the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Wiedźmin

W 2007 roku studio Breakpoint wydało grę napisaną w języku Java przeznaczoną na telefony komórkowe: Wiedźmin: Krwawy szlak (wydana także w wersji anglojęzycznej jako The Witcher: Crimson Trail). Jest to gra akcji, w której gracz wciela się w wiedźmina Geralta. Używając kombinacji ciosów i wiedźmińskich znaków przedziera się przez kolejne poziomy, zabijając potwory. Gra nie jest bezpośrednio powiązana fabularnie z cyklem wiedźmińskim. Wiadomo tylko tyle, że fabuła w niej przedstawiona osadzona jest zaraz po zakończeniu treningu młodego wiedźmina Geralta.

Pytanie: W jakim języku programowania została utworzona gra o wiedźminie?
Odpowiedź: Java

Pytanie: Czy można zagrać w Wiedźmina w wersji w języku angielskim?
Odpowiedź: wydana także w wersji anglojęzycznej

Pytanie: Co należy zrobić, żeby przechodzić poziomy gry?
Odpowiedź: zabijając potwory

Pytanie: W jakim okresie osadzona jest historia wiedźmina w grze?
Odpowiedź: po zakończeniu treningu młodego wiedźmina Geralta
Stanisław Maczek

Po ustaniu walk polsko-ukraińskich, zimą 1919/1920, Maczek został przeniesiony do zadań sztabowych, początkowo w sztabie gen. Listowskiego. Wiosną 1920, gdy rozpoczynała się ofensywa kijowska wojny polsko-bolszewickiej, był już w sztabie 2 Armii gen. Raszewskiego. Wykonując zadania oficera łącznikowego sztabu armii (wtedy – w Łucku) i wysłany do grupy gen. Krajowskiego, kpt. Stanisław Maczek został odcięty od swojego sztabu przez oddziały Budionnego. W tej sytuacji zameldował się we Lwowie u gen. Iwaszkiewicza. Za jego zgodą odtworzył swój batalion szturmowy, włączony wkrótce w skład dywizji jazdy gen. Rómmla. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.

Pytanie: Kiedy zakończyły się walki pomiędzy Polską a Ukrainą?
Odpowiedź: zimą 1919/1920

Pytanie: Czyje jednostki oddzieliły gen. Maczka od jego jednostki?
Odpowiedź: Budionnego

Pytanie: Który rok można uznać za początek agresji Ukrainy w wojnie polsko-bolszewickiej?
Odpowiedź: 1920

Pytanie: Gdzie przebywał gen. Iwaszkiewicz?
Odpowiedź: we Lwowie

Pytanie: Jakie zadania wykonywał gen. Maczek po konflikcie zbrojnym?
Odpowiedź: sztabowych
Stanisław Maczek

14 listopada Maczek zameldował się u płk. Juliana Swobody, dowódcy garnizonu Krosno i tego samego dnia otrzymał dowództwo kompanii krośnieńskiej, przybyłej do Sanoka i dalej przeznaczonej do odsieczy oblężonego Lwowa. 20 listopada pociąg „Kozak” wiozący oddział, z prowizorycznie opancerzonymi przednimi wagonami, wyruszył w kierunku Sanoka. Na dworcu w Ustrzykach Dolnych żołnierze Maczka opanowali wojskowy pociąg ukraiński, zdobyli cztery działa i w ataku na bagnety wyzwolili miasto. Później zdobyli węzeł kolejowy Chyrów i pobliski Felsztyn, ale dalsze natarcie – na Sambor – już się nie powiodło. Przez całą zimę 1918/1919 zreorganizowany 3 Batalion Strzelców Sanockich (w skład którego wchodziła wtedy kompania ckm dowodzona przez Maczka), pozostawał w Chyrowie, wiążąc duże siły ukraińskie.

