the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Jacek Żalek

W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski z listy PO, startując z 15. miejsca na liście. Kandydując w okręgu białostockim, otrzymał 9560 głosów. W wyborach parlamentarnych w 2011, startując z 27. miejsca na tej samej liście i w tym samym okręgu, zdobył 8103 głosy i także uzyskał mandat poselski. 30 sierpnia 2013 został zawieszony w prawach członka klubu parlamentarnego PO na trzy miesiące za wielokrotne łamanie dyscypliny. 13 dni później opuścił PO. W ramach projektu „Godzina dla Polski”, wraz z innymi byłymi posłami tej partii Jarosławem Gowinem i Johnem Godsonem, w październiku tego samego roku podpisał porozumienie o współpracy programowej z partią Polska Jest Najważniejsza i następnie ze Stowarzyszeniem „Republikanie” (założonym przez posła Przemysława Wiplera). 7 grudnia tego samego roku na bazie projektu powstała partia Polska Razem. Do 2015 Jacek Żalek zasiadał w jej prezydium. Stanął także na czele podlaskich struktur partii. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 był liderem listy Polski Razem w okręgu nr 3 (województwa podlaskie i warmińsko-mazurskie) i nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 5448 głosów (partia nie osiągnęła progu wyborczego). W lipcu 2014 zasiadł w nowo powołanym klubie poselskim Sprawiedliwa Polska (został jego wiceprzewodniczącym), od marca 2015 działającym pod nazwą Zjednoczona Prawica.

Pytanie: Jaką partię zeprezentował w wyborach w 2007 r.?
Odpowiedź: PO

Pytanie: Za co został zawieszony w klubie parlamentarnym swojej partii?
Odpowiedź: wielokrotne łamanie dyscypliny

Pytanie: Dlaczego w 2014 roku nie dostał się do Parlamentu UE?
Odpowiedź: partia nie osiągnęła progu wyborczego
Jacek Żalek

W wyborach parlamentarnych w 2015 został zarejestrowany na 5. pozycji listy Prawa i Sprawiedliwości (w ramach porozumienia z tą partią Polski Razem – która w listopadzie 2017 przekształciła się w Porozumienie) w okręgu białostockim. Uzyskał mandat posła na Sejm VIII kadencji, otrzymując 12 370 głosów. Został wiceprzewodniczącym klubu PiS. W 2018 był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości na prezydenta Białegostoku w wyborach samorządowych. W październikowym głosowaniu przegrał w I turze z urzędującym prezydentem Tadeuszem Truskolaskim z PO, zdobywając 35 735 głosów (30,21%). W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 12 141 głosów. W Sejmie IX kadencji został wiceprzewodniczącym Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz członkiem Komisji Ustawodawczej.

Pytanie: Jaką posadę zdobył w wyborach parlamentarnych w 2015 roku?
Odpowiedź: mandat posła na Sejm VIII kadencji

Pytanie: O posadę prezydenta jakiego miasta ubiegał się w 2018 roku?
Odpowiedź: Białegostoku

Pytanie: Jaki przeciwnik pokonał go w wyborach na prezydenta miasta w 2018 roku?
Odpowiedź: Tadeuszem Truskolaskim

Pytanie: Jakie funkcje objął po sukcesie w wyborach w 2019 roku?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącym Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz członkiem Komisji Ustawodawczej
Wyzwolenie KL Warschau

Jednocześnie walki ogarnęły przylegającą do zachodniej granicy obozu ulicę Okopową. Operowało tam Zgrupowanie „Radosław” – elitarny związek Armii Krajowej, w którego skład wchodziły m.in. oddziały Kedywu Komendy Głównej AK. W godzinie „W” należący do zgrupowania harcerski batalion „Zośka” zdołał bez większych strat zdobyć umocnione koszary w szkole na rogu ul. Okopowej 55A i ul. św. Kingi, a także obsadził pobliski cmentarz żydowski i garbarnię Pfeiffera przy ul. Okopowej 58/72. W tym samym czasie oddział Kedywu Okręgu Warszawskiego AK (tzw. „Kolegium A”), dowodzony przez por. Stanisława Sosabowskiego ps. „Stasinek”, zdobył wielkie magazyny Waffen-SS na Stawkach oraz szkołę przy ul. Niskiej. Żołnierze „Stasinka” wyzwolili wtedy około 50 Żydów, których tego dnia przysłano z KL Warschau do pracy przy załadunku towarów. Niemal wszyscy uwolnieni zgłosili natychmiast chęć przyłączenia się do powstania.

