teias-ai/CPers huggingface dataset:
موضوع: پاییز

پاییز این مسافر ابری رسیده است بر قالی ِ قشنگ ِ زمین آرمیده است پاییز عاشق است، شبیهِ تمام ما یک قطره روی گونه ی زردش چکیده است

ای حضرت پاییز، بهار من و تو دلتنگ شدن شده است کار من و تو هر بار به مهر می‌رسم می‌پرسم کی می‌رسد اولین قرار من و تو

ﺭﺍﺿﯿﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ، ﭘﺎﯾﯿﺰِ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﻢ ﻭ ﻣﯽ ﺑﻮﯾﻢ ﺑﺮﮔﻬــــﺎﯼ ﺯﺭﺩ ﻭ ﻗﺮﻣﺰﺕﺭﺍ ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺩﺭ هوایت ﺑﻮﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﯼ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺑﺮﮒ ﻣﻦ ﺑﻮﯼ ﺧــــــــــﺪﺍ ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﺍﺯ ﺗـــﻮ

پاییز دوست‌ داشتنی است چون تو دوستش داری مثل باران که زیباست، چون تو زیبایی

پاییز برای بعضی ها دل انگیز است و برای بعضی ها غم انگیز برای من فصل سردی دلهاست فصل باریدن اشکها فصل تنهایی قدم زدن روی برگهای نارنجی اینروزها هوای دلم هم پاییزیست

برایت فصل های پاییز زیادی را آرزو می کنم زیرا پاییز زیباترین زمان از سال است که می توانی اوقات خوش تابستان را به یاد آوری و منتظر روزهای روشن تر باشی

باید به خرمالوهای کال سربزنم، به انارهای سبز به آدمهای ناپخته به آنها که هنوز عاشق نشده اند بگویم که اتفاق بزرگی خواهد افتاد بگویم که پاییز در راه است و من عاشقانه منتظرم

پاییز آمدست که خود را ببارمت پاییز لفظ دیگر من دوست دارمت بر باد می دهم همه ی بود خویش را یعنی تو را به دست خودت می سپارمت باران بشو ، ببار به کاغذ ، سخن بگو وقتی که در میان خودم می فشارمت پایان تو رسیده گل کاغذی من حتی اگر خاک شوم تا بکارمت اصرار می کنی که مرا زودتر بگو گاهی چنان سریع که جا می گذارمت پاییز من ، عزیز غم انگیز برگریز یک روز می رسم و تو را می بهارمت

چقدر خوب بود یک بار پاییز دل به دلم می داد برگ هایش به درخت می چسبیدند و تو به من

پاییز تنها فصلیه که از همون اولین روزش خودشو نشون می ده کاش همه انسانها مثل پاییز باشن تا از همون روز اول رنگ و روی اصلیشون رو نشون بدن

همه برگ‌ های تقویم را به دنبال تو شمرده‌ ام برگ‌ های سیب برگ‌ های انگور پاییز اما فصل خرمالوست فصل گس تنهایی

پاییز را دوست دارم ﭘﺎﯾﯿﺰ، ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﻟﺮﺯ ﮐﺮﺩﻩ! ﺑﻐﻀﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺣﺮﻓﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﻦ، ﺳﮑﻮﺕ ﺭﺳﻮﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﺗﺐ ﻭ ﻟﺮﺯ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺭﺍ ﻣﯿﭙﺮﺳﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﺰ، ﻋﺮﻭﺱ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻞ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ . ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪ؛ ﻟﻪ ﻧﮑﻨﻢ؛ ﺑﺮﮔﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭ ﻧﻔﺲ ﺍﺭﺯﺍﻧﯽ ﺍﻡ ﻣﯽ ﻛﺮﺩﻧﺪ

برگ ها وقتی عمرشان می گذرد چقدر زیبا می شوند چقدر در روزهای آخرشان روشن و رنگانگ هستند.

گوش کن صدای نفس های پاییز را میشنوی؟ و این زیباترین فصل خدا می آید. دوست من غم و اندوهت را به برگ درختان آویزان کن چند روز دیگر می ریزند

پاییز نزدیک است صدای خش خش برگها بوی مهر،عطرتلخ یار، نم نم باران به زیر چتر با لبخند بی بهانه بر لبانت، و بوی خوش مهربانی، حس خوب پاییز نثارت ای دوست

پاییز مرا عاشق می کند، باران عاشق تر حالا تو بگو این باران پاییزی با من چه می کند؟

من و یک پاییز و یک مهر در جاده ای پر پیچ و خم از برگ های نم پاییزی کمی مه و کمی بوی آتش چه لذتی داشت اگر تو هم کنارم بودی

پاییز بهاری است که عاشق شده است

دست هایتان را آماده کنید پاییز نزدیک است باید گره بخورد در دست های کسی که سال ها انتظارش را کشیدید جان عزیزتان پاییز را دونفره آغاز کنید

بیایید پاییز هزار رنگ را با تمام وجودمان حس کنیم نه این که به سادگی از آن عبور کنیم

نفس عمیق بکش و چشمانت را ببند آرامش طبیعت را احساس کن اجازه بده آرامش در ذهنت جریان پیدا کند بگذار زمزمه باد در گوش هایت بپیچد در شب آرام پاییزی

دارد پاییز میرسد انار نیستم که برسم به دست‌های تو برگم پر از اضطراب افتادن

از بس که خدا عاشق نقاشی بود هر فصل به روی بوم ، یک چیز کشید یک بار ولی گمان کنم شاعر شد یک گوشه ی دنج رفت و پاییز کشید
موضوع: پاییز

نوعی هارمونی در فصل پاییز وجود دارد و درخششی در آسمانش است که در فصل های دیگر نه شنیده می شود و نه دیده

پاییز اهورایی گویی از آن سوی دریاچه ابدیت آمده که اینقدر آرام و خرامان دل ما را به بی کرانگی زمین می کشاند

خورشیدی خسته از تابیدن و برگ های خسته از سبز بودن پاییزی می سازند هزار رنگ و دلربا آری در دل خستگی ها نیز می توان شاهکار آفرید

پاییز هزار رنگ از خواب بیدار شده و من را به مهمانی برگ ریزان و چشیدن طعم نارنگی دعوت می کند

رنگ های پاییز را نمی توان شمرد این فصل هزاران رنگ در دلش نهفته دارد و هر روز از رنگی و جلوه ای رونمایی می کند پاییز در دلش بهشتی نهفته دارد

کاش همه ما در پاییز هزار رنگ و در جشن برگ ریزانش ثانیه هایی را به تماشای این همه زیبایی سپری می کردیم و از چشمه ابدیت آب می نوشیدیم

چه تماشاییست پاییز و هزار رنگی که مثالش را در هیچ فصل دیگری نمی توان یافت

بعضی آدم ها هزار رنگ اند درست مثل پاییز که هر لحظه اش را به رنگی نمایان می شود

با تو در پاییز هزار رنگ از خاک بر می‌ خیزم و با سهره ها و یاکریم‌ ها به پرواز در می‌ آیم پاییز در راه است

پاییز هزار رنگ را ساده منگر پاییز اتحاد جنون آمیز برگ است با نور عاشقانه برگی ست که هم رنگ خورشید شده است

زندگی زیباتر می شود به شرطی که به اندازه تمام برگ های پاییز هزار رنگ برای یکدیگر آرزوی خوب داشته باشیم

بگذر تابستان بگذر حال من با تو خوب نمی‌ شود پاییز هزار رنگ حال مرا بهتر می‌ شناسد

هی پاییز ابرهایت را زود بفرست شستن این گرد غم از دل من چندین پاییز باران میـــخواهد

پاییز را می خوانم تا شاید باران بیاید تا باز برویَد، زنده شود امان از این آفتاب بی دریغ هیچ ابری در آسمان نیست در زندان گریه اسیر مانده‌ام پاییز کجاست باران؟ کجاست باران؟

اصلا رسمش نیست که تو بگویی و دیگران بشنوند پاییز را باید نفس کشید پاییز را باید لمس کرد

می‌دانی درد پاییز چیست؟ درد پاییز درد دانستن است، شاید غرور بیش از حد بهار سبب شده، که دل پاییز این‌گونه بگیرد و رنگ از رخسارش بپرد، اگر بهار می‌توانست به مانند پاییز اینگونه طبیعت را خوش‌رنگ کند، چه هیاهو می‌کرد

باز پاییز است، اندکی از مهر پیداست حتی دراین دوران بی مهری بازهم پاییز زیباست مهرت قشنگ٬ پاییزت مبارک

دست نوازش باد بر لابه لای گیسوان دشت و شاخه‌های درختان، صدای خش خش  برگ‌های رنگارنگ زیر پای عابران، صدای چک چک باران بر شیشه‌های پنجره پاییز زیبای هزار رنگ همه چیز نوید آمدن دوباره‌ات را می‌دهند

بازهم پاییز رسید و بازار شعر‌هاي‌ عاشقانه گرم شد فصل دلدادگی‌ها برگ‌ریز هزار رنگ فصل نیمکت‌هاي‌ چوبی نم گرفته

پاییز برگشته، حتماً برگی افتادنش را فراموش کرده بود، ان قدر مهربان هست کـه بـه خاطر یکی هم از سفر بازگردد.

