tiro-is/ismus huggingface dataset:
og skal ég segja þér mjög fallegt yfirleitt mjög fallegt
nú er þetta allt að fara á hausinn
já álafoss fór á hausinn já ég veit það
já og þetta gengur allt svona hálfbrösótt
en það er tískan sem ræður svo miklu með það sko
ef eitthvað fer úr tísku þá er alveg sama hvað maður gerir það er ekki hægt að koma því á aftur
já sko svo talarðu um gróðurhúsaræktina sá fyrsti sem var með gróðurhúsarækt það var hann útgerðarmaðurinn hann hann hérna
íslandsbersi hvað hét hann í rauninni
óskar halldórsson
hann fór að hafa svona ylrækt
á reykjum
og svo náttúrulega kom þessi ylrækt og það var það var þarna hann byrjaði strax hann jói í dalsgarði
og hann var fyrst í reykjahlíð
sko jói kom um sama leyti og ég já kominn og hann tók við það tilheyrði reykjavíkurbæ þarna reykjahlíðin
og hann tók við því sko
svo keypti hann sér vatn og flutti í dalsgarð
og fékk það hjá ólafi thors vini sínum
en  þá kom held ég bara jóel
að að reykjahlíð
og salóme
og þau og og þau héldu áfram þessari rækt
en sko jói var bæði framsýnn og ægilega klár í sínu fagi vel menntaður
svoleiðis að það tókst allt vel sem hann gerði
og  og var mjög vel verki farinn og duglegur
neinei við fengum blóm í dalsgarði já þegar við þurftum á blómum að halda
en við vorum nú ekkert við bara keyptum þetta einhvers staðar í reykjavík eða hvar það var
það var nú ekkert það var sko ekkert kaupfélag og ekkert hérna
og ég fékk matinn sendan með rútu
hingað upp eftir
einu sinni eða tvisvar í viku það fór eftir og mamma sendi mér alltaf fisk almáttugur hvað þetta var nú mikið álag á hana
kaupa fisk í bænum og setja hann á rútuna niður í  niðrí kolasundi eða hvar var það í kringum kolasund
já það var þar hjá kolasund hét það
og þar var afgreiðsla rútanna
og þá setti hún þetta og svo fór ég og sótti þá fór rútan alltaf hingað upp eftir
og þetta var svona maður bara einhvern veginn vandist þessu ég er nú alveg hissa hvað maður vandist þessu
að hafa þetta svona en ég man nú ekki hvenær kaupfélagið kom þetta litla fyrst
en en það hefur ekki verið nein sérstök matarmenning hér í í í mosfellsveit umfram það sem var í öðrum sveitum þú manst ekki eftir því
nei ég man ekki eftir því ég man ekki eftir því nema það að ég man eftir hraðastöðum
þá var kjartan með sínar eigin tennur og þakkaði það að hafa ekki verið að maula þetta brauð heldur bara fisk og kjöt og svoleiðis
og ég man eftir að lára var hérna hjá mér í vist og hún var með allar tennur heilar
svo fór hún á húsmæðraskóla
allt orðið skemmt þegar hún kom af skólanum
já það getur verið líka það
já það getur verið það líka
en sko en mamma mín sagði mamma var vestan af breiðafirði
og hún sagði ég hef aldrei kynnst eins samheldu og og og hérna félagsgóðu fólki eins og hér í mosfellssveit allir gerðu allt fyrir alla
og það er alveg satt
já og hann hann hann guðmundur í seljabrekku
ég var nú afskaplega oft hérna ein af því að halldór fór svo mikið til útlanda
hann hafði alltaf símasamband við mig sjá hvernig dagurinn yrði og svona
kjartan á hraðastöðum einu sinni man ég eftir að við fórum vorum að koma úr bænum
og ég var sú eina sem fór hingað með rútu
og rokið var svo mikið
og hálkan að það komst ekkert rútan hún komst bara ekkert og endaði hjá brúarlandi og sneri þar við
það var fullt af fermingarbörnum og svo ég
og þá man ég eftir að að hérna það var allt fokið af manni ég var með gulleyrnalokka þeir fóru útí svona
og þá man ég eftir að kjartan á hraðastöðum kom með hesta og sótti okkur
kjartan gamli
