the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Deinozuch

Colbert i Bird zaklasyfikowali deinozucha do rodziny krokodylowatych, bazując pierwotnie na cechach zębów przypominających spotykane u dzisiejszych jej przedstawicieli. Analizy filogenetyczne przeprowadzone w 1999 przez Brochu wskazały jednak, że Deinosuchus był w rzeczywistości prymitywnym członkiem Alligatoroidea. Dlatego też nie jest on największym na świecie krokodylowatym, ale największym aligatoroidem. Klasyfikację tą wzmocniło dokonane w 2005 odkrycie dobrze zachowanej puszki mózgowej deinozucha z alabamskiej formacji Blufftown, pod pewnymi względami podobną do należącej do aligatora amerykańskiego. Deinosuchus nie jest przodkiem współczesnych aligatorów, mimo iż należy do tego samego kladu. Jego najbliżsi krewni to prawdopodobnie Leidyosuchus i Diplocynodon.

Pytanie: Na czym początkowo opierali się Colbert i Bird, uznając deinozucha za członka rodziny krokodylowatych?
Odpowiedź: cechach zębów przypominających spotykane u dzisiejszych jej przedstawicieli

Pytanie: Jakie badania pokazały, że ten dinozaur należy do rodziny Alligatoroidea?
Odpowiedź: Analizy filogenetyczne przeprowadzone w 1999 przez Brochu

Pytanie: Czy istnieje aligatoroid przewyższający swoimi rozmiarami deinozucha?
Odpowiedź: nie jest on największym na świecie krokodylowatym, ale największym aligatoroidem

Pytanie: Jaką, znajdującą się w dobrym stanie, część ciała deinozucha znaleziono w 2005 roku?
Odpowiedź: puszki mózgowej
Hieronim (Ekziemplarski)

W 1891 przedstawił na łamach „Tambowskich Jeparchialnych Wiedomostiej” program gruntownych przekształceń w eparchii. Zapowiedział utworzenie nowych szkół parafialnych, organizację spotkań o tematyce religijnej poza nabożeństwami i bractw trzeźwości przy poszczególnych placówkach duszpasterskich. Wszystkich proboszczów zobowiązał, by do końca 1891 nauczyli parafian przykazań bożych, zaś regentów i chórzystów – do wykorzystywania w praktyce liturgicznej starych melodii cerkiewnych lub ich nowszych adaptacji. Zalecał również przyuczanie wiernych do wspólnego śpiewu podczas nabożeństw. Również w 1891 z inicjatywy biskupa Hieronima w każdym powiecie guberni tambowskiej rozpoczął działalność oddział bractwa misyjnego Kazańskiej Ikony Matki Bożej. Dwa lata później biskup otworzył przytułek dla będących w podeszłym wieku kapłanów, wdów po duchownych oraz sług cerkiewnych. Kolejną jego inicjatywą było utworzenie stowarzyszenia otaczającego opieką ubogich uczniów seminarium duchownego w Tambowie i przekształcenie comiesięcznego dotąd organu prasowego eparchii w tygodnik, co miało miejsce w 1893. Rok później hierarcha rozpoczął budowę nowej siedziby i szkoły duchownej w Tambowie. Regularnie udawał się z wizytami duszpasterskimi do różnych parafii w eparchii, odwiedzał tambowskie seminarium oraz więzienie.

Pytanie: W jakiej gazecie opublikował swój pomysł na dokonanie zmian w eparchii?
Odpowiedź: „Tambowskich Jeparchialnych Wiedomostiej”

Pytanie: Jakie pomysły były częścią zaproponowanego przez niego programu?
Odpowiedź: utworzenie nowych szkół parafialnych, organizację spotkań o tematyce religijnej poza nabożeństwami i bractw trzeźwości przy poszczególnych placówkach duszpasterskich

Pytanie: Jakie polecenie wydał każdemu z proboszczów?
Odpowiedź: by do końca 1891 nauczyli parafian przykazań bożych

Pytanie: Jakie ugrupowanie zaczęło funkcjonować na terenie wszystkich powiatów guberni tambowskiej 1891 roku?
Odpowiedź: bractwa misyjnego Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Obrona ratusza w Karbali

