the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Katastrofa lotu Air New Zealand 901

W odpowiedzi na pytania zadawane przez opinię publiczną rząd Nowej Zelandii powołał Królewską Komisję Śledczą, w skład której wchodziła tylko jedna osoba – cieszący się dużym szacunkiem sędzia Peter Mahon. Raport z jego badań został opublikowany 27 kwietnia 1981 i jednoznacznie oczyszczał z winy załogę lotu 901. Mahon stwierdził, że jedyną i niezaprzeczalną przyczyną wypadku była zmiana współrzędnych lotu bez ostrzeżenia pilotów. Nowy plan skierował lot 901 prosto nad wulkan Erebus, a załoga nie była w stanie zauważyć góry, która znajdowała się na wprost nich. Ponadto, mogli oni doświadczyć złudzenia optycznego czasami występującego w warunkach polarnych, kiedy kontrast pomiędzy chmurami a śniegiem praktycznie zanika. Zauważył również, że załoga była bardzo doświadczona, obaj piloci mieli na swoim koncie tysiące godzin w powietrzu, dlatego brak umiejętności pilotów nie mógł być przyczyną wypadku. Mahon dodał również, że zgodnie z zapisami rozmów kontroler ze stacji McMurdo zezwolił na obniżenie lotu do 450 metrów.

Pytanie: Kto został członkiem Komisji Śledczej?
Odpowiedź: Peter Mahon

Pytanie: Ilu członków zostało powołanych do Komisji Śledczej?
Odpowiedź: jedna

Pytanie: Kiedy ukazał się raport z analizy Mahona?
Odpowiedź: 27 kwietnia 1981

Pytanie: Jakie znaczenie dla załogi miał raport Mahona?
Odpowiedź: oczyszczał z winy

Pytanie: Jaki powód katastrofy podał Mahon w swoim raporcie?
Odpowiedź: zmiana współrzędnych lotu bez ostrzeżenia pilotów
Katastrofa lotu Air New Zealand 901

Krótko przed godziną 8:30 McDonnell Douglas wystartował z portu lotniczego w Auckland. 237 pasażerów i 20 członków załogi wyruszyło w 12-godzinny rejs nad Antarktydą. Po około czterech godzinach lotu maszyna znajdowała się 68 kilometrów od stacji McMurdo. Kontrolerzy zezwolili pilotom na obniżenie lotu do 3000 metrów i jego kontynuowanie z widocznością. Przepisy bezpieczeństwa ruchu lotniczego w owym czasie nie zezwalały na loty poniżej 1800 metrów, nawet przy dobrej pogodzie, jednak w magazynie podróżniczym Air New Zealand znajdowały się fotografie robione z mniejszych wysokości.

Pytanie: Jaki był port wylotu Air New Zealand 901?
Odpowiedź: Auckland

Pytanie: Ile osób znajdowało się na pokładzie?
Odpowiedź: 237 pasażerów i 20 członków załogi

Pytanie: Jak długo miał trwać rejs?
Odpowiedź: 12-godzinny

Pytanie: Poniżej jakiego pułapu nie wolno było schodzić pilotom Air New Zealand 901 ze względów bezpieczeństwa?
Odpowiedź: 1800 metrów
Mitologia nordycka

Ymir uosabia siły natury i jest zdolny do samorództwa, na początku dziejów rodzi Thursonów (olbrzymy Szronu) i Asów (bogów). Asowie są z tej samej substancji co Ymir ale są dodatnim biegunem historii. W dalszych dziejach Asowie zgładzili Ymira, a z jego ciała stworzyli Midgard. Z resztek Ymira Asowie stworzyli karłów. Ludzie natomiast pojawili się samoistnie i byli bezwolni.
Midgard jest na początku światem bogów, ludzie są istotami drugoplanowymi pozbawionymi woli, rozumu, czucia, ruchu i oddechu. Te cechy nadają im Odyn, Wili i Wi, synowie Buriego, ojca Asów (znanymi w kulturze popularnej jako bogowie). Zmiana cech ludzi i ich miejsce w historii następuje w momencie pojawienia się Norn (olbrzymek wieszczek) i ich przepowiedni Ragnarök – walki na końcu czasów. Ludzie zostają sojusznikami Asów w przyszłej walce z olbrzymami. W tej chwili również Odyn zsyła śmierć niezależnie od swojej woli oraz tworzy Valhallę, miejsce, gdzie polegli wojownicy oddają się ćwiczeniom i niesamowitym biesiadom by stawić czoła walce w dniu Ragnarök.

