tiro-is/ismus huggingface dataset:
og spretta frá hverri sæng og og hafa hrúguna úr hverri sæng í sérstæðu fyrir sig svo áttu að láta sólina skína í það og vera svo búinn að koma öllu í verið og má ekki nokkra fjöður vanta þegar að sængurnar eru tilbúnar
það varðar líf þitt ef að ef að eftir verður ein fjöður
þetta er nú reyndar ekki neitt eitt verk segir sigurður þeim mun léttara er að vinna það þeim mun þeim mun smærra sem hægt er að hluta það sigurður svarar því ekki og fer nú skógarhvít og er nú stutt í spuna
en þegar hann er búinn að hugsa málið sér hann að þetta er alveg ómögulegt samt fer hann nú að bera út sængurnar það er blæjalogn og besta viðringarveður eða lítur út fyrir það
hann sprettir nú upp sængunum hvernig sem það hefur nú verið og tekur nú fiðrið úr hverju veri og hefur það í hrúgu þegar hann er rétt fyrir skömmu búinn að að koma því svona fyrir þá kemur hvínandi hvirfilbylur og sópar því öllu saman burtu ekki einni fjöður heldur bara hverri einustu
þá verður nú sigurður skelkaður og segir nú í ósköpum sínum án þess að vita eiginlega hvaða tilgang það hefði það vildi ég að aumingja tittlingarnir mínir væru nú komnir ef þeir gætu hjálpað mér
eftir dálitla stund sortnar loftið alveg af svo þéttri breiðu af tittlingum að hann var alveg ja næstum því skelfdur yfir
og þegar þeir létu flugið eða lækkuðu flugið svo að það nam við jörðu þá höfðu þeir allt fiðrið á þunnan dúk á milli sín og vantaði jú það vantaði eina fjöður en það var í sængina hennar skógarhvítar sagði sá fuglinn er fyrir þeim var
nú en þú skalt ekki láta þér bregða neitt við það þú skalt segja kerlingu þegar hún spyr þig að því hvort þú sért búinn að því að hún geti litið á það þá muntu verða búinn að bera inn sængurnar og allt muni  allt virðist munu vera komið í lag
hún mun líta á á sængurnar og þreifa síðan í þær þegar hún kemur að sinni sæng og þreifar í hana mun hún segja já já þunn er þessi eina vantar fjöðrina
nú já þá segir skalt þú stíga upp á stokkinn því hún mun standa við rúmstokk sinn og klípa utan um nefið á kerlingu og draga fjöðrina fram því að þar hefur hún hana því það skaltu vita að hún ætlaði þér dauða fyrir það að geta ekki skilað öllum fjöðrunum
en ef þú úr því þú getur það þá mun hún orða sinna vegna ekki megna að stíga framar í illvirkjum sínum heldur en þá og þegar gert
þetta hefur allt sinn framgang fer allt eins og um er búið að tala og þegar skógarhvít heimtar fjöðrina klípur hann um nefið á henni og dregur hana fram færir henni fjöðrina og segist halda að hún sé nú ekki illa geymd fjöðrin sú arna
og segir hún þá að ekki sé hann einn í ráðum því þetta skilur hún ekki í en þú skalt ekki láta neitt á þér sjá og láta sem þú sért alveg einn
morguninn eftir þá er nú kerling heldur fyrr á fótum en er vön býr sig nú til skógarferðar eða veiðiferðar og er nú sagt að hún hafi verið nokkuð hvöss og yggld á brúnina
áður en hún fer segist hún hafa fyrirhugað honum verk og hvað er nú það segir segir sigurður þú átt að sækja tarfkálf sem ég á úti á skógi hann er í grindum einum það er auðratað og segir hún honum nákvæmlega veginn
þú átt að taka kálfinn og fara með hann heim þú átt að lóga honum og gjöra slátur úr blóðinu þú átt að taka hornin af honum og smíða spæni úr hornunum og vera búinn að þessu þegar ég kem heim
þetta er nú meira enn eitt verk segir sigurður
eitt verk það er lítið verk handa létting hvað þá heldur mikið handa karlmanni og það þeim er konungur ætlar sér að verða
