the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Rok 1984

Winston, rozczarowany swoim życiem i dostrzegający szaleństwo systemu, stara się dociec, czy to, co mówi Partia, jest prawdą i czy to, co robi, ma jakikolwiek sens. Swój cichy bunt rozpoczyna od poważnej myślozbrodni – w kupionym w dzielnicy proli zeszycie zapisuje swoje myśli. Notatka z niewinnego opisu obejrzanego dzień wcześniej filmu zamienia się w deklarację nienawiści do Wielkiego Brata. W późniejszym czasie Winston niejednokrotnie dopuszcza się myślozbrodni. Któregoś dnia poznaje Julię – młodą pracownicę innego działu Ministerstwa Prawdy. Zakochują się w sobie, współżyją ze sobą w ukryciu – takie uczucia jak miłość, lojalność czy przyjaźń są zabronione. Razem buntują się przeciwko Partii. Za pośrednictwem O’Briena, członka Partii Wewnętrznej, domniemanego członka Braterstwa, wchodzą w posiadanie tajemniczej Księgi autorstwa Goldsteina, znienawidzonego wroga Partii, postaci ukazywanej przez propagandę i plotki jako swoiste przeciwieństwo Wielkiego Brata.

Pytanie: Kto jest głównym bohaterem roku 1984?
Odpowiedź: Winston

Pytanie: W jaki sposób buntuje się Winston?
Odpowiedź: w kupionym w dzielnicy proli zeszycie zapisuje swoje myśli

Pytanie: Jaką zbrodnie stale popełnia Winston?
Odpowiedź: myślozbrodni

Pytanie: Czy w świecie Winstona można kochać?
Odpowiedź: takie uczucia jak miłość, lojalność czy przyjaźń są zabronione
Jugosławia

27 kwietnia 1992 r. Serbia i Czarnogóra proklamowały Federalną Republikę Jugosławii (FRJ), określaną również mianem „Trzeciej Jugosławii” bądź też po prostu „Jugosławią”. Kraj znalazł się w izolacji międzynarodowej za sprawą prowadzenia wojen w Chorwacji i Bośni. Federalna Republika Jugosławii uchodziła w Serbii za kontynuację dawnej Jugosławii, jednak zagranicą państwo to postrzegano jako zupełnie nowy kraj, nie mający nic wspólnego z SFRJ. 20 grudnia 1992 r. w Serbii odbyły się wybory parlamentarne i prezydenckie. Wybory parlamentarne wygrała Socjalistyczna Partia Serbii (serb. Socijalistička partija Srbije; SPS), a prezydenckie Slobodan Milošević. Pierwszym prezydentem Federalnej Republiki Jugosławii był Dobrica Ćosić. Slobodan Milošević objął urząd prezydenta Federalnej Republiki Jugosławii dnia 25 czerwca 1997 r. W wyniku nieuznania zwycięstwa Vojislava Koštunicy w pierwszej turze wyborów prezydenckich z 24 września 2000 r. odbyły się masowe protesty społeczne, które doprowadziły do odsunięcia od władzy Miloševicia.

Pytanie: Jakie inne miana stosowano do opisania Federalnej Republiki Jugosławii?
Odpowiedź: „Trzeciej Jugosławii” bądź też po prostu „Jugosławią”

Pytanie: Dlaczego państwo została odseparowane na arenie międzynarodowej?
Odpowiedź: za sprawą prowadzenia wojen w Chorwacji i Bośni

Pytanie: Kiedy odbyły się serbijskie wybory prezydenckie i do parlamentu?
Odpowiedź: 20 grudnia 1992

Pytanie: Które ugrupowanie polityczne zwyciężyło w wyborach do parlamentu?
Odpowiedź: Socjalistyczna Partia Serbii

Pytanie: Kto został głową państwa po wyborach z 1992 roku?
Odpowiedź: Slobodan Milošević
Jugosławia

