tiro-is/ismus huggingface dataset:
já ég var nú að segja þér að að það var karl sem að hét þórður guðmundsson
en foreldrar hans hétu guðmundur jónsson var um tíma bóndi á hafrafelli og og hér
móðir hans hét þorgerður davíðsdóttir ég má segja að þetta fólk var komið innan úr
seyðisfirði eða eða skötufirði upphaflega þarna úteftir til okkar
en því læt ég hans getið núna svona til að byrja með að þórðar
að þórður hann hafði farið siglt með dönum sem menn kölluðu
en þannig var
eins og ég var nú að nefna við þig áðan
að eftir að
eftir að hér danir
fóru að tóku við versluninni fyrst þarna á vestfjörðunum
þá voru það
menn úr hertogadæmunum held ég sem að versluðu þarna fyrst
lengi vesturfrá hjá okkur
það held ég nú
og það voru nú eiginlega margt af því náttúrlega þýskir menn
það kemur víða fram ja það er nú kannske of mikið að segja víða
en þó veit ég um það meira að segja í fjöllunum að að það er til þar merki eftir þá þessa karla
þú manst nú hérna og hefur heyrt oft talað um pickelhaube
pikkelhúfuna hérna þýsku
en eins og ég var að segja þá voru þeir karlarnir þarna úr hertogadæmunum þessir sem að sköffuðu okkur vörur þarna fyrst eftir 1800 og
þannig var að þeir hafa auðvitað haft það með öðru fleiru þessa pickelhaube sem er kallað sem að var móðins bæði í þýska hernum og jafnvel á vilhjálmi þýskalandskeisara eins og þú veist og fleirum og fleirum þarna suðurum
nú svo var það hér fjölskylda þarna inn í í álftafirði eða öllu heldur inn í fæti
hún fékk nafn af þessu og þeir voru kallaðir stautar
jóhannes jónsson var bóndi lengi í fæti þarna innfrá og var alltaf kallaður jóhannes stautur að ég hef heyrt sagt
hans sonur jón bóndi á fæti var líka alltaf kallaður jón stautur já já nú þeir sögðu nú þarna
í djúpinu og hnífsdælingar að jón okkar sæmdarmaðurinn kaupmaður í súðavík sem var nú sonur jóns jóhannessonar
hann hefði aldrei helst mátt heyra nefndan staut en það var nú þannig með hrognkelsanetin okkar
að þeir höfðu uppi yfir þeim ekki vanalegt dufl heldur það sem þeir kölluðu stauta
en þeir sögðu mér þarna úr álftafirðinum og seyðisfirðinum að jón hefði aldrei mátt helst heyra það nefnt meðan hann var stundaði sjó
og hafði hrognkelsanetin
nema alltaf duflið með prikinu uppúr
en mið er þarna í honum kálfadal sem þú veist nú hvar er þarna á leiðinni út til bolungarvíkur
sem að kallað var stauthúfukambur og þá sérðu undireins hvaðan það muni komið það er auðvitað frá þessari pickelhaube
eigum við nú ekki að sleppa þessu
þýskaranum
en það mun hafa verið alllengi sem að þeir sigldu skipum upp sem að voru svo yfir sumartímann uppi þangað til þeir fengu fisk
að haustinu aftur í skipin til þess að sigla með út
ég hef heyrt að það hafi verið oftast nær fimm til sex vikur sem þeir stunduðu fiskiveiðar á þessum skipum sem þeir voru að flytja vörurnar á
og ég var að nefna þarna gamlan mann sem að hét þórður og var guðmundsson og var kallaður þórður brúða ekkert veit ég af hverju það er komið þetta brúðunafn á þórð minn
þetta var mesti heiðursmaður þórður á alla kanta
áður en ég fer lengra ætla ég að nefna það að að góður vinur hans og ég held frændi hafi verið friðrik okkar ólafsson
sem var lengi þarna hjá okkur í hnífsdal og gerðist síðan bóndi á ósi í bolungarvík
ég held að það sé ennþá í bolungarvík afkomendur friðriks allt mesta heiðursfólk
friðrik þessi ólafsson hann hafði lengi það starf fyrir okkur hnífsdælinga að útbýta okkur bókum og var vel séður við það starf
því að hann hafði mikinn áhuga á öllu sem bókmenntum viðkom en svo fór hann til bolungarvíkur
