the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Meshuggah

Muzykę na potrzeby zespołu komponują Thordendal, Hagström, Haake oraz w mniejszym stopniu Kidman. Podczas komponowania Hagström programuje partie perkusji oraz nagrywa szkice partii gitarowych i basowych na komputerze. Gotowy projekt przekazuje następnie pozostałym muzykom. Członkowie Meshuggah zwykle akceptują pomysły Hagströma, rzadko wprowadzają zmiany. Kidman, mimo że nie gra w zespole na gitarze od 1991 roku, posiada swój wkład w komponowanie utworów. Perkusista grupy Haake opisuje proces komponowania w następujący sposób:

Pytanie: Kto komponuje muzykę dla zespołu Meshuggah?
Odpowiedź: Thordendal, Hagström, Haake oraz w mniejszym stopniu Kidman

Pytanie: Jakie partie nagrywa Hagström w Meshuggah?
Odpowiedź: perkusji oraz nagrywa szkice partii gitarowych i basowych

Pytanie: Kto zatwierdza projekt Hagströma?
Odpowiedź: Członkowie Meshuggah

Pytanie: Jaką rolę pełni Haake w zespole Meshuggah?
Odpowiedź: Perkusista
SMS Kaiser Max (1862)

W trakcie formowania szyku swoich okrętów Persano przeniósł się ze swojego okrętu flagowego, „Re d’Italia”, na „Affondatore”. To spowodowało przerwę we włoskiej formacji i Tegetthoff skorzystał z okazji, by rozdzielić włoską flotę, i rozpocząć walkę na bliski dystans. Przepłynął przez wyrwę, ale nie udało mu się staranować żadnego nieprzyjacielskiego okrętu, przez co musiał zawrócić i podjąć jeszcze jedną próbę. W czasie drugiego podejścia „Kaiser Max” zaangażował w walkę okręt „Re d’Italia”, który uszkodził ożaglowanie i komin austriackiego okrętu. Po staranowaniu „Re d'Italii” przez „Erzherzog Ferdinand Max”, „Kaiser Max” bezskutecznie próbował staranować inny włoski okręt, a następnie otworzył ogień do niewielkiego okrętu obrony wybrzeża „Palestro”. Wtedy „Don Juan d’Austria” został otoczony przez włoskie okręty i poprosił „Kaiser Maxa” o pomoc.

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy okręt flagowy Persano? 
Odpowiedź: „Re d’Italia”

Pytanie: Na jaki okręt przeniósł się Persano? 
Odpowiedź: „Affondatore”

Pytanie: Okręt jakiego państwa uszkodził „Kaiser Max”?
Odpowiedź: austriackiego

Pytanie: Do jakiego państwa należał okręt „Re d'Italii” ?
Odpowiedź: włoski

Pytanie: Kto chciał rozdzielić włoską flotę? 
Odpowiedź: Tegetthoff
Jan Marcin Szancer

Ilustracje Szancera są rozpoznawalne z powodu stylu i sposobu przedstawiania historii. Postacie mają smukłą sylwetką i wydłużone kończyny. Szancer eksperymentował z perspektywą, ukazywał rysunek np. z lotu ptaka czy żabiej perspektywy. Jego ilustracje są dynamiczne, postacie zazwyczaj uchwycone w ruchu. Artysta wykazywał się inwencją w sprawach kompozycji. Stosował skróty, skosy, a sceny budował w głąb, bądź w spirali. Zabiegi te służyły do przedstawiania jak największej liczby postaci oraz odzwierciedlenia fabuły.

Pytanie: Co miały na celu stosowane przez niego różnego typu zabiegi kompozycyjne?
Odpowiedź: przedstawiania jak największej liczby postaci oraz odzwierciedlenia fabuły

Pytanie: Czy preferował przedstawienia statyczne?
Odpowiedź: Jego ilustracje są dynamiczne, postacie zazwyczaj uchwycone w ruchu

Pytanie: Jak wyglądają postacie przedstawione na jego ilustracjach?
Odpowiedź: mają smukłą sylwetką i wydłużone kończyny

Pytanie: Czy w swoich ilustracjach stosował tylko jeden rodzaj perspektywy?
Odpowiedź: Szancer eksperymentował z perspektywą
Ulica Aleksandrowska w Łodzi

