the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Samy Naceri

Był obecny na ekranie Claude Zidi w komedii Inspektor Blunder (Inspecteur la Bavure, 1980) z Coluche i Gérardem Depardieu i filmie historycznym Rewolucja francuska (La Révolution française, 1989) z Klausem Marią Brandauerem i Andrzejem Sewerynem. W dramacie sensacyjnym Luca Bessona Leon zawodowiec (Léon, 1994) zagrał postać zamaskowanego członka zespołu antyterrorystów przeciw gangom. Olivier Dahan zaangażował go do filmu telewizyjnego Arte Frères: La Roulette rouge (1994) w serii Wszyscy młodzi w ich wieku (Tous les garçons et les filles de leur âge…). Rok później zagrał postać Nordine w komediodramacie Raï (1995) z Édouardem Baerem i francuską gwiazdą porno Tabathą Cash.

Pytanie: W jakim filmie grali Seweryn i Brandauer?
Odpowiedź: Rewolucja francuska

Pytanie: W którym roku powstał film Leon zawodowiec?
Odpowiedź: 1994

Pytanie: Kogo zagrał Bessona w Leonie?
Odpowiedź: członka zespołu antyterrorystów

Pytanie: Jak nazywała się aktorka pornografii, która wystąpiła w Raï?
Odpowiedź: Tabathą Cash

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego można zaliczyć Raï?
Odpowiedź: komediodramacie
Dance Dance Dance

16 marca 2020 Telewizja Polska poinformowała o zawieszeniu nagrań do drugiej edycji programu na czas nieokreślony z powodu rozprzestrzeniania się koronawirusa w Polsce i wprowadzonego tam stanu zagrożenia epidemicznego. Od 21 marca do 4 kwietnia na antenie TVP2 pokazywane były nagrane wcześniej czwarty i piąty odcinek drugiej edycji, gdzie wyemitowano dwa tańce par wykonane w duetach i jeden indywidualne. Ostatni nagrany wcześniej odcinek show został nadany 18 kwietnia, pokazane były występy jednego z uczestników każdej z czterech pozostałych w programie par. 25 kwietnia odbył się przyśpieszony finał drugiej odsłony show, który został zrealizowany na żywo w studiu Pytania na śniadanie, w którym pojawiła się Tamara Gonzalez Perea, Tomasz Kammel, Ida Nowakowska oraz finaliści. Prowadzący połączyli się online z pozostałymi uczestnikami oraz jurorami Anną Muchą i Robertem Kupiszem. Aby zminimalizować konieczność przejazdów i spotkań związanych z próbami do występów, pary finalistów nie wykonały już wtedy premierowych tańców, a widzowie mogli zobaczyć wszystkie występy z poprzednich odcinków trzech par, które pozostały w walce o zwycięstwo. O wygranej zdecydowali widzowie w głosowaniu SMS-owym.

Pytanie: Z jakiej przyczyny nagrania do 2. edycji "Dance, dance dance" zostały wstrzymane?
Odpowiedź: z powodu rozprzestrzeniania się koronawirusa w Polsce i wprowadzonego tam stanu zagrożenia epidemicznego

Pytanie: W jaki sposób wyłoniono zwycięzców show?
Odpowiedź: O wygranej zdecydowali widzowie w głosowaniu SMS-owym

Pytanie: Kto zasiadł w jury 2. edycji "Dance, dance, dance"?
Odpowiedź: Anną Muchą i Robertem Kupiszem

Pytanie: Z jakiego powodu finaliści nie zaprezentowali swoich tańców?
Odpowiedź: Aby zminimalizować konieczność przejazdów i spotkań związanych z próbami do występów
Ustrój polityczno-administracyjny Wielkiej Brytanii w XIX wieku

