the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Rodzajniki w języku francuskim

Do nazw, których w orzeczniku na ogół używa się bez rodzajnika, należą cechy stałe jak zawód, narodowość, wyznanie, przekonania, status społeczny. Brak rodzajnika w tym wypadku powoduje, że zdanie niesie neutralną informację, czym się dana osoba zajmuje, jakiej jest narodowości, o jakich przekonaniach itd., np. Mon père était devenu charpentier. → Mój ojciec został cieślą. Je n’ai jamais été communiste. → Nigdy nie byłem komunistą. Il est Belge mais sa mère est née en Macédoine. → On jest Belgiem, ale jego matka urodziła się w Macedonii. Nazwy, które oznaczają cechę niestałą, sporadyczną są używane z rodzajnikiem nieokreślonym. Jeśli więc przykładowo ktoś popełnia morderstwa (stale, aspekt niedokonany), nie używa się rodzajnika, ale jeśli komuś zdarzyło się popełnić morderstwo (jednostkowy fakt lub niewystarczająca podstawa do dokonywania uogólnień, aspekt dokonany), to używa się rodzajnika nieokreślonego. Porównaj: Il se sentait coupable de sa mort, il avait l’impression d’être un meurtrier. → Czuł się winnym jego śmierci, miał wrażenie, że jest mordercą. Il est assassin et voleur mais il veut changer sa vie. → On jest zabójcą i złodziejem, ale chce zmienić swoje życie. En cette occasion, il n’a pas été un acteur, mais un spectateur. → Nie był tym razem aktorem, ale widzem. Il n’est pas acteur, il est un spectateur. → On nie jest aktorem, on jest widzem. Rodzajnik nieokreślony w takich przypadkach odgrywa rolę indywidualizującą, wyróżnia w pewien sposób daną osobę. Qui est-il? Il est un voyageur ? Non, il est notre capitaine. Il s’appelle Christophe Colomb. Il est voyageur et découvreur. → Kim on jest? On jest pasażerem? Nie, on jest naszym kapitanem. Nazywa się Krzysztof Kolumb. Jest podróżnikiem i odkrywcą. Gérard et moi étions copains autrefois. → Gerard i ja byliśmy kiedyś kolegami (cecha stała). Ces créatures étaient des hommes comme nous. → Te stworzenia były ludźmi jak my (ogólne nazwy osobowe użyte do identyfikacji). Porównaj: Ce médecin est assassin. → Ten lekarz jest mordercą (jest lekarzem oraz mordercą). Ce médecin est un assassin, il fait mourir ses patients par ignorance. → Ten lekarz jest mordercą, przez swoją niewiedzę sprawia, że jego pacjenci umierają.

Pytanie: Przy jakich rzeczownikach na ogół pomija się rodzajnik w języku francuskim?
Odpowiedź: cechy stałe jak zawód, narodowość, wyznanie, przekonania, status społeczny

Pytanie: Jaki efekt uzyskuje się w przypadku pominięcia rodzajnika przed niektórymi rzeczownikami w języku francuskim?
Odpowiedź: zdanie niesie neutralną informację

Pytanie: Czy w języku francuskim, gdy chce się opisać kogoś, kto regularnie pozbawia kogoś życia, używa się rodzajnika nieokreślonego?
Odpowiedź: Jeśli więc przykładowo ktoś popełnia morderstwa (stale, aspekt niedokonany), nie używa się rodzajnika

Pytanie: Czy w języku francuskim, gdy chce się opisać kogoś, kto jednorazowo, przypadkowo doprowadził do czyjejś śmierci, pomija się rodzajnik?
Odpowiedź: jeśli komuś zdarzyło się popełnić morderstwo (jednostkowy fakt lub niewystarczająca podstawa do dokonywania uogólnień, aspekt dokonany), to używa się rodzajnika nieokreślonego
Przewrót majowy

