the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Zbigniew Tucholski

W 2016 roku kapituła przyznała Zbigniewowi Tucholskiemu Nagrodę im. Jana Jędrzejewicza za monografię Profesor Antoni Xiężopolski. Twórca polskiej szkoły budowy lokomotyw wydaną w 2015 roku przez Bibliotekę Główną Politechniki Warszawskiej. Członkowie kapituły docenili bogatą bazę źródłową, którą gruntownie i rzetelnie wykorzystał autor pracy. Biografia tytułowego bohatera została przedstawiona w szerokim kontekście historycznym przełomu XIX i XX wieku. Powstała w ten sposób praca nowatorska, ważna dla polskiej historii techniki, napisana przy tym pięknym językiem oraz starannie wydana i bogato ilustrowana. Monografia Zbigniewa Tucholskiego może z łatwością trafić do szerokiego grona czytelników, nie tylko do specjalistów zajmujących się historią kolei.

Pytanie: Za jakie dzieło Tucholski otrzymał nagrodę w 2016 roku?
Odpowiedź: monografię Profesor Antoni Xiężopolski

Pytanie: Co w publikacji wychwalali należący do kapituły?
Odpowiedź: bogatą bazę źródłową

Pytanie: Jakie wyróżnienie zdobył Tucholski za swoje dzieło z 2015 roku?
Odpowiedź: Nagrodę im. Jana Jędrzejewicza

Pytanie: Czy publikacja Tucholskiego przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów od kolei?
Odpowiedź: Monografia Zbigniewa Tucholskiego może z łatwością trafić do szerokiego grona czytelników, nie tylko do specjalistów zajmujących się historią kolei

Pytanie: Jakie wydawnictwo stoi za publikacją książki Tucholskiego?
Odpowiedź: Bibliotekę Główną Politechniki Warszawskiej
Granice Polski

Granica Polski oddziela terytorium państwa polskiego od innych państw i od morza. Rozgranicza również przestrzeń powietrzną i wody. W celu ochrony granic ustanowiono pas drogi granicznej (15 m) i strefę nadgraniczną (15 km), a także powołano uzbrojoną, umundurowaną formację – Straż Graniczną. Kształt obszaru Polski jest stosunkowo regularny. Pod względem fizycznogeograficznym granica na największej długości przebiega górami – 34,5%, granice rzeczne stanowią 27% długości, morska – 14,7%, a pozostałe – 23,8%. Współczesne granice Polski zostały ustalone w 1945 roku na konferencjach w Poczdamie i Jałcie. O kształcie powojennych granic zdecydowały trzy zwycięskie mocarstwa: Stany Zjednoczone, Związek Radziecki i Wielka Brytania. Ustalono wschodnią granicę na Bugu, zachodnią na Odrze i Nysie Łużyckiej, północną wzdłuż wybrzeża Bałtyku i południową wzdłuż pasm górskich Sudetów i Karpat. Po II wojnie światowej sąsiadami Polski zostali: Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Czechosłowacja i od 1949 roku Niemiecka Republika Demokratyczna.
Po zakończeniu wojny nastąpiło również kilka niewielkich korekt granic.

Pytanie: Co odseparowują granice Polski?
Odpowiedź: terytorium państwa polskiego od innych państw i od morza. Rozgranicza również przestrzeń powietrzną i wody

Pytanie: Jaką rozpiętością charakteryzuje się strefa nadgraniczna?
Odpowiedź: 15 km

Pytanie: Jakie służby ochraniają granice kraju?
Odpowiedź: Straż Graniczną

Pytanie: W którym roku uzgodniono obecne granice Polski?
Odpowiedź: w 1945
Atak Niemiec na ZSRR