Po rozpoczęciu walk, około pierwszej w nocy, dowódca oddziału QRF z bazy „Juliet”, por. Kląskała (etatowo z bazy w Al-Hilla), meldował o potrzebie dostarczenia amunicji. Zadanie to przypadło plutonowi sił szybkiego reagowania (kryptonim „Hammer”) z bazy „Lima”. Przed godziną trzecią w nocy trzy lekko opancerzone samochody terenowe Honker i samochód ciężarowy Star z plutonu ochrony kompanii logistycznej 17 WBZ (12 żołnierzy i sanitarka z pielęgniarką z polskiego szpitala w bazie „Lima”) dojechały do bazy „Juliet” i po załadowaniu amunicji do pojazdów ruszyły do ratusza, dostając się następnie w środek ciężkich walk o budynek. Tymczasem zmieniły się rozkazy i oddział z bazy „Juliet” dostał polecenie natychmiastowego powrotu do bazy „Charlie” w Al-Hilla. W ratuszu pozostało 14 polskich żołnierzy, pielęgniarka, 3 Honkery, 1 samochód ciężarowy Star 266 oraz 8 żołnierzy bułgarskich z bazy „Kilo”, jak również dwa bułgarskie pojazdy opancerzone BRDM-2.

Pytanie: Kto prosił o dostawę amunicji po rozpoczęciu walk?
Odpowiedź: por. Kląskała

Pytanie: Jakie stanowisko piastował por. Kląskała?
Odpowiedź: dowódca oddziału

Pytanie: Jaki kryptonim nosił pluton, który dostarczył amunicję na prośbę por. Kląskały?
Odpowiedź: Hammer

Pytanie: Jakie pojazdy zostały zaangażowane w przewóz amunicji dla oddziału por. Kląskały?
Odpowiedź: lekko opancerzone samochody terenowe Honker i samochód ciężarowy

Pytanie: Gdzie znajdowały się samochody, gdy otrzymały rozkaz powrotu do bazy „Charlie” w Al-Hilla?
Odpowiedź: bazy „Juliet”
Kazirodztwo

Zakaz kazirodztwa bywał jednak różnie definiowany w różnych kulturach. W grupach społecznych, które cechuje endogamia, dopuszcza się (lub też dopuszczało się) związki między stosunkowo bliskimi krewnymi (zwłaszcza gdy są to niezbyt liczne grupy społeczne, np. arystokracja, rodziny królewskie, ze szczególnym przykładem dynastii faraonów). W takim kontekście małżeństwo między kuzynami lub między stryjem a bratanicą czasem nie było po prostu uważane za kazirodztwo, choć w innym kontekście kulturowym kazirodztwem jest.

Pytanie: W jakich warstwach społecznych akceptuje się związki między bliskimi krewnymi?
Odpowiedź: arystokracja, rodziny królewskie

Pytanie: Co definiuje akceptowalność kazirodztwa?
Odpowiedź: różnych kulturach

Pytanie: W jakiej szczególnej dynastii królewskiej popularne było kazirodztwo?
Odpowiedź: faraonów
Ewa Wachowicz

W 1991 wzięła udział w wyborach „najmilszej studentki Akademii Rolniczej w Krakowie”, a w 1992 zdobyła tytuł „najmilszej studentki Krakowa”, za co otrzymała klucze do miasta od prezydenta Krzysztofa Bachmińskiego. Następnie zdobyła tytuł Miss Małopolski, awansując do finału wyborów Miss Polonia, w których zwyciężyła we wrześniu 1992. Po wygraniu krajowego konkursu uczestniczyła w wyborach Miss World, podczas których w grudniu otrzymała tytuł III wicemiss świata. W 1993 zwyciężyła w konkursie World Miss University.

Pytanie: Jakim posiadanym tytułem mogła pochwalić się Wachowicz w 1992 roku?
Odpowiedź: najmilszej studentki Krakowa

Pytanie: Który prezydent wręczył Wachowicz klucze do miasta?
Odpowiedź: Krzysztofa Bachmińskiego

Pytanie: Czy Wachowicz w swojej karierze uzyskała tytuł Miss Polonia?
Odpowiedź: awansując do finału wyborów Miss Polonia, w których zwyciężyła we wrześniu 1992

Pytanie: Jaki tytuł uzyskała Wachowicz w konkursie Miss World?
Odpowiedź: III wicemiss świata
Linia kolejowa nr 4

