the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Chile

Kryzys spowodowany I wojną światową położył kres gospodarczej stabilizacji Chile. U progu XX wieku chilijska gospodarka stała się systemem ochrony rządzącej oligarchii. W latach 20. starał się to zmienić reformatorski prezydent Arturo Alessandri Palma z Partii Liberalnej, co uniemożliwiła mu konserwatywna większość parlamentarna. W 1924 roku doszło do przewrotu wojskowego pod dowództwem generała Luisa Altamirano. Pucz zapoczątkował okres niestabilności politycznej, który trwał do 1932 roku, w trakcie którego autorytarną władzę sprawował szereg prezydentów. Najskuteczniejszym z nich okazał się Carlos Ibáñez del Campo, który utrzymał władzę przez sześć lat. Mimo autorytarnego charakteru rządów, Chile udało się uniknąć represyjnych metod i korupcji spotykanej w innych krajach Ameryki Łacińskiej. Wraz z porażką reform liberałów, oraz zamachem stanu licznie powstawać zaczęły bardzo popularne ruchy marksistowskie. W 1932 roku na krótko powołana została Socjalistyczna Republika Chile z Marmaduke Grove Vallejo na czele, lecz lewicowy rząd wojskowych nie przetrwał nawet roku i upadł na skutek intrygi politycznej. Po upadku lewicowego rządu wojskowego rozpoczęła się era rządów demokratycznych. Władzę początkowo przejęli liberałowie, a w 1938 rząd utworzyła koalicja socjaldemokratów, radykałów (chilijskich liberałów) i komunistów – Front Ludowy, reprezentująca głównie interesy klasy średniej. W 1939 roku doszło do nieudanego puczu zorganizowanego przez nieliczny faszystowski Narodowosocjalistyczny Ruch Chile. W czasie II wojny światowej Chile zachowało status neutralny, w 1943 roku, zerwało stosunki dyplomatyczne z Państwami Osi. Następnie w 1945 przystąpiło do ONZ. Rządy Frontu Ludowego przetrwały do 1952 roku. Na przełomie lat 50. i 60. silnie uwidoczniły się tendencje do przeprowadzenia reform społecznych i gospodarczych, co umożliwiło w 1964 r. przejęcie władzy chrześcijańskim demokratom, głoszącym hasła „rewolucji w wolności”. Reformy jednak zostały uznane przez lewicę za niewystarczające, przez co spotkały się z silną lewicową opozycją. W 1970 roku władzę przejęła koalicja partii lewicowych Jedność Ludowa.

Pytanie: Jakie ugrupowania utworzyły Front Ludowy?
Odpowiedź: socjaldemokratów, radykałów (chilijskich liberałów) i komunistów

Pytanie: Czy w tym państwie istniało ugrupowanie faszystowskie?
Odpowiedź: doszło do nieudanego puczu zorganizowanego przez nieliczny faszystowski Narodowosocjalistyczny Ruch Chile

Pytanie: Kiedy Chile przystąpiło do Organizacji Narodów Zjednoczonych?
Odpowiedź: w 1945

Pytanie: Dzięki jakim nastrojom społecznym w 1964 roku w Chile zmieniła się władza?
Odpowiedź: Na przełomie lat 50. i 60. silnie uwidoczniły się tendencje do przeprowadzenia reform społecznych i gospodarczych
Antifa

Badanie przeprowadzone przez Zignal Labs wykazało, że bezpodstawne twierdzenia o zaangażowaniu Antify były jednym z trzech dominujących tematów w dezinformacji i teoriach spiskowych powstałych wokół protestów – dwa pozostałe tematy to twierdzenie, że śmierć Floyda została sfałszowana oraz teoria o zaangażowaniu George’a Sorosa. Niektóre akty sprzeciwu wobec Antify miały również sztucznie wykreowany charakter. W 2017 Nafeesa Syeed z Bloomberg doniosła, że „według badań, najczęściej tweetowanym linkiem powiązanym z rosyjskimi brygadami internetowymi była petycja o uznaniu Antify za grupę terrorystyczną”.

