tiro-is/ismus huggingface dataset:
sjómenn sem voru þá ákaflega margir eins og alltaf þá var ennþá róið mörg mörg skip sem reru þá áraskip sem reru þarna
urðu svo oft vör við eitthvert sjávardýr
sem kom af sjó og hélt sig í námunda við þennan bát sem fórst
og þetta eru nú menn sem sáu þetta
lifandi í dag og fólk sem veit það
það var ekki haft hátt um þetta af því þeim fannst þetta leiðinlegt öllum sem þarna vóru
þar á meðal var faðir minn þarna reri hann þetta haust eins og önnur
og tengdafaðir minn sem þá bjó í sellátri nei í höskuldsey
og og fleiri sem maður hefur þekkt fram á þessa daga
svo skeði það eitt kvöld að einn af yngsti sonur bjarna sem kristján hét
þeir hétu guðmundur bjarni og kristján og faðir þeirra hét bjarni
bjarnason
að þessi yngsti sonur hans
hann fór
út á
eitthvað sinna erinda
en sem hann er á leið upp aftur
þá þá veit hann ekki fyrri til ja hann stoppaði aðeins og batt skóþveng sinn og beygði sig niður
þá kemur eitthvað á herðarnar á honum
og og það
er það sterkt og erfitt að hann var nú vel að manni hann var átján ára gamall
að hann gat jú hent því af sér en það var ekki gagn að því
kom óðara og sótti á hann aftur og hann berst við það svona lengi
og það berst leikurinn alltaf til sjávar
og þar heitir er stór pollur í niðri í grjótinu sem kallað var hvaltjörn
og þar börðust þeir lengi í þessari hvaltjörn
og svo komst hann nú uppeftir aftur og þar þar sem að
mætist grjót og gras þar áttu krakkarnir
hús svona sem þau byggðu úr smáspýtum og voru að leika sér að og hann reif þetta hús niður og henti því í þetta kvikindi
og þá var það nú helst að það fjarlægðist og svo tók hann til fótanna og komst heim
hann var illa rifinn og blóðugur og skrámaður allur
náttúrlega ákaflega hræddur og miður sín og fór þá beint heim í bæ
þar sem tengdaforeldrar mínir bjuggu maðurinn minn er nefnilega frá höskuldsey
sagði hann frá þessu en hann lýsti því þannig að það hefði verið afsleppt og erfitt að taka á því
og það hefði verið svona á stærð við svona
ársgamlan sel
honum fannst það vera einhvern veginn ekki ólíkt sel en með rófu
þetta skeði nú
þarna í höskuldsey svo ekki löngu seinna þá fórst þessi bátur þá náttúrlega tók
nú hjátrúin og þjóðtrúin dálítið þetta í
og taldi þetta vera þennan skrímslagang vera
þessa atburðar
þetta vil ég nú ekki að þú látir nei neinei það skal hvergi koma neins staðar
en var ekki dálítið um svona sögur hérna úr eyjunum það var það nú dálítið
kannski hefur þetta skapast af einangruninni og kyrrðinni og hvert það hljóð sem barst það náttúrlega
kom öðruvísi fyrir heldur en það gerir þegar að mikið er um að vera og maður heyrir
nú svo margt í margmenninu maður veit það ekki en ég er
maður geti nú ekki rengt marga menn eins og þarna í höskuldsey þeir eltu einu sinni margir saman eitt kvikindi
en misstu það í sjóinn
sögur svona allskonar af fyrirburðum
jú það held ég hafi nú verið og voru
það var eitt þessi sigríður sem ég minntist á áðan hún talaði um náhljóð
sem hefði heyrst
það heyrði það var eitthvert sérstakt hljóð sem heyrðist stundum og boðaði váleg tíðindi
en það mun hafa verið afar afar eitthvað leiðinlegt hljóð
og það var það heyrðist stundum á undan skipstöpum eða svoleiðis
en voru engar sögur
um selamóður eða silungamóður eða skötumóður
það var til
það sem hét flyðrumóðir flyðrumóðir já já það
flyðrumóðirin átti að vera ja
formóðir held ég allra aðra
aðra flyðra
hún átti að vera stór og það var mjög
mikið ólán að veiða hana
og sá sem veiddi mjög stóra lúðu að það var trú manna að hann
að hann hérna
