the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
H.L. Hunley

Okręt opuścił stocznię w Mobile wiosną 1863 roku. W czasie pierwszych prób okazało się, że konstrukcja nie należy do bezpiecznych. Bardzo często zawodził np. system umożliwiający zanurzenie. Prawdopodobnie po raz pierwszy okręt zatonął z powodu złej pogody w Zatoce Mobile w drodze po odbiór jego pierwszej załogi. Wkrótce po wybudowaniu okrętu, jego użycie zostało zaproponowane generałowi Konfederacji Pierre G.T. Beauregardowi, który nie widząc szansy wykorzystania okrętu w Mobile, rozkazał przetransportować go do Charleston. 31 lipca 1863 roku przeprowadzono ostateczne próby na rzece Mobile. Obserwowali je konstruktorzy, inwestorzy oraz dowódca konfederackiej marynarki wojennej, admirał Franklin Buchanan. Ponieważ próby okrętu pod dowództwem George’a Dixona zakończyły się pozytywnie (np. w teście wytrzymałościowym „H.L. Hunley” osiadł na dnie, załoga zaś przebywała w nim przez 2 h 35 min bez wypływania na powierzchnię dla zaczerpnięcia powietrza), zdecydowano użyć okrętu w działaniach bojowych przeciwko flocie Unii blokującej port Charleston. Możliwość skutecznego zaatakowania floty federalnej potwierdziła próba operacyjna, podczas której za pomocą holowanej miny okręt zniszczył łódź płaskodenną, toteż drogą kolejową jednostka została przetransportowana do Charleston, gdzie Hunley dotarł 15 sierpnia 1863 roku.

Pytanie: Skąd Hunley wypłynął wiosną 1863 roku?
Odpowiedź: stocznię w Mobile

Pytanie: Czy wszystkie elementy konstrukcyjne Hunleya były sprawne?
Odpowiedź: zawodził np. system umożliwiający zanurzenie

Pytanie: Kto wydał polecenie, by okręt przypłynął do Charleston?
Odpowiedź: Pierre G.T. Beauregardowi

Pytanie: Kim był Franklin Buchanan?
Odpowiedź: dowódca konfederackiej marynarki wojennej, admirał

Pytanie: Jaki obiekt zniszczył Hunley w starciu przeciwko flocie Unii, która zablokowała port Charleston?
Odpowiedź: łódź płaskodenną
H.L. Hunley

Okręt wydobyto, a jeden z konstruktorów okrętu – Horace L. Hunley – zażądał powierzenia mu dowództwa jednostki z prawem wyboru członków załogi spomiędzy tych, którzy budowali i testowali okręt w Mobile. Prośbie jednak odmówiono, powierzając jej dowództwo ponownie George’owi Dixonowi. Na początku października 1863 roku nowo sformowana przez Dixona załoga praktykowała zanurzenia w rzece Cooper, z użyciem otrzymanego od Konfederacji jako okręt-cel hulku CSS „Indian Chief”. 15 października, pod nieobecność Dixona, Horace L. Hunley zdecydował o samodzielnym wypłynięciu okrętem na kolejny rejs szkoleniowy połączony z pozorowanym atakiem na hulk, jednak w wyniku utraty kontroli nad okrętem jednostka zatonęła 200 stóp poniżej sterburty „Indian Chief”, grzebiąc całą załogę łącznie z jej budowniczym. Jak bowiem wiele innych okrętów podwodnych tego czasu, „H.L. Hunley” miewał kłopoty z właściwym wypoziomowaniem okrętu podczas rejsu w zanurzeniu, w związku z czym miał tendencję do zanurzania aż do osiągnięcia dna. Według innego wytłumaczenia wypadku, okręt zatonął w wyniku niedomknięcia korka przedniego zbiornika balastowego. Okręt jednak również tym razem wydobyto i z nową ochotniczą załogą, ponownie pod dowództwem George’a Dixona, przygotowano do kolejnego ataku na flotę federalną.

