the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Zbyszek Godlewski

Historia młodego mężczyzny niesionego na drzwiach po ulicach miasta zainspirowała Krzysztofa Dowgiałłę do napisania tekstu piosenki o tym wydarzeniu. Nie znał on imienia ani nazwiska ofiary, więc użył przypadkowego imienia i nazwiska: Janek Wiśniewski. Janek Wiśniewski, jako bohater piosenki, stał się symbolem tamtych wydarzeń, bardziej znanym nawet od swojego pierwowzoru. Po upadku komunizmu, Janek Wiśniewski stał się patronem jednej z ulic w Gdyni, znajdującej się w pobliżu stacji kolejowej, gdzie zginął. Również w Pruszczu Gdańskim jedna z ulic nosi jego imię.

Pytanie: Jak na twórczość Dowigałły wpłynęło poznanie losów mężczyzny?
Odpowiedź: zainspirowała Krzysztofa Dowgiałłę do napisania tekstu piosenki o tym wydarzeniu

Pytanie: Jak bohatera piosenki nazwał Dowigałła?
Odpowiedź: Janek Wiśniewski

Pytanie: Gdzie zmarł Wiśniewski?
Odpowiedź: w pobliżu stacji kolejowej

Pytanie: Czy Dowigałła wiedział kogo dotyczy poznana przez niego historia?
Odpowiedź: Nie znał on imienia ani nazwiska ofiary
Kolumbia

W roku 1903 od Kolumbii oderwała się Panama. Wywołało to poważny konflikt dyplomatyczny z USA, które wspierały secesję. Konflikt zakończył się w 1914 roku i w późniejszych latach wpływy USA w Kolumbii rosły. Podczas I wojny światowej Kolumbia pozostała neutralna. Władzę przez wiele lat sprawował dyktatorski prezydent wywodzący się z konserwatywnych kręgów, Rafael Reyes. Reyes w trakcie swoich rządów realizował program reform wzorowanych na Meksyku Porfirio Díaza. Okres konserwatywnych rządów związany był z inwestycjami gospodarczymi oraz wzrostem wpływów Stanów Zjednoczonych na sytuację Kolumbii. W roku 1930 po raz pierwszy od wojny 1000 dni władzę przejęli liberałowie. Za ich czasów największym problemem wewnętrznym w kraju był konflikt między chłopami i właścicielami ziemskimi, podczas którego dochodziło m.in. do walk uzbrojonych oddziałów obu stron. W 1934 doszło do starć nadgranicznych z Peru o miasto Leticia, które Liga Narodów przyznała później Kolumbii. W 1943 roku Kolumbia wypowiedziała wojnę państwom osi, a w rok po zakończeniu II wojny światowej władzę, dzięki podziałom wśród liberałów, odzyskali konserwatyści.

Pytanie: Jaki kraj powstał z odłączenia się od Kolumbii? 
Odpowiedź: Panama

Pytanie: Jaki status miała Kolumbia w trakcie trwania pierwszej wojny światowej?
Odpowiedź: neutralna

Pytanie: Kto przez długi czas był głową państwa w Kolumbii? 
Odpowiedź: Rafael Reyes

Pytanie: Jaką doktrynę polityczną wyznawał Rafael Reyes?
Odpowiedź: konserwatywnych
Kolumbia

Kolumbia dysponuje trzema rodzajami sił zbrojnych: wojskami lądowymi, marynarką wojenną oraz siłami powietrznymi. Uzbrojenie sił lądowych Kolumbii składało się w 2014 roku z 1186 opancerzonych pojazdów bojowych. Marynarka wojenna Kolumbii dysponowała w 2014 roku 76 okrętami obrony przybrzeża, czterema fregatami oraz 11 okrętami podwodnymi. Kolumbijskie siły powietrzne z kolei posiadały w 2014 roku uzbrojenie w postaci m.in. 19 myśliwców, 307 samolotów transportowych, 42 samolotów szkolno-bojowych oraz 248 śmigłowców.

