the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Recesja gospodarcza

W Stanach Zjednoczonych przy Krajowym Biurze Badań Ekonomicznych (National Bureau of Economic Research, NBER) istnieje specjalny komitet ds. określania czasu wejścia gospodarki amerykańskiej w recesję (Business Cycle Dating Committee). NBER definiuje recesję gospodarczą jako: „znaczący spadek aktywności gospodarczej, rozproszony w całej gospodarce, trwający dłużej niż kilka miesięcy, zwykle widoczny w spadku realnego PKB, realnego dochodu, zatrudnienia, produkcji przemysłowej oraz sprzedaży hurtowej i detalicznej”.

Pytanie: W jakim kraju istnieje NBER?
Odpowiedź: Stanach Zjednoczonych

Pytanie: Jak nazywa się komitet, szacujący czas wejścia gospodarki USA w recesję?
Odpowiedź: Business Cycle Dating Committee

Pytanie: Jakie jest główne zadanie Business Cycle Dating Committee?
Odpowiedź: określania czasu wejścia gospodarki amerykańskiej w recesję

Pytanie: Przy jakim biurze w USA funkcjonuje Business Cycle Dating Committee?
Odpowiedź: Krajowym Biurze Badań Ekonomicznych
Alstom Citadis 100

30 czerwca 2000 na terenie chorzowskich zakładów Alstomu odbyła się prezentacja pierwszego z siedemnastu zakupionych Citadisów, a 17 lipca tramwaj został zaprezentowany podczas Dni Chorzowa. 4 sierpnia rozpoczęły się testy. 17 września 2001 w zajezdni Zawodzie odbyła się uroczystość oficjalnego wprowadzenia tramwajów do ruchu, połączona z prezentacjami w Katowicach, Chorzowie i Bytomiu. Powodem tak późnego wprowadzenia do eksploatacji były opóźnienia w remontach torowisk, do których obsługi zakupiono Citadisy. W 2001 w lokalnej prasie zorganizowano plebiscyt na imię dla nowych tramwajów, wybrano w nim imię Karlik.

Pytanie: W trakcie jakiej uroczystości zaprezentowano nowy tramwaj?
Odpowiedź: Dni Chorzowa

Pytanie: W jakim mieście znajdują się zakłady Alstom?
Odpowiedź: chorzowskich zakładów Alstomu

Pytanie: W jakich miastach, oprócz Chorzowa, przeprowadzono prezentację nowego modelu pojazdu?
Odpowiedź: Katowicach, Chorzowie i Bytomiu

Pytanie: Z jakiego powodu nowe tramwaje zostały późno wprowadzone do użytku?
Odpowiedź: Powodem tak późnego wprowadzenia do eksploatacji były opóźnienia w remontach torowisk
Ratusz w Bielsku-Białej

Sala Rady o wysokości 8,6 m ma powierzchnię 160 m². Jest najbardziej dekoracyjnym elementem wnętrz bialskiego ratusza. Jej wnętrze przekryte jest sklepieniem zwierciadlanym z lunetami, które wypełnione było pierwotnie dekoracjami malarskimi, obecnie nieistniejącymi. Ściany wypełnia gęsta artykulacja architektoniczna, w którą wkomponowano elementy dekoracji malarskiej. Artykulacja ścian jest przeprowadzona pilastrami jońskimi na wysokich cokołach, wspierających rozbudowane belkowanie, mieszczące w strefie gzymsu ozdobne płyciny w kartuszowych ramach, a w ścianie wschodniej okulusy. W przestrzeń między pilastrami wpisują się edykuły przypominające kompozycję epitafijną. Pośrodku nich znajdowała się pierwotnie galeria portretowa burmistrzów Białej, usunięta w 1945. Ściana wschodnia jest przepruta oknami typu porte-fenêtre. Przeciwległa ściana zachodnia mieści w dolnej części wejście, a w górnej – galerię dla publiczności.

