tiro-is/ismus huggingface dataset:
ja þú verður nú hjá mér í dag segir hún ég hef svo mikið verk handa þér að vinna í dag þú átt að taka allar sængurnar úr rúminu mínu það var ógurlega stórt rúm sem hún svaf í og það voru í því mig minnir sjö dúnsængur sem hún svaf á kerlingin
og þú átt að fara með þær út steypa úr þeim öllum dúnnum svo áttu að vera búinn að koma dúninum í þær aftur og sauma fyrir og ganga frá og það má ekki vanta eina einustu fjöður
nú er stillilogn úti um morguninn og hann fer út með sængurnar steypir úr þeim dúnnum dúninum en hann er ekki fyrr búinn að steypa dúninum úr sængunum en það er bara komið öskrandi stormur og þyrlar hverri einustu dúnfjöður út í loftið
og nú kallar hann á lítil og trítil og og á fuglarnir mínir allir segir hann og þá komu bara allir fuglar held ég sem til voru bara í heiminum og tíndu þeir tíndu allar dúnfjaðrirnar
og þeir héldu opnum sængurverunum og saumuðu fyrir en fuglarnir komu með fjaðrirnar og nú segir trítill nú vantar ekki nema þrjár fjaðrir og þær hefur kerlingin uppi í annarri nösinni á sér
og þú skalt bara ganga að henni og kippa þeim þaðan” og svo kemur nú kerlingin heim og hún er svo undrandi að hún á ekkert orð til í eigu sinni en segir þó en það vantar þrjár fjaðrirnar segir hún
og þá gengur hann að kerlingunni og kippir fjöðrunum út úr nefinu á henni og já segir segir hún þú hefur ekki verið einn í ráðum en áður en þeir fóru þarna lítill og trítill þá sögðu þeir honum það
að hún mundi segja honum að hann mætti kjósa sér laun fyrir þessa daga og þeir sögðu honum hvað hún hvað hann skyldi kjósa sér það var eitthvað sem var undir rúminu kerlingarinnar eitthvað sem var á bak við það
og eitthvað þar já við höfðalagið þar inni inni í skáp og svo segir hún nú við hann morguninn eftir ja nú þurfi hún nú ekki lengur á honum að halda og nú megi hann kjósa sér hvað sem hann vilji hún segist standa við það að láta hann hafa það
og hann segir henni svo hvað hann kjósi sér og hann fékk það allt saman skessan var heiðarleg í sér
og undir rúminu þar í kjallara þar var kóngsdóttirin svo var kistill á bak við höfðalagið fullur af dýrgripum og svo var skip þarna einhvers staðar sem að að hún átti líka
svo var nú skipinu hrundið á flot og farið með kóngsdóttirina það var nú heldur fagnaðarfundur þegar kóngsdóttirin sá hann og svo voru borin fjársjóðurinn fram í skipið og svo sigldu þau heim í konungsríki
og þá var nú gleði á ferðum og þá var nú slegið upp dýrlegri veislu og og þau urðu hjón og urðu konungshjón þegar frá liðu stundir
það væri nú ágætt þakka þér fyrir
jú jú við getum hlustað á þetta á eftir
jahá hver sagði þér þessa sögu
þér hefur aldrei leiðst að raka þegar sigríður var
var hún þá að segja þér sögur við raksturinn
já kanntu fleiri sögur af ásu og signýju
hvernig er sú saga
nú já
ég veit ekki almennilega hvernig þetta er allt öðruvísi en ég hef heyrt
já já já já
þér er óhætt að segja það þess vegna sko
þú hefur verið ung þegar þú heyrðir þessa sögu
hefurðu sagt
hefurðu sagt þessar sögur sem þú varst að segja núna hefurðu sagt þær áður
bæði þínum börnum og eins barnabörnum kannski
já hvað er langt síðan já þú hefur verið að segja þeim bara alveg fram á síðustu ár
brekku í kaupangssveit eyjafirði tuttugasta og áttunda júní nítján hundruð og sjötíu við sitjum hérna og þórður litli situr hérna hjá okkur en nú ætla ég að biðja þig að fara hérna frá svo ég geti setið næst henni ömmu þinni
elísabet friðriksdóttir segir frá
