the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Pesa Dart

Darty zostały włączone do rozkładu jazdy 2015/2016 w ramach kategorii InterCity. 29 grudnia 2015 jednostka ED161-004 zadebiutowała na trasie z Warszawy Zachodniej do Lublina, a dzień później jeden z dartów rozpoczął kursowanie z Warszawy do Białegostoku. 9 stycznia 2016 darty obsłużyły pierwsze połączenia Warszawa Wschodnia – Wisła Głębce i Białystok – Bielsko-Biała, a 11 stycznia Warszawa Wschodnia – Katowice i Lublin – Katowice. 23 stycznia darty rozpoczęły kursowanie na trasie Warszawa Wschodnia – Wrocław Główny. W ruchu było wówczas 7 pojazdów. W ciągu pierwszego miesiąca eksploatacji darty wykonały 247 kursów, podczas których przejechały ponad 69 000 km oraz przewiozły blisko 45 000 pasażerów.

Pytanie: Od kiedy pierwsze darty mogły wyjechać w trasę do Wrocławia?
Odpowiedź: 23 stycznia

Pytanie: Czy dartami do Katowic można było dojechać już 8 stycznia?
Odpowiedź: 9 stycznia 2016 darty obsłużyły pierwsze połączenia Warszawa Wschodnia – Wisła Głębce i Białystok – Bielsko-Biała, a 11 stycznia Warszawa Wschodnia – Katowice

Pytanie: Kiedy jednostka tego typu wyruszyła w pierwszą trasę?
Odpowiedź: 29 grudnia 2015
Pesa Dart

2 grudnia 2015 UTK dopuścił do eksploatacji 8 pojazdów, a PKP Intercity odebrało pierwszy skład – ED161-004. 17 grudnia przewoźnik zawarł z producentem porozumienie w sprawie płatności za nieterminowe dostawy pojazdów, które zostało zaakceptowane przez Centrum Unijnych Projektów Transportowych. Postanowiono w nim, że Pesa dostarczy dopuszczone przez UTK pociągi do końca 2015, po czym PKP Intercity zabezpieczy środki finansowe na depozycie i zostaną one uwolnione dopiero po przeprowadzeniu testów dostarczonych pojazdów i stwierdzeniu ich gotowości do eksploatacji. Ukończonych było wówczas 12 dartów, z których dwa o numerach 003 i 006 odebrano. Pierwszy odebrany przez przewoźnika skład, który przez dwa tygodnie oczekiwał na stacji Warszawa Grochów, rozpoczął natomiast pierwszą jazdę próbną w kierunku Białegostoku. Kolejnego dnia miała tam miejsce jego prezentacja. Do 23 grudnia na stan przewoźnika przyjętych zostało łącznie 5 dartów, a tydzień później odebrano 6. egzemplarz oraz ukończono produkcję wszystkich zamówionych jednostek. Do końca 2015 PKP Intercity dokonało odbioru końcowego 7 pojazdów oraz odbioru warunkowego pozostałych 13 składów.

Pytanie: Jaka instytucja zaakceptowała porozumienie z 17 grudnia 2015 roku?
Odpowiedź: Centrum Unijnych Projektów Transportowych

Pytanie: Jaki był, według porozumienia, ostateczny termin dostarczenia przez Pesa pociągów?
Odpowiedź: końca 2015

Pytanie: Jaki był warunek uwolnienia środków finansowych z depozytu przez PKP Intercity?
Odpowiedź: stwierdzeniu ich gotowości do eksploatacji

Pytanie: Ile pociągów zostało odebranych warunkowo do końca 2015?
Odpowiedź: 13
Tunel bazowy Świętego Gotarda

W trakcie budowy niejednokrotnie natrafiano na tzw. „pułapki geologiczne”, co skutkowało zawaleniem się wydrążonego tunelu i koniecznością wykonania prac od nowa. Powodem było często zjawisko osiadania górotworu. Aby temu zapobiec, obliczono skalę osiadania i pozostawiono odpowiednią rezerwę miejsca. Podczas budowy niejednokrotnie natrafiano również na podziemne cieki. By nie dopuścić do przeciekania ich przez ściany tunelu, zastosowano szczelną warstwę izolacyjną przy użyciu folii termozgrzewalnych oraz taśm dylatacyjnych. Transport materiałów budowlanych do wnętrza tunelu odbywał się specjalnymi pojazdami kolejowymi złożonymi z czterech wagoników i małej lokomotywy.