Pytanie: Jak duża jest Sala Rady znajdująca się w Ratuszu?
Odpowiedź: 160 m²

Pytanie: Na jakiej wysokości mieści się sufit w Sali Rady?
Odpowiedź: 8,6 m

Pytanie: Czy Sala Rady należy do reprezentatywnych pomieszczeń?
Odpowiedź: Jest najbardziej dekoracyjnym elementem wnętrz bialskiego ratusza

Pytanie: Czy w Sali Rady znajdowała się kiedyś galeria z portretami?
Odpowiedź: Pośrodku nich znajdowała się pierwotnie galeria portretowa
Ratusz w Bielsku-Białej

Na skutek braku miejsca w ciasnych strukturach urbanistycznych Białej gmach ratusza powstał na słabo zabudowanym terenie na południe od centrum miasta, w widłach rzek: Białej i Niwki, przy Feuerwehrplatz (pl. Straży Pożarnej). Usytuowanie budynku miało również aspekt ideowy. W jego sąsiedztwie znajdował się bowiem Dwór Lipnicki, d. siedziba starostów lipnickich, od których w XVIII w. mieszczanie bialscy byli uzależnieni. Okazała budowla wyraźnie dominowała nad dworem starostów, który kilka lat wcześniej, w 1893, został przekazany przez arcyksięcia Albrechta Fryderyka Habsburga siostrom zakonnym z przeznaczeniem na klasztor i szkołę. Gmach ratusza stał się przez to manifestacją samorządności, która w XIX w. przezwyciężyła system feudalny.

Pytanie: Jakie rzeki okalają ratusz w Bielsku-Białej?
Odpowiedź: Białej i Niwki

Pytanie: W którym kierunku od centrum miasta ulokowano ratusz w Bielsku-Białej?
Odpowiedź: południe

Pytanie: Jaki budynek znajdował się obok ratusza?
Odpowiedź: Dwór Lipnicki

Pytanie: Czyją siedzibą był niegdyś Dwór Lipnicki?
Odpowiedź: starostów lipnickich
Serbia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912

Pierwszą konkurencją z udziałem Serbów był bieg na 100 metrów. Startował w niej jeden reprezentant kraju – Dušan Milošević. Eliminacje rozegrane zostały 6 lipca. Wystartował w ósmym biegu eliminacyjnym, który zakończył z nieznanym wynikiem. Musiał być jednak trzeci lub czwarty, bowiem po tym starcie zakończył swój udział w konkurencji. Słaby występ Serba był spowodowany ostrym bólem brzucha. Po biegu zawodnik został przewieziony do szpitala, gdzie wykryto w jego ciele arsen, co mogłoby sugerować, iż został otruty. Szwedzka policja wszczęła dochodzenie, lecz nikomu nie postawiono zarzutów. Podczas kilkudniowego pobytu w szpitalu, Miloševicia odwiedził Pierre de Coubertin wraz z córką. Złoty medal w biegu na 100 m zdobył Amerykanin Ralph Craig.

Pytanie: Jaki zawodnik reprezentował kraj w biegu na 100 m?
Odpowiedź: Dušan Milošević

Pytanie: Jaką substancję wykryto w organizmie serbskiego biegacza?
Odpowiedź: arsen

Pytanie: Czy Dušan Milošević został złotym medalistą igrzysk w Sztokholmie?
Odpowiedź: Złoty medal w biegu na 100 m zdobył Amerykanin Ralph Craig

Pytanie: Na co wskazywał arsen w organizmie sportowca?
Odpowiedź: iż został otruty
Serbia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912

W maju 1912 roku Komitet zorganizował kwalifikacje olimpijskie w Košutnjaku (dziś część Belgradu). Rozegrano dwie konkurencje lekkoatletyczne – bieg na 100 metrów i maraton na trasie Košutnjak – Umka – Košutnjak. Pierwszą konkurencję wygrał Milošević, drugą zaś Tomašević. Dzięki dofinansowaniu rządowemu (z inicjatywy premiera Nikoli Pašicia) w kwocie 4000 dinarów, obaj zawodnicy wyruszyli pociągiem do Sztokholmu. Towarzyszyła im trzyosobowa ekipa złożona z przewodniczącego komitetu – kapitana Svetomira Đukicia, sekretarza komitetu – porucznika kawalerii Dragutina Vojnovicia i kierownika drużyny olimpijskiej – inż. Andre Jovicia.

