the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Clara Rockmore

Album The Art of the Theremin zwrócił uwagę niezależnego reżysera Stevena M. Martina, który postanowił nakręcić film dokumentalny o Leonie Thereminie. Pod koniec lat 80. XX wieku Martin zwrócił się z prośbą do Clary Rockmore o zagranie na ścieżce dźwiękowej filmu. Początkowo odmówiła, twierdząc, że jej theremin jest w złym stanie technicznym, jednak ostatecznie, gdy z pomocą Roberta Mooga udało się naprawić instrument, Rockmore zagrała potrzebne utwory, a w 1989 roku zgodziła się także wystąpić na koncercie w Merkin Concert Hall, upamiętniającym jej zmarłą sześć lat wcześniej siostrę Nadię. Film Martina, zatytułowany Theremin: elektroniczna odyseja, miał premierę w brytyjskiej telewizji w 1993 roku. W filmie został zawarty materiał z ostatniego spotkania Rockmore z Leonem Thereminem w Nowym Jorku w 1991 roku, a w otwierającej go części znalazło się nagranie z porannej próby koncertu w Merkin Concert Hall. Dokument Stevena M. Martina zdobył nagrodę na Sundance Film Festival w 1994 roku i doprowadził do odrodzenia zainteresowania Clarą Rockmore, która jednak wówczas m.in. ze względu na zły stan zdrowia wycofała się z życia publicznego i odrzucała napływające z całego świata zaproszenia na występy.

Pytanie: Kto był reżyserem filmu o Leonie Thereminie?
Odpowiedź: Stevena M. Martina

Pytanie: Kto pomógł Clarze Rockmore w naprawie jej instrumentu?
Odpowiedź: Roberta Mooga

Pytanie: Jak miała na imię siostra Clary Rockmore?
Odpowiedź: Nadię

Pytanie: Dlaczego po 1994 roku Clara Rockmore odrzucała propozycje współpracy?
Odpowiedź: ze względu na zły stan zdrowia
Marija Szarapowa

Sezon 2013 Szarapowa miała rozpocząć od udziału w turnieju w Brisbane, ale, mimo wcześniejszych zapewnień o występie, nie pozwoliła jej na to kontuzja szyi. Pierwszymi zawodami, w jakich Rosjanka wzięła udział, był wielkoszlemowy Australian Open, gdzie rozstawiona była z numerem drugim. W pierwszej oraz drugiej rundzie pokonała kolejno Olgę Puczkową i Misaki Doi bez straty gema. W trzecim spotkaniu Szarapowa wygrała z Venus Williams 6:1, 6:3. W kolejnym meczu zwyciężyła z Kirsten Flipkens wynikiem 6:1, 6:0. W ćwierćfinale Rosjanka pokonała Jekatierinę Makarową wynikiem 6:2, 6:2. W półfinale natomiast takim samym stosunkiem przegrała z Li Na. W Dosze Szarapowa rywalizację rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Caroline Garcię 6:3, 6:2. W następnym pojedynku zwyciężyła z Klarą Zakopalovą 6:3, 6:3. W spotkaniu ćwierćfinałowym wygrała z Samanthą Stosur wynikiem 6:2, 6:4, a półfinale uległa Serenie Williams 3:6, 2:6. W Dubaju nie startowała.

Pytanie: Co pokrzyżowało Szarapowej udział w turnieju w Brisbane?
Odpowiedź: kontuzja szyi

Pytanie: W jakich zawodach Szarapowa nie mogła wziąć udziału przez kontuzję? 
Odpowiedź: w Brisbane

Pytanie: Jakiej narodowości jest Szarapowa?
Odpowiedź: Rosjanka

Pytanie: Czy Szarapowa doszła do półfinału Australian Open?
Odpowiedź: W półfinale natomiast takim samym stosunkiem przegrała z Li Na
William Hurt

Za rolę Williama Blake’a Pellarina, kandydata na gubernatora stanu Missouri z niejasną przeszłością w dramacie Droga do Białego Domu (The Big Brass Ring, 1999) odebrał nagrodę na festiwalu filmowym w Newport w stanie Rhode Island. Za odtworzenie postaci Variana Frya w dramacie wojennym Wojna Variana (Varian's War, 2001) został nominowany do nagrody Satelity. Za kreację Richiego Cusacka w filmowej wersji komiksu Davida Cronenberga Historia przemocy (A History of Violence, 2005) zdobył nominację do nagrody Oscara i nagrody Saturna za najlepszą rolę drugoplanową oraz został uhonorowany nagrodą krytyków w Los Angeles i Nowym Jorku.