Pod koniec życia Josip Broz Tito dążył do poprawy pozycji najsłabszych republik: Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Kosowa, Macedonii i Wojwodiny. Działanie te nie przyniosły spodziewanych efektów. Rozpad Jugosławii był procesem długotrwałym i wynikał z kilku czynników: załamania gospodarki, nieumiejętnej polityki rządu, wpływu upadku rządów komunistycznych w Europie (szczególnie podczas jesieni ludów w 1989 r.), śmierci Broz Tity, odrodzeniu idei narodowych po uchwaleniu nowej konstytucji w 1974 r. (koncepcja powołania Wielkiej Serbii przy jednoczesnym dążeniu do utrzymania jedności państwa za wszelką cenę). Dodatkowym czynnikiem mającym wpływ na relacje republik w Jugosławii były animozje po II wojnie światowej. Serbowie chorwaccy nadal pamiętali zbrodnie popełnione przez chorwackich ustaszy. W latach 80. serbscy nacjonaliści posługiwali się narracją historyczną, podkreślających zbrodnie dokonane przez Chorwatów. Dużą rolę w rozpadzie Jugosławii odegrała Serbia. Od 1981 r. narastał konflikt pomiędzy Serbami a Albańczykami z Kosowa. Serbowie niechętnie odnosili się do przyznania szerokiej autonomii Kosowu i Wojwodinie. Stanowisko serbskie wymagało zgody trzech stron, co znacznie ograniczało procesy decyzyjne. Od lat 70. w Kosowie odbywały się albańskie manifestacje i demonstracje, w których uczestnicy żądali poszanowania swoich praw jako mniejszości narodowej oraz zwiększenia udziału Albańczyków w polityce republiki. Problem ten był ignorowany przez władze SFRJ. W 1987 r. przywództwo w Związku Komunistów Jugosławii objął Slobodan Milošević, prowadzący zdecydowaną politykę wymierzoną przeciwko Albańczykom. W 1990 r. Milošević rozpoczął tworzenie formacji paramilitarnych pod jego bezpośrednią kontrolą.

Pytanie: Na jakich republikach najbardziej zależało Tito przed śmiercią?
Odpowiedź: Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Kosowa, Macedonii i Wojwodiny

Pytanie: Jaka była przyczyna rozpadu Jugosławii?
Odpowiedź: załamania gospodarki, nieumiejętnej polityki rządu, wpływu upadku rządów komunistycznych w Europie (szczególnie podczas jesieni ludów w 1989 r.), śmierci Broz Tity, odrodzeniu idei narodowych po uchwaleniu nowej konstytucji w 1974 r.

Pytanie: Czy podczas II wojny Serbowie ustaszy napadli na Serbów chorwackich?
Odpowiedź: Serbowie chorwaccy nadal pamiętali zbrodnie popełnione przez chorwackich ustaszy

Pytanie: O co kłócili się Serbowie z Albańczykami z Kosowa?
Odpowiedź: przyznania szerokiej autonomii Kosowu i Wojwodinie
Tomasz Lach

W 2004 wraz z Wojciechem Łozowskim założył zespół Afromental. Debiutowali występem na I Przeglądzie Młodych Kapel Gazety Olsztyńskiej. Za interpretację utworu „Bananowy Song” grupy Vox dotarli do „Złotej dziesiątki” Festiwalu Muzyki Młodzieżowej Gama w Kołobrzegu oraz uzyskali wyróżnienie na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie. Z zespołem wydał pięć albumów studyjnych: The Breakthru (2007), Playing with Pop (2009), The B.O.M.B. (2011), Mental House (2014) i 5 (2019). 24 stycznia 2020 wystąpił podczas koncertu charytatywnego Artyści dla Mai, który odbył się w warszawskim klubie „Stodoła”.

Pytanie: Kto oprócz niego był współzałożycielem grupy Afromental?
Odpowiedź: Wojciechem Łozowskim

Pytanie: Czy "Bananowy Song" był ich autorskim przebojem?
Odpowiedź: Za interpretację utworu „Bananowy Song” grupy Vox

Pytanie: Czy udzielał się również charytatywnie?
Odpowiedź: 24 stycznia 2020 wystąpił podczas koncertu charytatywnego Artyści dla Mai

Pytanie: Jakie płyty wydała grupa Afromental?
Odpowiedź: The Breakthru (2007), Playing with Pop (2009), The B.O.M.B. (2011), Mental House (2014) i 5

