the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Marcus Grönholm

W pierwszym rajdzie sezonu 2007 Grönholm przyjechał na trzeciej pozycji za Sébastienem Loebem i Danielem Sordo. W lutym Grönholm odniósł piąte w swojej karierze zwycięstwo w Rajdzie Szwecji. Wyprzedził o nieco ponad 53 sekundy Loeba i 1 minutę 43 sekundy Mikko Hirvonena. Dwa tygodnie po szwedzkim rajdzie Grönholm wystartował w Rajdzie Norwegii. Rajd ten wygrał jego rodak Hirvonen, a Grönholm ukończył go na drugiej pozycji przegrywając na mecie o 9,5 sekundy. Także w marcowym Rajdzie Meksyku Grönholm był drugi. Tym razem uległ jedynie Sébastienowi Loebowi. W kwietniowym Rajdzie Portugalii zajął czwartą pozycję, a w majowym Rajdzie Argentyny drugą za Loebem. Od maja do sierpnia Grönholm odniósł trzy kolejne zwycięstwa. Pierwszym zwycięstwem było zwycięstwo w Rajdzie Sardynii. Dzięki wycofaniu się Loeba z rajdu na skutek urwania koła, Grönholm objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata. Na początku czerwca Grönholm wygrał Rajd Grecji, a w sierpniu zwyciężył w Rajdzie Finlandii. Było to jego czwarte z rzędu zwycięstwo w tym rajdzie i siódme w karierze. W sierpniowym Rajdzie Niemiec Grönholm był czwarty, głównie na skutek opuszczenia trasy na jednym z ostatnich odcinków specjalnych. W Rajdzie Nowej Zelandii jednak triumfował i przyjechał w nim o 0,3 sekundy przed Loebem. W dwóch kolejnych rajdach sezonu 2007 Grönholm przyjeżdżał na punktowanych pozycjach. W Rajdzie Hiszpanii był drugi, a w Rajdzie Francji – trzeci. Oba rajdy wygrał Loeb, który zmniejszył stratę do Grönholma w klasyfikacji generalnej mistrzostw do czterech punktów. W październikowym Rajdzie Japonii zarówno Loeb, jak i Grönholm nie dojechali do mety. Fin nie ukończył jednak także następnego rajdu, Rajdu Irlandii, w którym miał wypadek, a rajd wygrał Loeb, który tym samym został liderem mistrzostw świata. W ostatnim rajdzie sezonu, Rajdzie Wielkiej Brytanii, Grönholm był drugi, jednak trzecie miejsce Loeba zapewniło Francuzowi tytuł mistrza świata, a Grönholm został wicemistrzem przegrywając w łącznej klasyfikacji o cztery punkty. Jeszcze w trakcie sezonu 2007, we wrześniu, Grönholm oświadczył oficjalnie, iż kończy swoją karierę. Motywował to tym, że chciałby poświęcić więcej czasu swojej rodzinie.

Pytanie: Kto wyprzedził Grönholma podczas debiutanckiego wyścigu sezonu 2007?
Odpowiedź: Sébastienem Loebem i Danielem Sordo

Pytanie: Ile razy w karierze Grönholm wygrał Rajd Szwecji?
Odpowiedź: piąte

Pytanie: Ile straty do pierwszego zawodnika miał Grönholm w Rajdzie Norwegii?
Odpowiedź: 9,5 sekundy

Pytanie: Dlaczego Loeb był zmuszony do wycofania się z klasyfikacji w sezonie 2007?
Odpowiedź: na skutek urwania koła
Nepotyzm

Nepotyzm jest powszechny w krajach Trzeciego Świata, gdzie lojalność wobec rodziny jest nakazem kulturowym i gdzie faworyzowanie krewnych przybiera nierzadko karykaturalne formy. W reżimach dyktatorskich zdarza się „dziedziczenie” najwyższych stanowisk w państwie, czego przykładem jest Korea Północna, gdzie stanowisko przywódcy państwa i partii po Kim Ir Senie objął jego syn Kim Dzong Il, a następnie wnuk Kim Dzong Un. Różne państwa w różny sposób regulują kwestie pokrewieństwa w administracji publicznej. Do nepotyzmu może dochodzić zarówno na poziomie państwowym (obsadzanie stanowisk politycznych), jak również w organizacjach, instytucjach i firmach.