Pytanie: Jak nazywano miejsca, w których zawalał się tunel?
Odpowiedź: „pułapki geologiczne”

Pytanie: Co trzeba było uczynić, gdy napotkało się "pułapkę geologiczną"?
Odpowiedź: wykonania prac od nowa

Pytanie: Jak zjawisko było często powodem zawalania się tunelów?
Odpowiedź: osiadania górotworu

Pytanie: Co miało pomóc w nieprzeciekaniu wody do tunelu?
Odpowiedź: szczelną warstwę izolacyjną

Pytanie: Jakie materiały używano to tworzenia warstwy izolacyjnej tunelu? 
Odpowiedź: folii termozgrzewalnych oraz taśm dylatacyjnych
Tunel bazowy Świętego Gotarda

Inżynierowie, ze względu na niekorzystny układ geologiczny wynikający z pionowego układu warstw materiału geologicznego, musieli zastosować kilka metod usuwania mas skalnych podczas budowy tunelu. Większa część prac przeprowadzana jest maszynami drążącymi (TBM), które musiały usunąć około 13 mln m³ urobku (dla porównania piramida Cheopsa ma objętość około 2,6 mln m³). Celem przyspieszenia prac podzielono tunel na 5 sekcji, które były drążone i budowane jednocześnie przez różnych podwykonawców. TBM, która była używana do budowy Gotthard-Basistunnel, jest wielofunkcyjnym urządzeniem, którym można przeprowadzać rozmaite prace, jak drążenie tunelu, wywóz urobku przy użyciu wbudowanych taśmociągów oraz montowanie prefabrykowanych okładzin ściennych do skonstruowania wstępnej obudowy.

Pytanie: Dlaczego w trakcie budowy tunelu bazowego Świętego Gotarda należało zastosować różne techniki usuwania mas skalnych?
Odpowiedź: ze względu na niekorzystny układ geologiczny wynikający z pionowego układu warstw materiału geologicznego

Pytanie: Co zrobiono, aby przyspieszyć prace nad tunelem bazowym Świętego Gotarda?
Odpowiedź: podzielono tunel na 5 sekcji, które były drążone i budowane jednocześnie przez różnych podwykonawców

Pytanie: Jakie prace można wykonywać przy pomocy maszyny drążącej?
Odpowiedź: drążenie tunelu, wywóz urobku przy użyciu wbudowanych taśmociągów oraz montowanie prefabrykowanych okładzin ściennych do skonstruowania wstępnej obudowy

Pytanie: Czy cały tunel bazowy Świętego Gotarda był wydrążony jedną techniką?
Odpowiedź: musieli zastosować kilka metod usuwania mas skalnych podczas budowy tunelu
Rak nerki

Interferon α jest to cytokina, która znalazła zastosowanie w leczeniu niektórych chorób wirusowych i niektórych nowotworów, w tym raka nerki. Stosowany jest w leczeniu choroby w stadium zaawansowanym. Na terapię interferonem odpowiada od 6 do 15% pacjentów z zaawansowanym rakiem nerki. Jednak mimo obiektywnej odpowiedzi na leczenie nie wydłuża ono znacząco przeżycia (o około 3-5 miesięcy). Jednak w badaniach u pacjentów o pośrednim ryzyku nie udało się potwierdzić tej korzyści. Wykazano, że terapia interferonem lub interleukiną 2 jest związana z przeżyciem podobnym do terapii hormonalnej za pomocą medroksyprogesteronu (leczenie objawowe kacheksji). Pozytywny wpływ immunoterapii może wystąpić tylko w niektórych grupach pacjentów z guzem o typie raka jasnokomórkowego i spełniające kryteria MSKCC (Memorial Sloan-Kettering Cancer Center), znane również jako kryteria Motzera, oraz z przerzutami wyłącznie ograniczonymi do płuc.

