the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Ogden Lindsley

Prowadząc badania psów utrzymywał ścisły kontakt z B.F. Skinnerem, podejmującym wówczas badania możliwości modyfikowania zachowań ludzi. Wspólnie z nim oraz H.C. Solomonem opublikował 1953 roku artykuł pt. Studies in behavior therapy, dotyczący leczenia chorych z rozpoznaną przewlekłą schizofrenią (prawdopodobnie Lindsley użył określenia „psychoterapia behawioralna” jako pierwszy). Skinner i Lindsley wspólnie podjęli starania o grant na dalsze badania w dziedzinie psychoterapii behawioralnej (np. możliwości leczenia psychoz schizofrenicznych z takimi objawami, jak katatoniczny stupor i inne). Na początku lipca 1953 roku rozpoczęto adaptację do nowych zadań części piwnic Metropolitan State Hospital w Waltham (Massachusetts), a we wrześniu do laboratorium (nazwanego Studies in Behavior Therapy) przyjęto pierwszego pacjenta. W następnych latach placówka działała w Harvard Medical School jako Behavior Research Laboratory (BRL). W laboratorium znajdowały się początkowo dwa pomieszczenia (pow. 6 sq ft), przypominające klatki Skinnera – z „manipulandum” oraz dozownikami różnorodnego pożywienia oraz materiałów wywołujących emocje (np. papierosy, słodycze, pieniądze, zdjęcia nagich kobiet i mężczyzn). Pojawianie się emocji u wycofanych pacjentów miała też zapewniać np. możliwość nakarmienia głodnego kotka. Rejestrowano reakcje na programy telewizji (filmy, reklamy, sesje terapeutyczne). W korytarzu obok tych pomieszczeń znajdowała się aparatura rejestrująca zachowania pacjentów („Apparatus Alley”). W czasie badań stwierdzono, że w laboratorium warunkowanie instrumentalne człowieka przebiega podobnie, jak warunkowanie gołębi, szczurów i psów, jednak brakuje doniesień o sukcesach psychoterapeutycznych (np. o cofaniu się objawów choroby po wykształceniu odruchów, korzystnych w warunkach „klatki Skinnera”).

Pytanie: Jakie zjawisko badał Skinner, kiedy Lindsley zajmował się eksperymentowaniem na psach?
Odpowiedź: możliwości modyfikowania zachowań ludzi

Pytanie: Co było tematem pracy opublikowanej przez z Lindsleya razem ze Skinnerem oraz Solomonem w 1953 roku?
Odpowiedź: leczenia chorych z rozpoznaną przewlekłą schizofrenią

Pytanie: W jakim miejscu Lindsley przeprowadzał swoje eksperymenty od września 1953 roku?
Odpowiedź: piwnic Metropolitan State Hospital w Waltham (Massachusetts)

Pytanie: Jak wyposażone były dwa pomieszczenia znajdujące się pierwotnie w laboratorium stworzonym przez Lindsleya?
Odpowiedź: z „manipulandum” oraz dozownikami różnorodnego pożywienia oraz materiałów wywołujących emocje (np. papierosy, słodycze, pieniądze, zdjęcia nagich kobiet i mężczyzn)
Okręty podwodne typu Seawolf