W marcu 2006 rozpoczęto budowę peronu pasażerskiego na stacji Włoszczowa Północ. 16 października 2006 zaczęły zatrzymywać się tam pociągi PKP Intercity (TLK i Ex), 5 czerwca 2009 pociągi Interregio Przewozów Regionalnych, a 15 grudnia 2014 Express InterCity Premium PKP IC. Na początku listopada 2016 PKP PLK podpisała z przedsiębiorstwem Trakcja PRKiI umowa na modernizację stacji Włoszczowa Północ połączoną z dobudową drugiego peronu oraz dostosowaniem jej do budowy w przyszłości łącznicy nr 582 Czarnca – Włoszczowa Płn. 11 sierpnia 2017 otwarto nowy peron.

Pytanie: Peron jakiej stacji rozpoczęto konstruować pod koniec pierwszego kwartału 2006 roku?
Odpowiedź: Włoszczowa Północ

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy pociągi PKP Intercity (TLK i Ex) mogły zatrzymać się na nowej stacji?
Odpowiedź: 16 października 2006

Pytanie: Jakie składy włączono w trasę obejmującą peron Włoszczowa Północ w 2014 roku?
Odpowiedź: Express InterCity Premium PKP IC

Pytanie: Z kim PKP PLK podpisała w 2016 roku umowę na uwspółcześnienie stacji?
Odpowiedź: Trakcja PRKiI
Potop (film 1974)

Głównym bohaterem Potopu jest chorąży orszański Andrzej Kmicic, zaręczony ze szlachcianką Oleńką Billewiczówną. Wraz ze swoimi towarzyszami przybywa do wsi Lubicz. Gdy kompanioni Kmicica wizytują karczmę, wdają się w konflikt z przedstawicielami rodu Butrymów, przez których zostają zabici. Gdy Kmicic dowiaduje się o śmierci towarzyszy, w odwecie pali należącą do Butrymów wioskę Wołmontowicze. Następnie ukrywa się u Oleńki, która jednak zrywa z nim zaręczyny na wieść o tym, co uczynił. Chorąży porywa Billewiczównę i barykaduje się w Lubiczu. Na odsiecz porwanej przybywają siły dowodzone przez Michała Wołodyjowskiego. Widząc przewagę rywala, Kmicic grozi wysadzeniem dworu. W odpowiedzi na groźbę Wołodyjowski wyzywa go na pojedynek i obiecuje, że w razie zwycięstwa Kmicica będzie mógł on odejść wolny. Wołodyjowski rani w pojedynku chorążego orszańskiego i uwalnia Oleńkę.

Pytanie: Jaki stopień wojskowy miał Andrzej Kmicic?
Odpowiedź: chorąży orszański

Pytanie: Z jakiego stanu społecznego wywodziła się Oleńka Billewiczówna?
Odpowiedź: szlachcianką

Pytanie: Do jakiego rodu przynależały Wołomtowicze zanim zostały spalone przez Kmicica?
Odpowiedź: Butrymów

Pytanie: Kto dowodzi misją uwolnienia Bilewiczówny z rąk Kmicica?
Odpowiedź: Michała Wołodyjowskiego
Kodeks Efrema

Przypuszczalnie Tischendorfowi pomogła chemiczna obróbka z 1834 roku. Po Tischendorfie nikt już nie próbował odczytać całego rękopisu. Herman Charles Hoskier skolacjonował tylko tekst Apokalipsy i opublikował go w 1929 roku. W roku 1956 kodeks został sfotografowany w ultrafiolecie i wtedy okazało się, że w dalszym ciągu nie wszystkie partie jego tekstu mogą być odczytane. Robert W. Lyon sporządził listę korekt do tekstu Tischendorfa, ale tylko w tekście Nowego Testamentu. Lista korekt opublikowana została w New Testament Studies (1958-1959). Korekty te są uwzględniane w krytycznych wydaniach greckiego tekstu Nowego Testamentu Nestle-Alanda, w pozostałych miejscach podstawą w dalszym ciągu jest tekst Tischendorfa. Potrzebny jest nowy odczyt pełnego tekstu rękopisu w oparciu o ultrafioletowe zdjęcia kodeksu. Tekst w odczycie Tischendorfa ma dziś opinię niedostatecznego. W roku 2010 Felix Albrecht dokonał nowego odczytu tekstu Septuaginty w oparciu o ultrafioletowe fotografie. W Księdze Koheleta w 14 miejscach poprawił odczyt Tischendorfa.