Istniejący od 1832 system wyborczy był niedemokratyczny, mimo że reforma spowodowała udział i aktywność polityczną klasy średniej w państwie. Do Izby Gmin wchodziło z każdego hrabstwa po dwóch deputowanych powoływanych w drodze wyborów opartych na wysokim cenzusie majątkowym. Drugą grupę w Izbie Gmin tworzyli przedstawiciele miast. Przed reformą w Izbie zasiadało 658 członków. 122 deputowanych reprezentowało hrabstwa, 432 okręgi miejskie, pozostali czterej natomiast uniwersytety: Oxford i Cambridge. Wobec presji grup społecznych i ruchu robotniczego w XIX w. podejmowano reformy wyborcze, które prowadziły do wprowadzenia powszechnego prawa wyborczego, a tym samym do demokratyzacji Izby Gmin. Reformy Ch. Greya z 1832 odebrały przedstawicielstwo małym zgniłym miasteczkom liczącym do 300 tys. mieszkańców a przyznała je innym większym miastom. Zlikwidowano tym samym 56 okręgów wyborczych, w 20. pozostawiono po jednym mandacie. Uzyskane 143 mandaty zostały rozdzielone między hrabstwa i miasta.

Pytanie: Jaka warstwa społeczna została zaktywizowana w wyniku reformy?
Odpowiedź: klasy średniej

Pytanie: Ile osób liczyła Izba w okresie poprzedzającym wprowadzenie reformy?
Odpowiedź: 658

Pytanie: Jaki cel stał za wprowadzaniem reform?
Odpowiedź: wprowadzenia powszechnego prawa wyborczego

Pytanie: Jakim obszarom zostały przekazane 143 mandaty, które odebrane były mniejszym miejscowościom?
Odpowiedź: hrabstwa i miasta
Ustrój polityczno-administracyjny Wielkiej Brytanii w XIX wieku

Lordowie dziedziczni wyznaczali ze swojego kręgu tych, którzy mieliby pełnić funkcje (tzw. lordowie funkcyjni) oraz tzw. niefunkcyjnych. W Izbie Lordów dziedziczny był tylko tytuł, jednakże nie dotyczył on miejsca. Izba ta zachowała swój arystokratyczny charakter. Przewodnictwo w Izbie Lordów należała do Lorda Kanclerza. Izba Lordów była zawsze konserwatywna, zachowała prawo weta zawieszającego w stosunku do ustaw (bills). W stosunku do ustaw o charakterze finansowym (money bills) Izbie nie przysługiwało prawo weta zwieszającego, mogła jedynie proponować poprawki. Izba Lordów posiadała ograniczoną władzę w zakresie stanowienia prawa. Uległy też ograniczeniu uprawnienia sądowe Izby, nadal jednak pozostała Trybunałem Apelacyjnym Najwyższej Instancji.

Pytanie: Na jakie dwa typy dzielili się lordowie dziedziczni?
Odpowiedź: funkcyjni) oraz tzw. niefunkcyjnych

Pytanie: Czy w Izbie Lordów można było otrzymać w spadku coś więcej niż tytuł?
Odpowiedź: W Izbie Lordów dziedziczny był tylko tytuł

Pytanie: Czy dziedziczący zasiadał w tym samym miejscu Izby co przodek?
Odpowiedź: jednakże nie dotyczył on miejsca

Pytanie: Kto stał na czele Izby Lordów?
Odpowiedź: Lorda Kanclerza

Pytanie: Czy Izba mogła korzystać z weta w każdym przypadku?
Odpowiedź: W stosunku do ustaw o charakterze finansowym (money bills) Izbie nie przysługiwało prawo weta zwieszającego, mogła jedynie proponować poprawki
Wiewiórka pospolita

