the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Madeleine Albright

Po 2001 roku Madeleine Albright wróciła na Uniwersytet Georgetown, gdzie została profesorem dyplomacji w Szkole Służby Zagranicznej Walsha (Walsh School of Foreign Service) i zasiadała w komisji dyrektorów Rady ds. Stosunków Międzynarodowych. Uczestniczyła również w dyskusjach Białego Domu na temat polityki zagranicznej z przedstawicielami administracji prezydenta George’a W. Busha oraz innymi byłymi sekretarzami obrony i stanu. Była ponadto prezesem Narodowego Demokratycznego Instytutu Spraw Międzynarodowych, prezydentem Fundacji Stypendialnej Trumana (Truman Scholarship Foundation) i honorowym współprzewodniczącym Światowej Rady ds. Uchodźców. W 2021 roku została powołana na stanowisko przewodniczącego Rady Polityki Obronnej, której zadaniem jest udzielanie sekretarzowi obrony niezależnych, rzeczowych porad i opinii dotyczących spraw polityki obronnej.

Pytanie: Jakie funkcje pełniła Albright na uniwersytecie?
Odpowiedź: została profesorem dyplomacji w Szkole Służby Zagranicznej Walsha (Walsh School of Foreign Service) i zasiadała w komisji dyrektorów Rady ds. Stosunków Międzynarodowych

Pytanie: Czy Albright była zapraszana na spotkania do Białego Domu?
Odpowiedź: Uczestniczyła również w dyskusjach Białego Domu na temat polityki zagranicznej

Pytanie: Czy Albright zajmowała się także kwestią uchodźców?
Odpowiedź: Była ponadto prezesem Narodowego Demokratycznego Instytutu Spraw Międzynarodowych, prezydentem Fundacji Stypendialnej Trumana (Truman Scholarship Foundation) i honorowym współprzewodniczącym Światowej Rady ds. Uchodźców

Pytanie: Co wchodzi w zakres obowiązków Albright w Radzie Polityki Obronnej?
Odpowiedź: udzielanie sekretarzowi obrony niezależnych, rzeczowych porad i opinii dotyczących spraw polityki obronnej
Wiedźmin (film)

Uroczystość niespodziewanie zakłóca pojawienie się zakutego w stal rycerza, zwącego siebie Jeżem, który twierdzi, że ma wyłączne prawa do ręki księżniczki. Powołuje się przy tym na stare Prawo Niespodzianki, wyjaśniając, że kilkanaście lat wcześniej uratował życie ojcu Pavetty i w zamian zażądał czegoś, czego władca nie spodziewał się zastać w domu po powrocie. Król zgodził się, nie wiedząc, że jego żona oczekuje dziecka – niespodzianki. Gdy Jeż, dziękując Geraltowi za uratowanie życia, oferuje mu wszystko, czego ten sobie zażyczy, wiedźmin również postanawia skorzystać z Prawa Niespodzianki. Wkrótce Pavetta wyjawia, że jest brzemienna. Odtąd życie Geralta będzie już na zawsze nierozerwalnie związane z Ciri – córką Pavetty i Jeża.

Pytanie: Jak nazywał się uzbrojony rycerz?
Odpowiedź: Jeżem

Pytanie: Na jakie prawo powołuje się Jeż?
Odpowiedź: Niespodzianki

Pytanie: Czy Geralt ocalił Jeżowi życie?
Odpowiedź: dziękując Geraltowi za uratowanie życia

Pytanie: Czego nie spodziewał się Król?
Odpowiedź: że jego żona oczekuje dziecka
Wojciech Medyński

19 grudnia 1998 zagrał swoją debiutancką teatralną rolę Dymitra Mózgownicy w spektaklu Antoniego Czechowa Wesele w łódzkim Teatrze im. Stefana Jaracza, z którym związany był aż do 2005. Można go było oglądać w spektaklach: nagrodzonym Złotą Łódką i Złotą Maską przedstawieniu Szekspira Sen nocy letniej (1998), Romeo i Julia Szekspira (2001) w roli Romea i Parysa, Skóra węża Tennessee Williamsa (2002), Historia o miłosiernej, czyli testament psa (2004) czy Wojna matka (2004). Wystąpił także w widowisku telewizyjnym – tragikomedii Zatrudnimy clowna według Matei Vişnieca w Teatrze Studyjnym w Łodzi (2000) i współpracował z kabaretem.

