English: I commend the First Minister on his statement. In particular I endorse warmly his remarks about Roger Maggs, the chairman of Excalibur and a school friend of mine from many, many years ago at Amman Valley. And I endorse all that Adam Price - another distinguished product of my old school - said in his response to your statement also about the pension fund at Tata. You mentioned, a moment ago, that this could be dealt with in the same way that the British Coal pension fund was dealt with, but the difference between the two, of course, is that there is a deficit in the Tata pension fund and there's a massive surplus in the British Coal pension fund, from which the Government has siphoned off a very large sum of money for its own purposes. Tata just can't be allowed to get away with walking away from their responsibilities to the steelworkers of Port Talbot and elsewhere. The pension fund is currently worth about £14.5 billion and there's a deficit, I understand, of about £500 million. These are not the only assets that Tata owns in the United Kingdom. Of course, they own Jaguar Land Rover and the profit on Jaguar Land Rover for the last reported year was £3.6 billion. So, Tata can well afford to plug the hole in the steel pension fund in Port Talbot and elsewhere, and I think they should be held to their responsibilities. I certainly endorse the point on moral hazard that Adam Price made. I warmly endorse the First Minister's efforts, including going to Mumbai, to try to resolve this crisis, but, of course, he is constrained by the limits on his powers, as indeed is the Secretary of State at Westminster. The Minister said in his statement that his primary concern has been that steel communities need to secure a long-term sustainable steel industry for the whole Tata operation in Wales, but, unfortunately, of course, he's not able to do that because energy prices in this country are 50 per cent higher than elsewhere in the EU and we have been unable to impose - [Interruption.] This is Unite's own document that says this - the trade union - so you can take their word for it or take it up with them if you disagree. And we have, as regards tariffs on steel, had a pathetically inadequate response from the European Commission and an even more pathetically inadequate response from the UK Government because all that the EU Commissioners propose is a 24 per cent tariff, whereas the United States has put a 522 per cent tariff on cold-rolled steel, which is a vital ingredient in the production at Port Talbot. There is also, of course, the possibility that a new buyer could be found for those steel assets. The British Government would be woefully restricted in the amount of aid that they could give to a new purchaser and even more restricted if Tata retains the ownership because of the EU's state aid rules. Similarly, in the statement, the First Minister said that, as regards transport contract documents, the Welsh Government expects that any contractors would not use dumped steel from an overseas market. Well, an expectation, of course, is not worth the paper it's printed on. There is no legal power in the UK Government or the British Government to require users of steel in this country to exclude dumped steel from what they do. So, unfortunately, what we are faced with, because of our membership of the EU, is that Government either at Westminster or in Cardiff is powerless to take the decisions that are vital to the continued production of steel in south Wales. And I'm afraid that we're just like ghosts at the feast. We're talking here today as though we could do something about this problem but, in fact, we can't. On 23 June, we have the opportunity to take the decision that puts the levers of power back into the hands of Ministers like the First Minister here in Cardiff and indeed the Prime Minister at Westminster.
