the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Kolej linowa na Kasprowy Wierch

Była to pierwsza inwestycja tego typu w Polsce, a sześćdziesiąta na świecie. Składa się ona z dwóch niezależnych od siebie odcinków: z Kuźnic na Myślenickie Turnie (uruchomiony 26 lutego 1936; przejazd próbny jednego wagonika na tym odcinku wykonał monter firmy Bleichert 17 lutego 1936) i z Myślenickich Turni na Kasprowy Wierch. Na każdym odcinku na jednej linie zawieszone były dwa wagoniki – jeden poruszający się do góry, a drugi na dół. Maszyny wybudowała stocznia w Gdańsku, natomiast liny – fabryka w Sosnowcu. Inwestycja powstawała w rekordowym tempie 7 miesięcy. Prace zakończono już 29 lutego 1936, a pierwsi pasażerowie wjechali na Kasprowy Wierch 15 marca 1936, po 227 dniach od rozpoczęcia budowy. Budową kierowali Medard Stadnicki i Borys Lange. Dla wwożenia materiałów zbudowano drogę na Myślenickie Turnie, gdzie następował przeładunek z samochodów na zaprzężone w koniki huculskie furmanki, które następnie przewoziły materiały budowlane na Halę Gąsienicową. Stamtąd materiały (cement, liny, wodę) transportowano na plecach robotników. Prace toczyły się na 2-3 zmiany (po 16 godzin dziennie). Budynki stacji dolnej w Kuźnicach, środkowej na Myślenickich Turniach i końcowej na szczycie Kasprowego Wierchu zaprojektowali Anna i Aleksander Kodelscy. Kolej linowa na Kasprowym Wierchu była inwestycją prestiżową i propagandową II Rzeczypospolitej Polskiej oraz prezentowała ówczesną nowatorską polską technikę i architekturę. Koszt budowy kolei wyniósł przeszło 3,5 mln zł i zwrócił się jeszcze przed 1939. Na górnej stacji umieszczono w 1936 polskie godło w stylu art déco (zachowane do dzisiaj). W tym samym roku architekt kolei Aleksander Kodelski w celu uczczenia budowy kolei stworzył w Warszawie modernistyczną willę (aktualnie zabytkową, ul. Czarnieckiego 53), będącą kopią dolnej stacji kolei linowej na Kasprowy Wierch. W 1961 zmodernizowano kolej, poprzez wymianę wagoników na nowe.
W 1985 z okazji jubileuszu 40-lecia istnienia kolejki linowej na Kasprowy Wierch nakręcono film przypominający jej historię budowy, film "Ku Szczytom Tatrzańskim" został zrealizowany przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych.

Pytanie: Na jakiej trasie biegnie pierwszy odcinek kolei liniowej na Kasprowy Wierch?
Odpowiedź: z Kuźnic na Myślenickie Turnie

Pytanie: Kiedy uruchomiono pierwszy odcinek kolei liniowej na Kasprowy Wierch?
Odpowiedź: 26 lutego 1936

Pytanie: Na jakiej trasie wybudowano drugi odcinek kolei liniowej na Kasprowy Wierch?
Odpowiedź: z Myślenickich Turni na Kasprowy Wierch

Pytanie: Gdzie powstały maszyny do kolei liniowej na Kasprowy Wierch?
Odpowiedź: stocznia w Gdańsku

Pytanie: Czy budowa kolei liniowej na Kasprowy Wierch była udaną inwestycją? 
Odpowiedź: Koszt budowy kolei wyniósł przeszło 3,5 mln zł i zwrócił się jeszcze przed 1939
Kolej linowa na Kasprowy Wierch

W budynku górnej stacji kolei są: restauracja, kiosk, warsztat narciarski, przechowalnia sprzętu i niewielki hotelik z 11 miejscami do przenocowania. Zimą w Kotle Gąsienicowym kursuje czteroosobowy Wyciąg Gąsienicowy. Ma on długość 1180 m, różnicę poziomów 352 m, zdolność przewozową 2,4 tys. osób na godzinę. Po drugiej stronie szczytu Kasprowego Wierchu leży oglądany już z kolei Kocioł Goryczkowy. Tam także zimą kursuje Wyciąg Goryczkowy, dwuosobowy, z dolną stacją w Dolinie Goryczkowej. Długość wyciągu 1624 m, różnica poziomów 602 m, zdolność przewozowa 730 osób na godzinę.

