tiro-is/ismus huggingface dataset:
og fara svona út úr tólf um kvöldið við horfðum og sáum ljósin á skútunni þegar að hún var komin suður í álana svona nokkuð suður eftir
það sést svo vel frá hlíð og það var glansandi bjart
jæja en svo fer hann að hvessa um nóttina alveg rokhvessa hann var austsuðaustan en þegar þeir eru komnir suður undir hvítinga þá er hann bara orðið ófært veður
og þeir geta eiginlega ekki snúið við og hvað eigum við nú að gera guðjón minn segir lúðvík
ja við verðum að halda áfram segir hann og reyna að komast inn um hornafjarðarós hvernig svo sem okkur gengur það hann er nú það er nú versta áttin hans það er suðaustanáttin
svo halda þeir áfram
nú víkur sögunni til hornafjarðar þarna er kominn bjartur dagur þeir fara þar upp á hóla bjarni eiríksson hann var þá kennari á hornafirði þessi fermingarbróðir minn
hann var kennari hjá þórhalli þá þá fer hann upp á hól hann sér skip koma fram með söndunum og hann hugsar með sér hvað ætlar skipið að gera í ósinn hann er alveg bráðófær svo fer hann að tala við fólk og það sér þetta og svo er alltaf verið að horfa og skipið heldur áfram
svo eru þeir komnir alveg suður undir ós hvað eigum við nú að gera guðjón minn segir lúðvík þú verður við stýrið
ég verð niðri emil verður með mér ragnar verður með mér emil verður með þér hinir verða allir uppi allir hjá þér
og ég skelli í hann þegar þessi alda er gengin framhjá þá skelli ég í hann
þá set ég vélina alveg á fullt hún þær voru nú ekki kraftmiklar í þá daga
og þú passar að fara heldur með austuroddanum heldur en suður já alveg rétt
þeir gera þetta hvað heldurðu þeir komast inn þeir komast inn og alveg inn á innri legu
svo segir bjarni ja það er ég viss um að þetta er skútan að heiman hún hét sæbjörgin það var maður á seyðisfirði sem átti hana páll árnason
þeir voru búnir að halda henni út fyrir hann í tvo sumur svo höfðu þeir hana leigða þarna sjálfir þennan vetur
svo halda þeir áfram og komast þarna alveg hreint inn á innri legu þetta er lygalegt að segja frá þessu þetta er alveg heilagur sannleikur ósinn var talinn langt yfir það ófær því það gekk bara alveg yfir
þú hefur séð ósinn ófæran
svo segir bjarni við frúna hún hann er inni í eldhúsi báturinn er kominn eða skútan er komin haldiði þið eigið nú ekki eitthvað gott að gefa mér ég er viss um það að þeir eru af djúpavogi þessir og það eru bræður hennar ingibjargar
guð hjálpi mér segir hún ég er búin að taka hérna jólaköku nýbúin að taka hana úr ofninum
og svo kallar hún í stúlkuna komdu með fulla skjólu af mjólk úr kjallaranum það sendum við fyrst
já segir hún
og þetta gengur í einni fart og bjarni fer með þetta þetta passar þetta eru þeir að heiman og þeir voru nú heldur fegnir að setjast að skjólunni og með volga jólaköku og þeir kláruðu hana sögðu þeir
það var lúðvík hansson það var guðjón eyjólfsson það var ragnar eyjólfsson það var emil eyjólfsson það var jóhann frá grund sigurðsson það er afi hans sigurðar afi hans hérna einars braga
og það var höskuldur bróðir jóhanns
voru þeir fleiri
ég man ekki eftir fleirum þó minnir mig að það vera einn til
þeir eru þrír þeir eru fjórir þeir eru fimm þeir eru sex nei þeir voru ekki fleiri ég man ekki eftir þeim
og þarna komast þeir inn svo fara þeir daginn eftir
í land og sækja sér mat því þeir voru með svolítið af fiski um borð ekki sem að þeir ekki sem þeir veiddu þeir höfðu alltaf svolítið í bátnum
og brauð höfðu þeir líka í bátnum og kaffi en þeir voru voðalega fegnir að fá þetta fulla skjólu af mjólk og heita jólaköku