پاییز همان فصل دل‌انگیزی اسـت کـه گاه رویایی‌اش می خوانند همان فصلی کـه میتوانی در ان ساعت‌ها از پنجره‌ اتاق بـه درخت روبه‌روی خانه نگاه کنی و خسته نشوی پاییز همان دل انگیزانه‌اي‌ اسـت کـه گاه هوس می کني زیر بارانش بی روسری در کوچه قدم بزنی تا موهایت خیس شوند

اعجاز رنگ‌ها را می بینی؟ جادوی گوش نواز باد و باران را میشنوی؟ این شاهکار زیبای خلقت را بـه نظاره می نشینیم و سر سجده بر آستان ان بی مثالی می‌نهیم کـه آفریننده‌ تمام این زیبایی‌هاست.
موضوع: پاییز

کاش میشد همه ی فصل‌ها رابا زبان مهر ترجمه کرد. مهری کـه آغاز پاییز را بـه عهده گرفته و خودرا در دل همه ی جا کرده‌اسـت. از شور و حال شروع مدارس دراین ماه کـه بگذریم، ان تغییر تدریجی دمای هوا در مهر کاملا حس می شود. کم کم بـه آبان هم می رسیم؛ بعضی روز‌ها خورشید جای خودرا بـه ابر‌ها داده و اجازه می دهد کـه باران خودرا بر زمین بکوبد. صدای شرشر باران هم نغمه‌ گوش نوازی در پاییز اسـت. در آذر هم انار‌ها ترک میخورند و با طعم شیرینی کـه دارند، خاطره‌ خوشی از پاییز بر دل می گذارد. اینها هم تابلوی بی‌نظیری از لطف و مهر خداست خدای خوبی‌ها بـه خاطر تمام زیبایی‌هاي‌ پاییز از تو ممنونیم.

همین عجین شدن عشق با پاییز اسـت کـه زیبایی‌اش را دوچندان کرده‌اسـت. چهره‌اش هم بـه همین اندازه زیباست. از ترکیب رنگ‌ها گرفته تا ان حال و هوای برگریزانش… برگ‌ها چنان آهسته از درخت جدا می شوند‌ کـه گویی پایان تنهایی را بـه خوبی حس می کنند. روی برگ‌ها کـه راه می رویم، صدای خش خش ان‌ها، اعتراض‌شان بـه زیر پا ماندن اسـت؛ پس بـه برگ‌هاي‌ پاییزی احترام بگذاریم چراکه ان‌ها رنج جدایی از درخت را در ازای نمایش ان همه ی زیبایی بـه جان خریده‌اند تا دل‌انگیزترین فرش را بر زمین بگسترانند.

پاییز، رنگ و بوی دیگری دارد رنگ و بویی از جنس قدم زدن با صمیمی‌ترین دوستت، خوردن چای داغ در سرمای تازه از راه رسیده و خیس شدن زیر باران

چند قدمی مانده بـه رفتن پاییز، این عروس زیبای فصل‌ها با پیراهن بلند نارنجی‌اش و ان همه ی حس عاشقی قدم‌هایي سرد از کوچه‌ خاطره‌ها با نگاه بارانی‌اش چه غریبانه میرود

بهار قبول کن پاییز هم مانند تو زیباست، برگ‌هاي‌ پاییز، دفترچه خاطرات تو هستند، قبول کن فرش پاییز نسبت بـه تو هزار رنگ اسـت و این برگ‌هاي‌ رنگارنگ قدمت تو را در سینه دارند

شاید نام پاییز راکه بیاوری او دیگر هیچ، هیچ چیز نشنود جز صدای نم نم باران کـه بوسه میزند بر بی رنگی شیشه، بر چتر‌هایي کـه دو عاشق زیر ان‌ها پناه گرفته‌اند.

از پاییز باید درس گرفت تک تک لحظاتش از صدای رعد و برقی کـه انگار می خواهد از خواب غفلت بیدارت کند، تا صدای شرشر قطره‌هایي کـه از دلِ تنگِ آسمان بر زمین می‌ریزد، تا بدانی زندگی جریان دارد

لابلای هجوم سرد پاییز اشک‌هاي‌ زرد درختان را کـه آغشته بـه نور مهتاب بود یکی یکی می‌شمردم. باشد این نیز بهانه‌اي باشد برای سکوت عقربه‌هاي‌ ساعت

پاییز همان موسیقی خوش خش خش برگ هاست همان برگ هاي‌ خرامان کـه اینبار هوس می کني کفشهایت را در آوری تا موسیقی هبوط برگ‌ها پاهایت را قلقلک کند.

پاییزی دیگر از راه رسید پاییزی با همه ی‌ ابر‌هاي‌ تیره‌اش کـه کشیده میشود روی آبی آسمان و پر از باران‌هایي کـه بـه یادت می‌آورند هزاران خاطره‌ سبز و زرد و سرخ را

آه عجب این پاییز برگ‌زیر هزار رنگ خوش مینشیند در چشم و خیال من و من از ورای سفیدی دیوارهای اتاقم همه ی را همه ی را خوب خوب میدانم دیگر جاده‌هاي‌ پاییز را از حفظ شده‌ام.

چه کرده‌اي کـه زمستان، بهار و تابستان همیشه بوی تو را می دهد‌؛ اي پاییز؟

بیایید پاییز را حس کنیم نه این‌که بـه سادگی از ان عبور کنیم

پاییز همان مادر رقص خرامان برگ هاست کـه بـه ناز و عشوه‌ تمام چرخ زنان از آسمان بر سرت می‌بارند، و تو سریع‌تر میروی تا زیر برگ‌هایش برسی و با خودت بگویی این یکی بـه افتخار من افتاد

شرشر باران پاییزی چتر عاشقی را برای ورود دل‌هاي‌ منتظر باز میکند، پاییز فصل دانه‌هاي‌ سرخ انار و تولد گل‌هاي‌ داوودی اسـت، فصل پاییز کـه بر زبانت جاری می شود، دل مخاطبت ضعف میرود برای حال و هوایش اصلا بدون ان‌کـه حرفی زده باشی او زیر باران‌هاي‌ پاییزی خیس میشود و حس غریبی بر دلش می نشیند.
موضوع: زمستان

اگه برف می دونست زمین خاکی چقدر کثیفه ، برای اومدن به اون لباس سفید نمی پوشید

چه کرده‌ای با دلم که حتی این سکوت زیبای زمستان برایم یادآور صدای دلنشین توست

در برف ، سپیدی پیداست . آیا تن به آن می دهی ؟ بسیاری با نمای سپید نزدیک می شوند که در ژرفنای خود نیستی بهمراه دارند .

هوا دلگير، درها بسته، سرها در گريبان، دست‌ها پنهان، نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگين، زمين دلمرده، سقف آسمان کوتاه، غبارآلوده مهر و ماه، زمستان است.

من که خود زاده‌ی سرمای شب دی ماهم بی تو با سردی بی رحم زمستان چه کنم

شالم را دورِ گردنم سه دور می پیـچم زمستان فصل اعدامِ بغض هاست

برف نو برف نو سلام، سلام بنشین، خوش نشسته ای بر بام پاکی آوردی ای امید سپید همه آلودگی ست این ایام

زمستان را بايد با تمام سردي و سرما خوردگي هايش دوست داشت. با تمام گوشها و بيني ِ يخ زده اش. بايد با اولين بارش برف دوربينت را برداري و بروي جلوي خانه اش و با سنگريزه بزني به شيشه ي اتاق تا پرده پنجره را كنار بزند و پسري را ببيند كه از پالتو گرفته تا شلوار و بوت و دوربين و ته ريشش مشكي است و وسط كوچه ي كاملا سفيد ايستاده و برايش دست تكان ميدهد. تا او هم لبخندی بزند كه تو سر قولت ماندي و براي پياده روي روي ِ اولين برف سال، سراغش رفتي. زمستان را بايد با تمام قنديل هاي آويزان ِ لبه ي پشت بامش دوست داشت. بايد دستش را بگيري و در اولين پارك سر راهتان گوشه اي دنج بنشينيد و برف بازي ِ‌ مردم را تماشا كنيد. بعد بازويت را بگیرد كه “بلند شو برام آدم برفي درست كن”. تو هم تمام هنرت را به خرج دهي و آدمكت را كج و كُله بالا بياوري تا او با سنگريزه برايش لبخندی بسازد و دوربينت را روي نيمكت پارك روشن كند و بدو بدو بيايد كنارت روي زمين بنشيند و بگويد ” زود باش بغلم كن تا نگرفته عكسو” و بعد برگردد گونه ات را ببوسد تا يخ صورتت باز شود. زمستان را بايد دوست داشت تا همين عكس سه نفره ي كنار ِ آدم برفي، بشود بهترين خاطــره ي يخــمكي ِ تان.

