the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Jadwiga Piłsudska

W 2005 r. został zrealizowany film dokumentalny Polki nad Londynem o służbie w lotnictwie por. pil. Jadwigi Piłsudskiej, kpt. pil. Stefanii Wojtulanis i kpt. pil. Anny Leskiej. Jadwiga Piłsudska jest także bohaterką trzech odcinków cyklu dokumentalnych programów o ludziach zasłużonych dla Polski emitowanych przez TVP1 pt. Notacje-Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska. Kiedy zaczęłam latać, Mój dom rodzinny, Mój ojciec (autor Krzysztof Tadej). Wystąpiła również w filmie Marka Widarskiego Kobiety i wojna opowiadającym o losach czternastu młodych kobiet, które brały udział w II wojnie światowej.

Pytanie: O czym opowiada film z 2005 roku?
Odpowiedź: o służbie w lotnictwie por. pil. Jadwigi Piłsudskiej, kpt. pil. Stefanii Wojtulanis i kpt. pil. Anny Leskiej

Pytanie: W którym roku powstała realizacja Polki nad Londynem?
Odpowiedź: W 2005

Pytanie: Na jakiej stacji telewizyjnej emitowano cykl Tadeja?
Odpowiedź: TVP1

Pytanie: W jakiej produkcji Widarskiego wystąpiła Jadwiga?
Odpowiedź: Kobiety i wojna

Pytanie: Jaka historia przedstawiona jest w Kobietach i wojnie?
Odpowiedź: losach czternastu młodych kobiet, które brały udział w II wojnie światowej
Iwano-Frankiwsk

W 1939 z przyjściem wojsk radzieckich te wszystkie kluby zostali rozwiązane, a na ich miejsce powstały nowe na wzorzec radziecki – Spartak Stanisławów, Dynamo Stanisławów, Gwardijec Stanisławów (inna nazwa DTSAAF, HBO), Łokomotyw Stanisławów, Medyk Stanisławów i Charczowyk Stanisławów. Czołową drużyną miasta został Spartak Stanisławów, który w 1955 zdobył awans do rozgrywek profesjonalnych w klasie „B” Mistrzostw ZSRR. Potem powstało wiele zespołów piłkarskich, które reprezentowały zakłady przemysłowe miasta – Pryład Iwano-Frankiwsk, Meteor Iwano-Frankiwsk, SK im.Rudniewa Iwano-Frankiwsk, Metalist Iwano-Frankiwsk, Awtomobilist Iwano-Frankiwsk, Krystał Iwano-Frankiwsk i Maszynobudiwnyk Iwano-Frankiwsk.

Pytanie: Czego skutkiem było rozwiązanie dotychczasowych klubów?
Odpowiedź: przyjściem wojsk radzieckich

Pytanie: Na jakim modelu wzorowane były nowo powstałe kluby?
Odpowiedź: radziecki

Pytanie: Jaki zespół był w połowie lat 50. najlepszy w mieście?
Odpowiedź: Spartak Stanisławów

Pytanie: Jaki sukces osiągnął Spartak Stanisławów w 1955 roku?
Odpowiedź: zdobył awans do rozgrywek profesjonalnych w klasie „B” Mistrzostw ZSRR

Pytanie: Czy Metalist Iwano-Frankiwsk i Meteor Iwano-Frankiwsk były klubami związanymi z zakładami przemysłowymi?
Odpowiedź: powstało wiele zespołów piłkarskich, które reprezentowały zakłady przemysłowe miasta – Pryład Iwano-Frankiwsk, Meteor Iwano-Frankiwsk, SK im.Rudniewa Iwano-Frankiwsk, Metalist Iwano-Frankiwsk
Iwano-Frankiwsk

Również w innych dyscyplinach sportowych miasto reprezentowane było przez kluby: Urahan Iwano-Frankiwsk (futsal), Stanisław Iwano-Frankiwsk (futsal), Wiza wtorma Iwano-Frankiwsk (futsal), Epicentr K10 Iwano-Frankiwsk (futsal), Cunami Iwano-Frankiwsk (hokej na lodzie), Prykarpattia-DJuSSz-3 Iwano-Frankiwsk (piłka nożna kobiet), Howerła Iwano-Frankiwsk (koszykówka mężczyzn), Frankiwsk Iwano-Frankiwsk (koszykówka kobiet), VK Fakeł Iwano-Frankiwsk (obecnie Stanisławiw Iwano-Frankiwsk – siatkówka mężczyzn) i Uniwersytet Iwano-Frankiwsk (siatkówka kobiet).