Pytanie: Czy batalion "Zośka" był częścią Zgrupowania "Radosław"?
Odpowiedź: W godzinie „W” należący do zgrupowania harcerski batalion „Zośka”

Pytanie: Co znajdowało się na Stawkach?
Odpowiedź: magazyny Waffen-SS

Pytanie: Co udało się osiągnąć "Zośce" w godzinie "W"?
Odpowiedź: zdobyć umocnione koszary w szkole na rogu ul. Okopowej 55A i ul. św. Kingi, a także obsadził pobliski cmentarz żydowski i garbarnię Pfeiffera

Pytanie: Kogo udało się oswobodzić "Kolegium A"?
Odpowiedź: Żydów

Pytanie: Dlaczego Żydzi znaleźli się tego dnia w obszarze działań "Kolegium A"?
Odpowiedź: przysłano z KL Warschau do pracy przy załadunku towarów
Chemioterapia nowotworów

Podstawowym warunkiem doboru leków w programie leczniczym jest ich odmienny mechanizm działania przeciwnowotworowego. Program wielolekowy zapewnia więcej interakcji między lekami a heterogenną populacją komórek nowotworowych. Zapobiega to selekcji komórek opornych na grupę leków i utrudnia wywarzanie oporności na cytostatyki. W programach wielolekowych komórki oporne na jeden lek mogą być niszczone przez inny cytostatyk o odmiennym profilu działania. Schematy powinny uwzględniać znane wzorce oporności krzyżowej (grupowej) na leki. Cytostatyki wchodzące w skład schematu muszą być skuteczne jako pojedyncze leki. Leki, gdy tylko jest to możliwe, powinny mieć odmienny wzór toksyczności zależnej od dawki. Może to zapobiegać rozwinięciu powikłań o wysokim nasileniu. Ułatwia to kontrolowanie objawów niepożądanych i redukuje ryzyko konieczności przerwania lub redukcji dawki z powodu działania toksycznego. Istotne są również odstępy, w jakim są podawane cytostatyki. Właściwy dobór czasu podania umożliwi najbardziej efektywne działanie leku w trakcie największej wrażliwości komórki na cytostatyk. Leki działające w fazie S będą najbardziej skuteczne w trakcie poprawy syntezy po okresie supresji syntezy kwasów nukleinowych spowodowanej dużą masą guza. Zatem poprzedzanie ich podaniem leków nieswoistych dla fazy może spowodować redukcję masy guza, a tym samym mobilizację nieaktywnych komórek do syntezy DNA. Niezwykle ważne są interakcje między lekami. Wiele leków, w tym również cytostatyki, może wpływać na stężenie, aktywność czy metabolizm innego leku. Przykładem może być interakcja między metotreksatem a 5-fluorouracylem. Metotreksat podany przynajmniej godzinę przed 5-fluorouracylem zwiększa aktywność tego drugiego. Dzieje się tak ze względu na nasilenie aktywacji 5-fluorouracylu do formy nukleotydowej. Z kolei odwrotna sekwencja, w której 5-fluorouracyl poprzedza metotreksat, skutkuje osłabieniem działania przeciwnowotworowego metotreksatu.

Pytanie: Jak działa metotreksatem na 5-fluorouracylem?
Odpowiedź: Metotreksat podany przynajmniej godzinę przed 5-fluorouracylem zwiększa aktywność tego drugiego

Pytanie: Jakie możliwości daje program wielolekowy?
Odpowiedź: zapewnia więcej interakcji między lekami a heterogenną populacją komórek nowotworowych

Pytanie: Czy przerwy między dawkowaniem cytostatyków mają znaczenie?
Odpowiedź: Istotne są również odstępy, w jakim są podawane cytostatyki

Pytanie: Kiedy medykamenty działające w fazie S będą wykazywały największą skuteczność?
Odpowiedź: Leki działające w fazie S będą najbardziej skuteczne w trakcie poprawy syntezy po okresie supresji syntezy kwasów nukleinowych spowodowanej dużą masą guza