Pytanie: Gdzie miał miejsce debiut zespołu Afromental?
Odpowiedź: na I Przeglądzie Młodych Kapel Gazety Olsztyńskiej
Róża Luksemburg

W 1905 r. wróciła do Królestwa Polskiego, posługując się fałszywym paszportem, by pomóc w organizowaniu akcji skierowanych przeciw rosyjskim władzom. Aresztowana przez carską policję i więziona. Członkowie SPD przekupili rosyjskich urzędników i Róża Luksemburg wyszła na wolność za kaucją. W latach 1905–1906 uczestniczyła w rewolucji w Warszawie i Petersburgu. W marcu 1906 została aresztowana w Warszawie i osadzona w Areszcie Centralnym. Stamtąd została przeniesiona na oddział kobiecy więzienia Pawiak (Serbię), a następnie do X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej. Od 1907 r. prowadziła działalność w Niemczech, lansując koncepcję masowych strajków jako drogi dla rewolucji i obalenia kapitalizmu przemocą. Napisała Strajk masowy, partia i związki zawodowe (wyd. pol. 1959). Pracowała w „Vorwärts” („Naprzód”), organie prasowym SPD.

Pytanie: Kto aresztował Różę Luksemburg? 
Odpowiedź: carską policję

Pytanie: Dzięki czyim pieniądzom Róża Luksemburg została uwolniona z więzienia?
Odpowiedź: Członkowie SPD

Pytanie: Czy Róża Luksemburg brała udział w rewolucji w stolicy Polski?
Odpowiedź: W latach 1905–1906 uczestniczyła w rewolucji w Warszawie

Pytanie: W którym roku Luksemburg ponownie przybyła do Królestwa Polskiego? 
Odpowiedź: 1905
Róża Luksemburg

Róża Luksemburg była przedstawicielką lewego, rewolucyjnego skrzydła II Międzynarodówki, a zarazem krytyczką Lenina i partii bolszewickiej. Była gorącą zwolenniczką pluralizmu, wolności poglądów i prasy. Bolszewikom zarzucała brak poszanowania dla demokracji i elitarystyczną koncepcję roli partii w procesie rewolucyjnym. Z okresu rewolucji bolszewickiej pochodzi jej znany aforyzm: „Nie ma prawdziwego socjalizmu bez demokracji, tak jak nie ma prawdziwej demokracji bez socjalizmu”. Z drugiej strony – w miarę pozyskiwania większej ilości informacji na temat specyfiki sytuacji w Rosji podkreślała konieczność (z rewolucyjnego punktu widzenia) wprowadzenia przez bolszewików wielu „środków nadzwyczajnych” w celu obrony państwa robotniczego. Podkreślała, że niezależnie od rezultatów rewolucji 1917 Leninowi i jego partii należy się szacunek, gdyż jako pierwsi na świecie odważyli się wprowadzić w życie to, o czym do tej pory dyskutowano jedynie teoretycznie.

Pytanie: Jakich polityków i ugrupowania polityczne krytykowała ta ekonomistka?
Odpowiedź: Lenina i partii bolszewickiej

Pytanie: Jakie wartości były bliskie jej sercu?
Odpowiedź: pluralizmu, wolności poglądów i prasy

Pytanie: O co Róża Luksemburg oskarżała bolszewików?
Odpowiedź: brak poszanowania dla demokracji i elitarystyczną koncepcję roli partii w procesie rewolucyjnym

Pytanie: Dlaczego Róża Luksemburg szanowała Lenina, mimo krytykowania jego poglądów?
Odpowiedź: gdyż jako pierwsi na świecie odważyli się wprowadzić w życie to, o czym do tej pory dyskutowano jedynie teoretycznie
San Marino na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018

