the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Józef Gosławski

Wczesna twórczość rzeźbiarska Józefa Gosławskiego to okres, w którym artysta wielokrotnie nawiązywał do wypracowanych już koncepcji twórczych. Wyraźne są tu wpływy m.in. formistów (Portret Witolda Chomicza – 1927–1928), Xawerego Dunikowskiego (Nagrobek Janiny Gałowej z Rogalskich na cmentarzu Rakowickim – 1932) i Jana Szczepkowskiego (Projekt ołtarza ze św. Franciszkiem – 1932). Z kolei wpływ Stacha z Warty dał o sobie znać m.in. w Karykaturze Józefa Piłsudskiego i Kasztanki (ok. 1932). Cała seria karykatur rzeźbiarskich wykonanych przez Józefa Gosławskiego pokazuje też ewolucję jego rozwoju artystycznego – dopatrywać się w nich można również inspiracji twórczością Augusta Zamoyskiego i stylistyką art déco. W przedwojennych dziełach artysty czerpał również z dorobku sztuki starożytnego Egiptu, co związane jest m.in. z popularnością tego kierunku w ówczesnej Europie oraz z pobytem twórcy we Włoszech podczas wojny włosko-abisyńskiej. Jednak w całej twórczości przedwojennej Józefa Gosławskiego dominowały głównie wpływy Dunikowskiego i Szukalskiego. Słabo zachowana dokumentacja oraz zawirowania wojenne wpłynęły na trudności w tworzeniu opracowań dotyczących dokonań artysty z tego okresu – żaden katalog nie potwierdza np. informacji o możliwym współudziale Józefa Gosławskiego przy tworzeniu ze Stanisławem Kazimierzem Ostrowskim Pomnika Grunwaldzkiego na Wystawę Światową w Nowym Jorku w 1939, o czym wspomina jedynie Krzysztof Głuchowski.

Pytanie: W jakim nurcie był namalowany Portret Witolda Chomicza?
Odpowiedź: formistów

Pytanie: Czy Stach z Warty miał wpływ na twórczość Gosławskiego?
Odpowiedź: Z kolei wpływ Stacha z Warty dał o sobie znać m.in. w Karykaturze Józefa Piłsudskiego i Kasztanki (ok. 1932)

Pytanie: W którym roku powstała karykatura Józefa Piłsudskiego i Kasztanki?
Odpowiedź: ok. 1932

Pytanie: Co wpłynęło na trudności w tworzeniu opracowań dotyczących dokonań Gosławskiego?
Odpowiedź: Słabo zachowana dokumentacja oraz zawirowania wojenne
Franciszek Cybula

W filmie dokumentalnym Tylko nie mów nikomu z 2019 roku w reżyserii Tomasza Sekielskiego ksiądz Cybula został przedstawiony jako sprawca molestowania osób małoletnich. W filmie przedstawiony jest zapis dźwiękowy rozmowy Cybuli z dorosłym w momencie realizacji filmu mężczyzną o ich kontaktach seksualnych sprzed lat (ofiara miała wtedy 12 lub 13 lat). Do molestowania miało dojść w czasie, kiedy Cybula zakończył pracę jako kapelan prezydenta i osiadł w Gowidlinie. Ksiądz wyraża przekonanie, że „równorzędnie żeśmy się tym darzyli” i chce dać pieniądze mężczyźnie. Cybula zmarł przed premierą filmu. Mszę pogrzebową celebrował arcybiskup Sławoj Leszek Głódź, który według ofiary miał wiedzieć o nadużyciach seksualnych Cybuli i zachować tę wiedzę dla siebie.

Pytanie: Co zarzucono księdzu Cybuli?
Odpowiedź: molestowania osób małoletnich

Pytanie: Jaki film wyreżyserował Sekielski?
Odpowiedź: Tylko nie mów nikomu

Pytanie: W jakim wieku był chłopiec, który padł ofiarą molestowania?
Odpowiedź: 12 lub 13 lat

Pytanie: Czy Cybula próbował przekupić ofiarę?
Odpowiedź: Ksiądz wyraża przekonanie, że „równorzędnie żeśmy się tym darzyli” i chce dać pieniądze mężczyźnie
Franciszek Cybula

Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1967 w bazylice mariackiej w Gdańsku. W trakcie posługi kapłańskiej pracował jako duszpasterz wśród młodzieży szkolnej i akademickiej, a od 1979 także wśród lekarzy i farmaceutów. Do 1988 był duszpasterzem akademickim w gdańskiej parafii Najświętszego Serca Jezusowego, a następnie został proboszczem sopockiej parafii Gwiazda Morza (do grudnia 1990).
Od 1980 był spowiednikiem Lecha Wałęsy, przewodniczącego NSZZ „Solidarność”. Po wygranych przez Wałęsę w 1990 wyborach prezydenckich, został mianowany prezydenckim kapelanem. Funkcję tę sprawował do końca kadencji w 1995.
W latach 1995–1998 był proboszczem parafii wojskowej pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku. W latach 2003–2010 był penitencjarzem w bazylice archikatedralnej w Gdańsku-Oliwie. Był członkiem kapituły archikatedralnej, a od 2009 prałatem honorowym. Od 2010 był na emeryturze, a ostatnie lata życia spędził w Gowidlinie. Został pochowany w grobie przy gowidlińskim kościele.

Pytanie: W jakiej parafii Cybulski objął probostwo, trwające do 1990 roku?
Odpowiedź: Gwiazda Morza

Pytanie: Który prezydent wybrał sobie Cybulskiego na spowiednika?
Odpowiedź: Lecha Wałęsy

Pytanie: Od którego roku Cybulski pełnił funkcję penitencjarza w Parafii w Gdańsku-Oliwie?
Odpowiedź: 2003

Pytanie: Gdzie Cybulski mieszkał przed śmiercią?
Odpowiedź: Gowidlinie
Poznańskie Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego

12 lutego 1945 zakłady wznowiły działalność naprawczą taboru PKP pod przedwojenną nazwą, a przez kolejne dwa lata były odbudowywane. W 1950 zmieniły nazwę na Warsztaty Mechaniczne Kolei Państwowych nr 12 w Poznaniu, a w 1951 na Zakłady Naprawcze Parowozów i Wagonów nr 12 w Poznaniu. W tym samym roku również zakończono naprawy wagonów towarowych, a w następnym rozpoczęto seryjną produkcję wąskotorowych lokomotyw spalinowych, dlatego nazwa uległa ponownej zmianie na Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego Poznań. W 1957 dokonano rozbudowy ZNTK, które zwiększyły zdolność naprawy pięciokrotnie względem okresu przedwojennego, a od 1961 zakłady były wiodącym ośrodkiem naprawczym taboru spalinowego. W 1966 naprawiono ostatni parowóz, a w 1968 zakończono naprawy spalinowozów o mocy poniżej 600 KM. Wówczas uruchomiono również produkcję kół i przekładni zębatych dla taboru spalinowego oraz części zamiennych do silników spalinowych lokomotyw produkcji węgierskiej, rumuńskiej i radzieckiej oraz węgierskich wagonów spalinowych używanych przez PKP. W latach 1970–1990 nazwę zakładu uzupełniano imieniem II Armii Wojska Polskiego. W 1980 zatrudnienie wynosiło ponad 4400 osób. W 1991 w ZNTK Poznań rozpoczęto budowę autobusów szynowych.

Pytanie: Jaką nazwę przyjął zakład w 1950 roku?
Odpowiedź: Warsztaty Mechaniczne Kolei Państwowych nr 12 w Poznaniu

Pytanie: Kiedy zakład stał się kluczowy w obszarze konserwacji taboru spalinowego? 
Odpowiedź: 1961

Pytanie: Kiedy dokonano renowacji ostatniego parowozu?
Odpowiedź: 1966

Pytanie: Ile osób pracowało w zakładach w 1980 roku?
Odpowiedź: ponad 4400

Pytanie: Jakie pojazdy zaczęto konstruować w zakładach w 1991 roku?
Odpowiedź: autobusów szynowych
Poznańskie Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego

W 1920 zakłady zostały objęte przez Polskie Koleje Państwowe i przemianowane na PKP – Warsztaty Główne Parowozowo-Wagonowe w Poznaniu. Zajmowały one wówczas teren o powierzchni około 200 000 m², z czego na budynki przypadało około 50 000 m². Wyposażone były w 459 stanowisk naprawczych, wśród których było: 73 stanowisk do naprawy parowozów, 16 do tendrów parowozów, 118 do wagonów osobowych i towarowych krytych, 240 do wagonów towarowych otwartych i 12 stanowisk w lakierni. Zakłady nie specjalizowały się w naprawie kotłów parowozów, stąd zaczęto w tym celu organizować najpierw warsztat prowizoryczny, a w latach 1923–1924 zbudowano nową halę o powierzchni 6120 m² z 40 stanowiskami naprawczymi. W 1927 zakłady przyjęły nazwę PKP – Warsztaty Główne I klasy w Poznaniu, a rok później zakończono ich rozbudowę, podczas której wzniesiono hale o łącznej powierzchni 14 000 m².

Pytanie: W którym roku zakłady te przejęło PKP?
Odpowiedź: 1920

Pytanie: Jakimi stanowiskami naprawczymi dysponowały w 1920 roku te zakłady?
Odpowiedź: do naprawy parowozów, 16 do tendrów parowozów, 118 do wagonów osobowych i towarowych krytych, 240 do wagonów towarowych otwartych i 12 stanowisk w lakierni

Pytanie: Iloma stanowiskami w lakierni dysponowały w 1920 roku te zakłady?
Odpowiedź: 12

Pytanie: Jak od 1927 roku nazywały się te zakłady?
Odpowiedź: PKP – Warsztaty Główne I klasy w Poznaniu

Pytanie: Stanowisk do naprawy jakich pojazdów było w 1920 roku w tych zakładach najwięcej?
Odpowiedź: wagonów towarowych otwartych
2 plus 1

Latem 1979 grupa nagrała kolejny singel przeznaczony na niemiecki rynek, zawierający dwie piosenki: „Easy Come, Easy Go” oraz „Calico Girl”. Nagranie „Easy Come, Easy Go” osiągnęło duży sukces komercyjny, zwłaszcza w Niemczech Zachodnich. Zespół wykonywał tę piosenkę w bardzo popularnych wówczas niemieckich programach Musikladen i Ein Kessel Buntes. Zachodni producenci zaoferowali 2 plus 1 nagranie pełnej anglojęzycznej płyty i tak na początku 1980 roku został wydany album Easy Come, Easy Go. Płyta, nagrana z niemieckimi producentami i amerykańskimi muzykami, zawierała wyłącznie anglojęzyczny materiał, który stylistycznie nawiązywał do twórczości takich grup jak ABBA, Boney M. czy Goombay Dance Band. Pochodziło z niej sporo przebojów, w tym „My Gypsy Lady”, „More”, a także „Singapore”, który dotarł do miejsca 7. w Japonii. Album okazał się dużym sukcesem i został certyfikowany jako złoty. Tego samego roku 2 plus 1 pojawili się na festiwalu w Sopocie jako główna gwiazda, gdzie przedstawili nowy repertuar.

Pytanie: Kiedy debiutował pierwszym krążkiem zespół 2 plus 1?
Odpowiedź: Latem 1979

Pytanie: W jakiej części Niemiec szczególnie entuzjastycznie przyjęto „Easy Come, Easy Go”?
Odpowiedź: Zachodnich

Pytanie: Kto umożliwił powstanie krążka „Easy Come, Easy Go”?
Odpowiedź: Zachodni producenci

Pytanie: W którym roku wydano krążek „Easy Come, Easy Go”?
Odpowiedź: 1980
Andrzej Rzepliński

Członek Komitetu Helsińskiego w Polsce, objął stanowisko sekretarza zarządu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, a także członka rady programowej Programu Spraw Precedensowych w tej fundacji. Działał jako ekspert ONZ, Rady Europy i OBWE. Specjalizuje się w dziedzinie kryminologii, prawie karnym i prawach człowieka. Jako ekspert sejmowy współpracował nad ustawą o Instytucie Pamięci Narodowej, doradzał później prezesowi IPN Leonowi Kieresowi (2001–2005) i koordynatorowi ds. służb specjalnych Januszowi Pałubickiemu (1997–2001). W 1998 był kandydatem na funkcję generalnego inspektora ochrony danych osobowych, nie został wybrany na to stanowisko przez Sejm III kadencji. Został też członkiem Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego.

