the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
Zamach z 11 września 2001 roku

Dwa spośród porwanych samolotów – Boeingi 767 – rozbiły się o bliźniacze wieże World Trade Center w Nowym Jorku (zob. katastrofa lotu American Airlines 11 i katastrofa lotu United Airlines 175), które po kilkudziesięciu minutach uległy zawaleniu na skutek naruszenia stalowej konstrukcji nośnej budynków, co było efektem uderzenia samolotów i spowodowanych w ten sposób intensywnych i rozległych pożarów. Trzeci samolot, Boeing 757, zniszczył część Pentagonu (zob. katastrofa lotu American Airlines 77), a ostatni (opóźniony) Boeing 757 linii United Airlines nie dotarł do celu – rozbił się na polach w pobliżu Shanksville w Pensylwanii ok. 15 min. lotu od Waszyngtonu (zob. katastrofa lotu United Airlines 93). Przypuszcza się, że samolot miał uderzyć w Biały Dom lub Kapitol, choć nie ma na to jednoznacznych dowodów. Maszyna nie doleciała do celu, gdyż pasażerowie, którzy dowiedzieli się o losie innych samolotów, zaatakowali porywaczy; w rezultacie walki, która się wywiązała, doszło do rozbicia się samolotu na niezaludnionym terenie – szczątkowe informacje o ostatnich minutach tego wydarzenia pochodzą z rozmów telefonicznych pasażerów i odtworzenia danych zarejestrowanych w czarnej skrzynce samolotu. Na podstawie zapisów rozmów telefonicznych i zeznań świadków (rodzin i rozmówców) dokonano rekonstrukcji wydarzeń sfilmowanej w dramacie dokumentalnym „Lot 93”.

Pytanie: Jaki model samolotu uczestniczył w katastrofie American Airlines 11?
Odpowiedź: Boeingi 767

Pytanie: Co spowodowało, że budynki się zapadły?
Odpowiedź: naruszenia stalowej konstrukcji nośnej

Pytanie: Jaką tragedią zakończył się lot United Airlines 93?
Odpowiedź: rozbił się na polach w pobliżu Shanksville w Pensylwanii

Pytanie: Czy samoloty, które uderzyły w WTC bezpośrednio przyczyniły się do zawalenia się budynków?
Odpowiedź: uległy zawaleniu na skutek naruszenia stalowej konstrukcji nośnej budynków, co było efektem uderzenia samolotów i spowodowanych w ten sposób intensywnych i rozległych pożarów
Zamach z 11 września 2001 roku

Bardzo duże straty poniosły służby miejskie, głównie straż pożarna i policja – w trakcie akcji ratunkowej zginęło ponad 300 funkcjonariuszy. Po zamachu okazało się, że liczbę ofiar zwiększył przestarzały i niewydajny system komunikacji służb ratunkowych oraz sprzeczne polecenia wydawane cywilom w płonących wieżowcach przez ochronę i straż pożarną. Klatki schodowe wieżowców nie były wyposażone w instalacje ciśnieniowe eliminujące dym. Zaczęto je montować w niektórych budynkach dopiero po ataku. Wiele osób zmarło kilka lat po zamachu z powodu wdychania trującego azbestu, który pozostał w nowojorskim powietrzu tuż po zawaleniu się budynków. Azbest został zakazany w budownictwie tylko w niektórych krajach świata (m.in. w Niemczech w 1993, we Francji i w Polsce w 1997). USA początkowo zakazały azbestu w 1989, ale następnie odwołały ten zakaz w 1991. Ostateczna liczba ofiar jest o 40 osób mniejsza w stosunku do poprzedniej wersji, która już znalazła się w niektórych encyklopediach. Ustalając liczbę ofiar i ich tożsamość, po raz pierwszy w historii posłużono się na masową skalę badaniami materiału genetycznego, które były praktycznie jedynym sposobem identyfikacji szczątków ofiar.

