the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Dwight Eisenhower

Po ataku na Pearl Harbor, Eisenhower rozpoczął pracę w sztabie generała George’a Marshalla. 25 czerwca 1942 mianowano go dowódcą frontu europejskiego, a 8 listopada – dowódcą sił alianckich w śródziemnomorskim teatrze działań wojennych. Udane operacje w Afryce Północnej, na Sycylii i we Włoszech sprawiły, że w wigilię Bożego Narodzenia 1943 został mianowany naczelnym dowódcą alianckich wojsk ekspedycyjnych i powierzono zwierzchnictwo planowanego lądowania w Normandii. Sukcesy na froncie europejskim spowodowały zainteresowanie Eisenhowerem obu głównych partii politycznych. Mimo to kontynuował on swoją karierę wojskową dowodząc wojskami okupacyjnymi w Europie oraz szefując sztabowi wojsk lądowych. W 1947 został szefem sztabu połączonych sił zbrojnych USA. 7 lutego 1948 odszedł na wojskową emeryturę, lecz trzy lata później został przywrócony do czynnej służby przez prezydenta Harry’ego Trumana. Eisenhower otrzymał wówczas zadanie organizacji sił zbrojnych NATO.

Pytanie: Jaką funkcję przypisano Eisenhowerowi 25 czerwca 1942 roku?
Odpowiedź: dowódcą frontu europejskiego

Pytanie: Jakie wydarzenia doprowadziły do przydzielenia mu stanowisk, które objął 24 grudnia 1943 roku?
Odpowiedź: Udane operacje w Afryce Północnej, na Sycylii i we Włoszech

Pytanie: Jakie stanowisko objął w 1947 roku?
Odpowiedź: szefem sztabu połączonych sił zbrojnych USA

Pytanie: Czy emerytura, na którą przeszedł na początku 1948 roku, była permanentna?
Odpowiedź: 7 lutego 1948 odszedł na wojskową emeryturę, lecz trzy lata później został przywrócony do czynnej służby przez prezydenta Harry’ego Trumana
Kokorycz drobna

Bylina, geofit. Dzięki zgromadzonym w bulwie substancjom zapasowym (skrobia) roślina szybko rozwija pęd nadziemny i kwitnie bardzo wczesną wiosną. Początkowo haczykowaty pęd wyrasta nad powierzchnię gruntu w ciągu kilku dni, po wzroście temperatur do ponad 10 °C. Najpierw rozwijany jest liść, następnie rozwija się kwiatostan. Okres wegetacji tego gatunku trwa tylko dwa miesiące – w Europie Środkowej roślina kwitnie w drugiej połowie marca do kwietnia, ale już w Szwecji, na północy zasięgu, kokorycz drobna zaczyna kwitnienie dopiero w połowie maja. Kwitnienie trwa 2–4 tygodnie. Owoce dojrzewają do połowy maja, po czym w ciągu 2–3 tygodni po ich uwolnieniu z torebek pędy nadziemne ulegają zupełnemu rozkładowi. W Europie Środkowej w czerwcu zwykle nie ma już na powierzchni gruntu śladu po roślinach. W czasie kwitnienia w dolnej części bulwy aktywizuje się tkanka twórcza tworząca bulwę potomną rozwijającą się wewnątrz starej, z którą nie jest połączona anatomicznie. W ciągu miesięcy letnich w bulwie powstają zalążki przyszłorocznego liścia i pędu kwiatostanowego. Pąki te powoli wydłużają się w okresie jesienno-zimowym. Stara bulwa w międzyczasie szybko zamiera pozostając przez krótki czas w formie okryw otulających bulwę potomną. W czasie kwitnienia obumierają także korzenie wyrastające ze starej bulwy i we wrześniu–październiku z nowej bulwy rozwija się nowy system korzeniowy. Bardzo rzadko w miejsce jednej bulwy rozwijają się dwie bulwy potomne. Poza takimi sporadycznymi przypadkami rozmnażania wegetatywnego, rośliny tego gatunku rozmnażają się za pośrednictwem nasion.

