the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Wróbel cytrynowy

Są bardzo towarzyskie. Gniazdują w dużych koloniach, a poza sezonem lęgowym podejmują wędrówki o nieregularnym charakterze, kształtowanym przez dostępność pożywienia. Odpoczywają zbiorowo na drzewach. Różni autorzy podawali odmienne szacunki największej zaobserwowanej liczebności: 400 tys., 350 tys. i 1 mln osobników. Zbiorowiska odpoczywających wróbli mogą być rozprzestrzenione na dużych obszarach; Oubron (1967) obserwował jedno zajmujące 20 ha. W Senegalu i Nigrze udokumentowano wędrówki w kierunku południowo-zachodnim. Samce opuszczają dotychczasowe miejsce pobytu pierwsze, pozostawiając samice odchowujące wówczas pierwszy lęg i szukając terenów mogących zapewnić źródło pożywienia dla potencjalnego drugiego lęgu. W Senegalu pod koniec września i w październiku obserwowane były stada liczące 1,5–2 mln osobników. Wróble cytrynowe często kąpią się w piasku i w wodzie. Zazwyczaj skaczą, choć potrafią biegać na krótkich odcinkach. Podczas żerowania wykorzystują taktykę znaną jako roller-feeding, polegającą na wyprzedzaniu ptaków w stadzie przez osobniki będące za nimi i opisaną również między innymi u wróbli cynamonowych (P. cinnamomeus). Odzywają się typowymi dla wróbli głosami, w tym ćwierkaniem, które różni autorzy zapisywali jako schilp, tchirrup czy chitta. Ćwierknięcia mogą być łączone w sekwencję złożoną z maksymalnie 20 dźwięków, która stanowi pieśń wróbli cytrynowych. Głos alarmowy to również niewyróżniające się na tle innych wróbli churr.

Pytanie: Czy wróble cytrynowe są samotnikami?
Odpowiedź: Są bardzo towarzyskie

Pytanie: Od czego uzależniony jest kierunek podróży, w którą udają się wróble cytrynowe po sezonie lęgowym?
Odpowiedź: dostępność pożywienia

Pytanie: Ile przestrzeni zajmowała grupa odpoczywających wróbli, opisana przez Oubrona w 1967?
Odpowiedź: 20 ha

Pytanie: Który osobnik z pary wróbli cytrynowych zazwyczaj opuszcza przed wędrówką poprzednie miejsce jako pierwszy?
Odpowiedź: Samce
Balkan (kolej wąskotorowa)

W 1920 roku uruchamiano 28 par połączeń w dni robocze i 19 w pozostałe dni. Łącznie połączenie pasażerskie liczyło 3,98 km, a czas przejazdu w jedną stronę wynosił średnio 18 minut. Linia łączyła wówczas Giszowiec z Wilhelminą przez szyby kopalni Giesche: Carmer (Pułaski), Nickisch (Poniatowski), Richthofen (Wilson I) i Albert (Wojciech). Początkowo spółka Georg von Giesches Erben miała licencję na przewóz pracowników i urzędników kopalni, a od 1923 roku również rodzin górników, ale nieoficjalnie z Balkanu korzystali wówczas wszyscy chętni. Średnia łączna frekwencja wynosiła 8,0–8,5 tys. osób dziennie, a przejazd pociągiem był bezpłatny. Prędkość przejazdu składu składającego się z lokomotywy parowej i 4-osiowych wagonów nie przekraczała wówczas 15 km/h.

Pytanie: Jakie szyby kopalni Giesche znajdowały się na trasie tego połączenia?
Odpowiedź: Carmer (Pułaski), Nickisch (Poniatowski), Richthofen (Wilson I) i Albert (Wojciech)

Pytanie: Między jakimi dwoma obszarami poruszały się pojazdy na tej linii?
Odpowiedź: Giszowiec z Wilhelminą

Pytanie: Jakie osoby mogła transportować spółka obsługująca tę linię, według oficjalnych wytycznych?
Odpowiedź: pracowników i urzędników kopalni, a od 1923 roku również rodzin górników

Pytanie: Czy Balkanem można było podróżować za darmo?
Odpowiedź: przejazd pociągiem był bezpłatny
China Open 2010

Trzeci pojedynek ćwierćfinałowy tego dnia rozegrany już w sesji wieczornej zgromadził przy snookerowym stole Walijczyka Marka Williamsa i reprezentanta Hongkongu Marco Fu. W trzech pierwszych frame’ach lepszym zawodnikiem okazał się Walijczyk, jednak ostatnia partia przed przerwą, wygrana przez Marco Fu dała w rezultacie wynik 3-1. Po powrocie z regulaminowej przerwy Williams nie dał dużego pola manewru przeciwnikowi wygrywając dwa frame’y, i całe spotkanie 5-1. Najwyższy break spotkania: 116 punktów Marka Williamsa w trzecim framie.

