tiro-is/ismus huggingface dataset:
hefur þú hugsað þér að standa við orð þín og greiða hálft ríkið fyrir þann sem getur fært þér son þinn
dró þá niður í konungi því þá var hann að hugsa um að hann yrði að missa svo mikið af auðæfum sínum
en segir þó að lokum hver var það sem getur sagt mér eða fært mér son þinn minn
það er ég
já þú
segir hann svo spyr hann hana að nafni og hverra manna hún sé og þá er hann fær að vita það allt saman þá segir hann henni
ég greiði þér fimm skeffur silfurs
lítið þykir mér það segir hún allt það sem þú hefur heitið
og mun þá sonur þinn ekki koma
ég gef þér hann sjálfan segir konungur þá ja það var nú annað mál segir hún
og þá skyldi
vera veisla mikil og auðvitað yrði hann konungur og fengi svo allt saman
þegar kóngur væri orðinn gamall og hættur að hafa ánægju af fjármunum sínum
var nú slegið upp veislu mikilli
og er ekki að orðlengja það að þau unnust
vel og lengi
og brenni þeim í kolli baun sem ekki gjalda mér sögulaun fyrr í dag en á morgun köttur úti í mýri setti upp á sér stýri og úti er ævintýri
það var einu sinni maður sem að var sem hét björn hann var mesti ókindarmaður hann lagðist út og lifði mest á stuldi þar
stal hann konungsdóttir og bjó með henni og átti með henni eina dóttir
og hún hét ingibjörg þegar hún er uppkomin uss
þegar ingibjörg
uppkomin stúlka veikist móðir hennar og segir við hana þegar ég dey sem ég finn ég muni gera þá mun faðir þinn vilja láta
láta þig sofa hjá sér
ég læt þig hafa þorn sem svarar fyrir sig þú skalt stinga því niður
og segja honum að þegar hann segir þér að fara að hátta
nú átt þú að sofa hjá mér í nótt hún lætur það
svo fer hún út og stingur þorninu niður það svarar fyrir sig og segir ég kem senn en sagði ekkert annað
svo hleypur hún í burtu eitthvað langt í burtu og veit ekkert hvurt hún fer hún
hleypur áfram í skóginum loksins sér hún ljós þá sér hún lítið hús og fer heim að húsinu
þar kemur kona til dyranna og hún spyr spyr hana hvort hún geti fengið að vera hjá henni í nótt já í nótt segir konan
svo er hún þar um nóttina um morguninn segir konan við hana nú get ég ekki lofað þér að vera lengur en áður en ég fer þá máttu kjósa þér einhvern hlut
um sama leyti þá veltur fram
einhver vömb alveg eins og gorvömb en þó en þó er eins og það sé manneskja hún veltur um gólfið og segir kjóstu mig kjóstu mig ingibjörg
nú verður þú að setjast á setjast á bakið á mér því ég fer hérna yfir sjóinn
svo fer hún með hana yfir á eyju sem kóngurinn hafði kindurnar sínar í þar fer hún með hana ofan í jarðhús fer með hana þar inn í herbergi og segir henni
nú geri ég vitleysu haltu þá bara áfram eins og þú vilt já
þetta er nefnilega alveg vitlaust hjá mér ég ruglaðist alveg í því
húsafelli
þriðja ágúst nítján hundruð sextíu og sex herdís jónasdóttir segir söguna af birni bragðastakk
þetta er önnur spólan sem ég tek upp í dag
það var einu sinni maður sem lagðist út
var kallaður björn bragðastakkur
hann stal öllu sem hann gat náð í og þar með konungsdóttir
og bjó með henni og átti með henni eina dóttir sem ingibjörg hét þegar hún var uppkomin stúlka
þegar ingibjörg er orðin uppkomin þá segir drottningin við hana ég er veik og ég mun deyja bráðum
ég mun deyja bráðum en þú verður að gæta að því að þegar ég er dáin þá vill faðir þinn að þú sofir hjá sér en það skalt þú ekki gera
þú skalt beita hann brögðum láta sem þú ætlir að sofa hjá honum en þegar hann er háttaður skaltu segja að þú þurfir að fara út að taka inn þvott
ég læt þig hafa þorn
sem þú átt að stinga niður það mun svara fyrir sig