Pytanie: Czy zaangażowanie Antify w śmierć Floyda zostało bezwzględnie potwierdzone?
Odpowiedź: Badanie przeprowadzone przez Zignal Labs wykazało, że bezpodstawne twierdzenia o zaangażowaniu Antify były jednym z trzech dominujących tematów w dezinformacji i teoriach spiskowych powstałych wokół protestów

Pytanie: Czy udowodniono, że śmierć Floyda była w rzeczywistości happeningiem?
Odpowiedź: dwa pozostałe tematy to twierdzenie, że śmierć Floyda została sfałszowana

Pytanie: Czy bezwzględnie udowodniono, że George Soros był odpowiedzialny za śmierć Floyda?
Odpowiedź: oraz teoria o zaangażowaniu George’a Sorosa
Wymowa w języku esperanto

W języku esperanto istnieją dwie półsamogłoski: ŭ i j. Obie są artykułowane bez przeszkody w jamie ustnej, jednak wymagają ruchu języka w sposób, w jaki odbywa się to przy wymowie spółgłosek. Półsamogłoski są z natury krótkie i nigdy nie są akcentowane. Zawsze pojawiają się w towarzystwie pełnej samogłoski. Dźwięk ŭ pojawia się zwykle w sekwencjach aŭ i eŭ, zbitki z innymi samogłoskami nie pojawiają się w esperanto, poza sekwencją oŭ, choć każdy wyraz z tą zbitką ma swój odpowiednik bez niej: toŭfuo → tofuo. W Fundamento de Esperanto zapisano, że ŭ pojawia się zawsze po samogłosce, wyjątkiem jest nazwa litery ŭo (przy wymowie esperanckiego alfabetu po spółgłosce następuje o: bo, co, do itd.) Okazjonalnie inne zbitki z użyciem półsamogłoski pojawiają się w wyrazach dźwiękonaśladowczych.

Pytanie: Jakim rodzajem głoski jest ŭ?
Odpowiedź: półsamogłoski

Pytanie: Czy półsamogłoski angażują język przy wymowie?
Odpowiedź: wymagają ruchu języka

Pytanie: Czy na półsamogłoski można akcentować?
Odpowiedź: nigdy nie są akcentowane

Pytanie: Po jakim rodzaju głoski pojawia się półsamogłoska ŭ?
Odpowiedź: po samogłosce

Pytanie: Jak często ŭ z samogłoskami pojawiają się w onomatopejach?
Odpowiedź: Okazjonalnie
Regaliceratops

Nozdrze zewnętrzne nie odbiega od spotykanych u innych Ceratopsinae z mastrychtu (ale nie z kampanu). Na ogonowym jego brzegu znajduje się róg nosowy. Kolejną cechą diagnostyczną był kostny rdzeń rogu nosowego przekraczający długość rdzeni rogów nadoczodołowych. Podobna cecha występowała u chasmozaura czy Vagaceratops, w przeciwieństwie do mniejszego od rogów naoczodołowych rogu nowego triceratopsa. Kreatorzy Regaliceratops opisują go jako duży, stromy, prosty, kierujący się do góry i nieco do przodu. Mierzyć on musiał jakieś 24–28 cm (nie zachował się w całości), co lokuje Regaliceratops wśród Ceratopsinae o najdłuższych rogach nosowych. Był on w stosunku do wielkości czaszki najwyższy wśród Triceratopsini. Porównują róg do występującego u chasmozaura, innego niż u Triceratopsini. Podobna cecha występowała u pierwotnych Centrosaurinae, kreatorzy rodzaju widzą tu przykład konwergencji. Zwracają uwagę na przykłady konwergentnej ewolucji rogów u ssaków, np. u różnych grup kopytnych (żyrafowate, jeleniowate, wołowate), ale i gryzoni. Postuluje się, że Ceratopsidae używały swych rogów do walk wewnątrzgatunkowych. Inny pogląd mówił o obronie przed drapieżnikami. Nie tłumaczy on jednak dużej różnorodności ornamentów głów. Wydaje się więc, że mogły powstać przez dobór płciowy. Co więcej, Brown i Henderson zwracają uwagę, że u innych zwierząt ewolucja konwergentna rogów przekłada się na konwergencję w zachowaniu, o czym wcześniej także pisano w przypadku ssaków. Tak więc podejrzewają, że zachowaniem Regaliceratops przypominał raczej Centrosaurinae. Może to wynikać z wyginięcia Centrosaurinae we wczesnym mastrychcie, co pozwoliło na ewolucję Triceratopsini.