Pytanie: KIm był filmowy Pellarin?
Odpowiedź: kandydata na gubernatora stanu Missouri z niejasną przeszłością

Pytanie: Na podstawie czego powstała Historia Przemocy?
Odpowiedź: komiksu Davida Cronenberga

Pytanie: Czy Cusack był postacią pierwszoplanową?
Odpowiedź: Za kreację Richiego Cusacka w filmowej wersji komiksu Davida Cronenberga Historia przemocy (A History of Violence, 2005) zdobył nominację do nagrody Oscara i nagrody Saturna za najlepszą rolę drugoplanową
William Hurt

Wystąpił potem w komedii kryminalnej Kocham cię na zabój (I Love You to Death, 1990), melodramacie fantasy Woody’ego Allena Alicja (Alice, 1990) jako mąż tytułowej bohaterki (Mia Farrow), dramacie Doktor (The Doctor, 1991), niemiecko-francusko-australijskim dramacie sci-fi Wima Wendersa Aż na koniec świata (Bis ans Ende der Welt, 1991), francusko-brytyjsko-argentyńskiej ekranizacji powieści Alberta Camusa Dżuma (La Peste, 1992) z Sandrine Bonnaire i Jeanem-Markiem Barrem jako doktor Bernard Rieux, komediodramacie Dym (Smoke, 1995) z Harveyem Keitelem, komediodramacie fantasy Nory Ephron Michael (1996) z Johnem Travoltą i Andie MacDowell jako cyniczny dziennikarz tabloidu, filmie sci-fi Zagubieni w kosmosie (Lost in Space, 1998), dramacie Jedyna prawdziwa rzecz (One True Thing, 1998) z Meryl Streep i Renee Zellweger, dramacie Istvána Szabó Kropla słońca (Sunshine, 1999) jako komunistyczny lokaj, dramacie sensacyjnym fantastycznonaukowym Stevena Spielberga A.I. Sztuczna inteligencja (Artificial Intelligence: AI, 2001) oraz dreszczowcu Zmiana pasa (Changing Lanes, 2002) u boku Bena Afflecka i Samuela L. Jacksona.

Pytanie: Kogo grał William McChord Hurt w filmie Alice?
Odpowiedź: mąż tytułowej bohaterki

Pytanie: W którym roku powstał film The Doctor?
Odpowiedź: 1991

Pytanie: Kto wyreżyserował film A.I. Sztuczna inteligencja?
Odpowiedź: Stevena Spielberga
Rokitnik zwyczajny

Brodawki korzeniowe mogą u rokitnika osiągać wielkość gołębiego jaja, tj. ok. 3 cm długości i są żółte. Rozwijają się w nich symbiotyczne promieniowce z rodzaju Frankia. Wydajność wiązania azotu obliczona dla zarośli rokitnika we wschodniej Anglii wyniosła 179 kg/ha. Poza symbiozą z bakteriami korzenie rokitnika tworzą mykoryzę z grzybami, przy czym komponenty grzybowe w tej relacji są bardzo zróżnicowane w zależności od warunków klimatycznych i glebowych i obejmują gatunki z różnych grup systematycznych (workowce, podstawczaki i sprzężniaki). Grzyby mikoryzowe zwiększają odporność rokitnika na suszę i możliwości pozyskiwania substancji odżywczych z gleby.

Pytanie: W jakim kolorze występują brodawki korzeniowe u rokietnika?
Odpowiedź: żółte

Pytanie: Ile centymetrów mają brodawki korzeniowe u rozwiniętego rokietnika?
Odpowiedź: ok. 3

Pytanie: Czy jakimi organizmami korzenie rokitnika tworzą mykoryzę?
Odpowiedź: z grzybami

Pytanie: Jaką substancję potrafią wiązać zarośla rokitnika?
Odpowiedź: azotu
Zasiewanie chmur