Pytanie: Dla ilu osób przeznaczony jest wyciąg w kotle gąsienicowym? 
Odpowiedź: czteroosobowy

Pytanie: Jak długi jest wyciąg gąsienicowy?
Odpowiedź: 1180 m

Pytanie: Ile osób może przewieźć w ciągu 60 minut Wyciąg Gorczykowy?
Odpowiedź: 730

Pytanie: Gdzie znajduje się dolna stacja wyciągu Gorczykowego?
Odpowiedź: Dolinie Goryczkowej
Absynt

W Kanadzie ustawodawstwo antyalkoholowe leży w gestii rządów lokalnych. Prowincja Kolumbia Brytyjska zezwala na sprzedaż absyntu bez regulacji dotyczącej maksymalnej zawartości tujonu w alkoholu. Prowincje Alberta, Ontario i Nowa Szkocja ustaliły maksymalną zawartość tujonu na 10 mg w kilogramie alkoholu, Québec natomiast ustalił tę wartość na 15 mg/kg. W pozostałych prowincjach sprzedaż absyntu zawierającego tujon jest zakazana. Na sprzedaż danego rodzaju absyntu udzielane są zezwolenia przez specjalne komisje. Obecnie marki absyntów posiadające zezwolenia to: Hill's Absinth, Czech Absinth s.r.o., Elie-Arnaud Denoix, Pernod, Absente, Versinthe oraz La Fée Absinthe. Tak jak każdy alkohol w Kanadzie, absynt może być sprowadzany jedynie przez odpowiednie agencje rządowe, import indywidualny jest zakazany.

Pytanie: Kto sprawuje piecze nad wyrobami alkoholowymi w różnych częściach Kanady?
Odpowiedź: rządów lokalnych

Pytanie: W jakiej prowincji nie ustalono maksymalnej zawartości tujonu w alkoholu, który dopuszcza się do sprzedaży? 
Odpowiedź: Kolumbia Brytyjska

Pytanie: Jaki niebezpieczny składnik jest częścią absyntu?
Odpowiedź: tujonu

Pytanie: Czy we wszystkich prowincjach można sprzedawać alkohol z tujonem?
Odpowiedź: W pozostałych prowincjach sprzedaż absyntu zawierającego tujon jest zakazana

Pytanie: Jakie marki absyntów mają zezwolenie do sprzedaży w Kanadzie?
Odpowiedź: Hill's Absinth, Czech Absinth s.r.o., Elie-Arnaud Denoix, Pernod, Absente, Versinthe oraz La Fée Absinthe
Absynt

Poprzez prostą macerację piołunu w alkoholu otrzymuje się bardzo gorzki napój, z powodu obecności rozpuszczalnego w wodzie olejku piołunowego, jednej z najbardziej gorzkich substancji występujących w przyrodzie. Oryginalne przepisy pomiędzy dwoma procesami maceracji wymagają przeprowadzenia destylacji. W jej rezultacie uzyskuje się bezbarwny destylat o około 82% zawartości alkoholu. Absynt w takiej postaci nazywany jest Blanche lub la Bleue. To ostatnie wyrażenie było używane też jako nazwa produkowanego nielegalnie w trakcie obowiązywania zakazu, a następnie przemycanego do Francji, szwajcarskiego absyntu. Trunek można pozostawić w bezbarwnej postaci lub nadać mu powszechnie znany zielony kolor. Można to zrobić sztucznie, poprzez dodanie odpowiedniego barwnika albo metodą naturalną, podczas kolejnej maceracji. Uzyskany wcześniej płyn zabarwia się chlorofilem, poprzez dodanie do niego różnych ziół, a zwłaszcza piołunu, hyzopu lekarskiego i melisy. Absynt o kolorze oliwkowym, powstały w trakcie tego procesu, nazywany jest verte. Czasem nadaje się temu alkoholowi barwę czerwoną, poprzez użycie we wspomnianym wyżej procesie kwiatów ketmii i innych kwiatów, bądź ziół o czerwonej barwie. Tak uzyskany absynt nazywany jest rouge. Teoretycznie możliwe jest uzyskanie każdego koloru, poprzez dodanie odpowiednich roślin, jednak tylko verte i rouge uznawane są za wyprodukowane tradycyjnymi metodami. Do otrzymanego w ten sposób trunku, dodaje się wody, w celu uzyskania pożądanej zawartości alkoholu. Po wystawieniu na działanie światła, chlorofil rozpada się, zmieniając kolor alkoholu z oliwkowego na szmaragdowy, żółto-zielony, poprzez bursztynowy, aż do brązowego.