Pytanie: Jakie działania funkcjonariuszy przyczyniły się do większej liczby ofiar tego ataku?
Odpowiedź: przestarzały i niewydajny system komunikacji służb ratunkowych oraz sprzeczne polecenia wydawane cywilom w płonących wieżowcach przez ochronę i straż pożarną

Pytanie: Jaki sprzęt, który mógł pomóc podczas tego ataku, nie znajdował się na wyposażeniu klatek schodowych tych budynków?
Odpowiedź: instalacje ciśnieniowe eliminujące dym

Pytanie: Jaka była przyczyna śmierci ofiar, które przeżyły pierwotnie ten atak, ale zmarły kilka lat później?
Odpowiedź: wdychania trującego azbestu

Pytanie: Jaka innowacyjna wówczas technika identyfikacji zwłok została wykorzystana przy okazji tych zamachów?
Odpowiedź: badaniami materiału genetycznego
Palestyna

Od 63 p.n.e. pod wpływem rzymskim. Judea początkowo otrzymała status państwa sprzymierzonego, lecz od 6 n.e. stała się rzymską prowincją. W tym regionie działał i zginął Jezus Chrystus. Wojna żydowska w latach 66–73 oraz powstanie Bar-Kochby w latach 132–135 zakończyły się klęską żydów i częściowym ich wypędzeniem z Palestyny. Od 395 Palestyna stała się częścią cesarstwa wschodniorzymskiego. Stolicą późnostarożytnej Palestyny była Cezarea Nadmorska. W 451 na soborze w Chalcedonie, dzięki staraniom św. Juwenala, Jerozolima została podniesiona do rangi piątego patriarchatu, obejmującego Palestynę, Zajordanie i Synaj. W latach 634–640 Palestyna została podbita przez Arabów. Na współczesnym obszarze Palestyny w okresie wczesnomuzułmańskim istniały okręgi wojskowe Palestyny, ze stolicą w Ar-Ramli oraz Jordanu, ze stolicą w Tyberiadzie. W latach 1099–1291 istniało w Palestynie – założone przez krzyżowców – Królestwo Jerozolimskie, które później zdobyli częściowo Ajjubidzi, a ostatecznie egipscy Mamelucy. W latach 1516–1918 Palestyna wchodziła w skład imperium osmańskiego, nie stanowiąc jednolitej jednostki administracyjnej.

Pytanie: Jaki był efekt wojny żydowskiej i powstania Bar-Kochby?
Odpowiedź: zakończyły się klęską żydów i częściowym ich wypędzeniem z Palestyny

Pytanie: Co zyskała Jerozolima dzięki inicjatywie św. Juwenala?
Odpowiedź: Jerozolima została podniesiona do rangi piątego patriarchatu

Pytanie: Jak nazywa się kraina związana z życiem i działalnością Chrystusa?
Odpowiedź: Judea

Pytanie: Czy na terenie miasta zostało utworzone Królestwo Jerozolimskie?
Odpowiedź: W latach 1099–1291 istniało w Palestynie – założone przez krzyżowców – Królestwo Jerozolimskie
The Beatles

W 1970 Lennon, McCartney, Harrison i Starr wydali własne albumy, rozpoczynając tym samym solowe kariery. Dawni Beatlesi wielokrotnie współpracowali przy swoich piosenkach, choć jedynym albumem, na którym wystąpiła cała czwórka (ale nie w jednym utworze), był Ringo z 1973. W 1971 Harrison zorganizował w Madison Square Garden koncert na rzecz Bangladeszu i zaprosił do zagrania na nim całą pozostałą trójkę. Ostatecznie wystąpił tylko Starr. McCartney i Lennon spotkali się w studiu tylko raz, w 1974. Efekt ich jam session ukazał się na bootlegu A Toot and a Snore in '74, wydanym w 1992. W kwietniu 1973 zostały wydane dwie przygotowane przez Kleina kompilacje największych przebojów Beatlesów: 1962–1966 i 1967–1970, znane powszechnie jako Czerwony Album i Niebieski Album. W Stanach pokryły się one kolejno piętnasto- i siedemnastokrotną platyną (w tym diamentem), a w Wielkiej Brytanii pojedynczą. W 1976 Capitol rozpoczął wydawanie (bez udziału dawnych Beatlesów) licznych kompilacji z muzyką zespołu. W 1977 ukazał się pierwszy oficjalny album koncertowy grupy, The Beatles at the Hollywood Bowl, zawierający nagrania z koncertów w Hollywood Bowl z 1964 i 1965. Miesiąc wcześniej, mimo protestu dawnych Beatlesów, odbyła się premiera Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962 z występami na żywo w Hamburgu w 1962 roku, nagranymi przy użyciu tylko jednego mikrofonu.