Pytanie: Jakich czynności wobec tekstu podjął się Herman Charles Hoskier?
Odpowiedź: skolacjonował tylko tekst Apokalipsy i opublikował

Pytanie: Czego dowiedziano się po wykonaniu zdjęć Kodeksu w ultrafiolecie?
Odpowiedź: nie wszystkie partie jego tekstu mogą być odczytane

Pytanie: Jakiej części Kodeksu dotyczyły korekty wykonane przez Roberta W. Lyona?
Odpowiedź: Nowego Testamentu

Pytanie: Jak obecnie ocenia się treść Kodeksu w odczycie Tischendorfa?
Odpowiedź: niedostatecznego
Zenon Grocholewski

W latach 1975–1999 na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego prowadził zajęcia z kanonicznego prawa procesowego, a początkowo także z kanonicznego prawa małżeńskiego. W latach 1980–1984 był wykładowcą kanonicznego prawa administracyjnego na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego. Natomiast w latach 1986–1998 wykładał sprawiedliwość administracyjną w Studium Rotalnym. Ponadto w latach 1974–1982 uczestniczył w organizowaniu międzynarodowych kursów Renovationis canonicae pro iudicibus na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim.

Pytanie: Jakie przedmioty wykładał Zenon Grocholewski w latach 1975-1999?
Odpowiedź: kanonicznego prawa procesowego, a początkowo także z kanonicznego prawa małżeńskiego

Pytanie: W jakich latach Grocholewski wykładał w Studium Rotalnym?
Odpowiedź: 1986–1998

Pytanie: Gdzie odbywały się zajęcia Renovationis canonicae pro iudicibus?
Odpowiedź: Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim
John Wolley

John Wolley nie opisał swoich demograficzno-socjologicznych obserwacji Lapończyków. Stan zdrowia nie pozwolił mu nawet na zrealizowanie programu czteroletnich obserwacji ornitologicznych. Zimę 1857/1858 spędził w Anglii, gdzie nadal studiował historię alki olbrzymiej. W ramach tych badań w kwietniu 1858 roku udał się z Alfredem Newtonem na Islandię (Reykjavík–Cape Reykjanes, okolice Geirfuglasker). W tym okresie przygotowywał wystąpienia naukowe, np. na Field-Meeting of the Tyneside Naturalists’ Club (Marsden, październik 1859), jednak równocześnie pisał w listach do przyjaciół o swoim dziwnym, niepokojącym osłabieniu i pogarszającej się pamięci. Dr Francis Sibson zalecił zwrócenie się do londyńskiego specjalisty, dr. Todda. Po powrocie do Londynu stan zdrowia Wolleya pogarszał się. Świadomy nadchodzącej śmierci zadysponował, aby jego zbiory zostały przekazane Alfredowi Newtonowi. Zmarł 20 listopada 1859 roku w wieku 36 lat.

Pytanie: Dlaczego Wolley musiał zrezygnować z czteroletnich obserwacji ornitologicznych?
Odpowiedź: Stan zdrowia

Pytanie: Jakiemu gatunkowi poświęcał swoje badania Wolley w zimie 1857 roku?
Odpowiedź: alki olbrzymiej

Pytanie: Z kim Wolley odbył podróż badawczą na Islandię?
Odpowiedź: Alfredem Newtonem

Pytanie: Jakie negatywne objawy obserwował u siebie Wolley?
Odpowiedź: osłabieniu i pogarszającej się pamięci
Barcelona