Pytanie: Do czego zostały wykorzystane szczątki Ymira?
Odpowiedź: z jego ciała stworzyli Midgard. Z resztek Ymira Asowie stworzyli karłów

Pytanie: Czy dzieci Ymira urodziła mu partnerka?
Odpowiedź: jest zdolny do samorództwa, na początku dziejów rodzi Thursonów (olbrzymy Szronu) i Asów

Pytanie: W jaki sposób na świecie pojawiła się rasa ludzka?
Odpowiedź: pojawili się samoistnie

Pytanie: Czym jest Ragnarök?
Odpowiedź: walki na końcu czasów
Richard Ramirez

W wieku 11–12 lat zaczął kraść, wpadł w środowisko narkomanów, wyrzucono go ze szkoły. Zatrudnił się w hotelu, gdzie pracował na nocną zmianę. Tam po raz pierwszy dopuścił się gwałtu, za co został aresztowany (jednakże nie postawiono mu zarzutów) i przekazany rodzicom. Ci jednak wyrzucili go z domu. Wyjechał do Los Angeles, gdzie żył z kradzieży. Interesował się również satanizmem.
Pierwszą zbrodnię Ramirez popełnił w roku 1984. Krążąc skradzionym samochodem w poszukiwaniu ofiary, trafił do domu 79-letniej Jenni Vincow, którą wielokrotnie ugodził nożem.
Kolejny mord miał miejsce 17 marca 1985 roku. Richard wkradł się do garażu, w czasie gdy ofiara – Maria Hermandez (25 lat) – parkowała samochód. Strzelił do niej, lecz jej nie zabił. Dziewczyna upadła na podłogę, udając, że nie żyje. Zabójca wszedł do domu, gdzie znalazł przyjaciółkę Marii – Dayle Okazaki (33 lata), którą postrzelił w środek głowy. Ocalała Hermandez podała policji ogólny rysopis sprawcy – zaatakował ją wysoki mężczyzna o czarnych włosach i latynoskiej urodzie. W garażu znaleziono również czapkę z logo hardrockowej grupy AC/DC.

Pytanie: Ile lat miała jego pierwsza ofiara śmiertelna?
Odpowiedź: 79

Pytanie: W jaki sposób zamordował swoją pierwszą ofiarę?
Odpowiedź: wielokrotnie ugodził nożem

Pytanie: W jaki sposób zamordował Okazaki?
Odpowiedź: postrzelił w środek głowy

Pytanie: W jaki sposób Hermandez uchroniła się przed śmiercią?
Odpowiedź: upadła na podłogę, udając, że nie żyje
Wąglik

Należy wykluczyć inne jednostki chorobowe o przebiegu posocznicowym. Również podobny przebieg do wąglika mogą mieć niektóre ostre zatrucia. Ostatecznie rozstrzygają badania laboratoryjne. W preparatach mazanych (np. krew) stwierdza się, po odpowiednim zabarwieniu charakterystyczne laseczki wąglika z otoczkami. Do rozpoznania wąglika stosuje się również próbę biologiczną. Zakażeniu ulega większość typowych zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki). Padają one po trzech dniach od pozajelitowego zakażenia wąglikiem.

Pytanie: Czy inne choroby wyglądają podobnie do objawów wywoływanych przez wąglika?
Odpowiedź: podobny przebieg do wąglika mogą mieć niektóre ostre zatrucia

Pytanie: Jakie badania mogą potwierdzić występowanie wąglika?
Odpowiedź: laboratoryjne

Pytanie: Jakie zwierzęta są wykorzystywane w badaniach w laboratorium?
Odpowiedź: myszy, szczury, króliki

Pytanie: Czy z krwi jest możliwe rozpoznanie wąglika?
Odpowiedź: W preparatach mazanych (np. krew) stwierdza się, po odpowiednim zabarwieniu charakterystyczne laseczki wąglika z otoczkami

Pytanie: Jaki jest czas, po którym pada zakażone tą chorobą zwierzę?
Odpowiedź: trzech dniach
Wąglik