Tułów wraz z głową wiewiórki pospolitej osiągają łącznie długość 20–24 cm, ogona 17–20 cm, przy masie ciała 200–300 gramów. Zwierzę charakteryzuje się ubarwieniem zmiennym. Spotykane są dwie odmiany: jedna z częścią grzbietową wybarwioną na rudo, szarymi bokami i białą częścią brzuszną, a druga o grzbiecie czarnobrunatnym i białej części brzusznej, a bokach cieniowanych. Możliwe są także wybarwienia pośrednie. Wspomniane wersje kolorystyczne mogą występować równolegle u rodzeństwa z jednego miotu. Jesienią wiewiórki zmieniają futro na bardziej gęste i wybarwione w szarym odcieniu. Kolejna zmiana futra następuje wiosną. Ogon pokryty jest włosem rozmieszczonym w dwóch pasmach. Wiewiórka ma długie uszy zakończone kitkami. Zęby mają niskie korony.

Pytanie: Jaka jest średnia długość ogona wiewiórki?
Odpowiedź: 17–20 cm

Pytanie: Czy futro wiewiórki może być różnorodnie wybarwione?
Odpowiedź: Zwierzę charakteryzuje się ubarwieniem zmiennym

Pytanie: O jakiej porze roku futro zwierzęcia staje się bardziej gęste?
Odpowiedź: Jesienią

Pytanie: Czym zakończone są uszy zwierzęcia?
Odpowiedź: kitkami

Pytanie: Jaka jest średnia waga wiewiórki?
Odpowiedź: 200–300 gramów
Logan Paul

Zyskał sławę jako gwiazda w Internecie udostępniając filmy na serwisie Vine. W lutym 2014 roku miał ponad 3,1 mln obserwujących na różnych platformach społecznościowych. Do kwietnia 2014 roku zdobył 105 tys. obserwatorów na Twitterze, 361 tys. na Instagramie, 31 tys. polubień na Facebooku i około 150 tys. subskrybentów na swoim kanale YouTube. Na YouTube kompilacja filmów z serwisu Vine zdobyła ponad cztery miliony odsłon w pierwszym tygodniu po opublikowaniu. W 2015 roku został wyróżniony jako dziesiąta najbardziej wpływowa postać w serwisie Vine za swoje sześciosekundowe filmy, które przyniosły mu setki tysięcy dolarów dochodów z reklam. Do października 2015 jego filmy na Facebooku miały ponad 300 milionów odsłon.

Pytanie: Na jakim portalu Paul na początku wstawiał swoje filmy?
Odpowiedź: Vine

Pytanie: Ile osób obserwowało Paula na Twitterze?
Odpowiedź: 105 tys

Pytanie: Czy filmy Paula były długie?
Odpowiedź: sześciosekundowe filmy

Pytanie: Czy Paul zarabiał z reklam?
Odpowiedź: przyniosły mu setki tysięcy dolarów dochodów z reklam
Rudy żelaza

Ustalenie, kiedy ludzie nauczyli się wytapiać żelazo z rudy jest trudne i budzi spory naukowe, gdyż najstarsze wyroby żelazne pochodzące z epoki brązu są bardzo nieliczne i mogły być wykonane z żelaza wytopionego z rud lub z żelaza meteorytowego. Do początków XXI w. sądzono, że genezę żelaza w artefaktach da się określić dzięki pomiarowi zawartości w nim niklu. Bogate w nikiel traktowano jako meteorytowe, a ubogie lub pozbawione tego pierwiastka jako pochodzenia ziemskiego i ustalono, że w epoce brązu wykonywano przedmioty z obu rodzajów żelaza, choć najstarsze były tylko z surowca meteorytowego. Uważano, że wytapiać żelazo z rudy zaczęto około 2 tys. lat p.n.e., przypuszczalnie w Azji Mniejszej. Jednak wyniki badań opublikowane w 2017 r. wykazały, iż zawartość niklu w żelazie nie jest pewnym wskaźnikiem pochodzenia żelaza, a zastosowana nowa metoda określania pochodzenia żelaza w artefaktach epoki brązu doprowadziła do konkluzji, że większość żelaznych artefaktów tych czasów, o ile nie wszystkie, wykonano z żelaza meteorytowego. Niewątpliwe pozyskiwanie tego metalu z rud zaczęło się około 1300–1200 r. p.n.e., czyli na początku epoki żelaza na Bliskim Wschodzie. Później techniki wytopu żelaza, a więc i wydobycie rud, szybko upowszechniły się w pasie Eurazji od strefy śródziemnomorskiej do Chin. Od tej epoki, aż do początków XXI w., żelazo pozyskiwane z rud stało się podstawowym metalem użytkowanym przez człowieka w Eurazji, a później i na innych kontynentach. W Amerykach żelazo zaczęto stosować i wydobywać dopiero w wyniku pojawienia się tam Europejczyków. Do XVIII w. podstawowymi eksploatowanymi złożami były rudy ze stref wietrzeniowych i złóż osadowych, dla Europy Zachodniej, Środkowej (na północ od Alp i Karpat), centralnej i północnej części Wschodniej i dla Skandynawii ważne były rudy darniowe, eksploatowane od VIII w. p.n.e. do połowy XX w., w których głównym minerałem złożowym był goethyt. Były to rudy ubogie w żelazo, a ich złoża niewielkie. Eksploatowano też już od starożytności syderyty, na mniejszą skalę także inne typy rud.

