the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Tenis stołowy

Siatka ma sześć cali (15,24 centymetra), a jej wysokość na środku stołu powinna wynosić 15,25 cm. Jej napięcie powinno być takie, żeby przy obciążeniu jej na środku ciężarem 100 g opuściła się o 10 mm.
Piłeczka o masie 2,7 g jest wykonana z celuloidu lub z plastiku (ze względów ekologicznych wprowadzone w sezonie 2014/2015 – obowiązują w turniejach wojewódzkich, zależnie od związku i bezwzględnie okręgowych oraz rozgrywkach ligowych od 1 wzwyż – w niższych można jeszcze celuloidowymi), ma średnicę 40 mm i powinna być koloru białego bądź pomarańczowego (dopuszcza się dwukolorowe do nauki czytania rotacji). Upuszczona z wysokości 30 cm powinna się odbić od stołu na przynajmniej 23 cm.
Wymiary rakietki nie są określone w przepisach gry, ale okładzina po przyklejeniu nie może być mniejsza niż blat deski. Okładzina musi być zatwierdzona przez ITTF (Międzynarodową Federację Tenisa Stołowego) i nie może nosić śladów modyfikacji. Deska może być dowolna.
Przepisy bezwzględnie zabraniają klejenia rakietki spoiwami kauczukowymi. Obecnie można używać tylko klejów wodnych, na co podczas zawodów robi się testy.

Pytanie: Jak napięta powinna być siatka do tenisa stołowego?
Odpowiedź: takie, żeby przy obciążeniu jej na środku ciężarem 100 g opuściła się o 10 mm

Pytanie: Ile waży piłka wykorzystywana do gry w tenisa stołowego?
Odpowiedź: 2,7 g

Pytanie: Z jakiego materiału może być piłka wykorzystywana do gry w tenisa stołowego?
Odpowiedź: z celuloidu lub z plastiku

Pytanie: Jakiej barwy powinna być piłka wykorzystywana do gry w tenisa stołowego?
Odpowiedź: białego bądź pomarańczowego

Pytanie: W jakim wypadku dopuszcza się grę dwukolorową piłką?
Odpowiedź: do nauki czytania rotacji
Tenis stołowy

Tenis stołowy narodził się w Anglii w latach 80. XIX wieku. Z biegiem czasu, kiedy gra stawała się coraz bardziej popularna (szczególnie wśród zamożniejszych Anglików) postanowiono sprzedawać sprzęt do gry (wcześniej służyły do tego przedmioty używane codziennie). Wkrótce pojawiły się też popularne nazwy powstałe od charakterystycznego dźwięku odbijanej piłeczki, takie jak ping pong czy whiff whaff. Ta pierwsza została nawet zastrzeżona w 1901 roku przez angielskiego producenta sprzętu J. Jaques & Son Ltd. Ping pong był używany jako nazwa w czasie gry drogim sprzętem Jaquesa, choć w tym samym czasie inni producenci używali nazwy „tenis stołowy”. Podobna sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdy Jaques sprzedał prawa do nazwy ping pong firmie Parker Brothers. Kolejną zmianę wprowadził James Gibb, angielski entuzjasta tenisa stołowego, który po wycieczce do USA w 1901 zaczął używać piłeczki z celuloidu. Ważna data dla tenisa stołowego to rok 1903, kiedy to E.C. Goode wprowadził okładziny przyklejane do deski. Na początku XX wieku gra bardzo szybko się rozwijała, nabywała kolejnych swoich zwolenników, a w 1902 odbyły się nawet nieoficjalne mistrzostwa świata. W 1921 został założony angielski Związek Tenisa Stołowego (ang. Table Tennis Association), a w 1926 powstała Międzynarodowa Federacja Tenisa Stołowego (ang. International Table Tennis Federation). W Londynie odbyły się pierwsze oficjalne mistrzostwa świata w roku 1926. Kolejną przełomową datą dla tej dyscypliny sportu był rok 1988, kiedy to tenis stołowy po raz pierwszy pojawił się w programie igrzysk olimpijskich w Seulu.

