English: When I spoke in this Chamber a few days after the referendum vote, I expressed huge disappointment at the result, but added that we had to accept the outcome and that's still my position. And that is despite the fact that 62 per cent of voters in Merthyr Tydfil either voted to remain or didn't vote at all. Unfortunately, the trade union ballot threshold didn't apply in the referendum, so the simple majority voting on that day actually won. But given that clear divide of opinion, I will accept my responsibility to consider what is in the best interests of all my constituents. More than anything, what everyone needs is for the Government to put an end to the uncertainty. But seven months on that uncertainty remains. Llywydd, I was saddened more than shocked by the result of the referendum, not because of what it meant to me personally, but because of what it would mean for people in one of the most deprived areas of the United Kingdom. For many, voting 'leave' was a desperate vote for change, a vote for something better from people who had suffered the decimation of their communities in the 1980s and the 1990s, resulting in decades of households without work, and finally those same communities becoming the victims of Tory-imposed austerity. But my real fear is that post Brexit it won't bring the change that is craved and the very people that voted to leave are the very people who need the support of the EU provided for the most. It also became clear that many people voted to leave on a range of things that they believed would result from us leaving the EU, including an end to immigration. But when I had conversations with many of these people, their concerns around immigration were not backed up by any personal experiences nor, indeed, were they able to say with any conviction how immigration had adversely affected them. However, when whipped up by the lies and the Goebbels-like propaganda from the right-wing media, immigrants became demonised as the cause of the day-to-day challenges that they faced. But, of course, the lies around immigration were far from the only ones. The whole 'leave' campaign was founded on lies and false promises, be it the promise of £350 million being reinvested in the NHS or the riches that would arise from new trade deals, which Ken Clarke referred to last week as 'Alice in Wonderland fantasies'. For me, however, the most distressing manifestation of the 'leave' vote has been the widespread increase in incidents of overt and public racism and the normalisation of such behaviour. Unfortunately, this has shown few signs of abating, and when you couple this with what we've witnessed from Donald Trump and the rise of the racist right in other parts of Europe, this must give us all cause for concern. Just for a moment, can I focus on the personal impact on EU nationals caught up in the current uncertainty, both here and in Europe? I learnt recently about an EU national - a German - who came to the UK 40 years ago. He lives in Wales with his partner and he's set up a small, successful arts-based programme. Despite what we've heard from the Conservative benches here, he, his wife and his son now face uncertainty as to whether they will be able to stay together, living in this country, and he believes that his family and others in similar situations are being used as bargaining chips in Theresa May's Brexit negotiations. And what about UK citizens living in Europe? What happens to them? That still remains unknown. If anyone still needs convincing about