the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Ulica Wileńska w Raciborzu

Ulica rozpoczyna się na skrzyżowaniu z ulicami Browarną i Wojska Polskiego. Po zachodniej stronie, przy ulicy Wojska Polskiego 15, na rogu skrzyżowania, znajduje się kamienica z apteką „Centrum” na parterze. Po drugiej stronie znajduje się blok mieszkalny. Następnie po stronie wschodniej położony jest budynek Zespołu Szkół Budowlanych i Rzemiosł Różnych. Naprzeciw niego stoi budynek administracyjny Spółdzielni Mieszkaniowej Nowoczesna. Obok znajduje się dawny dom parafii ewangelickiej, wykorzystywany przez Cech Rzemiosł Różnych oraz inne instytucje. Przed nim, prostopadle do Wileńskiej, biegnie krótka ulica Kilińskiego. Za domem stoi dawna plebania, obecnie urząd stanu cywilnego. Za plebanią, na rogu Wileńskiej i Ogrodowej, stał niegdyś kościół ewangelicki. W jego miejsce w latach 70. XX wieku zbudowano Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia. Po drugiej stronie znajduje się budynek Zespołu Szkół Zawodowych. Pomiędzy Zespołem Szkół Zawodowych a Zespołem Szkół Budowlanych i Rzemiosł Różnych znajduje się kompleks boisk wybudowany w ramach projektu Orlik 2012. Za rondem z ulicą Ogrodową, po wschodniej stronie, stoją trzy bloki mieszkalne, zorientowane prostopadle do biegu ulicy, a po przeciwnej stronie jeden blok, usytuowany wzdłuż jej biegu i przystawiony do rzędu kamienic, który ciągnie się aż do skrzyżowania z ulicami Lwowską i Warszawską. Przy skrzyżowaniu, naprzeciwko kamienicy, znajduje się budynek wykorzystywany dziś przez PWSZ, zwany popularnie „Słoneczkiem”.

Pytanie: Jaką ulicę przecina ulica Browarna?
Odpowiedź: Wojska Polskiego

Pytanie: Kiedy powstała Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia?
Odpowiedź: w latach 70. XX wieku

Pytanie: Jakie jednostki korzystają obecnie z byłego domu parafii ewangelickiej?
Odpowiedź: Cech Rzemiosł Różnych oraz inne instytucje

Pytanie: Jaka ulica prowadzi do skrzyżowania o ruchu okrężnym?
Odpowiedź: Ogrodową
Ulica Wileńska w Raciborzu

Przy ulicy Wileńskiej znajduje się pięć bloków mieszkalnych, cztery budynki należące do różnych szkół, budynek administracyjny SM Nowoczesna, budynki dawnej plebanii i domu parafii ewangelickiej oraz kamienice: na rogu skrzyżowania z ulicą Wojska Polskiego eklektyczna kamienica z elementami neobarokowymi, powstała w okresie 1880–1900, a także rząd przyległych do siebie eklektycznych kamienic z elementami secesyjnymi, pod nieparzystymi numerami 13–21, wybudowanych przez firmę Georga Lüthge w latach 1906–1910 według projektu architekta Bruno Woltera. Wśród tych obiektów wskazane do ujęcia w gminnej ewidencji zabytków przez Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków są budynki: Zespołu Szkół Zawodowych, Zespołu Szkół Budowlanych i Rzemiosł Różnych (wraz z budynkiem sali gimnastycznej), budynek przy ulicy Lwowskiej 9 (tzw. "Słoneczko"), dawny dom parafialny mieszczący obecnie Cech Rzemiosł Różnych, dawny dom plebanii (dziś urząd stanu cywilnego) oraz kamienice przy ulicy Wileńskiej 13, 15, 17, 19 i 21, a także kamienica narożna przy ulicy Wojska Polskiego 15. Poniżej krótka charakterystyka obiektów znajdujących się przy ulicy wyjąwszy bloki mieszkalne, budynek SM Nowoczesna oraz gmach Szkoły Muzycznej nie będących ze względu na uboższą formę architektoniczną przedmiotem opisu w opracowaniach:

Pytanie: Kto zaprojektował kamienice, stojące na rogu skrzyżowania z ulicą Wojska Polskiego w Raciborzu?
Odpowiedź: Bruno Woltera

