UTAMADUNI WA KIGENI HUKO BANGKOK NA MATUNZIO YA SANAA

Andika maelezo ya utamaduni wa kigeni ambao umekutana nao.

Siku zote nimekuwa nikivutiwa na ustaarabu tofauti, haswa zile ambazo si
za kigeni kwetu. Hebu wazia furaha yangu baba yangu aliponijulisha
kwamba alikuwa akipanga likizo kwa ajili yetu kwenda Bangkok, kutia
ndani kusimama katika kabila la mbali kilomita 200 kaskazini mwa jiji
kuu. Baba yangu alisema kuwa kabila hilo linaishi kwa kujitenga na
kwamba washiriki wake wametengwa na ulimwengu kwa sababu ya mila zao za
kipekee (wengine wanaweza kusema za ajabu).

Watu wa Thailand ni wastaarabu, na mapokezi yao yanafanana sana na
salamu za Wahindi. Wanakusalimu na kukukirimu kwa kuvileta viganja vyao
pamoja katika hali ya maombi na kuinama kidogo miili yao. Hilo
lilinishinda kabisa, na niliendelea kufanya hivyo katika kipindi chote
cha likizo yangu huko. Hatukukaa Bangkok kwa siku mbili kabla ya
kusafiri kwa ndege hadi eneo la pekee, ambalo Baba aliapa kwamba
lingekuwa wakati wa kusisimua zaidi maishani mwetu. Tulipanga teksi ili
itupeleke, na ilituchukua zaidi ya saa nne kufika huko. Ilikuwa ni
safari ndefu na ya kuchosha, lakini ilikuwa na thamani yake.

Ingawa bado ni wa kitamaduni na wahafidhina katika maoni yao, kabila la
Sam Ponh ni la kirafiki na jasiri. Kama ishara ya uzuri, wanawake huvaa
coils kwenye shingo zao. Nilipoona watu wakiuza mboga mboga, matunda, na
kazi za mikono sokoni, nilishangaa sana. Shingo zao zimerefushwa, na
mmoja wa wanawake niliozungumza nao alisema koili iliwekwa shingoni mwao
walipokuwa na umri wa miaka miwili au mitatu. Wakati wanawake
wanapumzika kitandani, coils za chuma huondolewa. Alipoulizwa ikiwa
wanajisikia raha bila wao, mkubwa alifoka na kukiri kwamba alihisi uchi
kidogo bila wao!

Wanawake wadogo wa kabila hili hawaonekani kupenda mavazi haya, na wengi
wamekataa kuvaa. Mila ya kanuni ya mavazi inaonekana kupoteza, wakati
bado iko kati ya kizazi cha wazee. Mmoja wa wanawake wazee alitabiri
kwamba katika miongo michache, hakuna mwanamke atakayevaa coils wakati
wote. Baba yangu alieleza kuwa, kama mila nyingine nyingi za kitamaduni,
mchakato na uvamizi wa umagharibi unazidi kudhoofisha maadili haya.

Tulinunua rundo la kazi za mikono na kula kwenye mgahawa ambao
ulionekana kama soko! Vyakula hivyo vilikuwa vya kushangaza, na
nilibaini kuwa washiriki wa kabila hili hutumia vyakula vingi vibichi.
Walionekana kuwa katika hali nzuri.

Bidhaa nyingi tunazochukulia kuwa ni za zamani na za kizamani, kama vile
gurudumu linalozunguka, bado hutumiwa na watu wa Sam Ponh kutengeneza
nguo.

Nilipendezwa na maisha yao na jinsi walivyoonekana kufurahishwa na
walichokuwa nacho. Baba yangu alisema kwamba wao si wapenda mali hata
kidogo. Hata hivyo, niliamini kwamba kabila hilo lingelazimishwa kufanya
kisasa mapema au baadaye na kwamba desturi zake nyingi za kale
zingepotea.

Asubuhi iliyofuata, tuliondoka kijijini na tukasafiri kwa ndege kutoka
Bangkok hadi mji wetu wa nyumbani. Kwangu mimi, imekuwa tukio la
kuhuisha na la ajabu la kitamaduni.

Nilipoenda kumwona kaka yangu huko Australia, alinipeleka kwenye Jumba
la Sanaa la Kitaifa, ambalo ni la lazima kuona. Selva alijua kwamba
nilikuwa mchoraji wa mwanzo na, kwa sababu hiyo, alipendezwa na kazi
mbalimbali, zikiwemo za maisha bado, za kufikirika, na aina nyinginezo.

