the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Egzekucje w Rurach Jezuickich

Po krótkim pobycie w lokalnych więzieniach i aresztach zatrzymanych Polaków przewożono zazwyczaj do więzienia na Zamku Lubelskim. W normalnych warunkach jego cele były w stanie pomieścić ok. 700 więźniów stąd bardzo szybko więzienie uległo przepełnieniu. Był to jeden powodów, dla których z Lublina odeszły wkrótce wielkie transporty do obozów koncentracyjnych. W czerwcu i lipcu 1940 wywieziono stamtąd do KL Sachsenhausen blisko 1000 więźniów. W październiku z Zamku Lubelskiego odszedł 65-osobowy transport do KL Auschwitz. Zgodnie z wytycznymi władz Generalnego Gubernatorstwa, część więźniów poddano eksterminacji bezpośredniej. Osoby skazane na śmierć przez policyjny sąd doraźny były rozstrzeliwane w tzw. Dołach nieopodal wsi Rury Jezuickie. Był to niewielki wąwóz, położony w odległości ok. 3,5 kilometra od lubelskiego Śródmieścia (obecnie część parku „Rury”, leżącego na pograniczu osiedla im. B. Prusa i dzielnicy Czuby). Po wojnie polscy śledczy odkryli tam pięć równolegle wykopanych zbiorowych grobów o długości 17 metrów i głębokości 2 metrów. Akcja eksterminacyjna w Rurach Jezuickich była prowadzona w okresie od 29 czerwca do 15 sierpnia 1940. Pierwsze egzekucje miały miejsce 29 czerwca i 3 lipca. Daty dwóch kolejnych masakr nie są znane, wiadomo jedynie, że miały one miejsce między 4 lipca a 15 sierpnia. Ostatnia egzekucja w Rurach Jezuickich odbyła się w dniu 15 sierpnia.

Pytanie: Co działo się z Polakami więzionym na Zamku Lubelskim, którzy zostali skazani na śmierć?
Odpowiedź: były rozstrzeliwane w tzw. Dołach nieopodal wsi Rury Jezuickie

Pytanie: Jakie ślady po egzekucjach przeprowadzanych na więźniach w Dołach odnaleziono po zakończeniu wojny?
Odpowiedź: pięć równolegle wykopanych zbiorowych grobów o długości 17 metrów i głębokości 2 metrów

Pytanie: Kiedy przeprowadzono poszczególne egzekucje na więźniach z Zamku Lubelskiego?
Odpowiedź: Pierwsze egzekucje miały miejsce 29 czerwca i 3 lipca. Daty dwóch kolejnych masakr nie są znane, wiadomo jedynie, że miały one miejsce między 4 lipca a 15 sierpnia. Ostatnia egzekucja w Rurach Jezuickich odbyła się w dniu 15 sierpnia

Pytanie: Jak pozbyto się kilkudziesięciu osób przetrzymywanych w tym więzieniu w październiku 1940 roku?
Odpowiedź: z Zamku Lubelskiego odszedł 65-osobowy transport do KL Auschwitz

Pytanie: Jaki organ wydawał wyroki śmierci skutkujące egzekucjami w Dołach?
Odpowiedź: policyjny sąd doraźny
Mars

Po tym, jak sondy kosmiczne Mariner i Viking przysłały zdjęcia ukazujące rzeczywiste oblicze Marsa, martwego i pozbawionego kanałów, te wyobrażenia Marsa zostały zarzucone na rzecz realistycznych wyobrażeń przyszłej kolonizacji Marsa przez ludzkość, z których do najbardziej znanych należy trylogia marsjańska (Czerwony Mars, Zielony Mars i Błękitny Mars) Kima Robinsona. Jednak pseudonaukowe spekulacje na temat Twarzy na Marsie i innych tajemniczych obiektów zauważonych przez sondy kosmiczne powodują, że życie na Marsie to nadal popularny motyw w twórczości science fiction, zwłaszcza w filmie.

