tiro-is/ismus huggingface dataset:
já hann segir að hún geti fengið að vera þar svo er hún þar um nóttina og sér engan annan hann fylgir henni daginn eftir áleiðis svo og annað kvöldið kemur hún að húsi og það er alveg eins það er kemur maður til dyra og hann lofar henni að vera um nóttina og vísar henni svo leiðina daginn eftir
svo þriðja daginn heldur hún áfram líka og kemur að þriðja þriðja húsinu þá kemur maður til dyranna og hún spyr hann hvort hún geti fengið vera hann segir það vera og lætur hana fara inn þar er kona inni og tvær litlar telpur að leika sér á gólfinu en hún heldur á litlum dreng á handleggnum
en það er blint á öðru auganu þá segir konan viltu ekki passa barnið meðan ég fer fram að sækja mat handa þérég skal gera það segir hún og meðan hún er frammi þá tekur hún dúkinn upp úr vasa sínum og þurrkar barninu um augað og við það fær barnið sjónina batnar í auganu
daginn eftir segir maðurinn við hana nú ætla ég að fylgja þér að fjallinu en þú verður að muna eftir því að líta aldrei til baka ef þú gerir það þá verðurðu að steini þú munt heyra mikinn hávaða hún lætur bómull í eyrun á sér og bindur dúk um höfuðið
svo fer hún upp á fer hún að ganga á fjallið og og heyrir mikinn hávaða því að allir steinarnir voru voru menn sem voru í álögum urðu að steinum af því að þeir litu til baka hún kemst klakklaust yfir því hún leit aldrei til baka
fyrr en hún kemur upp á upp á fjallið og sér höllina fyrir neðan hún fer heim að höllinni þar er margt manna hún fer inn í höllina og þar sér hún sigurð þekkir sigurð konungsson við hliðina á ungri stúlku og konungsoninn faðir hennar og stjúpa eru við eru við hliðina á þeim
og hún reynir að vekja athygli á sér en hann þekkir hana ekki svo er hún þarna til kvölds um kvöldið þegar brúðhjónin ætla að fara að hátta fer hún út að glugganum herberginu þeirra og fer að leika sér að gulltaflinu brúðurin var afskaplega ágjörn og langar til að eiga gulltaflið og biður hana að láta sig hafa það
hún segist láta hana láta hann hana hafa það með því skilyrði að hún fái hún fái að sofa hjá brúðgumanum en hún verði sjálf fyrir utan gluggann brúðurin gengur að þessu
svo kemur næsti dagur og það fer allt á sömu leið þau sitja í hásæti hjá konungshjónunum en hún er er þarna horfir á svo um kvöldið þegar brúðhjónin ætla að fara að hátta þá fer hún út út og sest við gluggann og fer að leika sér að gullhringnum
brúðurin sem var var svo ágjörn að hún vildi endilega eiga hann líka spyr hana hvort hún vilji láta sig hafa hann já með því skilyrði að ég fái að sofa hjá brúðgumanum og það lætur hún eftir henni
þriðja kvöldið fer þriðji dagur fer alveg á sömu leið
en um kvöldið
eða um kvöldið þá þá þá fer hún aftur út að glugganum og leikur sér nú að speglinum þá segir brúðurin nú verð ég að fá þetta líka já með því skilyrði færðu það að ég fái að sofa hjá brúðgumanum
svo er sefur hún þar um nóttina en um morguninn eftir þegar að konungshjónin eru komin í hásætið og og brúðhjónin þá koma þrír menn inn í inn í höllina
tveir menn hver á eftir öðrum með sitt ginkeflið hvor en á eftir þeim kemur maður með með tvær stúlkur á handleggnum kona gengur við hliðina og heldur á litlu barni og konungsdóttirin gengur við hina hliðina á honum
maðurinn  maðurinn sem á undan sem á undan er hann spyr hann að því hvort sigurð að því hvort hann þekki ekki þessa stúlku nei segir sigurður þetta er nú kona sem þetta er nú konungsdóttir sem þú áttir börnin með og þetta eru börnin þín segir maðurinn