og flutti okkur öll heim það var prestsetrið
og það var eitthvað þarna nálægt dalsgarði ég man ekki hvað það var
það var nú áður en dalsgarður var kominn
jájá gerði það allt
já það var hringt í hann
það var hringt sko
nei nei það var ekki svoleiðis
en það var þannig að að hérna það voru nú svo oft vond veður
og þá voru alltaf allir reiðubúnir og ég get sagt þér eitt dæmi við vorum
að hátta stelpurnar ég var ein heima
halldór var rétt ókominn
og úrsúla það var þýsk stúlka sem að baðaði þau baðaði stelpurnar og kom svo með þær niður og ætlaði svo fara að gefa þeim að borða þarna við þetta litla borð þarna í eldhúsinu
jæja það fýkur pabbi hafði smíðað voðalega fína sterka hlera á sandkassa sem stelpurnar áttu hérna úti og þessi hleri fýkur á gluggana
og það brotnar rúðan og allt fer í mask og ísskápurinn var eins og ígulker það var bara alveg
og og þá vildi til að úrsúla var að greiða stelpunum þarna fyrir framan spegilinn þannig að þær voru ekki komnar inn í eldhúsið ég veit ekki hvað hefði skeð annars sko
já og þá þá skal ég segja þér hringdi ég upp í seljabrekku
og þar var stefi staddur
og þeir komu hann hann stefi og hann maðurinn hennar rúnu hann hann eiríkur sem er nýdáinn
og þeir skriðu hingað þeir skriðu mestan part
og þá átti ég innra fag af rúðu af því að ég hafði tekið innra fagið úr og setti sett það í bílskúrinn þá átti ég það
og gat notað það þarna til bráðabirgða
og þeir settu það í og ég sagði haldiði að þetta tolli haldiði að þetta fari ekki aftur” neineinei þetta er alveg öruggt” sögðu þeir
og svo þegar þeir voru búnir þeir voru voðalega lengi að þessu
því það var sko rokið var svo svakalegt og
þegar þeir voru búnir þá varð ég að lána þeim alveg þeir urðu alveg að skipta um föt
fá föt af halldóri hérna
og svo fóru þeir heim
ég man nú ekki hvort stefi fór upp eftir eða niður eftir en en sko það var ekkert hægt að fara í bíl hálkan var svo rosaleg
og það voru ekki svona bílar eins og eru núna svona góðir og og treystandi á þá það var voðalega oft vandræði með það
og svo skal ég segja þér
morguninn eftir fýkur allt aftur og þá fýkur svo mikið að þessir hlerar þeir fuku inn og þetta silfurdót það fauk allt hérna út í horn
og og var alveg stór skemmd á öllu bara
og þá þurftu þeir að koma aftur aumingja kallarnir
já og þá átti  sko ég var alltaf dálítið forsjál ég átti allt mögulegt í bílskúrnum
af því að maður var orðinn svo vanur þessu sko að taka á móti rútubílstjóranum og
gefa honum að borða og láta hann fá einhver hlífðarföt og og svona
það kom oft fyrir á þessum árum
það var sami bílstjórinn og færði þér fiskinn frá móður þinni
ja það voru nú nokkrir en en já en einhver var nú lengst sko sem að var úr kjósinni ég man bara ekki hvað hann hét núna
en þetta var heilmikið basl oft
nei neineinei aldrei greitt fyrir
þetta var bara svona greiðasemi
og hún var algjör alls staðar hérna í sveitinni
það var mjög mikil greiðasemi
og allir til í að hjálpa hvenær sem var
voru einhverjir ákveðnir bæir þannig í sveit settir að fólk gisti þar frekar vegna veðurofsans
það gisti nú oft hérna
og það gisti í seljabrekku
svo þekkti ég nú ekki neðar en en sko ég man eftir þegar að komu fyrstu vélsleðarnir
þá bara langt á undan því að þetta varð almennt
og þá koma tveir menn
og eru alveg sko búnir að gefast upp
og geta ekkert og og ég bjó til mat handa þeim og ég kannaðist við annan ég hann var
hann var giftur kunningjakonu minni
sko þetta var klukkan 2 um nóttina sem ég var að gefa þeim að borða
og ég sagði þið skuluð bara gista hérna það er ekkert hægt”
