the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Mecidiye (1903)

Uzbrojenie artyleryjskie było pod względem kalibrów i liczby dział takie samo jak w „Hamidiye”, lecz wyprodukowane przez amerykańską firmę Bethlehem Steel. Artyleria główna była mieszana, a jej rdzeń stanowiły dwie pojedyncze armaty kalibru 152 mm Mk 2 o długości L/45 (45 kalibrów), ustawione na pokładzie dziobowym i rufowym w osi podłużnej okrętu, uzupełniane przez osiem pojedynczych armat kalibru 120 mm L/50 ustawionych po cztery na burtę. Wszystkie działa były umieszczone w płytkich maskach ochronnych. Długość przewodu lufy dział 152 mm wynosiła 6,71 m (L/44). Działa te były typu szybkostrzelnego (QF – quick firing) – z zamkiem śrubowym i amunicją rozdzielnego ładowania z ładunkami prochowymi z prochu bezdymnego w metalowych łuskach. Masa pocisku wynosiła 45,3 kg, prędkość wylotowa 793 m/s. Kąt ostrzału stanowisk na dziobie i rufie obejmował zakres 270°. Długość luf dział 120 mm wynosiła 5,82 m (L/48,5), a strzelały one amunicją zespoloną z pociskami o masie 20,4 kg. Zapas amunicji wynosił ogółem 300 pocisków 152 mm (150 na lufę) i 1400 kalibru 120 mm (175 na lufę) w dziobowych i rufowych komorach amunicyjnych. Amunicję z komór pod pokładem pancernym podawano ręcznie na pokład mieszkalny, a dopiero stamtąd dostarczały ją na pokład górny windy amunicyjne (dla dział 120 mm mieściły się pod skrzydłami dziobowego i rufowego mostka). Salwę burtową tworzyły dwie armaty 152 mm i cztery 120 mm.

Pytanie: Do jakiego innego okrętu można było porównać uzbrojenie Mecidiye?
Odpowiedź: Hamidiye

Pytanie: Kto zajmował się produkcją uzbrojenia Mecidiye?
Odpowiedź: Bethlehem Steel

Pytanie: Jakiego kalibru były dwie podstawowe armaty w uzbrojeniu Mecidiye?
Odpowiedź: 152 mm Mk 2

Pytanie: Czym na pokład górny transportowano amunicję z pokładu mieszkalnego?
Odpowiedź: windy amunicyjne
Julia Hartwig

Była członkiem Związku Literatów Polskich (1945–1983, była w Zarządzie Głównym w latach 1980–1982), Polskiego PEN-Clubu (od 1956), NSZZ „Solidarność” (1986–1991), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989, wiceprezes w latach 1990–1999). Od 2008 była przewodniczącą jury Nagrody Mediów Publicznych Cogito w dziedzinie literatury pięknej. W 1995 roku powstał o poetce film dokumentalny pt. Julia Hartwig w reżyserii Adama Kulika i według jego scenariusza, a w roku 2003 następny pt. Ułamki codzienności. Julia Hartwig (scenariusz i realizacja: Elżbieta Rottermund). W 2009 otrzymała honorowe obywatelstwo Lublina oraz została laureatką Nagrody „Kamień”, przyznawanej podczas Lubelskiego Festiwalu „Miasto Poezji”. Mieszkała w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej w bloku mieszkalnym zwanym później Domem Pisarzy.

Pytanie: Jaki tytuł nosił film dotyczący życia i działalności Julii Hartwig?
Odpowiedź: Julia Hartwig

Pytanie: Kto wyreżyserował film dokumentalny o artystce?
Odpowiedź: Adama Kulika

Pytanie: Kto odpowiadał za scenariusz do "Ułamków codzienności"?
Odpowiedź: Elżbieta Rottermund

Pytanie: Honorowe obywatelstwo jakiego miasta otrzymała?
Odpowiedź: Lublina

Pytanie: Przy jakiej ulicy w Warszawie mieszkała?
Odpowiedź: przy ul. Marszałkowskiej
Pacyfikacja wsi Krasowo-Częstki

