the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Austria na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Kadrę austriackich snowboardzistów na igrzyskach w Vancouver tworzyło czternaścioro zawodników – siedem kobiet i siedmiu mężczyzn. Wystąpili oni w snowboard crossie i slalomie gigancie równoległym, żaden Austriak nie wystartował natomiast w halfpipie. Reprezentanci Austrii zdobyli dwa medale w snowboardingu – wicemistrzem olimpijskim w slalomie gigancie równoległym mężczyzn został Benjamin Karl, a brązowy medal w tej samej konkurencji wśród kobiet zdobyła Marion Kreiner. Ponadto jeszcze ośmiokrotnie Austriacy plasowali się w pierwszej dziesiątce zawodów. Szóste miejsce w snowboard crossie mężczyzn zdobył Lukas Grüner, a w slalomie gigancie równoległym kobiet – Ina Meschik. W obu tych konkurencjach także na siódmym miejscu zostali sklasyfikowani Austriacy – Mario Fuchs wśród mężczyzn i Claudia Riegler wśród kobiet.

Pytanie: W jakich konkurencjach wzięli udział austriaccy snowboardziści?
Odpowiedź: snowboard crossie i slalomie gigancie równoległym

Pytanie: Jakie medalowe osiągnięcia udało się wywalczyć w trakcie tych igrzysk austriackim snowboardzistom?
Odpowiedź: wicemistrzem olimpijskim w slalomie gigancie równoległym mężczyzn został Benjamin Karl, a brązowy medal w tej samej konkurencji wśród kobiet zdobyła Marion Kreiner

Pytanie: Jacy austraccy snowboardziści uplasowali się na siódmej pozycji w snowboard crossie?
Odpowiedź: Mario Fuchs wśród mężczyzn i Claudia Riegler wśród kobiet

Pytanie: Czy Austria wystawiła na te igrzyska ponad dziesięciu snowboardzistów?
Odpowiedź: Kadrę austriackich snowboardzistów na igrzyskach w Vancouver tworzyło czternaścioro zawodników
FSO Syrena

Syrena Bosto przeznaczona była do przewozu czterech osób i 200 kg bagażu. Do budowy prototypu wykorzystano przednią część nadwozia Syreny 104, tylna część ładunkowa była zaś zupełnie nową konstrukcją. Główną zmianą była łamana oś tylna (dla obniżenia poziomu podłogi) oraz dwa piórowe resory podłużne, w miejsce jednego poprzecznego. Zmiana układu tylnego zawieszenia wymusiła przedłużenie tylnej części ramy samochodu. Dostęp do części użytkowej odbywał się poprzez duże, dwuskrzydłowe, przeszklone drzwi. Miejsce na koło zapasowe zostało wydzielone na specjalnym stelażu na dachu kabiny kierowcy. W późniejszych latach pojazd zmodernizowano, używając do jego produkcji podzespołów Syreny 105, w tym systemu otwierania drzwi.

Pytanie: Ile osób mieściło się w Syrenie?
Odpowiedź: czterech

Pytanie: Na jakim innym samochodzie wzorowano się tworząc FSO Syrenę?
Odpowiedź: Syreny 104

Pytanie: W jakim celu w FSO Syrenie zastosowano łamaną oś tylną?
Odpowiedź: dla obniżenia poziomu podłogi

Pytanie: Jaka była konsekwencja zmiany tylnego zawieszenia w FSO Syrenie?
Odpowiedź: przedłużenie tylnej części ramy samochodu
USS Jacob Jones (DD-61)

Do obowiązków niszczyciela w Queenstown należało patrolowanie i eskortowanie konwojów płynących po Morzu Irlandzkim oraz okazjonalne ratowanie rozbitków z zatopionych jednostek. 8 lipca 1917 roku SS „Valetta” został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny SM U-87 około 120 mil na zachód od Fastnet Rock. „Jacob Jones” dotarł na miejsce zatopienia i podniósł z wody 44 rozbitków z brytyjskiego parowca. W czasie eskortowania brytyjskiego parowca SS „Dafila” dwa tygodnie później wachtowi z niszczyciela zobaczyli peryskop, ale zanim okręt mógł przeprowadzić atak na wroga, SM U-45 storpedował i zatopił parowiec. „Jacob Jones” uratował 26 z 28 członków załogi statku, gdy ten zatonął.

