the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Pora umierać

Pora umierać była sukcesem artystycznym Kędzierzawskiej, choć film zwracał uwagę recenzentów głównie z powodu kreacji Danuty Szaflarskiej. Zdzisław Pietrasik z pisma „Polityka” pisał: „Chwalić należy Dorotę Kędzierzawską, autora zdjęć Artura Reinharta też jak najbardziej, ale Pora umierać to przede wszystkim popis aktorski Danuty Szaflarskiej”. Marek Sadowski w recenzji dla „Rzeczypospolitej” zaznaczał, iż postać Anieli: „nie ma w sobie starczej bierności. Ona wie, czego chce. Gdy coś uzna za właściwe, działa zdecydowanie i konsekwentnie”. Łukasz Maciejewski w recenzji dla „Dziennika Polskiego” chwalił grę Szaflarskiej, nazywając ją „wielką damą polskiego kina” i doceniając jej nietuzinkową kreację: „Aniela w niczym nie przypomina dobrej babci z dobranocek. Nie robi na drutach i nie słucha Radia Maryja. Moherowy berecik schowała głęboko na dno szafy, jest zbyt ciekawa ludzi i świata, żeby wierzyć w jakiekolwiek dogmaty”. Jerzy Płażewski z czasopisma „Kino” również wychwalał aktorstwo Szaflarskiej: „Dziękuję Pani, pani Danuto, za sumę przeżyć, które – jak w finałowym travellingu ku niebu, brawurowo zaaranżowanym przez autora zdjęć Arthura Reinharta – prowadzą nas, widzów, daleko poza przyziemne horyzonty”. Pora umierać irytowała natomiast Jacka Szczerbę z „Gazety Wyborczej”, który film ocenił jako „średni” i oskarżał duet Kędzierzawska–Reinhart o jałowy estetyzm: „chwilami autorzy wprost delektują się urodą swych obrazków: płynnością konturów w scenach wspomnień i kolażem odbić w taflach szkła”.

Pytanie: Kto stworzył film "Pora umierać"?
Odpowiedź: Kędzierzawskiej

Pytanie: W jakim magazynie publikował Pietrasik?
Odpowiedź: „Polityka”

Pytanie: Jaka aktorka zagrała w "Pora umierać"?
Odpowiedź: Danuty Szaflarskiej

Pytanie: W jaki sposób Maciejewski nazwał Szaflarską?
Odpowiedź: „wielką damą polskiego kina”
Jonasz Kofta

Nagrodę (Grand Prix) jego imienia przyznaje jury Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki Autorskiej. W 1994 nagrodę „Jonasz” im. Jonasza Kofty w kategorii twórczości kabaretowej i literackiej ustanowiła redakcja rozrywki Programu III Polskiego Radia. Od 2 czerwca 2007 roku organizowany jest w Warszawie przez Stowarzyszenie Warszawska Scena Bardów oraz Centrum Promocji Kultury Praga-Południe miasta stołecznego Warszawy, z upoważnienia spadkobierców artysty (Jagi Kofty – żony i Piotra Kofty – syna) Ogólnopolski Festiwal im. Jonasza Kofty „Moja Wolności”.

Pytanie: Jak nazywa się festiwal upamiętniający Kofta?
Odpowiedź: ólnopolski Festiwal im. Jonasza Kofty „Moja Wolności”

Pytanie: Czy Jonasz Kofta miał potomstwo?
Odpowiedź: otra Kofty – syna

Pytanie: Czy istnieje nagroda imienia Kofty?
Odpowiedź: Nagrodę (Grand Prix) jego imienia przyznaje jury Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki Autorskiej

Pytanie: W jakim mieście organizowany jest festiwal poświęcony Kofcie?
Odpowiedź: arszawie

Pytanie: Jak ma na imię wdowa po Kofcie?
Odpowiedź: gi K
Cerkiew św. Aleksandry w Stanisławowie

