the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Polskie Towarzystwo „Oświata” w Mińsku

Polskie Towarzystwo „Oświata” w Mińsku od założenia w 1905 roku do rejestracji w 1907 roku prowadziło swoją działalność w konspiracji i nielegalnie. Była ona śledzona przez rosyjskie władze i zwalczana, jednak niezbyt intensywnie. W styczniu 1907 roku Towarzystwo zostało zalegalizowane. Nie oznaczało to jednak, że praca na rzecz wzmacniania polskości będzie tolerowana. Władze wyrażały opinię, że jest ona przeszkodą w asymilowaniu żywiołu polskiego przez rosyjski i w różny sposób utrudniały działalność „Oświaty” i innych podobnych organizacji w zachodniej części Imperium Rosyjskiego. Przeprowadzano ciągłe i szczegółowe kontrole w poszukiwaniu naruszenia statutu, który stanowiłby podstawę do jej zamknięcia. Wiosną 1909 roku miński gubernator ocenił, że zamknięcie „Oświaty” będzie trudne, gdyż nie łamie ona prawa, a jej członkowie nie zakładają na ogół szkółek i oficjalnie ich nie finansują.

Pytanie: Przez jaki okres organizacja ta działała nielegalnie?
Odpowiedź: od założenia w 1905 roku do rejestracji w 1907 roku

Pytanie: Czy w czasie, gdy organizacja ta działała nielegalnie była zaciekle zwalczana przez rządzących?
Odpowiedź: Była ona śledzona przez rosyjskie władze i zwalczana, jednak niezbyt intensywnie

Pytanie: Dlaczego władze rosyjskie nieprzychylnie patrzyły na działalność tej organizacji nawet po jej zalegalizowaniu?
Odpowiedź: wyrażały opinię, że jest ona przeszkodą w asymilowaniu żywiołu polskiego przez rosyjski

Pytanie: Jakie działania podejmowały władze rosyjskie, by doprowadzić do zamknięcia tej organizacji po tym jak została zalegalizowana?
Odpowiedź: ciągłe i szczegółowe kontrole w poszukiwaniu naruszenia statutu

Pytanie: Dlaczego gubernator ocenił, że szanse na zamknięcie tej organizacji są nikłe?
Odpowiedź: gdyż nie łamie ona prawa, a jej członkowie nie zakładają na ogół szkółek i oficjalnie ich nie finansują
Andora

Do lat siedemdziesiątych XX w. Andora była ubogim krajem pasterskim z dość dobrze rozwiniętym rękodzielnictwem. Działania podjęte od początku lat 90. w ciągu ćwierćwiecza zmieniły zasadniczo strukturę gospodarczo-społeczną tego minipaństwa. Do kraju napłynęło ponad 30 tys. imigrantów, zatrudnionych głównie w obsłudze żywiołowo rozwijającego się ruchu turystycznego i finansach. Aż 80% PKB stanowią wpływy z turystyki, w tym z handlu towarami, na które państwo wcale lub prawie wcale nie nakłada podatków, głównie paliwem, alkoholami i wyrobami tytoniowymi – każdego roku Andora jest odwiedzana przez 9 milionów turystów. Dzięki korzystnym prawom fiskalnym i celnym Andora ma opinię raju podatkowego, co wspomaga rozwój banków i skłania zagranicznych przedsiębiorców do zakładania tam swoich siedzib. Przemysł jest rozwinięty słabo, głównie wydobycie surowców naturalnych (ruda żelaza, ołów, marmur, granit). Rolnictwo, ze względu na brak ziemi ornej, to prawie wyłącznie hodowla owiec i bydła domowego, z czym związana jest wytwórczość odzieży, produkcja galanterii skórzanej i biżuterii oraz pamiątkarstwo. Sieć drogowa obejmuje 380 km znakomitych dróg powiązanych z siecią państw ościennych. Bilans handlowy jest wybitnie ujemny. W 2002 wyeksportowano towarów za 111 mln euro, zaś sprowadzono za 1,2 mld euro. PKB w tym samym roku wyniósł 1,3 mld euro, czyli około 20 tys. na mieszkańca.

