tiro-is/ismus huggingface dataset:
leitaðist mikið
að finna út en sá víst spegilmyndina í vígða vatninu af manninum
kom til mín litlu seinna og talaði um þetta
og sagði að þetta væri undarlegt með með með þórð að hann skyldi ekki geta fundið þetta út
og hann vissi ekki nema eitt
sem að orsakaði
að hann gæti ekki fundið það út
hann hefði stolið peningnum sjálfur
en það mun nú aldrei hafa sannast samt
svo var það eftir eitt eða tvö ár eftir að þeir voru búnir að vera þarna saman
fluttist hann til bolungarvíkur en áður en hann flyst til bolungarvíkur vildi ég segja fáein orð og það var það
að þetta var fjögurra manna far sem finnbjörn var á ekki man ég fyrir víst hver fjórði maðurinn var en þriðji maðurinn hét abraham
og það var nú undireins að þeim fannst það dálítið
undrunarefni nafnið hans abraham
þeir voru oftast úti töluðu oftast út af því finnbjörn og og þórður þeim kom ágætlega saman á þessum sviðum
þeir voru að grubla út í svo fjölda marga hluti
þeir voru að segja honum um hnetti út í geimi þeir voru að segja honum
honum frá mönnum út í heimi sem að hefðu
nálar
líkt og skónálar eða þessháttar og stingi henni í síðuna á kunningja sínum til dæmis ef það er mikill peningamaður
jú þá sæi það enginn
svona sögur voru þeir með fyrir finnboga því þeir vissu að hann langaði mikið í peninga
svo er það einhverntíma já
með þennan abraham sem ég var að tala um hann var úr hrútafirðinum
og taldi sig minnstakosti sjálfur vera góðann mann og gegnann hann settist að í aðalvík giftist
stúlku þar og og settist að á koti í aðalvík
eitthvað fannst þeim finnbirni og og þórði að mundi vera hann var talinn víst
aðalvíkinni eða jafnvel hér
að hann væri fiskifæla
og þeir héldu
þessari trú við finnbjörn og þórður að þetta væri fiskifæla þeir fiskuðu tæplega í meðallagi þetta vor
og þeir töldu að
væri sökum þess
að þeir hefðu fiskifælu um borð abraham og það gæti aldrei fiskast vel þar sem hann væri og þeir mögnuðu þetta svo
að þegar að
hann kom til aðalvíkur aftur
var þar náttúrlega seinni part ársins og árið eftir þá vildu þeir helst ekki vorið eftir taka hann í skiprúm
þeir trúðu öllum andskotanum
sem sem að komið var svona á flot
aumingja abraham þetta voru hreinustu vandræði þegar þeir voru búnir að finna það út að hann væri fiskifæla
svo af því að hann sagði þeim einhverntíma að hann væri ættaður úr hrútafirðinum
þá fóru þeir að finna það út að
það hefði einhverntíma verið hreppstjóri í hrútafirði þórður fann það út að það hefði einhverntíma verið
hreppstjóri í hrútafirði sem að hefði fengið geitur
jú og abraham reiddist náttúrlega eins og gengur að
hreppstjóri hefði fengið geitur það hefðu alltaf verið góðir og gegnir
menn í hrútafirði og ekki síst hreppstjórar hefðu alltaf verið sóma menn
þar og og hann vissi það að í fleiri aldir að það hefðu verið mestu sómamenn alltaf hreint
og þetta væru bara svívirðingar sem að þeir formaður sinn finnbjörn elíasson og þórður grunnvíkingur
og reiddist mikið og allt að því að hann hætti að fara með þeim á sjó
hann stökk nú ekki hátt
þórður grunnvíkingur við þetta en sagði eitthvað á þá leið
af einhverju er nú vísan sagði hann vísan hvað segir abraham
margt vill lama sérhvert sinn það hefir svo til gengið að hrútafjarðarhreppstjórinn hefir
geitur fengið
þyrfti nú ekki annað en vísuna hún segði til sín sjálf
þetta er lygi og þvættingur og umsnúningur sagði abraham það var alveg sama
reyndar hefðu þetta verið geitfé en abraham mætti aldrei fá að vita það
hann hefir verið dálítið svona eins og við þekkjum
