English: A number of questions there: first of all, when we look at health, we have to remember that our population is older than the UK average, and generally less well than the UK average. Part of that is the legacy of mining and the legacy of heavy industry, which we're still dealing with. We intend, of course, to keep on funding health in Wales at a level per head that is higher than in England. The parliamentary review clearly can't get in the way of decision making. There are difficult decisions that have to be made in health. I've been in this Chamber when a decision is made and it's almost like one of Newton's laws: there's an equal and opposite reaction, where there will be opposition to a particular course of action, but quite often that needs to be taken forward. One of the issues that I'm absolutely determined not to see is that people in rural Wales have a worse service than people in urban Wales because they live in rural Wales and because it's better to have a local service than a specialised service. I've never believed that. We've seen it in Aberystwyth, for example, where colorectal cancer surgery was moved from Bronglais to Cardiff. The survival rates went up. I know it's further away but, actually, the outcomes for people were far better. Sometimes, I agree, it is important to have treatment as close as possible, whether it's with the pharmacy or the GP, or through practice nurses or through the hospitals, but there will be conditions that will need to have very specialised services to give people a better chance and a better outcome. That balance is never an easy one to achieve. With GPs and the nurses, I mentioned in my speech that it goes beyond the GP workforce, but nurses and other professions as well. What we must avoid doing - yes, we do need to recruit and train more, I follow that, but we need to avoid giving the impression that Wales is not a place that doctors from overseas want to come. We've always recruited from other countries. Other countries have always recruited from the UK. It's an international market. I would not want the impression to be given that the UK is a more difficult place to come to work, because we do rely - and always will rely - on professionals coming in from other countries. The further west you go, in terms of hospitals, the more that reliance can be. So, we must absolutely make sure that we are seen as a welcoming place for medics and nurses to practice in the future. In terms of some of the other issues that you mentioned, well, it is not correct that 14.3 per cent of people are on a waiting list. There are two points to make there. First of all, you are on a waiting list as soon as you are referred from a GP - that day, almost. So, that's not a fair comparison, I would argue. Secondly, many of the people are being counted more than once because they are on more than one waiting list. There are issues that we have explored in this Chamber over the past five years, in terms of improving waiting times, but there are issues that are the same across the UK. We know from the Nuffield report that health services across the UK are in a broadly similar position and face similar challenges. She raises an important point about mental health. We took the decision some years ago to ring-fence mental health spending. CAMHS: it is true to say that the demand outstrips supply very quickly. That is true. That is why we have put more money into CAMHS, in order to make sure that enough resource was going into it, so that there weren't extraordinarily long waiting times. It proved popular as a service, and being able to catch up was hugely important. On the ALN Bill, I think that I have already announced that has been confirmed for introduction in this year of the Government's legislative programme. We are still considering where a piece of autism legislation would go. In terms of the rural model, there's one thing I disagree with her on. I don't agree that rural healthcare necessarily costs more than healthcare in Valleys communities. Of course, in many of our upper Valleys communities, people's state of health is not as good. So, quite often, the costs of looking after them can be higher than people who live in rural Wales. Nevertheless, there are issues in rural Wales that have to be resolved, and the mid-Wales collaborative is a good example of how professionals can work together and with Government to deliver a rural health service. That's a good example that has worked well and could serve as a good example for the rest of Wales. So, yes, the challenges are there, but we are up for those challenges to deliver the best for people, wherever they live - urban, rural, north, south, east or west.
