the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Chris Hunter

Po sezonie Hunter nie znalazł zatrudnienia w najlepszej lidze świata. Wiele klubów wyrażało zainteresowanie jego osobą, jednak brak udziału w Lidze Letniej NBA (miał tam grać dla New York Knicks) spowodowany kontuzją kolana, ostatecznie przekreślił szanse na angaż w NBA. W rezultacie Hunter wrócił do klubu, który go wypromował w Stanach – 20 listopada 2010 podpisał kontrakt z Fort Wayne Mad Ants. Niedawna kontuzja nie pozwalała na grę tego gracza w dłuższym wymiarze czasowym. Mimo to był on na boisku bardzo produktywny, stając się jednym z liderów Wściekłych Mrówek wchodząc z ławki. 25 grudnia, podczas meczu z Springfield Armor, Chris Hunter ponownie doznał kontuzji. Początkowe prognozy mówiły o 3-miesięcznej przerwie, jednak potem okazało się, że zostało zerwane ścięgno Achillesa i gracz został wykluczony z gry do końca sezonu. Z tego powodu Hunter pożegnał się z klubem 3 dni później. W barwach Mad Ants zdążył rozegrać 7 spotkań. Notował w nich średnio 14 punktów oraz 6,4 zbiórki grając zaledwie 21 minut w każdym meczu. Przed sezonem 2011/2012 drużyna Wściekłych Mrówek postanowiła wzmocnić się znanymi i sprawdzonymi zawodnikami. 20 września 2011 klub ogłosił podpisanie z trzema byłymi gwiazdami zespołu. Oprócz Rona Howarda i Walkera Russella Jr., do klubu dołączył wracający po kontuzji Hunter. Kolejny sezon w D-League również zakończył się przedwcześnie dla absolwenta uczelni Michigan. 3 stycznia 2012 doznał on podczas meczu kontuzji, przez co został zwolniony następnego dnia. Łącznie w sezonie 2011/2012 rozegrał jedynie 4 spotkania, notując 10,8 punktu oraz 5,3 zbiórki na mecz w ciągu 22,5 minuty. Pochodzący z Indiany zawodnik chciał latem 2012 wziąć udział w Lidze Letniej NBA, jednak nie rozegrał ostatecznie żadnego spotkania z powodu urazu. Poważna kontuzja sprawiła, że były gracz AZS Koszalin opuścił nie tylko resztę rozgrywek, ale także cały następny sezon. Do gry wrócił dopiero w listopadzie 2013, kiedy to po raz kolejny został zatrudniony przez Fort Wayne Mad Ants. Amerykanin opuścił 5 pierwszych spotkań sezonu, w związku z czym jego debiut przypadł dopiero na 12 grudnia. Los ponownie nie był jednak dla niego łaskawy. 19 grudnia na początku spotkania z Iowa Energy, czwartego w sezonie 2013/2014 dla Chrisa Huntera, amerykański podkoszowy ponownie doznał poważnej kontuzji. 2 dni później jego klub poinformował o odsunięciu gracza od składu, natomiast 23 grudnia został on zwolniony. Hunter rozegrał w D-League łącznie 4 mecze, w których notował średnio 8,8 punktu oraz 4,5 zbiórki w ciągu 16,8 minuty spędzanej na parkiecie. W ostatnim spotkaniu zagrał jednak jedynie 2 minuty, co znacznie zaniżyło jego osiągnięcia. Nie licząc więc ostatniego meczu statystyki byłego gracza Golden State Warriors ukształtowały się na poziomie 11,7 punktu oraz 5,7 zbiórki.

Pytanie: Dlaczego Hunter nie mógł wystąpić w Lidze Letniej NBA?
Odpowiedź: kontuzją kolana

Pytanie: Do jakiego klubu dołączył zawodnik w 2010 roku?
Odpowiedź: Fort Wayne Mad Ants

Pytanie: Dlaczego Hunter nie pojawił się na boisku po rozgrywce z Springfield Armor?
Odpowiedź: doznał kontuzji

Pytanie: W ilu rozgrywkach D-League pojawił się zawodnik?
Odpowiedź: 4
Beatyfikacja

Dokumentacja zbierana jest na szczeblu lokalnym, w diecezji do której należał kandydat. Następnie wniosek o beatyfikację przekazany jest Stolicy Apostolskiej, gdzie rozpatruje go specjalna komisja. Kluczowymi momentami procesu są stwierdzenie heroiczności cnót Sługi Bożego oraz kanoniczne stwierdzenie, że za jego wstawiennictwem dokonał się co najmniej jeden cud. Brane są pod uwagę jedynie cuda, które miały miejsce po śmierci kandydata na ołtarze. Nieco inaczej przebiega proces męczenników, gdzie do beatyfikacji cud nie jest wymagany.