Pytanie: Co się stało z SS "Dafilą"?
Odpowiedź: zatonął

Pytanie: Jakie zadania miał wypełniać w Queenstown?
Odpowiedź: patrolowanie i eskortowanie konwojów płynących po Morzu Irlandzkim oraz okazjonalne ratowanie rozbitków z zatopionych jednostek

Pytanie: Jaki okręt podwodny zatopił SS "Dafilę"?
Odpowiedź: SM U-45

Pytanie: Jakiego typu statkiem była SS "Dafila"?
Odpowiedź: parowca
Trójlist

Trójlisty zasiedlają różne typy siedlisk. Większość gatunków zaliczanych do podrodzaju Trillium występuje w lasach liściastych zrzucających liście na zimę, zdominowanych przez dęby, klony lub buki. Z kolei gatunki zaliczane do podrodzaju Phyllanterum preferują zacienione i wilgotne stanowiska na brzegach rzek, narażone na okresowe zalewania, zdominowane przez wiecznie zielone magnolie i dęby. Niektóre gatunki, np. trójlist falisty i trójlist Govana, zasiedlają lasy iglaste lub mieszane, a trójlist długoogonkowy suche i kamieniste łąki.

Pytanie: Czy wszystkie gatunki trójlistów zasiedlają jednakowe siedliska?
Odpowiedź: Trójlisty zasiedlają różne typy siedlisk

Pytanie: Jakie siedliska zasiedlają trójlisty należące do podrodzaju Phyllanterum?
Odpowiedź: zacienione i wilgotne stanowiska na brzegach rzek, narażone na okresowe zalewania, zdominowane przez wiecznie zielone magnolie i dęby

Pytanie: Jakie siedliska zasiedlają trójlisty należące do podrodzaju Trillium?
Odpowiedź: lasach liściastych zrzucających liście na zimę, zdominowanych przez dęby, klony lub buki

Pytanie: Gdzie występuje trójlist długoogonkowy?
Odpowiedź: suche i kamieniste łąki

Pytanie: Gdzie występuje trójlist falisty?
Odpowiedź: lasy iglaste lub mieszane
Holandia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912

W dniach 11-13 lipca rozegrano indywidualny turniej szpadzistów, w którym wzięło udział ośmiu holenderskich zawodników. Po pierwszej rundzie odpadli George van Rossem, Albertus Perk, Jacob van Geuns, Willem van Blijenburgh oraz Willem Molijn zajmując w efekcie miejsca 49-95. Do ćwierćfinałów awansowali Hendrik de Iongh, Jan de Beaufort i Adrianus de Jong. Do półfinału awansował jedynie de Jong, który odpadł w półfinale, przegrywając między innymi z późniejszym zdobywcą złotego medalu, Belgiem Paulem Anspachem.

Pytanie: Jakie zawody zostały przeprowadzone w ramach igrzysk olimpijskich w Sztokholmie między 11 a 13 lipca?
Odpowiedź: indywidualny turniej szpadzistów

Pytanie: Jacy holenderscy zawodnicy odpadli po pierwszej rundzie indywidualnego turnieju szpadzistów?
Odpowiedź: George van Rossem, Albertus Perk, Jacob van Geuns, Willem van Blijenburgh oraz Willem Molijn

Pytanie: Jacy holenderscy szpadziści zdołali dotrzeć do ćwierćfinałów tego turnieju?
Odpowiedź: Hendrik de Iongh, Jan de Beaufort i Adrianus de Jong

Pytanie: Czy Holandia posiadała swojego reprezentanta w półfinale indywidualnego turnieju szpadzistów?
Odpowiedź: Do półfinału awansował jedynie de Jong
Geografia Polski