Alessandro Mariotti rozpoczął profesjonalne występy w narciarstwie alpejskim w 2014 roku. W lutym 2015 roku wystartował w mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim odbywających się w Vail i Beaver Creek. W slalomie gigancie zajął 90. miejsce, co nie pozwoliło mu na awans do finałowego przejazdu, natomiast w slalomie nie zdołał ukończyć pierwszej rundy. Rok później rywalizował w zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży, które zorganizowano w Lillehammer i Hafjell. Uplasował się tam na 30. pozycji w slalomie gigancie oraz 32. w slalomie. W lutym 2017 roku rozegrane zostały mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim w Sankt Moritz. W tych zawodach Mariotti w pierwszej rundzie slalomu giganta zajął 52. miejsce, nie kwalifikując się do drugiego przejazdu. W slalomie zaś nie ukończył pierwszej rundy kwalifikacyjnej. W olimpijskim okresie kwalifikacyjnym startował w różnych zawodach FIS, osiągając najlepszy wynik (5. miejsce) w slalomie gigancie rozegranym 12 stycznia 2017 roku w Cedars.

Pytanie: Kiedy zaczęła się jego profesjonalna kariera?
Odpowiedź: w 2014 roku

Pytanie: Czy w mistrzostwach świata w 2015 roku uzyskał wysokie rezultaty?
Odpowiedź: W slalomie gigancie zajął 90. miejsce, co nie pozwoliło mu na awans do finałowego przejazdu, natomiast w slalomie nie zdołał ukończyć pierwszej rundy

Pytanie: Jakie rezultaty osiągnął na zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży w 2016 roku?
Odpowiedź: 30. pozycji w slalomie gigancie oraz 32. w slalomie

Pytanie: W zawodach zorganizowanych w jakim mieście osiągnął najlepszy rezultat w sezonie olimpijskim?
Odpowiedź: Cedars

Pytanie: Jak zakończył się jego występ w slalomie na mistrzostwach świata w 2017 roku?
Odpowiedź: nie ukończył pierwszej rundy kwalifikacyjnej
22 cm moździerz vz. 28

W poszukiwaniu nowych dział zapoznano się z konstrukcjami zachodnich przedsiębiorstw: m.in. Bofors, Vickers, Schneider oraz Škoda. Największe zainteresowanie wzbudziła konstrukcja czechosłowackich zakładów Škoda w Pilźnie, dlatego też w roku 1929 specjalna komisja pod przewodnictwem płk. dypl. Emila Krukowicza-Przedrzymirskiego wyjechała do Czech, gdzie wzięła udział w próbach prototypowych dział zakładów Škody: armaty dalekonośnej kal. 149,1 mm oraz moździerza kal 220 mm. Próby objęły pokazy jazdy w terenie i po drogach, instalowanie na stanowiskach oraz strzelanie. Polska okazała zainteresowanie zarówno armatą jak i moździerzem (początkowo 25 armat kal. 149,1 mm i 14 moździerzy kal. 220 mm), jednakże zażądano wprowadzenia poważnej zmiany. Zamek klinowy miał zostać zamieniony na zamek śrubowy, uznano ten system za właściwszy dla dział tego typu. Jednakże z powodu wybuchu wielkiego kryzysu, a także problemów z opracowaniem zamka śrubowego czasowo zawieszono rozmowy z Czechami. Wobec tego rozważano zakup odpowiednich dział we Francji, jednakże z uwagi na nieudzielenie przez francuski rząd kredytów z tego rozwiązania zrezygnowano.

Pytanie: Z jakiego kraju pochodzą zakłady Škoda?
Odpowiedź: czechosłowackich

Pytanie: Jakie przedsiębiorstwa były rozważane, aby zlecić im produkcję nowych dział?
Odpowiedź: Bofors, Vickers, Schneider oraz Škoda

Pytanie: W jakiej miejscowości Škoda miała swoje zakłady?
Odpowiedź: Pilźnie

Pytanie: Kto przewodniczył komisją, która sprawdzała prototypowe działa Škody?
Odpowiedź: płk. dypl. Emila Krukowicza-Przedrzymirskiego

Pytanie: Na jaki zamek w działach chciano zamienić zamek klinowy?
Odpowiedź: śrubowy
22 cm moździerz vz. 28

