tiro-is/ismus huggingface dataset:
ég er nú ekki alveg á hreinu með það
ég hugsa að hafi verið svona mánuður fimm vikur
en svo svo leggjast nú þessar flekaveiðar af sem sagt niður
sem sagt sóknin til eyjarinnar hvenær er það
hvaða ár heldur þú að það sé sem
fer að minnka
ja það mannkaði mikið eftir nítján hundruð og sjö
og ég held
hafi alveg lagst niður á skaganum nítján hundruð og átján
hvernig stendur á því að þær minnkuðu nítján hundruð og sjö
skal nú ekki segja um það
gert mannskapurinn
hrapaði nú þarna maður í drangey þá
það björn björn sigurðsson frá fossi
var hann við sig í drangey
þið hafið farið líka í sig
það fóru þarna já af tveimur bæjum eða þremur það það var nú aðallega björn björn þorbjargarstaða sem var nú við sigið
og svo björn heitinn á fossi
aðallega þeir sem voru við sigið
en hvernig stendur á því að að flekaveiðar leggjast niður nítján hundruð og átján
frá skaga ég veit það ekki
spila ísaárin þarna ísaveturnir miklu koma spila þeir eitthvað inn í
ísavetur nítján hundruð og átján til nítján
hann þarna eitthvað inni nei ekki held ég það það var
þetta var mikið farið að draga úr því sko þetta var ekki nema fáir menn
sigtryggur heitinn á hóli
það er seinasta árið sem hann lætur fara til eyja það er sautján
sautján til átján
já ég man nú svo vel eftir því ég var nú á hóli þá sveitamaður annað slagið og var nú kunnugur
í sævarlandsvíkinni sko þar flutti bjarni burtu og til skagastrandar og þá var búið með
alla útgerð þar þegar hann fer
að það séu ábúandaskiptin sem að ráða því að já
mátti bara með sína konu og einhvern svo hann hann varð að hætta
nú ég gæti kannski talið upp meiri fleiri ástæður já já ef þú þetta ætti að nægja já
já já segðu mér þú nefndir selnesið það er nú mikill draugagangur þar er það ekki hvar
ég varð nú aldrei var
drauga
er þetta bara í kringum jón kannski ja það einhvern veginn fór að bera meira á því eftir að hann flutti þangað
getu verið að jón hafi magnað upp drauga þarna
það mætti nú segja þér sögur af því en
nú ekki hjá mér þú hlýtur nú að kunna einhverjar sögur þaðan
nei þú
nei en eiríkur skagadraugur það er bara það hefur
að þetta sé bara gælu nafn á honum eða einhvers konar
óvirðingarnafn
en það hefur verið til ég skil ekkert í þessu skal ég segja þér
trau frosti ég man bara ekki
þessum manni á neinn hátt ég var lengi í gærkvöldi að grufla hvort ég gæti fundið nokkuð
ég gat aldrei hvergi rekið mig á
þennan eirík
og ég vil ekkert um hann segja
það hefur sem sagt ekki verið til neinn eiríkur sem gekk aftur
en þá skulum við bara snúa okkur að öðru efni fyrst hann er ekki til ja þú færð hann ekki hjá mér því
ekki já
hvenær kom fyrsta sláttuvélin í skefilstaðahrepp
ja nú
ég ekki
manstu á hvaða bæ hún kom
ég hugsa að það
ég hugsa að hún hafi komið fyrst
fyrst skal ég segja þér hann hafi fengið hana fyrst hann ólafur ólafsson
hvar bjó hann
hann bjó nú lengi á kleif
ég man það ekki
hvaða ár það var þann var nú nokkuð mörg ár á kleif
en komu sláttuvélar þarna rétt á eftir að þær komu það var að koma svona ein og ein
þarna í dalinn
efst í dalinn
hafi verið eftir nítján hundruð og tuttugu sem að já já það var eftir tuttugu blessaður vertu
verið komið
nær tutt þrjátíu þegar þær komu
fyrst í hreppinn
þetta átti nú að sleppa þessu
ég hugsa það heldur þú að sölvi á skíðastöðum hafi ekki verið komin með sláttuvél áður nei
en á hvaða bæjum þarna í hrepp hafa verið vatnsmyllur túnin voru sko svo lítil og þýfð að það var ekkert með sláttu
það er ekki fyrr en eftir nítján hundruð og fjörutíu sem farið er að rífa í sundur túnin og slétta svo
