the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Carcharhinus acronotus

Samice rodzą od 1 do 6 młodych. Poród ma miejsce w płytkich przybrzeżnych wodach w pobliżu zatok lub lasów namorzynowych. Jednym z miejsc w których systematycznie odnotowuje się młode C. acronotus jest Bulls Bay u wybrzeży Południowej Karoliny. Dane zebrane przez naukowców wskazują na brak związku pomiędzy wielkością samicy, a liczbą młodych w miocie. Noworodki mają długość 38–50 cm. Samice rosną wolniej od samców, lecz dzięki temu osiągają większe rozmiary i żyją dłużej. Ponadto, udowodniono, że samce zamieszkujące Zatokę Meksykańską rozwijają się szybciej, żyją krócej i osiągają mniejsze rozmiary od samców występujących dalej na północ, na zachodzie Morza Sargassowego. Jest to prawdopodobnie wynikiem wyższej średniej temperatury oraz większej dostępności pokarmu. Samice z Zatoki Meksykańskiej również rozwijają się szybciej i żyją krócej, jednak (w przeciwieństwie do samców) osiągają większe rozmiary od samic zamieszkujących Morze Sargassowe. U wybrzeży Stanów Zjednoczonych rekiny te dojrzewają osiągnąwszy długość około 90 cm, w wieku od 4,3 (samce) do 4,5 (samice) lat. Na południu wielkość ta wynosi 85 cm i odpowiada wiekowi 5,4 lat u samców i 6,6 lat w przypadku samic. Długość życia tego rekina waha się w granicach 16,5 (na północy) do 19 lat (na południu).

Pytanie: Jakie miejsca wybierają samice Carcharhinus acronotus do wydania na świat młodych?
Odpowiedź: przybrzeżnych wodach w pobliżu zatok lub lasów namorzynowych

Pytanie: Czy istnieje zależność między wielkością samicy a liczbą młodych?
Odpowiedź: brak związku

Pytanie: Jakie największe rozmiary osiągają noworodki Carcharhinus acronotus?
Odpowiedź: 50 cm

Pytanie: Dlaczego najprawdopodobniej w przypadku samic z Zatoki Meksykańskiej rozwój jest szybszy a życie krótsze od samców występujących na terenie Morza Sargassowego?
Odpowiedź: wyższej średniej temperatury oraz większej dostępności pokarmu
YouTube

YouTube został założony przez Chada Hurleya, Steve’a Chena i Jaweda Karima, którzy byli wcześniej pracownikami przedsiębiorstwa PayPal. Hurley studiował na Indiana University of Pennsylvania. Chen i Karim studiowali informatykę na University of Illinois at Urbana-Champaign. Nazwa domeny youtube.com została aktywowana 14 lutego 2005, witryna była rozwijana przez kolejne miesiące. Twórcy udostępnili publicznie pierwszą wersję serwisu w maju 2005, sześć miesięcy przed oficjalnym debiutem YouTube. Podobnie jak wiele innych technologicznych startupów, YouTube wystartowało za sprawą tzw. anioła biznesu, mając jedynie prowizoryczne biuro w garażu. W listopadzie 2005 przedsiębiorstwo venture capital Sequoia Capital zainwestowało w YouTube 3,5 miliona dolarów amerykańskich. Dodatkowo Roelof Botha – partner przedsiębiorstwa i dawny Chief Financial Officer przedsiębiorstwa PayPal – dołączył do zarządu przedsiębiorstwa YouTube LLC. W kwietniu 2006 Sequoia Capital wniosła 8 milionów dolarów do spółki, która przeżyła ogromny wzrost popularności w ciągu kilku pierwszych miesięcy działalności.

Pytanie: Jak nazywali się twórcy portalu?
Odpowiedź: Chada Hurleya, Steve’a Chena i Jaweda Karima

Pytanie: Gdzie wcześniej pracowali założyciele serwisu?
Odpowiedź: PayPal

Pytanie: Jaką specjalizację wybrali Steve i Jawed na uczelni wyższej?
Odpowiedź: informatykę

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy upubliczniono portal?
Odpowiedź: w maju 2005
Kingsman: Złoty krąg

