the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Charonozaur

Kość krucza nie przedstawiała istotnych odmienności względem innych kaczodziobych. Uwagę zwraca na niej hakowaty wyrostek. Kieruje się on głowowo-brzusznie. Wydatny guzek po jego bocznej stronie interpretuje się jako przyczep mięśnia dwugłowego ramienia. Cechą diagnostyczną kości ramiennej jest grzebień mięśnia trójgłowego. Szczególnie dobrze widać go u starszych charonozaurów. Występuje także grzebień naramienno-piersiowy, leżący w dolnej połowie kości. Dobrze rozwinięte musiały być mięsień dwugłowy ramienia i mięsień trójgłowy ramienia. Jako kolejną cechę diagnostyczną autorzy rodzaju podają wydłużone i smukłe przedramię. Zmierzyli oni stosunek całkowitej długości kości do ich szerokości u proksymalnego końca, podając powyżej 6,6 w przypadku kości promieniowej oraz więcej od 6,3 w przypadku kości łokciowej. V kość śródręcza stosunkami wymiarów przypomina należącą do parazaurolofa.

Pytanie: Czy kość krucza charonozaur posiada wyrostek?
Odpowiedź: Uwagę zwraca na niej hakowaty wyrostek

Pytanie: Czy grzebień mięśnia trójgłowego jest znakomicie widoczny u młodych charonozaurów?
Odpowiedź: Szczególnie dobrze widać go u starszych charonozaurów

Pytanie: Gdzie zlokalizowany jest grzebień naramienno-piersiowy?
Odpowiedź: w dolnej połowie kości

Pytanie: Czy charonozaur miał dobrze zbudowany mięsień dwugłowy ramienia i mięsień trójgłowy ramienia?
Odpowiedź: Dobrze rozwinięte musiały być mięsień dwugłowy ramienia i mięsień trójgłowy ramienia
American Horror Story

W lutym 2011 roku stacja FX poinformowała o zamówieniu odcinka pilotażowego American Horror Story, stworzonego przez Murphy’ego i Falchuka. Produkcją wykonawczą zajęli się Murphy, Falchuk i Dante Di Loreto, a prace rozpoczęły się w kwietniu tego samego roku. W lipcu FX ogłosiła, że zaaprobowano pilot i American Horror Story będzie serialem. W październiku stacja zamówiła drugi sezon, w listopadzie 2012 roku – trzeci, w listopadzie 2013 roku – czwarty, w październiku 2014 roku – piąty, zaś w listopadzie 2015 roku – szósty. W październiku 2016 roku FX zamówiła sezon siódmy, a już w styczniu 2017 roku sezony ósmy i dziewiąty. W sierpniu 2018 roku serial został przedłużony o sezon dziesiąty. American Horror Story produkują wytwórnie Brad Falchuk Teley-Vision i Ryan Murphy Productions we współpracy z 20th Century Fox Television.

Pytanie: Jacy twórcy wykonali pierwszy odcinek serialu?
Odpowiedź: Murphy’ego i Falchuka

Pytanie: Na jakiej stacji emitowano American Horror Story?
Odpowiedź: FX

Pytanie: Czy American Horror Story miał tylko jeden sezon?
Odpowiedź: W październiku stacja zamówiła drugi sezon

Pytanie: Jakie wytwórnie tworzą ten serial?
Odpowiedź: Brad Falchuk Teley-Vision i Ryan Murphy Productions we współpracy z 20th Century Fox Television
American Horror Story

Akcja odbywa się głównie w latach 2014–2016 w Karolinie Północnej. Matt Miller, jego żona Shelby i siostra Lee Harris wprowadzają się do nowego domu. Posiadłość i okoliczny las okazują się być nawiedzone przez duchy mieszkańców XVI-wiecznej kolonii Roanoke, które usiłują ich zmusić do opuszczenia posesji. Bohaterowie są także prześladowani przez leśną czarownicę Scáthach i okoliczną rodzinę kanibali, Polków. Po ucieczce z Karoliny Północnej występują w paradokumentalnym programie telewizyjnym Koszmar z Roanoke, w którym ich historię odtwarzają w tym samym miejscu aktorzy. Producent Sidney Aaron James postanawia zrealizować reality show Powrót do Roanoke: Trzy dni w piekle, w którym w domu zamieszkują na trzy dni Millerowie, Lee oraz aktorzy z poprzedniego programu: Audrey Tindall, Dominic Banks, Monet Tumusiime i Rory Monahan. Bohaterowie i ekipa telewizyjna są prześladowani przez duchy kolonistów, Scáthach, Polków oraz chorą na schizofrenię aktorkę z poprzedniego programu, Agnes Mary Winstead.

