tiro-is/ismus huggingface dataset:
sverð eitt nakið sín á milli sagt
hverja nótt er saman sváfu sig um nætur verk ei gáfu
svo kunni maður úr andrarímum eitt og eitt erindi
sjáiði manninn vitlausan þótti þér ekki miklir atburðir í andrarímum jú jú
það voru miklir atburðir
já og númarímur það
þótti mikill slægur í þeim
númi hvítum hesti reið hetjan bar sig vel í sæti
klárinn nýtur kunni skeið kvikari var en ljón á fæti
númi út um hallarhlið hljóp en kóngur fetar eftir ungur þolir
ekki bið
en ellin gamlar fætur heftir
þótti númarímur ekki vel kveðnar jú þær þóttu vel
þótti þér varið í kenningar og svoleiðis í rímum æ ég hafði nú lítið vit á því þá
og ekki síst þegar maður fór svona að verða eldri og hugsa meira
og ég hef gert það að leik ja bæði í
gamni að alvöru spurja ýmsa unglinga sem hér hafa verið um ýmsar kenningar
og ég hef rekið þá í vörður bara fyrir það
að ég kvað rímurnar en að þessir unglingar höfðu ekkert kynnt sér þær
fórstu nú ekki nokkuð fljótt að sjá hvernig hvenær þær voru vel notaðar kenningarnar og hvenær ekki
tvítugs
og þá fór maður nú svona meira að ræða þetta við þá sem að þekktu kenningarnar betur og gátu bent manni á
hvurnig ætti að ríma saman hvurnig
svo að allt félli svona sem maður segir í ljúfa löð í kveðskapnum
en þetta hefur verið svona þessir helstu rímnaflokkar sem
þú hefur kveðið sem þú varst að telja upp áðan já já það voru helstu svo voru bern svo voru rímur af bertoldi hinum enska bertold hinum enska
það voru nokkuð góðar rímur
rímur það var
þar voru nú eiginlega um ævintýri sem að bertold lenti í
hann lenti í skipreika og var einn lengi á eyði eyju
en þegar hann var búinn að vera þar í nokkur ár þá verður annað skip skipreika
það farast allir af því skipi nema bara ein kona og hún barst þarna á land til bertolds
þau höfðu ekki lengi verið saman þegar þau fóru að eiga börn
en endar sagan sagan endar nú með því að þau það kom skip eða þau gátu gert
aðvart eða gert vart við sig
skip sigldi það nærri
þau gátu haft samband við það með ég held með báli sem þau kveiktu
nú man ég nú ekki vel kannski á hvurn hátt það var nema það endaði þannig að það kom skip þar að landi og þau gátu
yfirgefið eyna
svo voru bernódusar rímur bernódusar
þær voru nú ekki mikið kveðnar
mikið kveðnar nei nei þær voru ekki mikið kveðnar en af bertoldi bertold
mikið ævintýri sem hann lenti þarna í og mikil frásögn
sjálfsagt út af sögu af bertold enska
vóru stundum sagðar var stundum sagt efni rímna svona
í óbundnu máli það man ég nú ekki eftir að væri
en þó má það vel vera að það hafi verið gert
því að fólkið var svo hneigt til þess svona maður og maður
að segja bæði úr sögum
og mér þykir ekki ólíklegt að það hafi verið sagður kannski þráður úr rímunum líka
þú hefur ekki heyrt það svona sjálfur þú hefur kveðið
rímurnar já
en ég gæti vel trúað því þó ég muni það ekki nú að faðir minn hafi sagt okkur strákum efni úr rímum
september nítján hundruð níutíu og þrjú
torfi steinþórsson
segir frá já
já við voru að tala þarna um hana þóreyju gömlu já og
og hún sagði þarna frá brúðkaupsveislunni á
var það ekki jú hún sagði nú held ég ég held að þórbergur hafi
minnsta kosti æði mikið af af brúðkaupsveislunni miklu á breiðabólstað eftir þóreyju
þórey hún var
hún var mágkona gamla steins á breiðabólstað
og en reyndar miklu yngri í að árum en hann
ég man nú eftir því
að ég sagði nú við þórberg þegar ég var búinn að lesa þessa frásögn um brúðkaupið
hvað heldurðu hafir nú logið miklu þórbergur í þessu
ég ég laug aung hef engu logið
svo eftir svolitla stögn þögn