Pytanie: Jakie typy sił zbrojnych wchodzą w skład armii tego państwa?
Odpowiedź: wojskami lądowymi, marynarką wojenną oraz siłami powietrznymi

Pytanie: Jakimi maszynami, w jakiej ilości, dysponowały kolumbijskie siły lądowe w 2014 roku?
Odpowiedź: 1186 opancerzonych pojazdów bojowych

Pytanie: Jakie maszyny, w jakiej ilości, wchodziły w skład uzbrojenia marynarki wojennej tego kraju w 2014 roku?
Odpowiedź: 76 okrętami obrony przybrzeża, czterema fregatami oraz 11 okrętami podwodnymi

Pytanie: Iloma śmigłowcami dysponowały siły powietrzne tego państwa w 2014 roku?
Odpowiedź: 248

Pytanie: Czy siły powietrzne Kolumbii miały w 2014 roku na swoim wyposażeniu jakieś myśliwce?
Odpowiedź: Kolumbijskie siły powietrzne z kolei posiadały w 2014 roku uzbrojenie w postaci m.in. 19 myśliwców
Cerkiew św. Symeona Słupnika w Dołhobyczowie

Opuszczona świątynia przeszła na własność Skarbu Państwa. Do 1956 użytkowała ją gminna spółdzielnia „Samopomoc Chłopska”. W wymienionym roku Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny ponownie ubiegał się o odzyskanie budowli i utworzenie filii parafii w Hrubieszowie, jednak władze wydały w tej sprawie odpowiedź odmowną, twierdząc, że w miejscowości przebywa zbyt mała liczba wiernych i że nie będą oni w stanie utrzymać cerkwi. Wpływ na negatywną decyzję miała zła opinia wystawiona przez lubelski Urząd ds. Wyznań ks. M. Ościence z Hrubieszowa – zwolennikowi wprowadzenia języka ukraińskiego do liturgii. Kolejną próbę odzyskania świątyni podjął w 1967 metropolita warszawski i całej Polski Stefan, który twierdził, że w Dołhobyczowie istnieje 200-osobowa społeczność prawosławna, i z uwagi na odległość nie może w praktyce korzystać z cerkwi w Hrubieszowie. Metropolita rozpoczął starania o zwrot cerkwi po tym, gdy został poinformowany, że może ona zostać rozebrana lub uznana za trwałą ruinę. Władze zgodziły się na restytucję parafii w Dołhobyczowie i na powtórne poświęcenie budynku. Bardzo zły stan techniczny obiektu sprawił jednak, że po rekonsekracji i tak nie rozpoczęto w świątyni regularnych nabożeństw. W kolejnych latach niezagospodarowana cerkiew ulegała stopniowej dewastacji.

Pytanie: Dlaczego odmówiono stworzenia filii parafii w budowli w 1956 roku?
Odpowiedź: twierdząc, że w miejscowości przebywa zbyt mała liczba wiernych i że nie będą oni w stanie utrzymać cerkwi

Pytanie: Kto chciał odzyskać budowlę w 1967 roku?
Odpowiedź: metropolita warszawski i całej Polski Stefan

Pytanie: Dlaczego Stefan podjął się odzyskania budowli?
Odpowiedź: został poinformowany, że może ona zostać rozebrana lub uznana za trwałą ruinę

Pytanie: W którym roku Stefan podjął się walki o zwrot budowli?
Odpowiedź: w 1967

Pytanie: Jak nazywała się spółdzielnia, która wykorzystywała budynek cerkwi do 1956 roku?
Odpowiedź: Samopomoc Chłopska
Cerkiew św. Symeona Słupnika w Dołhobyczowie

Po II wojnie światowej i wysiedleniach Ukraińców w latach 40. XX wieku obiekt sakralny został porzucony. W kwietniu 1947 w Dołhobyczowie pozostało jeszcze 386 prawosławnych, zaś w całym powiecie ich liczbę szacowano na 865 osób. W związku z tym PAKP ubiegał się o zachowanie parafii dołhobyczowskiej, jednak nie otrzymał zgody na rejestrację czynnej cerkwi. Z tego samego roku pochodzi okólnik Wydziału Społeczno-Politycznego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, który negatywnie odnosił się do otwierania jakichkolwiek świątyń prawosławnych w powiecie. Ich działanie miałoby bowiem przyczyniać się do jego ukrainizacji. Obecność wyznawców prawosławia w Dołhobyczowie, spotykających się na modlitwę w prywatnych domach, odnotowano także po 1947.

