the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
ORP Myśliwy

W okresie pomiędzy 30 maja a 22 czerwca 1922 roku okręt znajdował się w remoncie, a funkcję okrętu flagowego w tym okresie przejęła ORP „Rybitwa”. W 1923 roku nowym dowódcą został chor. mar. Augustyn Szulc. 29 kwietnia 1923 roku okręt miał wziąć udział w uroczystości otwarcia i poświęcenia „Tymczasowego Portu Wojennego i Schroniska dla Rybaków” w Gdyni. Na jego pokładzie w czasie uroczystej porady okrętów płynęli dygnitarze państwowi oraz goście zagraniczni. Jednak ze względu na częste awarie jeden z trałowców wyznaczono na okręt rezerwowy. Do 1924 roku „Myśliwy” pełnił funkcję okrętu reprezentacyjnego. W latach 1924 – 1925 ORP „Myśliwy” wchodził w skład Dywizjonu Ćwiczebnego oraz ponownie pełnił funkcję dozorowania startów wodnosamolotów. Pełnił również rolę szkolnego okrętu artyleryjskiego, prowadząc szkolenia strzeleckie z armaty 47 mm. ORP „Myśliwy” po okresie spędzonym w stanie I rezerwy, podczas której nie był zdolny do służby rozpoczął kampanię czynną 15 sierpnia 1924 roku pod dowództwem por. mar. Stefana de Waldena. Pogarszający się stan techniczny spowodował, że jesienią 1925 roku rozpoczęto rozbiórkę jednostki. Wymontowano uzbrojenie, inwentarz pokładowy i maszynowy, który następnie trafił do magazynów.

Pytanie: Czy na tej jednostce odbywały się szkolenia?
Odpowiedź: Pełnił również rolę szkolnego okrętu artyleryjskiego, prowadząc szkolenia strzeleckie z armaty 47 mm

Pytanie: Ze względu na co zdecydowano się na jego rozbiórkę?
Odpowiedź: Pogarszający się stan techniczny

Pytanie: Czy na jego pokładzie gościli przedstawiciele władz?
Odpowiedź: Na jego pokładzie w czasie uroczystej porady okrętów płynęli dygnitarze państwowi oraz goście zagraniczni

Pytanie: Dlaczego nie mógł spełniać funkcji okrętu flagowego przez większą część czerwca 1922 roku?
Odpowiedź: znajdował się w remoncie
Bojowy środek trujący

Jedną ze szczególnie toksycznych grup bojowych środków trujących są związki fosforoorganiczne. Zostały wykorzystane w takich BST jak tabun, sarin, soman, cyklosarin oraz VX. Ich działanie toksyczne polega na inhibicji czynności katalitycznych szeregu enzymów, a szczególnie acetylocholinoesterazy. Enzym ten odpowiada za powstawanie i przekazywanie impulsów nerwowych w przywspółczulnym układzie nerwowym. Efektem działania BST zawierających substancje fosforoorganiczne u organizmów zwierzęcych jest nadmierne pobudzenie, a następnie porażenie układu nerwowego.

Pytanie: W jaki sposób działa tabun?
Odpowiedź: inhibicji czynności katalitycznych szeregu enzymów

Pytanie: Jaka jest rola acetylocholinoesterazy w ciele człowieka?
Odpowiedź: odpowiada za powstawanie i przekazywanie impulsów nerwowych w przywspółczulnym układzie nerwowym

Pytanie: Jakie są objawy fosforoorganicznych środków bojowych?
Odpowiedź: nadmierne pobudzenie

Pytanie: Jaka jest substancja czynna sarinu?
Odpowiedź: związki fosforoorganiczne
Rów Mariański

Jako pierwsza dno Rowu Mariańskiego osiągnęła załoga amerykańskiego batyskafu „Trieste” o godzinie 13:06 23 stycznia 1960 roku
Na pokładzie byli porucznik marynarki wojennej USA Don Walsh i Jacques Piccard. System pokładowy wskazał głębokość 11 521 m, którą później zweryfikowano na 10 916 m. Walsha i Piccarda zaskoczyła obecność ryb na dnie: soli i flądry o długości około 30 cm oraz krewetek. Według Piccarda, „Dno było czyste i przejrzyste, pokryte mułem z obumarłych okrzemków”. Przez ponad 50 lat „Trieste” był jedyną jednostką załogową, która osiągnęła najgłębsze miejsce na Ziemi.

