the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Niedokrwistość

Aplazja szpiku wynika ze zwiększenia użycia i obecności środków chemicznych (także niektórych leków) oraz toksycznych w życiu człowieka, czy też po ekspozycji na promieniowanie jonizujące (anemia popromienna). Charakteryzuje się występowaniem we krwi erytrocytów o prawidłowej budowie i zawartości hemoglobiny, lecz stopniowo w coraz mniejszej liczbie.
Niedokrwistość aplastyczna spowodowana jest najczęściej naświetlaniem szpiku kostnego promieniami X lub Gamma, oraz toksycznym uszkodzeniem szpiku przez jady bakteryjne i substancje chemiczne.

Pytanie: Czym charakteryzuje się aplazja szpiku?
Odpowiedź: występowaniem we krwi erytrocytów o prawidłowej budowie i zawartości hemoglobiny, lecz stopniowo w coraz mniejszej liczbie

Pytanie: Jakie typy promieniowania wykorzystuje się przy leczeniu niedokrwistości aplastycznej?
Odpowiedź: X lub Gamma

Pytanie: Jakie czynniki powodują uszkodzenie szpiku kostnego?
Odpowiedź: jady bakteryjne i substancje chemiczne

Pytanie: Czy stosowanie niektórych medykamentów może przyczynić się do wystąpienia aplazji szpiku?
Odpowiedź: Aplazja szpiku wynika ze zwiększenia użycia i obecności środków chemicznych (także niektórych leków)
Niedokrwistość

U dorosłych niedokrwistości z niedoboru żelaza mogą być skutkiem przewlekłego krwawienia, stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza. U kobiet jedną z najczęstszych przyczyn są obfite krwawienia miesięczne. U kobiet po menopauzie i u mężczyzn w piątej dekadzie życia i starszych częstą przyczyną przewlekłego krwawienia mogą być zmiany dysplastyczne w obrębie układu pokarmowego (polipy jelita grubego, nowotwór jelita grubego). Innym częstym miejscem krwawienia są owrzodzenia żołądka i dwunastnicy. Również w tym przypadku należy wykluczyć obecność zmiany o charakterze nowotworowym.

Pytanie: Z czego między innymi mogą wynikać niedokrwistości z niedoboru żelaza u osób dorosłych?
Odpowiedź: przewlekłego krwawienia, stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza. U kobiet jedną z najczęstszych przyczyn są obfite krwawienia miesięczne

Pytanie: Dlaczego przewlekłe krwawienia mogą prowadzić do problemów z niedokrwistością?
Odpowiedź: stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza

Pytanie: Jakiego typu zmiany dysplastyczne mogą powodować przewlekłe krwawienia?
Odpowiedź: polipy jelita grubego, nowotwór jelita grubego
To (powieść)

To, jak wiele innych książek Kinga, zostało przeniesione na mały ekran, w formie dwuodcinkowego serialu w reżyserii Tommy’ego Lee WalLance’a. Scenariusz napisał Lawrence D. Cohen. Pennywise'a zagrał Tim Curry; w role dorosłych przeciwników potwora z Derry wcielili się Richard Thomas (Bill), Harry Anderson (Richie), John Ritter (Ben), Annette O’Toole (Bev), Dennis Christopher (Eddie), Richard Masur (Stan) i Tim Reid (Mike), a jako ich dziecięce odpowiedniki wystąpili Jonathan Brandis, Seth Green, Brandon Crane, Emily Perkins, Adam Faraizl, Ben Heller i Marlon Taylor, a w 2017 powstał pełnometrażowy film na podstawie powieści, w reżyserii Andresa Muschiettiego.