Pytanie: Co uzasadnia nepotyzm w krajach Trzeciego Świata?
Odpowiedź: lojalność wobec rodziny

Pytanie: Kto przejął stanowisko szefa partii po Kim Ir Senie?
Odpowiedź: Kim Dzong Il

Pytanie: Czy istnieje jedna procedura dotycząca regulacji nepotyzmu we wszystkich państwach na świecie?
Odpowiedź: Różne państwa w różny sposób regulują kwestie pokrewieństwa w administracji publicznej

Pytanie: W jakich miejscach, oprócz administracji może dochodzić do nepotyzmu?
Odpowiedź: w organizacjach, instytucjach i firmach
Domain Name System

DNS to również protokół komunikacyjny opisujący sposób łączenia się klientów z serwerami DNS. Częścią specyfikacji protokołu jest również zestaw zaleceń, jak aktualizować wpisy w bazach domen internetowych.
Na świecie jest wiele serwerów DNS, które odpowiadają za obsługę poszczególnych domen internetowych. Domeny mają strukturę drzewiastą, na szczycie znajduje się 13 głównych serwerów (root servers) obsługujących domeny najwyższego poziomu (TLD – top level domains), których listę z ich adresami IP można pobrać z ftp://ftp.rs.internic.net/domain/named.root

Pytanie: Jakie zadanie ma DNS w ramach protokołu komunikacyjnego?
Odpowiedź: opisujący sposób łączenia się klientów z serwerami DNS

Pytanie: Czy DNS usprawnia aktualizację wpisów w bazach domen?
Odpowiedź: Częścią specyfikacji protokołu jest również zestaw zaleceń, jak aktualizować wpisy w bazach domen internetowych

Pytanie: Czy DMS jest jednym systemem ogólnoświatowym?
Odpowiedź: Na świecie jest wiele serwerów DNS

Pytanie: Co obsługuje pojedynczy system DMS?
Odpowiedź: poszczególnych domen internetowych
Nocardia

Bakterie powszechnie występują na całym świecie w glebie bogatej w materię organiczną. Infekcje spowodowane przez bakterie Nocardia są egzogenne, czyli fizjologicznie drobnoustroje nie są częścią flory bakteryjnej człowieka. Zakażenie przenosi się poprzez kontaminację rany lub aspirację patogenów. Mogą być one przenoszone razem z kurzem. Transmisja z człowieka na człowieka nie została potwierdzona. Zwiększająca się liczba infekcji jest szczególnie widoczna w grupach podwyższonego ryzyka, w tym u osób zakażonych wirusem HIV, osób z przeszczepionymi narządami oraz przeszczepionym szpikiem kostnym. Również przyjmowanie sterydów, cukrzyca czy alkoholizm zwiększają ryzyko zachorowania.

Pytanie: Co to oznacza, że infekcje są egzogenne?
Odpowiedź: fizjologicznie drobnoustroje nie są częścią flory bakteryjnej człowieka

Pytanie: W jaki sposób można się zarazić nokardią?
Odpowiedź: poprzez kontaminację rany lub aspirację patogenów

Pytanie: Czy osoby zarażone wirusem HIV są szczególnie podatne na zarażenie nokardią?
Odpowiedź: Zwiększająca się liczba infekcji jest szczególnie widoczna w grupach podwyższonego ryzyka, w tym u osób zakażonych wirusem HIV
Perun

Pomimo informacji źródłowych pochodzących jedynie z Rusi, domniemywać można, że kult Peruna rozpowszechniony był na całą Słowiańszczyznę. Prokopiusz z Cezarei pisze o Słowianach: Wierzą, że jeden z bogów, twórca błyskawicy, jest jedynym władcą wszystkiego, i składają mu w ofierze woły i wszystkie inne zwierzęta. Dowodem na ogólnosłowiański kult Peruna mogą być też niektóre nazwy miejscowe, jak np. nazwa miejscowości Prohn koło Strzałowa, czy liczne nazwy miejscowe na Bałkanach, jak Perunovac. Ponadto wśród Połabian odnotowano kult bóstw o imionach Prowe i Porenut, które prawdopodobnie mogły być miejscowymi odmianami kultu Peruna. Brak powszechności imienia Peruna tłumaczony jest istnieniem wśród Słowian prawa tabu, zabraniającego wymawiana imienia bóstwa (analogiczne tabu zabraniające wymawiania imienia gromowładcy poświadczone jest wśród ludów bałtyjskich).

