the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Wojna krymska

Po zdobyciu przez sprzymierzonych Sewastopola wojna krymska trwała jeszcze przez prawie pół roku, ale działania wojenne ograniczyły się już tylko do terenów Zakaukazia i sporadycznych ataków floty brytyjskiej na miasta rosyjskie nad Bałtykiem i Morzem Białym. Trwała też angielska blokada cieśnin duńskich, uniemożliwiająca Rosji eksport zboża i innych towarów. Wojna ostatecznie została zakończona 30 marca 1856 traktatem pokojowym na kongresie w Paryżu. Według jego ustaleń Rosja musiała odstąpić południową część Besarabii Turcji, która utrzymała też protektorat nad Mołdawią, Wołoszczyzną i Serbią. Morze Czarne ogłoszono neutralnym, czyli otwartym dla wszystkich flot, a ponadto mocarstwa zachodnie przejęły opiekę nad całą ludnością chrześcijańską w imperium tureckim.

Pytanie: Czy zdobycie Sewastopola pociągnęło za sobą ostateczny koniec tego konfliktu?
Odpowiedź: Po zdobyciu przez sprzymierzonych Sewastopola wojna krymska trwała jeszcze przez prawie pół roku

Pytanie: Jaką formę przybrała wojna krymska w okresie, który nastąpił po zdobyciu Sewastopola?
Odpowiedź: działania wojenne ograniczyły się już tylko do terenów Zakaukazia i sporadycznych ataków floty brytyjskiej na miasta rosyjskie nad Bałtykiem i Morzem Białym. Trwała też angielska blokada cieśnin duńskich, uniemożliwiająca Rosji eksport zboża i innych towarów

Pytanie: Jaka umowa doprowadziła do ostatecznego zakończenia tego konfliktu?
Odpowiedź: traktatem pokojowym na kongresie w Paryżu

Pytanie: Jakie działania zostały podjęte zgodniez z ustaleniami traktatu pokowego zawartego na kongresie w Paryżu?
Odpowiedź: Rosja musiała odstąpić południową część Besarabii Turcji, która utrzymała też protektorat nad Mołdawią, Wołoszczyzną i Serbią. Morze Czarne ogłoszono neutralnym, czyli otwartym dla wszystkich flot, a ponadto mocarstwa zachodnie przejęły opiekę nad całą ludnością chrześcijańską w imperium tureckim
Pożar w Burdelu

Pożar w Burdelu gra w składzie około 10-15 aktorów i z zespołem muzyków. Podobnie jak przedwojenne kabarety literackie (Momus, Qui Pro Quo, Ali Baba) i powojenne (Kabaret Dudek, Pod Egidą, Kabaret Olgi Lipińskiej) PwB przedstawia obrazy (odsłony, sceny, numery) z życia Warszawy i reaguje na współczesne wydarzenia polityczne. Kabaret ma konferansjera (Burdeltatę), duszpasterza (Duszpasterz Hipsterów), doktora nastrojów Warszawy (Doktor Fak), znerwicowaną Warszawiankę (Paula z Wilanowa), narodowców (Podpalacz Tęczy, Etno), kulturę (Charlotte), prezydent miasta (HGW). W kolejnych odcinkach publiczność śledzi ich życie, przemiany i konflikty poprzez monologi, piosenki i skecze. Kolejne odsłony są ironicznymi aluzjami do wydarzeń politycznych i kulturalnych i są prezentowane z absurdalnym humorem, wulgarnością zmieszaną z lirycyzmem. Po wygranych wyborach w Polsce w 2015 roku przez Prawo i Sprawiedliwość kolejne odcinki PwB dotyczą coraz bardziej wydarzeń ogólnopolskich, a coraz mniej lokalnych problemów warszawskich. PwB wykorzystuje elementy burleski i iluzji m.in. w występach Betty-Q czy paskudnego iluzjonisty Menello.