Pytanie: Jaka część anatomii znajduje się na ogonowymbrzegu nozdrza zewnętrznego tego rodzaju dinozaura?
Odpowiedź: róg nosowy

Pytanie: Jak scharakteryzowany został kostny rdzeń rogu nosowego regaliceratopsa przez jego kreatorów?
Odpowiedź: duży, stromy, prosty, kierujący się do góry i nieco do przodu

Pytanie: Jakie dinozaury posiadały róg o cechach zbliżonych do tego regaliceratopsa? 
Odpowiedź: pierwotnych Centrosaurinae

Pytanie: Jaką funkcję mogły pełnić rogi występujące u Ceratopsidae?
Odpowiedź: Postuluje się, że Ceratopsidae używały swych rogów do walk wewnątrzgatunkowych. Inny pogląd mówił o obronie przed drapieżnikami
Bertrand Gachot

Do Grand Prix Brazylii Gachot zakwalifikował się z dwudziestym czasem. Na starcie stracił wprawdzie swoje miejsce na rzecz Monterminiego i Roberto Moreno, ale na szóstym okrążeniu jechał już przed tymi kierowcami. Na 24 okrążeniu musiał jednak wycofać się z powodu awarii skrzyni biegów. Podczas kwalifikacji do Grand Prix Argentyny Gachot był 23, ale w wyścigu nie przejechał ani jednego okrążenia, zderzając się z Karlem Wendlingerem na pierwszym. Do Grand Prix San Marino Francuz startował z 22 miejsca. Na 37 okrążeniu, jadąc między innymi przed oboma kierowcami Minardi, zakończył rywalizację wskutek awarii skrzyni biegów. W kwalifikacjach do Grand Prix Hiszpanii Gachot był 24. Podczas wyścigu, po pit-stopie na 43 okrążeniu jego samochód się zapalił, co uniemożliwiło mu kontynuowanie jazdy. Kwalifikacje do Grand Prix Monako kierowca Pacifika zakończył jako 21. W trakcie wyścigu szybko został wyprzedzony przez Mikę Salo, po czym walczył z Monterminim. Był to jednak kolejny nieukończony przez Gachota wyścig – na 43 okrążeniu zepsuła się skrzynia biegów. Sesje kwalifikacyjne do Grand Prix Kanady francuski kierowca zakończył z dwudziestym rezultatem. Podczas wyścigu jechał przed Inouem, Moreno i Dinizem, jednak na dziewiątym okrążeniu spadł na ostatnie miejsce. Następnie wyprzedził Diniza, a później – Moreno. Gachot nie dojechał jednak do mety – na 37 okrążeniu zepsuł się akumulator. Do wyścigu o Grand Prix Francji Francuz startował z 22 pozycji. Gachot w wyścigu cały czas utrzymywał się przed Moreno i Monterminim, ale na 25 okrążeniu jego samochód przestał posiadać napęd na jakimkolwiek biegu, co zmusiło kierowcę do wycofania się. Kwalifikacje do Grand Prix Wielkiej Brytanii Gachot zakończył na 21 miejscu, za Pedro Dinizem. Na starcie wyścigu wyprzedził jednak Diniza i utrzymywał się przed Monterminim i kierowcami Forti. Gachot finiszował w zawodach na dwunastym miejscu, co oznaczało pierwszy jego ukończony wyścig w barwach Pacifika.

Pytanie: Na której pozycji przyjęto Gachota do Grand Prix Brazylii?
Odpowiedź: dwudziestym

Pytanie: Z jakiego powodu Gachot nie ukończył wyścigu podczas Grand Prix Brazylii?
Odpowiedź: awarii skrzyni biegów

Pytanie: Podczas którego okrążenia Gachot miał wypadek w Grand Prix Argentyny?
Odpowiedź: pierwszym

Pytanie: Czy Gachot ukończył Grand Prix San Marino?
Odpowiedź: Do Grand Prix San Marino Francuz startował z 22 miejsca. Na 37 okrążeniu, jadąc między innymi przed oboma kierowcami Minardi, zakończył rywalizację wskutek awarii skrzyni biegów
Boeing B-17 Flying Fortress

