðnuðu í sundur á mér fingurnir
og ég var svo loppinn það er ekkert annað en kuldi
nú þú hefur nú heyrt með þennan fræga mann þarna á austfjörðunum sem drukknaði svona
manstu nokkuð meira
að segja jú ég man nú
sagt þér til dæmis að einhvern tíma urðum við samferða suður í reykjavík
vilmundur okkar landlæknir þetta var nú einn besti vinur minn og hans frú
og fleiri þarna vestfirðingar
þá var þarna með skipinu þetta var auðvitað gufuskip
brynjólfur frá þverárdal hefirðu ekki heyrt talað um hann
kominn út af í móðurætt af bjarna thorarensen
bjarni
faðir hans var sýslumaður
já já var held ég einhvern tíma í vestmannaeyjum og víðar
hildur var víst móðir hans hann var skemmtilegur karl þessi
þessi brynjólfur frá þverárdal
hann kom þarna vestur um til okkar og var þarna part úr vetri hjá okkur
hann var svo músikalskur að það var alveg sama hvar hann tók hljóðfæri
var bjarni bjarni amtmaður
neistinn þaðan og svo gat hann alveg hreint svona
melódíurnar heilu og sungið
við höfðum oft gaman af að rabba við hann þarna bæði þorvarður þarna frændi minn
og ég og
guðmundur sveinsson og fleiri
svo þegar hann var nú búinn að vera
hæfilega hjá þeim ísfirðingunum
þá datt honum í hug að fara suðurum
þú hefur nú heyrt um hann
til dæmis þegar hann hafði ráðskonuna þarna í þverárdal
hefirðu ekki heyrt það
en hafði oft ráðskonur
kom það fyrir einusinni að hann hafði komið í heimsókn til hans hann guðmundur björnsson hérna sýslumaður
var hann ekki í barðastrandasýslunni og jafnvel stykkishólmi guðmundur björnsson
það er björnssonar nafnið á henni halldóru
maðurinn hennar halldóru frú halldóru skáldkonu jú jú
svo hérna
kemur guðmundur þarna í heimsókn og er þar nætursakir hjá brynjólfi í þverárdal
brynjólfur hann var þekktur til dæmis
segir þorsteinn erlingsson einhvern tíma brynjólfur mátti aldrei það heyra
bólstaðarhlíð um þjóðbraut þvert þverárdalur á hvers manns vegi
neei ef það á að fara að hefja mig upp
með því að niðra nágrönnum mínum það þoli ég ekki sagði brynjólfur nei láttu mig ekki heyra þessa vísu
en hann var þekktur fyrir margt til dæmis þeir voru nú ægir upp á hann vitanlega þarna húnvetningarnir
þó að öðru leiti til dæmis heyrði ég það það var einhver ingibjörg gæti það ekki verið mjóadals
móðir hans sigurðar kennara eða þeirra
ingibjörg í mjóadal hann fór í heimsókn einhvern tíma þangað brynjólfur
og það mundi hafa verið í júlí eða ágúst og þá
að sé sjaldan svið eða hangikjöt eða þessháttar það sé orðið uppurið
og þá segja þeir að
okkar hafi komið
til ingibjargar og ekki hafa nokkuð hlut fyrir mér ingibjörg mín góð í mjóadal ekki að tala um
ef þú ættir eins og eina porsjón af sviðum og eina af hangikjöti það er alveg nóg
á með þær fæðutegundir þá í mjóadal
og hann er þarna
talsvert lengi
og vildi finna fólkið þarna betur fólkið þarna í ísafjarðarsýslunni og gerði það
var kaupmaður þarna þeir máttu aldrei sjást fyrirlitu hvurn annan
undarlegt þetta mér sýndust þeir svo fjarskalega líkir
svona að andlitsfari og þessháttar
líklega verið eitthvað umbreitt sem kom
við verðum allir þessir samskipa suður vilmundur okkar
og frú og ég páll pálsson hálfdán í
og brynjólfur úr þverárdal og fleiri en hann
var nú eiginlega aristókrati eins og þú getur nærri brynjólfur og
hann hefur tínt upp með sér aristókrata þarna vestur um að mér skildist
já já og þegar að þarna kemur þá er það einhvern tíma að
hann hafði lítillega verið að tala um landlækninn
sem seinna varð vilmund jónsson héraðslækni ísfirðinga
þá var það einusinni þegar hann
kemur út úr einni kabinettunni þarna
og er á leiðinni upp stigann
þá segir einhver við hann
þarna er hann vilmundur sem þú varst að tala um áðan brynjólfur
hvað hvað heldurðu að hann segi þá
látið þið mig ekki sjá hann látiði mig ekki sjá hann