Pytanie: W jakim stanie rozgrywa się większość akcji tego sezonu American Horror Story?
Odpowiedź: Karolinie Północnej

Pytanie: Jakie duchy nawiedzają okolicę, w której zamieszkał Matt Miller wraz z rodziną?
Odpowiedź: mieszkańców XVI-wiecznej kolonii Roanoke

Pytanie: Jakie istoty, poza duchami, prześladują Matta i jego rodzinę?
Odpowiedź: leśną czarownicę Scáthach i okoliczną rodzinę kanibali, Polków

Pytanie: Czy Mattowi i jego rodzinie udaje się opuścić nawiedzoną okolicę?
Odpowiedź: Po ucieczce z Karoliny Północnej występują w paradokumentalnym programie telewizyjnym Koszmar z Roanoke
Morderstwo Katarzyny Zowady

6 stycznia 1999 roku zwłoki Katarzyny Zowady znalazła załoga pchacza „Łoś”. Statek znajdował się niedaleko stopnia wodnego Dąbie na Wiśle w Krakowie. Fragmenty ciała wplątały się w śrubę napędową i unieruchomiły statek. Następnego dnia załoga powiadomiła policję o znalezisku. Fragmenty skóry i ciała wyłowiono tego samego dnia. Początkowo zakładano, że zwłoki zniszczył pływający po rzece statek. Podczas badania znalezionych fragmentów ciała stwierdzono jednak, że skórę zdjęto z tułowia celowo oraz obcięto kończyny i głowę. Skórę spreparowano w taki sposób, aby tworzyła rodzaj body, które prawdopodobnie zakładał na siebie morderca. W celu zidentyfikowania ofiary przeprowadzono badania DNA (badanie to było jednym z pierwszych wykonanych na terenie Polski). Pod koniec 1999 roku śledztwo umorzono. Skóra została celowo utrwalona po pierwszej sekcji.

Pytanie: Jak zakończyło się dochodzenie w sprawie zgonu?
Odpowiedź: śledztwo umorzono

Pytanie: Kiedy policja odkryła szczątki Zawady w statku?
Odpowiedź: 6 stycznia 1999 roku

Pytanie: Dlaczego statek przestał się przemieszczać?
Odpowiedź: Fragmenty ciała wplątały się w śrubę napędową

Pytanie: Czy ciało Zawady zostało poćwiartowane?
Odpowiedź: obcięto kończyny i głowę

Pytanie: Czy podejrzenia wskazują na to, jakoby zabójca miał ubierać się w ciało ofiary?
Odpowiedź: Skórę spreparowano w taki sposób, aby tworzyła rodzaj body, które prawdopodobnie zakładał na siebie morderca
Simon Ammann

Sezon 2002/2003 Ammann rozpoczął od 37. miejsca w zawodach Pucharu Świata 29 listopada na skoczni Rukatunturi w Ruce. Dzień później na tej samej skoczni zajął 40. lokatę. Pierwsze punkty w sezonie Simon Ammann zdobył 7 grudnia 2002 w Trondheim, gdzie był 25. Następnego dnia na tej samej skoczni zajął 27. miejsce. 14 grudnia w Titisee-Neustadt został sklasyfikowany na 21. miejscu, a dzień później na tej skoczni był 29. Podczas konkursów na skoczni w Engelbergu, 21 i 22 grudnia Simon Ammann nie zakwalifikował się do finałowej serii żadnego z nich. W pierwszym był 35., a drugim 45. Podczas drugiego konkursu Turnieju Czterech Skoczni, 1 stycznia w Garmisch-Partenkirchen Ammann był szósty. 18 stycznia 2003 na Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na trzydziestym miejscu, co dało mu jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Świata. Następnego dnia na tej samej skoczni był 39. 23 stycznia w Hakubie zajął 10. miejsce. Dwa dni później na skoczni Ōkurayama w Sapporo uplasował się na 28. pozycji, a 26 stycznia zajął 36. lokatę. Najwyższe miejsce w sezonie Simon Ammann zajął 9 marca 2003 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Był wówczas piąty. Podczas ostatniego weekendu sezonu, 22–23 marca na Velikance w Planicy Simon Ammann zajął 12. i 20. miejsce. W łącznej klasyfikacji Pucharu Świata Ammann uzyskał 202 punkty, co dało mu 28. miejsce.