þá risu þær upp tröllkonurnar eða þær sem þóttust nú vera drottning og dóttir hennar og ætluðu að fara að leggja eitthvað á þeim þá þá fóru mennirnir til þeirra og létu sitt ginkeflið upp í hvora þær gátu ekkert sagt
svo voru þær teknar og flýtt fyrir þeim en þau haldið áfram brúðkaupinu og nú voru það konungsdóttirin og sigurður sem giftu sig og það var mikil lukka og hamingja í höllinni og þá er nú sagan búin
á ég þá að byrja á
á þriðja degi fór alveg á sömu leið þau sátu í hásætinu en konungsdóttirin var í höllinni og horfði á hann þekkti hana ekki en svo kemur svo  koma tveir menn inn í höllina þeir eru með sitt ginkeflið hvor
á eftir þeim kemur maður og við hlið hans gengur kona og hún heldur á litlu barni sjálfur er hann með tvær tvö stúlkubörn sitt á hvorum handlegg og við hina hlið hans gengur konungsdóttirin hann fer til þeirra og segir þeim að segir við sigurð þekkir þú ekki þessa konu
nei segir sigurður þetta er þetta er konan konungsdóttirin sem þú áttir börnin með og bjóst með í þrjú ár og þetta er börnin þín
og þá risu þær þá risu þær tröllkonurnar upp eða drottningin og dóttir hennar og ætluðu að fara að leggja eitthvað á þau en en þá komu þeir með ginkeflin og settu sitt upp í hverja
en mennirnir sem að sem að voru með mennirnir sem komu þarna það voru bræður konu sem hafði flúið undan drottningunni í þessi hús og voru voru þarna til að hjálpa henni til að komast til konungsins
en svo var veislunni haldið áfram áfram og nú voru það sigurður og konungsdóttirin sem voru brúðhjónin en mennirnir sem að komu þarna inn og hjálpuðu henni til að komast í höllina
það voru bræður konu sem hafði flúið undan ráðríkni drottningar og gerðu allt til þess að hjálpa henni til að komast til sigurðar konungssonar
já er það ekki gott
það var einu sinni maður sem að var sem hét björn hann var mesti ókindarmaður lagðist út og lifði mest á stuldi þar með stal hann einnri stal hann konungsdóttir og bjó með henni og átti með henni eina dóttir og hún hét ingibjörg
þegar hún er uppkomin
þegar ingibjörg er orðin uppkomin stúlka veikist móðir hennar og segir við hana þegar ég dey sem ég finn ég muni gera þá mun faðir þinn vilja láta þig sofa hjá sér en það skalt þú ekki gera
þú skalt beita brögðum við hann ég læt þig hafa þorn sem svarar fyrir sig þú skalt stinga því niður og segja honum að þegar hann segir þér að fara að hátta að hann þú þú þurfir að fara að taka inn þvott
svo þetta verður eins og svo deyr nú drottningin og björn segir við dóttir sína nú átt þú að sofa hjá mér í nótt hún lætur það gott heita þegar hann er háttaður þá segir hún við hann ég þarf endilega að fara að taka inn þvott
svo fer hún út og stingur þorninu niður það svarar fyrir sig og segir ég kem senn en sagði ekkert annað þegar svo hleypur hún í burtu eitthvað langt í burtu veit ekkert hvert hvert hún fer
hún hleypur áfram í skóginum loksins sér hún ljós þá sér hún lítið hús og fer heim að húsinu þar kemur kona til dyranna og hún spyr spyr hana hvort hún geti fengið að vera hjá henni í nótt
já í nótt segir konan svo er hún þar um nóttina um morguninn segir konan við hana nú get ég ekki lofað þér að vera lengur
hver kenndi þér þessar sögur sem þú hefur sagt í kvöld
allar þessar sögur já og hún hefur þá náttúrlega sagt þér þær mjög oft var það ekki
jahá hefurðu heyrt þessar sögur víðar
ekki þessar fjórar
fyrstu tvær sögurnar
hefurðu sagt þessar sögur mjög oft
þú varst að tala um að þessi síðasta saga um dingulfótinn að hún væri eiginlega fyrir smábörn
svona þriggja ára
upp í fimm ára já
já að hvaða sögu þótti þér mest gaman gunna