og gerðist bóndi á ósi þeir höfðu verið vel kunnugir enda held ég að þeir hafi verið frændur þórður þessi brúða og friðrik okkar ólafsson bóndi á ósi
kona hans hét sesselja hákonardóttir og var ættuð vestan úr dýrafirði að mig minnir
en nóg um það en svo er það þegar að að þórður fer af heiminum þá dreymir friðrik hann nóttina einmitt sem hann fer af heiminum
og friðrik sagði mér þetta sjálfur en erindið var þá að láta hann vita það
að hann átti buddu sem að þeim hafði talsvert mikið þótt til koma bæði friðrik og og þórði
en hún var þannig tilbúin að það var perlur smáperlur í henni og þrætt upp á tvinna
og þannig hafði hún verið tilbúin auðvitað lás á henni og allt svona nokkuð en hún var hafði lent lent síðast eftir hann veiktist í höndum einhvers viss manns ekki man ég nú nafnið á honum þarna í hnífsdal
og nóttina sem að þórður hverfur af heiminum þá birtist hann friðrik vini sínum í draumi og segir honum að hann sé ekki ánægður fyrr en að hann fái í hendurnar budduna
og þórður fer friðrik fer að grennslast eftir þessu eftir að hann er búinn að fylgja honum til grafar vini sínum honum þórði hvurt að nokkuð muni nú vera hæft í þessu með budduna
jú hún var reyndar þarna hjá þessum manni sem hann hafði sagt honum frá í draumnum að hún væri hjá og hann sagði honum þetta og hann fékk budduna
en þórður okkar hann fór þarna með dönum eins og ég sagði þér og stundaði þessar veiðar með þeim fimm eða sex vikur
ég man nú ekki fyrir víst hvurt hvurt það voru mörg sumur sem hann stundaði veiðarnar en þeir þóttu töluvert vaxa af þessu að að sigla með dönum það heyrði ég
en maður hefur heitið guðmundur o guðmundsson og kallaður guðmundur holdsveiki sem var þarna hann var allra mesti grínisti sem kallað er og hann kunni margar sögur að segja bæði af þórði og öðrum
hann segir að að þegar að þeir voru komnir til fiskimiða á þessu skipi amphitrite sem að þórður fór með þá
hafi þórður farið að spyrjast fyrir því hann hafði ekki fyrr komið út svona á fiskiskipi á færaskipi spyrjast fyrir hvernig hann mundi nú verða að haga verkum þegar komið var til miða
og þá sögðu þeir honum að nú ætti að fella möstrin á skipinu og það væri gert til þess að hægra væri að koma fyrir mannskapnum til þess að renna færum
en þú hefur heyrt það að þarna á vestfjörðunum var í fyrri daga nokkuð sem þeir kölluðu róðrarband
það var nokkurskonar belti sem að þeir höfðu úr segldúk eða þessháttar og voru settir hankar í að framan og því var hægt að smokka upp á áralummana
og þá gátu þeir fallið í þetta með herðarnar og gerðu þá auðvitað meira átak heldur en með höndum þegar þeir féllu í og þórður segir undireins og hann heyrir þetta að það eigi að fella seglin
og fara að andæfa andæfa þeir kölluðu það þegar þeir réru undir færum og þá er sagt að þórður haft eftir þórði o guð hjálpi mér og ég skildi eftir róðrarbandið í landi
það heldur ekkert lengra áfram sögunni um það já já
og ég man vel eftir þórði þó nokkur ár hann lifði ja ætli hann hafi ekki lifað ein 1012 ár eftir að ég var kominn svona stálpaður orðinn
hann tók í nefið þórður minn og þeir gerðu sér margir að skyldu að þegar þeir rákust á þórð svona úti áttu í nefið
ég held að sé nú lítið í henni
pontunni
svo hafði hann til að segja ég heyrði það stundum við áttum hreppstjóra þarna í hreppnum þá sem var talsvert mikið fyrir neftóbak
og einu sinni man ég að ég hlustaði á að hann segir svona
þá segir einhver svona
áttu í nefið þórður áttu nokkuð í nefið
ja ég veit ekki hvort það er nokkuð í henni ég held hann hafi lensað úr henni hreppsstjórinn
