English: The coming days allow us to gather our thoughts and reflect on those who've served our nation over the years, and those who still serve today, keeping us safe. We will attend our remembrance services shortly, and we'll listen to the reading of the names from our cenotaphs and we'll try to picture those people who stood there before us and fell on behalf of us in the conflicts of years gone by. These poignant reminders ground us and bring us together with a sense of unity and sincere thankfulness. It is difficult to comprehend what it must have been like for those who made the ultimate sacrifice, especially in their last days and hours, and it's equally difficult to comprehend what many veterans are living with today, and our hearts go out to all of them. Today, we think about those veterans, out in our communities, who carry the physical and mental scars of recent active service. We must do all we can to support those individuals like never before. Many live with haunting demons that PTSD brings with it. I've witnessed this first-hand, as the father of a young veteran. My son was a young soldier serving in Afghanistan when he was targeted by a suicide bomber on the streets surrounding Kabul. The armoured car he drove saved his life, but couldn't save him from the mental trauma that followed. He, like many thousands of others, struggled for years with a debilitating condition. My son was lucky that the Royal British Legion and other charities helped him in many ways and helped him climb out of that place he was in, and I will forever be grateful for those bodies. But, sadly, there are so many veterans out there still needing specialist support that we must do all we can to find better ways to support them. We read in the news only a couple of days ago of the challenges facing ex-servicemen from as far back as the Falklands conflict, who still live haunted by their past experiences, but feel there isn't the support they really need. I'm sure there is a lot more we can do to help those who have stepped up for us, and I know all in this Chamber will want to make further progress to that end. In the recent autumn budget, it was good to see the announcement of funding for a Welsh veterans commissioner to improve the lives and opportunities of Welsh veterans in the community. I hope that our Minister can share how the Welsh Government has engaged with UK Government on this, and how the commissioner can help to oversee the delivery of the armed forces covenant in Wales. I welcome some of the positive things that Welsh Government have been doing, as reported in the armed forces covenant annual report. We can all support the positive steps, like the Great Place to Work for Veterans scheme, and the support for the Veterans' NHS Wales service, with the additional funding recently announced by the Government. This has to be welcomed, as is the commitment to increased funding to the SSCE Cymru in support of service children in Wales, and also we support the great work of the armed forces liaison officers. However, the report also acknowledges several areas that could be improved and progressed, and I won't list those here, but I know all of us in this Chamber, from whatever party, will do all we can to support the Welsh Government to improve things where needed. Deputy Llywydd, we are blessed to have the armed forces that we have, with servicemen and women of the highest order, totally dedicated to the people they serve. This has been demonstrated in spades over recent years, through times of disaster like flooding, and of course the past 18 months through the pandemic - one of the most difficult times in living memory. Our thanks go out to them all. It's reassuring to know they are always there when challenges present. To conclude, in the coming days we will think of those who have gone before us and given so much, together with those who continue to live with the traumas of conflict and to those who are actively serving today. They are all in our thoughts, and we thank them all, present and past. Diolch.
