English: I'm looking forward to attending the Home Away From Home exhibition in the National Waterfront Museum in Swansea later this week, which is a celebration of the people and organisations who've been involved in making Swansea a city of sanctuary for over 10 years. Getting to a safe place, of course, is only the first step - an often perilous and exhausting step - on a long journey for refugees, both literally and figuratively, which, as we've seen in recent weeks, is made even harder by Governments like those in power in Westminster, which dehumanise refugees, which devalue and deny human rights to those who've often experienced violence and persecution while on that journey towards sanctuary and normality, a journey that most of us can't even begin to imagine. After surviving that, after coping with that, then there is the incredibly difficult but key task of making a new life in a new country, the first step to healing, and being unable to do so is what too many refugees find frustratingly and impossibly challenging. We have now seen how Wales has welcomed the chance to provide aid and sanctuary to those fleeing Ukraine and other nations, such as Afghanistan and Syria in the past. The response from ordinary people in Wales has been so heartening, but we heard from the Minister last week about some of the difficulties around other parts of the journey towards a new life. A few weeks ago, I asked you, Minister, about the provision of mental health support available to refugees arriving in Wales. Specifically, I wanted you to provide figures on waiting times and lists for those trying to access those support services, after it was revealed that, on a UK level, some refugees are waiting up to two years to access trauma support. I was therefore wondering if you could be able, today, to provide figures or estimates as to the situation on this in Wales. In your response also, you noted that the Welsh Government were exploring options to provide additional mental health and well-being support at the welcome centres, so I was wondering if any progress has been made with this and what the timescale will be on that. I want to take this opportunity to put on record Plaid Cymru's thanks to the campaigners, organisations and human rights lawyers who succeeded in challenging and stopping the first flight due to take those seeking asylum from the UK to Rwanda under a despicable, immoral policy, which we know would've had devastating and dangerous consequences for those who are our brothers and sisters. Doctors Without Borders conducted mental health sessions with refugees and asylum seekers who'd been forcibly removed from Australia by way of a similar policy, to indefinite detention centres on Nauru island. Doctors Without Borders found some of the worst mental health suffering they had encountered in 50 years of experience of supporting refugees. Children as young as nine were having suicidal thoughts, committing acts of self-harm or even attempting suicide. If the Tory Westminster Government continues to play political games with the lives of those seeking our help and protection, we are putting these people at risk of a horrifying mental health collapse, like we saw in Australia. The tagging pilot announced last week, which you've referenced, is equally shocking. The UN Refugee Agency has said that a clear majority of people arriving in the UK by small boat are refugees fleeing conflict or persecution and not, as the Westminster Government argues, in contrary to its own data, economic migrants. So, what is the Welsh Government doing to ensure that our aspiration to be a nation of sanctuary is achievable in the light of such barbarous policies? How is the Government going to ensure it's able to protect all people seeking safety equally in Wales? Finally, I've been contacted by a constituent who is hosting a Ukrainian refugee. She has been trying for weeks to arrange an appointment at the nearest biometric residence permit centre in Cardiff, as is required to obtain leave to stay and access services beyond the first six months. She told me, 'As far as I'm aware, Cardiff is the only place in Wales where you can get a BRP, and, to date, it's impossible to get an appointment. The nearest centre offering appointments is Barnstable library, which, as the crow flies, and as the computer said, is approximately 50 miles away.' But, of course, in reality, it's closer to 150 miles and a six-hour round trip. My constituent also told me that there are no places available on an English for speakers of other languages course until September where she lives in Port Talbot for the Ukrainian woman she is hosting, which is also hampering her efforts to settle in her new home. So, what can the Welsh Government do to ensure people are able to access the visa appointments and support they need and that the stress of trying to make a new life for themselves is alleviated as much as possible? Diolch.
