the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Mali

Zaniepokojona społeczność międzynarodowa rozważała opcje interwencji w regionie, m.in. wysłanie międzynarodowych sił zbrojnych. 10 grudnia 2012 roku premier Diarra, który popierał plany interwencji zagranicznej na północy, został aresztowany przez juntę i zmuszony do rezygnacji. Nowym premierem został Django Cissoko. Społeczność międzynarodową potępiła ingerencję wojska a Rada Bezpieczeństwa ONZ zezwoliła na rozmieszczenie w Mali sił międzynarodowych, aby pomóc władzom w odzyskaniu północnej części kraju. Na początku grudnia 2012 roku, dzięki mediacji Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej doszło do porozumienia pomiędzy stroną rządową, „Obrońcami Wiary” i MNLA. Rebelianci zgodzili się szanować jedność narodową i prawa człowieka, odrzucając terroryzm i ekstremizm i zobowiązali się do przestrzegania zawieszenia broni – rozmowy miały być kontynuowane. Walki zostały jednak wznowione w styczniu a rebelianci opanowali miasto Konna. Władze Mali zwróciły się o pomoc międzynarodową. Wojska francuskie, malijskie, czadyjskie i ich sojusznicy w styczniu 2013 roku rozpoczęły operację Serwal, odbijając Konnę, Timbuktu i Kidal. Bojownicy islamscy zaczęli prowadzić wojnę partyzancką. Po wycofaniu się wojsk francuskich, kontrolę przejęły siły operacji wsparcia pokoju MINUSMA. W czerwcu 2013 roku rząd Mali i rebelianci tuarescy podpisali porozumienie pokojowe, które przewidywało m.in. natychmiastowe zawieszenie broni i zapewnienia warunków do zorganizowania wyborów. Wybory prezydenckie przeprowadzono 28 lipca 2013 roku przy rekordowej frekwencji ponad 50%. Do drugiej tury przeszli Ibrahim Boubacar Keïta i Soumaïla Cissé i 11 sierpnia prezydentem został wybrany Keïta, zdobywając 78% głosów.

Pytanie: Jaka funkcję pełnił Diarra w 2012 roku?
Odpowiedź: premier

Pytanie: Jaka była decyzja ONZ w sprawie Mali?
Odpowiedź: Rada Bezpieczeństwa ONZ zezwoliła na rozmieszczenie w Mali sił międzynarodowych

Pytanie: Jakie były strony konfliktu w Mali w 2012 roku?
Odpowiedź: stroną rządową, „Obrońcami Wiary” i MNLA

Pytanie: Kiedy rozpoczęto operację Serwal?
Odpowiedź: w styczniu 2013 roku
Fifth Harmony

Na etapie półfinałów Fifth Harmony wykonały piosenkę Ellie Goulding „Anything Could Happen” oraz piosenkę Shontelle „Impossible” (po raz drugi w programie). Ich występ z „Impossible” zyskał głównie negatywne opinie od jurorów, ponieważ zespół wykonywał tę samą piosenkę podczas przesłuchań w domach jurorskich. Trzy członkinie (Camila, Lauren i Ally) zaśpiewały tę piosenkę płynnie w języku hiszpańskim. W finale zespół wystąpił po raz kolejny z piosenką Ellie Goulding „Anything Could Happen” oraz w duecie z Demi Lovato w jej utworze pod tytułem „Give Your Heart a Break”. Finałową piosenką wieczoru była piosenka „Let It Be” z repertuaru The Beatles.

Pytanie: Z jakimi utworami wystąpiły podczas półfinałów?
Odpowiedź: piosenkę Ellie Goulding „Anything Could Happen” oraz piosenkę Shontelle „Impossible”

Pytanie: Dlaczego sędziowie negatywnie ocenili ich półfinałowe wykonanie utworu „Impossible”?
Odpowiedź: ponieważ zespół wykonywał tę samą piosenkę podczas przesłuchań w domach jurorskich

Pytanie: Jaka artystka towarzyszyła Fifth Harmony podczas jednego z ich finałowych występów?
Odpowiedź: Demi Lovato

Pytanie: Czy utwór Ellie Goulding został zaśpiewany przez Fifth Harmony jedynie w półfinale?
Odpowiedź: W finale zespół wystąpił po raz kolejny z piosenką Ellie Goulding „Anything Could Happen”
Legalność marihuany w Unii Europejskiej

