the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Spider-Man

Na łamach komiksów opisujących przygody Spider-Mana przez lata pojawiła się ogromna ilość superzłoczyńców, którzy w większości, podobnie jak człowiek pająk, uzyskali swoje niezwykłe zdolności w wyniku wypadków przy różnego rodzaju eksperymentach naukowych. W galerii jego przeciwników pojawiali się także zwykli bandyci, szaleni naukowcy, szefowie świata przestępczego, a nawet stworzenia pochodzenia pozaziemskiego, a także, z uwagi na przenikanie się światów bohaterów komiksów firmy Marvel, negatywne postacie kojarzone z innymi superbohaterami uniwersum Marvela.

Pytanie: W jaki sposób większość złoczyńców rywalizujących ze Spider-Manem zdobyła swoje supermoce?
Odpowiedź: w wyniku wypadków przy różnego rodzaju eksperymentach naukowych

Pytanie: Jakie złe postaci pojawiają się w komiksach o Spider-Manie, poza superzłoczyńcami?
Odpowiedź: zwykli bandyci, szaleni naukowcy, szefowie świata przestępczego, a nawet stworzenia pochodzenia pozaziemskiego, a także, z uwagi na przenikanie się światów bohaterów komiksów firmy Marvel, negatywne postacie kojarzone z innymi superbohaterami uniwersum Marvela

Pytanie: Czy Spider-Man zdobył swoje moce z powodu wypadku podczas eksperymentu naukowego?
Odpowiedź: Na łamach komiksów opisujących przygody Spider-Mana przez lata pojawiła się ogromna ilość superzłoczyńców, którzy w większości, podobnie jak człowiek pająk, uzyskali swoje niezwykłe zdolności w wyniku wypadków przy różnego rodzaju eksperymentach naukowych

Pytanie: Dlaczego w komiksach o Spider-Manie pojawiają się złoczyńcy występujący oryginalnie w innych światach uniwersum Marvela?
Odpowiedź: z uwagi na przenikanie się światów bohaterów komiksów firmy Marvel
Antyklerykalna kampania rządu Burundi (1977–1987)

Burundi, podobnie jak sąsiednia Rwanda, uzyskało niepodległość 1 lipca 1962 roku. Brzemienny wpływ na losy obu państw wywarł narastający antagonizm pomiędzy zajmującą tradycyjnie wyższą pozycję społeczną mniejszością Tutsi a dominującymi liczebnie Hutu. W Rwandzie narastające napięcia na tle etnicznym doprowadziły ostatecznie do wybuchu krwawego powstania ludowego (1959–1962), które przyniosło obalenie tamtejszej monarchii Tutsi oraz utworzenie całkowicie zdominowanej przez Hutu republiki. Z kolei Burundi, gdzie hierarchia społeczna oraz podziały etniczne były o wiele mniej sztywne i znacznie bardziej skomplikowane, rozpoczęło niepodległy byt jako monarchia konstytucyjna, w której duże wpływy zachowali Tutsi. Pod wpływem szeregu czynników relacje pomiędzy obiema grupami etnicznymi szybko uległy jednak gwałtownemu pogorszeniu. Nieudany zamach stanu, przeprowadzony przez grupę oficerów Hutu w październiku 1965, umożliwił kontrolowanej przez Tutsi armii zdobycie dominującego wpływu na sprawy państwa. Po kilkumiesięcznym okresie trudnej koabitacji wojsko obaliło monarchię i proklamowało powstanie tzw. Pierwszej Republiki (28 listopada 1966). Na czele państwa stanął dotychczasowy premier i minister obrony – kapitan Michel Micombero (Tutsi-Hima).

Pytanie: Jakie wydarzenia spowodowały powstanie ludowe, które miało miejsce w Rwandzie, w latach 1959-1962?
Odpowiedź: narastające napięcia na tle etnicznym

Pytanie: Jakie były skutki powstania ludowego w Rwandzie?
Odpowiedź: obalenie tamtejszej monarchii Tutsi oraz utworzenie całkowicie zdominowanej przez Hutu republiki

Pytanie: Jakie były skutki zamachu stanu, który odbył się w październiku 1965 roku?
Odpowiedź: umożliwił kontrolowanej przez Tutsi armii zdobycie dominującego wpływu na sprawy państwa

