English: Well, Llywydd, can I thank Paul Davies for that thoughtful and constructive contribution, and many points on which I think we have some agreement? I'll try and deal with his questions as best I can. He asked for an account of the latest state of play in relation to discussions on inter-governmental relations. And I'm sorry to begin with a less than positive note, but he will know that a review of inter-governmental relations was agreed at a JMC plenary 18 months ago - agreed between my predecessor, Carwyn Jones, and Prime Minister Mrs May and Nicola Sturgeon. Responsibilities were shared out amongst the nations to lead on six different themes within that review, and yet that review is still to conclude. And, without any JMC plenary in the diary, there's no mechanism for it being able to report even on the progress that has been made. And, to be fair, I hear through officials that some progress has been made in some of those strands - the principal strands that the Welsh Government has led on, and some more recent progress in relation to independent forms of dispute resolution, and that would be a genuine step forward, if we were to be able to make progress in that area. But the progress is desperately slow. It has nowhere near the sense of urgency that is necessary, given the fact that we may be about to leave the European Union within a matter of days. And it's a reflection of the frustration that we have felt that even when you get an agreement with the UK Government that work is needed to be done, it stretches out to infinity before you get any sense of resolution. Llywydd, I was very glad to hear what the leader of the opposition said about overlapping abilities to legislate, because at the heart of some of the proposals in our document is a separation of those responsibilities and a rowing back of the ability in the current settlement for a UK Parliament to override the legislative competence and responsibility, and indeed decision making, of devolved bodies. We put forward proposals for the Sewel convention. Sewel is meant to be the defence against the UK Government legislating arbitrarily in devolved areas, but, as the Supreme Court said in the Miller case, it is an entirely political convention and it needs codification at the very least, in the way that we set out. Because, at the moment, the way that Sewel operates is that it is entirely in the hands of the UK Government to decide when a 'not normal' set of circumstances have been arrived at. They make that judgment; they decide how to act. They have to report to nobody on how they came to that conclusion, and we set out ways in which Sewel could be codified. It could be set out in a set of rules that at least would be challengeable by those who take a different view. We proposed that the House of Commons and the House of Lords would have separate responsibilities in having reports on the operation of Sewel, and where, if a UK Government decided to try to legislate in an area devolved to us, against the will of the National Assembly, we would have, or the National Assembly would have, rather, the ability to make representations to the House of Commons and the House of Lords to put the alternative point of view. That, I think, is a way of reforming the status quo, but we go beyond that in the paper and propose a future in which there is just clear separation of responsibilities and the ability of the UK Government to intervene would be removed. I agree very much, Llywydd, with what Paul Davies said about devolution for a purpose. When we decide on the principles of subsidiarity, where powers should rest, it should be because there is a rationale behind that. There's a theme in the paper that he will have seen where some of the ways in which powers are dispersed across the United Kingdom lack any sense of coherence. And therefore, we argue for that sense of