en svo fór hann til bolungarvíkur skal ég segja þér
og þá var það nú svona
hérna hann pétur oddsson okkar
sem var nú mesti sæmdarmaður og var nú
áður en alltaf fátækur og hann giftist nú þarna hún var sunnan úr dölum konan hans guðný
og þau fluttu svo úr hnífsdal til bolungarvíkur
og skúli thoroddsen fór nú að dubba hann upp þarna
kaupa fisk af þeim að vetrinum
blautan fiskinn hann þóttist græða á því skúli
og pétur hann átti þátt í þessu og svona gekk það smátt og smátt að
þetta gekk nú svona að hann komst áfram svona með þetta
en svo voru fleiri af þessum verslunum á ísafirði þeir vildu nú komast í þarna mata
krók á þessu og það var
jafnvel lárus snorrason nokkur sem var verslunarstjóri þarna á ísafirði ættaður eitthvað utan á vopnafirði
hann fór að kaupa þarna fisk karlinn jú
svo var það leon tangs verslun sem að þarna var lengi og eins á stykkishólmi þú hefir nú heyrt talað um leonhard tang hann
hann fór líka að kaupa þarna fisk
bolungarvík og þá var hér verslunarstjóri hjá honum
guðmundur ég held ég fari rétt með það hafi verið hjá leonhard tang
sem hann var verslunarstjóri eða eiginlega kaupmaður á fiski þarna en það fylgdi alltaf með því að þegar þeir
fóru að kaupa
svona fisk að þá urðu þeir að hafa eitthvað svona vörur eða þessháttar fyrir þá
sem að þeir þurftu með karlarnir nauðsynjar helst
og þá var það að þessi guðmundur einarsson hann
fari rétt með ættaður úr arnarfirði
og settist að þarna hann var sonur ólafs guðmundssonar
á ísafirði sem að lengi hefur búið í pétursborg sem kallað er á ísafirði keypt þar
bein um langan aldur
á ísafirði
guðmundur þessi settist að í bolungarvík
og einhverju sinni þá fer hann inneftir til til ísafjarðar til þess að sækja vöru
og þar var á meðal náttúrlega sykur og aðrar nauðsynjar
svo er önnur saga sem er nú ennþá stórkostlegri og
og fyrirferðarmeiri heldur en þessi að það var maður sem kom á göngu
úr hvannadal
leiðin lagg liggur fram rétt austan við klukkugil klukkugil
klukkugil
þetta er nú engin smáræðis gilskora
þetta er eiginleg gljúfur alveg hallalaust gljúfur innúr fjöllunum og nær alla leið inni í hvannadal
og það er eiginleg eng það er enginn foss í í gilinu
nema allra innst þar sem áin sem kemur fram úr hvannadal steypist ofan í gljúfrið
það er líklega eina fimm kílómetra lengd þetta
gljúfur með ákaflega háum hömrum
nú er það að þessi maður sem kemur úr göngu a s seint að kvöldi
að hann leiðin lá fram með klukkugili
og fram á svokallaðan garðhnaus það er á eystri brún gilsins og
honum er gengið fram á hnausinn og lítur ofan í gilið þar eru torfur niður við ána
hinum megin sem heita steinkutorfur
þá sér hann það að það er hvorki meira né minna en fjórar tröllkonur að dansa á steinkutorfum
maðurinn þær komu óðara auga á hann og maðurinn hypjaði sig sem fljótast á burt nema þær tóku til fótanna
á eftir honum og er þó ekki græð greiðfært
að stökkva þarna upp frá steinkutorfunum og yfir gilið það er skriða snarbrött og löng upp eystra megin
en ekki klettahamrar þar þarna er mjó skriða
og þær renndu sér þar upp
maðurinn hljóp
hvað allt hvað af tók og þær nú á eftir og þegar kom niður á rauðarárhl fleti
það er niðri á sléttlendinu
hann var frá kálfafelli maðurinn
hann kom ni þegar hann kom niður á rauðarárfleti þá gafst sú fyrsta upp þar
maðurinn hljóp austur í áttina austur heim til sín
austur við miðvatn þar gafst önnur upp
sú þriðja komst að landkvíslinni rétt fyrir vestan
kálfafell þar gafst hún upp sú þriðja en sú fjórða komst að túngarðinum
og þar gafst hún upp og sneri frá en maðurinn komst inn þá
