the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Melba

Escoffier często nazywał swoje potrawy imionami kobiet; według anegdoty to, że swoje najsławniejsze dania przygotowywał dla kobiet, miał uważać nawet za największy sekret swojej kuchni. Melba nie była wyjątkiem, istnieją nawet nazwane na cześć innych kobiet dania z brzoskwiń, jak upamiętniające Blanche d'Antigny danie coupe d'Antigny (połówki brzoskwiń w syropie waniliowym na lodach truskawkowych, polane śmietanką). Do szerzej znanych należy deser fraises à la Sarah Bernhardt (truskawki z lodami waniliowymi, sorbetem ananasowym, bitą śmietaną i likierem curaçao), żadne z nich nie jest jednak tak szeroko znane, jak melba. Swoje dania poświęcał kobietom, artystkom, ale też operze, którą żywo się interesował; także tu Melba nie była wyjątkiem. Nazywał swoje dania imionami kompozytorów (Belliniego, Bizeta, Donizettiego, Gounoda, Masseneta, Rossiniego, Verdiego), bohaterów oper (Aidy, Carmen, Otella, Toski), śpiewaków (prócz Melby – Emmy Calvé, Victora Maurela, Sibyl Sanderson, Adeliny Patti), ponadto stworzył potrawę poularde à la diva (kurczak nadziewany ryżem, foie gras i truflami). Dość wymyślne nazwy potraw były w ogóle charakterystyczne dla Escoffiera, przy tym były nie dziwactwem, ale integralną i naturalną częścią jego reformy sztuki kulinarnej. W restauracjach dawnego typu, gdzie stosowano service à la française – podając wszystkie dania naraz, przez co były bezpośrednio widoczne dla gości, skomplikowane nazwy dań mogły prowadzić jedynie do konfuzji. W restauracjach nowego typu, ukształtowanych przez Escoffiera, gość wybierał już potrawy, posługując się kartą dań w sposób znany dziś powszechnie, dzięki czemu można było zastosować nazwy bardziej finezyjne (często w języku francuskim), a przez to zachęcające do zakupu dania: do nazw takich należała także nazwa „melba”. W przeciwieństwie do nazw wielu innych dań Escoffiera i innych kucharzy, w których występują imiona znanych postaci, pêches Melba nie zawiera łącznika à la (tzn. nie występuje jako pêches à la Melba): użycie nazwy tak skonstruowanej sugeruje, że melba nie jest daniem w stylu Melby, przypominającym Melbę, ale raczej daniem poświęconym Melbie.

Pytanie: Z czego składa się deser fraises à la Sarah Bernhardt?
Odpowiedź: truskawki z lodami waniliowymi, sorbetem ananasowym, bitą śmietaną i likierem curaçao

Pytanie: Czy melba jest znanym deserem?
Odpowiedź: żadne z nich nie jest jednak tak szeroko znane, jak melba

Pytanie: Na cześć kogo Escoffier tworzył swoje dania?
Odpowiedź: kobietom

Pytanie: Jak nazywa się kurczak nadziewany ryżem z truflami?
Odpowiedź: poularde à la diva
Dziennik Anne Frank

Istnieje kilka hipotez na temat tożsamości Kitty. W 1986 roku krytyk Sietse van der Hoek stwierdził, że imię to odnosi się do Kitty Egyedi – przedwojennej przyjaciółki Franków. Wpływ na stwierdzenie van der Hoeka mogła mieć publikacja z 1970 roku – „A Tribute to Anne Frank”, przygotowana przez Anne Frank Foundation, która zakładała, że Kitty Egyedi była pierwowzorem tej postaci, co zostało podkreślone przez zamieszczenie fotografii przedstawiającej Anne, Sanne Ledermann, Hanneli Goslar i Kitty Egyedi. Anne nigdy nie wspomniała w swoim dzienniku o Kitty Egyedi, a jedynym przykładem listów do prawdziwych przyjaciół są dwa niewysłane pożegnalne listy do Jacqueline van Maarsen z września 1942 roku.

