tiro-is/ismus huggingface dataset:
þær vildu nú að hann færði sér hitt og annað nema þessi yngsta dóttir hans hún sagði þú gefur mér fyrstu rósina sem nemur við hattinn þinn
og svo fer hann í kaupstaðinn en verður seint fyrir og það er komið kvöld þegar hann leggur á stað heim og hann hann villist og en svo sér og það kemur mikil ofsarigning á hann
en svo sér hann ljósglampa einhvers staðar í fjarlægð og hann stefnir á ljósið og þá kemur hann að stórri höll en hann sér ekki nokkra lifandi manneskju nokkurs staðar
hann fer með hestinn og fer að leita að hesthúsi og hann finnur það og hey í stalli svo fer hann og opnar dyrnar og þar er allt uppljómað hann sér mat á borðum en hann sér ekkert fólk
svo finnur hann rúm og hann fer og háttar í rúmið bara þegar hann var búinn að borða
svo morguninn eftir þá þegar hann vaknar þá er búið að breiða á borð fyrir hann og það er búið að þurrka fötin hans og hann fer í þau og hann fer út og sækir hrossið en ekki sér hann nokkra lifandi veru
og svo rekur hann sig í rósatré þarna í garðinum hann tekur upp hníf og ætlar að skera af eina rósina því að þá mundi hann eftir dóttir sinni að hún bað hann að færa sér rós
og þá heyrir hann þrumandi rödd sem segir var ekki nóg að ég hýsti þig þó þú færir ekki að stela rósunum mínum
og þá sér hann ógurlega stórt skrímsli sem hlykkjast eftir jörðinni þarna ó fyrirgefðu segir hann mér þykir slæmt ég skyldi gera þetta
jæja segir skrímslið en þú verður nú að láta mig hafa dóttir þína ef þú vilt halda lífi þá verðurðu að koma með dóttir þína innan þriggja daga og láta mig hafa hana hann lofaði því og svo fór hann
svo þegar hann kemur heim til sín þá er hann nú hryggur og segir því nú þessi tíðindi dætrum sínum þær vilja nú ekki fara þessar eldri ég skal fara faðir minn segir þessi yngsta og svo fer hann með hana í höllina til skrímslisins
og skrímslið kom á hverjum degi til hennar og og spurði hana hvort hún vildi verða konan sín hún sagði nei alltaf nei svo mátti hún fara heim til sín og hún þurfti ekki annað en leggja hringinn sinn á borðið að kvöldi þá var hún komin heim til sín að morgni
svo gerir hún það einn einn eitt kvöldið að hún leggur hringinn á borðið og þá var hún komin heim til sín um morguninn og fatakistan hennar full af fötum
og hún var nú ósköp glöð að sjá systur sínar og föður sinn sérstaklega svo fer hún að gefa þeim af fötunum sínum úr kistunni en þá hverfur kistan svo þóttust þær nú vita systur hennar að hún hefði það ósköp gott þarna hjá hjá skrímslinu
svo hún hún þær lokkuðu hana að vera lengur og lengur heldur en hún mátti hún mátti vera í þrjár vikur og svo svo dreymir hana eina nóttina að hún er komin heim í höllina og hún sér hvergi skrímslið
og hún fer að leita um allt og þá finnur hún það og henni sýnist það vera dáið úti við tjörn sem var þarna í í garðinum og henni verður svo mikið um að hún vaknar og tekur hringinn sinn og leggur hann á borðið og morguninn eftir er hún komin heim í höllina
og þá er allt eins og hana var í draumnum hún sér hvergi skrímslið og hún hleypur þarna um allt og svo hleypur hún út að tjörninni og þá sér hún hvar það liggur og það er nærri dauða og þá varpar hún sér yfir það og segir elsku skrímslið mitt ég skal giftast þér
og þá losnaði hamurinn af skrímslinu því þetta var ungur maður í álögum og hann sem hann átti aldrei að geta losnað úr nema einhver ung stúlka segði það að hún elskaði það
og þarna leystist þetta
