the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Alaskacephale

W przeciwieństwie do pierwszego opisu znaleziska Sullivan nie zaklasyfikował Alaskacephale do żadnego mniejszego taksonu w obrębie Pachycephalosauridae, mimo że sam 3 lata wcześniej taki takson kreował. Mianowicie w 2003 przy okazji rewizji stegocerasa zaproponował utworzenie taksonu Pachycephalosaurini łączącego pachycefalozaura i stygimolocha. Takson ten zalicza się podrodziny Pachycephalosaurinae. W nim właśnie umieszczali Alaskacephale Gangloff i inni. Jeszcze dalej posuwają się Evans i inni (2015). Proponują inną definicję Pachycephalosaurini. W ich ujęciu plemię to zawierać ma wszystkich potomków ostatniego wspólnego przodka pachycefalozaura i Alaskacephale.

Pytanie: Do jakiej grupy należy Pachycephalosaurini?
Odpowiedź: w obrębie Pachycephalosauridae

Pytanie: Jaki takson utworzył badacz przed 3 latami, w 2003 roku?
Odpowiedź: Pachycephalosaurini

Pytanie: Jakie gatunki składają się na Pachycephalosaurini?
Odpowiedź: pachycefalozaura i stygimolocha

Pytanie: Co zalicza się do Pachycephalosaurini według Evansa i współpracowników?
Odpowiedź: wszystkich potomków ostatniego wspólnego przodka pachycefalozaura i Alaskacephale

Pytanie: W jakiej podrodzinie wyróżnia się Pachycephalosaurini?
Odpowiedź: Pachycephalosaurinae
Alaskacephale

Nazwa rodzajowa odnosi się do miejsca znalezienia szczątków typowego okazu, a więc stanu Alaski. Drugi człon nazwy rodzajowej, cephale, został użyty przez Sullivana jako przyrostek często wykorzystywany w nazwach pachycefalozaurów. Istotnie występuje na przykład w nazwach Amtocephale, Goyocephale, homalocefal czy Tylocephale. Pochodzi on od greckiego słowa cephalo oznaczającego głowę. W rodzaju wyróżnia się pojedynczy gatunek Alaskacephale gangloffi. Upamiętnia on Rolanda Gangloffa, który jako pierwszy opisał holotypowe znalezisko, Sullivan wskazuje również na jego zasługi dla powiększenia wiedzy o dinozaurach arktycznej części kontynentu północnoamerykańskiego.

Pytanie: Od czego pochodzi nazwa Alaskacephale?
Odpowiedź: Alaski

Pytanie: Co z języka greckiego oznacza cephalo?
Odpowiedź: głowę

Pytanie: Opisu jakiego znaleziska jako pierwszy podjął się Gangloff?
Odpowiedź: holotypowe

Pytanie: Poszerzenie wiedzy o dinozaurach z jakiej części świata Sullivan przypisuje Gangloffowi?
Odpowiedź: arktycznej części kontynentu północnoamerykańskiego
Telekom Cup

Wszystkie mecze zimowej edycji Telecom cup zostały rozegrane 14 stycznia. W pierwszym półfinale Bayern Monachium pokonał po rzutach karnych gospodarza turnieju i jednocześnie debiutanta, zespół Fortuna Düsseldorf 4:1. Rzuty karne wykorzystali Arturo Vidal, Xabi Alonso, Douglas Costa i David Alaba dla Bayernu oraz Kaan Ayhan dla Fortuny. Rouwen Hennings i Oliwer Fink nie zdołali pokonać bramkarza Bayernu, którym był Manuel Neuer. W drugim półfinale zespół 1. FSV Mainz 05 zwyciężył 1:0 z drużyną Borussii Mönchengladbach. Samobójcze trafienie zaliczył Jannik Vestergaard. W meczu o 3 miejsce gospodarze turnieju pokonali 2:0 Borussie Mönchengladbach. Gole zdobyli Ayhan i Iyoha. W finale Bayern wygrał 2:1 z drużyną 1. FSV Mainz 05, a bramki strzelali Franck Ribéry i Javi Martínez dla Bayernu oraz André Ramalho dla Mainz.