jæja svo liggja var ósinn á hornafirði hann er ófær
í heila viku
og við fréttum aldrei neitt af þeim
svo er komin níundi dagurinn áttundi og níundi dagurinn
við erum að horfa alltaf hvort við sjáum ekki ljós pabbi fer inn á hálsa svokallaða með kíkir á hverjum einasta morgni snemma og á kvöldin líka vita hvort hann sjái ekki ljós með hafinu
svo fer hann þetta kvöld eitt kvöld upp á það var já níunda kvöldið
upp á hálsa með kíkirinn í rökkrinu en ég fer upp á rúm og legg mig og ég sofna
þá dreymir mig það að ragnar bróðir minn kemur til mín og segir
hann pabbi þarf ekkert að vera hræddur um okkur segðu honum það hann er víst að verða kominn ég er rétt ókominn við erum rétt ókomnir við erum tveir
og ég hrekk upp þá er einhver inni í herberginu svo ég segi hver er þetta það er pabbi þinn segir hann
nú pabbi hvar varstu segi ég ég var inni á hálsum að horfa segir hann
já eftir hverju ertu að leita segi ég
ég er að vita hvort hann ragnar hefur ekki átt tóbaksögn í koffortinu sínu hann átti það stundum því að hann vissi að ef ég varð tóbakslaus þá átti ég eitthvað svona handa honum
nei láttu það vera núna segi ég hann ragnar er rétt ókominn
af hverju segirðu það segir hann af því mig dreymdi það hann sagði að þeir væru rétt ókomnir þeir hefðu verið inni á hornafirði
svo fer pabbi ofan þá er bankað hann fer út þá er það ragnar hann þorði ekki annað en banka
hann sagðist hafa hugsað svo sterkt til mín þegar hann hefði verið að fara upp búlandsnestúnið þá er pabbi að fara ofan af hálsum og er að hlaupa heim en hann er þarna nýkominn er þarna svolítið á eftir
en svo segir hann
ja nú má ég til að biðja einhvern ég hugsaði svo sterkt til þín þegar ég fór út búlandsnestúnið að ég hugsaði með mér ég hlýt að ná sambandi við hana já sagði ég þú sagðir þið væruð rétt ókomnir
en hvað eigum við að gera segi ég ja ég verð að senda út á grund og út í sjólyst ég skal fara út að grund segi ég pabbi er vís að hlaupa út í sjólyst
já pabbi fer á stað út mýrina og svo kom svolítið hraun og þá kom sjólyst þar þar sem lúðvík átti heima en ég fór út á grund
og bankaði ekki einu sinni heldur kom ég inn æðandi og þá opna ég uppgönguna
þórdís kona höskuldar hún bjó uppi á lofti og hún segir nei hvað er þetta ingibjörg hvað er að þér
þeir eru á hornafirði segi ég láttu liggja vel á þér drottinn minn góður oft hefur þú falleg verið en aldrei eins og núna segir hún mér datt þetta í hug um leið og ég sá þig
já nú ætla ég til já nú er fé til þeir björguðust inn á hornafjörð ragnar og jóhann þeir eru alveg  jóhann er að koma heim og ragnar er nýkominn það var svolítið lengra út að grund
en jóhann þorði ekki að koma heim nema láta vitast áður hann sagði þér mundi verða svo bilt við nú ætla ég niður til þórunnar segi ég og láta hana vita hún var kona jóhanns en þórdís var kona höskuldar þeir voru bræður
hvað er að þér segir þórunn þegar ég kem þangað ég er að segja þér það að maðurinn þinn hann er að koma alveg hreint hann er hérna uppi á hæðinni fyrir ofan
og hann er alveg ókominn rétt ókominn
drottinn minn góður segir hún og rýkur að mér og kyssir mig mikið lifandis ósköp ertu góð og svo fer ég og þegar ég kem út þá er þá er jóhann kominn
svo liðu tveir dagar hann liggur þarna undir stólnum prjónninn þinn
svo líða tveir dagar þá komast þeir heim og það voru nú heldur fagnaðarfundir
já þeir björguðust inn á hornafjörð
já ég hafði voðalega gaman af því og ég gat sagt vel frá þegar ég var ung manneskja
núna er ég orðin soddan bjáni sko af því þetta fer allt í einn graut hjá mér