Pytanie: Załoga jakiego batyskafu debiutowała w zdobywaniu dnia Rowu Mariańskiego?
Odpowiedź: Trieste

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy człowiek osiągnął dno Rowu Mariańskiego?
Odpowiedź: 23 stycznia 1960

Pytanie: Na jakiej głębokości znajdowało się osiągnięte dno Rowu Mariańskiego?
Odpowiedź: 10 916 m

Pytanie: Jakie żywe stworzenia dostrzegła załoga na dnie Rowu Mariańskiego?
Odpowiedź: soli i flądry o długości około 30 cm oraz krewetek
Krążowniki liniowe typu Indefatigable

Głównym uzbrojeniem artyleryjskim krążowników liniowych typu Indefatigable było osiem dział BL Mk X kal. 305 mm (12 cali) o długości lufy 45 kalibrów, umieszczonych w czterech wieżach artyleryjskich na podstawach typu BVIII* (według jednego ze źródeł „Australia” i „New Zealand” miały otrzymać nowsze działa BL Mk XI o długości lufy 50 kalibrów). Jedna z wież znajdowała się na pokładzie dziobowym, jedna na rufie, zaś dwie pozostałe diagonalnie na śródokręciu. Całość pochodziła z zakładów koncernu Vickersa. Zapas pocisków wynosił po 110 sztuk na działo.

Pytanie: Jakie okręty tego typu mogły mieć inne uzbrojenie niż pozostałe?
Odpowiedź: „Australia” i „New Zealand”

Pytanie: Gdzie rozmieszczone były wieże artyleryjskie na tego typu okrętach?
Odpowiedź: Jedna z wież znajdowała się na pokładzie dziobowym, jedna na rufie, zaś dwie pozostałe diagonalnie na śródokręciu

Pytanie: Jakie działa posiadała większość okrętów tego typu?
Odpowiedź: BL Mk X kal. 305 mm (12 cali)

Pytanie: Czy niektóre okręty tego typu mogły mieć działa o dłuższych lufach?
Odpowiedź: według jednego ze źródeł „Australia” i „New Zealand” miały otrzymać nowsze działa BL Mk XI o długości lufy 50 kalibrów
Marija Szarapowa

W turnieju Premier 5 w Rzymie, gdzie Szarapowa broniła tytułu uzyskanego przed rokiem, ponownie została rozstawiona z numerem drugim. Po pierwszej rundzie wolnej pokonała Christinę McHale wynikiem 7:5, 7:5. Następnie zwyciężyła w rywalizacji z numerem trzynastym turnieju, Aną Ivanović, którą Rosjanka pokonała 7:6(4), 6:3 i awansowała do ćwierćfinału. W kolejnym spotkaniu po raz dziewiąty w karierze zmierzyła się z Venus Williams. Marija Szarapowa wygrała ten pojedynek wynikiem 6:4, 6:3. W półfinale grała z Angelique Kerber. Spotkanie wygrała 6:3, 6:4, dzięki czemu po raz czterdziesty drugi zagrała w finale turnieju WTA w singlu. W ostatnim pojedynku Rosjanka pokonała Chinkę Li Na 4:6, 6:4, 7:6(5) po trwającym blisko trzy godziny pojedynku. Obie tenisistki popełniły ponad pięćdziesiąt niewymuszonych błędów i zaliczyły około dwadzieścia piłek wygranych bezpośrednio.

Pytanie: Z kim zmierzyła się w finale tego turnieju?
Odpowiedź: Li Na

Pytanie: Czy na ten turniej przyjechała jako obrończyni tytułu?
Odpowiedź: W turnieju Premier 5 w Rzymie, gdzie Szarapowa broniła tytułu uzyskanego przed rokiem
Niszczyciele typu Wicher