Pytanie: W jakich latach budowano kamienicę z elementami neobarokowymi, znajdującą się na rogu skrzyżowania z ulicą Wojska Polskiego w Raciborzu?
Odpowiedź: 1880–1900

Pytanie: Przy jakiej ulicy zlokalizowany jest budynek administracyjny SM Nowoczesna w Raciborzu?
Odpowiedź: Wileńskiej

Pytanie: Kto decyduje o umieszczeniu poszczególnych budynków w gminnej ewidencji zabytków w Raciborzu?
Odpowiedź: Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków

Pytanie: Gdzie obecnie w Raciborzu zlokalizowany jest Cech Rzemiosł Różnych?
Odpowiedź: dawny dom parafialny
Układ monachijski

Układ monachijski przewidywał ponadto zwołanie nowej konferencji międzynarodowej w sprawie rozstrzygnięcia sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją o część Śląska Cieszyńskiego, zwanego Zaolziem, oraz kwestii przynależności Wolnego Miasta Gdańska. Konferencja taka nie doszła jednak do skutku. Polska wykorzystała osamotnienie oraz dramatyczną sytuację polityczną Czechosłowacji i w dniu podpisania układu przy wystosowaniu noty dyplomatycznej zażądała od rządu tego kraju pokojowego przekazania Zaolzia, zamieszkiwanego w większości przez ludność polską. 2 października 1938 Zaolzie zostało włączone do Polski. Odzyskanie przez Polskę etnicznie polskich ziem Śląska Cieszyńskiego było wówczas i pozostaje nadal uznawane za przyłączenie się do polityki roszczeń terytorialnych III Rzeszy, pomimo że było konsekwencją cesji terytorialnych Czechosłowacji wobec Niemiec, przyjętych przez rząd Czechosłowacji i zaakceptowanych przez mocarstwa zachodnie na konferencji monachijskiej. Przeciwko wykorzystaniu Monachium do odzyskania Zaolzia wśród członków Rządu RP był tylko wicepremier Eugeniusz Kwiatkowski, co omal nie doprowadziło do przesilenia gabinetowego. Doszło następnie również do cesji części terytorium Słowacji na rzecz Węgier na mocy pierwszego arbitrażu wiedeńskiego w listopadzie 1938 roku.

Pytanie: Jak nazywa się region w obrębie Śląska Cieszyńskiego, który pozostawał kwestią sporną między Czechosłowacją i Polską?
Odpowiedź: Zaolziem

Pytanie: Kiedy doszło do przyłączenia Zaolzia do terytorium Polski?
Odpowiedź: 2 października 1938

Pytanie: Kto opowiedział się przeciw wykorzystaniu Monachium w celu odbicia Zaolzia?
Odpowiedź: Eugeniusz Kwiatkowski

Pytanie: Na mocy jakiego traktatu doszło do przekazania fragmentu ziem Słowacji Węgrom?
Odpowiedź: pierwszego arbitrażu wiedeńskiego
Układ monachijski

W wyniku układu monachijskiego przyłączono do III Rzeszy 28 943 km² wykrojone z Czech, Moraw i Śląska, co stanowiło niemal 40% ich powierzchni. Zamieszkiwało tam 2 819 000 Niemców i 727 000 Czechów. Na terenie Czechosłowacji pozostało ok. 360 000 Niemców, z tego 156 000 na Słowacji i Rusi Zakarpackiej, 189 000 na obszarze wysp językowych wokół Igławy, Brna i Ołomuńca i 13 000 żyjących w rozproszeniu. Niemcom tym III Rzesza zakazała korzystania z prawa opcji. Granicę czechosłowacko-niemiecką III Rzesza wytyczyła arbitralnie i z tego względu Hitler zrezygnował z przeprowadzenia plebiscytu. Konsekwencją układu monachijskiego było powstanie federacyjnej Czecho-Słowacji.

