the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Spider-Man: Daleko od domu

W czerwcu 2017 roku poinformowano, że akcja filmu będzie rozgrywać się zaraz po wydarzeniach pokazanych w czwartej części Avengers. W lipcu ujawniono, że w filmie zostanie wykorzystana kolejna postać, do której ma prawa Marvel Studios. W tym samym miesiącu poinformowano, że Jon Watts, który odpowiadał za Homecoming, negocjuje powrót do roli reżysera w kontynuacji. Pod koniec sierpnia film rozpoczął przedprodukcję, a dwóch scenarzystów pierwszej części, Chris McKenna i Erik Sommers, negocjowało powrót do pracy przy kontynuacji. W grudniu potwierdzono, że Watts wyreżyseruje film, a w maju 2018 roku, że McKenna i Sommers są odpowiedzialni za napisanie scenariusza. Pod koniec czerwca Tom Holland wyjawił pełny tytuł filmu, Spider-Man: Far From Home. W kwietniu 2019 roku amerykańska data premiery została przesunięta o kilka dni, na 2 lipca.

Pytanie: W którym momencie linii czasowej miała rozgrywać się akcja Spider-Man: Daleko od domu, zgodnie z informacją z 2017 roku?
Odpowiedź: zaraz po wydarzeniach pokazanych w czwartej części Avengers

Pytanie: Kto napisał scenariusz do filmu Spider-Man: Homecoming?
Odpowiedź: Chris McKenna i Erik Sommers

Pytanie: Czy amerykańska premiera Spider-Man: Daleko od domu odbyła się zgodnie z pierwotnymi planami?
Odpowiedź: W kwietniu 2019 roku amerykańska data premiery została przesunięta o kilka dni, na 2 lipca

Pytanie: Co działo się w sprawie tego filmu w grudniu 2017 roku?
Odpowiedź: potwierdzono, że Watts wyreżyseruje film
Lis rudy

Lisy rude zazwyczaj dominują nad innymi przedstawicielami swojego rodzaju. Lisy arktyczne zwykle unikają konkurencji z lisami rudymi i w tym celu uciekają na bardziej wysunięte na północ terytoria, gdzie pożywienie jest zbyt ubogie dla ich kuzynów o masywniejszym ciele. Zależność między tymi dwoma gatunkami reguluje ich zasięg występowania – północną granicę terytoriów lisów rudych wyznacza brak dostatecznej ilości pożywienia, a południową granicę terytoriów lisów arktycznych – występowanie lisów rudych, które są od nich lepiej przystosowane do drapieżnictwa. Oba te gatunki zostały introdukowane na Aleuty i Wyspy Aleksandra. W niedługim czasie na wyspach lisy rude wytępiły lisy arktyczne, a na jednej wyspie odnotowano, iż jeden samiec lisa rudego zabił wszystkie lisy arktyczne w 1866 r. W miejscach, gdzie nisze ekologiczne tych zwierząt się pokrywają możliwa jest również koegzystencja. Lisy arktyczne zadowalają się wtedy głównie lemingami, pozostawiając lisom rudym większe gryzonie. Oba gatunki będą zabijać młode drugiego gatunku, gdy tylko natrafi się sposobność. Lisy rude są poważnymi konkurentami korsaków, gdyż przez cały rok polują na tę samą zdobycz. Lisy rude są większe, lepiej przystosowane do polowania w głębszym, sięgającym 10 cm śniegu i bardziej efektywne w polowaniu i gonieniu dużych gryzoni. Korsaki zdają się mieć nad nimi przewagę jedynie na terenach stepowych i półpustynnych. W Izraelu lisy afgańskie uciekają od rywalizacji z lisami rudymi ograniczając swe terytoria do skalnych klifów i wąwozów, omijając niziny zamieszkiwane przez te drugie. Lisy rude dominują również nad lisami długouchymi i płowymi. Lisy długouche unikając rywalizacji zasiedlają bardziej jałowe, pustynne tereny, jednak coraz częściej zostają z nich wyparte, głównie przez zmiany, jakie w środowisku czyni działalność człowieka. Lisy rude będą polowały na oba gatunki, gdy to możliwe, oraz współzawodniczyć o pożywienie i schronienie. Jedynym gatunkiem lisa, jednak nie pochodzącym już z rodzaju Vulpes, który dominuje nad lisem rudym we wszystkich regionach, gdzie występuje, jest lis wirginijski. Oba te gatunki w swojej historii miały ze sobą jedynie sporadyczny kontakt. Lisy wirginijskie zajmują tereny porośnięte gęstą roślinnością, w przeciwieństwie do lubujących się w otwartych przestrzeniach lisach rudych. Kontakt między tymi gatunkami zwiększył się w wyniku deforestacji, która umożliwiła lisom rudym zajęcie siedlisk lisa wirginijskiego.

