the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Ładunek termojądrowy

Ponieważ wybuch bardzo szybko rozrzuca reagujące materiały, należy zastosować w bombie materiały umożliwiające przeprowadzenie reakcji termojądrowej w jak najniższej temperaturze. Pierwsze bomby zawierały deuter i tryt, ale tryt nie jest zbyt trwały (ma względnie krótki okres półtrwania – 12,26 lat) i tak skonstruowanej bomby nie można długo przechowywać. Rozwiązaniem jest generowanie trytu w trakcie wybuchu bomby. Tryt otrzymywany jest z litu poprzez bombardowanie jego jąder neutronami pochodzącymi głównie z rozszczepienia jąder ładunku inicjującego, którym jest zazwyczaj uranowa lub plutonowa bomba jądrowa o stosunkowo niewielkiej mocy. Zastosowanie związków deuteru i trytu z litem znacznie upraszcza konstrukcję bomby, umożliwiając przechowywanie tych substancji w stanie stałym, bez instalacji chłodzących.

Pytanie: Jakie substancje znajdowały się w pierwszych bombach?
Odpowiedź: deuter i tryt

Pytanie: Dlaczego tryt nie jest dobrym materiałem do budowy bomb?
Odpowiedź: jest zbyt trwały

Pytanie: W jaki sposób powstaje tryt w bombie?
Odpowiedź: z litu poprzez bombardowanie jego jąder neutronami pochodzącymi głównie z rozszczepienia jąder ładunku inicjującego

Pytanie: Dlaczego bomby z deuteru i trytu nie są najlepsze?
Odpowiedź: nie można długo przechowywać
Kasym-Żomart Tokajew

Po uzyskaniu przez Kazachstan niepodległości 16 grudnia 1991, Tokajew stał się jednym z czołowych polityków kraju. W październiku 1994 roku został powołany w skład rządu Äkeżana Każygeldina jako minister spraw zagranicznych i funkcję tę pełnił do 1 października 1999, kiedy zastąpił Nurłana Bałgymbajewa na stanowisku premiera rządu. 28 stycznia 2002 Kasym-Żomart Tokajew podał swój rząd do dymisji. W nowym rządzie Imangalego Tasmagambetowa objął ponownie funkcję ministra spraw zagranicznych. 11 stycznia 2007 podczas gruntownej rekonstrukcji składu ekipy rządzącej przeprowadzonej przez prezydenta Nursułtana Nazarbajewa, Tokajew został odwołany z funkcji ministra i mianowany przewodniczącym Senatu Parlamentu Kazachstanu. Stanowisko to trzymał do 15 kwietnia 2011, kiedy zastąpił go Kajrat Mämi.

Pytanie: Kiedy Kazachstan stał się państwem suwerennym?
Odpowiedź: 16 grudnia 1991

Pytanie: Kto został pierwszym premierem wolnego Kazachstanu?
Odpowiedź: Äkeżana Każygeldina

Pytanie: Czy administracja pod przewodnictwem Tokajewa dotrwała do końca przewidywanej kadencji?
Odpowiedź: Kasym-Żomart Tokajew podał swój rząd do dymisji

Pytanie: Kto był głową państwa w Kazachstanie w 2007?
Odpowiedź: Nursułtana Nazarbajewa
Kasym-Żomart Tokajew

16 października 2013 ponownie został zaprzysiężony na stanowisku przewodniczącego Senatu Parlamentu Kazachstanu zastępując Kajrata Mamiego, który został powołany na szefa Sądu Najwyższego. Tokajew był typowany jako potencjalny następca prezydenta Nursułtana Nazarbajewa. Jako przewodniczący Senatu Tokajew pozostał swego rodzaju globalnym ambasadorem Kazachstanu, nie tylko reprezentując go na forach organizacji międzynarodowych (m.in. wizyta w Nowym Jorku 4 marca 2015 i spotkanie z sekretarzem generalnym ONZ Ban Ki-moonem dot. organizowanego w Astanie Kongresu Liderów Religii Światowych i Tradycyjnych), lecz także wspierając kandydaturę Kazachstanu do Rady Bezpieczeństwa ONZ w kadencji 2017–2018.