Posiadanie, transport, sprzedaż lub uprawa konopi indyjskich w Czechach jest nielegalna. Od stycznia 2010 roku posiadanie marihuany stanowi wykroczenie, jeśli ilość jest niewielka tzn. maksymalnie 15 gramów suchej masy lub uprawa 5 krzaków konopi indyjskich, podlega karze grzywny lub ostrzeżeniu. Posiadanie ilości powyżej tej wartości lub innych substancji zawierających THC jest karane do 1 roku pozbawienia wolności i/lub grzywną w wysokości do 15 000 koron(2500 złotych). Użycie marihuany do celów medycznych na receptę zostało zalegalizowane i uregulowane od 1 kwietnia 2013 r. Prawo zezwala na maksymalnie 180 g suchej masy miesięcznie, zgodnie z zaleceniami wyspecjalizowanych lekarzy, i można je uzyskać za pomocą elektronicznego formularza recepty.

Pytanie: Czy można w Czechach sprzedawać konopie indyjskie? 
Odpowiedź: Posiadanie, transport, sprzedaż lub uprawa konopi indyjskich w Czechach jest nielegalna

Pytanie: Jaka kara jest w Czechach stosowana w sytuacji posiadania mniej niż 15 gramów marihuany? 
Odpowiedź: grzywny lub ostrzeżeniu

Pytanie: Czy można w Czechach legalnie używać marihuany do celów medycznych? 
Odpowiedź: Użycie marihuany do celów medycznych na receptę zostało zalegalizowane

Pytanie: W jaki sposób można uzyskać w Czechach medyczną marihuanę? 
Odpowiedź: za pomocą elektronicznego formularza recepty
Legalność marihuany w Unii Europejskiej

W Polsce zarówno import, produkcja, sprzedaż, jak i samo posiadanie marihuany, która jest traktowana jak inne narkotyki jest nielegalne i stanowi przestępstwo, zgodnie z ustawą z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Za samo posiadanie marihuany grozi kara do trzech lat pozbawienia wolności, natomiast sprzedaż marihuany innej osobie zagrożone jest karą do 10 lat pozbawienia wolności, a sprzedaż osobie małoletniej jest zbrodnią, zagrożoną karą od 3 do 15 lat pozbawienia wolności. 26 maja 2011 r. wprowadzono zmiany, dające prokuratorom możliwość nie wnoszenia oskarżeń o posiadanie niewielkich ilości konopi indyjskich do użytku osobistego, jeżeli jest to pierwsze przestępstwo lub jeśli osoba uzależniona jest od narkotyków. Medyczne używanie konopi indyjskich wprowadzono ustawą z 7 lipca 2017 r., która weszła w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. W jej treści jest mowa o produktach z których pacjenci będą mogli korzystać: zioła konopi innych niż włókniste oraz wyciągi, nalewki farmaceutyczne, a także wszystkie inne wyciągi z konopi innych niż włókniste oraz żywica konopi innych niż włókniste, które teraz stanowią surowiec farmaceutyczny. Taką możliwość będzie miała osoba po otrzymaniu zezwolenia wydanego na okres 5 lat przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Pytanie: Czy zażycie marihuany jest przestępstwem?
Odpowiedź: import, produkcja, sprzedaż, jak i samo posiadanie marihuany, która jest traktowana jak inne narkotyki jest nielegalne i stanowi przestępstwo

Pytanie: Kiedy została uchwalona ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii?
Odpowiedź: 29 lipca 2005 r.

Pytanie: Jakim przestępstwem jest sprzedaż osobie małoletniej?
Odpowiedź: zbrodnią

Pytanie: Jakie przesłanki musi spełnić osoba posiadająca niewielkie ilości marihuany, aby umorzono wobec niej postępowanie?
Odpowiedź: jeżeli jest to pierwsze przestępstwo lub jeśli osoba uzależniona jest od narkotyków
Zespół Turnera