Pytanie: Kto był beneficjentem układu monachijskiego?
Odpowiedź: III Rzeszy

Pytanie: Ile terytoriów Czech zostało wygarniętych do Niemiec na mocy układu monachijskiego?
Odpowiedź: 28 943 km²

Pytanie: Jakie państwo powstało na skutek układu monachijskiego?
Odpowiedź: Czecho-Słowacji

Pytanie: Kto zadecydował o nowej linii granicznej Czech i III Rzeszy?
Odpowiedź: Hitler
Dziady część III

Jedną z cech charakterystycznych dla tej części Dziadów jest mesjanizm, polegający na eksploatowaniu paraleli pomiędzy cierpieniem Jezusa a ofiarą Polaków pozbawionych własnej państwowości i prześladowanych. Ofiara ta ma mieć, według Mickiewicza, charakter uniwersalny, stanowi bowiem powtórzenie odkupienia Chrystusa. Wyrazicielem takiej postawy w utworze jest Ks. Piotr, który posiada zdolność przewidywania przyszłości ("widzenia"). Jego przepowiednie mają charakter optymistyczny, chociaż ich treść jest bardzo nieprecyzyjna (np. liczba 44). Przeciwieństwem ks. Piotra w utworze jest Konrad, którego cechuje indywidualizm, świadomość własnej wyjątkowości, a nawet duma urastająca do pychy. Źródło takiej postawy tkwi w przekonaniu, że jest wielkim poetą, dzięki czemu dysponuje wyjątkową mocą (Ja czuję nieśmiertelność, nieśmiertelność tworzę, / Cóż ty większego mogłeś zrobić - Boże?, sc. II, w. 54-55). Posiada zdolność do odczuwania bólu za cały naród polski. W Wielkiej improwizacji podnosi bunt przeciwko Bogu, żądając od Niego władzy nad światem, aby urządzić go lepiej. Oskarża Boga w ten sposób o całe zło, a do tak gwałtownych żądań popycha Konrada odczuwanie cierpień własnego narodu (Ja i ojczyzna to jedno. / Nazywam się Milijon - bo za milijony / Kocham i cierpię katusze, w. 259-261). Żąda od Stwórcy całkowitej kontroli nad ludźmi, dlatego też marzenie o szczęściu i pokoju na Ziemi nosi cechy tyranii. Jednak Konrad nie zostaje wyraźnie w utworze potępiony.

Pytanie: Na czym polega mesjanizm?
Odpowiedź: na eksploatowaniu paraleli pomiędzy cierpieniem Jezusa a ofiarą Polaków pozbawionych własnej państwowości i prześladowanych

Pytanie: Jaką nadnaturalną umiejętność ma ks. Piotr?
Odpowiedź: przewidywania przyszłości

Pytanie: O czym jest przekonany Konrad?
Odpowiedź: że jest wielkim poetą

Pytanie: Czy Konrad sądzi, że znosi cierpienia w imieniu całego narodu?
Odpowiedź: Konrada odczuwanie cierpień własnego narodu (Ja i ojczyzna to jedno. / Nazywam się Milijon - bo za milijony / Kocham i cierpię katusze, w. 259-261)
Jan Bytnar

18 stycznia 1943 Bytnar zastrzelił niemieckiego urzędnika Ernsta Marona podczas akcji rozbrojeniowej na ul. Emilii Plater. 2 lutego 1943 był dowódcą ubezpieczenia podczas ewakuacji materiałów z opieczętowanego przez Gestapo mieszkania rodziny Błońskich przy ul. Brackiej 23 i został ranny w udo w czasie starcia z przybyłym na miejsce patrolem policji granatowej. Przez kilka dni leżał w mieszkaniu rodziców Danuty Rudnickiej przy ul. Zwrotniczej, a następnie w mieszkaniu rodziny Zawadzkich we wchodzącym w skład zespołu budynków Politechniki Warszawskiej tzw. Domu Profesorów przy ul. Koszykowej 75, gdzie opiekował się nim Tadeusz Zawadzki.

Pytanie: Kim był Maron?
Odpowiedź: niemieckiego urzędnika

Pytanie: Gdzie miała miejsce akcja rozbrojenia?
Odpowiedź: na ul. Emilii Plater

Pytanie: Jaka rodzina przetrzymywała w swoim mieszkaniu niedozwolone przez Gestapo materiały?
Odpowiedź: Błońskich

Pytanie: Kto opiekował się Rudym po postrzeleniu w udo?
Odpowiedź: Tadeusz Zawadzki
C2P

