the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Lech (1904)

W chwili wybuchu II wojny światowej jako jedyny z holowników był przekazany do dyspozycji Lądowej Obrony Wybrzeża płk. Stanisława Dąbka. Dowódcą holownika był wówczas st. bosman Stanisław Woiński. 1 września 1939 roku podczas niemieckiego bombardowania portu na Oksywiu, „Lech” wyszedł z portu z kilkoma jednostkami i został skierowany do Jastarni. Między innymi służył tam do obsługi kryp minowych zakotwiczonych w Jamie Kuźnickiej (warto zaznaczyć, że trzy krypy minowe KM 1, KM 2, KM 3 były dawnymi lichtugami Towarzystwa Żegluga Wisła-Bałtyk). W porcie w Jastarni „Lech” został 14 września 1939 roku zatopiony przez niemieckie bombowce nurkujące Junkers Ju 87 z 4./Trägergruppe 186 (w nalocie tym zatopiono także OORP „Pomorzanin”, „Czapla” i „Jaskółka”).

Pytanie: Czy doczekał końca II wojny światowej?
Odpowiedź: W porcie w Jastarni „Lech” został 14 września 1939 roku zatopiony przez niemieckie bombowce nurkujące Junkers Ju 87 z 4./Trägergruppe 186

Pytanie: Kto dowodził tą jednostką w chwili wybuchu II wojny światowej?
Odpowiedź: st. bosman Stanisław Woiński

Pytanie: Jaki port został zbombardowany pierwszego dnia wojny?
Odpowiedź: na Oksywiu

Pytanie: Do jakiego zadania został skierowany "Lech" po wybuchu II wojny światowej?
Odpowiedź: do obsługi kryp minowych zakotwiczonych w Jamie Kuźnickiej
Klatrat metanu

Przyjęty uśredniony skład chemiczny: na 1 mol metanu przypada 5,75 mola wody, co odpowiada około 85% wody i 15% metanu masowo. Z jednego litra hydratów metanu wydzielić można 168 litrów gazowego metanu (w przeliczeniu na warunki normalne). Gęstość około 900 kg/m³ (0,9 g/cm³) czyni je nieznacznie lżejszymi od wody. Stabilność przy ciśnieniu atmosferycznym zapewnia temperatura niższa niż 193 K (–80 °C). W innym wypadku hydraty metanu wymagają znacznego ciśnienia parcjalnego metanu (~44,78 MPa w warunkach pokojowych), aby ochronić strukturę przed rozpadem. W przypadku stabilizacji innym gazem lub mieszaniną gazu następuje powolny proces wymiany cząsteczek zamkniętych w hydratach na cząsteczki gazu z otoczenia. Spala się równym, czerwonym płomieniem pozostawiając wodę.

Pytanie: Jaki ma kolor podczas spalania?
Odpowiedź: czerwonym

Pytanie: Czy ponad połowa jego masy to woda?
Odpowiedź: Przyjęty uśredniony skład chemiczny: na 1 mol metanu przypada 5,75 mola wody, co odpowiada około 85% wody i 15% metanu masowo

Pytanie: Czy hydraty tego związku są dużo lżejsze od wody?
Odpowiedź: Gęstość około 900 kg/m³ (0,9 g/cm³) czyni je nieznacznie lżejszymi od wody

Pytanie: Czy w warunkach ciśnienia atmosferycznego substancja ta zachowuje stabilność w dodatniej temperaturze w skali Celsjusza?
Odpowiedź: Stabilność przy ciśnieniu atmosferycznym zapewnia temperatura niższa niż 193 K (–80 °C)

Pytanie: Czym skutkuje przechowywanie hydratów tego związku w warunkach ciśnienia atmosferycznego i przy dodatniej temperaturze w skali Celsjusza?
Odpowiedź: rozpadem
Klatrat metanu

W związku z ociepleniem klimatu rozpatruje się potencjalne zagrożenia, jakie stwarzają klatraty. Metan jest gazem cieplarnianym, którego zdolność zatrzymywania ciepła (potencjał cieplarniany) jest dwudziestokrotnie większa niż w przypadku dwutlenku węgla. Uwolnienie się go ze złóż hydratów, które zawierają szacunkowo 3000 razy więcej metanu niż wynosi jego ilość w atmosferze ziemskiej, znacząco podniosłoby temperaturę na Ziemi. Podejrzewa się, że zwiększenie stężenia metanu spowodowało gwałtowne podwyższenie temperatury o 7 °C w późnym paleocenie 55 mln lat temu, co doprowadziło do wyginięcia wielu gatunków organizmów morskich. Paleobiolodzy z Instytutu Paleobiologii PAN wysunęli hipotezę, że klatraty metanu odpowiadają za większość gwałtownych zmian klimatu w historii Ziemi.