ja það hefði minnsta kosti getað verið satt
viltu nú ekki slökkva aftur svona til þess að
hvað ætli þórey hafi verið gömul þegar hún var þarna í veislunni ja það þori ég nú ekki að segja
ég held hún hafi verið níu ára þegar hún kom að breiðabólstað
þá held ég frá svínafelli í öræfum
en hvað hún var búin að vera lengi á breiðabólstað þegar að þegar að
þessi þessi veisla var það skal ég ekki segja
það hefur nú líklega hún hefur nú verið ung að árum ég bara man ekki hvað hún er hvenær hún er fædd
það get ég reyndar séð með smá svona rannsóknum já já
viljum manstu nokkuð eftir því að faðir þinn að hérna að
þórbergur væri að spyrja föður þinn
áður en hann fór að áður en hann fór að semja þetta ja það hefur
nú komið fyr
hann um eitthvað
en ég held það
nú ekkert verið mikið
þeir hafa nú munað svona nokkuð þetta sama já
þeir rifjuðu oft upp svona í sameiningu ýmislegt
kannski um oddný á gerði já mikið oft um þeir rifjuðu oft mikið upp um
á gerði svona sameiginlega
hún þótti merkiskona hér og
og mikið umtöluð má segja
nú svo var það þorsteinn guðmundsson á reynivöllum líka sem að lagði oft til málanna
með þeim
þórhallur á breiðabólstað hann sagði þórbergi ýmislegt
ketill oddnýjarson eða ketill jónsson sem sagt hann
hann var einu sinni heilan dag eða meira að segja
þórbergi ýmisle ýmskonar fróðleik
bæði um móður sína og svo hitt og annað
sem þórbergur var að spyrja hann þá um
heldurðu að þórbergur hafi skráð þetta eitthvað hjá sér já hann
skráði jafnóðum yfirleitt hjá sér
til dæmis það sem ketill sagði honum
það skráði hann að miklu leyti niður
það sem þeir sögðu honum fleiri þessir sagnamenn þeir hann skráði það nú
hann hafi kannski ekki verið svo mjög minnugur þórbergur orðinn á þeim árum að
að hann treysti því minni sínu
hann vildi
var alltaf tilbúinn að grípa pennann og skrá ef eitthvað var bar að höndum sem honum fannst fr í frásögur færandi
já þú sagðir mér að þórhallur hefði verið að segja þér þarna ýmislegt þegar þið voruð að
að flokka kartöflurnar já já hann sagði mér oft margt meðan við vorum að því og við vorum kannski
vi jafnvel vikur viku jafnvel vikur daglega að flokka kartöflur
og alltaf gat þórhallur verið að segja sögur og hann sagði mjög skemmtilega frá
hermdi eftir körlunum sem hann var að kannski
gamansögur um
en ég er nú því miður búinn að gleyma þessu öllu
enda var það nú til að æra óstöðugan að muna alla allan þann fjölda af sögnum sem hann sagði
en ég hafði mjög gaman af því að
hlusta á hann já og tala við hann um þessa hluti
hann hefur ekki sagt þér
hann hefur ekki sagt þér neitt um
svona fyrirburði eða drauga eða slíkt jú jú hann gerði það líka
hann gerði það líka
og það er nú kannski þeir helst sem ég man nú eitthvað eftir já einhverjar frásögur eftir já en þær eru nú sennilega
flestar komnar á prent frekar ekki allar þessar draugasögur sem urðu til í kringum þórhall
eins og til dæmis þegar að hann
ja mætti
hér á breiðabólstaðatúnum
á ég að lofa þér að heyra það það sem það sem ég man úr því
það bar við
eitt kvöld að honum er að hann er að koma hér frá hala þórhallur
svona líklega í vökulokin eitthvað svoleiðis hefur líklega verið að spila hér fyrir ofan
en er á heimleið já vökulokin og þegar hann er kominn svona
tæplega miðja leið niður að
breiðabólstað
þetta er nú svona lauslega giskað ja þrjú hundruð metrar á milli bæjanna
tvö hundruð og fimmtíu til þrjú hundruð metrar
þá sér hann að kemur vestan að hér á túninu
dólgur einn mikill sem honum líst nú strax heldur
ófélega á
og vill ekki verða á hans vegi en þessi