7 lipca 15. Armia Powietrzna wykonała pierwszy nalot na kompleks rafineryjny w Blachowni Śląskiej. Był on wówczas trzecim co do wielkości producentem paliwa na świecie i był silnie broniony. Tego dnia obrona przeciwlotnicza i myśliwce (w tym Fw 190 i Me 410) strąciły siedem B-17. Osiem dni później Amerykanie po raz kolejny zbombardowali Ploeszti, a nazajutrz – magazyny paliwa pod Wiedniem. Nad Austrią 15. Armia Powietrzna straciła jedenaście bombowców, w tym sześć Flying Fortressów. 18 lipca w uderzeniu na lotnisko w Memmingen 483. Grupa Bombowa, która ze względu na problemy z pogodą i łącznością jako jedyna znalazła się nad celem, została niemal unicestwiona przez myśliwce: 816. Eskadra straciła wszystkie siedem B-17, cała grupa – czternaście z dwudziestu sześciu wysłanych w powietrze. Grupę uratowało pojawienie się dwunastu P-51 z 31. Grupy Myśliwskiej. Z kolei 26 lipca 301. Grupa straciła jedenaście Flying Fortressów w nalocie na zakłady lotnicze w Wiener Neudorf.

Pytanie: Dlaczego kompleks rafineryjny w Blachowni Śląskiej był pod ścisłą obroną?
Odpowiedź: Był on wówczas trzecim co do wielkości producentem paliwa na świecie

Pytanie: Ile samolotów stracili amerykanie 7 lipca podczas nalotu na rafinerię?
Odpowiedź: siedem

Pytanie: Dlaczego 483. Grupa Bombowa znalazła się w tarapatach nad lotniskiem w Memmingen?
Odpowiedź: ze względu na problemy z pogodą i łącznością jako jedyna znalazła się nad celem

Pytanie: Co było zbawienną deską ratunku dla 483. Grupy Bombowej?
Odpowiedź: dwunastu P-51 z 31. Grupy Myśliwskiej
Siarhiej Babrou

Pod koniec stycznia 1999 wystąpił w Zimowej Uniwersjadzie 1999, gdzie odniósł swój największy sukces w karierze. Zdobył złoty medal w jednoseryjnym konkursie na skoczni HS-125 w Szczyrbskim Jeziorze (choć samą uniwersjadę organizowano w Popradzie), skacząc 128,5 m (zdobył 125,3 pkt., pokonując drugiego zawodnika o 3,1 pkt.). Babrou ustanowił rekord skoczni MS 1970 A, który nadal jest niepobity (stan na marzec 2014). 21 i 26 lutego 1999 po raz ostatni zaprezentował się na dużej imprezie międzynarodowej, którą były mistrzostwa świata w Ramsau. Zajął ostatnie 67. miejsce na skoczni dużej (na skoczni dużej rywalizowano w Bischofshofen) i przedostatnie 68. miejsce na skoczni małej (skoczył 66,5 m i wyprzedził tylko Jeroena Nikkela). Jego wynik uzyskany na dużej skoczni był tak słaby (55 m), że otrzymał za niego notę równą 0,0 pkt..

Pytanie: Podczas jakiego turnieju Siarhiej Babrou osiągnął największy sukces w historii swojej kariery?
Odpowiedź: Zimowej Uniwersjadzie 1999

Pytanie: Jaki był największy sukces w historii kariery Siarhieja Babroua?
Odpowiedź: Zdobył złoty medal w jednoseryjnym konkursie na skoczni HS-125 w Szczyrbskim Jeziorze

Pytanie: Rekord jakiej skoczni został ustanowiony przez tego zawodnika?
Odpowiedź: MS 1970 A

Pytanie: Czym poskutkował wyjątkowo słaby wynik Siarhieja Babroua, uzyskany przez niego na dużej skoczni podczas mistrzostw świata?
Odpowiedź: otrzymał za niego notę równą 0,0 pkt
Jedzący kartofle