Pytanie: Komu odmówiono przejęcia dowodzenia nad jednostką, po jej wydobyciu?
Odpowiedź: Horace L. Hunley

Pytanie: Jakiego prawa, poza dowództwem, domagał się Hunley?
Odpowiedź: wyboru członków załogi

Pytanie: Gdzie miały miejsce ćwiczenia zanurzeń okrętu w 1863 roku?
Odpowiedź: w rzece Cooper

Pytanie: Jaki był cel wyjścia z portu okrętem 15 października, pod dowództwem Hunley'a?
Odpowiedź: rejs szkoleniowy połączony z pozorowanym atakiem na hulk
Adrian Zieliński (sztangista)

W 2013 roku zajął 4. miejsce w mistrzostwach świata w kategorii 85 kg. Od 2014 roku w najważniejszych zawodach startuje w kategorii 94 kg – w tym samym roku nie został sklasyfikowany w mistrzostwach świata, a w mistrzostwach Europy zdobył złoty medal. W 2015 roku zajął 5. pozycję w mistrzostwach świata, jednak po ponownym przebadaniu próbek zdyskwalifikowano trzech wyprzedzających go zawodników, przyznając Zielińskiemu tytuł wicemistrza świata. W 2016 roku, podczas Igrzysk Olimpijskich został wykluczony wraz z bratem z kadry ze względu na domniemane zażywanie środków dopingujących (nandrolon).

Pytanie: Czy Zieliński stanął na podium w 2013 roku podczas mistrzostw świata?
Odpowiedź: W 2013 roku zajął 4. miejsce w mistrzostwach świata w kategorii 85 kg

Pytanie: W jakiej wadze Zieliński startował w 2014 roku?
Odpowiedź: 94 kg

Pytanie: Dlaczego w 2016 roku wykluczono Zielińskiego z zawodów?
Odpowiedź: ze względu na domniemane zażywanie środków dopingujących
Reprezentacja Francji w rugby union mężczyzn

Francja była gospodarzem części meczów Pucharu Świata w Rugby 1991. Po wygraniu grupy Francuzi zostali pokonani na Parc des Princes przez głównych gospodarzy pucharu – Anglików. We wczesnych latach 90. XX wieku Francuzi tylko raz wygrali Puchar Pięciu Narodów – w 1993. W 1994 Francuzi pokonali w meczu towarzyskim Nową Zelandię. W Pucharze Świata w Rugby 1995 Francuzi przegrali w półfinale z Republiką Południowej Afryki. Natomiast w meczu o trzecie miejsce pokonali Anglię. W tym samym roku Francja rozegrała dwa mecze towarzyskie z Nową Zelandią. Francuzi wygrali 22:15 w Toulouse i przegrali 37:12 w Paryżu. W Pucharze Pięciu Narodów Trójkolorowi zdobyli Wielki Szlem zarówno w 1997 jak i w 1998. W Pucharze Świata w Rugby 1995 Francuzi pokonali w półfinale faworytów imprezy – All Blacks, jednak w finale przegrali z Australijczykami.

Pytanie: Jaki kraj zwyciężył w meczu w 1991 roku, Francja czy Anglia?
Odpowiedź: Po wygraniu grupy Francuzi zostali pokonani na Parc des Princes przez głównych gospodarzy pucharu – Anglików

Pytanie: Ile razy Francja zdobyła Puchar Pięciu Narodów?
Odpowiedź: Francuzi tylko raz wygrali Puchar Pięciu Narodów

Pytanie: Jaki kraj został pokonany przez Francję w 1994 roku?
Odpowiedź: Nową Zelandię

Pytanie: Jaki był wynik meczu w Toulouse?
Odpowiedź: Francuzi wygrali 22:15
Reprezentacja Francji w rugby union mężczyzn