Rankiem 12 maja w prasie pojawiły się informacje, że dom Piłsudskiego w Sulejówku został ostrzelany. Później okazało się, że były one nieprawdziwe, jednak wywołały oburzenie wśród piłsudczyków. Przysporzyły także nowych zwolenników marszałkowi. W tym samym czasie Piłsudski wyjechał samochodem z Sulejówka i udał się do Belwederu, gdzie zamierzał spotkać się z Wojciechowskim i zażądać od niego ustąpienia rządu Witosa. Prezydent jednak był wówczas w trakcie podróży powrotnej ze Spały, więc do spotkania nie doszło. O planach Piłsudskiego, by negocjować z Wojciechowskim, nie wiedzieli nawet najbliżsi jego współpracownicy, tacy jak Sławek i Świtalski – co może oznaczać, że nie istniał wcześniej przygotowany plan zamachu. Piłsudczycy dążyli jedynie do tego, aby skupić w okolicach Rembertowa pewną ilość oddziałów wiernych marszałkowi. Z powodu nieobecności Wojciechowskiego, który był niezbędny do obalenia rządu Witosa, założenia te uległy modyfikacji. Piłsudski miał wkroczyć do miasta na czele opowiadających się za nim oddziałów. W takim przypadku jednak zamachowcy utracili element zaskoczenia.

Pytanie: Z kim Piłsudski chciał się spotkać w Belwederze? 
Odpowiedź: z Wojciechowskim

Pytanie: Czyjego ustąpienia z rządu chciał Piłsudski? 
Odpowiedź: Witosa

Pytanie: Czy Piłsudski spotkał się z Wojciechowskim?
Odpowiedź: Prezydent jednak był wówczas w trakcie podróży powrotnej ze Spały, więc do spotkania nie doszło

Pytanie: Jakie osoby zaliczały się do najbliższych współpracowników Piłsudskiego? 
Odpowiedź: Sławek i Świtalski
Przewrót majowy

15 maja powołany został pierwszy rząd Kazimierza Bartla. Józef Piłsudski objął w nim tekę ministra spraw wojskowych. Gabinet Bartla miał funkcjonować jedynie do czasu wyboru nowego prezydenta Polski. Siły polityczne, które poparły zamach stanu (przede wszystkim te o lewicowej orientacji), sądziły, że Piłsudski zostanie prezydentem. Liczyły także na to, że marszałek zrealizuje co najmniej niektóre postulaty lewicy. PPS w odezwie Centralnego Komitetu Wykonawczego z 15 maja żądała rozwiązania Sejmu i Senatu, objęcia stanowiska prezydenta RP przez Piłsudskiego, utworzenia „rządu robotniczo-włościańskiego”, zmiany polityki wobec mniejszości narodowych oraz pociągnięcia do odpowiedzialności członków gabinetu Witosa. Jak się później okazało, Piłsudski nie planował rozwiązania parlamentu, mając świadomość, że wybory prawdopodobnie zakończą się sukcesem ugrupowań lewicowych. Zamach wymierzony był przeciwko partiom politycznym jako ogółowi, nie chciał więc działać w oparciu o nie, nawiązując później bliskie kontakty z kręgami konserwatywnymi.

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Piłsudski w pierwszym rządzie Kazimierza Bartla?
Odpowiedź: ministra spraw wojskowych

Pytanie: Jakie postulaty znalazły się w odezwie Centralnego Komitetu Wykonawczego Polskiej Partii Socjalistycznej wydanej 15 maja?
Odpowiedź: rozwiązania Sejmu i Senatu, objęcia stanowiska prezydenta RP przez Piłsudskiego, utworzenia „rządu robotniczo-włościańskiego”, zmiany polityki wobec mniejszości narodowych oraz pociągnięcia do odpowiedzialności członków gabinetu Witosa

Pytanie: Czy Piłsudski rzeczywiście chciał wtedy rozwiązać Sejm i Senat?
Odpowiedź: Jak się później okazało, Piłsudski nie planował rozwiązania parlamentu

Pytanie: Dlaczego Piłsudski nie chciał doprowadzić do rozwiązania Sejmu i Senatu?
Odpowiedź: mając świadomość, że wybory prawdopodobnie zakończą się sukcesem ugrupowań lewicowych

