the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
iPhone

iPhone w pierwszej wersji obsługiwał transmisję danych EDGE opartą o sieć 2G, dopiero następna odsłona znana jako iPhone 3G posiada wbudowaną obsługę systemu telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G. iPhone po raz pierwszy został zaprezentowany 9 stycznia 2007 na wystawie Macworld w San Francisco przez Steve’a Jobsa. Po premierze iPhone’a akcje Apple skoczyły gwałtownie w górę. Z powodu prac nad iPhonem premierę systemu operacyjnego Mac OS X v 10.5 przełożono z 11 czerwca na 26 października 2007.

Pytanie: Kiedy został przedstawiony pierwszy telefon Apple?
Odpowiedź: 9 stycznia 2007

Pytanie: Kiedy ostatecznie miał zadebiutować nowy OS na komputery Macintosh?
Odpowiedź: 26 października 2007

Pytanie: Jaki typ obsługi telefonii komórkowej posiadał debiutancki model telefonu?
Odpowiedź: EDGE

Pytanie: Kto przedstawił pierwszy model telefonu marki?
Odpowiedź: Steve’a Jobsa
Kurdowie

Zawarty po zakończeniu I wojny światowej traktat w Sèvres z 1920 roku ustanawiał autonomię dla Kurdów, z możliwością ewentualnego uzyskania przez nich niepodległości w dalszej przyszłości. 10 października 1921 Kurdowie proklamowali powstanie Królestwa Kurdystanu. Jednak odkrycie złóż ropy na terenach kurdyjskich w dzisiejszym północnym Iraku spowodowało, że Ententa wycofała swoje poparcie dla projektu niepodległego Kurdystanu, zaś jego ziemie zostały podzielone traktatem z Lozanny w 1923 roku pomiędzy młodoturecką, laicką Turcję, Persję, brytyjski mandat Ligi Narodów w Iraku oraz francuski w Syrii. W 1924 wojska brytyjskie zlikwidowały Królestwo Kurdystanu.

Pytanie: Jaki dokument głosił autonomię Kurdów? 
Odpowiedź: traktat w Sèvres

Pytanie: Czy Kurdowie mieli szansę na stworzenie niepodległego państwa?
Odpowiedź: z możliwością ewentualnego uzyskania przez nich niepodległości w dalszej przyszłości

Pytanie: Co spowodowało zmianę decyzji o uzyskaniu niepodległości Kurdów?
Odpowiedź: odkrycie złóż ropy na terenach kurdyjskich

Pytanie: Jaki dokument podzielił ziemie kurdyjskie pomiędzy inne państwa?
Odpowiedź: traktatem z Lozanny
Burmistrzowie i prezydenci Gdańska

19 lutego 1814 – 28 marca 1850 – Joachim Heinrich Weickhmann (nadburmistrz)
1814-1820 – Johann Willhelm Wernsdorff (burmistrz)
1820-1827 – Carl Gottlieb Döring (burmistrz)
1827-1836 – Georg Alexander Lankau (burmistrz)
1836-1842 – Friedrich Gotthold Siewert (burmistrz)
1842-1846 – Georg Carl Jacobi (burmistrz)
1847-1862 – Samuel Friedrich Schumann (burmistrz)
styczeń 1850 – 29 grudnia 1862 – Karl August Groddeck (nadburmistrz)
1 stycznia 1863 – 30 listopada 1890 – Leopold von Winter (nadburmistrz)
1863-1875 – Johann Heinrich Lintz (burmistrz)
1876-1877 – Carl Mackbach (burmistrz)
1878-1894 – Albrecht Bruno Hageman (burmistrz)
8 stycznia 1891 – 21 stycznia 1896 – Karl Adolf Baumbach (nadburmistrz)
1895-1910 – Otto Trampe (burmistrz)
14 sierpnia 1896 – 30 listopada 1902 – Clemens Gottlieb Delbrück (nadburmistrz)
20 kwietnia 1903 – 8 lutego 1910 – Heinrich Ehlers (nadburmistrz)
12 sierpnia 1910 – 8 października 1918 – Heinrich Scholtz (nadburmistrz)
1910-1921 – Hugo Bail (burmistrz)
19 lutego 1919 – 6 grudnia 1920 – Heinrich Sahm (nadburmistrz)