3. Grupa Pancerna walczyła na kierunku obrony 19. i 20. Armii, natomiast 2. Grupa Pancerna na kierunku 13. Armii. XXXIX Korpus Zmotoryzowany z grupy Hotha wspierał w natarciu pod Połockiem oddziały 9. Armii i po wykonaniu głębokiego obejścia spotkał się z oddziałami 16. Armii (Grupa Armii „Północ”) pod Newlem. 20. i 7. Dywizja Pancerna z tego korpusu posuwały się na Jarcewo, gdzie miały się spotkać z jednostkami XLVII Korpusu Pancernego (17. i 18. Dywizja Pancerna), które nacierały od strony Orszy. Broniący się Sowieci za wszelką cenę nie chcieli dopuścić do okrążenia swoich wojsk w rejonie Smoleńska. Ciężkie walki wywiązały się w rejonie Jelenia i Rosławla. 13. Armia skoncentrowała w rejonie Rosławla duże siły, które mogły bardzo zagrozić niemieckim jednostkom z 2. Armii i 2. Grupy Pancernej. Do obrony wyznaczono jednostki 2. Armii (XII i XIII Korpus), łącznie sześć dywizji piechoty oraz XXIV Korpus Pancerny. Uderzenia na Rosławl miały przeprowadzić VII i IX Korpus. Dodatkowo na zachód od Rosławla miał uderzyć XXIV Korpus Pancerny. Korzystniejsza sytuacja zarysowała się na kierunku 3. Grupy Pancernej, która na północy od Smoleńska zamknęła w okrążeniu resztki 16. i 20. Armii. Dywizje pancerne wchodzące w skład grupy zdobyły Jarcewo. 13 sierpnia na lewym skrzydle Frontu Zachodniego miało miejsce natarcie 21. Armii, która sforsowała Dniepr, zajęła Rohaczew i Żłobin i dalej nacierała na Bobrujsk. Z 21. i 13. Armii utworzony został Front Centralny. Chcąc pomóc 20. i 16. Armii, sztab radziecki postanowił wprowadzić do walki kolejne armie z Frontu Odwodowego – 29., 30., 24. i 28. Armię. 28 sierpnia część oddziałów 20. i 16. Armii zdołała przerwać okrążenie i przebić się w kierunku własnych oddziałów. Sytuacja dla Grupy Armii „Środek” stała się skomplikowana. Na zajętym terenie znajdowały się izolowane ogniska oporu. Poważnie zagrożone było południowe skrzydło (rejon Ukrainy), gdzie radziecka Grupa Kawalerii znajdowała się w rejonie Bobrujska, a 4. i 5. Armia operujące w rejonie Sarn dysponowały praktycznie nieograniczoną swobodą manewru. Należało się spodziewać że w rejonie Kijowa Armia Czerwona skoncentruje znaczne siły.

Pytanie: Kto bał się, że ich wojska zostaną okrążone w rejonie Smoleńska?
Odpowiedź: Sowieci

Pytanie: Czy nieopodal Rosławla toczono walki? 
Odpowiedź: Ciężkie walki wywiązały się w rejonie Jelenia i Rosławla

Pytanie: Do którego skrzydła należał rejon, na którym leży Ukraina?
Odpowiedź: południowe

Pytanie: Jaka armia miała skoncentrować większość wojsk nieopodal Kijowa?
Odpowiedź: Czerwona

Pytanie: W jakiej grupie istniał Korpus Zmotoryzowany?
Odpowiedź: Hotha
Pesa Jazz

