English: Well, we don't style ourselves - . Had we developed what we'd hoped to develop, then I'm sure we would've been happy to have been called 'community radio', but we describe ourselves as 'social radio'. That's because - to return to a line I use quite regularly from the American Thoreau, who said that if you want to really change something, don't fight what's already there, develop a new model. In the fortune that derived from the misfortune that Lowri mentioned, that's what we've done; what we've done is to develop a new model - a new model in the sense of the ordinary modus operandi of broadcasting, but not from the point of view of culture and the Welsh language. That brings us to the point. The aim of Radio Beca is not to be a medium, and, I give you a word of warning now: I'm not entirely sure how relevant the rest of the questions that we've been forewarned about are in terms of the shift that I'm setting out here. Our aim isn't to be a medium; our aim is to make the medium work so that the medium delivers and it is a medium to develop, evolved and encourage this whole ongoing process of community and society. Raymond Williams will be a name that many of you will be familiar with as a great intellectual and one of those who has defined what culture is and what the possibilities of culture are. He sets out that that is the highest possible creative aim: to commit to the process of creating community and creating society. In that regard, we return to the Thoreau statement and we say that - well, we are moving out of that normal definition where we would say, 'That relates to culture' and we place ourselves in the place that's appropriate to us, namely, diwylliant. That means that we need to acknowledge that 'culture' and ' diwylliant' aren't the same; they include all of those meanings, of course, but the focus of the words is different. 'Culture', for example - and the culture that the BBC and commercial radio all work within - is hierarchical, it works from the top down and it's managed from the top down and it works from the centre out. It always works from the centre out. That means that there is a focus of power, be that financially or editorially, and like you and our work on the periphery is to persuade the centre that what we have to discuss and what we want to discuss is important. We have to always work through that point of power. But in what Lowri was setting out there, in this social radio model, as we describe Radio Beca, there is no centre point, and, in that regard, it is entirely in accordance with what Welsh culture expresses, which is a way of life that takes us right back to the name of our nation: Cymru, Combrogi, communities coming together, neighbourhoods coming together, which is decentralised. We are all centres of our own making and we are all in discussion with each other. It's a pattern that Thoreau sets out in the India, before the time of empire - an informal system of communities coming together and working together. It's a very different politic. The culture in terms of the Welsh language and within Wales, if Welsh is spoken or not - the fundamental culture revolves around people working together, or trying to work together. It's the most difficult thing to do. It's far more difficult than working within the hierarchy of 'culture', where the management can say, 'Well, do as I say'. But, in this collaborative process, then that collaboration has to be honest and open. There will be disagreement as to the direction of travel, but we do agree that we are travelling and we are moving forward. So, what we're seeking to create here is not something that's a medium in and of itself, and creates that centre point in itself, but something that works on a practical level, that operates within that process of creating communities and recreating communities, and creating our own future. That's where we need to break away from that dependency that the editors of the papurau bro are chained to, and they don't see any way that they could survive without that assistance, but get to that point where we grasp hold of our own future and empower ourselves. Our work, in a way, is not to encourage and enable and support Radio Beca, but to encourage, support and nurture the ability of our communities to empower themselves in a holistic manner. For me, that is the future of the process of devolution. So, I would say that we're here to help.
