English: I'd like to express my own gratitude and admiration for the late Queen. I suspect we'll all remember here the first time that we met or saw the Queen for the very first time. It was 11 July 1986, as a 12-year-old, when it was my first time to see the Queen in person, when she undertook a tour of Montgomeryshire, visiting Machynlleth, Llanidloes, Newtown, Montgomery, Berriew and Welshpool. My memory of that day is the smiles on people's faces, looking overjoyed as the Queen made her way up the street in Newtown. But my greatest memory was not of the smiling faces of people, it's the smiling face of the Queen. That's what stuck in my mind, and when the Queen came back to the Senedd last October, it reminded me of that day: the Queen with that big, beaming smile again - that infectious smile that she had. And the Queen had a great way of just putting people at ease - often people feeling nervous about meeting the Queen for the first time, as Carolyn has just spoken to. The Queen had a great way of showing interest in people's lives, asking the right questions to put people at ease, but, above all, I think it was her infectious smile that really put people at ease and created that warm atmosphere. And the Queen had a humour like no other, and, of course, over the last few days, and in the Chamber today, we've heard stories, haven't we, of the Queen and her mischievous and fun nature, and that's been a comfort, I think, to many who have such strong affiliation to the Queen. We've heard about the Queen working alongside James Bond, the Queen taking tea with Paddington Bear, and the sandwich in her handbag, like Carolyn has in her handbag as well. But we heard about these stories, and I think that's the true Queen. The Queen was somebody who was serious when she had to be, but was also somebody who was fun as well when it was appropriate. So, on behalf of the people of Montgomeryshire, I send my deepest sympathy to His Majesty the King and members of the royal family. Her Majesty gave her life to duty and to service. Throughout difficult times and crisis, the Queen remained constant, so, thank you, Your Majesty, and God save the King.
Welsh: Hoffwn fynegi fy niolchgarwch a fy edmygedd fy hun o'r ddiweddar Frenhines. Rwy'n tybio y byddwn ni i gyd yn cofio yma y tro cyntaf i ni gyfarfod neu weld y Frenhines am y tro cyntaf erioed. Yr unfed ar ddeg o Orffennaf 1986 oedd hi, a minnau'n 12 oed, pan welais i'r Frenhines yn bersonol, pan aeth ar daith o gwmpas Sir Drefaldwyn, gan ymweld â Machynlleth, Llanidloes, Y Drenewydd, Trefaldwyn, Aberriw a'r Trallwng. Fy nghof o'r diwrnod hwnnw yw'r wên ar wynebau pobl, gan edrych yn llawen wrth i'r Frenhines wneud ei ffordd i fyny'r stryd yn Y Drenewydd. Ond fy atgof pennaf oedd nid o'r wên ar wynebau pobl, ond o'r wên ar wyneb y Frenhines. Dyna sydd wedi ei serio ar fy nghof i, a phan ddaeth y Frenhines yn ôl i'r Senedd fis Hydref diwethaf, fe'm hatgoffwyd o'r diwrnod hwnnw: y Frenhines gyda'r wên fawr, radlon honno eto - y wên heintus honno oedd ganddi. Ac roedd gan y Frenhines ffordd wych o wneud i bobl deimlo'n gartrefol - yn aml mae pobl yn teimlo'n nerfus wrth gwrdd â'r Frenhines am y tro cyntaf, fel y mae Carolyn newydd sôn amdano. Roedd gan y Frenhines ffordd wych o ddangos diddordeb ym mywydau pobl, gan ofyn y cwestiynau cywir i wneud pobl yn gartrefol, ond, yn anad dim, rwy'n credu mai ei gwên heintus hi oedd wir yn gwneud pobl yn gartrefol ac yn creu'r awyrgylch cynnes hwnnw. Ac roedd gan y Frenhines hiwmor digymar, ac, wrth gwrs, dros y dyddiau diwethaf, ac yn y Siambr heddiw, rydym ni wedi clywed straeon, onid ydym ni, am y Frenhines a'i natur ddrygionus a hwyliog, ac mae hynny wedi bod yn gysur, rwy'n credu, i lawer sydd â chysylltiad mor gryf â'r Frenhines. Rydym ni wedi clywed am y Frenhines yn gweithio ochr yn ochr â James Bond, y Frenhines yn yfed te gyda Paddington Bear, a'r frechdan yn ei bag llaw, fel sydd gan Carolyn yn ei bag llaw hefyd. Ond fe glywson ni am y straeon yma, ac rwy'n credu mai dyna oedd y wir Frenhines. Roedd y Frenhines yn rhywun oedd o ddifri pan oedd rhaid iddi fod, ond hefyd yn rhywun oedd yn hwyl hefyd pan oedd yn briodol. Felly, ar ran pobl sir Drefaldwyn, anfonaf fy nghydymdeimlad dwysaf at Ei Fawrhydi y Brenin ac aelodau o'r teulu brenhinol. Rhoddodd Ei Mawrhydi ei bywyd i ddyletswydd ac i wasanaethu. Mewn cyfnodau anodd a dyddiau duon, arhosodd y Frenhines yn gyson, felly, diolch i chi, Eich Mawrhydi, a Duw gadwo'r Brenin.