the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Bridgwater

W roku 1487 król Henryk VIII złożył deklarację mieszkańcom miasta, że Bridgwater będzie hrabstwem z własnymi prawami. W XVII wieku, po nieudanej próbie zburzenia siedziby parlamentu brytyjskiego, w kraju powstała tradycja obchodzenia rocznicy zamachu fajerwerkami. W Bridgwater pokazy pirotechniczne dają początek brytyjskiemu karnawałowi. W 1645 miasto ucierpiało w walkach podczas dyktatury Cromwella i związanej z nią wojny domowej. Kilkadziesiąt lat później, w 1685, Bridgwater stało się miejscem rebelii Monmoutha. Książę Monmouth ogłosił się samozwańczym królem Anglii, a uroczystość koronacyjna odbyła się na centralnym placu miasta, Cornhill Square. Oddziały Monmoutha ruszyły niezwłocznie na podbój Bristolu i Bath. Operacja nie udała się i po ostatecznej klęsce w bitwie o Sedgemoor (1685) Monmouth został stracony w londyńskiej Tower. Bitwa została stoczona pod niedaleką wsią Westonzoyland i uważana jest za ostatnią bitwę w Anglii rozegraną w uzgodnionym przez obie strony miejscu i czasie. W tym czasie na znaczeniu zyskuje port w Bridgwater, jako część portu bristolskiego, zajmujący się głównie sprowadzaniem wina z Francji. jako pierwsze miasto w Anglii, Bridgwater wystąpiło w roku 1785 z petycją o zniesienie niewolnictwa. Wraz z rozwojem techniki w XVIII-XIX wieku Bridgwater zyskało na znaczeniu jako miasto przemysłowe, ze szczególnym nastawieniem na przemysł mineralny. Powstały doki miejskie, wkrótce też uzyskało ono połączenie kolejowe z Bristolem i Londynem w ramach tzw. Grand Western Railway. Rozwinął się przemysł mineralny i cegielnictwo, w XIX wieku produkowano tu na szeroką skalę dachówki.

Pytanie: Co król obiecał mieszkańcom miasta w 1487 roku?
Odpowiedź: że Bridgwater będzie hrabstwem z własnymi prawami

Pytanie: Jaką nazwę nosił plac znajdujący się w centrum Bridgwater?
Odpowiedź: Cornhill Square

Pytanie: Czy mieszkańcy Bridgwater opowiadali się za zniesieniem niewolnictwa?
Odpowiedź: Bridgwater wystąpiło w roku 1785 z petycją o zniesienie niewolnictwa

Pytanie: W jaki sposób zginął Monmouth?
Odpowiedź: został stracony w londyńskiej Tower
Jeńcy sowieccy w niewoli niemieckiej (1941–1945)

Pod koniec 1941 roku Niemcy zaczęli stopniowo rewidować swoją politykę wobec jeńców sowieckich. 30 października 1941 Hitler wyraził zgodę na osadzanie jeńców w obozach ulokowanych na przedwojennym terytorium Rzeszy. Decyzja ta pobudziła niemieckie władze do podjęcia dalszych kroków na rzecz poprawy sytuacji jeńców. W listopadzie 1941 Grupa Armii „Środek” zrezygnowała z praktyki pieszego pędzenia jeńców do obozów. 22 listopada zakazano również przewożenia jeńców odkrytymi wagonami-platformami. Racje dla sowieckich jeńców pracujących w Niemczech wzrosły na tyle, że osiągnęły poziom racji jeńców innych narodowości. OKH również nakazało podniesienie racji dla jeńców przebywających w obozach przejściowych w strefie przyfrontowej. Jednocześnie OKW poleciło podzielić jeńców na trzy kategorie – w zależności od ich zdolności do pracy (połowa listopada 1941). Pierwsza kategoria – obejmująca jeńców całkowicie zdolnych do pracy – miała otrzymywać normalne racje żywnościowe. Jeńcy zdolni do pracy pod warunkiem poprawy ich stanu zdrowia mieli zostać objęci specjalnym traktowaniem – obejmującym m.in. wypoczynek w izbach chorych lub ogrzewanych barakach z opieką medyczną. Los jeńców trwale niezdolnych do pracy nie został oficjalnie skonkretyzowany, lecz zdecydowaną większość zaliczonych do tej kategorii czerwonoarmistów czekała zagłada. Dla większości radzieckich jeńców złagodzenie niemieckiej polityki przyszło jednak zbyt późno – zwłaszcza gdy wziąć pod uwagę fakt, że wiele z powyższych rozkazów i zaleceń nie zostało nigdy zrealizowanych.

