the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Monaster św. Marii Magdaleny w Wilnie

O znaczeniu klasztoru dla monastycyzmu żeńskiego w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym świadczy fakt, że dwie mniszki ze wspólnoty wileńskiej otrzymały godność ihumeni i stanęły na czele innych klasztorów żeńskich. Miało to miejsce w 1931; zakonnice z monasteru św. Marii Magdaleny zostały wyznaczone na przełożone klasztorów w Zimnem i Korcu. W 1939 metropolita warszawski Dionizy w dowód znaczenia monasteru św. Marii Magdaleny dla prawosławia na ziemiach litewskich, przekazał dla zajmowanej przez mniszki cerkwi ikony św. Hioba Poczajowskiego i św. Marii Magdaleny z ich relikwiami oraz kopię Poczajowskiej Ikony Matki Bożej. Przez cały okres II wojny światowej monaster pozostawał czynny.

Pytanie: Czy klasztor funkcjonował podczas II wojny światowej?
Odpowiedź: Przez cały okres II wojny światowej monaster pozostawał czynny

Pytanie: Co świadczy o istotności klasztoru dla monastycyzmu żeńskiego?
Odpowiedź: fakt, że dwie mniszki ze wspólnoty wileńskiej otrzymały godność ihumeni i stanęły na czele innych klasztorów żeńskich

Pytanie: W jakich miejscowościach znajdowały się klasztory, nad którymi pieczę sprawowały siostry z monasteru Marii Magdaleny?
Odpowiedź: w Zimnem i Korcu

Pytanie: Co przekazał zakonnicom Dionizy?
Odpowiedź: ikony św. Hioba Poczajowskiego i św. Marii Magdaleny z ich relikwiami oraz kopię Poczajowskiej Ikony Matki Bożej

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Dionizy?
Odpowiedź: metropolita warszawski
Mike Tyson

9 listopada 1996 bronił mistrzostwa WBA w walce przeciwko Evanderowi Holyfieldowi, który pokonał go technicznym nokautem w jedenastej rundzie. Była to druga przegrana Tysona w jego karierze. Walka rewanżowa Tysona i Holyfielda miała miejsce 28 czerwca. Tym razem Tyson został zdyskwalifikowany za dwukrotne ugryzienie przeciwnika w ucho. W związku z tym incydentem musiał zapłacić 3 miliony dolarów i na jakiś czas odebrano mu bokserską licencję. Tyson tłumaczył, że ugryzienie ucha było odwetem za to, że Holyfield uderzył go głową powyżej oka. Sędzia Mills Lane uznał jednak, że uderzenie było przypadkowe. Wiele lat później Tyson przyznał, że w czasie drugiej walki z Holyfieldem był pod wpływem narkotyków.

Pytanie: Z kim spotkał się Tyson na ringu w 1996 roku?
Odpowiedź: Evanderowi Holyfieldowi

Pytanie: Jaka była podstawa wygranej Holyfielda w walce z 1966 roku?
Odpowiedź: technicznym nokautem

Pytanie: Czy bokser kiedykolwiek zażył substancje odurzające przed sparingiem?
Odpowiedź: Tyson przyznał, że w czasie drugiej walki z Holyfieldem był pod wpływem narkotyków

Pytanie: Ile wynosiła kara za uszkodzenie Holyfieldowi ucha?
Odpowiedź: 3 miliony dolarów
Maria Peszek

W maju 2013 Peszek została Kobietą Dekady Glamour. W czerwcu, dzięki wysokiej sprzedaży płyty Jezus Maria Peszek, po raz kolejny wystąpiła na festiwalu TOPtrendy, wykonując „Ludzie psy” oraz dwa kolejne single: „Sorry Polsko” i „Pan nie jest moim pasterzem”. W tym samym roku odrzuciła propozycję wzięcia udziału w trzeciej edycji programu The Voice of Poland na stanowisku trenera, a w grudniu zakończono nadawanie jej autorskiej audycji Radio Maria. Album Jezus Maria Peszek promowała długa trasa koncertowa, w ramach której Peszek, poza Polską, występowała w Irlandii, Anglii i Czechach. W lutym 2014 wydała koncertowy album JEZUS is aLIVE, a 4 października 2015 roku zagrała ostatni koncert promujący album Jezus Maria Peszek.

