tiro-is/ismus huggingface dataset:
en svo man ég áreiðanlega eftir því að þetta er
sögusafni
hefurðu sagt hana stundum
ég er nú ekki viss um það
er nú ekki alveg viss um það
mánaðardagur er í dag
ég hugsa að það sé seytjándi sautjánda við
apríl nítján hundruð sjötíu og sjö
sigurbjörn snjólfsson segir frá
já mig langaði nú til þess að spyrja þig dálítið um
svona þessa eldri menn sem voru hér náttúrlega löngu dauðir allir
og séra hjálmar guðmundson heyrðust nokkurn tíma sögur um hann
hann bjó á hallormsstað
tíma já það
nú það heyrðust nú
sögur um
þótti þótti
dáldið sérkennilegur kall en
að mörgu leyti ágætismaður og bráðvelgefinn maður en hann var bara
líklega það sem að hefði verið sagt um
hann í þá daga hann hefði verið sérvitur
að hafi verið rétt
hann hafi verið það
en um hann
öðru leyti
get ég nú eiginlega
lítið sagt
svona smáatriði sem að að
menn gerðu sér nú gaman að við gætum kannski reynt að krunka eitthvað upp
það var til dæmis heyrði ég það að ég heyrði það nú frá frá
gömlum manni en ekki samt þannig að hann hefði það beint frá frá hjálmari
það var eitt sinn að kvöldlagi í góðu veðri og
tunglsljósi og ja tunglsljósi já já og stjörnubjörtum himni
að þá hvarf karlinn
menn tóku eftir því að hann hann var alls ekki
nei ekki við
látinn eitthvað svo það var farið að huga að honum
því að hann hafði nú víst þann sið að hann fór stundum svona
einförum út af fyrir sig og var nú farið að gæta að honum
þá var það
vinnumaður hans
hann rekst á hann þar í
í rústinni sem kallað var það var nú alltaf kallaðar rústir svona
þar sem að hlað endaði en hann hann liggur þar
og maðurinn
sem að hafði nú verið að leita að honum ávarpar nú eitthvað hvað hvað þetta sé
ja nú gerðirðu mér ljótan grikk sagði hann ég var að telja stjörnurnar
og var alveg að verða búinn þá kemur þú
gerðir þetta allt saman að engu fyrir mér
því að nú verð ég að byrja aftur og
og ég veit ekkert hvernig hvernig það fer
svona var það ýmislegt
svona einkennilegt við hann
annað heyrði ég
gamall maður sem að
sagði mér þá sögu eftir honum að hann hafði farið einu sinni þá var nú
þá var nú hérna
á hallormsstað var kirkja og kirkjusókn og hann var þar
prestur en einu sinni þá fer hann
austur í skriðdal
þingmúla hefur kannski verið að hann hafi hafi átt þar
þjónustu einhverja en og fer
hálsinn
yfir í skriðdal
kölluð buðlungavallaheiði var það kallað
þar yfir það var farið þvert yfir hálsinn og komið niður
í þingmúla eða þingmúla
leið
hans lá þar en þegar hann
gætir svona að þegar hann er kominn í skriðdalinn þá man eftir því
að vinnumenn hans þeir höfðu verið að byggja fjárhús
áttu að gera það hann hafði
hafði svona einhverjar áhyggjur af því að að þeir færu nú ekki alveg rétt að
svo hann
snéri við og skrapp bara aftur
niður í eða yfir í hallormsstað og það sem að hann gerði það
að hann snéri þarna við það var það að hann hafði minnt þá á það
að hafa stromp
stromp á fjárhúsinu
en hann hafði alveg gleymt því að segja
hvernig þeir ættu að að
laga strompinn til að hann sagði
að hann hefði alveg gleymt því að segja þeim það að þeir hefðu átt að taka þúfu
setja hana ofan á
ja þennan
en hann gleymdi að segja þeim það að þeir höfðu
eða þyrftu að skera gat á þúfuna það var
nefilega að búa til strompinn svoleiðis að
og hann þorði ekki annað en að að skreppa aftur norður til þess að sjá
um það að þeir
færu nú rétt að þessu og
byggðu strompinn eins og eins og vera bar
svona voru ýmsar kúnstir sem að
að voru sagðar eftir honum
annan október nítján hundruð níutíu og þrjú
