the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Ciechanowcu

W 1951 parafia w Ciechanowcu została restytuowana, jednak taki stan rzeczy trwał tylko przez dwa lata. W 1953 cerkiew ponownie straciła status parafialnej i stała się jedną z pomocniczych świątyń parafii w Siemiatyczach. Dzięki kolekcie na terenie całej diecezji warszawsko-bielskiej możliwy był remont zniszczonej cerkwi, w ramach którego odbudowano jej dzwonnicę, pokryto dach blachą i położono tynk. Rozebrano natomiast zniszczone cztery mniejsze cebulaste kopuły nad nawą świątyni. Mimo przeprowadzonej renowacji już w latach 70. XX wieku stan techniczny budowli ponownie oceniono jako grożący ruiną. Kolejny remont generalny miał miejsce w latach 1977–1980, dzięki staraniom ks. Grzegorza Sosny. W tym czasie rzeźbiarz z Siemiatycz, Wiaczesław Szum, wykonał dla cerkwi nowy ikonostas. Uzupełniono również inne utensylia liturgiczne. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 11 maja 1981 pod nr A-138. Rok później obiekt sakralny ponownie stał się świątynią parafialną.

Pytanie: Jaki status odzyskała w 1982 roku?
Odpowiedź: świątynią parafialną

Pytanie: Co stworzył dla świątyni Wiaczesław Szum?
Odpowiedź: ikonostas

Pytanie: Jakie prace naprawcze zostały wykonane podczas jej remontu w latach pięćdziesiątych?
Odpowiedź: odbudowano jej dzwonnicę, pokryto dach blachą i położono tynk

Pytanie: Co umożliwiło remont świątyni, który odbył się w latach pięćdziesiątych?
Odpowiedź: kolekcie na terenie całej diecezji warszawsko-bielskiej
Piotr Rogucki

W 2001 zdobył II nagrodę na 37. Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. W 2004 wraz z zespołem Coma otrzymał Grand Prix, nagrodę im. Agnieszki Osieckiej i wyróżnienie na 25. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu za interpretację piosenki „Underground” Toma Waitsa i „100 tysięcy jednakowych miast” własnego autorstwa. Jest też laureatem nagrody im. Grzegorza Ciechowskiego dla wszechstronnego młodego twórcy 2004. Wraz z zespołem Coma otrzymał w 2007 nagrodę „Złotego Bączka” na XIII Przystanku Woodstock. Uczestniczył w nagraniach wszystkich albumów zespołu.

Pytanie: Czy "Underground" jest jego autorskim przebojem?
Odpowiedź: za interpretację piosenki „Underground” Toma Waitsa

Pytanie: Co zdobył na 25. edycji PPA we Wrocławiu?
Odpowiedź: Grand Prix, nagrodę im. Agnieszki Osieckiej i wyróżnienie

Pytanie: Która edycja Przystanku Woodstock odbyła się w 2007 roku?
Odpowiedź: XIII
Elżbieta Penderecka

Od połowy lat 60. prowadziła sekretariat Krzysztofa Pendereckiego. W 1990 założyła i do 1995 kierowała pierwszą prywatną agencją kulturalną Heritage Promotion of Music and Art. Od 1992 pomagała mężowi w organizacji Festiwalu im. Pablo Casalsa w San Juan w Portoryko (Krzysztof Penderecki był dyrektorem artystycznym tego festiwalu w latach 1992–2002). Elżbieta Penderecka zasiadała w radach nadzorczych kilku organizacji kulturalnych, była współzałożycielką Europejskiej Fundacji Mozartowskiej. Przyczyniła się do powstania orkiestry kameralnej Sinfonietta Cracovia, stanowiącej oficjalną orkiestrę Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. W 1997 zorganizowała wraz z Centrum Sztuki „Studio” koncert charytatywny na rzecz powodzian z udziałem Sinfonii Varsovii, Yehudiego Menuhina, Chóru Filharmonii Narodowej oraz solistów (w tym Ewy Pobłockiej). W tym samym roku zainicjowała cykl „Koncerty Wielkich Mistrzów – Elżbieta Penderecka zaprasza”, prezentując takich artystów jak Mstisław Rostropowicz, Jessye Norman czy Simon Estes. W latach 1996–2000 była przewodniczącą rady programowej Festiwalu Kraków 2000 – Europejskie Miasto Kultury, a w 1998 dyrektorem artystycznym Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego. W 1997 zorganizowała pierwszy Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, który przez pierwsze siedem lat odbywał się w Krakowie, a w 2004 został przeniesiony do Warszawy.

