the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Agatha Christie: I nie było już nikogo

Gra rozpoczyna się, gdy ósemka bohaterów dociera do fikcyjnego nadmorskiego miasteczka Sticklehaven. Wszyscy zostali zaproszeni przez tajemniczego „U.N. Owena” do posiadłości na Shipwreck, niewielkiej wyspie położonej na wybrzeżu Devonu. Po przyjeździe do miasteczka postacie spotykają sterowanego przez gracza Patricka Narracotta, brata przewoźnika Freda Narracotta. Narracott oświadcza, że jego brat jest chory, więc to on przewiezie gości na wyspę. W rzeczywistości brat jest poszukiwany za przestępstwo, którego nie popełnił i Patrick ma nadzieję, że na wyspie znajdzie dowody jego niewinności. Kiedy grupa dociera na wyspę, spotyka dwójkę służących, lecz nigdzie nie mogą odnaleźć U.N. Owena. Służący, którzy również nigdy nie spotkali Owena, odtwarzają nagranie pozostawione dla gości, na którym tajemniczy głos oskarża wszystkich obecnych (poza Narracottem) o morderstwa. Narracott szybko orientuje się, że jego łódź została zniszczona, wskutek czego wszyscy zostali uwięzieni na wyspie. Następnie w grze kolejne osoby giną w sposób bardzo zbliżony do opisów w oryginalnej książce. Żadnego z tych morderstw nie da się uniknąć, a gracz zyskuje kontrolę nad fabułą dopiero pod koniec gry. Narracott podczas rozgrywki tropi mordercę i dokonuje różnorodnych odkryć na wyspie. W zależności od wyborów gracza rozgrywka zakończy się jednym z czterech możliwych zakończeń. W zależności od zakończenia przeżywa sam Patrick, Patrick i Lombard, Patrick i Vera lub Patrick, Lombard i Vera. Przeżycie Lombarda i Very jest zgodne z fabułą sztuki, jaką Agatha Christie napisała na podstawie swojej książki (w powieści giną wszystkie postacie).

Pytanie: W jakim miejscu rozgrywają się sceny na początku gry?
Odpowiedź: nadmorskiego miasteczka Sticklehaven

Pytanie: Na co Patrick miał nadzieję?
Odpowiedź: znajdzie dowody jego niewinności

Pytanie: Dlaczego bohaterowie nie mogli opuścić wyspy?
Odpowiedź: łódź została zniszczona

Pytanie: Jaka osoba zawsze przeżyją w grze?
Odpowiedź: Patrick
Agatha Christie: I nie było już nikogo

Głównym problemem przy tworzeniu gry było porozumienie się z Chorionem – firmą posiadającą prawa do prac Agathy Christie. Zespół spotkał się z Matthew Prichardem, wnukiem Christie i innymi członkami Choriona. Chorion był otwarty na współpracę i chętnie zgodził się na zmiany w fabule, takie jak dodanie postaci gracza, czy zamiana zabójcy, pod warunkiem, że zostanie zachowany oryginalny styl opowieści Christie. Pozwolono także na zamianę charakterystycznych figurek stojących na stole, z których jedna zostawała usuwana po każdej zbrodni. Figurki były problematyczne – w kolejnych wersjach powieści zmieniały się z pierwotnych Murzynków w Indian, a następnie żołnierzyków. Sheldon zamienił je w marynarzy, co według niego lepiej pasowało do zniszczonej łodzi na wyspie. Chorion nie zgodził się na wszystkie zmiany; odrzucił pomysł wprowadzenia jednoosobowej łodzi podwodnej, ponieważ byłaby niezgodna z duchem powieści Christie.

Pytanie: Jaki był największy problem, z którym musieli zmierzyć się twórcy w trakcie prac nad tą grą?
Odpowiedź: porozumienie się z Chorionem – firmą posiadającą prawa do prac Agathy Christie

Pytanie: Jaki warunek miał być spełniony przez twórców tej gry, zgodnie z żądaniami Choriona?
Odpowiedź: zostanie zachowany oryginalny styl opowieści Christie

Pytanie: Czy Chorion zaakceptował niektóre zmiany względem oryginału proponowane przez twórców gry?
Odpowiedź: Chorion był otwarty na współpracę i chętnie zgodził się na zmiany w fabule, takie jak dodanie postaci gracza, czy zamiana zabójcy