mundi ekki veiða helst ekki meira held ég eða eitthvað og átti það að vera mjög slæmt
en voru engar sögur til um þetta nei ekki man ég eftir því
nei ekki ma ekki svo ég
en þetta heyrði maður talað um
en svo var ýmislegt
það var til dæmis það að sá sem fékk sel á lóð
að það var svosum alveg viðbúið að hann væri bráðfeigur
ýmislegt það var svo ótal margt sem að
það var ekki hjátrúað fólk heima á mínu heimili en maður heyrði svona ýmislegt sérstaklega fólk sem
að segja svona frá ýmsu
og í nágrenni við okkur var heimili sem var ákaflega hjátrúarfullt stúlka sem var þar lengi
hún sagði okkur ákaflega margar sögur um að þetta mætti ekki gera þá átti þetta
þetta og þetta
það mátti til dæmis aldrei
hætta við hálfumbúið rúm nema líf manns lægi við þá átti að fara eitthvað illa
og ekki mátti maður telja tönnurnar í hárgreiðunni þá átti maður að verða svo heimskur
og ég gæti talið upp heilmikið svona já manstu fleira
og maður átti líka að verða heimskur ef maður taldi
hún hefur blöð þegar maður er búinn að fletta henni við og sérstaklega grófgerðar gotur þegar búið er
að það mátti ekki telja það
maður að hætta að geta lært og svona nokkuð
ég hlýt nú að muna
það var ekki svo lítið af þessu
aldrei mátti maður til dæmis setja
setja höndurnar sitt hvuru megin í dyrnar faðma dyrnar eins og kallað var
þá vissi þá átti maður að vilja foreldra sína feiga
og aldrei mátti maður ganga aftur á bak í sporin sín
þá gekk maður föður sinn eða móður
ekki mátti maður reyna til þess að
munstrið af keppnum í skepnunum það er svona allt
það lítur út eins og vöfflusaumur svona sérstakt þá átti maður að missa vitið
hlýtur nú að vera til mikið af þessu ef maður bara myndi það þegar maður
áratugum saman þá held ég það fari nú að fyrnast yfir það
heyrðu hver sagði þér þetta ævintýri manstu það nokkuð
komið í minn huga é man það ekkert en ég sagði oft börnunum mínum það já en þú kannski
og reyndar hafði það ekkert nafn en það var fósturdóttir mín sem fann út og hún kallaði það segðu mér söguna af stúlkunni með skeljarnar sagði hún alltaf já
og ég get reynt það ef þú vilt sko
já hér situr fyrir framan mig gunnar valdimarsson gunnar hvar og hvenær ert þú fæddur
ég er fæddur á vöglum í blönduhlíð sextánda júní árið nítján hundruð
elst þú upp þar að einhverju leyti nei
tveggja ára þegar ég var tveggja ára gamall þá flytja foreldrar mínir frá vöglum og fram að keldulandi á kjálka
og hvað ertu svo lengi þar og þar erum við til nítján
og þá flytur flytja foreldrar þínir þá flytja foreldrar mínir í sólheimagerði í blönduhlíð
en ég flyst þá að víðivöllum
þú sem sagt fórst þá í vinnumennsku eða ja ég var nú ekki nema tíu ára gamall og það
taldir eiginlegir vinnumenn
nei svona létt léttadrengir kannski já unnið fyrir
bara niðursetningar það var nú eftir því sem
með hvaða kjörum varstu tekinn
ja það veit ég vann fyrir mér bara það er að segja það var ekki goldið neitt með mér ekki neitt já
nei nei enda var svo mikil fátækt hjá mínum foreldrum að þau höfðu
engin efni á því að borga með þessum krökkum sínum
já nú hvað ertu svo lengi á víðivöllum svo er ég á víðivöllum eiginlega ja
næstum stöðugt þangað til ég var þrjátíu og fjögurra ára gamall
já en þó gengu þar úr tveir vetur sem ég var á hólum
varstu á búnaðarskólanum á
og það var held ég ábyggilega tuttugu og
tuttugu tuttugu og eitt já
vist já sem þú hefur verið á já
svo var ég eitt sumar
var ráðinn í símavinnu hér á milli akureyrar og víðimýrar
og var nú ekki nema stutt
að séra lárus á miklabæ hann hafði tekið að sér flutning á símastaurunum frá sauðárkrók og fram að