Pytanie: Dlaczego Kajrat Mami przestał pełnić funkcję przewodniczącego Senatu Parlamentu Kazachstanu?
Odpowiedź: został powołany na szefa Sądu Najwyższego

Pytanie: Jaki urząd objął w październiku 2013 roku?
Odpowiedź: przewodniczącego Senatu Parlamentu Kazachstanu

Pytanie: Jakiej sprawy dotyczyło spotkanie, które odbyło się między Tokajewem a Ban Ki-moonem?
Odpowiedź: organizowanego w Astanie Kongresu Liderów Religii Światowych i Tradycyjnych

Pytanie: Czy Kasym-Żomart Kemeluły Tokajew obejmował urząd przewodniczącego Senatu Parlamentu Kazachstanu więcej niż raz?
Odpowiedź: 16 października 2013 ponownie został zaprzysiężony na stanowisku przewodniczącego Senatu Parlamentu Kazachstanu
Rak gruczołu krokowego

PSA jest markerem swoistym dla stercza, jednak nieswoistym dla samego raka gruczołu krokowego. Wzrost stężenia PSA, poza rakiem stercza, stwierdza się również w chorobach nienowotworowych, w tym w łagodnym rozroście gruczołu krokowego, zapaleniu gruczołu krokowego lub po zabiegach w zakresie stercza, w tym również po cewnikowaniu pęcherza moczowego. Większość chorych (nawet 75%) z podwyższonym stężeniem PSA nie choruje na raka gruczołu krokowego, a jest ono związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego lub jego zapaleniem.

Pytanie: O czym może świadczyć wysokie stężenie PSA?
Odpowiedź: rakiem stercza, stwierdza się również w chorobach nienowotworowych

Pytanie: Co może świadczyć o powstaniu zapalenia prostaty?
Odpowiedź: Wzrost stężenia PSA

Pytanie: Jaki odsetek pacjentów z wyższym PSA nie jest obciążonych rakiem gruczołu krokowego?
Odpowiedź: 75%
Rak gruczołu krokowego

Rak gruczołu krokowego charakteryzuje się zróżnicowanym przebiegiem klinicznym, u części chorych choroba manifestuje agresywny przebieg, dający przerzuty i prowadzący do śmierci chorego, ale u znacznej części przebiega stosunkowo łagodnie. Zatem nie wszyscy chorzy z miejscowo ograniczonym rakiem gruczołu krokowego wymagają i odnoszą korzyści z leczenia, a jest ono konieczne u chorych z chorobą z cechami wskazującymi na jej agresywną historię naturalną. Z kolei szerokie stosowanie oznaczenia stężenia PSA u mężczyzn bez jakichkolwiek objawów choroby spowodowało częste rozpoznawanie nieistotnych klinicznie przypadków raka gruczołu krokowego, czyli niemających wpływu na długość życia. Aktywny nadzór polega na okresowym monitorowaniu przebiegu choroby u chorych z potencjalnie uleczalnym rakiem gruczołu krokowego w celu odroczenia leczenia radykalnego, aż do ewentualnego wykrycia bardziej agresywnego nowotworu lub progresji choroby. Strategia aktywnego nadzoru pozwala leczyć jedynie klinicznie istotne przypadki raka gruczołu krokowego oraz jednocześnie unikać niepotrzebnego leczenia u chorych nieodnoszących korzyści z takiego leczenia.