Terapię estrogenową u pacjentek z zespołem Turnera wprowadzono w USA już w latach 30. Badania nad zastosowaniem rekombinowanego hormonu wzrostu w terapii niskorosłości w zespole Turnera zapoczątkowano w 1983 roku; FDA zaaprobowała tę terapię w 1997 roku. Obecnie jest to standard leczenia i jako taki refundowany jest przez państwo: obliczono, ze koszt terapii rekombinowanym hormonem wzrostu w przeliczeniu na 1 cm oszacowanej różnicy wzrostu uzyskanej leczeniem wynosi 29 000 $. W Polsce rozporządzeniem Ministra Zdrowia wpisano leczenie zespołu Turnera hormonem wzrostu na listę wysokospecjalistycznych procedur medycznych w 2000 roku. Umożliwiło to objęcie sfinansowanym przez budżet państwa leczeniem w wyspecjalizowanych placówkach większości pacjentek z zespołem Turnera.

Pytanie: Czy w Polsce leczenie tego schorzenia za pomocą hormonu wzrostu stało się terapią refundowaną?
Odpowiedź: Umożliwiło to objęcie sfinansowanym przez budżet państwa leczeniem w wyspecjalizowanych placówkach większości pacjentek z zespołem Turnera

Pytanie: Kiedy rozpoczęto badania nad wykorzystaniem hormonu wzrostu w leczeniu przejawów tej choroby?
Odpowiedź: w 1983 roku
Zespół Turnera

Częstość zespołu Turnera szacuje się na 25-55:100 000 żywych urodzeń noworodków płci żeńskiej u rasy białej; badanie na populacji japońskiej pozwoliło oszacować częstość zespołu Turnera w tej grupie na 70-210:100 000 urodzeń. Przyjmując szacunkową częstość zespołu 1:2000 – 1:2500 urodzeń można obliczyć, że każdego roku w Polsce rodzi się około 100 dziewczynek dotkniętych zespołem Turnera, a liczbę chorych na tę chorobę w Polsce można szacować na około 10 tysięcy osób. Na całym świecie liczba pacjentów z zespołem Turnera wynosi 1,5 miliona. Istotny wpływ na częstość zespołu Turnera ma przerywanie ciąży po prenatalnym zdiagnozowaniu zespołu Turnera; duże badanie przeprowadzone w jedenastu krajach europejskich wykazało, że 66% tych ciąż było przerywanych, przy najwyższym wskaźniku aborcji po rozpoznaniu postawionym na podstawie badania USG (79%, w porównaniu z 42% przerwanych ciąż rozpoznanych kariotypowaniem). W Danii, gdzie w Århus znajduje się jeden z czołowych ośrodków badań nad zespołem Turnera, upowszechnianie wiedzy o zespole i możliwościach jego leczenia zmniejszyło częstość aborcji płodów zdiagnozowanych prenatalnie ze 100% w latach 1970-1980 do 60% w latach 1985-1988.

Pytanie: Czy japońskie noworodki posiadają to schorzenie częściej niż noworodki białe?
Odpowiedź: Częstość zespołu Turnera szacuje się na 25-55:100 000 żywych urodzeń noworodków płci żeńskiej u rasy białej; badanie na populacji japońskiej pozwoliło oszacować częstość zespołu Turnera w tej grupie na 70-210:100 000 urodzeń

Pytanie: Jak dużo Polek cierpi na to schorzenie?
Odpowiedź: około 10 tysięcy

Pytanie: Jakie zjawisko wpływa w istotny sposób na częstość występowania tego schorzenia?
Odpowiedź: przerywanie ciąży po prenatalnym zdiagnozowaniu zespołu Turnera

Pytanie: W jakim duńskim mieście ma swoją siedzibę jeden z głównych ośrodków badających to schorzenie?
Odpowiedź: Århus
Sithowie

Kolejny zmasowany powrót Sithów datuje się na około 2000 rok BBY i trwa aż do roku 1000 BBY, a cały ten okres znany jest pod nazwą nowych wojen Sithów. Pod koniec tego okresu lordów Sithów jest już wielu, nasilają się też między nimi konflikty. Apogeum osiągają one podczas serii bitew z Jedi na Ruusan, gdzie w ostatnim starciu giną wszyscy Lordowie (Lord Kaan i jego bractwo ciemności zdetonowali bombę myśli) poza Darthem Bane'em, który powołuje Bractwo Sithów, wprowadzając równocześnie zasadę, że Sithów może być tylko dwóch – mistrz i uczeń.