Pytanie: Jak wyglądał Mars na zdjęciach Vikinga i Marinera?
Odpowiedź: martwego i pozbawionego kanałów

Pytanie: Kto jest autorem trylogii marsjańskiej?
Odpowiedź: Kima Robinsona

Pytanie: Jakie trzy tomy wchodzą w skład trylogii marsjańskiej?
Odpowiedź: Czerwony Mars, Zielony Mars i Błękitny Mars
Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016

Nauru w podnoszeniu ciężarów reprezentował Elson Brechtefeld. Były to jego pierwsze igrzyska. Otrzymał kwalifikację olimpijską z niewykorzystanej puli kwot startowych, przyznanej przez Międzynarodową Federację Podnoszenia Ciężarów. W Rio de Janeiro startował w kategorii do 56 kg. Zawody w tej kategorii odbyły się 7 sierpnia i zostały podzielone na dwie grupy. Grupa B rozpoczęła zawody o godzinie 10:00 czasu lokalnego, a grupa A o godzinie 19:00 czasu lokalnego. Była to druga konkurencja podnoszenia ciężarów na Igrzyskach w Rio de Janeiro. Brechtefeld wystartował w grupie B. W rwaniu zaliczył próby na 95 kg i 98 kg, natomiast trzecią na 101 kg miał nieudaną. Rwanie zakończył na ostatnim, 17. miejscu. W podrzucie pierwszą próbę na 120 kg zaliczył, drugą na 125 kg spalił, natomiast trzecią na 125 kg – zaliczył. Podrzut zakończył na 15. miejscu, a z wynikiem 223 kg w dwuboju zajął 7. miejsce w grupie B, a w końcowej klasyfikacji ostatnie, 15. miejsce (4 zawodników nie było klasyfikowanych w dwuboju).

Pytanie: Czy Brechtefeld startował wcześniej na igrzyskach olimpijskich?
Odpowiedź: Były to jego pierwsze igrzyska

Pytanie: Ilu zawodników ukończyło dwubój i zostało sklasyfikowanych w klasyfikacji generalnej tej konkurencji?
Odpowiedź: 15

Pytanie: W jakiej kategorii wagowej wystartował na tych igrzyskach Brechtefeld?
Odpowiedź: do 56 kg

Pytanie: Jakie rezultaty Brechtefeld uzyskał w rwaniu na tych igrzyskach olimpijskich?
Odpowiedź: zaliczył próby na 95 kg i 98 kg, natomiast trzecią na 101 kg miał nieudaną

Pytanie: Jakie rezultaty Brechtefeld uzyskał w podrzucie na tych igrzyskach olimpijskich?
Odpowiedź: pierwszą próbę na 120 kg zaliczył, drugą na 125 kg spalił, natomiast trzecią na 125 kg – zaliczył
Izuagbe Ugonoh

Podczas wydarzenia KSW 59 (20 marca 2021), został zapowiedziany i ogłoszony pojedynek Ugonoha z byłym hokeistą – Thomasem Narmo, na 60-siątą jubileuszową galę KSW. 17 dni później, federacja KSW poinformowała fanów w mediach społecznościowych że Norweg wypadł z tego zestawienia przez kontuzję złamanych żeber, oraz został znaleziony potencjalny przeciwnik. Ogłoszonym nowym rywalem Nigeryjczyka został już jakiś czas temu zakontraktowany zawodnik z Niemiec – Uğur Özkaplan. Na 4 dni przed walką Özkaplan także musiał się wycofać z zestawienia z byłym bokserem, z powodu choroby. Ostatecznym oponentem czarnoskórego Polaka został zwycięzca pierwszego turnieju Wotore walk na gołe pięści – Marek Samociuk. Pojedynek w drugiej rundzie zwyciężył Samociuk, który zasypał Ugonoha ciosami w parterze.