Ciągnik C2P odpowiadał potrzebom oddziałów przeciwlotniczych, jednakże z uwagi na słaby silnik z czasem miał być on zastąpiony kołowym ciągnikiem PZInż 343. Jego prototyp zbudowano na przełomie 1938-1939, następnie poddano go testom porównawczym z C2P. Do zalet nowego pojazdu należała m.in.: większa prędkość i duża nośność, dzięki czemu możliwe było zrezygnowanie z przyczepek amunicyjnych i zmniejszenie liczby ciągników. Natomiast do wad zaliczono dużą masę i gorsze zdolności terenowe. Zaletą C2P były dobre własności terenowe i niska sylwetka, sprzyjająca maskowaniu. Ostatecznie zdecydowano się pozostać przy ciągniku C2P w przypadku baterii dywizyjnych, natomiast ciągnik PZInż. 343 wprowadzić w bateriach armijnych. Do 1 września 1939 roku udało się wyprodukować tylko kilka próbnych egzemplarzy ciągnika PZInż. 343.

Pytanie: Czy C2P miał mocny silnik?
Odpowiedź: na słaby silnik

Pytanie: Jakim ciągnikiem chciano zastąpić C2P?
Odpowiedź: PZInż 343

Pytanie: Jakie były mocne strony ciągnika PZInż 343?
Odpowiedź: większa prędkość i duża nośność
Maria I Tudor

Dla Marii zaczęły się lepsze czasy. 22 grudnia 1536 r. u boku króla i królowej wzięła udział w pełnej przepychu bożonarodzeniowej procesji. Relacje pomiędzy Marią a jej macochą układały się bardzo dobrze. 15 października 1537 r. odbył się chrzest Edwarda VI, długo wyczekiwanego syna Henryka VIII. Maria została matką chrzestną swojego przyrodniego brata. Jane Seymour zmarła 9 dni później z powodu krwotoku wewnętrznego lub gorączki popołogowej. W najbliższym czasie Henryk dał Marii własny dwór oraz pozwolił jej przebywać na swoim dworze. Podczas pogrzebu Jane Seymour Maria pełniła rolę głównej żałobnicy i była na czele konduktu żałobnego.

Pytanie: W jakim wydarzeniu uczestniczyła Maria 22 grudnia 1536 roku?
Odpowiedź: bożonarodzeniowej procesji

Pytanie: Czy Maria miała dobre relacje ze swoją macochą?
Odpowiedź: Relacje pomiędzy Marią a jej macochą układały się bardzo dobrze

Pytanie: Co było przyczyną śmierci Jane Seymour?
Odpowiedź: krwotoku wewnętrznego lub gorączki popołogowej

Pytanie: Jaką funkcję sprawowała Maria podczas pogrzebu Jane Seymour?
Odpowiedź: głównej żałobnicy
Maria I Tudor

W listopadzie 1554 roku Maria przestała miesiączkować. Zyskała na wadze i czuła mdłości w godzinach porannych. Cały dwór i lekarze królowej ogłosili, że jest w ciąży. Parlament przyjął ustawę mianującą Filipa regentem w przypadku śmierci Marii w połogu. Niektórzy wątpili w ciążę, więc w ostatnim tygodniu kwietnia 1555 roku Elżbieta została zwolniona z aresztu domowego i wezwana do sądu jako świadek. Zgodnie z relacją Giovanniego Michieliego, ambasadora Wenecji, Filip planował poślubić Elżbietę w przypadku śmierci Marii w połogu, lecz wyraził niedowierzanie w ciążę królowej. Pod koniec kwietnia odbyła się uroczystość dziękczynienia z okazji narodzin królewskiego dziecka Marii, które nigdy się nie narodziło. Po całej Europie rozeszła się fałszywa nowina, że królowa urodziła zdrowe dziecko. Na przełomie maja i czerwca lud zorientował się, że Maria nigdy nie była ciężarna. Susan Clarencieux, najbliższa i ulubiona przyjaciółka królowej, ujawniła swoje wątpliwości ambasadorowi Francji, Antoine’mu de Noailles, który o wszystkim doniósł królowi francuskiemu. Maria znowu upajała się, że jest w ciąży – aż do lipca 1555 roku, kiedy oznaki ciąży ustąpiły. Nie było żadnego dziecka. W sierpniu 1555 roku, po hańbiącej i fałszywej ciąży, Maria doszła do wniosku, że była to kara boska za tolerancję protestantów (heretyków) w swoim królestwie. Filip opuścił Anglię, by dowodzić wojskami angielsko-hiszpańskimi przeciwko Francji we Flandrii. Maria załamała się i wpadła w głęboką depresję, po której nie mogła się podnieść. Ambasadorowie pisali do swoich władców, że była wyjątkowa w miłości z mężem. Elżbieta pozostawała na dworze aż do października, najwyraźniej przywrócona do łask.