11 lipca 1943 roku oddział partyzancki Obwodu Wysokie Mazowieckie AK wyruszył na akcję przeciw mleczarni w Dąbrówce Kościelnej. Partyzanci zatrzymali się na nocleg we wsi Krasowo-Wólka. Nad ranem polskie ubezpieczenia dostrzegły, iż od strony Krasowa-Częstek nadciągają furmanki z niemieckimi żandarmami. Przyczyna, dla której Niemcy pojawili się we wsi, nie została jednoznacznie wyjaśniona. Ksiądz Józef Kaczyński przypuszczał, że poszukiwali braci Krassowskich, których partyzanci odbili kilka tygodni wcześniej z aresztu w Dąbrówce. Jerzy Smurzyński podaje z kolei, że o obecności partyzantów w Krasowie-Wólce doniósł im konfident Romuald Krassowski z Krasowa-Częstek (do wersji o donosie konfidenta przychyla się także Jan Jerzy Milewski).

Pytanie: W jakiej miejscowości nocowali partyzanci?
Odpowiedź: we wsi Krasowo-Wólka

Pytanie: Co polskie ubezpieczenia zauważyły o świcie?
Odpowiedź: iż od strony Krasowa-Częstek nadciągają furmanki z niemieckimi żandarmami

Pytanie: Czy znany jest powód, dla którego niemiecka żandarmeria pojawiła się we wsi?
Odpowiedź: Przyczyna, dla której Niemcy pojawili się we wsi, nie została jednoznacznie wyjaśniona

Pytanie: Kto, zdaniem Smurzyńskiego, poinformował Niemców o lokalizacji partyzantów?
Odpowiedź: konfident Romuald Krassowski z Krasowa-Częstek
Jacques Brel

Po ukończeniu 23 lat, zostawił żonę i rodzinę i wyjechał do Francji do Paryża. Występował w kabaretach i komponował. W 1956 r. nagrał piosenkę Quand on n'a que l'amour (Kiedy ma się tylko miłość), która przyniosła mu popularność. Występował wspólnie z Maurice’em Chevalierem i Michelem Legrandem. Stał się szeroko znany wśród francuskiej publiczności. Odbył tournée po Europie. Szczyt kariery międzynarodowej osiągnął w latach 60., odwiedzając m.in. kraje za żelazną kurtyną – Związek Radziecki, Polskę.

Pytanie: Dzięki jakiej piosence zyskał rozpoznawalność?
Odpowiedź: Quand on n'a que l'amour (Kiedy ma się tylko miłość)

Pytanie: Czy był kiedykolwiek żonaty?
Odpowiedź: zostawił żonę

Pytanie: Czy występował również w państwach bloku wschodniego?
Odpowiedź: odwiedzając m.in. kraje za żelazną kurtyną – Związek Radziecki, Polskę

Pytanie: Kiedy odnosił największe sukcesy na arenie międzynarodowej?
Odpowiedź: w latach 60
Jacques Brel

W 1974 Jacek Kaczmarski napisał piosenkę Pijak, która jest swobodnym tłumaczeniem jednego z utworów poety. Autorem najbardziej znanych polskich tłumaczeń piosenek Brela jest Wojciech Młynarski, który przełożył m.in. Nie opuszczaj mnie, Burżuje, Piosenka starych kochanków i Amsterdam. Wiele utworów Brela wykonuje również Michał Bajor (m.in. Flamandowie).
Do piosenki Amsterdam nawiązuje piosenka Andrzeja Kołakowskiego Port Magadan. Piosenki Brela tłumaczyli także Jerzy Menel (1952-2006) z Dariuszem Wasilewskim (przetłumaczyli razem koncert-spekakl autorstwa Jacques'a Brela pt. „Jacques'a Brela miłość i śmierć”, który został wystawiony 1 lutego 2008 w Teatrze Polonia w Warszawie, chociaż jego premiera odbyła się w czerwcu 2007 w Muzycznym Studiu im. Agnieszki Osieckiej) i Ryszard Mierzejewski, a śpiewali je także np. Jan Jakub Należyty i inni artyści.