fram að fram á heiðina öxnadalsheiðina
verkstjórinn símaverkstjórinn hann lánaði séra lárusi mig til þess að flytja staurana
og í því var ég alllengi
hvernig fóru þeir flutningar fram þeir voru fluttir á bíl
á bíl séra
keyrði þann bíl ég man ekki hvað þetta tók margar vikur
það er þarna
fyrir framan varnargarðinn fyrir framan við kot
já þá er þar landstik sem kallað er land
þangað flutti ég staurana á bílnum
já og svo eru þeir teknir á vögur
það sem hestar drógu vögurnar upp á heiðina var þá tekin einn staur fluttur einn staur einn staur einn staur á vögunum já já
bara einn staur á vögunum
mig minnir að ég hefði fjóra staura á bílnum
að koma öllum staurunum frameftir já það var seinlegt
í þessu allt sumarið nei ég var það nú ekki
ég var búin að vera í símavinnunni ja að minnsta kosti mánuð
já við vorum komnir með línuna fram við engimýri þegar að ég fór úr flokknum og tók við bílnum
hvaða sumar var það sem að þú varst í þessum stauraflutningum
ég er ekki alveg viss á því hvort það var nítján hundruð tuttugu og átta eða níu
já en það hefur verið sem sagt bara eitt sumar sem
bara eitt sumar já
bara eitt sumar já en hvað
drífur svo á daga þína næstu sumur
þar á eftir
þú fórst í flutninga var það ekki sjálfur á svo fór ég í flutninga sjálfur eignaðist minn eigin bíl og fór í flutninga þá
þar á eftir ein fjögur eða fimm ár
já en það er hvað upp úr nítján
sem þú hefur póstflutninga þú ert að mér skilst síðasti landpósturinn á leiðinni
varmahlíð akureyri hvenær er það sem þú hefur þessa póstflutninga það má segja að ég sé síðasti póstur
landpóstur
á milli sauðárkróks og akureyrar
og ég byrjaði þá þær ferðir í janúar
þrjátíu og tvö
hver var þá á undan þér manstu hver það
guðmundur ólafsson
hann var næstur á undan mér hætti um vorið þrjátíu og eitt
og þá kom dauður tími yfir sumarið engir póstflutningar á landi fyrr en ég
janúar þrjátíu og tvö en hvernig var þá póstflutningunum háttað þetta tímabil frá sumari þrjátíu og eitt og fram til
til áramóta
þá hefur hafa eflaust bílar haft flutningana yfir sumarið
alveg efalaust já það verður þarna sem sagt umbreyting í póstflutningum með
með því að þegar þú tekur við já og guðmundur hættir já það verður það
breytingin er þá fyrst og fremst fólgin í því að það eru bílar eða hvað sem bílar það eru bílar yfir sumarið já bílar yfir sumarið ég er ráðinn
til þess að fara þessar ferðir þá tíma ársins sem að bílar ganga alls ekki
hvaða tími það er náttúrulega vetrartíminn það er ákaflega misjafnt sko hvenær snjóa
leggur svo að bílar geti ekki komist
já það getur varað ég man eftir því að að ég fór oft ekki fyrr en í janúar
nóvember og desember
en svo gat ég farið líka fram í júní á vorin ef illa voraði
ég man eftir minnsta kosti einni eða tveim
ferðum sem ég fór fyrstu dagana í júní
en nú hafa verið tiltölulega minni flutningur sem að þú hefur þurft að flytja heldur en þessir gömlu landpóstar sem að
já náttúrulega það var ekkert sambærilegt því að þessir gömlu hestapóstar sem að ég vil nú kalla og voru yfirleitt kallaðir
að þeir höfðu fleiri hesta marga fjöldamarga hesta ég man til dæmis eftir að sigurjón heitinn
hann var með milli tíu og tuttugu hesta í
þú vilt ekki kalla þig hestapóst nei
þú varst nú þó með hesta ég var með hesta já annað slagið
að hér gefa dálitla
mynd af mínum póstferðum
segja þér söguna af fyrstu ferð minni
norður yfir með hesta
það er í janúar þrjátíu og tvö já það er í janúar þrjátíu og tvö það var fyrir hátíðar þá var ég búinn að taka tvo hesta á hús