að nota sláttuvél
sléttuðu menn ekkert með undirristuspaða þarna
þetta var allt svo lítið þetta var svona smábeð
hvenær byrja menn að slétta með undirristuspaðan
sem þeir koma þessir hryggir
það bara þetta var hálfþýft þó það væri nú það var bara að greiða fyrir ljáinn
já það var ekki hægt að slá með sláttuvél
þessar gömlu gömlu
undirristuspaða sléttu fyrst þegar það kom það varð að láta rífa
tæta það upp aftur
já með plóg og herfi já
hvenær hvenær hefst slík sléttun eða slík atvinna í kringum nítján hundruð
verða dálítið um hana þarna út frá út í höfnum
eru það það búnaðarfélagið sem stendur fyrir því já þá er búið að stofna ræktunarsambandið eða
ræktunarsambandið er ekki stofnað fyrr en
ræktunin
já þú getur nú séð það
kem í hvammkot nítján hundruð og fimmtíu
og það er svona hálf dagslátta
hægt er að slá með sláttuvél
já já varstu með hestasláttuvél í hvammkoti
ja fyrsta árið ég lét rífa allt
fyrst þurrkaði ég það nú upp það var blautt sumt af því svo lét ég rífa það allt saman niður
slétti það allt saman það var allt orðið jafnslétt þegar ég fór
varstu fékkstu þér fljótt dráttarvél eftir að þú komst að hvammkoti nei nei
að gera ég var einn sko og kærði mig ekkert um það ég keypti bara vinnuna hvenær ætli dráttarvélar komi þarna fyrst út eftir
dráttarvélar
ja ætli það hafi ekki verið svona
fimmtíu og sex eitthvað svoleiðis
hver er það þá sem að fær sér dráttarvél þarna það er nú með fyrstu vélunum
sem kom að fossi þórarinn heitinn keypti dráttarvél og skefilsstaðir
fyrsta sumarið svo fóru þér að koma úr því svona bæ af bæ
var á einstaka bæ ekki til hvenær koma bílar
úteftir
ja bílar ganga út í dalinn fyrst sumarið þrjátíu og fjögur
þá ekki lengra en út í laxárdal nei
hvað á hvaða bæ það fór rúta alveg útað fjöru útí fjöru þeir voru að keyra símalínuna
staurana og símalínuna fyrir neðan sævarland eða sævarlandsvíkina jā
náðu þeir í rekavið þangað nei nei það var skipað upp sko
gullfoss flutti staurana úteftir
þeim var skipað upp í sævarlandsvíkinni og selvíkinni
þá ferjaðir í smábátum upp í víkina já já
þrjátíu og átta segir þú það þetta er vorið þrjátíu og fjögur þrjátíu og fjögur
já já og
hvenær er
það man ég ekki
þetta var nú verið að skrölta þetta þó það væri
illfarandi þetta var allt illfært
já en en hérna
manstu eftir að hafa séð vatnsmyllur á einhverjum bæ þarna útfrá já já á hvaða bæ kleif
hver var hún þar hún var í læknum þarna utan við bæinn
og skíðastöðum í læknum fyrir sunnan bæinn já ég man eftir þessum tveimur
ekki eftir fleirum
hvað heldur þú að það hafi staðið lengi
fyrir víst
verið orðin eyðilögð búinn að vera nítján hundruð og fjórtán en á skíða stöðum var hún nú lengur
en nú er farið að flytja malað korn til landsins fyrir þann tíma
já já mikið fyrr blessaður vertu en var hægt að fá ómalað korn líka já já
það hefur náttúrulega verið ódýrara miklu ódýrara
en létu þá menn mala fyrir sig
í þessum kvörnum ekki eftir að það fékkst malað mél
þá var ekki látið mala fyrir sig en áður já það kom fyrir svona svolítið en mig minnir að það væri frekar lítið af því
ég skal ekki segja náttúrulega frammi í dalnum
verið handkvarnir á á hverjum bæ já það var þær voru notaðar þó nokkuð
það var svo mikið not malað grjón í lummur og svoleiðis nokkuð sælgæti sem kallað var ha var það kallað sælgæti
hvað var kallað sælgæti
voru lummurnar kallaðar sælgæti já já þetta þótti svo góð
þetta var nú aðalbrauðið sem notað var kleinur og lummur
það ekki í gamla daga já
það er nú líklega og það þótti svo gott að það hefur verið kallað sælgæti