þornið ég kem senn svo fer hún í burtu
stutt frá og þar sér hún lítið hús utan við borgina hún fer þangað
bankar þar að dyrum og
spyr hvort hún geti ekki fengið að vera hjá honum hún skuli vinna fyrir sér
hún geti fengið það hún yrði að
elda matinn og hjálpa sér til að sauma fötin á kónginn
hún lofar því og hún saumar svo vel fötin að kóngur er alveg hissa hvað skraddarinn er farinn að sauma vel og vill endilega vita hvort hann hafi ekki einhvern til að
hjálpa sér en hún var búin að biðja skraddarann að segja segja ekki frá því að hún væri þarna
er hún búin að sauma tvennan fatnað á kónginn
og alltaf verður hann meira og meira hissa hvað fötin eru vel
fötin eru vel saumuð
sauma þriðja fatnaðinn sem allur var gullsaumaður
þá trúir kóngur honum ekki lengur
því ekki lengur að hann sé einn við þetta og svo fer hann heim þegar
skraddarinn átti ekki von á honum og sér ingibjörgu hann verður svo hrifinn af ingibjörgu að hann vill giftast henni
hún segist vilja giftast honum með því skilyrði að hann taki aldrei vetrarmann svo hann láti sig ekki vita fyrst
svo líður að hausti og þá kemur til hans maður spyr hann um vetrarvist kóngur segist skulu tala við kon
fyrst þá fer ég í annað konungsríki og segi frá því að þú hafir svona mikið konuríki að þú þorir ekki að taka vetrarmenn nema spyrja drottninguna að því það
þótti kónginum skömm að því og segir honum
um kvöldið kemur ingibjörg niður og sér vetrarmanninn og þá er þetta faðir hennar hún veit að hann er kominn til að gera henni eitthvað illt hefna sín á henni
hann hendir því í gluggann þá kemur einhver belgur fyrir fyrir gluggann
og og svo segir svo segir hann kónginum að hún hafi átt tekur dauðan hvolp og segir að hún hafi átt þetta
svo segir björn kónginum að það sé ófært fyrir hann að vera að eiga manneskju konu sem eigi svona kvikindi
björn eða kóngur lætur það gott heita svo næsta ár þá á hún annað barn
það er stúlka líka
og það fer allt á sömu leið hún hún getur ekki fætt og björn segist skulu hjálpa henni
og svo tekur hann barnið og
út um gluggann og aftur kemur þessi vömb fyrir gluggann um leið og hann hendir barninu út
en sig björn tekur tekur dauðan hvolp og segir kónginum
að hann hafi fætt hún hafi fætt þetta og ennþá eggjar hann hann á það að hætta við að búa með ingibjörgu
þú skalt ráða hvað þú gerir við hana
utan um hana þrjár járngjarðir og lætur menn menn sína fara
með þá út í skóg og láta þar sem mest von var á villidýrum kistuna skilja hana þar eftir
nú koma villidýrin koma við eina gjörðina og þá sprakk hún og opna sprakk gjörðin
þá verða þau hrædd og stökkva í burtu eftir eftir dálítinn tíma koma þau aftur
við aðra gjörðina hún springur þá líka
og þá hlaupa þau aftur í burtu
en þegar þau koma í þriðja sinn
þá komu þau við þriðju gjörðina og nú opnaðist kistan og þá urðu þau hrædd fóru burtu og komu aldrei aftur villidýrin nú
látið þig vera lengur en þú mátt kjósa einn hlut úr eigu minni
og um leið kemur vömb skoppandi fram það er eins og kvenmaður en þó alveg hreint eins og vömb í laginu
og segir kjóstu mig kjóstu mig ingibjörg drottning
og þá segir ingibjörg ég kýs það sem veltur eftir gólfinu
veltir hún á undan ofan að ofan að sjó og segir nú ferð þú á bakið á mér því ég fer hér yfir
halda til í eyjunni eyju konungsins en það getur nú vel verið að kóngurinn sakni kindanna sinna í vetur hann er ekki of góður til að leggja til
kjöt í matinn handa okkur í vetur
þetta eru börnin þín þessi börn átt þú að fóstra í vetur svo fer nú kóngi að
