the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Konstantyn VII Porfirogeneta

Po śmierci najstarszego syna Roman Lekapen nie kwapił się z wyznaczeniem na swego następcę któregoś z młodszych synów. 16 grudnia 944 roku aresztowali oni ojca i zesłali na wyspę Porti, gdzie dokonał życia jako mnich w 948 roku. Młodzi Lekapenowie przeliczyli się jednak, sądząc, że obejmą władzę, być może dali się wywieść w pole przez podszepty zwolenników Konstantyna VII. Lekapenom nie udało się zgładzić prawowitego władcy. 27 stycznia 945 roku Konstantyn VII kazał aresztować swoich szwagrów, po czym skazał ich na wygnanie, gdzie jakiś czas potem w gwałtowny sposób zakończyli życie. Jako władca ulegał wpływom otoczenia, a przede wszystkim swej żony Heleny. Po upadku Lekapenów doszło do zmian personalnych na dworze. Wszechmogącym szefem koterii dworskiej został magister Bazyli Petinos. Konstantyn VII faworyzował potężny ród Fokasów. Bardas Fokas, niegdyś główny rywal Romana Lekapena, objął naczelne dowództwo, jego trzej synowie otrzymali wysokie stanowiska w armii. Na stolicy patriarchalnej Konstantyn pozostawił związanego z Romanem Teofilakta, którego po śmierci w 959 roku zastąpił Polyeukt. Nowy patriarcha zdążył w krótkim czasie poróżnić się z cesarzem, piętnując jego słabość i nadużycia dworskie.

Pytanie: Kto wygnał Romana Lekapena na wyspę Porti?
Odpowiedź: oni ojca

Pytanie: W którym roku zmarł Roman Lekapen?
Odpowiedź: 948

Pytanie: Czy synowie Lekapena ostatecznie przejęli władzę?
Odpowiedź: Młodzi Lekapenowie przeliczyli się jednak, sądząc, że obejmą władzę

Pytanie: Kto przejął władzę po upadku dynastii Lekapenów?
Odpowiedź: Konstantyn VII
Jacek Odrowąż

Na kapitule prowincjonalnej w 1232 roku postanowiono, aby Jacek Odrowąż udał się do Prus. Przybywszy na Pomorze, po uwięzieniu biskupa Christiana przez Sambów i nawiązaniu stałej współpracy z zakonem krzyżackim został kierownikiem akcji misyjnej w Prusach. Nawracał Prusów i duszpasterzował rycerzom przybyłym na krucjatę. Praca musiała przebiegać z sukcesem, gdyż w 1236 roku papież polecił legatowi Wilhelmowi z Modeny podzielić Prusy na cztery diecezje i wybrać biskupów wśród zakonników dominikańskich. W 1236 roku Jacek Odrowąż udał się na kapitułę generalną zakonu, zwołaną przez bł. Jordana na 18 maja w Paryżu. W piątej dekadzie XIII wieku wybuchła wieloletnia wojna między Prusami wspieranymi przez księcia Świętopełka a Krzyżakami i koalicją polskich książąt, wskutek czego działalność misyjna została w 1242 roku zupełnie wygaszona. W trakcie działań wojennych zniszczony został klasztor św. Dominika w Płocku. Wówczas Jacek wrócił do Krakowa i tamże spędził ostatnie lata życia, nadal ewangelizując, głosząc kazania i spowiadając. Brał udział w corocznych kapitułach prowincjonalnych. Przypuszczalnie był kaznodzieją generalnym i przyczynił się do kanonizacji św. Stanisława Szczepanowskiego. Zmarł 15 sierpnia 1257 roku. Msza pogrzebowa, celebrowana przez biskupa Jana Prandotę, odbyła się w kościele św. Trójcy w Krakowie.

