the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Zdzisław Marchwicki (1927–1977)

W latach dziewięćdziesiątych pojawiły się informacje podważające rzetelność sądu. Zwrócono uwagę na fakt, iż Zdzisław Marchwicki nie przyznał się do winy, a wskazanie sprawcy odbyło się jedynie dzięki wytypowaniu osób odpowiadających profilowi psychologicznemu przestępcy. Zeznania dzieci Marchwickiego, które go obciążały, okazały się być wymuszone przez matkę. Przedmiot uznany za narzędzie zbrodni - duży pejcz do praktyk BDSM, będący w posiadaniu Zdzisława Marchwickiego - zdaniem części ekspertów kryminalistyki był zbyt miękki aby zadać tak dotkliwe obrażenia głowy jakie miały miejsce u ofiar, zaś sprawca posługiwał się prawdopodobnie łomem lub żelaznym prętem. Marchwicki - w przeciwieństwie do Olszowego - nie pasował do charakterystyki sprawcy sporządzonej przez współpracującego z milicją amerykańskiego profilera z FBI. Wiele dowodów nie wskazywało bezpośrednio na Marchwickiego, jednak oskarżenie interpretowało je w taki sposób, aby obciążały Marchwickiego. Nieprawdą okazały się twierdzenia, jakoby Marchwickiego wytypował jednoznacznie komputer Odra - nie dysponował on takimi możliwościami co rodzi przypuszczenia, że twierdzenie to było milicyjnym blefem. Ówczesnym władzom bardzo zależało na wykryciu i skazaniu sprawców, m.in. dlatego, że jedna z ofiar Wampira była spokrewniona z ówczesnym I Sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Katowicach – Edwardem Gierkiem. Prawdopodobną wersję wydarzeń jakoby morderstw dokonał inny przestępca (popełnił samobójstwo przez samospalenie) odrzucono, gdyż chciano pokazać sprawcę, któremu można by wytoczyć proces. Sprawa nadal budzi kontrowersje.

Pytanie: Kto wymusił zeznania na dzieciach Marchwickiego?
Odpowiedź: matkę

Pytanie: Co uznano za przedmiot zbrodni?
Odpowiedź: duży pejcz do praktyk BDSM

Pytanie: Jakie przedmioty według ekspertów były wykorzystane do zbrodni?
Odpowiedź: łomem lub żelaznym prętem

Pytanie: Dlaczego władzy bardzo zależało na znalezieniu winnego zbrodni?
Odpowiedź: jedna z ofiar Wampira była spokrewniona z ówczesnym I Sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Katowicach
Kwas fosforowy

Przy mniejszej ilości wody zamiast kwasu ortofosforowego powstają polimeryczne kwasy ortofosforowe (polifosforowe) o ogólnym wzorze H2O·(HPO3)x (najprostszym i najlepiej poznanym kwasem polifosforowym jest kwas pirofosforowy (difosforowy), H4P2O7). Kwasy polifosforowe można też otrzymać w wyniku odparowywania wody z kwasu fosforowego. W praktyce laboratoryjnej często zdarza się, że długo przechowywany kwas fosforowy w niedomkniętej butelce ulega tego rodzaju polimeryzacji z powodu wyparowywania z roztworu wody. Można go jednak zawsze „odtworzyć” dodając do niego odpowiednią ilość wody i lekko podgrzewając, choć proces ten bywa dość czasochłonny.

Pytanie: Jak inaczej nazywa się kwas ortofosforowy?
Odpowiedź: polifosforowe

Pytanie: Jaki wzór ma kwas pirofosforowy?
Odpowiedź: H4P2O7

Pytanie: Jaki jest sposób na sporządzenie kwasu polifosforowego?
Odpowiedź: odparowywania wody z kwasu fosforowego

Pytanie: Czy możliwe jest odtworzenie kwasu fosforowego?
Odpowiedź: Można go jednak zawsze „odtworzyć”
Kampania na Wyspach Salomona