Na terenie ZSRR po zakończeniu wojny rozwijana była broń biologiczna, także zawierająca jako ładunek laseczki wąglika. Prace badawczo-produkcyjne w wojskowej fabryce broni B, działającej w programie „Biopreparat” (zobacz: Ken Alibek) w Swierdłowsku spowodowały w 1979 roku zakażenie ludności cywilnej (Katastrofa w Swierdłowsku; według nieoficjalnych danych zachorowało 79 osób, z czego zmarło 68). U 77 chorych wystąpiła płucna postać tej choroby (u 66 nastąpiło zejście śmiertelne). Innym ośrodkiem produkcji broni biologicznej z wykorzystaniem laseczek wąglika był Stepnogorsk w Kazachstanie. Sama produkcja jest trudna, wymaga dużej wiedzy i przede wszystkim odpowiedniego sprzętu.

Pytanie: Czego rezultatem była Katastrofa w Swierdłowsku?
Odpowiedź: Prace badawczo-produkcyjne w wojskowej fabryce broni B, działającej w programie „Biopreparat” (zobacz: Ken Alibek) w Swierdłowsku

Pytanie: Czy większość z osób, które zachorowały po Katastrofie w Swierdłowsku nie przeżyło?
Odpowiedź: Katastrofa w Swierdłowsku; według nieoficjalnych danych zachorowało 79 osób, z czego zmarło 68

Pytanie: Czy te bakterie były wykorzystywane do tworzenia broni biologicznej?
Odpowiedź: Na terenie ZSRR po zakończeniu wojny rozwijana była broń biologiczna, także zawierająca jako ładunek laseczki wąglika

Pytanie: W jakim państwie tworzono broń z wykorzystaniem tej bakterii?
Odpowiedź: ZSRR

Pytanie: Czy produkcja broni z wykorzystaniem tej bakterii jest wyjątkowo prosta?
Odpowiedź: Sama produkcja jest trudna, wymaga dużej wiedzy i przede wszystkim odpowiedniego sprzętu
Zagłada Żydów

Kolejnym uzależnionym od Niemiec państwem, które włączono w plan Holocaustu, była Francja. W podzielonym (od czerwca 1940) na 2 strefy państwie mieszkało około 350 tys. Żydów, z których połowa była uciekinierami bez francuskiego obywatelstwa. W strefie okupowanej przez Niemców stosowano nazistowskie antysemickie przepisy bezpośrednio, a w strefie tzw. „wolnej” marionetkowy rząd francuski posłusznie współpracował z Niemcami. Od października 1940 rząd Vichy zakazał Żydom wykonywania określonych zawodów, a Żydów-cudzoziemców internował w obozach. Po tym nastąpiła rejestracja i konfiskata majątków. 27 marca 1942 ruszyły z Francji pierwsze transporty Żydów do obozu Auschwitz. Powszechną praktyką było rozdzielanie rodziców i dzieci; rodziców wysyłano do obozów zagłady jako pierwszych. Szacuje się, że w Auschwitz zginęła większość (11 tys.) tych dzieci. Ostatni transport Żydów odjechał w lipcu 1944. 80 do 90% przywożonych zabijano w Auschwitz w ciągu pierwszego dnia pobytu; zamordowano 76 tys., czyli około 25% wszystkich Żydów – obywateli francuskich. Akcję masowej deportacji nadzorował we Francji SS-Hauptsturmführer Theodor Dannecker. W 2009 roku Rada Państwa uznała odpowiedzialność państwa francuskiego za deportacje.

Pytanie: W jakim kraju, oprócz Niemiec, wprowadzono Holocaust?
Odpowiedź: Francja

Pytanie: Dokąd przewożono Żydów z terytorium Francji?
Odpowiedź: do obozu Auschwitz

Pytanie: Po jaki czasie zabijano Żydów w Auschwitz?
Odpowiedź: w ciągu pierwszego dnia pobytu
Zagłada Żydów