Działając zgodnie z procedurami awaryjnymi, Eggsy i Merlin nawiązują kontakt ze Statesman, amerykańskim odpowiednikiem Kingsman, który działa pod przykrywką firmy zajmującej się produkcją burbonu w Kentucky. Tam odkrywają, że Hart przeżył strzał Valentine’a, jednak cierpi na amnezję, którą można wyleczyć tylko przez ponowne przeżycie traumatycznego wydarzenia. Statesman oferuje wsparcie przy pokonaniu Złotego Kręgu. Agent Whiskey zostaje przydzielony Eggsy’emu. Początkowo asystentem miał być agent Tequila, ale pojawiła się u niego tajemnicza wysypka. Eggsy zakłada nadajnik byłej dziewczynie Hesketha, Clarze Von Gluckfberg, podczas Glastonbury Festival, by móc go namierzyć.

Pytanie: W jakiej miejscowości działa firma Statesman? 
Odpowiedź: w Kentucky

Pytanie: W jakim kraju działa firma Statesman?
Odpowiedź: amerykańskim

Pytanie: W jaki sposób Valentine może pozbyć się amnezji?
Odpowiedź: przez ponowne przeżycie traumatycznego wydarzenia

Pytanie: Jaka firma działa podobnie do Statesman?
Odpowiedź: Kingsman
Walki o Wyspy Gilberta

1. bat. 6 PMar ruszył o godz. 8 i – operując w wąskim na sto metrów, ale silnie ufortyfikowanym pasie – już około 11 nawiązał kontakt z 1. bat. 2 PMar. Na tym odcinku zabito ponad 250 Japończyków przy nieznacznych (kilku lekko rannych) stratach własnych. Posuwając się szybko naprzód marines już o godz 13.10 osiągnęli najdalej wysunięty punkt wyspy likwidując poszczególne gniazda japońskie. Japończycy stawiali niewielki opór i często wybierali śmierć z własnej ręki. Wyglądało na to, że centralne dowodzenie nieprzyjaciela przestało funkcjonować.

Pytanie: O której godzinie wyruszył pierwszy batalion 6 PMar?
Odpowiedź: 8

Pytanie: Czy Japończycy popełniali samobójstwa? 
Odpowiedź: Japończycy stawiali niewielki opór i często wybierali śmierć z własnej ręki
George Washington

Jeszcze w 1793 roku do USA przybył cieszący się popularnością wśród opinii publicznej poseł francuski Edmond-Charles Genêt. W wyniku jego działań (zatrzymał statek amerykański i skonfiskował jego ładunek) rozpoczął się konflikt na linii Biały Dom – dyplomacja francuska. Prasa federalistyczna atakowała Genêta i nakłaniała prezydenta do odwołania go. Ostatecznie Washington zmuszony był wydalić posła Genêta, co ochłodziło kontakty Stanów Zjednoczonych z Francją. Równocześnie amerykańskie okręty przechwytywała flota brytyjska, co zmuszało prezydenta do podjęcia działań przeciwko Anglii. W tym celu wysłał do Anglii prezesa Sądu Najwyższego, Johna Jaya, który miał wynegocjować traktat amerykańsko-brytyjski. Został on podpisany w listopadzie 1794, lecz jego treść ujawniono dopiero pół roku później. 8 lipca 1795 odbyła się specjalna sesja Senatu, na której traktat został ratyfikowany, stosunkiem głosów 20:10. Pomimo utajnienia traktatu, jego treść wyciekła do prasy i wywołała oburzenie w społeczeństwie amerykańskim – głównie ze względu na artykuł XII, mówiący o zakazie eksportu produktów tropikalnych, produkowanych na południu USA. Pomimo licznych petycji i listów, prezydent ratyfikował traktat, 24 lutego 1796 ogłosił jego wejście w życie, a 1 marca przedłożył go Kongresowi. Ponieważ Washington nie otrzymał żadnych środków na realizację traktatu, musiał zwrócić się do Izby Reprezentantów, która sprawuje opiekę nad budżetem. Mający w niej większość republikanie konsekwentnie blokowali układ, odmawiając przekazania środków, co powodowało większe napięcie opinii publicznej. Głosowanie nad wnioskiem zakończyło się wynikiem 49:49, jednak środki zostały ostatecznie przyznane, dzięki głosowi spikera Fredericka Muhlenberga. Sytuacja wywołana przez traktat Jaya walnie wpłynęła na politykę i ocenę Washingtona – odwołał on dwóch swoich czołowych członków rządu i stwierdził, że nie będzie współrządził z osobami, które nie podzielają jego poglądów. Ponadto, podpisanie traktatu mocno osłabiło stosunki USA z Francją, która ostro atakowała gabinet Washingtona, a w zbliżających się wyborach prezydenckich udzieliła silnego poparcia profrancuskiemu kandydatowi republikanów – Thomasowi Jeffersonowi.

