the-cramer-project/poquad huggingface dataset:
USS Freedom (ID-3024)

„Wittekind” dołączył w Bostonie do: swojego siostrzanego „Willehad”; należących do North German Lloyd SS „Kronprinzessin Cecilie” i SS „Köln”; należących do Hamburg America Line parowców SS „Amerika” i SS „Cincinnati” oraz należącego do Hansa Line frachtowca SS „Ockenfels”. W marcu 1916 roku wszystkie poza „Kronprinzessin Cecilie” i „Ockenfels” zostały przesunięte z miejsc położonych przy pirsach na kotwicowisko w porcie położonym naprzeciwko Boston Navy Yard. Statki pozostawały pod codzienną kontrolą należącego do United States Coast Guard holownika portowego USCGC „Winnisimmet” (WYT-84). Wielu członków załóg zeszło na brzeg, przeszło przez proces imigracyjny i znalazło zatrudnienie, natomiast zespół muzyków z jednostek odbył serię koncertów w Nowej Anglii, często grając w restauracjach i barach, co ściągało gniew lokalnych związków zawodowych muzyków.

Pytanie: Jakie statki stacjonowały w Bostonie oprócz SS „Wittekind”?
Odpowiedź: swojego siostrzanego „Willehad”; należących do North German Lloyd SS „Kronprinzessin Cecilie” i SS „Köln”; należących do Hamburg America Line parowców SS „Amerika” i SS „Cincinnati” oraz należącego do Hansa Line frachtowca SS „Ockenfels”

Pytanie: Jaka jednostka znajdowała się w posiadaniu holownika USCGC „Winnisimmet”?
Odpowiedź: United States Coast Guard

Pytanie: Kogo denerwowali swoimi występami w okolicznych barach muzycy z pokładów statków zacumowanych w Bostonie?
Odpowiedź: lokalnych związków zawodowych muzyków

Pytanie: Gdzie przeniesiono „Wittekinda” w marcu 1916 roku?
Odpowiedź: porcie położonym naprzeciwko Boston Navy Yard
Konrad Krajewski

3 sierpnia 2013 papież Franciszek mianował go arcybiskupem tytularnym Beneventum i jałmużnikiem papieskim. Święcenia biskupie otrzymał 17 września 2013 w bazylice św. Piotra na Watykanie. Udzielił mu ich kardynał Giuseppe Bertello, prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego, któremu asystowali arcybiskup Piero Marini, były mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, i Władysław Ziółek, arcybiskup senior archidiecezji łódzkiej. W mszy świętej z udzieleniem sakry brał udział również papież Franciszek. Jako dewizę biskupią wybrał słowo „Misericordia” (Miłosierdzie). 19 października 2013 w archikatedrze łódzkiej odprawił biskupią mszę prymicyjną.

Pytanie: Gdzie odbyły się jego święcenia biskupie?
Odpowiedź: w bazylice św. Piotra na Watykanie

Pytanie: Co po polsku oznacza wybrana przez niego dewiza?
Odpowiedź: Miłosierdzie

Pytanie: Z mianowania kogo został jałmużnikiem papieskim?
Odpowiedź: papież Franciszek

Pytanie: Kim był w tamtym czasie Bertello?
Odpowiedź: prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego
Zatoczek rogowy

Zatoczek rogowy posiada parę oczu, osadzonych u podstawy czułków. Oczy mają kształt lekko eliptycznych pęcherzyków, oddzielonych warstwą komórek walcowatych. Można w nich wyróżnić rogówkę, nieruchomą soczewka o sferycznym kształcie i stałej ogniskowej, ciało szkliste oraz jednowarstwową siatkówkę składającą się z pojedynczej warstwy fotoreceptorów i pigmentowych komórek pomocniczych. Siatkówka jest zorientowana prosto w kierunku padania promieni świetlnych (nie jest odwrócona). Struktura siatkówki umożliwia rozróżnianie obiektów z rozdzielczością 1,43-1,91 stopnia. Choć dystans ostrego widzenia nie przekracza kilku centymetrów, wzrok płucodysznych ślimaków wodnych jest uważany za lepszy niż u ich krewniaków lądowych – ślimaki posługują się nim do lokalizacji łodyg makrofitów wynurzonych i pływających, po których wspiąć się mogą do powierzchni wody w celu zaczerpnięcia oddechu.

