tiro-is/ismus huggingface dataset:
það varð hér slys í kringum heita vatnið þegar var verið að bora hvernig voru tildrög þess og hvernig var
var það það var fyrir mína tíð hér það var mjög sorglegt
þá voru borturnar hér úr timbri
þar sem borarnir voru unnið við borunina
og þessar tvær telpur voru sendar erinda
til bormannanna
sem gekk alveg hreint ágætlega en þegar þær fóru frá þeim aftur þá gengu þær úr ljósinu
borturninum og út í svartmyrkrið fyrir utan
og gáðu ekki að sér og gengu eða hrösuðu einhvern veginn ofan í frárennslisvatnið frá bornum sem var sjóðandi heitt
önnur telpan dó en hin brenndist illa
sú sem á eftir var brenndist illa á fótum
þetta var svo mikill
sorgaratburður að það mátti ekki tala um
þetta var alveg sérstaklega erfitt mál
man ég ekki eftir af hverju heldurðu að fólki hafi verið illa við að tala um þetta
það vildi ekki ýfa upp sorgina hún var svo mikil
þetta var barn sem var öllum kært öllum þótti mjög vænt um barnið og og foreldrana og
of erfitt að tala um það
svoleiðis var þetta alla vegana hér
menn munu hafa drukknað við sundæfingar í varmá í kringum aldamótin
kannast þú við einhver önnur slys eða manst þú eftir öðrum slysum sem að urðu hér í sveitinni
áður en þú kemur í sveitina
í sambandið við vatn ég man ekki eftir því eftir að ég kom hér en ég heyrði sagt frá því að stúlka hafi drukknaði
sem við köllum nú bara sprænu núna varmánni
því hún er svo vatnslítil hún er eins og lækur hér hjá okkur
oftast nær en í leysingum verður hún alveg forað
þó það standi ekki nema í stuttan tíma kannski part úr degi en
aldamótin held ég að stúlka ætlaði að komast yfir ána það var engin brú og hún drukknaði
hvar var það það var hérna bara einhversstaðar fyrir neðan okkur eða hérna á móts við okkur
stúlka frá reykjum eða reykjahvoli jón man þetta betur ég veit það ekki nei
það var farið að nýta vatnið þegar þú kemur hérna
en manstu eftir hvernig það var nýtt heita vatnið
eftir að ég kem já
það fór að mestu var að mestu nýtt í gróðrastöðinni gróðurhúsunum
já við hér við nýttum það bara til húshitunar og svo auðvitað eftir að eftir að
við fórum eingöngu út í
í fuglarækt hættum kúabúskap þá var auðvitað heitavatnið nýtt fljótlega nýtt til
til upphitunar við ungauppeldið
nú er það auðvitað fullnýtt á þann hátt það vatn sem við eigum var vatnið notað til suðu
eða baksturs eða einhvern annan hátt þannig
hverir eða laugar sem hér voru ekki í minni tíð því það var yfirborðsvatnið það
það lækkaði eftir því sem borað var meira en ég heyrði talað um það að brauð hafi verið bakað
við hveri
ég kann ekki að segja frá því
það er fyrir þína tíð já til þvotta var
náttúrulega notað
var það notað til þvotta eftir að þú kemur hingað ekki úti við nei en en
við höfðum þetta auðvitað sko í krönunum og notuðum það til alls já
fengu skepnur heita vatnið
það nei það held ég örugglega ekki það þótti ekki gott það var alveg kalksnautt
og það var ekki gott allavega fyrir kýr að fá það því að þær
fengu súrdoða ef þær fengu ekki nóg kalk
það þótti ekki heppilegt nei
menningar eða listviðburðir í mosfellssveit eftir að þú komst hingað hvernig voru þeir
listviðburðir voru nú bar nú engir held ég í mörg ár ekki hér
en en það var það var alltaf starfandi hér karlakór
og hélt sinn árlega
kórsöng og ball á eftir það var hin besta skemmtun
svo var hér svokölluð húsráðendaskemmtun
sem var fyrir innan eða fyrir hreppsfólkið og börn þeirra stálpuð börn þeirra
þegar jón var drengur þá fengu nú yngri börn aðgang að þessum skemmtunum en eftir að ég kom þá er þetta bara