Pytanie: Czy współpracowała z mężem przy jego projektach?
Odpowiedź: Od 1992 pomagała mężowi w organizacji Festiwalu im. Pablo Casalsa w San Juan w Portoryko

Pytanie: Jaka była jej rola w organizacji Festiwalu Kraków 2000 - Europejskie Miasto Kultury?
Odpowiedź: była przewodniczącą rady programowej

Pytanie: Jakich artystów promowała w ramach swojego cyklu?
Odpowiedź: Mstisław Rostropowicz, Jessye Norman czy Simon Estes

Pytanie: Od którego roku organizowany jest Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena?
Odpowiedź: 1997
Betel (używka)

Dawniej twierdzono, że żucie betelu ma działanie orzeźwiające, lekko podniecające i lecznicze – zabija pasożyty i odkaża przewód pokarmowy, a jedynym ubocznym (estetycznym) skutkiem zażywania betelu jest barwienie zębów na czarno, a śliny na czerwono. Takie działanie ma jednak tylko sam liść pieprzu żuwnego, ale rzadko jest on używany bez dodatku nasion areki, które są bardzo szkodliwe dla zdrowia. Badania medyczne wykazują, że regularne żucie betelu jest źródłem wielu poważnych chorób jamy ustnej (zaniku dziąseł, trwałego uszkodzenia zębów oraz raka jamy ustnej), a także w istotny sposób zwiększa ryzyko zachorowania na raka krtani, płuc, wątroby i trzustki, i to nie tylko wtedy, gdy jest zażywany z dodatkiem tytoniu.

Pytanie: Co dawnej uważano za jedyny niekorzystny skutek żucia betelu?
Odpowiedź: barwienie zębów na czarno, a śliny na czerwono

Pytanie: W jaki sposób ludzie przyjmowali betel?
Odpowiedź: żucie

Pytanie: Jakie nasiona występujące w betelu są szkodliwe dla zdrowia?
Odpowiedź: areki

Pytanie: Czy ludzie zażywają betel wraz z tytoniem?
Odpowiedź: gdy jest zażywany z dodatkiem tytoniu
Żółta i czerwona kartka

W ligach krajowych, a także podczas turniejów piłkarskich obowiązuje zasada polegająca na tym, że gdy zawodnik zdobędzie określoną liczbę żółtych kartek, jest automatycznie odsuwany od następnego (czasem następnych) spotkania. Decyzję sędziego o pokazaniu żółtej i czerwonej kartki można zakwestionować i są znane przypadki anulowania żółtej bądź czerwonej kartki już po meczu. Mundialowy rekord w żółtych kartkach (16) pobił w dniu 25 czerwca 2006 rosyjski arbiter Walentin Iwanow w meczu Portugalii z Holandią na mistrzostwach świata w roku 2006.

Pytanie: Co dzieje się z graczem, który otrzymał wystarczająco dużo żółtych kartek w ligach krajowych?
Odpowiedź: jest automatycznie odsuwany od następnego (czasem następnych) spotkania

Pytanie: Czy werdykt sędziego o wystawieniu żółtej kartki jest nieodwołalny?
Odpowiedź: Decyzję sędziego o pokazaniu żółtej i czerwonej kartki można zakwestionować

Pytanie: Kto przyznał najwięcej żółtych kartek w historii mundiali?
Odpowiedź: Walentin Iwanow

Pytanie: W jakim meczu Iwanow wystawił aż szesnaście żółtych kartek?
Odpowiedź: Portugalii z Holandią na mistrzostwach świata w roku 2006
Sepsa

