English: I'd like to, perhaps, reinforce that by talking about not just the programmes, but the networks that we're part of. We as the arts council are members of the IETM, which is the Informal European Theatre Meeting - which is an unfortunate name, because it's an important network of about 1,000 members across the world, which looks at all sorts of aspects of working within the arts. We had a satellite meeting in Llandudno recently, in north Wales, and 60 people, from across the world, came to that meeting - people with a great interest in what was happening in the context of Brexit and where we stood on that. I also think that there is a desire to understand more widely where, on an international basis, there are opportunities for us to work and how networks such as those can assist us. And I would stress how important they are to our understanding here in Wales, and that we ensure that we as a sector are members of such networks. To go back to what I was saying at the beginning about there not being a responsibility at a European level in relation to culture, there are so many activities on a European international level that, if we're not members of these networks, particularly after Brexit, I foresee great trouble for our sector. So, networks that we're members of - On the Move, Culture Action Europe, just to name a few - are extremely important, and every area, every sector, will have their own networks. So, that is extremely important. Also, I would mention the cost of being part of these programmes. We have been calling for years for what we would call 'funding success', so that if companies from Wales are successful in becoming part of programmes, they therefore have support and funding to do so. Perhaps that is something to look at in moving forward in a context of transitional funding. But I would also add that one of the points we've made in our paper is the model that has arisen under Horizon 2020 in Québec, where a region, if you like, within a broader state, has been able to buy into programmes - so, it did not have to be Canada as a whole. So, there are models that we can look at, but it's going to come down to funding, and where we place our priorities. I would like to see more discussion perhaps across the sectors in Wales, and perhaps people going to Brussels, at the right time. I don't necessarily think that now is the right time, but time is moving quickly in the Brexit context, so it could be, perhaps, in the new year.
Welsh: Hoffwn i, efallai, ategu ynglŷn â nid yn unig y rhaglenni ond y rhwydweithiau rydym ni'n aelodau ohonynt. Mi rydym ni fel cyngor y celfyddydau yn aelod o IETM, sef yr Informal European Theatre Meeting - sydd yn enw eithaf anffodus, oherwydd mae'n rhwydwaith andros o bwysig, efo tua 1,000 o aelodau ledled y bydd, sydd yn edrych ar bob math o agweddau ar weithio o fewn y celfyddydau. Cawsom ni gyfarfod satellite yn Llandudno yn ddiweddar, yng ngogledd Cymru, ac mi ddaeth yna 60 o bobl, o ledled y byd, i'r cyfarfod hwnnw. Wrth gwrs, roedd pobl â diddordeb mawr mewn gwybod beth oedd yn digwydd yng nghyd-destun Brexit, a lle roeddem ni'n sefyll, ond hefyd rwy'n meddwl bod yna awydd i fod yn deall yn ehangach yn rhyngwladol lle mae yna gyfleoedd i ni fod yn gweithio a sut mae rhwydweithiau fel hynny yn gallu ein helpu ni. Ac mi fyddwn i am ddweud mor bwysig ydyn nhw i'n deallusrwydd ni yma yng Nghymru, a'n bod ni'n gwneud yn siŵr ein bod ni'n sicrhau bod ein sector ni'n aelodau o'r ffasiwn rwydweithiau. O fynd yn ôl at beth roeddwn i'n ei ddweud yn y cychwyn ynglŷn â'r ffaith nad oes cyfrifoldeb ar lefel Ewropeaidd i ddiwylliant, mae yna gymaint o weithgareddau yn digwydd o fewn lefel Ewropeaidd a rhyngwladol, ac os nad ydym ni'n aelodau o'r rhwydweithiau yma, yn arbennig ar ôl tynnu allan o'r Undeb Ewropeaidd, rwy'n rhagweld trwbl mawr i'n sector ni. Felly, mae'r rhwydweithiau rydym ni'n aelodau ohonyn nhw - On the Move, Culture Action Europe, i enwi rhai ohonyn nhw - yn andros o bwysig, a bydd pob un maes, a phob un sector, â'u rhwydweithiau eu hunain. Rwy'n meddwl bod hynny'n andros o bwysig. Hefyd, mi fyddwn i'n ategu, o ran y rhaglenni a'r gost o fod yn rhan o'r rhaglenni, a dweud ein bod ni wedi bod yn galw ers rhai blynyddoedd am gael yr hyn roeddem ni'n ei alw yn rhyw fath o 'ariannu llwyddiant', lle, os ydy cwmnïau o Gymru yn cael llwyddiant i fod yn rhan o raglenni, eu bod nhw'n cael, felly, gefnogaeth i gael arian i wneud hynny. Efallai fod hynny'n rhywbeth i edrych arno fo, o symud ymlaen mewn cyd-destun arian transition. Ond mi fyddwn i hefyd yn ategu'r pwynt arall rydym ni wedi ei wneud yn ein papur i chi, o ran y model sydd wedi digwydd o dan Horizon 2020 yn Québec, lle mae rhanbarth, os liciwch chi, o fewn gwladwriaeth ehangach wedi gallu prynu i mewn i raglenni - heb fod yn uniongyrchol yn gorfod bod yng Nghanada gyfan. Felly, mae yna fodelau lle y gallwn ni edrych arno fo, ond mae o'n mynd i ddod lawr i'r ariannu a lle rydym ni'n rhoi ein blaenoriaethau. Byddwn i'n hoffi gweld bod yna fwy o drafodaeth yn digwydd, efallai, ar draws y sectorau yng Nghymru, ac efallai dirprwyaeth yn mynd i Frwsel, pan fydd yr amser yn iawn - nid wyf i'n meddwl yn angenrheidiol ei fod o cweit eto, ond mae amser yn symud yn gyflym iawn yng nghyd-destun Brexit, felly efallai yn y flwyddyn newydd.