sigurður lét það vera sem að vildi þrír menn gengu fram úr hópnum og heilsuðu sigurði og báru hann bara á á gullhesti heim til borgarinnar
og er nú sagt að honum hafi strax verið fylgt á á fund konungsins sem að hann hafði aldrei séð áður konungur spurði hann að því um leið og hann heilsaði upp á hann hvort hann þekkti sig ekki
og manstu þá ekki eftir litla selhausnum sem þú frelsaðir frá því að ótætis stórselurinn ætlaði að gleypa
jú ég man eftir sel og selhaus en ekki ekki konunglegri tign yðar herra segir hann
ja þetta er nú samt satt segir hann og til sönnunar því skal ég færa frekari teikn ef þér þykir þetta ekki trúanlegt
vita skaltu nú samt að ég er selhausinn er var í vatninu og var að flýja undan æðsta ráðgjafa mínum sem að hafði lagt sér það fyrir áhugamál að að gleypa mig
honum var nú auðvitað ósjálfrátt því það var ósköp á honum lögð á af sama óvætti og ætlaði að koma þér fyrir kattarnef henni skógarhvít
en þá langar mig til að fræðast meira af selhausnum segir sigurður mundi hann það þá geta sagt mér hvað orðið er af skessunum mínum góðu sem ég á eiginlega allt að þakka og væri horfinn af yfirborði tilverunnar hefðu þær ekki hjálpað mér
jú ætli það ekki segir konungur það verða einhver ráð með það síðan sendir hann menn út úr höllinni og eina tíu það koma tvær konur mjög huggulegar inn í höllina það er drottning kóngsins og dóttir
sú yngri sest í kjöltuna á sigurði og leggur hendina á öxl honum og þakkar honum fyrir máltíðina er hann hefur látið sig hafa á klettinum en best hafi þó verið slátrið úr úr pottinum hjá skógarhvít
og nú leysa þær mæðgur frá skjóðunni og segja segja frá öllum allri öllum þráðum lífssögu þeirra
þetta var smákonungur einn er er réði fyrir talsvert víðáttumiklum lendum þarna langt út frá og þær voru honum handgengnar eins og áður er sagt önnur sem konan hin sem dóttir
skógarhvít hafði reiðst eitthvað við við konung eða einhvern í fjölskyldunni svo hún lagði það á alla fjölskylduna yfirhöfuð að að þær skyldu verða að þessu sem búið er að lýsa og
og kóngurinn og ráðgjafinn að sel og selhaus sem þarf ekki frekar um að ræða
nú nú segir sigurður einn frá ævintýrum sínum á ferðinni til til þeirra og hafa nú hvorir tveggja gaman af
enn ertu nú ekki samt sigurður segir drottning kominn úr vandræðum þeim er þú ert orðinn flæktur í
nú áttu eftir að komast heim það er nú að sönnu ekki mjög löng sigling þó eins eins til hálfs annars dags sigling mun það vera ef allt gengur vel
enda skal ég nú sjá um það segir drottning að ferð þín verði svo greið að ekki muni þurfa að óttast það að þú komir jafnvel nógu snemma
þó er nú allt á tæpu ég get sagt þér það að fóstra þín er sökuð um það að hafa drepið þig hún vill ekki segja frá því hvað af þér hefur orðið og þó vita þau foreldrar þínir að hún og enginn annar veit hvað af þér hefur orðið
en það fæst ekki það á að brenna hana eftir tvo daga
sigurður verður órólegur hann honum finnst nú að hún eiga annað að sér en að hann láti það viðgangast
svo hann segir við konung að hann megi þá hvað sem  hvað sem til þurfi að kosta reyna að stilla svo ferð sinni að hvað sem það svo kosti að að hann verði nógu fljótur þá megi það til með að framkvæmast
konungur biður hann að vera rólegan það sé öllu óhætt hann skuli með því viti sem hann hefur yfir að ráða og svo öllu frekar drottningin kona sín sjá svo um að ekki verði mikil vandræði af þessu
er þér óhætt að sitja veislu hjá mér í nótt og fram eftir degi á morgun og athuga svo hvernig þér muni lítast á dóttur mína ef ske kynni að þú vildir fá þér konu
fyrst er nú að bjarga kerlingunni segir sigurður og síðan að snúa sér að hinu en þess ætla ég að biðja þig segir hann að þú látir ekki fara hönd hennar fyrr en ég kem aftur til baka
það mun ég sannanlega gera segir konungur því þar hefur hún sjálf til ætlað og ég veit að ég vildi heldur öngvan mann frekar heldur en hana hann þig handa henni
nú er nú fer svo að sigurður er þegar kominn af stað því ekki var nú að tala um hann vildi nú ekki tímann lengur en þörf var á
nú sigla þeir miklu harðara heldur en reglur og lög stóðu til en það varð nú að vera þó að sundur gengju höfuðbendur og jafnvel skipið sjálft þá yrði það að vera á meðan flyti
þegar þeir fóru að nálgast heimalandið sást mikill eldbjarmi stíga til himins það róaði nú sigurð lítið hann var alveg hamslaus af af grimmd yfir því ef hann yrði nú ekki fær um að koma nógu snemma
en þegar skipið tók við bryggju þá var það nú bundið undir eins og gengur hann nú snúðugt á land og hefur fimm menn með sér þá er hann trúði best
hann gengur að bálkestinum og mætir þá fóstru sinni og þremur mönnum er leiddu hana til brennunnar hann hefur ekki nokkur nokkur undanbrögð hann drepur alla mennina en tekur kerlinguna til sín og leiðir hana niður á skipið
síðan gengur hann snúðugt á land upp aftur og þangað sem faðir hans var og er nú ekki eiginlega verulega friðvænlegur á að líta
hann varpar kveðju á föður sinn frekar kuldalega og spyr hann síðan að því hvort hann sé að launa fóstru sinni fósturlaunin á sér með því að ætla nú að ráða hana af dögum
konungur biður að að að brúka mannlega skynsemi hann hljóti að sjá það að hann hafi gjört það af föðurlegri elsku til hans því hann hafi viljað vita hvað af honum hefði orðið
og þú hélst heimskur maður segir hann að hún mundi verða fyrst manna til að leggja hönd á mig
ja hvað átti ég að halda sagði konungur enginn fékk að vita neitt og allt var myrkri hulið
jæja látum það svo vera en það get ég látið þig vita að héðan í frá skal ég aldrei fæti stíga á fósturjörð mína og hafðu og þá fyrir það að þú mistryggðir þá er best reyndist mér
þá er illu heilli goldið fóstrið segir konungur og og reyndi nú á alla lund að sefa son sinn sem var nærri því að segja alveg ómóttækilegur til að ganga til nokkurra samninga
þó tókst það nú þegar móðir hans kom til sögunnar að blíðka hann því hann unni henni nú ævinlega eins og oft vill nú verða hún gat nú komið fyrir hann mannlegu viti og tókust nú
orðasættir með þeim feðgum og seinast varð það svo að sigurður lofaði því að yfirgefa ekki föður sinn ef hann bætti það upp við fóstru sína það sem hann hefði vangoldið henni
ég er svo vondur í augunum óttarlega
nú nú segir hann föður sínum eða eiginlega foreldrum sínum frá skógarförinni sælu sem fyrst var nú upptök að því að hann lagði nú í þessa tvíræðu glæfraferð
og síðan segir hann honum eða þeim alla þræði atburðanna og gang þeirra lið fyrir lið
svo að þau voru nú farin að komast inn á braut skilningsins um það hvílík voða hætta það var sem að sonur þeirra hafði verið í
og nú skildu þau að kerlingin fóstra hans hafði vitað meira heldur en þau að að sá var einmitt eða það var einmitt eðli töfranna eða máttur þess er hann var undir
að það mátti ekki nokkur maður vita um það nema aðeins sú eða sá sem að gekk í það að hjálpa
ég get nú ekki sagt um það nema rétt því ég trúi því nú ekki nokkurn skapaðan hlut sjálfur og aðrir held ég líklega svipað
nú er sigurður heima hjá föður sínum já alllanga stund svo skipti alveg vikum og kannski mánuðum
eftir það fer segir hann föður sínum það að hann eigi heitmey á næsta eylandi ekki langt héðan í burtu og hafi hann hugsað sér að að vitja meyjarmálanna
og sé honum velkomið ef hann vilji eða þyki sér það samboðið að sitja brúðkaup sitt
konungur hafði nú hugsað sér að að fá annars staðar konu handa syni sínum heldur en úr eylandi einu því að hann var stórlyndur maður og og og miklu stærri að tign og veldi heldur en sá er átti að verða tengdafaðir hans
þó varð nú það að vera hann þorði ekki að leggja út í deilur við son sinn því hann sá að hann mundi vera honum þróttmeiri ef í það færi ef að til alvöru kæmi
svo það verður úr að hann samþykkir það að hann gangi að eiga þessa konu sem að öllu leyti var mátti kalla að væri að hálfu leyti ef ekki öllu leyti lífgjafi hans
svo er nú sagt að þau hafi nú
hann hafi nú gengið að eiga konuna og það var nú auðvitað með glaum og gleði hljóðfæraslætti og hverjum andskotans ófögnuði og ólátum öðrum sem að nöfnum tjáir að nefna
og að veislunni lokinni þá fer hann nú fram á það við tengdaföður sinn að lofa drottningunni að fara heim með sér því hann segist ekki þora að leggja það á föður sinn í ellinni að skilja við hann honum muni falla það nokkuð þungt
hann gengur inn á það og kveður það ekki vera svo mikinn harm fyrir þau foreldra hennar því að þau muni geta fundið eða verið hjá henni næst þegar þau vilji enda sé ríki sitt nú ekki svo stórt að það sé nú ekki um mikið að hugsa
sigurður býður þeim að að fara til sín heim í ríkið og þau setji bara stjórnarmann yfir ríkið og hirði svo tekjurnar
að þessu var nú gengið og flytur flytja þau nú með það mesta sem þau vildu nú helst hafa af af því sem þau höfðu meðferðis heim í kóngsríkið til dóttur sinnar og svo unntust þau vel og lengi til æviloka og kann ekki söguna lengur það er nú aldeilis búið að segja nóg af því
æ ég veit
þessari nei það man ég nú ekki glöggt
ég var ég fékk fiskaði hana víst úr öðrum stöðum
nei það get ég ekki sa
nei nei hún bara sagði það eftir því sem var venjulegt þegar verið er að segja krökkum nuddandi rusl svona
já þetta var nú mikil og góð saga
hérna skemmti hafði mamma þín stundum ofan af fyrir þér með þessari sögu
jæja já
veistu nokkuð hvar þú veiddir hana
þegar að mamma þín fór nú með svona ævintýrasögur hafði hún þá ekki stundum einhvern eftirmála eftir þeim
aldrei það
það er venja skógarhvítar segir sú gamla að heilla til sín konungborinn mann helst á hverju ári ef hún getur og hafa hjá sér á meðan hún hefur gaman að og sjá svo ráð fyrir honum nóg nóg brögð hefur hún til þess
en já get ég hvurnig á ég þá að fara að segir sigurður ekki langar mig nú til að ganga í greipar skógarhvítar að raunalausu
héðan af er ekki hægt annað segir segja skessurnar eða segir skessan því að töframagn hennar er þannig að þú ræður ekkert við það og þó við vildum hjálpa þér þá er það of snemmt við getum það ekki
mætti líka vel vera að við hefðum fullar sakir til þess á hendur henni ef að til þess kæmi en við verðum að bíða hins rétta tíma
en þú ert búinn að veita vel og konunglega eins og ég bjóst við og er þá illt að ekki verði launað neinu fyrst og fremst segi ég þér að þú mátt nefna nafn okkar á á nafn til dæmis á þann hátt að þú að þú vildir að skepnurnar þínar væru komnar og mun þá ekki standa á okkur
en seg þú mér konungsson ætlar þú að vinna skógarhvít með vopni því er þú er gyrtur
ja segir sigurður það ætla ég að gera það hefur að minni hyggju aldrei brugðist
það er nú alveg sama segir skessan hvort þú hefur tálgskíði í hendinni eða þetta vopn það er leikfang eitt
