the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Choroba niedokrwienna serca

Rozwój badań nad chorobą niedokrwienną serca doprowadził do dużego zamieszania w nazewnictwie tej choroby. Ze względu na objawy kliniczne (ból w klatce piersiowej i duszność) choroba była nazywana dusznicą bolesną (ale też dławicą piersiową, łac. angina pectoris, gr. ankhone – duszenie, łac. pectus – klatka piersiowa), natomiast z uwagi na patofizjologię choroby nazywana jest chorobą wieńcową (łac. morbus coronarius) lub niewydolnością wieńcową (łac. insufficientia coronaria). Ponieważ choroba może przebiegać w postaci ostrej i przewlekłej, dodatkowo używano sformułowań: stabilna (odpowiadająca dzisiejszemu pojęciu przewlekłej choroby niedokrwiennej serca) i niestabilna (odpowiadająca dzisiejszemu pojęciu ostrego zespołu wieńcowego). W postaci niestabilnej dodatkowo rozróżniano pojęcia zawału serca (lub ściślej zawału mięśnia sercowego), zawału serca zagrażającego (zwanego niestabilną chorobą wieńcową). To zamieszanie zakończyło się z końcem XX wieku, kiedy to chorobę niedokrwienną zaczęto kwalifikować jako przewlekłą chorobę niedokrwienną serca oraz ostre zespoły wieńcowe. Ta druga postać przyczyniła się zresztą do powstania nowych specjalności lekarskich, takich jak kardiologia inwazyjna czy kardiochirurgia. Obecnie choroba nazywana jest chorobą niedokrwienną serca. Nazwa ta wskazuje na jej mechanizm, niezależnie od jego przyczyny.

Pytanie: Dlaczego chorobę niedokrwienną serca określano mianem dusznicy bolesnej?
Odpowiedź: Ze względu na objawy kliniczne (ból w klatce piersiowej i duszność)

Pytanie: Jakie określenia na chorobę niedokrwienną serca mają swoją genezę w patofizjologii tej choroby?
Odpowiedź: chorobą wieńcową (łac. morbus coronarius) lub niewydolnością wieńcową (łac. insufficientia coronaria)

Pytanie: Dlaczego w odniesieniu do tej choroby stosowano określenia: stabilna i niestabilna?
Odpowiedź: Ponieważ choroba może przebiegać w postaci ostrej i przewlekłej

Pytanie: Jakie przykładowe specjalności lekarskie zostały stworzone w związku z ostrymi zespołami wieńcowymi?
Odpowiedź: kardiologia inwazyjna czy kardiochirurgia
XVII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

W II etapie pianiści najchętniej wybierali Walca F-dur op. 34 nr 3, bowiem zagrało go 18 pianistów, Poloneza As-dur op. 53 (17 pianistów) i Andante spianato i Poloneza Es-dur op. 22 (14 pianistów). Nikt natomiast nie zdecydował się w tym etapie na wybór repertuarowego Scherza E-dur op. 54, a Walc As-dur op. 64 nr 3 i Scherzo h-moll op. 20 wybrał tylko jeden pianista. Z utworów dodatkowych uzupełniających program repertuarowy tego etapu pianiści najchętniej wybierali Walca a-moll op. 34 nr 2 (5 pianistów).

Pytanie: Jaki utwór Chopina był najczęściej wybierany w drugim etapie konkursu?
Odpowiedź: Walca F-dur op. 34 nr 3

Pytanie: Ilu uczestników zagrało Walca F-dur op. 34 nr 3?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Czy któryś z uczestników zagrał Scherza E-dur op. 54?
Odpowiedź: Nikt natomiast nie zdecydował się w tym etapie na wybór repertuarowego Scherza E-dur op. 54

Pytanie: Jaki utwór z listy uzupełniających był najchętniej wybierany?
Odpowiedź: Walca a-moll op. 34 nr 2
Felix Wankel

Pierwszy swój patent otrzymał w 1929. Przez wiele lat rozważał nad projektem silnika rotacyjnego, wysyłając patenty przez ponad 60 lat. W 1927 wykonał rysunki schematu „maszyny z wirującym tłokiem bez niejednostajnie poruszających się elementów”. W latach 30. doszło do nieporozumienia między nim a Adolfem Hitlerem, w wyniku czego był więziony przez nazistów przez kilka miesięcy. W 1933 zgłosił wniosek patentowy na silnik z wirującym tłokiem, a otrzymał go w 1936. W czasie II wojny światowej dostarczał uszczelki i silniki z wirującym tłokiem dla niemieckiej Luftwaffe i Kriegsmarine. Po wojnie był więziony przez kilka miesięcy przez aliantów, jego laboratorium zostało zamknięte, a wszystkie dzieła skonfiskowane.