Pytanie: Czy naukowcy są zgodni co do momentu, w którym człowiek zaczął przerabiać rudę żelaza?
Odpowiedź: budzi spory naukowe

Pytanie: Jakie są znane źródło żelaza?
Odpowiedź: rud lub z żelaza meteorytowego

Pytanie: Obecność i ilość jakiego pierwiastka przez pewien czas była dla naukowców wyznacznikiem pochodzenia danej próbki tego metalu?
Odpowiedź: niklu

Pytanie: Na którym kontynencie przypuszczalnie najwcześniej zaczęto obrabiać rudy żelaza?
Odpowiedź: Azji
Codex Seidelianus II

Dawni krytycy tekstu NT, tacy jak Tregelles, Scrivener jak i Gregory oceniali, że tekst rękopisu ma większą wartość niż Seidelianus I, jednak późniejsze badania wykazały, że jest odwrotnie. Kurt Aland dał mu profil tekstualny 1741 821/2 32 7s. Profil ten oznacza, że kodeks wspiera tekst bizantyński przeciwko „oryginalnemu” w 174 miejscach, współbrzmi zarówno z tekstem bizantyńskim jak i „oryginalnym” w 82 miejscach, wspiera tekst „oryginalny” przeciwko bizantyńskiemu w 3 miejscach. Ponadto kodeks posiada 7 sobie właściwych wariantów. W oparciu o ten profil tekst rękopisu został zaklasyfikowany do V kategorii Alanda. Tak więc liczba niebizantyńskich wariantów wynosi tylko 10 (w Seidelianus I – 25).

Pytanie: Jak nazywali się krytycy Nowego Testamentu?
Odpowiedź: Tregelles, Scrivener jak i Gregory

Pytanie: Czy Tregelles uważał, że rękopis ma mniejszą wartość niż Seidelianus I?
Odpowiedź: większą wartość niż Seidelianus I

Pytanie: Czy w późniejszych badaniach potwierdziły się założenia pierwszych krytyków NT?
Odpowiedź: późniejsze badania wykazały, że jest odwrotnie

Pytanie: W ilu miejscach teksty brzmią tak samo?
Odpowiedź: 174
Codex Seidelianus II

Rękopis przywiózł ze Wschodu Andreas Seidel na początku XVII wieku (wraz z kodeksem Seidelianus I). Po jego śmierci, w 1718 roku, nabył go La Croze, królewski bibliotekarz z Berlina, który podarował go Wolfowi (wraz z Seidelianus I). Jedną kartę Wolf przekazał dla Richarda Bentleya, odnalazł ją Tregelles w 1845. Jest ona przechowywana w Cambridge. W 1734 roku Wettstein widział kodeks w Amsterdamie. Kodeks zaginął na dłuższy czas i był traktowany jako zagubiony rękopis. Ponownie został odnaleziony przez bibliotekarza Petersena w 1838 roku w bibliotece publicznej w Hamburgu.