Pytanie: Jaka drużyna wygrała zimową edycję turnieju?
Odpowiedź: Bayern Monachium

Pytanie: Dla jakiej drużyny grał Kaan Ayhan?
Odpowiedź: Fortuna Düsseldorf

Pytanie: Którzy piłkarze spudłowali podczas rzutów karnych w meczu Fortuny Düsseldorf z Bayernem Monachium?
Odpowiedź: Rouwen Hennings i Oliwer Fink

Pytanie: Z jaką drużyną wygrał zespół 1. FSV Mainz 05 w półfinale?
Odpowiedź: Borussii Mönchengladbach

Pytanie: Czy drużyna 1. FSV Mainz 05 wygrała w półfinale dzięki bramce strzelonej przez zawodnika przeciwnej drużyny?
Odpowiedź: W drugim półfinale zespół 1. FSV Mainz 05 zwyciężył 1:0 z drużyną Borussii Mönchengladbach. Samobójcze trafienie zaliczył Jannik Vestergaard
Telekom Cup

W pierwszym półfinale Hamburger SV pokonał w rzutach karnych Borussię Mönchengladbach 5:4. W regulaminowym czasie gry bramek nie było. Drugi półfinał rozstrzygnął na swoją korzyść zespół FC Augsburg, który zwyciężył Bayern Monachium wynikiem 2:1. Bramki strzelili Thiago Alcántara (7.) dla Bayernu oraz Alexander Esswein (29.) i Hong Jeong-ho (35.) dla Augsburga. Zespół Bayernu przegrał także drugi mecz, po rzutach karnych z Borussią Mönchengladbach 3:4 i po raz pierwszy zajął czwarte miejsce. W finale z Hamburger SV pokonał FC Augsburg po bramkach Mohameda Gouaidana (2.) i Raphaela Frambergera (32. – samobójcze trafienie) oraz bramce kontaktowej Tima Matavžy (41.) wynikiem 2:1. HSV turniej wygrał po raz drugi, po sześciu latach przerwy.

Pytanie: Dlaczego półfinał Hamburger SV-Borussia Mönchengladbach musiał zostać rozstrzygnięty w rzutach karnych?
Odpowiedź: W regulaminowym czasie gry bramek nie było

Pytanie: Czy była to pierwsza wygrana w tym turnieju zespołu Hamburger SV?
Odpowiedź: HSV turniej wygrał po raz drugi

Pytanie: Czy gracze FC Ausburg strzelili w finałowym meczu tego turnieju tylko jednego gola?
Odpowiedź: W finale z Hamburger SV pokonał FC Augsburg po bramkach Mohameda Gouaidana (2.) i Raphaela Frambergera (32. – samobójcze trafienie) oraz bramce kontaktowej Tima Matavžy (41.)

Pytanie: Którzy zawodnicy zdobyli bramki dla swoich zespołów w półfinale FC Ausburg-Bayern Monachium?
Odpowiedź: Thiago Alcántara (7.) dla Bayernu oraz Alexander Esswein (29.) i Hong Jeong-ho (35.)

Pytanie: Czy mecz Bayernu Monachium z Borussią Mönchengladbach zakończył się w regulaminowym czasie gry?
Odpowiedź: Zespół Bayernu przegrał także drugi mecz, po rzutach karnych z Borussią Mönchengladbach 3:4
Sławomir Cenckiewicz

Od 2001 do 2006 pracownik Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku (stanowisko: starszy specjalista). Od lipca do listopada 2006 był zatrudniony w Biurze Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie (stanowisko: kierownik sekcji Edycji Źródeł i Informacji Naukowej). Od lutego 2007 do września 2008 zajmował stanowisko naczelnika w Oddziałowym Biurze Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku. Ze stanowiska odszedł po publikacji monografii SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii napisanej wspólnie z Piotrem Gontarczykiem. Przez 5 lat pozostawał bez pracy.

