the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Aleja Karola Anstadta w Łodzi

23 grudnia 1898 roku aleją Karola Anstadta (wtedy jeszcze nienazwaną) przejechał pierwszy tramwaj – Herbrand VNB-125 z doczepą I klasy Petersburskiego Towarzystwa Budowy Wagonów (tzw. typ petersburski), inaugurujący uruchomienie transportu tramwajowego w Łodzi. Skład wyruszył o godz. 13:00 z zajezdni przy ul. Nowo-Wysokiej (ob. ul. Tramwajowa) na trasę prowadzącą ulicami: Dzielną (ob. ul. prez. Gabriela Narutowicza) – Piotrkowską – przez Nowy Rynek (ob. pl. Wolności) – Średnią (ob. ul. Pomorska) – ulicą bez nazwy (ob. al. Karola Anstadta) do parku Helenów; tam skręcił w ul. Północną, zawrócił ul. Targową (ob. ul. Seweryna Sterlinga) do ul. Średniej i dalej przez Nowy Rynek pojechał ul. Piotrkowską do domu zajezdnego i Teatru „Paradyż”. Regularne kursy aleją Karola Anstadta rozpoczęły trzy dni później tramwaje linii „3”, którą 28 stycznia 1899 roku zastąpiła linia „4” – do niej właśnie odnosi się fragment poematu Kwiaty polskie Juliana Tuwima: Zieloną czwórką się dojedzie / Do zielonego Helenowa . 3 sierpnia 1900 roku dołączyła do niej linia „5”.

Pytanie: Kiedy w Łodzi uruchomiono transport tramwajowy? 
Odpowiedź: 23 grudnia 1898 roku

Pytanie: Jakiego typu były pierwsze tramwaje jeżdżące po Łodzi? 
Odpowiedź: petersburski

Pytanie: Jaki pisarz wspomniał w swoim dziele o łódzkim transporcie tramwajowym? 
Odpowiedź: Juliana Tuwima

Pytanie: W jakim poemacie Tuwim wspomniał łódzki tramwaj? 
Odpowiedź: Kwiaty polskie
Aleja Karola Anstadta w Łodzi

Po wojnie na krótko przywrócono nazwę przedwojenną – aleja Karola Anstadta. Już 19 stycznia 1946 roku, na uroczystym posiedzeniu Miejskiej Rady Narodowej w sali Teatru Wojska Polskiego, zwołanym z okazji 1. rocznicy zakończenia niemieckiej okupacji Łodzi, prezydium MRN zgłosiło wniosek w sprawie przemianowania alei. Został on przyjęty przez aklamację. Na planie miasta wydanym w 1948 roku przez Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy aleja nosiła więc już nową nazwę: ulica 19 Stycznia – upamiętniającą dzień zakończenia niemieckiej okupacji miasta w 1945 roku i wkroczenie do Łodzi wojsk Armii Czerwonej.

Pytanie: Czyje imię nosiła przed wojną ta aleja?
Odpowiedź: Karola Anstadta

Pytanie: Jakie wydarzenie upamiętniała zupełnie nowa nazwa nadana tej alei po wojnie?
Odpowiedź: zakończenia niemieckiej okupacji miasta w 1945 roku i wkroczenie do Łodzi wojsk Armii Czerwonej

Pytanie: Na jaką nazwę zdecydowano się zmienić po wojnie tę, którą nosiła ta aleja przed jej wybuchem?
Odpowiedź: ulica 19 Stycznia

Pytanie: Czy po wojnie od razu zmieniono nazwę tej alei na 19 stycznia?
Odpowiedź: Po wojnie na krótko przywrócono nazwę przedwojenną
Historia Żydów w Polsce

