English: I am grateful to my now neighbour, Simon Thomas, for initiating this debate today. We've crossed swords on related issues many times in the year or so I've been a Member of this Assembly and I thought that where argument has failed possibly osmosis might have a better chance of arriving at a consensus. I've no particular objection to personal carbon accounts and I certainly agree with some of the points that have been made today about air quality - they're very important. Nitrous oxide and other gasses are, of course, pollutants. But I think it's important for us to recognise also that carbon dioxide is not poison gas and is not a pollutant as such. I know that theories of global warming are what lie behind this proposal, but it's important to recognise that the current carbon dioxide in the atmosphere, 390 parts per million - in a submarine, on average, it's 1,500 parts per million, and we know that up to 8,000 parts per million human health is not impaired. So, this is not a danger to health in itself. I strongly agree with much of what Jenny Rathbone has said on food miles. We grow a lot of our own vegetables and so on at home. I'm an enthusiastic gardener and I wish more people would join me in that enthusiasm. I think we would all be better off. I would like to address the motivation behind this proposal and the extent to which the costs imposed by the anti-global-warming policies can sometimes be perverse. As a result of high energy costs, which have resulted from the deliberate policy decisions of governments, not just in this country but elsewhere in the world, what we've done is to speed on the de-industrialisation processes of the west, and the perverse consequence of that has been to export heavily intensive energy consumers like steel, aluminium, glass and cement manufacture to parts of the world that have not accepted the obligations that we have in the west to reduce our carbon footprint. So, actually, we've, as a result of this, made matters even worse. I'm sure the environment Secretary will not wish to hear the word 'China' yet again in my speech, but China does actually produce 30 per cent of the world's carbon emissions, India another 7 per cent, and, as I never tire of pointing out, the Paris agreements do not actually require them to reduce their carbon footprint. All they're going to do is to reduce the output of carbon per head as their economies grow. So, China, in effect, has a green card in the sense that they'll be allowed to increase their carbon emissions for at least another 20 years. So, any changes that come about as a result of our domestic policies will have no impact of any measurable kind upon what's happening in the world and certainly have no impact on world temperatures. I have a problem with even the concept of a global temperature, because there is no easy means to calculate that. Satellite data have only been collected for a relatively short time, so we don't have the kind of time series that we need in order to draw sensible conclusions of a policy kind, particularly conclusions that are going to lead to dramatic changes in lifestyle and in employment patterns. I'd like to draw the attention of the Assembly to a paper that appeared only last week or the week before in an academic publication called 'Nature Geoscience', which addresses the problem of the pause in global temperature rises. Because, for the last 20 years, we've had no noticeable rise in world temperatures, and this pause cannot be explained by the computer models upon which the dire predictions of doom and gloom have been based. Myles Allen, who is a professor of geosystem science at Oxford university said to 'The Times' just a few days ago, We haven't seen that rapid acceleration in warming after 2000 that we see in the models. We haven't seen that in the observations.' His defence of these models is interesting. He said that they'd been assembled a decade ago so it wasn't surprising that they deviated from reality. Yet those very same models are the ones that are being used to make predictions for 50 or 100 years ahead that have saddled taxpayers with huge costs to pay for alternative energy sources. So, we really ought, I think, to pause, in the same way that global temperatures seem to have paused, and really ask ourselves whether we need to plough ahead so rapidly with these schemes to reduce our carbon footprint when, first of all, we don't know whether that's actually going to be followed by other countries in the world who are the biggest polluters, if we regard carbon dioxide as a pollutant, and, secondly, we have to consider the impact upon the standard of living of our people, particularly those at the bottom of the income scale, who are the ones who are most clearly disadvantaged.