Wraz z końcem zimnej wojny w 1992 roku sekretarz obrony Cheney ogłosił anulowanie całego programu Seawolf, ukończony miał zostać jedynie jeden okręt – USS „Seawolf”, zaś fundusze przeznaczone na budowę bliźniaczych jednostek SSN-22 i SSN-23 miały być cofnięte. Postanowiono także, iż marynarka nie zamówi żadnego nowego okrętu podwodnego aż do roku 1997, kiedy wdrożyć miano program nowego niskobudżetowego okrętu podwodnego. Po objęciu w styczniu 1993 roku urzędu prezydenta, Bill Clinton podtrzymał decyzję poprzedników o zakończeniu programu Seawolf na jednym okręcie, jednakże polityczny nacisk w Kongresie reprezentantów stanu Connecticut oraz stanów sąsiednich wymusił przyznanie na rok budżetowy 1991 środków na SSN-22, a na rok 1992 na okręt SSN-23. Organizujący lobbing w Kongresie admirał DeMars argumentował, iż w budowę SSN-23 zostało do tej pory zaangażowane 1,5 mld dolarów, istnieje jedynie potrzeba wyasygnowania dodatkowej kwoty w takiej samej wysokości. Kongres uległ lobbingowi i zaakceptował plan budowy trzeciego okrętu, określając jego szacunkowy koszt na 3 miliardy dolarów, częściowo z obawy o możliwość upadku amerykańskiego przemysłu okrętów o napędzie jądrowym. Jak bowiem zauważono, pokój nie będzie trwał wiecznie, a likwidacja tej gałęzi przemysłu byłaby zbyt wielkim poświęceniem. Ograniczenie, a następnie anulowanie programu SSN-21, spowodowało jednak rozpoczęcie nowego programu okrętu o przystępniejszej cenie pod nazwą Centurion, który w przyszłości przerodził się w program o oficjalnej nazwie New Attak Submarine (NSSN). Okrętem wiodącym nowego typu została zwodowana 16 sierpnia 2003 roku, USS „Virginia”, zaś trzy okręty typu Seawolf pozostały wyspecjalizowanym reliktem zimnej wojny.

Pytanie: Kiedy zdecydowano się wstrzymać program Seawolf?
Odpowiedź: w 1992 roku

Pytanie: Co wpłynęło na decyzję o dokończeniu wszystkich trzech okrętów?
Odpowiedź: polityczny nacisk w Kongresie reprezentantów stanu Connecticut oraz stanów sąsiednich

Pytanie: Za jaką mniej więcej kwotę miał zostać wybudowany okręt SSN-23?
Odpowiedź: 3 miliardy dolarów

Pytanie: Czy USS "Virginia" należy do jednostek typu Seawolf?
Odpowiedź: Okrętem wiodącym nowego typu została zwodowana 16 sierpnia 2003 roku, USS „Virginia”, zaś trzy okręty typu Seawolf pozostały wyspecjalizowanym reliktem zimnej wojny

Pytanie: Czy Clinton od początku swojej prezydentury chciał kontynuować program Seawolf?
Odpowiedź: Po objęciu w styczniu 1993 roku urzędu prezydenta, Bill Clinton podtrzymał decyzję poprzedników o zakończeniu programu Seawolf na jednym okręcie
Bitwa o Mont Ormel

Choć przeprowadzone przez Meindla i Bittricha ataki nie zdołały zniszczyć polskiego zgrupowania, umożliwiły przedarcie się na wschód znacznej liczby Niemców. Co więcej, w nocy z 20 na 21 sierpnia w rejonie północnego wzgórza 262 niemieckim spadochroniarzom udało się odtworzyć i utrzymać korytarz ewakuacyjny, którym wycofały się resztki dywizji pancernych Waffen-SS. Akcją dowodził osobiście Meindl, który opuścił kocioł dopiero z chwilą nadejścia straży tylnej I Korpusu Pancernego SS, około godz. 7.00. W okolicy południowego wzgórza 262 wymknął się natomiast sztab 7 Armii z rannym gen. Hausserem, a także dowódca 12 Dywizji Pancernej SS „Hitlerjugend”, SS-Oberführer Kurt Meyer. Mniej szczęścia miał dowodzący LXXXIV Korpusem gen. Otto Elfeldt, który pomiędzy Chambois a Mont Ormel został wzięty do niewoli przez polskich żołnierzy z 10 Pułku Strzelców Konnych.

Pytanie: Jaka była konsekwencja ataków Meindla i Bittricha?
Odpowiedź: przedarcie się na wschód znacznej liczby Niemców

Pytanie: Czy w wyniku ataku Meindla i Bittricha polskie zgrupowanie zostało rozbite?
Odpowiedź: ataki nie zdołały zniszczyć polskiego zgrupowania

Pytanie: Kiedy doszło do ewakuacji ostatnich jednostek Waffen-SS?
Odpowiedź: w nocy z 20 na 21 sierpnia

Pytanie: Ilu spadochroniarzy zaangażowano w wyprowadzenie jednostek Waffen-SS?
Odpowiedź: 262

Pytanie: Kto stał na czele 12 Dywizji Pancernej SS?
Odpowiedź: Kurt Meyer
Mötley Crüe

