the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Josephine Baker

Z St. Louis przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie była popularną tancerką i piosenkarką wodewili i nocnych kabaretów. Ze względu na kolor skóry jej możliwości kariery scenicznej były jednak bardzo ograniczone. W 1925 wraz z amerykańską „Rewią murzyńską” (franc. La Revue Negre) udała się do Francji, gdzie odniosła błyskawiczny sukces. Jej kariera w Paryżu i ówczesna atmosfera tego miasta skłoniły ją do pozostania we Francji. Wkrótce otworzyła tam własny klub Chez Josephine. Określano ją często przydomkami: „Czarny Aksamit”, „Czarna Perła” i „Czarna Wenus” ze względu na jej afrykańsko-indiańskie pochodzenie. Zyskała światową sławę, występując w prawie wszystkich krajach Europy, w tym także w Polsce. Szokowała pełnym erotyki tańcem, kostiumami (słynna spódniczka z bananów) i stylem bycia – przyznawała się do biseksualizmu. Podziwiana i znana ze swego ekscentryzmu, m.in. w domu trzymała całą menażerię zwierząt. Znana była z przechadzek z pięknym i egzotycznym gepardem, którego wielu porównywało do samej Josephiny.

Pytanie: Co ograniczało rozwój jej kariery scenicznej w Nowym Jorku?
Odpowiedź: kolor skóry

Pytanie: Co spowodowało, że zdecydowała się zostać we Francji?
Odpowiedź: Jej kariera w Paryżu i ówczesna atmosfera tego miasta

Pytanie: Dlaczego nazywano ją "Czarną Perłą"?
Odpowiedź: ze względu na jej afrykańsko-indiańskie pochodzenie

Pytanie: Czy w końcu zyskała międzynarodową sławę?
Odpowiedź: Zyskała światową sławę

Pytanie: Który z jej kostiumów stał się słynny?
Odpowiedź: spódniczka z bananów
Albania

W 1992 roku komuniści utracili władzę na skutek wyborczego sukcesu Demokratycznej Partii Albanii. W 1994 roku doszło do ataku na Peshkopii dokonanego przez greckich separatystów skupionych we Froncie Wyzwolenia Północnego Epiru. Wybory parlamentarne z maja 1996 zmarginalizowały postkomunistyczną Socjalistyczną Partii Albanii, gdyż zwycięstwo odniosła Partia Demokratyczna, która w parlamencie uzyskała 122 mandaty na 140 miejsc. Opozycja, jak i międzynarodowi obserwatorzy ogłosili jednak liczne nieprawidłowości podczas wyborów. W wyniku krachu ekonomicznego z 1997 roku oraz będącej jego skutkiem antyrządowej rebelii, która pochłonęła ponad tysiąc ofiar śmiertelnych, do władzy w wyniku przedterminowych wyborów doszła postkomunistyczna opozycja. Znaczenie Albanii na arenie międzynarodowej wzrosło, gdy kraj ten służył jako jedna z najważniejszych baz operacyjnych NATO podczas operacji w Kosowie w 1999. Po ośmiu latach sprawowania władzy Socjalistyczna Partia Albanii utraciła władzę, a w 2005 roku po wyborach parlamentarnych władzę przejęła koalicja partii opozycyjnych, na czele z Partią Demokratyczną. W wyborach parlamentarnych w 2013 roku zwyciężył Sojusz na rzecz Europejskiej Albanii, z Socjalistyczną Partią Albanii na czele. 1 kwietnia 2009 Albania dołączyła do państw członkowskich NATO. Jest kandydatem do Unii Europejskiej, do której akcesję popiera 96% obywateli.

Pytanie: Do którego roku w XX wieku w Albanii rządzili komuniści?
Odpowiedź: 1992

Pytanie: Kto zaatakował Peshkopię? 
Odpowiedź: greckich separatystów

Pytanie: Jaka partia wygrała w wyborach parlamentarnych w Albanii w 1996 roku? 
Odpowiedź: Partia Demokratyczna

Pytanie: Ile jest miejsc w parlamencie Albanii? 
Odpowiedź: 140

Pytanie: Czy Albania należy do NATO?
Odpowiedź: 1 kwietnia 2009 Albania dołączyła do państw członkowskich NATO
ORP Tur