Pytanie: W jakiej miejscowości odbyły się kwalifikacje do igrzysk olimpijskich?
Odpowiedź: Košutnjaku

Pytanie: Zawody w jakich dyscyplinach sportowych odbyły się w ramach kwalifikacji?
Odpowiedź: bieg na 100 metrów i maraton

Pytanie: Jak przebiegała trasa maratonu, który odbył się podczas tych kwalifikacji?
Odpowiedź: Košutnjak – Umka – Košutnjak

Pytanie: Jaka pomoc umożliwiła zwycięzcom kwalifikacji podróż do Sztokholmu?
Odpowiedź: dofinansowaniu rządowemu (z inicjatywy premiera Nikoli Pašicia) w kwocie 4000 dinarów

Pytanie: Jakie osoby pojechały do Sztokholmu razem z Miloševiciem i Tomaševiciem?
Odpowiedź: przewodniczącego komitetu – kapitana Svetomira Đukicia, sekretarza komitetu – porucznika kawalerii Dragutina Vojnovicia i kierownika drużyny olimpijskiej – inż. Andre Jovicia
Ryś euroazjatycki

Status rysia euroazjatyckiego jest różny w zależności od obszaru. Największa populacja (90% wszystkich rysi) żyje w lasach Syberii. Znaczące populacje występują także w Skandynawii i Finlandii (łącznie ok. 4230 – 4910 rysi) i Karpatach (ok. 2300 – 2400 rysi). Szczątkowa populacja (ok. 50 osobników) żyje na Półwyspie Bałkańskim. We Francji, Niemczech i Szwajcarii rysie zostały wytępione już w XIX w. i w pierwszej połowie XX wieku. Zostały na tych obszarach reintrodukowane w drugiej połowie XX wieku. Poza tym rysie można spotkać także w Azji Środkowej i lasach wschodniej Europy.

Pytanie: W którym kraju rysie euroazjatyckie występują najliczniej?
Odpowiedź: w lasach Syberii

Pytanie: Na ilu kontynentach rysie euroazjatyckie występują na wolności?
Odpowiedź: Azji Środkowej i lasach wschodniej Europy

Pytanie: Czy można spotkać ten gatunek na Bałkanach?
Odpowiedź: ok. 50 osobników) żyje na Półwyspie Bałkańskim

Pytanie: Kiedy rysie powróciły na tereny państw Europy Zachodniej?
Odpowiedź: w drugiej połowie XX wieku
Ryś euroazjatycki

Za ostatniego wspólnego przodka wszystkich współczesnych przedstawicieli rodzaju Lynx uważa się kotowatego z gatunku Lynx issiodorensis. Żył on ok. 5 mln lat temu (w miocenie) w Azji i od współczesnego rysia euroazjatyckiego różnił się tylko niektórymi szczegółami w budowie ciała. Obecnie do Lynx zalicza się łącznie 4 gatunki kotowatych, choć iberyjski był niegdyś uważany za podgatunek rysia euroazjatyckiego. Faktem jest jednak, że ryś kanadyjski i rudy pochodzą od rysia euroazjatyckiego, z tym, że ten drugi wcześniej oddzielił się od linii rozwojowej.