já þær vissu það heima
ég sagði líka
ég sagði líka bíddu nú við einhverjum öðrum ég sagði sjálfsagt henni rósu í krossgerði frá því líka
því hún var nú alltaf að leita að sögum hún las upp eina í útvarpinu einu sinni
og ég veit um fleiri báta svona
það var nú bara ein spurning
höfn í hornafirði
sjötta júlí nítján hundruð sjötíu og níu elliheimilinu ingibjörg eyjólfsdóttir segir frá
já mig langaði til að spyrja þig um það
voru nokkrir voru nokkrir draugar þarna í berufirðinum
en var huldufólkstrú nokkur
en sagði amma þín þér ekkert af huldufólki sagði hún amma þín þér ekkert af huldufólki
segðu bara eins og þú manst það
voru nokkrir álagablettir þarna
þótti þér gaman að vísum og svoleiðis
þótti þér gaman að vísum og
lærðirðu nokkurn tímann þulur eða svoleiðis lærðirðu nokkurn tímann þulur eða svoleiðis kveðskap
jújú
hefurðu stundum hafðirðu gaman af því að segja svona sögur
sagðirðu þetta sagðirðu þetta frændum þínum kannski
nú fer konungur heim og líður ekki alllangt þangað til hann býr ferð sína með köppum sínum og fara þeir ríðandi þrettán saman allt þar til þeir koma til bónda
tekur hann þeim með ágætum og eru þeir þar um nóttina
um morguninn
um morguninn býr bóndi sig á stað fer hann í hringabrynju og hafði atgeir mikinn fyrir sér og var þá maðurinn allkempulegur þegar hann var kominn á hestbak ríða þeir svo í konungsgarð
og gengur bóndi fyrstur inn í höllina heilsar konungur honum vel og segir sjaldgæft er að sjá þig hér og mun eitthvað undir búa
bóndi segir það vera hann segist vera kominn til þess að biðja dóttir dóttir hans fyrir hönd nágrannakonungs þess sem þú hraktir mest þegar hann kom hér síðast
drottning segir strax áður kóngur hefur nokkuð uppi látið nú er dóttir okkar hjá hjá okkur hér eins og þú veist og mun hún sjálf ráða hag sínum ef ég má ráða
kóngur tók þessu ekki illa og sagði sjaldan hefur þú beðið mig nokkurs þó þú hafir fóstrað dóttur mína þá hef ég þér það lítið launað og muntu fá að ráða þessu ef þér sýnist
en hvort sem um þetta var talað lengra eða skemmra þá tókust þessi ráð og var þegar slegið upp brúðkaupsveislu og stóð hún í mánuð og mörgu stórmenni boðið fór konungur síðan með köppum sínum og drottningu heim í ríki sitt og tókust með þeim góðar ástir
lifðu þau þar vel og lengi
áttu börn og buru grófu rætur og muru smérið rann roðið brann sagan upp á hvern mann sem hlýða kann þeim gef ég í kollinn baun sem ekki gjalda mér sögulaun köttur úti í mýri setti upp á sig stýri úti er ævintýri
reykjavík þjóðminjasafninu þrettánda nóvember nítján hundruð sextíu og sjö hinrik þórðarson segir frá
orðið miðþurrkumaður þykir dálítið einkennilegt í íslensku máli og er nú fallið út núna og ekki í í daglegu tali notað en það eru líklega til fjórar sögur sem eru utan um þetta orð
og eru allar af konungum sveini danakonungi minnir mig að sé sú elsta kristjáni fjórða er líka til saga hann hafði átt að koma hér í dulargervi í eyjafjörð einhvern tímann nú og svo tvær af nafnlausum konungum
einu sinni var konungur hann hafði heldur lítið ríki en gagnsamt hann var ungur og ókvæntur en þótti góður góður maður og vitur
svo það var friður og og ró í kring í ríki hans og velmegun einu sinni kemur ráðgjafi hans að máli við hann og segir mikið gætir þú aukið þinn þinn hróður og þína frægð
ef að þú giftir þig og fengir góða konu
konungur gat þess að hann hefði nú ekki haft hug á því enn þá því að hann væri enn hann væri enn ungur en sagði við ráðgjafann ekki hefur þú nú farið farið þess á leit við mig nema þú hafir eitthvað hugsað fyrir ráðgjafinn sagðist hafa gert það