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Genet?
Odpowiedź: poseł

Pytanie: Jakie działania Geneta wywołały konflikt między dyplomacją francuską a amerykańską?
Odpowiedź: zatrzymał statek amerykański i skonfiskował jego ładunek

Pytanie: Czy traktakt amerykańsko-brytyjski spotkał się z pozytywnym odbiorem społecznym w USA?
Odpowiedź: Pomimo utajnienia traktatu, jego treść wyciekła do prasy i wywołała oburzenie w społeczeństwie amerykańskim

Pytanie: Kto blokował realizację założeń traktatu amerykańsko-brytyjskiego?
Odpowiedź: republikanie

Pytanie: Czego zakazywał fragment traktatu amerykańsko-brytyjskiego, który wyjątkowo zbulwersował Amerykanów?
Odpowiedź: eksportu produktów tropikalnych, produkowanych na południu USA
Martin Schmitt

Po zakończeniu sezonu 2001/2002 Schmitt przechodził kryzys formy. W sezonach 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 oraz 2005/2006 ani razu nie stanął na podium zawodów Pucharu Świata. Jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce wywalczone 29 grudnia 2002 w Oberstdorfie. W tym czasie wystartował jednak na wszystkich dużych imprezach. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 wystartował tylko na dużej skoczni, indywidualnie zajął 21. miejsce, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce w konkursie drużynowym. Czwarte miejsce drużynowo Niemcy zajęli także na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 2004, a indywidualnie Schmitt uplasował się na 33. pozycji. Podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2005 wspólnie z Michaelem Neumayerem, Michaelem Uhrmannem i Georgiem Späthem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym na normalnej skoczni. Na dużej skoczni Niemcy zajęli piąte miejsce. Schmitt w obu konkursach indywidualnych plasował się w okolicach połowy drugiej dziesiątki. Kolejną dużą imprezą były igrzyska olimpijskie w Turynie w 2006. Drużynowo Niemcy zajęli czwartą pozycję, a w konkursie indywidualnym na dużym obiekcie Schmitt zajął. 19. miejsce. W zawodach indywidualnych na normalnej skoczni nie wystartował. Z tych czterech sezonów najlepsze wyniki uzyskał w sezonie 2003/2004, kiedy to zajął 20. miejsce.

Pytanie: Czy na mistrzostwach w 2003 roku dostał się do składu na konkurs drużynowy?
Odpowiedź: Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 wystartował tylko na dużej skoczni, indywidualnie zajął 21. miejsce, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce w konkursie drużynowym

Pytanie: Medal z jakiego kruszcu zdobyła drużyna Niemiec na mistrzostwach w 2005 roku?
Odpowiedź: srebrny

Pytanie: Czy drużyna niemieckich skoczków stanęła na podium na igrzyskach w Turynie?
Odpowiedź: Drużynowo Niemcy zajęli czwartą pozycję
Bitwa pod Gdowem

Dowódca austriacki Benedek, wziął ze sobą 495 żołnierzy piechoty i 172 jezdnych i z nimi wyruszył w kierunku Gdowa. W czasie przemarszu do wojsk austriackich przyłączało się zbuntowane chłopstwo głównie z wsi Marszowic, Nieznanowic i Pierzchowca (późn. Pierzchowa). Benedek obawiał się, że pijane chłopstwo może mu przeszkadzać w działaniach wojennych. Wysłał więc cały tłum wiejski z dodaniem plutonu piechoty i 10 szwoleżerami w pola na swoje prawe skrzydło, dla obejścia Gdowa i zaczepienia lewej flanki powstańców. Całą piechotę, poprzedzoną tyralierami wysłał gościńcem dla zajęcia wsi. Szwoleżerzy austriaccy zostali z tyłu.