14 października 1991 roku światło dzienne ujrzał szósty album zespołu „Decade of Decadence”. Prawie natychmiast dotarł do drugiego miejsca listy przebojów „Billboard”. W założeniu miał to być album dla fanów „na osłodę” oczekiwania na jeszcze inny krążek z całkowicie nowym materiałem.
Po wydaniu „Dekad” w lutym 1992 roku zespół opuścił Neil. Do dziś jest zagadką czy odszedł z własnej woli czy został z niego wyrzucony.
Nikki Sixx przez długi czas utrzymywał że Neil odszedł, jednakże sam pokrzywdzony, Neil twierdzi że został wyrzucony. W tym czasie Neil został zastąpiony przez Johna Corabi (grającego wcześniej w Angora and The Scream). Komercyjny sukces Mötley Crüe trwał przez lata dziewięćdziesiąte, Thaler jako jedyny zajmował się zarządzaniem zespołem aż do 1994 roku gdy ich kolejny album zatytułowany po prostu Mötley Crüe nie spełnił pokładanych w nim nadziei co zaowocowało rozpadem.

Pytanie: Którym z kolei albumem tej grupy był "Decade of Decadence"?
Odpowiedź: szósty

Pytanie: Czy wiadomo na pewno dlaczego zespół opuścił Neil?
Odpowiedź: Do dziś jest zagadką czy odszedł z własnej woli czy został z niego wyrzucony

Pytanie: Kiedy zespół ten święcił największe sukcesy komercyjne?
Odpowiedź: przez lata dziewięćdziesiąte

Pytanie: Jak odebrana została ich płyta Mötley Crüe?
Odpowiedź: nie spełnił pokładanych w nim nadziei
Cerkiew św. Apostoła Jana Teologa w Terespolu

Od 2010 cerkiew w Terespolu jest szczególnym ośrodkiem kultu ikony Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby”. We wrześniu tego roku ikona należąca do jednego z parafian cerkwi zaczęła wydzielać wonny olej. Wizerunek został wystawiony w cerkwi w Terespolu i szybko stał się celem pielgrzymek prawosławnych z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi, jak również katolików. Przedstawiciele Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego stwierdzają, iż wydarzenie ma charakter cudu, nie rozstrzygają jednak, czy za sprawą ikony lub oleju z niej doszło do uzdrowień (o których mówi część wiernych). W ciągu kolejnych dwóch miesięcy podobne zjawisko zaobserwowano również na czterech innych ikonach z cerkwi w Terespolu: dwóch ikonach maryjnych i dwóch wyobrażeniach soborów świętych. Jeden z wizerunków został przekazany monasterowi Opieki Matki Bożej w Turkowicach. Po roku zjawisko utrzymywało się na dwóch ikonach.

Pytanie: Jakie dziwne zjawisko zaszło w związku z ikoną Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby” we wrześniu 2010 roku?
Odpowiedź: zaczęła wydzielać wonny olej

Pytanie: Jaki przedmiot znajdujący się w tej świątyni zaczął we wrześniu 2010 roku wydzielać wonny olej?
Odpowiedź: ikony Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby”

Pytanie: Jak na niezwykłe właściwości tej ikony zareagowali wierni?
Odpowiedź: Wizerunek został wystawiony w cerkwi w Terespolu i szybko stał się celem pielgrzymek prawosławnych z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi, jak również katolików

Pytanie: Czy ikona Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby” była jedynym przedmiotem wydzielającym wonny olej na terenie tej świątyni?
Odpowiedź: W ciągu kolejnych dwóch miesięcy podobne zjawisko zaobserwowano również na czterech innych ikonach z cerkwi w Terespolu:
Kobieta z torebką

Neonazistowska partia Nordiska rikspartiet otrzymała od policji pozwolenie na demonstrację o godzinie 12.00 na Stortorget w Växjö. Partia Lewicy złożyła wniosek i otrzymała pozwolenie ma demonstrację tego samego dnia, w tym samym miejscu, o godzinie 11:00. Jeszcze przed rozpoczęciem demonstracji neonazistów 2500 mieszkańców Växjö, w tym kobieta z torbą, przegnało dziesięciu nazistów. Jeden z protestujących Nordyckiej Partii Narodowej został skopany do nieprzytomności, ale dalsze bicie zostało powstrzymane przez interwencję lewicowego aktywisty.