Pytanie: Dlaczego Sheldon zmienił wygląd figurek stojących na stole tak, aby przypominały marynarzy?
Odpowiedź: według niego lepiej pasowało do zniszczonej łodzi na wyspie
Fort Ricasoli

Fort Ricasoli brał czynny udział w obronie Malty podczas II wojny światowej, a 21 lipca 1941 roku jego działa czynnie pomogły odeprzeć atak włoskiego lotnictwa na Grand Harbour. W kwietniu 1942 roku, niemieckie bombowce zniszczyły bramę i Governor’s House. Po wojnie, w latach 1947–1958, był on używany jako koszary Royal Navy, i nosił kryptonim HMS „Ricasoli”. W roku 1958 brama została odbudowana, chociaż projekt był trochę odmienny od oryginalnego. Governor’s House nie został nigdy odbudowany, głównie ze względów finansowych. W roku 1964 Admiralicja brytyjska przekazała kontrolę nad obiektem rządowi Malty.

Pytanie: W obronie jakiego kraju wziął udział Fort Ricasoli?
Odpowiedź: Malty

Pytanie: Jakie zdarzenie miało miejsce w kwietniu 1942 roku?
Odpowiedź: niemieckie bombowce zniszczyły bramę i Governor’s House

Pytanie: Jaką funkcję pełnił w latach 40. i 50. XX wieku?
Odpowiedź: był on używany jako koszary Royal Navy

Pytanie: Czy Governor’s House z czasem odbudowano?
Odpowiedź: Governor’s House nie został nigdy odbudowany
Rafał Wójcikowski

Przez trzy lata należał do Unii Polityki Realnej (przystąpił do niej w grudniu 2002, zasiadał w zarządzie oddziału łódzkiego i był doradcą prezesa partii Stanisława Wojtery). Przez kilka lat działał również w Stowarzyszeniu KoLiber. W 2009 bezskutecznie startował do Parlamentu Europejskiego jako bezpartyjny z listy Prawicy Rzeczypospolitej. Jako ekspert współpracował następnie z Fundacją Republikańską, ponadto założył i został prezesem Fundacji Aurea Libertas. W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Sejmu w okręgu piotrkowskim z pierwszego miejsca na liście zorganizowanego przez Pawła Kukiza komitetu wyborczego wyborców Kukiz’15 (z poparciem Ruchu Narodowego). Uzyskał mandat posła VIII kadencji, otrzymując 9135 głosów. W Sejmie VIII kadencji zasiadł w Komisji Finansów Publicznych oraz w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, współtworzył również będący strukturą Stowarzyszenia „Republikanie” Klub Republikański w Sejmie.

Pytanie: Czy Wójcikowski dostał się do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku?
Odpowiedź: W 2009 bezskutecznie startował do Parlamentu Europejskiego jako bezpartyjny z listy Prawicy Rzeczypospolitej

Pytanie: Jaką fundację założył Wójcikowski?
Odpowiedź: Aurea Libertas

Pytanie: W którym roku Wójcikowski uzyskał mandat posła VIII kadencji?
Odpowiedź: 2015

Pytanie: Ile osób zagłosowało na Wójcikowskiego w 2015 roku?
Odpowiedź: 9135
Paweł Fajdek

Reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych, drużynowym czempionacie Starego Kontynentu oraz zimowym pucharze Europy w rzutach lekkoatletycznych. Stawał na podium mistrzostw Polski seniorów zdobywając: cztery złote (Bielsko-Biała 2012, Szczecin 2014, Kraków 2015 i Bydgoszcz 2016), jeden srebrny (Bydgoszcz 2011) oraz trzy brązowe medale (Bydgoszcz 2009, Bielsko-Biała 2010 oraz Toruń 2013). Fajdek jest mistrzem Polski juniorów z 2008 oraz trzykrotnym młodzieżowym mistrzem kraju (Bielsko-Biała 2009, Kraków 2010 i Gdańsk 2011).

