the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Białystok

W latach 1807–1915 Białystok znajdował się w granicach Imperium Rosyjskiego zaboru rosyjskiego. Do 1842 r. miasto było stolicą obwodu białostockiego, następnie przyłączono je do guberni grodzieńskiej i było największym miastem guberni, mimo że siedziba guberni znajdowała się w Grodnie. Po powstaniu listopadowym w pobliżu miasta ustalono granicę celną między Kongresówką a Rosją, co wywołało gwałtowną falę migracji ekonomicznej łódzkich fabrykantów. Przyczyniło się to do dynamicznego rozwoju prowincjonalnego wówczas miasteczka. W tym okresie rozrastający się Białystok zyskał miano Manchesteru Północy. W 1862 r. przez Białystok przeprowadzono Kolej Warszawsko-Petersburską, która także przyczyniła się do rozwoju gospodarczego miasta. W 1892 uruchomiono w mieście system wodociągów.

Pytanie: Jakie skutki przyniosło ustalenie granicy celnej między Kongresówką a Rosją w okolicy Białegostoku?
Odpowiedź: gwałtowną falę migracji ekonomicznej łódzkich fabrykantów

Pytanie: Co spowodował nagły napływ fabrykantów z Łodzi?
Odpowiedź: dynamicznego rozwoju prowincjonalnego wówczas miasteczka

Pytanie: Jak zaczęto nazywać Białystok w okresie jego szybkiego rozwoju?
Odpowiedź: Manchesteru Północy

Pytanie: Jakie udogodnienia komunikacyjne wprowadzono w mieście w 1862 roku?
Odpowiedź: Kolej Warszawsko-Petersburską
Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi

Leia odzyskuje przytomność, ogłusza Poe i pozwala rozpocząć ewakuację Raddusa. Holdo pozostaje na głównym statku, aby zmylić flotę Snoke’a, gdy wszyscy inni uciekają do starej bazy Sojuszu Rebeliantów na pobliskiej planecie Crait. DJ ujawnia plan ucieczki rebeliantów Najwyższemu Porządkowi. Generał Hux rozkazuje niszczyć transportowce. Widząc to, Holdo postanawia poświęcić swoje życie. Ustawia swój statek na prędkość światła i rozbija się na okręcie flagowym Snoke’a. Rey ucieka w panice, podczas gdy Kylo ogłasza się nowym Naczelnym Przywódcą. BB-8 uwalnia Rose i Finna, którzy uciekają po pokonaniu kapitan Phasmy i dołączają do ocalałych z ewakuacji. Kiedy na Crait przybywa Najwyższy Porządek, Poe, Finn i Rose prowadzą szarżę starymi śmigaczami, ale ponoszą ciężkie straty. Rey przylatuje Sokołem Millenium i odciąga myśliwce TIE, a Rose ratuje Finna przed samobójczym atakiem przeciwko głównej broni wroga, która następnie wypala dziurę w bramie twierdzy Ruchu Oporu.

Pytanie: Dlaczego Holdo nie uciekł razem z innymi?
Odpowiedź: aby zmylić flotę Snoke’a

Pytanie: Jaki manewr wykonuje Holdo, by ratować rebeliantów?
Odpowiedź: Ustawia swój statek na prędkość światła i rozbija się na okręcie flagowym Snoke’a

Pytanie: Co robi Rey, gdy dociera do pozostałych walczących?
Odpowiedź: odciąga myśliwce TIE

Pytanie: Co znajduje się na Crait?
Odpowiedź: starej bazy Sojuszu Rebeliantów

Pytanie: W jaki sposób do walczących z Najwyższym Porządkiem dociera Rey?
Odpowiedź: przylatuje Sokołem Millenium
Kevin De Bruyne

