the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Buddyzm tybetański

W praktyce dzogczen „punktem wyjścia jest inicjacja w stan rigpy zwana rigpé tsäl łang (Wylie: rig pa'i rtsal dbang), poglądem jest bycie obecnym w tym stanie, gdzie trzy ciała Buddy są nierozdzielne, medytacją jest rozpoznanie pierwotnej czystości (Wylie: ka dak) poprzez „przedarcie się” (Wylie: khregs chod) poza Umysł (Wylie: sems) poprzez praktykę trekciö oraz rozpoznanie spontanicznego zrealizowania (Wylie: lhun grub) zjawisk poprzez praktykę tögal (Wylie: thod rgal), właściwym (etycznym) prowadzeniem się jest bycie poza nadzieją i strachem, utrzymywaniem i porzucaniem, rezultatem jest stan Samantabhadry, pierwotnego buddy”.

Pytanie: Jakim mianem określa się inicjację w stan rigpy?
Odpowiedź: rigpé tsäl łang

Pytanie: Na czym zasadza się buddyjska medytacja?
Odpowiedź: rozpoznanie pierwotnej czystości

Pytanie: Czy w wierzeniach Tybetańskich Budda ma trzy osobne ciała?
Odpowiedź: trzy ciała Buddy są nierozdzielne

Pytanie: Przez co należy się przedrzeć, by medytacja nosiła znamiona udanej?
Odpowiedź: Umysł

Pytanie: Jaki jest cel praktyki dzogczen?
Odpowiedź: stan Samantabhadry
Pierwiosnek omączony

Zasięg gatunku jest mocno porozrywany, z rozległymi dysjunkcjami między niewielkimi obszarami częstszego występowania. Najczęściej spotykany jest w górach Europy Południowej (Pireneje i Alpy, gdzie rośnie do wysokości 2900 m n.p.m.) i z tego powodu, a także z powodu obecności na rozproszonych stanowiskach w Arktyce oraz górach Azji (m.in. Ałtaj i Tienszan), uznawany bywa we florze za element arktyczno-alpejski. Stwierdzony został nawet na wybrzeżu północnej wyspy Nowej Ziemi (70° N). W warunkach Europy Środkowej jest określany jednak także jako gatunek suboceaniczny – z liczniejszymi stanowiskami w południowej Skandynawii i na wschodnich wybrzeżach Bałtyku. Tu też wyraźnie preferuje siedliska nizinne. Silnie rozczłonkowany zasięg gatunku interpretowany jest jako skutek zmian warunków środowiskowych postępujących od ostatniego zlodowacenia, pod koniec którego gatunek był najszerzej rozprzestrzeniony. W niektórych ujęciach pierwiosnki rosnące na dalekiej północy stanowią odrębne gatunki – Primula scandinavica i Primula stricta.

Pytanie: Na jakich terenach najczęściej występuje pierwiosnek omączony?
Odpowiedź: w górach Europy Południowej

Pytanie: Na jakiej wysokości rośnie pierwiosnek omączony w Alpach? 
Odpowiedź: 2900 m n.p.m.

Pytanie: Czy pierwiosnek omączony występuje w Arktyce?
Odpowiedź: a także z powodu obecności na rozproszonych stanowiskach w Arktyce

Pytanie: Na jakim kontynencie występują góry Ałtaj?
Odpowiedź: Azji
Pierwiosnek omączony

Gatunek należy do sekcji Aleuritia Duby. Najbliżej spokrewnione są gatunki europejskie: pierwiosnek tracki P. frondosa, Hallera P. halleri i szkocki P. scotica. Zarówno pierwiosnek omączony jak i tracki są diplontami o liczbie chromosomów 2x=18, podczas gdy pierwiosnek Hallera ma liczbę chromosomów 4x, a pierwiosnek szkocki 6x. Z grupą tą spokrewnione są trzy klady zaliczane do tej samej sekcji obejmujące gatunki północnoamerykańskie (P. egaliksensis, P. laurentiana i P. mistassinica), klad południowoamerykański (z jednym gatunkiem – P. magellanica, znanym też pod nazwą synonimiczną jako P. farinosa L. subsp. magellanica (Lehm.) Blasdale) oraz klad okołoatlantycki z kilkoma gatunkami północnoeuropejskimi (P. scandinavica i P. stricta) i północnoamerykańskimi (P. incana).