Pytanie: Czy choroba ta często ma łagodny przebieg?
Odpowiedź: ale u znacznej części przebiega stosunkowo łagodnie

Pytanie: Na czym opiera się aktywny nadzór w przypadku tej choroby?
Odpowiedź: okresowym monitorowaniu przebiegu choroby u chorych z potencjalnie uleczalnym rakiem gruczołu krokowego w celu odroczenia leczenia radykalnego, aż do ewentualnego wykrycia bardziej agresywnego nowotworu lub progresji choroby

Pytanie: Co w przypadku tej choroby osiąga się dzięki stosowaniu strategii aktywnego nadzoru? 
Odpowiedź: leczyć jedynie klinicznie istotne przypadki raka gruczołu krokowego oraz jednocześnie unikać niepotrzebnego leczenia u chorych nieodnoszących korzyści z takiego leczenia

Pytanie: Czy w przypadku wykrycia tej choroby zawsze należy niezwłocznie rozpocząć leczenie?
Odpowiedź: nie wszyscy chorzy z miejscowo ograniczonym rakiem gruczołu krokowego wymagają i odnoszą korzyści z leczenia

Pytanie: W jaki sposób można zdiagnozować tę chorobę nawet u osób, które nie mają żadnych objawów?
Odpowiedź: stosowanie oznaczenia stężenia PSA
Synagoga w Warszawie (ul. Targowa 50/52)

Przez długi czas toczono prawdziwą batalię, by z oficyny usunąć najemcę, który w dawnej modlitewni urządził garaż. Lokatora wykwaterowała zarządzająca nieruchomością administracja dzielnicy. Przez wiele lat nie było pomysłu na zagospodarowanie synagogi, a w pustych, nieogrzewanych pomieszczeniach stan polichromii pogarszał się z roku na rok. W listopadzie 1999 roku polichromie o podobnej treści ukazały się pod warstwą białej farby w sąsiedniej sali oficyny. Przypuszcza się, że pomieszczenie to mogło być salą przeznaczoną dla kobiet bądź nawet osobnym domem modlitwy.

Pytanie: Jakie pomieszczenie urządził w niegdysiejszej modlitewni wynajmujący oficynę?
Odpowiedź: garaż

Pytanie: Jaka jednostka dokonała ostatecznie eksmisji lokatora?
Odpowiedź: administracja dzielnicy

Pytanie: Jak na naścienne ozdoby malarskie wpływał brak ogrzewania w synagodze?
Odpowiedź: stan polichromii pogarszał się

Pytanie: W którym roku odnaleziono ozdoby malarskie pod warstwą białej farby w sali przylegającej do oficyny?
Odpowiedź: 1999
Synagoga Wysoka w Krakowie

W 1966 roku synagoga została przekazana Pracowni Konserwacji Zabytków, która w latach 1969–1972 dokonała remontu i przebudowy wnętrz synagogi. Wówczas przebito nowe wejścia, dodano klatkę schodową, sklepienie kolebkowe sali głównej zastąpiono płaskim stropem, przeniesiono skarbonę do sąsiedniego budynku oraz nadbudowano szklaną konstrukcję na dachu bożnicy, poprzez co zyskała dodatkową kondygnację. W głównej sali modlitewnej zabezpieczono i zakonserwowano zabytkowe polichromie oraz Aron ha-kodesz. Wnętrza synagogi przez wiele lat przystosowane były do potrzeb działalności konserwatorskiej.

Pytanie: Jakiej instytucji ofiarowano synagogę w 1966?
Odpowiedź: Pracowni Konserwacji Zabytków

Pytanie: Kiedy odbyła się renowacja świątyni?
Odpowiedź: w latach 1969–1972

Pytanie: Czy synagoga została powiększona o nowe piętro podczas renowacji?
Odpowiedź: zyskała dodatkową kondygnację

Pytanie: Jakie obiekty z sali głównej poddano konserwacji?
Odpowiedź: polichromie oraz Aron ha-kodesz

Pytanie: Czy sufit synagogi pozostał niezmieniony?
Odpowiedź: sklepienie kolebkowe sali głównej zastąpiono płaskim stropem
Synagoga Wysoka w Krakowie

W 1657 roku podczas potopu szwedzkiego synagoga została zdewastowana. Po tych wydarzeniach została wyremontowana, a do ściany północnej dobudowano małą przybudówkę w której ulokowano babiniec. Budynek synagogi odnawiano poza tym po pożarach w latach 1623, 1643, 1693 oraz gruntownie w roku 1863. Pod koniec lat 80. XIX wieku, do zachodniej ściany dobudowano dwupiętrowy budynek pod numerem 36. Na jego piętrze znajdowała się dodatkowa sala modlitewna z babińcem, a na parterze bożnica Bractwa Ner Tamid.