en þeir vildu það ekki þeir hringdu bara á einhvern sko fólk var svo frekt svona að það ætlaðist til alls
af vinum sínum og vandamönnum
og ég var búin að búa út rúm fyrir þá
þá kemur einhver að sækja þá á bíl
þeir ætluðu til þingvalla en komust ekki lengra en hingað
já já þetta er allt annað orðið núna og þetta er allt öðruvísi
og nú er tekið fyrir allt sem gert er
það var voðalega ólíkt nema ef maður réði mann í vinnu og það var alveg fast frá upphafi
að menn sem komu hingað í vinnu
þeir sögðu þegar ég sagði hvað á ég að borga”
þá sögðu þá sögðu þeir alltaf ja bærinn borgar nú þetta” og ríkið borgar nú þetta” þeir vildu alltaf láta halldór borga eins eins mikið eins og ríkið og bærinn
ha og það var alveg fast
alveg já alveg
það var alveg fast alveg frá upphafi
og og og ég man eftir einu sinni þá var gísli á vatni
að vinna hérna
svo förum við að gera upp við hann og þá segir gísli já og svo er það hesturinn
þá sagði halldór er er hann í verkalýðsfélagi”
en hann var nú ansi seigur sko hann gísli
jájá
ha já þegar að sigurjón þegar við komum hingað
þá var áladrykkjan í algleymingi á álafossi
að drekka ála
og og maður þekkti hann sko svona
já það já það átti að lækna allt
og þetta var alveg hræðilegt kreósót og einhver voðalegur samsetningur
ég bara mér er nú ekki kunnugt um það
maður fylgdist nú lítið svo bara fylgdist maður þegar þeir voru að fara með beinin hérna þá
ha neinei
en en við fylgdust með þegar þeir fóru með beinin af jónasi hallgrímssyni hérna yfir heiðina til þingvalla
sigurjón  fékk hann að vera með hvernig var það
hann sagðist eiga beinin
en ég man það ekki hvernig það var ég bara sá óla alla þessa fínu menn úr reykjavík
streyma þarna
það var voðalega fyndið að sjá þetta halldór hló ógurlega mikið að þessu
það var sko svona snjór mikill snjór yfir allt og svo komu þessir svartklæddu menn
og og beinin á undan
nei aldrei almáttugur það kom aldrei til mála
og ég man aldrei eftir neinum huldufólkssögum hérna nema bara írafellsmóra sko
já maður svo jú svo var alltaf verið að tala um einhverja stúlku sem hefði farið í með hermanni þarna
í bíl og gengið aftur
já ásunum
sko þegar við komum hingað þá var búið ennþá á ásunum
þá var skal ég segja þér
það var svona braggi stór
þetta voru nú myndarleg hús voru búin að vera þarna búið að eyðileggja mest nema þennan bragga
og þar bjó einhver kona sem hét briem ég man ekki hvað hún hét
en hún bjó þarna dálítinn tíma
á ásunum
var voðaleg rokrass þar
sko það var farið þegar að ég kom
ég kom fjörutíu og fimm
þeir voru nýfarnir en ég var kunnug hérna í sveitinni því það var hérna hjúkrunarkvennabústaður þarna niðri hjá reykjum eða þar
og þar bjó vinkona mín hún anna þórarinsdóttir sem var gift stefáni guðnasyni sem að hafði bíó á reykjum
og þetta er bara með flottustu bíóum á landinu þegar það var
því það voru myndastyttur báðum megin
við nei við  við tjaldið sviðið já
og þetta var voðalega fínt og gott bíó
og maður fór þarna á bíó og svo komu þeir á gluggann og sögðu hundred krónur for the stúlka”
svo ég var dálítið vel kunnug þeim megin í sveitinni þá
en svo þegar ég flutti hingað sko
þetta voru svo mikil viðbrigði
þetta var um jól
og ég er alin upp á bárugötunni í reykjavík bara við miðbæinn
og hafði bara var engin sveitapía í mér
því miður en ég var voða mikið sko fyrir að fara í ferðalög þegar ég átti frí
upp um allar sveitir
ég gerði það
en þetta var náttúrlega
af því  sko það sem kallað er jörfinn núna
þarna fyrir neðan
það var bókstaflega frá grafarholti og þangað niðureftir