og svo fór þetta allt saman vel því að hann átti þessa fallegu höll þarna og hún gat tekið föður sinn til sín þarna í og haft hann hjá sér og þá voru öll vandræði úr sögunni og þau urðu lánsöm þessi
maður og hún ég held ég sé nú alveg að gefast upp þetta er nú orðið svo gott þetta er nú orðinn forði
ja þessa sögu sagði nú ábyggilega litla sigurlaug mér sigurlaug þessi gamla kona sem að
mig minni hún væri jóhannsdóttir en við vorum að tala um hana sigríði þarna stjúpu hennar móður minnar
já hún var já hún var
nei nei ég er nú betur vakandi en í gærkvöldi
en þú varst að tala þarna um þriðju söguna
af kisu kóngsdóttur já
hver kenndi þér hver kenndi þér þessar sögur
þú bara byrjar aftur
þú bara byrjar aftur skal ég segja þér á þessu samtali þeirra
sko ef þú bara byrjar á samtalinu þú varst byrjuð að það kemur til þín konungssonur já
þetta hafa þær sagt gamlar  gamlar konur og þetta eru sögurnar sem þú hefur verið að segja honum þórði litla
ef þú vildir byrja þarna á sögunni aftur
bara að byrja á sögunni aftur
já ætli það ekki þú myndir kannski bara byrja á sögunni ha
ætli þú getir nú ekki klárað hana ég geri nú ráð fyrir því
já hver sagði þér þetta elísabet
hvers dóttir var hún sigurlaug
svo gekk þetta alveg eins næsta dag svo  þá þá faldi nú konan hann hann undir potti í eldhúsinu
og skessan gekk beint inn í eldhús og að pottinum og svipti honum ofan af stráknum og tók strákinn og stakk honum í pokann en hann slapp úr pokanum eins og fyrri daginn
en þriðja daginn fór svo faldi móðir hans hann undir svuntunni sinni hafði ekki tíma til að koma honum öðruvísi fyrir og skessan tók hann þar og dreif hann í pokann en þá hafði hann gleymt hnífnum og komst ekki úr pokanum
svo að hann hún mátti hann eða hún komst nú með hann upp í hellirinn
og þar varð hann nú að dúsa en hún átti dóttir og daginn eftir þá ætlar hún út í skóg og fara að veiða dýr og fugla og hún slátrar hrossi
og segir segir hérna þeim að þau eigi að raka húðina og sjóða slátrið úr hrossinu
á meðan hún sé burtu og þau gerðu það nú svo kemur hún frá veiðunum og þá fara þær mæðgur að éta slátrið og éta svo mikið að þær syfja og leggjast fyrir og sofna
og á meðan bar hann allt fémætt út úr hellirnum bar svo eitthvert rusl í dyrnar og kveikti í og þær fórust svo þarna í eldinum en hann kom með nóg góss heim í kotið svo það var engin fátækt þar lengur
og upp úr þessu varð hann nú bara dugandi maður hann smjörbitill
við skulum nú sjá
ég kann nú margar sögur þarna af ásu og signýju og helgu það eru nú til einlægar sögur af þeim ef ég á ég að segja þér eina af þeim
fer þetta ekki að verða alveg voða mikið er ekki hægt að heyra hvernig þetta tekur sig út
ja það var einu sinni hérna já karl og kerling í koti sem áttu þrjár dætur þau voru afskaplega fátæk dætur þeirra hétu ása og signý og helga
einu sinni kemur mikið kaupskip að landi þar og hann fyrir því ræður konungssonur
svo ætla þau nú að fara öllsömul fram í skipið og kaupa sér eitthvað þau áttu nú eitthvað fáeina aura
og fyrstur fer nú karlinn og hann hann kaupir sér kvarða og svo er hann alltaf að ganga við kvarðann og eitthvað að þangað til að kvarðinn brotnar nú í tvennt og þegar hann kemur heim þá er nú kvarðinn ónýtur
þá segir nú kerlingin ósköp ertu mikill klaufi ekki skal ég láta fara svona fyrir mér svo fer hún hún kaupir rósótta skál og ætlar nú að gefa karlinum sínum skálina
en hún er alltaf að hampa skálinni þangað til hún missir hana ofan í stein og hún mölbrotnar
svo fer hún nú skælandi heim svo fer nú ása og hún kaupir sér fingurbjörg og hún er alltaf að hampa fingurbjörginni og skoða hana þangað til hún missir hana og týnir henni og hún fannst nú hvergi