Pytanie: Jakim oddziałem wojskowym zaczął dowodzić 14 listopada 1918 roku?
Odpowiedź: kompanii krośnieńskiej

Pytanie: Czym miała zająć się kompania krośnieńska po opuszczeniu Sanoka?
Odpowiedź: odsieczy oblężonego Lwowa

Pytanie: Jakim środkiem transportu podróżowali członkowie kompanii krośnieńskiej 20 listopada 1918 roku?
Odpowiedź: pociąg „Kozak”

Pytanie: Jakie sukcesy osiągnęli na dworcu w Ustrzykach Dolnych członkowie kompanii krośnieńskiej?
Odpowiedź: opanowali wojskowy pociąg ukraiński, zdobyli cztery działa i w ataku na bagnety wyzwolili miasto
Brzezina (film)

We Francji Brzezina miała premierę w 1978 roku, zbierając przy tym entuzjastyczne recenzje. Françoise Dufournet na łamach francuskiego czasopisma „Études” pisała z zaskoczeniem, że „po raz pierwszy Wajda opowiada nam o miłości i śmierci, w intymności natury, gdzie rozbrzmiewa tylko krzyk ptaków i kobiety drażnionej [przez bohaterów]”. Jacques Siclier z pisma „Le Monde” zauważał, iż „Brzezina jest w istocie szeptem natury, która umiera zimą, by odrodzić się wiosną, kołysząc życiem, śmiercią i ludzkimi namiętnościami”. W magazynie „Esprit” pisano wręcz, że film cechuje spójność formalna, która „porywa nas od samego początku i nigdy nas nie opuszcza”. Jean-Luc Douin z pisma „Télérama” porównał Brzezinę na korzyść z Ostatnim tangiem w Paryżu (1972) Bernarda Bertolucciego, twierdząc, iż Wajda lepiej ukazał wzajemne starcie pomiędzy Erosem a Tanatosem: „Wajda odmalował ów pojedynek bardzo wizualnie i czysto, pokazał idylliczną, kołysaną nieprzerwanym śpiewem ptaków przyrodę, a jednocześnie zaułki rozkładającego się, zdegenerowanego świata”. Albert Cervoni na łamach „France Nouvelle” przekonywał, że „Brzezina jest piękna nie tylko dzięki obrazom lasu, ale przede wszystkim dzięki niesłychanej sile ludzkich gestów i uczuć. Promień słońca ma tu taką samą wagę jak ostatni oddech. Ten film, pulsujący agonią, ostatnim gestem życia, pulsuje także życiem”.

Pytanie: Dla jakiego pisma stworzyła swoją recenzję Françoise Dufournet?
Odpowiedź: „Études”

Pytanie: Do jakiej produkcji przyrównał film Wajdy Jean-Luc Douin?
Odpowiedź: Ostatnim tangiem w Paryżu

Pytanie: Jaki motyw został, zdaniem Jean-Luca Douin, korzystniej przedstawiony w Brzezinie niż w Ostatnim tangu w Paryżu?
Odpowiedź: wzajemne starcie pomiędzy Erosem a Tanatosem:

Pytanie: Dlaczego, według Alberta Cervoni, film Wajdy jest piękny?
Odpowiedź: nie tylko dzięki obrazom lasu, ale przede wszystkim dzięki niesłychanej sile ludzkich gestów i uczuć
Kanał Sueski

Na początku I wojny światowej, Imperium Osmańskie usiłowało zająć Egipt i przerwać komunikację na kanale. 3 lutego 1916 nastąpiło natarcie od wschodu tureckiej 4. Armii, w bezpośrednim pobliżu kanału, lecz Turcy zostali tego samego dnia odparci przy pomocy artylerii okrętów na kanale, tracąc 1300–2000 ludzi. Po uzyskaniu w 1922 niepodległości przez Egipt odzyskał on kontrolę nad kanałem. Jednak w wyniku egipsko-brytyjskiego traktatu z 1936 powróciły nad niego brytyjskie wojska. Podczas II wojny światowej bezpośrednio nad kanałem nie toczyły się walki – ofensywa państw osi została zatrzymana pod Al-Alamajn. W 1951 Egipt wypowiedział traktat i Brytyjczycy zostali zmuszeni do ewakuacji baz wojskowych ze strefy kanału (odbywało się to w latach 1954-1956), który w 1956 roku został znacjonalizowany przez Nasera. Nacjonalizacja kanału była przyczyną wojny sueskiej 1956 prowadzonej przez wojska izraelsko-francusko-brytyjskie przeciwko Egiptowi. W czasie wojny sześciodniowej w 1967 wschodni brzeg kanału został obsadzony przez wojska izraelskie, a żegluga na kanale – wstrzymana. Po wojnie Jom Kipur w 1973 i przywróceniu kontroli Egiptu nad obydwoma brzegami kanału, w lutym 1974 podjęto wstępne prace nad oczyszczeniem kanału oraz jego odbudową i modernizacją. 5 czerwca 1975 ponowne otwarto kanał.

