the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Ludwik Maria Burbon y Vallabriga

Ludwik Antoni zmarł w 1785, z rozkazu Karola III dzieci zostały odebrane matce i wysłane do Toledo. Edukacją ośmioletniego Ludwika Marii zajął się przyjaciel jego ojca, arcybiskup Toledo Francisco de Lorenzana, a jego siostry trafiły do klasztoru św. Klemensa. Mimo starań Teresy Vallabriga, Estanislao Lugo nie mógł towarzyszyć Ludwikowi Marii w Toledo, natomiast kardynał zaakceptował jego nauczyciela Miguela de Ramón y Linacero. Król Karol III zaplanował życie klasztorne dla wszystkich dzieci brata, eliminując w ten sposób ich potencjalne roszczenia do tronu i możliwość posiadania prawnego potomstwa.

Pytanie: Czy Ludwik Antoni miał potomstwo?
Odpowiedź: z rozkazu Karola III dzieci zostały odebrane matce

Pytanie: Gdzie wysłano potomstwo Ludwika Antoniego?
Odpowiedź: do Toledo

Pytanie: W którym roku zmarł Ludwik Antoni?
Odpowiedź: 1785

Pytanie: Co stało się z córkami Ludwika Antoniego?
Odpowiedź: trafiły do klasztoru św. Klemensa
Ludwik Maria Burbon y Vallabriga

W przeciwieństwie do ojca Ludwik Maria nie sprzeciwiał się narzuconej roli, gdyż miał powołanie do kapłaństwa. Francisco de Lorenzana, uczony kardynał i przyjaciel jego ojca, kształcił go na swojego następcę, arcybiskupa Toledo i przyszłego kardynała. Ludwik Maria zamieszkał w pałacu arcybiskupim, gdzie nie miał osobistej służby, gdyż Lorenzana uważał, że skorzysta na wychowaniu bez luksusu. Kardynał, który częściej przebywał w Madrycie niż w Toledo, powierzył jego edukację Miguelowi de Ramón y Linacero.

Pytanie: Dlaczego Ludwik nie stawiał oporu przyznanej mu z góry roli?
Odpowiedź: miał powołanie do kapłaństwa

Pytanie: Do pełnienia jakich ról przygotowywał go Francisco de Lorenzana?
Odpowiedź: swojego następcę, arcybiskupa Toledo i przyszłego kardynała

Pytanie: Dlaczego Ludwik nie miał możliwości korzystania z prywatnej służby, kiedy przebywał w pałacu arcybiskupskim?
Odpowiedź: Lorenzana uważał, że skorzysta na wychowaniu bez luksusu

Pytanie: Jaka osoba zastąpiła Lorenzanę w roli nauczyciela Ludwika?
Odpowiedź: Miguelowi de Ramón y Linacero
Wojciech Olszański

Opowiada się za sojuszem z Rosją Władimira Putina oraz popiera rządy Alaksandra Łukaszenki. Głosi, że wirus SARS-CoV-2 nie istnieje bądź jest kontrolowany przez armię Stanów Zjednoczonych. Twierdzi, że Stany Zjednoczone są największym wrogiem Polski. Jego poglądy są antyklerykalne. W swoich programach bardzo często atakuje społeczność LGBT. Pod koniec 2020 na jednym z nagrań stwierdził, że posłanka Koalicji Obywatelskiej Klaudia Jachira jest egzemplarzem do gwałcenia. W tym samym materiale Olszański wraz z Osadowskim obrażali Martę Lempart. Po wypowiedzi na temat Jachiry Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych poprosił YouTube o usunięcie kanału Olszańskiego i Osadowskiego oraz zgłosił sprawę do prokuratury.