fullorðið fólk og
það var ein fínasta skemmtunin
var það ungmennafélagið sem stóð fyrir því nei það var bara sérstakur sérstök nefnd það var kosin fráfarandi
nefnd kaus nefnd til næsta árs þetta gekk svona alla tíð skemmtinefnd skemmtinefnd já
og það voru skemmtiatriði nokkrum sinnum ja tvisvar sinnum man ég eftir að voru leiksýningar
sem að fólk hérna úr sveitinni
sýndi
jahá hún
var ljómandi hreint skemmtileg og maður hafði auðvitað ennþá meira gaman af því að maður þekkti
fólkið og vissi að það var náttúrulega ekki vant að leika en það gerði þetta reglulega skemmtilega jahá
það var starfandi leikfélag
ekki get ég sagt það
nei þetta voru allt fyrrverandi ungmennafélagar og þeir hafa nú
sína þjálfun þar í þessu eins og ræðumennsku og ýmsu öðru
en þau æfðu fyrir þetta og hafa
eflaust fengið einhvern til að æfa sig ég var ekkert nálægt því
það voru ágætis týpur þarna og bjarnveig í seljabrekku var ljómandi góður leikari
og svo var hún lára á mosfelli og halldóra á mosfelli og og fleiri
ég man auðvitað mest eftir konunum já
en söngmönnum í
sveitinni manst þú eftir góðum söngvurum
þeir voru sem sagt það var þessi karlakór
og það voru það voru sóló sungin af þeim sem ég
man nú ekki þeir voru nú ágætir söngmenn bæði jón og bræður hans en
sveinn söng þarna nokkrum sinnum sóló annars voru fengnir menn að til þess
það voru margir góðir söngmenn þó þeir væru ekki neitt einsöngvaratýpur
frá mosfelli voru ættaðir söngvarar var það ekki jújú
gott söngfólk þaðan það var
söngfólk bæði konur og karlar
guðrún tómasdóttir hún er af þeirri ætt hún söng stundum
með kórnum ef ég man rétt
manstu eftir sögum af fleiri konum hér í sveitinni
já það voru margar myndarlega húsmæður ákaflega og indæliskonur
ég dáðist alltaf að ingveldi á efra hvoli hvað allt verk gekk létt frá hennar hendi
það var hún var mjög myndarleg kona og vel virk
sérstaklega gott
fjáröflunardögum fyrir kvenfélagið þá fýstist ég alltaf til að vera einhversstaðar nálægt henni
hún var líka fróð og mörgu að segja
og helga á blikastöðum hún var nú mikil forystukona hér
í félagslegu tilliti og og mikil myndar húsmóðir líka enda stórt heimili á blikastöðum hjá þeim sigsteini
já hún var oddviti um tíma var það ekki jú
hún var það eftir að magnús í leirvogstungu féll frá
þá var hún út það tímabil og hún var
hérna skólanefnd formaður skólanefndar já
vann
heilshugar að þessum störfum
nú er þetta sex þúsund manna manna samfélag eða kannski nálægt því
áður sagðir þú að það hefðu verið fimm hundruð manns hér fimm hundruð og fimmtíu held ég minnsta kosti
eftir að ég var nýkomin hingað
nú skipta starfsmenn bæjarfélagsins tugum í fullu starfi
en helga sinnti þessum störfum með öðrum bústörfum
já það hafði jafnan verið svo
en auðvitað kom það niður á á
bústörfunum meira eða minna þannig menn auðvita þurftu að
gefa sér tíma til félagsstarfanna og það tóku þeir hvergi nema annað hvort af sínum frítíma eða frá þeim tíma sem þeir hefðu
sinnt bústörfum
það var ekki hægt að finna það öðruvísi
svo var búið í heiðarseli þar var búið
það var nú á einhverri
jörð annarri sem að búið var en ég held að það hafi nú verið síðast búið í heiðaseli
en nú eru allar þessar jarðir í eyði
ég held að já guðjón
hét síðasti bóndinn þar
heyrðirðu nokkrar sagnir um búskap þessara manna hvernig þeir reistu byggð
það var nú náttúrlega á ýmsa vegu það var nú á ýmsa vegu sumir
sumir biðu nú bara
oft verið að menn hefðu þurft að byggja bara allt saman upp þegar þeir komu því að það voru nú
lengri eða skemmri tímar sem að ekkert var
