teias-ai/CPers huggingface dataset:
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

تو سکوت میکنی و فریاد زمانم را نمی شنوی! یک روز من سکوت خواهم کرد؛ و تو آن روز برای اولین بار مفهوم دیر شدن را خواهی فهمید

زندگیمون شده سریال امروز خودشو می‌بینیم فردا تکرارشو

هنوز منتظرم وسط یک شب بارانی که از شدت تب عرق کرده‌ام بیدارم کنی و بگویی چیزی نیست خواب می‌دیدی

راه رفتن را یاد گرفتیم تا دویدن را بلد شویم دویدن را یاد گرفتیم تا راهی برای زودتر رسیدن بیابیم دویدیم و دویدیم و دویدیم بی آنکه بدانیم سهم ما از زندگی فقط دویدن بود نه رسیدن

بهار من مرا بگذار و بگذر رهایم کن برو دلدار و بگذر من عادت می‌کنم اینجا به غم‌ها مرا پر کن از این اجبار و بگذر

گاهی آنقدر دلم از زندگی سیر می‌شود که می‌خواهم تا سقف آسمان پرواز کنم و رویش دراز بکشم آرام و آسوده، مثل ماهی حوضمان که چند روزی است که روی آب شناور است

میدونی چیه؟ چیز خاصی نیست فـقـط یکم خستم از زندگی یکم میخوام بخوابم یکم میخوام نباشم

زندگی چون قفسی است، قفسی تنگ، پر از تنهایی

باران کمی آهسته‌تر، اینجا کسی در خانه نیست من هستم و تنهایی و دردی که نامش زندگیست

خسته میشه از زندگی کسی که جسم و روحش با هم اختلاف سنی داشته باشه

حس آن ته سیگار مچاله حس آن شاخه شکسته روی زمین حس بیمار در کما رفته حس آن بره که گرگ نشسته برایش به کمین حس تنهایی و رخوت حس جان دادن تو خلوت حس مرگ دارم امشب

آدم ها به همان سرعت که آمده اند، می‌ روند تنهایی ات را محکم بچسب اینجا کسی به زانوهای در آغوش کشیده ات حسادت نمی‌ کند

دل مرنجان که زهر دل به خدا راهی هست هرکه را هیچ به کف نیست به دل اهی هست

خدای مهربان کسی است که نه در هفت‌طبقۀ آسمان می‌گنجد و نه در هفت‌طبقۀ زمین، ولی در دل آدمیزاد می‌گنجد. پس زنهار که هیچ‌وقت دل کسی را نشکنی

میگن شیشه حافظه داره یعنی هر ضربه ای بهش بزنی تو خودش جمع میکنه؛برا همینه که بعضی وقتا بی دلیل یا با ی تقه کوچیک میشکنه حکایت دل ما آدماست

هیشکی الکی الکی نمیره تو لاکِ خودش یکی ناامیدش کرده یکی مهربونیاشو نادیده گرفته یکی دلشو شکسته یکی آرزو هاشو آتیش زده و بدترینش اینه که همه‌ی این کارا رو کسی که با تمام وجود بهش اعتماد داشته

تو برای اینکه دلی رو نشکنی سکوت میکنی اون فکر میکنه که حَق با اونه

روزگارا تو اگر سخت به من میگیری، با خبر باش که پژمردن من آسان نیست، گرچه دلگیرتر از دیروزم، گر چه فردای غم انگیز مرا میخواند، لیک باور دارم دلخوشیها کم نیست زندگی باید کرد

من مدت‌هاست که در سیلاب غم افتاده و توان گریز از آن را ندارم. باشد که در این اندوه ویران کننده، آرام بگیرم.

می‌گویند غم همزاد بشر است، همزاد من به شکلی با من عجین شده که حتی یک دم از من فاصله نمی‌گیرد.

دوستی می‌گفت عاشق طبیعت باش تا در زندگی‌ات جریان یابد، عاشق هر چیزی شدم، تنها آن را از دست دادم.

این ممکن است هنوز اسم زندگی بر خود داشته باشد، اما دیگر حوصله‌ای برای دنبال کردن آن ندارم.

من بر چشمانم پارچه ای سیاه خواهم بست تا هیچ چیز را نبینم نه شکنجه را و نه چراغها را تنها صدایشان را خواهم شنید و هر چه را که بشنوم لب باز نخواهم کرد چرا که دهانم بوی مرگ می دهد

این زندگی است که من از دست داده‌ام و معلوم نیست چه زمانی دوباره بتوانم آن را در آغوش بگیرم.

عجب صبری خدا دارد. اگر من جای او بودم، با خونریزی این دل شکسته و بی‌تاب، بارها و بارها جهان را آتشفشان خشم کرده بودم.

دلم می‌خواهد هر تکه‌ام به سمتی پرتاب شود و هیچ دو از آن‌ها هرگز همدیگر را پیدا نکنند. شاید به این شکل هر تکه از وجود من بار اندوه کمتری را حمل کرده و قادر به تحمل کردن آن باشد.

چه خیال انگیز است لحظه وصال اندوه و بی‌تابی که بارها و بارها در چهارراه دل من به هم رسیده‌اند.
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

اشک چشم‌ها را همه دیده و با آن همدردی می‌کنند، اما چه کسی هق هق‌های روح من را شنیده است که در سرسرای اندوه به این سو و آن سو می‌دود و باز به جایی نمی‌رسد؟

من مانند یک شیشه نازک به هزار تکه تبدیل شده‌ام. خوب است که دیگر به من دست نزنی، زیرا هر تکه‌ام توان پاره پاره کردن وجودت را دارد.

اشک شاید تنها جلوه‌ای از اندوهی باشد که قلب با آن دست به گریبان است. بگذار امانش ندهم و تا جان دارد، روانه باشد.

می‌دانم یک قدم جلوتر، اندوه به شکلی بدمنظر و زشت به انتظارم ایستاده است، اما راهی برای بازگشت به عقب ندارم و باید همین راه معیوب و سراسر بیچارگی را پیش بروم.

دلم شکسته است و درد و اندوهم را هیچ کس نمی‌داند. این لحظات داغ و ناگوار را روی کاغذ می‌آورم، شاید کاغذ کمی با بیشتر با دلم راه بیاید.
موضوع: عمر

دل پیران جوان دیدم ولی من جوان بودم که ناگه پیر شد دل

درد حقیقی پیری در ضعف جسمانی نیست، بلکه در سهل انگاری و بی باکی روحی است.

به همنشین جوانی پیام باد که عشق ترا اگر که فراموش شد مرا یاد است

بر باد رفت در غم و حسرت جوانیم بی آرزو چه سود دگر زندگانیم

خود جوانی هم به این زودی به ترک کس نگوید من ز خود آزردم از فرط جوانی ها جوانی

برخیز و بیا که همزبانی بکنیم با بادهٔ ناب تازه جانی بکنیم در نیمه شبی دور زچشم اغیار لب بر لب هم یادجوانی بکنیم

گر جوانی به هدر رفته دل آزرده مباش زندگی چیست به جز باد و هوایی بلبل

هر سال چو سال نو شود باز عمرم گذرد ولی به تکرار از شور و جوانیم چه گویم پیری بشود بر آن پدیدار

سحرگه به راهی یکی پیر دیدم سوی خاک خم گشته از ناتوانی بگفتم چه گم کرده‌ای اندربن ره‌؟ بگفتا: جوانی‌، جوانی‌، جوانی

جوانی و پیری بهار است و دی نه آن دی که باشد بهارش ز پی غنیمت شمر پیش از آن کاین گلت شود زرد و نسرین دهد سنبلت

جوانی در درون دل نهفته است جوانی در نشاط و شور خفته‌ است چو گم شد از دلت عشق هوسباز همانا شام پیری گشته آغاز

گر جوانی می کنم پیرانه سر بر من نگیری شهریارا در بهاران می کند دنیا جوانی

الفت پیری و نسیان جوانی بین که دیگر خود نمیدانم که پیری دوست دارم یا جوانی

بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانی داستانها دارم از بیداد پیری با جوانی

خود جوانی هم به این زودی به ترک کس نگوید من ز خود آزردم از فرط جوانی ها جوانی

خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیست به زندگانی من فرصت جوانی نیست

امروز اگر بزرگ شدیم به برکت کسانیست که در این آشوب روزگار سپرجوانیمان شدند و رنجهایمان رابه دوش کشیدند کسانیکه امروز صورتشان پراز چین و چروک شده

پیر در پنهان هر رخداد نکته ها میبیند که دیده دیگران به دیدن ان نابیناست ما با احترام به کهن سالان در حقیقت به فردای خود احترام می‌گذاریم

خنده بی انتها است، تخیل سن و سال نمی شناسد، رویاها جاودانه هستند.