Ze strony japońskiej Wyspy Salomona posiadały ogromne znaczenie dla zwycięskiego zakończenia walk na Nowej Gwinei, co miało w przyszłości otworzyć drogę do inwazji na południe i południowy wschód. Należy dodać, że w planach Sztabu Imperialnego Japonii sam Guadalcanal odgrywał rolę pomocniczą – jako kolejny „niezatapialny lotniskowiec” na trasie kolejnych podbojów, nie był natomiast pozycją kluczową, w odróżnieniu od Amerykanów, którzy tu właśnie upatrywali początek swojej kontrofensywy. Planiści amerykańscy słusznie zakładali, że uderzenie na Guadalcanal będzie zaskoczeniem dla Japończyków pewnych, że Alianci będą bronić bezpośrednich podejść do Australii, a więc przede wszystkim Nowej Gwinei. Dlatego też zlekceważyli pierwsze doniesienia wywiadu informujące o flotylli desantowej zmierzającej ku wyspie. Co więcej – uznali, że amerykańska „napaść” będzie doskonałą okazją do zniszczenia słabej floty amerykańskiej w przeddzień generalnego ataku na wschodnie połacie Nowej Gwinei. W ich rozumieniu rajd na Guadalcanal miał być nic nie znaczącą demonstracją, mającą zapobiec generalnemu atakowi sił generała Hyakutake.

Pytanie: Jakie znaczenie posiadał w tych okolicznościach dla Sztabu Imperialnego Japonii Guadalcanal?
Odpowiedź: odgrywał rolę pomocniczą – jako kolejny „niezatapialny lotniskowiec” na trasie kolejnych podbojów

Pytanie: Jaki ruch miał zaskoczyć japońską armię, według amerykańskich spekulacji?
Odpowiedź: uderzenie na Guadalcanal

Pytanie: Dlaczego Japończycy nie przejęli się doniesieniami na temat amerykańskiej flotylli płynącej w kierunku Guadalcanal?
Odpowiedź: pewnych, że Alianci będą bronić bezpośrednich podejść do Australii, a więc przede wszystkim Nowej Gwinei

Pytanie: Czym w oczach Japończyków miał być atak na tę wyspę?
Odpowiedź: nic nie znaczącą demonstracją, mającą zapobiec generalnemu atakowi sił generała Hyakutake
Jean Harlow

Gdy po dwóch dniach stan Harlow nie uległ poprawie, Powell zatelefonował po swojego lekarza. Jej problemy zdrowotne wcześniej trzykrotnie wpływały na opóźnienia w produkcji (Żona czy sekretarka, Suzy i Romantyczna pułapka), wobec czego początkowo nie było wielkiego zaniepokojenia. 2 czerwca poinformowano, że aktorka cierpi na grypę. Dzień później Harlow poczuła się lepiej, a współpracownicy oczekiwali jej powrotu na plan w poniedziałek 7 czerwca. Raporty prasowe, które na bieżąco informowały o problemach zdrowotnych aktorki, były sprzeczne; wśród tytułów podawano między innymi: „Jean Harlow ciężko chora” i „kryzys chorobowy Harlow minął”. Gable, który odwiedzał aktorkę w domu, przyznawał później, że miała ona wzdęty brzuch i czuć było zapach moczu w jej oddechu, kiedy ją pocałował – objawy te wskazywały na niewydolność nerek. Leland Chapman, kolega Fishbaugha, został wezwany do przedłożenia drugiej opinii lekarskiej, w której przyznał, że Harlow nie cierpi na zapalenie pęcherzyka żółciowego, lecz znajduje się w końcowym stadium niewydolności nerek.

Pytanie: Czy problemy zdrowotne opóźniły produkcje filmu "Żona czy sekretarka"?
Odpowiedź: Jej problemy zdrowotne wcześniej trzykrotnie wpływały na opóźnienia w produkcji (Żona czy sekretarka

Pytanie: Na jaką chorobę myślano, że Harlow choruje 2 czerwca?
Odpowiedź: grypę

Pytanie: Czy gazety pisały o stanie zdrowia Harlow?
Odpowiedź: Raporty prasowe, które na bieżąco informowały o problemach zdrowotnych aktorki, były sprzeczne

Pytanie: Na jaką chorobę ostatecznie okazało się że cierpi Harlow?
Odpowiedź: niewydolności nerek
Jean Harlow