Pytanie: Czy kult Peruna z całą pewnością obejmował całą Słowiańszczyznę?
Odpowiedź: domniemywać można, że kult Peruna rozpowszechniony był na całą Słowiańszczyznę

Pytanie: Skąd pochodzą informacje źródłowe dotyczące kultu Peruna?
Odpowiedź: Rusi

Pytanie: Co według Prokopiusza było atrybutem Perona?
Odpowiedź: błyskawicy

Pytanie: Co według Prokopiusza Peron otrzymywał od Słowian w ofierze?
Odpowiedź: woły i wszystkie inne zwierzęta
Nirmal Purja

W 2019 przystąpił do realizacji planu pod nazwą ang. Project Possible. Plan zakładał zdobycie korony Himalajów i Karakorum. Plan zrealizował w rekordowym czasie 189 dni. Za to osiągnięcie został wpisany do Księgi rekordów Guinnessa w kategorii Najszybsze wejście na wszystkie góry powyżej 8000 m (mężczyzna) (ang. Fastest ascent of all mountains over 8,000 m (male)) i dodatkowo w kategorii Najszybszy czas wspinaczki na pierwszą piątkę ośmiotysięczników (ang. Fastest time to climb the top five 8,000ers).

Pytanie: Kiedy Purja wcielił w życie Project Possible?
Odpowiedź: 2019

Pytanie: Na czym polegał Project Possible?
Odpowiedź: zdobycie korony Himalajów i Karakorum

Pytanie: Ile czasu na realizację Project Possible potrzebował Purja?
Odpowiedź: 189 dni

Pytanie: Z jakim osiągnięciem Purja zapisał się w Księdze Rekordów Guinnessa?
Odpowiedź: Najszybsze wejście na wszystkie góry powyżej 8000 m (mężczyzna) (ang. Fastest ascent of all mountains over 8,000 m (male)) i dodatkowo w kategorii Najszybszy czas wspinaczki na pierwszą piątkę ośmiotysięczników
Układ Warszawski

Utworzone na podstawie art. 5 Układu. Stanowiło najwyższy organ dowodzenia Układu. Na jego czele stał Naczelny Dowódca ZSZ oraz zastępcy, którymi początkowo byli ministrowie, a potem wiceministrowie obrony stron układu. Dowództwo nad wydzielonym wojskami każdego z państw sprawowali ministrowie obrony tych państw. Naczelnemu dowódcy ZSZ podlegał Sztab ZSZ, w skład którego wchodzili przedstawiciele sił zbrojnych państw członkowskich Układu. Sztab ZSZ utworzono w 1969, znajdował się w Moskwie przy pr. Leningradskim (Ленинградский проспект) 41, w budynku wybudowanego w 1931 b. dworca lotniczego Centralnego Lotniska im. Frunzego w Chodynce, od lat 40. sztabie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, po rozpadzie Związku Radzieckiego Sztabie Koordynacji Współpracy Wojskowej Państw Członków WNP (Штаб по координации военного сотрудничества государств-членов СНГ), obecnie siedzibie Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (Организация Договора о Коллективной Безопасности). Od 1969 przy dowództwie ZSZ funkcjonowała Rada Wojskowa, w skład której wchodzili zastępcy naczelnego dowódcy ZSZ oraz szef sztabu ZSZ.

Pytanie: Kto dowodził wojskami poszczególnych państw Układu?
Odpowiedź: ministrowie obrony tych państw

Pytanie: Jakie osoby należały do Sztabu ZSZ?
Odpowiedź: przedstawiciele sił zbrojnych państw członkowskich Układu

Pytanie: Pod jakim adresem była zlokalizowana siedziby Sztabu ZSZ?
Odpowiedź: w Moskwie przy pr. Leningradskim (Ленинградский проспект) 41

Pytanie: Jaka była historia budynku, który za swoją siedzibę przyjął Sztab ZSZ?
Odpowiedź: wybudowanego w 1931 b. dworca lotniczego Centralnego Lotniska im. Frunzego w Chodynce, od lat 40. sztabie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, po rozpadzie Związku Radzieckiego Sztabie Koordynacji Współpracy Wojskowej Państw Członków WNP (Штаб по координации военного сотрудничества государств-членов СНГ), obecnie siedzibie Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (Организация Договора о Коллективной Безопасности)
Leszek Kuzaj