Pytanie: Jaka była pierwsza postać, w którą wcielił się Medyński?
Odpowiedź: Dymitra Mózgownicy

Pytanie: Jak nazywał się spektakl, w którym Medyński wystąpił po raz pierwszy w teatrze?
Odpowiedź: Wesele

Pytanie: Kto jest autorem dramatu "Wesele"?
Odpowiedź: Antoniego Czechowa

Pytanie: W jakie role wcielił się Medyński w spektaklu "Romeo i Julia"?
Odpowiedź: Romea i Parysa
Agnieszka Włodarczyk

Nowe tysiąclecie rozpoczęła od gościnnych występów w serialach Na dobre i na złe i Świat według Kiepskich. W 2000 pojawiła się też w filmie Pierwszy milion oraz opartym na nim serialu o tym samym tytule. Ponadto zagrała Mariolę w spektaklu produkcji Teatru Telewizji Nas troje Marka Koterskiego. W 2001 dołączyła do obsady serialu Plebania w roli Wiktorii „Wiki” Potoczny, w którym grała z przerwami do zakończenia jego produkcji w 2012. Po latach przyznała, że w tym serialu nauczyła się aktorstwa, ponieważ „zaczęto jej pisać przeróżne sceny, dramatyczne, komediowe”, dzięki czemu „zrozumiała, że może wszystko udźwignąć”. W 2001 zagrała też w filmie Poranek kojota oraz wcielała się w rolę uczestniczki konkursu piękności, Tekli Kaczmarek w serialu Zostać miss.

Pytanie: W jakich serialach grała Włodarczyk na początku lat 2000?
Odpowiedź: Na dobre i na złe i Świat według Kiepskich

Pytanie: W kogo wcieliła się Włodarczyk w "Nas troje"?
Odpowiedź: Mariolę

Pytanie: W jakim serialu Włodarczyk grała Wikę?
Odpowiedź: Plebania

Pytanie: Czy Włodarczyk grała w Poranku kojota?
Odpowiedź: zagrała też w filmie Poranek kojota
Gieorgij Skałon

W grudniu 1907 roku zlikwidowana została przez Skałona Polska Macierz Szkolna.
Natomiast w 1908 roku, na wniosek Skałona, ministerstwo spraw wewnętrznych zamknęło Uniwersytet dla Wszystkich. W 1910 roku ujawniono, że Skałon zamieszany był w aferę korupcyjną. Przewodniczył on budowie Mostu Mikołajewskiego. Śledztwo przeprowadzone w 1910 roku wykazało, że Towarzystwo Akcyjne „K. Rudzki i S-ka”, biorące udział w przetargu na projekt i realizację mostu, przekazało Skałonowi sto tysięcy rubli łapówki. Dzięki koneksjom na petersburskim dworze generał-gubernator nie poniósł z tego powodu żadnych konsekwencji. W 1908 roku Skałon pisał do Piotra Stołypina, że gubernia warszawska pod względem obszaru, liczebności obywateli, liczby twierdz i wojsk, liczby fabryk i zakładów w sensie trudności zarządzania zajmuje czołowe miejsce i ustępuje może jedynie guberni piotrkowskiej. Postulował, by na terenie Kraju Nadwiślańskiego funkcje gubernatorskie powierzane były osobom o zdecydowanym charakterze i wysokich kwalifikacjach. Samodzielna polityka Skałona doprowadziła do konfliktu z Piotrem Stołypinem, który dążył do usunięcia generała-gubernatora z Warszawy. W 1910 roku Stołypin zlecił przeprowadzenie kontroli w Kraju Nadwiślańskim (tzw. rewizję senatorską), którą kierował jego szwagier Dmitrij Neidhart. Wykazała ona pewne nieprawidłowości, jednakże Skałon cieszył się całkowitym zaufaniem Mikołaja II i ze swego stanowiska ostatecznie odwołany nie został. Wszelkie próby znaczniejszych koncesji i ustępstw na rzecz ludności polskiej, jakie wykazywał Skałon, były torpedowane i blokowane przez koła rządowe w stolicy nad Newą. W rosyjskich planach dotyczących potencjalnej wojny Skałon twierdził, że obrona ziem Królestwa Polskiego przed atakiem nieprzyjaciela będzie praktycznie niemożliwa. Jednocześnie jednak zauważał, że porzucenie Warszawy z politycznego punktu widzenia byłoby wielkim błędem.