alveg kominn að því að springa af mæði þá var búið að kveikja ljós í baðstofu þegar hann kom inn þegar
hann kom inn í ljósið þá er sagt að hefði steinliðið yfir hann
nú honum varð nú ekkert meint af þessu hann komst til sjálfs síns á eftir og
og er ekki getið um að hann hafi sakað neitt meir
nú þriðja sagan var það að þorsteini nokkrum þórðarsyni sem bjó
á kálfafelli hann var úr öræfunum e
dóttir hans dóttir þessa þorsteins
var guðrún
amma páls þorsteinssonar alþingismanns
fór þessi þorsteinn fór í hvannadal í kindaleit seint á hausti
það er nú langt að fara í hvannadal þegar stuttur er orðinn dagur og hann er
kominn
nei hann fór snemma hann fór fyrir dag
þegar hann kemur inn á svokallaðan garð
það er fremst í hvannadal
þá er nú orðið svo
ekki það bjart að það er ekki fullkomlega orðið sauðljóst svo að hann setti sig þar niður
og hugsaði sér að bíða þar til að birti betur
það rann víst á hann svefnhöfgi
segir sagan
en hann hrökk upp við það að hann heyrði sagt með dimmri og draugalegri röddu niðri í gilinu
það er hann þorsteinn þórðarson
hérna s stóð hann upp og hélt ferð sinni áfram inn í hvannadal eins og ekkert hefði í skorist og
og lauk sínum erindum þar
og þess þa það er ekki getið um það að að hann hafi orðið
mei nei neins meira var
þetta eru nú helstu sögurnar af s skessum í klukkugili sem ég hef
hef heyrt en
en það var áreiðanlegt að eldri menn þeir trúðu þessu ja svona fram fram undir
fram undir
daga þeirra sem að e voru e nokkuð eldri en ég
því að þorsteinn á reynivöllum
sagði mér þá sögu að hann fór í göngu í hvannadal ásamt katli jónssyni á gerði syni oddnýjar
þeir fóru í eftirleit um haust
í hvannadal í góðu veðri nú þegar þeir koma fram aftur þá
þeir á garðhnaus þar á eystri barmi gilsins
stoppuðu þá
settust þar niður
hann sagðst nú hafa verið ungur þá svona fyrir skömmu fermdur eitthvað svoleiðis svo hann sagðist hafa sagt
þeir voru búnir að sitja dálitla stund og horfa þarna oní gilið
ja ætli að
skriðuna
nema ketill spratt upp
eins og örskot og sagði hana haltu nú kjafti helvítið þitt og af stað að framan hann vildi ekki
ekki ræða þetta frekar þarna á þessum stað
nú þetta verður nú það síðasta sem ég hef heyrt um það að menn hafi svona haft beyg af einhverjum vættum þarna
hvernig var það heyrðirðu ekki talað um nykra
jú jú eg heyrði talað um það
ég heyrði talað um það það
var er tjörn hérna vestur vestur á mýrum hérna rétt vestan við fljótin sem heitir baulutjörn
og þar átti að vera nykur í ba baulutjörn
nú ég kann nú engar sögur sérstakar sögur um það
en og þó eina
að það voru hjón á rauðabjargi
e rauðabergi þau voru
bjuggu þar ja
eitthvað fram á þessa öld líklega fram
fram um
nítján hundruð tíu bjarni bjarnason og ástríður kona hans m
það sagði mér e þessa sögu maður þarna
sem þekkti þau vel þau voru
fengu orð fyrir að vera mjög heiðarleg og sannorð þau voru að fara til kirkju á hvítasunnu hj út að
brunn niður að brunnhól og leið þeirra lá meðfram baulutjörn þau voru ríðandi
þegar þau
riðu austan megin við e já eftir vatnsbakkanum
þá sjá þau einhvert kvikindi ofan í vatninu lá alveg niður við botn
gult á ljósgult á lit og loðið
það hefði verið svona á stærð við kálf
það lá þar alveg hreyfingarlaust þau riðu framhjá
og þetta var á hvítasunnu þau voru að fara til kirkju
og þe þetta er nú eina sem ég hef heyrt
að menn hafi séð þarna séð séð
skrýmsli eða nykur í þessu vatni en það var altalað að það væri vatn
og það heyrðist meira að segja oft
baul í því og helst undan vondum veðrum
það er fífutjörn
fífutjörn æðistór hún er rétt ofan við veginn