sem er búinn mæða svona mikið í mörgum bestu vinum mínum eins og hann hefur gert
svo sagði ég blessuðum vilmundi mínum frá
frá þessu og ég minntist á þetta fyrir nokkrum árum við hann vilmund þarna upp á safni
brynjólfur segði þetta að hann
sjá framan í hann
jæja já já þetta er allt í lagi segir vilmundur ég reikna mér
mér það til ávinnings
og svo minntist ég á þetta fyrir nokkrum árum eins og ég sagði við hann vilmund og segi
manstu ekki eftir þessu vilmundur
hafi ég sagt það þá hefi ég reiknað það og ætli ég geri það þá ekki enn sagði hann
talsvert kúnstugt
við sama borð þessir vestfirðingar og ísfirðingar yfirleitt
og ég man
kristín læknisfrúin hún var nú þarna hún hafði tekið upp á megra sig
bulli nú frá öllum hlutum og
þá vildi hún nú ekki borða nema eitt og annað svona
en það var þarna maður sem að
og gestrisni hans þegar hann var sestur að borðinu þá vildi hann endilega benda frúnni á eitt
annað sem að
má ekki bjóða þetta sagði hann
nei ég borða það ekki má ekki bjóða þér hitt nei nei ég borða það ekki
og þegar að kom að teinu þá sagði hann gjörið svo vel frú sykur
tek ekki sykur hvað
hvað er þetta snertið þér eiginlega ekki á neinum mat hann hét hálfdán í búð
og okkur var skemmt strákunum
einhvern tíma að tala um þá bræður hann guðmund sölva
ég man ekki hvurt það var í næsta sinn á undan
eitthvað sagði ég á þá leið að ég var til sjós
eins og við segjum nú vestfirðingarnir með þessum guðmundi sölva á færaveiðum
en hann var ættaður þarna úr skutulsfirðinum
en talinn dálítið blendinn guðmundur og ekki hérna
það var bara það var karl og kerling í koti skammt frá bjuggu skammt frá kóngsríki
og þau áttu einn dreng barna
og hann var svo latur að hann það var alveg ósköp að stríða við það það var ekki einu sinni að hann nennti að klæða sig á morgnana
hann lá heldur allan daginn ef að móðir hans ekki klæddi hann
hvurnin sem þau töluðu um fyrir honum að þetta dygði ekki það lifði enginn góðu
eða hann yrði aldrei að manni ef hann
að vinna það var alveg sama hann tók ekki neinum stakkaskiptum við það
svo en sérstaklega var það nú karlinn sem bar þetta óskaplega illa strákurinn væri yrði þessi ræfill og aumingi
hún var nú aumingja móðirin að vona að þetta lagaðist kannski með aldrinum
einu sinni kemur karlinn
að morgunlagi það var um hávetur
strákur er í rúminu eins og oftar
segir honum að nú sé gott veður og nú verði hann bara að fara á fætur hann ætli með hann ofan á vatn eitthvurt sem þar átti að vera nærri
og þeir skuli nú veiða silung í dag ætla að dorga silung sem kallað
strákur tekur
nú á fætur með harðri hendi heimtar föt hans
svo er hann ja hann segist ekki fara nema hann aki sér þangað og sæki sig aftur hann nenni ekki
að labba og eiga svo að vinna allan daginn já karl segist nú vinna til þess
er nú heldur hraðað fyrir því að þeir komist nú á stað og
karl hann tekur hann á sleðagrind
slepptu mér slepptu mér
nei hann heldur nú aldeilis ekki hann fari nú ekki að hafa fyrir því að veiða silung og eiga svo að sleppa honum þegar hann sé kominn á öngulinn
og þetta biður æ því betur og meira að hann sleppi sér en strákur lætur ekki undan
þangað til að það lofar því að hann skuli gefa honum þrjár óskir strákurinn var nú búinn eitthvað að heyra um
eða geta óskap sér alls sem maður ef hann sleppi sér nú
svo þá stenst hann það nú ekki og lætur nú aftur þetta dúndra niður í vatnið
en það er búið með veiðina hann hugsar sem svo
það megi aðrir gera en hann að stritast við það að veiða og mega svo ekki draga veiðina upp
svo hann rennir ekkert færinu aftur í vatnið og liggur bara og flatmagar sig þarna í sólinni á ísnum
að fara að sækja strák og silunginn þá bregður honum nú heldur en ekki í brún sér engan silung og strákurinn liggur þarna aðgerðarlaus