Pytanie: Co stało się z tym budynkiem w trakcie potopu szwedzkiego?
Odpowiedź: została zdewastowana

Pytanie: Czy po zdewastowaniu synagogi, nie dokonano w niej już żadnych napraw?
Odpowiedź: Po tych wydarzeniach została wyremontowana

Pytanie: Co znalazło się w przybudówce, która powstała podczas renowacji?
Odpowiedź: babiniec

Pytanie: Jaka konstrukcja została dodana do synagogi w XIX wieku?
Odpowiedź: dwupiętrowy budynek
Carcharhinus amblyrhynchoides

Z uwagi na spore rozmiary C. amblyrhynchoides uważany jest za potencjalnie niebezpiecznego, choć jak dotąd nie ma danych na temat ataków na ludzi ze strony tego gatunku. Poławiany jest sporadycznie na potrzeby handlu u wybrzeży Tajlandii, Indii, Sri Lanki oraz w innych miejscach, za pomocą sieci skrzelowych lub specjalnych lin z haczykami. U wybrzeży północnej Australii gatunek ten stanowi niecałe 2% wszystkich połowów rekinów. Niekiedy znajdowany jako przyłów. Nie ma szczegółowych informacji na temat połowów na innych obszarach jego występowania. Cenione są szczególnie płetwy, ale również mięso i olej z wątroby. Mięso podawane jest świeże lub w formie suszonej lub solonej, płetwy wysyła się do Azji Wschodniej, gdzie stanowią przysmak jako składnik zupy z rekina. Olej z wątroby przerabiany jest na potrzeby przemysłu farmakologicznego. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wpisała C. amblyrhynchoides do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych ze statusem gatunku bliskiego zagrożenia (NT).

Pytanie: Czy Carcharhinus amblyrhynchoides jest groźnym rekinem?
Odpowiedź: potencjalnie niebezpiecznego

Pytanie: Gdzie poławia się Carcharhinus amblyrhynchoides?
Odpowiedź: u wybrzeży Tajlandii, Indii, Sri Lanki

Pytanie: Czy u wybrzeży północnej Australii można spotkać Carcharhinus amblyrhynchoides?
Odpowiedź: U wybrzeży północnej Australii gatunek ten stanowi niecałe 2%

Pytanie: Czy Carcharhinus amblyrhynchoides jest gatunkiem zagrożonym?
Odpowiedź: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wpisała C. amblyrhynchoides do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych

Pytanie: Czy Carcharhinus amblyrhynchoides nadaje się do zjedzenia?
Odpowiedź: Mięso podawane jest świeże
Carcharhinus amblyrhynchoides

W przypadku większości gatunków rodzaju Carcharhinus ewolucyjne relacje są słabo poznane. Jack Garrick w 1982 roku na podstawie cech morfologicznych za najbliższych krewnych C. amblyrhynchoides uznał żarłacza czarnopłetwego (C. limbatus) oraz C. brevipinna. W 1988 roku Leonard Compagno, opierając się na fenetycznych badaniach, dołączył do "grupy limbatus" również C. leiodon i C. isodon. Gavin Naylor w 1992 roku nie objął swoją analizą filogenetyczną C. amblyrhynchoides, dowiódł jednak, że pomimo podobieństw morfologicznych C. limbatus, C. brevipinna i C. isodon nie są bezpośrednio blisko spokrewnione, czym obalił dotychczasowy skład "grupy limbatus". W 1992 roku S. Laverly w pracy dotyczącej elektroforezyjnej analizy filogenetycznych relacji pomiędzy 17 australijskimi gatunkami żarłaczowatych dowiódł bliskiego pokrewieństwa C. amblyrhynchoides z żarłaczem czarnopłetwym i C. tilstoni. Chociaż C. amblyrhynchoides i C. tilstoni uznane zostały za taksony siostrzane, to C. amblyrhynchoides posiada więcej wspólnych morfologicznych cech z C. limbatus. Tillett i inni w 2012 roku wskazali na bliższe pokrewieństwo C. amblyrhynchoides z C. limbatus, niż C. tilstoni.