25 września 1933 Harlow odcisnęła swoje dłonie i stopy oraz złożyła podpis w płycie betonowej chodnika na podjeździe Grauman’s Chinese Theatre. W 1937 francuski kompozytor Charles Koechlin skomponował ku jej pamięci utwór „Épitaphe de Jean Harlow” (opus 164). Bluesowy muzyk Leadbelly, przebywając w więzieniu, napisał w hołdzie dla przedwcześnie zmarłej aktorki piosenkę „Jean Harlow”. Spuścizna Harlow jako aktorki i osobowości przetrwała długo po śmierci. 8 lutego 1960, za wkład w przemysł filmowy i jego rozwój, otrzymała gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd, która mieści się przy 6900 Hollywood Boulevard. W 1996 nazwisko aktorki zostało zamieszczone na 49. miejscu w rankingu „100 największych gwiazd filmowych wszech czasów”, przygotowanym przez tygodnik „Entertainment Weekly”. W czerwcu 1999 American Film Institute sklasyfikował ją na 22. lokacie w rankingu „największych aktorek wszech czasów”.

Pytanie: Czy była doceniana również po śmierci?
Odpowiedź: Spuścizna Harlow jako aktorki i osobowości przetrwała długo po śmierci

Pytanie: Gdzie w 1933 roku złożyła swój pamiątkowy podpis?
Odpowiedź: w płycie betonowej chodnika na podjeździe Grauman’s Chinese Theatre

Pytanie: Czy Koechlin był jedynym artystą, który poświęcił jej swój utwór?
Odpowiedź: Bluesowy muzyk Leadbelly, przebywając w więzieniu, napisał w hołdzie dla przedwcześnie zmarłej aktorki piosenkę „Jean Harlow”
Leonard Bernstein

Bernstein komponował muzykę symfoniczną, kameralną, baletową, filmową i musicale dla Broadwayu. W swej twórczości wykorzystywał szeroko folklor amerykański (pieśni kowbojskie, tańce meksykańskie, jazz). W karierze pomogło mu dwóch artystów: grecki dyrygent Dimitri Mitropoulos i nowojorski kompozytor Aaron Copland (z którymi łączyły go romanse). Droga do kariery stanęła przed Bernsteinem otworem w 1943 roku, kiedy musiał on zastąpić na podium chorego Brunona Waltera na koncercie w nowojorskiej sali Carnegie Hall.

Pytanie: Jakiego rodzaju muzykę tworzył Bernstain?
Odpowiedź: symfoniczną, kameralną, baletową, filmową i musicale

Pytanie: Kim był Dimitri Mitropoulos?
Odpowiedź: grecki dyrygent

Pytanie: Czy relacje Bernsteina z Aaronem Coplandem były czysto służbowe?
Odpowiedź: z którymi łączyły go romanse

Pytanie: Który rok uważa się za przełomowy w jego karierze?
Odpowiedź: 1943
Leonard Bernstein

Rok przed śmiercią, 1 września 1989 roku, Bernstein dyrygował w Warszawie podczas Koncertu dla Pokoju w 50. rocznicę najazdu Niemiec hitlerowskich na Polskę. Wykonał uwerturę Leonora III autorstwa Ludwiga van Beethovena oraz swój własny utwór Chichester Psalms z udziałem m.in. Poznańskiego Chóru Chłopięcego i Męskiego prowadzonego przez prof. Stefana Stuligrosza. W koncercie występowali między innymi: Barbara Hendricks, Liv Ullmann, Marek Drewnowski, Krzysztof Penderecki, Hermann Prey. Na widowni znajdował się późniejszy Prezydent Polski Lech Wałęsa.

Pytanie: Czy Bernstein grał koncert w Polsce?
Odpowiedź: Bernstein dyrygował w Warszawie

Pytanie: Jaki koncert prowadził Bernstein w 50 rocznicę rozpoczęcia drugiej wojny światowej?
Odpowiedź: Koncertu dla Pokoju

Pytanie: Czyje utwory zagrano na Koncercie dla Pokoju w 1989 roku?
Odpowiedź: Ludwiga van Beethovena oraz swój własny

Pytanie: Czy w 1989 roku Wałęsa był już Prezydentem?
Odpowiedź: późniejszy Prezydent Polski Lech Wałęsa
Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor”