30 sierpnia 2015 Manchester City ogłosił transfer de Bruyne'a. Angielski klub zapłacił za niego 74 mln € i transfer De Bruyne'a stał się najdroższym w historii Premier League. Zadebiutował 12 września 2015 roku w wygranym 1:0 meczu z Crystal Palace. zastąpił kontuzjowanego Sergio Agüero w 25. minucie. 19 września 2015 w meczu z West Ham United zdobył swojego pierwszego gola w barwach City, ale West Ham wygrał 2:1. 2 października został nominowany do Złotej Piłki FIFA. Nominowani zostali też jego dwaj koledzy z drużyny: Sergio Agüero i Yaya Touré. 18 dni później pojawił się na zmniejszonej liście nominowanych do Złotej Piłki. 21 października De Bruyne w doliczonym czasie gry zdobył zwycięskiego gola w meczu Ligi Mistrzów z Sevillą. City wygrało mecz 2:1. 17 stycznia podczas ligowego meczu z Crystal Palace, De Bruyne zanotował swoją 100 asystę w barwach Manchesteru City. Była to jednocześnie 76 asysta belgijskiego zawodnika w rozgrywkach Premier League, dzięki czemu znalazł się w dziesiątce najlepszych asystentów w historii ligi, dzieląc 10 pozycję z Teddym Sheringhamem. 7 kwietnia 2021 roku belgijski pomocnik parafował nową umowę z Manchesterem City, która obowiązywać będzie do 2025 roku.

Pytanie: Do jakiej drużyny dołączył de Bruyne w sierpniu 2015?
Odpowiedź: Manchester City

Pytanie: Czy jakikolwiek klub Premier League zapłacił za piłkarza więcej niż Manchester za de Bruyne'a?
Odpowiedź: stał się najdroższym w historii Premier League

Pytanie: Ile zapłacił Manchester za przejście de Bruyne'a?
Odpowiedź: 74 mln €

Pytanie: Kogo zastąpił de Bruyne podczas swojego debiutu w Manchesterze?
Odpowiedź: Sergio Agüero
Sap (album)

11 grudnia 1993 Sap uplasował się na 9. lokacie duńskiego notowania Nielsen Music Control & IFPI. 18 stycznia 1994 uzyskał on od zrzeszenia amerykańskich wydawców muzyki Recording Industry Association of America (RIAA) certyfikat złotej płyty, po przekroczeniu progu pół miliona sprzedanych egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. 30 stycznia, razem z Jar of Flies (1994), Sap zadebiutował na 4. lokacie brytyjskiej listy Official Albums Chart Top 75. 4 lutego minialbum, również z Jar of Flies, dotarł do 8. miejsca szwedzkiego notowania Topplistan. Łącznie spędził na wspomnianej liście osiem tygodni. 13 lutego pakiet Jar of Flies/Sap zadebiutował na 2. lokacie australijskiego Top 50 Albums, gdzie był notowany przez dziesięć tygodni.

Pytanie: Co zapewniło mu złotą płytę za ten album?
Odpowiedź: przekroczeniu progu pół miliona sprzedanych egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych

Pytanie: Czy był notowany również na brytyjskich listach muzycznych?
Odpowiedź: Sap zadebiutował na 4. lokacie brytyjskiej listy Official Albums Chart Top 75

Pytanie: Przez jaki czas utrzymywał się na liście Top 50 Albums?
Odpowiedź: dziesięć tygodni
Sap (album)

Recenzując minialbum, Steve Huey pisał za pośrednictwem serwisu AllMusic, że „Sap był sporym odkryciem, zawierającym cztery akustyczne ballady, gdzie brzmienie zespołu poszło w bardziej melancholijnym i łagodniejszym kierunku, stanowiąc tym samym zupełne przeciwieństwo płyty Facelift [1990]”. Autor podkreślał, że mimo tak melancholijnego brzmienia, utwory wciąż zachowują ponury i przygnębiający nastrój, przez co nawiązują do tych z debiutanckiego wydawnictwa. Zwracał również uwagę, że w czterech pierwszych utworach widoczna jest dojrzałość i subtelność, których posępne piękno psuje „Love Song”, nagrany w formie wspólnej zabawy całego zespołu. Zdaniem recenzenta utwór ten nie pasuje do klimatu płyty. Don Kyle z brytyjskiego tygodnika „Kerrang!” pisał: „Sap jest lekko ciekawym urozmaiceniem, szansą dla Alice in Chains na dostrzeżenie ich innej osobowości”. David Sprague i Ira A. Robbins, autorzy książki The Trouser Press Guide to ’90s Rock: The All-new Fifth Edition of the Trouser Press Record Guide (1997), ocenili, że „pięć nowych piosenek na Sap wzmocniło wysiłek zespołu z przemyślaną prostotą Led Zeppelin”.