Pytanie: Na czym oparł swoją klasyfikację z 1982 Jack Garrick?
Odpowiedź: cech morfologicznych

Pytanie: Co w kwestii pokrewieństwa gatunków zaliczanych wcześniej do "grupy limbatus" udało się ustalić Naylorowi?
Odpowiedź: dowiódł jednak, że pomimo podobieństw morfologicznych C. limbatus, C. brevipinna i C. isodon nie są bezpośrednio blisko spokrewnione, czym obalił dotychczasowy skład "grupy limbatus"

Pytanie: Czy podobieństwa morfologiczne u różnych gatunków żarłaczowatych zawsze świadczą o ich bliskim pokrewieństwie?
Odpowiedź: dowiódł jednak, że pomimo podobieństw morfologicznych C. limbatus, C. brevipinna i C. isodon nie są bezpośrednio blisko spokrewnione

Pytanie: Na podstawie jakich badań Compagno poszerzył w 1988 roku "grupę limbatus" o nowe gatunki rekinów?
Odpowiedź: fenetycznych
ORP Nurek

Po zakończeniu budowy Minister Spraw Wojskowych wcielił z dniem 1 listopada 1936 roku okręt pomocniczy „Nurek” w skład okrętów Rzeczypospolitej Polskiej. Okręt wszedł w skład taboru pływającego Komendy Portu Wojennego Gdynia-Oksywie. Pierwszym dowódcą ORP „Nurek” został mianowany z dniem 1 października 1936 roku por. mar. Wacław Lipkowski. Na początku służby okręt miał słabą stateczność, co utrudniało prowadzenie prac podwodnych. Wadę tę usunięto poprzez przemieszczenie mas wewnątrz kadłuba. W okresie trzech lat służby nurkowie z „Nurka” brali udział w budowie portu wojennego w Helu oraz portu rybackiego we Władysławowie. Przeprowadzili akcję czyszczenia kanału Dypka oraz szereg akcji w porcie wojennym na Oksywiu. W 1938 roku nurkowie uczestniczyli w podwodnych badaniach archeologicznych w Biskupinie. 20 stycznia 1938 roku por. Lipkowskiego na stanowisku dowódcy okrętu zastąpił chor. mar. Wincenty Tomasiewicz. Dowodził on jednostką aż do wybuchu wojny.

Pytanie: W jakim zgrupowaniu pływał ten okręt?
Odpowiedź: taboru pływającego Komendy Portu Wojennego Gdynia-Oksywie

Pytanie: Kto w tamtym czasie był odpowiedzialny za wojsko RP?
Odpowiedź: Minister Spraw Wojskowych

Pytanie: Kto jako pierwszy sprawował nadzór nad Nurkiem?
Odpowiedź: por. mar. Wacław Lipkowski

Pytanie: Czy por. Lipkowski piastował rolę dowódcy Nurka w czasie II Wojny Światowej?
Odpowiedź: 20 stycznia 1938 roku por. Lipkowskiego na stanowisku dowódcy okrętu zastąpił chor. mar. Wincenty Tomasiewicz. Dowodził on jednostką aż do wybuchu wojny
Luciano Pavarotti