Pytanie: Czego zaniechała grupa "Środek" w listopadzie?
Odpowiedź: pieszego pędzenia jeńców do obozów

Pytanie: Kiedy zabroniono transportu więźniów odsłoniętymi wagonami? 
Odpowiedź: 22 listopada

Pytanie: Kto należał do pierwszej kategorii więźniów OKW?
Odpowiedź: jeńców całkowicie zdolnych do pracy

Pytanie: Jakie racje otrzymywali więźniowie przyporządkowani do pierwszej kategorii?
Odpowiedź: normalne
World Trade Center (1973–2001)

Wieże posiadały także podziemny parking na 2000 pojazdów. W podziemnych skarbcach przechowywano także złoto, oficjalnie było 3800 sztabek ważących 12 ton, wycenianych na 100 milionów dolarów (ok. 375 010 000 złotych) Koszt budowy był jednak znacznie większy niż wartość złota, szacuje się, że realny koszt budowy całości w momencie ukończenia dwóch wież wyniósł $900 milionów (ok. 3 375 090 000 złotych) W podziemiach znajdowało się także największe centrum handlowe na dolnym Manhattanie. Miało ono powierzchnię 427000 stóp kwadratowych (około 39669.6 metrów kwadratowych).

Pytanie: Jak dużo złota znajdowało się na terenie World Trade Center, według oficjalnych źródeł?
Odpowiedź: 3800 sztabek ważących 12 ton, wycenianych na 100 milionów dolarów

Pytanie: Jaki cenny kruszec składowano na terenie World Trade Center?
Odpowiedź: złoto

Pytanie: Czy na terenie World Trade Center można było zaparkować samochód?
Odpowiedź: Wieże posiadały także podziemny parking na 2000 pojazdów

Pytanie: Jaki przybytek, poza parkingiem i skarbcami, miał swoją siedzibę w podziemiach World Trade Center?
Odpowiedź: największe centrum handlowe na dolnym Manhattanie
Ślimaki

Stosowanie ślimaków lądowych Helix aspersa muler w leczeniu różnych chorób jest znane od czasów starożytnych. Ludzie znali unikalne właściwości lecznicze ślimaków, w Babilonii i Egipcie były symbolem wieczności. Dane historyczne pochodzą z czasów Hipokratesa, który oferuje śluz ślimaka podczas oparzeń, ropni i innych urazów. W XVIII wieku różne preparaty z ekstraktem ślimaków do użytku zewnętrznego stosowano w problemach skórnych i do użytku wewnętrznego w gruźlicy i zapaleniu nerek. Spożywanie ślimaków zalecane jest w przypadku zmęczenia, krwawienia z nosa i zaburzeń psychicznych. Stwierdzono, że gotowane ślimaki mają właściwości uspokajające. W XIX i XX wieku odnotowano wzrost zainteresowania zastosowaniem ślimaków w medycynie do leczenia przepukliny, zapaleń, przed zimnem i kaszlu, zapalenie oskrzeli, astmy, różnego rodzaju zapalenia gardła i zapalenia piersi. W ostatnich latach ślimaki są również przydatne przy leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. Przyjmuje się, że leczenie powinno trwać 4-7 tygodnie. Skuteczność jest większa, jeżeli czas trwania terapii trwa dłużej niż 30 dni.

Pytanie: Do czego stosuje się osobniki z gatunku Helix aspersa muler?
Odpowiedź: leczeniu różnych chorób

Pytanie: Co symbolizowały osobniki Helix aspersa muler w Egipcie?
Odpowiedź: wieczności

Pytanie: Do leczenia jakich schorzeń Hipokrates wykorzystywał Helix aspersa muler?
Odpowiedź: oparzeń, ropni i innych urazów

Pytanie: Czy Helix aspersa muler można wykorzystywać na wrzody żołądka?
Odpowiedź: ślimaki są również przydatne przy leczeniu wrzodów żołądka
Ślimaki

Lądowe ślimaki roślinożerne podobnie: zjadają zarówno rośliny żywe, jak też martwe, przy czym w większości są wybitnie polifagiczne. Do form wyspecjalizowanych należą m.in. niektóre ślimaki naskalne z rodzaju Chondrina, odżywiające się skorupiastymi porostami pokrywającymi skały. Wiele ślimaków roślinożernych nie gardzi również pokarmem mięsnym, atakując inne ślimaki albo zjadając padlinę (zwłaszcza martwe bezkręgowce). Ulubionym pokarmem licznych gatunków, szczególnie spośród ślimaków nagich, są grzyby i to zarówno jadalne, jak i trujące dla innych organizmów.