blessaður karlinn
ég var oft að hérna halda að þetta nafn á honum brúða það mundi vera af því að að hérna hann var fæddur í arnardal þó hefi ég ekki nokkurn hlut fyrir mér í því en þarna innan við eins og þú veist innan við arnardalshamarinn
þar er annar hamar sem gengur út í sjóinn og kallaður brúðarhamar
en það þarf ekki að vera að það hafi verið af því sem þeir hafa nefnt hann nefnt hann það
svo man ég eftir öðrum karli þarna sem var lengi sem var lengi þarna hjá okkur í hnífsdal
hét guðmundur árnason kallaður kjön hann hafði líka verið til sjós með dönum og þóttist náttúrlega vaxa af og aðrir talið
guðmundur kjön sem gengur út á skjön sögðu sögðu þeir þetta heyrði ég þeir hafa talið það viðeigandi af því að það stæði hljóðstafa að hafa það svoleiðis
en þannig var að að á sínum seinni árum þá var hann nú svona heldur lélegur guðmundur þessi kjön annars var hann held ég ættaður úr álftafirðinum
hann fluttist að síðustu til hnífsdals til bónda sem að áður bjó í hrauni og hét guðmundur jónsson
en síðan settist að að árbakka rétt við ána þarna neðst í hnífsdal þú hefir komið þarna kannast við það
kallaður guðmundur á árbakka guðmundur hann átti ekki nema einn son með konu sinni
og hét jón
og það var talið að þegar hann átti viðræður um son sinn þá sagði hann jón sonur
en svo var náungi þarna hjá okkur skipstjóri í hnífsdal sem hét jón gunnlaugsson
og þeir réru vanalega seinni part vora réru þeir þarna þrír á bát sem þeir kölluðu mylnuna
og hann sagði að á þeim báti réri faðir sonur og illur andi
það hefur verið guðmundur okkar kjön sem hefur verið látinn heita illur andi
en guðmundur kjön hann sagði mér það einhverntíma að hann hefði verið vinnumaður
ég man ekki hvort hann sagði 2 eða 3 ár hjá stefáni bjarnasyni sýslumanni á ísafirði
sem var faðir péturs klínis sem kallaður var og fúsa konsúls og bensa bústólpa
sem þú hefir víst heyrt talað um
þetta var á ísafirði allt saman
en hann sagði mér hann gvendur kjön að þeir hefðu róið haustvertíð
í kálfadal
og hann sagði að það hefði verið einhvern tíma að þá fóru þeir allir heim um jólin
nema hann hann sagðist ekki hafa farið heim um jólin
hann sagði að það hefði verið mikið kalt þá og og hefði verið ís alltaf öðru hvoru
ég held að það hafi verið eitthvað um átján hundruð og sextíu fyrir meira en hundrað árum
og hann sagði að þeir hefðu fiskað eina ýsu hún hefði verið horuð
lítil sagði hann að hefði verið í henni lifrin þó hefði hann soðið hana með en hann hefði ekki haft annað til matar yfir jólin heldur en ýsuna
þetta hljóðaði svona
hjá gvendi kjön aumingja karlinum
það var nú þannig
lokaðu nú fyrir
já hann jón
jón gunnlaugsson þarna sem ég nefndi nú
hann var skipstjóri alllengi þarna hjá okkur í hnífsdal
þessi sem hérna var að nefna þá eða uppnefna þá eða hann
gvend gamla kjön
kalla hann illan anda
en þannig var það skal ég segja þér ég held það hafi verið um 1895 þegar ég er eitthvað sjö til átta ára
að þá koma þarna til ísafjarðar og svo til hnífsdals sökum þess að við vorum nú þarna eiginlega nokkurnveginn í sambandi við þá þá
enda liggur nú saman eins og þú veist þarna hlíðin eyrarhlíðin við eigum helming af henni eða áttum hnífsdælingar og
og ísafjörður innri helminginn
og þetta skiptist þarna um miðja hlíðina
og landamerkin gömlu þau liggja alveg upp með gili þarna alla leið og upp í hæsta toppinn á á fjallinu
svo fóru þeir að mæla þetta einhverntíma út ísfirðingar með þríhyrningamælingum að þetta mundi vera svo vitlaust hjá gömlu mönnunum