það var bókstaflega ekki fært það var sko það var pollur við poll við poll við poll
þegar verkfallið mikla var
man ekki hvaða ár það var
já voðalega langt
já það var þá
þá þá var bara ekki hægt að keyra til reykjavíkur sko
maður var maður bara læddist sko svona bomm bomm bomm það var ekkert annað hægt
þá voru þeir að setja hérna tvöfalt gler í húsið
og þeir komu einhvernveginn tveir smiðir alltaf
með með samgöngurnar ja sko mosfellssveitarbílar voru frægir í reykjavík því það voru mestu drullubílar á landinu
það voru ekki til drullugir bílar eins og þeir
og það var lengi frameftir sko nú man maður ekki hvenær það hætti eða hvernig en en eftir þetta stóra verkfall þá fór það nú eitthvað að lagast
já ég man voða vel eftir ingibjörgu á reykjum sko hún var ég þekkti hana frá frá fyrri tíð
því hún var að vestan eins og við
úr breiðafirðinum og og og hérna
sigríður systir hennar
var besta vinkona mömmu
já svoleiðis að við þekktum þetta voðalega vel þetta fólk
og ég man eftir þegar að þegar að fríða ég sagði einu sinni hún var eitthvað
henni fannst ingibjörg eitthvað frek í tali
svo ég segi eitthvað já þetta er vestfirski mátinn”
þá sagði fríða það er ekki vestfirski það er breiðfirski mátinn”
en og bróðir hennar hafliði hann var giftur sko fóstursystur hennar mömmu
og uppeldissystur
lárus halldórsson þekkti ég vel og og andrés á hrísbrú ég man vel eftir honum
já já en ég þekkti ekki þórð og kristínu á æsustöðum en halldór hélt voða mikið upp á þau
ja það kom nú mest guðmundur í seljabrekku og
kjartan kom nokkrum sinnum
og og kjartan á hraðastöðum
og stefi kom mjög oft
og skal ég segja þér svo náttúrulega jónas í stardal hann kom hingað alltaf
já já en bíddu við hverjir komu fleiri
ég man nú ekki eftir lárusi en en
kristinn á mosfelli
jájá ég  hann var sko fjallkóngurinn hérna
og skal ég segja þér hérna þegar að halldór fékk nóbelsverðlaunin
þá var haldin voðalega fín veisla í í hlégarði
þegar að hann kom heim
og svo þá hélt ég veislu fyrir alla sveitunga
og ég man eftir því
að það var þýsk stúlka hjá mér
og hún var oft svo hissa á því hvað ég mér fannst mikið varið í sveitafólkið
og þessi henni fannst þetta svo miklir kurfar og svona
og einu sinni kom fólk frá englandi að hitta skyldfólk sitt á hraðastöðum
og hún segir ætlarðu að fara með hann að hraðastöðum” nú það er fólkið hans” sagði ég ekki er ég fólkið hans”
og henni fannst þetta voða skrítið svo kemur allt þetta fólk og það er helga á blikastöðum það er ingibjörg á reykjum það er helga magnúsdóttir hérna ljósmóðir
og það er gróa á hraðastöðum og það er þorvaldína og og hún hérna bjarnveig sem var nú alltaf svo ægilega fín og sæt
og lára prestsfrú og bara allt þetta fólk kemur hérna inn
og úrsúla hún varð alveg orðlaus sko þær voru með gyllta
spöng um sig miðja og ægilega flottar þær voru svo flottar þessar konur
og mér þykir svo leiðinlegt að hafa ekki tekið mynd maður athugaði það ekkert þá
að maður skuli ekki hafa átt mynd af þessum konum þetta var alveg stórkostlegt
og stórkostleg veisla
ja við buðum þeim bara til í þakklætisskyni sko og og þetta var alveg ógleymanlegt
en maður bara var svo mikill asni að enginn var með myndavél
búningnum
jájá en
góðan dag þetta er magnús guðmundsson byggðarholti sex sem talar föstudaginn langa annan apríl nítján hundruð níutíu og níu
klukkan er nú hálftíu ég er á leið í gljúfrastein þar sem ég ætla að ræða við auði laxness um lífið í mosfellssveit frá því að hún flutti í sveitina um miðja öldina