Pytanie: Jak nazywa się utwór Jacka Kaczmarskiego nawiązujący do twórczości Brela?
Odpowiedź: Pijak

Pytanie: Jakie przykładowe dzieła Brela zostały przetłumaczone przez Młynarskiego?
Odpowiedź: Nie opuszczaj mnie, Burżuje, Piosenka starych kochanków i Amsterdam

Pytanie: Czy Michał Bajor korzystał w trakcie swojej kariery z twórczego dorobku Brela?
Odpowiedź: Wiele utworów Brela wykonuje również Michał Bajor

Pytanie: Jaki polski utwór odnosi się do dzieła Brela zatytułowanego Amsterdam?
Odpowiedź: piosenka Andrzeja Kołakowskiego Port Magadan
Daleko od szosy (serial telewizyjny)

Po odbyciu służby wojskowej przez Leszka, oboje mogą już żyć razem. Wraz z jego postępami w nauce, ukończeniem przez Anię studiów i podjęciem pracy naukowej na uniwersytecie w zakładzie cytologii, sielanka przeplata się ze zwątpieniem, trudnościami codziennymi, kłopotami finansowymi i mieszkaniowymi oraz niegasnącą dezaprobatą matki Ani wobec Leszka. Ostatecznie para zawiera ślub, którego owocem jest syn Przemek, zaś jego problemy zdrowotne stanowią dalszy wątek fabuły. Finałem serialu jest pomyślne ukończenie technikum dla pracujących przez Leszka, uzyskanie tytułu technika mechanika samochodowego oraz decyzja o kontynuowaniu nauki i podjęciu studiów na politechnice.

Pytanie: W jakim zakładzie uniwersyteckim pracowała Ania?
Odpowiedź: cytologii

Pytanie: Co początkowo uniemożliwiało wspólne przebywanie Leszka i Ani?
Odpowiedź: służby wojskowej

Pytanie: Czy Leszek miał dobre kontakty z teściową?
Odpowiedź: dezaprobatą matki Ani wobec Leszka

Pytanie: Jak Ania i Leszek nazwali swoje dziecko?
Odpowiedź: Przemek
Des Geneys (1928)

10 czerwca 1940 roku, w momencie ataku Włoch na Francję, okręt nadal znajdował się w składzie 31 eskadry okrętów podwodnych 3. Flotylli w Mesynie (wraz z siostrzanymi „Vettor Pisani”, „Marcantonio Colonna” i „Giovanni Bausan”). Dowództwo jednostki sprawował kmdr ppor. (wł. capitano di corvetta) Antonio Cuzzaniti. W drugiej połowie lipca „Des Geneys” oraz „Naiade”, „Balilla” i „Dessiè” operowały na południe od Krety. Kolejny rejs bojowy okręt przeprowadził od 17 sierpnia do 4 września 1940 roku, także patrolując wody u wybrzeży Krety. Podczas tej misji, 3 września 1940 roku przechwycił brytyjską formację Floty Śródziemnomorskiej, ale mimo podjętych wysiłków nie był w stanie nawiązać kontaktu z jednostkami wroga. We wrześniu ze względu na zużycie „Des Geneys”, „Vettor Pisani” i „Giovanni Bausan” zostały przeniesione do Szkoły Okrętów Podwodnych w Poli. Od 21 września 1940 roku do 28 maja 1942 roku przeprowadził 139 rejsów szkoleniowych. 16 stycznia 1942 roku, wracając z ćwiczeń, zderzył się w Poli podczas manewru cumowania z torpedowcem „Rosolino Pilo”.

Pytanie: Kto pełnił funkcję dowódcy na okręcie w 1940 roku?
Odpowiedź: Antonio Cuzzaniti

Pytanie: Jakie jednostki brały udział w działaniach na południu Krety w lipcu?
Odpowiedź: „Des Geneys” oraz „Naiade”, „Balilla” i „Dessiè”

Pytanie: Czy załodze okrętu udało się skomunikować z wrogami?
Odpowiedź: nie był w stanie nawiązać kontaktu z jednostkami wroga

Pytanie: Dokąd trafił "Vettor Pisani" we wrześniu?
Odpowiedź: do Szkoły Okrętów Podwodnych

Pytanie: Dlaczego "Vettor Pisani" został przetransferowany do Poli?
Odpowiedź: ze względu na zużycie „Des Geneys”
Bitwa pod Waterloo

W centrum, na niewielkiej przestrzeni, Wellington skoncentrował 8 brygad piechoty i 7 brygad kawalerii. Przed pozycjami sił głównych znajdowała się farma La Haye Sainte. Budynki zostały obsadzone przez dwa bataliony lekkiej piechoty Królewskiego Legionu Niemieckiego (KGL), 365 ludzi pod dowództwem majora Baringa. W pierwszej linii stanęło pięć brygad piechoty. Obok brygady Lamberta resztki brygady KGL płk. Omptedy (880 ludzi), a za nią brygada hanowerska gen. Kielmannsegga (2000). Dalej stała brygada gen. Halketta (2320) oraz dywizja gwardii królewskiej gen. Cooka (4127).