Pytanie: W jakim celu stosuje się interferon α?
Odpowiedź: w leczeniu niektórych chorób wirusowych i niektórych nowotworów

Pytanie: Czy interferon α stosuje się w kuracji nowotworu nerki?
Odpowiedź: Interferon α jest to cytokina, która znalazła zastosowanie w leczeniu niektórych chorób wirusowych i niektórych nowotworów, w tym raka nerki

Pytanie: Do jakich białek należy interferon α?
Odpowiedź: cytokina

Pytanie: O ile czasu zwiększa się długość życia u pacjentów leczonych cytokiną?
Odpowiedź: o około 3-5 miesięcy
Rak nerki

Podstawową metodą leczenia raka nerki w postaci ograniczonej jest postępowanie chirurgiczne, które polega na usunięciu guza wraz z częścią (operacja oszczędzająca) lub całą nerką (operacja radykalna). Coraz częściej zabiegi są wykonywane metodą laparoskopową, nawet w guzach o wyższych stopniach zaawansowania. W stadium zaawansowanym terapia ogólnoustrojowa opiera się na lekach celowanych, czyli lekach wybiórczo blokujących wzrost guza, jednocześnie nie zakłócając wzrostu innych szybko dzielących się komórek. Takimi lekami celowanymi w leczeniu raka nerki są inhibitory kinazy tyrozynowej blokujące angiogenezę oraz inhibitory kinazy mTOR.

Pytanie: W jaki sposób leczy się wczesny etap nowotworu nerki?
Odpowiedź: chirurgiczne

Pytanie: Co podlega wycięciu podczas radykalnej metody leczenia chirurgicznego raka nerki?
Odpowiedź: całą nerką

Pytanie: Na czym polega działanie leków celowanych przy leczeniu guzów nerki?
Odpowiedź: blokujących wzrost guza, jednocześnie nie zakłócając wzrostu innych szybko dzielących się komórek

Pytanie: Jakie są rodzaje leków, wykorzystywanych w zaawansowanych stopniach nowotworu nerek?
Odpowiedź: inhibitory kinazy tyrozynowej blokujące angiogenezę oraz inhibitory kinazy mTOR
SM UC-37

2 lipca 1917 roku nowym kapitanem UC-37 został por. mar. Willy List. Pierwszy sukces pod jego dowództwem załoga U-Boota odniosła 8 sierpnia, gdy na pozycji 37°30′N 9°19′E/37,500000 9,316667 został zatopiony francuski parowiec „Breton” (3739 BRT), płynący z Tunisu do Saint-Nazaire z ładunkiem zboża (nikt nie zginął). Kolejne zatopienie miało miejsce dopiero 11 października, kiedy to na pozycji 35°44′N 24°33′E/35,733333 24,550000 zatonął niezidentyfikowany, opuszczony przez załogę żaglowiec o pojemności 14 BRT. Pomiędzy 31 października a 5 listopada na Morzu Egejskim łupem UC-37 padło pięć niewielkich żaglowców o łącznym tonażu 121 BRT: trzy greckie („Evangelistria”, A.S. 160 i „Essichia”) oraz dwa włoskie („Marigo” i „Caterina”). Ostatni w 1917 roku sukces odnotowano 23 grudnia, gdy na minie postawionej przez okręt podwodny nieopodal Milos uszkodzeń doznał zbudowany w 1909 roku brytyjski parowiec „Dunedin” (4796 BRT), płynący z Salonik do Port Saidu (obyło się bez strat w ludziach).

Pytanie: Do jakiego kraju należał parowiec „Breton”?
Odpowiedź: francuski

Pytanie: Co przewoził parowiec „Breton” przed zatopieniem? 
Odpowiedź: zboża

Pytanie: Jakie greckie żaglowce zatopił SM UC-37?
Odpowiedź: „Evangelistria”, A.S. 160 i „Essichia”

Pytanie: Czy podczas uszkodzenia „Dunedina" zginęła część załogi?
Odpowiedź: gdy na minie postawionej przez okręt podwodny nieopodal Milos uszkodzeń doznał zbudowany w 1909 roku brytyjski parowiec „Dunedin” (4796 BRT), płynący z Salonik do Port Saidu (obyło się bez strat w ludziach)
SM UC-37

