English: I'll just take a step back, if I may, and mention the fact that the discharge to assess policy is an assessment of the needs of the patient, but then the assessment that's made of the carer is an assessment that comes under the social services and well-being Act 2014, which is different. As Jake mentioned earlier, what's important about that is identifying that there is a carer in the picture and in that system in the first place. It's important that we do continue to ensure that we do identify those carers in the first place. I'll also say that our carers services have told us that they are having fewer referrals for carers at present, but that those carers who come to them have more complex needs. So, something's happening there in terms of the system - that we aren't identifying enough carers, but when we do identify them, their needs are more profound. In terms of the discharge to assess policy, and how that works in terms of residential care settings such as care homes, we've heard from carers that - again, this comes down to communication - communication doesn't happen during the process of discharge, they're not aware of what's happening to them, and because COVID has meant that we're trying to discharge very rapidly, that conversation or choice isn't emerging in terms of where to place that person when they are well enough to be discharged from hospital. So, they go to the first place where there is a space for them, of course. We understand that that's important in terms of pressure, but there are broader concerns, aren't there, in terms of the carer. We've heard several examples where the patient has been discharged into a care home that is a long way away from the carer, or the carer isn't aware of the implications in terms of their finances in terms of that care home. So, the main point that we return to is that communication. The communication that's happening in terms of the discharge to assess policy doesn't include, necessarily, the carer in that conversation. So, decisions are made without them being part of that conversation, and then there are implications down the road, which can be financial implications but can be practical implications in terms of reaching the person they're caring for in that setting.
Welsh: Gwnaf jest fynd cam yn ôl, os gallaf i, i ddweud bod y polisi rhyddhau i asesu yn asesiad o anghenion y claf, ond wedyn mae'r asesiad sy'n cael ei wneud o ofalwr yn asesiad sy'n dod o dan y Ddeddf gwasanaethau cymdeithasol a llesiant, sydd yn wahanol. Fel wnaeth Jake sôn yn gynharach, yr hyn sy'n bwysig ynglŷn â hynny, wrth gwrs, yw adnabod bod yna ofalydd yn bodoli yn y system yna yn y lle cyntaf. Mae'n bwysig ein bod ni'n parhau i sicrhau ein bod ni'n adnabod y gofalwyr yna yn y lle cyntaf. Gwnaf hefyd ddweud bod ein gwasanaethau gofalwyr ni wedi dweud wrthym ni eu bod nhw yn cael llai o gyfeiriadau ar gyfer gofalwyr ar hyn o bryd, ond bod gan y gofalwyr yna sy'n dod atyn nhw anghenion mwy cymhleth. So, mae rhywbeth yn digwydd fanna ynghylch y system - ein bod ni ddim yn adnabod digon o bobl, digon o ofalwyr, ond pan rŷn ni yn dod i'w hadnabod nhw, mae anghenion dwys ganddyn nhw. O ran y polisi rhyddhau i asesu, a sut mae hynny'n gweithio mas o ran lleoliadau gofal preswyl a chartrefi gofal, rŷn ni wedi clywed gan ofalwyr - eto, mae hwn yn dod lawr i gyfathrebu, wrth gwrs - bod y cyfathrebu yna ddim yn digwydd yn ystod y broses rhyddhau o'r ysbyty, eu bod nhw ddim yn ymwybodol o'r hyn sy'n digwydd iddyn nhw, ac oherwydd bod COVID wedi golygu ein bod ni'n trio rhyddhau yn glou iawn, dyw'r dewis yna, dyw'r sgwrs yna, ddim yn digwydd o ran lle mae lleoli'r person yna pan maen nhw'n ddigon iach i ddod mas o'r ysbyty. Felly, maen nhw'n mynd i'r lle cyntaf lle mae yna le iddyn nhw, wrth gwrs. Rŷn ni'n deall bod hwnna'n bwysig o ran y pwysau, ond mae yna gonsérn ehangach, onid oes, o ran y gofalydd. Rŷn ni wedi clywed sawl esiampl lle mae'r claf wedi cael ei ryddhau i gartref gofal sydd yn bell o'r gofalydd, neu dyw'r gofalydd ddim yn ymwybodol o'r goblygiadau o ran eu harian nhw ac o ran taliadau, o ran y cartref gofal yna. Felly, dwi'n meddwl mai'r prif bwynt rŷn ni'n dod yn ôl ato fe yw'r cyfathrebu yna. Dyw'r cyfathrebu sy'n digwydd o ran y polisi rhyddhau i asesu ddim o reidrwydd yn cynnwys y gofalydd yn y sgwrs yna. Felly, mae penderfyniadau'n cael eu gwneud hebddyn nhw, heb eu bod nhw'n rhan o'r sgwrs yna, ac wedyn mae yna oblygiadau lawr y ffordd, sydd yn gallu bod yn ariannol ond yn gallu bod yn rhai ymarferol o ran cyrraedd y person maen nhw'n gofalu amdanyn nhw yn y lleoliad yna.