Pytanie: Jaki sport uprawiał Narmo zanim został pięściarzem?
Odpowiedź: hokeistą

Pytanie: Dlaczego Narmo nie mógł stanąć w pojedynku?
Odpowiedź: kontuzję złamanych żeber

Pytanie: Kogo wyznaczono na zastępstwo Narmo?
Odpowiedź: Uğur Özkaplan

Pytanie: Dlaczego Özkaplan nie stanął w szranki?
Odpowiedź: z powodu choroby
SMS Goeben

1 i 2 maja okręty rosyjskie ostrzelały forty broniące czarnomorskiego wejścia do Bosforu, używając wodnosamolotów do korygowania ognia. W obawie przed ewentualnymi atakami lotniczymi „Yavuz Sultan Selim” został wycofany w głąb Morza Marmara. 10 maja Flota Czarnomorska ponownie przygotowywała się do ostrzeliwania fortów i „Yavuz Sultan Selim” został wysłany w celu jej zniszczenia. Rano tego dnia zdołał zaskoczyć rosyjskie pancerniki podzielone na dwa zespoły, jednakże dzięki umiejętnemu manewrowaniu Rosjan, nie zdołał zadać im w starciu pod Bosforem żadnych szkód, wystrzeliwując 126 pocisków. Sam został trzykrotnie niegroźnie trafiony przez rosyjskie przeddrednoty „Pantielejmon” i „Tri Swiatitiela”. W związku z brakami węgla kolejne akcje zostały mocno ograniczone. Krążownik wychodził w morze jako osłona konwojów tureckich w sierpniu i we wrześniu, będąc za każdym razem przedmiotem ataków rosyjskich okrętów podwodnych i niszczycieli. Podobnie było w listopadzie, gdy okręt podwodny „Morż” bezskutecznie atakował turecki okręt. W związku z niebezpieczeństwem utraty krążownika, został on czasowo wycofany z akcji na Morzu Czarnym. Powrócił do nich w początku 1916 roku.

Pytanie: Czy zatonął w starciu, które rozpoczęło się 10 maja?
Odpowiedź: Sam został trzykrotnie niegroźnie trafiony przez rosyjskie przeddrednoty

Pytanie: Dlaczego okresowo przestano go kierować do akcji na Morzu Czarnym?
Odpowiedź: W związku z niebezpieczeństwem utraty

Pytanie: Czy w starciu, które rozpoczęło się 10 maja udało mu się zatopić rosyjskie jednostki?
Odpowiedź: dzięki umiejętnemu manewrowaniu Rosjan, nie zdołał zadać im w starciu pod Bosforem żadnych szkód

Pytanie: W jakich charakterze był wykorzystywany w siepniu i wrześniu, zanim został okresowo wycofany?
Odpowiedź: jako osłona konwojów tureckich
Król Lew (film 1994)

Filmy o przygodach Simby przetłumaczone zostały na kilkadziesiąt języków, w tym także polski. Film został zdubbingowany na trzydzieści dwa języki, w tym na język zuluski – był to pierwszy film dubbingowany w tym języku. W polskim dubbingu głosów postaciom użyczyli między innymi Krzysztof Tyniec (Timon), Marek Barbasiewicz (Skaza), Tadeusz Borowski (Zazu), Emilian Kamiński (Pumba), Wiktor Zborowski (Mufasa) czy Paweł Tucholski (Simba). W oryginalnej wersji głosu użyczali m.in. Jeremy Irons, Whoopi Goldberg, Matthew Broderick czy też Rowan Atkinson.

Pytanie: Jaki lew był głównym bohaterem Króla Lwa?
Odpowiedź: Simby

Pytanie: Kto użyczył głosu Timonowi w polskiej wersji językowej?
Odpowiedź: Krzysztof Tyniec

Pytanie: Kto użyczył głosu Zazu w polskiej wersji językowej?
Odpowiedź: Tadeusz Borowski
Droga ekspresowa S8 (Polska)

Po otrzymaniu całkowitej dokumentacji dotyczącej przebiegu drogi S8 (z uwzględnieniem okresu, gdy w planach była ona jeszcze autostradą A8) komisarz Unii Europejskiej do spraw polityki regionalnej, Danuta Hübner, oświadczyła, że z punktu widzenia Unii Europejskiej nie ma przeciwwskazań, by z funduszy infrastrukturalnych i spójności został dofinansowany wariant łódzki przebiegu drogi ekspresowej S8. Tym samym komisarz obaliła argument GDDKiA o niemożliwości finansowania tej inwestycji przez Unię. Zwróciła szczególną uwagę na fakt, że do wniosku o włączenie drogi S8 w rządowym wariancie przez Łódź do korytarza transeuropejskiego TEN-T dołączono błędną mapę lokalizacyjną z przebiegiem bełchatowskim. Pani komisarz obiecała umożliwienie przeprowadzenia korekty mapy, by była ona zgodna z wnioskowym stanowiskiem rządu.