تراژدی زندگی اینست که ما خیلی زود پیر می‌شویم و خیلی دیر عاقل

راز نبوغ اینست که روحیه کودکی را با خود به سن پیری ببری، به این معنی که هرگز اشتیاق خود را از دست ندهی.

پیر در پنهان هر رخداد نکته ها میبیند که دیده دیگران به دیدن آن نابیناست ما با احترام به کهن سالان در حقیقت به فردای خود احترام می‌گذاریم

هرگز افسوس پیر شدن را نخورید چرا که افرادی زیادی از این امتیاز محروم مانده اند

به تو فکر می کنم هر لحظه، هر روز در خیابان، در اتاق، کنار میز صبحانه، روی تختم و روز به روز پیرتر می شوم

خیلی طول می‌کشد تا فردی با دل جوان پیر شود.

بالا رفتن سن ممکن است در چهره‌ی هر فرد نمایان شود اما نبود انگیزه و اشتیاق در روح انسان ظاهر می‌شود.

فرد پیر همه چیز را باور می‌کند. فرد میانسال به همه چیز شک می‌کند و فرد جوان همه چیز را می‌داند.

زمانی که مردی در تولد 21 سالگیش از زندگی خسته می‌شود، این نشان می‌دهد که او حتماً از خود خسته شده است.

جوانی چیز فوق‌العاده‌ای است. چرا باید آن را برای کودکان هدر داد.

تا زمانی که می‌خواهی زندگی کن. بیست سال اول، طولانی‌ترین نیمه‌ی زندگی است.

اولین واقعیت در مورد جشن تولدها این است که آن یک روش خوب برای تایید قطعی ارزش زنده بودن است

میانسالی زمانی است که انسان فکر می‌کند که در عرض یک یا دو هفته مانند همیشه احساس خوبی پیدا خواهد کرد.

این قافله عمر عجب میگذرد دریاب دمی که با طرب میگذرد ساقی غم فردای حریفان چه خوری پیش آر پیاله را که شب میگذرد

این فرصت گران این لحظه های بی همتا عمر من و توست پس در هر ثانیه اش بدرخش و شادی را خلق کن

گذر عمر یک لحظه است انگار که چشم ببندی و باز کنی خود را سپید موی و ناتوان ببینی و کارهایی که همه نیمه تمام مانده اند
موضوع: عمر

انسانی که جرات این را دارد که حتی یک ساعت از زندگی اش را هدر دهد هرگز ارزش زندگی را درک نکرده است

جوانان ، اراده ای سترگ دارند و دل هایی دریایی و بزرگ که می توانند در آرامش سر سبز عشق ، نیکی ها و زیبایی ها را بسرایند و دری به خانه خورشید بگشایند

اگر زندگی را دوست دارید زمان را هدر ندهید زیرا زمان چیزی است که زندگی از آن ساخته شده است.

گاهی اوقات گذر زمان تنها مرهمی ست که می توان برای درد های آدمی یافت

شتاب زندگی قابل توقف نیست فقط می توان قدر ثانیه ها و لحظه ها را دانست و بر آن پیروز شد

گذر عمر را نگریستم، هر روز منتظر فردا بودم و تند‌تر می‌دویدم که به فردا‌ها برسم. امروز‌ها را هم از دست دادم برای فردا‌هایی که هیچ وقت به دست نیامد

سرگشته چو پرگار همه عمر دویدیم آخر به همان نقطه که بودیم رسیدیم

خدایا، این روز‌ها زمان، چقدر تند برایم می‌گذرد. نمی‌دانم خوشی هایم فراوان است یا درد‌های این دنیا شمارش روز‌ها را از یادم برده

زندگی تکرار فردا‌های ماست میرسد روزی که فردا نیستیم آنچه میماند فقط نقش نکوست نقش‌ها می‌ماند و ما نیستیم

برخیز و مخور غم جهان گذران خوشباش و به شادمانی گذران در طبع جهان اگر وفائی بودی نوبت بتو خود نیامدی از دگران

این دم عیسی به لطف عمر ابد می‌دهد عمر ابد تازه کرد در دم عمر قدید

ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺩﯼ ﻧﻪ ﺧﻮﺭﺩﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﻧﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻧﯽ، ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺭ ﺭﯾﺨﺘﻨﯽ ﺑﻮﺩ. ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﯾﺮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﻢ ﮐﻪ ﺯندگی ﻫﻤﯿﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈـﺮ ﮔﺬﺷﺘﻨﺶ ﻫﺴﺘﯿﻢ

گر عمر من از شصت فزون شد، شده باشد ور طالع فرخنده زبون شد، شده باشد این جان که به تنگ آمده است از قفس تن روزی اگر از سینه برون شد، شده باشد

بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین کین اشارت ز جهات گذرا ما را بس

افسوس که عمر خود تباهی کردیم صد قافلهٔ گناه، راهی کردیم در دفتر ما نماند یک نکته سفید از بس به شب و روز سیاهی کردیم

خیلی تند رفت کودکی هایمان، با آن دوچرخه قراضه اش. کاش همیشه پنچرمی ماند

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت دیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفت شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت

گذر عمر یک لحظه است. انگار که چشم ببندی و باز کنی. خود را سپید موی و ناتوان ببینی و کار‌هایی که همه نیمه تمام مانده اند

سیلاب گرفت گرد ویرانه عمر و آغاز پری نهاد پیمانه عمر بیدار شو‌ای خواجه که خوش خوش بکشد حمال زمانه رخت از خانه عمر

زمان چیز عجیبی است. در شادی هایمان شتاب می‌گیرد و در اندوه مان انگار کش می‌آید و متوقف می‌شود

دریاب کزین جهان گذر خواهد بود وین حال به صورتی دگر خواهد بود گر خو همه خلق زیردستان تواند دست ملک الموت زبر خواهد بود

عمر تو رفت در سفر با بد و نیک و خیر و شر همچو زنان خیره سر حجره به حجره شو به شو

این فرصت گران، این لحظه‌های بی همتا، عمر من و توست. پس در هر ثانیه اش بدرخش و شادی را خلق کن

هیچ است وجود و زندگانی هم هیچ وین خانه و فرش باستانی هم هیچ از نسیه و نقد زندگانی، همه را سرمایه جوانی است، جوانی هم هیچ

زهی عمر دراز عاشقان، گر شب هجران حساب عمر گیرند

عمر و زمانی که در اختیار داریم، شبیه حبابی ست که از وجود تا عدم وجودش لحظه‌ای بیش نیست

شباب عمر عجب با شتاب می‌گذرد بدین شتاب خدایا شباب می‌گذرد

چنان زندگی را سخت گرفته ایم گویی سال ها قرار است باشیم کاش یاد بگیریم رها کنیم، بگذریم گاهی باید رفت، دل به ساحل نبندیم، باید تن به آب زد، ما به آرزوهایمان یک رسیدن بدهکاریم، زندگی کوتاه است
موضوع: عمر

گذر عمر، هم تلخ است، هم زیباست، نمی توان گفت که چیزی از دست نمی دهی و نمی توان گفت چیزی به دست نخواهی آورد، زمان تو را در تعادل نگه می دارد، هر چه بدهی، چیز دیگری بدست می آوری، زمان، عرصه بده بستان است، پس جای هیچ حسرتی باقی نمی ماند. باید همراه آن زیست، نبودش را فرض کن، چه می شد، دنیایی تکراری، قدرش را بدان و خودت را با آن وفق بده.

زندگی کوتاه است. گذر عمر شتابی عجیب دارد پس آن را با افرادی بگذرانید که باعث می شوند شما بخندید و احساس دوست داشتن کنید

سالخوردگی تا حدودی شبیه سفر به سرزمینی دیگر است. اگر پیش از سفر به این سرزمین خود را آماده کرده باشید، در آنجا نیز به شما خوش خواهد گذشت

عمر ما کوتاه است و فرصت کم پس خوش باش و شادی کن و لذت ببر

همیشه در زندگیت جوری زندگی کن که ای کاش تکیه کلام پیریت نشود

سر آخر، چیزی که به حساب می آید تعداد سالهای زندگی شما نیست بلکه زندگی ای است که در آن سالها کرده اید

به تو فکر می کنم هر لحظه، هر روز در خیابان، در اتاق، کنار میز صبحانه، روی تختم و روز به روز پیرتر می شوم

ما بزرگتر نمی شویم پخته تر می شویم

در پایان، تعداد سالهای زندگی تو شمرده نمی‌شود، بلکه زندگی که در آن سال‌ها داشتی اهمیت پیدا می‌کند.

تبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را چه سود از زندگانی چون تبه کردم جوانـی را

جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کرد وداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد

شادی کنید ای دوستان من شادم و آسوده‌ام بوی جوانی بشنوید از پیکر فرسوده‌ام

عیش خوش و ایّام جوانی همه گوئی چون بوی گلی بود که همراه صبا بود

بر ساحل دریای جوانی چو نشینم هر دم گذرد از سر من موج خیالی

به روزگار جوانی درود باد درود که  دوره خوش من دوره جوانی بود

من جلوه شباب ندیدم به عمر خویش از  دیگران حدیث جوانی شنیده‌ام

دریغا از جوانی، صد دریغا که آن هم روزگاری بود و بگذشت

جوانی چون سواری بود و بگذشت به گلزاری بهاری بود و بگذشت

همه کس راتن و اندام و جمال است و جوانی وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی؟

افسوس که ایام جوانی بگذشت دوران نشاط و کامرانی بگذشت تشنه به کنار جوی چندان خفتم کز جوی من آب زندگانی بگذشت

حد من نیست ثنایت گفتن گوهر شکر عطایت سفتن نوجوانی به جوانی مغرور رخش پندار همی راند ز دور

آمد بهار و تازه و تر شد گل و صبا زان سرو نوجوان خبر تازه بر نداد خوشوقت بادکش گذری هست از آن طرف هر چند دور مانده ما را خبر نداد

تو جوانمرد و دولت تو جوان می به بخت تو نوجوان آمد گل دگر ره به گلستان آمد واره باغ و بوستان آمد

تو جوانمرد و دولت تو جوان می به بخت تو نوجوان آمد گل دگر ره به گلستان آمد واره باغ و بوستان آمد

جوانی‌ام گوشه‌ی آغوش تو بود لحظه‌ای صبر اگر می‌کردی پیدایش می‌کردم آغوشت را باز کردی برای رفتن‌ام شاید حق با تو بود من دیر شده بودم

گویی به خواب بود جوانی مان گذشت گاهی چه زود فرصتمان دیر میشود

افسوس که ایّام جوانـــــــی بگذشت هنگام نشاط و شادمانی بگذشت تا چشم گشودیم در این باغ، چو گل هفتاد و دو سال زندگانی بگذشت

شوکت روزگار، عزت برقرار و سعادت زندگانى، محصول باغ جوانى است.

با زَر خیلى کارها را مى‏ توان انجام داد، ولى جوانى را نمى‏ توان خرید

در میان آرزوهای جوانی ام، پیر شدم

جوانی، بهاران زندگانی و ارزشمندترین هدیه ای است که دست روزگار تنها یک بار فرصت بهره گیری از آن را به آدمی می بخشد نشاط و شادابی، تحرک و قدرت و انگیزه های بلند رویش و پویش، ره آورد بوستان جوانی است..

تمام عمر، صرف عبور از گذرگاه جوانی می‌ گردد

اندرز پیران، بیشتر زمان ها مملو از خون و درد است که بدبختانه جوان از فهم آن ناتوان است.

ما جوانی را میان خاک مدفون کرده ایم بس که در پایان هر شادی، درآمد پیر ما
موضوع: عمر

شاید باید توی زندگی دلیلی باشد که بخاطرش پیر بشویم اگر دلیلی برای پیر شدن نداشته باشیم که زندگی نمی چسبد آن وقت میخواهی بنشینی به کنج دیوار نگاه کنی و به کجای جوانی ات بیندیشی

تا می توانی جوانی کن و جوان باش اما یادت نرود که درگذشت زمان را چاره ای نیست که درمان کند و این ناچاری به خاطر این است که قدر جوانی ات را بدانی

از جوانیت لذت ببر هرگز جوانتر از این لحظه که هستی نخواهی بود

اگر دانش رو در جوانی نکاریم، در پیری هیچ سایه ای به ما نخواهد داد.

چه زود گذشت نمیدانم شوق جوانی ام را از دست داده ام یا موی سیاه را رایگان به فلک داده ام

کودکی‌ ام را سنجاق کرده ام به جوانی‌ ام و دوچرخه سبزم آن پایین صفحه مدام تاب می‌ خورد

دریاب که ایام گل و صبح جوانی چون برق کند جلوه و چون باد گریزد

بویِ نمِ گیسویت، بُرد ست حواسم را مشغول تو بودم که، بردند جوانی را

خداوندا، بگذار روزهای جوانی ام را با نفس فرشته هایت شماره کنم جوانی ام را خوش بوتر از پیراهن یوسف کن روزهای جوانی، دلنشین اند؛ دلنشین تر از نگاه لیلی خوش آواتر از صدای تیشه فرهاد و خواستنی ترند از عشق جوانی، روزگار ماندنی ترین خاطره هاست

جوان را بایستی بحال خود رها کرد تا غرق در افکارش شود ولی از دور بر او کنترل کرد کـه از این دوران طلایی بهره ببرد. از یک جوان نمیتوان انتظار داشت کـه مانند افراد پیر و سال خورده محتاط باشد ودر یک چارچوب خاص عمل کند. جوانی بـه آزادی عمل اسـت ، بـه افکار جذاب برای ایده های نو ، نه بسته شدن در بند قواعد زندگی.

جوانان ، اراده ای سترگ دارند و دل هایی دریایی و بزرگ که می توانند در آرامش سر سبز عشق ، نیکی ها و زیبایی ها را بسرایند و دری به خانه خورشید بگشایند

جوانی یادآور روزگار خوشی اسـت ، گشتن ها ، خنده ها ، شادی ها و دورهمی هایی کـه هیچگاه بر نخواهند گشت پس بایستی بـه جوان فرصت لذت بردن از این زمان را داد ودر عین حال از گوهر وجودیش نیز استفاده کرد.

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

انتظار را می شناسم قدش بلند است و کمی فربه گویی نگاهش در آخرین غروب پاییز یخ زده است آری به اندازه تمام سال های جوانی ام انتظار را می شناسم

گویی به خواب بود جوانی مان گذشت گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود

من اصلا نفهمیدم جوانی یعنی چه؟ من یک راست از بچگی به سن كهولت رسیدم

پیری آن نیست ک بر سر بزند موی سفید هر جوانی که به دل شوق ندارد، پیر است

شده در اوج جوانی با همین ظاهر شاد تا گلو پیر کسی باشی و قسمت نشود

نشسته ام به پنجره نگاه می کنم دریچه آه می کشد تو از کدام راه میرسی؟ خیال دیدنت چه دلپذیر بود جوانی ام در این امید پیر شد نیامدی و دیر شد

جوانی باختیم به رویایی تو که این باختن مرا عین بردن است

حرف بسیار است اما فرق دارد شعر من شرح حال یک جوان پیر چیز دیگری ست

مبر ز موی سفیدم گمان به عمر دراز جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

دریاب که ایام گل و صبح جوانی چون برق کند جلوه و چون باد گریزد

روزگار چه بی رحمانه بی رضایت ما می گذرد و تنها این گرد پیری ست تاوان این گذران اجباری

جوانی می آید اما فقط یک بار در زندگی

شما فقط یکبار جوان هستید و اگر درست و بهینه از آن استفاده کنید، یک بار تجربه کردن و داشتنش کافی است.

جوانی برهه ای از زندگی نیست، بلکه یک حالت روحی است شما به اندازه تردید، ترس و ناامیدی های درون خود پیر هستید راه جوان نگه داشتن انسان، ایمان داشتن است پیشنهاد می کنم اعتماد به نفس خود را جوان نگه دارید امید خود را جوان نگه داری

از جوانی خود نهایت استفاده را کنید تا زمانی که به پایان رسید، این دوران را با خوشحالی ترک کنید از آن به تلخی یاد نکنید و برای نحوه گذران آن غصه نخورید
موضوع: عمر

جوانی تنها اتفاق ارزشمند ی است که ارزش داشتن را دارد و البته ارزشمندترین سرمایه ای است که جوانان آن را دارند

چشمه های جوشان و سرزنده جوانی همیشه در حال جوششند این ذهن شما، استعدادهای شما و خلاقیت های شما است که برای زندگی خودتان و افرادی که دوستشان دارید شادی و خوشبختی را به ارمغان می آورد وقتی یاد بگیرید از این سرمایه ها به خوبی استفاده کنید این که چه سن و سالی دارید واقعاً بی اهمیت خواهد شد

جوانی حالتی شبیه به قرار گرفتن در لبه تیغ را دارد همان طور که شیرین و لذت بخش است خطراتی هم در پیش دارد اما جوانان در حال رشد و تجربه کردن هستند و متوجه این مسئله نیستند

اگر انرژی جوانی در سنین بالاتر در انسان ها پدیدار می شد دنیا جایی کاملاً ایده آل و بی نقص می شد

هرکس در دوران جوانی از یادگیری و آموختن غافل شود گذشته را از دست می دهد و در آینده نیز چنین فرصتی را نخواهد داشت

جوانی دقیقا آن دوره ای است که یک پسر جوان همه چیز را می داند به جز اینکه چگونه باید زندگی خود را تأمین کند

عمیق ترین تعریف از جوانی این است که جوانی اتفاقی دست نخورده و بکر است که آینده را خواهد ساخت

سوال این نیست که چه کسی جوان است مسئله این است که قطعا یکی از بدو تولد جوان و سرزنده زاده نمی شود و یکی دیگر پیر و غمگین و افسرده این به انتخاب آدم ها بستگی خواهد داشت

جوانی فرصت بسیار فوق العاده ای است که هدر دادن آن برای انسان جرم بزرگی به شمار می آید

جوانی آفتابی است که با غروب خود جز حسرت و افسوس، چیزی باقی نمی گذارد

خندیدن لذت و تفریحی بی انتهاست که محدودیت سنی ندارد رویاهای انسان هم برای همیشه ماندگار هستند

جوانان به واسطه ی انرژی و غرور جوانی بر اساس تدبیر و اندیشه عمل نمی کنند، آن ها بی محابا به دنبال رویاهای خود می روند کاری که در هیچ سن دیگری توانایی انجامش را نخواهند داشت

پیری فقط کلمه جایگزینی است برای بخشی از زندگی

پیر شدن اجباری است اما بزرگ بودن و خوب زندگی کردن اختیاری است.