rationality in the way that powers are distributed, and powers distributed because there is a reason for them being located where they are. In relation to fiscal responsibilities, we argue for a UK fiscal framework; we mentioned this earlier this afternoon. But if there is to be a UK fiscal framework, then its implementation has to be supported by a dispute resolution mechanism that is independent of any of the four parties. So, we're not asking for it to be in our hands, but nor should it be in the hands of the Treasury, and at the moment it is entirely in the hands of the Treasury - judge, jury, executioner: all the parts are played by just the one player. Now, we set out ways in which a new level of independence could be introduced to that. In relation to how a new settlement could be safeguarded, well, we will look with interest at the report of Lord Andrew Dunlop, asked by the former Prime Minister, Theresa May, to carry out a piece of work about the future operation of the United Kingdom. I met Lord Dunlop here on 17 September, I enjoyed my conversation with him. He plans to report in November, and we will look at that report to see for a sense in which an entrenched devolution system that is genuinely safeguarded against depredations by others can be put onto the statute book. And finally, in relation to citizen engagement, I think it's very important to say that the type of convention that we suggest in the final proposition in the paper is a UK-wide convention. It's not a Welsh convention in which we just rely on the Welsh Government or Welsh citizens. It has to be a convention that involves the whole of the United Kingdom - the four constituent parts - and where citizen engagement would take part right across the United Kingdom, we would want to play our part here, but it would rely on others beyond Wales.
Welsh: Wel, Llywydd, a gaf i ddiolch i Paul Davies am y cyfraniad meddylgar ac adeiladol hwnnw, a llawer o bwyntiau y credaf ein bod ni'n cytuno arnyn nhw i ryw raddau? Ceisiaf ymdrin â'i gwestiynau orau y gallaf i. Fe ofynnodd am adroddiad ar y sefyllfa ddiweddaraf o ran trafodaethau ar gysylltiadau rhynglywodraethol. Ac mae'n ddrwg gennyf i ddechrau gyda nodyn sy'n llai na chadarnhaol, ond fe fydd yn gwybod y cytunwyd ar adolygiad o gysylltiadau rhynglywodraethol mewn cyfarfod llawn o gyd-bwyllgor y Gweinidogion 18 mis yn ôl - y cytunwyd arno rhwng fy rhagflaenydd i, Carwyn Jones, a Mrs May y Prif Weinidog a Nicola Sturgeon. Cafodd cyfrifoldebau eu rhannu ymysg y gwledydd i arwain ar chwe gwahanol thema yn yr adolygiad hwnnw, ac eto ni chafodd yr adolygiad hwnnw byth ei orffen. Heb unrhyw gyfarfod llawn o gydbwyllgor y Gweinidogion yn y dyddiadur, nid oes unrhyw fecanwaith i adrodd ar y cynnydd sydd wedi bod, hyd yn oed. Ac, a bod yn deg, rwy'n clywed gan swyddogion fod rhywfaint o gynnydd wedi bod ar rai o'r meysydd hynny - y prif feysydd y mae Llywodraeth Cymru yn arwain arnyn nhw, a rhywfaint o gynnydd mwy diweddar o ran dulliau annibynnol o ddatrys anghydfodau, ac fe fyddai hwnnw'n gam gwirioneddol ymlaen, pe baem ni'n gallu gwneud cynnydd yn y maes hwnnw. Ond mae'r cynnydd yn ofnadwy o araf. Nid oes digon o ymdeimlad o frys, sy'n angenrheidiol, o gofio'r ffaith ein bod ni efallai ar drothwy ymadael â'r Undeb Ewropeaidd o fewn ychydig ddyddiau. Ac mae hynny'n adlewyrchiad o'r rhwystredigaeth sydd gennym ni pan ydych chi hyd yn oed yn cael cytundeb â Llywodraeth y DU bod angen gwneud rhyw waith, fod hynny'n ymestyn i dragwyddoldeb cyn ichi gael unrhyw ymdeimlad o ddatrysiad. Llywydd, roeddwn i'n falch iawn o glywed yr hyn a ddywedodd arweinydd yr wrthblaid am allu i ddeddfu sy'n gorgyffwrdd. Oherwydd wrth galon rhai o'r cynigion yn ein dogfen ni, ceir gwahanu'r cyfrifoldebau hynny a chilio'n ôl oddi wrth y caniatâd yn y setliad presennol i Senedd y DU fod â'r gallu i ddiystyru cymhwysedd deddfwriaethol a chyfrifoldeb