Pytanie: Jakie zwierzę uznawane jest za ostatniego wspólnego przodka wszystkich występujących obecnie gatunków rysi?
Odpowiedź: kotowatego z gatunku Lynx issiodorensis

Pytanie: W jakiej epoce żył ostatni wspólny przodek wszystkich współczesnych przedstawicieli rodzaju Lynx?
Odpowiedź: miocenie

Pytanie: Co odróżniało kotowatego z gatunku Lynx issiodorensis od współczesnego rysia euroazjatyckiego?
Odpowiedź: tylko niektórymi szczegółami w budowie ciała

Pytanie: Jakie gatunki kotowatych wywodzą się na pewno od rysia euroazjatyckiego?
Odpowiedź: ryś kanadyjski i rudy
Nerwiakowłókniakowatość typu 1

Najczęstszym problemem u pacjentów z NF1 jest upośledzenie poznawcze oraz w zdolności do uczenia się. Wykazano, że problemy poznawcze występują u około 80% dzieci z NF1 i mają znaczący wpływ na ich codzienne oraz szkolne życie. Najczęściej występują trudności w postrzeganiu, wykonawczym funkcjonowaniu oraz uwadze. ADHD występuje u około 38% dzieci z NF1. Występują także deficyty językowe, matematyczne i ruchowe. Wykazano, że problemy poznawcze utrzymują się na stałym poziomie do dorosłości i nie ulegają pogorszeniu, jak niektóre inne objawy fizykalne w NF-1.

Pytanie: Jakie są główne objawy Nerwiakowłókniakowatości typu 1?
Odpowiedź: upośledzenie poznawcze oraz w zdolności do uczenia się

Pytanie: Czy objawy tego schorzenia pojawiają się w okresie dzieciństwa czy później?
Odpowiedź: dzieci

Pytanie: Jakich trudności doświadczają dzieci cierpiące na tę przypadłość?
Odpowiedź: deficyty językowe, matematyczne i ruchowe

Pytanie: Czy trudności w obszarze funkcji kognitywnych zmieniają się z wiekem?
Odpowiedź: na stałym poziomie
Władysław Skierkowski

W czasie działań wojennych w 1914 roku Skierkowski musiał wraz z parafianami ukrywać się w okolicznych lasach, co sprzyjało zaufaniu, jakim z czasem obdarzyli parafianie młodego wikariusza. Po przeniesieniu się z Myszyńca, szczególnie kiedy został proboszczem w Imielnicy, corocznie w sierpniu przyjeżdżał na Kurpie, gromadząc kolejne pieśni i uwzględniając ich różne warianty. Ks. Skierkowski z czasem udoskonalał zapisy utworów pod wpływem uwag prof. Adolfa Chybińskiego. W efekcie w swych zapisach ks. Skierkowski notował osobę, jej wiek i miejsce zamieszkania oraz sposób zapisania melodii. Prawdopodobnie od 1935 roku używał nawet fonografu do zapisu melodii. Gromadzenie zbiorów ułatwiła ks. Skierkowskiemu znajomość z ks. Klemensem Sawickim. Skierkowski był wikariuszem u boku Sawickiego, gdy ten był proboszczem w Różanie. Następnie ks. Sawicki został proboszczem w Myszyńcu (od 1925 roku) i dzięki temu ks. Skierkowski uzyskał potrzebne wsparcie w gromadzeniu zbiorów kurpiowskich.

Pytanie: Jaką nazwę nosi urządzenie, dzięki któremu Skierkowski mógł zapisywać dźwięk?
Odpowiedź: fonografu

Pytanie: Powiązanie z jakim duchownym pomogło Skierkowskiemu kolekcjonowanie zbiorów?
Odpowiedź: Klemensem Sawickim

Pytanie: W którym roku Sawicki zaczął sprawować funkcję proboszcza w Myszyńcu?
Odpowiedź: 1925
Władysław Skierkowski