Pierwszym dowódcą jednostki został w sierpniu 1957 roku por. mar. Zenon Kulej. Okręt z oznaczeniem burtowym T-62 początkowo wchodził w skład Dywizjonu Trałowców Brygady Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy, stacjonując na Helu. W 1959 roku jednostka po raz pierwszy publicznie zaprezentowała się polskiej publiczności, zgromadzonej w Szczecinie podczas Dni Morza. W tym roku jednostka wzięła udział w trałowaniu redy Kołobrzegu. 4 stycznia 1960 roku numer burtowy trałowca został zmieniony na 602. Tego roku okręt uczestniczył w poszukiwaniu min wokół portu w Oksywiu. Trałowiec przeplatał rutynową służbę wizytami zagranicznymi, odwiedzając w listopadzie 1960 roku Leningrad i we wrześniu następnego roku Tallinn.

Pytanie: Kto jako pierwszy objął dowództwo nad tym okrętem?
Odpowiedź: por. mar. Zenon Kulej

Pytanie: Do jakiej jednostki wojskowej należał na początku swojej działalności?
Odpowiedź: Dywizjonu Trałowców Brygady Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy

Pytanie: W trakcie jakiego wydarzenia po raz pierwszy ORP Tur został przedstawiony polskiej publice?
Odpowiedź: Dni Morza

Pytanie: Jakie czynności służbowe wykonywał w 1960 roku?
Odpowiedź: poszukiwaniu min wokół portu w Oksywiu
Rock Hudson

Swój nowy pseudonim artystyczny przyjął od nazwy Skały Gibraltarskiej (Rock of Gibraltar) oraz rzeki Hudson. Na ekranie kinowym debiutował niewielką rolą drugiego podporucznika pilota w wojennym filmie sensacyjnym Warner Bros. Eskadra Myśliwska (Fighter Squadron, 1948). Zwrócił na siebie uwagę krytyki i widzów jako lekkomyślny i bajecznie bogaty Dr Bob Merrick, obsesyjnie starający się o względy wdowy po lekarzu w dramacie Wspaniała obsesja (Magnificent Obsession, 1954) z Jane Wyman. Rola hodowcy bydła i właściciela rancha w Teksasie Jordana „Bicka” Benedicta Juniora, poślubionego córce hodowcy konia (Elizabeth Taylor) w melodramacie-westernie Olbrzym (Giant, 1956) z udziałem Jamesa Deana przyniosła mu nominację do nagrody Oscara.

Pytanie: Jakie formacje stanowiły inspirację do wyboru imienia przez artystę?
Odpowiedź: Skały Gibraltarskiej (Rock of Gibraltar) oraz rzeki Hudson

Pytanie: Jaki był pierwszy film aktora?
Odpowiedź: córce hodowcy konia

Pytanie: W jakim filmie z 1956 roku zagrał aktor?
Odpowiedź: Olbrzym

Pytanie: Kto był małżonką Bicka w Olbrzymie?
Odpowiedź: Jordana „Bicka” Benedicta Juniora
Rock Hudson

Po występie w dramacie Richarda Brooksa Afryka w ogniu (Something of Value, 1957) i ekranizacji powieści Ernesta Hemingwaya Pożegnanie z bronią (A Farewell to Arms, 1957) jako porucznik Frederick Henry, grał w komediach romantycznych z Doris Day – Telefon towarzyski (Pillow Talk, 1959), Wracaj, kochany (Lover Come Back, 1961) i Nie przysyłaj mi kwiatów (Send Me No Flowers, 1964), a także Kiedy nadejdzie wrzesień (Come September, 1961) z Giną Lollobrigidą, Ulubiony sport mężczyzn (Man’s Favorite Sport?, 1964) i Dziwni towarzysze łoża (Strange Bedfellows, 1965) oraz dreszczowcu sci-fi Twarze na sprzedaż (Seconds, 1966). Popularność wśród telewidzów zyskał w roli komisarza policji Stewarta „Maca” McMillana w serialu kryminalnym NBC McMillan i jego żona Sally (McMillan & Wife, 1971–1977) z Susan Saint James.