W 1981 Francja po raz trzeci zdobyli Wielki Szlem, pokonując między innymi Anglię na stadionie Twickenham. W 1987 Francuzi zdobyli Wielki Szlem po raz czwarty. Puchar ten obył się na rok przed pierwszym Pucharem świata w rugby, który był rozgrywany w Australii i Nowej Zelandii. Na tym turnieju Francuzi trafili do grupy ze Szkocją, Rumunią i Zimbabwe. Francuzi zajęli pierwsze miejsce w grupie. W ćwierćfinale pokonali Fidżi, a w półfinale – Australię. W finale reprezentacja Francji przegrała z drugim z gospodarzy – Nową Zelandią (29:9). W 1989 Francuzi wygrali ex aequo z Walią Puchar Pięciu Narodów.

Pytanie: Jaki turniej został wygrany przez tę reprezentację po raz trzeci w 1981 roku?
Odpowiedź: Wielki Szlem

Pytanie: Gdzie odbył się pierwszy Puchar Świata w tej dyscyplinie?
Odpowiedź: w Australii i Nowej Zelandii

Pytanie: Jakie drużyny znalazły się w grupie razem z Francją podczas pierwszego Pucharu Świata?
Odpowiedź: Szkocją, Rumunią i Zimbabwe

Pytanie: Jakie trofeum zdobyła ta reprezentacja w 1989 roku?
Odpowiedź: Puchar Pięciu Narodów
Małgorzata Potocka

1 stycznia 2006 została mianowana dyrektorem łódzkiego oddziału TVP3. W lutym 2010 została odwołana z tej funkcji; do odwołania Potockiej miały przyczynić się wyniki kontroli Najwyższej Izby Kontroli, obejmującej lata 2007–2009, z której wynikało, iż dyrektor pobierała co miesiąc tysiąc złotych dodatku mieszkaniowego, nie przedstawiając umowy najmu mieszkania oraz wykupienie za niespełna dziesięć procent wartości prawie dwustumetrowego mieszkania w luksusowej kamienicy w Łodzi. W 2011 została dyrektorką artystyczną łódzkiej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej „On Air”, gdzie można było studiować na sześciu kierunkach: aktorskim, reżyserii filmowej i telewizyjnej, muzyce wokalnej, reżyserii dźwięku, charakteryzacji i fotografii.

Pytanie: Jakie kierunki oferowała łódzka Szkoła Filmowa i Telewizyjna "On Air"?
Odpowiedź: aktorskim, reżyserii filmowej i telewizyjnej, muzyce wokalnej, reżyserii dźwięku, charakteryzacji i fotografii

Pytanie: Dlaczego Potocka została odwołana z funkcji dyrektora łódzkiego oddziału TVP3?
Odpowiedź: pobierała co miesiąc tysiąc złotych dodatku mieszkaniowego, nie przedstawiając umowy najmu mieszkania oraz wykupienie za niespełna dziesięć procent wartości prawie dwustumetrowego mieszkania w luksusowej kamienicy w Łodzi

Pytanie: Od kiedy Potocka zaczęła prace w łódzkim oddziale TVP3?
Odpowiedź: 1 stycznia 2006

Pytanie: W którym roku Potocka została dyrektorką artystyczną łódzkiej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej „On Air”?
Odpowiedź: W 2011
Jarosław Sokołowski (gangster)

30 grudnia 1999 Jarosław Sokołowski został zatrzymany przez policję w Korbielowie na Żywiecczyźnie, gdzie przebywał u jednego ze swoich znajomych. Przyczyną aresztowania było doniesienie złożone przez jednego z handlarzy w Elektrolandzie (Janki pod Warszawą) Andrzeja R., ps. „Rudy” o wymuszeniu haraczy, m.in. przez Jarosława Sokołowskiego. W rzeczywistości Jarosław Sokołowski pożyczył mu ponad 100 tysięcy dolarów „na rozkręcenie interesu” i co jakiś czas zgłaszał się do niego po odsetki. Andrzej R. oddawał pieniądze lub – jeśli mu ich brakowało – odsetki spłacał sprzętem elektronicznym, który kupował w Elektrolandzie (ze zniżką 30 proc.). Dokładnie nie wiadomo[skąd takie przeświadczenie?], dlaczego Andrzej R. zdecydował się współpracować z policją. Jarosław Sokołowski wyszedł na wolność w połowie czerwca 2000 po pięciu miesiącach pobytu w areszcie, uzyskując status świadka koronnego.