Welsh: Cymeradwyaf y Prif Weinidog ar ei ddatganiad. Yn benodol rwy'n ategu'n frwd ei sylwadau am Roger Maggs, cadeirydd Excalibur a ffrind ysgol i mi flynyddoedd lawer yn ôl yn Nyffryn Aman. Ac rwy'n cymeradwyo popeth a ddywedodd Adam Price - cynnyrch nodedig arall o fy hen ysgol - yn ei ymateb i'ch datganiad hefyd am y gronfa bensiwn yn Tata. Fe sonioch, funud yn ôl, y gellid ymdrin â hyn yn yr un modd ag yr ymdriniwyd â chronfa bensiwn Glo Prydain, ond y gwahaniaeth rhwng y ddau fater, wrth gwrs, yw bod diffyg yng nghronfa bensiwn Tata ac mae gwarged enfawr yng nghronfa bensiwn Glo Prydain, ac mae'r Llywodraeth wedi seiffno swm mawr iawn o arian oddi arni at ei dibenion ei hun. Ni ellir caniatáu i Tata gerdded yn rhydd o'u cyfrifoldebau i weithwyr dur Port Talbot a mannau eraill. Mae'r gronfa bensiwn ar hyn o bryd yn werth tua £14.5 biliwn a cheir diffyg, rwy'n deall, o tua £500 miliwn. Nid dyma'r unig asedau y mae Tata yn berchen arnynt yn y Deyrnas Unedig. Wrth gwrs, maent yn berchen ar Jaguar Land Rover ac roedd elw Jaguar Land Rover am y flwyddyn ddiwethaf yr adroddwyd yn ei chylch yn £3.6 biliwn. Felly, gall Tata fforddio llenwi'r twll yn y gronfa bensiwn ddur ym Mhort Talbot ac mewn mannau eraill yn iawn, ac rwy'n meddwl y dylid mynnu eu bod yn ysgwyddo'u cyfrifoldebau. Rwy'n sicr yn cymeradwyo'r pwynt a wnaeth Adam Price am berygl moesol. Ategaf ymdrechion y Prif Weinidog yn frwd, gan gynnwys mynd i Mumbai, i geisio datrys yr argyfwng hwn, ond wrth gwrs, mae wedi'i gyfyngu gan y terfynau ar ei bwerau, fel yn wir y mae'r Ysgrifennydd Gwladol yn San Steffan. Dywedodd y Gweinidog yn ei ddatganiad mai ei brif bryder oedd bod angen i gymunedau dur sicrhau diwydiant dur cynaliadwy hirdymor ar gyfer holl weithfeydd Tata yng Nghymru, ond yn anffodus, wrth gwrs, nid yw'n gallu gwneud hynny am fod prisiau ynni yn wlad hon 50 y cant yn uwch nag mewn mannau eraill yn yr UE ac nid ydym wedi llwyddo i orfodi - [Torri ar draws.] Dogfen Unite ei hun sy'n dweud hyn - yr undeb llafur - felly gallwch gymryd eu gair hwy am hyn neu godi'r peth gyda hwy os ydych yn anghytuno. Ac o ran tariffau ar ddur, rydym wedi cael ymateb pathetig o annigonol gan y Comisiwn Ewropeaidd ac ymateb hyd yn oed yn fwy pathetig o annigonol gan Lywodraeth y DU gan mai'r cyfan y mae Comisiynwyr yr UE yn ei argymell yw tariff o 24 cant, ond mae'r Unol Daleithiau wedi rhoi tariff o 522 y cant ar ddur wedi'i rolio'n oer, sy'n elfen hanfodol o gynhyrchu ym Mhort Talbot. Mae yna bosibilrwydd hefyd, wrth gwrs, y gellid dod o hyd i brynwr newydd ar gyfer yr asedau dur hynny. Byddai Llywodraeth Prydain wedi'i chyfyngu'n druenus o ran faint o gymorth y gallai ei roi i brynwr newydd a byddai wedi'i chyfyngu hyd yn oed yn fwy os yw Tata yn cadw perchnogaeth oherwydd rheolau cymorth gwladwriaethol yr UE. Yn yr un modd, yn y datganiad, dywedodd y Prif Weinidog mewn perthynas â dogfennau contractau cludiant, fod Llywodraeth Cymru yn disgwyl na fyddai unrhyw gontractwyr yn defnyddio dur wedi'i ddympio o farchnad dramor. Wel, nid yw disgwyliad, wrth gwrs, yn werth y papur y mae wedi'i argraffu arno. Nid oes unrhyw bŵer cyfreithiol yn Llywodraeth y DU neu Lywodraeth Prydain i'w gwneud yn ofynnol i ddefnyddwyr dur yn y wlad hon eithrio dur wedi'i ddympio o'r hyn a wnant. Felly, yn anffodus, yr hyn rydym yn ei wynebu, oherwydd ein haelodaeth o'r Undeb Ewropeaidd, yw bod y Llywodraeth naill ai yn San Steffan neu yng Nghaerdydd yn ddi-rym i allu gwneud y penderfyniadau sy'n hanfodol i barhau i gynhyrchu dur yn ne Cymru. Ac rwy'n ofni ein bod yn union fel ysbrydion yn y wledd. Rydym yn siarad yma heddiw fel pe baem yn gallu gwneud rhywbeth am y broblem hon, ond mewn gwirionedd, ni allwn wneud dim. Ar 23 Mehefin, cawn gyfle i wneud y penderfyniad sy'n rhoi liferi grym yn ôl yn nwylo Gweinidogion fel y Prif Weinidog yma yng Nghaerdydd ac yn wir y Prif Weinidog yn San Steffan.