af þessum þremur af þessum fjórum sögum að hvaða sögu þótti þér mest gaman
sjáum til það var sagan af hlina kóngssyni og það var sagan af stráknum í pottinum og svo var ein saga enn það var sagan um stelpunum að sækja eldinn
já en þér
hlina já en þér palli minn
af hverju þótti þér mest gaman að henni
já en þér af hverju þótti þér mest gaman að sagan að sögunni af hlina kóngssyni
af því að eggið var og þér gunna af hverju þótti þér mest gaman að stráknum í pottinum
pottinum já
hvað ertu gömul gunna
og þú
og þú palli
átta já
jæja þakka ykkur nú öllum kærlega fyrir  þakka ykkur nú herdísi kærlega fyrir sögurnar og ykkur fyrir ágæt svör
hún hefur ekki verið lengri þessi þula
var hún oft höfð
nei passar að láta það í dúkinn sagðirðu síðast
já en á þriðja daginn fór alveg á sömu leið
þá er sagan búin
ég er búin að gleyma hvaða sögur hún sagði
já mér finnst strákurinn í pottinum vera skemmtilegust
af því að hann var oft í pottinum
af því hann flaug í pottinum
ég er átta ára
mér fannst skemmtilegast að
stelpunum sem eru að sækja eldinn
ég veit það ekki bara eitthvað
af því að eggið var
reykjavik nítjánda nóvember nítján hundruð áttatíu og tvö sörlaskjóli eitt aldís schram segir frá
já við vorum að tala þarna um um þetta fólk þarna og mig langaði til þess að fá að vita dálítið um móðurætt þína fyrst áður við förum að
já hún hét margrét magnúsdóttir dóttir magnúsar magnússonar sem var bóndi á litlalandi í ölfusi hann var aftur sonur magnúsar magnússonar bónda á hrauni magnússonar benediktssonar sem var bóndi í þorlákshöfn
þetta er komið í beinan karllegg fra bergi í brattsholti sem að guðni jónsson hefur skrifað svo merkilega bók um þá ætt
nú á ég að er það ekki nóg
já þau höfðu búið hún gifti sig að heiman föður frá föður sínum og foreldrum sínum litlalandi þar bjuggu þau nú í tvö ár síðan voru þau í 7 ár að hvoli
í ölfusi þá tóku þau sig upp og  á hestvagni fóru þau til reykjavíkur með sín fjögur börn sem þá voru lifandi en þrjú urðu þau að skilja eftir í kirkjugarði
arnarbæli
nú þegar þau komu til reykjavíkur þá bjuggu þau þar og og leigðu alltaf fyrstu árin og mér skildist að þau hefðu jafnvel á sumrin
móðir mín fór þá bara í kaupavinnu með yngsta barnið og kom drengjunum fyrir sem hlaupadrengjum eða smölum í sveitinni þarna fyrir austan hún átti nú fullt af frændfólki þar alls staðar
og pabbi minn hann gerðist fljótlega sjómaður og og var sótti sjóinn sem háseti saltari og kyndari og virðist aldrei hafa átt erfitt með að fá pláss eins og það var nú ekki nema duglegustu menn sem að þá komust að að togurunum
nú þegar drengirnir fara að eldast þá hættu þeir nú í skóla allir þrír þegar þeir voru búnir að ljúka barnaskólaprófi og fóru bara að vinna ýmisleg störf og hjálpa til með að halda heimilinu gangandi þetta voru nú erfið ár þarna stríðsárin
og spánska veikin nítján hundruð og átján og allt það
en seinna þegar þeir komust betur á legg að þá sóttu þeir sér sína menntun tveir elstu annar endaði nú sem endurskoðandi en sá elsti var búinn að taka loftskeytapróf og stýrimannaprófið meira
nítján hundruð tuttugu og fjögur þá er hann tuttugu og tveggja ára þá um haustið voru drengirnir og pabbi minn búnir að kaupa með sameiginlegu átaki nokkuð stórt hús á lindargötu fjórtán
sem voru tvær hæðir kjallari og ris
og fluttum þar inn haustið nítján hundruð tuttugu og fjögur
búin að vera þar ein jól en í febrúarmánuði áttunda febrúar nítján hundruð tuttugu og fimm í halaveðrinu mikla þá fórust tveir synirnir þessi tuttugu og tveggja ára og annar sem var sautján ára
þá lagðist nú þungur skuggi yfir heimilið
en áfram varð að halda en í apríl þá er það sem að móður mína dreymir þennan draum sem ég ætla nú að segja frá
við bjuggum á neðri hæðinni þarna á lindargötunni það voru tvær tvö herbergi sem sneru út að lindargötunni eldhúsið sneri inn í portið og þriðja herbergið einnig það voru tveir inngangar á hæðina forstofuinngangur og eldhúsinngangur
móðir mín sat gjarnan við í svefnherberginu sem var þarna út á götuna inn af eldhúsinu við gluggann og við sína ullarvinnu hún spann mikið hún vann alla ull heima og prjónaði og
og sá um allan ullarfatnað á fjölskylduna hafði alltaf gert gerði alla sína tíð og þar situr hún og er að spinna hana dreymir það þá opnast dyrnar fram í eldhusið og pabbi hennar magnús stendur í dyragættinni
og henni finnst hann segja við sig hún mamma bað mig að spyrja þig hvert þú færir þegar þú færir héðan
svo hún verður mjög hissa og segist svara ég hef ekki hugsað mér að fara héðan ja hún bað mig bara að spyrja þig að því
draumurinn var ekki lengri þetta er föstudagskvöldi
og þá var hún vön að baða mig litla barnið og þvo það var nú ekkert baðherbergi það var þvegið upp úr bala svona frammi í eldhúsi
og þegar kemur að kvöldmat að þá rétt fyrir kvöldmat þá vantar hana sápu svo hún skreppur upp í sápuhús á laugavegi
og á leiðinni niður vatnsstíginn þá skreppur hún inn á hverfisgötu 58 þar sem systir hennar bjó og stoppar þar til að segja henni drauminn því að henni þótti þetta svolítið skemmtilegt að hafa dreymt föður sinn
og staldrar þar við svolitla stund síðan fer hún heim en þegar hún kemur heim og kemur að eldhúsdyrunum þá kemst hún ekki inn fyrir reyk og eld þá stendur íbúðin í björtu báli og um kvöldið voru þau á götunni
þessi draumur er nú þetta er nú saga þessa draums og þetta er gerist þarna nítján hundruð tuttugu og fimm í apríl
hún sagði þetta frá þessu og mér þótti þetta svo merkilegt að það festist mér í minni
svo ætla ég að bæta við einum draumi sem mig dreymdi þegar þessir bræður mínir dóu og þá var ég sjö ára
og ég hafði verið
miklu uppáhaldi hjá þeim heimilislífið var afskaplega skemmtilegt hjá okkur fram að þessum tíma og þeir gengu eiginlega aldrei þannig framhjá mér án þess að lyfta mér upp eða tala við mig og gera eitthvað fyrir mig
og þegar þeir komu af sjónum þá tóku þeir mig gjarnan með sér inn í sundlaugar eða niður í bæ kannski hafa þeir verið að ná í kaupið sitt eða eitthvað
semsagt þá fann ég það að ég var ákaflega mikill gleðigjafi fyrir þá svo ég átti nú
svolítið bágt þegar þeir dóu það mundi nú enginn eftir mér allir féllu náttúrlega saman svo ég varð bara ein að liggja með mínar minn söknuð
en ég var ákaflega trúuð á þeim tíma og bað alltaf náttúrlega fyrir þeim í bænunum mínum á kvöldin og alltaf var ég að hugsa mér að mig mundi dreyma þá því mér fannst örugglega að ef þeir væru ennþá einhvers staðar lifandi þá myndu þeir ábyggilega koma til mín
en aldrei kom varð ég var við neitt annað neitt í sambandi við það ég er sjö ára eins og ég segi og það er ekki fyrr en 18 árum seinna
að mig dreymir þennan draum þá er ég búin að vera gift í fjögur ár
geng með þriðja barnið mitt
ég mig dreymir það að ég kem á fætur fer fram í stofu höfðum eina stofu og eitt svefnherbergi og þegar ég kem í í stofuna þá verð ég undrandi þegar ég sé að það hefur einhver sofið á sófanum í stofunni
það er sæng og koddi og ég sagði hver getur hafa verið hér hver skyldi hafa sofið hérna
og það er meira að segja alls ekki hreint nógu hreint á rúminu
og ég er að hugsa um þetta þá allt í einu stendur yngri bróðir minn sem fórst í dyrunum hann hét ólafur sá
og ég verð himinlifandi og segi óli varst þú hérna í nótt já segir hann og mér finnst ég vita af madda bróðir á bak við hann
ég sé hann ekki samt
hva varstu hérna í nótt ætlarðu að vera hjá mér
já en ég er að fara núna en ég kem seinna og þá verð ég alveg og ég hugsaði mér hvað ég hlakka til
og hvað ég skal setja hreint á rúmið hans og hugsa vel um hann síðan geng ég í draumnum fram ganginn ætla fram í eldhús þá hringir dyrabjallan
ég opna dyrnar þar er fullt af fólki sem stendur í ganginum að mér finnst en fremst stendur frænka mín sem var þá látin fyrir tveimur árum og hún hét aldís ólöf
en það er sama nafnið ólöf og ólafi bróður mínum og mér er sagt  olla ert þú hérna líka já auðvitað segir hún síðan var draumurinn ekki lengri
þetta er nítján hundruð fjörutíu og þrjú sem þetta gerist
síðan á ég
mitt þriðja barn
ég auðvitað hringdi strax í mömmu mína og sagði henni af þessum draumi því þetta var það sem mig var búið að dreyma um í 18 ár að fá að dreyma þá
og var himinlifandi og sagði henni af draumnum síðan gleymi ég honum og og það ég á sem sagt þarna þetta og svo á ég líða árin og
okkur fæðist drengur nítján hundruð fjörutíu og fimm og síðan eigum við stúlku nítján hundruð fjörutíu og átta þá vorum við flutt í þetta hús árið nítján hundruð og fimmtíu
þá á ég von á sjötta barninu og þá er ég búin að koma upp öllum föður og móðurnöfnum og svona nöfnum sem og þá segi ég við björgvin heyrðu ég var alltaf búin að hugsa mér það þegar ég var stelpa að láta heita í höfuðið á bræðrum mínum
já björgvin sagði að það væri sjálfsagt svo það var ákveðið að ef þetta yrði drengur þá ætti hann að heita ólafur magnús
síðan fæðist það er drengur og hann er skírður hérna heima og það er svona skírnarkaffi á eftir þá segir elsta systir mín við mig af hverju af hverju léstu hann heita ólaf magnús því léstu hann ekki heita magnús ólaf hann var alltaf kallaður magnús  maddi óli hann var eldri maddi
ég veit það ekki segi ég hugsaði bara ekkert um þetta þetta kom aldrei annað nafn upp í huga minn ja þá segir mamma nú held ég að draumurinn sé búinn að rætast
og þá var ég búin að gleyma þessum draum og mér finnst þetta alltaf svolítið merkilegt og ég gleymdi þessu aldrei þessi drengur sem að við eigum og er núna orðinn fullorðinn maður ólafur magnús
en ég hef alltaf reynt að eins og ég hugsaði í draumnum að hafa bara hreint í kringum hann og hugsa vel um hann og endurbætt mér svona þarna það sem ég missti
já mundi ekki eftir draumnum ég skírði ekki hefði ég haldið eftir að mig dreymdi drauminn að ég hefði haldið þá eins og oft er sagt hann er að vitja nafns það töluðum við aldrei um ég og mamma mín og það hugsaði ég ekkert út í
nei og þetta barn sem ég fæddi þá það var hún margrét og hún heitir í höfuðið á móður minni
og síðan eins og ég segi ég var sjálf svo hissa á því þegar ég á fjórða barnið og fimmta barnið að þá er ég aldrei að hugsa um þennan draum og aldrei að hugsa um að það hafi verið vitjað nafns
og þegar ég ákveð þegar sjötta barnið það á að fara að skíra það  þá er ég alls ekki að hugsa um man ég ekki eftir þessum draum það bara er ég sjálf sem er að koma fram gamalli ósk
þess vegna þótti mér þetta eiginlega svolítið merkilegra heldur en hefði ég bara skírt næsta barn
annaðhvort ólöf
ég mömmu dreymdi stundum eitthvað
hvað á að segja ég bara man mest þetta
ja það tekur svo langan tíma að hugsa um það sko af því að ég eiginlega þegar þú fórst að tala um minna mig að spyrja mig um hana mömmu
að þá fannst mér ég ekki muna neitt
en allt í einu mundi ég eftir þessum draum og ég var svo ánægð yfir því að hafa fundið þetta
en ég í í fljótu bragði þá hef ég eiginlega engan annan draum
sem mér finnst vera það merkilegur að það sé hægt að vera að tala um það
frá henni
nei og hún var ekki það sko ég hef nú þekkt fólk sem að getur staðið alltaf á morgnana og talað um hvað það dreymir
en hún náttúrlega hafði líka svo mörgum hnöppum að hneppa að hún var ekki hún var ekki málgefin kona
svoleiðis að þó að hana hefði dreymt eitthvað þá var hún ekki alltaf að tala um það það var svona á góðum stundum sem það hafðist eitthvað upp úr henni
þess vegna getur hana hafa dreymt mikið án þess að hún léti mig vita af því
því að fyrst og fremst þegar ég er hjá henni þá er ég fyrst í skóla og farin á morgnana og síðan er ég farin að vinna eldsnemma á morgnana og svo er ég gift svoleiðis á morgnana segir maður kannski helst frá draumum
nei ekki sem ég man eftir
ja ég man ekki
menn dreymir nú vanalega eitthvað svona í sambandi við sína nánustu
já maður heldur það mann dreymi það en það er mín reynsla þessir draumar sem ég hef haft koma eins og þruma úri heiðskíru lofti
eitthvað sem maður er ekki búinn eins og ég segi með þennan draum sem ég var að segja þér ég var búin að biðja til guðs óska og hugsa og hugsa alltaf að ég gæti tælt þá til mín í draumi og aldrei kom nokkur hlutur
ég meina mann dreymir ekki um það sem mann langar til að dreyma um
mér finnst það ekki
já er það nú ekki alls staðar
er það ekki alls staðar
en á ég að segja þér eitt en ég veit ekki hvort það tekur þvi að segja þér upp á svona stálþráð sem mér fannst sem ég upplifði
móðir mín var ákaflega trúuð og faðir minn líka og sérstaklega þegar þau misstu nú þessa syni sína þá fóru þau að snúa sér að spíritista
spíritisma
og þau fóru svona á andafundi og ég er þá þarna að alast upp þá þegar ég er sjö ára og alveg fram undir sextán ára sem ég lifi með þessu
að það eru haldnir heima hjá þeim fundir þar var einar kvaran og þessir miklu menn lára var þá miðill og þau lifðu mikið fyrir þetta það sem bjargaði að mér fannst að við alla vega bjarga þeim
að trúa á þetta því það reisti það svolítið við í lífinu eftir að hafa orðið fyrir þessu áfalli að missa syni sína
og ég var í hjarta mínu alltaf trúuð og en hætti að vera að vesenast í svona þú veist þegar maður er orðinn sjálfráður svona um tvítugt þá hættir maður að að leita til mömmu og til guðs þá er maður orðinn svo sjálfbjarga
svo kemur það seinna meir í lífinu að maður þarf að fara að leita eitthvað annað
nú móðir mín lifði það að verða
nærri níræð
og hún var hér síðustu mánuðina sem hún lifði í kjallaraherbergi hérna niðri hjá mér
svo er það að hún deyr milli jóla og nýárs
er jörðuð á gamlársdag
var jörðuð á gamlársdag og þegar ég kem inn eftir jarðarförina þá komum við hér inn um bílskúrinn og mér er gengið inn í herbergið til hennar
anda að mér andrúmsloftinu í svefnherberginu viltu stoppa aðeins
já og þegar ég kom inn frá jarðarförinni þá opna ég dyrnar þar sem hún hafði verið síðustu mánuðina og það var svona hún var alltaf með ull með sér og prjónadótið sitt og það var alveg sérstök svona ég segi ilmur af henni
og ég fann hann svo greinilega þarna í herberginu og staldra við og anda að mér djúpt og segi svo svona við sjálfa mig jæja mamma mín þá ertu nú komin til þeirra sem þú ert búin að þrá í öll þessi ár
og um leið og þessi hugsun lýkur þá er eins og sé skvett á mig köldu vatni
og og þá hugsa ég eða kannski er þetta allt blöff er hún bara þarna í gröfinni þetta var ægilegt að fá þessa hugsun ég veit ekkert hvaðan hún kom
um leið og ég sagði þetta
og þetta er nítján hundruð sextíu og fimm
á jólunum á gamlárskvöld fimm og sex
síðan eftir það þá er ég bara algjörlega orðin trúlaus það er bara eins og ég sé hreinsuð af trú þarna niðri og ég hugsa mér getur það verið getur það verið að það sé bara ekkert að það sé ekkert eftir þetta
og mér líður ekkert voðalega vel og þetta bara  líða bara
þrjú fjögur ár
þrjú fjögur ár ég get bara ekki fundið trúna ég reyndi ýmislegt til þess ég var vön til dæmis þegar ég fór til útlanda að kaupa hlut handa mömmu minni einhvern smá hlut
og þér að segja þá þegar björgvin var farinn út einn morguninn að þá bara lagðist ég nú bara á hnéð við rúmið og reyndi nú að biðja faðirvorið mitt og og fá einhverjar góðar hugsanir og svo hvað ég ætti nú að kaupa ef mamma mín væri ennþá þarna
og þá er bara eins og sagt við mig hvað er þetta er nokkur leið að finna hana það eru milljónir sem eru dánir á undan henni
og ég varð að hætta við allt saman
og svona líður eitt ár í viðbót og tvö þá er það einu sinni
sem ég þótti skeði svolítið merkilegt þá er ég búin að vera í afmæliskaffi hjá ellert syni mínum og konunni hans ein dóttir hans var átti afmæli og þar eru bryndís og jón með okkur meðal annars
þau ætla að fara á stúdentaball um kvöldið og af því þau bjuggu í þessu timburkofa á vesturgötunni þá leiddist mér að vita af börnunum þar einum á kvöldin
ég var alltaf hrædd við að það myndi kvikna í svo ég sagði við þau hvort þau vildu ekki koma með okkur heim og leggja börnin þau voru þá þrjú hjá okkur
sem þau gera þau komu hér og borðuðu með okkur og minnstu telpuna sem að er 6 mánaða eða eitthvað innan við eins árs leggja þau upp á loft og bryndís segir ég kem bara og sæki hana svona um eitt leytið þegar ballinu lýkur
og þú skalt bara hafa opið eldhúsmegin svo ég þurfi ekkert að vekja þig
nú svo förum við sitjum við hér um kvöldið og förum að hátta svona hálfellefu leytið og það heyrist ekkert í barni barnið sefur og allt gengur ljómandi vel svo vakna ég allt í einu
mér finnst ég vakna og hlusta
og ég fer fram geng hérna fram úr svefnherberginu og þegar ég kem hérna inn í stofuna þá er ég vör við það að það er einhver á ferðinni hérna í bílskúrsinnkeyrslunni svo ég lít út um gluggann og ég sé þrjár manneskjur
og ég hugsa mér hvað er hverjir eru að koma inn um bílskúrinn síðan fer ´wg fram í eldhús ætla að hita mér mjólk
þá opnast dyrnar þarna á ganginum og þar stendur ellert og konan hans og ellert segir ég ætla að fara og tala við pabba og tala við pabba pabbi þinn hann sefur klukkan er að verða eitt segi ég já jæja segir hann mér þótti svo leiðinlegt að ég gat ekkert talað við hann í dag þegar þið voruð heima því að ég var á fundi
í því heyrum við
og þá snýr hann við og ætlar út og þá og ég fer svona á eftir honum og hugsa með mér nú er hann eitthvað móðgaður þá sé ég að það er einhver að koma inn um bílskúrsdyrnar sem er innangengt hérna niðri og ég hugsa með mér það er fólkið sem var þarna úti og og ellert stoppar við og stendur hjá mér og við sjáum dyrnar opnast og það er enginn annar en móðir mín sem stendur í dyrunum
lítur svo vel út og brosandi og ánægð og ég hugsa strax
ja þetta var gaman að sjá þá er hún hérna þrátt fyrir allt það er þá bara líf eftir þetta ég er feginn að einhver sér þetta með mér
ellert ætlaði nú að hlaupa niður og tala við hana víst eða ná í hana en ég vissi hvað betur það hann mundi ekki ná í hana