Pytanie: W jakim kontekście rozpatruje się tę substancję jako potencjalne zagrożenie?
Odpowiedź: ociepleniem klimatu

Pytanie: Do czego doprowadziłoby uwolnienie się metanu ze złóż tej substancji?
Odpowiedź: znacząco podniosłoby temperaturę na Ziemi

Pytanie: Ile razy mniej ciepła niż metan może zatrzymywać CO2?
Odpowiedź: dwudziestokrotnie
Australia w Konkursie Piosenki Eurowizji

W sierpniu stacja SBS potwierdziła udział w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji w Lizbonie. 11 listopada ujawniła, że kraj będzie reprezentować Jessica Mauboy z piosenką „We Got Love”. 10 maja wystąpiła jako 12. w kolejności w drugim półfinale konkursu i z czwartego miejsca awansowała do finału rozgrywanego 12 maja. Zajęła w nim 20. miejsce po zdobyciu 99 punktów, w tym 9 punktów od telewidzów (26. miejsce) i 90 pkt od jurorów (12. miejsce). Zajęła tym samym najgorsze miejsce w historii udziału Australii w konkursie.

Pytanie: Gdzie odbyła się 63. odsłona konkursu Eurowizji?
Odpowiedź: w Lizbonie

Pytanie: Jaki utwór zaprezentowała Mauboy na Eurowizji?
Odpowiedź: We Got Love

Pytanie: Czy Mauboy dotarła do etapu finałowego konkursu?
Odpowiedź: awansowała do finału rozgrywanego 12 maja

Pytanie: Ile łącznie punktów zgromadziła Mauboy w konkursie?
Odpowiedź: 99
Jemiołusznik

Według Parkera najwyższy priorytet dla tego gatunku ma obecność epifitycznych sandałowców z rodziny gązewnikowatych, z rodzajów Tristerix i Ligaria, ze względu na to, że stanowią główne źródło pożywienia ptaka. Autor ten zwraca uwagę na znaczenie Tristerix chodatianus oraz Ligaria cunneifolia, wyróżniających się pomarańczowymi kwiatami. Maria Koepcke wskazała także Tristerix secundus jako źródło pokarmu zarówno dla andowca czarniawego i jemiołusznika. T. longebrachteatum stwierdzono jako źródło pokarmu dla ptaków z południowej i północnej części departamentu Lima. Możliwe, że między wymienionymi gatunkami a Z. stresemanni zachodzi mutualizm. Parker obserwował, jak nasiona zwracane są na gałęzie Polylepis. Niektóre gałęzie, używane przez ptaki jako wyeksponowane miejsce do nawoływania (calling perches), były gęsto pokryte nasionami w różnych stadiach kiełkowania. Obserwowane bławatniki połykały do 5 owoców pod rząd, a po 5–10 minutach zwracały kleiste nasiona; podczas obserwacji Parkera ptaki zwracały zdecydowaną większość z nich i żadne z nich nie spadło na ziemię. Niekiedy poza sezonem lęgowym jemiołuszniki zbierają się w grupy liczące 4–10 osobników. Podobne zależności między ptakiem a sandałowcami obserwowano u przedstawicieli Euphonia (łuszczaki) i Dicaeum (kwiatówki). Sugestie, jakoby jemiołuszniki miały łowić owady w powietrzu, podobnie jak przedstawiciele rodzaju Ampelion, nie zostały potwierdzone.