Pytanie: Co wchodzi w skład budowy jego oka?
Odpowiedź: rogówkę, nieruchomą soczewka o sferycznym kształcie i stałej ogniskowej, ciało szkliste oraz jednowarstwową siatkówkę

Pytanie: Dlaczego płucodyszne ślimaki wodne muszą mieć nieco lepszy wzrok?
Odpowiedź: posługują się nim do lokalizacji łodyg makrofitów wynurzonych i pływających, po których wspiąć się mogą do powierzchni wody w celu zaczerpnięcia oddechu

Pytanie: Gdzie znajdują się jego oczy?
Odpowiedź: u podstawy czułków

Pytanie: W skład jakiej części jego oka wchodzą fotoreceptory?
Odpowiedź: siatkówkę
Zatoczek rogowy

W lokalizacji preferowanego pożywienia i unikaniu substancji szkodliwych zatoczek rogowy posługuje się chemorecepcją: w testach preferencji osobniki tego gatunku podążały w kierunku źródła uwalniającego takie związki chemiczne, jak kwas L-asparaginowy, histaminę, karnozynę, L- i D-prolinę, L-tryptofan, D-alaninę, nie reagowały natomiast na L-alaninę (enancjomer D alaniny, w odróżnieniu od enancjomeru L, jest składnikiem peptydoglikanów w ścianie komórkowej bakterii, wchodzących w skład peryfitonu).

Pytanie: Na co pozwala temu ślimakowi chemorecepcja?
Odpowiedź: lokalizacji preferowanego pożywienia i unikaniu substancji szkodliwych

Pytanie: Jaki enancjomer alaniny buduje elementy bakteryjnej ściany komórkowej?
Odpowiedź: D

Pytanie: Czy enancjomer L alaniny buduje elementy bakteryjnej ściany komórkowej?
Odpowiedź: enancjomer D alaniny, w odróżnieniu od enancjomeru L, jest składnikiem peptydoglikanów w ścianie komórkowej bakterii

Pytanie: Na jakie związki chemiczne reagował ten ślimak w przeprowadzonych testach preferencji?
Odpowiedź: kwas L-asparaginowy, histaminę, karnozynę, L- i D-prolinę, L-tryptofan, D-alaninę
Captain America: Pierwsze starcie

W 2007 roku Kevin Feige poinformował, że znaczna część filmu będzie osadzona w czasie II wojny światowej, zanim akcja przeniesie się do współczesności. Prace nad filmem zostały wstrzymane w latach 2007-2008 wskutek strajku scenarzystów w Stanach Zjednoczonych. W styczniu 2008 roku Marvel Entertainment doszło do porozumienia ze związkiem zawodowym scenarzystów, dzięki czemu powrócono do prac nad projektami studia. W maju ujawniono amerykańską datę premiery filmu, którą zaplanowano na 6 maja 2011 roku. W październiku poinformowano, że Johnston został zatrudniony na stanowisko reżysera, a Christopher Markus i Stephen McFeely napiszą scenariusz. W kwietniu 2010 roku data premiery została przesunięta na 22 lipca; ujawniono także, że pełny tytuł filmu brzmi Captain America: The First Avenger.

Pytanie: Jaki czas akcji będzie podczas większości filmu Captain America: Pierwsze starcie?
Odpowiedź: II wojny światowej

Pytanie: Czy część akcji filmu Captain America: Pierwsze starcie ma miejsce w czasie współczesnym?
Odpowiedź: zanim akcja przeniesie się do współczesności

Pytanie: Dlaczego zatrzymano produkcję filmu Captain America: Pierwsze starcie?
Odpowiedź: wskutek strajku scenarzystów w Stanach Zjednoczonych

Pytanie: Jakie osoby miały zająć się przygotowaniem scenariusza do filmu Captain America: Pierwsze starcie?
Odpowiedź: Christopher Markus i Stephen McFeely
Captain America: Pierwsze starcie

Dystrybutorem filmu było Paramount Pictures, a w Polsce United International Pictures, gdzie film był pokazywany w kinach pod tytułem Captain America: Pierwsze starcie. Pod tym samym tytułem film został wydany na DVD i Blu-ray. W 2013 roku prawa do dystrybucji zostały odkupione przez The Walt Disney Company, który pomimo pełnego spolszczenia kolejnych tytułów serii, Kapitan Ameryka: Zimowy żołnierz i Kapitan Ameryka: Wojna bohaterów, pozostał przy tytule nadanym przez UIP. Natomiast w telewizji film pokazywany jest pod w pełni spolszczonym tytułem, Kapitan Ameryka: Pierwsze starcie.