Pytanie: W jakim miejscu zatrzymano Sokołowskiego pod koniec grudnia 1999 roku?
Odpowiedź: w Korbielowie na Żywiecczyźnie

Pytanie: Z jakiego powodu aresztowano Sokołowskiego w 1999 roku?
Odpowiedź: doniesienie złożone przez jednego z handlarzy w Elektrolandzie

Pytanie: Ile miesięcy Sokołowski siedział w areszcie?
Odpowiedź: pięciu miesiącach

Pytanie: Czy Sokołowski został świadkiem koronnym?
Odpowiedź: uzyskując status świadka koronnego
Koszatniczka pospolita

Podczas budowy i remontów nor koszatniczki pospolite często pracują zespołowo. W czasie, gdy jedno zwierzę kopie, drugie obserwuje teren u wylotu nory. Często wymieniają się przy pracy, a w jej trakcie komunikują się głosem. Naukowcy zaobserwowali wiele zespołowych zachowań koszatniczek pospolitych, podczas których grupa wspólnie osiągała zamierzony cel. Do spulchniania gleby podczas pracy pod ziemią koszatniczki używają najczęściej przednich kończyn i zębów, a usuwanie urobku odbywa się przez przesuwanie go przednimi i tylnymi kończynami w tył, za siebie. Naukowcy zaobserwowali także pracę zespołową, podczas której dwie lub trzy koszatniczki kopały tunel w tym samym miejscu. Podejmując wspólne zadanie na jednym odcinku nory, kopacze koordynowali swoje wysiłki. Koszatniczki pospolite wykazują znaczną inwencję i podczas kopania nor potrafią wykorzystywać różne części ciała. Przednie łapy są narzędziem podstawowym i w obserwowanej przez naukowców populacji wszystkie z 44 badanych koszatniczek pospolitych używały ich do drążenia tunelu. Spulchnioną ziemię przesuwały za siebie i 86,4% z nich (38 kopaczy) wyrzucało urobek tylnymi łapami, przesuwając go za siebie. W sytuacji, gdy grunt okazywał się szczególnie twardy, koszatniczki używały do drążenia także siekaczy – 59,1% (czyli 26 osobników), zaś w trzech przypadkach (6,8%) samice przebijały sklepienie tunelu głową. Naukowcy prowadzący badania nie stwierdzili jednak, by podczas prac płeć kopiącego zwierzęcia miała wpływ na wykorzystywanie poszczególnych części ciała. W trzech przypadkach naukowcy zaobserwowali przerywanie przez samców drążenia tunelu, by wspólnie zająć się usuwaniem dużej ilości urobku na zewnątrz tunelu. Podczas prac koszatniczki pospolite robią stosunkowo często krótkie przerwy, podczas których wychodzą z nory i u jej wylotu obserwują, czy nie zbliża się niebezpieczeństwo. Prace przy budowie lub remontach nory zajmują znaczny odsetek (16,1–40%) dobowej aktywności. Prace te najczęściej wykonywane są w okresie zimowym, kiedy wilgotność gleby jest stosunkowo wysoka i drążenie w miękkim podłożu jest łatwiejsze.