Pytanie: Kiedy postanowiono, że Odrowąż uda się do Prus?
Odpowiedź: w 1232 roku

Pytanie: Kto uwięził biskupa Christiana?
Odpowiedź: Sambów

Pytanie: Jaka była rola Odrowąża w misji na chrystianizacyjnej na Prusy?
Odpowiedź: Nawracał Prusów i duszpasterzował rycerzom przybyłym na krucjatę

Pytanie: Co jaki okres odbywały się kapituły prowincjonalne?
Odpowiedź: corocznych
Å (litera)

W języku duńskim w latach pięćdziesiątych powstał problem umieszczenia litery w alfabecie. Miano do wyboru rozwiązanie szwedzkie, norweskie lub też umieszczenie litery jako pierwszej w alfabecie, za czym optowała duńska filolog Lis Jacobsen. W roku 1954 napisała artykuł Å bliver nu det første bogstav i alfabetet (å będzie pierwszą literą alfabetu). Obrońcy ostatniego miejsca litery argumentowali potrzebą jednorodności w językach nordyckich. Ostatecznie 9 lutego 1955 zdecydowano, iż å będzie ostatnią literą alfabetu.

Pytanie: Jakie były możliwe metody na zakończenie problemu dotyczącego umieszczenia tej litery w duńskim alfabecie?
Odpowiedź: duńska filolog Lis Jacobsen

Pytanie: Jaka ekspertka uważała, że literę te najlepiej byłoby umieścić na czele alfabetu?
Odpowiedź: rozwiązanie szwedzkie, norweskie lub też umieszczenie litery jako pierwszej w alfabecie

Pytanie: Jaki artykuł napisała Lis Jacobsen, aby bronić swojej wersji rozwiązania problemu umieszczenia tej litery w alfabecie?
Odpowiedź: Å bliver nu det første bogstav i alfabetet (å będzie pierwszą literą alfabetu)

Pytanie: Jaki był argument podnoszony w tej sprawie przez zwolenników umieszczenia tej litery na końcu alfabetu?
Odpowiedź: potrzebą jednorodności w językach nordyckich
Momo (powieść)

Inni przyjaciele Momo – dzieci zostali zabrani do tzw. "przechowalni dzieci", gdzie uczono ich, jak należy się bawić i co robić warto, a co nie. Momo była więc sama. Najpierw poszła do Nina zjeść śniadanie. Zjadła dużo, lecz bardzo mało dowiedziała się od barmana, gdyż ten ciągle był zajęty. Gdy najadła się do syta poszła szukać swoich przyjaciół. Z trudem znalazła dom, w którym obecnie mieszkał Gigi. Właśnie wyjeżdżał on na kolejne występy. Chłopak ucieszył się bardzo na widok dziewczynki i zaprosił ją do samochodu. Usiłował z nią porozmawiać, w czym przeszkadzały mu jego sekretarki. Wreszcie, gdy dojechali nad lotnisko Gigi zaproponował Momo, by pojechała z nim na występy. Dziewczynka odmówiła jednak i chłopak ruszył sam. Na dodatek, podczas, spotkania z Gigim Momo zgubiła Kasjopeę i została teraz sama. Próbowała więc spotkać się z dziećmi, ale one też były zajęte. Tak jak to przewidzieli Szarzy Panowie dziewczynka nie miała z kim się bawić, a jej czas stał się dla niej przekleństwem. Wtedy właśnie odwiedzili ją Szarzy Panowie z propozycją nie do odrzucenia: ona wskaże im, gdzie jest Mistrz Hora, a oni oddadzą jej przyjaciół. Momo odmówiła i wyjaśniła, że i tak nie może im pomóc, gdyż drogę do Mistrza Hory zna jedynie żółwica Kasjopea, a on zniknęła. Ogłoszono więc alarm pierwszego stopnia i poszukiwania żółwicy.

Pytanie: Co robiono w przechowalni dzieci?
Odpowiedź: uczono ich, jak należy się bawić i co robić warto, a co nie

Pytanie: Jak wiele informacji uzyskała Momo od Barmana?
Odpowiedź: bardzo mało

Pytanie: Czy Momo pojechała z Gigi na występy?
Odpowiedź: Dziewczynka odmówiła jednak i chłopak ruszył sam

Pytanie: Kto posiadał wiedzę o miejscu przebywania miejsca Mistrza Hory?
Odpowiedź: żółwica Kasjopea

Pytanie: Czy Momo pomogła Szarym Panom w uzyskaniu informacji o drodze do Mistrza Hory?
Odpowiedź: drogę do Mistrza Hory zna jedynie żółwica Kasjopea
Casspir

Afganistan – rozminowanie przy użyciu Casspirów bazy lotniczej w Bagram od lutego 2002 do wygaśnięcia kontraktu w sierpniu 2007 roku, przez amerykańską firmę RONCO, na zlecenie Departamentu Stanu USA. W czerwcu 2006, RONCO zatrudniło 174 obcokrajowców z krajów trzeciego świata przy rozminowywaniu lotniska w Bagram. Zatrudnionych podzielono na następujące zespoły: 100 indywidualnych saperów, 22 oddziały z psami specjalizującymi się w wykrywaniu materiałów wybuchowych i 4 zmechanizowane oddziały używające Casspirów.