ingibjörg sóphaníasdóttir og torfi þorsteinsson segja frá en það var eitt sem mig langaði til að spyrja þig um
torfi já sagði steinþór faðir þinn
þér eitthvað af svona af sögum þegar þú varst mjög ungur
það gerði hann nú ekki svo mjög held ég og það sem var var nú mikið fyrir það að afi heitinn
sem lifð sem að lifði
þar til ég varð ellefu ára það var hann sem var aðallega
fyrir því að segja mér sögurnar enda gekk ég fast eftir því að hann sæ segði mér sögur
og hann var sö hann var s sagnafróður og kunni margar sögur hafði lesið
þjóðsögur jóns árnasonar
oftar en einu sinni spjaldar spjaldanna á milli
nú auk þess las hann öll allar íslendinga sögurnar norðurlandas
já fornaldarsögur norðurlanda og fleira af því taginu
og ég gekk líka fast eftir honum þegar að sögufróðleikur hans var úti
að láta hann þá lesa fyrir mig sögur jafnvel eftir að ég var orðinn vel læs
því ég þótti mér hafði mér fannst það mjög svona notalegt að hlusta á kallinn lesa
stirðlæs heldur
las hægt og rólega maður gat vel fylgst með því ég lá oft upp á öxlina á honum með annan handlegginn
og horfði yfir öxl hans
á hann lesa þegar hann var að lesa og ég var alltaf að le var reyndar
alltaf langt á undan með blaðsíðuna þegar ég las með sjálfum mér heldur en hann upphátt
svo var það nú á tímabili að þá voru tveir
þrír kettir hér á hala
og einn var stó einn þeirra var stór læða og
dálítið farin að reskjast og með henni voru tveir
synir hennar sem voru nokkun veginn orðnir
fullstálpaðir líka og þessi þrenning hún sat öll upp á herðunum á karli afa þegar hann var að lesa og ég lá svo
á út
svo þetta var þung byrði sem gamli maðurinn varð að hafast hafa
en hann lét þetta allt gott heita og
var ekkert að
ónáða kettina á herðum sér
hann hann það varð að alveg að halda bókinni í ákveðnum stellingum
ef vel átti að vera honum fannst hann steini það var altsvo hann steinþór
pabbi minn honum fannst hann ekki kunna að halda á bók enda eyðilegði hann allar bækur af því þe að lesa þær
hann s sæti bara með þær og héldi svona me með annarri hendinni oní kjölinn og
og læsi svo og veifaði eins og krakki eitthvað út í loftið
en það ætti að lesa þannig að láta að liggja fram á hnén
dálítið lúta svona áfram
halda annarri vinstri hendinni undir
kjölinn á bókinni en hægri hendinni þvert yfir
yfir bókina
og færa svo hendina alltaf niður eftir blaðsíðunni eftir sem að
eftir því
sem að lesefnið
þryti á bókinni með þessu skemmdi maður ekkert bókina sagði hann
og ég held að það hafi verið satt að þetta hafi farið vel með bækur
og þess vegna var það nú svona að hann sat alltaf svona álútur með bókina
til þess að geta haft hinar réttu stellingar handanna
á henni
hvað viltu nú heyra en
þegar aldur færðist yfir föður þinn fór hann þá að segja meira frá
því sem að hann hafði heyrt já það mun hann hafa gert hann fór me á segja meira þá frá
og ekki veit ég
nú af hverju það var að það var nú auðvitað kannski meðal annars vegna þess að hann
sinnti nú ekki þá annarri vinnu eins mikið eins og áður hann var ekki eins upptekinn við dagleg störf
og hafði tí meiri tíma þá afgangs
einhvern veginn kom það nú svona meira þá upp í vana fyrir honum að segja að segja frá
það þá þessar þessar sagnir sem að
verið endurminningar og allt mögulegt ýmislegt sem að þú hefur heyrt
já já það var það það var ýmislegt sem hann hafði heyrt eða upplifað sjálfur
hann hafði náttúrlega heyrt mikið og og oft það sem að
oft hann hefur sennilega heyrt oft það sem hann sagði frá seinna
ja sumt af því sjálfsagt verið búinn að
margheyra það
hafði gott minni held ég mér sé óhætt að segja