17 marca na postawioną przez U-Boota nieopodal Pireusu minę wszedł pochodzący z 1904 roku brytyjski parowiec „Waihemo” (4283 BRT), płynący z Durbanu do Pireusu z ładunkiem kukurydzy. Statek zatonął bez strat w załodze. Cztery dni później nieopodal wyspy Milos, na pozycji 36°49′N 24°21′E/36,816667 24,350000, okręt storpedował i zatopił zbudowany w 1906 roku włoski parowiec „Termini” o pojemności 1523 BRT. 25 marca nieopodal Milos uszkodzony został zbudowany w 1908 roku brytyjski parowiec „Warturm” (4965 BRT), płynący pod balastem z Salonik do Egiptu (w wyniku ataku zginęło dwóch członków załogi). Nazajutrz nieopodal wyspy Santoryn U-Boot zatopił trzy niezidentyfikowane greckie żaglowce o łącznej pojemności 61 BRT. 29 marca nieopodal Andimilos na minie postawionej 23 marca przez UC-37 został zniszczony zbudowany w 1895 roku portugalski parowiec „Porto Santo” o pojemności 2801 BRT (nikt nie zginął). Pomiędzy 8 a 17 lipca na Morzu Egejskim łupem UC-37 padło pięć niewielkich greckich żaglowców o łącznym tonażu 105 BRT: „San Nicola”, „Hagios Zion” i trzy niezidentyfikowane.

Pytanie: Na jakiej trasie podróżował „Warturm”, kiedy został zaatakowany przez UC-37?
Odpowiedź: z Salonik do Egiptu

Pytanie: Jakie statki zostały zatopione przez tego stawiacza min 26 marca?
Odpowiedź: trzy niezidentyfikowane greckie żaglowce

Pytanie: Jaki towar przewoził na swoim pokładzie „Waihemo”, kiedy wpadł na minę postawioną przez UC-37?
Odpowiedź: kukurydzy

Pytanie: Gdzie doszło do zatonięcia zaatakowanego przez UC-37 okrętu „Termini”?
Odpowiedź: nieopodal wyspy Milos
Wojciech Karolak

W latach 80. XX wieku razem z Tomaszem Szukalskim i Czesławem Bartkowskim stworzył formację Time Killers. Wspólnie nagrali album, który został uznany (w ankiecie krytyków „Jazz Forum”) za najlepszą płytę jazzową dekady. Przez wiele lat współpracował z Januszem Muniakiem, czego efektem była m.in. płyta Spotkanie. W 1988 Karolak brał udział w nagraniu płyty Obywatela GC Tak! Tak!, grał tam na organach Hammonda. Od lat 90. XX wieku współpracował regularnie z Jarosławem Śmietaną, z którym nagrał kilka albumów. Udzielał się także w projektach jazzowych Piotra Barona i Zbigniewa Lewandowskiego, w projekcie gospel Magdy Piskorczyk W hołdzie Mahalii Jackson, a także występował jako członek zespołu Guitar Workshop Leszka Cichońskiego.

Pytanie: Jaki zespół uformował artysta w latach 80.?
Odpowiedź: Time Killers

Pytanie: Kiedy muzyk rozpoczął współpracę ze Śmietaną?
Odpowiedź: Od lat 90. XX wieku

Pytanie: Czy muzyk wydał ze Śmietaną więcej niż jedną płytę?
Odpowiedź: współpracował regularnie z Jarosławem Śmietaną, z którym nagrał kilka albumów

Pytanie: Czy muzyk należał do formacji Guitar Workshop?
Odpowiedź: występował jako członek zespołu Guitar Workshop
Wojciech Karolak

Od 1963 współpracował z Janem „Ptaszynem” Wróblewskim w zespole Polish Jazz Quartet. W 1964, jako jego pianista wystąpił w odcinku specjalnym niemieckiego programu telewizyjnego Jazz – gehört und gesehen (program pt. Jazz in Poland w reż. Janusza Majewskiego prezentował dokonania najważniejszych wykonawców krajowej sceny jazzowej). W 1966 wyjechał do Szwecji, gdzie dorabiał, grając w klubach i restauracjach. W 1973 stał się właścicielem organów Hammonda-B3. W latach 1973–1978 współpracował z Janem „Ptaszynem” Wróblewskim w zespole Mainstream. Zimą 1976 roku wziął udział w warsztatach jazzowych „Radost '76” w Mąchocicach k. Kielc, co zostało uwiecznione w filmie dokumentalnym pt. Gramy Standard w reż. Andrzeja Wasylewskiego.