Pytanie: Jaki inny artefakt został sprowadzony przez Seidela wraz z kodeksem Seideliańskim II?
Odpowiedź: kodeksem Seidelianus I

Pytanie: Kto wszedł w posiadanie kodeksu po śmierci Andreasa Seidela?
Odpowiedź: La Croze

Pytanie: Czy Wolf sprezentował Bentley'owi tylko część kodeksu?
Odpowiedź: Jedną kartę Wolf przekazał dla Richarda Bentleya

Pytanie: Gdzie znajduje się karta kodeksu, która została podarowana Bentley'owi?
Odpowiedź: w Cambridge
Spetsai (1889)

Udział okrętu w wojnie grecko-tureckiej w 1897 roku był znacznie ograniczony, jako że grecka marynarka nie była w stanie wykorzystać swojej wyższości nad flotą osmańską. W czasie konfliktu tureckie okręty pozostawały w portach, ale interwencja mocarstw europejskich uniemożliwiła Grekom wykorzystanie ich przewagi. Ciężar konfliktu przeniósł się na Kretę, która była celem międzynarodowej demonstracji morskiej w latach 1897-1898. Kompromis ustalony przez mocarstwa zwracał Kretę Imperium Osmańskiemu, lecz wyspa miała mieć greckiego księcia. W latach 1897-1900 „Psara” i jej siostrzane okręty zostały częściowo przezbrojone; „Psara” została zmodernizowana w stoczni Société Nouvelle des Forges et Chantiers de la Méditerranée w La Seyne. Działa najmniejszego kalibru zostały zastąpione przez jedno działo kal. 99 mm na przodzie, osiem dział 9-funtowych, cztery 3-funtowe i dziesięć 1-funtowych działek rewolwerowych. Jedna z wyrzutni torpedowych kal. 356 mm została zastąpiona przez model o średnicy 380 mm. W latach 1908-1910 wymieniono stare działa kal. 150 mm na nowszą wersję z lufą o długości 45 kalibrów.

Pytanie: Czy Spetsai wykazał się w znaczącym stopniu w wojnie grecko-tureckiej?
Odpowiedź: Udział okrętu w wojnie grecko-tureckiej w 1897 roku był znacznie ograniczony

Pytanie: Jaka wyspa stała się celem międzynarodowej demonstracji morskiej w latach 1897-1898?
Odpowiedź: Kretę

Pytanie: Jaki książę miał zarządzać Kretą według ustalonego kompromisu?
Odpowiedź: greckiego

Pytanie: W jakim miejscu modernizowano okręt „Psara”?
Odpowiedź: w stoczni Société Nouvelle des Forges et Chantiers de la Méditerranée
Tężec

Przetrwalniki po wniknięciu w tkanki, najczęściej w miejscu przypadkowego urazu (jak np. oparzenia lub ukłucia), przechodzą w postać wegetatywną poprzez proces kiełkowania przetrwalników. Rozwojowi sprzyjają warunki beztlenowe. Takie warunki spotykamy w ranach głębokich. W ranach płytkich i drobnych skaleczeniach może również dochodzić do namnażania się laseczek tężca pod warunkiem dodatkowego zakażenia drobnoustrojami tlenowymi, które zużywając tlen wytworzą warunki korzystne do rozwoju laseczek tężca. Namnażając się w miejscu zakażenia produkuje toksyny: tetanospazminę, tetanolizynę i fibrynolizynę.