Pytanie: Czy kokorycz zakwita najcześciej zimą?
Odpowiedź: kwitnie bardzo wczesną wiosną

Pytanie: Jaka musi być minimalna temperatura powietrza by pęd kokoryczy wykiełkował?
Odpowiedź: 10 °C

Pytanie: Jak długo kwitnie kokorycz?
Odpowiedź: 2–4 tygodnie

Pytanie: Co wytwarzane jest w bulwie w miesiącach letnich?
Odpowiedź: zalążki przyszłorocznego liścia i pędu kwiatostanowego
Popielec

Później przyjął się zwyczaj rozpoczynania wielkiego postu na 6 tygodni przed Niedzielą Palmową (w niedzielę), a kończenia w Wielki Czwartek. Odliczając niedziele, podczas których nie poszczono, oraz dodając dni między Niedzielą Palmową a Wielkim Czwartkiem, okres wielkiego postu trwał 40 dni. Od początku V w. silniej akcentowano święto Zmartwychwstania Pańskiego i z tego powodu do wielkiego postu włączono Wielki Piątek i Wielką Sobotę. Wielki post trwał więc 6 tygodni, czyli licząc bez niedziel – 36 dni. Cztery, brakujące do liczby 40, dni, dodano do wielkiego postu pod koniec pontyfikatu papieża Grzegorza Wielkiego, czyli przełomie VI i VII wieku, a rozpoczęcie wielkiego postu zostało przesunięte na środę poprzedzającą pierwszą niedzielę postu. Sakramentarz gelazjański z V wieku nawiązuje do Środy Popielcowej nazywając ją caput quadragesimae (dosł. „głowa czterdziestnicy”).

Pytanie: Kiedy zapoczątkowano Wielki Piątek i Sobotę jako część wielkiego postu?
Odpowiedź: Od początku V

Pytanie: Ile czasu trwał post na początku V wieku?
Odpowiedź: 36 dni

Pytanie: Czy na początku V wieku postne były także niedziele?
Odpowiedź: licząc bez niedziel

Pytanie: Który papież przedłużył wielki post do 40 dni?
Odpowiedź: Grzegorza Wielkiego

Pytanie: Jak sakramentarz gelazjański określa Wielką Środę?
Odpowiedź: caput quadragesimae
Jakub Szela

Nie została wysłuchana prośba właścicieli ziemskich. Szela więc nie miał łatwego życia po przeprowadzeniu się na Bukowinę. Do końca życia walczył „o swoje”, a tym razem jego przeciwnikiem był zarząd dóbr kameralnych (należących do państwa), gdzie otrzymał od rządu austriackiego ziemię. Szela do końca życia był przekonany, że będzie zwolniony ze wszystkich podatków, zarówno on jak jego potomstwo, co jednak jeszcze na etapie przyznawania mu ziemi w Wiedniu w 1847 i na początku 1848 r. zostało wykluczone przez najwyższych urzędników w państwie, o czym go jednak nie powiadomiono. Skarżył się na to kilkukrotnie do Wiednia, zaraz po przybyciu do Lichtenbergu przy odbiorze ziemi, gdzie protokół o przejęciu ziemi podpisał wbrew niekorzystnym zapisom, ale ziemię zatrzymał. Do sprawy wrócił w latach 1857 i 1859. Raimund F. Kaindl na początku XX w. wyszukał akta potwierdzające, że Szela takie zwolnienie pod sam koniec życia jednak otrzymał, tyle że obejmujące wyłącznie jego osobę.

Pytanie: Gdzie Szela się przeprowadził po rabacji?
Odpowiedź: na Bukowinę

Pytanie: Od kogo Szela otrzymał nieruchomość ziemską?
Odpowiedź: od rządu austriackiego

Pytanie: Jakie było założenie Szeli co do obowiązków fiskalnych wobec Austrii?
Odpowiedź: że będzie zwolniony ze wszystkich podatków

Pytanie: Czy ostatecznie Szela otrzymał zwolnienie z podatków?
Odpowiedź: Szela takie zwolnienie pod sam koniec życia jednak otrzymał

Pytanie: Gdzie Szela podpisywał protokół odbioru ziemi od Austrii?
Odpowiedź: Lichtenbergu
Wolna treść