Pytanie: Jakie wydarzenia poprzedzały opuszczenie Cerkwi św. Szymona Słupnika?
Odpowiedź: II wojnie światowej i wysiedleniach Ukraińców

Pytanie: O co starał się Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny ze względu na liczbę pozostałych w okolicy Dołhobyczowa osób?
Odpowiedź: zachowanie parafii dołhobyczowskiej

Pytanie: Jaki dokument z 1947 roku zakazywał otwierania świątyń prawosławnych w powiecie?
Odpowiedź: okólnik

Pytanie: Czy po 1947 roku w Dołhobyczowie były osoby odprawiające wspólne modły w domach prywatnych?
Odpowiedź: odnotowano także po 1947
Lhotse

Południowa ściana Lhotse była atakowana przez kilkanaście wypraw, w tym przez cztery zespoły polskie. W 1989 na południowej, nie zdobytej wówczas ścianie Lhotse zginął polski himalaista Jerzy Kukuczka. Została ona zdobyta do tej pory tylko raz – przez ekspedycję rosyjską. Dwójkowy zespół Siergiej Bierszow – Władimir Karatajew stanął na głównym wierzchołku 1 października 1990 roku. Wyznaczona przez rosyjskich wspinaczy droga jest jak dotąd jedną z najtrudniejszych, jakie prowadzą na ośmiotysięczniki, a jej przejście jednym z najwybitniejszych osiągnięć w całej historii światowego himalaizmu.

Pytanie: Ile drużyn z Polski podjęło próbę zdobycia ściany?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: Ilu zespołom udało się wspiąć na ścianę?
Odpowiedź: raz

Pytanie: Kiedy Rosjanie dotarli na szczyt ściany?
Odpowiedź: 1 października 1990

Pytanie: Kto należał do ekspedycji, która dotarła na szczyt ściany?
Odpowiedź: Siergiej Bierszow – Władimir Karatajew
Marihuana

W Kalifornii w połowie lat 1990., po długoletniej kampanii, dopuszczono stosowanie marihuany w celach medycznych. W Kalifornii podczas wyborów do Kongresu w 2010 roku przeprowadzono referendum o legalizacji marihuany – stosunkiem 43% do 56% projekt został odrzucony. Posiadanie od 28 g marihuany pozostało nielegalne i zagrożone jest grzywną w wysokości 100 $. Niemniej spożycie rekreacyjne stopniowo dekryminalizowano, a pod koniec 2017 r. zalegalizowano uprawę i posiadanie na własny użytek do 30 g lub do sześciu krzaczków oraz spożywanie niewielkich ilości przez osoby, które ukończyły 21 lat. Od 1 stycznia 2018 r. Kalifornia zezwoliła natomiast na nieograniczoną uprawę i sprzedaż konopi w celach komercyjnych, przy czym do 2023 r. wielkość upraw nie może przekraczać 0,4 ha na zewnątrz lub 0,2 ha pod zadaszeniem.

Pytanie: W jakim celu od lat 90. można było zażywać marihuanę?
Odpowiedź: w celach medycznych

Pytanie: Czy w Kalifornii udało się zalegalizować marihuanę w 2010 roku?
Odpowiedź: W Kalifornii podczas wyborów do Kongresu w 2010 roku przeprowadzono referendum o legalizacji marihuany – stosunkiem 43% do 56% projekt został odrzucony

Pytanie: Jaka jest wysokość grzywny, która może zostać nałożona za posiadanie marihuanę?
Odpowiedź: 100 $

Pytanie: Od jakiego wieku spożycie marihuany nie było karane?
Odpowiedź: 21 lat

Pytanie: Ile gram marihuany można mieć na własny użytek?
Odpowiedź: 30 g
Scytowie

Dzieje Scytów nierozerwalnie związane są z historią Europy Środkowej i Wschodniej oraz Bliskiego Wschodu od VIII wieku p.n.e. do IV wieku n.e. Ich miejsce w historii wyznacza fakt pośredniczenia w rozpowszechnieniu kultury greckiej na obszarach Europy Wschodniej. Sami Scytowie stworzyli ciekawą kulturę, która odcisnęła swoje piętno na ogromnych przestrzeniach Europy Wschodniej oraz Zachodniej i Środkowej Azji. Państwo scytyjskie stało się ważnym ogniwem w stosunkach kulturalnych i handlowych łączących Azję Mniejszą i Środkową z Europą. Dzięki wymianie handlowej Scytowie wciągnęli obszary środkowego i północnego Uralu wraz z terenami przyległymi w orbitę ówczesnego świata. Według rosyjskiego znawcy Scytów, Aleksieja Smirnowa, Scytowie i Celtowie zajmują w dziejach cywilizacji miejsce tuż za Grekami i Rzymianami.