Pytanie: Jakie rośliny jedzą ślimaki roślinożerne?
Odpowiedź: żywe, jak też martwe

Pytanie: Czy ślimaki zjadają siebie nawzajem?
Odpowiedź: atakując inne ślimaki

Pytanie: Czy dla ślimaków trujące gatunki grzybów są szkodliwe?
Odpowiedź: grzyby i to zarówno jadalne, jak i trujące dla innych organizmów

Pytanie: Jaką padliną żywią się zwłaszcza ślimaki?
Odpowiedź: martwe bezkręgowce
Krampus

Według staroniemieckiej tradycji w dniu św. Mikołaja niemieccy chłopcy otrzymywali prezenty, natomiast dziewczynki otrzymywały je tydzień później – w dniu św. Łucji. Oczywiście według tradycji miano obdarowywać tylko grzeczne dzieci, natomiast te mniej grzeczne miały być nawiedzane przez Krampusa i Ruprechta(ang.). Po reformacji Marcina Lutra w 1517 r. kościół wprowadził tradycję podarków w dniu Bożego Narodzenia. Postać Krampusa miała zaś zjawiać się z Mikołajem i porywać niedobre dzieci do kosza zawieszonego na plecach. Dawniej mieszkańcy wiosek praktykowali pantomimę, przebierając się za zwierzęta, mityczne postacie i dzikich ludzi, i odbywali barwne korowody, dając początek archetypom dzisiejszego Krampusa i innych nadnaturalnych stworzeń.

Pytanie: Kiedy dziewczynki były obdarowywane świątecznymi podarunkami?
Odpowiedź: w dniu św. Łucji

Pytanie: Jak musiały zachowywać się dzieci, żeby otrzymać świąteczne podarunki?
Odpowiedź: grzeczne

Pytanie: Jak nazywały się stwory, który nawiedzały niezbyt grzeczne dzieci?
Odpowiedź: Krampusa i Ruprechta

Pytanie: Kiedy wdrożono zwyczaj dawania podarków podczas Bożego Narodzenia?
Odpowiedź: Po reformacji Marcina Lutra w 1517

Pytanie: Jakie stare zwyczaje stanowiły fundament dla powstania Krampusa i innych stworów?
Odpowiedź: mieszkańcy wiosek praktykowali pantomimę, przebierając się za zwierzęta, mityczne postacie i dzikich ludzi, i odbywali barwne korowody
Dom Gucci (film)

W styczniu 2021, podczas wywiadu dla włoskiego magazynu Novella 2000, Patrizia Reggiani poparła Gagę jako odtwórczynie roli jej osoby w filmie oraz stwierdziła, że jest ona geniuszem. Jednakże, w marcu, Reggiani udzielając kolejnego wywiadu, tym razem dla Agenzia Nazionale Stampa Associata, powiedziała, iż jest zirytowana tym, że Lady Gaga nie próbowała się z nią skontaktować lub umówić na spotkanie. Stwierdziła: "nie chodzi mi o pieniądze, gdyż z tego filmu nie dostanę ani centa, tutaj chodzi o rozsądek i poszanowanie". Tego samego miesiąca potwierdzono, że producenci filmu celowo zabronili spotkania, aby nie wspierać zbrodni, którą Reggiani popełniła wiele lat temu. Ponadto zaznaczyli, że spotkanie nie było potrzebne, gdyż Gaga świetnie przygotowała się do tej roli.