Welsh: Wel, nid ydym yn arddel ein hunain - . Pe baem ni wedi datblygu'r hyn yr oeddem ni'n edrych i ddatblygu, mae'n siŵr y byddem ni'n ddigon hapus i gael yr enw 'radio cymunedol', ond 'radio cymdeithasol' yw fel rŷm ni'n disgrifio ein hunain. Mae hynny oherwydd - i fynd nôl at linell rydw i'n ei ddefnyddio'n eithaf aml o eiddo'r Americanwr Thoreau, a oedd yn dweud os ydych chi eisiau newid rhywbeth mewn gwirionedd, peidiwch â brwydro'r hyn sydd yna, datblygwch fodel newydd. Yn y lwc o anlwc yr oedd Lowri'n sôn amdano, dyna beth rŷm ni wedi'i wneud; rŷm ni'n datblygu model newydd - model newydd yn ystyr y byd darlledu arferol, normal, a normaleiddio, ond nid o safbwynt diwylliant y Gymraeg. Mae hynny'n dod â ni at y peth. Mewn gwirionedd, nid bod yn gyfrwng yw nod Radio Beca, ac, a dweud y gwir, rydw i'n rhoi rhybudd nawr nid ydw i'n siŵr iawn pa mor berthnasol yw gweddill y cwestiynau yr ydym ni wedi cael rhagrybudd ohonyn nhw o fewn y shift rydw i'n gosod fan hyn nawr. Nid ein nod ni yw bod yn gyfrwng; ein nod ni yw gwneud i'r cyfrwng weithio ac i'r cyfrwng i fod yn 'gyfrwng i', a 'chyfrwng i' yw cyfrwng i ddatblygu ac esblygu ac ysgogi o'r newydd yr holl broses barhaus yna o gymdeithas. Mae Raymond Williams yn enw y bydd sawl un ohonoch yn gyfarwydd ag ef fel meddyliwr ac arbenigwr, ac, wel, un o'r rhai sy'n diffinio beth yw diwylliant a beth yw posibiliadau diwylliant. Mae fe'n gosod mas mai dyna yw'r nod creadigol uchaf posib: ymroi i'r broses o greu cymdeithas. Yn hynny o beth, wedyn, rŷm ni'n dod nôl at osodiad Thoreau a rŷm ni'n ei ddweud - wel, rŷm ni'n symud mas o'r diffiniad arferol yna lle y byddem ni'n dweud, 'Mae hynny'n perthyn i culture ' a rŷm ni'n rhoi ein hunain yn y lle priodol i ni, sef 'diwylliant'. Mae hynny'n golygu bod yn rhaid adnabod, cydnabod, nad yw ' culture ' a 'diwylliant' yn gyfystyr; maen nhw'n cynnwys yr holl ystyron, wrth gwrs, ond mae canolbwynt y geiriau'n eithaf gwahanol. Mae culture, er enghraifft - a'r culture mae BBC a radio masnachol i gyd yn gweithio oddi fewn - yn hierarchaidd, mae'n gweithio o'r top i lawr ac yn cael ei reoli o'r top i lawr ac mae'n gweithio o'r canol mas. Mae bob amser yn gweithredu o'r canol mas. Mae hynny'n golygu bod yna bwynt o rym. Mae yna ganolbwynt o rym, boed hynny'n ariannol neu'n olygyddol, ac fel yr ŷch chi a'n gwaith ni ar yr ymyl yw trio perswadio'r canol bod yr hyn sydd gyda ni i'w drafod, yr hyn rŷm ni'n moyn ei drafod, yn bwysig. Rŷm ni'n gorfod gweithio trwy'r canol drwy'r amser. Ond yn yr holl beth y mae Lowri wedi bod yn ei osod yna, o fewn y peth radio cymdeithasol yna, y peth rŷm ni'n galw'n Radio Beca, nid oes canol, ac, yn hynny o beth, wrth gwrs, mae'n gwbl unol â beth mae diwylliant y Gymraeg yn ei fynegi, sef ffordd o fyw sydd yn mynd â ni reit nôl at: enw'n gwlad yw Cymru, yw Combrogi, cymdogaethau ynghyd - cymdogaethau ynghyd, bröydd ynghyd - sydd yn golygu 'anghanoledig'. Rŷm ni i gyd yn ganolfannau a rŷm ni gyd mewn trafodaeth â'n gilydd. Y patrwm mae Thoreau yn gosod o fewn yr India, cyn i imperialaeth ei gymryd e drosodd, yw mai cyfundrefn anffurfiol o fröydd ynghyd yr oedd hi. Mae e'n bolitic gwahanol iawn, iawn. Mae diwylliant o fewn maes y Gymraeg, o fewn Cymru lle bynnag, os yw Cymraeg yn cael ei siarad neu beidio - y diwylliant sylfaenol yw pobl yn gweithio gyda'i gilydd, neu'n trio gweithio gyda'i gilydd, y peth mwyaf anodd ei wneud. Mae'n llawer mwy anodd na hierarchiaeth culture, lle mae rheolaeth yn gallu dweud, 'Gwnewch chi fel rwy'n ei ddweud'. Ond, o fewn y broses o gyd-drafod, mae'n rhaid i'r cyd-drafod yna fod yn onest ac yn agored. Byddem ni'n anghytuno amboutu ble rŷm ni'n mynd ond rŷm ni yn cytuno ein bod ni'n mynd, rŷm ni'n symud ymlaen. Felly, mae'r holl beth - yr hyn yr ŷm ni'n edrych i greu yn y fan yma yw nid rhywbeth sydd yn gyfrwng yn ei hunan, sy'n creu canolbwynt yn ei hunain, ond rhywbeth sydd yn gweithredu, sydd yn ymarferol, sydd yn gweithredu mewn yn y broses yna o greu cymdeithas, o ail-greu cymdeithas, o greu ein dyfodol ein hunain. Dyna le mae angen torri bant o'r ddibyniaeth yna mae arweinwyr y papurau bro yn sownd wrtho, ac nad ydynt yn gweld unrhyw ffordd o oroesi heb ein bod ni'n cael help, help, help, help, ond dod i'r lle yna le yr ŷm ni'n gafael yn y dyfodol ac yn ymrymuso. Ein gwaith ni, mewn gwirionedd, yw nid ysgogi a chymell a galluogi a chefnogi Radio Beca, ond galluogi, ysgogi a chefnogi gallu ein cymdogaethau i ymbweru yn holistaidd. A dyna ni - i fi, dyna ddyfodol logistic datganoli, y broses o ddatganoli. Felly, byddwn i'n dweud, rŷm ni yma i helpu.