the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Stefanos Tsitsipas

Pod koniec kwietnia awansował do pierwszego w karierze finału ATP World Tour, w Barcelonie, eliminując m.in. w ćwierćfinale Dominika Thiema (nr 7. ATP). W meczu o tytuł nie sprostał liderowi rankingu ATP, Rafaelowi Nadalowi. Z Nadalem przegrał również w finale turnieju kategorii ATP World Tour Masters 1000 w Toronto. Tsitsipas pokonał po drodze czterech tenisistów z czołowej dziesiątki rankingu ATP, jako pierwszy od momentu utworzenia serii ATP World Tour w 1990 roku. Rozpoczął od zwycięstwa z Dominicem Thiemem (nr 8. ATP), następnie z Novakiem Đokoviciem (nr 10. ATP), Alexandrem Zverevem (nr 3. ATP) i Kevinem Andersonem (nr 5. ATP). Przeciwko Zverevowi obronił dwa meczbole, a z Andersonem jedną piłkę meczową.

Pytanie: Z jakim przeciwnikiem wygrał w ćwierćfinale?
Odpowiedź: Dominika Thiema

Pytanie: Z iloma zawodnikami z czołówki ATP rozegrał zwycięski mecz?
Odpowiedź: czterech

Pytanie: Czy Tsitsipas pokonał Nadala?
Odpowiedź: Z Nadalem przegrał

Pytanie: Który miejsce w zestawieniu ATP zajął Kevin Anderson?
Odpowiedź: nr 5
Stefanos Tsitsipas

Sezon 2016 rozpoczął od porażki w 1. rundzie zawodów ATP Challenger Tour w Canberze. W lutym wziął udział w turnieju tej samej rangi w Launceston odpadając w 2. rundzie. W kwietniu ponownie przeniósł się do udziału w turniejach rangi ITF, zwyciężając w grze podwójnej w Heraklionie, oraz w Santa Margherita Di Pula pokonując w finale gry pojedynczej Erika Crepaldiego. W maju ponownie zwyciężył w turnieju w Heraklionie w grze podwójnej. W kolejnych turniejach w Puli pokonał w finale Norwega Caspera Ruuda, w Lecco Włocha Marco Bortolottiego. W finale turnieju ITF w Kramsach przegrał z Yannickiem Hanfmannem. We wrześniu Tsitsipas zwyciężył w grze podwójnej w turnieju w Calgary w parze z Timem Van Rijthoven. Miesiąc później został zwycięzcą w turnieju rangi ITF w Oliveira de Azeméis. W kolejnym turnieju po raz pierwszy dotarł do finału rangi ATP Challenger Tour w Al-Muhammadijji, ulegając jedynie Austriakowi Geraldowi Melzerowi. W kolejnym tygodniu ponownie dotarł do finału turnieju ATP Challenger Tour w Casablance, przegrywając z Francuzem Maxime Janvierem. Wyniki te premiowały Greka na 205. miejsce w rankingu ATP. Pod koniec października otrzymał dziką kartę od organizatorów turnieju w Bazylei i po raz pierwszy wystąpił w turnieju rangi ATP, gdzie nie przebrnął kwalifikacji, przegrywając w finałowej rundzie z Robinem Haase.

Pytanie: Na jakim etapie odpadł z turnieju w Bazylei?
Odpowiedź: kwalifikacji

Pytanie: Dlaczego mógł wystąpić podczas turnieju w Bazylei?
Odpowiedź: otrzymał dziką kartę od organizatorów

Pytanie: Kto zwyciężył ATP Challenger Tour w Casablance w 2016 roku?
Odpowiedź: Maxime Janvierem

Pytanie: Gdzie odbył się turniej, w którym po raz pierwszy w swojej karierze znalazł się w finale ATP Challenger Tour?
Odpowiedź: w Al-Muhammadijji
Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci 2019

Przed zgłoszeniem Polski dwa inne kraje zgłosiły zamiar organizacji tego wydarzenia. Oferty te pochodziły z Armenii (AMPTV) i Kazachstanu (Khabar Agency). Gdyby kazachska propozycja została przyjęta, kazachski nadawca poinformował, że przesunie konkurs na październik 2019 ze względu na możliwe niekorzystne warunki pogodowe w stolicy kraju, Nur-Sułtanie, która została zaproponowana jako miasto-gospodarz. Byłby to również pierwszy raz, kiedy członek stowarzyszony został wybrany do organizacji sztandarowego wydarzenia EBU. Aby jednak tak się stało, należałoby zmienić ogólne zasady konkursu, ponieważ podobnie jak w Konkursie Piosenki Eurowizji, wydarzenie nie może się odbyć w stowarzyszonym państwie członkowskim EBU.