Pytanie: Z jakimi gatunkami europejskimi ta roślina wykazuje największy stopień pokrewieństwa?
Odpowiedź: pierwiosnek tracki P. frondosa, Hallera P. halleri i szkocki P. scotica

Pytanie: Do jakiej sekcji zaliczany jest pierwiosnek omączony?
Odpowiedź: Aleuritia Duby

Pytanie: Czy P. egaliksensis należy do gatunków europejskich?
Odpowiedź: Z grupą tą spokrewnione są trzy klady zaliczane do tej samej sekcji obejmujące gatunki północnoamerykańskie (P. egaliksensis
Geografia Kanady

Trzy czwarte powierzchni Kanady zajmują wyżyny i góry, zaś resztę tereny nizinne, które skupiają się w strefie wybrzeża, i w regionach okalających Zatokę Hudsona. Pod względem geologiczno-fizycznym Kanadę można podzielić na 7 regionów. Są to: Tarcza Kanadyjska, region Appalachów, region Innuitów, Niziny Dolnych Wielkich Jezior wraz Rzeką Świętego Wawrzyńca, Zachodnie Równiny Wewnętrzne, Kordyliery i Wyżyny Śródgórskie. W Kanadzie wyraźnie zaznacza się południkowy układ krain fizycznogeograficznych, podobnie jak w całej Ameryce Północnej.

Pytanie: Czy w Kanadzie dominują krajobrazy wyżynne i górzyste?
Odpowiedź: Trzy czwarte powierzchni Kanady zajmują wyżyny i góry, zaś resztę tereny nizinne

Pytanie: Gdzie w tym kraju występują niziny?
Odpowiedź: w strefie wybrzeża, i w regionach okalających Zatokę Hudsona

Pytanie: Ile regionów geologiczno-fizycznych wyróżnia się w tym kraju?
Odpowiedź: 7

Pytanie: Jakie regiony geologiczno-fizyczne wyróżnia się w tym kraju?
Odpowiedź: Tarcza Kanadyjska, region Appalachów, region Innuitów, Niziny Dolnych Wielkich Jezior wraz Rzeką Świętego Wawrzyńca, Zachodnie Równiny Wewnętrzne, Kordyliery i Wyżyny Śródgórskie

Pytanie: Czy w tym kraju rozmieszczenie krain fizycznogeograficznych jest znacząco inne niż w innych częściach tego kontynentu?
Odpowiedź: W Kanadzie wyraźnie zaznacza się południkowy układ krain fizycznogeograficznych, podobnie jak w całej Ameryce Północnej
Jerzy Kukuczka

Zginął na wysokości 8300 metrów 24 października 1989 podczas wejścia na Lhotse nową drogą przez słynną, niezdobytą wówczas południową ścianę. Szczyt atakował wspólnie z Ryszardem Pawłowskim. Kukuczka wspinał się jako pierwszy i tuż przed granią szczytową odpadł. Lina, nie wytrzymując obciążenia, pękła, a wspinacz spadł w dwukilometrową przepaść. Ciała Kukuczki nigdy nie odnaleziono, ale oficjalna wersja brzmiała, że Kukuczkę pochowano w lodowej szczelinie, nieopodal miejsca upadku. Taki krok był podyktowany wymaganiem odnalezienia ciała do wypłaty odszkodowania dla rodziny zmarłego.

Pytanie: Kto towarzyszył Kukuczce w zdobyciu Lhotse?
Odpowiedź: Ryszardem Pawłowskim

Pytanie: Kiedy Kukuczka pożegnał się z życiem? 
Odpowiedź: 24 października 1989

Pytanie: W jaki sposób zginął Kukuczka?
Odpowiedź: spadł w dwukilometrową przepaść

Pytanie: Czy udało się dotrzeć do ciała Kukuczki?
Odpowiedź: Ciała Kukuczki nigdy nie odnaleziono
Jerzy Kukuczka

W 1988 na igrzyskach olimpijskich w Calgary wraz z Reinholdem Messnerem nagrodzony srebrnym Orderem Olimpijskim. Reinhold Messner odmówił przyjęcia medalu, uzasadniając swój gest tym, że uważa alpinizm za twórczość, a nie rywalizację. Kukuczka przyjął medal, ponieważ w wyczynowym wspinaniu widział sportowe wartości, co niejednokrotnie podkreślał: W alpinizmie, jak w szachach – mówił – jest miejsce na swego rodzaju twórczość i sportową rywalizację. Gdyby jej zabrakło, być może nigdy bym się nie wspinał.

