English: The Kaleidoscope project, based in my constituency, has been operating in the UK since 1968. They're a charity methadone drug clinic that provides help and support clinics for alcohol abuse, drug abuse and drug addiction. When speaking with the director, Martin Blakebrough, on this subject, he had this to say: 'In Wales, as in the rest of the UK, we have a policy of incarcerating people with drug issues rather than offering them sustainable treatment. A prison place is much more expensive than a residential rehabilitation space. We need a policy that supports and does not punish people wherever possible. The majority of drug users with significant addiction issues have been victims of an adverse childhood experience, with a recent study showing that 84 per cent of drug users have been affected by an ACE. And yet the lack of help has led to their problems. The war on drugs has not been a war on the substance, as much as taking it out against individuals.' In addition, Richard Lewis, recently appointed as chief constable of Dyfed-Powys Police, has also been arguing that the UK's current approach is failing. Last year, sadly, over 4,500 people died in England and Wales due to drug-related deaths. To these statistics, chief constable Lewis says: 'The vast majority of those deaths would have been entirely preventable. In 21 years of police service I have slowly, perhaps too slowly, come to the conclusion that framing this crisis as a criminal justice problem has not simply been unhelpful, but counterproductive. This nationwide epidemic is a public health crisis.' Like Portugal and charities such as Kaleidoscope, chief constable Lewis advocates state intervention in the lives of addicts that looks to treat them not as criminals, but as patients. One way of helping is for drug treatment services, such as heroin-assisted treatment centres, to be given investment and wider coverage. Chief constable Lewis is not a lone voice in the police force when it comes to rethinking our drug policy. And the fact that his comments have not been seen as extraordinary highlights this. Over the years, there has been a slowly changing mindset in the police. Many forces have openly indicated their unwillingness to target recreational cannabis growers and users, as they have bigger issues to deal with. This is despite the law being clear that cannabis remains illegal as a category B substance, which runs a sentence for possession of up to five years in prison, with an unlimited fine. Cannabis is the most prevalent illegal substance in the UK, and this will be a shock to no-one. Most people will have smelled its distinctive smell across the country's streets and parks. Every time you do, you know it's been bought or grown illegally. It doesn't have to be this way. Across the Atlantic, Canada and many US states are now leading the world in advancing a new approach to cannabis, stepping away from decriminalisation alone and embracing instead full Government-owned regulation. In 2012, American states, led by Colorado, began to take dramatic cannabis reforms, whilst in October 2018, Canada witnessed wholesale legal regulation of cannabis for adult non-medical use. In Canada, provinces and territories were responsible for determining how cannabis is distributed and sold. Through its model of strong devolution, each Canadian province can also set an additional restriction. The Canadian Government's groundbreaking cannabis Act had three goals: protect public health and safety, protect young people from the negative impact of cannabis, and keep profits away from criminal gangs. I've already spoken to the impressive public health impacts achieved in Portugal, so I'll focus on the third aim: the economic element of holding a national conversation on drug reform in the UK and Wales. In moving to legalisation and Government regulation, Canada has brought considerable profits from criminal pockets into the public purse. In the first year of legalisation, the legal cannabis retail market in Canada grew to a value of CA$908 million - over £0.5 billion. Canada created, in under a year, a billion-dollar industry with the twin effects of aiding local economies while driving down criminal behaviour. Both federal and provincial government have seen an economic pay-off. States at the forefront of this change in the US have demonstrated that the market matures, tax revenues increase and legally regulated cannabis trade oversteps illegal activity. This, of course, does not mean the illegal cannabis market has evaporated. In California, for example, the black market is still greater than the legal one. There are lessons to be learnt here in terms of implementation. Canada's policy shift is still in its infancy, but it has an encouraging record. But it is of benefit to the UK that we have so many lessons to learn. In the 50 years since the Misuse of Drugs Act 1971 came into being, we as a nation have failed to move forward. In some legislative areas, Britain has moved with the times, yet under all parties, Westminster has upheld a 1970s era stance over drugs. Consequently, we've all seen a negative impact from substance abuse rise; we've put resources into combating an enemy that refuses to be defeated. We've sent thousands into a criminal justice system that not only fails to rehabilitate but has struggled to cope with even greater criminality. Nevertheless, there's another route. Countries around the world are showing us there's no reason for this Senedd not to open a conversation for Wales. Public health and the economy are both within our competence. It's a sad truth that Westminster refuses to open up the conversation on drugs in the UK. This isn't solely the fault of the current administration, but a long-standing failure of all Governments. Wales may not yet have the full legislative ability, but as a member of this union, we must use our voice. As long as we frame the debate as one of criminality alone, we'll continue with the same aggressive, unhelpful outlook. To that end, it's incumbent on us to change how we think, to consider whether real impacts of drug reform take hold, to learn from others and face up to the reality of our situation. I'm not the first MS to raise these problems, and I'd like to acknowledge the work of Peredur Owen Griffiths and his efforts to establish a cross-party group on substance misuse. I'm also not the first representative of Newport West to push this stance, and I hope I'll not be the last. My close friend Paul Flynn MP was ahead of his time on this campaign. A courageous, relentless advocate for drug reform before it was popular, he challenged Ministers, both Labour and Conservative, to do better. I'd like to finish by quoting Paul, with a contribution he gave to the Commons in 2008. In his customary erudite way, Paul said: 'We are missing something and we are failing. We need to get to the point where we recognise that, despite all our self-satisfaction as politicians - our desire to get good headlines to get ourselves re-elected - we are failing a generation whose lives are being destroyed by drugs. That is the lesson of today.' Diolch yn fawr.