þessi vera kemur og stefnir beint á hann
og hann heldur áfram samt og gengur röskan og ætlar
ætlar sér að fara fyrir austan bæinn og koma svo vest
torfi steinþórsson segir frá
já þa maður er nefndur þórhallur og bjarnason
á þeim var var átti heima á breiðabólstað í suðursveit var þar bóndi
nú það orð fór af þórhalli að hann mundi vera skyggn
og sjá ýmislegt sem að almenningur ekki sá
og það var einkum á svona vissu tímabili í hans ævi sem þetta var
nokkuð áberandi á síðustu eða seinni árum ævi hans þá bar ekkert á þessu
ein saga sem að þó nokkuð er krassandi af því sem að fyrir þórhall bar
var sem bar fyrir hann kvöld eitt þegar hann kom
hér frá hala og var á leiðinni heim til sín að breiðabólstað
seint að kvöldi það hefur verið mun hafa verið vetrarkvöld
um birtuskilyrði skal ég nú ekkert segja hvernig þau voru
en þegar hann er kominn svona hérumbil á miðja leið að breiðabólstað
þá sér hann koma vestan
túnið altsvo þvert í veg fyrir sig e
einhver einhverja mannveru
sem hann sá fljótlega að myndi ekki vera af þessum heimi
og maður þessi var stór
óvenju stór og
þórhalli þórhallur kærir sig nú ekki um að verða á vegi hans og ætlar sér að skjótast heim a vera kominn heim á undan honum
og fara þá austan við bæinn sem var nú ekki hin venjulega leið það var farið venjulegast vestan við bæinn
en hann fer austan við og þegar hann kemur svo á stéttina
við bæjardyrnar þá er þessi skolli kominn í dyrnar
og verður það á undan þórhalli
þórhallur þórhalli líst eins og áður
miður gæfilega á þennan náunga hann er stór
tók upp fyrir baðsto hann tók upp fyrir bæjardyrnar auðvitað var bæjar bæjar e
voru bæjardyrnar ekki háar eða það segja risið var ekki hátt á þessu húsi en þó
þó nokkuð yfir mannhæð venjulega
sér ekkert annað ráð þórhallur en hann bara hleypur beint á
á djöfsa þar sem hann stóð
og og svo áfram inn bæi inn bæ inn úr bæjardyrunum
þar var þannig háttað
húsakynnum að þar voru dálítil göng úr inngöngubænum og inn í baðstofuna og það þurfti að fara upp stiga
upp til að komast upp á baðstofuloftið
ég man nú ekki glö kannski stiga með þrem fjórum tröppum eða svo
og hann hendist þetta
þó í ofsahræðslu þórhallur
og og á baðstofuhurðina hún hefur líklega verið klinkuð aftur þegar
hann kemur þegar hann ber að þarna
og það fer svo að þórhallur fer með baðst með hurðina með sér
og dyraumbúnaðinn inn á baðstofuloft
hleypur
upp fyrir rúmið af upp upp fyrir gamla stein sem lá í rúminu
og breiðir sæng yfir höfuð sér þar en þó þórarinn
tengdafaðir þórhalls
segir nú svona
svona hann var á fótum var ekki háttaður hann segir svona við þórhall ja nú held ég þú sért alveg orðinn vitlaus tóti
svo var nú ekki meira um þetta en áður hafði svipað komið fyrir
komið fyrir björn steinsson á breiðabólstað
björn steinsson var hálfbróðir þórarins
það var eitt sinn þó að björn er að koma héðan frá hala um kvöldtíma líkt og þórhallur
og þá sér hann
eiginlega sama
fyrirburðinn o og þórhallur sá
þennan dólg koma þarna vestan túnið og ætlar í veg fyrir hann
og björn hefur alveg sama ráðið og og þórhallur að hann fer austan við bæinn en
en ver hann vestan við
en það sem að
skipti
svo sköpum með þennan
með endir á þessari frásögu hjá birni að hann
þegar hann kemur s að dyrunum þá stendur hann við bæjardyrnar þessi eða í bæjardyrunum þessi þessi vera
og hann og í augum björns er hún jafn stór
augum þórhalls seinna meir
þar nærri
var mykjuhaugur með blautri mykju
björn þrífur lúkufylli sína af af kúamykjunni og
framan í
þennan dólg þarna í dyrunum