W Barcelonie odbyły się Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992 oraz kilkadziesiąt innych imprez o znaczeniu Europejskim lub światowym. Co roku w mieście organizowanych jest wiele imprez sportowych o znaczeniu międzynarodowym, w tym kilka biegów ulicznych, np. Maratón de Barcelona (Maraton Barceloński) o dystansie 42 195 km, w 2012 wystartowało 16 216 uczestników; Cursa de Bombers o dystansie 10 km, w 2010 roku wystartowało 18 014 uczestników, wyścig ma status IAAF Bronze Label Road Race; Cursa El Corte Inglés o dystansie 11 km, w 2013 roku wystartowało 83 410 uczestników. Barcelona Open to coroczny międzynarodowy turniej tenisowy z cyklu ATP World Tour 500. W latach 2007–2012 rozgrywany był także tenisowy turniej kobiecy cyklu WTA Tour, Barcelona Ladies Open. Na torze Circuit de Barcelona-Catalunya co roku odbywają się zawody mistrzostw świata Formuły 1 i kilka mniejszych zawodów. W prowincji Barcelona co roku odbywa się Aerosport, air show na którym pokazywane są akrobacje lotnicze. Barcelona World Race to międzynarodowy wyścig jachtów dookoła ziemi, rozpoczynający się i kończący się w Barcelonie.

Pytanie: Jaki dystans pokonują biegacze biorący udział w Cursa de Bombers?
Odpowiedź: 10 km

Pytanie: Jak często odbywa się Barcelona Open?
Odpowiedź: coroczny

Pytanie: Co mają okazję obserwować widzowie Aerosport?
Odpowiedź: akrobacje lotnicze
Star 1466

Napęd stanowi rzędowy 6-cylindrowy turbodoładowany silnik wysokoprężny MAN D0826 LFG15 o pojemności skokowej 6,87 l, spełniający normę Euro 2. Rozwija moc maksymalną 162 kW (220 KM) przy 2400 obr./min i osiąga maksymalny moment obrotowy 820 Nm przy 1500 obr./min. Silnik współpracował z mechaniczną skrzynią biegów ZF 6S850 o 6 przełożeniach do przodu i 1 do tyłu oraz skrzynią rozdzielczą Steyr VG750 z mechanizmem różnicowym i dwustopniowym reduktorem terenowym (przełożenia: 1:1 i terenowe 1:2). Według innych źródeł, skrzynia rozdzielcza jest typu MAN G1000-2. Sprzęgło jednotarczowe Fichtel&Sachs MFZ 395. Jednostopniowe mosty napędowe o przełożeniu 6,33 posiadają blokady mechanizmów różnicowych. Układ hamulcowy jest dwuobwodowy, bębnowo-szczękowy, z systemem ABS. Hamulec awaryjny i postojowy działający na koła środkowe i tylne. Ogumienie jest pojedyncze o rozmiarach 14.00R20. Prędkość maksymalna wynosi 86 km/h. Instalacja elektryczna jednoprzewodowa ma napięcie 24 V, wodoodporna, ekranowana, przystosowana do jazdy w warunkach zaciemnienia. Samochód przystosowany jest do brodzenia.

Pytanie: Jakie urządzenie napędza samochód Star 1466?
Odpowiedź: rzędowy 6-cylindrowy turbodoładowany silnik wysokoprężny MAN D0826 LFG15

Pytanie: Z jakimi urządzeniami współpracował silnik samochodu Star 1466?
Odpowiedź: mechaniczną skrzynią biegów ZF 6S850 o 6 przełożeniach do przodu i 1 do tyłu oraz skrzynią rozdzielczą Steyr VG750 z mechanizmem różnicowym i dwustopniowym reduktorem terenowym

Pytanie: Czy można się nim przemieszać po płytkich zbiornikach wodnych?
Odpowiedź: Samochód przystosowany jest do brodzenia

Pytanie: Jaka firma wyprodukowała jego sprzęgło?
Odpowiedź: Fichtel&Sachs
Zaolzie

