English: Thank you, Dirprwy Lywydd. This one-line motion has a very simple goal: it's to bring some clarity to the current position in terms of the Government's policy on Brexit. We've seen a policy that is confused, chaotic and completely lacking in any credibility. That obviously has incredibly detrimental consequences for the interests of the people of Wales as we face probably one of the biggest challenges that any of us have faced in our lifetime. With the latest attempt by the First Minister, it's not so much a case of a u-turn by the First Minister, but a pirouette every time he gets up on his feet. After the latest attempt to clarify, in the 'Western Mail', I was more confused than ever. Apparently, it doesn't matter what we call it, so we can just make it up as we go along, which he frequently does. He, apparently, is in favour of access to the single market, not membership. Well, to quote the Institute for Fiscal Studies, access to the single market is a virtually meaningless concept. Every European country has access under World Trade Organization rules to the market et cetera, it's the terms under which that access is provided. Single market membership, as the IFS has said, involves the elimination of barriers to trade in the way that no existing trade deal, customs union or free-trade agreement can offer. It's curious to me, and I don't quite understand it, that the First Minister has aligned himself with the advocates of a hard Brexit - with UKIP and David Davis - against the First Minister of Scotland and the Mayor of London, both of whom are firmly for membership of the single market. He's also, even more curiously, perhaps, aligned himself with Jeremy Corbyn, who has also come out against membership of the single market. This is what his rival, Owen Smith, said about that position, which is now shared by the Welsh Government: 'Tens of thousands of Labour members and trade unionists will be worried to hear that Jeremy Corbyn appears to agree with David Davis that our membership of the Single Market is not worth fighting for.' We've had this illusory concept, of course, of single market access without free movement presented as a policy, and yet, even in the last few days, we've heard the litany of voices - the people who will actually decide on the final Brexit deal - saying this is a geopolitical impossibility. Jean-Claude Juncker, the President of the Commission, has said so in the last few days; Guy Verhofstadt, the lead negotiator of the European Parliament, who will have a vote on the Brexit deal, has said that, if the UK wants access to the single market, it must accept freedom of movement. The Visegrád nations in central and eastern Europe - four of them - have said that they will veto any Brexit deal that will prevent freedom of movement for their citizens. The Taoiseach of Ireland has said the EU will not allow free access to its single market without reciprocal free movement. And the Prime Minister of Malta - who, by the way, will be the President of the European Union, chairing the Brexit discussions when they begin - said, 'I don't think there's a situation where one can discuss access to the single market without freedom of movement.' The reality of this, of course, is that the current position of the First Minister of Wales is incredibly detrimental to Wales. We've seen the Japanese Government make clear that Japanese businesses in the UK invested here in the belief that they would be able to trade with the rest of the EU on the same terms as anywhere else in Europe. We would lose access to Horizon 2020 and Erasmus if we are not members of the single market, of the European Economic Area. I can't understand it. The reason that the First Minister has said he adopts this position is because of freedom of movement. And, again, I find this really strange, because, as has been pointed out in the Chamber, on 24 June, the day after the result, the