Pytanie: W jaki sposób komunikują się koszatniczki?
Odpowiedź: głosem

Pytanie: Czy koszatniczki pospolite pracują zespołowo?
Odpowiedź: Naukowcy zaobserwowali wiele zespołowych zachowań koszatniczek pospolitych

Pytanie: Ile koszatniczek pospolitych brało udział w badaniu zachowań?
Odpowiedź: 44

Pytanie: Jakie zachowanie wykazywały koszatniczki podczas kopania w szczególnie twardym gruncie?
Odpowiedź: używały do drążenia także siekaczy
Ewolucja biologiczna

Opisany efekt nakłada się na inne procesy. Jeśli dobór będzie faworyzował jedną z dwu możliwych mutacji, a nie będzie żadnej dodatkowej korzyści z posiadania obydwu, wtedy mutacja pojawiająca się częściej będzie tą, która ulegnie utrwaleniu z największym prawdopodobieństwem. Mutacje prowadzące do utraty funkcji genu są znacznie częstsze niż mutacje prowadzące do wytworzenia się nowego, w pełni funkcjonalnego genu. Większość mutacji utraty funkcji podlega więc negatywnej selekcji. Kiedy jednak dobór ten działa słabo, efekt mutacji tendencyjnej w kierunku utraty funkcji może wpływać na proces ewolucji. Na przykład zwierzę przystosowujące się do życia w jaskiniach nie potrzebuje już pigmentów, są one więc tracone. Taki rodzaj utraty funkcji może zachodzić dzięki mutacjom tendencyjnym lub z powodu kosztów, które pociąga za sobą każda funkcja. Kiedy więc znika przynoszony przez daną funkcję zysk, dobór naturalny prowadzi do jej usunięcia. Utrata zdolności sporulacji Bacillus subtilis w ewolucji laboratoryjnej wydaje się wynikać raczej właśnie z mutacji tendencyjnych, a nie z doboru naturalnego przeciwko kosztom utrzymywania zdolności wytwarzania spor. Kiedy nie występuje dobór faworyzujący utratę funkcji, szybkość ewolucji jej utraty zależy bardziej od tempa zachodzenia mutacji, niż od efektywnej wielkości ewolucji. Wskazuje to, że proces napędzany jest bardziej mutacjami tendencyjnymi, niż dryfem genetycznym.

Pytanie: W jakich okolicznościach dojdzie najprawdopodobniej do utrwalenia się mutacji, która występuje częściej?
Odpowiedź: Jeśli dobór będzie faworyzował jedną z dwu możliwych mutacji, a nie będzie żadnej dodatkowej korzyści z posiadania obydwu

Pytanie: Czy mutacje skutkujące utratą funkcji genu występują rzadziej niż mutacje skutkujące wytworzeniem się nowego, sprawnego genu?
Odpowiedź: Mutacje prowadzące do utraty funkcji genu są znacznie częstsze niż mutacje prowadzące do wytworzenia się nowego, w pełni funkcjonalnego genu

Pytanie: Co może się stać, gdy negatywna selekcja działa słabo?
Odpowiedź: efekt mutacji tendencyjnej w kierunku utraty funkcji może wpływać na proces ewolucji

Pytanie: Jakie mechanizmy stoją za utratą pigmentu u zwierząt żyjących w jaskiniach?
Odpowiedź: Taki rodzaj utraty funkcji może zachodzić dzięki mutacjom tendencyjnym lub z powodu kosztów, które pociąga za sobą każda funkcja
Galaktyka

Tylko niewielki procent galaktyk istnieje jako obiekty niezwiązane, nazywane są one „galaktykami pola”. W większości galaktyki są związane grawitacyjnie z innymi galaktykami. Wokół dużych galaktyk często orbitują mniejsze galaktyki satelitarne. Struktury zawierające do 50 galaktyk nazywa się grupami galaktyk, a większe struktury zawierające wiele tysięcy galaktyk wewnątrz rozmiarów kilku megaparseków (106 pc) są nazywane gromadami galaktyk. Supergromady galaktyk są ogromnymi zbiorowiskami galaktyk zawierającymi dziesiątki tysięcy galaktyk. Powyżej tej skali odległości uważa się, że Wszechświat jest jednorodny.