W związku ze zbliżającą się wojną z Niemcami w roku 1939 ogłoszono mobilizację i organizacja pułku uległa przekształceniu z pokojowej na wojenną. 1 Pułk Artylerii Najcięższej wystawił trzy dywizjony moździerzy: (11, 12 i 13 Dywizjon Artylerii Najcięższej). Każdy z dywizjonów miał w swoim składzie trzy baterie po dwa moździerze kal. 220 mm. Zgodnie z planem obronnym „Z” oddziały te miały wejść w skład Armii „Prusy”. Jednakże ze względu na szybkie postępy Niemców zmieniono plany wykorzystania artylerii najcięższej. 11 dywizjon wysłano w rejon Twierdzy Modlin, gdzie zajął stanowiska bojowe. Jednak wkrótce wydany został rozkaz wycofania się na wschód, a potem w kierunku południowym. Dywizjony 12 i 13 miały wejść w skład artylerii Armii „Lublin”, później wycofano je na wschód. Ich moździerzy nie wykorzystano w walce. Część zniszczono, część dostała się w niemieckie i sowieckie ręce.

Pytanie: Jaki typ organizacji pułku przyjęto w 1939?
Odpowiedź: wojenną

Pytanie: Jakie Dywizjony moździerzy wystawił 1 Pułk Artylerii Najcięższej ?
Odpowiedź: 11, 12 i 13 Dywizjon Artylerii Najcięższej

Pytanie: Gdzie służył Dywizjon 11.?
Odpowiedź: w rejon Twierdzy Modlin

Pytanie: Do jakiej artylerii chciano pierwotnie włączyć dywizjon 12. i 13.?
Odpowiedź: Armii „Lublin”
Pesa Swing

30 grudnia 2014 MPK Łódź podpisało umowę na dostawę 22 swingów. Tramwaje, które zamówiono do obsługi połączenia z Retkini na Olechów, miały zostać dostarczone jesienią 2015 roku. W połowie lipca 2015 poinformowano, że termin sierpniowy był umowny, a zgodnie z podpisaną umową wszystkie pojazdy mają zostać dostarczone do 15 listopada. Wówczas pierwszy egzemplarz był na etapie budowy konstrukcji stalowej i planowano, że jego budowa zakończy się pod koniec sierpnia. Na początku września tramwaj miał zostać poddany procesowi homologacji, a 22 września zaprezentowany na targach Trako, jednakże tak się nie stało. Ostatecznie pierwszy tramwaj dotarł do Łodzi w nocy z 3 na 4 listopada, a w II połowie tego miesiąca uzyskał homologację. Wtedy również producent zobowiązał się do dostawy drugiego egzemplarza do końca miesiąca i rzeczywiście 25 listopada do Łodzi dostarczony został drugi swing. Deklarowano wówczas, że pozostałe sztuki zostaną dostarczone do końca 2015. Na początku grudnia do odbiorcy dotarł 3. tramwaj, do połowy tego miesiąca dostarczono 5 wozów, a tydzień później w Łodzi znajdowało się 7 egzemplarzy, z których 3 były dopuszczone do ruchu. 23 grudnia, w 117. rocznicę uruchomienia tramwajów elektrycznych w Łodzi, swingi rozpoczęły kursy z pasażerami na linii nr 10 biegnącej trasą W-Z. Do 28 grudnia dostarczono 9 egzemplarzy. Dwa dni później MPK zakończyło działania mające na celu finalizację zakupu z zachowaniem dotacji. W Łodzi znajdowało się wówczas 10 sztuk, a pozostałe tramwaje zostały odebrane przez zamawiającego u producenta. Umożliwiło to zachowanie dofinansowania z Unii Europejskiej, która pokryła 80% kosztu zakupu każdego z tramwajów (5 mln zł z całkowitego kosztu jednego egzemplarza wynoszącego 6,2 mln zł netto), pomimo tego, że nie wszystkie pojazdy były wówczas gotowe. Pozostałe tramwaje miały zostać dostarczone do Łodzi w styczniu 2016. Do 5 stycznia 2016 do Łodzi dostarczono połowę zamówionych tramwajów, a w nocy z 29 na 30 stycznia zakończono dostawy. W styczniu okazało się również, że podczas bardziej obfitych opadów śniegu na 4 przystankach linii W-Z może dochodzić do zarysowań nowych wagonów. Na początku lutego wszystkie wozy zostały skierowane do obsługi linii nr 10 biegnącej trasą W-Z. Dzięki dostawom swingów możliwe było wycofanie części tramwajów Konstal 805Na, do listopada 2016 wycofanych zostało 13 sztuk.