Pytanie: Czy powstał serial ukazujący treść "To" Kinga?
Odpowiedź: w formie dwuodcinkowego serialu

Pytanie: Kto wyreżyserował serial na podstawie powieści Kinga?
Odpowiedź: Tommy’ego Lee WalLance’a

Pytanie: W jaką rolę wcielił się Tim Curry w serialu?
Odpowiedź: Pennywise'a

Pytanie: Kto zagrał Eddiego w serialu?
Odpowiedź: Dennis Christopher

Pytanie: Kiedy nakręcono film "To"?
Odpowiedź: 2017
Facebook

13 listopada 2013 została wydana nowa wersja 3.0 aplikacji Facebook Messenger dla iOS i Androida. Nowa wersja pozwala korzystać z numeru telefonu do wysyłania wiadomości do wszystkich numerów bez konieczności bycia znajomymi na Facebooku. Podobną funkcję ma aplikacja WhatsApp, która została wykupiona za 16 mld dolarów przez Facebooka. Od 2015 wprowadzono możliwość korzystania z aplikacji Facebook Messenger bez rejestracji w serwisie Facebook. Opcja założenia konta w aplikacji bez rejestracji w serwisie Facebook była dostępna do 2019 roku. Pod koniec 2019 r. Facebook zmodyfikował regulamin, zmieniając sposób korzystania z komunikatora i narzucając wymóg posiadania konta w serwisie Facebook przy zakładaniu nowego konta w komunikatorze. Zmiany wprowadzone pod koniec 2019 roku nie dotyczą jedynie tych użytkowników, którzy już posiadają swoje konta w komunikatorze.

Pytanie: Jaką wersje aplikacji Messenger wydano w 2013 roku?
Odpowiedź: 3.0

Pytanie: Dla jakich systemów jest przygotowana aplikacja Facebook Messenger?
Odpowiedź: dla iOS i Androida

Pytanie: Jaka nowość pojawiła się w wersji 3.0 aplikacji Messenger?
Odpowiedź: pozwala korzystać z numeru telefonu do wysyłania wiadomości do wszystkich numerów bez konieczności bycia znajomymi na Facebooku

Pytanie: Czy Facebook kupił aplikację WhatsApp?
Odpowiedź: aplikacja WhatsApp, która została wykupiona za 16 mld dolarów przez Facebooka
Marcin Różalski

W listopadzie 2010 roku podpisał kontrakt z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki na występy w mieszanych sztukach walki (MMA). Zadebiutował 19 marca 2011 roku podczas gali KSW XV w Warszawie, gdy pokonał przez techniczny nokaut Marcina Bartkiewicza (walka została przerwana z powodu rozcięcia na głowie Bartkiewicza). Dwa miesiące później, na KSW XVI Różalski po raz kolejny tryumfował z powodu kontuzji rywala, gdy walczący z nim Rosjanin Siergiej Szemietow doznał urazu ręki. 25 lutego 2012 roku w walce wieczoru na gali KSW XVIII: Unfinished Sympathy przegrał w pierwszej rundzie z Holendrem Valentijnem Overeemem, który na kilka dni przed walką zastąpił kontuzjowanego Jérôme'a Le Bannera. 28 września 2013 roku poddał innego kickboksera Pawła Słowińskiego duszeniem zza pleców w 1. rundzie. 22 marca 2014 roku pokonał Nicka Rossborougha w drugiej rundzie przez techniczny nokaut. 4 października 2014 roku na KSW 28 przegrał przez poddanie z Peterem Grahamem z powodu kontuzji kolana. Przed walką 27 maja 2016 z Mariuszem Pudzianowskim waga Różalskiego wynosiła 114,8 kg.

Pytanie: W którym roku powstała Konfrontacja Sztuk Walki?
Odpowiedź: 2010

Pytanie: W jakim mieście odbyła się gala KSW XV?
Odpowiedź: w Warszawie

Pytanie: Czy Różalski przegrał z Bartkiewiczem?
Odpowiedź: gdy pokonał przez techniczny nokaut Marcina Bartkiewicza

Pytanie: Jakiej kontuzji doznał rosyjski zawodnik?
Odpowiedź: doznał urazu ręki
USS Keokuk (1862)