W początkach paleozoiku (w kambrze) część obecnego obszaru zajmowało morze. Powstały w nim grube pokłady wapieni (na terenie obecnych Sudetów) oraz piaskowców i łupków (na terenie obecnych Gór Świętokrzyskich). W ordowiku i sylurze miała miejsce orogeneza kaledońska, doprowadziła ona do częściowego sfałdowania Sudetów i Gór Świętokrzyskich. W dewonie klimat uległ ociepleniu. Pod koniec tego okresu rozpoczęła się orogeneza hercyńska – ponowne sfałdowanie Gór Świętokrzyskich i Sudetów, która miała miejsce także w karbonie. Podczas jej trwania powstały złoża węgla kamiennego oraz góry wulkaniczne. W permie środkowa i północna część Polski była zalana morzem. Osadzały się w nim margle i wapienie, tworzyły pokłady soli kamiennej i potasowej. Wtedy też powstały złoża ropy naftowej i miedzi.

Pytanie: W jakim okresie na obszarze obecnej Polski powstały złoża ropy naftowej i miedzi?
Odpowiedź: permie

Pytanie: Kiedy doszło do orogenezy kaledońskiej?
Odpowiedź: W ordowiku i sylurze

Pytanie: Jaki proces górotwórczy rozpoczął się w dewonie?
Odpowiedź: orogeneza hercyńska

Pytanie: Jakie polskie łańcuchy górskie uległy sfałdowaniu w trakcie orogenezy hercyńskiej?
Odpowiedź: Gór Świętokrzyskich i Sudetów
Stade Vélodrome

Na początku XXI wieku ruszyło planowanie kolejnej modernizacji, obejmującej przede wszystkim zadaszenie trybun. Od 2003 nie udawało się wdrożyć żadnej z kilku koncepcji, a przełom dało dopiero zwycięstwo Francji w walce o Euro 2016. W pracowni SCAU powstał zwycięski projekt rozbudowy trybun wzdłuż boiska (zachodnia od podstaw), a także zadaszenia całości imponującym „parasolem”. Dynamicznie uformowany stadion był gotowy po trzech latach od rozpoczęcia prac, a jego koszt rozbudowy wyniósł 268 mln €. Wydatki poniósł prywatny operator, który jednak otrzymał gwarancję spłaty przez samorząd na przestrzeni 30 lat. Oficjalne ukończenie przebudowy nastąpiło w październiku 2014.

Pytanie: Jakie prace miały odbyć się w ramach modernizacji Stade Vélodrome planowanej na początku dwudziestego pierwszego stulecia?
Odpowiedź: zadaszenie trybun

Pytanie: Jakie wydarzenie sprawiło, że prace modernizacyjne Stade Vélodrome wreszcie ruszyły naprzód?
Odpowiedź: zwycięstwo Francji w walce o Euro 2016

Pytanie: Jakie prace modernizacyjne obejmował projekt, który stworzono w pracowni SCAU?
Odpowiedź: rozbudowy trybun wzdłuż boiska (zachodnia od podstaw), a także zadaszenia całości imponującym „parasolem”

Pytanie: Kiedy zakończyły się ostatecznie prace modernizacyjne?
Odpowiedź: w październiku 2014
Państwa kandydujące do Unii Europejskiej

Argumenty zwolenników: część terytorium geograficznie leży na terenie Europy, członkostwo w ONZ (ewentualne członkostwo umocniłoby pozycję Unii w Radzie Bezpieczeństwa), członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, duże poparcie społeczne integracji europejskiej, jako jedno z nielicznych państw świata posiada przywilej dwustronnych szczytów, w trakcie których omawiane są najważniejsze dwustronne kwestie, oraz zinstytucjonalizowanej formy współpracy: Stała Rada Partnerstwa Unia Europejska Rosja, Partnerstwo dla modernizacji, trzeci partner handlowy Unii.