Pytanie: W jakim kraju wydawane jest czasopismo Novella 2000?
Odpowiedź: włoskiego

Pytanie: Kogo zagrała w filmie Gaga? 
Odpowiedź: Patrizia Reggiani

Pytanie: Czy Patrizia Reggiani zmieniała zdanie na temat roli Lady Gagi w filmie?
Odpowiedź: zbrodni

Pytanie: Czy Patrizia Reggiani popełniła przestępstwo ?
Odpowiedź: Novella 2000
Admirał Fłota Sowietskogo Sojuza Kuzniecow

Po wejściu do służby w styczniu 1991 roku, początkowo lotniskowiec przebywał na Morzu Czarnym, gdzie uczestniczył w programie prób państwowych samolotów i śmigłowców pokładowych, od września prowadzono też na nim szkolenie lotników z 100. Pokładowego Pułku Lotnictwa Myśliwskiego (100 KIAP). Badano na nim zarówno Su-27K, jak i MiG-29K. Czasowo okręt wchodził w skład 30. Dywizji Okrętów Floty Czarnomorskiej. Nosił wówczas numer burtowy 113. 1 grudnia 1991 roku program prób przerwano i „Admirał Kuzniecow”, z samymi śmigłowcami na pokładzie, wypłynął z Sewastopola przez Morze Śródziemne do miejsca przeznaczenia – rosyjskiej Floty Północnej, z bazą w Widiajewie w Zatoce Kolskiej (rejs przyspieszono w związku z rozpadem ZSRR i widmem podziału Floty Czarnomorskiej między Rosję a Ukrainę). Podczas rejsu eskortowały go zmieniające się okręty radzieckie, a śledziły go różne okręty i samoloty państw NATO. Na miejsce przybył 20 grudnia 1991 roku, po czym został wcielony do 43. (Atlantyckiej) Dywizji Krążowników Rakietowych. 1 kwietnia 1992 roku rozkazem dowódcy Floty został włączony w skład okrętów pierwszej linii. W tym czasie na lotniskowcu nie stacjonowały jeszcze na stałe samoloty, których pokładowe wersje przechodziły dopiero na nim próby państwowe, a jedynie śmigłowce. Dopiero od 1993 roku na wyposażenie zaczęły wchodzić seryjne myśliwce Su-27K (później oznaczone Su-33). W 1994 roku „Kuzniecow” brał udział po raz pierwszy w ćwiczeniach Floty Północnej, zestrzeliwując przy pomocy swoich samolotów cel latający i zdobywając 1. miejsce we Flocie w konkurencji ostrzeliwania rakietami celów nawodnych (w kolejnym roku ponowił ten sukces). Zimą z 1994 na 1995 rok lotniskowiec przeszedł remont kotłów; mimo to wkrótce doznały one uszkodzeń podczas sztormu (zasolenia rur), których nie zdążono usunąć przed końcem roku. Przez pierwszy okres służby dopracowywano jeszcze szereg systemów i okręt osiągnął gotowość operacyjną dopiero w 1995 roku. W 1991 roku „Kuzniecow” przepłynął 15 650 mil morskich, w latach 1992–1995 tylko nieco ponad 5000 Mm rocznie.

Pytanie: Jaki numer burtowy posiadał Admirał Kuzniecow?
Odpowiedź: 113

Pytanie: Co było miejscem przeznaczenia Admirała Kuzniecowa? 
Odpowiedź: rosyjskiej Floty Północnej

Pytanie: W jakiej zatoce była zlokalizowana rosyjska Flota Północna?
Odpowiedź: Kolskiej

Pytanie: Czy „Admirał Kuzniecow” był śledzony przez inne państwa?
Odpowiedź: a śledziły go różne okręty i samoloty państw NATO
Krążowniki lekkie typu Java

Krążowniki „Java” i „Sumatra”, których budowę rozpoczęto w Holandii w 1916 roku, miały być budowane przy współpracy stoczni Kruppa. Wkrótce jednak prowadzące wojnę Niemcy, z uwagi na własne potrzeby wojenne, zaprzestały dostarczania neutralnej w I wojnie światowej Holandii materiałów niezbędnych do budowy holenderskich jednostek. Z tego też względu budowa krążowników przeciągnęła się i nie zostały one zwodowane do zakończenia wojny. Przez kilka następnych lat Holendrzy wahali się co do dalszych losów nieukończonych okrętów, których projekt zdążył się już zestarzeć. Zwrócono się o ich przeprojektowanie do brytyjskiego koncernu Vickersa, który jednak nie wywiązał się z zadania w zadowalający sposób i w końcu Holendrzy zdecydowali ukończyć oba krążowniki według oryginalnego projektu, z niewielkimi jedynie ulepszeniami. Budowa, mimo tej decyzji, nadal trwała długo i pomimo wodowania kadłubów w 1920 i 1921 roku, okręty weszły do służby dopiero w latach 1925–1926. Nadano im nazwy od wysp indonezyjskich, Jawy i Sumatry. W 1917 roku zdecydowano o budowie trzeciego okrętu „Celebes”, który miał być przystosowany do roli okrętu flagowego floty kolonii, lecz jego budowę wstrzymano jeszcze przed położeniem stępki, a w roku 1919 anulowano (miał być większy o 155 ton i dłuższy o 3 m).