á sumum þessum jörðum en
en ég man nú eftir því að til dæmis í rangalóni þegar magnús fór flutti þangað
þá var þar nú eitthvert
baðstofuskrifli svona svoleiðis að hann þurfti nú ekki að byggja þetta upp með öllu
svo eru veturhús þau eru
þarna innarlega í heiðinni þar bjó bjarni nokkur ég man nú ekki hvurs son hann var karlinn
hann bjó þar síðastur manna og var nú dáldið
merkilegur karl
en nú eru þeir held
flestir dánir þessir síðustu búendur sem að ég man
þarna í heiðinni
nei ég er nú ekki alveg
já já en bændurnir sjálfir þeir eru dánir
bjarni er dauður og guðjón hann og
og magnús er dáinn fyrir nokkrum árum magnús
það er nú ekki orðið mikið lifandi af af fólki sem að það er náttúrlega nokkuð af fólki sem þar hefur alist upp því til dæmis
börn guðjóns voru nokkuð mörg og
og þau eru
enn á besta
aldri það er til dæmis ein kona dóttir hans hún er húsfreyja hér í hjaltastaðaþinghánni
svo er á seyðisfirði bæði einar sonur hans og
og já ein eða tvær dætur gengu nokkrar sagnir af þessu fólki
sem þú manst eftir nei ég man nú ekki mikið eftir því
ég man nú náttúrlega eftir því að
þeir áttu í óskapa erfiðleikum oft það það var nú svona
fjarskalega vetrarharðindi þarna í heiðinni
það var nú oft að þeir ráku fé sitt á vorin niðrí jökuldal en
björguðust þeir nú
en erfiðleikarnir voru náttúrlega ofboðslegir þeir þurftu nú að sóttu nú held ég flestir verslun út á vopnafjörð
það var tveggja daga leið
hvora leið tveggja daga ferð alltsvo hvora leið
en þeir gerðu nú nokkuð mikið af því ef að var svona
harðfenni á veturna að þá fóru þeir með
sleða út á vopnafjörð
og léttu náttúrlega dáldið fyrir sér á þann hátt með aðflutninga
þessi kot eða þessar jarðir þær höfðu það náttúrlega allar sameiginlegt að þarna var ákaflega
í það náðist og fé mjög vænt
eyjólfur gamli eyjólfur á brú
sem að kallaður var hann
bjó einu sinni í gilsárteigshjáleigu
og flutti svo þaðan norður í rangalón þar bjó hann nokkur
nokkur ár og flutti svo á brú varð sterkefnaður maður
einmitt þarna í heiðinni
mjög mjög merkur maður og og
mikill búmaður á allan hátt
björguðust menn ekki þarna mjög við
veiðar jú það var
víða þarna það var víða þarna við vötn
þeir höfðu
björguðust mikið við það og svo þetta hvað
hvað féð var vænt
ja líklegast
allt fram á síðustu tíma þeirra þá færðu þeir frá og hann sagði mér magnús
jónsson sem bjó þarna á rangalóni að hann sagði
að að fráfæringarnir þeir hefðu það hefði verið sáralítið sem að þeir voru lakari
til frálags að haustinu til heldur en dilkarnir
og ærnar náttúrlega mjólkuðu sérstaklega vel
þeir lifðu náttúrlega að langmestu leyti bara á heimafengnu
heimafengnum mat eins mikið eins og mögulegt var
og og mjög mikið
mikil veiði víða þarna í vötnum
en einangrunin náttúrlega að vetri til hún
var ákaflega þreytandi
og öruggisleysið náttúrlega
ef eitthvað bar út af með heilsu manna þá
þá var ekki hlaupið eftir læknir eða var ekki auðhlaupið eftir lækni
alveg áreiðanlegt að kiljan hann hefur nú fengið mikið í
í bjart í sumarhúsum hefur fengið mikið þarna úr jökuldalsheiðinni
kannast þú við þessa sögu
þessa sögu áður en að áður en mann af bóndanum sem fór yfir
sundreið
jökulsá á hreintarfinum aha já
heyrði hana nú
en aðra sögu heyrði ég um þetta sem
öllu trúlegri
sem ég er nú hálfhræddur um að
kiljan hafi nú notað þarna gert hana bara svona vel úr garði eins og alla hluti sem hann fór höndum um
ég man ekki ég heyrði talað um það þegar ég var krakki eða unglingur þá heyrði ég talað
það að bóndi einn sem þarna var hann hefði