Welsh: Rwy'n edrych ymlaen at ymweld ag arddangosfa Cartref oddi Cartref Amgueddfa Genedlaethol y Glannau yn Abertawe yn ddiweddarach yr wythnos hon, sy'n dathlu'r bobl a'r sefydliadau sydd wedi bod â rhan o'r gwaith o wneud Abertawe yn ddinas noddfa ers dros 10 mlynedd. Y cam cyntaf yn unig yw cyrraedd man diogel, wrth gwrs - cam peryglus a blinderus yn aml - ar siwrnai faith i ffoaduriaid, yn llythrennol ac yn ffigurol, sydd, fel yr ydym wedi'i weld yn ystod yr wythnosau diwethaf, yn cael ei gwneud hyd yn oed yn galetach gan Lywodraethau fel y rhai hynny sydd mewn grym yn San Steffan, sy'n annyneiddio ffoaduriaid, yn eu dibrisio ac yn gwadu hawliau dynol y rhai sydd yn aml wedi bod yn destun trais ac erledigaeth ar y daith honno at noddfa a normalrwydd, taith na all y rhan fwyaf ohonom hyd yn oed ddechrau ei hamgyffred. Ar ôl byw trwy hynny, ar ôl ymdopi â hynny, yna fe geir y dasg anhygoel o anodd ond allweddol o wneud bywyd newydd mewn gwlad newydd, y cam cyntaf i iacháu, a'r hyn sy'n peri rhwystredigaeth ac yn amhosibl heriol lawer gormod o ffoaduriaid yw methu â gwneud hynny. Rydym wedi gweld erbyn hyn sut y mae Cymru wedi croesawu'r cyfle i ddarparu cymorth a noddfa i'r rhai hynny sy'n ffoi o Wcráin a gwledydd eraill, fel Affganistan a Syria yn y gorffennol. Mae'r ymateb gan bobl gyffredin yng Nghymru wedi bod mor galonogol, ond clywsom gan y Gweinidog yr wythnos diwethaf am rai o'r anawsterau ynglŷn â rhannau eraill o'r daith tuag at fywyd newydd. Ychydig wythnosau yn ôl, gofynnais i chi, Gweinidog, am y cymorth sydd ar gael i ffoaduriaid sy'n dod i Gymru o ran iechyd meddwl. Yn benodol, roeddwn i'n awyddus i chi rannu ffigurau o ran amseroedd a rhestrau aros ar gyfer rhai hynny sy'n ceisio manteisio ar gymorth y gwasanaethau hynny, ar ôl y cyhoeddiad bod rhai ffoaduriaid, ar lefel y DU, yn aros hyd at ddwy flynedd i gael cymorth trawma. Felly, roeddwn i'n meddwl tybed a wnewch chi rannu ffigurau neu amcangyfrifon â ni heddiw ynglŷn â'r sefyllfa ar hyn o bryd yng Nghymru. Yn eich ymateb hefyd, fe wnaethoch chi sôn bod Llywodraeth Cymru yn ystyried opsiynau i ddarparu cymorth iechyd meddwl a lles ychwanegol yn y canolfannau croeso, felly roeddwn i'n meddwl tybed a fu unrhyw gynnydd yn hyn o beth a beth fydd yr amserlen ar gyfer hynny. Hoffwn i achub ar y cyfle hwn i fynegi diolch Plaid Cymru i'r ymgyrchwyr, y sefydliadau a'r cyfreithwyr hawliau dynol a lwyddodd i herio ac atal yr awyren gyntaf a oedd am fynd â'r ceisiwyr lloches hynny o'r DU i Rwanda o dan bolisi ffiaidd, anfoesol, yr ydym yn gwybod y byddai wedi bod â chanlyniadau dinistriol a pheryglus i'r rhai hynny sy'n frodyr ac yn chwiorydd i ni. Cynhaliodd Meddygon Heb Ffiniau sesiynau iechyd meddwl gyda ffoaduriaid a cheiswyr lloches a oedd wedi eu trawsforio drwy rym o Awstralia oherwydd polisi tebyg, i ganolfannau cadw amhenodol ar ynys Nauru. Canfu'r Meddygon Heb Ffiniau rai o'r achosion mwyaf enbyd o ddioddefaint iechyd meddwl mewn 50 mlynedd o brofiad o gefnogi ffoaduriaid. Roedd plant mor ifanc â naw oed yn ystyried hunanladdiad, yn hunan-niweidio neu hyd yn oed yn ymgeisio hunanladdiad. Os bydd Llywodraeth Dorïaidd San Steffan yn parhau i chwarae gemau gwleidyddol gyda bywydau'r rhai sy'n ceisio ein cymorth a'n hamddiffyniad, byddwn yn rhoi'r bobl hyn mewn perygl o chwalfa ddychrynllyd o ran eu hiechyd meddwl, fel gwelsom ni yn Awstralia. Mae'r cynllun treialu tagio a gyhoeddwyd yr wythnos diwethaf, yr ydych wedi cyfeirio ato, yr un mor frawychus. Mae Asiantaeth Ffoaduriaid y Cenhedloedd Unedig wedi dweud bod mwyafrif clir y bobl sy'n cyrraedd y DU ar gychod bychain yn ffoaduriaid sy'n dianc rhag gwrthdaro neu erledigaeth ac nid, fel y mae Llywodraeth San Steffan yn ei ddadlau, yn groes i'w data ei hun, ymfudwyr economaidd. Felly, beth mae Llywodraeth Cymru yn ei wneud i sicrhau bod modd cyflawni ein dyhead i fod yn genedl noddfa yng ngoleuni polisïau mor farbaraidd? Sut mae'r Llywodraeth am sicrhau ei bod yn gallu amddiffyn pawb sy'n ceisio diogelwch mewn ffordd gyfartal yng Nghymru? Yn olaf, mae etholwr sy'n lletya ffoadur o Wcráin wedi cysylltu â mi. Mae hi wedi bod yn ceisio trefnu apwyntiad yn y ganolfan drwydded breswylio fiometrig agosaf yng Nghaerdydd ers wythnosau, fel sy'n ofynnol er mwyn cael caniatâd i aros a pharhau i fod â hawl i gael gwasanaethau ar ôl y chwe mis cyntaf. Dywedodd wrthyf, 'Hyd y gwn i, Caerdydd yw'r unig le yng Nghymru y gallwch chi gael cerdyn preswylio biometrig, a hyd yma, mae hi'n amhosibl gwneud apwyntiad. Y ganolfan agosaf sy'n cynnig apwyntiadau yw llyfrgell Barnstable, sydd, fel y mae'r frân yn hedfan, yn ôl y cyfrifiadur, tua 50 milltir i ffwrdd.' Ond, wrth gwrs, mewn gwirionedd, mae hynny'n nes at 150 milltir ac yn daith chwe awr yno ac yn ôl. Dywedodd fy etholwr wrthyf hefyd nad oes lleoedd ar gael ar gwrs Saesneg i siaradwyr ieithoedd eraill tan fis Medi lle mae hi'n byw ym Mhort Talbot ar gyfer y fenyw o Wcráin sy'n aros gyda hi, ac mae hynny hefyd yn atal ei hymdrechion i ymgartrefu yn ei chartref newydd. Felly, beth all Llywodraeth Cymru ei wneud i sicrhau bod pobl yn gallu trefnu'r apwyntiadau ar gyfer fisa a'r cymorth sydd ei angen arnyn nhw a bod y straen o geisio gwneud bywyd newydd i'w hunain yn cael ei ysgafnu gymaint â phosibl? Diolch.