Ostateczną wersję obrazu van Gogh ukończył między 13 kwietnia a początkiem maja 1885. Użył płótna większego formatu, a dzieło zatytułował Jedzący kartofle. W przeciwieństwie do szkicu nie było ono namalowane jako studium z natury, ale powstało w domu Schafrata, zakrystiana z Nuenen, gdzie van Gogh miał swoją pracownię. Namalowano je zasadniczo z pamięci, utrzymano w tradycji akademickiej. Pod koniec kwietnia van Gogh zabrał Jedzących kartofle do Eindhoven, do swojego znajomego Kerssemakersa. Między 2 a 4 maja przy pomocy cienkiego pędzla naniósł kilka zmian na płótno. Następnie zabrał obraz z powrotem do Nuenen i pracował nad nim, używając tego samego pędzla. Najwyraźniej starał się stworzyć dzieło doskonałe technicznie, bez uszczerbku dla jego spontaniczności. Ponieważ bardzo mu zależało na opinii Theo, zrezygnował z wykonania litografii i 6 maja zapakował ledwo podeschnięte płótno do płaskiej skrzyni i wysłał do brata.

Pytanie: W którym roku van Gogh skończył malować Jedzących kartofle?
Odpowiedź: 1885

Pytanie: Czy Jedzacy kartofle stanowiło studium z natury?
Odpowiedź: W przeciwieństwie do szkicu nie było ono namalowane jako studium z natury, ale powstało w domu Schafrata

Pytanie: Gdzie znajdowała się pracownia van Gogha?
Odpowiedź: w domu Schafrata

Pytanie: Na czyj komentarz do obrazu Jedzący kartofle liczył van Gogh?
Odpowiedź: Theo
Spider-Man w filmie

W listopadzie 2014 roku pojawiły się pierwsze informacje na temat animowanego filmu o Spider-Manie, przygotowywanego przez duet scenarzystów Phila Lorda i Christophera Millera. Film został oficjalnie potwierdzony w kwietniu 2015 roku. W lipcu 2016 roku ujawniono, że na stanowisko reżysera został zatrudniony Bob Persichetti. W tym samym czasie pojawiły się pierwsze informacje, że film będzie opowiadać o Milesie Moralesie, co studio potwierdziło w styczniu 2017 roku. Poinformowano wtedy również, że współreżyserem filmu został Peter Ramsey. Miesiąc później poinformowano, że przy scenariuszu pracował również Alex Hirsch. W grudniu 2017 roku ujawniono, że w filmie pojawi się kilka inkarnacji postaci Spider-Mana. W tym samym miesiącu ujawniono również, że Rodney Rothman jest trzecim współreżyserem filmu. Spider-Man Uniwersum miał premierę w 2018 roku. W oryginalnej wersji językowej głosów postaciom użyczyli: Shameik Moore jako Miles Morales / Spider-Man, Jake Johnson jako Peter B. Parker / Spider-Man, Hailee Steinfeld jako Gwen Stacy / Spider-Gwen, Mahershala Ali jako Aaron Davis / Prowler, Brian Tyree Henry jako Jefferson Davis, Lily Tomlin jako May Parker, Lauren Vélez jako Rio Morales, John Mulaney jako Peter Porker / Spider-Kwik, Kimiko Glenn jako Peni Parker / SP//dr, Nicolas Cage jako Peter Parker / Spider-Man Noir i Liev Schreiber jako Wilson Fisk / Kingpin.

Pytanie: Jaką informację potwierdzono na początku 2017 roku?
Odpowiedź: że film będzie opowiadać o Milesie Moralesie

Pytanie: Kto przygotowywał scenariusz do nowego filmu?
Odpowiedź: Phila Lorda i Christophera Millera

Pytanie: Jaką informację ujawniono pod koniec 2017 roku?
Odpowiedź: że w filmie pojawi się kilka inkarnacji postaci Spider-Mana

Pytanie: Czy w filmie wzięła udział Hailee Steinfeld?
Odpowiedź: Hailee Steinfeld jako Gwen Stacy / Spider-Gwen
Tornado

Tornada w stadium zanikania przypominają zwykle wyglądem cienkie linie i często przyjmują skomplikowane, skręcone kształty. Te tornada określa się mianem tornado w kształcie liny (ang. rope tornado). Niektóre tornada mogą być cienkie przez cały swój cykl życia, a mimo to powodować duże szkody. W tornadach rozmiar niekoniecznie jest związany z intensywnością (co nie oznacza, że tornado EF1 będzie miało 2 kilometry a EF5 40 metrów, to akurat jest niemożliwe, chodzi o takie przypadki, gdy jedno tornado ma np. 1,5 km a drugie 2 km, w tym pierwsze posiada siłę 400 km/h a drugie 360 km/h).