Pytanie: Jakie ugrupowanie dostało pozwolenie na demonstrację w tym samym miejscu, co Partia Lewicy?
Odpowiedź: Neonazistowska partia Nordiska rikspartiet

Pytanie: Gdzie miała odbyć się demonstracja Partii Lewicy?
Odpowiedź: na Stortorget w Växjö

Pytanie: Jakie obrażenia poniósł jeden z neonazistowskich demonstrantów?
Odpowiedź: został skopany do nieprzytomności

Pytanie: Co doprowadziło do zakończenia ataków na pobitego do nieprzytomności neonazistę?
Odpowiedź: interwencję lewicowego aktywisty

Pytanie: Czy mieszkańcy Växjö popierali protestujących z Nordyckiej Partii Narodowej?
Odpowiedź: Jeszcze przed rozpoczęciem demonstracji neonazistów 2500 mieszkańców Växjö, w tym kobieta z torbą, przegnało dziesięciu nazistów
Metro w Wiedniu

Oprócz wymienionych wyżej stacji techniczno-postojowych, na każdej linii na jednej z końcowych stacji znajdują się tory odstawcze dla taboru. Na linii U1 jest to stacja Leopoldau, na U2 – Seestadt, na U3 – Ottakring, na U4 – Hütteldorf, natomiast na linii U6 – Alterlaa. Wszystkie większe naprawy i remonty taboru metra odbywają się w głównych zakładach naprawczych Wiener Linien w dzielnicy Simmering. Tabor dla linii U1–U4 jest transportowany przez STP Erdberg, a następnie na platformach kolejowych do zakładów naprawczych. Transport wagonów wiedeńskiego metra bezpośrednio po sieci kolejowej, w przeciwieństwie do większości systemów metra, jest niemożliwy ze względu na różnice w wymiarach kół jezdnych. Pojazdy typów T i T1 są transportowane przez sieć tramwajową.

Pytanie: Na jakich stacjach poszczególnych linii metra w Wiedniu znajdują się tory odstawcze dla taboru?
Odpowiedź: Na linii U1 jest to stacja Leopoldau, na U2 – Seestadt, na U3 – Ottakring, na U4 – Hütteldorf, natomiast na linii U6 – Alterlaa

Pytanie: Gdzie przeprowadzane są wszystkie najważniejsze renowacje taboru wiedeńskiego metra?
Odpowiedź: w głównych zakładach naprawczych Wiener Linien w dzielnicy Simmering

Pytanie: Dlaczego wagony tego metra nie mogą być przewożone bezpośrednio po sieci kolejowej?
Odpowiedź: ze względu na różnice w wymiarach kół jezdnych

Pytanie: Za pośrednictwem jakiej trasy odbywa się transport wagonów typów T i T1?
Odpowiedź: sieć tramwajową
Martin Braithwaite

Dnia 14 sierpnia 2013 roku podczas meczu towarzyskiego z reprezentacją Polski reporter Danmarks Radio poinformował, że Braithwaite został sprzedany za 15 mln koron duńskich (2 mln euro) do Toulouse FC. Na początku sezonu 2017/2018 trener Garry Monk ściągnął zawodnika do Middlesbrough F.C. za kwotę 11,300 mln euro na okres dwóch lat. W połowie sezonu 2017/2018 Middlesbrough F.C. zdecydowało się wypożyczyć Martina Braithwaite do Girondins Bordeaux, grającego w Ligue 1. Po rundzie rewanżowej zawodnik wrócił do angielskiego klubu i sezon 2018/2019 rozpoczął w Championship. Następnie 3 stycznia 2019 roku Braithwaite został wypożyczony do zespołu CD Leganés. Zawodnik zadebiutował w barwach nowego klubu w przegranym 3:0 spotkaniu Pucharu Króla przeciwko Realowi Madryt. Natomiast debiutancką bramkę strzelił w meczu rewanżowym Pucharu Króla przeciwko Realowi Madryt wygranym przez jego zespół 1:0. Premierową bramkę w lidze hiszpańskiej zdobył w spotkaniu z FC Barceloną przegranym przez jego drużynę 3:1.