Pytanie: Co spotkało Wankla w wyniku konfliktu z Hitlerem?
Odpowiedź: był więziony przez nazistów przez kilka miesięcy

Pytanie: Co stało się z laboratorium Wankla po II wojnie światowej?
Odpowiedź: zostało zamknięte

Pytanie: Czy dzieła Wankla po zakończeniu II wojny światowej pozostały jego własnością?
Odpowiedź: wszystkie dzieła skonfiskowane

Pytanie: Patent na jaki wynalazek próbował uzyskać Wankel przez więcej niż 60 lat?
Odpowiedź: silnika rotacyjnego
PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa

W 2010 przedsiębiorstwo podpisało z ArcelorMittal Poland 5-letni kontrakt na przewóz 23 mln t rudy żelaza. W połowie sierpnia tego samego roku, w związku z rozpoczęciem prywatyzacji spółek Grupy PKP, PKP przedstawiły propozycję zmian właścicielskich w PKP LHS polegających na włączeniu przedsiębiorstwa do grupy PKP Cargo. Ministerstwo Infrastruktury natomiast, w ramach projektu „Programu działań dla rozwoju transportu kolejowego do roku 2015”, zaproponowało prywatyzację PKP LHS z jednoczesnym przejęciem przez Skarb Państwa linii kolejowej nr 65 i uczynienie przedsiębiorstwa jedynie zarządcą infrastruktury tej linii. Pomysły te spotkały się ze sprzeciwami ze strony m.in. ekspertów branżowych, związków zawodowych i posłów. Pod koniec 2010 spółka podjęła działania w sprawie realizacji terminalu przeładunkowego na terenie zlikwidowanej cukrowni w Klemensowie, gdzie obecnie realizowane są przeładunki towarów masowych sypkich luzem, w sztukach i opakowaniach, w stałym oraz ciekłym stanie skupienia. 29 listopada LHS stała się udziałowcem przedsiębiorstwa Euroterminal Sławków. 31 grudnia przedsiębiorstwo otrzymało od UTK na okres 5 lat autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy infrastruktury kolejowej oraz certyfikat bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego.

Pytanie: Na ile lat został wystosowany kontrakt ze spółką ArcelorMittal?
Odpowiedź: 5

Pytanie: Jaki metal podlegał przewozowi zgodnie z założeniami kontraktu?
Odpowiedź: żelaza

Pytanie: W jakiej spółce PKP zdobyło udziały pod koniec 2010 roku?
Odpowiedź: Euroterminal Sławków

Pytanie: Co PKP uzyskało od UTK pod koniec 2010 roku?
Odpowiedź: autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy infrastruktury kolejowej oraz certyfikat bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego
PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa

W 2004, zgodnie z wcześniej zaplanowaną restrukturyzacją PKP, przedsiębiorstwo miało zostać sprywatyzowane. Ministerstwo Infrastruktury rozpoczęło rozmowy o powołaniu polsko-rosyjsko-ukraińskiej spółki odpowiedzialnej za kolejowe przewozy towarów z Dalekiego Wschodu do terminalu Sławków Południowy LHS. Planowano utworzyć ją do końca I kwartału 2005 i strona polska miała do niej wnieść aportem infrastrukturę linii LHS. Zatwierdzona 22 lutego 2005 przez Radę Ministrów „Strategia restrukturyzacji i prywatyzacji grupy PKP S.A.” zakładała sprzedaż spółki PKP LHS inwestorowi strategicznemu do 2007. Ostatecznie prywatyzacja ta nie została przeprowadzona z uwagi na sprzeciw związków zawodowych.

