the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Ludwig van Beethoven

W 1815 r. rozpoczął się nowy rozdział w życiu Beethovena, który po śmierci brata Kaspara usilnie (i skutecznie) zabiegał o opiekę nad jego synem Karlem; był przekonany, że wdowa po bracie, Johanna, jest zbyt rozwiązła, by zajmować się dzieckiem. Stało się to początkiem ogromu trosk zarówno dla Beethovena, jak i dla Karla i Johanny, gdyż mimo ogromnej miłości do bratanka Beethoven zupełnie nie nadawał się do wychowania dziecka: brakowało mu przede wszystkim ustabilizowanego trybu życia oraz konsekwencji w wychowaniu. Dojrzewający Karl usiłował nawet w roku 1826 odebrać sobie życie, co całkowicie zdruzgotało kompozytora. W okresie intensywnej opieki nad bratankiem zaznaczyło się u Beethovena wyraźne spowolnienie procesu twórczego (jedynym – choć uważanym za arcydzieło – większym utworem, jaki skomponował w latach 1817–1819, była Wielka Sonata B-dur op. 106 „Hammerklavier”).

Pytanie: Dlaczego zależało mu na tym, by zostać opiekunem swojego bratanka?
Odpowiedź: był przekonany, że wdowa po bracie, Johanna, jest zbyt rozwiązła, by zajmować się dzieckiem

Pytanie: Dlaczego nie był idealnym kandydatem do sprawowania opieki nad dzieckiem?
Odpowiedź: brakowało mu przede wszystkim ustabilizowanego trybu życia oraz konsekwencji w wychowaniu

Pytanie: Czy udało mu się przejąć opiekę nad swoim bratankiem?
Odpowiedź: W 1815 r. rozpoczął się nowy rozdział w życiu Beethovena, który po śmierci brata Kaspara usilnie (i skutecznie) zabiegał o opiekę nad jego synem

Pytanie: Jak sprawowanie opieki nad Karlem wpłynęło na jego pracę jako kompozytora?
Odpowiedź: zaznaczyło się u Beethovena wyraźne spowolnienie procesu twórczego

Pytanie: Czy jego bratanek próbował popełnić samobójstwo?
Odpowiedź: Dojrzewający Karl usiłował nawet w roku 1826 odebrać sobie życie
Tina Turner

Mając 17 lat, została dostrzeżona przez Ike’a Turnera, lidera grupy Kings of Rhythm, który zwrócił uwagę na jej spontaniczny występ w klubie w St. Louis. Pod jego opieką szlifowała talent wokalny i występowała w lokalnych klubach, jednocześnie dorabiała jako pomoc w szpitalu. Wkrótce Turner zmienił nazwę zespołu Kings of Rhythm na The Ike and Tina Turner Revue, nadając piosenkarce nowy pseudonim artystyczny. Ich związek sceniczny zaowocował jednym z najbardziej znanych duetów rhythmandbluesowych, a także małżeństwem obojga artystów. Wylansowali przeboje, takie jak „A Fool in Love”, „River Deep – Mountain High” czy „Proud Mary”, za który odebrali nagrodę Grammy w kategorii „najlepsze wykonanie piosenki R&B przez grupę”. W 1966 wystąpili jako support przed koncertami The Rolling Stones w ramach trasy po Wielkiej Brytanii, z zespołem koncertowali także w 1969.

Pytanie: W jakim zespole grał Ike Turner?
Odpowiedź: Kings of Rhythm

Pytanie: Jak brzmiała nowa nazwa zespołu Kings of Rythm?
Odpowiedź: The Ike and Tina Turner Revue

Pytanie: Kim prywatnie byli dla siebie Tina i Ike Turner?
Odpowiedź: małżeństwem

Pytanie: Z jakiego powodu Tina i Ike Turner otrzymali nagrodę Grammy?
Odpowiedź: najlepsze wykonanie piosenki R&B przez grupę
Lalka (powieść)