Pytanie: Czy napięcia pomiędzy Tutsi a Hutu miały wpływ na sytuację w Burundi i Rwandzie?
Odpowiedź: Brzemienny wpływ na losy obu państw wywarł narastający antagonizm pomiędzy zajmującą tradycyjnie wyższą pozycję społeczną mniejszością Tutsi a dominującymi liczebnie Hutu
Tosa (1921)

„Tosa” została wyprowadzona z Kure 3 lutego na zatokę Saiki w kanale Bungo. 6 lutego okręt został przeholowany z zatoki w celu przeprowadzenia na miejsce planowanego zatopienia. Jednak nadciągający silny sztorm uniemożliwił realizację tych planów i jednostki zawróciły. Drugą próbę rozpoczęto 8 lutego o 10.00. Na okręt załadowano dwa pociski kal. 360 mm, które umieszczono wewnątrz podwójnego dna. Dwa pojemniki, zawierające 30 kg szimozy w każdym, umieszczono w maszynowni na lewej burcie. Miały być zdetonowane przy użyciu elektrycznych zapalników, ale wyposażono je także w zapalniki zegarowe. Ładunki zostały zdetonowane 8 lutego, ale zawiodły. Następnego dnia wysłano ludzi na pokład, gdzie około 01.25 otworzyli sześć kingstonów w maszynowni. Wkrótce potem „Tosa” zaczęła tonąć rufą i na prawą burtę. Do 03.50 przechył zwiększył się i okręt zatonął do 07.00. „Tosa” była dziesiątym i ostatnim japońskim ciężkim okrętem, który został zatopiony lub zezłomowany w ramach ustaleń traktatu waszyngtońskiego.

Pytanie: Dlaczego "Tosa" nie została zatopiona podczas pierwszej próby?
Odpowiedź: nadciągający silny sztorm uniemożliwił realizację tych planów i jednostki zawróciły

Pytanie: Z jakiego powodu nie została zatopiona 8.02.?
Odpowiedź: Ładunki zostały zdetonowane 8 lutego, ale zawiodły

Pytanie: Dlaczego zdecydowano się na zatopienie tej jednostki?
Odpowiedź: w ramach ustaleń traktatu waszyngtońskiego

Pytanie: W jaki sposób planowo miały zostać zdetonowane pojemniki z materiałem wybuchowym?
Odpowiedź: przy użyciu elektrycznych zapalników

Pytanie: Ilu ciężkich okrętów pozbyła się Japonia, wypełniając postanowienia traktatu waszyngtońskiego?
Odpowiedź: dziesiątym
Papuga maskareńska

Wcześni autorzy donosili o tym, jakoby papugi maskareńskie miały występować na Madagaskarze, przez co francuski przyrodnik i ornitolog René Lesson ukuł młodszy synonim Mascarinus madagascariensis w 1831. Nowa nazwa rodzajowa przyjęła się, a gdy Tommaso Salvadori połączył ją z uprzednim epitetem gatunkowym, nazwa naukowa tego gatunku stała się tautonimem (obydwie jej części były identyczne). Lesson przypisywał również papugi z rodzajów Tanygnathus i Psittacula do Mascarinus, ale nie zaakceptowali tego późniejsi autorzy. Następnego roku niemiecki herpetolog Johann Georg Wagler stworzył dla papugi maskareńskiej i papuzicy małej (Coracopsis nigra) rodzaj Coracopsis. Angielski zoolog William Alexander Forbes, będąc przekonanym, że mascarinus to niepoprawny epitet gatunkowy, nadał papudze maskareńskiej w 1879 nazwę Mascarinus duboisi, na cześć belgijskiego przyrodnika Dubois. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny w 2016 zmienił nazwę naukową z M. mascarin na M. mascarinus, przywracając oryginalny zapis, podobnie zmieniły się niektóre inne epitety gatunkowe Linneusza.

Pytanie: Czym charakteryzuje się tautonim?
Odpowiedź: obydwie jej części były identyczne

Pytanie: Jak brzmi łacińska nazwa papuzicy małej?
Odpowiedź: Coracopsis nigra

Pytanie: Kogo miała honorować nazwa Mascarinus duboisi?
Odpowiedź: Dubois

Pytanie: Z czego wynikał pomysł Lessona na nazwę tego gatunku?
Odpowiedź: Wcześni autorzy donosili o tym, jakoby papugi maskareńskie miały występować na Madagaskarze

Pytanie: Czy Wagler zaliczył papugę maskareńską i papuzicę małą do jednego rodzaju?
Odpowiedź: Wagler stworzył dla papugi maskareńskiej i papuzicy małej (Coracopsis nigra) rodzaj Coracopsis
Papuga maskareńska

Z ośmiu papug endemicznych dla Maskarenów jedynie aleksandretta krótkosterna (Psittacula echo) dotrwała czasów współczesnych. Pozostałe wymarły najprawdopodobniej wskutek połączenia nadmiernego odłowu z wylesianiem. Przyczyna i dokładny moment wymarcia papugi maskareńskiej są niejasne. W 1834 niemiecki zoolog Carl Wilhelm Hahn opublikował często cytowany opis żywej papugi maskareńskiej w posiadaniu Maksymiliana I Józefa Wittelsbacha. Ptak musiał być wówczas bardzo stary; według Hahna istniała również ilustracja przedstawiająca tego osobnika. IUCN uznaje informacje z 1834 jako ostatnie stwierdzenie tego gatunku.

Pytanie: Czy aleksandretta krótkosterna jest gatunkiem aktualnie wymarłym?
Odpowiedź: jedynie aleksandretta krótkosterna (Psittacula echo) dotrwała czasów współczesnych

Pytanie: Co, jak się wydaje, przyczyniło się do wymarcia gatunków papug endemicznych dla Maskarenów?
Odpowiedź: nadmiernego odłowu z wylesianiem

Pytanie: Czy IUCN uznaje, że po 1834 roku odnotowywano jeszcze papugi maskareńskie?
Odpowiedź: IUCN uznaje informacje z 1834 jako ostatnie stwierdzenie tego gatunku
Argentyna

Przed przybyciem Europejczyków w 1516 r. terenami obecnej Argentyny władali Indianie. W 1536 Hiszpan Pedro de Mendoza założył Buenos Aires. Do 1776 r. ziemie te leżały w obrębie wicekrólestwa Peru, a następnie weszły w skład wydzielonego wicekrólestwa La Platy ze stolicą w Buenos Aires. W 1806 r. Buenos Aires zostało zaatakowane przez flotę brytyjską. Najeźdźcy zdobyli miasto, jednakże wkrótce zostali pokonani przez armię obywatelską. W 1810 r. antyhiszpańskie powstanie Kreolów obaliło wicekróla. Odtąd 25 maja obchodzone jest święto narodowe – na cześć rewolucji z 1810 r. W walkach, w których w latach 1814–1815 siłami argentyńskimi dowodził generał José de San Martín, wojska hiszpańskie zostały wyparte z kraju. 9 lipca 1816 r. kongres przedstawicieli prowincji proklamował w San Miguel de Tucumán niepodległość Zjednoczonych Prowincji La Plata. Rocznice tego dnia są obchodzone jako święto niepodległości. W latach 1835–1852 władzę dyktatorską w Argentynie sprawował generał Juan Manuel de Rosas, obalony w wyniku przewrotu generała Justo Urquizy, który, po wprowadzeniu w 1853 r. systemu federalnego, został w 1854 r. pierwszym prezydentem Konfederacji La Platy. Tymczasową stolicą było Buenos Aires. W latach 1878–1881 wojska argentyńskie, dowodzone przez generała Julio Argentino Roca, włączyły do Argentyny wschodnią Patagonię. Zachodnią część regionu anektowało Chile w porozumieniu z Argentyną na mocy traktatu z Buenos Aires (1881 rok).

Pytanie: Jaki lud pierwotnie zamieszkiwał Argentynę? 
Odpowiedź: Indianie

Pytanie: Człowiek jakiej narodowości założył Buenos Aires?
Odpowiedź: Hiszpan

Pytanie: Jaki kraj napadł w 1806 roku Buenos Aires?
Odpowiedź: brytyjską

Pytanie: Kto został obalony podczas powstania Kreolów?
Odpowiedź: wicekróla
Argentyna

W Argentynie istnieje liczna i dobrze zorganizowana Polonia, której korzenie sięgają XIX wieku. Pierwsi Polacy pojawili się ok. 1812 r., w początkowym okresie walk niepodległościowych w Argentynie. Następne grupy Polaków napłynęły po powstaniu listopadowym i styczniowym. Pod koniec XIX wieku zaczęła przybywać emigracja zarobkowa, zwłaszcza chłopska, z terenów wschodniej Małopolski; osiadła głównie w prowincji Misiones, gdzie 1897 r. założono osadę Apóstoles. Po 1905 r. napłynęły nieco liczniej grupy robotników. Po I wojnie światowej liczba przybyszów z Polski do Argentyny narastała, a sama Argentyna stała się drugim po Kanadzie krajem, do którego kierowała się w tym czasie zamorska emigracja z Polski, a pierwszym wśród krajów Ameryki Łacińskiej. W 1929 r. liczba Polaków w Argentynie wynosiła ok. 25 tys., a w 1939 – ok. 120 tysięcy. Pierwsze polskie stowarzyszenie w Argentynie założono ok. 1890 r. (Towarzystwo Demokratyczne Polskie) w Buenos Aires w 1913 r. zaczęło się ukazywać pierwsze polskie pismo Echo Polskie. W latach 1914–1929 rozwinęło się życie organizacyjne tamtejszej Polonii. W 1934 r. powstał Instytut Kultury Argentyńsko – Polskiej. W okresie II wojny światowej w Argentynie przebywało ok. 200 tys. Polaków, zaś obecnie Polonię szacuje się na ponad 200 tys., przy czym liczbę osób pochodzenia polskiego szacuje się na ok. 450 tysięcy (znaczna część uległa całkowitej asymilacji). Największe skupiska Polonii zamieszkują prowincje: Buenos Aires (pod Buenos Aires znajduje się założona przez polskich emigrantów miejscowość Maciaszkowo), Misiones oraz Córdoba. Wkład Polaków w budowę państwa argentyńskiego został doceniony w 1995 r. świętem narodowym na ich cześć. Argentyna jest jedynym państwem, w którym obchodzony jest 8 czerwca Dzień Polskiego Osadnika (hiszp. „Día del Colono Polaco”). Dzień ten upamiętnia przybycie pierwszych Polaków do Argentyny na początku czerwca 1897 roku. Z tej okazji w Buenos Aires, pod auspicjami Ambasady Polski, Związku Polaków, organizacji: la Asociación Cultural Argentino Polaca oraz la Fundación Argentina, odbywa się tydzień imprez kulturalnych poświęconych Polsce i Polakom.

Pytanie: Czy w tym państwie mieszka dużo osób polskiego pochodzenia?
Odpowiedź: W Argentynie istnieje liczna i dobrze zorganizowana Polonia

Pytanie: Gdzie w tym państwie mieszka najwięcej osób czujących się związanymi z Polską?
Odpowiedź: prowincje: Buenos Aires (pod Buenos Aires znajduje się założona przez polskich emigrantów miejscowość Maciaszkowo), Misiones oraz Córdoba

Pytanie: Kiedy w tym kraju obchodzi się Dzień Polskiego Osadnika?
Odpowiedź: 8 czerwca

Pytanie: Jakie wydarzenie upamiętnia Dzień Polskiego Osadnika?
Odpowiedź: przybycie pierwszych Polaków do Argentyny na początku czerwca 1897 roku

Pytanie: W jaki sposób obchodzi się tam Dzień Polskiego Osadnika?
Odpowiedź: w Buenos Aires, pod auspicjami Ambasady Polski, Związku Polaków, organizacji: la Asociación Cultural Argentino Polaca oraz la Fundación Argentina, odbywa się tydzień imprez kulturalnych poświęconych Polsce i Polakom
Wiktoria Hanowerska

Wiktoria mierzyła 149 cm wzrostu. Poślubiła księcia Alberta 10 lutego 1840 r. w Kaplicy Królewskiej w St. James’s Palace. Albert stał się znany jako książę-małżonek, chociaż tytuł ten formalnie uzyskał dopiero w 1857 r. Nie otrzymał nigdy żadnego parowskiego tytułu. Albert i Wiktoria tworzyli szczęśliwe, zgodne i kochające się małżeństwo. Książę-małżonek był nie tylko towarzyszem życia królowej, ale wywierał także wielki wpływ na życie polityczne Wielkiej Brytanii. Rychło stał się dla Wiktorii ważniejszym politycznym doradcą niż premier Melbourne.

Pytanie: Kiedy odbył się ślub Wiktorii z Albertem?
Odpowiedź: 10 lutego 1840 r.

Pytanie: W którym roku nadano Albertowi tytuł książę-małżonek?
Odpowiedź: 1857

Pytanie: Czy Albert miał wpływ na politykę Wielkiej Brytanii?
Odpowiedź: Książę-małżonek był nie tylko towarzyszem życia królowej, ale wywierał także wielki wpływ na życie polityczne Wielkiej Brytanii

Pytanie: Kto piastował stanowisko premiera Wielkiej Brytanii? 
Odpowiedź: Melbourne

Pytanie: Jak wysoka była królowa Wiktoria?
Odpowiedź: 149 cm
Wiktoria Hanowerska

24 maja 1837 r. Wiktoria ukończyła 18 lat, co oznaczało, że regencja nie będzie konieczna (życzenie Wilhelma IV spełniło się). Niecały miesiąc później Wiktoria została obudzona przez matkę, która zakomunikowała jej, że 12 minut po 2 nad ranem, 20 czerwca 1837 r., na niewydolność serca zmarł w wieku 72 lat król Wilhelm IV. Wiktoria została wówczas królową Wielkiej Brytanii. Nie wiedziałam, że jestem tak blisko tronu – powie młoda królowa. Wraz z jej wstąpieniem na tron rozpadła się istniejąca od 1714 r. personalna unia brytyjsko-hanowerska.

Pytanie: Co zakończyło się z chwilą, gdy korona Wielkiej Brytanii przypadła Wiktorii?
Odpowiedź: personalna unia brytyjsko-hanowerska

Pytanie: Jaki charakter miała unia brytyjsko-hanowerska, która trwała od 1714 roku?
Odpowiedź: personalna

Pytanie: Ile lat, u schyłku panowania Wilhelma IV, musiał ukończyć dziedzic tronu, by móc rozpocząć samodzielne rządy?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Po kim królowa Wiktoria odziedziczyła tron?
Odpowiedź: Wilhelm IV
Bastian Schweinsteiger

W 2004 roku Schweinsteiger rozegrał siedem meczów i strzelił dwie bramki dla reprezentacji Niemiec do lat 21, z którą wystąpił na mistrzostwach Europy juniorów. W dorosłej kadrze zadebiutował 6 czerwca tego samego roku w przegranym 2:0 towarzyskim spotkaniu przeciwko Węgrom. Następnie Niemiec razem z drużyną narodową pojechał na Euro 2004, na których podopieczni Rudiego Völlera zostali wyeliminowani już w rundzie grupowej. Pierwsze dwa gole dla reprezentacji swojego kraju Schweinsteiger zdobył 8 czerwca 2005 roku w zremisowanym 2:2 towarzyskim pojedynku z Rosją. Następnie wpisywał się na listę strzelców w dwóch meczach Pucharu Konfederacji – zwycięskim 3:0 z Tunezją oraz wygranym 4:3 przeciwko Meksykowi, który zadecydował o zdobyciu przez Niemców trzeciego miejsca.

Pytanie: W ilu spotkaniach w 2004 roku brał udział Schweinsteiger?
Odpowiedź: siedem

Pytanie: Jakiej narodowości jest Schweinsteiger? 
Odpowiedź: Niemiec

Pytanie: Kiedy Schweinsteiger strzelił pierwsze bramki dla reprezentacji Niemiec? 
Odpowiedź: 8 czerwca 2005 roku

Pytanie: Jaki był wynik meczu Rosji z Niemcami 8 czerwca 2005 roku?
Odpowiedź: 2:2
Margot Robbie

Kolejny film z Robbie pojawił się w 2015 roku. W Suite Francaise wystąpiła u boku Michelle Williams i Kristin Scott Thomas. Kolejny w dorobku, był film Z jak Zachariasz, gdzie Robbie zagrała główną rolę. Film zebrał pozytywne opinie krytyków, wyszczególniając bardzo dobrą rolę Margot Robbie. W tym samym roku odbyła się premiera filmu Focus opowiadającego o profesjonalnym oszuście, który zaczyna uczyć fachu młodą dziewczynę. Scenariusz został napisany z myślą o Ryanie Goslingu i Emmie Stone, jednak oboje odrzucili propozycję zagrania w filmie. Główne role otrzymali zatem Will Smith i Margot Robbie. Film otrzymał przeciętne recenzje, głównie z powodu fabuły, jednak krytycy pozytywnie ocenili grę aktorską Robbie i Smitha. W filmie The Big Short, Margot zagrała gościnnie samą siebie.

