the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Wielka Emigracja

Organizacją o charakterze demokratycznym był Komitet Narodowy Polski (KNP), działający pod kierownictwem historyka Joachima Lelewela. Należeli do niego przede wszystkim dawni działacze lewego skrzydła Towarzystwa Patriotycznego z czasów powstania. Organizacja nie miała wykrystalizowanego programu społecznego. Mówiono w niej o walce wszystkich warstw społecznych pod kierunkiem patriotycznej szlachty. Nie przedstawiono wyraźnego programu w sprawie włościańskiej. Natomiast podkreślano silnie republikanizm Komitetu. W łonie emigracyjnej lewicy toczyła się walka o ocenę powstania i o zarysowanie politycznego oblicza i programu demokratycznego skrzydła emigracji. W marcu 1832 doszło do rozłamu w Komitecie. Grupa lewicowa z Tadeuszem Krępowieckim na czele, podkreślająca konieczność ścisłego związku walki o niepodległość Polski z walką o obalenie stosunków feudalnych i uwłaszczeniem chłopów, porzuciła KNP i utworzyła 17 marca 1832 Towarzystwo Demokratyczne Polskie (TDP). Lelewel nie zrezygnował jednak z prób utrzymania kierownictwa nad polską lewicą emigracji. Zmuszony przez policję do opuszczenia Francji osiedlił się w Brukseli, skąd kierował swym obozem, który stał się swoistym centrum między lewicowym TDP a prawicowym obozem księcia Czartoryskiego. Korzystając ze swoich kontaktów z organizacjami karbonariuszy, założył tajną organizację Zemsta Ludu, która podjęła nieudaną próbę wywołania powstania na terenie Królestwa Polskiego pod wodzą Józefa Zaliwskiego. W latach 1834-1836 działała, pod kierownictwem Lelewela, organizacja Młoda Polska, będąca oddziałem międzynarodowej organizacji rewolucyjnej Młoda Europa.

Pytanie: Kto przewodził KNP?
Odpowiedź: Joachima Lelewela

Pytanie: Z jakiego okresu wywodzi się Towarzystwo Patriotyczne?
Odpowiedź: z czasów powstania

Pytanie: Kto miał przewodzić społeczeństwu według KNP?
Odpowiedź: patriotycznej szlachty

Pytanie: Kto stanął na czele Towarzystwa Demokratycznego Polskiego?
Odpowiedź: Tadeuszem Krępowieckim
Glorioza wspaniała

Roślina ta znajduje różnorodne zastosowania w medycynie tradycyjnej Afryki. Wywar z liści stosowany jest zewnętrznie w postaci płynu do nacierania w celu łagodzenia kaszlu, przeciwbólowo i przeciwobrzękowo oraz w dnie moczanowej. Miazga z liści aplikowana jest w postaci okładów na reumatyzm oraz, na klatkę piersiową, do leczenia astmy. Sok z liści stosowany jest jako krople do nosa w razie zasłabnięcia. Popiół z ziela gloriozy wspaniałej służy jako zasypka na rany w celu przyspieszenia procesu gojenia. Pędy podziemne tej rośliny stosowane są tradycyjnie w niewielkich dawkach wewnętrznie w kuracjach antynowotworowych oraz jako środek przeczyszczający, w postaci okładów w celu łagodzenia nerwobóli oraz miejscowo do łagodzenia reumatyzmu, obrzęków stawów, skręceń i zwichnięć. Wywarowi z bulw przypisywane jest działanie neutralizujące jad węży. Macerat z bulw używany jest w ospie wietrznej, trądzie, wypryskach skórnych, świądzie i grzybicach. Sok z bulw stosowany jest miejscowo w postaci kropli na bóle oczu i zębów. Owoce, liście i bulwy gloriozy wykazują działanie przeciwrobacze i są stosowane w leczeniu drakunkulozy, schistosomatozy, tasiemczycy, filariozy oraz przeciwko nicieniom i motylicy wątrobowej. Sok z liści oraz miazga z niedojrzałych owoców zmieszane z masłem lub miazga z bulw stosowane są również w przypadku wszawicy. Również w Azji glorioza wspaniała znana jest od wieków jako roślina lecznicza. W starożytnym traktacie ajurwedyjskim Ćarakasanhita zalecano stosować świeże lub suszone, sproszkowane listki okwiatu tej rośliny w postaci inhalacji na złagodzenie bóli porodowych oraz wewnętrznie na świąd, choroby skóry i jako środek przeczyszczający. W traktacie Sushrutasamhita glorioza wspaniała opisana była jako lek na zatrzymanie łożyska, otyłość i choroby skóry oraz składnik olejku stosowanego na wrzody. W pracy tej wywar z gloriozy zalecany był do przemywania jako środek antyseptyczny. W innych pracach ajurwedyjskich, takich jak Gadanidraha i Ashtanga Hridaya Samhita, zalecano stosowanie pasty ze sproszkowanych nasion i bulw tej rośliny na hemoroidy i skrofulozę. Obecnie w hinduskiej medycynie ludowej bulwy gloriozy wspaniałej uznawane są za środek przeciwrobaczy, a także stosowany na choroby skórne i problemy żołądkowe.