Pytanie: Do czego w Afganistanie wykorzystano te transportery opancerzone?
Odpowiedź: rozminowanie przy użyciu Casspirów bazy lotniczej w Bagram

Pytanie: Kto został zatrudniony do pracy przy rozminowywaniu lotniska w Bagram w 2006 roku?
Odpowiedź: 174 obcokrajowców

Pytanie: Skąd pochodziły osoby zatrudnione do pracy przy rozminowywaniu lotniska w Bagram w 2006 roku?
Odpowiedź: z krajów trzeciego świata
W poszukiwaniu straconego czasu

W roku 1986 dokonano odkrycia nowych, nieznanych wcześniej i nie opublikowanych rękopisów oraz maszynopisów składających się na tom Nie ma Albertyny. Autografy te znajdowały się w zbiorach rodzinnych, przekazanych Bibliotece Narodowej w 1962 roku. Okazało się, że odkryte zapiski zawierają zupełnie inne zakończenie VI tomu. W 1987 roku wygasły prawa autorskie do powieści Prousta. W tym samym roku ukazało się we Francji kilka wznowień, m.in. czterotomowa publikacja w wydawnictwie Gallimard (seria Biblioteka Plejady). W tym wydaniu po raz pierwszy opublikowano inne zakończenie Nie ma Albertyny. W obszernym wstępie Jeana-Yvesa Tadié znalazły się szczegółowe informacje o metodzie pracy twórczej Prousta. Polegała ona na zapisywaniu zmodyfikowanych wersji tekstu na marginesach zeszytu lub wyrwanych kartkach (później doklejanych przez autora). Ponieważ Proust zmarł przed odautorską redakcją ostatnich tomów, dzisiaj tekstolodzy usiłują ustalić wersję powieści zgodną z jego intencjami. Na przykład znanych jest szesnaście odmian fragmentu omawiającego przebudzenie w I tomie (W stronę Swanna). Dodatkowo, jak się dowiadujemy ze wstępu Jeana-Yvesa Tadié – Proust stawiał znaki przestankowe zgodnie z zasadami retoryki, czyli tam, gdzie trzeba było zaczerpnąć powietrza. Jednak swoje rękopisy czytał na głos bardzo rzadko, dlatego również ustalenie prawidłowej interpunkcji jest przedmiotem sporu badaczy. Prace nad tekstem komplikuje fakt, że Proust nie numerował stron rękopisu. Z tych właśnie powodów we francuskich wydaniach powieści (także kieszonkowych) można spotkać się z zamieszczaniem wszystkich lub wybranych odmian tekstu.

Pytanie: Kiedy Proust stracił prawa autorskie do swojej powieści?
Odpowiedź: 1987

Pytanie: Zapiski do którego tomu odnaleziono w 1986 roku?
Odpowiedź: Nie ma Albertyny

Pytanie: Którym tomem W poszukiwaniu straconego czasu była Nie ma Albertyny?
Odpowiedź: VI

Pytanie: Kto opatrzył wstępem Nie ma Albertyny w wydaniu z serii Biblioteki Plejady?
Odpowiedź: Jeana-Yvesa Tadié
Hubert Hurkacz

