the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Strefa Gazy

W odpowiedzi Izrael atakował wyrzutnie rakiet Kassam i wojskowe obiekty Hamasu. 19 września 2007 roku rząd izraelski ogłosił Strefę Gazy wrogim terytorium i wprowadził ograniczenia w dostawach paliwa i energii elektrycznej. W styczniu 2008 roku nastąpiło gwałtowne pogorszenie sytuacji i 19 stycznia Izrael wstrzymał dostawy paliwa, wywołując niedobory w prądzie. Społeczność międzynarodowa potępiła Izrael za wymierzanie zbiorowej kary mieszkańcom Strefy Gazy. Na początku marca 2008 izraelskie naloty i operacje lądowe spowodowały śmierć 110 Palestyńczyków w Strefie Gazy. Pomimo apeli izraelskich i nacisków międzynarodowych Egipt nie uszczelnił granicy ze Strefą Gazy, umożliwiając dalszy przemyt broni.

Pytanie: W jakie cele wymierzony był kontratak prowadzony przez Izrael?
Odpowiedź: wyrzutnie rakiet Kassam i wojskowe obiekty Hamasu

Pytanie: Jakie negatywne konsekwencje ze strony rządu Izraela dotknęły Strefę Gazy po 19 września 2007?
Odpowiedź: ograniczenia w dostawach paliwa i energii elektrycznej

Pytanie: Czy decyzje dotyczące Strefy Gazy podjęte przez Izrael spotkały się z ogólną aprobatą międzynarodowej społeczności?
Odpowiedź: Społeczność międzynarodowa potępiła Izrael za wymierzanie zbiorowej kary mieszkańcom Strefy Gazy

Pytanie: Jakie działania Izraela zabiły w marcu 2008 roku ponad stu palestyńczyków przebywających na terenie Strefy Gazy?
Odpowiedź: naloty i operacje lądowe
Kazimierz Antoni Wodzicki

Wodzicki do końca życia wspierał uchodźców z Pahiatua i całą nowozelandzką Polonię. Był aktywny przy powstawaniu drugiego Stowarzyszenia Polaków w Nowej Zelandii. Pomógł m.in. zorganizować kurs języka polskiego na Victoria University of Wellington. Wspierał także duszpasterstwo polskie w Nowej Zelandii, które w latach 50. XX w. zorganizował ks. dr Leon Broel-Plater, wcześniej od 1947 (po ks. Michale Wilniewczycu) także kapelan w Pahiatua. Gdy było to możliwe, starał się utrzymywać kontakty z Polską, a w pierwszych powojennych numerach „Ochrony Przyrody” opublikował notatki na temat nowozelandzkich ptaków. W okresach „odwilży” udało mu się kilkakrotnie przyjechać do kraju. Na 600-lecie Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1964 przysłał list.

Pytanie: Kogo Wodzicki obdarzał wsparciem przez całe życie?
Odpowiedź: uchodźców z Pahiatua i całą nowozelandzką Polonię

Pytanie: Kto podjął się organizacji duszpasterstwa polskiego w Nowej Zelandii w latach 50. XX wieku?
Odpowiedź: ks. dr Leon Broel-Plater

Pytanie: W jakim czasopiśmie Wodzicki publikował informacje z zakresu nowozelandzkiej ornitologii?
Odpowiedź: „Ochrony Przyrody”
Pong