Pytanie: Dlaczego lewicowcy byli przychylni idei zamachu stanu?
Odpowiedź: sądziły, że Piłsudski zostanie prezydentem. Liczyły także na to, że marszałek zrealizuje co najmniej niektóre postulaty lewicy
Obozy niemieckie (1933–1945)

Podczas wojny niemieccy naziści wprowadzili nowe typy obozów, zgodnie z rozszerzeniem ich roli w przeprowadzaniu założeń polityki nazistowskiej oraz konkretnych celów natury gospodarczo-militarnej. Obozy zaczęły służyć jako miejsca przetrzymywania inteligencji państw podbitych (w szczególności polskiej), kleru (w szczególności katolickiego), osób związanych z ruchem oporu i podziemiem, ofiar łapanek ulicznych oraz jeńców wojennych. W obozach masowo wykorzystywano więźniów do niewolniczej i wyczerpującej pracy na rzecz niemieckich przedsiębiorstw, w tym przede wszystkim koncernów przemysłu wojennego. Eliminacja elit polskich, jak również masowe mordy na zwykłej ludności miały miejsce w ramach przygotowanego projektu Generalnego Planu Wschodniego, mającego na celu kolonizację ziem słowiańskich. Po 1939 r. znacznie rozbudowano dotychczas istniejące obozy koncentracyjne na terenie przedwojennej III Rzeszy, a w miarę zdobyczy terytorialnych w okupowanych krajach organizowano nowe obozy i ośrodki zagłady. Największymi nowo powstałymi tego typu obozami były (w kolejności ich powstawania): Stutthof (sierpień 1939), Auschwitz (wiosna 1940), Neuengamme (czerwiec 1940), Natzweiler-Struthof (lipiec 1940), Groß-Rosen (1940), Bergen-Belsen (październik 1940), Majdanek (październik 1941), Hertogenbosch (styczeń 1942), Ryga-Kaiserwald (Salaspils – maj 1943), Mittelbau-Dora (koniec 1943). Przy lokalizacji obozów brano m.in. pod uwagę położenie dogodne ze względów transportowych, sąsiedztwo dużych zakładów produkcyjnych lub kamieniołomów w celu wykorzystania pracy niewolniczej więźniów (np. Mittelbau-Dora, Groß-Rosen).

Pytanie: Jakie grupy społeczne zaczęły być przetrzymywane w nazistowskich obozach w trakcie wojny?
Odpowiedź: inteligencji państw podbitych (w szczególności polskiej), kleru (w szczególności katolickiego), osób związanych z ruchem oporu i podziemiem, ofiar łapanek ulicznych oraz jeńców wojennych

Pytanie: Jaki był cel Generalnego Planu Wschodniego?
Odpowiedź: kolonizację ziem słowiańskich

Pytanie: Jakie były największe obozy zagłady otworzone w trakcie wojny?
Odpowiedź: Stutthof (sierpień 1939), Auschwitz (wiosna 1940), Neuengamme (czerwiec 1940), Natzweiler-Struthof (lipiec 1940), Groß-Rosen (1940), Bergen-Belsen (październik 1940), Majdanek (październik 1941), Hertogenbosch (styczeń 1942), Ryga-Kaiserwald (Salaspils – maj 1943), Mittelbau-Dora (koniec 1943)

Pytanie: Czym między innymi kierowano się podczas wybierania miejsc powstania obozów?
Odpowiedź: położenie dogodne ze względów transportowych, sąsiedztwo dużych zakładów produkcyjnych lub kamieniołomów
Ulica Waliców w Warszawie

Waliców, niesłusznie nazywany jurydyką, powstał w drugiej połowie XVIII wieku w wyniku objęcia w 1763 przez Walickiego w dzierżawę wieczystą części gruntów starostwa warszawskiego. Działka miała kształt prostokąta, o krótszym boku opartym o tzw. drogę wolską (wkrótce nazwaną ulicą Chłodną). W 1767 geometra przysięgły Deutsch wytyczył pierwsze działki i ulice: całość podzielono na 30 parceli, przez środek, prostopadle do ul. Chłodnej, wyznaczono ulicę zwaną Walicowem oraz przecinające ją: Krochmalną, Grzybowską i Ceglaną (obecnie Pereca). W 1770 zatwierdzono nazwy ulic, w 1784 parcele otrzymały numerację. Administracyjnie i sądowniczo osada była uzależniona od Grzybowa, w 1791–94 została włączona do Warszawy.