Pytanie: Ilu żołnierzy piechoty ruszyło z Benedekiem? 
Odpowiedź: 495

Pytanie: Z jakiego kraju pochodził Benedek? 
Odpowiedź: austriacki

Pytanie: Z jakich wsi głównie pochodziła ludność, która przyłączyła się do przemarszu?
Odpowiedź: Marszowic, Nieznanowic i Pierzchowca

Pytanie: Jak nazwano później wieś Pierzchowce? 
Odpowiedź: Pierzchowa

Pytanie: Czy Benedek ucieszył się, że chłopi przyłączyli się do przemarszu? 
Odpowiedź: Benedek obawiał się, że pijane chłopstwo może mu przeszkadzać w działaniach wojennych
Księstwo Warszawskie

Po klęsce Napoleona w 1812 w Rosji, na terytorium Księstwa Warszawskiego wkroczyły wojska rosyjskie, kładąc praktycznie kres jego istnieniu. 18 marca 1813 Aleksander I powołał pięcioosobową Radę Najwyższą Tymczasową Księstwa Warszawskiego z prezesem Wasylem Łanskojem, której zadaniem było ściągnięcie z księstwa wysokiej kontrybucji na potrzeby armii rosyjskiej. W latach 1813–1814 Rosjanie pozyskali tą drogą 258 milionów złp. Prawnie Księstwo przestało istnieć w 1815 wskutek decyzji kongresu wiedeńskiego. Sprawa utrzymania samodzielnego Królestwa Polskiego stanęła na porządku dziennym kongresu z inicjatywy Anglii, która chciała jego odtworzenia. Odmienne plany – wchłonięcia Księstwa przez Rosję – miały Austria i Prusy. Do kompromisu doszło w 1814 roku przed powrotem Napoleona z Elby.

Pytanie: Co miało finansować zdobyte księstwo?
Odpowiedź: ściągnięcie z księstwa wysokiej kontrybucji na potrzeby armii rosyjskiej

Pytanie: Jaką kwotę Rosjanie wyprowadzili z księstwa w ciągu roku?
Odpowiedź: 258 milionów złp

Pytanie: Gdzie podjęto decyzję o likwidacji księstwa?
Odpowiedź: kongresu wiedeńskiego

Pytanie: Po jakim wydarzeniu księstwo zostało de facto podporządkowane Rosji?
Odpowiedź: klęsce Napoleona

Pytanie: Jakie państwa były zwolennikami włączenia księstwa w granice Rosji?
Odpowiedź: Austria i Prusy
Tatry

Po rozpadzie Austro-Węgier w 1918 r. powstał spór między Czechosłowacją i Polską o przebieg granicy, m.in. w Tatrach i na Podtatrzu. W 1920 r. konferencja ambasadorów państw alianckich wyznaczyła tę granicę. W Tatrach przebiegała ona tak jak obecnie. Po układzie monachijskim w 1938 r. na wschodzie Tatr granicę przesunięto tak, że przebiegała ona granią główną aż do Przełęczy pod Kopą, dalej granią Tatr Bielskich na Płaczliwą Skałę i jej granią na Wierch Średnicę i dalej. Polska otrzymała resztę północnych stoków Tatr Wysokich oraz część północnych stoków Tatr Bielskich wraz z Jaworzyną Spiską. Po II wojnie światowej granica w Tatrach między Polską i Czechosłowacja wróciła do tej sprzed 1938 roku.

Pytanie: W którym roku doszło do podzielenia się Austro-Węgier?
Odpowiedź: 1918

Pytanie: Jaki organ wyznaczył granicę przebiegającą przez Tatry?
Odpowiedź: konferencja ambasadorów państw alianckich

Pytanie: Czy Jaworzyna Spiska należała do Polski?
Odpowiedź: Polska otrzymała resztę północnych stoków Tatr Wysokich oraz część północnych stoków Tatr Bielskich wraz z Jaworzyną Spiską

Pytanie: Czy po II wojnie światowej zmieniła się granica Polski?
Odpowiedź: Po II wojnie światowej granica w Tatrach między Polską i Czechosłowacja wróciła do tej sprzed 1938 roku
Tatry