W roku 1963 przystąpiono do budowy wiaduktu drogowego w ciągu ulic Bolesława Limanowskiego i Aleksandrowskiej nad linią kolejową nr 15. Wymusiło to likwidację z dniem 28 października zachodniej pętli przy dworcu Łódź Żabieniec i urządzenie tymczasowej mijanki na ul. Aleksandrowskiej w rejonie ul. Kwiatowej (ob. ul. Bielicowa). Z ruchu wyłączono także pętlę wschodnią i urządzono pętlę tymczasową u zbiegu ulic Bolesława Limanowskiego i Narodowej. Budowę wiaduktu ukończono w roku 1965, a do użytku został oddany 20 lipca w godzinach popołudniowych. Przejechał wtedy po nim pierwszy miejski tramwaj – linii „25” z pętli u zbiegu ulic Marcelego Nowotki (ob. ul. Pomorska) i Przemyskiej do nowej pętli u zbiegu ulic Aleksandrowskiej i Szczecińskiej.

Pytanie: Jakie zmiany wprowadzono w 1963 roku, w związku z budową wiaduktu nad linią kolejową numer 15?
Odpowiedź: Wymusiło to likwidację z dniem 28 października zachodniej pętli przy dworcu Łódź Żabieniec i urządzenie tymczasowej mijanki na ul. Aleksandrowskiej w rejonie ul. Kwiatowej (ob. ul. Bielicowa). Z ruchu wyłączono także pętlę wschodnią i urządzono pętlę tymczasową u zbiegu ulic Bolesława Limanowskiego i Narodowej

Pytanie: Czy wiadukt nad linią kolejową nr 15 budowano dłużej niż rok?
Odpowiedź: Budowę wiaduktu ukończono w roku 1965

Pytanie: Jaką trasę pokonał pierwszy tramwaj poruszający się tym wiaduktem?
Odpowiedź: z pętli u zbiegu ulic Marcelego Nowotki (ob. ul. Pomorska) i Przemyskiej do nowej pętli u zbiegu ulic Aleksandrowskiej i Szczecińskiej

Pytanie: Jak zlokalizowany był ten wiadukt?
Odpowiedź: w ciągu ulic Bolesława Limanowskiego i Aleksandrowskiej nad linią kolejową nr 15
Stanisław Kogut

W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy NSZZ „Solidarność”, a w wyborach w 2001 z listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy, która nie uzyskała mandatów. W wyborach w 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu nowosądeckim. W wyborach w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 162 139 głosów. W wyborach w 2011 został ponownie wybrany z ramienia PiS do Senatu liczbą 102 185 głosów. W wyborach w 2015 po raz kolejny uzyskał mandat senatora z ramienia PiS, otrzymując 111 782 głosy.

Pytanie: Z jakiej listy Kogut chciał dostać się do Sejmu w 1993 roku?
Odpowiedź: NSZZ „Solidarność”

Pytanie: W którym roku Kogut został wybrany na senatora VI kadencji?
Odpowiedź: 2005

Pytanie: W jakiej partii działał Kogut w 2005 roku?
Odpowiedź: Prawa i Sprawiedliwości

Pytanie: W jakim okręgu Kogut był posłem w 2005 roku?
Odpowiedź: nowosądeckim

Pytanie: Czy Kogut dostał mandat posła jednorazowo?
Odpowiedź: W wyborach w 2015 po raz kolejny uzyskał mandat senatora z ramienia PiS
Jan Henryk Dąbrowski