Pytanie: Jak nazywają się powojenne kabarety?
Odpowiedź: Kabaret Dudek, Pod Egidą, Kabaret Olgi Lipińskiej

Pytanie: Jakie treści pojawiają się w kabarecie Pożar w Burdelu?
Odpowiedź: obrazy (odsłony, sceny, numery) z życia Warszawy i reaguje na współczesne wydarzenia polityczne

Pytanie: W którym roku PIS wygrał wybory?
Odpowiedź: 2015
Kostium kąpielowy

Zmiany objęły także męski strój kąpielowy. W latach 20. wciąż jeszcze w wielu miejscach poczucie przyzwoitości wymagało zakrywania męskiej piersi, jednak stroje stały się bardziej wycięte, wzorując się na kostiumach pływaków, dla których większa odkryta powierzchnia ciała oznaczała mniejsze tarcie, a więc i większą szybkość. Gdy australijska firma Speedo w 1928 roku opracowała kostium wykonany z jedwabnej dzianiny, z dużymi wycięciami z boków, z tyłu mający tylko elastyczny pasek, wzór ten został bardzo szybko rozpowszechniony w kostiumach kąpielowych. Lata 30. przyniosły dalsze zmiany. Widok nagiego męskiego torsu przestał szokować i kostium kąpielowy przybrał kształt dość obcisłych spodenek z króciutkimi nogawkami, choć jeszcze do ok. roku 1935 niektórzy amerykańscy producenci oferowali kostiumy z odpinanym przednim panelem zakrywającym piersi lub z dodatkową koszulką, by umożliwić korzystanie z plaży czy basenu w miejscach, gdzie obowiązywały bardziej restrykcyjne przepisy dotyczące ubioru.

Pytanie: Z jakiego kraju pochodziła firma Speedo?
Odpowiedź: australijska

Pytanie: W którym roku firma Speedo opracowała nowy kostium?
Odpowiedź: 1928

Pytanie: Z jakiego materiału były wykonane kostiumy kąpielowe firmy Speedo?
Odpowiedź: z jedwabnej dzianiny

Pytanie: Czy w latach 20. mężczyźni zakrywali pierś?
Odpowiedź: W latach 20. wciąż jeszcze w wielu miejscach poczucie przyzwoitości wymagało zakrywania męskiej piersi
Driver (gra komputerowa)

Wersja demonstracyjna gry została udostępniona do pobrania 5 sierpnia 1999 roku. 30 września 1999 roku gra została wydana przez GT Interactive na komputery osobiste pod system Windows. W wersji na system Macintosh gra została wydana 15 grudnia 1999 roku przez MacSoft. Gra w wersji na konsolę PlayStation została wydana 30 czerwca 1999 roku. Wydanie na przenośną konsolę Game Boy Color miało miejsce przez wydawcę Crawfish Interactive w kwietniu 2000 roku. 14 sierpnia 2008 roku gra została wydana w usłudze PlayStation Network. 8 grudnia 2009 roku gra została wydana w wersji na smartfon iPhone przez Gameloft.

Pytanie: Kiedy gracze po raz pierwszy mogli zobaczyć wersję demonstracyjną "Driver"?
Odpowiedź: 5 sierpnia 1999 roku

Pytanie: Na jakim systemie działała gra "Driver" w październiku 1999 roku?
Odpowiedź: Windows

Pytanie: Od kiedy użytkownicy systemu Macintosh mogli grać w "Driver"?
Odpowiedź: 15 grudnia 1999 roku

Pytanie: Czy gra "Driver" jest przystosowana do PlayStation?
Odpowiedź: Gra w wersji na konsolę PlayStation została wydana 30 czerwca 1999 roku
Driver (gra komputerowa)

Gra w wersji na konsolę PlayStation została pozytywnie przyjęta przez recenzentów, osiągając według agregatora GameRankings średnią wynoszącą 87,52% maksymalnych ocen. Ben Silverman z serwisu Game Revolution chwalił realizm i głębię gry, rewolucyjną funkcję powtórek, doskonałą fizykę samochodu, ruch uliczny oraz jej grywalność. Ryan Mac Donald z GameSpot porównał grę do Grand Theft Auto, z tą różnicą, że Driver został stworzony w technologii 3D, a gracz nie może wychodzić z samochodu. Graficznie według niego gra wygląda dobrze, ale samochody, obiekty i środowisko wyglądają trochę topornie. Z dystansu widać również piksele, ale te elementy wyostrzają się, gdy gracz zaczyna się do nich zbliżać. Doug Perry z IGN w recenzji napisał, że programiści gry stworzyli grę, wykorzystując pełną moc konsoli. Według niego fizyka gry jest fantastyczna, a grafika – bardzo dobra.