Rozpoznanie sepsy stawiano dawniej na podstawie stwierdzenia objawów SIRS. Obecnym kryterium rozpoznania sepsy jest nagła zmiana wyniku oceny w skali SOFA (Sepsis-related organ failure assessment score) o co najmniej 2 punkty, jeśli występuje podejrzenie zakażenia. Następnym etapem jest potwierdzenie obecności specyficznego patogenu w badaniach mikrobiologicznych. Pobiera się 2 próbki krwi do diagnostyki z osobnego nakłucia żyły oraz z każdego cewnika naczyniowego wprowadzonego przed upływem 48 godzin. Wskazane jest pobranie próbki krwi przed wdrożeniem przeciwdrobnoustrojowego leczenia empirycznego. W zależności od przypuszczalnej etiologii pobiera się materiał na posiew także z innych miejsc:

Pytanie: Jakie jest obecne kryterium rozpoznania sepsy?
Odpowiedź: nagła zmiana wyniku oceny w skali SOFA

Pytanie: O ile minimum punktów musi zmienić się wynik skali SOFA, aby uznać to za sepsę? 
Odpowiedź: 2

Pytanie: Kiedy należy pobrać krew w przypadku leczenia sepsy?
Odpowiedź: przed wdrożeniem przeciwdrobnoustrojowego leczenia empirycznego

Pytanie: W jaki sposób dawniej rozpoznawano sepsę?
Odpowiedź: na podstawie stwierdzenia objawów SIRS

Pytanie: Czy krew do badania, w przypadku sepsy, należy pobierać z jednego miejsca?
Odpowiedź: Pobiera się 2 próbki krwi do diagnostyki z osobnego nakłucia żyły
Sepsa

Równocześnie do uogólnionej reakcji zapalnej (SIRS) zachodzą procesy przeciwzapalne (CARS – compensatory antiinflammatory response syndrome), w których biorą udział m.in. interleukina 4, interleukina 10 czy interleukina 13. We krwi podczas sepsy wzrasta również poziom TGF-β, kortyzolu, rozpuszczalnych receptorów TNF, które zmniejszają intensywność reakcji. Przy przewadze czynników przeciwzapalnych, jak to ma miejsce np. u osób osłabionych czy starszych, dochodzi do upośledzenia odporności i możliwości pogłębienia ciężkości sepsy.

Pytanie: Jakie procesy współwystępują z reakcją zapalną?
Odpowiedź: przeciwzapalne

Pytanie: Poziom jakich markerów we krwi wzrasta podczas sepsy?
Odpowiedź: TGF-β, kortyzolu, rozpuszczalnych receptorów TNF

Pytanie: Na co wpływa wzrost TGF-β, kortyzolu, rozpuszczalnych receptorów TNF we krwi?
Odpowiedź: zmniejszają intensywność reakcji

Pytanie: Jakie między innymi są narażone na pogłębienie ciężkości sepsy?
Odpowiedź: osłabionych czy starszych
Mary Komasa

Po przyjeździe do Berlina Mary zaczęła się obracać w środowisku artystów, chłonąc tamtejsze życie kulturalne. Zarejestrowała tam swój debiutancki album wydany w marcu 2015 roku przez wytwórnię Warner Music Poland, z którą podpisała kontrakt w maju 2014 roku. Producentem płyty jest Niemiec Guy Sternberg (wcześniej współpracował z m.in. Feist, Yōko Ono i Depeche Mode), który pomógł artystce stworzyć charakterystyczne dla niej brzmienie. Oryginalne, surowe brzmienie udało się osiągnąć dzięki rozmaitości instrumentów i mikrofonów z lat 60. i 70. Producent wybrał dla Mary taki mikrofon, z jakiego kilka dekad wcześniej korzystała amerykańska śpiewaczka jazzowa Billie Holiday.

Pytanie: Co wpływa na orygialne brzmienie jej muzyki?
Odpowiedź: rozmaitości instrumentów i mikrofonów z lat 60. i 70

Pytanie: Kto był producentem jej pierwszego albumu?
Odpowiedź: Guy Sternberg

Pytanie: Czy Mary była pierwszą artystką, z którą miał okazję współpracować Sternberg?
Odpowiedź: wcześniej współpracował z m.in. Feist, Yōko Ono i Depeche Mode

Pytanie: Gdzie nagrała swoją pierwszą płytę?
Odpowiedź: Berlina

Pytanie: Czy wybór mikrofonu Billie Holiday był jej własnym pomysłem?
Odpowiedź: Producent wybrał dla Mary taki mikrofon, z jakiego kilka dekad wcześniej korzystała amerykańska śpiewaczka jazzowa Billie Holiday
Tsukuyomi