Pytanie: Co robi gatunek lisów arktycznych, żeby uniknąć odmiany rudej?
Odpowiedź: uciekają na bardziej wysunięte na północ terytoria

Pytanie: Co określa zależność między odmianą arktyczną a rudą?
Odpowiedź: ich zasięg występowania

Pytanie: Która odmiana jest lepiej przysposobiona do drapieżnictwa?
Odpowiedź: lisów rudych

Pytanie: Co określa północną barierę występowania odmiany rudej?
Odpowiedź: brak dostatecznej ilości pożywienia
Eternals (film)

W lipcu 2019 roku Chloé Zhao, Angelina Jolie, Richard Madden, Kumail Nanjiani, Salma Hayek, Brian Tyree Henry, Lia McHugh, Lauren Ridloff i Don Lee pojawili się na panelu Marvel Studios na San Diego Comic-Conie. Miesiąc później obsada filmu pojawiła się również podczas D23 Expo. 3 maja 2021 roku został udostępniony trzyminutowy spot „Marvel Studios Celebrates The Movies”, gdzie pokazano pierwsze fragmenty Eternals, natomiast 24 maja zaprezentowano pierwszy zwiastun filmu, który został obejrzany 77 milionów razy w ciągu pierwszych 24 godzin.

Pytanie: Czy pierwsze fragmenty filmu można było zobaczyć w trailerze?
Odpowiedź: 3 maja 2021 roku został udostępniony trzyminutowy spot „Marvel Studios Celebrates The Movies”, gdzie pokazano pierwsze fragmenty Eternals
Krzysztof Kolumb

Stosunki w hiszpańskiej społeczności w Santo Domingo nie były dobre. Autokratyczny Kolumb faworyzował swoich ludzi, w szczególności swojego syna – Diego. Dodatkowe negatywne czynniki wyprawy stanowiły frustracja z powodu braku poważniejszych sukcesów ekonomicznych wypraw i trudności w stosunkach z krajowcami. Podobnie jak w czasie drugiej wyprawy, wiadomości o problemach dotarły do korony. Tym razem postanowiono działać bardziej zdecydowanie. W czerwcu 1500 wysłano na zachód Franciszka Bobadilla, którego obdarzono szerokimi pełnomocnictwami. Po zapoznaniu się z sytuacją na Haiti, polecił on aresztować Kolumba i jego syna, i w kajdanach wysłać ich do Hiszpanii. Na miejscu Kolumb ponownie zdołał oczyścić się z zarzutów i powrócić do łask królewskiej pary. Wynikiem tego była czwarta i ostatnia wyprawa Kolumba do Ameryki.

Pytanie: Dlaczego relacje w hiszpańskiej społeczności w Santo Domingo nie były pozytywne?
Odpowiedź: Autokratyczny Kolumb faworyzował swoich ludzi, w szczególności swojego syna – Diego. Dodatkowe negatywne czynniki wyprawy stanowiły frustracja z powodu braku poważniejszych sukcesów ekonomicznych wypraw i trudności w stosunkach z krajowcami

Pytanie: Czy informacja o problemach, które sprawiał Kolumb została przekazana koronie?
Odpowiedź: Podobnie jak w czasie drugiej wyprawy, wiadomości o problemach dotarły do korony

Pytanie: Jakie kroki podjęto w czerwcu 1500 roku, aby rozwiązać problemy w hiszpańskiej społeczności w Santo Domingo?
Odpowiedź: wysłano na zachód Franciszka Bobadilla, którego obdarzono szerokimi pełnomocnictwami

Pytanie: Jaki rozkaz wydał Franciszek Bobadill, kiedy dotarł na Haiti?
Odpowiedź: polecił on aresztować Kolumba i jego syna, i w kajdanach wysłać ich do Hiszpanii
Katastrofa w Port Chicago

