English: To take up one point that the Cabinet Secretary mentioned in his remarks a moment ago about the Society of Motor Manufacturers and Traders joining Airbus as prophets of doom, 14 per cent of every single vehicle produced in Germany is exported to the United Kingdom. If they had to face a 10 per cent tax upon imports to this country as a result of doing the same to us exporting to the EU, that would be massively against the interests of German motor manufacturers. So, I hope that these individuals are putting as much pressure upon Monsieur Barnier to agree a free trade deal as their counterparts in this country are doing to the United Kingdom Government to give in to every demand of the EU establishment. I'd like to know, for example, if Airbus bigwigs have written to Monsieur Barnier to complain about his point-blank refusal to discuss a sensible free trade deal, as agreed recently with Canada, and a few years ago with South Korea. Why shouldn't we have a deal of that kind? What is the political objection to that? That a company like Airbus should act as an accomplice of a hostile foreign power seeking to undermine British interests, I think, is disgraceful, but I wonder whether this might be in some way connected to the $18 billion-worth of illegal state aid that they've received from European Governments in recent years, as recently adjudicated only a month ago by the World Trade Organization. As a result of that, the US trade representative has said this paves the way for the United States to impose retaliatory tariffs upon EU goods. This is not the way to go if we're to have sensible policy making in Europe, and I hope that the Welsh Government will agree with me in that respect. But this statement today, of course, is really an illusory one because there is no prospect whatsoever of Airbus closing down its entire operations in this country. Where otherwise would the wings for the plane be made? It isn't so easy just to close down and transfer to other parts of Europe or the world. Let's look at the context in which this statement has been put out. How many huge companies have made similar prognostications of doom that have been overtaken by events and shown to be false in recent years? Goldman Sachs's Lloyd Blankfein made some of the most apocalyptic statements about the effects of Brexit, and yet, in April this year, opening a new £1 billion office complex in London, he said, 'I am wrong because I would have thought there would have been a worse outcomeThe UK economy has surprised to the upside'. Look at Siemens: again, Joe Kaeser, a massive remainer, said that Brexit would disrupt the economy, uncertainty about the relationship with the EU would have significant negative long-term effects, the UK would be a less attractive place to do business, it may be a factor when Siemens considers future investment here, and yet, in November 2017, whilst cutting 3,000 jobs in Germany and 1,000 across Europe, he announced an investment of £39 million to expand its largest UK plant in Lincoln, which employs 1,500 people. Just to turn to Airbus finally, and its previous remarks in this respect, of course, Airbus say now they will pull investment, whatever that means - or may pull investment, whatever that means - if there is no deal. It's hedged around with so many 'ifs' and 'buts' and caveats it's impossible to draw any conclusions from it. But only two years ago, of course, Tom Enders was one of the chief players in project fear during the referendum campaign. In intervention after intervention he threatened to pull investment if the company voted to leave, and yet, of course, they haven't done that. Since then he has admitted that the company plans to retain its operations - and I quote - 'long into the future'. He wrote to Greg Clark in February of this year to say that they regard the UK as a home country and a competitive place to invest. The 'home country' reference, of course, is important because that means that, within the economic strategy development within the company, Airbus's national divisions are regarded as a priority and influence the decisions on production and strategy. So, what this is all about, actually, is trying to make sure that 'no deal' is well and truly off the table. Well, he hardly needs to do that because Theresa May's incompetence and the shambolic Government that have completely wrecked the whole Brexit opportunities that were presented two years ago have already achieved that objective: in effect, we will remain part of the EU, in form if not in name. So, Airbus has nothing to worry about.
