English: Diolch, Llywydd. I agree, but from a completely different perspective, with much of what the Cabinet Secretary has just said. But we need to understand that the background to this is the result of the referendum that was held two and a half years ago. And, without any kind of qualification, the people voted to leave the EU. They didn't vote to give the UK Government a mandate to negotiate, nor, indeed, to bring back to them the terms of the results of that negotiation. What this agreement does not do is deliver on that vote. In fact, it is, in political terms, a national humiliation, a capitulation, which has given the EU everything, and, actually, given the UK nothing. It doesn't take back control of our laws, take back control of our money, or take back control of our borders. As I've said previously, there is no rational explanation to what Theresa May has achieved, except some kind of deliberate sabotage strategy on her part, whereby, in the two years allowed under article 50 to negotiate a deal with the EU, we do absolutely nothing to prepare for the failure of those negotiations, the result of which is we now have a dog's breakfast of an agreement, so-called, with the EU, and a gun placed at our head, saying 'Take it or leave it.' And the 'take it' proposal basically means that we don't leave the EU in anything other than a formal sense. Everything that the EU wanted out of these negotiations it's got in the withdrawal agreement, which is legally binding. Everything that the UK might want is in the political declaration, which is not. And the transition period that has been agreed, under article 32, keeps us in the EU for an indefinite period, because article 32 says, in effect, that this agreement shall terminate in the year 20XX. So, there's no means by which we can extricate ourselves from this agreement without the EU's approval. It leaves us with no voice, no vote, and no veto in the EU. Theresa May has achieved what I think anybody would have thought at the start of this process was the impossible of producing an outcome that is even worse than staying in the EU itself. It consigns the United Kingdom to a period of purgatory, when we will have to try and expiate our anti-federalist sins at the EU's behest, whilst actually achieving nothing in practical terms from leaving the EU. This negotiation has been completely bungled, and the best outcome now that we can expect is that, on 29 March next year, I hope that this agreement will be rejected by the House of Commons and we leave the European Union, not without a deal, but on the same terms on which we deal with the rest of the world - the World Trade Organization's terms.
Welsh: Diolch, Llywydd. Rwy'n cytuno, ond o safbwynt cwbl wahanol, â llawer o'r hyn y mae Ysgrifennydd y Cabinet newydd ei ddweud. Ond mae angen inni ddeall mai'r cefndir i hyn yw canlyniad y refferendwm a gynhaliwyd ddwy flynedd a hanner yn ôl. Heb unrhyw fath o amod, pleidleisiodd y bobl i adael yr UE. Wnaethon nhw ddim pleidleisio i roi mandad negodi i Lywodraeth y DU nac, yn wir, i gyflwyno canlyniadau'r trafodaethau hynny ger eu bron. Yr hyn nad yw'r cytundeb hwn yn ei wneud yw anrhydeddu'r bleidlais honno. Yn wir, mewn termau gwleidyddol, mae'n destun cywilydd cenedlaethol, yn ymostyngiad, sydd wedi rhoi popeth i'r Undeb Ewropeaidd, ac mewn gwirionedd, wedi rhoi dim byd i'r Deyrnas Unedig. Nid yw'n adfer rheolaeth o'n cyfreithiau, yn adfer rheolaeth o'n harian, nac yn adfer rheolaeth o'n ffiniau. Fel rwyf wedi dweud o'r blaen, nid oes unrhyw eglurhad rhesymegol i'r hyn y mae Theresa May wedi ei gyflawni, ac eithrio rhyw fath bwriadol o strategaeth ar ei rhan i danseilio hyn i gyd. Yn y ddwy flynedd a ganiatawyd dan Erthygl 50 i drafod cytundeb gyda'r UE, nid ydym wedi gwneud affliw o ddim i baratoi ar gyfer methiant y trafodaethau hynny. Canlyniad hynny yw bod gennym ni bellach ryw gybolfa o gytundeb, fel y'i gelwir, gyda'r UE, a dryll ar ein pen, yn dweud 'Hwn, neu dim byd.' Ac mae'r 'hwn' yn y bôn yn golygu nad ydym ni'n gadael yr UE mewn unrhyw fodd heblaw am yn ffurfiol. Mae'r UE wedi cael p opeth yr oedd yn ei ddymuno o'r trafodaethau hyn yn y cytundeb ymadael, sy'n rhwymol yn gyfreithiol. Mae popeth a allai fod ar y DU ei eisiau yn y datganiad gwleidyddol, nad yw'n rhwymol. Ac mae'r cyfnod pontio y cytunwyd arno, dan erthygl 32, yn ein cadw yn yr UE am gyfnod amhenodol, oherwydd dywed erthygl 32, yn y bôn, y bydd y cytundeb hwn yn dod i ben yn y flwyddyn 20XX . Felly, does dim ffordd y gallwn ni ryddhau ein hunain o'r cytundeb hwn heb gymeradwyaeth yr UE. Mae'n ein gadael â dim llais, dim pleidlais a dim feto yn yr UE. Mae Theresa May wedi cyflawni'r hyn y byddai unrhyw un wedi credu ar ddechrau'r broses hon oedd yn amhosib, sef cael canlyniad hyd yn oed yn waeth nag aros yn yr UE ei hun. Mae'n traddodi'r Deyrnas Unedig i gyfnod o burdan, pan fydd yn rhaid inni geisio gwneud iawn am ein pechodau gwrth-ffederal ar orchymyn yr UE, gan gyflawni dim byd yn ymarferol o adael yr UE. Mae'r negodi hwn wedi bod yn draed moch llwyr, a'r canlyniad gorau y gallwn ni ei ddisgwyl yn awr yw y caiff y cytundeb hwn, ar 29 Mawrth y flwyddyn nesaf, ei wrthod gan Dŷ'r Cyffredin ac y byddwn ni'n gadael yr Undeb Ewropeaidd, nid heb gytundeb, ond ar yr un telerau ag yr ydym ni'n ymdrin â gweddill y byd - telerau Sefydliad Masnach y Byd.