Pytanie: Czy tylko w Afryce roślina ta wykorzystywana jest w medycynie tradycyjnej?
Odpowiedź: Również w Azji glorioza wspaniała znana jest od wieków jako roślina lecznicza

Pytanie: W przypadku jakich schorzeń stosuje się miazgę z liści tej rośliny w afrykańskiej medycynie tradycyjnej?
Odpowiedź: reumatyzm oraz, na klatkę piersiową, do leczenia astmy

Pytanie: Na co pomaga sok z bulw tej rośliny, zgodnie z założeniami afrykańskiej medycyny tradycyjnej?
Odpowiedź: na bóle oczu i zębów

Pytanie: Jaki preparat z tej rośliny podaje się w przypadku zasłabnięcia w afrykańskiej medycynie tradycyjnej?
Odpowiedź: Sok z liści

Pytanie: W przypadku jakich schorzeń i dolegliwości w afrykańskiej medycynie tradycyjnej można podać macerat z bulw tej rośliny?
Odpowiedź: ospie wietrznej, trądzie, wypryskach skórnych, świądzie i grzybicach
Lucjan Brychczy

Miał bogatą karierę reprezentacyjną. Zadebiutował w kadrze w sierpniu 1954 w meczu z Bułgarią, już jako zawodnik Legii (chociaż ze względu na trwającą wówczas letnią przerwę w rozgrywkach jeszcze przed pierwszym meczem w lidze w barwach klubu warszawskiego). Wystąpił łącznie w 58 meczach oficjalnych oraz dwóch nieoficjalnych (w 1959 mecz eliminacyjny z Niemcami przed olimpiadą w Rzymie oraz mecz na igrzyskach z Argentyną). Jednym z najbardziej pamiętnych spotkań z jego udziałem był mecz z ZSRR w 1957, w którym dwie zwycięskie bramki zdobył Gerard Cieślik z podań Brychczego. W 1960 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Rzymie, ale bez większego sukcesu – reprezentacja pokonała wysoko Tunezję, ale po porażkach z Danią i Argentyną została wyeliminowana jeszcze na etapie spotkań grupowych. W 11 meczach Brychczy był kapitanem reprezentacji. Ostatni mecz w kadrze narodowej rozegrał 27 sierpnia 1969 z Norwegią, w którym zdobył osiemnastego gola w historii swoich reprezentacyjnych występów.

Pytanie: W jakim klubie grał Brychczy gdy przystąpił do reprezentacji?
Odpowiedź: Legii

Pytanie: Czy reprezentacja z Brychczym dotarła kiedyś do finału IO?
Odpowiedź: W 1960 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Rzymie, ale bez większego sukcesu
Antonio Briseño

W maju 2013 Briseño w barwach kadry do lat dwudziestu wziął udział w Turnieju w Tulonie, rozgrywanym we Francji, na który Meksykanie pojechali jako obrońcy tytułu zdobytego przed rokiem. Podczas rozgrywek Briseño wystąpił w trzech z czterech możliwych meczów (we wszystkich od pierwszej do ostatniej minuty) – kolejno z Nigerią (2:0), Brazylią (0:1) oraz Portugalią (3:3). Nie pojawił się na boisku jedynie w ostatniej konfrontacji z Belgią (1:1), kiedy podopieczni Almaguera stracili decydującą bramkę w doliczonym czasie gry, wobec czego zajęli trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju już w pierwszej rundzie.