Pytanie: Kto jest autorem dzieła "Afryka w ogniu"?
Odpowiedź: Richarda Brooksa

Pytanie: W którym serialu można znaleźć postać Stewarta „Maca” McMillana?
Odpowiedź: McMillan i jego żona Sally

Pytanie: Jaka stacja wyprodukowała serial "McMillana i jego żona Sally"?
Odpowiedź: NBC
Cwi Migdal

Przez lata historie zmuszanych do prostytucji kobiet były ukrywane, a istnienie Cwi Migdal, jak również innych tego typu organizacji, stanowiło temat tabu. Głównym źródłem informacji na temat ich działalności oraz procesu były relacje dziennikarzy w niektórych argentyńskich gazetach. Jedną z pierwszych książek, które powstały w oparciu o opisane wydarzenia, było francuskojęzyczne dzieło Alberta Londresa, Le Chemin de Buenos Aires (Droga do Buenos Aires), w którym samo Cwi Migdal pełni rolę raczej epizodyczną.

Pytanie: Jak zatytułowana jest publikacja Londresa, która przybliża działalność organizacji?
Odpowiedź: Le Chemin de Buenos Aires

Pytanie: Czy działalność Cwi Migdal opisana jest bardzo dokładnie w publikacji Londresa?
Odpowiedź: Le Chemin de Buenos Aires (Droga do Buenos Aires), w którym samo Cwi Migdal pełni rolę raczej epizodyczną

Pytanie: Kto jest autorem Drogi do Buenos Aires?
Odpowiedź: Alberta Londresa
Michael Douglas

Sławę zyskał rolą detektywa Steve'a Kellera w serialu ABC Ulice San Francisco (The Streets of San Francisco, 1972–1976), za którą trzykrotnie zdobył nominację do nagrody Emmy i raz do nagrody Złotego Globu. W 1976 odebrał nagrodę Oscara jako producent filmowy dramatu Miloša Formana Lot nad kukułczym gniazdem (One Flew Over the Cuckoo's Nest, 1975) z Jackiem Nicholsonem. Uznanie przyniosła mu postać doktora Marka Bellowsa, który wraz ze swoją dziewczyną-lekarką wpada na trop afery w dreszcowcu Śpiączka (Coma, 1978) oraz jako operator kamery robiący reportaż z elektrowni atomowej w thrillerze Chiński syndrom (The China Syndrome, 1979), u boku Jane Fondy i Jacka Lemmona.

Pytanie: W jakiej realizacji zagrał Kellera?
Odpowiedź: ABC Ulice San Francisco

Pytanie: W którym roku aktor otrzymał statuetkę Oscara?
Odpowiedź: W 1976

Pytanie: Kto wyreżyserował Lot nad kukułczym gniazdem?
Odpowiedź: Miloša Formana

Pytanie: W jaką postać wcielił się w produkcji Śpiączka z 1978 roku?
Odpowiedź: Marka Bellowsa
Andrzej Lepper

28 stycznia 2010 została zarejestrowana partia o nazwie Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera, założona przez część działaczy Samoobrony RP. Andrzej Lepper został jej przewodniczącym. W marcu tego samego roku został ogłoszony kandydatem w wyborach prezydenckich. W maju 2010 Państwowa Komisja Wyborcza odmówiła jego rejestracji z uwagi na uprzednią karalność. Kolejnego dnia (11 maja 2010) PKW uchyliła swoją decyzję, gdyż okazało się, że informacje o karalności Andrzeja Leppera wynikały z niewykreślenia z Krajowego Rejestru Karnego wyroku skazującego uchylonego przez Sąd Najwyższy. W konsekwencji jego kandydatura została zarejestrowana. W pierwszej turze uzyskał 214 657 głosów (1,28%), zajmując 7. miejsce spośród 10 kandydatów.

Pytanie: Jaką partię założono 28 stycznia 2010?
Odpowiedź: Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera

Pytanie: Jaką funkcję w partii Nasz Dom Polska miał Lepper?
Odpowiedź: przewodniczącym

Pytanie: Czy Lepper chciał kandydować na prezydenta Polski?
Odpowiedź: W marcu tego samego roku został ogłoszony kandydatem w wyborach prezydenckich

Pytanie: Jaki organ nie pozwoli, aby Lepper kandydował na prezydenta Polski?
Odpowiedź: Państwowa Komisja Wyborcza
Andrzej Lepper

W latach 90. współpracował m.in. z Januszem Bryczkowskim, Bohdanem Porębą, Stanisławem Skalskim i Leszkiem Bublem. W wyborach do Sejmu w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu (otrzymał 24 480 głosów), a kierowana przez niego lista „Samoobrona-Leppera” uzyskała 2,78% głosów (3,35% głosów w 44 okręgach, w których zarejestrowała listy). Dwa lata później kandydował w wyborach prezydenckich, zdobywając 1,32% poparcia. W wyborach parlamentarnych w 1997 Przymierze Samoobrona uzyskało 0,08% głosów (posiadając listy zarejestrowane w 16 okręgach), a sam Andrzej Lepper bez powodzenia ubiegał się w województwie koszalińskim o mandat senatora, uzyskując 26 614 głosów (zajął czwarte miejsce spośród dziesięciu kandydatów). Kandydując w kolejnych wyborach prezydenckich w 2000, Andrzej Lepper otrzymał poparcie na poziomie 3,05%.

Pytanie: Czy Lepper kiedykolwiek miał ambicje prezydenckie?
Odpowiedź: Dwa lata później kandydował w wyborach prezydenckich

Pytanie: Czy w 1997 Lepper został senatorem województwa koszalińskiego?
Odpowiedź: Lepper bez powodzenia ubiegał się w województwie koszalińskim o mandat senatora
Trójmorze

W dniach 29-30 czerwca 2021 roku, drugiej edycji Forum Regionów Trójmorza w Lublinie towarzyszył pierwszy Samorządowy Kongres Gospodarczy. Uczestnikami wydarzenia byli przedstawiciele administracji rządowej i samorządowej, sektora nauki i biznesu z 12 państw członkowskich Inicjatywy Trójmorza oraz przedstawiciele partnerów strategicznych (Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych i Niemiec), a także regionów partnerskich z Europy Wschodniej. Podczas kongresu podpisana została Deklaracja Lubelska ws. utworzenia Sieci Gospodarczej Regionów Trójmorza. To porozumienie traktujące m.in. o współdziałaniu samorządów lokalnych oraz społeczeństw w rozwoju tego obszaru, a co za tym idzie, podniesieniu konkurencyjności regionów w europejskim wymiarze. Dokument podpisali marszałkowie województw: lubelskiego, mazowieckiego, podkarpackiego, podlaskiego i świętokrzyskiego ze strony Polski oraz przedstawiciele 10 regionów z pięciu innych państw członkowskich: Litwy, Słowacji, Węgier, Rumunii.

Pytanie: Jakie osoby wzięły udział w tym Samorządowym Kongresie Gospodarczym?
Odpowiedź: przedstawiciele administracji rządowej i samorządowej, sektora nauki i biznesu z 12 państw członkowskich Inicjatywy Trójmorza oraz przedstawiciele partnerów strategicznych (Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych i Niemiec), a także regionów partnerskich z Europy Wschodniej

Pytanie: Jaki dokument podpisano w trakcie pierwszego Samorządowego Kongresu Gospodarczego?
Odpowiedź: Deklaracja Lubelska ws. utworzenia Sieci Gospodarczej Regionów Trójmorza

Pytanie: Do czego ma się przyczynić współpraca samorządów lokalnych, o której mowa w Deklaracji Lubelskiej?
Odpowiedź: podniesieniu konkurencyjności regionów w europejskim wymiarze

Pytanie: Przedstawiciele jakich polskich województw podpisali się pod Deklaracją Lubelską?
Odpowiedź: lubelskiego, mazowieckiego, podkarpackiego, podlaskiego i świętokrzyskiego
Bestia ludzka

Szczególne napięcie panuje również w tych scenach utworu, kiedy jest mowa o minionych tragediach i zbrodniach, ważną rolę odgrywają efekty oświetlenia. Po tym, jak z trudem zrezygnował z zamordowania Flory, Jakub ogląda razem z nią śmiertelne rany Grandmorina w nocy, przy jednej lampie; czerwone refleksy świetlne pojawiają się na suficie, kiedy Seweryna opowiada kochankowi o zabójstwie popełnionym przez jej męża. Istotne jest rozgrywanie się kluczowych momentów utworu na dwóch płaszczyznach: słów i myśli – kiedy Jakub wprowadza w błąd Denizeta, fałszywie opisując mordercę Grandmorina, w rzeczywistości coraz wyraźniej widzi, że prawdziwym sprawcą jest stojący przez nim Roubaud. Również w momencie, gdy Jakub słucha opowieści kochanki o śmierci Grandmorina, domaga się szczegółów morderstwa, by stymulować swoje na nowo rozbudzone pragnienie zbrodni. Lanoux uważa, iż Zola w tych momentach dokonał zaczątków psychoanalizy.