Większość prac naukowych nie jest darmowa, choć odsetek prac otwarcie dostępnych gwałtownie rośnie. Autorzy mogą traktować otwarty dostęp do publikacji jako sposób na poszerzenie publiczności w celu zwiększenia wpływu publikacji, mogą też wspierać otwarty dostęp z pobudek ideologicznych. Wydawcy otwartego dostępu, między innymi Public Library of Science i Biomed Central, zapewniają infrastrukturę recenzji i publikowania otwartych tekstów naukowych. Otwarte modele publikacji są bardziej popularne w dziedzinie nauk ścisłych niż humanistycznych. Niektóre uniwersytety, na przykład Massachusetts Institute of Technology, wprowadziły politykę wspierania otwartego dostępu poprzez wprowadzenie otwartych mandatów. W tradycyjnych czasopismach bywają stosowane alternatywne metody, do których należy opóźnienie publikacji na otwartych zasadach lub obciążanie badaczy kosztami publikowania prac w otwartym dostępie. Niektóre instytucje finansowe, przykładowo National Institutes of Health, stawiają wymóg grantowy, by prace naukowe były publikowane w domenie publicznej. Korzystanie z otwartej treści jest metodą redukcji kosztów zbierania informacji, jako że szkoły wyższe zwykle płacą za dostęp do tradycyjnych publikacji.

Pytanie: Czy wszystkie prace naukowe można przeczytać za darmo?
Odpowiedź: Większość prac naukowych nie jest darmowa

Pytanie: Dlaczego autorzy prac naukowych mogą chcieć poszerzyć publiczność?
Odpowiedź: w celu zwiększenia wpływu publikacji

Pytanie: Jaka technika sprzyjająca otwartemu dostępowi stosowana jest na uczelniach takich jak Massachusetts Institute of Technology?
Odpowiedź: wprowadzenie otwartych mandatów

Pytanie: Jacy przykładowi wydawcy umożliwiają otwarty dostęp do prac naukowych?
Odpowiedź: Public Library of Science i Biomed Central
Marek Magierowski

Karierę dziennikarską rozpoczynał w „Najwyższym Czasie” i „Gazecie Poznańskiej”, następnie pracował w poznańskim oddziale „Gazety Wyborczej”. W latach 1995–2001 był dziennikarzem „Gazety Wyborczej”. Od 2001 kierował działem zagranicznym, później działem biznesowym w tygodniku „Newsweek Polska”, następnie był zastępcą redaktora naczelnego tygodnika „Forum”. W latach 2006–2011 był zastępcą redaktora naczelnego w „Rzeczpospolitej”. Od stycznia 2013 do września 2015 był publicystą tygodnika „Do Rzeczy”. Swoje felietony publikował w miesięczniku „W drodze” i „Przewodniku Katolickim”. Od września 2014 przez rok współprowadził audycję „Ekonomia raport” w Telewizji Republika. Magierowski był laureatem nagrody im. Krzysztofa Dzierżawskiego (2007) oraz nominowany do Nagrody im. Dariusza Fikusa.

Pytanie: Jakie były dwa pierwsze magazyny, dla których pracował?
Odpowiedź: „Najwyższym Czasie” i „Gazecie Poznańskiej”

Pytanie: W jakim okresie pracował dla „Gazety Wyborczej”?
Odpowiedź: W latach 1995–2001

Pytanie: Jaką funkcję pełnił podczas współpracy z czasopismem „Forum”?
Odpowiedź: „Forum”

Pytanie: Jaką nagrodę udało mu się zdobyć w 2007 roku?
Odpowiedź: im. Krzysztofa Dzierżawskiego
Jan Borgia (1498–1547/1549)

17 września 1501 papież nadał mu inwestyturę na księstwo Nepi. 2 września 1502 Giovanni został formalnie księciem Camerino. Faktycznie rządy objęli Giovanni Olivieri i kardynał Francesco Borgia. Giovanni Borgia pozostawał jednak w Rzymie, gdzie często publicznie pokazywał się obok Aleksandra VI i Rodriga di Bisciegle, syna Lukrecji z drugiego małżeństwa. Po śmierci papieża (18 sierpnia 1503) razem z di Bisciagle, Rodrigiem Borgią (nieślubnym synem Aleksandra VI) i kochanką zmarłego Vannozzą Cattanei został odesłany do fortecy w Civita Castellana. Dalsze jego losy nie są dokładnie znane. W każdym razie w 1505 przybył do Ferrary, skąd już w czerwcu tego roku trafił do Carpi na dwór Alberta Pio. Lukrecja posłała Infantowi m.in. swojego krojczego, Hiszpana Sancia.