Pytanie: Jaka była średnia ocena Driver'a na GameRankings?
Odpowiedź: 87,52%

Pytanie: Jakie aspekty gry Driver podobały się Benowi Silvermanowi?
Odpowiedź: realizm i głębię gry, rewolucyjną funkcję powtórek, doskonałą fizykę samochodu, ruch uliczny oraz jej grywalność

Pytanie: Gdzie recenzował grę Driver Ryan Mac Donald?
Odpowiedź: GameSpot

Pytanie: Jaka jest różnica między Driver'em a GTA?
Odpowiedź: Driver został stworzony w technologii 3D, a gracz nie może wychodzić z samochodu

Pytanie: Czy Driver mógł wymusić więcej mocy od Playstation?
Odpowiedź: programiści gry stworzyli grę, wykorzystując pełną moc konsoli
Marina Abramović

W 1997 zrealizowała Balkan Baroque, który tak jak Cleaning the house i Delusional był bezpośrednio inspirowany wojną w byłej Jugosławii. Balkan Baroque zrodził się podczas polemik dotyczących wcielenia dzieła Mariny do Narodowych podczas Biennale w Wenecji biorąc pod uwagę fakt, iż artystka mieszkała w Holandii. Kurator sztuki Germano Celant gościł artystkę na swojej własnej wystawie. Praca ta została nagrodzona Złotym Lwem za głęboką symbolikę w relacji z kroniką. Oprócz dwóch video, które transmitują obrazy przedstawiające rodziców, Abramović tłumaczy historię powstania dziwnych bałkańskich zwierząt podobnych do wilków. Zwierzęta te kiedy znajdują się w nieprzewidzianej i trudnej sytuacji ulegają autozniszczeniu. Podczas dni inauguracji Biennale w Wenecji Abramović, ubrana w biel, na środku sali czyści godzinami stos kości zwierzęcych śpiewając melodię bolesnego rytuału puryfikacji.

Pytanie: W jakim kraju mieszkała Marina Abramović?
Odpowiedź: w Holandii

Pytanie: Jaką nagrodę otrzymało dzieło Mariny Abramović?
Odpowiedź: Złotym Lwem

Pytanie: Co dzieje się ze zwierzętami z historii Abramović, gdy są w groźnej sytuacji?
Odpowiedź: ulegają autozniszczeniu

Pytanie: Gdzie odbył się Biennale?
Odpowiedź: w Wenecji
Marina Abramović

W latach 1965–70 Abramović studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Belgradzie, a w 1972 ukończyła studia na Akademii w Zagrzebiu. Zaczynała od malarstwa, ale już jako studentka wykonywała instalacje i swoje pierwsze, prowokacyjne performance. W latach 1973–1975 zrealizowała jedne z najbardziej radykalnych prac: eksperymenty związane z bólem, obrzydzeniem, reakcjami ciała na ingerencje fizyczne – akcje artystyczne, podczas których artystka dochodziła do granic wytrzymałości fizycznych i psychicznych. Na przykład akcja zatytułowana Art Must Be Beautiful/Artist Must Be Beautiful (1975) polegała na czesaniu włosów, aż do utworzenia krwawiącej rany na głowie.