Pytanie: Jakie poglądy prezentuje w kwestii wirusa SARS-coV-2?
Odpowiedź: Głosi, że wirus SARS-CoV-2 nie istnieje bądź jest kontrolowany przez armię Stanów Zjednoczonych

Pytanie: Czy jest tolerancyjny względem mniejszości seksualnych?
Odpowiedź: W swoich programach bardzo często atakuje społeczność LGBT

Pytanie: Jak nazwał posłankę Klaudię Jachirę?
Odpowiedź: egzemplarzem do gwałcenia

Pytanie: Czy sprawa Olszańskiego została zgłoszona do prokuratury?
Odpowiedź: Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych poprosił YouTube o usunięcie kanału Olszańskiego i Osadowskiego oraz zgłosił sprawę do prokuratury
Wojciech Olszański

29 maja 2021 Olszański uczestniczył w zaatakowaniu gazem pieprzowym białoruskiego studenta UMK Hleba Vajkula. W Bydgoszczy Vajkul uczestniczył z grupą polskich i białoruskich przyjaciół w wiecu wsparcia dla Białorusinów prześladowanych przez reżim Alaksandra Łukaszenki. Po zakończeniu wiecu Vajkul z przyjaciółmi udali się w stronę Starego Rynku, gdzie skonfrontowali się z Jabłonowskim i jego towarzyszami. Doszło do awantury, w wyniku której Jabłonowski dwukrotnie zaatakował Vajkula gazem pieprzowym. Olszański opublikował w sieci film z zajścia.

Pytanie: Czy awantura, która odbyła się po zakończeniu wiecu była nagrywana?
Odpowiedź: Olszański opublikował w sieci film z zajścia

Pytanie: Jakiej broni użył Jabłonowski, kiedy napadł na białoruskiego studenta?
Odpowiedź: gazem pieprzowym

Pytanie: Z jakiej okazji został zorganizowany wiec, w którym brał udział Olszański?
Odpowiedź: wsparcia dla Białorusinów prześladowanych przez reżim Alaksandra Łukaszenki

Pytanie: W jakim mieście doszło do ataku na Vajkulę?
Odpowiedź: W Bydgoszczy
Wyspiarek złotoplamy

Większość lasów Tawi-Tawi została wycięta do sierpnia 1994 roku; istnieje ryzyko, że ptak ten zostanie wyparty z rozległych obszarów na mniejsze, które nie zapewnią mu odpowiedniej ilości pokarmu. Podczas badania etnobiologicznego z 1995 roku stwierdzono, że wyspiarek złotoplamy żyje i jest regularnie obserwowany na pobliskich wyspach Tandubatu, Dundangan i Baliungan. Doniesiono również, że gatunek był dość powszechny aż do lat 70. XX wieku. Pomimo tego wyprawa w 2009 roku zakończyła się fiaskiem – nie odnaleziono żadnych oznak istnienia gatunku. Uważa się, że wysepki, na których przypuszczalnie ptaki przetrwały, mogą być zbyt małe, aby utrzymać ich populację. Każda przetrwała populacja wyspiarków prawdopodobnie będzie niewielka, być może licząca mniej niż 50 ptaków i będzie zagrożona ciągłym niszczeniem siedlisk oraz niekontrolowanym polowaniem.

Pytanie: Dlaczego skupiska wyspiarka mogą maleć na wyspach Tandbutu, Dundangan i Baliungan?
Odpowiedź: wysepki, na których przypuszczalnie ptaki przetrwały, mogą być zbyt małe

Pytanie: Czy można spotkać większe skupiska wyspiarków?
Odpowiedź: Każda przetrwała populacja wyspiarków prawdopodobnie będzie niewielka

Pytanie: W którym roku badanie wykazało, że wyspiarki nie wyginęły?
Odpowiedź: 1995

Pytanie: Czy podczas badania z 2009 roku zaobserwowano osobniki należące do gatunku wyspiarka?
Odpowiedź: wyprawa w 2009 roku zakończyła się fiaskiem – nie odnaleziono żadnych oznak istnienia gatunku
Wyspiarek złotoplamy