Pytanie: Co jest najistotniejsze dla osobników gatunku?
Odpowiedź: obecność epifitycznych sandałowców z rodziny gązewnikowatych

Pytanie: Dlaczego gatunek potrzebuje współwystępowania sandałowców?
Odpowiedź: stanowią główne źródło pożywienia ptaka

Pytanie: Jaka jest cecha charakterystyczna Tristerix chodatianus?
Odpowiedź: pomarańczowymi kwiatami
Marcelina Zawadzka

Od 2013 pracuje jako prezenterka telewizyjna. Prowadziła programy: Projektanci na start (2013) dla Fox Life i Dendżer dla TVN Turbo (2014). W 2015 została prezenterką Telewizji Polskiej; współprowadziła program Pytanie na śniadanie (od 2015 do 2020), była też gospodynią magazynu Lajk! (2015), konkursów wypieków Bake Off – Ale ciacho! (2017) i Bake Off Junior (2018) oraz programu typu talent show The Voice of Poland (2017). Za swoją pracę otrzymała Telekamerę 2017 w kategorii „nadzieja telewizji”. Od grudnia 2021 jest związana z Polsatem, gdzie najpierw brała udział w klipie świątecznym pt. „Święta marzeń”, potem prowadziła Sylwester z Polsatem, od stycznia 2022 jest też spikerką. W 2021 roku została współprowadzącą reality show Farma, którego emisja rozpoczęła się w styczniu 2022 roku.

Pytanie: W jakim zawodzie pracowała począwszy od 2013 roku?
Odpowiedź: prezenterka telewizyjna

Pytanie: W jakiej produkcji pełniła rolę prowadzącej w latach 2015-2020?
Odpowiedź: Pytanie na śniadanie

Pytanie: Z jaką stację telewizyjną rozpoczęła współpracę w 2021 roku?
Odpowiedź: Polsatem

Pytanie: Jaką produkcję prowadziła w 2013 roku?
Odpowiedź: Projektanci na start
Relacja rodzinna

W języku angielskim używa się stopni i przesunięć oraz nazwy kuzyn (np. 1st cousins once removed to kuzyni pierwszego stopnia raz przesunięci, co w języku polskim oznacza dzieci stryjecznych lub ciotecznych dziadków. Angielska notacja nie oddaje w nazwie różnicy pokoleń (kuzynami są zarówno nasze kuzynostwo jak i wujostwo oraz wszyscy ich potomkowie, dla których jest się wujkiem lub ciocią). Stopień nawiązuje do stopnia pokrewieństwa ze wspólnym przodkiem (lecz nie jest z nim tożsamy), a przesunięcie nawiązuje do różnicy pokoleń, aczkolwiek w danym stopniu kuzyn przesunięty w górę (dla probanta to wujek lub ciotka) nazywa się tak samo jak kuzyn przesunięty w dół (probant jest dla tej osoby wujkiem lub ciocią). W całym tekście, ilekroć mowa o stopniach, to chodzi o nasze stopnie pokrewieństwa lub powinowactwa, a nie stopnie kuzynostwa anglosaskiego.

Pytanie: Czy stopnień używany w języku angielskim posiada to samo znaczenie, co stopień pokrewieństwa ze wspólnym przodkiem?
Odpowiedź: Stopień nawiązuje do stopnia pokrewieństwa ze wspólnym przodkiem (lecz nie jest z nim tożsamy)

Pytanie: Kim jest kuzyn przesunięty w górę dla probanta?
Odpowiedź: wujek lub ciotka

Pytanie: Kto jest polskim odpowiednikiem angielskich 1st cousins once removed?
Odpowiedź: dzieci stryjecznych lub ciotecznych dziadków
The Elder Scrolls IV: Shivering Isles

Sheogorath i gracz próbują bezskutecznie powstrzymać szary marsz. W pewnym momencie Sheogorath przeistacza się w Jyggalaga, wtedy okazuje się, że jest to jego druga tożsamość. Zaraz po tym, znika. Gracz broni Tronu Szaleństwa przed inwazją sił Ładu. W trakcie walki pojawia się Jyggalag, który atakuje gracza. Jednak bohater go pokonuje i szary marsz zostaje zatrzymany. Gracz słyszy od Sheogoratha całą jego historię oraz powody, dlaczego został przeklęty, by egzystować jako szaleniec. Sheograth mówi, że dzięki pomocy gracza został uwolniony od klątwy, szary marsz się zakończył, a gracz zostaje nowym bogiem szaleństwa oraz władcą Drżących Wysp.

Pytanie: W co przemienia się Sheogorath?
Odpowiedź: w Jyggalaga

Pytanie: Kto naciera na Tron Szaleństwa?
Odpowiedź: sił Ładu

Pytanie: Co graczowi przekazuje Sheogorath po powstrzymaniu szarego marszu?
Odpowiedź: jego historię oraz powody, dlaczego został przeklęty, by egzystować jako szaleniec. Sheograth mówi, że dzięki pomocy gracza został uwolniony od klątwy, szary marsz się zakończył, a gracz zostaje nowym bogiem szaleństwa oraz władcą Drżących Wysp

Pytanie: Kim staje się gracz pod koniec gry?
Odpowiedź: bogiem szaleństwa oraz władcą Drżących Wysp
The Elder Scrolls IV: Shivering Isles

Greg Mueller z GameSpotu twierdził, że gra jest warta swojej ceny. Zachwalał ogromny świat, który można dowolnie eksplorować oraz grafikę i początkowe zadania z głównego wątku fabularnego. Jednak skrytykował zadania z dalszej części fabuły i zadania poboczne, które według niego są powtarzalne i monotonne. Pozytywnie o dodatku wyrażał się recenzent „GamePro”, który twierdził, że dodatek dostarcza podobnych wrażeń co podstawowa wersja gry. Znajdują się w nim ciekawe misje i ogromne obszary do eksploracji. Według niego dodatek powinien zadowolić każdego fana tego uniwersum. Natomiast Jim Rossignol ze strony Eurogamer twierdził, że gra jest powtarzalna i posiada mniej wciągającą fabułę niż Oblivion, a Charles Onyett z portalu IGN stwierdził, że dodatek jest godny zakupu i powrotu do świata The Elder Scrolls. Krzysztof Gonciarz z portalu Gry-Online chwalił dodatek za klimat i opowiedzianą w nim historię.

Pytanie: Jakie aspekty The Elder Scrolls IV: Shivering Isles chwalił Greg Mueller?
Odpowiedź: ogromny świat, który można dowolnie eksplorować oraz grafikę i początkowe zadania z głównego wątku fabularnego

Pytanie: Jakie negatywne cechy posiadają niektóre zadania z tej gry, zdaniem Grega Muellera?
Odpowiedź: są powtarzalne i monotonne

Pytanie: Jakie elementy The Elder Scrolls IV: Shivering Isles skrytykował Greg Mueller?
Odpowiedź: zadania z dalszej części fabuły i zadania poboczne

Pytanie: Czy, zdaniem recenzenta „GamePro”, The Elder Scrolls IV: Shivering Isles powinien spełnić oczekiwania fanów?
Odpowiedź: Według niego dodatek powinien zadowolić każdego fana tego uniwersum
Shkodran Mustafi

W styczniu 2012 Mustafi przeniósł się do Włoch, do drugoligowej wówczas Sampdorii, która pozyskała go na zasadzie wolnego transferu. Później ówczesny menadżer angielskiego klubu, David Moyes, przyznał, że transfer ten był "próbą pozyskania funduszy na nowych zawodników". 26 maja 2012 roku Mustafi zadebiutował w barwach nowej drużyny, rozgrywając pełne 90 minut przegranego 1:3 spotkania z Varese. Po zakończeniu sezonu Sampdoria powróciła do Serie A. 11 listopada 2012 roku Mustafi rozegrał pierwsze spotkanie we włoskiej ekstraklasie, rozgrywając pełne 90 minut przegranego 0:2 meczu z US Palermo. 26 października 2013 roku zdobył pierwszego gola w barwach klubu, dając Sampdorii zwycięstwo podczas wygranego 1:0 spotkania z Atalantą.

Pytanie: Do jakiego kraju przesiedlił się zawodnik w 2012 roku?
Odpowiedź: do Włoch

Pytanie: Do jakiego klubu dołączył Mustafi w 2012 roku?
Odpowiedź: Sampdorii

Pytanie: Kiedy piłkarz po raz pierwszy zagrał z Sampdorią?
Odpowiedź: 26 maja 2012
Nikodem Skotarczak

Został zastrzelony 24 kwietnia 1998, gdy około południa do agencji towarzyskiej „Las Vegas” mieszczącej się przy ul. Chwarznieńskiej 170a w Gdyni weszło dwóch zamaskowanych mężczyzn. Jeden z nich strzałami z małej odległości zabił Nikodema Skotarczaka i rykoszetem zranił jego przyjaciela Wojciecha K., ps. „Kura”. W agencji przebywały także żony „Nikosia” i „Kury”. Śledztwo prowadzone przez prokuratorów z Prokuratury Okręgowej w Gdańsku nie przyniosło rezultatów. Zabójcy, ani ewentualnych zleceniodawców, nie schwytano. Postępowanie umorzono. Śmierć Nikodema Skotarczaka mogła być też efektem jego konfliktu z członkami grupy pruszkowskiej, co potwierdzał w swoich zeznaniach świadek koronny Jarosław Sokołowski, pseudonim „Masa”. Według innej teorii zleceniodawcą był gdańszczanin Daniel Zacharzewski, ps. „Zachar”.

Pytanie: W którym roku zabito "Nikosia"?
Odpowiedź: 1998

Pytanie: Kto występował w roli świadka koronnego?
Odpowiedź: Jarosław Sokołowski

Pytanie: Jakim przydomkiem posługiwał się świadek koronny?
Odpowiedź: Masa
Nikodem Skotarczak

Na początku lat 80. był sponsorem Lechii Gdańsk, a po zdobyciu przez nią Pucharu Polski w sezonie 1982/1983, otrzymał z rąk Kazimierza Rynkowskiego, ówczesnego prezydenta miasta, tytuł „Zasłużonego dla Gdańska”. W połowie lat 80. wyemigrował do Niemiec Zachodnich, skąd nadal kierował przemytem kradzionych samochodów. Mieszkał z trzecią żoną w Hamburgu, gdzie był współwłaścicielem firmy „Skotex” oraz sklepu z elektroniką. W listopadzie 1986 przeniósł się z Hamburga do Berlina, gdzie w 1989 został zatrzymany przez policjantów podczas jazdy kradzionym samochodem marki Audi Coupé. Został za to skazany na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności i został osadzony w więzieniu Moabit w Berlinie. 4 grudnia 1989, po niecałych trzech miesiącach odbywania kary, uciekł: podczas widzenia w zakładzie karnym Berlin-Tegel zamienił się ubraniami ze swoim bratem i spokojnie wyszedł.

Pytanie: Jakim tytułem obdarzył Skotarczaka Kazimierz Rynkowski?
Odpowiedź: Zasłużonego dla Gdańska

Pytanie: W wyniku jakich wydarzeń Skotarczak został wyróżniony przez prezydenta miasta?
Odpowiedź: zdobyciu przez nią Pucharu Polski

Pytanie: Do jakiego kraju wyjechał wyjechał Skotarczak w połowie lat 80.?
Odpowiedź: Niemiec Zachodnich

Pytanie: Jakim nielegalnym procederem Skotarczak zajmował się w Niemczech?
Odpowiedź: przemytem kradzionych samochodów
Polska na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018

Kwoty startowe w skokach narciarskich dla poszczególnych krajów uwarunkowane były wynikami zawodników z danego państwa w okresie kwalifikacyjnym (1 lipca 2016 – 21 stycznia 2018). Zgodnie z tymi kryteriami Polska otrzymała prawo zgłoszenia do igrzysk 5 mężczyzn oraz żadnej kobiety. Do zawodów olimpijskich w skokach narciarskich zakwalifikowani mogli zostać zawodnicy, którzy urodzili się przed 2002 rokiem, spełnili postanowienia Karty Olimpijskiej i wymagania medyczne, a także w swojej karierze zdobyli przynajmniej jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Świata lub Letniego Grand Prix lub, w okresie od lipca 2016 do 21 stycznia 2018 zdobyli co najmniej jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego. Spośród polskich skoczków, którzy spełnili te wymogi, szkoleniowiec reprezentacji Stefan Horngacher powołał na igrzyska pięciu zawodników. W kadrze olimpijskiej znaleźli się: Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Stefan Hula, Piotr Żyła i Maciej Kot.

Pytanie: Od czego zależały kwoty startowe dla poszczególnych państw?
Odpowiedź: wynikami zawodników z danego państwa w okresie kwalifikacyjnym

Pytanie: Ile Polek mogło wziąć udział w igrzyskach?
Odpowiedź: żadnej

Pytanie: Ilu mężczyzn reprezentowało Polskę w igrzyskach?
Odpowiedź: 5

Pytanie: Jakich zawodników trener powołał do kadry narodowej?
Odpowiedź: Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Stefan Hula, Piotr Żyła i Maciej Kot

Pytanie: Czy zawodnicy musieli spełnić kilka warunków, by wziąć udział w igrzyskach?
Odpowiedź: Do zawodów olimpijskich w skokach narciarskich zakwalifikowani mogli zostać zawodnicy, którzy urodzili się przed 2002 rokiem, spełnili postanowienia Karty Olimpijskiej i wymagania medyczne, a także w swojej karierze zdobyli przynajmniej jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Świata lub Letniego Grand Prix lub, w okresie od lipca 2016 do 21 stycznia 2018 zdobyli co najmniej jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego
Tłumacz