Pytanie: Jakie funkcje sprawował w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka?
Odpowiedź: sekretarza zarządu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, a także członka rady programowej Programu Spraw Precedensowych

Pytanie: W jakich dziedzinach jest specjalistą?
Odpowiedź: kryminologii, prawie karnym i prawach człowieka

Pytanie: Dlaczego nie został generalnym inspektorem ochrony danych osobowych?
Odpowiedź: nie został wybrany na to stanowisko przez Sejm III kadencji

Pytanie: Komu doradzał?
Odpowiedź: Leonowi Kieresowi (2001–2005) i koordynatorowi ds. służb specjalnych Januszowi Pałubickiemu
Andrzej Rzepliński

Od 1969 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1977 do 1978 i od 1979 był członkiem egzekutywy, od 1978 do 1979 II sekretarzem, a od marca 1981 I sekretarzem POP PZPR w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW. W kwietniu 1981 został także członkiem komitetu uczelnianego PZPR na UW. Z członkostwa w partii zrezygnował w grudniu 1981. Komitet Uczelniany PZPR przy Uniwersytecie Warszawskim formalnie nie przyjął jego rezygnacji, a 21 stycznia 1982 podjął decyzję o wydaleniu go z partii z uwagi na członkostwo w NSZZ „Solidarność”. W latach 80. był nadal związany z „Solidarnością”, uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

Pytanie: Dlaczego został wyrzucony z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej?
Odpowiedź: z uwagi na członkostwo w NSZZ „Solidarność”

Pytanie: Czy w latach 80. nie angażował się już w działalność "Solidarności"?
Odpowiedź: W latach 80. był nadal związany z „Solidarnością”, uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności

Pytanie: Dlaczego członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej nie przestał być jeszcze w grudniu 1981 roku?
Odpowiedź: Komitet Uczelniany PZPR przy Uniwersytecie Warszawskim formalnie nie przyjął jego rezygnacji

Pytanie: W którym roku został członkiem PZPR?
Odpowiedź: 1969
Augustów

Rozwój Augustowa został przerwany przez wybuch powstania listopadowego. W okolicach Augustowa toczyły się walki, zaś miasto przechodziło z rąk do rąk. Po powstaniu nie zrealizowano planów rozbudowy miasta. Kanał Augustowski ukończono w 1839 roku, jednak nie zyskał on planowanego znaczenia gospodarczego. Również w czasie powstania styczniowego w okolicach Augustowa toczyły się walki, podczas których szczególnie zasłynął oddział pod dowództwem Józefa „Wawra” Ramotowskiego.
W roku 1899, w związku z budową koszar carskich, Augustów uzyskał połączenia kolejowe. W XIX wieku w regionie kwitł przemyt, spowodowany bliskim położeniem miasta z granicą Prus i Rosji.

Pytanie: Co spowodowało zawieszenie w rozkwicie miasta?
Odpowiedź: wybuch powstania listopadowego

Pytanie: Kiedy skończono realizację kanału w Augustowie?
Odpowiedź: w 1839

Pytanie: Czemu w mieście powstały linie kolejowe?
Odpowiedź: w związku z budową koszar carskich

Pytanie: Dlaczego w regionie w XIX wieku nastąpił rozwój przemytu?
Odpowiedź: bliskim położeniem miasta z granicą Prus i Rosji
Augustów

W 1795 roku miasto zajęli Prusacy, a w latach 1807 i 1812 wojska napoleońskie. Lekką poprawę rozwoju przyniósł XIX wiek. Po Kongresie wiedeńskim w roku 1815 Augustów znalazł się w granicach Królestwa Polskiego (Kongresowego). Został stolicą nowo utworzonego województwa augustowskiego, a od 1837 roku guberni augustowskiej. Urzędy tymczasowo umieszczono w Suwałkach z braku odpowiednich budynków. Projekty rozbudowy Augustowa w stylu klasycystycznym opracował Henryk Marconi. W roku 1825 pod kierunkiem Ignacego Prądzyńskiego rozpoczęto budowę Kanału Augustowskiego.