sem ég ætlaði í ferðirnar
og ég held muni það rétt að það var tíunda eða tólfta janúar sem að ég legg af stað frá víðivöllum
áleiðis norður
og fór þá þann dag fram að fremri kotum
og gisti þar
er þetta sæmileg leið frá víðivöllum og fram í
já já engin fyrirstaða til dæmis við
vötnin nei nei nei nei það var
sem sagt ekkert vatnsfall
svo legg ég af stað frá kotum að morgni
með mína tvo klára ríðandi á öðrum náttúrulega og einhverjar pjönkur á hinum
en þegar ég kom norður í giljareitina
þá er andskoti mikill snjór hafði hlaðið niður í austanátt og öll
gil full af fönn
þá sá ég það fljótt að það
gott fyrir einn mann að vera með tvo hesta
því ég batt náttúrulega annan hestinn aftan í hinn
og teymdi svo fremri hestinn
en þegar þeir fóru að brjótast um í stórfenninu þá slitnaði bandið á milli þeirra þá varð ég að koma fremri hestinum yfir á yfir á hérna
einhvern rinda eða þangað sem var snjólaust á veginum og sækja svo hinn aftur
þetta var bæði erfitt og tafsamt og leiðin varð náttúrulega mikið lengri því ég þurfti svo víða að fara
fara tvær ferðir
norður fyrir reitsgilið sem er austasta gilið á heiðinni
hvað eru telst það til giljareitanna ja það er já
það er eiginlega austan við giljareitina já gilin eru þannig á þessu svæði að þau eru fjögur
ég hef ekki glöggar sagnir af af hverju hún dregur sitt nafn
en maður getur bara ráðið í það að þarna hafi verið tafsamt að komast yfir
og hafi jafnvel tekið heilan dag eða kannski meira hvaða reynslu hafðir þú af því að komast þarna yfir til dæmis fyrsta skiptið sem ég
það gekk mér ekkert mjög illa ég læt það allt vera
ég slapp vel yfir dagdvelju
hin gilin voru miklu verri
já en eins og gefur að skilja að þá mátti þetta enginn skorningur vera svo það fyllti með fönn þegar hestarnir voru að brjótast um
að hestar voru á þeim tíma óvanir við að vera bundnir saman
að þeir slitu allt
nú en næsta gil þar fyrir sem sagt
austan þá það heitir hleinargil vestara hleinargil
vestara hleinargil já og þriðja
og fjórða
er er hérna garðs nei hérna
reitgilið reitgilið reitgilið þau teljast þetta svæði sem sagt kallast giljareitir já
giljareit ég vil segja það að það er rangefni vegna þess að giljin gilin eru fjögur
er náttúrulega
hefði reiturinn verið einn
en nú eru
gilin eins og ég sagt hef þau eru fjögur
og reitirnir
já nú við vorum þú varst komin þarna í frásögnina af síðasta gilinu í
þinni fyrstu ferð já svo er ég komin alla leið
norður yfir
yfir hérna reitgilið sem kallað er þá tekur við
landspilda sem að kallað er klif
mig minnir að það gengi nú alveg slysalaust
eiginlega ágætlega að komast þá leiðina því að þá voru gilin búin að vera svoleiðis að það var ekki eins mikil fönn um að ræða
var miklu jafnari
því að gil og gilskorningar voru þá sama og engir
þegar ég var í þessu amstri aleinn með þessa tvo klára að mikla bölvaða vitleysu hefði ég nú gert að taka þessar ferðir að mér
ekki meira en svo litist á nei mér leist ekkert á mér leist ekkert á það en
einhvern veginn mun ég nú hafa hugsað þannig
að það þýddi ekkert fyrir mig
vola út af þessu
þetta væri það sem ég væri búinn að velja mér þetta starf var ég búinn að velja mér og búinn að undirgangast að fara þessar ferðir og nú yrði ég að standa við
þýddi ekkert
þú hefir verið aleinn í þessari fyrstu ferð aleinn já já eins og ég var
mikið oftar
veður var mjög sæmilegt
væri svona ja lenjuskafkóf en sæmilegt mjög sæmilegt veður
um kvöldið fór ég svo í bakkasel hver var þá í bakkaseli þá var ingólfur þar
já já ingólfur var þar hann flytur þangað hann flytur þangað tuttugu og níu eða þrjátíu