Pytanie: Którą pozycję zdobył skoczek narciarski podczas turnieju w Titsee-Neustadt?
Odpowiedź: 21

Pytanie: Podczas jakich zawodów skoczek był klasyfikowany na szóstej pozycji?
Odpowiedź: Turnieju Czterech Skoczni

Pytanie: Jak nazywał się obiekt, na którym skoczkowi narciarskiemu udało się zdobyć piąte miejsce?
Odpowiedź: Holmenkollbakken

Pytanie: Jaką nazwę nosi ranking, w którym skoczek narciarski uplasował sie na 28. pozycji, zdobywając łącznie 202 punkty?
Odpowiedź: łącznej klasyfikacji Pucharu Świata
Masibulele Makepula

21 lutego 1998 rywalem reprezentanta RPA był Filipińczyk Regie Palabrica. W pojedynku, który odbył się w południowoafrykańskim mieście New Brighton, Makepula zwyciężył przez nokaut w trzeciej rundzie. 16 maja stoczył swój dwunasty zawodowy pojedynek. W Gauteng zmierzył się z byłym mistrzem świata IBF w kategorii słomkowej Erikiem Chavezem. Makepula zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów. Po ośmiu rundach sędziowie punktowali 80-73, 80-72, 79-74. Niecałe dwa miesiące później, w lipcu pokonał przez nokaut w czwartej rundzie Benjie Concepciona. 22 września 1998 zmierzył się z byłym mistrzem świata WBO w kategorii słomkowej, Rafaelem Torresem. Pojedynek zakończył się techniczną decyzją, a zwycięzcą został ogłoszony Makepula, który do czasu przerwania walki prowadził na wszystkich kartach punktowych. Stawką pojedynku było mistrzostwo świata WBU w kategorii junior muszej. Tytuł dwukrotnie obronił w 1999, pokonując jednogłośnie na punkty Lorenzo Trejo oraz przez nokaut w pierwszej rundzie José Laureano.

Pytanie: Jakiej narodowości jest Regie Palabrica?
Odpowiedź: Filipińczyk

Pytanie: W jaki sposób Makepula odniósł triumf nad Palabricą?
Odpowiedź: przez nokaut

Pytanie: W jakiej kategorii walczył Chavez?
Odpowiedź: słomkowej

Pytanie: Czy Makepula obronił tytuł mistrza WBO?
Odpowiedź: Tytuł dwukrotnie obronił
Austria

Austria nie jest członkiem żadnego paktu wojskowego; narzucony jej 15 maja 1955 przez Wielką Brytanię, USA, ZSRR i Francję Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej demokratycznej Austrii (będący traktatem mającym rangę konstytucyjną) zobowiązuje ją do zachowania „wieczystej neutralności”. W obliczu konfliktów w krajach sąsiadującej byłej Jugosławii w latach 90 XX w. odzywały się w Austrii głosy, że konstytucję kraju trzeba zmienić i przystąpić do NATO. Rząd jednak nie zdecydował się na tę zmianę i państwo nadal zachowuje militarną neutralność.