Jolanta Tubielewicz w swojej książce Od mitu do historii, wykłady o Japonii, wspomina o Tsukiyomim w kwestii istnienia w Japonii mitu lunarnego. Po micie z zabiciem Ukemochi, pojawia się on już tylko we wzmiankach. Na wyspach Riukiu funkcjonował mit, w którym Tsukiyomi miał dać ludziom wodę nieśmiertelności. Przez rozbieżność wersji (których nie da się ze sobą porównać przez duże różnice fabularne), nie można jednoznacznie mówić o micie lunarnym. Tsukiyomi miał wysłać posła, który zasnął podczas podróży, a wtedy wodę wypił wąż. Dobry bóg mimo wszystko dał ludziom inną wodę, o działaniu uzdrawiającym i odmładzającym.

Pytanie: Kto jest autorką książki Od mitu do historii, wykłady o Japonii?
Odpowiedź: Jolanta Tubielewicz

Pytanie: Jaki miał być jego dar dla ludzkości według mitów z wysp Riukiu?
Odpowiedź: wodę nieśmiertelności

Pytanie: Dlaczego poszczególnych wersji mitu nie można ze sobą zestawić?
Odpowiedź: przez duże różnice fabularne

Pytanie: Dlaczego woda nieśmiertelności nie znalazła się w posiadaniu ludzkości według niektórych podań?
Odpowiedź: Tsukiyomi miał wysłać posła, który zasnął podczas podróży, a wtedy wodę wypił wąż
Niszczyciele typu Tucker

USS „Tucker” (DD-57) był okrętem wiodącym dla typu. Jego stępkę położono w stoczni Fore River Shipbuilding Company w Quincy (Massachusetts) w listopadzie 1914 roku. Został zwodowany w maju 1915 roku. Był pierwszym okrętem amerykańskim, którego patronem był Samuel Tucker. Po tym jak w kwietniu 1916 roku wszedł do służby, pływał po wodach wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach. Kiedy Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny w kwietniu 1917 roku, „Tucker” był częścią drugiej eskadry niszczycieli, która została wysłana na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie bazując w Queenstown w Irlandii. Kilka razy ratował pasażerów i załogi jednostek zatopionych przez okręty podwodne. Za udział w ratowaniu załogi z francuskiego krążownika „Dupetit-Thouars” w sierpniu 1918 roku „Tucker” otrzymał list pochwalny od Préfet Maritime. W czerwcu okręt został przeniesiony do Brestu we Francji i spędził resztę wojny bazując w tym porcie.

Pytanie: Kiedy USS Tucker został oddany do użytku?
Odpowiedź: w kwietniu 1916 roku

Pytanie: Jakim typem statku był USS Tucker?
Odpowiedź: niszczycieli

Pytanie: Gdzie przed I wojną światową służył USS Tucker?
Odpowiedź: pływał po wodach wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach

Pytanie: Gdzie USS Tucker posiadał swoją bazę w Europie?
Odpowiedź: w Queenstown w Irlandii
Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Jako pierwszy zaprezentował się Simon Wi Rutene 16 lutego w zjeździe zaliczanym do kombinacji. Nie ukończywszy tego przejazdu nie uczestniczył w rozegranych następnego dnia przejazdach slalomowych i nie został sklasyfikowany. Podobnie 21 lutego nie dojechał do mety supergiganta, jednak drugi reprezentant kraju, Mattias Hubrich, uplasował się w tej konkurencji ex aequo na 24. pozycji. Najsłabszy występ Nowozelandczycy zaliczyli w slalomie gigancie 25 lutego, obaj bowiem nie ukończyli zawodów – Wi Rutene w pierwszym przejeździe, Hubrich zaś nie stanął na starcie drugiego. Alpejczycy rywalizację zakończyli rozegranym 27 lutego slalomem. W nim, jako jedynej ukończonej konkurencji, Wi Rutene zanotował najlepszy wynik reprezentacji na tych igrzyskach – w dwóch przejazdach klasyfikował się odpowiednio na 29. i 17. miejscu, które dały mu łącznie siedemnastą lokatę, pięć pozycji niżej z 33. i 23. czasem przejazdów znalazł się zaś Mattias Hubrich. W zawodach, w których uczestniczyli Nowozelandczycy, triumfowali odpowiednio Hubert Strolz, Franck Piccard i dwukrotnie Alberto Tomba.