Pytanie: Ile razy sportowiec zdobył pierwsze miejsce podczas polskich mistrzostw seniorów?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: Ile trzecich miejsc zdobył sportowiec podczas polskich mistrzostw seniorów?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: Jaki tytuł zdobył lekkoatleta w 2008 roku?
Odpowiedź: mistrzem Polski juniorów

Pytanie: Gdzie odbyły się mistrzostwa, na których lekkoatleta został nagrodzony srebrnym medalem?
Odpowiedź: Bydgoszcz
PPZR Piorun

Jednym z założeń modernizacyjnych było uzyskanie większego zasięgu wykrywania. Opracowano nową głowicę samonaprowadzania stabilizowaną żyroskopem laserowym. Dla zwiększenia odporności na zakłócenia konieczne było zoptymalizowanie pasm detekcyjnych koordynatora, zwiększenie dynamiki pracy układów obróbki sygnałów i wykorzystanie nowych zakresów widmowych oraz selekcji kinematycznej. Rakieta Piorun, podobnie jak Grom, automatycznie naprowadza się na źródło promieniowania termicznego, czyli emitujący ciepło statek powietrzny. Nowe detektory, m.in. unikalna chłodzona fotodioda o czterokrotnie większej niż dotąd czułości, pozwalają wykrywać środki napadu powietrznego z większej odległości. Przeprowadzono również modernizację silnika startowego.

Pytanie: Za pomocą jakiego urządzenia PZPR piorun stabilizował głowicę rakiet?
Odpowiedź: żyroskopem laserowym

Pytanie: Jak rakieta Grom identyfikuje cel?
Odpowiedź: naprowadza się na źródło promieniowania termicznego

Pytanie: Jaki jest skutek 4-krotnie większej czułości fotodiody?
Odpowiedź: pozwalają wykrywać środki napadu powietrznego z większej odległości
Rytel (stacja kolejowa)

W pierwszej dekadzie XX wieku ze względu na planowe zwiększenie znaczenia roli odcinka Chojnice – Czersk zdecydowano się na rozbudowę linii do czterech torów. W ramach tego projektu zbudowano nowy dworzec wraz z magazynem. Wybuch I wojny światowej spowodował jednak, że linia straciła na znaczeniu i plan nie został zrealizowany. Stary dworzec nadal pełnił funkcję dworca, natomiast nowy został adaptowany na budynek mieszkalny. W XX-leciu międzywojennym stacja znajdowała się na szlaku transgranicznego tranzytu uprzywilejowanego.

Pytanie: Rolę jakiego odcinka komunikacyjnego planowano zwiększyć?
Odpowiedź: Chojnice – Czersk

Pytanie: kiedy zdecydowano się na zwiększenie liczby linii kolejowych w odcinku do Czerska?
Odpowiedź: W pierwszej dekadzie XX wieku

Pytanie: Ile torów miał mieć odcinek Czersk - Chojnice?
Odpowiedź: czterech

Pytanie: Co pokrzyżowało budowę nowego dworca?
Odpowiedź: Wybuch I wojny światowej
Rytel (stacja kolejowa)

W czasie II wojny światowej powstała kolejka łącząca stację z tartakiem położonym nad Brdą przy zaporze Mylof. W 1942 stacja została zmodernizowana, postawiono między innymi nową nastawnię. Podczas powojennej odbudowy sieci kolejowej zdjęto jedną parę torów pomiędzy Tczewem a Chojnicami. Około 1956 kolejka została przystosowana do trakcji spalinowej, po czym w latach 70. XX wieku, została ona jednak rozebrana. Na przełomie lat 70. i 80. drugie tory na większości trasy zostały odbudowane. Jednakże pomiędzy Gutowcem a Krojantami linia została jednotorowa.

Pytanie: Gdzie znajdował się tartak, do którego można było dojechać kolejką?
Odpowiedź: nad Brdą przy zaporze Mylof

Pytanie: Co stało się ze stacją kolejową w Rytlu w 1942 roku?
Odpowiedź: została zmodernizowana

Pytanie: Gdzie były położone tory, które usunięto po wojnie?
Odpowiedź: pomiędzy Tczewem a Chojnicami

Pytanie: Czy od lat osiemdziesiątych całość tej trasy posiada dwie pary torów?
Odpowiedź: pomiędzy Gutowcem a Krojantami linia została jednotorowa

Pytanie: Do jakiego rodzaju pociągów przystosowano tę trasę w latach siedemdziesiątych?
Odpowiedź: trakcji spalinowej
Okrągły Stół (Polska)

