English: Absolutely, and, fast-forward a few months, he might remember that, when he was a Conservative Member of Parliament, his Government introduced the Silk commission and it was the Silk commission that took the debate forward, not the referendum of 2011. It was the Silk commission that came up with the report saying that this place should have tax-raising powers. That was a decision that he was part of setting in train when he was a Conservative Member of Parliament. Since then, events have moved on. That very same Government ignored a referendum in Manchester to create a mayor. That same Government has imposed powers of policing over parts of England without a referendum. I do think that the argument that there should be democratic accountability for decisions passed is a compelling one. After all, why should Carmarthenshire County Council be able to raise revenues and taxes and the National Assembly for Wales not? So, the argument I think he makes is not a rigorous one when the context is properly reflected upon. But it gives him some comfort, so that must be good enough. I recall the words of Theresa May that her party had become the 'nasty party', obsessed with Europe and anti-devolution. In light of this Wales Bill, that assessment does seem to be rather prescient. This is not a stable and lasting settlement. The version of the reserved-powers model is inherently unstable and it's a matter of time before judges, once again, decide where power lies, which is one of the reasons this Bill came up in the first place, and it will fail its own test. I was underwhelmed by the argument of moral courage that Neil Hamilton put forward, that he was able to advance these arguments because it had already been decided by our group and the Conservatives to support this. I was disappointed too that Plaid are taking a similar position, comfortable in the knowledge that these powers won't be lost to Wales, but allowing themselves to take the moral high ground in opposing it. None of us on this side are happy with this Bill and, if all other things were equal, we would, I'm sure, be rejecting it. But all other things are not equal. We face a hard Brexit. The reserved-powers model, confounding as it is - it's not the reserved-powers model I thought that we were arguing for, and civil society in Wales that I was part of was arguing for. The reserved-powers model at least offers us some protection against the hell that's going to be unleashed upon us. Also, I think the arguments made by the First Minister earlier on enshrining into law the Sewel convention and also the delivery of the fiscal framework - . I take Leanne Wood's point that we shouldn't have been held to ransom on this. These things shouldn't have been tied together, but they were. And I think the agreement that the finance Minister has achieved is a considerable one, one that Gerry Holtham would have found very pleasing when he set out on his report. Those victories are significant ones and I think ones we would be reckless to walk away from. In uncertain times, we deliver some stability. I think that's what this Bill offers, imperfect as it is. But I do resent Whitehall's attitude, which is imbued in this negotiation and this piece of legislation. The idea that the Welsh Government cannot have responsibility for the port of Milford Haven because we might interfere with the supply of natural gas to England is arrogant, insulting nonsense. I'm disappointed that Alun Cairns, a former Member of this Assembly, would put his name to such a settlement. There's an arrogance within Whitehall that we need to confront. This Bill doesn't do it. It's not the Bill I want to see. It's not a position that will be durable. It's not a Bill that respects the 2011 referendum. But defeating it would be a pyrrhic victory and one we'd regret as the consequences of Brexit become clear.