Pytanie: Jaką nazwę noszą największe struktury galaktyk?
Odpowiedź: Supergromady

Pytanie: Ile galaktyk znajduje się w największych ich strukturach?
Odpowiedź: dziesiątki tysięcy

Pytanie: Czy wszystkie galaktyki są ze sobą niepowiązane?
Odpowiedź: Tylko niewielki procent galaktyk istnieje jako obiekty niezwiązane

Pytanie: Ile galaktyk występuje w grupach?
Odpowiedź: do 50
Ostrowite (gmina Chojnice)

Ty dostałaś na chrzcie imię Urszula, ale od początku wołali na ciebie Tulla. Imię to wywodzi się prawdopodobnie od kośniewiackiego wodnika, Thuli, który miał swoją siedzibę w Jeziorze Ostrowickim i bywał różnie pisany: Duller, Tolle, Tullacz, Thula albo Dul, Tul, Thul. Mieszkając jeszcze w Ostrowitem Pokriefkowie dzierżawili moczary nie opodal jeziora, przy szosie do Chojnic. Od połowy czternastego wieku aż do urodzenia Tulli w tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym Ostrowite było pisane następująco: Ostirwig, Ostirwich, Osterwig, Osterwyk, Ostrowit, Ostrowite, Osterwieck, Ostrowitte,
Ostrów, Kośniewiacy mówili Ołsztrchołwite. Polski źródłosłów nazwy Ostrowite, słowo „ostrów”, oznacza wyspę na rzece lub jeziorze; bo pierwotnie, czyli w czternastym wieku, wieś Ostrowite znajdowała się na wyspie pośrodku Jeziora Ostrowickiego. Olchy i brzozy okalały jego rybne wody. Prócz karpi i karasi, płoci i nieodzownego szczupaka jezioro kryło w sobie cielę z czerwoną plamką na czole, które koło świętego Jana przemawiało ludzkim głosem, legendarny most skórzany, dwa wory żółtego złota z czasów husyckich najazdów i kapryśnego wodnika: Thulę Dullera Tula.

Pytanie: Jaki jest źródłosłów nazwy Ostrowite?
Odpowiedź: wyspę na rzece lub jeziorze

Pytanie: Gdzie Thula miał swoją siedzibę?
Odpowiedź: Jeziorze Ostrowickim

Pytanie: W którym roku urodziła się Tulla?
Odpowiedź: tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym

Pytanie: Gdzie w latach 1301-1400 znajdowała się wieś Ostrowite?
Odpowiedź: na wyspie pośrodku Jeziora Ostrowickiego
Linia kolejowa nr 115

Plany budowy kolei w kierunku Szczucina i Dąbrowy Tarnowskiej odżyły w latach 90. XIX wieku po znacjonalizowaniu kolei CLB. Miejscowi właściciele ziemscy zgromadzeni wokół księcia Andrzeja Lubomirskiego, którego żona posiadała znaczne dobra ziemskie w okolicach Szczucina, rozpoczęli starania o budowę linii kolejowej z Tarnowa przez Dąbrowę Tarnowską i Szczucin do Sandomierza. Posłowie z ziemi tarnowskiej występowali kilkukrotnie w Sejmie Galicyjskim w sprawie budowy takiego szlaku kolejowego. Pierwotnie jednak Sejm nie chciał angażować się w budowę linii, a lokalne samorządy i właściciele ziemscy nie byli w stanie zebrać wystarczających środków na jej budowę.