13 grudnia 2003 Luciano Pavarotti wziął ślub z Nicolettą Mantovani, swoją byłą sekretarką. Uroczystość zaślubin odbyła się w teatrze w Modenie, rodzinnej miejscowości śpiewaka. Pavarotti świętował 68 urodziny, panna młoda była od niego młodsza o 35 lat. Zdarzenie to wywołało prawdziwy skandal, gdyż dla Nicoletty Mantovani artysta rozstał się z żoną Aduą Veroni (ur. 21 lutego 1936 r.), z którą miał trzy córki: Lorenzę (ur. 26 października 1962 r.), Cristianę (ur. 8 sierpnia 1964 r.) i Giulianę (ur. 9 stycznia 1967 r.).

Pytanie: Czy małżeństwo Pavarottiego z Mantovani miało charakter mezaliansu?
Odpowiedź: Zdarzenie to wywołało prawdziwy skandal, gdyż dla Nicoletty Mantovani artysta rozstał się z żoną Aduą Veroni

Pytanie: Ile dzieci z poprzedniego małżeństwa miał Pavarotti?
Odpowiedź: miał trzy córki

Pytanie: Na jakim stanowisku Mantovani pracowała dla Pavarottiego, przed ślubem?
Odpowiedź: Pavarotti wziął ślub z Nicolettą Mantovani, swoją byłą sekretarką

Pytanie: W jakim włoskim mieście odbyła się ceremonia ślubna?
Odpowiedź: w Modenie
Luciano Pavarotti

Już w 1964 r. zadebiutował w Covent Garden, 1965 w La Scali, a w 1968 w Metropolitan Opera. Specjalizował się w repertuarze bel canto, szczególnie w operach Belliniego, Donizettiego, Rossiniego i wczesnego Verdiego. Występował na scenach czołowych teatrów operowych świata. Dysponował głosem mocnym, o rozległej skali, sięgającej do d². Do jego repertuaru należały partie tenorowe takie jak w Napoju miłosnym i Córce pułku Donizettiego; w Rigoletcie i Aidzie Verdiego; w Carmen Bizeta, oraz w Tosce i Turandot Pucciniego.

Pytanie: W jakiej operze wystąpił po raz pierwszy w 1965 roku?
Odpowiedź: La Scali

Pytanie: Jaki repertuar był mocną stroną Pavarottiego?
Odpowiedź: bel canto, szczególnie w operach Belliniego, Donizettiego, Rossiniego i wczesnego Verdiego

Pytanie: Jaki najwyższy dźwięk był w stanie zaśpiewać?
Odpowiedź: d²

Pytanie: W którym roku po raz pierwszy wystąpił w Covent Garden?
Odpowiedź: 1964
Pola Negri

Od 2007 Lipnowskie Towarzystwo Kulturalne im. Poli Negri organizuje festiwal „Pola i inni”. Podczas imprezy emitowane są filmy z udziałem aktorki oraz przyznawane są statuetki „Politki” dla artystów polskich robiących karierę za granicą podobnie do Poli oraz promotorzy jej pamięci. Laureatami owej nagrody są.: Joanna Kulig (2018), Magdalena Lamparska (2018), Marcin Dorociński (2018), Andrzej Seweryn (2017), Daniel Olbrychski (2016), Małgorzata Zajączkowska (2016), Teatr Polski w Toronto (2016), Paweł Deląg (2015), Peter Lucas/Piotr Andrzejewski (2015), Piotr Adamczyk (2014), Magdalena Boczarska (2014), Weronika Rosati (2013), Robert Więckiewicz (2012), Natasza Urbańska (2012), Jerzy Maksymiuk (2012), Agnieszka Grochowska (2011), Mariusz Kotowski (2011), Agata Buzek (2010), Jan Nowicki (2010), Izabella Miko (2009), Olgierd Łukaszewicz (2009), Karolina Gruszka (2008), Bogusław Kaczyński (2007), Wiesława Czapińska (2007), Igor Chalupec (2007). Festiwal organizowany jest od kilku lat w Lipnie (rodzinnym mieście Poli Negri).

