tiro-is/ismus huggingface dataset:
það var einu sinni við vorum staddir á kálfafellsstað sem oftar reyndar ég og benedikt bróðir og við stóðum austan undir húsinu á kálfafellsstað beint á móti kirkjunni
og þá kemur hrafn og sest á kirkjuburstina
fáa metra frá okkur kirkjan var það stutt frá
svo benedikt segir sjáðu nú sérðu sjáðu hverju þessi spáir
hverju spáir hann sagði ég því að ég hafði ekkert heyrt um það áður
hann segir fyrir dauðsfall segir benedikt já einmitt það sagði ég
en eitthvað tæpri viku síðar þá deyr kona hér á breiðabólstað og var jarðsett þarna við kálfafellsstaðarkirkju
þetta er nú til eitt þetta er nú svona til sannindamerkis
það þótti eiginlega ills viti ef hann var seint á flugi á kvöldin sérstaklega eftir dagsetur það boðaði eitthvað illt
sagði fólkið
en þú hefur ekki heyrt um náttúru svölunnar
ef að svala sást í námunda við bæinn og ég spyr nú ekki að því ef hún settist á bæjarhúsin þá var hún að spá einhverjum feigum í bænum
enda kemur þórbergur að þessu í brúðkaupsveislunni miklu þegar að svalan átti að sjást á breiðabólstað brúðkaupsdaginn
og hún átti að boða  eftir hans
eftir hans sögn
lát einnar brúðurinnar sem að var þarna
því hún dó af barnsförum um vorið
já og fólki var ekki verr við annað heldur en ef það sá svölu á flugi í námunda við bæinn
þegar að lóur komu á haustin stórum hnöppum settust á túnið
þá boðaði það rigningu
en ef þær settust í þurran aur þá þurrk
og við þegar eftir að við fórum nú að veita þessu eftirtekt með lóuna þetta var nokkuð nærri sanni
hún kom venjulega undan úrfelli og settist á þurrlendið
aldrei mátti nefna hval á sjó
heldur fisk
og allir eldri menn þeir forðuðust að nefna hval þegar þeir voru á sjó
aldrei mátti benda á skip á sjó þá átti það að sökkva
aldrei mátti viðra út rúmföt
þegar að skip var á sjó
þá átti sjór að breyta til hins verra
því var það einu sinni eftir að ingibjörg tengdadóttir kom hingað
þá viðrar hún út út út rúmföt það var gott veður sólskin og blíða
þá var hér gömul vinnukona sem þórey hét
og hún segir við ingibjörgu veistu hvað þú gerir kona að vera að viðra út rúmföt núna þegar mennirnir eru á sjó
já svona var nú þjóðtrúin
og ekki mátti prjóna sjóvettlinga á á á sunnudögum
og ekki vera með prjóna úti þegar að menn voru á sjó
ef að kýr orgaði þegar hún fór út að morgni
þegar hún kom út úr fjósi að morgni þá átti það að boða rigningu
og ég man eftir því að auðbjörg móðursystir mín hún var andskoti ill á stundum þegar kýrnar á breiðabólstað komu organdi norður fyrir bæinn á morgnana úr fjósinu andskotann þær væru að orga núna
en aftur ef þær orguðu á kvöldin það boðaði þurrk
viltu heyra meira af svona
ekki mátti henda grjóti út í sjó
fjörugrjóti
ef unglingar voru að henda taka steina úr fjörunni og fullorðnir voru með þeim henda út í sjóinn þá voru þeir heldur atyrtir fyrir þetta
vera að því
við skulum sjá
það mátti aldrei benda á stjörnur á himninum
ég held þær hafi átt að hverfa
og ég spyr nú ekki að að benda á sólina það var aldeilis
það var nú aldeilis fyrirboði að benda á sólina
ég var nú að skrifa upp hér til minnis
ja ekki svo ég vissi nú nema í þetta skipti nei nei nei en það var annað líka í sambandi við hrafninn
ef að mikið óveður var og hrafn sást á flugi þá var hann að spá uppstyttu
og venjulega var það nú held ég svo þegar maður veitti því eftirtekt ef að hrafninn sást á flugi þá fór óveðrinu að stytta upp
grönduðu grönduðu hvalir nokkurn tíma skipum svo að þú vissir til
ekki vissi ég til þess hér nei
en það var víst komið skollin mjög hurð nærri hælum hér einu sinni