Pytanie: Dokąd prowadzić miała linia kolejowa?
Odpowiedź: Szczucina i Dąbrowy Tarnowskiej

Pytanie: Kiedy doszło do nacjonalizacji kolei galicyjskiej?
Odpowiedź: w latach 90. XIX wieku

Pytanie: Gdzie małżonka Lubomirskiego posiadała rozległe tereny ziemskie?
Odpowiedź: w okolicach Szczucina

Pytanie: Z jaką prośbą posłowie skierowali się do Sejmu Galicyjskiego?
Odpowiedź: budowy takiego szlaku kolejowego
Linia kolejowa nr 115

W sierpniu 2018 roku powstał plan reaktywacji linii kolejowej i wydłużenia jej do Buska-Zdroju w związku z planowaną budową Centralnego Portu Komunikacyjnego i stworzenia połączenia kolejowego dla pasażerów CPK z Tarnowa przez Kielce. Nowe połączenie poprowadzone przez Żabno pomijałoby Dąbrowę Tarnowską i Szczucin. Planów reaktywacji linii kolejowej do Dąbrowy Tarnowskiej w związku z budową CPK nie wykluczał jednak w październiku 2018 roku wiceminister infrastruktury i pełnomocnik rządu ds. budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego Mikołaj Wild. Oprócz tego połączenie miałoby być częścią szlaku łączącego Warszawę przez Tarnów i Nowy Sącz ze stolicą Węgier, Budapesztem. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2019 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu linii kolejowych o znaczeniu państwowym wymienia dawną linię kolejową nr 115 wraz z linią kolejową nr 73 Sitkówka Nowiny – Busko-Zdrój i planowanym odcinkiem Busko-Zdrój – Tarnów oznaczając ją w całości jako linia kolejowa nr 73. Rozporządzenie weszło w życie 29 maja 2019 roku.

Pytanie: Kiedy stworzono projekt rozwinięcia lini nr 115 do Buska-Zdroju?
Odpowiedź: sierpniu 2018

Pytanie: Jakie miasta nie zostałyby objęte nowym połączeniem?
Odpowiedź: Dąbrowę Tarnowską i Szczucin

Pytanie: Kto podtrzymywał plany lini kolejowej 155 w październiku 2018?
Odpowiedź: Mikołaj Wild

Pytanie: Jakie dwa kraje miała dodatkowo łączyć linia 115?
Odpowiedź: Warszawę przez Tarnów i Nowy Sącz ze stolicą Węgier
Okręty podwodne typu Ko-hyoteki

Ścisła tajemnica otaczająca budowę i użycie operacyjne okrętów typu Ko-Hyoteki oraz utrudniony dostęp do archiwów japońskich z czasów II wojny światowej spowodował, że w różnych, zwłaszcza starszych źródłach, używane były umowne nazwy dla całego typu i jego poszczególnych jednostek. W początkowym okresie badań prototypów i budowy pierwszych jednostek w japońskich dokumentach były one przedstawiane jako TB Mokei (model TB), Tokushu Hyoteki (cel specjalny) lub Taisen Bakugeki Hyoteki (cel ćwiczebny dla bomb głębinowych). Formalnie nazwę typu Ko-hyoteki (cel A) przyjęto 15 listopada 1940 roku. W miarę rozwoju konstrukcji i pojawiania się kolejnych modyfikacji rozszerzono nazewnictwo o określenia podtypów. Pojedynczy prototyp z lutego 1943 roku został określony jako Ko-hyoteki Otsu Gata (cel A typu B), piętnaście jednostek seryjnych jako Ko-hyoteki Hei Gata (cel A typu C), zaś wersja pięcioosobowa jako Ko-hyoteki Tei Gata (cel A typu D). Te ostatnie okręty otrzymały również nieformalną nazwę typu Kōryū. W starszej literaturze anglojęzycznej poszczególne podtypy nazywane są odpowiednio typami A, B, C oraz D − Koryu.