Pytanie: W jakich dziedzinach trudnili się imigranci napływający do Andory?
Odpowiedź: ruchu turystycznego i finansach

Pytanie: Ilu turystów podróżuje co roku do Andory?
Odpowiedź: 9 milionów

Pytanie: Co sprawia, że Andorę określa się jako "raj podatkowy"?
Odpowiedź: korzystnym prawom fiskalnym i celnym

Pytanie: Czy przemysł w Andorze jest dobrze rozwinięty?
Odpowiedź: Przemysł jest rozwinięty słabo
Andora

W nagrodę za waleczność mieszkańców podczas walk z Maurami Karol Młot nadał Andorze prawa miejskie. Następnie stała się ona lennem hrabiów Urgell, aby ostatecznie w 1133 r. przejść pod władanie biskupa z La Seu d’Urgell. W XII wieku była przedmiotem sporu pomiędzy biskupami a ich francuskimi sąsiadami z północy, hrabiami z Foix. W 1278 r. udało się rozwiązać konflikt – na mocy zawartego porozumienia biskup i hrabia zostali współrządcami. Andora natomiast zobowiązała się płacić obu stronom daniny: biskupom Urgell w wysokości 460 peset rocznie, hrabiom Foix w wysokości 960 franków rocznie. W 1419 r. na wniosek ludności Andory został powołany lokalny parlament nazywany Radą Terytorialną (Consell de la Terra), nazywany również Radą Dwudziestu Czterech, który później został przekształcony w Radę Generalną (Consell General). W 1607 król Henryk IV, hrabia Foix wydał edykt, na mocy którego przekazał swe prawa do współrządzenia Andorą francuskiemu władcy. Rewolucja francuska spowodowała utratę zwierzchnictwa Francji nad Andorą – jej jedynym władcą pozostawał biskup Urgell. Determinacja lokalnej ludności doprowadziła jednak do wydania przez Napoleona I dekretu, na mocy którego zwierzchnik państwa francuskiego ponownie zarządzał Andorą wraz z biskupem.

Pytanie: Od kogo mieszkańcy Andory otrzymali prawa miejskie?
Odpowiedź: Karol Młot

Pytanie: Kto objął władztwo nad Andorą w 1133 roku?
Odpowiedź: biskupa z La Seu d’Urgell

Pytanie: Ile wynosiła roczna danina do biskupa Urgellu od Andory?
Odpowiedź: 460 peset

Pytanie: Jak nazywał się pierwotnie parlament Andory?
Odpowiedź: Radą Terytorialną

Pytanie: Czy współwładcą Andory musi być król?
Odpowiedź: zwierzchnik państwa francuskiego
Samael

W tradycji żydowskiej Samael to anioł śmierci, zarządzający Piątym Niebem, jeden z siedmiu wysłanników Boga na świecie. Służą mu dwa miliony aniołów. On to kusił Ewę w raju jako wąż (ponoć uwiódł ją potem i spłodził Kaina), on też zatrzymał rękę Abrahama, kiedy ten chciał poświęcić życie swego syna. W żydowskich Świętych Księgach Kabały, Samael, określany jest jako surowość Boga i jest uznawany za piątego archanioła świata – wykonawcę wyroków śmierci wydanych przez Boga. Jest uosobieniem gniewu i kojarzony jest z prostytucją (mylnie, ponieważ tej patronuje Asmodeusz).

Pytanie: Kim jest Samael zgodnie z wierzeniami żydowskimi?
Odpowiedź: anioł śmierci

Pytanie: Formę jakiego zwierzęcia przybrał Samael podczas pobytu w raju?
Odpowiedź: wąż

Pytanie: Kto jest patronem prostytucji zgodnie z wierzeniami żydowskimi?
Odpowiedź: Asmodeusz