Pytanie: Jakie terytoria łączył lud Scytów pod względem kulturalnym i handlowym?
Odpowiedź: Azję Mniejszą i Środkową z Europą

Pytanie: Kto jest uznawany za znawcę kultury Scytów?
Odpowiedź: Aleksieja Smirnowa

Pytanie: Jakiej narodowości jest Aleksiej Smirnow? 
Odpowiedź: rosyjskiego

Pytanie: Jaką kulturę częściowo rozpowszechnili Scytowie?
Odpowiedź: greckiej
Kolumna Nelsona

Instalacja płaskorzeźb z brązu rozpoczęła się dopiero pod koniec 1849 roku. Płaskorzeźba przedstawiająca śmierć Nelsona podczas bitwy pod Trafalgarem została wykonana przez Johna Edwarda Carewa. Na początku kolejnego roku po przeciwnej stronie zainstalowano płaskorzeźbę obrazującą bitwę pod Abukirem autorstwa Williama F. Woodingtona. Następnie na miejscu znalazła się bitwa pod Kopenhagą. Ostatnia wykonana płaskorzeźba (przedstawiająca bitwę koło Przylądka św. Wincentego) była przedmiotem procesu sądowego, kiedy odkryto iż brąz, użyty do jej wykonania, został zafałszowany przez zmieszanie ze stopem żelaza. Partnerzy w spółce odpowiedzialnej za wykonanie płaskorzeźby zostali skazani na kary więzienia za fałszerstwo. Ostatecznie płaskorzeźba została umieszczona na podstawie kolumny w maju 1854 roku.

Pytanie: Kiedy rozpoczęto montować płaskorzeźby?
Odpowiedź: pod koniec 1849

Pytanie: Kto jest autorem działa przedstawiającego starcie pod Trafalgarem?
Odpowiedź: Johna Edwarda Carewa

Pytanie: Co przedstawione jest na dziele, które zawisło naprzeciw płaskorzeźby Carewa?
Odpowiedź: bitwę pod Abukirem

Pytanie: Kto wykonał dzieło przedstawiające starcie pod Abukirem?
Odpowiedź: Williama F. Woodingtona
Dwight Howard

Po dziesięciu spotkaniach sezonu 2008–2009, Howard był liderem ligi w zdobywanych blokach na mecz (4,2) oraz zanotował w tym czasie pierwsze w karierze triple-double: 30 punktów, 19 zbiórek i 10 bloków. Na półmetku sezonu, Howard nadal był liderem ligi w blokach oraz objął prowadzenie w kategorii zbiórek, a także był jednym z najlepszych zawodników w skuteczności rzutów z gry. Zdobył on też rekordową liczbę 3,1 miliona głosów w wyborach do pierwszej piątki reprezentacji konferencji wschodniej na mecz gwiazd NBA 2009. 25 marca 2009, Magic z Howardem na czele zdobyli drugi rok z rzędu tytuł mistrzów dywizji południowo-wschodniej, kończąc sezon z trzecim najlepszym w konferencji bilansem 59–23 i tym samym awansując do playoffs. W dniu 21 kwietnia 2009, został najmłodszym zdobywcą nagrody dla najlepszego obrońcy rozgrywek, co było jego celem na tamten sezon. Magic rozpoczęli playoffs bez kontuzjowanego pierwszego rozgrywającego zespołu – Jameera Nelsona. W piątym meczu pierwszej rundy przeciwko Philadelphii 76ers, Howard zdobył rekordowe 24 punkty i 24 zbiórki, dając Magic prowadzenie w serii 3-2, którzy ostatecznie zakończyli ją w sześciu spotkaniach. 6 maja 2009 został mianowany do pierwszego składu obrońców, a tydzień później do najlepszej piątki sezonu.