og svo hélt ég áfram með mína klára niður fyrir hóla og skildi þá þar eftir
bíll til akureyrar og
og fram mig minnir að ég hafi gist að þverá í öxnadal það hefur þá verið bílfært svo langt upp já það var bílfært
gerðirðu þetta yfirleitt
þú hagar þínum ferðum yfirleitt á þennan hátt
á hesti með hesta yfir heiðina og tekið svo bíl
ofarlega úr öxnadal það var
iðulega og ákaflega oft sem ég fór með hest fram að kotum
og skildi hann þar eftir
því ég sá það náttúrulega þegar búin að prófa þessa fyrstu ferð með tvo hesta og þessi fyrsta ferð mín hún hún hún hún hérna
gefur dálitla mynd af hinum sem á eftir komu
að því leyti til að það þýddi ekkert
miklu frekar að vera bara með einn hest heldur en tvo því að þá náttúrulega
þurfti ég ekki að fara nema eina ferð yfir hvern skorning og kafa fönnina
svo þá var það jafnvel útilokað að vera með nokkurn
með nokkurn hest á ferðinni
og því var það að ég tók það ráð að fara
á meðan ég fór ferðina austur yfir
og hafa hann svo þar þegar ég kom til baka
þannig að þú hefur þá farið gangandi yfir heiðina þá labbaði ég frá kotum já
og ja ýmist niður að þverá í öxnadal eða niður að bægisá
ég man ekki eftir því að ég færi
gangandi alla leið til akureyrar
ef það var var ófært með bíla
frá bægisá inn eftir eða jafnvel steinsstöðum í öxnadal
að þá fluttu þeir mjólk sína á sleðum og þá komst ég bara á sleðann hjá einhverjum karlinum já já með minn farangur
þetta fyrst og fremst bréfpóstur sem þú já já já næstum eingöngu já eingöngu eiginlega
það eru giljareitirnir sem
já já það hefur nú
verið miklu erfiðara fyrir þessa gömlu hestapósta
ef þeir hafa nú verið með marga hesta að komast yfir þessa að sumu leyti var það verra að sumu leyti var það betra
þá var hægt að skipta því á milli hestanna að troða slóðina
til að troða slóð fyrir hina hestana
þú hefir kynnst þessum gömlu hestapóstum eins og eins og guðmundi og kannski sigurjóni já ég kynntist þeim öllum þessum þremur sem voru á undan mér þá átt þú við hvað
sumarliða og
kynntist ég ekkert
og kristján heitinn á jódísarstöðum
sigurjón tekur við af föður sínum sumarliða
og þegar að sigurjón hættir þá kemur kristján
hann tekur við af sigurjóni já hann tekur við já hann tekur við af sigurjóni og svo guðmundur aftur af kristjáni
guðmundur varstu búin að fara kannski ferðir með þessum hestapóstum áður
eitthvað ég hafði farið eina ferð með guðmundi frá víðivöllum og vestur að stað í hrútafirði
hafðirðu ekki farið þá leið jú jú ekki ekki með póst
verið þrautkunnugur leiðinni ég hafði farið þá leið já
ég hafði farið þá leið meira að segja ég var nú heilan vetur heilt sumar þarna í bakkaseli
já ég hef víst gleymt að geta þess
ásamt þessari símavinnu að þú varst
ég var þarna heilt sumar í bakkaseli þegar
íbúðarhúsið og peningshúsin
þá vorum við
bæði hér möl og
frá akureyri í byggingarnar
já það hefur komið hér fram hjá okkur að þú hafir bæði flutt sem sagt póstinn á hestum og síðan borið hann sjálfur
þegar að þú flytur hann á hestum hvaða
hvers konar aðbúnaður er notaður til þess að flytja póstinn er það töskur eða ja ég var nú venjulega bara með
einn hest eftir fyrstu ferðina sem að gaf mér þá reynslu að það þýddi ekkert fyrir einn mann að vera með tvo hesta í umbrotafæri já
þá var ég bara með einn hest úr því og hnakk á honum
og flutti bara póstinn í pokum þá yfir hnakkinn
það voru þessir þessir hérna
sveru gráu já striga grófu grófu strigapokar ákaflega grófir pokar
vatnsheldir
ég man nú ekki fyrir víst hvernig rendurnar voru en eitthvað voru þeir röndóttir en þetta voru margar gerðir af þessum póstpokum