Pytanie: Jak nazywała się znajoma Franków, o której wspomniał van der Hoek?
Odpowiedź: Kitty Egyedi

Pytanie: Czy Anne kiedykolwiek napisała, jakoby Kitty miała być jej bliską znajomą?
Odpowiedź: Anne nigdy nie wspomniała w swoim dzienniku o Kitty Egyedi

Pytanie: Co stanowi dowód w sprawie przyjaźni Anne?
Odpowiedź: dwa niewysłane pożegnalne listy do Jacqueline van Maarsen

Pytanie: Czy badacze są zgodni co do określenia tożsamości przyjaciółki Anne?
Odpowiedź: Istnieje kilka hipotez na temat tożsamości Kitty
Dziennik Anne Frank

We wstępie do pamiętnika Anne wyraziła pragnienie posiadania jednej osoby, którą mogłaby nazwać jej najprawdziwszym przyjacielem, osobą, której mogłaby powierzyć swe najskrytsze myśli i uczucia. Zauważyła, że miała wielu „przyjaciół” i równie dużo adoratorów, ale żadnego najdroższego przyjaciela (według jej definicji). Pierwotnie uważała, że jej przyjaciółka Jacque van Maarsen mogłaby być tą osobą. W początkowych wpisach dziennika Anne stwierdziła, że nie jest zakochana w Hello Silberbergu, jednak uważała, że mógłby on zostać jej prawdziwym przyjacielem. Podczas pobytu w ukryciu Anne zakochała się w Peterze van Daanie. Ostatecznie jej jedynym najbliższym przyjacielem był jej dziennik i „Kitty”.

Pytanie: Kim dla Anne Frank był "najprawdziwszy przyjaciel"?
Odpowiedź: osobą, której mogłaby powierzyć swe najskrytsze myśli i uczucia

Pytanie: Jakie pragnienie Anne Frank wyjawia we wstępie do tej książki?
Odpowiedź: posiadania jednej osoby, którą mogłaby nazwać jej najprawdziwszym przyjacielem

Pytanie: Czy Anne Frank nie miała w ogóle przyjaciół?
Odpowiedź: Zauważyła, że miała wielu „przyjaciół”

Pytanie: W kim zakochana była Anne Frank?
Odpowiedź: Peterze van Daanie

Pytanie: Czy Hello Silberberg był jej ukochanym?
Odpowiedź: W początkowych wpisach dziennika Anne stwierdziła, że nie jest zakochana w Hello Silberbergu
Kumak górski

Kumak górski rozmnaża się w środowisku wodnym. Wykorzystuje do tego celu nawet najmniejsze zbiorniki wodne, często nietrwałe. Ważne, by były ciepłe i płytkie, niezacienione, zwłaszcza leżące w lesie lub jego pobliżu. Mogą to być sadzawki o wspomnianych cechach, ale korzysta także z zalanych wodą dawnych wyrobisk żwiru, większych kałuży, a nawet gromadzących wodę kolein. Różni się tym od kumaka nizinnego, preferującego większe, bardziej trwałe zbiorniki. Ważną cechą jest brak innych płazów, a właściwie ich larw. Szczególnie unika żaby trawnej i żaby dalmatyńskiej. Larwy te mogłyby stanowić zagrożenie jako drapieżniki. Udowodniono choćby żywienie się kijanek żaby dalmatyńskiej jajami kumaka górskiego. W takich warunkach znacznie zwiększa się umieralność larw B. variegata. Również obecność kijanek własnego gatunku czyni zbiornik mniej atrakcyjnym.

Pytanie: Czy Kumak górski rozmnaża się wyłącznie w dużych zbiornikach wodnych?
Odpowiedź: Wykorzystuje do tego celu nawet najmniejsze zbiorniki wodne, często nietrwałe

Pytanie: Larw jakich płazów unika najbardziej?
Odpowiedź: żaby trawnej i żaby dalmatyńskiej

Pytanie: Dlaczego kumak górski unika larw żaby trawnej i dalmatyńskiej?
Odpowiedź: Larwy te mogłyby stanowić zagrożenie jako drapieżniki

Pytanie: Czy kumak górski preferuje zbiorniki wodne, w których nie znajdują się już inne kijanki tego gatunku?
Odpowiedź: Również obecność kijanek własnego gatunku czyni zbiornik mniej atrakcyjnym
Mikołaj III d’Este

W 1441 roku Mikołaj III zlecił wykonanie portretu syna Leonella Pisanellowi, odwiedzającemu od 1435 roku w Ferrarze swego przyjaciela Guarina. W trakcie pracy nad portretem przybył do Ferrary z Wenecji Jacopo Bellini również w celu wykonania portretu młodego markiza. Mikołaj III wyżej ocenił dzieło wenecjanina, nie wpłynęło to jednak ujemnie na dobre stosunki Pisanella z dworem ferraryjskim. Pojawienie się w Ferrarze znakomitych obcych artystów doprowadziło do przewrotu w malarstwie ferraryjskim, do tego czasu bardzo niejednolitym i zorientowanym głównie użytkowo, na dekorację pomieszczeń i przedmiotów.

