the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
ADHD

Objawy ADHD słabną z upływem czasu. Mimo tego według badaczy od 30 do 50% dzieci ze zdiagnozowanym ADHD ma co najmniej niektóre jego symptomy (lub też wszystkie) także w życiu dorosłym
. Osoby pełnoletnie z ADHD bez odpowiedniego leczenia zazwyczaj prowadzą chaotyczny tryb życia, łatwo uzależniają się od środków farmakologicznych i alkoholu. Często współwystępują także takie zaburzenia, jak depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, uzależnienia, bądź niezdolność do nauki. Z ADHD można wyrosnąć, jednak z jego powikłań nie – dlatego ważne jest jak najwcześniejsze podjęcie stosownego leczenia by nie dopuścić do ich rozwoju[potrzebny numer strony].

Pytanie: Czy w życiu dorosłym objawy ADHD są mniej intensywne?
Odpowiedź: Objawy ADHD słabną z upływem czasu

Pytanie: Czy u dorosłych nie obserwuje się w ogóle objawów typowych dla tej choroby?
Odpowiedź: Mimo tego według badaczy od 30 do 50% dzieci ze zdiagnozowanym ADHD ma co najmniej niektóre jego symptomy (lub też wszystkie) także w życiu dorosłym

Pytanie: Z jakiego powodu ważne jest rozpoczęcie leczenia tej choroby już w wieku dziecięcym?
Odpowiedź: Z ADHD można wyrosnąć, jednak z jego powikłań nie – dlatego ważne jest jak najwcześniejsze podjęcie stosownego leczenia by nie dopuścić do ich rozwoju

Pytanie: Od czego mogą łatwo uzależnić się osoby dorosłe cierpiące na tę chorobę?
Odpowiedź: środków farmakologicznych i alkoholu

Pytanie: Jakie zaburzenia mogą towarzyszyć tej chorobie?
Odpowiedź: depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, uzależnienia, bądź niezdolność do nauki
ADHD

Celem stosowania leków w terapii ADHD jest zmniejszenie lub zlikwidowanie niekorzystnych objawów bez wywoływania skutków ubocznych. Zdaniem badaczy[kto?] leki są najskuteczniejszą formą leczenia ADHD. U około 85% dorosłych leki przynoszą poprawę[potrzebny numer strony]. Dwie główne kategorie stosowanych leków to stymulanty oddziałujące na poziom dopaminy i noradrenaliny. Znane leki łagodzą dość skutecznie jedynie objawy ADHD, np. poprzez zwiększanie ilości dopaminy lub noradrenaliny – substancji, których poziom w mózgu chorego jest obniżony.

Pytanie: Jakie są pożądane efekty stosowania farmakoterapii w leczeniu ADHD?
Odpowiedź: zmniejszenie lub zlikwidowanie niekorzystnych objawów bez wywoływania skutków ubocznych

Pytanie: Jaka część dorosłych z ADHD raportuje poprawę funkcjonowania po wprowadzeniu farmakoterapii?
Odpowiedź: 85%

Pytanie: Jakie są dwie podstawowe kategorie leków wykorzystywanych w terapii ADHD?
Odpowiedź: stymulanty oddziałujące na poziom dopaminy i noradrenaliny

Pytanie: W jaki sposób farmaceutyki minimalizują objawy tej choroby?
Odpowiedź: poprzez zwiększanie ilości dopaminy lub noradrenaliny

Pytanie: Czy większość dorosłych z ADHD zauważa poprawę po wprowadzeniu farmakoterapii?
Odpowiedź: U około 85% dorosłych leki przynoszą poprawę
Beata Tadla

Od 6 listopada 2012 do 3 stycznia 2016 była gospodynią głównego wydania Wiadomości. Od września 2013 do stycznia 2016 prowadziła w TVP Info program Dziś wieczorem, a od grudnia 2012 do czerwca 2013 prowadziła poniedziałkowe wydania porannego programu TVP1 Kawa czy herbata?. Równocześnie angażowała się w kolejne aktorskie projekty: w 2013 wystąpiła w roli prezenterki w spektaklu telewizyjnym Bezdech, w 2014 pojawiła się gościnnie w serialu Barwy szczęścia oraz wystąpiła w serialu dokumentalnym Ocalony świat, a w 2016 zagrała gościnnie w serialu Pakt.