Pytanie: Czym miała się zajmować spółka, którą chciało stworzyć Ministerstwo Infrastruktury?
Odpowiedź: kolejowe przewozy towarów z Dalekiego Wschodu do terminalu Sławków Południowy LHS

Pytanie: Jakie dobra miały znaleźć się w spółce za sprawą polskiej strony tego układu?
Odpowiedź: infrastrukturę linii LHS

Pytanie: Dlaczego Linia Hutnicza Szerokotorowa nie została jednak sprywatyzowana?
Odpowiedź: z uwagi na sprzeciw związków zawodowych

Pytanie: Jakie były założenia dokumentu zaakceptowanego przez Radę Ministrów w lutym 2005 roku?
Odpowiedź: sprzedaż spółki PKP LHS inwestorowi strategicznemu do 2007
Rihanna

Początkowe plany piosenkarki na rok 2011 miały obejmować wydanie reedycji piątego albumu Loud. 15 września Rihanna ogłosiła że do tego nie dojdzie, a w zamian powstanie nowy album. Jego wydanie zostało zapowiedziane na 21 listopada 2011. Zostało też potwierdzone to, że płyta będzie dostępna w dwóch edycjach: standardowej i deluxe. 22 września Rihanna wydała pierwszy singel z nowej płyty „We Found Love”. Został on wydany w formacie digital download w USA w tym samym dniu. Gdy singel znalazł się na pozycji 9 na US harts, Rihanna stała się pierwszą solową artystką w historii, której 20 utworów znalazło się w pierwszej dziesiątce Hot 100 Top-Ten Singles. Czyniąc to, artystka jednocześnie pokonała poprzedni rekord ustalony przez Madonnę. W ostatnim kwartale 2011, „We Found Love” stało się jedenastym utworem numerem jeden Rihanny, na Billboard Hot 100. Piosenka utrzymywała się na liście na pozycji 1. przez jedenaście tygodni, jednocześnie pokonując między innymi rekord ustanowiony przez Adele (7 tygodni) i będąc singlem najdłużej utrzymującym się na pozycji pierwszej w roku 2011. W 2012 teledysk do singla został nagrodzony na MTV Awards statuetką „Teledysk roku”. Tym samym Rihanna stała się pierwszą kobietą z dwoma statuetkami za tę kategorię na MTV gali.

Pytanie: Jakie były pierwotne zawodowe założenia Rihhanny na rok 2011?
Odpowiedź: reedycji piątego albumu

Pytanie: Na kiedy planowano wydanie nowej płyty?
Odpowiedź: 21 listopada 2011

Pytanie: W jakich dwóch wersjach miała występować płyta, zapowiadana na 21 listopada 2011?
Odpowiedź: standardowej i deluxe

Pytanie: Co wyróżniało Rihannę spośród innych solowych artystów, po tym jak "We Found Love" osiągnęło 9 miejsce na US harts?
Odpowiedź: pierwszą solową artystką w historii, której 20 utworów znalazło się w pierwszej dziesiątce Hot 100 Top-Ten Singles
Newcastle United F.C.

Początek lat 80. wiąże się ze spadkiem formy drużyny i degradacją do Second Division, w związku z czym ze stanowiska menedżera ustąpił Joe Harvey. Drużynę z powrotem do First Division wprowadził Arthur Cox, a wśród jego podopiecznych największą uwagę kibiców skupił napastnik Kevin Keegan, który dołączył do drużyny United w 1982 roku. Newcastle awansowało do najwyższej klasy rozgrywek, mając w swym składzie młodych zawodników, takich jak: Peter Beardsley i Chris Waddle, a oraz bardziej doświadczonych graczy jak Terry McDermott czy David McCreery.
Wkrótce do klubu przybył Paul Gascoigne, zaś stanowisko trenera objął Jack Charlton. Newcastle umocniło swoją pozycję w First Division, ale wkrótce nastąpiła wyprzedaż najlepszych zawodników – odeszli Beardsley, Gascoigne i Waddle. Klub został zdegradowany do Second Division i wpadł w kłopoty finansowe, w związku z czym pojawił się obawy o jego dalsze losy. Odbudowę Newcastle United zapoczątkował Kevin Keegan, który zastąpił na stanowisku trenera Osvalda Ardilesa, gdy drużyna znajdowała się w dole tabeli Second Division i po raz pierwszy w historii była blisko degradacji do Division Three. Keegan sprowadził nowych piłkarzy (Robert Lee czy Andy Cole), którzy stali się gwiazdami światowego formatu. Po reformie rozgrywek w Anglii Newcastle dołączyło do piłkarskiej elity w 1993 roku. Bardzo szybko wyrobiło sobie mocną pozycję w Premier League, dwukrotnie będąc blisko mistrzowskiego tytułu. W Newcastle pojawili się nowi piłkarze z zagranicy (Tino Asprilla, David Ginola), a także cenieni angielscy gracze (Les Ferdinand, Alan Shearer). Pod wodzą Kenny’ego Dalglisha Newcastle cieszyło się opinią bardzo ofensywnie grającej drużyny. Dostała się ona do Ligi Mistrzów i osiągnęła finał Pucharu Anglii, a w 1998 roku uległa w lidze tylko Arsenalowi. Następną znaną w środowisku postacią na stanowisku trenera był Holender Ruud Gullit. Po raz kolejny Newcastle zagrało w finale FA Cup, tym razem ulegając Manchesterowi United.