Dowiedziawszy się o sukcesie gry, Bushnell zdecydował, że więcej zysków Atari przyniesie jej samodzielna produkcja niż udzielanie zezwoleń na jej wytwarzanie. Jednakże przeszkodę stanowiło zainteresowanie ze strony Bally i Midway. Bushnell zdecydował się poinformować każdą z dwóch spółek, że druga z nich nie jest zainteresowana kontraktem (powiedział kierownictwu Bally, że Midway nie chce gry i vice versa), aby zachować dobre relacje z nimi na potrzeby późniejszych umów. Po otrzymaniu informacji od Bushnella obie spółki zdecydowały się na wycofanie swojej oferty. Miał on jednak trudności ze znalezieniem wsparcia finansowego dla Ponga – banki traktowały grę jako odmianę pinballi, które wówczas opinia publiczna utożsamiała z mafią. Atari w końcu otrzymało od Wells Fargo linię kredytową, która została użyta do rozbudowy zaplecza w celu stworzenia linii montażowej. Przedsiębiorstwo ogłosiło wydanie Ponga 29 listopada 1972 roku. Zarząd poszukiwał fabrykantów w lokalnym urzędzie pracy, ale nie dał rady zaspokoić popytu na pracowników. Pierwsze automaty do gry trafiały na linię montażową w powolnym tempie, wynoszącym dziesięć sztuk dziennie, przy czym wiele z nich nie zaliczyło testów jakości. Ostatecznie Atari zwiększyło efektywność procesu i zaczęło produkować grę z większą wydajnością. W 1973 roku spółka zaczęła sprzedawać Ponga innym państwom za pośrednictwem zagranicznych partnerów.

Pytanie: Czy Bushnell chciał dzielić się zyskami z Ponga?
Odpowiedź: Dowiedziawszy się o sukcesie gry, Bushnell zdecydował, że więcej zysków Atari przyniesie jej samodzielna produkcja niż udzielanie zezwoleń na jej wytwarzanie

Pytanie: Jaki fortel zastosował Bushnell wobec Bally i Midway?
Odpowiedź: powiedział kierownictwu Bally, że Midway nie chce gry i vice versa

Pytanie: Dlaczego Bushnell nie powiedział spółkom wprost, że chce zachować zyski dla siebie?
Odpowiedź: aby zachować dobre relacje z nimi na potrzeby późniejszych umów

Pytanie: Czy spółki po zastosowanym fortelu nadal chciały angażować się w Ponga?
Odpowiedź: Po otrzymaniu informacji od Bushnella obie spółki zdecydowały się na wycofanie swojej oferty
Anna Boleyn

Kiedy w 1532 zmarł arcybiskup Canterbury, William Warham, Henryk VIII mianował (z akceptacją papieża) na to stanowisko Thomasa Cranmera, który do tego czasu został kapłanem rodziny Boleynów. W tym samym roku Tomasz Cromwell przedstawił w Parlamencie dwie ważne ustawy: Supplication against the Ordinaries oraz Submission of the Clergy, które uznawały Henryka VIII za głowę Kościoła Anglii, co było aktem ostatecznego zerwania z Rzymem. Wówczas Tomasz More zrezygnował z urzędu kanclerza, który został powierzony Cromwellowi. Henryk VIII nareszcie był wolny i mógł poślubić Annę Boleyn. 1 września 1532 Anna Boleyn została mianowana markizą Pembroke i w ten sposób stała się najważniejszą kobietą na dworze. Mogła przyjmować petycje, udzielać audiencji ambasadorom, miała wielki wpływ na Henryka, także w sferze politycznej. Działała na rzecz umocnienia sojuszu Anglii z Francją. 11 października 1532 Anna Boleyn i Henryk VIII wyruszyli do Calais na spotkanie z królem Francji Franciszkiem I. Wydarzenie to było przełomowe, bowiem Henryk VIII przedstawił po raz pierwszy oficjalnie Annę jako przyszłą żonę i królową. Choć król Francji prywatnie poparł starania Henryka o nowe małżeństwo i przyjął Annę na prywatnej audiencji, to wciąż był związany sojuszem z Rzymem i nie mógł uznać legalności postępowania Henryka VIII. Ojciec Anny otrzymał tytuł wicehrabiego Rochford i Para Wiltshire. Irlandzki kuzyn Anny dostał tytuł markiza Ormond. Na wspaniałym przyjęciu zorganizowanym z okazji otrzymania przez Tomasza tytułu Para, Anna miała pierwszeństwo przed księżnymi Norfolk i Suffolk, zajmując honorowe miejsce przy królu zarezerwowane dla królowej.