Pytanie: W jakich latach pracowała jako prowadząca Kawy czy herbaty?
Odpowiedź: od grudnia 2012 do czerwca 2013

Pytanie: Kogo zagrała w Bezdechu?
Odpowiedź: prezenterki

Pytanie: Czy w Pakcie dostała główną rolę?
Odpowiedź: w 2016 zagrała gościnnie w serialu Pakt

Pytanie: Jaką emisję w TVP Info współtworzyła?
Odpowiedź: Dziś wieczorem
Gimmick

W drugiej połowie XX wieku gimmicki z czasem stawały się coraz bardziej przerysowane. Utworzył się wyraźny podział na heelów, czyli czarne charaktery, i face’ów, czyli mających wsparcie publiczności bohaterów. Zawodnicy nosili kolorowe stroje, a charakter ich gimmicków był niejednokrotnie przyrównywany do bohaterów komiksów lub kreskówek. Wrestlerzy zachowywali się zgodnie z wybranym przez siebie gimmickiem zarówno w czasie gal, jak i poza nimi, a wywiady i segmenty promocyjne w znacznej mierze improwizowano. Zaczęło się to zmieniać w XXI wieku. Obecnie gale są najczęściej kreowane na realistyczne. Dominują gimmicki przyziemne, wrestlerzy rzadko improwizują, a segmenty promocyjne przebiegają w znacznej mierze zgodnie ze scenariuszem.

Pytanie: Komu kibicuje publiczność: heelowi czy face'owi?
Odpowiedź: Utworzył się wyraźny podział na heelów, czyli czarne charaktery, i face’ów, czyli mających wsparcie publiczności bohaterów

Pytanie: Kiedy zawodnicy odgrywali wybraną przez siebie rolę?
Odpowiedź: zarówno w czasie gal, jak i poza nimi

Pytanie: Kogo przypominali wrestlerzy wcielający się w swoje gimmicki?
Odpowiedź: bohaterów komiksów lub kreskówek

Pytanie: Czy w XXI wieku tego typu eventy nadal są bardzo mocno przerysowane?
Odpowiedź: Zaczęło się to zmieniać w XXI wieku. Obecnie gale są najczęściej kreowane na realistyczne

Pytanie: Czy w XXI wieku promocja wydarzeń opiera się na improwizacji?
Odpowiedź: a segmenty promocyjne przebiegają w znacznej mierze zgodnie ze scenariuszem
Gimmick

Ponieważ wrestling jest popularny w Japonii, japońscy wrestlerzy zwykle najpierw odnoszą sukces w swoim ojczystym kraju, a gdy decydują się na rozpoczęcie kariery w Stanach Zjednoczonych pozostają niezmienieni, promując się na zdobytej już wcześniej popularności. Wówczas ich japońskie pochodzenie jest jednak wyraźnie eksponowane. Tak było na przykład w przypadku takich zawodników jak: Jushin Thunder Liger, Bull Nakano, Great Sasuke i Satoru Sayama. W niektórych przypadkach doświadczeni japońscy wrestlerzy otrzymują w Stanach Zjednoczonych inny pseudonim ringowy i kojarzące się z kulturą Japonii elementy stroju. Na przykład Kenta Kobayashi po przejściu do WWE NXT zmienił pseudonim na Hideo Itami, a Kana zmieniła pseudonim na Asuka i zaczęła nosić strój oraz maskę charakterystyczne dla teatru Nō. Istnieją też japońskie gimmicki oparte głównie na stereotypach kulturowych. Wrestlerzy odgrywający je zwykle nie mają w rzeczywistości japońskiego pochodzenia lub debiutowali w Stanach Zjednoczonych. Na przykład Hawajczyk Mr. Fuji był wzorowany na czarnym charakterze z filmu Goldfinger, Oddjobie. Debiutująca w USA Hiroko Suzuki miała gimmick gejszy. Amerykanin samoańskiego pochodzenia Rodney Anoaʻi odgrywał postać japońskiego zapaśnika sumo Yokozuny. A gimmick Aiko był wzorowany na stereotypowym wyobrażeniu członków Yakuzy.