سن خود را بر اساس دوستان خود حساب کنید، نه سال های واقعی سال های زندگی خود را بر اساس لبخند، نه با اشک حساب کنید

ما از درون همه با هم هم سن هستیم

روزی به عقب نگاه می کنید و خواهید دید که در تمام مراحل زندگی این شما بوده اید که با موفقیت از پس مشکلات بر آمده و همچون گلی زیبا شکوفا شده اید

چشمک زدن با وجود چین و چروک های صورت هم مهم است و هم زیبا

سن به ساده ترین بیان تعداد سال هایی است که جهان از وجود شما لذت می برد

پیر شدن مثل کوهنوردی کردن است ممکن است کمی نفس کم بیاورید و در میانه ی راه بایستید، اما زمانی که به اطراف نگاه کنید خواهید دید که چه منظره زیبایی را در کنار خود دارید

مهم نیست که چه مدت زندگی می کنیم مهم این است که چگونه زندگی می کنیم

پیری به نظرم چیزی نیست جز بی آیندگی و اگر انسان دچار پیری زودرس می شود برای این است که فردایی نمی بیند

پیری انسان را محدود نمی کند بلکه از محدودیت های او می کاهد

سن چیزی است که خیلی مورد اهمیت نیست مگر اینکه مثل مواد غذایی قرار باشد تاریخ انقضا داشته باشید

هرکسی توانایی دیدن زیبایی را داشته باشد هرگز پیر نخواهد شد

بهترین موسیقی ها از روی قدیمی ترین کمانچه ها بر می خیزند

مردمی که آرام تر و کندتر پیر می شوند آن هایی هستند که با فرهنگ و فرزانگی دلیل و برهان زندگانی را درک نموده اند

آموزش، بهترین توشه دوران پیری است

بیا هرگز نفهمیم کهولت سن و پیری چیست. بیا به این فکر کنیم که زمان خوشبختی می آورد نه این که به دنبال شمارش سال ها باشیم

باور کنید پیری چیز خوب و خوشایندی است. درست است که شما به آرامی از صحنه خارج می شوید اما بعد از آن به عنوان تماشاگر یک جایگاه راحت به شما داده می شود
موضوع: عمر

چهل سالگی پیری جوانی است و پنجاه سالگی، دوران جوانی پیری

راز نبوغ این است که روحیه کودکی خود را به دوران پیری منتقل کنید، یعنی هرگز شور و شوق خود را از دست ندهید

زمانی که پیری به دنبال عروسش می آید، جایی برای پنهان شدن وجود ندارد

در تمام زندگی ام به من یاد دادند که چطور بمیرم اما هیچ کس به من یاد نداد که چطور پیر شوم

یکی از چیزهایی که در مورد پیر شدن متوجه می شوید این است که همه قرار نیست با شما پیر شوند

من واقعا معتقدم اگر سالم باشید، سن فقط یک عدد است

پیری غیر منتظره ترین اتفاقی است که ممکن است برای یک مرد بیفتد

پیری نیز مانند همه چیزهای دیگر است. برای موفقیت در آن باید از جوانی شروع کنید

مصیبت واقعی در پیری، حسرت و پشیمانی است

ما قبل از چهل سالگی رو به جلو زندگی می کنیم اما بعد از آن رو به عقب

جوانان نمی توانند بفهمند پیرها چطور فکر می کنند و چه احساسی دارند اما سالمندان اگر فراموش کنند جوان بودن چه احساسی دارد گناه کار هستند

در جوانی همه درها به سمت بیرون باز می شود در پیری همه به درون

گذر عمر را نگریستم هر روز منتظر فردا بودم و تند تر می دویدم که به فردا ها برسم امروزها را هم از دست دادم برای فردا هایی که هیچ وقت به دست نیامد

گاهی اوقات گذر زمان تنها مرهمی ست که می توان برای درد های آدمی یافت

یک عمر در انتظاری تا بیابی آن را که درکت کند و تو را همان گونه که هستی  بپذیرد ، و عاقبت در می بابی که او از همان آغاز خودت بوده ای

لحظه ها را در یابیم زیرا با هر ثانیه ای که می گذرد قدمی به مرگ نزدیک تر می شویم

زمان چیز عجیبی ست در شادی هایمان شتاب می گیرد و در اندوه مان انگار کش می آید و متوقف می شود

عمر و زمانی که در اختیار داریم شبیه حبابی ست که از وجود تا عدم وجودش لحظه ای بیش نیست

خیلی تند رفت کودکی هایمان، با آن دوچرخه قراضه اش کاش همیشه پنچرمی ماند

طول عمر ما، سن و سال ماست عرض عمر ما قیل و قال ماست ارتفاع عمر پر و بال ماست حجم عمر ما کمال ماست انتخاب کن عزیز

هر چه رفت از عمر، یاد آن به نیکی می کنند چهره‌ ی امروز در آیینه‌ ی فردا خوش است

زمان تذکر و تلنگر است تا در کوچه های بلا تکلیفی زندگی رها نباشیم

فرصت غنیمت است رفیقان در این چمن فرداست همچو گل همه بر باد رفته ایم

دریاب خویش را که در این بحر موج خیز همچون حباب وقت تو بسیار نازک است

بودم جوان که گفت مرا پیر اوستاد فرصت غنیمت است نباید ز دست داد

نگذار زندگی از مقابل چشمانت بگذرد و تو فقط نظاره‌گرش باشی. زندگی را زندگی کن.

زمان هر دو را برد هم بادبادکم را هم کودکی‌هایم را و من نخ خاطره‌ها در دستم گره خورده به جایی در گذشته‌ها

چنان زندگی را سخت گرفته‌ایم گویی سال‌ها قرار است باشیم کاش یاد بگیریم رها کنیم، بگذریم گاهی باید رفت، دل به ساحل نبندیم، باید تن به آب زد، ما به آرزوهایمان یک رسیدن بدهکاریم، زندگی کوتاه است

زمان، خواه ناخواه، خواهد گذشت، بی آن که از ما سؤالی بپرسد، بی آن که از ما کسب تکلیف نماید، ما را در سیر حوادث روزگار جلو می‌برد و ما نیز ابتدا با خوشحالی در جریان امواج آن، جاری می‌شویم و تا به خود می‌آییم، می‌بینیم، ای وای، چقدر زود دیر شد، و این بار تلاش می‌کنیم در خلاف جهت این امواج ویران کننده شنا کنیم، اما دریغ، که راهی برای بازگشت نمانده و تنها افسوس، چاره دردهاست.

زمان بی رحم است، از نادانی ما سوء استفاده می‌کند، ما را می‌برد، به همانجایی که امیدش را داشتیم، به همانجایی که آرزویش را داشتیم، بزرگسالی، بزرگ شدن ما را می‌رساند، ما نمی‌دانستیم، ولی او که می‌دانست، نسل‌ها و سال‌ها بشر را آورده بود، رها کرده بود و رفته بود، و این گونه ماندیم در پی حسرتی چند.
موضوع: عمر

گذر زمان، سریع است، مکان را می‌شود تغییر داد، ولی زمان، موجی جاریست که پیش می‌رود و هر چه هست با خود می‌برد، بازگشتی نیست، جبرانی نیست، قدر تک تک لحظه‌ها را باید دانست، باید در جهت این موج، رها شد، رهایی چاره کارست، بخواهیم در خلاف موج شنا کنیم، به عقب باز نمی‌گردیم، تنها حال را از دست می‌دهیم. بگذار موج کار خودش را بکند، تو نیز کار خود را بکن.