Pytanie: Co udało się osiągnąć Howardowi podczas debiutanckiego triple-double?
Odpowiedź: 30 punktów, 19 zbiórek i 10 bloków

Pytanie: W jakim aspekcie gry Howard został liderem podczas dziesięciu spotkań w sezonie 2008/2009?
Odpowiedź: blokach

Pytanie: Jaka była dla Magic konsekwencja zdobycia po raz drugi z rzędu tytułu mistrzów dywizji południowo-wschodniej?
Odpowiedź: awansując do playoffs

Pytanie: Ile punktów zdobył dla drużyny Howard w meczu przeciwko Philadelphii 76ers?
Odpowiedź: 24
Dorota Segda

W 1987 została aktorką krakowskiego Starego Teatru. Debiutowała rolą Soni w Zbrodni i karze Andrzeja Wajdy na festiwalu w Jerozolimie. Na początku teatralnej kariery zagrała m.in. Albertynkę w Operetce Witolda Gombrowicza w reżyserii Tadeusza Bradeckiego w Starym Teatrze (1988), Ofelię w Hamlecie (IV) Williama Szekspira w reż. Andrzeja Wajdy (1989), Manię w Ślubie Witolda Gombrowicza w reż. Jerzego Jarockiego (1991), Pannę Młodą w Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Andrzeja Wajdy (1991) i Księżną w Tak zwanej ludzkości w obłędzie według Stanisława Ignacego Witkiewicza w reż. Jerzego Grzegorzewskiego (1992). W późniejszych latach zagrała także m.in. Salomeę w Śnie srebrnym Salomei Juliusza Słowackiego w reż. Jerzego Jarockiego (1993) i Małgorzatę w Fauście Johanna Wolfganga Goethego w reż. Jerzego Jarockiego (1997). Dzięki rolom w spektaklach Starego Teatru w Krakowie dwukrotnie była wyróżniona przez redakcję miesięcznika „Teatr” Nagrodą im. Aleksandra Zelwerowicza: za sezon 1992/1993 (za rolę Salomei w Śnie srebrnym Salomei) i za sezon 1996/1997 (za rolę Małgorzaty w Fauście).

Pytanie: W kogo wcieliła się Segda w swojej pierwszej roli teatralnej?
Odpowiedź: Soni

Pytanie: Kto wyreżyserował "Zbrodnię i Karę", w której zagrała Segda?
Odpowiedź: Andrzeja Wajdy

Pytanie: W jakim spektaklu Segda wcieliła się w Albertynkę? 
Odpowiedź: w Operetce Witolda Gombrowicza

Pytanie: W którym roku miał premierę spektakl "Ślub" w reż. Jerzego Jarockiego?
Odpowiedź: 1991
Zielona mila (film)

Percy Wetmore (Doug Hutchison) jest wrednym, sadystycznym strażnikiem lubiącym sprawiać cierpienie innym. Ma również wysoko postawionego wujka (jest bratankiem żony gubernatora stanu), który „załatwił” mu tę pracę i nie bardzo można pozbyć się go z obecnego stanowiska. Za pozwolenie wykonania wyroku obiecuje przenieść się na inne miejsce. Podczas wykonania wyroku Percy umyślnie nie moczy gąbki, umożliwiającej lepszy przepływ prądu, by zobaczyć efekty. Skazany więzień, Eduard Delacroix (Michael Jeter), umiera przez dość długi czas w strasznych męczarniach, a także zapala się, co wywołuje panikę wśród świadków.

Pytanie: Jaki więzień został skazany na śmierć poprzez porażenie prądem? 
Odpowiedź: Eduard Delacroix

Pytanie: Jaki aktor gra postać Percy'ego Wetmore'a w "Zielonej mili"?
Odpowiedź: Doug Hutchison

Pytanie: Dzięki czyjej pomocy Percy Wetmore dostał pracę w więzieniu? 
Odpowiedź: wujka

Pytanie: Jaki aktor wciela się w rolę skazanego więźnia?
Odpowiedź: Michael Jeter

Pytanie: Dlaczego więzień podczas wykonania wyroku śmierci zapala się?
Odpowiedź: nie moczy gąbki, umożliwiającej lepszy przepływ prądu
Mohamed Salah