Od kwietnia 1944 roku, kiedy kmdr Kinne objął dowodzenie bazą w Port Chicago, oficerowie zmuszali marynarzy do ładowania amunicji w dużym tempie. Dziesięć ton w każdej ładowni co godzinę zostało uznane za normę przez kmdr. Nelsona Gossa, dowódcę Mare Island Navy Yard, którego jurysdykcji podlegała baza Port Chicago Naval Magazine. Większość oficerów uważała, że poprzeczkę postawiono zbyt wysoko. Kinne podsycał jednak rywalizację, odnotowując osiągnięcia każdego zespołu na tablicy w swym biurze. Młodsi oficerowie robili zakłady, który z ich 100-osobowych zespołów (zwanych w Port Chicago „dywizjonami”) okaże się lepszy i nakłaniali swych ludzi, by ładowali szybciej niż inni. Marynarze wiedzieli, że są to niedopuszczalne praktyki i potrafili zwalniać tempo w chwili pojawienia się któregoś ze starszych oficerów. Średni wynik osiągany w Port Chicago w miesiącach poprzedzających lipiec 1944 roku wynosił 8,2 tony w każdej ładowni co godzinę; zawodowi dokerzy z Mare Island osiągali wyniki nieco tylko lepsze – 8,7 tony.

Pytanie: W jaki sposób Kinne wywoływał presję na swoich podwładnych?
Odpowiedź: odnotowując osiągnięcia każdego zespołu na tablicy w swym biurze

Pytanie: Ile osób liczyły "dywizjony" Port Chicago?
Odpowiedź: 100

Pytanie: Czy ustalone limity oficerowie uznawali za rozsądne?
Odpowiedź: Większość oficerów uważała, że poprzeczkę postawiono zbyt wysoko

Pytanie: Którzy oficerowie narzucali większą presję na swoje zespoły: starsi czy młodsi?
Odpowiedź: Młodsi oficerowie robili zakłady, który z ich 100-osobowych zespołów (zwanych w Port Chicago „dywizjonami”) okaże się lepszy i nakłaniali swych ludzi, by ładowali szybciej niż inni. Marynarze wiedzieli, że są to niedopuszczalne praktyki i potrafili zwalniać tempo w chwili pojawienia się któregoś ze starszych oficerów

Pytanie: Czy marynarze byli świadomi, że nie powinni być zmuszani do coraz to szybszej pracy?
Odpowiedź: Marynarze wiedzieli, że są to niedopuszczalne praktyki i potrafili zwalniać tempo w chwili pojawienia się któregoś ze starszych oficerów
Heath Ledger

22 stycznia 2009, w rocznicę śmierci, został nominowany do Oscara za drugoplanową rolę męską w Mrocznym rycerzu. Dokładnie miesiąc później, podczas gali rozdania statuetek, otrzymał go pośmiertnie. Jest to drugi przypadek w historii nagrody (w kategoriach aktorskich), kiedy otrzymuje go osoba zmarła. Wcześniej nagrodę otrzymał Peter Finch, za rolę w filmie Sieć. W imieniu Ledgera statuetkę Oscara odebrała rodzina aktora – jego matka, ojciec i siostra. Została ona przekazana córce Heatha, Matildzie.

Pytanie: Za co Ledger otrzymał Oscara?
Odpowiedź: drugoplanową rolę męską w Mrocznym rycerzu

Pytanie: Kto jako pierwszy otrzymał pośmiertnie Oscara?
Odpowiedź: Peter Finch

Pytanie: W którym roku Ledger otrzymał Oscara?
Odpowiedź: 2009

Pytanie: Czy Ledger miał potomstwo?
Odpowiedź: Została ona przekazana córce Heatha, Matildzie
Behemoth