W pierwszych latach po ukazaniu się utworu recenzje zawierały mieszane opinie na jego temat – chwalili go przede wszystkim pisarze starszego pokolenia: Waleria Marrené (wskazująca na trafne ukazanie walki namiętności z rozsądkiem w kreacji głównego bohatera oraz zawarty w powieści tragizm) oraz Teodor Tomasz Jeż (akcentujący głębokie przesłanie ideowe Lalki). Pozostali spośród recenzentów, doceniali co prawda niektóre elementy powieści (m.in. cenne obserwacje, wynikające z doświadczenia dziennikarskiego Prusa, dobrze zarysowaną postać Rzeckiego, brak tendencyjności powieści i dokonany przez autora rozrachunek z cynizmem współczesności), w ich wypowiedziach przeważały jednak zarzuty wobec utworu. Krytykowano przede wszystkim kompozycję Lalki, mimo że Prus twierdził, że poświęcił temu aspektowi utworu wiele uwagi. Zarzucano jej przede wszystkim przypadkowość, brak spójności i harmonii. Według Aleksandra Świętochowskiego Prus nie miał zaplanowanej całości utworu przed przystąpieniem do pisania i komponował go na bieżąco, natomiast według Władysława Bogusławskiego braki w kompozycji wynikały z dziennikarskiego doświadczenia Prusa, dzięki któremu mógł on dobrze opracowywać drobne elementy, które jednak tworzyły raczej zbiór felietonowych obrazków niż powieść. Antoni Lange twierdził z kolei, że całość jest chaotyczna, a tomy powieści można w zasadzie czytać w dowolnej kolejności. Chaotyczność kompozycji wytykał utworowi także Józef Kotarbiński, natomiast Piotr Chmielowski uznawał za nieuzasadnione umieszczenie w tekście pamiętników Rzeckiego i ich luźne wkomponowanie w tekst. Anatol Krzyżanowski uznał natomiast, że błędem kompozycyjnym było wprowadzenie postaci Stawskiej i związanego z nią procesu o Lalkę. Recenzent powieści na łamach „Gazety Warszawskiej” zarzucił Prusowi niekonsekwencje w budowie charakterystyki postaci oraz błędy w kompozycji utworu. Pojawiały się także inne zarzuty: trudność w rozpoznaniu myśli przewodniej utworu, nieprawdopodobne sprzeczności w postaci Wokulskiego oraz pesymizm powieści.

Pytanie: Którzy z recenzentów podeszli do tekstu z największym optymizmem?
Odpowiedź: chwalili go przede wszystkim pisarze starszego pokolenia: Waleria Marrené (wskazująca na trafne ukazanie walki namiętności z rozsądkiem w kreacji głównego bohatera oraz zawarty w powieści tragizm) oraz Teodor Tomasz Jeż

Pytanie: Co było głównym elementem krytyki Lalki?
Odpowiedź: kompozycję

Pytanie: Który z recenzentów był negatywie nastawiony do fragmentów wspomnień Rzeckiego w powieści?
Odpowiedź: Piotr Chmielowski

Pytanie: Czym, oprócz pisarstwa, zajmował się Prus?
Odpowiedź: doświadczenia dziennikarskiego Prusa
Hot16Challenge

Druga edycja #Hot16Challenge (pod oficjalnym hashtagiem #Hot16Challenge2) wystartowała 28 kwietnia 2020. Rozpoczęła się po internetowej zbiórce charytatywnej, organizowanej przez Matę podczas livestreamu, którego gościem był Solar. Raperzy zapowiedzieli wtedy drugą część akcji, pod warunkiem zebrania minimum 16 tysięcy złotych. W ciągu niecałych dwóch godzin słuchaczom i fanom udało się osiągnąć zamierzony cel. Koordynacją akcji zajęli się polskojęzyczni edytorzy poświęconego muzyce serwisu Genius.

Pytanie: Kogo gościł Mata podczas transmisji na żywo?
Odpowiedź: Solar

Pytanie: Jaki był warunek rozpoczęcia drugiej części wyzwania?
Odpowiedź: zebrania minimum 16 tysięcy złotych

Pytanie: Czy fanom udało się zebrać określoną kwotę?
Odpowiedź: fanom udało się osiągnąć zamierzony cel
Hot16Challenge

Szczególne kontrowersje wzbudził udział w wyzwaniu Andrzeja Dudy. Prezydenta skrytykowali m.in. Peja oraz działaczka społeczna Patrycja Krzymińska, jak również inne osoby publiczne oraz internauci. Komentujący zwracali uwagę na fakt, że prezydent jest częściowo odpowiedzialny za niedofinansowanie polskiej służby zdrowia. Tede stwierdził natomiast, że wyzwanie stało się elementem kampanii wyborczej. Sam także spotkał się z krytyką, po tym jak w swoim sklepie internetowym sprzedawał koszulki nawiązujące do #Hot16Challenge, co Solar określił jako „niesmaczne i nieuczciwe”. Ostatecznie Tede wyjawił, że dochód z ich sprzedaży zostanie przekazany na jedno z hospicjów dziecięcych, nie wsparł jednak głównej zbiórki powiązanej z akcją.