vegurinn liggur liggur rétt framan við það þar átti að vera nykur og það voru ýmsar sögur um það að menn
helst í myrkri þeir sáu einhvurt ókennt hross
jafnvel þeim sem þeim sýndist svona
og var allt að því komið að fara
banda það og fara á bak því
varð aldrei úr því því að maðurinn manninum varð oft litið niður
fæturnar á því og þá sá sá hann að hófarnir sneru
aftur í saint en ekki fram
og þá þar með var það útilokað að hann átti ekkert vi meira við þessa skepnu
en það sagði mér gömul kona í suðursveit
að móðir sín hún hefði
hefði átt fengið þegar hún byrjaði búskap fór úr fore foreldrahúsum hefði hún fengið jarpa meri
og hún hefði komið til með undarlegum hætti
að það vissi enginn til að hryssan hefði haft mök við nokkurn hest
hest en þó er það svo að hún verður fylfull hryssan og átti þessa jörpu meri
sem ég var að geta um áðan
og og hún sagði það að hún hefði þótt alltaf eitthvað einkennileg í háttum
þessi meri alla sína tíð
og eiginlega ekki neitt verulegt nytjahross
hún taldi víst að
að merin sem hún var undan hún hefði haft mök við við nykur í fífutjörn hún
hún gekk víst alltaf þarna vestur við tjörn
bíddu nú við svo er önnur tjörn það er utar í landinu sem að heitir því hún er hjá skjólhraun hjá svokölluðu skjólhrauni
sú tjörn og hún er kölluð skjóla svona í daglegu tali
já hún er nokkuð
töluvert grasivaxin þessi tjörn og
þeir slógu hana og höfðu töluverð hey heyskap úr henni
síðast þegar hún var slegin þá voru þeir
þarna einhverjir úr borgarhöfn slá tjörnina
þar á meðal var maður að nafni sigurður magnússon
honum finnst að
honum fannst að hann slái í eitthvert kvikindi þarna og það glamraði í því
og hann sá það að það renndi sér á ská í vatninu og lengra út í
eitthvað sem líktist skötu eða lúðu eða einhverju svoleiðis kvikindi
og það glamraði í því þegar að ljárinn kom
við það
ég held að það hafi nú
verið raddir uppi um það að það ætti að vera einhvurt kvikindi í skötulíki í tjörninni
og þetta þótti nú heldur en ekki styðja það
ég er nú að halda það
af því ég veit að ha þetta var sannorður maður að það hefur eitthvað verið að hann hefur ekki búið söguna til en ég er nú að halda það
að það hafi getað fokið þarna
járnplata þak þakjárnsplata eða einhver riflingur af þakjárnsplötu ofan í og sem að hafi
sem hann hafi snert með orfinu og og það hreyfst úr stað og
já eitthvað svoleiðis
svo er það ekki meira um það í þetta skipti svo eftir að skurðgrafa kom til sögunnar nokkrum árum seinna
þá var grafinn skurður út úr
tjörninni
a svona langleiðina þó var dálítið haft sem var óg sem ekki var hægt að grafa með skurðgröfunni
sem hefði orðið að handgrafa og það átti nú að gera seinna
en það og var gert
en mér er nú ekki kunnugt um það hvurjir
voru þá viðstaddir þegar það var gert sko því þá tæmdist tjörnin alveg
en það vold
það vildu margir vera þar nærstæddir þegar að haftið væri grafið í sundur til þess að sjá hvað kæmi í ljós
nú ég hef ekki heyrt að neitt hafi komið í ljós og
orðið nokkurs varir svo það er eiginlega búið að þurrka hana upp tjörnina
nú þessar tjarnir í borgarhöfn þær voru grasi vaxnar töluvert þegar fór að le þegar þær fór að leggja á haustin frostum
þá vildi fé hætta sér oft út á það
og þá þá þá vo var það svo ótraustur ís á því það vildi ná í grængresið sem hélst oft grænt í
í tjörnunum fram eftir öllum v öllu haustinu fram á vetur
og það va drapst oft af því tilviki kindur
þarna í tjörnunum
er búið að þurrka þessa tjörn upp
fífa hefur ekki verið þurrkuð upp en það er eiginlega hætt að vaxa gras upp úr henni af hverju sem það stafar