þetta hvað ísfirðingar hefðu og hnífsdælingar hefðu að það mundi vera argasta rangslætni þar í og eiríkur þeirra hér einarsson hann mældi þetta fyrir nokkrum tugum ára
jú jú hann sagði mér sagði mér glögglega frá þessu og hann sagðist hafa tekið grunnlínu þarna úti á völlunum og mælt það með þríhyrningamælingum
og ég man ekki hvort það munaði nokkrum metrum eða tugum metra á því sem að var hjá gömlu mönnunum þó þeir hefðu bara þarna upp með gilinu og upp í hæsta toppinn á fjallinu
þeir vissu hvað þeir tautuðu við sjáum þegar þeir eru að skrefa stundum karlarnir og áratog og svona þú sérð átján þúsund áratog áttatíu og fjögur
eyrarbakka út í vog er þar mældur vegur
svoleiðis var skal ég segja þérsvoleiðis var skal ég segja þér
að þá um 1895
þá koma þarna til okkar menn sunnan af landi
og sá sem er forsprakki þeirra eða verkstjóri
hann var kallaður sveinn búfræðingur seinna sveinn á hvilft í önundarfirði
og og hann var tengdafaðir hans sigurðar þórðarsonar hérna söng stjóra
giftur dóttur hálfdánar í meirihlíð
hann hafði með sér nokkra menn sem að
þetta var alveg nýtt að leggja svona vegi og púkka þá
það hafði ekki sést held ég fyrr þarna á vestfjörðunum en þeir byrjuðu á þessu þarna á á eyrarhlíðinni
og það var byrjað skammt fyrir innan miðhlíðina
þeir komust nú aldrei nema eitthvað dálítið þarna út fyrir út á okkar okkar svæði
og þar var þessi jón gunnlaugsson sem ég var að nefna einn af þeim sem að var að vinna með sveini búfræðingi og hann var alla sína ævi eftir það þetta var borgfirðingur að ætterni
hann jón gunnlaugsson þessi lengi skipstjóri og það var langan aldur sem hann hafði hér póstferðirnar um djúpið á gufubát sem að hét gunna var kölluð gunna
þá var hann á ísafirði hann keypti þarna hús eftir sigurð nokkurn kristjánsson úrsmið eftir að hann fór þarna af ísafirði
þá keypti hann húsið sem kallað er sigurðar kristjánssonar hús
og dvaldi þá alltaf á ísafirði eftir það en nokkur ár var hann fyrst í hnífsdal eftir að þeir voru við þessa vegagerð hjá okkur
og þeir slógu sig saman tveir borgfirðingar þarna og settust að í hnífsdal annar þeirra hét ásmundur ásmundsson
ég má segja að ég fari rétt með að hann hafi verið frá svartagili í norðurárdal
það mun vera hérna í mýrarsýslunni er það ekki
þú ert nú kunnugur þarna
já já nú hann fór nú aldrei frá okkur framar hann ásmundur var hjá okkur alla daga eftir það eða að heita mátti
en jón og hann þeir slógu sig saman um það byggðu á búðarnesi þarna í hnífsdal það er nesið sem gengur fram að norðanverðu í dalnum
þar byggðu þeir þeir skipasmíðahús og ég held að það hafi verið eitthvað 2 ár sem þeir voru saman um þetta ásmundur og hann en þá fór jón
ég veit ekkert ástæðu fyrir því það kann að vera að það hafi engin sérstök ástæða verið annars var nú jón heldur duttlungafullur í skapi
að ég tel en nóg um það í bili
en ásmundur gamli hélt áfram að að að smíða þarna á á búðarnesinu svo kom nú snjóflóðið þarna hjá okkur 1910 og sópaði þarna í burtu sópaði í burtu búðarbænum þarna fyrir ofan
en áður var jón gunnlaugsson búinn að leggjast í taugaveiki þarna og og það hafði þær afleiðingar að það fóru eitthvað þrír bræðurnir þarna úr búð
eitt af þeim var hann páll faðir hans aðalsteins pálssonar hérna skipstjóra og össur og bjarni hétu hinir bræðurnir fóru allir úr taugaveiki
jón kom færði þeim þetta á ísafirði þá var sem þeir byrjuðu fyrst á vatnsveitunni þarna innfrá ofan úr hlíðinni það hefur verið fyrsta vatnsveita ég held að það hafi verið ein fyrsta vatnsveita svona löguð á landinu