Pytanie: Na jakie dwa sposoby nazywa się 82% absynt?
Odpowiedź: Blanche lub la Bleue

Pytanie: W jaki sposób można uzyskać zielony kolor trunku?
Odpowiedź: poprzez dodanie odpowiedniego barwnika albo metodą naturalną, podczas kolejnej maceracji

Pytanie: Jak uzyskać absynt rouge?
Odpowiedź: kwiatów ketmii i innych kwiatów, bądź ziół o czerwonej barwie

Pytanie: Czy absynt istnieje tylko w trzech kolorach? 
Odpowiedź: Teoretycznie możliwe jest uzyskanie każdego koloru
Tęczowa flaga (ruch LGBT)

Ośmiokolorowej flagi użyto po raz pierwszy na Paradzie Dnia Wolności Gejowskiej (Gay Freedom Day Parade) w San Francisco 25 czerwca 1978 roku. Jej znaczenie wzrosło po zamachu na Harveya Milka w listopadzie 1978, gdy odbyły się masowe demonstracje na znak protestu po zamachu na tego polityka. Przy tej okazji nastąpiło jednak zmniejszenie liczby kolorów flagi do siedmiu. Stało się tak na skutek braku tkaniny w kolorze różowym, gdy Gilbert Baker i organizatorzy demonstracji chcieli zamówić ją w firmie Paramount Flag Company do masowej produkcji. Usunięcie kolejnego koloru (turkusowego) nastąpiło w celu uzyskania parzystej liczby pasów. Obecność na fladze siedmiu pasów nie pozwalała bowiem na przedzielenie jej na pół (flagi miały zawisnąć pionowo na latarniach przy Market Street w San Francisco). Flaga sześciokolorowa pozostaje w użyciu od roku 1979.

Pytanie: Z pasów w ilu kolorach składała się na początku?
Odpowiedź: Ośmiokolorowej

Pytanie: Dlaczego z ośmiokolorowej flagi usunięto jeden kolor?
Odpowiedź: na skutek braku tkaniny w kolorze różowym, gdy Gilbert Baker i organizatorzy demonstracji chcieli zamówić ją w firmie Paramount Flag Company do masowej produkcji

Pytanie: Dlaczego parzysta ilość kolorów na fladze okazała się korzystniejsza?
Odpowiedź: Obecność na fladze siedmiu pasów nie pozwalała bowiem na przedzielenie jej na pół

Pytanie: Kim był Harvey Milka?
Odpowiedź: polityka

Pytanie: Jaki kolor był na siedmio-, a nie ma go na sześciokolorowej fladze?
Odpowiedź: turkusowego
Olga Krzyżanowska

Od 1989 do 2001 sprawowała mandat posłanki na Sejm z ramienia Komitetu Obywatelskiego, Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Była wicemarszałkiem Sejmu X i II kadencji, przewodniczyła Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich i Komisji Etyki Poselskiej, pełniła funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych, reprezentowała Sejm w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w latach 1990–1993. W 2001 z ramienia komitetu Blok Senat 2001 została wybrana na senatora V kadencji z okręgu gdańskiego, zasiadała w Komisji Emigracji i Polaków za Granicą oraz Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia. W 2004 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego. W 2005 nie ubiegała się o reelekcję w wyborach parlamentarnych.