Pytanie: Kto sprawował urząd nadburmistrza wcześniej, Weickhmann czy Groddeck?
Odpowiedź: 19 lutego 1814 – 28 marca 1850 – Joachim Heinrich Weickhmann (nadburmistrz)
1814-1820 – Johann Willhelm Wernsdorff (burmistrz)
1820-1827 – Carl Gottlieb Döring (burmistrz)
1827-1836 – Georg Alexander Lankau (burmistrz)
1836-1842 – Friedrich Gotthold Siewert (burmistrz)
1842-1846 – Georg Carl Jacobi (burmistrz)
1847-1862 – Samuel Friedrich Schumann (burmistrz)
styczeń 1850 – 29 grudnia 1862 – Karl August Groddeck (nadburmistrz)

Pytanie: Kto sprawował urząd burmistrza w czasie I wojny światowej?
Odpowiedź: 1910-1921 – Hugo Bail (burmistrz)

Pytanie: Kto sprawował urząd nadburmistrza bespośrednio po Karlu Adolfie Baumbachu?
Odpowiedź: Clemens Gottlieb Delbrück

Pytanie: Kto został burmistrzem bezpośrednio po Johannie Heinrichu Lintzu, Carl Mackbach czy Albrecht Bruno Hageman?
Odpowiedź: 1863-1875 – Johann Heinrich Lintz (burmistrz)
1876-1877 – Carl Mackbach (burmistrz)
1878-1894 – Albrecht Bruno Hageman (burmistrz)
Pięćdziesiąt twarzy Greya

Pewnego dnia Christian ma udzielić wywiadu jednej z lokalnych gazet. Przeprowadza go dwudziestojednoletnia studentka literatury francuskiej Anastazja Steele. Kobieta jest zafascynowana młodym milionerem, opowiada mu o swoim życiu i zainteresowaniach. Grey ofiarowuje Anastazji swoją wizytówkę i prosi, aby do niego zadzwoniła. Steele zaczyna przeżywać coraz większą fascynację poznanym mężczyzną, spotkanie rozbudza również jej fantazje erotyczne. Anastazja zrywa ze swoim chłopakiem i postanawia po raz kolejny spotkać się z Christianem Greyem. Umawiają się na kolację w jednej z luksusowych restauracji, po czym mężczyzna zabiera kobietę do swojego luksusowego apartamentu. Na miejscu uprawiają namiętny seks, połączony z praktykami sadomasochistycznymi. Anastazja wyznaje Christianowi swoją miłość, na co ten odpowiada, że będzie mogła z nim być tylko wtedy, jeśli zgodzi się zostać jego seksualną niewolnicą i zrobi wszystko, czego tylko on zapragnie.

Pytanie: Co studiuje dziewczyna przeprowadzająca wywiad z Greyem?
Odpowiedź: literatury francuskiej

Pytanie: O co Grey prosi dziewczynę?
Odpowiedź: aby do niego zadzwoniła

Pytanie: Co robi dziewczyna, by ponownie spotkać się z Greyem?
Odpowiedź: zrywa ze swoim chłopakiem

Pytanie: Jaki warunek Grey stawia Anastazji?
Odpowiedź: będzie mogła z nim być tylko wtedy, jeśli zgodzi się zostać jego seksualną niewolnicą i zrobi wszystko, czego tylko on zapragnie

Pytanie: Czy pomiędzy Greyem a Anastazją dochodzi do kontaktów seksualnych?
Odpowiedź: Na miejscu uprawiają namiętny seks
Ekembo