Pytanie: Jaki kraj reprezentował Marco Fu podczas Sanyuan Foods China Open 2010?
Odpowiedź: Hongkongu

Pytanie: Na jakim etapie rozgrywek Fu spotkał się z Williamsem?
Odpowiedź: ćwierćfinałowy

Pytanie: Kto zwyciężył 3 początkowe frame'y ćwierćfinału?
Odpowiedź: Walijczyk

Pytanie: Jaki był końcowy wynik walki między Fu a Williamsem?
Odpowiedź: 5-1
Roman Giertych

1 marca 2007 podczas nieformalnego spotkania ministrów edukacji państw Unii Europejskiej, Roman Giertych zaproponował stworzenie europejskiej Wielkiej Karty Praw Narodów, mającej zawierać m.in. obejmujący całą Europę zakaz przeprowadzania aborcji i „propagandy homoseksualnej”. Słowa te wywołały oskarżenia ministra o homofobię. Jednocześnie podczas tego wystąpienia Roman Giertych zasugerował, jakoby prezentowane przez niego stanowisko było poglądem całego polskiego rządu, czemu 2 marca zaprzeczył rzecznik rządu Jan Dziedziczak.

Pytanie: W trakcie jakiego wydarzenia wysunął propozycję utworzenia Wielkiej Karty Praw Narodów?
Odpowiedź: nieformalnego spotkania ministrów edukacji państw Unii Europejskiej

Pytanie: Jakie przykładowe ograniczenia miały zostać zawarte w zaproponowanej przez Giertycha Wielkiej Karcie Praw Narodów?
Odpowiedź: zakaz przeprowadzania aborcji i „propagandy homoseksualnej”

Pytanie: Czy propozycja zawartości Wielkiej Karty Praw Narodów spotkała się z pozytywnym odbiorem?
Odpowiedź: Słowa te wywołały oskarżenia ministra o homofobię

Pytanie: Plan utworzenia jakiego dokumentu zaprezentował na początku marca 2007 roku?
Odpowiedź: europejskiej Wielkiej Karty Praw Narodów
Inkwizycja w Czechach

W 1335 papież Benedykt XII odwołał z urzędu Rudolfa i Hartmanna z Pilzna i dokonał podziału terytorialnego Czech między nowo mianowanych inkwizytorów. Dominikanin Gallus z Neuhaus został inkwizytorem w diecezji praskiej, a franciszkanin Piotr z Naceradca inkwizytorem w diecezji ołomunieckiej. O Piotrze z Naceradca nic więcej nie wiadomo, natomiast Gallus w latach 30. i 40. XIV wieku prowadził zakrojone na dużą skalę śledztwo przeciwko heretykom (głównie waldensom) w południowych Czechach. Objęło ono prawdopodobnie kilka tysięcy osób, przy czym oskarżeni byli niemal bez wyjątku narodowości niemieckiej. Jego działalność prowadziła do licznych sporów jurysdykcyjnych, wywołała też czynny opór heretyków. Jego przeciwnicy zarzucali mu arbitralność działań, a on z kolei zarzucał swym oponentom sprzyjanie heretykom. Kilkakrotnie organizowano zamachy na życie inkwizytora. Zmarł on około 1353 prawdopodobnie wskutek ran odniesionych w jednym z takich zamachów.