Pytanie: Kto powrócił w trakcie nowych wojen Sithów?
Odpowiedź: Sithów

Pytanie: Ile trwały nowe wojny Sithów?
Odpowiedź: około 2000 rok BBY i trwa aż do roku 1000 BBY

Pytanie: Jak wyglądały relacje pomiędzy lordami Sithów pod koniec nowych wojen Sithów?
Odpowiedź: nasilają się też między nimi konflikty

Pytanie: Co zrobi Darth Bane po tym jak wychodzi cało z bitew na Ruusan?
Odpowiedź: powołuje Bractwo Sithów, wprowadzając równocześnie zasadę, że Sithów może być tylko dwóch – mistrz i uczeń

Pytanie: Co zrobili Lord Kaan i jego sojusznicy w trakcie decydującej walki?
Odpowiedź: zdetonowali bombę myśli
Sithowie

Szybko okazało się jednak, że nie panują oni nad swoją Ciemną Stroną, ale to ona panuje nad nimi. Ogarnęły ich uczucia chciwości, żądzy władzy, sławy, nienawiść, gniew i strach. Mroczni Jedi – jednym z ich przywódców był Ajunta Pall – podjęli walkę mającą na celu opanowanie galaktyki, a gdy zostali odparci, a ich niedobitki – wygnane z obszarów Republiki, opanowali planety należące do prymitywnej rasy Sithów i przejęli władzę nad ich imperium. Wkrótce zaczęli być nazywani Lordami Sithów, a ich przywódca przyjął tytuł Mrocznego Lorda Sithów. Zaczęli również łączyć tradycyjne dla Jedi sposoby korzystania z Mocy z magicznymi rytuałami rasy Sithów, co stało się na długie tysiąclecia jedną z bardziej charakterystycznych cech ich podejścia do Mocy.

Pytanie: Kto zapanował nad planetami Sithów po wygnaniu z własnych?
Odpowiedź: Mroczni Jedi

Pytanie: Jak nazywano przywódce lordów Sithów?
Odpowiedź: Mrocznego Lorda Sithów

Pytanie: W jaki sposób Lordowie Sithów podchodzili do mocy?
Odpowiedź: łączyć tradycyjne dla Jedi sposoby korzystania z Mocy z magicznymi rytuałami rasy Sithów

Pytanie: Jakie uczucia dominowały wśród Mrocznych Jedi?
Odpowiedź: chciwości, żądzy władzy, sławy, nienawiść, gniew i strach
Karolina Nowakowska

Wykształcenie zdobywała w warszawskich placówkach naukowych. Ukończyła Państwową Podstawową Szkołę Muzyczną nr. 1 im. E. Młynarskiego w klasie fortepianu i emisji głosu oraz naukę w klasie lingwistycznej IV Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza. Jest absolwentką politologii ze specjalnością „dziennikarstwo telewizyjne” na Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. M. Wańkowicza. Uczyła się także w Studiu Aktorskim przy Teatrze Żydowskim i na Wydziale Aktorskim Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. J. Giedroycia. Ukończyła też podyplomowe studia z Zarządzania kulturą na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W 2006 roku przed komisją ZASP zdała państwowy eksternistyczny egzamin aktorski uzyskując dyplom dla aktora dramatu.

Pytanie: Jaki był profil klasy licealnej aktorki?
Odpowiedź: lingwistycznej

Pytanie: Którą szkołę średnią ukończyła aktorka?
Odpowiedź: IV Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza

Pytanie: Jaki kierunek aktorka studiowała na Wyższej Szkole Dziennikarskiej?
Odpowiedź: politologii

Pytanie: Na jaką uczelnię aktorka wybrała się na studia podyplomowe?
Odpowiedź: Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Nadija Sawczenko

W sierpniu 2014 roku zgodziła się wystartować w ukraińskich wyborach parlamentarnych z list partii Batkiwszczyna. Sawczenko była główną twarzą kampanii wyborczej partii i zajmowała pierwsze miejsce na jej liście krajowej, a Julia Tymoszenko zapowiedziała w kampanii wyborczej, że po wyborach Batkiwszczyna mianuje Sawczenko delegatem do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Decyzją sądu w Moskwie dzień po ukraińskich wyborach, 27 października, przedłużono jej areszt do 13 lutego 2015 roku. 19 listopada Sawczenko została oficjalnie zarejestrowana przez Centralną Komisję Wyborczą w Kijowie jako posłanka do Rady Najwyższej Ukrainy.