Rok 2004 rozpoczął od startów w rajdach: Janner, Sumava, Prešov i Vranov. Był to pierwszy rok, w którym Kuzaj zaczął budować i wynajmować samochody marki Subaru. Zakaz samochodów WRC w MP był powodem przesiadki kierowcy do Imprezy STi N10 grupy N. W tym roku wywalczył kolejny tytuł mistrza Polski wygrywając m.in. rajdy: Elmot i Rzeszowski. Koniec sezonu to wygrana w Rajdzie Barbórki Warszawskiej. Początek roku 2005 to udany start w Belgii, gdzie wygrał Rajd Bleu Ardenne. Rajdu del Ciocco nie ukończył. Dalsza cześć sezonu to starty w RSMP i RSME za kierownicą najnowszego Subaru Imprezy STI N11 grupy N.

Pytanie: W jakich rajdach w 2004 roku wystartował w pierwszej kolejności?
Odpowiedź: Janner, Sumava, Prešov i Vranov

Pytanie: Jaką działalność rozpoczął w 2004 roku?
Odpowiedź: zaczął budować i wynajmować samochody marki Subaru

Pytanie: Co wpłynęło na to, że zmienił samochód?
Odpowiedź: Zakaz samochodów WRC w MP

Pytanie: W jakim samochodzie wystartował w RSMP w 2005 roku?
Odpowiedź: najnowszego Subaru Imprezy STI N11 grupy N

Pytanie: Czy w 2005 roku wygrał rajd del Ciocco?
Odpowiedź: Rajdu del Ciocco nie ukończył
Szmalcownik

Liczba szmalcowników jest nieznana. Historyk Gunnar Paulsson podaje, że w okupowanej Warszawie działało kilkaset gangów szmalcowniczych liczących razem 3–4 tysiące osób. Jan Grabowski zwraca uwagę, że nie jest jasne, czy liczba ta mówi o parających się szmalcownictwem na przestrzeni czterech lat okupacji, czy też o liczbie ludzi tropiących Żydów każdego dnia okupacji; dodatkowo dla wielu osób szmalcownictwo stanowiło zajęcie dorywcze. Grabowski odrzuca również tezę, że „szmalcownicy” rekrutowali się głównie spośród „przedwojennych kryminalistów i lokalnej hołoty”, i podaje, że „szmalcownicy rekrutowali się spośród wszystkich warstw społecznych”. Wśród 240 szmalcowników, którymi w latach 1940–1943 interesowały się sądy niemieckie w Warszawie, było tylko 20 osób skazanych przed wojną za przestępstwa kryminalne.

Pytanie: Jak prezentowała się liczebność szmalcowników na terenie okupowanej Warszawy, zdaniem Gunnara Paulssona?
Odpowiedź: kilkaset gangów szmalcowniczych liczących razem 3–4 tysiące osób

Pytanie: Jakie niejasności związane z liczbą szmalcowników działających na terenie okupowanej Warszawy przytacza Jan Grabowski?
Odpowiedź: nie jest jasne, czy liczba ta mówi o parających się szmalcownictwem na przestrzeni czterech lat okupacji, czy też o liczbie ludzi tropiących Żydów każdego dnia okupacji; dodatkowo dla wielu osób szmalcownictwo stanowiło zajęcie dorywcze

Pytanie: Jakie osoby parały się szmalcownictwem, zdaniem Jana Grabowskiego?
Odpowiedź: spośród wszystkich warstw społecznych

Pytanie: Czy większość szmalcowników monitorowanych przez niemieckie sądy posiadało kryminalną przeszłość?
Odpowiedź: społecznych”. Wśród 240 szmalcowników, którymi w latach 1940–1943 interesowały się sądy niemieckie w Warszawie, było tylko 20 osób skazanych przed wojną za przestępstwa kryminalne
Szahruch