Pytanie: W jakich rozgrywkach wziął udział Briseño w maju 2013?
Odpowiedź: Turnieju w Tulonie

Pytanie: Czy podczas rozgrywek w Tulonie Briseño zagrał we wszystkich spotkaniach?
Odpowiedź: wystąpił w trzech z czterech możliwych meczów

Pytanie: Czy drużyna Briseño wygrała Turniej w Tulonie?
Odpowiedź: zajęli trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju już w pierwszej rundzie
Michał Królikowski

Po uzyskaniu w 2001 tytułu zawodowego magistra rozpoczął studia doktoranckie na macierzystym wydziale, uzyskując w 2005 stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy zatytułowanej: Zasada proporcjonalności we współczesnym retrybutywizmie. W 2012 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. Pracę naukową podjął w Katedrze Prawa Karnego Porównawczego na stanowisku adiunkta. Pracował jako visiting fellow w Cardiff Law School oraz na wydziałach prawa University of Stirling w Szkocji i jednego z uniwersytetów w Salzburgu. Był stypendystą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Bednarowski Trust.

Pytanie: Od kiedy mógł się posługiwać tytułem magistra?
Odpowiedź: 2001

Pytanie: Czy po magisterce zdecydował się kontynuować edukację?
Odpowiedź: Po uzyskaniu w 2001 tytułu zawodowego magistra rozpoczął studia doktoranckie na macierzystym wydziale

Pytanie: Czy swoją karierę naukową rozwijał jedynie w Polsce?
Odpowiedź: Pracował jako visiting fellow w Cardiff Law School oraz na wydziałach prawa University of Stirling w Szkocji i jednego z uniwersytetów w Salzburgu

Pytanie: W którym roku zrobił habilitację?
Odpowiedź: 2012
Michał Królikowski

W latach 2006–2011 był zastępcą redaktora naczelnego „Przeglądu Sejmowego”, przewodniczył radzie naukowej „Zeszytów Prawniczych BAS”, został członkiem redakcji „Forum Prawniczego”. Krótko był wspólnikiem prywatnej kancelarii prawniczej. W 2006 został dyrektorem Biura Analiz Sejmowych w Kancelarii Sejmu, w latach 2009–2015 wchodził w skład Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości. 14 grudnia 2011 powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Zakończył urzędowanie 5 listopada 2014.

Pytanie: Na czele jakiej rady stał Królikowski do 2011?
Odpowiedź: „Zeszytów Prawniczych BAS”

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Królikowski do 2011 w "Przeglądzie Sejmowym"?
Odpowiedź: zastępcą redaktora naczelnego

Pytanie: W którym roku Królikowski zakończył karierę podsekretarza stanu?
Odpowiedź: 2014

Pytanie: Czy Królikowski posiadał własną niezależną kancelarię prawną?
Odpowiedź: Krótko był wspólnikiem prywatnej kancelarii prawniczej
Sroka zwyczajna

W operze G. Rossiniego La gazza ladra (Sroka złodziejka) przez srokę służąca zostaje oskarżona o kradzież i skazana na karę śmierci. Claude Monet na obrazie Sroka umieszcza ptaka w miejscu egzekucji. Francisco Goya na portrecie syna hrabiego Altamira przedstawia go z oswojoną sroką. W wierszu Jana Brzechwy Sroka ptak słynie z rozpowiadania rzeczy nieprawdziwych: „Siedzi sroka na żerdzi i twierdzi, że cukier jest słony, że mrówka jest większa od wrony (...) Ale nikt tego wszystkiego nie słucha, bo wiadomo, że sroka jest kłamczucha”.