með þeim ár afleiðingum að hann leysist upp í eldglæringar
svo gengur
hann missti sem sagt ekki stjórn á sér
fyrir hræðslu sakir
og fleiri svo m löngu síðar meira að segja eftir að ég man eftir
þá var það maður héðan úr
hann var úr öræfum ættaður
og var hér á hala í tvö ár með sína fjölskyldu hann
sagðist sjá nokkrum sinnum
ókennda veru eða ókenndan mann sem var á þessu
var á þessu rjátli svipað o og þeir höfðu séð áður þórhallur og björn
og það orð fór af þessum
manni jóhann pálsson hét hann að hann
hann væri skyggn sæi fleira heldur en almennt gerðist
en fleira sá nú þórhallur heldur en þetta hann til dæmis var eitt sinn að koma að kvöldi dags
heim að heim til sín var
held ég staddur inni á rauðuvöllum þetta var nú sumartíma og ær í kvíum þá á þeim árum
og það átti að standa til að va að það væri
að mjólka ærnar um það leyti sem að þórhallur kom þarna heim
þó var það nú í seinna lagi samt ef að
ef að rétt reyndist að það væri verið að mjólka þær en þegar hann kemur í námd við kvíurna kvíarnar þá sér hann að ærnar eru í kvíunum
og það er ég þori nú ekki alveg að fullyrða hvort það voru ein eða tvær konur sem eru að mjólka þær þarna
svo var það nú að hann lítur eitthvað af þessu þórhallur svo
og þegar hann lítur aftur í á kvíarnar þá er allt horfið
þá eru allar kindur horfnar úr kvíunum og þessi mjaltakona líka
einnig sá hann oft
ókenndan mann í kringum loftstættur loftstættur eru beitarhús frá breiðabólstað
sem eru suðvestur frá helghól
og sem sagt hann sér þar
þar oft sá þar oft mann á á gönguróli
ekki allt ekki ekki allt ekki alllangt frá lofttóftum
nú og svo var það nú ýmislegt fleira sem ég man nú sem að bar fyrir þórhall sem ég man nú ekki kannski
svo gjörla eftir
en sem sagt á hans seinni árum síðari árum hans ævi þá sá hann ekki
neitt sem að sem almenningur sá ekki
nú hvað skal svo segja
hann hafði mjög gaman að segja frá
svo voru tveir vinnumenn sendir af stað
og þeir voru látnir hafa með sér poka
með því að ég sagði þeim að þessi ær sem ég skildi þarna eftir undir klettinum hún gengi nú ekki undir neinum kringumstæðum meir
sú gamla hún tók mig og setti mig ofan í rúm og
og svo flóaði ofan í mig mjólk og og og ég hjarnaði við
en svo eftir
ærinn tíma þá koma þeir með ærnar
og á í poka
en það var nú
ekki þessi sem ég hafði skilið eftir undir steininum stóra
því að hún var nú steindauð og það var ekkert við hana að gera heldur var það önnur sem að ekki gekk heim
var nú ekki lengri
hjarnaði við ærin var látin inn í eldhús og það var
farið að hita ofan í hana mjólk
og sett brennivín í mjólkina því að það átti að hressa hana og gerði víst því að hún lifnaði
sagt þessa sögu áður er það ekki ég hef nú sennilega sagt þær allar
þínum þínum börnum kannski eða barnabörnum já já já já ég hef sagt þeim það
þú varst að tala þarna um þessi harðindaár já þú varst nú ekki fæddur þá en heyrðirðu nokkrar sögur
af af þeim árum sérstakar sem þú manst
ja ég man nú ekki í svipinn nei um neitt nei ekkert ekkert sem
heyrðirðu meira um heyrðirðu mikið heyrðirðu nokkuð um þessa menn sem að heyrðirðu nokkuð meira um þessa sauðasölu
þú minntist nú svona rétt á hana já ég heyrði nú náttúrlega það var nú
það var nú mikið náttúrlega um hana talað
þessa sauðasölu
sérstaklega var það nú að það var mikið talað um gullið enska gullið
þetta var allt saman greitt í ensku gulli
voru nú ekki komnir bátar eða
þess háttar til þess að ávaxta þetta og það voru
margir sem að söfnuðu þessu bara áttu
það var talað um að
ættu svona talsvert í
sokk eða vettling eða þess háttar og þá
þeir sem að