Pytanie: Czy pierwotnie S8 miało być ekspresówką?
Odpowiedź: z uwzględnieniem okresu, gdy w planach była ona jeszcze autostradą A8

Pytanie: Jaki błąd na mapie popełniono podczas składania wniosku?
Odpowiedź: dołączono błędną mapę lokalizacyjną z przebiegiem bełchatowskim

Pytanie: Kto zadeklarował możliwość poprawki w mapie?
Odpowiedź: Danuta Hübner

Pytanie: Z jakich funduszy UE miała finansować S8?
Odpowiedź: infrastrukturalnych i spójności
Podgorzałka zielonogłowa

Do zimy 2010/11 podgorzałki zielonogłowe przestały regularnie zimować gdziekolwiek poza kontynentalną częścią Chin. Zimą 2012/13 nie odnotowano żadnego przedstawiciela gatunku w kilku strategicznych miejscach w Bangladeszu i Mjanmie. W okresie od 1986/87 do 1992/93 w Chinach odnotowano 16 792 zimujących osobników, od 1993/94 do 1998/99 – 3472, od 2002/03 do 2010/11 – łącznie 2131 osobników, a zimą 2012–2013 jedynie 43 osobniki. W Bangladeszu w 1996 zaobserwowano 3000 osobników, w ostatnich latach (stan z 2012) już 20–30 (według innego źródła, najwyżej 17). W styczniu 2006 i 2007 nie było żadnych stwierdzeń z Mjanmy; w 2007 było to 129 ptaków, a w latach 90. XX wieku 500–1000 rocznie. Z Tajlandii podgorzałki zielonogłowe niemal zniknęły. Pod koniec lat 90. XX wieku były widywane regularnie (przykładowo, w 1998 doliczono się 596 osobników), w okresie 2007–2011 rocznie stwierdzano mniej niż 5 osobników. W Laosie w okresie 2002–2012 nie było żadnych obserwacji. W Korei Południowej zawsze były rzadkie, w ostatnich latach częstotliwość obserwacji jeszcze zmalała (w źródle nie podano, jak bardzo). W Indiach w 1995 i 1997 doliczono się łącznie 1400 sztuk, zaś podczas Asian Waterbird Census (2009) stwierdzono tylko 3.

Pytanie: Jak na przestrzeni lat zmieniała się populacja podgorzałki zielonogłowej zimującej w Chinach?
Odpowiedź: W okresie od 1986/87 do 1992/93 w Chinach odnotowano 16 792 zimujących osobników, od 1993/94 do 1998/99 – 3472, od 2002/03 do 2010/11 – łącznie 2131 osobników, a zimą 2012–2013 jedynie 43 osobniki

Pytanie: Czy w latach 2006-2007, w styczniu, na terenie Mjanmy zaobserwowano jakiekolwiek zimujące podgorzałki zielonogłowe?
Odpowiedź: W styczniu 2006 i 2007 nie było żadnych stwierdzeń z Mjanmy

Pytanie: W jakim miejscu zimowania podgorzałki zielonogłowej nie zaobserwowano żadnych przedstawicieli tego gatunku w latach 2002-2012?
Odpowiedź: Laosie

Pytanie: W trakcie jakiego wydarzenia przeprowadzonego w 2009 roku zaobserwowano tylko trzy osobniki tego gatunku?
Odpowiedź: Asian Waterbird Census
Roger Waters

W 1970 Waters współpracował z brytyjskim kompozytorem Ronem Geesinem (który współkomponował również tytułową suitę na płycie Atom Heart Mother) przy ścieżce dźwiękowej do filmu The Body. Składała się głównie z utworów instrumentalnych, przeplatanych piosenkami autorstwa Watersa. Natomiast w zespole stał się głównym autorem tekstów, wywierając coraz większy wpływ na jego działalność: to właśnie jego pomysły stawały się bodźcem i motywem przewodnim dla tworzonych przez Pink Floyd albumów koncepcyjnych (The Dark Side of the Moon, Wish You Were Here), na użytek których napisał wszystkie teksty i część muzyki. Później Waters stał się też głównym kompozytorem grupy, w większości samodzielnie tworząc muzykę na płyty Animals i The Wall (choć nadal współpracując z Gilmourem przy liniach melodycznych, czego efektem są utwory m.in. z LP The Wall: „Comfortably Numb” czy „Run Like Hell”).