Welsh: Mae nifer o gwestiynau yno: yn gyntaf oll, pan edrychwn ni ar iechyd, mae'n rhaid i ni gofio bod ein poblogaeth yn hŷn na chyfartaledd y DU, ac yn gyffredinol yn llai iach na chyfartaledd y DU. Mae rhan o hynny o ganlyniad i etifeddiaeth y pyllau glo ac etifeddiaeth diwydiant trwm, yr ydym yn dal i ymdrin â hynny. Rydym yn bwriadu, wrth gwrs, parhau i ariannu iechyd yng Nghymru ar lefel fesul pen sydd yn uwch nag yn Lloegr. Ni all yr adolygiad seneddol, yn amlwg, rwystro'r broses o wneud penderfyniadau. Mae penderfyniadau anodd y mae'n rhaid eu gwneud ym maes iechyd. Rwyf wedi bod yn y Siambr hon pan wneir penderfyniad ac mae bron fel un o ddeddfau Newton: mae adwaith hafal a dirgroes, lle bydd gwrthwynebiad i gamau gweithredu penodol penodol, ond yn eithaf aml mae angen bwrw ymlaen â nhw. Un o'r materion yr wyf yn gwbl benderfynol o beidio â'i weld yw bod pobl yn y Gymru wledig yn cael gwasanaeth gwaeth na phobl yn y trefi oherwydd eu bod yn byw yng nghefn gwlad Cymru ac am ei bod yn well i gael gwasanaeth lleol na gwasanaeth arbenigol. Nid wyf i erioed wedi credu hynny. Rydym ni wedi ei weld yn Aberystwyth, er enghraifft, lle symudwyd llawdriniaeth canser colorectol o Fronglais i Gaerdydd. Gwnaeth y cyfraddau goroesi gynyddu. Rwy'n gwybod ei bod yn bellach i ffwrdd, ond, mewn gwirionedd, roedd y canlyniadau i bobl yn well o lawer gwell. Weithiau, rwy'n cytuno, mae'n bwysig cael triniaeth mor agos â phosibl, boed hynny yn y fferyllfa neu gyda'r meddyg teulu, neu drwy nyrsys practis neu drwy ysbytai, ond bydd amodau pan fydd angen iddynt gael gwasanaethau arbenigol iawn er mwyn rhoi cyfle gwell i bobl a chanlyniad gwell. Nid yw'r cydbwysedd hwnnw byth yn un hawdd ei gyflawni. Gyda meddygon teulu a nyrsys, soniais yn fy araith bod hyn yn mynd y tu hwnt i'r gweithlu meddygon teulu, ond nyrsys a phroffesiynau eraill hefyd. Yr hyn y mae'n rhaid i ni osgoi ei wneud - oes, mae angen i ni recriwtio a hyfforddi mwy, rwy'n deall hynny, ond mae angen i ni osgoi rhoi'r argraff nad yw Cymru yn wlad y mae meddygon o dramor eisiau dod iddi. Rydym bob amser wedi recriwtio o wledydd eraill. Mae gwledydd eraill bob amser wedi recriwtio o'r DU. Mae'n farchnad ryngwladol. Ni fyddwn am roi'r argraff bod y DU yn lle mwy anodd i ddod i weithio ynddo, oherwydd rydym yn dibynnu - a byddwn bob amser yn dibynnu - ar weithwyr proffesiynol sy'n dod o wledydd eraill. Y pellaf i'r gorllewin yr ewch chi, o ran ysbytai, y mwyaf y gall y ddibyniaeth honno fod. Felly, mae'n gwbl hanfodol i ni sicrhau ein bod yn cael ein gweld fel lle croesawgar i feddygon a nyrsys weithio yn y dyfodol. O ran rhai o'r materion eraill a grybwyllwyd gennych chi, wel, nid yw'n gywir bod 14.3 y cant o bobl ar restr aros. Mae dau bwynt i'w gwneud o ran hynny. Yn gyntaf oll, rydych chi ar restr aros cyn gynted ag yr ydych yn cael eich cyfeirio gan feddyg teulu - yr un diwrnod, bron. Felly, nid yw hynny'n gymhariaeth deg, yn fy marn i. Yn ail, mae llawer o'r bobl yn cael eu cyfrif fwy nag unwaith am eu bod ar fwy nag un rhestr aros. Ceir materion yr ydym wedi eu harchwilio yn y Siambr hon yn ystod y pum mlynedd diwethaf, o ran gwella amseroedd aros, ond ceir materion tebyg ar draws y DU. Rydym yn gwybod o adroddiad Nuffield bod gwasanaethau iechyd ar draws y DU mewn sefyllfa eithaf tebyg ac yn wynebu heriau tebyg. Mae hi'n codi pwynt pwysig am iechyd meddwl. Gwnaethom y penderfyniad rai blynyddoedd yn ôl i glustnodi gwariant ar iechyd meddwl. CAMHS: mae'n wir dweud bod y galw'n cynyddu'n gyflym ac yn uwch na'r gallu i gyflenwi. Mae hynny'n wir. Dyna pam rydym wedi dyrannu mwy o arian ar gyfer CAMHS, er mwyn gwneud yn siŵr bod digon o adnoddau ar gyfer y gwasanaethau, fel na cheir unrhyw amseroedd aros ofnadwy o hir. Ymddengys ei fod yn wasanaeth poblogaidd, ac roedd gallu dal i fyny yn hynod o bwysig. Ynglŷn â'r Bil ADY, rwy'n credu fy mod eisoes wedi cyhoeddi'r hyn y mae'r Rhaglen Lywodraethu yn cadarnhau y byddwn yn ei gyflwyno eleni. Rydym yn dal i ystyried sut y byddai darn o ddeddfwriaeth awtistiaeth yn cael ei weithredu. O ran y model gwledig, dim ond un peth yr wyf yn anghytuno â hi yn ei gylch. Nid wyf yn cytuno bod gofal iechyd gwledig o reidrwydd yn costio mwy na gofal iechyd yng nghymunedau'r Cymoedd. Wrth gwrs, yn llawer o'n cymunedau uchaf yn y Cymoedd, nid yw cyflwr iechyd pobl cystal. Felly, yn aml iawn, gall y costau ar gyfer gofalu amdanynt fod yn uwch nag ar gyfer pobl sy'n byw yng nghefn gwlad Cymru. Serch hynny, ceir materion yn y Gymru wledig y mae'n rhaid eu datrys, ac mae'r fenter gydweithredol yn y canolbarth yn enghraifft dda o sut y gall gweithwyr proffesiynol weithio gyda'i gilydd a chyda'r Llywodraeth i gyflwyno gwasanaeth iechyd gwledig. Dyna enghraifft dda o fenter sydd wedi gweithio'n dda a gallai fod yn esiampl dda i weddill Cymru. Felly, ie, mae'r heriau yn bodoli, ond rydym yn barod am yr heriau hynny o roi'r ddarpariaeth orau i bobl, lle bynnag y maent yn byw yn y dref, yng nghefn gwlad, yn y gogledd, yn y de, yn y dwyrain neu yn y gorllewin.