eða hvað segir þú um það ingibjörg fannst þér hann ekki hafa nokkuð gott minni
jú hann hafði frábært minni minnsta kosti á það sem að að
lengra var liðið frá
það var annað sem að einkenndi hann á seinni árum
að hann
bjó til sögur
hann sagði sögur og bjó þær til um leið og hann sagði þær
og hafði þá gjarnan krakkana
hann var alltaf að segja krökkunum sögur og þá voru krakkarnir aðalsöguhetjurnar
sagði bjó til sögu þegar þau fóru í veðrárdalinn torfhildur og óskar og steinþór
hann sagði sögur það var löng saga
svo bjó hann til aðra sögu þegar að
skessurnar í klukkugili
þegar að skessurnar í
klukkugili voru
elta krakkana það var heillöng saga útaf því
og það mátti segja að honum yrði allt að söguefni
hvað lítið sem var þá var það orðið saga
og það voru margar stundir sem hann
sem hann skemmti krökkunum og hafði ofan af fyrir þeim
þá sat hann gjarnan með eitt eða tvö
steinunn sat kannski með eitt og hin stóðu bara í kringum þau
svo sungu þau
svo sungu þau mjög mikið fyrir börnin
og eins og torfi sagði sko það var nátturlega af því að hann hafði rýmri tíma
hann var ekki eins upptekinn
en það það þurfti ekki til hann gaf sér tíma til þess að skemmta krökkunum og hann hafði afskaplega
gaman af því hvað þau voru eftirtækin
einhvern tímann bjó hann til heillanga sögu um það þegar að
þau fóru á fjöru að tína síli
torfhildur og hann þá fór hann með hana litla hnátu á sleða út á fjöru hún hefur verið á
þriðja árinu
þá fór hann með hana á sleða út á fjöru og þau fóru að tína síli og það var
heillöng saga það væri betur til á
sé eitthvað af þessu uppskrifað þó ég viti það ekki
maður hefur ekki farið í gegnum hans skrif ennþá
af þessu flutti hann inná
sumt af þessu var nú tekið upp á segulband
nú til nokkrar spólur með þessu á og
það var nú verið að spila þetta krakkarnir voru stundum sátu við að spila þetta
en það fór nú einhvern veginn svo að þessar spólur þær
fordjörfuðust þær
á einhverjum var þá tekið annað efni inn á þær ofan ofan í þetta
svo ég held að þetta hafi flest allt saman farið forgörðum
það var nú það
já svo var hann auðvitað svo var hann auðvitað vel að sér ákaflega vel að sér um sögu héraðsins
sögu þessara sveita hér
nú unnuð þið svo mikið saman og lengi
ingibjörg var hann þá ekki stundum að segja þér eitthvað sem að einhverja viðburði héðan úr
jú jú hann hann var oft að rifja það upp
bæði honum var
tíðrætt um ströndin
ströndin þau áttu mjög mikið hug hans og hann sagði mikið frá því
því þetta var nú hlutur sem að ég eiginlega vissi nú
ekkert um og gerði mér nú enga grein fyrir fyrst þegar ég kom hingað hvað það var
hvað skipstrand var það var nú svo fjarlægt mér
hann lýsti því nú mjög
lýsti því nú mjög vel fyrir manni
eins voru það klettaferðir göngur og klettaferðir og
að ógleymdum sögum sem hann var að
svona hinum og öðrum fyrirbærum
af þegar að nábúarnir sáu
eitthvað sem var óútskýranlegt
bæði hérna milli bæja og
og líka hérna milli reynivalla og og
þetta þurfti hann oft að segja og og þá fóru nú krakkarnir strax að leggja við eyru
þegar þetta fór að berast svona til eyrna þeirra
skilja eitthvað
varð nú eiginlega til þess að þau urðu ærið myrkfælin því þau sáu bókstaflega alls staðar eitthvað og heyrðu
jafnmikið af einhverju dularfullu
og það segir sig sjálft þar sem að
er stórt hús miklir gangar og rangalar og ekkert rafmagn
að það var það var ekki mikið farið það var ekki mikið hreyft sig þegar fór að skyggja
þá var bara setið
og sagðar sögur bæði sannar og lognar náttúrlega