og sagði í næsta ríki við okkur er ríkur og voldugur konungur hann á sér drottningu væna og vitra sem heitir ingibjörg og eina dóttir barna og er hún talin besti kvenkostur í norðurálfu heims
ég vil að þú biðjir þér þessarar konu og mun þá vegsemd þín mikið aukast konungur hugleiðir þetta nokkurn tíma uns hann býr ferð sína með allmikinn skipaflota og siglir á haf út
hann átti hann átti tólf kappa ekki berserki heldur kappa sem hann skildi eftir til landvarnar því að hann hugði að það mundi ekki mikils við þurfa enda var hann lítið gefinn fyrir orrustur
nú koma þeir að landi til nágrannakonungsins og slá þar landtjöldum og senda á konungur sendir á land upp heim til hallar tólf menn til þess að biðja dóttir konungs
konungur sat undir drykkjuborðum þegar að sendimenn komu og drottning sat í hásæti hjá honum
var nú hélt hélt nú ráðgjafinn sem að fór og tafði hafði orð fyrir þeim hélt hann þá tölu fyrir konungi og bað dóttur hans
sagði hann alla grein á biðlinum og taldi að konungur mundi þekkja hann konungur yggldist nokkuð við og sagðist ekki hafa hugsað sér að gefa dóttur sína smákonungum
drottning minnti konung á að hann skyldi ekki vera svo fljótur að ákveða þetta dóttirin væri ekki heima og væri rétt að hún réði gjaforði sínu sjálf eða að minnsta kosti sæi biðilinn
konungur sagðist skyldi ráða þessu og það yrði ekkert af þessum ráðahag en bauð biðlinum bardaga á þriggja nátta fresti
nú búast þeir við í landtjöldunum til orrustu og þegar að þrír sólarhringar eru liðnir þá síga  fylkja þeir liði og það síga saman fylkingar
svipað svipaður liðsfjöldi var hjá báðum til að byrja með en þegar á leið daginn dreif lið ofan af landi að að heimakonungi svo að það var jafnmargt að kvöldi eins og það hafði verið um morguninn og sannaðist þar hið fornkveðna að drjúgur verður landherinn
um kvöldið var allt lið aðkomukonungs fallið og hann var sjálfur fallinn í valinn hann var af mæði en hann var ekki sár
var þá dimmt af nótt og fór fóru heimamenn til konungshallar bundu sár sín og settust að drykkju en þegar að komið var myrkur stóð konungur upp úr valnum og gekk til skógar
gekk hann þá nótt alla og næsta dag reif hann föt sín á á þyrnum og þistlum og greinum trjánna svo hann var illa út leikinn undir kvöld kom hann þá að bæ miklum og sterklegum
sat þar úti maður nokkuð við aldur en errilegur og klauf skíð konungur ávarpaði manninn og spurði hvort hann gæti fengið þar nokkra fyrirgreiðslu og fengið að vera næstu nótt
og einnig fylgd eða að vísa  ví eða vegvísi til næsta konungsríkis að morgni bóndi tók honum vel og bauð honum í bæinn hann sá þar inni þrjár konur
eina við aldur og bjóst hann við að það væri kona bóndans og tvær ungar meyjar voru þær báðar vænar þó önnur bæri nokkuð mikið af hinni
þá voru dregin dregin vosklæði af konungi og hann fékk hinn besta beina svaf hann vel um nóttina um morguninn er bóndi snemma á fótum og vekur konung og spyr hann hvernig hann hafi sofið hann sagðist hafa sofið sofið með ágætum
og er nú mál að leggja á stað og hraða för sinni segir konungur þú skalt fá nokkurn dögurð áður en þú ferð segir bóndi var þá borin fram vist ágæt var það bjarnarslátur og þegar konungur var mettur þá tók hann handlaugar
fékk hann handklæði sem að var mjög fagurt það var ísaumað og voru á því ýmiss konar veiðidýr og fuglar
tók hann miðju handklæðis handklæðisins og þerraði sér um höndurnar kippti þá hin aldraða kona í handklæðið hjá honum og sagði þér mun duga að þerra þér á á endanum
