the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Naya Rivera

8 lipca 2020 podczas wycieczki Naya Rivera pływała ze swoim czteroletnim synem w jeziorze Piru w Fillmore w Kalifornii, gdzie wspólnie wypożyczyli łódź pontonową. Około godziny 16 przypadkowy żeglarz natrafił na łódkę, którą samotnie dryfował syn piosenkarki. Jak zeznał chłopiec, po wspólnej zabawie jego mama nie wróciła na łódkę. Chłopiec w momencie znalezienia miał na sobie kamizelkę ratunkową, na pokładzie znaleziono jednak również dodatkową sztukę, najprawdopodobniej należącą do Nayi Rivery. Mimo wielu godzin poszukiwań nie udało się zlokalizować Nayi. Zaginiona piosenkarka została uznana za zmarłą. 13 lipca 2020 policjanci z hrabstwa Ventura przekazali informację o tym, że w jeziorze Ventura znaleziono zwłoki kobiety. Dziennikarze z portalu TMZ.com nieoficjalnie potwierdzili to, że chodzi o zaginioną od kilku dni Nayę Riverę. Tego samego dnia na konferencji prasowej policja potwierdziła, że ciało należy do zaginionej Nayi Rivery. Szeryf Bill Ayub przedstawił hipotezę, że łódka zaczęła odpływać i Riverze wystarczyło siły, by uratować dziecko, ale siebie już nie. Syn aktorki powiedział, że pomogła mu wejść na łódkę, a gdy się odwrócił, zobaczył, że zniknęła pod wodą.

Pytanie: Ile lat miało dziecko Rivery?
Odpowiedź: czteroletnim

Pytanie: Jaki środek transportu wypożyczyła Rivera wraz z dzieckiem?
Odpowiedź: łódź pontonową

Pytanie: Co zeznał syn Rivery?
Odpowiedź: po wspólnej zabawie jego mama nie wróciła na łódkę

Pytanie: Jak nazywał się szeryf, który wygłosił hipotezę na temat śmierci Rivery?
Odpowiedź: Bill Ayub
Uran

Wewnętrzne ciepło Urana jest znacznie mniejsze niż pozostałych planet-olbrzymów, a strumień cieplny jest mały. Nie wiadomo, dlaczego wnętrze Urana jest tak chłodne. Neptun, który krąży w tej samej części Układu Słonecznego i ma podobną wielkość i skład, wypromieniowuje w przestrzeń 2,61 raza więcej energii, niż otrzymuje od Słońca. Uran natomiast oddaje prawie tyle samo ciepła, ile otrzymuje. Całkowita energia promieniowania cieplnego Urana w zakresie dalekiej podczerwieni jest równa 1,06 ± 0,08 energii słonecznej pochłanianej przez atmosferę. W wartościach bezwzględnych gęstość strumienia ciepła Urana wynosi 0,042 ± 0,047 W/m² i jest mniejsza niż średnia gęstość strumienia ciepła pochodzącego z wnętrza Ziemi o 0,075 W/m². Najniższą temperaturę zanotowano w tropopauzie Urana; była ona równa 49 K (−224 °C), co powoduje, że Uran jest najzimniejszą planetą w Układzie Słonecznym.

Pytanie: Wewnętrzna temperatura Urana jest mniejsza czy większa niż innych planet-olbrzymów?
Odpowiedź: Wewnętrzne ciepło Urana jest znacznie mniejsze niż pozostałych planet-olbrzymów

Pytanie: Jaka planeta jest podobnych gabarytów co Uran i ma zbliżony skład?
Odpowiedź: Neptun

Pytanie: Co wyróżnia Uran spośród innych planet Układu Słonecznego?
Odpowiedź: jest najzimniejszą planetą

Pytanie: Czy na podstawie dostępnej wiedzy można stwierdzić, dlaczego Uran jest najzimniejszą planetą?
Odpowiedź: Nie wiadomo, dlaczego wnętrze Urana jest tak chłodne
Miroslava Federer

Występy w konkurencji gry podwójnej rozpoczęła w 1992 roku w rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W październiku 1993 wygrała zmagania w Langenthal w parze z Nathalie Tschan. Debiut w zawodach WTA odnotowała w czerwcu 1999 w Taszkencie, ale razem z Hilą Rosen przegrały tam w pierwszej rundzie; podobnie zakończyły się jej występy w Zurychu i Kuala Lumpur. Ostatecznie Vavrinec nigdy nie wygrała spotkania w WTA Tour w grze podwójnej i klasyfikowana była najwyżej na 214. miejscu według notowań z dnia 24 sierpnia 1998; nigdy też nie wystartowała w turnieju wielkoszlemowym w tej konkurencji.