Początkowo rosyjscy osadnicy mieli uczęszczać do soboru św. Jerzego na terenie twierdzy, faktycznie jednak nie czynili tego. Dlatego już w 1840 podczas wizyty cara Mikołaja I w Warszawie, nawet bez konsultacji z prawosławnym biskupem warszawskim Antonim, władze rosyjskie podjęły decyzję o budowie odrębnej cerkwi. Projekt budynku wykonał Jan Jakub Gay. Uroczyste położenie kamienia węgielnego pod budowę świątyni miało miejsce 10 maja 1844, zaś 29 sierpnia (według innego autora – września) 1846 odbyło się poświęcenie gotowego budynku, czego dokonał dziekan dekanatu warszawskiego ks. Teofil (Fieofil) Nowicki. Cerkiew była budowlą ceglaną, pięciokopułową. Łączny koszt jej wzniesienia wyniósł 30 228 rubli. Łączną liczbę wiernych uczęszczających do świątyni szacowano na ok. 400 osób. W 1853 spadła ona do 354 osób. Cerkiew otrzymywała stałe wsparcie rosyjskiego skarbu państwa w wysokości 100 rubli rocznie (nie licząc uposażenia duchownych i psalmisty). Od 1849 przy cerkwi w kolonii Aleksandryjskiej działała szkoła parafialna.

Pytanie: Jaki rządzący przybył do Warszawy w 1840 roku?
Odpowiedź: cara Mikołaja I

Pytanie: Jaki sobór znajdował się na obszarze twierdzy?
Odpowiedź: św. Jerzego

Pytanie: Kto przygotował projekt nowej cerkwi?
Odpowiedź: Jan Jakub Gay

Pytanie: Czy znana jest dokładna data poświęcenia nowej cerkwi?
Odpowiedź: 29 sierpnia (według innego autora – września) 1846 odbyło się poświęcenie gotowego budynku
Boże Narodzenie

W Kościołach katolickich Boże Narodzenie jest drugim co do ważności świętem po Wielkanocy, obchodzonym 25 i 26 grudnia. Obchód świąt poprzedzony jest przygotowawczym okresem Adwentu. Świętowanie Narodzenia Pańskiego rozpoczyna się po zmroku 24 grudnia, w wigilię Bożego Narodzenia. Wówczas wierni spożywają wieczerzę wigilijną, dzielą się opłatkiem, składają sobie życzenia, śpiewają kolędy, obdarowują się prezentami i czytają Ewangelię mówiącą o Narodzeniu Chrystusa. W okolicy północy w kościołach odprawiana jest uroczysta Msza święta – Pasterka. 25 grudnia wierni spożywają uroczysty obiad i odwiedzają się wzajemnie. 26 grudnia obchodzony jest drugi dzień uroczystości Bożego Narodzenia, wspomina się wówczas św. Szczepana pierwszego Diakona i Męczennika. W wielu parafiach istnieje zwyczaj poświęcania owsa. Po tych dniach do 1 stycznia trwa oktawa świąt Bożego Narodzenia. W tym czasie kolędnicy odwiedzają domostwa a kapłani rozpoczynają czas wizyt duszpasterskich, potocznie zwanych kolędą. Tradycyjnie okres Bożego Narodzenia kończy się świętem Ofiarowania Pańskiego – 2 lutego.

Pytanie: Jakie jest najważniejsza uroczystość dla katolików?
Odpowiedź: Wielkanocy

Pytanie: Jakie czynności, zgodnie z tradycją, wykonują katolicy 24 grudnia?
Odpowiedź: wierni spożywają wieczerzę wigilijną, dzielą się opłatkiem, składają sobie życzenia, śpiewają kolędy, obdarowują się prezentami i czytają Ewangelię mówiącą o Narodzeniu Chrystusa

Pytanie: Jak nazywa się msza święta odbywająca się o północy z 24/25 grudnia?
Odpowiedź: Pasterka

Pytanie: Kim był św. Szczepan?
Odpowiedź: pierwszego Diakona i Męczennika

Pytanie: Czy okres Świąt Bożego Narodzenia kończy się w grudniu?
Odpowiedź: Tradycyjnie okres Bożego Narodzenia kończy się świętem Ofiarowania Pańskiego – 2 lutego
Boże Narodzenie