þær hafa verið bakaðar úr malaða
bankabygginu bankabygginu já já
var það ekki svona hvítleitt þegar búið var að mala það jú jú þetta var eins og hveiti sko eins og hveitið í dag já já
en það var borðað líka ómalað var það ekki jú
í grauta þá
en það var nú malað líka út á grauta sko það sem að
bæði banka bygg og hitt og kornið
en mjöli það var malað í það
sem sagt það var ekkert korn tekið til manneldis eftir að það var flutt inn mjöl
en hvað heldur þú að þessar myllur hafi verið búnar að standa lengi á
get ég ekki svarað það hlýtur að hafa verið búnar að standa alveg gríðarlengi
það hlýtur nú að vera já
en kannastu þú við að gera upp tagl að menn hafi gert upp tögl á hestum
nei ég kannast ekki við það ekki heyrt talað um menn sem riðu um með hnúta á taglinu nei
uppgert tagl
nei ekki man ég eftir því
en kannastu við það að ríða sneypt nei
var lítið um hesta á skaga ojá frekar svona
hestamennska
nei það voru nú til góðir hestar samt á einstaka bæ hvernig stendur á því að
lítið um hesta út á skaga
nei þetta ég átti við sko það var til þó nokkuð af svona áburðarhestum og svoleiðis sem að flutt var á
heyband og ýmislegt
annars hefur alltaf verið lítið um hross á skaga
það eru engar skaga það eru engar jarðir þar haga hrossajarðir hagagöngujarðir allt svo
svo er lélegt beitiland já já ákaflega
er það vegna snjóþyngsla já og svella
þessir flóar fara í svell fóru í svell og var eitt svell sko það sem ekki er þurrkað
og þá er nú hrjóstugt hitt melar og og urðir og þess
nokkurn tíma farið á skaga jü jú ég hef komið þó nokkuð oft úteftir jæja fór til að heimsækja guðrúnu systur þína jæja
og sýnist þér ekki vera hrjóstugt þarna jú ákaflega
hesta og sauðakaupmaður cokel eða cokkel já ég
en þú hefur heyrt um hann talað talsvert
hvað heyrðir þú helst talað um hann hérna hérna í bænum hann þótti bölva mikið
ég muni eftir nei
sagt svo jú
það fylgdi nú
hvað heyrðir þú talað um hann helst
ekkert nema viðvíkjandi þessum kaupum
og svo kannski þetta að hann væri kvennamaður eitthvað svoleiðis engar svona skemmtilegar sögur sem þú
nei ég fékk engar svoleiðis svoleiðis sögur
eftir hann þær gætu verið til fyrir það já
en þú heyrðir þú hefur séð símon dalaskáld já líklega hef ég séð hann einu sinni
hvar varstu
þá þá hef ég verið á selá
þá hefur hann komið þangað nei ég sá hann
hann var þar sko gisti þar
sigurður gamli og guðrún heitin þau bjuggu þar mörg ár hann var kunningi þeirra
manstu eitthvað af vísum eftir hann nei
ekkert sem hann hefur skilið eftir sig
ja hann skildi nú eftir ljóðakver þarna á hvalnesi eitthvað tvö eða þrjú
sem þeir fengu nú einhverjir ég man nú ekki hverjir það voru en ég sá þau nú aldrei
bjó ásta systir þín þar þá
ha bjó ásta systir þín á á hvalnesi þá
ekki verið byrjuð búskap þá nei
nei það var svo löngu löngu áður það já
af lausavísum er það ekki nei nei ég kann ekkert
formannavísur kanntu einhverjar ég er búin að gleyma þeim öllum
formannavísunum hans jóns gottskálkssonar já manst þær ekki ég man ekki neitt
ég læt ekkert af þeim núna
þá verð ég að koma seinna að heimsækja þig
þú ert ekki sæll af því
en manstu eftir skaga davíð nei þú manst ekki eftir honum náttúrulega en þú hefur heyrt talað um hann hvurn
heyrt talað um hann já já hann hefur verið dauður fyrir þitt minni ja já nokkru fyrir það já
já það hefur verið einskonar flakkari svona já hann var það
manstu engar frásagnir af kallinum ég man eftir jóhanni bera líka hann var hjá okkur
einu sinni í þrjár vikur þegar ég var á selá
og hefur ekkert gert
