SM UC-47

17 kwietnia załoga U-Boota po postawieniu dwóch zagród minowych (u wybrzeży Kornwalii i w Kanale Bristolskim) u wybrzeży Pembrokeshire zatrzymała i po zejściu załóg zatopiła przy użyciu ładunków wybuchowych dwa brytyjskie drewniane szkunery: zbudowany w 1871 roku „Dantzic” (108 BRT), przewożący ładunek smoły węglowej z Lancasteru do Saint-Brieuc oraz pochodzący z 1870 roku „William Shepherd” (143 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Glasgow do Saint-Valery. 19 kwietnia więcej szczęścia miał zbudowany w 1878 roku kolejny brytyjski szkuner „Old Head” o pojemności 105 BRT, płynący z Kinsale do Newport z ładunkiem złomu, który bez strat w ludziach został jedynie uszkodzony ogniem artyleryjskim nieopodal Kinsale. Tego dnia UC-47 zatopił u wybrzeży Waterford jeszcze dwie brytyjskie jednostki: zbudowany w 1900 uzbrojony parowiec „Gold Coast” (4255 BRT), przewożący drobnicę z Afryki Zachodniej do Liverpoolu, storpedowany bez ostrzeżenia na pozycji 51°46′N 7°28′W/51,766667 -7,466667 (bez strat w załodze) oraz pochodzącą z 1867 roku drewnianą brygantynę „Jewel” o pojemności 195 BRT, przewożącą ładunek drewna z Waterford do Cardiff, zatrzymaną i po zejściu załogi zatopioną za pomocą ładunków wybuchowych; u północnego wybrzeża Kornwalii na postawioną przez okręt podwodny minę wszedł też zbudowany w 1911 roku brytyjski uzbrojony trawler HMT „Star Of Freedom” (258 BRT), tonąc na pozycji 50°35′N 5°25′W/50,583333 -5,416667 ze stratą 10 członków załogi. 22 kwietnia na południowy wschód od Fastnet Rock U-Boot stoczył dwugodzinny pojedynek artyleryjski z brytyjskim statkiem-pułapką HMS „Gaelic” (Q22), poważnie go uszkadzając. Następnego dnia okręt storpedował bez ostrzeżenia zbudowany w 1911 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Imataka” o pojemności 1776 BRT, płynący z ładunkiem cukru, rumu i mięsa z Demerary do Liverpoolu, który zatonął u wybrzeży Cork bez strat w ludziach. Tego dnia więcej szczęścia miał zbudowany w 1900 roku brytyjski szkuner ze stalowym kadłubem „Tommi” (138 BRT), płynący z Charlestown do Preston z ładunkiem cukru, który mimo zatrzymania i próby zniszczenia ostatecznie nie zatonął. 24 kwietnia ofiarą działalności UC-47 zostały dwie kolejne brytyjskie jednostki: zbudowany w 1910 roku parowiec „Plutus” (1189 BRT), płynący pod balastem z Rouen do Barry, storpedowany bez ostrzeżenia i zatopiony na pozycji 50°41′N 5°07′W/50,683333 -5,116667 (śmierć poniósł jeden marynarz) oraz pochodzący z 1903 roku dryfter „Heather” (58 BRT), zatrzymany i po opuszczeniu przez załogę zatopiony 14 Mm na północny wschód od Bishop Rock (na pozycji 49°52′N 6°48′W/49,866667 -6,800000). 26 kwietnia U-Boot w odległości 11 Mm na południowy zachód od Start Point zatrzymał i zatopił zbudowany w 1897 roku francuską drewnianą brygantynę „Aigle” o pojemności 172 BRT, przewożący złom z Saint-Malo do Neath Port Talbot; ten sam los spotkał też zbudowany w 1884 roku norweski bark z żelaznym kadłubem „John Lockett” (842 BRT), płynący pod balastem z Hawru do Savanna-la-Mar (zatonął bez strat w ludziach 25 Mm na południe od Lizard Point).

Pytanie: Gdzie rozstawiono miny 17 kwietnia?
Odpowiedź: u wybrzeży Kornwalii i w Kanale Bristolskim

Pytanie: W którym roku powstał Dantzic?
Odpowiedź: 1871

Pytanie: Czy udało się zatopić Old Head?
Odpowiedź: 19 kwietnia więcej szczęścia miał zbudowany w 1878 roku kolejny brytyjski szkuner „Old Head” o pojemności 105 BRT, płynący z Kinsale do Newport z ładunkiem złomu, który bez strat w ludziach został jedynie uszkodzony ogniem artyleryjskim nieopodal Kinsale

Pytanie: Jaką pojemność miał Jewel?
Odpowiedź: 195 BRT