Celebracja święta Bożego Narodzenia stawała się popularna także w Kościele wschodnim. Wcześniej, na Wschodzie rocznicę narodzenia Chrystusa obchodzono w uroczystość Epifanii, która przypadała 6 stycznia. Dzień ten był jednocześnie na Wschodzie dniem zimowego przesilenia. Świadectwo obchodów Bożego Narodzenia 25 grudnia w Kapadocji około 370 roku dał Bazyli Wielki. W Konstantynopolu około 380 roku mówi o nim Grzegorz z Nazjanzu. Zaś Jan Chryzostom w Antiochii w 386 roku, Cyryl Aleksandryjski w Aleksandrii w 432 roku. W Jerozolimie w czasie, gdy odwiedziła ją Egeria i gdy mieszkał w Betlejem Hieronim ze Strydonu, znano tam tylko święto Epifanii. Boże Narodzenie zaczął świętować patriarcha Juwenal (418–458). Wkrótce potem zostało ono w Jerozolimie zniesione, a następnie wprowadzone w VI – VII wieku. We wschodnim chrześcijaństwie najdłużej święto Epifanii jako obchód dnia narodzenia Chrystusa zachował Kościół ormiański. Boże Narodzenie wprowadzono w nim dopiero w 1306 roku.

Pytanie: Którego dnia początkowo obchodzono narodziny Chrystusa?
Odpowiedź: 6 stycznia

Pytanie: Jaka uroczystość przypada na 6 stycznia?
Odpowiedź: Epifanii

Pytanie: Kto potwierdza obchodzenie Bożego Narodzenia 25 grudnia w Konstantynopolu?
Odpowiedź: Grzegorz z Nazjanzu

Pytanie: W jakim kościele najdłużej uznawano dzień Epifanii za dzień Narodzenia Chrystusa?
Odpowiedź: ormiański
Dolomity

Dolomity w dużej części składają się z odkrytych skał – wapieni i dolomitów oraz częściowo – riolitów. W dolinach lasy szpilkowe. Dolomity charakteryzuje się bardzo malowniczą rzeźbą terenu spowodowaną ich erozją. Pod względem geologicznym Dolomity stanowią fragment Południowych Alp Wapiennych. Składają się z płaszczowin wchodzących w skład tzw. Jednostek Austryjskich sfałdowanych po raz pierwszy w fazie austryjskiej orogenezy alpejskiej, na przełomie wczesnej i późnej kredy, ale główna faza fałdowań, tworzenia płaszczowin i wypiętrzenia przypadła na schyłek miocenu (Stupnicka, 1978). Osady jurajskie i kredowe tych jednostek zostały niemal całkowicie zerodowane; istniejące dolomity i wapienie uformowane zostały w triasie. Osady triasowe leżą na formacjach permskich, pod którymi znajduje się gruba warstwa kwaśnych skał wylewnych (głównie riolity), leżących bezpośrednio na silnie zmetamorfizowanym starszym podłożu. W niektórych miejscach riolity ukazują się bezpośrednio na powierzchni.

Pytanie: Na jakich formacjach są położone osady triasowe?
Odpowiedź: permskich

Pytanie: Czy możliwe jest zobaczenie riolitów na powierzchni?
Odpowiedź: W niektórych miejscach riolity ukazują się bezpośrednio na powierzchni

Pytanie: Czym odznaczają się Dolomity?
Odpowiedź: bardzo malowniczą rzeźbą terenu

Pytanie: Z jakich formacji, pod względem geologicznym, składają się Dolomity?
Odpowiedź: płaszczowin wchodzących w skład tzw. Jednostek Austryjskich
Dolomity

Dolomity nie stanowią wyraźnego łańcucha górskiego. Składają się z grup skalnych oddzielonych głębokimi dolinami i wysokimi, lecz na ogół łatwo dostępnymi przełęczami. Najważniejsze grupy: Pale di San Martino, Marmarole, Puez, Fanes, Sassolungo (niem. Langkofel), Marmolada, Sella, Puez/Ciër, Catinaccio (niem. Rosengarten), Civetta, Pelmo, Tofany, Cristallo, Antelao, Sorapiss, Dolomiti di Sesto (niem. Sextner Dolomiten), Sciliar/Schlern, Dolomiti di Braies/Pragser Dolomiten. Najważniejsze grupy o podobnej budowie geologicznej, lecz geograficznie należące do innych grup górskich to Dolomiti di Brenta, Piccole Dolomiti i Dolomity Lienzkie.