Pytanie: Kto zrezygnował ze współpracy z drużyną?
Odpowiedź: Joe Harvey

Pytanie: Co zrobił Arthur Cox?
Odpowiedź: Drużynę z powrotem do First Division wprowadził

Pytanie: Jaką funkcję w drużynie miał Keegan?
Odpowiedź: napastnik
Newcastle United F.C.

W latach 50. Sroki wygrały trzykrotnie Puchar Anglii, pokonując kolejno: Blackpool 2-0 (1951), Arsenal 1-0 (1952) i Manchester City 3-1 (1955). W klubie grali cenieni w całym kraju piłkarze, a Jackie Milburn i Bobby Mitchell wyrobili sobie rangę na arenie międzynarodowej. Jednak już w 1961 roku, pomimo posiadania w swym składzie wielu gwiazd (między innymi Ivora Allchurcha, George'a Easthama czy Lena White'a, drużyna Newcastle spadła do niższej ligi. Tam objął ją Joe Harvey, rozpoczynając swoją długą karierę na stanowisku szkoleniowca klubu z północnej Anglii. Pod jego wodzą powrócił on w 1965 roku na piłkarskie salony. Podopieczni Harveya po raz pierwszy zakwalifikowali się do europejskich pucharów i w 1969 roku zdobyli Puchar Miast Targowych. W 1974 w finale Pucharu Anglii Newcastle zmierzyło się z Liverpoolem, a dwa lata później walczyło o Puchar Ligi z Manchesterem City. W obydwu przypadkach Sroki nie zdołały przywieźć trofeów do Tyneside.

Pytanie: Czy Newcastle zawsze grało w pierwszej lidze za gry White'a?
Odpowiedź: Lena White'a, drużyna Newcastle spadła do niższej ligi

Pytanie: W którym roku Newcastle wrócił do najwyższej ligi angielskiej po degradacji do 2 ligi?
Odpowiedź: 1965

Pytanie: Jakie międzynarodowe trofeum zdobyło Newcastle United w historii klubu?
Odpowiedź: Puchar Miast Targowych

Pytanie: Kto zagrał w finale Pucharu Ligi Angielskiej w 1976 roku?
Odpowiedź: W 1974 w finale Pucharu Anglii Newcastle zmierzyło się z Liverpoolem, a dwa lata później walczyło o Puchar Ligi z Manchesterem City
Studebaker Golden Hawk