sleppum því segir sigurður ég skipti mér ekkert um það þá ert þú þegar dauður dauðans matur segir kerling og fer án þess að virða svars
nú er nú kemur dettur sigurði ekkert ráð annað í hug en að óska þess að skessurnar sínar séu nú komnar og eftir lítinn tíma svona nokkurn veginn hæfilegan þá heyrir hann brak mikið og bresti
sjá sér hann þá að skessurnar koma og leiða ekki kálf á milli sín heldur eitthvert það ógurlegasta ferlíki sem hann hafði nokkurn tímann séð
þetta er þá bara níræður uxi svo hann var nú orðinn eða kominn vel af barnsaldri eða kálfsaldri
nú segjast þær þær segjast hafa fengið hugboð um það að forvitru sínu hvaða hvaða mundi hann vilja þeim reyndar hefðu þær búist við því að þetta mundi verða þrautin
þetta er mannskæður tarfur sem ekki mun víla fyrir sér að drepa hvern þann sem að ekki veit tökin á honum
nú skulum nú skulum við láta færa pott
svo nálægt nú skulum við fara með þennan pott eina stóra sem þar var síðan tekur skessan sverð er hún hafði við hliðina og heggur hausinn af af tarfinum og lætur síðan renna í pottinn það er að segja blóðið en ekki hausinn
og er nú sagt að það hafi nú gengið sæmilega með hverju þær eða hvað þær höfðu til þess að hræra saman við blóðið til þess að búa til slátur var læt ég ósagt
ég ímynda mér samt að það hafi verið einhvers konar þéttiefni sem að dugað hefur sem mjöl og búa fara þær nú að sníða vömbina
en og er það nú ekki lengi verið að því því allt var nú fullgott handa skógarhvít sagði sú gamla er nú þegar búið til slátur úr í pottinn úr bola en þegar það er búið þá fá þær fá þær tekur sigurður hornin
en þær taka húðina skessurnar og brjótast nú með hana til og frá um skóginn á milli sín auðvitað ætluðu þær að elta hana og eltu hana á þann hátt
en sigurður tekur til að að smíða spæni úr hornunum það var nú reyndar verk sem honum var nokkuð ókunnugt því hann hafði aldrei smíðað spón á ævi sinni en þær hugguðu hann með því að það væri allt fullgott handa henni skógarhvít hún mundi ekkert finna að því
stenst þetta nokkuð á endum að það er búið að þær eru búnar að sjóða slátrið sigurður sat yfir pottinum og hagræddi eldinum til þess að hann dvínaði ekki og allt gæti verið í besta gengi hvað suðuna áhrærði og þess á milli smíðaði hann spænina
en um það bil sem allt er nú að verða búið heimafyrir þá koma þær með húðina fullelta og er hún nú orðin lungamjúk og og alllíkleg til að geta orðið eigulegur gripur brúkleg til hvers þess eins er hún helst þótti hæf vera
báru þær nú saman verkið hvert hjá öðrum skessurnar og sigurður þær dáðust að spónunum og þóttu þeir vel gerðir af manni sem ekki hafði lagt hönd á hagleiksmennt eða smíði og kváðu það væri vel af hendi leyst
tóku þau tók hann nú að gæða þeim á slátri því að hann bjóst nú við því að skógarhvít mundi ekki sjá mikinn mun á því þó að þær fengju að borða en þær borðuðu nú vel
og þegar þær voru nú búnar að þessu þá segja skessurnar að nú sé þeim betra að fara því ekki megi vitnast að nokkur hafi hjálpað upp á hann
og nú sé skógarhvít svo vör um sig að því hún sé farin að gruna að það sé tæpt að hann geti villt svo sýn fyrir henni að vel dugi
en svo fóru þær nú ef þú þarft okkur eitthvað meira þá er það velkomið þá þá munum við koma enda grunar okkur að að við þurfum oftar að koma til þín en núna
svo eftir lítinn tíma svona hálftíma tæplega þá kemur skógarhvít heim og er hún þá með bjarndýr á bakinu og fuglakippu fyrir og er nú hin vígmannlegasta
jæja ert þú nú búinn sigurður kóngsson að gera það sem ég bað þig um
ekki veit ég það en ganga máttu til og skoða