skulum athuga hvernig tekst til glðilega páska
björn gamli hann ku hafa leiðrétt tengdason sinn jón helgason prófessor þegar hann sendi honum ljóðin að grafarholti
og halldór laxness talar um að að björn hafi ort upp jónas hallgrímsson
og hann tók saman örnefni í grafarholti
og þá nefndi hann hverja þúfu og hvern hól og hverja sprænu og hvern læk og lá við hvert strá
og hvergi annarsstaðar í sveitinni eru til jafn mörg örnefni
þeir halldór hafa spjallað
hreppstjóri voru þeir eða minnsta kosti var gamli bæði oddviti og hreppstjóri
já sennilega
núna uppi á álafossi já
hringlaga munstri
það er einmitt það
var þetta prjónaðirðu þetta úr bandi eða lopa
þetta var úr lopa
og settuð tveggjeyringa og fimmeyringa á
þessu handprjóni
já álafoss
fór á hausinn og ístex hefur tekið við
já en það er nú enn
en en lífið hérna í sveitinni þegar þú kemur hérna fyrst þá er þetta hefðbundinn búskapur á hverjum bæ
var var mikil ylrækt hér í mosfellsdal þegar þú kemur hérna og fenguði
já og salóme þorkelsdóttir
fenguð þið þá tómata og gúrkur og og blóm og og ávexti
ja eða hjá kolaportinu
kannski hefur þetta líka verið eitthvað spurning um sykur
fólk bruddi
kandís eða hvítan sykur tíma og ótíma
jájá það var svona máttur og stuðningur
loftið
hann hefur fengið pata af því að að það væri illa komið fyrir ykkur og þið biðuð þarna niðri í brúarlandi
en en hvernig lýsti þessi samstaða sér í öðru komu til dæmis menn saman af öðrum bæjum þegar að þurfti að reisa hlöðu eða fjós eða íbúðarhús og aðstoðuðu
þær hefðu fengið yfir sig skæðadrífuna
og aðstoða þig annað sinn
tóku þeir greitt fyrir þetta eða borgaðirðu fyrir
en nú höfum við fengið hjálparsveit sem hleypur svona í skarðið og
á sama taxta hann átti að borga á sama taxta og ríkið
að halda sínum hlut
það var einhver lífselexír sem að sem að sigurjón pétursson
ólyfjan heldurðu að einhver hafi fengið einhvern bata eða orðið hressari af þessu
keyptuði flösku af honum
sigurjón pétursson
ja ég man það nú ekki
og var skemmt
hann hefur ekki tekið það í mál að vera grafinn þarna við hliðina á þessum
kom ekki til greina
já var sagður vera hér á á ferðinni eitthvað
hjúkrunarkonan á ásunum
en var hvernig blasti þessi sveit þar sem var svona mikið af hermönnum hérna var mikið af af mannvirkjum þá
já alveg rétt
við innganginn
sögðu hermennirnir
var þetta mikið ferðalag á þeim tíma að fara upp í mosfellssveit
já þar sem að íslenskir aðalverktakar hafa verið með sitt hús núna já
fimmtíu og sex var eitt stórt verkfall
dagsbrúnarverkfall þegar að það voru hindraðir mjólkurflutningar til reykjavíkur
en það hefur orðið veruleg breyting á sveitinni hvað þetta varðar er það ekki það er
með samgöngurnar
já úr breiðafirðinum
breiðfirski já hún var frá svefneyjum
komu þessir sveitungar í heimsókn til ykkar reglulega eða höfðuð þið
hraðastöðum
og halldóra
í íslenskum þjóðbúningi
já þau hafa samfagnað með ykkur
að taka myndir af þeim
það eru nú til myndir af ingibjörgu pétursdóttur þar sem hún er að ræða við tvo hermenn
uppi á túnunum á reykjum
og það er mynd sem að hefur birst víða í bókum og tímaritum
þar er hún í íslenska búningnum og síðan eru þarna hermenn í í í sínum hermannafötum
og þetta stingur svona svolítið í stúf eða þarna mætast þessir tveir heimar
stríðið og og og svona eins og hún er eins og fjallkonan
hvað varstu að segja torfi
írafellsmóri var hann hér eitthvað
hann var hér á ferð
og það merkilega það skeði merkilegt aftur seinna í sambandi við hann
þeir voru hér einu sinni að kvöldlagi mágarnir á reynivöllum þorsteinn mágur minn og sigurjón mágur hans