og hann var nú alveg nafngreindur ég geri það nú ekki hann var nafngreindur sá maður að
hann hefði komið að hreindýrstarfi sem hefði legið þar í
grænni lá
svona dottað þannig
verið sofandi og hann hefði læðst að honum og stokkið upp á herðarnar á honum og
ætlaði að að stinga hann í hálsinn með hníf
en boli brást hart við
reis upp
og og þeir gera það nú hreintarfarnir
þegar þeir taka sprettinn þá keyra þeir hausinn upp í loftið
og og það fór svoleiðis fyrir karlanganum að að hann klemmdist bara
hreintarfurinn klemmdi hann bara þarna fastan á
á hálsinum á sér eða herðunum og tók svo sprettinn með karlinn
bara á jökulsárgilið
en hann gat engum
vörnum við komið þarna annað en bara að
að sitja þar sem hann sat og halda sér sem fastast
og boli stefndi í gljúfrið en þegar að að tarfurinn kemur
alveg að gljúfrinu
þá stingur hann svona við fótum og horfir niður fyrir sig
og þá valt karlinn af honum og þar skildi með þeim
og ég hef nú
grun um það að
að kiljan hafi nú notað þessa sögu
betur úr garði
en hvort að þessi mig grunar nefnilega að það hafi verið einhver sannleikur í þessari sögu
vegna þess að það var tilnefndur maður sem að ég
þekkti og og hann var tilnefndur í sögunni
reið hans á tarfinum í ánni hugsaði ég nú helst að að kiljan hafi nú
ekki heyrt neina sögu um það að menn hafi komist yfir nei ekki ekki á
á þennan hátt
hafðir þú ekki dálæti á íslendingasögum jú
mikið þú hefur lesið margt af þeim o já ég held ég hafi nú lesið þær allar
áður fyrr hvaða íslendingasögur dáðirðu mest
ja það er nú náttúrlega dáldill vandi að
upp á milli
náttúrlega margar
ja svona nokkrar þú teldir svona
fimm eða eitthvað svoleiðis já það er nú náttúrlega
njála hún er nú náttúrlega sérstök
hún er nú náttúrlega sérstök
nú svo held
héldum við náttúrlega hér allir ákaflega mikið upp á
ja eiginlega margar fleiri en
það er náttúrlega fljótsdæla til dæmis og droplaugarsonasaga það er
náttúrlega fyrir okkur hér þá er það
höfum við nú
verulega áhuga fyrir þeim annars er hvorugt þeirra eins og vel skrifuð eins og eins og margar aðrar
íslendingasögur en grettissaga jú jú jú
hún var mjög
hún var mjög ofarlega á blaði hjá okkur
hjá yngri mönnunum
egilsstöðum
ellefta júní nítján hundruð sextíu og níu sigurbjörn snjólfsson frá gilsárteigi segir frá já
ykkar þorsteins um það hvort ætti að koma upp rjómabúi eða ekki já já já já við
þorsteinn svona
nú ekki trúaður á að
að það mundi verða mikið hagræði að þessu en á þessum tíma þá var nú ástandið hér á héraði
þá var garnapestin hún var eiginlega búin að leggja
það má náttúrlega það er hægt að sjá það best á því
að áður heldur en að pestin
náði sér hér verulega niðri garnapestin þá var slátrað í kaupfélagi héraðsbúa yfir
fjörutíu þúsund fjár en þegar að hún var búin að
saxa þetta mest niður þá var það komið niður fyrir fimmtán þúsund
það þarf náttúrlega ekki að fara í neinar grafgötur eftir því hvernig þetta hefur verið
þá vildu menn nú margir
og flestir
hugsuðu sér nú að bjarga sér nú á því að að koma nú upp mjólkurvinnslu á egilsstöðum
fyrsta rjómabúi
eins og víða var nú byrjað með
en að byggja það þó á þann hátt
að það væri hægt að breyta því eða réttara sagt bæta við það þannig að yrði fullkomið mjólkurbú
þessu fylgdi náttúrlega það að menn voru að byggja fjós og og auka ræktun og annað þess háttar
og búa sig nú
verulega undir þetta
þetta var ná náttúrlega til þess
að menn það mynduðust nú skuldir við kaupfélagið sem að var þá nú
eða hafði verið að minnsta kosti fram að því verulega sterk stofnun en
það mynduðust skuldir og þorsteini náttúrlega eðlilega leist nú ekki vel á það