svo að af henni staf að það er langt um minni hætta
í við hana heldur en var áður en en hérna
svo voru nú ýmsir álagablettir var það ekki
jú ekki var það nú mikið um það það var eitthvað á reynivöllum var það ekki ja
ég veit ekki það var þetta það var blettur í túninu
sem hét var kallaður
lindarbali
hann tilheyrði neðra bæjarjörðinni það var trú
að það kæmi alltaf ótíð þegar lindarbalinn væri sleginn
ekki varð ég nú var við það að eftir að ég kom til minnis að það hefði nokkur
áhrif á veðurfar hann var náttúrlega alltaf sleginn af því þetta var nú inni í túninu
ég varð aldrei var við það að það hefði nein áhrif
á veðurfar
en um álagabletti
heyrði ég nú ekkert talað um
hvergi í engjunum heldur
nei ekki heldur
og engir álagablettir víðar sem þú hefur heyrt getið um
ja ekki í suðursveit nei en mér er ekki kunnugt um það hér í hinum sveitunum
þó svo hafi verið þá
þá hefur þei því ekkert verið á lofti haldið eftir að ég man eftir nei nei
og engir staðir sem ekki mátti kannski gera jarðrask
eða eitthvað svoleiðis til dæmis hérna nærri höfn eða eitthvað slíkt nú búinn að vera hérna svo lengi nei ekki hef ég heyrt talað um það
nú var við það
segja mér þarna eitthvað um hrollaugshóla já já
hrollaugshólar eru vestan við fellsá rétt utan við veginn eins og hann er nú
og það er svona það er svona klettaþyrping frá austri til vesturs
lágt að vísu
að norðan með háum
beltum tvísettum klettabeltum að framan ákaflega formfagurt og
fallegt og skemmtilegt skemmtilegir hrollaugshólar að framan
það eru beinir bekkir beinn bekkur þarna
kletta og bæði ofan og neðan við
þann bekk grasivaxinn bekkur fallegur en svo er skarð í miðjum hólunum sem heitir hról hólaskarð
í þessu skarði eru landamörk á milli reynivalla og fells
jarðarinnar fells sem
og munnmælin segja að hrollaugur hafi verið heyr heygður í þessu skarði
gamalt fólk vildi nú hafa það að það
það mundi eftir því að
hrollaugshólli haugurinn áð þegar að það fólk mundi eftir sem að ég hafði tal af
það hafði verið hóll þarna í skarðinu sem var álitið að væri
hroll haugur hrollaugs
en hann mun hafa fjarið farið af þegar að
tók af á felli með vatnsflóðinu því það hefur einmitt farið út úr skarðinu og brotið hauginn upp
og það var nú átján hundruð sextíu og átta og
ja oddný gamla á gerði hún þóttist nú hafa munað eftir hrollaugshaugnum
og það getur náttúrlega vel passað
sem að ég hafði tal af
þeir gátu nú tæplega munað eftir honum því þeir hafa verið of ungir til þess þegar að
hlaupið þetta kom
oddný gamla hún sagði það að það hefði sést þegar áin var að brjóta þarna upp hólinn hann
með þykkum moldarbökkum að það hefðu sést standa einhver raftsprek þar út úr
en það getur vel verið að hún hafi sagt þetta satt en hún var nú skáldmælt vel
og hefur nú ekki látið sig muna um það að grípa þá til skáldskaparins til þess að gera þetta svona heldur sögulegra
nú það virðist nú svo sem að eng
að afkomendur hrollaugs landnámsmanns hafi ekki orðið langæi æðir þarna á breiðabólstað
því þar vi virðist ekki hafa verið neinn af þeirri ætt
um árið þúsund
nú fræðimenn telja nú að hrollaugur hafi nú komið hingað út
mjög seint á landnámstímanum
jafnvel eftir níu hundruð aðeins
því að við sjáum það á því að eftir því sem njála segir nú
síðu hallur kemur að austan með þangbrand með sér á leið til alþingis þá tínir hann nú upp þessa
frændur afkomendur hrollaugs sem til eru
en það er bara kolur þorsteinsson á kálfafelli
og og hróaldur össurarson á breiðá
hann kemur ekkert að breiðabólstað e