Pytanie: Jakie odznaczenie przyznano mu w trakcie igrzysk w Calgary?
Odpowiedź: srebrnym Orderem Olimpijskim

Pytanie: Dlaczego Messner nie przyjął przyznanego mu Orderu Olimpijskiego?
Odpowiedź: uważa alpinizm za twórczość, a nie rywalizację

Pytanie: Dlaczego Józef Kukuczka zdecydował się przyjąć Order Olimpijski?
Odpowiedź: ponieważ w wyczynowym wspinaniu widział sportowe wartości

Pytanie: Podczas jakiej imprezy Józef Kukuczka odebrał Order Olimpijski?
Odpowiedź: na igrzyskach olimpijskich w Calgary
Pesa 214M

Pojazdom z bazowego typu 214M przydzielono serię SA106, pomimo iż nie istniał ani jeden pojazd serii SA103. W kolejnych latach zajęte zostały serie od SA107 do SA110 co wyczerpało pulę przewidzianą w systemie oznaczeń wagonów spalinowych dla autobusów szynowych. Po wyprodukowaniu podtypu 214Ma zdecydowano się przydzielić mu niewykorzystaną wcześniej serię SA103. Późniejsze pojazdy spalinowe Pesy (rodzina Pesa 218M) otrzymywały numery od SA131 do SA134, tj. od najniższej liczby która nie była przewidziana w normie. Podtyp 214Mb dostał oznaczenie SA135.

Pytanie: Jaka seria został przydzielona do pojazdów z bazowego typu 214M?
Odpowiedź: SA106

Pytanie: Jaki podtyp autobusu dostał serię SA103?
Odpowiedź: 214Ma

Pytanie: Czy Pesa produkowała pojazdy spalinowe?
Odpowiedź: Późniejsze pojazdy spalinowe Pesy (rodzina Pesa 218M) otrzymywały numery od SA131 do SA134

Pytanie: Który podtyp pojazdu otrzymał oznaczenie SA135?
Odpowiedź: 214Mb
Pesa 214M

214Mx były produkowane z czterema stylizacjami nadwozia. Oryginalny wygląd ma 10 pierwszych egzemplarzy. W 214Ma (SA103), a później w 214M (SA106) od numeru 011 wzwyż wprowadzono m.in. inny wygląd czoła pojazdu. Kolejna zmiana wyglądu miała miejsce wraz z wprowadzeniem do produkcji 214Mb (SA135). Jeszcze inny wygląd zewnętrzny mają natomiast pojazdy sygnowane przez ZNTK „Mińsk Mazowiecki” (SA135-004 ÷ 014). Szkielet pojazdów z rodziny 214M jest stalowy spawany, a poszycie aluminiowe, klejone do konstrukcji. Wytrzymałość konstrukcji jest zgodna z normą PN-EN 12663 (kat. PIII). Zastosowano drzwi odskokowo-przesuwne.

Pytanie: Ile stylizacji nadwozia oferował 214Mx?
Odpowiedź: czterema

Pytanie: Czym różni się 214Mx od 214Ma?
Odpowiedź: m.in. inny wygląd czoła pojazdu

Pytanie: Jak 214Mx oznacza ZNTK „Mińsk Mazowiecki”?
Odpowiedź: SA135-004 ÷ 014

Pytanie: Jaki typ drzwi jest obecny w 214M?
Odpowiedź: odskokowo-przesuwne
Kazimierz Kutz