Największy system zasiewania chmur ma Chińska Republika Ludowa, która uważa, że zasiewanie prowadzone poprzez odpalanie w niebo rakiet z jodkiem srebra, tam gdzie deszcz jest pożądany, zwiększa ilość deszczu nad kilkoma coraz bardziej suchymi regionami, w tym również nad stolicą, Pekinem. Istnieje nawet polityczna przepychanka pomiędzy sąsiadującymi rejonami, które oskarżają się nawzajem o „kradzież deszczu” przy pomocy zasiewania chmur. Obecnie około 24 kraje praktykują operacyjnie zasiewanie chmur. Chiny używały zasiewania chmur przed Olimpiadą w 2008 roku, by oczyścić powietrze z zanieczyszczeń, lecz powątpiewano w sukces tej operacji. W lutym 2009 roku Chiny również odpaliły laski jodku srebra nad Pekinem, by sztucznie wywołać opady śniegu po czterech miesiącach suszy. Opady śniegu trwały przez około trzy dni i doprowadziły do zamknięcia 12 głównych dróg wokół Pekinu. Pod koniec października 2009 roku Pekin twierdził, że doświadczył najwcześniejszych opadów śniegu od 1987 roku z powodu zasiewania chmur.

Pytanie: W jakim kraju jest stosowany największy system zasiewania chmur?
Odpowiedź: Chińska Republika Ludowa

Pytanie: W jaki sposób w Chinach zasiewa się chmury? 
Odpowiedź: poprzez odpalanie w niebo rakiet z jodkiem srebra

Pytanie: Jakie miasto jest stolicą Chin? 
Odpowiedź: Pekinem

Pytanie: W ilu państwach praktykuje się zasiewanie chmur? 
Odpowiedź: 24
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny

Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny, podobnie jak inne mięsaki tkanek miękkich, wymaga zaplanowania leczenia skojarzonego, optymalnie w ośrodku posiadającym doświadczenie w leczeniu mięsaków tkanek miękkich. Leczenie niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego odbywa się na podobnych zasadach, jak leczenie innych mięsaków tkanek miękkich. W chorobie bez przerzutów metodą z wyboru jest szeroka resekcja z adekwatnym marginesem tkanek wolnych od nacieku nowotworowego z radioterapią adiuwantową. U części chorych z dużym guzem można rozważyć podanie chemioterapii adiuwantowej. Chemioterapię wykorzystuje się głównie w leczeniu choroby z przerzutami. W leczeniu uogólnionego niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego stosuje się chemioterapię z użyciem doksorubicyny z lub bez ifosfamidu. W kolejnej linii leczenia podaje się pazopanib.

Pytanie: Czy sposób leczenia tego nowotworu odbiega od strategii jakie przyjmuje się w zbliżonych przypadkach?
Odpowiedź: Leczenie niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego odbywa się na podobnych zasadach, jak leczenie innych mięsaków tkanek miękkich

Pytanie: Jaki sposób leczenia zazwyczaj przyjmuje się w przypadku braku przerzutów?
Odpowiedź: szeroka resekcja z adekwatnym marginesem tkanek wolnych od nacieku nowotworowego z radioterapią adiuwantową

Pytanie: Kiedy stosuje się chemioterapię?
Odpowiedź: głównie w leczeniu choroby z przerzutami
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny

Leczenie chirurgiczne niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego jest standardowo łączone z radioterapią. Radioterapia w ramach leczenia skojarzonego wpływa na poprawę kontroli miejscowej mięsaków w lokalizacji kończynowej. Nie ma specyficznych dla niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego danych oceniających skuteczność radioterapii w leczeniu tego typu histologicznego i terapia odbywa się na podobnych zasadach jak w przypadku innych mięsaków tkanek miękkich. Radioterapii poddaje się chorych w stadium II i III, czyli chorych z guzami o pośredniej (G2) i wysokiej (G3) złośliwości histologicznej.