Wygląd zewnętrzny: Jasne, metaliczne pióra rozciągają się od czoła i rozciągają się aż do płaszcza i boków piersi. Łopatki są szkarłatne oraz ciemnokasztanowe. Są zarośnięte iryzującymi plamkami, które mogą wydawać się fioletowe, zielone lub liliowe w różnych światłach. Skrzydła są ciemnobrązowe, a niektóre pióra są szare na szczycie. Pierwsze i kolejne warstwy są popielato-szaro-brązowe, a pierwsze partie są ciemnobrązowe z najdłuższymi piórami zabarwionymi na czarno. Obszary pod skrzydłami są kasztanowe. Grzbiet do górnej części ogona jest popielato-brązowy, ma wąskie frędzle w metalicznych odcieniach zielonego i fioletowego. Środek ogona jest ciemnobrązowy, a brzegi są szarawo-brązowe i przeciągane szerokim, czarnym pasem. Pióra pod ogonem są pomarańczowe, podczas gdy reszta jest szara. Obszar wokół oczu ptaka jest czarny ze słabym odcieniem błyszczącej zieleni, a podbródek, gardło i piersi są białe. Górna część piersi jest otoczona dużymi metalicznozielonymi piórami o takim samym zabarwieniu, co płaszcz, tworzący niekompletny pierścień piersiowy w środku klatki piersiowej. Wśród tych plastrów jest duża, blada pomarańczowa plama piersiowa z rozproszonymi krawędziami. Brzuch jest brązowoszary. Samce i samice są podobne w wyglądzie, a upierzenie młodych jest nieznane. Tęczówka jest jasnoszara. Dziób jest czarny z szarą końcówką, a stopy są czerwone.

Pytanie: Jaki jest kolor łopatek wyspiarka złotoplamego?
Odpowiedź: szkarłatne oraz ciemnokasztanowe

Pytanie: Jakie odcienie przyjmują plamki porastające łopatki osobników tego gatunku?
Odpowiedź: mogą wydawać się fioletowe, zielone lub liliowe w różnych światłach

Pytanie: Jakie elementy znajdują się na grzbiecie wyspiarka złotoplamego?
Odpowiedź: wąskie frędzle w metalicznych odcieniach zielonego i fioletowego

Pytanie: Czy wygląd samców wyspiarka złotoplamego różni się znacząco od wyglądu samic tego gatunku?
Odpowiedź: Samce i samice są podobne w wyglądzie
AFC Ajax

Następcą Michelsa w Ajaksie został rumuński trener Stefan Kovács, przed którym stanęło zadanie odzyskania tytułu mistrzowskiego oraz obrony Pucharu Europy. Sezon Eredivisie Ajax zakończył z 12 punktami przewagi nad Feyenoordem i przegrał tylko jedno spotkanie. W meczu z Vitesse Arnhem wygrał aż 12:1 – Johanowie Cruyff i Neeskens zdobyli w tym meczu odpowiednio cztery i trzy gole. Ajax zdobył także drugi z rzędu krajowy puchar. Z kolei swoją przygodę z Pucharem Mistrzów rozpoczął od dwumeczu z Dynamem Drezno, wywodzącym się z Niemieckiej Republiki Demokratycznej. W pierwszym meczu w Amsterdamie padł wynik 2:0 dla Ajaksu (gole Sjaaka Swarta i Pieta Keizera), a w rewanżu było 0:0. W 1/8 finału Ajax dolosowano do pary z francuskim Olympique Marsylia. Już na Stade Vélodrome Ajax zrobił sobie zaliczkę przed rewanżowym domowym meczem wygrywając 2:1 (bramki zdobyli Cruijff i Keizer). Na Stadionie Olimpijskim do przerwy było 2:1 dla Holendrów po dwóch golach Didiera Couécou, jednym dla Olympique i jednym samobójczym oraz Swarta. W drugiej części spotkania zawodnicy Ajaksu ponownie strzelili dwie bramki, a ich autorami byli Cruijff i Haan. W ćwierćfinale pucharu Ajax trafił na londyński Arsenal. Wyniki dwumeczu to 2:1 dla Ajaksu w Amsterdamie (dwa trafienia Gerriego Mührena) oraz 1:0 dla Holendrów na Arsenal Stadium (samobójczy strzał George’a Grahama). W kwietniowych półfinałach Ajax dwukrotnie zmierzył się z Benfiką. W tym dwumeczu padła tylko jedna bramka, zdobyta przez Sjaaka Swarta w 64. minucie pierwszego meczu, rozegranego w Amsterdamie. Finał edycji 1971/1972 Pucharu Mistrzów odbył się 31 maja na Feijenoord Stadion w Rotterdamie, a przeciwnikiem Ajaksu był włoski Inter Mediolan, prowadzony przez trenera Giovanniego Invernizziego. Do przerwy był bezbramkowy remis, a w drugiej połowie Johan Cruijff strzelił dwa gole, w 47. i 78. minucie i po raz drugi z rzędu Puchar Mistrzów pojechał do Amsterdamu. W tym samym roku Ajax sięgnął także po Puchar Interkontynentalny. W finale zremisował 1:1 z Independiente z Argentyny, a w rewanżu wygrał 3:0.