Pytanie: Jakie kraje, oprócz Polski, zgłosiły chęć organizacji 17. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci?
Odpowiedź: Armenii (AMPTV) i Kazachstanu

Pytanie: W jakim terminie konkurs miałby odbyć się w Kazachstanie?
Odpowiedź: październik 2019

Pytanie: Jakie miasto jest stolicą Kazachstanu?
Odpowiedź: Nur-Sułtanie

Pytanie: Czy gdyby kazachski nadawca został organizatorem konkursu, należałoby zmienić jego regulamin?
Odpowiedź: należałoby zmienić ogólne zasady konkursu
Bentewi wielki

Według niektórych ujęć taksonomicznych również bentewi amazoński (Philohydor lictor) należy do rodzaju Pitangus; przykładowo w wydanej w 1983 roku liście ptaków Ameryki Północnej przydzielony został do tego właśnie rodzaju. Przypuszczalnie oba te gatunki stanowią taksony siostrzane. Cechuje je identyczna budowa drugiej i trzeciej półobręczy chrzęstnej oskrzeli. Za wyodrębnieniem rodzaju Philohydor i pozostawieniem Pitangus monotypowym, przemawia również fakt, że bentewi amazoński buduje półotwarte gniazda w kształcie kubeczka, zaś u bentewi wielkiego są one okrągłe i posiadają boczne wejście.

Pytanie: Jaki gniazda buduje bentewi amazoński?
Odpowiedź: półotwarte gniazda w kształcie kubeczka

Pytanie: Jakie gniazda buduje bentewi wielki?
Odpowiedź: okrągłe i posiadają boczne wejście

Pytanie: W którym roku pojawiała się lista ptaków Ameryki Północnej?
Odpowiedź: 1983

Pytanie: Czy bentewi wielki i amazoński mają podobne cechy?
Odpowiedź: oba te gatunki stanowią taksony siostrzane
Orzeł z gór

Film Hitchcocka, dystrybuowany przez Woolf & Freedman Film Service, zebrał mieszane recenzje ze strony krytyków, co nie przełożyło się na sukces kasowy i komercyjny. Magazyn branżowy „The Bioscope” napisał, że „mimo zręcznego, a momentami błyskotliwego kierunku, historia ma atmosferę nierzeczywistości. Bernhard Goetzke daje świetny występ, Malcolm Keen jest godny podziwu, a Nita Naldi odnosi znaczący sukces. Wiele postaci dalszego planu jest świetnie prezentowanych i umiejętnie reżyserowanych. Są niezwykłe efekty świetlne i doskonałe zdjęcia Gaetano di Ventimiglia”. „Kinematograph Weekly” oceniał, że „całość była chaotyczna i mało przekonująca”, chwaląc jednocześnie „całkiem pomysłową” reżyserię Hitchcocka i grę aktorską. „Bernhard Goetzke jest naprawdę bardzo dobry jako Pettigrew, a z jego ekspresji można nieomal wyczytać ciąg myśli. Malcolm Keen także świetnie gra Johna Fultona, a Nita Naldi jest całkiem dobra, ale niezbyt sympatyczna jako Beatrice. Z kolei John Hamilton jest rzetelny w małej kreacji kalekiego Edwarda Pettigrewa”. Według „Nottingham Evening Post” Orzeł z gór był „dramatyczną opowieścią o nieprzejednanym wyznaniu prostych górali – oko za oko”. Autor recenzji wyrażał pochlebną opinię występu Nity Naldi, podkreślając zmianę wizerunku aktorki. „Surrey Mirror and Country Post” pisał, że jest to „wielka, dramatyczna opowieść o miłości i nienawiści prostych górali”. Z kolei niemieccy krytycy pomijali rolę Naldi, o której pisali jedynie, że jest Amerykanką i wystąpiła w dramacie religijnym Dziesięcioro przykazań (1923, reż. Cecil B. DeMille). Hitchcock był przekonany, że po rozczarowującym przyjęciu Ogrodu rozkoszy i Orła z gór, jego kariera reżyserska wkrótce się skończy.

