English: Thank you for the comments and questions. I'll start with your point about the diagnosis target. The draft indicates that it's for the life of the plan. I indicated in my opening remarks that it's something I'm prepared to keep under review, because I do know that a number of actors and stakeholders wanted there to be a more ambitious target, but I'm determined that we have a stretching but an honest target. I don't think it would be helpful to set an aspirational target that can't be achieved in the life of the plan. I want something that is real and achievable, but as I say, stretching, and recognises the need for further improvement. That helps me to deal with your point about the number of staff trained. We've set the target already that we think is stretching. What I won't do today, to get me through a debate, is just pick out of the air a figure of '100 per cent of staff' or 'the maximum number of staff are, therefore, trained'. But, again, it is something for us to review and to consider as the plan carries on, and as we actually make real progress throughout the life of this plan towards achieving our aims and objectives. The same goes for anti-psychotic drugs. We are confident that there needs to be a change and a challenge in the way that prescribing behaviour takes place. Each individual clinician has a responsibility for the judgment that they exercise and the care that they provide for an individual within their context. We want clarity on the ability to reduce the inappropriate prescribing of anti-psychotic drugs. But I'm not going to indicate today that there are any particular targets that will be set. That is part of what we need to consider in drawing up and coming to a final conclusion in the action plan. Again, I said that today is, at least in part, a listening exercise to Members about what we'll actually have in the final plan, to think about whether a target will be helpful - will it get us to a point where we want to be - and then how we can appropriately measure the progress that we do or don't make on getting different decisions made by practising clinicians. Then, your final point about substance misuse prevention and recovery. You'll know that Rebecca Evans leads on substance misuse policy and action for the Government. We've maintained investment in this area despite the reductions in the overall budget. That in itself is a marker of the reality that we recognise that this is a really important area, not just in terms of dementia reduction. I go back the points made at the front of this debate about the rise in dementia that we know that we face as a country. Some of that is related to age, but much of it is related to behaviour as well. All of us know that we make choices for ourselves that have a potential consequence. We know from the Caerphilly study, undertaken over a significant period of time on people living in the same sort of communities in Wales, that making different choices on the key behaviours and determinants of healthier outcomes - on smoking, alcohol, diet and exercise - have a significant impact, not just on obesity as we discovered earlier, and will come up later today when I hope that we will pass the Public Health (Wales) Bill, but equally in a whole range of other areas. There's a significant impact from the choices that we make. Making different choices will be better for us in the here and now and not just for our future. It is one of our big challenges as a nation: whether we can collectively determine that we will make healthier choices for ourselves and for generations to come.
