teias-ai/CPers huggingface dataset:
موضوع: ناامیدی

صبحی کـــه بجـــای عـــشق با سیـــگار شروع بـــشه یــــک شــــــروع دوبـــاره نیــــست امـــــتداد پایان اســــت بــــــرای کــــسی که دیــگر امــــیدی بـــه ادامه نـــدارد

من حاصل عمر خود ندارم جز غم ور عشقی ز نیک و بد ندارم جز غم یک همدم با وفا ندیدم جز درد یک مونس نامرد ندارم جز غم

تنهایی ما غمگین است درد دوری به دلم سنگین است یاد ایام گذشته به دلم زنده بادا که چقدر رنگین است

خالی تر از سکوتم انبـوهــی از ترانـه بــا یـاد صبـح روشـن اما امیـد باطل شب دائـمی ست انـگار

تنها نشسته ام و چای می نوشم و بغض می کنم هیچکس مرا به یاد نمی آورد این همه آدم روی کهکشان به این بزرگی و من حتی آرزوی یک نفر هم نبودم

ماهی در برکه و برکه تهی از آب دانه در کویر و کویر تشنه پرنده در قفس و آسمان در انتظار او شب در کمین روز خفته چشمها بسته همه خسته ، همه بی کس شهر پر از زندان در بسته امید ناامیدان روزنی است از نور غافل از آنکه روزن را نیست طاقت آن نور

دلم به کما رفته برای مردنش دست به دعا شوید

هنوز منتظرم وسط یک شب بارانی که از شدت تب عرق کرده ام بیدارم کنی و بگویی چیزی نیست خواب می دیدی

این روزها پارو را رها کرده ام و دراز شده ام کف قایقی معلق که به هیچ کجا نمی رود

وقـتـی خــواب بــــرایِ فــــرار از بیــــداری بـــاشـد تمــــــام شـــده ای

نمـــــیـدانــــی چه دردی دارد وقـــتـی حــــالـم در واژه هــا هــم نــمی گنــــجــد

نمیدانم چه کسی دست اتفاق های خوب زندگی ام را گرفته است ، که دیگر نمی افتد

دیگر سوسوی هیچ چراغی امیدوارم نمی کند دیگر گرمای دستی دلم را به تپیدن وا نمی دارد میروم تا در تاریکی راه خود را پیدا کنم که به چراغهای نورانی و دستهای گرم دیگر اعتمادی نیست

ممکن است گاهی بیفتم و بلغزم اما هرگز در سقوط تنها نمی مانم دستان خدا همواره با من است قلب من خانه خداست

نا امیدی اولین قدمی است که شخص به سوی گور برمی دارد

هر کس جای من بود ، می برید اما من هنوز می دوزم ، چشم به امید

دلتنگم نه برای کسی از بی کسی خسته ام نه از تکاپو از در به دری نه دوستی ، نه یادی ، نه خاطره ی شیرینی تنهایم تنهاتر از آن سنگ کنار جاده اما مشتاقم مشتاق دیدار آنکس که صادقانه یادم کند

یه وقتایی دلت می خواد یکی از پشت سر چشماتو بگیره و ازت بپرسه اگه گفتی من کی ام ؟ تو هم دستاشو بگیری و بگی هر کی هستی فقط بمون

من شعر تمام شده نیستم ، و من آهنگی نیستم که مرا به آن تبدیل کرده ای. من یک انسان جدا شده و در دنیایی هستم که دائماً سعی می کند مرا کنار بگذارد ، و شما که نامه ها و ایمیل ها و هدایای زیبا برای من ارسال می کنید حتی اگر مرا دیدید در خیابان هایی که در آن زندگی می کنم ، مرا نمی شناسید.

نداشته‌ها و تنهایی‌های کوچک با چیز‌ها و آدم‌های کوچک پر میشوند نداشته‌ها و تنهایی‌های خیلی خیلی خیلی بزرگ، فقط با خدا مهم نیست در این زمین خاکی چقدر تنها باشیم و چقدر حرفهایمان برای دیگران غیر قابل فهم باشد و وقت انسان‌ها برایمان کم شکر که خدا هست و او جبران تمام دلتنگی‌ ها و مرهم تمام زخمهاست هر وقت دلت خواست، مهمانش کن در بهترین جایی که او می‌پسندد، در قلبت و به دستان خالی‌ات نگاه نکن، تو فقط خانه‌ی دلت را برایش نگهدار اسباب پذیرایی با اوست.

خدایا ته نشین شد آرزوهایم، کمی هم بزن زندگی‌ام را

گاهی اوقات فرسودگی نتیجه ای نیست که بیش از حد وقت صرف چیزی شود ، بلکه بدانید که در جای خود ، دیگر هیچ وقت برای چیز دیگری صرف نمی شود. و خستگی رخ می دهد.

زمانی که دیگر به جای انتظار داشتن، پذیرفتن را یاد بگیری، اونوقتِ که ناامیدی کمتری خواهی داشت.

زندگی، ساعتی شنی ست گاه لازم است زیر و رو شود

زندگی دو چیز را یادم داد آرزوی مرگ مرگ آرزو
موضوع: ناامیدی

حس رنگ زرد چراغ راهنمایی رانندگی رو دارم که هیچکی بهش توجه نمیکنه

دستمال که هیچ، کل زندگی‌ام زیر درخت آلبالو گم شده است

درک این مسئله بسیار مهم است که هر وقت ناراحت می شوید ، انرژی عاطفی شما را تخلیه می کند. از دست دادن خونسردی شما را خسته می کند. عصبانی شدن و دیگر خستگی شما را افسرده خواهد کرد.

انسانی به عقب نگاه کرد و با چرخاندن سرش ، به ساختمان های قهوه ای تاریک پروژه هایی که برای بلوک های دراز کشیده بودند ، نگاه کرد. چیزی درون او غرق در چشمانش برق زد  و ناگهان احساس شکست کرد، و خستگی را پذیرفت.

خدایا می‌خواهم یک تکه آسمان کلنگی بخرم، دیگر زمینت بوی زندگی نمی‌دهد.

غروب جمعه از زندگی من دلبازتر است

کوچک که بودم کشتی‌هایم که غرق می‌شد سریع برگی از دفتر مشقم می کندم و دوباره یکی عین آن را می‌ساختم حالا ولی روزهاست که کشتی‌هایم غرق شده و تنها در حسرت آنم که چرا دیگر دفتر مشقی ندارم
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

اگه نیمه گمشدتو پیدا نکردی زیاد مهم نیست درد واقعی از اونجایی شروع میشه که نیمه پیدا شدتو گم کنی

هرجا دلت شکست ، قبل رفتن خودت جاروش کن تا هر ناکسی منت دستای زخمیشو رو سرت نذاره

لعنت به همه قانون های دنیا که در آن شکستنِ دل آدم ها پیگرد قانونی ندارد

بعضی از تنهایی ها درمان ندارد پـوک می کنـد تکه هایی از وجـودمان را حذف می کند بعضی از تنهایی ها فقط یـک درمان دارد که باشد بیـاید بمانـد

می روی و من که نه بازمانده ی تو ام نه همراه تو شبیه ابری سرگردان به هر گذار و رهگذاری برسم می بارم

دلت که گیر باشد کارت تمام است هرکاری کنی کنده نمی شود از یادت حالا تو هی با خودت بگو چیزی نیست

می شنوی ؟ دیگر صدای نفسم نمی آید به دار کشیده مرا بغض نبودنت

تو که یادت نمیاید اما من خوب یادم هست قرار بود عاشقانه ترین صدای ساختمان از واحد ما بیاید، وقتی تو فنجان قهوه ام را هم میزنی

فقط زخمها نیستند که ماندگارند گاهی کی چنان بر احساست دست میکشد که جایش تا ابد در قلبت میماند

بمان انار برایت شکسته ام که غمم را به این بهانه برای تو دانه دانه بگویم

دلت که گیر باشد کارت تمام است هرکاری کنی کنده نمی شود از یادت حالا تو هی با خودت بگو چیزی نیست

هی میگن چرا حرف نمیزنی چرا انقدر ساکتی کاش یکی به این آدما بفهماند غم آدم را لال میکند

جمعه منم وقتی نیستی؛ دلتنگیِ تمامِ روزهای هفته، در قلبِ کوچکم تلمبار می شود؛ بغض دو دستی، گلویم را می فشارد، و بارانِ غصه، سیل آسا، از ناودانِ چشمانم، در چاهِ سینه ام سرازیر می شود آری جمعه منم: خیس غمگین تلخ

این عادت ما آدماست وقتی کارمون گیره قولای قشنگی میدیم

و اینگونه بود که مافهمیدیم عده ای در لباس دوست عجیب دشمنند

سفر کرده کجا رفتی ؟ چرا تنها ؟ چرا بی من ؟ نگفتی سخته دلتنگی ؟ نگفتی زوده این رفتن ؟ به دنبال چه پایانی ؟ خلاف جاده ایستادی ؟ چرا تا عادتت کردم به فکر رفتن افتادی چراباید به تنهایی دوباره بی تو برگردم؟ کجای قصه بد بودم ؟ کجای قصه بد کردم ؟

تو که یادت نمیاید اما من خوب یادم هست قرار بود عاشقانه ترین صدای ساختمان از واحد ما بیاید، وقتی تو فنجان قهوه ام را هم می‌زنی

مهربان ديگران باش حرفی نيست من تماشاگر لحظه هاي بی مهر اين زندگی اَم

تلخی روزگار از اونجایی شروع میشه که خیلی چیزها رو میشه خواست اما نمیشه داشت

فکر کن عاشـق ‌باشی او رفته باشد پاییـز باشد بـاران هم ببارد ادامه اش را ول کن گریه امانـم نمی‌دهد