Pierwsze zamówienie na Jazzy złożyła Warszawa, która zakupiła na mocy umowy z 21 marca 2013 czterdzieści pięć sztuk (w tym 2 sztuki dostosowane do nauki jazdy). Tramwaje zamówiono z myślą o wykorzystaniu podczas remontów torów, budowie nowych linii oraz do obsługi krótkich, najbardziej zatłoczonych odcinków. Z myślą o obsłudze takich odcinków planowano budowę torów odstawczych w miejscach, gdzie nie ma możliwości budowy pętli. Pierwszy tor odstawczy był planowany przy rondzie Daszyńskiego, pod którym budowana była stacja drugiej linii metra, a kolejny przy stacji Wierzbno. Pierwszego jazza dostarczono w ostatnich dniach czerwca 2014, a w nocy z 1 na 2 lipca rozpoczął jazdy testowe po ulicach Warszawy. 25 lipca warszawski jazz otrzymał homologację. 15 września 2014 podpisano umowę na zakup 5 kolejnych takich tramwajów, które miały zostać dostarczone między lipcem a wrześniem 2015 roku. 24 października jazz przeszedł test polegający na 18-godzinnej jeździe bez żadnej awarii, a 21 listopada rozpoczął kursy z pasażerami. W połowie lutego pierwszy jazz przeszedł test niezawodności polegający na przejechaniu 5000 km bez żadnej awarii. Na początku lipca w Warszawie znajdowało się 27 tramwajów 128N, z czego 11 było odebranych, a 10 w trakcie testów 5000 km. W sierpniu po raz pierwszy wykorzystano dwukierunkowość tramwajów podczas remontu torowiska na ulicy Grójeckiej. W połowie listopada zakończono odbiory jazzów z pierwszego zamówienia (zgodnie z umową dostawy miały zakończyć się w czerwcu), a do końca tego miesiąca dostarczono trzeci egzemplarz z drugiego zamówienia. Na początku grudnia do Warszawy dostarczono dwa ostatnie tramwaje typu 128N. 7 grudnia linia nr 11 została skrócona do ronda Daszyńskiego, gdzie tramwaje zmieniają kierunek na specjalnym łączniku torowym, z tego względu do obsługi linii skierowano wyłącznie tabor dwukierunkowy. W połowie grudnia do jazd z pasażerami były dopuszczone wszystkie warszawskie jazzy duo.

Pytanie: Co musi zrobić tramwaj, by przejść test niezawodności?
Odpowiedź: przejechaniu 5000 km bez żadnej awarii

Pytanie: Na tramwajów zamówiono, by móc na nich uczyć jeździć?
Odpowiedź: 2

Pytanie: Czy tramwaje były dwukierunkowe?
Odpowiedź: W sierpniu po raz pierwszy wykorzystano dwukierunkowość tramwajów

Pytanie: Dlaczego je zamówiono?
Odpowiedź: z myślą o wykorzystaniu podczas remontów torów, budowie nowych linii oraz do obsługi krótkich, najbardziej zatłoczonych odcinków

Pytanie: Jakie tory chciano zbudować tam, gdzie nie można było wybudować pętli?
Odpowiedź: odstawczych
Wallis Simpson

Jej romans z angielskim władcą wywołał oburzenie. Wallis była 40-letnią, dwukrotną rozwódką. W 1936 Edward ogłosił zamiar poślubienia Wallis. Kiedy parlament nie zgodził się na ten ślub, Edward abdykował 10 grudnia 1936 roku. 2 maja 1937 roku Edward został trzecim mężem Wallis. Odtąd Wallis używała tytułu księżnej Windsoru. Dopiero dwa lata przed śmiercią została przyjęta na dworze królewskim przez Elżbietę II. W roku 1936 jako pierwsza kobieta została uhonorowana tytułem Człowieka Roku tygodnika „Time”. Znana z upodobania do luksusu i rozrzutnego trybu życia.

Pytanie: W jakim wieku była Wallis, gdy na światło dzienne wyszła informacja o jej romansie z królem?
Odpowiedź: 40-letnią

Pytanie: Kiedy Edward zrzekł się tronu?
Odpowiedź: 10 grudnia 1936

Pytanie: Kiedy Wallis i Edward zawarli związek małżeński?
Odpowiedź: 2 maja 1937

Pytanie: Jakim tytułem posługiwała się Wallis od zamążpójścia?
Odpowiedź: księżnej Windsoru
Platon