Na początku września 2016 Jarosław Gowin, minister nauki i szkolnictwa wyższego, przedstawił strategię, która zakładała m.in. reformę instytutów badawczych i powołanie Narodowego Instytutu Technologicznego. W połowie kwietnia 2017 do Rządowego Centrum Legislacji wpłynął projekt ustawy o NIT, według którego instytut ten miałby powstać przez włączenie do niego 35 instytutów naukowo-badawczych, w tym Instytutu Pojazdów Szynowych „Tabor”. 13 kwietnia 2018 IPS „Tabor” stał się jednostką organizacyjną podległą Ministerstwu Przedsiębiorczości i Technologii. 1 kwietnia 2019 została utworzona Sieć Badawcza Łukasiewicz, w struktury której wszedł IPS „Tabor” i 37 innych podmiotów. 15 maja instytut zmienił nazwę na Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor”.

Pytanie: Co zakładał plan opracowany przez Gowina?
Odpowiedź: reformę instytutów badawczych i powołanie Narodowego Instytutu Technologicznego

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Gowin w 2016 roku?
Odpowiedź: minister nauki i szkolnictwa wyższego

Pytanie: Jakie pismo złożono do Rządowego Centrum Legislacji w kwietniu 2017 roku?
Odpowiedź: projekt ustawy o NIT

Pytanie: Czy Sieć Badawcza Łukasiewicz powstała w 2018 roku?
Odpowiedź: 1 kwietnia 2019 została utworzona Sieć Badawcza Łukasiewicz
Święte Przymierze

Kres Świętemu Przymierzu położyła rywalizacja Austrii i Rosji na Bałkanach (1822-1830), przede wszystkim zaś neutralność Austrii wobec działań wojennych pomiędzy Rosją a Anglią i Francją podczas wojny krymskiej w 1854. Do ostatniej współpracy zbrojnej państw Świętego Przymierza doszło w maju 1849, kiedy to Rosja (w osobie Iwana Paskiewicza) pomogła stłumić powstanie węgierskie. Próby wskrzeszenia Świętego Przymierza, podejmowane przez Ottona von Bismarcka w latach 1872–1884 (Sojusz Trzech Cesarzy), nie powiodły się.

Pytanie: Kto przewodził Rosji podczas powstania Węgrów?
Odpowiedź: Iwana Paskiewicza

Pytanie: Kto zamierzał wznowić działanie Świętego Przymierza?
Odpowiedź: Ottona von Bismarcka

Pytanie: Czy Bismarckowi udało się przywrócić do życia sojuszu?
Odpowiedź: Próby wskrzeszenia Świętego Przymierza, podejmowane przez Ottona von Bismarcka w latach 1872–1884 (Sojusz Trzech Cesarzy), nie powiodły się
Liga Mistrzów UEFA (2016/2017)/Faza grupowa

W tegorocznych zmaganiach zastosowano dokładnie ten sam sposób rozstawienia w koszykach co w ubiegłym roku. Mistrzowie lig z federacji sklasyfikowanych na miejscach 1.-8. w rankingu lig krajowych UEFA na rok 2016 mieli zagwarantowane miejsce w pierwszym koszyku. Ponieważ jednak obrońca tytułu w Lidze Mistrzów – Real Madryt nie został mistrzem ligi hiszpańskiej, mistrz federacji z 8. miejsca (Ukrainy) – Dynamo Kijów został usunięty z pierwszego koszyka. Pozostałe koszyki zostały rozdzielone na podstawie współczynników UEFA na sezon 2016/2017 klubów zakwalifikowanych do udziału w fazie grupowej.

Pytanie: Do którego z koszyków były przyporządkowywane zwycięskie drużyny?
Odpowiedź: w pierwszym koszyku

Pytanie: Co jest brane pod uwagę w przydziale koszyków?
Odpowiedź: współczynników UEFA

Pytanie: Jak wyglądała sytuacja Real Madryt w 2016?
Odpowiedź: Real Madryt nie został mistrzem ligi hiszpańskiej

Pytanie: Czy drużyna Dynamo Kijów trafiła ostatecznie do pierwszego koszyka?
Odpowiedź: Dynamo Kijów został usunięty z pierwszego koszyka
DKD-V

