the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Filaret (patriarcha Moskwy)

Już po koronacji Godunowa Fiodor Romanow i jego zwolennicy prowadzili przeciwko władcy szeroką agitację, oskarżając go m.in. o zamordowanie carewicza Dymitra Iwanowicza, półtorarocznej córki Fiodora I Teodozji, a nawet samego cara. Opozycja związana z Romanowami podsycała zamieszki chłopskie na prowincji, jakie wybuchły na tle braku żywności. Jesienią 1600 car zdecydował się w związku z tym na rozprawę z całym rodem. Romanowa i jego braci Aleksandra, Michaiła i Wasyla oskarżono o próbę zamachu na jego życie przy pomocy „czarnoksięskich korzeni”. Zasiadający w dumie bojarskiej książęta, niezadowoleni z wcześniejszych wpływów Romanowów, zdaniem Skrynnikowa pomogli carowi się ich pozbyć. Godunow długo zastanawiał się nad dalszym losem uwięzionych. Ostatecznie Fiodor Romanow został zmuszony do rozwodu z żoną i wstąpienia do Monasteru Antoniewo-Sijskiego, gdzie pod przymusem złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Filaret. Jego żona w analogicznych okolicznościach została mniszką, z imieniem Marta. Trzej jego bracia zmarli na zesłaniu. Po kilku miesiącach od sądu nad Romanowami Borys Godunow polecił jednak złagodzić warunki, w jakich w klasztorze przebywał Filaret (Romanow), nakazując, by „nie zaznał biedy”. Początkowo osadzony w monasterze bojar pozostawał w silnej depresji, z czasem jego zachowanie uległo zmianie; w lutym 1605 Filaret (Romanow) wydawał się być przekonany, że odegra w przyszłości ważną rolę. Zdaniem D. Czerskiej, cytującej także wypowiedzi grupy historyków rosyjskich, pozwala to domniemywać, że brał udział w intrydze przygotowującej pojawienie się pierwszego Dymitra Samozwańca. Za głównego organizatora wystąpienia Samozwańca uważał Filareta Jerzy Ochmański. Andrusiewicz uważa tę tezę za nieprzekonującą.

Pytanie: Kto zdaniem Romanowa zabił Dymitra Iwanowicza?
Odpowiedź: Godunowa

Pytanie: Co było głównym powodem zamieszek w Rosji?
Odpowiedź: braku żywności

Pytanie: Jakie Fiodor Romanow przybrał imię w klasztorze?
Odpowiedź: Filaret
Masakra na plantacjach Tol i Waitavalo

Ostatecznie niewoli zdołało uniknąć około 385 żołnierzy i około 60 cywilów. Jako że rząd w Canberze nie podjął żadnych wysiłków w celu zorganizowania ewakuacji, na ratunek niedobitkom Lark Force pośpieszyli samorzutnie australijscy oficerowie i cywile (niektórzy mieszkali na Nowej Brytanii lub należeli do administracji terytorium mandatowego). Działania ratunkowe prowadzono przez blisko dziesięć tygodni. W nocy z 20 na 21 marca na zachodnim wybrzeżu Nowej Brytanii 214 Australijczyków (w tym 162 żołnierzy) zostało zabranych małymi łodziami z plantacji Iboki na odległe o około 80 kilometrów wyspy Vitu. Następnego dnia ewakuował ich stamtąd statek MV „Lakatoi”. Z kolei 10 kwietnia motorowy jacht HMAS „Laurabada” ewakuował 157 Australijczyków z plantacji Palmalmal na południowo-wschodnim wybrzeżu. W gronie ewakuowanych znalazło się około 135 żołnierzy Lark Force, w tym sześciu ocalałych z masakry na Tol i Waitavalo. Ponadto kilka niewielkich grup uciekinierów zdołało na własną rękę zdobyć łodzie, którymi dopłynęli do Nowej Gwinei lub na Wyspy Trobrianda. W przypadku jednej z takich grup ucieczka z Nowej Brytanii do Nowej Gwinei, z postojem na Nowej Irlandii, trwała 99 dni.