Pytanie: Skąd wzięła się nazwa ping pong?
Odpowiedź: od charakterystycznego dźwięku odbijanej piłeczki

Pytanie: Czy angielski producent sprzętu podzielił się prawami do nazwy ping pong z innym przedsiębiorstwem?
Odpowiedź: Podobna sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdy Jaques sprzedał prawa do nazwy ping pong firmie Parker Brothers

Pytanie: Jaki sprzęt do ping ponga został wprowadzony przez Jamesa Gibba?
Odpowiedź: piłeczki z celuloidu

Pytanie: Jakie zmiany w sprzęcie do tenisa stołowego zaszły w 1903 roku?
Odpowiedź: E.C. Goode wprowadził okładziny przyklejane do deski
Marlon Brando

Kiedy Francis Ford Coppola powierzono wyreżyserowanie Ojca Chrzestnego, opracował on listę aktorów do wszystkich ról, a na jego liście potencjalnych osób do roli Vita Corleone. Coppola przyznał w wywiadzie z 1975 roku: " W końcu z Robertem Evansem doszliśmy do wniosku, że w filmie musi wystąpić najlepszy aktor na świecie. To było proste. Wszystko sprowadzało się do Lawrence'a Oliviera (odmówił on przyjęcia roli z powodów zdrowotnych) lub Marlon'a Brando, którzy są największymi aktorami na świecie". Holograficzna kopia listy obsady Coppoli pokazuje imię Brando podkreślone. Albert S. Rundy, któremu Paramount powierzył produkcję filmu Ojca Chrzestnego zgodził się z wyborem Brando. Jednak szefowie studia Paramount byli przeciwni obsadzeniu Brando ze względu na jego reputację jako osoby, z która trudną współpracować na planie filmowym. Prezes Paramount Pictures, Stanley Jaffe, powiedział zdenerwowanemu Coppoli: "Dopóki jestem prezesem tego studia, Marlon Brando nie wystąpi w tym filmie i koniec tematu". Ostatecznie Jaffe wyznaczył trzy warunki obsadzenia Brando; otrzyma wynagrodzenie znacznie mniejsze, musi przyjąć odpowiedzialność finansową za wszelkie opóźnienia produkcji oraz musiał nagrać próbne nagranie. Występ Brando w roli Don Vito Corleone w filmie Francisa Forda Coppoli Ojciec Chrzestny (The Godfather, 1972) był punktem zwrotnym w jego karierze, przywracając go do pierwszej dziesiątki najlepszych aktorów.

Pytanie: Z jakiego powodu decydenci Paramount sprzeciwiali się obsadzeniu Brando w roli Vita Corleone?
Odpowiedź: ze względu na jego reputację jako osoby, z która trudną współpracować na planie filmowym

Pytanie: Pod jakimi warunkami Jaffe zgodził się na zatrudnienie Brando?
Odpowiedź: otrzyma wynagrodzenie znacznie mniejsze, musi przyjąć odpowiedzialność finansową za wszelkie opóźnienia produkcji oraz musiał nagrać próbne nagranie

Pytanie: Dlaczego Oliviera nie wystąpił w Ojcu Chrzestnym?
Odpowiedź: z powodów zdrowotnych

Pytanie: Czy Coppola uznawał Brando za jednego z największych aktorów na świecie?
Odpowiedź: Wszystko sprowadzało się do Lawrence'a Oliviera (odmówił on przyjęcia roli z powodów zdrowotnych) lub Marlon'a Brando, którzy są największymi aktorami na świecie

Pytanie: Czy udział w tym filmie okazał się dla Brando sukcesem?
Odpowiedź: Występ Brando w roli Don Vito Corleone w filmie Francisa Forda Coppoli Ojciec Chrzestny (The Godfather, 1972) był punktem zwrotnym w jego karierze, przywracając go do pierwszej dziesiątki najlepszych aktorów
Marlon Brando

W 1944 na warsztatach aktorskich w New School poznał Stellę Adler, która zapoznała go z systemem Stanisławskiego. Gdy Brando odnosił sukcesy zawodowe, Lee Strasberg próbował przypisać sobie zasługi za nauczenie go aktorstwa. Marlon często podkreślał, że to właśnie Stella uczyła go gry aktorskiej– a później Elia Kazan. W tym samym roku zadebiutował na Broadwayu w Music Box Theatre jako Nels w dramacie I Remember Mama u boku Oskara Homolki. W 1947 na deskach Ethel Barrymore Theatre wystąpił jako Stanley Kowalski w spektaklu Tennessee Williamsa Tramwaj zwany pożądaniem. Wkrótce zadebiutował na kinowym ekranie w roli Kena Wiloceka w dramacie Freda Zinnemanna Pokłosie wojny (The Men, 1950) z Teresą Wright, Everettem Sloane i Dorothy Tree.