Pytanie: Soundtrack to jakiego filmu współtworzył z Ronem Geesinem?
Odpowiedź: The Body

Pytanie: Jaka muzyka tworzyła ścieżkę dźwiękową do filmu The Body?
Odpowiedź: utworów instrumentalnych, przeplatanych piosenkami autorstwa Watersa

Pytanie: Jakie płyty Pink Fłoyd opowiadały historie zainspirowane pomysłami Watersa?
Odpowiedź: The Dark Side of the Moon, Wish You Were Here

Pytanie: Jakie piosenki z albumu The Wall George Waters skomponował wspólnie z Gilmourem?
Odpowiedź: „Comfortably Numb” czy „Run Like Hell”
Inkwizycja we Francji

Około roku 1330 aktywność dominikańskiej inkwizycji w Królestwie Francji znacznie zmalała. W Langwedocji doszło do całkowitego wytępienia sekty katarów. Do końca lat 40. XIV wieku sporadycznie dochodziło w tym rejonie do procesów waldensów i beginów, ale w końcu i te ruchy zostały wyeliminowane. Publiczne sermones fidei, tj. ceremonie ogłoszenia wyroków inkwizycji odnotowano w tym rejonie przez resztę XIV wieku jedynie w 1337 (Tuluza), 1347 (Tuluza i Carcassonne), 1357 (Carcassonne), 1374 (Tuluza) i 1383 (Carcassonne). Na północy natomiast dochodziło sporadycznie do procesów rzekomych wyznawców tzw. „herezji wolnego ducha”, były one jednak dużo rzadsze niż np. na terenie Niemiec. Co więcej, od 1332 datuje się początek stopniowego uzależniania inkwizycji od parlamentu paryskiego. W drugiej połowie XV wieku parlament paryski był już sądem nadrzędnym w stosunku do inkwizycji i mógł ingerować w jej działalność, także jako sąd drugiej instancji. Współpraca parlamentu paryskiego z wydziałem teologicznym Sorbony zapewniała mu kompetentne kadry do prowadzenia spraw o herezję. W Langwedocji od połowy XV wieku podobną rolę pełnił parlament w Tuluzie w stosunku do trybunałów inkwizycyjnych w Tuluzie i Carcassonne.

Pytanie: Na jakim terenie całkowicie pozbyto się sektykatarów w pierwszej połowie czternastego wieku?
Odpowiedź: W Langwedocji

Pytanie: Czym były sermones fidei?
Odpowiedź: ceremonie ogłoszenia wyroków inkwizycji

Pytanie: W jakich latach czternastego stulecia odnotowano w obrębie Lagwedocji publiczne sermones fidei?
Odpowiedź: 1337 (Tuluza), 1347 (Tuluza i Carcassonne), 1357 (Carcassonne), 1374 (Tuluza) i 1383 (Carcassonne)

Pytanie: Od jakiego organu zaczęła być zależna francuska inkwizycja w 1332 roku?
Odpowiedź: parlamentu paryskiego
ChZTM TE1

Lokomotywa posiadała przekładnię elektryczną. Sześciocylindrowy czterosuwowy silnik wysokoprężny z turbosprężarką typu D50, o mocy 1000 KM, umieszczony był w ok. 1/3 długości lokomotywy. Średnica cylindrów wynosiła 318 mm, skok tłoka 330 mm (wartości te w oryginalnym amerykańskim silniku wynosiły 317,5 na 330,2 mm). Pojemność skokowa silnika wynosiła 157,2 l. Silnik rozwijał od 270 do 740 obr./min, przy odpowiednio od 1. i 8. pozycji kontrolera. Na wale silnika umieszczona była główna prądnica typu MPT-84/39 (МПТ-84/39), o mocy 620 kW (napięcie maks. 900 V, natężenie prądu 1150 A). Prądnica znajdowała się pośrodku długości lokomotywy i miała masę 4500 kg. Główna prądnica służyła także jako rozrusznik. Lokomotywa wyposażona była ponadto w agregat pomocniczy ze wzbudnicą MWT-25/9 (moc 3,6 kW, napięcie 55 V, 65 A) i pomocniczą prądnicą MWG-25/11 (moc 5 kW, 75 V), służącą do zasilania instalacji lokomotywy. Bateria 32 akumulatorów o oznaczeniu 32TN-550 miała napięcie 64 V i pojemność 550 Ah.

Pytanie: Jaką przekładnię miała ta lokomotywa?
Odpowiedź: elektryczną

Pytanie: Ilu cylindrowy silnik posiadała ta lokomotywa?
Odpowiedź: Sześciocylindrowy

Pytanie: Ile litrów wynosiła pojemność skokowa silnika tej lokomotywy?
Odpowiedź: 157,2

Pytanie: Czy lokomotywa ta posiadała również prądnicę pomocniczą?
Odpowiedź: Lokomotywa wyposażona była ponadto w agregat pomocniczy ze wzbudnicą MWT-25/9 (moc 3,6 kW, napięcie 55 V, 65 A) i pomocniczą prądnicą
Pianista (film)

Krajobraz imitujący zrujnowaną Warszawę wykreowano w Jüterbogu we wschodnich Niemczech, gdzie również znajdowały się pozostałości koszar wojskowych Armii Czerwonej. Twórcy znaleźli to miejsce po wielu miesiącach poszukiwań. Po zaadaptowaniu tego miejsca i stworzeniu imitacji zniszczonej polskiej stolicy w dniu 19 lutego 2001 roku właśnie w Jüterbogu kontynuowano zdjęcia. Po dwóch dniach zdjęć ekipa filmowa przeniosła się willi w Poczdamie, gdzie sfilmowano scenę spotkania Szpilmana i Hosenfelda. Do tego fragmentu pianista Janusz Olejniczak wykonał aranżację Ballady op. 23 Fryderyka Chopina. 2 marca 2001 roku ekipa filmowa przeniosła się do obiektów w Beelitz pod Berlinem, gdzie istniał radziecki szpital wojskowy. Nakręcono tam sceny, w których Szpilman ukrywa się i przygotowuje naprędce posiłek. 15 marca produkcja przeniosła się ostatecznie do Studia Babelsberg, gdzie realistycznie skonstruowano imitację całych warszawskich ulic wyłożonych kamiennym brukiem i torami tramwajowymi oraz otoczonymi czteropiętrowymi budynkami. Wykreowane tam obiekty posłużyły do sfilmowania scen, gdy Szpilman obserwuje wydarzenia ze swojej kryjówki po wybuchu powstania warszawskiego 1 sierpnia 1944 roku, zaś po przebudowie tej samej scenografii ukazano sceny widziane przez bohatera w trakcie powstania w getcie warszawskim z przełomu kwietnia i maja 1943 roku. Od 15 marca kręcono sceny ataku Niemców na getto. Ostatnie zdjęcia w Babelsbergu nakręcono 26 marca. Następnego dnia dekoracja tam stworzona została usunięta. W trakcie pracy tamże zmarł scenograf i zarazem szef Studia Babelsberg Raner Schaper, który wcześniej czynił starania o realizację Pianisty w tymże studiu.

Pytanie: Jaki historyczny krajobraz obecny w Jüterbogu zainspirował twórców do stworzenia imitacji zniszczonej stolicy Polski?
Odpowiedź: pozostałości koszar wojskowych Armii Czerwonej

Pytanie: Gdzie znaleziono ruiny, które zostały wykorzystane przez twórców jako imitacja zniszczonej stolicy Polski?
Odpowiedź: w Jüterbogu we wschodnich Niemczech

Pytanie: Jaki fragment Pianisty został nakręcony w willi w Poczdamie?
Odpowiedź: scenę spotkania Szpilmana i Hosenfelda