Welsh: I gyfeirio at yr un agwedd y soniodd Ysgrifennydd y Cabinet amdani yn ei sylwadau ennyd yn ôl am Gymdeithas y Gwneuthurwyr a Masnachwyr Moduron yn ymuno ag Airbus fel proffwydi gwae, mae 14 y cant o bob un cerbyd sy'n cael ei gynhyrchu yn yr Almaen yn cael ei allforio i'r Deyrnas Unedig. Pe bai'n rhaid iddynt wynebu treth o 10 y cant ar fewnforion i'r wlad hon am eu bod nhw'n gwneud yr un peth i ni wrth inni allforio i'r UE, byddai hynny'n ddrwg iawn i fuddiannau gweithgynhyrchwyr moduron yr Almaen. Felly, rwy'n gobeithio bod yr unigolion hyn yn rhoi cymaint o bwysau ar Monsieur Barnier i gytuno ar fargen masnach rydd ag y mae eu cymheiriaid yn y wlad hon yn ei roi ar Lywodraeth y Deyrnas Unedig i ildio i holl ofynion sefydliad yr EU. Hoffwn wybod, er enghraifft, a yw pwysigion Airbus wedi ysgrifennu at Monsieur Barnier i gwyno am ei wrthodiad diamod i drafod bargen fasnach rydd synhwyrol, fel y cytunwyd yn ddiweddar â Canada, ac ychydig flynyddoedd yn ôl â De Korea. Pam na ddylem ni gael bargen o'r fath? Beth yw'r gwrthwynebiad gwleidyddol i hynny? Mae'r ffaith bod cwmni fel Airbus yn cynorthwyo pŵer tramor gelyniaethus sy'n ceisio tanseilio buddiannau Prydain, rwy'n credu, yn warthus, ond tybed a allai hyn fod yn gysylltiedig mewn rhyw ffordd â'r gwerth $18 biliwn o gymorth gwladwriaethol anghyfreithlon y maen nhw wedi'i gael gan Lywodraethau Ewropeaidd yn y blynyddoedd diwethaf, fel y barnodd Sefydliad Masnach y Byd dim ond mis yn ôl. O ganlyniad i hynny, mae cynrychiolydd masnach yr Unol Daleithiau wedi dweud bod hyn yn braenaru'r tir i'r Unol Daleithiau godi tollau dialgar ar nwyddau o'r UE. Nid dyma sut i fynd ati os ydym ni eisiau llunio polisïau synhwyrol yn Ewrop, ac rwy'n gobeithio y gwnaiff Llywodraeth Cymru gytuno â mi yn hynny o beth. Ond y gwir amdani yw bod y datganiad hwn heddiw, wrth gwrs, yn un twyllodrus oherwydd does dim gobaith o gwbl y gwnaiff Airbus gau eu holl weithrediadau yn y wlad hon. Ble arall byddai adenydd yr awyren yn cael eu gwneud? Dyw hi ddim mor hawdd cau a throsglwyddo i rannau eraill o Ewrop neu'r byd. Dewch inni edrych ar gyd-destun cyhoeddi'r datganiad hwn. Faint o gwmnïau enfawr sydd wedi gwneud daroganau gwae tebyg yn y blynyddoedd diwethaf ond y bu'r hyn a ddigwyddodd yn wahanol ac y cafwyd eu bod yn anghywir yn y pen draw? Gwnaeth Lloyd Blankfein o gwmni Goldman Sachs rai o'r datganiadau mwyaf apocalyptaidd am effeithiau Brexit, ac eto, ym mis Ebrill eleni, wrth agor canolfan swyddfeydd newydd gwerth £1 biliwn yn Llundain, dywedodd: Rwyf yn anghywir oherwydd fy mod yn credu y byddai'r canlyniad wedi bod yn waethMae economi'r DU wedi fy synnu ar yr ochr orau. Edrychwch ar Siemens: unwaith eto, dywedodd Joe Kaeser, a oedd yn daer o blaid aros yn yr UE, y byddai Brexit yn amharu ar yr economi, y byddai ansicrwydd ynghylch y berthynas â'r UE yn achosi effeithiau negyddol sylweddol tymor hir, y byddai'r DU yn lle llai deniadol i fasnachu, y gallai fod yn ffactor pan fyddai Siemens yn ystyried buddsoddi yn y dyfodol yma, ac eto, ym mis Tachwedd 2017, er eu bod wedi torri 3,000 o swyddi yn yr Almaen a 1,000 ledled Ewrop, cyhoeddodd ef fuddsoddiad o £39 miliwn i ehangu eu ffatri fwyaf yn y DU yn Lincoln, sy'n cyflogi 1,500 o bobl. Dim ond i droi at Airbus yn olaf, a'u sylwadau blaenorol am hyn, wrth gwrs, mae Airbus yn dweud nawr y byddan nhw'n diddymu buddsoddiad, beth bynnag mae hynny'n ei olygu - neu y gallen nhw ddiddymu buddsoddiad, beth bynnag mae hynny'n ei olygu - os nad oes bargen. Maen nhw mor amwys wrth ddweud 'os' ac 'oni bai' a rhoi rhybuddion nes ei bod hi'n amhosib dod i unrhyw gasgliadau. Ond dim ond ddwy flynedd yn ôl, wrth gwrs, roedd Tom Enders yn flaenllaw iawn yn y prosiect ofn yn ystod ymgyrch y refferendwm. Mewn un ymyriad ar ôl y llall gwnaeth fygwth diddymu buddsoddiad pe bai'r cwmni'n pleidleisio i adael, ac eto, wrth gwrs, dydyn nhw ddim wedi gwneud hynny. Ers hynny mae ef wedi cyfaddef bod y cwmni'n bwriadu cadw eu gweithrediadau - fel y dywedodd - yn bell i'r dyfodol. Ysgrifennodd ef at Greg Clark ym mis Chwefror eleni i ddweud eu bod yn ystyried y DU yn wlad sy'n gartref iddynt ac yn lle cystadleuol i fuddsoddi. Mae'r cyfeiriad at 'wlad sy'n gartref iddynt', wrth gwrs, yn bwysig, oherwydd mae hynny'n golygu, wrth ddatblygu strategaeth economaidd yn y cwmni, bod adrannau cenedlaethol Airbus yn cael eu hystyried yn flaenoriaeth a'u bod yn dylanwadu ar y penderfyniadau ar gynhyrchu a strategaeth. Felly, hanfod hyn oll, mewn gwirionedd, yw ceisio gwneud yn siŵr na fydd 'dim bargen' o gwbl. Wel, prin fod angen iddo wneud hynny oherwydd mae anallu Theresa May a'r Llywodraeth hollol ddi-glem sydd wedi difetha'n llwyr yr holl gyfleoedd Brexit oedd yn bodoli ddwy flynedd yn ôl eisoes wedi cyflawni'r amcan hwnnw: i bob pwrpas, byddwn yn parhau'n rhan o'r UE, mewn ffurf os nad mewn enw. Felly, does gan Airbus ddim byd i boeni amdano.