hverfa dálítið af fénu og rauður er alltaf að segja honum þú ættir að fara að gá að því
hvurnig standi á kindahvarfinu í eyjunni
farðu út í eyjuna og aðgættu það en þá gerir svo mikið
annað skiptið ætla þeir að fara og þá ætlar kóngurinn einn það kemur aftur rok svo hann getur ekki farið
þú ert víst völd að kindahvarfinu hér í eyjunni við tölum um það síðar björn bragðastakkur segir hún
svo fer hún með
fer með
jarðhýsi lætur kónginn setjast á gullstól
en björn setjast á járnstól og setur járngjarðir yfir herðarnar á honum
og þar eru í gaddar sem geta stungist inn í hann
svo segir hún kónginum að nú verði hann að segja sér ævisögu sína
og kóngur gerir það
kemur að því hvernig hafi farið með ingibjörgu þá fer hann að gráta hann sá svo mikið eftir því að hafa látið björn fara með hana í burtu
hann byrjar á því að segja ævisögu sína en þegar hann ætlaði að skrökva þá segir gorvömb
stingið hann gaddar þá stungust gaddarnir inn í brjóstið á honum svo hann þorði ekki annað en að segja alveg satt frá öllu saman
nú verður nú verður þú kóngur að refsa honum eitthvað fyrir
farið að ráði sínu
þú skalt ráða því segir segir kóngur
þá losar hún um hlera sem er undir stólnum og hlerinn steypist ofan í sjóðandi vatn og þar lét björn lífið
hvað ætlarðu nú að gera fyrir mig fyrir það að ég hef hjálpað þér svona mikið því hérna er nú konan þín og börnin sýnir honum inn í herbergi
þú skalt bara segja
fyrir ég geri allt fyrir þig sem þú vilt segir kóngur
þá set ég það upp að þú gefir mér yngri bróðir þinn fyrir mann og haldir brúðkaup mitt
kóngur lofar því svo fer fer fer kóngurinn með drottningu sína og börnin og gorvömb
heim að höllinni og segir bróðir sínum frá þessu hann verður ósköp daufur yfir því að eiga þessa ófreskju en það verður
og gorvömb er afskaplega kát en brúðguminn er voða daufur svo þegar þau fara að hátta um kvöldið og sofa
þá en um
nóttina vaknar hann við það að það er fögur konungsdóttir í rúminu hjá honum en
hamurinn af gorvömb liggur á gólfinu hann lætur brenna haminn og vekur konungsdóttir og
hún segir það að hún hafi verið í þessum álögum og það hefði verið lagt á sig að hún yrði
að þessari ófreskju og gæti ekki komist úr þeim nema hún eignaðist giftist einhverjum ungum konungssyni
og þá er sagan búin
þakka þér kærlega fyrir
það var einu sinni kóngur og drottning í ríki sínu
þau áttu sér ekkert áttu ekkert barn en drottninguna langaði voða mikið til þess að eignast dóttir
einu sinni var hún á ferð í vagni
stýrði vagninum hann var öfundsjúkur og vondur út í drottninguna
þá hittist svo á að hún verður á milli meiðir sig í fingurinn
hvít og mjöll eins og snjórinn
og rauð
í kinnum eins og blóðið var og svört á hár alveg eins og
eiga barn í föðurgarði drepa mann í föðurgarði og brenna borgina hans föður þíns
eins og hún óskaði eftir
en það fannst öllum einkennilegt að hún lét taka barnið strax frá sér vildi ekki sjá það
svo er telpan orðin
svona ung fullorðin og aldrei hafði hún séð móðir sína og aldrei hafði móðir hennar séð hana þá veikist hún mikið drottningin
og biður um að fá að sjá barnið drottningin segir öllum að fara út meðan hún sé að tala við dóttir sína
en þegar fólkið kemur aftur þá liggur hún í yfirliði á gólfinu telpan en drottningin er dáin
svo veit enginn neitt um það hvað þeim hefur farið á milli
svo líður og bíður og kóngur er svo hryggur að hann neytir hvorki svefns né matar
hann átti bróðir sem sagði honum að það dygði ekki að vera svona hryggur hann yrði að hugsa um sín störf
og það væri best fyrir fá sér aðra konu það geri ég ekki segir kóngur því allar stjúpur eru svo vondar og ég vil ekki ingibjörgu svo illt