Pytanie: Jakie dzieło muzyczne akompaniowało scenie spotkania Szpilmana i Hosenfelda?
Odpowiedź: aranżację Ballady op. 23 Fryderyka Chopina
Wojciech Sumliński

W styczniu 2016 dziennikarz tygodnika „Newsweek Polska” Jakub Korus zarzucił Sumlińskiemu, że w ponad 30 miejscach wydanej w 2015 książki Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego znajdują się całe fragmenty skopiowane z powieści Alistaira MacLeana oraz Raymonda Chandlera. W kolejnym tekście wskazał na zdania, które miały zostać splagiatowane z powieści Johna Steinbecka, Mitcha Alboma i Paulo Coelho. Sumliński po pierwszym artykule stwierdził, że przedstawiony mu zarzut plagiatu dotyczy niepełnej strony maszynopisu i jest próbą podważenia wiarygodności autora, gdy nie można podważyć głównej treści. Tłumaczył, że na spotkaniach autorskich wielokrotnie przyznawał, że w swojej książce pt. Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego nawiązywał do twórczości MacLeana i Chandlera i był to celowy zabieg, którego nigdy nie krył. Ewa Winnicka z tygodnika „Polityka” zarzuciła również Sumlińskiemu, że splagiatował w Słowie Podlasia fragment jej reportażu. Ponadto Sumlińskiemu zarzucono splagiatowanie pracy autorstwa własnej córki, napisanej w formie listu na pierwszą edycję konkursu List do Ojca. List do Taty „Tygodnika Podlaskiego” (Sumliński był jego redaktorem naczelnym). Fragmenty konkursowego listu (napisanego najprawdopodobniej przez Sumlińskiego w imieniu córki) zostały skopiowane z książki Michaela O’Briena Plague Journal.

Pytanie: O co oskarżył Wojciecha Sumlińskiego Jakub Korus na początku 2016 roku?
Odpowiedź: że w ponad 30 miejscach wydanej w 2015 książki Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego znajdują się całe fragmenty skopiowane z powieści Alistaira MacLeana oraz Raymonda Chandlera

Pytanie: Jak podparł swoje oskarżenia wycelowane w Wojciecha Sumlińskiego Jakub Korus, w swoim drugim tekście, który napisał na ten temat?
Odpowiedź: wskazał na zdania, które miały zostać splagiatowane z powieści Johna Steinbecka, Mitcha Alboma i Paulo Coelho

Pytanie: W jakiej pracy podpisanej nazwiskiem jego własnej córki Wojciech Sumliński miał wykorzystać splagiatowane fragmenty książki Michaela O’Briena?
Odpowiedź: listu na pierwszą edycję konkursu List do Ojca. List do Taty „Tygodnika Podlaskiego”

Pytanie: W jakim czasopiśmie miał zostać opublikowany artykuł Sumlińskiego plagiatujący twórczość Ewy Winnickiej?
Odpowiedź: Słowie Podlasia
Adolf Berman

Jako Awraham Berman w latach 1951–1955 był deputowanym Knesetu II kadencji, do którego dostał się z listy Mapam. W wyniku rozłamu w Mapam został członkiem Frakcji Lewicowej (hebr. סיעת שמאל, Si’at smol), a od 1954 był członkiem Komunistycznej Partii Izraela (Maki) i wchodził w skład jej władz. Napisał książkę, w której opisał swoje wspomnienia z getta warszawskiego. Był przewodniczącym izraelskiej Organizacji Bojowników Antyfaszystów oraz członkiem prezydium Światowej Organizacji Partyzantów Żydowskich i Byłych Więźniów. Zeznawał w procesie Adolfa Eichmanna (1961), a także w sprawie Wiery Gran.

Pytanie: O czym napisał książkę?
Odpowiedź: swoje wspomnienia z getta warszawskiego

Pytanie: Czy był parlamentarzystą?
Odpowiedź: w latach 1951–1955 był deputowanym Knesetu II kadencji

Pytanie: Z listy jakiego ugrupowania dostał się do parlamentu Izraela?
Odpowiedź: Mapam

Pytanie: Jaką funkcję sprawował w Organizacji Bojowników Antyfaszystów?
Odpowiedź: przewodniczącym