TAZAMA: Kata kuponi hii asilia na utume pamoja na Insha. Hatutakubali nakala au kopi ya kuponi. Tuma, kwa mhariri, Shindano la Insha katika Taifa Leo, SLP 49010-00100. Nairobi, Kenya.TANBIHI: Ambapo karo ya shule haitafaa kama zawadi, zawadi mbadala yenye thamani sawa itatolewa. 

Ama kwa yakini wengi hulonga sana kuwa siku muhimu kwao ni zile siku waliozaliwa na kujua ni umuhimu gani walio nao katika dunia. Wengine nao husema ni ile ayami ambayo wao hula sana katika karamu yao. Ila kwa mimi, siku muhimu kwangu, ni siku ambayo sitoweza kuisahau katika aushi yangu hadi ile siku nitakapoenda kuonana na rabana. llikuwa Januari tarehe tano mwaka elfu mbili na kumi na nne. Ayami hii sitaweza kuisahau kamwe.

Siku hiyo naikumbuka kama jana jioni. Niliamka asubuhi wakati jua lilikuwa likicheza dane dane kwa maringo ya kupenyeza miale katikati na matawi ya miti huku jimbi likikumbusha waja mwanzo wa siku mpya. Nilisimama chini kwa kuwa nilikuwa nimelala kwani ningelala wapi tena kama sio kwa ule mkeka wa nina anaotumia katika biashara zake za kuuza vitumbua vilivyokolezwa hamira na usiku yeye hunibwagia chini angalau nipate pa kupumzishia akili yangu. Abu alimtelekeza mama baada ya kumzalisha watoto nane na mahitaji kushindwa kugharamia. Mimi nikiwa kama kifungua mimba, iliniuma sana lakini ningefanya nini zaidi ya kumtegemea maulana.

Kuzaliwa kwangu kwenyewe ni kwa bahati nasibu kwani almanusura aage dunia kutokana na mimi kutulia tumboni. Hiyo haikutosha kwani baadai ya kuzaliwa niliwakuta wa damu wangu kwenye kilele cha ufukara fuke na usakatonge. Chochote cha kutajika hawakuwa nacho. Walitegemea vibarua vya hapa na pale ili kuzumbua angaa cha kuyapa mate amara kufika tumboni. Lakini uikiwa kukosa si ubwege wa ukwasi wangavu. Ndiposa abu akaendelea kumzalisha nina ndugu zangu wadogo waliofuatana sana kisha kututelekeza kabisa. Nina aliumia sana lakini akapiga mtima konde na kuamua kutulea bila chochote. Alioka vitumbua na mara nyingi vibarua vingi ili angalau kusomesha nasi tujekumfaa kumfaa baadae. Mimi pekee nilikuwa nimemaliza darasa la nane na siku hii ndiyo ilikuwa siku ya majibu yangu kutoka. Majibu yangu yalichelewa kwani sikuwa nimemaliza karo yangu yote.

 Ilinibidi nimsaidie mama kutenga vifaa vyake vya kuoka vitumbua. Na hapo niwatayarishe ndugu zangu waelekee shule ili nao wakajitoe ujingani. Mawazo yalinisonga mno kwani sikujuwa kuwa nimefaulu au la, na kama sijafaulu nitafanya nini? Na nikifaulu nitaendelea vipi kimasomo ilhali mama hana uwezo kabisa. Maswali haya yalijirudiarudia kwenye akili yangu tangu nilipoamka.
Niliwaza kwani sikuwa mjinga mbumbumbu kama mzungu wa reli. Lakini, mtihani wakati nilipokuwa nikiufanya sikuwa na makini mno kwa kuwa nina alikuwa na kifua kikuu na hivyo ilinibidi baada ya mtihani nikafanye angalau kibarua kimoja ili tupate chajio. Mtihani wangu huo nilijaribu kulifanya kwa bidii lakini labda niseme sikuweza kutathmini ningepata ngapi.
Baada ya kuwaandaa ndugu zangu, nami nilielekea bafuni mwetu ambamo mnasikitisha mno. Kwani nyumba yetu na mstahikimuni kulisitikisha sana. Zilisombwa na mafuriko makali kama yale yaliyotokea mwezi mei na juni na kupeperushwa na kipupwe wakati wa baridi kali mno. Ili ilitubidi kurekebisha mara kwa mara. Nilivalia lebasi zangu nzuri pekee ambazo nilipewa kama zawadi nikiwa darasa la saba na mwalimu mkuu baada ya kunyakua nambari ya pili darasani. Mawazo mzomzo yalitatana na kuokotara akilini mwangu. Mawazo juu ya maisha yangu na vipi ningesaidia aila yangu ambayo kwayo, maisha ni sawa na shubili. Nina ningemsaidia vipi lihali yeye anajitahidi na haswa hapendi kutuonyesha kuwa aushi inamchosha lakini yeye hutupa nasaha na malumain ile kulisukuma gurudumu la maisha.
Nilijitoa nje na kumuangalia mama alyeniangalia kwa tabasamu zuri mno ingawa macho yake yalijawa na huzuni mingi. Nilitabasamu zaidi na kumkumbatia mama huku machozi yakinitoka bila ya kujizuia.
Uchungu niliokuwa nao moyoni ulipita umri wangu wa miaka kumi na nne.
  Mama aliniangalia na kuniambia nimuamini mola na bila shaka nitafanikiwa huko niendako. Niling'oa nanga huku nikimuomba rabana anijaalie mema. Wakati nipo njiani niliwaza mengi mno lakini majibu sikupata. Ghafla mvua ya manyunyu ilishuka na kuzilowesha lebasi zangu ambazo nilizienzi mno. Nilifanya himahima ili niwadie haraka iwezekanavyo. Sikutaka kuchelewa sana, chelewa chelwa utakuta mwana si wako. Na hivyo nilipendelea nifike wa mosi ili nijionee majibu yangu. 

