English: Apologies, Deputy Presiding Officer, and thank you for calling me. I'm not surprised by the Counsel General's statement, because he's determined to die in the last ditch of remainer resistance to implementing the will of the people, and the people of Wales at that, in the Brexit referendum four years ago. But he boldly asserts his statement that the powers in this Bill directly flout both domestic law and international agreements, but the European Union (Withdrawal Agreement) Act 2020, section 38, provides that the UK Parliament shall be sovereign and, to quote, 'nothing in this Act derogates from the sovereignty ofParliament'. So whatever is proposed in this Bill, if voted through both Houses of Parliament, is going to be the law of the land and can't be criticised as being in breach of UK law, because it will be the law. Secondly, on the question of international agreements, it's a core principle of the Good Friday agreement that Northern Ireland's constitutional status can't be changed without the consent of the Northern Ireland people. The Act of Union 1801, which establishes that constitutional status, says that the citizens of the UK are all on the same footing in respect of trade and navigation and in all treaties with foreign powers. Of course, the imposition of a tariff barrier in the Irish sea, which is what the EU has forced the Conservative Government foolishly to accept in the withdrawal agreement and the Northern Ireland protocol, is a clear breach of the Good Friday agreement in itself. Now, the Irish Government and the UK Government have both said that they will not impose checkpoints on the border. It's only the EU that has left open the possibility that this might happen in order to protect the sacred single market of the EU. The EU has been, in the course of four years or two years or whatever it is of negotiations, negotiating in bad faith in my view, because they've always had the ultimate objective of wanting to maintain the extra territorial reach of the EU internal market laws, not just now but also in the future. What they want us to do is to accept even changes in regulations that they will be voting on, in which we will have no say and will have no vote. No self-respecting sovereign state would ever accept such a humiliation. And secondly, they want to maintain the extra territorial reach of the European Court of Justice as the interpreter of the law. Again, no self-respecting sovereign state could possibly accept that. So, if the EU has not been negotiating in good faith under the 1969 Vienna Convention on the Law of Treaties, then the UK Government would be perfectly justified in passing this Bill through Parliament.
Welsh: Ymddiheuriadau, Dirprwy Lywydd, a diolch am fy ngalw. Nid wyf wedi fy synnu gan ddatganiad y Cwnsler Cyffredinol, oherwydd mae'n benderfynol o farw yn ffos olaf y gwrthwynebiad sydd ar ôl o ran y rhai a oedd eisiau aros yn yr UE i weithredu ewyllys y bobl, a phobl Cymru ar hynny, yn refferendwm Brexit bedair blynedd yn ôl. Ond mae'n haeru'n eiddgar ei ddatganiad bod y pwerau yn y Bil hwn yn diystyru cyfraith ddomestig a chytundebau rhyngwladol yn uniongyrchol, ond mae Deddf yr Undeb Ewropeaidd (Y Cytundeb Ymadael) 2020, adran 38, yn nodi y bydd Senedd y DU yn sofran, ac i ddyfynnu nid oes unrhyw beth yn y Ddeddf hon sydd yn amharu ar sofraniaethy Senedd. Felly, beth bynnag a gynigir yn y Bil hwn, os caiff ei bleidleisio drwy ddau Dŷ'r Senedd, fydd cyfraith y wlad ac ni ellir ei beirniadu o fod yn torri cyfraith y DU, oherwydd dyna fydd y gyfraith. Yn ail, o ran cytundebau rhyngwladol, mae'n un o egwyddorion craidd cytundeb Gwener y Groglith na ellir newid statws cyfansoddiadol Gogledd Iwerddon heb gydsyniad pobl Gogledd Iwerddon. Mae Deddf Uno 1801, sy'n sefydlu'r statws cyfansoddiadol hwnnw, yn dweud bod dinasyddion y DU i gyd ar yr un sylfaen o ran masnach a mordwyo ac ym mhob cytuniad â phwerau tramor. Wrth gwrs, mae gosod rhwystr tariff ym môr Iwerddon, sef yr hyn y mae'r UE wedi gorfodi'r Llywodraeth Geidwadol i'w dderbyn yn eu ffolineb yn y cytundeb ymadael a phrotocol Gogledd Iwerddon, ynddo'i hun yn torri cytundeb Gwener y Groglith yn amlwg. Nawr, mae Llywodraeth Iwerddon a Llywodraeth y DU ill dau wedi dweud na fyddan nhw'n gosod mannau gwirio ar y ffin. Dim ond yr UE sydd wedi gadael yn agored y posibilrwydd y gallai hyn ddigwydd er mwyn diogelu marchnad sengl gysegredig yr UE. Nid yw'r UE, dros y pedair blynedd neu ddwy flynedd neu beth bynnag ydyw o drafodaethau, wedi negodi'n ddidwyll yn fy marn i, oherwydd eu bod wastad wedi bod â'r amcan terfynol o fod eisiau cynnal cyrhaeddiad tiriogaethol ychwanegol cyfreithiau marchnad fewnol yr UE, nid yn unig yn awr ond yn y dyfodol hefyd. Yr hyn y maen nhw eisiau i ni ei wneud yw derbyn newidiadau mewn rheoliadau y byddan nhw yn pleidleisio arnynt, ac na fydd gennym ni lais ac na fydd gennym ni bleidlais arnynt. Ni fyddai unrhyw wladwriaeth sofran â chanddi hunan-barch byth yn derbyn gwaradwydd o'i fath. Ac yn ail, maen nhw eisiau cynnal cyrhaeddiad tiriogaethol ychwanegol Llys Cyfiawnder Ewrop fel dehonglydd y gyfraith. Unwaith eto, ni allai unrhyw wladwriaeth sofran â chanddi hunan-barch dderbyn hynny o gwbl. Felly, os nad yw'r UE wedi bod yn negodi'n ddidwyll o dan Gonfensiwn Fienna 1969 ar y Gyfraith Cytuniadau, yna byddai cyfiawnhad perffaith i Lywodraeth y DU basio'r Bil hwn drwy'r Senedd.