Pytanie: W jakiej fazie są tornada w kształcie liny?
Odpowiedź: zanikania

Pytanie: Czy każde cienkie tornado jest nisko szkodliwe?
Odpowiedź: Niektóre tornada mogą być cienkie przez cały swój cykl życia, a mimo to powodować duże szkody

Pytanie: Jak w języku angielskim nazywa się tornado w kształcie liny?
Odpowiedź: rope tornado
Stanisława Walasiewicz

Przed igrzyskami w 1932, które miały się odbyć w Los Angeles, amerykańska federacja lekkoatletyczna, licząc na jej niemal pewny medal, zaproponowała Polce obywatelstwo. Ta jednak w ostatniej chwili odrzuciła propozycję i zdecydowała się reprezentować kraj swojego pochodzenia. Na olimpiadzie okazała się najszybszą biegaczką na 100 metrów, wyrównała rekord świata czasem 11,9 s i zdobyła złoty medal olimpijski. Tego samego dnia zajęła 6. miejsce w rzucie dyskiem. Na igrzyskach w 1936 w Berlinie na swoim koronnym dystansie musiała uznać wyższość Helen Stephens. Sama sportsmenka była niezadowolona ze srebrnego medalu.

Pytanie: Jaka organizacja złożyła Walasiewicz propozycję nadania jej obywatelstwa?
Odpowiedź: amerykańska federacja lekkoatletyczna

Pytanie: Czy Walasiewicz nie zgodziła na przyjęcie propozycji złożonej jej przez Amerykanów?
Odpowiedź: Ta jednak w ostatniej chwili odrzuciła propozycję

Pytanie: Jaką nagrodę udało jej się wygrać podczas igrzysk w Los Angeles?
Odpowiedź: złoty medal

Pytanie: Konkurs w jakiej dyscyplinie zakończyła podczas igrzysk w Los Angeles na szóstym miejscu?
Odpowiedź: rzucie dyskiem
Aleksander Bojda

W odbywających się w sierpniu zawodach Pucharu Kontynentalnego 1997/1998 w Zakopanem zajął 51. i 47. miejsce. 4 października w Grand Prix Frenštátu uplasował się na czternastym miejscu, po skokach na 81 m i 83 m. Był to najlepszy wynik wśród reprezentantów Polski. Osiem dni później wziął udział w II Letnich Mistrzostwach Polski na Średniej Krokwi, gdzie zajął trzynaste miejsce, a szóste wśród Polaków, po oddaniu prób na 73 m i 76,5 m. W grudniu zapunktował w dwóch konkursach PK w Oberwiesenthal. W pierwszym z nich był trzydziesty po skokach na odległość 77,5 m i 74,5 m, w następnym zaś – dwudziesty szósty, osiągając 79 m i 81 m.

Pytanie: Jakie skoki udało mu się oddać w II Letnich Mistrzostwach Polski na Średniej Krokwi?
Odpowiedź: na 73 m i 76,5 m

Pytanie: Czy w II Letnich Mistrzostwach Polski na Średniej Krokwi okazał się najlepszym z polskich zawodników?
Odpowiedź: gdzie zajął trzynaste miejsce, a szóste wśród Polaków

Pytanie: Jakie rezultaty uzyskał w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Oberwiesenthal w tamtym sezonie?
Odpowiedź: W pierwszym z nich był trzydziesty po skokach na odległość 77,5 m i 74,5 m, w następnym zaś – dwudziesty szósty, osiągając 79 m i 81 m
Mahomet