Początkowo granica między Polską a Królestwem Węgier w Tatrach nie była ściśle wyznaczona. Przez Tatry biegł pas ziemi niczyjej. W 1634 r. podpisano umowę pomiędzy Polską i Węgrami wyznaczającą granicę w Tatrach. Biegła ona wówczas rzeką Białką, Białą Wodą i Rówienkowym Potokiem na Mały Jaworowy Szczyt, a stamtąd granią główną przez Świstowy Szczyt, Małą Wysoką, Polski Grzebień, Zadni Gerlach, Rysy, Mięguszowiecki Szczyt, Szpiglasowy Wierch. W 1772 r. po I rozbiorze Polski Tatry stały się własnością Monarchii Habsburgów. W 1824 r. dobra zakopiańskie oraz Dolinę Rybiego Potoku wraz z Morskim Okiem zakupił od władz austriackich Węgier Emanuel Homolacs. W 1867 r. powstały Austro-Węgry i Tatry stały się umowną granicą pomiędzy dwoma państwami monarchii, jednak sama granica nadal nie została dokładnie wyznaczona. W 1889 r. hrabia Władysław Zamoyski nabył na licytacji dobra zakopiańskie (Zakopane oraz część Tatr wraz z Morskim Okiem). W związku z licznymi sporami o przynależność ziem pod koniec XIX wieku podjęto próby delimitacji granicy. Nie przyniosły one skutku i sprawa w 1897 trafiła do sądu międzynarodowego, który 13 września 1902 r. ustalił dokładny przebieg granicy austro-węgierskiej w spornym terenie.

Pytanie: Czy góry te były kiedykolwiek własnością Habsburgów?
Odpowiedź: W 1772 r. po I rozbiorze Polski Tatry stały się własnością Monarchii Habsburgów

Pytanie: W jaki sposób Zamoyski stał się właścicielem dóbr zakopiańskich?
Odpowiedź: nabył na licytacji
HCP 123N

Pozostałe wagony otrzymały kolejne numery do 2165, również zostały połączone w pary i przydzielone do zajezdni Wola. Do momentu zakończenia dostaw w październiku 2007 dwuwagonowe składy wyjeżdżały na wszystkie linie obsługiwane przez zajezdnię macierzystą. Przez kolejne cztery lata, ze względu na wymogi unijne, pojazdy były sztywno przypisane do zmodernizowanej trasy biegnącej Alejami Jerozolimskimi oraz do linii 9 i 25. W 2011 sytuacja zaczęła się zmieniać i wagony typu 123N ponownie zaczęły obsługiwać inne linie.

Pytanie: Do jakiej jednostki przyporządkowano resztę wagonów tego typu?
Odpowiedź: zajezdni Wola

Pytanie: Dlaczego do 2011 roku wagony te były sztywno przyporządkowane do konkretnej trasy?
Odpowiedź: ze względu na wymogi unijne

Pytanie: Do jakich odcinków były przydzielone te wagony między 2007 a 2011 rokiem?
Odpowiedź: zmodernizowanej trasy biegnącej Alejami Jerozolimskimi oraz do linii 9 i 25

Pytanie: Czy po 2011 roku pojazdy te obsługiwały linie inne niż 9 oraz 25?
Odpowiedź: W 2011 sytuacja zaczęła się zmieniać i wagony typu 123N ponownie zaczęły obsługiwać inne linie
Real Madryt

Były to już czasy formacji znanej jako Quinta del Buitre – Piątka Sępa, nazywanej tak od noszącego przezwisko „Sęp” Emilia Butragueño (pozostałymi członkami tej grupy byli Manolo Sanchís, jedyny w tej grupie obrońca, Martín Vázquez, Míchel i Miguel Pardeza). Rok później Real Madryt stał się pierwszą w historii drużyną, która obroniła Puchar UEFA. W pierwszej odsłonie finałowego dwumeczu (30 kwietnia 1986) Los Blancos pokonali 1. FC Köln 5:1, a w rewanżu przegrali 0:2. Było to jedno z dwóch w tym sezonie trofeów Realu Madryt – drugim stało się mistrzostwo Hiszpanii zdobyte z 11 punktami przewagi nad FC Barcelona. Hugo Sánchez, Meksykanin, dla którego był to pierwszy sezon w Realu Madryt, obronił koronę króla strzelców zdobytą rok wcześniej w barwach Atlético Madryt. Zdobył ją później jeszcze cztery razy (kolejno: 22, 34 (co dało mu Złotego Buta), 29 i 38 goli), zaś Los Blancos kończyli na pierwszym miejscu w tabeli ligowej kolejne cztery sezony. Drugą w historii serię pięciu tytułów z rzędu Real Madryt zakończył, zdobywając w sezonie 1989/1990 aż 107 goli w 38 meczach (aż dwanaście razy strzelał cztery lub więcej goli w meczu).