Kręgosłup w części dystalnej układał się równolegle do podłoża, jak i u dzisiejszych małp zwierzokształtnych, co sprawiało, że oglądane z daleka ekembo specjalnie by się od nich nie różnił sylwetką, nie licząc jednej istotnej cechy: nie było ogona. Jak na małpę człekokształtną przystało, kręgosłup ekembo wieńczyła kość ogonowa, zawijająca się ku przodowi. Nie jest to pogląd akceptowany przez ogół badaczy, ale oparty na rekonstrukcji poczynionej na bazie kości krzyżowej, wąskiej; niewielkie kręgi ogonowe mogły się po prostu nie zachować. Pierwszym naczelnym, co do braku ogona u którego nie ma żadnych wątpliwości z uwagi na obecną w zapisie kopalnym kość guziczną, jest dopiero nacholapitek. Begun uważa jednak, że już ekembo ogona nie miał, z czego wnioskuje, że linia koczkodanowców, zaopatrzonych w ogon, którym pomaga on utrzymać równowagę, musiała oddzielić się od linii człekokształtnych wcześniej. Ponadto odcinek lędźwiowy tworzyło 6 kręgów o wyrostkach poprzecznych wychodzących z grzbietowego brzegu trzonu, bardziej brzusznie, niż u Morotopithecus (podaje tak praca ustanawiająca nowy rodzaj, której David Begun jest współautorem, w swojej książce popularnonaukowej pisze on już jednak o 7). Prócz nich wydatne wyrostki dodatkowe stanowiły miejsce przyczepu dla mięśnia prostownika kręgosłupa. Generalnie Begun nie widzi znaczących różnic między kręgosłupem lędźwiowym u ekembo i koczkodanowców. W każdym razie chodzi o większy odstęp między przednimi a tylnymi łapami. Kręgosłup taki był giętki, zapewniał szeroki zakres ruchów. Budowa taka to przystosowanie do biegu na czterech łapach. U późniejszych człekokształtnych występuje mniej kręgów lędźwiowych. U człowieka rozumnego jest ich 5. Skrócenie tego odcinka czyni kręgosłup stabilniejszym, co ma znaczenie dla dwunożności, ale rozwinęło się wpierw jako przystosowanie do brachiacji.

Pytanie: Czy ekembo miał ogon?
Odpowiedź: nie było ogona

Pytanie: Jaki naczelny, do którego jest pewność, jako pierwszy nie wykształcił ogona?
Odpowiedź: nacholapitek

Pytanie: Czy według Beguna kręgosłupy kembo i koczkodanowców są podobne?
Odpowiedź: Generalnie Begun nie widzi znaczących różnic między kręgosłupem lędźwiowym u ekembo i koczkodanowców

Pytanie: Ile kręgów ma człowiek rozumny? 
Odpowiedź: 5

Pytanie: Jak u dzisiejszych małp zwierzokształtnych układa się kręgosłup w części dystalnej?
Odpowiedź: równolegle do podłoża
Oscar Pistorius

Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2012 w Londynie Pistorius został pierwszym paraolimpijczykiem po amputacji obu kończyn, który wziął udział w igrzyskach olimpijskich. Pistorius brał udział w wyścigu na 400 metrów i był częścią reprezentacji RPA w 4 × 400 metrów, gdzie był przekaźnikiem zespołu. Wziął również udział w Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012, gdzie wystąpił w wyścigach na 100 metrów, 200 metrów i 400 metrów w klasyfikacji T44, a w T42-T46 4 × 100 metrów znów był przekaźnikiem. Zdobył złote medale w wyścigu na 400 metrów, pobijając dotychczasowy paraolimpijski rekord (46,68 s) oraz w biegu 4 × 100 metrów – pobijającym dotychczasowy rekord (41,78 s). Pistorius również zdobył srebro w wyścigu na 200 metrów, gdzie w półfinale ustanowił kolejny rekord Świata (21,30 s).

Pytanie: Czy ktoś przed nim wystąpił na igrzyskach olimpijskich z takim rodzajem niepełnosprawności?
Odpowiedź: Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2012 w Londynie Pistorius został pierwszym paraolimpijczykiem po amputacji obu kończyn, który wziął udział w igrzyskach olimpijskich

Pytanie: Czy w 2012 roku wystartował zarówno w igrzyskach olimpijskich, jak i paraolimpijskich?
Odpowiedź: został pierwszym paraolimpijczykiem po amputacji obu kończyn, który wziął udział w igrzyskach olimpijskich. Pistorius brał udział w wyścigu na 400 metrów i był częścią reprezentacji RPA w 4 × 400 metrów, gdzie był przekaźnikiem zespołu. Wziął również udział w Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012

Pytanie: W jakich konkurencjach wystartował na igrzyskach olimpijskich w 2012 roku?
Odpowiedź: w wyścigu na 400 metrów i był częścią reprezentacji RPA w 4 × 400 metrów

Pytanie: Medal z jakiego kruszcu zdobył w biegu na 400 metrów na tych igrzyskach paraolimpijskich?
Odpowiedź: złote