Pytanie: Jak doszło do powstania Walicowa?
Odpowiedź: w wyniku objęcia w 1763 przez Walickiego w dzierżawę wieczystą części gruntów starostwa warszawskiego

Pytanie: Kiedy osada ta stała się częścią Warszawy?
Odpowiedź: w 1791–94

Pytanie: Kiedy powstała ta osada?
Odpowiedź: w drugiej połowie XVIII wieku

Pytanie: Jak bywa nazywany Waliców?
Odpowiedź: jurydyką

Pytanie: Jak kiedyś nazywała się ulica Pereca?
Odpowiedź: Ceglaną
Wukan Nemanicz

W 1202 roku Emeryk węgierski zdobył bułgarskie: Belgrad i Braniczewo. Latem 1203 roku car bułgarski Kałojan, przeciwdziałając wzrostowi wpływów swego głównego rywala: Węgier, najechał Raszkę, pustosząc jej ziemie i przyłączył do Bułgarii Nisz. Na ogół przyjmuje się, że akcja Kałojana pomogła Stefanowi powrócić na tron raszkański, a oddanie Niszu Bułgarii było ceną, którą władca serbski musiał zapłacić swojemu sojusznikowi. Czas i okoliczności odzyskania Raszki przez Stefana i wyparcia Wukana do Zety nie są znane. Jest całkiem możliwe, że w walce o tron Stefan oparł się nie na Kałojanie, lecz na Kulinie albo na możnowładcach raszkańskich. Również data, kiedy to nastąpiło, jest kwestią otwartą. Ponieważ we wrześniu 1203 roku papież napisał do Kałojana list wzywający go do zawarcia pokoju z Wukanem, nie można wykluczyć, że Wukan był w tym czasie wciąż jeszcze władcą graniczącej z Bułgarią Raszki, a nie tylko położonej za Raszką Zety. Na początku 1204 roku papież napisał z kolei do króla Emeryka o zamierzonej koronacji Wukana. Ponieważ Wukan był już w tym czasie królem Zety, wydaje się, że list dotyczy koronacji Wukana na króla Raszki, co wskazywałoby, że w tym czasie wciąż jeszcze nią władał. Część uczonych przyjmuje więc, że Wukan utracił Raszkę dopiero pod koniec 1204 albo na początku 1205 roku. Zwolennicy wcześniejszego powrotu Stefana do władzy w Raszce przyjmują, że papież mógł, wysyłając obydwa listy, nie być świadomy zmian zaistniałych w Serbii.

Pytanie: Jaki kraj był głównym rywalem Bułgarii podczas panowania Kałojana?
Odpowiedź: Węgier

Pytanie: jaki region został przyłączony do Bułgarii, gdy Kałojan najechał na Węgry?
Odpowiedź: Nisz

Pytanie: Jakie tereny zdobył w 1202 roku Emeryk?
Odpowiedź: Belgrad i Braniczewo

Pytanie: Czy Wukan został rządzącym Zety?
Odpowiedź: Ponieważ Wukan był już w tym czasie królem Zety

Pytanie: Do kogo papież napisał wiadomość na początku 1204 roku?
Odpowiedź: do króla Emeryka
Wukan Nemanicz

Wydaje się, że Wukan jeszcze za swego życia przekazał władzę w ręce swego syna Jerzego, który w dokumencie z lipca 1208 roku wymieniany jest jako król, podczas gdy w inskrypcji z 1209 roku Wukan jest nazywany wielkim księciem. Ponieważ inskrypcja pochodzi ze Studenicy, gdzie przebywał Sawa, nie wiadomo, czy tytuł jest wyrazem rezygnacji Wukana z tytułu królewskiego na rzecz syna, czy raczej poglądów raszkańskich na status władcy Zety. Przyczyny abdykacji Wukana nie są znane. Być może przekazując władzę nad Zetą w ręce syna jeszcze za swego życia, chciał zabezpieczyć jego prawa do tronu.