Pytanie: Jacy przykładowi japońscy wrestlerzy zaczęli uwydatniać swoje pochodzenie po rozpoczęciu kariery w Stanach Zjednoczonych?
Odpowiedź: Jushin Thunder Liger, Bull Nakano, Great Sasuke i Satoru Sayama

Pytanie: Jakie zmiany następują w wizerunku niektórych japońskich zawodników po ich przyjeździe do USA?
Odpowiedź: otrzymują w Stanach Zjednoczonych inny pseudonim ringowy i kojarzące się z kulturą Japonii elementy stroju

Pytanie: Jakie modyfikacje wprowadziła do swojego wizerunku Kana po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: zmieniła pseudonim na Asuka i zaczęła nosić strój oraz maskę charakterystyczne dla teatru Nō

Pytanie: Czym inspirowana była postać wykreowana przez Aiko?
Odpowiedź: stereotypowym wyobrażeniu członków Yakuzy
Rudolf Diels

Jednak wyniki badań historycznych ukazują Dielsa w mniej pozytywnym świetle, jako biurokratycznego oportunistę, potrafiącego dopasować się do wszelkich okoliczności, by dopomóc swojej karierze. W okresie Republiki Weimarskiej Diels pozostawał w kręgu liberałów, uczęszczając do berlińskiego Klubu Demokratycznego, którego prezydentem był żydowski wiceprezydent policji berlińskiej Bernhard Weiß. Jeszcze przed dojściem Hitlera do władzy, Diels pozostawał w bliskich kontaktach z Göringiem, którego protekcją cieszył się do końca wojny. Podczas kierowania Gestapą, Diels był zaangażowany w upowszechnienie aresztu prewencyjnego (niem. Schutzhaft) i pierwszych obozów koncentracyjnych (np. KZ Sonnenburg) oraz naciskał na przygotowanie list politycznie aktywnych Żydów i organizacji żydowskich. Po wojnie, już od 1948–1949 Diels pracował dla alianckiej administracji okupacyjnej.

Pytanie: Co ukazuje Dielsa w negatywnym świetle? 
Odpowiedź: wyniki badań historycznych

Pytanie: W jakim czasie Diels był sympatykiem liberałów?
Odpowiedź: Republiki Weimarskiej

Pytanie: W jakim mieście działał Klub Demokratyczny, do którego należał Diels? 
Odpowiedź: berlińskiego

Pytanie: Czy Diels dowodził Gestapo? 
Odpowiedź: Podczas kierowania Gestapą, Diels był zaangażowany w upowszechnienie aresztu prewencyjnego
Łacina

Po upadku imperium łacina nadal pozostawała językiem międzynarodowym oraz językiem Kościoła katolickiego. Począwszy od XI wieku powstaje literatura w językach romańskich, łamiąc monopol łaciny jako języka literackiego. Mimo tego, przez całe średniowiecze powstawała zarówno łacińska literatura piękna, jak i użytkowa. Znajomość języka Rzymian i twórczość w nim umożliwiła renesansowym pisarzom, np. Janowi Kochanowskiemu rozwinięcie środków literackiej ekspresji w językach wernakularnych. Od XVII wieku rola łaciny zmniejsza się, w XVIII marginalizuje, ale łacina dalej bywa używana, zwłaszcza jako język liturgii i publikacji Kościoła katolickiego.

Pytanie: Jakim językiem przez długi czas posługiwano się w Kościele katolickim?
Odpowiedź: łacina

Pytanie: W którym wieku pojawiła się literatura w językach romańskich?
Odpowiedź: XI

Pytanie: Czy w średniowieczu literatura była tworzona po łacinie?
Odpowiedź: przez całe średniowiecze powstawała zarówno łacińska literatura piękna

Pytanie: W jakiej epoce tworzył Jan Kochanowski?
Odpowiedź: renesansowym

Pytanie: Jaki antyczny lud posługiwał się łaciną?
Odpowiedź: Rzymian
Żyrafa sawannowa