Pytanie: Czym administruje Samael?
Odpowiedź: Piątym Niebem
Oddychanie komórkowe

W warunkach braku tlenu w komórkach zahamowaniu ulegają reakcje zachodzące w łańcuchu oddechowym. Po zatrzymaniu reakcji łańcucha oddechowego następuje nagromadzenie w mitochondriach NADH i niedobór NAD+ niezbędnego do zachodzenia cyklu Krebsa. W efekcie zatrzymania dwóch z trzech etapów oddychania komórkowego energia przydatna metabolicznie (ATP) produkowana jest tylko w glikolizie. Jednak także w tym procesie konieczne jest odtwarzanie NAD+ potrzebnego do przeprowadzenia części reakcji. Jest to możliwe dzięki procesom nazwanymi fermentacjami, zachodzącymi jedynie przy braku tlenu w niektórych komórkach zwierzęcych, komórkach roślin i wielu mikroorganizmach. W takich przypadkach pirogronian będący produktem glikolizy ulega przekształceniu w komórkach mięśniowych do kwasu mlekowego. Reakcja ta przeprowadzana jest przez dehydrogenazę mleczanową z jednoczesnym utlenieniem NADH do NAD+. Dzięki odtworzeniu NAD+ proces glikolizy nie zostaje zahamowany i komórka może wytwarzać ATP bez dostępu tlenu. Proces ten określany jest jako fermentacja mleczanowa i chociaż prowadzi do wytworzenia ATP, to jego ilość jest znacznie mniejsza niż przy pełnym utlenieniu cząsteczki glukozy.

Pytanie: Co musi być dostarczane do komórek, aby zachodziły w nich reakcje oddechowe?
Odpowiedź: tlenu

Pytanie: Co gromadzi się w mitochondriach, gdy brakuje komórkom tlenu?
Odpowiedź: NADH

Pytanie: Jakiej substancji brakuje w komórkach, gdy są niedotlenione? 
Odpowiedź: NAD+

Pytanie: Czy u człowieka zachodzi proces fermentacji w przypadku braku tlenu?
Odpowiedź: Jest to możliwe dzięki procesom nazwanymi fermentacjami, zachodzącymi jedynie przy braku tlenu w niektórych komórkach zwierzęcych, komórkach roślin i wielu mikroorganizmach

Pytanie: Jak nazywa się proces, w którym komórka może wytwarzać ATP bez dostępu tlenu?
Odpowiedź: fermentacja mleczanowa
Call of Duty: Ghosts

W maju 2013 roku uruchomiona została strona Call of Duty: Ghosts na Facebooku, a Activision ujawniło okładkę dzieła. Następne miesiące były poświęcone promocji produkcji Infinity Ward. Jedną ze strategii marketingowych było wprowadzenie do świata gry psa Rileya, którą to postać zaprezentowano podczas pokazu konsoli Xbox One. Ghosts zostało porównane przez Activision z będącą wówczas w produkcji grą, mającą być pilotem nowej serii – Destiny, produkowaną przez Bungie Software. W sierpniu Eminem opublikował promocyjny utwór zatytułowany „Survival”, z teledyskiem odnoszącym się bezpośrednio do treści Ghosts.

Pytanie: W jakim serwisie można było grać w Call od Duty od 2013 roku?
Odpowiedź: Facebooku

Pytanie: Jakie studio pracowało nad grą?
Odpowiedź: Infinity Ward

Pytanie: Jakie zwierzę z gry było wykorzystywane w promocji gry?
Odpowiedź: psa Rileya
Bogumił z Dobrowa

W rzeczywistości przynależność Bogumiła do rodu Porajów jest bardzo wątpliwa. Zarówno treść dokumentu z 1232, jak i kryterium imionowe wskazują raczej na pochodzenie z rodu Leszczyców. Chronologia podana przez Damalewicza jest z całą pewnością przynajmniej częściowo błędna. Wiadomo bowiem, że arcybiskup Janik zmarł najwcześniej w 1168, a być może dopiero w 1176. Z kolei domniemana rezygnacja Bogumiła na ręce Aleksandra III w 1172 wydaje się zupełnie nieprawdopodobna, gdyż Polska popierała w tym czasie antypapieża Kaliksta III. Nie da się jednak wykluczyć, że chronologia księdza Damalewicza wymaga jedynie nieznacznej korekty. W materiale źródłowym dotyczącym arcybiskupów gnieźnieńskich istnieje bowiem luka między 1167/68, gdy Janik występuje po raz ostatni, a 1177, gdy w źródłach pojawia się po raz pierwszy abp Zdzisław. Gnieźnieński pontyfikat Bogumiła mógłby więc przypadać na początek lat 70. XII wieku.