sem ekki var von
svo vorum við nú einu sinni að ræða þetta bara tveir saman
og hann var nú að deila á okkur fyrir þetta að að
hann sagði að það væri nú ekki nóg með það að að menn byggðu
fjós og stór fjós og og svoleiðis og og ræktuðu
þurrlendið en svo færu menn í andskotans mýrarnar og rifu þær
í sundur og og þetta væri allt saman ræktað og kaupfélagið væri látið borga þetta allt saman
ég sagði honum að þetta kæmi allt saman þegar að þetta yrði
búið yrði nú komið í gang en ég verð nú ekki var við það það er ekki farið að koma enn sagði þorsteinn
þá sagði ég honum að þetta minnti mig á
gamla sögu sem að hefði gerst hér á héraði
það var fyrir mörgum árum það var þegar þá eh voru keyptu þeir
norðan úr skagafirði voru keyptir tveir hestar kynbóta hestar
og þeir voru náttúrlega staðsettir hér á miðju héraðinu á egilsstöðum
ekki nema gott um það að segja at þangað fóru menn með hryssur og þessir hestar gáfust vel á allan hátt
en svo var það frú á seyðisfirði hún heyrir það að
að það séu komnir þarna kynbótahestar í egilsstaði
hún átti skjótta hryssu ákaflega mikinn og góðan uppáhalds grip
hana langaði nú til þess fá folald í
fréttir hún það að skjóna hafi eftir eitthvað hálfan mánuð þá hafi hún komið onyfir með
einhverjum ferðamönnum hún hafi verið send onyfir
hún verður fjarskalega
glöð við og segir jahá æ ég þarf endi lega að fara til
sagði að mér fyndist það vera líkt með þorstein að hann vonaðist nokkuð snemma eftir folaldinu
þessa sögu sagðirðu hjálmari vilhjálmssyni já og helvítis karlinn
hann gerði mér þann óleik að hann hafði þá segulband stæki þar og læddist að því og og
spilaði svo allt fyrir mig á eftir
hann hefur nú sjálfsagt farið varlega með þetta hann lofaði því nú en
ég hef nú grun um það að hann hafi nú kannski ekki algjörlega staðið við það því að
það voru nú ekki margir dagar liðnir
hitti einn
kunningja minn skellihlæjandi á götu í reykjavík og þá var hann nú búinn að heyra
söguna af segulbandinu
oddeyrargötu tuttugu og fjögur þrettánda nóvember nítján hundruð sextíu og níu
júlíus jóhannesson segir frá
þetta verður náttúrlega ekki birt
ég var á fimmtánda árinu
var hjá bónda í sölvadalnum sem bjarni hét það var mjög fátækt heimili
en mér leið þar nú alltaf vel því að það var farið með mig eins og heimilisfólkið og börnin þeirra
en svoleiðis voru ástæðurnar á heimilinu að
og bjóst
á hverjum degi eiginlega fyrir jólin
ofan að hólum í eyjafirði þau voru þar foreldrar mínir
á jólanóttina og ég skyldi koma aftur á jóladaginn
hann sagði bóndinn að hann sagðist ekki bora það
vegna vegna konunnar því hann kæmist ekki einn til að sækja yfirsetukonuna frá börnunum
og ég varð nú hálfreiður yfir þessu svo ég háttaði um kvöldið
í guðsbænum að taka nú skjóna sinn og
sækja yfirsetukonuna
en færið var þannig
að það var rifa hérna og svell yfir allt það var bara slétt á öllu
maður var hvergi var við gil eða þess háttar
hann átti andskoti röskan hest bóndinn og
ég tek hann og
og ríð nú á stað
eins og húsbóndinn væri á hælunum á mér
og kem þangað þar sem yfirsetukonan átti heima það var gömul kona
ákaflega feit og mikil
yndæliskerling ég þekkti hana vel og hún er eiginlega alveg tilbúin þegar ég kem
þarna á jólanóttina og bjóst alltaf við þessu
jú jú svo er lagt á á handa henni og við ríðum af stað
þegar við erum komin einar tvær bæjarleiðir þá
segir kerling ó júlli minn ég má til að skreppa af baki mér
svo illt í maganum
já já já það er nú alveg sjálfsagt bara að vera fljót
þá er ég að svipast um hvar
henni á bak