Pytanie: Z jakich formacji składają się dolomity?
Odpowiedź: grup skalnych oddzielonych głębokimi dolinami i wysokimi, lecz na ogół łatwo dostępnymi przełęczami

Pytanie: Jakie są najważniejsze grupu skalne składajace się na dolomity?
Odpowiedź: Pale di San Martino, Marmarole, Puez, Fanes, Sassolungo (niem. Langkofel), Marmolada, Sella, Puez/Ciër, Catinaccio (niem. Rosengarten), Civetta, Pelmo, Tofany, Cristallo, Antelao, Sorapiss, Dolomiti di Sesto (niem. Sextner Dolomiten), Sciliar/Schlern, Dolomiti di Braies/Pragser Dolomiten

Pytanie: Czy Dolomiti di Brenta posiadają budowę geologiczną zbliżoną do Pale di San Martino?
Odpowiedź: Najważniejsze grupy o podobnej budowie geologicznej, lecz geograficznie należące do innych grup górskich to Dolomiti di Brenta, Piccole Dolomiti i Dolomity Lienzkie

Pytanie: Czy to pasmo tworzy wyraźnie znaznaczony łacuch górski?
Odpowiedź: Dolomity nie stanowią wyraźnego łańcucha górskiego
Michał Mikołajczak

Na profesjonalnej scenie zadebiutował 1 lutego 2009 w Teatrze Rozmaitości w Warszawie w sztuce Piera Paolo Pasoliniego Teoremat w reżyserii Grzegorza Jarzyny. W 2010 grał na deskach Teatru Collegium Nobilium w spektaklach dyplomowych: Kwiaty polskie Juliana Tuwima, Stracone zachody miłości Williama Szekspira oraz Bracia Karamazow Dostojewskiego. Na deskach krakowskiego Teatru Scena STU wystąpił w przedstawieniach w reż. Krzysztofa Jasińskiego: Hamlet warszawski (2012) w roli tytułowej, Wyzwolenie (2012) jako Konrad, Wesele (2013) jako Poeta i Wędrowanie (2014) jako Poeta, Konrad i Jakub.

Pytanie: Jak nazywa się sztuka, w której Mikołajczyk zagrał swoją pierwszą profesjonalną rolę?
Odpowiedź: Teoremat

Pytanie: Kiedy Mikołajczyk zagrał po raz na deskach teatru w Warszawie?
Odpowiedź: 1 lutego 2009

Pytanie: Czy Mikołajczyk występował w spektaklach dyplomowych?
Odpowiedź: W 2010 grał na deskach Teatru Collegium Nobilium w spektaklach dyplomowych

Pytanie: Czy Mikołajczyk wcielał się w rolę Hamleta?
Odpowiedź: Hamlet warszawski (2012) w roli tytułowej
Magik (raper)

W 1998 roku Wojciech „Fokus” Alszer zaprosił do współpracy Łuszcza i Sebastiana „Rahima” Salberta, który odszedł z grupy 3xKlan. Tego samego roku powstała grupa muzyczna Paktofonika. Pierwsze piosenki zespołu („Priorytety”, „Ja to ja” i „Gdyby”) powstały w październiku 1998 roku. Następnie do Paktofoniki dołączył DJ Bambus (scratche) oraz Sot (beatbox). Wiosną 2000 roku zespół podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Gigant Records. Wakacje tego roku grupa spędziła w Witten w Niemczech, gdzie nagrała utwór „2 kilo” z niemieckimi artystami. Muzycy nagrali również freestyle’e, w których uczestniczyli Magik, Fokus, Kams, L.O. Sebastian Salbert tak wyraził się o genezie grupy:

Pytanie: Jaki pseudonim muzyczny miał Salbert?
Odpowiedź: „Rahima”

Pytanie: Jak miał na imię raper "Fokus"?
Odpowiedź: Wojciech

Pytanie: W jakim zespole wcześniej działał "Rahim"?
Odpowiedź: 3xKlan

Pytanie: W którym roku Paktofonika wydała piosenkę "Priorytety"?
Odpowiedź: 1998
Loreen

W 2011 powróciła do działalności muzycznej, biorąc udział z piosenką „My Heart Is Refusing Me” w Melodifestivalen 2011, szwedzkich eliminacjach do 56. Konkursu Piosenki Eurowizji. 12 lutego wystąpiła w drugim półfinale selekcji, który odbył się w Göteborgu, i zdobyła w nim ok. 50 tysięcy głosów od widzów, co nie wystarczyło do uzyskania awansu do finału. Singel „My Heart Is Refusing Me” został oficjalnie wydany 27 lutego, dotarł do dziewiątego miejsca szwedzkiej listy przebojów i został sprzedany w nakładzie przekraczającym 80 tysięcy kopii, za co otrzymał certyfikat podwójnej platyny. Jesienią wydała drugi singel „Sober”, który dotarł do 26. miejsca Sverigetopplistan i uzyskał status platynowej płyty za sprzedaż w ponad 40 tys. egzemplarzy w Szwecji.