Pytanie: Którym z największych partnerów unii stałaby się Rosja, gdyby dołączyła do wspólnoty?
Odpowiedź: trzeci

Pytanie: Jak brzmi argument geograficzny za przyjęciem Rosji do wspólnoty europejskiej?
Odpowiedź: część terytorium geograficznie leży na terenie Europy

Pytanie: Czy Rosja ubiega się także o członkostwo w ONZ?
Odpowiedź: członkostwo w ONZ

Pytanie: Czy Rosjanie są za integracją ze społeczeństwami europejskimi?
Odpowiedź: duże poparcie społeczne integracji europejskiej
Grzegorz Napieralski

22 kwietnia 2010 został ogłoszony kandydatem w przyspieszonych wyborach prezydenckich w tym samym roku, po śmierci Jerzego Szmajdzińskiego w katastrofie lotniczej. 6 maja 2010 został zarejestrowany jako kandydat przez PKW. Szefem sztabu wyborczego Grzegorza Napieralskiego został Marek Wikiński, zaś na czele komitetu honorowego stanął Aleksander Kwaśniewski. Kandydaturę Grzegorza Napieralskiego wsparły Partia Regionów (27 kwietnia 2010), generał Wojciech Jaruzelski (7 maja 2010), Unia Pracy (15 maja 2010) oraz Stowarzyszenie Ordynacka (15 maja 2010).

Pytanie: Jakim organem przewodził Aleksander Kwaśniewski w ramach kandydatury Grzegorza Napieralskiego w wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: komitetu honorowego

Pytanie: Jakie ugrupowania i osoby poparły jego kandydaturę w przyspieszonych wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: Partia Regionów (27 kwietnia 2010), generał Wojciech Jaruzelski (7 maja 2010), Unia Pracy (15 maja 2010) oraz Stowarzyszenie Ordynacka (15 maja 2010)

Pytanie: Jak stracił życie Jerzy Szmajdziński?
Odpowiedź: w katastrofie lotniczej

Pytanie: Kto został przewodniczącym jego komitetu honorowego?
Odpowiedź: Aleksander Kwaśniewski
Adolf Erik Nordenskiöld

Podróż Nordenskiölda wokół północnych kontynentów Starego Świata została porównana pod względem znaczenia do opłynięcia Antarktydy przez Jamesa Cooka. Uważany za wiodącego eksperta w dziedzinie regionów arktycznych po żegludze Przejściem Północno-Wschodnim, Nordenskiöld ośmielał innych odkrywców; wśród nich był Fritjof Nansen, co do którego miał nadzieję, że powiedzie mu się próba przekroczenia lodowej pokrywy Grenlandii, która jemu się nie udała. Po dotychczasowym publikowaniu tylko prac naukowych, Adolf Erik Nordenskiöld został przekonany do napisania książki o podróży Vegi dla szerokiej publiczności. Odniosła ona wielki sukces i wraz z reportażami prasowymi i licznymi zaszczytami, których doświadczył podczas podróży powrotnej uczyniła Nordenskiölda sławnym na całym świecie. Odkrywanie Arktyki zostało później przebadane w krytycznym świetle i uznane za część poszukiwań nordyckiej tożsamości. Nordenskiöld był najważniejszym z bohaterów polarnych swojej epoki, których nazywano „nowymi Wikingami Skandynawii”, zaś obraz Georga von Rosena z 1886 roku, przedstawiający Nordenskiölda stojącego wśród północnych przestrzeni był postrzegany jako świadoma część heroicznego portretowania.

Pytanie: Do jakiej innej wyprawy przyrównano jedną z jego podróży, pod względem jej istotności?
Odpowiedź: opłynięcia Antarktydy przez Jamesa Cooka

Pytanie: Za głównego eksperta w jakim obszarze uznawano Adolfa Erika Nordenskiölda?
Odpowiedź: regionów arktycznych

Pytanie: Do próby osiągnięcia jakiego dokonania, która w jego przypadku zakończyła się porażką, zachęcał Fritjofa Nansena Adolf Erik Nordenskiöld?
Odpowiedź: przekroczenia lodowej pokrywy Grenlandii

Pytanie: Jakim mianem byli określani norwescy podróżnicy polarni działający w tym samym okresie, co Nordenskiöld?
Odpowiedź: „nowymi Wikingami Skandynawii”
Jekaterynburg