Pytanie: Ile swingów chciano zamówić do MPK Łódź? 
Odpowiedź: 22

Pytanie: W jakim miesiącu nowe tramwaje dostarczone do Łodzi uzyskały homologację? 
Odpowiedź: listopada

Pytanie: Kiedy przypada rocznica uruchomienia tramwajów elektrycznych w Łodzi?
Odpowiedź: 23 grudnia

Pytanie: Gdy w Łodzi znalazły się swingi jakie tramwaje można było wycofać? 
Odpowiedź: Konstal 805Na
Pesa Swing

Ostatecznie do podpisania właściwej umowy na dostawę 12 tramwajów do obsługi trasy do Fordonu opiewającej na kwotę 109 mln zł doszło 7 sierpnia 2014. 29 października 2014 zaprezentowano tramwaj testowy, odmienny od zamówienia, a dzień później rozpoczął on testowe kursy z pasażerami. Na początku lutego 2015 testowy tramwaj trafił do Grudziądza. 2 października 2015 na pętli przy ulicy Wyścigowej zaprezentowano pierwszy z właściwych tramwajów, dostawy pozostałych miały trwać do końca 2015 roku. Pod koniec października bydgoskie swingi otrzymały homologację. W połowie listopada tramwaj skierowano do testowania nowo wybudowanej trasy do Fordonu. W budowę tramwajów, poza pracownikami Pesy, zaangażowani byli również pracownicy łódzkiego MPK. Na początku grudnia Urząd Miasta ogłosił konkurs, w ramach którego w połowie tego miesiąca wybranych zostało 12 patronów bydgoskich swingów. Do końca 2015, by nie utracić dofinansowania unijnego, 11 niedostarczonych tramwajów zostało odebranych warunkowo. Z tytułu niedotrzymania umownego terminu realizacji zamówienia, za okres od 7 do 19 grudnia 2015, tj. do podpisania aneksu do umowy z wykonawcą, miasto naliczyło Pesie odsetki karne. Ostatecznie uzgodniono, że ich wartość wynosząca około 2 mln zł zostanie uwzględniona w postaci dodatkowego wyposażenia tramwajów.
Ze względu na opóźnienia w dostawach, planowane na 2 stycznia 2016 otwarcie linii do Fordonu odbyło się dopiero 16 stycznia.

Pytanie: Ile kosztowało 12 tramwajów Pesy w 2014 roku?
Odpowiedź: 109 mln zł

Pytanie: Czy Pesa wypełniła w stu procentach kontrakt na tramwaje?
Odpowiedź: zaprezentowano tramwaj testowy, odmienny od zamówienia

Pytanie: Kiedy miały zakończyć się dostawy Pesy do Grudziądza?
Odpowiedź: do końca 2015 roku

Pytanie: Kto oprócz pracowników konstruował tramwaje PESY?
Odpowiedź: pracownicy łódzkiego MPK

Pytanie: Dlaczego Urząd Miasta przyjął warunkowo niedostarczone tramwaje PESA?
Odpowiedź: by nie utracić dofinansowania unijnego
Matrix

Neo spotyka się z Wyrocznią, która wskazuje mu jego ścieżkę. Będzie on musiał podjąć decyzję – wybór pomiędzy zachowaniem swojego życia a uratowaniem Morfeusza. Wyrocznia sugeruje, że Neo wybrańcem nie jest, przynajmniej jeszcze nie. Wkrótce potem Cypher, jeden z członków załogi Nabuchodonozora, preferujący ignorancję zamiast prawdy, zdradza Morfeusza, którego pojmują agenci. Chcą wydobyć z niego kod dostępu do Syjonu – jedynego miasta ludzi, do którego maszyny nie mają dostępu. Neo dokonuje wyboru przepowiedzianego przez wyrocznię – wyrusza wraz z Trinity na ratunek Morfeuszowi. Udaje się go uwolnić i bezpiecznie doprowadzić do wyjścia z Matriksa. Na przeszkodzie po raz kolejny staje jednak agent Smith – po ucieczce Trinity przestrzeliwuje kabel, pozwalający na bezpieczne przejście do prawdziwego świata. Neo podejmuje walkę z agentem, który ginie w obecnym ciele pod kołami pociągu. Wkrótce pojawia się w nowym wcieleniu, zmuszając Neo do ucieczki.