Według Platona wzorcem prawdziwego polityka jest Sokrates, jest on wręcz „jedynym prawdziwym politykiem”. Polityka platońska jest więc swoistą antypolityką, co stanowi konsekwencję przemiany stosunku do świata i bliźnich wskutek zwrotu duszy, jaki na drodze dialektyki dokonuje się u filozofa. Filozof taki, jak mówi Platon w Państwie, nie będzie chciał uprawiać polityki rozumianej potocznie, a zatem trzeba go do tego skłonić, wyznaczyć karę, jeśli tego nie zrobi, albowiem skoro zna on dobro samo, argumentuje Sokrates, nie będzie on chciał być rządzony przez gorszych, toteż musi on ustanowić „państwo w duszy” zbudowane z logosu, to znaczy ukonstytuować ład rzeczywistości psychicznej w oparciu o dobro i prawdę jako zasad najwyższych. Państwo Platona jest próbą opisu takiego państwa. Wśród współczesnych badaczy toczą się spory o to, czy jest model ustroju państwa rzeczywistego, czy tylko ustroju wewnętrznego jednostkowej duszy, a także jaka jest relacja między nimi. Platon twierdzi, że opisywane przezeń państwo jest tylko metaforą doskonałego, tzn. sprawiedliwego państwa wewnętrznego, ludzkiej psychē, że chodzi mu o „dobry i piękny charakter, o wewnętrzną konstytucję duszy”, a przedstawiony przezeń model to tylko „państwo zbudowane w słowach”. Sam Platon nie pozostał odwróconym od świata polityki kontemplatykiem, lecz zaangażował się w działania polityczne w Syrakuzach na Sycylii, gdzie jednak nie odniósł powodzenia, a próba wcielenia w życie państwa filozofów zakończyła się porażką, doprowadzając niemalże do śmierci Platona, z czego szczegółowo zdaje sprawę w autobiograficznym Liście VII. Apolitycznej wykładni Państwa Platona przeczy jego wypowiedź na początku Timajosa:

Pytanie: Kogo Platon określa jako model właściwego polityka?
Odpowiedź: Sokrates

Pytanie: Z czego miało być utworzone "państwo z duszy"?
Odpowiedź: z logosu

Pytanie: Co niemalże przyczyniło się do uśmiercenia Platona?
Odpowiedź: próba wcielenia w życie państwa filozofów
Platon

Renesansowy platonik Marsilio Ficino podzielił wypowiedzi Platona na negatywne (podważające) i pozytywne, te drugie zaś na prawdopodobne i pewne: „Rodzaje dialogów Platona są trzy: albo zbija z tropu sofistów, albo napomina młodzieńców, albo uczy dojrzałych. To, co powiada Platon swoimi ustami w Prawach, Epinomis i listach, każe nam mieć za najpewniejsze. To zaś, co wypowiada Sokrates, Timajos, Parmenides i Zenon w pozostałych dialogach, chce, byśmy uważali za prawdopodobne.” Zdaniem Friedricha Schleiermachera dialogi Platona stanowią wystarczającą podstawę do rekonstrukcji filozofii Platona. Heglista John Niemeyer Findlay kwestionuje ten pogląd, twierdząc, że dialogi Platona „wskazują poza siebie i bez wykroczenia poza dialogi nie sposób ich zrozumieć”. Jak podkreśla Vittorio Hösle, brak hermeneutycznego dystansu – a więc zbyt literalna interpretacja treści dialogów niewyczulona na rozmaite niuanse i wieloznaczności – prowadzi do dogmatycznej wykładni platonizmu, która występuje w podręcznikowych, upraszczających, schematycznych i dydaktycznych wykładniach doktryny Platona, co uważa on za niedopuszczalny zabieg interpretacyjny. Przykładem takiego podejścia jest Wykład nauk Platona (Didaskalikos ton Platonos dogmaton) Alkinoosa, który wskutek swej hermeneutycznej naiwności „napisał podręcznik bez świadomości, że wprowadza obce elementy, przekonany, że jedynie przedstawia platonizm”. Karl Kerényi twierdzi, że sam Platon nie stworzył żadnego systemu. Z kolei Friedrich Schlegel sugeruje, że Platon był filozofem niesystematycznym, ponieważ „jego myśl nie osiągnęła stadium spełnienia”. Według Julii Annas „Platon usiłuje raczej pobudzić do myślenia niż przekazać doktrynę”.

Pytanie: Jakie podziału przemówień tego filozofa dokonał Marsilio Ficino?
Odpowiedź: na negatywne (podważające) i pozytywne, te drugie zaś na prawdopodobne i pewne:

Pytanie: Jakie są trzy rodzaje dialogów tego filozofa, zdaniem Marsilio Ficino?
Odpowiedź: albo zbija z tropu sofistów, albo napomina młodzieńców, albo uczy dojrzałych

Pytanie: Czy Friedrich Schleiermacher uważa, że, aby dokonać skutecznej analizy filozofii Platona, wystarczy zapoznać się z jego dialogami?
Odpowiedź: Zdaniem Friedricha Schleiermachera dialogi Platona stanowią wystarczającą podstawę do rekonstrukcji filozofii Platona