Eksterminacja jednak rozpoczęta została przed oficjalnymi decyzjami. Pierwszym jej aktem były działania „oddziałów specjalnych” Einsatzgruppen na terenie Związku Radzieckiego po niemieckiej inwazji rozpoczętej w czerwcu 1941 roku. Oddziałów tych było cztery, oznaczonych literami alfabetu: A, B, C oraz D, a podzielone one były na mniejsze pododdziały – Sonderkommanda oraz Einsatzkommanda. Oddziały te, działające wkrótce po wkraczających wojskach niemieckich, dokonały zabójstw ponad pół miliona Żydów, a także Cyganów, jeńców wojennych oraz członków partii komunistycznej. Rola tych oddziałów sprowadzała się do spędzania lokalnej ludności żydowskiej i innych osób przeznaczonych do eksterminacji do specjalnych miejsc i masowych rozstrzeliwań, najczęściej za pomocą karabinów maszynowych. Niekiedy wykorzystywano miejscowych kolaborantów do pomocy w morderstwach. W ten sposób dokonano Holocaustu Żydów ukraińskich, besarabskich, białoruskich i bałtyckich. Poza obozami, najbardziej znanym miejscem eksterminacji jest wąwóz Babi Jar koło Kijowa, gdzie w 1941 r. zamordowano ok. 100 tys. Żydów, a także podwileńskie Ponary, gdzie naziści wymordowali prawie 80 tys. Żydów.

Pytanie: Do jakiej tragedii doszło w Babim Jarze w trakcie II wojny światowej?
Odpowiedź: zamordowano ok. 100 tys. Żydów

Pytanie: Ile Żydów zginęło w miejscowości Ponary?
Odpowiedź: prawie 80 tys.

Pytanie: Kogo oprócz Żydów po wkroczeniu do ZSRR mordowali naziści?
Odpowiedź: Cyganów, jeńców wojennych oraz członków partii komunistycznej

Pytanie: W jaki sposób po wkroczeniu do ZSRR eksterminacji dokonywały nazistowskie "oddziały specjalne"?
Odpowiedź: spędzania lokalnej ludności żydowskiej i innych osób przeznaczonych do eksterminacji do specjalnych miejsc i masowych rozstrzeliwań, najczęściej za pomocą karabinów maszynowych. Niekiedy wykorzystywano miejscowych kolaborantów do pomocy w morderstwach

Pytanie: W jaki sposób oznaczone były nazistowskie "oddziały specjalne", których zadaniem była eksterminacja Żydów?
Odpowiedź: literami alfabetu: A, B, C oraz D
Marek Hamšík

Drugie spotkanie w zespole narodowym piłkarz Napoli rozegrał 6 czerwca w pojedynku eliminacjach do Euro 2008 z Niemcami. Słowacja przegrała 1:2, a Hamšík rozegrał pełne 90 minut. Pierwszego gola dla reprezentacji Hamšík strzelił 13 października w pojedynku przeciwko San Marino, które zakończyło się zwycięstwem Słowacji 7:0. W corocznym plebiscycie na najlepszego słowackiego piłkarza Hamšík zajął drugie miejsce za Martinem Škrtelem, zdobył natomiast tytuł najlepszego słowackiego piłkarza młodego pokolenia. Reprezentacja Słowacji w swojej grupie eliminacyjnej do Euro 2008 zajęła ostatecznie czwarte miejsce i nie awansowała do turnieju.

Pytanie: Z jakim państwem Hamšík rozegrał swój drugi mecz w reprezentacji?
Odpowiedź: z Niemcami

Pytanie: Czy Słowacja wygrała z Niemcami?
Odpowiedź: Słowacja przegrała 1:2

Pytanie: Czy zawodnik był cały mecz na boisku?
Odpowiedź: a Hamšík rozegrał pełne 90 minut

Pytanie: W meczu z jakim krajem Hamšík zdobył swojego pierwszego gola dla Słowacji?
Odpowiedź: San Marino
Marek Hamšík

Sezon 2008/2009 Hamšík rozpoczął od strzelenia trzech goli w czterech spotkaniach. Słowak zdobył bramki w meczach z Romą (remis 1:1), Fiorentiną (wygrana 2:1) oraz US Palermo (wygrana 2:1). Hamšík stał się najlepszym strzelcem swojego zespołu prezentując lepszą skuteczność niż napastnicy Ezequiel Lavezzi, Germán Denis i Marcelo Zalayeta. W linii pomocy grywał najczęściej z takimi graczami jak Manuele Blasi, Walter Gargano, Christian Maggio, Daniele Mannini oraz Michele Pazienza. W rozgrywkach Pucharu UEFA Hamšík zadebiutował w zwycięskim 3:0 meczu eliminacyjnym przeciwko Vllaznie Szkodra. Z Pucharu UEFA Napoli zostało wyeliminowane przez Benficą Lizbona, z którą przegrało w dwumeczu 3:4. 2 listopada w spotkaniu z Milanem Hamšík doznał zwichnięcia stawu skokowego, jednak uraz nie był poważny i zawodnik wrócił do gry na następny mecz przeciwko Sampdorii. 19 stycznia 2009 roku Słowak został wybrany najlepszym piłkarzem młodego pokolenia w Serie A w 2008 roku. 11 marca 2009 roku na stanowisku trenera Napoli Edoardo Reję zastąpił Roberto Donadoni, który pod koniec sezonu powiedział, że liczy na pozostanie Hamšíka w klubie.