7 listopada 1806, po zwycięskiej bitwie pod Jeną i wkroczeniu wojsk francuskich na tereny zaboru pruskiego, Dąbrowski wydał wraz z Wybickim w Poznaniu odezwę wzywającą do zachowania spokoju i do posłuszeństwa nowym władzom (głównym redaktorem był Wybicki, bowiem Dąbrowski słabo władał językiem polskim). Działając w zasadzie bezprawnie, bo bez pełnomocnictwa Napoleona, Dąbrowski z Wybickim ustanowili komisję, która przejęła uprawnienia kamery pruskiej. Dla cesarza najważniejsza była oczywiście siła zbrojna. Dąbrowski wysłał więc 14 listopada raport, w którym informował, że w departamencie poznańskim może – drogą poboru – dać 8700 rekrutów i 1800 koni. Z całego zaboru pruskiego można było – jego zdaniem – zwerbować 35 000 piechoty, 750 strzelców i 10 200 jazdy. Z Kwatery Głównej w Poznaniu dnia 3 grudnia roku 1806 generał Jan Henryk Dąbrowski wydał słynny rozkaz, powołując Wojsko Polskie – zalążek przyszłej Armii Księstwa Warszawskiego. Początkowo były to trzy Legie Księstwa Warszawskiego – Legia Poznańska, Legia Kaliska i Legia Warszawska, przemianowane na Dywizje Księstwa Warszawskiego.
Generał Dąbrowski zażądał jeszcze w 1806 od Napoleona przysłanie z Włoch do Polski resztek około 3 tysięcy Legionistów w charakterze instruktorów dla przyszłej Armii Księstwa Warszawskiego. Ze względu na obawę Poniatowskiego, że Legioniści opanują Armię zablokował ich przybycie. Zamiast stać się kośćcem młodej Armii Księstwa Warszawskiego, zostali przeznaczeni do utworzenia na Śląsku Legii Polsko-Włoskiej na żołdzie francuskim. Dowódcą Legii został generał Józef Grabiński. Legia Polsko-Włoska sformowana na mocy dekretu Napoleona z 6 kwietnia 1807, tworzona była we Wrocławiu, Brzegu, Nysie, Prudniku i Korfantowie.

Pytanie: Czy Polska wygrała bitwę po Jeną?
Odpowiedź: po zwycięskiej bitwie pod Jeną

Pytanie: Czy Napoleon wyraził zgodę na ustanowienie komisji przez Wibickiego i Dąbrowskiego? 
Odpowiedź: bo bez pełnomocnictwa Napoleona

Pytanie: Uprawnienia jakiego organu przejęła komisja, ustanowiona przez Wibickiego i Dąbrowskiego?
Odpowiedź: kamery pruskiej

Pytanie: Z jakich Legi na początku składała się Dywizja Księstwa Warszawskiego?
Odpowiedź: Legia Poznańska, Legia Kaliska i Legia Warszawska
Anna Kamieńska

W 1948 roku wyszła za mąż za poetę i tłumacza Jana Śpiewaka, z którym miała dwóch synów: Jana Leona (1949–1988), dziennikarza („Powściągliwość i Praca”), pisarza i działacza społecznego oraz Pawła, socjologa. Kamieńska wspólnie z mężem tłumaczyli rosyjską poezję i dramaty oraz prowadzili liczne prace redakcyjne książek. W 1967 roku mąż zachorował na raka i zmarł 22 grudnia tego samego roku. Poetka bardzo przeżyła jego śmierć i wiele lat była w żałobie. W tym czasie przyjaźniła się z ks. Janem Twardowskim, którego poznała w połowie lat 50. Wspólnie prowadzili rozważania na temat literatury, wiary, Boga i Ewangelii. Często odwiedzali grób Jana Śpiewaka na Powązkach. W Notatniku Kamieńska wspomina: Już dziesięć lat tak chodzimy wśród grobów. Ksiądz Jan przyniósł na grób Janka pęk bzu. Zdziwiłam się, że jeszcze istnieje bez. My idziemy, odchodzimy, a kwiaty zostają takie same i noszą takie same imiona. Ks. Twardowski odegrał niewątpliwie istotną rolę w jej zainteresowaniu religią. Kamieńska, pochłonięta sprawami wiary, nawróciła się w poszukiwaniu Boga. Została tercjarką dominikańską. Jeździła z wykładami do seminariów. Od 1975 r. uczestniczyła w Tygodniach Kultury Chrześcijańskiej, organizowanych w stolicy przez Komisję Episkopatu do Spraw Duszpasterstwa Ogólnego. W grudniu 1975 roku była sygnatariuszką protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59). 20 sierpnia 1980 roku podpisała apel 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami.