Pytanie: Na przynależność Bogumiła do jakiego rodu wskazuje pismo z 1232 roku?
Odpowiedź: Leszczyców

Pytanie: Czy chronologia przedstawiona przez księdza jest zupełnie nierzetelna?
Odpowiedź: Chronologia podana przez Damalewicza jest z całą pewnością przynajmniej częściowo błędna

Pytanie: Jak nazywała się postać, którą Polacy wspierali w 1172 roku?
Odpowiedź: Kaliksta III

Pytanie: Które lata nie zostały uwzględnione w materiale źródłowym?
Odpowiedź: 1167/68
Neville Chamberlain

Niezadowolenie większości konserwatywnych deputowanych z koalicyjnego rządu Lloyda George’a doprowadziło w październiku 1922 r. do upadku tego gabinetu. W konserwatywnym rządzie Andrew Bonar Lawa Neville Chamberlain został poczmistrzem generalnym oraz członkiem Tajnej Rady. W 1923 r. został ministrem zdrowia i Paymaster-General. Później w tym samym roku kanclerz skarbu Stanley Baldwin został nowym premierem i Chamberlain zastąpił go na jego dotychczasowym stanowisku. Chamberlain sprawował je do upadku gabinetu w styczniu 1924 r.

Pytanie: Jakie funkcje pełnił Chamberlain w rządzie Lawa?
Odpowiedź: poczmistrzem generalnym oraz członkiem Tajnej Rady

Pytanie: Kto objął stanowisko premiera w 1923 roku?
Odpowiedź: Stanley Baldwin

Pytanie: Czy Chamberlain objął stanowisko ministra zdrowia?
Odpowiedź: W 1923 r. został ministrem zdrowia

Pytanie: W którym roku upadł rząd Lloyda George’a?
Odpowiedź: 1922
Neville Chamberlain

Kiedy w marcu 1938 r. Niemcy dokonały Anschlussu Austrii, Wielka Brytania nie zareagowała. W kwietniu rząd brytyjski podpisał porozumienie z Włochami. Kiedy we wrześniu 1938 r. rozpoczął się kryzys sudecki, Chamberlain odwiedził Hitlera w Berchtesgaden oraz w Bad Godesberg. Od 28 do 30 września uczestniczył w konferencji w Monachium, na której postanowiono o oddaniu Niemcom Kraju Sudetów (niem. Sudetenland). Chamberlain uznał ten układ za swój wielki sukces. Po powrocie do kraju na lotnisku Heston nazwał zawarte tam porozumienie „pokojem dla naszych czasów”. Odmiennego zdania był polityczny przeciwnik Chamberlaina, Winston Churchill, który powiedział: mieli do wyboru hańbę, albo wojnę. Wybrali hańbę, a wojnę dostaną i tak.

Pytanie: W którym roku Niemcy przyłączyły Austrię?
Odpowiedź: 1938

Pytanie: Czy Wielka Brytania odniosła się w jakiś sposób do przyłączenia Austrii do Niemiec?
Odpowiedź: Wielka Brytania nie zareagowała

Pytanie: Jakie były postanowienia konferencji w Monachium?
Odpowiedź: oddaniu Niemcom Kraju Sudetów

Pytanie: Jaki polityk nie zgadzał się z Chamberlainem w kwestii pokoju?
Odpowiedź: Winston Churchill
Peter Sutcliffe

1 października 1977 r. Rozpruwacz zabił po raz kolejny, tym razem w Manchesterze. Dwudziestoletnia prostytutka, Jean Jordan, wsiadła do samochodu Sutcliffe’a, który zawiózł ją w odludne miejsce niedaleko Cmentarza Południowego. Tam zmiażdżył jej czaszkę trzynastoma ciosami młotka, a ciało ukrył pod płotem cmentarza. Sutcliffe powrócił tam parę dni później, by pastwić się nad rozkładającym się ciałem swej ofiary. Zwłoki Jordan odnaleziono 10 października. 14 grudnia 1977 r. w Leeds, morderca zaatakował dwudziestopięcioletnią Marylin Moore, która zdołała przeżyć. 21 stycznia 1978 r. zginęła Yvonne Pearson, której okaleczone ciało odnaleziono dopiero w marcu. Podobnie, jak w wypadku Jean Jordan, Sutcliffe również znęcał się nad martwym ciałem ofiary. Dziesięć dni później Rozpruwacz zamordował Helen Rytka. 10 marca 1978 roku George Oldfield otrzymał kolejny list od rzekomego mordercy, ponownie wysłany z Sunderland. Autor po raz kolejny wspominał morderstwo Joan Harrison i zapowiadał, że jego kolejna ofiara będzie stara. Niedowierzanie policji co do tożsamości autora listów z Rozpruwaczem z Yorkshire wzrosło po odnalezieniu zwłok Yvonne Pearson, o której w ostatnim liście nie było wzmianki.