Pytanie: Jakie osoby wyraziły się niepochlebnie na temat udziału Andrzeja Dudy w tym wyzwaniu?
Odpowiedź: m.in. Peja oraz działaczka społeczna Patrycja Krzymińska, jak również inne osoby publiczne oraz internauci

Pytanie: Częścią jakich innych działań prezydenta był zdaniem rapera Tede udział Dudy w tej akcji?
Odpowiedź: kampanii wyborczej

Pytanie: Za jakie działania związane z tą akcją został skrytykowany Tede?
Odpowiedź: w swoim sklepie internetowym sprzedawał koszulki nawiązujące do #Hot16Challenge

Pytanie: Czy, zdaniem osób krytykujących udział Dudy w Hot16Challenge, przyczynił się on do kryzysu w służbie zdrowia?
Odpowiedź: Komentujący zwracali uwagę na fakt, że prezydent jest częściowo odpowiedzialny za niedofinansowanie polskiej służby zdrowia
Trzy kolory. Niebieski

Nakręciwszy we Francji Podwójne życie Weroniki (1991), Krzysztof Kieślowski napisał wraz z Krzysztofem Piesiewiczem rozpisany na trzy części scenariusz trylogii Trzy kolory. Pomysł na trylogię wyszedł od Piesiewicza, który oparł ją na trzech hasłach rewolucji francuskiej: wolności, równości, braterstwie. Jak twierdził Kieślowski, Niebieski miał stanowić polemikę z hasłem wolności. Jak wynika jednak z części wywiadów, Kieślowski w przeciwieństwie do Piesiewicza nie przywiązywał szczególnej uwagi do haseł rewolucyjnych, a pierwsza część trylogii nosiła tytuł Niebieski po prostu dlatego, że na fladze francuskiej jako pierwszy widnieje kolor niebieski.

Pytanie: Kto jest współautorem scenariusza do filmu?
Odpowiedź: Krzysztofem Piesiewiczem

Pytanie: Na czym opierał się koncept trylogii?
Odpowiedź: na trzech hasłach rewolucji francuskiej

Pytanie: Jakie są główne hasła rewolucji francuskiej?
Odpowiedź: wolności, równości, braterstwie

Pytanie: Czy "Niebieski" to 1. część tryptyku?
Odpowiedź: pierwsza część trylogii nosiła tytuł Niebieski
Trzy kolory. Niebieski

W przeciwieństwie do Dekalogu, którego poszczególne części się ze sobą zazębiały, Trzy kolory cechuje jednak – poza wspólnym tematem – znacznie mniejszy wzajemny związek. Niebieski, jako pierwsza część trylogii, miał zostać w całości nakręcony we Francji. Początkowo Kieślowski planował, że główna bohaterka wyjeżdża po śmierci bliskich z Paryża do prowincji, z dala od ludzi. W ostatecznej wersji filmu jednak Julie wyjeżdża z domu na prowincji do stolicy Francji, aby „zginąć w tłumie. W mieście, wśród ludzi można osiągnąć kompletną anonimowość”. Początkowo jako odtwórczynię roli Julie Kieślowski zamierzał zaangażować Isabelle Huppert, ale zobaczywszy występ tejże w źle przezeń przyjętym filmie Malina Wernera Schroetera, zdecydował się obsadzić w głównej roli Juliette Binoche.