Pytanie: Czy Mikołaj III miał potomstwo?
Odpowiedź: W 1441 roku Mikołaj III zlecił wykonanie portretu syna Leonella Pisanellowi

Pytanie: Kto miał wykonać portret dla Mikołaja III?
Odpowiedź: Pisanellowi

Pytanie: Z jakiego miasta przyjechał Bellini?
Odpowiedź: z Wenecji

Pytanie: Dlaczego Bellini przybył z Wenecji do Mikołaja III?
Odpowiedź: w celu wykonania portretu młodego markiza

Pytanie: Z kim przyjaźnił się Bellini?
Odpowiedź: Guarina
Mikołaj III d’Este

W 1397 roku trzynastoletni Mikołaj został ożeniony przez swych opiekunów, z pobudek politycznych z piętnastoletnią Gigliolą da Carrara, córką signora Padwy. Małżeństwo było nieszczęśliwe. Gigliola nie miała dzieci, była chorowita i po 9 latach małżeństwa zmarła. Mikołaj biorąc odwet na opiekunach rozwinął bogate życie erotyczne. Liczbę jego miłosnych podbojów, współcześni liczyli na 800. W Ferrarze mówiono, że po jednej i drugiej stronie Padu biegają tylko dzieci Mikołaja. Historia przekazała imiona 22 nieślubnych dzieci Mikołaja.

Pytanie: Dlaczego osoby sprawujące nad nim opiekę doprowadziły go do małżeństwa z córką signora Padwy?
Odpowiedź: z pobudek politycznych

Pytanie: Czy Mikołaj i Gigiola byli zadowoleni ze swojej relacji?
Odpowiedź: Małżeństwo było nieszczęśliwe

Pytanie: Co zrobił w ramach zemsty na swoich opiekunach?
Odpowiedź: rozwinął bogate życie erotyczne

Pytanie: Kiedy żona Mikołaja odeszła z tego świata?
Odpowiedź: po 9 latach małżeństwa
Teresa Orlowski

Mając 30 lat, pojawiła się w pierwszym filmie porno Idź do niego (Go For It, 1983). Poza redagowaniem czasopisma erotycznego „VTO”, rozpoczęła działalność jako producentka filmów hardcorowych na kasetach wideo VHS z serii Foxy Lady, w której Orlowski występowała w roli głównej. VTO podbił międzynarodowy rynek wideo, a Teresa Orlowski natychmiast stała się międzynarodową gwiazdą kina dla dorosłych i została nazwana „Królową porno Niemiec” i stała się międzynarodową gwiazdą kina dla dorosłych. W jej filmach brali udział m.in.: Blake Palmer, Christoph Clark, Gabriel Pontello, Peter North, Rocco Siffredi, Ron Jeremy, Tom Byron czy Sean Michaels.

Pytanie: Czym zajmowała się aktorka w piśmie VTO?
Odpowiedź: redagowaniem

Pytanie: Czy Orlowski odegrała rolę drugoplanową w serii Foxy Lady?
Odpowiedź: serii Foxy Lady, w której Orlowski występowała w roli głównej

Pytanie: Kto był znany pod przydomkiem "Królowej porno Niemiec"?
Odpowiedź: Teresa Orlowski

Pytanie: Dlaczego Orlowski stała się rozpoznawalną aktorką produkcji pornograficznych?
Odpowiedź: VTO podbił międzynarodowy rynek wideo
Stanisław Dziwisz

22 lutego 2006 Benedykt XVI wyniósł go do godności kardynalskiej. Kreowany kardynałem prezbiterem został na konsystorzu 24 marca 2006. Ingres kardynalski do katedry na Wawelu odbył 1 kwietnia 2006, natomiast 24 października 2006 objął swój kościół tytularny w Rzymie – bazylikę Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi. Decyzjami papieża Benedykta XVI został członkiem czterech dykasterii Kurii Rzymskiej: 6 maja 2006 Kongregacji Wychowania Katolickiego oraz Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu, 24 kwietnia 2008 Papieskiej Rady ds. Świeckich, a 5 stycznia 2011 Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia. W 2013 wziął udział w konklawe, na którym papieżem został wybrany Franciszek. 27 kwietnia 2019 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo udziału w konklawe.