Pytanie: Jaką funkcję w państwie pełnił Jerzy Nemanicz według dokumentu z lipca 1208?
Odpowiedź: król

Pytanie: Czy można określić powód odejścia Wukana z funkcji króla?
Odpowiedź: Przyczyny abdykacji Wukana nie są znane

Pytanie: Jaki jest możliwy powód przedśmiertnego oddania władzy Jerzemu?
Odpowiedź: zabezpieczyć jego prawa do tronu

Pytanie: Jakie jest pochodzenie inskrypcji z 1209 roku?
Odpowiedź: Studenicy
Tauron Arena Kraków

Obiekt przystosowany jest również do organizowania imprez targowych, koncertów, przedstawień, kongresów, konferencji czy wydarzeń biznesowych. W hali oferowane są usługi gastronomiczne. Na całym obwodzie hali głównej (długość ponad 0,5 km) zainstalowano na elewacji obiektu ekran w technologii LED z możliwością projekcji wydarzeń odbywających się wewnątrz hali czy wykorzystania na potrzeby reklamy. Imprezy odbywają się także na terenach wokół hali oraz na małej hali, która pełni zarówno funkcje hali treningowej, jak i miejsca organizacji mniejszych imprez.

Pytanie: Czy Tauron Arena Kraków to obiekt do organizacji tylko wydarzeń sportowych?
Odpowiedź: Obiekt przystosowany jest również do organizowania imprez targowych, koncertów, przedstawień, kongresów, konferencji czy wydarzeń biznesowych

Pytanie: Czy w Tauron Arenie Kraków możliwe jest spożywanie posiłków?
Odpowiedź: W hali oferowane są usługi gastronomiczne

Pytanie: Ile wynosi obwód hali głównej Tauron Areny Kraków?
Odpowiedź: ponad 0,5 km

Pytanie: Czy obok głównej hali Tauron Areny Kraków znajduje się mniejsza?
Odpowiedź: Imprezy odbywają się także na terenach wokół hali oraz na małej hali
Tauron Arena Kraków

W 2008 roku w wyniku konkursu architektonicznego wyłoniono projektanta hali, którym zostało konsorcjum firm Perbo-Projekt Sp. z o.o. z Krakowa oraz Modern Construction Systems Sp. z o.o. z Poznania (głównymi projektantami byli Piotr Łabowicz-Sajkiewicz, Marcin Kulpa i Wojciech Ryżyński). W 2009 roku wystąpiono o uzyskanie pozwolenia na budowę. 21 kwietnia 2011 roku podpisano umowę na realizację hali. Generalnym wykonawcą inwestycji zostało wyłonione w drodze przetargu konsorcjum firm w składzie: Mostostal Warszawa S.A. (lider), Acciona Infraestructuras S.A., Mostostal Puławy S.A. i Asseco Poland S.A., a wartość umowy wyniosła ponad 360 mln zł brutto. Budowa ukończona została wiosną 2014 roku (pozwolenie na użytkowanie wydano 12 maja 2014 roku), a pierwszą imprezę zorganizowano 30 maja 2014 roku. W styczniu 2015 roku sponsorem tytularnym hali została spółka Tauron Polska Energia S.A.; odtąd hala nosi nazwę TAURON Arena Kraków. Operatorem hali jest krakowska spółka komunalna Arena Kraków S.A.

