English: Here we go again. I don't want to get into an argument about World Trade Organization rules, but you know full well that if we enter WTO rules, the cost for goods that people have to pay will go up very high, and that is something my constituents don't wish to pay. But never mind; we're not talking about those. We are actually talking about structural funds, so let's go back to the topic that we are actually here to talk about. We can't forget, during the 2016 referendum - and we have to keep reminding everybody - about the comments being made that we would not be a penny worse off, because it's our duty to represent our constituents and to make sure that those who make the promise keep the promise, and those who are promoting 'leave' make sure we are not a penny poorer and that we do not lose any powers. It's their responsibility to do that, and it's our responsibility to remind them. Anyone who says 'leave', they need to remember that. But can I also remind people, actually, of the socioeconomic imperative of the work the European funding aims to achieve? That's lifting the economic performance of the most deprived areas up to the best standards across Europe. We must continue that after we leave the European Union, and therefore we must ensure that we continue the proper funding. And when I talk about funding - . We mentioned the European funding. I think Rhun mentioned about the money - it was quoted that the amount we get from Europe goes into the shared prosperity fund. Let's not forget the contribution the UK makes in that funding as well; we can't lose sight of that, because as councils across England - . In fact, I got a response from Cornwall Council today to our request on shared prosperity, and they remind us, not just the European funding but the UK contribution that would go along with that, the match funding, also has to go into that shared prosperity fund, so that we do not lose any aspects of that funding. The committee outlined its work on structural funds and the clear risks of allocating future funding on the basis of anything that is called, like, Barnett, as a possibility. No, we need, as has been pointed out, a needs-based approach. We cannot do anything other than that, because that is the reason that this funding is there, the needs of our communities, and that must continue to be addressed. Now, it's been mentioned in this report - and I've got a copy, if anyone wants a copy - it also reflects everything we said in our committee. That report makes 18 recommendations, which basically back up what we've been saying about how this fund must address the needs of the nations and regions across the UK. We can't ignore the fact that this is not just Wales - this affects places like Cornwall and the Scilly Isles and it affects the north-west of England; it affects Northern Ireland and it affects Scotland. We must ensure that this fund is fair and is agreed by the nations and regions. And that's one problem we have to address. At the moment, we don't know the detail, as Nick Ramsay said - we don't know the detail, we haven't got any information on it, but we do need to ensure that any decision on the fund has to be agreed by the nations. And Alun is quite right: this is about nations working together and not about being instructed by Westminster. Now, we also want the Welsh Government to contain oversight of these funds and therefore meet the purposes of what we need, but, of course, that means putting budgets down to local authorities as well, because they are closer to the ground. It's about working in partnership - something that I think has been shown to be excellent in Wales in this European funding approach. The partnership between Welsh Government and local government, and deciding how those budgets have worked, has been excellent and we need to ensure that continues and is not interfered with by criteria set by Westminster