Niedługo po wypadku samolot został naprawiony na koszt Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, przy pomocy mechaników 2 pułku lotniczego z Mieczysławem Działowskim na czele. 7 września 1930 roku DKD-V pilotowany przez sierż. S. Działowskiego wziął udział w organizowanym przez Aeroklub Akademicki w Krakowie II Locie Południowo-Zachodniej Polski. Uczestniczyło w nim dziewięć samolotów, a program obejmował m.in. lot okrężny na trasie Kraków – Nowy Targ – Katowice – Częstochowa – Kraków, próbę prędkości wznoszenia w ciągu 15 minut i próbę lądowania. Samolot Działowskich zajął w zawodach 3. miejsce z notą 146 punktów, ulegając PZL.5 (2. miejsce, 153 punkty) i RWD-2 (1. miejsce, 166 punktów). Działowski otrzymał też ⅓ nagrody Wojewódzkiego Komitetu LOPP w Kielcach w wysokości 600 zł dla konstruktora polskiego samolotu za największą sprawność (dzieląc ją po równo z konstruktorami RWD i Sido S-1).

Pytanie: Jaka organizacja zapłaciła za powypadkową naprawę DKD-V?
Odpowiedź: Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej

Pytanie: Jacy specjaliści pomagali w naprawie DKD-V?
Odpowiedź: mechaników 2 pułku lotniczego z Mieczysławem Działowskim na czele

Pytanie: W jakim wydarzeniu uczestniczył ten samolot we wrześniu 1930?
Odpowiedź: II Locie Południowo-Zachodniej Polski

Pytanie: Jakie przykładowe konkurencje znalazły się w programie II Lotu Południowo-Zachodniej Polski?
Odpowiedź: lot okrężny na trasie Kraków – Nowy Targ – Katowice – Częstochowa – Kraków, próbę prędkości wznoszenia w ciągu 15 minut i próbę lądowania
Ryszard Siwiec

5 maja 2012 przy Stadionie Narodowym w Warszawie, w obecności ambasador Republiki Czeskiej, odsłonięto obelisk ku czci Ryszarda Siwca. Stela z ciemnoszarego kamienia autorstwa Marka Moderaua jest kopią obelisku z Pragi. Pomnik warszawski stoi przy ulicy noszącej imię Ryszarda Siwca. Wcześniej przy wejściu na zburzony Stadion Dziesięciolecia znajdowała się tablica upamiętniająca samospalenie wmurowana z inicjatywy „Tygodnika Solidarność”. 12 września 2020 odsłonięto tablicę pamiątkową przy ul. Lewickiego 45 we Lwowie. W Pradze jednej z ulic nadano nazwę Siwiecova. Mieści się przy niej Instytut Badania Reżimów Totalitarnych, przed którym stoi obelisk upamiętniający Ryszarda Siwca.

Pytanie: Jaką osobę miał sławić obelisk w Warszawie?
Odpowiedź: Ryszarda Siwca

Pytanie: Kiedy ukazano obelisk sławiący Ryszarda Siwca?
Odpowiedź: 5 maja 2012

Pytanie: Kto jest autorem wykonania obelisku?
Odpowiedź: Marka Moderaua

Pytanie: W jakim mieście znajduje się taki sam obelisk jak w Warszawie?
Odpowiedź: Pragi

Pytanie: W jaki sposób poniósł śmierć Siwiec?
Odpowiedź: samospalenie
Zabójstwo Bohdana Piaseckiego

Pomimo że wiele wskazywało na współpracę Ignacego Ekerlinga z porywaczami, władze nie poczyniły przeciwko niemu żadnych kroków. Podejrzeń nie wzbudziło także, że wysłał on bagaże za granicę i sprzedał mieszkanie, a w marcu 1957 odebrał paszport. Następnie 4 kwietnia wyjechał z Warszawy, udając się do Zebrzydowic z zamiarem opuszczenia kraju. Jedynie z powodu interwencji Bolesława Piaseckiego (którego początkowo poinformowano, że Ekerling jedzie do Szczecina) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, Ekerlingowi uniemożliwiono przekroczenie granicy. Nie został on jednak aresztowany. Powrócił do Warszawy, gdzie przez prawie rok (do 1 kwietnia 1958) przebywał na wolności. Dalej pracował w Miejskim Przedsiębiorstwie Taksówkowym i otrzymał większe mieszkanie służbowe, niż zajmował uprzednio. Co było szczególnie zaskakujące, wniosek o przydział lokum zgłosił nie do zakładu, w którym był zatrudniony, lecz do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Jak podaje Raina, sprawę mieszkania uzgadniał z funkcjonariuszem, który brał udział w śledztwie w sprawie porwania Bohdana Piaseckiego.