Pytanie: Czy Peszek kilkukrotnie występowała na festiwalu TOPtredy?
Odpowiedź: po raz kolejny wystąpiła na festiwalu TOPtrendy

Pytanie: W jakich krajach, oprócz Polski, Peszek występowała z płytą "Jezus"?
Odpowiedź: Irlandii, Anglii i Czechach

Pytanie: Jak Peszek nazwała płytę z zapisami koncertów promujących piosenki z albumu "Jezus"?
Odpowiedź: JEZUS is aLIVE
Maria Peszek

W październiku 2005 nakładem wytwórni Kayax (której założycielką jest Kayah) ukazał się debiutancki album muzyczny Marii Peszek zatytułowany Miasto mania. Płyta została nagrana we współpracy z Wojciechem Waglewskim oraz jego synami – Fiszem i Emade. Była to zarazem ścieżka dźwiękowa multimedialnego przedstawienia pod tym samym tytułem, do którego scenariusz i większość tekstów napisała sama Maria Peszek. Artystka wyreżyserowała także to widowisko. Album osiągnął duży sukces, docierając do 6. miejsca na polskiej liście sprzedaży OLiS, a wysoka sprzedaż przyniosła mu status platynowej płyty.

Pytanie: Jak nazywa się pierwsza płyta tej artystki?
Odpowiedź: Miasto mania

Pytanie: Jakie osoby pomagały Marii Peszek w pracy nad albumem Miasto mania?
Odpowiedź: Wojciechem Waglewskim oraz jego synami – Fiszem i Emade

Pytanie: Ścieżką dźwiękową jakiej produkcji została muzyka z płyty Miasto mania?
Odpowiedź: multimedialnego przedstawienia pod tym samym tytułem

Pytanie: Czy Miasto mania okazała się sukcesem komercyjnym?
Odpowiedź: Album osiągnął duży sukces, docierając do 6. miejsca na polskiej liście sprzedaży OLiS, a wysoka sprzedaż przyniosła mu status platynowej płyty
Purpurowy Kodeks Petropolitański

Konstanty Tischendorf wydał fragmenty przechowywane w Londynie, Watykanie i Wiedniu, i jako pierwszy zasugerował, że wszystkie one pochodzą z tego samego rękopisu. Partię kodeksu przechowywaną w Petersburgu badali Cronin, Eugenia Granstrem, a następnie Kurt Treu. Caspar René Gregory badał wiedeńskie fragmenty w 1876 roku, londyńskie w 1883 roku, a watykańskie w 1885 roku. W 1908 roku oznakował kodeks symbolem 022. W 2002 roku wydane zostały metodą facsimile wszystkie partie kodeksu łącznie. Wielkość kart, kolor kart oraz liter naśladują naturalny wygląd kodeksu. W 2008 roku Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter wydali ponownie tekst partii wiedeńskiej (transkrypcja), wraz z fotograficznym facsimile.

Pytanie: Gdzie znajdowały się partie kodeksu, które opublikował Tischendorf?
Odpowiedź: w Londynie, Watykanie i Wiedniu

Pytanie: Kto analizował petersburskie fragmenty tekstu?
Odpowiedź: Cronin, Eugenia Granstrem, a następnie Kurt Treu

Pytanie: Jakie partie kodeksu analizował Gregory?
Odpowiedź: wiedeńskie fragmenty w 1876 roku, londyńskie w 1883 roku, a watykańskie
Opera

Popularność opery weneckiej stała się inspiracją dla prób przeniesienia opery do innych krajów Europy. Do Paryża opera włoska dotarła u schyłku lat dwudziestych XVII wieku, ale nie podbiła lokalnej publiczności. Francuzi nie tylko mieli znakomity teatr dramatyczny, co nie pozwoliło im zaakceptować słabej pod względem dramatycznym opery włoskiej, ale także rozmiłowani byli w dworskim balecie – ballet de cour, bardzo efektownym widowisku, które łączyło świetny taniec ze znakomitą choreografią, muzyką i śpiewem.