and Whitehall, and that we continue to ensure that the criteria are fitting for Wales and that the decisions are made here in Wales and that funding is allocated. Llywydd, we're one of the most unequal countries in Europe. Actually, the GDP graph between Wales and London makes us the most unbalanced member state in the EU in terms of regional economic disparities. And, really, actually, if you think about it, that's a shocking statistic - that we're one of the most prosperous countries and yet we're one of the most unbalanced countries in the EU. The gap between the richest, which is actually in central London, and the poorest, which is actually one of us, is bigger than it is anywhere else in the EU. So, we need to address that and this is what it was, and London must understand that it cannot ignore the need to address that gap. It can't dictate and it can't ensure that that money is shared amongst its friends in the more rural constituencies of England; it actually has to address the needs of the communities we represent. Llywydd, I see that my time is almost up, but I just want to remind everyone of one thing. Please, to the members of the opposition, when you talk to your colleagues in London, remind them that this fund is about making sure that we all are able to be prosperous. And it should be reflected and it should allow for the needs of Wales to be decided in Wales and not in Westminster. To the rest of us: hold them to account because they're the ones that are making the decisions in Whitehall. We've got to make sure that Boris, Dominic, Michael - whoever gets in - honour the commitments that were made to the people of Wales and that we will not be a penny worse off and that we will not lose a single power. That's the job we have to do.
Welsh: Dyma ni eto. Nid wyf i'n dymuno mynd i ddadl am reolau Sefydliad Masnach y Byd, ond rydych chi'n gwybod yn iawn y bydd y gost am nwyddau y bydd yn rhaid i bobl ei thalu yn cynyddu yn fawr iawn, os byddwn yn mynd i reolau Sefydliad Masnach y Byd, ac mae hynny'n rhywbeth nad yw fy etholwyr i'n dymuno'i dalu. Ond ta waeth; nid ydym ni'n sôn am y rheini. Rydym ni'n sôn am gronfeydd strwythurol, felly, gadewch inni fynd yn ôl at y pwnc yr ydym ni yma i siarad amdano. Ni allwn anghofio, yn ystod refferendwm 2016 - ac mae'n rhaid inni ddal i atgoffa pawb - am y sylwadau a wnaed na fyddem ni geiniog ar ein colled, oherwydd ein dyletswydd ni yw cynrychioli ein hetholwyr a sicrhau bod y bobl hynny sy'n gwneud yr addewid yn cadw'r addewid, a bod y bobl hynny sy'n hyrwyddo ymadael yn gwneud yn siŵr nad ydym ni geiniog yn dlotach ac nad ydym ni'n colli unrhyw bwerau. Eu cyfrifoldeb nhw yw gwneud hynny, a'n cyfrifoldeb ni yw eu hatgoffa. Dylai unrhyw un sy'n dweud 'ymadael' gofio hynny. Ond a gaf i hefyd atgoffa pobl, mewn gwirionedd, o hanfod economaidd-gymdeithasol y gwaith y mae'r cyllid Ewropeaidd yn ceisio ei gyflawni? Hynny yw codi perfformiad economaidd yr ardaloedd mwyaf difreintiedig i'r safonau gorau ledled Ewrop. Mae'n rhaid inni barhau â hynny ar ôl inni adael yr Undeb Ewropeaidd, ac felly mae'n rhaid inni sicrhau ein bod yn parhau â'r cyllid priodol. A phan fyddaf yn sôn am gyllid - . Fe wnaethom ni sôn am y cyllid Ewropeaidd. Rwy'n credu bod Rhun wedi sôn am yr arian - dyfynnwyd bod y swm a gawn gan Ewrop yn mynd i'r gronfa ffyniant gyffredin. Ni ddylem ni anghofio'r cyfraniad y mae'r DU yn ei wneud yn y cyllid hwnnw hefyd; ni allwn golli golwg ar hynny, oherwydd fel cynghorau ledled Lloegr - . Yn wir, cefais ymateb gan Gyngor Cernyw heddiw i'n cais ar ffyniant cyffredin, ac maen nhw'n ein hatgoffa, nid dim ond y cyllid Ewropeaidd ond cyfraniad y DU a fyddai'n cyd-fynd â hynny, yr arian cyfatebol, hefyd yn gorfod mynd i'r gronfa ffyniant gyffredin honno, fel nad ydym yn colli unrhyw agwedd ar y cyllid hwnnw. Amlinellodd y pwyllgor ei waith ar gronfeydd strwythurol a'r risgiau amlwg o ddyrannu cyllid yn y