Ostatnią szansą na niearbitrażowy podział regionu były nieudane rozmowy między oboma państwami pod koniec lipca 1919 roku, gdzie strona polska zaproponowała plebiscyt na terenie powiatów cieszyńskiego i frysztackiego. Latem 1920 podczas ofensywy Tuchaczewskiego na Warszawę, czeski minister spraw zagranicznych Edvard Beneš wykorzystał sytuację Polski i przeforsował na konferencji w Spa, by o podziale Śląska Cieszyńskiego zadecydowały mocarstwa bez przeprowadzania plebiscytu, na co zgodził się premier Władysław Grabski, licząc na pomoc mocarstw w obliczu inwazji bolszewickiej na Polskę. Postulaty Beneša i prezydenta Tomáša Masaryka już wcześniej odnajdywały większy oddźwięk wśród zachodnich elit niż te podnoszone przez polskich delegatów, i tym razem decyzja mocarstw o podzieleniu Śląska Cieszyńskiego 28 lipca 1920 była korzystna dla Czechosłowacji (Czesi uzyskali polskie tereny, które przyznano pod ich zarząd po wojnie z 1919, całą strefę zdemilitaryzowaną oraz część resztek polskiego terytorium pozostawionych Polsce po wojnie z 1919 z miastami Trzyniec, Karwina, Jabłonków oraz lewobrzeżnymi dzielnicami Cieszyna) oraz oddali Czechosłowacji większość spornych terenów Spisza i Orawy. Polski rząd uznał decyzję Rady Ambasadorów ze względu na pogarszającą się sytuację na froncie wojny polsko-bolszewickiej, pod warunkiem przepuszczania przez Czechosłowację transportów z bronią dla Wojska Polskiego. Czechosłowacja mimo deklaracji Edvarda Beneša w Spa aż do Bitwy Warszawskiej żadnych transportów do Polski nie przepuściła. Żadna ze stron konfliktu nie była w pełni zadowolona z decyzji podziału Śląska Cieszyńskiego. Z punktu widzenia Polski po stronie czeskiej pozostało kilkaset tysięcy Polaków, w większości wysoce uświadomionych narodowo. Czesi liczyli na zwycięstwo w plebiscycie i przyznanie im całego regionu, co przy uwzględnieniu geografii obszaru plebiscytowego i wynikom opracowywanym w oparciu o gminy nie było niemożliwe.

Pytanie: Czyje postulaty w sprawie Zaolzia były lepiej odbierane przez zachodnie elity?
Odpowiedź: Beneša i prezydenta Tomáša Masaryka

Pytanie: Jaki kraj cieszył się z decyzji mocarstw w sprawie Zaolzia, wydanej w 1920 roku?
Odpowiedź: Czechosłowacji

Pytanie: Dlaczego władze polskie nie zdecydowały się na polemikę z Rada Ambasadorów w sprawie wydanej decyzji?
Odpowiedź: pogarszającą się sytuację na froncie wojny polsko-bolszewickiej

Pytanie: Jaki był warunek polskiego rządu względem akceptacji postanowień z 1920 roku?
Odpowiedź: przepuszczania przez Czechosłowację transportów z bronią
Eugenika

Niektóre osoby, abstrahując od ich wsparcia dla idei eugeniki, utrzymują, że legislacja eugeniczna ma również inne zalety; Margaret Sanger, założycielka organizacji Planned Parenthood of America, inicjatorka akcji Czarnuch i feministka, uważała ją za użyteczne narzędzie w walce o legalizację antykoncepcji. W owym czasie eugenika była uważana przez wielu naukowców za postępową, za naturalne zastosowanie wiedzy o rozmnażaniu w sferze ludzkiego życia. Przed pojawieniem się obozów śmierci w czasie II wojny światowej pomysł, że eugenika mogłaby prowadzić do ludobójstwa, nie był poważnie rozważany.

Pytanie: Jaką organizację założyła Margaret Sanger?
Odpowiedź: Planned Parenthood of America

Pytanie: Do czego, według Margaret Sanger, legislacja eugeniczna jest przydatna?
Odpowiedź: walce o legalizację antykoncepcji

Pytanie: Jakie wydarzenie historyczne sprawiło, że eugenika była stosowana również w negatywny sposób?
Odpowiedź: II wojny

Pytanie: Do czego wykorzystana była eugenika w obozach śmierci?
Odpowiedź: ludobójstwa
Ashleigh Barty

W marcu 2017 pierwszy raz w karierze wygrała turniej singlowy rangi WTA. Jako kwalifikantka doszła w Kuala Lumpur aż do finału, w którym pokonała Nao Hibino 6:2, 6:3. W stolicy Malezji wygrała również rozgrywki gry podwójnej. Dzięki temu sukcesowi awansowała do pierwszej 100 rankingu singlowego WTA. W maju w Strasburgu w grze pojedynczej ponownie udanie przeszła przez eliminacje, lecz została powstrzymana w ćwierćfinale przez Darję Gawriłową 4:6, 7:6(3), 6:7(5). W deblu straciła tylko jednego seta na drodze do drugiego tytułu w sezonie – w finale pokonały parę Chan Hao-ching – Chan Yung-jan 6:4, 6:2.