Pytanie: Jak nazywał się drugi reprezentant Nowej Zelandii, oprócz Simona Wi Rutene, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1988 roku?
Odpowiedź: Mattias Hubrich

Pytanie: Który z zawodników reprezentujących Nową Zelandię wystąpił jako pierwszy?
Odpowiedź: Simon Wi Rutene

Pytanie: Czy Simon Wi Rutene po swoim pierwszym zjeździe został zaklasyfikowany do kolejnych konkurencji?
Odpowiedź: Nie ukończywszy tego przejazdu nie uczestniczył w rozegranych następnego dnia przejazdach slalomowych i nie został sklasyfikowany

Pytanie: Którą lokatę otrzymał Wi Rutene po zjeździe 27 lutego?
Odpowiedź: siedemnastą
Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Jedyną kobietą w gronie nowozelandzkich alpejczyków była Kate Rattray, która wystartowała w trzech konkurencjach. Po raz pierwszy na stoku pojawiła się 22 lutego i w jedynym przejeździe supergiganta zanotowała 28. czas, tracąc do zwyciężczyni – Austriaczki Sigrid Wolf – blisko cztery i pół sekundy. Dwa dni później odbyły się zawody w slalomie gigancie, Rattray po pierwszym przejeździe zajmowała 34. lokatę, drugiego przejazdu jednak nie ukończyła. Podobnie jak cztery lata wcześniej nie została zatem sklasyfikowana. Swój najlepszy wynik na igrzyskach osiągnęła 26 lutego w slalomie – 31. i 21. czas przejazdów dały jej ostatecznie 21. pozycję w klasyfikacji końcowej. W tych dwóch konkurencjach triumfowała Szwajcarka Vreni Schneider.

Pytanie: Zjazdu w jakiej kategorii nie udało się ukończyć Kate Rattray 24 lutego 1988 roku?
Odpowiedź: slalomie gigancie

Pytanie: Na jakiej pozycji uplasowała się Kate Rattray w klasyfikacji końcowej?
Odpowiedź: 21

Pytanie: Jak nazywała się zawodnicza zdobywająca najlepsze pozycje w slalomie oraz slalomie gigancie podczas zawodów w 1988 roku?
Odpowiedź: Vreni Schneider

Pytanie: Ile kobiet występowało w reprezentacji alpejczyków Nowej Zelandii w 1988 roku?
Odpowiedź: Jedyną
Wybory prezydenckie w Polsce w 2010 roku

Głosowanie (I tura wyborów) odbyło się 20 czerwca 2010 w godzinach 6:00–20:00. Ze względu na nieotrzymanie przez żadnego kandydata więcej niż połowy ważnych głosów zostało, zgodnie z Konstytucją, przeprowadzone 2 tygodnie później (czyli 4 lipca) ponowne głosowanie (II tura wyborów), w którym uczestniczyło 2 kandydatów z najwyższą liczbą głosów otrzymanych w pierwszym głosowaniu. Jeżeli którykolwiek z tych dwóch kandydatów wycofałby zgodę na kandydowanie, utracił prawo wyborcze lub umarł, w jego miejsce, zgodnie z art. 8b ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, do wyborów w ponownym głosowaniu dopuszczony byłby kandydat, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu. W takim wypadku datę ponownego głosowania (II tury) odraczałoby się o dalszych 14 dni, czyli do 18 lipca 2010.