Pytanie: Na jakie parametry mogą wpływać cytostatyki oraz inne leki?
Odpowiedź: stężenie, aktywność czy metabolizm innego leku
Nisshin (1903)

Stępkę pod budowę krążownika „Mariano Moreno” położono w maju 1902 roku, wodowano go 9 lutego 1903 roku, a wszedł do służby japońskiej pod nazwą „Nisshin” 7 stycznia 1904 roku. „Nisshin” reprezentował najrzadszy wariant uzbrojenia głównego krążowników typu Garibaldi, odmienny od „Kasugi” – 4 działa 203 mm w dwóch dwudziałowych wieżach (taki sam miał tylko argentyński „San Martin”). Artylerię pomocniczą stanowiło 14 dział 152 mm, z tego 10 w kazamatach burtowych i 4 w stanowiskach na pokładzie, osłoniętych maskami pancernymi (salwę burtową stanowiło 7 dział). Uzbrojenie uzupełniało 10 pojedynczych dział 76 mm i 6 dział 47 mm. Opancerzenie wykonane było z włoskiej stali Terni, zbliżonej technologią do stali Kruppa. „Nisshin” i „Kasuga” miały cylindryczne kotły parowe, co stanowiło krok wstecz w stosunku do nowszych okrętów, szczególnie pod względem wydłużenia czasu potrzebnego na wyjście w morze, lecz spowodowane było to chęcią Argentyńczyków ujednolicenia siłowni ze starszymi krążownikami tego typu.

Pytanie: Kiedy jednostka dołączyła do japońskiej marynarki?
Odpowiedź: 7 stycznia 1904

Pytanie: Z jakiego materiału stworzone było opancerzenie okrętu?
Odpowiedź: z włoskiej stali Terni

Pytanie: Do jakiej stali podobna jest Terni?
Odpowiedź: Kruppa

Pytanie: Jakie uzbrojenie pomocnicze było zamieszczone w jednostce?
Odpowiedź: 14 dział 152 mm
Nisshin (1903)

„Nisshin” służył w ograniczonym zakresie podczas I wojny światowej, patrolując w jej pierwszym okresie bezskutecznie na Oceanie Spokojnym w poszukiwaniu niemieckich krążowników. Od 13 grudnia 1915 roku do 13 maja 1916 roku i ponownie od 12 września do 1 grudnia 1916 roku „Nisshin” był okrętem flagowym 1. Flotylli (Eskadry) Niszczycieli 1. Floty, a od 28 marca do 13 kwietnia 1917 roku był na krótko okrętem flagowym 2. Flotylli Niszczycieli. W 1917 roku „Nisshin” wraz z „Izumo” operował na Morzu Śródziemnym wraz z flotą brytyjską, ale bez akcji bojowych.

Pytanie: Czego szukał krążownik na Oceanie Spokojnym w trakcie I wojny światowej?
Odpowiedź: niemieckich krążowników

Pytanie: Do kiedy „Nisshin” wchodził w skład 2. Flotylli Niszczycieli?
Odpowiedź: 13 kwietnia 1917 roku

Pytanie: Statki jakiej floty towarzyszły krążownikowi podczas operacji na Morzu Śródziemnym w 1917 roku?
Odpowiedź: brytyjską

Pytanie: W posiadaniu jakiej jednostki znajdował się krążownik między wrześniem a grudniem 1916 roku?
Odpowiedź: 1. Flotylli (Eskadry) Niszczycieli 1. Floty
Matoni

Pośród duchowo oczyszczonych uczniów, w tym Matoniego, zstąpił następnie z nieba Jezus, również im posługując. Interpretacje tekstu podnoszą, że uznawał Matoniego i jego towarzyszy za przyjaciół oraz za posłuszne sługi. Nakazał im uklęknąć na ziemi oraz modlić się. We wspomnianej następnie modlitwie Matoni i jego apostolscy współbracia zwracali się bezpośrednio do Jezusa, nie zaś do Ojca, jak to ma zazwyczaj miejsce we współczesnej praktyce religijnej świętych w dniach ostatnich. Uzasadniono to między innymi osobistą obecnością Chrystusa podczas tejże modlitwy.