hún lítur á pottinn og slátrið og þykir það allvel soðið og segir að það sé allt saman ágætt nú þá er nú að vita um húðina hvaða hvaða ertu búinn að elta húðina líka þú ert meiri maður en ég hélt en hvað er þá með spænina
alveg ljómandi spænir sagði skógarhvít þetta líkaði henni þú værir bærilegt mannsefni segir hún látum svo vera máske það sé hægt að veita þér það
svo svo fer nú skógarhvít að hvíla sig gefur sigurði auðvitað að borða bjóst nú samt við að hann mundi nú ekki vera búinn að borða mikið af slátrinu og þáði sigurður það og varð nú ekki neitt að meini
en morguninn eftir þá er hún allt öðruvísi búin heldur en hún hafði áður verið og nokkuð hnarreist og otureyg hún gengur til hans og segir dagsverk hef ég ætlað þér í dag og er nú mikið undir því komið hvernig þú vinnur það
hvað er það segir hann þú átt að segja mér hvað ég heiti heiti heitirðu ekki skógarhvít segir hann jú ég heiti það en ég heiti meira ég heiti skógarhvít en svo ég heiti meira þú átt að segja mér fullt nafn mitt í þriðja sinni þegar ég spyr að því
og ef þú ekki getur það þá drep ég þig á augabragði áður en þú nokkurri vörn getur komið fyrir þig gott er það segir sigurður deyja skal hver um sig
síðan fer skógarhvít en sigurður sest nú niður því nú var ekki erfiði fyrir hann lagt heldur var það bara erfiði andans og ímyndunaraflið sem nú átti að starfa í staðinn fyrir hendur og og orku
en það einkennilegasta var nú við það að þó sigurður hefði nú töluvert ímyndunarafli töluverðu ímyndunarafli yfir að ráða þá fannst honum hann ekki geta hugsað neitt heilt ekkert samhengi í neinu og varð vitleysa og og þokukenndur reykur úr öllu er um huga hans fór
seinast verður hann bara hræddur við hugsanir sínar og segir við sjálfan sig o það vildi ég að aumingja selhausinn væri nú kominn ef hann þá er nokkurs megnugur bætti hann við lágum róm í því kemur selhausinn óskaplega flóttalegur og hræddur og líkt eins og hann eigi von á fjandanum á eftir sér í hverju spori
fleygir kefli í kjöltuna á sigurði og segir um leið og hann fer lærðu það sem á því er og muntu þá finna nafn skógarhvítar svo rétt sé
sigurður fór lét sem hann sæi ekki keflið en hausinn var farinn eftir örstutt augnablik eftir dálitla stund lítur sigurður á keflið jú þar stóð þú heitir húsfrú hosiló og hnoðra kerling ertu kölluð hvursdagslega þetta var nafnið
þú heitir húsfrú hosiló og hnoðra kerling ertu kölluð hvursdagslega þetta var nafnið þú heitir húsfrú hosiló og hnoðra kerling ertu kölluð hvursdagslega
þetta var nú ekki merkilegt nafn gat það hugsast að hún héti svona vitlausu nafni ekki þó vitlausara en hún var en hann mátti ekki láta nokkuð nokkurn bóla á því að hann hefði keflið því þá væri voðinn vís
nú gengur hann frá keflinu inn á inni á sér en er við og við samt að líta á það því hann gleymir því alltaf jafnóðum loksins undir þann tíma sem skógarhvít fer að koma heim þá er hann nú búinn að að nema það svo að hann heldur að hann hafi það hugfast
skógarhvít gengur til hans strax og hún kemur og spyr hvað heiti ég nú þú heitir skógarhvít segir hann ég heiti það það vissi ég en ég heiti meiri ég heiti meira þú heitir ása segir hann
o ekki heiti ég það
þá heitirðu húsfrú hosiló og hnoðra kerling ertu kölluð hversdagslega þá er eins og doðraðist yfir henni þá var hann nú ekki lengi samkvæmt yfirlögðu ráði skessanna að grípa sverðið frá þeim og heggur af henni hausinn á augabragði
því það var ekki um annað betra að tala hann vildi ekki eiga það á hættu
það er allt í lagi
ja ég er svo sem ekki hræddur ekki það er ekki fyrir það
