English: I am going to focus most of my remarks today on universal credit, particularly as it affects women. Now, this was sold to us as a new, more flexible system that would help people move more easily between work and benefits, and would be easier for people needing benefits to understand and navigate. But behind these apparently laudable aims lurked a poisonous, archaic and, I would argue, as the UN rapporteur has said, profoundly misogynistic agenda. And I would say to Mark Isherwood, who is a fellow Member of this Chamber that I respect, the rapporteur used very strong language because he was outraged, and he was right to be, that our fellow citizens are living in these circumstances in the fifth biggest economy in the world. The universal benefits system was designed from the start to reinforce 'traditional' family values, paying benefit to one member of the household on behalf of all, and there are Members of this Chamber - Jane Hutt is one of them - who will remember how we campaigned so hard in the 1980s to protect women by giving them their benefits into their own pockets for themselves and their children. This was designed to reinforce, I will use the old-fashioned word, 'patriarchy'. Now, in practice, the single receiver of the benefits is almost always a man in a family where there is one, and this reinforces a stereotypical view of a male breadwinner with dependant wife and children. And I would submit that this is not desirable in general, but when that male breadwinner is an abuser and a beast, that puts women at real risk. This system discriminates against the second earner in a dual-earner household, which is mostly a woman, and that is not an accident: it was designed to do so. This has a terrible effect on women suffering domestic abuse and their children. They almost always suffer financial abuse as part of that abuse, and having no access to benefits in their own rights exacerbates this. Without any access to money, it is incredibly difficult to leave. And if a woman does get away, she has to make a fresh claim for herself and her children, waiting at least five weeks - and I'd emphasise at least five weeks - for the process. On what, I would ask the Members opposite, is she supposed to live in those five weeks? And we know what she lives on: she lives on food banks and the charity of the Women's Aid system. This supports abusers and makes it harder for survivors to leave, and it is not accidental and it was not unforeseen. Impact assessments in 2011 showed that this would happen, and the Tory Government, supported then by the Liberal Democrats, chose to proceed anyway. Put this together -
Welsh: Bydd y rhan fwyaf o'm sylwadau heddiw yn canolbwyntio ar gredyd cynhwysol, yn arbennig o ran y modd y mae'n effeithio ar fenywod. Nawr, cafodd hyn ei werthu i ni fel system newydd, mwy hyblyg a fyddai'n helpu pobl i symud yn haws rhwng gwaith a budd-daliadau, a byddai'n system haws ei deall a'i llywio i bobl sydd angen budd-daliadau. Ond y tu ôl i'r amcanion canmoladwy hyn, gorwedda agenda wenwynig, hynafol a, byddwn i'n dadlau, fel y dywedodd adroddwr y Cenhedloedd Unedig, un gwbl wreig-gasaol. A byddwn yn dweud wrth Mark Isherwood, sy'n gyd-Aelod o'r Siambr hon yr wyf yn ei barchu, fod yr adroddwr wedi defnyddio iaith gref iawn oherwydd ei fod yn meddwl ei fod yn warthus, ac roedd yn iawn i deimlo felly, bod ein cyd-ddinasyddion yn byw yn yr amgylchiadau hyn yn y bumed economi fwyaf yn y byd. Lluniwyd y system budd-daliadau gyffredinol o'r dechrau i atgyfnerthu gwerthoedd teuluol 'traddodiadol', trwy dalu budd-daliadau i un aelod o'r aelwyd ar ran pawb, ac mae yna Aelodau o'r Siambr hon - mae Jane Hutt yn un ohonyn nhw - a fydd yn cofio sut y gwnaethom ni ymgyrchu mor galed yn y 1980au i amddiffyn menywod trwy roi eu budd-daliadau iddyn nhw yn eu pocedi eu hunain ar eu cyfer hwy a'u plant. Bwriad hyn oedd atgyfnerthu, byddaf yn defnyddio'r gair hen ffasiwn, 'patriarchaeth'. Nawr, yn ymarferol, y dyn yw'r un derbynnydd o'r budd-daliadau bron bob amser mewn teulu pan fo dyn yno, ac mae hyn yn atgyfnerthu'r darlun ystrydebol mai'r dyn sy'n ennill y cyflog a bod ei wraig a'i blant yn ddibynnol arno. A byddwn i'n dadlau nad yw hyn yn ddymunol yn gyffredinol, ond pan fydd y dyn hwnnw sy'n ennill y cyflog yn cam-drin ac yn ffiaidd, mae hynny'n rhoi menywod mewn perygl gwirioneddol. Mae'r system hon yn gwahaniaethu yn erbyn yr ail enillydd cyflog ar aelwyd lle ceir dau unigolyn yn ennill cyflog, sef y fenyw gan amlaf, ac nid yw hynny ar ddamwain: fe'i cynlluniwyd felly. Mae hyn yn cael effaith ofnadwy ar fenywod sy'n dioddef cam-drin domestig a'u plant. Maen nhw bron bob amser yn dioddef cam-drin ariannol yn rhan o'r cam-drin hwnnw, ac mae'r diffyg gallu i gael gafael ar fudd-daliadau yn eu rhinwedd eu hunain yn gwneud hyn yn waeth. Os na ellir cael gafael ar arian, mae'n anhygoel o anodd gadael. Ac os bydd menyw yn dianc, mae'n rhaid iddi hawlio o'r newydd ar gyfer ei hunan a'i phlant, ac aros pum wythnos neu fwy - ac rwy'n pwysleisio pum wythnos neu fwy - ar gyfer y broses. Ar beth, rwy'n gofyn i'r Aelodau gyferbyn, mae hi i fod i fyw arno yn ystod y pum wythnos hynny? Rydym ni'n gwybod ar beth mae hi'n byw: mae hi'n byw ar fanciau bwyd ac elusengarwch y system Cymorth i Fenywod. Mae hyn yn cefnogi camdrinwyr ac yn ei gwneud yn anos i oroeswyr adael, ac nid yw hynny'n ddamweiniol ac nid oedd yn annisgwyl. Dangosodd asesiadau o effaith yn 2011 y byddai hyn yn digwydd, a dewisodd y Llywodraeth Dorïaidd, gyda chymorth y Democratiaid Rhyddfrydol bryd hynny, fwrw ymlaen beth bynnag. Trwy roi hyn at ei gilydd -