W czasie powstania Pugaczowa w 1774 r. Jekaterynburg był oblegany, ale nie został zdobyty. Po stłumieniu powstania Katarzyna II przeprowadziła reformę administracyjną. Jekaterynburg znalazł się w jej wyniku w granicach guberni permskiej, której stolicą zostało miasto Perm. Ta sytuacja utrzymać się miała do roku 1918. W Jekaterynburgu zlokalizowano siedzibę ujezdu. Reforma administracyjna imperatora Pawła I z 1796 r. nie zmieniła wiele, ale Jekaterynburg miał się odtąd cieszyć bardzo dużą niezależnością od zarówno cywilnych, jak i wojskowych władz guberni permskiej. Na początku XIX wieku w rejonie miasta odkryto złoża złota. Rozwijał się też przemysł wydobywania i obróbki szafirów, szmaragdów, akwamarynów i diamentów. Kupcy z Jekaterynburga mieli wkrótce kontrolować większość rosyjskiego rynku metali i kamieni szlachetnych.

Pytanie: Co działo się z tym miastem podczas powstania Pugaczowa?
Odpowiedź: był oblegany, ale nie został zdobyty

Pytanie: Do jakiego obszaru administracyjnego włączono to miasto w ramach reformy Katarzyny II?
Odpowiedź: guberni permskiej

Pytanie: Jak na pozycję tego miasta wpłynęła reforma przeprowadzona w 1796 roku?
Odpowiedź: miał się odtąd cieszyć bardzo dużą niezależnością od zarówno cywilnych, jak i wojskowych władz guberni permskiej

Pytanie: Jakie kamienie szlachetne wydobywano i obrabiano na terenie tego miasta?
Odpowiedź: szafirów, szmaragdów, akwamarynów i diamentów
Tequila

Na początku XVII w. Pedro Sánchez de Tagle (1661–1723), markiz Altamiry, sprowadził się do Tequili, gdzie założył wytwórnię mezcalu. Zapoczątkował przemysłową produkcję mezcalu w regionie, przez co nazywany jest „ojcem tequili”. Niewiele wiadomo na temat produkcji mezcalu w pierwszych dwóch stuleciach po kolonizacji Meksyku. W 1608 roku gubernator Nowego Królestwa Galicji opodatkował mezcal, by chronić importowane trunki hiszpańskie. W XVIII w. wraz z usprawnieniem procesu destylacji, produkcja mezcalu zaczęła wzrastać, lecz najbardziej popularnym trunkiem pozostawała pulque.

Pytanie: Dlaczego Pedro Sáncheza de Tagle nazywa się "ojcem tequili"?
Odpowiedź: Zapoczątkował przemysłową produkcję mezcalu w regionie

Pytanie: Co wpłynęło na wzrost produkcji mezcalu na obszarze obecnego Meksyku?
Odpowiedź: usprawnieniem procesu destylacji

Pytanie: Jaki trunek cieszył się największą popularnością na obszarze obecnego Meksyku w XVIII wieku?
Odpowiedź: pulque

Pytanie: W którym wieku produkcja mezcalu na obszarze obecnego Meksyku zaczęła wzrastać?
Odpowiedź: XVIII
Zespół von Hippla-Lindaua

Choroba jest dziedziczona autosomalnie dominująco. Wiąże się z mutacją germinalną genu supresorowego kodującego białko von Hippla-Lindaua na chromosomie 3. Mutacja jednego z alleli jest wrodzona, a objawy ujawniają się, gdy dojdzie do somatycznej mutacji drugiego. Mechanizm ten określa się jako utratę heterozygotyczności (LOH, ang. loss of heterozygosity). Potwierdza on hipotezę Knudsona. U większości pacjentów mutacja konstytucyjna genu VHL jest dziedziczona od rodzica, mutacje de novo odpowiadają za około 15% przypadków zespołu von Hippla-Lindaua. Rzadko do mutacji dochodzi na etapie rozwoju zarodka. Obecna jest wtedy tylko w części komórek pacjenta (mozaicyzm).