ég kann ekki segja að hérna sunnanlands að þeir hafi verið búnir eitthvað að
það var hannes hafstein sem braust í því hann missti soninn í taugaveiki
þetta sló sér niður og séra þorvaldur hann missti ólöfu dóttur sína í taugaveiki líka
þá þetta varð til þess að herða á því
að koma vatnsveitu á þarna á ísafirði en jón gunnlaugsson hann varð þess valdandi að hann kom með hana frá ísafirði og
og þeir dóu þarna þessir þrír búðarmenn
nú svo er það nú þetta að ásmundur okkar hann heldur áfram alltaf að smíða fyrir þá báta
hann gerði mikið af af hérna árabátum fyrir þá og
mótorbátum líka eftir að eftir að hérna þeir komu nú mótorbátarnir
ég man eftir mótorbát sem einn elsti mótorbáturinn þarna í hnífsdal sem ásmundur gamli smíðaði ingólfur arnarson var hann kallaður það var
þiljubátur talsvert stór ingólfur nokkur jónsson formaður á honum þeir áttu hann í félagi guðmundur kaupmaður sveinsson og hann
heimastjórn hét eitt það var um það bil sem heimastjórnarflokkurinn var í sínu hæsta gengi sem þú hefur nú sjálfsagt heyrt töluvert um núna þeir hafa nú ekki skrifað svo lítið um þetta núna aldamótafólkið undanfarið
já já sesar hét einn páll hét einn allt mótorbátar sem ásmundur gamli smíðaði en svo kom þetta fyrir eins og ég sagði 1910 þá fór búðarbærinn þarna í snjóflóð
og þá vantaði þá það hús þetta fólk þarna sem hafði verið þarna í búð
og ásmundur gerði það víst af góðmennsku sinni þá að láta það hafa smíðahúsið sitt fyrir heldur rímilegt verð held ég flutti sig þarna inn eftir til hans guðmundar kaupmanns sveinssonar þarna innan í miðjum dalnum
og fékk að búa til þar smíðahús og íbúðarhús fyrir sig
karlinn svo smíðaði hann þarna áfram ég held 1518 ár sem hann hélt áfram að smíða þarna hjá okkur já já svo hérna skal ég segja þér
er það einhvern tíma á hans seinni árum þá var hann nú farinn að þreytast karlinn þá skrifar hann suður
hefur þá verið farið að minna til æskuslóðanna sjálfsagt
en hann hafði lært hjá honum brynjólfi í engey skipasmíðarnar
og hann skrifar bréf og sendir brynjólfi í engey að sig langi til þess að að koma suður
og hvurt það myndi vera nokkuð viðlit að hann gæti fengið að koma til engeyjar til þeirra
þá var víst brynjólfur gamli kominn að fótum fram þegar þetta var hann er dáinn 1933 ef ég man rétt en þetta hefur verið eitthvað 5 eða 6 árum áður en hann féll frá
já já já já honum var velkomið að koma hvenær sem hann vildi hvert hann kæmi heldur að nóttu eða degi  svo ásmundur gamli þetta var nú röskur karl
að ég var einhvern tíma að tala um þetta við hana frú halldóru sálugu hérna björns og þetta var þá náfrændi hennar móður hennar sagði hún mér ásmundur þessi
já já rösklegur karl jú svo hann tekur sig til og hann átti eitthvað átta koffort stór koffort og þarna lætur hann niður öll sín smíðatól og það var nú víst
ekki nema fyrir þrekmenn að hreyfa því enda var hann þrekmaður hann ásmundur og og röskur til allra verka mér hefur oft dottið í hug hvort egill skalli muni ekki hafa verið svipaður brúnin var þung
en einstaklega raungóður maður ég veit að um börnin þau fengu oft að leika sér hjá honum þarna í smíðahúsinu og stelpurnar ef maður lengi eftir að hann var fallinn frá ef maður spurði þær að hvar hefði nú verið skemmtilegast að fá að leika sér o hjá honum ásmundi gamla ásmundi gamla
já já það voru góð eftirmæli fyrir hann svo fór hann suður með sína átta koffort smíðakistur
en eftir eitthvað fimm sex vikur þá skrifaði hann bréf aftur guðmundi sveinssyni kaupmanni sem hann hafði byggt húsið hjá smíðahúsið hjá hann seldi kvenfélaginu þarna í byggðalaginu okkar húsið