Pytanie: Czy "Orzeł z gór" zdobył duży sukces pieniężny?
Odpowiedź: nie przełożyło się na sukces kasowy

Pytanie: Jaka wytwórnia filmowa wypuściła film Orzeł z gór?
Odpowiedź: Woolf & Freedman Film Service

Pytanie: W jaką rolę wcielił się Bernhard Goetzke w filmie Hitchcocka?
Odpowiedź: Pettigrew

Pytanie: Jaka aktorka wcieliła się w postać Beatrice?
Odpowiedź: Nita Naldi
SMS Victoria Louise

W 1902 roku „Victorię Louisę” włączono do dywizjonu krążowników I Eskadry niemieckiej Heimatflotte. Dywizjon składał się z krążowników pancernych „Prinz Heinrich” (okręt flagowy) i „Freya” oraz krążowników lekkich „Hela”, „Amazone” i „Niobe”. W sierpniu i wrześniu tego roku dywizjon brał udział w letnich manewrach floty. W 1906 roku okręt skierowano na modernizację do Stoczni Cesarskiej w Wilhelmshaven. Po opuszczeniu dwa lata później suchego doku „Victoria Louise” służyła jako okręt szkolny dla przyszłych oficerów i marynarzy.

Pytanie: Jak nazywał się flagowiec eskadry?
Odpowiedź: Prinz Heinrich

Pytanie: W jakim przedsięwzięciu uczestniczył pododdział w okresie letnim w 1902 roku?
Odpowiedź: manewrach floty

Pytanie: Co działo się z okrętem w Wilhelsmhaven?
Odpowiedź: modernizację

Pytanie: Jaki był późniejszy los okrętu "Victoria Louise"?
Odpowiedź: służyła jako okręt szkolny dla przyszłych oficerów i marynarzy
SMS Victoria Louise

W trakcie przebudowy okrętu na okręt szkolny w latach 1906-1908, w celu odciążenia i poprawy stateczności, wymieniono ciężki, rurowy maszt przedni na maszt palowy, przebudowano pomost dowodzenia, zlikwidowano część nadbudówek i rufowe kazamaty dział artylerii średniej (pozostało 6 dział 150 mm). Zdjęto blachę mosiężną osłaniającą podwodną część kadłuba. Przebudowie uległo także wnętrze okrętu. Posiadał on odtąd 11 przedziałów wodoszczelnych. Kotły Dürr wymieniono na osiem kotłów systemu Marine Kessel (nowe kotły posiadały 16 palenisk, miały powierzchnię grzewczą 2632 m² i ciśnienie robocze 13 at) – ponieważ było ich mniej, ustawiono je w dwóch kotłowniach, usunięto też jeden z kominów. Dodano 4 działa 88 mm SK L/30. Koszt przebudowy okrętu wyniósł 2 552 000 marek.

Pytanie: Jaki element tego statku został wymieniony na maszt palowy?
Odpowiedź: rurowy maszt przedni

Pytanie: Jaki element okrętu był przez remontem osłaniany przez mosiężną blachę?
Odpowiedź: podwodną część kadłuba

Pytanie: Czy podczas tego remontu krążownik „Victoria Louise” został przebudowany tylko na zewnątrz?
Odpowiedź: Przebudowie uległo także wnętrze okrętu

Pytanie: Dlaczego nowe kotły systemu Marine Kessel zostały ustawione w dwóch kotłowniach?
Odpowiedź: ponieważ było ich mniej
Księstwo sieluńskie

W samym Sieluniu na początku XV wieku powstał gród, który wkrótce przybrał znamiona stołeczności – od tego momentu wszelkie nadania i rozporządzenia w dobrach sieluńskich były właśnie tam wydawane, a nie – tak jak było do tej pory – w Płocku. W Sieluniu powstał także sąd ziemski, który rozstrzygał konflikty pomiędzy szlachtą osiadłą. W 1510 roku proboszczowie zaczęli określać dobra sieluńskie mianem „ziemi” (territorium), wyłączając je poniekąd z ziem łomżyńskiej i różańskiej. Natomiast dziewięć lat później powołany został sąd grodzki, na którego czele stanął mianowany przez proboszcza starosta. Co za tym idzie, prepozyci objęli całkowitą władzę sądowniczą nad szlachtą sieluńską, rozstrzygali również sprawy podlegające prawu miecza. Szlachta straciła prawo odwoływania się do księcia – od wyroków sądu grodzkiego odwoływać mogła się jedynie do samego prepozyta. Po włączeniu Mazowsza do Korony, pozycja szlachty sieluńskiej była wyjątkowa. W sytuacji, gdy szlachta w Polsce cieszyła się rosnącymi swobodami, szlachta sieluńska znajdowała się pod ścisłą kontrolą władzy duchownej. Jedynie w księstwie siewierskim, będącym własnością biskupa krakowskiego, sytuacja była porównywalna, jednak nie była to formalnie część Rzeczypospolitej.