Pytanie: Jaką rolę miała Robbie w filmie "Z jak Zachariasz"?
Odpowiedź: główną

Pytanie: Jacy aktorzy zagrali główne role w filmie "Focus"?
Odpowiedź: Will Smith i Margot Robbie

Pytanie: Jacy aktorzy byli proszeni o zagranie w filmie "Focus"?
Odpowiedź: Ryanie Goslingu i Emmie Stone
LeBron James

Po pierwszym sezonie otrzymał nagrodę dla najlepszego debiutanta, a w następnych sezonach tytuły MVP meczu gwiazd (dwukrotnie: 2006, 2008) oraz najważniejszą nagrodę indywidualną – NBA MVP w 2009, 2010, 2012 oraz w 2013. W 2006 oraz od 2008 do 2017 wybierany do pierwszej piątki ligi. W 2008 został królem strzelców NBA. Corocznie od 2005 wybierany do spotkań gwiazd NBA. Doprowadził Cleveland Cavaliers do play-offów w latach 2006-2010. W 2007 prowadzona przez niego drużyna awansowała do finałów konferencji pierwszy raz od 1992, a następnie do finału ligi – pierwszy raz w historii klubu.

Pytanie: W jakich latach zdobywał wyróżnienie NBA MVP?
Odpowiedź: 2009, 2010, 2012 oraz w 2013

Pytanie: Co spektakularnego osiągnął zespół, który prowadził w 2007 r.?
Odpowiedź: awansowała do finałów konferencji pierwszy raz od 1992, a następnie do finału ligi – pierwszy raz w historii klubu

Pytanie: W którym roku został najlepszym strzelcem ligii?
Odpowiedź: 2008
Władysław Pasikowski

Niepowodzenie Reichu (2001), odczytywanego jako niezamierzona parodia poprzednich filmów Pasikowskiego, skłoniło reżysera do okresowego wycofania się z reżyserii filmów kinowych. W latach 2004–2008 Pasikowski odpowiadał za reżyserię serialu telewizyjnego Glina, współtworzył również scenariusz do Katynia (2007) Andrzeja Wajdy oraz Hansa Klossa. Stawki większej niż śmierć (2012) Patryka Vegi. Do głównego nurtu kina powrócił za sprawą skandalizującego dreszczowca Pokłosie (2011), którego bohaterowie – dwaj bracia – odkrywają tajemnicę mordu dokonanego przed laty na Żydach w prowincjonalnej miejscowości. Pokłosie oskarżano o rażącą jednoznaczność oraz kiczowaty finał, jednak film zwrócił uwagę na nagłośniony już przedtem przypadek pogromu w Jedwabnem. Jack Strong (2014), uwiarygodniona przez rolę Marcina Dorocińskiego biografia Ryszarda Kuklińskiego, która została utrzymana w tonacji dreszczowca politycznego, zapewniła Pasikowskiemu kolejną nagrodę za reżyserię.

Pytanie: Odbiór jakiego filmu spowodował, że postanowił wycofać się na trochę z reżyserii?
Odpowiedź: Reichu

Pytanie: W jaki sposób zinterpretowany został Reich?
Odpowiedź: jako niezamierzona parodia poprzednich filmów Pasikowskiego

Pytanie: Czy reżyserował również seriale?
Odpowiedź: Pasikowski odpowiadał za reżyserię serialu telewizyjnego Glina

Pytanie: Jaki jest zarys fabuły Pokłosia?
Odpowiedź: dwaj bracia – odkrywają tajemnicę mordu dokonanego przed laty na Żydach w prowincjonalnej miejscowości

Pytanie: O historię czyjego życia oparty jest scenariusz Jacka Stronga?
Odpowiedź: Ryszarda Kuklińskiego
Kate Winslet

Przełom nastąpił w 1994 roku gdy po raz pierwszy wystąpiła na dużym ekranie w obrazie Niebiańskie stworzenia w reżyserii Petera Jacksona, wybrał ją on spośród innych 175 dziewcząt. Popularność przyniosła jej drugoplanowa rola w filmie Rozważna i romantyczna Anga Lee (1995), za którą otrzymała nominację do Oscara. W 1996 pojawiła się w dwóch dramatach z epoki tj. filmie Więzy miłości oraz Hamlet. Jednak szeroką rozpoznawalność zdobyła dzięki roli pierwszoplanowej w filmie Titanic Jamesa Camerona (1997), za którą także nominowano ją do Oscara.