Pytanie: W którym roku Egipt wywalczył niepodległość?
Odpowiedź: 1922

Pytanie: W którym roku Wielka Brytania podpisała traktat z Egiptem?
Odpowiedź: 1936

Pytanie: Jaki był powód wojny z 1956 roku?
Odpowiedź: Nacjonalizacja kanału

Pytanie: Jaki sojusz walczył przeciwko Egiptowi podczas wojny z 1956 roku?
Odpowiedź: izraelsko-francusko-brytyjskie

Pytanie: Jak nazywa się konflikt zbrojny z 1973 roku?
Odpowiedź: Jom Kipur
Zakintos

W 1797 roku po upadku Republiki Weneckiej, na mocy pokoju w Campo Formio wyspa znalazła się pod kontrolą Republiki Francuskiej wchodząc w skład Département Mer-Égée (Departamentu Morza Egejskiego). Francuzi jednak wkrótce zostali wyparci do 1798 roku przez siły Imperium Osmańskiego. W latach 1800–1807 Zakintos była częścią greckiej Republiki Siedmiu Wysp pod protektoratem tureckim. Od 1807 roku wyspa przeszła ponownie pod władzę francuską na mocy traktatu tylżyckiego. 2 października 1809 flota brytyjska odniosła zwycięstwo nad Francuzami w bitwie pod Zakintos i opanowała wyspę. W latach 1815–1864 wyspa wchodziła w skład znajdującego się pod brytyjskim protektoratem państwa określanego jako Zjednoczone Kraje Wysp Jońskich. Państwo to zostało zlikwidowane w 1864 na mocy porozumienia londyńskiego (brytyjsko-francusko-grecko-rosyjskiego), które przekazało władzę nad tym terytorium Grecji.

Pytanie: Kto kontrolował wyspę od 1797 roku?
Odpowiedź: Republiki Francuskiej

Pytanie: Jaki dokument przypisywał kontrolę nad wyspą Republice Francuskiej?
Odpowiedź: pokoju w Campo Formio

Pytanie: Jakie Imperium wyparło Francuzów z wyspy?
Odpowiedź: Osmańskiego

Pytanie: Do jakiej Republiki zarządzanej przez Turków należała Zakintos?
Odpowiedź: Siedmiu Wysp
Wąż morski (kryptozoologia)

Innym znanym przypadkiem rzekomego węża morskiego jest Caddy, stworzenie mające pojawiać się w kanadyjskiej zatoce Cadboro (stąd nazwa, proponowana jest także łacińska nazwa Cadborosaurus willsi) w Kolumbii Brytyjskiej. Opisywany jest zazwyczaj jako wydłużone zwierzę z płetwami i włosiem na grzbiecie. Charakterystyczną cechą Caddy ma być głowa podobna do wielbłądziej. Długość zwierzęcia rzekomi świadkowie oceniają zazwyczaj na 12-20 metrów. Według Edwarda Bousfielda i Paula LeBlonda, w latach 1881-1994 zanotowano 178 obserwacji tego rzekomego węża morskiego. Uwagę kryptozoologów zwraca częstotliwość spotkań z Caddy oraz precyzja i koherentność doniesień o obserwacji tego zwierzęcia. W wielu przypadkach to samo stworzenie miało widzieć kilka lub nawet kilkanaście osób. Z 26 października 1895 pochodzi relacja ze spotkania w zatoce Bellingham, gdzie Caddy miała być widziana przez 17 osób naraz. Jedna z obserwacji miała rzekomo miejsce w 1933, kiedy to dwie osoby miały zobaczyć z pokładu ich jachtu strasznego potwora z głową wielbłąda. W 1934 spostrzegło go dwóch członków rządu prowincjonalnego, w tym samym roku dwóch rybaków miało zobaczyć dwa potwory o długości 20 metrów.