Pytanie: O jakiej metodzie dowiedział się za pośrednictwem Stelli Adler?
Odpowiedź: systemem Stanisławskiego

Pytanie: Czy Lee Strasberg uważał, że to on odpowiedzialny jest za udaną karierę Marlona Brando?
Odpowiedź: Lee Strasberg próbował przypisać sobie zasługi za nauczenie go aktorstwa

Pytanie: Czy Marlon Brando przyzynał, że świetnym aktorem został dzięki pomocy Lee Strasberga?
Odpowiedź: Marlon często podkreślał, że to właśnie Stella uczyła go gry aktorskiej– a później Elia Kazan

Pytanie: W jakiej roli i w jakim filmie Marlon Brando po raz pierwszy miał okazję wystąpić na wielkim ekranie?
Odpowiedź: w roli Kena Wiloceka w dramacie Freda Zinnemanna Pokłosie wojny
Rycyna

Podejmowane też były próby ataku z użyciem rycyny obliczone na zatrucie poprzez skórę. M.in. w 1991 roku członkowie organizacji Minnesota Patriots’ Council (tzw. milicji) gromadzili rycynę w celu dokonania ataku terrorystycznego, a w roku 2003 rycynę wykryto w pewnej liczbie listów wysłanych do Białego Domu. W 2011 r. amerykańskie służby specjalne poinformowały opinię publiczną o wykryciu próby ataku terrorystycznego na terenie USA za pomocą rycyny. Zamachowcy planowali rozpylić 4,5 kg tej substancji w kilku amerykańskich miastach. W kwietniu 2013 roku rycynę wykryto w dwóch listach na terenie Białego Domu. Przesyłki zaadresowane były do prezydenta Baracka Obamy oraz jednego z senatorów.
Możliwy jest także atak chemiczny przy użyciu rycyny przez drogi oddechowe.

Pytanie: W jakim celu członkowie milicji wyposażali się w substancję w 1991 roku?
Odpowiedź: dokonania ataku terrorystycznego

Pytanie: W jaki sposób przestępcy chcieli wykorzystać substancję do przeprowadzenia ataku w 2011 roku?
Odpowiedź: planowali rozpylić 4,5 kg tej substancji w kilku amerykańskich miastach

Pytanie: Ile listów zawierających substancję przesłano do Białego Domu w 2013 roku?
Odpowiedź: dwóch

Pytanie: Do kogo wysłane były listy zawierające substancję w 2013 roku?
Odpowiedź: Baracka Obamy oraz jednego z senatorów
Rycyna

Najgłośniejszym echem w świecie odbiło się użycie rycyny 7 września 1978, kiedy agent KGB zabił w Londynie bułgarskiego dysydenta Georgi Markowa przez wstrzelenie podskórne ok. 0,5 mg rycyny w platynowej kulce o średnicy 1,6 mm z mikroskopijnymi otworami, przez które rycyna przedostała się do organizmu Markowa. Inny atak, dokonany 10 dni wcześniej, bo 28 sierpnia w paryskim metrze w ten sam sposób na innego dysydenta, Władymira Kostowa, nie powiódł się; zaatakowany przeżył zamach dzięki temu, że miał na sobie tego dnia gruby sweter i kula nie weszła dostatecznie głęboko.

Pytanie: Kto zginął od rycyny w 1978?
Odpowiedź: Georgi Markowa

Pytanie: Ile rycyny zaaplikowano Markowowi?
Odpowiedź: ok. 0,5 mg

Pytanie: W jakiej formie podano Markowowi rycynę?
Odpowiedź: w platynowej kulce o średnicy 1,6 mm z mikroskopijnymi otworami

Pytanie: Czy Władymir Kostow również zginął od rycyny?
Odpowiedź: Władymira Kostowa, nie powiódł się
Koło Czasu (cykl)