Pytanie: Z jaką terapią należy łączyć chirurgiczne leczenie mięsaka pleomorficznego?
Odpowiedź: radioterapią

Pytanie: Mięsaki w jakiej lokalizacji są najlepiej kontrolowane po radioterapii?
Odpowiedź: kończynowej

Pytanie: Jaki jest pozytywny wpływ radioterapii na leczenie mięsaka pleomorficznego?
Odpowiedź: wpływa na poprawę kontroli miejscowej mięsaków

Pytanie: Czy terapia mięsaka pleomorficznego różni się od leczenia innych mięsaków?
Odpowiedź: terapia odbywa się na podobnych zasadach jak w przypadku innych mięsaków tkanek miękkich

Pytanie: Jaką złośliwość guza wykazują pacjenci w III stadium?
Odpowiedź: wysokiej
Jakiw Hołowacki

Co najmniej od 1855 władze austriackie traktowały ks. Hołowackiego jako osobę niepewną. Namiestnik Galicji hr. Agenor Romuald Gołuchowski zwrócił uwagę ministra oświecenia hr. Leopolda Thuna na fakt, iż duchowny w swoich tekstach jednoznacznie opowiadał się za wprowadzaniem do języka Ukraińców galicyjskich wyrażeń i słów rosyjskich, co miało doprowadzić do zupełnej unifikacji języków. Działalność tę potraktowano jako aktywność niebezpieczną dla państwa; surowe upomnienie, jakiego udzielono Hołowackiemu, skłoniło go do wyciszenia swoich działań, nie zmienił jednak ich ogólnego kursu. Gołuchowski uznał wówczas duchownego za wichrzyciela i zażądał od niego skryptów wykładów. Po ich analizie ekspert rządu ds. piśmiennictwa ruskiego stwierdził, iż Hołowacki dąży do zlania się języka ruskiego (ukraińskiego) z rosyjskim. W dalszych kontaktach z ministrem oświecenia namiestnik Galicji pisał już o moskalofilstwie jako zjawisku niebezpiecznym, „żywiole separatystycznym grawitującym ku Rosji”; sugerował odebranie Hołowackiemu kierownictwa katedry uniwersyteckiej. Minister wydał reskrypt ponownie upominający duchownego oraz zezwolił Gołuchowskiemu na wyznaczenie nowego kandydata na kierownika katedry. Namiestnik powołał wówczas specjalną komisję, która miała przedyskutować sytuację w społeczności ukraińskiej Galicji oraz wskazać sposoby walki z moskalofilstwem. Ks. Hołowacki został jednym z członków komisji, zaś do ministra skierował deklarację, iż zgodnie z jego życzeniami zmieni przekazywane na wykładach treści. Komisja zaleciła m.in. zmianę alfabetu, jakim zapisywano język ruski (ukraiński), z cyrylicy-grażdanki na łacinkę ukraińską. Hołowacki stanowczo sprzeciwiał się tej koncepcji; w 1859 w liście do Gołuchowskiego, wbrew własnym poglądom, twierdził, iż język Rusinów galicyjskich i język rosyjski nie są tożsame.

Pytanie: Słowa z jakich języków chciał wprowadzić do ukraińskiego ksiądz Hołowacki?
Odpowiedź: galicyjskich wyrażeń i słów rosyjskich

Pytanie: Do czego doprowadziłyby zaproponowane przez księdza zmiany językowe?
Odpowiedź: unifikacji języków

Pytanie: Do czego, według Gołuchowskiego, dążył ksiądz Hołowacki?
Odpowiedź: do zlania się języka ruskiego (ukraińskiego) z rosyjskim

Pytanie: Jak dawniej mówiono na język ukraiński?
Odpowiedź: ruskiego

Pytanie: Czy ksiądz Hołowacki zawsze cieszy się uznaniem i aprobatą? 
Odpowiedź: Co najmniej od 1855 władze austriackie traktowały ks. Hołowackiego jako osobę niepewną
Jakiw Hołowacki

W dzieciństwie Hołowacki nauczył się najpierw dialektu ruskiego (rodzice używali go w kontaktach z dziećmi), dopiero później języka polskiego, chociaż to nim rodzice posługiwali się, rozmawiając ze sobą w domu. Sytuacja materialna rodziny była dobra – Hołowacki wspominał, iż ojciec był właścicielem gaju, pasieki i ogrodu. Od najmłodszych lat był zafascynowany folklorem galicyjskim, z którym stykał się w rodzinnej wsi. Również w dzieciństwie zaczął interesować się Rosją i kulturą rosyjską. Ojciec Hołowackiego, chociaż sam był lojalny wobec władzy austriackiej, z entuzjazmem opowiadał synowi o tym kraju i dobrze wspominał przemarsz wojsk rosyjskich przez Galicję w 1809.