Pytanie: Czy, zdaniem Steve'a Hueya minialbum Sap posiada ponure brzmienie?
Odpowiedź: Autor podkreślał, że mimo tak melancholijnego brzmienia, utwory wciąż zachowują ponury i przygnębiający nastrój

Pytanie: Jakie właściwości posiadają cztery pierwsze piosenki na minialbumie Sap, zdaniem Steve'a Hueya?
Odpowiedź: dojrzałość i subtelność

Pytanie: Jaki utwór znajdujący się na albumie Sap nie pasuje, zdaniem Steve'a Hueya, do reszty piosenek z tego wydawnictwa?
Odpowiedź: „Love Song”

Pytanie: Jaką recenzję wystawili temu albumowi Sprague oraz Robbins?
Odpowiedź: „pięć nowych piosenek na Sap wzmocniło wysiłek zespołu z przemyślaną prostotą Led Zeppelin”
Ada Rusowicz

W 1968 zdobyła tytuł najpopularniejszej wokalistki roku. W latach 1968–1970 wraz z Niebiesko-Czarnymi koncertowała we Francji, Belgii, Jugosławii, Finlandii i RFN. Zespół Niebiesko-Czarni reaktywował się z okazji koncertu poświęconego pamięci Ady Rusowicz (1992). Z zespołem Niebiesko-Czarni występowała do jego rozwiązania w 1976 roku, przy czym od 1967 r. była jego solistką. Następnie Rusowicz występowała z Wojciechem Kordą w duecie Ada i Korda, ale zespół nie odniósł sukcesu. W 1980 roku wycofała się z pracy estradowej i na kilka lat poświęciła życiu rodzinnemu.

Pytanie: Jakie wyróżnienie otrzymała Rusowicz w 1968 roku?
Odpowiedź: najpopularniejszej wokalistki roku

Pytanie: Czy Ada Rusowicz wykonywała koncerty poza granicami kraju?
Odpowiedź: latach 1968–1970 wraz z Niebiesko-Czarnymi koncertowała we Francji, Belgii, Jugosławii, Finlandii i RFN

Pytanie: Z kim Rusowicz występowała w duecie?
Odpowiedź: z Wojciechem Kordą

Pytanie: W którym roku grupa Niebiesko-Czarni zakończyła swoją działalność?
Odpowiedź: 1976
Róża

Około 5000 lat temu róża była hodowana w Sumerze, skąd rozprzestrzeniła się w całej Mezopotamii. W tym czasie (2660 p.n.e.) róże uprawiano także w Chinach. Legenda mówi, że Sargon Wielki około 2300 p.n.e. w swoim ogrodzie posiadał ich krzewy. Herodot (490 p.n.e.) wspomina króla Midasa, który na wygnanie w Macedonii zabrał z domu róże hodowane we Frygii. Znana też była wtedy róża, która powtarzała swe kwitnienie, co było niespotykane w tamtych czasach. Przypuszcza się, że mogła być to róża damasceńska (Rosa damascena bifera).

Pytanie: Na jakim obszarze leżała Sumera?
Odpowiedź: Mezopotamii

Pytanie: Czy około 5000 lat temu uprawiono w Chinach róże?
Odpowiedź: W tym czasie (2660 p.n.e.) róże uprawiano także w Chinach

Pytanie: Jaki król został wygnany z Macedonii? 
Odpowiedź: Midasa

Pytanie: Gdzie król Midas hodował swoje róże zanim został wygnany? 
Odpowiedź: we Frygii
Świadkowie Jehowy