Pytanie: Gdzie wąż Caddy rzekomo występował? 
Odpowiedź: w kanadyjskiej zatoce Cadboro (stąd nazwa, proponowana jest także łacińska nazwa Cadborosaurus willsi) w Kolumbii Brytyjskiej

Pytanie: Co w wyglądzie węża Caddy było charakterystyczne?
Odpowiedź: głowa podobna do wielbłądziej

Pytanie: Jak długi miał być wąż Caddy?
Odpowiedź: 12-20 metrów

Pytanie: Jacy badacze zajmowali się tropieniem węża morskiego Caddy?
Odpowiedź: Edwarda Bousfielda i Paula LeBlonda
Grzegorz Braun

Jest współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. Program był emitowany na antenach TVP. W kwietniu 2007 ogłosił, że znany językoznawca, profesor Jan Miodek, był konfidentem SB, za co został mu wytoczony proces, który przegrał. Wrocławski Sąd Apelacyjny oddalił apelację Grzegorza Brauna, podobnie jak Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 10 września 2009 dodatkowo nakazał Grzegorzowi Braunowi przeprosić Jana Miodka w prasie ogólnopolskiej i Radiu Wrocław. 29 maja 2010 Grzegorz Braun złożył skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, powołując się na artykuł 10 (prawo do wolności słowa) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Postępowanie rozpoczęło się 14 marca 2013 i zakończyło się w listopadzie 2014 wyrokiem Trybunału stwierdzającym, że polskie postępowania sądowe bezspornie naruszyły wolność wypowiedzi i skazującym Polskę na wypłacenie odszkodowania i zadośćuczynienia Grzegorzowi Braunowi.

Pytanie: Jakie oskarżenie wytoczył przeciwko profesorowi Miodkowi?
Odpowiedź: profesor Jan Miodek, był konfidentem SB

Pytanie: Czy sąd przyznał rację Braunowi, który oskarżał Miodka o współpracę z SB?
Odpowiedź: Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 10 września 2009 dodatkowo nakazał Grzegorzowi Braunowi przeprosić Jana Miodka w prasie ogólnopolskiej i Radiu Wrocław

Pytanie: Na jaki artykuł powołał się Braun, składając skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka?
Odpowiedź: na artykuł 10 (prawo do wolności słowa)

Pytanie: Jaki tytuł nosił cykl filmów współtworzony przez Brauna?
Odpowiedź: Errata do biografii
Ukraińska Republika Ludowa

Traktat ten oznaczał uznanie państwa ukraińskiego przez państwa centralne, wywołał on wzburzenie wśród polskiej opinii publicznej, gdyż odstępował on URL ziemie, do których (ze względów historycznych i etnicznych) pretensje rościli sobie Polacy, jednak delegacja Królestwa Polskiego do rokowań nie została dopuszczona. 3 marca Cesarstwo Niemieckie, Austro-Węgry i ich sojusznicy zawarły z Rosją sowiecką traktat brzeski, gdzie Rosja uznała, że wymienione w traktacie nowo powstałe państwa na dotychczasowym terytorium Imperium Rosyjskiego nie są związane żadnymi obowiązkami wobec niej. W kwestii ukraińskiej Rosja zobowiązała się do bezzwłocznego zawarcia pokoju z URL, wycofania z terytorium URL wojsk rosyjskich i bolszewickich oraz zaprzestania działań przeciwko organom władzy URL. W trakcie rokowań pokojowych na terytorium URL wkroczyły wojska niemieckie i austro-węgierskie.

Pytanie: Między jakimi państwami został podpisany traktat brzeski?
Odpowiedź: Cesarstwo Niemieckie, Austro-Węgry i ich sojusznicy zawarły z Rosją sowiecką

Pytanie: Jaką reakcję strony polskiej wywołało podpisanie traktatu?
Odpowiedź: wzburzenie

Pytanie: Do czego zobowiązała się Rosja względem Ukrainy przy podpisaniu traktatu brzeskiego?
Odpowiedź: do bezzwłocznego zawarcia pokoju z URL, wycofania z terytorium URL wojsk rosyjskich i bolszewickich oraz zaprzestania działań przeciwko organom władzy URL

Pytanie: Czy Polska chciała odzyskać ziemie należące do URL?
Odpowiedź: odstępował on URL ziemie, do których (ze względów historycznych i etnicznych) pretensje rościli sobie Polacy
Ukraińska Republika Ludowa