Jedynym dowódcą był komandor por. (Commander) Alexander Rhind. 11 marca 1863 roku okręt opuścił Nowy Jork i został skierowany do Południowoatlantyckiej Eskadry Blokady (South Atlantic Blockading Squadron) pod Charleston. Po krótkiej naprawie w rejonie Hampton Roads, ponownie wyruszył na południe, osiągając Port Royal 26 marca. 5 marca, przed atakiem na Charleston, „Keokuk” oznaczał bojami głębszy tor wodny przed portem. Pierwszą i ostatnią akcją bojową okrętu był przeprowadzony wspólnie z monitorami atak na forty broniące portu Charleston 7 kwietnia 1863 roku. Atak zakończył się niepowodzeniem z powodu celnego ognia prowadzonego z fortów i wszystkie atakujące okręty zostały uszkodzone. „Keokuk” musiał ominąć uszkodzony monitor „Nahant” i znalazł się w pobliżu fortu Sumter (według różnych relacji, od 550 do 900 jardów), stając się celem ciężkiego ostrzału. Okręt otrzymał około 90 trafień, z tego 19 w okolicy linii wodnej lub poniżej. Jego pancerz okazał się niewystarczający – został wielokrotnie przebity i okręt zaczął nabierać wody. Szesnastu członków załogi łącznie z dowódcą odniosło rany; mimo to, nikt nie zginął na pokładzie. „Keokuk” wycofał się z akcji i zakotwiczył na noc poza zasięgiem dział, gdzie jego załoga podejmowała wysiłki w celu utrzymania okrętu na wodzie, wspierana przez holownik „Dandelion”. Eskadra Unii następnie również wycofała się spod Charleston. Rano, gdy wiatr wzmógł zalewanie okrętu, „Keokuk” zaczął tonąć i o 7.40 został opuszczony przez załogę, a około pół godziny później zatonął na płyciźnie koło wyspy Morris.

Pytanie: Z jakiego miasta wyruszył USS Keokuk 11 marca 1863 roku?
Odpowiedź: Nowy Jork

Pytanie: Jakie miasto chciał zaatakować "Keokuk"?
Odpowiedź: Charleston

Pytanie: Dlaczego atak na Charleston nie powiódł się?
Odpowiedź: z powodu celnego ognia prowadzonego z fortów

Pytanie: Gdzie zatonął „Keokuk”?
Odpowiedź: koło wyspy Morris
USS Keokuk (1862)

Budowę kadłuba i maszyn okrętu Whitney zlecił stoczni J.S. Underhill z Nowego Jorku. Budowa rozpoczęła się 14 kwietnia 1862 roku, wodowanie nastąpiło 6 grudnia 1862 roku. Okręt został dostarczony zamawiającemu 24 lutego 1863 roku i wszedł do służby w marcu 1863 roku. Początkowo miał nosić nazwę „Moodna” (dopływ rzeki Hudson), ostatecznie otrzymał nazwę „Keokuk” od miasta, nazwanego z kolei od wodza Indian Keokuka. Koszt okrętu wyniósł 227 507,02 USD, lecz z powodu opóźnienia w budowie Whitney poniósł wysoką karę umowną.

Pytanie: Jakie przedsiębiorstwo miało zająć się budową kadłuba „Keokuka”?
Odpowiedź: stoczni J.S. Underhill z Nowego Jorku

Pytanie: Czy „Keokuk” został zwodowany w tym samym roku, w którym rozpoczęła się jego produkcja?
Odpowiedź: Budowa rozpoczęła się 14 kwietnia 1862 roku, wodowanie nastąpiło 6 grudnia 1862 roku

Pytanie: Jaki obiekt był inspiracją dla pierwotnie planowanej nazwy tego okrętu?
Odpowiedź: dopływ rzeki Hudson

Pytanie: Skąd wywodzi się nazwa miasta, która została wykorzystania do nazwania tego okrętu?
Odpowiedź: od wodza Indian Keokuka
Perseusz

W odmiennych wersjach mitów o Perseuszu Polidektes został ojczymem herosa i wychował go w świątyni Ateny. Gdy Akrizjos dowiedział się o tym, że jego wnuk żyje, przybył na Serifos, by go zabić. Polidektes wymógł na władcy Argos i synu Danae złożenie przysięgi, że nie podejmą żadnych działań, które by mogły doprowadzić do śmierci jednego z nich. Akrizjos nie mógł odpłynąć z powrotem do ojczyzny z powodu burzy. W tym czasie Polidektes zmarł. W trakcie igrzysk, urządzonych z powodu pogrzebu, Perseusz zbyt mocno rzucił dyskiem, który trafił dziadka w głowę, zabijając go na miejscu. Heros opuścił Serifos i udał się do Argos, by objąć spadek po Akrizjosie, jednak po przybyciu okazało się, że władzę uzurpował bliźniak Akrizjosa – Projtos. Perseusz zamienił go w kamień i panował w Argolidzie do czasu, aż padł ofiarą zemsty Megapentesa, syna Projtosa.

Pytanie: W świątyni jakiej bogini był Perseusz był wychowywany?
Odpowiedź: Ateny

Pytanie: Co chciał zrobić Perseuszowi jego dziadek?
Odpowiedź: go zabić

Pytanie: Czy Perseusz zabił Akrizjosa?
Odpowiedź: Perseusz zbyt mocno rzucił dyskiem, który trafił dziadka w głowę, zabijając go na miejscu

Pytanie: Jak nazywał się brat Akrizjosa?
Odpowiedź: Projtos
Perseusz

Perseusz rósł i mężniał, stając się pięknym i dzielnym młodzieńcem. Władca wyspy Polidektes zakochał się w Danae i planował pojąć ją za żonę, jednakże ona nie zgadzała się wyjść za niego. Małżeństwu sprzeciwiał się także Perseusz. Władca obawiał się dzielnego chłopaka, w związku z czym stronił od użycia siły. Zamiast tego uknuł plan mający na celu pozbycie się młodzieńca. Traktował go z pozorną miłością i przywiązaniem. Perseusz stał się częstym gościem na dworze króla, gdzie władca zabawiał go opowieściami o herosach, pragnąc rozbudzić w młodym człowieku chęć pójścia w ich ślady. W kulminacyjnym punkcie spisku wyjawił gronu znajomych swe plany ożenku z królewną Elidy, Hippodameją. Przyjaciele władcy poczęli wymieniać prezenty, jakie obiecywali dać mu z okazji zawarcia małżeństwa, a które władca chciał podarować swej wybrance. Wszyscy uznali, że powinni uczcić władcę rumakiem. Tylko ubogiego Perseusza nie stać było na kupno podarku. Wstawszy więc, obiecał władcy głowę Meduzy. Następnego dnia pozostali goście pojawili się z przyrzeczonymi Polydektesowi końmi. Tylko Perseusz nie miał nic dla władcy, choć niektóre wersje mitu wspominają, że również on przyszedł ze zwierzęciem. Wobec tego tyran powiedział, że jeśli nie spełni obietnicy, odbierze mu matkę.

Pytanie: Dlaczego władca wyspy Polidektes wolał działać w tej sytuacji podstępem?
Odpowiedź: obawiał się dzielnego chłopaka

Pytanie: Czy Danae chciała wyjść za mąż za tego władcę?
Odpowiedź: Władca wyspy Polidektes zakochał się w Danae i planował pojąć ją za żonę, jednakże ona nie zgadzała się wyjść za niego

Pytanie: Dlaczego władca wyspy Polidektes opowiadał Perseuszowi o herosach?
Odpowiedź: pragnąc rozbudzić w młodym człowieku chęć pójścia w ich ślady

Pytanie: Jakie ultimatum postawił przed Perseuszem ten władca w wyniku swojego podstępu?
Odpowiedź: że jeśli nie spełni obietnicy, odbierze mu matkę

Pytanie: Czy Perseusz był bardzo bogaty?
Odpowiedź: Tylko ubogiego Perseusza nie stać było na kupno podarku
Jolanta Szczypińska

W 2004 objęła mandat posła na Sejm IV kadencji po rezygnacji z polityki Wiesława Walendziaka. W klubie parlamentarnym PiS pełniła funkcję wiceprzewodniczącej i zastępcy rzecznika dyscyplinarnego partii. W Sejmie V kadencji była wiceprzewodniczącą Komisji Zdrowia i członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskała mandat poselski, otrzymując w okręgu gdyńsko-słupskim 47 996 głosów. W VI kadencji Sejmu RP od 2008 była przewodniczącą Polsko-Wietnamskiej Grupy Parlamentarnej.

Pytanie: W którym roku Jolanta Irena Szczypińska została posłanką?
Odpowiedź: 2004

Pytanie: Jakie stanowisko Jolanta Irena Szczypińska objęła w sejmie V kadencji?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącą Komisji Zdrowia i członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą

Pytanie: Czy Jolanta Irena Szczypińska kandydowała w wyborach w 2007 roku?
Odpowiedź: W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskała mandat poselski

Pytanie: Ile głosów zdobyła Jolanta Irena Szczypińska w wyborach w 2007 roku?
Odpowiedź: 47 996
Kurt Gerstein

Na początku 1939, dzięki interwencji ojca i wsparciu ze strony wpływowych urzędników, Gerstein został ponownie przyjęty w szeregi NSDAP, a po wybuchu wojny chciał wstąpić do armii. W marcu 1941 zgłosił się na ochotnika do Waffen-SS. Istnieje kilka wersji powodu, dla którego miał się zdecydować na ten krok. Przyczyną mogła być chęć poznania mechanizmów zbrodni ze strony SS albo chęć Gersteina do sprawdzenia swoich podejrzeń, że jego szwagierka Bertha Ebeling została uśmiercona przez SS w prowadzonym programie eutanazji Akcja T4 w zakładzie psychiatrycznym Hadamar w lutym 1941. Podczas przesłuchania przez francuskich śledczych w czerwcu 1945, Gerstein miał wstąpić do Waffen-SS ze względu na informacje o „ośrodkach eutanazji”, które miał mu przekazać biskup Stuttgartu. Wiadomo jednak, że Gerstein złożył wniosek o przyjęcie do SS przed śmiercią swojej szwagierki. Zdaniem byłego przyjaciela Gersteina, Armina Petersa, Kurt miał liczyć, że znając jego wcześniejsze losy dowództwo tej jednostki wyśle go na front, gdzie zginie, dzięki czemu odkupi swoje winy. Najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem faktu dobrowolnego wstąpienia Gersteina do Waffen-SS była ciekawość i chęć obnażenia zbrodni nazistowskich. Według luterańskiego biskupa Otto Dibeliusa, Kurt pytany o to bezpośrednio po wojnie miał powiedzieć: „ktoś musi być w środku, aby być świadkiem i być świadkiem świata”. Według historyka, profesora Uniwersytetu Kalifornijskiego, Saula Friedländera informacje o niemieckich „ośrodkach eutanazji” miały stanowić bezpośrednią przyczynę do powstania u Gersteina poczucia „misji”. Motywacja Gersteina podczas wstępowania do Waffen-SS pozostała punktem spornym w przyszłych ocenach jego działań.

Pytanie: Kim była dla Gersteina Ebeling?
Odpowiedź: szwagierka

Pytanie: Jak według Gersteina zmarła Ebeling?
Odpowiedź: została uśmiercona przez SS

Pytanie: Czym była Akcja T4?
Odpowiedź: programie eutanazji

Pytanie: Kim był Otto Dibelius?
Odpowiedź: luterańskiego biskupa
Piotr Gliński

Zawodowo od końca lat 70. związany z Instytutem Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, w którym obejmował kolejne stanowiska do profesora zwyczajnego włącznie. Od 1997 do 2005 kierował Zakładem Społeczeństwa Obywatelskiego. Został też profesorem zwyczajnym w Instytucie Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku i kierownikiem Zakładu Socjologii na tej uczelni. Wielokrotnie przebywał na stażach zagranicznych, prowadził wykłady na uczelniach europejskich. W pracy naukowej specjalizuje się w badaniu ruchów społecznych, socjologii kultury i społeczeństwa obywatelskiego, a także w kwestiach społecznych aspektów ochrony środowiska. Uczestniczył w pracach Komitetu Badań i Prognoz Polska 2000 oraz Komitetu Człowiek i Środowisko. Był konsultantem instytucji krajowych i międzynarodowych, w tym polskich ministerstw i Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju.

Pytanie: Czy Gliński pracował w PAN-ie?
Odpowiedź: związany z Instytutem Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk

Pytanie: Czym zajmował się Gliński w 1998 roku?
Odpowiedź: kierował Zakładem Społeczeństwa Obywatelskiego

Pytanie: Czy Gliński wykładał na uczelniach?
Odpowiedź: Został też profesorem zwyczajnym

Pytanie: Jaki najwyższy tytuł naukowy posiadał Gliński?
Odpowiedź: profesora zwyczajnego
Piotr Gliński

Przed wyborami prezydenckimi w 2010 wszedł w skład społecznego komitetu poparcia kandydatury Jarosława Kaczyńskiego. Zaangażował się następnie w działalność założonego przez członków tego gremium Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza. 1 października 2012 Prawo i Sprawiedliwość zapowiedziało zgłoszenie kandydatury Piotra Glińskiego na premiera wraz z wnioskiem o konstruktywne wotum nieufności wobec rządu Donalda Tuska. Do złożenia takiego wniosku doszło 11 lutego 2013. Sejm 8 marca 2013 odrzucił wniosek PiS. Piotr Gliński kontynuował współpracę z tą partią, 15 lutego 2014 stanął na czele nowo powołanej rady programowej PiS.

Pytanie: Do jakiej organizacji dołączył przed odbyciem się wyborów prezydenckich z 2010 roku?
Odpowiedź: społecznego komitetu poparcia kandydatury Jarosława Kaczyńskiego

Pytanie: Jakie ugrupowanie zostało utworzone przez członków społecznego komitetu poparcia kandydatury Jarosława Kaczyńskiego?
Odpowiedź: Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza

Pytanie: Jaki wniosek został złożony przez PiS 11 lutego 2013 roku?
Odpowiedź: o konstruktywne wotum nieufności wobec rządu Donalda Tuska

Pytanie: Przewodniczącym jakiego organu został 15 lutego 2014 roku?
Odpowiedź: rady programowej PiS
Live (album Alice in Chains)

Greg Prato z AllMusic uważał, że „Live to dobry przykład na to, by pokazać jak niszczycielskim zespołem Alice in Chains potrafi być”. Autor podkreślał, że charakterystyczne brzmienie grupy i mroczne teksty są jeszcze bardziej złowrogie i porywające w wersjach koncertowych. Greg Kot napisał za pośrednictwem „Chicago Tribune”: „Oto czwórka z Seattle zabiera do najmroczniejszych głębin […] Medytacje dotyczące Boga, śmierci czy uzależnienia, brzmią jak preambuła listu pożegnalnego”. Charles R. Cross z „Guitar World” podkreślał, że „być może największą niespodzianką na Live jest poziom energii Staleya […] Jego głos jest jednym z elementów brzmienia Alice, którego nie da się skopiować”. Dziennikarz wyróżnił także grę Jerry’ego Cantrella oraz sekcji rytmicznej. Scott Hudson z PopMatters stwierdził: „Live to naprawdę wspaniały zbiór, obejmujący różne okresy działalności zespołu, począwszy od rzadkich klubowych występów na początku lat 90., poprzez pierwsze trasy koncertowe, skończywszy na wspólnych występach jako support przed zespołem Kiss. Utwory sprawiają wrażenie, jakby zostały nagrane tego samego wieczora. Album wypełniony jest największymi przebojami grupy […] Minusem wydawnictwa jest jednak to, że album został ograniczony tylko do jednej płyty. Z pewnością zabrakło tu takich kompozycji, jak «Got Me Wrong», «Down in a Hole» czy «Rain When I Die». Niezależnie od tego, kolekcja jest na tyle bogata, że bez problemu pozwoli zadowolić fana zespołu”.