Pytanie: Czy od 2004 roku sprawowała mandat posłanki Parlamentu Europejskiego?
Odpowiedź: W 2004 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego

Pytanie: Jaką funkcję sprawowała w Sejmie X kadencji?
Odpowiedź: wicemarszałkiem

Pytanie: Jakich senackich była członkinią?
Odpowiedź: Emigracji i Polaków za Granicą oraz Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia

Pytanie: Dlaczego od 2005 roku nie jest członkinią Parlamentu?
Odpowiedź: W 2005 nie ubiegała się o reelekcję w wyborach parlamentarnych
Ewangelia Mateusza

Według dawnej egzegezy katolickiej przyjmowano, że Ewangelia Mateusza została napisana po aramejsku lub hebrajsku, a dopiero później przetłumaczona na grekę. Tezę tę potwierdza świadectwo Papiasza z początku II wieku o mowach Jezusa spisanych przez Mateusza w języku hebrajskim. Pogląd ten podzielali Orygenes i Ireneusz. Takie przekonanie istniało w Kościele od początku drugiego wieku. Hebrajski tekst tej Ewangelii miał zabrać do Indii Bartłomiej. Natomiast Hieronim poświadcza, iż tekst ten jeszcze w V wieku znajdował się w bibliotece w Cezarei Palestyńskiej. Hebrajski tekst Mateusza był w posiadaniu ebionitów, którzy na swoje potrzeby dokonali wielu przeróbek. Ich poprawioną wersję nazywano Ewangelią Hebrajczyków lub Ewangelią Ebionitów. Księga ta była pisana przede wszystkim z myślą o Żydach. Najprawdopodobniej sam tekst modlitwy Ojcze nasz został zapisany w języku hebrajskim, a nie aramejskim, gdyż odmawiane modlitwy podane żydowskim słuchaczom musiały być odmawiane w tym właśnie języku.

Pytanie: W jakich językach powstała według egzegezy katolickiej?
Odpowiedź: aramejsku lub hebrajsku

Pytanie: W jakim języku Żydzi odmawiali modlitwy?
Odpowiedź: hebrajskim

Pytanie: Kto wprowadził zmiany w hebrajskim tekście?
Odpowiedź: ebionitów

Pytanie: W jakim mieście miała się znajdować według relacji Hieronima?
Odpowiedź: Cezarei Palestyńskiej

Pytanie: Tekst w jakim języku miał trafić do Indii?
Odpowiedź: Hebrajski
Ewangelia Mateusza

Chrystus określany jest przy pomocy tytułów „Syn Dawida” i „Syn Boży”, ponadto przyrównywany jest do „cierpiącego Sługi Jahwe” i „Nowego Mojżesza”. „Syn Dawida” występuje w Ewangelii Mateusza 9 razy i tylko dwa razy u Łukasza (zależny od Mateusza). Syn Dawida jest miłosierny, przynosi pomoc i zbawienie, łączony jest z cudownym uzdrowieniem chorych. Tytuł „Syn Boży” zaczerpnięty został z tradycji Kościoła w Palestynie i oznacza bóstwo Jezusa. Synostwo podkreślane jest również tym, że Jezus nazywa Boga Ojcem. Mateusz stara się wykazać, że Chrystus jest cierpiącym sługą Jahwe i bierze na siebie cierpienia ludzi (Mt 8,17). Chrystus jest również „Nowym Mojżeszem”. Wprawdzie Mateusz nigdzie nie nazywa Jezusa nowym Mojżeszem, ale zestawia Jego życie z życiem Mojżesza (zachodzą nawet zbieżności słowne), co jest szczególnie widoczne podczas kazania na górze (nawiązanie do góry Synaj), które wskazuje, że Jezus jest większy niż Mojżesz (Powiedziano przodkom – A Ja wam powiadam). Chrystus Mateusza w porównaniu z opisem Markowym jest mniej ludzki:

Pytanie: Jak często Jezus określany jest mianem „Syna Bożego” w poszczególnych częściach Nowego Testamentu?
Odpowiedź: w Ewangelii Mateusza 9 razy i tylko dwa razy u Łukasza

Pytanie: Czym charakteryzuje się Jezus określany mianem „Syna Dawida”?
Odpowiedź: jest miłosierny, przynosi pomoc i zbawienie, łączony jest z cudownym uzdrowieniem chorych

Pytanie: Skąd pochodzi określenie „Syn Boży” używane w stosunku do Jezusa?
Odpowiedź: tradycji Kościoła w Palestynie