W rezultacie Azerbejdżan pozostał w rękach Kara Kojunlu. W sierpniu/wrześniu 1422 roku dowódcy Iskandara zaatakowali Soltanije, zostali jednak pokonani przez jej namiestnika, Iliasa Chodżę. Po tym wydarzeniu Szahruch przysłał posiłki dla wzmocnienia obrony regionu. Wiosną 1427 roku Uług Beg wraz ze swoim bratem Muhammadem Dżukim wbrew zakazowi Szahrucha wyruszył przeciwko plądrującemu jego terytorium chanowi Złotej Ordy Borakowi (1422–1427). Bracia ponieśli dotkliwą porażkę i ich armia powróciła w nieładzie do Samarkandy. Niedługo potem Szahruch przybył do Mawarannahru i czasowo odwołał Uług Bega z jego namiestnictwa. W roku 1428 Iskandar splądrował terytoria Timurydów, a w następnym zajął szereg ich zachodnich miast, włącznie z Soltanije i Kazwinem. W odpowiedzi Szahruch wyruszył przeciwko niemu z wielką armią i pokonał go w dwudniowej bitwie stoczonej 17 i 18 września pod Salmas. Zdał on sobie jednak sprawę, że nie pokona całkowicie Kara Kojunlu, i ustanowił najmłodszego syna Kara Jusufa, Abu Sa’ida, namiestnikiem Azerbejdżanu w swoim imieniu. Niedługo po tym, jak Szahruch wiosną 1430 roku wycofał się z Azerbejdżanu, Iskandar pokonał i zabił Abu Sa’ida. Niemniej walki pomiędzy synami Kara Jusufa zapewniły Szahruchowi kilka lat pokoju. W latach 1433 i 1434 walczący z Iskandarem bracia, Szah Mehmed, Isfahan i Dżahanszah (1438–1467), kolejno uznawali się za wasali Szahrucha. W roku 1434 uznał on Dżahanszaha za przywódcę Kara Kojunlu i wyruszył przeciwko Iskandarowi. Ten wycofał się w kierunku Erzurumu i po krwawej choć zwycięskiej bitwie z Ak Kojunlu uciekł na terytorium Osmanów, co pozwoliło Szahruchowi zainstalować Dżahanszaha w Azerbejdżanie. W październiku 1436 roku Szahruch powrócił do Chorasanu. Iskandar zaatakował Dżahanszaha, jednak w roku 1438 został przez niego pokonany w bitwie w pobliżu Tebrizu. Oblężony przez swojego brata w niedostępnej twierdzy Alindżak Iskandar zginął z ręki własnego syna Szah Kubada w tym samym roku. Dżahanszah uznawał nominalną zwierzchność Szahrucha aż do jego śmierci.

Pytanie: Kiedy doszło do ataku na Soltanije przez dowódców Iskandara?
Odpowiedź: sierpniu/wrześniu 1422

Pytanie: Czy dowódcy Iskandara zwyciężyli w ataku na Soltanije?
Odpowiedź: zostali jednak pokonani przez jej namiestnika

Pytanie: Kto był namiestnikiem Soltanije w 1422 roku?
Odpowiedź: Iliasa Chodżę

Pytanie: Czy Szaruh wydał rozkaz ataku na Boraka w 1427 roku?
Odpowiedź: Wiosną 1427 roku Uług Beg wraz ze swoim bratem Muhammadem Dżukim wbrew zakazowi Szahrucha wyruszył przeciwko plądrującemu jego terytorium chanowi Złotej Ordy Borakowi
Włośniki

U sagowcowych włośniki są nieliczne (ryzoderma jest zgrubiała, grubościenna). Brak włośników u przedstawicieli rodzin araukariowatych i cyprysowatych. U sosnowatych włośniki rozwijają się jako wyrostki z drugiej lub trzeciej warstwy komórek, licząc od powierzchni korzenia, i jest ich niewiele – w zasadzie występują tylko na korzeniach długich. Brak ich na korzeniach współżyjących z grzybami. Ścianki włośników z wiekiem ciemnieją i grubieją (następuje tzw. metadermizacja), chociaż na ogół nie drewnieją (proces ten następuje jednak u cisowatych, gdzie u roślin z rodzaju torreja ściany włośników są w efekcie wyraźnie zgrubiałe).