Pytanie: W jakim czasie Cenckiewicz pracował w IPN-ie w Gdańsku jako starszy specjalista?
Odpowiedź: Od 2001 do 2006

Pytanie: Na jakim stanowisku pracował Cenckiewicz w IPN-ie?
Odpowiedź: starszy specjalista

Pytanie: Czy Cenckiewicz pracował w Warszawie?
Odpowiedź: Od lipca do listopada 2006 był zatrudniony w Biurze Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie

Pytanie: Z kim Cenckiewicz napisał książkę?
Odpowiedź: z Piotrem Gontarczykiem
Sławomir Cenckiewicz

Decyzją z 22 lipca 2006 ministra obrony narodowej Radosław Sikorski powołał go na stanowisko przewodniczącego Komisji ds. Likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych, które Cenckiewicz zajmował do 30 października 2006. Miał udział w stworzeniu Raportu o niezgodnych z prawem działaniach WSI w okresie ich istnienia. Wówczas pracował jako doradca wiceministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza – Pełnomocnika ds. organizacji Służby Kontrwywiadu Wojskowego, przy likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych.

Pytanie: Jaki urząd objął w lipcu 2006 roku?
Odpowiedź: przewodniczącego Komisji ds. Likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych

Pytanie: Do powstania jakiego dokumentu przyczynił się Cenckiewicz?
Odpowiedź: Raportu o niezgodnych z prawem działaniach WSI w okresie ich istnienia

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował, kiedy pomagał utworzyć raport dotyczący niezgodnych z prawem działań WSI?
Odpowiedź: doradca wiceministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza

Pytanie: Zgodnie z jakim rozporządzeniem Sławomir Cenckiewicz objął funkcję przewodniczącego Komisji ds. Likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych?
Odpowiedź: Decyzją z 22 lipca 2006 ministra obrony narodowej
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Uhrusku

Kolejna świątynia prawosławna w Uhrusku powstała przed 1429. Pozostawała w jurysdykcji prawosławnej eparchii chełmskiej. Do Kościoła unickiego przeszła po zawarciu unii brzeskiej, w XVII w. Od 1661 była siedzibą parafii unickiej. Trzecia z kolei cerkiew, także unicka, została wzniesiona w Uhrusku w 1785 z fundacji Barbary Noskowskiej, uzupełnionej o fundusze przekazane na ten cel jeszcze w 1661 przez kasztelanową płocką Stanisławę (według innego źródła – Barbarę) Krasińską. Obiekt służył parafii liczącej 580 wiernych. Była to budowla drewniana.

Pytanie: Jaka eparchia stanowi zwierzchnictwo nad świątynią w Uhrusku w kościele prawosławnym?
Odpowiedź: chełmskiej

Pytanie: Z jakiego materiału skonstruowana była trzecia cerkiew w Uhrusku?
Odpowiedź: drewniana

Pytanie: Jaką funkcję pełniła Stanisława Krasińska?
Odpowiedź: kasztelanową
Pesa 620M

W 2008 zamówienie na szynobusy serii 620M do obsługi linii lokalnych o małym natężeniu ruchu złożyły Koleje Litewskie. Pierwszy wagon zaprezentowano uroczyście w październiku 2008 na dworcu kolejowym w Wilnie. Do 2009 dostarczono w sumie 4 pierwsze pojazdy. 2 października 2008 uruchomiono w Wilnie połączenie obsługiwane przez 620M między dworcem kolejowym a portem lotniczym. Cztery dostarczone pesy, oprócz trasy na lotnisko, w 2009 obsługiwały także połączenia Wilno – Szostaków, Radziwiliszki – Możejki i Szawle – Rakiszki.

Pytanie: Jakie przeznaczenie miały mieć wagony 620M zamówione przez litewską kolej?
Odpowiedź: obsługi linii lokalnych

Pytanie: Gdzie dokonano prezentacji debiutanckiego wagonu 620M w Litwie?
Odpowiedź: na dworcu kolejowym w Wilnie

Pytanie: Czy wagony od pesy obsługiwały także inne połączenia niż na lotnisko?
Odpowiedź: obsługiwały także połączenia Wilno – Szostaków, Radziwiliszki – Możejki i Szawle – Rakiszki

Pytanie: Czy w 2008 roku pesa jeździła po torach litewskich w kierunku Szostakowa?
Odpowiedź: w 2009
Profanum (zespół muzyczny)

Teksty na pierwszym albumie Profanum Flowers of Our Black Misanthropy były pisane w języku angielskim, na drugim albumie Profanum Aeternum: Eminence of Satanic Imperial Art utwory The Descent Into Medieval Darkness oraz Journey Into The Nothingness mimo angielskojęzycznych tytułów zostały zaśpiewane w języku polskim. Z kolei na Musaeum Esotericum zespół zdecydował się umieścić teksty w łacinie z fragmentami w języku polskim. Na ostatniej stronie książeczki z płyty został opublikowany następujący cytat w języku greckim (cytat w języku polskim przytoczył lider grupy Geryon w wywiadzie opublikowanym w katalogu wysyłkowym Pagan Records).