það var í tíð föður míns og hann var einn á því skipi
þeir voru á sjó hérna suður undan
og eru þar í fiskidrætti
þá sjá þeir hvar hvalur kemur sunnan úr hafi og stefnir á þá
hann hefur óskaplegan háan ugga upp úr bakinu
og sagði að hann hefði svona slett ugganum öðru hverju út á sjó hann hefði eins og slest út á sjóinn öðru hverju
og þeir taka til ára og róa og róa til lands
og hann sagði að það hefði verið alveg eins og bara báturinn hefði staðið kyrr svo hefði verið mikil ferðin á hvalnum
og þegar hann átti stutt til þeirra þá kemur reyðarfiskur og bugar hann af
stefnir þá undir sól
þetta var að áliðnum áliðnum degi
björguðust þeir
en hann sagði að ef að þetta happ hefði ekki viljað til að að hvalurinn reyðarhvalurinn hefði komið þá hefðu þeirra dagar verið úti úti
eftir öllum sjónarmerkjum en það er sagt að sagt að
jú jú þetta var ágætt
var ágætt
en þú hefur aldrei heyrt hefurðu nokkurn tímann heyrt sögur um það að draugur draugar hafi verið vaktir upp hér í sveitum
það hafa engir galdramenn verið sem vöktu upp drauga
en séra vigfús var hann nú ekki göldróttur talinn
nei en það hafa þá ekki verið neinir svona magnaðir galdramenn hér í
sveitinni
engir sem hafa vakið upp drauga eða slíkt
nei það hafa ekki verið neinir kunnáttumenn hér sem að hafa hafa stýrt þessum fljótum hér fyrir austan
hefurðu heyrt eitthvað af því
já þetta hefur ekki
en voru nokkur kraftaskáld hér í austursýslunni
sem þú heyrðir um
þú hefur nú fengist sjálfur við að yrkja vísur er það ekki
nú nú nú nú er það á seinni árum sem þú hefur fengist við það
manstu eftir þeim
en þú ortir nú
en þú ortir hér áður fyrr ortirðu
ortirðu með með ljóðstöfum og rími
aldrei heyrt þau
ég hef aldrei heyrt þau
já já þú varst að tala þarna um hrafninn
manstu eitthvað í viðbót
mátti aldrei benda
og hvað átti þá að verða
þetta er allt saman þetta er allt saman að
ég ætlaði að spyrja þig þarna um um feigðina og og feigðina og hrafninn
gerðist þetta stundum að þeir spáðu feigð
svo var það írafellsmóri
var þetta ekki gott
já það er nú náttúrlega ekki mikið sem að ég kann frá slíku að segja það eru náttúrlega tvær sögur sem ég gæti sagt já ég ætti um það bil þrjár
sem að ég er var alveg sannfærður um að ég sá hvað sem það var það skal ég ekkert staðhæfa
það var til dæmis einu sinni við vorum að fara af þessum bæ frá hala inn að reynivöllum ég man nú ekki á hvaða hátíðarkvöld það var það var bjart veður tunglsljós og bjart veður og þegar við komum hérna inn á inn fyrir helghólinn
þá sé ég það hvar maður fer inn eftir götuna sem liggur frá breiðabólstað og að reynivöllum stutt fyrir norðan beitarhúsin sem voru þar og ég sagði með við strákana sem með mér voru annað var
torfi þú varst ekki
já annar var torfi og hinn hinn var held ég ingvar þolláksson
eða lúðvík gestsson sem var hér já þá vinnumaður
og ég sagði við strákana það vildi ég að þetta væri nú ekki venjulegur maður ég er svo viss um að ég sé að þarna er maður á ferð
ég sagði þetta af því ekki af því að ég hefði neinn grun um að þarna væri neitt óvenjulegt heldur sagði ég nú sló ég nú þessu svona fram
svo átti nú maðurinn að mæta okkur ekki öllu ekki öllu vestar því gatan sem hann gekk hún lá upp á þjóðveginn eða þjóðgötuna sem þá var sem að við héldum en þar er  kemur er enginn maður
og þá sagði ég við strákana þetta hefur verið hann sveinn á breiðabólstað það var vinnumaður sem var þar hann hefur haldið að þetta væri huldufólk þegar hann sá til okkar og hefur hlaupið í spretti á undan og inn að reynivöllum enginn sveinn þar og enginn komið að reynivöllum ókunnugur
