English: Thank you, Presiding Officer, and my party's group and I support the motion before the Senedd this afternoon. On hearing the news on Thursday, after seeing the images of the Queen obviously accepting the new Prime Minister and putting her into office, it was news that none of us thought was going to happen within 48 hours of those images coming out. Indeed, a lifetime of service stood before us in those images, at the age 96 and sadly in failing health, and we could all see that she thought her duty was to receive the Prime Minister, and appoint the Prime Minister, so the country could have that stability and continuity that her reign has given for 70 years, and our condolence goes to the family and all those who cherish the memory of Her Majesty the Queen. It is a fact that, when she was born, she was not destined to assume the throne, because her father and mother, the Duke and Duchess of York, were, obviously, second in line to the throne, and the abdication threw the family into the spotlight and, ultimately, the succession of the throne in the 1950s. But there was never a quibble, there was never a qualm, there was never a moan; it was always in public service and duty that Her Majesty put herself first for the country, the Commonwealth and, as was then, the empire. As her speech in 1947 emphasised, public service was first and foremost in all her thoughts. And in particular, here in Wales, we've seen that time and time again, with all the organisations that she had been patron to and, ultimately, supported, whether they be large or small organisations, such as the Royal Welsh, the National Eisteddfod, the Welsh Rugby Union, and numerous villages and towns, supporting them grow in their maturity and grow in their dynamic. As the First Minister said in his remarks, we stand taller today by having the reign of Her Majesty the Queen and the 70 years that she gave to the throne and to this great country of ours. And it is a fact that, ultimately, when you look back, none of us will most probably see such a reign again in our lifetime, and such a dedication to service. There was an example given of that service when she visited the victims of the terrible bombing in Manchester recently. Many of us would be shocked by the images that came from that bombing in Manchester, but Her Majesty, putting everyone at ease when she was speaking to them in the children's hospital in Manchester, focused on the victim and why that victim wanted to go to the concert and what they were expecting when they got to the concert, rather than haunt them by asking them to relive the terrible thing that they'd gone through with the bombing in the Manchester concert. And that emphasised to me a lady who was in touch with her people. I've had the good fortune to meet Her Majesty on several occasions, and each and every time she had that unique gift of being able to focus on you as the individual, have you at the centre of that conversation and make you feel that you're the person, the only person, talking to her in that room. And it does remind me of a story at the 2011 opening of the Senedd, when your predecessor, Rosemary Butler, was showing Her Majesty around, and she introduced me to Her Majesty, and she said, 'That's that naughty farmer that I'm constantly reprimanding.' And in her mind, Her Majesty, as quick as a flash and with a sparkle in her eye said, 'Well, all farmers are naughty, aren't they?' Again, that humility and that ability to put you at ease when you spoke with her really, really emphasised a person who cared about the people, who had faith and confidence in her and her actions to make sure this country progressed right the way from the steam age to the electric age in trains, from the telegram to the internet. We can press a button today and see the images before us, whereas, before, we heard about the coronation from people who were alive at the time of the coronation - they'd have to go to their next-door neighbour, sit with crossed legs and watch that small portable black-and-white television. Today, any of us, to get that news, get that image, just takes the phone out of our pocket and sees those images straight away in front of us. But yet, she was a monarch who stayed relevant right the way through the ages, right the way through that 70 years of service. And let's not forget that, through the ill health of her late father, the King, she took a mighty, mighty burden on her shoulders to carry the monarchy through the time of her father's ill health, and she never ever once moaned. I think we all could take the words of Paddington Bear in the Jubilee, when he said, at the end of that wonderful clip, 'Thank you for everything you do'. Well, I will change it to say, 'Thank you for everything you did'. God save the King.