Pytanie: W jaki sposób dziedziczony jest zespół von Hippla-Lindaua?
Odpowiedź: autosomalnie dominująco

Pytanie: Z jaką nieprawidłowością w DNA związana jest ta choroba?
Odpowiedź: mutacją germinalną genu supresorowego kodującego białko von Hippla-Lindaua na chromosomie 3

Pytanie: Czy ponad połowa osób cierpiących na tę chorobę odziedziczyła ją po jednym z rodziców?
Odpowiedź: U większości pacjentów mutacja konstytucyjna genu VHL jest dziedziczona od rodzica

Pytanie: Jaka część osób cierpiących na tę chorobę nie odziedziczyła jej po jednym z rodziców?
Odpowiedź: około 15%

Pytanie: W którym momencie objawy zespołu von Hippla-Lindaua zaczynają być widoczne?
Odpowiedź: gdy dojdzie do somatycznej mutacji drugiego
Janusz Chabior

W 1993 wziął udział w pierwszej części obliczonego na sześć odcinków cyklu Outsider Jana Jakuba Kolskiego, z którego ostatecznie powstał jedynie film Magneto. Znalazł się w obsadzie holenderskiego dramatu Mike’a van Diema Charakter (1997), obsypanego wieloma nagrodami na całym świecie, w tym Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Waldemar Krzystek zaangażował go do roli porucznika Szczerby w przebojowej Małej Moskwie (2008). Zagrał potem w Helu (2009) Kingi Dębskiej, komedii sensacyjnej Ostatnia akcja (2009) Michała Rogalskiego, Świnkach (2009) Roberta Glińskiego, Kołysance (2010) Juliusza Machulskiego, Różyczce (2010) Jana Kidawy-Błońskiego, Ostatnim piętrze (2012) Tadeusza Króla, Hardkor Disko (2014) Krzysztofa Skoniecznego, Służb specjalnych (2014) Patryka Vegi i Wołyniu (2016) Wojciecha Smarzowskiego. Za rolę Wiktora w ekranizacji Made in Poland (2010) odebrał Złote Lwy w Gdyni.

Pytanie: W jakiej kategorii przyznano Oscara produkcji zatytułowanej Charakter?
Odpowiedź: najlepszego filmu nieanglojęzycznego

Pytanie: W jaką postać wcielił się w filmie zatytułowanym Mała Moskwa?
Odpowiedź: porucznika Szczerby

Pytanie: W jakich produkcjach wystąpił w 2009 roku?
Odpowiedź: Helu (2009) Kingi Dębskiej, komedii sensacyjnej Ostatnia akcja (2009) Michała Rogalskiego, Świnkach (2009) Roberta Glińskiego

Pytanie: Za co przyznano mu nagrodę Złotych Lwów?
Odpowiedź: rolę Wiktora w ekranizacji Made in Poland (2010)
Kamila Skolimowska

Kamila Skolimowska zmarła niespodziewanie 18 lutego 2009 w czasie zgrupowania polskich lekkoatletów w Portugalii. Według informacji przekazanych PAP, zasłabła podczas treningu. Podczas transportu do szpitala w Vila Real de Santo António straciła przytomność. Mimo godzinnej reanimacji lekarzom nie udało się jej uratować. Przyczyną śmierci okazał się zator tętnicy płucnej. Zator był spowodowany nierozpoznaną zakrzepicą. Nieco wcześniej zawodniczka uskarżała się na bolącą łydkę, lekarz nie rozpoznał wtedy zagrożenia, a zaordynowany przez niego masaż uruchomił zakrzep i doprowadził do zatoru.

Pytanie: W trakcie jakiego wyjazdu doszło do jej śmierci?
Odpowiedź: zgrupowania polskich lekkoatletów w Portugalii

Pytanie: Z powodu jakich dolegliwości została przetransportowana do szpitala?
Odpowiedź: zasłabła podczas treningu

Pytanie: Jaka była przyczyna jej śmierci, według ustaleń lekarzy?
Odpowiedź: zator tętnicy płucnej

Pytanie: Jaka choroba sprawiła, że rozwinął się u niej zator tętnicy płucnej?
Odpowiedź: nierozpoznaną zakrzepicą
Julia Wieniawa