Pytanie: W którym roku przeprowadzono śledztwo?
Odpowiedź: 1910

Pytanie: Czy Skałon uważał, że można obronić Królestwo Polskie?
Odpowiedź: że obrona ziem Królestwa Polskiego przed atakiem nieprzyjaciela będzie praktycznie niemożliwa

Pytanie: Jak inaczej nazywano Polskę?
Odpowiedź: Kraju Nadwiślańskim

Pytanie: Na jakim dworze doszło do koneksji?
Odpowiedź: petersburskim

Pytanie: Do czego przypisywano nazwę „K. Rudzki i S-ka”?
Odpowiedź: Towarzystwo Akcyjne
Wisła Kraków (piłka nożna)

Gwiazda towarzyszyła piłkarzom od roku 1906, chociaż początkowo była bladoniebieska i to w liczbie dwóch sztuk na jednej koszulce. Szybko ograniczono się do jednej gwiazdy, a także zmieniono jej kolor na biały. I tak grano przez następne 93 lata. Wtedy gwiazdę na koszulkach zastąpiono herbem Wisły SSA. Mimo że posiada on małą gwiazdę, decyzja ta nie spodobała się kibicom. Ze względu na jubileusz stulecia klubu, od 2005 do 2007 piłkarze Wisły znów grali z Białą Gwiazdą na piersi, od sezonu 2007/2008 piłkarze Wisły grają z herbem Wisły SA na piersi. W sezonie 2008/09 w nowych strojach znowu pojawiła się biała gwiazda na lewym ramieniu. Od sezonu 2010/2011 do 2012/2013 w związku ze zmianą strojów gwiazda zniknęła z wiślackich koszulek, by ponownie powrócić na piersi zawodników w sezonie 2013/2014.

Pytanie: Jakiego koloru na początku była gwiazda drużyny?
Odpowiedź: bladoniebieska

Pytanie: Na jaki kolor zmieniono gwiazdę?
Odpowiedź: biały

Pytanie: Ile lat na koszulach drużyny była biała gwiazda?
Odpowiedź: 93

Pytanie: Czy kibice pochwalili pomysł zmiany gwiazdy na herb?
Odpowiedź: Mimo że posiada on małą gwiazdę, decyzja ta nie spodobała się kibicom
Bronisław Geremek

W 2008 sala sejmowa nr 14 w budynku „G” wykorzystywana przez Komisję Spraw Zagranicznych została nazwana imieniem Bronisława Geremka. W 2009 owalny dziedziniec w budynku Parlamentu Europejskiego w Strasburgu otrzymał nazwę Agora Bronisław Geremek. W pierwszą rocznicę śmierci polityka na kamienicy przy ulicy Piwnej 25, gdzie w latach 1952–2000 mieszkał Bronisław Geremek, odsłonięto tablicę pamiątkową. W 2008 XVIII promocja Krajowej Szkoły Administracji Publicznej obrała Bronisława Geremka na swojego patrona. Imieniem Bronisława Geremka nazwano ulice w Swarzędzu (2008) i Krakowie (2014), a także skwer położony po północno-zachodniej stronie skrzyżowania ulic Marszałkowskiej i Królewskiej w Warszawie (2017), na którym w 2018 odsłonięto tablicę pamiątkową. W 2021 uchwałą Senatu RP X kadencji następny rok ustanowiono Rokiem Bronisława Geremka.