Pytanie: Do jakiego zespołu dołączył Martin Braithwaite w sezonie 2017/2018?
Odpowiedź: Middlesbrough F.C

Pytanie: Czy cały sezon 2017/2018 Martin Braithwaite grał w barwach Middlesbrough F.C?
Odpowiedź: W połowie sezonu 2017/2018 Middlesbrough F.C. zdecydowało się wypożyczyć Martina Braithwaite do Girondins Bordeaux

Pytanie: W jakim meczu wystąpił po raz pierwszy jako zawodnik CD Leganés?
Odpowiedź: przegranym 3:0 spotkaniu Pucharu Króla przeciwko Realowi Madryt

Pytanie: Czy spotkanie, podczas którego zdobył swój pierwszy punkt w lidze hipszańskiej, zakończyło się zwycięstwem jego zespołu?
Odpowiedź: Premierową bramkę w lidze hiszpańskiej zdobył w spotkaniu z FC Barceloną przegranym przez jego drużynę 3:1
Emilian Kamiński

Występował także w teatrach warszawskich: Komedia (1989, 2002), Rozmaitości (1990), Powszechnym im. Zygmunta Hübnera, gdzie odniósł sukces jako Janosik-Swój w przedstawieniu Ernesta Brylla Na szkle malowane (1993) w reżyserii Krystyny Jandy oraz zagrał w swojej autorskiej sztuce Romans (1996) w reżyserii Roberta Glińskiego, Muzycznym 'Roma' (1999), Studio Buffo jako pan Capuleti w musicalu Janusza Józefowicza Romeo i Julia (2004) oraz Rampa na Targówku (2006). W 1997 powrócił na stałe do Teatru Narodowego.

Pytanie: W jakich teatrach funkcjonujących na terenie Warszawy występował Kamiński?
Odpowiedź: Komedia (1989, 2002), Rozmaitości (1990), Powszechnym im. Zygmunta Hübnera, gdzie odniósł sukces jako Janosik-Swój w przedstawieniu Ernesta Brylla Na szkle malowane (1993) w reżyserii Krystyny Jandy oraz zagrał w swojej autorskiej sztuce Romans (1996) w reżyserii Roberta Glińskiego, Muzycznym 'Roma' (1999), Studio Buffo jako pan Capuleti w musicalu Janusza Józefowicza Romeo i Julia (2004) oraz Rampa na Targówku (2006). W 1997 powrócił na stałe do Teatru Narodowego

Pytanie: Rola jakiej postaci będącej częścią spektaklu zatytułowanym Na szkle malowane przyniosła mu sukces?
Odpowiedź: Janosik-Swój

Pytanie: Jak nazywała się autorska sztuka Kamińskiego?
Odpowiedź: Romans

Pytanie: W jakim spektaklu wcielił się w rolę pana Capuleti?
Odpowiedź: Romeo i Julia
Magic Johnson

Johnson powrócił do NBA jako trener Lakers pod koniec sezonu 1993/1994 zastępując Randy’ego Pfunda. Po przegranych pięciu z sześciu meczów „Magic” ogłosił rezygnację po sezonie, decydując się na zakup 5% udziałów zespołu w czerwcu 1994. W następnym sezonie, w wieku 36 lat Johnson próbował po raz kolejny powrócić do NBA jako zawodnik Lakers. Grając na pozycji silnego skrzydłowego notował średnio 14,6 punktów, 6,9 asyst i 5,7 zbiórek na spotkanie w ostatnich 32 meczach sezonu. Po odpadnięciu przez Lakers z Houston Rockets w pierwszej rundzie play-off Johnson ostatecznie zakończył karierę w NBA.

Pytanie: W jakim sezonie pracował jako szkoleniowiec Lakers?
Odpowiedź: 1993/1994

Pytanie: Czy został udziałowcem Lakers?
Odpowiedź: decydując się na zakup 5% udziałów zespołu

Pytanie: Czy jako szkoleniowiec Lakers odniósł znaczące sukcesy?
Odpowiedź: Po przegranych pięciu z sześciu meczów „Magic” ogłosił rezygnację po sezonie

Pytanie: Ile miał lat kiedy po raz ostatni zdecydował się reaktywować swoją karierę w NBA?
Odpowiedź: 36
Mahatma Gandhi