gert nei
var hann andlegur aumingi eða o ekki held ég það
ekki gat maður nú beint merkt það nei
en selveiði hefur nú verið talsvert stunduð þarna út frá kynntist þú henni eitthvað selveiðinni já
nei ég kynntist henni ekki neitt
hún er hvergi á skaganum
var hún ekki stunduð þarna út hjá hrauni og höfnum jú og víkum víkum og höfnum
og sérstaklega í höfnum það var feikna selveiði þar henni kynntist ég ekki neitt
þeir hafa líklega veitt bara í net eða
ekki verið skutlað neitt nei nei
þú kannast ekkert við það kannski nei nei
en hákarlaveiði hefur nú löngur verið stunduð þarna
já já þeir stunduðu það alltaf eitthvað dálítið svona
svona á opnum bát litlum varstu eitthvað við það ja ég var var á annan
annan vetur með honum steini heitnum já
í hvalveiðum í hákarlaveiðinni í hákarlaveiði já já
á hvaða mið fóruð þið
okkur gekk nú illa fyrst við hann
hvernig var hann veiddur var hann veiddur á
sem kallað var
já nú svo nokkru seinna þá var farið að veiða hann á línu
en það var nú aldrei hér á skaganum hann aldrei veiddur á línu hér hann var
veiddur á vað
verið yfir veturinn eða sem sagt á útmánuðum
vertíðin
sem hákarlavertíðin stóð yfir já byrjað vanalega svona
stundum í janúar seint í janúar
og hvenær lauk vertíðinni
þetta vor seinna vorið sem
fórum við seinasta róðurinn á krossmessudaginn fjórtánda
hérna hvað þótti gott að fá marga hákarla
í í hverri ferð ja það fór eftir því hvað vænir þeir voru
það voru nú margir túrar sem maður fékk ekki neitt einasta kvikindi
en svo ef maður lenti í hákarli þá gat það orðið líka alltof nógu mikið
hákarla ef það voru góðir hákarlar kannski svona hálftonna hákarlar
var hákarlaveiði stunduð frá mörgum bæjum á skaga nei ekki nema þessum
hvaða bæjum frá hrauni bara frá hrauni já
hvað voruð þið margir á bátnum
yfirleitt við vorum vanalega sex
sexæringar sexæringar
nú hvenær ætli þessar veiðar leggist niður hákarlaveiðarnar
ja ég held að það hafi verið seinast
seinast róið frá hrauni tuttugu og þrjú
leggjast þær alveg niður eftir það já aldrei verið átt við þær síðan
já þú þú stundaðir fiskveiðar eitthvað
já og heima ég var talsvert mikið við sjó sko alltaf
var strákur
hvenær hvenær
hvenær varstu við drangey þú lástu við þá í drangey eða nei aldrei ég var bara svona kannski nótt og nótt hékk
en svo hafið þið meðan þið voruð sem sagt að fiska þá hafið þið komið við í fjörunni eða já já bara komum við
svona og tókuð gistingu þar fengum stundum slóg sem kallað var
gekk illa vont að fá beitu eru það innyflin úr fuglinum
og svo hafið þið farið út eftir aftur
jája
lengi í þessum túrum
það var misjafnt hvað
svona ja kannski svona upp undir sólarhring stundum
stundum bara yfir daginn
við vorum í flensborg við andrés í annan og þriðja bekk og tókum okkar gagnfræðapróf þaðan og þar æfðum við handbolta
og eins og ég sagði áðan þá tókum við þátt í þessu móti skólinn stóðum okkur eftir atvikum
nokkuð vel en við vorum verulega yngri heldur en
menntaskólapiltar kennaraskólinn háskólinn og aðrir slíkir sem voru náttúrulega mest yfirleitt fullorðnir menn í þessum skólum og
sterkari lið heldur en við unglingarnir gátu ráðið við sem enginn var eldri en sautján ára í flensborg já
já það voru nokkrir gamlir karlar sem voru ekki með í boltanum
þegar ég var heima og skrapp heim úr hafnarfirði um helgar og svona þá fór ég og tók þátt í íþróttum með
aftureldingu
hvað sem þá var á seyði það voru oft kennarar sem voru að segja til
og og það var reynt að leggja áherslu á frjálsar íþróttir og glímu og sund
það voru hæg heimatökin á álafossi með sundið
