موضوع: دلتنگی

دلتنگم دلتنگ روز‌های باتو بودن من صدایت کنم عشقم و تو بگویی جونم و من سیر نشوم از این جانم گفتن‌هایت باز صدایت کنم و باز صدایت کنم روز‌های خوب چه زود تمام می‌شوند

هر قطره باران که به صورتم می‌خورد، احساساتی عمیق نسبت به تو را در قلبم زنده می‌کند آه که این دوری چه عذاب‌آور است. زیر رگبار این باران، آتش نبودنت هر لحظه من را می‌سوزاند

با هیچ کلمه‌ای قادر نیستم میزان دلتنگیم را برایت توصیف کنم خوشحالی من آن‌جاست که تو باشی

آنقدر اشکهایم را به دریا میریزم تا تو را پیدا کنند. تنها آن وقت است که دلتنگی و انتظار من برای تو به پایان میرسد.

با هر صدای ساعت این امید در قلبم زنده می‌شود که به لحظه بودن در کنار تو نزدیک‌تر میشوم.

بوی تو خطوط چهره‌ات لمس دستانت با من هستند در قلبم در ذهنم گرچه تو از من دوری

با رفتنت قلبم را هم با خود بردی و من در انتظار روزی هستم که تو بازمی‌گردی و قلبم را با خود باز میگردانی و من کامل می‌شوم.

دستم به بیداریت که نرسید این بارخواهشم را عوض خواهم کرد گوشه دنجی درخوابهای آشفته ام قرار بذار

عزیزم دنیا بدون شرکت تو از حرکت بازمانده است. سخت است که زندگی را بی حضور تو هدایت کنم. با هر نفسی که میکشم دلم برایت تنگ می‌شود. دلتنگ که می‌شوی چشم‌هایت را ببند مثلِ یک عکسِ فوری ؛ فوری ظاهر می شوم چشمان من، آغوش من و قلبم، تا ابد نشانی تو را از بر هستند.

دلتنگ آن قسمت از قلبم هستم که تو با خود برده‌ای. چه وقت آن را به من بازمی‌گردانی؟

تنها تو هستی که دوریت، نبودنت، قلبم را به درد می‌آورد.

فاصله را تاب می‌آورم، به این امید که تو روزی باز خواهی گشت و قلب من تپیدن را از نو آغاز خواهد کرد.

فاصله هرچقدر زیاد هیچ است، پیش عشق من به تو.

یک نفر برای اینکه عاشقانه بوسه‌ای بر گونه‌اش بنشانم یک نفر برای اینکه سرخوشانه با او بخندم یک نفر برای اینکه سر بر شانه‌اش بگذارم و با او از خود بگویم یک نفر برای اینکه در تاریک ترین لحظه‌های غم ، لبخند بر لبانم بنشاند یک نفر برای من تا از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوستش بدارم نزدیک من بیا و جای خالی همه این یک نفرها را پر کن دلتنگت هستم

صبر من کم است. بی طاقتم. اما انتظار، اگر برای رسیدن به تو باشد، تا ابد تحمل می‌کنم

تنها روزی از عشق تو و اشتیاق وصالت دلزده می‌شوم که ستاره‌های شب دیگر ندرخشند و ماه از آسمان به زمین سقوط کند.

کیلومترها دور تر از من، و صدایت همچنان آرامش بخش تر از هر آوایی.

سالها پیش با تو غریبه بودم و تو در کنارم نبودی. امروز اما طعم بودنت را چشیده‌ام و تاب آوردن دوریت سخت ترین کار دنیاست.

ایمان دارم که در نبرد عشق و فاصله، عشق پیرزو میدان است.

خوابیدن دشوار است وقتی از تو دورم. ولی مشتاق خوابم زیرا که می‌دانم تو در رویایم انتظار من را می‌کشی.

امروز که از من دوری قصه با هم بودنمان شکل نمی‌گیرد ولی ایمان دارم که تو روزی پایان خوش و تا ابد افسانه من خواهی بود.

قلب من میلیون‌ها کیلومتر سفر کرده و در کنار توست. گرچه جسمم از تو دور است.

فاصله ما اگرچه دلتنگم کرده است اما، به من یادآوری می‌کند چه اندازه عاشق هستم.

دلتنگش شدم چشمانم را بستم او را از میان خاطره‌ها بیرون آوردم در میان آغوشم تصورش کردم لبخندی بر لبم بود قطره اشکی از گوشه چشمم جاری شد.

هر ذره از وجودم شعر می شود بی تاب خواستن تو انتظار و شوق وصال تو آری می خواهم شاعر شوم می خواهم هر مصرعم آینه ای باشد صاف در انعکاس مهربانی تو و به باغ احساس و حرف های دلم هر یک دفتر شعری باشد که در آن غزل غزل تو را بسرایم مهربانم

مهم نیست که چند سال گذشته است. مهم نیست که چقدر از هم فاصله داریم. هر کجای این دنیا که باشیم، حتی اگر همه کائنات بخواهند ما را از هم جدا کنند، من راهی به سوی تو پیدا خواهم کرد. دلتنگم ولی امیدوار.