Pytanie: Jaki tytuł nosi pierwsza płyta zespołu?
Odpowiedź: Profanum Flowers of Our Black Misanthropy

Pytanie: Czy zespół wykonywał piosenki także w języku polskim?
Odpowiedź: utwory The Descent Into Medieval Darkness oraz Journey Into The Nothingness mimo angielskojęzycznych tytułów zostały zaśpiewane w języku polskim

Pytanie: Co znalazło się na końcu książeczki dołączonej do albumu zespołu?
Odpowiedź: cytat w języku greckim

Pytanie: Jak zatytułowano album, na którym pojawiły się piosenki w języku łacińskim?
Odpowiedź: Musaeum Esotericum

Pytanie: Kto był liderem zespołu?
Odpowiedź: Geryon
U-27 (1936)

Na swój jedyny wojenny patrol wyruszył z Wilhelmshaven 23 sierpnia 1939 roku pod dowództwem Johannesa Franza, wówczas w randze Kapitänleutnanta. W ciągu 24 dni przepłynął wzdłuż wybrzeża Niemiec, Belgii i Holandii, dalej przez kanał La Manche na Ocean Atlantycki w kierunku zachodnich wybrzeży Irlandii. Tam osiągnął swoje jedyne sukcesy, zatapiając dwa niewielkie trawlery. Pierwszy z nich, „Davara” o pojemności 291 ton, został wczesnym popołudniem 13 września ostrzelany z działa pokładowego i zatopiony 21 mil morskich na północny zachód od Tory Island. Szyper i 11 członków załogi zostało uratowanych po pięciu godzinach przez parowiec „Willowpool”. 16 września przed 16.00 zatopiony został drugi parowy trawler: „Rudyard Kipling” o pojemności 333 ton. Tym razem po zatrzymaniu statku około 100 mil na zachód od Donegal w Irlandii, jego załoga została wzięta na pokład U-Boota, zaś jednostka zatopiona podłożonymi ładunkami wybuchowymi. Osiem godzin później, po zaopatrzeniu jeńców w żywność i ciepłe ubrania, zostali oni umieszczeni w łodzi ratunkowej i zwolnieni pięć mil od wybrzeża. 17 września Johannes Franz podjął próbę ataku na brytyjski frachtowiec, jednak wystrzelone torpedy eksplodowały przedwcześnie. Franz zameldował o tym do kwatery głównej drogą radiową, a jego meldunek był jednym z pierwszych sygnałów, że zapalniki magnetyczne niemieckich torped działają wadliwie.

Pytanie: Kto był jego jedynym wojennym dowódcą?
Odpowiedź: Johannesa Franza

Pytanie: Co stało się z członkami załogi drugiego z zatopionych trawlerów?
Odpowiedź: została wzięta na pokład U-Boota, zaś jednostka zatopiona podłożonymi ładunkami wybuchowymi. Osiem godzin później, po zaopatrzeniu jeńców w żywność i ciepłe ubrania, zostali oni umieszczeni w łodzi ratunkowej i zwolnieni pięć mil od wybrzeża

Pytanie: Co stało się podczas próby ataku na frachtowiec przeprowadzonej 17 września?
Odpowiedź: wystrzelone torpedy eksplodowały przedwcześnie

Pytanie: Skąd wyruszył na swoją jedyną wojenną misję?
Odpowiedź: z Wilhelmshaven
U-27 (1936)