lágu á þessu þeir notuðu þetta til þess að kaupa jarðir
þá var það það það eina sem að að þótti verulega
þess vert að að láta gullið
það voru jarðir og
að það var áreiðanlega talsvert gert af því
en annars var það svona að það var talað um það að jafnvel að að
fram á mín fullorðinsár að að ýmsir ættu nú gullpeninga
sauðasölunni og sérstaklega var talað um það hvað það hefði hefði hérna
verið mikil viðbrigði þegar hún allt í einu
fellur úr sögunni
það var nefnilega þannig að það var bannað að flytja lifandi fé til englands þetta voru lög sem voru sett á
og komu náttúrlega óskaplega illa við
íslendinga en vóru hvaða menn vóru þetta sem sáu hér um söluna
þeir hétu alltsvo þessir
englendingar já sem voru hér á ferð og þeir hétu áreiðanlega slimmon og kokkel
kokkel eða kokkell hann var nú kakllaður kokkell
það var hann sem að
var hér mest
þeir keyptu eitthvað af hestum líka gengu nokkrar sögur af honum karlinum
það gengu af honum ýmsar sögur sem ég man nú ekki að öllu en en
það var ýmislegt svona haft eftir
tæpur í málinu eins og
vera bar
það er nú eiginlega varla að ég
þeir keyptu nú hesta líka eitthvað
svo hafði hafði hérna
hann hafði keypt hest einhvers staðar norður í landi
af presti hesturinn hann gafst ekki rétt vel og hann var gramur yfir því þóttist hafa gert
slæm kaup
en hann mundi nú ekki hvað presturinn hafði heitið
en kallaði hann bara alltaf séra andskota því að þeir lærðu undireins að bölva á íslensku
var nokkuð talað um kvennafar coghills
nei ég man nú ekki mikið eftir því nei eitthvað var nú
ég þori ekki að segja neitt frá því sem ég heyrði um það nei
en yfirleitt var hann vel látinn þessi
hefur sjálfsagt verið besti karl
en slimmon þessi að
hann var minna hér held ég ég held að hann hafi verið frekar annars staðar á landinu annars voru þeir algjörir félagar í þessum kaupum
ég man eftir já þú varst nú að spyrja hvort ég myndi ekki eftir neinu
af þessum harðindaárum ég man eftir einu til dæmis
það voru nú haldnir þeir héldu nú markaði
og keyptu sauðina þeir voru ekki vigtaðir heldur
sömdu menn svona um hópinn
og það var nú talið
þeir sem áttu marga sauði gátu selt stóran hóp
þeir hefðu nú alltaf fengið betra verð
heldur en þeir sem að höfðu færra og þá gerðu menn það
dálítið gerðu
því að slá sér saman með þetta og þeir sem slyngastir voru
viðskiptunum við
þessa karla að að þeir tóku af þeim sem færra áttu
þeir fengu bara eftir sinni tölu og
en eitt haust var það að þá gekk í
gekk skal ég segja þér í
mjög vonda tíð einmitt um það leyti sem var verið að safna þessum sauðum saman
því að ég held
teknir á seyðisfirði
þó mun nú eitthvað kannski hafa
verið rekið til eskifjarðar ég vissi það nú ekki alveg upp á hár
voru á vissum stöðum sem þeir voru teknir á skip
en svo var það það var sérstaklega einn
það það var einn bóndi
ég vil nú ekki nefna hann neitt sérstaklega að hann átti marga sauði og
það samdist ekki
það samdist ekki við fjárkaupmanninn og og hann rak sína sauði heim
en þá kom geysilegt fjárskaðaveður einmitt rétt í þessu
og menn sluppu svona með naumindum en hann
fyrir geysilega miklu tjóni á sínu fé
að hann seldi ekki og sá náttúrlega mikið eftir því en
það var þá nú á þeim árum þá kom alltaf annað slagið
þessi fannveður þá var voru nú eins og allir vita þá var nú ekki nein
neinar veðurspár og menn vissu ekkert fyrr en þetta kom yfir menn
og og þá var náttúrlega ekki
ævinlega hægt að ná saman nema því sem að næst var
bæjunum og féð fennti í í stórum stíl
var helsta ráðið að
það voru ýmsir sem áttu hunda sem að grófu á fénu