Pytanie: W którym roku Abramović skończyła studia w Belgradzie?
Odpowiedź: 70

Pytanie: Czy Abramović kiedykolwiek zajmowała się inną sztuką niż performance?
Odpowiedź: Zaczynała od malarstwa

Pytanie: Jakie doświadczenia przeprowadzała Abramović w latach 1973–1975?
Odpowiedź: związane z bólem, obrzydzeniem, reakcjami ciała na ingerencje fizyczne

Pytanie: Na czym polegał performance artystki między 1973 a 1975?
Odpowiedź: artystka dochodziła do granic wytrzymałości fizycznych i psychicznych
Weronika Nowakowska

Na mistrzostwach świata w Kontiolahti w 2015 roku wywalczyła dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w sprincie, rozdzielając Francuzkę Marie Dorin Habert i Wałentynę Semerenko z Ukrainy. Był to pierwszy w historii medal dla Polski w tej konkurencji. Dzień później Nowakowska była trzecia w biegu pościgowym, ulegając tylko Dorin Habert i Niemce Laurze Dahlmeier. Blisko kolejnego medalu była podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Oslo, gdzie razem z Magdaleną Gwizdoń, Moniką Hojnisz i Krystyną Guzik zajęła czwarte miejsce w sztafecie. Była też między innym dziewiąta w biegu masowym na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 2012 roku.

Pytanie: W jakiej miejscowości odbyły się mistrzostwa świata w 2015 roku?
Odpowiedź: w Kontiolahti

Pytanie: Ile medali zdobyła w Kontiolahti?
Odpowiedź: dwa

Pytanie: Z jakimi zawodniczkami przegrała z biegu pościgowym?
Odpowiedź: Dorin Habert i Niemce Laurze Dahlmeier

Pytanie: Czy w 2015 roku zdobyła medal w sprincie?
Odpowiedź: zajęła drugie miejsce w sprincie
Weronika Nowakowska

W Pucharze Świata zadebiutowała 7 grudnia 2007 roku w Hochfilzen, gdzie zajęła 51. miejsce w sprincie. W startach inaugurujących sezon 2008/2009, 4 grudnia 2008 roku w szwedzkim Östersund, zajęła 20 miejsce, zdobywając swoje pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 7 marca 2015 roku w Kontiolahti, kończąc rywalizację w sprincie na drugiej pozycji. W kolejnych startach jeszcze jeden raz znalazła się w czołowej trójce: dzień później była trzecia w biegu pościgowym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2014/2015, kiedy zajęła 13. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Pytanie: Czy pierwszy konkurs w zawodach Pucharu Świata Weronika Nowakowska zakończyła w pierwszej dziesiątce?
Odpowiedź: W Pucharze Świata zadebiutowała 7 grudnia 2007 roku w Hochfilzen, gdzie zajęła 51. miejsce w sprincie

Pytanie: W jakim mieście udało jej się po raz pierwszy zdobyć punkty Pucharu Świata?
Odpowiedź: Östersund

Pytanie: W jakiej konkurencji, poza sprintem, udało jej się stanąć na podium zawodów Pucharu Świata?
Odpowiedź: biegu pościgowym

Pytanie: Jakie było jej największe osiągnięcie w zawodach Pucharu Świata?
Odpowiedź: zajęła 13. miejsce w klasyfikacji generalnej
Piaskogrzeb przylądkowy

Nazwa rodzajowa Georychus jest aluzją do podziemnego trybu życia i drążenia korytarzy. Epitet gatunkowy capensis nawiązuje do pierwotnej lokalizacji, w której piaskogrzeb przylądkowy został odkryty. „Słownik nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich” (1894) Erazma Majewskiego podaje dla rodzaju Georychus polską nazwę „kretomysz”. W późniejszej, polskiej literaturze zoologicznej gatunek był oznaczany nazwą zwyczajową „kretoszczur”. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę piaskogrzeb przylądkowy, przeznaczając nazwę kretoszczur dla rodzaju Bathyergus. Rodzaj Georychus otrzymał nazwę piaskogrzeb.