Nilipotua Canberra, ilikuwa mwanzo wa majira ya kuchipua. Halijoto
ilikuwa karibu nyuzi joto 17 Selsiasi, na ingawa kaka yangu hakuhitaji
kuvaa mavazi ya joto, mimi nilikuwa nimevaa nguo zote kwa sababu ilikuwa
baridi sana kwangu nikitoka katika nchi yenye joto kali kama Indonesia.
Jumba la Sanaa la Kitaifa lilikuwa katikati ya jiji, limezungukwa na
bustani nzuri za waridi na chemchemi.

Jengo lilikuwa la kuvutia na la kipekee, hata hivyo hapakuwa na ada ya
kiingilio. Kulikuwa na aina nyingi tofauti za uchoraji kwenye maonyesho,
kulingana na nchi ya asili ya wachoraji, kabila, na hata mandhari ya
uchoraji. Waasia, Waaboriginal (wachoraji asili wa Australia), na
michoro ya Caucasia pia ilionyeshwa (wachoraji wazungu kutoka Australia,
Amerika, Uingereza, na nchi zingine za magharibi). Nilifikiri kulikuwa
na angalau michoro elfu moja kwenye maonyesho, mbali na Jumba letu la
Sanaa la Kiindonesia. Wachoraji walitofautiana katika uzoefu kutoka kwa
majira zaidi hadi wasio na uzoefu zaidi. Pia kulikuwa na sehemu iliyo na
michoro ya wanafunzi wa sanaa kwenye maonyesho, na lazima niseme, ustadi
na uvumbuzi kamili wa wachoraji, licha ya ukweli kwamba bado walikuwa
wanafunzi, ulikuwa wa kushangaza.

Michoro ya asili ilinishangaza zaidi. Wenyeji wa Australia wana historia
ya kusikitisha. Ilikaliwa na Waaborigines wakati wahamiaji wazungu,
wengi wao kutoka Uingereza, walifika Australia katika karne ya kumi na
tisa. Kati ya makabila haya mawili, vita vikali vilizuka. Wengi wa
watoto wa asili waliondolewa kwa lazima kutoka kwa wazazi wao na
kulelewa na wazazi wazungu. Watu wazima walihamishwa hadi kwenye vijiji
vilivyo na mwingiliano mdogo wa kitamaduni. Watoto wa asili waliitwa
"kizazi kilichoibiwa" kwa sababu walinyimwa fursa ya kukua na familia
zao. Dhana hii ilionyeshwa katika baadhi ya michoro. Walinihuzunisha
sana na kunitoa machozi.

Michoro hiyo ilionyesha mada mbalimbali, ikiwa ni pamoja na mandhari ya
ukoloni, mandhari ya milimani, mandhari ya bahari na sherehe, miongoni
mwa nyinginezo. Jumba la sanaa lilikuwa limejaa wanafunzi, wazazi, na
watoto wao kwa sababu ilikuwa likizo ya umma. Ilikuwa ya ajabu kuona
hata watoto wachanga wadogo wakithamini sanaa ya kufikirika. Nilikuwa
karibu kufa kwa sababu ya gharama kubwa ya uchoraji. Zinatofautiana kwa
bei kutoka AUS $ 1500 hadi dola milioni chache! Nilikuwa na uhakika
kwamba serikali ilikuwa imelipa pesa nyingi kununua kazi za sanaa hizi
kwa sababu kulikuwa na maonyesho makubwa. Nilikuwa nimechoka baada ya
saa tatu, lakini ziara hiyo ilikuwa imenitia nguvu.

Baadaye, tulikwenda kwenye cafe kwenye ghorofa ya tatu ya jengo kwa chai
na mikate. Nilimwambia kaka yangu kwamba nilipanga kuwasiliana na
wachoraji fulani wa Australia ili kupata maoni na kuonyesha baadhi ya
michoro yangu niliyokuja nayo. Wasanii wa Australia, alisema, walikuwa
wanyenyekevu na wa kusaidia. Nilifanya uamuzi wa kuwasiliana nao siku
iliyofuata.


Question: Watu ws wapi ni wastaarabu 
Answer: Thailand