Pytanie: Ile wyniósł poprawiony przez niego na tych igrzyskach paraolimpijskich rekord świata w biegu na dystansie 200 m?
Odpowiedź: 21,30 s
I-168

O godzinie 4:10 rano, dwa dni po głównej bitwie lotniskowców pod Midway, Tanabe upewnił się, że w odległości 12 mil ma przed sobą uszkodzony podczas bitwy USS „Yorktown” wraz z pierścieniem eskorty. Dopiero jednak około 05:30 po wschodzie słońca Tanabe mógł wyraźnie zobaczyć w odległości 11 mil maszty wrogich jednostek. Niszczyciele zbliżały się do lotniskowca w celu dowiezienia z powrotem na „Yorktowna” części jego własnej załogi, która miała przygotować go do holowania do Pearl Harbor. I-168 wciąż zbliżał się na powierzchni, do momentu kiedy Tanabe ocenił, że jego okręt może zostać spostrzeżony. Wydał wówczas rozkaz zanurzenia i rozpoczął powolne podchodzenie do celu. Obserwując sytuację taktyczną przez peryskop, Tanabe ocenił, że aby być pewnym strzału, musi przeniknąć przez pierścień eskorty na odległość nie większą niż 1500 jardów (1370 metrów). Stanowiło to wyzwanie, które zajęło mu 6,5 godziny przy słyszalnych co jakiś czas impulsach sonarów niszczycieli. Tym niemniej przed południem okręt podwodny przepłynął pod okrętami eskorty, a wiązki akustyczne wrogich okrętów niespodziewanie przestały być słyszalne, prawdopodobnie odbite przez gradient temperatury.

Pytanie: Kto i w jakim celu miał znaleźć się z powrotem na pokładzie "Yorktowna"?
Odpowiedź: części jego własnej załogi, która miała przygotować go do holowania do Pearl Harbor

Pytanie: W trakcie jakiej bitwy szkody odniósł "Yorktown"?
Odpowiedź: głównej bitwie lotniskowców pod Midway

Pytanie: Czy I-168 zdołał przepłynąć pod jednostkami, które eskortowały "Yorktowna"?
Odpowiedź: Tym niemniej przed południem okręt podwodny przepłynął pod okrętami eskorty

Pytanie: Jakie urządzenia detekcyjne wykorzystywały tamte niszczyciele?
Odpowiedź: sonarów

Pytanie: W jakim momencie akcji Tanabe podjął decyzję o zanurzeniu jego jednostki?
Odpowiedź: kiedy Tanabe ocenił, że jego okręt może zostać spostrzeżony
Hannibal zwycięzca po raz pierwszy spoglądający z Alp w kierunku Italii

Praca nad obrazem trwała około roku, poprzedziło ją powstanie licznych szkiców przygotowawczych, które pozwalają na lepsze zrozumienie procesu twórczego Goi. W zbiorach Prado znajduje się włoski szkicownik malarza, tzw. Cuaderno italiano, zawierający liczne rysunki i notatki Goi z jego podróży do Włoch. Znajduje się w nim pięć rysunków uważanych za szkice do różnych motywów „Hannibala zwycięzcy...”. Oprócz ogólnego szkicu kompozycji jeszcze w pionowym formacie zawiera także szkic sylwetki Hannibala, geniusza, głowy byka oraz antycznej zbroi. Rysunek sangwiną przedstawiający konkursową kompozycję w poziomie znajduje się pod rysunkiem maszkaronu. Początkowo Goya naszkicował geniusza prowadzącego Hannibala za rękę, według opisu akademii, jednak w ostatecznym dziele to wódz jest w centrum uwagi, a geniusz stojący za nim wskazuje mu krajobraz Italii.