11 marca 2003 roku album Zos Kia Cultus dzięki Century Media Records ukazał się w USA. Promowany był tam podczas koncertów, w których brały udział takie grupy jak: Deicide, Amon Amarth i Revenge. Behemoth na zaproszenie wokalisty Glenna Danziga zagrał również na objazdowym festiwalu Blackest of the Black Festivals w USA, występując wraz z zespołami Opeth, Nile, Superjoint Ritual oraz Danzig. 14 września tego samego roku ukazał się kolejny minialbum grupy, Conjuration, zawierający m.in. interpretacje utworów grup Nine Inch Nails (utwór „Wish”) oraz Venom (utwór „Welcome to Hell”). Zespół podpisał kontrakt płytowy ze szwedzką wytwórnią muzyczną Regain Records, dla której w 2004 roku wydał dobrze przyjęty przez krytykę i fanów album Demigod. W nagraniu gościnnie wystąpił Karl Sanders, gitarzysta grupy Nile. Wcześniej zespół opuścił sesyjny basista Marcin Nowak, który dołączył do grupy Vader, wkrótce zastąpił go pochodzący z Legionowa Tomasz „Orion” Wróblewski, instrumentalista z zespołu Vesania. Tymczasowo, podczas trasy koncertowej Unnatural Born Killers Tour, zastąpił go Istvan Lendvay z amerykańskiej grupy Rise. Tego samego roku „Inferno” dołączył do grupy Witchmaster, z którą nagrał dwa albumy, niedługo potem opuścił zespół, skupiając się na działalności w grupie Behemoth.

Pytanie: Jaki artysta zaproponował zespołowi występ na festiwalu w USA?
Odpowiedź: Glenna Danziga

Pytanie: Co zawierał album Conjuration?
Odpowiedź: m.in. interpretacje utworów grup Nine Inch Nails (utwór „Wish”) oraz Venom (utwór „Welcome to Hell”)

Pytanie: Czy grupa współpracowała jedynie z polskimi wytwórniami muzycznymi?
Odpowiedź: Zespół podpisał kontrakt płytowy ze szwedzką wytwórnią muzyczną

Pytanie: Na jakim instrumencie grał Sanders?
Odpowiedź: Karl Sanders, gitarzysta grupy Nile
Michał Rudaś

W latach 2000–2005 był chórzystą zespołu gospel Trzecia Godzina Dnia. W 2001 wystąpił w programie Szansa na sukces i zwyciężył w odcinku, którego gościem był Piotr Szczepanik. W 2002 zagrał w musicalu Kwiaty we włosach w reżyserii Andrzeja Strzeleckiego oraz zaczął współpracę z Teatrem Muzycznym „Roma”, w którym występował jako chórzysta w spektaklach Grease, Koty i Miss Saigon. Był chórzystą w musicalu Chicago wystawianym w Teatrze Komedia oraz solistą w przedstawieniu Notre-Dame (2009) wystawianym m.in. w Sali Kongresowej i Hali Gdynia.

Pytanie: Jaki rodzaj muzyki wykonywał zespół Trzecia Godzina Dnia?
Odpowiedź: gospel

Pytanie: W jakim teatrze wystawiano spektakl Grease?
Odpowiedź: „Roma”

Pytanie: Czy w Notre Dame był chórzystą?
Odpowiedź: oraz solistą w przedstawieniu Notre-Dame (2009)

Pytanie: Czy zaczął współpracować z "Romą" w tym samym roku, w którym wystąpił w Kwiatach we włosach?
Odpowiedź: W 2002 zagrał w musicalu Kwiaty we włosach w reżyserii Andrzeja Strzeleckiego oraz zaczął współpracę z Teatrem Muzycznym „Roma”
Pimen (patriarcha Moskwy)