Pytanie: Kim z zawodu był Paweł, syn Anny Kamieńskiej? 
Odpowiedź: socjologa

Pytanie: Kto wpłynął na postrzeganie wiary i Boga u Anny Kamieńskiej?
Odpowiedź: Ks. Twardowski

Pytanie: Przeciwko czemu strajkowała Kamieńska w grudniu 1975 roku?
Odpowiedź: zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Jan Grot

W 1322 oczyścił się z zarzutów Jana Muskaty o sprzeniewierzenie pieniędzy zbieranych na kolektę papieską. W 1328 jego wysłannik zdefraudował 20 grzywien złota, przeznaczonego dla papieża. W 1329 po raz drugi padł ofiarą oszustwa, gdy wysłany przez niego zakonnik krzyżacki zawłaszczył pieniądze biskupa. Wszedł wówczas w konflikt z kolektorem i nuncjuszem papieskim w Polsce Piotrem z Alwerni, który oskarżał go o rabunek dóbr kościelnych. Papież w 1334 odwołał nuncjusza. Stanął na czele opozycji wobec króla, Kazimierza III. Wielkiego, niechętny jego polityce ustępstw wobec Krzyżaków. W 1334 rzucił klątwę na króla i nałożył interdykt na diecezję. Wystąpił w obronie wolności biskupstwa krakowskiego wobec monarchii i przeciwko jej obciążeniom finansowym na rzecz państwa. W odpowiedzi Kazimierz oskarżył biskupa przed papieżem o zdradzanie tajemnic stanu, nawoływanie do buntu i nadużycia w nadawaniu beneficjów kościelnych. Napominany przez papieża do pojednania z królem, pozostał nieprzejednany. W 1338, gdy ekskomunikowany król wszedł do katedry wawelskiej biskup przerwał nabożeństwo. Najechał zbrojnie na Wawel, pod nieobecność króla, by uwolnić swojego sługę. Stał się jednym z głównych świadków w procesie warszawskim w 1339 przeciwko Krzyżakom. Posłował do papieża do Awinionu w celu zatwierdzenia wyroku tego procesu. W 1341 papież mianował go swoim komisarzem do pertraktacji z zakonem krzyżackim, w tym roku otrzymał też paliusz arcybiskupi. W 1343 pojednał się z królem, Kazimierzem III, nie podpisał się jednak pod pokojem kaliskim (1343).

Pytanie: Kto w 1329 roku przywłaszczył pieniądze Jana Grota?
Odpowiedź: zakonnik krzyżacki

Pytanie: Czy Jan Grot został dwukrotnie oszukany? 
Odpowiedź: W 1329 po raz drugi padł ofiarą oszustwa

Pytanie: Z kim Jan Grot miał konflikt? 
Odpowiedź: Piotrem z Alwerni

Pytanie: Z rzędami jakiego króla nie zgadzał się Jan Grot? 
Odpowiedź: Kazimierza III. Wielkiego
Pierwszych sześć fregat US Navy

W czasie wojny roku 1812 odbył trzy długie rejsy wraz z „Presidentem” i „United States”. Brał udział w pościgu za flotyllą brytyjskich statków handlowych i wspierał „Presidenta” podczas próby zatrzymania okrętu HMS „Belvidera”. Po tej akcji, w drodze powrotnej na wody ojczyste, „Congress” i „President” zagarnęły 7 statków handlowych. W roku 1813 pożeglował samotnie do wybrzeży Brazylii, ale rajd zakończył się połowicznym sukcesem (zatrzymanie 4 małych statków). Ze względu na brak materiałów niezbędnych do remontu okręt został odstawiony do rezerwy do końca działań wojennych.

Pytanie: Czy podczas wyprawy do Brazylii w 1813 r. towarzyszył mu jakiś inny okręt?
Odpowiedź: W roku 1813 pożeglował samotnie do wybrzeży Brazylii

Pytanie: Co udało mu się osiągnąć podczas wyprawy do Brazylii w 1813 r.?
Odpowiedź: zatrzymanie 4 małych statków

Pytanie: Dlaczego został wycofany z działań przed zakończeniem wojny?
Odpowiedź: Ze względu na brak materiałów niezbędnych do remontu
Ford Mustang

Również w roku 1994 powstał specjalny model Mustang Cobra Convertible. Posiadał pięciolitrowy silnik V8 o mocy 240 koni mechanicznych. W tym samym roku Mustang otrzymał prestiżowy tytuł Car of the Year od magazynu „Car and Driver”. W roku 1996 Mustang po raz kolejny przeszedł facelifting – atrapa chłodnicy otrzymała nowy design, przypominający swym wyglądem plaster miodu. Również tylne światła były ułożone pionowo, a nie poziomo jak w modelach z lat 80. i pierwszej połowy lat 90. Pojawił się specjalny model SVT Mustang Cobra z dużym silnikiem V8 o pojemności 4,6 litra i mocy 305 koni.