og ég man eftir því að meira að segja ég var orðinn nokkuð fullorðinn maður
maður einn upp hér á uppsveitum sem átti hund sem bliki hét hann var svartflekkóttur
hann fór með hann vítt um og hann hann gróf á féð alveg
í tugatali
mannskaðaveður náttúrlega
komu líka eða það var talsvert um það að menn yrðu úti
og ég man nú eftir því að
að í þessum veðrum að þá urðu menn úti og sumir meira að segja rétt við túngarðinn
það var nú lang skal ég segja þér mest umferð um fjarðarheiði til seyðisfjarðar
seyðisfjörður var nú eftir það að kom fram aldamót þá var það nú aðalverslunarstaðurinn þá var
var það nú pöntunarfélagið það var nú staðsett á seyðisfirði og svo voru þá stefán jónsson sem var þar
með verslun og var nú einn
mesti uppgangsmaður hér á austurlandi á tímabili
að þá færðist eiginlega öll verslun af héraðinu til seyðisfjarðar
það var ekki fyrri heldur en eftir að það var ekki fyrri heldur en eftir að
að fagradalsvegurinn kom sem að verslunin héraðsverslunin fór að flytjast verulega til reyðarfjarðar
og það var ekki lekið við fagradalsveginn fyrr en nítján hundruð og níu
þá var náttúrlega geysileg breyting á þessu á þann hátt að
fyrst náttúrlega upphéraðið þar sem að
styst var til
á veginn að
á sama tíma eða aðeins fyrr þá var kaup félag héraðsbúa
búið að setja upp sína verslun á reyðarfirði
en á meðan að farið var yfir seyðisfjarðar yfir
til seyðisfjarðar og vestdalsheiði sem að
var náttúrlega farið mikið af
yst af héraðinu þá var
var það náttúrlega algengt að menn lentu í
hrakningum og jafnvel urðu úti á fjallinu
ég man eftir því að ég heyrði talað um það
þegar ég var krakki að það yrðu
héldu áfram að verða menn úti á fjarðarheiði þangað þeir veru orðnir tuttugu
sem hefðu orðið úti þar mönnum bar ekki saman um það hvað það væri komið nálegt því
töldu að þetta væri nú eiginlega alveg á á
síð því síðasta
við fluttum í gilsárteig nítján hundruð tuttugu og eitt og þá var
ákaflega
mikil umferð til seyðisfjarðar þó að aðalumferðin hér af upphéraðinu væri náttúrlega orðin þá til reyðarfjarðar
oft þannig að
á haustin sérstaklega var það nú á haustin þegar menn voru nú að reka fé til seyðisfjarðar að
þá var nú
svo mikið af gestum
það var nú
eiginlega var það að setja flatsæng á
á gólfið til þess að væri hægt að
veita mönnum húsaskjól og það kom oft fyrir eða nokkuð oft fyrir að þegar menn
menn komu á nóttunum hraktir af fjallinu
að þá urðum við að bera krakkana út í hlöðu til þess að það væri hægt
að hlynna að þeim
gamalt
gömul saga sem aldrei endur tekur sig nú sem betur fer
veður og veðurspár já
vóru nokkur var ekki dálítið af mönnum sem að sáu veður fyrir eða dreymdu fyrir
fyrir veðri jú
það var mikið um það og það var áreiðanlegt að
að menn voru ákaflega misjafnlega veðurglöggir eins og eðlilegt var
því að það var ekkert um annað að ræða heldur en
brjóst vitið og draumarnir mikil óskup það það var nú alveg
það því var nú alveg trúað
tíðarfarinu
og ég hafði sérstaklega mikla trú á því og meira að segja
virt það svona til vorkunnar en ekkert annað
hafi svona í frammi dáldið karlagrobb þá
dreymdi mig alveg
áreiðanlega fyrir veðrum
dreymdi þig alltaf eins fyrir sams konar
já það var nefnilega það
að ef að mig dreymdi að ég væri útá héraðssöndum annaðhvort að sækja þangað rekavið sem maður gerði nú
eða þá að
úti á kross að sækja þangað
mjölvöru eða annað þess háttar sem maður þurfti nú oft að
nota handa skepnum þegar að harðindi voru
þá var þetta alveg örugglega fyrir norðaustanátt og snjókomu og illri tíð