Pytanie: Kto zadecydował, że Rudolf i Hartmann z Pilzna nie będą dłużej pełnić dotychczasowej funkcji?
Odpowiedź: Benedykt XII

Pytanie: Kto w 1335 roku objął stanowisko inkwizytora diecezji praskiej?
Odpowiedź: Gallus z Neuhaus

Pytanie: Z jakiego zakonu pochodził Piotr z Naceradca?
Odpowiedź: franciszkanin

Pytanie: Czy wszyscy oskarżeni przez Gallusa w śledztwie przeciwko heretykom mieli korzenie niemieckie?
Odpowiedź: oskarżeni byli niemal bez wyjątku narodowości niemieckiej
Codex Coislinianus

Tekst kodeksu pisany jest stychometrycznie, jedną kolumną na stronę i 16 linijkami w kolumnie, bardzo wielką, kwadratową uncjałą (wysoką na ponad 1,5 cm), w rezultacie w jednej linijce mieści się niewiele słów. Przydechy i akcenty zostały dodane przez późniejszą rękę. Przydechy oddawane są przy pomocy znaków ⊢ oraz ⊣, akcenty często wstawione zostały w niepoprawnych miejscach, jota subscriptum nie występuje. Występuje błąd itacyzmu, popełniane są inne błędy (np. ΙΟΔΑΙΟΙ zamiast ΙΟΥΔΑΙΟΙ). Nomina sacra pisane są skrótami (ΘΥ, ΠΡΣ, ΧΥ, ΑΝΟΥΣ), słowa na końcu linii też bywają skracane. Tekst dzielony jest według rozdziałów (κεφαλαια), których numery umieszczono na marginesie, natomiast przed każdą z ksiąg biblijnych znajdowała się lista κεφαλαια (spis treści).

Pytanie: Ile kolumn Codex Coislinianus mieści się na jednej stronie?
Odpowiedź: jedną

Pytanie: Ile linijek mieści się w jednej kolumnie Codex Coislinianus?
Odpowiedź: 16

Pytanie: Czy każda z linijek zawiera dużo wyrazów?
Odpowiedź: w jednej linijce mieści się niewiele słów

Pytanie: Czy przydechy były oryginalnie zawarte w tekście Codex Coislinianus?
Odpowiedź: Przydechy i akcenty zostały dodane przez późniejszą rękę
Pornhub

W 2021 serwis dodał sekcję z pornograficzną wizualizacją klasycznych arcydzieł wystawianych w najsłynniejszych galeriach sztuki: np. tycjanowska Wenus z Urbino z florenckiej Galerii Uffizi masturbuje się przed widzem, zaś wizerunek Degasa nagiego mężczyzny z penisem, obecnie w nowojorskiej galerii Met, ożywia się w scenę fellatio. Inicjatywa ta wywołała liczne protesty oraz pozwy ze strony niektórych europejskich muzeów, powołując się m.in. na włoskie przepisy o ochronie dziedzictwa kulturowego (Codice Urbani(wł.)).

Pytanie: O jaka sekcję ulepszono pornhub w 2021?
Odpowiedź: z pornograficzną wizualizacją klasycznych arcydzieł

Pytanie: Czy pornhub stale się rozwija?
Odpowiedź: W 2021 serwis dodał sekcję

Pytanie: Czy nowa sekcja pornhub została ciepło przyjęta przez społeczeństwo?
Odpowiedź: Inicjatywa ta wywołała liczne protesty oraz pozwy ze strony niektórych europejskich muzeów
Portoryko