en lítið um skipulegar æfingar nú síðan er ég farinn að fara til sjós og þá
engar æfingar og fellur alveg úr sko þangað til haustið nítján hundruð
þrjátíu og sjö
að þá er það að ráðum milli okkar pabba að ég fer í land og
og hann hringir í bjarna á laugarvatni og spyr hvort hann geti ekki lofað mér að vera og æfa þar íþróttir ég sé
orðinn gagnfræðingur og hafi lært það sem kennt er við þann skóla en vanti nú
þá vill svo til að einn af
nemendum skólans er á spítala og plássið laust
og bjarni sagði sendu hann bara strax og hann getur farið beint í þetta pláss og beint úr því þegar að hinn pilturinn kemur af spítalanum
ef þú vilt sæta því þá er það opið
það notaði ég og var þarna
fram í byrjun mars
á laugarvatni og þar eiginlega lærði ég svona
æfingareglur og æfingaprógram og lærði að þjálfa mig undir handleiðslu góðra kennara björn jakobsson
guðjón ingimundarson
og þórir þorsteinsson
þorgeirsson þórir þorgeirsson frá hlemmiskeiði þetta voru kennarar
með íþróttaskólann og héraðsskólann
og þar lærði ég að keppa virkilega undirbúa mig undir keppni sem er ákaflega mikið og merkilegt sálrænt starf
og hafði afskaplega gott af þessu að öðru leyti en því að ég meiddist í hnjánum við leikfimisæfingar og
átti alltaf erfitt með hnén á mér
og svo fer ég út á sjó uppúr þessu
og allar íþróttaæfingar falla niður vorið nítján hundruð þrjátíu og átta og þá er ég eiginlega alveg
er á vertíð vertíðinni þrjátíu og átta
fæ blóðeitrun í hendina um borð í togaranum stakk mig á beini og komst illt í það
inn í skrokkinn á mér og ég var settur í land í keflavík og vorum að veiða hér á faxaflóa
og þaðan
var ég keyrður á hvítabandið og þegar ég kom þangað þá uppgötvaðist að ég var með skarlatssótt líka fyrir utan blóðeitrunina
og þá var ég fluttur á farsótt og lá þar í tvo mánuði
og ég var eiginlega frá því
líklega já það hefur verið um sumarmál
sumardaginn fyrsta þá man ég eftir því að ég var orðinn veikur um borð í skipinu og var að hlusta á útvarpið
og og fram í október það ár þá var ég algjör sjúklingur
og gat ekkert æft eða lítið fór nú
heimilinu en íþróttaæfingar þýddi ekkert fyrir mig að sækja svo komst ég aftur um borð
í skipið haustið nítján hundruð þrjátíu og átta
og var þá aftur hjálparkokkur ég byrjaði á því upphaflega
og þá gat ég verið hjálparkokkur um borð og seinna komst ég svo á dekkið og og meðan ég var í þessum
útréttingum
til sjós þá var lítið um
íþróttir fyrr en að ég fer upp að hvanneyri
haustið nítján hundruð og fjörutíu
eitthvað hafði ég verið að gutla við
hjá aftureldingu
en það var ekki góð mynd á því ég var ekki búinn að ná fullu þreki
þegar ég kem að hvanneyri þá er þar
íþróttakennsla
og við höfðum það fyrir reglu að fara út í fótbolta
á hverjum degi frá tvö til fjögur hvernig sem viðraði og ég stundaði það og annar maður
nánast á hverjum einasta degi alla báða veturna og
þar byggði ég upp gott þrek
og fór að ná svona verulegum árangri í íþróttum og þar var keppt í íþróttum bæði sundi og frjálsum íþróttum og glímu
og ég náði því að vera annar í kappglímu um hvanneyrarbikarinn
og það þótti þá nokkuð gott afrek þá var kennari í glímu kennari glímukóngur íslands kjartan bergmann
og gerði mjög gott
starf í því
en þetta er svona þessar íþróttaæfingar mínar þær hafa verið með þessum hætti
en hvenær ferðu síðan hvenær taka dvergarnir sjö sig til og já og gera garðinn frægan þetta sem ég var að tala um
er að gerast sko
fjörutíu til fjörutíu og tvö þegar ég er á hvanneyri
þegar ég kem þaðan þá held ég áfram að æfa þá