Salah od dłuższego czasu był obserwowany przez szwajcarską drużynę - FC Basel. 10 kwietnia 2012 ogłoszono, że zawodnik podpisał umowę z Bazyleą, obowiązującą przez cztery lata począwszy od dnia 15 czerwca 2012. Zadebiutował w meczu fazy wstępnej Ligi Mistrzów UEFA przeciwko norweskiemu klubowi FK Molde. Pierwszy mecz ligowy rozegrał 12 sierpnia przeciwko Thunowi, rozgrywając pełny wymiar czasowy. Strzelił swoją pierwszą bramkę ligową tydzień później, w wygranym 2:0 meczu z Lausanne. Pierwszą bramkę w rozgrywkach europejskich zdobył w ćwierćfinale Ligi Europy, 11 kwietnia 2013, gdy Basel awansowało do półfinału, pokonując Tottenham Hotspur 4:1 w konkursie rzutów karnych. W półfinale Salah strzelił gola z Chelsea na Stamford Bridge, mimo że przegrali 2:5. Wraz z drużyną wywalczył tytuł mistrza kraju.
6 sierpnia 2013, piłkarz po raz pierwszy w rozgrywkach Ligi Mistrzów trafił do siatki przeciwko Maccabi Tel Awiw, w ramach trzeciej rundy kwalifikacyjnej. 26 listopada zdobył zwycięską bramkę w meczu grupowym z Chelsea, zapewniając zwycięstwo 1:0. Salah ponownie odniósł sukces krajowy, pomagając w wywalczeniu piątego z rzędu tytułu mistrzowskiego FC Basel, a dla samego pomocnika był to drugi z rzędu triumf w tych rozgrywkach. Łącznie w 29 rozegranych meczach, zdobył dziesięć bramek.

Pytanie: Kiedy strzelił pierwszego gola dla tej drużyny w Lidze Europy?
Odpowiedź: 11 kwietnia 2013

Pytanie: Czy zespół FC Basel zdobył kiedykolwiek tytuł mistrza Szwajcarii?
Odpowiedź: Wraz z drużyną wywalczył tytuł mistrza kraju

Pytanie: Na ile lat podpisał kontrakt z tą drużyną?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: W meczu przeciwko jakiej drużynie zadebiutował jako zawodnik FC Basel?
Odpowiedź: FK Molde
Mohamed Salah

22 czerwca 2017, Salah zgodził się na transfer do Liverpoolu. Podpisał długoterminową umowę, a kwota transferu wyniosła 42 mln euro, która może wzrosnąć do 50 mln.. Został tym samym najdroższym zawodnikiem w historii klubu (miano to utracił pół roku później na rzecz Virgila van Dijka). 12 sierpnia podczas inauguracyjnego meczu Premier League, zdobył pierwszą bramkę w barwach nowej drużyny w zremisowanym 3:3 meczu z Watfordem. Został wybrany przez kibiców The Reds najlepszym zawodnikiem zespołu w sierpniu. 1 czerwca 2019 roku Salah wygrał z Liverpoolem Ligę Mistrzów. Jego gol z rzutu karnego był trzecią najszybciej zdobytą bramką w historii finałów tych rozgrywek.

Pytanie: Jaki zawodnik został kupiony przez Liverpool za kwotę wyższą niż Salah?
Odpowiedź: Virgila van Dijka

Pytanie: W meczu z jakim zespołem zdobył swój pierwszy punkt dla Liverpoolu?
Odpowiedź: Watfordem

Pytanie: Jakie zawody zakończył na pierwszym miejscu na początku czerwca 2019 roku?
Odpowiedź: Ligę Mistrzów

Pytanie: Jak zdobył punkt, który znalazł się w czołówce najszybciej zdobytych bramek w historii finałów Ligi Mistrzów?
Odpowiedź: z rzutu karnego
Nestlé

W związku z rosyjską inwazją na Ukrainę rozpoczętą 24 lutego 2022, wiele międzynarodowych, szczególnie zachodnich firm zadecydowało o zawieszeniu operacji w Rosji. W przeciwieństwie do większości zachodnich konkurentów Nestlé zwlekało z ogłoszeniem decyzji o zaniechaniu lub zmniejszeniu zakresu działalności, ściągając na koncern międzynarodową krytykę. Firma stała się też obiektem krytyki ze strony prominentnych ukraińskich polityków w ramach kampanii wzywającej do bojkotów konsumenckich, włączając w to bezpośredni apel prezydenta Wołodymyra Zełenskiego o zaprzestanie działalności biznesowej, pomagającej w finansowaniu rosyjskiej inwazji.