því að eitt það er eðli skógarhvítar á þá leið að hún deyfir eggjar hvers þess vopns er hún sér að brugðið er að henni og er þá sama hvort egg er í því eða ekki því það bítur ekki jafnt hvort því er slegið flötu eða egginni beitt
þá er ég illa kominn segir sigurður
þú hefur gjört mér góðan greiða segir skessan og er þá nema rétt að að greiði komi á móti greiða
tekur hún nú af linda sínum sverð eitt ákaflega biturlegt og og og sterkt fær sigurði í hönd það eru skeiðar utan um það og segir að hann skuli hafa þetta sverð þannig á sér að það sjáist ekki en hann skuli bera sitt eigið vopn
utan yfir kuflinum sem hann beri svo að skógarhvít glepjist á því
þú skalt að sönnu segir segir hún ef þú kemur til þess að beita vopni að skógarhvít láta hana sjá vopn það er þú hefur ytri klæða en ekki skalt þú láta þér detta í hug að bera það að henni
gríp þá sverð mitt og vit hvort ekki dugar
þá er mér illa aftur farið segir skessan ef að hún deyfir þær eggjar því það hefur ekki áður verið gjört
en fari nú svo að ekki dugi þetta þá heitir þú á okkur og skulum við þjóna þér og launa þér eftir fremsta megni og leggja við líf okkar og mun líklega segir skessan lítið betra duga
það er nú fer sigurður að verða allhugsandi hann sér það að hann er á leiðinni í á óvissar brautir í fang þeirrar hættu sem hann er engan veginn maður til þess að vita hvernig hann á að koma fram úr
auðvitað getur hann ekki sagt sem svo að hann sé alveg vinlaus því sá er enginn vinlaus sem að hefur vinahug hvers þess afls sem að heitir fylgi því enginn veit hvað undir annars stakki býr
nú um morguninn næsta á eftir því skessurnar átu nú þarna eins og þær vildu
já nei það er rétt það er skessan sagði honum áður en hann fór að hann mundi honum væri  hann skyldi  spyrja skógarhvít að því segja skógarhvít þegar hann kæmi að nú væri hann kominn hvað hún vildi sér
hún verður svarafá og og lætur sem ekkert sé og tekur þér vel og óhætt muni vera segir skessan þetta var áður en hún fór að neyta þess matar sem hún ber fyrir þig því ekki mun hún þér geig vinna fyrr en að hennar tími er kominn
en það eitt ætla ég að láta þig vita að og gefa þér eitt heilræði sem er vel þess vert að þú breytir aldrei útaf farðu alltaf síðastur að sofa og fyrstur úr rúminu á morgnana
og breyttu aldrei út af því þá er held ég að ekki þurfi að verða mikill vandi á vegi þínum
það er krókur öðrum megin við hellirinn dyrnar að innanverðu þú skalt standa í í króknum og halda á sverðinu frá mér í hendinni og höggva hausinn af hverri þeirri sem síðast gengur út
ég skal sjá um það að það verði ekki gert mikið rex út af því fyrr en að eftir þér þó í það minnsta skógarhvít sjálf því að hana er vandast að vega hún er ígildi allra systra sinna að að kynngikrafti og magni
og ef þú bregður ekki útaf þessu þá held ég að allt fari vel en það er nú eins og mig gruni að einhver lævís ólukka hvíli yfir bæði þér og þessu þínu ferðalagi svo þetta jafnvel mun ekki duga
farðu nú vel sögðu þær og svo fóru þær þá er ég nú búinn að skilja við þær
heldur sigurður áfram ferðinni þriðja daginn og að kvöldi hans er hann staddur við stöðuvatnið stóra það þótti honum skrítilegur staður
vatnið var gruggugt ljótt eyðilegt og að öllu leyti líkari fúlum hver heldur en nokkru stöðuvatni hann sá ekkert lifandi í vatninu utan einn sel afar stóran og svo haus af sel svo lítinn að hann hafði aldrei séð svo lítinn sel
og sá hann að stóri selurinn sótti ákaft eftir því að reyna að ná hausnum og gleypa hann því auðvitað hefur ekki verið of mikið æti í vatninu eða þá það hefur verið af öðrum ástæðum