ég skal fara og útvega þér konu hún mun ekki gera ingibjörgu illt
svo fer hann af stað og kemur í mörg konungsríki og sér margar konungsdætur
sér enga sem honum líst nógu vel á
seinast kemur hann í eitt þar er konungsdóttir sem hildur heitir
fríð og falleg og þegar maðurinn sér hana
eða kóngsbróðirinn sér hana þá
finnst honum hún vera svo afskaplega lík ingibjörgu
svo fer hann fram á þetta við kónginn hvort hann vilji ekki láta láta dóttir sína giftast kónginum bróðir sínum
ég skal gera það ef að hún vill það sjálf hún ræður sér sjálf segir kóngurinn svo talar hann við hildi
og hún segist gera það með þeim skilmálum að hún skuli festast kónginum
ekki giftast honum fyrr en eftir þrjú ár og hún verði að fá að halda til í skálanum sem ingibjörg haldi til í
hann kemur með hana heim
hann vill undir eins
hildi þegar hann sér hana
en bróðir hans segir honum það
með hvaða skilmálum hún hafi komið þangað þá lét
það gott heita hún flytur svo í kastalann til ingibjargar þær verða strax samrýndar
og þeim líkar afskaplega vel hvor við aðra
af hverju ert þú svona hrygg af því að mig langar til að eiga barn
ég skal gefa þér ráð farðu út í skóg þar kemur þú að litlu húsi
þar sefur þú í þrjár nætur þá mun koma maður til þín í rúmið þegar þú ert háttuð og þú átt að gera allt að vilja hans
ingibjörg gerir þetta svo líður og bíður
fer að þykkna undir belti rauður sér það og segir kóngi
það sé áreiðanlegt að hún sé hún sé eigi von á barni kóngur trúir því ekki
hvernig á ég að vita það segir kóngur
afmælið þitt er bráðum þú skalt halda upp á það þú skalt
halda dansleik og bjóða ingibjörgu upp og dansa við hana alla nóttina ef hún heldur það út þá er ekkert að
hildur segir ingibjörgu frá þessu
ingibjörg verður ósköp hrygg vertu ekki hrygg segir hildur ég mun hjálpa þér þú veist af því hvað við erum líkar
þú ferð í mín föt en ég ég verð í þínum fötum svo dansa ég í alla nótt en þú situr hjá föður þínum
þetta var gert svo veit kóngur ekkert um þetta og hann er dálítið hróðugur við
rauð og segir að ekki hafi nú verið mikið að marka það sem hann hafi sagt rauður segir lítið við því
líður og bíður svo kemur að því að ingibjörg ætlar að að ala barnið það var turn á kastalanum þar sem þær bjuggu
hildur lætur ingibjörgu fara þar upp segir öllum að hún sé með smitandi veiki og það megi enginn koma til hennar
hún ætli sjálf að stunda hana
og svo er hún þarna þangað til hún er búin að eiga barnið
þá lætur hildur barnið í reifar
út um gluggann en skuggi kemur á gluggann eins og einhver hafi tekið á móti barninu
svo klæðir ingibjörg sig
eftir að hún er orðin frísk og enginn veit neitt um þetta frekar
svo líður og bíður
eftir nokkurn tíma þá fer rauður að fer ingibjörg aftur að verða hrygg
og þá fer rauður að tala um það við kónginn að hún sé nú eitthvað eitthvað dösuð
kóngur ansar því ekki neitt
svo fer svo fer hildur að spyrja hana af hverju hún sé svona niður dauf það er af því að mig langar til að drepa mann segir
einhver ráð verða með það segir hildur
það var eplatré fyrir neðan há björg
og þar uxu afskaplega falleg epli en enginn hafði getað náð í eplin af því það var svo vont hættulegt að síga niður
nú tekur hildur til máls við við kónginn og segir að sig langi svo mikið í eplin af þessu tré kóngur
það sé nú ekki hægt að ná í þau
hann rauður nær í þau hann er svo afskaplega kjarkmikill og duglegur og fallegur segir segir hildur hann gerir það áreiðanlega
nú verður rauður svo montinn yfir þessu að hildur skuli vera svona hrifin af honum og hann segist nú halda