Wiele międzynarodowych organizacji świeckich, także sądowniczych, uznaje Świadków Jehowy za „znaną religię”. W orzeczeniu z 26 września 1996 roku w sprawie „Manoussakis i inni przeciwko Grecji” Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu uznał, że Świadkowie Jehowy cieszą się statusem „znanej religii” i korzyściami, jakie wynikają z tego uznania, a w orzeczeniu z 10 czerwca 2010 roku w sprawie „Świadkowie Jehowy w Moskwie przeciwko Rosji” uznał ich jako „znane wyznanie chrześcijańskie”, które „ma ugruntowaną aktywną obecność w wielu krajach na całym świecie, w tym we wszystkich państwach europejskich, które są obecnie członkami Rady Europy”. Czasami wbrew temu orzeczeniu w niektórych dokumentach byli wymieniani jako sekta. Na przykład we Francji zostali ujęci w sprawozdaniu parlamentarnym na liście sekt. Choć raport ten sam w sobie nie pociągał za sobą konsekwencji prawnych, to jednak był wykorzystywany przeciwko Świadkom Jehowy. 1 grudnia 2005 roku Sąd Apelacyjny w Paryżu nakazał francuskiemu ministrowi spraw wewnętrznych udostępnienie Świadkom Jehowy dokumentów policyjnych, na podstawie których wciągnięto ich w roku 1996 na listę sekt. Sąd uznał, że oceny skutków działalności Świadków Jehowy, o której wspominają te dokumenty, miały błahy charakter i nie mogą być brane pod uwagę. 30 czerwca 2011 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, że rząd Francji naruszył prawa Świadków Jehowy, kiedy starał się narzucić z mocą wsteczną 60% podatek od wszystkich darowizn przekazanych przez Świadków Jehowy we Francji w latach 1993 i 1996. 5 lipca 2012 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł, że rząd Francji musi zwrócić Świadkom Jehowy ponad 4,5 miliona euro – wraz z odsetkami – w celu pełnego zadośćuczynienia za naruszenie ich wolności religijnej poprzez nielegalne opodatkowanie. 11 grudnia 2012 roku rząd Francji zwrócił Świadkom Jehowy 6 373 987,31 euro, a także pokrył koszty procesu.

Pytanie: W jaki sposób rząd Francji pogwałcił prawa tego związku wyznaniowego według orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka?
Odpowiedź: starał się narzucić z mocą wsteczną 60% podatek od wszystkich darowizn przekazanych przez Świadków Jehowy we Francji w latach 1993 i 1996

Pytanie: Jaką kwotę ostatecznie zapłacił im rząd Francji w ramach zadośćuczynienia?
Odpowiedź: 6 373 987,31 euro

Pytanie: Na jaką listę trafili Świadkowie Jechowy w francuskim sprawozdaniu parlamentarnym z 1996 roku?
Odpowiedź: sekt

Pytanie: Do czego został zobowiązany minister spraw wewnętrznych przez Sąd Apelacyjny w Paryżu?
Odpowiedź: udostępnienie Świadkom Jehowy dokumentów policyjnych, na podstawie których wciągnięto ich w roku 1996 na listę sekt
Islandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Skład islandzkiej kadry olimpijskiej został oficjalnie zaprezentowany na początku lutego 2010 roku w Ambasadzie Kanady w Islandii. W obecności ambasadora Alana Bonesa oraz islandzkiej minister edukacji Katrín Jakobsdóttir, kadrę przedstawił Ólafur Rafnsson, prezes Narodowego Komitetu Olimpijskiego i Stowarzyszenia Sportu Islandii. W kadrze znaleźli się: Björgvin Björgvinsson, Íris Guðmundsdóttir, Stefán Jón Sigurgeirsson i Árni Þorvaldsson. Przedstawiona została również jedyna reprezentantka Islandii na igrzyska paraolimpijskie w Vancouver, Erna Fridriksdóttir.

Pytanie: Ile zawodników miało reprezentować ten kraj na igrzyskach paraolimpijskich?
Odpowiedź: jedyna

Pytanie: Kto między innymi miał reprezentować ten kraj na igrzyskach olimpijskich?
Odpowiedź: Björgvin Björgvinsson, Íris Guðmundsdóttir, Stefán Jón Sigurgeirsson i Árni Þorvaldsson

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Rafnsson?
Odpowiedź: prezes Narodowego Komitetu Olimpijskiego i Stowarzyszenia Sportu Islandii

Pytanie: Gdzie odbyła się prezentacja reprezentantów Islandii na tamte igrzyska olimpijskie?
Odpowiedź: w Ambasadzie Kanady w Islandii
Juliusz Machulski

W latach 80. XX wieku Machulski próbował zdyskontować popularność Vabanku sequelem pod tytułem Vabank II, czyli riposta (1984), po czym nakręcił równie dystopijną jak Seksmisja komedię baśniową Kingsajz (1987), której zakończenie miało jednak znacznie bardziej gorzką wymowę. Szczególnym filmem w dorobku Machulskiego jest Deja vu (1990), pastisz kina gangsterskiego z udziałem Jerzego Stuhra jako amerykańskiego płatnego zabójcy, który w latach 20. XX wieku wyrusza do Odessy w celu wykonania wyroku mafii na zbiegłym ze Stanów gangsterze. Machulski sparodiował w Deja vu kino radzieckie spod znaku Siergieja Eisensteina.