رو زمستان فصل باران آمده است موسم  و  باد   بهاران  آمده  است برف هایت  روب  کن از این سرا که آن  نگار مُلک یاران آمده است پیرزن  اینک  عصایت  را   بگیر رو که آن  زیبای دوران آمده است بقچه ات را پر کن از سرمای دی رو که  شور گلعزاران  آمده است چند  در بالین  تو  در  خواب  بود آن درختی که ز بوران  آمده است یاد  آن  روزی  که  از  راه  آمدی گوئیا  دنیای   کوران   آمده  است مشق  کردی  مرگ  بودن را ز نو گو  که  دنیا  سوگواران آمده است رو  زمستان  که آن بهار آمد ز ره که آن  بهشت کامکاران آمده است

لذت داشتن یه دوست خوب توی یه دنیای بد مثل خوردن یه فنجون قهوه گرم زیره برفه درسته که هوا رو گرم نمی کنه ولی تورو دل گرم میکنه

زمستانی سرد از راه می رسد از درختان سبز تنها پوست و استخوانی باقی مانده و از دنیای گرم و رنگارنگ تنها سردی و سفیدی اما من باور دارم به این که در دل تاریکی ها خورشید طلوع خواهد کرد و در نا امیدی ها امید خواهد درخشید

اولین سوز زمستان که به پنجره خیالم می زند و اولین برف سفیدی که بر پیشانی غرورم می نشیند به یاد تو می افتم همان سرما، همان لطافت، همان آرامشی که در شب برفی زمستانی نهفته است در وجودت موج می زند تو شاید از تبار زمستانی و من شاید پاییزی ترین عاشق دل خسته

برف بارید و خدا پاکی خود را به زمین هدیه کرد. زمین مغرور شد که سفید است، پاک است چون دل خدا و خدا با آفتابی، اشتباه زمین را به وی گوشزد کرد

این مردگی، این سرما، این خستگی را نبین در دل خاک زمستان زده جوانه ای از عشق و امید منتظر است تا بی محابا و با اولین نسیم بهاری راهش را به دنیای ما پیدا کند زمستان در دلش یک دنیا امید دارد
موضوع: زمستان

زمستان باشد و نم باران قهوه داغ و بوی هیزم سوخته گاهی از همه دنیا یه فنجون قهوه میخوای و یه دلِ خوش

در آغاز فصل زمستان برایت آرزو می کنم زندگی ات همیشه معطر به عطر گل های رنگارنگ باشد و دلت گرم به یاد خداوند زمستان مبارک

به جای آن که روی تاریکی و سرما تمرکز کنی به امیدی که در دل زمین می شکفد و به برف سپیدی که از دل آسمان می بارد فکر کن لحظه هایت پر از آرامش زمستان مبارک

آذر می رود که روی لب های پاییز انار بگذارد و او را به دست های یلدا بسپارد زمستان در راه است

گفتی چه خبر؟ از تو چه پنهان خبری نیست در زندگی‌ ام غیر زمستان خبری نیست زمستانت شاد و مبارک

با آرزوی آن که با اولین بارش برف زمستانی گرمای عشق به خانه دلت بتابد آغاز فصل زمستان را به تو تبریک می گویم

بارون دلبری می کند برای عاشقان و برف شاد می کند دل کودکان را

زمستانی دیگر است و آسمان با قندیل بوسه هایش زمین را در آغوش سردش می فشرد در این تلاقی با شکوه زمین و زمان نام تو در قلبم می درخشد

خیالم راحته که اگه زمستون هر چقدم سرد باشه خدایی دارم که دمش خیلی گرمه

فصل عوض می شود طلایی ها به سفیدی می گرایند و دنیا لباس عروس به تن می کند به امید آن که خانه دلت همیشه گرم گرم باشد

خدا زیباست این را در دانه دانه های برف می بینم

ننه سرما قدمت مبارک زیبایی هایت را عزیز می داریم برایمان دعا کن چرخ روزگارمان در حضور تو به سلامتی و خیر بگردد و برف شادی به دل همه ببارد

زمانش رسیده باران های پاییزی جای خود را به دانه های برف بدهند و رنگ سفید جای نارنجی و زرد و قرمز را بگیرد فرا رسیدن فصل سفید و خاکستری ها مبارک

زمستان آمد فصل شگفتی ها در دل زمستان بود که فهمیدم تابستانی در اعماق دلم دارم

برای کشف زیبایی های زمستان باید از خانه بیرون بزنی و بوی برف را با تمام وجودت استشمام کنی

یک نکته خوب درباره جهان این است که حتی در سردترین و تاریک ترین زمستان ها نیز می دانی بهار طلوع خواهد کرد

یکی از معجزه های زمستان این است که تو را عاشق عاشق شدن می کند

وقتی همه چیز در اطرافت با برف سفید پوشیده می شود بگذار نور وارد زندگی ات شود و خوشبختی جریان یابد

آن هایی که در تابستان آواز می خوانند در زمستان باید برقصند

زمستان در بهار می میرد تا دوباره در پاییز متولد شود

ذرات برف مانند بوسه هایی هستند که از بهشت آمده اند

به گوش ام خش خش پاییز زرد است دل ام میعادگاه زخم و درد است نمی آید صدایی از در و دشت هوا بس ناجوانمردانه سرد است

زمستان فصل با طراوت وزیبای است کم تر از بهار نیست فصل سرد و ساده با چهره ی گشاده فصل مهربانی با انگیزه ی سرشار ما سردی های زمستان را با نفس های گرم تو بهار خواهیم کرد… زمستان فصل خواهش است فصل جوشش است کم تر از بهار نیست.

زمین عروس شد و آسمان به حرف آمد چه شاد باشی از این خوب تر که برف آمد

پاییزراباهزاران امید به دست سرمای زمستان می سپاریم. امیدوارم فصل زمستون فصل بهترینها باشه

هنوز هم برام هیچی جالب تر از این نیست که صبح پاشم ببینم کلی برف اومده و هیچکی هم از روش نرفته

زمستون پیش رو، براتون آرزو دارم که برف و بارونش فقط برای شستن غمهاتون باشه عمرتون بلند آرزوهاتون دست یافتنی لبتون خندون، دلتون شاد

خداحافظ پاییز خداحافظ فصل زیبای رنگها خداحافظ فصل عاشقی خداحافظ فصل زیبای خداوند و سلام بر زمستان دل گرمیها

یادمان باشد با آمدن زمستان، اجاق خاطره ها را روشن بگذاریم تا دچار سردی فاصله ها نشویم

طلوع روشن راهت همایون رسید اسب زمستان یالش از برف

آغاز زمستان است روزی که خورشید دوباره بعد از بلندترین شب سال طلوع می کند و باز به دنیا زندگی می بخشد.

زمستانت سفید و سلامت و روزهایت پر فروغ
موضوع: زمستان

آذر ماه چه عاشقانه روزهایش را ورق زد تا برسد به زمستان مجالی نیست باید رنگها را مهمان برف ها کرد زمستان آمد و باز پاییز ماند و عاشقانه هایش زمستان مبارک

وارد فصل من شدیم جانم فصلی که تا چشم باز کردم همه چیز نه سیاه بود، نه رنگی سپیدِ سپید بود

زمستان آمد باز هم ابر زیبا نقل های سفید پاشید نامش را برف گذاشتند و زمستان آمد من دیدم نقلی را که ابر پاشید انگار که عروسی هستیم عروسی ابر، که با تکه کردن خود نقل می سازد

به زمستان سلام کن و یکم برف ببین تا دلت خنک شه

زمستان است زمین برفی و فصل زمستان هوای ابری و درگیر باران نمای مردۀ بی روح و بی جان درختان، شاخه های لخت و عریان شبیه دسته ای روح پریشان سفید ِ قله های ِ کوهساران فضای خلوت ِ کوچه خیابان عبوری با قدمهای شتابان نگاه از منظری در مه گرفته سلام دستها در جیب پنهان زمستان است زمستان است زمستان هوا سرد است سرها در گریبان
موضوع: بهار

بهار بعد از سفری سه ماهه دوباره می آید و دست نوازش به تن خشک زمین میزند و آن را سرسبز و زنده میکند.

بهار فصل تازگیست،فصلی است که گل ها و شکوفه هارا به رقص در می آورد و آنها با این کار بین مردم خود نمایی میکنند .

بهار یعنی پیچیدن عطر یاس در کوچه ها ، یعنی گل دادن بوته های گل محمدی، طبیعت این زیبایی چشم نواز را مدیون بهار است‌ .

بهار با آمدنش دست گل های کوچک را میگیرد و از خاک بیرون می آورد ، بهار می آید و پرنده ها با آوازی شاد به استقبال او میروند.