Pytanie: Czy jako dziecko znał więcej niż jeden język?
Odpowiedź: W dzieciństwie Hołowacki nauczył się najpierw dialektu ruskiego (rodzice używali go w kontaktach z dziećmi), dopiero później języka polskiego

Pytanie: Jakie tereny znajdowały się w posiadaniu jego ojca?
Odpowiedź: gaju, pasieki i ogrodu

Pytanie: Jakim krajem był zaciekawiony od dziecka?
Odpowiedź: Rosją

Pytanie: Jakie wydarzenie związane z krajem, którym interesował się Hołowacki było dobrze wspominane przez jego ojca?
Odpowiedź: przemarsz wojsk rosyjskich przez Galicję w 1809
Elżbieta Ostrogska

Po odzyskaniu żony Łukasz Górka przewiózł ją do swojego zamku w Szamotułach. Halszka odmawiała współżycia z mężem, mieszkając samotnie w komnatach zamku. Jej sytuacja była ciągle nierozwiązana, ponieważ Beata nie dawała za wygraną i wciąż kierowała pozwy do sądu, próbując odzyskać córkę. Bezskutecznie proponowała ugodę, oferując Górce sto tysięcy złotych za zwrot córki (Górka odmówił); nie odniosły też skutku mediacje prowadzone przez wojewodę Marcina Zborowskiego, prymasa Jana Przerębskiego, biskupa poznańskiego Andrzeja Czarnkowskiego i hetmana Jana Amora Tarnowskiego. Łukasz konsekwentnie odmawiał wydania Halszki, a przyczyną tego był fakt, że wciąż liczył na ogromny majątek po niej i po matce (łączna powierzchnia dóbr ziemskich Beaty i Halszki wynosiła 242 mile kwadratowe, była to powierzchnia niewiele mniejsza niż całego ówczesnego województwa poznańskiego, które liczyło 294 mile kwadratowe). Sytuacji nie zmieniła nagła śmierć księcia Siemiona Olelkowicza w 1560. Raz wprawdzie Łukasz Górka zgodził się na odbycie zjazdu w Piotrkowie, na którym po wysłuchaniu wszystkich stron miano zdecydować o losie Halszki i ewentualnie, za odszkodowaniem, zwrócić ją matce, do zjazdu jednak nigdy nie doszło. Halszka musiała pozostać w Szamotułach aż do śmierci Łukasza w 1573.

Pytanie: Z jakiego powodu Górka nie chciał uwolnić Halszki?
Odpowiedź: liczył na ogromny majątek po niej i po matce

Pytanie: Kto próbował pośredniczyć w rozwiązaniu sytuacji Halszki?
Odpowiedź: wojewodę Marcina Zborowskiego, prymasa Jana Przerębskiego, biskupa poznańskiego Andrzeja Czarnkowskiego i hetmana Jana Amora Tarnowskiego
Elżbieta Ostrogska

Od razu po urodzeniu Halszka wraz z matką na mocy zatwierdzonego przez króla testamentu stała się dziedziczką ogromnej fortuny swojego zmarłego ojca. Córce i jej matce miała przypaść połowa majątku po ojcu; drugą połowę odziedziczył brat Ilii i stryj Halszki Wasyl Ostrogski. Natychmiast po urodzeniu dziecka zaczęły się spory pomiędzy spadkobiercami. W maju 1542 komisarze królewscy dokonali podziału majątku pomiędzy Beatę a jej trzyletnią córkę Halszkę. Halszka otrzymała wtedy miasta Połonne, Kropiłów i Cudnów wraz z dobrami, przy matce pozostał Ostróg. W praktyce matka zarządzała również całym majątkiem Halszki. Swoją córkę wychowywała w bezwzględnym posłuszeństwie i psychicznie całkowicie ją zdominowała.