Pytanie: Czy potwierdzenie cudu dokonanego za wstawiennictwem kandydata jest niezbędne we wszystkich procesach beatyfikacyjnych?
Odpowiedź: Nieco inaczej przebiega proces męczenników, gdzie do beatyfikacji cud nie jest wymagany

Pytanie: Czy w procesie beatyfikacji uczestniczy diecezja lokalna?
Odpowiedź: Dokumentacja zbierana jest na szczeblu lokalnym, w diecezji

Pytanie: Co należy stwierdzić w większości procesów beatyfikacyjnych?
Odpowiedź: heroiczności cnót Sługi Bożego oraz kanoniczne stwierdzenie, że za jego wstawiennictwem dokonał się co najmniej jeden cud

Pytanie: Jakie cuda liczą się w procesie beatyfikacyjnym?
Odpowiedź: które miały miejsce po śmierci kandydata na ołtarze
Karol IV Luksemburski

W związku z rosnącą potęgą rządzącego Świętym Cesarstwem Rzymskim – Ludwika IV Bawarskiego, który po wygaśnięciu dynastii askańskiej opanował Marchię Brandenburską, Dolną Bawarię, Tyrol, Holandię, Zelandię, Fryzję i Hennegau, książęta Cesarstwa, obawiając się o swoją sytuację, zebrali się w 1346 przy tronie królewskim w Rhens w celu wyboru antykróla, którym 11 lipca 1346 został Karol IV. Został wybrany na króla Niemiec dzięki poparciu Klemensa VI oraz w wyniku zabiegów ojca i jego stryja arcybiskupa Trewiru Baldwina przez trzech elektorów duchownych, ojca oraz elektora saskiego koronowany został przez arcybiskupa praskiego, Arnoszta z Pardubic.

Pytanie: Dlaczego doszło do zgromadzenia książąt w 1346 roku?
Odpowiedź: W związku z rosnącą potęgą rządzącego Świętym Cesarstwem Rzymskim – Ludwika IV Bawarskiego

Pytanie: Jakie ziemie przejął Ludwik IV?
Odpowiedź: Marchię Brandenburską, Dolną Bawarię, Tyrol, Holandię, Zelandię, Fryzję i Hennegau

Pytanie: Jaki temat był poruszony na zgromadzeniu w 1346 roku?
Odpowiedź: wyboru antykróla

Pytanie: Kiedy odbyło się zgromadzenie w Rhens?
Odpowiedź: w 1346

Pytanie: Kto został wytypowany na antykróla?
Odpowiedź: Karol IV
Karol IV Luksemburski

Karol skupił prawie całą swoją aktywność w Czechach, których stolicę Pragę gwałtownie rozbudowywał i rozwijał fundując między innymi w 1348 Uniwersytet Praski (obecnie Uniwersytet Karola), co zjednało mu popularność w kręgach uczonych niemieckich. Symbolem Pragi stał się też Most Karola. Karol IV wzniósł również zamek Karlštejn. W 1353 pozyskał tzw. Czeski Palatynat, który inkorporował do Królestwa Czech w 1355, przesuwając zachodnią granicę państwa do Wolnego Miasta Norymbergi i księstwa biskupiego Bambergu. Tym samym w granicach Czech znalazła się niemal cała Złota Droga, łącząca Pragę, w której Karol rezydował i Norymbergę, w której gościł 52-krotnie. Na zdobytych ziemiach wzniósł m.in. Zamek Wacława w Lauf, kryjący dziś historycznie najcenniejszą czeską galerię heraldyczną. Nowo pozyskanym osadom nadawał prawa miejskie (m.in. Lauf, Pegnitz, Eschenbach). W 1361 przyłączył do Czech Erlangen, a w 1367 Łużyce Dolne. W Norymberdze ufundował Kościół Najświętszej Marii Panny.