Pytanie: Jaką funkcję pełnił William Warham?
Odpowiedź: arcybiskup Canterbury

Pytanie: Kto mianował arcybiskupem Canterbury Thomasa Cranmera?
Odpowiedź: Henryk VIII

Pytanie: Czy Anna Boleyn chciała wojny Anglii z Francją?
Odpowiedź: Działała na rzecz umocnienia sojuszu Anglii z Francją

Pytanie: Kto w 1532 roku zasiadał na tronie Francji?
Odpowiedź: Franciszkiem I
Dikreozaur

Kręgi szyjne tego zwierzęcia, występujące u Dicraeosauridae w liczbie nie większej od 12, wykazywały liczne uchyłki, bardziej rozwinięte w tylnej części szyi. Kilka z nich miało nawet znaczną głębokość i otaczało pośrodkową część trzonu kręgu, na której się on wspierał. Ich układ przypomina spotykany u brachiozaura. Nie znaleziono jednak wewnętrznych komór powietrznych (nie ma ich także w innych kościach dikreozaurów). W rezultacie masa szyi zwierzęcia malała o 6% (u porównywanego rodzaju dzięki wewnętrznym komorom o ¼). Wysunięto przypuszczenie, że tworzyły one worki powietrzne – struktury występujące również u ptaków. Kręgosłup wyginał się łukowato, jednakże pomiędzy szyją i tułowiem nie występowało zagięcie. Na brzusznej wklęsłej powierzchni trzonów kręgów szyjnych występowała współtworzona przez żebra szyjne przestrzeń, która mogła mieścić tętnice szyjne. Różnice w odsetkach masy ciała gada przypadających na głowę i szyję potwierdziły, że w przeciwieństwie do brachiozaura dikreozaur trzymał szyję poziomo, równoważąc jej ciężar ogonem, w czym pomagał sobie przy użyciu potężnych tylnych łap, których piszczel mierzyła 79 cm. Według Martina i współpracowników decydująca rola w utrzymaniu szyi miałaby przypadać więzadłu karkowemu. Biorąc pod uwagę długość wyrostków szyi, uważa się wykazujące prawdopodobnie znaczną segmentację dikreozaurze mięśnie grzbietowe za wiele większe od diplodoczych. Zauważono, że dzisiejsze zwierzęta chodzące na wyprostowanych łapach zwykle trzymają szyję w pozycji wyprostowanej, a zginają głowę. Powinno to dotyczyć także dikreozaura. Inni eksperci sądzą zaś, że szyja mogła także pochylać się w dół, nie wykluczają jednak pozycji horyzontalnej. W obu publikacjach panuje zgoda co do braku przesłanek wskazujących na uniesienie szyi w górę. Wedle niektórych paleontologów długa szyja pozwalała dinozaurowi żywić się pokarmem roślinnym rosnącym na różnych wysokościach. Wedle innych ekspertów dikreozaury pasły się jednak głównie na niskiej roślinności, a szyja pozwalała im sięgać daleko w bok. Oszacowano, że większe i dysponujące jeszcze pokaźniejszą szyją diplodok czy apatozaur dosięgały pokarmu znajdującego się na wysokości nie większej, niż 4-6 m. Zasięg dikreozaura ograniczał się jeszcze bardziej. Długa szyja zauropodów mogła też stanowić efekt doboru płciowego.

Pytanie: W jakiej pozycji trzymał szyję dikreozaur?
Odpowiedź: poziomo

Pytanie: Dlaczego Dikreozaur posiadał długą szyję?
Odpowiedź: długa szyja pozwalała dinozaurowi żywić się pokarmem roślinnym rosnącym na różnych wysokościach

Pytanie: Czy Dikreozaury posiadały uniesioną szyję?
Odpowiedź: panuje zgoda co do braku przesłanek wskazujących na uniesienie szyi w górę
Wulgata