Pytanie: Jakie osoby znalazły się w posiadaniu drugiej połowy spadku po ojcu Halszki?
Odpowiedź: brat Ilii i stryj Halszki Wasyl Ostrogski

Pytanie: Jacy funkcjonariusze podzielili fortunę pomiędzy Halszkę a jej matkę?
Odpowiedź: komisarze królewscy

Pytanie: Jakie miasta znalazły się w posiadaniu Halszki w 1542 roku?
Odpowiedź: Połonne, Kropiłów i Cudnów

Pytanie: Czy Halszka sama dysponowała swoją częścią majątku?
Odpowiedź: W praktyce matka zarządzała również całym majątkiem Halszki
Daniel Craig

W maju 2005 Daniel Craig oświadczył, że Metro-Goldwyn-Mayer, a producenci Michael G. Wilson i Barbara Broccoli zapewnili go, że dostanie rolę Bonda. Nominacja Craiga na kolejnego Bonda wywołała kontrowersje wśród ludzi w branży filmowej i publiczności, która krytykowała ten wybór. Pomimo krytyki przyjął odpowiedzialność i w październiku 2005 zdecydował się zagrać następnego Bonda, zastępując Pierce’a Brosnana. Po premierze Casino Royale, 14 listopada 2006, udowodnił krytykom, że się mylili. Film Casino Royale stał się przebojem, zdobywając 594 mln dolarów zysku, najwyższy w historii filmów o Bondzie w tym czasie. Jego występ został wysoko oceniony, a nawet przyniósł mu nagrodę „London Evening Standard” oraz kilka nominacji, w tym do nagrody BAFTA dla najlepszego aktora pierwszoplanowego, Irish Film & Television Awards i Nagrody Saturna w kategorii najlepszy aktor. Po występie w kolejnych trzech filmach z tej serii: Quantum of Solace (2008), Skyfall (2012), Spectre (2015), po raz ostatni zagrał Bonda w Nie czas umierać (2021).

Pytanie: Jaki aktor przed Craigiem grał Bonda?
Odpowiedź: Pierce’a Brosnana

Pytanie: Jak nazywa się film, w którym Craig po raz pierwszy zagrał Bonda?
Odpowiedź: Casino Royale

Pytanie: Ile pieniędzy zarobił film Casino Royale?
Odpowiedź: 594 mln dolarów

Pytanie: W którym roku wydano ostatniego Bonda z Craigiem? 
Odpowiedź: 2021
Daniel Craig

Kolejną ważną rolą w filmografii Craiga była postać pogodnego schizofrenika Raya, próbującego ułożyć sobie życie po wyjściu ze szpitala w komediodramacie Głosy (Some Voices, 2000), którą docenili krytycy, Craig znalazł się w prestiżowym gronie Shooting Stars - obiecujących europejskich talentów aktorskich i odebrał nagrodę British Independent Film Award (BIFA). Wkrótce dostał propozycję niewielkiej roli Alexa Westa, rywala i dawnego kochanka/przyjaciela Lary Croft, w sensacyjnym filmie przygodowo-fantastycznym Lara Croft: Tomb Raider (2001). W 2002 był nominowany do nagrody „London Evening Standard” za występ w spektaklu A Number na Royal Court Theatre Downstairs.Sam Mendes powierzył mu rolę syna potężnego gangstera (granego przez Paula Newmana) w dramacie kryminalnym Droga do zatracenia (The Road to Perdition, 2002). Roger Michell zaangażował go do roli dojrzałego, żonatego mężczyzny, który nawiązuje romans z o wiele starszą od siebie kobietą w dramacie Matka (The Mother, 2003), za którą był nominowany do Europejskiej Nagrody Filmowej. Krytyce londyńskiej bardziej przypadła do gustu jego kreacja Joego Rose’a, którego prześladuje tragiczne wydarzenie z niedalekiej przeszłości, kiedy był świadkiem śmierci pewnego człowieka, podczas gdy inny świadek tamtego incydentu (Rhys Ifans) twierdzi zaś, że obydwu łączy głębsze uczucie, w ekranizacji powieści Iana McEwana Przetrzymać tę miłość (Enduring Love, 2004), za którą został nagrodzony ALFS Award. Rola bezimiennego handlarza kokainą w filmie gangsterskim Matthew Vaughna Przekładaniec (2004) przyniosła Craigowi kolejną nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej. W dramacie Stevena Spielberga Monachium (Munich, 2005), o historii izraelskiej specgrupy, która miała za zadanie zabić członków palestyńskiej terrorystycznej organizacji Czarny Wrzesień, zagrał postać Steve’a, urodzonego w Południowej Afryce rekruta, jednego z członków grupy odwetowej odpowiedzialnych za przygotowanie zamachu na izraelskich sportowców w czasie Olimpiady w Monachium w 1972. W dramacie sensacyjnym Obłęd (2005) pojawił się jako Rudy Mackenzie. W dramacie biograficznym Bez skrupułów (2006) wcielił się w rolę Perry’ego Smitha, oczekującego na wyrok śmierci zabójcy, jednego z bohaterów głośnej powieści Z zimną krwią autorstwa Trumana Capote’a (w tej roli Toby Jones).