Pytanie: Z jakiego powodu zdecydowano o przeniesieniu opery do pozostałych państw Europy?
Odpowiedź: Popularność opery weneckiej

Pytanie: Kiedy włoska opera pojawiła się we Francji?
Odpowiedź: u schyłku lat dwudziestych XVII wieku

Pytanie: Czy francuska publiczność od początku pokochała włoską operę?
Odpowiedź: nie podbiła lokalnej publiczności

Pytanie: Jakie sztuki łączył w sobie ballet de cour?
Odpowiedź: taniec ze znakomitą choreografią, muzyką i śpiewem
Opera

Największy wpływ na rozwój opery we Francji miał Jean-Baptiste Lully. Stworzył on narodową operę francuską, którą nazwał tragédie lyrique. W swojej operze Jean-Baptiste Lully połączył elementy opery włoskiej z tradycjami francuskimi. Powstało wielkie, rozbudowane, 5-aktowe przedstawienie o monumentalnym charakterze. Rozpoczynała je uwertura, której forma nosi nazwę uwertury francuskiej. Opera francuska zbudowana była z partii śpiewanych, chóralnych, scen baletowych kończących każdy akt, fragmentów instrumentalnych oraz partii mówionych. Całość przedstawienia miała intensywny przebieg dramatyczny.

Pytanie: Kto w największym stopniu przyczynił się do rozkwitu opery we Francji?
Odpowiedź: Jean-Baptiste Lully

Pytanie: Jak nazywa się stworzona przez Lully'ego opera francuska?
Odpowiedź: tragédie lyrique

Pytanie: Z ilu aktów złożona była opera francuska?
Odpowiedź: 5

Pytanie: Jakie części składały się na poszczególne akty tragédie lyrique?
Odpowiedź: partii śpiewanych, chóralnych, scen baletowych kończących każdy akt, fragmentów instrumentalnych oraz partii mówionych

Pytanie: Czy tragédie lyrique zawierała elementy opery włoskiej?
Odpowiedź: W swojej operze Jean-Baptiste Lully połączył elementy opery włoskiej z tradycjami francuskimi
Paweł Jasienica

Ostatnie wydania dzieł Jasienicy ukazały się w 1999 roku. Po ujawnieniu w 2002 roku w archiwach Instytutu Pamięci Narodowej faktu współpracy, jedyna córka pisarza, Ewa Beynar-Czeczott, odmówiła zgody na kolejne wznowienia i złożyła do sądu wniosek o odebranie praw spadkowych (w tym autorskich praw majątkowych) synowi agentki z pierwszego małżeństwa, Markowi Obretennemu, jako powód podając, że matka, po której je odziedziczył, była [...] niegodna dziedziczenia, gdyż działała na szkodę męża. Do czasu zakończenia sporu dzieła Jasienicy miały być niewydawane. 28 grudnia 2006 sąd przyznał wyłączność praw autorskich córce pisarza; pasierb Jasienicy miał otrzymać księgozbiór ojczyma. To otworzyło drogę do wznowienia dzieł Jasienicy. W latach 2007–2009 Wydawnictwo Prószyński i S-ka opublikowało cykl Jasienica. Powrót złożony z 17 tomów.

Pytanie: Czy Jasienica miał potomstwo?
Odpowiedź: jedyna córka pisarza

Pytanie: Komu Beynar-Czeczott chciała odebrać prawa spadkowe?
Odpowiedź: Markowi Obretennemu

Pytanie: Dlaczego Beynar-Czeczott chciała odebrać Obretennemu prawa spadkowe?
Odpowiedź: matka, po której je odziedziczył, była [...] niegodna dziedziczenia, gdyż działała na szkodę męża

Pytanie: Jakie wydawnictwo opublikowało cykl Jasienica?
Odpowiedź: Wydawnictwo Prószyński i S-ka
Paweł Jasienica