Pytanie: Dlaczego John Niemeyer Findlay nie zgadza się z Friedrichem Schleiermacherem, który uważa, że aby dokonać skutecznej analizy filozofii Platona, wystarczy zapoznać się z jego dialogami?
Odpowiedź: twierdząc, że dialogi Platona „wskazują poza siebie i bez wykroczenia poza dialogi nie sposób ich zrozumieć”
Edyta Bartosiewicz

Na początku 1995 wydała singel „Wonderful Tonight”, będący coverem piosenki Erica Claptona, który dotarł do drugiego miejsca Listy Przebojów Programu Trzeciego. Na początku lipca wydała singel z utworem „Szał”, który promował nową płytę Szok'n'Show. Płyta ta uzyskała tytuł dwukrotnej platyny (do dziś sprzedano 400 tys. egzemplarzy MC i CD). Bartosiewicz otrzymała za niego Fryderyka 1995 w kategorii „album rockowy”, ponadto była jeszcze ośmiokrotnie nominowana do nagrody w tym roku. Za wideoklip do piosenki „Zegar” odebrała „Złotego Yacha” za najlepszy teledysk roku. Pod koniec 1995 wyprodukowała album zespołu Firebirds. W październiku 1996 rozpoczęła pracę nad kolejnym własnym albumem, który nagrała w styczniu i w lutym 1997. Premiera płyty Dziecko odbyła się 9 czerwca 1997. Album uzyskał status platynowej płyty.

Pytanie: W którym roku artystka wypuściła "Wonderful Tonight"?
Odpowiedź: 1995

Pytanie: Kto jest twórcą oryginalnej wersji piosenki "Wonderful Tonight"?
Odpowiedź: Erica Claptona

Pytanie: Jaki status uzyskał album Szok'n'Show?
Odpowiedź: dwukrotnej platyny

Pytanie: Kiedy muzyczka wydała Dziecko?
Odpowiedź: 9 czerwca 1997
Vettor Pisani (1927)

„Vettor Pisani” został wcielony do służby w Regia Marina 16 czerwca 1929 roku. Okręt rozpoczął służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 5 eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych średniego zasięgu Flotylli stacjonującej w Neapolu (wraz z siostrzanymi „Marcantonio Colonna”, „Giovanni Bausan” i „Des Geneys”). W 1930 roku „Vettor Pisani” odbył daleki rejs na Atlantyk, docierając do Las Palmas de Gran Canaria i w drodze powrotnej zawijając do kilku innych hiszpańskich portów. W tym samym roku cała eskadra odbyła długi rejs po Morzu Śródziemnym, odwiedzając porty w Grecji i osiągając archipelag Dodekanez.

Pytanie: Kiedy jednostka dołączyła do marynarki?
Odpowiedź: 16 czerwca 1929

Pytanie: Gdzie bazowała flotylla jednostki?
Odpowiedź: w Neapolu

Pytanie: Dokąd dopłynął okręt w 1930 roku?
Odpowiedź: do Las Palmas de Gran Canaria i w drodze powrotnej zawijając do kilku innych hiszpańskich portów. W tym samym roku cała eskadra odbyła długi rejs po Morzu Śródziemnym, odwiedzając porty w Grecji i osiągając archipelag Dodekanez

Pytanie: Jakie jednostki, oprócz "Vettor Pisani", należały do jego flotylli?
Odpowiedź: Marcantonio Colonna”, „Giovanni Bausan” i „Des Geneys
Bronisław Piłsudski

W 1903 wraz z innym zesłańcem, pisarzem Wacławem Sieroszewskim, udał się na badania kultury Ajnów na wyspie Hokkaido. Jednym z efektów jego pracy są unikatowe nagrania dźwiękowe zarejestrowane na 100 wałkach woskowych. Obecnie można je oglądać w Centrum Kultury i Techniki „Manggha” w Krakowie. Na początku lat 80. XX w. wałki te zostały wypożyczone z Polski przez Japończyków, a firma SONY skonstruowała specjalny laserowy odpowiednik urządzenia do ich odczytu (fonografu Edisona), dzięki któremu udało się po wielu latach znów usłyszeć zapisane na nich dźwięki. Są to jedyne znane nagrania języka Ajnów z tamtego okresu.