First Minister, quoted on ITV and Wales Online, quoted on Julie Morgan's website, said that one of his red lines was that we retain freedom of movement of people. That was on 24 June, the day after. I asked the Cabinet Secretary for finance when the policy changed; an answer did not come. I went back and checked the original press release, and it is true that the statement on the Welsh Government website - the third of the six priorities does not mention freedom of movement, from 24 June. But, one of the wonders of being bilingual, I checked the Welsh language version, which does, actually, under the third point, curiously, mention freedom of movement. Is this a case of a retrospective policy development? You change your mind, and therefore you go back and change the policy and the press notice that was put out at the time. The Government, I understand, has now confirmed that they did change the original version of that press notice, which did include a commitment to freedom of movement, and that they forgot to change the Welsh language version. Not only misleading, but misleading and inept as well. What a combination to have as a Government at this time. I asked the Cabinet Minister when the policy changed. Well, we now know exactly, with precision. Because the original press notice, in English as well, maintaining a commitment to freedom of movement, went out at 9.20 a.m. on 24 June, and it was corrected by 10.04 a.m. So, in those 44 minutes, we're led to believe - . Presumably, there was a Cabinet meeting, was there? Presumably there was a discussion with the other members of the Labour group, and with the Liberal Democrat member of the Government. Policy on a fundamental matter wasn't brought to this Assembly; it was changed by diktat in 44 minutes. No way to run a Government on anything, least of all on probably one of the most important challenges that our people face in this generation.
Welsh: Diolch i chi, Ddirprwy Lywydd. Un nod syml sydd i'r cynnig un llinell hwn: rhoi rhywfaint o eglurder i'r sefyllfa gyfredol o ran polisi'r Llywodraeth ar adael yr UE. Rydym wedi gweld polisi sy'n ddryslyd, yn anhrefnus ac yn gwbl wag o unrhyw hygrededd. Mae'n amlwg y bydd hynny'n arwain at ganlyniadau hynod o niweidiol i fuddiannau pobl Cymru wrth i ni wynebu un o'r heriau mwyaf y mae unrhyw un ohonom wedi eu hwynebu yn ystod ein bywydau. Gyda'r ymgais ddiweddaraf gan y Prif Weinidog, nid yw'n gymaint o dro pedol ganddo ag o birwét bob tro y saif ar ei draed. Ar ôl yr ymgais ddiweddaraf i egluro, yn y 'Western Mail', roeddwn yn fwy dryslyd nag erioed. Ymddengys nad oes ots beth rydym yn ei alw, felly gallwn ddweud beth a fynnwn, fel y mae ef yn ei wneud yn aml. Mae'n debyg ei fod o blaid mynediad i'r farchnad sengl, ac nid aelodaeth. Wel, i ddyfynnu'r Sefydliad Astudiaethau Cyllid, mae mynediad at y farchnad sengl yn gysyniad sydd bron â bod yn ddiystyr. Mae gan bob gwlad Ewropeaidd fynediad i'r farchnad ac ati o dan reolau Sefydliad Masnach y Byd. Mae'n ymwneud â thelerau darparu'r mynediad hwnnw. Mae aelodaeth o'r farchnad sengl, fel y mae'r Sefydliad Astudiaethau Cyllid wedi'i ddweud, yn golygu dileu rhwystrau i fasnach mewn ffordd nad oes unrhyw gytundeb masnach, undeb tollau neu gytundeb masnach rydd presennol yn gallu ei chynnig. Rwy'n ei chael hi'n rhyfedd, ac nid wyf yn deall yn iawn pam fod y Prif Weinidog wedi ochri â'r rhai sy'n cefnogi telerau llym wrth adael yr UE - gydag UKIP a David Davis - yn erbyn Prif Weinidog yr Alban a Maer Llundain, sy'n gadarn o blaid aelodaeth o'r farchnad sengl. Hyd yn oed yn fwy rhyfedd, efallai, mae'r Prif Weinidog hefyd wedi ochri â Jeremy Corbyn, sydd hefyd wedi dweud ei fod yn erbyn aelodaeth o'r farchnad sengl. Dyma oedd gan ei wrthwynebydd, Owen Smith, i'w ddweud am y farn honno, a rennir bellach gan Lywodraeth Cymru: Bydd degau o filoedd o aelodau'r Blaid Lafur ac undebwyr llafur yn bryderus wrth glywed ei bod yn ymddangos bod