Żyrafy i ludzie oddziaływali na siebie przez tysiąclecia. Buszmeni z południowej Afryki znają medyczne tańce nazwane imionami zwierząt. Taniec żyrafy wykonuje się w celu leczenia chorób głowy. Wiele afrykańskich opowieści ludowych stara się wyjaśnić, jak żyrafa stała się tak wysoka. Jedna z historii ze wschodniej Afryki opowiada, że żyrafa wyrosła tak wysoko od jedzenia zbyt wielu magicznych ziół. Zwierzę to przedstawiano w sztuce na całym kontynencie afrykańskim, w tym w kulturze Kiffian, starożytnym Egipcie i Meroe. Przedstawiciele kultury Kiffian stworzyli naturalnej wielkości podobizny żyraf na skale: dwie wygrawerowane żyrafy nazywane są największym skalnym petroglificznym dziełem sztuki na świecie. Liczne malowidła naskalne na Saharze przedstawiające żyrafy sugerują, że zwierzę to odgrywało istotną rolę w życiu mieszkańców tych terenów, zanim całkowicie one spustynniały. Na niektórych stanowiskach jest to dominujący wizerunek zwierząt, a często są przedstawiane z liną zwisającą z szyi. Egipcjanie oznaczali to zwierzę odrębnym hieroglifem, nazwanym ‘sr’ w języku staroegipskim i ‘mmy’ w późniejszych okresach. Trzymali też te kopytne jako zwierzęta domowe oraz przewozili je na statkach wokół basenu Morza Śródziemnego.

Pytanie: W jakim celu buszmeni mogą zalecić zatańczenie tańca żyrafy?
Odpowiedź: leczenia chorób głowy

Pytanie: Dlaczego, według jednej ze wschodnioafrykańskich opowieści, żyrafa jest aż tak wysoka?
Odpowiedź: od jedzenia zbyt wielu magicznych ziół

Pytanie: Kto jest twórcą unikatowych, rzeczywistej wielkości naskalnych wizerunków żyraf?
Odpowiedź: Przedstawiciele kultury Kiffian

Pytanie: Na podstawie czego możemy przypuszczać, że zwierzęta te były ważne dla mieszkańców Sahary?
Odpowiedź: Liczne malowidła naskalne na Saharze przedstawiające żyrafy

Pytanie: Jakim hieroglifem w j. staroegipskim określano żyrafę?
Odpowiedź: ‘sr’
Żyrafa sawannowa

Istnieją dwie główne hipotezy tłumaczące ewolucyjne powstanie i utrzymanie się wydłużonej szyi żyraf. Hipoteza dotycząca przewagi, jaką zapewnia długa szyja w konkurencji w zdobywaniu pokarmu, zaproponowana została pierwotnie przez Karola Darwina, a obecnie uległa jedynie modyfikacji. Mówi ona o wynikającej z konkurencji presji mniejszych roślinożerców, jak kudu, stenbok czy impala. Dłuższa szyja umożliwiała przodkom żyraf korzystanie z pokarmu niedostępnego dla przodków tych kopytnych, unikając tym samym konkurencji o pokarm z tymi gatunkami. Jest to realna przewaga, jako że żyrafa sięga wysokości 4,5 m, podczas gdy nawet dużych rozmiarów jej konkurenci, jak kudu, sięgają tylko 2 m. Istnieje także badanie sugerujące, że konkurencja jest intensywniejsza na mniejszej wysokości, podczas gdy żyrafy pasą się bardziej wydajnie (pobierając więcej biomasy liści za każdym kęsem wysoko w koronach drzew). Jednakże naukowcy nie zgadzają się, jak dużo czasu żyrafy spędzają, pasąc się poniżej granicy dostępności innych roślinożerców. Badanie z 2010 podaje, że dorosłe żyrafy o dłuższych szyjach mają wyższy współczynnik śmiertelności w czasie suszy niż ich krewni o szyjach krótszych. Sugeruje to, że utrzymanie długiej szyi wymaga większej ilości substancji odżywczych, co nakłada na długoszyje żyrafy ryzyko w warunkach zmniejszonej dostępności pożywienia.

Pytanie: Czego dotyczyła hipoteza tłumacząca ewolucyjnie powstanie wydłużonej szyi tych zwierząt, którą uformował Karol Darwin?
Odpowiedź: przewagi, jaką zapewnia długa szyja w konkurencji w zdobywaniu pokarmu

Pytanie: W jaki sposób długa szyja miała pomagać tym zwierzętom w walce o pożywienie ze zwierzętami takimi jak kudu czy impala?
Odpowiedź: umożliwiała przodkom żyraf korzystanie z pokarmu niedostępnego dla przodków tych kopytnych

Pytanie: Czy kudu jest w stanie sięgnąć pokarm znajdujący się na wysokości głowy żyrafy?
Odpowiedź: żyrafa sięga wysokości 4,5 m, podczas gdy nawet dużych rozmiarów jej konkurenci, jak kudu, sięgają tylko 2 m