Pytanie: W jakim muzeum mieści się Cuaderno italiano?
Odpowiedź: Prado

Pytanie: Czy Goja podróżował poza granice swojego kraju?
Odpowiedź: zawierający liczne rysunki i notatki Goi z jego podróży do Włoch

Pytanie: Jak długo Goja tworzył działo „Hannibal zwycięzca...”?
Odpowiedź: około roku

Pytanie: Jaka postać znajduje się w centralnej części obrazu "Hannibal zwycięzca..."?
Odpowiedź: wódz

Pytanie: Czy geniusz namalowany na obrazie "Hannibal zwycięzca.." znajduje się na pierwszym planie?
Odpowiedź: a geniusz stojący za nim wskazuje mu krajobraz Italii
Zasady gry w szachy

Jeżeli gracz wykona ruch, w którym grozi królowi przeciwnika zbiciem (niekoniecznie przez bierkę, którą poruszył), to mówi się, że król jest szachowany. Szachem nazywa się taką pozycję, w której jedna lub więcej bierek przeciwnika może teoretycznie zbić króla w kolejnym ruchu (choć król nigdy nie jest zbijany). Obowiązkiem gracza, którego król jest szachowany, jest wyeliminowanie w kolejnym ruchu zagrożenia zbiciem; gracz nie może pozostawić swojego króla szachowanym po zakończeniu swego posunięcia. Można to uczynić na kilka sposobów:

Pytanie: Jakie hasło powinno się wypowiedzieć, gdy król przeciwnika jest zagrożony zabiciem? 
Odpowiedź: król jest szachowany

Pytanie: Jaką pozycję nazywa się szachem?
Odpowiedź: w której jedna lub więcej bierek przeciwnika może teoretycznie zbić króla w kolejnym ruchu

Pytanie: Co musi zrobić osoba, którego król jest zagrożony zabiciem? 
Odpowiedź: wyeliminowanie w kolejnym ruchu zagrożenia zbiciem

Pytanie: Czy grę w szachy kończy zabicie króla?
Odpowiedź: choć król nigdy nie jest zbijany
Giovanni da Procida (1928)

W momencie kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 roku niesprawny okręt znajdował się w Tarencie. „Giovanni da Procida” poddał się Aliantom, a po przeprowadzeniu długotrwałych prac remontowych został we wrześniu 1944 roku wysłany na Bermudy, a następnie do Zatoki Maine, dołączając do siostrzanych okrętów „Goffredo Mameli” i „Tito Speri”. Włoskie jednostki były wykorzystywane do szkolenia zwalczania okrętów podwodnych przez jednostki lotnictwa i marynarki USA. W lutym 1945 roku „Giovanni da Procida” i „Tito Speri” zostały przeniesione do Guantanamo, dalej uczestnicząc w szkoleniu sił ZOP. Pod koniec działań wojennych „Giovanni da Procida”, „Goffredo Mameli” i „Tito Speri” powróciły do Tarentu, gdzie nie prowadziły już żadnych działań.

Pytanie: Jaką funkcję pełnił w 1944 roku?
Odpowiedź: były wykorzystywane do szkolenia zwalczania okrętów podwodnych

Pytanie: Czy „Giovanni da Procida” był zdatny do użytku w chwili poddania się przez Włochy?
Odpowiedź: W momencie kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 roku niesprawny okręt znajdował się w Tarencie

Pytanie: Gdzie został przetransportowany po dokonaniu napraw?
Odpowiedź: na Bermudy

Pytanie: Jakie włoskie okręty zostały odesłane do Tarentu na ostatnich etapach działań wojennych?
Odpowiedź: „Giovanni da Procida”, „Goffredo Mameli” i „Tito Speri”
Ostrożeń krótkołodygowy

W języku polskim kolczaste byliny z rodzaju Cirsium były przemiennie określane jako „ościenie, osty, ostrożnie, ostrzenie”. Krzysztof Kluk w 1805 określił ten gatunek mianem ostu bezprętowego (prętem zwano wówczas łodygę). W przewodniku z 1924 Rośliny polskie autorstwa Władysława Szafera, Stanisława Kulczyńskiego i Bogumiła Pawłowskiego gatunek nazwany został „ostrożniem krótkołodygowatym”. W kolejnych wydaniach ich przewodnika wznawianego w ciągu XX wieku ta nazwa została utrwalona w zmodyfikowanej postaci („ostrożeń krótkołodygowy”), stosowanej później i w innych publikacjach. W kluczu do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej Lucjana Rutkowskiego użyta została nazwa „ostrożeń bezłodygowy”.