W 1964, w związku z zaostrzeniem cenzury, Jasienica wraz z 33 innymi polskimi intelektualistami podpisał List 34 skierowany do premiera Józefa Cyrankiewicza. Reakcją na to wystąpienie było nasilenie inwigilacji pisarza. W połowie lat 60 donosiło na niego co najmniej trzydziestu agentów. Prześladowano go za sprzeciwianie się cenzurze i aktywną działalność w opozycji liberalno-demokratycznej. Od 1966 był wiceprzewodniczącym polskiego PEN Clubu. Brał udział w protestach przeciw zdjęciu z afisza Dziadów w reżyserii Kazimierza Dejmka. Poparł otwarcie protest młodzieży akademickiej w 1968, co doprowadziło do zakazu publikacji pisarza w latach 1968–1970 i usunięcia go ze Związku Literatów Polskich. Władysław Gomułka w 1968 publicznie pomówił Jasienicę o współpracę z aparatem władzy, mówiąc że „Śledztwo przeciwko Jasienicy zostało umorzone z powodów, które są mu znane. Został on zwolniony z więzienia”. Pomówienie to Jasienica odebrał bardzo ciężko i stanowiło ono dla niego problem aż do śmierci.

Pytanie: Kto był adresatem Listu 34?
Odpowiedź: Józefa Cyrankiewicza

Pytanie: Jaki był skutek podpisania przez Jasienicę Listu 34?
Odpowiedź: nasilenie inwigilacji

Pytanie: Jaka była przyczyna powstania Listu 34?
Odpowiedź: zaostrzeniem cenzury

Pytanie: Czy od 1966 Jasienica stał na czele Pen Clubu?
Odpowiedź: Od 1966 był wiceprzewodniczącym polskiego PEN Clubu
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Leczenie OCD obejmuje farmakoterapię, psychoterapię i psychoedukację. W OCD z przewagą natręctw psychoterapia wydaje się mieć przewagę nad oddziaływaniami farmakologicznymi. Meta-analiza badań porównująca skuteczność farmakoterapii (antydepresanty) i psychoterapii (poznawcze i behawioralne) wskazała na większą efektywność tych drugich. Jednak w wielu eksperymentach badani podczas psychoterapii mieli zezwolenie na korzystanie z leków. Autorzy meta-analizy konkludują, że najbezpieczniej jest założyć, że łączenie obu form leczenia jest najbardziej efektywne.

Pytanie: Jakie sposoby leczenia są potrzebne przy OCD?
Odpowiedź: farmakoterapię, psychoterapię i psychoedukację

Pytanie: Czy w OCD z przewagą natręctw lepiej leczyć psychoterapią? 
Odpowiedź: W OCD z przewagą natręctw psychoterapia wydaje się mieć przewagę nad oddziaływaniami farmakologicznymi

Pytanie: Czy potwierdzono większą skuteczność leczenia OCD psychoterapią od farmakoterapii?
Odpowiedź: Meta-analiza badań porównująca skuteczność farmakoterapii (antydepresanty) i psychoterapii (poznawcze i behawioralne) wskazała na większą efektywność tych drugich

Pytanie: Czy aby skutecznie wyleczyć OCD najlepiej stosować psychoterapię w połączeniu z farmakoterapią?
Odpowiedź: Autorzy meta-analizy konkludują, że najbezpieczniej jest założyć, że łączenie obu form leczenia jest najbardziej efektywne
Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996

Jako drugi podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 wystartował Quincy Detenamo. Wystąpił w kategorii wagowej do 76 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 24 lipca 1996 roku. Detenamo wszystkie próby na 100, 105 i 110 kilogramów miał udane. Rwanie zakończył na ostatnim, 22. miejscu wśród sklasyfikowanych zawodników. W podrzucie pierwszą próbę na 137,5 kilograma zaliczył, kolejną na 142,5 spalił, natomiast ostatnią próbę na 142,5 kilograma miał udaną; podrzut zakończył na przedostatnim, 20. miejscu wśród sklasyfikowanych zawodników (tylko reprezentant Aruby Junior Faro miał gorszy wynik), i z wynikiem 252,5 kilograma w dwuboju zajął przedostatnie, 20. miejsce, wyprzedzając tylko Juniora Faro z Aruby. Zwycięzcą tej konkurencji został Pablo Lara z Kuby.