Występując w Światowej Radzie Kościołów, patriarcha Pimen zmuszony był działać zgodnie z linią polityczną władz radzieckich. Podobnie jak metropolita leningradzki Nikodem (Rotow), w czasie swoich wystąpień w Radzie zaprzeczał jakimkolwiek prześladowaniom osób wierzących w ZSRR. W 1973, w czasie wizyty w siedzibie Rady, Pimen odczytał przygotowane wcześniej w Radzie ds. Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przemówienie, w którym twierdził, iż między ustrojem ZSRR a ideałami chrześcijańskimi istnieje wyraźne podobieństwo. Zaprzeczał, by w kraju tym łamane były nie tylko prawa do wolności wyznania, ale i wszelkie inne swobody obywatelskie. Jedynie twierdząc, iż wszyscy chrześcijanie muszą nadal pracować na rzecz zwalczania „trudności” zasugerował, iż sytuacja Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nie była dobra. W ocenie Pospiełowskiego ani Pimen, ani inni hierarchowie rosyjscy uczestniczący w pracach organizacji międzykonfesyjnych nie mogli przedstawiać innych ocen nie narażając siebie i Cerkwi na kolejne prześladowania. Znane są m.in. wystąpienia patriarchy, w których gloryfikował Leonida Breżniewa za jego „tytaniczną pracę na rzecz światowego pokoju”. Za tego typu aktywność (oficjalnie za wieloletnią walkę Kościoła o pokój i bezpieczeństwo) w 1976 otrzymał specjalną nagrodę Radzieckiego Funduszu Pokoju. W tym samym roku otrzymał również nagrodę Światowej Rady Pokoju. W 1977 patriarcha zorganizował w ławrze Troicko-Siergijewskiej konferencję przywódców religijnych na rzecz pokoju, rozbrojenia i przyjaznych relacji międzynarodowych, w której udział wzięli duchowni wszystkich najważniejszych wyznań na świecie. Na wniosek Pimena przyjęto apel o ogłoszenie lat pozostałych do roku 2000 okresem wzmożonej walki o pokój. Zjazd przebiegał, silnie infiltrowany przez KGB. Instytucja ta zainspirowała również apel Pimena, który miał wyprzedzić analogiczne wezwanie ze strony papieża. W 1982 Pimen uczestniczył w podobnej konferencji, której hasłem uczyniono przeciwdziałanie wojnie atomowej.

Pytanie: Jakimi nagrodami został wyróżniony duchowny w 1976 roku?
Odpowiedź: Radzieckiego Funduszu Pokoju. W tym samym roku otrzymał również nagrodę Światowej Rady Pokoju

Pytanie: Jakie tematy zostały podjęte podczas spotkania zorganizowanego przez duchownego w 1977 roku?
Odpowiedź: pokoju, rozbrojenia i przyjaznych relacji międzynarodowych

Pytanie: Kto został zaproszony na zgromadzenie w 1977 roku?
Odpowiedź: duchowni wszystkich najważniejszych wyznań na świecie

Pytanie: Jakie tematy poruszył duchowny podczas przemówienia z 1973 roku?
Odpowiedź: twierdził, iż między ustrojem ZSRR a ideałami chrześcijańskimi istnieje wyraźne podobieństwo. Zaprzeczał, by w kraju tym łamane były nie tylko prawa do wolności wyznania, ale i wszelkie inne swobody obywatelskie. Jedynie twierdząc, iż wszyscy chrześcijanie muszą nadal pracować na rzecz zwalczania „trudności” zasugerował, iż sytuacja Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nie była dobra

Pytanie: Gdzie odbyło się zgromadzenie przywódców różnych wyznań z 1977 roku?
Odpowiedź: w ławrze Troicko-Siergijewskiej
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1896

Przy wyborze organizatora pierwszej olimpiady brane były pod uwagę różne miasta. Pierwotnie Pierre de Coubertin chciał, by „spotkanie olimpijskie” odbyło się w 1900 w Paryżu w trakcie wystawy światowej. Inni członkowie komitetu obawiali się jednak, że długie oczekiwanie na olimpiadę sprawi, że entuzjazm dla jej organizacji wygaśnie. Dlatego też ostatecznie postanowiono zorganizować ją w 1896. Proponowane było zorganizowanie igrzysk w Londynie i w Budapeszcie, jednak po rozmowie Coubertina z Wikielasem zaproponowano, by igrzyska odbyły się w Atenach i Wikielas wysunął oficjalnie stolicę Grecji jako kandydaturę na organizację olimpiady i zyskała ona jednogłośne poparcie. Kongres sorboński z 1894 utworzył Międzynarodowy Komitet Olimpijski, a Wikielas został jego pierwszym przewodniczącym.

Pytanie: Kiedy finalnie odbyła się olimpiada?
Odpowiedź: w 1896

Pytanie: Gdzie ostatecznie zorganizowano igrzyska?
Odpowiedź: w Atenach

Pytanie: Kiedy odbył się kongres sorboński?
Odpowiedź: z 1894

Pytanie: Jak nazywała się organizacja, w której stanowisko przewodniczącego objął Wikielas?
Odpowiedź: Międzynarodowy Komitet Olimpijski
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1896

Wielu sportowców popierało ideę zorganizowania w Atenach także kolejnej olimpiady. Grupa amerykańskich lekkoatletów podpisała się pod skierowanym do księcia Konstantyna listem w tej sprawie. Zdecydowanie przeciwny takiej koncepcji był natomiast Pierre de Coubertin, który chciał, by organizatorem olimpiady każdorazowo było inne państwo, a także by kolejne igrzyska odbyły się w Paryżu. Zgodnie z jego życzeniem drugie igrzyska miały miejsce w stolicy Francji, choć były w cieniu organizowanej w tym samym czasie Wystawy Światowej.