Oprócz umiejętności językowych i technicznych (różnych w zależności od typu tłumaczenia), tłumacze powinni legitymować się możliwie szeroką wiedzą merytoryczną z zakresu swojej specjalizacji. Dlatego też w zawodzie tłumacza niezmiernie ważną rolę odgrywa doświadczenie i ciągłe kształcenie (m.in. poprzez szkolenia i staże zagraniczne), gdyż żadna z kompetencji tłumacza nie jest statyczna i musi być stale doskonalona. Wielu tłumaczy stara się poszerzać swoje kompetencje, zarówno pogłębiając znajomość języków w swojej kombinacji, jak i poszerzając ją, poprzez naukę nowych. Opanowanie języka w stopniu wystarczającym do profesjonalnego tłumaczenia jest jednak na tyle trudne i czasochłonne, że tłumacze rzadko pracują w więcej niż kilku językach.

Pytanie: Jakimi umiejętnościami musi dysponować tłumacz?
Odpowiedź: umiejętności językowych i technicznych (różnych w zależności od typu tłumaczenia), tłumacze powinni legitymować się możliwie szeroką wiedzą merytoryczną z zakresu swojej specjalizacji

Pytanie: Dlaczego zazwyczaj tłumacze przekładają w obrębie jedynie kilku języków?
Odpowiedź: Opanowanie języka w stopniu wystarczającym do profesjonalnego tłumaczenia jest jednak na tyle trudne i czasochłonne
Tłumacz

Wykonywanie zawodu tłumacza nie wymaga teoretycznie formalnego wykształcenia i jest regulowane prawem wolnego rynku (wyjątkiem jest tu sytuacja tłumaczy przysięgłych, którzy w Polsce muszą uzyskać oficjalne kwalifikacje). Najczęściej tłumaczeniem zajmują się absolwenci różnego rodzaju studiów językowych (filologia, lingwistyka stosowana) lub kierunków związanych z problematyką tłumaczonych przez nich tekstów. Niejednokrotnie jako tłumacze pracują też obcokrajowcy mieszkający w Polsce. Inaczej niż w języku np. angielskim, polskie słowo „tłumacz” obejmuje zarówno tłumaczy pisemnych, jak i ustnych. Choć wiele osób zajmuje się oboma rodzajami tłumaczeń, w praktyce są to dwa różne zawody, tak więc sam proces kształcenia przebiega w obu wypadkach nieco inaczej.

Pytanie: Jakie osoby wykonujące ten zawód potrzebują specjalnych uprawnień?
Odpowiedź: tłumaczy przysięgłych

Pytanie: Absolwenci jakich kierunków wybierają najczęściej pracę w tym zawodzie?
Odpowiedź: różnego rodzaju studiów językowych (filologia, lingwistyka stosowana) lub kierunków związanych z problematyką tłumaczonych przez nich tekstów

Pytanie: Jakie osoby nieposiadające formalnego wykształcenia podejmują się czasem zawodu tłumacza w Polsce?
Odpowiedź: obcokrajowcy

Pytanie: Dlaczego proces przygotowywania się do wykonywania swojej pracy przebiega inaczej w przypadku tłumaczy pisemnych i ustnych?
Odpowiedź: Choć wiele osób zajmuje się oboma rodzajami tłumaczeń, w praktyce są to dwa różne zawody
Jacek Gmoch

W następnych latach pracował za granicą. W 1979 prowadził norweski Skeid Fotball. Później przez wiele lat trenował (z sukcesami) drużyny greckie i cypryjskie: PAS Janina (1979–1981) – uratowany od spadku i 5. miejsce, Apollon Ateny (1981–1982), AE Larisa (1982–1983 - wicemistrzostwo Grecji 1983 – pierwszy w historii sukces drużyny prowincjonalnej), Panathinaikos AO (1983–1985) - mistrzostwo Grecji 1984, wicemistrzostwo 1985, 1/2 finału Pucharu Mistrzów (błąd sędziego przy stanie 0:0 nie uznał bramki koniczynek i porażka z Liverpoolem), Pucharu Grecji 1984, AEK Ateny (1985–1986) wicemistrzostwo, ponownie Larisa (1986–1988. Mistrzostwo Grecji 1988 to sukces tym większy, że po raz pierwszy i jak dotąd ostatni drużyna spoza „wielkiej czwórki” w Grecji zdobyła to trofeum), Olympiakos SFP (1988–1989) - wicemistrzostwo Grecji 1989), Aris FC (1990–1991), APOEL Nikozja (1991–1993) – mistrzostwo kraju i gra w Lidze Mistrzów w sezonie 1992–1993; superpuchar, znów Larisa (1993), Athinaikos AS (1994–1995), Ethnikos Pireus (1995), APOEL Nikozja (1996–1997) – awans do Pucharu UEFA, AO Ionikos (1997–1998), FC Kalamata (1998–1999) – mistrzostwo w II i awans do I ligi, Panionios GSS (1999), FC Kalamata (2001), ponownie Ionikos Pireus (2002–2003), który uratował przed spadkiem.

