English: Well, I'm sorry, David, I'm very au fait with the sentencing guidelines and I can assure you they are there not to send people to prison. I will say here that I have a great deal of sympathy with the views expressed in items 1 (b) and 2 (b). I believe that there should be a substantial expansion in secure mental facilities as an alternative to normal prisons and that some, but by no means all, of our prisons lack the facilities needed to rehabilitate prisoners. I will just note here, David, and I declare no bias one way or another, that there are many in this Chamber who opposed a prison at Margam, which would be able to offer many of the facilities to Welsh prisoners. I wish now to turn to item 1 (d) and item 2 (a) listed in this debate. The first item again suggests that women in this instance are sent to prison for minor offences. This is patently not the case, unless there are multiple minor offences involved. And, again, I reiterate that all other interventions would have been comprehensively explored. Only when the person convicted of a crime refuses to engage or accept the alternatives is the option of prison even considered. Item 2 (a) suggests that alternative methods of punishment are either not available or are not being used. Again, this is an utter fallacy. Fines, probation, community orders, including work in the community, curfews and electronic tagging are all considered and used extensively before anyone is committed to prison. One extremely worrying consequence of these two clauses is the inference that if the perpetrator of a crime is a mother she should be treated differently to any other person who commits similar crimes, whether they be petty or otherwise. What signal does that send to all the hundreds of thousands of mothers in our society who do not commit crime, even though their circumstances may well make them vulnerable to turning to this alternative? I will add that non payment of fines is not a minor or petty offence: it means that it is left to the good, honest, hard working and often poorer members of society - [ Interruption.] no, David, I have to finish now, I'm sorry - to pick up the bill. Finally, although I believe the proposals contained in this debate are well intentioned and those proposing its contents are well meaning in presenting it, I contend that it is ill conceived, naive and does not accurately reflect the British judicial system. I will go on to say that I will agree with all the comments made in this Chamber by all those who have contributed to this debate to say that, post sentencing, we have a diabolical situation within all our prisons and interventions post sentencing ought to be our first and total priority.
Welsh: Wel, mae'n ddrwg gennyf, David, rwy'n gyfarwydd iawn â'r canllawiau dedfrydu a gallaf eich sicrhau nad ydynt yno i anfon pobl i garchar. Hoffwn ddweud yma fod gennyf lawer iawn o gydymdeimlad â'r safbwyntiau a fynegir yn eitemau 1 (b) a 2 (b). Credaf y dylid ehangu cyfleusterau iechyd meddwl diogel yn sylweddol fel dewis amgen yn lle carchardai arferol a bod rhai o'n carchardai, er nad pob un o bell ffordd, heb y cyfleusterau sydd eu hangen i adsefydlu carcharorion. Fe nodaf yma, David, ac rwy'n datgan nad oes gennyf ragfarn y naill ffordd neu'r llall, fod llawer yn y Siambr hon wedi gwrthwynebu carchar ym Margam a fyddai'n gallu cynnig llawer o'r cyfleusterau i garcharorion o Gymru. Hoffwn droi yn awr at eitem 1 (d) ac eitem 2 (a) a restrir yn y ddadl hon. Mae'r eitem gyntaf unwaith eto yn awgrymu bod menywod yn yr achos hwn yn cael eu hanfon i'r carchar am fân droseddau. Yn amlwg nid yw hyn yn wir, oni bai bod yna fân droseddau lluosog. Ac unwaith eto, pwysleisiaf y byddai'r holl ymyriadau eraill wedi cael eu hystyried mewn ffordd gynhwysfawr. Ni chaiff yr opsiwn o garchar ei ystyried hyd yn oed oni bai bod y person a geir yn euog o drosedd yn gwrthod derbyn neu ymwneud â'r dewisiadau amgen. Mae eitem 2 (a) yn awgrymu naill ai nad oes dulliau amgen o gosbi ar gael neu nad ydynt yn cael eu defnyddio. Unwaith eto, camsyniad llwyr yw hyn. Caiff dirwyon, profiannaeth, gorchmynion cymunedol gan gynnwys gwaith yn y gymuned, cyrffyw a thagio electronig eu hystyried a'u defnyddio'n helaeth cyn y rhoddir dedfryd o garchar i unrhyw un. Un canlyniad i'r ddau gymal sy'n peri pryder mawr yw'r awgrym y dylid trin troseddwr sy'n fam yn wahanol i unrhyw berson arall sy'n cyflawni troseddau tebyg, boed yn fân droseddau neu fel arall. Pa arwydd y mae hynny'n ei anfon i'r cannoedd o filoedd o famau yn ein cymdeithas nad ydynt yn cyflawni troseddau, er y gallai eu hamgylchiadau eu gwneud yn agored i droi at y dewis arall hwn? Rwyf am ychwanegu nad yw methiant i dalu dirwyon yn fân drosedd: mae'n golygu mai'r aelodau da, gonest, gweithgar, a thlotach yn aml, o gymdeithas - [ Torri ar draws.] na, David, rhaid i mi orffen yn awr, mae'n ddrwg gennyf - sy'n cael eu gadael i dalu'r bil. Yn olaf, er y credaf fod y cynigion yn y ddadl hon yn llawn bwriadau da a bod y rhai sy'n cynnig ei gynnwys yn meddwl yn dda wrth ei gyflwyno, rwy'n dadlau ei fod yn gyfeiliornus, yn naïf ac nid yw'n adlewyrchiad cywir o system farnwrol Prydain. Hoffwn ddweud hefyd y byddaf yn cytuno â'r holl sylwadau a wnaed yn y Siambr hon gan y rhai sydd wedi cyfrannu at y ddadl hon i ddweud, ar ôl dedfrydu, fod gennym sefyllfa erchyll yn ein holl garchardai a dylai ymyriadau ar ôl dedfrydu fod yn flaenoriaeth lwyr i ni.