svo þetta var áreiðanlega þetta var áreiðanlega ekki venjulegur maður sem þarna var á ferð
en þórhallur nábúi minn hann var minnsta kosti tvisvar ef ekki oftari búinn að segja mér frá því að hann hefði séð mann þarna á ferð á þessum slóðum
þetta hétu hjörleifsgræfur sem hann gekk neðanundir eða milli hjörleifsgrófa og og loftstófta
öðru sinni var það það var alltaf venja hér á þessum bæjum og breiðabólstaðabæjum að hafa boð á á hátíðarkvöldin sitt á hverjum bæ
eitt kvöldið á gerði eitt á hala og eitt á breiðabólstað og það var venjulega á nýárskvöld að boðið var á breiðabólstað
nú er það eitt nýárskvöld þegar við erum að koma úr boðinu á breiðabólstað þá komið fram yfir miðnætti eða minnsta kosti miðnætti og þegar ég kem vestur fyrir bæinn á breiðabólstað
þá blasir nú glugginn á baðstofunni alveg beint á móti okkur en það var alltaf venja að  að láta ljósið loga í baðstofunni þegar var farið á hala í þessi boð og eins var í þetta sinni
ég sagði svona við fólkið þegar ég kom vestur fyrir stutt norður fyrir bæinn hvort að glugginn hefði verið skilinn eftir opinn á baðstofunni
því það gat líkst því að glugginn hreyfðist svona aðeins til og ljósið væri skýrara þessa stundina þegar hann lagðist slóst frá heldur en daufara þegar hann lagðist að
nei nei hann var ekki skilinn eftir opinn enda var það heldur ekki þegar heim kom
ég sé að það er eitthvað á stöðugri hreyfingu fyrir ljósið en ekki úr svo þykku efni að það skyggi nokkurn tíma á hana á það heldur stöðugur ys í kringum það engu líkara en það væri verið að dansa í kringum ljósið
ég sé svo þetta langleiðina upp eftir upp eftir götunni hvorki skýrara eða daufara en hvernig það hvarf mér það man ég ekki hvort að ég leit af því
eða eða það hvarf sjálfkrafa en líklega hef ég nú litið af því
ég gat ekkert um þetta við fólkið svo var það nokkrum dögum seinna benedikt bróðir segir við mig hann var með í boðinu sást þú nokkuð í baðstofunni á hala þegar við komum úr boðinu á breiðabólstað
ja sást þú eitthvað sagði ég já og þá hafði hann séð alveg nákvæmlega það sama og þetta stóð okkur báðum svo ljóslifandi fyrir sjónum og það stendur mér enn svo ljóslifandi fyrir sjónum að það er alveg eins ég lifi stundina upp
er að ganga götuna upp að hala og sé þessa hreyfingu kringum ljósið
og þetta var engin missýning
en gamla fólkið sagði nú ja auðvitað hefur þetta verið huldufólk það hefur verið að skemmta sér þarna í baðstofunni og hér átti að vera huldufólk í námunda við bæinn
já það var hér gamall maður sem árni hét og var niðursetningur og hann fór svona var svona tíma og tíma á bæjunum
og meðal annars er hann eitt sumar hér og þá er þórbergur bróðir eitthvað þriggja eða á fjórða ári
nú er það einn dag um sumarið í slættinum
að þórbergur er lasinn og fer ekkert út og mamma er heima líka
og árni því hann hafði það það verk hér að mala mala  mala rúginn og mala bankabyggið út á grautinn og nú situr hann við kvörnina í bæinn í bænum þennan dag
svo þegar hann kemur inn um kvöldið þá segir hann við mömmu fór drengurinn nokkuð út í dag nei sagði mamma hann hefur verið í rúminu já ég þóttist nú svo sem sjá það sagði hann
það gekk drengur þrisvar fyrir dyrnar á bænum meðan ég sat við kvörnina og hann var allt að eina klæddur eins og þórbergur en ég sá það nú einhvern veginn samt að þetta var ekki hann
og það var staðhæft að þarna hefði verið huldudrengur á ferð
það voru  það eru há hár bölti neðan við bæinn þar sem steinþórshúsið stendur nú og eru kallaðir háubalar