Pytanie: Jaką formę przyjmują przetrwalniki w wyniku procesu kiełkowania?
Odpowiedź: wegetatywną

Pytanie: Czy brak tlenu przyczynia się do rozwijania się przetrwalników w ranach głębokich?
Odpowiedź: Rozwojowi sprzyjają warunki beztlenowe

Pytanie: Czy laseczki tężca mogą wytwarzać się w ranach głębokich?
Odpowiedź: Rozwojowi sprzyjają warunki beztlenowe. Takie warunki spotykamy w ranach głębokich

Pytanie: Jakie toksyny powstają w obrębie zakażenia?
Odpowiedź: tetanospazminę, tetanolizynę i fibrynolizynę
Jarosław Sokołowski (gangster)

30 grudnia 1999 Jarosław Sokołowski został zatrzymany przez policję w Korbielowie na Żywiecczyźnie, gdzie przebywał u jednego ze swoich znajomych. Przyczyną aresztowania było doniesienie złożone przez jednego z handlarzy w Elektrolandzie (Janki pod Warszawą) Andrzeja R., ps. „Rudy” o wymuszeniu haraczy, m.in. przez Jarosława Sokołowskiego. W rzeczywistości Jarosław Sokołowski pożyczył mu ponad 100 tysięcy dolarów „na rozkręcenie interesu” i co jakiś czas zgłaszał się do niego po odsetki. Andrzej R. oddawał pieniądze lub – jeśli mu ich brakowało – odsetki spłacał sprzętem elektronicznym, który kupował w Elektrolandzie (ze zniżką 30 proc.). Dokładnie nie wiadomo[skąd takie przeświadczenie?], dlaczego Andrzej R. zdecydował się współpracować z policją. Jarosław Sokołowski wyszedł na wolność w połowie czerwca 2000 po pięciu miesiącach pobytu w areszcie, uzyskując status świadka koronnego.

Pytanie: Kiedy policja zatrzymała Sokołowskiego?
Odpowiedź: 30 grudnia 1999

Pytanie: Dlaczego Sokołowski został aresztowany?
Odpowiedź: doniesienie złożone przez jednego z handlarzy

Pytanie: Człowiek o jakim pseudonimie doniósł na Sokołowskiego?
Odpowiedź: „Rudy”

Pytanie: Czy Andrzej R. współpracował z policją?
Odpowiedź: dlaczego Andrzej R. zdecydował się współpracować z policją
Roksolana

Miała doprowadzić do odsunięcia od łask Sulejmana Mâhidevrân, dotychczasowej konkubiny sułtana. Swój silny wpływ na Sulejmana wykorzystała do zapewnienia następstwa tronu jednemu ze swoich synów. Urodziła sułtanowi syna Mehmeda, później kolejno córkę Mihrimah i synów Abdullaha (zmarłego w dzieciństwie), Selima (przyszłego władcę), Bajazyda i Cihangira. W walce o wpływy na dworze doprowadziła do zamordowania najstarszego syna Sulejmana (ze związku z Mâhidevrân) – Mustafy (1553) oraz wielkiego wezyra Ibrahima (1536).

Pytanie: Jak nazywała się konkubina sułtana?
Odpowiedź: Mâhidevrân

Pytanie: Czy Roksolana miała potomstwo?
Odpowiedź: jednemu ze swoich synów

Pytanie: Jak nazywał się syn Roksolany, który później objął tron?
Odpowiedź: Selima

Pytanie: W którym roku zmarł Ibrahim?
Odpowiedź: 1536
Józef Beck

We wrześniu 1936 do Polski przyjechał minister spraw zagranicznych Rumunii Victor Antonescu, a w pierwszych dniach października Beck spotkał się w Genewie z premierem francuskim Léonem Blumem. Ten ostatni namawiał polskiego ministra do nawiązania ścisłych relacji z tzw. Małą Ententą, a przede wszystkim z Czechosłowacją. Beck odniósł się do tej prośby negatywnie. Ustalono konieczność zachowania neutralności w stosunku do stron wojny domowej w Hiszpanii. Następnie, w dniach 8–12 listopada Beck wraz z żoną przebywał w Londynie, z oficjalną wizytą w Wielkiej Brytanii. 10 listopada 1936 Edward Śmigły-Rydz został marszałkiem Polski. Do nominacji tej bardzo sceptycznie odnosiło się wielu piłsudczyków (m.in. Walery Sławek), ale Beck zdecydował się nie wchodzić z marszałkiem w otwarty konflikt.