Pytanie: Kto nadał tytuł kardynała Dziwiszowi?
Odpowiedź: Benedykt XVI

Pytanie: Kiedy Dziwisz uzyskał tytuł kardynała prezbitera?
Odpowiedź: 24 marca 2006

Pytanie: Jaki kościół tytularny przypisano Dziwiszowi?
Odpowiedź: bazylikę Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi

Pytanie: Dlaczego od 2019 Dziwisz nie może już uczestniczyć w konklawe?
Odpowiedź: ukończeniem 80 lat
Maria Callas

Jesienią 1954 Callas z wielkim powodzeniem wystąpiła w Lyric Theater w Chicago, otwierając sezon Normą, Traviatą i Łucją z Lammermooru. Otwierała również sezon w La Scali śpiewając po raz pierwszy partię Julii w Westalce Spontiniego. W tym samym sezonie występowała w La Scali, również po raz pierwszy w karierze, w partiach Magdaleny w operze Andrea Chénier Giordana i Aminy w Lunatyczce Belliniego. Jesienią 1955 ponownie pojawiła się w Chicago, tym razem w Purytanach, Trubadurze i nowej partii – Cio-cio-san w Madame Butterfly Pucciniego i otworzyła sezon w La Scali Normą. W 1956 w La Scali Luchino Visconti wyreżyserował nową inscenizację Traviaty z Callas. Doskonale przyjęte przedstawienie zapoczątkowało współpracę śpiewaczki z reżyserem, której efektem były w następnych latach inscenizacje Lunatyczki (La Scala, 1957), Anny Boleyn Donizettiego (La Scala, 1957), Ifigenii na Taurydzie Glucka (La Scala, 1957), Łucji z Lammermooru (Dallas, 1959), Toski (Covent Garden, 1964) i Normy (Paryż, 1964).

Pytanie: Czy Maria Callas śpiewała w Westalce Spontiniego?
Odpowiedź: Otwierała również sezon w La Scali śpiewając po raz pierwszy partię Julii w Westalce Spontiniego

Pytanie: Jaką rolę miała Maria Callas w Westalce Spontiniego?
Odpowiedź: Julii

Pytanie: Czy Callas śpiewała w Chicago?
Odpowiedź: Jesienią 1955 ponownie pojawiła się w Chicago

Pytanie: Z jakim reżyserem współpracowała Callas? 
Odpowiedź: Luchino Visconti
Maria Callas

Po powrocie do Nowego Jorku Callas wystarała się o przesłuchanie u dyrektora Metropolitan Opera. Zaproponowano jej występy w dwóch partiach: Leonory w Fideliu (w angielskiej wersji językowej) i Cio-cio-san w Madame Butterfly Pucciniego. Obie propozycje odrzuciła, pierwszą ze względu na język wykonania, drugą – ze względu na swoją tuszę (była wówczas zbyt tęga na delikatną młodziutką bohaterkę opery). Kolejne przesłuchanie – dla Opery w San Francisco – zakończyło się odmową angażu. Niepowodzeniem zakończyły się także przygotowania do wystawienia w 1947 w Chicago Turandot Pucciniego z Callas w partii tytułowej. Wiosną 1947 Callas zdobyła kontrakt na cztery przedstawienia Giocondy Ponchiellego otwierające sezon w Arena di Verona i w czerwcu udała się w podróż do Włoch.

Pytanie: Dlaczego nie chciała wystąpić w roli Cio-cio-san w Madame Butterfly?
Odpowiedź: ze względu na swoją tuszę

Pytanie: Dlaczego jej sylwetka stanowiła dla niej przeszkodę w zagraniu Cio-cio-san?
Odpowiedź: była wówczas zbyt tęga na delikatną młodziutką bohaterkę opery

Pytanie: Dlaczego nie chciała zagrać Leonory w Fideliu, wystawianym w Metropolitan Opera?
Odpowiedź: ze względu na język wykonania

Pytanie: W jakim języku nie chciała zaśpiewać w Fideliu, wystawianym w Metropolitan Opera?
Odpowiedź: angielskiej