نقش یک درخت خشک را در زندگی بازی می‌کنم  نمیدانم که باید چشم انتظار بهار باشم یا هیزم شکن پیر

وقتی یه زن سیگار کشید یعنی دیگه گریه جواب نمیده و وقتی مردی اشک ریخت بدون کار از سیگار کشیدن گذشته

به اتمام رسیده ام اما نقطه نمیگذارم یک ویرگول می گذارم ، این هم امیدیست ، شاید که برگردی

یکی بود ، هیچ کس نبود گفته بودم که قصه من شنیدن ندارد

اینروزها زیادی ساکت شده ام ؛ حرفهایم نمی‌دانم چرا بجای گلو از چشمهایم بیرون می‌آیند

ﻣـﺮﺩﻡ ﺍﯾــــﻦ ﺷـــﻬﺮ ﭼﻘـــﺪﺭ ﺧﻮﺑﻨـــﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺒﯿﻨﻦ ﻛـﻔﺶ ﻧـﺪﺍﺭﯼ ﺑﺮﺍﯾــﺖ ﭘﺎﭘــﻮﺵ ﺩﺭﺳـﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ

ﻣﺘﺮﺳﮏ ﺭﺍ ﺩﺍﺭ ﺯﺩﻧﺪ ، ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﺑﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺗﺎﺭﺍﺝ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﻱ ﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺭﺍﺳﺖ ﻣﻴﮕﻔﺘﻲ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻗﺤﻄﻲ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻫﺎﺳﺖ

برای قرصهایم لالایی می‌خوانم تا به خواب روند و فراموش نکنند که، خواب آورند نه یاد آور

خدایا امشب مهمانم باش به صرف یک قهوه تلخ وقتش رسیده طعم دنیایت را بدانی

ﮐﻤﻲ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻡ ﺩﻳﺮﻳﺴﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﻲ ﻫﺎ غمگین نمیشوم ﺑﻪ ﮐﺴﻲ ﺗﮑﻴﻪ نمیکنم، ﺍﺯ ﮐﺴﻲ انتظار ﻣﺤﺒﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ، ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﻴﺰﻧﻢ ﺑﺮ ﺩﺳﺘﺎنم، ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﺍﻧﻮ ﻫﺎﻳﻢ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﺳﻨﮓ ﺻﺒﻮﺭ خودم ﻣﻴﺸﻮﻡ چقدر ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻡ ﻳﮏ ﺷﺒﻪ
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

اوج غم این قصه دراین شعر همین‌ جاست من بی تو پریشان و تو انگار نه انگار می کوشم غمهایم را غرق کنم ، اما بی شرف ها یاد گرفته اند ، شنا کنند

قایقی خواهم ساخت خواهم انداخت به آب دور خواهم شد از این خاک غریب

همه غمگین بودند زیرا غم، نفرینی بود که هر کس برای دیگری می‌خواست، اما نفرین‌ها پیش از آنکه به دیگری برسد به خود می‌رسید و نفرت ها پیش از آنکه دیگری را از پای در آورد، خود را از پای در آورده بود

دلم شکست ﻟﻌﻨــﺘﯽ یعنی می‌شود ﻫﻤﯿــﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻤﯿـــﻦ ﻟﺤﻈـــﻪ حتی ﺍﺷﺘﺒـﺎﻫﯽ، ﯾــﺎﺩﻡ ﺑﯿﻔﺘــﯽ این ﺭﻭﺯﻫﺎ هر نفس، ﺩﺭﺩ است ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺸــﻢ ﺍﯼ ﮐـﺎﺵ ﯾﺎ ﺑـــﻮﺩﯼ، یا ﺍﺻـــﻼ ﻧﺒﻮﺩﯼ این‌که هستی و کنارم نیستی ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻟﺖ ﺑﺎﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﯾــﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﻣﯿﮑﻨــﺪ

ما یه اصل و نصب در گردش دوران زراست خون می‌خورد تیغی که صاحب جوهر است دود اگر بالا نشیند کسر شأن شعله نیست جای چشم ابرو نگیرد اگرچه او بالاتر است شصت و شاهد هردو دعوای بزرگی می‌کنند پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است؟ گر بیینی ناکسان بالا نشینند صبر کن روی دریا کف نشیند قعر دریا گوهر است

چه سخت است ، تشییع عشق بر روی شانه هاي فراموشی و دل سپردن به آرامستان جدایی وقتی می داني پنج شنبه اي نیست تا رهگذری بر بی کسی ات فاتحه اي بخواند

همه غمگین بودند اما یک نفر باید سرانجام دست از غم می‌شست. یک نفر سرانجام باید کاری می کرد و آن کار چیزی نبود جز دوست داشتن. دوست داشتن خود، دوست داشتن دیگری، دوست داشتن جهان کاری بکن دستکم خود را دوست بدار

دلم شکست عشق من اما فدای سرت. کفش هایت را بپوش تا مبادا خرده هایش در پاهایت برود.

مهربانی ها و دلجویی هایت به کنار اما عزیزه من قلبه شکسته با چسب زخم خوب نمیشود

اگه میدونستی قطره بارون وقت دورشدن از ابرا چه حسی داشت اگرمیدونستی یه بندر وقت رفتن کشتی ها چه تنها میشه، اگرمیدونستی درخت کاج وقت پرکشیدن پرنده هاچه غمگین میشه، اگرمیدونستی رفتنت چه آتشی به جونم کشید اون وقت این قدرراحت نمی‌گفتی خدانگهدار

خواستم با یکی درد دل کنم اول ازش پرسیدم سیگار داری؟ گفت میخوای بکشی؟ گفتم:نه تو بکش طاقت حرفامو داشته باشی

بعضی وقت ها ‌ چنان کیشت می‌کنند ‌ که سال های سال مات میمانی

یه روزی من بودم نفسش ولی بعد شدم عامل تنگی نفسش رفت سراغ یه نفس تازه

درد دارد کسی باعث دردت شود که تو از درد دلت با دل او حرف زدی

تو که یادت نمیاید اما من خوب یادم هست قرار بود عاشقانه ترین صدای ساختمان از واحد ما بیاید، وقتی تو فنجان قهوه ام را هم میزنی

دوست داشتن های یواشکی آدم را تا انتهای جنون میبرد قلب است دیگر گاهی دلش می خواهد پُر شود از وجود کسی ولی به کسی چیزی نگوید

بعضی از تنهایی ها درمان ندارد پـوک می کنـد تکه هايی از وجـودمان  را حذف می کند بعضی از تنهایی ها فقط یـک درمان دارد که باشد بیـاید بمانـد

فقط زخمها نیستند که ماندگارند گاهی کی چنان بر احساست دست میکشد که جایش تا ابد در قلبت میماند

بدتر از رفتن ، گندیست که انسانها به باور یکدیگر می زنند

از زخم زبان های مردم ناراحت نباش اینها همان هایی هستند که به آسمان و هوای بارانی مگویند خراب

دودی که از دهانم بیرون میاد ، دود سیگار نیست قلبم سوخته

گاهی مجبوری برای راحت کردن خیال دیگران ، خود را خوشحال نشان بدهی ولـــــی چه حیف که درونت غوغاست

از این تکرار ساعتها از این بیهوده بودنها از این بی تاب ماندنها از این تردیدها نیرنگها شکها خیانتها از این رنگین کمان سرد آدمها و از این مرگ باورها و رویاها پریشانم دلم پرواز میخواهد

شنیدید که میگن : اونی که گریه می کنه یه درد داره اما اونی که میخنده هزار تا ؟ من میگم اونی که میخنده هزار تا درد داره ولی اونی که گریه میکنه به هزار تا از دردهاش خندیده اما جلوی یکیشون بدجوری کم آورده
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

بعضی از اشیا حس دارند گریه می کنند مثل بالش من هرشب غرق اشک است

سخت است خیلی سخت وقتی بدانی او کجای زندگی توست ولی ندانی تو کجای زندگی او هستی

وقتی یه زن سیگار کشید یعنی دیگه گریه جواب نمیده و وقتی مردی اشک ریخت بدون کار از سیگار کشیدن گذشته

این من هستم که وفادار خواهم ماند این تو هستی که تنها بی وفایی از تو جا خواهد ماند این من هستم که آخرش میسوزم این تو هستی که میروی و من با چشمهای خیس به آن دور دستها چشم میدوزم

کاش میدونستی مهم تر از دلم اعتمادم بود که شکستی

غمگینم ، مثل مادری که آخرین سرباز برگشته از جنگ ، پسرش نیست

دلم با تو بود ، تو ولی سرد شدی ، آنقدر سرد که به ناچار گرمایم را به تو بخشیدم و تو به من تهمت سرد شدن زدی

هیچ میدانی ؟ جای  عزیزم غصه نخور  های تو را دیازپام گرفته است

بی انصاف این گره با یک نگاه تو باز میشد تمام دندانهایم درد میکند

دستم به سمت تلفن میرود و باز می‌گردد چون کودکی که به او گفته‌ اند شیرینی روی میز مال  مهمان‌ هاست

کاش دنیا یکبار هم که شده بازیش را به ما می باخت مگر چه لذتی دارداین بردهای تکراری برایش

یک عمر قفس بست مسیر نفسم را حالا که دری هست مرا بال و پری نیست حالا که مقدر شده آرام بگیرم سیلاب مرا برده و از من اثری نیست بگذار که درها همگی بسته بمانند وقتی که نگاهی نگران پشت دری نیست