svo svo fer nú signý og hún kaupir sér skæri og hún leggst nú niður á leiðinni og fer nú að klippa gras með skærunum og skærin detta dettur móðurinn úr skærunum þar með eru þau nú ónýt
en nú er bara helga eftir og hún var ljómandi falleg stúlka og hún fer svo um borð í skipið
og syninum líst mjög vel á hana og hann spyr hana hvað hún ætli að kaupa ja hún segist nú helst vilja kaupa bara skipið og kóngssoninn og allt jæja segir hann þú skalt þá bara koma heim með mér og verða konan mín og svo fór hann með hana heim í ríki sitt og gerði hana að konunni sinni
svo líður nú og bíður dálítill tími og þá fer þá fer hún að tala um það að þau ættu nú að fara heim til foreldra sinna og og hérna færa þeim eitthvað af því þau ættu nú svona mikið
og þau fara svo með allrahandanna sem þau ætla að gefa þeim og hann lætur hana svona fara fyrsta inn og þá segir hún já en hann ætlar að bíða þarna í göngunum á meðan að hún fer inn
þá segir karlinn þegar hann sér hana rífið af henni tætið af henni og svo ætluðu þau að ráðast þarna á hana og rífa utan af henni fötin þá snaraðist kóngssonurinn inn
og hann segir það væri nú réttast ég tæki í ykkur og svo fleygðu þau nú einhverju í þau þarna og fóru svo sína leið og komu þarna aldrei frekar en helga átti gott hjá honum þarna í í ríki hans
hún er nú ekki lengri þessi
ja það er það sem ég get ekki sagt ég hef bara heyrt þessa sögu þegar ég var krakki hvort það hefur verið hvort það hefur nú verið amma mín eða sigríður stjúpa móður minnar hún hún var ákaflega fróð kona og og greind
hún hét sigríður og var jónatansdóttir
mér leiddist aldrei þegar sigríður var að
ekki þegar
mér þótti svo skemmtilegt að hún gat alltaf sagt mér eitthvað
já já allrahanda og ég vildi alltaf heyra allt
já já ég get nú fleiri sögur af þeim þegar þær fóru að sækja eldinn eða þegar þær fóru ofan í hólinn
já ja það var einu sinni karl og kerling í koti sem að áttu þrjár dætur sem hétu ása og signý og helga helga var alltaf höfð í skítverkunum en hún var nú langbest af þeim
hún var látin sofa í öskustónni svo en stelpurnar fóru alltaf heim í konungsríkið sem var skammt frá og voru að leika sér við kóngssoninn eða þóttust vera þar og en hún var látin vinna öll erfiðisverkin á bænum hún helga
svo er það einn dag að hún kom frá útiverkum að hún finnur foreldra sína báða þau eru dáin þarna í göngunum
og hún fer svo að og grefur býr um þau þarna í hól skammt frá bænum og grefur þau þar og og býr um þau og svo þegar hún er nú búin að því hún var nú óskaplega hrygg
og sorgbitin þá leggst hún þarna niður á hólinn og fer og sofnar og þá dreymir hana það að það kemur til að móðir hennar kemur til hennar og segist nú vera búin að sjá hver hafi verið best
og hún segir henni að það sé nokkuð þarna niðri í hólnum sem að að hún eigi að eiga en hún skuli passa sig að láta ekki systur sínar vita neitt um það
svo fara þær heim í um morguninn eftir þá fara þær heim og og þær segja helgu það að hún eigi að sjá um um þær þjóna þeim hafa til handa þeim mat og allt
en þær fari heim í kóngsríkið og verði þar á daginn og svo fara þær hún flýtir sér svo að verkunum svo fer hún fram á hólinn og ber þrjú högg í hólinn þá opnast þar hóllinn og hún fer niður í hann og þá eru þar þrír hestar
og og og söðlar og og búningar við hvern fylgja hverjum hesti og einn var svartur og hún klæðir sig svo í svarta kjólinn og sest upp á svarta hestinn