gaman af að segja þér einn draum sem mig dreymdi hann er náttúrlega ekki ekki merkilegur en
og hef þar af leiðandi
get sannað það að að þetta var
þetta er rétt með farið
það var skal ég segja þér um áramótin það hefði verið
fremur góð tíð framan af vetri ég man ekki alveg upp á hár hvaða ár þetta var enda skiptir það engu máli
en svo um
jólin
og sérstaklega þó milli hátíðanna
fer hann að ganga í svona
norðaustan austan nordaustan krapahríðarverður
að setja niður svona bleytu snjó ekki mikinn en en þannig
það kom strax
svo er það rétt
upp úr nýárinu
að þá dreymir mig draum mig dreymir það að ég sé staddur niðri á borgarfirði
nú ekkert kunnugur á borgarfirði þá en en hafði þó komið þar
og mér finnst ég vera staddur í
kaupfélaginu þá var nú búið nýlega búið að stofna kaupfélag
og mér fannst að það vera þannig inni
þegar að ég kem inn í búðina sem mér fannst vera
að þá geng ég þar þvert yfir og yfir að glugga og og mér finnst að glugginn snúi að
sjónum að fjörunni
en út um gluggann sé ég að það eru fjórir
haugar í fjörunni af heyi
ákaflega svona hröktu heyi að mér finnst það var gult og hrakið
en þetta var í fjórum haugum svo ég fer spyr einhvern sem þarna er í búðinni hvurnig standi eiginlega á þessu heyi
hann segir mér að þetta sé úr hafnarhólmanum hafi verið
verið slegið og heyið flutt þarna til borgarfjarðar
alltsvo inn í þorpið en hafnar hólminn er er varphólmi sem er undan
bænum höfn sem er að sunnanverðu í firðinum
nú draumurinn var ekki lengri en þetta
sambýlismaður minn þá í gilsárteigi var björn
ólafsson og ég sagði honum undir eins drauminn og ég réði hann fyrir því að það væri kæmu fjögurra mánaða
harðindakafli
og ég man nú eftir því að það var svo mikið um þetta talað mönnum leist nú ekki vel á þetta
en þetta gerist alltsvo nákvæmlega janúar febrúar mars og
apríl það er ekki fyrr en um mánaða mót apríl og maí sem að að breytir um tíð en þá
breytir um hana snögglega og vel
alla allur veturinn var
þetta ég man nú eftir því að karl sagði við mig
þetta sé ekki bara vikur en ég
að heystakkarnir hefðu verið svo stórir
var það dálítið að menn dreymdi svipað fyrir veðri já
það það var áreiðanlegt en úr því við erum nú komnir þarna inn í drauma
þá ætla ég að segja þér
það er náttúrlega þessu ekki það er ekki neitt í sambandi við þetta
tvo drauma sem að ég hef vitni að að ég sagði strax
og og rættust nákvæmlega
annar
draumur inn er
hann er dreymdur fyrir svona þrjátíu árum
en ég hef nú ekki hérna við hendina vitni að því að ég sagði hann þá
en þau eru til
þá veikist ég er kominn alveg í dauðann ég held nú helst að ég
hafi dáið en ég veit það nú ekki samt
þá þá dreymir mig það að
mér finnst að ég vera svona kominn upp í loftið bara
sé sjálfan mig liggja í sé sjálfan mig liggja í rúminu mér finnst þetta dáldið skrýtið
en geri nú ekkert veður úr því en svo
finnst mér ég bara svona líða yfir sjá yfir héraðið hér allt saman
aðallega er það nú héraðið
og ég sá hina og aðra hluti svona sem mér fannst nú ekkert merkilegir
en einn hlutur er það sem mér þótti ákaflega merkilegur
ég sé að ég sé hér yfir skriðdalinn og vellina og þá sé
ég að það kemur bíll
framan við gilsána sem að skilur þessar tvær sveitir
kemur bíll þar að innan hann keyrir beint fram af gilbarminum og hverfur oní gilið
mér varð ákaflega bilt við þetta
svo var nú ekkert meira um það ég sá svo ekki meira til bílsins en að hann bara keyrði beint fram af brúninni
þá var þannig háttað að það var kominn
svona heldur lélegur vegur þó inn vellina og
í skriðdalinn og var gömul brú á ánni sem var nokkuð niðri í gilinu