Pytanie: Jakie cztery kluby reprezentowały Iwano-Frankiwsk w futsalu?
Odpowiedź: Urahan Iwano-Frankiwsk (futsal), Stanisław Iwano-Frankiwsk (futsal), Wiza wtorma Iwano-Frankiwsk (futsal), Epicentr K10 Iwano-Frankiwsk

Pytanie: Czy w zakresie siatkówki Iwano-Frankiwsk reprezentowany jest wyłącznie przez mężczyzn?
Odpowiedź: Uniwersytet Iwano-Frankiwsk (siatkówka kobiet)

Pytanie: Jaki klub reprezentował Iwano-Frankiwsk w koszykówce mężczyzn?
Odpowiedź: Howerła Iwano-Frankiwsk

Pytanie: Jak nazywa się klub reprezentujący Iwano-Frankiwsk w piłce nożnej kobiet?
Odpowiedź: Prykarpattia-DJuSSz-3 Iwano-Frankiwsk
Kazik Staszewski

Jest przeciwnikiem penalizowania narkotyków, gdyż przez to handlem nimi zajmują się grupy przestępcze. Ze względu na swoje poglądy był bliski Unii Polityki Realnej, jednak w roku 2013 stwierdził, że jest to partia bez znaczenia. Deklaruje się jako niewierzący, choć „z ogromną potrzebą wiary” i silnym antyklerykalizmem. Od lat 80. XX w. jest krytykiem Kościoła katolickiego, a szczególnie chciwości kleru. W młodości przez kilka lat był związany ze Świadkami Jehowy – studiował z nimi Pismo Święte, a rozstał się po sugestiach o konieczności rezygnacji z muzyki.

Pytanie: Dlaczego artysta opowiada się przeciw karalnością za posiadanie narkotyków?
Odpowiedź: gdyż przez to handlem nimi zajmują się grupy przestępcze

Pytanie: Czy artysta wyznaje jakąś religię?
Odpowiedź: Deklaruje się jako niewierzący
Historia Nauru

Od czasu ogłoszenia niepodległości znacznie wzrósł PKB per capita Nauru, osiągając poziom 50 tysięcy dolarów amerykańskich. Nauru stało się drugim, zaraz po Arabii Saudyjskiej, najbogatszym krajem na świecie. Związane to było z kilkoma czynnikami – w 1966 roku wstrzymano produkcję fosforytów na wyspie Makatea, zaś w 1979 roku na wyspie Banaba wyczerpał się ów surowiec, powodując, że Nauru stało się jedynym eksporterem fosforytów na terenie Oceanu Spokojnego. Nastąpił gwałtowny wzrost cen surowca, które swoje apogeum osiągnęły w 1975 roku (tona fosforytów kosztowała wówczas 68 dolarów amerykańskich).

Pytanie: Kiedy projekt krajowy brutto na mieszkańca w Nauru zaczął się znacznie zwiększać?
Odpowiedź: Od czasu ogłoszenia niepodległości

Pytanie: Ile wyniósł projekt krajowy brutto na mieszkańca Nauru po uzyskaniu przez państwo niepodległości?
Odpowiedź: 50 tysięcy dolarów amerykańskich

Pytanie: Jakie państwo uznawane jest za najbogatsze na arenie międzynarodowej?
Odpowiedź: Arabii Saudyjskiej

Pytanie: Kiedy zaniechano wytwarzania fosforytów na Makatea?
Odpowiedź: w 1966
Historia Nauru

Pierwszą misją religijną na wyspie była „Mission Liebenzeller”. Jej misjonarze byli protestantami. Pierwszym misjonarzem był obywatel Wysp Gilberta, o imieniu Tabuia, który przybył do Nauru w 1888 roku. Następnym z misjonarzy, który osiedlił się na Nauru z rodziną, był Philip Delaporte, mający niemieckie i amerykańskie korzenie; na wyspie przebywał od 1899, wrócił do USA w 1917 roku. Jako pierwszy podjął się tłumaczenia Biblii na język nauruański. Opracował również słownik nauruańsko-niemiecki (Taschenworterbuch Deutsch-Nauru), który posiadał 65 stron i liczył 1650 słów. Założył on również cztery szkoły na Nauru, by uczyć dzieci pisać i czytać. Język niemiecki był wówczas językiem wykładowym. Został wyparty przez język angielski w latach 20., po przejęciu władzy na wyspie przez Australię, Nową Zelandię i Wielką Brytanię.