og nú sér konungssonurinn hana út um glugga á höllinni þessa fallegu stúlku sem kemur þarna þeysandi á þessum yndislega fallega gæðingi og hann flýtir sér út og og býður henni inn
og og svo fara þau að tefla og hann hún vinnur eitt taflið hann tvö og svo hleypur segist hún verða að fara og hún hleypur út og hún fer á bak á hestinum og er horfin eftir augnablik
svo líður nú ekki langur tími hún er nú rétt búin að komast þarna inn í bæinn og ganga frá þessu í hólnum þegar þær koma voða reiðar
þær segja að það hafi komið einhver stelpa þarna heim í kóngsríki og kóngssonurinn hafi ekkert séð nema stelpuna þessa stelpu og ekkert sinnt þeim helga hélt hún gæti nú ekki gert mikið að því
þær þyrftu nú ekki að vera reiðar við sig fyrir það svo daginn eftir þá fer þetta eins hún flýtir sér og hún fer ofan í hólinn og fer í rauða skrúðann og sest á bak á fallega rauða hestinum og þá er hún nú ennþá fallegri en daginn áður
og kóngssonurinn kemur þarna út og og og nær í hana strax og hún fer að þau fara að tefla og hún vinnur tvö töflin af honum því hann gáði ekki að neinu nema horfa á hana
og svo þegar þetta er nú búið þá flýtir hún sér út til þess að að vera komin heim í tíma svo þær verði einskis varar svo gengur hún nú frá þessu í hólnum og fer nú að matbúa
svo þriðja daginn þá fer hún og þá fer hún í hvíta kjólinn og sest á hvíta gæðinginn og það voru gylltir gullskór sem fylgdu eða gylltir skór svo verður nú konungssonurinn voðalega glaður þegar hann sér hana
og hún fer inn og teflir við hann
svo segist hún mega alveg hreint til að fara hún hleypur út og hún missir af sér skóinn hún er svo mikið að flýta sér og hann tekur skóinn og segir það að hann muni enga stúlku eiga nema þá sem geti verið í skónum komist í skóinn
svo setur hann nú boðar hann eitthvert þing þarna og og komi allar stúlkur hann ætli að velja sér konu og svo er nú farið að máta skóinn og engin þeirra komst í skóinn hann var svo lítill
svo gengur hann nú heim með skóinn í vasa sínum og gengur framhjá karlskoti og þá sér hann stúlku þar sem að einhvern veginn finnst honum hann kannast við hana
hann biður hana að fara í skóinn og hún fer klæðir sig í skóinn og hann mátaði alveg á hana og þá þekkir hann hana hann fer svo að spyrja hana hvernig þetta sé allt saman og hún segir honum eins og er
svo kemur þeim saman um það að hún fari með honum heim í konungsríki þau taka allt sem var í hólnum og fóru með það og urðu ágætishjón en stelpurnar urðu eftir í kotinu þarna og höfðu það víst ekkert gott
hafa líklega þurft að fara að vinna eitthvað fyrir sér og svona endar nú þessi saga
svo kann ég nú eina sögu enn af ásu signýju og helgu en ætli þetta fari nú ekki að verða nóg
ertu ekki
hún er þegar þær fóru að sækja eldinn þú hlýtur að hafa heyrt hana
ja ég veit það að ég hef svona hef ég nú lært þessar sögur þegar ég var krakki bara en við heyrum þetta er svo misjafnt
já ég skal segja þér þá sögu rétt svo förum við nú að hvíla okkur
ja það voru einu sinni já hjón á bæ og þau áttu þrjár dætur sem hétu ása og signý og helga svo kemur það fyrir að það deyr eldurinn á þessum bæ
og þá voru nú engar eldspýtur til og það þurfti að fara til annarra manna til að fá sér eld nú segir konan við við ásu dóttur sína að hún verði að fara með fötu eitthvað og reyna að fá eld
hún fer svo af stað og hún kemur á einn hól þar stendur hrútur í reifi sínu miklu reifi og hann biður hana að taka nú af sér reifið nei segir hún það geri ég ekki
mér er víst sama þó þú drepist í reifinu svo heldur hún áfram hún kemur á annan hól þar er þar er strokkur fullur af rjóma hann biður hana að strokka sig nei hún segist ekki gera það og heldur hún áfram