Część opozycji (m.in. Konfederacja Polski Niepodległej, Solidarność Walcząca oraz Niezależne Zrzeszenie Studentów) kontestowała „Okrągły Stół”. W trakcie jego obrad Jacek Kuroń przekonał przewodniczącego KPN Leszka Moczulskiego, aby nie podważał ustaleń „Okrągłego Stołu”. Ówczesny przewodniczący NZS Mariusz Kamiński także dał się przekonać i wydelegował przedstawicieli NZS do rozmów w Podzespole ds. Młodzieży. Ugrupowania te nie były przeciwne „pokojowej” zmianie władzy, nie dążyły do zbrojnego obalenia ustroju PRL, jednak nie akceptowały „kontraktowego charakteru” okrągłego stołu. Do ówczesnych przeciwników „Okrągłego Stołu” należeli m.in. (alfabetycznie): Bogdan Borusewicz, Wiesław Chrzanowski, Ludwik Dorn, Andrzej Gwiazda, Bronisław Komorowski, Janusz Korwin-Mikke, Maciej Łopiński, Antoni Macierewicz, Kornel Morawiecki, Jan Olszewski (ostatecznie wziął udział w obradach – Podzespół ds. Reformy Prawa i Sądów) i Anna Walentynowicz. Część z nich (m.in. Bronisław Komorowski) zmieniła zdanie. Kontrowersje wokół negocjacji „Okrągłego Stołu” są nadal obecne w polskim życiu publicznym.

Pytanie: Na jakim stanowisku zasiadał Leszek Moczulski?
Odpowiedź: przewodniczącego KPN

Pytanie: Kto był w czasie "okrągłego stołu" przewodniczącym NZS?
Odpowiedź: Mariusz Kamiński

Pytanie: Z czym nie zgadzały się ugrupowania młodzieży?
Odpowiedź: „kontraktowego charakteru” okrągłego stołu

Pytanie: Czy Komorowski zmienił zdanie na temat okrągłego stołu?
Odpowiedź: Część z nich (m.in. Bronisław Komorowski) zmieniła zdanie
Okrągły Stół (Polska)

27 września 1988 roku stanowisko premiera objął Mieczysław Rakowski, 14 października został natomiast powołany jego gabinet. W grudniu rozpoczęły się obrady X Plenum Komitetu Centralnego PZPR, podczas którego dyskutowano możliwość rozmów z Solidarnością oraz jej legalizacji. Spowodowały one duży konflikt w partii, w tym zmiany w Biurze Politycznym. Ostatecznie, dzięki naciskowi m.in. Jaruzelskiego i Kiszczaka, przyjęto „Stanowisko X Plenum KC PZPR w sprawie pluralizmu politycznego i związkowego”. Umożliwiło to rozpoczęcie przygotowań do obrad Okrągłego Stołu.

Pytanie: Jakie tematy poruszano podczas grudniowych obrad?
Odpowiedź: możliwość rozmów z Solidarnością oraz jej legalizacji

Pytanie: Czy dyskusje na temat Solidarności były przyczyną nieporozumień w PZPR?
Odpowiedź: Spowodowały one duży konflikt w partii

Pytanie: Jakie działania podjęto w tym temacie, w związku z naciskami takich osób, jak Jaruzelski?
Odpowiedź: przyjęto „Stanowisko X Plenum KC PZPR w sprawie pluralizmu politycznego i związkowego”

Pytanie: Jaki organ zaczął obrady w sprawie Solidarności w grudniu 1988 roku?
Odpowiedź: X Plenum Komitetu Centralnego PZPR
List Judy

List Judy pierwotnie nie był włączany do kanonu Nowego Testamentu, m.in. z powodu cytowania pism apokryficznych. W pierwszych wiekach wzbudzał pewne kontrowersje, co rodziło wątpliwości w kwestii jego kanoniczności. Nie był to jednak jedyny powód, bo aż do IV wieku kwestionowano kanoniczność wszystkich czterech krótkich listów powszechnych (2 Pt, 2 J, 3 J i Jd). Powodem wątpliwości mogła więc być również krótkość listu. Jest on jednak podany jako natchniony w Kanonie Muratoriego, najstarszym, datowanym na 180 rok spisie ksiąg Nowego Testamentu. Jego kanoniczność potwierdzał również Tertulian, a do listu nawiązywali Klemens Rzymski oraz Klemens Aleksandryjski. Orygenes pisał o nim jako o piśmie kanonicznym, choć wspominał o zastrzeżeniach dotyczących cytowania apokryfów. Euzebiusz z Cezarei, choć uznawał kanoniczność listu, zaliczał go do ksiąg kwestionowanych (antilegomena).