Pytanie: Kogo rany oglądają Jakub z Florą?
Odpowiedź: Grandmorina

Pytanie: Czy Grandmorin został zamordowany?
Odpowiedź: fałszywie opisując mordercę Grandmorina

Pytanie: Na jakich dwóch płaszczyznach rozgrywa się utwór?
Odpowiedź: słów i myśli
Bestia ludzka

Émile Zola popełnił w Bestii ludzkiej pewną niekonsekwencję: wprowadził bohatera, który pierwotnie nie był planowany w cyklu, nie ma go na liście bohaterów sporządzonej przed rozpoczęciem pracy. Jakub Lantier nie występuje też w powieści W matni, poświęconej dziejom jego matki i jej burzliwego związku z Augustem Lantierem, gdzie wymienieni są jego dwaj bracia – Klaudiusz i Stefan. Émile Zola planował bowiem napisanie powieści o mordercy, który pociąg do zbrodni, zgodnie z popularną dziewiętnastowieczną teorią, odziedziczył po rodzicach – alkoholikach. Według pierwotnych planów „bestią ludzką” miał być młodszy brat Jakuba – Stefan, bohater Germinala. Zola w trakcie prac nad Germinalem za bardzo jednak przywiązał się do tej postaci, by w kolejnych częściach uczynić go degeneratem i kryminalistą, niszcząc stworzony już wizerunek szlachetnego działacza robotniczego.

Pytanie: Dlaczego Stefan w powieści Zoli nie został ostatecznie wykreowany na zbrodniarza?
Odpowiedź: za bardzo jednak przywiązał się do tej postaci

Pytanie: Kto jest tytułową bestią ludzką w powieści Zoli?
Odpowiedź: Jakub Lantier

Pytanie: Dlaczego bestia ludzka miała popełniać zbrodnie?
Odpowiedź: pociąg do zbrodni, zgodnie z popularną dziewiętnastowieczną teorią, odziedziczył po rodzicach

Pytanie: Jaką pozycję w ruchu robotniczym miał Stefan w powieści "Bestia ludzka"?
Odpowiedź: działacza
Cmentarz prawosławny w Warszawie

W 1945 cmentarz, pozbawiony opieki przez okres wojny, był w znacznym stopniu zdewastowany, liczne nagrobki padły ofiarą aktów wandalizmu lub kradzieży. W celu zdobycia funduszy na remont równie zniszczonej cerkwi św. Jana Klimaka zarząd nekropolii, w porozumieniu z konserwatorem Warszawy, przeznaczył na początku lat 60. XX w. ok. 200 nagrobków na materiał kamieniarski. Po raz kolejny zmieniono również układ alei na cmentarzu, wytyczając nowe drogi boczne, co łączyło się z nową serią przenosin zabytkowych pomników. W 1965 cmentarz został wpisany do rejestru zabytków. W 1971, w czasie przebudowy ulicy Wolskiej, obszar nekropolii został od południa okrojony, a część nagrobków musiała zostać przeniesiona.

Pytanie: Ile mogił poświęcono na materiał kamieniarski?
Odpowiedź: ok. 200

Pytanie: Jak zmodyfikowano układ dróg cmentarnych?
Odpowiedź: wytyczając nowe drogi boczne

Pytanie: W którym roku nekropolia została uznana za zabytkową?
Odpowiedź: W 1965
Cmentarz prawosławny w Warszawie