Pytanie: Czy tenisistka odniosła szczególny sukces w turnieju WTA Tour?
Odpowiedź: nigdy nie wygrała spotkania w WTA Tour

Pytanie: Na której pozycji klasyfikowała się Vavriniec w rankingu?
Odpowiedź: 214

Pytanie: Kiedy Vavriniec zaczęła grać w konkurencji debla?
Odpowiedź: 1992

Pytanie: Która tura konkursu w Taszkencie zakończyła się dla Vavriniec fiaskiem?
Odpowiedź: pierwszej
Miroslava Federer

Miroslava Vavrinec ogłosiła zakończenie kariery tenisowej w 2002 roku z powodu przewlekłej kontuzji stopy, uniemożliwiającej jej występy w turniejach tenisowych. Przez cztery lata profesjonalnych występów wygrała trzy turnieje singlowe ITF i jeden deblowy, zarobiła na korcie ponad 260 tysięcy dolarów, zwyciężyła 202 indywidualne spotkania spośród 361 rozegranych. Rok 2000 zakończyła w gronie stu najlepszych zawodniczek świata, na 88. miejscu. Spośród startów wielkoszlemowych najlepszym okazał się dla niej US Open 2001, kiedy to doszła do trzeciej rundy.

Pytanie: Dlaczego zawodniczka za przerwała swoją sportową karierę?
Odpowiedź: z powodu przewlekłej kontuzji stopy, uniemożliwiającej jej występy w turniejach tenisowych

Pytanie: Jaka część indywidualnych meczów rozegranych przez Miroslavę Vavrinec zakończyła się jej wygraną?
Odpowiedź: 202 indywidualne spotkania spośród 361 rozegranych

Pytanie: Jakie było jej największe osiągnięcie zdobyte w ramach rozgrywek wielkoszlemowych?
Odpowiedź: doszła do trzeciej rundy

Pytanie: Czy w trakcie kariery udało jej się kiedykolwiek wygrać turniej wielkoszlemowy?
Odpowiedź: Spośród startów wielkoszlemowych najlepszym okazał się dla niej US Open 2001, kiedy to doszła do trzeciej rundy
Arena Gliwice

Nowa hala sportowa powstała w miejscu dawnego stadionu XX-lecia. Konstrukcję hali rozpoczęto w 2013 roku od rozbiórki stadionu. Początkowo miasto liczyło na wsparcie finansowe z Unii Europejskiej, jednak po odmowie postanowiono sfinansować budowę z budżetu miasta. Pierwotnie planowany koszt budowy miał wynieść 321 mln zł, a budowa miała zostać ukończona w połowie 2015 roku. Zgodnie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu miasta Gliwice za 2017 rok łączne nakłady na realizację inwestycji w latach 2007–2018 wynosiły 420,4 mln zł, tj. 31% powyżej pierwotnie zakładanej kwoty. Halę zaprojektowało konsorcjum firm Perbo Projekt i Modern Construction System, autorami hali byli Piotr Rudolf Łabowicz-Sajkiewicz, Marcin Janusz Kulpa i Grzegorz Sowiński.

Pytanie: Czy UE wsparła finansowo budowę Areny Gliwice?
Odpowiedź: miasto liczyło na wsparcie finansowe z Unii Europejskiej, jednak po odmowie

Pytanie: Ile ostatecznie kosztowało wybudowanie Areny Gliwice?
Odpowiedź: 420,4 mln zł

Pytanie: O ile procent Gliwice przekroczyły swój budżet?
Odpowiedź: 31

Pytanie: Jakie firmy zaprojektowały Arenę Gliwice?
Odpowiedź: Perbo Projekt i Modern Construction System

Pytanie: Jacy architekci odpowiadają za Arenę Gliwice?
Odpowiedź: Piotr Rudolf Łabowicz-Sajkiewicz, Marcin Janusz Kulpa i Grzegorz Sowiński
Arena Gliwice