Pozostali dwaj członkowie komisji, Edgar Jadwin i Homer H. Johnson, opublikowali 31 października 1919 oddzielny raport, niezgadzający się z wnioskami przewodniczącego Morgenthaua. Stwierdzono w nim, że w granicach Kongresówki tylko 18 Żydów straciło życie, podczas gdy na całym terytorium opanowanym lub okupowanym przez Rzeczpospolitą całkowita liczba ofiar nie przekroczyła liczby 300. Stwierdzał, że Polaków charakteryzuje tradycyjnie tolerancyjna postawa w stosunku do Żydów. W czasie niemieckiej okupacji Polski niemiecki charakter dialektu jidisz i gotowość niektórych Żydów do współpracy ze zwyciężającą stroną, zachęcała wrogów Polski do używania ich jako agentów w różnych celach i przyznawania żydowskiej populacji nie tylko specjalnej protekcji, lecz także do obiecywania autonomii (patrz: Federacja Wschodnioeuropejska). Żydzi aktywnie uczestniczyli w spekulacjach żywnością, do czego byli zachęcani przez okupacyjne armie. Pomimo patriotycznej postawy wielu prominentnych Żydów, zaangażowanie dużej ilości hebrajskiej społeczności w niemieckich siłach oraz okazjonalne denuncjacje dokonywane przez Żydów, podsycały uprzedzenia względem nich. Antypatia do Żydów wynikała również z ich prawdopodobnych stosunków z bolszewikami, a polskie społeczeństwo i wojsko, które miało kontakt z bolszewizmem klasyfikowało Żydów jako jego propagatorów i nie było wątpliwości, że pełnili główną rolę w bolszewickich rządach takich miast jak Wilno, Lida czy Mińsk zanim zostały one zajęte przez polską armię. Stwierdzono, że niesprawiedliwe jest zarówno nazywanie wszystkich Żydów bolszewikami, ponieważ niektórzy z nich popierają sowietów, jak i nazywanie wszystkich Polaków tymi, którzy znęcają się nad Żydami, ponieważ jakieś wojskowe oddziały lub cywilne, zdeprawowane grupy były winne grabieży i przemocy. W podsumowaniu stwierdzono, że postawa Żydów dawała powód do antysemityzmu i zaogniała go w krytycznych momentach.

Pytanie: Ile osób żydowskiego pochodzenia, według danych z raportu, zginęło na terenie Kongresówki?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Co było przyczyną braku sympatii do osób żydowskiego pochodzenia?
Odpowiedź: prawdopodobnych stosunków z bolszewikami

Pytanie: Jak nazywali się autorzy raportu z 1919 roku?
Odpowiedź: Edgar Jadwin i Homer H. Johnson

Pytanie: Z jakiego powodu nazywanie bolszewikiem każdej osoby żydowskiego pochodzenia jest krzywdzące?
Odpowiedź: ponieważ niektórzy z nich popierają sowietów

Pytanie: Czy, zgodnie z raportem, Polacy są tolerancyjni wobec społeczności żydowskiej?
Odpowiedź: Stwierdzał, że Polaków charakteryzuje tradycyjnie tolerancyjna postawa w stosunku do Żydów
Historia Żydów w Polsce

Około 1648 roku w Rzeczypospolitej żyło 450 tys. Żydów, co stanowiło 4,5% populacji kraju. W tym czasie Rzeczpospolita znacznie ucierpiała na skutek szeregu konfliktów zbrojnych, w których utraciła ponad 1/3 ludności (ok. 3 mln osób). W czasie powstania Chmielnickiego część biedoty żydowskiej przeszła na stronę powstańców, ogromna jednak część ludności żydowskiej uczestniczyła czynnie w walkach z kozakami i Tatarami krymskimi. W czasie powstania kozaków pod przywództwem Bohdana Chmielnickiego zamordowano dziesiątki tysięcy Żydów i Polaków. Sam Chmielnicki miał powiedzieć, że Polacy sprzedali jego ludzi jako niewolników w ręce tych przeklętych Żydów. Dokładna liczba ofiar żydowskich nie jest znana, ale spadek liczebności populacji żydowskiej ocenia się na 100–200 tys., wliczając w to emigrację, śmierć w wyniku chorób zakaźnych i jasyr. W czasie samego powstania Chmielnickiego zginęło ok. 100 – 150 tys. wyznawców judaizmu. Wydarzenie to (nazywane Gezerah – „wielka katastrofa”) uznawane jest przez historyków żydowskich za symboliczną datę zakończenia pomyślnego okresu w historii polskich Żydów.