W atmosferze oskarżeń o nieudolność i wobec postępów bolszewików, którzy 5 lutego 1919 roku zajęli Kijów, Wynnyczenko został odsunięty, a przewodnictwo Dyrektoriatu objął dotychczasowy głównodowodzący armią URL – Symon Petlura. Połączone armie URL i UHA stopniowo ulegały siłom bolszewickim. Po zajęciu Kijowa rząd URL ewakuował się na Wołyń, gdzie walki toczyły się równocześnie z Polakami, a ostatecznie do Kamieńca Podolskiego. Po zajęciu tego miasta przez bolszewików w maju 1919 rząd ukraiński zawarł rozejm z Polską. Pozwoliło to na reorganizację armii i – dzięki zamknięciu frontu polskiego oraz wybuchowi antybolszewickich powstań chłopskich – przeprowadzenie skutecznego kontrnatarcia, które doprowadziło do wyzwolenia w czerwcu Kamieńca. Jednoczesna ofensywa Armii Białych Rosjan (Armia Ochotnicza) pod dowództwem gen. Antona Denikina doprowadziła do zajęcia Kijowa przez białych. Miasto zostało zajęte 30 sierpnia 1919 przez armię URL, następnego dnia musiała się ona wycofać, przekazując miasto armii Denikina.

Pytanie: Jakie zmiany zaszły w strukturze rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej po zdobyciu Kijowa przez bolszewików?
Odpowiedź: Wynnyczenko został odsunięty, a przewodnictwo Dyrektoriatu objął dotychczasowy głównodowodzący armią URL – Symon Petlura

Pytanie: Dokąd uciekł w pierwszej kolejności rząd Ukraińskiej Republiki Ludowej, kiedy Kijów został zdobyty przez bolszewików?
Odpowiedź: na Wołyń

Pytanie: Jakie działania rządu URL pozwoliły na reorganizację armii?
Odpowiedź: zawarł rozejm z Polską

Pytanie: Z jakich powodów rząd URL zyskał możliwość kontrataku, skutkującego wyzwoleniem Kamieńca Podolskiego?
Odpowiedź: dzięki zamknięciu frontu polskiego oraz wybuchowi antybolszewickich powstań chłopskich
Hanna Zdanowska

W listopadzie 2016 prokurator przedstawił jej zarzuty posłużenia się poświadczającymi nieprawdę dokumentami przy zawieraniu w 2008 i 2009 umów kredytowych, do popełnienia tych czynów Hanna Zdanowska nie przyznała się. Po kilku miesiącach postępowanie w zakresie głównego zarzutu umorzono. W sierpniu 2017 prokurator skierował do sądu akt oskarżenia, w którym została oskarżona o poświadczenie nieprawdy we wniosku kredytowym swojego partnera. W marcu 2018 w pierwszej instancji została skazana nieprawomocnie za ten czyn na karę grzywny w łącznej kwocie 20 tysięcy złotych. Wyrok ten uprawomocnił się we wrześniu 2018 na skutek wyroku wydanego w drugiej instancji przez Sąd Okręgowy w Łodzi. W związku z zarzutami prokuratorskimi, 26 listopada 2016 pod hasłem „Murem za Hanką”, odbył się przemarsz łodzian, będący wyrazem poparcia dla prezydent.

Pytanie: Jakie zarzuty postawiono Zdanowskiej w 2016 roku?
Odpowiedź: posłużenia się poświadczającymi nieprawdę dokumentami przy zawieraniu w 2008 i 2009 umów kredytowych

Pytanie: Czy Zdanowska przyznała się do postawionych jej zarzutów?
Odpowiedź: do popełnienia tych czynów Hanna Zdanowska nie przyznała się

Pytanie: O co oskarżono Zdanowską w 2017 roku?
Odpowiedź: o poświadczenie nieprawdy we wniosku kredytowym swojego partnera

Pytanie: Ile wynosiła kara pieniężna, którą sąd nałożył na Zdanowską?
Odpowiedź: 20 tysięcy złotych
Hanna Zdanowska

Prowadziła własną działalność gospodarczą w przemyśle odzieżowym. Przez sześć lat była dyrektorem biura Łódzkiej Izby Przemysłowo-Handlowej. W 2005 bez powodzenia kandydowała do Senatu z ramienia Platformy Obywatelskiej w okręgu sieradzkim. W 2006 została członkinią tej partii; w tym samym roku z jej listy uzyskała mandat radnej Rady Miejskiej w Łodzi. W styczniu 2007 zrezygnowała z zasiadania w niej w związku z powołaniem na stanowisko zastępcy prezydenta miasta ds. związanych z edukacją, sportem, a także funduszami unijnymi.