Pytanie: Kto dowodził dwoma batalionami piechoty KGL?
Odpowiedź: majora Baringa

Pytanie: Ile osób liczyły KGL?
Odpowiedź: 365

Pytanie: Czy dywizja gwardii królewskiej brała udział w bitwie?
Odpowiedź: oraz dywizja gwardii królewskiej gen. Cooka

Pytanie: Kto ustawił 8 brygad piechoty i 7 brygad kawalerii?
Odpowiedź: Wellington
Bitwa pod Waterloo

Dużo gorzej wiodło się Wellingtonowi w centrum. Dywizje gen. Bachelu i gen. Donzelota bezustannie naciskały na obrońców farmy La Haye Sainte. Gdy żołnierze mjr Baringa wystrzelali całą amunicję, ich dowódca dał rozkaz do odwrotu. Po godzinie 18 na teren farmy wdarła się francuska piechota. Książę Orański nie chciał się pogodzić z utratą farmy i wysłał do kontrataku brygadę płk. Omptedy. Pułkownik, widząc bezsens rozkazu, najpierw odmówił, ale w końcu uległ i poprowadził swoich ludzi do natarcia. Atak skończył się, gdy jeden z batalionów został rozniesiony przez francuskich kirasjerów, a drugi zawrócił na pozycje wyjściowe. W czasie ataku poległ płk. Ompteda. W chwilę późnej również książę Orański został ranny i zniesiony z pola bitwy.

Pytanie: Jakie oddziały wojskowe przedostały się na terytorium farmy po godzinie osiemnastej?
Odpowiedź: francuska piechota

Pytanie: Czy Ompteda wraz ze swoją armią wykonał ostatecznie polecenie kontrataku?
Odpowiedź: Pułkownik, widząc bezsens rozkazu, najpierw odmówił, ale w końcu uległ i poprowadził swoich ludzi do natarcia

Pytanie: W jaki sposób zakończył się atak dla ludzi pułkownika Omptedy?
Odpowiedź: jeden z batalionów został rozniesiony przez francuskich kirasjerów, a drugi zawrócił na pozycje wyjściowe

Pytanie: Co stało się z księciem Orańskim podczas walki?
Odpowiedź: został ranny i zniesiony z pola bitwy
Kolos (obraz Francisca Goi)

Jesusa Vega, historyczka sztuki z Uniwersytetu Complutense w Madrycie opublikowała artykuł zatytułowany El Coloso es de Francisco de Goya (Kolos jest Francisca Goi), w którym wyraziła obawę, że negując autorstwo Goi, Prado odbiera artyście prawo do tworzenia nowych technik malarskich, zmiany stylu i realizowania nowych tematów. Uważa, że tematyka, kompozycja i klimat Kolosa komponują się z innymi dziełami Goi z okresu hiszpańskiej wojny niepodległościowej i przywodzą na myśl późniejszy cykl czarnych obrazów. Przypomina również, że przeprowadzone badania pigmentów i płótna obrazu wskazują na okres twórczości Goi.

Pytanie: Jakie stanowisko zajmuje Vega?
Odpowiedź: historyczka sztuki z Uniwersytetu Complutense w Madrycie

Pytanie: Jakim badaniom został poddany "Kolos", by ustalić personalia jego autora?
Odpowiedź: pigmentów i płótna obrazu

Pytanie: Czy, zdaniem Vegi, "Kolos" wpisuje się w styl, w którym tworzył Goia?
Odpowiedź: Uważa, że tematyka, kompozycja i klimat Kolosa komponują się z innymi dziełami Goi z okresu hiszpańskiej wojny niepodległościowej i przywodzą na myśl późniejszy cykl czarnych obrazów