Welsh: Mae prosiect Kaleidoscope, sydd wedi'i leoli yn fy etholaeth i, wedi bod yn gweithredu yn y DU ers 1968. Clinig cyffuriau methadon elusennol ydyw sy'n darparu help a chlinigau cymorth i rai sy'n camddefnyddio alcohol, yn camddefnyddio cyffuriau neu'n gaeth i gyffuriau. Wrth siarad â'r cyfarwyddwr, Martin Blakebrough, ar y pwnc hwn, roedd ganddo hyn i'w ddweud: 'Yng Nghymru, fel yng ngweddill y DU, mae gennym bolisi o garcharu pobl sydd â phroblemau cyffuriau yn hytrach na chynnig triniaeth gynaliadwy iddynt. Mae lle mewn carchar yn ddrutach o lawer na lle adsefydlu preswyl. Mae arnom angen polisi sy'n cefnogi, nid yn cosbi, pobl lle bynnag y bo modd. Mae'r rhan fwyaf o ddefnyddwyr cyffuriau sydd â phroblemau caethiwed sylweddol wedi dioddef profiad niweidiol yn ystod plentyndod, gydag astudiaeth ddiweddar yn dangos bod profiadau niweidiol yn ystod plentyndod wedi effeithio ar 84 y cant o ddefnyddwyr cyffuriau. Ac eto y diffyg cymorth sydd wedi arwain at eu problemau. Nid yw'r rhyfel yn erbyn cyffuriau wedi bod yn rhyfel yn erbyn y sylwedd, ond yn hytrach yn erbyn unigolion.' Yn ogystal, mae Richard Lewis, a benodwyd yn ddiweddar yn brif gwnstabl Heddlu Dyfed-Powys, hefyd wedi bod yn dadlau bod dull gweithredu presennol y DU yn methu. Y llynedd, yn anffodus, collwyd dros 4,500 o bobl yng Nghymru a Lloegr oherwydd marwolaethau'n gysylltiedig â chyffuriau. Ar yr ystadegau hyn, dywed y prif gwnstabl Lewis: 'Byddai wedi bod modd atal y mwyafrif llethol o'r marwolaethau hynny'n llwyr. Mewn 21 mlynedd o wasanaeth i'r heddlu, deuthum yn araf i'r casgliad, efallai'n rhy araf, fod fframio'r argyfwng hwn fel problem cyfiawnder troseddol nid yn unig yn ddi-fudd, ond yn wrthgynhyrchiol hefyd. Mae'r epidemig cenedlaethol hwn yn argyfwng iechyd cyhoeddus.' Fel Portiwgal ac elusennau fel Kaleidoscope, mae'r prif gwnstabl Lewis yn argymell ymyrraeth y wladwriaeth ym mywydau pobl sy'n gaeth i gyffuriau i geisio eu trin nid fel troseddwyr, ond fel cleifion. Un ffordd o helpu yw i wasanaethau trin cyffuriau, megis canolfannau triniaeth â chymorth heroin, gael mwy o fuddsoddiad a bod mwy ohonynt ar gael. Nid y prif gwnstabl Lewis yw'r unig lais yn yr heddlu sy'n ailystyried ein polisi cyffuriau. Ac mae'r ffaith nad yw ei sylwadau wedi cael eu hystyried yn rhai eithriadol yn cadarnhau hyn. Dros y blynyddoedd, mae meddylfryd yr heddlu wedi newid yn araf. Mae llawer o heddluoedd wedi nodi'n agored eu bod yn amharod i dargedu tyfwyr a defnyddwyr canabis at ddibenion hamdden, gan fod ganddynt broblemau mwy i ymdrin â hwy. Mae hyn er bod y gyfraith yn glir fod canabis yn parhau'n anghyfreithlon fel sylwedd categori B, sy'n cario dedfryd am feddiant o hyd at bum mlynedd yn y carchar, gyda dirwy ddigyfyngiad. Canabis yw'r sylwedd anghyfreithlon mwyaf cyffredin yn y DU, ac ni fydd hynny'n syndod i neb. Bydd y rhan fwyaf o bobl wedi arogli ei arogl unigryw ar draws strydoedd a pharciau'r wlad. Bob tro y byddwch chi'n gwneud hynny, rydych chi'n gwybod ei fod wedi cael ei brynu neu ei dyfu'n anghyfreithlon. Nid oes raid iddi fod fel hyn. Ar draws yr Iwerydd, mae Canada a llawer o daleithiau'r Unol Daleithiau bellach yn arwain y byd wrth hyrwyddo dull newydd o ymdrin â chanabis, gan gamu oddi wrth ddad-droseddoli'n unig a chroesawu rheoleiddio llawn yn enw'r Llywodraeth yn lle hynny. Yn 2012, dechreuodd taleithiau America, dan arweiniad Colorado, gyflwyno diwygiadau canabis dramatig, ac ym mis Hydref 2018, dechreuodd Canada reoleiddio canabis yn gyfreithlon at ddefnydd anfeddygol i oedolion. Yng Nghanada, y taleithiau a'r tiriogaethau a oedd yn gyfrifol am benderfynu sut y caiff canabis ei ddosbarthu a'i werthu. Drwy ei model datganoli cryf, gall pob talaith yng Nghanada osod cyfyngiad ychwanegol hefyd. Roedd tair nod i Ddeddf canabis arloesol Llywodraeth Canada: diogelu iechyd a diogelwch y cyhoedd, diogelu pobl ifanc rhag effaith negyddol canabis, a chadw elw rhag gangiau troseddol. Rwyf eisoes wedi siarad am yr effeithiau trawiadol ar iechyd y cyhoedd a welwyd ym