Pytanie: Kto zajmował się dystrybucją filmu Captain America: Pierwsze starcie?
Odpowiedź: Paramount Pictures

Pytanie: Kto był odpowiedzialny za dystrybucję filmu Captain America: Pierwsze starcie w Polsce przed 2013 rokiem?
Odpowiedź: United International Pictures

Pytanie: Kto odkupił prawa do dystrybucji produkcji w 2013 roku?
Odpowiedź: The Walt Disney Company

Pytanie: Za którą wersją tytułu Captain America: Pierwsze starcie opowiedział się The Walt Disney Company?
Odpowiedź: nadanym przez UIP
Sława (1903)

17 lipca?/ 30 lipca wybuchł bunt wśród załogi twierdzy Sveaborg. Przeciwko buntownikom wysłano znaczne siły lądowe i morskie. „Cesariewicz” i „Bogatyr’” zostały wysłane dla wsparcia swą artylerią oddziałów walczących z buntownikami, natomiast załoga „Sławy” otrzymała rozkaz pozostania na kotwicy w morzu i zabunkrowania zapasu węgla. Historycy nie są zgodni (a zachowane dokumenty tego nie wyjaśniają) czy była to rzeczywista przyczyna pozostawienia okrętu, czy dowództwo, nie będąc pewne nastrojów marynarzy, nie chciało ryzykować kolejnego buntu na okręcie. Faktem jest, że w czasie kiedy oba wysłane okręty prowadziły intensywne bombardowanie pozycji na brzegu, „Sława” załadowała kilkaset ton węgla i, po doprowadzeniu okrętu i marynarzy do porządku, wieczorem dołączyła do reszty oddziału. Cały następny dzień pancernik spędził stojąc na kotwicy niedaleko brzegu, a marynarze otrzymali zgodę na kąpiel w morzu. Wieczorem zakotwiczył na wewnętrznej redzie Helsingforsu, a dla ochrony przez całą noc jego pobliże patrolował kuter parowy z załogą złożoną z podoficerów. Ostatecznie opuścił fińską stolicę 23 lipca?/ 5 sierpnia i wieczorem tego samego dnia, przy złej widoczności, wszedł na kamienistą mieliznę, nie odnosząc większych uszkodzeń. Następnie okręty oddziału zawinęły do Rewla. Przez następnych 18 dni pozostawały w porcie, pełniąc funkcję ochrony dla odbywającego się tam sądu nad uczestnikami buntów w Kronsztadzie, Sveaborgu oraz na krążowniku „Pamiat’ Azowa”. Załogi uczestniczyły również w wykonaniu wyroku na 52 podsądnych skazanych na rozstrzelanie. Następnie opuściły port i na kotwicach w morzu, a później w bazie w Kronsztadzie, rozpoczęły przygotowania do pierwszego rejsu zagranicznego. Przy tym z załogi „Sławy” usunięto 60 marynarzy uznanych za niepewnych politycznie.

Pytanie: Którzy członkowie załogi opuścili ten okręt przed pierwszym rejsem zagranicznym?
Odpowiedź: niepewnych politycznie

Pytanie: Jaką rolę pełniły "Sława" i towarzyszące jej okręty w porcie w Rewlu?
Odpowiedź: ochrony dla odbywającego się tam sądu nad uczestnikami buntów w Kronsztadzie, Sveaborgu oraz na krążowniku „Pamiat’ Azowa”

Pytanie: Jakie jednostki zostały od początku wysłane do bezpośredniego wsparcia wojska walczącego z buntownikami?
Odpowiedź: „Cesariewicz” i „Bogatyr’”
Avengers: Czas Ultrona