Pytanie: Na jakiej płycie pojawili się wszyscy członkowie The Beatles po 1970 roku?
Odpowiedź: Ringo

Pytanie: Czy Starr rozpoczął karierę solową?
Odpowiedź: W 1970 Lennon, McCartney, Harrison i Starr wydali własne albumy, rozpoczynając tym samym solowe kariery

Pytanie: Jak nazywały się dwie najbardziej znane płyty The Beatles?
Odpowiedź: Czerwony Album i Niebieski Album

Pytanie: Jak nazywa się koncertowa płyta The Beatles?
Odpowiedź: The Beatles at the Hollywood Bowl
Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki zmarł na gruźlicę 3 kwietnia 1849 w mieszkaniu znajdującym się przy Rue de Ponthieu nr 34 (dawniej nr 30). Został pochowany na paryskim Cmentarzu Montmartre. Idea sprowadzenia prochów poety do kraju zrodziła się w pierwszych latach XX wieku. Postanowiono przenieść je do Krakowa i złożyć w podziemiach katedry wawelskiej w setną rocznicę urodzin wieszcza, przypadającą w 1909. Prezesem komitetu sprowadzenia zwłok Juliusza Słowackiego do Polski był prof. Józef Kallenbach. Stosowny komitet obywatelski zebrał odpowiednie fundusze, a pod koniec marca 1909 nadeszła z Francji zgoda na ekshumację i przewiezienie zwłok. Jednak kardynał Jan Duklan Puzyna, biskup krakowski, stanowczo odmówił zgody na pochowanie ciała Juliusza Słowackiego na Wawelu. Mimo nacisków opinii publicznej, swojego zdania nie zmienił, co, po kilku miesiącach, doprowadziło do rezygnacji z planów ponownego pochówku. 14 czerwca 1927, na polecenie marszałka Józefa Piłsudskiego, ekshumowano szczątki Słowackiego i przewieziono do Polski, by złożyć je na Wawelu. Trumnę z prochami poety do brzegów Polski przywiózł transportowiec ORP Wilia pod dowództwem kmdr. Czesława Petelenza, następnie z Gdańska popłynęła w górę Wisły, do Warszawy na pokładzie bocznokołowca Mickiewicz, którym dowodził komandor por. Marynarki Wojennej RP – Walerian Antoniewicz. Statek, zanim dotarł do Warszawy, zatrzymywał się w portach: Grudziądz, Toruń, Włocławek, Płock, Modlin, gdzie miejscowa ludność składała hołd prochom wieszcza. 26 czerwca statek przybił do przystani w Warszawie, skąd orszak pogrzebowy przeszedł ulicami stolicy do katedry świętego Jana. Nazajutrz przewieziono trumnę Słowackiego na Dworzec Główny i wyruszyła pociągiem do Krakowa. 28 czerwca na dziedzińcu zamku na Wawelu odbyła się uroczysta ceremonia pogrzebowa. Na jej zakończenie Józef Piłsudski wypowiedział wielokrotnie cytowane słowa: W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam Panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, bo królom był równy. Jego prochy zostały złożone obok Adama Mickiewicza w krypcie Wieszczów Narodowych w katedrze na Wawelu. Słowacki był ulubionym poetą Józefa Piłsudskiego.

Pytanie: Na jaką chorobę cierpiał przed śmiercią pisarz?
Odpowiedź: gruźlicę

Pytanie: W jakim kraju na początku został pochowany Słowacki?
Odpowiedź: paryskim

Pytanie: Kto zajmował się sprawdzeniem prochów wieszcza do Krakowa?
Odpowiedź: Józef Kallenbach

Pytanie: Gdzie obecnie znajdują się prochy Słowackiego?
Odpowiedź: w krypcie Wieszczów Narodowych w katedrze na Wawelu
Volkswagen Arteon

Podstawowa wersja Essence pojazdu standardowo wyposażona jest m.in. w system ABS, ASR, EDL, ESP oraz asystenta siły hamowania i stabilizacją toru jazdy z przyczepą, w pełni wykonane w technologii LED reflektory przednie i tylne, wielofunkcyjną skórzaną kierownicę, system wykrywający pieszych z aktywną pokrywą silnika, elektromechaniczny hamulec postojowy, system sygnalizujący zmęczenie kierowcy, TPMS, trzystrefową klimatyzację automatyczną, elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek z funkcją podgrzewania, składania oraz opuszczania, a także 8-calowy ekran dotykowy systemu multimedialnego wyposażonego w 8-głośników, wejścia cd/SD/AUX/USB oraz Bluetooth, czujnik deszczu oraz zmierzchu, aktywny tempomat, system Start&Stop, system Lane Assist, asystenta świateł drogowych, system Front Assist z funkcją awaryjnego hamowania, przednie i tylne czujniki parkowania, 17-calowe alufelgi.

Pytanie: Czy Volkswagen Arteon Essence posiada asystenta hamowania?
Odpowiedź: Essence pojazdu standardowo wyposażona jest m.in. w system ABS, ASR, EDL, ESP oraz asystenta siły hamowania

Pytanie: Jaki ekran posiada Essence?
Odpowiedź: dotykowy

Pytanie: Ile głośników znajduje się w pojeździe?
Odpowiedź: 8

Pytanie: Czy auto jest w stanie określić, że pada deszcz?
Odpowiedź: czujnik deszczu

Pytanie: Czy w wersji Essence możemy zastosować tempomat?
Odpowiedź: aktywny tempomat
Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 – maraton

Od początku biegu prowadził Albin Lermusiaux. Francuz, który nigdy wcześniej nie przebiegł tak długiego dystansu, narzucił bardzo mocne tempo i w pewnym momencie miał przewagę około trzech kilometrów nad drugim zawodnikiem. Trudne warunki, w których rozgrywano ten bieg, spowodowały, że pierwsi biegacze zaczęli się wycofywać z biegu (Dimitrios Christopulos, Ilias Kafedzis). Do wioski Pikermi, położonej około 20 kilometrów od Maratonu, Lermusiaux miał podobno dotrzeć w czasie 52 minut. Najprawdopodobniej sprawozdawca pomylił dystans zawodów, gdyż niemożliwym jest przebiegnięcie tego dystansu w tak krótkim czasie. Na półmetku biegu prowadził Francuz, zaś na kolejnych pozycjach plasowali się Teddy Flack, Arthur Blake, Gyula Kellner, Joanis Lawrendis i Spiridon Luis. Po przebiegnięciu 23 kilometrów z biegu wycofał się Blake, krótko po nim dwaj Grecy – Grigoriu i Lawrendis. Wtedy też na trzecią pozycję awansował jeden z kandydatów do zwycięstwa – Charilaos Wasilakos.

Pytanie: Czy jakikolwiek zawodnik zrezygnował z maratonu podczas jego trwania?
Odpowiedź: Trudne warunki, w których rozgrywano ten bieg, spowodowały, że pierwsi biegacze zaczęli się wycofywać z biegu

Pytanie: Jaki był powód, dla którego niektórzy zdecydowali się na wycofanie z konkurencji?
Odpowiedź: Trudne warunki

Pytanie: Ile czasu zajęło Lermusiaux dotarcie do wsi Pikermi?
Odpowiedź: 52 minut

Pytanie: Jak nazywał się zawodnik, który zrezygnował z dalszego biegu po przebyciu 23 kilometrów?
Odpowiedź: Blake
Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896 – maraton

W dniu rozpoczęcia igrzysk ponownie rozegrano maraton, tym razem dopuszczono do udziału obcokrajowców. Triumfatorem został Dimitrios Delijanis z czasem 3 godzin i 3 minut. Drugie miejsce osiągnął Teddy Flack, trzeci był Spiridon Belokas. Siódme miejsce zajął wtedy Charilaos Wasilakos, zaś Spiridon Luis był dopiero siedemnasty. Początkowo tylko szesnastu zawodników z tego biegu miało wystąpić w zawodach olimpijskich, jednak na wniosek wojskowego Papadiamandopulosa postanowiono dopuścić Luisa do udziału w olimpiadzie.

Pytanie: Kto wygrał ten bieg?
Odpowiedź: Dimitrios Delijanis

Pytanie: Jaki czas dawał zwycięstwo w tym biegu?
Odpowiedź: 3 godzin i 3 minut

Pytanie: Kto oprócz Delijanisa znalazł się na podium tego biegu?
Odpowiedź: Teddy Flack, trzeci był Spiridon Belokas

Pytanie: Na której pozycji zakończył ten bieg Luis?
Odpowiedź: siedemnasty

Pytanie: Dzięki komu Luis mógł wystąpić na olimpiadzie?
Odpowiedź: wojskowego Papadiamandopulosa
Konfederacja targowicka

Na życzenie Katarzyny II 6 września 1792 w Brześciu nad Bugiem rozpoczęły się obrady generalności obu konfederacji – koronnej i litewskiej. 11 września dokonało się uroczyste połączenie obu konfederacji pod nazwą Najjaśniejszej Konfederacji Obojga Narodów. Akt ten pobłogosławił obecny na tej uroczystości były pomocniczy biskup przemyski Michał Sierakowski. Papież Pius VI wystosował specjalne błogosławieństwo dla dzieła konfederacji targowickiej. Gorącymi zwolennikami konfederacji byli: prymas Michał Jerzy Poniatowski, biskup chełmski Wojciech Józef Skarszewski, biskup żmudzki Jan Stefan Giedroyć, biskup poznański Antoni Onufry Okęcki, biskup łucki Adam Tadeusz Naruszewicz i biskup wileński Ignacy Jakub Massalski.

Pytanie: Kto zlecił wszczęcie obrad konfederacji?
Odpowiedź: Katarzyny II

Pytanie: Kto dokonał błogosławieństwa zjednoczenia konfederacji?
Odpowiedź: Michał Sierakowski

Pytanie: W jaki sposób Pius VI uczestniczył w ceremonii zjednoczenia konfederacji?
Odpowiedź: wystosował specjalne błogosławieństwo dla dzieła konfederacji targowickiej

Pytanie: Kto stanowczo opowiadał się za powstaniem zjednoczonej konfederacji?
Odpowiedź: prymas Michał Jerzy Poniatowski, biskup chełmski Wojciech Józef Skarszewski, biskup żmudzki Jan Stefan Giedroyć, biskup poznański Antoni Onufry Okęcki, biskup łucki Adam Tadeusz Naruszewicz i biskup wileński Ignacy Jakub Massalski
Wuhan

W trakcie wojny chińsko-japońskiej, po zajęciu Nankinu przez Japończyków w 1937 roku, rząd Kuomintangu wycofał się do Hankou, które stało się centrum chińskiego ruchu oporu. Miasto w okresie od 11 czerwca do 27 października 1938 roku broniło się przed wojskami japońskimi. Była to najdłuższa i największa bitwa w całej wojnie. Od 1937 roku do 1945 roku miasto znajdowało się pod okupacją Cesarstwa Wielkiej Japonii. Obecne miasto Wuhan powstało w 1949 roku z połączenia trzech sąsiadujących ze sobą miast – Hankou, Hanyangu i Wuchangu. W latach pięćdziesiątych XX wieku nastąpił szybki rozwój przemysłu, głównie przemysłu ciężkiego i tekstylnego. 15 października 1957 roku otwarto pierwszy w historii most drogowo-kolejowy na rzece Jangcy. W 1958 roku w mieście utworzono Wuhański Instytut Wirusologii, którego częścią jest otwarte w 2017 Narodowe Laboratorium Bezpieczeństwa Biologicznego, gdzie bada się niebezpieczne patogeny, m.in. wirusa SARS i wirusa Ebola (BSL-4). W 1981 roku zaczęto odbudowę wieży Żółtego Żurawia. W 1991 roku otwarto specjalną strefę ekonomiczną Wuhan East Lake High-tech Development Zone (tzw. Dolinę optyczną), jedyną wówczas w kraju strefą z dziedziny high-tech. Drugi most na rzece Jangcy otwarto w 1995 roku i jednocześnie wyznaczono tzw. pierwszą obwodnicę przechodzącą przez oba ówczesne mosty. W samym roku oddano do użytku port lotniczy Wuhan-Tianhe. W 2000 roku doszło do katastrofy lotu Wuhan Airlines 343.

Pytanie: Kiedy Nankinu zostało zawłaszczone przez Japonię?
Odpowiedź: w 1937

Pytanie: Kiedy Wuhan przyjęło pozycję obronną przed nacierającymi Japończykami?
Odpowiedź: od 11 czerwca do 27 października 1938

Pytanie: Jaki okupant zajął Wuhan w 1937 roku?
Odpowiedź: Cesarstwa Wielkiej Japonii

Pytanie: Jaki instytut naukowy powstał w Wuhan w 1958 roku? 
Odpowiedź: Wuhański Instytut Wirusologii
Lubin

Powstanie pierwszej osady na terenie dzisiejszego Lubina (osiedle Stary Lubin) związane jest z przecięciem się w tym miejscu ważnych szlaków kupieckich (np. z Magdeburga poprzez Wrocław do Kijowa i z południa przez Wielkopolskę nad Morze Bałtyckie) w związku z czym była zapewne miejscem odpoczynku wędrujących kupców, a także handlu ich towarami. Nie do końca wiadomo, czy Lubinem władali wówczas Dziadoszanie czy Trzebowianie, gdyż leżał on w połowie drogi między ich głównymi grodami.

Pytanie: Co spowodowało, że ludzie zasiedlili się na terytorium obecnego Lubina?
Odpowiedź: przecięciem się w tym miejscu ważnych szlaków kupieckich

Pytanie: Pomiędzy czyimi osadami leżał Lubin?
Odpowiedź: Dziadoszanie czy Trzebowianie

Pytanie: Dokąd prowadził szlak kupiecki z Magdeburga?
Odpowiedź: Kijowa

Pytanie: Czy wiadomo, kto zarządzał osadą na terenie współczesnego Lubina?
Odpowiedź: Nie do końca wiadomo, czy Lubinem władali wówczas Dziadoszanie czy Trzebowianie
Ewa Leniart

W 2000 rozpoczęła pracę w nowo utworzonym rzeszowskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu na stanowisku inspektora ds. administracyjnych. Od 2002 do 2005 była kierownikiem referatu w rzeszowskim oddziale IPN, później do 2007 pracowała urzędzie wojewódzkim jako koordynator i dyrektor gabinetu wojewody Ewy Draus. W 2006 została także pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Zakładzie Historii Państwa i Prawa Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2007 objęła stanowisko dyrektora oddziału IPN w Rzeszowie. Była członkiem społecznego Komitetu Budowy Pomnika ks. Jerzego Popiełuszki i członkiem założycielem Komitetu Budowy Pomnika płk. Łukasza Cieplińskiego w Rzeszowie. Zainspirowała utworzenie Klubu Historycznego im. Łukasza Cieplińskiego, skupiającego osoby z regionu pasjonujące się historią. Wsparła budowę Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej.

Pytanie: Czy w Rzeszowie znajduje się IPN?
Odpowiedź: W 2000 rozpoczęła pracę w nowo utworzonym rzeszowskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej

Pytanie: Jaką funkcję pełniła Ewa Maria Leniart w IPN w 2000 roku?
Odpowiedź: inspektora ds. administracyjnych

Pytanie: Kim była Ewy Draus?
Odpowiedź: wojewody

Pytanie: Czy Leniart była związana z uczelnią wyższą?
Odpowiedź: W 2006 została także pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Zakładzie Historii Państwa i Prawa Uniwersytetu Rzeszowskiego
We Die Young

Premiera koncertowa „We Die Young” miała miejsce 15 lipca 1989 w klubie Natacha’s w Bremerton w stanie Waszyngton. W relacji z występu Alice in Chains na Uniwersytecie Stanu Waszyngton w Pulman w stanie Waszyngton z 1 grudnia 1989, napisano, że „«We Die Young» przyciąga zgromadzony tłum do headbangu. Ale kiedy basista Mike Starr rozpoczyna swój charakterystyczny ruch biegania w kółko, wir, który tworzy, nie może zostać zatrzymany i Layne wkrótce wskakuje w tłum”. 22 grudnia 1990 zespół wykonał utwór w trakcie koncertu w Moore Theatre w Seattle. Jego zapis ukazał się na VHS Live Facelift (1991), jednak „We Die Young” nie został uwzględniony na płycie (poza teledyskiem). Recenzując koncert Alice in Chains w londyńskim The Town & Country Club z 28 lutego 1993, Mörat pisał za pośrednictwem magazynu „Kerrang!”, że „w dzisiejszym zestawie jest zbyt mało materiału z ich klasycznego, pierwszego albumu Facelift [1990], ale kiedy po «Dam That River» następuje «We Die Young», strach nie jest już «w drodze» [odniesienie do pierwszego wersu kompozycji: Scary is on the wall, scary is on his way]. Strach jest tutaj, w tym pieprzonym budynku z nami, większy niż życie!”.