Wyspa Puerto Rico w okresie prekolumbijskim zamieszkiwana była przez Arawaków. Dla Europy odkrył ją w 1493 roku Krzysztof Kolumb. W 1508 roku rozpoczęło się osadnictwo hiszpańskie, które wyparło rdzenną ludność. Od 1518 roku sprowadzano do pracy niewolników z Afryki. Pod koniec XVI wieku udaremniono kilka prób przejęcia wyspy przez Holandię i Wielką Brytanię. Od XVII wieku rozwinęły się uprawy plantacyjne, szczególnie intensywne w drugiej połowie XIX wieku, aż do zniesienia niewolnictwa w 1873 roku. W latach 1810–1830 istotny napływ ludności hiszpańskiej (kreolskiej) z krajów Ameryki Południowej okresu walki o niepodległość. Pod koniec XIX wieku uaktywnił się ruch niepodległościowy. W odpowiedzi na jego żądania w 1897 roku Hiszpanie nadali wyspie szeroką autonomię. W 1898 roku, po wojnie amerykańsko-hiszpańskiej, kraj trafił w ręce Stanów Zjednoczonych. W 1917 roku przyznano wyspie autonomię, a jej mieszkańcy otrzymali obywatelstwo amerykańskie. W 1946 roku na stanowisko gubernatora wybrany został pierwszy rodowity Portorykańczyk, Luis Muñoz Marín. Od 1948 roku kolejnych gubernatorów wybiera się w powszechnych wyborach. W 1950 roku odbyło się nieudane powstanie niepodległościowców. W 1952 roku uzyskało status państwa stowarzyszonego. Od końca lat 60. XX wieku nasiliły się wewnętrzne spory o wybór niepodległości lub przekształcenie kraju w stan USA. Od lat 70. XX wieku działała Ludowa Armia Boricua i Siły Zbrojne Wyzwolenia Narodowego. Te nacjonalistyczne (a zarazem lewicowe) ruchy przeprowadziły szereg antyamerykańskich działań zbrojnych, których szczególne natężenie miało miejsce w latach 70. i 80. W 1993 roku w referendum Portorykańczycy zadecydowali o utrzymaniu dotychczasowego statusu politycznego. W 2017 odbyło się piąte z kolei od 1952 referendum w sprawie statusu wyspy, w którym 97% obywateli przy frekwencji 23% opowiedziało się za pełnym przyłączeniem do Stanów Zjednoczonych. 3 listopada 2020 odbyło się kolejne (szóste) referendum z pytaniem „Czy Portoryko powinno być natychmiast włączone do Unii jako stan?”. 52 procent głosujących odpowiedziało „tak”. Decydujący głos w sprawie zmiany statusu Portoryko ma jednak Kongres USA, który nie jest w żaden sposób związany wynikiem referendum.

Pytanie: Kto ma decydujący głos w kwestii przyłączenia Portoryko do Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: Kongres USA

Pytanie: Jaki lud zamieszkiwał tę wyspę w okresie prekolumbijskim?
Odpowiedź: Arawaków

Pytanie: Czy w 2020 roku Portorykańczycy zdecydowanie sprzeciwili się włączeniu ich kraju do USA?
Odpowiedź: 52 procent głosujących odpowiedziało „tak”

Pytanie: Po jakich wydarzeniach Portoryko znalazło się pod zwierzchnictwem Amerykanów?
Odpowiedź: wojnie amerykańsko-hiszpańskiej
Homocystynuria

Po rozpoznaniu homocystynurii, określa się odpowiedź pacjenta na pirydoksynę. W tym celu oznacza się podstawowe poziomy metioniny i homocystyny w osoczu, po czym podaje się doustnie 100 mg pirydoksyny doustnie. Po 24 godzinach ponownie oznacza się poziomy aminokwasów osocza. Zmniejszenie stężenia homocystyny i (lub) metioniny w osoczu o >30% sugeruje B6-zależną postać homocystynurii. O ile nie stwierdzono istotnego obniżenia poziomu oznaczanych aminokwasów w osoczu, powtarza się test z dawką 200 mg pirydoksyny i przeprowadza oznaczenie po kolejnych 24 godzinach. Jeżeli też w tym przypadku nie stwierdzono istotnej różnicy, podaje się 500 mg pirydoksyny (300 mg u niemowląt). Niemowlęta nie powinny otrzymać więcej niż 300 mg pirydoksyny/dzień, ponieważ opisywano przypadki ostrej niewydolności oddechowej zagrażającej życiu spowodowanej pirydoksyną.

Pytanie: Jak można określić jak pacjent cierpiący na homocystynurię reaguje na pirydoksynę?
Odpowiedź: oznacza się podstawowe poziomy metioniny i homocystyny w osoczu, po czym podaje się doustnie 100 mg pirydoksyny doustnie

Pytanie: Jaki wynik badania wskazuje na obecność B6-zależnej postaci homocystynurii?
Odpowiedź: Zmniejszenie stężenia homocystyny i (lub) metioniny w osoczu o >30%

Pytanie: Kiedy test należy powtórzyć ze zwiększeniem dawki pirydoksyny do 200 mg?
Odpowiedź: O ile nie stwierdzono istotnego obniżenia poziomu oznaczanych aminokwasów w osoczu