W lipcu 2013 roku, podczas San Diego Comic-Conu, ujawniono, że film będzie nosił tytuł Avengers: Age of Ultron. Podtytuł został zaczerpnięty z komiksu Age of Ultron z 2013 roku, jednak sam film nie jest jego adaptacją. Historia postaci Ultrona została całkowicie zmieniona względem komiksów. Whedon początkowo uwzględnił w scenariuszu, w scenie po napisach, Kapitan Marvel, jednak studio nie było wstanie obsadzić odpowiedniej aktorki na czas. Reżyser chciał również pokazać w tej scenie Spider-Mana, ale Marvel Studios i Sony Pictures Entertainment, które posiada prawa do tego superbohatera, nie zdołały się porozumieć się w tej kwestii. Feige wyjawił również, że we wczesnych wersjach scenariusza quinjet z Hulkiem miał być namierzony pod koniec filmu w pobliżu Saturna, jednak wtenczas studio nie planowało adaptacji komiksu Planet Hulk. W związku z tym zmieniono tę scenę, a quinjet został zlokalizowany na Ziemi. Studio podjęło później decyzję o adaptacji tej historii w filmie Thor: Ragnarok z 2017 roku.

Pytanie: W którym roku odbyło się wydarzenie San Diego Comic-Conu?
Odpowiedź: 2013

Pytanie: Czy historia Ultrona w filmie została przedstawiona w taki sam sposób jak w komiksie?
Odpowiedź: Historia postaci Ultrona została całkowicie zmieniona względem komiksów

Pytanie: Jakie studia posiadają prawa do Spider-Mana?
Odpowiedź: Marvel Studios i Sony Pictures Entertainment

Pytanie: W którym roku pojawił się komiks o takim samym tytule co podtytuł filmu "Avengers: Age of Ultron"?
Odpowiedź: 2013
Nyasasaurus

Autorzy opisu rodzaju uznali zwierzę za dinozaura. Posiada on jednak pewne cechy spotykane też u innych triasowych archozaurów. Nesbitt i współpracownicy nie mieli pewności co do pozycji systematycznej zwierzęcia; przeprowadzone analizy filogenetyczne nie były w stanie jednoznaczne jej określić. Gdy przeprowadzano analizy uwzględniając tylko dane o budowie okazu holotypowego uzyskiwano trzy możliwe i równie prawdopodobne wyniki: Nyasasaurus mógł być taksonem siostrzanym do dinozaurów, najbardziej bazalnym dinozaurem ptasiomiednicznym albo teropodem siostrzanym do dilofozaura. Z kolei gdy w analizie uwzględniano tylko dane o budowie okazu SAM-PKK10654 uzyskiwano drzewo, według którego okaz ten był siostrzany do kladu obejmującego rodzaj Tawa i neoteropody. Wreszcie w analizach uwzględniających dane o budowie obu okazów Nyasasaurus mógł być siostrzany do dinozaurów, najbardziej bazalnym dinozaurem ptasiomiednicznym albo taksonem siostrzanym do kladu obejmującego Tawa i neoteropody. Na drzewie ścisłej zgodności (strict consensus), wygenerowanym w oparciu o uzyskane wcześniej drzewa o największej parsymonii, rodzaj jest w nierozwikłanej politomii z dinozaurami ptasiomiednicznymi, zauropodomorfami i kilkoma taksonami zaliczanymi do teropodów. Dotychczas najbliższymi znanymi krewnymi dinozaurów były Silesauridae, takie jak Asilisaurus kongwe również opisany przez Nesbitta i obecny w osadach ogniwa Lifua. Nyasasaurus może więc stanowić nową grupę siostrzaną dinozaurów albo najstarszego znanego przedstawiciela tej grupy. W końcu jednak autorzy opisu rodzaju uznali go za dinozaura.