Pytanie: Czy podczas powstania Chmielnickiego wszyscy Żydzi dołączyli do powstańców?
Odpowiedź: część ludności żydowskiej uczestniczyła czynnie w walkach z kozakami i Tatarami krymskimi

Pytanie: Czy Chmielnicki w swoich wypowiedziach miał niepochlebnie wypowiadać się o Żydach?
Odpowiedź: Sam Chmielnicki miał powiedzieć, że Polacy sprzedali jego ludzi jako niewolników w ręce tych przeklętych Żydów

Pytanie: Jakie były przyczyny obniżenia się populacji Żydów w tym okresie, poza morderstwami popełnianymi w ramach powstania Chmielnickiego?
Odpowiedź: emigrację, śmierć w wyniku chorób zakaźnych i jasyr

Pytanie: Czyli liczba Żydów, którzy ponieśli śmierć w wyniku powstania Chmielnickiego przekracza prawdopodobnie sto tysięcy?
Odpowiedź: czasie samego powstania Chmielnickiego zginęło ok. 100 – 150 tys. wyznawców judaizmu
Flow (gra komputerowa)

Ogólnie mówiąc, recenzenci uznali Flow za przypominającą bardziej dzieło sztuki niż grę. Navarro doszukał się w niej klimatu dzieła rodem z wystawy. Leadbetter uznał, że Flow jest bardziej eksperymentem niż tradycyjną grą, określając ją mianem „dziwnego ornamentu”. Zdaniem Freemana jest to pierwsze artystyczne dzieło na PlayStation 3. Roper podsumował Flow bardziej jako doznanie niż grę, a Mitchell stwierdził, że owemu produktowi udał się główny cel, jakim było zrobienie czegoś niepowtarzalnego i eksperymentalnego zarazem.

Pytanie: Czy recenzenci pozytywnie ocenili grę Flow?
Odpowiedź: recenzenci uznali Flow za przypominającą bardziej dzieło sztuki niż grę

Pytanie: Na jakiej konsoli można grać w grę Flow?
Odpowiedź: PlayStation 3

Pytanie: Jaki klimat tworzyła gra według Navarro?
Odpowiedź: dzieła rodem z wystawy

Pytanie: Kto stwierdził, że gra Flow jest eksperymentem?
Odpowiedź: Leadbetter

Pytanie: Jakiego określenia w stosunku do gry użył Leadbetter?
Odpowiedź: „dziwnego ornamentu”
Stanisław Tymiński

W trakcie kampanii wyborczej miało miejsce wiele ataków na Stanisława Tymińskiego, m.in. UOP i Krzysztof Kozłowski (ówczesny minister spraw wewnętrznych w rządzie Mazowieckiego) oskarżyli go o to, że ma związek z Libią (krajem wiązanym wówczas z terroryzmem) oraz z Kolumbią (gdzie silne były wpływy handlarzy narkotyków) – oskarżenia okazały się fałszywe. Tuż przed końcem kampanii wyborczej Telewizja Polska podała, że stosuje on przemoc wobec żony – po wyborach telewizja przegrała prawomocnie proces o pomówienie. „Gazeta Wyborcza” opublikowała opinię psychologa Andrzeja Samsona, że Stanisław Tymiński jest chory psychicznie.

Pytanie: Czy udowodniono, że miał związki z Libią?
Odpowiedź: oskarżenia okazały się fałszywe

Pytanie: Jaką funkcję w rządzie Mazowieckiego pełnił Krzysztof Kozłowski?
Odpowiedź: minister spraw wewnętrznych

Pytanie: O związki z jakimi państwami został pomówiony?
Odpowiedź: Libią (krajem wiązanym wówczas z terroryzmem) oraz z Kolumbią

Pytanie: Jakiej sytuacji dotyczył jego proces o pomówienie przeciwko TVP?
Odpowiedź: Tuż przed końcem kampanii wyborczej Telewizja Polska podała, że stosuje on przemoc wobec żony
Finał Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002