nú þá var sagði hann guðmundur mér það er skrítið hérna sagði hann það er skrítið hérna karlinn hérna hann er að hugsa um endilega að fá að koma aftur
já það þótti mér ekkert undarlegt hvað heldurðu að hann fái að gera þar og ef hann fær ekkert að gera þá er hann ómögulegur segi ég hva
jú svo fer það svo að ásmundur gamli kemur heim aftur ég man nú ekki hvaða skip það var strandferðaskipið sem hann kom með og halldór heitinn pálsson á þessum mótorbát einum sem hann smíðaði páli hann fer og sækir hann inn eftir
og þá voru nú árabátar alltaf að flytja svona í land já já
og hann kom með allar sínar 8 kistur þungu og eins og þú veist á þessum árabátum þetta voru rúm og og og svona stúkað í sundur og hann hafði látið kisturnar svona niður í miðrúm og austurrúm og svo framvegis
og svo þegar hann ætlaði að fara að taka ég man ekki hvort það var aðra eða þriðju kistuna upp kippa henni upp þá hafði hann kippt nógu rösklega einhvern tíma en hann var bilaður undir orðinn
hálfkviðslitinn nú það var ekkert með það hann lá bara þarna þá var sent eftir vilmundi þá var hann nú kominn á ísafjörð og
ég mig minnir að ég væri nú kominn með bíl þá ég man það ekki samt fyrir víst en það var nú einhver bíll sem að kom með vilmund úteftir og þá lá gamli maðurinn þarna hjá bátnum í fjörunni það þorði enginn að hræra hann
og vilmundur kemur segir hvað er það hvað er það o ætli að það sé annað en þetta að það hefur bilað þarna segir hann og tekur um kviðinn
já ræskir sig karlinn og segir svona mig hefur lengi langað til að komast undir yðar hendur segir hann þá var hann lengi vel búinn að hugsa um það áður sko að láta laga þetta á sér
já það er þá best að koma yður fljótlega á þann stað þar sem er hægt að athuga þetta segir vilmundur
já já og þetta var nú
svo þegar hann var búinn að vera hæfilegan tíma þarna og gróinn sára sinna þá kom hann aftur og byggði svo annað nýtt smíðahús og vann þar þó nokkuð lengi karlinn
svo eins og bilaði hann á endanum eins og aðrir bilaðist hann og fór þá á sjúkrahús
en hann var búinn ég held fyrir þremur eða fjórum árum að að láta búa til kistu og hafa hana hann hafði hana upp í ræfri fyrir ofan þarna í smíðahúsinu ef til kæmi
ég held að hann hafi verið tvisvar búinn að hérna fá kistu svona hann lánaði hana held ég í annað sinnið
en ég held það er kannski ekki rétt sagt frá frá þó held ég nú já já og svo fór hann á endanum svona blessaður karlinn
en magnús hálfdánarson og halldóra dóttir hétu
þrettánda janúar nítján hundruð sextíu og níu
valdimar björn valdimarsson segir frá
þú varst að tala þarna um gömlu karlana á skútunum var það ekki
heyrðu þú varst að tala þarna um þú varst að tala þarna um þessa karla já fyrir vestan
en við vorum að tala um hana sigríði þarna stjúpu hennar móður minnar
já hún var já hún var ekki jónatansdóttir heldur jónsdóttir
en jónatan hét bróðir hennar og hann var faðir ingimars eydals þessi jónatan
já það var nú góð manneskja
en voru ekki sagðar sögur svona aðrar sögur til dæmis sögur af draugum og slíku
ekki mikið ekki
ég man að mamma mín sagði mér að að hún hún var alin upp frammi í eyjafirði og hún var þar á bæ sem að var holdsveikur maður og hann var hann var látinn segja  hann sagði börnunum sögur á bænum
hugsa sér nú þetta og annað eins þetta var nú haft heima á heimilunum þetta er nú eins og laxness lýsir því þarna