Pytanie: Jaki zawodnik wystąpił drugi z kolei podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich? 
Odpowiedź: Quincy Detenamo

Pytanie: Ile kilogramów podniósł Detenamo podczas konkurencji na igrzyskach? 
Odpowiedź: 100, 105 i 110

Pytanie: Kiedy odbyła się konkurencja z rwania ciężarów w kategorii wagowej do 76 kg? 
Odpowiedź: 24 lipca 1996 roku

Pytanie: Czy Detenamo zaliczył wszystkie próby z podnoszenia ciężarów? 
Odpowiedź: W podrzucie pierwszą próbę na 137,5 kilograma zaliczył, kolejną na 142,5 spalił

Pytanie: Jaki zawodnik wygrał konkurencję w rwaniu ciężarów w kategorii wagowej do 76 kg?
Odpowiedź: Pablo Lara
Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996

Jako trzeci podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 wystartował Gerard Garabwan. Wystąpił w kategorii wagowej do 91 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 27 lipca 1996 roku. W rwaniu pierwsze dwie próby na 110 i 115 kilogramów miał udane, natomiast trzecią na 120 kilogramów spalił; tym samym kończąc rwanie z wynikiem 115 kilogramów (zajął przedostatnie, 24. miejsce, wyprzedzając tylko jednego zawodnika). W podrzucie jedną próbę na 150 kilograma zaliczył, a następne dwie na 157,5 kilograma spalił. Podrzut zakończył z wynikiem 150 kilogramów, i z wynikiem 265 kilogramów w dwuboju zajął przedostatnie, 24. miejsce wśród sklasyfikowanych sztangistów. Zwycięzcą tej konkurencji został Aleksiej Pietrow z Rosji.

Pytanie: W zawodach w jakiej kategorii wagowej wziął udział Gerard Garabwan?
Odpowiedź: do 91 kilogramów

Pytanie: Które z prób Garabwana w kategorii rwania zakończyły się sukcesem?
Odpowiedź: na 110 i 115 kilogramów

Pytanie: Jakiego obciążenia nie udało mu się podnieść w kategorii rwania?
Odpowiedź: 120 kilogramów

Pytanie: Czy jakiś zawodnik osiągnął w rwaniu gorszy wynik od Gerarda Garabwana?
Odpowiedź: zajął przedostatnie, 24. miejsce, wyprzedzając tylko jednego zawodnika
Marcin Ociepa

W 2010 wybrany do rady miejskiej w Opolu z listy komitetu „Razem dla Opola” (z poparciem kierowanego przez siebie lokalnego Stowarzyszenia Ludzi Aktywnych „Horyzonty”, którego w 2005 był założycielem). Objął następnie funkcję wiceprzewodniczącego rady miasta. W tym samym roku współtworzył partię Polska Jest Najważniejsza, a w 2011 otwierał jej listę do Sejmu (ugrupowanie nie uzyskało mandatów). W wyniku decyzji o rozwiązaniu PJN w 2013 współtworzył Polskę Razem, w której objął przewodnictwo struktur w województwie opolskim.

Pytanie: Jakie stowarzyszenie udzieliło mu poparcia w 2010 roku?
Odpowiedź: Stowarzyszenia Ludzi Aktywnych „Horyzonty”

Pytanie: Jakie stanowisko objął w strukturach rady miasta?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącego rady miasta

Pytanie: Czy partia PJN funkcjonowała po 2013 roku?
Odpowiedź: W wyniku decyzji o rozwiązaniu PJN w 2013