Sędzią w meczu finałowym, który rozpoczął się 30 czerwca 2002 o godzinie 20:00 czasu koreańskiego na Stadionie Nissan w Jokohamie, był Włoch Pierluigi Collina. W meczu tym, podobnie jak w całym turnieju grano piłką o nazwie Adidas Fevernova. Piłkarze obu drużyn rozpoczęli to spotkanie zmotywowani i skoncentrowani, jednak wydawało się, że to Niemcy są bardziej zdeterminowani, by odnieść zwycięstwo. Pierwsza połowa meczu to potwierdziła. W obronie brylowali Ramelow, Jeremies, Frings i Linke, którzy raz po raz zatrzymywali nieźle zapowiadające się akcje ofensywne Brazylijczyków. W ataku z kolei często pokazywał się Bernd Schneider, który długimi podaniami próbował „szukać” Miroslava Klose w polu karnym rywali. Z optycznej przewagi drużyny niemieckiej niewiele jednak wynikało, ponieważ brazylijski bramkarz Marcos był tego dnia dobrze dysponowany. Pierwsza groźna akcja Brazylijczyków miała miejsce w 19. minucie, kiedy to Ronaldinho podał za plecy obrońców do Ronaldo, który spudłował. Jedenaście minut później miała miejsce niemal kopia tej sytuacji, Ronaldinho ponownie posłał futbolówkę za linię obrony do Ronaldo, tym razem jednak Oliver Kahn obronił jego strzał. Tuż przed końcem pierwszej połowy Canarinhos mieli jeszcze dwie dogodne sytuacje do otwarcia wyniku meczu; najpierw strzał Klebersona z dystansu zatrzymał się na poprzeczce, a zaraz potem Roberto Carlos dograł piłkę w niemieckie pole karne, jednak strzał Ronaldo ponownie wybronił niemiecki golkiper. W 50. minucie z kolei fantastyczny strzał z rzutu wolnego oddał Oliver Neuville, jednak Marcos musnął piłkę, która uderzyła w słupek. O końcowym triumfie Canarinhos zadecydowały akcje z 67. i 79. minuty. W pierwszym przypadku Ronaldo wygarnął piłkę spod nóg Dietmarowi Hamannowi i podał ją do Rivaldo, który strzelił z dystansu. Kahn jednak popełnił błąd – zamiast wypiąstkować lub odbić piłkę przed siebie, próbował ją złapać, co przyczyniło się chwilę później do utraty gola przez Niemców po strzale Ronaldo w krótki róg bramki. W drugiej sytuacji z prawej strony pola karnego piłkę dogrywał Kleberson, Rivaldo przepuścił piłkę do wbiegającego Ronaldo, a ten pewnym strzałem ponownie umieścił piłkę w siatce. Pod koniec meczu szansę na zmianę wyniku miał jeszcze Oliver Bierhoff, jednak Marcos pewnie złapał piłkę i wynik tego meczu nie uległ już zmianie. Krótko po tej akcji włoski sędzia zakończył spotkanie, a piąty tytuł Brazylijczyków stał się faktem.

Pytanie: W jakim miejscu rozegrano mecz finałowy?
Odpowiedź: na Stadionie Nissan w Jokohamie

Pytanie: Jak nazywali się piłkarze grający w obronie w drużynie niemieckiej podczas meczu finałowego?
Odpowiedź: Ramelow, Jeremies, Frings i Linke

Pytanie: W której minucie spotkania drużyna z Brazylii zagroziła niemieckim piłkarzom?
Odpowiedź: w 19

Pytanie: Na czym polegał błąd Kahna?
Odpowiedź: zamiast wypiąstkować lub odbić piłkę przed siebie, próbował ją złapać

Pytanie: Czy Ronaldo strzelił bramkę dla swojego klubu?
Odpowiedź: Rivaldo przepuścił piłkę do wbiegającego Ronaldo, a ten pewnym strzałem ponownie umieścił piłkę w siatce
Finał Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002

Reprezentacja Brazylii z kolei w 1998 została wicemistrzem świata po przegranej z Francją. W czerwcu 2001, po zajęciu przez ten zespół czwartego miejsca w rozgrywkach o Puchar Konfederacji, selekcjonerem kadry został Luiz Felipe Scolari, który zastąpił Émersona Leão. Pod jego wodzą Brazylijczycy dokończyli eliminacje do azjatyckiego turnieju, zajmując trzecie miejsce w strefie CONMEBOL. W Korei i Japonii los przydzielił ich do grupy C z Turcją, Kostaryką i Chinami. W pierwszym meczu wygrali z Turcją 2:1, a już po drugim pewnie wygranym 4:0 meczu grupowym z Chinami zapewnili oni sobie awans do kolejnej rundy. Trener Luiz Felipe Scolari dał więc w ostatnim spotkaniu szansę występu rezerwowym. Zagrali wówczas m.in. strzelec bramki Júnior i 20-letni Kaká, późniejsza gwiazda Milanu. W 1/8 finału Canarinhos ograli 2:0 Belgię, ale spotkanie to wywołało wiele kontrowersji, gdyż zdaniem komentatorów sędzia nie uznał prawidłowo zdobytej bramki podopiecznym Roberta Waseige’a. Mecz ćwierćfinałowy z Anglią zapisał się w historii jako przede wszystkim popis Ronaldinho, który strzelił gola z rzutu wolnego z odległości około 35-40 jardów. W półfinale po raz drugi w turnieju Brazylijczycy pokonali Turków, a w batalii finałowej, dzięki dwóm bramkom Ronaldo, okazali się lepsi od Niemców; tamten mecz określany był mianem pojedynku najlepszego napastnika turnieju (Ronaldo) z najlepszym bramkarzem (Oliver Kahn).