W marcu Hurkacz wyleciał do Chin, by wystąpić w dwóch challengerach. W Shenzhen Polak nie został rozstawiony w eliminacjach. W pierwszym spotkaniu wygrał z Chińczykiem Jianhui Li 6:4, 6:2, w drugim – z rozstawionym z numerem 4. Rosjaninem Asłanem Karacewem 7:6(9), 4:6, 7:5. W meczu o awans Polak wygrał z reprezentującym Tajwan Lee Kuan-yi 4:6, 6:3, 6:2. W turnieju głównym wrocławianin pokonał Chińczyka Wu Di 6:3, 6:3. W drugiej rundzie Hurkacz uległ rozstawionemu z numerem 4. Koreańczykowi Lee Duck-hee 3:6, 6:2, 6:7(5). W Quanzhou Hurkacz został rozstawiony w eliminacjach z numerem 5. W pierwszej rundzie miał wolny los, w drugiej wygrał z Chińczykiem Xiao Gongiem 6:0, 6:2. W meczu o awans wygrał z rozstawionym z numerem 3. Axelem Michonem 6:3, 3:1 i krecz Francuza. W turnieju głównym w pierwszej rundzie wrocławianin wygrał z klasyfikowanym na 197. miejscu w rankingu ATP Serbem Nikolą Milojevicem. W drugiej rundzie przegrał z Białorusinem Ilją Iwaszką 4:6, 6:4, 5:7.

Pytanie: Czy Hurkacz wziął udział w eliminacjach w Shenzhen w 2017?
Odpowiedź: W Shenzhen Polak nie został rozstawiony w eliminacjach

Pytanie: Kogo Hurkacz pokonał w swoim pierwszym meczu w Chinach w 2017?
Odpowiedź: Jianhui Li

Pytanie: Z reprezentantem jakiego kraju Hurkacz mierzył się w meczu o awans w 2017?
Odpowiedź: Tajwan

Pytanie: Jaki numer przydzielono Hurkaczowi w Quanzhou?
Odpowiedź: 5
Ignacy Mościcki

W tym czasie Mościcki podkreślał wagę złej sytuacji przemysłu chemicznego w Polsce, postulując oparcie tej gałęzi gospodarki państwa polskiego na surowcach krajowych, co miało ją uniezależnić od zagranicznych koncernów. Opowiadał się także za własnością państwową zakładów chemicznych oraz budową zaplecza technologicznego skoncentrowanego w jednym ośrodku badawczym. Te propozycje nie zostały podjęte przez władze państwowe, dlatego Mościcki zdecydował się je zrealizować przy pomocy środków społecznych. Z jego inicjatywy 22 marca 1922 udziałowcy spółki „Metan” przekazali jej majątek na rzecz nowo powołanego Chemicznego Instytutu Badawczego. Ignacy Mościcki kierował Instytutem od 1922 do 1926. Budowę siedziby instytutu na warszawskim Żoliborzu rozpoczęto w sierpniu 1925 (instytut otworzył 14 stycznia 1928 Ignacy Mościcki, już jako prezydent Polski).

Pytanie: Jak Mościcki oceniał przemysł chemiczny w Polsce?
Odpowiedź: złej sytuacji

Pytanie: Czy rząd poparł Mościckiego w budowie państwowego przemysłu chemicznego?
Odpowiedź: propozycje nie zostały podjęte przez władze państwowe

Pytanie: Jak Mościcki zamierzał zrealizować powstanie przemysłu chemicznego w Polsce bez pomocy rządu?
Odpowiedź: Mościcki zdecydował się je zrealizować przy pomocy środków społecznych

Pytanie: Gdzie powstał Chemiczny Instytut Badawczy zainicjowany przez Mościckiego?
Odpowiedź: na warszawskim Żoliborzu
Konflikt w Darfurze

W odpowiedzi na te oskarżenia Chiny wskazują na walkę z ubóstwem jako najlepszą metodę na rozwiązanie konfliktu w Sudanie. Specjalny chiński wysłannik do Darfuru, Liu Guijin, oskarżył zachodnie media i organizacje pozarządowe o wzbudzanie nastrojów antychińskich oraz manipulację informacji dotyczących działalności Chin w Sudanie. Wśród wojsk wchodzących w skład sił UNAMID znajduje się 300 wojskowych z chińskiej armii. Przedstawiciele „państwa środka” wskazują również na to, że chińskie dostawy broni do Sudanu stanowią 8% dostarczanej tam broni, zaś największymi eksporterami broni do tamtego regionu są USA, Rosja oraz Wielka Brytania.