Minęło kilka wieków i tekst opracowany przez Alkuina cierpiał na te same niedomagania, co tekst Hieronima w wieku VIII Nad kolejną rewizją tekstu pracowali Lanfrank z Bec (1005–1089) i Stefan Harding (zm. 1134). Lanfrank poprawił wszystkie księgi Starego i Nowego Testamentu, jednak żaden z zachowanych rękopisów nie jest z nim identyfikowalny, nie wiadomo, jakie rękopisy noszą ślady jego pracy, i tym samym jego wpływ na historię tekstu Wulgaty jest niemożliwy do oceny. Harding dokonał rewizji w 1109 roku, oczyścił tekst Wulgaty z licznych interpolacji, częściowo w oparciu o dobre łacińskie rękopisy, a częściowo o greckie. Ponadto zasięgał porad u znawców języka hebrajskiego. Wysiłki Hardinga również nie zmierzały do odtworzenia oryginalnego tekstu Hieronima. W efekcie późna Wulgata zawierała wiele wariantów niemających potwierdzenia w językach oryginalnych.

Pytanie: Dlaczego nie da się ocenić udziału jaki Lanfrank z Bec miał przy powstawaniu Wulgaty?
Odpowiedź: żaden z zachowanych rękopisów nie jest z nim identyfikowalny, nie wiadomo, jakie rękopisy noszą ślady jego pracy

Pytanie: Na czym bazował Stefan Harding, kiedy poprawiał tekst Wulgaty?
Odpowiedź: dobre łacińskie rękopisy, a częściowo o greckie

Pytanie: Kiedy Stefan Harding zajął się poprawianiem tekstu Wulgaty?
Odpowiedź: w 1109 roku
Krystian Rempała

15 października 2017 roku o godzinie 15:30 na torze w Mościcach, by uczcić pamięć po młodym zawodniku rozegrany został I Memoriał Krystiana Rempały. Były to ostatnie zawody żużlowe w Tarnowie w sezonie 2017. Na Memoriał przybyło ponad 5 tysięcy widzów. Widzów było mniej więcej tyle, ile na rewanżowym meczu finałowym o pierwsze miejsce w Nice 1. ligi żużlowej. Rozpoczęcie zawodów trzeba było opóźnić o pół godziny, bo przed kasami były tłumy fanów. Przed rozpoczęciem prezentacji do kibiców przemawiała siostra Krystiana Rempały, Martyna, która opowiedziała o swoim bracie. Wśród zawodników był także ojciec zmarłego żużlowcy Jacek Rempała, a także jego matka Bożena.

Pytanie: Jaki był cel I Memoriału Krystiana Rempały?
Odpowiedź: uczcić pamięć po młodym zawodniku

Pytanie: Kiedy odbył się I Memoriał Krystiana Rempały?
Odpowiedź: 15 października 2017

Pytanie: Czy memoriał stanowił także otwarcie sezonu 2017?
Odpowiedź: Były to ostatnie zawody żużlowe w Tarnowie w sezonie 2017

Pytanie: Ile dokładnie osób uczestniczyło w I Memoriale Krystiana Rempały?
Odpowiedź: 5 tysięcy

Pytanie: Czy I Memoriał rozpoczął się o planowanym czasie?
Odpowiedź: Rozpoczęcie zawodów trzeba było opóźnić o pół godziny
Pafawag 101N

Pod koniec czerwca 2016 została rozpoczęta renowacja zespołu EN94-40. Jego przegląd został połączony z naprawą mającą na celu zabezpieczenie jednostki przed degradacją wraz z upływem czasu. Został odświeżony wygląd składu oraz przywrócono mu stan z końca eksploatacji. Ponadto zostało zabezpieczonych kilka kompletnych pojazdów, ale nie została wówczas jeszcze podjęta decyzja które z nich pozostaną w dyspozycji WKD. Jeden zespół EN94 został zarezerwowany dla potencjalnego kupca oraz trwały rozmowy o sprzedaży pozostałych pojazdów. W połowie lipca na stanie przewoźnika pozostawało 9 jednostek. Wszystkie pojazdy, które były eksploatowane do 27 maja, poza odrestaurowywanym składem, oczekiwały wówczas na decyzję o pozostawieniu bądź sprzedaży. Pozostałe dwa zespoły o numerach 04 i 08 WKD chciało natomiast przeznaczyć do kasacji. 27 listopada, podczas dnia otwartego w lokomotywowni WKD, zaprezentowany został odrestaurowany pojazd EN94-40.