زمان این گونه است، ما را به عمق ناکجا آباد می‌برد رها می‌کند و ما گله می‌کنیم. زمان برای ما به مثابه قطاریست که دو ایستگاه بیشتر ندارد، ایستگاهی که سوار می‌شویم و وارد این بازی بی تکرار خواهیم شد و ایستگاهی که از آن پیاده می‌شویم، برگشتی نیست، استراحتی نیست، پیش می‌رود، اگر بخواهی، ترمزش را بکشی، جریمه خواهی شد، پس در حال زندگی کن.

زمان را دریاب، درکش کن، بفهمش، مکار است، زمانی آینده را برایت دلربا می‌کند، و زمانی، گذشته را، و تو مدام در دام آن می افتی و فراموش می‌کنی، حال را، کودکی را با امید به به بزرگسالی از دست می‌دهی، و بزرگسالی را در حسرت کودکی، تو هرگز در حال نیستی، و این فریب این زمان غدّار است، فریبش را نخور، در حال باش. گذشته، گذشته. امروز را دریاب.

هر چقدر هم شناگران ماهری باشیم، نمی‌توانیم از جریان امواج گذر زمان در امان باشیم، نمی‌توانیم در قواعد میدان او بازی نکنیم، میدان خودش است، البته بهتر است بگوییم خود زمان که نه، این جا میدان و زمین خالق ماست، زمان نیز قاعده‌ای از قواعد این میدان که برایمان تنظیم کرده که موجب تکاملمان شود. لیکن، همین جریان خود می‌تواند ما را غرق نیز کند. باید مراقب بود، نباید فریب خورد.

گذر زمان ملموس نیست، آرام است، ولی ویران کننده، تا به خود بیایی خیلی زود دیر شده است و این گونه راهی برای بازگشت و جبران نمی‌گذارد، شاید اگر این حرکت زمان، به قدری ملموس‌تر بود، ما می‌توانستیم قدر حال را بدانیم اسیر حسرت‌ها و آرزوها نشویم، ولی چه کنیم که این گونه نیست و این هم از حیله‌های این زمان مکار است، که ما را با خود می‌برد بی آنکه متوجهش باشیم.

مادامی که در حسرت گذشته و امّید آینده باشی، تو در بند زمانی، تو بنده زمانی، تو را در اسارت خود، در حالی که زنجیری بر گردنت آویخته خواهد کشید و هر چه تقلا کنی برای بازگشت و فرار، تنها داغ زنجیر، بیشتر بر گردنت خواهد ماند. زمانی از اسارت در خواهی آمد که نشانش دهی که او نیست که تو را در این بازی روزگار به جلو می‌برد، تو خود می‌روی، همپای روزگار، در حالی، نه در آینده، نه در گذشته، که تو را به زور بکشد، این گونه شکستش بده.

گذشته، گذشته، آینده هم نیامده، پس در پی چه می‌گردی، حال با ارزشت را، که آینده‌ای برای دیروزت بوده و گذشته‌ای برای فردایت است، ارزان در پی چه می‌فروشی؟ مطمئن هستی که فردایی اگر بود، حسرت امروزت را نخواهی خورد، یادت نمی‌آید در گذشته‌ات، در پی امروز چه رؤیاهایی که در سر نمی‌پروراندی؟ باشد امروز را هم در هوس فردا و حسرت دیروز هدر ده، اما فردا برای حسرت امروزت حقی نخواهی داشت.

زمان جزئی جدایی ناپذیر از این زمین است، همانطور که مکان، مکانت را می‌توانی تغییر دهی، اما زمانت را خیر، پس بمان، در حال، سعی و تقلا، تنها تو را بیشتر در بند این زمان بی وفا خواهد کشید، تنها خود را در اسارت بیشتر آن فرو می‌بری، حال پدیده ایست، که تنها در آینده و گذشته می‌توانستیم، درکش کنیم، تنها در آینده گذشته می‌توانستیم قدرش را بدانیم و با ارزشش کنیم.
موضوع: عمر

زمان، مکار است، در حالی که که کودکی با امید آینده، کودکی‌ات را از تو خواهد گرفت، زمان غدّار است، در حالی که جوانی، جوانی‌ات را به بهای حسرت کودکی از او می ستاند، پیر که می‌شوی، آخرین گوشه از نیرنگ خود را نیز به نمایش می‌گذارد، در حالی که هنوز فرصت زندگی و عمر داری، تو را در خاطرات شادابی و جوانی‌ات غرق می‌کند، و آخرین دارایی زندگی این دنیا، یعنی عمرت را نیز از تو خواهد گرفت. پس فریبش را نخور.

گذر عمر، هم تلخ است، هم زیباست، نمی‌توان گفت که چیزی از دست نمی‌دهی و نمی‌توان گفت چیزی به دست نخواهی آورد، زمان تو را در تعادل نگه می‌دارد، هر چه بدهی، چیز دیگری بدست می‌آوری، زمان، عرصه بده بستان است، پس جای هیچ حسرتی باقی نمی‌ماند. باید همراه آن زیست، نبودش را فرض کن، چه می‌شد، دنیایی تکراری، قدرش را بدان و خودت را با آن وفق بده.

زمان، پدیده ایست که با مخالفانش سخت است و با  همراهانش مدارا می‌کند، اگر همراه او شوی، تو را در مسیرت جلو خواهد برد، باعث پیشرفت تو خواهد شد. ولی امان از آن روز که در مقابلش قرار بگیری، در نظر اول، برایت مشکل ساز نخواهد بود، چون زمان آرام است، صبور است، زمانی متوجه خواهی شد، که دیگر راه بازگشتی نیست، زمان این گونه نابود گر است.

زمان، نابود کننده‌ای بی همتاست، شکارچی‌ای زبردست و ماهر است. طعمه‌اش کسانی اند که خود را اسیر گذشته و آینده کنند، کسانی که نتوانند همراه او جاری شوند. کسانی که خود را در مقابل امواج او قرار می‌دهند. او طعمه‌اش را شکار می‌کند، حمله‌اش سریع نیست، آهسته و پیوسته است. باهوش و مکار است، به گونه‌ای حمله نمی‌کند که تو متوجه شوی و فرصت جبران داشته باشی. تنها زمانی متوجه می‌شوی که خیلی دیر شده است، اما اگر بهتر بخواهیم بگوییم آن زمان هم متوجه نشده‌ای و باز در بازی شکار او نقش ایفا می‌کنی. مقابله با زمان تو را محکوم به نابودی می‌کند.

گذر زمان ما را عوض می‌کند، آمال و آرزوهایمان را، شخصیت و وجودمان را، هنر اینست که در این بازی، مسیر این تغییر را ما تعیین کنیم نه زمان. زمان پیش می‌رود، بی چون و چرا، هنر این است که ما مسیر این پیش روی زمان را ترسیم نماییم. نشستن در گوشه‌ای و تلاش برای امری غیر ممکن هنر نیست.

زمان، میدان آزمون و خطا نیست، باید بهترین عملکرد خود را داشته باشی، چون هیچ خطایی در زمان، دوا و جبرانی نخواهد داشت. زمان، پیش رونده است و برگشتی بر آن نیست. اگر خطایی کردی، جبرانت را محدود به گذشته نکن، جبرانت را به حال اختصاص بده، تا بتوانی بر زمان فائق آیی.

زمان سریع گذشت، در عین آرامی، متوجهش نبودم تا اینکه موهایم سپید شد، صورتم چروکیده، پیکرم ناتوان و مغزم رو به زوال گذاشت. متوجهش نشدم تا وقتی که دیدم فرصتی برای جبران گذشته ندارم. به گمان خود دیگر زمان را فهمیده بودم و افسوس از دست رفتن گذشته را خوردن، فهمیدن نیرنگ زمان است. اما نه، همان هم جزئی از بازی زمان بود تا اندک فرصت باقی مانده خود را از دست بدهم، تنها سرمایه باقی مانده‌ام را هم کنار بگذارم، عمرم را، و افسوس گذشته‌ای را بخورم که جبرانی بر آن نیست. این گونه زمان، ما را بازی خواهد داد بی آن که متوجهش باشیم.
موضوع: جدایی

جدایی نه از فاصله‌هاست و نه از درهایی که دیگر بسته‌اند جدایی آنجاست که تو دیگر از گفتن حرف دلت دست می‌کشی

اکنون که عشقمان آرام به پایان رسیده است دردی پوچ بر جا ماند که همیشه در پی جدایی می‌آید زمانی که من و تو بر نوک پاها بر خاک ایستادیم تا انگشت بر آسمان‌ها بساییم دیگر سپری شده و عشقمان از بین رفته است ای عزیز من عشق را در رابطه‌ای سحرآمیز دوباره جستجو باید کرد.