Pytanie: Czego parodią jest jego Deja vu?
Odpowiedź: kino radzieckie spod znaku Siergieja Eisensteina

Pytanie: Jaki jest zarys losów postaci granej przez Jerzego Stuhra w Deja vu?
Odpowiedź: w latach 20. XX wieku wyrusza do Odessy w celu wykonania wyroku mafii na zbiegłym ze Stanów gangsterze

Pytanie: W jakiej stylistyce stworzono Deja vu?
Odpowiedź: pastisz

Pytanie: Czy pierwsza część Vabanku zdobyła popularność wśród publiczności?
Odpowiedź: Machulski próbował zdyskontować popularność Vabanku sequelem pod tytułem Vabank II
Juliusz Machulski

Jako reżyser filmów kinowych zadebiutował filmem Vabank (1981), utrzymanym w klimacie retro pastiszem kina kryminalnego, w którym jego ojciec Jan Machulski wystąpił w roli kasiarza Kwinty mszczącego się na swym dawnym współpracowniku za zdradę i śmierć przyjaciela. Vabank odniósł znaczący sukces kasowy, który Machulski powtórzył komedią fantastycznonaukową Seksmisja (1983). Jej bohaterowie, mężczyźni poddani hibernacji (Olgierd Łukaszewicz, Jerzy Stuhr), budzą się w totalitarnym świecie pozbawionym płci męskiej.

Pytanie: Jak nazywa się pierwszy film kinowy wyreżyserowany przez Machulskiego?
Odpowiedź: Vabank

Pytanie: Jakiego rodzaju filmem jest kinowy debiut Machulskiego?
Odpowiedź: utrzymanym w klimacie retro pastiszem kina kryminalnego

Pytanie: W jaką postać wcielił się w kinowym debiucie Machulskiego jego ojciec?
Odpowiedź: kasiarza Kwinty mszczącego się na swym dawnym współpracowniku za zdradę i śmierć przyjaciela

Pytanie: Do jakiej rzeczywistości trafiają protagoniści filmu Seksmisja?
Odpowiedź: totalitarnym świecie pozbawionym płci męskiej
Rafał Bochenek

W 2015 brał udział w kampanii prezydenckiej Andrzeja Dudy, prowadząc jego konwencje wyborcze i wieczory wyborcze. 8 stycznia 2016 został powołany na rzecznika prasowego rządu Beaty Szydło, zastępując Elżbietę Witek. W tym samym miesiącu został doradcą w gabinecie politycznym prezesa Rady Ministrów. W październiku 2016, po krytycznej publikacji „Gazety Wyborczej” o pobieraniu diet i nieuczestniczeniu w sesjach rady powiatu wielickiego, komisarz wyborczy wygasił na jego wniosek mandat radnego. 14 czerwca 2017 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w związku z czym przestał być doradcą w gabinecie politycznym prezesa Rady Ministrów. 18 grudnia 2017 został odwołany z funkcji rzecznika prasowego rządu, pozostał podsekretarzem stanu w KPRM. Później został też wiceprzewodniczącym Komitetu Społecznego Rady Ministrów. 12 marca 2018 premier Mateusz Morawiecki przyjął jego dymisję z funkcji podsekretarza stanu. W tym samym miesiącu został pełnomocnikiem ministra środowiska ds. organizacji sesji międzynarodowych negocjacji klimatycznych COP24, funkcję tę pełnił do końca lutego 2019.

