English: I think we should start this debate by saying what is true: that we live in a much less prejudiced society today than 50 years ago, when I was young, and that's a very good thing. I approve of the Government's strategy on hate crime and I appreciate the tone in which the Cabinet Secretary started off this debate. But one thing that does concern me about debates on hate crime is that we tend to get it out of perspective. Hate crime is, of course, abominable, and I speak as a victim, because I once had my nose broken when I went to the aid of a gay friend of mine who was being attacked by homophobic thugs, and the perpetrator of that crime subsequently went to prison on account of it. I've also been on an IRA list for quite a number of years, and therefore I was under threat of being murdered. So, I do understand what hatred is all about when you encounter it in a real sense. But we have no far-right party today that is active in British politics of any size. The British National Party has disappeared, the English Defence League is insignificant, and I think we should celebrate that. We don't have the problems that some European countries have, and therefore we shouldn't get this out of perspective. I think we have to accept, also, that the figures that are reported as hate crimes really tend to exaggerate the extent of the problem. Mark Isherwood referred, in the course of his speech, to the fact that it's the perception of the victim that matters, not the actual reality, necessarily. The definition in the Home Office operational guidance, which is accepted by police forces in Wales, is that, for recording purposes, the perception of the victim, or any other person, is the defining factor in determining whether an incident is a hate incident. So, even a third party can report a hate crime as such, and it will instantly be logged by the police as a hate crime, even in cases where the victim himself or herself may not have wished it to be so. There's an actual example in the police operational guidance, actually, which is, I think, quite instructive: 'A heterosexual man walking through an area near a gay club is verbally abused in a way which is offensive but does not constitute a public order offence. He reports the incident but does not believe it to be homophobic, or want it recorded as such,' but the officer taking the report down can himself record that as a hate crime even though the victim doesn't want to, and the perception of the victim is not to be challenged in any way. Now, I accept that if there is a challenge to be made, then it should be done in a sensitive manner. But, surely, we must base public policy upon actual facts and not just upon perceptions. The other point that I want to raise in this debate is the attempt to use this issue of hate crime in order to grind political axes. We often hear it related to Brexit, and we often hear it raised in connection with people who believe that it's very important for the purposes of community cohesion that we should have sensible controls on immigration. I think that this demeans us, actually, and reduces the value of our political debate. Surely we can accept that, if you are concerned about immigration, you are not necessarily a racist, and you certainly don't believe that hate crime is a good thing. Of course, there are racists who want to control immigration for their base reasons, and there are people in all political parts of the spectrum, just about, who are engaged in political abuse. I have, from time to time, been the recipient of it myself. Anybody who wants to know what online abuse is about should go and see what's written about me, which often invites me to perform various physical acts that are not within my physical capabilities, or indeed anybody's, for that matter. So, I'm well aware that, if you take these things seriously, it can be very hurtful. In politics and public life, we tend to be pachyderms, so we can brush this sort of thing off. In what you might call normal society, we may not find that quite so easy to accept. So, I agree very much with what Hannah Blythyn said in her contribution - that this is all about basic respect for individuals and their differences. I don't believe that people should be abused or subject to physical violence simply on account of personal characteristics that they can't alter - or, indeed, for their political beliefs. In winding up, I will say that, of course, we are happy to note the motion and, indeed, as I've already said, to support the Government's strategy overall. We will not support the Plaid Cymru amendments. We are going to abstain on those, because I think they are drafted in rather a tendentious way, and that goes back to what I said at the opening of my speech. I haven't time, I'm afraid, to dilate further upon that today. But I think that there is widespread acceptance - universal acceptance - of the general principles that underlie the Government's policy, and we will support them in that endeavour.