kjark til að síga þarna niður
svo leggur nú hildur á ráðin hún lætur ingibjörgu halda í halda í endann
halda í endann sem er tæpastur
svo er hún næst svo þegar að hættan er sem mest
þá þá lætur hún ingibjörgu
sleppa spottanum
það brá öllum svo mikið við að allir misstu spottann og hann hrapaði niður og lét þar líf sitt
svo líður ennþá
kemur á þriðja árið
þá fer ingibjörg aftur
verða dauf hildur spyr hana að því af hverju hún sé svona dauf
hún vill ekki segja henni það þá skal ég segja þér það þig langar til að brenna borgina hans föður þíns svo kemur hildur því svo fyrir
að þau að hérna allt fólkið fer eitthvað í burtu en þær eru bara einar heima hildur
þegar allt fólkið er farið þá tekur hún
ljósmeti
olíu og sitthvað eina
og leggur í höllina fyrst bera þær allt fémætt út úr höllinni
þegar þær eru búnar að því
og ingibjörg byrjar á því að kveikja í og þar með var höllin komin í bál
það gerir nú ekki mikið til segir hildur nú er komið að
okkar og ég get ekki hugsað mér að búa hefði ekki getað hugsað mér að búa í þessari gömlu höll auðvitað byggir þú nýja höll og svo giftum við okkur
þetta er bróðir minn hann var í álögum
en fyrir það að ingibjörg fór til hans og
þau eignuðust þetta barn
þá komst hann úr álögunum nú verður tvöfalt brúðkaup nú giftum við okkur bæði
bæði við og svo ingibjörg og bróðir minn og það var slegið upp þessari voða veislu og það var gleði
á því endar sagan
hver sagði þér þessa sögu ég man það nú ekki það er svo voðalega langt síðan
afskaplega ég gæti vel trúað að mamma hafi sagt mér hana
aldrei lesið hana neitt ég hef aldrei lesið hana er hún ekki í bókinni þinni torfi
ég hef aldrei séð hana á bók
þetta er sagan af
hildi góðu stjúpu er það ekki
sagan af hildi góðu stjúpu
jæja hér er nú heldur söfnuður hernig
við byggjum þér út já það er pláss hérna hérna bara nei sittu á stólnum krakkarnir geta setið á gólfinu
teljum geira líka
og hvað er hún rósa gömul þriggja ára hún er þriggja ára og hann torfi hann er þrettán þrettán ára já
og svo er einn fullorðinn þar
já þrír
húsafelli í hálsasveit þriðja ágúst nítján hundruð sextíu og sex þetta
þriðja spólan sem ég tek upp á í dag herdís jónasdóttir segir ævintýri
einu sinni kóngur og drottning í ríki sínu þau áttu sér eina dóttir sem hét mjaðveig
en kóngurinn hét máni
þegar að hún er orðin uppkomin stúlka þá deyr móðir hennar mjaðveig tók sér
afar nærri
og og kóngur líka svo voru það vinir hans sem fengu hann til að ná sér í aðra konu
þeir sögðust skyldu ná í hana fyrir þá þeir þeir fara út í skóg og þar finna þeir fallega konu með stálpaða dóttir á líkum aldri og mjaðveig
þeir biðja hana að koma og og giftast kónginum hún vill gera
hún bjó sér í kastalanum mjaðveig
svo þegar
að dálítill tími var liðinn
drottningin að hann fari að heimta skatt af löndum sínum
svo fer hann í burtu
en þegar hann er kominn í burtu þá segir drottningin við mjaðveigu nú skulum við fara og fá okkur göngutúr úti í skóg
en þegar þær koma út í skóginn
þá ráðast þær báðar að mjaðveigu
og berja hana
binda hana á höndum og fótum
og færa hana úr fötunum svo lætur drottningin dóttir sína fara í fötin hennar og segir þú skalt verða alveg eins og mjaðveig
svo fer hún heim með hana og lætur hana fara í kastalann
og segir öllum að þetta sé mjaðveig mánadóttir
illa ertu komin mjaðveig mín
en nú ætla ég að leysa þig
svo læt ég hjá þér dúk og ef þú brýtur ef þú hérna tekur hann í sundur þá geturðu óskað þér hvaða mat sem þú vilt fá
mjaðveig vaknar hún er hún er laus úr fjötrunum