Pytanie: Czy Maria zaszła w ciążę?
Odpowiedź: Maria nigdy nie była ciężarna

Pytanie: Kiedy Maria odstąpiła od głoszenia, że jest w ciąży?
Odpowiedź: kiedy oznaki ciąży ustąpiły

Pytanie: Co było przyczyną urojonej ciąży Marii według niej samej?
Odpowiedź: była to kara boska za tolerancję protestantów (heretyków) w swoim królestwie
Slasher

Slasherowy morderca (tzw. „boogeyman killer”) to zwykle osoba odrażająca fizycznie i psychicznie niezrównoważona. Jego brzydota może być spowodowana wypadkiem bądź chorobą. Zabija zwykle przy pomocy charakterystycznego dla siebie narzędzia (siekiera, maczeta, sierp) i posiada rozpoznawalny strój, najczęściej także maskę. Bywa, że okazuje nadnaturalne zdolności, jak na przykład wyjątkową odporność na obrażenia. Motywy jego zbrodni mogą być przeróżne, od zemsty aż po perwersyjną fascynację mordowaniem. Do typowych morderców gatunku należą m.in. Jason Voorhees (cykl Piątek, trzynastego), Michael Myers (cykl Halloween), Freddy Krueger (cykl Koszmar z ulicy Wiązów), Cropsy (Podpalenie) oraz Leatherface (cykl Teksańska masakra piłą mechaniczną). Osobną kategorię stanowią mordercy w tzw. „teen slash movies” (Krzyk, Krew niewinnych itp.), w których morderca pochodzi zwykle z najbliższego otoczenia swych ofiar, a fabuła opiera się głównie na działaniach zmierzających do jego zdemaskowania.

Pytanie: Co zazwyczaj charakteryzuje mordercę pojawiającego się w slasherach?
Odpowiedź: odrażająca fizycznie i psychicznie niezrównoważona

Pytanie: Jakimi narzędziami z reguły posługuje się morderca?
Odpowiedź: siekiera, maczeta, sierp

Pytanie: Czy zdarza się, że morderca miewa nadprzyrodzone zdolności?
Odpowiedź: Bywa, że okazuje nadnaturalne zdolności

Pytanie: Z jakiego powodu slasherowy morderca zazwyczaj popełnia kolejne zbrodnie?
Odpowiedź: Motywy jego zbrodni mogą być przeróżne, od zemsty aż po perwersyjną fascynację mordowaniem
Izabela Aragońska (księżna Mediolanu)

Wkrótce po ślubie małżonkowie wprowadzili się wbrew swojej woli do Pawii, gdzie wuj Gian Galeazza, regent Mediolanu Ludovico Sforza przygotował im siedzibę. Relacje Izabeli z Ludovicem nie układały się najlepiej. Księżna darzyła natomiast sympatią kochankę Ludovica, Cecilię Gallerani. Również pożycie małżeńskie księżnej początkowo nie było udane. Pomimo ślubu z Izabelą Gian Galeazzo nie zamierzał skonsumować małżeństwa. W kwietniu 1490 doniesienia o ciągłym dziewictwie Izabeli dotarły na dwór węgierski do ciotki Izabeli Beatrycze Aragońskiej. Wkrótce jednak Gian Galeazzo, po prawie półŧora roku zdecydował się na współżycie z małżonką i już w maju Izabela zaszła w ciążę. 30 stycznia 1491, jeszcze w trakcie uroczystości weselnych Ludovico Sforzy z Beatrice d'Este, wydała na świat syna, któremu nadano imię Francesco – na cześć dziadka Francesca I Sforzy.