Pytanie: Ile czasu dzieli kolejne testy z podawaniem pirydoksyny?
Odpowiedź: 24 godzinach
Glejak

Pierwsze opisy obrazu mikroskopowego tych guzów z 1869 roku wiążą się z nazwiskiem niemieckiego patologa Rudolfa Virchowa. Współczesne klasyfikacje histogenetyczne tych guzów są rozwinięciem prac amerykańskich badaczy Percivala Baileya i Harveya Williama Cushinga z 1926 roku, wiążące wygląd komórek nowotworowych z wyglądem komórek powstających podczas rozwoju układu nerwowego. Kolejne klasyfikacje, m.in. Wildera Gravesa Penfielda z 1931 roku różniły się jedynie nazewnictwem guzów. Szerzej stosowanym systemem podziałów guzów centralnego układu nerwowego była klasyfikacja z 1952 roku sporządzona przez irlandzko-amerykańskiego patologa Jamesa Watsona Kernohana i George'a Pomeroya Sayre'a, którzy wprowadzili uproszczenia do poprzednich klasyfikacji i określanie złośliwości każdej grupy guzów w czterostopniowej skali rangowej. Od 1979 używana jest klasyfikacja histologiczna guzów mózgu Światowej Organizacji Zdrowia, która w pierwszym wydaniu została opracowana głównie przez niemieckiego patologa Klausa-Joachima Zülcha i amerykańskiego patologa Luciena J. Rubinsteina.

Pytanie: Co odróżniało klasyfikację Gravesa Penfielda od tych, sporządzonych we wcześniejszych latach?
Odpowiedź: nazewnictwem guzów

Pytanie: Jakich dwóch naukowców sporządziło klasyfikację z 1952 roku?
Odpowiedź: Jamesa Watsona Kernohana i George'a Pomeroya Sayre'a

Pytanie: Jakich zmian, w porównaniu do poprzednich klasyfikacji, dokonali naukowcy w 1952 roku?
Odpowiedź: wprowadzili uproszczenia do poprzednich klasyfikacji i określanie złośliwości każdej grupy guzów w czterostopniowej skali rangowej

Pytanie: Z czym postać komórek nowotworowych wiązali w swoich opracowaniach Bailey oraz Cushing?
Odpowiedź: wyglądem komórek powstających podczas rozwoju układu nerwowego
Adam Driver

Parę miesięcy po zamachach z 11 września 2001, Driver wstąpił do Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych. Jego decyzja była umotywowana patriotyczną postawą w związku z zamachami oraz chęcią wyrwania się z miasta w którym dorastał. W wojsku spędził 2 lata i osiem miesięcy. Jego jednostka została wysłana do Iraku, ale Driver na wojnę nie pojechał z powodu wypadku, jakiego doznał podczas jazdy na rowerze górskim. W marcu 2004 z powodów zdrowotnych został zwolniony z armii, pomimo to za swoją służbę otrzymał National Defense Service Medal. Po odejściu z wojska Driver przez rok studiował na Uniwersytecie w Indianapolis, po czym przeniósł się do Juilliard School na kierunek: aktorstwo.

Pytanie: Co sprawiło, że zdecydował się na wstąpienie do Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: patriotyczną postawą w związku z zamachami oraz chęcią wyrwania się z miasta w którym dorastał

Pytanie: Do jakiej organizacji dołączył niedługo po 9/11?
Odpowiedź: Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych

Pytanie: Jak długo trwała jego służba wojskowa?
Odpowiedź: 2 lata i osiem miesięcy

Pytanie: Dlaczego nie walczył ostatecznie na froncie w Iraku?
Odpowiedź: z powodu wypadku, jakiego doznał podczas jazdy na rowerze górskim
Jadwiga Andegaweńska

Jan Dąbrowski jako pierwszy zwrócił uwagę na źródła z epoki, z których można wywnioskować, że Jadwiga urodziła się po 3 października 1373 r. (dokument Ludwika Węgierskiego mówiący o dwóch córkach króla i dziecku, które się dopiero narodzi), a przed 17 kwietnia 1374 (instrukcja poselska wymieniająca imiennie trzy córki króla, w tym Jadwigę). Przyjął ponadto, że najbardziej prawdopodobny czas narodzin Jadwigi to pierwsze tygodnie roku 1374. Anna Misiąg-Bocheńska za najpóźniejszą możliwą datę narodzin Jadwigi przyjęła dzień 18 lutego 1374, ponieważ z zapisków w Kalendarzu katedralnym krakowskim wynika, że 18 lutego 1386 Jadwiga była już in annis maturitatis, tj. musiała mieć w tym dniu ukończone 12 lat.