og hún dregur undir dúkinn og ætlar að fara að borða en þá kom stelpan
hún hefði það þegar hún sér að hún er laus
ræðst hún á hana aftur bindur hana tekur af henni dúkinn og fer
nú nú skaltu þegar þú vaknar
elta hnoðið sem liggur við hliðina á þér
hún vaknar og sér hnoðið við hliðina á henni og það veltur á undan henni alla leið niður að sjó og þar er lítið hús og þar gat hún hafði hún allt sem hún þurfti
með þar göluðu gaukar þar spruttu laukar og þar fór hrútur úr reyfi sínu
svo líður
búin að vera þarna dálítinn tíma þá sér hún að skip kemur að landi
það kemur bátur í bátur í í land
og hún flýtir sér svo mikið heim í húsið sitt hún var svo hrædd þegar báturinn var
landi að hún missir af sér gullskóinn á öðrum fæti festir hann á milli steina
en þorir ekki að bíða eftir að taka hann og flýtir sér inn
svo kemur kóngsson sem var einmitt kominn í þeim með þeim ásetningi að fá mjaðveigar konungsdóttir og finnur skóinn
fer með hann heim í höllina og segir við drottningu hvort að mjaðveig mánadóttir sé ekki hér jú segir hún ég fann þarna gullskó niður við sjóinn hann
hlýtur að vera af henni já það er áreiðanlega af henni
í stafni situr höggvinhæla fullur
skór af blóði en heima situr mjaðveig mánadóttir mikið betri brúðarefni en þú
hrútur úr reyfi sínu og alltaf grét hinn ungi sveinn sem í vöggu lá
mikið erum við líkar á stærð þú ættir nú að lofa mér að máta fötin þín mjaðveig gerir það
fer í fötin og segir nú nú fer ég heim og verð drottning
verð drottning verð drottning mannsins þíns en þú skalt fara til hans þríhöfða þursa bróðir míns
svo veit enginn neitt um þetta einu sinni er einn hirðmaðurinn á gangi með sjónum
en það brá svo við eftir þetta
og alltaf grét hinn ungi sveinn sem í vöggu lá
en nú þegar maðurinn er þarna á gangi þá sér hann að það kemur glerhús upp úr upp úr sjónum upp á upp á hamarinn
og þar er ung kona sem er alveg eins og mjaðveig drottning hún mænir heim að höllinni það er járn fest utan
um glerhúsið glerhúsið en út í sjónum stendur þríhöfðaður þursi voða stór og heldur í festina
hann veit ekkert hvernig á þessu stendur svo hverfur þetta ofan í sjóinn aftur
skammt frá er dvergasteinn þar er lítið dvergabarn að leika sér
og hann tekur gullhring maðurinn tekur gullhring af hendi sér og gefur dvergabarninu þá kemur dvergur út úr steininum og segir þakkar honum fyrir
og spyr hann hvað hann geti gert fyrir hann í staðinn
og ég skal hjálpa þér til þess að
bjarga henni hérna er sverð þú skalt höggva á festina þegar hún kemur næst upp hún á bara eftir að koma einu sinni upp enn
þá er engin von
en þú skalt kalla nefna nafnið mitt ef þér liggur á nú kemur nú kemur glerhúsið aftur upp úr sjónum
hann heggur á festina og hún fer í sundur risinn dettur aftur á bak í sjóinn sjóinn
en eftir svolitla stund rís hann upp aftur og kemur öskuvondur og ætlar nú að ráðast á manninn
þá kallar hann á dverginn dvergurinn kemur með poka með einhverju dufti í
í augun á karlinum svo hann verður blindur
svo ráðast þeir báðir á hann og drepa hann
svo fer hann með hana heim hana mjaðveigu og segir kónginum allt saman
og þeir komast nú fljótt að því að þetta er ekki rétta drottningin sem var þarna fyrir
og mjaðveig fer heim
þá spruttu laukar þá göluðu gaukar þá fór hrútur úr reifi sínu og aldrei grét hinn ungi sveinn sem í vöggu lá
þá er hún búin
það er eins þetta er svo gamalt að ég man ekki hver sagði mér hana hefurðu lesið hana nokkurn tíma aldrei aldrei séð hana á prenti
bara man þetta