Pytanie: Jaki dokument sprawia, że państwo to powinno na zawsze zachować neutralność?
Odpowiedź: Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej demokratycznej Austrii

Pytanie: Jakie państwa zmusiły Austrię do podpisania dokumentu gwarantującego zachowanie przez nią wieczystej neutralności?
Odpowiedź: Wielką Brytanię, USA, ZSRR i Francję

Pytanie: Dlaczego państwo to nie należy do żadnego paktu wojskowego?
Odpowiedź: narzucony jej 15 maja 1955 przez Wielką Brytanię, USA, ZSRR i Francję Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej demokratycznej Austrii (będący traktatem mającym rangę konstytucyjną) zobowiązuje ją do zachowania „wieczystej neutralności”

Pytanie: Jakie wydarzenia sprawiły, że obywatele Austrii zapragnęli dołączenia do NATO?
Odpowiedź: konfliktów w krajach sąsiadującej byłej Jugosławii w latach 90 XX w.
SM UC-73

W maju U-Boot dostarczył do Misraty ładunek 1000 karabinów, 200 000 sztuk amunicji i 18 skrzynek ze złotem dla walczących w Afryce wojsk tureckich. 26 maja nieopodal Syrty okręt zatopił zbudowany w 1880 roku włoski parowiec „Agragas” o pojemności 850 BRT (obyło się bez strat w ludziach). 31 maja w odległości 120 Mm na północ od Bengazi UC-73 storpedował bez ostrzeżenia zbudowany w 1901 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Rosebank” (3837 BRT), płynący z Port Saidu na Maltę. Statek zatonął na pozycji 34°09′N 19°35′E/34,150000 19,583333 ze stratą dwóch załogantów, a kapitan został wzięty do niewoli.

Pytanie: Ile karabinów przywiózł U-Boot?
Odpowiedź: 1000

Pytanie: Co znajdowało się w skrzynkach przetransportowanych przez U-Boota?
Odpowiedź: złotem

Pytanie: Do jakiego kraju należał „Agragas”?
Odpowiedź: włoski

Pytanie: Na jakiej trasie przemieszczał się „Rosebank”?
Odpowiedź: z Port Saidu na Maltę
SM UC-73

Po okresie szkolenia okręt otrzymał rozkaz udania się na Morze Śródziemne i podczas rejsu 1 maja 1917 roku na zachód od Irlandii zatrzymał zbudowaną w 1882 roku fińską fregatę ze stalowym kadłubem „Imberhorne” o pojemności 2042 BRT. Przewożący sosnę smołową z Mobile do Greenock statek został zatopiony na pozycji 54°07′N 13°04′W/54,116667 -13,066667. 3 maja U-Boot zatopił dwie kolejne jednostki: zbudowany w 1900 roku francuski bark ze stalowym kadłubem „Mezly” (1568 BRT), transportujący azotany z Antofagasty do Nantes (na pozycji 50°15′N 15°36′W/50,250000 -15,600000, nikt nie zginął) oraz pochodzący z 1888 roku włoski parowiec „Misurata” o pojemności 2691 BRT, zatrzymany i po ewakuacji załogi zatopiony ogniem artyleryjskim na pozycji 50°10′N 17°15′W/50,166667 -17,250000.

Pytanie: Który statek zatonął podczas konfrontacji SM U-73 z "Imberhorne"?
Odpowiedź: „Imberhorne” o pojemności 2042 BRT. Przewożący sosnę smołową z Mobile do Greenock statek został zatopiony

Pytanie: W którym roku został skonstruowany statek „Mezly”?
Odpowiedź: 1900

Pytanie: W jaki sposób zatopiony został okręt "Misurata"?
Odpowiedź: ogniem artyleryjskim

Pytanie: Ile statków SM U-73 zatopił 3 maja?
Odpowiedź: dwie
Henryk Samsonowicz

W latach 1991–1996 był wiceprzewodniczącym Komitetu Badań Naukowych, w 1994 został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, w latach 1999–2006 przewodniczył Wydziałowi I Nauk Społecznych PAN. W 2002 został członkiem rzeczywistym PAN, zasiadł też w jej prezydium. Został wykładowcą Akademii Humanistycznej w Pułtusku, a także członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, Academia Europaea i innych instytucji naukowych. Wszedł w skład m.in. jury Nagrody Naukowej KLIO. Zasiadał w Komitecie Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk.