svo kemur hún á þriðja hólinn þar er kýr með troðfullt júgur og mjólkurfata hjá hún biður hana að mjólka sig nei hún segist ekki gera það svo gengur hún nú enn og þá kemur hún að húsi þarna
eða bæ og hún fer inn í hann þar er pottur á hlóðum fullur af kjöti sem verið er að sjóða og trog stendur á bekk fullt af brauðkökum sem að þurfti að baka á glóðinni hún bakar sér svo tvær brauðkökur og
og og veiðir kjötbita upp úr pottinum og étur þetta og og svo tekur hún sér eld og er að leggja á stað þá mætir hún bláklæddri konu og hún heldur á kistli og hún segir að hún skuli eiga þennan kistil og en hún skuli ekki ljúka honum upp fyrr en á sínum heiðursdegi
svo fer nú hún nú heim með kistilinn og og eldinn og geymir nú kistilinn vandlega nú líður og bíður dálítill tími og þá þá deyr eldurinn aftur og þá fer signý og það fór nú alveg á sömu leið fyrir henni eins og þessari
og huldukonan gefur henni líka kistil og hún fer nú hróðug heim með kistilinn svo deyr nú eldurinn í þriðja sinn og þá fer helga
hún kemur þarna á hólinn þar sem að hrúturinn er og hann biður hana nú að rýja sig já hún hélt hún gerði það nú svo rúði hún hrútinn og hann bað henni allrar blessunar
svo heldur hún á næsta hól og þar hittir hún strokkinn hún strokkar hann og lætur skökuna á lokið og og svo kemur hún á þriðja hólinn og þar er kýrin og hún mjólkar hana
og þessar skepnur blessa hana allar fyrir að hún skyldi gera þetta og svo kemur hún að bænum og hún gengur þarna inn í bæinn hún sér ekkert fólk og
hún tekur kjöt kjötið upp úr pottinum setur það í trog sem var á borðinu eða bakka og svo bakar hún allar brauðkökurnar lætur þær í bunka á borðið og svo tekur hún ögn af eldi
og þá mætir hún bláklæddu konunni og hún kemur með kistil og hann hún sagði að hann væri ekki fallegur en en hún væri nú búin að gefa systrum hennar fallegri fallegustu kistlana sem hún hefði átt
en hún skyldi ekki ljúka honum upp fyrr en á sínum heiðursdegi svo fer hún nú heim hún helga með bæði kistilinn og og og hérna eldinn
svo líður nú ekki langur tími þá er barið að dyrum þarna á bóndabænum og þar er kominn maður sem er að biðja sér konu og hann segir við karlinn að hann hafi heyrt hann ætti svo myndarlegar dætur já já
svo segir hann ásu að hún skuli fara út það sé kominn maður að biðja hennar og hún þrífur svo kistilinn en þá þegar hún opnar kistilinn þá kemur einhver einhver padda upp úr kistilinum og bítur af henni nefið
og hún setur svo á sig strút svo kemur hún út og maðurinn ætlar að heilsa henni með kossi en þá dettur af henni strúturinn og hann sér það að hún er neflaus hann segist nú ekki vilja eiga hana ekki vilji hann nú eiga neflausa konu
svo hérna aftur já svo segir hann signýju að fara út og
þá opnar hún nú sinn kistil og upp úr honum kemur padda sem að bara tekur slítur af henni hendina rífur af henni hendina hún setur svo á sig sjóvettling en þegar maðurinn ætlar að heilsa henni með handabandi þá auðvitað dettur sjóvettlingurinn af og og hann sér það að hún er handarlaus og hann vill hana nú ekki
svo segir hann við karlinn áttu ekki eina dóttir enn ja það get ég nú varla sagt sagði karlinn svo fer hann til helgu hún er nú þarna í eldhúsinu og segir henni að það sé best hún fari út
og hún fer svo og og þvær sér og greiðir og tekur upp búninginn nei opnar kistilinn og þá er í honum fallegasti kvenbúningur og og og silfurbelti og hún lætur þetta á sig og klæðir sig í búninginn þvær sér og greiðir