Pytanie: Kiedy Geremek mieszkał przy Piwnej?
Odpowiedź: w latach 1952–2000

Pytanie: Jaki organ funkcjonuje w pomieszczeniu w Sejmie nazwanym na cześć tego polityka?
Odpowiedź: Komisję Spraw Zagranicznych

Pytanie: W których miastach istnieją arterie nazwane na cześć Geremka?
Odpowiedź: w Swarzędzu (2008) i Krakowie

Pytanie: Który rok został poświęcony tej postaci?
Odpowiedź: następny rok
Wielcy Seldżucy

W stosunku do sułtanatu Wielkich Seldżuków używa się często określenia imperium, które jest trafne, jeżeli chodzi o jego zasięg terytorialny i militarną potęgę, ale może wprowadzać w błąd, jeżeli przez imperium rozumiemy scentralizowaną autokrację. Seldżukom obca była idea państwa zorganizowanego wokół jednego tylko ośrodka lojalności. W swoich początkach byli rządzeni przez grupę wodzów, których indywidualny zakres władzy zależał od osobistego autorytetu. Tym, który dzięki swojej charyzmie i czynom uzyskał największy autorytet, był Tughril Beg, ale nawet po uzyskaniu tytułu sułtana nie dążył on do przejęcia całej władzy, godząc się z jej decentralizacją. Czaghri Beg czy Inal prowadzili niezależną od Tughrila politykę względem Zakaukazia czy Bizancjum, a ten pierwszy traktował swoją domenę w Chorasanie jak niezależne władztwo, przeciwko czemu pierwszy z Wielkich Seldżuków nie przedsięwziął żadnych kroków. Do zmiany tej sytuacji dążył Nezam-al-Molk, ale jego działania zakończyły się ograniczonym powodzeniem. W praktyce zakres władzy Wielkiego Seldżuka nad innymi tureckimi wodzami i namiestnikami prowincji zależał od jego osobistej charyzmy i siły, jaką aktualnie dysponował. U szczytu potęgi sułtanatu, za Alp Arlslana i Malekszaha, był on dosyć duży, ale nawet oni nie byli w stanie powstrzymać niekontrolowanego naporu Turkmenów na Anatolię i byli zmuszeni do wyznaczenia dzielnic swoim krewnym, nad którymi posiadali ograniczoną kontrolę. Później stopniowo władza sułtana została ograniczona do jego osobistej dzielnicy, a im dalej od niej, tym bardziej miała charakter nominalny.

Pytanie: Kto sprawował władzę w Wielkich Seldżukach?
Odpowiedź: grupę wodzów

Pytanie: Czy w Wielkich Seldżukach władze sprawowała jedna osoba?
Odpowiedź: swoich początkach byli rządzeni przez grupę wodzów

Pytanie: Kim został Tughril Beg?
Odpowiedź: sułtana

Pytanie: Jakiego określenia używa się mówiąc o Wielkich Seldżukach?
Odpowiedź: imperium
Wielcy Seldżucy

W roku 1025 Seldżucy w poszukiwaniu nowych pastwisk wtargnęli na terytorium sułtanatu Ghazny i poprosili sułtana Mahmuda o przyjęcie ich na służbę. Sułtan początkowo zgodził się, jednak wkrótce pożałował tej decyzji, bowiem niezdyscyplinowani koczownicy napadali na osiadłych mieszkańców. W celu pacyfikacji Seldżuków Mahmud schwytał ich przywódcę Arslana i wysłał go do Indii, gdzie był trzymany w twierdzy aż do śmierci. Czyn ten jednak wzbudził u Seldżuków tylko chęć zemsty, a wysyłane przeciwko nim ekspedycje wojskowe okazały się niezdolne do ich całkowitego rozbicia, co było zaskoczeniem nawet dla nich samych. Jak otwarcie pisali w swoich listach do sułtana, nadal próbując dojść z nim do porozumienia, Seldżucy nie mieli dokąd wrócić, stąd ich desperacka decyzja pozostania na terytorium Ghazny, największej militarnej potęgi regionu. W roku 1035, już za panowania następcy Mahmuda, Masuda, dowodzeni przez Tughrila i Czaghriego Seldżucy przekroczyli Amu–darię, co było właściwie wypowiedzeniem wojny, do której ostatecznie doszło w roku 1038, kiedy splądrowali oni Niszapur.