Pytanie: W spotkaniach z jakimi zespołami udało mu się strzelić gole na początku sezonu 2008/2009?
Odpowiedź: Romą (remis 1:1), Fiorentiną (wygrana 2:1) oraz US Palermo (wygrana 2:1)

Pytanie: Jacy zawodnicy grali często z Markiem Hamšíkiem w linii pomocy zespołu Napoli?
Odpowiedź: Manuele Blasi, Walter Gargano, Christian Maggio, Daniele Mannini oraz Michele Pazienza

Pytanie: Z jakich rozgrywek odpadł zespół Napoli po przegranej z Benficą Lizbona?
Odpowiedź: Pucharu UEFA

Pytanie: Jaka kontuzja dotknęła go 2 listopada 2008 roku?
Odpowiedź: zwichnięcia stawu skokowego
Guam na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Judd Bankert był amerykańskim obywatelem pochodzącym z Michigan. W 1981 roku przeniósł się na Guam, gdzie pracował jako konsultant komputerowy. Przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 1988 Guamski Komitet Olimpijski poszukiwał chętnych do udziału w tych zawodach. Bankert zgłosił wówczas chęć do nauki biegów narciarskich. Według kryteriów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego przebywał on wystarczająco długo na terytorium Guamu, by móc je reprezentować. W związku z tym powrócił na rok do Stanów Zjednoczonych, gdzie początkowo trenował w Bellingham wspólnie z drużyną biegaczy narciarskich uczelni Western Washington University, a następnie w West Yellowstone z biathlonową reprezentacją tego kraju. Przed rozpoczęciem przygotowań Bankert nie biegał na nartach od 1980 roku, a poprzedni raz strzelał z broni jako dziecko, gdy brał udział w polowaniach na bażanty. Do udziału w zawodach biathlonowych przygotowywał go trener Richard Domey, a Bankert na pierwszym treningu spudłował wszystkie swoje strzały.

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Bankert na Guam?
Odpowiedź: konsultant komputerowy

Pytanie: Czy MKO wyraził zgodę na udział Bankerta w igrzyskach?
Odpowiedź: Według kryteriów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego przebywał on wystarczająco długo na terytorium Guamu, by móc je reprezentować

Pytanie: Skąd pochodził Judd Bankert?
Odpowiedź: z Michigan
Dzwon Zygmunt

Już w 1524 elementy zawieszenia dzwonu wymagały remontu. Wówczas na nowo wykonano żelazne obejmy łączące koronę dzwonu z przeciwwagą oraz wykonano nowe łożyska. Poprawiono również zawieszenie serca dzwonu. 5 listopada 1525 roku opracowany został dokument regulujący zasady obsługi „wielkiego dzwonu”. Zgodnie z nim dzwon Zygmunt miał dzwonić 120 razy w roku w stałych terminach liturgicznych oraz dodatkowo z powodów ważnych wydarzeń państwowych lub w rodzinie królewskiej. Tak częste używanie dzwonu (oraz pozostałych czterech dzwonów zawieszonych na wieży) nie pozostało bez wpływu na konstrukcję dzwonnicy. Już w 1530 odnotowano zarysowania i pęknięcia jej murów. Wkrótce stan wieży się pogorszył. W 1558 król Zygmunt II August nakazał wielkorządcy krakowskiemu Janowi Bonerowi zająć się naprawą wieży lub zdjąć dzwon. Ostatecznie przystąpiono do prac remontowych, w ramach których wykonano m.in. skarpy podpierające wieżę. W kolejnych stuleciach kilkukrotnie jeszcze remontowano wieżę, aż do kompleksowego remontu w latach 1895–1899 połączonego z wykonaniem ponad 4-metrowego fundamentu, co ostatecznie ustabilizowało budowlę.