ac, yn wir, y broses o wneud penderfyniadau yn y cyrff datganoledig. Rydym wedi cyflwyno cynigion ar gyfer confensiwn Sewel. Mae Sewel i fod yn amddiffyniad rhag deddfu gan Lywodraeth y DU yn fympwyol mewn meysydd datganoledig. Ond fel y dywedodd y Goruchaf Lys yn achos Miller, confensiwn cwbl wleidyddol yw hwn ac mae angen ei godeiddio o leiaf, yn y ffordd a nodir gennym ni. Oherwydd, ar hyn o bryd, y ffordd y mae Sewel yn gweithio yw mai Llywodraeth y DU yn unig sydd i bennu pryd y penderfynir bod cyfres o amgylchiadau 'heb fod yn arferol'. Y nhw sy'n gwneud y penderfyniad hwnnw; y nhw sy'n penderfynu sut i weithredu. Nid oes raid iddyn nhw adrodd yn ôl ar sut y bu iddyn nhw ddod i'r casgliad hwnnw, ac rydym ni wedi nodi ffyrdd y gellid codeiddio Sewel. Gellid ei nodi mewn cyfres o reolau a fyddai'n bosibl o leiaf i'w herio gan rai sydd o farn arall. Rydym ni wedi cynnig y byddai gan Dŷ'r Cyffredin a Thŷ'r Arglwyddi gyfrifoldebau ar wahân i gael adroddiadau ar weithrediad Sewel. A phe bai Llywodraeth y DU yn penderfynu ceisio deddfu mewn maes a ddatganolwyd i ni, yn groes i ewyllys y Cynulliad, fe fyddai gennym ni, neu'r Cynulliad Cenedlaethol, yn hytrach, y gallu i gyflwyno sylwadau i Dŷ'r Cyffredin a Thŷ'r Arglwyddi i gyflwyno'r safbwynt arall. Credaf fod honno'n ffordd o ddiwygio'r sefyllfa bresennol, ond rydym yn mynd ymhellach na hynny yn y papur ac yn cynnig dyfodol lle bydd gwahanu eglur yn y cyfrifoldebau a byddai gallu Llywodraeth y DU i ymyrryd yn cael ei ddisodli. Rwy'n cytuno'n fawr iawn, Llywydd, â'r hyn a ddywedodd Paul Davies am ddatganoli at ddiben penodol. Pan fyddwn ni'n penderfynu ar egwyddorion sybsidiaredd, lle y dylai pwerau orwedd, fe ddylai hynny ddigwydd oherwydd bod rhesymeg y tu ôl i hynny. Ceir thema yn y papur y bydd ef wedi ei weld lle mae rhai o'r ffyrdd y caiff pwerau eu gwasgaru ledled y Deyrnas Unedig yn gwbl ddiffygiol o ran cydlyniant. Ac felly, rydym ni'n dadlau o blaid yr ymdeimlad hwnnw o resymoldeb yn y ffordd y caiff pwerau eu dosbarthu, a phwerau yn cael eu dosbarthu am fod yna reswm iddynt gael eu lleoli yno. O ran cyfrifoldebau cyllidol, rydym yn dadlau o blaid fframwaith cyllidol i'r DU; fe wnaethom ni sôn am hynny'n gynharach y prynhawn yma. Ond pe byddai fframwaith cyllidol i'r DU, yna fe fydd yn rhaid i'r broses o'i weithredu gael ei hategu gan fecanwaith datrys anghydfod sy'n annibynnol ar unrhyw un o'r pedair plaid. Felly, nid ydym yn gofyn am hynny i fod yn ein dwylo ni, ond ni ddylai fod yn nwylo'r Trysorlys ychwaith, ac ar hyn o bryd mae'n gyfan gwbl yn nwylo'r Trysorlys - sef y barnwr a'r rheithgor a'r dienyddiwr: mae'r holl rannau'n cael eu chwarae gan yr un chwaraewr. Nawr, rydym yn nodi ffyrdd y gellid cyflwyno lefel newydd o annibyniaeth i hynny. O ran sut y gellid diogelu setliad newydd, wel, fe fyddwn ni'n edrych gyda diddordeb ar adroddiad Arglwydd Andrew Dunlop, y gwnaeth y cyn-Brif Weinidog, Theresa May, ofyn iddo wneud darn o waith ynglŷn â gweithrediad y Deyrnas Unedig yn y dyfodol. Fe wnes i gyfarfod ag Arglwydd Dunlop yn y fan hon ar 17 Medi, a mwynhau fy sgwrs gydag ef. Mae'n bwriadu cyflwyno adroddiad ym mis Tachwedd. Byddwn ni'n edrych ar yr adroddiad hwnnw i weld a oes modd y gellir gweld system ddi-syfl o ddatganoli, sydd wedi'i diogelu'n wirioneddol rhag difrod gan eraill, yn cael ei rhoi ar y llyfr statud. Ac yn olaf, o ran ymgysylltu â dinasyddion, rwy'n credu ei bod yn bwysig iawn dweud mai confensiwn i'r DU gyfan yw'r math o gonfensiwn yr ydym ni'n ei awgrymu yn y cynnig terfynol yn y papur. Nid confensiwn Cymreig yn dibynnu ar Lywodraeth Cymru neu ddinasyddion Cymru yn unig mohono. Mae'n rhaid iddo fod yn gonfensiwn sy'n cynnwys y Deyrnas Unedig gyfan - y pedair rhan gyfansoddol - lle byddai ymgysylltu â dinasyddion yn digwydd ledled y Deyrnas Unedig. Byddem yn dymuno chwarae ein rhan ni yma, ond fe fyddai'n dibynnu ar eraill y tu hwnt i Gymru.