og þau lifðu sig svo inn í þetta og þá var hann náttúrlega ánægðastur gamli maðurinn þegar þeir voru alveg hreint svoleiðis
augun ætluðu út úr höfðinu af eftirtekt
hann var viss líka á stundum þá var hann nú viss að fara
og fara að syngja og þá bjó hann til vísurnar um leið og hann söng
hann lýsti þá alls konar fyrirbærum
það var á það er eitt orð yfir það að sá sem kynntist steinþóri á hala
hann gleymir ekki þeirri persónu
og ég held að maður kynnist ekki nema einu sinni á lífsleiðinni svoleiðis persónu eins og hann var
hann var nú afskaplega fljóthuga
ef honum datt í hug að
vinna eitthvert verk þá varð það að ganga bara einn tveir og þrír alveg á fullu
og hún sagði nú stundum gamla konan æi steini minn ósköp ganga nú á
ósköp ganga nú á þér maður
þegar að honum leiddist nú að ef einhverjir voru nú að seinir
til svona eins og gerist og gengur
hann var mjög mjög duglegur maður og en
maður á nú kannski ekki að segja það hann var ekki beint verkhygginn maður
ekki beint verkhygginn hann hefði nú stundum getað unnið sér hægara en hann gerði þetta gekk
þetta gekk allt saman
ég er nú ekki
ég man nú
ekki eftir neinu sérstöku
sem hann lagði nú áherslu á svona í sínum frásögnum
en hann hafði gaman að segja frá fólki
að kvöldi fimmtánda
steinþór þórðarson segir frá já ég var að spyrja já þú varst að segja mér þarna í gær að þú hefðir byrjað að
þú hefðir sagt verið að segja
félögum
þínum í vegavinnunni svona sögur svona skáldsögur sem þú hafir búið til
sem þú hafir búið til sjálfur
sagðirðu þeim aldrei sögur héðan úr sveitinni til dæmis þeim sem ókunnugir vóru eða nei það held ég alls ekki
það var nú ég var nú eiginlega ekki farinn að hugsa svo mikið þá
um svona þjóðleg fræði
og lítið þá af sögum sem að hafði gerst sem ég hafði heyrt um
þó má það nú vel vera að ég hafi sagt þeim eitthvað eftir steini afa mínum eða oddnýju þó ég muni það nú ekki
þetta er svo langt um liðið það er fallið í gleymsku þó það hafi kannski verið
það hefur verið þegar þau eru komin eitthvað á legg
já og svona þegar þau eru uppvaxandi svona fimm sex sjö ára
en ég gerði
hef þó meira gert af því að segja barnabörnunum
það er kannski fyrir það að ég hef meiri tíma hef gefið mér meiri tíma
og þá líka maður er farinn að verða meira barn og vill þá nálgast börnin
og þá meðal annars að segja þeim sögur
en þegar þau fara að eldast
en þá eru þau nú ekki eins hrifin af sögunum
þó er það nú samt svo að jafnvel strákarnir enn í dag þó þeir séu komnir um og yfir tvítugt
þá hafa þeir gaman af að hlusta á ef ég segi þeim sögur
nú svo bý ég til sögur
að segja krökkunum og hef gert
og það þykir þeim einna best því þá get ég borið í þetta eins og mér sýnist
til að gera þær sem ævintýraríkast fyrir þau að hlusta á
já þú hefur nú líka nú hefurðu á seinni árum hefurðu sagt mikið frá
búskaparárum þínum og ýmislegu hér í sveitinni en það hefurðu náttúrlega bara það
nokkuð seint á ævi þinni sem þú byrjaðir á því var það ekki
jú það var nú seint
það var nú ekki fyrr en bara hér á seinni árum
maður fór svona að draga meira viðburðina saman og
og gefa því meira gaum
sem liðið var og gert hefði verið
en vafalaust hef ég nú á öllum tíma sagt eitthvað um þau efni
erindið sem að ég flutti þá hef ég líklega verið átján ára átján kannski nítján
það var gegn þegnskylduvinnunni og ég veit ekki enn í dag hvur fjandinn það var sem kom mér til þess
en þó var það nú svo að ég flutti erindi og fékk marga áheyrendur flutti þetta eftir messu á
kálfafellsstað fékk kirkjuna lánaða hjá prestinum til þess að gera slá tvær flugur í einu höggi
nota tækifærið þegar að fólkið var við kirkjuna