Pytanie: Czy miasto to kiedykolwiek znajdowało się pod panowaniem Prus?
Odpowiedź: W 1795 roku miasto zajęli Prusacy

Pytanie: W jakim stylu chciano rozbudować to miasto?
Odpowiedź: klasycystycznym

Pytanie: W obrębie jakiej jednostki administracyjnej znajdowało się to miasto od 1837 r.?
Odpowiedź: guberni augustowskiej

Pytanie: Dlaczego, mimo dużego znaczenia administracyjnego tego miasta, nie zawsze znajdowały się w nim wszystkie urzędy?
Odpowiedź: z braku odpowiednich budynków

Pytanie: Według czyjego projektu miało zostać rozbudowane to miasto?
Odpowiedź: Henryk Marconi
Julia Przyłębska

1 grudnia 2015 sejmowa Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka pozytywnie zaopiniowała jej kandydaturę – wysuniętą przez Prawo i Sprawiedliwość – na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Następnego dnia Sejm głównie głosami posłów PiS wybrał ją na sędziego TK, określając w uchwale początek jej kadencji na dzień 9 grudnia 2015 (na to samo miejsce w Trybunale Konstytucyjnym Sejm VII kadencji wcześniej wybrał Andrzeja Sokalę, Sejm VIII kadencji podjął uchwałę „w sprawie stwierdzenia braku mocy prawnej” uchwały o wyborze Andrzeja Sokali, a Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 3 grudnia 2015 orzekł o niezgodności z Konstytucją RP przepisu ustawy dopuszczającego wybór przez Sejm VII kadencji dwóch sędziów w miejsce sędziów kończących kadencje w trakcie Sejmu VIII kadencji). 9 grudnia 2015 prezydent Andrzej Duda odebrał od niej ślubowanie. 12 stycznia 2016 dopuszczona do orzekania przez prezesa TK.

Pytanie: Kiedy rozpoczęła się kadencja prawniczki na stanowisku sędziowskim Trybunału?
Odpowiedź: 9 grudnia 2015

Pytanie: Jakie orzeczenie wydał TK 3 grudnia 2015 roku?
Odpowiedź: o niezgodności z Konstytucją RP przepisu ustawy dopuszczającego wybór przez Sejm VII kadencji dwóch sędziów w miejsce sędziów kończących kadencje w trakcie Sejmu VIII kadencji

Pytanie: Od kiedy prawniczka mogła aktywnie uczestniczyć w obradach TK?
Odpowiedź: 12 stycznia 2016

Pytanie: Z ramienia jakiej partii prawniczka startowała na stanowisko sędziego TK?
Odpowiedź: Prawo i Sprawiedliwość
Rzymskokatolicki cmentarz parafialny w Suwałkach

Cała nekropolia ma kształt litery "L". Najstarszy fragment położony jest na rzucie prostokąta. Pośrodku tej części znajduje się główna aleja nekropolii, rozciągająca się od głównej bramy przy ul. Zarzecze do końca cmentarza, okala kaplicę, która kończy najstarszą część nekropolii. Aleja dzieli nekropolię na części południową (nowszą) i północną (starszą). Tylko w niektórych miejscach od niej odchodzą ścieżki w prawą i lewą stronę. W nowszych odcinkach cmentarza znajdują się odchodzące od głównej alei prostopadłe ścieżki.

Pytanie: Która z części cmentarza jest starsza: północna czy południowa?
Odpowiedź: północną (starszą)

Pytanie: Przy jakiej ulicy znajduje się główna brama cmentarza?
Odpowiedź: Zarzecze

Pytanie: Co znajduje się na końcu najstarszej części cmentarza?
Odpowiedź: kaplicę

Pytanie: Do czego można przyrównać kształt obszaru zajmowanego przez cmentarz?
Odpowiedź: litery "L"

Pytanie: Jaki podział wyznacza główna aleja?
Odpowiedź: na części południową (nowszą) i północną (starszą)
Rzymskokatolicki cmentarz parafialny w Suwałkach

W najstarszej części cmentarza znajdują się zabytkowe pomniki, niemniej często obok pomników z XIX wieku znajdują się nagrobki z drugiej połowy XX wieku. Starsze groby są często zaniedbane i zniszczone. Duża część nagrobków pozbawionych jest mogił i płyt nagrobnych. Zachowały się tylko pomniki lub cokoły, niekiedy przewrócone lub zakopane. Niekiedy nagrobki są zarośnięte roślinnością, co powoduje problemy z odczytaniem inskrypcji, szczególnie na najstarszych nagrobkach. Część nagrobków nie stoi na swoim pierwotnym miejscu. Istnieją również takie, które zostały użyte dwukrotnie: pochówki zostały odnotowane z obu stron płyty. Przypuszczalnie są to efekty oszczędności kamieniarzy bądź rodziny zmarłego.