Pytanie: W którym roku Hugo Sánchez zadebiutował jako zawodnik Realu Madryt?
Odpowiedź: 1986

Pytanie: Na jakiej pozycji grał Manolo Sanchís?
Odpowiedź: obrońca

Pytanie: Jakie trofeum po raz drugi z rzędu wygrał Real Madryt w 1986 roku?
Odpowiedź: Puchar UEFA

Pytanie: Skąd wzięła się nazwa Quinta del Buitre?
Odpowiedź: od noszącego przezwisko „Sęp” Emilia Butragueño
Włodzimierz Czarzasty

Przed październikowymi wyborami parlamentarnymi w tym samym roku w imieniu SLD zawiązał porozumienie z Robertem Biedroniem (prezesem partii Wiosna) i Adrianem Zandbergiem (jednym z liderów Lewicy Razem), funkcjonujące pod nazwą Lewica. W wyborach tych uzyskał mandat posła na Sejm IX kadencji, otrzymując w okręgu sosnowieckim 31 244 głosy. 12 listopada 2019 został wybrany na wicemarszałka Sejmu IX kadencji. W 2021 kierowany przez niego Sojusz Lewicy Demokratycznej przekształcił się w Nową Lewicę, do której dołączyli działacze rozwiązanej Wiosny. 9 października 2021 Włodzimierz Czarzasty został jednym z dwóch (obok Roberta Biedronia) współprzewodniczących partii.

Pytanie: Jaką funkcję sprawował w trakcie IX kadencji Sejmu?
Odpowiedź: wicemarszałka Sejmu

Pytanie: Którzy politycy oprócz niego przyczynili się do zawarcia porozumienia Lewica?
Odpowiedź: Robertem Biedroniem (prezesem partii Wiosna) i Adrianem Zandbergiem

Pytanie: Kto oprócz niego został współprzewodniczącym Nowej Lewicy?
Odpowiedź: Roberta Biedronia

Pytanie: Czy w 2021 r. SLD przestało istnieć?
Odpowiedź: W 2021 kierowany przez niego Sojusz Lewicy Demokratycznej przekształcił się w Nową Lewicę

Pytanie: Kto dołączył do struktur nowo utworzonej Nowej Lewicy?
Odpowiedź: działacze rozwiązanej Wiosny
Tescelozaur

W tej publikacji Morris opisał okaz oznaczony symbolem SDSM 7210, obejmujący niepełną czaszkę o ciężkich mostkach na żuchwie i policzku, dwa niepełne kręgi i dwa paliczki górne niezidentyfikowanego gatunku tescelozaura z późnomastrychckiej formacji Hell Creek w hrabstwie Harding w Dakocie Południowej w USA. Zwrócił uwagę na zęby przedszczękowe i głęboko położoną linię zębów. Uznał, że wspiera to tezę o obecności mięsistych policzków. Morris zauważył także rozszerzającą się na zewnątrz kość przedszczękową (która wiązała by się z obecnością szerokiego dziobu) i duże kości brwiowe. Czaszkę tę przez wiele lat uznawano za należącą do nienazwanego „hipsylofodonta”, aż Galton ustanowił ją holotypem nowego rodzaju i gatunku bugenazaura (Bugenasaura infernalis, czyli „wielkopoliczkowa jaszczurka dolnych regionów”, co odnosi się do formacji Hell Creek). Morris nazwał również, jako nowy możliwy gatunek tescelozaura, okaz LACM 33542: utworzył miano?T. garbanii (ze znakiem zapytania, bowiem nie był pewny przynależności rodzajowej). W skład okazu LACM 33542 wchodziły duże niekompletne tylne łapy (o jedną trzecią większe od opisanych okazów T. neglectus i parksozaura lub prawie dwukrotnie takie jak u hipsylofodonta), a w ich obrębie stopa, stęp, kości łydki i fragmentaryczna kość udowa, poza tym 5 kręgów szyjnych i 11 grzbietowych. Materiał pochodził z formacji Hell Creek z hrabstwa Garfield z Montany w USA. Okaz odkrył paleontolog amator Harley Garbani, od którego nazwiska zaczerpnięto epitet gatunkowy. T. garbanii miał około 4 m długości, czyli więcej niż średnia długość okazu T. neglectus. Poza rozmiarem zwierzęcia uwagę Morrisa zwróciła budowa stawu skokowego. Uznał ją za unikalną, nie licząc Thescelosaurus edmontonensis, który uznał za odrębny gatunek. Ponieważ Morris uznał stawy skokowe T. garbanii za podobne do T. edmontonensis, wstępnie przypisał go do rodzaju tescelozaur. Jednak literatura naukowa przedkłada punkt widzenia Galtona, przyjmując brak różnic między T. edmontonensis i T. neglectus. W publikacji ustanawiającej rodzaj bugenazaura Galton zademonstrował, że cechy łączące zdaniem Morrisa T. garbanii i T. edmontonensis, stanowiły wynik uszkodzenia w rejonie stawu skokowego tego ostatniego, wobec czego można również uznać odrębność T. garbanii od tescelozaura. By lepiej sklasyfikować ten gatunek, Galton zasugerował jego przynależność do nowego rodzaju bugenazaura jako B. garbanii, choć zauważy też, że mógłby należeć do pachycefalozauryda podobnej wielkości, stygimolocha, bądź też być nieznanym jeszcze dinozaurem.