og það var hlustað og ég held bara gerður góður rómur að
og ég mælti eindregið gegn þegnskylduvinnunni
og færði þau rök fyrir
sem að ég hélt að helst mundu nú ganga í fólkið
og það var þetta
að taka börnin eða unglingana
frá vinnu á heimilunum þar sem þeir væru
nú var ég einhvern tíma
en á ég að segja þér hvaða orð ég talaði fyrst af viti ég hef kannski sagt þér það áður
ég hef líklega verið svona níu eða tíu ára eitthvað á þeim aldri
þá kom eyjólfur hreppstjóri á reynivöllum hingað austur sem oftar
hann kom hingað
var skrafræðinn gat sagt ýmislegt og sérstaklega var þá faðir minn og hann sem að skemmtu sér við samræður
nú var það í þetta sinni þá berst talið eins og áður að landsins gagn og nauðsynjum
og þá um strandferðir meðfram ströndum landsins
og þeir voru nú
um það töluðu nú um það hvað þetta væri illa rækt samgöngur væru lélegar og þá ekki síst við hornafjörð
en þó fannst þeim það einna tilfinnanlegast með ekki betri þjónustu en var í samgöngunum
hvað ríkið þurfti að leggja mikið fé til þess að styðja þessa samgöngur
nefndu sextíu þúsund það væru sextíu þúsund sem að landssjóðurinn eins og hann var kallaður þá þyrfti að leggja fram
til strandferðanna
svo ég sagði en að það skuli ekki vera heldur keypt skip
ja það er svosum nokkuð í því sem drengurinn sagði sagði eyjólfur
þetta tel ég að hafi verið fyrsta orðið
orðið sem ég talaði af viti ég hef sagt þér þetta líklega áður
sagði sagði hérna
oddný á gerði þér aldrei sögur svona sem voru af kóngum og drottningum
svona ævintýralegar dáldið nei ekki man ég það ég held hún hafi aldrei sagt okkur það
það voru meira hennar sögur voru þá meira bundnar við viðburði
sem hefðu gerst í hennar tíð og þá fyrir hennar tíð sem að henni hefði verið
hún hefur aldrei sagt þér neitt af hérna af
eða hún hefur aldrei sagt neinar sögur frá móðuharðindunum
nei nei það man ég ekki eftir
ég man ekki eftir að hún segði okkur neitt sérstakt frá þeim
og yfirleitt lifðu engar sagnir hér það er að segja í sambandi
við það sem hér hafði gerst í móðuharðindunum
það lifði neitt á vörum fólksins hér bágindi eða eymd sem verið verið hafði
vafalaust hefur það þó verið en ég og við fleiri hér skaftfellingar stöndum í þeirri meiningu
að hér muni aldrei hafa orðið mannfellir
það er ekki sjáanlegt í þeim máldögum sem að ég hef séð
það er ekkert um það talað
hefur ekki engar sagnir lifað á vörum fólksins í því efni
og það sem hefur hjálpað
er eflaust sjórinn
og reki
og veiðifang í ám og vötnum sem var miklu meira á þeim árum heldur en nú er
það er til dæmis horna fjörður þetta hefur verið bjargvættur sveitanna sem að honum hafa legið eins og eins og nes og mýrar
á sumrin var þar þar mjög mikil lúruveiði
og hún var það mikil
að á sumum bæjum var aflað meiri eða minni forða til vetrarins
sama gata verið um silung að segja þegar vel veiddist af silungi
þá var þetta saltað og eitt hvað geymt minnsta kosti
kosti fram eftir hausti og fram á vetur
ég vissi það til dæmis hér eftir að ég mundi eftir
þá var það að það var silungur svona dag og dag
fram eftir fram undir jólaföstu saltaður silungur
og einatt aflaðist það vel komu það góð aflaár hér
að það var einhvur forði til næsta árs
því að alltaf gátu ár hlaupið úr sem að lítill afli var
og þá var gott að eiga forða frá síðasta ári
fiskurinn var alltaf hertur það var þegar ég mundi fyrst eftir það var helst ekkert
ekkert saltað af fiski og alls ekkert saltað til þess að þurrka það var kannski saltað til þess að
sem var notað næstu daga en svo ekki meir