Pytanie: Jakie stanowisko pełnił Antonescu?
Odpowiedź: minister spraw zagranicznych

Pytanie: Gdzie Beck miał spotkanie z Blumem?
Odpowiedź: w Genewie

Pytanie: Kim był Józef Beck?
Odpowiedź: polskiego ministra

Pytanie: Czy Beck chciał nawiązać relacje z Małą Ententą?
Odpowiedź: Beck odniósł się do tej prośby negatywnie
Józef Beck

6 grudnia 1930 Józef Beck został wiceministrem spraw zagranicznych. Szefem resortu był wówczas August Zaleski, którego Piłsudski uważał za osobę zbyt miękką, skorą do ustępstw na rzecz Ligi Narodów, przez co nienadającą się na to stanowisko. Minister sprzeciwiał się również podejmowaniu negocjacji na temat polsko-radzieckiego paktu o nieagresji. Przeciwne stanowisko zajął Beck. W krótkim czasie to właśnie ten ostatni przejął realną władzę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Zaleski nazywany był przez pracowników resortu patronem, a Beck – szefem.

Pytanie: Jaką funkcję objął Beck 6 grudnia 1930?
Odpowiedź: wiceministrem spraw zagranicznych

Pytanie: Jakie zdanie o Zaleskim miał Piłsudski?
Odpowiedź: osobę zbyt miękką, skorą do ustępstw na rzecz Ligi Narodów

Pytanie: Czy Piłsudski chciał Zaleskiego na czele resortu?
Odpowiedź: nienadającą się na to stanowisko

Pytanie: Jakiego tematu bał się podejmować w resorcie Zaleski?
Odpowiedź: negocjacji na temat polsko-radzieckiego paktu o nieagresji
Maroko

W XIX wieku Maroko było areną ścierających się wpływów potęg kolonialnych takich jak Francja, Wielka Brytania, a także przez krótki czas Niemcy (konflikty marokańskie). W wyniku porozumienia w Fezie z 1912 roku Maroko stało się protektoratem Francji, a w 1956 roku uzyskało niepodległość. Na tle dokonanych przez francuskich kolonizatorów przesunięć granic w 1963 doszło do nieudanej wojny o Tindouf z Algierią (Maroko uważało tę algierską prowincję za swoją własność, utraconą w chwili uzyskania niepodległości). Niepodległe Maroko jest monarchią, która ma ugruntowaną pozycję w świecie arabskim. Od szeregu lat istnieje nierozstrzygnięty problem Sahary Zachodniej, który musiał być zażegnany przez siły ONZ.