Pytanie: Jakie wydarzenie przyćmiło drugie igrzyska olimpijskie?
Odpowiedź: Wystawy Światowej

Pytanie: Dzięki komu drugie igrzyska olimpijskie odbyły się w Paryżu?
Odpowiedź: Pierre de Coubertin

Pytanie: Czy wszyscy byli zgodni co do tego, żeby drugie igrzyska olimpijskie odbyły się gdzieś indziej niż w Atenach?
Odpowiedź: Wielu sportowców popierało ideę zorganizowania w Atenach także kolejnej olimpiady

Pytanie: Czy de Coubertin chciał, żeby każde kolejne igrzyska olimpijskie organizowane były w stolicy Francji?
Odpowiedź: Pierre de Coubertin, który chciał, by organizatorem olimpiady każdorazowo było inne państwo
USS New Ironsides

„New Ironsides” stał się na tyle symbolem blokady, że grupa przedsiębiorców z Charleston ufundowała nagrodę 100 000 dolarów za zbudowanie okrętu, który go zatopi. W nocy 20/21 sierpnia 1893 roku „New Ironsides” został zaatakowany przez przebudowaną kanonierkę CSS „Torch” uzbrojoną w minę wytykową, lecz nie trafiła ona w dziób okrętu, zaplątując się za to w jego łańcuch kotwiczny. Pomimo problemu z maszyną parową i ostrzału muszkietowego z pokładu „New Ironsides”, konfederacki okręt zdołał odpłynąć. 5 października 1863 roku w nocy „New Ironsides” został ponownie zaatakowany miną wytykową przez konfederacki kuter CSS „David”, lecz wybuch miny przy burcie spowodował tylko lekki przeciek i okręt pozostał w składzie sił blokady aż do maja 1864 roku, kiedy został skierowany na remont do Filadelfii. (według innych publikacji, został wyremontowany wkrótce po ataku; bez bliższych szczegółów kiedy). Podczas ataku „Davida”, jeden oficer „New Ironsides” został śmiertelnie raniony strzałem z dubeltówki dowódcy kutra Willama Glassella, a jeden członek załogi złamał nogę od wstrząsu. Poza tym, żaden członek załogi nie zginął na pokładzie „New Ironsides” w trakcie działań bojowych.

Pytanie: Na jaką kwotę opiewała nagroda za skonstruowanie okrętu mogącego zatopić "New Ironsides"?
Odpowiedź: 100 000 dolarów

Pytanie: Jak nazywała się jednostka, która zaatakowała "New Ironsides" w 1893 roku?
Odpowiedź: CSS „Torch”

Pytanie: Kiedy jednostka "Torch" przeprowadziła ofensywę na "New Ironsides"?
Odpowiedź: W nocy 20/21 sierpnia

Pytanie: Gdzie odbyła się renowacja jednostki w 1864 roku?
Odpowiedź: do Filadelfii
Sławomir Idziak

W 2002 był nominowany do Nagrody Akademii Filmowej za zdjęcia do filmu Helikopter w ogniu. Nagradzany m.in. na festiwalu Camerimage – w 2004 otrzymał nagrodę specjalną za wybitne osiągnięcia w sztuce operatorskiej, a w 2013 nagrodę za całokształt twórczości. W 2002 wyróżniony nagrodą specjalną na ceremonii rozdania „Orłów”. Nagradzany również na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych – w 1974 i 1976 za najlepsze zdjęcia (odpowiednio za Tak bardzo zmęczeni i Partitę na instrument drewniany), w 1992 nagrodą prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Enak.