Welsh: Diolch i fy nghymydog, bellach, Simon Thomas, am gychwyn y ddadl hon heddiw. Rydym wedi croesi cleddyfau ar faterion cysylltiedig sawl gwaith yn ystod y flwyddyn neu ddwy y bûm yn Aelod o'r Cynulliad hwn ac roeddwn yn meddwl efallai, lle y mae dadlau wedi methu, y byddai mwy o obaith cyrraedd consensws drwy osmosis. Nid oes gennyf wrthwynebiad penodol i gyfrifon carbon personol ac rwy'n sicr yn cytuno â rhai o'r pwyntiau a wnaed heddiw am ansawdd aer - maent yn bwysig iawn. Mae ocsid nitraidd a nwyon eraill, wrth gwrs, yn llygryddion. Ond rwy'n credu ei bod yn bwysig i ni gydnabod hefyd nad yw carbon deuocsid yn nwy gwenwynig ac nid yw'n llygrydd fel y cyfryw. Gwn mai damcaniaethau ynghylch cynhesu byd-eang sy'n sail i'r cynnig hwn, ond mae'n bwysig cydnabod bod y carbon deuocsid sydd yn yr atmosffer ar hyn o bryd, 390 rhan y filiwn - mewn llong danfor, ar gyfartaledd, mae'n 1,500 rhan y filiwn, ac fe wyddom nad yw hyd at 8,000 rhan y filiwn yn amharu ar iechyd pobl. Felly, nid yw hyn yn berygl i iechyd ynddo'i hun. Rwy'n cytuno'n gryf â llawer o'r hyn a ddywedodd Jenny Rathbone am filltiroedd bwyd. Rydym yn tyfu llawer o'n llysiau ein hunain ac yn y blaen gartref. Rwy'n arddwr brwdfrydig a hoffwn pe bai rhagor o bobl yn rhannu fy mrwdfrydedd ynglŷn â hynny. Rwy'n credu y byddai pawb ohonom yn well ein byd. Hoffwn fynd i'r afael â'r cymhelliad sy'n sail i'r cynnig hwn ac i ba raddau y gall y costau a osodir gan y polisïau gwrth-gynhesu-byd-eang fod yn groes i'r graen weithiau. O ganlyniad i gostau ynni uchel, sydd wedi deillio o benderfyniadau polisi bwriadol llywodraethau, nid yn unig yn y wlad hon, ond mewn mannau eraill yn y byd, yr hyn a wnaethom yw cyflymu prosesau dad-ddiwydiannu'r gorllewin, a chanlyniad gwrthnysig hynny oedd allforio cynhyrchiant ynni-ddwys iawn fel dur, alwminiwm, gwydr a sment i rannau o'r byd nad ydynt wedi derbyn y rhwymedigaethau sydd gennym yn y gorllewin i leihau ein hôl troed carbon. Felly, mewn gwirionedd, o ganlyniad i hyn, rydym wedi gwneud pethau hyd yn oed yn waeth. Rwy'n siŵr na fydd Ysgrifennydd yr amgylchedd yn dymuno clywed y gair 'Tsieina' eto fyth yn fy araith, ond mae Tsieina'n cynhyrchu 30 y cant o allyriadau carbon y byd mewn gwirionedd, ac India'n cynhyrchu 7 y cant arall, ac fel nad wyf byth yn blino ei nodi, nid yw cytundebau Paris yn ei gwneud yn ofynnol iddynt leihau eu hôl troed carbon mewn gwirionedd. Y cyfan y maent yn mynd i'w wneud yw lleihau allbwn carbon y pen wrth i'w heconomïau dyfu. Felly, mae gan Tsieina gerdyn gwyrdd i bob pwrpas, yn yr ystyr y byddant yn cael cynyddu eu hallyriadau carbon am o leiaf 20 mlynedd arall. Felly, ni fydd unrhyw newidiadau a ddaw yn sgil ein polisïau domestig yn effeithio mewn unrhyw fodd mesuradwy ar yr hyn sy'n digwydd yn y byd ac yn sicr, ni fyddant yn effeithio dim ar dymereddau'r byd. Mae gennyf broblem gyda hyd yn oed y cysyniad o dymheredd byd-eang, gan nad oes ffordd hawdd o'i fesur. Am gyfnod cymharol fyr yn unig y buom yn casglu data lloeren, felly nid oes gennym y math o ddilyniant amser sydd ei angen arnom er mwyn dod i gasgliadau synhwyrol o'r math y seilir polisi arnynt, yn enwedig casgliadau sy'n mynd i arwain at newidiadau dramatig yn ein ffordd o fyw a phatrymau cyflogaeth. Hoffwn dynnu sylw'r Cynulliad at bapur a ymddangosodd yr wythnos diwethaf neu'r wythnos cynt mewn cyhoeddiad academaidd o'r enw 'Nature Geoscience', sy'n mynd i'r afael â phroblem cynnydd mewn tymheredd byd-eang. Oherwydd, dros yr 20 mlynedd diwethaf, nid ydym wedi cael unrhyw gynnydd amlwg yn nhymheredd y byd, ac nid yw'r modelau cyfrifiadurol y seiliwyd y rhagfynegiadau enbyd o ofid a gwae arnynt yn gallu egluro'r saib hwn. Dywedodd Myles Allen, sy'n athro gwyddoniaeth geosystemau ym mhrifysgol Rhydychen wrth 'The Times' ychydig ddyddiau'n ôl, Nid ydym wedi gweld y cynnydd mawr yng nghyflymder cynhesu ar ôl 2000 a welwn yn y modelau. Nid ydym wedi gweld hynny yn yr arsylwadau. Mae'r modd y mae'n amddiffyn y modelau hyn yn ddiddorol. Dywedodd eu bod wedi eu cyfosod ddegawd yn ôl, felly nid oedd yn syndod eu bod yn gwyro oddi wrth realiti. Eto, yr union fodelau hynny sy'n cael eu defnyddio i wneud rhagfynegiadau ynghylch 50 neu 100 mlynedd i'r dyfodol sydd wedi peri'r fath gostau enfawr i drethdalwyr i dalu am ffynonellau ynni amgen. Felly, fe ddylem oedi, rwy'n meddwl, yn yr un ffordd ag y mae tymheredd byd-eang i'w weld fel pe bai wedi oedi, a gofyn i ni ein hunain a oes angen inni fwrw iddi mor gyflym gyda'r cynlluniau hyn i leihau ein hôl troed carbon pan nad ydym, yn gyntaf oll, yn gwybod a yw hynny mewn gwirionedd yn mynd i gael ei ddilyn gan wledydd eraill yn y byd sy'n llygru mwy na neb arall, os ydym yn ystyried carbon deuocsid yn llygrydd, ac yn ail, mae'n rhaid i ni ystyried yr effaith ar safon byw ein pobl, yn enwedig y rhai ar waelod y raddfa incwm, sef y rhai y mae'n fwyaf amlwg eu bod yn ddifreintiedig.