Aby zmniejszyć niedostatki okrętów podejmowano jeszcze przed wybuchem wojny środki zaradcze. Ze względu na niedostateczną wysokość metacentryczną okrętów (która wynosiła od 40 do 25 cm), skrupulatnie monitorowano tę wysokość w zależności od aktualnego uzbrojenia, wyposażenia i załadowania okrętu. W celu poprawy stabilności okrętu starano się zmniejszać masę wysoko położonych elementów uzbrojenia i wyposażenia, np. w środkowych wyrzutniach torpedowych ładowano torpedy 450 mm (wz. A) lub pozostawiano je niezaładowane, co zmniejszało masę wyrzutni o blisko tonę.
W 1938 roku opracowano plany modernizacji okrętów tego typu. Planowana przebudowa miała na celu upodobnienie wyglądu jednostek do wyglądu niszczycieli typu Grom (zastąpienie trzech kominów przez jeden komin), wymianę artylerii głównej na 5 armat Boforsa kal. 120 mm L/50 wz. 34/36 (3 x I, 1 x II), takich jak w typie Grom, wzmocnienie artylerii przeciwlotniczej przez dodanie stanowiska armat Boforsa kal. 40 mm L/60 wz. 36 (1 x II) oraz dwóch stanowisk nkm Hotchkissa 13,2 mm, modernizację systemu podawania amunicji i systemu przekaźnikowego instalacji artyleryjskiej i torpedowej, a także modernizację systemu komunikacji radiowej i podsłuchowej. Przebudowę zaplanowano na lata 1940–1942, jej koszty, szacowane na 900 tys. zł jeśli chodzi o prace kadłubowe i 3,5 mln zł jeśli chodzi o przezbrojenie, uwzględniono w „6-letnim planie rozbudowy floty”. Szacowano, że okręty po przebudowie posłużą jeszcze przynajmniej 5–7 lat. „Wicher” nie doczekał się większej modernizacji, natomiast „Burza” w trakcie służby po wybuchu wojny (i po jej zakończeniu) kilkukrotnie przechodziła gruntowną przebudowę, co związane było ze zmianami funkcji, jakie miała pełnić.

Pytanie: Co robiono z powodu zbyt niskiej wysokości metacentrycznej statków?
Odpowiedź: skrupulatnie monitorowano tę wysokość w zależności od aktualnego uzbrojenia, wyposażenia i załadowania okrętu

Pytanie: Co robiono, żeby polepszyć stabilność statku?
Odpowiedź: starano się zmniejszać masę wysoko położonych elementów uzbrojenia i wyposażenia, np. w środkowych wyrzutniach torpedowych ładowano torpedy 450 mm (wz. A) lub pozostawiano je niezaładowane, co zmniejszało masę wyrzutni o blisko tonę

Pytanie: Jakie czynności miano przeprowadzić w ramach planu modernizacji niszczycieli typu Wicher?
Odpowiedź: upodobnienie wyglądu jednostek do wyglądu niszczycieli typu Grom (zastąpienie trzech kominów przez jeden komin), wymianę artylerii głównej na 5 armat Boforsa kal. 120 mm L/50 wz. 34/36 (3 x I, 1 x II), takich jak w typie Grom, wzmocnienie artylerii przeciwlotniczej przez dodanie stanowiska armat Boforsa kal. 40 mm L/60 wz. 36 (1 x II) oraz dwóch stanowisk nkm Hotchkissa 13,2 mm, modernizację systemu podawania amunicji i systemu przekaźnikowego instalacji artyleryjskiej i torpedowej, a także modernizację systemu komunikacji radiowej i podsłuchowej

Pytanie: Co sprawiło, że „Burza” w czasie i po zakończeniu wojny była kilka razy całkowicie przebudowywana?
Odpowiedź: zmianami funkcji, jakie miała pełnić
Audi 80

W roku 1994 Audi zbudowało około 2500 sztuk modelu Audi 80 Competition Quattro na rynek europejski, w celu uzyskania homologacji uprawniającej do udziału w wyścigach samochodowych. Auta były wyposażone w napęd na obie osie, silnik 2.0 16V i występowały wyłącznie w nadwoziu sedan. Na zewnątrz 80 Competition Quattro można rozpoznać po przednim zderzaku z zespolonymi reflektorami takim jak w modelu S2 i Coupé, aluminiowej lotce montowanej na tylnej klapie, 16-calowych alufelgach o specjalnym wzorze, a także charakterystycznym tylnym zderzaku jak w modelu S2. Auto oferowano jedynie w trzech kolorach nadwozia: czerwonym Laser, czarnym perłowym Vulcan i srebrnym Kristall. Competition występowało w dwóch wersjach wyposażenia: pierwsza obejmowała radioodtwarzacz Audi Gamma, elektryczny szyberdach i regulowany na wysokość fotel kierowcy. Drugi natomiast doposażał auto w klimatyzację i elektrycznie sterowane wszystkie szyby i lusterka. Dziś znalezienie modelu w dobrym stanie wcale nie jest takie proste przez co obok mocniejszych S2 i RS2 sedan opatrzony plakietką Competition jest bardzo pożądany przez kolekcjonerów a ich ceny powoli zaczynają iść ku górze.

