English: Sometimes it's impossible to know what to say in a debate like this, to really express the horror that Ukrainians are living through, and sometimes words just don't cut it. And as my colleague Sam Kurtz rose to his feet, my phone flashed up and my jaw dropped in horror as I saw the following headline, which was: 'Putin sinks to new low: Maternity hospital is bombed, children buried under rubble' in Mariupol. It's important we don't become numb to headlines like that as they're happening more and more frequently. That's a daily reality for Ukrainians and we need to do all that we can to help them. I've been encouraged by the response of people in Wales and the United Kingdom who have really risen to the occasion, as we always do when we're faced with a humanitarian emergency like the one we're witnessing in Ukraine. And yesterday, as Joyce Waston alluded to, the Disasters Emergency Committee said that over £6.5 million has been raised in Wales alone towards the Ukraine humanitarian appeal, which, obviously, includes that £4 million from the Welsh Government, which is very welcome. It was also great to see the UK Government saying they'd match the first £20 million donated too. Because that's what we do in Wales. We don't stand on the sidelines and look at issues like these and think they're someone else's problem. We act. In last week's St David's Day debate, I called Wales a national of empathy, and nothing makes that clearer than our nation's response to this crisis, of which I'm really, really proud. But there's another reason why we shouldn't be standing on the sidelines either and it's the reason that Russian troops are today on Ukrainian soil: because Ukraine wants the one thing that lots of us take for granted and that's freedom and democracy. Putin can't stand the idea of a free, democratic, prosperous and happy former Soviet nation right on his doorstep. He can't bear the thought that people might not want to live under his style of rule, and he just can't live with the idea that the nation could be part of a free democratic global community rather than be part of Russia's small but sinister web of nations. Because when people are free to choose between Putin's style of authoritarianism or true democracy, they just won't choose Putin. I won't lie and say that Ukraine's journey to democracy has been an easy one, but it's important to remember that Ukraine held a free and fair election and President Zelenskyy was elected with over 70 per cent of the vote. But, unfortunately, we have a living breathing example right before us today of Putin's idea of a perfect Ukraine and it's called Belarus. Belarus isn't a democracy. Since its inception in 1994, it's had just one president, the deplorable Alexander Lukashenko. Since he came to power, not one election in Belarus has been accepted as free or fair by the Organization for Security and Co-operation in Europe, the United Nations or the European Union, and several senior Belarusian officials are subject to international sanctions for electoral fraud. Their press isn't free either; Reporters Without Borders ranks Belarus dead-last of all European countries in its press freedom index. They significantly curtail press freedoms and state media is completely subordinate to the president. Journalists are routinely arrested for their work, and last year, two journalists, Katsyaryna Andreyeva and Darya Chultsova, working for Belsat tv, were imprisoned for two years for covering anti-Lukashenko protests in Minsk - jailed for simply doing their job. The judiciary isn't free; 99.7 per cent of criminal cases in Belarus result in conviction, with political opponents routinely put behind bars. And Belarus is the only nation in Europe that still uses capital punishment. Women have fewer rights; gay people face widespread discrimination; and antisemitism's practically encouraged by the state. In the interests of time, I could go on and on and on, but I won't. Perhaps the most telling thing in relation to today's debate is that whilst everyone and everything in Belarus is subservient to Alexander Lukashenko, Lukashenko is subservient to Putin. Russia and Belarus signed the union state agreement that effectively hands over complete control of all things economic and military to the Kremlin. What Putin wants from Belarus, he gets. For all intents and purposes, the country is completely under Russian control - a Russian satellite state akin to the ones in the Soviet Union. And Putin would like Ukraine to be next. We shouldn't lose our perspective here. Why are millions fleeing Ukraine and why are thousands dying on their streets? Because Putin wants Ukraine to be like Belarus. And Ukraine wants what we have: freedom and democracy. And that's why we need to do all that we can to help them.