Pytanie: Od czego powstał pierwszy człon nazwy piaskogrzeba przylądkowego?
Odpowiedź: podziemnego trybu życia

Pytanie: Kto jest autorem słownika nazwisk zoologicznych i botanicznych?
Odpowiedź: Erazma Majewskiego

Pytanie: Jak według Majewskiego brzmi polska nazwa piaskogrzeba przylądkowego?
Odpowiedź: kretomysz

Pytanie: Czy kretoszczur to inna nazwa na kretomysz?
Odpowiedź: gatunek był oznaczany nazwą zwyczajową „kretoszczur”
Piaskogrzeb przylądkowy

Piaskogrzeb przylądkowy jest wymieniany w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek najmniejszej troski, jednak populacja w prowincji KwaZulu-Natal oznaczana jest jako krytycznie zagrożona (CR). G. capensis jest chroniony w kilku południowoafrykańskich rezerwatach przyrody. Na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego w Prowincji Przylądkowej Zachodniej piaskogrzeby przylądkowe zamieszkują na terenie Parku Narodowego West Coast. Obszary chronione zlokalizowane są także w okolicy Kamiesberg i Mgeni.

Pytanie: Jaki status, poza jednym wyjątkiem, ma ten gryzoń w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych?
Odpowiedź: gatunek najmniejszej troski

Pytanie: Czy na niektórych obszarach ten gryzoń jest zagrożony wyginięciem?
Odpowiedź: jednak populacja w prowincji KwaZulu-Natal oznaczana jest jako krytycznie zagrożona (CR)

Pytanie: Gdzie ten gryzoń ma status gatunku krytycznie zagrożonego?
Odpowiedź: w prowincji KwaZulu-Natal
Hienadź Hruszawy

Pod koniec lat 80. XX wieku Hienadź Hruszawy związał się ze środowiskiem prodemokratycznym i niepodległościowym. Uczestniczył w działalności ruchu „Za Demokratyczne Zmiany”. W 1988 roku wziął udział w posiedzeniu Komitetu Organizacyjnego Białoruskiego Frontu Ludowego „Odrodzenie” (BFL) – pierwszej antykomunistycznej i niepodległościowej organizacji na Białorusi tego okresu. Był pomysłodawcą i jednym z organizatorów pierwszego marszu „Czarnobylska Droga”; inspirację i wzór stanowiła dla niego praska wiosna 1969 roku. Marsz odbył się 30 września 1989 roku w Mińsku i uczestniczyło w nim ok. 40 tysięcy ludzi. Wkrótce potem Hienadź Hruszawy jako jeden z jego organizatorów trafił przed sąd. 25–26 listopada 1989 roku koordynował prace pierwszego Zgromadzenia Narodów Czarnobylskich.

Pytanie: Czym było BFL?
Odpowiedź: Białoruskiego Frontu Ludowego „Odrodzenie” (BFL) – pierwszej antykomunistycznej i niepodległościowej organizacji na Białorusi tego okresu

Pytanie: Jak nazywał się marsz, który współorganizował Hienadź Uładzimirawicz Hruszawy?
Odpowiedź: „Czarnobylska Droga”

Pytanie: Czy Hienadź Uładzimirawicz Hruszawy był związany z ruchem niepodległościowym?
Odpowiedź: Hienadź Hruszawy związał się ze środowiskiem prodemokratycznym i niepodległościowym

Pytanie: Ilu uczestników wzięło udział w marszu?
Odpowiedź: 40 tysięcy
Hienadź Hruszawy

Na początku wiosny 1989 roku Hienadź Hruszawy poznał okoliczności katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu i wkrótce podjął się działalności na rzecz pomocy jej ofiarom. W maju tego samego roku oficjalnie został przewodniczącym Komitetu BFL „Dzieci Czarnobyla”. Komitet później przekształcił się w Białoruską Fundację Charytatywną „Dzieciom Czarnobyla”, a Hienadź Hruszawy został jego prezesem zarządu. Kierowana przez niego fundacja w czasie swojego istnienia okazała pomoc ponad 2 milionom mieszkańców Białorusi. Od 1989 do 1996 roku, kiedy zostało to zabronione, dzięki fundacji na leczenie za granicą było skierowanych ponad 900 dzieci z ciężkimi chorobami onkologicznymi. Ponad 200 pracowników medycznych – od dyrektorów szpitali do pielęgniarek – było wysłanych do Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Kanady, Japonii, Belgii i Niemiec. Do 2000 roku, kiedy Departament ds. Pomocy Humanitarnej wprowadził licencjonowanie, poprzez fundację na Białoruś trafiła pomoc o wartości ok. 500 milionów dolarów, głównie w formie leków.