Pytanie: Co różni poszczególne filmy Trzech kolorów od tych, które składają się na Dekalog?
Odpowiedź: znacznie mniejszy wzajemny związek

Pytanie: Dlaczego Kieślowski nie powierzył roli Julie w Niebieskim Isabelle Huppert?
Odpowiedź: zobaczywszy występ tejże w źle przezeń przyjętym filmie Malina Wernera Schroetera, zdecydował się obsadzić w głównej roli Juliette Binoche

Pytanie: Jaki tytuł ma pierwsza część Trzech kolorów?
Odpowiedź: Niebieski

Pytanie: Dlaczego główna bohaterka Niebieskiego wyjeżdża do Paryża?
Odpowiedź: aby „zginąć w tłumie

Pytanie: Co łączy poszczególne filmy, które składają się na serię Trzy kolory?
Odpowiedź: wspólnym tematem
Zawrót głowy

Współcześni biografowie i krytycy uważają Zawrót głowy za arcydzieło oraz zaliczają go do grona najwybitniejszych i najgłębszych filmów Hitchcocka. Część z nich doszukiwała się w nim wątków osobistych. Według Ackroyda wybór powieści From Among the Dead nie był przypadkowy. Jako przykład przywołał scenę, gdzie „Scottie” ubiera Judy w te same stroje co Madeleine i dokładnie tak samo układa jej fryzurę. Zdaniem autora idealnie odwzorowuje to stosunek samego Hitchcocka do jego ulubionych aktorek. W opinii pisarza „obsesyjna pogoń fikcyjnego bohatera za ideałem kobiety czy też kobietą wyidealizowaną nieodparcie przywodzi na myśl własną karierę kinową Hitchcocka”. Jack Sullivan uważał, że dla Hitchcocka Zawrót głowy był wyjątkowo osobistym filmem, ostateczną manifestacją trwającej całe życie obsesji na punkcie postaci z prześladującą przeszłością, walczących o pokonanie poczucia winy (Morderstwo; 1930, Rebeka; 1940, Urzeczona; 1945 i Osławiona; 1946). Autor porównał film do noweli Edgara Allana Poego Ligeja z 1838, dostrzegając szereg podobieństw między Fergusonem a anonimowym narratorem. Zdaniem Rogera Eberta Zawrót głowy jest „jednym z dwóch lub trzech najlepszych filmów, jakie Hitchcock kiedykolwiek zrobił”, dodając, że to „najbardziej konfesyjny film, mający bezpośredni związek z tematami, które kontrolowały jego sztukę”. W dalszej części podkreślił, że Zawrót głowy w sposób jednoznaczny prezentuje wykorzystywanie, strach i próbę kontroli kobiet przez reżysera. „Alfred Hitchcock przyjmował uniwersalne emocje, takie jak strach, poczucie winy, pożądanie i umieszczał je w zwykłych postaciach, rozwijając w obrazach bardziej niż poprzez słowa”. Kenneth Turan pisał na łamach „Los Angeles Timesa”, że ponownie oglądany Zawrót głowy jest „głęboko osobisty, jak żaden inny film pokazywany na Sundance. Śmiało, wspaniale nakręcone kino, natchnione dotknięciem geniuszu i szaleństwa”.

Pytanie: Jak zachowuje się Scottie w stosunku do Judy?
Odpowiedź: ubiera Judy w te same stroje co Madeleine i dokładnie tak samo układa jej fryzurę

Pytanie: Co o filmie myślał Jack Sullivan?
Odpowiedź: że dla Hitchcocka Zawrót głowy był wyjątkowo osobistym filmem, ostateczną manifestacją trwającej całe życie obsesji na punkcie postaci z prześladującą przeszłością, walczących o pokonanie poczucia winy

Pytanie: Do jakiego tekstu Jack Sullivan porównał "Zawrót głowy"?
Odpowiedź: do noweli Edgara Allana Poego Ligeja

Pytanie: W jakiej gazecie publikował Kenneth Turan?
Odpowiedź: „Los Angeles Timesa”
Anders Breivik

W dniu 15 marca 2019 roku doszło do zamachów na meczety w Christchurch w Nowej Zelandii. W zamachach zginęło łącznie 51 osób, a 49 zostało rannych. Sprawcą był 28-letni skrajnie prawicowy ekstremista Brenton Tarrant, który wzorował się na działaniach Breivika. Przed atakiem napisał manifest zatytułowany Wielka wymiana: Maszerujemy naprzód w kierunku nowego społeczeństwa, w którym wytłumaczył motywy swojej zbrodni, mianowicie chciał „zmusić” osoby innej rasy oraz wyznawców islamu do opuszczenia państw cywilizacji zachodniej. W manifeście tym wspomniał także Breivika, stwierdzając że zaczerpnął od niego inspirację.