Pytanie: Jaką partię współtworzył od 2013 roku?
Odpowiedź: Polskę Razem
Kosowo

W dniu proklamowania przez Kosowo niepodległości władze Serbii potępiły ten akt, uznając go za sprzeczny z prawem międzynarodowym. Zapowiedziały również zerwanie współpracy z misją Unii Europejskiej w Kosowie. Prezydent Serbii Boris Tadić zwrócił się do sekretarza generalnego ONZ o unieważnienie proklamowania niepodległości Kosowa przez tamtejszy parlament, które nazwał „aktem secesji serbskiej prowincji Kosowo”, jednocześnie domaga się od wszystkich członków ONZ pełnego poszanowania suwerenności terytorialnej i integralności Serbii oraz odrzucenia proklamacji niepodległości Kosowa. Władze Serbii wprowadziły na Kosowo sankcje gospodarcze i polityczne oraz obniżyły rangę stosunków dyplomatycznych z państwami uznającymi Kosowo. Jednocześnie zapowiedziały utworzenie w Kosowie równoległych organów władzy z rządem i parlamentem wybieranym przez serbską ludność Kosowa i uznającym Kosowo za część Serbii. Obserwatorzy sceny politycznej nie wykluczają również oderwania od Kosowa terenów w większości zamieszkanych przez Serbów. 11 maja 2008 władze Serbii przeprowadziły również na terenie Kosowa zamieszkanego przez większość serbską ogólnokrajowe wybory parlamentarne do parlamentu Serbii oraz do władz lokalnych. Krok ten został skrytykowany zarówno przez władze Kosowa, jak i administrację międzynarodową.

Pytanie: Czy Serbia uznała akt za spełniający wszystkie wymagania?
Odpowiedź: uznając go za sprzeczny z prawem międzynarodowym

Pytanie: Kim był Boris Tadić?
Odpowiedź: Prezydent Serbii

Pytanie: Czego oczekiwał Boris Tadić on państw członkowskich w ONZ? 
Odpowiedź: pełnego poszanowania suwerenności terytorialnej i integralności Serbii oraz odrzucenia proklamacji niepodległości Kosowa

Pytanie: Czy istniała ludność uznająca Kosowo za część Serbii?
Odpowiedź: uznającym Kosowo za część Serbii
Aleksander Żabczyński (aktor)

W tym czasie odkrył swoją prawdziwą pasję – teatr i aktorstwo. O swojej nimi fascynacji tak mówił po latach: „Każde przedstawienie teatralne było dla mnie objawieniem. Aktorów uważałem za ludzi z innej planety i kiedy po raz pierwszy zetknąłem się z nimi, doprawdy nie wiedziałem, co mam mówić”. Zanim zaczął pracować w „Reducie”, otarł się o Warszawską Szkołę Gry Sceniczno-Filmowej Niny Niovilli, zaś na studiach brał udział w zajęciach kółka teatralnego. Stamtąd właśnie w 1922 Edmund Wierciński skierował go do „Reduty”. Tam też Aleksander poznał swoją przyszłą żonę, również aktorkę, Marię (Marynę) Zielenkiewicz. Po dwóch latach spędzonych w „Reducie” A. Żabczyński angażował się w kilku warszawskich teatrach (min. Teatrze Polskim i Teatrze Narodowym). W 1927 opuścił Warszawę i grał na scenach Lwowa.

Pytanie: Co było pasją Żabczyńskiego? 
Odpowiedź: teatr i aktorstwo

Pytanie: Czy Żabczyński uczył się na uczelni wyższej?
Odpowiedź: zaś na studiach brał udział w zajęciach kółka teatralnego

Pytanie: Jak nazywała się żona Żabczyńskiego?
Odpowiedź: Marię (Marynę) Zielenkiewicz

Pytanie: Gdzie Żabczyński poznał swoją żonę?
Odpowiedź: „Reduty”
Aleksander Żabczyński (aktor)

Prawdopodobnie po wojnie otrzymał jakieś propozycje filmowe, ale żadnej z nich nie przyjął. Pracował natomiast w warszawskich teatrach. Występował początkowo gościnnie w Teatrze Małym (1947), następnie w Teatrze Klasycznym (1948–1949), a potem do śmierci był aktorem Teatru Polskiego. Wielokrotnie występował też przed mikrofonem Polskiego Radia. Pod koniec 1957 za namową przyjaciół nagrał w Polskim Radiu kilka piosenek: „Nikt mnie nie rozumie tak jak ty”,
„Jak drogie są wspomnienia”, „Całuję twoją dłoń, madame”. W 1954 w 10. rocznicę Polski Ludowej odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Pytanie: Czy Żabczyński kiedykolwiek wystąpił w filmie?
Odpowiedź: Prawdopodobnie po wojnie otrzymał jakieś propozycje filmowe, ale żadnej z nich nie przyjął