Zdaniem Piotra Paszkiewicza i Michała Sandowicza za pierwsze pochówki na cmentarzu należy uznać urządzenie w obrębie reduty wolskiej masowego grobu żołnierzy rosyjskich poległych w czasie szturmu na nią, co nastąpiło natychmiast po zakończeniu walk. Autor ten podkreśla, że Rosjanie celowo pochowali zabitych polskich obrońców już poza obrębem szańca. Jednak pierwsze nagrobki o charakterze niezwiązanym z powstaniem zaczęły się pojawiać w r. 1836 (23 czerwca tego roku na cmentarzu pochowany został Nikita Pankratiew, generał-gubernator Warszawy), jego poświęcenie odbyło się dopiero w 1839, natomiast dopiero w 1841 zorganizowano oficjalne, uroczyste otwarcie, połączone z paradą wojskową i poświęceniem cerkwi Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej. W tym samym roku opiekunem nekropolii został ks. Andrzej Kuszewicz. Ze względu na znaczne oddalenie cmentarza od rogatek miejskich, część rodzin prawosławnych nadal preferowała chowanie swoich zmarłych na cmentarzu ewangelickim, czego w 1842 zabronił dekret władz carskich. Również konsystorz Kościoła ewangelickiego odnosił się niechętnie do pochówków prawosławnych w obrębie swojej nekropolii. W tym samym roku naprzeciw bramy wjazdowej na cmentarz został wzniesiony dom mieszkalny dla pracowników cmentarza oraz jego opiekuna-duchownego.

Pytanie: Jakie uroczystości towarzyszyły oficjalnemu otwarciu cmentarza?
Odpowiedź: paradą wojskową i poświęceniem cerkwi Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej

Pytanie: Kto opiekował się cmentarzem w roku jego oficjalnego otwarcia?
Odpowiedź: ks. Andrzej Kuszewicz

Pytanie: Dlaczego niektóre rodziny wolały grzebać swoich bliskich na cmentarzu ewangelickim?
Odpowiedź: Ze względu na znaczne oddalenie cmentarza od rogatek miejskich

Pytanie: Kto został tam pochowany jako pierwszy według Michała Sandowicza?
Odpowiedź: żołnierzy rosyjskich
Dzik euroazjatycki

Jeszcze w początkach XX wieku dzik był w Polsce uważany za szkodnika jako sprawca szkód w uprawach rolnych. Nie obowiązywały żadne zasady ochrony gatunku, nie obowiązywały okresy ochronne i nie prowadzono dokarmiania. W latach 30. liczebność dzika w kraju spadła do zaledwie około 16 tysięcy. Jeszcze w latach 50. dzik prawie nie występował w centralnej i wschodniej części Polski. Wzrost liczebności populacji tego gatunku w późniejszych latach związany jest przede wszystkim z powstaniem upraw wielkołanowych. W roku 2006 liczebność na terenie Polski wynosiła ok. 177 tys. Powrót do większej populacji dzików pozytywnie wpływa na rozwój ekosystemu, m.in. poprzez redukcję liczby larw owadzich szkodników zimujących w ściółce lub spulchnianie gleby, jest jednak ograniczany ze względu na interesy rolników (dochody z upraw) oraz myśliwych (dochody z łowiectwa).

Pytanie: Dlaczego na początku 20. stulecia ten ssak był uznawany w Polsce za szkodnika?
Odpowiedź: jako sprawca szkód w uprawach rolnych

Pytanie: Czy dzik był gatunkiem chronionym?
Odpowiedź: Nie obowiązywały żadne zasady ochrony gatunku, nie obowiązywały okresy ochronne i nie prowadzono dokarmiania

Pytanie: Z czego wynika wzrost liczebność populacji dzika po latach 50. XX wieku?
Odpowiedź: przede wszystkim z powstaniem upraw wielkołanowych

Pytanie: W jaki sposób zwiększenie populacji tego gatunku korzystnie wpływa na środowisko?
Odpowiedź: m.in. poprzez redukcję liczby larw owadzich szkodników zimujących w ściółce lub spulchnianie gleby
Noriaki Kasai

W Turnieju Czterech Skoczni Kasai znalazł się na 31. miejscu. W poszczególnych konkursach zajmował następujące pozycje: w Oberstdorfie nie zakwalifikował się, w Garmisch był 37., w Innsbrucku 28., a w Bischofshofen 20. W kolejnych pucharowych zawodach w Willingen zajął piętnastą lokatę w rywalizacji indywidualnej oraz czwartą w drużynowej. W Zakopanem z kolei nie startował. W konkursie w Hakubie był ósmy, a w Sapporo jedyny raz w sezonie stanął na podium PŚ. Japończyk uzyskał wówczas odległości 124 m oraz 120,5 m i zajął trzecie miejsce. W czołowej trójce Kasai znalazł się też w rozgrywanym dzień później konkursie drużynowym. Skoczył wówczas 125,5 m i 123,5 m, a reprezentacja Japonii została sklasyfikowana na drugiej pozycji.