Przed północą z 19 na 20 września płynący na powierzchni U-27 został zauważony przez obserwatorów z brytyjskiego niszczyciela „Fortune”, jednego z siedmiu prowadzących patrol przeciwko okrętom podwodnym na zachód od Hebrydów. Stało się to w trakcie nieudanego ataku U-Boota na zespół brytyjski (błędnie rozpoznany jako składający się z lekkich krążowników), podczas którego wystrzelone torpedy z zapalnikami magnetycznymi znów przedwcześnie eksplodowały. „Fortune” zmienił kurs i przeprowadził atak bombami głębinowymi, zmuszając dowódcę U-27 do alarmowego zanurzenia i wykonania uniku. Pozostałe niszczyciele przyłączyły się do poszukiwań, a kolejne ataki bombami głębinowymi przeprowadziły „Forester” i ponownie „Fortune”. Bliskie wybuchy spowodowały szereg przecieków na U-27, co zmusiło jego dowódcę do wynurzenia. Próbujący ujść U-Boot został zauważony przez Brytyjczyków (nocne niebo rozświetlała zorza polarna), a „Fortune” podjął próbę taranowania i ostrzelał przeciwnika. Część niemieckiej załogi z dowódcą opuściła okręt i została później wyłowiona z morza przez niszczyciel „Faulknor”, reszta pozostała na U-Boocie, podejmując próbę samozatopienia jednostki. Na jej pokład wkroczył oddział abordażowy z „Fortune”, ale wobec szybkiego zalewania pomieszczeń, wypełnionych oparami chloru z akumulatorów, musiał ją opuścić wraz z niemieckimi marynarzami wziętymi do niewoli. U-27 zatonął o 3.50, rufą naprzód, na pozycji 58°30′N 9°06′W/58,500000 -9,100000. Nikt z jego załogi nie zginął. Był drugim, po U-39, U-Bootem zatopionym podczas II wojny światowej.

Pytanie: Jaki okręt dostrzegł U-27 w nocy z 19 na 20 września?
Odpowiedź: „Fortune”

Pytanie: Ile okrętów patrolowało wody na zachód od Hebrydów w nocy z 19 na 20 września?
Odpowiedź: siedmiu

Pytanie: Czy pociski wystrzelone przez U-27 uszkodziły jeden z okrętów brytyjskich?
Odpowiedź: wystrzelone torpedy z zapalnikami magnetycznymi znów przedwcześnie eksplodowały

Pytanie: Dlaczego po atakach U-27 musiał się wynurzyć?
Odpowiedź: szereg przecieków
László Gellér

W TCS w sezonie 1964/1965 plasował się poza pierwszą czterdziestką (najwyższa lokata to 41. miejsce w Bischofshofen). W konkursie skoków w Oberhofie (31 października 1965) zajął 2. miejsce, przegrywając tylko z Dieterem Neuendorfem. W kolejnym Turnieju Czterech Skoczni zajął m.in. 23. miejsce w Bischofshofen. Po raz drugi w karierze wystąpił na mistrzostwach świata (Oslo). Poprawił nieznacznie swoje osiągnięcia z Zakopanego, plasując się na 48. miejscu na skoczni normalnej i 50. na skoczni dużej. W marcu 1967 w Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny ukończył jeden z konkursów na 10. miejscu.

Pytanie: Które miejsce zajął Neuendorfem 31 października 1965 roku?
Odpowiedź: zajął 2. miejsce, przegrywając tylko z Dieterem Neuendorfem

Pytanie: Jakie najlepsze miejsce zajął László Gellér w swoim drugim pucharze świata w Zakopanem?
Odpowiedź: 48

Pytanie: W jakim turnieju wystąpił László Gellér w marcu 1967 roku?
Odpowiedź: Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny
Obrona Westerplatte

Według tezy filmu i książki Tajemnica Westerplatte Pawła Chochlewa, opartej na tezach badaczy Jacka Żebrowskiego, Mariusza Borowiaka (autora książki Westerplatte: w obronie prawdy), materiałów znajdujących się w prywatnych zbiorach, drugiego dnia obrony na Westerplatte doszło do buntu części oficerów, który zakończył się zastrzeleniem kilku buntowników przez innych polskich żołnierzy oraz przejęciem dowodzenia przez kapitana Franciszka Dąbrowskiego. Odsunął on od dowodzenia pozbawionego nadziei na zwycięstwo z Niemcami majora Henryka Sucharskiego.