Welsh: Yn hollol, ac, ychydig fisoedd yn ddiweddarach, efallai y byddai'n cofio, pan oedd yn Aelod Seneddol Ceidwadol, mai ei Lywodraeth ef a gyflwynodd gomisiwn Silk ac mai comisiwn Silk a aeth â'r ddadl yn ei blaen, nid refferendwm 2011. Comisiwn Silk a luniodd yr adroddiad yn dweud y dylai fod gan y lle hwn bwerau codi trethi. Roedd hwnnw'n benderfyniad yr oedd ef yn rhan o'i baratoi pan oedd yn Aelod Seneddol Ceidwadol. Ers hynny, mae pethau wedi symud ymlaen. Anwybyddodd yr union Lywodraeth honno refferendwm ym Manceinion i greu maer. Mae'r un Llywodraeth honno wedi gorfodi pwerau plismona ar rannau o Loegr heb refferendwm. Rwy'n credu bod y ddadl y dylai fod atebolrwydd democrataidd am benderfyniadau a wneir yn un gymhellol. Wedi'r cyfan, pam y dylai Cyngor Sir Caerfyrddin allu codi refeniw a threthi ac nid Cynulliad Cenedlaethol Cymru? Felly, nid yw'r ddadl yr wyf yn meddwl ei fod yn ei gwneud yn un drylwyr wrth adlewyrchu'n iawn ar y cyd-destun. Ond mae'n rhoi rhywfaint o gysur iddo, felly mae'n rhaid bod hynny'n ddigon da. Rwy'n cofio geiriau Theresa May bod ei phlaid wedi dod yn 'blaid gas', ag obsesiwn ag Ewrop a gwrth-ddatganoli. Yng ngoleuni'r Bil Cymru hwn, mae'n ymddangos bod yr asesiad hwnnw braidd yn rhagweledol. Nid yw hwn yn setliad sefydlog a pharhaol. Mae'r fersiwn o'r model cadw pwerau yn gynhenid ansefydlog a mater o amser ydyw cyn y bydd barnwyr, unwaith eto, yn penderfynu ble mae'r pŵer, sy'n un o'r rhesymau pam y daeth y Bil hwn i fyny yn y lle cyntaf, a bydd yn methu ei brawf ei hun. Ni chefais fy argyhoeddi gan y ddadl o ddewrder moesol a gyflwynodd Neil Hamilton, sef ei fod yn gallu datblygu'r dadleuon hyn gan fod ein grŵp ni a'r Ceidwadwyr eisoes wedi penderfynu cefnogi hyn. Roeddwn yn siomedig hefyd bod Plaid yn cymryd safbwynt tebyg, yn gyfforddus yn y wybodaeth na fydd Cymru yn colli'r pwerau hyn, ond yn caniatáu iddynt gymryd y tir uchel moesol eu hunain wrth ei wrthwynebu. Nid oes unrhyw un ohonom ar yr ochr hon yn hapus â'r Bil hwn a, phe byddai popeth arall yn gyfartal, byddem, rwy'n siŵr, yn ei wrthod. Ond nid yw popeth arall yn gyfartal. Rydym yn wynebu Brexit caled. Mae'r model cadw pwerau, er ei fod yn ddryslyd - nid hwn yw'r model cadw pwerau yr oeddwn yn meddwl ein bod yn dadlau drosto, ac yr oedd y gymdeithas sifil yng Nghymru yr oeddwn yn rhan ohoni yn dadlau drosto. Mae'r model cadw pwerau o leiaf yn cynnig rhywfaint o amddiffyniad inni rhag yr uffern sy'n mynd i gael ei rhyddhau arnom. Hefyd, rwy'n meddwl bod y dadleuon a wnaeth y Prif Weinidog yn gynharach am ymgorffori confensiwn Sewel mewn cyfraith a hefyd am ddarparu'r fframwaith cyllidol - . Rwy'n derbyn pwynt Leanne Wood na ddylem fod wedi cael ein dal yn wystlon ar hyn. Ni ddylai'r pethau hyn fod wedi cael eu clymu at ei gilydd, ond dyna a ddigwyddodd. Ac rwy'n meddwl bod y cytundeb y mae'r Gweinidog Cyllid wedi ei gyflawni yn un sylweddol, un y byddai Gerry Holtham wedi bod yn fodlon iawn ag ef pan luniodd ei adroddiad. Mae'r buddugoliaethau hynny yn rhai sylweddol ac rwy'n meddwl yn rhai y byddem yn ddi-hid i gerdded i ffwrdd oddi wrthynt. Mewn cyfnod ansicr, rydym yn darparu rhywfaint o sefydlogrwydd. Rwy'n meddwl mai dyna beth mae'r Bil hwn yn ei gynnig, er ei fod yn amherffaith. Ond rwyf wedi fy nigio gan agwedd Whitehall, sydd wedi treiddio i'r trafodaethau hyn ac i'r darn hwn o ddeddfwriaeth. Mae'r syniad na all Llywodraeth Cymru fod yn gyfrifol am borthladd Aberdaugleddau oherwydd y gallem ymyrryd â chyflenwad nwy naturiol i Loegr yn lol trahaus, sarhaus. Rwy'n siomedig y byddai Alun Cairns, cyn Aelod o'r Cynulliad hwn, yn rhoi ei enw ar setliad o'r fath. Ceir haerllugrwydd o fewn Whitehall y mae angen inni ei wynebu. Nid yw'r Bil hwn yn gwneud hynny. Nid dyma'r Bil yr hoffwn i ei weld. Nid yw'n sefyllfa a fydd yn gydnerth. Nid yw'n Fil sy'n parchu refferendwm 2011. Ond byddai ei drechu yn fuddugoliaeth byrrhig ac un y byddem yn edifarhau amdani wrth i ganlyniadau Brexit ddod yn glir.