Pytanie: Jaką nazwę nosił pierwotnie Uniwersytet Karola?
Odpowiedź: Uniwersytet Praski

Pytanie: Kto łożył na powstanie Uniwersytetu Praskiego?
Odpowiedź: Karol

Pytanie: Czyją sympatię zyskał Karol IV dzięki założeniu uniwersytetu?
Odpowiedź: uczonych niemieckich

Pytanie: Ile razy Karol IV odwiedził Norymbergę?
Odpowiedź: 52
Modlitewnik królowej Bony

Osobę, dla której manuskrypt był przeznaczony, jednoznacznie identyfikuje dekoracja heraldyczna, występująca na 12 kartach rękopisu – rodowe herby Sforzów, Viscontich i neapolitańskich Aragonów (bocznej linii Trastamarów) oraz godła państwowe Królestwa Polskiego (Orzeł Biały) i Wielkiego Księstwa Litewskiego (Pogoń), ponadto osobista dewiza królowej Bony Cetera parvi i jej inicjały S B R P (łac. Serenissima Bona Regina Poloniae) oraz imię Bona wymienione są w jednej z modlitw. Prawdopodobnie godzinki zostały zamówione przez Zygmunta Starego jako prezent dla żony.

Pytanie: Jaka była osobista dewiza żony Zygmunta Starego?
Odpowiedź: Cetera parvi

Pytanie: Od kogo otrzymała ten manuskrypt?
Odpowiedź: Zygmunta Starego

Pytanie: Herby jakich rodów widnieją na manuskrypcie?
Odpowiedź: Sforzów, Viscontich i neapolitańskich Aragonów

Pytanie: Po czym można rozpoznać dla kogo wykonano ten manuskrypt?
Odpowiedź: dekoracja heraldyczna

Pytanie: Z jakim rodem spokrewnieni są neapolitańscy Aragonowie?
Odpowiedź: Trastamarów
Weto

Konstytucja marcowa nie przewidywała możliwości odmowy podpisania ustawy przez Prezydenta RP (prawo veta zawieszającego na 30 dni miał natomiast Senat). Uprawnienie głowy państwa do odrzucenia ustawy było wymienione w Konstytucji kwietniowej. Sprzeciw Prezydenta RP mógł zostać odrzucony ustawową większością posłów i senatorów. W myśl Konstytucji PRL Rada Państwa nie miała prawa weta. Prawo to przyznano nowelą kwietniową Prezydentowi PRL (od 31 grudnia 1989 roku na mocy noweli grudniowej Prezydentowi RP). Prerogatywa ta występowała także w Małej Konstytucji. Te dwa ostatnie akty konstytucyjne pozwalały na obalenie weta prezydenckiego większością co najmniej 2/3 posłów. Jednakże w okresie obowiązywania Małej Konstytucji weto w stosunku do rozporządzenia z mocą ustawy miało charakter absolutny.

Pytanie: Jaki organ posiadał możliwość wyrażenia veta zawieszającego zgodnie z konstytucją marcową?
Odpowiedź: Senat

Pytanie: Ilu posłów musiało zagłosować za obaleniem sprzeciwu prezydenckiego w Małej Konstytucji, żeby tak się stało?
Odpowiedź: większością co najmniej 2/3 posłów

Pytanie: Czy Rada Państwowa posiadała prawo sprzeciwu zgodnie z Konstytucją PRL?
Odpowiedź: W myśl Konstytucji PRL Rada Państwa nie miała prawa weta

Pytanie: W jakim dokumencie umożliwiono głowie państwo wyrażenie veta?
Odpowiedź: w Konstytucji kwietniowej
Somonino

We wrześniu 1921 roku przeprowadzono Pierwszy Powszechny Spis Ludności. Do ówczesnej Gminy Somonino należały: Somonino wieś, Somonino stacja kolejowa, Somonino pustkowie, Somoniński młyn, Stary Dwór i Wysokie Somonino. Gmina liczyła 63 domy, 412 mieszkańców (181 mężczyzn, 231 kobiet). Pod względem wyznania było 308 katolików i 104 ewangelików. Pod względem narodowościowym były 363 osoby narodowości polskiej i 49 osób narodowości niemieckiej. Dziesięć lat później mieszkało we wsi (gminie wiejskiej) 449 osób w 67 domostwach. Somonino miało wówczas 5,39 km² powierzchni.