Ponad trzy tysiące lat po tym tzw. Pęknięciu Świata – zniszczeniu dotychczasowego świata i powstaniu na jego miejsce następnego – rozpoczyna się pierwsza część Koła Czasu – Oko Świata. Odżywają proroctwa, mówiące, że pewnego dnia Czarny powróci i będzie chciał zniszczyć świat. Pieczęcie, nałożone w Shayol Ghul, by odciąć go od świata, słabną – kwestią czasu jest, kiedy Czarny (zwany również „Ba’alzamon” lub „Shai’tan”) wyswobodzi się z niego i zdoła ponownie skazić świat. Do walki z nim stanie Smok Odrodzony – wcielenie Lewsa Therina Telamona. Rozpoczyna się wyścig z czasem – młody Rand al’Thor musi nauczyć się władania Mocą i przyzwyczaić do myśli, że jest wcieleniem znienawidzonego człowieka. Proroctwa mówią bowiem, że Smok Odrodzony ponownie sprowadzi Pęknięcie Świata.

Pytanie: Co dzieje się podczas Pęknięcia Świata?
Odpowiedź: zniszczeniu dotychczasowego świata i powstaniu na jego miejsce następnego

Pytanie: Jaki okres nastaje 3000 lat po Pęknięciu Świata?
Odpowiedź: pierwsza część Koła Czasu – Oko Świata

Pytanie: Czy pieczęcie z Shayol Ghul stają się coraz silniejsze?
Odpowiedź: Pieczęcie, nałożone w Shayol Ghul, by odciąć go od świata, słabną

Pytanie: Kto ma zmierzyć się w pojedynku z Czarnym?
Odpowiedź: Smok Odrodzony
Światowe Dni Młodzieży 2016

29 marca 2015 Stanisław Dziwisz podał, że główne uroczystości odbędą się 26 lipca 2016 na krakowskich Błoniach. Tam odbędzie się uroczysta msza na otwarcie ŚDM i powitanie papieża. 29 lipca 2016 również na Błoniach odbędzie się droga krzyżowa. 30 lipca 2016 młodzież z krakowskich błoni przeniesie się do podkrakowskich Brzegów w gminie Wieliczka i tam będą uczestniczyć w czuwaniu z papieżem i w tym samym miejscu dzień później, 31 lipca 2016, odbędzie się msza na zakończenie ŚDM pod przewodnictwem papieża Franciszka.

Pytanie: W jakim mieście odbyły się Światowe Dni Młodzieży? 
Odpowiedź: krakowskich

Pytanie: Czy papież uczestniczył w Światowych Dniach Młodzieży?
Odpowiedź: Tam odbędzie się uroczysta msza na otwarcie ŚDM i powitanie papieża

Pytanie: Gdzie odbyła się msza na zakończenie ŚDM?
Odpowiedź: Brzegów

Pytanie: Kto prowadził ostatnią mszę w czasie Światowych Dni Młodzieży? 
Odpowiedź: papieża Franciszka
Światowe Dni Młodzieży 2016

10 września 2013 podczas pierwszego organizacyjnego spotkania koordynatorów diecezjalnych i lokalnego komitetu organizacyjnego ŚDM ogłoszono wstępny program duchowych przygotowań. Peregrynacja ikony Salus Populi Romani i Krzyża ŚDM rozpoczęła się w Niedzielę Palmową 13 kwietnia 2014 przekazaniem symboli stuosobowej grupie młodzieży z wszystkich diecezji Polski. 14 kwietnia 2014 ikona i krzyż znalazła się w archidiecezji poznańskiej, skąd powędrowała do następnej diecezji. W każdej diecezji pozostały ok. 20 dni. Peregrynacja zakończyła się w Krakowie. Wizyta ikony i Krzyża oznaczała nie tylko obecność w kościołach i kaplicach, ale także w domach dziecka i domach poprawczych. Szersze przygotowania duchowe objęły także szkoły i całe parafie. Szczegółowy program przygotowań został zaprezentowany na Konferencji Episkopatu Polski w październiku 2013. Przygotowania były oparte na programie duszpasterskim Kościoła w Polsce oraz na tematach orędzi papieskich do młodych na trzy najbliższe lata, opublikowanych jesienią 2013 roku. Poinformowano także o nowej inicjatywie „Bilet dla Brata”, która miała umożliwić udział w ŚDM ubogiej młodzieży ze wschodu Europy.