Pytanie: W jakim festiwalu brała udział Loreen?
Odpowiedź: Melodifestivalen

Pytanie: Ile osób głosowało na Loreen podczas drugiego półfinału?
Odpowiedź: 50 tysięcy

Pytanie: Czy Loreen dostała się do finału eurowizji?
Odpowiedź: co nie wystarczyło do uzyskania awansu do finału

Pytanie: Za jaką piosenkę Loreen otrzymała platynową płytę?
Odpowiedź: „Sober”
Loreen

W poniedziałek 27 maja poinformowała na swoich profilach na portalach społecznościowych, że 31 maja zostanie wydana reedycja jej debiutanckiego albumu pod nazwą Heal (Edition 2013), jedynie w formacie digital download. Równocześnie zaprezentowała także nową okładkę wydawnictwa. Reedycja albumu została poszerzona o singel „We Got the Power” i akustyczną wersję „Euphorii”. 22 czerwca po raz drugi wystąpiła w Polsce podczas koncertu Wianki nad Wisłą, organizowanym corocznie z okazji nocy świętojańskiej. 28 czerwca wydała oficjalny teledysk do piosenki „My Heart Is Refusing Me”, który wyreżyserowała Liza Minou Morberg. W sierpniu została drugi rok z rzędu nominowana do szwedzkiej nagrody Rockbjörnen w trzech kategoriach: Najlepsza piosenkarka na żywo, Najlepsza szwedzka piosenka („We Got the Power”) oraz Najlepszy koncert (WONK). Ostatecznie jednak nie udało jej się wygrać w żadnej kategorii.

Pytanie: Czy jej debiutancka płyta zawierała utwór "We Got the Power"?
Odpowiedź: Reedycja albumu została poszerzona o singel „We Got the Power”

Pytanie: Jakie kompozycje dodano do jej debiutanckiej płyty w ramach jej reedycji?
Odpowiedź: singel „We Got the Power” i akustyczną wersję „Euphorii”

Pytanie: Na jakim koncercie w Polsce można było jej posłuchać?
Odpowiedź: Wianki nad Wisłą
Lech Kołakowski

Z listy PiS w wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu, a w wyborach w 2005 został wybrany na posła V kadencji w okręgu podlaskim. W 2006 kandydował w wyborach na urząd prezydenta Łomży. Uzyskał 24,8% poparcia w 1. turze, w 2. przegrał z ubiegającym się o reelekcję Jerzym Brzezińskim. W wyborach w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 10 457 głosów. W 2010 również ubiegał się o funkcję prezydenta Łomży; w drugiej turze dostał 39,1% głosów, przegrywając z byłym posłem SLD Mieczysławem Czerniawskim.

Pytanie: Czy Lech Antoni Kołakowski kandydował w wyborach w 2005 roku?
Odpowiedź: w wyborach w 2005 został wybrany na posła V kadencji

Pytanie: O jakie stanowisko Lech Antoni Kołakowski starał się w 2007 roku?
Odpowiedź: prezydenta Łomży

Pytanie: Z kim Lech Antoni Kołakowski przegrał w II turze wyborów prezydenckich?
Odpowiedź: Jerzym Brzezińskim

Pytanie: Ile głosów otrzymał w I turze wyborów na prezydenta Łomży w 2010 roku?
Odpowiedź: 39,1%
Ludobójstwo w Rwandzie