Pytanie: Czy polityk uczestniczyła w wyborach do parlamentu?
Odpowiedź: W sierpniu 2014 roku zgodziła się wystartować w ukraińskich wyborach parlamentarnych

Pytanie: Na której pozycji na liście umieszczona była kandydatka?
Odpowiedź: pierwsze

Pytanie: Do kiedy wydłużono karę polityk?
Odpowiedź: 13 lutego 2015

Pytanie: Kiedy wydano decyzję dotyczącą wydłużenia zatrzymania polityk?
Odpowiedź: 27 października
SM UC-36

23 kwietnia U-Boot odniósł kolejny sukces, topiąc nieopodal Belle-Île zbudowany w 1888 roku włoski parowiec „Savio” (1922 BRT), transportujący węgiel z Firth of Clyde do Genui. Nazajutrz lista osiągnięć UC-36 powiększyła się o dwie pozycje, gdyż tego dnia na minie zatonął bez strat w ludziach zbudowany w 1895 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Kenilworth” (2735 BRT), przewożący benzynę na trasie Cardiff – La Rochelle (na pozycji 48°17′N 4°48′W/48,283333 -4,800000), a także zatrzymano i zatopiono u ujścia Loary francuski szkuner „La Providence” (272 BRT), płynący z ładunkiem węgla ze Swansea do La Rochelle. 25 kwietnia okręt storpedował bez ostrzeżenia (w odległości 13 Mm od Belle-Île) zbudowany w 1890 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Hirondelle” (1648 BRT), płynący w konwoju z ładunkiem drobnicy na trasie Londyn – Bordeaux. Dwa dni później ofiarą U-Boota został w pobliżu Ouessant zbudowany w 1903 roku norweski parowiec „Verjø” o pojemności 1002 BRT, płynący z ładunkiem rudy żelaza z Newport do Nantes (na jego pokładzie śmierć poniosło 10 załogantów). Ostatnim kwietniowym sukcesem UC-36 było zatopienie 28 tm., w odległości 90 Mm na zachód od Ouessant, zbudowanego w 1904 roku rosyjskiego parowca „Kondor” (3565 BRT), przewożącego z Cardiff do Gibraltaru węgiel i amunicję.

Pytanie: Dokąd płynął "Savio"?
Odpowiedź: do Genui

Pytanie: Jakie statki zatopił 24 kwietnia?
Odpowiedź: „Kenilworth” (2735 BRT), przewożący benzynę na trasie Cardiff – La Rochelle (na pozycji 48°17′N 4°48′W/48,283333 -4,800000), a także zatrzymano i zatopiono u ujścia Loary francuski szkuner „La Providence”

Pytanie: Co znajdowało się na pokładzie "Hirondelle"?
Odpowiedź: ładunkiem drobnicy

Pytanie: Skąd płynął "Kondor"?
Odpowiedź: z Cardiff
SM UC-36

Kolejny rajd UC-36 przeprowadził między 15 a 28 marca, stawiając w kanale La Manche 2 zagrody minowe. 17 marca na pozycji 48°50′N 5°08′W/48,833333 -5,133333 na minę wszedł zbudowany w 1889 roku duński parowiec „Russia” (1617 BRT), płynący z Newcastle upon Tyne do Montevideo z ładunkiem węgla (w katastrofie zginęło czterech załogantów). Dwa dni później jego los podzieliły dwa kolejne norweskie parowce: pochodzący z 1909 roku „Kong Inge” (867 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy z Glasgow do Marsylii, który zatonął na pozycji 47°58′N 4°36′W/47,966667 -4,600000 i zbudowany w 1905 roku „Brode” (2363 BRT), transportujący węgiel na trasie Cardiff – Gibraltar, który zatonął nieopodal Ouessant tracąc jednego marynarza. 22 marca w tym samym miejscu zatonął na minie bez strat w ludziach zbudowany w 1901 roku norweski parowiec „Hugin” o pojemności 1395 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Sunderlandu do Santander. 24 marca U-Boot storpedował francuski uzbrojony trawler „L’Amerique” (489 BRT), który zatonął wraz z całą, liczącą 26 osób załogą. 25 marca załoga UC-36 zanotowała potrójny sukces: najpierw na pozycji 47°34′N 3°40′W/47,566667 -3,666667 został storpedowany bez ostrzeżenia zbudowany w 1904 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Baynaen” o pojemności 3227 BRT, przewożący cukier na trasie Tegal – Nantes (śmierć poniosło pięciu marynarzy); następnie w pobliżu Groix zatrzymano i zatopiono francuską łódź rybacką „Etoile Polaire” (33 BRT), a trzecią ofiarą została francuska brygantyna „Leontine” (201 BRT), ostrzelana i zatopiona w tym samym miejscu (w katastrofie zginęło sześciu członków załogi żaglowca).