Pytanie: Czy w Ewangelii Mateusza wprost pada w stosunku do Jezusa określenie „Nowy Mojżesz”?
Odpowiedź: Wprawdzie Mateusz nigdzie nie nazywa Jezusa nowym Mojżeszem, ale zestawia Jego życie z życiem Mojżesza
Biały Dom

Zachodnie Skrzydło zostało dobudowane do Białego Domu w 1902 roku. W 1929 jego znaczna część została zniszczona przez pożar, zaś w 1933 skrzydło zostało ponownie oddane do użytku. Ta część Białego Domu jest miejscem faktycznego urzędowania prezydenta i najważniejszych urzędników jego administracji oraz ich współpracowników. To tam znajduje się Gabinet Owalny, od 1909 pełniący rolę miejsca codziennej pracy prezydenta. Swoje biura mają tam też zwyczajowo m.in. wiceprezydent, szef administracji prezydenckiej (Chief of Staff) i jego zastępcy, dyrektor komunikacji Białego Domu, sekretarz prasowy oraz doradca ds. bezpieczeństwa narodowego. Jednym z pomieszczeń skrzydła jest tzw. sala gabinetu (Cabinet Room), gdzie odbywają się posiedzenia z udziałem prezydenta i jego ministrów. Część skrzydła zajmują dziennikarze akredytowani przy Białym Domu, zlokalizowano tam także niewielkie audytorium (nazwa oficjalna: James S. Brady Press Briefing Room), w którym odbywają się konferencje prasowe prezydenta, a co najmniej raz dziennie na pytania dziennikarzy odpowiada tam sekretarz prasowy lub jeden z jego zastępców. W piwnicy skrzydła znajduje się Pokój dowodzenia (Situation Room), służący prezydentowi jako miejsce spotkań i narad z przedstawicielami wojska (którego Naczelnym Wodzem jest z urzędu) oraz służb wywiadowczych. Obiekt ten wyposażony jest w urządzenia pozwalające prezydentowi łączyć się z rozmówcami na całym świecie i zapoznawać z tajnymi danymi w maksymalnie bezpieczny sposób.

Pytanie: W którym roku powstało zachodnie skrzydło?
Odpowiedź: 1902

Pytanie: Czyim miejscem pracy jest zachodnie skrzydło?
Odpowiedź: prezydenta i najważniejszych urzędników jego administracji oraz ich współpracowników

Pytanie: Jaki sprzęt znajduje się w tzw. Pokoju dowodzenia?
Odpowiedź: urządzenia pozwalające prezydentowi łączyć się z rozmówcami na całym świecie i zapoznawać z tajnymi danymi w maksymalnie bezpieczny sposób

Pytanie: Czy oddelegowane osoby każdego dnia odpowiadają na pytania zadawane przez dziennikarzy?
Odpowiedź: co najmniej raz dziennie na pytania dziennikarzy odpowiada tam sekretarz prasowy lub jeden z jego zastępców
Biały Dom

Głównym celem wzniesienia Wschodniego Skrzydła, co miało miejsce w 1942 roku, było ukrycie budowy podziemnego bunkra dla prezydenta i jego rodziny, zlokalizowanego bezpośrednio pod nim i mogącego przetrzymać nawet atak nuklearny. Bunkier jest czynny do dzisiaj. W czasie alarmu wywołanego atakami z 11 września 2001, schronili się w nim wiceprezydent Dick Cheney oraz najwyżsi urzędnicy prezydenccy (sam prezydent w chwili ataku przebywał na Florydzie, skąd został ewakuowany do bazy wojskowej z dala od stolicy). We Wschodnim Skrzydle mieszczą się m.in. biura Pierwszej Damy i podległych jej urzędników. Zlokalizowano tam także pomieszczenia związane z turystyczną rolą Białego Domu, a także działy urzędu prezydenckiego odpowiedzialne za organizację różnego rodzaju imprez i ceremonii.