Pytanie: Czy Matoni był uznany za duchowo oczyszczonego ucznia?
Odpowiedź: Pośród duchowo oczyszczonych uczniów, w tym Matoniego

Pytanie: Co Jezus kazał uczynić swoim przyjaciołom? 
Odpowiedź: uklęknąć na ziemi oraz modlić się

Pytanie: Do kogo zwracał się Matoni podczas swojej modlitwy? 
Odpowiedź: Jezusa

Pytanie: Kto zwracał się do Jezusa zamiast do Ojca?
Odpowiedź: Matoni i jego apostolscy współbracia

Pytanie: W jakiej religii modlący zwykle zwracają się do Ojca?
Odpowiedź: świętych w dniach ostatnich
Matoni

Po zakończeniu nefickiego etapu posługi Chrystusa oraz jego ostatecznym wniebowstąpieniu uczniowie, pośród nich zaś Matoni, kontynuowali gorliwie swą apostolską pracę. Spotkali się przy tym z ogromnym sukcesem. Starszy George Reynolds w swym opublikowanym w 1891 A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names wspomina ten okres działalności Matoniego oraz jego towarzyszy, stwierdzając w krótkim czasie każda dusza na obu kontynentach [amerykańskich] zaakceptowała przesłanie, które nieśli. Należy niemniej umieścić tę uwagę w kontekście współczesnej pozycji doktrynalnej Kościoła. Odnośnie do wydarzeń z Księgi Mormona mówi ona jedynie, że miały one miejsce w starożytnych Amerykach, bez podawania dalszych szczegółów. Można wszakże spokojnie założyć rozległy zakres ich aktywności, rozciągający się na wszystkie zamieszkane przez Nefitów tereny, jak również bardzo szybkie i uniwersalne przyjęcie Ewangelii w tak wyobrażonym kontekście geograficznym.

Pytanie: Czy po wniebowstąpieniu Chrystusa jego uczniowie porzucili dotychczasowe zajęcia?
Odpowiedź: Po zakończeniu nefickiego etapu posługi Chrystusa oraz jego ostatecznym wniebowstąpieniu uczniowie, pośród nich zaś Matoni, kontynuowali gorliwie swą apostolską pracę

Pytanie: W którym roku ukazało się dzieło Reynoldsa?
Odpowiedź: 1891

Pytanie: Czy Reynolds w swoim dziele opisuje niepowodzenia Matoniego?
Odpowiedź: w krótkim czasie każda dusza na obu kontynentach [amerykańskich] zaakceptowała przesłanie, które nieśli

Pytanie: Gdzie sytuuje opisywane wydarzenia księga Mormona?
Odpowiedź: w starożytnych Amerykach
Francisco Franco

W czerwcu 1940 Franco zaproponował Hitlerowi przystąpienie Hiszpanii do wojny w zamian za odzyskanie całego Maroka. Hitler odniósł się z rezerwą do propozycji, ale zgodził się na spotkanie z Franco, które odbyło się 23 października 1940. Nie przyniosło żadnych rezultatów, bowiem Hitler uznał, iż „żądania Hiszpanów są zupełnie niewspółmierne do ich sił”; Franco również nie zaakceptował żądań Hitlera. Według odtajnionych w 2013 danych to akcja brytyjskiego wywiadu uniemożliwiła przystąpienie Hiszpanii do wojny po stronie Niemiec hitlerowskich. Brytyjscy agenci MI6 mieli przekupić doradców Franco kwotą 200 milionów funtów. Dyktatorzy Niemiec i Hiszpanii spotkali się w Kraju Basków w 1940; od tamtego czasu Brytyjczycy rozpoczęli akcję przekupywania liderów nacjonalistycznej Hiszpanii. Pieniądze rządu Wielkiej Brytanii zostały przelane ze Szwajcarii na konto przedsiębiorcy Juana Marcha i miały trafić do współpracowników Franco, hiszpańskich agentów, armatorów, aby odmówili budowy okrętów wojennych, a nawet Nicolasa – brata Franco. Hiszpania początkowo miała status „strony niewalczącej” w II wojnie światowej, a w 1943 Franco ogłosił przejście do stanu neutralności. Współpraca z państwami Osi polegała, między innymi, na wysłaniu ochotniczej Błękitnej Dywizji na front wschodni do walki ze Związkiem Radzieckim oraz współpracy handlowo-gospodarczej. Mimo to Franco nie dał Hitlerowi skłonić się do ataku na Gibraltar, konsekwentnie odmawiał również wykorzystywania terytorium Hiszpanii w celach militarnych. Podczas okupacji Francji przez nazistowskie Niemcy Hiszpania przez okres całej wojny bezprawnie okupowała miasto Tanger w Maroku. Po zajęciu Francji przez Niemców dyktator zachęcał okupantów do wysyłania przebywających w tym kraju republikanów do obozów śmierci. 5000 zwolenników republiki zostało wywiezionych do Dachau inni do Buchenwaldu (w tym pisarz Jorge Semprún), Bergen-Belsen, Sachsenhausen, Auschwitz, Flossenbürga i Mauthausen-Gusen (5000 z 7200 hiszpańskich więźniów w Mauthausen zginęło).