Pytanie: Czy "Gramy Standard" to film fabularny?
Odpowiedź: w filmie dokumentalnym pt. Gramy Standard

Pytanie: W jaki sposób dorabiał na emigracji?
Odpowiedź: grając w klubach i restauracjach
T-90

Obok armii rosyjskiej, czołgi używane są również w innych armiach (które nabywały wersję eksportową T-90S). W lutym 2001 roku Indie zakupiły od Rosji 310 czołgów T-90S za 780 mln USD. Od 2006 trwa produkcja licencyjna 1330 maszyn zmodernizowanej wersji T-90M. W Indiach T-90S, noszący nazwę Bhishma, zastąpił Vijayanta. 200 sztuk T-90S otrzymała armia Algierii, 146 Kuwejtu. W Armii Rosyjskiej służy około 400 czołgów T-90. Jeden egzemplarz został zakupiony przez KRLD w sierpniu 2001 roku. Zakup 180 czołgów T-90S negocjuje Arabia Saudyjska. W przetargu na czołg dla Armii Malezyjskiej przegrał konkurs z polskim PT-91M.

Pytanie: Ile milionów dolarów Indie zapłaciły za czołgi?
Odpowiedź: 780

Pytanie: Czy Korea Północna zdecydowała się na zakup jednego czołgu?
Odpowiedź: Jeden egzemplarz został zakupiony przez KRLD

Pytanie: Jak w Indiach nazywa się T-90S?
Odpowiedź: Bhishma
T-90

Na początku XXI wieku rozpoczęto prace nad poprawą parametrów czołgu, w szczególności odporności wobec nowoczesnych środków przeciwpancernych, i jego dostosowaniem do konfliktów asymetrycznych. Prace prowadzono w ramach dwóch programów: Proryw-2 i Proryw-3. Zaowocowały one powstaniem wersji T-90M (obiekt 188M) i jego uboższego wariantu eksportowego T-90MS. Zmianie uległa zarówno spawana wieża, jak i kadłub, bazujący jedynie na poprzedniej wersji. Do końca 2018 roku miano dostarczyć siłom zbrojnym Rosji pierwsze 60 czołgów tej wersji.

Pytanie: Jaki był główny parametr czołgów typu T-90, który starano się udoskonalić na początku dwudziestego pierwszego stulecia?
Odpowiedź: odporności wobec nowoczesnych środków przeciwpancernych, i jego dostosowaniem do konfliktów asymetrycznych

Pytanie: Jak nazywały się programy, w ramach których dokonywano modernizacji czołgów T-90?
Odpowiedź: Proryw-2 i Proryw-3

Pytanie: Czy w ramach prac nad poprawą parametrów czołgu T-90 powstało kilka nowych wersji tego pojazdu?
Odpowiedź: Zaowocowały one powstaniem wersji T-90M (obiekt 188M) i jego uboższego wariantu eksportowego T-90MS

Pytanie: Czy w ramach prac modernizacyjnych prowadzonych na początku XXI wieku wieża czołgu T-90 została zmodyfikowana?
Odpowiedź: Zmianie uległa zarówno spawana wieża, jak i kadłub
Krążowniki torpedowe typu Peyk

Okręty brały następnie udział w I wojnie światowej na Morzu Czarnym. „Berk-i Satvet” już pierwszego dnia działań na tym obszarze ostrzelał 29 października 1914 roku port w Noworosyjsku. „Berk-i Satvet” został poważnie uszkodzony na rosyjskiej minie przed Bosforem 2 stycznia 1915 roku, a „Peyk-i Şevket” został zatopiony na płyciźnie torpedą brytyjskiego okrętu podwodnego HMS E11 6 sierpnia 1915 roku, po czym podniesiony. Oba wróciły do służby po remoncie w 1917 roku. Po I wojnie światowej jeden z okrętów miał być przekazany Portugalii w ramach reparacji, lecz ostatecznie nie doszło do tego z powodu rozpadu Imperium Osmańskiego i zawarcia nowego traktatu pokojowego.