það er hvergi nokkur staðar hóll eða þúfa eða steinn eða neitt þarna til að koma henni á bak og ekkert nálægt því að ég léti hana
á bak
ég er ekki nema á fimmtánda árinu og hún er þessi voða bryðja sjálfsagt verið á þriðja hundrað pund ég veit það nú ekki samt
og svo er nú kerling búin að athafna sig og
og ég er ráðalaus ég er að hugsa um að taka minn hest og
hún stígi upp á bakið á mér
og ég ætla nú ekki að segja frá þeim kvölum hún tók þarna hvern valsinn og
fælinn aftur og fram á bakinu á mér í stígvélaskóm og ætlaði mig alveg lifandi að drepa
en svo vill svo vel til að einhvern veginn
nær hún fótskörinni og getur hafið sig upp í söðulinn
og nú ríðum við af stað allt hvað reiðklárinn þolir
þegar við komum upp að svokölluðum núpfellssund
júlli minn
ég má til að fara af baki
nei segi ég
þú ferð ekki af baki fyrr en við
að núpfellsbeitahúsunum
kerlingarauminginn hefur sjálfsagt
þegar við komum þangað
en hún fer nú af baki þar
og svo kem ég henni upp á vegginn beita húsa vegginn og hún getur rennt sér ofan í söðulinn svo að þetta gekk nú bærilega
nú höldum við áfram en þegar við erum á seinustu bæjarleiðinni
þá segir hún hamingjan hjálpi mér ég þarf víst af baki
nei nú ferð þú ekki af baki fyrr en við komum heim segi
allt það sem hann gat dregið sig
og hún slapp inn í bæinn
þetta er nú ekki merkileg saga en ég skal segja þér að að hún kom við mig
ég var lengi að ná mér eftir það í bakinu
svona ævintýrum lenti ég í andskoti mörgum ég var nú
nú framgjarn dálítið í strákahóp og en
þetta er ekki til að segja frá hvernig var það þegar þið bjugguð til harmónikuna
já það var nú skrítið okkur var lofað á tombólu einu sinni strákunum
þar hittum við
systkin
bróðir mömmu minnar strákurinn þau höfðu fengið að fara á tombólu líka
og annað hvort þeirra dró harmónikurafil
vantaði eiginlega allan belginn á hana en en hérna
það voru allar nótur á henni og svoleiðis á plöggunum
og þeim leiddist að dröslast með þetta svo við höfðum
dráttunum létum þau hafa okkar drætti ég held að það hafi
verið hrífuskaft sem ég dró og gott ef það var ekki hart skinn sem að hann
það brakaði svo mikið í skinninu að
hann vildi vera laus
og komum með þetta heim
svo datt okkur í hug hvort við gætum ekki búið til belg
vildi nú svo heppilega til að belgurinn var fastur
við blokkirnar beggja megin
nú var farið að hugsa um hvernig
ætti að fara að fá efni í þetta
við byrjuðum á því að fórum til húsmóðurinnar rannveigar
í lím
kerling sagði að það kæmi nú ekki til nokkurra mála
farið að eyða hveiti í svona lagað
svo við vorum nú ráðalausir alveg
við vorum látnir læra kverið okkar suður í fjósi á daginn
einu sinni þegar við sitjum þar
dettur okkur
hug að það er kvíga í fjósinu sem var komin mjög nálægt burði
svona kvoða
litla lím í þessu
svo við förum og fáum okkur glas
svo tókum við gamlar skrifbækur sem við áttum
klipptum þetta allt saman niður og smíðuðum belg úr þessu harmónikubelg og límdum það með kvígunni kvígukvoðunni
en það er ég alveg viss um
að ef að þetta hefði komist upp um okkur
við verið hýddir báðir
en belgurinn komst á þetta
þetta þá kom annað upp það vantaði marga gorma í hana fyrir nóturnar
og í það áttum við ekkert hvernig sem við athuguð um hvað við gætum notað hvergi hægt að fá vírspotta
eða neitt
svo var þar stelpa
dóttir guðmundar gamla á þormóðsstöðum hét ólöf
hún segir einu sinni við okkur getið þið ekki brúkað horn í
gormana
jú það getum við ég á hérna til dæmist horn af hárgreiðu ég ætla að gefa
ykkur hana reynið þið þetta
við lögðum greiðuna í heitt vatn hún linaðist upp