Pytanie: W jakim kraju rozpoczęto budowę krążkownika "Java"?
Odpowiedź: Holandii

Pytanie: W którym roku rozpoczęto budowę krążkownika „Sumatra”?
Odpowiedź: 1916

Pytanie: Czy Holandia była krajem neutralnym podczas I wojny światowej? 
Odpowiedź: zaprzestały dostarczania neutralnej w I wojnie światowej Holandii materiałów niezbędnych do budowy holenderskich jednostek

Pytanie: Od jakiego kraju Holandia otrzymywała materiały do budowy krążowników?
Odpowiedź: Niemcy
Kara śmierci

Istnieje wiele sposobów wykonania kary śmierci. Dzielą się one na dwie zasadnicze grupy, zaś głównym kryterium tego podziału jest: czy kara śmierci ma być karą, której jedynym celem jest zabicie skazanego (kara śmierci zwykła), czy też śmierć jest tylko jednym z elementów wyroku, zaś równie ważnym zadaniem egzekucji jest zadanie skazanemu cierpienia (kara śmierci kwalifikowana). Niekiedy granica pomiędzy tymi typami przebiega płynnie (np. w przypadku ukamienowania), a czasem drobne elementy w sposobie wykonania egzekucji decydują, czy kara taka wiązała się z cierpieniem, czy przebiegała w sposób względnie bezbolesny (np. w przypadku kary spalenia na stosie często skazanego duszono zanim podpalono stos).

Pytanie: Jakie istnieją dwie kategorie kar śmierci?
Odpowiedź: kara śmierci zwykła), czy też śmierć jest tylko jednym z elementów wyroku, zaś równie ważnym zadaniem egzekucji jest zadanie skazanemu cierpienia (kara śmierci kwalifikowana

Pytanie: Czy ukamieniowanie można jednoznacznie przyporządkować do jakiegoś typu kary?
Odpowiedź: Niekiedy granica pomiędzy tymi typami przebiega płynnie (np. w przypadku ukamienowania

Pytanie: Czy karę śmierci można wykonać tylko jedną techniką?
Odpowiedź: Istnieje wiele sposobów wykonania kary śmierci

Pytanie: Ile głównych kategorii kar śmierci można wyróżnić?
Odpowiedź: dwie
Pinarayi Vijayan

Vijayan ponownie otrzymał misję sformowania nowego rządu. Zaprzysiężony został 20 maja 2021. Dodatkowo wzmocnił własną pozycję w gabinecie, nie powołując do swojego drugiego rządu chociażby popularnej dotychczasowej minister zdrowia K.K. Shailajy. Ministerialną tekę przyznał z kolei P. A. Mohammadowi Riyasowi, jedynemu znaczącemu przywódcy partyjnemu ze zdominowanej przez muzułmanów północy Kerali. Obie decyzje wzbudziły kontrowersje. Pominięcie Shailajy, cenionej za swoją rolę w walce z pandemią, wywołało zdziwienie Komitetu Centralnego KPI (M). Awans Riyasa z kolei spotkał się ze sprzeciwem działaczy partyjnych w samej Kerali, prywatnie Riyas bowiem jest zięciem Vijayana. Przychylna rządowi prasa z kolei postrzegała tak wyraźne przetasowania gabinetowe jako próbę uniknięcia błędów, które niegdyś (odpowiednio w 2011 i 2018) kosztowały KPI (M) utratę władzy w Bengalu Zachodnim i Tripurze. Zakres wpływów złożonych w ręce Vijayana przywiódł komentatorów do uznania go za najpotężniejszego komunistycznego polityka współczesnych Indii.