Pytanie: Czego brakuje w najstarszych grobach na cmentarzu w Suwałkach?
Odpowiedź: mogił i płyt nagrobnych

Pytanie: Czy groby na cmentarzu w Suwałkach przemieściły się?
Odpowiedź: Część nagrobków nie stoi na swoim pierwotnym miejscu

Pytanie: Czy jeden grób mógł służyć większej liczbie osób na cmentarzu w Suwałkach?
Odpowiedź: takie, które zostały użyte dwukrotnie

Pytanie: Czy napisy na starszych nagrobkach są czytelne?
Odpowiedź: powoduje problemy z odczytaniem inskrypcji
Michel Moran

Studiował w szkole hotelarstwa Jean Drouant. Praktyki zawodowe odbywał m.in. w pięciogwiazdkowym hotelu Royal Monceau, zlokalizowanym w samym sercu Paryża oraz w restauracji Le Jardin oznaczonej dwiema gwiazdkami w przewodniku Michelin. Od 2004 do 2020 roku był właścicielem i szefem kuchni restauracji Bistro de Paris, mieszczącej się w budynku warszawskiej Opery Narodowej, która otrzymała rekomendacje od Michelina w 2012 roku. W 2013 roku wydał swoją książkę kucharską szeroko recenzowaną w portalach internetowych.

Pytanie: Jakiego zawodu uczył się Moran?
Odpowiedź: hotelarstwa

Pytanie: W jakim mieście znajduje się hotel Royal Monceau?
Odpowiedź: Paryża

Pytanie: Czy restauracja Le Jardin posiada gwiazdki Michelin?
Odpowiedź: w restauracji Le Jardin oznaczonej dwiema gwiazdkami w przewodniku Michelin

Pytanie: W jakim mieście znajduje się restauracja Bistro de Paris?
Odpowiedź: warszawskiej
Polonez (taniec)

Pierwowzorem poloneza był taniec pieszy pochodzenia ludowego, tańczony najpierw wśród ludu, znany w swym pierwowzorze – chmielowym, „chodzony” z drugiej połowy XVI i początku XVII wieku, z czasem przyjął się na dworach magnackich. Na dworach królów polskich polonez stanowił element ceremoniału dworskiego, będąc paradą szlachty przed monarchą. Tańczony był na rozpoczęcie balów, również obecnie inauguruje niektóre imprezy, dla podkreślenia ich uroczystego charakteru (np. studniówki). Na początku wieku XVIII wykrystalizowała się forma poloneza jako tańca trójmiarowego, tańczonego „krokiem polskim” (krok ten wówczas przypominał zachowany do dziś krok podstawowy mazura, tańczony jednak znacznie wolniej i bez podskoku), z użyciem licznych figur, improwizowanych przez prowadzącego taniec. Dzięki Wettinom zasiadającym na polskim tronie stał się też szeroko znany i praktykowany w Europie (głównie w Niemczech), zarówno na dworach, często jako taniec ceremonialny, jak i w twórczości kompozytorskiej (m.in. François Couperin, Georg Philipp Telemann, Johann Sebastian Bach, Georg Friedrich Händel, Johann Gottlieb Goldberg). Zaczęto wobec niego stosować też określenia polonaise i polacca, z których to pierwsze, ze względu na ówczesne preferencje językowe warstw wyższych, stało się nazwą gatunku stosowaną także przez Polaków do dziś. W 1755 roku w Saksonii wydano również podręcznik Christopha Gottlieba Hänsela, w którym po raz pierwszy obszernie i precyzyjnie opisano poloneza. Dzięki autorowi wiadomo, że ówczesny polonez opierał się na charakterystycznym „kroku polskim” (Polnischen Pas), realizowanym w przód i w tył z elementami ozdobnymi. Kroki można było ozdabiać podskokiem z passé, ballonné, batterie i „uderzeniem prawej i lewej pięty z battément, czyli hołubcem. Polonez rozwinął się z „tańca polskiego”. Polonez jest bardzo dawnym tańcem, musiał kiedyś wyjść z ludu, tak jak cała szlachta nasza z korzenia słowiańskiego ludu, w poważne konary się rozrosła.