Pytanie: Do jakiego miasta przeprowadziła się Izabela Aragońska z mężem?
Odpowiedź: do Pawii

Pytanie: Czy Ludvic był wierny żonie?
Odpowiedź: kochankę Ludovica

Pytanie: Jak nazywała się ukochana Ludvica?
Odpowiedź: Cecilię Gallerani

Pytanie: Jak miał na imię syn Ludvica?
Odpowiedź: Francesco
Tunel pod Martwą Wisłą

19 października 2014 tunel udostępniono dla mieszkańców, którym tego dnia umożliwiono przejście z Letnicy na Wisłoujście. W sobotę 23 kwietnia 2016 odbył się Dzień Otwarty dla rowerzystów, biegaczy i pieszych. Tunel można było zwiedzić w obydwu kierunkach. W niedzielę 24 kwietnia 2016 otwarto tunel dla samochodów. Pierwszego dnia funkcjonowania połączenia tunelem przejechało około 30 tysięcy pojazdów, natomiast w drugiej dobie około 20 tysięcy pojazdów. 26 kwietnia 2016 z tunelu korzystało około 1-1,5 tys. pojazdów na godzinę. W 2017 z tunelu korzysta średnio 25,2 tys. pojazdów na dobę i 720 tys. w miesiącu.

Pytanie: Kiedy przejście stało się dostępne dla mieszkańców?
Odpowiedź: 19 października 2014

Pytanie: Co wydarzyło się 23 kwietnia 2016 roku?
Odpowiedź: Dzień Otwarty dla rowerzystów, biegaczy i pieszych

Pytanie: Czy przejście było dostępne także dla samochodów?
Odpowiedź: otwarto tunel dla samochodów

Pytanie: Ile średnio pojazdów na dobę przejeżdżało przez tunel w 2017 roku?
Odpowiedź: 5,2 tys.
Tunel pod Martwą Wisłą

Tunel składa się z dwóch korytarzy. Najpierw powstała południowa nitka. Drążenie rozpoczęło się po wschodniej stronie Martwej Wisły, maszyna wydostała się na powierzchnię w Letnicy. Została następnie zdemontowana i przetransportowana na wschodni brzeg. Tam zmontowano ją ponownie i rozpoczęto drążenie północnej nitki. Drążenie tunelu rozpoczęto 29 maja 2013 roku. Termin zakończenia prac budowlanych i oddania tunelu do użytku zaplanowano na październik 2014 roku, jednak potem kilkakrotnie go przesuwano.

Pytanie: Czy w tunelu można znaleźć więcej niż jeden korytarz?
Odpowiedź: Tunel składa się z dwóch korytarzy

Pytanie: Gdzie zakończono prace nad południową nitką tego tunelu?
Odpowiedź: w Letnicy

Pytanie: Co stało się z maszyną, kiedy wydostała się na powierzchnię w Letnicy?
Odpowiedź: Została następnie zdemontowana i przetransportowana na wschodni brzeg

Pytanie: Kiedy zaczęto drążyć tunel pod Martwą Wisłą?
Odpowiedź: 29 maja 2013 roku
Krzysztof Mieszkowski

Równolegle z wydawaniem pisma Krzysztof Mieszkowski prowadził w PRW program Radiowy Notatnik Teatralny. Dla TVP1 stworzył Szkice o teatrze. W latach 1993–1994 był kierownikiem literackim Teatru Polskiego we Wrocławiu, w okresie 1995–2001 w TVP2 przygotowywał i prowadził autorski program Magazyn teatralny. W latach 2001–2003 prowadził dział kultury i reportażu w Polskim Radiu Wrocław. Współpracował również z radiową Trójką i Dwójką oraz z TVP Wrocław, w której w latach 1999–2000 był odpowiedzialny za Teatr Telewizji.

Pytanie: Jaki program w radiu był prowadzony przez Mieszkowskiego?
Odpowiedź: Notatnik Teatralny

Pytanie: Jakie stanowisko w teatrze we Wrocławiu zajmował Mieszkowski?
Odpowiedź: kierownikiem literackim

Pytanie: Czym zajmował się Mieszkowski w Polskim Radiu Wocław?
Odpowiedź: prowadził dział kultury i reportażu

Pytanie: Czy Mieszkowski był związany tylko z jednym radiem?
Odpowiedź: Współpracował również z radiową Trójką i Dwójką
Krzysztof Mieszkowski

Dla TVP Polonia stworzył cykl Spotkania na Świebodzkim, pomyślany jako prezentacja ludzi kultury i sztuki. Był również członkiem rady programowej Teatru Telewizji. Jako juror uczestniczył w festiwalach teatralnych w Polsce, między innymi na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Bez Granic” w Cieszynie, Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska”, Przeglądzie Teatrów Małych Form „Kontrapunkt” w Szczecinie oraz Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Wykładał w Podyplomowym Studiu Reżyserskim przy Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej we Wrocławiu.