Pytanie: Jak nazywała się pierwsza misja religijna, którą przeprowadzono na Nauru?
Odpowiedź: „Mission Liebenzeller”

Pytanie: Jakiego wyznania były osoby zaangażowane w „Mission Liebenzeller”?
Odpowiedź: protestantami

Pytanie: Czy drugi misjonarz, który dopłynął na wyspę w ramach „Mission Liebenzeller” zamieszkał tam razem z członkami swojej rodziny?
Odpowiedź: Następnym z misjonarzy, który osiedlił się na Nauru z rodziną, był Philip Delaporte

Pytanie: W jakim celu Philip Delaporte utworzył na tej wyspie szkoły?
Odpowiedź: by uczyć dzieci pisać i czytać
Wyścig Tatrzański 1927

Wyścig rozegrano 14 sierpnia 1927 roku. Same zawody rozpoczęły się z opóźnieniem z uwagi na złą organizację dowozu widzów autobusami Zakopiańskiej Spółki Samochodo­wej. Zawodnicy startowali pojedynczo, od motocykli przez samochody turystyczne do samochodów wyścigowych. Warunki były utrudnione przez deszcz padający tego dnia, który powodował, że trasa była śliska. Sklasyfikowano 11 motocykli i 19 samochodów, w tym tylko dwa wyścigowe. Siódmy startujący zawodnik Gabryś na motocyklu Harley-Davidson przewrócił się na przedostatnim wirażu, lecz ukończył wyścig. Pasażer Tadeusza Rudawskiego, startującego jako czternasty motocyklem Indian z wózkiem bocznym, wychylił się i wypadł na zakręcie, raniąc się w twarz, przez co nie ukończyli oni wyścigu. Zawodnik Krauze rozbił natomiast swój samochód Rolland-Pilain na barierce. Wśród sklasyfikowanych zawodników były dwie kobiety: Hanka Schielowa na Tatrze i Janina Wrońska na motocyklu BSA z wózkiem.

Pytanie: Kiedy odbył się wyścig?
Odpowiedź: 14 sierpnia 1927

Pytanie: Dlaczego start musiał zostać odłożony w czasie?
Odpowiedź: z uwagi na złą organizację dowozu widzów autobusami

Pytanie: Co spowodowały niepożądane warunki pogodowe?
Odpowiedź: trasa była śliska

Pytanie: Jak nazywały się jedyne uczestniczki wyścigu?
Odpowiedź: Hanka Schielowa na Tatrze i Janina Wrońska
Wyścig Tatrzański 1927

Najlepszy czas ogółem (6 min 48,6 s) uzyskał Henryk Liefeldt na wyścigowym samochodzie Austro-Daimler, zdobywając między innymi trzy nagrody przechodnie: Automobilklubu Polskiego za najlepszy czas dnia, Miasta Krakowa za najlepszy czas samochodu wyścigowego, oraz firmy Bosch za najlepszy czas dnia osiągnięty na świecach tej firmy. Drugi wynik – i zarazem najlepszy dla samochodów turystycznych, uzyskał niemiecki zawodnik von Wentzel-Mosau na Mercedesie z silnikiem 7 l, zdobywając m.in. nagrodę przechodnią K.K.A. za najlepszy czas samochodu turystycznego (7 min 2 s). Kolejne czasy osiągnęli: Stanisław Szwarcsztajn (Austro-Daimler, 7 min 40 s), Szwajcar Robert Vetterli (Bugatti 1,4 l z kompresorem, 7 min 44,4 s) i Jan Ripper (Lancia, 7 min 45,2 s) – wszyscy na samochodach turystycznych. Z uwagi na dużą liczbę nagród, oprócz zwycięzców poszczególnych kategorii otrzymywali je też zawodnicy z niektórych dalszych miejsc. Hanka Schielowa zwyciężyła w swojej kategorii i zdobyła też nagrodę fundowaną przez Jerzego Judkiewicza, jako jedyna kobieta w kategorii samochodowej.

Pytanie: W jakim czasie przebył wyścig Henryk Liefeldt?
Odpowiedź: 6 min 48,6 s

Pytanie: Jakim samochodem ścigał się Henryk Liegeldt?
Odpowiedź: Austro-Daimler

Pytanie: Z jakiego kraju pochodzi Robert Vetterli?
Odpowiedź: Szwajcar

Pytanie: Jaka kobieta otrzymała nagrodę Jerzego Judkiewicza?
Odpowiedź: Hanka Schielowa
Maus (komiks)

W Polsce komiks doczekał się wydania dopiero w 2001 roku – głównym powodem tak późnego pojawienia się tego dzieła na polskim rynku były oskarżenia o jego antypolski charakter. Przypisanie Polakom świńskiej twarzy oburzało wielu krytyków, którzy dopatrywali się w tym jawnej inwektywy. Również pokazanie w kilku miejscach Polaków nie tylko jako ludzi walczących z Niemcami i wspierających Żydów, lecz również jako antysemitów (scena linczu na Żydzie, który wrócił po wojnie na swoje gospodarstwo) bądź jako obozowych kapo spowodowało liczne protesty. Krytycy zaznaczali niesprawiedliwość w ocenie i podkreślali ogromne poświęcenie, jakim wykazali się Polacy w czasie II wojny światowej – za pomoc Żydom groziła śmierć.

Pytanie: W którym roku wydano "Maus. Opowieść ocalałego" w Polsce?
Odpowiedź: 2001

Pytanie: Z czego głównie wynikało opóźnienie w publikacji komiksu w Polsce?
Odpowiedź: oskarżenia o jego antypolski charakter

Pytanie: Do jakiego zwierzęcia w komiksie "Maus. Opowieść ocalałego" przyrównani zostali Polacy?
Odpowiedź: świńskiej

Pytanie: Jak dobór zwierzęcia charakteryzującego polaków zostało odebrane przez krytyków?
Odpowiedź: inwektywy

Pytanie: Jaką karę można było dostać za udzielenie pomocy Żydom?
Odpowiedź: śmierć
Daniel Olbrychski

Już na początku studiów został dostrzeżony przez reżysera Janusza Nasfetera, który obsadził go w roli Korala w swoim filmie Ranny w lesie według powieści Witolda Zalewskiego. W 1965 Olbrychski zagrał swoją pierwszą dużą rolę – Rafała Olbromskiego w Popiołach Andrzeja Wajdy, ponadto wystąpił jako podporucznik Stefan „Żbik” Olewicz w dramacie wojennym Janusza Morgensterna Potem nastąpi cisza. Do końca lat 60. zagrał jeszcze kilka głównych ról filmowych: w 1966 – postać Andrzeja w komedii muzycznej Stanisława Barei Małżeństwo z rozsądku (1967) i Tolka Szczepaniaka w Bokserze Juliana Dziedziny, w 1967 – Franka w Skoku Kazimierza Kutza i Marka Arensa w Jowicie Janusza Morgensterna, a w 1968 – studenta w filmie krótkometrażowym Krzysztofa Zanussiego Zaliczenie, Karola XII w Hrabinie Cosel Jerzego Antczaka i Azję Tuhajbejowicza w ekranizacji Pana Wołodyjowskiego w reż. Jerzego Hoffmana. W 1969 został pierwszym laureatem Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego, ponadto asystował Andrzejowi Wajdzie podczas kręcenia Polowania na muchy, w którym zagrał drugoplanową rolę malarza. Pojawił się także w epizodycznej roli porucznika Stefana Sowińskiego w Soli ziemi czarnej Kazimierza Kutza, a także gościnnie wystąpił w debiutanckim filmie długometrażowym Krzysztofa Zanussiego Struktura kryształu oraz zagrał dwie role teatralne: Gustawa w Ślubach panieńskich w reż. Adama Hanuszkiewicza na scenie Teatru Powszechnego w Warszawie i Banka w Makbecie reżyserowanym przez Andrzeja Wajdę dla Teatru Telewizji.
W 1970 zagrał główne role w dramatach Wajdy: Bolesława w Brzezinie i Tadeusza w Krajobrazie po bitwie. Dzięki występowi w tym drugim kandydował do nagrody za najlepszą rolę męską podczas 23. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes, jednak ostatecznie przegrał z Marcello Mastroiannim. Również w 1970 debiutował w zachodnim kinie epizodyczną rolą Siergieja Abramowa w międzynarodowej produkcji Miklósa Jancsó Pacyfistka, a także wykreował na scenie Teatru Narodowego w Warszawie tytułowe role w reżyserowanych przez Adama Hanuszkiewicza: Hamlecie i Beniowskim. W 1971 wystąpił u boku Jana Kreczmara w telewizyjnym filmie Krzysztofa Zanussiego Die Rolle, a w 1972 zagrał w kolejnych dwóch filmach Wajdy: Mateusza Lewitę w niemieckim dramacie Piłat i inni i Pana Młodego w ekranizacji Wesela. W 1974 premierę miał Potop Jerzego Hoffmana, w którym zagrał główną postać Andrzeja Kmicica. Mimo że jeszcze przed premierą był szeroko krytykowany w prasie za przyjęcie roli w filmie, występ w superprodukcji okazał się jednym z najważniejszych kroków w jego dorobku aktorskim, zapewnił mu najlepsze recenzje oraz największą popularność wśród widzów. Jak sam twierdzi, za występ w filmie zainkasował ok. 150 tys. zł. Następnie zagrał Borowieckiego w ekranizacji Ziemi obiecanej w reż. Andrzeja Wajdy.