og mamma bað mig um það lengstra orða að hreyfa ekki við háubölunum og það er nú eini bletturinn í þessu túni sem að ég hreyfði ekki við það voru þessir balar
þar átti að vera huldufólk í þeim en það var nú ekki af huldufólkstrú að ég gerði þetta ekki beinlínis heldur fyrir það það var svo mikið blómskrúð framan í þessum bölum á þeim árum nú er það eiginlega allt búið að vera
já svo er það nú ein saga og það var það var engin missýning sem að við vorum svo mörg sem að sáum þá sýn
við vorum að við vorum að gefa í kofa hérna vestur á helghólnum ég og torfi ég man ekki hvort einhver einhver einhver einhver unglingur var einn kannski enn
og þegar við erum búin að gefa í kofa þá göngum við vestur á helghólinn þá sjáum við þar hvar tveir menn eru að koma utan yfir breiðumerkursand eru komnir langleiðina yfir sandinn
og eru að komast af ísnum og upp á landið beint suður af reynivöllum
en ísafarið var þannig farið háttað á lóninu í þetta sinni eins og reyndar oft áður
að það hafði gaddað og verið lítið í lóninu svo hafði ósinn sem að rennur frá því staðið uppi og fyllti þá lengra upp á löndin og þarna myndaðist ótraustari ís
og þessir menn þeir voru að komast yfir þennan ótraustari ís og upp á landið
við göngum svo niður á svokallaðar loftstættir sem voru beitarhús sem að þeir á breiðabólstað áttu þórhallur nábúi er þar og eitthvað fleira af unglingum með honum við segjum honum svo þetta að það séu að koma menn utan yfir breiðumerkursand
já já hann kemur svo út úr húsunum og horfir á þetta líka og þetta við horfum nú svo á þetta langa stund héldum bara að þetta væru venjulegir menn sem væru að koma þarna utan yfir sand
og vorum nú eitthvað að bollaleggja um það það var nýdáinn bóndinn í flatey jón hálfdánarson og átti venslafólk í öræfum stóð til jarðarför jóns vorum að giska á að það væri nú kannski einhverjir í jarðarförina þetta
svo fer nú hver heim til sinna og alltaf eru ekki eru mennirnir enn komnir upp á landið
ég held ég fer inn með fjallinu og langleiðina inn undir reynivelli að leita eftir kindum sem að vantaði að heiman
og það sem ég sá síðast til þeirra að þeir eru komnir upp á landið og stefna eins og þeir ætli austur úr mýrunum stystu leið
og ég fer svo heim með kindurnar og hýsi hýsi féð og er svo að doka dálitla stund úti því ég bjóst við að þessir menn mundu koma þá og þegar en þessir menn komu aldrei fram
við spurðumst svo svo fyrir um þetta á reynivöllum daginn eftir hvort að nokkrir hefðu farið á fjöru þaðan því að þetta gat náttúrlega verið að þetta væru vær væru hefðu verið fjörumenn frá reynivöllum nei það hefðu engir farið á fjöru þaðan enda hefðu þeir aldrei verið svona lengi að klöngrast yfir ísinn
en þar en eftir á þegar við fórum nú að hugsa um þetta þá var þetta eitthvað óskiljanlega lengi sem þeir voru að komast yfir ísinn
en bíddu nú við nú kemur hingað jarðfræðingur fyrir fáum árum var á bíl sínum
það berst nú ýmislegt í tal við hann meðal annars svona dulrænt og ég segi spyr hann að því hvort að hann hafi aldrei orðið fyrir neinu dulrænu eða séð neitt dulrænt
ja það er þá kannski bara helst í dag sagði hann ég var staddur á þessum stað sem hann lýsti og það var alveg örstutt þarna frá þar sem við sáum mennina
og það var alveg logn sagði hann og ég skildi bílhurðina eftir opna en þegar ég er fyrir stuttu kominn út þá skellist hurðin aftur af fullum krafti
og ég get ekki ímyndað mér sagði hann að þetta hafi verið eiginlega af neinum eðlilegum ástæðum