Pytanie: Dlaczego żaden z tych statków nie trafił po wojnie do Portugalii?
Odpowiedź: z powodu rozpadu Imperium Osmańskiego i zawarcia nowego traktatu pokojowego

Pytanie: Dlaczego po wojnie jeden z tych statków miał trafić do Portugalii?
Odpowiedź: w ramach reparacji

Pytanie: Czy obie te jednostki zostały uszkodzone w trakcie I wojny światowej?
Odpowiedź: „Berk-i Satvet” został poważnie uszkodzony na rosyjskiej minie przed Bosforem 2 stycznia 1915 roku, a „Peyk-i Şevket” został zatopiony na płyciźnie

Pytanie:  W jaki sposób, 06.08.1915 r., zatopiona została jedna z tych jednostek?
Odpowiedź: torpedą brytyjskiego okrętu podwodnego
Ali Chamenei

W 1985 Ali Chamenei uzyskał reelekcję. Po tym wydarzeniu próbował doprowadzić do usunięcia Musawiego ze stanowiska premiera, jednak przeszkodził mu w tym Chomejni. Relacje między Chameneim i Musawim były od tego momentu złe. Widząc spory wewnętrzne w Partii Republiki Islamskiej, Chamenei razem z Alim Akbarem Haszemem Rafsandżanim przekonał ajatollaha Chomejniego do jej rozwiązania. W 1988 opowiadał się za zakończeniem wojny iracko-irańskiej, uznając, że wskutek poparcia zagranicznych mocarstw dla Iraku była ona dla Iranu niemożliwa do wygrania.

Pytanie: Kogo pragnął pozbawić stanowiska Chamenei po zwycięstwie w wyborach?
Odpowiedź: Musawiego

Pytanie: Czy Chamenei i Musawi pozostawali w przyjaznej znajomości?
Odpowiedź: Relacje między Chameneim i Musawim były od tego momentu złe

Pytanie: Kto poparł Chameneiego w rozwiązaniu Partii Republiki Islamskiej?
Odpowiedź: Alim Akbarem Haszemem Rafsandżanim

Pytanie: Czy w uznaniu Chameneiego Iran miał realne szanse na zwycięstwo w wojnie?
Odpowiedź: była ona dla Iranu niemożliwa do wygrania
Bernard Madoff

29 czerwca 2009 Bernard Madoff został skazany przez sędziego Denny’ego China na karę 150 lat pozbawienia wolności. Była to maksymalna możliwa kara. Ten wyrok de facto oznaczał dla Madoffa karę dożywotniego pozbawienia wolności, ponieważ według federalnych przepisów prawa, skazany musi odbyć przynajmniej 85% kary i dobrze się sprawować, aby móc ubiegać się o przedterminowe zwolnienie. Madoff stworzył największą piramidę finansową na świecie. Główną przyczyną tak wysokiej kary było oszukanie inwestorów na łącznie 65 miliardów dolarów. Przed ogłoszeniem wyroku Madoff okazywał skruchę. Mówił, że popełnił „straszliwy błąd” i przepraszał swe ofiary, z których wiele obecnych było na sali sądowej, konstatując zarazem: „Wiem, że nic wam to nie pomoże”. Mimo skruchy sędzia nie zastosował złagodzenia kary.

Pytanie: Kiedy skazano Madoffa?
Odpowiedź: 29 czerwca 2009

Pytanie: Czego twórcą był skazany?
Odpowiedź: największą piramidę finansową na świecie

Pytanie: Jaki był najbardziej istotny powód wymierzenia kary Madoffowi?
Odpowiedź: oszukanie inwestorów na łącznie 65 miliardów dolarów

Pytanie: Jaką część kary musi odbyć skazany, by zostać wypuszczonym wcześniej?
Odpowiedź: 85%
Bernard Madoff

Bernard Madoff wraz z rodziną byli znaczącymi osobistościami w kręgach filantropijnych. Ofiarował on między innymi ok. 6 milionów dolarów na badania chłoniaka, gdy u jego syna Andrew zdiagnozowano tę chorobę. Całość przekazanych przez niego kwot na cele dobroczynne zamyka się sumą ok. 50 milionów dolarów, w tym 19 milionów ofiarowanych fundacji Dar Życia International. W związku z jego zatrzymaniem działalność Fundacji Rodziny Madoff została zawieszona, wiele organizacji charytatywnych, między innymi Fundacja Lappina, zostało czasowo zamkniętych. Swoje środki finansowe ulokowane w firmie Madoffa straciła też fundacja Elie Wiesela.