einnig er það að þegar að
flosi fer austur á land eftir brennuna í liðsbónina þá tínir hann
afkomendur hrollaugs það er að segja
sko flos flosi átti fyrir konu dótt dóttir síðu halls
hann fer að heiman þegar hann fer í liðsbónina austur þá fer hann
heim að heiman og að hnappavöllum og þaðan að breiðá
síðan og síðan að kálfafelli
í suðursveit
hann kemur ekkert við á breiðabólstað og breiðabólstaðar er ekkert getið í sambandi við hans ferð
nú svo er nú ekki meira um það en þetta bendir eiginlega til þess að afkomendur hrollaugs hafi algerlega
þeir hafi mjög
yfirgefið breiðabólstaðinn
því þa mér finnst
það ekki leyna sér að
sá sem skrifaði njálu hann hafi verið
kunnugur mjög vel kunnugur á þessum slóðum
og hann hefði nú sennilega
ekki getað stillt sig um að geta þarna afkomenda hrollaugs hefðu þeir verið á þessum stöðum
heyskap í drangey þú varst
þú hefur stundað heyskap eitthvað í drangey er ég var einn dag bara aðeins einn dag það gekk nú náttúrulega sólarhringurinn í það
þá hafið þið
í land já var það þá þurrkað þegar komið var með það í land það þurfti ekkert að þurrka það þetta varnþurrt þær átu þetta
kýrnar' alveg eins og ég veit ekki hvað
á hvaða tíma árs á hvaða tíma ársins sem þið heyjuðuð
þetta var svona í apríllokin
sem við fórum fram
var var þá komið grænt gras þar eða það var það var grænt þó nokkuð já en náttúrulega voða mikil sina í því það
sem þið gáfuð kúnum sem sagt já já
þá hafið þið bundið það í bagga uppi já við urðum að binda allt saman í venjulega bagga
og hvernig var það svo komið niður í fjöruna við létum að fara sko á kaðli niður renndum því niður
við heyjuðum á lambhöfðanum
já á lambhöfðanum já já það er nefnilega dálítið sér já já og létum það fara ofan á uppgönguna það er styst þar niður
og svo er aftur langt frá uppgöngunni og niður í fjöru
við urðum að
selflytja þetta svona vildi það ekki fara úr böndunum á
jú jú alltaf að fara úr böndunum
jú jú fór það þá ekki allt út í loftið og stundum slitnaði það
það ódrýgðist náttúrulega mikið
og síðan hefur það verið flutt í bát úteftir já já í sævarslandsvíkina
já já urðuð þið oft heylausir á vorin
ja þeir urðu nú tæpir þarna sumir já já hverjir voru
sem heyjuðu þarna
það var nú aðallega frá sævarlandi og þorbjargarstöðum
manstu hvenær þetta var
ja ætli þetta hafi ekki verið voruð nítján hundruð og
nítján hundruð og níu eitthvað svoleiðis
minnir það fengu þeir þá sérstakt leyfi til að heyja eyjuna já þurfti að borga ef til vill fyrir það
ætli það ég hugsa að
björn gamli var nú mikið þarna með eyjuna þeir voru í félagi þar sko nokkrir hérna
sem höfðu hana á leigu og björn var nú einn í því hafði sigið og svoleiðis sko
var eyjan heyjuð á hverju sumri þarna á tímabili
nei ég ekki held ég það ekki minnsta
ég muni eftir en jónas heitinn læknir hafði þarna kindur
hvernig var þeim komið upp í eyjuna
þeim ja ég skal nú ekki
get nú ekki svarað því almennilega það er nú ljótorðir menn hér í bænum sem að
kunna þá sögu
verið halað upp á köðlum ég hugsa það
minnsta kosti
það var ekki komin eins góður útbúnaður
nú getur fólkið gengið þetta alveg viðstöðulaust búið að setja stiga þarna á löngum parti
við ættum kannski að fara að ljúka þessu spjalli árni já þú vilt kannski segja eitthvað að lokum
sérstakt nei
að mig vantar eitthvað þá kem ég til þín aftur
já ja það ég fæ þá ekki að heyra það ef þú kemur ekki aftur
og þá áttu með því að þú þykist ekki muna formannavísurnar núna þá máttu vera nokkuð öruggur um það ég kem aftur
já þú græðir ekki á því