og þá fór ég að segja honum frá sýninni sem að við höfðum einu sinni séð nálægt þessum slóðum sem hann stansaði
já en þetta er nú ekkert á móti því sem að gerðist ja gerðist ja gerðist hér á breiðabólstað eða á leið inni milli hala og breiðabólstaðar
þar var nú magnaður draugur á ferð
já já hún er svolítið ja hún er ekki löng en þær eru tvær
það var draugatrú já já það var til dæmis hlaða hérna norðan við  norðan við  bæjarhúsin
hala í suðursveit sjöunda júlí nítján hundruð sjötíu og níu steinþór þórðarson segir frá
já þú ætlaðir að segja mér þú varst byrjaður þarna á ætlaðir að fara að segja mér þarna um þennan alvarlega draug eins og þú sagðir
já það var hlaða hérna norðan við norðan við bæjarhúsin þá stóðu tvær hlöður eiginlega með kjaftinn mátti segja hvor á móti annarri opin á þeim sneru saman
og var svona ja tveir metrar á milli þeirra hlaðanna og var djúpt ofan í þær báðar sérstaklega þá eystri en í þessari vestri átti að vera draugur og hann átti að vera þannig tilkominn
það var sendur strákur að sækja reipi um sumartíma í slættinum og í hirðingardegi
en fólkinu seinkaði eftir honum með reipin þá kemur það að honum í hlöðunni og hann hafði þá hengt sig þar í reipunum eða í reipi
og átti að ganga aftur og fylgdi svo hlöðunni mamma þóttist hafa séð hann hvort sem hún hefur skrökvað því eða ekki ég held samt ekki og hún lýsti honum greinilega hvernig hann var klæddur til dæmis hann hefði verið með ofin axlabönd
úr úr fleiri fleiri litum og þórbergur bróðir sagðist hafa séð hann einu sinni
en þessi árni sem ég var að tala um að segja þér frá áðan sem að hafði malverkið á hala og sá drenginn á stéttinni hann hafði þann sið þegar hey var komið í þessa hlöðu á sumrin að sofa alltaf í hlöðunni
svo er það eitt  einn morgun þá bregður fólkinu í brún að þá er árni kominn inn
og þá segir hann sínar farir ekki sléttar hann hafði orðið var við draugsa um nóttina
og árna var svo mikið um að hann fór ekki venjulega leið frá hlöðunni sem farin var heldur beinustu leiðina sem var fram úr bæjarsundinu og það dembdi hann sér í þetta skiptið
þetta eru nú eiginlega þau sönnunarmerki sem hægt er að segja um það að þarna hafi verið draugur
en hvað þau eru að marka það vil ég ekkert staðhæfa en ég segi þau eins og  ég heyrði þau eins og mér voru sögð þau og eins og var talað um þau hér
og hlaðan eða við strákar kölluðum hana alltaf draugahlöðuna og við höfðum mest  mesta helvítis beyg af því að fara í hlöðuna sérstaklega ef það var nokkuð farið að dimma
svona var nú það
já það var önnur mergjaðri draugasaga sem ég ætlaði nú að segja þér
og þær eru þær eru tvær og eru nokkuð samhljóða en sinn maðurinn í hvort skiptið sem varð fyrir því
já það er þá best ég segi þér fyrri söguna fyrst sem að gerðist
það var árið á þeim árum á þeim árum þegar björn steinsson föðurbróðir minn var bóndi á breiðabólstað þá hafði hann oft til siðs að ganga hér upp eftir svona í rökkrinu á kvöldin og sitja og sitja eitthvað fram eftir
þetta þótti okkur strákum gott því það var alltaf vissa fyrir því að birni var hitað kaffi þegar hann kom og þá nutum við auðvitað góðs af
nú var það eitt kvöldið þegar björn fer héðan
þá aldimmt orðið komið eitthvað fram á vöku ég man nú ekki hvað langt
þegar hann kemur hérna niður rétt niður fyrir bæinn þá sér hann þar hvar maður gengur stutt fyrir vestan hann niður túnið
hann kallar hver sé þar á ferð en honum er hann fær ekkert svar
björn gengur heldur svo áfram götuna niður eftir og þessi maður við hliðina á honum
nokkurn kipp