Pytanie: W jaką postać wcielił się aktor w realizacji Ranny w lesie?
Odpowiedź: Korala

Pytanie: Na czyjej książce wzorowany była realizacja Ranny w lesie?
Odpowiedź: Witolda Zalewskiego

Pytanie: W jaką postać wcielił się aktor w Potem nastąpi cisza?
Odpowiedź: Stefan „Żbik” Olewicz

Pytanie: Jakie wyróżnienie zdobył aktor w 1969 roku?
Odpowiedź: Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego
Daniel Olbrychski

W 1985 powrócił na polską scenę rolą Rodryka w Cydzie wystawianym w Teatrze Ateneum w Warszawie w reż. Adama Hanuszkiewicza, a także po latach przerwy pojawił się w polskim filmie, kreując postać Grzegorza, kierownika ośrodka Monaru w filmie Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego …jestem przeciw. Także w 1985 zagrał Daniela, kochanka Chiary we włoskiej komedii Francesco Nuttiego Casablanca, Casablanca. W 1986 wcielił się w Leona Jogichesa w niemiecko-czeskosłowackim filmie biograficznym Róża Luksemburg w reż. Margarethe von Trotty, a także odegrał postać Scope’a, głównego bohatera filmu Piotra Szulkina Ga, ga. Chwała bohaterom i Franza von Schobera w filmie muzyczno-biograficznym Fritza Lehnera Notturno o życiu Franza Schuberta. Za rolę hokeisty Pita Hoefgesa w filmie telewizyjnym Dietera Wedela Kampf der Tiger (1987), reżyserowanym przez Dietera Wedela dla ZDF, zainkasował 120 tys. marek, wówczas najwyższą gażę w historii stacji. W 1988 zagrał Hareda we włoskim miniserialu Tajemnice Sahary, terrorystę w greckim filmie Kostasa Zinirisa To teleftaio stoichima oraz Szpicla w melodramacie Philipa Kaufmana Nieznośna lekkość bytu, a w 1989 zagrał księży w dwóch włoskich filmach: Adama w dramacie Michaela Andersona Przed sklepem jubilera na podstawie utworu Karola Wojtyły o tym samym tytule i Adriana w komedii telewizyjnej Franco Giraldiego Izabella Kłamczucha. Ponadto zagrał epizodyczne role w serialach telewizyjnych Gillesa Béhata: Victora, dziennikarza-alkoholika w jednym z odcinków Wysokiego napięcia (1988) i Rolanda Korsky’ego w Coplanie (1989) oraz wcielił się w postać Karla Gieringa, hitlerowskiego policjanta we włosko-francuskim dramacie wojennym Jacquesa Rouffio Czerwona orkiestra o losach Leopolda Treppera.