Pytanie: Na jakich pismach swoją hipotezę odnośnie narodzin Jadwigi oparł Dąbrowski?
Odpowiedź: dokument Ludwika Węgierskiego mówiący o dwóch córkach króla i dziecku, które się dopiero narodzi), a przed 17 kwietnia 1374 (instrukcja poselska

Pytanie: Jakie źródło historyczne pozwoliło Misiąg-Bocheńskiej ustalić datę graniczną narodzin Jadwigi?
Odpowiedź: Kalendarzu katedralnym krakowskim

Pytanie: Dlaczego Misiąg-Bocheńska uważała, że Jadwiga musiała najpóźniej urodzić się 18.02.1374 r.?
Odpowiedź: ponieważ z zapisków w Kalendarzu katedralnym krakowskim wynika, że 18 lutego 1386 Jadwiga była już in annis maturitatis, tj. musiała mieć w tym dniu ukończone 12 lat

Pytanie: Jakie informacje o potomstwu króla zawiera dokument Ludwika Węgierskiego z 3.10.1373 r.?
Odpowiedź: mówiący o dwóch córkach króla i dziecku, które się dopiero narodzi

Pytanie: Jakie daty graniczne możliwych narodzin Jadwigi ustalił Dąbrowski?
Odpowiedź: 3 października 1373 r. (dokument Ludwika Węgierskiego mówiący o dwóch córkach króla i dziecku, które się dopiero narodzi), a przed 17 kwietnia 1374
Medziugorie

Do lat 80. XX wieku Medziugorie stanowiło typową wiejską parafię. Po r. 1981, w związku z mającymi się tutaj wydarzyć objawieniami Matki Bożej oraz w konsekwencji napływowi pielgrzymów i turystów, całkowicie zmieniło swój charakter. Wieś, składająca się pierwotnie z trzech osad, stała się miejscem kultu religijnego, odwiedzanym przez rzesze wiernych z całego świata. Przyczyniło się to do stworzenia bazy gastronomiczno-noclegowej wraz z punktami handlu dewocjonaliami i pamiątkami. W branży turystyczno-sakralnej pracuje obecnie większość mieszkańców okolicy, spośród których wielu napłynęło do Medziugoria w ostatnich latach. Do 1991 ponad 99% populacji stanowili Chorwaci.

Pytanie: Dlaczego miasto to uległo dużej tranformacji w 1981 roku?
Odpowiedź: w związku z mającymi się tutaj wydarzyć objawieniami Matki Bożej oraz w konsekwencji napływowi pielgrzymów i turystów

Pytanie: Jaki kompleks wybudowano w Medziugorie, w związku ze wzmożonym napływem wiernych z całego świata?
Odpowiedź: bazy gastronomiczno-noclegowej wraz z punktami handlu dewocjonaliami i pamiątkami

Pytanie: W jakim sektorze pracuje współcześnie większość mieszkaców Medziugorie?
Odpowiedź: branży turystyczno-sakralnej

Pytanie: Czy w 1991 roku prawie wszyscy mieszkańcy Medziugorie pochodzili z Chorwacji?
Odpowiedź: Do 1991 ponad 99% populacji stanowili Chorwaci
Reforma walutowa w Polsce w 1950 roku

Efektem ograniczonej wymiany było unieważnienie ok. 60% obiegu pieniężnego. Łącznie wymieniono 162,2 miliardów starych złotych (ok. 98,5% pieniędzy w obiegu) na 1,658 miliarda nowych złotych, zamiast 4,970 miliardów nowych zł. Łączna strata dla ludności wynosiła 3,3 miliardów nowych złotych. Władze uzasadniały reformę chęcią pozbawienia pieniędzy kapitalistów, prywaciarzy i spekulantów. W tym celu przygotowano również ustawę o zakazie posiadania walut obcych, monet złotych, złota i platyny oraz o zaostrzeniu kar za niektóre przestępstwa dewizowe z 28 października 1950 r.