W wyniku wyścigu o Afrykę Rwanda i Burundi stały się w 1885 jedną posiadłością kolonialną Niemiec. Niemcy nie planowały kolonizacji tych obszarów i zamiast tego wyznaczyły elitarną klasę rodzimych mieszkańców do zarządzania terenem, wywodzącą się z aktualnie rządzących Tutsi. Ta decyzja zaostrzyła podziały pomiędzy Tutsi i Hutu. Po I wojnie światowej Rwanda stała się protektoratem Belgii, która zarządzała terytorium zgodnie z dotychczasową polityką Niemiec, pozwalając utrwalać się podziałom etnicznym. W 1933 Belgowie wprowadzili karty identyfikacyjne z rubryką „przynależność etniczna”. Kategoryzacji dokonywano zazwyczaj na podstawie tak przypadkowych cech, jak wzrost, szerokość nosa i rozstaw oczu. Miało to zapobiec „zmienianiu” swojej przynależności etnicznej. Rwanda uzyskała niepodległość w 1962. W wyniku wyborów Hutu uzyskali władzę w większości regionów. Dodatkowym katalizatorem nienawiści były masakry Hutu dokonywane przez rządzących w Burundi Tutsi w latach 1965 i 1972.

Pytanie: Jaki kraj sprawował władzę nad Rwandą?
Odpowiedź: Niemiec

Pytanie: W którym roku Burundi zaczęło być kolonią niemiecką?
Odpowiedź: 1885

Pytanie: Czy Tutsi i Hutu żyli w zgodzie?
Odpowiedź: zaostrzyła podziały pomiędzy Tutsi i Hutu

Pytanie: Jaki zapis w kartach dla mieszkańców wprowadzili Belgowie?
Odpowiedź: „przynależność etniczna”
Ludobójstwo w Rwandzie

Bojówki Hutu rozpoczęły łapanie i mordowanie każdego napotkanego Tutsi. Nie było to trudne, gdyż w tamtych czasach dowody osobiste zawierały informację o przynależności plemiennej. Z ich pomocą identyfikowano także umiarkowanych Hutu, przeznaczonych do rzezi zgodnie z ustaloną listą. Rwandyjscy Hutu chwycili zatem za maczety, nabijane gwoździami maczugi i włócznie. Bojówki rozdawały skrzynki z alkoholem, aby zachęcić mężczyzn do walki. W pierwszym okresie zginęło wiele znaczących osobistości z plemienia Tutsi oraz umiarkowanych polityków z ludu Hutu. Nazwiska oraz adresy osób wytypowanych do likwidacji opublikowano na listach.

Pytanie: W jakim dokumencie można było odnaleźć dane dotyczące przynależności plemiennej?
Odpowiedź: dowody osobiste

Pytanie: Kto początkowo wyłapywał i mordował Tutsi?
Odpowiedź: Bojówki Hutu

Pytanie: Czy umiarkowani Hutu umykali przed eksterminacją?
Odpowiedź: Z ich pomocą identyfikowano także umiarkowanych Hutu

Pytanie: Za pomocą jakich narzędzi zabijani byli Tutsi?
Odpowiedź: maczety, nabijane gwoździami maczugi i włócznie
Niszczyciele typu 101

Zamówienie na trzy jednostki złożono w stoczni Stülcken w sierpniu 1957 roku, na czwartą – w lipcu 1958 roku. Na etapie zamówienia okręty były oznaczane symbolami: ZA, ZB, ZC, ZD. Stępkę pod budowę pierwszego okrętu „Hamburg” (D181) położono 29 stycznia 1959 roku, a wodowano go 26 marca 1960 roku. Z powodu eksplozji gazu w stoczni 2 lutego 1963 roku, jego wejście do służby odwlekło się do marca 1964 roku. Dalsze okręty, „Schleswig-Holstein”, „Bayern” i „Hessen” weszły do służby odpowiednio w październiku 1964, lipcu 1965 i październiku 1968 roku. Przyczyną znacznego opóźnienia ukończenia ostatniego okrętu były problemy ze sprzęgłami przekładni, usunięte dopiero w stoczni Blohm + Voss w Hamburgu. Nazwy okrętów pochodziły od niemieckich landów (Hamburg, Szlezwik-Holsztyn, Bawaria, Hesja) i były wcześniej noszone przez pancerniki: „Schleswig-Holstein”, „Bayern” i „Hessen” – wyjątkiem był Hamburg, który jest zarazem miastem, i jego nazwę nosił wcześniej krążownik. Od pierwszego okrętu typ był określany jako Hamburg, a oficjalnie był oznaczony jako Flottenzerstörer Klasse 101 (niszczyciel floty typu 101).