og sitja hér svo langt fram á vöku og komið líklega fram undir vökulok þegar þeir fara það var svona hvorki bjart eða dimmt í lofti
þeir ganga svo hér vestur túnið og þegar þeir eru komnir svona þar sem að vélageymslan er nú
sigurjón gengur aðeins á undan en þorsteinn fá skref á eftir
þorsteinn sagðist hafa horft bara svona niður fyrir fæturnar á sér niður í jörðina
allt í einu segir hann að sigurjón komi í fangið á sér og reki upp þetta heljarhljóð
þá sagðist hann hafa litið upp og sér að einhver djöfullinn stendur fyrir framan þá í mannsmynd
og hann segir að sér detti strax í hug eftir lýsingunni sem hann var búinn að heyra
af hérna írafellsmóra í þjóðsögum að þarna væri hann kominn
og hann sagði að það hefði gripið sig eitthvert ósjálfræði
hann hefði ætt fram og barið höndunum í þetta
og þá hefði þetta leyst í sundur í glæringa
en írafellsmóri átti að fylgja séra eiríki sem var prestur fyrst í sandfelli og síðar í bjarnarnesi
og hann þjónaði öræfum nokkur ár
og er einmitt á ferð um þessar mundir
í í hérna í messuferð í öræfi
og fer svo kemur svo daginn eftir og fer þarna um götuna eða þjóðveginn rétt fyrir ofan sem þetta skeði
svo ég segi svona við séra eirík
því hann var búinn að segja mér áður hvað hver fylgjan sín væri
hún var þokkaleg fylgjan þín núna
hún var rétt búin að drepa tvo menn hérna við í við túnfótinn hjá mér
já þessu get ég trúað á séra eirík og skellihló
en láttu nú vera
svo er það 1966
þá fer ég á miðilsfund hjá hafsteini björnssyni
komst þar inn fyrir einhverja náð með ótrúlega stuttum fyrirvara
það var mjög merkilegur fundur kom margt merkilegt þar fram
ég sagði sendi útvarpinu hann í vor held ég ég held það hafi verið í vor eða seinni partinn í vetur
og það flutti frásögnina af fundinum eftir mig
en það sem gerist meðal annars er að miðillinn segir
séra eiríkur sem var prestur í bjarnanesi er hér kona hans og dóttir
það er ákaflega bjart yfir þeim öllum
hann biður að heilsa þér steinþór
og segja þér að það muni nú ekki valda neinum hávaða þó hann fari um í námunda við bæinn þinn en írafellsmóri hefði fylgt sér
þetta var nú ágætt
ætlaði ég nú eiginlega að spyrja þig sjálfan um það hvaða álit þú hefur á á hérna draugatrú
ja ég veit ekki hvað ég á að segja ég hef nú verið að segja
að þetta myndi að þetta mundi engir draugar vera
þetta sem menn væru að sjá þetta mundi vera myndir sem að geymdust í loftinu
og birtust ekki nema einstaka sinnum sýnum manna
þetta sem menn eru að sem að bæði ég og aðrir eru að sjá menn á ferð þetta eru menn sem að hafa verið þarna á ferð fyrir löngu löngu síðan kannski
loftið geymt þessa mynd
en svo eitthvað opnast annaðhvort fyrir sjónum þess sem að sér
eða þá í loftinu sjálfu sem að gerir það að verkum að
sýnin sést
en mér dettur ekki í hug að rengja það að það sé ekki að það sé ekki eitthvað sem að fólk hefur séð bæði ég og aðrir
en þessir draugar ég geri nú ekkert úr því vil nú ekki kalla þá því nafni
heldur eru það bara framliðnir sem að eru birtast þarna og eru á gangi
en hvað heldurðu um þessa sögu sem þú varst að tala þarna um skuplu að hún hafi gengið þarna aftur
hversvegna heldurðu að hún hafi nú gengið aftur þarna
ja hún hefur það hefur gripið hana svo mikil gremja til mannsins
og það var sagt að hún hefði ekki verið eiginlega til fulls dauð þegar hún gekk aftur og það þóttu eiginlega mögnuðustu draugarnir
nei nei nei
ekki hef ég heyrt það
það var sagt það var sagt minnsta kosti meðan hann var á ströndum
en það fór ekkert orð af því hér eða þeim ekkert galdraorð