Pytanie: Gdzie rozporządzano dobrami sieluńskimi w XV wieku?
Odpowiedź: gród

Pytanie: Gdzie rozporządzano dobrami sieluńskimi przed powstaniem tam grodu?
Odpowiedź: w Płocku

Pytanie: Czy w Sieluniu znajdował się sąd?
Odpowiedź: W Sieluniu powstał także sąd

Pytanie: Do jakich ziem włączano Sieluń w 1510 roku ?
Odpowiedź: łomżyńskiej i różańskiej
Indianie

Chociaż grupy i plemiona Indian zamieszkujące poszczególne obszary i regiony kulturowe miały pewne cechy wspólne, to jednak w przypadku porównań zawsze dominowały nad nimi różnice wynikające z szeregu przyczyn historycznych, geograficznych i społecznych. Różnice te obejmowały nie tylko fizyczny wygląd Indian z poszczególnych plemion i regionów, ale także ich języki (na terenie obu Ameryk naukowcy wyróżnili setki tubylczych języków i ich dialektów – współcześnie w znacznej części wymarłych lub zanikających), wszelkie aspekty życia społecznego, gospodarczego, kultury materialnej i duchowej.

Pytanie: Czemu w grupach ludności tubylczej występowało zróżnicowanie?
Odpowiedź: z szeregu przyczyn historycznych, geograficznych i społecznych

Pytanie: Jak nazywa się sposób komunikacji, który był zróżnicowany wśród Indian?
Odpowiedź: języki

Pytanie: Czy u Indian wyróżnić można było jakieś podobieństwa?
Odpowiedź: grupy i plemiona Indian zamieszkujące poszczególne obszary i regiony kulturowe miały pewne cechy wspólne

Pytanie: Czy Indianie różnili się od siebie w sferze fizjonomii?
Odpowiedź: Różnice te obejmowały nie tylko fizyczny wygląd Indian
Złoty pociąg (legenda)

Według legendy pociąg miał dotrzeć do Świebodzic i odjechać w kierunku Wałbrzycha, jednak skład nigdy do tego miasta nie dotarł. W trakcie podróży w kierunku Wałbrzycha „złoty pociąg” miał zostać zatrzymany, a jego niemiecka obsługa wymordowana i zastąpiona esesmanami. Okolice Wałbrzycha położonego w pobliżu Gór Sowich miały być idealnym miejscem ukrycia dóbr zgromadzonych przez hitlerowców, którzy ostatkiem sił próbowali się bronić przed Armią Czerwoną. Według różnych wersji legendy pociąg mógł zostać ukryty w niedokończonym kompleksie Riese (niem. „olbrzym”) składającym się z sieci podziemnych tuneli pośpiesznie budowanych przez nazistów pod koniec II wojny światowej. Prawdopodobnie naziści planowali w nim utworzenie nowej kwatery głównej Adolfa Hitlera na zamku Książ. Jako miejsce ukrycia wskazywano górę Sobiesz pod Piechowicami lub też podziemia zamku Książ. Tadeusz Słowikowski uważa, że wjazd do tunelu znajdował się za wiaduktem, który po ukryciu pociągu we wnętrzu wzgórza został wysadzony, a Bogusław Wołoszański jako miejsce ukrycia pociągu wskazuje na podwałbrzyskie najdłuższe w Polsce tunele kolejowe, z których jeden był przeznaczony dla pociągu-kwatery Adolfa Hitlera.