Pytanie: Czy zamówiono parzystą liczbę okrętów za pierwszym razem?
Odpowiedź: Zamówienie na trzy jednostki

Pytanie: Czy niszczyciele oznaczano alfabetycznie?
Odpowiedź: Na etapie zamówienia okręty były oznaczane symbolami: ZA, ZB, ZC, ZD

Pytanie: Czym inspirowano się przy nadawaniu nazw?
Odpowiedź: Nazwy okrętów pochodziły od niemieckich landów

Pytanie: Czy Hamburg było oficjalną nazwą krążownika?
Odpowiedź: oficjalnie był oznaczony jako Flottenzerstörer Klasse 101
Slobodan Milošević

Wobec Albańczyków mieszkających w Kosowie Milošević prowadził antymuzułmańską politykę, opartą na pseudonaukowych poglądach. Milošević głosił, że Muzułmanie z natury są skłonni do spiskowania i zdrady. 11 czerwca 1987 roku Milošević zaprezentował projekt nowej konstytucji Serbii, znoszącej dotychczasowy status Kosowa i Wojwodiny. W wyniku nagonki na władze w Wojwodinie i zorganizowaniu wieców poparcia dla Miloševicia w Nowym Sadzie, Prezydium Wojwodiny oficjalnie poparło projekt nowej konstytucji. Plany centralizacji Serbii spotkały się ze sprzeciwem ze strony Albańczyków. 17 listopada 1989 z Trepčy wyruszył marsz górników. Protestujący kierowali się w stronę Prisztiny, w obronie Azema Vllasiego i Kaqushy Jashari, przywódców Albańczyków w Kosowie. Do marszu dołączyli robotnicy i studenci. Według szacunków podawanych przez belgradzkie media, w marszu wzięło udział ok. 100 tys. osób. W odpowiedzi Milošević zorganizował wiec poparcia dla jego polityki. Na wiecu z 19 listopada pojawiło się ok. 300 tys. osób. W styczniu 1989 Milošević wybrał Momira Bulativocia na lidera Związku Komunistów Czarnogóry. Bulatović, jako lojalny polityk wobec Miloševicia, zagwarantował utrzymanie więzi Czarnogóry z Serbią. 28 czerwca 1989 roku, w sześćsetną rocznicę bitwy na Kosowym Polu Milošević wygłosił przemówienie dla miliona zgromadzonych Serbów.

Pytanie: Jaką politykę prowadził w odniesieniu do Albańczyków?
Odpowiedź: antymuzułmańską politykę, opartą na pseudonaukowych poglądach

Pytanie: Czy Albańczycy poparli projekt centralizacji Serbii?
Odpowiedź: Plany centralizacji Serbii spotkały się ze sprzeciwem ze strony Albańczyków

Pytanie: Ile osób wzięło udział w wiecu popierającym Miloševića?
Odpowiedź: ok. 300 tys.

Pytanie: Z jakiego miejsca wyruszyli protestujący?
Odpowiedź: z Trepčy
Świadek koronny

Generalnie przyjmuje się, że świadkiem koronnym jest sprawca czynu, który przyjął korzystną propozycję w zakresie ścigania (co do wyłączenia odpowiedzialności karnej) lub ukarania (co do wyłączenia lub ograniczenia karnych konsekwencji popełnionego czynu) w zamian za zeznania obciążające innych współuczestników, sprawców. Chodzi tu głównie o przełamanie zmowy milczenia, o cenne źródło informacji, nowy środek dowodowy, który ma podnieść wykrywalność i skuteczność ścigania karnego najpoważniejszych przestępstw i ich sprawców oraz dostarczyć brakującego materiału dowodowego.

Pytanie: Czy świadek koronny jest sprawcą czynu niedozwolonego?
Odpowiedź: świadkiem koronnym jest sprawca czynu

Pytanie: Jaką propozycje jest w stanie przyjąć świadek koronny?
Odpowiedź: korzystną

Pytanie: Jakich zeznań oczekuje się od świadka koronnego?
Odpowiedź: obciążające innych współuczestników, sprawców

Pytanie: W jakim celu zawiera się układ z świadkiem koronnym?
Odpowiedź: przełamanie zmowy milczenia, o cenne źródło informacji, nowy środek dowodowy, który ma podnieść wykrywalność i skuteczność ścigania karnego najpoważniejszych przestępstw i ich sprawców oraz dostarczyć brakującego materiału dowodowego