W ogłoszonych przez miasto przetargach na wybór operatora nie udało się wyłonić dzierżawcy obiektu. W pierwszych dwóch przetargach żadna z firm nie złożyła oferty. W trzecim przetargu, rozstrzygniętym w maju 2017 r., swoją ofertę złożyła jedna firma, jednak nie spełniała ona ustalonych przez miasto kryteriów przetargowych. Ze względu na nierozstrzygnięte przetargi funkcja operatora hali została powierzona Fundacji Radan. Obecnie nie są znane warunki finansowe współpracy. Zgodnie z informacją publikowaną przez Urząd Miasta Gliwice w sierpniu 2014 r. roczny koszt utrzymania hali będzie wynosił ok. 8 mln zł. Według szacunków miasta będzie to wymagało organizowania w hali ok. 50–60 imprez rocznie.

Pytanie: Ile należy zorganizować wydarzeń rocznie w Arenie Gliwice, by utrzymać halę?
Odpowiedź: ok. 50–60

Pytanie: Kto zarządza Areną Gliwice?
Odpowiedź: Fundacji Radan

Pytanie: Dlaczego trzeci przetarg na operatora Areny Gliwice nie został rozstrzygnięty?
Odpowiedź: jedna firma, jednak nie spełniała ona ustalonych przez miasto kryteriów przetargowych
Józef Rotblat

Wraz z angielskim filozofem, logikiem i literackim noblistą Bertrandem Russellem doprowadził do powstania w 1957 międzynarodowego ruchu pacyfistycznego uczonych działających na rzecz rozbrojenia nuklearnego pod nazwą Konferencja Pugwash w Sprawie Nauki i Problemów Światowych. Ruch ten skupiał ludzi nauki z obu stron dzielącej Europę „żelaznej kurtyny”. Pomimo nacisków zarówno ze strony ZSRR, jak i państw zachodnich, częściowo udało mu się uniknąć upolitycznienia tego ruchu, zachowując jego pozycję ponad dwubiegunowym podziałem politycznym ówczesnego świata.

Pytanie: W którym roku doszło do utworzenia Konferencji Pugwash?
Odpowiedź: 1957

Pytanie: Jak nazywał się pokojowy ruch, który podnosił temat rozbrojenia nuklearnego?
Odpowiedź: Konferencja Pugwash w Sprawie Nauki i Problemów Światowych

Pytanie: Czy Bertrand Russell był posiadaczem nagrody Nobla?
Odpowiedź: noblistą Bertrandem Russellem
Józef Rotblat

W 1932 zdobył tytuł magistra w Wolnej Wszechnicy Polskiej na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym z zakresu fizyki, uprawniający do podjęcia pracy w charakterze nauczyciela i do zdobywania stopni naukowych. Podjął też pracę w Pracowni Radiologicznej Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. 1 października 1936 na VIII Zjeździe Fizyków Polskich we Lwowie wygłosił trzy referaty: „Selektywna absorpcja powolnych neutronów w srebrze, złocie i jodzie”, „Zasięgi cząsteczek powstających przy bombardowaniu boru i litu powolnymi neutronami”, „Zderzenia prędkich neutronów z protonami”. W programie Zjazdu reprezentował Pracownię Radiologiczną im. Kernbauma w Warszawie.

Pytanie: Jaki wydział ukończył Rotblat?
Odpowiedź: Matematyczno-Przyrodniczym

Pytanie: Jakie uprawnienia uzyskał Rotblat po ukończeniu studiów?
Odpowiedź: podjęcia pracy w charakterze nauczyciela i do zdobywania stopni naukowych

Pytanie: Czyim reprezentantem był Rotblat podczas VIII Zjazdu Fizyków Polskich?
Odpowiedź: Pracownię Radiologiczną im. Kernbauma w Warszawie
ORP Czapla (1938)