og hann sér björn fær einhvern ímugust um það að hann ætli sér þessi  þessi þessi ókunni maður að verða á undan sér að bæjardyrunum
en það mátti fara tvær leiðir að bæjardyrunum á breiðabólstað bæði austan fyrir þorpið og vestan fyrir fyrir fyrir bæjarþorpið
og í þetta skipti sér hann nú sér björn að að þessi ókunni hann ætlar að halda venjulegu leiðina vestri leiðina og austur stéttina
en björn tekur það fyrir að fara eystri leiðina og reyna að verða á undan honum
en það verður nú ekki þegar að björn kemur að að bæjardyrunum þá stendur þessi ókunni þar
sérstaklega hár maður ekki eiginlega líkur neinum mennskum manni að hæð
og björn sér að þetta er ekki allt með felldu
sagðist nú hafa orðið svona smeykur ekkert mikið það var nýborinn haugur eða nýborin leðja úr fjósinu í haug frammí kálgarðinum
björn tekur lúkufylli sína af leðju og kastar þessu beint í smettið á þessum djöfli og þá leysist þetta allt í sundur
og þá var nú sagðist nú björn ekki hafa verið lengi á sér að hlaupa inn
og fólkið hefði nú séð á á sér að hann hefði nú orðið fyrir einhverju hann sagðist ekkert hafa talað um þetta ekki þá í bráð enn minnsta kosti
svo var nú ekki meira um það
en auðvitað var þarna einhver
einhver óvenjulegur maður á ferð eitthvað sem að sem að kallað er kallaður hefði verið draugur bara
svo líða ár það kemur nýr nýr ábúandi að breiðabólstað þórhallur bjarnason
og það skeður alveg nákvæmlega þetta sama þórhallur er hér að kvöldlagi fer hér niður götuna
þessi maður kemur þarna í fylgd með honum alveg eins og með birni
og þórhallur ætlar að hafa sömu ráðin og komast á undan honum austan fyrir en draugsi er þá kominn
fyrir bæjardyrnar
og hann er svo hár segir þórhallur þórhallur var nú fjandi góður svona að færa í stílinn að hann hefði tekið hátt uppí bæjarburstina
en það var sá munur á hérna þeim þórhalli og birni að þórhallur sagðist hafa orðið alveg skíthræddur
og hlaupið á á þennan djöful þar sem hann stóð og lenti náttúrlega á á bæjarhurðinni og mölbraut hana
og svo næstu hurð hleypur hann á og brýtur hana og svo þá þriðju laskar hana eitthvað og hleypur svo upp fyrir rúmið upp fyrir tengdaföður sinn í rúminu
ég held nú að því hafi nú verið logið aftur seinna að hann hafi gert það en hvað sem var hann kom með miklum asa upp á loftið og þórarinn tengdafaðir hans segir við hann það held ég þú sért nú orðinn vitlaus þórhallur
og svona endaði nú þessi saga en hvað þarna er á ferð það skal ég ekki segja
en það var hér mörgum árum seinna eða nokkrum árum seinna maður
eða réttara sagt það voru sambýlishjón okkar
voru hér í tvö ár og bóndinn var áreiðanlega skyggn en hann vildi lítið um það tala
en þó gátum við fengið það uppúr honum að hann sæi á stundum mann
fara frá kofa sem var hérna vestast á hlaðinu þá og leiðina niðrað breiðabólstað eitthvað svipaða leið og þessi maður fór
já nú held ég hafi ekki meira af draugasögum
jú hún skupla
hún var hér og hún sást af fólki hér eða fólk þóttist hafa séð hana og þórbergur bróðir þóttist hafa séð hana
hún átti nú alltaf að fara minnkandi hún átti að fylgja hún átti að fylgja þessum manni sem að hún gekk upphaflega aftur til í níunda lið
og þá var komið svo langt aftur að hún var ekki orðin nema einsog svona lítil stelpa þegar þórbergur þóttist sjá hana
hérna í tröðunum sem að þá vorum vestur úr hlaðinu
og ég er nú viss um það hvað hvort þetta hefur verið skupla eða hvað sem fyrir þórberg bar þá hefur það nú eitthvað verið sem hann sá því hann var ekkert gefinn fyrir að búa til það sem ekki var
já en hefurðu ekki heyrt um uppruna skuplu