konungur brosti við og sagði þar var ég eitt sinn í mínu landi að ég var álitinn miðþurrkumaður gengu þeir þá út og voru ferðbúnir bóndi og konungur og gengu til skógar og var skammt út úr skóginum
þá mælti bóndi við konung nú nú fer ég ekki lengra með þér því að nú átt þú beina og greina leið heim í ríki þekkti ég þig þegar þú komst og nú ætlast ég til að þú að þú komir aftur og biðjir dóttur konungs og mun ég sjá til með þér
aldrei skal það verða segir konungur að ég biðji þeirrar konu jafnmikla sneypuför og ég hef farið
það mun þér þó óhætt því að ég mun líta til með þér segir bóndi skildust þeir með virktum en en bóndi sagði konungi að hann skyldi ekki hafa mikinn liðsafla
heldur koma á hestum og hafa aðeins kappa sína og muntu taka næturgisting hjá mér áður en þú ferð til konungshallar
það voru einu sinni hjón á bæ
konan var mátti segja bæði bóndinn og húsfreyjan því að hún stjórnaði öllu með mikilli röggsemd en bóndinn var ákaflega talhlýðinn
og tók sig ekki fram um neitt sjálfur
en þeim kom ákaflega vel saman þrátt fyrir það þó þau væru svona ólík að þeim varð aldrei sundurorða
nú bjuggu þau í tvíbýli
sambýlismaðurinn hann átti eina kú en hann átti hest
og hann ók til kirkjunnar á sunnudögum í vagni og hafði hestinn fyrir
þetta þótti konunni afskaplega mikilfenglegt og höfðinglegt og langaði til þess að að eiga hest líka og vagn en hún átti það ekki en þau áttu tvær kýr
einu sinni  einn morgun segir hún við bónda sinn nú ætla ég að biðja þig um það að fara nú til þorpsins á markaðinn með aðra kúna og skipta henni fyrir hest svo við getum ekið til kirkjunnar á sunnudögum eins og sambýlismaðurinn
já bóndi taldi þetta alveg sjálfsagt mýlir kúna og teymir hana á markaðinn nú er hann að kaupslaga þarna dálítið á á markaðnum þangað til að hann hittir mann sem að hefur hest
og þeir skipta og bóndi fær svolítið í milli
síðan fer hann til söðlasmiðs og kaupir af honum aktygi
nú lætur hann þau á hestinn og labbar nú á stað hinn hinn glaðasti en hesturinn hafði átt heima áður hinum megin við þorpið
og var nú kannski eitthvað kenjóttur nema það bónda gekk illa að teyma hann í öfuga átt hann vildi alltaf fara í hina áttina
nú gengur honum illa og og hesturinn togar og og vill vill ekki fara neitt þá kemur maður eftir þjóðveginum og hann er með svín og er að fara á markaðinn
þá segir bóndi mikið mikið átt þú gott að vera með svona hægláta skepnu eins svín ekki nokkur óþægð í því” nei” segir segir aðkomumaðurinn” en en þessi hestur hann er auðsjáanlega hann vill ekki fara í þessa átt og við skulum bara skipta ég fer með hestinn þangað sem hann vill fara en þú tekur þú tekur við svíninu”
já það þótti bónda ágætt og þeir skipta þarna og nú trítlar bóndi á stað með svínið afskaplega ánægður
en svínið vildi nú þjóna sinni lund og vildi nú gá svona í allar áttir
en loksins kemur koma þeir að sorphaug þá gat nú ekki bóndi ekki haldið því lengi lengur því svín eru sterk
og það tók til og fór að róta í haugnum og hvernig sem bóndi togaði þá gat hann ekki haggað því þá ber þarna að mann og hann teymir sauð og er að fara á markaðinn
og hann sér til bónda þarna við sorphauginn og getur nú hálfvorkennt honum og spyr hvað hann sé að gera með svínið þarna hvort hann hafi ekki verið á leið til markaðsins nei nei segir bóndi ég er ekki að fara á markaðinn ég er að fara heim með svínið
já nú þú bara kemst aldrei með það því það er það er auðséð að það vill ekki fara af haugnum