Pytanie: Jaką nagrodę można zdobyć na wydarzeniu "Pola i inni"?
Odpowiedź: Politki

Pytanie: Kto zdobył nagrodę "Polityki" na przestrzeni lat 2007-2018?
Odpowiedź: Joanna Kulig (2018), Magdalena Lamparska (2018), Marcin Dorociński (2018), Andrzej Seweryn (2017), Daniel Olbrychski (2016), Małgorzata Zajączkowska (2016), Teatr Polski w Toronto (2016), Paweł Deląg (2015), Peter Lucas/Piotr Andrzejewski (2015), Piotr Adamczyk (2014), Magdalena Boczarska (2014), Weronika Rosati (2013), Robert Więckiewicz (2012), Natasza Urbańska (2012), Jerzy Maksymiuk (2012), Agnieszka Grochowska (2011), Mariusz Kotowski (2011), Agata Buzek (2010), Jan Nowicki (2010), Izabella Miko (2009), Olgierd Łukaszewicz (2009), Karolina Gruszka (2008), Bogusław Kaczyński (2007), Wiesława Czapińska (2007), Igor Chalupec

Pytanie: Jaka organizacja zajmuje się realizacją wydarzenia "Pola i inni"? 
Odpowiedź: Lipnowskie Towarzystwo Kulturalne im. Poli Negri

Pytanie: Gdzie urodziła się Pola Negri?
Odpowiedź: w Lipnie
Pola Negri

Podczas podróży z Warszawy do Berlina na początku 1919 zatrzymano ją na stacji granicznej w Sosnowcu, rekwirując pudełka z kopią jej pierwszego filmu Niewolnica zmysłów. Ostatecznie nieporozumienie zakończyło się nawiązaniem bliskiej znajomości z komendantem Straży Granicznej, podporucznikiem Eugeniuszem Dąmbskim i jeszcze w listopadzie tego samego roku para pobrała się. Akt ślubu potwierdzający to wydarzenie znajduje się w katedrze sosnowieckiej (Kościół Wniebowzięcia NMP przy ul. Kościelnej), a aktorka podpisała się na nim od razu jako „Apolonia hr. Dąmbska-Chałupiec”. Przez kilka miesięcy mieszkała u rodziny Dąmbskich, w istniejącej do dziś kamienicy przy ul. Kołłątaja 6 (fakt ten przypomina tablica pamiątkowa umieszczona na ścianie budynku). Małżeństwo nie trwało długo, a całą winę za rozpad związku aktorka przypisała w swojej autobiografii mężowi. Po rozwodzie w 1922 Pola Negri nigdy nie wróciła już do Sosnowca.

Pytanie: Co zabrano jej podczas zatrzymania w Sosnowcu w 1919 roku?
Odpowiedź: pudełka z kopią jej pierwszego filmu Niewolnica zmysłów

Pytanie: Czy odwiedzała Sosnowiec po rozstaniu z Eugeniuszem Dąmbskim?
Odpowiedź: Po rozwodzie w 1922 Pola Negri nigdy nie wróciła już do Sosnowca

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Eugeniusz Dąmbski, kiedy poznał aktorkę?
Odpowiedź: komendantem Straży Granicznej

Pytanie: Gdzie można odnaleźć akt ślubu aktorki i komendanta?
Odpowiedź: w katedrze sosnowieckiej
Organizacja Specjalnych Akcji Bojowych