در جهان غصه کوتاهی دیوار مخور حسرت کاخ رفیق و زر بسیار مخور گردش چرخ نگردد به مراد دل کَس غم بی مهری این مردم بی عار مخور

هیچوقت عاشق متفاوت ترین ها نشو، چون همین متفاوت ترین آدما به متفاوت ترین شیوه قلبت را می شکنند

یاد آن روزی که یاری داشتیم این چنین خوار نبودیم ، اعتباری داشتیم ای که ما را در زمستان دیده ای با پشت خم این زمستان را نبین ، ما هم بهاری داشتیم

اون لحظه که گفتی یکی بهتر از تورو پیدا کردم یاد اون روزایی افتادم که به ۱۰۰ تا بهتر از تو گفتم من بهترینو دارم

خودت را تصور کن بی او شاید بفهمی چه کشیدم

لعنت به همه ی قانون های دنیا که در آن شکستن دل پیگرد قانونی ندارد

گاهی فرار میکنم ، از فکر کردن به تو مثل رد کردن آهنگی که خیلی دوستش دارم

درد که میگیرد قلبم ،  لبخند میزنم یادگاری توست

به خوابم نیا خوابم را رنگی میکنی و روزم را سیاه

گفت فال قهوه ، فال تاروت ، فال پاسور یا فال شمع ؟ گفتم هر کدام که مرا به  او  برساند

تو که با دیگرانت بود میلی چرا یادت مرا بشکست خیلی ؟ مگر قصدت پریشانی ما بود که عشق ما نشد مجنون و لیلی

اشتباه من این بود هر جا رنجیدم لبخند زدم فکر کردند درد ندارد سنگین تر ضربه ها رازدند

قدِ تو به عشق نمیرسید غرورم را زیر پایت گذاشتم تا برسد ، اما باز هم نرسید

ما هرچه دویدیم به مقصد نرسیدیم از عشق به جز مزه ی تلخش نچشیدیم

باران که می بارد همه چیز تازه می شود حتی داغ نبودنِ تو

آن نازنین کجاست که یادم نمیکند صد غم به سینه دارم و شادم نمیکند یک لحظه آنکه بی من هرگز نمی نشست امشب به یاد کیست که یادم نمیکند

گوش هایم را میگیرم دیگر نمیخواهم بشنوم انعکاس ناله هایم خودم را هم ، کر کرده

دلت طفل بود قدت به قد عاشقی هم نمیرسید که کوچک شمردی عظمت عاشقانه هایم را

به سادگی رفت نه اینکه دوستم نداشت نه ، فهمید خیلی دوستش دارم

آن قدر دلم از رفتنت بد شکست که نمی دانیم وقتی بیایی ، کدام تکه اش خوش حال خواهد شد

کاش بودی تا من نیز چیزی برای از دست دادن داشتم جای خالی تو داره همه دنیامو میگیره

دلم جای مانده ای که هیچکس مسئولیت شکستنت رابه عهده نمیگیرد

حال من دیدن دارد وقتی کسی حال تو را میپرسد

دلم شکست عیبی ندارد شکستنی است دیگر ، می شکند ! اصلا فدای سرت ، قضا و بلا بود از سرت دور شد اشکم بی امان می ریزد مهم نیست ! آب روشنی است خانه ات تا ابد روشن عشق من
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

تنها دلیل شکست در عشق یک عامل است تفاوت تعریف هرکس از عشق

دلشکسته ام همچون مادرى که ، لباسهاى ورزشى بچه اش بوى سیگار میدهد

وقتی با مشت هاش قلبم رو می شکست همه ی فکرم به این بود که مبادا دستاش زخمی شه

دل شکسته را بند هم که بزنی ، بی فایده است هر کاری بکنی باز هم غم و غصه از ترک هایش چکه می کند

بیشتر مواقع پشت جمله ی  عیب نداره ، مهم نیست یه دلِ شکسته وجود داره

شکستگی رفع بلاست ولی باور نمی کند دلم

دعایم برای خوشبختیت نگرفت خدا چه زود تقاص دلی را که شکستی دستت داد

درخت با برگ های خشک و شاخه های شکسته هم هنوز درخت است آدم اما دلش که بشکند ، دیگر آدم نمی شود

ﺷﮑﺴﺘﻦ ﯾﻪ ﺩﻝ ﭼﻘﺪﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﻗﻮﯼ ﺗﺮﯾﻨﯽ

چقدر سخته تو دنیا هیچ چیز غیر قابل توضیح تر از این اتفاق نیست که آنکه من بزرگش کردم ، کوچکم کرد

میگویند شکستنی رفع بلاست ای دل تحمل کن شاید حکمتیست

به سلامتی کسی که دلتو شکسته اما خبرنداره اون چیزی که شکست تصویر زیبایی بوده که ازخودش ساخته بودی

خدایا ببخش امانت ﺩﺍﺭ خوبی نبودم دلی که ﺩﺍﺩﻩ بودی شکست

کاش همانطور که از شکستن تکه ای شیشه بر میگردی و نگاهش میکنی وقتی دل مرا شکستی ، یکبار بر میگشتی ، فقط نیم نگاهی میکردی

از تو میگذرم بی آنکه لحظه ای برگردم و تو را ببینم ، یک روز بیا تا حساب تمام بی محبتهایت را از قلب شکسته ام برایت بگیرم

آنکه باید بسوزد و بسازد منم آنکه دائم بی تو میسوزد منم آنکه آتش زد به قلب من تویی آنکه خاموش است و میسوزد منم

این روزها هوای مرا نداری ، خفه نمیشوی ؟ بی هوای من

دلم روی گاز است بوی سوختنی می آید هود را روشن کن

من درد میکشم تو اما چشم هایت را ببند سخت است بدانم میبینی و بیخیالی

بدون آنکه ماری در کار باشد مزه ی زهر مار  را میچشم وقتی نیستی

دل صدچاک ما را تیغ ترحم بدرید دل ما را به همان قیمت ارزان بخرید دل من گرچه شکسته ، گوهری ناب شده عشق در قلب تو آن تحفه ی نایاب شده

خیلی بده احساس کنی مثل دارویی فقط وقت نیاز ازت استفاده کنند

میشه ندید میشه نبود میشه نشنید اما نمیشه حس نکرد نمیشه که درد نکشید

شکر خدا نشد که عاشقت شوم تقدیر این نبود که من لایقت شوم یاد توا کنار دلم چال کرده ام تا بیخیال تو و هق هق ات شوم

بس که صدا نزدی اسمم را جانمی که برایت کنار گذاشته بودم ، گندید

هر روز نبودنت را بر دیوار خط کشیدم ببین این دیوار لامروت دیگر جایی برای خط زدن ندارد خوش به حال تو که خودت را راحت کردی یک خط کشیدی تنها ، آن هم روی من

از ماندن که چیزی نمیدانی لااقل درست رفتن را یاد بگیر

فکر کنم به بوی عطر تو حساسیت دارم همین که در ذهنم می پیچد ، از چشم اشک می آید

گاهی با یک قطره ، لیوانی لبریز می شود گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام می گردد گاهی با یک کلمه ، یک انسان نابود می شود گاهی با یک بی مهری ، دلی می شکند

نه چتر با خودت داشتی ، نه روزنامه ، نه چمدان عاشقت شدم چگونه باید میفهمیدم مسافری ؟

ای کاش گفته بودی که عاشق دیگری شده ای من خودم هم عاشق بودم ، درکت میکردم

و تو هنوز با تمام نبودنت تمام بودن منی

این روزها هر گی منو میبینه میگه : وای خوش به حالت چقدر لاغر شدی . رمز موفقیتت چی بوده ؟ من فقط لبخند میزنم و تو دلم میگم : بازیچه شدن

با کسی که دوستش داری فیلم نبین ، آهنگ گوش نده ، به پیاده روی نرو ، خاطره نساز وقت نبودنش می فهمی که چی میگم

از وقتی که تو رفتی ، آینده هیچ وقت نیامد که هیچ ، گذشته هم هیچ وقت نگذشت

روزی ازم پرسیدی بزرگترین آرزوت چیست ؟ گفتم بر اورده شدن ارزوی تو ولی ندانستم ارزوی تو جدایی از من است

متنفرم از انسان هایی که دیوار بلندت را می بینند ، ولی به دنبال همان آجر لق دیوارت هستند که تو را فرو بریزند تا تو را انکار کنند و از رویت رد شوند
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

کاش میدانستی که جهانم بی تو الف ندارد

عطرهای خوب ، شیشه خالی شان هم بعد سال ها هنوز عطر می دهد . درست مثل جای خالی تو

من دهقان فداکاری شده ام ، که تمام وجودش را به آتش کشیده روبرویت و تو قطاری که چشم دیدن مرا ندارد

سوت‌ می‌ کشد در هوا ، کابل‌ تلفنی‌ که‌ می‌ توانست‌ زیباترین‌ عبارات‌ جهان‌ را از عاشقی‌ به‌ عاشقی‌ برساند

آتش گرفتن ای غم و افروختم بس است یک دم رها نمی کنی ام سوختم بس است سنگین شدم ز درد و چو سنگی به در خویش خون را چو لعل در جگر اندوختم بس است

از هر چه میترسیدم سرم آمد کاش تو هم ترسناک بودی

تو را طلب نمیکنم نه اینکه بی نیازم صبورم

می گن شکستنی رفع بلاست ، ای دل کمی تحمل کن ، شاید  حکمتی  باشد

من لیمو شیرین زندگی تو بودم ؛ تموم شیرینی های زندگیمو به تو دادم اماچه زود تلخ شدم و چه ساده منو دور انداختی