sigurður horfir dálitla stund á þetta þangað til að hann sér að heldur er farið að draga af selhausnum þá tekur hann kjötstykkið stóra tvíhendir það og hendir því niður í vatnið og segir við selinn et þetta heldur en að sælast eftir því sem enginn matur er í
þá teygir selhausinn sig upp úr vatninu svo langt og hans litli skapnaður náði og segir allt hafði það nú mál sem var líka von úr því þetta voru allt saman menn nefndu mig ef þér liggur lítið á og mun þá eftir ganga
svo  svo hurfu þeir en það sigurður er þarna við vatnið um nóttina og morguninn eftir heldur hann áfram og er kominn svona nokkuð nokkuð snemma að kvöldi hins fjórða dagsins
að stórum hellir er var í hömrum einum er þar voru ekki langt frá í burtu hann gengur inn í hellirinn og sér að hann er skipaður af af kvenfólki allstórvöxnu
þar situr skógarhvít í öndvegi og er er nú ekki alveg eins engilfríð eins og hún hafði verið í rjóðrinu forðum þá hann heimsótti hana
hann gengur fyrir skógarhvít varpar á hana sæmilegri kveðju og segir stutt nú er ég kominn hvert er erindið
nú já þú ert kominn sigurður kóngsson segir hún vel er það en sá er ekki siður minn segir hún að leggja verk eða erfiði fyrir gesti mína fyrst til að byrja með heldur veiti ég þeim einhvern greiða og læt þá svo hvíla sig
halt þú venju þinni segir sigurður og talaði svo ekki meira
en eftir nokkuð langan tíma þá ber skógarhvít mat á borð fyrir hann og það var ekkert út á það að finna allt saman í besta siðlæti og hreint og að öllu leyti ólaslegt
eða að engu leyti laslegt mætti nú frekar segja
þegar hann er búinn að matast segir segir segir skógarhvít við hann að muni nú vilja fara að hvíla sig ekki ef mér liggur nú á segir hann em eg ekki vanur að ganga til hvílu fyrstur manna
við höfum nú svo margt að sýsla systur starfið þið en látið þið mig aðeins vita hvar ég á að fyrirberast svo get ég farið til rúms þá mig fer að syfja
rádd þú kóngsson segir segir skógarhvít og lítur til hans og lætur sigurður sem hann sjái það ekki
sigurður fer nú að að sofa og hefur nú samt léttan svefn því hann trúði nú ekki hellisbúum vel þó var nú ekki til hans gert um nóttina og svaf hann því nokkurn veginn sæmilega
en um morguninn löngu áður en nokkru áður en fór að heyrast nokkuð þrusk í hellirnum þá laumast sigurður ofan
og klæðir sig býr nú býr nú um vopn sín alveg eins og hann var vanur en lætur nú samt sverð sitt það hið innra vera þar sem hann var vanur að hafa sverð sitt venjulega
gengur svo til króksins sem honum var á vísað sem að alveg stóð heima að var einmitt á þeim stöðum sem að skessan sagði að ætti að vera
og innan lítils tíma svona snertutíma þá heyrir hann glamm inni í hellinum og innan innan lítils tíma ganga þær allar saman fram
og er skógarhvít á undan þeim systrum sínum og hinar allar á eftir sigurður lætur sem hann sjái það ekki en síðustu skessuna heggur hann svo að hausinn fauk af henni og lét hann svo liggja
það sem einkennilegt var að þær litu ekki neitt við og skiptu sér ekkert af því en um daginn seinna meir þá sá hann að þær hirtu skrokkinn og gengu frá honum þar hann var ekki fyrir
ekkert töluðu þær um þetta svo gengur þetta svona nokkuð lengi fram eftir þó fór það svo að sigurður gleymdi að hátta eða gat ekki farið að hátta
eins snemma eins og hann hafði ætlað sér svo að hann gat ekki eða svaf heldur meira yfir sig heldur en hann var vanur
þó kom hann nú samt að króknum um það bil sem að skógarhvít sem þá var aðeins ein orðin eftir verður hans vör