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Samsonowicz w Komitecie Badań Naukowych?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącym

Pytanie: W jakich latach Samsonowicz był przewodniczącym Wydziału I Nauk Społecznych PAN-u?
Odpowiedź: 1999–2006

Pytanie: Na jakiej akademii wykładał Samsonowicz?
Odpowiedź: Humanistycznej w Pułtusku

Pytanie: W jakim jury był Samsonowicz?
Odpowiedź: Nagrody Naukowej KLIO
Henryk Samsonowicz

Otrzymał tytuły doktora honoris causa Duquesne University w USA (1981), Akademii Pedagogicznej w Krakowie (1994), Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1998), Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (2002), Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach (wówczas Akademii Świętokrzyskiej, 2005), Uniwersytetu Wrocławskiego (2007) oraz Uniwersytetu Opolskiego (2009), Uniwersytetu Gdańskiego (2009), Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie (2010), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2014) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (2015). W 2001 wyróżniony Nagrodą im. Profesora Hugona Steinhausa.

Pytanie: Na jakich uczelniach odznaczono Henryka Samsonowicza tytułem doktora honoris caus?
Odpowiedź: Duquesne University w USA (1981), Akademii Pedagogicznej w Krakowie (1994), Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1998), Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (2002), Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach (wówczas Akademii Świętokrzyskiej, 2005), Uniwersytetu Wrocławskiego (2007) oraz Uniwersytetu Opolskiego (2009), Uniwersytetu Gdańskiego (2009), Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie (2010), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2014) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (2015)

Pytanie: Jakie odznaczenie przyznano mu w 2001 roku?
Odpowiedź: Nagrodą im. Profesora Hugona Steinhausa
Wikłacz krasnoszyi

J. Ash określił gatunek mianem „rzadkiego” już w 1997 – z 233 przedstawicieli Malimbus, które zaobserwował wokół Ibadanu, zaledwie 4 należały do M. ibadanensis; był to jedyny skutek intensywnych, 10-dniowych poszukiwań. Wtedy jeszcze IUCN uznawało wikłacza krasnoszyjego za krytycznie zagrożonego (CR), dopiero w 2000 zmieniono status na zagrożony (EN). Dzięki obecności tego ptaka w Rezerwacie leśnym Ifon zaproponowano utworzenie na tym obszarze ostoi ptaków IBA, co zostało zaakceptowane przez BirdLife International.

Pytanie: Jaki status z początku przyznany był wikłaczowi przez IUCN?
Odpowiedź: krytycznie zagrożonego

Pytanie: W którym roku IUCN określiło status wikłacza jako EN?
Odpowiedź: 2000

Pytanie: Jaka organizacja zatwierdziła pomysł na budowę ostoi IBA?
Odpowiedź: BirdLife International
Wikłacz krasnoszyi

Jeden z trzech ptasich endemitów Nigerii, występujący w południowo-zachodniej części kraju. Od czasu odkrycia znany obszar występowania zmienił się, mimo kolejnych odkryć gatunek nadal jest uznawany przez BirdLife International za mający mały zasięg. Początkowo poznany zasięg ograniczał się do okolic Ibadanu. Dalsze obszary występowania wspomniane przez Elgooda (17 lat po opisaniu gatunku) to Ife, Olokemeji, Ilaro, Iperu i Gambari Forest. Dawało to łączny zasięg około 12 tys. km². Potem przedstawicieli gatunku nie widywano.

Pytanie: W jakiej części Nigerii występuje wikłacz krasnoszyi?
Odpowiedź: południowo-zachodniej

Pytanie: Czy od momentu wykrycia istnienia wikłacz krasnoszyjego zmodyfikował się obszar jego występowania?
Odpowiedź: Od czasu odkrycia znany obszar występowania zmienił się

Pytanie: Czy na początku wikłacz krasnoszyi występował dalej niż w Ibadanie?
Odpowiedź: Początkowo poznany zasięg ograniczał się do okolic Ibadanu

Pytanie: Jakie miejsca występowania wikłacza krasnoszyjego wymienia Elgood?
Odpowiedź: Ife, Olokemeji, Ilaro, Iperu i Gambari Forest
Dmitrij Mendelejew

