English: Llywydd, for almost over 100 years, Parliament has been concerned about the potential abuse and undermining of democracy of international trade agreements, and that was why a convention was developed, which was eventually put into force in 2010 by the Constitutional Reform and Governance Act. It was an example of Parliament taking back control. This, at the very least, gave Parliament a 21-day window to scrutinise trade agreements and, if it felt it necessary, to hold a debate and a vote. Now, the European Union (Future Relationship) Bill has been introduced to bypass effective democratic scrutiny in Westminster and in the nations of the UK, and the implications of the Bill and the agreement are massive. They impact on the exercise of power in Wales and the UK, and they concentrate enormous power in the hands of Government Ministers, particularly in Westminster. Now, this, in my view, is a contempt of Parliament, and it's an insult to this Welsh Parliament and the people of Wales, because it prevents us from being able to consider the issue of legislative consent. That undermines the Sewel convention, and it undermines the Wales Act 2017, which gave Sewel a legislative status. So, the way the UK Government has handled this further undermines parliamentary democracy across the UK. Returning to the Bill and the trade agreement, its only saving grace is that it provides Welsh business with a vital breathing space, allowing it a limited degree of frictionless trade for the next couple of years. The imminent impact on the Welsh economy of an alternative of greater border restrictions and tariffs would have had the effect of, as has been said, blighting whole sections of Welsh agriculture and the manufacturing economy. But, aside from this, it represents a really bad deal for Wales and the UK, and, again, it just exposes the incompetence of the leadership of the Tory Government. In the long term, it is very good news for the EU, because it enables a European transitional programme for the gradual relocation of manufacturing and financial services from the UK, a process that started with Brexit several years ago and is now increasing apace. Its impact on our steel and automotive industries will be to gradually run down and relocate new investment. So, the deal, in its current form, will continue the process that has just begun of the ghettoisation of the UK economy, as Welsh ports are bypassed for direct and unfettered links with Europe to and from Ireland. The deal provides no long-term protection for workers' rights or for the maintenance of environmental and food standards, and in fact it actually provides the exact mechanism for their demise, which undoubtedly is what was intended to pave the way for a trade agreement with the United States. We must also not delude ourselves that a Biden trade deal will do anything other than protect and expand US interests, which are already focused on increased co-operation with the EU, when you heard Biden's comments after his election, pushing the UK into a secondary, vassal tier of engagement. It offers no protection for our public services, and in particular the national health service from such predatory arrangements, and in fact it paves the way for privatisation. Now, the abolition of Erasmus has already been described as educational and cultural vandalism, and I urge the Welsh Government to explore as far as it can the establishment of our own Wales-EU Erasmus agreement. Wales doesn't feature in this deal - it is an afterthought. The bypassing of Welsh interests is consolidated by the internal market Act, which brings and end to the Sewel convention and recentralises power in a small number of hands in No. 10 Downing Street, even bypassing the UK Parliament. So, this week, we have seen the circulation in our communities of an offensive far-right leaflet calling for the abolition of the Welsh Parliament. Now, the connivance in this project of the right wing of the Welsh Tory party is there for all to see. These are the same people who were behind the Brexit campaign - Anglo-British nationalists who are happy to see Scotland leave the UK and for Wales to be neutered. Were they ever to succeed, it would be the end of Wales, which would become little more than a region of England, because these people don't just want to abolish the Senedd, they want to abolish Wales, with the connivance of the Welsh Tories, whose actions, I have to say, will go down in history as one of the great betrayals of this country. Llywydd, the clock is now ticking on the future of the UK, with a Tory Government that has no interest in Wales. The Tories have become the hapless cheerleaders for the break-up of the UK, which appears to me more and more attractive and inevitable month by month. So, it is now imperative that socialists, liberals and progressives across Wales have to come together to plan a new future for Wales and for the other nations and regions of the UK, and I say that we have to do this before it is actually too late.