Pytanie: Kiedy miał miejsce Pierwszy Powszechny Spis Ludności w Polsce? 
Odpowiedź: We wrześniu 1921 roku

Pytanie: Jakie obszary należały do gminy Somonino w 1921 roku?
Odpowiedź: Somonino wieś, Somonino stacja kolejowa, Somonino pustkowie, Somoniński młyn, Stary Dwór i Wysokie Somonino

Pytanie: Ile osób zamieszkiwało gminę Somonino w 1921 roku?
Odpowiedź: 412

Pytanie: Czy w gminie Somonino było więcej kobiet czy mężczyzn?
Odpowiedź: 181 mężczyzn, 231 kobiet
Somonino

W sezonie 2003/2004, piłkarze Grunke Somonino awansowali do A-klasy, by w następnym sezonie wywalczyć awans do klasy okręgowej. W tej klasie rozgrywek pozostali do końca istnienia klubu, czyli do 2011 roku (od sezonu 2007/2008 klub miał także sekcje juniorskie). Piłkarze somonińscy osiągnęli najlepszy wynik w sezonie 2006/2007, kiedy to zdobyli czwarte miejsce w klasie okręgowej (grupa Gdańsk I). Po krótkiej przerwie w grudniu 2015 ponownie założono sekcję piłkarską w Somoninie. Szargan Somonino powstał jako akademia piłkarska szkoląca młodych adeptów piłki nożnej z gminy Somonino (w czerwcu 2016 roku było ich około 70).

Pytanie: W jakim roku klub Grunke Somonino zakończył swoją działalność?
Odpowiedź: 2011

Pytanie: Jaka była najwyższa pozycja w hierarchii rozgrywek piłkarskich, którą udało się osiągnąć klubowi Grunke Somonino?
Odpowiedź: klasy okręgowej

Pytanie: Jaki był największy sukces osiągnięty przez zawodników klubu Grunke Somonino?
Odpowiedź: czwarte miejsce w klasie okręgowej

Pytanie: Ilu zawodników posiadał klub Szargan Somonino w czerwcu 2016 roku?
Odpowiedź: około 70
Apollo 11

Start nastąpił 16 lipca 1969 z Centrum Lotów Kosmicznych na Canaveral (w tym czasie oficjalnie Cape Kennedy). Początek lotu Apollo 11 spędził na orbicie okołoziemskiej, następnie udał się w trasę liczącą 384 400 km. Ponieważ lądownik znajdował się pod modułem załogowym, wykonano operację polegającą na tymczasowym odłączeniu modułu księżycowego, obrocie reszty statku o 180° i ponownym przyłączeniu lądownika, który teraz umieszczony był z przodu. Szczegóły tej operacji są omówione w podrozdziale Lot do orbity Księżyca rozdziału Profil misji Apollo. Po trzech dniach Apollo 11 wszedł na orbitę Księżyca. Armstrong i Aldrin przeszli do modułu księżycowego, który został odłączony i rozpoczął historyczne lądowanie. Astronauci wylądowali na Księżycu 20 lipca 1969 roku. Wkrótce Neil Armstrong przekazał Ziemi radosną wiadomość – „Orzeł wylądował”.

Pytanie: Skąd wyleciał statek kosmiczny?
Odpowiedź: z Centrum Lotów Kosmicznych

Pytanie: Jakie czynności zostały przedsięwzięte ze względu na to, że pod jednostką umiejscowiony był moduł dla załogi?
Odpowiedź: wykonano operację polegającą na tymczasowym odłączeniu modułu księżycowego, obrocie reszty statku o 180° i ponownym przyłączeniu lądownika, który teraz umieszczony był z przodu

Pytanie: Ile czasu zajęło załodze dotarcie na księżycową orbitę?
Odpowiedź: trzech dniach
Freddie Mercury

16 listopada 1992, prawie rok po śmierci wokalisty, wydana została płyta The Freddie Mercury Album zawierająca siedem remiksów solowych nagrań oraz cztery utwory z poprzednich płyt. Singel z tej płyty, remiks „Living on My Own”, trafił na pierwsze miejsce listy przebojów w USA. W 2000 w Wielkiej Brytanii ukazało się wydawnictwo pt. Freddie Mercury: Solo, które zawiera prawie wszystkie solowe dokonania wokalisty włącznie z utworami w wersjach demo i instrumentalnych, na 10 płytach CD. Set wzbogacono dwiema płytami DVD, zawierającymi film Untold Story i zbiór teledysków artysty The Freddie Mercury Video Collection. 11 października 2019 ukazał się box Never Boring, zawierający reedycje solowych albumów wokalisty.