Pytanie: W czyim rządzie Bochenek był rzecznikiem prasowym? 
Odpowiedź: Beaty Szydło

Pytanie: Kto przed Bochenkiem piastował stanowisko rzecznika prasowego? 
Odpowiedź: Elżbietę Witek
Mona Lisa

W 2006 roku, historyk sztuki Giuseppe Pallanti w książce Mona Lisa Revealed potwierdził tezę Vasariego, opierając się na gruntownych studiach nad źródłami, jakie stanowiły dla niego zbiory dokumentów z epoki, zachowane w Archiwum Państwowym we Florencji. Pallanti w swojej pracy zapewnia, że ma wystarczające podstawy, aby potwierdzić istnienie Lisy Gherardini oraz jej związek z obrazem. Debatę wydaje się zamykać książka wydana w 2012 roku przez muzeum Luwr pt. Leonardo Da Vinci at the Louvre, w której autorzy twierdzą, że odkryte w ciągu ostatnich lat dokumenty potwierdzają, że postać na obrazie to Lisa Gherardini. Jednym z tych dokumentów była odręczna notatka Agostina Vespuciego sporządzona na marginesie tomu Epistiutale ad familiares autorstwa Cycerona. Zapis datowany na 3 października 1503 roku informował, iż Leonardo pracuje nad portretem Lisy del Giocondo.

Pytanie: Jaką książkę napisał Giuseppe Pallanti?
Odpowiedź: Mona Lisa Revealed

Pytanie: Jaką tezę potwierdził Giuseppe Pallanti w swoim dziele?
Odpowiedź: Vasariego

Pytanie: Na podstawie dokumentów z jakiego archiwum Giuseppe Pallanti napisał swoją książkę?
Odpowiedź: Archiwum Państwowym we Florencji

Pytanie: Jaka kobieta, według Pallantiego, jest namalowana na obrazie "Mona Lisa"?
Odpowiedź: Lisy Gherardini
Mona Lisa

Po śmierci mistrza w 1519 roku, na mocy pozostawionego testamentu, wszystkie pisma i obrazy dziedziczył Giovanni Francesco Caprotti, znany jako Salai, uczeń i powiernik da Vinciego. Salai zginął w 1524 roku, a portret Mona Lisy znajdował się prawdopodobnie u jego sióstr wraz z sześcioma innymi dziełami zmarłego malarza. W 1547 roku obraz powrócił do Francji, a zakupił go Franciszek I za kwotę czterech tysięcy złotych koron (około 9,7 miliona dzisiejszych dolarów). Portret zawisł w Fontainebleau, w królewskim salonie kąpielowym. Po pięćdziesięciu latach obraz został przeniesiony na wyższe piętro do Cabinet des Tableaux (późniejszy Pavillon des Peintures). W tym samym okresie portret został poddany przez ówczesnego kustosza królewskiego, holenderskiego malarza Jeana Hoeya lub jego syna Claude’a, nieudolnym próbom naprawy uszkodzeń powstałych w wyniku przebywania obrazu w salonie kąpielowym: na powierzchnię nałożono grubą warstwę lakieru, przez którą kolory na portrecie straciły swą intensywność. Z biegiem lat lakier popękał, tworząc sieć szczelin zwaną krakelurą. Za panowania Ludwika XIV, Mona Lisa została przeniesiona do Wersalu, pierwotnie do królewskiej sypialni, a po śmierci króla do mało reprezentacyjnego pomieszczenia gdzieś w pałacu. Po otwarciu Luwru, jako jedno z ostatnich dzieł zostało przeniesione z Wersalu do muzeum. Po kilku latach, Napoleon Bonaparte zabrał obraz i zawiesił go w swojej sypialni w pałacu Tuileries. W 1815 roku, po zesłaniu Napoleona na Wyspę Świętej Heleny, Mona Lisa wróciła do Luwru, gdzie znajduje się do dnia obecnego.

Pytanie: Kiedy zmarł Leonadro Da Vinci?
Odpowiedź: w 1519 roku

Pytanie: Kim dla Da Vinciego był Giovanni Francesco Caprotti?
Odpowiedź: uczeń i powiernik

Pytanie: Jaką cenę uzyskała Mona Lisa w 1547 roku?
Odpowiedź: czterech tysięcy złotych koron

Pytanie: Jaki był skutek konserwacji Mona Lisy pod koniec XVI wieku?
Odpowiedź: kolory na portrecie straciły swą intensywność
Walki o archipelag Marianów