Pytanie: Jaki badacz opisał dinozaura oznaczonego symbolem SDSM 7210?
Odpowiedź: Morris

Pytanie: W jakim stanie w USA znaleziono dinozaura oznaczonego symbolem SDSM 7210?
Odpowiedź: Dakocie Południowej

Pytanie: Jaka jest nazwa formacji, do której zalicza się dinozaur oznaczony symbolem SDSM 7210?
Odpowiedź: Hell Creek

Pytanie: Do jakiego okresu zaliczana jest formacja Hell Creek?
Odpowiedź: późnomastrychckiej

Pytanie: Do jakiego gatunku Morris zaliczył okaz LACM 33542?
Odpowiedź: tescelozaura
Tescelozaur

Clint Boyd i współpracownicy opublikowali rewizję tescelozaura, bugenazaury i parksozaura w 2009. Użyto w niej nowego materiału czaszkowego. Stwierdzono, że parksozaur różnił się od tescelozaura, natomiast czaszka Bugenasaura infernalis była istotnie taka sama, jak czaszka znaleziona z pozaczaszkowym szkieletem przypisanym tescelozaurowi. Ponieważ nie można odróżnić B. infernalis od tescelozaura, autorzy uznali rodzaj za synonim Thescelosaurus, gatunek zaś za wątpliwy, a SDSM 7210 za T. sp. Uznali LACM 33542, choć fragmentaryczny, za okaz tescelozaura. Zgodzili się z poglądem Morrisa na różne struktury stawu skokowego. Przywrócili T. garbanii. W końcu zauważyli, że inny okaz, RSM P.1225.1, różnił się od T. neglectus pewnymi detalami anatomii. Może więc on reprezentować nowy gatunek. Wobec tegoThescelosaurus wedle Boyd et al. (2009) reprezentują co najmniej 2, a być może 3 pewne gatunki: typowy T. neglectus oraz T. garbanii i być może nienazwany jeszcze gatunek. W grudniu 2011 RSM P.1225.1 przypisano odrębnemu gatunkowi Thescelosaurus assiniboiensis. Nazwę nadali: Caleb M. Brown, Clint A. Boyd i Anthony P. Russell. Gatunek znany jest tylko z holotypu – małego, połączonego stawowo i prawie kompletnego szkieletu z formacji Frenchman z późnego mastrychtu z Saskatchewan.

Pytanie: Jakie różnice występowały między RSM P.1225.1 a T. neglectus?
Odpowiedź: detalami anatomii

Pytanie: Kto zadecydował o powstaniu określenia Thescelosaurus assiniboiensis?
Odpowiedź: Caleb M. Brown, Clint A. Boyd i Anthony P. Russell

Pytanie: Kto podjął się publikacji rewizji z 2009 roku?
Odpowiedź: Clint Boyd i współpracownicy

Pytanie: Ile gatunków, według założeń Boyd, reprezentuje Thescelosaurusa?
Odpowiedź: co najmniej 2, a być może 3