Pytanie: Jaki taniec był pierwowzorem poloneza?
Odpowiedź: pieszy

Pytanie: Czy polonez ma genezę ludową?
Odpowiedź: Pierwowzorem poloneza był taniec pieszy pochodzenia ludowego

Pytanie: Czy magnaci tańczyli poloneza?
Odpowiedź: z czasem przyjął się na dworach magnackich

Pytanie: Jak nazywano krok, którym tańczono poloneza?
Odpowiedź: „krokiem polskim”
Polonez (taniec)

Okres największej świetności i zarazem największej popularności poloneza trwał przez cały okres saski aż do schyłku epoki napoleońskiej. Polonez zawdzięczał to swojemu dostojnemu charakterowi, jak też podatności na wchłanianie elementów innych popularnych w tym czasie tańców (np. niektóre rozwiązania przestrzenne z anglezy i gesty z écossaise). Wyszukane formy poloneza były opracowywane przez nauczycieli tańca, wywodzących się często z Francji lub Niemiec i nauczane w szkołach konwentualnych, korpusach kadetów oraz na pensjach. Uczniowie prezentowali teatralną formę najważniejszego polskiego tańca niemal podczas każdego popisu oraz na dorocznych balach. Na balach poloneza tańczono nawet przez pół godziny, a w ciągu wieczora wykonywano ich od kilku do kilkunastu. Poloneza bardzo chętnie tańczyli Wettinowie, Stanisław August Poniatowski uważany za jednego z pierwszych tancerzy, a nawet car Aleksander I.

Pytanie: Kiedy zakończył się okres świetności poloneza?
Odpowiedź: schyłku epoki napoleońskiej

Pytanie: Z jakiego powodu polonez przez tak długi czas utrzymywał swoją popularność?
Odpowiedź: dostojnemu charakterowi, jak też podatności na wchłanianie elementów innych popularnych w tym czasie tańców

Pytanie: Gdzie nauczali poloneza nauczyciele m.in. z Francji i Niemiec?
Odpowiedź: szkołach konwentualnych, korpusach kadetów oraz na pensjach

Pytanie: Jak długo potrafiono tańczyć jednego poloneza podczas jednego wieczoru?
Odpowiedź: przez pół godziny
Anna Dymna

W 2003 założyła w Krakowie Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, obejmując społecznie funkcję prezesa tej instytucji. Pierwotnym celem fundacji było utrzymywanie Warsztatów Terapii Artystycznej i opieka nad ich podopiecznymi, niepełnosprawnymi intelektualnie mieszkańcami schroniska w podkrakowskich Radwanowicach. Stopniowo fundacja przekształcała się w dużą instytucję charytatywną, pomagającą osobom chorym i niepełnosprawnym w całej Polsce, organizującą Festiwal Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty, Ogólnopolskie Dni Integracji „Zwyciężać mimo wszystko” oraz Ogólnopolski Festiwal Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”, a także budującą nowoczesne ośrodki rehabilitacyjno-terapeutyczne.

Pytanie: Jak nazywa się organizacja, którą aktorka utworzyła w 2003 roku?
Odpowiedź: Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”

Pytanie: Jakie było początkowe założenie organizacji?
Odpowiedź: utrzymywanie Warsztatów Terapii Artystycznej i opieka nad ich podopiecznymi, niepełnosprawnymi intelektualnie mieszkańcami schroniska w podkrakowskich Radwanowicach

Pytanie: Czym aktualnie zajmuje się organizacja Dymnej?
Odpowiedź: pomagającą osobom chorym i niepełnosprawnym w całej Polsce, organizującą Festiwal Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty, Ogólnopolskie Dni Integracji „Zwyciężać mimo wszystko” oraz Ogólnopolski Festiwal Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana”, a także budującą nowoczesne ośrodki rehabilitacyjno-terapeutyczne

Pytanie: Kiedy Dymna utworzyła "Mimo Wszystko"?
Odpowiedź: W 2003

Pytanie: Jaką pozycję zajęła aktorka w fundacji po jej utworzeniu?
Odpowiedź: prezesa