Pytanie: Jaki kraj wygrał mistrzostwa świata w piłce nożnej w 1998 roku?
Odpowiedź: Francją

Pytanie: Z kim do grupy trafili Brazylijczycy na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: Turcją, Kostaryką i Chinami

Pytanie: Kto pełnił funkcję szkoleniowca reprezentacji Brazylii na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: Luiz Felipe Scolari

Pytanie: Dlaczego mecz 1/8 finału między Brazylijczykami a Belgami, rozegrany na tych mistrzostwach, wzbudził kontrowersje?
Odpowiedź: gdyż zdaniem komentatorów sędzia nie uznał prawidłowo zdobytej bramki podopiecznym Roberta Waseige’a

Pytanie: Z kim reprezentanci Brazylii zmierzyli się w finale tych mistrzostw?
Odpowiedź: Niemców
Sztokholm

Sztokholm posiada dobrze rozwiniętą sieć komunikacji miejskiej. Metro (szw. Tunnelbana), autobusy, tramwaje, szybka kolej podmiejska (Pendeltåg) i regionalna pozwalają szybko przemieszczać się w obrębie miasta, jak i regionu sztokholmskiego.
Wszystkie formy transportu naziemnego (poza autobusami oraz pociągami z i na lotnisko) zarządzane są przez Storstockholms Lokaltrafik (SL), który powierza utrzymanie i naprawę sieci szeregowi firm – np. Connex (obsługuje Metro). Funkcjonują trzy koleje regionalne, w tym jedna wąskotorowa.

Pytanie: Jak w Szwecji określa się metro?
Odpowiedź: Tunnelbana

Pytanie: Jaka spółka odpowiada za większość sztokholmskich środków komunikacji publicznej?
Odpowiedź: Storstockholms Lokaltrafik

Pytanie: Ile linii kolei regionalnych obsługuje SL?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: Jakie środki transportu publicznego nie podlegają SL?
Odpowiedź: autobusami oraz pociągami z i na lotnisko
Sława Przybylska

Udzielała się artystycznie już w czasie studiów, debiutowała na szerszej scenie pod koniec lat pięćdziesiątych XX w.: w 1956 w STS, a potem śpiewała w Stodole. W 1957 zdobyła I miejsce w ogólnopolskim konkursie Polskiego Radia. Rozgłos zdobyła w 1958 piosenką Pamiętasz, była jesień, podkładając głos w filmie Wojciecha Hasa Pożegnania. W 1960 wystąpiła w filmach Zezowate szczęście, śpiewając piosenkę Kriegsgefangenenpost oraz Niewinni czarodzieje. Wykonuje także piosenki w języku rosyjskim, hiszpańskim oraz jidysz – m.in. Miasteczko Bełz. Jej wykonanie piosenki Minuty nadziei znajduje się w zbiorach Muzeum Holokaustu w USA .

Pytanie: Na której pozycji uplasowała się piosenkarka w konkursie Polskiego Radia z 1957 roku?
Odpowiedź: I

Pytanie: W jakim filmie Hasa piosenkarka użyczyła swojego głosu?
Odpowiedź: Pożegnania

Pytanie: W jakich realizacjach filmowych znalazła się piosenkarka w 1960 roku?
Odpowiedź: Zezowate szczęście, śpiewając piosenkę Kriegsgefangenenpost oraz Niewinni czarodzieje

Pytanie: W którym roku artystka wydała przebój Pamiętasz, była jesień?
Odpowiedź: w 1958
Ustasze