W sobotę 5 czerwca 1943 roku Gestapo niespodziewanie otoczyło kościół św. Aleksandra na pl. Trzech Krzyży w Warszawie, w którym odbywał się ślub por. Mieczysława Uniejewskiego ps. „Marynarz”, dowódcy jednego z patroli warszawskiego zespołu „Osy”-„Kosy 30”, z siostrą żołnierza tego oddziału, Teofilą Suchanek (córką artysty malarza Antoniego Suchanka). Niemcy zatrzymali niemal wszystkie przebywające w kościele osoby, w tym blisko 25 żołnierzy oddziału, którzy wbrew wszelkim zasadom konspiracji tak dużą grupą wzięli udział w uroczystości. W gronie aresztowanych znaleźli się m.in. por. Jan Papieski vel Papis ps. „Jerzy” (I zastępca komendanta), Aleksandra Sokal ps. „Władka” (łączniczka sztabu) oraz Andrzej Jankowski ps. „Jędrek” i Tadeusz Battek ps. „Góral” (żołnierze ośrodka krakowskiego, uczestnicy zamachu na SS-Obergruppenführera Krügera). Z zachowanego niemieckiego raportu wynika, że akcja nie miała przypadkowego charakteru, gdyż już wcześniej Gestapo uzyskało informację, że tego dnia w kościele św. Aleksandra odbędzie się ślub z udziałem ważnych osobistości polskiej konspiracji. Raport ten wskazuje ponadto, że celem Niemców było nie tyle zlikwidowanie „Osy”-„Kosy 30”, co schwytanie osób odpowiedzialnych za zamachy na Krügera i berliński dworzec.

Pytanie: Kto brał ślub 5 czerwca 1943 roku?
Odpowiedź: por. Mieczysława Uniejewskiego ps. „Marynarz”, dowódcy jednego z patroli warszawskiego zespołu „Osy”-„Kosy 30”, z siostrą żołnierza tego oddziału, Teofilą Suchanek

Pytanie: Kim był Uniejewski?
Odpowiedź: dowódcy jednego z patroli warszawskiego zespołu „Osy”-„Kosy 30”

Pytanie: W jakim kościele odbywała się uroczystość zaślubin?
Odpowiedź: św. Aleksandra

Pytanie: Czy napad w trakcje ślubu był planowaną akcją?
Odpowiedź: że akcja nie miała przypadkowego charakteru
Organizacja Specjalnych Akcji Bojowych

22 stycznia 1943 roku Komendant Główny AK gen. Stefan Rowecki ps. „Grot” wydał rozkaz nr 84, w którym nakazywał „uporządkowanie odcinka walki czynnej”. Jednym ze skutków tego rozkazu było włączenie „Osy” do struktur Kierownictwa Dywersji (Kedywu). Formalnie stało się to z dniem 1 marca 1943 roku, choć Tomasz Strzembosz przypuszczał, że w rzeczywistości przeniesienie nastąpiło już w lutym tegoż roku. „Osa” stanowiła odtąd jeden z trzech podstawowych oddziałów dyspozycyjnych Kedywu (obok jednostek „Motor 30” i „Liga 30”). Niedługo później zmieniła także nazwę na „Kosa 30”. Oddział zachował jednak dotychczasową strukturę, niemal niezmieniony skład osobowy oraz dotychczasowy duży stopień autonomii. Rola dowódcy oddziałów dyspozycyjnych Kedywu, formalnie przełożonego „Kosy 30”, sprowadzała się w praktyce do funkcji koordynatora.

Pytanie: Na podstawie którego rozkazu organizacja ta została włączona do Kedywu?
Odpowiedź: nr 84

Pytanie: Kto wydał rozkaz na podstawie którego organizacja ta została włączona do Kedywu?
Odpowiedź: gen. Stefan Rowecki ps. „Grot”

Pytanie: Jak nazywały się pozostałe podstawowe oddziały dyspozycyjne Kierownictwa Dywersji?
Odpowiedź: „Motor 30” i „Liga 30”

Pytanie: Czy była to jednostka, która w obrębie Kedywu cieszyła się sporą autonomią?
Odpowiedź: Oddział zachował jednak dotychczasową strukturę, niemal niezmieniony skład osobowy oraz dotychczasowy duży stopień autonomii

Pytanie: Jak nazywała się później "Osa"?
Odpowiedź: „Kosa 30”