Pytanie: Kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę?
Odpowiedź: 24 lutego 2022

Pytanie: Dlaczego wiele firm wycofało się z rosyjskiego rynku?
Odpowiedź: W związku z rosyjską inwazją na Ukrainę

Pytanie: Dlaczego firma Nestlé spotkała się z międzynarodową krytyką?
Odpowiedź: zwlekało z ogłoszeniem decyzji o zaniechaniu lub zmniejszeniu zakresu działalności

Pytanie: Czy prezydent Zełenski włączył się w akcje mające na celu przekonanie przedsiębiorstw do zaprzestania działalności w Rosji?
Odpowiedź: włączając w to bezpośredni apel prezydenta Wołodymyra Zełenskiego o zaprzestanie działalności biznesowej, pomagającej w finansowaniu rosyjskiej inwazji
Obóz Narodowo-Radykalny

Deklaracja programowa ONR ukazała się 15 kwietnia 1934 roku w dzienniku „ABC” i tygodniku „Sztafeta”. Program był rezultatem kilkumiesięcznej pracy. Pierwszy projekt przedstawił Jan Mosdorf latem 1933 roku, alternatywne propozycje złożyli: Bolesław Piasecki, Wojciech Wasiutyński, Marian Reutt oraz Olgierd Szpakowski. Na podstawie różnych wersji programu w wyniku dyskusji opracowano finalną wersję. Prace nad programem toczyły się także w czasopiśmie „Akademik Polski”, którego redaktorem naczelnym od 1933 roku był Bolesław Piasecki. Pod ostateczną wersją programu widnieją podpisy następujących osób: Władysław Dowbor, Tadeusz Gluziński, Jan Jodzewicz, Mieczysław Prószyński, Tadeusz Todtleben, Wojciech Zaleski, Jerzy Czerwiński.

Pytanie: Na łamach jakiej gazety opublikowano deklarację programową ONR?
Odpowiedź: „ABC”

Pytanie: W którym roku został przedstawiony 1. projekt dotyczący programu ONR?
Odpowiedź: 1933

Pytanie: W jaki sposób stworzono końcową wersję programu?
Odpowiedź: w wyniku dyskusji

Pytanie: Kto był redaktorem naczelnym "Akademika Polskiego”?
Odpowiedź: Bolesław Piasecki

Pytanie: Jak długo pracowano nad programem ONR?
Odpowiedź: Program był rezultatem kilkumiesięcznej pracy
Obóz Narodowo-Radykalny

Należy zauważyć, że w ramach struktur ONR funkcjonowała także autonomiczna grupa związana wcześniej z Oddziałem Akademickim OWP pod przywództwem Bolesława Piaseckiego. Wobec takiej sytuacji Jan Mosdorf pełnił rolę pośrednika między Henrykiem Rossmanem a Bolesławem Piaseckim. Powstanie Obozu spotkało się z największym odzewem w Warszawie, Poznaniu (z którego przyłączyło Stronnictwo Wielkiej Polski Michała Howorki) oraz z mniejszym w Wilnie. Duże znaczenie w strukturach organizacyjnych odgrywali studenci, którzy w liczbie około 5 tysięcy zasilili szeregi partii narodowo-radykalnej.

Pytanie: Kto przekazywał informację między Piaseckim a Rossmanem?
Odpowiedź: Jan Mosdorf

Pytanie: Jaka grupa dominowała w strukturze ONR?
Odpowiedź: studenci

Pytanie: Czy w Wilnie ONR odniósł podobny sukces jak w Warszawie lub Poznaniu?
Odpowiedź: z mniejszym w Wilnie
NKWD

Kolejnym i ostatnim ludowym komisarzem spraw wewnętrznych był Siergiej Nikiforowicz Krugłow. Pracę w organach bezpieczeństwa NKWD rozpoczął dopiero w 1939, gdy pracował w komitecie centralnym od 1937 do 1939. Stamtąd został przeniesiony w lutym 1939 do Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych NKWD, gdzie objął stanowisko zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych NKWD ZSRR Ławrientija Berii – odpowiedzialny za sprawy kadrowe. Od 1943 do 1945 Krugłow był także zastępcą Wiktora Abakumowa ówczesnego szefa kontrwywiadu wojskowego Smiersz.

Pytanie: Jaką funkcję sprawował Krugłow jako ostatni w historii?
Odpowiedź: ludowym komisarzem spraw wewnętrznych

Pytanie: Kiedy Krugłow rozpoczął współpracę z NKWD?
Odpowiedź: w 1939

Pytanie: W jakich latach Krugłow obejmował stanowisko w komitecie centralnym?
Odpowiedź: od 1937 do 1939

Pytanie: Do jakiego organu przetransferowano Krugłowa w lutym 1939 roku?
Odpowiedź: do Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych NKWD