W 1957 Kazimierz Kuc powrócił do nazwiska Kutz. Jego samodzielnym debiutem reżyserskim był nakręcony w 1959 film Krzyż Walecznych, opowieść złożona z trzech nowel: o polskim żołnierzu wracającym do rodzinnej wsi, o polskich żołnierzach natykających się na owczarka niemieckiego z Auschwitz, wreszcie o wdowie po heroicznym kapitanie, kultywującej swą pamięć o mężu. Przy Krzyżu Walecznych współpracował z Józefem Henem, pisarzem związanym z Zespołem Filmowym „Kadr”. Aleksander Jackiewicz chwalił Krzyż Walecznych jako „pierwszy plebejski film polskiego reżysera”. Pochwały ze strony krytyków zanikły jednak, gdy na podstawie kolejnego scenariusza Józefa Hena Kazimierz Kutz nakręcił film Nikt nie woła (1960). Film, zamierzony jako antyteza Popiołu i diamentu Andrzeja Wajdy, był liryczną opowieścią o byłym AK-owcu, którego ścigają koledzy z podziemia za to, że „nie zabił czerwonego”. Film był pozbawiony tradycyjnej akcji, opierał się na fragmentarycznej fabule, którą kompensowały malarskie ujęcia nakręcone przez Jerzego Wójcika. Nikt nie woła został ocenzurowany (wycięto scenę miłosnego zbliżenia bohatera z dziewczyną napotkaną w miejscowości, w której się ukrywał) i źle przyjęty przez krytyków; odciął się od niego sam autor scenariusza, a reżyser spotkał się z olbrzymią nagonką prasową. Jedynie dzięki wstawiennictwu Tadeusza Konwickiego, Jerzego Kawalerowicza oraz ministra kultury Tadeusza Zaorskiego nie został pozbawiony prawa do wykonywania zawodu.

Pytanie: Jak nazywa się pierwszy film stworzony przez Kutza?
Odpowiedź: Krzyż Walecznych

Pytanie: Jaki film Kutza został ocenzurowany?
Odpowiedź: Nikt nie woła

Pytanie: Kto zasiadał na stanowisku ministra kultury, w czasie gdy Kutz nakręcił kontrowersyjny film?
Odpowiedź: Tadeusza Zaorskiego
Niedziela Miłosierdzia Bożego

Pierwsze zabiegi o ustanowienie kultu Miłosierdzia Bożego w Kościele katolickim podjął ks. Michał Sopoćko, spowiednik i powiernik św. Faustyny Kowalskiej, propagując go od 1937 roku w kościołach wileńskich. W 1940 roku w kazaniu pasyjnym ks. Sopoćko po raz pierwszy wyjawił powiązanie kultu z osobą s. Faustyny. Podczas II wojny światowej kult Miłosierdzia Bożego wyszedł poza granice Polski i został rozpropagowany w wielu krajach przez rozproszonych po świecie Polaków, zwłaszcza żołnierzy armii gen. Andersa.

Pytanie: Gdzie ksiądz Michał Sopoćko rozpoczął starania o akceptację kultu Miłosierdzia Bożego?
Odpowiedź: w kościołach wileńskich

Pytanie: Kto rozpropagował kult Miłosierdzia Bożego poza Polską? 
Odpowiedź: rozproszonych po świecie Polaków

Pytanie: Z jaką osobą wiązał ksiądz Sopoćko kult Miłosierdzia Bożego?
Odpowiedź: s. Faustyny

Pytanie: W jakim okresie kult Miłosierdzia Bożego został rozpropagowany po świecie?
Odpowiedź: Podczas II wojny światowej
Wade Robson

W wieku 11 lat, Robson miał agenta. Wraz z przyjacielem DeWayne Turrentine założył hip-hopowy duet Quo, a pod koniec roku ukazał się album wytwórni MJJ Music Jacksona Quo (1994), wydany przez Epic/SME Records. W następnym roku prowadził zajęcia taneczne w Hollywood. Później postanowił zostać profesjonalnym tancerzem. Rozpoczął pracę asystenta wykładowcy tańca w North Hollywood’s Millenium Dance Complex w Los Angeles. Jakiś czas później uczył już sam, prowadził zajęcia z tańca hip-hop. Założył zespół tańczących dzieci, które występowały na arenie międzynarodowej. Jako 14-latek otrzymał swoją pierwszą pracę jako choreograf w grupie R&B Immature.