Pytanie: W jakim dziele Winslet zadebiutowała jako aktorka?
Odpowiedź: Niebiańskie stworzenia

Pytanie: W którym roku Winslet zadebiutowała jako aktorka?
Odpowiedź: 1994

Pytanie: Jaką rolę grała Winslet w "Rozważna i romantyczna"?
Odpowiedź: drugoplanowa

Pytanie: Z roli w jakim filmie Winslet jest najbardziej rozpoznawalna? 
Odpowiedź: Titanic
Nawałnik białorzytny

W starszych klasyfikacjach nawałnik białorzytny bywał uznawany za monotypowy, jednak nowsze sugerują, że H. castro obejmuje co najmniej pięć gatunków kryptycznych, występujących na pokrywających się obszarach i różniących się m.in. okresem lęgowym. Pomiędzy populacjami atlantyckimi a pacyficznymi oraz pomiędzy wszystkimi pacyficznymi występują stałe różnice w haplotypie. Nawałniki występujące w Republice Zielonego Przylądka i na Galapagos należą do odrębnych kladów, które oddzieliły się od pozostałych populacji nie później niż 150 000 lat temu. Cztery nawałniki białorzytne złapane w Zatoce Gwinejskiej były znacznie większe i miały w mniejszym stopniu biało zabarwiony kuper, co sugeruje, że należą one do odrębnego, nieopisanego dotąd podgatunku. Niekiedy za podgatunki nawałnika białorzytnego uważa się nawałnika zielonoprzylądkowego oraz nawałnika azorskiego.

Pytanie: Jakie ptaki uznaje się czasami za jego podgatunki?
Odpowiedź: nawałnika zielonoprzylądkowego oraz nawałnika azorskiego

Pytanie: Czy aktualnie wydaje się, że jest on gatunkiem monotypowym?
Odpowiedź: W starszych klasyfikacjach nawałnik białorzytny bywał uznawany za monotypowy, jednak nowsze sugerują, że H. castro obejmuje co najmniej pięć gatunków kryptycznych

Pytanie: Co wyróżniało osobniki, które złapane zostały w Zatoce Gwinejskiej?
Odpowiedź: były znacznie większe i miały w mniejszym stopniu biało zabarwiony kuper

Pytanie: Kiedy linie rozwojowe nawałników występujących na Galapagos i w Republice Zielonego Przylądka oddzieliły się od innych populacji tego gatunku?
Odpowiedź: nie później niż 150 000 lat temu

Pytanie: Czy populacje pacyficzne są jednolite pod każdym względem?
Odpowiedź: Pomiędzy populacjami atlantyckimi a pacyficznymi oraz pomiędzy wszystkimi pacyficznymi występują stałe różnice w haplotypie
Mercedes-Benz 124

Paleta silników w Mercedesie W124 była bogata, począwszy od 2-litrowych czterocylindrowych silników diesla aż po duże jednostki benzynowe V8 (a nawet V12). Istnieją 3 egzemplarze W124 z silnikiem V12 firmy VATH o pojemności 7.2 i mocy 510 KM. Mocniejszy od niego jest tylko egzemplarz przerobiony przez niemieckiego Brabusa – model E V12 7.3 o mocy 530 KM jest najmocniejszym W124 w historii. Żaden z ówczesnych konkurencyjnych producentów nie miał w ofercie tak potężnego silnika, gwarantującego takie osiągi. Jednak wersje te produkowano w małych seriach, a zmiany w jednostkach napędowych szły tak daleko, że podobieństwo z produktem fabrycznym było tylko optyczne.

Pytanie: Jaką moc posiadał silnik V12 VATH?
Odpowiedź: 510 KM

Pytanie: Które miejsce pod kątem mocy silnika posiadał model E V12 7.3 w czasach jego wdrożenia do linii Mercedesa?
Odpowiedź: Żaden z ówczesnych konkurencyjnych producentów nie miał w ofercie tak potężnego silnika

Pytanie: Jaki był najmniejszy silnik w mercedesie W124?
Odpowiedź: 2-litrowych czterocylindrowych silników diesla

Pytanie: Ile wyprodukowano Mercedesów W124 z silnikiem V12?
Odpowiedź: 3