خدایای رحمان نوید میلاد سال نو را بر دوش نسیم بهاری گذاشت تا این امانت سرسبز را به رسم آغاز به خالق سپارد.حلول سال نو و تولد دوباره طبیعت، عید فرخنده و کهن نوروز باستانی را که یادگار نیاکان و پیام‌آور دوستی، عشق و محبت، با لطافت گیاه و خرّمی طبیعت، و تحوّل به مراحل نیکوتر و برتر است

دوباره معجزه آب و آفتاب و زمین شکوه جادوی رنگین کمان فروردین شکوفه و چمن و نور و رنگ و عطر و سرود سپاس و بوسه و لبخند و شادباش و درود دوباره چهره نوروز و شادمانی عید دوباره عشق و امید دوباره چشم و دل ما و چهره های بهار

بهار که می آید، دستان باد بوی شکوفه می دهد جوانه های تک درخت باغچه، با نوازش نسیم جان می گیرند آرام و آهسته خدایا، رویش یک دانه تمام عظمت تو را فریاد می زند

من یقین دارم بهار می آید اما این را هم می دانم که او فقط بهانه ایست برای رویش دلی که بهاری باشد برای رویش از او اجازه نمی گیرد هر جا باشد بهار را به آنجا می کشاند بارها دیده ام بهار، به عادت تکرار، میهمان دلهایی شده تا بهانه رویش شود

بهار عاشق بود و زمین معشوق عشق بی تابی می آورد و بهار بی تاب بود زمین اما آرام و سنگین و صبور و بهار پرده از عاشقی برداشت آن هنگام که رازش عظیم گشت و عشقش هویدا و جهان حیرت کرد فاصله است بین بهار زمین تا بهار زمان

بـــهار را ببین چگونه از خود می تــکانَد برگ های فرسوده را تو هم جوانه ای بزن ســبز شـــو بـهـار ادامه ی لبخندهای تو خواهد بود

اگر امید به بهار نبود, گذراندن زمستان بسیار طاقت فرسا بود

کافی ست دلت بهار باشد از اشک تو سبز می شود خار از خنده ات آب می شود برف در دشت تو لانه می کند سار

بهار هدیه ایی است که خدای مهربان هر سال برای ما و طبیعت تجدید می کند قدر بهار را بدانیم

بهار, فصل امید و احساس و عشق و جوانی است

به بیرون از پنجره، به نشانه های بهار نگریستم. آسمان تقریبا نیلگون بود، درختان تقریبا جوانه زده بودند، و خورشید تقریبا درخشان بود

گل, بی بهار می شود اما بهار بی گل در طبیعت وجود ندارد

بهار در کویر هم زیباست ولی در گلستان زیباتر است

بهار فصل جوانی طبیعت است به شوق تو قدم در خیابان می گذارم درختان بهاری را تماشا می کنم و مست می شوم از بوی شکوفه و سبزه و باران

اگر در هر بهار کامل تر از بهار گذشته نباشی عمرت را تلف کرده ای

قبل از آنکه خزان از راه برسد, از هر بهار استفاده کن

با شکفتن اولین شکوفه در بهار بود که عشق به خانه من آمد اینک در بهاری دیگر سرشار از حس زیستنم

به بهار زیاد امید نبند که خزانی نیز بدنبال آن است برای دل خوش همه فصل ها بهار است

زیبایی بهار, بیشتر به خاطر رنجی است که در زمستان تحمل کرده ایم

از بهار فقط توقع بهار بودن را داشته باش نه توقع فصل دیگر را

هرکس بهار را باور نکند زندگی را باور نکرده است

اگر همه فصل ها مانند بهار بود ,بهار لطف و صفای خود را از دست می داد

بهار طبیعت از بهار جوانی زیباتر است

شکوفه های بهاری آواز قلب من است

در پایان هر روز بهار، باید خاک را بوئید.

بهار، زندگی جدید و زیبایی را بر زمین ارزانی داشته است

بهار جشن طبیعت است

شکوفه در شکوفه پیچیده ست، و این آغاز فصل بهار است

بهار برای همه است نه مرز می شناسد و نه قانون
موضوع: بهار

همه از رسیدن بهار خوشحال می شوند و باغبان خوشحالتر چون گلهای بیشتری خواهند شکفت

دوباره فصل بهار است و انگار زمین در حال شعر گفتن است

از قافله بهار عقب نمانیم و درس دگرگونی برای بهتر شدن و شکوفایی و طراوت بیاموزیم.

نمی دانم چرا نوید بهار از خود آن دلنشین تر است

می رسی و هوای فروردین، جای باران گلاب می بارد از هوای گرفته ی اسفند، برف نه حبه قند می آید

بهار تنها یک یادآوری است که نشان می دهد همه چیز چقدر می تواند زیبا باشد

بهار فصل رقص باد میان چمنزار هاست فصل بیداری زمین و زمان بهار را دریاب

شادا بهار که دست مرا گرفته نمی‌ دانم به کجا می‌ برد شادا من که دست بهار را گرفته به خانه خود می‌ برم

بهار، شکوفه به شکوفه آغاز می شود

و چه شگفت انگیز است زنده بودن در زیر شکوفه های گیلاس

علم، هرگز عاملی موثر به آرام بخشی یک روز آفتابی بهاری به خود ندیده است

یکی از خوبی های جهان این است که همیشه مطمئن هستی بهارهای بیشتری پیش رو است

بهار، شیوه طبیعت است برای گفتن اینکه بیایید جشن بگیریم

بهار یک یادآوری دوست داشتنی از اینکه تغییر، چقدر می تواند زیبا باشد

فروردین تویی وقتی می‌ آیی شکوفه می زند تار و پودم

بوی اردیبهشت می‌آید این حوالی بوی لوس ترین دختر بهار که لای موهای فرخورده‌ خرمایی رنگش عطر شکوفه های گیلاس است و از چشم‌های قهوه ای اش شیطنت می بارد

باران چه دلبری می کند برای بهار پاییز کم بود بهار هم عاشق شد

اگر روح تان با گلی شکفته در بهار، به وجد نمی آید، پس حتما روح تان تابحال شکوفا نشده است

بهار زیبا می آید، و مادامی که طبیعت به زیبایی خود ادامه می دهد، روح انسان نیز، آماده احیا می شود

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک شاخه های شسته، باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سفید برگ های سبز بید عطر نرگس، رقص باد نغمه شوق پرستوهای شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک رسیده اینک بهار خوش بحال روزگار

اینک بهار آمده است زمین به آغوش خورشید رفته و به زودی نتیجه این عشق بازی را به نظاره خواهیم نشست

فروردین، چراغش سبز می شود و جهان به حرکت فکر می کند

وعده آمدن بهار، کافیست تا هر کسی توان عبور از زمستان را پیدا کند

نو بهار است در آن کوش که خوشدل باشی که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

بهار چشمه عشق است برای زمستان تشنه

پرندگان سرود عشق سر داده اند و گل ها عطر عاشقی در هوا پخش کرده اند تمام دنیا در بهار عاشق می شود

با نفس‌های اول بهار، زمین دوباره خود را با نوید زندگی نو می‌آراید. گل‌ها زمزمه‌ی عشق را در گوش باد می‌خوانند و درختان، سبزینه‌ی امید را به رقص درمی‌آورند.

شروع بهار، یادآور این حقیقت ساده و زیباست که پس از هر زمستان سرد و تاریک، روزهایی پر از نور و گرما در انتظار ماست. بهار، فصل تازه‌سازی دل‌ها و جان‌ها.

نگاه کن، چطور شکوفه‌ها با خنده به استقبال بهار می‌روند درختان دست‌ها را به هم می‌دهند و برای ما می‌رقصند. بیا تو هم کفش‌های رقص به پا کن و با باد و برگ‌ها همراه شو.

بهار، همچون نقاشی است که با دست‌های ظریف طبیعت خلق می‌شود. هر گل، هر برگ، یک ضربه قلم است بر بوم زمین، دعوتی به زندگی، شادی، و سپاسگزاری از هستی.

در شروع بهار، زمین از خواب زمستانی برمی‌خیزد و دنیا را با لطافت رنگ‌ها و عطرهای دل‌انگیز خود پر می‌کند. این فصل، یادآور این است که زیبایی، در هر گوشه‌ای از این جهان نهفته است و منتظر نگاهی تازه است.

بهار فصل زیستن در میان تازگی هاست فصل سر خوشی طبیعت فصل نغمه خوش پرنده های عشق بهار فصل تازه شدن هاست

هیچکس، هیچ فصلی را بر بهار ترجیح نمی دهد. بهار فصل رهایی از خاک است.بیایید همه ی فصل ها بهاری بمانیم

می چسبد در این بهار کنار این شکوفه ها کنار باران های بی قرار و ناگهانی یک فنجان چای بهار نارنج
موضوع: بهار

فصل بهار، آغازی تازه و پویاست که با بازگشت زندگی و شکوفایی طبیعت همراه است. در این فصل، طبیعت با نور خورشید، باران، و هوای گرم و خنک خود، به جان می‌اوزد و جهان دوباره به رنگ و بوی خود می‌آید.

در این فصل، درختان با شکوه خود، گل‌های زیبا و رنگارنگ، و پرندگان با آواز خوش‌آهنگشان، احساس زندگی را به ما منتقل می‌کنند. همه چیز به نظم و هماهنگی خودشان، در آرامشی صاف و آرام پیش می‌روند.

می آید که عشق را در وجود یخ زده ات به جریان بیندازد و مهربانی به روحت تزریق کند بهار می آید که تو را مبتلای زیبایی اش کند

امید داشته باش زیرا هیچ زمستانی تا ابد ادامه نخواهد داشت هیچ بهاری آمدنش را فراموش نخواهد کرد.

نسیم روح‌نواز بهار، گویی نغمه‌ای از بهشت را به گوش زمین می‌رساند. زمزمه‌ای از نو شدن، از تولد دوباره، از شکوفایی و شادمانی. گویی زمین، پس از گذراندن زمستانی سخت و سرد، نفسی عمیق می‌کشد و با آغوش باز، به استقبال بهار می‌رود.