Mhortiwgal, felly rwyf am ganolbwyntio ar y trydydd nod: yr elfen economaidd o gynnal sgwrs genedlaethol ar ddiwygio cyffuriau yn y DU a Chymru. Wrth symud tuag at gyfreithloni a rheoleiddio gan y Llywodraeth, mae Canada wedi mynd ag elw sylweddol o bocedi troseddwyr i'r pwrs cyhoeddus. Yn y flwyddyn gyntaf ar ôl ei gyfreithloni, tyfodd y farchnad manwerthu canabis gyfreithlon yng Nghanada i fod yn werth CA$908 miliwn - dros £0.5 biliwn. Mewn llai na blwyddyn, creodd Canada ddiwydiant gwerth biliwn o ddoleri gan arwain at ddwy effaith, sef cynorthwyo economïau lleol tra'n lleihau ymddygiad troseddol. Mae llywodraeth ffederal a thaleithiol wedi gweld budd economaidd. Dangosodd taleithiau sydd ar flaen y gad yn y newid hwn yn yr Unol Daleithiau fod y farchnad yn aeddfedu, mae refeniw treth yn cynyddu ac mae masnach canabis a reoleiddir yn gyfreithlon yn trechu gweithgarwch anghyfreithlon. Nid yw hyn yn golygu, wrth gwrs, fod y farchnad canabis anghyfreithlon wedi diflannu. Yng Nghaliffornia, er enghraifft, mae'r farchnad ddu yn dal i fod yn fwy na'r un gyfreithlon. Mae gwersi i'w dysgu yma ynghylch gweithredu. Mae'n dal i fod yn ddyddiau cynnar ar y newid polisi yng Nghanada, ond mae'r cyflawniad yn galonogol. Ond mae o fudd i'r DU fod gennym gymaint o wersi i'w dysgu. Yn yr 50 mlynedd ers i Ddeddf Camddefnyddio Cyffuriau 1971 ddod i rym, rydym ni fel gwlad wedi methu symud ymlaen. Mewn rhai meysydd deddfwriaethol, mae Prydain wedi symud gyda'r oes, ac eto o dan arweiniad pob plaid, mae San Steffan wedi cynnal safbwynt ar gyffuriau sy'n tarddu o'r 1970au. O ganlyniad, rydym i gyd wedi gweld effaith negyddol y cynnydd mewn camddefnyddio sylweddau; rydym wedi rhoi adnoddau tuag at fynd i'r afael â gelyn sy'n gwrthod cael ei drechu. Rydym wedi gyrru miloedd i mewn i system cyfiawnder troseddol sydd nid yn unig yn methu adsefydlu ond sydd wedi cael trafferth ymdopi â mwyfwy o droseddolrwydd. Serch hynny, mae yna lwybr arall. Mae gwledydd ledled y byd yn dangos i ni nad oes rheswm i'r Senedd hon beidio ag agor sgwrs dros Gymru. Mae iechyd y cyhoedd a'r economi o fewn ein cymhwysedd. Mae'n wirionedd drist fod San Steffan yn gwrthod agor y sgwrs ar gyffuriau yn y DU. Nid bai'r weinyddiaeth bresennol yn unig yw hyn, ond methiant hirsefydlog pob Llywodraeth. Efallai nad oes gan Gymru allu deddfwriaethol llawn eto, ond fel aelod o'r undeb hwn, rhaid inni ddefnyddio ein llais. Tra'n bod yn fframio'r ddadl fel un sy'n ymwneud â throseddolrwydd yn unig, byddwn yn parhau â'r un agwedd ymosodol, ddi-fudd. I'r perwyl hwnnw, mae'n ddyletswydd arnom i newid y ffordd y meddyliwn, i ystyried a yw effeithiau gwirioneddol diwygio cyffuriau yn dwyn ffrwyth, i ddysgu gan eraill a wynebu realiti ein sefyllfa. Nid fi yw'r Aelod cyntaf o'r Senedd i fynegi'r problemau hyn, a hoffwn gydnabod gwaith Peredur Owen Griffiths a'i ymdrechion i sefydlu grŵp trawsbleidiol ar gamddefnyddio sylweddau. Nid fi ychwaith yw cynrychiolydd cyntaf Gorllewin Casnewydd i hyrwyddo'r safbwynt hwn, a gobeithio nad fi fydd yr olaf. Roedd fy nghyfaill agos, Paul Flynn AS, o flaen ei amser gyda'r ymgyrch hon. Roedd yn ddadleuwr dewr a di-baid dros ddiwygio cyffuriau cyn i hynny ddod yn boblogaidd, ac fe heriodd Weinidogion, Llafur a Cheidwadol, i wneud yn well. Hoffwn orffen drwy ddyfynnu Paul, gyda chyfraniad a wnaeth i Dŷ'r Cyffredin yn 2008. Yn ei ffordd hyddysg arferol, dywedodd Paul: 'Rydym yn colli rhywbeth ac rydym yn methu. Mae angen inni gyrraedd y pwynt lle rydym yn cydnabod, er gwaethaf ein holl hunanfodlonrwydd fel gwleidyddion - ein hawydd i gael penawdau da er mwyn cael ein hailethol - ein bod yn gwneud cam â chenhedlaeth y mae eu bywydau'n cael eu dinistrio gan gyffuriau. Dyna'r wers heddiw.' Diolch yn fawr.