Pytanie: Gdzie uczył tańca w 1995 roku?
Odpowiedź: w Hollywood

Pytanie: W jakim wieku został po raz pierwszy zatrudniony jako choreograf?
Odpowiedź: Jako 14-latek

Pytanie: Dlaczego podjął się pracy na stanowisku asystenta wykładowcy tańca?
Odpowiedź: postanowił zostać profesjonalnym tancerzem

Pytanie: Czy prowadzony przez niego zespół dziecięcy występował na scenie międzynarodowej?
Odpowiedź: Założył zespół tańczących dzieci, które występowały na arenie międzynarodowej
Wade Robson

W 1998 podjął współpracę z Britney Spears. Układał choreografie tras koncertowych Britney Oops!... I Did It Again (2000), Dream Within a Dream Tour (2001) i Britney Spears Live from Las Vegas (2002), a także jej teledysków. Równolegle Robson pracował dla *NSYNC i Justina Timberlake’a. Układał choreografię do piosenek z tras No Strings Attached (2000) i POPOdyssey (2001) oraz był autorem tekstów, producentem, aranżerem, wiele instrumentów podczas powstawania hitów „Pop”, „Celebrity”, „Gone” i „See Right Through You” z albumu Celebrity (2001). Wade układał też choreografię dla innych wykonawców pop – Pink, IMX czy A*Teens. Robson jest także współautorem (wraz z Timberlakem) utworu śpiewanego przez Britney Spears „What It’s Like To Be Me” z albumu Britney (2001), „Movin' On” (2005) zespołu Backstreet Boys z albumu Never Gone (2005) to kolejny utwór którego współautorem jest Robson (tym razem wraz z Howie Dorough). Robson pisał także dla zespołów Dream, Youngstown i Mandy Moore.

Pytanie: W którym roku Robson rozpoczął współpracę ze Spears?
Odpowiedź: 1998

Pytanie: Autorem do jakich tras koncertowych Spears był Robson?
Odpowiedź: Oops!... I Did It Again (2000), Dream Within a Dream Tour (2001) i Britney Spears Live from Las Vegas (2002)

Pytanie: Czy Robson był autorem choreografii jedynie tras koncertowych?
Odpowiedź: Układał choreografie tras koncertowych Britney Oops!... I Did It Again (2000), Dream Within a Dream Tour (2001) i Britney Spears Live from Las Vegas (2002), a także jej teledysków

Pytanie: Czy kontrakt Robsona ze Spears był na wyłączność?
Odpowiedź: Równolegle Robson pracował dla *NSYNC i Justina Timberlake’a
Monitor komputera

Monitory LCD praktycznie wyparły swoją starszą konkurencję, jaką były monitory CRT. Podstawowym problemem przy produkcji monitorów ciekłokrystalicznych jest osiąganie dużej rozdzielczości matrycy przy zachowaniu jak najmniejszej bezwładności. Bezwładność monitorów ciekłokrystalicznych wynika z faktu, że każdy piksel wyświetlanego obrazu musi być osobno włączany (lub wyłączany) przy każdym odświeżeniu obrazu. Ponieważ piksele są włączane i wyłączane sekwencyjnie (jeden po drugim), to za zwiększeniem rozdzielczości wyświetlacza idzie wzrost liczby pikseli, z których się składa, co powoduje, że na sterowanie każdym z nich pozostaje krótszy odcinek czasu. Minimalny czas włączenia/wyłączenia piksela jest zaś ograniczony czasem orientacji ciekłych kryształów w polu elektrycznym, które to zjawisko jest podstawą działania monitorów LCD.

Pytanie: Jakie monitory były wcześniejszą generacją LCD?
Odpowiedź: CRT

Pytanie: Do jakiego typu monitorów należały monitory LCD?
Odpowiedź: ciekłokrystalicznych

Pytanie: Na czym polega bezwładność monitorów ciekłokrystalicznych?
Odpowiedź: że każdy piksel wyświetlanego obrazu musi być osobno włączany (lub wyłączany) przy każdym odświeżeniu obrazu

Pytanie: W jaki sposób są włączane piksele na monitorach LCD?
Odpowiedź: sekwencyjnie

Pytanie: Co ogranicza minimalny czas włączania pikseli w monitorach LCD?
Odpowiedź: czasem orientacji ciekłych kryształów w polu elektrycznym
Post

Po wprowadzeniu nowego Kodeksu nastąpiło złagodzenie wymogów dotyczących postów. Nie ma w nowym Prawie nakazu postu w Wigilię Bożego Narodzenia, ale dekret Prymasa Polski zaleca zachowanie postu w ten dzień. Również zniesiony jest post w wigilię Zielonych Świąt i wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (14 sierpnia) oraz w wigilię święta Wszystkich Świętych. Post w Suche Dni został zniesiony. Według nowego Prawa Kanonicznego niezachowanie postu w Wigilię Bożego Narodzenia nie jest grzechem i nie łamie żadnego z przykazań.