Pytanie: W jakich miejscach kultu dokonano zamachów w Nowej Zelandii?
Odpowiedź: meczety

Pytanie: W jakiej miejscowości Tarrant dokonał zamachów?
Odpowiedź: w Christchurch

Pytanie: Ile był ofiar śmiertelnych w zamachu?
Odpowiedź: 51

Pytanie: Do działań jakiej osoby odwoływał się terrorysta?
Odpowiedź: Breivika
SMS Roon

W związku z wyeksploatowaniem urządzeń okrętowych, 1 grudnia 1916 roku podjęto decyzję o ostatecznym przesunięciu „Roona” do rezerwy. Rozbrojony, został zakotwiczony w Kilonii jako hulk szkolny i mieszkalny dla kadetów szkoły morskiej. Na przełomie 1917 i 1918 roku powstały plany przebudowy okrętu na krążownik-transportowiec wodnosamolotów, zdolny do współdziałania z głównymi siłami floty. Przewidywały one demontaż obydwu wież artyleryjskich oraz zabudowę na pokładzie rufowym hangaru o długości 46, szerokości 27 oraz wysokości 8 m. Hangar miał pomieścić cztery gotowe do lotu wodnosamoloty, bądź osiem do dziesięciu częściowo zdemontowanych maszyn. Nowe uzbrojenie miało się składać z sześciu dział kal. 150 mm i sześciu armat przeciwlotniczych kal. 88 mm. Projekt przebudowy został zaakceptowany przez dowództwo Kaiserliche Marine 16 września 1918 roku, lecz ze względu na rychłe zakończenie działań wojennych nie zdołano wcielić go w życie. Ostatecznie stary krążownik został skreślony z listy floty 25 listopada 1920 roku i złomowany w roku następnym w Kilonii-Nordmole.

Pytanie: Jaka była przyczyna stania się jednostką rezerwową?
Odpowiedź: wyeksploatowaniem urządzeń okrętowych

Pytanie: Jaką funkcję pełnił po odsunięciu z czynnej służby wojskowej?
Odpowiedź: hulk szkolny i mieszkalny

Pytanie: Jak nazywa się uczniów wojskowych placówek edukacyjnych?
Odpowiedź: kadetów

Pytanie: Z jakiego powodu nie doszło do przebudowy jednostki?
Odpowiedź: zakończenie działań wojennych
SMS Roon

Po wejściu do służby „Roon” został wcielony do 3. Grupy Rozpoznawczej (3. Aufklärungsgruppe) Hochseeflotte. Ważniejszymi wydarzeniami w historii okrętu przed wybuchem I wojny światowej były: wizyta kurtuazyjna w Stanach Zjednoczonych w kwietniu 1907 roku i podniesienie flagi kontradmirała Hermanna Jacobsena, dowódcy 2. Grupy Rozpoznawczej, w roku następnym. W 1912 roku „Roon” został przeniesiony do rezerwy, zastąpiony w linii przez nowo zbudowany krążownik liniowy „Moltke”. Ponownie wcielony do linii wkrótce po rozpoczęciu działań wojennych, 2 sierpnia 1914 roku, powrócił w skład 3. Grupy Rozpoznawczej.

Pytanie: W skład jakiej jednostki wszedł na nowo w 1914 r.?
Odpowiedź: 3. Grupy Rozpoznawczej

Pytanie: Co się z nim stało w 1912 r.?
Odpowiedź: został przeniesiony do rezerwy

Pytanie: Jakie wydarzenia z historii tej jednostki sprzed 1914 roku są szczególnie warte odnotowania?
Odpowiedź: wizyta kurtuazyjna w Stanach Zjednoczonych w kwietniu 1907 roku i podniesienie flagi kontradmirała Hermanna Jacobsena, dowódcy 2. Grupy Rozpoznawczej, w roku następnym

Pytanie: Czy po rozpoczęciu I wojny światowej został ponownie wcielony do aktywnej służby?
Odpowiedź: Ponownie wcielony do linii wkrótce po rozpoczęciu działań wojennych, 2 sierpnia 1914 roku, powrócił w skład 3. Grupy Rozpoznawczej
Ewa Żarska