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego można zaliczyć film Głosy, w którym zagrał?
Odpowiedź: komediodramacie

Pytanie: Adaptacją książki jakiego autora jest film, w którym zagrał Joego Rose'a?
Odpowiedź: Iana McEwana

Pytanie: O czym jest film Monachium?
Odpowiedź: historii izraelskiej specgrupy, która miała za zadanie zabić członków palestyńskiej terrorystycznej organizacji Czarny Wrzesień
Hymn Hiszpanii

Za czasów Drugiej Republiki w Hiszpanii (lata 1931–1939) hymn królewski został zastąpiony pieśnią Himno de Riego, jednak po zakończeniu wojny domowej gen. Francisco Franco przywrócił go pod tytułem zbliżonym do pierwotnego – „Marcha de Granaderos” (Marsz Grenadierów). Za czasów jego dyktatury napisano trzy teksty do melodii hymnu, ale ze względu na kontekst polityczny nie są one obecnie uznawane. Po pokojowym przejęciu władzy przez Jana Karola I Hiszpańskiego i uchwaleniu 27 grudnia 1978 nowej konstytucji Hiszpanii powołano komisję rządową do spraw symboli narodowych. Wyznaczyła ona Francisca Grau, dyrygenta Królewskiej Orkiestry Pałacowej (Banda Real del Palacio) do opracowania nowej adaptacji melodii, a także partytur dla różnych rodzajów orkiestr. W swej pracy Francisco Grau oparł się zarówno na wcześniejszych adaptacjach autorstwa Bartolomé Péreza, jak i na poprzednich wersjach. Najważniejsze zmiany polegały na usunięciu z linii melodycznej wstawek nietypowych dla marszów siedemnastowiecznych.

Pytanie: Kiedy w Hiszpanii obowiązywał Himno de Riego?
Odpowiedź: Za czasów Drugiej Republiki

Pytanie: Kto wprowadził Marsz Grenadierów?
Odpowiedź: gen. Francisco Franco

Pytanie: Dlaczego teksty do melodii hymnu, które stworzone zostały w czasie panowania Franco nie są aktualnie wykorzystywane?
Odpowiedź: ze względu na kontekst polityczny

Pytanie: W jaki sposób władzę objął Jan Karol I Hiszpański?
Odpowiedź: pokojowym
HMS Tiger (1913)

Podobnie jak podczas bitwy na Dogger Bank, dowódcy poszczególnych krążowników błędnie zinterpretowali rozkaz admirała Beatty'ego o podziale celów. W rezultacie „Tiger” rozpoczął bitwę ostrzeliwując „Moltke”, na którym skoncentrował ogień również „New Zealand”, pozostawiając zupełnie nie niepokojony inny niemiecki okręt, „Derfflinger”. I tym razem niemieccy artylerzyści wykazali się większą skutecznością. Już w pierwszej fazie starcia „Tiger” został trafiony czterema ciężkimi pociskami a Royal Navy straciła dwa ze swych krążowników liniowych: po eksplozji komór amunicyjnych zatonęły wraz z niemal całymi załogami „Indefatigable” i „Queen Mary” (później los ten spotkał również „Invincible” z 3. Eskadry Krążowników Liniowych). Po dostaniu się pod ostrzał głównych sił Hochseeflotte admirał Beatty postanowił oderwać się od przeciwnika, chcąc wciągnąć go pod ogień okrętów Grand Fleet.

Pytanie: Kto wydał rozkazy podczas bitwy na Dogger Bank? 
Odpowiedź: admirała Beatty'ego

Pytanie: Jaki krążownik na początku bitwy został zaatakowany przez „Tigera"?
Odpowiedź: „Moltke”

Pytanie: Jaki krążownik razem z "Tigerem" zaatakował "Moltke"?
Odpowiedź: „New Zealand”

Pytanie: Do jakiego państwa należał „Derfflinger”?
Odpowiedź: niemiecki