Welsh: Rwy'n credu y dylem ni ddechrau'r ddadl hon trwy ddweud yr hyn sy'n wir: ein bod ni'n byw mewn cymdeithas llawer llai rhagfarnllyd heddiw na 50 mlynedd yn ôl, pan oeddwn i'n ifanc, ac mae hynny'n rhywbeth da iawn. Rwy'n cymeradwyo strategaeth y Llywodraeth ynglŷn â throseddau casineb ac rwy'n gwerthfawrogi'r modd y dechreuodd Ysgrifennydd y Cabinet y ddadl hon. Ond un peth sydd yn peri pryder imi ynglŷn â dadleuon ynghylch troseddau casineb yw ein bod yn dueddol o golli golwg ar union natur hynny. Mae trosedd casineb, wrth gwrs, yn ffiaidd, ac rwyf yn siarad fel dioddefwr, oherwydd fe dorrwyd fy nhrwyn ar un adeg pan es i helpu ffrind hoyw i mi pan wnaeth criw o labystiaid homoffobaidd ymosod arno, ac aeth y sawl a gyflawnodd y drosedd honno i'r carchar maes o law oherwydd hynny. Rwyf hefyd wedi bod ar restr Byddin Gweriniaethol Iwerddon ers nifer o flynyddoedd, ac felly roeddwn o dan fygythiad o gael fy llofruddio. Felly, rwyf yn deall beth yw ystyr casineb pan ddowch chi wyneb yn wyneb ag ef yng ngwir ystyr hynny. Ond nid oes gennym ni blaid adain dde eithafol gwerth sôn amdani sy'n weithgar yng ngwleidyddiaeth Prydain. Mae Plaid Genedlaethol Prydain wedi diflannu, mae Cynghrair Amddiffyn Lloegr yn ddibwys, a chredaf y dylem ni ddathlu hynny. Nid oes gennym ni'r problemau sydd gan rai gwledydd Ewropeaidd, ac felly ni ddylem ni fod o dan gamsyniad yn hyn o beth. Credaf fod yn rhaid inni hefyd dderbyn bod y ffigurau a adroddir fel troseddau casineb yn tueddu mewn gwirionedd i orbwysleisio maint y broblem. Cyfeiriodd Mark Isherwood, yn ystod ei araith, at y ffaith mai canfyddiad y dioddefwr sy'n bwysig, nid y gwir realiti, o anghenraid. Y diffiniad yng nghanllawiau gweithredol y Swyddfa Gartref, a dderbynnir gan heddluoedd yng Nghymru, yw, er dibenion cofnodi, mai canfyddiad y dioddefwr, neu unrhyw berson arall, yw'r ffactor diffiniol wrth benderfynu ar ba un a yw digwyddiad yn ddigwyddiad casineb. Felly, gall hyd yn oed trydydd parti roi gwybod am drosedd casineb fel y cyfryw, a bydd yr heddlu'n gwneud cofnod ohono'n syth fel trosedd casineb, hyd yn oed mewn achosion lle nad yw'r dioddefwr ei hun wedi dymuno hynny. Mae yna enghraifft wirioneddol yng nghanllawiau gweithredol yr heddlu, sydd, mewn gwirionedd, rwy'n credu, yn eithaf addysgiadol: Mae dyn heterorywiol yn cerdded trwy ardal ger clwb hoyw yn cael ei gam-drin ar lafar mewn ffordd sy'n dramgwyddus ond nid yw'n gyfystyr â throsedd yn erbyn y drefn gyhoeddus. Mae'n rhoi adroddiad o'r digwyddiad ond nid yw'n credu ei fod yn homoffobig, nac yn dymuno iddo gael ei gofnodi fel y cyfryw, ond gall y swyddog sy'n ysgrifennu'r adroddiad gofnodi hynny ei hun fel trosedd casineb er nad yw'r dioddefwr eisiau gwneud hynny, ac ni ddylid herio canfyddiad y dioddefwr mewn unrhyw ffordd. Nawr, rwy'n derbyn, os oes angen herio, yna dylid gwneud hynny mewn ffordd sensitif. Ond siawns bod yn rhaid inni seilio polisi cyhoeddus ar ffeithiau gwirioneddol ac nid ar ganfyddiadau yn unig. Y sylw arall yr hoffwn ei wneud yn y ddadl hon yw'r ymdrech i ddefnyddio'r mater hwn o droseddau casineb fel modd o hogi cyllyll gwleidyddol. Rydym ni'n aml yn ei glywed yn gysylltiedig â Brexit, ac rydym ni'n aml yn ei glywed mewn cysylltiad â phobl sy'n credu ei bod hi'n bwysig iawn y dylem ni gael rheolaethau synhwyrol ynglŷn â mewnfudo ar gyfer dibenion cydlyniant cymunedol. Rwy'n credu bod hyn yn ein dibrisio ni, a dweud y gwir, ac yn lleihau gwerth ein dadl wleidyddol. Siawns y gallwn ni dderbyn y ffaith, os ydych chi'n poeni am fewnfudo, nad ydych chi o reidrwydd yn hiliol, ac yn sicr nid ydych chi'n credu bod troseddau casineb yn rhywbeth da. Wrth gwrs, mae hilwyr yn bodoli sydd eisiau rheoli mewnfudo am eu rhesymau annheilwng eu hunain, ac mae pobl ymhob rhan wleidyddol o'r sbectrwm, bron iawn, sy'n ymwneud â cham-drin gwleidyddol. Rwyf i, o bryd i'w gilydd, wedi bod yn destun hynny fy hun. Dylai unrhyw un sydd eisiau gwybod beth yw cam-drin ar-lein fynd i weld yr hyn a ysgrifennwyd amdanaf, sy'n aml yn fy ngwahodd i berfformio amrywiol weithredoedd corfforol nad ydyn nhw o fewn fy ngalluoedd corfforol, nac yn wir o fewn galluoedd corfforol unrhyw un, o ran hynny. Felly, rwy'n ymwybodol iawn, os ydych chi'n cymryd y pethau hyn o ddifrif, y gall fod yn rhywbeth cas iawn. Mewn gwleidyddiaeth a bywyd cyhoeddus, rydym ni'n dueddol o fod yn groendew iawn, er mwyn i ni allu diystyru'r math hwn o beth. Yn yr hyn y gallech chi ei galw'n gymdeithas arferol, efallai na fyddem ni'n teimlo y byddai hynny'n beth mor hawdd ei dderbyn. Felly, rwy'n cytuno i raddau helaeth â'r hyn a ddywedodd Hannah Blythyn yn ei chyfraniad - bod a wnelo hyn â pharch sylfaenol at unigolion a'u gwahaniaethau. Nid wyf yn credu y dylai pobl gael eu cam-drin na bod yn destun trais corfforol dim ond oherwydd priodweddau personol na allan nhw eu newid - neu, yn wir, am eu credoau gwleidyddol. Wrth ddirwyn i ben, rwyf am ddweud, wrth gwrs, ein bod yn hapus i nodi'r cynnig ac, yn wir, fel y dywedais eisoes, i gefnogi strategaeth y Llywodraeth yn gyffredinol. Ni fyddwn yn cefnogi gwelliannau Plaid Cymru. Byddwn yn ymatal ar y rheini, oherwydd rwy'n credu eu bod wedi eu drafftio mewn ffordd braidd yn unochrog, ac mae hynny'n mynd yn ôl i'r hyn a ddywedais wrth agor fy araith. Nid oes gennyf amser, rwy'n ofni, i ymhelaethu ymhellach ar hynny heddiw. Ond rwy'n credu bod derbyniad cyffredinol - derbyniad eang - o'r egwyddorion cyffredinol sy'n sail i bolisi'r Llywodraeth, a byddwn ni yn eu cefnogi yn yr ymdrech honno.