Z powodu kłopotów ze sterem z okrętu zdjęto całe uzbrojenie i ustawiono je w okopach. Działo kal. 75 mm ustawiono przy wejściu do portu, natomiast karabiny maszynowe kal. 7,92 mm wzmocniły obronę przeciwlotniczą portu. Załoga „Czapli” została zakwaterowana w pensjonatach znajdujących się w pobliżu portu i brała udział w obronie przeciwlotniczej portu. Okręt nie brał udziału w dalszych działaniach dywizjonu. 14 września o godz. 7:29 niemieckie bombowce Ju 87B z 4. dywizjonu 186. Skrzydła Lotnictwa Pokładowego, które miały operować z lotniskowca „Graf Zeppelin” (4.(St)/186(T)), przeprowadziły pierwszy w tym dniu nalot na Jastarnię. W jego wyniku zatonęły okręt hydrograficzny ORP „Pomorzanin”, holownik „Lech” oraz ORP „Czapla”. Jedna z bomb SC 250 eksplodowała blisko dziobu, a druga SC 50 wybuchła na rufie. Eksplodujące bomby zerwały poszycie i wyrwały dziurę w burcie. Okręt zaczął się przełamywać i wkrótce zatonął. 16 grudnia 1939 roku jednostka została podniesiona przez Marine Bergungsgruppe Gotenhafen, a następnie została wyholowana na Zatokę Pucką. Dalszy los jednostki nie jest znany.

Pytanie: Gdzie została ulokowana załoga "Czapli"?
Odpowiedź: w pensjonatach znajdujących się w pobliżu portu

Pytanie: O której godzinie zaczął się nalot na Jastarnię?
Odpowiedź: 7:29

Pytanie: Jakie okręty zatonęły w wyniku ataku Ju 87B?
Odpowiedź: ORP „Pomorzanin”, holownik „Lech” oraz ORP „Czapla”

Pytanie: Czy zatopiony okręt odholowano w późniejszym czasie?
Odpowiedź: została wyholowana na Zatokę Pucką
Bunyip

Czasopismo Geelong Advertiser w lipcu 1845 zamieściło informację, że w stanie Wiktoria znaleziono nie skamieniałą kość będącą dawniej częścią stawu kolanowego zwierzęcia o niespotykanie dużych rozmiarach. Miał ją odnaleźć pewien Aborygen, który stwierdził następnie, że należała ona z pewnością do bunyipa. Tubylec sporządził nawet szkic zwierzęcia, przypominającego poruszającego się na tylnych łapach dinozaura z rodziny hadrozaurów. Ponadto, gdy kość została pokazana innym Aborygenom, ci niezależnie od siebie stwierdzili, że należała ona do bunyipa. Opowiedzieli oni następnie całą serię relacji mówiących o tym, że kilka znanych im osób zostało zabitych przez takie zwierzę. Bunyip z ich opowieści miał być stworzeniem ziemnowodnym, składać jaja i łączyć cechy ptaka i krokodyla. Jeden z tubylców o nazwisku Mumbowran, pokazał badaczom kilka głębokich ran na piersi. Twierdził, że to bunyip zranił go pazurami podczas walki, jaką stoczył z potworem.

Pytanie: Jakiego odkrycia dokonano w stanie Wiktoria?
Odpowiedź: znaleziono nie skamieniałą kość będącą dawniej częścią stawu kolanowego zwierzęcia o niespotykanie dużych rozmiarach

Pytanie: Komu przypisuje się odkrycie dokonane w stanie Wiktoria?
Odpowiedź: Aborygen

Pytanie: Do jakiego zwierzęcia, według Aborygenów, należała kość?
Odpowiedź: do bunyipa

Pytanie: Czy według wierzeń, bunyip łączył w sobie cechy węża i krokodyla?
Odpowiedź: Bunyip z ich opowieści miał być stworzeniem ziemnowodnym, składać jaja i łączyć cechy ptaka i krokodyla
Bunyip

Bunyip miał być widziany także w 1872 w słonym jeziorze Corangamite (Wiktoria). Stworzenie to podpłynęło tak blisko burty statku, że przerażeni widokiem stwora pasażerowie wpadli w panikę. Następstwem tego była ich ucieczka w przeciwnym kierunku i wywrócenie jednostki. Tym razem bunyip opisany został jako zwierzę wielkości psa myśliwskiego. Miał okrągłą głowę z bardzo małymi uszami. Podobne stworzenie miało być także widziane w jeziorze Burrumbeet koło Ballarat (stan Wiktoria). W tym samym roku trzech mężczyzn miało zauważyć stworzenie pływające w wodach laguny Midgeon (Nowa Południowa Walia). Ich relacja została zamieszczona w czasopiśmie Wagga Wagga Advertiser:

Pytanie: Jak na widok Bunyipa zareagowali pasażerowie z jeziora Corangamite?
Odpowiedź: ucieczka w przeciwnym kierunku i wywrócenie jednostki

Pytanie: Jak miała wyglądać górna część Bunyipa, według opisów pasażerów z jeziora Corangamite?
Odpowiedź: Miał okrągłą głowę z bardzo małymi uszami

Pytanie: Czy, według relacji pasażerów z jeziora Corangamite, stwór ten miał swoim rozmiarem znacznie przewyższać psa myśliwskiego?
Odpowiedź: Tym razem bunyip opisany został jako zwierzę wielkości psa myśliwskiego

Pytanie: Gdzie, poza jeziorem Corangamite, zaobserwowano tego stwora w 1872 roku?
Odpowiedź: w wodach laguny Midgeon (Nowa Południowa Walia)
Joanna Onyszkiewicz

Ukończyła studia architektoniczne na Wydziale Inżynierii i Wzornictwa Uniwersytetu Carleton. Jesienią 1979 osiedliła się na stałe w Polsce. W czerwcu 1981 r. uzyskała potwierdzenie polskiego obywatelstwa. Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce oddała brytyjski paszport, aby uniknąć ewentualnej deportacji do Wielkiej Brytanii. W maju 1983 r. w więzieniu na Rakowieckiej wyszła za mąż za Janusza Onyszkiewicza, który odbywał wyrok za zorganizowanie obchodów rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim. Od przyjazdu do kraju angażowała się w działalność „Solidarności”. Pisała do prasy podziemnej, w tym do „Tygodnika Wojennego” w latach 1982–1983. Jesienią 1990 r. do Polski powróciła z emigracji jej rodzina: rodzice – Jadwiga i Andrzej, ciotka Wanda Piłsudska oraz brat Krzysztof z żoną Jadwigą i synem Dominikiem. Joanna tak jak cała rodzina Piłsudskich angażuje się w działalność mającą na celu promowanie i zachowanie pamięci o Marszałku Piłsudskim. Udziela się w Instytucie Józefa Piłsudskiego Poświęconemu Badaniu Najnowszej Historii Polski oraz w Fundacji Rodziny Józefa Piłsudskiego, której to była skarbnikiem. Bierze udział w różnych uroczystościach poświęconych pamięci swojego dziadka, jak np. przekazanie willi Milusin dla Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku, które jest tworzone przez Fundację Piłsudskich. 21 kwietnia 2006 r. otworzyła Muzeum Legii Warszawa, której stadion powstał dzięki Józefowi Piłsudskiemu, należała też do Honorowego Komitetu Obchodów 90-lecia Legii.

Pytanie: Na jakim wydziale studiowała Onyszkiewicz?
Odpowiedź: na Wydziale Inżynierii i Wzornictwa Uniwersytetu Carleton

Pytanie: Z jakiego powodu pozbyła się brytyjskiego paszportu?
Odpowiedź: aby uniknąć ewentualnej deportacji do Wielkiej Brytanii

Pytanie: Dlaczego Janusz Onyszkiewicz został pozbawiony wolności?
Odpowiedź: za zorganizowanie obchodów rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim

Pytanie: Czy angażuje się w działania na rzecz zachowania pamięci o swoim dziadku?
Odpowiedź: angażuje się w działalność mającą na celu promowanie i zachowanie pamięci o Marszałku Piłsudskim
Wahadło