ég get bætt því svo sem við að nú fyrir skömmu þá komst það til tals á milli okkar steinþórs á hala hann vildi endilega halda sig við
gömlu söguna að helgi hefði verið drepinn og dysjaður í þessu helgaleiði
þetta er eiginlega alltof mikið fyrirferðarmikið til þess að vera ein
ein dys kannski ómerkilegs manns
en ég lít svo á að þetta sé greinilegt framhlaup þessi bölti þarna
sögur til dæmis eins og sögur af
af af draugum og fyrirburðum ýmsum
ég get nú kannski ímyndað mér að sumt af þessu
hafi verið missýningar
og eitthvað
og eitthvað v rangar ályktanir en ég neita því ekki
slíkt hafi getað verið til og getur sennilega verið til enn
þó að fátt hafi nú fyrir mig borið
þá hefur þó borið fyrir mig það sem ég get ekki véfengt
en hvað heldurðu um sögur svona annarra manna ýmissa
ja ég vil nú ekki leggja mikinn dóm á það
en mér hefur nú oft flogið það í hug
að sumt af þessu hafi kannski verið svona fljótfærnislegar
ályktanir manna sumra manna
en hvað finnst þér til dæmis um örnefni svona eins og
hrollaugshóla og
slík örnefni heldurðu og og til dæmis sögur eins og sögur þarna af papabyggðinni í staðarfjalli heldurðu að
átt við
ja hrollaugshólar það átt á náttúrlega
við þau rök að styðjast sennilega
við landnámsmanninn hrollaug sem bjó á breiðabólstað og munnmælasagan segir nú
nú að hann hafi verið heygður í hrollaugshólum
og hóllinn haugurinn hefði sést lengi vel allt fram undir
fram undir átján hundruð og sextíu
eða jafnvel fram yfir það
þá tók áin fyrir að renn fellsá renna út úr skarðinu og brjóta upp hauginn
mér skilst eftir því sem m fólkið sagði að þetta hefði verið æði vænn hóll
æði stór hóll
svo mun hann algerlega hafa tekið af í þegar að hlaupið kom sem tók af á felli átján hundruð sextíu og átta
og ekki sést síðan meir
oddný á gerði hún sagðist nú hafa séð hann
séð nokkur brot af hólnum eftir að áin var farin að brjóta hann upp
og ekki gerði hún nú úr því að það hefði sést neinn
nein merki til neins
óvenjulegs t þar í bökkunum
ég heyrði nú aðra sögn eftir öðrum
að þeir hefðu jafnvel séð raftsprek koma þar út úr
í hólnum þegar að áin var að brjóta
brjóta hann upp
hólnum var nú lýst svo fyrir mér að hann hefði verið æði stór
en ég hef það nú í seinni tíð eftir greinargóðum mönnum sem hafa
rannsakað svona hluti að
það hefði ekki muni ekki hafa verið ekki tíðkast hér á landi
að verpa stóra hauga yfir dauða menn
því að alls staðar væri það svo þar sem hefði verið taldir haugar
og í þá hefði verið grafið þar hefði
aldrei fundist neitt en þar sem að hefði fundist
og annað
það væri venjulega á stöðum sem ekki sjæist nein missmíð á ofanjarðar
ég hef nú þetta eftir
ekki ómerkari manni heldur en forsetanum okkar honum kristjáni eldjárn hann sagði
þetta einu sinni við mig
þar sem e hefðu fundist
mannabein og annað slíkt þa það væri venjulega á þeim stöðum sem að ekki
ein e engin
ekkert sjæði móta til neins jarðrasks eða neinnra mannvirkja ofanjarðar
en aldrei þar sem að
hefði verið taldir haugar í hólum þar sem að hefði verið taldir haugar
ég held að þetta þetta geti ka stafað af því
að þetta trúarlega í e í eðli
hérna okkar landnámsmanna hafi nú verið farið svo að dofna að þeir hafi ekki
eiginlega lagt neina áherslu á það að að búa þeim dauðu
veglegan og áberandi legstað sem að
vísaði s eftirkomendunum eða seinni kynslóðunum til þeirra
en hvað heldurðu heldurðu
þarna um þessa papabyggð þarna í staðarfjalli
ja það get ég nú ekki fullyrt neitt um en
ég hygg að
að arfsögnin um þetta eða munnmælin séu gömul kannski jafngömul byggðinni í suðursveit
þó sumir hafi nú viljað véfengja það
telja það það vera ja