Pytanie: Jakie stanowisko pełnił Micheles w Ajaksie?
Odpowiedź: trener

Pytanie: Kto zastąpił Michelsa w jego obowiązkach względem drużyny piłkarskiej?
Odpowiedź: Stefan Kovács

Pytanie: Z jakim klubem Ajaks zwyciężył aż 12 bramkami?
Odpowiedź: z Vitesse Arnhem

Pytanie: Czy Johanowie Cruyff grał w meczu z Vitesse Arnhem?
Odpowiedź: Johanowie Cruyff i Neeskens zdobyli w tym meczu odpowiednio cztery i trzy gole
AFC Ajax

W 1987 roku Ajax był drugi w lidze, a w 1988 powtórzył to osiągnięcie. Sezon 1987/1988 był ostatnim dla Cruijffa jako trenera Ajaksu, gdyż po jego zakończeniu odszedł do Barcelony. Poprowadził jeszcze zespół w Pucharze Zdobywców Pucharów, w którym Ajax grał jako obrońca tytułu. Grę w nim rozpoczął od przejścia pierwszej rundy i wyeliminowania amatorskiego irlandzkiego Dundalk FC (4:0, 2:0). W 1/8 finału przeciwnikiem „Godenzonen” był Hamburger SV, który dwukrotnie poległ 0:1 i 0:2. Z kolei w ćwierćfinale doszło do dwumeczu z FC Basel i dwukrotnego wygrania spotkań po 1:0. W półfinale Ajax natrafił na Olympique Marsylia, a awans zapewnił sobie praktycznie po pierwszym spotkaniu wygrywając 3:0 na Stade Vélodrome. Po remisie 1:1 przyszedł czas na finał na Stade de la Meinau w Strasburgu. Rywalem Holendrów był belgijski KV Mechelen, trenowany przez byłego szkoleniowca Ajaksu, Aada de Mosa. Ajax przegrał finał 1:0 tracąc gola w 53. minucie po strzale Pieta den Boera. Do końca lat 80. Ajax trenował ponownie Leo Beenhakker, ale nie osiągnął żadnych znaczących sukcesów.

Pytanie: Czy zarówno w 1987, jak i w 1988 roku klub ten zakończył swoje zmagania w lidze na tej samej pozycji?
Odpowiedź: W 1987 roku Ajax był drugi w lidze, a w 1988 powtórzył to osiągnięcie

Pytanie: Jaki był ostatni turniej rozegrany przez Ajax pod opieką Cruijffa?
Odpowiedź: Pucharze Zdobywców Pucharów

Pytanie: Jak Ajax rozpoczął ostatni Puchar Zdobywców Pucharów rozegrany pod opieką Cruijffa?
Odpowiedź: od przejścia pierwszej rundy i wyeliminowania amatorskiego irlandzkiego Dundalk FC (4:0, 2:0)

Pytanie: Czy w sezonie 1987/1988 Ajaxowi udało się obronić tytuł zwycięscy Pucharu Zdobywców Pucharów?
Odpowiedź: Ajax przegrał finał 1:0
Fiat Cinquecento

Dla rocznika 1996 wprowadzono jako wyposażenie opcjonalne pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa oraz poduszkę powietrzną dla kierowcy. W maju tego samego roku wprowadzono zubożoną wersję Young oraz wariant Soleil z elektrycznie odsuwanym brezentowym dachem. We wrześniu wprowadzono w miejsce Cinquecento 899 S model 899 Happy. W styczniu 1997 roku wycofano z produkcji wersję 700 ED. W maju 1997 podczas targów motoryzacyjnych Barcelona Show zaprezentowano wersję Cinquecento Van przeznaczoną na rynek polski i hiszpański. 16 lipca 1997 roku fabrykę opuścił milionowy egzemplarz Cinquecento. W marcu 1998 roku zaprzestano produkcji wersji 900 i 1100, do września tego samego roku produkowano jedynie odmianę 700 na rynek krajowy, wtedy też zakończono produkcję modelu Cinquecento. Do tego czasu powstało 1 164 525 egzemplarzy modelu Cinquecento, z czego ponad 863 tysiące wyeksportowano. W tym samym roku wprowadzono do produkcji następcę, model Seicento. Przez kilka miesięcy oba pojazdy produkowane były jednocześnie. W 1997 roku, kiedy sprzedano 54 467 sztuk, Cinquecento stał się najchętniej wybieranym samochodem w Polsce. Rok później z wynikiem 20 380 egzemplarzy zajął 9. miejsce.