Mendelejew był szeroko doceniany przez cały europejski świat nauki (a więc de facto w tamtym okresie – cały świat nauki, bowiem wiodące dziś amerykańskie czy japońskie instytucje badawcze jeszcze nie istniały). Otrzymał m.in. Medal Copleya przyznany przez Royal Society z siedzibą w Londynie. Na drodze jego kariery naukowej jednak znów stanęły jego liberalne poglądy. Kiedy w 1890 Mendelejew ujął się za studentami domagającymi się liberalizacji systemu władzy, minister oświaty przysłał mu ordynarny list z naganą. Urażony tym Mendelejew 17 sierpnia 1890 zrezygnował z posady na Uniwersytecie Petersburskim.

Pytanie: Czy Mendelejew był szanowanym naukowcem? 
Odpowiedź: Mendelejew był szeroko doceniany przez cały europejski świat nauki

Pytanie: Jakie odznaczenie otrzymał Mendelejew?
Odpowiedź: Medal Copleya

Pytanie: Jaka organizacja przyznała Mendelewowi wyróżnienie? 
Odpowiedź: Royal Society

Pytanie: Jakie poglądy polityczne posiadał Mendelew? 
Odpowiedź: liberalne
Dzień świra

Michał Sutowski z pozycji lewicowych krytykował głównego bohatera Dnia świra za jego aspołeczność, wyniosłość wobec „mas” oraz anachroniczne pojmowanie etosu polskiej inteligencji. Bartosz Żurawiecki, zachowując sceptycyzm wobec filmu Koterskiego, zarzucił reżyserowi obsesyjną koncentrację na własnym „Ja”. Zdaniem Żurawieckiego kino musi dopuszczać do głosu różnorodne podmioty, natomiast ta różnorodność w Dniu świra ulega spłaszczeniu i zawężeniu do jednego bohatera, pozostałe postaci zaś odgrywają role „figurek […] z taniego kabaretu”. Krytyk, mając na uwadze sukces filmu, postawił pytanie: „Co takiego jest w polskim społeczeństwie, że jego reprezentantem obwołuje się szowinistę, homofoba, mężczyznę agresywnego, nierzadko chama, inteligenta ograniczającego się do uwielbienia rodzimego romantyzmu?”. Łukasz Najder również z perspektywy lewicowej krytycznie odniósł się do Dnia świra, opisując go jako „straszny film, który zaszkodził tylu polskim umysłom – zwłaszcza męskim”. Zdaniem Najdera bohater filmu – zamiast atakować odpowiedzialne za jego niepowodzenie „siły kapitalistyczne” – wyżywa się na słabszych od siebie: „W jego kaznodziejskich, wściekłych tyradach nie ma polityków, nie ma miliarderów, nie ma episkopatu, nie ma cwaniaków wysysających ten kraj; są kobiety, sąsiedzi, którzy wyprowadzają psy, jest ktoś, kto zbyt głośno puszcza muzykę, albo robotnik”. Tomasz Markiewka odczytywał postawę Miauczyńskiego jako „gniew samotny, który nie zamienia się w żaden wspólnotowy gest o wymiarze politycznym”. Zdaniem Markiewki Miauczyński, jako reprezentant znacznej części obywateli III RP, gardzi politycznością (mającą z reguły charakter wspólnotowy) i zamyka się we własnej frustracji. Markiewka porównywał Dzień świra z filmem Podziemny krąg (1999) Davida Finchera, którego bohaterem jest również sfrustrowany samotnik gardzący otoczeniem.

Pytanie: Z jakiej perspektywy ocenił ten film Sutowski?
Odpowiedź: lewicowych

Pytanie: Z jaką produkcją zestawiali ten film niektórzy recenzenci?
Odpowiedź: Podziemny krąg

Pytanie: Czy Najder ocenił ten film w sposób pozytywny?
Odpowiedź: Łukasz Najder również z perspektywy lewicowej krytycznie odniósł się do Dnia świra, opisując go jako „straszny film, który zaszkodził tylu polskim umysłom – zwłaszcza męskim”

Pytanie: Za co głównego protagonistę tego filmu skrytykował Sutowski?
Odpowiedź: jego aspołeczność, wyniosłość wobec „mas” oraz anachroniczne pojmowanie etosu polskiej inteligencji

Pytanie: Jaki punkt widzenia w swojej recenzji przyjął Najder?
Odpowiedź: lewicowej
Andrzej Siciński (duchowny)

Siciński jest jednym z sygnatariuszy podpisanego 14 grudnia 1999 roku Oświadczenia Rady Konferencji Episkopatu do Spraw Ekumenizmu Kościoła Katolickiego w Polsce i Zwierzchności Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce z okazji 15-lecia międzywyznaniowego dialogu. Jak sam napisał, oświadczenie to pomogło wielu adwentystom i ich dzieciom, którzy w miejscach swego zamieszkania byli dyskryminowani jako sekciarze. Otworzyło też dla adwentystów wiele domów kultury w małych miejscowościach, których dyrekcje przestały się bać wynajmować swoje lokale adwentystom. Dowodziło też ono otwartości adwentystów na rozmowy nawet z dalekimi ideologicznie rozmówcami. O swojej roli w tym dialogu napisał, że przystąpił do niego w roku 1998 po objęciu funkcji sekretarza Kościoła. Jego zdaniem, gdyby do podpisania Oświadczenia miało dojść po watykańskim dokumencie Dominus Iesus z roku 2000, to pewnie by do tego nie doszło. Co ważne, Kościół katolicki oficjalnie zaprzeczył w Oświadczeniu, że adwentyści mają charakter sekciarski.

Pytanie: Jaki dokument podpisał Andrzej Siciński w 1999 roku?
Odpowiedź: Oświadczenia Rady Konferencji Episkopatu do Spraw Ekumenizmu Kościoła Katolickiego w Polsce i Zwierzchności Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce

Pytanie: Dlaczego, zdaniem Andrzeja Sicińskiego, oświadczenie było przydatne dla adwentystów?
Odpowiedź: pomogło wielu adwentystom i ich dzieciom, którzy w miejscach swego zamieszkania byli dyskryminowani jako sekciarze

Pytanie: Czy, według kościoła katolickiego, adwentyści to sekta?
Odpowiedź: Kościół katolicki oficjalnie zaprzeczył w Oświadczeniu, że adwentyści mają charakter sekciarski

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Andrzej Siciński w hierarchii kościelnej?
Odpowiedź: sekretarza Kościoła
Andrzej Siciński (duchowny)

Uczestniczył w ekumenicznym przekładzie Nowego Testamentu, w którym pełnił rolę konsultanta ze strony KADS. Zgłosił około 150 zastrzeżeń do przekładu, z których uwzględnionych zostało ponad 50. Ponieważ większość jego zastrzeżeń nie zostało uwzględnionych, wkrótce po ukazaniu się ekumenicznego przekładu, opublikował na łamach pisma „Znaki Czasu” krytykę przekładu, zarzucając mu katolicką konfesjonalizację. Podane przezeń przykłady „konfesjonalizacji” na ogół dotyczą niezgodności pomiędzy doktryną adwentystyczną, a doktrynami pozostałych kościołów.

Pytanie: Jaką funkcję sprawował w ramach prac nad ekumenicznym przekładem Nowego Testamentu?
Odpowiedź: konsultanta ze strony KADS

Pytanie: Czy wszystkie uwagi zgłoszone przez Sicińskiego zostały zaakceptowane?
Odpowiedź: Zgłosił około 150 zastrzeżeń do przekładu, z których uwzględnionych zostało ponad 50

Pytanie: Dlaczego zdecydował się na publikację krytycznej opinii na temat ekumenicznego przekładu Nowego Testamentu?
Odpowiedź: większość jego zastrzeżeń nie zostało uwzględnionych

Pytanie: Na czym głównie skupiają się przykłady „konfesjonalizacji” wymienione przez Sicińskiego?
Odpowiedź: niezgodności pomiędzy doktryną adwentystyczną, a doktrynami pozostałych kościołów