بهار، فصلی برای نو شدن، برای دوباره آغاز کردن، برای رها کردن غم‌ها و اندوه‌ها و برای آغوش باز کردن به سوی خوشبختی و سعادت است

پیش آ بهار خوبی تو اصل فصل هایی

من بهارم تو زمین من زمینم تو درخت من درختم تو باهار نازِ انگشتای بارونِ تو باغم می‌ کنه میونِ جنگلا طاقم می‌ کنه

من به باغ گل سرخ همره قافله رنگ و نگار به سفر رفتم از خاک به گل رقص رنگین شکفتن را در چشمه نور مژده دادم به بهار

سالی در راه است سالی پر برکت سالی که اگر خواهی نیست در آن حسرت برف ها آب شدند غصه ها از ما دور یک دل خوش دارم که شده سنگ صبور تو در این خانه تکانی بتکان هر چه از درد حکایت میکرد بگذار پاک شوی از غم ها خالی شوی از دوده ی درد

باز کن پنجره‌ ها را که نسیم روز میلاد اقاقی‌ ها را جشن می‌گیرد و بهار روی هر شاخه، کنار هر برگ شمع روشن کرده است باز کن پنجره‌ ها را و بهاران را باور کن

در بهار می توان با رویش هر گل رز دوباره متولد شد عاشق شد طعم شادی را چشید بی شک بهار فصل دلدادگی هاست

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

تنها عشق است که قدرت بهار را ترجمه می کند این همه تحول، این همه زیبایی، این همه رایحه تنها می تواند از عشق طلوع کند و دیگر هیچ

بهار بهترین بهانه برای زیستن آغاز بهترین بهانه و آغاز بهار بر شما مبارک

آفتاب و زمین دوباره آشتی کردند بهار بهار بیا در این فصل آشتی برای تولد بهار دوباره زمین و آفتاب یکدیگر باشیم

بوی باران بوی سبزه بوی خاک شاخه‌های شسته باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سپید برگهای سبز بید عطر نرگس رقص باد نغمه شوق پرستوهای شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک می‌رسد اینک بهار خوش به حال روزگار خوش به حال چشمه‌ها و دشت‌ه خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ه خوش به حال غنچه‌های نیمه باز خوش به حال دختر میخک که می‌خندد به ناز خوش به حال جام لبریز از شراب خوش به حال آفتاب ای دل من گرچه در این روزگار جامه رنگین نمی‌پوشی به کام باده رنگین نمی‌نوشی ز جام نقل و سبزه در میان سفره نیست جامت از آن می که می‌باید تهی است ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار گر نکویی شیشه غم را به سنگ هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

چیزی نمونده نقاشی بهار کامل بشه بهترین شاهکار گیتی بر شما مبارک اندکی صبر بهار نزدیک است

به اسفند که میرسد، باید بزنی سر شانه خودت، که این همه فکر و خیال و دوندگی را رها کن بیا برویم نفس بکشیم بوی بهار می آید

بهار است و گل ها لبخند زمین هستند

بهاری داری ازوی بر خور امروز که هر فصلی نخواهد بود نوروز گلی کو را نبوید آدمی زاد چو هنگام خزان آید برد باد
موضوع: بهار

باز کن پنجره‌ها را که نسیم روز میلاد اقاقی‌ها ر جشن می‌گیرد و بهار روی هر شاخه، کنار هر برگ شمع روشن کرده است باز کن پنجره‌ها ر و بهاران را باور کن!

آدمی نیست که عاشق نشود وقت بهار وای از آن سال که بی یار بهارش برسد

بهار زیبا می آید و طبیعت عشق خودش را نثار طبیعت میکند و روح انسان دوباره زنده میشود

عشق نیازمند کلمه نیست آیا کلمات می‌توانند رایحه فصل بهار را توضیح و شرح دهند؟ نه اما گلهای بهاری بدون کلمات قلب شما را تسخیر میکنند

هرقدر بدخلق و بی تفاوت باشی نمیتوانی صبح بهار را نادیده بگیری گویی خداوند در هوای صبح بهار لبخند میزند.

شکوفه در کنار شکوفه با شروع بهار خودنمایی می کند

ماه فروردین برایم زیباست، زیرا فرزند بهار است .

درست زمانی که حس میکنیم خسته ترین موجود جهانیم اولین شکوفه های بهاری همیشه قلب ما را به پرواز درمی آورد.

منتظر نباش تا  کسی برایت گل بیاورد. باغچه خودت را ایجاد کن و آن را با تلاش خودت زیبا کن. بهار هم در کنار توست

بهار ما را بیدار می‌کند، ما را تغذیه می‌کند و ما را دوباره زنده می‌کند. اگر شما زندانی تقویم باشید، فقط یک بار در سال بهار را احساس می کنید اما اگر به قدرت درونی خود تکیه کنید ، مدام و مدام با بهار روبرو خواهید شد

بهار ، فصل باز شدن گل ها برای رنگ آمیزی طبیعت است.

بهار می آید و شادی را با خودش به همراه می آورد‌. کمی صبر کنید و امیدوار باشید و مطمئن باشید زندگی شما هم روزی گرمتر می‌شود

آری این بهار است که همراه با هیجان لذت بخشش به سمت شما می آید.

دوستان بهار در راه است زمین کاملاً خوشحال است که قرار است آغوش خدا را به طبیعت باز کند و ما به زودی نتیجه عشقش را خواهیم دید.

در فصل بهار عشق شکوفه می کند. به دنبال شور و شوق و بوسه هایی باشید که به سمت شما پرتاب می گردند.

بهار می آید و اگر خوب نگاه کنید زیبایی  هر بهار منحصر به فرد است و جذابیت های خودش را دارد.

روزی که خداوند امید را  تازه میکند، بهار را خلق میکند.

به جای این که نا امیدانه به انتظار بهار بنشینید به تغییر فصل ها عشق بورزید. تغییر را دوست داشته باشید تا هر فصلی برای شما پر از شادی باشد.

اولین روز بهار شبیه به اولین باری است که کسی دستانتان را با عشق میگیرد. گرمای محبت را در خودش غرق می‌کند و همه چیز رنگ و بوی تازه و درخشان می‌گیرند همین باعث می‌شود که شما روزهای سخت و غمگین زمستان را از یاد ببرید.

بهار آمده است و اجازه نمی دهد که خیلی زیاد در خانه باشم، زیرا مدام دوست دارم از خانه بیرون بزنم و هوای جهان را عمیقاً تنفس کنم.

شاد بودن هیچ محدودیتی ندارد ، تا وقتی خودمان بخواهیم درست مثل بهار که می آید و شادی بی نهایتی به جهان میبخشد

آیا بهار خواهد آمد ؟  اصلا بهار چه شکلی است؟ در  خیال من بهار خورشید درخشان در زیر باران و بارانی زیبا در کنار طلوع آفتاب است.

هر زمینی با چمن، هر درختی با برگ، هر چوبی با شکوفه و هر سالی با امید و آرزو در فصل بهار پر میشود.

بعضی از  زیبایی های واقعی مثل هوای تازه و طلوع خورشید به  همین راحتی بدست نمی آیند، البته جز در فصل بهار

بهار رسم و رسوم خودش را دارد می آید و با صدای بلند و رسا، باغبان را به خود فرا می خواند که دست به کار شود.

فرقی ندارد که زمستان چقدر طولانی باشد. قطعاً بهاری در پیش است.

من به چهار فصل اعتقاد دارم به این که زمستان خشن است اما بهار می آید به این که یک فصل رشد وجود دارد تو رشد می کنی و بهتر می شوی

بهار و عشق مفاهیم جدایی ناپذیری هستند. آنها مانند دو خواهر یا دوست دختر همیشه در کنار هم قدم می زنند و احساسات پاک و خالص را در دل مردم بیدار می کنند.
موضوع: بهار

نوستالژی عادت های عجیب و غریبی دارد می تواند شما را وارد فضای عجیب و غریبی کند بخصوص در فصل بهار  باعث میشود همه خاطرات کودکی ما دوباره جان بگیرد

این تب بهار است هنگامی که به تب بهار دچار می شوید، نمی توانید ساکت بمانید. چشمانتان خیس و قلبتان فشرده میشود و می‌خواهید در این فصل غرق در محبت طبیعت شوید.

بهار با خودش عشقی بی نهایت می آورد اما اگر آدم ها  یکدیگر را دوست نداشته باشند، هرگز هیچ عشقی را در بهار تجربه نخواهند کرد.

بهار پدیدار می شود و انسان ها پاکی آن را به یاد می سپارند. تابستان عبور می‌کند و انسانها فراوانی را  در حضورش مییابند. ‌ پاییز عبور می‌کنند و انسان‌ها تجدید و تغییر را درس میگیرند. و زمستان عبور می‌کند و انسان ها مقاومت را می‌فهمند.

من فکر می کنم که اصلا مهم نیست چند سال داشته باشم یا تا چند سالگی عمر کنم‌. من همیشه در فصل بهار گل هایی تازه در باغچه خواهم ساخت

خورشید گرم است و  باد خنک همین تناقض زیباست که ماه فروردین را لذت بخش می کند.

فروردین نور سبز  چشم نواز خود را آماده می کند و جهان رو به تغییر و پیشرفت خواهد رفت

فروردین جادوگر ماه های سال است می آید و روح جوانی را در هر چیزی زنده می کند.