Welsh: Diolch am y sylwadau a'r cwestiynau. Mi ddechreuaf i â'ch pwynt am y targed diagnosis. Mae'r drafft yn nodi ei fod ar gyfer oes y cynllun. Nodais yn fy sylwadau agoriadol ei fod yn rhywbeth yr wyf yn fodlon parhau i'w adolygu, gan fy mod yn gwybod bod nifer o actorion a rhanddeiliaid yn dymuno cael targed mwy uchelgeisiol, ond rwy'n benderfynol bod gennym darged heriol ond gonest. Nid wyf yn credu y byddai'n ddefnyddiol gosod targed uchelgeisiol na ellir ei gyflawni yn ystod oes y cynllun. Rwy'n dymuno cael rhywbeth sy'n real ac yn gyraeddadwy, ond fel y dywedais, sy'n heriol, ac yn cydnabod yr angen i wella ymhellach. Mae hynny'n fy helpu i i ymdrin â'ch pwynt ynghylch nifer y staff sy'n derbyn hyfforddiant. Rydym wedi gosod targed eisoes yr ydym yn credu sy'n un heriol. Yr hyn na fyddaf i'n ei wneud heddiw, i fynd â fi drwy ddadl, yw dewis ffigwr o'r awyr o '100 y cant o staff' neu 'bydd y nifer uchaf posibl o staff, felly, wedi eu hyfforddi'. Ond, eto, mae'n rhywbeth i ni ei adolygu a'i ystyried wrth i'r cynllun fynd yn ei flaen, ac wrth i ni wneud cynnydd gwirioneddol trwy gydol oes y cynllun hwn tuag at gyflawni ein nodau a'n hamcanion. Mae'r un peth yn wir am gyffuriau gwrth-seicotig. Rydym yn hyderus bod angen newid a herio'r ffordd y mae ymddygiad rhoi presgripsiynau yn digwydd. Mae gan bob clinigydd unigol gyfrifoldeb am y farn sydd ganddynt a'r gofal y maen nhw'n ei ddarparu ar gyfer unigolyn o fewn ei gyd-destun. Rydym yn dymuno gweld eglurder o ran y gallu i leihau rhagnodi cyffuriau gwrth-seicotig yn amhriodol. Ond nid wyf am ddweud heddiw y bydd unrhyw dargedau penodol yn cael eu gosod. Mae hynny'n rhan o'r hyn y mae angen i ni ei ystyried wrth lunio a dod i gasgliad terfynol yn y cynllun gweithredu. Unwaith eto, fe ddywedais i fod heddiw, o leiaf yn rhannol, yn ymarfer gwrando ar gyfer yr Aelodau ynghylch yr hyn y bydd gennym mewn gwirionedd yn y cynllun terfynol, i ystyried pa un a fydd targed yn ddefnyddiol - a fydd yn mynd â ni i bwynt lle'r ydym yn dymuno bod - ac yna sut y gallwn fesur yn briodol y cynnydd yr ydym yn ei wneud neu nad ydym yn ei wneud ar gael ymarferwyr clinigol i wneud gwahanol benderfyniadau. Yna, eich pwynt olaf ynghylch atal camddefnyddio sylweddau ac adferiad. Fe wyddoch fod Rebecca Evans yn arwain ar bolisi camddefnyddio sylweddau a chamau gweithredu ar gyfer y Llywodraeth. Rydym wedi parhau i fuddsoddi yn y maes hwn er gwaethaf y gostyngiadau yn y gyllideb gyffredinol. Mae hynny ynddo'i hun yn arwydd o'r realiti ein bod yn cydnabod bod hwn yn faes hynod o bwysig, nid yn unig o ran lleihau dementia. Rwy'n mynd yn ôl at y pwyntiau a wnaed ar ddechrau'r ddadl hon am y cynnydd mewn dementia yr ydym yn gwybod ein bod yn ei wynebu fel gwlad. Mae rhan o hynny yn gysylltiedig ag oedran, ond mae llawer ohono'n gysylltiedig ag ymddygiad hefyd. Mae pob un ohonom yn gwybod ein bod yn gwneud dewisiadau drosom ein hunain sydd â chanlyniad posibl. Gwyddom o astudiaeth Caerffili, a gynhaliwyd dros gyfnod sylweddol o amser ar bobl yn byw yn yr un math o gymunedau yng Nghymru, bod gwneud dewisiadau gwahanol ar y prif ymddygiadau a phenderfynyddion canlyniadau iachach - ar ysmygu, alcohol, deiet ac ymarfer corff - yn cael effaith sylweddol, nid yn unig ar ordewdra fel y gwnaethom ddarganfod yn gynharach, ac a fydd yn cael ei drafod yn nes ymlaen heddiw pryd yr wyf yn gobeithio y byddwn yn pasio Bil Iechyd y Cyhoedd (Cymru), ond hefyd mewn ystod eang o feysydd eraill. Mae effaith sylweddol o'r dewisiadau a wnawn. Bydd gwneud dewisiadau gwahanol yn well i ni yn y presennol ac nid yn unig ar gyfer ein dyfodol. Mae'n un o'n heriau mawr fel cenedl: pa un a allwn ni benderfynu ar y cyd y byddwn yn gwneud dewisiadau iachach ar gyfer ein hunain ac ar gyfer y cenedlaethau i ddod.