Pytanie: Kto jest projektantem Tauron Arena Kraków?
Odpowiedź: Piotr Łabowicz-Sajkiewicz, Marcin Kulpa i Wojciech Ryżyński

Pytanie: Kiedy rozpoczęto procedurę budowlaną Tauron Arena Kraków?
Odpowiedź: 2009

Pytanie: Ile wynosił koszt wybudowania Tauron Areny Kraków?
Odpowiedź: 360 mln zł brutto

Pytanie: W którym roku Tauron Arena Kraków uzyskała sponsora tytularnego?
Odpowiedź: 2015
Łatwa cnota

Przed rozpoczęciem wieczornego przyjęcia John jest przygnębiony. Wstaje i odchodzi od stołu. W rozmowie z synem i dwiema córkami pani Whittaker uznaje, że jedynym sposobem na uniknięcie otwartego skandalu będzie zachowywanie się w sposób naturalny. John początkowo sprzeciwia się woli matki, lecz w końcu jej ulega. Gdy pani domu przyjmuje i wita przybyłych gości, posługacz odcina na gorsecie sukni Larity siatkę, aby jej kreacja była bardziej odkryta. Zaproszeni goście z zaciekawieniem wypytują panią Whittaker o nową wybrankę jej syna. Matka Johna tłumaczy, że Larita nie czuje się najlepiej, i musiała zostać w swoim pokoju. W owym czasie jedna z sióstr usiłuje pocieszyć siedzącego na schodach Johna. Kiedy goście tańczą w parach, na schodach niespodziewanie pojawia się Larita, przykuwając uwagę zgromadzonych w salonie gości. Jej widokiem zaskoczeni są również John i wyraźnie niezadowolona pani Whittaker. Larita z uśmiechem na twarzy dementuje pogłoski o bólu głowy i udaje się do pana Greene’a, prawnika jej byłego męża. Zarzuca mu, że to on był głównym inicjatorem szpiegowania przez Filtonów jej przeszłego życia. Obydwoje tańczą, po czym udają się do sąsiedniego pokoju. Larita jest zła na siebie. Uważa, że poślubienie Johna było najbardziej tchórzliwą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiła. Prosi prawnika o możliwość przeprowadzenia rozwodu. Pokojówka zaczyna pakować rzeczy kobiety. W rozmowie z Sarah Larita przyznaje, że opuszcza Johna i wyjeżdża na zawsze.

Pytanie: Co pani Whittaker mówiła, by wytłumaczyć nieobecność żony jej syna?
Odpowiedź: że Larita nie czuje się najlepiej, i musiała zostać w swoim pokoju

Pytanie: Czy Larita chciała zakończyć małżeństwo z Johnem?
Odpowiedź: Prosi prawnika o możliwość przeprowadzenia rozwodu

Pytanie: Czy John był pierwszym mężem Larity?
Odpowiedź: Larita z uśmiechem na twarzy dementuje pogłoski o bólu głowy i udaje się do pana Greene’a, prawnika jej byłego męża

Pytanie: Na czym zależało matce Johna?
Odpowiedź: uniknięcie otwartego skandalu
Łatwa cnota

Nazajutrz cała rodzina obserwuje mecz polo. Larita dostrzega w tłumie prawnika jej byłego męża. Zakłopotana stara się go za wszelką cenę unikać. Pan Greene wita się z Johnem i przez chwilę rozmawiają. Po zakończeniu meczu wszyscy rozchodzą się do swoich samochodów. Larita wygląda przez szybę i zostaje zauważona przez Greene’a. Pani Whittaker wraz z jedną z córek przygotowuje zaproszenia na przyjęcie taneczne w swoim domu. Larita oferuje pomoc, lecz matka Johna odrzuca jej propozycję. Kobieta udaje się na zewnątrz, gdzie spotyka Johna. W tym czasie pod dom podjeżdża Green z żoną. Larita wraca do pokoju i zasypia. Budzi się po pewnym czasie z krzykiem. Zaniepokojony John przybiega do jej sypialni. Kobieta prosi go, aby wrócili na południe Francji, ponieważ nie jest szczęśliwa w jego domu. Uważa, że rodzina chłopaka chce ich rozdzielić. John czuje się urażony i wychodzi.