og þegar hún kemur þarna út þá er þetta fegursta stúlka ja hann segist nú vilja eiga þessa stúlku og tekur hana svo með sér á hestinn sem hann hafði með sér og og þetta var myndarlegur maður og ágætismaður
og helga átti góða daga hjá honum og var alltaf ágætiskona
ég hef engar sögur lært í seinni tíð ekki nokkrar sögu
ég held að allar þessar sögur hef ég lært bara þegar ég var krakki
já krökkunum ja krökkunum
já þessum litlu strákum hérna
já honum þórði litla hann vill hann var alveg vitlaus í að heyra sögur hjá mér þess vegna fór ég nú að rifja þetta svolítið upp
heldurðu að þetta sé nú ekki orðið gott í bili það er að verða svo framorðið
ja já skulum sjá já það var einu sinni kóngur og drottning í ríki sínu og áttu sér eina dóttir
skammt þaðan frá bjó karl í koti og kerling og þau áttu þrjá sonu og þeir léku sér oft við konungsdóttirina og yngsti sonurinn hét þorsteinn
og var nú minnst metinn af þessum bræðrum svo gerist það einn dag að konungsdóttirin hverfur og það var náttúrlega mikil sorg í konungsríkinu sem von var
og það var alls staðar leitað og leitað og hvergi fannst hún hvernig sem leitað var svo lætur konungurinn boð út ganga um það að hver sem finni dóttir sína hann skuli fá hana fyrir konu og hálft konungsríkið og allt eftir sinn dag
nú vilja þeir óvægir fara synir karlsins í kotinu og svo leggur nú sá elsti á stað með nesti og nýja skó
og hann gengur nú og gengur þangað til hann kemur á hól einn þar sest hann niður og fer að borða af nestinu sínu og þá kemur til hans lítill dvergur eða karl lítill dvergkarl og hann biður hann nú að gefa sér svolítinn bita
nei segir hann ég gef þér ekki neitt og svo  og svo fór hann og gaf honum ekki neitt svo kemur hann á að að öðrum hól þegar hann er búinn að ganga býsna og þar fer hann aftur að fá sér nesti af nestinu sínu
og þá kemur til hans annar og hann var bróðir hins og hann biður hann líka að gefa sér svolítið nei hann sagðist ekkert gefa honum hann færi ekki að fleygja matnum sínum í svoleiðis mann eins og hann eða karl
svo kemur hann á þriðja hólinn og þá fer þá fer hann að enn að fá sér af nestinu þá kemur mikill fuglahópur í kringum hann og hamast þar og er að leita sér að einhverju brauðmolum og hann kastar bara í þá steinum
og þeir hrökklast svo burtu aumingjarnir
svo heldur hann nú göngu sinni áfram og þá kemur hann að hellir þegar líður undir kvöld og hann sest þar niður og þar er nú allt stórkostlegt innan veggja stórt rúm og og auðséð að þar býr stórvaxin manneskja
svo þegar líður ennþá lengra á kvöldið þá kemur heyrist dunur og dynkir og þá kemur inn stór tröllkona og hún fleygir á gólfið byrði sem hún kom með á bakinu
svo tekur hún nú eftir karlssyninum þarna og og segir ert þú þá kominn segir hún það væri líklega best ég gerði bara út af við þig strax nei annars segir hún svo það er best þú sért hjá mér einn dag ég ætla að vita hvort þú getur ekki gert eitthvað fyrir mig
svo er hann nú þarna um nóttina og morguninn eftir þá fer hún á segist hún fara út í á veiðar út í skóg því hún var alla daga að veiða eitthvað til matar handa sér því tröllkonur þurfa nú svo mikið að éta
en hún fær honum spaða og segir honum að verka hellirinn og hann eigi að vera búinn að því þegar hún kemur heim svo tekur hann spaðann og ætlar nú að fara að hamast og verka hellirinn en þá verður hann fastur við spaðann og spaðinn situr fastur og hann getur aldrei gert neitt
og þarna situr hann þegar hún kemur heim um kvöldið og þá tekur hún nú til sinna ráða og hann er nú úr sögunni