Welsh: Lywydd, ers bron i 100 mlynedd, mae Senedd y DU wedi bod yn poeni ynglŷn â'r posibilrwydd o gamddefnyddio a thanseilio democratiaeth o ganlyniad i gytundebau masnach ryngwladol, a dyna pam y datblygwyd confensiwn, a roddwyd ar waith yn y pen draw yn 2010 gan y Ddeddf Diwygio Cyfansoddiadol a Llywodraethu. Roedd yn enghraifft o Senedd y DU yn adfer rheolaeth. Roedd hyn, o leiaf, yn rhoi cyfnod o 21 diwrnod i Senedd y DU graffu ar gytundebau masnach, ac os oedd yn teimlo bod angen, i gynnal dadl a phleidlais. Nawr, mae Bil yr Undeb Ewropeaidd (Perthynas yn y Dyfodol) wedi'i gyflwyno i osgoi craffu democrataidd effeithiol yn San Steffan ac yng ngwledydd y DU, ac mae goblygiadau'r Bil a'r cytundeb yn enfawr. Maent yn effeithio ar y modd yr arferir pwerau yng Nghymru a'r DU, ac maent yn canoli grym enfawr yn nwylo Gweinidogion y Llywodraeth, yn enwedig yn San Steffan. Nawr, mae hyn, yn fy marn i, yn ddirmyg yn erbyn y Senedd, ac mae'n sarhad ar Senedd Cymru a phobl Cymru, gan ei fod yn ein hatal rhag gallu ystyried mater cydsyniad deddfwriaethol. Mae hynny'n tanseilio confensiwn Sewel, ac mae'n tanseilio Deddf Cymru 2017, a roddodd statws deddfwriaethol i Sewel. Felly, mae'r ffordd y mae Llywodraeth y DU wedi mynd i'r afael â hyn yn tanseilio democratiaeth seneddol ledled y DU ymhellach. Gan ddychwelyd at y Bil a'r cytundeb masnach, yr unig beth y gellid ei ddweud o'i blaid yw ei fod yn darparu lle hanfodol i fusnesau Cymru allu anadlu, gan ganiatáu graddau cyfyngedig o fasnach ddirwystr am yr ychydig flynyddoedd nesaf. Byddai effaith uniongyrchol y dewis arall ar economi Cymru, sef mwy o dariffau a chyfyngiadau ar y ffin, fel y dywedwyd, wedi difetha rhannau cyfan o amaethyddiaeth Cymru a'r economi weithgynhyrchu. Ond ar wahân i hyn, mae'n gytundeb gwael iawn i Gymru a'r DU, ac unwaith eto, mae'n datgelu pa mor ddi-glem yw arweinyddiaeth y Llywodraeth Dorïaidd. Yn y tymor hir, mae'n newyddion da iawn i'r UE, gan ei fod yn galluogi rhaglen bontio Ewropeaidd ar gyfer adleoli gwasanaethau ariannol a gweithgynhyrchu o'r DU yn raddol, proses a ddechreuodd gyda Brexit sawl blwyddyn yn ôl ac sydd bellach yn cynyddu'n gyflym. Ei effaith ar ein diwydiannau dur a modurol fydd dirywio buddsoddiad newydd yn raddol a'i adleoli. Felly, bydd y cytundeb, ar ei ffurf bresennol, yn parhau'r broses sydd newydd ddechrau o getoeiddio economi'r DU, wrth i borthladdoedd Cymru gael eu hosgoi er mwyn cael cysylltiadau uniongyrchol a dilyffethair rhwng Ewrop ac Iwerddon. Nid yw'r cytundeb yn darparu unrhyw amddiffyniadau tymor hir i hawliau gweithwyr nac i gynnal safonau amgylcheddol a bwyd, ac mewn gwirionedd, mae'n darparu'r union fecanwaith ar gyfer eu diddymu, a dyna a fwriadwyd heb amheuaeth, er mwyn paratoi'r ffordd ar gyfer cytundeb masnach gyda'r Unol Daleithiau. Hefyd, rhaid inni beidio â thwyllo'n hunain y bydd cytundeb masnach Biden yn gwneud unrhyw beth heblaw amddiffyn ac ehangu buddiannau'r Unol Daleithiau, sydd eisoes yn canolbwyntio ar fwy o gydweithrediad â'r UE, pan glywsoch sylwadau Biden ar ôl iddo gael ei ethol, yn gwthio'r DU i is-haen eilradd o ymgysylltiad. Nid yw'n cynnig unrhyw amddiffyniad i'n gwasanaethau cyhoeddus, ac yn benodol y gwasanaeth iechyd gwladol, rhag trefniadau rheibus o'r fath, ac mewn gwirionedd, mae'n paratoi'r ffordd ar gyfer preifateiddio. Nawr, mae diddymu Erasmus yn gam sydd eisoes wedi'i ddisgrifio fel fandaliaeth addysgol a diwylliannol, ac rwy'n annog Llywodraeth Cymru i fynd ati hyd eithaf ei gallu i archwilio'r posibilrwydd o sefydlu ein cytundeb Erasmus Cymru-UE ein hunain. Nid yw Cymru'n rhan o'r cytundeb hwn - mae'n ôl-ystyriaeth. Mae anwybyddu buddion Cymru wedi'i atgyfnerthu gan y Ddeddf marchnad fewnol, sy'n dod â chonfensiwn Sewel i ben ac yn ailganoli grym mewn nifer fach o ddwylo yn Rhif 10 Stryd Downing, a hyd yn oed yn osgoi Senedd y DU. Felly, yr wythnos hon, rydym wedi gweld taflen asgell dde eithafol sarhaus yn cael ei dosbarthu yn ein cymunedau yn galw am ddiddymu Senedd Cymru. Nawr, mae cefnogaeth asgell dde plaid Dorïaidd Cymru i'r prosiect hwn yno i bawb ei gweld. Dyma'r un bobl a oedd y tu ôl i ymgyrch Brexit - cenedlaetholwyr Eingl-Brydeinig sy'n falch o weld yr Alban yn gadael y DU a Chymru'n cael ei hysbaddu. Pe baent yn llwyddo, byddai'n ddiwedd ar Gymru, a fyddai'n dod yn ddim mwy na rhanbarth yn Lloegr, gan nad diddymu'r Senedd yn unig y mae'r bobl hyn yn dymuno'i wneud, maent am ddiddymu Cymru, gyda chefnogaeth y Torïaid Cymreig, y bydd eu gweithredoedd, mae'n rhaid imi ddweud, yn cael eu cofio fel un o'r enghreifftiau mwyaf o frad yn erbyn y wlad hon. Lywydd, mae'r cloc yn tician ar ddyfodol y DU, gyda Llywodraeth Dorïaidd nad oes ganddi unrhyw ddiddordeb yng Nghymru. Mae'r Torïaid truenus wedi dod yn gefnogwyr ymraniad y DU, sydd, ymddengys i mi, yn fwy a mwy deniadol ac anochel o fis i fis. Felly, mae'n hanfodol bellach fod sosialwyr, rhyddfrydwyr a phobl flaengar ledled Cymru yn dod ynghyd i gynllunio dyfodol newydd i Gymru ac i wledydd a rhanbarthau eraill y DU, a dywedaf fod yn rhaid inni wneud hyn cyn ei bod yn rhy hwyr.