Pytanie: Cechy jakiego gatunku, występującego w triasie posiadał Nyasasaurus?
Odpowiedź: archozaurów

Pytanie: Czy Nyasasaurus był bliźniaczym taksonem dinozaurów?
Odpowiedź: Nyasasaurus mógł być taksonem siostrzanym do dinozaurów

Pytanie: Czy Nyasasaurus miał cechy dinozaurów ptasiomiednicznych? 
Odpowiedź: najbardziej bazalnym dinozaurem ptasiomiednicznym

Pytanie: jaki gatunek jest uznawany za najbliższy dinozaurom? 
Odpowiedź: Silesauridae
Nyasasaurus

Zebrane dane zostały ponownie przeanalizowane przez zespół Langera. Okazało się, że można je zinterpretować, również nie rezygnując z tradycyjnego podziału dinozaurów na monofiletyczne gadziomiedniczne i ptasiomiedniczne. Gadziomiedniczne oprócz kilku bazalnych form obejmują teropody i zauropodomorfy, do których badacze zaliczyli Nyasasaurus. Baron i współpracownicy w odpowiedzi podtrzymali swój poprzedni pogląd. Niezależnie od relacji pomiędzy największymi kladami dinozaurów Nyasasaurus pozostaje w obrębie zauropodomorfów.

Pytanie: Jakie wnioski wyciągnięto po ponownej analizie tych danych?
Odpowiedź: Okazało się, że można je zinterpretować, również nie rezygnując z tradycyjnego podziału dinozaurów na monofiletyczne gadziomiedniczne i ptasiomiedniczne

Pytanie: Jakie grupy dinozaurów składają się na gadziomiedniczne, poza paroma podstawowymi formami?
Odpowiedź: teropody i zauropodomorfy

Pytanie: Czy analiza przeprowadzona przez zespół Langera zmieniła zdanie Barona?
Odpowiedź: Baron i współpracownicy w odpowiedzi podtrzymali swój poprzedni pogląd
Obóz Internowania nr 6 w Aleksandrowie Kujawskim

W Obozie Internowanych nr 6 w Aleksandrowie Kujawskim zgrupowani zostali żołnierze 6 Siczowej Dywizji Strzelców (największa grupa), 4 Kijowskiej Dywizji Strzelców oraz 3 Żelaznej Dywizji Strzelców. Liczba internowanych ulegała wahaniom. W okresie między grudniem 1920 a marcem 1921 utrzymywała się na poziomie 3200-3500 (największa jednorazowa liczba internowanych – 3565 osób 21 grudnia 1920), by następnie ulegać systematycznemu spadkowi. 12 października 1921 odnotowano 1861 osadzonych w obozie. Niezmiennie największą grupę stanowili szeregowcy, których liczba do maja 1921 przekraczała 2000 osób, zaś w momencie zamknięcia obozu spadła do 1296. Liczba oficerów do marca tego samego roku przekraczała 800 osób, by ostatecznie spaść do 475. Stale w obozie przebywało kilkanaścioro dzieci oraz grupa kilkudziesięciu kobiet, która w szczytowym momencie liczyła 112 (marzec 1921). Zmniejszanie się liczby internowanych miało związek z polityką władz polskich, które dążyły do zamknięcia obozów. Kolejne grupy żołnierzy były zatem kierowane do pracy poza obozem (pierwsza grupa w sierpniu 1921).

Pytanie: Członkowie jakich dywizji zostali tam osadzeni?
Odpowiedź: 6 Siczowej Dywizji Strzelców (największa grupa), 4 Kijowskiej Dywizji Strzelców oraz 3 Żelaznej Dywizji Strzelców

Pytanie: W jaki dzień odnotowano największą liczbę przebywających tam internowanych?
Odpowiedź: 21 grudnia 1920

Pytanie: Żołnierzy w jakim stopniu było tam najwięcej?
Odpowiedź: szeregowcy

Pytanie: Dlaczego liczba przetrzymywanych tam osób zmniejszała się?
Odpowiedź: miało związek z polityką władz polskich, które dążyły do zamknięcia obozów

Pytanie: Czy przetrzymywano tam tylko żołnierzy?
Odpowiedź: Stale w obozie przebywało kilkanaścioro dzieci
ORP Generał Sikorski

Po ponownym zajęciu Polesia, „Pułkownik Sikorski” został wydobyty w październiku 1920 roku, przechodząc w 1921 roku pomyślnie weryfikację stanu technicznego przeprowadzoną przez komisję powołaną przez Departament dla Spraw Morskich. W 1922 roku statek został przyporządkowany reaktywowanej Flotylli Pińskiej. W kwietniu 1922 roku jednostka otrzymała nazwę „Generał Sikorski”, pełniąc tak jak w 1920 roku rolę uzbrojonego statku sztabowego. W połowie lipca 1922 roku dowódcą okrętu został kpt. por. mar. Karol Taube, a jego załoga liczyła w tym czasie 25 podoficerów i marynarzy. Gdy w lipcu 1923 roku w Pińsku uruchomiono stację radiotelegraficzną, do stacjonującego na „Generale Sikorskim” sztabu dokooptowano oficera radiowego, którym został jako p.o. bsm. sztab. Włodzimierz Dułyk.