Pracę zawodową rozpoczęła w bełchatowskim magazynie „Fakty”, następnie pracowała w Radiu Łódź, tworzyła materiały dla Telewizji Piotrków działającej przy Miejskim Ośrodku Kultury w Piotrkowie i Piotrkowskiej Medialnej Agencji Informacyjnej. W 2001 roku została korespondentką z województwa łódzkiego Telewizji Polsat, pracowała również dla TVN24 w Łodzi. Od 2006 roku, przez dwa lata była rzeczniczką prasową Centrum Handlowego „Ptak”. W 2008 roku rozpoczęła pracę dla TV Biznes, następnie wróciła do Łodzi jako reporterka Polsat News. Przez dwa lata (2013–2015) była korespondentką stacji w Londynie. Od 2015 roku była reporterką w warszawskiej redakcji Polsat News, a od 2016 roku ponownie pracowała dla Polsat News w Łodzi. Przez kilka lat współtworzyła redakcję programu interwencyjnego „Państwo w Państwie”.

Pytanie: W jakiej stacji radiowej pracowała Ewa Żarska?
Odpowiedź: Radiu Łódź

Pytanie: Czym zajmowała się w 2001 roku Ewa Żarska?
Odpowiedź: W 2001 roku została korespondentką z województwa łódzkiego Telewizji Polsat, pracowała również dla TVN24 w Łodzi

Pytanie: Czy Ewa Żarska pracowała jako rzeczniczka prasowa?
Odpowiedź: była rzeczniczką prasową

Pytanie: Przez jaki czas pracowała jako korespondentka w Londynie?
Odpowiedź: Przez dwa lata
Yahya Jammeh

17 stycznia 2017 Jammeh ogłosił w kraju 90-dniowy stan wyjątkowy, a następnego dnia parlament wydłużył jego kadencję o 90 dni. W tym samym czasie członkowie ECOWAS podjęli pierwsze kroki, potwierdzające możliwość przeprowadzenia interwencji zbrojnej w Gambii. Na granicy gambijsko-senegalskiej doszło do przegrupowań wojsk Senegalu, a z Nigerii wypłynął w stronę Gambii okręt wojskowy. Nigeria zapowiedziała również wysłanie do Gambii 200-osobowego oddziału wojskowego oraz jednostek lotniczych. Wsparcie wojskowe dla interwencji ogłosiła również Ghana. Jammeh oznajmił, że służby bezpieczeństwa oraz licząca 2,5 tys. żołnierzy armia, gotowe są do utrzymania w kraju porządku i pokoju. Jednakże dowódca armii, gen. Ousman Badjie zapowiedział, że w przypadku interwencji ECOWAS, jego wojska nie podejmą walk, uznając kryzys na kwestię polityczną, a nie militarną.

Pytanie: Jakie wydarzenia miały miejsce na granicy gambijsko-senegalskiej?
Odpowiedź: doszło do przegrupowań wojsk Senegalu, a z Nigerii wypłynął w stronę Gambii okręt wojskowy

Pytanie: Jakie państwa zadeklarowały wsparcie zbrojne Gambii?
Odpowiedź: Nigeria zapowiedziała również wysłanie do Gambii 200-osobowego oddziału wojskowego oraz jednostek lotniczych. Wsparcie wojskowe dla interwencji ogłosiła również Ghana

Pytanie: Jak długo trwał wprowadzony przez Jammeha stan wyjątkowy?
Odpowiedź: 90-dniowy

Pytanie: Czy Ousman Badjie miał w planach stoczyć walkę z ECOWAS?
Odpowiedź: Ousman Badjie zapowiedział, że w przypadku interwencji ECOWAS, jego wojska nie podejmą walk
Hermogen (patriarcha Moskwy)