Pytanie: Jaką osobę widzi pośród zebranych ludzi Larita?
Odpowiedź: prawnika jej byłego męża

Pytanie: Czy Larita nie chce konfrontować się z prawnikiem swojego byłego męża?
Odpowiedź: Zakłopotana stara się go za wszelką cenę unikać

Pytanie: W czym Larita chce pomóc pani Whittaker?
Odpowiedź: przygotowuje zaproszenia na przyjęcie taneczne

Pytanie: Dlaczego Larita chce wyjechać na południe kraju?
Odpowiedź: nie jest szczęśliwa w jego domu
Kofeina

Najbardziej rozpowszechnionymi źródłami kofeiny są kawa, herbata i w mniejszym stopniu kakao. Rzadziej używa się w tym celu liści ostrokrzewu paragwajskiego (yerba mate) i nasion guarany, stosowanych do przyrządzania herbat i napojów energetyzujących. Dwie z alternatywnych nazw omawianego związku, mateina i guaranina, odnoszą się bezpośrednio do odpowiednich roślin. Niektórzy miłośnicy yerby mate zapewniają, że mateina jest stereoizomerem kofeiny, co czyniłoby je dwoma różnymi środkami. Takie twierdzenia są fałszywe, gdyż kofeina jest cząsteczką achiralną, z definicji niemogącą posiadać żadnych izomerów optycznych – w tym enancjomerów. Rozbieżność w doświadczanych doznaniach czy skutkach działania kofeiny różnego pochodzenia może być związana z faktem, iż oprócz kofeiny surowce roślinne zawierają szeroki zakres innych alkaloidów purynowych (ksantyn), w tym działające stymulująco na akcję serca teofilinę i teobrominę oraz zupełnie odrębne substancje (np. polifenole), mogące tworzyć z kofeiną nierozpuszczalne kompleksy.

Pytanie: Dlaczego mateina nie może być stereoizomerem kofeiny?
Odpowiedź: gdyż kofeina jest cząsteczką achiralną, z definicji niemogącą posiadać żadnych izomerów optycznych – w tym enancjomerów

Pytanie: Z czego może wynikać fakt, że kofeina z różnych źródeł wykazuje inny wpływ na organizm?
Odpowiedź: oprócz kofeiny surowce roślinne zawierają szeroki zakres innych alkaloidów purynowych (ksantyn), w tym działające stymulująco na akcję serca teofilinę i teobrominę oraz zupełnie odrębne substancje (np. polifenole), mogące tworzyć z kofeiną nierozpuszczalne kompleksy

Pytanie: Jak nazywa się kofeinę pochodzącą z yerba mate?
Odpowiedź: mateina

Pytanie: Jak nazywa się kofeinę pochodzącą z nasion guarany?
Odpowiedź: guaranina

Pytanie: Do czego używa się nasion guarany?
Odpowiedź: do przyrządzania herbat i napojów energetyzujących
Kofeina

Najważniejsze światowe źródło kofeiny stanowią ziarna kawowe (będące nasionami roślin z rodzaju kawowców), z których przygotowuje się kawę. Zawartość kofeiny w kawie zmienia się zależnie od gatunku kawowca, z którego pochodzą nasiona, sposobu przygotowywania nasion do spożycia oraz przyrządzania napoju; nawet nasiona z pojedynczej rośliny mogą wykazywać wahania jej stężenia. Mocno spiekane ziarna są w nią uboższe niż krócej palone, ponieważ palenie prowadzi do zmniejszenia zawartości kofeiny. Kawa Arabica zwykle zawiera mniej kofeiny niż odmiana Robusta. W kawie występują również śladowe ilości teofiliny; nie stwierdzono zaś obecności teobrominy.

Pytanie: Czy globalnie najwięcej kofeiny jest pozyskiwane z ziaren kawowych?
Odpowiedź: Najważniejsze światowe źródło kofeiny stanowią ziarna kawowe

Pytanie: Jakie czynniki mają wpływ na poziom zawartości kofeiny w danej kawie?
Odpowiedź: gatunku kawowca, z którego pochodzą nasiona, sposobu przygotowywania nasion do spożycia oraz przyrządzania napoju

Pytanie: Czy im dłużej palone są ziarna kawy, tym wyższą zawartość kofeiny posiadają?
Odpowiedź: Mocno spiekane ziarna są w nią uboższe niż krócej palone

Pytanie: Czy w kawie może występować związek chemiczny o nazwie teofilina?
Odpowiedź: W kawie występują również śladowe ilości teofiliny