Umowa Gandhi-Irwin została podpisana w marcu 1931 roku. Rząd brytyjski godził się m.in. na uwolnienie więźniów politycznych w zamian za zawieszenie akcji „obywatelskiego nieposłuszeństwa”. Następnie Gandhi został zaproszony do wzięcia udziału w konferencji w Londynie jako główny przedstawiciel Indyjskiego Kongresu Narodowego. Konferencja ta okazała się rozczarowaniem dla Gandhiego, bo zajęła się głównie hinduskimi maharadżami oraz książętami zamiast przekazaniem władzy narodowi. Następca Irwina, lord Willingdon, posunął się jeszcze dalej i zapoczątkował nową kampanię represji wobec zwolenników niepodległości. W 1931 Gandhi odwiedził Paryż zatrzymując się u rodaków w willi Shantà Niva w podparyskim Garches przy 106, boulevard du Général-de-Gaulle.

Pytanie: Kiedy podpisano porozumienie Gandhi-Irwin?
Odpowiedź: w marcu 1931

Pytanie: Kogo miał reprezentować Ghandi w Londynie?
Odpowiedź: Indyjskiego Kongresu Narodowego

Pytanie: Dlaczego po konferencji w Londynie Ghandi czuł rozczarowanie?
Odpowiedź: bo zajęła się głównie hinduskimi maharadżami oraz książętami zamiast przekazaniem władzy narodowi

Pytanie: W jakim kraju znalazł się Ghandi w 1931?
Odpowiedź: Paryż
Unilever

Unilever, jako jeden z założycieli okrągłego stołu na rzecz zrównoważonego oleju palmowego (Roundtable on Sustanable Palm Oil, RSPO), zareagował publikacją planu pozyskiwania oleju palmowego w całości ze źródeł certyfikowanych jako zrównoważone do roku 2015. Unilever deklaruje, że cel ten został osiągnięty w 2012 r. i wzywa resztę branży do przejścia na 100% źródła zrównoważone do roku 2020. Jednakże w kolejnym raporcie w roku 2019 Greenpeace stwierdza, że Unilever był zaopatrywany w olej palmowy przez dostawców, którzy są odpowiedzialni za wypalenie obszaru o łącznej powierzchni bliskiej 180 000 ha lasów deszczowych w Indonezji w latach 2015–2018r. W gronie dostawców Unilever było między innymi osiem firm uwikłanych w postępowanie sądowe lub z nałożonymi sankcjami oraz 20 firm, których działanie zostało zawieszone na czas przeprowadzania śledztwa w sprawie pożarów z 2019 roku.

Pytanie: Jaki cel miał zostać osiągnięty przez tę korporację w 2012 roku?
Odpowiedź: pozyskiwania oleju palmowego w całości ze źródeł certyfikowanych jako zrównoważone

Pytanie: Z jakie szkodliwe działania miały być odpowiedzialne przedsiębiorstwa, które zajmowały się zaopatrywaniem tej korporacji w olej palmowy, według danych z raportu Greenpeace opublikowanego w 2019 roku?
Odpowiedź: wypalenie obszaru o łącznej powierzchni bliskiej 180 000 ha lasów deszczowych w Indonezji w latach 2015–2018r

Pytanie: Jacy dostawcy, mający problem z prawem, współpracowali z Unileverem, według danych z raportu Greenpeace opublikowanego w 2019 roku?
Odpowiedź: między innymi osiem firm uwikłanych w postępowanie sądowe lub z nałożonymi sankcjami oraz 20 firm, których działanie zostało zawieszone na czas przeprowadzania śledztwa w sprawie pożarów z 2019 roku

Pytanie: Czy dane z niezależnych źródeł pokazują, że Unilever nie trzyma się planu pozyskiwania oleju palmowego w całości ze źródeł certyfikowanych jako zrównoważone?
Odpowiedź: Jednakże w kolejnym raporcie w roku 2019 Greenpeace stwierdza, że Unilever był zaopatrywany w olej palmowy przez dostawców, którzy są odpowiedzialni za wypalenie obszaru o łącznej powierzchni bliskiej 180 000 ha lasów deszczowych w Indonezji w latach 2015–2018r
Na Wspólnej

Na Wspólnej jest międzynarodowym formatem firmy Fremantle. Jego pierwowzorem jest niemiecki serial codzienny Unter Uns (pol. Między nami), emitowany od 28 listopada 1994 w telewizji RTL. Oryginalną wersją formatu jest produkcja węgierska, nosząca tytuł Barátok közt(węg.) (pol. Wśród przyjaciół), emitowana w telewizji RTL Klub od 26 października 1998. Na licencji, oprócz wersji polskiej, powstały także wersja czeska, nosząca tytuł Ulice (pol. Ulica), emitowana od 2 września 2005 w telewizji TV Nova oraz słowacka, nosząca tytuł Medzi nami (pol. Między nami), emitowana w latach 2005–2006 w telewizji Markiza.