Pytanie: Ile trwały działania ratunkowe po tej tragedii?
Odpowiedź: blisko dziesięć tygodni

Pytanie: Czy działania ratunkowe po tej tragedii zostały w całości zorganizowane przez władze w Canberze ?
Odpowiedź: Jako że rząd w Canberze nie podjął żadnych wysiłków w celu zorganizowania ewakuacji

Pytanie: Kto zapewnił pomoc ofiarom tej tragedii?
Odpowiedź: australijscy oficerowie i cywile

Pytanie: Jakie statki uczestniczyły w ewakuacji osób, które przeżyły tę tragedię?
Odpowiedź: MV „Lakatoi”. Z kolei 10 kwietnia motorowy jacht HMAS „Laurabada”

Pytanie: Żołnierze jakiej jednostki ucierpieli w tej tragedii?
Odpowiedź: Lark Force
Jordan Belfort

Według prokuratorów federalnych, Belfort nie zdołał wywiązać się z obowiązku restytucji zawartego w umowie skazującej. Umowa zobowiązuje go do zapłaty kwoty równej 50% wysokości jego dochodów na poczet 1513 oszukanych klientów. Z 11 600 000 dolarów, które zostały zwrócone oszukanym osobom, 10 400 000 dolarów z tej kwoty było wynikiem sprzedaży zastawionych nieruchomości. Łącznie umowa opiewa na kwotę 110 000 000 dolarów. W październiku 2013 prokuratorzy federalni złożyli skargę, że Jordan Belfort w ciągu czterech lat zwrócił równowartość 243 000 dolarów, pomimo tego że z publikacji dwóch książek oraz sprzedaży praw do filmu otrzymał honorarium w wysokości 1 767 203 dolarów. Dodatkowo za prowadzenie wykładów motywacyjnych od 2007 otrzymał 24 000 dolarów. Obecnie, rząd nie sprawuje kontroli nad Belfortem za zaleganie z płatnościami, w celu utrzymania procesu negocjacji, jednakże wciąż nie ma jasności kiedy pełna kwota zaległości zostanie spłacona.

Pytanie: Jakie działania mogą zwolnić go z umowy skazującej?
Odpowiedź: zapłaty kwoty równej 50% wysokości jego dochodów na poczet 1513 oszukanych klientów

Pytanie: Jakim sposobem Belfort uzyskał znaczną większość kwoty przeznaczonej na spłatę oszukanych osób?
Odpowiedź: sprzedaży zastawionych nieruchomości

Pytanie: Co zarzucili mu prokuratorzy federalni w drugiej połowie 2013 roku?
Odpowiedź: w ciągu czterech lat zwrócił równowartość 243 000 dolarów, pomimo tego że z publikacji dwóch książek oraz sprzedaży praw do filmu otrzymał honorarium w wysokości 1 767 203 dolarów

Pytanie: Za co Jordan Belfort miał uzyskać wynagrodzenie w wysokości 24 tysięcy dolarów?
Odpowiedź: prowadzenie wykładów motywacyjnych

Pytanie: Z jakiego powodu rząd nie kontroluje obecnie, czy Jordan Belfort wywiązuje się z umowy skazującej?
Odpowiedź: w celu utrzymania procesu negocjacji
Albert Einstein

Z perspektywy religii abrahamowych, takich jak chrześcijaństwo i judaizm, Einstein był całkowicie niereligijny od 12 roku życia – w wieku 13 lat odmówił wzięcia udziału w bar micwie (odpowiednik bierzmowania), jego małżeństwa były cywilne, nie brał udziału w religijnych nabożeństwach i zdecydował się na świecki pogrzeb. Sam stwierdził, że nie akceptował żadnych kościelnych koncepcji Boga, do masowej religijnej indoktrynacji odkąd pamięta podchodził z oburzeniem, odrzucał ślepą wiarę, nie wierzył w życie po śmierci, wielokrotnie twierdził, że nie jest teistą; argumentował że nic boskiego nie jest wymagane dla moralności, jak również nie modlił się. Własne podejście do metaforycznego stosowania przez siebie słowa „Bóg”, jak również do Biblii, Einstein zamieścił w prywatnym liście napisanym do swojego znajomego, który napisał książkę opierającą się na Biblii. W tym liście, Einstein rok przed śmiercią napisał do Erica Gutkinda:

Pytanie: Jaki charakter miał jego pogrzeb?
Odpowiedź: świecki

Pytanie: Jaki był jego stosunek do kwestii istnienia dalszego życia po śmierci?
Odpowiedź: nie wierzył w życie po śmierci

Pytanie: Jakie wyznania można zaliczyć do religii abrahamowych?
Odpowiedź: chrześcijaństwo i judaizm

Pytanie: Czy wziął ślub kościelny?
Odpowiedź: jego małżeństwa były cywilne

Pytanie: Czy określał siebie samego teistą?
Odpowiedź: wielokrotnie twierdził, że nie jest teistą
Niccolò Paganini

Najsłynniejsze utwory Paganiniego to 24 Kaprysy na skrzypce solo, koncerty skrzypcowe: D-dur op.6 i h-moll op.7 (ze sławnym „rondem z dzwonkiem”, pierwotnie nazwanym „La Campanella”, które w transkrypcji fortepianowej Ferenca Liszta bardzo się rozpowszechniła). Największe wyzwanie dla skrzypków stanowią wariacje; spośród nich np. „Il Carnevale di Venezia” (Karnawał wenecki). Paganini oprócz skrzypiec mistrzowsko grał na gitarze i zostawił kilkanaście kompozycji solowych i kameralnych na skrzypce, altówkę, gitarę i wiolonczelę.

Pytanie: Czy tworzył utwory jedynie na skrzypce?
Odpowiedź: i zostawił kilkanaście kompozycji solowych i kameralnych na skrzypce, altówkę, gitarę i wiolonczelę

Pytanie: Na jakie jeszcze instrumenty oprócz skrzypiec stworzył utwory?
Odpowiedź: skrzypce, altówkę, gitarę i wiolonczelę

Pytanie: Na jakim jeszcze instrumencie oprócz skrzypiec potrafił grać?
Odpowiedź: gitarze

Pytanie: Jaki jego koncert zawiera słynne "rondo z dzwonkiem"?
Odpowiedź: h-moll op.7

Pytanie: Jaka była pierwsza nazwa "ronda z dzwonkiem"?
Odpowiedź: „La Campanella”
Andrzej Woźniak (ur. 1965)

W reprezentacji Polski zadebiutował 9 lutego 1994 w spotkaniu z Hiszpanią. Sławę przyniósł mu rozegrany 16 sierpnia 1995 mecz z Francją w kwalifikacjach do Euro 1996. Polacy zremisowali wówczas z Trójkolorowymi 1:1, a Woźniak obronił wiele groźnych strzałów rywali, w tym rzut karny wykonywany przez Bixente Lizarazu oraz dobitkę Vincentego Guérina. Polskie media okrzyknęły go wówczas Księciem Paryża. Ostatni występ w drużynie narodowej zaliczył 31 maja 1997 (0:2 z Anglią w Chorzowie). Łącznie w państwowych barwach wystąpił dwadzieścia razy. Selekcjonerami powołującymi Woźniaka do kadry byli Henryk Apostel, Władysław Stachurski i Antoni Piechniczek.

Pytanie: Podczas jakich rozgrywek Woźniak zyskał popularność?
Odpowiedź: kwalifikacjach do Euro 1996

Pytanie: Czy Polska wygrała z Francją w kwalifikacjach do do Euro 1996?
Odpowiedź: Polacy zremisowali wówczas z Trójkolorowymi 1:1

Pytanie: Kiedy po raz ostatni Woźniak zagrał w barwach reprezentacji?
Odpowiedź: 31 maja 1997
Radziecka interwencja w Afganistanie