Pytanie: Jakie góry znajdują się niedaleko Wałbrzycha?
Odpowiedź: Gór Sowich

Pytanie: Co, według legendy, stało się z obsługą pociągu?
Odpowiedź: wymordowana

Pytanie: Jaka armia atakowała Niemców?
Odpowiedź: Armią Czerwoną

Pytanie: Gdzie planowano utworzenie kwatery głównej Adolfa Hitlera?
Odpowiedź: na zamku Książ
Brabham BT49

Silniki Alfa Romeo osiągały dużą moc, ale sprawiały problemy, ponadto na początku sezonu 1979 przestały być rozwijane. Były one również szerokie, co uniemożliwiało uzyskanie efektu przypowierzchniowego. Z tego powodu Brabham zamienił silniki Alfa Romeo na znane, solidne i powszechnie używane jednostki Ford Cosworth DFV, których ostatnio używał w sezonie 1975. Model BT49 został zbudowany w sześć tygodni, na Grand Prix Kanady przygotowano trzy samochody: dwa z nich były przerobionymi modelami BT48, jeden został zbudowany od podstaw. W sezonie 1980 1980 użyto dwóch BT49 z 1979 roku oraz siedmiu nowych.

Pytanie: Dlaczego silniki Alfa Romeo nie mogły osiągnąć efektu przypowierzchniowego?
Odpowiedź: Były one również szerokie

Pytanie: Ile samochodów przygotowano na Grand Prix Kanady?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: Na jakie silniki Brabham zamienił silnik Alfa Romeo?
Odpowiedź: jednostki Ford Cosworth DFV

Pytanie: Ile potrzebowano czasu na zbudowanie modelu BT49?
Odpowiedź: sześć tygodni
Dna moczanowa

Istnieje wiele leków, które można stosować w celu zapobiegania kolejnym epizodom dny. Są to m.in.: inhibitory oksydazy ksantynowej (w tym allopurynol i febuksostat) oraz leki urykozuryczne (probenecyd, sulfinpirazon). Zwykle nie wprowadza się ich wcześniej niż tydzień do dwóch od chwili ustąpienia ostrego ataku z powodu możliwości jego pogorszenia; często też przez pierwsze trzy do sześciu miesięcy są stosowane w połączeniu z NLPZ albo kolchicyną. Są zalecane dla osób, u których wystąpiły przynajmniej dwa ataki dny, chyba że występują destrukcyjne zmiany w stawach, guzki bądź nefropatia moczanowa, gdyż wcześniejsze stosowanie leków uważane jest za nieopłacalne. Należy zwiększyć stosowanie środków obniżających stężenie moczanu do chwili, gdy spadnie ono poniżej 300–360 µmol/l (5,0-6,0 mg/dl), po czym kontynuować je na czas nieokreślony. Jeśli leki te są stosowane cały czas w chwili ataku, zaleca się zaprzestanie podawania. Gdy nie można sprowadzić stężenia kwasu moczowego poniżej 6,0 mg/dl i ataki nawracają, leczenie uważa się za nieskuteczne lub dany przypadek dny jest oporny na leczenie. Probenecyd jest ogólnie mniej skuteczny niż allopurynol.

Pytanie: Jakie medykament jest lepszy od probenecydu?
Odpowiedź: allopurynol

Pytanie: Z jakim przeznaczeniem rozpoczyna się terapię artretyzmu?
Odpowiedź: w celu zapobiegania kolejnym epizodom dny

Pytanie: W jakim przypadku terapia jest nieefektywna?
Odpowiedź: Gdy nie można sprowadzić stężenia kwasu moczowego poniżej 6,0 mg/dl i ataki nawracają

Pytanie: Jakie leki stosuje się jedynie w pierwszych miesiącach terapii?
Odpowiedź: NLPZ albo kolchicyną
Jigal Kohen-Orgad

W polityce związał się początkowo z Herutem, kiedy jednak w 1965 doszło do rozłamu w Gahalu (czyli Bloku Liberałów i Herutu) i powstania Wolnego Centrum – dołączył do nowej partii. Po jakimś czasie powrócił do Herutu, z czasem zostając przewodniczącym rady gospodarczej ugrupowania. Po wojnie Jom Kipur zaczął aktywnie popierać izraelskie osadnictwo w Judei i Samarii, z czasem zostając jedną z czołowych postaci ruchu osadniczego. Początkowo działał w Ma’ale Adummim, następnie w Ari’el. Był związany z Gusz Emunim (Blokiem Wiernych), przez wiele lat był także działaczem Rady Jesza, organizacji zrzeszającej izraelskie samorządy lokalne położone na terenach Judei, Samarii i Strefy Gazy. Aby odróżnić się od innego prawicowego polityka o tym samym imieniu i nazwisku, dodał do swojego nazwiska człon Orgad, pochodzący od inicjałów imion jego czworga dzieci.