Pytanie: Czy nowy Kodeks nakazuje wiernym zachować post w Wigilię?
Odpowiedź: Nie ma w nowym Prawie nakazu postu w Wigilię Bożego Narodzenia

Pytanie: Czy wiernym zaleca się mimo wszystko pościć w Wigilię?
Odpowiedź: ale dekret Prymasa Polski zaleca zachowanie postu w ten dzień

Pytanie: W jakie jeszcze dni, oprócz Wigilii Bożego Narodzenia, nie trzeba już pościć?
Odpowiedź: w wigilię Zielonych Świąt i wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (14 sierpnia) oraz w wigilię święta Wszystkich Świętych. Post w Suche Dni

Pytanie: Kto wydał dekret, według którego wiernym zaleca się pościć w Wigilię?
Odpowiedź: Prymasa Polski

Pytanie: Czy zgodnie z nowymi regulacjami, ktoś, kto nie zdecyduje się pościć w Wigilię popełni grzech?
Odpowiedź: Według nowego Prawa Kanonicznego niezachowanie postu w Wigilię Bożego Narodzenia nie jest grzechem
Post

Post we wspólnotach mariawickich opiera się głównie na nauce Kościoła katolickiego z początku XX wieku oraz na liście pasterskim arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego z dnia 5 marca 1933 roku. Autor listu postawił granice fałszywej religijności i obłudnej pobożności. Arcybiskup podkreślił, że post ludzi jest miły Bogu, ale nie może to być post formalny, polegający wyłącznie na wstrzymaniu się od jedzenia mięsa lub tłuszczów zwierzęcych. Nie zabraniając wiernym praktykowania postu na dotychczasowych zasadach, czyli wykluczeniu lub ograniczeniu spożycia mięsa, arcybiskup Kowalski mocno podkreślił konieczność materialnego udokumentowania przed Bogiem faktu poszczenia. Wierzący ma pościć nie na pokaz, ale w cichości ducha. Arcybiskup w tym liście wykazał, że spożywanie potraw uznanych za postne (na przykład ryb) nie wypełnia jeszcze wymogów postu. Delektowanie się przez ludzi zamożnych w dniach postnych luksusowym jedzeniem postnym (wyszukane ryby, kawior, owoce morza i im podobne) jest faktycznie obejściem postu. Nie ma bowiem w tym zastąpieniu potraw mięsnych artykułami luksusowymi elementu wyrzeczenia i ograniczenia, co stanowi o istocie umartwienia. Jest dla odmiany obłudą, która potępia zjedzenie przez ubogiego w dniu postu przypadkowo otrzymanego mięsa, a dozwala bogatemu delektować się wyszukanymi potrawami rybnymi lub jarskimi. Według mariawitów rzeczywisty post to powstrzymanie się od zbytków w pokarmach i napojach (jakości i ilości), zaspokojenie podstawowych funkcji organizmu pokarmem prostym, a wszelkie oszczędzone w ten sposób środki pieniężne winny być ofiarowane biednym lub instytucjom charytatywnym.

Pytanie: Jakie zapisy regulują kwestię postu w społecznościach mariawickich?
Odpowiedź: nauce Kościoła katolickiego z początku XX wieku oraz na liście pasterskim arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego z dnia 5 marca 1933 roku

Pytanie: Obowiązek podjęcia jakiego działania w ramach postu podkreślił w swoim liście arcybiskup Kowalski?
Odpowiedź: materialnego udokumentowania przed Bogiem faktu poszczenia

Pytanie: Czy, zdaniem arcybiskupa Kowalskiego, post to po prostu jedzenie postnych dań?
Odpowiedź: Arcybiskup w tym liście wykazał, że spożywanie potraw uznanych za postne (na przykład ryb) nie wypełnia jeszcze wymogów postu

Pytanie: Jakie zachowania dostępne bogatym osobom są, zdaniem arcybiskupa Kowalskiego, łamaniem postu?
Odpowiedź: Delektowanie się przez ludzi zamożnych w dniach postnych luksusowym jedzeniem postnym (wyszukane ryby, kawior, owoce morza i im podobne)

Pytanie: Dlaczego, według arcybiskupa Kowalskiego, luksusowe jedzenie postne jest w rzeczywistości obejściem postu?
Odpowiedź: Nie ma bowiem w tym zastąpieniu potraw mięsnych artykułami luksusowymi elementu wyrzeczenia i ograniczenia, co stanowi o istocie umartwienia
Ośmiornice