Pytanie: Jakie nazwy nadawano kolczastym bylinom z rodzaju Cirsium przed rokiem 1805?
Odpowiedź: „ościenie, osty, ostrożnie, ostrzenie”

Pytanie: Jak Kluk nazwał ostrożeń krótkołodygowy?
Odpowiedź: ostu bezprętowego

Pytanie: W którym roku pojawiła się nazwa na ostrożeń krótkołodygowy nadana przez Kluka?
Odpowiedź: 1805

Pytanie: W jakiej książce ostrożeń krótkołodygowy został nazwany „ostrożniem krótkołodygowatym”?
Odpowiedź: Rośliny polskie

Pytanie: Do jakich roślin został zaklasyfikowany ostrożeń krótkołodygowy, w kluczu Lucjana Rutkowskiego?
Odpowiedź: naczyniowych
Procesy załogi Bełżca

W pierwszej połowie lat 60. w Związku Radzieckim odbyło się kilka procesów, w których na ławie oskarżonych zasiedli byli Trawniki-Männer. W latach 1962–1963 w Kijowie sądzono jedenastu strażników z załogi obozu zagłady w Sobiborze. Z kolei w czerwcu 1965 roku sąd w tym samym mieście skazał na karę śmierci trzech wachmanów, którzy służyli w Bełżcu i Sobiborze. W tym samym roku kolejny proces odbył się w Krasnodarze. Na ławie oskarżonych zasiadło sześciu strażników z Bełżca i Sobiboru. Wszystkich skazano na karę śmierci. Na procesach tych zeznawali świadkowie z Polski, w tym kilku mieszkańców Bełżca.

Pytanie: Sąd w jakiej miejscowości wydał w 1965 r. wyrok śmierci na strażników obozowych?
Odpowiedź: Kijowie

Pytanie: Kiedy miał miejsce proces w Krasnodarze?
Odpowiedź: 1965 roku

Pytanie: Stażnicy z jakich obozów postawieni zostali przed sądem w Krasnodarze?
Odpowiedź: Bełżca i Sobiboru

Pytanie: Kto składał zeznania w procesach strażników obozowych?
Odpowiedź: świadkowie z Polski, w tym kilku mieszkańców Bełżca
Chris Hunter

20 listopada 2009 podpisał kontrakt z innym klubem NBA – Golden State Warriors. W tym samym dniu zadebiutował w nowym zespole – w meczu przeciwko Portland Trail Blazers zanotował 4 punkty i 3 zbiórki w ciągu 14 minut. 1 grudnia, w meczu przeciwko Denver Nuggets, Hunter zagrał 26 minut (zdobył 8 punktów, miał też 3 zbiórki i 5 fauli). 2 dni później, w meczu przeciwko Houston Rockets, Hunter zagrał 21 minut i zdobył 3 punkty (ponadto 3 zbiórki, 3 bloki oraz 4 faule). 18 grudnia rozegrał swoje pierwsze spotkanie w wyjściowej piątce Wojowników. Zagrał jednak tylko 8 minut, a jego drużyna przegrała 118-109. 22 grudnia w meczu przeciwko Memphis Grizzlies Hunter po raz drugi wyszedł w wyjściowej piątce swojego zespołu. Łącznie na parkiecie spędził 31 minut, w tym czasie zdobył 14 punktów oraz 6 zbiórek. 6 marca 2010 był bliski zdobycia pierwszego double-double w NBA – w meczu z Charlotte Bobcats zdobył 9 punktów oraz zebrał z tablicy aż 13 piłek. Hunter swoje najlepsze dotychczasowe spotkanie w NBA rozegrał 15 marca 2010. Co prawda jego drużyna przegrała z obrońcami tytułu mistrzowskiego 3 punktami, jednak on sam może to spotkanie zaliczyć do udanych – zapisał do statystyk 22 punkty oraz 7 zbiórek w ciągu 36 minut. 2 dni później rozegrał kolejne dobre spotkanie – w ciągu 29 minut zdobył 17 punktów oraz zebrał 8 piłek z tablicy. 24 marca były gracz AZS Koszalin zanotował swoje pierwsze double-double w najlepszej lidze świata – jego 10 punktów oraz 10 zbiórek dało drużynie 18-punktowe zwycięstwo. W sezonie 2009/2010 Hunter wystąpił łącznie w 60 meczach w barwach Warriors (w tym 9 w wyjściowej piątce). Grał średnio przez 13,1 minuty. Jego średnie sięgnęły 4,5 punktu oraz 2,8 zbiórki. O ile Hunter może ten sezon zaliczyć do udanych – znalazł miejsce w meczowej rotacji trenera Dona Nelsona, to jego zespół już nie. Drużyna z Kalifornii wygrała jedynie 26 z 82 meczów i nie zakwalifikowała się do fazy play-off. Zajęła 4. miejsce w tabeli Pacific Division oraz dopiero 13. miejsce w tabeli Konferencji Zachodniej.