Pytanie: Jaki tytuł uzyskał na początku września 1502 roku?
Odpowiedź: księciem Camerino

Pytanie: Jakie osoby towarzyszyły mu często w miejscach publicznych podczas jego pobytu w Rzymie?
Odpowiedź: Aleksandra VI i Rodriga di Bisciegle

Pytanie: Gdzie przebywał po 18 sierpnia 1503 roku?
Odpowiedź: fortecy w Civita Castellana

Pytanie: Z kim udał się do Civita Castellana?
Odpowiedź: di Bisciagle, Rodrigiem Borgią (nieślubnym synem Aleksandra VI) i kochanką zmarłego Vannozzą Cattanei
Szczodre Gody

Echem tego zwyczaju pozostało dodatkowe nakrycie dla duchów przodków przy wigilijnym stole. W części regionów (głównie na Śląsku) w okresie tym praktykowano zwyczaj stawiania w kącie izby pierwszego zżętego snopa żyta zwanego diduchem. Był on zazwyczaj dekorowany suszonymi owocami (najczęściej jabłkami) oraz orzechami, zaś po święcie pieczołowicie przechowywany, aż do wiosny. To właśnie z nasion pochodzących z kłosów tegoż snopa należało bowiem rozpocząć przyszłoroczny siew. W innych regionach, szczególnie w południowej Polsce (na Podhalu, Pogórzu, Ziemi Sądeckiej i Krakowskiej oraz także na Śląsku) dekorowano tzw. podłaźniczkę – gałąź jodły, świerku lub sosny podwieszaną pod sufitem, nad drzwiami lub oknem. Na przełomie XVIII i XIX wieku tradycje te niemal całkowicie zastąpił przybyły z Niemiec zwyczaj dekorowania choinki (która to ostatecznie stała się niejako symbolem innego święta, jakim jest chrześcijańskie Boże Narodzenie).

Pytanie: Jak na śląsku nazywano pierwszy ścięty snop żyta?
Odpowiedź: diduchem

Pytanie: Czym dekorowano diduch?
Odpowiedź: suszonymi owocami (najczęściej jabłkami) oraz orzechami

Pytanie: Do kiedy tradycyjnie przechowywano diduch?
Odpowiedź: do wiosny

Pytanie: Do czego wykorzystywano diduch kolejnej wiosny?
Odpowiedź: rozpocząć przyszłoroczny siew
Konflikt o spław Regą

W kolejnych latach ponownie dochodziło do zatargów pomiędzy miastami. Sytuację załagodził Bogusław X, który w pierwszych latach swego panowania zakończył czterdziestoletni okres walk obu miast nad dolną Regą (23 października 1488). Gryfice otrzymały ponownie prawo wolnej żeglugi (potwierdzone w 1459). Rzeka została odblokowana. Nadano ponownie prawo do budowy budynku w nowym porcie, służącego do przechowywania sprzętu i towarów. W zamian gryficzanie byli zobowiązani do dostarczania przez dwa dni w roku 25 wozów do pracy, konserwacji i naprawy urządzeń portowych; Trzebiatów natomiast miał przebudować śluzy wodne w celu swobodnej żeglugi.

Pytanie: Jakiemu władcy udało się wygasić konflikt o spław Regą?
Odpowiedź: Bogusław X

Pytanie: Na jakim etapie swoich rządów Bogusław X ugasił ten konflikt?
Odpowiedź: w pierwszych latach

Pytanie: Co musiało zrobić miasto Gryfice w ramach odwdzięczenia się za przywrócone prawo wolnej żeglugi?
Odpowiedź: dostarczania przez dwa dni w roku 25 wozów do pracy, konserwacji i naprawy urządzeń portowych

Pytanie: Które miasto miało być odpowiedzialne za przebudowę śluz wodnych?
Odpowiedź: Trzebiatów
Konflikt o spław Regą