Pytanie: Jakie działania podjęli w 1025 roku, w celu uzyskania nowych pastwisk?
Odpowiedź: wtargnęli na terytorium sułtanatu Ghazny i poprosili sułtana Mahmuda o przyjęcie ich na służbę

Pytanie: Dlaczego sułtan Mahmud żałował, że przyjął Seldżuków na służbę?
Odpowiedź: niezdyscyplinowani koczownicy napadali na osiadłych mieszkańców

Pytanie: Co zrobił sułtan Mahmud, aby poradzić sobie z nieodpowiednim zachowaniem Seldżuków?
Odpowiedź: schwytał ich przywódcę Arslana i wysłał go do Indii, gdzie był trzymany w twierdzy aż do śmierci

Pytanie: Czy próba pacyfikacji Seldżuków podjęta przez sułtana zakończyła się sukcesem?
Odpowiedź: Czyn ten jednak wzbudził u Seldżuków tylko chęć zemsty, a wysyłane przeciwko nim ekspedycje wojskowe okazały się niezdolne do ich całkowitego rozbicia
NHI NH90

27 kwietnia 2007 rząd belgijski zaakceptował formalnie decyzję o zakupie śmigłowców NH90. Belgia zamówiła cztery śmigłowce w wersji TTH i cztery NFH z opcją na kolejne dwie maszyny. Odpowiednią umowę podpisano 18 czerwca 2007 roku w trakcie trwania Międzynarodowego Salonu Lotniczego w Paryżu w trakcie uroczystości, podczas której odpowiednią umowę podpisały również Niemcy. Pierwszą z maszyn w wersji TTH odebrano 21 grudnia 2012 roku, ostatnią 13 listopada 2014 roku. Śmigłowce w tej wersji dla Belgii wyprodukowano we francuskim Marignane. Pierwsza z belgijskich maszyn wersji NFH, oblatana została 13 kwietnia 2013 roku a dostarczona odbiorcy w sierpniu tego samego roku. Ostatni ze śmigłowców tej wersji został odebrany w sierpniu 2015 roku. NH90 TTH znalazły się na stanie 18. Dywizjonu 1. Skrzydła w bazie Beauvechain. Z kolei NH90 NHH, weszły w skład 40. Dywizjonu z bazy w Koksijde.

Pytanie: Rząd jakiego kraju chciał zakupić śmigłowiec NH90?
Odpowiedź: belgijski

Pytanie: Kiedy podpisano umowę na zakup śmigłowców?
Odpowiedź: 18 czerwca 2007

Pytanie: Jaki kraj oprócz Belgii również zakupił śmigłowce?
Odpowiedź: Niemcy

Pytanie: W którym roku odebrano ostatni śmigłowiec TTH?
Odpowiedź: 2014
Fiat Seicento

Początkowo pojazd dostępny był w trzech wersjach wyposażeniowych: S, SX i Sporting. Podstawowy wariant S wyposażony był m.in. w nielakierowane zderzaki i lusterka oraz stalowe felgi. Wersja SX wyróżniała się zderzakami w kolorze nadwozia, elektrycznie sterowanymi szybami i centralnym zamkiem. Od początku dostępna była też odmiana wyposażona w automatyczne sprzęgło – Citymatic (silnik 900). W późniejszym czasie bazową wersją dla silnika 1100 została Hobby, wyposażenie standardowe obejmowało dodatkowo elektrycznie sterowane szyby przednie oraz dwie poduszki powietrzne (pasażera i kierowcy). Seicento Suite (silnik 1100) występowało z ręczną klimatyzacją w standardzie. Jesienią 1999 na rynku brytyjskim rozpoczęto sprzedaż limitowanej wersji Mia (silnik 900).

Pytanie: Jakie modele były możliwe do kupienia na początku produkcji?
Odpowiedź: S, SX i Sporting

Pytanie: Z jakiego materiału były wykonane felgi w podstawowym modelu S?
Odpowiedź: stalowe felgi

Pytanie: Czy szyby w modelu SX były otwierane manualnie?
Odpowiedź: elektrycznie sterowanymi szybami

Pytanie: Od kiedy w Wielkiej Brytanii można było nabyć model Mia?
Odpowiedź: Jesienią 1999
Fiat Seicento