Pytanie: Kto jest autorem realizacji Tajemnica Westerplatte?
Odpowiedź: Pawła Chochlewa

Pytanie: Na czym opierają założenia w dziełach autorstwa Chochlewa?
Odpowiedź: na tezach badaczy Jacka Żebrowskiego, Mariusza Borowiaka (autora książki Westerplatte: w obronie prawdy), materiałów znajdujących się w prywatnych zbiorach

Pytanie: Czym zwieńczona miała być rebelia niektórych oficerów?
Odpowiedź: zastrzeleniem kilku buntowników przez innych polskich żołnierzy oraz przejęciem dowodzenia przez kapitana Franciszka Dąbrowskiego
Dr. Alban

W 1994 wydał trzeci album pt. Look Who's Talking, na którym znalazły się single: „Look Who's Talking”, „Away from Home” i „Let The Beat Go On”. W 1995 założył własną wytwórnię muzyczną Dr. Records, która miała na celu promocję początkujących wykonawców muzyki eurodance. W 1996 wydał czwarty album pt. Born in Africa, na którym umieścił m.in. utwory „This Time I'm Free”, „Born in Africa” i „Hallelujah Day”. W 1997 przygotował pierwszy album kompilacyjny pt. The Best Of Dr. Alban 1991 – 1997, zawierający jego największe przeboje oraz remiksy autorstwa gwiazd niemieckiej sceny klubowej, takich jak Sash! czy DJ Quicksilver, a także wydał piątą płytę studyjną pt. I Believe.

Pytanie: Jakim tytułem artysta opatrzył swoją trzecią płytę?
Odpowiedź: Look Who's Talking

Pytanie: Jakie piosenki artysta zamieścił na swoim trzecim krążku?
Odpowiedź: „Look Who's Talking”, „Away from Home” i „Let The Beat Go On”

Pytanie: Jakie było założenie stworzenia autorskiej wytwórni przez artystę?
Odpowiedź: promocję początkujących wykonawców muzyki eurodance

Pytanie: Co znalazło się na krążku z 1997 roku?
Odpowiedź: jego największe przeboje oraz remiksy autorstwa gwiazd niemieckiej sceny klubowej
Color of Your Life

Utwór został zgłoszony jako propozycja do 61. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w Sztokholmie w maju 2016. Utwór zakwalifikował się do stawki finałowej krajowych eliminacji eurowizyjnych, który odbył się 5 marca 2016. Propozycja została zaprezentowana jako siódma z kolei. Ostatecznie z wynikiem 35,89% utwór „Color of Your Life” wygrał Krajowe Eliminacje i reprezentował Polskę podczas 61. Konkursu Piosenki Eurowizji 2016 w Sztokholmie. Piosenka została zaprezentowana podczas drugiego półfinału i awansowała do finału. Podczas finału piosenka została zaprezentowana jako 12 z kolei, otrzymała 7 pkt od jury i 222 pkt od widzów, ostatecznie z liczbą 229 pkt utwór znalazł się na 8. miejscu.

Pytanie: W jakim mieście odbyła się 61. edycja Eurowizji?
Odpowiedź: Sztokholmie

Pytanie: Czy Michał Szpak wziął udział w eliminacjach na szczeblu krajowym?
Odpowiedź: Utwór zakwalifikował się do stawki finałowej krajowych eliminacji eurowizyjnych

Pytanie: Jako który z kolei wystąpił Michał Szpak w finale 61. Konkursu Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: 12

Pytanie: Czy jurorzy ocenili występ Michała Szpaka wyżej niż widzowie?
Odpowiedź: otrzymała 7 pkt od jury i 222 pkt od widzów
Color of Your Life

Pierwsze, niepełne (1:40) wykonanie utworu na żywo miało miejsce 24 lutego 2016 w programie Świat się kręci. 27 lutego 2016 w sali kameralnej MDK w Mińsku Mazowieckim odbył się koncert Michała Szpaka, na którym akustycznie wykonał m.in. utwór „Color of Your Life”. 1 marca 2016 piosenka została zaprezentowana w programie śniadaniowym Dzień dobry TVN. 5 marca 2016 utwór został wykonany podczas Krajowych Eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji. Wokalista wystąpił w czerwonym fraku z trzema skrzypaczkami, pianistą i wiolonczelistką. W ramach imprez promocyjnych do Konkursu Eurowizji 9 kwietnia 2016 piosenka została zaprezentowana podczas Eurovision in Concert w Amsterdamie, 12 kwietnia podczas Israel Calling w Izraelu, a 17 kwietnia podczas London Eurovision Party w Zjednoczonym Królestwie.