hún sagði að þau hefðu verið að biðja hann að segja sér draugasögu en hann hefði sagt þið verðið svo hrædd ég vil ekki segja ykkur draugasögu þið verðið svo hrædd og það nei nei þau sögðust ekkert verða hrædd svo fór hann að segja þeim söguna af djáknanum á myrká
garún garún bíddu hérna garún garún meðan ég flyt hann faxa faxa upp fyrir garða garða
en þegar hann er að enda við söguna þá er barið að dyrum og þá náttúrlega þorði ekkert þeirra til dyra
ég man lítið eftir að mér væru sagðar draugasögur ég man lítið eftir því
nei jú það var skotta þarna frammi í firðinum hleinagarðsskotta
ég þekki ekkert til svo var ein þarna vestur í svo var þarna vestur í dölunum eitthvað einhverjar skottur sem náttúrlega var aldrei neitt annað en ímyndun því aldrei verið til draugar
já mér þótti gaman að þeim
það veit ég ekkert
ja það veit ég ég held ég af því bara að ég hef verið að segja krökkum þessar sögur svo lengi eitthvað
ég er búin að gleyma mörgum mörgum sögum sem ég kunni af sveininum sýrubolla til dæmis ég er alveg búin að gleyma hvernig hún var saman sett
og svona ýmsum sögum
heitin
nei ég man það ekki
nei ég man það ekki ég hef nú einu sinni heyrt söguna af maurhildi mannætu ég er alveg búin að gleyma henni hreint
og svo voru náttúrlega huldufólkssögur og allslags sögur
ja það er ekkert nema þessir landnámsmenn þarna sem settust þarna að að þeir þeir skiptust þarna niður á bæina og og voru náttúrlega bæirnir hétu eins og þeir hétu eftir þeim en
svo er nú þarna hér frammi í eyjafirðinum það er nú ýmislegt þar sem
nei ég hef aldrei heyrt getið um það nokkurn tíma
nei aldrei það hefur aldrei verið neitt svoleiðis hér
og sem sagt aldrei gerst hér neitt einkennilegt svoleiðis eða óskiljanlegt og aldrei hef ég séð neitt
heyrðirðu aldrei neinar tröllasögur
nei ég heyrði þær nú ekki ja ekki nema að mér þótti gaman að lesa fornaldarsögur norðurlanda ja þær voru nú glettilega skemmtilegar
það var svo mikið líf í þessu og svo mikið hugmyndaflug þó þær væru kannski ekki sem sennilegastar
ég veit það ekki jú ég hef trú á því að hafi verið til stórt fólk
ég hef sterka trú á því
svona vont
já það held ég ég held að það hafi alltaf verið til svoleiðis fólk og ég held það sé  ég held þetta sé til enn ég held að það séu til menn sem engum vilja gera greiða og ég held að það séu líka aðrir sem að alltaf vilja gera öðrum gott
ég veit það nú ekki ég hef nú aldrei hugsað út í það
kistu
ja ég veit það nú ekkert ég vil nú ekkert segja um það því ég ég veit það nú ekki
ég veit náttúrlega ekki hvort að þessir atburðir hafa gerst en þetta er það hefur einhver sett þetta saman öðrum til skemmtunar
já sem var svo fróð
voru engar skottur hérna
en þér hefur þótt mest gaman að svona kóngasögum eða ævintýrasögum
af hverju þótti þér mest gaman að þeim
það er eins og þú hafir eiginlega munað þær best af hverju hefurðu munað þær best
jæja þá heyrðu en eru engar
manstu heitin á þessum sögum
já en eru engar sögur hérna um örnefni þú varst eitthvað að tala um þarna örnefni hér í eða sögur af af hérna af mönnum hérna yfir í fnjóskadal
í fnjóskadal
já en voru engir álagablettir hérna á brekku
nei engar engir steinar
engir blettir sem ekki mátti slá
já heldurðu að svona fólk hafi verið til sem að er lýst í ævintýrunum
heldurðu að það hafi verið til svona ég er að hugsa um svona til dæmis fólk eins og var þarna þú varst að segja áðan við hann sonarson þinn að að það væri nú svona sæist af sögunum að það væri nú betra að vera góður drengur
heldurðu að það hafi verið heldurðu að það hafi verið til svona fólk eins og er lýst í þessum ævintýrum svona skapi farið
svona vont og svona gott