Pytanie: Jak wygląda ryzoderma u sagowcowych?
Odpowiedź: jest zgrubiała, grubościenna

Pytanie: Gdzie nie występują włośniki?
Odpowiedź: u przedstawicieli rodzin araukariowatych i cyprysowatych

Pytanie: W jakiej części korzeni znajdują się włośniki w sosnowatych?
Odpowiedź: na korzeniach długich

Pytanie: Czy włośniki współżyją z grzybami?
Odpowiedź: Brak ich na korzeniach współżyjących z grzybami

Pytanie: Czy włośniki drewnieją u większości drzew?
Odpowiedź: na ogół nie drewnieją
Palestyna

W 1947 Organizacja Narodów Zjednoczonych przedstawiła projekt podziału Palestyny na dwie części: żydowską i arabską, zakładający oddanie ponad połowy terytorium Palestyny państwu żydowskiemu (Izraelowi) oraz umiędzynarodowienie Jerozolimy. Doprowadziło to do wybuchu walk między stroną arabską i żydowską w Palestynie, m.in. do Masakry w Dajr Jasin. W przeddzień wygaśnięcia mandatu brytyjskiego (1948) sąsiednie państwa arabskie: Egipt, Transjordania, Irak, Liban i Syria zaatakowały powstające państwo Izrael, poniosły jednak klęskę. Izrael utrzymał całe przeznaczone dla siebie przez ONZ terytorium, a także zajął zachodnią Jerozolimę i znaczną część ziem przewidzianych dla państwa arabskiego, usuwając przy tym, lub nie zezwalając na powrót zbiegłej przed działaniami wojennymi, autochtonicznej ludności arabskiej. Pozostałą część Palestyny podzieliły między siebie Transjordania, która, po zajęciu Zachodniego Brzegu Jordanu przyjęła niedługo potem nazwę Jordanii, oraz Egipt, który sprawował kontrolę nad Strefą Gazy.

Pytanie: Kto wyszedł z propozycją segmentacji Palestyny w 1947?
Odpowiedź: Organizacja Narodów Zjednoczonych

Pytanie: Na jakie dwie części proponowano zdecentralizować Palestynę?
Odpowiedź: żydowską i arabską

Pytanie: Czy Jerozolima miała zostać włączona do którejś z wydzielonych części Palestyny?
Odpowiedź: umiędzynarodowienie Jerozolimy

Pytanie: Czy Egipt z powodzeniem najechał na Izrael?
Odpowiedź: Egipt, Transjordania, Irak, Liban i Syria zaatakowały powstające państwo Izrael, poniosły jednak klęskę
Jedzący kartofle

Van Gogh w ramach przygotowań przed namalowaniem ostatecznego płótna zrealizował liczne studia portretowe i kilka szkiców kompozycji węglem i farbami olejnymi. Obraz Jedzący kartofle miał być podsumowaniem pięciu lat studiów i dowodem talentu ambitnego młodego artysty. Skupiony na tworzeniu dojrzałych postaci, van Gogh liczył się z faktem, że pierwsza próba nie obejdzie się bez potknięć. Jeszcze w 1883, podczas pobytu w Hadze, kiedy opanował zaledwie podstawy malarstwa, miał nadzieję namalować postacie, które świadczyłyby o jego talencie. Obraz Kopiący kartofle, nad którym pracę rozpoczął w sierpniu tego samego roku, był efektem pierwszej próby stworzenia dużej kompozycji. Pragnienie wywarcia wrażenia okazało się jednak większe niż jego artystyczne umiejętności i po wykonaniu pierwszego szkicu van Gogh zarzucił projekt. Również w Nuenen, gdzie osiadł pod koniec 1883, postawił sobie za cel stworzenie dojrzałej kompozycji z kilkoma postaciami. Nie udało mu się zrealizować tego zamierzenia, a jedynymi jego pracami z więcej niż jedną postacią były szkice do dużych malowideł zleconych mu jako dekoracje wnętrza jadalni jego przyjaciela Hermansa. To, że van Gogh ograniczył się do dwóch lub trzech postaci (zamiast pięciu lub sześciu, jak chciał Hermans), wskazuje, jak artysta oceniał swoje ówczesne malarskie umiejętności. Tych planów również nie udało się zrealizować, a całe przedsięwzięcie zatrzymało się na etapie szkiców. Mimo że wciąż nie był pewien swych zdolności, jeśli chodzi o malowanie żywej natury, był na ogół zadowolony ze swoich studiów postaci. Konsultował się z bratem Theo, wpływowym marszandem firmy Goupil & Cie, jednak ten miał zastrzeżenia do jakości ostatniej pracy Vincenta, uważając ją za niedojrzałą i niewartą promowania.