Pytanie: Jaką pojemność miał silnik w modelu Mustanga Cobra Convertible, który powstał w 1994 r.?
Odpowiedź: pięciolitrowy

Pytanie: Jak wizualnie zmieniono ten model w 1996 r.?
Odpowiedź: atrapa chłodnicy otrzymała nowy design, przypominający swym wyglądem plaster miodu. Również tylne światła były ułożone pionowo, a nie poziomo jak w modelach z lat 80. i pierwszej połowy lat 90

Pytanie: Jaką moc silnika miał model Mustanga Cobra Convertible, który powstał w 1994 r.?
Odpowiedź: 240 koni mechanicznych

Pytanie: Czy tytuł Car of the Year był liczącym się wyróżnieniem?
Odpowiedź: W tym samym roku Mustang otrzymał prestiżowy tytuł Car of the Year
SMS Rostock (1912)

Kolejną większą operacją floty, w której wzięła udział jednostka, było bombardowanie Yarmouth i Lowestoft nad ranem 25 kwietnia 1916 roku. „Rostock”, wraz z pozostałymi krążownikami lekkimi 2. Grupy Rozpoznawczej osłaniał prawe, południowe skrzydło niemieckich krążowników liniowych. Obserwatorzy z „Rostocka” jako pierwsi wykryli zbliżające się do niemieckiego zespołu okręty brytyjskich sił lekkich, krążownik starł się w krótkim pojedynku artyleryjskim z przeciwnikiem, który został wkrótce zmuszony do odwrotu przez nadciągające krążowniki liniowe.

Pytanie: Na jakiej pozycji znajdował się ten krążownik podczas operacji, która rozpoczęła się 25 kwietnia 1916 roku?
Odpowiedź: osłaniał prawe, południowe skrzydło niemieckich krążowników liniowych

Pytanie: Jakie statki udało się zlokalizować załodze tego krążownika?
Odpowiedź: okręty brytyjskich sił lekkich

Pytanie: Jakie maszyny zmusiły brytyjskie okręty do wycofania się z walki z „Rostockiem”?
Odpowiedź: krążowniki liniowe

Pytanie: Czy brytyjskim okrętom udało się zatopić krążownik „Rostock”?
Odpowiedź: krążownik starł się w krótkim pojedynku artyleryjskim z przeciwnikiem, który został wkrótce zmuszony do odwrotu przez nadciągające krążowniki liniowe
Biała kiełbasa

Grupa producentów z Monachium zgłosiła do niemieckiego urzędu patentowego (niem. Deutsches Patent- und Markenamt) wniosek o rejestrację nazwy „Münchner Weißwurst” jako chronionego oznaczenia geograficznego, zgodnie z przepisami dotyczącymi oznaczenia pochodzenia geograficznego produktów rolnych w Unii Europejskiej. Ochrona została przyznana, pozbawiając producentów spoza samego Monachium i jego bezpośredniej okolicy prawa do produkcji wyrobów pod tą nazwą. W tej sytuacji zaskarżyli oni tę decyzję do federalnego sądu patentowego (niem. Bundespatentgericht), który uchylił rozstrzygnięcie urzędu patentowego gdyż, jak wskazał, Münchner Weißwurst był od wielu lat produkowany w całej Bawarii i w związku z tym nie mógł być uznany za produkt regionalny.

Pytanie: Dlaczego federalny sąd patentowy uznał, że Münchner Weißwurst nie wpasowywał się w kryteria produktu regionalnego?
Odpowiedź: był od wielu lat produkowany w całej Bawarii

Pytanie: Na jakie przepisy powołała się grupa producentów z Monachium w swoim wniosku?
Odpowiedź: dotyczącymi oznaczenia pochodzenia geograficznego produktów rolnych w Unii Europejskiej

Pytanie: Jak producenci spoza Monachium zareagowali na rejestrację nazwy „Münchner Weißwurst” jako chronionego oznaczenia geograficznego?
Odpowiedź: zaskarżyli oni tę decyzję do federalnego sądu patentowego

Pytanie: Jaka instytucja zatwierdziła wniosek producentów z Monachium?
Odpowiedź: niemieckiego urzędu patentowego

Pytanie: Jak nazywała się kiełbasa będąca przedmiotem wniosku producentów z Monachium?
Odpowiedź: „Münchner Weißwurst”
Cerkiew św. Mikołaja w Dratowie