Pytanie: Czy Hitler spotkał się z Franco?
Odpowiedź: Hitler odniósł się z rezerwą do propozycji, ale zgodził się na spotkanie z Franco

Pytanie: Czy Franco i Hitler doszli do wspólnego porozumienia? 
Odpowiedź: Franco również nie zaakceptował żądań Hitlera

Pytanie: Czy Franco był dyktatorem?
Odpowiedź: Dyktatorzy Niemiec i Hiszpanii spotkali się w Kraju Basków w 1940

Pytanie: Na czyje konto Wielka Brytania przelała pieniądze?
Odpowiedź: Juana Marcha
Proteus (gra komputerowa)

Odbiorcy debatowali nad statusem Proteusa jako gry komputerowej; poruszali takie aspekty jak brak prawdziwych celów, a część z nich nazywała go „antygrą”. Te określenia doczekały się wielu komentarzy. W recenzji IGN-u Grayson przekonywał, że w grze są obecne działanie (chodzenie po wyspie) i cel, którym jest przejście przez wszystkie pory roku. Recenzent „Edge’a” spostrzegł, że w grze są obecne różne systemy takie jak cykl dnia i nocy, zmieniająca się pogoda oraz przemijanie pór roku, które może być zainicjowane przez gracza. Ed Key argumentował, że gra posiada różne mechanizmy, lecz interakcja gracza z nimi jest opcjonalna, i że interakcje te nie powodują zwykle żadnej reakcji. Powiedział też, że według niego ustanowienie ścisłej definicji gry nie służyłoby niczemu innemu jak tylko wzmocnieniu konserwatyzmu oraz nadwrażliwości na krytykę w kulturze, która już i tak jest z tych cech dobrze znana.

Pytanie: Co w Proteusie osiągnąć ma gracz według Graysona?
Odpowiedź: przejście przez wszystkie pory roku

Pytanie: Co poprzez działanie rozumie Grayson?
Odpowiedź: chodzenie po wyspie
Karabin maszynowy Browning wz. 28

Produkcję erkaemu Browning wz. 28 w Polsce rozpoczęto w 1930, jednak początkowo odbywała się ona na małą skalę. W pierwszej serii wojsko zamówiło tylko 600 karabinów, co wynikało z trudności budżetowych spowodowanych wielkim kryzysem finansowym, który wybuchł pod koniec 1929. W późniejszych latach zamówienia wojska również nie były duże. Ogółem w latach 1930-1939 Fabryka Karabinów w Warszawie dostarczyła Wojsku Polskiemu ok. 11 000 ręcznych karabinów maszynowych Browning wz. 28. Pewną, aczkolwiek niedużą liczbę erkaemów wz. 28 zamówiły jeszcze polskie formacje paramilitarne (Policja Państwowa i Straż Graniczna). Ponadto za granicę za pośrednictwem spółki SEPEWE w latach 1936-1938 sprzedano jeszcze 1880 karabinów Browning wz. 28. Do największych odbiorców należała republikańska Hiszpania oraz kraje Bliskiego Wschodu. Ogółem w latach 1930-1939 Fabryka Karabinów wyprodukowała 13-14 tys. erkaemów wz. 28, co stanowiło tylko ułamek jej zdolności produkcyjnych.