já við höldum bara áfram með söguna
já hún er nú orðin fimm já það er óhætt til sex
svo en rétt þegar hann er nú nýbúinn að að vinna þetta afrek að ráða skógarhvít af dögum þá koma nú skessurnar og þarf nú ekki að kalla á þær
þær hjálpa nú sko sigurði til þess að kynda bál af viðarköstum í kringum skrokkinn á skógarhvít og brenndu nú leifar hennar þar upp á báli til þess að engin engar leifar eða óminjar skyldu eftir hana finnast
eftir það fara þau nú að að ráða ráðum sínum þá segir nú eldri skessan við hann jæja sigurður nú held ég þér sé betra að fara að skynda ferðum þínum heim
ef að hugsanlegt væri að þú næðir því nógu snemma því ske mætti að fóstru þinni þætti ekki þú koma of snemma þó jafnvel þú flýttir þér eins og þú gætir
sigurði bregður nokkuð við en lætur þó ekki á miklu bera því hann skilur ekki vel hvað undir býr nú nú er nú er um að gjöra segir segir skessan að láta að segja þér eins og er nú verður öll leiðin erfiðari heldur en áður var
nú verðurðu meira að segja að fara einn spöl áfangans á sjó sem þú þurftir ekki því var valdandi kraftur álaganna eða töfranna er þú varst undir á meðan að þú þurftir að vera það
síðan kveðja þær nú sigurð og þakka honum eða hann þakkar þeim nú öllu fremur fyrir allt það góða sem þær höfðu gert við honum til handa
og hann segir þeim að ef að nokkuð fémæti finnist í í hellir skógarhvítar þá skulu þær taka það og hirða því hann megi og hafi engan tíma til að láta það þyngja för sína
þær verða nú yfirmáta alveg stórkostlega fegnar
nú fara nú kveður hann þær og heldur nú sigurður bara strax á stað án þess að hafa nokkurn undirbúning þegar hann kemur nú loksins að vatninu þar sem hann hafði áður áð við síðasta daginn áður en hann kom til skógarhvítar
var vatnið horfið og sást ekki reykur af því annað en bara moldarfarvegur og eins og oft vill verða eftir landbrot og jarðsig óvistlegur jarðgígur
hann skildi ekkert í þessu sama var það að segja honum fannst hann ekkert ekki þekkja sig nokkurs staðar hann var nú kom nú eftir þrjá daga að sléttunni þar sem kletturinn sem skessurnar höfðu komið til hans á hafði staðið kletturinn var horfinn
sléttan var allt öðruvísi heldur en hún hafði áður verið hún var meira að segja miklu frjósamari og líkari fyrir að vera nálægari mannabústað heldur en að vera útjaðar eyðimerkur
sigurður er ekki farinn að skilja í þessu honum hann heldur að hann sé farinn að villast og sé kominn inn í ný ævintýralönd inn í ógöngur er hann nú hafði enga leið til að komast út úr
þegar hann er búinn að vera fjóra daga á leiðinni eða jafnvel fimm þá fer hann nú að nálgast að honum finnst stað þar sem hraunin voru er hann gisti fyrstu nóttina að heiman farinn á
en þá brá svo við að hann fór að það fóru að verða á vegi hans smá þorp hús og bæir og grösugar lendur sem að miklu frekar bentu á það að þetta væru mannlegir bústaðir og lífbjörg er er þarna væri á vegi hans
og eftir litla göngu eða lítinn tíma þá sér hann hilla undir stórkostlega mikla þéttbyggða borg sem að stóð á grænum völlum
hann hann var nú alveg ráðalaus því hann vissi ekkert um hvar í heiminum hann gat verið niðurkominn hann vissi bara það eitt að hann var svo langt fjarri því að vera á þeim punkti tilverunnar sem hann hafði lagt af stað er hann fór að heiman
og það bætti nú ekki úr skák að þegar hann fer að nálgast þorpið eða hvað það nú var þá sér hann heila þyrpingu af ótölulegum fjölda manna koma á móti sér líkt eins og her væri fylkt fram til orustu