nei það er það er það er ansi óþægt en mikið hefur þú þæga og góða skepnu þarna þar sem sauðurinn er alveg gengur hann við hliðina á þér eins og þetta sé eins og þetta sé þægasti hestur
já ég er nú að fara með hann á markaðinn segir segir aðkomumaðurinn
nú eigum við ekki að skipta segir bóndi
jú það gæti vel skeð það gæti vel skeð því ég sé að svínið er er er feitt feitt og það er ekki til annars það er óþægð í því það er best það fari á markaðinn
nú skoðar bóndi bóndi sauðinn og finnur að tekur á honum og skoðar hann allan og finnur að hann er feitur og góður svo þeir skipta og kveðjast með virktum
nú gerði heitt um daginn og sauðurinn fór að verða latur hann vildi nú fara svona út fyrir veginn og og fá sér að drekka úr pollum eða jafnvel að bíta svo leggst hann bara niður og hann gat ekki hreyft hann meira
bóndi gerðist þyrstur og ekkert var að drekka nema forarpollar svo hann var nú alveg í vandræðum með sig
þá kemur maður á móti honum til hans og hann er með geit þá segir bóndi mikið lifandis ósköp átt þú gott að eiga svona þæga og skemmtilega geit þarna geturðu mjólkað hana hvenær sem þú vilt og fengið þér að drekka þegar þú ert þyrstur
og svo gengur hún svona við hliðina á þér og ekki er styggðin eða óþægðin
nei segir neinei segir aðkomumaður hún er þetta er hún er ágæt en hvað ert þú að gera við sauðinn þarna ja ég ætlaði nú eiginlega með hann heim ég var að að að fá hann hérna í skiptum hjá manni
en vænt þætti mér nú um ef þú létir mig nú hafa að drekka mjólkursopa úr geitinni það get ég ekki gert segir aðkomumaður en ég skal skipta við þig ég skal skipta við þig á sauðnum og geitinni
og hvort sem þeir töluðu um það lengur eða skemur að þá þá skiptu þeir nú ætlar bóndi heldur betur ætlar sér nú að fara að mjólka geitina og fá sér að drekka það var þá ekki nokkur dropi í henni hafði sjálfsagt aldrei verið
samt röltir hann nú á stað og geitin var nú þæg til að byrja með en þær eru nú þrjóskar ef þeim sýnist eitthvað svo sér hún einhver einhverja smákletta við veginn og þangað vildi hún endilega klungrast upp í klettana
bóndi var nú farinn að verða þreyttur og átti nú í erfiðleikum með þetta og hann stympast þarna við geitina þá kemur maður eftir veginum og hann ber undir hendinni afar stóra gæs og feita
svo þeir fara nú að tala saman aðkomumaðurinn segist vera að fara á markaðinn og ætla sér að selja gæsina fáist mikill miklir peningar fyrir hana en hvað ert þú að gera við þennan geitarræfil steingeldan og ekkert nema óþægðin
já það er nú ekki gaman” sagði bóndi ég var nú eiginlega bara svikinn á þessu og vil fyrir alla muni losna við hana ja kannski þú kannski þú skiptir við mig og látir mig hafa hafa geitina fyrir gæsina gæsin er alveg spikuð
já jájá ég skal gera það segir segir bóndi og þeir skipta þarna og bóndi verður alls hugar feginn nú trítlar hann af stað með gæsina undir hendinni en gæsin var þung og feit og vildi nú fara að baða vængjunum eitthvað og hann var hálfhræddur um að hann mundi missa hana
og jafnframt var hún það þung að hann gerðist nú þreyttur svo hann sest á þúfu við veginn og fer að hvíla sig þá kemur þar maður eftir veginum gangandi og er með hana
svo að bóndi kallar í hann og spyr hvað hvert ert þú að fara ég er að fara á markaðinn með þennan hana þetta er ég hafði nú eiginlega ekkert annað en hann er afskaplega vænn og ég hlýt að fá mikið fyrir hann já en og og en hvað ert þú að gera við þessa gæs þarna