Pytanie: Jaki jest najlepszy sposób, aby zakończyć konflikt w Sudanie, według Chin?
Odpowiedź: walkę z ubóstwem

Pytanie: Co zarzucił zachodnim instytucjom Liu Guijin?
Odpowiedź: wzbudzanie nastrojów antychińskich oraz manipulację informacji dotyczących działalności Chin w Sudanie

Pytanie: Jakie państwa dostarczają najwięcej broni do regionu objętego tym konfliktem?
Odpowiedź: USA, Rosja oraz Wielka Brytania

Pytanie: Czy wojska sił UNAMID składają się wyłącznie z żołnierzy sudańskiego pochodzenia?
Odpowiedź: Wśród wojsk wchodzących w skład sił UNAMID znajduje się 300 wojskowych z chińskiej armii
Aleksander Doba

W wyborach samorządowych w 2014 roku bezskutecznie kandydował do sejmiku województwa zachodniopomorskiego z listy komitetu Bezpartyjni Pomorze Zachodnie. W wyborach prezydenckich w 2015 roku został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego. W wyborach samorządowych w 2018 roku uzyskał mandat radnego sejmiku województwa zachodniopomorskiego, zdobywając 9,2 tysiąca głosów, najwięcej spośród bezpartyjnych kandydatów, jednak 16 listopada tego samego roku zrezygnował z pełnienia tej funkcji.

Pytanie: Czy w 2014 r. uzyskał mandat radnego?
Odpowiedź: W wyborach samorządowych w 2014 roku bezskutecznie kandydował do sejmiku województwa zachodniopomorskiego

Pytanie: Dlaczego nie dokończył kadencji radnego, na którą został wybrany w 2018 r.?
Odpowiedź: zrezygnował z pełnienia tej funkcji

Pytanie: Czy w 2015 r. wsparł kandydaturę Komorowskiego?
Odpowiedź: W wyborach prezydenckich w 2015 roku został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego

Pytanie: W sejmiku jakiego województwa mógł zasiadać po wyborach w 2018 r.?
Odpowiedź: zachodniopomorskiego
SM UB-47

W czasie swojej służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej SM UB-47 odbył 7 patroli, w czasie których zatopił 20 statków o łącznej pojemności 76 195 BRT, trzy uszkodził (16 967 BRT) oraz zatopił dwa okręty o wyporności 11 450 ton. Pierwszym z nich był włoski parowy statek pasażerski „Stampalia” o pojemności 9000 BRT. Statek był zbudowany w 1909 roku w stoczni Cantieri Navali Riuniti w La Spezia. Należący od 1912 roku do La Veloce Navigazione Italiana pływał na trasie transatlantyckiej Genua – Neapol – Palermo – Nowy Jork. Został storpedowany i zatopiony w dniu 17 sierpnia 1916 roku, 30 mil na południe od Matapanu. 8 września 1916 roku około 50-60 mil na południowy zachód od przylądka Matapan UB-47 zatopił trzy statki. Pierwszym był brytyjski parowiec „Butetown” o pojemności 3789 BRT, który płynął z ładunkiem drobnicowym oraz węgla z Malty do Mudro. Statek został zatopiony na pozycji 36°00′N 21°15′E/36,000000 21,250000. Drugim statkiem był także brytyjski parowiec „Llangorse” (3841 BRT). Zbudowany w 1900 roku w Richardson, Duck & Co. w Stockton, płynął z ładunkiem owsa z Montrealu do Salonik. Został storpedowany i zatonął na pozycji 36°00′N 21°55′E/36,000000 21,916667. Ostatnim zatopionym przez UB-47 w tym dniu statkiem był grecki parowiec „Spetzai” (3841 BRT). Zbudowany w 1891 roku w W. Gray & Co., Ltd. w West Hartlepool statek, który płynął z Cypru do Liverpoolu, został zatopiony na pozycji 36°00′N 21°12′E/36,000000 21,200000. Nikt z załóg trzech zatopionych statków nie zginął.