Pytanie: Osobom pokrzywdzonym przez jakie wydarzenie starał się pomagać w 1989?
Odpowiedź: katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu

Pytanie: Jakie stanowisko objął w maju 1989 roku?
Odpowiedź: przewodniczącym Komitetu BFL „Dzieci Czarnobyla”

Pytanie: W jaką organizację został przekształcony Komitet BFL „Dzieci Czarnobyla”?
Odpowiedź: Białoruską Fundację Charytatywną „Dzieciom Czarnobyla”

Pytanie: Jakie działania były możliwe do zrealizowania, dzięki aktywności Białoruskiej Fundacji Charytatywnej „Dzieciom Czarnobyla”?
Odpowiedź: na leczenie za granicą było skierowanych ponad 900 dzieci z ciężkimi chorobami onkologicznymi
Nędznicy

Nędznicy, choć Hugo określał swoje dzieło jako „socjalistyczne”, nie podejmują krytyki kapitalizmu jako systemu – przeciwnie, Hugo odrzuca postulaty równego podziału środków produkcji i owoców pracy, sprzeciwia się radykalnej reformie rolnej. Zdaniem autora taki podział zabija inicjatywę człowieka i jego twórczą myśl. Równocześnie Hugo otwarcie żąda likwidacji nędzy na świecie i aktywnego działania osób zamożnych w celu wspierania biednych. Ponownie kluczem ma być etyka chrześcijańska oraz działania na rzecz spożytkowania wyprodukowanych dóbr dla wsparcia najsłabszych. Wzorem takiej postawy ma być Jean Valjean, a idealnym modelem społecznym, Montreuil-sur-Mer, które w czasie jego piastowania stanowiska mera staje się miastem przyjaznym dla wszystkich, niemal pozbawionym patologii. Hugo konsekwentnie podkreśla, że ludzkość – mimo wszystkich problemów – dąży ku lepszemu, a postęp społeczny wynika z naturalnego pragnienia ideału i realizacji praw boskich, do czego potrzebna jest jednak dobra wola konkretnych jednostek. Wyrazem jej nieodzowności jest fakt, że po ponownym aresztowaniu Valjeana Montreuil całkowicie upada, gdyż nie znaleźli się kontynuatorzy jego działań. Jako winne nędzy w ogólności zostaje przedstawione „społeczeństwo”, bez utożsamiania go z konkretnym systemem politycznym lub konkretnymi ludźmi. Hugo odrzuca podział klasowy, uznając, że nawet przedstawiciel bogatej burżuazji, o ile wywodzi się z ludu, nie przestał do niego należeć i może na równi z robotnikiem brać udział w rewolucji, o ile nie ulega egoizmowi i uprzedzeniu wobec nędzarzy. Pogląd ten najpewniej zaczerpnął od historyka Micheleta, którego pracę pt. Lud gruntownie przestudiował. Hugo nie potępia podziału na bogatych i biednych, a jedynie niechęć tych pierwszych do zaangażowania w działanie dobroczynne. Jego bohaterowie idealni – biskup oraz Valjean – przedstawiają wzorce pożytecznego gospodarowania posiadanym majątkiem bez szczególnego nacisku na osobiste ubóstwo. Hugo utożsamia zdobywanie bogactwa z wytrwałą pracą, który to pogląd nie zostaje nigdzie w utworze podważony. Victor Brombert widzi również i w tym elemencie wymowy moralnej powieści polemikę z poglądami socjalistycznych środowisk francuskich, wyraźną opozycję wobec proudhonowskiej maksymy Własność to kradzież.