Ruch znalazł się pod silnym wpływem faszyzmu włoskiego i nazizmu. Tytuł Ante Pavelića, Poglavnik, oparty został na tytule Duce Benito Mussoliniego i Führer Adolfa Hitlera. Ustasze jako faszyści promowali gospodarkę korporacyjną. Pavelić i ustasze po wygnaniu ich z Jugosławii założyli swoje bazy we Włoszech. Pavelić był negocjatorem umów z faszystami włoskimi, według której ustasze tolerowali włoskie aneksje terytorium Dalmacji, a w zamian Włochy miały wesprzeć suwerenną i niezależną Chorwację. Poparcie Mussoliniego dla ustaszy związane było z podejściem pragmatycznym mającym na celu maksymalizację wpływów włoskich na Bałkanach. Po 1937 roku, gdy Niemcy remilitaryzowały Nadrenię, a pozycja Francji znacznie osłabła, w Jugosławii władzę sprawował quasi-faszystowski rząd Milana Stojadinovića. Mussolini już przed 1939 rokiem porzucił poparcie dla ustaszy i dążył do poprawy stosunków z Jugosławią, obawiając się, że dalszy wrogi kurs wobec Jugosławii spowoduje włączenie Jugosławii do niemieckiej strefy wpływów. Upadek quasi-faszystowskiego rządu spowodował ponowne poparcie dla ustaszy i idei oderwania Chorwacji od Jugosławii. Chorwacja związana miała być z Włochami unią personalną. Nieufność Mussoliniego wobec ustaszy stopniowo rosła, włoski minister spraw zagranicznych hrabia Galeazzo Ciano zanotował w swoim dzienniku, że „Duce jest oburzony na Pavelića, który twierdzi iż Chorwaci są potomkami Gotów. Będzie to miało wpływ na wprowadzenie ich w niemiecką orbitę”.

Pytanie: Dokąd ustasze przenieśli swoje obozy z Jugosławii?
Odpowiedź: we Włoszech

Pytanie: Kto obejmował stanowisko ministra spraw zagranicznych we Włoszech?
Odpowiedź: Galeazzo Ciano
Ustasze

Specjalnością ustaszy są zamachy bombowe, takie jak na „Simplon-Orient-Express” (wiozący ministrów spraw zagranicznych Małej Ententy) w 1933 r. lub w rocznicę zjednoczenia l grudnia 1932 r. w Zagrzebiu. Jednym z najważniejszych działań ustaszy był zamach na króla Jugosławii, Aleksandra I. Organizatorem zamachu był Dido Kvaternik, a zabójcą Vlado Chernozemski, członek Wewnętrznej Macedońskiej Organizacji Rewolucyjnej. Wkrótce po zamachu wszystkie organizacje związane z ustaszami, w tym Hrvatski Domobran, zostały zakazane w całej Europie. Pavelić i Kvaternik od października 1934 do marca 1936 roku przebywali we Włoszech. Po marcu 1937 roku, gdy Włochy i Jugosławia podpisały układ o przyjaźni, także we Włoszech zakazano działalności ustaszy. Wcześniej, już w 1927 roku, włoski rząd przedstawił ustaszom propozycję udzielenia im włoskiego poparcia. Pavelić był gotów poprzeć włoską propozycję ochrony w zamian za poparcie Rzymu dla mieszkańców Chorwacji, do Włoch trafić miała natomiast Dalmacja. Jugosłowiańscy ustasze w odróżnieniu od Pavelicia byli zwolennikami bliższych stosunków z Niemcami niż Włochami. Grupy ustaszy powstały również na Węgrzech, rządzonych przez autorytarną prawicę. Kolejna grupa ustaszy z Mladenem Lorkovicem na czele osiedliła się w hitlerowskich Niemczech.

Pytanie: W jakiego rodzaju atakach specjalizuje się ta grupa?
Odpowiedź: zamachy bombowe

Pytanie: Czy zabójstwo Aleksandra I zorganizowała i przeprowadziła ta sama osoba?
Odpowiedź: Organizatorem zamachu był Dido Kvaternik, a zabójcą Vlado Chernozemski

Pytanie: Czy jugosłowiańskim ustaszom wyjątkowo zależało na bliskich relacjach z Włochami?
Odpowiedź: Jugosłowiańscy ustasze w odróżnieniu od Pavelicia byli zwolennikami bliższych stosunków z Niemcami niż Włochami
Przetacznik bluszczykowy

W obrębie podrodzaju V. hederifolia jest jednym z pięciu gatunków tworzących podsekcję subsect. Cochlidiosperma (Rchb.) Albach, które przez znaczną część XX wieku i czasem też jeszcze w XXI wieku klasyfikowane bywają jako gatunek zbiorowy przetacznik bluszczykowy V. hederifolia aggr. Podział gatunku zbiorowego zaproponował jako pierwszy Manfred Fischer w latach 70. XX w. Gatunek V. hederifolia w wąskim ujęciu (sensu stricto) odpowiada podgatunkowi nominatywnemu V. hederifolia subsp. hederifolia w ujęciu szerokim.