hún snýr sér reiðilega að honum og segir nú já svo þú ert þá þú ert þá þarna kóngsson og kominn á fætur fyrir löngu
það mundi nú margur halda að ég að þú værir nú búinn að höggva svo í ætt mína að ég hefði ástæðu til þess að láta mér miður vel líka og hefna þess
í það minnsta ertu búinn að létta svo á vinnukraftinum að ég sé nú ekki að ég geti haft við að vinna þau störf sem annars hefðu unnin verið ef að systur mínar hefðu fengið að lifa en það er nú ekki til þess að tala um það
ég hef ætlað þér dagsverk í dag segir hún að vinna
nú segir sigurður hvað er það
ja nú þarf ég að hugsa um ég man nú ekki ég man nú bara asskotinn ekki hvað hvað það var fyrst þau voru þrjú
já hvað er það segir sigurður þá sem að ég á að starfa fyrir þig
ég ætla að biðja þig að moka fjósið fyrir mig moka fjósið segir sigurður ég er nú ekki vel vanur þeim starfa en þó má ég líta á það eða hvernig hvernig er fjósið
það er hellir einn sem að hérna er ekki langt í burtu þú mátt vera viss um það að það er ekki nema meðalmannsverk en þú verður að vera búinn að því áður heldur en að ég ég kem heim eða um það bil sem að ég kem heim í kvöld
já jæja þá er ekki þó að þetta verði þá á undan það var nú víst að viðra út sængurnar þeirra systra fyrst það var nú víst en það er það sama það átti að vera á undan
sigurður segist ekkert hugsa um það jæja þá þá drep í þig í kvöld þegar ég kem heim þú ert hvort sem er búinn að vinna til þess það er mér alveg sama um segir sigurður
þegar sigurður er orðinn einn þá kemur hann til hellisins og fer að skoða hann
hann lítur yfir hann og veit veit eiginlega ekkert um hvernig hann á að fara yfir þetta er þá svo stórt og mikið gímald
og svo mikil firn í honum að þó hann hefði orðið allan sinn aldur svo langur sem hann hefði verið þóttist hann alveg vera öruggur um það að það hefði verið ómögulegt
svo hann segir nú að segir þá nú við sjálfan sig þetta er ekki verk fyrir mig og það vildi ég að aumingja skessurnar mínar væru nú komnar
í því koma þær og þegar þær sjá nú sigurð og vandræði þau sem hann nú er í segja þær að þetta sé nú reyndar ekki svo mikið að eiga við þær taka reku eina sem að þar stóð
og sigurður var nú raunverulega byrjaður að að moka með en það fór þá svoleiðis að rekan varð föst við hendurnar á honum og hann gat hvergi hreyft neitt eða við neitt ráðið
en þegar skessurnar tóku við því þá var nú ekki um það að tala þær mokuðu og ruddu og voru nú ekki lengi
síðan gátu þær hleypt vatni þaðan frá skammt inn í hellirinn og lét vatnið svo ryðja öllu saman út og varð hann á augabragði spegilfagur þetta held ég sé sæmilega vel hreinsað fjósið hennar skógarhvítar segir sú yngri ég held það þurfi ekki meira
svo fóru þær eftir að fá þakklæti hjá vera búnar að fá þakklæti hjá sigurði fyrir vel unnið starf og sagði sú eldri að þetta væri nú ekki nema byrjunin og mundi það sem á eftir kæmi þó verða nokkru verra
nú þegar skógarhvít kemur heim spyr hún hann að því hvort hann sé búinn að að gera það sem hún hafði sagt honum ekki veit ég það en ganga máttu til fjóssins og líta yfir hún gerir svo þegar hún kemur aftur segir hún nú hefur þú ekki verið einn í ráðum
einn er ég eins og þú sérð eða hvern annan ætti ég að hafa hún talar svo heldur ekkert meira um það sefur hann nú af um nóttina og er ekkert gert á hlut hans
en um morguninn segir skógarhvít þegar hún er að búa sig af stað og búin að láta sigurð hafa að borða verk hef ætlað ég þér í dag ef að verk skyldi kalla hvað er það segir segir hér sigurður þú átt að bera út allar sængurnar úr rúmum okkar systra þær eru nítján að tölu