Pytanie: Czy poduszka powietrzna była standardowym wyposażeniem Fiata 500?
Odpowiedź: jako wyposażenie opcjonalne pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa oraz poduszkę powietrzną

Pytanie: W którym roku pojawiły się we Fiacie cinquecento pasy pirotechniczne?
Odpowiedź: 1996

Pytanie: W której wersji Fiata 500 był rozsuwany dach?
Odpowiedź: Soleil

Pytanie: Gdzie zaprezentowano model cinquecento van?
Odpowiedź: podczas targów motoryzacyjnych Barcelona Show
Hans Litten

Próba postawienia Zörgiebela w stan oskarżenia nie powiodła się z uwagi na brak poparcia prokuratury. Litten wniósł kolejne oskarżenie celem sprowokowania Zörgiebela do wniesienia sprawy o znieważenie. Zörgiebel nie reagował, wkrótce jednak złożył pozew przeciwko jednemu ze swoich pracowników po tym, jak ten go spoliczkował. Litten zajął się obroną oskarżonego, argumentując, że jego klient działał z uzasadnionej wściekłości w reakcji na 33 morderstwa popełnione przez Zörgiebela. Wymiar sprawiedliwości nie chciał zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym. Wniosek Littena został odrzucony z uzasadnieniem, że zarzuty stawiane Zörgiebelowi mogą być prawdziwe, jednak nie mają wpływu na sprawę za spoliczkowanie.

Pytanie: Jakie stanowisko przyjęła prokuratura względem Zörgiebela?
Odpowiedź: Próba postawienia Zörgiebela w stan oskarżenia nie powiodła się z uwagi na brak poparcia prokuratury

Pytanie: Czy Litten uważał, że Zörgiebel był mordercą?
Odpowiedź: Litten zajął się obroną oskarżonego, argumentując, że jego klient działał z uzasadnionej wściekłości w reakcji na 33 morderstwa popełnione przez Zörgiebela

Pytanie: Jak sąd zareagował na przedstawione przez Littena dowody?
Odpowiedź: Wymiar sprawiedliwości nie chciał zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym

Pytanie: Czy Litten dążył konsekwentnie do konfrontacji z Zörgiebelem?
Odpowiedź: Litten wniósł kolejne oskarżenie celem sprowokowania Zörgiebela do wniesienia sprawy o znieważenie
Hans Litten

Wkrótce po dojściu nazistów do władzy w 1933, w poranek po pożarze Reichstagu 28 lutego 1933 Litten został aresztowany na podstawie zarządzenia wyjątkowego Zum Schutz von Volk und Staat (pol. „O ochronie narodu i państwa”). Zarządzenie, podpisane przez Hindenburga pod wpływem nazistów, znosiło podstawowe prawa obywatelskie zawarte w konstytucji Republiki Weimarskiej z 1919 (niem. Die Verfassung des Deutschen Reiches lub też Weimarer Reichsverfassung), sankcjonując prawnie prześladowanie opozycji politycznej NSDAP przez policję i jej oddziały pomocnicze SA. Zarządzenie to dało podstawę do aresztowania nie tylko licznych funkcyjnych partii lewicowych, lecz również krytycznie nastawionej inteligencji. Obok Littena, 28 lutego aresztowano m.in. komunistycznych posłów do Reichstagu: Fritza Emmerich, Ottomara Geschke, Williego Kaspera, Ernsta Schöllera i Waltera Stoeckera; pisarzy: Carla von Ossietzkiego, Ericha Mühsama, Ludwiga Renna, Egona Erwina Kischa i Maxa Hodama oraz innych intelektualistów, m.in. Ericha Barona, Felixa Rosenheima, prawników: Ludwiga Barbascha i Felixa Hallego.