Pytanie: Bohaterką jakiej opery jest Cio-cio-san?
Odpowiedź: Madame Butterfly
Konflikt izraelsko-arabski

Pierwsza wojna izraelsko-arabska wybuchła 15 maja 1948 roku i zakończyła się w 1949 podpisaniem porozumień rozejmowych pomiędzy walczącymi państwami. W 1956 Izrael za namową Wielkiej Brytanii i Francji dokonał agresji na Egipt, co wykorzystały oba państwa europejskie by pod pretekstem ochrony wolnej żeglugi zająć strefę Kanału Sueskiego. Pod międzynarodowym naciskiem w 1957 Izrael, Wielka Brytania i Francja wycofały swoje wojska, a ich miejsce zajęły międzynarodowe siły UNEF. W czerwcu 1967 rozpoczęła się wojna sześciodniowa, w wyniku której Izrael zajął Półwysep Synaj, Strefę Gazy, Judeę z Jerozolimą, Samarię i Wzgórza Golan. W 1973 państwa arabskie rozpoczęły wojnę Jom Kipur, którą po początkowych sukcesach przegrały. Lata 1982-1985 były okresem wojny libańskiej, która znalazła swoją kontynuację w II wojnie libańskiej 2006.

Pytanie: Ile dni trwała walka, którą wszczęto w 1967 roku?
Odpowiedź: sześciodniowa

Pytanie: Jakie terytoria zostały zdobyte przez Izreal w wyniku wojny z 1967 roku?
Odpowiedź: Półwysep Synaj, Strefę Gazy, Judeę z Jerozolimą, Samarię i Wzgórza Golan

Pytanie: W jakiej wojnie wojska państw arabskich poniosły klęskę?
Odpowiedź: Jom Kipur
Jan Zumbach

23 grudnia 1940 Jan Zumbach został odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari, a 1 lutego 1941 po raz pierwszy Krzyżem Walecznych. 9 maja 1941 lądował awaryjnie na skutek zestrzelenia. W 1941 zestrzelił dwa Bf 109 i jeden prawdopodobnie. 20 października otrzymał brytyjskie odznaczenie Distinguished Flying Cross (DFC). Po odpoczynku od służby bojowej między grudniem 1941 a marcem 1942, kiedy służył w jednostce treningowej, powrócił do Dywizjonu 303 ze stopniem kapitana, obejmując w nim dowództwo jednej z eskadr. 17 maja 1942 został wyznaczony dowódcą dywizjonu 303 – funkcję tę sprawował do grudnia 1942. Podczas operacji nad kontynentem w 1942 zestrzelił myśliwiec Fw 190 i dwa prawdopodobnie oraz zespołowo dwa bombowce niemieckie. W styczniu 1943 otrzymał stopień Wing Commandera, czyli podpułkownika.

Pytanie: Jakie odznaczenie zdobył w 1940 roku?
Odpowiedź: Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari

Pytanie: Z jakiej przyczyny w 1941 roku nastąpiło awaryjne lądowanie?
Odpowiedź: a skutek zestrzelenia

Pytanie: Jakie stanowisko zajął w Dywizjonie 303 w 1942 roku?
Odpowiedź: wódcą dywizjonu 303

Pytanie: Czy został podpułkownikiem?
Odpowiedź: styczniu 1943 otrzymał stopień Wing Commandera, czyli podpułkownika
Tramwaje na Malcie

Przez kolejne pół roku po podpisaniu umowy trwały jeszcze rozmowy dotyczące szczegółów technicznych, jak tego na których odcinkach należy wybudować linię dwutorową, a gdzie jednotorową. Ostateczne plany zostały zatwierdzone 4 grudnia 1903. Trwały także poszukiwania miejsca na budowę zajezdni oraz stacji zasilającej, które udało znaleźć się dopiero pod koniec grudnia – rząd sprzedał firmie działkę znajdującą się w Marsie, przy planowanej trasie do Three Cities. Zdecydowano się także na budowę jednej z wind proponowanych przez firmę.