Baada ya muda wa kutema mate na kukauka niliwadia shuleni na hapo ndipo fuadi ilidunda du! du!du! Mathalani ya mpira kwenye ngawa kandanda. Nilishindwa nifanye nini, niingie au nirudi nyumbani lakini nilifahamu kuwa nina ananisubiri na kunitegemea mno hivyo basi siwezi kumwangusha. Niliingia ndani na nikakutana na halaiki ya watu wakiangalia majibu yao. Nilisogea aste aste na kabla ya muda wa koo kumeza punje nilisikia sauti ya mwalimu mkuu ikiniamuru niingie ofisini kwake. 

Mtima ulinirindima na nilihisi kutetemeka tem tem falau kifaranga aliyepigwa na baridi kali msimu wa kipupwe. Nilijikaza kisabuni na kuingia ndani. Mwalimu mkuu aliniangalia kwa muda mrefu na ndiposa akaanza kunena, "Bahati mwanjala, wewe ni mwanaqenzi mwenye nidhamu sana na mimi kama mwalimu wako wa hesabau sina shida na wewe. Lakini mwalimu mkuu alisita kidogo aliposita tu nami mawazo yakanilonga. Niliwaza sana na nilijua kuwa wakati niliousubiri umewadia na hakuna kurudi nyuma."Lakini mimi ningependa kukupa heko kwa juhudi zako za mchwa kujenga kichuguu kwani wewe ni mwanafunzi wa pili mkoani hapa Tamaki na umepata alama 400 (mia nne kamili). Na si hayo tu, wafadhili weti wa shule hii wameamua kusimamia masomo yako ya shule upili na hata chuo kikuu. Wewe ni ufanye bidii tu na uwe na nidhamu siku zote. Unaweza kwenda nyumbani na ujiandae kuonana nao wiki inayofuatia,” alimaliza mwalimu mkuu.
Baada ya mwalimu kunipa heko na cheleko, niliziambua nyayo zangu na kurudi nyumbani haraka sana. Sikuangalia nyumba walau kama kuna mtu angeniita au la. Niliwasili nyumbani na kumkuta mama akiwa anachambua mboga za mkunde ambazo ndizo mboga zetu za siku zote. Nilimkumbatia na kumpa habari zote. Tulitabasamu falau ya waridi katika unyevu saa ya asubuhi. Nina alikuwa na bashasha mpwitompwito kama chura aliyeona mvua ya masika baada ya majira ya ukame mrefu. Usiku huo tulilala na furaha mno. Japo tulikula ugali na mkunde, chakula ambacho tulikila na kukikinai, hatukuhisi hilo. Tulifurahi na kudhani tunakula wali wa nazi sharubati. Tulifahamu fika mdau si athumani na hamtupi mja wake kamwe. Usiku nilipata usingizi wa man’gamun’gamu ambao ulinifanya niote ndoto za jaha na kufiria mazuri mengi mno.
Kila nikumbukapo siku hii mimi hujawa na machozi ya furaha kwani sikutegemea kuwa yale yote yaliyotokea yangetokea. Kama walivyoahidi wafathili wale walinichukua na hata kuisaidia aila yangu kwa kiasi ili tuweze kujimudu. Nilichukuliwa na shule ya upili ya kutajika nchini ya Alliana. Hapa nilipo nipo nikiuuma ufizi kubobea mtihani wa Kitaifa ambao unanisubiri. 

Hata ingawa aushi yangu imekumbwa na madhila ainati, siwezi sema kuwa hakuna lisilo na mwisho kwani hakuna asiyefahamu kuwa kila chenye mwanzo hakikosi mwisho. Nimetia juhudi za mchwa kujenga nyumba na mate kufika tulipo. Raghba yangu nikuendelea hadi kujiopoa na kuwapiga jeki wa akraba yangu. Nia na madhumuni yangu ni kuwasaidia aila yangu. Ili nao waishi aushi kama wengine. Siku hii naikumbuka kichwani mwangu falau ya wakenya wakumbukavyo mlipuko wa bomu Nairobi. 


Question: Nani alimwita Bahati ofisini
Answer: mwalimu mkuu