Mimo istotnego wsparcia radzieckiego i przewagi militarnej, rząd Amina nie był w stanie pokonać partyzantów. Sytuacja stała się na tyle groźna, że instrukcje wkroczenia wojsk armii radzieckiej do Afganistanu zostały wydane już 12 grudnia 1979 roku. Interwencja radziecka w Afganistanie w rzeczywistości zaczęła się w nocy między 24 a 25 grudnia 1979 roku, kiedy to radzieckie wojska powietrznodesantowe opanowały strategiczne lotniska w Kabulu i Bagramie. 26 grudnia w okolicach miast Termez i Kuszka 2 dywizje 40 Armii (specjalnie utworzonej do inwazji na Afganistan) przekroczyły granicę afgańsko-radziecką, kierując się w stronę stolicy, Kabulu oraz do Kandaharu poprzez Herat.
27 grudnia 1979 roku rozpoczęła się operacja „Sztorm-333”, mająca na celu zlikwidowanie Hafizullaha Amina (którego KGB podejrzewało o działalność agenturalną na rzecz CIA, antyradziecką politykę oraz poglądy maoistyczne). Komandosi przeszkoleni przez KGB z grupy Alfa, pod dowództwem pułkownika Grigorija Bojarinowa, wylądowali na lotnisku w Kabulu i zaatakowali pałac prezydencki – Amin został zastrzelony, a jego następcą został Babrak Karmal, cieszący się zaufaniem radzieckich decydentów długoletni agent KGB. W akcji zginął dowódca komandosów, pułkownik Bojarinow, zastrzelony przez pomyłkę przez własnych żołnierzy (dla mistyfikacji radzieccy żołnierze zostali przebrani w mundury afgańskiej armii). Formalnie radziecka interwencja nastąpiła na prośbę rządu Karmala, jednak prośbę tę Karmal podpisał na terytorium ZSRR, a do Kabulu przybył kilka dni po rozpoczęciu inwazji. Kierownictwo radzieckie błędnie oceniło sytuację, uważając, że wprowadzenie ogromnych sił radzieckich sparaliżuje opór muzułmańskich partyzantów. Inwazja planowana jako wojna błyskawiczna, przeistoczyła się w długotrwały konflikt.

Pytanie: Jakie wydarzenie zapoczątkowało tę interwencję?
Odpowiedź: radzieckie wojska powietrznodesantowe opanowały strategiczne lotniska w Kabulu i Bagramie

Pytanie: Gdzie doszło do przekroczenia granicy ze Związkiem Radzieckim przez afgańską armię 26 grudnia 1979 roku?
Odpowiedź: w okolicach miast Termez i Kuszka

Pytanie: Co było celem akcji o kryptonimie „Sztorm-333”?
Odpowiedź: zlikwidowanie Hafizullaha Amina

Pytanie: O co był podejrzewany Hafizullah Amin przez radzieckie służby?
Odpowiedź: działalność agenturalną na rzecz CIA, antyradziecką politykę oraz poglądy maoistyczne

Pytanie: Czy operacja „Sztorm-333” zakończyła się sukcesem?
Odpowiedź: Amin został zastrzelony, a jego następcą został Babrak Karmal, cieszący się zaufaniem radzieckich decydentów długoletni agent KGB
Ford Mondeo

W kwietniu 2015 roku Ford zaprezentował topową odmianę Vignale Mondeo będącą zapowiedzią nowej linii ekskluzywnych pojazdów amerykańskiej marki. Auto oferowane jest wyłącznie z najmocniejszymi jednostkami napędowymi (w tym w wersji hybrydowej) i wykańczane ręcznie w specjalnym Vignale Centre w hiszpańskiej Valencii. Po raz pierwszy w Mondeo standardem stał się m.in. system aktywnej redukcji hałasu. Auto wyposażone jest w szytą ręcznie skórzaną tapicerkę. Z zewnątrz Mondeo Vignale wyróżnia się chromowanymi listwami oraz emblematami Vignale na nadkolach oraz listwie bagażnika. Vignale to również szereg bezpłatnych usług klasy premium, które oferowane są właścicielom auta.