Pytanie: Kiedy Hunter grał przeciwko Memphis Grizzlies ?
Odpowiedź: 22 grudnia

Pytanie: Kiedy miało miejsce najlepsze spotkanie Huntera w NBA?
Odpowiedź: 15 marca 2010

Pytanie: Czy Hunter ma na swoim koncie double-double?
Odpowiedź: 24 marca były gracz AZS Koszalin zanotował swoje pierwsze double-double w najlepszej lidze świata

Pytanie: Zawodnikiem jakiego polskiego klubu był Hunter zanim zdobył międzynarodową popularność?
Odpowiedź: AZS Koszalin
Afera korupcyjna w polskiej piłce nożnej

22 marca 2007 WD PZPN podjął decyzję objętą rygorem natychmiastowej wykonalności o miesięcznym zawieszeniu klubu Arka Gdynia w rozgrywkach organizowanych przez PZPN. W ciągu tego miesiąca Arka miała rozegrać siedem meczów – 5 w Orange Ekstraklasie i po jednym w Pucharze Ekstraklasy i w Pucharze Polski. Zgodnie z regulaminami PZPN i rozgrywek OE nierozegrane pojedynki traktowane są jak walkowery, zaś trzy kolejne walkowery oznaczają, że drużyna „zostaje automatycznie wyeliminowana z rozgrywek i (...) zdegradowana o dwie klasy niżej, bez względu na liczbę zdobytych punktów”.

Pytanie: Przez jaki czas, zgodnie z decyzją władz, zespół ten nie mógł rozgrywać meczów?
Odpowiedź: miesięcznym

Pytanie: Jakie konsekwencje regulamin PZPN przewiduje w stosunku do drużyny, która odda walkowerem trzy spotkania z rzędu?
Odpowiedź: zostaje automatycznie wyeliminowana z rozgrywek i (...) zdegradowana o dwie klasy niżej, bez względu na liczbę zdobytych punktów

Pytanie: Czy zgodnie z zasadami zespół ma możliwość rozegrania w innym terminie meczu, w którym nie wziął udziału przez dyskwalifikację?
Odpowiedź: Zgodnie z regulaminami PZPN i rozgrywek OE nierozegrane pojedynki traktowane są jak walkowery

Pytanie: Mecze w jakich rozgrywkach musiał opuścić ten klub przez dyskwalifikację?
Odpowiedź: Orange Ekstraklasie i po jednym w Pucharze Ekstraklasy i w Pucharze Polski

Pytanie: Czy decyzja podjęta przez PZPN miała jakikolwiek okres karencji?
Odpowiedź: PZPN podjął decyzję objętą rygorem natychmiastowej wykonalności
Alice in Chains

1 marca 1995, podczas 37. gali wręczenia nagród Grammy, „I Stay Away”, pochodzący z minialbumu Jar of Flies, uzyskał nominację w kategorii Best Hard Rock Performance. Wiosną do składu powrócił Staley, który przyznał, że „wszyscy czuliśmy się rozbici i mieliśmy poczucie jakbyśmy się nawzajem zdradzili”. Prace nad trzecim albumem studyjnym trwały od kwietnia do sierpnia w Bad Animals Studio. Procesem produkcji zajął się Toby Wright. 6 października udostępniono dla rozgłośni radiowych kompozycję „Grind”, która stała się singlem promującym album. Utwór dotarł m.in. do 7. pozycji Mainstream Rock Songs i 23. w Wielkiej Brytanii.

Pytanie: Czy Staley zdecydował się zakończyć współpracę z zespołem na dobre?
Odpowiedź: Wiosną do składu powrócił Staley

Pytanie: Czy "Grind" dodarł na szczyt Mainstream Rock Songs?
Odpowiedź: Utwór dotarł m.in. do 7. pozycji Mainstream Rock Songs