تورا به ترانه‌ها بخشیدم با من نمان عمر هیچ درختی ابدی نیست باید به جدایی از زندگی عادت کرد

همیشه چنین بوده است که عشق ژرفای خود را نمی شناخته است مگر به هنگام جدایی

سلام صبح سلام آینه سلام دروازه سلام مرز جدایی به گوشواره های گیلاس کنار زلفت سلام

بر فراز کوه تکه ابری با باری از آفتاب در حال غروب امروز هم بی تو،یعنی بی نیمی از دنیا گذشت. سرخ سرخ لاله های دامنه ها خواهد شکفت سرخ سرخ. و آسمان لبریز خواهد شد از پرندگان بی باکی که آرام آرام با خود خواهند برد جدایی مان را که به دوری از وطن می ماند.

جدایی تاريک است و گس سهمِ خود را از آن می‌پذيرم. تو چرا گريه می‌کنی؟ دستم را در دستِ خود بگير و بگو که در يادم خواهی بود قول بده سری به خواب‌هايم بزنی من و تو، چون دو کوه، دور از هم جدا از هم نه توانِ حرکتی نه اميدِ ديداری آرزويم اما اين است که عشق خود را با ستاره‌های نيمه‌شبان به سويم بفرستی

جدایی زمان نیست،راه نیست جدایی،پلی درمیان؛ ازخنجر تیزتر؛ ازمو باریکتر؛ حتی اگر زانو به زانو باتونشسته باشم.

از ارتفاع می ترسم افتاده ام از بلندی، از آتش می ترسم سوخته ام به کرات، از جدایی می ترسم رنجیده ام چه بسیار، از مرگ نمی هراسم نمرده ام هرگز حتی یک بار.

عشق ما رنگین‌کمان است به آفتاب می‌گویم بیش از این طلوع مکن بیش از این غروب مکن مرا رسیدنی بزرگ یا یک جدایی بزرگ می‌کشد

جدایی یا وصل من علیه تو اعلانِ عشق می‌دهم علیه تو اعلانِ صلح می‌دهم علیه تو اعلانِ اشتیاق می‌دهم علیه تو اعلانِ عفو می‌دهم بی هیچ پشیمانی چرا که من جسمم را و روحم را به تو بخشیدم

به تو می اندیشم و به خود می نگرم راستی را چه جدایی است میان من و تو اندر آنجا که خطرهاست به جان من و تو؟

ز هجران دیده ام کاری که کافر از اجل بیند خدا کوتاه سازد عمرِ ایامِ جدایی را

من ناراحت نمی شوم، تو هم لازم نیست ناراحت شوی داشتن اعتقاد متفاوت، نباید موجب جدایی آدم های باشعور بشود

ممکن است جدایی فاصله‌ای را بین ما ایجاد کند، اما هرگز قلبمان را از یاد هم نخواهد برد. جدایی تنها می‌تواند برودن جسمی را بیان کند، اما عشق ما در دلهایمان همچنان زنده خواهد بود. گفتن وداع به تنهایی جدایی نیست، بلکه اعتراف به عشقمان است که بیش از هرچیز دیگری باقی مانده. حتی اگر جدایی روزی ما را از هم دور کند، من به خاطرات ما با عشق می‌خندم.

خبرت خراب تر کرد جراحت جدایی چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی

برگشتن به خاطراتمان از جدایی بزرگتر است و همیشه ما را به هم متصل خواهد نمود. جدایی ممکن است کوتاه مدت باشد، اما عشق ما برای همیشه خواهدیده شد با جدایی، تقدیر ما را آزمایش می‌کند، اما هرگز به خاتمه‌ای برای عشق ما نخواهد رسید. جدایی یک پلکان است که ما را به سمت رشد و تحول می‌برد، اما عشق همچنان در همان سطح باقی می‌ماند.

با جدایی، چشمانم از لحظه‌های مشترک پر می‌شوند و به دستانی بازگشتنی خیره می‌شوند. هرچند که جدایی در دوری ما را قرار می‌دهد، اما عشق ما همیشه برای دیدار دوباره خواهد تپید. جدایی فاصله‌ای است که به مواجهه‌های قوی‌تری باعث می‌شود و ما را به بالاترین ارتفاعات عشق سوق می‌دهد. با جدایی، قلبمان شکسته می‌شود، اما عشقمان برای ترمیمش قادر است. جدایی ممکن است بین ما قرار گیرد، اما هرگز نمی‌تواند ارتباط روحمان را قطع کند.
موضوع: جدایی

با جدایی، تمام ذرات وجودمان را در عشق پخش می‌کنیم و منتظر لحظه‌ای هستیم که دوباره به هم پیوسته و کامل شویم. جدایی ممکن است در دوری نشان دهنده باشد، اما همچنان به یاد لحظات با عشق پر می‌شوم. با جدایی، تنها فاصله‌ای را سپری می‌کنیم، اما در قلبمان همیشه به یاد هم خواهیم بود. جدایی ممکن است در کناره‌های زندگی ما ایستاده باشد، اما همیشه عاشقی ما را ستوده و زنده می‌کند. با جدایی، هر شب دعایی برای دیدار دوباره می‌خوانم و همیشه به امید روزی به دستان هم خواهیم گرفت.

گفتند اشک بریز خالی میشوی خالی که نشدم هیچ پر شدم از بی کسی که چرا کسی اشک هایم را پاک نمیکند و بگوید اشک نریز تو من را داری

اکنون تو رفته ای ، من هم خواهم رفت فرق رفتن تو با من این است که من شاهد رفتن تو هستم در ادامه تو رفتی و من آن خاطرات را بعنوان یک ستایش واقعی از عواطف انسانی خویش حفظ خواهم کرد

این مپندار که نقش تو رود از نظرم خاطرت جمع که در خواب پریشان منی در شب بی کسی ام یاد تو مهتاب منست خود چراغی تو و در شام غریبان منی

به کجا میروی ؟ صبرکن  صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو

بعد از این هم اشیانت هر کس است باش با او یاد تو ما را بس است

خود نیز باور نداری رفته ای مرا باور داری اما رفتنت را نه تو نیز ماند دیگران نمی توانی باور کنی که رفته ای اما من می گویم به سلامت خوشبخت باشی و پیروز بی وفا

چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده، برگرد

جدایی ممکن است بیرحمانه باشد، اما همیشه پناهگاهمان عشق است که همه رنگ‌ها را به هم می‌ریزد. برای جدایی، خداحافظی کافی نیست، بلکه در تمام زمان‌ها به یاد هم خواهیم بود. عشق ما از جدایی‌ها بزرگتر است و هرگز به دوری قلبمان اجازه نخواهد داد. جدایی ممکن است جسمی را از هم جدا کند، اما روح ما همچنان به هم متصل است. به خاطر جدایی، دلمان می‌سوزد، اما با امید به دیدار دوباره سوختنمان تمام می‌شود.

جدایی ممکن است در ظاهر باشد، اما عشق ما پشت پرده‌ها همچنان روشن است. جدایی فاصله‌ای است که بینمان قرار می‌دهد، اما هر روز به دلهایمان نزدیک‌تر می‌شویم. با جدایی، عاشقی ما محکوم به آزادی از زندگی می‌شود، اما هرگز زنده وجود ما حذف نخواهد شد. جدایی ممکن است پایان یک فصل باشد، اما روزی دوباره در همین داستان عاشقی به هم می‌پیوندیم. با جدایی، تنها جسمانی از هم جدا می‌شویم، اما ارواح ما همچنان در هم متلاقی هستند.

میخواهی بروی؟ خب برو انتظار مرا وحشتی نیست شب های بی قراری را هیچ وقت پایانی نخواهد بود برو

رفتی اما من پنجره را تا قیامت باز میگذارم مگر یک روز از خم کوچه نمایان شوی وبرایم دستی تکان دهی

تلخ تر از خود جدایی ها آنجایی است که بعدها آن دو نفر مدام باید وانمود کنند، که چیزی بینشان نبوده که هیچ اتفاقی نیفتاده، که از همدیگر هیچ خاطره ای ندارند

خط های روی پیشانی ام ربطی به سنم ندارد دارم روزهای بعدِ رفتنت را می شمارم

از کنار من که رفته ای از خیال من مرو

با من شوریده سر حرف از جدایی ها چرا بیدم و هر دم تنم لرزان لرزان میشود

ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار منو از خاطره کم کن، تا ابد خدا نگهدار

روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم اما افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم

طلاق گرفتن تنها انتقامی است که انسان می تواند از زندگی بگیرد.