Mahomet nie pozostawił męskiego potomka ani dyspozycji co do swego następcy. Po śmierci Chadidży miał poślubić jeszcze trzynaście kobiet, przy czym większość z tych małżeństw miało charakter polityczny – służyły one cementowaniu więzi z jego najbliższymi zwolennikami lub ważnymi sojusznikami. Małżonkami Mahometa były m.in. A'isza, córka Abu Bakra, Hafsa, córka Umara, Umm Habiba, córka Abu Sufjana, Majmuna, siostra żony jednego z wujów, Al-Abbasa. Z potomstwa zrodzonego z Chadidży przeżyła tylko Fatima, którą Mahomet wydał za Alego. Niewiele wiadomo o dzieciach, które miał z innymi żonami. Miało wśród nich być kilku synów, wszyscy jednak zmarli w niemowlęctwie. Część muzułmanów twierdziła, że właściwym następcą Proroka jest Ali, jako jego przybrany syn i zięć. Później stali się oni znani jako szyici, od początku jednak stanowili mniejszość. Pomimo że Mahomet wielokrotnie podkreślał że jest tylko śmiertelnym człowiekiem, jego odejście było szokiem dla wyznawców islamu. Sytuację przynajmniej do pewnego stopnia opanował dopiero Abu Bakr, który miał wypowiedzieć wobec zdezorientowanego tłumu słynne słowa: „O ludzie! Jeżeli oddajecie cześć Mahometowi, to Mahomet nie żyje; jeżeli zaś oddajecie cześć Bogu, to Bóg żyje”. Podczas narady, która odbyła się jeszcze przed pogrzebem Mahometa, nad zebranymi zapanowało trzech jego najbliższych Towarzyszy („Sahaba”): Abu Bakr, Umar i Abu Ubajda, którzy doprowadzili do wyboru pierwszego z nich na nowego przywódcę muzułmanów. Władzę następcy („chalifa”) Mahometa uznały jednak tylko Mekka, Medyna i At-Ta'if, większość zaś pozostałych podbitych przez Proroka plemion otwarcie nie uznawało Abu Bakra, twierdząc, że winni byli lojalność jedynie osobiście jego poprzednikowi. Doszło też do otwartego odejścia („Ridda”) od islamu. Przyszłość nowej religii wydawała się wątpliwa.

Pytanie: Czy po śmierci Mahometa wyznawcy otrzymali jasne instrukcje kto ma zająć jego miejsce?
Odpowiedź: Mahomet nie pozostawił męskiego potomka ani dyspozycji co do swego następcy

Pytanie: Kto został mężem Fatimy, córki Mohameta?
Odpowiedź: Alego

Pytanie: Czy któryś z synów Mahometa dożył wieku nastoletniego?
Odpowiedź: Miało wśród nich być kilku synów, wszyscy jednak zmarli w niemowlęctwie

Pytanie: Jak nazywa się ugrupowanie popierające Alego jako następcę Mahometa?
Odpowiedź: szyici
Ewangelia

W całym Nowym Testamencie słowo ewangelia jest tożsame z głoszeniem, kerygmatem o śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. W ujęciu Ewangelii Marka określa ono przekazywanie wieści, nauczanie o nowym sensie tego wydarzenia historycznego, jakim było spotkanie Jezusa – dla tych, którzy Go znali podczas Jego ziemskiego życia. W rozumieniu teologii chrześcijańskiej, misterium paschalne, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa było wydarzeniem konstytutywnym dla wspólnoty apostolskiej pierwotnego Kościoła. Przepowiadanie o pokonaniu śmierci przez Jezusa, zgodnie z pierwotnym nauczaniem chrześcijańskim ustanowionego „Panem i Mesjaszem” (Dzieje Apostolskie 2,36) – było ukazywaniem dobra, które wynikło ostatecznie z cierpienia, niepewności i zamętu często doświadczanych przez uczniów Jezusa wtedy, gdy chodzili za nim w czasie jego publicznej działalności. Takie znaczenie ma słowo „ewangelia” w pierwszym zdaniu Ewangelii Marka:

Pytanie: Jak rozumiane jest pojęcie ewangelii w Nowym Testamencie?
Odpowiedź: głoszeniem, kerygmatem o śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa

Pytanie: Czyja ewangelia rozumie słowo ewangelia jako przekazywanie wieści o spotkaniu Jezusa?
Odpowiedź: Marka

Pytanie: Co w myśl teologii chrześcijańskiej było najistotniejszym wydarzeniem wspólnoty pierwotnego Kościoła?
Odpowiedź: misterium paschalne, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa

Pytanie: Czy Jezus w myśl Nowego Testamentu pokonał śmierć?
Odpowiedź: Przepowiadanie o pokonaniu śmierci przez Jezusa

Pytanie: Z czym wiązało się głoszenie prawdy o zmartwychwstaniu Chrystusa?
Odpowiedź: ukazywaniem dobra