Pytanie: Kiedy Ekerling wyruszył żeby wyjechać z Polski?
Odpowiedź: 1957 odebrał paszport. Następnie 4 kwietnia

Pytanie: Czy udało mu się uciec z kraju?
Odpowiedź: Ekerlingowi uniemożliwiono przekroczenie granicy

Pytanie: Gdzie był zatrudniony?
Odpowiedź: w Miejskim Przedsiębiorstwie Taksówkowym

Pytanie: Czy prośbę o większe mieszkanie służbowe skierował do swojego pracodawcy?
Odpowiedź: wniosek o przydział lokum zgłosił nie do zakładu, w którym był zatrudniony
Zabójstwo Bohdana Piaseckiego

Wiosną 1958 nastąpiła intensyfikacja śledztwa w sprawie porwania, spowodowana zmianą prokuratora prowadzącego. 1 kwietnia aresztowano Ignacego Ekerlinga, czego skutkiem było uzyskanie dalszych obciążających go dowodów. W trakcie rewizji w jego mieszkaniu odkryto zapiski aresztowanego. Zawierały one dane osób zamieszkałych w domach, w których porywacze pozostawiali wskazówki dla współpracowników Bolesława Piaseckiego co do miejsca przetrzymywania jego syna. Z wszystkimi tymi osobami Ekerling utrzymywał bliską znajomość. Byli to: Zygmunt Rodziewicz, zamieszkały przy al. Na Skarpie 65, oraz Szyja Szewc, mieszkający przy ul. Jakubowskiej 16. W notatniku Ekerlinga znaleziono także dane znajomych mu pracowników SB: Jana Kossowskiego, Toruńczyka i Kostańskiego. Jak się później okazało, ci trzej i wymienieni wcześniej tuż po zabójstwie Bohdana Piaseckiego wyjechali do Izraela.

Pytanie: Co odkryto podczas rewizji mieszkania Ekerlinga?
Odpowiedź: zapiski aresztowanego

Pytanie: Kogo aresztowano w sprawie morderstwa Bohdana Piaseckiego?
Odpowiedź: Ignacego Ekerlinga

Pytanie: W czyich domach znaleziono wskazówki dot. miejsca przetrzymywania Piaseckiego?
Odpowiedź: Zygmunt Rodziewicz, zamieszkały przy al. Na Skarpie 65, oraz Szyja Szewc
Akcja „Kutschera”

Nieregularność godzin powrotu Kutschery do domu wykluczyła przeprowadzenie akcji po południu. Postanowiono przeprowadzić ją w godzinach rannych, kiedy ok. godz. 9:00 w drodze do pracy generał będzie przejeżdżał krótki odcinek Alej Ujazdowskich do siedziby Dowództwa Policji i SS. Odmierzona krokami odległość pomiędzy tymi dwoma budynkami wynosiła tylko 140 metrów. Z powodu niewielkiego ruchu przechodniów oraz bliskiej odległości od siedzib Gestapo i Ordnungspolizei w alei J. Ch. Szucha oraz Kriminalpolizei (Kripo) w Alejach Ujazdowskich 7/9 zrezygnowano z przeprowadzenia zamachu przed domem Kutschery w al. Róż 2. Z kolei przeprowadzenie ataku pod siedzibą SS – co zaproponował „Lot” – wiązało się ze zwiększonym ryzykiem strat w przypadku przedłużającej się walki z ochroną pałacyku oraz spieszącymi jej z pomocą żołnierzami niemieckimi i policją, stacjonującymi w tej części miasta (m.in. dwa bataliony policji były skoszarowane w domu poselskim przy ul. Wiejskiej), a także stałymi patrolami pieszymi i zmotoryzowanymi oraz agentami niemieckiej służby bezpieczeństwa stale przemierzającymi trasę aleja Szucha – plac Trzech Krzyży. Tam Kutschera mógł też łatwiej przedostać się do budynku i zniknąć z pola ostrzału. Samochód z generałem musiał być zatem zatrzymany i zablokowany jeszcze na jezdni Alej Ujazdowskich, przed wykonaniem manewru skrętu w lewo i przejechaniem przez tory tramwajowe, chodnik i dalej, za ogrodzenie siedziby Dowództwa SS.