Pytanie: Kiedy rozpoczęła się modernizacja EN94-40?
Odpowiedź: czerwca 2016

Pytanie: Jakie było założenie naprawy dokonanej w 2016 roku na EN94-40?
Odpowiedź: zabezpieczenie jednostki przed degradacją wraz z upływem czasu

Pytanie: Ile EN94 posiadało WKD w lipcu 2016?
Odpowiedź: 9

Pytanie: Ile z posiadanych składów WKD chciało przeznaczyć na złom?
Odpowiedź: dwa

Pytanie: Kiedy opinia publiczna zobaczyła EN94-40 po remoncie?
Odpowiedź: 27 listopada
Pafawag 101N

W 1990, w związku z nieprzystosowaniem WKD do przeprowadzania napraw głównych swojego taboru, zespoły serii EN94 zaczęto kierować do Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie Pesa) na naprawy główne połączone z modernizacją, której zakres został uzgodniony z Centralnym Biurem Konstrukcyjnym Taboru Kolejowego z Poznania. W tym roku do Bydgoszczy wysłane zostały pierwsze trzy pojazdy: 11 lipca – EN94-12, 22 października – EN94-11, a 28 grudnia – EN94-22. Ich powrót na WKD był początkowo planowany w lutym 1991, ale ostatecznie pierwsza jednostka, którą była EN94-12, została dostarczona do Grodziska 1 maja. 25 czerwca powrócił również zespół o numerze 22, jednak 6 sierpnia obydwie wówczas naprawione jednostki ponownie wysłano do Bydgoszczy na naprawę gwarancyjną. Składy powracające z ZNTK sprawiały różne problemy, których naprawa w zapleczu WKD trwała kilka tygodni. Najwięcej usterek dotyczyło nowych drzwi, jednak zdarzały się również poważniejsze awarie. W związku z nimi ZNTK wysłały do Grodziska ponad 30-osobowy zespół, którego zadaniem było usuwanie występujących usterek w miejscu stacjonowania taboru.

Pytanie: Gdzie w 1990 naprawiano EN94?
Odpowiedź: Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy

Pytanie: Kiedy do Bydgoszczy trafiła EN94-11?
Odpowiedź: 22 października

Pytanie: Kiedy WKD planowało odzyskać wysłane do naprawy składy?
Odpowiedź: lutym 1991

Pytanie: Czy WKD było zadowolone z przeprowadzonej modernizacji składów EN94?
Odpowiedź: obydwie wówczas naprawione jednostki ponownie wysłano do Bydgoszczy na naprawę gwarancyjną
Mandaryna

18 czerwca 2021 w klubokawiarni Kipisz w Łodzi miał premierę jej performance oŚĆ! w reżyserii Małgorzaty Haduch. 21 lipca wydała piosenkę „Nie będziesz szła sama”, nagraną z Gosią Andrzejewicz i Iną, która jest coverem utworu „All The Things She Said” zespołu Tatu. 20 listopada wydała teledysk do utworu „Love is just a game” pochodzącego z płyty Mandaryna.com. 6 grudnia producent pierwszych płyt Mandaryny, Harald Reitinger, ogłosił w mediach społecznościowych wydanie cyfrowe zremasterowanej wersji debiutanckiego albumu artystki pt. Mandaryna One. Dzień wcześniej w godzinach wieczornych płyta została udostępniona bezpłatnie w serwisie YouTube. Względem swojego pierwowzoru, zamiast oryginalnej wersji hitu "Here I Go Again" udostępniona została odświeżona cyfrowo edycja z 2006, którą Mandaryna do dziś wykonuje na koncertach.