Pytanie: Jakiego kraju Maroko było protektoratem?
Odpowiedź: Francji

Pytanie: W którym roku Maroko odzyskało niepodległość?
Odpowiedź: 1956

Pytanie: O jaki region trwała wojna z Algierią?
Odpowiedź: Tindouf

Pytanie: Jaki system władzy panuje w Maroku? 
Odpowiedź: monarchią
Andy Roddick

W lutym Amerykanin wystartował w San José. Roddick uzyskał półfinał, w którym zmierzył się z Radkiem Štěpánkiem. Pojedynek wygrał Czech w trzech setach. Po tym turnieju Roddick wziął udział w imprezie rozgrywanej w Memphis. Zawody zakończyły się triumfem Roddicka, który w finałowym meczu pokonał Štěpánka 7:5, 7:5. W marcu Amerykanin zagrał w turniejach z serii ATP World Tour Masters 1000. W Indian Wells osiągnął półfinał, po drodze pokonując Davida Ferrera i Novaka Đokovicia. Mecz o finał z Rafaelem Nadalem zakończył się porażką Roddicka. W Indian Wells Roddick doszedł ponadto do finału gry podwójnej razem z Mardym Fishem, gdzie w meczu o tytuł zagrali z parą Maks Mirny i Andy Ram. Roddick i Fish wygrali pojedynek 3:6, 6:1, 14-12, broniąc trzech piłek meczowych. Podczas rozgrywek w Miami Roddick doszedł do ćwierćfinału. Pojedynek o półfinał rozegrał z Rogerem Federerem, z którym przegrał 3:6, 6:4, 4:6.

Pytanie: Kto pokonał Roddicka w Indian Wells?
Odpowiedź: Rafaelem Nadalem

Pytanie: Kto był partnerem Fisha w debla?
Odpowiedź: Roddick

Pytanie: Czy Federerowi udało się pokonać Roddicka?
Odpowiedź: Pojedynek o półfinał rozegrał z Rogerem Federerem, z którym przegrał

Pytanie: Czy Roddick rozegrał mecz finałowy w Miami?
Odpowiedź: Pojedynek o półfinał rozegrał z Rogerem Federerem, z którym przegrał
Andy Roddick

Na korty Amerykanin powrócił podczas turnieju w Cincinnati, gdzie został pokonany w meczu I rundy przez Philippa Kohlschreibera. Następnie Roddick wystartował w Winston-Salem, grając z „dziką kartą”. Amerykanin doszedł do półfinału zawodów, ponosząc porażkę z Johnem Isnerem. Na US Open Roddick dotarł do ćwierćfinału, osiągając tę fazę rozgrywek w Nowym Jorku po raz ósmy w karierze. Po drodze pokonał m.in. Davida Ferrera. Pojedynek z Hiszpanem przerywany był przez opady deszczu, jednak Roddick wygrał rywalizację 6:3, 6:4, 3:6, 6:3. W pojedynku z Rafaelem Nadalem o półfinał imprezy Roddick przegrał w trzech setach.

Pytanie: Ile setów trwał wtedy jego mecz z Nadalem na US Open?
Odpowiedź: trzech

Pytanie: Jaki był wtedy wynik jego meczu z Ferrerem na US Open?
Odpowiedź: 6:3, 6:4, 3:6, 6:3

Pytanie: Co umożliwiło mu grę w turnieju w Winston-Salem?
Odpowiedź: dziką kartą

Pytanie: Do jakiej fazy rozgrywek w Winston-Salem udało mu się dojść?
Odpowiedź: półfinału
Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014

Medale zdobyli reprezentanci dziewięciu państw. Najwięcej razy, dziewięciokrotnie, na podium olimpijskim stanęli zawodnicy i zawodniczki z Kanady, zdobywając cztery złote, cztery srebrne i jeden brązowy medal. Żaden z zawodników nie zdobył więcej niż jednego medalu na tych igrzyskach. W jeździe po muldach mężczyzn złoty medal zdobył Alexandre Bilodeau. Jako pierwszy narciarz dowolny obronił tytuł mistrza olimpijskiego i jednocześnie jako pierwszy miał na koncie dwa złote medale olimpijskie w narciarstwie dowolnym.

Pytanie: Z jakiego kraju było najwięcej zawodników na podium podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2014 roku?
Odpowiedź: Kanady

Pytanie: Z ilu krajów pochodzili zdobywcy medalów podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2014 roku?
Odpowiedź: dziewięciu

Pytanie: Jaki medal zdobył Alexandre Bilodeau w jeździe po muldach?
Odpowiedź: złoty

Pytanie: Czy jakiś zawodnik zdobył kilka medali w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 2014 roku?
Odpowiedź: Żaden z zawodników nie zdobył więcej niż jednego medalu na tych igrzyskach