Welsh: Diolch, Llywydd, ac mae grŵp fy mhlaid a minnau'n cefnogi'r cynnig gerbron y Senedd y prynhawn yma. Wrth glywed y newyddion ddydd Iau, ar ôl gweld lluniau o'r Frenhines yn amlwg yn derbyn y Prif Weinidog newydd a'i rhoi hi yn ei swydd, daeth newyddion nad oedd yr un ohonom yn credu y byddai'n digwydd o fewn 48 awr i'r lluniau hynny gael eu cyhoeddi. Yn wir, safodd oes o wasanaeth o'n blaenau yn y lluniau hynny, yn 96 oed ac yn drist iawn, yn ei llesgedd, a gallem i gyd weld ei bod yn credu mai ei dyletswydd oedd derbyn y Prif Weinidog, a phenodi'r Prif Weinidog, fel y gallai'r wlad gael y sefydlogrwydd a'r parhad hwnnw y mae ei theyrnasiad wedi ei roi ers 70 mlynedd, ac mae ein cydymdeimlad yn mynd i'r teulu a phawb sy'n coleddu'r atgof am Ei Mawrhydi y Frenhines. Mae'n ffaith, pan anwyd hi, nad oedd hi wedi ei thynghedu i eistedd ar yr orsedd, oherwydd roedd ei thad a'i mam, Dug a Duges Efrog, yn amlwg, yn ail yn y llinach am y goron, a thaflodd yr ymddiorseddiad y teulu i sylw pawb ac, yn y pen draw, i olyniaeth yr orsedd yn y 1950au. Ond doedd dim gwrthwynebiad, dim petruso, dim cwyno; roedd Ei Mawrhydi bob amser yn ymroi ei hun yn gyntaf i wasanaeth cyhoeddus a dyletswydd dros y wlad, y Gymanwlad, ac fel yr oedd bryd hynny, yr ymerodraeth. Fel y pwysleisiodd ei haraith yn 1947, gwasanaeth cyhoeddus yn bennaf oll oedd yn ei meddyliau. Ac yn arbennig, yma yng Nghymru, rydym ni wedi gweld hynny dro ar ôl tro, gyda'r holl sefydliadau y bu hi'n noddwr iddyn nhw, ac yn y pen draw, wedi eu cefnogi, boed yn sefydliadau mawr neu fach, fel y Sioe Frenhinol, yr Eisteddfod Genedlaethol, Undeb Rygbi Cymru, a phentrefi a threfi niferus, yn eu cefnogi i aeddfedu a thyfu yn eu deinameg. Fel y dywedodd y Prif Weinidog yn ei sylwadau, safwn yn dalach heddiw o fod â theyrnasiad Ei Mawrhydi y Frenhines a'r 70 mlynedd a roddodd i'r orsedd ac i'r wlad wych hon. Ac mae'n ffaith, yn y pen draw, pan edrychwch yn ôl, ni fydd yr un ohonom mae'n debyg yn gweld teyrnasiad o'r fath eto yn ein hoes ni, a'r fath ymroddiad i wasanaeth. Cafwyd enghraifft o'r gwasanaeth hwnnw pan ymwelodd â dioddefwyr y bomio ofnadwy ym Manceinion yn ddiweddar. Byddai llawer ohonom yn cael ein syfrdanu gan y lluniau o'r bomio hwnnw ym Manceinion, ond roedd Ei Mawrhydi, wrth wneud pawb yn gartrefol pan oedd hi'n siarad â nhw yn ysbyty'r plant ym Manceinion, yn canolbwyntio ar y dioddefwr a pham bod y dioddefwr hwnnw eisiau mynd i'r cyngerdd a beth yr oedd yn ei ddisgwyl pan gyrhaeddai y cyngerdd, yn hytrach na'i aflonyddu drwy ofyn iddo ail-fyw'r peth ofnadwy yr oedd wedi mynd trwyddo yn y bomio yng nghyngerdd Manceinion. Ac fe wnaeth hynny bwysleisio i mi mai dyma ddynes a oedd mewn cysylltiad â'i phobl. Rwyf wedi bod yn ffodus i gwrdd â'i Mawrhydi ar sawl achlysur, a phob tro roedd ganddi'r ddawn unigryw honno o allu canolbwyntio arnoch chi fel unigolyn, eich rhoi chi yng nghanol y sgwrs honno a gwneud i chi deimlo mai chi yw'r person, yr unig berson, yn siarad â hi yn yr ystafell honno. Ac mae'n fy atgoffa o stori adeg agor y Senedd yn 2011, pan oedd eich rhagflaenydd, Rosemary Butler, yn dangos Ei Mawrhydi o gwmpas, ac fe gyflwynodd hi fi i'w Mawrhydi, a dywedodd, 'Dacw'r ffermwr drwg yr wyf yn ei geryddu'n gyson.' Dywedodd Ei Mawrhydi, mewn amrantiad a'i llygaid yn pefrio, 'Wel, mae pob ffermwr yn ddrwg, onid yw?' Unwaith eto, roedd y gostyngeiddrwydd hwnnw a'r gallu hwnnw i'ch gwneud chi'n gartrefol pan oeddech yn siarad â hi wir yn amlygu person oedd yn poeni am y bobl, oedd â ffydd a hyder ynddi hi a'i gweithredoedd i wneud yn siŵr bod y wlad hon yn datblygu yr holl ffordd o oes y stêm i oes drydan o ran trenau, o'r telegram i'r rhyngrwyd. Gallwn bwyso botwm heddiw a gweld y lluniau o'n blaenau, cyn hynny clywsom am y coroni gan bobl a oedd yn fyw adeg y coroni - byddai'n rhaid iddyn nhw fynd at eu cymydog drws nesaf, eistedd gyda choesau wedi'u croesi a gwylio'r teledu bach du a gwyn hwnnw. Heddiw, mae unrhyw un ohonom ni, er mwyn cael y newyddion yna, i gael y lluniau yna, yn gallu tynnu ffôn allan o'r boced a gweld y lluniau hynny o'n blaenau ni yn syth. Ond eto, roedd hi'n frenhines a barhaodd yn berthnasol drwy'r blynyddoedd, drwy'r 70 mlynedd o wasanaeth. A gadewch i ni beidio ag anghofio, trwy waeledd ei diweddar dad, y Brenin, iddi gymryd baich nerthol iawn ar ei hysgwyddau, i gario'r frenhiniaeth drwy gyfnod gwaeledd ei thad, a doedd hi byth yn cwyno. Rwy'n credu y gallem ni i gyd gymryd geiriau Paddington Bear yn y Jiwbilî, pan ddywedodd, ar ddiwedd y clip gwych hwnnw, 'Diolch am bopeth yr ydych chi'n ei wneud'. Wel, fe newidiaf hwnnw i 'Diolch am bopeth y gwnaethoch chi'. Duw gadwo'r Brenin.