Pytanie: Kto jest autorem opery La gazza ladra?
Odpowiedź: Rossiniego

Pytanie: Co oznacza La gazza ladra w języku polskim?
Odpowiedź: Sroka złodziejka

Pytanie: Kto umiera przez srokę w La gazza ladra?
Odpowiedź: służąca

Pytanie: Jaki przymiot nadał sroce Brzechwa?
Odpowiedź: rozpowiadania rzeczy nieprawdziwych

Pytanie: Kto namalował srokę w lokalizacji egzekucji?
Odpowiedź: Claude Monet
Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej

W drugiej połowie XX wieku powstało jeszcze kilka innych koron. Najważniejsze z nich to korony ufundowane na tysiąclecie chrztu Polski w 1966, jako komplet do sukienki milenijnej, na koronację dokonaną przez Sługę Bożego, prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego. Pod koniec życia w 2005 papież św. Jan Paweł II również ofiarował korony dla postaci obrazu. Koronacja tymi koronami odbyła się 26 sierpnia 2005 w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej, wraz z obchodami jubileuszu 25-lecia NSZZ „Solidarność”. Ideowo symbolizują one majestat Królowej Korony Polskiej z motywem orłów piastowskich. Ostatnie korony zostały ofiarowane w 2017 z okazji 300. rocznicy pierwszej papieskiej koronacji obrazu przez włoską archidiecezję Crotone-Santa Severina jako zrekonstruowane skradzione korony papieża Klemensa XI, wykonane przez włoskiego złotnika Michele Affidato, a poświęcone 17 maja tegoż roku przez papieża Franciszka.

Pytanie: W jakim celu powstały korony wyprodukowane w 1966 roku?
Odpowiedź: na tysiąclecie chrztu Polski w 1966, jako komplet do sukienki milenijnej, na koronację dokonaną przez Sługę Bożego, prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego

Pytanie: Czy Matka Boska Częstochowska posiada korony sprezentowane przez papieża?
Odpowiedź: Pod koniec życia w 2005 papież św. Jan Paweł II również ofiarował korony dla postaci obrazu

Pytanie: Jakie obchody odbyły się w tym samym dniu, co koronacja koronami ofiarowanymi przez Jana Pawła II?
Odpowiedź: jubileuszu 25-lecia NSZZ „Solidarność”

Pytanie: Jaka instytucja podarowała Matce Boskiej Częstochowskiej korony w 2017 roku?
Odpowiedź: włoską archidiecezję Crotone-Santa Severina
Iwan Naumowycz

Ks. Iwan Naumowycz był przekonany o konieczności zjednoczenia wszystkich Słowian wschodnich w jednym państwie. W związku z tym w swojej działalności przyjął orientację jednoznacznie prorosyjską. W 1865, gdy dowiedział się o carskich planach akcji rusyfikacji Chełmszczyzny, wyraził chęć wyjazdu do Rosji i objęcia w tym regionie probostwa. Poszukujący w Galicji chętnych do takiego wyjazdu ks. Michaił Rajewski, proboszcz cerkwi przy ambasadzie rosyjskiej w Wiedniu, gorąco rekomendował go kierującemu akcją rusyfikacyjną ks. Władimirowi Czerkaskiemu. Ten sam duchowny przekonał również Naumowycza, by porzucił pierwotny plan demonstracyjnej konwersji na prawosławie i wyjazdu na rzecz pozostawania unitą i kontynuowania działań prorosyjskich wśród Ukraińców galicyjskich.

Pytanie: Czy Naumowycz był antyrosyjski?
Odpowiedź: w swojej działalności przyjął orientację jednoznacznie prorosyjską

Pytanie: Jaką misję wobec Słowian propagował Naumowycz?
Odpowiedź: konieczności zjednoczenia wszystkich Słowian wschodnich w jednym państwie

Pytanie: Jak Naumowycz chciał wspierać cara w rusyfikacji Chełmszczyzny?
Odpowiedź: wyraził chęć wyjazdu do Rosji i objęcia w tym regionie probostwa

Pytanie: Kto polecał Naumowycza do objęcia probostwa na Chełmszczyźnie?
Odpowiedź: ks. Michaił Rajewski
Rekin piaskowy