Pytanie: Ile gatunków tworzy podsekcję subsect. Cochlidiosperma?
Odpowiedź: pięciu

Pytanie: Do jakiej podsekcji jest zaliczany przetacznik bluszczykowy?
Odpowiedź: subsect. Cochlidiosperma

Pytanie: Do jakiego podrodzaju jest zaliczany przetacznik bluszczykowy?
Odpowiedź: V. hederifolia
Przetacznik bluszczykowy

Z drobnych gatunków wchodzących w skład V. hederifolia aggr. do szerzej rozpowszechnionych należą: przetacznik trójklapowy V. triloba i blady V. sublobata. Przetacznik trójklapowy rośnie w całej Europie południowej i sięga na północ do Francji, południowych Niemiec, Polski i Ukrainy, poza Europą gatunek ten rośnie w Turcji, Libanie i Syrii. Przetacznik blady występuje w centrum Europy – od Francji i Wielkiej Brytanii na zachodzie po kraje bałtyckie, Białoruś i Ukrainę na wschodzie. Granica północna biegnie przez Danię i Finlandię, a południowa przez Włochy, Albanię i Bułgarię. Pozostałe dwa gatunki mają stosunkowo niewielkie zasięgi – V. sibthorpioides występuje w południowo-wschodniej Hiszpanii i północno-zachodniej Afryce – od Maroka na zachodzie do Tunezji na wschodzie, a V. stewartii w zachodnich Himalajach, Afganistanie i Pakistanie.

Pytanie: Czy V. stewartii występuje w Europie?
Odpowiedź: a V. stewartii w zachodnich Himalajach, Afganistanie i Pakistanie

Pytanie: Gdzie w Europie można spotkać V. sibthorpioides?
Odpowiedź: w południowo-wschodniej Hiszpanii

Pytanie: Jaki zasięg występowania ma przetacznik trójklapowy?
Odpowiedź: rośnie w całej Europie południowej i sięga na północ do Francji, południowych Niemiec, Polski i Ukrainy, poza Europą gatunek ten rośnie w Turcji, Libanie i Syrii

Pytanie: Czy zasięg występowania przetacznika bladego jest względnie szeroki?
Odpowiedź: Z drobnych gatunków wchodzących w skład V. hederifolia aggr. do szerzej rozpowszechnionych należą: przetacznik trójklapowy V. triloba i blady V. sublobata
New York Crusade (1957)

Krytyka wyszła również ze strony liberalnych protestantów. Pewien wydawca chrześcijański zarzucił, że Graham chce cofnąć religię o pięćdziesiąt lat. Inni zarzucali, że zrobił dla chrześcijaństwa więcej zła, niż ktokolwiek w ciągu dwóch tysięcy lat. Teolog Reinhold Niebuhr, jeszcze w trakcie krucjaty napisał krytyczny artykuł w „Life”, zarzucił mu, że upraszcza problemy życiowe, że oferuje zbyt łatwe rozwiązania. Pochwalił jednak Grahama za to, że jego krucjaty nie są tak pospolite i tak skomercjalizowane, jak było to w przypadku krucjat Billy’ego Sundaya. Niebuhr zapoczątkował krytykę Grahama ze strony teologów.

Pytanie: W jakim magazynie Niebuhr opublikował krytykę ideologii Grahama?
Odpowiedź: Life

Pytanie: Za co Niebuhr potępił ewangelistę?
Odpowiedź: że upraszcza problemy życiowe, że oferuje zbyt łatwe rozwiązania

Pytanie: Co Niebuhr uznał za godne uwagi u Grahama?
Odpowiedź: to, że jego krucjaty nie są tak pospolite i tak skomercjalizowane, jak było to w przypadku krucjat Billy’ego Sundaya

Pytanie: Czy krucjaty przeprowadzone przez Sundaya były znacznie bardziej urynkowione niż te Grahamowskie?
Odpowiedź: jego krucjaty nie są tak pospolite i tak skomercjalizowane, jak było to w przypadku krucjat Billy’ego Sundaya