en ekki var nú að sjá að það væri neitt vopnabrak eða ófriðarblikur í lofti því það var bara syngjandi söngur og glaðværð og og kæti sigurður lét það vera sem það vildi þrír menn gengu fram úr hópnum og
ja ég get sagt þér eina eina sögu sviplíka tunglasögunni til dæmis söguna af henni skógarhvít
ég get sagt þér hana en það er svo sem engin skemmtun fyrir skólagenginn mann
einu sinni var kóngur og drottning þau áttu sér
ja bíddu við einn son sem þeim þótti nú mjög vænt um við skulum kalla hann sigurð
það er líklega rétt því að svo svo mun hafa verið nafn hans þeim þótti vænt um strákinn og létu létu ala hann upp eins og best var hentað
og en samt varð að fara mjög hæversklega í það og úr því það átti nú að halda honum frá því sem kallað var hinn syndugi heimur hann átti að verða betri og meiri menn heldur en heldur en fjöldinn
svo svo liðu tímar þangað til að að hann verður ja 19 ára og er þá orðinn bara efnismaður og þykir líklegur til þess að geta fyllt sæti föður síns þá tímar líða
fóstru átti sigurður eina gamla konu vísa og og merkilega hafði hún mest veg og vanda haft af því að fara með sigurð í æsku og og fræða hann um allt það er hún kunni best að vita og þótti það í hvervetna honum til góðs og gengis en ekki til neinna þrenginga
og höfðu þau foreldrar sigurðar mikið álit á henni
þegar að sigurður fer nú að kynnast svona því sem að heitir að vera vera maður þá fór hann nú að hafa hneigð til þess að stunda íþróttir eins og allir æskumenn allra tíða hafa viljað gera og gera
svo sem eins og að veiða dýr eða jaga dýr sem að þá var nú kallað og og fara í skotbakka og margt fleira og var hann farinn að verða töluvert liðgengur á þeim sviðum
einu sinni sem oftar þá fer nú sigurður út í skóg og hefur tvo eða þrjá menn með sér og ætla þeir nú að skemmta sér vel um daginn
það ber það ber ekkert þeim til tíðinda þeir þeir fara vítt um skóginn en þegar dagur fer að líða nokkuð að kvöldi þá vill nú sigurður fara að fara heim
og þá slær yfir kolsvarta þoku svo þeir villast í þokunni og vissu aldrei félagar sigurðar eða sigurður sjálfur hvað þeir fóru
seinast misstu þeir hverjir af öðrum og sigurður verður aleinn eftir og veit nú ennþá síður hvar hann fer veit hann nú ekki fyrr til en hann kemur fram á rjóður í skóginum sem hann reyndar hafði ekki átt von á
þar situr kona ein ákaflega fögur á stóli og er að gera gott hári sínu greiða það úr flókum og laga það
hann heilsar og spyr hana að nafni
hún segir það sé nú óvant nafn sitt hún heiti skógarhvít
hvað segirðu skógarhvít segir sigurður það er ekkert nafn
en hvað  en hvað heldurðu að ég heiti segir hann
ég veit nú ósköp vel um það ég þekki þig sigurður kóngsson þó ég sé ekki hérlend þá er ég búin að vera svo lengi að ég veit að það ert þú og enginn annar og mætti vel vera að að það væri ekki fjarri vitund minni að þú væri hingað kominn
en hvað á hvaða reisu ertu segir segir hún við sigurð
mun þá ekki skógarhvít vita það eins og hún þykist vita nafn mitt án neinna kynninga
já vel veit ég hvað það muni vera þú munt hafa villst í þokunni má vera að það megi vera svo og því hefurðu lent hingað
og fyrst þú ert nú kominn hingað þá er gott að vita hvað mikill íþróttamaður þú ert því maður heyrir svo mikið sagt af því eða viltu þreyta tafl við mig
nei hann segist ekki þora það hann segist ekki vita nema hún kunni miklu meira
kunnum vér kunnum vér segir kelling en aðrir kunna meira og ef þú vilt þá get ég lagt undir taflfé hún leggur þrjá gullhringa undir því þrjú áttu töflin að vera
ef þú vinnur þessi töfl segir hún sem ég vil að verði þrjú þá ætlast ég til þess að þú hafir hringana einn fyrir hvert tafl