Pytanie: W jakiej partii doszło do rozdziału?
Odpowiedź: Herutem

Pytanie: Jakiej innej nazwy można użyć na Blok Wiernych?
Odpowiedź: Gusz Emunim

Pytanie: Co zrobił, żeby nie mylono jego osoby z innym działaczem sceny politycznej?
Odpowiedź: dodał do swojego nazwiska człon Orgad

Pytanie: Ile dzieci posiada działacz?
Odpowiedź: czworga
Jigal Kohen-Orgad

Po połączeniu partii prawicowych i powstaniu Likudu działał w nowym ugrupowaniu, z którego listy po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu w wyborach parlamentarnych w 1977, kiedy to prawica, po raz pierwszy w historii Izraela, doszła do władzy. W dziewiątym Knesecie zasiadał w dwóch komisjach – spraw gospodarczych oraz finansów – a także podkomisji ds. ochrony energii. Postrzegany jako polityczny „jastrząb”, mimo to początkowo był zwolennikiem planu pokojowego Menachema Begina – na spotkaniu frakcji Herutu w grudniu 1977 otwarcie poparł rozwiązania proponowane przez przywódcę prawicy. W 1979 znalazł się jednak w grupie 18 posłów, którzy głosowali przeciwko ratyfikacji pokoju z Egiptem. W wyborach w 1981 uzyskał reelekcję, a w Knesecie dziesiątej kadencji zasiadał w tych samych komisjach, co uprzednio, oraz w komisji specjalnej ds. prawa zdrowotnego.

Pytanie: Do czego przełomowego doszło w izraelskiej polityce w 1977 roku?
Odpowiedź: prawica, po raz pierwszy w historii Izraela, doszła do władzy

Pytanie: Czy w dziewiątym Knesecie był członkiem komisji specjalnej do spraw prawa zdrowotnego?
Odpowiedź: w Knesecie dziesiątej kadencji zasiadał w tych samych komisjach, co uprzednio, oraz w komisji specjalnej ds. prawa zdrowotnego

Pytanie: Jakich komisji był członkiem w Knesecie dziewiątej kadencji?
Odpowiedź: spraw gospodarczych oraz finansów

Pytanie: W którym roku po raz pierwszy został wybrany do Knesetu?
Odpowiedź: 1977
Przeznaczenie: Saga Winx

W marcu 2018 roku ogłoszono powstawanie adaptacji serialu w formie serii live action na zlecenie platformy Netflix. Powstaniem adaptacji zajmuje się firma Rainbow Group we współpracy z Archery Pictures. Seria ma składać się z sześciu odcinków. Showrunnerem serii jest Brian Young, który pracował wcześniej przy serii Pamiętniki wampirów; jest on także producentem wykonawczym serialu, razem z Judy Counihan, Krisem Thykierem oraz Iginio Straffim. Reżyserią serii zajęli się Hannah Quinn i Lisa James Larsson.

Pytanie: Co zlecił Netflix?
Odpowiedź: adaptacji serialu w formie serii live action

Pytanie: Ile odcinków ma mieć seria serialu?
Odpowiedź: sześciu

Pytanie: Jaką serię wcześniej stworzył Brian Young?
Odpowiedź: Pamiętniki wampirów

Pytanie: Kto wyreżyserował nową serię sagi Winx?
Odpowiedź: Hannah Quinn i Lisa James Larsson
Jerozolima

Jedną z czołowych orkiestr grających w mieście jest Orkiestra Symfoniczna Jerozolimy, która funkcjonuje od lat 40. XX wieku. Występowała ona w wielu miastach całego świata, wliczając w to Wiedeń, Frankfurt i Nowy Jork. Najbliższe otoczenie Starego Miasta jest centrum kulturalnym Jerozolimy, w którym znajdują się Teatr Chana oraz Kino Jerozolimy. Innymi ważnymi obiektami są Międzynarodowe Centrum Kongresowe (Binyanei HaUma), Centrum Gerard Behar w śródmieściu, Centrum Muzyczne Jerozolimy w Yemin Moshe oraz Targ Music Center w En Kerem. Palestyński Teatr Narodowy, założony w 1984, działa we Wschodniej Jerozolimie i przedstawia sztukę arabską.