Pytanie: Na bazie jakiego dokumentu dokonano zatrzymania Hansa Littena?
Odpowiedź: zarządzenia wyjątkowego Zum Schutz von Volk und Staat (pol. „O ochronie narodu i państwa”)

Pytanie: W jakich okolicznościach zatrzymano Hansa Littena?
Odpowiedź: Wkrótce po dojściu nazistów do władzy w 1933, w poranek po pożarze Reichstagu 28 lutego 1933

Pytanie: Jakie zmiany wprowadzało zarządzenie wyjątkowe Zum Schutz von Volk und Staat?
Odpowiedź: znosiło podstawowe prawa obywatelskie zawarte w konstytucji Republiki Weimarskiej z 1919 (niem. Die Verfassung des Deutschen Reiches lub też Weimarer Reichsverfassung), sankcjonując prawnie prześladowanie opozycji politycznej NSDAP przez policję i jej oddziały pomocnicze SA

Pytanie: Zatrzymania jakich przykładowych osób, poza Hansem Littenem, dokonano tego dnia?
Odpowiedź: komunistycznych posłów do Reichstagu: Fritza Emmerich, Ottomara Geschke, Williego Kaspera, Ernsta Schöllera i Waltera Stoeckera; pisarzy: Carla von Ossietzkiego, Ericha Mühsama, Ludwiga Renna, Egona Erwina Kischa i Maxa Hodama oraz innych intelektualistów, m.in. Ericha Barona, Felixa Rosenheima, prawników: Ludwiga Barbascha i Felixa Hallego

Pytanie: Czy Hans Litten był jedyną osobą zatrzymaną 28 lutego 1933 roku na podstawie zarządzenia wyjątkowego Zum Schutz von Volk und Staat?
Odpowiedź: Obok Littena, 28 lutego aresztowano m.in. komunistycznych posłów do Reichstagu: Fritza Emmerich, Ottomara Geschke, Williego Kaspera, Ernsta Schöllera i Waltera Stoeckera; pisarzy: Carla von Ossietzkiego, Ericha Mühsama, Ludwiga Renna, Egona Erwina Kischa i Maxa Hodama oraz innych intelektualistów, m.in. Ericha Barona, Felixa Rosenheima, prawników: Ludwiga Barbascha i Felixa Hallego
Grzegorz Schreiber

W latach 1990–2001 był członkiem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W latach 1991–1993 był posłem na Sejm I kadencji, biorąc udział w pracach pięciu komisji parlamentarnych. Był również doradcą ministra finansów. W 1993 nie znalazł się w Sejmie w związku z porażką ZChN w wyborach parlamentarnych. Od 1993 do 1994 był prezesem zarządu i dyrektorem generalnym w spółce Paraklet, a w latach 1994–1995 wiceprezydentem Bydgoszczy. Od 1996 pełnił funkcję pełnomocnika prezydenta Bydgoszczy ds. kontaktów z organizacjami pozarządowymi. W latach 1997–2001 ponownie sprawował mandat poselski (z listy Akcji Wyborczej Solidarność), był przewodniczącym Komisji Etyki Poselskiej. W czerwcu 2001 przeszedł do Przymierza Prawicy, a następnie do Prawa i Sprawiedliwości, pełnił funkcję sekretarza klubu parlamentarnego tej partii w Sejmie III kadencji. W 2001 nie został ponownie wybrany do parlamentu.

Pytanie: Jakie funkcje pełnił Schreiber od 1991 do 1993 roku?
Odpowiedź: był posłem na Sejm I kadencji, biorąc udział w pracach pięciu komisji parlamentarnych. Był również doradcą ministra finansów

Pytanie: Gdzie Schreiber piastował stanowisko dyrektora generalnego?
Odpowiedź: w spółce Paraklet

Pytanie: Z jakim miastem był związany Schreiber?
Odpowiedź: Bydgoszczy

Pytanie: Z jaką partią był związany Schreiber w XX wieku?
Odpowiedź: Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego
Simosuchus