Pytanie: Czy audi 80 Competition Quattro występowało w wersji combi?
Odpowiedź: wyłącznie w nadwoziu sedan

Pytanie: W jakich kolorach produkowano Audi 80?
Odpowiedź: czerwonym Laser, czarnym perłowym Vulcan i srebrnym Kristall

Pytanie: Jakie dodatkowe funkcjonalności posiadała bogatsza wersja Audi 80?
Odpowiedź: klimatyzację i elektrycznie sterowane wszystkie szyby i lusterka

Pytanie: Ile cali mają alufelgi w Audi 80?
Odpowiedź: 16-calowych
Symbole LGBT

Flaga lesbijska z labrysem, utworzona w 1999 r. składa się z labrysa nałożonego na odwrócony czarny trójkąt, na tle koloru fioletowego. Labrys był używany jako starożytny symbol religijny, i do wielu innych celów. Został przyjęty jako symbol upodmiotowienia przez lesbijską społeczność feministyczną w latach 70.. Kobiety uważane za aspołeczne przez Trzecią Rzeszę, ponieważ nie zgadzały się z nazistowskim ideałem kobiety, co obejmowało też homoseksualne kobiety, były skazywane na obozy koncentracyjne, gdzie nosiły w celu identyfikacji odznakę z odwróconym czarnym trójkątem. Niektóre lesbijki odzyskały ten symbol, gdy geje odzyskali różowy trójkąt (wiele lesbijek również odzyskało różowy trójkąt, chociaż lesbijki nie były uwzględnione w paragrafie 175 niemieckiego kodeksu karnego). Kolor fioletowy zaczęto kojarzyć z lesbijkami za sprawą poezji Safony.

Pytanie: Jak wygląda flaga lesbijska z labrysem, która powstała w 1999 roku?
Odpowiedź: składa się z labrysa nałożonego na odwrócony czarny trójkąt, na tle koloru fioletowego

Pytanie: Co dla lesbijskiej społeczności feministycznej symbolizuje labrys?
Odpowiedź: upodmiotowienia

Pytanie: Za czyją sprawą kolor fioletowy zaczął być identyfikowany ze społecznością lesbijską?
Odpowiedź: Safony

Pytanie: Czy kobiety homoseksualne mogły być karane na podstawie paragrafu 175 niemieckiego kodeksu karnego?
Odpowiedź: chociaż lesbijki nie były uwzględnione w paragrafie 175 niemieckiego kodeksu karnego
Joseph Conrad

Większość twórczości oraz wiele postaci z utworów Conrada ma swe źródło w jego karierze na morzu oraz osobach wtedy poznanych lub o których słyszał. Np. Korsykanin Dominic Cervoni, pierwszy oficer na barku „Saint-Antoine”, gdzie Conrad pełnił funkcję stewarda w 1876, stał się pierwowzorem Nostromo z powieści pod tym samym tytułem; Najder uważa, że pierwowzorem Toma Lingarda z powieści Szaleństwo Almayera, Wyrzutek i Ocalenie mógł być, poznany w 1879 w Sydney, kapitan o nieznanym nazwisku. Dla swoich powieściowych postaci często zapożyczał nazwiska rzeczywistych osób, np. przedsiębiorca Olmeijer, którego Conrad napotkał podczas wizyt na Borneo, pojawia się jako „Almayer” w pierwszej powieści, Szaleństwo Almayera , podobnie kapitan McWhirr (Tajfun), kapitan Beard i pana Mahon (Młodość), kapitan Lingard (Szaleństwo Almayera), kapitan Ellis (Smuga cienia), kapitan Blunt (Złota strzała). W noweli Murzyn z załogi „Narcyza” Conrad zachował także autentyczną nazwę statku, na którym pływał w 1884 r. Niemniej sam Conrad twierdził, że własne przeżycia były tylko zaczynem dla opowieści fabularnych, szczegóły faktograficzne swoich książek: imiona, nazwy geograficzne, szczegóły obyczajowe i inne składniki fabuły, czerpał z lektur książek podróżników i pamiętnikarzy. Sam pisał w 1898 w liście do wydawcy, W. Blackwooda, odpierając zarzuty o ignorancję w sprawach realiów: „wszystkie te szczegóły (...) wziąłem (dla pewności) z niepodejrzanych źródeł – nudnych, mądrych ksiąg”.