ja ég ætla nú bara heim með hana og og slátra henni og hafa hana til jólanna segir bóndi jahá það er langtum betra ket af hananum heldur en af gæsinni og langtum algengara að það sé á jólunum notað haft hænsnasteik heldur en gæsa
og þeir eru að að tala saman um þetta þangað til bóndinn verður nú feginn að losna við við gæsina af því að hún er þetta þung og tekur nú hanann undir hendina og labbar nú á stað og nú hittir hann engan mann
og gengur fram hjá veitingahúsi seinni part dagsins þá hugsar hann með sér að það sé nú best að fá sér að að borða og og fá sér eitthvað að drekka líka
svo kemur hann inn og spyr veitingamanninn að því hvort hann fái ekki hafi ekki mat handa sér jújújújú en hann segist ekki hafa neina peninga
ja það er nú lakara segir segir veitingamaðurinn þú færð ekkert hjá mér nema þú borgir það hvað ertu með þarna undir hendinni ertu ekki með hana ég skal taka hanann hanann fyrir fyrir máltíðina þá skaltu fá góða máltíð bóndi gerði sig ánægðan með það því að hann fann svo góða lykt af matnum og gat ekki ekki staðist það
svo hann borðar þarna og lætur hanann fyrir nú labbar hann heim og er allslaus en þegar hann kemur heim þá er komið undir rökkur og þá hittir hann fyrst sambýlismann sinn
og þá segir sambýlismaðurinn við hann ja nú ertu búinn að fara illa að ráði þínu nú ertu búinn að spila út kúnni og hefur bara ekkert í staðinn nú skal ég ábyrgjast það að konan verður vond við þig nei hún verður sko ekki vond segir bóndi hún verður aldrei vond
ja ég skal gefa þér hundrað krónur segir segir sambýlismaðurinn ef hún verður ekki vond við þig
já hinn verður alls hugar feginn og segir honum að koma með sér inn inn í bæinn og sambýlismaðurinn felur sig að hurðarbaki til þess að hlusta á hvað hvað muni nú gerast
nú kemur bóndi inn þá heilsast þau nú með virktum fyrst og þá kallar konan upp látið hestinn börn fyrir alla muni látið inn hestinn látið hann ekki standa úti lengi
ja það þarf nú ekki segir bóndi það er nú þarf nú ekki að láta hann inn ég ég lét hann fyrir svín já svín segir konan ja mig hefur alltaf langað til þesa að fá svín þar fær maður flesk
og þar fær maður þar fær maður feiti og sultan úr höfðinu sko ekki er hún slök svo reykir maður lærin og hefur til jólanna ja þetta hefur mig alltaf langað í
blessuð börn farið þið fljótt út og látið inn svínið látið þið svínið inn já það það þarf nú ekki að láta svínið inn það ég lét það lét það fyrir sauð fyrir sauð léstu svínið fyrir sauð maður
ja það var það allra besta sem þú gast gat hugsað sér þar fær maður skinn á fæturnar þar fær maður ull í sokka og svo reykir maður skrokkinn til jólanna eða blómurinn eða tólginn úr þessu nei það er það er alltaf gerirðu góða verslun alltaf gerirðu eitthvað gott þegar þú ferð
blessuð börn farið á fætur fljótt og og og og látiði inn sauðinn sauðinn ja það er nú ekki gott með hann ég ég lét nú sauðinn og hvað fékkstu fyrir hann sagði konan ja ég fékk nú fyrir hann geit segir bóndinn
fékkstu geit fyrir hann jahá mig hefur alltaf langað til að eiga geit þar fær maður mjólkina alltaf spenvolga hvenær sem maður vill og og svo þegar að fær maður kiðin undan þessu til slátrunar það er að vísu engin ull á henni en skinnið er afskaplega gott
og og og svo ketið líka blessuð börn fariði fariði út og látið inn geitina og flýtið ykkur nú ég ætla svo að koma með fötu og mjólka hana á eftir
já það þarf nú ekki að láta inn geitina segir segir bóndi það þarf ekki að láta inn geitina því að ég lét hana fyrir ég lét hana fyrir fyrir gæs léstu hana fyrir gæs ja það er nú það sem mig hefur alltaf langað til að fá