Ożywienie handlu polskiego i współpraca z portami w Kołobrzegu, Darłowie oraz pośrednio z Trzebiatowem i Gryficami, spowodował wzrost gospodarczy obu ostatnich miast, w czasie II wojny północnej, nazywanej także potopem szwedzkim (1655–1660). Pomiędzy miastami wystąpił krótkotrwały spór, który został zakończony z korzyścią dla Gryfic. Umowa przewidywała m.in. bezcłowy spław rzeką Regą towarów do portu u ujścia rzeki. W 1656 trzebiatowianie wyznaczyli plac rozładunkowy w Kątkowie. Gryficzanie zbudowali tam spichlerz zbożowy oraz magazyny. W umowie zastrzeżono jednak, że prawa gryfickich kupców nie mogły tyczyć obcych kontrahentów.

Pytanie: Jak inaczej określano II wojnę północną?
Odpowiedź: potopem szwedzkim

Pytanie: W jakich latach toczyła się II wojna północna?
Odpowiedź: 1655–1660

Pytanie: Co zostało wyznaczone w Kątkowie?
Odpowiedź: plac rozładunkowy

Pytanie: Czy Gryfice otrzymały korzyści z międzymiastowego sporu?
Odpowiedź: Pomiędzy miastami wystąpił krótkotrwały spór, który został zakończony z korzyścią dla Gryfic
Open’er Festival

Od 2012 r., swoje miejsce na festiwalu mają także przedstawienia teatralne, realizowane głównie we współpracy z Nowym Teatrem Krzysztofa Warlikowskiego. W 2012 r., kilkadziesiąt tysięcy osób jak co roku uczestniczyło w koncertach, ale tym razem także w cieszących się ogromnym powodzeniem przedstawieniach dramatu „Anioły w Ameryce” w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego. Nowy Teatr powrócił na Open’era w 2013 r. z polską premierą spektaklu „Kabaret Warszawski”. Oprócz „Kabaretu”, publiczność Open’era miała okazję obejrzeć trzy inne spektakle: „Courtney Love” Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego z Teatru Polskiego we Wrocławiu, „Pawia Królowej” na podstawie powieści Doroty Masłowskiej ze Starego Teatru w Krakowie i „Nancy. Wywiad” w reżyserii Claude’a Bardouila z Nowego Teatru w Warszawie.

Pytanie: Czy na Open'erze zawsze można było posłuchać tylko muzyki?
Odpowiedź: Od 2012 r., swoje miejsce na festiwalu mają także przedstawienia teatralne

Pytanie: W którym roku na tym festiwalu można było obejrzeć "Anioły w Ameryce"?
Odpowiedź: 2012

Pytanie: Kto wyreżyserował wystawiany na tym festiwalu spektakl "Anioły w Ameryce"?
Odpowiedź: Krzysztofa Warlikowskiego
Wojciech Młynarski

31 stycznia 2003 w Teatrze Ateneum odbyła się premiera przygotowanego przez Magdę Umer widowiska Młynarski, czyli trzy elementy, będącego swoistym hołdem dla autora piosenek na czterdziestolecie jego pracy artystycznej. W listopadzie tego roku Młynarski dał również cykl benefisów pod wspólnym tytułem Czterdziecha. Koncerty podsumowywały cztery dekady twórczości Młynarskiego, prezentowały zarówno jego najdawniejsze piosenki, tłumaczenia piosenek innych autorów, jak i najświeższe śpiewane felietony komentujące aktualną sytuację w Polsce i na świecie. Wybór piosenek został później wydany na płycie CD pod tym samym tytułem.