Pytanie: Jaką operację wykonał ten U-Boot w drugiej połowie marca?
Odpowiedź: stawiając w kanale La Manche 2 zagrody minowe

Pytanie: Jakie okręty wpłynęły 19 marca na zagrodę minową postawioną przez UC-36?
Odpowiedź: pochodzący z 1909 roku „Kong Inge” (867 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy z Glasgow do Marsylii, który zatonął na pozycji 47°58′N 4°36′W/47,966667 -4,600000 i zbudowany w 1905 roku „Brode” (2363 BRT), transportujący węgiel na trasie Cardiff – Gibraltar, który zatonął nieopodal Ouessant tracąc jednego marynarza

Pytanie: Na jakiej trasie podróżował „Hugin”, kiedy wpadł na minę postawioną przez UC-36?
Odpowiedź: z Sunderlandu do Santander

Pytanie: Jakie udane ataki udało się przeprowadzić załodze tego podwodnego stawiacza min 25 marca?
Odpowiedź: najpierw na pozycji 47°34′N 3°40′W/47,566667 -3,666667 został storpedowany bez ostrzeżenia zbudowany w 1904 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Baynaen” o pojemności 3227 BRT, przewożący cukier na trasie Tegal – Nantes (śmierć poniosło pięciu marynarzy); następnie w pobliżu Groix zatrzymano i zatopiono francuską łódź rybacką „Etoile Polaire” (33 BRT), a trzecią ofiarą została francuska brygantyna „Leontine” (201 BRT), ostrzelana i zatopiona w tym samym miejscu (w katastrofie zginęło sześciu członków załogi żaglowca)
Kazimierz (Kraków)

Celem powstania Kazimierza miała być ochrona od południa stolicy państwa – Krakowa. Wagę przedsięwzięcia podkreśla szybko podjęta budowa potężnych kościołów: parafialnego Bożego Ciała i augustiańskiego św. Katarzyny. Być może właśnie na Kazimierzu (na terenach dawnego Bawołu) Kazimierz Wielki rozpoczął budowę gmachów dla ufundowanej przez siebie Akademii Krakowskiej, w miejscu, na którym później Jan Długosz podjął próbę utworzenia klasztoru kartuzów (Długosz przebudował także kościół na Skałce, który oddał sprowadzonym przez siebie na Kazimierz paulinom). Plan miasta odzwierciedlał typowe dla średniowiecza założenia urbanistyczne z regularnie rozplanowanymi ulicami (z pewnymi zaburzeniami tej regularności w rejonie istniejących wcześniej kościołów oraz wykupionej od kapituły i przyłączonej w 1340 roku wsi Bawół), otaczającymi rynek, którego fragmentem jest obecny plac Wolnica. Centralną budowlą placu stał się wybudowany wówczas ratusz, mieszczący obecnie Muzeum Etnograficzne. Głównymi ulicami miasta, wybiegającymi z rynku były w kierunku południowym Wielicka (obecnie Krakowska), na północ Krakowska, na zachód Piekarska i św. Jakuba (obecnie Skawińska), a na wschód św. Wawrzyńca. Jeszcze za życia Kazimierza Wielkiego rozpoczęto wznoszenie murów obronnych z narożnymi basztami i czterema bramami: Krakowską, Skawińską, Solną i św. Stanisława. Plan miasta rozmierzono przy użyciu miary sznura chełmińskiego (47,10 m) i dzielącego się na 10 prętów (4,71 m.) i 150 stóp (0,314 m.). Głównymi ulicami były Królewska i Solna, co podkreślała ich szerokość wynosząca 4 pręty. Dużą ulicą była także ulica Sukiennicza (dzisiejsza Józefa) mająca szerokość 3 prętów. Pozostałe ulice mierzyły 2 pręty.