Welsh: Mae'r dyddiau nesaf yn ein galluogi i gasglu ein meddyliau a myfyrio ar y rhai sydd wedi gwasanaethu ein cenedl dros y blynyddoedd, a'r rhai sy'n dal i wasanaethu heddiw, i'n cadw ni'n ddiogel. Byddwn ni'n bresennol yn ein gwasanaethau coffa yn fuan, a byddwn ni'n gwrando ar yr enwau'n cael eu darllen o'n senotaffau a byddwn ni'n ceisio dychmygu'r bobl hynny a safai yno o'n blaenau ni ac a syrthiodd ar ein rhan ni yn rhyfeloedd y blynyddoedd a fu. Mae'r atgofion ingol hyn yn ein gwreiddio ni ac yn dod â ni ynghyd ag ymdeimlad o undod a diolch diffuant. Mae'n anodd deall sut beth oedd hi i'r rhai a wnaeth yr aberth eithaf, yn enwedig yn eu dyddiau a'u horiau olaf, ac mae yr un mor anodd deall yr hyn y mae llawer o gyn-filwyr yn byw ag ef heddiw, ac mae ein calonnau'n mynd allan i bob un ohonyn nhw. Heddiw, rydym ni'n meddwl am y cyn-filwyr hynny, allan yn ein cymunedau, sy'n cario creithiau corfforol a meddyliol gwasanaeth gweithredol diweddar. Mae'n rhaid i ni wneud popeth o fewn ein gallu i gefnogi'r unigolion hynny fel erioed o'r blaen. Mae llawer yn byw gydag atgofion sy'n hunllef iddyn nhw, a'r anhwylder straen wedi trawma a ddaw yn ei sgil. Rwyf i wedi gweld hyn yn uniongyrchol, a minnau'n dad i gyn-filwr ifanc. Roedd fy mab yn filwr ifanc a oedd yn gwasanaethu yn Affganistan pan gafodd ei dargedu gan fomiwr hunanladdol ar y strydoedd o amgylch Kabul. Achubodd y car arfog yr oedd yn ei yrru ei fywyd, ond ni allai ei achub rhag y trawma meddyliol a ddilynodd hynny. Fe wnaeth ef, fel miloedd lawer o gyn-filwyr eraill, gael trafferth am flynyddoedd gyda chyflwr gwanychol. Roedd fy mab i yn ffodus bod y Lleng Brydeinig Frenhinol ac elusennau eraill wedi ei helpu mewn sawl ffordd a'i helpu i ddringo allan o'r lle hwnnw yr oedd ef ynddo, a byddaf i'n fythol ddiolchgar am y cyrff hynny. Ond, yn anffodus, mae cymaint o gyn-filwyr allan yno y mae angen cymorth arbenigol arnyn nhw o hyd, mae'n rhaid i ni wneud popeth yn ein gallu i ddod o hyd i ffyrdd gwell o'u cefnogi. Fe wnaethom ni ddarllen yn y newyddion ychydig ddyddiau yn ôl am yr heriau sy'n wynebu cyn-filwyr mor bell yn ôl â rhyfel y Falklands, sy'n dal i fyw â hunllefau eu profiadau blaenorol, ond sy'n teimlo nad yw'r cymorth sydd ei angen arnyn nhw ar gael mewn gwirionedd. Rwy'n siŵr bod llawer mwy y gallwn ni ei wneud i helpu'r rhai hynny sydd wedi gwneud cymaint drosom ni, ac rwy'n gwybod y bydd pawb yn y Siambr hon yn dymuno gwneud rhagor o gynnydd i'r diben hwnnw. Yng nghyllideb yr hydref yn ddiweddar, roedd yn dda gweld y cyhoeddiad am gyllid ar gyfer comisiynydd cyn-filwyr Cymru i wella bywydau a chyfleoedd cyn-filwyr Cymru yn y gymuned. Rwy'n gobeithio y gall ein Gweinidog rannu sut y mae Llywodraeth Cymru wedi ymgysylltu â Llywodraeth y DU ar hyn, a sut y gall y comisiynydd helpu i oruchwylio'r gwaith o gyflawni cyfamod y lluoedd arfog yng Nghymru. Rwy'n croesawu rhai o'r pethau cadarnhaol y mae Llywodraeth Cymru wedi bod yn eu gwneud, fel sydd wedi ei adrodd yn adroddiad blynyddol cyfamod y lluoedd arfog. Gallwn ni i gyd gefnogi'r camau cadarnhaol, fel y cynllun Gweithle Gwych i Gyn-Aelodau'r Lluoedd Arfog, a'r gefnogaeth i wasanaeth Cyn-filwyr GIG Cymru, gyda'r arian ychwanegol a gafodd ei gyhoeddi'n ddiweddar gan y Llywodraeth. Mae'n rhaid croesawu hyn, yn ogystal â'r ymrwymiad i gynyddu'r cyllid i SSCE Cymru i gefnogi plant y lluoedd arfog yng Nghymru, ac rydym ni hefyd yn cefnogi gwaith gwych swyddogion cyswllt y lluoedd arfog. Fodd bynnag, mae'r adroddiad hefyd yn cydnabod sawl maes y byddai modd eu gwella a'u datblygu, ac ni fyddaf i'n eu rhestru yn y fan yma, ond rwy'n gwybod y bydd pob un ohonom ni yn y Siambr hon, o ba blaid bynnag, yn gwneud popeth o fewn ein gallu i gefnogi Llywodraeth Cymru i wella pethau lle bo angen. Dirprwy Lywydd, mae'r lluoedd arfog sydd gennym ni yn fendith i ni, gyda dynion a menywod o'r radd uchaf yn gwasanaethu, sydd wedi ymrwymo'n llwyr i'r bobl y maen nhw'n eu gwasanaethu. Cafodd hyn ei ddangos yn sylweddol yn ystod y blynyddoedd diwethaf, drwy adegau trychinebau fel llifogydd, ac wrth gwrs y 18 mis diwethaf drwy'r pandemig - un o'r cyfnodau anoddaf mewn cof byw. Mae ein diolch yn mynd iddyn nhw i gyd. Mae'n galonogol gwybod eu bod nhw yno bob amser pan fydd heriau'n codi. I gloi, yn ystod y dyddiau nesaf byddwn ni'n meddwl am y rhai sydd wedi mynd o'n blaenau ac wedi rhoi cymaint, ynghyd â'r rhai sy'n parhau i fyw gyda thrawma rhyfeloedd a'r rhai sy'n gwasanaethu heddiw. Maen nhw i gyd yn ein meddyliau, ac rydym yn diolch iddyn nhw i gyd, yn awr ac yn y gorffennol. Diolch.