Pytanie: Ile egzemplarzy bronii znalazło się w początkowym zamówieniu sił wojskowych?
Odpowiedź: 600

Pytanie: Dlaczego wojsko początkowo zamówiło jedynie kilkaset egzemplarzy broni?
Odpowiedź: z trudności budżetowych

Pytanie: Ile egzemplarzy broni zamówiło wojsko w okresie od 1930 do 1939 roku?
Odpowiedź: ok. 11 000

Pytanie: Ile łącznie egzemplarzy broni wytworzyły zakłady w okresie od 1930 do 1939 roku?
Odpowiedź: 13-14 tys.
Karabin maszynowy Browning wz. 28

Korpus Ochrony Pogranicza otrzymał pierwsze erkaemy wz. 28 już w styczniu 1930 roku. Zastąpiły one używane dotąd rkm-y Chauchat wz. 15 i lkm-y Bergmann wz. 1915. Na kompanię piechoty KOP przydzielono 8 erkaemów wz. 28. Ponadto dodatkowe karabiny (29 sztuk) otrzymały plutony odwodowe dowódców pułków „Głębokie” i „Wilejka”. W maju 1930 roku kawaleria KOP miała na swym stanie 80 karabinów maszynowych wz. 28 – po cztery na każdy z 20 szwadronów. Nowy etat szwadronu przewidywał jednak tylko dwa erkaemy na każdy szwadron lub dywizjon.

Pytanie: Jakie maszyny zostały zastąpione przez te karabiny?
Odpowiedź: rkm-y Chauchat wz. 15 i lkm-y Bergmann wz. 1915

Pytanie: Jakim jednostkom zostało przydzielonych 29 karabinów wz. 28?
Odpowiedź: plutony odwodowe dowódców pułków „Głębokie” i „Wilejka”

Pytanie: Jak wyglądał rozkład tych karabinów między jednostkami Korpusu Ochrony Pogranicza, w maju 1930 roku?
Odpowiedź: po cztery na każdy z 20 szwadronów

Pytanie: Czy nowy etat szwadronu zmniejszył przydział tych karabinów?
Odpowiedź: Nowy etat szwadronu przewidywał jednak tylko dwa erkaemy na każdy szwadron lub dywizjon
Hantawirusowy zespół płucny

W początkowym okresie objawów prodromalnych, z uwagi na niecharakterystyczne objawy jest praktycznie niemożliwe. Na rozpoznanie choroby może wpłynąć wykonane RTG klatki piersiowej, w którym widoczne są cechy obustronnego pęcherzykowego obrzęku płuc, przy prawidłowej wielkości serca, obecność płynu w opłucnej. W badaniach laboratoryjnych można stwierdzić małopłytkowość, skrócenie APTT, limfocytozę, często z leukocytozą. Współistnieje zagęszczenie krwi (wzrost hematokrytu), hipoalbuminemia, podwyższone stężenie mleczanów, i kreatyniny. Ostateczne rozpoznanie jest możliwe po wykonaniu badań serologicznych, takich jak oznaczenie poziomu swoistej immunoglobuliny G, lub diagnostykę w oparciu o metodę ELISA i PCR.

Pytanie: Co w przypadku tego schorzenia unaocznić może RTG klatki piersiowej?
Odpowiedź: cechy obustronnego pęcherzykowego obrzęku płuc, przy prawidłowej wielkości serca, obecność płynu w opłucnej

Pytanie: Jakiego typu badania należy wykonać, by ostatecznie potwierdzić tę chorobę?
Odpowiedź: serologicznych, takich jak oznaczenie poziomu swoistej immunoglobuliny G, lub diagnostykę w oparciu o metodę ELISA i PCR

Pytanie: Czy w przypadku tej choroby obserwuje się wzrost hematokrytu?
Odpowiedź: Współistnieje zagęszczenie krwi (wzrost hematokrytu)

Pytanie: Czy w przypadku tej choroby może dojść do hipoalbuminemii?
Odpowiedź: Współistnieje zagęszczenie krwi (wzrost hematokrytu), hipoalbuminemia

Pytanie: Czy małopłytkowość może być jedną z oznak tej choroby?
Odpowiedź: W badaniach laboratoryjnych można stwierdzić małopłytkowość
Borowik szlachetny