مرغ شب خوان که با دلم می‌خواند رفت و این آشیانه خالی ماند

دردم در این است که من بی تو، دگر از جهان دورم و بی خویشتنم

تو آخرین وطنی که در آن زاده شدم، و در آن دفن خواهم شد

برایم غریبه بمان، که هر که دل به او بستم اهل رفتن شد
موضوع: جدایی

جدایی از تو هدیه‌ای است، فراموشی تو نعمتی اما عزیز من آیا زنی دیگر صلیبی را که من بر زمین نهادم بر دوش خواهد کشید؟

مگر نه این که غیبت، مطمئن ترین، کارا ترین، زنده ترین، بی زوال ترین و وفادارانه ترین حضور هاست

ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست؟

چه اندوهی، که لبانم باید طعم تو را از خاطر ببرد

نمی دونی چقد دلم هواتو کرده بغض راه گلومو بسته خسته شدم از اینهمه بغض و هق هق

ما به هم نمی رسیم اما بهترین غریبه ات می مانم که تو را همیشه دوست خواهد داشت

برایم تعریف کن هرگز فراموش نشدن چه حسی دارد تو که هر لحظه در خاطرمی

روزی با خود فکر می‌کردم اگر وی را با غریبه ای ببینم دنیا رابه آتش می کشانم اما امروز حتی حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چـه می‌کند

مسافر بی بدرقه من اینقدر بی صدا رفتی که از وداع جا ماندم ، باز به غیرت چشمانم که آبی پشت سرت ریختند
موضوع: امیدواری

هنر در طبیعت نهفته‌ است و متعلق به‌ کسی است که آن را از طبیعت استخراج کند.

ظرفیت انسان برای پذیرش امید، شگفت‌انگیزترین حقیقت زندگی است. امید، برای بشر یک مقصد واضح مشخص می‌کند و انرژی لازم را برای شروع کردن به او می‌دهد

هیچ شبی، پایان زندگی نیست از ورای هر شب، دوباره خورشید طلوع می کند و بشارت صبحی دیگر می دهد. این یعنی امید هرگز نمی میرد

امید مانند ستونی است که جهان را سرپا نگه می‌دارد. امید، رؤیای انسان بیدار است.

از دیروز درس بگیر، برای امروز، زندگی کن و به فردا امیدوار باش. مهم‌ترین چیز این است که از پرسیدن دست نکشی.

اتفاق اول بايد در درون من رخ دهد تا تكرار آن را در دنياي بيرون ببينیم پس من می توانم بهترین باشم

خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد. پس چه چيز باعث شد که من بينديشم ميتوانم همه چيز را در يک روز به دست بياورم

فقط شما خودتان می توانید باعث خوشحالی خودتان بشوید. با شماست که کنترل مغزتان را بدت بگیرید و به تمرین احساسات در راهی که انتخاب می کنید ادامه دهید.

آرزوهايت را يادداشت کن .خداوند آنها را فراموش نميکند اما تو از خاطرت ميرود .آنچه امروز داري خواسته ديروز بوده است

شبا این اعتقاد زندگی کن که کل جهان طرف من است مادامیکه به آن بهترینی که در در وجودت است، وفادار بمانی، موفق خواهی بود

فرصت زندگی کمه بزرگوارتر از آن باش که برنجی و نجیب تر از آن باش که برنجانی

امید چیز خوبیه، شاید بشه گفت بهترینِ چیزهاست و چیزهای خوب هیچ‌وقت نمی‌میرن.

زندگی مثل نقاشی کردن است خطوط را با امید بکش اشتباهاتت را با آرامش پاک کن قلم مو را در صبر غوطه ور

شگفت‌انگیز است که چطور یک فردای کوچک می‌تواند همه‌ی دیروزهای از دست رفته را جبران کند.

هر صبح قاصدک های امید را رهسپار آسمان آرزوهایت کن بی تردید هر یک زمانی که باید به مقصد خواهند رسید

هرگاه شما در وجود خودتان امنیت داشته باشید شما نه می خواهید و نه احتیاج دارید که دیگران مثل شما باشند

درمقابل سختی ها همچون جزیره اى باش که دریا هم با تمام عظمت و قدرت نمى تواند سر او را زیر آب کند.

امیدتان را که از دست بدهید، انگار همه‌چیز را از دست داده‌اید. البته حتی زمانی که فکر می‌کنید همه چیز از دست رفته است، باز هم امید وجود دارد.

عكسهاي يادگاري و دوست داشتني در تاريكخانه ظاهر مي شن اگه يه روزخودتون رو توي تاريكي و تنهايي ديدين، بدونيد كه خداوند داره براتون عكساي قشنگي روچاپ مي كنه

شهامت هميشه فرياد زدن نيست ، گاهي صداي آراميست كه در انهاي روز مي گويد فردا دوباره تلاش خواهم كرد  .

راز قدرت در قلبی خالص و ذهنی منظم است. عجب داستان غریبی است اگر از هر چیزی فقط بهتریتنش را بخواهید ،غالبا همان را بدست می آوری

دو مورد بیهوده ترین احساسات غصه خوردن برای اتفاقی است که افتاده و نگرانی برای چیزی است که احتمال دارد و در آینده روی دهد

یادمان باشد که کوچکترین امید دادن به کسی، شاید بزرگترین معجزه ها را ایجاد کند پس مهربانی رادریغ نکنیم

مردمانی که به رشد کمال رسیده اند هرگز شکایت نمی کنند.

من به بدبختی‌ها و چیزهای بد فکر نمی‌کنم تنها چیزی که به یاد می‌آورم زیبایی‌هایی است که باقی می‌مانند.

درها برای کسانی گشوده می شوند که جسارت درزدن داشته باشند. جسارت داشته باش با امید با عشق بامحبت با تلاش در بزن حتما درها گشوده خواهند شد به سوی روشنایی

وقتی آنچه را می خواستی بدست نیاوردی افسرده و نا امید نشو. توکل کن چرا که خداوند در فکر بخشیدن چیزهای بهتری به توست

زندگی به من یاد داده برای داشتن آرامش و آسایش امروز را با خدا قدم بر دارم و فردا را به او بسپارم زندگی زیباست
موضوع: امیدواری

میدانی گاهی باید حتی بی دلیل شاد باشی گاهی باید در هجوم مشکلات آرام ترین فرد زمین باشی امید همیشه هست و سختی،بخشی گذرا از زندگی امیدت  فقط به خدا باشه

چه تو زنده باشي چه نباشي فردا خورشيد دوباره طلوع مي كنه پس بمون و از سهم از خورشيدت استفاده كن

زندگی یک پژواک است هر چه می فرستید باز میگردد هر چه می دهید می گیرید هر چه دیگران دارند در شما وجود دارد پس همیشه خوبی کنید

امید یکی از چشمه های اصلی است که بشر را در حرکت نگه می دارد

سه چیز برای شاد بودن حیاتی است کاری برای انجام دادن کسی برای دوست داشتن امید به فردای بهتر

درخت بر خلاف جاذبه زمین رو به بالا می‌روید ما همه می‌توانیم به آسمان برویم. اگر در برابر جاذبه هرچیزی که ما را از هدف دور می‌کند، قدرتمند و استوار باشیم

تا زمانی که امید داریم، جهت درست، انرژی و نقشه ای برای حرکت داریم

امید همنشین قدرت و مادر موفقیت است زیرا کسی که به شدت امیدوار است موهبت معجزه را در درون خود دارد

امید مانند ستاره است. در آفتاب تابان دیده نمی‌شود، فقط در شب‌های تاریک و سخت است که کشف می‌شود

عکس های یادگاری و دوست داشتنی در تاریک خانه ظاهر می شن، اگه یه روز خودتون رو توی تاریکی و تنهایی دیدین، بدونید که خداوند داره براتون عکسای قشنگی رو چاپ می کنه

شگفت‌ انگیز است که چطور یک فردای کوچک می‌ تواند همه‌ ی دیروزهای از دست رفته را جبران کند.

درها برای کسانی گشوده می‌شوند که جسارت در زدن داشته باشند. جسارت داشته باش، با امید، با عشق، بامحبت، با تلاش در بزن حتماً درها گشوده خواهند شد به سوی روشنایی

امید همچون پرنده‌ای است که بال و پر دارد، در روح ما لانه می‌گزیند، بدون گفتن هیچ کلمه‌ای، آواز می‌خواند و هرگز متوقف نمی‌شود

هر اتفاقی هم که بیفتد حواسمان باشد دو طناب اصلی زندگی را رها نکنیم و آن دو طناب ایمان و امید است

جاده ای که به امید ساخته می شود برای مسافر خوشایندتر از جاده ای است که در نا امیدی ساخته شده است، هر چند هر دو به یک مقصد می رسند

بذر شادی، امید، موفقیت و عشق بکارید همه آن ها بیشتر از آن چه می بخشید به شما بر می گردد این قانون طبیعت است

بهترین روزها، بهترین خاطرات و شیرین‌ ترین احساسات آن‌ هایی هستند که هنوز فرا نرسیده‌ اند. به خاطر شکست‌ های گذشته لذت چشیدن طعم آن‌ ها را از دست نمی‌ دهم.

این امید نیست که در زندگی من را رها می‌ کند. این منم که تصمیم می‌ گیرم آن را ترک کنم یا نه.