Pytanie: Jaki zespół prowadził szkoleniowiec pomiędzy 1981 a 1982 rokiem?
Odpowiedź: Apollon Ateny

Pytanie: Trenerem jakie zespołu był szkoleniowiec w latach 1983-1985?
Odpowiedź: Panathinaikos AO

Pytanie: Jaki tytuł zdobył z Panathinaikos AO w 1985 roku?
Odpowiedź: wicemistrzostwo

Pytanie: Z jakim klubem trener zakończył współpracę w 2001 roku?
Odpowiedź: FC Kalamata

Pytanie: Jaki klub trenował pomiędzy 2002 a 2003 rokiem?
Odpowiedź: Ionikos Pireus
Jacek Gmoch

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę jako trener. Zaczynał jako asystent Edmunda Zientary w Legii (1969–1971). Współautor koncepcji drogi poprawy polskiej piłki nożnej na arenie międzynarodowej we współpracy z mgr Wojciechem Skoczkiem (ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim) oraz mgr Stanisławem Więckowskim (Szkoła Główna Planowania i Statystyki) w roku 1970. Opracowanie to zostało przekazane za pośrednictwem znanego śląskiego piłkarza do rąk Edwarda Gierka. Członek zarządu PZPN 1971–1975 oraz wiceprezes sekcji młodzieżowej. Od 1971 oddelegowany, jako współpracownik Kazimierza Górskiego (wygrane eliminacje do igrzysk olimpijskich; złoty medal olimpijski 1972 w Monachium, wygrane eliminacje MŚ 1974 i zajęcie 3. miejsca na MŚ 1974 w RFN). Jako działacz i współpracownik pracował społecznie bez żadnego wynagrodzenia. Był twórcą tzw. „banku informacji” (bank informacji powstał w marcu 1971 roku przy okazji meczów Legii z Atletico Madryt) oraz był prekursorem metod naukowych w piłce nożnej. Trener-koordynator Zagłębia Sosnowiec (1972–1973). W Zagłębiu Sosnowiec wywindował drużynę z 14. – ostatniego miejsca jesienią, na 10. miejsce na koniec sezonu (najlepsza drużyna wiosny), czym uratował dla klubu najwyższą klasę rozgrywkową. Następnie zaproszony przez Legię do współpracy (Legia poprosiła uczelnię Jacka Gmocha o pozwolenie na pracę w klubie). Jako trener-koordynator Legii Warszawa uratował klub przed spadkiem do II ligi oraz zdobył z tym klubem Puchar Polski. Prowadził w USA polonijną drużynę z Filadelfii – Falcons.

Pytanie: Na jakim stanowisku rozpoczął swoją karierę trenera?
Odpowiedź: asystent Edmunda Zientary w Legii

Pytanie: Jaką koncepcję opracował Jacek Gmoch wraz z Wojciechem Skoczkiem i Stanisławem Więckowskim?
Odpowiedź: drogi poprawy polskiej piłki nożnej na arenie międzynarodowej

Pytanie: Z jakimi osobami pracował nad koncepcją mającą poprawić jakość polskiej piłki nożnej?
Odpowiedź: mgr Wojciechem Skoczkiem (ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim) oraz mgr Stanisławem Więckowskim (Szkoła Główna Planowania i Statystyki)

Pytanie: Jakie osiągnięcia zdobył w ramach współpracy z Kazimierzem Górskim?
Odpowiedź: wygrane eliminacje do igrzysk olimpijskich; złoty medal olimpijski 1972 w Monachium, wygrane eliminacje MŚ 1974 i zajęcie 3. miejsca na MŚ 1974 w RFN