Po śmierci Dymitra Samozwańca II Hermogen otwarcie wezwał do powstania przeciwko polskiej interwencji w Rosji. Do tej pory wstrzymywał się z tą decyzją, nie chcąc, by walka z Polakami przyczyniła się do wzmocnienia pozycji Samozwańca. Za pierwsze listy z wezwaniami do oporu, jakie napisał, uważa się gramoty z 25 grudnia 1610, kolejne patriarcha przesłał w pierwszych dniach stycznia 1611 do Suzdalu lub Włodzimierza nad Klaźmą oraz do Niżnego Nowogrodu. Pisał również m.in. do mieszkańców Kostromy, Galicza i Muromia, W pałacu patriarszym powstała w styczniu 1611 także tzw. „gramota smoleńska”, którą propagowano w Moskwie jako ulotkę napisaną przez Rosjan przebywających pod Smoleńskiem w obozie wojskowym Zygmunta III (Polacy zorientowali się zresztą w mistyfikacji i w odwecie splądrowali rezydencję patriarszą, zaś 16 stycznia umieścili patriarchę pod strażą). Pisma Hermogena, kolportowane w całym kraju, mobilizowały ludność do walki w obronie prawosławia i Świętej Rusi, wzywały, by Rosjanie bez lęku przed śmiercią stanęli do walki z "heretykami", broniąc jedności ziem ruskich. Wobec braku cara największym autorytetem w państwie stał się patriarcha, ogromnie wzrosła społeczna rola Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Hermogen zyskał sławę bożego posłańca, któremu prawosławni winni byli bezwzględne posłuszeństwo. Wykorzystując tę pozycję, patriarcha usiłował zjednoczyć podzielonych na stronnictwa i skłóconych bojarów, jednak bez większych sukcesów. Jako kandydata na przyszłego cara protegował A. Golicyna, nie przestając podkreślać, że Wasyl Szujski został bezprawnie pozbawiony władzy. Hermogen popierał również swoim autorytetem pisma Prokopa Lapunowa, jednego z organizatorów detronizacji Szujskiego, obecnie wzywającego do walki z Polakami. W styczniu 1611 patriarcha jednoznacznie potępił również pretensje do tronu wysuwane przez Marynę Mniszchównę w imieniu jej syna, jakiego urodziła w małżeństwie z atamanem Iwanem Zarudzkim. W tym okresie Hermogen całkowicie odrzucał już możliwość objęcia tronu rosyjskiego przez polskiego księcia, choćby ten zmienił wyznanie na prawosławne. Stale korespondował z wojewodami, bojarami i dowódcami wojskowymi, wzywając do natychmiastowych działań zbrojnych, które miały ratować ginącą Rosję.

Pytanie: Kiedy powstała "gramota smoleńska”?
Odpowiedź: w styczniu 1611

Pytanie: Dzięki czemu ludzie byli bardziej zmotywowani do walki w obronie prawosławia?
Odpowiedź: Pisma Hermogena

Pytanie: Z kim mieliby walczyć Rosjanie w obronie swojej religii?
Odpowiedź: "heretykami"

Pytanie: Kto był najważniejszy w Rosji, gdy nie było cara?
Odpowiedź: patriarcha
Hamas

Do czasu wybuchu wojny domowej w Syrii Hamas utrzymywał bardzo bliskie relacje z Iranem, Syrią i Hezbollahem. Na krótko przed wybuchem wojny wsparcie finansowe Iranu dla Hamasu wynosiło od 10 do 15 milionów dolarów miesięcznie. Wsparcie pieniężne fundamentalistom słał też rząd syryjski. Początki pomocy Syrii dla Hamasu sięgają już lat 70., kiedy to Syryjczycy byli jednym z donatorów Centrum Islamskiego. Ponadto w syryjskiej stolicy przez lata znajdowała się Kwatera Główna Hamasu, którą dopiero w 2012 roku przeniesiono do Kataru. Relacje na linii Hamas-Hezbollah sięgają pierwszej połowy lat 90. Bojownicy Hezbollahu roztaczali opiekę nad członkami Hamasu w Libanie, organizowali szkolenia Palestyńczyków w zakresie konstrukcji bomb, czy treningi przyszłych zamachowców-samobójców.

Pytanie: Czy Hamas był wspierany finansowo przez Iran?
Odpowiedź: Na krótko przed wybuchem wojny wsparcie finansowe Iranu dla Hamasu wynosiło od 10 do 15 milionów dolarów miesięcznie

Pytanie: Z jakimi państwami Hamas miał bliskie relacje?
Odpowiedź: Iranem, Syrią i Hezbollahem

Pytanie: Gdzie działała Kwatera Główna Hamasu do 2012 roku?
Odpowiedź: w syryjskiej stolicy

Pytanie: Jakie szkolenia organizowano z ramienia Hamasu? 
Odpowiedź: w zakresie konstrukcji bomb