W 1926 roku ks. Skierkowski wygłaszał odczyty w Towarzystwie Naukowym Płockim na temat Puszczy Kurpiowskiej i tamtejszych obyczajów i pieśni. Odczyty te wzbudziły znaczne zainteresowanie wśród członków towarzystwa i zaowocowały wydaniem w latach 1928–1934 przez Towarzystwo Naukowe Płockie dzieła „Puszcza Kurpiowska w pieśni”. W czterech zeszytach „Puszczy Kurpiowskiej w pieśni” umieszczono 790 utworów, choć ks. Skierkowski zebrał ponad 2000 pieśni. Dzieło zyskało znaczny rozgłos. Zainteresował się nim kompozytor Karol Szymanowski, który w 1929 roku opublikował „6 pieśni kurpiowskich na chór a capella”, a w pięć lat później „12 pieśni kurpiowskich na głos z fortepianem”. Oprócz Szymanowskiego ze zbiorów pieśni ks. Skierkowskiego korzystali m.in. Witold Lutosławski i Tadeusz Sygietyński, który włączył niektóre z pieśni kurpiowskich do repertuaru zespołu „Mazowsze”.

Pytanie: O czym opowiadał ksiądz Władysław Skierowski w ramach odczytów w Towarzystwie Naukowym Płockim?
Odpowiedź: Puszczy Kurpiowskiej i tamtejszych obyczajów i pieśni

Pytanie: Czy odczyty poświęcone Puszczy Kurpiowskiej i pokrewnym jej tematom spotkały się z pozytywnym przyjęciem ze strony publiczności?
Odpowiedź: Odczyty te wzbudziły znaczne zainteresowanie wśród członków towarzystwa

Pytanie: Jaka organizacja opublikowała zbiór zawierający utwory Skierkowskiego poświęcone Puszczy Kurpiowskiej?
Odpowiedź: Towarzystwo Naukowe Płockie

Pytanie: Jakie zbiory kompozycji inspirowanych twórczością Władysława Skierkowskiego opublikował Karol Szymanowski?
Odpowiedź: „6 pieśni kurpiowskich na chór a capella”, a w pięć lat później „12 pieśni kurpiowskich na głos z fortepianem”
Siedem grzechów głównych

Klasyfikacja siedmiu grzechów głównych jest używana w katolickich katechizmach począwszy od XVI wieku (Katechizm św. Roberta Bellarmina) i we współczesnym nauczaniu Kościoła. Katechizm Kościoła Katolickiego z 1992 roku, za tradycją średniowieczną, mówi nie tylko o grzechach, ale o wadach, które powstają wskutek powtarzania tych samych czynów, będących wynikiem skłonności do grzechu po popełnieniu innych grzechów oraz wyjaśnia, że określenie główne, używane od wieków za św. Janem Kasjanem i św. Grzegorzem Wielkim oznacza, że są przyczyną powstawania innych grzechów, wad, nieprawości i zaniedbań. Wymienia on, podobnie jak poprzednie katechizmy, uproszczoną wersję grzechów głównych, w układzie Henryka z Ostii (saligia, pycha jako pierwsza, obejmująca próżność), lecz bez numerowania ich.

Pytanie: W jaki sposób pojawiają się wady?
Odpowiedź: wskutek powtarzania tych samych czynów, będących wynikiem skłonności do grzechu po popełnieniu innych grzechów

Pytanie: Co jest podłożem wad zgodnie z określeniem głównym?
Odpowiedź: powstawania innych grzechów, wad, nieprawości i zaniedbań

Pytanie: Którą pozycję zajmuje saligia w uproszczonym wariancie grzechów?
Odpowiedź: pierwsza

Pytanie: Kto przyczynił się do powstania uproszczonego układu grzechów głównych?
Odpowiedź: Henryka z Ostii
Django (film 2012)