Pytanie: W jakiej placówce pełniła funkcję dyrektorki biura?
Odpowiedź: Łódzkiej Izby Przemysłowo-Handlowej

Pytanie: Jaką partię reprezentowała w wyborach parlamentarnych w 2005 roku?
Odpowiedź: Platformy Obywatelskiej

Pytanie: Czy jej udział w wyborach parlamentarnych w 2005 roku zakończył się sukcesem?
Odpowiedź: W 2005 bez powodzenia kandydowała do Senatu z ramienia Platformy Obywatelskiej w okręgu sieradzkim

Pytanie: Jaki urząd otrzymała w 2006 roku?
Odpowiedź: radnej Rady Miejskiej w Łodzi
Amator (film 1979)

Amator okazał się jednym z pierwszych filmów Kieślowskiego, które zwróciły uwagę francuskiej krytyki filmowej. W piśmie „Jeune Cinéma” Ginette Geravis włączyła Amatora do nowego nurtu polskiego kina, który był bliższy codzienności aniżeli historii. Tym bardziej, że jako jeden z aktorów w filmie figuruje Krzysztof Zanussi, który był już we Francji dobrze znany. Mireille Amiel z „Cinéma 79” była nastawiona do filmu mniej entuzjastycznie, uznając go za „przereklamowany” i czyniąc w ten sposób aluzję do nagrody na festiwalu w Moskwie. Z czasem jednak Amator został zauważony przez krytyków z „Cahiers du cinéma”. O ile Léos Carax poświęcił filmowi ledwie kilka linijek, o tyle po premierze na festiwalu w Berlinie Pascal Bonitzer uznał Amatora za film „w stylu Zanussiego, ale bardziej przyćmiony, bardziej proletariacki i okraszony humorem”. Znacznie większą wagę przywiązywał do filmu Kieślowskiego magazyn „Positif”, którego redakcja, poznawszy Amatora, umieściła reżysera na liście ulubionych twórców pisma.

Pytanie: Czy Kieślowski ma na swoim koncie kilka produkcji?
Odpowiedź: Amator okazał się jednym z pierwszych filmów Kieślowskiego

Pytanie: W jakim magazynie napisała o "Amatorze" Geravis?
Odpowiedź: „Jeune Cinéma”

Pytanie: Kto skrytykował film?
Odpowiedź: Mireille Amiel
Amator (film 1979)

W sierpniu 1979 roku Amator został wysłany na Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Moskwie, gdzie jury w składzie: Aleksander Rostockij, Christian Jacque, Giuseppe di Santis, Andriej Konczałowski i Jerzy Kawalerowicz, przyznało dziełu Kieślowskiego Grand Prix festiwalu, Złoty Medal. Film otrzymał również nagrodę FIPRESCI. Kilkanaście dni później powędrował na Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, również otrzymując Grand Prix (Złote Lwy); Jerzy Stuhr za swoją kreację został uhonorowany nagrodą dla najlepszego aktora. Amator był również laureatem dwóch nagród na Koszalińskim Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” (nagrody specjalnej oraz za rolę Stuhra), a także nagrody Interfilm na Berlinale oraz Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Chicago. Amatora obejrzało w Polsce pół miliona widzów, co czyniło go największym lokalnym sukcesem Kieślowskiego w jego karierze.

Pytanie: Jakie osoby znajdowały się w jury, które odznaczyło Amatora Złotym Medalem?
Odpowiedź: Aleksander Rostockij, Christian Jacque, Giuseppe di Santis, Andriej Konczałowski i Jerzy Kawalerowicz

Pytanie: Jak nazywała się główna nagroda przyznawana podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Moskwie?
Odpowiedź: Złoty Medal

Pytanie: Czy Jerzy Stuhr za swoją rolę w filmie wygrał nagrodę na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”?
Odpowiedź: Amator był również laureatem dwóch nagród na Koszalińskim Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” (nagrody specjalnej oraz za rolę Stuhra)

Pytanie: Ilu Polaków widziało film Kiślowskiego?
Odpowiedź: pół miliona
Abu Bakr al-Baghdadi

Jego znaczenie wzrosło podczas rozmów – zakończonych ostatecznie niepowodzeniem – o połączeniu ISIS i innej powiązanej z Al-Ka’idą organizacji, walczącej w wojnie domowej w Syrii – Dżabhat an-Nusra. Al-Baghdadi odmówił wykonania rozkazów przywódcy Al-Ka’idy Ajmana az-Zawahiriego, który wzywał ISIS do skupienia się na walce w Iraku, podczas gdy Syria byłaby obszarem działania an-Nusry. Jako swój cel przedstawiał budowę kalifatu na terytorium Iraku i Syrii, który następnie rozwinąłby się w jedno państwo islamskie, zamieszkane przez wszystkich sunnitów.