og við t'álguðum hana til
svo fórum við bara til næstu stelpu og fengum greiðu hjá henni þar til við vorum búnir að fá alla gormana
og á þetta var spilað á mörgum böllum
þá höfum við verið báðir innan við fermingu
já já já já við lærðum á þetta
ég man það að þegar það að halda svona
smádansleiki heima á bæjunum í baðstofunum
þá var það alveg ónýtt ball
ball ef að
eyvindastaðastrákar fengust ekki með nýju harmónikuna
þetta var nú helvítis vitleysa hjá okkur strákunum að
og þessar sögur tvær hefurðu stundum sagt sonum þínum er það ekki
hann hefur nú aldrei lært að smíða en ég held að hann sé mesti smiðurinn af þeim
þó þykja þeir strákarnir góðir smiðir
en þú hefur ekkert lært að smíða nei ég var alltaf við rollur og hesta
svo var ég hérna eftir
við flæðingar
já ég var að spyrja þig hvort að menn hafi ekki verið forspáir hérna þú varst að nefna mér dæmi um það en manstu eftir ég man nú ekki eftir
getið um konu hérna
hún átti heima hérna fram í firðinum ég þekkti hana ekkert og sá hana aldrei og
ég heyrði getið um það að hún sagði ýmislegt svona fyrirfram
ég man nú ekki eftir neinu sérstöku hún sagði fyrir um veður og
sagði fyrir um hérna gestkomur og jafnvel dauðsföll
hún er löngu dáin náttúrlega
annað man ég nú ekki eftir að
getið um barna fremra nema þetta
að bændur voru ákaflega mismunandi veðurglöggir
ég man eftir því oft á tíðum þegar óþurrkar gengu að að
öllu sínu heyi begar hinir náðu ekki neinu
það var bara fyrir veðurglöggni
já var dálítil trú á
já já já það var trúað því að
þessi og þessi kemi á undan þessum og þessum
já já en það voru eiginlega ekki kallaðir draugar
þó þótti nú stundum að
hleiðargarðs skotta kom á undan vissum mönnum
bað man ég nú eftir
en ekki neitt
sem hægt er að
í frásögu eiginlega voru þessr fylgjur alltaf í mannslíki já það held ég
kom nú fyrir þegar að þessi eða
kom sem sagt var að skotta fylgdi þá var stundum brotið
brotið leirtau eða eitthvað svoleiðis
einhver gauragangur þá var sagt að
skotta á ferðinni
ég varð nú í raun og veru aldrei var við það
en það var einstaka maður sem að ef hann kom sem
ekkert langt frá
þóttist verða vart við skottu á undan honum
og þá ætla ég að segja söguna eins og sigríður
gerðu það og þá er það hún sem talar
þá var ég í kaupavinnu á bæ
þar á bænum var stúlka sem rannveig hét
ég vil halda því fram að hún hafi ekki verið sterkbyggð til vinnu
oft var hún þreytt og sagði þá jafnan ja það vildi ég að ég
ætti heldur heima í hulduheimum
því þar er svo gott að vera þar þarf ég ekki myndi ég ekki þurfa að púla svona
o ætli það sé nokkuð betra sagði ég
nokkuð betra að vera þar
það er ég alveg viss um ég vildi bara að ég kæmist í kynni við huldumann
o láttu ekki svona það er ekki víst
nú svo líður og bíður að það er komið fram undir slátt og þá þurfti að
einhvern hluta af baðstofunni á bænum og endurbyggja hana og þá til þess voru fengnir menn að
og vont að vera í baðstofunni
að við stúlkurnar þessi rannveig og ég vorum settar fram á dyraloft
var nú ekki vant að sofa en þó var þetta gripið til þess stundum á sumrin
og og við sváfum þar um sumarið
við sváfum saman og það
var þannig að ég svaf fyrir ofan og rannveig fyrir framan
svo er það eina nótt að ég vakna við það að það er svo þröngt um mig
og rannveig liggur svo ofarlega í rúminu óvenjulega ofarlega og þrengir svo að mér að ég vakna við það
og þá er hún eitthvað að umla í svefninum
ég kalla í hana og segi rannveig vaknaðu ég hef ekkert pláss þú ert komin svo ofarlega
þá vaknar rannveig ósköp var á þér að vekja mig segir rannveig