Pytanie: Kto był autorem spektaklu "Młynarski, czyli trzy elementy"?
Odpowiedź: Magdę Umer

Pytanie: Z jakiej okazji powstał spektakl Magdy Umer?
Odpowiedź: hołdem dla autora piosenek na czterdziestolecie jego pracy artystycznej

Pytanie: Jak nazywały się benefisy na 40-lecie pracy Młynarskiego?
Odpowiedź: Czterdziecha

Pytanie: Czy podczas jubileuszowego benefisu Młynarskiego pojawiały się nowe utwory?
Odpowiedź: jak i najświeższe

Pytanie: Jak nazywa się album podsumowujący benefis Młynarskiego?
Odpowiedź: pod tym samym tytułem
Mariusz Błaszczak

Po studiach pracował w administracji samorządowej w Urzędzie Miasta Legionowo. W latach 2001–2003 zasiadał w radzie nadzorczej Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej „Legionowo”. W wyborach samorządowych w 2002 był kandydatem Komitetu Wyborczego Wyborców Sprawiedliwość Prawo i Samorządność na stanowisko prezydenta Legionowa, w głosowaniu uzyskał 11,02% głosów i nie wszedł do II tury. W latach 2002–2004 pełnił funkcję zastępcy burmistrza warszawskiej dzielnicy Wola. W grudniu 2004 objął stanowisko burmistrza Śródmieścia.

Pytanie: Gdzie zatrudniono go, kiedy ukończył studia?
Odpowiedź: w Urzędzie Miasta Legionowo

Pytanie: Z ramienia jakiego komitetu wziął udział w wyborach w 2002 roku?
Odpowiedź: Komitetu Wyborczego Wyborców Sprawiedliwość Prawo i Samorządność

Pytanie: O jaki urząd ubiegał się podczas swoich pierwszych wyborów samorządowych?
Odpowiedź: prezydenta Legionowa

Pytanie: Czy Błaszczak został w 2002 roku prezydentem Legionowa?
Odpowiedź: w głosowaniu uzyskał 11,02% głosów i nie wszedł do II tury
Klocuch

Treści tworzone przez Klocucha odznaczają się dużą różnorodnością. Poza recenzjami gier wideo, od których rozpoczął swą działalność, publikuje on również filmy z poradami bądź przemyśleniami na różnorakie tematy. Jedną z bardziej rozpoznawalnych form jego twórczości są tak zwane „kabarety”, czyli w rzeczywistości urywki filmów i seriali, opatrzone przez wideoblogera amatorskim dubbingiem. W 2017 roku Klocuch rozszerzył swoją działalność o przeróbki popularnych utworów muzycznych; jego parodia piosenki Gucci Gang Lil Pumpa, zatytułowana Kruci gang, zamieszczona 1 stycznia 2018 roku, w niespełna pół roku została wyświetlona na YouTube ponad 4 miliony razy. Podobną popularność zdobyła, umieszczona kilka miesięcy później, przeróbka utworu Tamagotchi duetu Taconafide, nosząca tytuł Aezakmi.

Pytanie: Czy Klocuch zajmuje się nie tylko ocenianiem gier?
Odpowiedź: Poza recenzjami gier wideo, od których rozpoczął swą działalność, publikuje on również filmy z poradami bądź przemyśleniami na różnorakie tematy

Pytanie: Czym są „kabarety” w wykonaniu Klocucha?
Odpowiedź: urywki filmów i seriali, opatrzone przez wideoblogera amatorskim dubbingiem

Pytanie: Jaki rodzaj twórczości został dodany do jego repertuaru w 2017?
Odpowiedź: przeróbki popularnych utworów muzycznych

Pytanie: Jaki sukces odniosła przeróbka utworu Gucci Gang opublikowana przez Klocucha na początku 2018 roku?
Odpowiedź: w niespełna pół roku została wyświetlona na YouTube ponad 4 miliony razy
Wilhelm II Hohenzollern

W 1940 r., gdy wojska niemieckie wkroczyły do Holandii, cesarz otrzymał propozycję gościny w Wielkiej Brytanii z ust premiera Winstona Churchilla. Wilhelm odmówił i kilka godzin później jego posiadłość była już w rękach niemieckich. Wilhelm II zaszokował później opinię publiczną telegramem do Adolfa Hitlera, w którym pogratulował mu zajęcia Paryża. Wbrew obiegowym opiniom nie tytułował jednak Hitlera „wodzem”, lecz gratulował jako kanclerzowi Rzeszy zwycięstwa niemieckiej armii. Ostatnio okazało się, że były cesarz nie był nawet autorem telegramu; został on wysłany bez jego wiedzy przez administratora majątków hohenzollernowskich nazwiskiem Wilhelm von Dommes. Wiara, iż führer zdecyduje się na przywrócenie w Niemczech monarchii towarzyszyła mu do końca życia – marzył o powrocie na tron w pierwszej linii osobiście lub jego objęciu przez któregoś z wnuków. Nadaremnie – Hitler posługiwał się marzeniami o wskrzeszeniu cesarstwa wyłącznie w celach propagandowych i do własnych, politycznych celów – w rzeczywistości nigdy realnie nie planował powrotu na tron Hohenzollernów, a monarchistami gardził i podejrzewał o działalność antyfaszystowską.