Jeremy Corbyn yn cytuno â David Davis nad yw ein haelodaeth o'r Farchnad Sengl yn werth ymladd drosti. Wrth gwrs, rydym wedi gweld y cysyniad ffug hwn o fynediad i'r farchnad sengl heb ryddid i symud yn cael ei gyflwyno fel polisi, ac eto, hyd yn oed yn yr ychydig ddyddiau diwethaf, rydym wedi clywed llu o leisiau - y bobl a fydd yn penderfynu mewn gwirionedd ar y cytundeb terfynol ar gyfer gadael yr UE - yn dweud bod hyn yn amhosibl o safbwynt geowleidyddol. Mae Jean-Claude Juncker, Llywydd y Comisiwn, wedi dweud hynny yn ystod y dyddiau diwethaf; mae Guy Verhofstadt, prif drafodwr Senedd Ewrop, a fydd â phleidlais ar y cytundeb gadael, wedi dweud y byddai'n rhaid i'r DU dderbyn rhyddid i symud os yw eisiau mynediad i'r farchnad sengl. Mae'r gwledydd Visegrád yng nghanolbarth a dwyrain Ewrop - pedair ohonynt - wedi dweud y byddant yn rhoi feto ar unrhyw gytundeb gadael a fydd yn atal rhyddid eu dinasyddion i symud. Mae Taoiseach Iwerddon wedi dweud na fydd yr UE yn caniatáu mynediad rhydd i'r farchnad sengl heb ryddid i symud ar y naill ochr a'r llall. A dywedodd Prif Weinidog Malta - a fydd, gyda llaw, yn Llywydd yr Undeb Ewropeaidd pan fydd y trafodaethau ynglŷn â gadael yr UE yn dechrau - nad yw'n credu bod yna unrhyw sefyllfa y gellir trafod mynediad i'r farchnad sengl heb ryddid i symud. Realiti hyn, wrth gwrs, yw bod safbwynt presennol Prif Weinidog Cymru yn hynod o niweidiol i Gymru. Mae Llywodraeth Japan wedi dweud yn glir fod busnesau Japaneaidd yn y DU wedi buddsoddi yma gan gredu y byddent yn gallu masnachu â gweddill yr UE ar yr un telerau ag unrhyw le arall yn Ewrop. Os nad ydym yn aelodau o'r farchnad sengl, o'r Ardal Economaidd Ewropeaidd, byddwn yn colli mynediad at Horizon 2020 ac Erasmus. Nid wyf yn ei ddeall. Y rheswm pam mae'r Prif Weinidog wedi dweud ei fod yn mabwysiadu'r safbwynt hwn yw oherwydd rhyddid i symud. Ac unwaith eto, ystyriaf fod hyn yn rhyfedd iawn, oherwydd, fel y nodwyd yn y Siambr, ar 24 Mehefin, y diwrnod ar ôl y canlyniad, dywedodd y Prif Weinidog, ac fe'i dyfynnwyd ar ITV a Wales Online, ac ar wefan Julie Morgan, fod cadw rhyddid pobl i symud yn un o'i linellau coch. Roedd hynny ar 24 Mehefin, y diwrnod ar ôl y canlyniad. Gofynnais i Ysgrifennydd y Cabinet dros gyllid pa bryd y newidiodd y polisi; ni chefais ateb. Gwiriais y datganiad gwreiddiol i'r wasg, ac mae'n wir nad oedd y datganiad ar wefan Llywodraeth Cymru - nid oedd y trydydd o'r chwe blaenoriaeth ar 24 Mehefin yn crybwyll rhyddid i symud. Ond - un o ryfeddodau bod yn ddwyieithog - gwiriais y fersiwn Gymraeg, sy'n sôn am ryddid i symud o dan y trydydd pwynt mewn gwirionedd, yn rhyfedd iawn. A yw hyn yn achos o ddatblygu polisi'n ôl-weithredol? Rydych yn newid eich meddwl, ac felly'n mynd yn ôl ac yn newid y polisi a'r datganiad i'r wasg a gyhoeddwyd ar y pryd. Yn ôl yr hyn a ddeallaf, mae'r Llywodraeth yn awr wedi cadarnhau eu bod wedi newid y datganiad gwreiddiol i'r wasg, a oedd yn cynnwys ymrwymiad i ryddid i symud, a'u bod wedi anghofio newid y fersiwn Gymraeg. Yn ogystal â bod yn gamarweiniol, maent yn ddi-glem hefyd. Am gyfuniad i'w gael yn y Llywodraeth ar yr adeg hon. Gofynnais i Weinidog y Cabinet pryd y newidiodd y polisi. Wel, gwyddom yn union pryd bellach. Oherwydd aeth y datganiad gwreiddiol i'r wasg, yn Saesneg hefyd, a oedd yn cynnwys ymrwymiad i ryddid i symud, allan am 9.20 y bore ar 24 Mehefin, ac fe'i cywirwyd am 10.20 y bore. Felly, yn ystod y cyfnod hwnnw o 44 munud, cawn ein harwain i gredu - . Yn ôl pob tebyg, roedd yna gyfarfod Cabinet, onid oedd? Yn ôl pob tebyg cafwyd trafodaeth gydag aelodau eraill y grŵp Llafur, a chydag aelod y Democratiaid Rhyddfrydol o'r Llywodraeth. Ni chyflwynwyd polisi ar fater sylfaenol gerbron y Cynulliad hwn; cafodd ei newid drwy ddictad mewn 44 munud. Nid dyna'r ffordd i redeg Llywodraeth mewn perthynas ag unrhyw beth, yn enwedig yng nghyswllt un o'r heriau pwysicaf sy'n wynebu ein pobl yn y genhedlaeth hon, mae'n debyg.