Pytanie: Co było jednym z powodów, dla którego Listu Judy nie zaliczano do ksiąg NT?
Odpowiedź: cytowania pism apokryficznych

Pytanie: Co to jest Kanon Muratoriego?
Odpowiedź: najstarszym, datowanym na 180 rok spisie ksiąg Nowego Testamentu

Pytanie: Kto w swoich pismach odwoływał się do Listu Judy?
Odpowiedź: Klemens Rzymski oraz Klemens Aleksandryjski

Pytanie: Jakie teksty wchodzą w skład listów powszechnych?
Odpowiedź: 2 Pt, 2 J, 3 J i Jd
List Judy

Pismo Judy nie było skierowane do konkretnej wspólnoty, lecz do wszystkich kościołów (jest zatem listem powszechnym) – prawdopodobnie też nie opisuje w nim konkretnej herezji, która pojawiła się w jednym z kościołów lokalnych, lecz wyczula wszystkie kościoły na opisany problem. Żaden z elementów Listu Judy nie pozwala na precyzyjne ustalenie daty jego powstania, wolno zatem przyjąć, że jest to napisany pod pseudonimem utwór, wyrażający ogólne zatroskanie pojawieniem się odstępczych poglądów w Kościele u schyłku I w. po Chrystusie.

Pytanie: Dlaczego List Judy może stanowić przykład listu powszechnego?
Odpowiedź: nie było skierowane do konkretnej wspólnoty, lecz do wszystkich kościołów

Pytanie: Czy wiadomo kiedy dokładnie napisany został ten list?
Odpowiedź: Żaden z elementów Listu Judy nie pozwala na precyzyjne ustalenie daty jego powstania

Pytanie: Dlaczego nie wiadomo kiedy dokładnie napisany został ten list?
Odpowiedź: Żaden z elementów Listu Judy nie pozwala na precyzyjne ustalenie daty jego powstania

Pytanie: Jaki przekaz zawarł w tym liście jego autor?
Odpowiedź: ogólne zatroskanie pojawieniem się odstępczych poglądów w Kościele u schyłku I w. po Chrystusie
Jacek Łęski

W latach 1994–1996 był jednym z prowadzących w „Pulsie dnia”, głównym programie publicystycznym TVP1. Był również dziennikarzem śledczym dziennika „Życie”, gdzie teksty pisał wraz z nim Rafał Kasprów. Sławę przyniosła im seria artykułów dotyczących patologii na styku polskiej polityki i biznesu. Opisali między innymi historię Banku Powierniczo-Gwarancyjnego i przejęcie go przez grupę związaną z Siergiejem Gawriłowem, podejrzewanym przez polskie służby specjalne o pracę dla rosyjskich służb specjalnych. W „Życiu” opublikowano także jego tekst o wspólnych wakacjach Aleksandra Kwaśniewskiego z Władimirem Ałganowem. Po odejściu z redakcji „Życia” przez jakiś czas współpracował z „Rzeczpospolitą”, Radiem Plus i „Gazetą Polską”. Prowadził i produkował pierwszy program śledczy w polskiej telewizji Raport Specjalny emitowany w 2001 roku w Telewizji Puls.

Pytanie: Jaki program powadził Łęski do 1996 roku?
Odpowiedź: „Pulsie dnia”

Pytanie: Na jakim programie emitowano "Puls dnia"?
Odpowiedź: TVP1

Pytanie: Czy Rafał Kasprów współpracował z Łęskim?
Odpowiedź: gdzie teksty pisał wraz z nim Rafał Kasprów