من به هر تحقیری که شدم با صدای بلند خندیدم نام مرا گذاشتند  با جنبه بی انکه بدانند خندیدم تا کسی صدای شکسته شدن قلبم را نشنود

حـــــــس می کنـــــــــم دنیـــــــــا خـــــــالیـــــــست مـــــگــــر تــــــــــو چـنـــد نـــفــــــــــر بــــودی

ﺩﯾـﺪﻩ ﺍﯼ ﺷــﯿﺸــﻪ ﻫـﺎﯼ ﺍﺗـﻮﻣﺒــﯿﻞ ﺭﺍ ﻭﻗـﺘـﯽ ﺿﺮﺑــﻪ ﺍﯼ ﻣــﯽ ﺧـﻮﺭﻧـﺪ ﻭ ﻣـﯽ ﺷـﮑﻨـﻨـﺪ ﺩﯾــﺪﻩ ﺍﯼ ﺷـﯿﺸــﻪ ﺧــﺮﺩ ﻣــﯽ ﺷــﻮﺩ ﻭﻟــﯽ ﺍﺯ ﻫــﻢ ﻧﻤــﯽ ﭘﺎﺷــﺪ ﺍﯾـــﻦ ﺭﻭﺯﻫـــﺎ ﻫﻤـــﺎﻥ ﺷــﯿﺸــﻪ ﺍﻡ ﺧــﺮﺩ ﻭ ﺗــﮑـﻪ ﺗــﮑــﻪ ﺍﺯ ﻫــﻢ ﻧـﻤـــﯽ ﭘــﺎﺷـﻢ ﻭﻟـــﯽ ﺷــﮑـﺴﺘـــﻪ ﺍﻡ

کاش انقدری که آدما دلمون رو شکستن یه بارم خلوتمونو میشکستن

شکستن دل ، به شکستن استخوان دنده می‌ماند؛ از بیرون همه‌چیز روبه‌راه است، اما هر نفس، درد ا‌ست که می‌کشی

گفتی که عشق من کمه حرف هام برات پر از غمه تو سینه قلب من شکست رو بوم دل غروب نشست

یک سال قبل ظرفی از دستم افتاد و شکست و به من گفت : فدای سرت عزیزم شکستنی باید بشکنه و اما دیروز در حالی که ترکم میکرد گفتم دلم رو شکستی و زیر لب گفت شکستنی باید بشکنه

دلمو شکسته بودن اومدش گفتم مواظب دل من میشی آخه تنهاس میترسه یک نگاه کرد پوزخند زد گفت دلت اگه ارزش داشت کسی نمیشکستش راست میگفت

بعضیها بهتر است در حد یک آرزو بمانند برآورده شدنشان به بهای شکستن دلت تمام میشود

گوشت را تیز نکن ، دلی ک شکست صدا ندارد ، درد دارد درد  اگر می خواهی صدای دل شکسته اش را بشنوی چشمانت را باز کن آنهایی ک از چشمش می ریزد صدای شکسته شدن دلش است ، می شنوی

حــُــــرمت نان از قلب بیشــتر است آنرا می بوســند ، این را میشـــــکنند

شکستن دل کسی که عاشق توست کار ساده ایست اگه راست میگی دل کسی رو بشکن که عاشقش هستی

چرا هنوز فکرمی کنی که در دلم جای داری هیچ ماهی در تنگ شکسته جایی ندارد

بیشتر مواقع پشت جمله ی دیگه مهم نیست یه دل شکسته وجود داره

بهونه برای گریه زیاد هست ! اما امان از گریه های بی بهونه

هرکس جای من بود ، می بُرید اما من هنوز می دوزم ، چشم امید به راه

سخت است وقتی از بغض ، گلو درد میگیری و همه میگویند لباس گرم بپوش

لعنت به من چه ساده دل سپردم لعنت به من اگر واسش میمردم دسته منو گرفتو بعد ولم کرد لعنت به اون کسی که عاشقم کرد

قطعا روزی صدایم را خواهی شنید ، روزی که نه صدا اهمیت دارد نه روز

بیشتر مواقع پشت جمله عیب نداره ، مهم نیست یه دل شکسته خوابیده

اسکناس مچاله ی تو دستمو سمت راننده تاکسی گرفتم ، گفت یه نفری ؟ آهسته گفتم خیلی وقته

مگه قلب من بت بود که خدا تو را برای شکستنش فرستاد.

خیلى آرومن آروم میان آروم عاشق میشن آروم آروم دلشون میشکنه آروم و بى سروصدا میذارن و میرن ولى وقتى برن دیگه رفتن هیچ ردپایى ازشون نیست مثل حلزون

چه شباهت متفاوتی بین ماست تو دل ، شکسته ای و من دلشکسته ام

با دستان خالی از دنیا خواهم رفتنباید نگران باشم چون حداقل با دلی پر میروم
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

نه بهار با هیچ اردیبهشتی نه تابستان با هیچ شهریوری و نه زمستان با هیچ اسفندی اندازه پاییز به مذاق خیـابانها خوش نیامد پائیز مهری داشت که بر دل هر خیابان می نشست

رفته ای و من هر روز به موریانه هایی فکر می کنم که آهسته و آرام گوشه های خیالم را می جوند تا بی خیال نشده ام برگرد

بدترین حسه دنیا اینه که بدونی کسی که دوسش داری همون اندازه یکی دیگه رو دوس داره

روزگاری جاده ای بودم غرق تردد جاده ای که از رفت و آمد لحظه ای خالی نمی شد من که بسیار غریبان را به آبادی رساندم عاقبت خود ماندم و تنهایی خود

سکوت میکنم ، به احترام آن همه حرف که در دلم مرد

تو را با دیگری دیدم که بی من شادمان بودی گمانم بود بی احساسی و تو بیش از آن بودی رها کردی مرا رفتی شکستن بود تقدیرم تمام فکر من هستی به فکر دیگران بودی

روی قلبی نوشته بودن شکستنی است مواظب باشید ولی من روی قلبم نوشتم شکسته است راحت باشید

گاهی دلت میـــخواهد در شلوغی روزگارش بیاید

این ﺭﻭﺯﻫﺎ هر نفس، ﺩﺭﺩ است ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺸــﻢ ﺍﯼ ﮐـﺎﺵ ﯾﺎ ﺑـــﻮﺩﯼ، یا ﺍﺻـــﻼ ﻧﺒﻮﺩﯼ این‌که هستی و کنارم نیستی ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻟﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﯾــﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﻣﯿﮑﻨــﺪ

ما یه اصل و نصب در گردش دوران زراست خون می‌خورد تیغی که صاحب جوهر است دود اگر بالا نشیند کسر شأن شعله نیست جای چشم ابرو نگیرد اگرچه او بالاتر است شصت و شاهد هردو دعوای بزرگی می‌کنند پس چرا انگشت کوچک لایق انگشتر است؟ گر بیینی ناکسان بالا نشینند صبر کن روی دریا کف نشیند قعر دریا گوهر است

یه روزی من بودم نفسش ولی بعد شدم عامل تنگی نفسش رفت سراغ یه نفس تازه

دورا دور عاشقت شدم دورا دور نگرانت بودم دورا دور عشق ورزیدم و حال عاشق شدن و عشق ورزیدنت به دیگری را دورا دور می بینم و از همین دورا دور می میرم

چه فرقی دارد جاده ها در راه رفتن باشند یا برگشتن بعد از تو من بی مقصد ترین مسافر جهانم

گـمان میـکردم قـانع بـاشی و بـه شـکستـن دلـم اکتـفا کـنی نه ایـنکه فستـیـوالـی از دروغ به راه بـینـدازی و در آخـر بـگویـی میـروم تا اذیـت نـشوی بـهتـرین مـن

یکی بود که اونم رفت کاش از اول غیر از خدا هیچکس نبود

دلم شکست عشق من اما فدای سرت. کفش هایت را بپوش تا مبادا خرده هایش در پاهایت برود.

دوست داشتن های یواشکی آدم را تا انتهای جنون میبرد قلب است دیگر گاهی دلش می خواهد پُر شود از وجود کسی ولی به کسی چیزی نگوید

بعضی از تنهایی ها درمان ندارد پـوک می کنـد. تکه هايی از وجـودمان  را حذف می کند بعضی از تنهایی ها فقط یـک درمان دارد که باشد بیـاید بمانـد

اوج غم این قصه در این شعر همین‌ جاست من بی تو پریشان و تو انگار نه انگار

مي روی و من كه نه بازمانده ی تو ام نه همراه تو شبيه ابری سرگردان به هر گذار و رهگذاری برسم می بارم

یک افسانه‌ قدیمی می‌گه وقتی انسانی روی زمین می‌میره و کسی نیست برای گریستنش، یک انسان دیگر تعیین می‌شه برای غمگین شدن. برای همین هم هست که گاهی دلمون بی‌نهایت می‌گیره بدون اینکه بدونیم

جاهای خالی آدما اولش ترسناکه بعد غمگین میشه، بعد عادت میشه بعد لذت میبری از تنهایی و آخرشم دیگه برات مهم نیست

من از غصه و دردهایِ طولانی بیزارم بیش از اندازه غمگین نمی مانم در هر شرایطی که باشد

نه خیلی غمگین ، نه خیلی شادم فقط از هف دولت ، آزادم

ایـــن روزهــــا خــوابــــم نمـی آیــد فـقــط مـــی خـــوابـــــم کــــه بیـــــدار نبــــاشــــم

غمگین ترین قسمت اینه که همه فکر می کنند من خوشحالم

بعضی روزها انسان فقط خسته‌ است نه تنهاست نه غمگین و نه عاشق فقط خسته ا‌ست

عاشق تنهاییت میشی وقتی این آدما رو بشناسی

بدی آدم نمک نشناس اینه که وقتی یاد کارایی که براش کردی میوفتی به خودت بیشتر فحش میدی تا اون
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎﻡ ﮐﺮﺩﯼ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺨﻮﻧﻦ ﻭ ﺑﮕﻦ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻔﻪ ﻧﺸﻢ ﻫﻤﯿﻦ

تنهایی یعنی همیشه سر به سر شیشه میگذارم و اشکهایم جاری میشوند بر سینه ی پنجره

ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﺪﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯﺷﻮﻥ ﺩﻭﺭﯼ ﮐﺮﺩ

و اینگونه بود که مافهمیدیم عده ای در لباس دوست عجیب دشمنند

شمگر می شود تو باشی و عشق چنین رنگ پریده و غمگین زیر پیراهن من قوز کرده باشد

همه غمگین بودند؛ زیرا سنگی در سینه‌ها می‌تپید.