Welsh: Weithiau mae'n amhosibl gwybod beth i'w ddweud mewn dadl fel hon, i fynegi'n iawn yr arswyd y mae Wcreiniaid yn byw drwyddo, ac weithiau nid yw geiriau'n ddigon. Ac wrth i fy nghyd-Aelod, Sam Kurtz, godi, fflachiodd fy ffôn a chefais arswyd wrth imi weld y pennawd a ddywedai fod 'Putin wedi suddo'n is byth, wrth i ysbyty mamolaeth gael ei fomio, gyda phlant wedi'u claddu o dan y rwbel' yn Mariupol. Mae'n bwysig nad ydym yn colli ein gallu i ffieiddio at benawdau o'r fath wrth iddynt ddigwydd yn fwyfwy aml. Dyna realiti dyddiol i Wcreiniaid ac mae angen inni wneud popeth yn ein gallu i'w helpu. Cefais fy nghalonogi gan ymateb pobl yng Nghymru a'r Deyrnas Unedig sydd wedi camu i'r adwy go iawn, fel y gwnawn bob amser pan fyddwn yn wynebu argyfwng dyngarol fel yr un a welwn yn Wcráin. A ddoe, fel y soniodd Joyce Waston, dywedodd y Pwyllgor Argyfwng Trychinebau fod dros £6.5 miliwn wedi'i godi yng Nghymru yn unig tuag at apêl ddyngarol Wcráin, sydd, yn amlwg, yn cynnwys y £4 miliwn gan Lywodraeth Cymru sydd i'w groesawu'n fawr. Roedd hefyd yn wych gweld Llywodraeth y DU yn dweud y byddent yn rhoi arian cyfatebol tuag at yr £20 miliwn cyntaf a roddwyd hefyd. Oherwydd dyna a wnawn yng Nghymru. Nid ydym yn sefyll ar y cyrion ac yn edrych ar faterion fel y rhain ac yn meddwl mai problem rhywun arall yw hi. Rydym yn gweithredu. Yn nadl Dydd Gŵyl Dewi yr wythnos diwethaf, gelwais Gymru'n wlad gydymdeimladol, ac nid oes dim yn dangos hynny'n gliriach nag ymateb ein gwlad i'r argyfwng hwn, ac rwy'n falch tu hwnt o hynny. Ond mae rheswm arall pam na ddylem sefyll ar y cyrion, a'r rheswm pam y mae milwyr Rwsia heddiw ar bridd Wcráin: oherwydd bod Wcráin am gael yr un peth y mae llawer ohonom yn ei gymryd yn ganiataol sef rhyddid a democratiaeth. Ni all Putin oddef y syniad o hen genedl Sofietaidd rydd, ddemocrataidd, ffyniannus a hapus ar garreg ei ddrws. Ni all oddef y syniad efallai na fydd pobl am fyw o dan ei ddull ef o reoli, ac ni all fyw gyda'r syniad y gallai'r wlad fod yn rhan o gymuned fyd-eang ddemocrataidd rydd yn hytrach nag o we fach ond sinistr Rwsia o genhedloedd. Oherwydd pan fydd pobl yn rhydd i ddewis rhwng dull awdurdodaidd Putin neu wir ddemocratiaeth, ni fyddant yn dewis Putin. Nid wyf am ddweud celwydd a dweud bod taith Wcráin at ddemocratiaeth wedi bod yn un hawdd, ond mae'n bwysig cofio bod Wcráin wedi cynnal etholiad rhydd a theg ac etholwyd yr Arlywydd Zelenskyy gyda dros 70 y cant o'r bleidlais. Ond yn anffodus, mae gennym enghraifft fyw ger ein bron heddiw o syniad Putin o Wcráin berffaith, a'i henw yw Belarws. Nid democratiaeth yw Belarws. Ers ei sefydlu ym 1994, dim ond un arlywydd a fu ganddi, sef Alexander Lukashenko. Ers iddo ddod i rym, ni chafodd unrhyw un o etholiadau Belarws eu cydnabod fel rhai rhydd a theg gan y Sefydliad Diogelwch a Chydweithrediad yn Ewrop, y Cenhedloedd Unedig na'r Undeb Ewropeaidd, ac mae nifer o uwch-swyddogion Belarws yn destun sancsiynau rhyngwladol am dwyll etholiadol. Nid yw'r wasg yno'n rhydd ychwaith; mae Reporters Without Borders yn gosod Belarws yn olaf un o holl wledydd Ewrop yn ei fynegai rhyddid y wasg. Maent yn cyfyngu'n sylweddol ar ryddid y wasg ac mae cyfryngau'r wladwriaeth yn gyfan gwbl ddarostyngedig i'r arlywydd. Caiff newyddiadurwyr eu harestio'n rheolaidd oherwydd eu gwaith, a llynedd, cafodd dau newyddiadurwr, Katsyaryna Andreyeva a Darya Chultsova, a weithiai i deledu Belsat tv, eu carcharu am ddwy flynedd am roi sylw i brotestiadau gwrth-Lukashenko ym Minsk - eu carcharu am ddim mwy na gwneud eu gwaith. Nid yw'r farnwriaeth yn rhydd; mae 99.7 y cant o achosion troseddol yn Belarws yn arwain at gollfarn, gyda gwrthwynebwyr gwleidyddol yn cael eu carcharu fel mater o drefn. A Belarws yw'r unig wlad yn Ewrop sy'n dal i ddefnyddio'r gosb eithaf. Mae gan fenywod lai o hawliau; mae pobl hoyw'n wynebu rhagfarn eang; ac mae gwrth-semitiaeth yn cael ei annog i bob pwrpas gan y wladwriaeth. Pe bai gennyf amser, gallwn barhau, ond ni wnaf hynny. Er bod pawb a phopeth yn Belarws yn ddarostyngedig i Alexander Lukashenko, efallai mai'r peth mwyaf dadlennol mewn perthynas â'r ddadl heddiw yw bod Lukashenko yn ddarostyngedig i Putin. Llofnododd Rwsia a Belarws gytundeb gwladwriaeth yr undeb sydd at ei gilydd yn rhoi rheolaeth lwyr ar bopeth economaidd a milwrol i'r Kremlin. Beth bynnag y mae Putin am ei gael gan Belarws, mae'n ei gael. I bob pwrpas, mae'r wlad o dan reolaeth Rwsia yn llwyr - gwladwriaeth loeren Rwsiaidd sy'n debyg i'r rhai a oedd yn yr Undeb Sofietaidd. A byddai Putin yn hoffi gweld Wcráin yn bod yr un fath. Ni ddylem golli ein persbectif yma. Pam y mae miliynau'n ffoi o Wcráin a pham y mae miloedd yn marw ar y strydoedd? Am fod Putin am i Wcráin fod yr un fath â Belarws. Ac mae Wcráin am gael yr hyn sydd gennym ni: rhyddid a democratiaeth. A dyna pam y mae angen inni wneud popeth yn ein gallu i'w helpu.