jæja ég þakka þér kærlega fyrir þetta spjall já það er ekki að þakka þetta spjall fór fram hér í stofu eða herbergi árna en þetta þetta er allt af vanmætti gert og
vitleysa að taka svona lagað
spólu
þetta spjall er tekið tveir
nú minnislaus svo heyr ég illa líka sko það er allt eins sko
ég heyri svo illa hvað þú segir stundum
það verður svo óskýrt já
þér finnst kannski að ég ætti að tala hægara eða
og hærra væri það betra fyrir
hægt já sérstaklega hægt og
hærra já já
en þú hefur nú ekki misskilið neina spurningu ennþá minnsta kosti ertu viss um það já ég hefði áttað mig á því
misskilið það já það er allt í lagi en ég þakka þér kærlega fyrir þetta
en kannastu við niðurhleypur kannastu við það orð
já ég kannast nú við það
þá var það spöng yfir bogann sko sem að var
boginn var þá í tvennu lagi sko og fjöður
svo sar spöng ofan á sko
sem að klemmdi hana aftur þá var þegar fjöðrnini var kippt af þá þá
niður sjálfur þurfti ekki að taka niður baggann sko
þá duttu baggarnir niður
ég man eftir því manstu eftir þessu þegar þú varst krakki já
og þessir þrír menn sem þú nefndir þeir hafa smíðað svona klakka
ég held að það hafi nú enginn þeirra gert nema nema í víkum
smíðaði svona hleypiklakka já
þú veist ekkert hvaðan þessi hugmynd er komin að hleypiklakkur nei nei
en þú manst eftir því sem krakki já ég man eftir því ég sá svoleiðis klyfbera
nú verið fyrst og fremst það er annaðhvort
verið guðmundur heitinn í búðum eða arni ég man ekki ég skal ekki fullyrða hvor þeirra það verið sem smíðaði þetta
var mikill iðnaður í sambandi við rekaviðinn hjá ykkur
nei nei það var það ekki sko þetta var bara rifið í staura
sumir keyptu hann órifinn og allavegana svoleiðis sko
en var ekki skorið eitthvað út
það voru til útskurðarmenn rafn heitinn gerði það hann smíðaði aska og skar þá út og öskjur
hvert seldi hann það já já hvert seldi hann þá muni bara
hverjum sem vildi held ég langaði til
eignast þá
svo hafa verið smíðuð amboð ýmis úr þessu er það ekki jú jú orfin og hrífurnar
voru það þessir sömu menn og gerðu klyfberana sem að já já
nú svo vandalítið
en þeir gerðu mikið af því að
hafi talsvert almennt á bæjum á skaga að menn
svona iðnaður kringum rekaviðinn
í sambandi við rekann nei það var nú ekki almennt en þó nokkuð víða
eitthvað svolítið í smáum stíl þá
ekki á hverjum bæ líklega nei nei það var það ekki nei
veistu um fleiri en þessa þrjá menn sem að stóðu í
sem sagt klyfberasmíðum og og amboða
það voru nú smíðaðir drangeyjarflekar líka
nokkuð vel smíðaðir það var maður þarna sem jóhannes hét á sævarlandi hannsmíðaði þó nokkuð svona
búsmunum og öllu mögulega svoleiðis sleifar
og því um líku
hvers son var jóhannes
hann var jóhannesson
en voru þessir drangeyjarflekar voru þeir seldir þá
ha þessir drangeyjarflekar sem smíðaðir voru voru þeir seldir til manna sem voru við drangey eða
nei þeir smíðuðu þá vanalega fyrir sig bara handa sér þetta var mátti heita
að það væri farið á hverjum bæ til eyja
hér í gamla daga en voru margir formenn þarna útfrá sem voru við eyjuna
nei þeir voru nú ekki margir manstu eftir einhverjum
já já það var á þorbjargarstöður björn björnsson fossi björn sigurðsson
vallandi skúli sveinsson
ketu sveinn magnússon
ég man nú ekki hvað fleira eitthvað held ég nú kannski fleiri voru þessir allir menn formenn
já já allt allt formenn þetta
og svo þeirra áhafnir hafa verið af skaga þá já já
fengu þeir hásetana svona þetta var maður af bæ sem fór til eyja einn maður af bæ
og þeirra hlutur hefur sem sagt komið til fólksins á bænum já já
en hvað er þetta lengi sem að stundaðar eru flekaveiðar