Pytanie: Jaki organ dokonał oceny stanu technicznego tego statku w 1921 roku?
Odpowiedź: komisję powołaną przez Departament dla Spraw Morskich

Pytanie: W skład jakiej jednostki wojskowej „Pułkownik Sikorski” wszedł w 1922 roku?
Odpowiedź: Flotylli Pińskiej

Pytanie: Jaką funkcję sprawował ten statek wiosną 1922 roku?
Odpowiedź: uzbrojonego statku sztabowego

Pytanie: Jakie okoliczności sprawiły, że Włodzimierz Dułyk został oficerem radiowym tego statku?
Odpowiedź: w lipcu 1923 roku w Pińsku uruchomiono stację radiotelegraficzną
SM UC-51

29 kwietnia nowym dowódcą U-Boota został mianowany por. mar. (niem. Oberleutnant zur See) Hans Galster. W maju 1917 roku UC-51 oraz pozostałe okręty wchodzące w skład 1. Flotylli (U-71, U-80, UC-29, UC-31, UC-33, UC-41, UC-42, UC-44, UC-45, UC-49, UC-50, UC-55, UC-75 i UC-77) postawiły wokół Wysp Brytyjskich 50 zagród minowych. 4 maja na pozycji 58°30′N 1°04′W/58,500000 -1,066667 okręt storpedował zbudowany w 1910 roku duński parowiec „Marie” (772 BRT), przewożący drewno i miazgę drzewną z Fredrikshald do Kingston upon Hull (statek zatonął ze stratą dwóch marynarzy). Nazajutrz w odległości 26 MM na południowy wschód od wyspy Auskerry (Orkady) UC-51 zatopił też zbudowany w 1903 roku norweski parowiec „Segovia” o pojemności 1394 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Newcastle upon Tyne do Gibraltaru (na pozycji 58°38′N 2°00′W/58,633333 -2,000000, nikt nie zginął).

Pytanie: Kto dowodził U-Bootem? 
Odpowiedź: Hans Galster

Pytanie: Do jakiego kraju należał parowiec „Marie”?
Odpowiedź: duński

Pytanie: Co transportował parowiec „Marie”?
Odpowiedź: drewno i miazgę drzewną

Pytanie: Na jakiej trasie płynął parowiec „Marie”?
Odpowiedź: z Fredrikshald do Kingston upon Hull
SM UC-51