Pytanie: Czy konstruowanie tych jednostek było jawne?
Odpowiedź: Ścisła tajemnica otaczająca budowę i użycie operacyjne okrętów typu Ko-Hyoteki

Pytanie: Jakich nazw używali Japończycy by określić ten okręt w początkowych etapach jego istnienia?
Odpowiedź: TB Mokei (model TB), Tokushu Hyoteki (cel specjalny) lub Taisen Bakugeki Hyoteki

Pytanie: Kiedy przyjęto ostateczną nazwę?
Odpowiedź: 15 listopada 1940 roku

Pytanie: Jak nieoficjalnie nazywano Ko-hyoteki Tei Gata?
Odpowiedź: Kōryū
Kot Schrödingera

Z opisu kwantowo-mechanicznego wynika jednak coś innego – przed otwarciem pojemnika kot jest jednocześnie i martwy, i żywy. Jako obiekt kwantowy znajduje się on równocześnie w każdym z możliwych stanów (tzw. superpozycji). Dopiero otwarcie pojemnika i sprawdzenie jego zawartości redukuje układ do jednego stanu – następuje załamanie funkcji falowej kota, i dopiero w momencie poczynienia obserwacji kot przyjmuje jeden, konkretny stan. W tym przypadku są tylko dwa możliwe stany – kot jest martwy albo żywy.

Pytanie: Jaka jest charakterystyka obiektu kwantowego?
Odpowiedź: znajduje się on równocześnie w każdym z możliwych stanów

Pytanie: Co stanie się po tym, jak kontener zostanie otwarty?
Odpowiedź: następuje załamanie funkcji falowej kota

Pytanie: Kiedy zwierzę przybierze określoną formę?
Odpowiedź: w momencie poczynienia obserwacji

Pytanie: Czy kot może być jedynie trupem?
Odpowiedź: kot jest martwy albo żywy

Pytanie: Kiedy zwierzę jest zarówno żywe, jak i zdechłe?
Odpowiedź: przed otwarciem pojemnika
Kino moralnego niepokoju

Podsumowując dyskusję nad kinem moralnego niepokoju, Lubelski stwierdził, że filmy tego nurtu „przypominały o wartościach i przez fakt swego publicznego zaistnienia przygotowały upadek systemu komunistycznego w Polsce”. Zmierzch formacji przypadł na sezon „Solidarności”, kiedy powstawały już filmy bezpośrednio krytykujące rządy komunistyczne: Człowiek z żelaza (1981) Wajdy oraz Kobieta samotna (1981) Agnieszki Holland. Film Holland, wespół z zachowującym dystans wobec wszelkich opcji politycznych dziełem Przypadek (1981) Kieślowskiego, okazał się niecenzuralny i otrzymał zakaz rozpowszechniania do 1987 roku. Kiedy pod koniec 1981 roku ogłoszono stan wojenny w Polsce, kino moralnego niepokoju nie miało możliwości rozwoju. Poetykę nurtu starali się kontynuować Wiesław Saniewski (Nadzór, 1984), Jerzy Domaradzki (Planeta Krawiec, 1983), Robert Gliński (Rośliny trujące, 1985); najoczywistszym nawiązaniem do kina moralnego niepokoju była jednak przede wszystkim kontynuacja Wodzireja pod tytułem Bohater roku (1986) Falka. Epigoński charakter wobec nurtu miała twórczość Krzysztofa Krauzego z lat 90. XX wieku (Gry uliczne, 1996; Dług, 1999).

Pytanie: Jaką opinie o filmach wyraził Lubelski?
Odpowiedź: „przypominały o wartościach i przez fakt swego publicznego zaistnienia przygotowały upadek systemu komunistycznego w Polsce”

Pytanie: Czy film Człowiek z żelaza krytykował komunizm?
Odpowiedź: krytykujące rządy komunistyczne: Człowiek z żelaza

Pytanie: Kto wyreżyserował Człowieka z żelaza?
Odpowiedź: Wajdy

Pytanie: W którym roku powstał film "Kobieta samotna"?
Odpowiedź: 1981