dyfodol ar sail unrhyw beth a elwir, fel Barnett, yn bosibilrwydd. Na, mae angen dull arnom sydd wedi'i seilio ar anghenion, fel a nodwyd. Ni allwn wneud dim heblaw hynny, oherwydd dyna'r rheswm y mae'r arian hwn yno, anghenion ein cymunedau, ac mae'n rhaid parhau i fynd i'r afael â hynny. Nawr, soniwyd yn yr adroddiad hwn - ac mae gen i gopi, os oes unrhyw un eisiau copi - mae hefyd yn adlewyrchu popeth y gwnaethom ni ei ddweud yn ein pwyllgor. Mae'r adroddiad hwnnw'n gwneud 18 o argymhellion, sydd yn y bôn yn ategu'r hyn y buom yn ei ddweud am sut y mae'n rhaid i'r gronfa hon ddiwallu anghenion y gwledydd a'r rhanbarthau ledled y DU. Ni allwn anwybyddu'r ffaith nad Cymru yn unig yw hyn - mae hyn yn effeithio ar leoedd fel Cernyw ac Ynysoedd Sili ac mae'n effeithio ar ogledd-orllewin Lloegr; mae'n effeithio ar Ogledd Iwerddon ac mae'n effeithio ar yr Alban. Mae'n rhaid inni sicrhau bod y gronfa hon yn deg a bod y gwledydd a'r rhanbarthau'n cytuno arni. A dyna un broblem y mae'n rhaid i ni fynd i'r afael â hi. Ar hyn o bryd, nid ydym yn gwybod y manylion, fel y dywedodd Nick Ramsay - nid ydym yn gwybod y manylion, nid oes gennym ni ddim gwybodaeth amdano, ond mae angen inni sicrhau bod yn rhaid i'r gwledydd gytuno ar unrhyw benderfyniad ynglŷn â'r gronfa. Ac mae Alun yn llygad ei lle: mae hyn yn ymwneud â chenhedloedd yn cydweithio ac nid yn cael eu cyfarwyddo gan San Steffan. Nawr, rydym ni hefyd eisiau i Lywodraeth Cymru gadw golwg ar y cronfeydd hyn ac felly diwallu dibenion yr hyn sydd ei angen arnom, ond, wrth gwrs, mae hynny'n golygu rhoi cyllidebau i awdurdodau lleol hefyd, oherwydd eu bod yn nes at y ddaear. Mae'n ymwneud â gweithio mewn partneriaeth - rhywbeth sy'n rhagorol yng Nghymru yn fy nhyb i, yn y dull ariannu Ewropeaidd hwn. Mae'r bartneriaeth rhwng Llywodraeth Cymru a llywodraeth leol, a phenderfynu sut y mae'r cyllidebau hynny wedi gweithio, wedi bod yn rhagorol ac mae angen inni sicrhau bod hynny'n parhau ac nad yw meini prawf a bennir gan San Steffan a Whitehall yn amharu arni, a'n bod yn parhau i sicrhau bod y meini prawf yn addas i Gymru a bod y penderfyniadau yn cael eu gwneud yma yng Nghymru a bod cyllid yn cael ei ddyrannu. Llywydd, rydym ni'n un o'r gwledydd mwyaf anghyfartal yn Ewrop. Mewn gwirionedd, mae'r graff cynnyrch domestig gros rhwng Cymru a Llundain yn ein gwneud ni yr aelod-wladwriaeth fwyaf anghytbwys yn yr UE o ran gwahaniaethau economaidd rhanbarthol. Ac, yn wir, mewn gwirionedd, os meddyliwch chi am y peth, mae hwnnw'n ystadegyn brawychus - ein bod yn un o'r gwledydd mwyaf ffyniannus ac eto yn un o'r gwledydd mwyaf anghytbwys yn yr UE. Mae'r bwlch rhwng y cyfoethocaf, sydd yng nghanol Llundain mewn gwirionedd, a'r tlotaf, sy'n un ohonom ni mewn gwirionedd, yn fwy nag mewn unrhyw le arall yn yr UE. Felly, mae angen inni roi sylw i hynny a dyna'r oedd, ac mae'n rhaid i Lundain ddeall na all anwybyddu'r angen i fynd i'r afael â'r bwlch hwnnw. Nid yw'n gallu gorchymyn ac ni all sicrhau bod yr arian hwnnw'n cael ei rannu ymhlith ei ffrindiau yn etholaethau mwy gwledig Lloegr; mae'n rhaid iddo, mewn gwirionedd, fynd i'r afael ag anghenion y cymunedau yr ydym ni'n eu cynrychioli. Llywydd, rwy'n gweld bod fy amser bron ar ben, ond rwyf i eisiau atgoffa pawb o un peth. Os gwelwch yn dda, i Aelodau'r wrthblaid, pan fyddwch yn siarad â'ch cyd-Aelodau yn Llundain, atgoffwch nhw fod y gronfa hon yn ymwneud â sicrhau ein bod ni i gyd yn gallu bod yn ffyniannus. A dylai gael ei adlewyrchu a dylai ganiatáu i anghenion Cymru gael eu penderfynu yng Nghymru ac nid yn San Steffan. I'r gweddill ohonom: dylem eu dwyn i gyfrif oherwydd nhw yw'r rhai sy'n gwneud y penderfyniadau yn Whitehall. Mae'n rhaid i ni wneud yn siŵr bod Boris, Dominic, Michael - pwy bynnag sy'n cael y swydd - yn anrhydeddu'r ymrwymiadau a wnaed i bobl Cymru ac na fyddwn geiniog ar ein colled ac na fyddwn yn colli yr un pŵer. Dyna'r gwaith y mae'n rhaid i ni ei wneud.