W XVII w. Galileusz w czasach swej młodości odkrył izochronizm wahadła, oraz że okres drgań zależy jako pierwiastek kwadratowy długości wahadła. Wykorzystywał wahadło do odmierzania czasu. W 1644 Marin Mersenne wyznaczył długość wahadła sekundowego (o okresie 2 sekund). Współczesny mu Stanisław Pudłowski proponował oprzeć miarę długości na zjawisku wahadła. W 1657 Huygens przedstawił i opatentował zegar wahadłowy; wynalazek szybko rozprzestrzenia się. W 1673 Huygens przedstawił teorię wahadła, w tym zależność okresu drgań wahadła od miejsca zawieszenia wahadła fizycznego (p. Jean Richer). W 1687 Isaac Newton w pracy Principia zauważył, że przyspieszenie ziemskie można wyrazić jako długość wahadła sekundowego. W 1737 Pierre Bouguer wykonał pomiary przyspieszenia ziemskiego między innymi w Andach. Zauważył, że do pomiaru przyspieszenia ziemskiego wygodniej jest określanie okresu wahania, a nie długości wahadła sekundowego. Używając wahadeł, porównał gęstość Ziemi z gęstością Kordylierów. Od 1735 Charles Marie de La Condamine prowadził eksperymenty z wahadłami, dopracowując i wykonując pomiar przyspieszenia ziemskiego w różnych miejscach. W 1792 we Francji długość wahadła sekundowego była proponowana jako jednostka długości. Pomysł nie został przyjęty w metrycznym systemie miar. W latach 1825/27 Bessel udoskonalił układ pomiarowy oraz wprowadził układ optyczny do obserwacji ruchu wahadła. W 1817 Henry Kater skonstruował wahadło rewersyjne, dając impuls do dokładnych i bezwzględnych pomiarów przyspieszenia ziemskiego. W latach 1827–1840 Francis Baily skonstruował różne wahadła, w tym wahadło poruszające się w próżni.

Pytanie: Czy Galileusz odkrył izochronizm wahadła dopiero w podeszłym wieku?
Odpowiedź: W XVII w. Galileusz w czasach swej młodości odkrył izochronizm wahadła

Pytanie: W jakim celu Galileusz wykorzystywał wahadło?
Odpowiedź: do odmierzania czasu

Pytanie: Kto wyznaczył miarę wahadła sekundowego?
Odpowiedź: Marin Mersenne

Pytanie: Jak długo trwa jeden ruch wahadła sekundowego?
Odpowiedź: 2 sekund

Pytanie: Czy możliwe jest, aby wahadło działało w próżni?
Odpowiedź: tym wahadło poruszające się w próżni
Wahadło

Problemem konstruowania dokładnych zegarów wahadłowych, których szybkość chodu nie zależy od amplitudy drgań, zajmował się Christiaan Huygens, wykazał że niezależność szybkości chodu zapewni zmniejszanie długość nici wahadła wraz z wychyleniem; następnie wykazał, że zrealizuje to wahadło cykloidalne, tj. wahadło, w którym nić lub elastyczny element zawieszenia, będzie owijać się na cykloidzie o poziomej osi i promieniu równym ćwierci długości wahadła. W ten sposób skonstruował wahadło o okresie niezależnym od amplitudy.

Pytanie: Co sprawi zmniejszanie długości nici wahadła wraz z wychyleniem?
Odpowiedź: niezależność szybkości chodu

Pytanie: Kto zajmował się niezależnością szybkości chodu?
Odpowiedź: Christiaan Huygens

Pytanie: Czy szybkość amplitudy zależy od drgań?
Odpowiedź: szybkość chodu nie zależy od amplitudy drgań

Pytanie: Co to jest wahadło cykloidalne?
Odpowiedź: wahadło, w którym nić lub elastyczny element zawieszenia, będzie owijać się na cykloidzie o poziomej osi i promieniu równym ćwierci długości wahadła
Bitwa pod Somosierrą

W opracowaniach liczba ta waha się od 80, przez 140, do około 200, przy czym wraz z upływem czasu rosła liczba uczestników, co wynikało zarówno z chęci „wpisania się na listę bohaterów”, jak i nie do końca sprecyzowanego znaczenia terminu „szwadron”. Uczestnicy szarży i jej bezpośredni obserwatorzy, przede wszystkim pamiętnikarz Pułku, Józef Załuski, mówią o 125 szwoleżerach, co świadczyłoby, że w szarży brał udział „półszwadron”, czyli jedna z dwóch kompanii 3. szwadronu. W opisach znajdujemy jednak, że gen. Montbrun przed bitwą ustawił na poboczu drogi dwie kompanie, 3. i 7., a więc cały szwadron, który w pełnym składzie winien był liczyć 250 szwoleżerów, w tym co najmniej 20 żołnierzy tyłowych, jak trębacze, kowale itp. Jeśli w szarży brały udział obie 3. i 7. kompania trzeciego szwadronu w pełnym składzie (o czym zdają się świadczyć nazwiska dowódców kompanii i plutonów), liczba jej uczestników wynosiłaby 11 oficerów i 200 szwoleżerów. Najbardziej przekonywające wydaje się twierdzenie, że w szarży brał udział cały szwadron, ale w stanie jeszcze niepełnym (jako że uzupełnienia cały czas dochodziły) oraz bez plutonu Niegolewskiego (1 oficer i 25 ludzi) wysłanego na zwiady i wzmocnionego o „kilku chwatów”. W tym sensie liczba 125 szwoleżerów + pewna liczba ochotników (jednego tylko znamy z nazwiska, co o niczym nie świadczy) wydaje się najbliższa prawdy. Pawly dodaje, że część szwoleżerów wszystkich szwadronów pełniła funkcje dodatkowe: w eskorcie poszczególnych marszałków, jak np. Bessièresa, na tyłach celem uzupełniania wyposażenia, na patrolach i w pikietach rozstawionych u podnóża pasma Guadarramy.