smáum og stórum mjög margar gerðir
þeir hafa sem sagt voru þeir alveg vatnsheldir
varstu með þá frá byrjun
var það ég hafði þá alltaf alltaf
við hendina ef ég þurfti að grípa til þeirra en þegar þú varst gangandi hvernig bjóstu um póstinn á á baki þínu þá
þá hafði ég nú ja stundum bar ég þá
bak og fyrir
og hafði þá bara í litlum pokum
þéttum pokum
varstu með eins konar bakpoka nei ég var það ekki ég batt bara pokana annan batt þá bara saman
og hafði
á báðum öxlum yfir axlirnar band yfir báðar
nú það kom fyrir líka að ég
var með lítinn skíðasleða og dró á honum
já en það var ýmis konar gangur á því ég gekk á skíðum oft
já og hafði lítinn skíðasleða aftan í mér já
nú er þetta nú nokkuð langt ferðalag hvernig var með fótabúnað á þessum árum
það var nú ja fótabúnaður ég man nú það var nú allt öðruvísi fótabúnaður hjá þessum stóru stóru hestapóstum
heldur en hjá mér þessum
litla pósti sem að var ýmist gangandi eða bara með einn hest ég man til dæmis fótabúnað sigurjóns heitins
reiðsokkum sem kallaðir voru þeir náðu upp á mitt læri úr hverju voru þessir sokkar þeir voru prjónaðir
og svo höfðu þeir bara skó venjulega skó þá
á fótunum utan yfir hvers konar skór ekki skinnskór jú oft voru það skinnskór
og mikið oftar en hitt ég man ekki eftir neinu útlendu skótaui
það er að segja
nei ekki man ég
og alls ekki þá að þau væru
neitt verulega notuð því það var svo ákaflega oft að pósturinn þurftu að ganga meira og minna og þá þurfti að hafa léttan
fótaútbúnað en hvernig var klæðaburður á
gömlu hestapóstum almennt þeir
ja þeir höfðu nú mér er óhætt að fullyrða að þeir höfðu ekki þessar þessar úlpur hettuúlpur sem að eru notaðar núna
gærufóðruðu úlpur þær voru ekki til
en þeir hafa ábyggilega haft einhver
og ég man eftir bara stormjökkum sem kallaðir voru sem þeir höfðu utan
yst klæða úr hvaða efni ætli þeir hafi verið þeir voru úr útlendu efni
innflutt vara já
en ég eignaðist aldrei
ég eignaðist aldrei neina sérstaka úlpu ég var oftast nær í stormjakka sem kallaður var úr útlendu efni yst yst klæða
þangað til eitthvað tvö síðustu tvo síðustu veturna sem ég var póstur þá fékk ég saumaðan
þá fékk ég saumaðan jakka þykkan jakka úr gefjunartaui
ullartaui já en hvað voruð þið yfir leitt með á höfðinu hvers konar fatnað skinnhúfur
nei nei ekki að vetrinum aldrei skinnhúfur já
en varst þú að einhverju leyti var þinn klæðnaður að einhverju leyti frábrugðinn
því sem að gömlu póstarnir já það verð ég nú að segja
ég átti ekki kost á öðru þegar ég var nú
var ekki með neinn hest
og þá þurfti ég að hafa léttan fótaútbúnað létt á fótunum og
venjulega bara sauðskinnsskór
þunnir sauðskinnsskór
það hefur verið venjulegasti mátinn í þá daga að gera skó já já já já
þeir voru bæði verptir sem kallað var og bryddir bryddir með fínum bryddingum hvítum eða
laglegum bryddingum úr hverju voru þá þessar
bryddingar þær voru úr sauðskinni
eltu eltu sauðskinni
eltu sauðskinni hvernig voru þær yfirleitt festar á skóinn þær voru saumaðar
sem sagt og eru í saumnum sem sagt já já já
þær eru lagðar svona yfir skóinn og saumaðar bæði hérna megin
sitt hvorum megin já þannig að saumurinn sjálfur hverfur já já en ég man eftir að ég var fyrst á hérna
á leðurskóm þykkum leðurskóm
og þeir voru bæði verptir og bryddir
en í miklum frostum vildi nú þetta harðna og frjósa illilega svoleiðis að þetta klemmdist svo mikið upp
ég var búin að skera í sundur bæði bæði vörpin og bryddingarnar já og gekk á þessu bara eins og einhverjum þrúgum
já já því að