Pytanie: Dlaczego akcja nie mogła odbyć się w godzinach popołudniowych?
Odpowiedź: Nieregularność godzin powrotu Kutschery do domu

Pytanie: Gdzie mieszkał Kutschera?
Odpowiedź: Alej Ujazdowskich

Pytanie: Na jakiej ulicy ostatecznie planowano zatrzymać pojazd z Kutscherą?
Odpowiedź: al. Róż 2
Długość geograficzna

W odróżnieniu od szerokości geograficznej, której naturalnym punktem zerowym, czyli punktem odniesienia, jest równik, dla długości geograficznej taki punkt nie istnieje. Zatem południk odniesienia, południk zerowy, musi być wybrany umownie. Częstą praktyką było uznawanie południka przechodzącego przez stolicę kraju, z którego wywodził się obserwator, za południk odniesienia. Brytyjscy kartografowie od dawna używali południka przechodzącego przez Greenwich w Londynie, ale w użyciu były jeszcze inne umowne "południki zerowe", przechodzące przez np. El Hierro, Rzym, Kopenhagę, Jerozolimę, Petersburg, Pizę, Paryż, Filadelfię czy Waszyngton. W 1884 w Waszyngtonie odbyła się międzynarodowa konferencja (International Meridian Conference), która zaakceptowała południk Greenwich jako uniwersalny południk zerowy.

Pytanie: Czym jest równik?
Odpowiedź: szerokości geograficznej, której naturalnym punktem zerowym, czyli punktem odniesienia, jest równik

Pytanie: Czy istnieje punkt odniesienia dla długości geograficznej?
Odpowiedź: dla długości geograficznej taki punkt nie istnieje

Pytanie: W jakim mieście znajduje się południk Greenwich?
Odpowiedź: w Londynie

Pytanie: Przez jakie tereny przechodziły "umowne południki"?
Odpowiedź: El Hierro, Rzym, Kopenhagę, Jerozolimę, Petersburg, Pizę, Paryż, Filadelfię czy Waszyngton
Długość geograficzna

Poprzez porównanie względnych pozycji Księżyca i Marsa z ich oczekiwanymi pozycjami, Vespucci mógł z grubsza oszacować swoje położenie względem długości geograficznej. Jednak jego metoda miała kilka ograniczeń: po pierwsze, wymagała wystąpienia specyficznego zjawiska astronomicznego (w tym wypadku, przejścia Marsa w tej samej rektascensji co Księżyc) i obserwator musiał porównać obserwacje z danymi z almanachu. Trzeba było również znać dokładny czas, a to było trudne do ustalenia w dalekich krajach; dodatkowo metoda wymagała stabilnej platformy obserwacyjnej, o którą trudno na statku kołyszącym się na morzu.

Pytanie: W jaki sposób Vespucci był w stanie ustalić orientacyjnie swoje umiejscowienie w odniesieniu do długości geograficznej?
Odpowiedź: Poprzez porównanie względnych pozycji Księżyca i Marsa z ich oczekiwanymi pozycjami

Pytanie: Jakie były słabe strony metody opracowanej przez Vespucciego?
Odpowiedź: po pierwsze, wymagała wystąpienia specyficznego zjawiska astronomicznego (w tym wypadku, przejścia Marsa w tej samej rektascensji co Księżyc) i obserwator musiał porównać obserwacje z danymi z almanachu. Trzeba było również znać dokładny czas, a to było trudne do ustalenia w dalekich krajach; dodatkowo metoda wymagała stabilnej platformy obserwacyjnej, o którą trudno na statku kołyszącym się na morzu

Pytanie: Jakie zjawisko astronomiczne musiało zajść, aby metoda Vespucciego mogła być efektywna?
Odpowiedź: przejścia Marsa w tej samej rektascensji co Księżyc

Pytanie: Dlaczego znajmość dokładnego czasu była potencjalną słabością metody opracowanej przez Vespucciego?
Odpowiedź: było trudne do ustalenia w dalekich krajach