Pytanie: Które miejsce zajął w Turnieju Czterech Skoczni?
Odpowiedź: 31

Pytanie: Czy w Oberstdorfie zakwalifikował się do finału?
Odpowiedź: w Oberstdorfie nie zakwalifikował się

Pytanie: Co osiągnął w Sapporo?
Odpowiedź: w Sapporo jedyny raz w sezonie stanął na podium PŚ

Pytanie: Jaki wynik zapewnił mu trzecie miejsce?
Odpowiedź: 124 m oraz 120,5 m

Pytanie: Czy wziął udział w turnieju w Zakopanem?
Odpowiedź: W Zakopanem z kolei nie startował
Noriaki Kasai

Kasai nie wystartował również w zawodach PŚ w Zakopanem. Do rywalizacji powrócił w Sapporo: na skoczni Ōkurayama uplasował się na czwartym oraz na trzecim miejscu (w tym drugim konkursie osiągnął 138,5 m i 134 m). Kolejne pozycje na pucharowym podium stały się jego udziałem w Norwegii. W Oslo japoński zespół był trzeci w konkursie drużynowym (Kasai skoczył 119,5 i 124,5 m); w Trondheim Kasai osiągnął odległości 127 m i 143 m, wyrównując tym samym rekord skoczni i uzyskując trzecią pozycję; na tym samym stopniu podium stanął w Vikersundzie, gdzie lądował na 231,5 m i 230 m. W kolejnych konkursach na tej mamuciej skoczni uplasował się na siódmym i dziesiątym miejscu. W tabeli Pucharu Świata znajdował się na siódmej lokacie.

Pytanie: Z jakim wynikiem zakończył konkursy w Sapporo?
Odpowiedź: na czwartym oraz na trzecim miejscu

Pytanie: Jak dalekie skoki oddał podczas norweskiego konkursu drużynowego?
Odpowiedź: 119,5 i 124,5 m

Pytanie: Czy podczas konkursu w Trondheim udało mu się pobić rekord skoczni?
Odpowiedź: w Trondheim Kasai osiągnął odległości 127 m i 143 m, wyrównując tym samym rekord skoczni

Pytanie: W jakim mieście udało mu się oddać dwa skoki o odległości przekraczającej 230 metrów?
Odpowiedź: Vikersundzie
Jacek Skiba

W czerwcu 2017 roku został zawieszony w pełnieniu obowiązków dla TVP przez dyrektora TAI w związku z postawieniem mu dziewięciu zarzutów prokuratorskich. Według Prokuratury Okręgowej w Warszawie (ogłoszenie z 24 maja 2017 roku) jako członek zarządu Śródmiejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w latach 2012–2014 razem z dziewięcioma innymi jej członkami dopuścił się niegospodarności oraz działania na szkodę majątkową spółdzielni (art. 296, par. 1 KK). W wyniku tych działań (m.in.: inwestycji w wieżowiec przy ulicy Grzybowskiej 9 w Warszawie) spółdzielnia upadła, a jej straty wyniosły blisko 40 mln zł.

Pytanie: Kto zawiesił Skibę w pełnieniu jego obowiązków dla stacji telewizyjnej? 
Odpowiedź: dyrektora TAI

Pytanie: Dlaczego Skiba został zawieszony w pracy dla TVP?
Odpowiedź: w związku z postawieniem mu dziewięciu zarzutów prokuratorskich

Pytanie: Czy działalność Skiby przyczyniła się do upadku spółdzielni?
Odpowiedź: W wyniku tych działań (m.in.: inwestycji w wieżowiec przy ulicy Grzybowskiej 9 w Warszawie) spółdzielnia upadła

Pytanie: Czy Skiba był w zarządzie Śródmiejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej?
Odpowiedź: jako członek zarządu Śródmiejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w latach 2012–2014 razem z dziewięcioma innymi jej członkami dopuścił się niegospodarności

Pytanie: W jakim czasie Skiba pracował w Śródmiejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej?
Odpowiedź: 2012–2014