Tymczasem dywizje marines przygotowywały się do ataku na północ. Szczególne zadanie, jakim było zdobycie wzgórza 500 w pobliżu wioski Tsutsuran, przypadło 25 PMar. Wzgórze to było dobrze przygotowane do obrony, ale słabo obsadzone. Bataliony 25 PMar ruszyły kolumnami 19 czerwca o 10.30 i korzystając z zasłony dymnej w południe zdobyły szczyt. Resztę dnia poświęcono na penetrację licznych jaskiń, podczas której to akcji marines stracili 49 ludzi, zabijając 48 Japończyków. Dopiero wieczorem 20 czerwca teren został uznany za wolny od nieprzyjaciela. Tego samego dnia żołnierze 8 PMar posunęli się na tyle naprzód, że obie dywizje marines zetknęły się wreszcie skrzydłami i mogły przygotować wspólne uderzenie na północ, tym bardziej że 2 DMar otrzymała nieoczekiwane wsparcie w postaci 106 PP, który miał stanowić rezerwę 27 DP na Guam, ale z tych samych co dywizja powodów został skierowany na Saipan.

Pytanie: Gdzie znajdowało się wzgórze 500?
Odpowiedź: w pobliżu wioski Tsutsuran

Pytanie: Co stanowiło o niewystarczającej zdolności do obrony tego wzgórza?
Odpowiedź: słabo obsadzone

Pytanie: Jaką akcję podjęli żołnierze 25 PMar po zdobyciu tego wzgórza?
Odpowiedź: penetrację licznych jaskiń

Pytanie: Co ułatwiło marines zdobycie szczytu?
Odpowiedź: zasłony dymnej

Pytanie: Jaka dywizja dołączyła do członków 25 PMar?
Odpowiedź: 8 PMar
Walki o archipelag Marianów

Lądowanie sił głównych rozpoczęło się o 7.00 rano 15 czerwca 1944. Siłom desantowym wsparcia artyleryjskiego udzielało 11 okrętów: pancerniki USS „Tennessee” i „California”, krążowniki „Birmingham” i „Indianapolis”, niszczyciele „Norman Scott”, „Monssen”, „Colahan”, „Halsey Powell”, „Bailey”, „Robinson” i „Albert W. Grant”. Ponad trzysta amtraków wysadziło 8000 marines na zachodnim wybrzeżu Saipanu – 2 Pułkowa Grupa Bojowa (ang. Regimental Combat Team, dalej RCT) ze składu 2 DMar na plażach „zielona” (8 PMar) i „czerwona” (6 PMar) na północ od Przylądka Afetna; 24 RCT ze składu 4 DMar na plażach „niebieska” (23 PMar) i „żółta” (25 PMar) na południe od tego samego przylądka, na wysokości miasteczka Charan Kanoa aż po przylądek Agingan.

Pytanie: Ile okrętów wspierało siły desantowe w 1944 roku?
Odpowiedź: 11

Pytanie: Jak nazywały się krążowniki wspierające siły desantowe w 1944 roku?
Odpowiedź: Birmingham” i „Indianapolis

Pytanie: Jakim typem okrętu były USS „Tennessee” i „California”?
Odpowiedź: pancerniki

Pytanie: Kiedy nastąpiło lądowanie sił głównych podczas walk o archipelag Marianów?
Odpowiedź: 15 czerwca 1944
Panzerkampfwagen I

W przeddzień kampanii francuskiej liczba przygotowanych do działań czołgów PzKpfw I wynosiła 523 (ok. 20% ogółu), a dodatkowo 96 wozów dowodzenia opartych na tej konstrukcji. Setka znajdowała się w 33 Regimencie Pancernym należącym do sformowanej w Austrii 9 Dywizji Pancernej generała von Hubickiego. Operujące bardziej na południe 3 i 4 Dywizja Pancerna posiadały po 140 czołgów typu PzKpfw I A i B. Podobną liczbę tych pojazdów posiadała 5 Dywizja, natomiast 6, 7 i 8 Dywizja Pancerna (jako rezerwowe) miały na stanie jedynie po 10 sztuk. Wchodzące w skład XIX Korpusu Pancernego dywizje 1, 2 i 10 posiadały po 30 PzKpfw I każda. W trakcie kampanii na zachodzie pojazdy te służyły głównie do celów zwiadowczych.

Pytanie: Do czego służyły czołgi tego typu podczas działań na zachodzie?
Odpowiedź: głównie do celów zwiadowczych

Pytanie: Status jakiej dywizji miała 6. Dywizja Pancerna?
Odpowiedź: rezerwowe

Pytanie: Które dywizje dysponowały najmniejszą liczbą jednostek tego typu?
Odpowiedź: 6, 7 i 8 Dywizja Pancerna