og það er nú ekki sögð ræðan sem hann hélt yfir honum annað en það að það var víst engin
ekkert meinleysi sem hann sagði við hann
hendir honum á sleðann svo harkalega að strák að það var mesta lukka að hann beinbraut hann ekki
strákinn
svo kemur nú aumingja gamla konan út og ætlar nú að fara að taka á móti
syninum og silungnum
þá heyrir hún nú ekkert nema þusið í karli og hann hendir stráknum í kjöltu hennar og segir að hún skuli taka við þessu strákóféti
og láta sig bara aldrei nokkurn tímann sjá hann framar
þennan aumingja
en það voru nú ekki
neinar hallir sem þau bjuggu í
og þar að auki gekk hann um þetta þennan litla bæ eins og hann var karlinn svo hún vissi eiginlega ekkert hvar hún átti að fela hann
hún var það hrædd við hann að hún vildi
til að henni dettur nú til hugar að hún setur hann upp fyrir eitt kjaraldið eða tunnuna í búrinu
og þar segir hún honum að hann verði nú að kúra fyrst
þangað til kannski föður hans sé runnin reiðin og það er ekkert að því að spyrja
koma inn hvurki nótt eða dag hún hún skammtar honum og setur
matinn þarna upp fyrir tunnu eða hann tekur hann þar og þar verður hann að sofa í búrinu
svo líður nú og bíður um veturinn
þangað til á sumar að það er komið fram á sumardag fyrsta þá var óskaplega gott veður
og þá var nú aumingja
mikið hefði nú drengsi sinn gaman af að koma út í þetta góða veður og leika sér svo hún seilist nú upp fyrir tunnuna
og kippir nú strák fram á gólfið
þá er hann bara sést ekkert annað en eintóm mygluhrúga
hann er allur svo myglaður
sér hvorki í föt eða eða andlit eða neitt á að vera
og hún getur nú varla snert á þessu dregur hann út og setur hann í hlaðvarpann
móti sólunni og segir honum að nú velta sér þar og láta sólina þurrka af honum mygluna
en það er að segja frá kóngsríki að kóngur átti sér dóttir gjafvaxta dóttir og
hún hafði með sér hirðmeyjar
þarna á sumardaginn fyrsta í góða veðrinu þá eru þær að ganga út sér til skemmtunar og þær ganga þarna fram hjá karlskoti þá verður
einhvur þeirra eða
og þær og þær fara nú allar að horfa og þær sumar segja að þetta sé einhvur bara dauður hlutur aðrir segja að það sé eitthvað lifandi
því það sprikli
og það þykir nú einkennilegt
skuli vera lifandi vera þetta þetta svo þær labba nú heim að
í hlaðvarpann
og þá sjá þær nú að þetta er nú maður myglaður allur saman
og þær verða svo hissa og hlæja að því að þær
það væri best þetta sé myglaður strákur það væri best að kalla það myglaða strákinn
stráknum gremst þetta svo það hvað þær hlæja
ekki hvað minnst kóngsdóttirin hann óskar þess að hún ætti barn í laus heima í föðurgarði
og man nú eftir óskunum sem hann fékk
frá þessari skepnu sem kom á öngulinn
það er ekki sagt frá neinu hvurki strák eða öðru
allt gengur sinn vanagang þangað til það
fer að kvisast að kóngsdóttir sé að þykkna undir belti
þegar kóngur heyrir það nú þá fer hann nú til hennar og fer nú að ganga á hana með þetta hvur þar sé
með henni og hún bara veit ekki neitt hún segist aldrei hafa nálægt karlmanni komið
og hún hafi ekki hugmynd um hvurnig þetta geti verið
en hún var samt
samt viss um það því það var alveg komið að því að það fjölgaði hjá henni svo á hún þarna fæðir hún dreng
í kóngsríki og enn er nú kóngur heldur harður við hana að skipa henni að segja sér hvur sé faðirinn
sér sé það ómögulegt
svo kóngur er nú alveg hreint ráðalaus þarna þykir þetta nú heldur hneisa að kóngsdóttirin eigi barn
spákonu
nei fyrirgefðu það er verst að ég er búin að segja þarna vitleysu
ja það var ekkert annað en það hún sagði þetta hún vissi ekkert hvur ætti það hún gæti dáið upp á það
hann trúir því ekki
nema ef það sé þá man hún eftir því sem hún heyrði strákinn segja á sumardaginn fyrsta
það var það það var önnur
hlaupasaga að hann hafi verið að óska þess að hún ætti barn í föðurgarði
