the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Wacław II

W 1297 r. za zgodą Rudolfa z Habsburga Wacław koronował się na króla czeskiego w Pradze, co jeszcze bardziej wzmocniło jego pozycję zarówno w Czechach, jak i w Polsce. Spowodowało to, iż dwa lata później na zjeździe w Kłęce Wacław II upomniał się od Władysława Łokietka o złożenie hołdu lennego z nabytków uzyskanych po śmierci Przemysła II i kiedy Piastowicz nie wywiązał się z zawartych tam obietnic, król mógł bez przeszkód usunąć krnąbrnego księcia z kraju. W ten sposób pod bezpośrednim panowaniem Wacława znalazła się cała Małopolska, Wielkopolska, Kujawy Brzeskie, Sieradz, Łęczyca oraz Pomorze Gdańskie. Dodatkowym sukcesem Wacława było rozciągnięcie zależności lennej nad kujawskimi krewnymi Łokietka – książętami inowrocławskimi i dobrzyńskimi.

Pytanie: Gdzie odbyła się koronacja Wacława II?
Odpowiedź: w Pradze

Pytanie: W którym roku odbyła się koronacja Wacława II?
Odpowiedź: 1297

Pytanie: Królem jakiego kraju został Wacław?
Odpowiedź: czeskiego

Pytanie: Kto nie dotrzymywał obietnic?
Odpowiedź: Piastowicz
Wacław II

We wrześniu 1300 r. skutecznie prowadzona polityka umożliwiła koronację Wacława II na króla Polski (za zgodą władcy Niemiec i mimo sprzeciwu papieża Bonifacego VIII, który nigdy nie uznał Wacława za władcę Polski). Koronacji w katedrze gnieźnieńskiej dokonał dotychczasowy przeciwnik rządów czeskich w Polsce, arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka. Powodem tej nagłej zmiany była prawdopodobnie chęć doprowadzenia do zjednoczenia kraju. Po nagłym zgonie Przemysła II i nieudanych rządach Władysława Łokietka stało się jasne, że powstanie zjednoczonej Polski na skutek działań któregoś ze skłóconych wzajemnie Piastów jest raczej mało prawdopodobne.

Pytanie: Jaki tytuł został przyznany temu władcy jesienią 1300 roku?
Odpowiedź: króla Polski

Pytanie: Jaki duchowny potępił tę koronację?
Odpowiedź: papieża Bonifacego VIII

Pytanie: Jaka była prawdopodobna przyczyna zmiany nastawienia arcybiskupa Świnki do wprowadzenia rządów czeskich w Polsce?
Odpowiedź: chęć doprowadzenia do zjednoczenia kraju

Pytanie: Gdzie przeprowadzono ceremonię koronacji Wacława II na króla Polski?
Odpowiedź: w katedrze gnieźnieńskiej
ORP Żbik (1959)

Na początku lat 50. w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Sztabie Generalnym Wojska Polskiego zapadły decyzje o rozpoczęciu licencyjnej budowy okrętów w polskich stoczniach, w tym trałowców. W styczniu 1953 roku dotarła do Polski dokumentacja techniczna trałowca projektu 254K. Projekt, pod oznaczeniem „Trałowiec 500 ton”, „Projekt 4” i „B 4”, 8 lutego 1954 roku zaaprobowany został do seryjnej budowy przez specjalną komisję Dowództwa Marynarki Wojennej. Początkowo planowano, że budowa prototypowego trałowca rozpocznie się jeszcze w 1953 roku, jednak problemy gdańskiego Centralnego Biura Konstrukcji Okrętowych nr 2 z adaptacją dokumentacji licencyjnej do polskich norm spowodowały, że prace zaczęły się w połowie 1955 roku. Kolejne opóźnienie nastąpiło po otrzymaniu we wrześniu 1955 roku polecenia budowy trałowców w nowszej wersji 254M, jednak z powodu rozpoczęcia prac stoczniowych (i zakupionego w ZSRR wyposażenia) postanowiono pierwsze trzy okręty (późniejsze „Żubr”, „Tur” i „Łoś”) ukończyć w pierwotnej konfiguracji. Dokumentacja techniczna wersji M dotarła do Polski w marcu 1956 roku, lecz zmian w niej dokonywano i później, co spowodowało kolejne opóźnienia programu budowy. Główne zmiany w stosunku do wersji K polegały na wzmocnieniu uzbrojenia (w miejsce czterech podwójnych stanowisk 2M-1 wkm kal. 12,7 mm zamontowano dwa podwójne zestawy działek automatycznych 2M-3M kal. 25 mm i dwa zdwojone stanowiska 2M-7 wkm kal. 14,5 mm, a miotacze bomb głębinowych typu BMB-1 zastąpiły nowsze BMB-2) oraz instalacji nowocześniejszego wyposażenia trałowego (trały kontaktowe MKT-1, akustyczne BGAT i elektromagnetyczny TEM-52M). Okręty miały też inny kształt rufy i związaną z tym większą o 1 metr długość kadłuba. Plany zakładały budowę serii liczącej aż 27 jednostek projektu 254, jednak zawirowania z wersjami i odwilż październikowa sprawiły, że poprzestano na 12 trałowcach (trzech proj. 254K i dziewięciu proj. 254M).

Pytanie: Jaki organ wyraził zgodę na seryjną budowę trałowców?
Odpowiedź: komisję Dowództwa Marynarki Wojennej

Pytanie: W którym roku chciano rozpocząć prace nad prototypowym trałowcem?
Odpowiedź: 1953

Pytanie: Jak nazywały się pierwsze 3 okręty?
Odpowiedź: Żubr”, „Tur” i „Łoś

Pytanie: Ile ostatecznie skonstruowano okrętów? 
Odpowiedź: 12

Pytanie: Czy odwilż październikowa przyczyniła się do mniejszej ilości wybudowanych okrętów?
Odpowiedź: odwilż październikowa sprawiły
Reprezentacja Irlandii Północnej w piłce nożnej mężczyzn

Wydaje się, że zespół odzyskał wiarę w siebie dopiero ostatnio, w kwalifikacjach do Euro 2008. W pięciu meczach drużyna prowadzona przez Lawrie Sancheza odniosła trzy zwycięstwa (m.in. sensacyjne 3:2 z Hiszpanią) i zanotowała remis z Danią. O sile obecnej kadry stanowią napastnik David Healy (strzelec wszystkich trzech goli z meczu z Hiszpanią), pomocnik Neil Lennon, na co dzień kapitan Celticu Glasgow, doświadczony obrońca Aaron Hughes oraz grający na zmianę bramkarze: 35-letni Maik Taylor i młodszy o sześć lat Roy Carroll. 11 maja 2007 roku niespodziewanie do dymisji podał się trener Sanchez, który przyjął ofertę Fulham Londyn. Jego następcą został Nigel Worthington. Jego z kolei zastąpił Michael O’Neil, z którym Irlandczycy z Północy awansowali do Mistrzostw Europy 2016 zajmując w swojej grupie eliminacyjnej (Rumunia, Węgry, Finlandia, Wyspy Owcze, Grecja) pierwsze miejsce z 21 punktami po dziesięciu meczach.
Na turnieju we Francji Irlandia Północna trafiła do grupy C razem z Polską, Niemcami i Ukrainą. Po jednym zwycięstwie (z Ukrainą 2:0) i dwóch porażkach (z Niemcami i Polską po 0:1) z trzema punktami na koncie, awansowali ostatecznie z trzeciego miejsca do dalszej fazy turnieju. W 1/8 finału spotkali się z reprezentacją Walii, z którą przegrali 0:1 po samobójczym trafieniu Garetha McAuleya. Pożegnali się tym samym z turniejem.

Pytanie: Kto zdobył trzy bramki podczas spotkania z Hiszpanią?
Odpowiedź: David Healy

Pytanie: Jakie drużyny znalazły się w grupie C podczas zawodów we Francji?
Odpowiedź: Irlandia Północna trafiła do grupy C razem z Polską, Niemcami i Ukrainą

Pytanie: Mecz z jakim zespołem przyczynił się do eliminacji Irlandii Północnej z turnieju we Francji?
Odpowiedź: reprezentacją Walii
Reprezentacja Irlandii Północnej w piłce nożnej mężczyzn

Najlepsze wyniki reprezentacja osiągała w latach 80. za trenerskiej kadencji Billy’ego Binghama, który dwukrotnie wprowadził zespół do Mundialu. Najpierw – w 1982 roku – jego podopieczni powtórzyli wynik sprzed dwudziestu pięciu laty i również awansowali do drugiej rundy, gdzie ponownie ulegli Francji. A cztery lata później po remisie z Algierią i porażkach z Hiszpanią oraz Brazylią odpadli już po fazie grupowej. Wielu piłkarzy, którzy tworzyli tzw. „bandę Binghama”, należało wówczas do europejskiej czołówki. Bramkarz Pat Jennings, rekordzista występów w kadrze, odnosił duże sukcesy (m.in. zdobył Puchar UEFA) z Tottenhamem Hotspur. Pomocnik Martin O’Neill dwukrotnie zdobył Puchar Mistrzów z Nottingham Forest F.C., a napastnik Norman Whiteside był jednym z najskuteczniejszych strzelców Manchesteru United, do czasu, kiedy przedwcześnie w wieku 26 lat musiał zakończyć piłkarską karierę. Do dziś jest najmłodszym piłkarzem grającym na mistrzostwach (miał 17 lat). W Manchesterze zajął miejsce innej wielkiej gwiazdy futbolu irlandzkiego, która jednak nigdy nie wystąpiła na żadnym Mundialu – niepokornego Georgie Besta.

Pytanie: Jaki zespół wyeliminował reprezentację Irlandii Północnej z mistrzostw świata w 1982 roku?
Odpowiedź: Francji

Pytanie: W którym momencie zespół ten został wyeliminowany z mistrzostw świata w 1986 roku?
Odpowiedź: po fazie grupowej

Pytanie: Dla jakiego klubu grał bramkarz, który reprezentował Irlandię Północną na Mundialu w latach osiemdziesiątych?
Odpowiedź: Tottenhamem Hotspur

Pytanie: Jakie osiągnięcia w rozgrywkach klubowych posiadał ówczesny pomocnik Irlandii Północnej?
Odpowiedź: dwukrotnie zdobył Puchar Mistrzów z Nottingham Forest F.C
Alaksandr Abramowicz

Przygotowywał „Prawo o językach BSRR” przyjęte 26 stycznia 1990 roku na 14. sesji Rady Najwyższej Białoruskiej SRR XI kadencji, które ustanawiało język białoruski jedynym językiem państwowym Białoruskiej SRR. W latach 1990–1991 (według innych źródeł – w latach 1991–1992) wchodził w skład Komitetu Nadzoru Konstytucyjnego ZSRR. W latach 1992–1996 pełnił funkcję przewodniczącego Centralnej Komisji ds. Wyborów Deputowanych Ludowych Republiki Białorusi (w 1994 roku przekształconej w Centralną Komisję ds. Wyborów i Prowadzenia Republikańskich Referendów Republiki Białorusi; według innego źródła w latach 1992–1994 był członkiem, a w latach 1994–1996 – przewodniczącym tej instytucji). Od stycznia 1996 do listopada 2004 roku był zastępcą szefa Administracji Prezydenta Republiki Białorusi ds. Prawnych. 14 kwietnia 1996 roku został mianowany szefem Prawnej Rady Konsultacyjnej – organu władzy wykonawczej składającego się z 19 prawników, który miał za zadanie przygotować zmiany w konstytucji, dostosowujące ją do wyników referendum z 1995 roku. W 1996 roku był jednym z autorów projektu nowej konstytucji, która przewidywała m.in. wzmocnienie władzy prezydenta, likwidację Rady Najwyższej i zastąpienie jej Zgromadzeniem Narodowym. Projekt ten popierany był przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę. Alaksandr Abramowicz był także jednym z inicjatorów referendum w tej sprawie.

Pytanie: Czym jest Prawna Rada Konsultacyjna?
Odpowiedź: organu władzy wykonawczej

Pytanie: Jaka głowa państwa wsparła zarys konstytucji z 1996 roku?
Odpowiedź: Alaksandra Łukaszenkę

Pytanie: Ilu prawników tworzyło Prawną Radę Konsultacyjną?
Odpowiedź: 19

Pytanie: W którym miesiącu uchwalono "Prawo o językach BSRR"?
Odpowiedź: stycznia
Indonezja

Pierwszy prezydent kraju Sukarno starał się równoważyć wpływy wojska, islamistów i komunistów na sytuację w kraju. Nacjonalistyczne poglądy członków rządu doprowadziły do radykalizacji polityki zagranicznej kraju, który szybko wpadł w konflikt z Malezją (Konfrontasi), względem której Indonezja zgłaszała pretensje terytorialne co do wyspy Borneo. Indonezja rozpoczęła też wspieranie lewicowej partyzantki walczącej na Borneo z rządem malezyjskim, wspierając m.in. powstanie w Sarawaku oraz popierając antymalezyjską i antykolonialną rebelię w Brunei. Relacje z tym państwem uległy dalszemu pogorszeniu po tym, jak Indonezja wsparła nieudaną rewolucję w Brunei. Obawiając się zagrożenia ze strony Holandii, Wielkiej Brytanii lub Stanów Zjednoczonych Indonezja rozpoczęła proces zakupu broni z ZSRR. Zagrożenie ze strony Zachodu było na tyle prawdopodobne, że CIA wsparło rebelię, która wybuchła w 1958 roku. Choć została ona stłumiona do końca tego samego roku, to nieliczne oddziały partyzanckie działały do 1961. Gdy Komunistyczna Partia Indonezji zaczęła zdobywać coraz większe poparcie, aż w końcu zagroziła rządowi nacjonalistów, USA wycofało swoją pomoc względem Indonezji, a relacje z Zachodem uległy pogorszeniu.

Pytanie: Jakie cele chciał osiągnąć pierwszy prezydent Indonezji?
Odpowiedź: równoważyć wpływy wojska, islamistów i komunistów na sytuację w kraju

Pytanie: Kiedy USA postanowiło zakończyć swoją pomoc Indonezji?
Odpowiedź: Gdy Komunistyczna Partia Indonezji zaczęła zdobywać coraz większe poparcie, aż w końcu zagroziła rządowi nacjonalistów

Pytanie: Jaką rewolucję wsparła Republika Indonezji?
Odpowiedź: w Brunei

Pytanie: Dlaczego Indonezja chciała kupić broń od ZSRR?
Odpowiedź: Obawiając się zagrożenia ze strony Holandii, Wielkiej Brytanii lub Stanów Zjednoczonych
Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018

Na XXIII Zimowe Igrzyska Olimpijskie zakwalifikowali się reprezentanci 92 państw oraz zawodnicy z Rosji występujący pod flagą olimpijską jako „Olimpijscy sportowcy z Rosji” (ang. Olympic Athletes from Russia). 5 grudnia 2017 roku przewodniczący MKOl, Thomas Bach ogłosił decyzję o wykluczeniu Rosji z udziału w igrzyskach. Decyzja ta została podjęta w oparciu o ustalenia trwającego 17 miesięcy śledztwa, zgodnie z którymi wielu rosyjskich sportowców korzystało w latach 2012–2015 z systematycznego programu dopingowego, prowadzonego przez władze ich kraju. Zawodnicy z Rosji, którzy udowodnili, że nie stosowali dopingu, otrzymali od MKOl prawo występu na igrzyskach pod flagą olimpijską.

Pytanie: Ile państw wzięło udział w XXIII Zimowych Igrzyskach Olimpijskich?
Odpowiedź: 92

Pytanie: Pod jaką flagą występowali Rosjanie?
Odpowiedź: „Olimpijscy sportowcy z Rosji”

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Thomas Bach?
Odpowiedź: przewodniczący MKOl

Pytanie: Jaką decyzję podjął Bach?
Odpowiedź: o wykluczeniu Rosji z udziału w igrzyskach
Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018

Na mocy podpisanej 20 stycznia 2018 roku przez delegacje Korei Północnej i Korei Południowej Olimpijskiej Deklaracji Półwyspu Koreańskiego sportowcy z obydwu państw wystąpili na ceremonii otwarcia igrzysk jako jedna reprezentacja pod Flagą Zjednoczenia, niesioną przez dwóch chorążych, po jednym z każdego kraju. Ponadto, w oparciu o zapisy deklaracji oba kraje wystawiły w olimpijskim turnieju hokeja na lodzie kobiet jednolitą, oznaczoną Flagą Zjednoczenia drużynę, powstałą poprzez dołączenie 12 zawodniczek i jednego urzędnika z Korei Północnej do dotychczasowego, liczącego 23 osoby składu Korei Południowej.

Pytanie: Pod jakim proporcem Korea Północna i Południowa wystąpiły zjednoczone w Igrzyskach Olimpijskich z 2018 roku?
Odpowiedź: Flagą Zjednoczenia

Pytanie: Kto wnosił Flagę zjednoczenia podczas ceremonii otwarcia IO 2018?
Odpowiedź: dwóch chorążych

Pytanie: Jakie dwa kraje zjednoczyły się na czas IO 2018 by wspólnie wystąpić?
Odpowiedź: Korei Północnej i Korei Południowej

Pytanie: Jaki oficjalny dokument podpisały Koree, by uprawomocnić swoje zjednoczenie na czas IO 2018?
Odpowiedź: Olimpijskiej Deklaracji Półwyspu Koreańskiego
Astronomia

Astronomia jest jedną z nauk, do rozwoju której najbardziej mogą przyczynić się amatorzy.
Astronomowie amatorzy jako grupa prowadzą obserwacje różnych ciał niebieskich i zjawisk, czasem przy pomocy urządzeń, które sami budują. Najbardziej typowe cele obserwacji astronomów amatorów to Księżyc, planety, gwiazdy, komety, deszcze meteorów i różne obiekty głębokiego nieba takie jak gromady gwiazd, galaktyki i mgławice. Jedna z gałęzi astronomii amatorskiej, astrofotografia amatorska, polega na fotografowaniu nocnego nieba. Wielu amatorów specjalizuje się w obserwacji poszczególnych obiektów, interesują ich określone rodzaje obiektów lub typy zdarzeń.

Pytanie: Kto może bardziej przyczynić się do rozwoju astronomii: amatorzy czy profesjonaliści?
Odpowiedź: Astronomia jest jedną z nauk, do rozwoju której najbardziej mogą przyczynić się amatorzy

Pytanie: Czym zajmują się amatorzy w związku z astronomią?
Odpowiedź: prowadzą obserwacje różnych ciał niebieskich i zjawisk

Pytanie: Jakie są główne cele obserwacji amatorów?
Odpowiedź: Księżyc, planety, gwiazdy, komety, deszcze meteorów i różne obiekty głębokiego nieba takie jak gromady gwiazd, galaktyki i mgławice

Pytanie: Jaki jest cel astrofotografii amatorskiej?
Odpowiedź: fotografowaniu nocnego nieba
Boże Narodzenie na Ukrainie

Dzień 18 stycznia, czyli wigilia święta Chrztu Pańskiego (ukr. Wodochreszcza bądź Jordan), określany jest jako Hołodna Kutia bądź „druga Wigilia” (ukr. Druhyj swiatweczir). W dniu tym obowiązuje srogi post. Wieczorem domownicy zasiadają do tradycyjnej kolacji, na której tak jak podczas wieczerzy przed świętem Bożego Narodzenia podaje się postne potrawy – smażoną rybę, pierożki z kapustą, gryczane naleśniki smażone na oleju, kutię oraz kompot z suszonych owoców. Po zmroku następuje wyniesienie z domu diducha, co jest symbolicznym zakończeniem cyklu bożonarodzeniowo-noworocznego. Diduch powinien zostać spalony – jest to pozostałość po starym obrzędzie symbolicznego pożegnania zimy i wzywania wiosny.

Pytanie: Jakie święto Ukraińcy obchodzą 18 stycznia?
Odpowiedź: wigilia święta Chrztu Pańskiego

Pytanie: Jakie inne nazwy pojawiają się na wigilię święta Chrztu Pańskiego?
Odpowiedź: Hołodna Kutia bądź „druga Wigilia

Pytanie: Czy Ukraińcy mogą jeść mięso w wigilię święta Chrztu Pańskiego?
Odpowiedź: W dniu tym obowiązuje srogi post

Pytanie: Co Ukraińcy wynoszą z domów po wieczerzy 18 sycznia?
Odpowiedź: diducha
Czapla modra

Brak wyraźnie zaznaczonego dymorfizmu płciowego, samiec i samica wykazują nieznaczne różnice w odcieniu upierzenia i rozmiarze. Samiec jest zwykle 5-10% większy. Stwierdza się polimorfizm – występują dwa podstawowe typy upierzenia: charakterystyczny szaro-niebieski i całkowicie biały. Osobniki z białym upierzeniem (brak pigmentu w piórach) różnią się także budową dzioba i długością piór na głowie. Występuje także typ pośredni (w Stanach Zjednoczonych nazywany czaplą Würdemanna) posiadający typowe dla gatunku szaro-niebieskie upierzenie, lecz głowa jest biała. Ten typ czapli modrej zamieszkuje archipelag Florida Keys.

Pytanie: O ile większy jest zawsze samiec gatunku? 
Odpowiedź: 5-10%

Pytanie: Czy samice i samce gatunku zauważalnie różnią się od siebie?
Odpowiedź: Brak wyraźnie zaznaczonego dymorfizmu płciowego

Pytanie: Co jeszcze rozróżnia osobniki cechujące się niewystępowaniem pigmentu na piórach?
Odpowiedź: budową dzioba i długością piór na głowie

Pytanie: Jak oficjalnie nazywa się osobnik uznawany za typ pośredni gatunku?
Odpowiedź: czaplą Würdemanna

Pytanie: Jaką barwę ma głowa czapli Würdemanna?
Odpowiedź: biała
Czapla modra

Okres lęgowy trwa od marca do maja w północnej części obszaru występowania oraz od listopada do kwietnia w części południowej. Typowy lęg odbywa się raz do roku, samica składa 3-7 (średnio 4) jasnych zielono-niebieskich jaj o wymiarach ok. 61-63 mm x 42-46 mm i wadze 65-75 g. Jaja są składane w 2–3-dniowych odstępach. Jeżeli gniazdo zostanie zniszczone lub porzucone, samica może złożyć nowe jaja. Obecność człowieka źle wpływa na rozmnażanie tego gatunku. Wielokrotne wtargnięcie na obszar gniazdowania może spowodować porzucenie jaj lub młodych. Para wysiaduje jaja na zmianę, samica głównie w nocy, a samiec w ciągu dnia. Okres inkubacji trwa 25-29 dni, młode (gniazdowniki) wykluwają się niejednocześnie w przeciągu kilku dni. Pisklę, które wykluje się pierwsze, często szybciej rośnie – jest bardziej doświadczone w przyjmowaniu pokarmu i może zachowywać się agresywnie w stosunku do młodszego rodzeństwa. W okresie karmienia rodzice spożywają nawet do 4 razy więcej pokarmu niż zwykle. Oboje rodzice karmią młode poprzez regurgitację, podają pokarm bezpośrednio do otwartego dzioba stojąc na krawędzi gniazda. Młode otrzymują pokarm w ten sposób przez około pierwszych 10 dni, później same wkładają dziób do gardła rodziców, aż w końcu rodzice wrzucają zdobycz prosto do gniazda. Młode odbywają pierwszy lot po ok. 60 dniach od wyklucia. Zdarza się, że po wykonaniu pierwszych lotów młode omyłkowo wracają do innego gniazda, co może zakończyć się wyrzuceniem właściwych lokatorów. Definitywnie opuszczają gniazdo po 60-91 dniach w zależności od wieku (kolejności wyklucia) oraz pory lęgu – młode z późniejszych lęgów usamodzielniają się wcześniej.

Pytanie: Ile razy do roku samica czapli modrej składa jaja?
Odpowiedź: raz

Pytanie: Ile ważą jaja czapli modrej?
Odpowiedź: 65-75 g

Pytanie: Jakie mogą być konsekwencje licznej bytności człowieka w obszarze gniazdowania czapli modrej?
Odpowiedź: porzucenie jaj lub młodych

Pytanie: Czym charakteryzuje się zachowanie pierwszego wyklutego pisklęcia?
Odpowiedź: agresywnie
Umschlagplatz w Warszawie

Od 22 lipca 1942 budowle kolejowe, rampy, gmach szkół powszechnych oraz pozostałe obiekty znajdujące się na tym terenie zaczęły być wykorzystywane jako miejsce do selekcji, przetrzymywania i załadunku Żydów przed wywózką do obozu zagłady w Treblince. Siedziba komendy oddziału SS nadzorującego deportacje mieściła się w gmachu szkół powszechnych nr 153 i 175 przy ul. Stawki 21 (obecnie nr 5/7). Umschlagplatz został podzielony na dwie części. Pierwsza z nich, południowa, składała się z oddzielonej murem od pozostałej części getta fragmentu ulicy Stawki wraz z budynkami znajdującymi się po jej parzystej stronie. Tam, siedząc na ziemi lub chroniąc się w budynkach, Żydzi oczekiwali na przyjazd pociągu i sformowanie transportu. Jedyna brama prowadząca do tej części Umschlagplatzu znajdowała się od strony ulicy Dzikiej. Drugą część, północną, stanowił teren z bocznicą kolejową, gdzie odbywało się ładowanie do wagonów. Według Władysława Szpilmana na placu przeładunkowym mogło pomieścić się do 8000 osób.

Pytanie: W jakim celu wykorzystywano wymienione obiekty od lipca 1942 roku?
Odpowiedź: jako miejsce do selekcji, przetrzymywania i załadunku Żydów przed wywózką do obozu zagłady w Treblince

Pytanie: W jakim obiekcie znajdowała się siedziba komendy SS?
Odpowiedź: w gmachu szkół powszechnych nr 153 i 175

Pytanie: Na co czekali Żydzi w południowej części Umschlagplatzu?
Odpowiedź: na przyjazd pociągu i sformowanie transportu

Pytanie: Czy do południowej części Umschlagplatzu prowadziło więcej niż jedno wejście?
Odpowiedź: Jedyna brama prowadząca do tej części Umschlagplatzu znajdowała się od strony ulicy Dzikiej
Henryk VIII Tudor

Objęcie tronu przez Henryka VIII było pierwszym od wielu lat pokojowym przejęciem władzy w Anglii; jednak prawa dynastii Tudorów do tronu wciąż mogły być kwestionowane. Anglicy nie żywili zaufania do rządzących kobiet, a ponadto korona w rękach kobiety niosła ze sobą ryzyko przejęcia kraju przez obce siły (poprzez małżeństwo), więc Henryk sądził, że jedynie męski potomek będzie mógł utrzymać tron. Mimo że królowa Katarzyna była w ciąży co najmniej 6 razy (ostatni w 1518), to tylko jedno dziecko, księżniczka Maria, przeżyło dzieciństwo. Henryk już wcześniej miał kochanki, w tym Marię Boleyn i Elżbietę Blount, z którą miał nieślubnego syna, Henryka FitzRoya. W 1526, kiedy jasne było, że królowa Katarzyna nie będzie mogła mieć więcej dzieci, Henryk związał się z siostrą Marii Boleyn, Anną. Tak więc pragnienie posiadania męskiego potomka, a nie Anna sama w sobie, było prawdopodobnie podstawowym powodem starań w kierunku pozbycia się królowej Katarzyny.

Pytanie: W jaki sposób Henryk VII objął tron w Anglii?
Odpowiedź: pokojowym

Pytanie: Ile razy żona Henryka była w ciąży?
Odpowiedź: 6

Pytanie: Jak nazywały się kochanki króla Anglii?
Odpowiedź: Marię Boleyn i Elżbietę Blount

Pytanie: Jak nazywał się syn króla Anglii?
Odpowiedź: Henryka FitzRoya
Henryk VIII Tudor

Henryk VII wciąż pragnął podtrzymać związek matrymonialny między Anglią a Hiszpanią poprzez małżeństwo swego syna z Katarzyną. Jednak aby poślubić wdowę po bracie, książę Walii musiał najpierw otrzymać dyspensę od papieża. Katarzyna utrzymywała, że jej pierwsze małżeństwo nie zostało skonsumowane; gdyby mówiła prawdę, nie byłaby wymagana dyspensa. Mimo to zarówno strona angielska, jak i hiszpańska uznały konieczność jej uzyskania, aby oddalić wszelkie wątpliwości co do ważności małżeństwa. Ze względu na niecierpliwość królowej Izabeli, matki Katarzyny, papież pośpiesznie wydał bullę, w której udzielał dyspensy. I tak oto, 14 miesięcy po śmierci męża, Katarzyna zaręczyła się z księciem Walii. W 1505 roku Henryk VII stracił jednak zainteresowanie sojuszem z Hiszpanią i młody książę Walii został zmuszony do oświadczenia, że zaręczyny zorganizowano bez jego zgody.

Pytanie: W przypadku potwierdzenia jakiej informacji dyspensa od papieża na zawarcie małżeństwa przez Katarzynę i księcia Walii nie byłaby potrzebna?
Odpowiedź: że jej pierwsze małżeństwo nie zostało skonsumowane

Pytanie: Na czym zależało królowi Henrykowi VII, gdy planował małżeństwo księcia Walii z Katarzyną?
Odpowiedź: pragnął podtrzymać związek matrymonialny między Anglią a Hiszpanią

Pytanie: Czy papież długo zwlekał z udzieleniem dyspensy na zawarcie małżeństwa przez księcia Walii i Katarzynę?
Odpowiedź: papież pośpiesznie wydał bullę, w której udzielał dyspensy

Pytanie: Dzięki czemu dyspensa na zawarcie małżeństwa przez księcia Walii i Katarzynę udzielona została wyjątkowo szybko?
Odpowiedź: niecierpliwość królowej Izabeli

Pytanie: Dlaczego Henryk VII zmienił zdanie, co do małżeństwa jego syna z Katarzyną?
Odpowiedź: stracił jednak zainteresowanie sojuszem z Hiszpanią