Pytanie: Kto zaprosił Wilhelma II do Wielkiej Brytanii w 1940 roku?
Odpowiedź: Winstona Churchilla

Pytanie: Czy społeczeństwo spodziewało się gratulacji Wilhelma II dla Hitlera?
Odpowiedź: zaszokował później opinię publiczną

Pytanie: Czy Wilhelm II przyjął zaproszenie do Wielkiej brytanii w 1940 roku?
Odpowiedź: Wilhelm odmówił

Pytanie: Czy Hitler chciał powrotu monarchii w Niemczech?
Odpowiedź: monarchistami gardził
Frans Timmermans

W drugiej połowie lat 80. działał w Demokratach 66, w 1990 dołączył do Partii Pracy. W 1987 został urzędnikiem w departamencie integracji europejskiej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 1990 do 1993 zajmował stanowisko drugiego sekretarza w ambasadzie Holandii w Moskwie. Po powrocie do kraju pracował ponownie w MSZ, następnie w administracji komisarza europejskiego Hansa van den Broeka oraz jako doradca i sekretarz wysokiego komisarza ds. mniejszości narodowych OBWE, gdy urząd ten sprawował Max van der Stoel.

Pytanie: Do jakiej partii należał Timmermans w drugiej połowie lat 80.?
Odpowiedź: Demokratach 66

Pytanie: Do jakiej partii przystąpił Timmermans w 1990?
Odpowiedź: Partii Pracy

Pytanie: Jakie stanowisko objął Timmermans w 1987?
Odpowiedź: urzędnikiem w departamencie integracji europejskiej Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Pytanie: Czy po powrocie do Holandii Timmermans wrócił do pracy w MSZ?
Odpowiedź: Po powrocie do kraju pracował ponownie w MSZ
Nadbrzeżyca nadrzeczna

Gatunek w skali światowej nie jest uznawany za zagrożony ze względu na rozległy zasięg i lokalnie duże zasoby. Mimo regionalnie występujących zagrożeń dla trwałości miejscowych populacji ogólne zasoby gatunku uznawane są za stabilne. Na Czerwonej liście gatunków zagrożonych publikowanej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) nadbrzeżyca nadrzeczna uznawana jest za gatunek najmniejszej troski (LC). Na wielu obszarach jest jednak gatunkiem rzadkim i regionalnie klasyfikowana jest jako gatunek zagrożony. Tak jest m.in. w Europie Środkowej – w Polsce, Niemczech i Czechach.

Pytanie: Dlaczego nadbrzeżyca nadrzeczna w skali globalnej nie posiada statusu gatunku zagrożonego?
Odpowiedź: ze względu na rozległy zasięg i lokalnie duże zasoby. Mimo regionalnie występujących zagrożeń dla trwałości miejscowych populacji ogólne zasoby gatunku uznawane są za stabilne

Pytanie: Jaki status posiada ta roślina na Czerwonej liście?
Odpowiedź: gatunek najmniejszej troski

Pytanie: Czy w Polsce roślina ta występuje pospolicie?
Odpowiedź: Na wielu obszarach jest jednak gatunkiem rzadkim i regionalnie klasyfikowana jest jako gatunek zagrożony. Tak jest m.in. w Europie Środkowej – w Polsce, Niemczech i Czechach

Pytanie: Jaka organizacja odpowiada za Czerwoną listę gatunków zagrożonych?
Odpowiedź: Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody

Pytanie: Czy fakt, że w Polsce roślina ta występuje rzadko może stanowić zagrożenie dla globalnej populacji tego gatunku?
Odpowiedź: Mimo regionalnie występujących zagrożeń dla trwałości miejscowych populacji ogólne zasoby gatunku uznawane są za stabilne