the urgency of this, then look at the figures from the Nursing and Midwifery Council that show that registration of European nursing staff in the UK has fallen by a staggering 90 per cent since the referendum. So, as we move forward, what do we want from Brexit? Above all else, for the people of Merthyr Tydfil and Rhymney, regardless of how they voted in the referendum, I want to see decent, affordable housing; improved services; business growth; sustainable and well-paid jobs; an end to poverty; and vibrant and thriving communities. EU funds have massively contributed to the transformation of my constituency over the years, and although people may not always have felt the direct benefits due to the impacts of austerity, there must be a replacement for the EU moneys that have been invested in communities like Merthyr Tydfil and Rhymney, because the environment that people live in is vital to their quality of life and goes hand in hand with other economic investments. So, the UK Government must now address the uncertainties that remain; recognise the importance of EU funding, historically, to many parts of Wales; take on board the wishes and needs of devolved nations in any negotiations to ensure that our communities here in Wales do not lose out as a consequence of Brexit; and find a way of turning this into a positive way forward for those deprived areas that have been previously left behind. For these reasons, Llywydd, along with many others that I've not had time to cover today, I'm supporting both the motion and the Welsh Government and Plaid Cymru White Paper, 'Securing Wales' Future'.
Welsh: Pan siaradais yn y Siambr hon rai dyddiau ar ôl pleidlais y refferendwm, roeddwn yn mynegi siom enfawr wrth y canlyniad, ond gan ychwanegu bod yn rhaid inni dderbyn y canlyniad a dyna yw fy safbwynt o hyd. Ac mae hynny er gwaethaf y ffaith bod 62 y cant o bleidleiswyr ym Merthyr Tudful naill ai wedi pleidleisio i aros neu heb bleidleisio o gwbl. Yn anffodus, doedd trothwy pleidleisio'r undebau llafur ddim yn berthnasol yn y refferendwm, felly y mwyafrif pleidleisio syml ar y diwrnod hwnnw oedd yn ennill. Ond ac ystyried y rhaniad barn clir hwnnw, byddaf yn derbyn fy nghyfrifoldeb i ystyried beth sydd er pennaf les fy holl etholwyr. Yn fwy na dim, yr hyn sydd ei angen ar bawb yw i'r Llywodraeth roi terfyn ar yr ansicrwydd. Ond saith mis yn ddiweddarach, mae'r ansicrwydd hwnnw'n parhau. Lywydd, roeddwn yn fwy trist nag wedi fy syfrdanu wrth ganlyniad y refferendwm, nid oherwydd yr hyn oedd yn ei olygu i mi yn bersonol, ond oherwydd yr hyn y byddai'n ei olygu i bobl yn un o ardaloedd mwyaf difreintiedig y Deyrnas Unedig. I lawer, roedd pleidleisio 'gadael' yn bleidlais daer dros newid, pleidlais dros rywbeth gwell gan bobl a oedd wedi dioddef darnio eu cymunedau yn yr 1980au a'r 1990au, gan arwain at aelwydydd heb waith am ddegawdau, ac yn y pen draw daeth yr union gymunedau hynny yn ddioddefwyr y mesurau cyni a osodwyd gan y Torïaid. Ond fy ofn gwirioneddol yw, ar ôl Brexit, na fydd yn dod â'r newid y mae pobl yn erfyn amdano, ac mai'r union bobl a bleidleisiodd i adael yw'r union bobl sydd ag angen y gefnogaeth yr oedd yr UE yn ei darparu fwyaf. Daeth yn amlwg hefyd bod llawer o bobl wedi pleidleisio i adael oherwydd ystod o bethau yr oedden nhw'n credu y bydden nhw'n deillio o adael yr UE, gan gynnwys terfyn ar fewnfudo. Ond pan gefais sgyrsiau â llawer o'r bobl hyn, nid oedd eu pryderon am fewnfudo wedi'u hategu gan unrhyw brofiadau personol ac nid oedden nhw ychwaith, yn wir, yn