hún hefur ekki sagt þér þú hefur aldrei heyrt svona sögur svona ævintýrasögur í æsku
nei nei ég man það ekki ekki sem að hér hefðu gerst og ekki eiginlega
það gat nú vel verið að manni hafi verið sagðar ævintýrasögur úr þjóðsögum
en ég man það nú bara ekki ég
vegna þess sem þú varst að segja mér þarna um daginn
ég var að spyrja þig að
tala um sögur þarna sem þú mundir mundir eitthvað heitt og féitt leikustykki af stelpu
en þú hefur alveg þú ert alveg búinn að gleyma þeirri sögu já ég heyrði já ég er alveg búinn að gleyma henni hvurnig það var já
já en það var
eitthvað var það nú í sambandi við við tröll
gott feitt sagði annað tröllið gott feitt
feitt ballastykki af strák en þá greip annað fram í gott feitt leikustykki af stelpu
en ég man og ég man ekkert eftir
tildrög þess að þetta var sagt
já svo vorum við líka að tala þarna um
skáldskap
lærðirðu mikið af alls konar lausavísum sem gengu hér um
bæði lausavísum sem gengu um og svo erindi úr rímum
kannski fleiri erindi úr sömu rímu
og þessar lausavísur numdi ég aðallega af föður mínum
og þá einkum þegar við vorum að kveðast á
hann gerði dá töluvert af því og jafnvel mikið af því þegar við vorum uppvaxandi strákar
að kveðast á við okkur
og vegna þess lögðum við mikið kapp á að
til þess að geta staðið okkur sem best í karli
og þetta tókst okkur nokkuð
svoleiðis að þegar að fór svona við vorum komnir svona að fermingu þá mátti ekki á milli sjá hvort hann eða við
við ynnum kveðskapinn
það var oft í rökkrinu á kvöldin að þá bauð hann okkur út til þess að kveðast á
manstu nokkuð af þessum lausavísum já maður man eitthvað af
þeim já já já ég skal nú segja þér til dæmis
hvað ég kann nú eiginlega mikið af lausavísum
og og og hérna rímnaflokkum
ég man nú ekki hvaða ár það var
að við vorum að koma af stéttarsambandsfundi norðan frá hérna
ég man nú ekki get nú ekki komið því fyrir mig hvað gistihúsið heitir við mývatn
já það heitir víst reynihlíð ef þú lýgur því þá ekki í mig
en þú berð ábyrgð á því
og fundinum
seinna part dags eða ekki fyrr en var orðið áliðið kvölds
og við fórum úr reynihlíð klukkan hálfníu um kvöldið
ég minnist þess svo vel vegna þess að það var verið að reka kýrnar heim
í reynihlíð eða á bæjunum þar þær mættu okkur í girðingunni eða við girðinguna
þegar við vorum að fara þar úr úr hlaðinu
við vorum á leigu við fengum bíl leigðan í
þarna í mývatnssveitinni einhvers staðar ég man nú ekki hvar það var jeppa
sem ætlaði að flytja okkur áleiðis á móti bíl sem að pétur á egilsstöðum átti
von á á móti okkur að heiman frá sér pétur var einn af þeim sem í ferðinni var
en svo ég nefni nú nöfnin sem að þarna voru og ég man eftir
það var ég kristján í einholti
pétur
á egilsstöðum björn í stóra sandfelli
ég man nú ekki fleiri en einhvur einn hefur hlotið að vera til viðbótar þarna úr múlasýslum
þó ég muni það ekki
nú bjuggust við við á hverri stundu að mæta bílnum hans péturs
en strax þegar ég er eiginlega kominn inn í bílinn og lítið ekið af stað þá
fer ég að kenna til bílveiki
og þetta magnast
svoleiðis að þegar við komum að grímsstöðum
þá mátti ekki á milli sjá hvort ég kæmist út úr bílnum eða yrði að sitja þar áfram
við stönsuðum þar dálitla stund og við það hresstist ég nú og ég var alltaf
að vona að nú færi bíllinn hans péturs á egilsstöðum að koma það átti að vera fólksbíll fólksbíll þetta var jeppi
og þá vonaði ég að mér mundi nú líða betur
en áfram er keyrt og ekki kemur bíll péturs
þegar við erum komnir miðja leið milli grímsstaða og möðrudals þá kemur bíllinn hans
péturs