Pytanie: Co spowodowało zdziwienie Komitetu Centralnego KPI ?
Odpowiedź: Pominięcie Shailajy

Pytanie: Kto miał stworzyć nowy rząd?
Odpowiedź: Vijayan

Pytanie: Czy Vijayan jednorazowo stworzył nowy rząd?
Odpowiedź: Vijayan ponownie otrzymał misję sformowania nowego rządu

Pytanie: Czy Riyas należy do rodziny Vijayana?
Odpowiedź: prywatnie Riyas bowiem jest zięciem Vijayana

Pytanie: W jakim kraju sprawował rządy Vijayana?
Odpowiedź: Indii
Pinarayi Vijayan

Poza bezpośrednimi czy przynajmniej wprost sugerowanymi odniesieniami do Vijayana w keralskich produkcjach filmowych pojawia się on również w bardziej nieoczywisty sposób. Dystrybutorzy filmu Left Right Left (2013) w reżyserii Aruna Kumara Aravinda napotykali na problemy z wyświetlaniem obrazu w kinach w miastach uznawanych za zagłębia wyborcze KPI (M). Miało to być spowodowane subtelną krytyką Vijayana, którą można w tym filmie dostrzec. Jednym z jego wątków jest m.in. sprawa korupcyjna przypominająca wspomniany wyżej skandal z udziałem SNC-Lavalin. Jeden z bohaterów przypomina Vijayana fizycznie, a w fabule można wyśledzić nawiązania do rywalizacji między Vijayanem a V.S. Achuthanandanem. Film ukazuje również szerzej niebezpieczeństwa czyhające na funkcjonującą w systemie demokratycznym lewicę, gdy ta poddaje się kultowi jednostki. Vijayan w momencie premiery Left Right Left wciąż był sekretarzem keralskich struktur partii. Do filmu tego powrócono zresztą w komentarzach po opisywanym wyżej spektakularnym zwycięstwie KPI (M) w wyborach z 2021, krytykując właśnie dominującą pozycję premiera.

Pytanie: Czy indyjscy twórcy filmów boja się odnosić w swoich dziełach do Vijayana?
Odpowiedź: Poza bezpośrednimi czy przynajmniej wprost sugerowanymi odniesieniami do Vijayana

Pytanie: Jakie zagrożenie społeczne ukazał w swojej produkcji Arun Kumar Aravind?
Odpowiedź: niebezpieczeństwa czyhające na funkcjonującą w systemie demokratycznym lewicę, gdy ta poddaje się kultowi jednostki

Pytanie: Upublicznianie jakiego filmu było utrudnione ze względu na odniesienia w nim do Vijayana?
Odpowiedź: Left Right Left

Pytanie: Po czym widz może się zorientować, że odniesienie w filmie Aravinda dotyczy Vijayana?
Odpowiedź: Jeden z bohaterów przypomina Vijayana fizycznie, a w fabule można wyśledzić nawiązania do rywalizacji między Vijayanem a V.S. Achuthanandanem
Program Stypendialny im. Konstantego Kalinowskiego

W lipcu 2006, w I roku działalności Programu, na 300 miejsc ostatecznie przyjęto 244 stypendystów, którzy nie mogli rozpocząć lub kontynuować studiów na Białorusi ze względu na poglądy polityczne lub z powodu działalności opozycyjnej rodziców. Stypendystów przyjmowano na podstawie opinii wydawanej przez białoruską, niezarejestrowaną organizację o nazwie Społeczny Komitet Obrony Represjonowanych „Salidarnaść” z Iną Kulej na czele. Znajomość języka polskiego nie była wymagana. Przydziału uczestników Programu na poszczególne uczelnie w Polsce dokonywało Biuro Programu przy Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego w oparciu o zgłoszenia uczelni, biorąc pod uwagę przede wszystkim możliwość kontynuowania studiów rozpoczętych na Białorusi, a także, w miarę możliwości, oczekiwania stypendystów. Uczelnie samodzielnie dokonały oceny różnic programowych i ustaliły zasady ich wyrównania. Uczestnicy Programu podjęli studia w 15 miastach Polski, na 37 uczelniach, na 77 różnych kierunkach. Najwięcej osób rozpoczęło naukę w Warszawie (102), następnie w Białymstoku (30), Wrocławiu (21), Krakowie (16), Gdańsku (14), Pułtusku (10), Białej Podlaskiej (10), Poznaniu (9), Lublinie (8), Katowicach (7), Łodzi (6), Toruniu (5), Bydgoszczy (2), Legnicy (1) i Szczecinie (1). Spośród uczelni, największa grupa stypendystów (58) znalazła się na Uniwersytecie Warszawskim, w 21 różnych jego instytutach.