Pytanie: Jakim typem dziennikarza był Łęski?
Odpowiedź: śledczym
Apollo 13

Kiedy statek kosmiczny 17 kwietnia o godz. 13:15:06 UTC zbliżył się do Ziemi, załoga odrzuciła moduł serwisowy i sfotografowała go. Wtedy po raz pierwszy zobaczyła uszkodzenia spowodowane eksplozją zbiornika z tlenem. Zasilanie elektryczne modułu dowodzenia włączono o godz. 16:43:02 UTC, odrzucono wtedy moduł księżycowy. Wszystkie elementy modułu księżycowego, które przetrwały wejście w atmosferę, a szczególnie generator SNAP-27, planowo mający służyć do zasilania aparatury ALSEP na powierzchni Księżyca i zawierający 3,9 kg plutonu, wpadły do Oceanu Spokojnego na północny wschód od Nowej Zelandii. Zasilacz izotopowy zatonął w Rowie Tonga. Zatopiony pluton będzie radioaktywny przez 2000 lat; nic nie wskazuje na to, że wystąpiło jakiekolwiek skażenie. Apollo 13 wodował na Pacyfiku 17 kwietnia 1970 roku o godz. 18:17:41 UTC, po misji trwającej 142 godziny, 54 minuty i 41 sekund. Wodowanie nastąpiło na współrzędnych 21°38′S, 165°22′W na południowy zachód od Amerykańskiego Samoa i 6,5 km od okrętu ratowniczego dla tej misji, którym był USS Iwo Jima (LPH-2).

Pytanie: Kiedy statek kosmiczny był blisko Ziemi?
Odpowiedź: 17 kwietnia

Pytanie: CO było przyczyną zniszczeń w statku kosmicznym?
Odpowiedź: eksplozją zbiornika z tlenem

Pytanie: Jaka była masa plutonu, który wpadł do oceanu?
Odpowiedź: 3,9 kg

Pytanie: Jak nazywał się okręt, który pomógł Apollo?
Odpowiedź: USS Iwo Jima
Katastrofa B-52 w bazie Fairchild

Również 12 lipca 1991 Holland dowodził B-52 wykonującym przelot podczas ceremonii zmiany dowódcy 325 Eskadry Bombowej w Fairchild. Zarówno w czasie próbnego jak i oficjalnego przelotu samolot Hollanda leciał na pułapie mniejszym niż 30 m (100 stóp) – dużo poniżej minimalnej wysokości – zakręcał z przechyłem przekraczającym 45 stopni i ze zbyt dużymi kątami natarcia. Wykonał również ranwers (przewrót) – manewr, który wprawdzie nie jest zabroniony, ale nie zaleca się jego wykonywania tak dużymi maszynami, ze względu na możliwość uszkodzenia samolotu. Świadkami przelotu byli pułkownik Weinman i jego zastępca do spraw operacyjnych pułkownik Julich, którzy słownie upomnieli Hollanda, nie podejmując jednak żadnych kroków formalnych.

Pytanie: Jak inaczej określić można ranwers?
Odpowiedź: przewrót

Pytanie: Czy pułkownicy Weinman i Julich złożyli oficjalną skargę na Hollanda ze względu na niebezpieczny manewr?
Odpowiedź: nie podejmując jednak żadnych kroków formalnych

Pytanie: Gdzie odbyła się ceremonia, na której Holland wykonał niebezpieczny manewr?
Odpowiedź: w Fairchild
Challenge 1930

Najkrótsze odległości startu, nagrodzone 30 punktami, osiągnęli Niemcy Ernst Krüger (125,5 m) i Fritz Morzik (126,4 m), a następnie von Massenbach (28 pkt), wszyscy na samolotach BFW M.23c. Szóstą odległość i 25 punktów osiągnęła Winifred Spooner na DH-60 (141,8 m); tyle samo punktów otrzymali minimalnie lepsi Polte i Notz. Z pozostałych faworytów, Reinhold Poss uzyskał 23 pkt, John Carberry 21 pkt (153,7 m), a Hubert Broad jedynie 12 pkt (198,4 m). Najlepszy z Polaków, Jerzy Bajan (RWD-4) uzyskał tylko 6 pkt (243 m). Kilku pilotów, wraz z pozostałymi Polakami, uzyskało wyniki rzędu 1–4 punktów, a dwóch Niemców – 0 punktów.

Pytanie: Jakiej narodowości byli zawodnicy, którzy osiągnęli najkrótsze odległości startu?
Odpowiedź: Niemcy

Pytanie: Jaką odległość startu na zawodach miał Morzik?
Odpowiedź: 126,4 m

Pytanie: Ile punktów na zwodach zdobył Ernst Krüger?
Odpowiedź: 30

Pytanie: Czy Polacy brali udział w Challenge 1930?
Odpowiedź: Kilku pilotów, wraz z pozostałymi Polakami
John Forbes Nash

W 1951 Nash miał romans z pielęgniarką Eleanorą Stier, z którą miał syna (Johna Davida Stiera). W 1951 przeniósł się do MIT, gdzie rozpoczął pracę jako wykładowca na wydziale matematyki. Tam poznał Alicię Lopez-Harrison de Lardé (1 stycznia 1933 – 23 maja 2015), studentkę fizyki z Salwadoru, z którą się ożenił w lutym 1957. W 1959 Alicia oddała go do szpitala dla psychicznie chorych z powodu schizofrenii, na którą cierpiał. Alicia i Nash mieli jednego syna (Johna Charlesa Martina Nasha). Nash i Alicia de Lardé rozwiedli się w 1963 i ponownie pobrali w 2001 r.