Pytanie: W jakiej części Krakowa leży Kazimierz? 
Odpowiedź: od południa

Pytanie: Na jaką uczelnie wyższą Kazimierz Wielki wydał pieniądze? 
Odpowiedź: Akademii Krakowskiej

Pytanie: Kto chciał wybudować klasztor kartuzów?
Odpowiedź: Jan Długosz

Pytanie: Co mieściło się w centrum średniowiecznego rynku?
Odpowiedź: ratusz
Kazimierz (Kraków)

27 lutego 1335 roku, a więc już dwa lata po koronacji, Kazimierz III Wielki wydał przywilej lokacyjny dla Kazimierza na prawie magdeburskim. Miasto odtąd nosiło imię króla – Civitas Kazimiriensis. Lokacja Kazimierza była największą fundacją miejską króla i wstępem do jego dalszej inicjatywy lokacyjnej. Miasto było obszarowo niewiele mniejsze od Krakowa ponieważ obejmowało 50 ha, wobec 65 ha Krakowa. Radę miejską wybierać mieli mieszkańcy, natomiast wójt nominowany był przez króla. Mieszkańcy Kazimierza otrzymali przywilej sprzedaży na terenie całego Królestwa towarów przez siebie wytworzonych, przywilej wzniesienia wagi do ważenia metali, użytkowania rzek otaczających miasto, w odległości jednej mili od jego granicy, a także prawo organizowania cotygodniowych targów w piątek. Zaledwie kilka lat później, w 1340 r. włączono w granice miasta część dawnej wsi Bawół (w rejonie obecnej ulicy Szerokiej).

Pytanie: Jak nazywało się to miasto od 27 lutego 1335 roku?
Odpowiedź: Civitas Kazimiriensis

Pytanie: Jak duży był Kazimierz, w porównaniu do Krakowa?
Odpowiedź: obejmowało 50 ha, wobec 65 ha Krakowa

Pytanie: Czy urząd wójta Kazimierza nadawany był przez mieszkańców tego miasta?
Odpowiedź: Radę miejską wybierać mieli mieszkańcy, natomiast wójt nominowany był przez króla

Pytanie: Jakie przywileje nadano miejscowej ludności?
Odpowiedź: przywilej sprzedaży na terenie całego Królestwa towarów przez siebie wytworzonych, przywilej wzniesienia wagi do ważenia metali, użytkowania rzek otaczających miasto, w odległości jednej mili od jego granicy, a także prawo organizowania cotygodniowych targów w piątek
Somerset

W 2011 roku liczba mieszkańców hrabstwa administracyjnego wynosiła 530 000, w jednostce unitary authority North Somerset – 202 600, a w Bath and North East Somerset 176 000. Łącznie hrabstwo ceremonialne liczyło 908 600. W roku 2001 liczby te wyniosły odpowiednio 498 093, 188 564 oraz 169 040 (łącznie 855 697). Przyrost naturalny jest wyższy niż średnia krajowa, ze wzrostem w wysokości 6,4% od roku 1991 i 17% od roku 1981. Gęstość zaludnienia wynosi 1,4 osoby na hektar – w porównaniu ze wskaźnikiem 2,2 osoby dla całego regionu południowo-zachodniego. W obrębie hrabstwa zaludnienie waha się od 0,5 osoby w North Somerset do 2,2 osoby na hektar w dystrykcie Taunton Deane. Procent mniejszości seksualnych ocenia się na 7-10%. Przyjmuje się że tylko w wymiarze sprawiedliwości na terenie hrabstwa pracuje 700-1000 gejów, lesbijek i osób transseksualnych.

Pytanie: Ile osób mieszkało w Somerset w 2011 roku według liczby administracyjnej?
Odpowiedź: 530 000

Pytanie: Ile w sumie osób zamieszkiwało Somerset w 2011 roku?
Odpowiedź: 908 600

Pytanie: W jakim regionie Anglii leży hrabstwo Somerset?
Odpowiedź: południowo-zachodniego

Pytanie: Czy w hrabstwie Somerset jest wyższy przyrost naturalny niż średnio w całej Anglii?
Odpowiedź: Przyrost naturalny jest wyższy niż średnia krajowa