Pytanie: Czy do wyłonienienia prezydenta wystarczyła tylko jedna tura?
Odpowiedź: Ze względu na nieotrzymanie przez żadnego kandydata więcej niż połowy ważnych głosów zostało, zgodnie z Konstytucją, przeprowadzone 2 tygodnie później (czyli 4 lipca) ponowne głosowanie (II tura wyborów)

Pytanie: Jakiego dnia przeprowadzona została pierwsza tura?
Odpowiedź: 20 czerwca 2010

Pytanie: Kto w pierwszej kolejności otrzymał możliwość startu w drugiej turze?
Odpowiedź: 2 kandydatów z najwyższą liczbą głosów otrzymanych w pierwszym głosowaniu

Pytanie: Kto otrzymałby możliwość startu w drugiej turze, gdyby zwycięzca pierwszej tury umarł?
Odpowiedź: kandydat, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu

Pytanie: Jakie przykładowe sytuacje spowodowałyby przesunięcie terminu przeprowadzenia drugiej tury?
Odpowiedź: Jeżeli którykolwiek z tych dwóch kandydatów wycofałby zgodę na kandydowanie, utracił prawo wyborcze lub umarł
Rok dziewięćdziesiąty trzeci

Główni bohaterowie Roku dziewięćdziesiątego trzeciego są postaciami fikcyjnymi, tworzonymi w oparciu o jeden wzorzec. Hugo pragnął, by każdy z bohaterów stanowił wcielenie idei, symbolizował jedną z postaw wobec życia i wobec rewolucji. Jedynie w drugiej kolejności bohaterowie ci przejmują niektóre cechy autentycznych uczestników wydarzeń roku 1793. Podobnie jak poprzednie utwory Hugo, Rok dziewięćdziesiąty trzeci powtarza kilka typowych dla tego autora typów postaci: cierpiącej matki (Michalina Flechard i Fantyna z Nędzników), nieubłaganego legalisty (Cimourdain i Javert z Nędzników), młodego, pełnego ideałów zwolennika rewolucji (Gauvain i Enjolras z Nędzników). W celu zwiększenia dramatycznego napięcia w utworze, wszyscy główni bohaterowie są ze sobą spokrewnieni bądź łączą ich relacje bliskie rodzinnym (Cimourdain był uwielbianym nauczycielem młodego Gauvaina, który z kolei jest siostrzeńcem Lantenaca).

Pytanie: Czy protagoniści tej powieści zostali stworzeni przede wszystkim w oparciu o postaci historyczne?
Odpowiedź: Główni bohaterowie Roku dziewięćdziesiątego trzeciego są postaciami fikcyjnymi

Pytanie: Jakie idee mieli reprezentować sobą poszczególni bohaterowie Roku dziewięćdziesiątego trzeciego?
Odpowiedź: jedną z postaw wobec życia i wobec rewolucji

Pytanie: Jakie rodzaje postaci typowe dla twórczości Wiktora Hugo pojawiają się w tej powieści?
Odpowiedź: cierpiącej matki (Michalina Flechard i Fantyna z Nędzników), nieubłaganego legalisty (Cimourdain i Javert z Nędzników), młodego, pełnego ideałów zwolennika rewolucji (Gauvain i Enjolras z Nędzników)

Pytanie: Jaka relacja łączy Cimourdaina oraz Gauvaina?
Odpowiedź: Cimourdain był uwielbianym nauczycielem młodego Gauvaina
Top Gun (film)

Krytyk Nigel Floyd tłumaczył ogromny sukces filmu jego „urzekająco lśniącą fasadą” i występem dwóch znakomitych, młodych gwiazd, Toma Cruise'a i Kelly McGillis. Za sukcesem miał też stać „krwisty styl wizualny” reżysera i scenariusz, który był de facto „nową wersją historyjki o trudnym wchodzeniu w wiek męski” zaczerpniętej z filmu Oficer i dżentelmen w reżyserii Taylora Hackforda (1982). Twórca chciał ocalić od zapomnienia staroświecki heroizm walk powietrznych „jeden na jednego” w opozycji do nuklearnej, bezosobowej zagłady. Silny patriotyzm, zimnowojenna retoryka i fryzury rodem z lat 50. XX wieku przywodzą na myśl takie produkcje jak np. Strategic Air Command w reżyserii Anthony'ego Manna z 1955. Kontrastuje z tym współczesna Scottowi muzyka rockowa, stroje lotników i wizualna „gładkość” obrazu.