Golden Hawk (pol. złoty jastrząb) stał się sztandarowym i najdroższym modelem Studebakera przez cały okres swojej produkcji. Występował tylko z dwudrzwiowym pięciomiejscowym nadwoziem hardtop coupé. W materiałach reklamowych przedstawiany był jako połączenie samochodu sportowego i rodzinnego, z wygodnymi miejscami dla pięciu osób. Zasadniczą zmianą w stosunku do poprzednika był znacznie mocniejszy, zaadaptowany dzięki połączeniu obu firm nowoczesny silnik V8 Packarda. Wszystkie modele z serii Hawk otrzymały też przestylizowaną przednią część w stosunku do oryginalnego projektu: centralna część maski została podniesiona i otrzymała z przodu atrapę chłodnicy o kształcie zbliżonym do trapezowego, rozszerzającego się u góry, pokrytą chromowaną kratką. Po jej bokach nad zderzakiem były dwa dodatkowe podłużne chromowane wloty powietrza, nawiązujące do pierwotnej stylistyki z 1953 roku. Między centralną podniesioną częścią a wystającymi pojedynczymi reflektorami na przedłużeniu błotników, maska nadal łagodnie opadała, dochodząc do wlotów powietrza. Dodatkowo na górze wystającej części maski był mały ozdobny chwyt powietrza. Nad błotnikami przednimi były wolno stojące światła parkingowe – kierunkowskazy, w opływowych chromowanych obudowach. Modele z nadwoziem hardtop coupé – Golden Hawk i Sky Hawk, otrzymały ozdobne imitacje wlotów powietrza na tylnych błotnikach. W odróżnieniu od pozostałych modeli, Golden Hawk otrzymał też niewielkie płetwy z tyłu, o poziomej górnej krawędzi, ostro zakończone. Od Sky Hawka Golden Hawk różnił się poza tym mocniejszym silnikiem, lepszym wykończeniem, w tym ozdobną listwą ochronną na dolnej krawędzi boku i ozdobnymi obramowaniami wnęk błotników, a nadto nadwoziem niższym o około 5 cm. Samochody otrzymały też nową tablicę przyrządów, na panelu z blachy nierdzewnej. Tapicerka w Golden Hawku była opcjonalnie w całości winylowa lub winylowo-tkaninowa. Golden Hawk nie miał bezpośrednich odpowiedników na rynku amerykańskim, będąc pięciomiejscowym coupé o bardziej sportowym nadwoziu i charakterze, niż dominujące na rynku – w materiałach reklamowych podkreślano szczególnie nisko położony środek ciężkości i w efekcie dobre trzymanie się drogi samochodów całej serii Hawk.

Pytanie: Jaki silnik miał sztandarowy i najdroższy model Studebakera?
Odpowiedź: V8 Packarda

Pytanie: W jaki sposób Golden Hawk był przedstawiany w reklamach?
Odpowiedź: jako połączenie samochodu sportowego i rodzinnego, z wygodnymi miejscami dla pięciu osób

Pytanie: Gdzie w samochodzie znajdował się ozdobny chwyt powietrza?
Odpowiedź: na górze wystającej części maski

Pytanie: Jaką tapicerkę posiadał złoty jastrząb?
Odpowiedź: całości winylowa lub winylowo-tkaninowa
Studebaker Golden Hawk

Samochody tego modelu produkowano od października 1957 roku, z kodem fabrycznym 58H-K7. Cena bazowa wynosiła 3282 dolary. Sprzedano ich na rynek amerykański tylko 878 – o prawie 80% mniej, niż poprzednio, chociaż należy zaznaczyć, że sprzedaż większości samochodów w tym roku w USA była zmniejszona z uwagi na recesję. W tym roku zadebiutował jednak czteromiejscowy model Forda Thunderbirda, który miał bardziej luksusowy wizerunek i pomimo nieco wyższej ceny, osiągał wielokrotnie lepsze wyniki sprzedaży. Golden Hawk otrzymał też wewnątrzkoncernową konkurencję w postaci droższego bliźniaczego modelu Packard Hawk z takim samym silnikiem, który nie zyskał jednak takiej popularności. Był to ostatni rok produkcji Golden Hawka, po czym w ofercie pozostał jedynie tańszy model coupé Silver Hawk, z niedoładowanym silnikiem (przemianowany po kolejnym roku na Studebaker Hawk).

Pytanie: Jaki kod fabryczny posiadały pojazdy Studebaker Golden Hawk?
Odpowiedź: 58H-K7

Pytanie: Czy w Stanach Zjednoczonych sprzedano mniej niż tysiąc samochodów Studebaker Golden Hawk?
Odpowiedź: Sprzedano ich na rynek amerykański tylko 878

Pytanie: Dlaczego w 1957 roku spadły wyniki sprzedaży wielu marek samochodów w Stanach Zjednoczonych?
Odpowiedź: z uwagi na recesję

Pytanie: Jaki inny samochód został w 1957 roku sprzedany w większym nakładzie niż Studebaker Golden Hawk?
Odpowiedź: czteromiejscowy model Forda Thunderbirda