Do 1919 świątynia była nieczynna; nie została uwzględniona w wykazie cerkwi przeznaczonych do otwarcia sporządzonym w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Mimo to roku następnego przez trzy kolejne lata cerkiew obsługiwał hieromnich Mitrofan (Stelmaszuk) z monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, czyniąc to bez oficjalnej zgody lokalnych władz polskich. Od 1923 w Dratowie legalnie działała parafia należąca do dekanatu chełmskiego diecezji warszawsko-chełmskiej. Cerkiew w Dratowie była jej jedyną świątynią. Według innego źródła cerkiew dratowska była jedynie filią parafii w Syczynie. Oryginalne wyposażenie świątyni zostało wywiezione na bieżeństwo i nigdy nie znalazło się ponownie w obiekcie. Po 1919 wstawiono do niej nowy ikonostas nieznanego pochodzenia, dzwonów cerkiewnych nigdy nie odzyskano.

Pytanie: Kto obsługiwał cerkiew pod wezwaniem św. Mikołaja bez oficjalnej zgody władz?
Odpowiedź: hieromnich Mitrofan

Pytanie: Jaki organ sporządzał listy cerkwi do ponownego otwarcia na ziemiach polskich? 
Odpowiedź: Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

Pytanie: Z jakiego monasteru był hieromnich Mitrofan?
Odpowiedź: św. Onufrego w Jabłecznej

Pytanie: W jakiej miejscowości działał monaster św. Onufrego?
Odpowiedź: Jabłecznej
Cerkiew św. Mikołaja w Dratowie

Protokół wizytacji z 1836 opisuje świątynię jako obiekt w złym stanie technicznym, wymagający naprawy dachu i usunięcia zawilgoceń. Wydana została wówczas decyzja o budowie nowej świątyni. Z myślą o tej budowie od 1844 gromadzone były materiały, jednak ostatecznie planowanej inwestycji nie przeprowadzono i stara cerkiew pozostawała czynna do 1865, gdy była już na tyle zrujnowana, że budowniczy powiatowy zdecydował o jej zamknięciu w obliczu możliwości zawalenia. Budynek istniał jeszcze przez dwa lata. W 1867 został rozebrany; materiał z rozbiórki sprzedano. Trzy lata później unicki biskup chełmski Mychajło Kuzemśkyj zawarł w protokole wizytacji informację, iż odwiedzana przez niego cerkiew w Dratowie powstała na krótko przed jego przyjazdem do miejscowości. Nowa cerkiew w Dratowie ponownie była zbudowana z drewna. W 1875 unicka diecezja chełmska została zlikwidowana, a jej parafie, w tym dratowska placówka duszpasterska, włączone do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Pytanie: W jakim stanie znajdowała się cerkiew według raportu sporządzonego w 1836 roku?
Odpowiedź: w złym stanie technicznym, wymagający naprawy dachu i usunięcia zawilgoceń

Pytanie: Dlaczego wyłączono ją z użytku w 1865 roku?
Odpowiedź: była już na tyle zrujnowana, że budowniczy powiatowy zdecydował o jej zamknięciu w obliczu możliwości zawalenia

Pytanie: Co zrobiono z materiałami pozostałymi po rozbiórce cerkwi?
Odpowiedź: sprzedano

Pytanie: Z jakiego materiału stworzono kolejną cerkiew w Dratowie?
Odpowiedź: drewna
LRAD

Początkowo urządzenie miało być używane na okrętach w celu ostrzegania przed zbliżaniem się bez pozwolenia innych statków. Znany jest przypadek luksusowego statku wycieczkowego Seabourne Spirit, który w listopadzie 2005 skutecznie obronił się przed atakiem piratów somalijskich, mając na pokładzie LRAD. Nie jest wiadomo jaki miał on wpływ na wydarzenie. Urządzenie może być również używane do rozpraszania manifestacji i zgromadzeń przez siły policyjne. Jednakże jego użycie budzi kontrowersje, ponieważ może prowadzić do uszkodzenia słuchu. Ponadto jego skuteczność jest wysoce dyskusyjna ze względu na proste środki, które pozwalają uniknąć negatywnego działania LRAD (np. słuchawki ochronne).