Pytanie: W jakim mieście odbywa się proces wykańczania samochodów Vignale Mondeo?
Odpowiedź: Valencii

Pytanie: Jaka przykładowa innowacja została wprowadzona na rynek jako część wyposażenia Vignale Mondeo?
Odpowiedź: system aktywnej redukcji hałasu

Pytanie: Czy tapicerka Vignale Mondeo jest wykonana ze sztucznych materiałów?
Odpowiedź: Auto wyposażone jest w szytą ręcznie skórzaną tapicerkę

Pytanie: Jakie znaki rozpoznawcze znajdują się z zewnątrz tego samochodu?
Odpowiedź: chromowanymi listwami oraz emblematami Vignale na nadkolach oraz listwie bagażnika
Ivan Rakitić

16 czerwca 2014 Rakitić trafił do FC Barcelony, z którą podpisał pięcioletni kontrakt. Już w pierwszym sezonie w nowym klubie Ivan stał się kluczowym zawodnikiem dla trenera Luisa Enrique. Drużyna zdobyła wtedy tryplet, a sam zawodnik zdobył gola wrozgrywanym w Berlinie finale Ligi Mistrzów przeciwko Juventusowi. W sezonie 2015/16 Rakitić zdobył z Barçą Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata, Puchar Króla oraz został mistrzem Hiszpanii. Następnie, w sezonie 2016/17, drużyna Ivana wygrała Superpuchar Hiszpanii oraz Puchar Króla. W sezonie 2017/18 Ivan zdobył wraz z klubem mistrzostwo Hiszpanii oraz Puchar Króla. W sezonie 2018/19 zwyciężył w Superpucharze Hiszpanii oraz ponownie został mistrzem kraju. Ostatecznie w barwach Barcelony w 310 występach we wszystkich rozgrywkach zaliczył 36 goli i 36 asyst.

Pytanie: Z jakim klubem związał się Ivan Rakitić w 2014 roku?
Odpowiedź: FC Barcelony

Pytanie: Gdzie odbył się pierwszy finałowy mecz Ligi Mistrzów, który Ivan Rakitić rozegrał w barwach FC Barcelony?
Odpowiedź: w Berlinie

Pytanie: Co osiągnął ten zawodnik w sezonie 2015/2016?
Odpowiedź: zdobył z Barçą Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata, Puchar Króla oraz został mistrzem Hiszpanii

Pytanie: Czy podczas swojej kariery w klubie FC Barcelona zdobył powyżej dwudziestu bramek?
Odpowiedź: Ostatecznie w barwach Barcelony w 310 występach we wszystkich rozgrywkach zaliczył 36 goli i 36 asyst
Sharon Tate

Tate podobno pragnęła, aby ich małżeństwo miało w miarę konwencjonalny charakter, Polański jednak wciąż pozostawiał sobie duży margines wolności seksualnej, zaś stosunek Tate do swojej niewierności nazywał „starymi przesądami gnębiącymi Sharon” („Sharon’s big hang-up”). Przypominał Tate, że obiecała nie próbować go zmieniać. Tate przystawała na warunki Polańskiego, choć wobec przyjaciół przyznawała się, że liczy, iż mąż się zmieni. Zgodnie z tym, co przytacza Peter Evans, miała kiedyś powiedzieć: „Mamy ze sobą dobry układ. Roman mnie okłamuje, a ja udaję, że mu wierzę”.

Pytanie: Czy Polański uważał niewierność za coś złego?
Odpowiedź: Polański jednak wciąż pozostawiał sobie duży margines wolności seksualnej

Pytanie: Jak Polański postrzegał stosunek żony do swojej niewierności?
Odpowiedź: starymi przesądami

Pytanie: Jaką obietnicę złożyła Tate przed ślubem?
Odpowiedź: nie próbować go zmieniać

Pytanie: Czy Tate wiedziała, że jest okłamywana przez męża?
Odpowiedź: Roman mnie okłamuje, a ja udaję, że mu wierzę
Kość piszczelowa

Powierzchnia tylna (facies posterior), jak sama nazwa wskazuje, położona jest po tylnej stronie kości. Najbardziej charakterystyczną strukturą na tej powierzchni jest kresa mięśnia płaszczkowatego (linea musculi solei). Przebiega ona skośnie, schodząc przyśrodkowo w górnej części opisywanej tu powierzchni i dzieląc pola przyczepów mięśni podkolanowego (m. popiliteus), położonego powyżej, oraz piszczelowego tylnego (m. tibialis posterior) i zginacza długiego palców (m. flexor digitorum longus), leżących poniżej kresy. Wymienić należy jeszcze także otwór odżywczy (foramen nutricium), którym naczynia krwionośne odżywiające tkankę kotną wchodzą do jej środka.