Pytanie: Czy po 1957 roku produkowano jeszcze te samochody?
Odpowiedź: Był to ostatni rok produkcji Golden Hawka
Antoine Lavoisier

Jego dzieło Traité Élémentaire de Chimie (1789; wyd. polskie Traktat podstawowy chemii, w przekładzie Romana Mierzeckiego, 2001) jest uważane za pierwszy nowoczesny podręcznik chemii; zawiera ono podglądy Lavoisiera na teorie chemiczne, formułuje prawo zachowania masy i zaprzecza istnieniu flogistonu. Lavoisier precyzuje także pojęcie pierwiastka, definiując go jako substancję prostą, która nie może być rozbita na składniki żadną metodą analizy chemicznej. Sformułował także teorię o łączeniu się pierwiastków w związki chemiczne. Podręcznik zawiera także listę następujących pierwiastków: tlen, wodór, azot, fosfor, rtęć, cynk i siarka. Lista zawierała także światło i ciepło, które Lavoisier także uważał za substancje.

Pytanie: Czym według Lavoisiera były ciepło i światło?
Odpowiedź: substancje

Pytanie: Jakie pierwiastki znalazły się w podręczniku Lavoisiera?
Odpowiedź: tlen, wodór, azot, fosfor, rtęć, cynk i siarka

Pytanie: W którym roku Lavoisier wydał swój podręcznik?
Odpowiedź: 1789

Pytanie: Kto przetłumaczył podręcznik Lavoisiera na język polski?
Odpowiedź: Romana Mierzeckiego
USS Wainwright (DD-62)

Przez kolejny miesiąc okręt prowadził rutynowe patrole. Kolejny raz wziął udział w akcji rankiem 18 października, gdy znowu otrzymał rozkaz udania się do Helvick Head w celu polowania na okręt podwodny wroga. Niszczyciel dotarł w nakazany rejon około 11:15 i przez ponad dwie godziny poszukiwał śladów obecności nieprzyjaciela. O 13:58 spostrzegł kiosk okrętu w odległości 1500 jardów od prawej burty od dziobu. Wróg manewrował w celu zajęcia pozycji do ataku torpedowego, ale po tym, jak „Wainwright” ruszył do ataku, zanurzył się. Gdy niszczyciel dotarł na miejsce, gdzie spodziewał się zastać U-boota, zrzucił bombę głębinową i boję, by oznaczyć pozycję. Następnie systematycznie krążył wokół tego miejsca, poszukując wroga w promieniu 20 mil. Nie znalazł jednak nic do 04:00 następnego ranka, zrezygnował więc i udał się do Queenstown.

Pytanie: Jaki był powód wykonywania manewrów przez okręt nieprzyjaciela?
Odpowiedź: w celu zajęcia pozycji do ataku torpedowego

Pytanie: Czy okrętowi udało się wypatrzyć wroga?
Odpowiedź: Nie znalazł jednak nic do 04:00 następnego ranka, zrezygnował więc

Pytanie: W jakim celu okręt zrzucił bombę i boję?
Odpowiedź: by oznaczyć pozycję

Pytanie: Jakie było ogólne przeznaczenie okrętu?
Odpowiedź: prowadził rutynowe patrole
Puma płowa

Puma płowa jest największym przedstawicielem małych kotów oraz piątym co do wielkości kotowatym świata (po tygrysie, lwie, jaguarze i lamparcie). Jego masa jest charakterystyczna dla podrodziny panter (Pantherinae), jednak jest bliżej spokrewniony z podrodziną kotów (Felinae). Podrodzina kotów ewoluowała w Azji 11 milionów lat temu. Przeprowadzone badania nad taksonomią kotów na szczątkach tylko częściowo wyjaśniają ich pochodzenie. Dużo wyjaśniło badanie mtDNA, a ponieważ w zapisie kopalnym koty te są słabo reprezentowane, jest to satysfakcjonujący wynik.