verð ég bústjóri í víðinesi og held áfram að æfa mig þar með kúluvarp og kúlukasti
og ýmsum æfingum og sæki svo íþróttamót í héraði og keppi þá fyrir aftureldingu meðal annars á hvanneyri fjörutíu og þrjú
þá var ég í því liði
en lítil afrek voru nú unnin þar það var ýmislegt sem orsakaði það
það en
síðan kem ég hérna heim og þá þá er mikill kraftur í ungmennafélaginu aftureldingu
og uppgangur og ásbjörn á álafossi er þar einn af forystumönnum og
og það er farið að æfa skipulega fá þjálfara úr reykjavík og við æfum frjálsar íþróttir aðallega og keppum síðan við alls konar
sambönd
og meðan ég var ekki virkur í þessu þá
kepptu strákar sveinn bróðir var mjög liðtækur og þeir kepptu á mótum í reykjavík og víðar
og svo þegar stríðið var búið þá elfdist nú félagið mjög því við blönduðum okkur heilmikið í hreppspólitíkina hér
og ég var lengi ritari ungmennafélagsins hér og skrifaði allar fundargerðir
og öll bréf og allt sem máli skiptir skrifaði ég
en ég sóttist ekki eftir að vera formaður það voru nógir um boðið þar það voru
alls konar ágætismenn eins og ásbjörn og magnús á brúarlandi og halldór á brúarlandi og sveinn bróðir og fleiri ágætir sem
voru formenn en ég var alltaf ritari
þá er það að við þurfum nauðsynlega til þess að hafa þetta í lagi eitthvað húsnæði til þess að æfa okkur í leikfimi frjálsíþróttaleikfimi
yfir veturinn
og við erum að reyna að vera í brúarlandskjallaranum sem er ákaflega lítill og gátum þar æft eitthvað svona einhverja frjálsíþróttaleikfimi
en það var nægði okkur engan veginn
við vorum of margir og alltof þröngt og þá er það sem að við komumst í tæri við sigurgeir guðmannsson íþróttabandalagi reykjavíkur
og þá er það á þessum árum þegar að
saint andrews hall sem kallað var í hálogalandi í reykjavík losnaði herinn er farinn og og afhendir húsið
og þá komumst við inn í þetta hús
til æfinga
fengum við inni á sunnudagsmorgnum
og þá kom upp spurningin hvurnig við gátum fengið að
fara inn í húsið á sunnudagsmorgnum og ekki á öðrum tímum þá var það svo teppt
yfirfullt að það var ekki hægt að koma
það voru einu tímarnir sem
sem voru lausir voru frá níu til ellefu á sunnudagsmorgnum að það var vegna þess að æskulýðurinn í reykjavík
þurfti að skemmta sér á laugardagskvöldum og þeir vo fylltu ekki húsið alltaf nógu vel á sunnudagsmorgnum
svo gátum við nú hnikað því til betur seinna að við komumst fengum svo tíma
yfir í það þá var það eiginlega ekkert nema handbolti sem okkur langaði til að æfa og við gátum bara haldið okkur við á honum
og þá upphefst þetta ævintýri nítján hundruð fjörutíu og sjö
átta og níu og fimmtíu þá er þetta komið í gang
og mig minnir að ég fari rétt með það að nítján hundruð fimmtíu og tvö þá náðum við
öðru sæti í íslandsmótinu meistaraflokki á eftir fram
við vorum jafnir að stigum en með verra markahlutfall ef ég man þetta rétt
þá töpuðum við fyrir val en unnum reyndar fram en þeir voru
jafnir að stigum og með betra markahlutfall ég held ég fari rétt með þetta svona
og svo kepptum við þennan áratug
í handbolta frá fimmtíu
sextíu þessi hópur
ég og mínir jafnaldrar ég var orðinn þegar ég fór að æfa þarna var ég orðinn tuttugu og sjö átta ára gamall
í hálogalandi og bjó að handboltanum í hafnarfirði þegar ég var í flensborg dálítið
og keppti
þangað til ég var þrjátíu og átta eða níu ára gamall
í handbolta
þá þá var það um það leyti sem ég hætti yfirleitt að keppa í íþróttamótum
en allan þennan tíma kepptum við á sumrin í frjálsum íþróttum
en í handbolta að vetrinum var þetta dálítið sérstakt lið sem eftir var tekið þessir