W porównaniu z tawroszem piaskowym zęby rekina piaskowego są mniej wytrzymałe i nieprzystosowane do rozrywania i cięcia, co sugeruje, że rekin ten preferuje ofiary o mniejszym rozmiarze. Jego dieta składa się w głównej mierze z ryb kostnoszkieletowych w tym skorpenowanych (Sebastes), ryb chrzęstnoszkieletowych oraz bezkręgowców takich jak krewetki, głowonogi i równonogi. Największą zanotowaną ofiarą rekina piaskowego był mierzący 1,3 m rekin z gatunku liksa (Dalatias licha, scymnowate), znaleziony w żołądku 2,9 metrowego samca wyłowionego u brzegów Nowej Kaledonii.

Pytanie: Czy rekin piaskowy zjada duże ofiary?
Odpowiedź: rekin ten preferuje ofiary o mniejszym rozmiarze

Pytanie: Jakie wyłącznie trzy gatunki zjada rekin piaskowy?
Odpowiedź: ryb kostnoszkieletowych w tym skorpenowanych (Sebastes), ryb chrzęstnoszkieletowych oraz bezkręgowców
Andrzej Galica (skoczek narciarski)

W styczniu 1995 startował w Mistrzostwach Tatrzańskiego Związku Narciarskiego. Na Małej Krokwi był siódmy w swojej grupie wiekowej. Na Średniej Krokwi zajął 28. miejsce w konkursie open, a na dużej skoczni był 33. po skokach na 68,5 m i 62,5 m. Na Mistrzostwach Polski 1995 na normalnej skoczni im. Zdzisława Hryniewieckiego w Szczyrku zajął 29. miejsce, a w klasyfikacji juniorów był 22. Następnie wziął udział w krajowym czempionacie juniorów, gdzie wywalczył srebro na normalnej skoczni, przegrywając tylko z Długopolskim. Na średniej skoczni był ósmy. Na rozegranych 1 kwietnia mistrzostwach kraju seniorów na Wielkiej Krokwi zajął 19. miejsce (37. licząc zawodników zagranicznych).

Pytanie: W jakich zawodach wziął udział Galica w 1995?
Odpowiedź: Mistrzostwach Tatrzańskiego Związku Narciarskiego

Pytanie: Które miejsce zajął Galica skacząc w 1995 na Małej Krokwi?
Odpowiedź: siódmy

Pytanie: Jakie wyniki osiągnął Galica na Wielkiej Krokwi w 1995?
Odpowiedź: 68,5 m i 62,5 m

Pytanie: Czy Galica wygrał Mistrzostwach Polski 1995?
Odpowiedź: Mistrzostwach Polski 1995 na normalnej skoczni im. Zdzisława Hryniewieckiego w Szczyrku zajął 29. miejsce
Andrzej Galica (skoczek narciarski)

Na Letnich Mistrzostwach Polski 1998 w październiku zajął 27. miejsce wśród skoczków krajowych. W świątecznych Mistrzostwach TZN sklasyfikowano go na dziewiątej pozycji. 24 marca 1999 stanął na najniższym podium w Pucharze SMS na Wielkiej Krokwi. W lutym plasował się na miejscach w trzeciej dziesiątce podczas konkursów Mistrzostw Śląska. Na Mistrzostwach Polski 1999 zajął 34. i 26. miejsce. W marcu uplasował się na 31. pozycji w konkursie międzynarodowym o Puchar Waldemara Wolwowicza na Wielkiej Krokwi.

Pytanie: Jakie rezultaty osiągnął na Mistrzostwach Polski 1999?
Odpowiedź: 34. i 26. miejsce

Pytanie: Czy w lutym 1999 roku udało mu się dostać do pierwszej trzydziestki konkursów Mistrzostw Śląska?
Odpowiedź: W lutym plasował się na miejscach w trzeciej dziesiątce podczas konkursów Mistrzostw Śląska

Pytanie: Na jakiej skoczni rozegrano zawody o Puchar Waldemara Wolwowicza w 1999 roku?
Odpowiedź: Wielkiej Krokwi

Pytanie: W jakim miesiącu rozegrano w 1999 roku zawody o Puchar Waldemara Wolwowicza?
Odpowiedź: marcu
Waldemar Bonkowski