Ścieżka dźwiękowa z filmu Django, tradycyjnie dla dzieł Tarantino, miesza ze sobą różne style i gatunki muzyczne. Oprócz tytułowego motywu z oryginalnego filmu Django, skomponowanego przez Luisa Bacalova, na ścieżce dźwiękowej znajdują się różne utwory muzyki popularnej z lat 60. i 70. XX wieku. Soundtrack Django zawiera muzykę pochodzącą z innych filmów, a także skomponowaną specjalnie na potrzeby tego dzieła. Wśród twórców muzyki znajdują się Bacalov, a także Ennio Morricone, Jerry Goldsmith, Rick Ross, John Legend i Anthony Hamilton. Swój utwór przeznaczony do filmu napisał również Frank Ocean, ale nie pasował on zupełnie do akcji Django. 1 stycznia 2013 roku Tarantino opublikował ścieżkę dźwiękową do filmu w sieci, załączając do niej własny komentarz.

Pytanie: Czy Tarantino lubi mieszać różne style muzyczne w swoich filmach?
Odpowiedź: Ścieżka dźwiękowa z filmu Django, tradycyjnie dla dzieł Tarantino, miesza ze sobą różne style i gatunki muzyczne

Pytanie: Kto stworzył tytułową muzykę do Django?
Odpowiedź: Luisa Bacalova

Pytanie: Czy specjalnie tworzono piosenki do filmu Django?
Odpowiedź: a także skomponowaną specjalnie na potrzeby tego dzieła

Pytanie: Jaki twórca napisał piosenkę, która nie weszła do ścieżki dźwiękowej filmu?
Odpowiedź: Frank Ocean
Django (film 2012)

Premiera Django odbyła się 25 grudnia 2012 roku w Stanach Zjednoczonych; towarzyszył jej incydent związany z reakcją reżysera Spike’a Lee, który oburzał się na nagminne używanie w filmie wyrażeń rasistowskich (Lee potępiał z tych samych powodów inny film Tarantino, Jackie Brown). 4 stycznia 2013 roku film miał uroczystą premierę europejską w Rzymie, natomiast 18 stycznia zadebiutował w polskich kinach. Wydanie Django na płytach Blu-ray i DVD w Stanach Zjednoczonych nastąpiło 16 kwietnia 2013 roku, a w Polsce – 15 maja 2013 roku.

Pytanie: W jakim mieście odbyła się europejska premiera tej produkcji?
Odpowiedź: Rzymie

Pytanie: Co nie spodobało się w tej produkcji Spike'owi Lee?
Odpowiedź: nagminne używanie w filmie wyrażeń rasistowskich

Pytanie: Czy to była jedyna produkcja Tarantino, która nie do końca spodobała się Spike'owi Lee?
Odpowiedź: Lee potępiał z tych samych powodów inny film Tarantino, Jackie Brown

Pytanie: Od kiedy można było oglądać ten film w kinach w Polsce?
Odpowiedź: 18 stycznia
Andrzej Kalwas

6 września 2004 został mianowany przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego na urząd ministra sprawiedliwości w rządzie Marka Belki, zastępując Marka Sadowskiego. Funkcję tę pełnił do końca 31 października 2005. W okresie jego urzędowania – wbrew jego negatywnej opinii – doszło do uchwalenia ustawy nowelizującej przepisy korporacyjne i wprowadzającej regulacje umożliwiające łatwiejszy dostęp do wolnych zawodów prawniczych, z których część została później uznana przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodną z Konstytucją.