Pytanie: Czy dyskusje dotyczące połączenia ISIS i Dżabhat an-Nusry były owocne?
Odpowiedź: Jego znaczenie wzrosło podczas rozmów – zakończonych ostatecznie niepowodzeniem – o połączeniu ISIS i innej powiązanej z Al-Ka’idą organizacji, walczącej w wojnie domowej w Syrii – Dżabhat an-Nusra

Pytanie: Na co nie zgodził się Al-Baghdadi?
Odpowiedź: odmówił wykonania rozkazów przywódcy Al-Ka’idy Ajmana az-Zawahiriego

Pytanie: Czego dotyczył rozkaz Ajmana az-Zawahiriego?
Odpowiedź: skupienia się na walce w Iraku

Pytanie: Jaki był cel Al-Baghdadi względem obszarów Syrii i Iraku?
Odpowiedź: budowę kalifatu
Tonga na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018

Podczas ceremonii otwarcia igrzysk w Pjongczangu reprezentacja Tonga weszła na stadion jako 80. w kolejności, a podczas ceremonii zamknięcia jako 81., w obu przypadkach pomiędzy ekipami z Togo i Pakistanu. Funkcję chorążego reprezentacji Tonga podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk pełnił jedyny reprezentant Tonga w Pjongczangu, Pita Taufatofua. Zawodnik ten pełnił również rolę chorążego podczas ceremonii otwarcia letnich igrzysk w Rio de Janeiro dwa lata wcześniej. Na uroczystościach otwarcia obu igrzysk olimpijskich wystąpił w tradycyjnym narodowym stroju ta’ovala, z nagim torsem i rękoma, które pokryte były dużą ilością oleju kokosowego.

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Taufatofua?
Odpowiedź: chorążego reprezentacji

Pytanie: Jak nazywa się tradycyjne odzienie mieszkańców Tonga?
Odpowiedź: ta’ovala

Pytanie: Jakie części ciała Taufatofua pozostawił odkryte na uroczystościach?
Odpowiedź: torsem i rękoma

Pytanie: Czy reprezentacja Tonga wystąpiła na zawodach w Rio de Janeiro?
Odpowiedź: Zawodnik ten pełnił również rolę chorążego podczas ceremonii otwarcia letnich igrzysk w Rio de Janeiro dwa lata wcześniej
Iwan Zauszkiewicz

W 1888 roku (12 lipca lub 28 czerwca) zastąpił Michaiła Majlewskiego na stanowisku wicegubernatora siedleckiego. Kolejną rangę – rzeczywistego radcy stanu (IV ranga cywilna) – otrzymał za wyróżnienie się 9 kwietnia 1889 roku. Iwan Dmitrijewicz stał się bohaterem skandalu obyczajowego ze względu na swoje kochanki. Były to żydowskie siostry, którym Zauszkiewicz urządził mieszkanie w sąsiedniej kamienicy. Miał do nich pisywać listy miłosne w języku polskim, podpisując się jako „Witold”. Ponieważ ze związków rodziły się dzieci, Zauszkiewicz wydał obie kobiety za mąż. W zamian za fikcyjny ożenek małżonkowie sióstr zyskali monopol na załatwianie spraw administracyjnych dotyczących Żydów. Doprowadziło to do skarg innych wyznawców judaizmu, dodatkowo bardzo niezadowoleni byli przydzieleni do usługiwania Żydówkom strażnicy ziemscy. Iwan Zauszkiewicz urząd wicegubernatora sprawował do 1 stycznia 1891 roku, po czym na stanowisku zastąpił go Nikołaj Suchotin. Ostatniego dnia służby w Siedlcach otrzymał dodatek do pensji w wysokości czterdziestu pięciu procent.

Pytanie: Czy Michaił Majlewski był wicegubernatorem siedleckim?
Odpowiedź: zastąpił Michaiła Majlewskiego na stanowisku wicegubernatora siedleckiego

Pytanie: W jaki sposób Zauszkiewicz podpisywał się w wiadomościach do kochanek?
Odpowiedź: Witold

Pytanie: Kiedy Zauszkiewicz zakończył urząd wicegubernatora?
Odpowiedź: stycznia 1891