skórnir voru gaddfrosnir þá hélt það auðvitað að manni kulda
þetta ráð til að rýma
frá fætinum að hafa hann sem allra frjálslegastan
frjálslegastan
að skera þetta í sundur
þú hefur þá oft verið votur í fæturnar það var ekki mjög oft það kom fyrir ég hafði alltaf með mér sokka
það var ekki
einhver bleyta hláka eða
eitthvert bleytuveður
en ferðaðist þú líka á skíðum segirðu
ætli skíði hafi almennt verið komin þá hér já já já
þau eru almennt komin
það er að segja ég skal ekki segja
það er ég ekki viss um
en ég man eftir því þegar ég var stráklingur þá var ég kominn á skíði að leika mér á skíðum fram í blönduhlíð
var þetta innflutt eða heimatilbúið þau voru
voru íslensk þau skíði sem ég man fyrst eftir
en er þér kunnugt um hvernig þau voru búin til þessi skíði
já mér er nú dálítið kunnugt um það ég þori ekki að nefna nein nöfn þeirra manna sem bjuggu þau til ég
eitt af því sem að
ég varð var við
tiltölulega fljótt var það að að í gilinu
því gilsárteigur dregur náttúrlega nafn af af
gilsánni og gilsárdalnum alltsvo sem áin kemur úr
úr og rennur niður
á milli bæjanna ormsstaði og gilsárteigs og það er eiginlega
sama sem ekkert sem er á milli nema áin
þetta er bæirnir standa sitt hvoru megin við þessa á gilsárteigur náttúrlega miklu stærri jörð
en ormsstaðir aftur að ýmsu leyti
góð jörð eða þótti góð sauð jörð í gamla daga
eitt af því sem að ég varð var við þarna
var það að í gilsár gilinu sem að er mjög djúpt
og víða alveg klett að
í gilinu verpti hrafn
nú svona misjafnt hvað menn voru hrifnir af honum sumir
gjarnan vera lausir við hann og vildu
steypa undan honum sem kallað var það vildi
ná til hreiðursins hreiður krumma er nú með sérstökum hætti
það er bálkur sem er byggður úr
úr hinu og þessu
sprekum og jafnvel beinum
ofan á þetta kemur svo lyng og ofan á lyngið
ýmis legt svona smálegt rusl
en það sem að ég
strax eftir var það
að hann verpti ekki hrafninn hann verpti ekki alltaf í sama stað
og og ég
það var nú strax þannig að að kunningsskapur okkar krumma varð það góður að ég treysti honum
nú það hefur nú kannski verið stundum heldur mikið traust sem að ég sýndi honum en það var nú
í nágrenni
þegar að
ég er búinn að vera þarna eða við í gilsárteigi í nokkur ár þá
er ég búinn að
reikna krumma dálítið út þannig að
varð þess var að þegar að
sem að fylgdu ævinlega norðan og norðaustan
svona strengur sem að lagði inn hér af flóanum sem að er nú þarna
á milli fjalla
komst að því að að þegar að eða mér fannst þetta strax að þegar að
norðaustanátt var ríkjandi þá var krummi á öðrum stað
ofar í gilinu og var þá meira á móti
suðaustanátt
og þar af leiðandi náttúrlega hlýrra
en en þegar að
að krummi var
ofar
þá varð átti hann akkúrat öfugt við það sem að
eða ég áleit það að að þarna væri það að það stafaði af því
að krummi hafði séð fyrirfram hvurnig að hann átti að byggja sitt bú
til þess að verða
ja sem minnst fyrir ágangi af slæmra veðri
svo svo
það var aldrei honum var aldrei gert neitt
illt
svo líður þetta nú nokkur ár ekki mörg samt
en þá var það þannig að það hafði verið var kalt vor heldur kalt
vor gróðurlítið greri bæði seint og illa
og þá varð ég var við það að krummi hann hann hafði leitað sér
að skjóli
nákvæmlega þannig sem að ég bjóst við í í köldu vedri þar var krummi
í gilinu tiltölulega stutt frá bænum nú var það orðið svo
að ær voru yfirleitt bornar
og var farið að gróa lítilsháttar svona neðan til í fjallinu svo ég
var var nú hættur að
að hýsa ærnar þær voru látnar eiga sig á þessum gróðri
en og voru yfirleitt bornar þó var það að það var ein ær