Pytanie: Co miał na celu cykl Spotkania na Świebodzkim?
Odpowiedź: prezentacja ludzi kultury i sztuki

Pytanie: W jakiej szkole wyższej pracował jako wykładowca?
Odpowiedź: Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej we Wrocławiu

Pytanie: Dla jakiej telewizji powstały Spotkania na Świebodzkim?
Odpowiedź: TVP Polonia

Pytanie: W jakim mieście odbywał się Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Bez Granic"?
Odpowiedź: Cieszynie
Molière

Molier wierzył w skuteczność nauczania ze sceny. Komedie jego odznaczają się różnorodnością i walorami artystycznymi. Uprawiał tzw. wielką komedię, widowiska farsowe, komedię heroiczną i komediobalet. Połączył w nich tradycję rodzimej farsy ludowej z elementami włoskiej commedia dell’arte i klasycznej sztuki komicznej (Arystofanes i Plaut). Prezentując galerię wiecznych typów ludzkich, dawał zarazem satyryczny obraz francuskiej obyczajowości XVII w. – ośmieszał salonową przesadę (Pocieszne wykwintnisie), niezrozumienie życia rodzinnego (Szkoła mężów, wyst. 1661, Szkoła żon, wyst. 1662), hipokryzję i zakłamanie dewotów (Świętoszek, wyst. 1664), wielkopańską pozę arystokratów (Don Juan, wyst. 1665), okrutną pogardę światowców wobec uczciwych i prostolinijnych (Mizantrop, wyst. 1666), manię gromadzenia bezużytecznych bogactw (Skąpiec, wyst. 1668). Molière przepoił swą twórczość humanizmem – mimo goryczy i pesymizmu wierzył w rozum ludzki i zdolność przezwyciężania zła oraz opowiadał się za wolnym i godziwym wyborem własnej drogi.

Pytanie: Czym cechują się sztuki komediowe Moliera?
Odpowiedź: różnorodnością i walorami artystycznymi

Pytanie: Jakie gatunki komediowe prezentował Molier?
Odpowiedź: wielką komedię, widowiska farsowe, komedię heroiczną i komediobalet

Pytanie: Jakiej sztuki przedstawicielem jest Arystofanes?
Odpowiedź: klasycznej sztuki komicznej

Pytanie: Która komedia Moliera poruszyła zagadnienie kultu pieniądza?
Odpowiedź: Skąpiec

Pytanie: W którym roku Molier rozpoczął prace nad Świętoszkiem?
Odpowiedź: 1664
Humanizm

Humanizm nawet jeśli odrzuca zastosowanie boskiego autorytetu do rozwiązywania ludzkich spraw, to już niekoniecznie samą wiarę religijną. Niektóre prądy humanizmu są zgodne z poglądami niektórych religii. Humanizm jest też zgodny z ateizmem i agnostycyzmem, ale nie wymaga przyjęcia żadnego z nich. Czasem stosowane jest w odniesieniu do niego słowo ignostycyzm, dla podkreślenia, że humanizm jest procesem etycznym, nie wypowiadającym się w ogóle na temat istnienia bądź nieistnienia bogów. Humaniści po prostu nie mają potrzeby zajmować się tymi kwestiami. Przykładem jest tutaj judaizm humanistyczny, który tożsamość żydowską opiera na kulturze żydowskiej i szacunku wobec drugiego człowieka, a nie wierze w Boga. Z drugiej strony istnieje wiele prądów ateizmu i agnostycyzmu, niezgodnych ze sobą wzajemnie, których nie można zaliczyć do humanizmu.

Pytanie: Z jakimi poglądami zgodny jest humanizm?
Odpowiedź: z ateizmem i agnostycyzmem

Pytanie: Jaki termin związany z brakiem pytań o istnienie Boga jest używany w kontekście humanizmu?
Odpowiedź: ignostycyzm

Pytanie: Czy podstawą humanizmu jest wiara w sprawczość boskiego autorytetu?
Odpowiedź: Humanizm nawet jeśli odrzuca zastosowanie boskiego autorytetu do rozwiązywania ludzkich spraw

Pytanie: Jaką kwestią nie zajmuje się humanizm?
Odpowiedź: istnienia bądź nieistnienia bogów