Pytanie: Czy wspierał cele charytatywne?
Odpowiedź: Bernard Madoff wraz z rodziną byli znaczącymi osobistościami w kręgach filantropijnych

Pytanie: Dlaczego przekazał pieniądze na badania właśnie nad chłoniakiem?
Odpowiedź: u jego syna Andrew zdiagnozowano tę chorobę

Pytanie: Ile pieniędzy łącznie przekazał na cele charytatywne?
Odpowiedź: ok. 50 milionów dolarów

Pytanie: Dlaczego działalność jego rodzinnej fundacji została wstrzymana?
Odpowiedź: W związku z jego zatrzymaniem
Lisowicia

Amerykański paleontolog z Uniwersytetu Edynburskiego, dr Stephen Brusatte, wyjaśnił, że odkrycie polskich naukowców było zaskakujące. Rzuca ono nowe światło na historię epoki pierwszych dinozaurów. Dicynodonty, do których zaliczane jest odkryte zwierzę, należały do pierwszych kręgowców, które z powodzeniem żywiły się niemal wyłącznie roślinami. Od środkowego permu do początków późnego triasu dicynodonty były jedną z najbardziej zróżnicowanych grup synapsydów; przedstawiciele tej grupy prehistorycznych kręgowców ewoluowali w różnych kierunkach – niektóre dicynodonty wiodły życie podziemne, jak współczesne krety, inne żyły na drzewach, a jeszcze inne osiągały rozmiary porównywalne ze współczesnymi hipopotamami. Przed odkryciem Lisowicia nie były znane triasowe dicynodonty, których szacowana długość ciała przekraczałaby 3–3,5 metra, a masa – 1–2 tony; największe znane dotąd triasowe dicynodonty nie osiągały zatem rozmiarów ciała większych niż największe znane permskie synapsydy, takie jak dinocefale z rodzajów Tapinocephalus czy Moschops. W późnym triasie po raz pierwszy wielkie rozmiary, znacząco przewyższające rozmiary dicynodontów innych niż Lisowicia, zaczęły osiągać dinozaury z grupy zauropodomorfów, obejmującej zauropody i ich najbliższych krewnych; na początku następującego po triasie okresu jurajskiego niektóre gatunki przekraczały już 15 metrów długości i 10 ton masy ciała. Przed odkryciem Lisowicia nie były znane żadne niebędące dinozaurami późnotriasowe zwierzęta lądowe osiągające rozmiary porównywalne z rozmiarami pierwszych wielkich zauropodomorfów; odkrycie Lisowicia sugeruje, że przyczyną osiągania przez dinozaury wielkich rozmiarów nie musiały być występujące tylko u nich cechy anatomii, a ich rozmiary mogły wynikać z oddziaływania czynników ekologicznych, które powodowały również zwiększenie rozmiarów ciała przedstawicieli innych grup zwierząt, np. dicynodontów.

Pytanie: Na jakiej uczelni pracował dr Brusatte?
Odpowiedź: Uniwersytetu Edynburskiego

Pytanie: Co stanowiło pożywienie dicynodontów?
Odpowiedź: niemal wyłącznie roślinami

Pytanie: Czy dicynodonty należą do kręgowców?
Odpowiedź: Dicynodonty, do których zaliczane jest odkryte zwierzę, należały do pierwszych kręgowców

Pytanie: Jak czynniki ekologiczne wpływały na rozmiary dinozaurów?
Odpowiedź: powodowały również zwiększenie rozmiarów ciała

Pytanie: Czy gabaryty dinozaurów były uzależnione tylko od anatomii?
Odpowiedź: odkrycie Lisowicia sugeruje, że przyczyną osiągania przez dinozaury wielkich rozmiarów nie musiały być występujące tylko u nich cechy anatomii