Pytanie: Czy Orkiestrę Symfoniczną Jerozolimy stworzono jeszcze przed wybuchem II Wojny Światowej?
Odpowiedź: funkcjonuje od lat 40. XX wieku

Pytanie: Jaką nazwę nosi Międzynarodowe Centrum Kongresowe w Jerozolimie?
Odpowiedź: Binyanei HaUma

Pytanie: W której z dzielnic miasta znajduje się Centrum Muzyczne Jerozolimy?
Odpowiedź: Yemin Moshe

Pytanie: Czy Palestyński Teatr Narodowy przedstawia sztukę europejską?
Odpowiedź: przedstawia sztukę arabską
Jerozolima

W następstwie wojny sześciodniowej w 1967 wojska izraelskie zajęły Wschodnią Jerozolimę. W 1980 Izraelczycy ogłosili zjednoczenie Jerozolimy jako stolicy państwa Izraela. Jednakże te działania zostały skrytykowane przez społeczność międzynarodową. ONZ potępiło tę decyzję w rezolucji nr 478, która domagała się uznania suwerenności Jerozolimy „bez mocy prawnej”. Ponadto palestyńscy Arabowie zaczęli domagać się uznania Wschodniej Jerozolimy za stolicę swojego państwa. Status prawny miasta pozostaje nadal nierozstrzygnięty.

Pytanie: Jaki konflikt zbrojny dał Państwu Żydowskiemu kontrolę nad wschodnią Jerozolimą?
Odpowiedź: wojny sześciodniowej

Pytanie: W którym roku Izrael ogłosił inkorporację Jerozolimy Wschodniej do swoich terytoriów?
Odpowiedź: 1980

Pytanie: Jakie miasto jest stolicą państwa Izrael według Izraelczyków? 
Odpowiedź: Jerozolimy jako stolicy

Pytanie: Co zawierała w sobie rezolucja Narodów Zjednoczonych nr 478?
Odpowiedź: domagała się uznania suwerenności Jerozolimy
Czerwone Gitary

Obchody 50-lecia istnienia zespołu przypadające na rok 2015 zespół zainaugurował kilkutygodniową trasą po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. 14 marca w Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku odbył się Złoty Koncert Jubileuszowy. Tego samego dnia odbyła się premiera nowej płyty zespołu zatytułowanej Jeszcze raz, na której znalazło się 15 nowych piosenek, w tym jeden archiwalny utwór Krzysztofa Klenczona. Album kolejno promowały single: „Trochę przed wieczorem”, „Coś przepadło”, „Czerwona gitara”, „Jeszcze raz, pierwszy raz”. 12 czerwca 2015 podczas pierwszego dnia 52. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Czerwone Gitary odsłoniły swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki. Tego samego dnia zespół wystąpił na Festiwalu „Dozwolone od lat 18" na Stadionie Miejskim we Wrocławiu. 31 lipca w Operze Leśnej w Sopocie odbyła się jubileuszowa odsłona koncertu Czerwone Gitary Symfonicznie z towarzyszeniem Orkiestry Symfoników Gdańskich. Utwory zespołu wykonali także zaproszeni artyści m.in. Sarsa Markiewicz, Jacek Stachursky i Marcin Kindla. Tydzień później – 7 sierpnia 2015 – zespół wystąpił podczas 1. Rockblu Przywidz Festiwalu, a wcześniej wziął udział w ceremonii otwarcia Bulwaru Zespołu Czerwone Gitar oraz odsłonięcia Korzeni Rocka – pomnika upamiętniającego gwiazdy polskiego rocka. 14 sierpnia podczas festiwalu Disco pod Gwiazdami w amfiteatrze w Zielonej Górze, odbył się jubileuszowy występ Czerwonych Gitar z okazji 50-lecia działalności scenicznej. Impreza była transmitowana na antenie Telewizji Polsat:

Pytanie: W którym roku artyści świętowali 50 rok aktywności zespołu?
Odpowiedź: 2015

Pytanie: Czyją piosenkę archiwalną można usłyszeć na albumie Jeszcze raz?
Odpowiedź: Krzysztofa Klenczona

Pytanie: Czym są Korzenie Rocka?
Odpowiedź: pomnika upamiętniającego gwiazdy polskiego rocka

Pytanie: Jaka stacja emitowała przebieg wydarzenia Disco pod Gwiazdami?
Odpowiedź: Telewizji Polsat

Pytanie: Jaki tytuł nosi album Czerwonych Gitar, który ukazał się w marcu 2015 roku?
Odpowiedź: Jeszcze raz