Pytanie: W jakiej wersji wykonał tę piosenkę podczas koncertu z 27 lutego 2016?
Odpowiedź: akustycznie

Pytanie: W jakim programie można było po raz pierwszy usłyszeć fragment tego utworu?
Odpowiedź: Świat się kręci

Pytanie: W co ubrany był Szpak w trakcie występu w ramach Krajowych Eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: czerwonym fraku

Pytanie: Jacy instrumentaliści towarzyszyli Szpakowi na scenie podczas Krajowych Eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: trzema skrzypaczkami, pianistą i wiolonczelistką
Wojciech Kuczok

Jest speleologiem. Dokonał kilku odkryć, m.in. Jaskini Dującej (w Beskidzie Śląskim, 2005) oraz Jaskini Twardej (Jura Krakowsko-Częstochowska, 2010). Brał udział w eksploracji jurajskiej jaskini Ciesęć (Jura Krakowsko-Częstochowska, 1997), dolnego piętra Jaskini Lodowej Małołąckiej (Tatry Zachodnie, 1997), jak również wielu innych jaskiń w Polsce i Europie. W 2013 wraz z Rafałem Klimarą, Markiem Pawełczykiem i Jarosławem Surmaczem otrzymał wyróżnienie nagrodą Kolosa za rok 2012, „za odkrycie i eksplorację Jaskini Niedźwiedziej Górnej i Jaskini Hardej”.

Pytanie: Gdzie zlokalizowana jest Jaskinia Dująca?
Odpowiedź: w Beskidzie Śląskim

Pytanie: Czy eksplorował tylko polskie jaskinie?
Odpowiedź: jak również wielu innych jaskiń w Polsce i Europie

Pytanie: Jak nazywa się zawód, który wykonuje?
Odpowiedź: speleologiem
Wojciech Kuczok

Od 1992 roku publikował swoje wiersze i opowiadania w prasie kulturalnej i literackiej (m.in. „Rzeczpospolita Plus Minus”, „Gazeta Wyborcza – Wysokie Obcasy”, „Dziennik Polska-Europa-Świat”, „Newsweek”, „Res Publica Nowa”, „Playboy”, „Twórczość”, „Kresy”, „NaGłos”, „Odra”). W latach 2000–2004 publikował teksty o kinie w „Tygodniku Powszechnym” i miesięczniku „Kino”. W 2000 roku został laureatem konkursu młodych krytyków filmowych im. Krzysztofa Mętraka. W latach 2004–2005 felietonista sportowy dziennika „Rzeczpospolita”, także felietonista tygodnika „Newsweek” i dziennika „Metropol”. W latach 2007–2008 autor cyklicznych felietonów o kinie w miesięczniku „Zwierciadło”. W latach 2012–2013 felietonista „Przeglądu Sportowego”, od 2014 stały felietonista działu sportowego „Gazety Wyborczej”, od 2019 r. stały felietonista tygodnika „Przegląd”.

Pytanie: W jakich przykładowych magazynach można było przeczytać jego poezję i opowiadania od 1992 roku?
Odpowiedź: „Rzeczpospolita Plus Minus”, „Gazeta Wyborcza – Wysokie Obcasy”, „Dziennik Polska-Europa-Świat”, „Newsweek”, „Res Publica Nowa”, „Playboy”, „Twórczość”, „Kresy”, „NaGłos”, „Odra”

Pytanie: Na jaki temat pisał dla „Tygodnika Powszechnego”?
Odpowiedź: kinie

Pytanie: Dla jakiego czasopisma pisał na temat kina od 2007 roku?
Odpowiedź: „Zwierciadło”

Pytanie: Jaki konkurs udało się wygrać Wojciechowi Kuczokowi w 2000 roku?
Odpowiedź: młodych krytyków filmowych im. Krzysztofa Mętraka

Pytanie: W jakim okresie współpracował z magazynem „Przegląd Sportowy”?
Odpowiedź: W latach 2012–2013