Pytanie: Pomiędzy czym musi wybrać Neo?
Odpowiedź: zachowaniem swojego życia a uratowaniem Morfeusza

Pytanie: Co agenci pragną wykraść od Morfeusza?
Odpowiedź: kod dostępu do Syjonu

Pytanie: Czym jest Syjon?
Odpowiedź: jedynego miasta ludzi, do którego maszyny nie mają dostępu

Pytanie: Kto rusza na pomoc Morfeuszowi?
Odpowiedź: Neo dokonuje wyboru przepowiedzianego przez wyrocznię – wyrusza wraz z Trinity
Joanna Scheuring-Wielgus

W wyborach w 2019 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego z 2. miejsca na liście partii Wiosna w okręgu nr 4 (Warszawa) (pozostając jednocześnie członkinią partii Teraz!, która jednak wkrótce została rozwiązana). W wyborach parlamentarnych w tym samym roku została kandydatką do Sejmu w okręgu toruńskim z listy SLD (jako bezpartyjna przedstawicielka Wiosny w ramach porozumienia Lewica). Uzyskała mandat posłanki IX kadencji, otrzymując 26 092 głosy. W Sejmie ponownie została wybrana na wiceprzewodniczącą Komisji Kultury i Środków Przekazu. W 2020 została wybrana do zarządu międzynarodowej organizacji European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights.

Pytanie: Czy Scheuring-Wielgus dostała się do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku? 
Odpowiedź: W wyborach w 2019 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego z 2. miejsca na liście partii Wiosna w okręgu nr 4

Pytanie: Z jakiej partii Scheuring-Wielgus kandydowała do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku?
Odpowiedź: Wiosna

Pytanie: Ile osób głosowało na Scheuring-Wielgusw wyborach parlamentarnych?
Odpowiedź: 26 092

Pytanie: W zarządzie jakiej organizacji Scheuring-Wielgus działa od 2020 roku?
Odpowiedź: European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights
Joanna Scheuring-Wielgus

W styczniu 2018, wraz z Joanną Schmidt oraz Krzysztofem Mieszkowskim, zawiesiła swoje członkostwo w klubie poselskim Nowoczesnej, gdy dziesięcioro posłów partii nie wzięło udziału w głosowaniu nad skierowaniem do komisji sejmowej obywatelskiego projektu liberalizującego przepisy aborcyjne. Wszyscy troje przywrócili pełne członkostwo w klubie 2 lutego. 9 maja 2018 ogłosiła, że występuje z partii. W czerwcu tego samego roku współtworzyła koło poselskie Liberalno-Społeczni, a w listopadzie ogłosiła powołanie nowego ugrupowania pod nazwą Teraz!.

Pytanie: Jakie wydarzenia miały miejsce, kiedy postanowiła zawiesić swoje członkostwo w klubie poselskim partii, do której należała na początku 2018 roku?
Odpowiedź: dziesięcioro posłów partii nie wzięło udziału w głosowaniu nad skierowaniem do komisji sejmowej obywatelskiego projektu liberalizującego przepisy aborcyjne

Pytanie: Czy w styczniu 2018 roku na stałe opuściła klub poselski Nowoczesnej?
Odpowiedź: Wszyscy troje przywrócili pełne członkostwo w klubie 2 lutego

Pytanie: W formacji jakiego ugrupowania brała udział w czerwcu 2018 roku?
Odpowiedź: koło poselskie Liberalno-Społeczni

Pytanie: Jacy politycy zawiesili wspólnie z Joanną Scheuring-Wielgus swoje członkostwo w klubie poselskim Nowoczesnej na początku 2018 roku?
Odpowiedź: Joanną Schmidt oraz Krzysztofem Mieszkowskim