Pytanie: Czy Van Gogh do malowania Jedzącego kartofle podszedł spontanicznie?
Odpowiedź: Van Gogh w ramach przygotowań przed namalowaniem ostatecznego płótna zrealizował liczne studia portretowe i kilka szkiców kompozycji węglem i farbami olejnymi

Pytanie: Czego miał dowieść obraz Jedzący kartofle według Van Gogha?
Odpowiedź: talentu

Pytanie: Czy Van Gogh ukończył obraz Kopiący kartofle?
Odpowiedź: po wykonaniu pierwszego szkicu van Gogh zarzucił projekt
Joanna Lichocka

13 lutego 2020, podczas 5. posiedzenia Sejmu IX kadencji, Joanna Lichocka pokazała środkowy palec w kierunku ław opozycji. Gest posłanki był szeroko komentowany przez polskie i zagraniczne media. Sama posłanka początkowo tłumaczyła, że nie pokazywała środkowego palca, lecz energicznie pocierała nim oko oraz odruchowo odgarniała włosy z czoła, a zdjęcia, na których widać rzekomy gest, uznała za rozpowszechnianie fałszerstwa oraz manipulację stopklatkami z nagrania filmowego. Ostatecznie jednak publicznie przeprosiła za swoje zachowanie, stwierdzając, że „mogła być bardziej ostrożna z ekspresją” oraz że gest „nie miał złych intencji”.

Pytanie: Jakiego gestu dopuściła się Lichocka 13 lutego 2020?
Odpowiedź: pokazała środkowy palec

Pytanie: Do kogo skierowany był gest Lichockiej z 13 lutego 2020?
Odpowiedź: opozycji

Pytanie: Jak tłumaczyła się Lichocka z wykonanego gestu?
Odpowiedź: energicznie pocierała nim oko oraz odruchowo odgarniała włosy z czoła

Pytanie: Czy Lichocka przyznała się do gestu wykonanego intencjonalnie?
Odpowiedź: uznała za rozpowszechnianie fałszerstwa oraz manipulację stopklatkami z nagrania filmowego
Powstanie iżewsko-wotkińskie

10 września 1918 roku bolszewicy odzyskali Kazań. Od tej pory losy powstańców Iżewska i Wotkińska były przesądzone. Ich siły zbrojne w wyniku dotychczasowych walk były znacznie osłabione, spadając pod koniec września do liczebności ok. 10 tysięcy ludzi. Bolszewicy skierowali przeciwko nim siły 3 Armii pod dowództwem Michaiła Łaszewicza i odbudowanej 2 Armii pod dowództwem Wasilija Szorina, zwolnione spod Kazania. Na początku października upadł Sarapuł. Siły powstańcze zostały praktycznie okrążone. Jedynym obszarem, łączącym je z terenami kontrolowanymi przez Białych, pozostawało ujście rzeki Białej. Dowództwo powstańcze i władze Prikamskiego Komucza nie chcieli jednak ewakuować się w kierunku Ufy, lecz przyjęły strategię dalszego prowadzenia działań wojennych w oczekiwaniu na przybycie wojsk Białych.

Pytanie: Jaki teren został zdobyty przez bolszewików w pierwszej połowie września 1918 roku?
Odpowiedź: Kazań

Pytanie: Przez jakie bolszewickie jednostki wojskowe zostały zaatakowane siły zbrojne powstańców?
Odpowiedź: 3 Armii pod dowództwem Michaiła Łaszewicza i odbudowanej 2 Armii pod dowództwem Wasilija Szorina

Pytanie: Czy Sarapuł został ostatecznie przejęty przez bolszewików?
Odpowiedź: Na początku października upadł Sarapuł

Pytanie: Czy po upadku Sarapułu powstańcy ewakuowali swoje siły zbrojne w stronę Ufy?
Odpowiedź: Dowództwo powstańcze i władze Prikamskiego Komucza nie chcieli jednak ewakuować się w kierunku Ufy, lecz przyjęły strategię dalszego prowadzenia działań wojennych w oczekiwaniu na przybycie wojsk Białych