en ef ég vinn segir sigurður hvað skal ég þá leggja fram
ekkert annað en það að þú átt að koma að ári liðnu og heimsækja mig
hingað í rjóðrið segir sigurður
nei ekki hingað í rjóðrið
hvert á ég þá að fara
segðu þér það sjálfur segir hún
já það var þá merkilegt segir sigurður er er nokkur sanngirni hjá þér með það að ég eigi að segja mér sjálfur þá leið er ég hef ekki hugmynd um hvert á að víkja
eða hvert á að stefna
þá ertu nú ekki annar eins vitmaður og þú ert sagður ef þú getur ekki ráðið fram úr því og en verra muntu af hafa ef að þú ekki gerir það
jæja þá verðum við að hafa það svo segir sigurður en þú þarft ekki að búast við því að ég komi
ja þá þá þarft þú ekki heldur að hugsa um að hugsa til þess að verða konungur eða að nokkru leyti nýtur maður í nokkru félagi sjá mun til þess segir hún
það hún skilja þau svo í styttingi
er nú þokunni létt upp og sér þá sigurður að hann er ekkert mjög langt frá alfaravegi
skilja þau nú í fússi og fer hann nú heim og eru menn hans þá komnir heim á undan honum án þess að hafa fundið hann verða hvorir öðrum fegnir
en það er af sigurði að segja að hann einu sinni veit ekki hvort hann hefur heldur dreymt þetta eða verið virkileiki í vöku og hefur því ekkert orð á því við nokkurn mann
og lætur sem ekkert hafi verið og veit því enginn neitt en þó og hugsar hann nú lengi vel ekkert um þetta og líður nú tíminn svona viku mánuð og svo meira fram eftir því sem lengra líður
seinast er nú ekki orðið eftir nema svona ja þrjár vikur eða eitthvað þvílíkt eða vel það til þess stefnu sem hann átti nú að að að koma á fund skógarhvítar
fer þá nú að heldur að síga í í hann eða réttara sagt að þyngjast yfir honum því að hann veit ekki hugmynd um hvernig hann á að hvaða tegund vitsmuna hann á að beita til þess að fá að komast að því hvar skógarhvít eigi heima
auðvitað er hann hræddur um að hún sé ekki sú sem hún segist vera en það mundi nú verða allt það sama fóstra hans sem var nú kona framsýn og og vitur vel sér það að það er farið að breytast yfirlit fóstra hennar og gengur hún nú á hann og spyr hann hvort hann sé veikur
nei segir hún segir hann ég er ekki veikur hvað er það þá sem að þér gengur þú ert allur allt annar en þú átt að þér að vera vera má að svo sé ég bý yfir vandamáli sem ég því miður er líklega búinn að halda of leyndu lengi leyndu fyrir þér og öðrum
vandamáli segir kelling ég hélt að þú hefðir nú á þínum aldri ekki vandamál hvað er það sem að þér gengur nú segir hann henni frá skógarförinni síðustu og segir hvað fyrir sig hafi borið kerling tekur vel eftir en þó þyngist nú heldur svipur hennar
nú já og hún vill fá að finna þig að ári liðnu það er nú þegar liðið segir sigurður og veit ég ekki hvaða ráð ég á að hafa til þess að koma í veg fyrir að annað verra hljótist ekki af því að líklegast er þetta einhver fordæða sem að ekki býr yfir neinu nema illa einu
við getum gengið út frá því segir fóstra hans að svo sé og mun hún sjálfsagt ætla að hafa af þér not til ills en ekki góðs
og of lengi hefurðu dregið mig á því að lofa mér að vita þetta þú hefur nú hingað til tínt til til mín öll hugðarmál þín og lofað mér að hafa þau með þér og hefur það alltaf vel gefist
já fóstra mín segir sigurður ég veit ég hef gjört skakkt og er því ekki vert að vera að hugsa um það það er rétt að ég þú ég taki sjálfur á móti afleiðingunum
ekki er það rétt segir kelling djarfur maður dettur ekki fyrr en að þörf er á við skulum nú sjá til en það ræð ég ræð ég þér til að láta engan lifandi mann vita meira af því fleiri af því heldur en mig og skal ég þegja