Buckley i in. w 2000 roku stwierdzili, że nozdrza zewnętrzne położone przednio-bocznie oraz bocznie ustawione oczy dowodzą, że Simosuchus był znacznie gorzej niż współczesne krokodyle przystosowany do pływania na powierzchni wody. Późniejsze odkrycia dowiodły, że Simosuchus miał krótki, niski ogon niewykazujący bocznego spłaszczenia, obecnego m.in. u współczesnych krokodyli i niektórych bazalnych Mesoeucrocodylia, i jako taki byłby nieprzydatny w pływaniu. Ponadto sztywny pancerz z osteoderm ograniczał możliwość wyginania tułowia na boki. Jeśli więc Simosuchus w ogóle pływał, to inną techniką niż współczesne krokodyle. Stosunkowo masywnie zbudowane kończyny z silnymi mięśniami odpowiadającymi za protrakcję, retrakcję i rozciąganie potwierdzają hipotezę o lądowym trybie życia Simosuchus. Przedstawiciele Notosuchia cechowali się wyprostowanymi kończynami, jednak Simosuchus prawdopodobnie poruszał się na ugiętych kończynach, czym bardziej przypominał współczesne krokodyle. Na podstawie danych osteologicznych i porównań ze współczesnymi zwierzętami Kley i współpracownicy zasugerowali, że w normalnej, niespoczynkowej pozycji otwór wielki był skierowany bezpośrednio do tyłu, natomiast pysk zwrócony ku dołowi pod kątem około 45° – oś kanału półkolistego bocznego znajdowała się wówczas pod kątem około 11° w stosunku do horyzontu Ziemi. Ogólna budowa puszki mózgowej jest podobna do spotykanej u krokodyli. Występują szerokie półkule mózgu, zwężające się ku przodowi i tyłowi. Obszar aparatu węchowego jest jednak bardzo zredukowany, co odzwierciedla krótki pysk zwierzęcia. Pod względem budowy śródczaszkowej Simosuchus przypomina innych przedstawicieli Mesoeucrocodylia, takich jak Anatosuchus i Araripesuchus, jednak różni się od nich grzbietobrzusznie rozszerzonym kresomózgowiem.

Pytanie: O czym świadczy charakterystyka oczu i nozdrzy tego krokodylomorfa, według publikacji Buckleya?
Odpowiedź: Simosuchus był znacznie gorzej niż współczesne krokodyle przystosowany do pływania na powierzchni wody

Pytanie: Jak wyglądał ogon tego krokodylomorfa?
Odpowiedź: krótki, niski ogon niewykazujący bocznego spłaszczenia

Pytanie: Czy jego sposób pływania prawdopodobnie przypominał ten, którym poruszają się współczesne krokodyle?
Odpowiedź: Jeśli więc Simosuchus w ogóle pływał, to inną techniką niż współczesne krokodyle

Pytanie: Jaka cecha jego mózgu wyróżnia go na tle pozostałych osobników z kladu Mesoeucrocodylia?
Odpowiedź: grzbietobrzusznie rozszerzonym kresomózgowiem
Eurofighter Typhoon

Nazwa projektu zmieniała się wielokrotnie od momentu jego rozpoczęcia, poczynając od EFA, poprzez Eurofighter i EF2000 (Eurofighter 2000), aż po ostateczne Eurofighter EF2000 Typhoon, która to nazwa została oficjalnie nadana we wrześniu 1998 roku na wniosek członków projektu, aby uniknąć określania go różnymi nazwami w poszczególnych państwach. Ze względu na opóźnienia z wejściem samolotu do produkcji przed rokiem 2000 zrezygnowano z członu EF2000, zostawiając ostatecznie nazwę Eurofighter Typhoon (czasem w pisowni EuroFighter). Określenie opracowanej wspólnie maszyny mianem Typhoon (pol. tajfun) wzbudziło sprzeciw strony niemieckiej, ponieważ nazwę tę nosiły myśliwsko-bombowe samoloty Hawker Typhoon wykorzystywane podczas II wojny światowej do bombardowania celów na terenie ówczesnej III Rzeszy.

Pytanie: Jaka była pierwotna nazwa nowo powstałego samolotu?
Odpowiedź: EFA

Pytanie: Kiedy nadano właściwą nazwę nowo powstałemu myśliwcowi?
Odpowiedź: we wrześniu 1998

Pytanie: Z jakiego powodu w nazwie pominięto człon EF2000?
Odpowiedź: Ze względu na opóźnienia z wejściem samolotu do produkcji

Pytanie: Czy Niemcy zgłosili sprzeciw w sprawie nazwy myśliwca?
Odpowiedź: Określenie opracowanej wspólnie maszyny mianem Typhoon (pol. tajfun) wzbudziło sprzeciw strony niemieckiej