Pytanie: W którym roku wybudowano Wschodnie Skrzydło Białego Domu?
Odpowiedź: 1942

Pytanie: W jakim celu zbudowano Wschodnie Skrzydło Białego Domu?
Odpowiedź: ukrycie budowy podziemnego bunkra dla prezydenta i jego rodziny

Pytanie: Czy wybudowany pod Białym Domem bunkier rozpadłby się przy użyciu bomby atomowej?
Odpowiedź: mogącego przetrzymać nawet atak nuklearny

Pytanie: Kto skorzystał z bunkra pod Białym Domem 11 września 2001?
Odpowiedź: Dick Cheney oraz najwyżsi urzędnicy prezydenccy
Elekcja 1573

Elekcja przeciągała się ze względu na wiele spraw, które nie dotyczyły wyboru króla: między innymi wysłuchano poselstw państw ościennych, które nie zgłaszały kandydatur, rozpatrywano sprawy finansowe i wojskowe, sprawę królewszczyzn przyznanym Polakom, a zagarniętych przez Niemców w Prusach Królewskich. Na początku maja szlachta mazowiecka zaczęła naciskać na prymasa, by ten natychmiast rozpoczął elekcję, grożąc, że odłączy się od reszty i samodzielnie rozpocznie głosowanie. 3 maja rozpoczęto „kreskowanie” w poszczególnych województwach, czyli skupionych wokół okopu obozach. Zbieranie głosów trwało do 9 maja i wykazało, że kandydatura francuska zdobyła znaczną przewagę (22 województwa przeciwko 10). Dzień później przeciwnicy wyboru Henryka Walezego skupieni wokół Jana Firleja opuścili pole elekcyjne i oddalili się do Grochowa. Aby nie doprowadzić do secesji i podwójnej elekcji, do Grochowian, jak nazywano przeciwników wyboru Walezego wysłano Piotra Zborowskiego. Kompromis i zgoda na elekcję Francuza miała nastąpić po zaakceptowaniu przez zgromadzenie oraz poselstwo Walezego punktów dotyczących pokoju religijnego zawartych w konfederacji warszawskiej. 11 maja 1573 roku prymas Uchański nominował na króla Polski i wielkiego księcia Litwy Henryka Walezego, a 16 maja, po zaprzysiężeniu przez poselstwo francuskie artykułów henrykowskich oraz paktów konwentów, marszałek wielki koronny Jan Firlej proklamował Walezego królem. Koronacja odbyła się 21 lutego 1574 roku.

Pytanie: O co zwróciła się szlachta do prymasa w maju?
Odpowiedź: by ten natychmiast rozpoczął elekcję

Pytanie: Jaki proces wszczęto 3 maja?
Odpowiedź: kreskowanie

Pytanie: Jak rozumieć można województwa, w których odbywało się "kreskowanie"?
Odpowiedź: skupionych wokół okopu obozach

Pytanie: Kiedy zakończyło się głosowanie?
Odpowiedź: 9 maja

Pytanie: Kiedy miała miejsce uroczystość koronacji Walezego?
Odpowiedź: 21 lutego 1574
Elekcja 1573

Iwan IV Groźny nie przysłał swojego poselstwa, a jego wcześniejszy postulat włączenia Litwy do Państwa Moskiewskiego zaszkodził Ernestowi Habsburgowi, gdyż zaczęły krążyć pogłoski, jakoby Wiedeń i Moskwa porozumiały się co do rozbioru Rzeczypospolitej. Kandydatura króla Piasta, głośno dyskutowana na elekcji została ośmieszona, kiedy Piotr Opaliński zaproponował na króla drobnego szlachcica spod Bydgoszczy Wawrzyńca Bandury Słupskiego. Coraz większą popularność zyskiwała kandydatura Henryka Walezego, doskonale forsowana przez posła Montluca. Podczas prezentacji kandydatów, długie, trzygodzinne przemówienie Montluca, pełne obietnic i zapewnień, spodobało się szlachcie najbardziej. Wcześniej mowa została przetłumaczona na język polski i wydrukowana liczbie 1500 egzemplarzy, które rozprowadzono wśród elektorów. Kandydatura Henryka Walezego uzyskała poparcie Anny Jagiellonki, która cieszyła się dużą sympatią licznej na elekcji szlachty Mazowieckiej. Za 100 tysięcy dukatów oraz obietnicę rewizji unii lubelskiej, Montluc kupił poparcie Radziwiłła i Chodkiewicza, czyli większości Litwinów, którzy liczyli się o tyle, że występowali dość solidarnie i groźbą zerwania unii mogli szantażować posłów z Korony.