Pytanie: W jakiej kategorii reżyser został wyróżniony nagrodą na Camerimage w 2004 roku?
Odpowiedź: za wybitne osiągnięcia w sztuce operatorskiej

Pytanie: W jakiej kategorii reżyser został wyróżniony nagrodą na Camerimage w 2013 roku?
Odpowiedź: za całokształt twórczości

Pytanie: Za jakie filmy twórca został wyróżniony nagrodami na FPFF?
Odpowiedź: Tak bardzo zmęczeni i Partitę na instrument drewniany

Pytanie: W jakich latach reżyser otrzymał wyróżnienia na FPFF?
Odpowiedź: w 1974 i 1976
Operacja Mincemeat

Montagu polecił umieszczenie nazwiska majora Martina na liście ofiar brytyjskich, która w miesiąc później została opublikowana na łamach dziennika „The Times”. Montagu spodziewał się, że Niemcy będą oczekiwali takiego potwierdzenia. Przez przypadek na liście znalazły się również nazwiska dwóch innych oficerów, których samolot rozbił się 24 kwietnia w drodze do Gibraltaru, co dodatkowo uprawdopodobniło historię Martina. Kolejnym etapem operacji był ciąg pilnych depesz Admiralicji do ambasady domagających się zwrotu za wszelką cenę – ale z zaleceniem dyskretnego działania, by nie wzbudzić zainteresowania władz hiszpańskich – dokumentów z teczki Martina. Papiery zostały przekazane ambasadzie 13 maja z zapewnieniem, że „nic nie brakuje”.

Pytanie: W jakiej gazecie przedstawiona została lista ofiar?
Odpowiedź: „The Times”

Pytanie: Co omyłkowo umieszczone zostało na liście opublikowanej w "The Times"?
Odpowiedź: nazwiska dwóch innych oficerów, których samolot rozbił się 24 kwietnia w drodze do Gibraltaru

Pytanie: Zwrotu czego oczekiwała Admiralicja?
Odpowiedź: dokumentów z teczki Martina

Pytanie: Kiedy dokumenty zostały ofiarowane ambasadzie?
Odpowiedź: 13 maja
Su-17

W 1972 roku rozpoczęła się produkcja wariantu Su-17M. Zyskał on nowy silnik Lulka AL-21F3 o ciągu 109,8 kN z dopalaniem. Silnik ten był także mniejszy i lżejszy od poprzednika (Tumański R-29), oraz cechował się mniejszym jednostkowym zużyciem paliwa. Ponadto zastosowano cztery podkadłubowe punkty podwieszeń w miejscu dotychczasowych dwóch. Mniejszy silnik umożliwił zwiększenie pojemności wewnętrznych zbiorników paliwa, dzięki czemu zasięg samolotu wzrósł o 60–80% w stosunku do Su-17. Z kadłuba samolotu zniknęły także charakterystyczne dla Su-7 pręgi. Wyposażenie samolotu uzupełniono o system radionawigacji RSBN-5S. W latach 1973–1974 na Su-17M testowano nowe modele uzbrojenia rakietowego: Ch-25, Ch-29 i Ch-28, które z czasem weszły do uzbrojenia kolejnych wersji tego samolotu. W toku użytkowania przystosowano Su-17M do przenoszenia zasobników rozpoznawczych, a w 1974 umożliwiono przenoszenie zasobnika z laserową stacją podświetlania celów Prożektor, która służyła do naprowadzania pocisków Ch-25 i Ch-29. Opracowano także wersję eksportową, oznaczoną Su-20, która od pierwowzoru różniła się uproszczonym wyposażeniem i brakiem niektórych typów uzbrojenia. Wariant ten wszedł na uzbrojenie m.in. Polski, Algierii, Egiptu, Syrii i Iraku. Su-17M i Su-20 były produkowane w КнААПО w latach 1972–1975.

Pytanie: Jaki silnik zamontowano w modelu Su-17M?
Odpowiedź: Lulka AL-21F3

Pytanie: Czym Lulka różniła się od Tumańskiego?
Odpowiedź: był także mniejszy i lżejszy od poprzednika (Tumański R-29), oraz cechował się mniejszym jednostkowym zużyciem paliwa

Pytanie: Na co wpłynęła wielkość nowego silnika?
Odpowiedź: umożliwił zwiększenie pojemności wewnętrznych zbiorników paliwa

Pytanie: Jaki system radionawigacyjny został zamontowany w nowym modelu?
Odpowiedź: RSBN-5S

Pytanie: Jakim oznaczeniem wyróżniono wariant eksportowy samolotu?
Odpowiedź: Su-20