Pytanie: Jakim wynikiem zakończył się pojedynek Barty z Nao Hibino?
Odpowiedź: 6:2, 6:3

Pytanie: Do jakiego etapu turnieju w Strasburgu doszła Barty?
Odpowiedź: ćwierćfinale

Pytanie: Ile setów w deblowych rozgrywkach w Strasburgu przegrała Barty?
Odpowiedź: jednego

Pytanie: Z kim zmierzyła się Barty w finale debla w Strasburgu?
Odpowiedź: Chan Hao-ching – Chan Yung-jan
Anna Jurksztowicz

Współpracowała na estradzie i w nagraniach m.in. z Orkiestrą PRiTV Zbigniewa Górnego i grupą Sami Swoi. W latach 80. występowała z zespołem Bolter. Uczestniczyła w realizacji widowiska Katarzyny Gaertner Pozłacany warkocz i suity K. Zgrai Kurpie. Zrealizowała recitale telewizyjne: Ballady jazzowe, Gospel i spirituals oraz Jazz Production. Współpracowała także z poznańskim zespołem Spirituals and Gospel Singers, którym dokonała nagrań dla archiwum Polskiego Radia, koncertowała w kraju i za granicą, m.in. w NRD, ZSRR, RFN i Szwecji.

Pytanie: W jakich krajach można było zobaczyć ją na scenie?
Odpowiedź: m.in. w NRD, ZSRR, RFN i Szwecji

Pytanie: Czy współpracowała z grupą Bolter?
Odpowiedź: W latach 80. występowała z zespołem Bolter

Pytanie: Jakie recitale telewizyjne udało jej się stworzyć?
Odpowiedź: Ballady jazzowe, Gospel i spirituals oraz Jazz Production
Kolej tybetańska

Pierwsze wiadomości na temat budowy drugiej trasy kolejowej łączącej Tybetański Region Autonomiczny z resztą kraju zaczęły się pojawiać się w 2009 roku. Linia miała połączyć Lhasę z Chengdu, stolicą prowincji Syczuan. Faktyczne rozpoczęcie prac nastąpiło jednak dopiero w 2014 roku – w październiku został zatwierdzony plan budowy nowej linii kolejowej pomiędzy Lhasą a Nyingchi, zaś 6 grudnia rozpoczęto budowę pierwszego fragmentu drugiej linii tybetańskiej, tj. liczącego 42 km odcinka z Chengdu do Ya’an. W opublikowanym w marcu 2016 roku trzynastym pięcioletnim planie rozbudowy ChRL na lata 2016–2020 zawarta została budowa kolei Chengdu – Lhasa. Całość trasy ma mieć długość 1838 km i ma biec miasta z Chengdu przez Ya’an, Kangding, Qamdo, Nyingchi, Shannan do Lhasy. Budowa linii została podzielona na trzy odcinki: Chengdu – Kangding, Kangding – Nyingchi oraz Nyingchi – Lhasa. Pierwszy i ostatni odcinek trasy obecnie jest w trakcie budowy, zaś rozpoczęcie budowy najtrudniejszego i najdłuższego odcinka Kangding – Nyingchi zostało zaplanowane na 2019 rok; czas realizacji został określony na siedem lat. Koszt budowy całej trasy szacuje się na kwotę ok. 37 miliardów dolarów. W 2018 roku zaplanowano oddanie pierwszego odcinka trasy z Chengdu do Ya’an w prowincji Syczuan. Trasa ma w 80 procentach przebiegać przez mosty i tunele, w najwyższym punkcie osiągnie wysokość 4400 m n.p.m. i ma skrócić czas przejazdu między prowincjami z 48 do 13 godzin.

Pytanie: Jak miała przebiegać pierwotna trasa linii kolejowej Qinghai-Tybet?
Odpowiedź: połączyć Lhasę z Chengdu

Pytanie: W którym roku ruszyły roboty nad drugą linią?
Odpowiedź: w 2014 roku

Pytanie: Jaka odległość dzieliła Chengdu oraz Ya’an?
Odpowiedź: 42 km

Pytanie: Czy poszczególne fragmenty budowy linii Qinghai-Tybet różniły się stopniem trudności?
Odpowiedź: rozpoczęcie budowy najtrudniejszego i najdłuższego odcinka