Pytanie: Jacy aktorzy zagrali w tym filmie?
Odpowiedź: Toma Cruise'a i Kelly McGillis

Pytanie: Czy recenzenci zgodnie uznawali występ Cruise'a w tym filmie za porażkę?
Odpowiedź: Krytyk Nigel Floyd tłumaczył ogromny sukces filmu jego „urzekająco lśniącą fasadą” i występem dwóch znakomitych, młodych gwiazd, Toma Cruise'a

Pytanie: Jaki inny film ma podobną estetykę do tej produkcji?
Odpowiedź: np. Strategic Air Command

Pytanie: Jaką muzykę można usłyszeć w tym filmie?
Odpowiedź: rockowa

Pytanie: Kto wyreżyserował Oficera i dżentelmena?
Odpowiedź: Taylora Hackforda
Stephen Hendry

W sezonie 2007/08 Hendry w turniejach Shanghai Masters (sierpień) oraz Northern Ireland Trophy (listopad) opadł w drugiej rundzie, a w UK Championship w pierwszej, przegrywając 4:9 z Markiem Allenem, podobnie w Masters (rozgrywanym od 13 do 20 stycznia), w którym Hendry przegrał swój pierwszy mecz z Markiem Selbym 5:6. Bez żadnych sukcesów zakończył również turniej Malta Cup. W zawodach Welsh Open udało mu się dojść do półfinału, gdzie został pokonany przez Marka Selby’ego 4:6. W China Open, Hendry przegrał swój pierwszy mecz 1:5 z Barrym Hawkinsem. W Mistrzostwach świata w roku 2008 Hendry awansował do półfinału, gdzie spotkał się z Ronnie’em O’Sullivanem. Po sezonie 2007/08 został sklasyfikowany na 8 miejscu w światowym rankingu.

Pytanie: Czy w Welsh Open dotarł do finału?
Odpowiedź: W zawodach Welsh Open udało mu się dojść do półfinału, gdzie został pokonany

Pytanie: Kto zatrzymał go w China Open?
Odpowiedź: Barrym Hawkinsem

Pytanie: Czy udział w Malta Cup pozwolił mu przerwać złą passę?
Odpowiedź: Bez żadnych sukcesów zakończył również turniej Malta Cup

Pytanie: Jako który zawodnik na świecie zakończył tamten sezon?
Odpowiedź: 8
Stephen Hendry

21 kwietnia 2012 Stephen Hendry rozpoczął swój 27. występ z rzędu na Mistrzostwach Świata (pobił tym samym rekord Steve’a Davisa, który grał w Crucible aż 30 razy, ale „tylko” 26 razy z rzędu). Tego samego dnia wbił swojego 11 breaka maksymalnego w 1 rundzie Mistrzostw Świata w meczu ze Stuartem Binghamem. Był to jego 3 break maksymalny wbity w Crucible Theatre, a także 10 w całej historii mistrzostw świata.
W drugiej rundzie Stephen Hendry po raz pierwszy zmierzył się na Mistrzostwach Świata z Johnem Higginsem. Chociaż wcześniej rozegrali ze sobą aż 38 oficjalnych pojedynków ani razu nie doszło do tego w Crucible Theatre. Ten mecz zakończył się wysokim zwycięstwem Hendry’ego 13-4. Był to dla siedmiokrotnego mistrza świata pierwszy mecz wygrany z Higginsem w turnieju rankingowym od 2003 roku. 1 maja 2012 roku po porażce w ćwierćfinale Mistrzostw Świata 13-2 ze Stephenem Maguire’em Stephen Hendry na pomeczowej konferencji prasowej ogłosił zakończenie profesjonalnej kariery. „Maestro” wyznał, że była to łatwa decyzja, na którą wpłynęło kilka czynników, m.in. fakt, że ostatnimi czasy nie gra już na takim poziomie, na jakim chciałby grać oraz utrata radości z treningów. Podobno decyzję o odejściu od profesjonalnego snookera podjął już trzy miesiące temu i nawet gdyby zdobył ósmy mistrzowski tytuł, zdania by nie zmienił.

Pytanie: Czy przed MŚ w 2012 Hendry grał w Crucible Theatre z Higginsem?
Odpowiedź: Chociaż wcześniej rozegrali ze sobą aż 38 oficjalnych pojedynków ani razu nie doszło do tego w Crucible Theatre

Pytanie: Ile punktów zdobył Hendry w grze z Higginsem w 2012?
Odpowiedź: 13