Pytanie: Czym poskutkowała ograniczona wymiana waluty?
Odpowiedź: unieważnienie ok. 60% obiegu pieniężnego

Pytanie: Na jaką kwotę wymieniono ostatecznie ponad 162 miliardy starej waluty?
Odpowiedź: 1,658 miliarda nowych złotych

Pytanie: Co miała na celu reforma, zdaniem władz?
Odpowiedź: pozbawienia pieniędzy kapitalistów, prywaciarzy i spekulantów

Pytanie: Jakie środki, oprócz wymiany waluty, podjęto w celu pozbawienia pieniędzy kapitalistów, prywaciarzy i spekulantów?
Odpowiedź: przygotowano również ustawę o zakazie posiadania walut obcych, monet złotych, złota i platyny oraz o zaostrzeniu kar za niektóre przestępstwa dewizowe z 28 października 1950 r.
Projekt socjalny

Pracownik socjalny w ramach swoich zadań powinien dokonać odpowiedniego dokumentowania opracowanych zamierzeń, koncepcji, celów i planu działania. Wśród osób korzystających z tej techniki pracy zauważalne są dwa nurty – zwolenników rygorystycznego określonego szablonu działania (w tym szablonu dokumentu opisującego projekt), a także zwolenników twórczego i kreatywnego podejścia do projektowania, w ramach którego dokument projektu socjalnego nie musi spełniać sztywnych z góry określonych ram. Można także wypracować własny dostosowany do potrzeb wzór dokumentu projektu. Ma on służyć usystematyzowaniu planu i osobom zaangażowanym w jego realizacje. Przykładowa konstrukcja dokumentacji projektu socjalnego może zawierać:

Pytanie: Co powinien zrobić pracownik socjalny przygotowując projekt socjalny?
Odpowiedź: dokonać odpowiedniego dokumentowania opracowanych zamierzeń, koncepcji, celów i planu działania

Pytanie: Czy przygotowanie projektu socjalnego zawsze musi przebiegać według restrykcyjnych wytycznych?
Odpowiedź: Wśród osób korzystających z tej techniki pracy zauważalne są dwa nurty – zwolenników rygorystycznego określonego szablonu działania (w tym szablonu dokumentu opisującego projekt), a także zwolenników twórczego i kreatywnego podejścia do projektowania

Pytanie: Po co tworzy się dokument projektu socjalnego?
Odpowiedź: Ma on służyć usystematyzowaniu planu i osobom zaangażowanym w jego realizacje

Pytanie: Czy wszyscy wolą przygotowywać projekt socjalny opierając się na ścisłych wytycznych?
Odpowiedź: Wśród osób korzystających z tej techniki pracy zauważalne są dwa nurty – zwolenników rygorystycznego określonego szablonu działania (w tym szablonu dokumentu opisującego projekt)
RB Leipzig

Po awansie, za licencję odpowiedzialna była już nie DFB, a DFL, która dała licencję klubowi, ale pod pewnymi warunkami. Pojawiła się krytyka za to, że zarządzanie klubem było zbyt skoncentrowane tylko w niewielkiej grupie osób, a sam klub jest zbyt zależny od Red Bull GmbH. Lipsk musiał zatem spełnić kilka wymogów. Klub musiał przeprojektować logo, by to nie przypominało zbyt mocno o korporacji Red Bull. Ponadto musieli zmienić strukturę organizacyjną organów zarządzających oraz obniżyć składki członkowskie dla nowych członków. Lipsk chciał odwołać się od decyzji i znaleźć kompromis z DFL. Ostatecznie, RB Lipsk musiał oprócz zmiany loga sprawić również, aby zarząd był niezależny od Red Bull GmbH.

Pytanie: Czy klub od razu zaakceptował wszystkie wymagane przez DFL zmiany?
Odpowiedź: Lipsk chciał odwołać się od decyzji i znaleźć kompromis z DFL

Pytanie: Jaka korporacja miała mieć zbyt duży wpływ na ten klub?
Odpowiedź: Red Bull GmbH

Pytanie: Jaki wymóg musiało spełnić nowe logo tego klubu?
Odpowiedź: nie przypominało zbyt mocno o korporacji Red Bull