Działalność społeczna Wieniawy obejmuje głównie angażowanie się w medialne kampanie społeczne z udziałem innych znanych osób. Brała udział w kampaniach: antysmogowej Pierwsza Doba bez Smogu (2018), Weź się zbadaj Fundacji „Kwiat Kobiecości” promującej profilaktyczne badania cytologiczne (2018), #CosDoNichMam Fundacji „Rak’n’Roll” promującej badanie USG piersi (2018); #PoDrugiejStronieLustra poświęconej profilaktyce zaburzeń na tle nerwowym (2019), Zabierz głos, bo go stracisz Fundacji im. Stefana Batorego zachęcającej do uczestnictwa w wyborach parlamentarnych w 2019, Solidarnie dla transplantacji (2019, 2020) i profrekwencyjnej Suma Waszych głosów (2020).

Pytanie: W jakich kampaniach społecznych uczestniczyła Julia Wieniawa?
Odpowiedź: antysmogowej Pierwsza Doba bez Smogu (2018), Weź się zbadaj Fundacji „Kwiat Kobiecości” promującej profilaktyczne badania cytologiczne (2018), #CosDoNichMam Fundacji „Rak’n’Roll” promującej badanie USG piersi (2018); #PoDrugiejStronieLustra poświęconej profilaktyce zaburzeń na tle nerwowym (2019), Zabierz głos, bo go stracisz Fundacji im. Stefana Batorego zachęcającej do uczestnictwa w wyborach parlamentarnych w 2019, Solidarnie dla transplantacji (2019, 2020) i profrekwencyjnej Suma Waszych głosów (2020)

Pytanie: Czy zdarza jej się uczestniczyć w kampaniach społecznych?
Odpowiedź: Działalność społeczna Wieniawy obejmuje głównie angażowanie się w medialne kampanie społeczne z udziałem innych znanych osób

Pytanie: Jaki rodzaj aktywności był nagłaśniany w ramach kampanii Weź się zbadaj?
Odpowiedź: profilaktyczne badania cytologiczne

Pytanie: Jaki rodzaj profilaktyki wspierała kampania #CosDoNichMam?
Odpowiedź: badanie USG piersi
Księga Daniela

Te dodatki nie weszły do kanonu hebrajskiego i zostały odrzucone po rewizji kanonu przez protestantów. Najstarszy rękopis grecki Septuaginty (LXX) zawierający fragmenty Księgi Daniela pochodzi z połowy III wieku n.e. Kolejny fragment pochodzi z V wieku. Jedyny pełny kodeks, Codex Chisianus, będący rewizją tekstu greckiego dokonaną przez Orygenesa, jest datowany na IX–XI wiek. Zachował się też odnaleziony w 1931 roku Papirus 967, zawierający Księgę Daniela w wersji LXX z okresu sprzed powstania Hexapli.W przedmowie do Księgi Hieronim pisał: Kościoły Pana i Zbawiciela nie czytają proroka Daniela według Siedemdziesięciu Tłumaczy (tj. LXX), ale używają wersji Teodocjona. Dlaczego to się stało nie wiem… lecz to muszę stwierdzić, że różni się ono (LXX) bardzo od prawdy (tj. tekstu hebrajskiego i aramejskiego) i dlatego słusznie zostało odrzucone. Przekład Teodocjona jest rzeczywiście o wiele dokładniejszy. Pochodzi prawdopodobnie z I wieku po Chr. i zachował się w wielu manuskryptach.

Pytanie: Jakie wydanie tego tekstu znalazło się w Papirusie 967?
Odpowiedź: w wersji LXX z okresu sprzed powstania Hexapli

Pytanie: Na jaki okres datowany jest najstarszy znany manuskrypt grecki Septuaginty, w którym znalazły się fragmenty Księgi Daniela?
Odpowiedź: połowy III wieku n.e.

Pytanie: Jak nazywa się tekst, w którym umieszczono tę księgę w wersji LXX?
Odpowiedź: Papirus 967

Pytanie: Czy znany jest tekst zawierający fragmenty Księgi Daniela, datowany na piąty wiek?
Odpowiedź: Kolejny fragment pochodzi z V wieku