Pytanie: Z jakiego powodu 244 studentów nie było w stanie podjąć lub kontynuować nauki na Białorusi?
Odpowiedź: ze względu na poglądy polityczne lub z powodu działalności opozycyjnej rodziców

Pytanie: Jaka instytucja wydawała opinie o uczniach?
Odpowiedź: Społeczny Komitet Obrony Represjonowanych „Salidarnaść”

Pytanie: Czy od stypendystów wymagano znajomości języka polskiego?
Odpowiedź: Znajomość języka polskiego nie była wymagana

Pytanie: W ilu polskich miastach stypendyści podjęli naukę?
Odpowiedź: 15
Program Stypendialny im. Konstantego Kalinowskiego

W grudniu 2006 wyszło na jaw, że znaczna część stypendystów z nieznanych przyczyn ma liczne nieobecności na zajęciach, lub w ogóle nie podjęła nauki. Niektórzy z nich zrezygnowali z uczestnictwa w programie, nie informując o tym biura, i udali się na Zachód, lub też powrócili na Białoruś. Absencje dotyczyły uczelni w całej Polsce. 21 grudnia 2006 zorganizowano obowiązkowe spotkanie stypendystów w Jachrance pod Warszawą, na które przybyło zaledwie 80 z 244 studentów. Nieobecności te tłumaczono później wyjazdem stypendystów do domów na Nowy Rok. Zdaniem Siarhieja, jednego ze stypendystów, przyczyna tego zjawiska była następująca:

Pytanie: Jaka część stypendystów zjawiła się na spotkaniu zorganizowanym pod koniec 2006 roku w Jachrance?
Odpowiedź: 80 z 244

Pytanie: W jaki sposób usprawiedliwiano dużą liczbę nieobecności na spotkaniu w Jachrance?
Odpowiedź: wyjazdem stypendystów do domów na Nowy Rok

Pytanie: Gdzie odbyło się obowiązkowe spotkanie dla stypendystów, na którym nie pojawiła się większość z nich?
Odpowiedź: w Jachrance pod Warszawą

Pytanie: Czy problem licznych nieobecności stypendystów na zajęciach dotyczył tylko jednej uczelni?
Odpowiedź: Absencje dotyczyły uczelni w całej Polsce
Rainier III Grimaldi

Ojciec zdecydował, że książę Rainier będzie się uczył w jednej ze znanych brytyjskich szkół. Chłopiec nie chciał tam jednak przebywać, co doprowadziło do kolejnego konfliktu pomiędzy Pierre'em a Ludwikiem. Ostatecznie to władca Monako wygrał sprawę sądową i dzieci wróciły do Monte Carlo. W tym czasie księżniczka Antoinette obraziła się na ojca, oskarżając go o egoizm w postępowaniu z bratem. Do kolejne nieporozumienia doszło w 1936, kiedy to książę Pierre uprowadził swoją córkę, domagając się poszanowania wyroku sądu, który to jemu przyznał opiekę nad dziećmi. Książę Valentinois nie chciał, by jego potomków wychowywał markiz Carlo Strozzi, ówczesny kochanek Charlotte.

Pytanie: Gdzie zgodnie z wolą ojca miał uczyć się Rainier?
Odpowiedź: w jednej ze znanych brytyjskich szkół

Pytanie: Jaki tytuł przysługiwał Pierre'owi?
Odpowiedź: Książę Valentinois

Pytanie: Z jakiego powodu Pierre chciał odebrać córkę jej matce?
Odpowiedź: nie chciał, by jego potomków wychowywał markiz Carlo Strozzi, ówczesny kochanek Charlotte

Pytanie: Jak miała na imię siostra księcia Rainiera?
Odpowiedź: Antoinette

Pytanie: Co zarzuciła Pierre'owi jego córka?
Odpowiedź: egoizm w postępowaniu z bratem