Borowik szlachetny często mylony jest z innymi gatunkami borowików, do niedawna uważanymi raczej za jego odmiany. W Europie środkowej najłatwiej pomylić go z borowikiem ciemnobrązowym, który wygląda niemal identycznie jak borowik szlachetny. Jedyną cechą, która różni te dwa gatunki jest kolor kapelusza, który u borowika ciemnobrązowego jest znacznie ciemniejszy niż u szlachetnego. Podobny borowik usiatkowany (Boletus reticulatus) ma zwykle popękaną skórkę kapelusza i ciemniejszy trzon z wyraźniejszą siatką. Z kolei borowik sosnowy (Boletus pinophilus) wyróżnia się zarówno kapeluszem, jak i trzonem o barwie czerwonobrązowej. Poza tym borowik szlachetny odróżnia się od borowika sosnowego i usiatkowanego miejscem najczęstszego występowania. Borowika szlachetnego najczęściej znaleźć można pod świerkami, borowika sosnowego pod sosnami, a borowika usiatkowanego pod dębami i bukami.

Pytanie: Jaki europejski gatunek borowika wygląda niemalże tak samo jak ciemnobrązowy?
Odpowiedź: szlachetny

Pytanie: Co wyróżnia odmianę szlachetną od ciemnobrązowej?
Odpowiedź: kolor kapelusza

Pytanie: Jak jest cecha kapelusza odmiany usiatkowanej?
Odpowiedź: popękaną skórkę

Pytanie: Jaki kolor przybiera trzon odmiany sosnowej?
Odpowiedź: czerwonobrązowej
Leon Niemczyk

Otrzymawszy propozycję zagrania w filmie Jerzego Kawalerowicza Celuloza (1953), przeprowadził się do Łodzi, gdzie zamieszkał na stałe. W 1959 zagrał główną rolę Jerzego w Pociągu Kawalerowicza. Po roli w filmie Romana Polańskiego Nóż w wodzie zaczął otrzymywać propozycje gry w filmach zagranicznych. Od 1967 grał w kinie niemieckim. Debiutował rolą Stefana w Zamrożonych błyskawicach﻿ (niem. Die gefrorenen Blitze) w reżyserii Jánosa Veicziego. Zagrał w ponad 100 produkcjach wytwórni DEFA z NRD, z którą współpracował przez ponad 20 lat. W 1969 odebrał nagrodę państwową dla najlepszego aktora za rolę inżyniera Lorenza Regera w filmie Horsta Seemanna Czas życia﻿ (niem. Zeit zu leben).

Pytanie: Jaki film otworzył mu drogę do międzynarodowej kariery?
Odpowiedź: Nóż w wodzie

Pytanie: Kto wyreżyserował Zamrożone błyskawice?
Odpowiedź: Jánosa Veicziego

Pytanie: W jakim polskim mieście mieszkał?
Odpowiedź: Łodzi

Pytanie: W jaką postać wcielił się w Czasie życia?
Odpowiedź: inżyniera Lorenza Regera

Pytanie: Z wytwórnią z jakiego kraju współpracował?
Odpowiedź: NRD
Leon Niemczyk

W czasie wojny został postrzelony w nogę. Pracował w biurze kreślarskim, ukończył też podchorążówkę Armii Krajowej. Chcąc uniknąć aresztowania przez Gestapo w lutym 1943, posługiwał się fikcyjnym nazwiskiem Jerzy Królikowski. Wziął udział w powstaniu warszawskim, po jego upadku chciał wrócić do Krakowa, jednak został aresztowany i wywieziony na teren III Rzeszy, gdzie pracował jako technik drogowy i budował tory kolejowe wrócił do pracy pod Wrocławiem. Po ewakuacji w głąb Niemiec zgłosił się do armii amerykańskiej, służył w 444. batalionie przeciwlotniczym 97. Dywizji Piechoty 3. Armii dowodzonej przez gen. George’a Pattona.

Pytanie: W jaką część ciała został raniony w trakcie wojny?
Odpowiedź: nogę

Pytanie: Dlaczego na początku 1943 roku używał nieprawdziwego nazwiska?
Odpowiedź: Chcąc uniknąć aresztowania przez Gestapo

Pytanie: Co stało się z Niemczykiem po zakończeniu powstania warszawskiego?
Odpowiedź: został aresztowany i wywieziony na teren III Rzeszy

Pytanie: Czym zajmował się, kiedy wywieziono go z Polski?
Odpowiedź: pracował jako technik drogowy i budował tory kolejowe