Pytanie: Kto był pierwowzorem postaci Nostromo z jednej z jego książek?
Odpowiedź: Dominic Cervoni

Pytanie: Kim był w realnym życiu pierwowzór postaci Nostromo z jednej z jego książek?
Odpowiedź: pierwszy oficer na barku „Saint-Antoine”

Pytanie: Czy bohaterowie jego książek często nazywają się tak jak osoby, które spotkał w realnym życiu?
Odpowiedź: Dla swoich powieściowych postaci często zapożyczał nazwiska rzeczywistych osób, np. przedsiębiorca Olmeijer, którego Conrad napotkał podczas wizyt na Borneo, pojawia się jako „Almayer” w pierwszej powieści, Szaleństwo Almayera , podobnie kapitan McWhirr (Tajfun), kapitan Beard i pana Mahon (Młodość), kapitan Lingard (Szaleństwo Almayera), kapitan Ellis (Smuga cienia), kapitan Blunt (Złota strzała)

Pytanie: W jaki sposób dbał o to, by jego książki przedstawiały fakty?
Odpowiedź: imiona, nazwy geograficzne, szczegóły obyczajowe i inne składniki fabuły, czerpał z lektur książek podróżników i pamiętnikarzy

Pytanie: Czy był oskarżany o nierzetelność w kwestii przedstawienia faktów w swoich książkach?
Odpowiedź: Sam pisał w 1898 w liście do wydawcy, W. Blackwooda, odpierając zarzuty o ignorancję w sprawach realiów: „wszystkie te szczegóły (...) wziąłem (dla pewności) z niepodejrzanych źródeł – nudnych, mądrych ksiąg”
Festivali i Këngës 49

15 listopada RTSH przedstawił wstępną listę artystów, którzy zostali przyjęci do udziału w 49. edycji Festivali i Këngës. Lista składała się z dwóch części: znanych albańskich artystów (32 wykonawców) oraz debiutujących (6 wykonawców). Następnie 11 grudnia 2010 roku nadawca opublikował oficjalną listę uczestników z kolejnością występów i podziałem na półfinały. W każdym półfinale miały rywalizować dwie grupy: szesnastu „znanych artystów” i trzech „debiutantów”, z czego z każdego półfinału do finału miało przejść po ośmiu z tych pierwszych i po jednym z tych drugich, aby ostatecznie w finale rywalizowało osiemnastu artystów.

Pytanie: Jaki dokument został zaprezentowany przez Radio Televizioni Shqiptar 15 listopada?
Odpowiedź: wstępną listę artystów, którzy zostali przyjęci do udziału w 49. edycji Festivali i Këngës

Pytanie: Jakie dwie kategorie tworzyły zaprezentowaną przez RTSH listę?
Odpowiedź: znanych albańskich artystów (32 wykonawców) oraz debiutujących (6 wykonawców)

Pytanie: Jakie informacje zawierała oficjalna lista zakwalifikowanych artystów?
Odpowiedź: kolejnością występów i podziałem na półfinały

Pytanie: Jacy uczestnicy mieli mierzyć się ze sobą w każdym z półfinałów?
Odpowiedź: szesnastu „znanych artystów” i trzech „debiutantów”
Cassini-Huygens

Po wykonaniu manewru wejścia na orbitę wokół Saturna, sonda Cassini rozpoczęła realizację zaplanowanej na cztery lata głównej misji badawczej. Ze względu na doskonały stan orbitera, po jej zakończeniu, misja sondy została przedłużona pod nazwą Misja Równonocy. W październiku 2010 roku rozpoczęła się druga z kolei misja przedłużona – Misja Przesilenia. Zakończyła się ona 15 września 2017 roku, zniszczeniem sondy w atmosferze Saturna. Łącznie, w trakcie całej misji, Cassini wykonał 294 orbity w układzie Saturna.