Od początku lat 90. działacz Porozumienia Centrum, od czasu powołania w 2001 Prawa i Sprawiedliwości związany był z tym ugrupowaniem. Decyzją prezesa Jarosława Kaczyńskiego dokooptowano go w skład rady politycznej PiS. Wstąpił również do Polskiego Związku Katolicko-Społecznego. Uzyskał medialny rozgłos poprzez akcje polegające na eksponowaniu podczas publicznych wydarzeń dużych transparentów z tekstami na tematy polityczne i światopoglądowe, wymierzanymi na ogół przeciwko Platformie Obywatelskiej i jej politykom, a także przeciwko osobom homoseksualnym.

Pytanie: Kto zdecydował dołączyć Bonkowskiego do rady politycznej Prawa i Sprawiedliwości?
Odpowiedź: Jarosława Kaczyńskiego

Pytanie: Jakie działania zapewniły mu sławę w mediach?
Odpowiedź: akcje polegające na eksponowaniu podczas publicznych wydarzeń dużych transparentów z tekstami na tematy polityczne i światopoglądowe

Pytanie: W jakie osoby oraz ugrupowania uderzały transparenty Bonkowskiego?
Odpowiedź: Platformie Obywatelskiej i jej politykom, a także przeciwko osobom homoseksualnym

Pytanie: W którym roku zaangażował sie w działalność partii PiS?
Odpowiedź: 2001
Edward Hulewicz

Zespół rozpadł się w roku 1968. Wszyscy członkowie Tarpanów zostali członkami innych zespołów rockowych działających w tym czasie: (Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Breakout, ABC, Amazonki). Edward Hulewicz przeszedł do zespołu Heliosi. Po reorganizacji grupę tworzyli: Władysław Szalacha, Andrzej Zawadzki, Bogdan Kierach, Jerzy Pulcyn oraz Jadwiga Land i Edward Hulewicz jako soliści. Zespół stał się szybko popularny. Do jego najbardziej znanych przebojów należą Obietnice, Zaczekaj, aż opadnie mgła, Dwa złote warkocze.

Pytanie: Czy muzycy z Tarpanów zakończyli swoją karierę muzyczną po rozpadzie tego zespołu?
Odpowiedź: Wszyscy członkowie Tarpanów zostali członkami innych zespołów rockowych

Pytanie: Do jakich zespołów dołączyli poszczególni muzycy z Tarpanów, poza Edwardem Hulewiczem, po rozpadzie tego zespołu?
Odpowiedź: Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Breakout, ABC, Amazonki

Pytanie: Jacy muzycy wchodzili w skład zespołu Heliosi po reorganizacji?
Odpowiedź: Władysław Szalacha, Andrzej Zawadzki, Bogdan Kierach, Jerzy Pulcyn oraz Jadwiga Land i Edward Hulewicz

Pytanie: Jakie utwory zespołu, do którego dołączył Hulewicz po rozpadzie Tarpanów, zyskały największą popularność?
Odpowiedź: Obietnice, Zaczekaj, aż opadnie mgła, Dwa złote warkocze
Anna Politkowska

Na początku lat 90. uzyskała obywatelstwo USA. Pisząc dla „Nowaja Gazeta” (opozycyjnej wobec władz Federacji Rosyjskiej) zwracała uwagę na łamanie praw człowieka w Czeczenii. Otwarcie krytykowała Władimira Putina i Ramzana Kadyrowa. W roku 2002 napisała książkę Wtoraja Czeczenskaja (polskie wydanie w 2006 roku). Jej książka Putin’s Russia (Rosja Putina) była po raz pierwszy wydana w 2004 roku w Wielkiej Brytanii. Za swoją rzetelną pracę była od 1999 wielokrotnie nagradzana w Rosji i za granicą. Otrzymała z rąk Ryszarda Kapuścińskiego nagrodę Lettre Ulysses 2003. Swoimi reportażami zdobyła rozgłos w mediach międzynarodowych. Jej książki zostały przetłumaczone na wiele języków m.in. na angielski, francuski, niemiecki, hiszpański, duński, estoński, włoski, fiński, niderlandzki, norweski, szwedzki i japoński.