منتظر نمی‌ مانم تا اتفاق‌ های خوب به سمتم بیایند. رویدادهای خوب را خودم رقم می‌ زنم.

نه موانع می‌توانند شما را متوقف کنند، نه مشکلات و نه حتی سایر آدم‌ها، تنها کسی که می‌تواند شما را متوقف کند، خودتان هستید

زندگی فردا نیست زندگی امروز است زندگی قصه ی عشق است و امید صحنه ی غم ها نیست به چه می اندیشی نگرانی بیجاست چون خدا با توست

زندگی مجموعه‌ای است از اشتباهات، آموزش‌ها، تحمل و رشد، تمرین صبر و تلاش مداوم

درها برای کسانی گشوده می شوند که جسارت درزدن داشته باشند. جسارت داشته باش با امید با عشق بامحبت با تلاش در بزن حتما درها گشوده خواهند شد به سوی روشنایی

زندگی سخت نیست،تلخ نیست چون نت‌های موسیقی، بالا وپایین دارد. گاهی آرام و دلنواز وگاهی سخت گاهی شاد و گاهی پر ازغم زندگی باور میخواهد،آنهم ازجنس امید باید قدر لحظات را دانست

در دل تاریکی، ستاره‌ها روشن‌تر می‌درخشند. گاهی اوقات باید از دل سختی‌ها عبور کنیم تا به زیبایی‌های زندگی برسیم. به یاد داشته باش که پس از هر شب، صبحی روشن در انتظار توست.
موضوع: امیدواری

هیچگاه اجازه نده که شکست‌هایت تو را تعریف کنند. هر شکست یک درس ارزشمند است که تو را به سوی موفقیت هدایت می‌کند. به خودت ایمان داشته باش و بدان که قدرت تغییر در دست‌های توست. هر روز یک فرصت جدید برای ساختن داستانی زیبا و پر از امید است.

آینده از آن کسانی است که به زیبایی رویاهای خود ایمان دارند. هر روز یک فرصت جدید برای ساختن چیزی بهتر از گذشته است. همیشه به جلو نگاه کن و باور داشته باش که فردا روز بهتری خواهد بود.

هر بار که از شکست‌های خود برمی‌خیزی، قوی‌تر و آماده‌تر برای مواجهه با چالش‌های جدید می‌شوی. قدرت واقعی در توانایی برخاستن پس از هر زمین خوردن نهفته است. پس هرگز امید را از دست نده و با قلبی پر از ایمان به راهت ادامه بده.

وقتی که به چشمان تو نگاه می‌کنم، همه سختی‌ها و نگرانی‌ها از بین می‌روند. عشق تو به من قدرت می‌دهد که هر چالشی را پشت سر بگذارم. با تو هر روز پر از امید و آرزوهای زیباست.

زندگی باغی ست که باعشق باقی ست مشغول دل باش نه دل مشغول بیشتر غصه های ما ازقصه های خیالی ماست اگر فرهاد باشی همه چیز شیرین ست

زندگی مثل نقاشی کردن است خطوط را با امید بکش اشتباهات را با آرامش پاک کن قلم مو را در صبر غوطه ور کن و با عشق رنگ بزن

روزهای خوب خواهند آمد هر سر بالایی یک سرازیری دارد نفس عمیق بکش بیخیال همه اتفاقای عجیب و غریب هم اکنون زندگی کن

زمین گرد است و جایی که انتهای راه به نظر می رسد ممکن است آغاز راه باشد

اگر داشته های زندگی خود را شمارش کنید مجالی برای شمارش نداشته های زندگی خود نخواهید یافت

زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغ اش کردیم

ایمان بیاوریم به پرواز یک پرنده به گرمای یک دست به حضور یک دوست ایمان بیاوریم به عشق و به خدایی که همیشه با ماست

بسیاری از مردم شادی های کوچک را به امید خوشبختی بزرگ از دست می دهند.

امید چون پرنده‌ای است که بال و پر دارد، در روح ما لانه می‌گزیند، بدون گفتن هیچ کلمه‌ای، آواز می‌خواند و هرگز متوقف نمی‌شود.

مثبت باقی بمان چیزهایی که به آنها امید داری و منتظرشان هستی در زمانهایی که حتی فکرشم را هم نمیکنی به دستت میرسند.

امید دارویی است كه شفا نمی دهد اما درد را قابل تحمل می كند

صبح ها ، امید را با چایی ام هم بزن با توکل بر خداوندی که این نزدیک هاست

اگر امروز را خوب زندگی کنی، همه ی دیروزهایت به خاطره ای خوش و فرداهایت به امید تبدیل خواهد شد

امید آن چیزی است که در درون ما وجود دارد که علیرغم تمام شواهد خلاف آن، اصرار دارد که اگر شجاعت دستیابی به چیزی و تلاش و مبارزه برای آن را داشته باشیم، چیز بهتری در انتظار ماست

بگذارید انتخاب های شما منعکس کننده امیدهای شما باشد، نه ترس های شما

امید یعنی با وجود تمام تاریکی ها، بتوان نور را دید

امید توانایی دیدن روشنی است وقتی همه‌ جا تاریکی است

امید مانند ستونی است که جهان را سرپا نگه می‌دارد. امید، رؤیای انسان‌های بیدار است

این اشتباه است که در جایی بیرون از خودت به دنبال امید بگردی

تعریف موفقیت ساده است موفقیت یعنی حرکت از شکستی به شکست دیگر، بدون از دست دادن اشتیاق و امید

امید مانند ستاره است. در آفتاب تابان دیده نمی‌شود، فقط در شب‌های تاریک و سخت است که کشف می‌شود

امید می‌تواند نیرویی قدرتمند باشد. شاید هیچ جادوی واقعی در آن وجود نداشته باشد، اما وقتی بدانید که به چه چیزی امید دارید و آن را مانند یک چراغ در درون خود نگه دارید، می‌توانید همه چیز را رقم بزنید تقریباً مثل جادو

همیشه یادت باشد بارون بند میاد شب تموم میشه درد و رنج هم محو میشه اما امید هیچ‌وقت اونقدر گم نمیشه که نشه دوباره پیداش کرد

بازگشت به دیروز هیچ فایده‌ای ندارد، چراکه ما در آن روز آدم دیگری بودیم.

تمامی خرد بشر، در این دو کلمه خلاصه می شود صبر و امید
موضوع: امیدواری

امید، مانند خورشید است هرچه به آن نزدیکتر شوی، سایه مشکلات پشت سرت کمتر خواهد شد.

امیدواری، تنها چیزی است که بشر، پیش از مغلوب شدن به کار میگیرد

امیدواری، هرگز به معنای خوشبینی نیست امیدواری، به این معنا نیست که اتفاق بهتری خواهد افتاد؛ بلکه به این معناست که هر اتفاقی، بر خلاف ظاهرش، اتفاق خوبی خواهد بود

بگذار امیدهایت آینده تو را شکل دهند، نه زخم هایت

با اندکی پایداری، با اندکی تلاش بیشتر، آنچه شکست به نظر میرسد، به پیروزی ای جاودانه تبدیل خواهد شد.

مید، در رویاها، در تجسمات و در شجاعت افرادی پنهان است، که برای تبدیل رویاهای شان به واقعیت، عزمی راسخ دارند.

فردا، امیدوار است که چیزی از دیروزمان آموخته باشیم

باد با چراغ خاموش کاری ندارد اگر در سختی هستی ، بدان که روشنی

شادی و غم هردو به موازات هم می روند. زمانی که یکی استراحت می کند دیگری جبران می کند

بیشتر انسانها، زمانی نا امید می شوند که چیزی به موفقیت انها باقی نمانده

خوشبختی یافتنی نیست ساختنی است از زندگی لذت ببرید حتی اگر چیز با ارزشی را از دست داده اید

زندگی هدیه ايه که نباید حروم بشه شما نميدونيد برگه بعدی زندگیه چیه باید یاد بگیری روی تک تک روزاش حساب کنی

وفادار باش اما نه به گذشته ات بلکه به آینده ات

ایستادگی کن تا روشن بمانی شمع های افتاده خاموش می شوند

دوباره بلند شدن از زمین نترسید، از دوباره تلاش کردن، دوباره زندگی کردن و دوباره آرزو کردن. بهترین درس‌های زندگی را معمولاً در سخت‌ترین شرایط و از بدترین اشتباهاتتان یاد می‌گیرید

مالکیت آسمان را به نام کسانی نوشته‌اند که به زمین دل نبسته‌اند. همیشه چون امروز به سمت آسمان پیروزی و موفقیت گام بردار.

بازنده در هر جوابی مشکلی را می بیند ولی برنده در هر مشکل جوابی را.

روز هایی که شما شکست می خورید همان روز هایی هستند که شما را می سازنند.