English: Well, it's a good question. How we think about place names is interesting. One way of thinking about Welsh place names in the context of non-Welsh speakers is to think about borrowed words. That is, English speakers use all sorts of Welsh names as place names. Generally speaking, the English spoken in Wales doesn't borrow many common words from the Welsh language, or very few. But place names are part of the language of English speakers, be that in areas with traditionally Welsh names, or in areas of Cardiff such as Grangetown, where you have 'Llanbradach' and all those names from the Bute estate that have been given to roads. Now, that's one way, rather than saying, 'Well, these are Welsh names that are unfamiliar and you have to make an effort', to say, 'They've been borrowed into English, to some degree, they're pronounced in a different way', and we shouldn't be too obsessional in terms of variation of pronunciation. What we've traditionally been very poor at doing is to record why those names have been chosen. So, not only is the name unfamiliar, but nobody has any idea why it was chosen for the street name. I know in Cardiff we're hoping to give new streets Welsh names, but also to keep a record as to why that name was given to the street. Particularly for a new community it creates a link with the area, a link with the history of the area. We could provide assistance with pronunciation, but, again, I wouldn't say it's the end of the world if there is a difference in pronunciation. But we're missing an opportunity at the moment. Even when we give streets historical place names, nobody knows why, and the difference between a name that's been plucked out of the air and one that's been a link to the landscape for years.
Welsh: Wel, mae'n gwestiwn da, ac mae sut ydym ni'n meddwl am enwau lleoedd yn ddiddorol. Hynny yw, un ffordd o feddwl am enwau lleoedd Cymraeg yng nghyd-destun siaradwyr di-Gymraeg ydy meddwl amdanyn nhw fel geiriau benthyg. Hynny yw, mae siaradwyr Saesneg yn defnyddio llu o eiriau Cymraeg fel enwau lleoedd. At ei gilydd dydy Saesneg Cymru ddim yn benthyg llawer o eiriau cyffredin o'r Gymraeg - ychydig iawn, iawn. Ond enwau lleoedd - maen nhw'n rhan o iaith siaradwyr Saesneg, boed hynny mewn ardaloedd gydag enwau Cymraeg yn draddodiadol, neu yn ardaloedd yng Nghaerdydd fel Grangetown, lle mae gennych chi 'Llanbradach' a'r holl enwau yno o ystâd teulu Bute wedi cael eu rhoi ar y strydoedd. Felly, mae hwnna'n un ffordd, yn hytrach na dweud, 'Ylwch, mae'r rhain yn enwau Cymraeg sydd yn estron, rydych chi'n gorfod gwneud rhyw ymdrech fawr', dweud, 'Wel, maen nhw wedi cael eu benthyg i'r Saesneg - i ryw raddau maen nhw'n cael eu hynganu mewn ffyrdd gwahanol' a pheidio â mynd yn orobsesiynol ynglŷn ag amrywiaeth ynglŷn ag ynganiad. Beth rydyn ni hefyd yn draddodiadol wedi bod yn wael iawn am wneud ydy cofnodi'r rhesymau pam y mae'r enwau wedi cael eu dewis. Felly, nid yn unig mae'r enw efallai yn ddieithr, ond does gan neb syniad pam yr enw stryd yma. Felly, dwi'n gwybod yma yng Nghaerdydd dŷn ni'n gobeithio enwi strydoedd newydd yn y Gymraeg, ond hefyd cadw cofnod sydd yn dweud, 'Wel, pam fod yr enw yma?' Yn enwedig i gymuned newydd sbon, mae'n creu cyswllt gyda'r ardal, gyda hanes yr ardal, helpu ymdeimlad o berthyn; byddai modd rhoi cymorth o ran ynganu, ond eto, byddwn i ddim yn dweud ei bod hi'n ddiwedd y byd os oes yna amrywiaeth ynganu. Ond dŷn ni'n colli cyfle yna ar hyn o bryd. Hyd yn oed pan dŷn ni'n enwi strydoedd am resymau hanesyddol ac ati, does neb ddim callach pam, a beth ydy'r gwahaniaeth rhwng enw sydd wedi cael ei greu o nunlle ac enw sydd yn rhan o'r dirwedd ers canrifoedd.