Pytanie: Jaki okręt udało mu się zatopić 17 sierpnia 1916 roku?
Odpowiedź: parowy statek pasażerski „Stampalia”

Pytanie: Gdzie wyprodukowano okręt „Stampalia”?
Odpowiedź: w stoczni Cantieri Navali Riuniti w La Spezia

Pytanie: Na jakiej trasie kursował włoski okręt „Stampalia”?
Odpowiedź: Genua – Neapol – Palermo – Nowy Jork

Pytanie: Jaki towar wiózł na swoim pokładzie „Llangorse”, kiedy został zaatakowany przez UB-47?
Odpowiedź: owsa
Masakra w Budach

W swoich wspomnieniach esesman Pery Broad sugeruje, że powodem dla którego więźniarka funkcyjna wszczęła fałszywy alarm była chęć spotkania się z kochankiem-wartownikiem. Wartownicy nie mogli w nocy przebywać wewnątrz obozu, ale alarm pozwolił im wejść do środka, zaś ogólne zamieszanie dało kochankom czas na osobności. Z kolei szef Politische Abteilung (obozowego gestapo), Max Grabner, twierdził, że masakra była efektem lęku funkcyjnych, które bały się, że żydowskie więźniarki doniosą władzom obozowym o zakazanych stosunkach pomiędzy tzw. "zielonymi" więźniarkami a strażnikami. Dlatego też postanowiły zabić Żydówki.

Pytanie: Co sprawiło, że więźniarka zaczęła bić na alarm, według zeznań Pery'ego Broada?
Odpowiedź: chęć spotkania się z kochankiem-wartownikiem

Pytanie: Czy wartownicy nie byli upoważnieni do znajdowania się na terenie obozu w godzinach nocnych?
Odpowiedź: Wartownicy nie mogli w nocy przebywać wewnątrz obozu

Pytanie: Dlaczego funkcyjne zdecydowały się na zabicie więźniarek, według relacji Maxa Grabnera?
Odpowiedź: bały się, że żydowskie więźniarki doniosą władzom obozowym o zakazanych stosunkach pomiędzy tzw. "zielonymi" więźniarkami a strażnikami

Pytanie: Kto uważał, że to strach funkcyjnych doprowadził do masakry w Budach?
Odpowiedź: Max Grabner
Canis dirus

Canis dirus żył od późnego plejstocenu do wczesnego holocenu (125000–10000 lat temu) W Ameryce Północnej i Środkowej. Większość wschodnich znalezisk C. d. dirus datowano na 125 tys.–75 tys. lat temu, ale zachodnie skamieniałości C. d. guildayi są nie tylko mniejszych rozmiarów, ale i bardziej współczesne. W związku z tym zaproponowano, że C. d. guildayi pochodził od C. d. dirus. Istnieją jednak dyskusyjne okazy C. dirus datowane na 250 tys. lat. skamieniałości C. dirus odkryte w czterech miejscach obszaru Hay Springs w hrabstwie Sheridan (Nebraska) nazwane zostały Aenocyon dirus nebrascensis (Frick 1930, nieopisane), jednak nie opublikowano ich opisu. Nowak później odnosił się do tego materiału jako do C. armbrusteri. W 2009 Tedford formalnie opublikował opis okazów i zwrócił uwagę, że choć przedstawiały one pewne cechy morfologiczne charakterystyczne dla i C. armbrusteri, i C. dirus, odnosił się do nich tylko jako C. dirus. Te skamieniałości z Nebraski mogą reprezentować najwcześniejszy zapis kopalny C. dirus.

Pytanie: Ile lat temu bytował Canis dirus?
Odpowiedź: 125000–10000

Pytanie: Jakie tereny zajmował Canis dirus?
Odpowiedź: Ameryce Północnej i Środkowej

Pytanie: Co wyróżnia skamieniałości C. d. guildayi?
Odpowiedź: są nie tylko mniejszych rozmiarów, ale i bardziej współczesne

Pytanie: Czy Nowak w swoim opisie gatunku rozróżniał C. armbrusteri, i C. dirus?
Odpowiedź: choć przedstawiały one pewne cechy morfologiczne charakterystyczne dla i C. armbrusteri, i C. dirus, odnosił się do nich tylko jako C. dirus
Canis dirus