Pytanie: Co, zdaniem autorki, Prado odbiera Goi?
Odpowiedź: prawo do tworzenia nowych technik malarskich, zmiany stylu i realizowania nowych tematów
Kolos (obraz Francisca Goi)

W styczniu 2009 Prado wydało orzeczenie, w którym stwierdzono, że Kolos jest dziełem jednego z uczniów lub naśladowców Goi, możliwe, że był to Asensio Julià, jednak nie ma na to wystarczających dowodów. Przeciwnicy tego oświadczenia (m.in. historyk sztuki José Manuel Pita Andrade) zaapelowali, aby obraz dalej był wystawiany i aby znajdował się w salach poświęconych Goi. W marcu 2009, Glendinning i Vega opublikowali wspólny artykuł zatytułowany ¿Un fracasado intento de descatalogar El coloso por el Museo del Prado? (Nieudana próba wykluczenia Kolosa przez Muzeum Prado?), w którym dobitnie krytykują metodologię i argumenty Manueli Meny oraz postawę muzeum. W lipcu 2009 liczne uniwersytety hiszpańskie i eksperci w temacie Goi wystosowali manifest popierający opinie Nigela Glendinninga oraz autorstwo Goi.

Pytanie: Kim jest José Manuel Pita Andrade?
Odpowiedź: historyk

Pytanie: Kto poparł opinię Nigela Glendinninga w sprawie Kolosa?
Odpowiedź: uniwersytety hiszpańskie i eksperci

Pytanie: W jakim muzeum znajduje się obraz Kolos?
Odpowiedź: Prado
BM-21 Grad

Standardowym typem pocisku wystrzeliwanego z BM-21 jest M-21OF z głowicą odłamkowo-burzącą. Ma on masę 66 kg i długość 2870 mm. Jego donośność wynosi 20 400 m. Pociski na torze lotu są stabilizowane zarówno brzechwowo, jak i obrotowo (niewielką prędkość kątową nadaje im występ prowadzący współpracujący z bruzdą rury wyrzutni). Pociski są dostarczane na stanowisko ogniowe przy wykorzystaniu samochodów amunicyjnych ZiŁ-152 lub Star. Pociski tego samego typu mogą być odpalane z radzieckich wyrzutni BM-21 Grad-1, Grad-W i czechosłowackich RM-70. Polską zmodernizowaną wyrzutnią BM-21 jest WR-40 Langusta.

Pytanie: Jaką głowicę posiada M-21OF?
Odpowiedź: odłamkowo-burzącą

Pytanie: Jaką wagę ma pocisk wystrzeliwany z BM-21?
Odpowiedź: 66 kg

Pytanie: Czy wystrzeliwane pociski są stabilizowane na torze lotu?
Odpowiedź: Pociski na torze lotu są stabilizowane zarówno brzechwowo

Pytanie: W jaki sposób transportowane są pociski? 
Odpowiedź: przy wykorzystaniu samochodów amunicyjnych ZiŁ-152 lub Star
Korfu

Korfu charakteryzuje się przyjemnym – łagodnym i stosunkowo wilgotnym klimatem, z umiarkowanymi zimami i chłodniejszym latem. Ma wyższe średnie opady niż reszta Grecji (rocznie przeszło 1150 mm); największe w grudniu (240 mm). Latem przeważają wilgotne wiatry północno-zachodnie. Przy 144 bezchmurnych dniach w roku, średnie dzienne usłonecznienie w miesiącach maj-wrzesień wynosi 10 godzin. Mimo położenia dalej na północ, na wyspie panują temperatury podobne jak w Atenach: przeciętna minimalna to 10°C (styczeń), a przeciętna maksymalna nie przekracza 27°C (w lipcu); średnia temperatura w miesiącach czerwiec-sierpień (VI-VIII) wynosi 32°C.