Pytanie: Ile lat miała ofiara zabita w Manchesterze?
Odpowiedź: Dwudziestoletnia

Pytanie: Czy zajmowała się Jean Jordan?
Odpowiedź: prostytutka

Pytanie: W jakim miejscu zginęła Jean Jordan?
Odpowiedź: niedaleko Cmentarza Południowego

Pytanie: Co robił Rozpruwacz z ciałami ofiar?
Odpowiedź: znęcał się
Agnieszka Holland

W 1988 Holland zrealizowała w koprodukcji amerykańsko-francuskiej film Zabić księdza, poświęcony morderstwu popełnionym w Polsce cztery lata wcześniej na księdzu Jerzym Popiełuszce, w które zaangażowani byli funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa. Holland problematyzowała jednak kontekst morderstwa, zamiast na charyzmatycznym księdzu (granym przez Christophera Lamberta) skupiając się na postaci mordercy (Ed Harris), który znajduje się na marginesie społeczeństwa i spotyka się z odrzuceniem. Toteż w recenzjach polskich z epoki film budził zarówno niechęć komunistycznej, jak i katolickiej prasy. Zabić księdza chwalił natomiast Wajda, który stwierdził, że film Holland jest zwieńczeniem szkoły polskiej. Wajda przygotowywał się wówczas do realizacji scenariusza Holland pod tytułem Korczak, który został przez nią napisany jeszcze w 1983, ale dopiero w 1989 został skierowany do produkcji. Scenariusz Holland drobiazgowo opisywał żywot Janusza Korczaka od połowy lat 30. do zamordowania go wraz z wychowankami w obozie zagłady w Treblince, uwydatniając przy tym kwestię powszechnego antysemityzmu w okupowanej Polsce. Jednak Wajda, skracając scenariusz, znacząco zredukował wątki antysemityzmu ze strony Polaków, zachowując przy tym złożoność postaw Żydów wobec Zagłady. Zwłaszcza końcowa, oniryczna scena rozpłynięcia się Korczaka i jego wychowanków we mgle rozsierdziła Claude’a Lanzmanna oraz Danièle Heymann z pisma „Le Monde”, którzy w napastliwym tonie oskarżyli Wajdę i Holland o zafałszowanie losów pedagoga i banalizację Holocaustu, co wpłynęło na negatywny odbiór Korczaka na świecie. Holland miała zresztą pretensje do Wajdy, iż przyczynił się do potwierdzenia oskarżeń dziennikarzy „Le Monde”:

Pytanie: Jaki film z 1988 roku wyreżyserowała Holland?
Odpowiedź: Zabić księdza

Pytanie: Jakie wydarzenie zostało ujęte w filmie Zabić księdza?
Odpowiedź: morderstwu popełnionym w Polsce cztery lata wcześniej na księdzu Jerzym Popiełuszce

Pytanie: Kto wystąpił w roli mordercy księdza Popiełuszki?
Odpowiedź: Ed Harris

Pytanie: Kto posądzał Holland i Wajdę o przedstawienie w filmie nieprawdziwych informacji?
Odpowiedź: Claude’a Lanzmanna oraz Danièle Heymann
Krystian Bielik

W styczniu 2015, Arsenal F.C. wykupił zawodnika z Legii za 2,4 miliona funtów i 21 stycznia podpisał z nim kontrakt. Bielik pierwszy mecz w seniorskiej drużynie rozegrał w przegranym 3:0 meczu 4. rundy Pucharu Ligi przeciwko Sheffield Wednesday – wszedł na boisko w 60. minucie, zmieniając innego debiutanta Glena Kamarę. Był to jeden z dwóch występów, które Polak zanotował w pierwszym zespole Kanonierów. Zawodnik stał się członkiem drużyny U-21 Arsenal, z którą zdobył mistrzostwo U-21, w finale pokonując 3-1 Aston Villę.