Pytanie: Na jakim serialu wzorowano polskie Na Wspólnej/
Odpowiedź: Unter Uns

Pytanie: Jakiego pochodzenia jest pierwowzór formatu serialu Unter Uns?
Odpowiedź: węgierska

Pytanie: Jaki tytuł nosi czeskie Na Wspólnej?
Odpowiedź: Ulice
Bronisław Czech

W styczniu 1929 zdobył w Baraniej Górze tytuł mistrza Śląska, a w zawodach o tytuł najlepszego skoczka Zakopanego był czwarty. Podczas narciarskich mistrzostw świata FIS rozegranych w Zakopanem wygrał w biegu zjazdowym z Kasprowego Wierchu. Rozegrano go w dniu 2 lutego w dwu etapach. Pierwszy ciągnął się ze szczytu „Kasprowej Góry” na Halę Gąsienicową, drugi z Kopy Magury na Halę Olczyską. Do startu zgłosiło się 31 zawodników. Pierwszy etap wygrał Czech z przewagą 18 sekund nad rywalem, Brackenem. W przerwie spotkał się z obserwującym zmagania ze specjalnej trybuny prezydentem Rzeczypospolitej Ignacym Mościckim. Po krótkiej rozmowie prezydent pożegnał go, życząc mu zwycięstwa w drugim etapie. Bracken odrobił w nim 15 sekund, ale to Polak był zwycięzcą. Wziął potem udział w zawodach kombinacji. W konkursie skoków osiągnął dwukrotnie odległość około 60 m. W końcowej klasyfikacji kombinacji uplasował się na czwartym miejscu, tracąc do medalowej pozycji 0,64 pkt. W konkursie skoków znalazł się na dziesiątej pozycji, po skokach na 50 m i 53,5 m; tym samym zdobył złoty medal mistrzostw Polski. Zdobył też kolejne tytuły mistrza kraju: w dwuboju, zjeździe, biegu na 18 km i w sztafecie. Stanął na najniższym stopniu w lutowym międzynarodowym konkursie skoków w Krynicy, przegrywając z Sigmundem Ruudem i Recknaglem. Startował także w narciarskich mistrzostwach Czechosłowacji w Szczyrbskim Jeziorze (czwarte miejsce w biegu na 18 km i szóste w skokach). Następnie brał udział w mistrzostwach HDW w Westerowie, gdzie zajął pierwsze miejsce w skokach i biegu zjazdowym. Potem startował w mistrzostwach Finlandii w Lahti (zawody rozgrywano w dniach 8–9 marca) i uplasował się na dziewiątej lokacie w biegu na 15 km, i siódmej w kombinacji norweskiej. W konkursie skoków był piąty (osiągnął 38 m oraz 35,5 m). Był też drugi w konkursie skoków w Helsingforsie, otrzymując najwyższą notę za styl. Na jego ręce złożył gratulacje poseł polski Franciszek Charwat. 26 grudnia ponownie wygrał na otwarcie sezonu skokowego w Zakopanem. W Plebiscycie Przeglądu Sportowego obronił drugie miejsce, otrzymując 123 784 głosy.

Pytanie: Czy mistrzostwa Polski wygrywał tylko w jednej konkurencji?
Odpowiedź: Zdobył też kolejne tytuły mistrza kraju: w dwuboju, zjeździe, biegu na 18 km i w sztafecie

Pytanie: Czy startował również w zawodach kombinacji norweskiej?
Odpowiedź: Wziął potem udział w zawodach kombinacji

Pytanie: Które miejsce zajął na mistrzostwach Finlandii w 1929 roku na dystansie 15 kilometrów?
Odpowiedź: dziewiątej

Pytanie: Jakie rezultaty uzyskał na mistrzostwach Finlandii w skokach w 1929 roku?
Odpowiedź: 38 m oraz 35,5 m