همه میگیویند بهار می آید و طبعیت را زیبا میکند اما در حقیقت این طبیعت است که به همه فصل ها و زمان ها زیبایی می بخشد.

مدام به پنجره نگاه می کنم و منتظر نشانه هایی از فصل بهار هستم. آسمان بهار همیشه آبی است ، درختانش در حال شکوفه زدن و خورشید ش همیشه تابان است. چه بخشنده است فصل بهار

کلمه مهربان همان فصل بهار است.

چه کسی می تواند در برابر احساس امیدواری و لذتی که از فصل بهار و تولد دوباره ای که از طبیعت می گیرد مقاومت کند

آواز پرنده ها زیبا و گوش نواز زیبایی شکوفه های بهاری دل انگیز و  خورشیدش گرم و دلچست است اما کسی که تحمل زمستان سرد و طولانی را ندارد لایق آواز بهار هم نیست

تقصیر من نیست اگر عاشق بهارم چطور میتوانم این زیبای شگفت انگیز را نادیده بگیرم

بهار بخشنده و مهربان است . هماره با خودش زیبایی به ارمغان می آور د امید را تازه و صبحی پر از روشنایی هدیه میکند.

دوباره بهار است زمین مانند کودکی است که شعرها را از حفظ می خواند

هر بهار تنها چشمه ای از حیرت است

فقط در فصل بهار است که می توانید آزادانه تنفس کنید. شیرینی طبیعت را بچشید و عاشق شوید و چمن ها نگاه کنید و به آغوش طبیعت بروید.

فصل بهار فصل بیدار شدن زمین است. و بادهای اسفند خبر از تازگی صبح دوباره می دهند. مبارک باد بهار

بهار ثمره عشقی است که پاییز برایش دلتنگی کرده و زمستان به تلخی برایش شکیبا بوده است . برای چشیدن طعم شیرین بهار ، راهی جز تحمل رنج سرما نیست.

بزرگترین لذت بهار، درکی از تازگی و نشاط حقیقی در جهان است اگر آن را حس نمیکنی به کودکان نگاه کن آنها فراتر از کلمات، معنای بهار را درک میکنند.

میپرسی کدام فصل را دوست دارم ؟ فصل مورد علاقه من زمانی است که پرندگان از آن لذت ببرند.

اگر هیچ چیز در جهان دیگر شما را شگفت زده نمیکند، پیشنهاد می کنم که  شکوفه های بهاری را ببینید. شاید روح شما دوباره متولد شود

بهار زمان رشد و تولد دوباره ماست نه درختان  و شکوفه ها.
موضوع: تابستان

به تابـستـان  کـه گرما رو نـمـایـد ره ســـــر پــلـه را در پیش بـایــد بزن جــارو بــپـاش آبی بر آن کم هــوا را پـر کن از بوی خوش نم

در بیابان، به فصل تابستان چون ببارد به تشنه ای باران گرچه یک لحظه زآن بیاساید هم به آب اشتیاقش افزاید می بیفزا ، چو شوقم افزودی روی پنهان مکن ، چو بنمودی

تو این گرما بیا دیوونه گردیم تو حوض آب یخ وارونه گردیم که این گرمای سوزان کشت ما را برای هم بیا هندونه گردیم

حتی بوی تابستان هم می‌تواند مرا عاشق کند.

فصل تابستان است سایه ای می جویم سایه ای پر الفت کوچه ها گرم کلام خانه ها گرم سخن کودکی با شادی روی خاک نمناک کلبه ای می سازد کلبه ای بی سرما این طرف تر در خیابان گنجشکی افتاده بی غذا فصل تابستان است می نویسم شعری از زبان سهراب و خدایی که در این نزدیکی است

بگو ای فصل تابستان که تا کی می نشینی بر سر بختم و حاشا میکنی سردی از آدمهای ظاهر گرم با قلبی زمستانی برو ای شرم گرمستان که دل پاییز میخواهد هوای تازه از سمت خزانستان کمی سرما کمی زردی و شاید هم برای پای دلخسته کمی خشکی ز برگ و ساقه میخواهد بر این دلتنگ دلخسته کمی باران هم شاید امید تازه ای باشد در این خشکی تابستان، بگو شاید

یادش بخیر بچه که بودیم در ظهر های دم کرده تابستان کنار حوض چه شیطنت ها چه آب بازی ها که نکردیم انگار همه اش خواب و رویا بود

چه با شکوه است، آن هنگام که دختر تابستان دامن لباس قرمز پرچینش را جمع می‌کند و مانند یک رویا محو می‌شود.

عجیب است، گویی نفس کشیدن در هوای تابستان ریه هایت را پر از ذره های عشق می‌کند و در پاییز مهی غم انگیز دنیایت را می‌پوشاند.

تابستان گرم و داغ من مرا سخت و محکم در آغوش بگیر من سرد و زمستانیم

مردم همه هفته را برای جمعه منتظر می مانند همه سال را برای تابستان و همه ی زندگی را برای خوشبختی تو مثل آنها نباش همین الان خوشحال باش

روزهای گرم تابستانی را بسیار دوست دارم. تنها چیزی که به من نیرو می‌دهد تا سرمای زمستان را تاب بیاورم، امید به از راه رسیدن تابستان است

تابستان که میشود دلم لک میزند برای خواب های تا لنگ ظهر و عصر های پرسه زنان در کوچه ها . برای آن دوچرخه های رنگ و رو رفته با ساچمه های رنگی رنگی که هرسال تابستان نو می شدند. تابستان که میشود دلم لک میزند برای آن توپ های پلاستیکی راه راهی که آویزان شده بود روبروی بقالی سر کوچه ها.

تابش آفتاب و رشد سریع برگهای تازه روی شاخه‌های درخت، گویی که فیلمی را روی دور تند گذاشته باشند همه باعث می‌شود تا اعتقاد قوی پیدا کنم، با آمدن تابستان، زندگی بار دیگر از نو آغاز می‌شود.

زمانی که گرما را در بدن حس کنیم، درمیابیم که تابستان فرا رسیده و گاه کوله باری را اماده می کنیم تا مثل پرندگان به جای سرسبز و زیبا کوچ کنیم. تابستان آمده تا با همه ی زیبای هایش را به ما نشان دهد. قدم زدن کنار دریا و زیر نور آفتاب نسبتا سوزان آنقدر لذت بخش است که نمی توان آن را توصیف کرد.

تابستان از راه رسیده است اما به راستی گرمای تابستان چه لطفی داشت اگر، سرمای زمستان را حس نکرده بودیم فصل تابستان همان فصلی است که دیگر خبری از برف و باران های شدید و هوای سرد نیست در عوض بادخنک و گاهی گرما مهمانت می شود

تابستان یعنی پوست تیره تر آب گرم تر نوشیدنی ها خنک تر صدای موسیقی بلندتر شب ها طولانی تر عشق زیباتر بی شک زندگی بهتر می شود با تابستان

تابستان و کودکی از یک جنس هستند، هنوز طعمش را خوب نچشیده ای تمام می شود اما همان اندک طعم آن نیز تا همیشه نوک زبانت خواهد ماند.

تابستون و دل آسمون شب پر ازستاره به آدم میدهد عمر دوباره او زیباتر از هر زیبایی است بهشت دنیا که می گویند همین است
موضوع: تابستان

شعر ادبی در مورد تابستان بگو ای فصل تابستان که تا کی می نشینی بر سر بختم و حاشا میکنی سردی از آدمهای ظاهر گرم با قلبی زمستانی برو ای شرم گرمستان که دل پاییز میخواهد هوای تازه از سمت خزانستان کمی سرما ، کمی زردی و شاید هم برای پای دلخسته کمی خشکی ز برگ و ساقه میخواهد بر این دلتنگ دلخسته کمی باران هم شاید امید تازه ای باشد در این خشکی تابستان، بگو شاید

رها باش در میانه عصر تابستان که رنگ ها زیر آفتاب می درخشند و تو آفتابی باش به قامت تمام عصرهای تابستان و به دل های مه گرفته ی سخت بگو بیایید برایتان نور آورده ام

در حضور تابستان خورشید صمیمانه زمین را به آغوش می کشد و برایش از قصه ی پرواز پرستو ها و آواز گنجشگ ها می گوید

در بهار شکوفه می دهی ولی خوبی تابستان همین بس که به ثمر می رسی تر و تازه می شوی مثل سیب های باغ پدربزرگ همان قدر زیبا و همان قدر شیرین

تابستان برای من نه روی پشت‌ بام خانه‌‌ مادربزرگ زیباست نه کنار سواحل دریایی من تابستان، جایی امن و آرام می‌ خواهم مثل یک آغوش با پیراهن چهارخانه‌ ای

تابستونه هوای پشت بام شب پر ستاره به آدم میدهد عـمر دوبار او زیباتر از هر سرزمین است بهشت دنیوی گویند همین است.