Pytanie: Jaki album ukazał się po śmierci artysty?
Odpowiedź: The Freddie Mercury Album

Pytanie: Jakie nagrania znalazły się na płycie wydanej po śmierci artysty?
Odpowiedź: siedem remiksów solowych nagrań oraz cztery utwory z poprzednich płyt

Pytanie: Co zawierał box Never Boring?
Odpowiedź: reedycje solowych albumów wokalisty

Pytanie: Czy Mercury zmarł w latach 90. XX wieku?
Odpowiedź: 16 listopada 1992, prawie rok po śmierci wokalisty
Freddie Mercury

Szczególną sławą cieszyły się imprezy organizowane przez Mercury’ego w Garden Lodge. Tradycją było nieliczenie się z kosztami przez gospodarza, który płacił za najdroższe jedzenie, trunki oraz używki. 39. urodziny wokalisty w monachijskim klubie „Henderson’s” zostały przedstawione w klipie do utworu „Living on My Own”. Koszt tamtej tematycznej, czarno-białej imprezy wyniósł 50 tys. funtów, a Mercury miał na sobie kurtkę zaprojektowaną przez Davida i Elizabeth Emanuelów, którzy stworzyli także m.in. suknię ślubną księżnej Diany. Autorzy filmu Freddies Millions (BBC 3, 2004) twierdzą, że w ciągu swojego życia Mercury wydał na organizację imprez blisko 5 mln funtów.

Pytanie: Gdzie odbywały się najbardziej znane imprezy Mercury'ego?
Odpowiedź: w Garden Lodge

Pytanie: Czy Mercury pokrywał koszty jedzenia serwowanego podczas imprez w Garden Lodge?
Odpowiedź: Tradycją było nieliczenie się z kosztami przez gospodarza, który płacił za najdroższe jedzenie, trunki oraz używki

Pytanie: Jaka impreza została uwieczniona w teledysku do piosenki o tytule „Living on My Own”?
Odpowiedź: 39. urodziny wokalisty w monachijskim klubie „Henderson’s”

Pytanie: Jacy artyści odpowiadali za projekt kurtki, którą Mercury miał na sobie podczas świętowania swoich trzydziestych dziewiątych urodzin?
Odpowiedź: Davida i Elizabeth Emanuelów
Palindrom

Józef Godzic (ur. 1930) – emerytowany elektryk i kinooperator z Rzeszowa. Autor wydanej w 1996 roku książki Echozdania, czyli palindromy, zawierającej tysiąc palindromów. Godzic opracował algorytm pozwalający na utworzenie ponad stu piędziesięciu bilionów palindromów. Algorytm ten zawarty jest w czterotomowym maszynopisie Taaaaaaaaaka księga, nazywanym także Księżycową Księgą, gdyż spisanie palindromów wygenerowanych przez algorytm dałoby książkę o grubości porównywalnej z odległością Ziemia – Księżyc; algorytm uhonorowano certyfikatem Guinnessa. Kolejny maszynopis Tysiąc razy „wte i wewte” zawiera tysiąc palindromów, częściowo nowych, a częściowo z wydanej uprzednio książki. Józef Godzic jest też autorem ponad stu kolorowych rysunków ilustrujących jego palindromy oraz dwóch megapalindromów. Maszynopisy można obejrzeć w Muzeum Palindromów, założonym przez Tadeusza Morawskiego.

Pytanie: Kim był Godzic?
Odpowiedź: elektryk i kinooperator

Pytanie: Jak zatytułowana była książka Godzica z 1996 roku?
Odpowiedź: Echozdania, czyli palindromy

Pytanie: Co znajdowało się w książce autora z 1996 roku?
Odpowiedź: tysiąc palindromów

Pytanie: Jakie były możliwości algorytmu elektryka?
Odpowiedź: utworzenie ponad stu piędziesięciu bilionów palindromów

Pytanie: Jakim tytułem opatrzona jest pozycja, w której można przeczytać o algorytmie Godzica?
Odpowiedź: Taaaaaaaaaka księga
Palindrom