Pytanie: Kto sprawował funkcję głowy państwa w 2004 roku w Polsce?
Odpowiedź: Aleksandra Kwaśniewskiego

Pytanie: Jakie stanowisko przydzielono Kalwasowi w 2004 roku?
Odpowiedź: ministra sprawiedliwości

Pytanie: Jaki organ uznał ustawy o przepisach korporacyjnych za niekonstytucyjne?
Odpowiedź: Trybunał Konstytucyjny

Pytanie: Do kiedy Kalwas zasiadał na stanowisku ministra sprawiedliwości?
Odpowiedź: 31 października 2005
Obraz Matki Bożej Pocieszenia w Przeworsku

Polityka józefinizmu prowadzona przez władze austriackie uderzyła również w rozwój kultu Matki Bożej Pocieszenia w Przeworsku. Ograniczenia dotyczące sanktuariów maryjnych obejmowały zakaz pielgrzymek, procesji, dodatkowych nabożeństw oraz inne formy ingerowania w duszpasterstwo. Na mocy patentu cesarskiego w 1786 zarekwirowano wota i sukienki umieszczone na obrazie. Kult znacznie osłabł. Dopiero w 1896, o. Felicjan Fierek podjął się odnowienia czci wobec Matki Bożej Pocieszenia Przeworskiej. Była to forma okazania wdzięczności za uniknięcie kasaty klasztoru, co zakonnicy przypisywali wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny. Przeniesiono wówczas obraz do osiemnastowiecznej kaplicy przylegającej do północnej nawy kościoła.

Pytanie: Jaką politykę prowadziła Austria?
Odpowiedź: józefinizmu

Pytanie: Czy władze austriackie ograniczały kult Matki Bożej?
Odpowiedź: Ograniczenia dotyczące sanktuariów maryjnych obejmowały zakaz pielgrzymek

Pytanie: Co zostało zarekwirowane?
Odpowiedź: wota i sukienki umieszczone na obrazie

Pytanie: Kto zdecydował się na wznowienie kultu maryjnego?
Odpowiedź: Felicjan Fierek
Nowy wspaniały świat

Huxley stworzył powieść o charakterze proroctwa i przestrogi, którą próbuje ostrzec ludzkość przed utopią przedkładającą trwałą szczęśliwość i wygodę nad wzloty i upadki w świecie pełnym emocji. Krytykowane wartości dostrzegał u podstaw ery przemysłowej. Stworzył zatem Republikę, w której rozwinął i przerysował je ukazując ich mechanistyczną naturę. Stąd w Republice niechęć do wszelkich przejawów starości, włączając w to starą literaturę, przedmioty codziennego użytku, idee i religię. Raz zepsutych rzeczy nie naprawiano, gdyż byłoby to działanie aspołeczne. Z tych samych powodów nieaprobowane były także gry i sport niewymagające skomplikowanego sprzętu. Tworzono doskonałych konsumentów o ustabilizowanych potrzebach.

Pytanie: Jaki charakter miało dzieło pisarza?
Odpowiedź: proroctwa i przestrogi

Pytanie: Jak nazywał się twór powstały na potrzeby powieści Huxleya?
Odpowiedź: Republikę

Pytanie: Jakie elementy zaliczane były do przestarzałych, tym samym krytykowanych, w Republice?
Odpowiedź: literaturę, przedmioty codziennego użytku, idee i religię

Pytanie: Jaki potrzeby mieli zaspokajać nabywcy w świecie stworzonym przez Huxleya?
Odpowiedź: ustabilizowanych

Pytanie: Co według autora było alarmującym systemem, o którym chciał zawiadomić czytelników?
Odpowiedź: utopią przedkładającą trwałą szczęśliwość i wygodę nad wzloty i upadki
Mont Blanc

Pierwsza kobieta stanęła na wierzchołku Mont Blanc 14 lipca 1808 r. Była to Marie Paradis – wówczas trzydziestoletnia mieszkanka Chamonix. Wejście to było jednak ponad jej siły, została niemal siłą wciągnięta przez towarzyszy. Pierwszą kobietą, która zdobyła Mont Blanc o własnych siłach, była Henriette d’Angeville. Było to 30 lat później, 4 września 1838 r. Obie pionierki kobiecego alpinizmu były ze względów obyczajowych ubrane niestosownie do wspinaczki – w spódnice i spodnie (strój Henriette d’Angeville ważył niemal 10 kg). Również ekwipunek i prowiant ówczesnych wypraw mocno odbiegał od tego, co można obecnie uznać za wyposażenie alpinistów – wyprawa z 1838 r. niosła ze sobą między innymi beczkę białego wina i 18 butelek wina czerwonego.