Pytanie: Kiedy utwór został po raz pierwszy zagrany przed publicznością?
Odpowiedź: 15 lipca 1989

Pytanie: Gdzie formacja zagrała pierwszego grudnia 1989?
Odpowiedź: na Uniwersytecie Stanu Waszyngton w Pulman w stanie Waszyngton

Pytanie: Kto w tym zespole grał na gitarze basowej?
Odpowiedź: Mike Starr

Pytanie: Gdzie znajduje się The Town & Country Club?
Odpowiedź: londyńskim
Diakon

W Kościołach prawosławnych od czasów wczesnochrześcijańskich diakoni pełnili funkcje służebne wobec przełożonych oraz wobec całej społeczności wiernych. Zakres ich działalności pozostał ten sam. Są pomocnikami prezbiterów i biskupów podczas odprawiania nabożeństw, wygłaszają ektenie, czytają fragmenty z Dziejów Apostolskich, Listów Apostolskich i Ewangelię, asystują podczas sprawowania sakramentów i obrzędów. Samodzielnie diakoni nie odprawiają żadnego nabożeństwa. W wyjątkowych wypadkach diakon prawosławny może, podobnie jak każdy chrześcijanin, dokonać chrztu w przypadku braku prezbitera. Za pozwoleniem księdza lub biskupa diakon może nauczać zarówno w cerkwi, jak i poza nią. Diakon, który przyjął stan zakonny, nazywany jest w prawosławiu hierodiakonem. Starsi spośród diakonów, zwłaszcza przy katedrach biskupich noszą w prawosławiu miano protodiakonów (spośród kleru diecezjalnego) oraz archidiakonów (spośród kleru zakonnego). Mianowanie, powierzanie funkcji lub zwalnianie z jej pełnienia należy do biskupa.

Pytanie: Czy diakon może poprowadzić mszę świętą?
Odpowiedź: Samodzielnie diakoni nie odprawiają żadnego nabożeństwa

Pytanie: Czy chrześcijanin niemający święceń kapłańskich może dokonać chrztu?
Odpowiedź: może, podobnie jak każdy chrześcijanin, dokonać chrztu

Pytanie: Jakie prace wykonują diakoni w Kościele?
Odpowiedź: Są pomocnikami prezbiterów i biskupów podczas odprawiania nabożeństw, wygłaszają ektenie, czytają fragmenty z Dziejów Apostolskich, Listów Apostolskich i Ewangelię, asystują podczas sprawowania sakramentów i obrzędów

Pytanie: Jakie funkcje dawniej pełnili diakoni?
Odpowiedź: służebne
Diakon

Katolickie Kościoły wschodnie przez wiele wieków zachowały instytucję diakonatu stałego, lecz w Kościele łacińskim praktyka święcenia stałych diakonów zanikła bardzo wcześnie. Pierwsza decyzja przywrócenia diakonatu jako stałego stopnia hierarchii, została podjęta na soborze trydenckim, lecz nie została zrealizowana. Wypełnienia doczekały się dopiero postanowienia biskupów zebranych na II soborze watykańskim. Ojcowie soborowi zarządzili w Konstytucji dogmatycznej o Kościele „Lumen Gentium”, by zachować diakonat jako właściwy i trwały stopień hierarchiczny. Ponadto zdjęto z diakonów obowiązek bezżenności.

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia po raz pierwszy zadecydowano o przywróceniu diakonatowi statusu trwałego stopnia hierarchicznego?
Odpowiedź: soborze trydenckim

Pytanie: W jakim dokumencie zawarto decyzję o przywróceniu diakonatu jako stałego stopnia hierarchii?
Odpowiedź: Konstytucji dogmatycznej o Kościele „Lumen Gentium”

Pytanie: W jakim odłamie religijnym instytucja stałego diakonatu została bardzo wcześnie porzucona?
Odpowiedź: Kościele łacińskim

Pytanie: Jaka decyzja w sprawie tej posługi została podjęta podczas drugiego soboru watykańskiego, oprócz zachowania diakonatu jako stałego stopnia hierarchicznego?
Odpowiedź: zdjęto z diakonów obowiązek bezżenności