جاهای خالی آدما اولش ترسناکه بعد غمگین میشه، بعد عادت میشه بعد لذت میبری از تنهایی و آخرشم دیگه برات مهم نیست

همه غمگین بودند زیرا هیچکس، هیچکس را دوست نداشت.

چه تفاوت عمیقی ست بین تنهایی، قبل از نبودنت و تنهایی، پس از نبودنت

زندگی مثل یه پل قدیمیه به این فکر نکن که اگر تنها ازش بگذری دیرتر خراب میشه به این فکر کن که اگه افتادی یکی باشه که دستت رو بگیره

شبالاخره یه روزی نبودنم بدجوری حس میشه

زندگی ساده است به سادگی نبودن تو و به سادگی شکستن من

شاونی که شکست شیشه نبود لامصب دل بود دل

اشک ها قطره نیستند بلکه کلماتى هستند که مى افتند فقط بخاطر اینکه پیدا نمیکنند کسى را که معنى این کلمات را بفهمد

مشکل از اونجایی شروع شد که خودش رفت اما یادش نه

گاهی باید قبول کنی دستانش مال تو نیست اما حسرت اش چرا

وقتی خودشونو در تو ببینن اهلی میشن

تنهایی نام شهری ست زخمی با خیابان های کبود کوچه هایی غمگین و آدم هایی که هیچ کدامشان شبیه تو نیستند

گاهی شاد ترین ادم غمگین جهانی.

مانند شیشه شکستنـــــم آسان بـــود ولی دیگـــر به مــن دست نزن این بار زخمی ات خواهم کرد

کاش میدانستی عشق و هوس دو مقوله ی جدا از هم هستند عشق بهانه ات است ، به هوس هایت برس

نگران نباش ، نفرینت نمیکنم همین که دیگر جایت در دعاهایم خالیست ، برایت کافیست

مشکل اینجاست که ما از هر کرمی ، انتظار پروانه شدن داریم

تو میخواستی بشی سنگ صبورم ، تو شدی سنگ و من هنوز صبورم

میترسم ، کاری کن که آرام بگیرم ، محبتی کن تا از درد عشق نمیرم

در من ، منی پنهان است با خیالی درگیر

مارا جزء خیال آرام طلبی نیست ز دنیا

در هیاهوی جهان ، در خلوت خود گمشده ام

بسیار سخن بود نگفتیم و گذشتیم

بلند می خندید،گویا غمی داشت

تو رنجاندی مرا یک جهان شادم نکرد

جسمی قوی و روحی پر از دردهای مبهم

اگر گله‌ای هم باشد دگر حوصله‌ای نیست

ای قطار ، راهت را بگیر و برو دیگر نه کوه توان ریزش دارد و نه ریزعلی پیراهن اضافه ، دیگر هیچ چیز مثل سابق نیست

گاه باید روئید ، از پسِ آن باران گاه باید خندید ، بر غمی بی‌ پایان

کاش خوشبختی هم مثه مرگ حق بود

چه رابطه ای است بین گلوی تو و چشمان من ؟ تو بغض میکنی ، چشمان من خیس می شوند

تو دور می شوی و من در همین دور می مانم پشیمان که شدی برنگرد ، لاشه ی یک دل که دیدن ندارد

یکی بود که اونم رفت کاش از اول غیر از خدا هیچکس نبود

دورا دور عاشقت شدم دورا دور نگرانت بودم دورا دور عشق ورزیدم و حال عاشق شدن و عشق ورزیدنت به دیگری را دورا دور می بینم و از همین دورا دور می میرم

مـن اقیـانوس بودم تـو رودهـا رو می خـواستی مـن مـاه بودم تـو ستـاره‌ ها رو دنبـال کردی

به یک معتاد نیازمندم جهت کشیدن دردهایم

می شنوی ؟ دیگر صدای نفسم نمی آید به دار کشیده مرا بغض نبودنت

آزارم میدهد، فکر اینکه نیستی و نخواهی بود، ولی یادت و فکرت در خاطرم همواره هست

زندگی ، ساعتی شنی ست گاه لازم است زیر و رو شود

پشت این بغض، ‌بیدی نشسته، که خیال میکرد با این بادها نمیلرزه

بلندترین فریاد دنیا اشکى است که بی صدا از گوشه چشمم جارى مى شود

سرد که باشی دلسرد میشوی از آدمها حتی از خودت سرد که باشی کلافه میشوی از تمام این درد های سرد
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

آرزویش برای من ، شیرینیش برای دیگری این است سهم من زندگی

خواب دیدم دوباره با همیم ، از خنده بیدار شدم و دیوانه وار به اطراف نگریستم چشمانم پر از اشک شد

بـی تو تنهـاییـم را پک می زنم تـا ریـه هایـم زنـدگـی را کـم بیـاورد و شـرعـی ترین خودکـشـی را تجـربـه کنـم

من شک دارم به تمامِ روزهایِ بی تو وقتی که تمامِ تقویم ها سراسر تعطیل می شوند و دیگر هیچ انفجارِ بزرگی نویدِ زندگی نمی دهد انگار کرکره ی روزگار با پلک هایِ تو سقوط کرده است

عجیب این است که وقتی قلبت را می شکند هنوز می توانی با تمام قطعات شکسته دلت دوستش داشته باشی

وقتی خسته ام وقتی کلافم وقتی دلتنگم بشقاب ها را نمی شکنم شیشه ها را نمی شکنم غرورم را نمی شکنم دلت را نمی شکنم در این دل تنگی ها زورم به تنها چیزی که میرسد این بغض لعنتی است که میشکنم

گفتی تا انگشـت های دستت روبشماری برمیگردم، کجایی کــه ازمردم شهرانگشت گدایی مـیکنم

دلم شکسته ست و هیچکس دردم را نمی داند آه از این غم که با من می سوزد و می سازد

خسته ام همه ميگويند کوه کندی ؟ ولى هيچکس نمي داند دل کندم از کسى که همه کسم بود

برای بعضـــی دردهـا نــه میتوان گریــــــه کَــرد نـه میتوان فریــــــاد زد برای بعضـــی دردها فقـــط میتوان نگــــاه کَرد و بی صـــــدا شکست

فرق زیادی بین ما نیست تو از درد میگویی و مــن خود دردم

ما دو پیراهن بودیم بر یک بند یکی را باد برد دیگری را باران هر روز خیس میکند

کـــــاش میشـــــد برگـــــردی و ببینـــــی چشـــــمانـــــم چگونـــــه تقـــــاصِ تمـــــام بیخیالـــــی هایـــــت را پـــــس میدهنـــــد

چقدر عبرت در این عروسک هاست، و ما از عروسک کمتریم آن ها مرده بودند و زندگی می کردند، ما زندگی می کنیم و مرده ایم

کاش می شد برگردی و ببینی چشمانم چگونه تقاص تمام بیخیالی هایت را پس می دهند

تــو هم تلخ بودی تلــــخ درست مثل قطره های فلج اطفالی که در کودکی به خوردم می دانند غافل از اینکه این بار تلخی تــــو دلم را فلــــج کرد

تو را مثل قانون کسی رعایت نمی کند؛ چرا غمگینی دلم؟ تو را برای شکستن سرشته اند

بی پناهی یعنی زیر آوار کسی بمانی که قرار بود تکیه گاهت باشد

بدترین درد اینه که ، مخاطب های گوشیتو چک کنی و بخوای با یکی درد و دل کنی ولی هیچکس و پیدا نکنی

دلت را هنـــگــامــی غم مـی گیــرد که نــگــاهــت به دستـــانِ گـــره خورده ی دو آدم، خیـــره مـــی مـــاند

برای کشتن کسی که توی دلت زندست باید روزی هزار بار بمیری

روزهای تعطیل سخت تر میگذرند چون میدانم وقت داری به من بیندیشی، اما نمی اندیشی

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟ بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان عمریست در هوای تو از آشیان جداست

گاهی دلم برای گوشهایم می سوزد طفلکی ها سکوت را هم باید گوش کنند

رفتی و باران را بردی با خودت از این شهر حالا من مانده‌ ام و این روزهایی که تا چشم کار می‌ کند پائیز است و پائیز است و پائیز

باشــی یــا نباشــی .. ایــن شب ســـر میشـــود امــا ایــن شب کجـــا و آن شب کجــــا

نوازشگر خوبی نبودی سفید شده تار مویی را که قسم خوردی با دنیا عوضش نمیکنی

اگه کسی گریه میکنه به خاطر این نیست که ضعیفه، به خاطر اینه که واسه یه مدت طولانی قوی بوده

شب عشق است و هر کس دست یار خویش می بوسد ، غریبم ، بی کسم ، من دست غم ، غم دست من بوسد