Tadeusz Morawski (ur. 1940) – profesor elektroniki pracujący w Instytucie Radioelektroniki Politechniki Warszawskiej, autor wielu książek i podręczników z teorii pola elektromagnetycznego i techniki mikrofalowej. Kilka lat temu zainteresował się palindromami i obecnie jest ich czołowym twórcą. Od 2005 roku wydano piętnaście książek z jego palindromami. Siedem z nich to autorskie zbiory: Gór ech chce róg, Zagwiżdż i w gaz, Zaradny dynda raz, Żartem dano nadmetraż, Raz czart – raz czar, Elf układał kufle, A guru ruga – każdy zawiera tysiąc palindromów. Książka Może jeż łże jeżom zawiera fraszki różnych autorów z jego palindromami. W książce Kobyła ma mały bok Morawski opisał historię polskich palindromów, z kolei książki Aga naga oraz Trafili, popili, fart to małe antologie palindromów erotycznych i pijackich. Publikacje A kilku tu klika, Wór mrów i Listy palindromisty zawierają palindromy i inne gry słowne.

Pytanie: Jaki tytuł naukowy ma Tadeusz Morawski?
Odpowiedź: profesor

Pytanie: Na jakiej uczelni wykładał Morawski?
Odpowiedź: Politechniki Warszawskiej

Pytanie: W którym roku Morawski zaczął zajmować się palindromami?
Odpowiedź: Kilka lat temu

Pytanie: Ile palindromów zawiera Elf układał kufle?
Odpowiedź: tysiąc

Pytanie: Czy Wór mrów i Listy palindromisty zawierają inne publikacje niż palindromy?
Odpowiedź: Wór mrów i Listy palindromisty zawierają palindromy i inne gry słowne
Ankylozaur

Ankylosaurus stanowi rodzaj typowy rodziny Ankylosauridae, stanowiącej część szerszego taksonu Ankylosauria, obejmującego też rodzinę nodozaurów. Filogeneza rodzaju budzi kontrowersje. W ostatnich latach zaprezentowano kilka wzajemnie wykluczających się analiz, w związku z czym pozycja ankylozaura w obrębie rodziny nie jest pewna. Uważa się go za takson siostrzany euoplocefala. Niektóre inne badania umieszczają oba rodzaje na zupełnie innych pozycjach drzewa rodowego. Sytuację mogą wyjaśnić jedynie kolejne badania.

Pytanie: Do jakiej rodziny należy gatunek?
Odpowiedź: Ankylosauridae

Pytanie: Do jakiego taksonu należy Ankylosaurus?
Odpowiedź: Ankylosauria

Pytanie: Jakie rodziny wchodzą w skład Ankylosauria?
Odpowiedź: Ankylosauridae, stanowiącej część szerszego taksonu Ankylosauria, obejmującego też rodzinę nodozaurów

Pytanie: Jak nazywa się takson siostrzany gatunku?
Odpowiedź: euoplocefala

Pytanie: Czy wiadomo jakie miejsce w swojej rodzinie zajmuje gatunek?
Odpowiedź: pozycja ankylozaura w obrębie rodziny nie jest pewna
Ankylozaur

Ankylosaurus został nazwany przez amerykańskiego paleontologa Barnuma Browna w 1908. Nazwa rodzajowa pochodzi ze starożytnej greki, od słów αγκυλος/ankulos ("wygięty") i σαυρος/sauros ("jaszczur"). Brown rozumiał tę nazwę w ten sam sposób, jak termin medyczny ankyloza, odnoszący się do zesztywnienia na skutek fuzji kości ciała bądź czaszki, dlatego też Ankylosaurus tłumaczy się też często jako "usztywniony jaszczur". Nazwa gatunkowa gatunku typowego, A. magniventris, pochodzi od łacińskich słów magnus ("wielki") i venter ("brzuch"), odnosząc się do wielkiej długości ciała zwierzęcia.

Pytanie: Jaka jest etymologia nazwy rodzajowej tego dinozaura?
Odpowiedź: pochodzi ze starożytnej greki, od słów αγκυλος/ankulos ("wygięty") i σαυρος/sauros ("jaszczur")

Pytanie: Dlaczego nazwa tego rodzaju dinozaura bywa tłumaczona jako „usztywniony jaszczur”?
Odpowiedź: Brown rozumiał tę nazwę w ten sam sposób, jak termin medyczny ankyloza, odnoszący się do zesztywnienia na skutek fuzji kości ciała bądź czaszki

Pytanie: Do jakiej cechy jego wyglądu odnosi się nazwa A. magniventris?
Odpowiedź: wielkiej długości ciała