nei hún er nú í þjóðsögunum sagan
hann átti hún átti að það var bóndi hér af breiðabólstaðabæjum held ég í skógi inni í staðarfjalli
og og stúlka með honum sem sigríður hét
enda var hún kölluð sigríður skupla
og skupluna var hún skuplunafnið fékk hún af því hún hafði bundið um höfuðið og dró klútinn langt fram fyrir andlitið
af því fékk hún nafnið skupla
og svona var hún víst búin þegar hún þegar að þegar hann hann drap hana bóndinn
svo þegar þau eru nú búin að leggja upp viðinn og binda baggana þá þá verður nú bónda mál að hægja sér og eftir það þegar hann er búinn að því þá leggst hann fyrir að hvíla sig
þá tekur stúlkan hríslutanna maukar honum um saurinn úr bóndanum og nuddar um andlitið á honum
þegar hann verður var við þetta að það er eitthvað að eitthvað að koma við andlitið á sér þá þreifar hann um þetta og verður þá þess var að hún er búin að maka þarna skítnum úr honum um andlitið
og hann verður svo skapbráður að hann tekur hana og snýr hana úr hálsliðnum
og það var sagt að hún hefði nú ekki verið fulldauð þegar hún gekk aftur en hún hefði heitið því að hún skyldi fylgja honum allt í níunda lið
þetta eru nú sögð tildrögin að að draugnum skuplu en hennar varð mikið vart hér af fólki
en gerði ekki neinum mein
en það kom víst fyrir og varð
til dæmis í öllum heldri samkomum í í brúðkaupsveislum og svo framvegis þá varð að skammta henni
og ef það það var ekki gert þá varð hún illa við
og einhvern tímann var það í eftir eina veislu og stórsteik sem var höfð í veislunni og mikið af beinum svona hálfkroppuðum að þá heyrist skupla vera að rusla í beinatroginu
jámm
ég held að það hafi nú verið faðir minn sem sagði mér hana upphaflega en hún gekk alveg staflaust um þessi saga ég hún var á hvers manns vörum það var eins og hver hver kynni hana hver maður kynni hana
en svo var það annar draugur ættarfylgja hann grái tuddi
það var verið að grafa fyrir húsum á neðsta bænum á reynivöllum
ekki ekki löngu fyrir tíð þeirra manna sem að voru á undan mér
og þá er komið þar niður á nautsbein
í greftrinum
og þeim er náttúrlega hent upp með moldinni
en eftir þetta þá sér  fer þá fer grátt naut að fylgja þessu fólki sem stóð að þarna að verki og fylgdi ættinni
og hann var kallaður gráituddi
einu sinni var það að vetrarlagi þegar þórarinn föðurbróðir minn bjó á gerði og ketill sonur oddnýjar hann er þá á gerði vetrarmaður
þórarinn fer eitthvað út um kvöldið og sér hvar gráituddi stendur í kálgarðinum og hundurinn hamast alveg í honum
hann kallar til ketils að koma út ketill gerir það en það var sagt að þórarinn hefði verið skyggn en ketill ekki
ketill sá ekkert nema hundinn að hann er að hamast þarna úti í garðinum ketill stekkur fram í garðinn og þá hundurinn á stað vestur á hlaðið og vestur tún
og ketill herðir alltaf á hundinum og hundurinn eltir þetta langleiðina vestur að breiðabólstað þar yfirgaf ketill það
og þeir þóttust þórarinn þóttist sannfærður um það að þarna hefði verið gráituddi þetta hefði verið grátt naut sem að stóð þarna og hundurinn sem hét spori og var talinn skyggn hefði verið að elta
og aðra sögu sagði ketill okkur í þessu sambandi eða í sambandi við gráa tudda hann var vetrarmaður á reynivöllum fleiri en einn vetur
og svaf þar í stofu í frambænum
í rúmi sem þar var
þá sagði ketill það var eina nóttina sem ég vaknaði þá stendur gráituddi svo þétt við rúmstokkinn að ég gat varla komið hendinni niður milli hans og stokksins til þess að ná í koppinn
þetta er nú sagan af gráatudda
nei hann gerði ekkert illt af sér nei nei ekkert