Skamieniałość odkryta w Horse Room Salamander Cave w Black Hills na terenie Dakoty Południowej może należeć do C. dirus. Jeśli tak jest w istocie, skamieniałość ta należy do najwcześniejszych okazów tego gatunku. Została skatalogowana jako Canis cf. C. dirus (gdzie cf. oznacza z łaciny: dyskusyjny, niepewny). Skamieniałość konia znaleziona w Horse Room umożliwiła datowanie metodą uranowo-torową na 252000 lat. Uznano, że okaz Canis cf. dirus pochodzi z tego samego czasu. C. armbrusteri i C. dirus dzielą pewne wspólne cechy (synapomorfie), sugerujące, że C. dirus powstał około 250000 lat temu na terenach otwartych wnętrza kontynentu, zanim rozprzestrzenił się na wschód i zastąpił swego przodka C. armbrusteri. Czas C. dirus nadszedłby 250000 lat temu w Kalifornii i Nebrasce, a później w innych rejonach dzisiejszych USA, Kanadzie, Meksyku, Gwatemali, Wenezueli, Ekwadorze, Boliwii i Peru, ale tożsamości najwcześniejszych skamieniałości nie potwierdzono.

Pytanie: Czy możliwe jest, aby skamieniałość znaleziona w obszarze Dakoty Południowej była pozostałością po ssaku tego gatunku?
Odpowiedź: Skamieniałość odkryta w Horse Room Salamander Cave w Black Hills na terenie Dakoty Południowej może należeć do C. dirus

Pytanie: Jak skatalogowano skamieniałość znalezioną w Horse Room Salamander Cave?
Odpowiedź: jako Canis cf. C. dirus

Pytanie: Jaka technika badawcza mogła być zastosowana w przypadku tej skamieniałości?
Odpowiedź: datowanie metodą uranowo-torową na 252000 lat

Pytanie: Czy ssak tego gatunku posiada pewne właściwości zbliżone do C. armbrusteri?
Odpowiedź: C. armbrusteri i C. dirus dzielą pewne wspólne cechy
Waymo

W czerwcu 2015 r. założyciel firmy Google, Sergey Brin, potwierdził, że nastąpiło do tego czasu 12 kolizji, z czego osiem było powiązanych ze znakiem stopu lub światłami drogowymi (inny kierowca wjechał w tył pojazdu), dwa w których pojazd został zahaczony przez innego kierowcę, jeden w którym inny kierowca przejechał przez znak stopu i jeden, gdy pracownik Google ręcznie prowadził samochód. W lipcu 2015 r. trzech pracowników Google poniosło niewielkie obrażenia, gdy samochód którym jechali został uderzony od tyłu. Kierowca tego pojazdu nie zdążył zahamować na światłach drogowych. Był to pierwszy przypadek, w którym samojezdny samochód doprowadził do obrażeń.

Pytanie: Kto założył Google?
Odpowiedź: Sergey Brin

Pytanie: W ilu wypadkach brały udział samochody Waymo do czerwca 2015?
Odpowiedź: 12

Pytanie: Jaki był powód 8 z 12 wypadków samochodów Waymo?
Odpowiedź: znakiem stopu lub światłami drogowymi

Pytanie: Ile z 12 wypadków wynikało z błędu kierowcy?
Odpowiedź: jeden
Waymo

Auto Firefly (bez kierownicy i pedałów), które w 2015 roku zaczęło jeździć na publicznych drogach, zostało wycofane z użytku 12 czerwca 2017 roku. Było to potwierdzenie, że Waymo skupia się na technologii self-drive, zamiast na produkcji swoich pojazdów. „Od początku Firefly miał służyć jako platforma do eksperymentowania i uczenia, a nie masowej produkcji.” – napisali na blogu główny projektant przemysłowy YooJung Ahn i główny inżynier systemów Jaime Waydo. Firefly trafi do Design Museum w Londynie.

Pytanie: Czy samochód Firefly pozostaje w użyciu do teraz?
Odpowiedź: Auto Firefly (bez kierownicy i pedałów), które w 2015 roku zaczęło jeździć na publicznych drogach, zostało wycofane z użytku 12 czerwca 2017 roku

Pytanie: Jaki fakt został potwierdzony tym, że samochód Firefly został wycofany z użytku?
Odpowiedź: Waymo skupia się na technologii self-drive, zamiast na produkcji swoich pojazdów

Pytanie: Co na temat wycofania z użytku samochodu Firefly napisały osoby związane z tym przedsiębiorstwem?
Odpowiedź: „Od początku Firefly miał służyć jako platforma do eksperymentowania i uczenia, a nie masowej produkcji.”

Pytanie: W obrębie jakiej placówki można oglądać obecnie samochód Firefly?
Odpowiedź: Design Museum w Londynie