Pytanie: Kto odebrał ikonę i krzyż 13 kwietnia 2014?
Odpowiedź: stuosobowej grupie młodzieży z wszystkich diecezji Polski

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia ogłoszono szczegółowy program przygotowań do ŚDM?
Odpowiedź: Konferencji Episkopatu Polski

Pytanie: Jaki był cel akcji „Bilet dla Brata”?
Odpowiedź: umożliwić udział w ŚDM ubogiej młodzieży ze wschodu Europy

Pytanie: Jaką nową inicjatywę zastosowano podczas 31. ŚDM?
Odpowiedź: Bilet dla Brata
Martin Schulz

W 1994 po raz pierwszy został wybrany w skład Parlamentu Europejskiego. W kolejnych wyborach (1999, 2004, 2009 i 2014) z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. Zajmował stanowisko koordynatora podkomisji do spraw obrony praw człowieka (DROI) w grupie PES w latach 1994–1996. Następnie pełnił podobną funkcję w Komisji ds. Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) w latach 1996–2000. W latach 2000–2004 był przewodniczącym grupy parlamentarnej socjaldemokratów niemieckich. Od 2002 był pierwszym wiceprzewodniczącym parlamentarnej grupy socjalistów, by w 2004 zostać jej przewodniczącym w okresie VI kadencji.

Pytanie: W jakim parlamencie po raz pierwszy znalazł się Schulz w 1994 roku? 
Odpowiedź: Europejskiego

Pytanie: W jakich kolejnych latach udało mu się zostać ponownie wybranym do Parlamentu Europejskiego?
Odpowiedź: 1999, 2004, 2009 i 2014

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Schulz w podkomisji do spraw obrony praw człowieka?
Odpowiedź: koordynatora

Pytanie: Wiceprzewodniczącym jakiej grupy stał się Schulz w 2002 roku?
Odpowiedź: socjalistów
Mario Gómez

7 lutego 2007 Gomez zadebiutował w pierwszej reprezentacji pod wodzą Joachima Löwa, w wygranym 3:1 towarzyskim meczu z reprezentacją Szwajcarii. W 30. minucie debiutu strzałem głową zdobył gola na 2:0 dla Niemców. Gomez uczestniczył w EURO 2008 na boiskach Austrii i Szwajcarii, jednak nie udało mu się tam nic zwojować. Nie strzelił żadnej bramki, a wystąpił w czterech meczach. Z reprezentacją doszedł do finału, gdzie nie udało się jednak wygrać z Hiszpanami. Gomez pojawił się na boisku w drugiej połowie. Na Euro 2012 strzelił trzy gole, był jednym z 6 królów strzelców turnieju. Z powodu kontuzji nie zagrał na Mistrzostwach Świata 2014 w Brazylii. Ostatni mecz w reprezentacji Gomez rozegrał 3 września 2014 roku w Düsseldorfie. Niemcy przegrali z Argentyną 2-4. Mario Gomez nie był powoływany na żaden z meczów eliminacji do Mistrzostw Europy 2016, jednak na same finały został powołany do kadry, która odpadła w półfinale.

Pytanie: W jakim momencie spotkania Niemcy-Szwajcaria Gomezowi udało się strzelić bramkę?
Odpowiedź: W 30. minucie

Pytanie: Czy zawodnik wziął udział w rozgrywkach EURO 2008?
Odpowiedź: Gomez uczestniczył w EURO 2008

Pytanie: W ilu spotkaniach na EURO 2008 wystąpił piłkarz?
Odpowiedź: czterech

Pytanie: Czy reprezentacja piłkarza dostała się do rozgrywki finałowej w EURO 2008?
Odpowiedź: uczestniczył w EURO 2008 na boiskach Austrii i Szwajcarii, jednak nie udało mu się tam nic zwojować. Nie strzelił żadnej bramki, a wystąpił w czterech meczach. Z reprezentacją doszedł do finału
II bitwa o Faludżę

4 kwietnia siły amerykańskie przy udziale wojsk rządowych zaatakowały miasto, w którym działało kilka tysięcy bojowników, wśród nich Abu Musab az-Zarkawi. Gwałtowne walki trwały do 9 kwietnia, kiedy Amerykanie jednostronnie zawiesili działania w Faludży. 1 maja 2004 roku Amerykanie zakończyli operację Vigiliant Resolve i wycofali się z miasta po stratach wynoszących: 38 zabitych i 90 rannych. Rebelianci odnieśli sukces i przejęli faktyczną władzę nad miastem. W pierwszej bitwie zginęło 184 rebeliantów i 616 cywilów. Przez następne miesiące terroryści sunniccy i ich pozycje w mieście były celami częstych i zmasowanych ataków powietrznych i ostrzału artyleryjskiego.