Pytanie: Czy planowano wybudować wyłącznie linię dwutorową?
Odpowiedź: linię dwutorową, a gdzie jednotorową

Pytanie: Kiedy plany zyskały swój ostateczny, potwierdzony kształt?
Odpowiedź: 4 grudnia 1903

Pytanie: Jakie budynki musiały zostać wzniesione, aby inwestycja mogła zacząć działać?
Odpowiedź: zajezdni oraz stacji zasilającej

Pytanie: W którym regionie Malty znajdowała się parcela pod wzniesienie zajezdni i stacji zasilającej?
Odpowiedź: w Marsie
Amazonia

Las deszczowy podzielony jest na poszczególne piętra, na których żyją różne organizmy, przystosowane do określonej ilości światła i rodzaju pożywienia. Najwyższe piętro ekosystemu tworzą korony wysokich drzew, np. drzewa kapokowego, które wyrasta 10 m ponad sklepienie lasu. Panują tam specyficzne warunki klimatyczne, jest bardziej sucho i wietrznie. W takich warunkach drzewa wykorzystują mniejsze liście, co chroni je przed nadmierną utratą wody, a nasiona są rozsiewane przez wiatr. W ich koronach żyją duże ptaki, np. harpia wielka.

Pytanie: W jaki sposób drzewa bronią się przed niedomiarem wody?
Odpowiedź: wykorzystują mniejsze liście

Pytanie: Z czego składa się las deszczowy?
Odpowiedź: piętra

Pytanie: Jakie zwierzęta zamieszkują najwyższe partie drzew?
Odpowiedź: ptaki

Pytanie: Jakimi warunkami atmosferycznymi cechują się korony najwyższych drzew?
Odpowiedź: jest bardziej sucho i wietrznie
Amazonia

Do poszycia lasu dociera w wielu miejscach zaledwie 1% światła słonecznego, dlatego roślinność jest bardzo skąpa. To królestwo „sprzątających” las owadów odżywiających się zbutwiałymi liśćmi, obumarłymi drzewami i padliną.
Górskie lasy równikowe i lasy deszczowe porastają obszary położone do wysokości 1000–3000 m n.p.m. Jest tam chłodniej i bardziej wietrznie. Drzewa są zatem niższe, a podszycie gęstsze. Drzewa rosną bardzo blisko siebie, z gałęzi zwieszają się korzenie epifitów, np. orchidei, i roślin ananasowatych. Lasy deszczowe, w wielu miejscach niemożliwe do przebycia, są siedliskiem dla wielu gatunków ptaków i motyli.

Pytanie: Dlaczego roślinność poszycia Amazonii jest wyjątkowo uboga?
Odpowiedź: Do poszycia lasu dociera w wielu miejscach zaledwie 1% światła słonecznego

Pytanie: Jaki pokarm przyjmują żyjące w poszyciu owady?
Odpowiedź: zbutwiałymi liśćmi, obumarłymi drzewami i padliną

Pytanie: Dlaczego drzewa górskich lasów równikowych i deszczowych charakteryzują się niższym wzrostem?
Odpowiedź: Jest tam chłodniej i bardziej wietrznie

Pytanie: Jakie organizmy wiszą na gałęziach drzew górskich lasów równikowych i deszczowych?
Odpowiedź: korzenie epifitów, np. orchidei, i roślin ananasowatych
Shōkō Asahara

W trakcie procesu postawiono Asaharze 17 zarzutów. Według prokuratorów ponosił on swoimi decyzjami bezpośrednią odpowiedzialność za śmierć 27 osób zamordowanych przez członków sekty. Proces wzbudzał liczne kontrowersje na całym świecie: krytykowano aresztowanie głównego adwokata sekty, Yoshihiro Yasudy, czym de facto pozbawiono Asaharę możliwości skutecznej obrony. Organizacja Human Rights Watch wyrażała głośne niezadowolenie dotyczące nieludzkich warunków, w jakich przetrzymywany był Asahara. Ostatecznie jednak, po długim procesie, udowodniono 13 z 17 postawionych mu zarzutów i 27 lutego 2004 roku skazano na śmierć przez powieszenie. Shōkō Asahara, oczekujący w celi śmierci na wykonanie wyroku, złożył apelację, jednak 15 września 2006 roku sąd apelacyjny ostatecznie potwierdził wyrok sądu niższej instancji, od którego odwoływali się obrońcy Asahary. Mimo prawomocności wyroku, w 2012 roku, w związku z aresztowaniami kolejnych członków „Najwyższej Prawdy”, egzekucja Asahary została odroczona.