مرگ انسان زمانی ست که نه شب بهانه ای برای خوابیدن دارد و نه صبح دلیلی برای بیدار شدن

بـی تو تنهـاییـم را پک می زنم تـا ریـه هایـم زنـدگـی را کـم بیـاورد و شـرعـی ترین خودکـشـی را تجـربـه کنـم

من که در این جمع گذشتم از هر چه آرزوست دست غم دیگر چه میخواهد از تن تنهای من
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

ﭼﻴـﺰﻱ ﺷﺒﻴـﻪ ﻣـﻌﺠﺰﻩ ﺍﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺷـﺐ هایم ﺑـﻪ ﺧﻴـﺮ ﻣــی ﮔﺬﺭند ﺑــﻲ ﺁﻧﮑﻪ ﮐﺴـی ﺷـﺐ ﺑﺨﻴـﺮ ﺑﮕﻮﻳـﺪ

سفر از چشم‌های تو محال بود که ممکن شد مرگ که دیگر محال نیست

هیچ چیز بیشتر و بدتر از این مغز استخوان آدمو نمی سوزونه که اطرافیانت بهت بگن که اگه دوستت داشت نمیرفت

گفتی تا انگشـت های دستت روبشماری برمیگردم، کجایی کــه ازمردم شهرانگشت گدایی مـیکنم

تحمل کن روزی ثابت می شود که این غم و اندوه به سود توست اووید

هنگامی که غمگین بودید، دوباره به قلب خود نگاه کنید و خواهید دید که در حقیقت برای آنچه برای شما خوشایند بوده است گریه می کنید

غم و اندوه به دلیل نگاه کردن به عقب است، نگرانی به دلیل نگاه کردن به اطراف است ایمان به دلیل نگاه کردن به خداوند است.

فقط در غم و اندوه آب و هوای بد بر ما مسلط است در شادی با طوفان هم که روبرو شویم، از آن عبور می کنیم

اگر نان باشد همه غم ها قابل تحمل است

غم و اندوهی که منادی شادی است بر شادی پس از غم و اندوه ارجحیت دارد

غم و اندوه برای همیشه دوام نمی آورند اگر ما به سمت چیزی که همیشه می خواسته ایم سفر کنیم

غم و اندوه است که باعث می شود احساس عشق را درک کنید، بدون رنج، هیچ لذت واقعی وجود ندارد بدون اشک، لذتی نیست و بدون کمبود، هیچ اشتیاقی وجود نخواهد داشت این راز قلب انسان است

غم و درد در زندگی همه وجود دارد، اما هر از گاهی پرتویی از نور هم وجود دارد که تنهایی قلب شما را ذوب می کند و مانند سوپ داغ و بستری نرم راحتی را به ارمغان می آورد.

به راستی، فرد در تاریکی نور را پیدا می کند، بنابراین وقتی ما در غم و اندوه هستیم این نور از همه به ما نزدیک تر است.

غم و اندوه میوه است خداوند اجازه نمی دهد غم و اندوه شما بیشتر از حد توانتان باشد.

هر وقت غم و اندوه آمد، با آن مهربان باشید زیرا خداوند مروارید را در دست اندوه قرار داده است

زندگی یک سری تغییرات طبیعی و خودجوش است در برابر آن ها مقاومت نکنید که این مقاومت فقط غم و اندوه ایجاد می کند بگذارید واقعیت، واقعیت باشد بگذارید هرچیزی به هر روشی که دوست دارد به طور طبیعی رو به جلو جریان یابد

غم و اندوه یکی از ارتعاشاتی است که واقعیت زندگی را اثبات می کند

برای قدیمی ها، غم تنها غم است و می گذرد، اما برای جوانان، غم به معنی ناامیدی است.

نگرانی هرگز غم و اندوه فردا را از بین نمی برد، بلکه فقط لذت امروز را از شما می گیرد.

غم ها مانند ابرهای رعد و برق هستند، از فاصله دور سیاه به نظر می رسند اما روی سر ما به سختی خاکستری دیده می شوند

ما باید درد را در آغوش بگیریم و آن را به عنوان سوخت سفر خود مصرف کنیم.

به راستی، فرد در تاریکی نور را پیدا می کند، بنابراین وقتی ما در غم و اندوه هستیم این نور از همه به ما نزدیک تر است.

زمین هیچ غمی ندارد که بهشت ​​نتواند آن را بهبود بخشد

زندگی یک سری تغییرات طبیعی و خودجوش است در برابر آن ها مقاومت نکنید که این مقاومت فقط غم و اندوه ایجاد می کند بگذارید واقعیت، واقعیت باشد بگذارید هرچیزی به هر روشی که دوست دارد به طور طبیعی رو به جلو جریان یابد

غم بهتر از ترس است، ترس یک سفر است، یک سفر وحشتناک اما غم و اندوه حداقل رسیدن دارد.

کسی که می خواهد خود را از مصیبت ها برهاند، باید در جستجوی لذات خیالی نباشد. چه اگر باشد، همچون نابینایی است که راه را از چاه تشخیص نمی دهد

هیچ رنجی بالاتر از رنج کودکی نیست که برای اولین بار طعم ستم و سنگدلی را چشیده باشد

اشخاصی که حل و فصل سختیهای زندگی خود را به عهده دیگران می گذارند، مانند کسانی هستند که برای عبور از رودخانه منتظر می شوند تا آب آن خشک شود
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

اشخاص جدی و فعال طوری به کار عادت می کنند که بیکاری باعث صدمه و عذاب آنان می گردد و اگر بر حسب اتفاق از شغل و رشته مخصوص به خود باز بمانند، به حکم اجبار، مشغله ای دیگر برای خویش تدارک می بینند.

داروی تمام دردها نیکی است؛ به شرط آنکه ندانند شما نیک هستید، وگرنه نمی گذارند نیک بمانید

ن تنها یک ترس دارم و آن این است که زندگی ام بیش از اندازه در این دنیا به طول انجامد و در آخر عمر مانند گلیمی پوسیده، دیگران را از وجود خویش در رنج و زحمت اندازم.

تمام اشتباههای ما درباره مرگ ناشی از این است که فکر می کنیم درد و رنجی که ما قبل از مردن می کشیم مربوط به مرگ است. در صورتی که چنین نیست و تمام درد و رنجها مربوط به زندگی است. زندگی موجب درد و رنج می شود و مرگ، پایان دردهاست.

اگر قرار باشد که در برابر هر چیزی، واکنش نشان دهیم، پیوسته از فشار روانی، رنج خواهیم برد.

اگر کامروا نشوید، زندگی، خود به خود و به میزان کافی، شما را دچار رنج خواهد ساخت و نیازی نیست که با ایجاد قوانین سخت، پیوسته خود را دچار رنج و اندوه کنید

اگر زندگی خود را به گونه ای بنا کنیم که خوشبختی ما وابسته به اموری بیرون از دسترس ما باشد، در آن صورت، احساس رنج خواهیم کرد

افراد، برای فرار از رنج، تلاش بیشتری می کنند تا برای کسب لذت

کسانی که به مجردِ برخورد با سختی، کار را رها می کنند، هرگز به جایی نمی رسند

آنچه در زندگی بیشتر مردم، مایه ی اندوه است، این است که بیشتر، می دانند در زندگی خود خواهان چه چیزهایی هستند، ولی به درستی نمی دانند که چه کسی می خواهند باشند.

هر اندوهی، برانگیزاننده و اندرزی ارزشمند است.

در میان اندوه و خطا و غم، شبنم جوانی را در دل خود نگهدار و بر لبان خود لبخند حقیقت را

آرام باش ای دل غمگین از شِکوه بس کن؛ پشت ابرها هنوز خورشید می درخشد؛ سرنوشت تو همان است که دیگران دارند. در هر زندگی باید باران هایی فرو ریزد و برخی روزها تیره و حزن انگیز باشند.

رنج کشیدگان راستین گردهم نمی آیند و گردهمایی تشکیل نمی دهند. هرکس رنج می کشد، به تنهایی رنج می کشد

چیزی که به تندی رشد نکند، در زیر وجود پیشامد گونه ی اندیشه ی ما رنج می برد

همه چیز هیچ است، درد ما هم همین طور

نه رنج انسانی بی نهایت است و نه رنج ما ارزش برتری از خود رنج را دارد که باید تاب آوریم

من حاصل عمر خود ندارم جز غم در عشق ز نیک و بد ندارم جز غم یک همدم باوفا ندیدم جز درد یک مونس نامزد ندارم جز غم

تا که بودیم ، نبودیم کسی کشت ما را غم بی هم نفسی تا که خفتیم همه بیدار شدند تا که مردیم همگی یار شدند قدر آن شیشه بدانید که هست نه در آن لحظه که افتاد و شکست

اندر دل بی وفا غــم و ماتم باد آن را که وفا نیست ز عالم کم باد دیدی که مـرا هیچ کسی یاد نکرد جز غـم که هزار آفرین بر غم باد

چه غریب ماندی ای دل نه غمی ،نه غمگساری نه به انتظار یاری ، نه ز یار انتظاری غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری

شاهد مرگ غم انگیز بهارم چه کنم ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم نیست از هیچ طرف راه برون شد ز شبم زلف افشان تو گردیده حصارم چه کنم

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن غم را دوباره وارد این ماجرا نکن بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

قامت خسرو ز غم چون دم سگ حلقه شد تا فلکش طوق ساخت بهر سگ کوی تو

مرگ یک روز و یا یک شب سرد چشم غمگین مرا می بندد شاید آنجا پس از این رنج و عذاب سردی گور به رویم خندد

دل در بر من زنده برای غم توست بیگانه خلق و آشنای غم توست لطفی‌ست که می‌کند غمت با دل من ورنه دل تنگ من چه جای غم توست

هیچ گاه نفهمیده ام دوست داشتن چرا این همه غم انگیز است هیچ گاه نمی‌فهمم
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

چرا می‌گویند آدمها با قلب‌هایشان عاشق می‌شوند؛ وقتی که من همیشه عشق را، در گلویم احساس می‌کنم

آره پیروز شدم قلب غم و شکستم قصر عشق و فتح کردم تو دلش نشستم به فلک چیزی نگفتم نکنه چشم بزنه عهد و پیمونی رو که با سادگی های تو بستم

من صبورم اما به خدا دست خودم نیست اگرمی رنجم یا اگر شادی زیبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست ترا با اسیر غم خود رحم چرا نیست ترا

بد ترین غم اینه که وارد زندگی بشی که توش عشق وجود نداشته باشه تقریبا مثل این میمونه که این دنیا رو ترک کنی بدون اینکه به کسایی که دوسشون داری چیزی از عشقت گفته باشی

لطفی ست که می‌کند غمت با دل من ورنه دل تنگ من چه جای غم توست.