تابستان فصل رقصیدن با خورشید است در حالی که لباسی از جنس گل های وحشی پوشیده ای و دو گیلاس از لاله گوشت آویزان است

تابستان رنگ و روی خاصی دارد انگار از دیگر فصل های سال چیزی متفاوت تر دارد رنگ، ظاهر، عطر خاص انگار همه چیزش خاص است

یک روز تابستانی با آسمان آبی بالای سرت آفتاب درخشنده در هوایت و یک دنیا عشق در دلت کافیست تا بی خیال دغدغه های دنیا شوی

تابستون یعنی صدای یخ تو لیوان شربت، پیاده‌روی تو عصرای کشدار، هندونه تو بعد ازظهر داغ مرداد، تابستون یعنی خوابیدن رو پشت بوم یعنی بیدار شدن زیر آسمون

آخر عمرت به سر رسید تابستان بهاری دگر رسید تابستان بگیر جان مرا ببر در آغوشت خزان آمد و سر رسید تابستان

رسید ایام تابستان، دوباره مشت گل وا شد هزاران راز پنهانی، به یک لبخند افشا شد..

فصل تابستان است سایه ای می جویم سایه ای پر الفت کوچه ها گرم کلام خانه ها گرم سخن

قطار تابستان سریع السیر است از بس که زود می گذرد قدرش را بدان و از قشنگی هایش بهره ببر

تابستان فصل ِ برگِ توت و پیلهُ پروانه فصل نامزد شدن یخ با آب فصل خوابیدن روی بام فصل دیدار کسی در آسمان بی تعارف این دلم خیلی هوایت میکند

‌خورشید که طلوع می‌کند پنجره دستان من رو به تو باز می‌‌گردد باغ سینه من تنها یک گل سرخ دارد که هر بامداد به یاد تو باز و بسته می‌شود یادت باشد اینجا تابستان را هر روز تو آغاز می‌کنی

در هوای گرم تابستانی، خوردن یک نوشیدنی سرد یکی از واجبات است. فکرش را بکن در آن هوای گرم، خودت را به خوردن یک نوشیدنی سرد دعوت کنی. از این زیباتر هم می شود؟ از این لذت بخش تر هم ممکن است که اتفاق بیفتد؟

تابستون که تموم بشه، همه چیز مثل برنزه شدن رنگ پوست بدن از بین میره و فقط خاطره هاست که باقی می‌مونه.

تابستان یعنی گرمایی که بین خانواده‌هاست و شادی و نشاط در بین آن‌ها تابستان یعنی از سردی زمستان خبری نیست و از زردی پاییز نشانه‌ ای وجود ندارد همه چیز سبز است و زیبا تابستان هدیه بهار است

در هیاهوی جانسوز تابستان وقتی کلمات آهسته، آهسته می سوزند و واژه ها به کولرها چشم می دوزند.

تابستون تابستون هوا گرمه بی بارون پنجره رو باز کنید هوای خوب رو مهمون کنید محبت و تقسیم کنید

خوب است انسان قطعه ای هرچند کوچک از تابستان را در وجود خود حفظ کند، حتی در میان سردترین روزهای زمستان.

تابستان همیشه بهترین چیزی است که ممکن است وجود داشته باشد

هر تابستان قصه خودش را دارد تابستان شورانگیز، میوه ها را به مهمانی باغ آورده و رنگ طلایی بر زمین پاشیده است.
موضوع: تابستان

تابستان، زمانی است که طبیعت به عمق خودش می‌روید و زیبایی‌های ناگهانی را به نمایش می‌گذارد.

تابستان، فصلی است که به ما یادآوری می‌کند که زندگی باید با رنگ‌های روشن و شادی پر شود.

تابستان، زمانی است که ما می‌توانیم به سراغ اماکن زیبا برویم، به آفتاب بپردازیم و لحظاتی پر از شادی و لذت را تجربه کنیم.

تابستان، فصلی است که به ما یادآوری می‌کند که زندگی باید با آرامش و سکون پر شود و ما باید از هر لحظه‌ای لذت ببریم.

در تابستان، طبیعت به یک زیبایی بی‌نظیر تبدیل می‌شود و ما می‌توانیم از این زیبایی‌ها بهره ببریم و لحظاتی پراز شگفتی را تجربه کنیم.

تابستان، فصلی است که به ما فرصت می‌دهد تا با دوستان و خانواده‌مان وقت بگذرانیم و لحظاتی پراز لذت و شادی را به اشتراک بگذاریم.

در تابستان، آفتاب به روی ما خنک و مهربان می‌تابد و ما می‌توانیم از این نعمت بهره ببریم و لحظاتی پر از خوشبختی را تجربه کنیم.

تابستان، زمانی است که جهان به یک پارک جادویی تبدیل می‌شود و ما می‌توانیم از این پارک بهره ببریم و لحظاتی پر از سرخوشی را تجربه کنیم.

در تابستان، ما می‌توانیم به خودمان و زندگی‌مان بیشتر بپردازیم و لحظاتی پر از انرژی و شور را تجربه کنیم.

تابستان آمدست تا دلگرم تر بمانیم فصل آب تنی در علاقه هایمان و خنکای هندوانه های شیرین در حوالی پنکه های سرگردان پیشاپیش قدم گذاشتنِ بانوی تابستان برساحتِ عمر و لحظه هایتان مبارک

تابستان که می آید چقدر دلم میخواهد در سایه سکوت آرام درخت های سر به آسمان کشیده ساعت ها را بگذرانم

آخرین سمفونی تابستان نواخته میشود قدر لحظه های زندگی را بدان زندگی یعنی لبخند به گذشته و امیـد به آینـده

ظهر تابستان است سایه ها می دانند که چه تابستانی است سایه هایی بی لک گوشه ای روشن و پاک کودکان احساس! جای بازی اینجاست زندگی خالی نیست مهربانی هست سیب هست ایمان هست

تابستان از کدامین راه فرا خواهد رسید تا عطش آب ها را گوارا تر کند؟

برای خوشبختی دو فنجان چای کافی‌ ست عصرهای تابستان عجیب بوی عشق می‌ دهند

معنای تابستان اوقات خوش و آفتابی خوب است. همچنین رفتن به ساحل، لذت بردن از مناظر و تفریح در کنار خانواده و دوستان

از مزایای تابستان نور بیشتر برای خواندن بود

چه می شد اگر همیشه این گونه بود، همیشه تابستان، همیشه تنها و میوه ها همیشه رسیده باشند

شوخ طبعی مانند باران خوش تابستان، ممکن است در یک لحظه زمین، هوا و شما را تمیز و خنک کند

و بنابراین با تابش آفتاب و انبوهی از برگ های روی درختان، همان طور که همه چیز در فیلم ها سریع رشد می کند، اعتقاد داشتم زندگی با تابستان دوباره از نو آغاز می شود

اوه، شب تابستان، لبخندی از نور دارد و عشق بر تخت سلطنت نشسته است

این فصل احساس نسیم تازه از اقیانوس ها است، این فصل احساس دوست داشتنی یک موج آرام و گرم است که شما را در ساحل شنی لمس می کند، تابستان جادوی گرم لمس خورشید است

دوستان، خورشید، شن و دریا، به نظرم تابستان است

احساس آزادی و جنب و جوش آن تابستان به راحتی فراموش می شود

تابستان مرا با موسیقی نسیم اقیانوس صدا می کند. باید بروم و با موج های عشق برقصم

هر اتفاقی که در تابستان می افتد، در ادامه زندگی شما هم رخ می دهد، بنابراین بهتر است خوشحال باشید و در این راه بمانید

در تابستان ما خلاصه زندگی را با موج های آرام عشق که روی ساحل شنی جاری می شوند، می نویسیم. نسیم آرام و آفتاب گرم خاطرات ما را می نویسد.

در تابستان آن طور که  باید شادی کنید غم ها را با زندگی دور بریزید

من تابستان، هوای گرم تر و روزهای طولانی را دوست دارم. من یکی از آن افراد ساده ای هستم که هنوز هم از دراز کشیدن زیر آفتاب لذت می برد

فصل تابستان یک آهنگ بود. یک فصل بود، من شک کردم که شاید آن فصل در درون من زندگی می کند
موضوع: تابستان

کمی تابستان چیزی است که کل سال بر اساس آن رقم می خورد

تابستان همیشه بهترین چیزی است که می تواند باشد

باید کمی تابستان را با خود داشت، حتی در اواسط زمستان

شب تابستانی مانند کمال افکار است

تابستان. یک آهنگ بود، یک فصل بود. فکر می‌ کردم که آیا اون فصل در درون من زندگی می‌کنه یا خیر.

و بنابراین با نور خورشید و ترکیدن برگ‌ های بزرگ که روی درخت‌ ها رشد می‌ کنن، درست همون طور که چیزها در فیلم‌ های سریع رشد می‌ کنن، من این باور آشنا رو داشتم که زندگی دوباره با تابستان شروع میشه.

تابستان عمیق زمانی هست که تنبلی احترام پیدا می کنه.

استراحت بیکاری نیست، و این که گاهی اوقات در یک روز تابستانی روی چمن ها دراز بکشی و به زمزمه آب گوش بدی، یا ابرهای شناور در آسمان رو تماشا کنی، این به سختی وقت تلف کردنه

تابستان همیشه بهترین چیزی هست که ممکنه باشه.

دیدن آسمان تابستان شعر هست، گرچه هرگز در کتابی قرار نگرفته اشعار واقعی فرار می‌ کنن.