Pytanie: Czy facies posterior jest usytuowana na froncie kości?
Odpowiedź: facies posterior), jak sama nazwa wskazuje, położona jest po tylnej stronie kości

Pytanie: Co jest typową strukturą facies posterior?
Odpowiedź: kresa mięśnia płaszczkowatego

Pytanie: Czy linea musculi solei jest usytuowana równolegle do kości?
Odpowiedź: Przebiega ona skośnie

Pytanie: Jaką funkcję pełni foramen nutricium?
Odpowiedź: naczynia krwionośne odżywiające tkankę kotną wchodzą do jej środka
Irlandia Północna

Konflikty w Irlandii Północnej trwają od średniowiecza, kiedy cała wyspa Irlandia znalazła się pod panowaniem Królestwa Anglii. W XVII wieku rozpoczęto zasiedlanie Irlandii przez ludność angielską i szkocką, a ziemie dla osadników zdobywano, usuwając z nich właścicieli irlandzkich. Zapoczątkowało to wrogość między Anglikami a Irlandczykami, spotęgowaną różnicami religijnymi: Irlandczycy byli katolikami, przybysze zaś głównie protestantami. Liczne bunty i powstania doprowadziły w 1921 r. do utworzenia niepodległej Irlandii. W granicach Wielkiej Brytanii pozostała jednak Irlandia Północna, którą w większości zamieszkują protestanci pochodzenia angielskiego. Walkę o połączenie z Irlandią prowadziła Irlandzka Armia Republikańska (IRA). Pod koniec lat 60. XX wieku wybuchł krwawy konflikt w Irlandii Północnej pomiędzy republikanami dążącymi do zjednoczenia wyspy a unionistami. Dopiero w 1998 r. zawarto porozumienie pokojowe zwane wielkopiątkowym, za które dwaj jego współtwórcy – John Hume i David Trimble – otrzymali pokojową nagrodę Nobla. W 2005 r. Irlandzka Armia Republikańska ogłosiła całkowite rozbrojenie.

Pytanie: W jaki sposób przybysze z Anglii i Szkocji pozyskiwali ziemie na tym terenie?
Odpowiedź: usuwając z nich właścicieli irlandzkich

Pytanie: Co, oprócz zdobywania ziemi poprzez usuwanie z nich irlandzkich właścicieli, przyczyniło się do rozwoju konfliktu pomiędzy Anglikami i Irlandczykami?
Odpowiedź: różnicami religijnymi: Irlandczycy byli katolikami, przybysze zaś głównie protestantami

Pytanie: Jaka ludność przeważała na terenach Irlandii Północnej?
Odpowiedź: protestanci pochodzenia angielskiego

Pytanie: Jaka instytucja walczyła o zjednoczenie terenów Irlandii oraz Irlandii Północnej?
Odpowiedź: Irlandzka Armia Republikańska
Prairial (1908)

Na przełomie 1914 i 1915 roku na okręcie zamontowano żyrokompas firmy Sperry. Przez większość 1915 roku okręt wraz z siostrzanymi jednostkami nadal prowadził służbę patrolową na wodach Kanału. W maju 1915 roku dywizjon okrętów podwodnych w składzie: „Prairial”, „Fructidor” i „Thermidor” wraz z niszczycielem „Sabre” przerzucony został do Hawru, by prowadzić operacje przeciw U-Bootom. 16 listopada 2 Lekka Eskadra została rozformowana, zaś okręty typu Pluviôse wraz z jednostkami typu Sirène zostały przyporządkowane do 1. Flotylli okrętów podwodnych w Cherbourgu. Nie zmieniły się natomiast zadania, które nadal obejmowały defensywne patrole przeciw U-Bootom przeprowadzane w okolicach własnych baz. W późniejszym czasie okręt został przeniesiony do dywizjonu 3. eskadry okrętów podwodnych w Bretanii, a następnie do dywizjonu eskadry okrętów podwodnych w Normandii.