مرا ببخش که غمگینم و وقتی می گویم دوستت دارم گریه ام می گیرد مرا ببخش که فقط می نویسم و کاری از دستم بر نمی آید

غم نام های بسیاری دارد مرا ببخش که غمگینم و به هر نامی که صدایم می زنی گریه ام می گیرد

کاش که او صحنه نمایی کند در دلِ من باز خدایی کند روز و شبم را غم و هیهات برد کاش خدا شعبده بازی کند

ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا به وصل خود دوایی کن دل دیوانه ما را

تو کجا نالی از این خار که در پای منست یا چه غم داری از این درد که بر جان تو نیست دردی از حسرت دیدار تو دارم که طبیب عاجز آمد که مرا چاره درمان تو نیست.

غمگینم خودم را بغل گرفته ام و شانه هایم چون گهواره ی کودکی گریان تکان تکان می خورد غمگینم و می دانم هیچ پرنده ای روی شاخه های لرزان یک درخت لانه نخواهد ساخت

گنجی ست غم عشق که در زیر سرماست زاری مکن ای دوست اگر بی زر و زوریم

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است

دور از تو چنانم که غم غربتم امشب حتی به غزل های غریبانه نگنجد

قلب شکسته می‌تواند زنده بماند. فقط باید یاد بگیرد چگونه بدون تکه‌ای که گم کرده، بتپد

اشک‌ها ممکن است برای مدتی جاری شوند، اما باران برای همیشه نمی‌بارد

زمان بهترین مرهم برای هر زخمی است

قلبی که شکسته و دوباره جمع شده، قوی‌تر از قلبی است که هرگز شکسته نشده است.

هیچ کس نمی تواند بدون اینکه ابتدا شکسته شود، قوی شود

عشق قدرتمندترین نیرو در جهان است، و حتی می تواند قلب شکسته را التیام بخشد

ما باید یاد بگیریم که چگونه با گذشته خود کنار بیاییم و آن را رها کنیم تا بتوانیم به آینده برویم.

زندگی ادامه دارد، حتی زمانی که قلب ما شکسته است.

دل شکسته‌ای که عاشق است، هزاران چشم دارد. اما دلی که مغرور است، کور است.

غم عشق دیرینه‌ای دارد، با هیچ مرهمی التیام نمی‌یابد.

رام باش ای دل غمگین از شِکوه بس کن؛ پشت ابرها هنوز خورشید می درخشد؛ سرنوشت تو همان است که دیگران دارند. در هر زندگی باید بارانهایی فرو ریزد و برخی روزها تیره و حزن انگیز باشند

در کوي غمت خوار منم، زار منم من در چشم دلم نيش تويي، نوش تويي تو.

چه چیز موجب قهرمانی است؟ همزمان به استقبال بزرگترین رنج و بزرگترین امید خود رفتن

هر قدر علل و موجبات اندوه آدمی کمتر باشد، نیک بخت تر است و هر چه میزان خواسته ها و تمایلات کمتر باشد، زندگی او آرامتر و به نیکبختی نزدیکتر خواهد بود

عقده دل جز به اشک حسرتم، وا کي شود؟ تا نگريم خون، دلم خالي چو مينا کي شود؟

درد و رنج همیشه علت خود را جستجو می کند، در حالی که لذت به خود توجه دارد و به پشت سر خود نگاه نمی کند.

گل من کجايي؟ تا به کي همچو گل بي وفايي بيا وز رفيقان جدا شو کاتشم بر جگر زد جدايي.

به نظر من اولین موسیقیدان کسی است که فقط اندوه عمیق ترین خوشبختی را درک کند، نه اندوهی دیگر را. تاکنون چنین موسیقیدانی پیدا نشده است.
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

چیزی که به تندی رشد نکند، در زیر وجود پیشامد گونه ی اندیشه ی ما رنج می برد.

در این جهان هراس به دل راه مده، به زودی خواهی دریافت چه لطیفه ای در خود دارد رنج کشیدن و نیرومند بودن.

طوفان، درد و تباهی را آشکار ساخته، اما او به هیچ وجه آفریننده ی تباهی و درد نبوده است.

درد و رنج زمانی پایان می‌یابد که به معنا برسید

ما آن که می پنداریم نیستیم و زندگی، زودگذر و اندوهگین است.

اشک ها از فرمان مغز نه، بلکه از قلب شما جاری می شوند

اشک ها از فرمان مغز نه، بلکه از قلب شما جاری می شوند.

دردی شدیدتر از آن نیست که زمانی شاهد و آگاه باشیم و حس کنیم انسانی فوق العاده از راه خویش منحرف و به تباهی کشیده می شود.

هر بار که با مسئله دردناکی روبرو می شوید، در یک مرحله بالقوه مهم در زندگی خود قرار می گیرید

رنج کشیدگان راستین گردهم نمی آیند و گردهمایی تشکیل نمی دهند. هرکس رنج می کشد، به تنهایی رنج می کشد.

از نگاهی می نشیند بر دل نازک غبار خاطر ائینه را آهی مکدر می کند.

تمام بدبختی ها و عذابهایی که خدایتان برای شما می فرستد، از سوی خود شما فرستاده می شود.

همه شب نالم چون نی که غمی دارم دل و جان بردی اما نشدی یارم.

احساس شادمانی و خوشبختی راستین در زندگی، آن است که گاهی درد و رنج‌هایی کوتاه و گذرا را به جان بخرید، چرا که شادمانی برتر و نهایی، همان منش و ماهیتی است که برای خود رقم می‌زنید

چه ابر تیره‌ای گرفته سینه تو را که با هزار سال بارش شبانه روز هم دل تو وا نمی‌شود

رنج های مشترک در پیوند با ما هستند و حقیر اند، چون رنج ها حقیر اند

من آن ابرم که می خواهد ببارد دل تنگم هوای گریه دارد دل تنگم غریب این در و دشت نمی داند کجا سر می گذارد.

ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا به وصل خود دوایی کن دل دیوانه ما را.

بشر در این دنیا بیشتر از همه موجودات، گرفتاری و عذاب کشیده است. بهترین دلیلش هم این است که در بین تمام آنها تنها او می تواند بخندد.

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی.

جز من شوریده را كه چاره نیست بایدم تا زنده ام در درد زیست عاشقم من، عاشقم من، عاشقم عاشقی را لازم آید درد و غم.

به درد نخورها و بی اهمیت ها فضای بینابینی فروتنانه میانه ای در زندگی حقیقی ما می گشایند.

دردا که ندیدیم وصال رخ دلدار هجر آمد و آورد غم و محنت بسیار خون گریه کنم تا بگشایم گره از کار دردا که مرا خون دل و دیده قرین شد.

قاصد روزان ابري، داروگ كي مي رسد باران؟

دل من کودکی سبک‌سر بود خود ندانم چگونه رامش کرد

اوکه می‌گفت دوستت دارم پس چرا زهر غم به جامش کرد؟

درد حقیقی پیری در ضعف جسمانی نیست، بلکه در سهل انگاری و بی باکی روحی است

افسوس که صاحب نفسی پیدا نیست فریاد، که فریادرسی پیدا نیست بس لابه نمودیم و کس آواز نداد پیداست که در خانه کسی پیدا نیست.

همه چیز هیچ است، درد ما هم همین طور

هنر ما را به گونه ای رویایی از درد هستی رها می سازد.ر

تا چه مایه اندوهناک و دشوار می تواند باشد عالم وقتی تو هیچ بهانه ای برای حضور در آن نداشته باشی.

نه رنج انسانی بی نهایت است و نه رنج ما ارزش برتری از خود رنج را دارد که باید تاب آوریم.

من در میان این کوچه ها و در این شب هایی که انگار صبح ندارند، دارم از بین می روم.

در میان اندوه و خطا و غم، شبنم جوانی را در دل خود نگهدار و بر لبان خود لبخند حقیقت را.

چنانچه در زندگی، قوانین ناسازگار بسیاری دارید، درد و رنج زیادی را به جان خواهید خرید و ناامید و سرخورده خواهید شد.

اینجا در دنیای من گرگ ها هم افسردگی مفرط گرفته اند دیگر گوسفند نمی درند به نی چوپان دل می سپارند و گریه می کنند.
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

نویسنده ای که می کوشد بر ترجمه ی رمانهایش نظارت کند، همچون چوپانی که در پی گله ای از گوسفندان ناآرام است، به دنبال کلمه های بی شماری می گردد؛ حالت این نویسنده برای خودش غم انگیز است و برای دیگران خنده آور.