Pytanie: Ile wynoszą opady na Korfu w okresie rocznym?
Odpowiedź: przeszło 1150 mm

Pytanie: Jaki miesiąc cechuje się najczęstszym występowaniem opadów na wyspie?
Odpowiedź: grudniu

Pytanie: Ile dni w ciągu roku niebo pozbawione jest chmur?
Odpowiedź: 144

Pytanie: Ile godzin dziennie na Korfu świeci słońce od maja do września?
Odpowiedź: 10
Zaborów (powiat warszawski zachodni)

We wsi znajduje się Zespół Szkół Publicznych, w skład którego wchodzi Szkoła Podstawowa im. Powstańców 1863 r, gimnazjum i oddziały przedszkolne 6-latków. W szkole działa m.in. klub karate. We wsi znajduje się także remiza Ochotniczej Straży Pożarnej oraz filia Biblioteki Publicznej Gminy Leszno przy ul. Stołecznej 182. Działa tu także Klub Sportowy Zaborowianka Zaborów, założony w 1998 roku. W latach 2008-2013 planowane jest przygotowanie terenów pod budowę ośrodka rekreacyjno-rehabilitacyjnego dla dzieci niepełnosprawnych na terenie gminy Leszno. We wrześniu 2009 roku nastąpiło otwarcie nowego gminnego przedszkola w Zaborowie na 100 dzieci, którego budowę rozpoczęto w 2008 roku.

Pytanie: Jakie szkoły obejmuje Zespół Szkół Publicznych?
Odpowiedź: Szkoła Podstawowa im. Powstańców 1863 r, gimnazjum i oddziały przedszkolne 6-latków

Pytanie: Jaki sport można uprawiać w klubie w Zespole Szkół Publicznych w Zaborowie?
Odpowiedź: karate

Pytanie: Czy w Zaborowie funkcjonuje OSP? 
Odpowiedź: We wsi znajduje się także remiza Ochotniczej Straży Pożarnej

Pytanie: W którym roku założono klub Zaborowianka?
Odpowiedź: 1998

Pytanie: Ile dzieci może uczęszczać do nowego przedszkola w Zaborowie? 
Odpowiedź: 100
Memoir ’44

Memoir '44 została w większości pozytywnie przyjęta przez recenzentów. Część z nich zwracała uwagę na prostotę rozgrywki. Zdaniem Tomasza Kutery i Konrada Hildebranda ze strony Polygamia zasady gry da się opanować w 5-10 minut. Podzielone były zdania co do wpływu prostoty zasad gry na rozgrywkę: recenzent pisma „CD-Action” stwierdził, że niski poziom trudności nie przeszkadza w rozgrywce, natomiast Michał Przeperski ze strony Histmag.org negatywnie ocenił grę jako zbyt łatwą w porównaniu do niemieckich Ardenów 1944. Greg Aleknevicus z magazynu „The Games Journal” pisał, że nie należy traktować Memoir '44 jako wiernej symulacji wojennej.

Pytanie: Czy zasady Memoir'44 są skomplikowane? 
Odpowiedź: zasady gry da się opanować w 5-10 minut

Pytanie: Czy gra Memoir '44 została na początku skrytykowana?
Odpowiedź: Memoir '44 została w większości pozytywnie przyjęta przez recenzentów

Pytanie: Kto skrytykował grę za zbytnią prostotę?
Odpowiedź: Michał Przeperski
Front zachodni (I wojna światowa)

Na wiosnę dowódcy alianccy stanęli przed poważnym problemem utrzymania Francuzów na swoich pozycjach. W celu dania odpoczynku oddziałom francuskim zaplanowano atak brytyjski, który miał zmniejszyć presję na francuski odcinek frontu, a także pomóc oddziałom rosyjskim, które także ponosiły duże straty na froncie wschodnim. 1 lipca Brytyjczycy przystąpili do natarcia nad Sommą (zob. bitwa nad Sommą), wspierani na prawym skrzydle przez pięć francuskich dywizji. Atak został poprzedzony 7-dniowym ciężkim bombardowaniem artyleryjskim. Doświadczone oddziały francuskie zdołały osiągnąć duże postępy, ale Brytyjczycy poważnie ucierpieli w wyniku własnego ognia osłonowego, który ani nie zniszczył drutów kolczastych ani niemieckich okopów.