Pytanie: Piłkarzem jakiej drużyny został Krystian Bielik w 2015 roku?
Odpowiedź: Arsenal F.C

Pytanie: Z jakim klubem zmierzyła się drużyna Krystiana Bielika w jego debiutanckim meczu w kategorii seniorów?
Odpowiedź: Sheffield Wednesday

Pytanie: Glen Kamara był doświadczonym zawodnikiem czy debiutantem? 
Odpowiedź: Glena Kamarę

Pytanie: W której minucie Krystian Bielik pojawił się na boisku w meczu z Sheffield Wednesday?
Odpowiedź: 60
Nałęcz (herb szlachecki)

Kształt klejnotu wersji podstawowej Nałęcza, jak i oznaczenia cyframi rzymskimi jego wariantów, ustalił Juliusz Karol Ostrowski w Księdze herbowej rodów polskich. Nieustalona pozostała tynktura sukni panny. Ostrowski podaje ją czerwoną, Chrząński – błękitną. Błękitna suknia jest również u Z. Leszczyca. Emilian Szeliga-Żernicki w Die polnischen Stammwappen (1904) zamieszcza wersję z piórami i strzałą jako Nałęcz I, zaś z panną, jako Nałęcz II. Panna ma suknię błękitną. W broszurce Herby rycerstwa polskiego – Nałęcz można znaleźć rysunek z suknią srebrną.

Pytanie: Kto twierdzi, że suknia jest czerwona?
Odpowiedź: Ostrowski

Pytanie: Kto wymienił więcej niż jeden wariant Nałęcza?
Odpowiedź: Emilian Szeliga-Żernicki

Pytanie: Jak nazywa się książka, w której można znaleźć informacje o Nałęczu?
Odpowiedź: Die polnischen Stammwappen

Pytanie: W jakim informatorze suknia ma kolor srebrny?
Odpowiedź: Herby rycerstwa polskiego
Marjorie Pay Hinckley

Opublikowała trzy książki, poruszające głównie tematykę religijną. Pozostawiła też obszerną korespondencję rodzinną Za swoją działalność uhonorowana licznymi nagrodami, między innymi przyznawaną przez Uniwersytet Brighama Younga (BYU) Exemplary Womanhood Award (1996), Pioneer Heritage Award, Distinguished Service to Humanity Award oraz Utah Heritage Award. Otrzymała dwa doktoraty honorowe, kolejno od BYU (2000) oraz od Utah Valley State College (2001). Jej imię nosi Marjorie Pay Hinckley Chair in Social Work and Social Sciences na BYU. W przemówieniu wygłoszonym podczas Konferencji Generalnej w kwietniu 1995 apostoł L. Tom Perry(ang.) wspomniał o Hinckley, nazywając ją godnym przykładem dla kobiet, zarówno tych należących do Kościoła, jak i dla tych spoza wspólnoty. Szacunek, którym darzyli ją współwyznawcy, bywa źródłem krążących wśród świętych w dniach ostatnich mitów. Błędnie przypisuje się jej chociażby popularny cytat opisujący aspiracje i pragnienia mormońskiej kobiety. Pragnąc podkreślić znaczenie każdej należącej do Kościoła kobiety, wręczała każdej ze swoich córek oraz wnuczek specyficzny prezent ślubny. Było to kunsztownie zdobione i oprawione drzewo genealogiczne rodziny, skupiające się na jej żeńskich przedstawicielkach zaangażowanych w pracę Stowarzyszenia Pomocy. Artefakty te były porównywane do diagramów ukazujących linię upoważnienia, w mormońskiej kulturze wręczanych zwyczajowo mężczyznom posiadającym kapłaństwo.

Pytanie: Czy Hinckley pisała listy?
Odpowiedź: Pozostawiła też obszerną korespondencję rodzinną

Pytanie: Czy Hinckley otrzymała jakieś wyróżnienie?
Odpowiedź: Za swoją działalność uhonorowana licznymi nagrodami

Pytanie: Kiedy odbyła się Konferencja Generalna?
Odpowiedź: w kwietniu 1995
Marjorie Pay Hinckley

Jej małżeństwo doczekało się analizy w kontekście konstrukcji szerszego ideału kobiety subtelnie promowanego w mormońskiej kulturze. Jakkolwiek uznawano je za bardziej egalitarne niż związki kilku poprzednich par prezydenckich, wskazano również, że przyczyniło się do utrwalenia patriarchalnych tendencji od dawna obecnych w tej tradycji religijnej. Wpływ, który Marjorie wywierała na męża zauważano z kolei również z perspektywy wobec Kościoła krytycznej, w tym przy omawianiu wyraźnie wzrastających we współczesnym mormonizmie skłonności do autorytaryzmu.