Pytanie: Z jakim teatrem debiutował Żabczyński?
Odpowiedź: Teatrze Małym

Pytanie: W którym roku Żabczyński rozwiązał współpracę z Teatrem Klasycznym?
Odpowiedź: 1949
Erytrea

Do VII wieku Erytrea była częścią Królestwa Etiopii. W średniowieczu nasiliły się w tym regionie wpływy arabskie – nie tylko kulturowe, ale i polityczne. W XVIII i XIX wieku Erytrea była kolonią należącą do Imperium Osmańskiego, następnie Egiptu i Etiopii. W 1882 roku rozpoczęła się penetracja Włoch. W 1890 roku Erytrea została włoską kolonią – na mocy traktatu z Ucialli ustalono granicę włosko-etiopską. Nowej kolonii nadano nazwę Erytrea (z łacińskiego Mare Erythraeum – Morze Czerwone). Kolonia stanowiła bazę podczas włoskiej inwazji na Etiopię w latach 1935–1936. Od 1936 do 1941 Erytrea, Etiopia oraz Somalia Włoska tworzyły Włoską Afrykę Wschodnią. Podczas włoskiego panowania Erytrea wyodrębniła się gospodarczo (ok. 80% wszystkich włoskich inwestycji zagranicznych). W 1941 roku Erytreę zajęła Wielka Brytania.

Pytanie: Jakie wpływy nasiliły się w Erytrei w średniowieczu? 
Odpowiedź: arabskie

Pytanie: Czy władzę nad Erytreą sprawowały różne państwa?
Odpowiedź: W XVIII i XIX wieku Erytrea była kolonią należącą do Imperium Osmańskiego, następnie Egiptu i Etiopii

Pytanie: Czy Erytrea należała do Włoch? 
Odpowiedź: W 1890 roku Erytrea została włoską kolonią

Pytanie: W jakim czasie władze nad Erytreą miało Imperium Osmańskie? 
Odpowiedź: W XVIII i XIX wieku
Polska

W okresie kształtowania się państwowości Polska obejmowała swym zasięgiem ziemie o powierzchni ponad ćwierć miliona km² z przeszło milionem mieszkańców. Za czasów Kazimierza Wielkiego obszar państwa (około 270 tys. km²) zamieszkiwało ponad 2,5 miliona osób. Unia z Litwą przyniosła radykalny przyrost demograficzny i terytorialny. Za czasów Batorego obszar państwa zbliżył się do 1 miliona km², a ludność w końcu XVI wieku prawdopodobnie osiągnęła 9 milionów. W chwili utraty niepodległości wielonarodowościowe państwo liczyło co najmniej 13–14 milionów mieszkańców, przy czym przez cały okres wspólnej państwowości z Litwą znaczną część ludności stanowiły osoby posługujące się innym językiem niż polski (w końcu XVIII wieku było ich ok. 60%). Po odzyskaniu niepodległości w granicach Polski znalazło się kilka milionów osób o innej niż polska narodowości, tak więc Polska przed II wojną światową była krajem wielonarodowościowym, gdzie mniejszości stanowiły powyżej 30% ludności. W okresie między 1921, a wybuchem II wojny światowej liczba ludności wzrosła z 27,2 mln do 35,2 mln. Jednak zmiany granic Polski po wojnie oraz przesiedlenia sprawiły, że obecnie Polska jest krajem nieomalże jednolitym etnicznie. Wszystkie mniejszości narodowe łącznie nie przekraczają 3% ludności.

Pytanie: Ile wynosiło terytorium Polski w czasie rządów Kazimierza Wielkiego? 
Odpowiedź: około 270 tys. km²

Pytanie: Co wpłynęło na przyrost liczby ludności na terenach Polski?
Odpowiedź: Unia z Litwą

Pytanie: Za czasów jakiego władcy obszaru Polski sięgały 1 miliona km²?
Odpowiedź: Batorego

Pytanie: Czy na obszarach Polski zamieszkiwała ludność w większości posługująca się językiem polskim?
Odpowiedź: przy czym przez cały okres wspólnej państwowości z Litwą znaczną część ludności stanowiły osoby posługujące się innym językiem niż polski