Pytanie: Jak nazywał Nędzników Hugo?
Odpowiedź: dzieło jako „socjalistyczne”

Pytanie: Z czym nie zgadza się Hugo?
Odpowiedź: radykalnej reformie rolnej

Pytanie: Co chciałby zmienić na świecie Hugo?
Odpowiedź: likwidacji nędzy na świecie i aktywnego działania osób zamożnych w celu wspierania biednych

Pytanie: Na jakiej religii opiera się Hugo?
Odpowiedź: chrześcijańska
Mgławica Guma

Aby zbadać pochodzenie Mgławicy Guma, badano środowisko galaktyczne, w którym powstała. W obrębie mgławicy znajduje się asocjacja OB, grupa jasnych gwiazd (znana jako Vela OB2; należy do niej m.in. Regor, γ2 Vel) oraz gwiazda Wolfa-Rayeta (składnik układu podwójnego γ2 Vel), podczas gdy kilkaset parseków dalej, po przeciwnej niż Słońce stronie mgławicy, znajduje się duży kompleks obłoków molekularnych znany jako Vela Molecular Ridge. W tym kontekście ζ Puppis jest wyjątkiem: jest to niebieski nadolbrzym i gwiazda uciekająca, tj. charakteryzująca się dużym ruchem własnym, położona w odległości 300 lub 335 parseków po stronie mgławicy bliższej Słońca; szybki ruch oddalił ją zarówno od mgławic, w jakich mogła powstać gwiazda o takiej masie, jak również od innych gwiazd tego typu; pochodzi ona z młodej gromady otwartej Trumpler 10. Niektórzy badacze wiązali pochodzenie Mgławicy Guma z aktualną pozycją ζ Puppis, sugerując, że jedną z przyczyn ekspansji mgławicy była eksplozja towarzysza tej właśnie gwiazdy, której potężna fala uderzeniowa nadała obecną wysoką prędkość, oddalając od miejsca wybuchu. Według tego samego scenariusza krawędzie mgławicy ekspandują w różny sposób: strona bliższa Słońcu wydaje się rozprzestrzeniać szybciej niż przeciwna, gdzie ruch materii prawdopodobnie utrudniła obecność Vela Molecular Ridge. Wydarzenia, które doprowadziły do powstania Mgławicy Guma, miały miejsce od 1 do 6 milionów lat temu.

Pytanie: Co jest po przeciwnej stronie od Słońca?
Odpowiedź: duży kompleks obłoków molekularnych

Pytanie: Jak nazywa się niebieski nadolbrzym?
Odpowiedź: Puppis

Pytanie: Co charakteryzuje gwiazdę uciekającą?
Odpowiedź: dużym ruchem własnym

Pytanie: Czy Mgławica Guma ma jakiś związek z Puppis?
Odpowiedź: Niektórzy badacze wiązali pochodzenie Mgławicy Guma z aktualną pozycją ζ Puppis
Klasyfikacja gleb WRB

Klasyfikacja gleb WRB została stworzona jako kompromis czerpiący najlepsze elementy z uaktualnionej legendy do Mapy Gleb Świata FAO/UNESCO z 1988 r., amerykańskiej Soil Taxonomy, a także regionalnych klasyfikacji z poszczególnych krajów, szczególnie francuskiej i rosyjskiej. Nawet genetyczna bliskość założeń poszczególnych klasyfikacji nie powoduje szczególnego podobieństwa i ścisłej korelacji pomiędzy wydzielanymi jednostkami (typami, RSG). Szczegółowe analizy porównawcze są rzadkością, lecz wiele narodowych systematyk gleb doczekało się szacunkowych korelacji z WRB. Każda nowa edycja WRB lub narodowej klasyfikacji powoduję, że bardziej szczegółowe porównania stają się nieaktualne. Niemniej, pod wpływem uwag gleboznawców z całego świata, kolejne edycje WRB dążą do precyzyjniejszego i bardziej trafnego opisu gleb w różnych zakątkach Ziemi, przez co często w szczegółach zbliżają się do klasyfikacji narodowych.

Pytanie: Jakie publikacje łączy klasyfikacja WRB?
Odpowiedź: elementy z uaktualnionej legendy do Mapy Gleb Świata FAO/UNESCO z 1988 r., amerykańskiej Soil Taxonomy, a także regionalnych klasyfikacji z poszczególnych krajów

Pytanie: Jaki jest cel wypuszczania kolejnych wydań WRB?
Odpowiedź: precyzyjniejszego i bardziej trafnego opisu gleb w różnych zakątkach Ziemi