تابستان طعم و مزه ای داره که شبیه هیچ چیز دیگری نیست. همیشه تازه و جوشیده در آفتاب.

اگر تابستان یک رایحه مشخص داشته باشه، قطعا بوی کباب میده.

اوه، شب تابستان، لبخندی از نور داره، و او بر تخت یاقوت کبود می نشینه.
موضوع: ناامیدی

تو همونی باش که از ناامیدی ‌‌هاش امید می سازه و از درداش پیله

اینقدر سریع به مردم وابسته نشو، چون دلبستگی ها منجر به انتظارات میشن و انتظارات میتونن منجر به ناامیدی بشن.

اندازه موفقیت تو با قدرت شایستگی هات اندازه گیری میشه. رویای تو و نحوه مدیریت ناامیدی هات در طول این راه اندازه گیری میشه.

رادی ندارد اگر گاهی فرو بریزی و ناامید باشی که گاهی ناامیدی و ابراز درد ، بهترین تسکین است و بهترین شیوه برای دفع ضعف ها ، و رسیدن به نقطه ی تداوم و استحکامِ بیشتر شاید اگر آتشفشان ها نبودند و اگر روزنه ای برای برون ریزیِ داغِ زمین نبود ؛ تمام کوه های جهان، فرو می ریختند ، تمام دریاها خشک می شدند و تمام اقیانوس ها می مردندمتفاوت ترین و خاص ترین کپشن ناامیدی

که دیگر به جای انتظار داشتن، پذیرفتن را یاد بگیری، اونوقتِ که ناامیدی کمتری خواهی داشت

زمان گذشت بدون توجه به چیزهای کوچکی که کم هم نبودند چیزهای کوچکی که حداقل می توانستند تحمل کردن زندگی را آسان تر کنند گاهی فرصت نبود گاهی حوصله و من خیلی دیر این را فهمیدم خیلی دیر هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باش

شانس یکبار در خونه آدم رو میزنه ولی بد شانسی دستش رو از رو زنگ ور نمیداره بدبختی هم که کلید داره هر وقت بخواد رسما میاد تو

درد من نیستکه این درد پریشانی هاست این جنون عادت هر روزه ي تهرانی هاست پشت من پهنه ي زخم استولی شهر هنوز نخستین دغدغه اش پینه ي پیشانی هاست

خدایا مرا چه طعمی آفریدی که همه از من زود سیر می شوند

کـاش میشـد خودمو یـه جایی جا بذارم و برگـردم ببینم دیگه نیستم

پروانه ی من در تاری افتاده است که عنکبوتش سیر است نه می تواند پرواز کند نه می میرد

خــــدایــا یــه بُــــر بــه ایــن زنــدگیــمون بــزن شایــد دو تــا حکــم افتــاد دستمــون که هــر نامــــردی آســش رو بــه رخ مــا نکــشــه

خَـــــــــــسته ام ولـــــــــــــــی هَــــــــــنوز بــــــوی دوســــــــــتت دارم میـــــــــدهم

معنی ماندن بی عزت چیست؟ قبل از آنکه آبروریزی شود خدایا، خودت تمامش کن

گله نمی کنم ولی کاسه ام را اینقدر خالی دیده اید که هر چه خواسته ام را در کاسه ام می گذارید

دلم کمى هوا می خواهد اما در سرنگ از زندگى خسته ام

آسانسوری شده ام تنها در برجی متروک که سال هاست بهانه ای برای اوج گرفتن نداشته است به خانه ام بیا خسته ام از این همه ایستادگی

این روزها پارو را رها کرده ام و دراز شده ام کف قایقی معلق که به هیچ کجا نمی رود

حس آن ته سیگار مچاله حس آن شاخه شکسته روی زمین حس بیمار در کما رفته حس آن بره که گرگ نشسته برایش به کمین حس تنهایی و رخوت حس جان دادن تو خلوت حس مرگ دارم امشب

می خندم دیگر تب هم ندارم داغ هم نیستم دیگر به یاد تو هم نیستم سرد شده ام سرد سرد نمی دانم شاید شاید دق کرده ام کسی چه می داند

لحظاتی هست که هیچ چیز این زندگی قانعت نمی کند و فقط و فقط نیاز به اندکی مردن داری

حس پرنده ای رو دارم که از قفس آزاد شده اما پرواز از یادش رفته

برای سفر به گذشته نیازی به ماشین زمان ندارم منِ خسته با یک نخ سیگار و چند پک عمیق هر روز به گذشته سفر می کنم

گل گرفته ام تا اطلاع ثانوی در قلبم را لطفا نگوید کسی دوستم داشته باش این یک قلم جنس را نداریم تمام شد من تعطیلم

چقدر غریب هیچکس انگار هوای هیچکس را نمی کند یخ کرده زمین از بی هوایی

زندگیمون شده سریال امروز خودشو میبینیم فردا تکرارشو

هنوز منتظرم وسط یک شب بارانی که از شدت تب عرق کرده ام بیدارم کنی و بگویی چیزی نیست خواب می دیدی
موضوع: ناامیدی

دلم هوای خودم را کرده است ایــن روزهـــا بیشــتر از هــر زمــانی دوسـت دارم خــودم باشــم دیگــر نـه حــرص بدســت آوردن را دارم و نه هـــراس از دســت دادن را هرکـــس مـــرا میـــخواهد بـخـــاطــر خــودم بخواهــد دلــم هـــوای خـــودم را کـــرده اســت همین

عشق بعضی وقت ها از درد دوری بهتر است بی قرارم کرده و گفته صبوری بهتر است توی قرآن خوانده ام ، یعقوب یادم داده است دلبرت وقتی کنارت نیست ، کوری بهتر است

اگر احساس به خاموشی مطلق برسد باز هم عاطفه ای هست میان من و تو

عجب رسمی ست رسم آدمیزاد که دور افتاده را کم میکنند یاد که دور افتاده حکم مرده دارد که خاک مرده را کی میبرد باد

این روز ها از کنار من که میگذری احتیاط کن هزاران کارگر در من مشغول کارند روحیه ام در دست تعویض است

نمـــــیـدانــــی ، چه دردی دارد وقـــتـی حــــالـم در واژه هــا هــم نــمی گنــــجــد

بــاران فـــقط همین جایی از قصه که من ایستاده ام می بـــارد دو قدم این طرف تر دو قدم آن طــرف تر همیشه آفــتـاب است

زندگی در حال بارگیری است لطفا صبر کنید سرعت خوشبختی بسیار کم است تا زندگی ات لود شود عمرت تمام شده

وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته

دیشب خسته تر از هر روز بودم کاش میشد گوشه ای می نوشتم خدایا خیلی خسته ام فردا صبح بیدارم نکن

هر کس جای من بود می برید اما من هنوز می دوزم چشم به امید

خالی تر از سکوتم انبـوهــی از ترانـه بــا یـاد صبـح روشـن اما امیـد باطل شب دائـمی ست انـگار

دیگر بهار هم سرحالم نمیکند چیزی شبیه معجزه زلالم نمیکند آه ای خدا مرا به کبوتر شدن چکار وقتی که سنگ هم رحم به بالم نمیکند

خدا میشود بلیطم را پس بگیری مقصد را اشتباه آمدم اینجا را نمی خواهم

رسیده ام به حس برگی که میداند باد از هر طرف که بیاید سرانجامش افتادن است

از این دنیا شرمنده ام که واردش شدم ای کاش درب خروجی هم داشتی خسته ام

بالاتر از سیاهی هم رنگ هست مثل رنگ این روزهای من

هــر کس یـا شب میمیـــرد یــــا روز مـــن شبـانــه روز

آن روزها که با او بودن برایم آرزو بود تمام شد امروز با او بودن یا نبودن فرقی ندارد

این روز ها خیلی ها زندگی نمی کنند فقط ادامه می دهند

امــروز دلــم تنگ دیــروزی است که میگفتــی فردایــت را می ســـازم

شاید قانون دنیا همین باشد من صاحب آرزویی باشم که شیرینی تعبیرش از آن دیگریست

زمان گذشت بدون توجه به چیزهای کوچکی که کم هم نبودند چیزهای کوچکی که حداقل می توانستند تحمل کردن زندگی را آسان تر کنند گاهی فرصت نبود گاهی حوصله و من خیلی دیر این را فهمیدم خیلی دیر هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باشد

خدایا فکر کنم سرنوشت منو وسط میدون شهر نوشتی بس که هرکی به من رسید منو دور زد

ممکن است گاهی بیفتم و بلغزم اما هرگز در سقوط تنها نمی مانم دستان خدا همواره با من است قلب من خانه خداست

صندوق صدقات نیست دل من که گاهی سکه ای محبت در آن بیاندازی و پیش خدای دلت فخر بفروشی که مستحقی را شاد کرده ای

امروز کسی از من پرسید چند سال داری گفتم روزهای تکراری زندگیم را که خط بزنم کودکی چند ساله ام

از یه جایی به بعد دیگه بزرگ نمیشی، پیر میشی از یه جایی به بعد دیگه خسته نمیشی، می بری از یه جایی به بعد هم دیگه تکراری نیستی، زیادی‌ هستی

پیراهنم را اتو می زنم کفش ها را دستمال می کشم زندگی اما مرتب نمی شود