Pytanie: Kiedy stała się obywatelką Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: Na początku lat 90

Pytanie: Jaką linię polityczną reprezentowała "Nowaja Gazeta"?
Odpowiedź: opozycyjnej wobec władz Federacji Rosyjskiej

Pytanie: Jaki był jej stosunek do Putina?
Odpowiedź: Otwarcie krytykowała Władimira Putina
Rodzicielstwo osób LGBT

Przekonanie, że dzieci potrzebują zarówno matki, jak i ojca, nie znajduje potwierdzenia w badaniach naukowych. Nie wykazano, żeby orientacja seksualna lub tożsamość płciowa rodziców miały negatywny wpływ na rozwój dzieci. Nie potwierdziły się też obawy, że dzieci pozostające pod opieką gejów czy lesbijek są bardziej narażone na wykorzystywanie seksualne. Poglądy, że lesbijki są mniej matczyne niż kobiety heteroseksualne lub że życie seksualne homoseksualnych rodziców pozostawia niewiele czasu na wychowywanie dzieci, nie mają empirycznego oparcia w przeprowadzonych badaniach. Osoby LGBT są tak samo zdolne do wychowywania potomstwa jak osoby heteroseksualne. Wyniki niektórych badań, w których dopasowano do siebie rodziny, sugerują, że umiejętności rodzicielskie gejów i lesbijek mogą być nawet lepsze niż umiejętności heteroseksualnych rodziców.

Pytanie: Czy badania naukowe wykazały, że każde dziecko potrzebuje matki i ojca?
Odpowiedź: Przekonanie, że dzieci potrzebują zarówno matki, jak i ojca, nie znajduje potwierdzenia w badaniach naukowych

Pytanie: Czy orientacja seksualna jednego z opiekunów wpływa na rozwój dziecka?
Odpowiedź: Nie wykazano, żeby orientacja seksualna lub tożsamość płciowa rodziców miały negatywny wpływ na rozwój dzieci

Pytanie: Czy dziecko którym opiekują się lesbijki jest narażone na wykorzystanie seksualne?
Odpowiedź: Nie potwierdziły się też obawy, że dzieci pozostające pod opieką gejów czy lesbijek są bardziej narażone na wykorzystywanie seksualne

Pytanie: Czy, według badań, lesbijki okazują swoim dzieciom mniej miłości matczynej?
Odpowiedź: Poglądy, że lesbijki są mniej matczyne niż kobiety heteroseksualne lub że życie seksualne homoseksualnych rodziców pozostawia niewiele czasu na wychowywanie dzieci, nie mają empirycznego oparcia w przeprowadzonych badaniach
Philippe Halsman

W 1941 Halsman po raz pierwszy spotkał się ze Salvadorem Dalim w Julien Levy Gallery w Nowym Jorku, w którym malarz miał swój występ – współpraca trwała łącznie 37 lat. Pierwszą fotografię Dalego wykonał już w tym samym roku – przedstawiała go jako zarodek. Zdjęcie (które znajduje się w autobiografii Dalego Secret Life) ukazuje graficznie jego obsesję na punkcie wspomnień prenatalnych. W tym samym roku Halsman sfotografował pozującego Dalego z baletnicą przebraną w strój koguta (stworzonego przez Dalego) na dachu budynku, która później znalazła się w kategorii „Pictures of the Week” prasy Life. Ostatnie zdjęcie wykonano 17 kwietnia 1978.

Pytanie: Gdzie doszło do jego pierwszego spotkania z Dalim?
Odpowiedź: w Julien Levy Gallery w Nowym Jorku

Pytanie: Czy współpraca pomiędzy Halsmanem a Dalim była jednorazowa?
Odpowiedź: współpraca trwała łącznie 37 lat

Pytanie: W jakiej formie został ukazany Salvador Dali na pierwszym zdjęciu autorstwa Halsmana?
Odpowiedź: jako zarodek

Pytanie: Jaka postać znalazła się obok Dalego na drugim zdjęciu, które zrobił mu Halsman w 1941 roku?
Odpowiedź: baletnicą przebraną w strój koguta