og þá hélt ég nú mundu nú allar mínar þrautir verða úti
ég er settur í framsætið hjá bílstjóranum því þessir góðu menn héldu að mér mundi nú líða betur þar
en það kastar nú alveg tólfunum þegar ég er kominn inn í þennan bíl
þá eiginlega magnast nú bílveikin um
allan helming
svoleiðis að þegar við komum að möðrudal þá bið ég þá nú í guðs bænum að stansa
og lofa mér að rjátla þarna eitthvað um líklega ætli ég nú að æla upp
þetta var svona um tólfleytið að við vorum vorum þar staddir
þegar við förum svo inn í bílinn þá segi ég við kristján
í einholti
nú skal ég heita á þig kristján að gefa þér heila flatbrauðsköku og vel við henni af smjöri
þegar þú kemur næst að hala ef ég æli nú ekki upp á leiðinni í egilsstaði
en til þess að hjálpa þér nú
að geta náð þessu áheiti þá býð ég ykkur nú öllum út að kveðast á við ykkur
og það er byrjað að kveðast á um leið og bíllinn leggur af stað
en við höfum ekki lengi farið þegar að þeir segjast vera þrotnir
og ekki hafa nú meira til þess að geta kveðist á við mig
eitthvað tók ég nú hart á þeirra aumingjaskap þeir hlytu nú að kunna
kunna meira og hafa vafalaust kunnað meira þó ekki vildu þeir láta það í té
ja þá syng ég bara sjálfur sagði ég
því að ég fann það að við þetta að syngja
rjátlaðist bílveikin mjög mikið af mér
og ég fer svo að syngja og ég söng alveg viðstöðulaust úr möðrudal og í
egilsstaði
og afleiðingarnar urðu nú þær að þegar ég kom í egilsstaði þá var eiginlega bílveikin alveg horfin
en ljótt var það samt sumt af því sem ég söng
og þegar ég söng ljótustu vísurnar þá varð pétri á egilsstöðum að orði mikið skelfing kann maðurinn
og sannleikurinn var nú sá að ég átti eitthvað töluvert í fórum mínum eftir
ósungið þegar í egilsstaði kom voru þetta allt
vísur undir rímnaháttum já allt saman allt ferhendur jahá já
svo þú hefur nú lært nokkuð mikið af því ég lærði nú líka af því að ég kvað rímum fyrir fólkið
á kvöldvökunum og við það numdi maður nú svona erindi og erindi úr rímunum
og eldri menn þeir höfðu
þeir höfðu það dálítið um hönd að rifja upp
ýms ýms erindi úr rímum sérstaklega þeim sem að kraftur var í
já svona bardagavísur
bardagavísur já
að hvaða rímum þótti þér mest gaman
ég held mér þótti gaman að finnbogarímum
rímur af finnboga ramma
og hvers vegna eiginlega ja mér fannst þær nú vera vel kveðnar
og viðburðirnir sögu legir
þá var ég ekki búinn að lesa sögu af finnboga hún var ekki til
hér þá en rímur
og þær byrja svona
ásbjörn nefna fer ég fyrst flateyjar á dalnum
knarrar byggði eyri yst öldu nærri salnum
gunnbjörn faðir greinist hans gildur noregsmaður dýrum
dýrum var af dróttum lands detti ás kallaður
hvað þótti þér um þessi
um þessa atburði sem að
sagt er frá þarna í rímunum þótti þér þeir trúlegir
ja maður eiginlega braut nú lítið heilann
heilann um það maður trúði þessu alveg já já trúði þessu alveg
og eftir því sem að við burðirnir voru söguríkari eftir því fannst manni
meira í það varið að lesa og kveða
og hvaða rímum komu nú svo næst göngu hrólfs rímum
það voru þær voru mér nokkuð þær voru mjög í hávegum hafðar og mér þótti gaman að kveða þær
þegar ég var yngri þá kunni ég talsvert í ýmsum rímunum nú er það alveg dottið niður
alveg fallið í gleymsku kunnirðu heilar rímur utanbókar
ég kunni eina rímu alveg heila úr göngu hrólfs rímum hver var hún
það ég er nú alveg búinn að gleyma því hver hún var kanntu vísu úr henni já
ég held það hafi verið ríman þegar göngu hrólfur
sótti ingigerðu drottningarefni ég man nú ekki hvaða kóngs
í einum stað í rímunni segir það er talað um
sem þeir tóku sér náttstað