Pytanie: Jaki system ocalił wycieczkowiec przed atakiem piratów somalijskich?
Odpowiedź: LRAD

Pytanie: Do czego miał być stosowany system LRAD?
Odpowiedź: w celu ostrzegania przed zbliżaniem się bez pozwolenia innych statków

Pytanie: Piraci z jakiego kraju zaatakowali Seabourne Spirit?
Odpowiedź: somalijskich

Pytanie: Jakie negatywne skutki mogą się wiązać z użyciem LRAD?
Odpowiedź: może prowadzić do uszkodzenia słuchu

Pytanie: Kiedy doszło do ataku piratów z Somalii na luksusowy wycieczkowiec?
Odpowiedź: w listopadzie 2005
LRAD

Japońska flota wielorybnicza poławiająca na wodach Antarktyki stosuje technologię LRAD, montując urządzenia na swoich statkach. W lutym 2010 roku urządzenie zostało użyte przeciw aktywistom Sea Shepherd Conservation Society, walczącym przeciw polowaniom na wieloryby. Japońska flota wielorybnicza użyła także LRAD przeciw helikopterowi towarzyszącemu statkowi aktywistów oraz filmującemu zdarzenie. Organizacja Sea Shepherd Conservation Society twierdzi, że sama posiada broń typu LRAD, jednak do początku 2010 roku jeszcze jej nie użyła.

Pytanie: Gdzie operuje japońska flota, która korzysta z urządzeń dźwiękowych dalekiego zasięgu?
Odpowiedź: na wodach Antarktyki

Pytanie: W jaki sposób wykorzystano technologię LRAD w lutym 2010?
Odpowiedź: przeciw aktywistom Sea Shepherd Conservation Society

Pytanie: Jakim praktykom sprzeciwiali się aktywiści zaatakowani technologią LRAD w lutym 2010?
Odpowiedź: polowaniom na wieloryby

Pytanie: Czy protesty aktywistów sprzeciwiających się polowaniom na wieloryby zostały uwiecznione w formie wideo?
Odpowiedź: Japońska flota wielorybnicza użyła także LRAD przeciw helikopterowi towarzyszącemu statkowi aktywistów oraz filmującemu zdarzenie
Mohanlal

O Mohanlalu pozytywnie wypowiadali się liczni filmowcy indyjscy. Sivaji Ganesan, legendarny aktor tamilski, uznał jego aktorstwo za bardzo interesujące. Kamal Haasan, również związany z tamilskim przemysłem filmowym, określił go jako najbardziej elastycznego aktora Indii. Rajinikanth natomiast przyznał, że czasem czuje zazdrość, widząc z jaką łatwością gra Mohanlal. Amitabh Bachchan, jeden z czołowych aktorów komercyjnego kina hindi, nazwał go jednym z najbardziej niezwykłych talentów kinematografii w malajalam, podkreślał jednocześnie swój podziw dla spontanicznego stylu gry keralskiego gwiazdora. Shah Rukh Khan z kolei wskazywał na wielką pokorę charakteryzującą tego aktora. Krytycy wskazują, że Mohanlal, wraz z Mammoottym i Dileepem, zdominował przemysł filmowy w malajalam, przyczyniając się jednocześnie do jego kryzysu. Zaznacza się, że absolutna dominacja wspomnianych aktorów spowodowała spadek dochodów innych przedstawicieli Mollywood oraz emigrację utalentowanych aktorek z Kerali, przyczyniła się również do tego, że filmy związane z tym przemysłem są w ogromnej większości skierowane wyłącznie do mężczyzn.

Pytanie: Jak Kamal Haasan nazwał Mohanlala?
Odpowiedź: jako najbardziej elastycznego aktora Indii

Pytanie: Jakiego aktora uznaje się za jednego z czołowych aktorów komercyjnego kina hindi?
Odpowiedź: Amitabh Bachchan

Pytanie: Co jest skutkiem dominacji trzech aktorów w przemyśle filmowym Mollywood?
Odpowiedź: spadek dochodów innych przedstawicieli Mollywood oraz emigrację utalentowanych aktorek z Kerali, przyczyniła się również do tego, że filmy związane z tym przemysłem są w ogromnej większości skierowane wyłącznie do mężczyzn

Pytanie: Jacy trzej aktorzy zdominowali przemysł filmowy w Mollywood?
Odpowiedź: Mohanlal, wraz z Mammoottym i Dileepem