Pytanie: Jaki był cel Q55 w pierwszych miesiącach 1915?
Odpowiedź: służbę patrolową na wodach Kanału

Pytanie: Kiedy Q55 trafił do Hawru?
Odpowiedź: maju 1915

Pytanie: Z jakich jednostek składał się dywizjon przeniesiony do Hawru?
Odpowiedź: „Prairial”, „Fructidor” i „Thermidor” wraz z niszczycielem „Sabre”

Pytanie: Jaki był cel działań jednostek w Hawrze?
Odpowiedź: operacje przeciw U-Bootom
Lagertha

Według Judith Jesch bogata różnorodność opowieści w pierwszych dziewięciu książkach Saxo’s Gesta, w tym opowieść o Lagerthie, jest „ogólnie uważana za w dużej mierze fikcyjną”. Przedstawiając kilka kobiet-wojowników w tych opowieściach, Saxo czerpał z legendy o Amazoniach z antyku klasycznego, ale także z różnych źródeł staronordyckich (szczególnie islandzkich), które nie zostały wyraźnie zidentyfikowane. Obraz wojowniczek Saxo jest także zabarwiony mizoginią: tak jak większość ówczesnych duchownych, Saxo uważał kobiety za istoty seksualne. Dla niego tarczowniczki, które odrzuciły tę rolę, były przykładem nieporządku w starej pogańskiej Danii, która została później wyleczona przez Kościół i stabilną monarchię.

Pytanie: Jakimi źródłami posługiwał się Saxo do spisania swoich opowieści?
Odpowiedź: legendy o Amazoniach z antyku klasycznego, ale także z różnych źródeł staronordyckich

Pytanie: Jakim typem istot według Saxo są kobiety?
Odpowiedź: seksualne

Pytanie: Kto pozbawił Danię wpływów pogaństwa?
Odpowiedź: Kościół i stabilną monarchię
Cerkiew Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” w Koterce

Powstanie cerkwi w Koterce, filialnej względem świątyni w Tokarach, nastąpiło w związku z objawieniem maryjnym, do którego miało dojść w dniu święta Trójcy Świętej w 1852. Matka Boża objawić się miała miejscowej chłopce Eufrozynie Iwaszczuk na uroczysku Koterka, gdzie kobieta zbierała szczaw, zamiast w dniu świątecznym udać się do cerkwi. Jak relacjonowała Iwaszczuk, Maryja oznajmiła, że święto zostało ustanowione, by w tym dniu modlono się w świątyni, a nie pracowano. Zapowiedziała także, że grzechy mieszkańców wsi zostaną ukarane morowym powietrzem. Nakazała Iwaszczuk udać się do proboszcza i polecić mu, by razem z parafianami modlił się o wybaczenie win. Proboszcz parafii w Tokarach Symon Budiłowicz ustawił w uroczysku krzyż. Miejsce to zaczęło przyciągać licznych pielgrzymów, nie tylko prawosławnych, pojawiły się relacje o cudownych uzdrowieniach.

Pytanie: Gdzie doszło do objawienia Trójcy Świętej w 1852 roku?
Odpowiedź: na uroczysku Koterka

Pytanie: Co było przedmiotem upomnienia Maryji?
Odpowiedź: że święto zostało ustanowione, by w tym dniu modlono się w świątyni, a nie pracowano

Pytanie: W jaki sposób mieszkańcy Koterki mieli zostać ukarani?
Odpowiedź: morowym powietrzem

Pytanie: W jaki sposób mieszkańcy Koterki mogli ocaleć?
Odpowiedź: modlił się o wybaczenie win