en ég skal sjálf reyna að vita hvað úr er hægt að bæta
þegar eftir er svona hálfur mánuður eða kannski svona tæplega það þá kemur kerling að máli við sigurð og segir nú held ég fóstri að það sé best fyrir þig að fara að búast úr landi því úr landi verðurðu að fara eða langt þarftu að fara
og búast máttu við að ekki verði allt eins auðvelt eins og orð skógarhvítar um að segja þér að koma á fund sinn
hún fær honum nú í hendur já bíddu nú við hún hún leggur nú í niður í áætlun áfanga þá er hann muni hafa á leiðinni
við skulum hugsa okkur sökum þess segir kelling að þú ert undir áhrifum ógnarvalds þess er þú skilur ekkert í og ræður ekki við þá verðurðu styttri tíma þegar þú leggur í það heldur en annars hefði verið þú verður ekki nema þrjá daga ef allt fer eins og ég hef ætlað mér
þú ferð nú héðan að heiman án þess að nokkur viti nema ég og að kvöldi þess dags hins fyrsta er þú er þú ert á ferðinni þá muntu verða staddur á hraunflákum einum mjög víðáttumiklum
þú skalt slá tjaldi og láta eins og þú ætlir að gista þar og gista þar segir hún þegar þú ert sestur að mun himininn sortna af ótölulegum fjölda af smáum tittlingum eða fuglum
þeir munu fljúga í þéttri breiðu og tísta svo ákaft og sultarlega að nær er óhljótt munu þeir nú lækka flugið og setjast á klappirnar og höggva nefjum sínum hingað og þangað niður líkt og hungraðar skepnur sem reyna að ná sér einhverri saðningu í sinn svanga maga
þá skalt þú sem hver annar höfðingi með höfðingslund ganga út úr tjaldinu hér er poki segir hún það eru þó nokkur pund í honum ég held þú finnir ekkert til þess sá er máttur töfravalds þess er þú ert bundinn að þungt má það vera svo það þyngi þig
þú skalt ganga út með pokann í honum eru grjón smá grjón það er fæða sú er fuglarnir hafa mest mætur á stráðu svo vítt um og langt sem þú getur úr pokanum þangað til allt er búið
segðu svo við fuglana að þeim sé betra að tína þetta upp heldur en vera að að knýja fæðu úr klettunum hvar hana sé ekki að finna
þeir munu feginsamlega hirða innihald pokans ef þeir segja nokkuð að máltíðinni lokinni skaltu þakka fyrir og vera þeim vinveittur
svo muntu vera þar þessa nótt en að morgni muntu hefja ferð þína aftur þá mun að kvöldi þess dags þegar þú ert er þér er mál að setjast að
þá muntu verða kominn á stóra sléttu sem hvergi sér neina mishæð utan einn klett er stendur upp úr miðri miðri sléttunni
þú skalt fara upp á klettinn og búa þar um þig og vera þar um nóttina ef mig grunar rétt segir hún þá mun þegar þú ferð að ferð að grípa nestið þitt
þá mun koma að klettinum tvær tröllskessur önnur minni en önnur stærri báðar í skinnkirtlum og láta glenslega og og mala mikið
þær munu segja sín á milli að gott muni nú vera fyrir svanga að koma upp á klettinn til hans sigurðar kóngssonar og vita hvort hann gæfi þeim ekki bita
það er ekki konunglegt segir kerling að láta láta biðja sig heldur eiga þeir að bjóða og og veita af
ég læt þig hafa nóg nesti svo það er óhætt gakktu ofan af klettinum á fund þeirra aðkomnu og bjóddu þeim að koma upp á klettinn og þiggja með þér mat
ef mig grunar rétt þá munu þær gera það og mætti þá vera ef að svo færi að hálf væri þrautin unnin eða kannski vel það
og bjóði þær þér nokkuð að þökkum þá skalt þú sem að þú trúir því taka því lítillega og þakka lítilmannlega og þakka fyrir
nú muntu vera þarna um nóttina
hefurðu ekki heyrt þetta
þetta kalla ég nú ja jú til þess að að halda niðri í organdi krökkum
svona kann maður alveg botnlaust og vitlaust