Pytanie: Co zrobiła sonda, kiedy weszła na orbitę Saturna?
Odpowiedź: rozpoczęła realizację zaplanowanej na cztery lata głównej misji badawczej

Pytanie: Dlaczego czas trwania misji Cassini uległ wydłużeniu?
Odpowiedź: Ze względu na doskonały stan orbitera

Pytanie: Jaką nazwę otrzymała druga przedłużona misja sondy Cassini?
Odpowiedź: Misja Przesilenia

Pytanie: Jakie wydarzenie zwieńczyło Misję Przesilenia?
Odpowiedź: zniszczeniem sondy w atmosferze Saturna
Hidżab

Zwyczaj zasłaniania twarzy przez kobiety był znany na Bliskim Wschodzie na wiele wieków przed powstaniem islamu. Występował m.in. w starożytnym Izraelu. Dorastające córki rzadko opuszczały dom rodzinny, a wychodząc zakładały – jak wszystkie kobiety – sięgającą do kostek tunikę z długimi rękawami oraz nakrycie głowy z woalką tak gęstą, że nie można było rozpoznać rysów twarzy. Tak ubrana była np. Zuzanna, gdy stawiła się przed sądem oskarżona przez dwóch starców o zdradę męża (por. Dn 13,32). Zwyczaj zasłaniania twarzy przez kobiety, przyjęty także w trakcie zaślubin, umożliwił Labanowi zamianę córek – zamiast obiecanej Racheli przyprowadził on Jakubowi Leę, o czym ten przekonał się dopiero rano po nocy poślubnej (Rdz 29,23–25). Strój kobiety zależał też od pozycji społecznej, a na wsi ze względu na pracę w polu był mniej rygorystyczny.

Pytanie: Z jakiego powodu na terenach wiejskich kobiety nie musiały zakrywać ciała tak skrupulatnie jak na innych obszarach?
Odpowiedź: pracę w polu

Pytanie: W którym starożytnym Państwie kobiety miały obowiązek zakrywania twarzy?
Odpowiedź: Izraelu

Pytanie: Jakie były elementy stroju kobiety w starożytnym Izraelu?
Odpowiedź: tunikę z długimi rękawami oraz nakrycie głowy z woalką

Pytanie: Kto, zgodnie z Księgą Daniela, został obciążony winą za cudzołóstwo?
Odpowiedź: Zuzanna
Lockheed Martin F-35 Lightning II

2 czerwca 2009 roku, Departament Obrony podpisał z korporacją Lockheed Martin umowę na produkcję 17 samolotów, w tym siedmiu dla United States Air Force, siedmiu dla US Marine Corps, dwóch dla Wielkiej Brytanii i jednego dla Holandii. Kontrakt opiewa na produkcję początkową LRIP (Low Rate Initial Production), o wartości 2,1 mld dolarów. Umowa jest trzecią umową LRIP związaną z F-35 – na podstawie dwóch pierwszych tego typu umów, Lockheed Martin zobowiązał się do produkcji 14 maszyn, z których pierwszą dostarczono USAF-owi w maju 2011 roku.

Pytanie: Dla jakich sił zbrojnych miała wyprodukować samoloty firma Lockheed Martin, zgodnie z umową podpisaną 2 czerwca 2009 roku?
Odpowiedź: siedmiu dla United States Air Force, siedmiu dla US Marine Corps, dwóch dla Wielkiej Brytanii i jednego dla Holandii

Pytanie: Kiedy pierwszy samolot, wyprodukowany przez Lockheed Martin zgodnie z jedną z umów, trafił w ręce Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: w maju 2011 roku

Pytanie: Ile samolotów miała wyprodukować korporacja, zgodnie z dwiema pierwszymi umowami LRIP związanymi z F-35?
Odpowiedź: 14
Obrona Pociechy

Do pierwszych potyczek ronowców z żołnierzami Grupy „Kampinos” doszło 28 sierpnia. Tego dnia w godzinach porannych patrol z kompanii Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki” dowodzony przez pchor. Zbigniewa Stoka ps. „Żarski” udał się do Truskawia, gdzie wdał się w walkę z silnym oddziałem RONA. Polscy żołnierze byli zmuszeni się wycofać, a podążający za nimi rosyjski pościg zatrzymał dopiero ostrzał z wysuniętych placówek „Jerzyków”. W starciu poległo lub odniosło śmiertelne rany trzech żołnierzy AK. Straty ronowców szacowano na dwóch zabitych i ośmiu rannych.

Pytanie: Z jakim oddziałem zmierzyła się Grupa Kampinos 28 sierpnia?
Odpowiedź: ronowców

Pytanie: Jakim pseudonimem posługiwał się Zbigniew Stok?
Odpowiedź: Żarski

Pytanie: Jaką kompanią dowodził Zbigniew Stok?
Odpowiedź: Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki”

Pytanie: W jakiej miejscowości doszło do starcia kompanii Stoka z ronowcami?
Odpowiedź: Truskawia
Tarnawa (herb szlachecki)

Profesor Alfred Krupa, powołując się na występowanie nazwiska Krupa na liście herbownych używających Tarnawy, przypisał sobie herb Tarnawa i zarejestrował go w kilku stowarzyszeniach heraldycznych – amerykańskim, etiopskim, bułgarskim, i ukraińskim. Profesor przypisuje sobie pochodzenie od polskich Tarnawitów (jego przodkowie mieli mieszkać w Galicji), bułgarskich Asenowiczów, aszkenazyjczyków i Chazarów. Ułożył też własną legendę herbową, która ma nawiązywać do jego licznych powiązań dynastycznych. Wedle niej, krzyż i półksiężyc symbolizują powiązania z polsko-litewsko-ruską szlachtą. Jednocześnie, symbol półksiężyca z krzyżem ma oznaczać porzucenie pogaństwa przez tureckich przodków profesora i przyjęcie przez nich chrześcijaństwa. W niektórych rejestrach (np. wydawnictwie angielskim), przy rejestracji herbu, wymuszono na profesorze jego lekką modyfikację. Krzyż zamieniono na kawalerski, zaś półksiężyc umieszczono pod nim, z lewej. Z kolei w stowarzyszeniach: ukraińskim i bułgarskim, herb zarejestrowany jest w jednej z form, w której znany był w Polsce, z dołączeniem trzymaczy i postumentu.

Pytanie: Jakim stowarzyszeniom heraldycznym zgłosił herb Tarnawa Alfred Krupa?
Odpowiedź: amerykańskim, etiopskim, bułgarskim, i ukraińskim

Pytanie: Jakie ludy są przodkami Alfreda Krupy, według samego zainteresowanego?
Odpowiedź: polskich Tarnawitów (jego przodkowie mieli mieszkać w Galicji), bułgarskich Asenowiczów, aszkenazyjczyków i Chazarów

Pytanie: Czego symbol stanowią krzyż i półksiężyc, według legendy wymyślonej przez Alfreda Krupę?
Odpowiedź: krzyż i półksiężyc symbolizują powiązania z polsko-litewsko-ruską szlachtą. Jednocześnie, symbol półksiężyca z krzyżem ma oznaczać porzucenie pogaństwa przez tureckich przodków profesora i przyjęcie przez nich chrześcijaństwa

Pytanie: W jaki sposób zgłoszony przez Krupę herb został zmodyfikowany przez wydawnictwo angielskie?
Odpowiedź: Krzyż zamieniono na kawalerski, zaś półksiężyc umieszczono pod nim, z lewej
Rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908

Oryginalny, ilustrowany program zawodów przewidywał pojedynek Brytyjczyków z Francuzami w poniedziałek 26 października, którego zwycięzca dzień później zmierzyłby się z Australijczykami. Wycofanie się francuskiego zespołu na tydzień przed zawodami spowodowało zmianę terminarza i jedyny mecz odbyć się miał 26 października. Francuzi przeprosili następnie za swoją nieobecność, tłumacząc ją niemożliwością skompletowania składu z powodu niechęci klubów do zwolnienia zawodników podczas odbywających się meczów ligowych. The Times ubolewał, że nie został przygotowany uaktualniony program zawodów ani też lista uczestniczących zawodników. Do rywalizacji przystąpiły ostatecznie dwie drużyny – reprezentacja Australii występująca pod flagą Australazji i zespół reprezentujący Kornwalię występujący dla Wielkiej Brytanii.

Pytanie: Z kim mieli zmierzyć się Francuzi 26 października podczas Rugby union?
Odpowiedź: Brytyjczyków

Pytanie: Z kim grałby zwycięzca spotkania Wielka Brytania - Francja dzień po ich spotkaniu?
Odpowiedź: Australijczykami

Pytanie: W jakim czasie przed zawodami z rozgrywek wycofała się Francja?
Odpowiedź: tydzień przed

Pytanie: Jaki oficjalny powód rezygnacji z rozgrywek podała Francja?
Odpowiedź: niemożliwością skompletowania składu