sér hafi ekki dottið til hugar að það geti orðið að áhrínisorðum á
verið strákur þarna í koti
það hafi verið myglaði strákurinn svo bara lætur hérna kóngur
þau orð út ganga að það verði
að leita að stráknum
og hann auðvitað verði hann missi lífið fyrir þessa ósvífni ef hann finnist
minnir minnir helst það ætti að þekkjast á því að hann var kallaður myglaði strákurinn mundi alltaf verða myglaður
nema það er farið að að grennslast eftir þessu kóngur sendir út menn hingað og þangað í þessi kot sem þarna eru næst
og þetta berst til eyrna stráks hann fréttir þetta þá verður hann nú heldur en ekki hræddur hann muni nú fljótt finnast
hann stekkur nú niður að sjó í ofboði
og þá hugsar hann með sér að nú verði hann að nota aðra óskina úr því að þessi ósk hafi hrinið svona
þá óskar hann þess að það kæmi skip þarna að landi og
og hann geti komist um borð það er ekki að því að spurja það kemur þarna skip siglandi inn fjörðinn og hann
kyndir bál strákur svo það koma menn frá skipinu og spyrja hvað hér sé
það er þá það að strákur biður þá blessaða að taka sig
og fara með sig hvurt það sé ekki frá öðrum löndum þetta skip jú jú það var frá öðrum
já já en þeir segja hvurt að hann geti hafi nokkurn farareyrir svoleiðis að
borga með sér á skipið nei þá á hann ekki til eyrir
nema þá verður hann að vinna fyrir sér á skipinu
og þann kostinn verður hannað taka ef hann vill lífi halda
og nú fer strákur að vinna og það bara gefst svo vel því að hann er svo myndarlegur
í verki og duglegur þegar hann fer að vinna að það bara prísa allir hann og hann fær
fær þarna kaup hjá skipherranum
og og svo fer hann í land þarna þegar þeir koma heim í sitt land og þeir útvega honum vinnu
og það er eins hann heldur sig vel að vinnunni og kemur sér vel og hann er bara
fer svo vel með peninga sína að hann er að verða flugríkur er nú búinn að vera þarna eitthvað það er sagt
að einhvern tímann hafi honum orðið það að líta í spegil
þá blöskraði honum svo hvað hann er ljótur og ófélegur að hann óskar þess að hann yrði nú fríður og fallegur eins og fríðasti kóngsson
þá eru nú óskirnar búnar og það verður hann verður þarna óskaplega myndarlegur og fallegur
svo svo er hann svo er hann þarna áfram í þessu landi og og hefur alltaf og getur
komið sér svo vel áfram og vinnur svo vel og
kemur sér vel
og hann bara fer svo vel með efnin að hann er svo ríkur að hann kaupir sér skip
fagurt og mikið skip og hugsar nú að sigla heim í sitt gamla land
og það var sagt að það væri svo fínt fínt skipið að það var allt tjaldað með silkidúkum og gott ef seglin voru ekki úr einhverju voða
fínu efni
svo lætur fær hann ræður hann sér nú menn á skipið og
bæði skipstjóra og og allt sem með þarf á skipinu
svo siglir hann segir hann hvurt að eigi að til hvaða lands eigi að sigla og það er gert og þegar að þetta skip það
hafði varla komið eins fallegt skip inn á hann siglir þarna heim í borgina sem að
sem að kóngur var í
þá sendir kóngur strax
að vita hvurjir séu þar á ferðinni og þá er þetta skip frá frá öðrum löndum
hann er skip þykist vera eða hann á skipið þessi strákur
eða þessi myndarlegur
svo koma þeir og segja þessa fregn og svo óskaplega myndarlegur og og skemmtilegur maður sem að
það sé konungssonur frá þessu landi sem hann segir sig vera
svo fer nú kóngur fram
eða þennan kóngsson sem sagðist vera og hann býður honum strax
í land og
það er slegin upp dýrðleg veisla fyrir hann
svo fer nú kóngsson að spyrja að þessu
dóttir gjafvaxta jú jú hann á það
þá eiginlega kominn í biðilsför hingað til að biðja
biðja dóttir hans
því er nú vel tekið svo er nú kóngsdóttir leidd
fyrir hann og honum líst ljómandi vel á hana svo svo vill hann bara strax að sé slegið upp brúðkaupsveislu
því að hann muni sigla aftur til
síns heima
