English: Diolch, Llywydd. My questions relate to your responsibilities for equality and human rights. On Monday, I hosted and spoke at the Going for Gold Autistic Acceptance event in the Senedd. It was an autistic-led event, at which they, autistic adults - highly articulate and intelligent autistic adults - covered the areas of concern that they have, but also put forward ideas of how we can all work together co-productively, in their terms, to ensure that we begin to tackle the discrimination faced by autistic people 'that has become the norm rather than the exception'. They particularly raised concern that awareness is not acceptance or equality, which is where your role comes into this, and yet there's growing concern that autism awareness training generally, and disability awareness training more broadly, across Wales is increasingly being led by non-disabled people who are professionals in medical or caring professions with a medical focus, which informs people about disabled people's impairments and ways of overcoming disability, whereas, as the sector says, autism equality training is always led by trainers who are disabled people, with a focus on disabled and non-disabled people working together to overcome the disabling barriers in society, recognising that removing physical, financial and attitudinal barriers will create a more inclusive, accessible society. How, working with your colleagues, will you address the growing concerns within the autism community, and more broadly amongst disabled people in Wales, that this awareness training, is being provided without them or despite them on a medical model, rather than with them on a co-productive basis to tackle the barriers that they're encountering?
Welsh: Diolch, Lywydd. Mae fy nghwestiynau'n ymwneud â'ch cyfrifoldebau dros gydraddoldeb a hawliau dynol. Ddydd Llun, cynhaliais a siaradais yn nigwyddiad Going for Gold Autistic Acceptance yn y Senedd. Roedd yn ddigwyddiad a arweiniwyd gan oedolion awtistig, lle roeddent hwy - oedolion awtistig huawdl a deallus iawn - yn trafod y meysydd sy'n peri pryder iddynt, ond hefyd yn cyflwyno syniadau ynglŷn â sut y gallwn i gyd weithio gyda'n gilydd yn gydgynhyrchiol, yn eu geiriau hwy, i sicrhau ein bod yn dechrau mynd i'r afael â'r gwahaniaethu sy'n wynebu pobl awtistig sydd bellach yn arferol yn hytrach nag yn eithriad. Mynegwyd pryder ganddynt yn benodol nad yw ymwybyddiaeth yn gyfystyr â derbyniad na chydraddoldeb, a dyna lle mae eich rôl chi'n berthnasol i hyn, ac eto ceir pryder cynyddol fod hyfforddiant ymwybyddiaeth awtistiaeth yn gyffredinol, a hyfforddiant ymwybyddiaeth anabledd yn ehangach, ar draws Cymru, yn cael ei arwain yn gynyddol gan bobl nad ydynt yn anabl, sy'n weithwyr proffesiynol mewn proffesiynau meddygol neu ofal gyda ffocws meddygol, sy'n hysbysu pobl am namau pobl anabl a ffyrdd o oresgyn anabledd, tra bod hyfforddiant cydraddoldeb awtistiaeth, fel y dywed y sector, bob amser yn cael ei arwain gan hyfforddwyr sy'n bobl anabl, gyda ffocws ar bobl anabl a phobl nad ydynt yn anabl yn gweithio gyda'i gilydd i oresgyn y rhwystrau sy'n wynebu pobl anabl yn y gymdeithas, gan gydnabod y bydd cael gwared ar y rhwystrau corfforol, ariannol ac ymagweddol yn creu cymdeithas fwy cynhwysol a hygyrch. Sut y byddwch, drwy weithio gyda'ch cyd-Aelodau, yn mynd i'r afael â'r pryderon cynyddol yn y gymuned awtistig, ac yn ehangach ymhlith pobl anabl yng Nghymru, fod yr hyfforddiant ymwybyddiaeth hwn yn cael ei ddarparu hebddynt neu er eu gwaethaf ar fodel meddygol, yn hytrach nag ar y cyd â hwy ar sail gydgynhyrchiol i fynd i'r afael â'r rhwystrau y maent yn eu hwynebu?