Pytanie: Co chciano osiągnąć poprzez atak brytyjskich wojsk?
Odpowiedź: zmniejszyć presję na francuski odcinek frontu, a także pomóc oddziałom rosyjskim

Pytanie: Kiedy wojska brytyjskie przystąpiły do ataku nad Sommą?
Odpowiedź: 1 lipca

Pytanie: W jakim celu zaangażowano do pomocy oddziały brytyjskie?
Odpowiedź: dania odpoczynku oddziałom francuskim

Pytanie: Jakie działania poprzedziły bitwę nad Sommą?
Odpowiedź: 7-dniowym ciężkim bombardowaniem artyleryjskim

Pytanie: Czy jedynie Brytyjczycy uczestniczyli w bitwie nad Sommą po stronie alianckiej?
Odpowiedź: wspierani na prawym skrzydle przez pięć francuskich dywizji
Boeing P-8 Poseidon

25 listopada 2016 roku norweski rząd oficjalnie potwierdził plan zakupu pięciu samolotów P-8 Poseidon. Maszyny Boeinga zastąpią używane sześć Lockheedów P-3C/N oraz dwa Dessault Falcon 20ECM. Poseidony mają zostać dostarczone w latach 2021–2022. Zakup P-8 ma zwiększyć możliwości kontroli akwenów morskich Norwegii w okresie zwiększającej się aktywności Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej, jak również, dzięki unifikacji sprzętu, ułatwić w tym zakresie współpracę z Wielką Brytanią, która również podjęła decyzję o zakupie P-8 Poseidon. 21 grudnia 2016 roku amerykański Departament Stanu wydał zgodę na sprzedaż samolotów do Norwegii. Obok samych maszyn, zakup ma dotyczyć również części zamiennych, silników, 2000 boi akustycznych AN/SSQ-125 MAC oraz wsparcie producenta w szkoleniu i posprzedażowej obsłudze samolotów. Rozważana jest opcja, w której norweskie maszyny zyskają zdolność przenoszenia pocisków Joint Strike Missile (JSM), będących owocem współpracy norweskiego producenta uzbrojenia Kongsberg Defence & Aerospace i amerykańskiego Lockheed Martin. 29 marca 2017 roku Norwegia podpisała z Boeingiem umowę na zakup pięciu samolotów, co oficjalnie ujawnił norweski minister obrony narodowej. W celu wsparcia i realizacji procesu szkolenia norweskiego personelu, zawarto dodatkowe porozumienia z US Navy oraz RAF. Norweskie Poseidony mają wejść na stan 333 skvadron (eskadry), będącej częścią 133 Luftving (133. Skrzydło Lotnicze) stacjonującej na co dzień w Andøya flystasjon (Stacji Lotniczej Andøya) na wyspie Andøya. Eskadra używa samolotów typu P-3C/N, po przezbrojeniu w P-8, baza w Andøya zostanie zamknięta, a jednostka przeniesiona do bazy Evenes flystasjon. 9 lipca 2021 roku uroczyście wytoczono z hali montażowej pierwszego Poseidona dla Norwegii (roll out), a miesiąc później, 9 sierpnia 2021 roku, samolot został oblatany. Maszyna o nazwie własnej Vingtor i rejestracji N682DS do swojego dziewiczego lotu wzbiła się z lotniska Renton Municipal Airport w Renton i po locie trwającym 2 godziny i 24 minuty, bezpiecznie wylądowała na lotnisku Boeing Field w Seattle. 18 listopada 2021 roku samolot został przekazany norweskiej agencji uzbrojenia NDMA (Norwegian Defence Materiel Agency).

Pytanie: Jakie samoloty miały zastąpić maszyny P-8 Poseidon?
Odpowiedź: Lockheedów P-3C/N oraz dwa Dessault Falcon 20ECM

Pytanie: Co miał na celu zakup tych jednostek przez norweski rząd?
Odpowiedź: zwiększyć możliwości kontroli akwenów morskich Norwegii w okresie zwiększającej się aktywności Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej, jak również, dzięki unifikacji sprzętu, ułatwić w tym zakresie współpracę z Wielką Brytanią, która również podjęła decyzję o zakupie P-8 Poseidon

Pytanie: Ile Poseidonów P-8 zdecydowała się zakupić Norwegia?
Odpowiedź: pięciu

Pytanie: Czy po zakupie Poseidonów P-8 baza 333 skvadron miała zostać utrzymana w tym samym miejscu?
Odpowiedź: po przezbrojeniu w P-8, baza w Andøya zostanie zamknięta, a jednostka przeniesiona do bazy Evenes flystasjon