gallu dweud gydag unrhyw sicrwydd sut yr oedd mewnfudo wedi effeithio'n andwyol arnyn nhw. Fodd bynnag, wedi'u gwysio gan y celwyddau a'r propaganda Goebbels-aidd gan y cyfryngau adain-dde, cafodd mewnfudwyr eu pardduo fel achos yr heriau yr oedden nhw'n eu hwynebu o ddydd i ddydd. Ond, wrth gwrs, nid y celwyddau am fewnfudo oedd yr unig rai o bell ffordd. Roedd yr holl ymgyrch 'gadael' yn seiliedig ar gelwyddau ac addewidion ffug, boed yr addewid i ail-fuddsoddi £350 miliwn yn y GIG neu'r cyfoeth a fyddai'n deillio o gytundebau masnach newydd, y cyfeiriodd Ken Clarke atyn nhw yr wythnos diwethaf fel 'ffantasïau Alice in Wonderland'. I mi, fodd bynnag, canlyniad mwyaf trallodus y bleidlais 'gadael' fu'r cynnydd helaeth mewn achosion o hiliaeth agored a chyhoeddus a normaleiddio ymddygiad o'r fath. Yn anffodus, nid yw hyn wedi dangos llawer o arwyddion o arafu, a phan fyddwch yn cyplu hyn â'r hyn yr ydym wedi ei weld gan Donald Trump ac esgyniad yr adain dde hiliol mewn rhannau eraill o Ewrop, mae'n rhaid i hyn beri pryder inni i gyd. Am eiliad, a gaf i ganolbwyntio ar yr effaith bersonol ar ddinasyddion yr UE sydd wedi eu dal yn yr ansicrwydd presennol, yma ac yn Ewrop? Dysgais yn ddiweddar am un o ddinasyddion yr UE - Almaenwr - a ddaeth i'r DU 40 mlynedd yn ôl. Mae'n byw yng Nghymru gyda'i bartner ac mae wedi sefydlu rhaglen fach, lwyddiannus sy'n seiliedig ar y celfyddydau. Er gwaethaf yr hyn yr ydym wedi'i glywed o feinciau'r Ceidwadwyr yma, mae ef, ei wraig a'i fab bellach yn wynebu ansicrwydd ynghylch a fyddan nhw'n gallu aros gyda'i gilydd, yn byw yn y wlad hon, ac mae'n credu bod ei deulu ac eraill mewn sefyllfaoedd tebyg yn cael eu defnyddio fel sglodion bargeinio yn nhrafodaethau Brexit Theresa May. A beth am ddinasyddion y DU sy'n byw yn Ewrop? Beth sy'n digwydd iddyn nhw? Mae hynny'n dal i fod yn anhysbys. Os oes angen argyhoeddi unrhyw un o hyd pa mor daer yw hyn, edrychwch ar y ffigurau gan y Cyngor Nyrsio a Bydwreigiaeth sy'n dangos bod cofrestru staff nyrsio Ewropeaidd yn y DU wedi gostwng yn syfrdanol o 90 y cant ers y refferendwm. Felly, wrth inni symud ymlaen, beth ydyn ni ei eisiau gan Brexit? Yn fwy na dim arall, i bobl Merthyr Tudful a Rhymni, ni waeth sut y gwnaethon nhw bleidleisio yn y refferendwm, hoffwn i weld tai boddhaol, fforddiadwy; gwell gwasanaethau; twf busnes; swyddi cynaliadwy sy'n talu'n dda; terfyn ar dlodi; a chymunedau bywiog a ffyniannus. Mae arian yr UE wedi cyfrannu'n aruthrol at drawsnewid fy etholaeth i dros y blynyddoedd, ac er nad yw pobl bob amser wedi teimlo'r manteision uniongyrchol o ganlyniad i effeithiau'r mesurau cyni, mae'n rhaid i rywbeth gymryd lle arian yr UE sydd wedi cael ei fuddsoddi mewn cymunedau fel Merthyr Tudful a Rhymni, oherwydd mae'r amgylchedd lle mae pobl yn byw yn hanfodol i ansawdd eu bywyd ac mae'n mynd law yn llaw â buddsoddiadau economaidd eraill. Felly, mae'n rhaid i Lywodraeth y DU ymdrin yn awr â'r ansicrwydd sy'n parhau; cydnabod pwysigrwydd cyllid yr UE, yn hanesyddol, i sawl rhan o Gymru; ystyried dymuniadau ac anghenion cenhedloedd datganoledig mewn unrhyw drafodaethau i sicrhau nad yw ein cymunedau ni yma yng Nghymru ar eu colled o ganlyniad i Brexit; a dod o hyd i ffordd o droi hyn yn ffordd gadarnhaol ymlaen ar gyfer yr ardaloedd difreintiedig hynny sydd wedi cael eu gadael ar ôl yn flaenorol. Am y rhesymau hyn, Lywydd, ynghyd â llawer o rai eraill nad wyf wedi cael amser i roi sylw iddyn nhw heddiw, rwy'n cefnogi'r cynnig a Phapur Gwyn Llywodraeth Cymru a Phlaid Cymru, 'Sicrhau Dyfodol Cymru'.