Pytanie: Jakie założenia dotyczące użytkowania dzwonu zostały przedstawione w projekcie z 1525 roku?
Odpowiedź: dzwon Zygmunt miał dzwonić 120 razy w roku w stałych terminach liturgicznych oraz dodatkowo z powodów ważnych wydarzeń państwowych lub w rodzinie królewskiej

Pytanie: Czym poskutkowało wzmożone używanie dzwona?
Odpowiedź: zarysowania i pęknięcia jej murów

Pytanie: Komu władca zlecił restaurację wieży lub ściągnięcie dzwona?
Odpowiedź: Janowi Bonerowi

Pytanie: Kiedy odbył się gruntowny remont dzwonnicy?
Odpowiedź: w latach 1895–1899
Queer

Pod koniec lat 80. niektórzy geje zaczęli celowo używać słowa queer zamiast określenia gej czy homoseksualista, próbując, poprzez użycie tego słowa w sposób pozytywny, pozbawić go jego negatywnej mocy. Wczesnym przykładem użycia tego słowa przez społeczność LGBT może być organizacja Queer Nation, która została utworzona w marcu 1990 roku i dystrybuowała anonimową ulotkę na Nowojorskiej Paradzie Gay Pride w czerwcu 1990 roku zatytułowanej „Queers Read This”. Ulotka zawierała fragment tłumaczący ich przyjęcie etykiety queer:

Pytanie: Jakiego określenia zaczęły używać homoseksualne osoby?
Odpowiedź: queer

Pytanie: Co chciano osiągnąć stosując określenie queer?
Odpowiedź: pozbawić go jego negatywnej mocy

Pytanie: Kiedy założono organizację Queer Nation?
Odpowiedź: w marcu 1990 roku

Pytanie: W jakim mieście działała Queer Nation?
Odpowiedź: Nowojorskiej
Wojna domowa w Syrii

Ponadto reżim Asada wspierało libańskie ugrupowanie terrorystyczne Hezbollah. Bojówki zbrojnego ramienia tego ugrupowania specjalizowały się w walkach miejskich oraz zabójstwach. Na terenie Syrii na początku interwencji, czyli jesienią 2012, miało operować 2 tys. szyickich bojowników. W 2013 liczba bojowników wzrosła do 10 tys. W zamian za wsparcie, rząd w Syrii uzbroił Hezbollah w rakiety dalekiego zasięgu Scud-B oraz ciężką broń. Udział Hezbollahu w walkach na terenie Syrii potwierdził Riad al-Asad, dowódca WAS. 11 października 2012 lider tego ugrupowania Hasan Nasr Allah zaprzeczył jakoby szyiccy bojownicy wspierali siły Asada, dodał, że nie leżało to w interesie libańskiego ugrupowania. Oficjalnie libańskie bojówki przyznały się do interwencji w Syrii podczas bitwy pod Al-Kusajr. Na froncie walczyło ok. 3–5 tys. szyickich bojowników, z czego do maja 2013 poległo ponad stu. W połowie listopada 2013 Nasrallah ogłosił, iż jego bojownicy pozostaną w Syrii tak długo, jak będzie to konieczne. Wówczas Hezbollah liczył na terytorium Syrii ok. 20 tys. bojowników, z których od 5 tys. do 7 tys. było bardzo dobrze zaprawionych w walkach. Oprócz jawnego militarnego wsparcia ze strony Iranu i Hezbollahu, na frontach po stronie al-Asada walczyli szyiccy ochotnicy z Iraku (elementy Armii Mahdiego oraz Brygad Asa’ib Ahl al-Hak, Kata’ib Hezbollah) Bahrajnu, Azerbejdżanu, Jemenu. Z tego ostatniego kraju do Syrii napływali zajdyccy bojownicy Huti, którzy w latach 2004–2012 prowadzili rebelię na terytorium własnego kraju. Reżim al-Asada był politycznie wspierany przez Irak, przez którego terytorium transportowano z Iranu do Syrii broń oraz surowce, oraz władze Strefy Gazy.