Pytanie: Kto był reżyserem "oŚĆ!"?
Odpowiedź: Małgorzaty Haduch

Pytanie: Z kim Mandaryna nagrała piosenkę "Nie będziesz szła sama"?
Odpowiedź: Gosią Andrzejewicz i Iną

Pytanie: Kto jest twórcą utworu All The Things She Said?
Odpowiedź: Tatu

Pytanie: W jakim utworze dokonano zmian w albumie Mandaryna One względem wersji oryginalnej i remasterowanej?
Odpowiedź: Here I Go Again
Bohdan Łazuka

Tuż po obronie dyplomu w 1961 dostał angaż w Teatrze Współczesnym w Warszawie – debiutował rolą w Zemście, następnie występował też jako Zapowiadacz w Karierze Arturo Ui, Fiedotik w Trzech siostrach i sługa Françoise Sagan w Zamku w Szwecji. Również w 1961 zaczął grać w Kabarecie Szpak i dołączył do Kabaretu Starszych Panów, w którym wylansował przebój „Przeklnę cię”, wykonywany w duecie z Barbarą Krafftówną. Zaczął też występować w programie radiowym Podwieczorek przy mikrofonie i zagrał ze Stanisławem Dygatem w krótkometrażowym filmie dyplomowym Jerzego Skolimowskiego Pieniądze albo życie, a pod koniec roku premierę miał film Stanisława Możdżeńskiego Zuzanna i chłopcy, w którym zagrał Kazika.

Pytanie: W którym roku Łazuka ukończył studia z tytułem?
Odpowiedź: 1961

Pytanie: Na jakiej scenie debiutował Łazuka?
Odpowiedź: Teatrze Współczesnym w Warszawie

Pytanie: Czy utwór Przeklnę Cię okazał się klapą?
Odpowiedź: wylansował przebój „Przeklnę cię”

Pytanie: W jaką postać Łazuka wcielił się w filmie Zuzanna i chłopcy?
Odpowiedź: Kazika
Witold Kiejstutowicz

W 1394 Krzyżacy, chcąc zjednać sobie Witolda i chcąc rozluźnić jego więzy z Polską, przestali atakować Litwę i zaproponowali Witoldowi sojusz. Witold, szukając z kolei wsparcia Krzyżaków w swoich planach ekspansji na wschód, podpisał z nimi w 1398 niekorzystny dla Litwy Pokój na wyspie Salin, w których oddał Krzyżakom Żmudź po rzekę Niewiażę. Niemiecki kronikarz Johann von Poslig zapisał, że bojarzy proklamowali wówczas Witolda swym królem (eynen Koning), jednak wzmianka ta budzi wątpliwości, bo ustanowienie monarchii nie należało do kompetencji bojarów. Oznaczać to może, że chodziło tu o obwołanie Witolda wielkim księciem, ponieważ do tej pory Witold był zaledwie namiestnikiem polskiego króla. Potwierdza tę interpretację fakt, że proklamacja bojarów nie wywołała żadnego echa w źródłach poza Posligiem.

Pytanie: Z jakiego powodu członkowie Zakonu przedstawili Witoldowi propozycję sojuszu?
Odpowiedź: chcąc zjednać sobie Witolda i chcąc rozluźnić jego więzy z Polską

Pytanie: Jakie tereny zostały przyznane Zakonowi zgodnie z postanowieniami pokoju z 1398 roku?
Odpowiedź: Żmudź po rzekę Niewiażę

Pytanie: Dlaczego wypowiedź Johanna von Posliga na temat bojarów i koronowania Witolda budzi pewne wątpliwości?
Odpowiedź: ustanowienie monarchii nie należało do kompetencji bojarów

Pytanie: Co umacnia teorię, że bojarzy obwołali Witolda wielkim księciem?
Odpowiedź: proklamacja bojarów nie wywołała żadnego echa w źródłach poza Posligiem
Emma Marrone

2 września 2011 wydała swój kolejny singel „Sarò libera”, zwiastujący jej drugi studyjny album. Utwór znalazł się na czwartym miejscu listy najlepiej sprzedających się singli we Włoszech i pokrył się złotem. 20 września natomiast ukazał się nowy album piosenkarki zatytułowany tak samo, jak singel. Płyta Sarò libera trafiła na pierwsze miejsce oficjalnej włoskiej listy sprzedaży oraz 43. miejsce na oficjalnej liście w Szwajcarii. We Włoszech album otrzymał za sprzedaż certyfikat potrójnej platyny.