Pytanie: Jakie dane na temat wpływu długości szyi na funkcjonowanie żyraf ukazało badanie z 2010 roku?
Odpowiedź: dorosłe żyrafy o dłuższych szyjach mają wyższy współczynnik śmiertelności w czasie suszy niż ich krewni o szyjach krótszych
Żółw oliwkowy

Żółwia oliwkowego można spotkać zazwyczaj w tropikalnych wodach Oceanu Spokojnego, Indyjskiego i na południu Atlantyku. Gady te odbywają długie migracje, przebywając pomiędzy sezonami godowymi, nierzadko ponad 4 tysiące kilometrów. Zazwyczaj przebywają na otwartych wodach strefy pelagialnej o głębokości dochodzącej do 3000 metrów, choć obserwuje się je czasem również w płytkich wodach przybrzeżnych. Plaże indyjskiego stanu Orisa są jednym z miejsc w których żółwie oliwkowe składają jaja. Plaże Devi, Gahirmatha i Rushikulya są pełne żółwi w okresie godowym. Również na plażach stanu Tamil Nadu i wyspy St. Martin zaobserwowano żółwie oliwkowe składające jaja. Innym odwiedzanym przez te żółwie miejscem jest 20 km plaża w indyjskim stanie Kerala rozciągająca się od Pavyoli od ujścia rzeki Kottapuzham, 45 km na północ od miasta Kalkuta. Co roku zjawiają się tam setki, a nawet tysiące żółwi. Mniejsze "arribadas" odbywają się również na zachodzie Meksyku, w Gwatemali, Wenezueli, Francuskiej Gujanie, Surinamie, Kongo, Angoli, Malezji, Pakistanie oraz na Sri Lance.

Pytanie: Czy żółwie te bytują stale w jednym miejscu?
Odpowiedź: Gady te odbywają długie migracje, przebywając pomiędzy sezonami godowymi, nierzadko ponad 4 tysiące kilometrów

Pytanie: Gdzie dokładnie położona jest uczęszczana przez te żółwie plaża w Kerala?
Odpowiedź: rozciągająca się od Pavyoli od ujścia rzeki Kottapuzham, 45 km na północ od miasta Kalkuta

Pytanie: Czy ten gatunek żółwi składa jaja tylko w Orisie?
Odpowiedź: Plaże indyjskiego stanu Orisa są jednym z miejsc w których żółwie oliwkowe składają jaja

Pytanie: Czy może bytować również w wodach, które nie są głębokie?
Odpowiedź: choć obserwuje się je czasem również w płytkich wodach przybrzeżnych
Medaliści mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w skokach narciarskich

Poniżej znajduje się zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal mistrzostw świata w konkursach indywidualnych bądź drużynowych. W przypadku, gdy podany zawodnik zdobywał medale jako reprezentant więcej niż jednego kraju, zostały wymienione wszystkie państwa, w barwach których startował. W przypadku, gdy kilku zawodników uzyskało taką samą liczbę medali, w pierwszej kolejności zostali wymienieni ci zawodnicy, którzy pierwszy medal wywalczyli wcześniej. W drugiej kolejności rolę odgrywał porządek alfabetyczny. Do statystyki nie zostały wliczone medale zdobyte podczas konkursów nieoficjalnych w 1941 i 1984 roku ani podczas konkursów igrzysk olimpijskich.

Pytanie: Czy możliwe jest aby jeden zawodnik reprezentował kilka państw na mistrzostwach świata?
Odpowiedź: W przypadku, gdy podany zawodnik zdobywał medale jako reprezentant więcej niż jednego kraju

Pytanie: W jaki sposób zostali wymieniani zawodnicy, którzy zdobyli taką samą liczbę medali?
Odpowiedź: w pierwszej kolejności zostali wymienieni ci zawodnicy, którzy pierwszy medal wywalczyli wcześniej

Pytanie: Czy kolejność alfabetyczna jest podstawowym porządkiem wymieniania medalistów mistrzostw świata?
Odpowiedź: W drugiej kolejności rolę odgrywał porządek alfabetyczny

Pytanie: Czy do zbioru medali liczyły się zawodnikom te, które zdobyli podczas nieoficjalnych rozgrywek?
Odpowiedź: Do statystyki nie zostały wliczone medale zdobyte podczas konkursów nieoficjalnych w 1941 i 1984 roku ani podczas konkursów igrzysk olimpijskich
Sobota (miasto)