آدمیست دیگر یک روز حوصله هیچ چیز را ندارد دوست دارد بردارد خودش را بریزد دور.

اندوه تلاش گران سخت کوش بدترین نوع اندوه است.

مدت ما جمله به محنت گذشت، نوبت خون خوردن و رنج شماست

به راستی تسلی بزرگی است که کسی بتواند در زمان های درد و تنهایی و فراق، دست کم یک خاطره ی کامل درخشنده را به یاد آورد.

تحمل دردی مضاعف آسانتر از دردی واحد است.

من هیچ اندوهی را نمی شناسم که یک ساعت مطالعه آن را تسکین ندهد.

تنها پادزهر برای رنج روحی، درد فیزیکی است.

بهتر است که به تنهایی ناراحت باشی تا اینکه در کنار کس دیگری ناراحت باشی

واژه شادی اگر با اندوه به تعادل نمی رسید، معنای خود را از دست می داد.

هیچکس لیاقت اشک های تو را ندارد، ولی هر کسی که لیاقت آنها را داشته باشد تو را به گریه نخواهد انداخت.

اگر گریه نکرده باشی، چشمانت نمی تواند قشنگ باشد

لعنت به چرخ روزگار چرا باید مدام بچرخد؟ دنده عقب آن کجاست؟

اشک ها، واژه هایی هستند که منتظر نوشته شدن هستند.

هیچ واژه افسرده ای وجود ندارد، تنها ذهن های افسرده وجود دارد.

تنها راه دوری از غم و غصه اینست که آنقدر وقت آزاد نداشته باشی که بخواهی فکر کنی آیا خوشحال هستی یا نه.

با اینکه بعضی وقت ها غیر ممکن به نظر می رسد، با این حال نیازی نیست که خودت را در غم هایت غرق کنی. شرایط هر چقدر هم بد باشد، می توانی مطمئن باشی که فردای روشن تری در انتظارت خواهد بود

گریه نکن که تمام شده است. لبخند بزن که اتفاق افتاد

غم انگیزترین چیز راجع به عشق اینست که نه تنها عشق برای همیشه دوام نمی آورد، بلکه دلشکستگی پس از آن نیز به زودی فراموش می شود.

اشک ها، زبان خاموش غم هستند.

کتاب ها، که ما آن ها را به اشتباه مایۀ تسکین می دانیم، تنها بر شدتِ اندوه می افزایند

هیچ پایان خوشی وجود ندارد. پایان ها غم انگیزترین قسمت هستند. پس فقط به من میانه ای خوش و شروعی خیلی خوش بده.

غم و اندوه، دیواری بین دو باغ است.

هیچ چیز بدتر از این نیست که مجبور باشی خوش بگذرانی.

مسلما اشک ها به ما داده شده اند تا استفاده شوند. مثل هر موهبت خوب دیگری، از آنها هم باید درست استفاده کرد

آنهایی که اشک نمی ریزند، قادر به دیدن نیستند.

دیوارهایی که پیرامون خود می سازیم تا غم را دور نگه دارد، شادی را نیز دور نگه می دارد

آینه بهترین دوست من است چرا که وقتی گریه می کنم هرگز نمی خندد.

گریه کردن ریه ها را باز میکند، چهره را شستشو میدهد، چشم ها را ورزش میدهد، و خشم را کاهش می دهد. پس به راحتی گریه کن.

ما هرگز نباید به خاطر اشک هایمان شرمسار باشیم.

امیدواری بزرگ من اینست که به همان اندازه ای که گریه می کنم، بخندم.

بزرگترین موفقیت زندگی ام این بوده که با چشم های خودم ببینم که چه طور فراموشم می کنند

دلتنگ ها بهتر میدانند که خواب یک نیاز نیست تنها یک بهانه است تا آدمی به شب پناه ببرد

وقتی دل تنها کالاییست که خدا شکسته آن را میخرد ، پس چرا من به دست کسی که دلم را شکسته بوسه نزنم

دنیا بدهکار من است تمام صبح‌هایی را که ‌طعم تلخ چای را تنهایی چشیدم

ما سال‌ ها اندوه را بر دوش کشیدیم و صبح طلوع نکرد

من اندوهگین نیستم خود اندوه عالمم سرزمینی در سینه‌ ام گریه می‌ کند

فکر می کردم تنهایی یعنی من سکوت پنجره های خاک گرفته اتاق خالی از تو نمیدانستم سنگینی اش بیشتر می شود در ازدحام آدم ها

غم های کوچک پر حرفند غم های بزرگ لال
موضوع: دلشکستگی، غم، اندوه

طبیعی است که بعد از گذشت لحظات لذت بخش احساس تنهایی کنید. اما به محضی که شادی های جدیدی را تجربه می کنید، این احساسات غم و اندوه شروع به محو شدن خواهند کرد.

من بلدم آنقدر دیر بخوابم که اندوهم را خواب کنم اما یکی به من بگوید کی بیدار شوم از خواب که اندوه زودتر از من بیدار نشده باشد؟

دلی که اندوه داره نیاز به شانه داره نه نصیحت کاش همه این را می فهمیدند

غم و اندوه ناشی از هوش است هر چه بیشتر بعضی چیزها را بفهمید بیشتر آرزو می کنید که ای کاش آن ها را نمی فهمیدید

گمان می‌ کند اگر بگریزد نجات یافته است دریغا که اندوه انسان بودن سنجاق است بر سینه‌ ی آدمی

اندوهم روبرویم نشست اندکی در من نگریست سپس گریستن را آغاز کرد و من ساکت ماندم

یه لحظه‌هایی تو زندگی هست که سر جمع دو دقیقه هم نبوده اما یادش یه عمر آدمو داغون می‌کنه.

اندوهت را بتکان جهان منتظر نمیماند تا حالت بهتر شود

سعی کن دوست دار غم‌ هایت باشی آدم هر چی رو که دوست داره از دست میده

اندوه شعر نیست اندوه آدمی‌ ست که شعر می‌ گوید

چون اناری که رسیده ست پراز اشکم وخون دارم آرام در اندوه خودم میترکم

نفس بکش عمیق ، آرام ، شادمان بگو غم رد شود، که قلبت، آرامگاهِ اندوه نیست

موضوع غم انگیز در خصوص زندگی کوتاه بودن آن نیست بلکه غم‌انگیز آن است که ما زندگی را خیلی دیر شروع می‌کنیم

غم و اندوه تقریبا چیزی جز نوعی خستگی نیست

پلک بر پلک می فشاری، و می دانی آنچه تمام می شود تویی نه اَندوه

گاهی که با انبوه غم از بغض‌ ها همواره‌ ای یا گور می خواهی و یا دلتنگ یک گهواره‌ ای

هرچه شب تاریک تر، ستاره ها روشن تر هرچه غم و اندوه عمیق تر، خدا نزدیک تر

پشت هر لبخند شیرین ، غم و اندوه تلخی وجود دارد که هیچ کس نمی تواند آن را ببیند و احساس کند.

گفت اندوهت به برگها بسپار پاییز است می ریزند سپردم بیخبر از آنکه درخت خانه ام کاج بود

بهتر است انسان در برابر سختی‌ها، بردباری به خرج دهد و زاری نکند؛ زیرا نسبت به خیر و شر این مسایل نمی‌توان باور داشت و سخت‌گیری در این موارد هم کمکی به آینده نمی‌کند

شخص را آنگاه دلیر می‌خوانیم که همواره، چه هنگام رنج و چه هنگام خوشی، پیروی از فرمان خرد نموده و به راهنمایی خرد، اموری را که باید از آن به دور بود، از آنچه جز آن است، تشخیص دهد ما این شخص را خردمند هم می‌خوانیم.

آدمی، پس از اینکه بر درد خودآگاهی پیروز می‌شود، در نهایت، خودآگاهی، چیز زیبایی به نظر می‌رسد

دست به کار شدن، ویژگی همه‌ی انسانهای کامروا است. هوش سرشار یعنی هنر تاب آوردن درد و رنج

زیباترین لبخندها همان است که به ناگهان بر چهره ای خاموش و غمگین نقش می بندد

یک زندگی زیبا آن است که برای سپری کردن اش رنج زیادی را به دوش بکشیم.

هوش سرشار، به تنهایی، به ویژه هوش سرشار بدخیم، پاسخگوی هیچ دردی نیست.

اندوه، چون شیشه ی عطری بسیار گرانبها است؛ به اندازه ای که نمی توان برایش بهایی در نظر گرفت.

زندگی، کوتاهتر از آن است که حتی دمی از آن را با غم و غصه بگذرانید پس همیشه شاد باشید

اگر پدیده های خارجی باعث رنج شما می شوند، گناهکار، آنها نیستند، بلکه داوری های شما در مورد آنها مایه ی رنجش تان می شود. هم اکنون می توانید آن داوری ها را از میان بردارید تا دیگر رنج نبرید.

یه آهنگ خاص یه خاطره ناب یه یاد کهنه یه نفر تنها یه عاشق یه تصویر یادگاری یه عطر مشترک یه حس ساده چه معجونی می شود برای گریه امشب

از اینکه به من دروغ گفتی ناراحت نیستم از این دلخور و ناراحتم که از حالا به بعد دیگر نمی توانم تو را باور کنم

دوستی با هر که کردم جز نامردی ندیدم در حیرتم آیا اصلا دوستی به معنای واقعی وجود خارجی دارد؟

چرا از طعنه ی بالانشینان دلخوری ای دوست؟ خبر دارم ڪه این چرخ فلک گرد است و می چرخد