Pytanie: Dlaczego pomysł Iwana IV Groźnego dotyczący przejęcia terenów Litwy przez Państwo Moskiewskie negatywnie wpłynął na wizerunek Ernesta Habsburga?
Odpowiedź: zaczęły krążyć pogłoski, jakoby Wiedeń i Moskwa porozumiały się co do rozbioru Rzeczypospolitej

Pytanie: Jakiego kandydata wspierał zaciekle Montluc?
Odpowiedź: Henryka Walezego

Pytanie: Co zrobiono z przemową Montluca, zanim zdążył ją wygłosić?
Odpowiedź: została przetłumaczona na język polski i wydrukowana liczbie 1500 egzemplarzy, które rozprowadzono wśród elektorów

Pytanie: Czy Anna Jagielonka wspierała tego samego kandydata, co poseł Montluc?
Odpowiedź: Kandydatura Henryka Walezego uzyskała poparcie Anny Jagiellonki
Rada Europejska

Rada Europejska zbiera się dwa razy w ciągu półrocza. Gdy wymaga tego sytuacja, przewodniczący Rady Europejskiej może podjąć decyzję o zwołaniu nadzwyczajnego posiedzenia. Rada Europejska podejmuje decyzje zazwyczaj w drodze konsensusu, jednak traktaty przewidują kilka sytuacji, kiedy podejmuje decyzje w drodze głosowania. Przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Komisji nie biorą udziału w głosowaniu. W razie głosowania każdy z członków Rady Europejskiej może otrzymać pełnomocnictwo od co najwyżej jednego pozostałego członka. Rada Europejska podejmuje większością zwykłą decyzje w sprawach proceduralnych i uchwala regulamin wewnętrzny.

Pytanie: Ile razy Rada Europejska zbiera się w ciągu roku?
Odpowiedź: Rada Europejska zbiera się dwa razy w ciągu półrocza

Pytanie: Czy możliwa jest sytuacja, gdy Rada Europejska zebrała się trzy razy w ciągu półrocza?
Odpowiedź: przewodniczący Rady Europejskiej może podjąć decyzję o zwołaniu nadzwyczajnego posiedzenia

Pytanie: Jakie osoby nie mogą głosować podczas zebrania Rady Europejskiej?
Odpowiedź: Przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Komisji

Pytanie: W jaki sposób zazwyczaj Rada Europejska podejmuje swoje decyzje? 
Odpowiedź: w drodze konsensusu
Rada Europejska

Rada Europejska składa się z głów państw lub szefów rządów państw członkowskich (większość państw jest aktualnie reprezentowana przez premierów, z wyjątkiem Cypru, Francji, Litwy i Rumunii, które są reprezentowane przez prezydentów) oraz jej przewodniczącego (wybieranego przez Radę Europejską na 2,5-letnią kadencję) i przewodniczącego Komisji Europejskiej. W jej pracach bierze też udział wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Jeśli wymaga tego porządek obrad, członkowie Rady Europejskiej mogą podjąć decyzję, by każdemu z nich towarzyszył minister, a w przypadku przewodniczącego Komisji jeden z członków Komisji. Rada Europejska może zaprosić na swe posiedzenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.

Pytanie: Jakie państwa należące do Unii Europejskiej są reprezentowane w Radzie Członkowskiej przez swoich prezydentów?
Odpowiedź: Cypru, Francji, Litwy i Rumunii

Pytanie: Z jakich osób złożona jest ta instytucja?
Odpowiedź: głów państw lub szefów rządów państw członkowskich (większość państw jest aktualnie reprezentowana przez premierów, z wyjątkiem Cypru, Francji, Litwy i Rumunii, które są reprezentowane przez prezydentów) oraz jej przewodniczącego (wybieranego przez Radę Europejską na 2,5-letnią kadencję) i przewodniczącego Komisji Europejskiej

Pytanie: Jaki dodatkowy urzędnik uczestniczy w działaniach Rady Europejskiej?
Odpowiedź: wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

Pytanie: Czy przewodniczący Parlamentu Europejskiego, po uprzednim zaproszeniu, może uczestniczyć w obradach tej instytucji?
Odpowiedź: Rada Europejska może zaprosić na swe posiedzenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego