the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Katarzyna II Wielka

Faktycznie rosyjskie walki z konfederatami barskimi wykorzystało Imperium Osmańskie i 25 września 1768 r. wypowiedziało wojnę Rosji. Katarzyna II zaproponowała wówczas Stanisławowi Poniatowskiemu przystąpienie Rzeczypospolitej do wojny z Imperium Osmańskim i gotowa była oddać pod jego naczelne dowództwo również wojska rosyjskie. Obie propozycje król Polski odrzucił. Wojna rosyjsko-turecka rozwijała się niepomyślnie dla Imperium Osmańskiego, między innymi rosyjska flota bałtycka, po opłynięciu Europy – tak zwany rejs Orłowa (od nazwiska dowódcy floty – Aleksieja Orłowa), w bitwie w Zatoce Czesmeńskiej w 1770 zniszczyła osmańską marynarkę wojenną. Wojna trwała do 1774 i zakończyła się korzystnie dla Rosji, która powiększyła swe terytorium w rejonie Krymu, uzyskała szerszy dostęp do Morza Czarnego, prawo korzystania z przejazdu swych statków i okrętów wojennych przez Bosfor i Dardanele, nastąpiło uniezależnienie Chanatu Krymskiego od Osmanów itp.

Pytanie: Kiedy rozpoczęła się wojna rosyjsko-osmańska?
Odpowiedź: 25 września 1768

Pytanie: Z jakimi propozycjami wyszła caryca Rosji do króla Polski?
Odpowiedź: przystąpienie Rzeczypospolitej do wojny z Imperium Osmańskim i gotowa była oddać pod jego naczelne dowództwo również wojska rosyjskie

Pytanie: Czy Poniatowski przystał na propozycje carycy?
Odpowiedź: Obie propozycje król Polski odrzucił

Pytanie: Jak nazywało się starcie, w którym to wojska rosyjskie zdewastowały marynarkę Imperium Osmańskiego?
Odpowiedź: bitwie w Zatoce Czesmeńskiej
Katarzyna II Wielka

Po zawarciu pokoju z Turcją, Katarzyna II mogła spokojnie zwrócić wzrok na zachód od imperium. A działo się tam wiele. We Francji od 1789 r. rozwijała się rewolucja społeczna i zaczynała się formować przeciwko niej koalicja konserwatywnych państw: Wielkiej Brytanii, Niderlandów, Austrii i Prus. Natomiast w sąsiedniej Rzeczypospolitej Sejm Wielki w Warszawie uchwalił w 1791 roku nową konstytucję ustrojową. W Polsce od roku 1780 nie było wojsk rosyjskich, znajdowała się ona wprawdzie pod politycznym protektoratem Rosji, lecz w zasadzie rządziła się sama. Zmiana ustroju w Polsce, na wzór haseł rewolucji francuskiej oraz zapowiedź przekazania tronu, po śmierci Stanisława Poniatowskiego, elektorowi saskiemu Fryderykowi – wnukowi Augusta III, były dla Katarzyny II nie do przyjęcia. Toteż wsparła z całą mocą i wojskiem konfederację targowicką, zawiązaną w maju 1792 roku przez polskich magnatów w celu obalenia Konstytucji 3 Maja i króla Stanisława Poniatowskiego. W liście do Szczęsnego Potockiego, promotora konfederacji, wdzięczna imperatorowa przyrzekała opiekę dworu petersburskiego jemu i jego potomkom.

Pytanie: Po co powołano konfederację targowicką?
Odpowiedź: w celu obalenia Konstytucji 3 Maja i króla Stanisława Poniatowskiego

Pytanie: Jakie wydarzenia polityczne w Polsce nie spodobały się cesarzowej?
Odpowiedź: Zmiana ustroju w Polsce, na wzór haseł rewolucji francuskiej oraz zapowiedź przekazania tronu, po śmierci Stanisława Poniatowskiego, elektorowi saskiemu Fryderykowi – wnukowi Augusta III

Pytanie: Co działo się w państwie francuskim od 1789 roku?
Odpowiedź: rozwijała się rewolucja społeczna

Pytanie: Czy konserwatywne państwa Europy pozostały bierne wobec wydarzeń w państwie francuskim?
Odpowiedź: We Francji od 1789 r. rozwijała się rewolucja społeczna i zaczynała się formować przeciwko niej koalicja konserwatywnych państw: Wielkiej Brytanii, Niderlandów, Austrii i Prus

Pytanie: W jaki sposób w tamtym okresie caryca wmieszała się w sprawy Polski?
Odpowiedź: wsparła z całą mocą i wojskiem konfederację targowicką
Dwoinka zapalenia płuc

Streptococcus pneumoniae może być oporny na niektóre antybiotyki, dlatego konieczne jest sporządzenie antybiogramu. Infekcję pneumokokową leczy się z reguły antybiotykami beta-laktamowymi. W latach 1960, prawie wszystkie szczepy S. pneumoniae były wrażliwe na penicylinę, lecz od tamtego czasu wykształciła się oporność, zwłaszcza w rejonach częstego stosowania antybiotyków. Niektóre szczepy oporne na penicylinę mogą również wykazywać oporność na erytromycynę, makrolidy, klindamycynę i chinolony. Większość pozostaje jednak wrażliwa na wankomycynę, która jest rzadziej stosowanym antybiotykiem ze względu na dawkowanie oraz kwestię penetracji tkankowej. Zalecanym postępowaniem jest posiew z antybiogramem badającym oporność bakterii.

Pytanie: Czy w niektórych przypadkach pneumokok jest oporny na działanie antybiotyków?
Odpowiedź: Streptococcus pneumoniae może być oporny na niektóre antybiotyki

Pytanie: W jaki sposób najczęściej zwalcza się infekcję wywołaną przez pneumokoki?
Odpowiedź: antybiotykami beta-laktamowymi

Pytanie: Na jakie substancje oporne są niektóre szczepy niewrażliwe na penicylinę?
Odpowiedź: na erytromycynę, makrolidy, klindamycynę i chinolony

Pytanie: Na jaką substancję jest wrażliwa większość szczepów Streptococcus pneumoniae?
Odpowiedź: wankomycynę

Pytanie: W jakich latach większość szczepów Streptococcus pneumoniae była wrażliwa na penicylinę?
Odpowiedź: W latach 1960
Dwoinka zapalenia płuc

Streptococcus pneumoniae jest stwierdzana w gardle i zatokach nosowych u 5-10% zdrowych dorosłych oraz 20-40% zdrowych dzieci. Drobnoustrój ten jest stwierdzany w dużych ilościach w miejscach częstego bytowania ludzi i ich dużego zagęszczenia (np. baraki wojskowe, szpitale). Bakteria ma zdolności adhezyjne do nabłonka dróg oddechowych. Nadmierna kolonizacja w obrębie tkanki doprowadza do infekcji. Do zapalenia płuc dochodzi gdy bakteria zostanie zaaspirowana z wdychanym powietrzem do utkania płucnego. Kiedy drobnoustrój znajdzie się w miejscu swojego przeznaczenia, dochodzi do aktywacji jego białek stymulujących produkcję cytokin (czynników prozapalnych) i przyciągających białe krwinki (zwłaszcza leukocyty obojętnochłonne). Polisacharydowa otoczka czyni te bakterie odporne na fagocytozę, jeżeli w organizmie nie ma przeciwciał skierowanych przeciwko otoczce, makrofagi tkankowe nie są w stanie zneutralizować pneumokoków. Bakterie mogą przedostać się do krążenia, wywołując posocznicę, przedostać się do opon mózgowych, stawów i kości.

Pytanie: Jaki odsetek dorosłej populacji ludzkiej posiada pneumokoki w gardle i zatokach nosowych?
Odpowiedź: 5-10%

Pytanie: Gdzie jest szczególnie dużo pneumokoków wśród ludzi?
Odpowiedź: w miejscach częstego bytowania

Pytanie: Dzięki jakim właściwościom pneumokoki przedostają się do nabłonka dróg oddechowych?
Odpowiedź: zdolności adhezyjne

Pytanie: W jakich okolicznościach dochodzi do zapalenia płuc spowodowanego pneumokokami?
Odpowiedź: zaaspirowana z wdychanym powietrzem do utkania płucnego
Tłusty czwartek

W specyficzny sposób obchodzono tłusty czwartek w Małopolsce. Nazywany on był wówczas combrowym czwartkiem. Według legendy nazwa pochodzi od nazwiska żyjącego w XVII wieku krakowskiego burmistrza o nazwisku Comber, będącego prawdopodobnie postacią fikcyjną, człowieka złego i surowego dla kobiet mających swoje kramy i handlujących na krakowskim rynku. Mówiono: Pan Bóg wysoko a król daleko, któż nas zasłoni przed Combrem. Umrzeć miał on w tłusty czwartek. W każdą rocznicę śmierci przekupki na targu urządzały więc huczną zabawę i tańce. Podczas zabawy zaczepiały przechodzących tamtędy mężczyzn, których zmuszały do tańca lub do oddawania wierzchniej odzieży w zamian za krzywdy, jakie wyrządził Comber.

Pytanie: Jaka nazwa na tłusty czwartek funkcjonowała w Małopolsce?
Odpowiedź: combrowym czwartkiem

Pytanie: Kim według opowieści był Comber?
Odpowiedź: krakowskiego burmistrza

Pytanie: Kiedy według opowieści żył Comber?
Odpowiedź: w XVII wieku

Pytanie: Czy Comber był postacią pozytywną?
Odpowiedź: człowieka złego i surowego dla kobiet mających swoje kramy i handlujących na krakowskim rynku
Audi 80

Rok 1978 przyniósł nowy model 80 oparty o platformę B2 (oznaczenie Typ 81). Rok później dotarł on również do Ameryki Północnej (rocznik modelowy 1980). Firma Audi kontynuowała sprzedaż swoich samochodów w Europie jako 80, natomiast w Ameryce Północnej zaczęto stosować oznaczenie Audi 4000. Nadwozie modelu B2 zostało zaprojektowane przez Giorgetto Giugiaro. Pomimo iż w przeważającej części samochód ten zamawiano w wersji czterodrzwiowej, wyprodukowano także niewielką liczbę egzemplarzy wersji dwudrzwiowej. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1979 samochód zajął 3. pozycję (za Talbotem Horizonem i Fiatem Ritmo).

Pytanie: W jaki sposób w Ameryce Północnej był oznaczony samochód o europejskim numerze 80?
Odpowiedź: Audi 4000

Pytanie: Kto stworzył projekt nadwozia B2?
Odpowiedź: Giorgetto Giugiaro

Pytanie: Czy Audi 4000 występuje w wersji dwudrzwiowej? 
Odpowiedź: Pomimo iż w przeważającej części samochód ten zamawiano w wersji czterodrzwiowej, wyprodukowano także niewielką liczbę egzemplarzy wersji dwudrzwiowej

Pytanie: Czy Audi 80 zostało uznane za jeden z lepszych samochodów roku 1979?
Odpowiedź: W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1979 samochód zajął 3. pozycję (za Talbotem Horizonem i Fiatem Ritmo)
Przemysł II

Do zmiany nastawienia Przemysła względem Beniamina doszło w 1285. Z uwagi na niewielką ilość informacji nie wiadomo, co było tego przyczyną. Znany jest tylko podany przez Rocznik Traski fakt uwięzienia przez Przemysła II przebywającego wówczas w Wielkopolsce Sędziwoja oraz wojewody poznańskiego Beniamina. Uwięzieni Zarembowie zostali ostatecznie potraktowani bardzo łagodnie, sądzeni przez księcia pomorskiego Mściwoja II utracili wyłącznie sprawowane urzędy i część majątku, która została im skonfiskowana. Beniamin zresztą w 1286 ponownie występował w otoczeniu Przemysła II.

Pytanie: Czego zostali pozbawieni Zarembowie w wyniku decyzji Mściwoja II?
Odpowiedź: sprawowane urzędy i część majątku

Pytanie: Jakie źródło historyczne potwierdza fakt uwięzienia Beniamina przez Przemysła II?
Odpowiedź: Rocznik Traski

Pytanie: Czy Beniamin już na zawsze popadł w niełaskę Przemysła II?
Odpowiedź: Beniamin zresztą w 1286 ponownie występował w otoczeniu Przemysła II

Pytanie: Czy jakiekolwiek źródło historyczne opisuje dokładnie, co były przyczyną konfliktu pomiędzy Przemysłem II a Beniaminem?
Odpowiedź: Do zmiany nastawienia Przemysła względem Beniamina doszło w 1285. Z uwagi na niewielką ilość informacji nie wiadomo, co było tego przyczyną
Przemysł II

Koronacja sprowokowała spór historyków co do zasięgu jego królestwa. Jako pierwszy tym problemem zajął się Stanisław Kutrzeba, który wyszedł z założenia, że Przemysł w rzeczywistości koronował się na króla Wielkopolski. Jego praca wywołała ożywioną dyskusję, która do dnia dzisiejszego nie dała jednoznacznej odpowiedzi o charakterze monarchii Przemysła. Można jednak spodziewać się, że Przemysł, koronując się w Gnieźnie na króla, chciał wskrzesić uniwersalne królestwo polskie, co podkreśla zresztą napis na pieczęci stosowanej przez władcę po koronacji: „Reddidit ipse pronis victricia signa Polonis” („Sam wszechpotężny zwrócił Polakom ich zwycięskie znaki”), choć w rzeczywistości władza Przemysła ograniczyła się wyłącznie do Wielkopolski i Pomorza Gdańskiego.

Pytanie: Tytuł jakiego władcy przyjął Przemysł, według Stanisława Kutrzeby?
Odpowiedź: króla Wielkopolski

Pytanie: Czy teorię Stanisława Kutrzeby udało się obalić?
Odpowiedź: Jego praca wywołała ożywioną dyskusję, która do dnia dzisiejszego nie dała jednoznacznej odpowiedzi o charakterze monarchii Przemysła

Pytanie: Jaki napis widniał na pieczęci, której Przemysł II używał po koronacji?
Odpowiedź: „Reddidit ipse pronis victricia signa Polonis” („Sam wszechpotężny zwrócił Polakom ich zwycięskie znaki”)

Pytanie: Jakimi terenami rządził tak naprawdę ten władca?
Odpowiedź: Wielkopolski i Pomorza Gdańskiego

Pytanie: W jakim mieście doszło do jego koronacji?
Odpowiedź: Gnieźnie
Monica Z (film)

Film otrzymał szereg pozytywnych recenzji. W programie Kulturnyheterna w Sveriges Television przyznano mu ocenę cztery w pięciostopniowej skali, wyróżniając przede wszystkim główną rolę Eddy Magnason. Taką samą ocenę przyznał filmowi portal „Moviezine” oraz gazety „Aftonbladet”, „Expressen”, „Göteborgs-Posten” i „Metro”. Szwedzka gazeta codzienna „Svenska Dagbladet” również zwróciła uwagę na główną rolę aktorki, przypisując filmowi ogólną ocenę cztery na sześć. Twórca filmów dokumentalnych Tom Alandh skrytykował jednak film na łamach gazety „Dagens Nyheter”, sprzeciwiając się negatywnemu wizerunkowi Bengta Nilssona, w którego wcielił się Kjell Bergqvist. Kuzynka piosenkarki Greta Olsson potwierdziła wątpliwości twórcy, zaznaczając, że Bengt Nilsson „w rzeczywistości zawsze stał po stronie Moniki i wspierał ją w tym, co robiła, zarówno na scenie, jak i prywatnie”. Scenarzysta Peter Birro odniósł się do tych głosów, podkreślając, że poprzez film chciał przede wszystkim przypomnieć widzom postać Moniki Zetterlund i wspomnieć o jej kilku podstawowych problemach życiowych, z którymi się borykała. Głos zachowania swobody artystycznej w scenariuszu poparła również producentka filmu Lena Rehnberg.

Pytanie: Co nie spodobało się w filmie Tomowi Alandhowi?
Odpowiedź: negatywnemu wizerunkowi Bengta Nilssona

Pytanie: O jakiej artystce opowiada ten film?
Odpowiedź: Moniki Zetterlund

Pytanie: Czy rodzina artystki miała wątpliwości, co do sposobu przedstawienia w filmie Bengta Nilssona?
Odpowiedź: Kuzynka piosenkarki Greta Olsson potwierdziła wątpliwości twórcy, zaznaczając, że Bengt Nilsson „w rzeczywistości zawsze stał po stronie Moniki i wspierał ją w tym, co robiła, zarówno na scenie, jak i prywatnie”

Pytanie: Kto wcielił się w główną rolę?
Odpowiedź: Eddy Magnason
Robert Gwiazdowski

W 1979 został absolwentem XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, a następnie podjął studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w toku indywidualnym, które ukończył w 1984 z wyróżnieniem. W okresie stanu wojennego był przewodniczącym samorządu studentów oraz delegatem wybranym z wyborów powszechnych prowadzonych na wydziale do senatu UW. Ponadto był członkiem komisji zajmującej się pomocą dla osób represjonowanych w okresie stanu wojennego. Jako student III roku był pełnomocnikiem Macieja Kuronia w trakcie postępowania administracyjnego o wykreślenie go z listy studentów. W 1985 obronił pracę magisterską pt. Idea wolności w amerykańskiej myśli konserwatywnej, politycznej i prawnej.

Pytanie: Na jakiej uczelni wyższej studiował Gwiazdowski?
Odpowiedź: Uniwersytetu Warszawskiego

Pytanie: Na jaki temat Gwiazdowski napisał pracę magisterską? 
Odpowiedź: Idea wolności w amerykańskiej myśli konserwatywnej, politycznej i prawnej

Pytanie: Czy Gwiazdowski zdobył tytuł magistra?
Odpowiedź: W 1985 obronił pracę magisterską pt. Idea wolności w amerykańskiej myśli konserwatywnej, politycznej i prawnej

Pytanie: Czy Gwiazdowski działał w organizacji studenckiej? 
Odpowiedź: W okresie stanu wojennego był przewodniczącym samorządu studentów
Robert Gwiazdowski

W styczniu 2019 zapowiedział założenie własnego ruchu politycznego oraz start w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 12 lutego ogłoszono nazwę ruchu – Polska Fair Play. Ugrupowanie współtworzyła m.in. część ruchu Bezpartyjni Samorządowcy. 2 marca w Warszawie odbyła się konwencja założycielska nowego ugrupowania. W wyborach do Parlamentu Europejskiego ruch, po wystawieniu list w 6 okręgach uzyskał wynik 0,54% (Robert Gwiazdowski otwierał listę w okręgu warszawskim). 4 czerwca Robert Gwiazdowski ogłosił zamknięcie projektu.

Pytanie: Jak nazywał się założony przez niego ruch?
Odpowiedź: Polska Fair Play

Pytanie: W ilu okręgach Polska Fair Play wystawiła swoje listy w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku?
Odpowiedź: 6

Pytanie: Czy Gwiazdowski kiedykolwiek kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego?
Odpowiedź: Robert Gwiazdowski otwierał listę w okręgu warszawskim

Pytanie: Jak potoczyły się dalsze losy Polski Fair Play?
Odpowiedź: 4 czerwca Robert Gwiazdowski ogłosił zamknięcie projektu
The Falling Man

W 2006 The Falling Man został zidentyfikowany jako Jonathan Briley, choć tożsamości tej nigdy oficjalnie nie potwierdzono. Briley był pracownikiem restauracji Windows on the World. Według relacji rodziny często nosił i zakładał do pracy pomarańczowy podkoszulek, choć jego żona nie była w stanie stwierdzić, czy założył go 11 września 2001, ponieważ wyszedł wówczas do pracy wcześnie rano, gdy ta jeszcze spała. Cierpiał na astmę, co zdaniem rodziny mogło mieć wpływ na decyzję o skoku, gdyż dym i żar mogły utrudniać mu oddychanie. Jego ciało zostało zidentyfikowane po katastrofie, miał na sobie czarne buty do kostek, reszta ubrania nie zachowała się. Pozostałe cechy mężczyzny były zbieżne z wyglądem na zdjęciu.

Pytanie: Dlaczego, według rodziny, astma, na którą cierpiał, mogła spowodować, że zdecydował się skoczyć?
Odpowiedź: dym i żar mogły utrudniać mu oddychanie

Pytanie: Gdzie pracował?
Odpowiedź: restauracji Windows on the World

Pytanie: Co na pewno miał ubrane w dniu katastrofy?
Odpowiedź: czarne buty do kostek
The Falling Man

Początkowo mężczyzna został zidentyfikowany przez Petera Cheneya, reportera gazety The Globe and Mail, jako Norberto Hernandez, szef działu ciastkarskiego w restauracji Windows on the World. Restauracja ta znajdowała się na 106 i 107 piętrze wieży północnej WTC, a w czasie ataku odbywała się w niej konferencja. W wyniku zamachu śmierć poniosło 79 pracowników restauracji oraz 91 gości. Według USA Today, to właśnie z tych pięter na skok decydowało się wiele osób. Rodzina Hernandeza, po obejrzeniu serii zdjęć, nie zidentyfikowała jednak na nich swojego krewnego. W późniejszym czasie kilka rodzin przyznawało się, że to ich krewny znajduje się na zdjęciu, jednak informacje te były później weryfikowane i dementowane.

Pytanie: W jakiej gazecie pisał Peter Cheney?
Odpowiedź: The Globe and Mail

Pytanie: Na którym piętrze mieściła się restauracja Windows on the World?
Odpowiedź: 106 i 107

Pytanie: Kto początkowo był ogłoszonym jako "The falling man"?
Odpowiedź: Norberto Hernandez

Pytanie: Czy Norberto Hernandez został zidentyfikowany jako "The falling man"?
Odpowiedź: nie zidentyfikowała
ORP Gryf (1936)

Uszkodzony „Gryf” zawrócił do portu helskiego. Ranni zostali przewiezieni do szpitali, a okręt zadokowany dla usunięcia powstałych uszkodzeń, głównie urządzenia sterowego. Wieczorem na stawiacz min dotarł nowy dowódca, komandor porucznik Stanisław Hryniewiecki. Ponieważ cały zapas min będący do dyspozycji znajdował się na krypach kotwiczących w rejonie Jamy Kuźnickiej, niemożliwe było natychmiastowe załadowanie kolejnych na „Gryfa”, co pozwoliłoby na powtórzenie próby postawienia zagrody. 2 września Dowództwo Floty podjęło decyzję o przekształceniu „Gryfa” w pływającą baterię, broniącą cypla od strony Zatoki Gdańskiej. Dołączył do niego również „Wicher”. Na okręcie pozostawiono jedynie część załogi, niezbędną dla funkcjonowania artylerii, reszta weszła w skład lądowej obrony Helu. Późnym popołudniem uczestniczyła ona w odpieraniu kolejnego nalotu na Hel. Przez całą noc z 2 na 3 września trwały naloty nękające, prowadzone przez samoloty Kü.Fl.Gr.506 (Küstenfliegergruppe – dywizjon lotnictwa obrony wybrzeża). Nie wyrządziły co prawda większych szkód, ale nie pozwoliły zasnąć ani załodze lądowej obrony Helu, ani zakotwiczonych okrętów.

Pytanie: Dlaczego nie można było dostarczyć nowych min na okręt?
Odpowiedź: Ponieważ cały zapas min będący do dyspozycji znajdował się na krypach kotwiczących w rejonie Jamy Kuźnickiej

Pytanie: Jaki obszar miał ochraniać "Gryf" po 2 września?
Odpowiedź: cypla od strony Zatoki Gdańskiej

Pytanie: Jaka jednostka, oprócz "Gryfa", została skierowana do ochrony cypla?
Odpowiedź: „Wicher”

Pytanie: Jaka formacja zaatakowała Półwysep Helski z 2 na 3 września?
Odpowiedź: Kü.Fl.Gr.506

Pytanie: Czy natarcie Kü.Fl.Gr.506 doprowadziło do poważnych zniszczeń?
Odpowiedź: Nie wyrządziły co prawda większych szkód
ORP Gryf (1936)

Głównym uzbrojeniem „Gryfa” były miny morskie. Podstawowym typem tej broni w PMW, przeznaczonym do stawiania z jednostek nawodnych, była mina kontaktowa wz. 08, wywodząca się z konstrukcji rosyjskiej z okresu I wojny światowej. Według kontraktu ze stocznią „Gryf” miał przenosić minimum 300 min tego lub zbliżonych typów, co stanowiło normalny ładunek. Maksymalny zapas miał wynosić natomiast pierwotnie 600 min. Pierwotnie okręt mógł je stawiać z ośmiu torów minowych, z tego czterech na odkrytym rufowym pokładzie górnym i czterech na międzypokładzie (pokładzie głównym), co dawało mu wyjątkowo duże możliwości ofensywne. Miny przechowywane były zasadniczo na torach w komorze minowej na śródokręciu poniżej linii wodnej, skąd były transportowane windami na wyższe pokłady. Po przybyciu do Polski zdecydowano jednak o przystosowaniu okrętu w większym stopniu do pełnienia funkcji szkolnych i prawdopodobnie już latem 1938 roku zlikwidowano możliwość przenoszenia min na międzypokładzie rufowym, urządzając tam pomieszczenia dla ok. 60 podchorążych. Furty rufowe zaspawano, pozostawiając możliwość stawiania min tylko z czterech torów na pokładzie górnym. Podawany jest maksymalny ładunek 511 min, jednak nie jest jasne, czy dotyczy to stanu po przypłynięciu do Polski, czy po dalszej przebudowie. Istnieją jednak przesłanki by sądzić, że obciążenie „Gryfa” pełnym ładunkiem min, o łącznej masie ponad 300 ton, wpłynęłoby negatywnie na właściwości żeglugowe jednostki. Drugim typem miny morskiej, używanej w PMW przed wybuchem wojny, była SM-5, konstrukcji francuskiej firmy Sauter-Harle (oryginalne oznaczenie producenta H5), przeznaczona w zasadzie do użycia z podwodnych stawiaczy min typu „Wilk”, ale po dokonanych w Polsce modernizacjach możliwa do zastosowania z okrętów nawodnych.

Pytanie: Ile pocisków liczył zwykły ładunek na pokładzie ORP "Gryf"?
Odpowiedź: minimum 300 min

Pytanie: Na jakiej wysokości składowano materiały wybuchowe na statku ORP "Gryf"?
Odpowiedź: poniżej linii wodnej

Pytanie: Za pomocą jakich rozwiązań przenoszono miny na inne piętra na pokładzie "Gryfa"?
Odpowiedź: windami

Pytanie: Czym jest SM-5?
Odpowiedź: typem miny morskiej
PZL W-3 Sokół

Na czwartą serię składało się 20 śmigłowców. Część z nich trafiło do odbiorców zagranicznych, policja Saksonii otrzymała jeden W-3A (nr fabr. 370503), południowokoreańskie przedsiębiorstwa Helikorea i Citi Air zakupiły odpowiednio W-3A (nr fabr. 370509) i W-3AM (nr fabr. 370514). Wojsko jeden z otrzymanych Sokołów (nr fabr. 310502) przebudowało do W-3RL i przekazało Lotniczemu Górskiemu Pogotowiu Ratunkowemu. Marynarka Wojenna otrzymała z tej serii śmigłowce nr fabr. 390505 i 390513 jako W-3RM. Anakondę nr fabr. 390510 otrzymał również 103. PL MSW w którym otrzymał n/b 510. Następnie trafił on na wyposażenie jednostki GROM, gdzie otrzymał n/b 0510, uległ on katastrofie podczas ćwiczeń. Maszyna W-3A nr fabr. 370507 trafiła do LPR jako SP-SXZ. Od roku 1995 sezonowo była wykorzystywana przez TOPR, a od roku 2000 stacjonowała w Zakopanem na stałe, jednak nadal była w barwach LPR. Został on uszkodzony podczas awaryjnego lądowania 29 stycznia 2003 w Murzasichlu, po remoncie jako SP-SXW trafił do TOPR już w jego barwach. Śmigłowiec SP-PSL (nr fabr. 370508) stał się podstawą do zbudowania prototypu W-3A2, który został zakupiony przez hiszpańską firmę Helibravo. W-3A SP-FSU (nr fabr. 370515) używał przez kilka lat polski oddział Daewoo, lecz w związku z problemami finansowymi firmy śmigłowce sprzedano policji Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Pozostałe śmigłowce trafiły głównie do polskiego wojska, były wśród nich również W-3W.

Pytanie: Ile maszyn skonstruowano w czwartej serii?
Odpowiedź: 20

Pytanie: Jaki model przekazany został saksońskiej policji?
Odpowiedź: W-3A

Pytanie: Do jakiej organizacji wojsko przekazało Sokoła zmodyfikowanego do W-3RL?
Odpowiedź: Lotniczemu Górskiemu Pogotowiu Ratunkowemu