20 sierpnia SM UC-51 został przydzielony do Flotylli Flandria. 8 września w kanale La Manche okręt zatrzymał i zatopił po ewakuacji załóg dwa zbudowany w 1873 roku brytyjskie żaglowce: drewniany trójmasztowy szkuner „Ezel” o pojemności 163 BRT, płynący z ładunkiem gliny z Teignmouth do Le Tréport (na pozycji 50°13′N 0°36′E/50,216667 0,600000) oraz drewniany kecz „Laura” (104 BRT). 10 września lista wojennych dokonań załogi U-Boota powiększyła się o pięć brytyjskich żaglowców, zatopionych na północny wschód od St Ives: zbudowaną w 1870 roku brytyjską drewnianą brygantynę „Jane Williamson” o pojemności 197 BRT, płynącą z ładunkiem węgla z Liverpoolu do Cherbourga (zatonęła w wyniku ostrzału artyleryjskiego na pozycji 50°32′N 5°20′W/50,533333 -5,333333, a na jej pokładzie zginęło czterech załogantów wraz z kapitanem); pochodzący z 1868 roku „Mary Orr” (91 BRT), transportujący węgiel z Runcorn do Dieppe (na pozycji 50°18′N 5°40′W/50,300000 -5,666667, bez strat w ludziach); drewniane szkunery „Mary Seymour” (150 BRT) i „Moss Rose” (161 BRT), przewożące węgiel z Ellesmere Port do Cherbourga (na pozycji 50°16′N 5°39′W/50,266667 -5,650000, nikt nie zginął) oraz zbudowany w 1876 roku drewniany szkuner „Water Lily” o pojemności 111 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Runcorn do Cherbourga (na pozycji 50°18′N 5°40′W/50,300000 -5,666667, bez strat w załodze). Nazajutrz nieopodal Crackington Haven okręt zatopił zbudowaną w 1903 roku brytyjską łódź rybacką „Rosy Cross” o pojemności 25 BRT (załoga ocalała) oraz pochodzący z 1865 roku brytyjski drewniany szkuner „William” (78 BRT), transportujący węgiel z Cardiff do Saint-Brieuc (zatrzymany i po zejściu załogi zatopiony przy pomocy ładunków wybuchowych na pozycji 50°56′N 4°39′W/50,933333 -4,650000). Tego dnia na tych samych wodach na postawioną przez UC-51 minę wszedł zbudowany w 1910 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Luxembourg” o pojemności 1417 BRT, płynący z Hawru do Newport (zatonął bez strat w ludziach na pozycji 50°13′N 5°40′W/50,216667 -5,666667). 14 września u wybrzeży Cork U-Boot storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1888 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Zeta” (2269 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Barry do Zárate (obyło się bez strat w ludziach). Nazajutrz u wybrzeży Pembrokeshire na postawionej przez okręt podwodny minie zatonął zbudowany w 1909 roku francuski parowiec „Saint Jacques” o pojemności 2459 BRT, transportujący węgiel z Barry do Bizerty.

Pytanie: Jaki materiał przewoził na swoim pokładzie szkuner „Ezel” podczas swojej ostatniej podróży?
Odpowiedź: gliny

Pytanie: Co doprowadziło do zatonięcia brygantyny „Jane Williamson”?
Odpowiedź: ostrzału artyleryjskiego

Pytanie: Czy dowódca brygantyny „Jane Williamson” przeżył atak SM UC-51?
Odpowiedź: na jej pokładzie zginęło czterech załogantów wraz z kapitanem

Pytanie: Dokąd zmierzał szkuner „William”, kiedy został zatopiony przez SM UC-51?
Odpowiedź: Saint-Brieuc

Pytanie: W którym roku został zbudowany drewniany kecz „Laura”?
Odpowiedź: 1873
Henryk III Walezy

Do Francji doszła wieść o śmierci Zygmunta Augusta. Henryk zakochany w księżnej de Clèves nie chciał jednak starać się o tron polski. Ustąpił dopiero pod naciskiem brata i z Francji wyjechał do Polski, by starać się o polską koronę dla księcia andegaweńskiego, biskup Jan de Monluc. Z początkiem sierpnia młody książę Kondeusz poślubił, ku rozpaczy Henryka, jego ukochaną księżną de Clèves. Tymczasem do Paryża przybył na czele ośmiuset szlachty hugenockiej Henryk de Bourbon. 18 sierpnia odbył się uroczysty ślub Henryka i Małgorzaty Walezjuszki. Następnego dnia grożącego wojną domową Coligny’ego postrzelił zamachowiec, Karol de Maurevert. Śledztwo podjęte na rozkaz króla skompromitowało jego matkę. Miasto wrzało. Protestanci zebrani przy łożu rannego admirała odgrażali się katolikom. Gruchnęła pogłoska, że Franciszek de Montmorency na czele trzydziestotysięcznej armii protestanckiej maszeruje na Paryż, protestanci domagali się śmierci Katarzyny Medycejskiej.

Pytanie: Dlaczego Walezy nie chciał się starać o tron polski?
Odpowiedź: zakochany w księżnej de Clèves nie chciał jednak starać się o tron polski

Pytanie: Kto zmusił Walezego do wyjazdu do Polski?
Odpowiedź: brata

Pytanie: Kto poślubił księżną de Clèves?
Odpowiedź: książę Kondeusz

Pytanie: Kto postrzelił Coligny’ego?
Odpowiedź: Karol de Maurevert