Pytanie: Czy Nash zajmował się pracą dydaktyczną?
Odpowiedź: przeniósł się do MIT, gdzie rozpoczął pracę jako wykładowca na wydziale matematyki

Pytanie: Jaką chorobę zdiagnozowano u Nasha?
Odpowiedź: W 1959 Alicia oddała go do szpitala dla psychicznie chorych z powodu schizofrenii, na którą cierpiał

Pytanie: Czy Nash miał dzieci z czasów sprzed małżeństwa z de Lardé?
Odpowiedź: W 1951 Nash miał romans z pielęgniarką Eleanorą Stier, z którą miał syna

Pytanie: Co studiowała żona Nasha?
Odpowiedź: Tam poznał Alicię Lopez-Harrison de Lardé (1 stycznia 1933 – 23 maja 2015), studentkę fizyki

Pytanie: Z jakiego południowoamerykańskiego państwa pochodziła Stier?
Odpowiedź: z Salwadoru
Mnemiopsis leidyi

Zawleczenie M. leidyi do Morza Czarnego i do Morza Kaspijskiego było, obok postępującej eutrofizacji, przyczyną ekologicznej katastrofy, która zrujnowała tamtejsze ekosystemy. M. leidyi znalazł w Morzu Czarnym dogodne warunki do rozwoju, co wobec braku żerujących na nim drapieżników doprowadziło do niekontrolowanego wzrostu liczebności jego populacji. M. leidyi stał się gatunkiem dominującym w zooplanktonie tych mórz (i nadal takim pozostaje, choć jego udział zmalał z ponad 90% do 75%), co zmieniło strukturę sieci troficznej i przepływ energii i materii w ekosystemie. Pojawiający się masowo M. leidyi wyjadł zooplankton, będący podstawą diety ważnych gospodarczo gatunków ryb czarnomorskich (śledzi, szprotów, tiulek i sardeli). Spowodowało to drastyczną redukcję pogłowia tych ryb, pogłębioną dodatkowo przez wyjadanie ikry i narybku. Straty w rybołówstwie poniesione z tego powodu w końcu lat 80. XX w. oszacowano na 300–400 mln dolarów. Ponieważ żaden autochtoniczny gatunek nie odżywiał się M. leidyi, olbrzymia biomasa zgromadzona w ciałach jego osobników pozostawała niedostępna dla wyższych pięter łańcucha troficznego, ciała obumarłych osobników opadały na dno i, rozkładając się, pogłębiały deficyty tlenowe, eliminując także organizmy bentosowe i przyczyniając się do rozwoju saprofagicznych bakterii. Sytuacja w Morzu Czarnym ulega nieznacznej poprawie, m.in. dzięki introdukcji drapieżnego żebropława Beroe ovata, występującego w Morzu Śródziemnym, który jest w stanie włączyć M. leidyi do swojej diety. Beroe ovata stał się w Morzu Czarnym monofagiem, odżywiającym się niemal wyłącznie M. leidyi, co przyczyniło się do okresowej redukcji liczebności intruza, jednak nie udało się go całkowicie wyeliminować.

Pytanie: Co doprowadziło do ekologicznej katastrofy?
Odpowiedź: Zawleczenie M. leidyi do Morza Czarnego i do Morza Kaspijskiego

Pytanie: Co było skutkiem pojawienia się M. leidyi w Morzu Czarnym?
Odpowiedź: niekontrolowanego wzrostu liczebności jego populacji

Pytanie: Jaki gatunek był dominującym w zooplanktonie Morza Czarnego?
Odpowiedź: M. leidyi

Pytanie: Czy szproty występują w Morzu Czarnym?
Odpowiedź: będący podstawą diety ważnych gospodarczo gatunków ryb czarnomorskich (śledzi, szprotów, tiulek i sardeli)