Pytanie: Czym zajmowali się Piłsudski wraz z Sieroszewskim?
Odpowiedź: badania kultury Ajnów na wyspie Hokkaido

Pytanie: Czy Sieroszewski był zesłańcem?
Odpowiedź: wraz z innym zesłańcem, pisarzem Wacławem Sieroszewskim

Pytanie: Na jakim nośniku zarejestrował nagrania, będące owocem jego pracy?
Odpowiedź: na 100 wałkach woskowych

Pytanie: Co zostało utrwalone na nagraniach?
Odpowiedź: języka Ajnów

Pytanie: Czy nagrania można było odsłuchać wyłącznie w Polsce?
Odpowiedź: Na początku lat 80. XX w. wałki te zostały wypożyczone z Polski przez Japończyków
Bronisław Piłsudski

Jego dorobkiem jest stworzenie słowników, w których przetłumaczył ponad 10 tys. słów z języka ainu, 6 tys. z języka gilackiego oraz 2 tys. z języka orockiego i języka Mangunów, oraz bogate opisy ich kultury i obyczajów, w tym także kultury muzycznej, spisał wiele podań i legend tych kultur oraz wykonał ok. 300 fotografii, na których utrwalał głównie typy mieszkających tam ludzi. Utrwalił fonograficznie pieśni i mowę Ajnów, w swej pracy posługiwał się też kamerą filmową. Spuścizna rękopiśmienna i fotograficzna Bronisława Piłsudskiego znajduje się w Zbiorach Specjalnych Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie.

Pytanie: Czy Piłsudski tłumaczył tylko język ainu?
Odpowiedź: gilackiego oraz 2 tys. z języka orockiego i języka Mangunów

Pytanie: Jaka technikę utrwalania pieśni stosował Piłsudski?
Odpowiedź: fonograficznie

Pytanie: Gdzie obecnie można odnaleźć spuściznę Piłsudskiego?
Odpowiedź: Zbiorach Specjalnych Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie
Jan Szyszko

W latach 1993–1994 pełnił funkcję dyrektora Krajowego Zarządu Parków Narodowych w Ministerstwie Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Został pracownikiem naukowo-dydaktycznym w SGGW i kierownikiem Katedry Architektury Krajobrazu na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu. Był współtwórcą i kierownikiem Pracowni Oceny i Wyceny Zasobów Przyrodniczych. Zasiadał w Komitecie Ekologii Polskiej Akademii Nauk. Wykładał także w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.

Pytanie: Jakie stanowisko obejmował badacz w SGGW?
Odpowiedź: pracownikiem naukowo-dydaktycznym

Pytanie: Czy uczony prowadził zajęcia na uczelni w Toruniu?
Odpowiedź: Wykładał także w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu

Pytanie: Do grona założycieli jakiej instytucji należał badacz?
Odpowiedź: Pracowni Oceny i Wyceny Zasobów Przyrodniczych
Jan Szyszko

Przedmiotem krytyki była też ustawa z 16 grudnia 2016, zwana niekiedy w mediach jako lex Szyszko, uchwalona przez Sejm podczas kryzysu sejmowego w Sali Kolumnowej. Zwiększyła ona uprawnienia właścicieli nieruchomości do usuwania rosnących na nich drzew i krzewów. Ustawa, uchwalona w błyskawicznym tempie i bez konsultacji społecznych, doprowadziła do nadmiernej wycinki drzew. Pod wpływem nacisku społecznego i protestów została ona zmieniona w maju 2017. Według szacunków Zbigniewa Karaczuna z Katedry Ochrony Środowiska SGGW przez kilka miesięcy jej obowiązywania mogło zostać wyciętych 3 mln drzew.