svo líður nú svo svo víkur nú sögunni heim í karlskot og ekki kemur elsti bróðirinn aftur og þá vill nú sá næsti fara og og hann hann fer svo líka með nesti og nýja skó og hann kemur á hólinn og hittir litla dverginn
og hann biður hann að gefa sér og hann vill ekkert gefa honum og hann er eins og bróðir hans bara vondur við hann
svo kemur hann á næsta hól og það fer alveg eins og svo á þriðja hólinn og þar koma fuglarnir og eru að biðja hann að gefa sér brauðmola og hann er vondur við þá og kastar í þá grjóti og svo kemur hann í hellirinn
og það er alveg fyrir honum eins og bróðir hans þegar hann á að fara að moka ætlar að fara að moka þá festist hann við spaðann og og getur ekki neitt og nú eru þeir báðir úr sögunni
nú víkur sögunni enn heim í karlskot og og nú vill þorsteinn fá að fara þau vilja nú helst ekki láta hann fara en svo verður það nú samt að hann fer og hann kemur á hólinn og litli dvergurinn til hans
og dvergurinn segist  heilsar honum og hann segist heita lítill og hann segist eiga bróðir sem heiti trítill og hann biður hann nú að gefa sér svolítið og hann sagði að honum væri víst velkomið að fá af þessu nesti sínu og gaf honum það sem hann vildi fá
svo kveðjast þeir með vináttu og hann segir ef þér liggur mikið á þá skaltu kalla í mig og svo fer hann nú og gengur þangað til hann kemur á næsta hól og þá hittir hann hinn dverginn
og það fer alveg eins og hann gefur honum nestinu það sem hann vill og þeir skiljast með vináttu og hann segir við hann já hann segist nú heita trítill
og bróðir sinn sé lítill og ef honum liggi á þá skuli hann kalla á þá báða þeir muni koma og hjálpa honum svo þegar hann kemur nú á síðasta hólinn þá koma fuglarnir
og hann gefur þeim það sem eftir var af brauðinu og aumingja fuglarnir kvökuðu svo glaðir og ánægðir og hann skildi það að þeir myndu hjálpa honum ef honum lægi á svo kemst hann heim í finnur hann nú hellirinn og sest þar niður
og svo líður nú og bíður og nú kemur skessan dunar þarna undir í hellirnum þegar hún kemur og ertu nú kominn þorsteinn karlsson segir hún
og svo segir hún já það er best þú verðir hjá mér eina einn dag minnsta kosti ég ætla að sjá hvort ég get látið þig gera eitthvað fyrir mig
svo morguninn eftir þá fer hún nú að búa sig á veiðarnar og hún fær honum spaðann og nú ætlar hann að fara að moka eins og bræður hans en það fer alveg eins hann festist við spaðann og spaðinn situr fastur í gólfinu og ekkert er hægt að gera
þá man hann eftir dvergunum vinum sínum ó lítill minn og trítill minn komiði nú nú liggur mér á segir hann þá koma þeir
til að að hjálpa honum og þeir voru ekki lengi að losa hann og svo verkuðu þeir allir hellirinn eru búnir að ganga frá öllu þegar að skessan kemur heim um kvöldið og þeir horfnir og þá segir nú skessan
ekki hefur þú nú verið einn í ráðum þorsteinn karlsson það veit ég sagði skessan jæja það er nú best að þú sért nú hjá mér á morgun segir hún
svo daginn eftir eða morguninn eftir þá slátrar hún skýtur hún naut og hún segir honum að hann eigi að það var hornótt stórum hornum
hún eigi hann eigi að smíða spæni úr hornunum hann eigi að raka húðina og hann eigi að sjóða slátur úr nautinu hann átti að gera þetta allt og svo fer hún
ja nú kallar hann nú er hann fljótur að kalla á lítil og trítil og nú koma þeir einn smíðar spænina einn rakar húðina og einn sýður slátrið og allt gekk eins og í sögu
svo kemur nú kerlingin heim og er nú voða glöð þegar hún sér hvað búið er að gera og og segir eins og fyrri daginn þú hefur ekki verið einn í ráðum það veit ég jæja svo er nú þriðja daginn