Położony w południowej części miasta kościół został wybudowany na lekkim wzniesieniu w V wieku i jest najprawdopodobniej najstarszym kościołem Soboty. Kościół ten był najprawdopodobniej pod wezwaniem św. Szczepana. Został wzniesiony w okresie, gdy osada już istniała. Świadczy o tym plan, który najwyraźniej jest przystosowany do terenu, jaki budowniczowie mieli do dyspozycji. Budowla nie ma atrium, a do narteksu (pod którym była ulokowana miejska cysterna) wchodziło się bezpośrednio z ulicy. Przy wejściu zachowała się inskrypcja, która potwierdza częste wizyty pielgrzymów w tym kościele. Bazylika ma wymiary 19 × 14,30 m.

Pytanie: W którym wieku powstała ta świątynia?
Odpowiedź: V

Pytanie: Czy na pewno jest to najstarsza świątynia katolicka w tym mieście?
Odpowiedź: i jest najprawdopodobniej najstarszym kościołem Soboty

Pytanie: Co świadczy o tym, że świątynia ta powstała później niż osada?
Odpowiedź: plan, który najwyraźniej jest przystosowany do terenu, jaki budowniczowie mieli do dyspozycji

Pytanie: Co jest potwierdzeniem nierzadkich pielgrzymek do tego miejsca?
Odpowiedź: inskrypcja
Sobota (miasto)

Pojawienie się w VII wieku nowej religii nie wprowadziło w życiu Soboty drastycznych zmian, jakie były udziałem znacznej części regionu podczas wczesnego okresu islamskiego. Wybudowanie nowej, wolnostojącej świątyni, w której muzułmanie mogliby sprawować modlitwy, nie wprowadziło tutaj konieczności usuwania istniejących budowli. Meczet w Sobocie był stosunkowo skromnej wielkości, obejmował niewielki dziedziniec, który prowadził do trapezowatej sali modlitw. Został wpasowany w przestrzeń przy południowym kościele. Przylegał do baptysterium kościoła południowego, a mihrab został wbudowany w ścianę dzielącą meczet od chrześcijańskiego baptysterium, lecz najwyraźniej muzułmanie starali się nie uszkodzić zabudowań bazyliki. Wygląda na to, że przez długi czas obie społeczności żyły obok siebie w pokoju. Meczet jest jedyną poznaną pozostałością po arabskim okresie Soboty.

Pytanie: W którym wieku w Sobocie zaistniał Islam?
Odpowiedź: VII

Pytanie: Czy zaistnienie Islamu w Sobocie istotnie wpłynęło na funkcjonowanie miasta?
Odpowiedź: Pojawienie się w VII wieku nowej religii nie wprowadziło w życiu Soboty drastycznych zmian

Pytanie: Czy aby zbudować meczet w Sobocie poświęcono inny budynek?
Odpowiedź: Wybudowanie nowej, wolnostojącej świątyni, w której muzułmanie mogliby sprawować modlitwy, nie wprowadziło tutaj konieczności usuwania istniejących budowli

Pytanie: Jaki kształt miała sala modlitw nowego meczetu?
Odpowiedź: trapezowatej
Kaktusowate

Popularność kaktusów w uprawie przez długi czas skutkowała dewastacją ich naturalnych stanowisk, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych i Meksyku. Niekontrolowany zbiór okazów rosnących w naturze z przeznaczeniem do upraw na całym świecie, a także wykorzystanie gospodarcze wielu gatunków przez ludność tubylczą, były głównymi powodami narastania zagrożenia dla przetrwania wielu gatunków. Przełomem dla coraz bardziej tragicznej sytuacji naturalnych populacji kaktusów stała się podpisana w 1973 roku Konwencja o Handlu Zagrożonymi Gatunkami Dzikiej Fauny i Flory – CITES. Najbardziej zagrożone eksploatacją ze stanowisk naturalnych gatunki wymienione zostały w załączniku I tej konwencji i objęte zostały zakazem pozyskiwania z naturalnych miejsc występowania. W załączniku znalazło się 38 taksonów, w sumie około 100 gatunków (m.in. wszystkie gatunki z rodzajów Ariocarpus i Pelecyphora). Wszystkie pozostałe kaktusy umieszczone zostały w załączniku II. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych (IUCN) umieszczonych zostało 157 gatunków kaktusowatych. Dwa gatunki (Mammillaria glochidiata i M. guillauminiana) uznano za wymarłe w stanie naturalnym (zachowały się jednak w uprawie). 33 gatunki uznano za krytycznie zagrożone. W niektórych krajach kaktusowate chronione są dodatkowo przepisami krajowymi, np. w Meksyku 257 gatunków chronionych jest prawnie za pomocą regulacji NOM-ECOL-059. Stworzono też wiele parków narodowych i rezerwatów, na terenie których występują kaktusowate stanowiąc przedmiot ochrony. Park Narodowy Saguaro w południowo-wschodniej części stanu Arizona objął ochroną wiele gatunków tych roślin. Nazwę zawdzięcza kaktusowi Saguaro, czyli Cereus giganteus.