Pytanie: Kiedy USA zaatakowało Faludżę?
Odpowiedź: 4 kwietnia

Pytanie: Czy Abu Musab az-Zarkawi walczył po stronie USA?
Odpowiedź: działało kilka tysięcy bojowników, wśród nich Abu Musab az-Zarkawi

Pytanie: Czy w Faludży ginęli wyłącznie cywile?
Odpowiedź: W pierwszej bitwie zginęło 184 rebeliantów i 616 cywilów

Pytanie: Czy po wycofaniu się USA z miasta Faludża przestała być celem ostrzałów artyleryjskich?
Odpowiedź: Przez następne miesiące terroryści sunniccy i ich pozycje w mieście były celami częstych i zmasowanych ataków powietrznych i ostrzału artyleryjskiego
Enzymy

Większość znanych enzymów to białka o zróżnicowanej wielkości, od kilkudziesięciu aminokwasów w łańcuchu i monomerycznej budowie (na przykład tautomeraza 4-oksokrotonianu (4-OT) zbudowana jest z 62 aminokwasów), do ponad 2500 w zwierzęcej syntazie kwasów tłuszczowych. Aktywność enzymów jest determinowana ich strukturą czwartorzędową (ułożeniem przestrzennym). Enzymy są zazwyczaj dużo większe od substratów, które przerabiają, ale z kolei zwykle tylko kilka kluczowych aminokwasów jest bezpośrednio zaangażowanych w katalizę. Region, który bezpośrednio wiąże się i oddziałuje z substratem oraz zawiera kluczowe do przebiegu reakcji reszty aminokwasowe, nazywany jest miejscem aktywnym (centrum aktywnym). Prócz niego enzymy mogą zawierać miejsca wiązania kofaktorów – niezbędnych do aktywności enzymatycznej lub jej regulacji (patrz: Kofaktory, grupy prostetyczne i koenzymy). Enzymy mogą także zawierać dodatkowe miejsca wiązania małych cząsteczek, na przykład pośrednich lub bezpośrednich produktów czy substratów szlaków metabolicznych obsługiwanych przez enzym, które związane mogą dodatkowo regulować aktywność enzymu na zasadzie sprzężenia zwrotnego.

Pytanie: Jak duże mogą być enzymy?
Odpowiedź: od kilkudziesięciu aminokwasów w łańcuchu i monomerycznej budowie (na przykład tautomeraza 4-oksokrotonianu (4-OT) zbudowana jest z 62 aminokwasów), do ponad 2500 w zwierzęcej syntazie kwasów tłuszczowych

Pytanie: Co wpływa na poziom aktywności aktywność enzymów?
Odpowiedź: ich strukturą czwartorzędową (ułożeniem przestrzennym)

Pytanie: Jaki obszar określany jest mianem miejsca aktywnego?
Odpowiedź: Region, który bezpośrednio wiąże się i oddziałuje z substratem oraz zawiera kluczowe do przebiegu reakcji reszty aminokwasowe

Pytanie: Do czego potrzebne są kofaktory?
Odpowiedź: aktywności enzymatycznej lub jej regulacji
Wojna domowa w Jemenie (od 2015)

26 marca 2015 koalicja składająca się z dziewięciu państw arabskich (tj. Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kuwejtu, Bahrajnu, Kataru, Maroko i Jordanii) pod nieformalnym przywództwem Arabii Saudyjskiej rozpoczęła interwencję wojskową skierowaną przeciwko Huti. We wspólnym oświadczeniu wydanym przez członków Rady Współpracy Zatoki Perskiej (oprócz Omanu) poinformowano że zdecydowano się na interwencję przeciwko rebelii Huti w Jemenie na wniosek uznawanego przez te kraje prezydenta Hadiego. W ciągu pierwszych kilku godzin operacji, siły powietrzne koalicji przejęły kontrolę nad całą przestrzenią powietrzną Jemenu. Rozpoczęto również naloty mające na celu zahamowanie znacznie postępującej wówczas ekspansji rebeliantów Huti w kierunku terenów kontrolowanych przez Hadiego w południowym Jemenie. Stany Zjednoczone, Oman, Egipt, Pakistan oraz Sudan udzieliły wsparcia dyplomatycznego i logistycznego, nie angażując się bezpośrednio w walkę. Iran wyraził sprzeciw wobec prowadzonych nalotów i wezwał do natychmiastowego ich zaprzestania.