Pytanie: Jak nazywa się piosenka, którą wypuściła na początku września 2011 roku?
Odpowiedź: „Sarò libera”

Pytanie: W jakim rankingu piosenka „Sarò libera” zajęła czwartą pozycję?
Odpowiedź: listy najlepiej sprzedających się singli we Włoszech

Pytanie: Jakie odznaczenie uzyskał album Sarò libera we Włoszech?
Odpowiedź: certyfikat potrójnej platyny

Pytanie: W jakim kraju album ten znalazł się na czterdziestym trzecim miejscu listy sprzedaży?
Odpowiedź: Szwajcarii

Pytanie: Czy album nazywał się tak samo jak utwór, który wydała 2 września 2011 roku?
Odpowiedź: 20 września natomiast ukazał się nowy album piosenkarki zatytułowany tak samo, jak singel
Gramatyka języka rosyjskiego

Zaimek не́кто → ktoś ma jedynie formę mianownika, a zaimek не́что występuje w mianowniku i bierniku (obie formy są identyczne). Zaimków tych zwykle używa się z określeniem, np. не́кто в огро́мной шля́пе → ktoś w ogromnym kapeluszu. Zaimek не́кто można łączyć z nazwiskami, np. Пото́м выступа́л не́кто Фёдоров. → Potem występował niejaki Fiodorow. Не́что łączy się z przymiotnikami w mianowniku, a nie jak w języku polskim – w dopełniaczu, np. не́что подо́бное → coś podobnego; Случи́лось не́что стра́нное. → Wydarzyło się coś dziwnego.

Pytanie: Czy не́что występuje wyłącznie jako mianownik?
Odpowiedź: występuje w mianowniku i bierniku

Pytanie: Czy biernik różni się zapisem od mianownika w не́что ?
Odpowiedź: obie formy są identyczne

Pytanie: Jaką częścią mowy jest не́что?
Odpowiedź: Zaimek

Pytanie: Czy zaimek не́кто deklinuje się tak samo w języku rosyjskim jak i polskim?
Odpowiedź: Не́что łączy się z przymiotnikami w mianowniku, a nie jak w języku polskim – w dopełniaczu
Gramatyka języka rosyjskiego

Zaimek względny кото́рый odnosi się do rzeczowników ożywionych lub nieożywionych, uzgadnia się z nimi jego rodzaj i liczbę, a przypadek zależy od zdania podrzędnego, np. Я купи́л биле́ты на пье́су «Вишнëвый сад», кото́рую вы хоте́ли уви́деть. → Kupiłem bilety na sztukę „Wiśniowy sad”, którą chcieliście zobaczyć. Я была́ влюблена́ в мужчи́не, за кото́рого она́ вы́шла за́муж. → Byłam zakochana w mężczyźnie, za którego ona wyszła za mąż. Podobnie jak кото́рый odmienia się не́который → pewien, niektórzy, np. не́которое вре́мя → pewien czas; Не́торорые [лю́ди] лю́бят ани́совые леденцы́. → Niektórzy [ludzie] lubią anyżowe landrynki.

Pytanie: Do czego odwołuje się zaimek кото́рый?
Odpowiedź: do rzeczowników ożywionych lub nieożywionych

Pytanie: Jaki jest cel zaimka кото́рый?
Odpowiedź: uzgadnia się z nimi jego rodzaj i liczbę

Pytanie: Jakim typem zaimka jest кото́рый?
Odpowiedź: względny

Pytanie: Czym jest "Wiśniowy sad"?
Odpowiedź: sztukę