Pytanie: Jak inaczej nazywano ustawę z 16 grudnia 2016?
Odpowiedź: lex Szyszko

Pytanie: Co wprowadzało lex Szyszko?
Odpowiedź: Zwiększyła ona uprawnienia właścicieli nieruchomości do usuwania rosnących na nich drzew i krzewów

Pytanie: Jaka była konsekwencja uchwalenia lex Szyszko?
Odpowiedź: nadmiernej wycinki drzew

Pytanie: Czy przed uchwaleniem lex Szyszko odbyły się konsultacje społeczne?
Odpowiedź: Ustawa, uchwalona w błyskawicznym tempie i bez konsultacji społecznych
Chiny

Republika Chińska na Tajwanie do 1971 roku zajmowała w ONZ, w tym w Radzie Bezpieczeństwa, miejsce reprezentanta Chin. W latach 70. XX wieku doszło do zbliżenia Stanów Zjednoczonych i komunistycznych Chin skierowanego przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Wówczas to większość krajów wycofało swoje poparcie dla Tajwanu i nawiązało stosunki dyplomatyczne z Chińską Republiką Ludową. 15 października 1971 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przegłosowało rezolucję 2758, która pozbawiła „rząd Czang Kaj-szeka” (w dokumencie nie jest używana ani nazwa „Tajwan”, ani „Republika Chińska”) prawa reprezentowania Chin na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych. Według części historyków doprowadził do tego sam przywódca Republiki Chińskiej, który przed głosowaniem odwołał delegację Republiki Chińskiej do kraju.

Pytanie: Przeciwko jakiemu państwu zawiązał się sojusz pomiędzy USA a komunistycznymi Chinami?
Odpowiedź: przeciwko Związkowi Radzieckiemu

Pytanie: Jakie wydarzenie miało miejsce 15 października 1971?
Odpowiedź: Zgromadzenie Ogólne ONZ przegłosowało rezolucję 2758, która pozbawiła „rząd Czang Kaj-szeka” (w dokumencie nie jest używana ani nazwa „Tajwan”, ani „Republika Chińska”) prawa reprezentowania Chin na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych

Pytanie: Nad jakim dokumentem obradowano w ONZ 15 października 1971 roku?
Odpowiedź: rezolucję 2758

Pytanie: Co uczynił przywódca Republiki Chińskiej, zanim rozpoczęło się głosowanie?
Odpowiedź: odwołał delegację Republiki Chińskiej do kraju

Pytanie: Czy Republika Chińska na Tajwanie należała do ONZ?
Odpowiedź: Republika Chińska na Tajwanie do 1971 roku zajmowała w ONZ, w tym w Radzie Bezpieczeństwa, miejsce reprezentanta Chin
Chiny

Podział na Chińską Republikę Ludową (Chiny) i Republikę Chińską (Tajwan) utrzymuje się od 1949 roku, kiedy to członkowie Kuomintangu pod przewodnictwem Czang Kaj-szeka po przegranej wojnie domowej z lat 1945–1949 z komunistami Mao Zedonga wraz z 2 milionami zwolenników uciekli na wyspę Tajwan, gdzie ustanowili rząd kontynuujący tradycję Republiki Chińskiej, powstałej w 1912 roku. Od 1949 roku aż do swojej śmierci w 1975 roku Czang Kaj-szek prowadził z Tajwanu propagandę antykomunistyczną, przygotowując grunt dla swojego powrotu na kontynent. W tym okresie Republika Chińska była państwem autorytarnym pod rządami jednej partii. Zakończenie stanu wojennego w 1987 roku oraz śmierć kontynuującego politykę ojca prezydenta Chiang Ching-kuo w 1988 roku otworzyły drogę do demokratyzacji Tajwanu.

Pytanie: Jak inaczej nazywa się Republikę Chińską?
Odpowiedź: Tajwan

Pytanie: Od kiedy rozgranicza się Chiny od Tajwanu?
Odpowiedź: 1949 roku

Pytanie: Kto rządził Republiką Chińską od 1949 r.?
Odpowiedź: Czang Kaj-szek

Pytanie: Czy Czang Kaj-szek sprawował rządy w pełni demokratyczne?
Odpowiedź: W tym okresie Republika Chińska była państwem autorytarnym pod rządami jednej partii

Pytanie: Jakie czynniki umożliwiły demokratyzację Republiki Chińskiej?
Odpowiedź: Zakończenie stanu wojennego w 1987 roku oraz śmierć kontynuującego politykę ojca prezydenta Chiang Ching-kuo