Pytanie: Jakim przymiotnikiem Greg Prato określił formację Alice in Chains?
Odpowiedź: niszczycielskim

Pytanie: Dla jakiego dziennika pisał Greg Kot?
Odpowiedź: „Chicago Tribune”:

Pytanie: Czy Scott Hudson pozytywnie wypowiedział się na temat "Live"?
Odpowiedź: Live to naprawdę wspaniały zbiór

Pytanie: Jaki zespół supportowała formacja Alice in Chains?
Odpowiedź: Kiss

Pytanie: Ile płyt wydał zespół Alice in Chains w trakcie swojej działalności?
Odpowiedź: tylko do jednej płyty
Pacyfikacja Powiśla Czerniakowskiego

W czasie walk na Powiślu Czerniakowskim miejscem masowych mordów na jeńcach wojennych stały się w pierwszym rzędzie powstańcze szpitale. 13 września 1944 esesmani z pułku Dirlewangera przypuścili szturm na powstańczą redutę w gmachu ZUS przy ulicy Czerniakowskiej 231, której bronił pluton podporucznika Andrzeja Samsonowicza „Xięcia” z batalionu „Zośka”. W budynku mieścił się wówczas powstańczy szpital (wyraźnie oznaczony flagą Czerwonego Krzyża) kierowany przez doktora Zdzisława Góreckiego. Stanowił on główną bazę sanitarną dla oddziałów powstańczych na Powiślu Czerniakowskim. Niemcy i ich wschodni kolaboranci zaciekle atakowali budynek przy wsparciu lotnictwa i dział szturmowych. Około południa w gmachu wybuchł pożar, którego nie dało się ugasić z powodu braku wody. Silny ogień broni maszynowej od strony pobliskiej gazowni, szpitala św. Łazarza i alei Na Skarpie uniemożliwiał ewakuację rannych. Sytuacja pogorszyła się, gdy w okolicach godziny 17:00 szpital zbombardowały niemieckie samoloty. Gmach częściowo się zawalił, a w schronie w którym ukrywała się część rannych i chorych wybuchł pożar, w wyniku którego kilkudziesięciu pacjentów spłonęło żywcem. Pozostałych przy życiu ludzi wynoszono na ulicę wśród toczącego się wokół boju, wskutek czego ginął i personel i pacjenci. Ratując rannych zginęli m.in. dr Zdzisław Górecki, dr Wanda Kozakiewicz-Grochowska, dr Mieczysław Dziewanowski, dr Tatiana Dziewanowska i dr Zofia Pęska. Około 120 pacjentów udało się ewakuować z płonącego skrzydła gmachu, jednak w związku z faktem, iż opanowana przez powstańców część ulicy Czerniakowskiej również stała w płomieniach, personel sanitarny musiał przenieść rannych do zajętej przez Niemców gazowni. Tam kryminaliści z pułku Dirlewangera kopali ich i bili, dopuszczając się przy tym grabieży oraz gwałtów na kobietach. Grupę lekko rannych Niemcy odesłali pod eskortą w kierunku ulicy Frascati, ciężko rannych chcieli zapewne wymordować ale przeszkodził w tym im nalot sowieckiego lotnictwa. W powstałym w jego wyniku chaosie sanitariuszki zdołały z pomocą cywilów przenieść rannych do Zakładu św. Kazimierza na Tamce. W nocy, po wygaśnięciu pożarów, Niemcy przedostali się do gmachu ZUS. W zajętej przez siebie części budynku wymordowali rannych i cywilów, którzy nie zdołali wcześniej opuścić szpitala. Kobiety były gwałcone. Tego dnia zginęło łącznie około 60 pacjentów i pracowników szpitala.

Pytanie: Kiedy odbył się najazd hitlerowców na redutę w gmachu ZUS-u?
Odpowiedź: 13 września 1944

Pytanie: Do jakiego batalionu należał "Xiążę"?
Odpowiedź: Zośka

Pytanie: Jak nazywał się lekarz, który zarządzał szpitalem w budynku ZUS-u?
Odpowiedź: Zdzisława Góreckiego

Pytanie: O której godzinie odbyło się bombardowanie gmachu ZUS-u przeprowadzone przez esesmanów?
Odpowiedź: 17:00