Pytanie: Jakie przymierze natarło na Huti?
Odpowiedź: koalicja składająca się z dziewięciu państw arabskich

Pytanie: Które państwo nieoficjalnie dowodziło atakiem na Huti?
Odpowiedź: Arabii Saudyjskiej

Pytanie: Kto wydał dyspozycję dotyczącą opanowania rebelii w Huti?
Odpowiedź: prezydenta Hadiego

Pytanie: Które kraje wspomogły atakujących od strony logistyki i dyplomacji?
Odpowiedź: Stany Zjednoczone, Oman, Egipt, Pakistan oraz Sudan

Pytanie: Który z krajów wyraził dezaprobatę w stosunku do natarć?
Odpowiedź: Iran
Wojna domowa w Jemenie (od 2015)

Aden jest drugim co do wielkości pod względem liczby mieszkańców miastem w Jemenie. Znajduje się w nim również największy w kraju port morski. W marcu 2015 roku milicje i jednostki wojskowe wierne prezydentowi Hadiemu w Adenie były rozproszone co ułatwiło postęp dla Huti. Musieli oni walczyć na pięciu różnych frontach. Port lotniczy Aden zawiesił wszystkie loty. Walki rozpoczęły się 25 marca 2015 r., żołnierze popierający byłego prezydenta Ali Abd Allah Saliha przejęli międzynarodowe lotnisko, doszło również do starć w bazach wojskowych. Hadi z powodu pogarszającej się sytuacji prawdopodobnie opuścił Aden łodzią. Następnego dnia był już w stolicy Arabii Saudyjskiej, Rijadzie, gdzie spotkał się z następcą tronu księciem Muhammadem ibn Salman ibn Abd al-Aziz Al Su’udem, ministrem obrony Arabii Saudyjskiej. W ciągu następnych dni Huti wraz z sojusznikami otoczyli Aden i weszli do miasta pomimo silnego oporu ze strony sił prorządowych oraz uzbrojonych mieszkańców. Wkrótce wsparcia dla obrońców udzieliła Egipska Marynarka Wojenna, dokonując ostrzału z okrętów na morzu, a także lotnictwo koalicji. Bezpośrednie działania zmierzające ku zajęciu centrum miasta rozpoczęli 29 marca. 2 kwietnia kompleks budynków służących jako tymczasowa siedziba prezydenta została zajęta przez rebeliantów. Walki trwały nadal. Państwa Zatoki udzieliły szkolenia jemeńskim siłom specjalnym oraz dostarczyły zaopatrzenie okrętem Arabii Saudyjskiej, w tym również pomoc dla cywilów. Aden został całkowicie odbity z rąk Huti 21 lipca 2015 roku po kilku miesiącach walk. Wyparto również Huti ze zdecydowanej większości muhafazy Aden. Po zakończeniu walk pomoc humanitarną udzielili m.in.: ONZ, Arabia Saudyjska oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie. Oprócz tego ZEA wysłały specjalistów, aby dokonali koniecznych napraw terminalu pasażerskiego oraz wieży kontroli lotów poważnie zniszczonego lotniska w Adenie.

Pytanie: Jakie jest drugie miasto w Jemenie pod kątem liczby mieszkańców?
Odpowiedź: Aden

Pytanie: Kto w 2015 roku pełnił rolę prezydenta Jemenu?
Odpowiedź: Hadiemu

Pytanie: Jaką funkcję w rządzie w 2015 roku pełnił Muhammad ibn Salman?
Odpowiedź: ministrem obrony Arabii Saudyjskiej

Pytanie: Kiedy Aden został odbity od Huti przez koalicję Państw zatoki perskiej?
Odpowiedź: 21 lipca 2015