nei en ég hef lesið eftir ég hef lesið þarna
ég man nú ekki hvað bókin heitir sagnir af ströndum held ég
nei það er nei það er ekki talað um það
og ekki eiginlega talað um neina sem að fengust við neitt kukl
nei eyjólfur heitinn á reynivöllum hann sagðist svo sem vera göldróttur
því það var nú bara svona til þess að sagði hann nú bara til þess að hræða fólk
já af því hann var svolítið skrýtinn á á köflum þó hann hefði marga góða kosti kosti kosti
einu sinni voru þeir að skammast
hann og þórður tengdasonur hans á kálfafelli
eyjólfur er þá orðinn gamall og ég held blindur
og segir segir svo já ég svosem galdra á þig sagði hann
haltu nú kjafti djöfullinn þinn sagði þórður og stökk inn
en eyjólfur heitinn labbaði vestur túnið og lagðist þar í laut
svo eftir nokkurn tíma þá kemur eyjólfur og þeir hittast þórður og hann
og eins og ekkert hafi í skorist en þórður segir ertu nú búinn að galdra
en ég man nú ekki hvað ég heyrði um það hverju eyjólfur svaraði líklega hefur hann sagt það vera
ertu nú búinn að galdra
nei hér fór aldrei af því að hér væru neinir kunnáttumenn
nei nei ekki var það
nei það var aftur í vestursýslunni
þar voru menn sem að já já
ég er nú búinn að gleyma því ég vil ekkert segja af því
en þeir þeir urðu alltaf að hafa eða þessir það var aðallega einn maður
og hann varð að alltaf að hafa grátt gráan kött og grátt ullarreyfi
til þess að setja í farveginn
og það virðist vera nokkuð sannsögulegar sagnir
sem maður hefur lesið um þetta að það hafi verið að af hans völdum hvernig sem það hefur verið til orðið að þessi að vötnin hurfu frá
það var yfirleitt lítið um skáld hér sem að minnsta kosti létu uppi
neinn skáldskap ótrúlega lítið
en þó býst ég nú bara við að það hafi getað verið hagyrðingar hér eins og annarstannar
já það held ég nú og atómljóð meira að segja
já já það kom yfir mig í fyrra
ja ég man eftir tveimur vísunum þó
hann þórður stóð á stéttinni og horfði til hafs
hvalur blés ganga komin síli rekin best að fara á fjöru koma aftur með hálfan poka
er það ekki gott
ég stóð á hlaðinu á hala sólin var að síga fyrir hvítingsdalstinda roði sté á loft það er boðberi nætur aftur rís dagur og sólin skín
þetta er nú enn betra
það er ekkert að deyja ef að gröfin gini ekki við
þetta óféti sem allir óttast en enginn getur umflúið
nema drekkja sér í sjóinn
en hvað tekur þá við verður það betra hvað verður skrokkurinn lengi að druslast um undirdjúp sævar verður hann ekki feginn að komast til lands og hvíla í hinni hljóðu gröf
bíddu nú við
já við skulum segja það að ég var að hnoða því saman
og ortirðu þá aðallega ferskeytlur
ég orti nú tvö ljóð
nei en ég get gjarnan lofað þér að heyra fyrstu vísuna um mig sem ég orti þá var ég stráklingur
já bíddu nú við já
hurðin að inngöngudyrunum var dálítill vandi að læsa henni
hún var nú með með venjulegri hérna svona útidyraskrá
en hljóp einatt í baklás
svo það var enginn eins laginn að loka hurðinni á kvöldin þegar síðast var gengið um eins og auðbjörg móðirsystir mín
og þá sagði ég nú einu sinni strákurinn
út hjá hurðinni hún auða tekur aðrir á hala ei getur ei geta það hún brúkar ei neitt djöfuls dekur en dugleg gengur verki að uns út hún dregur drísilinn og drífur hann í skuðina inn
nefnilega hakajárnið í grópið sem það átti að falla
jú jú hvernig þótti þeirri gömlu þetta
ég held henni hafi þótt það gott
já það var mikil trú á honum hér
hann spáði fyrir dauðsföllum og fleiru
ef að hrafn settist á kirkjuburst eða kirkjuturn þá átti það að boða mannsfall