Bazową wersją po wycofaniu silnika 900 stała się Actual, wyposażenie zawierało m.in.: immobilizer, napinacze przednich pasów bezpieczeństwa czy spryskiwacz tylnej szyby. W wariancie Active nabywca otrzymywał dodatkowo elektrycznie sterowane szyby przednie, poduszkę powietrzną kierowcy, wspomaganie kierownicy oraz centralny zamek. W czerwcu 2002 rozpoczęto sprzedaż wersji Go!, oferowała ona m.in.: zderzaki w kolorze nadwozia, szyberdach oraz zestaw audio z czterema głośnikami. Od końca stycznia do 2002 do maja 2003 oferowano wersję 2Tone – tylko silnik 1.1, w standardzie lakier metalizowany (nadwozie dwukolorowe). Od stycznia 2003 oferowano limitowaną wersję Dynamic, wyposażoną w elektrycznie podnoszone szyby, felgi ze stopów metali lekkich oraz airbag kierowcy. W 2003 roku wprowadzono edycję Look, w standardzie nabywca otrzymywał: elektryczne wspomaganie kierownicy, elektrycznie sterowane przednie szyby, poduszkę powietrzną kierowcy oraz zderzaki w kolorze nadwozia. W tym samym roku na rynku brytyjskim zaktualizowano listę dostępnych wersji, S została zastąpiona przez Mia, SX przez Active, wprowadzono także limitowaną edycję (styczeń 2003-styczeń 2004). Na wersji Sound oparto wariant Sole (m.in. składany elektrycznie dach).

Pytanie: Co stanowiło dodatek do wariantu Active?
Odpowiedź: elektrycznie sterowane szyby przednie, poduszkę powietrzną kierowcy, wspomaganie kierownicy oraz centralny zamek

Pytanie: Czy jakikolwiek model tego samochodu miał składany dach?
Odpowiedź: Na wersji Sound oparto wariant Sole (m.in. składany elektrycznie dach)

Pytanie: Czym charakteryzowała się wersja Dynamic?
Odpowiedź: elektrycznie podnoszone szyby, felgi ze stopów metali lekkich oraz airbag kierowcy

Pytanie: Co wyjątkowego posiadała wersja Go!?
Odpowiedź: zderzaki w kolorze nadwozia, szyberdach oraz zestaw audio z czterema głośnikami
Andrzej Łapicki

Od początku lat 80. działał w opozycji demokratycznej, należał do „Solidarności”. W lutym 1984 Służba Bezpieczeństwa rozpoczęła rozpracowanie Andrzeja Łapickiego w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania kryptonim „Rektor”; SB zarzucało aktorowi „negatywny wpływ na młodzież studencką i przyczynianie się do dezintegracji środowiska teatralnego”. Pomimo usilnych starań SB nie udało się ulokować tajnego współpracownika w najbliższym otoczeniu aktora. Po wprowadzeniu stanu wojennego w przejętej dokumentacji „Solidarności” odnaleziono korespondencję między Lechem Wałęsą a Andrzejem Łapickim, co przyczyniło się do wzmożenia obserwacji aktora. Funkcjonariusze SB odnotowywali w zebranej dokumentacji, że tworzył wokół siebie grono osób nieprzychylnych komunistycznej władzy. Służba Bezpieczeństwa podejmowała działania mające na celu doprowadzenie do ich zwalniania z pracy, jednakże Andrzej Łapicki miał na tyle silną pozycję, że był w stanie chronić podległych mu pracowników PWST przed usunięciem z pracy. Był również postrzegany przez SB jako organizator akcji nieposłuszeństwa środowiska artystycznego wobec władzy, która przejawiała się bojkotowaniem mediów państwowych. W 1982 i 1983 SB sugerowała ministrowi kultury odwołanie go ze stanowiska rektora PWST „ze względu na sprzeczność jego działalności z etyką nauczycielską i polityką kulturalną państwa”. Mimo tych nacisków zachował to stanowisko. W 1987 był jednym z sygnatariuszy kilku oświadczeń kierowanych do władz PRL, m.in. ze stycznia dotyczącego wprowadzenia pluralizmu polityczno‑organizacyjnego w sferze kultury, z maja poprzedzającego wizytę Jana Pawła II w Polsce i z listopada o konieczności zmian systemowych w PRL. Spowodowało to wzywanie aktora na przesłuchania przez funkcjonariusza Departamentu III MSW.