Pytanie: Ile ludzi, według prokuratury, zginęło za sprawą działalności Ashary?
Odpowiedź: 27 osób

Pytanie: Kim był Yoshihiro Yasudy?
Odpowiedź: głównego adwokata sekty

Pytanie: Ile zarzutów udowodniona Asharze?
Odpowiedź: 13

Pytanie: Jak nazywała się sekta, do której należał Ashara?
Odpowiedź: „Najwyższej Prawdy”
Agnieszka Woźniak-Starak

W 2013 rozpoczęła współpracę z Grupą TVN, dla której prowadziła programy: Dzień dobry TVN (wakacje 2013 i 2014), Aplauz, aplauz! (2015) i Ameryka Express (2016–2018) oraz magazyn show-biznesowy Na językach (2013–2016), a także programy emitowane przez TVN Style (Stylowy magazyn) i TVN 7 (Big Brother Arena). Od czerwca 2012 do czerwca 2013 była redaktorką naczelną magazynu „e!stilo”. Równolegle w latach 2012–2013 współprowadziła z Kubą Wojewódzkim poranną audycję Zwolnienie z WF-u w Esce Rock. Była redaktorką naczelną portalu Zpazurem.pl.

Pytanie: Z jaką telewizją jest związana Starak od 2013?
Odpowiedź: Grupą TVN

Pytanie: Jakie gazety współtworzyła Starak?
Odpowiedź: była redaktorką naczelną magazynu „e!stilo”

Pytanie: Czy Starak prowadziła programy śniadaniowe?
Odpowiedź: prowadziła programy: Dzień dobry TVN

Pytanie: Z jakimi polskimi dziennikarzami kooperowała Starak?
Odpowiedź: z Kubą Wojewódzkim
Gatunek (biologia)

Biolodzy i taksonomowie podejmowali liczne starania celem zdefiniowania gatunku, od podstaw morfologicznych po genetyczne. Linneusz i jemu współcześni dawni systematycy mogli jedynie opisywać to, co widzieli: później formalnie określono to mianem gatunku morfologicznego albo typologicznego. Mayr podkreślił rolę izolacji rozrodczej, acz bywa ona trudna lub niemożliwa do wykazania. Późniejsi biolodzy usiłowali udoskonalić definicję Mayra przez tworzenie nowych koncepcji gatunku – kohezyjną (spójności) i „rozpoznawania partnera”. Niektóre z tych pojęć są bardzo zbliżone, niekiedy nakładają się, stąd nie jest łatwo ustalić ich liczbę: biolog R. L. Mayden odnotował około 24 definicji gatunku, zaś filozof nauk John Wilkins już 26, a K. Lang 33 – opracowując w 1988 jedno z bardziej kompletnych zestawień. Wilkins pogrupował owe pojęcia gatunku w kilka grup: (1) „agamogatunki” dla organizmów rozmnażających się bezpłciowo (2) „gatunki biologiczne” dla organizmów izolowanych rozrodczo (3) „ekogatunki” oparte o nisze ekologiczne (4) gatunki ewolucyjne oparte o linię rozwojową (5) gatunki genetyczne wyodrębnione na podstawie puli genowej (6) gatunki morfologiczne oparte na fenotypach (7) gatunki taksonomiczne, czyli opisane tak, jak uznał to taksonom Natrafić można również na pogląd, wedle którego nie dysponujemy empirycznymi argumentami pomocnymi w odpowiedzi na pytanie o istotę gatunku, stąd też pozostaje ono pytaniem filozoficznym. Niektórzy autorzy próbują odwoływać się do uniwersalnej koncepcji gatunku, która jednak nigdy nie została opracowana i traktowana jest jako nieosiągalny ideał. W filozofii przyrody nominalizm zakłada, że gatunek nie jest rzeczywistym bytem, w odróżnieniu od osobników, a nazwa „gatunek” jedynie służy do określania osobników do siebie podobnych.

Pytanie: Naukowcy reprezentujący jakie dziedziny badawcze próbowali zdefiniować gatunek?
Odpowiedź: Biolodzy i taksonomowie

Pytanie: Czy Linneusz podejmował próby opisania czym jest gatunek?
Odpowiedź: Linneusz i jemu współcześni dawni systematycy mogli jedynie opisywać to, co widzieli: później formalnie określono to mianem gatunku morfologicznego albo typologicznego

Pytanie: Ile definicji gatunku odnalazł K. Lang?
Odpowiedź: 33

Pytanie: Jak nazwano kategorię z organizmami rozmnażającymi się bezpłciowo?
Odpowiedź: „agamogatunki”