Pytanie: Kto był reżyserem Cyda, w którym wystąpił Olbrychski w 1985 roku?
Odpowiedź: Adama Hanuszkiewicza

Pytanie: W jakim teatrze pojawił się Olbrychski po raz pierwszy po długiej przerwie na polskiej scenie w 1985 roku?
Odpowiedź: Teatrze Ateneum

Pytanie: W jaka postać wcielił się Olbrychski w filmie Trzosa-Rastawieckiego?
Odpowiedź: Grzegorza

Pytanie: Jakiej produkcji był film Róża Luksemburg?
Odpowiedź: niemiecko-czeskosłowackim
Cerkiew św. Michała Archanioła w Warszawie

Cerkiew posiadała pięć kopuł z krzyżami oraz dzwonnicę z dodatkową kopułą nad wejściem. Reprezentowała styl starorosyjski (późną odmianę stylu bizantyjsko-rosyjskiego, oficjalnego stylu Imperium Rosyjskiego). Wszystkie kopuły były pokryte blachą cynkowaną i pomalowane na zielono w szachownicę. Piotr Paszkiewicz porównuje rozplanowanie świątyni do cerkwi Wasyla Błogosławionego w Moskwie – podobnie jak w przypadku tej budowli, cała kompozycja budynku była złożona z pozornie niezależnych elementów. Cztery boczne kopuły sprawiały wrażenie mniejszych świątyń połączonych luźno z głównym korpusem zwieńczonym główną, basztowo-namiotową kopułą na bębnie. Między wyglądem cerkwi w Moskwie i w Warszawie występowała jednak różnica – mniejsze kopuły stanowiły pomniejszony wariant głównej, a nie luźne nawiązanie do jej architektury. Autor ten jest zdania, że cerkiew św. Michała Archanioła odpowiadała opisowi, za pomocą którego Wojsław Molé charakteryzował sobór Wasyla Błogosławionego:

Pytanie: W jakim stylu została skonstruowana cerkiew?
Odpowiedź: starorosyjski

Pytanie: Jaki materiał znajduje się na kopułach budowli?
Odpowiedź: blachą cynkowaną

Pytanie: W jakiej barwie są kopuły budowli?
Odpowiedź: zielono

Pytanie: Jaki wzór widnieje na kopułach świątyni?
Odpowiedź: szachownicę

Pytanie: Gdzie znajduje się świątynia Wasyla Błogosławionego?
Odpowiedź: w Moskwie
Ava Gardner

Jednakże ich życie prywatne wciąż było pełne turbulencji i incydentów np. oboje jeździli po ulicach strzelając do sygnalizacji świetlnej, za co trafili na krótki czas do aresztu, z którego wydostali się ponoć za sprawą łapówki wysokości kilkudziesięciu tysięcy dolarów. Gardner nazywała Sinatrę gangsterem, a ten na wieść o rzekomych zdradach żony próbował odebrać sobie życie. Zdaniem aktorki był to okres „picia i walki. Rozstań i powrotów. To było szaleństwo. Randkowałam z innym, żeby go zranić. Frank robił to samo”. Z zazdrości o Gardner Sinatra przyleciał do Hiszpanii na wieść o jej romansie z torreadorem Mario Cabre. W 1951 Gardner wzięła udział w sesji zdjęciowej razem z Sammym Davisem Jr. dla magazynu „Ebony”, a prasa brukowa donosiła o rzekomym romansie obojga. Rozwścieczyło to Sinatrę. Na początku lat 50. Gardner wspierała finansowo Sinatrę, który wówczas nie miał pieniędzy nawet na prezenty dla swoich dzieci. Najprawdopodobniej to właśnie Gardner przekonała Harry’ego Cohna, szefa Columbia Pictures, aby zaangażował Sinatrę do Stąd do wieczności. Oscarowa rola spowodowała reaktywację kariery Sinatry. W czasie wspólnej podróży do Nairobi, na plan Mogambo, Gardner dowiedziała się, że jest w ciąży, ale w 1952 zdecydowała się ją usunąć, o czym zdruzgotany Sinatra dowiedział się po fakcie. Chciała, aby jej dziecko, tak jak ona, miało względnie spokojne dzieciństwo, a w ówczesnej sytuacji było to niemożliwe. Mężczyzna był przy Gardner po kolejnym zabiegu aborcji. Wprawdzie oboje dalej próbowali naprawić związek, ale ze względu na to, że oboje byli niezależni i mieli silne charaktery, trudno było im się porozumieć. Gardner miała dość zazdrości i zaborczości męża. W czasie kręcenia filmu Duma i namiętność Gardner oczekiwała na spotkanie z mężem, ale Sinatra unikał jej. W pewnym momencie aktorka pojechała do Rzymu wraz z kochankiem Walterem Chiarim i dała do zrozumienia prasie, że zamierza się z nim związać. Ostatecznie para rozwiodła się w 1957, ale po tym wciąż utrzymywali znajomość. Sinatra opiekował się Gardner po wylewie i regularnie dzwonił na święta z życzeniami. „Frank i ja zostaliśmy kochankami na wieczne czasy. Wielkie słowa, wiem, ale naprawdę czułam, że cokolwiek się stanie zawsze bylibyśmy zakochani” – mówiła Gardner. Córka Sinatry, Tina, stwierdziła, że Gardner była miłością życia ojca, po utracie której nigdy się nie otrząsnął.