Pytanie: Jak nazywała się pierwsza kobieta na Mont Blanc?
Odpowiedź: Marie Paradis

Pytanie: Kiedy pierwsza kobieta o własnych siłach zdobyła Mont Blanc?
Odpowiedź: 4 września 1838

Pytanie: Czy alpiniści wnosili ze sobą na górę alkohol?
Odpowiedź: wyprawa z 1838 r. niosła ze sobą między innymi beczkę białego wina i 18 butelek wina czerwonego

Pytanie: Jak były ubrane alpinistki w XIX wieku?
Odpowiedź: w spódnice i spodnie
Mont Blanc

Inicjatorem podjęcia prób zdobycia szczytu był szwajcarski przyrodnik z Genewy, Horacy-Benedykt de Saussure, który w 1760 r. odwiedził po raz pierwszy Chamonix i widział z bliska Mont Blanc. Zaintrygowany potęgą niezdobytej nigdy góry i przekonany o wadze odwiedzenia jej wierzchołka dla poznania budowy geologicznej Alp, ustalił nagrodę pieniężną dla tego, kto odnajdzie drogę na jej szczyt. W 1785 r. sam, wraz z M.Th. Bourritem, podejmował zresztą nieudane próby zdobycia szczytu drogą przez Aiguille du Goûter.

Pytanie: Co zmotywowało de Saussure'a do wyznaczenia nagrody finansowej za zdobycie szczytu Mont Blanc?
Odpowiedź: potęgą niezdobytej nigdy góry i przekonany o wadze odwiedzenia jej wierzchołka dla poznania budowy geologicznej Alp

Pytanie: Jaką trasą próbował zdobyć Mont Blanc de Saussure?
Odpowiedź: przez Aiguille du Goûter

Pytanie: Kto wyznaczył nagrodę finansową za zdobycie szczytu Mont Blanc?
Odpowiedź: Horacy-Benedykt de Saussure

Pytanie: Czy de Saussure próbował zdobywać szczyt Mont Blanc samotnie?
Odpowiedź: W 1785 r. sam, wraz z M.Th. Bourritem, podejmował zresztą nieudane próby zdobycia szczytu drogą przez Aiguille du Goûter
Janusz Głowacki

23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami. Do 1981 publikował felietony w warszawskiej „Kulturze”. Na kilka dni przed ogłoszeniem stanu wojennego, Głowacki wyjechał na premierę swojej sztuki Kopciuch w Royal Court Theatre(ang.) w Londynie, po 13 grudnia 1981 zdecydował się pozostać za granicą. Osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie rozwinął swoją twórczość dramatopisarską i współpracował między innymi z Polskim Instytutem Teatralnym w Nowym Jorku. Utworem, który zwrócił uwagę amerykańskich środowisk teatralnych była sztuka Polowanie na karaluchy (1986). Największym sukcesem dramaturgicznym okazała się Antygona w Nowym Jorku (1992), dramat z dużym powodzeniem wystawiany był w teatrach w Stanach Zjednoczonych i w Europie.

Pytanie: W jakim magazynie przeczytać można było felietony?
Odpowiedź: Kulturze

Pytanie: W jakim teatrze w Londynie odbyło się przedstawienie Kopcuch?
Odpowiedź: w Royal Court Theatre

Pytanie: W jakim kraju końcowo postanowił zamieszkać Głowacki?
Odpowiedź: w Stanach Zjednoczonych

Pytanie: Czy Antygonę było można obejrzeć na deskach teatrów w Europie?
Odpowiedź: dramat z dużym powodzeniem wystawiany był w teatrach w Stanach Zjednoczonych i w Europie