já já það er nú gert þegar veislan stendur sem hæst þá kemur þriggja ára drengur inn í
brúðar eða veislusalinn og kallar brúðarefnið eða brúðurina mömmu sína
þá stekkur nú kóngssonur upp á nef sitt og segir hvað þetta sé hvurt hún hafi verið búin að eiga barn
heima í föðurgarði
já já það verður þau verða nú að segja
og brúðurin
hvernig á því standi og hvur sé faðirinn kóngur gamli segist nú ekki geta sagt það
það hafi einhvur myglaður strákur verið hér í einu kotinu sem að sé nálægt borginni og
og segir hvað að hann sé eða hafi
óskað þess að dóttir hans ætti barn heima í föðurgarði hann spyr hvurt hann hafi ekki hegnt honum fyrir þessa ósvífni
ætlað að gera það hann hafi látið leita hans lengi en hann hefði aldrei fyrirfundist
hann spyr hvurt hann sé ekki reglulega reiður við hann enn jú það segist hann vera hann
þá drepa hann ef hann hitti hann já alveg
alveg áreiðanlegt því hann væri svo reiður við hann enn
jæja hann segist nú geta vísað honum á strákinn
hann segist nú vera strákurinn
nú þá eru þetta nú heldur að segja að hann þurfi þá nú ekki mikið að margt eða mikið að segja við þessu
nú hafa verið að reyna þau
en hann spyr hvurt hann ætli að halda áfram að gefa sér dóttir sína já já honum
líst svo vel á hann og geðjast svo vel að
alveg sjálfsagt
svo er sagt að
að hann hafi farið að spurja um foreldra sína þá voru þau dáin
nema eitthvað ég held
bara þessi maður hann er þarna áfram og tekur svo við ríkinu eftir gamla kónginn
þeir voru þá ekki
þurftu ekki að vera mikið lærðir þá til að geta stjórnað
svo er þessi saga ekki lengri
hún gunnhildur gamla hefur sagt þér þessa sögu já hún sagði okkur margar svona smásagnir
svo varstu að tala um einhverja aðra sögu
hvað var það var það
ég man það ekki já þarna já ég man ekkert úr henni nema það
nei það bara ruglaðist hjá mér
tuttugasta og níunda apríl nítján hundruð sextíu og átta valdimar björn valdimarsson segir frá
hvernig var það valdimar var ekki ákaflega hættulegur vegur óshlíðin o jú
má teljast hafa verið það frá fyrstu tímum
það var einhvern tíma
prófastur prestur og prófastur þarna á eyri
það er að segja á ísafirði sem að nú heitir
í bolungarvík og
það var held ég þriðja hvern sunnudag sem þeir urðu að fara út í bolungarvík
og það kom á hann snjóflóð og
og hann fór þar
hann hét
séra hákon og var ættaður úr borgarfirði
út af honum
er komið jón hákonarson sem var bóndi þarna í dýrafirði
og talsverð ætt er út af þar vestur um
en konan hans var ættuð úr bolungarvík
og giftist seinna
presti bjarna að nafni
sem þeir vildu nú nefna með óvirðulegu nafni
flökku bjarna því hann hafði svo víða verið
hann var einhvern tíma í skálavík
en konan hans hún var af meiri hlíðarættinni
og afkomendur þeirra eru þessir
bjarnasynir
ágúst bjarnason þorleifur bjarnason og þessir karlar þetta voru engir smælingjar
því að sonur þeirra hann var
hákon
sem að varð kaupmaður á þingeyri í dýrafirði en
til á söndunum þegar strandaði skipið þarna
suðurlandinu
hvort það var á skeiðarársandi eða þar það man ég ekki svo nákvæmlega en hann ætlaði eins og fleiri að
reyna að komas til byggða en hélt sig ekki í skipinu
og þessvegna króknaði hann út af á leiðinni var víst
búinn að brjótast yfir einhver vötn þarna sem þeir kalla nú árnar
og varð svo til
það hefur komið fyrir en þó ekki mjög oft að
fólk hefur beðið bana þarna á óshlíðinni
það kom fyrir snjóflóð fyrir eitthvað
rúmum þrjátíu árum þarna
að það voru menn
norðan úr svarfaðardal sem voru að skemmta sér komu þarna vestur og það var farið þarna um á
á bíl allstórum bíl og það var margt manna og allt í
einu kom stór steinn og á bílinn að aftan og tók í burtu eitthvað fjórða part af farrýminu
og með sér þrjú eða fjóra menn ég held ég fari rétt með þarna þeir voru ættaðir úr svarfaðardal