Pytanie: Co miało być powodem próby samobójczej Sinatry?
Odpowiedź: rzekomych zdradach żony

Pytanie: Dlaczego Gardner zdecydowała się na aborcję w 1952 roku?
Odpowiedź: Chciała, aby jej dziecko, tak jak ona, miało względnie spokojne dzieciństwo, a w ówczesnej sytuacji było to niemożliwe

Pytanie: Czy Gardner zdecydowała się na zabieg aborcji więcej niż jeden raz?
Odpowiedź: Mężczyzna był przy Gardner po kolejnym zabiegu aborcji

Pytanie: Za co Sinatra i Gardner zostali aresztowani?
Odpowiedź: jeździli po ulicach strzelając do sygnalizacji świetlnej
Wietnam

W czasie II wojny światowej kolaboracyjny względem III Rzeszy rząd Francji Vichy zawarł porozumienie z Japonią, na mocy którego w 1940 zezwolono na stacjonowanie wojsk japońskich na północy Wietnamu. W 1941 rozszerzono japońską kontrolę wojskową na cały obszar Indochin, zachowano przy tym francuską administrację kolonialną. W tym samym roku z inicjatywy Hồ Chí Minha powołano niepodległościową organizację partyzancko-polityczną Việt Minh, która zdobyła wsparcie ze stron Chin i Stanów Zjednoczonych. W 1945 Việt Minh zorganizował ogólnonarodowe powstanie antyjapońskie, w wyniku którego utworzony przez ruch oporu Komitet Wyzwolenia Narodowego Wietnamu ogłosił utworzenie Demokratycznej Republiki Wietnamu. 6 marca 1946 w Paryżu, rząd Demokratycznej Republiki Wietnamu i Republiki Francuskiej podpisały porozumienie, uznając Wietnam Północny za państwo wolne, z własnym rządem, parlamentem i wojskiem, ale stanowiące część indochińskiej Unii Francuskiej. Na południu kraju z kolei Francja przywróciła swoją administrację.
Po wkroczeniu wojsk francuskich do Hanoi doszło do incydentu pomiędzy żołnierzami francuskimi a wietnamskimi w Hajfongu, efektem czego było wysunięcie przez Francję żądania przekazania portu. Wobec braku odpowiedzi osiem dni później wojska francuskie zajęły port siłą zabijając kilka tysięcy osób i w nocy z 19 na 20 listopada 1946 obaliły rząd Hồ Chí Minha. Komuniści wycofali się z miast i przystąpili do pierwszych uderzeń odwetowych. Działania Francji wsparte zostały przez USA, które zapewniły Francuzom nalot na pozycje Việt Minhu za pomocą bombowców. Wsparcie to nie przydało się jednak na tyle na ile spodziewali się tego Francuzi a wojska kolonialne zaczęły ponosić kolejne straty. Francuskie Siły Zbrojne ustąpiły ostatecznie z północnego Wietnamu w 1954 po przegranej bitwie pod Điện Biên Phủ, która oznaczała koniec kolonialnego statusu Wietnamu.

Pytanie: Z jakim państwem porozumienie zawarł rząd Vichy?
Odpowiedź: Japonią

Pytanie: Poparcie jakich państw uzyskała założona w 1941 roku organizacja partyzancko-polityczna?
Odpowiedź: Chin i Stanów Zjednoczonych

Pytanie: Do czego doprowadziło powstanie, do którego doszło w 1945 r.?
Odpowiedź: utworzenie Demokratycznej Republiki Wietnamu

Pytanie: Czy Francja zdecydowała się na współpracę z władzami Demokratycznej Republiki Wietnamu?
Odpowiedź: rząd Demokratycznej Republiki Wietnamu i Republiki Francuskiej podpisały porozumienie, uznając Wietnam Północny za państwo wolne, z własnym rządem, parlamentem i wojskiem, ale stanowiące część indochińskiej Unii Francuskiej

Pytanie: W którym roku Wietnam przestał być kolonią?
Odpowiedź: 1954