dvergarnir sjö já já það var alveg tryggt að þegar leikur var við aftureldingu þá fylltist húsið
en það var ekki alltaf sem það var fullt
þá keyptu allir sig inn og við vorum dáldið
stórvaxnir og
nema markverðirnir halldór sigurðsson og skúli skarphéðinsson og fleiri sem voru í markinu þeir voru ekkert sérstaklega úr
úr sér vaxnir en við útispilararnir vorum yfirleitt mjög stórir
það var við bræðurnir þrír ég
þórður og sveinn
ásbjörn á álafossi halldór lárusson
og tómas þetta eru allt menn sem eru yfir hundrað áttatíu og fimm sentimetrar á hæð
og við beittum því dáldið við höfðum svo þjálfara úr félögunum sem við vorum að keppa
við og við höfðum þá stundum grunaða um það að þeir væru svona
orðnir hræddir við okkur að þeirra félög færu að tapa fyrir okkur enda kom það á daginn við skiptum oft um þjálfara
hafsteinn guðmundsson í keflavík og jón í vísi sem kallaður var
hvort hann var sigurðsson
já og fleiri það mætti nú nú grugga þessa
stráka upp það var þarna sonur gísla blöndal
frændi minn sonur guðrúnar guðrúnar guðmundsdóttur á berserkjahrauni
og fleiri strákar úr þessum reykjavíkurliðum þeir komu og þjálfuðu okkur
og svo var stofnuð
svo var deildarskipt í meistaraflokki þá voru komin of mörg lið
og þá var úrvalsdeildin stofnuð eða meistaraflokkur og fyrsti flokkur og meistaraflokkur og
við náðum því fimmtíu og níu held ég ég var með í þeim leik að vinna f h og ná sæti í
úrvalsdeildinni
en síðan ekki söguna meir síðan dalaði þetta við duttum niður í fyrsta flokk og
þar var keppt í nokkur ár á eftir ég var þá þetta var minn síðasti leikur
nítján hundruð fimmtíu og níu ég var orðinn þrjátíu og níu ára þá
æfðu þið allan tímann á hálogalandi já
já nei við fengum
einhvern tíma um tíma aðstöðu í
nýja húsinu sem í k r húsinu vestur í kaplaskjóli sem var með moldargólfi eða leirgólfi
það var besti völlur sem ég hafði komið á fyrir utan
grasvöll við kepptum eitthvað smávegis úti á grasi
en það var minni háttar
en við æfðum og kepptum í k r húsinu virkilega það voru engin áhorfendasvæði en það var leirborið moldargólf sem
við kepptum á
og það var mýkra fyrir fæturna heldur en trégólfin
tómas lárusson fullyrðir og hafði tekið um það skýrslu að í
einhver fimm ár á þessu tímabili sennilega frá fimmtíu til fimmtíu og fimm eða fjörutíu og níu til fimmtíu og fjögur
þá taldi hann þá tók ég öll vítaköstin fyrir aftureldingu
og hann fullyrðir og hefur lýst því yfir hvað eftir annað
að það man enginn maður eftir því að neitt af þeim hafi mistekist þú hefur aldrei misst marks
ég man eftir einu tilviki þegar við kepptum í hraðkeppni úti á
íþróttavelli og vorum að spila við
hraðkeppni var korter á mark
eða tíu mínútur á mark að þá misfórst eitt vítakast hjá mér
og það var vegna þess að ég var talinn hafa hreyft fótinn sem ég
stóð í fram yfir strikið og það var dæmt af en í markið fór hann
þetta ætla ég ekkert að fullyrða um frekan annað en vitna til tómasar
sem er valinkunnur maður og sannsögull
varð ekki veruleg breyting
í sveitinni þegar íþróttahús var byggt hér við varmá
jú svo var það jú jú
það var mikil breyting á því það fylltist náttúrulega undireins og allir vildu æfa og vera þar og
þetta gerist líklega sjötíu og eitt er
og þá með því fyrsta sem ungmennafélagið barðist fyrir
í sveitarstjórnarmálum var náttúrulega
félagsheimilið hlégarður
var næsta baráttumálið íþróttavöllurin þarna að varmá
frjálsíþróttavöllurinn fótboltavöllurinn sem var auðvitað bara malarvöllur
og síðan var það sundlaugin og þá voru skólamannvirkin komin inn í þetta það var skólamannvirki