Od 1986 do 1995 roku na całym świecie odłowiono ośmiornice w liczbie od 245 320 do 322 999 ton. Światowy szczyt osiągnięto w 2007 roku odłowem o łącznej masie 380 tys. ton, po czym do 2012 nastąpił spadek o jedną dziesiątą. Metody odłowu obejmują pułapki, więcierze, włoki, połowy w dryfie, ataki włócznią, łowienie hakiem i ręką. Ośmiornice są jadane w wielu kulturach i stanowią popularne źródło pokarmu w rejonie Morza Śródziemnego i na wybrzeżach azjatyckich. Ramiona i czasami inne części ciała przyrządza się na różne sposoby, często zależne od gatunku i miejsca. W niektórych okolicach na świecie jada się żywe ośmiornice, m.in. w USA. Działacze ochrony dobrostanu zwierząt sprzeciwiają się tej praktyce, powołując się na odczuwanie przez ośmiornice bólu. Ośmiornice cechują się wysoką efektywnością wykorzystania paszy, większą niż kurczaki, co daje nadzieję na wydajną akwakulturę ośmiornic.

Pytanie: W jaki sposób można odławiać te głowonogi?
Odpowiedź: Metody odłowu obejmują pułapki, więcierze, włoki, połowy w dryfie, ataki włócznią, łowienie hakiem i ręką

Pytanie: Czy jada się je wyłącznie po obróbce termicznej?
Odpowiedź: W niektórych okolicach na świecie jada się żywe ośmiornice

Pytanie: Dlaczego aktywiści sprzeciwiają się spożywaniu ich żywych?
Odpowiedź: powołując się na odczuwanie przez ośmiornice bólu

Pytanie: Dlaczego ich hodowla może być wyjątkowo wydajna?
Odpowiedź: cechują się wysoką efektywnością wykorzystania paszy

Pytanie: Czy często spożywa się je także w Europie?
Odpowiedź: Ośmiornice są jadane w wielu kulturach i stanowią popularne źródło pokarmu w rejonie Morza Śródziemnego
Atlântico (1995)

W dniach 11-24 kwietnia 2015 roku okręt brał udział w wielonarodowych ćwiczeniach Joint Warrior na Morzu Północnym. Zadebiutowały na jego pokładzie wówczas nowe śmigłowce morskie AW159 Wildcat. 1 czerwca 2015 roku „Ocean” przejął rolę okrętu flagowego Royal Navy od okrętu desantowego HMS „Bulwark”. Od 8 do 19 czerwca tego roku okręt uczestniczył w międzynarodowych manewrach Baltops 2015 na Bałtyku, w tym 17 czerwca brał udział w wysadzeniu desantu na poligonie w Ustce, lecz nie odwiedził polskich portów.

Pytanie: Gdzie przeprowadzono szkolenie Joint Warrior?
Odpowiedź: na Morzu Północnym

Pytanie: Co mógł transportować na swoim pokładzie?
Odpowiedź: śmigłowce morskie

Pytanie: Gdzie służył?
Odpowiedź: desantu na poligonie w Ustce
Kit Harington

W latach 1992–1998 uczęszczał do Southfield Primary School. Gdy miał jedenaście lat, jego rodzina przeprowadziła się do Worcestershire, gdzie do 2003 uczył się w Chantry High School. Aktorstwem zaczął się interesować w wieku czternastu lat po obejrzeniu sztuki Czekając na Godota Samuela Becketta. W latach 2003–2005 kształcił się w Worcester Sixth Form College. Po ukończeniu szkoły przeprowadził się z powrotem do Londynu. W 2008 został absolwentem Royal Central School of Speech and Drama przy Uniwersytecie Londyńskim.

Pytanie: Do jakiego miasta przeprowadził się Harington będąc nastolatkiem?
Odpowiedź: do Worcestershire

Pytanie: Ile lat miał Harington, kiedy zainteresował się aktorstwem?
Odpowiedź: czternastu

Pytanie: Jaka sztuka wzbudziła w Haringtonie zainteresowanie aktorstwem? 
Odpowiedź: Czekając na Godota

Pytanie: Jaką uczelnie wyższą ukończył Harington?
Odpowiedź: Uniwersytecie Londyńskim