Pytanie: W odniesieniu do jakiej kultury Marjorie Pay Hinckley była oceniana?
Odpowiedź: mormońskiej

Pytanie: Czy w religii mormońskiej, Hinckley umocniła patriarchalne trendy?
Odpowiedź: przyczyniło się do utrwalenia patriarchalnych tendencji od dawna obecnych w tej tradycji religijnej

Pytanie: Czy mormonizm w pełni akceptował autorytaryzmy?
Odpowiedź: współczesnym mormonizmie skłonności do autorytaryzmu

Pytanie: Kto krytycznie oceniał wpływ Hinckley na męża?
Odpowiedź: Kościoła
Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn

Na turnieju głównym reprezentacja Belgii grała w grupie E razem z Włochami, Irlandią i Szwecją. Po dwóch zwycięstwach (z Irlandią 3:0 i Szwecją 1:0), oraz jednej porażce (0:2 z Włochami) zajęli oni drugie miejsce w grupie z sześcioma punktami na koncie i awansowali do dalszej fazy turnieju. W 1/8 finału spotkali się z reprezentacją Węgier z którą wygrali 4:0 po golach Toby’ego Alderweirelda, Michy’ego Batshuayia, Edena Hazarda, oraz Yannicka Ferreiry Carrasco. Awansowali tym samym do ćwierćfinału w którym zagrali z reprezentacją Walii. Przegrali z nią 1:3 i odpadli z turnieju. Jedyną bramkę dla Belgów w tym meczu zdobył Radja Nainggolan.

Pytanie: Jak nazywał się jedyny strzelec w meczu z Walią?
Odpowiedź: Radja Nainggolan

Pytanie: Po jakim meczu reprezentacja Belgii musiała się pożegnać z turniejem?
Odpowiedź: z reprezentacją Walii

Pytanie: Czy Belgia wygrała wszystkie swoje mecze?
Odpowiedź: jednej porażce (0:2 z Włochami)

Pytanie: Jakie drużyny należały do grupy E?
Odpowiedź: Belgii grała w grupie E razem z Włochami, Irlandią i Szwecją
Harry Potter (seria powieści)

Christopher Little wysłał Harry’ego Pottera do kilku polskich wydawnictw, jednak żadne z nich nie wyraziło zainteresowania publikacją książek. W 1999 roku Robert Gamble, założyciel poznańskiego wydawnictwa Media Rodzina, złożył agentowi Rowling ofertę wydania trzech pierwszych tomów Harry’ego Pottera w Polsce. Za pośrednictwem znajomej anglikańskiej pastor poznał pisarkę w Edynburgu i przekonał ją do przyjęcia oferty. Pierwsze polskojęzyczne wydanie Harry’ego Pottera i Kamienia Filozoficznego, które ukazało się w kwietniu 2000 roku, a jego nakład liczył 5 tysięcy egzemplarzy. Jeszcze w tym samym roku ukazały się dodruki oraz tom drugi, Harry Potter i Komnata Tajemnic. Premiera ostatniej części, Harry’ego Pottera i Insygniów Śmierci, odbyła się w styczniu 2008 roku. Wszystkie siedem tomów przetłumaczył na język polski Andrzej Polkowski. Pod wpływem uwag czytelników Media Rodzina wprowadzała w nowych dodrukach poprawki w tłumaczeniu. Pierwsze wydanie zawierało wiele błędów, na przykład w pierwszym wydaniu pierwszego tomu słowo „mugole” było pisane wielką literą.

Pytanie: Czy na początku wydawnictwa chętni chciały wydawać Harrego Pottera?
Odpowiedź: wysłał Harry’ego Pottera do kilku polskich wydawnictw, jednak żadne z nich nie wyraziło zainteresowania publikacją książek

Pytanie: Komu udało się po raz pierwszy wydać Pottera w Polsce?
Odpowiedź: Robert Gamble

Pytanie: Jakie wydawnictwo jako pierwsze wydało Pottera?
Odpowiedź: Media Rodzina

Pytanie: Ile książek pierwszej części Pottera ukazało się w Polsce w 2000 roku?
Odpowiedź: 5 tysięcy