Pytanie: W jakim kraju funkcjonuje formacja Hezbollah?
Odpowiedź: libańskie

Pytanie: Wyznawcami którego odłamu Islamu są członkowie Hezbollahu?
Odpowiedź: szyickich

Pytanie: Jak nazywał się dowódca Wolnej Armii Syrii?
Odpowiedź: Riad al-Asad

Pytanie: Podczas którego z konfliktów, siły libańskie potwierdziły swój udział w syryjskiej interwencji?
Odpowiedź: podczas bitwy pod Al-Kusajr
Stowarzyszenie Roty Niepodległości

Działalność stowarzyszenia związana z organizacją marszy, które zdaniem organizatorów mają upamiętniać powstanie warszawskie, wywołuje sprzeciw ze strony niektórych uczestników powstania warszawskiego; a niektóre z metod i praktyk działania organizacji określane są przez badaczy jako „nawoływanie do przemocy”. Podczas współorganizowanych przez Roty Niepodległości wydarzeń miały miejsce akty przemocy symbolicznej wobec symboli LGBT, a także gloryfikacja oskarżanych o zbrodnie ludobójstwa żołnierzy wyklętych, którzy zdaniem prof. Rafał Wnuka mieli się sprzeciwiać tradycji demokratycznego państwa prawa; ponadto łamane było prawo o zgromadzeniach w zakresie zakazu stosowania pirotechniki. Z wydarzeń organizowanych przez stowarzyszenie usuwani byli dziennikarze, których obecności nie życzyli sobie przedstawiciele Stowarzyszenia Roty Niepodległości. Jednym z haseł wznoszonych na organizowanych przez przedstawicieli stowarzyszenia demonstracjach jest reksistowskie „Ave, Ave, Christus Rex”. Niektórzy, krytyczni wobec działalności stowarzyszenia komentatorzy, opisują jego działalność jako „wyczerpującą znamiona ideologii neonazistowskiej i neofaszystowskiej”.

Pytanie: Jakie wydarzenia organizuje Stowarzyszenie Roty Niepodległości?
Odpowiedź: marszy

Pytanie: Jakie wydarzenie mają upamiętniać marsze organizowane przez Stowarzyszenie Roty Niepodległości?
Odpowiedź: powstanie warszawskie

Pytanie: Czy istnieją przeciwnicy organizacji marszy niepodległości?
Odpowiedź: wywołuje sprzeciw ze strony niektórych uczestników powstania warszawskiego

Pytanie: Podczas marszy niepodległości pojawiały się akty przemocy wymierzone w jaką grupę społeczną?
Odpowiedź: LGBT
Faustyna Kowalska

„Dzienniczek” jest opisem życia wewnętrznego autorki. W Kościele katolickim zaliczany do literatury mistycznej. Opisuje codzienne życie Marii Faustyny (dorastanie do powołania, trudy życia klasztornego, cierpienia fizyczne i duchowe), lecz główny nacisk kładzie na rozwój wewnętrzny świętej. W Dzienniczku opisane są wizje Chrystusa, które otrzymywała, stany oschłości wewnętrznej, widzenia piekła, czyśćca i nieba. Jezus Chrystus wskazuje na Miłosierdzie Boże, jako na jedyny ratunek dla świata. Opisany jest również dialog duszy Marii Faustyny z Jezusem Chrystusem i Maryją. Dzienniczek zawiera również orędzie Miłosierdzia Bożego przekazane świętej przez Chrystusa, wraz z nowymi formami kultu. Pamiętnik opisuje miłość świętej Faustyny do Trójcy Świętej, która doprowadziła ją do zjednoczenia z Bogiem. Z zapisków wynika, że głoszenie kultu Miłosierdzia Bożego stało się z czasem dla Marii Faustyny główną treścią jej życia. Na kartach dzieła Chrystus obiecuje pośmiertnie ją wywyższyć i uczynić w Niebie „sekretarką Bożego Miłosierdzia”.

Pytanie: Jakim typem literatury jest według Kościoła Katolickiego "Dzienniczek" Faustyny Kowalskiej?
Odpowiedź: mistycznej

Pytanie: Jakiego typu wizji doświadczała Faustyna Kowalska?
Odpowiedź: Chrystusa

Pytanie: Jaka funkcję, według zapisków z "Dziennika" ma pełnić w niebie Faustyna Kowalska?
Odpowiedź: sekretarką Bożego Miłosierdzia

Pytanie: Opis między innymi jakich aspektów życia codziennego odnaleźć można na stronach "Dzienniczka"?
Odpowiedź: dorastanie do powołania, trudy życia klasztornego, cierpienia fizyczne i duchowe

Pytanie: Czym było dla Świętej głoszenie kultu Miłosierdzia Bożego?
Odpowiedź: główną treścią jej życia