Pytanie: W jakim związku zawodowym działał Łapicki?
Odpowiedź: Solidarności

Pytanie: Jaki powód dla dymisji Łapickiego z posady rektora podała Służba Bezpieczeństwa?
Odpowiedź: sprzeczność jego działalności z etyką nauczycielską i polityką kulturalną państwa

Pytanie: W którym roku SB wszczęła sprawę Łapickiego?
Odpowiedź: 1984

Pytanie: Czy Łapicki kiedykolwiek brał udział w przesłuchiwaniach?
Odpowiedź: Spowodowało to wzywanie aktora na przesłuchania przez funkcjonariusza Departamentu III MSW
Andrzej Łapicki

Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Z gawędy wuja Sławomira Mrożka w reż. Jerzego Gruzy (1961), Do kraju tego Cypriana Kamila Norwida w reż. Maryny Broniewskiej (1962), Cudza żona i mąż pod łóżkiem Fiodora Dostojewskiego w reż. Andrzeja Wajdy (1962), Świadkowie albo nasza mała stabilizacja Tadeusza Różewicza w reż. Adama Hanuszkiewicza (1963), Wiele hałasu o nic Williama Szekspira w reż. Ludwika René (1965), Brat marnotrawny Oscara Wilde’a w reż. Jerzego Gruzy (1968), Rozmyślania przy goleniu Stanisława Dygata w reż. Adama Hanuszkiewicza (1969) oraz w Makbecie Williama Szekspira w reż. Andrzeja Wajdy (1969), Czarownicach z Salem Arthura Millera w reż. Zygmunta Hübnera (1979) i w Kordianie Juliusza Słowackiego w reż. Jana Englerta (1994). Zagrał łącznie ponad 200 ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych, występował w filmach Andrzeja Wajdy i Tadeusza Konwickiego. Wyreżyserował ponad 100 przedstawień teatralnych i telewizyjnych.

Pytanie: Czy grał u Wajdy?
Odpowiedź: występował w filmach Andrzeja Wajdy

Pytanie: Czy swoją działalność artystyczną ograniczał tylko do aktorstwa?
Odpowiedź: Wyreżyserował ponad 100 przedstawień teatralnych i telewizyjnych

Pytanie: W ilu kreacjach aktorskich można było go podziwiać?
Odpowiedź: ponad 200

Pytanie: Kto wyreżyserował spektakl na podstawie Kordiana, w którym zagrał?
Odpowiedź: Jana Englerta
Sławomir Borewicz

Z odcinków serialu można uzyskać informacje o prywatnym życiu Borewicza i przeszłości, w tym rodzinnej. Urodził się tuż przed II wojną światową (tj. przed 1939), jego matka zmarła przy porodzie, zaś ojciec – działacz PPS i wykładowca prawa karnego dla milicjantów – został zastrzelony. W 1947 Borewicz przez pół roku przebywał w domu dziecka, a następnie wychowywała go babcia (w odróżnieniu od jej zięcia – czyli ojca Borewicza, którego nie akceptowała jako „zdrajcę klasy robotniczej” – była działaczką KPP), która w 1947 powróciła z Syberii, gdzie rąbała drzewo za kręgiem polarnym. W 1981 babcia miała 83 lata, a w odcinku 17 (1984) porucznik wyznaje, że babcia przebywa w szpitalu w Górze Kalwarii i już go nie poznaje. Borewicz uczył się w warszawskim gimnazjum „Batorego”. Ukończył studia prawnicze. Według swojego oświadczenia jest bezpartyjny. Przed pracą w milicji przebywał na placówce dyplomatycznej w Wielkiej Brytanii (Londyn). W odcinku 1 przyznaje, że „bawił się tam w handel zagraniczny”.

Pytanie: Jak zginął ojciec Borewicza?
Odpowiedź: został zastrzelony

Pytanie: Kiedy pożegnała się z życiem matka Borewicza?
Odpowiedź: przy porodzie

Pytanie: Czy Borewicz poznał swoją matkę?
Odpowiedź: jego matka zmarła przy porodzie

Pytanie: Gdzie Borewicz zdobył edukację?
Odpowiedź: w warszawskim gimnazjum „Batorego”