Pytanie: Do jakiej rodziny ssaków należy puma płowa?
Odpowiedź: kotowatym

Pytanie: Jakie zwierzęta są największymi przedstawicielami rodziny kotowatych?
Odpowiedź: tygrysie, lwie, jaguarze i lamparcie

Pytanie: Na jakim materiale są przeprowadzane badania klasyfikacji kotów?
Odpowiedź: na szczątkach

Pytanie: Czy puma płowa posiada wspólną cechę z osobnikami należącymi do podrodziny panter?
Odpowiedź: Jego masa jest charakterystyczna dla podrodziny panter
Puma płowa

Pumapard jest mieszanką pumy i lamparta. Trzy mioty pumapardów zostały wyhodowane w późnych latach 90. XIX wieku i na początku XX wieku przez Carla Hagenbecka w jego parku zoologicznym w Hamburgu. Większość zwierząt nie osiągnęła dojrzałości. Jeden został sprowadzony w 1898 do berlińskiego zoo. Uzyskiwano je również w późniejszych latach na całym świecie. Pumapard jest zbudowany podobnie do pumy, posiada jednak krótsze kończyny. Sierść zróżnicowana, z brązowymi cętkami. Wygląd zależy od płci i gatunku rodziców. Mają skłonność do karłowatości.

Pytanie: Jakie dwa gatunki zwierząt składają sie na pumaparda?
Odpowiedź: pumy i lamparta

Pytanie: Czy wszystkie wyhodowane przez Hagenbecka pumapardy dożyły do dorosłości?
Odpowiedź: Większość zwierząt nie osiągnęła dojrzałości

Pytanie: Dokąd przetransportowano jednego z pumapardów w 1898 roku?
Odpowiedź: do berlińskiego zoo

Pytanie: Od czego jest uzależniony wygląd pumaparda?
Odpowiedź: płci i gatunku rodziców
Suwak mongolski

Przez kilkadziesiąt lat hodowle mnożyły pokolenia suwaków będących potomkami wspólnych przodków pochodzących z odłowu tych zwierząt w 1935. W 1995 roku dokonano porównania różnic między generacjami hodowlanymi suwaków mongolskich a ich krewnymi żyjącymi na wolności. Badania wykazały typowe oznaki udomowienia: większa masa ciała, z dużą różnorodność budowy, większa wątroba oraz jądra u samców, a mniejszy mózg (o 17,7%), mniejszy mięsień sercowy, płuca, nerki, uzębienie. Liczniejsze są też mioty: przeciętnie 5,6 młodych u suwaków z laboratorium, zaś średnio 4 u zwierząt odłowionych do badań z naturalnego środowiska. Stwierdzono też dryf genetyczny − pod względem genetycznym suwaki z hodowli są znacznie mniej zróżnicowane od swych kuzynów z Mongolii. Suwaki odłowione z wolności nie przejawiają napadowych potrzeb nieustannego kopania w podłożu, co jest częstą przypadłością tych zwierząt w niewoli, ani napadów epileptycznych, które dotykają suwaki z hodowli. Zoolodzy stwierdzili także, że zaobserwowane zmiany będące skutkiem udomowiania już po narodzinach kilku kolejnych pokoleń wolnych suwaków mongolskich odłowionych do hodowli. Zoolodzy wskazują, że wobec tak znacznych różnic, jakie po udomowieniu M. unguiculatus zachodzą na skutek inbredu, zwierzęta te winny być traktowane jako suwaki laboratoryjne – z oznaczeniem Meriones unguiculatus forma domestica.

Pytanie: Jakie badania dotyczące suwaków przeprowadzono w połowie lat 90. XX wieku?
Odpowiedź: porównania różnic między generacjami hodowlanymi suwaków mongolskich a ich krewnymi żyjącymi na wolności

Pytanie: Na czym polega dryf genetyczny?
Odpowiedź: pod względem genetycznym suwaki z hodowli są znacznie mniej zróżnicowane od swych kuzynów z Mongolii

Pytanie: Czy suwaki mongolskie żyjące na wolności mają liczniejsze potomstwo?
Odpowiedź: Liczniejsze są też mioty: przeciętnie 5,6 młodych u suwaków z laboratorium, zaś średnio 4 u zwierząt odłowionych do badań z naturalnego środowiska

Pytanie: Czym, na podstawie przeprowadzonych badań, charakteryzowały się suwaki udomowione?
Odpowiedź: większa masa ciała, z dużą różnorodność budowy, większa wątroba oraz jądra u samców, a mniejszy mózg (o 17,7%), mniejszy mięsień sercowy, płuca, nerki, uzębienie