Pytanie: Czy ustalono dokładną liczbę szwoleżerów biorących udział w bitwie?
Odpowiedź: W opracowaniach liczba ta waha się od 80, przez 140, do około 200

Pytanie: Kim był Józef Załuski?
Odpowiedź: pamiętnikarz Pułku

Pytanie: Ile szwoleżerów brało udział w bitwie według pamiętnikarza?
Odpowiedź: 125
Grażyna Szapołowska

W czasie studiów grywała epizodyczne role w serialach telewizyjnych (m.in. w Czterdziestolatku i w Lalce). Na wielkim ekranie debiutowała rolą Jagody w polsko-jugosłowiańskim dramacie psychologicznym Zapach ziemi (1977). W 1981 zagrała rolę lesbijki Livii w filmie Márty Mészáros Inne spojrzenie (1982), rok później wystąpiła obok Jana Nowickiego w Wielkim Szu. Przełom w jej karierze nastąpił w 1983, wraz z występem w popularnej komedii muzycznej Lata dwudzieste... lata trzydzieste... Janusza Rzeszewskiego.

Pytanie: Jak Szapołowska rozwijała się zawodowo w czasie studiów?
Odpowiedź: W czasie studiów grywała epizodyczne role w serialach telewizyjnych

Pytanie: Czy Szapołowska dostała rolę w Czterdziestolatku?
Odpowiedź: m.in. w Czterdziestolatku

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy film, w którym zagrała Szapołowska?
Odpowiedź: Zapach ziemi

Pytanie: Co stanowiło punkt zwrotny w karierze Szapołowskiej?
Odpowiedź: Przełom w jej karierze nastąpił w 1983, wraz z występem w popularnej komedii muzycznej Lata dwudzieste... lata trzydzieste... Janusza Rzeszewskiego
Billy Kid

Szeryfem hrabstwa Lincoln został Pat Garrett. Jego głównym celem miało być położenie kresu działalności Kida. O walce Garreta z Kidem opowiada antywestern Pat Garrett i Billy Kid. Rozpoczęło się polowanie na Kida. W strzelaninie na obrzeżach Fort Sumner zginął Tom O'Foliard, dziewiętnastoletni Teksańczyk, będący z Kidem niemal od samego początku. W kolejnej strzelaninie zginął ostatni z dawnych Regulatorów – Charlie Bowdre. Wilson, Pickett Rudabaugh i Kid poddali się. W marcu 1881 Kid został oskarżony o zamordowanie Robertsa, jednak sąd uwolnił go od tego zarzutu. Oskarżono go o zabójstwo szeryfa Brady’ego, chociaż nie wiadomo jaki miał w tym udział (na pewno był obecny na miejscu, wśród zabójców). Billy skazany został na śmierć przez powieszenie. Termin egzekucji wyznaczono na 13 maja 1881 w Lincoln.

Pytanie: Jakim obszarem zarządzał Garrett?
Odpowiedź: hrabstwa Lincoln

Pytanie: Ile lat miał towarzysz Kida?
Odpowiedź: dziewiętnastoletni

Pytanie: Czy Charlie Bowdre przeżył strzelaninę?
Odpowiedź: zginął ostatni z dawnych Regulatorów – Charlie Bowdre

Pytanie: Czy na Billyego został wydany wyrok?
Odpowiedź: Billy skazany został na śmierć przez powieszenie