Pytanie: Co w największym stopniu przyczyniło się do wzrostu zagrożenia wyginięciem populacji kaktusów?
Odpowiedź: Niekontrolowany zbiór okazów rosnących w naturze z przeznaczeniem do upraw na całym świecie, a także wykorzystanie gospodarcze wielu gatunków przez ludność tubylczą

Pytanie: Od czego swoją nazwę wziął Park Narodowy Saguaro?
Odpowiedź: kaktusowi Saguaro, czyli Cereus giganteus

Pytanie: Jaki rodzaj ochrony zastosowano w stosunku do gatunków wyróżnionych w pierwszym załączniku konwencji z 1973 r.?
Odpowiedź: zakazem pozyskiwania z naturalnych miejsc występowania

Pytanie: Czy regulacja NOM-ECOL-059 zalicza się do norm międzynarodowych?
Odpowiedź: W niektórych krajach kaktusowate chronione są dodatkowo przepisami krajowymi, np. w Meksyku 257 gatunków chronionych jest prawnie za pomocą regulacji NOM-ECOL-059
Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Zabłudowie

W 1746 do monasteru przeniesione zostało ciało Gabriela Gowdela – zamordowanego w 1690 prawosławnego chłopca ze Zwierek, czczonego jako święty mimo braku oficjalnej decyzji kanonizacyjnej odpowiednich władz kościelnych. Gabriel należał do najbardziej czczonych osób wśród prawosławnych I Rzeczypospolitej i wystawienie jego relikwii w Zabłudowie było niezwykle istotnym wydarzeniem dla monasteru. Z uwagi jednak na fakt, że monaster ponownie stał się obiektem stałych nacisków ze strony hierarchii unickiej, dążącej do jego zamknięcia, w 1755 ciało chłopca przeniesiono z klasztoru w Zabłudowie do monasteru Trójcy Świętej w Słucku. Z monasteru wyruszyła wówczas uroczysta piesza procesja z relikwiarzem, na którą Hieronim Florian Radziwiłł uzyskał pozwolenie królewskie. Przeniesienie relikwii do Słucka wiązało się z faktem, że Zabłudów znalazł się w dobrach Radziwiłłów bialskich, katolików, którzy nie opiekowali się wspólnotą w takim stopniu, co ich poprzednicy. Z 1768 pochodzi list archimandryty monasteru słuckiego do Michała Radziwiłła z apelem o respektowanie prawa mnichów do wstępu do miejscowego lasu oraz o skuteczne pobieranie dziesięciny należnej klasztorowi.

Pytanie: Kto chciał, by monaster w Zabłudowie przestał istnieć?
Odpowiedź: hierarchii unickiej

Pytanie: Gdzie przeniesiona została relikwia Gabriela?
Odpowiedź: do monasteru Trójcy Świętej w Słucku

Pytanie: Czy przeniesienie relikwii odbyło się za przyzwoleniem króla?
Odpowiedź: Z monasteru wyruszyła wówczas uroczysta piesza procesja z relikwiarzem, na którą Hieronim Florian Radziwiłł uzyskał pozwolenie królewskie

Pytanie: Dlaczego relikwia Gabriela była bardzo cenna?
Odpowiedź: Gabriel należał do najbardziej czczonych osób wśród prawosławnych I Rzeczypospolitej

Pytanie: Czy Gabriel Gowdela umarł jako dorosły człowiek?
Odpowiedź: Gabriela Gowdela – zamordowanego w 1690 prawosławnego chłopca ze Zwierek