Pytanie: Jakim mianem określany jest często ankylozaur?
Odpowiedź: "usztywniony jaszczur"
Stanisław Syrewicz

Chris Blackwell, właściciel Island Records, otworzył Syrewiczowi nowe horyzonty podpisując z nim kontrakt. Dzięki niemu kompozytor pisał piosenki dla Marianne Faithfull, Diane Keaton, José Carrerasa, Yves Montanda i Jona Andersona (z grupy "Yes") oraz współpracował z autorami tekstów, takimi jak: Norman Gimbel (Killing Me Softly), Don Black (Sunset Boulevard), Etienne Roda-Gill (Joe le Taxi). Piosenka „To nie ja!” stała się przebojem po zajęciu drugiego miejsca w 39. Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994.

Pytanie: Na której pozycji uplasował się utwór "To nie ja!" podczas konkursu Eurowizji z 1994 roku?
Odpowiedź: drugiego

Pytanie: Dla jakich artystów Syrewicz pracował jako tekściarz?
Odpowiedź: Marianne Faithfull, Diane Keaton, José Carrerasa, Yves Montanda i Jona Andersona

Pytanie: Do jakiej formacji muzycznej należy Anderson?
Odpowiedź: Yes
Hilary z Chichesteru

Po synodzie w Westminster Hilary wspierał króla podczas sporu z Becketem, a jednym z czynników decydujących o jego prokrólewskim stanowisku mogło być to, że Hilary pamiętał, kto mu się sprzeciwiał w sprawie opactwa Battle i dlatego odmówił poparcia arcybiskupa. Pod koniec 1163 Henryk wysłał Hilarego do Becketa, by przekonał arcybiskupa do zmiany swego stanowiska, ale Becket pozostał nieugięty. W 1164 Hilary wziął udział w królewskim poselstwie do papieża Aleksandra III i króla Ludwika VII Młodego. Poselstwa te usiłowały przekonać papieża i króla Francji do udzielenia poparcia Henrykowi przeciwko Becketowi i sprawić, by ten ostatni nie znalazł przyjaznego schronienia podczas wygnania we Francji.

Pytanie: Kogo poparł w sporze: króla czy Becketa?
Odpowiedź: wspierał króla podczas sporu z Becketem

Pytanie: Z jakiego powodu udzielił poparcia królowi?
Odpowiedź: Hilary pamiętał, kto mu się sprzeciwiał w sprawie opactwa Battle i dlatego odmówił poparcia arcybiskupa

Pytanie: W jakim celu Hilary udał się do Becketa?
Odpowiedź: by przekonał arcybiskupa do zmiany swego stanowiska

Pytanie: Do jakiego papieża udał się Hilary?
Odpowiedź: Aleksandra III

Pytanie: Królem jakiego kraju był Ludwik VII Młody?
Odpowiedź: Francji
Hilary z Chichesteru

Biograf Henryka II, historyk W. L. Warren, wyjaśnia, że Hilary był zmuszany do wytoczenia procesu opactwu Battle przez swoją kapitułę katedralną i że Hilary nie prowadził sprawy energicznie. Historyk Henry Mayr-Harting uważa proces z opactwem za jedyny wyjątek w długiej karierze Hilarego jako stronnika króla przeciw papiestwu i twierdzi, że jedynym powodem dla którego Hilary sprzeciwił się królowi było zlekceważenie jego praw jako biskupa diecezjalnego. Mayr-Harting wskazuje ponadto, że Theobald z Bec wspierał wysiłki Hilarego w obronie jego praw.

Pytanie: Jakim naciskom był poddany ze strony jego kapituły katedralnej, zdaniem Warrena?
Odpowiedź: był zmuszany do wytoczenia procesu opactwu Battle

Pytanie: Jaka była jedna z przyczyn, dla której Hilary stanął w opozycji do króla, zdaniem Henry'ego Mayr-Hartinga?
Odpowiedź: zlekceważenie jego praw jako biskupa diecezjalnego

Pytanie: Jaka osoba popierała Hilary'ego w jego walce o swoje prawa, według Henry'ego Mayr-Hartinga?
Odpowiedź: Theobald z Bec

Pytanie: Czy zdaniem Mayr-Hartinga Hilary wielokrotnie sprzeciwiał się papieżowi?
Odpowiedź: Historyk Henry Mayr-Harting uważa proces z opactwem za jedyny wyjątek w długiej karierze Hilarego jako stronnika króla przeciw papiestwu