English: I'm sure that Thursday, 8 September will be etched into all of our memories, as we remember the moment and the place where we heard the news of the death of our beloved and devoted sovereign. It is remarkable that most of us here in this Chamber will have known no other monarch, since our Queen had devoted almost her entire public life to the service of our country. Our feeling here today can be summed up as one of great sadness, but also of shock: sadness at her passing, but shock that someone who has been so much a part of our national life is no longer with us. I give my deepest and most sincere condolences to Her Majesty's family as they come to terms with the loss of not only their Queen, but their mother, grandmother and great-grandmother. As someone who believes strongly in the unifying role of the monarchy, I've always been struck by her devotion to public service, her unbounding energy for the peoples of every Commonwealth nation, her tireless work supporting charities, and her steadfast loyalty and devotion to her faith as a Christian, to her family and to the people of the United Kingdom. It is right that our country remembers her with all the love and kindness that Her Majesty Queen Elizabeth II deserves. [ Interruption.] It is with great sadness that I stand here offering my condolences, but it is also a joy to say how deeply fortunate we were to all have her as our Queen. She was, I believe, and will remain for many generations, a true embodiment of Great Britain and an inspiration to us all. Thank you, your Majesty, for your service. May you rest in peace and God Save the King.
Welsh: Rwy'n siŵr y caiff dydd Iau, 8 Medi ei serio yn atgofion pob un ohonom ni, wrth i ni gofio'r adeg a'r lle y clywsom y newyddion am farwolaeth ein sofran annwyl ac ymroddedig. Mae'n rhyfeddol na fydd y rhan fwyaf ohonom ni yma yn y Siambr hon wedi byw o dan unrhyw bennaeth arall, gan fod ein Brenhines wedi ymroi bron ei holl bywyd cyhoeddus i wasanaeth ein gwlad. Gellir crynhoi ein teimlad yma heddiw yn un o dristwch mawr, ond hefyd o sioc: tristwch yn ei hymadawiad, ond sioc nad yw rhywun sydd wedi bod yn gymaint rhan o'n bywyd cenedlaethol gyda ni bellach. Trosglwyddaf fy nghydymdeimladau dyfnaf a chywiraf i deulu Ei Mawrhydi wrth iddyn nhw ddod i delerau â cholli nid yn unig eu Brenhines, ond eu mam, eu nain a'u hen nain. A minnau'n gredwr cryf yn y swyddogaeth sydd gan y frenhiniaeth o uno pobl, rwyf bob amser wedi cael fy nharo gan ei hymroddiad i wasanaeth cyhoeddus, ei hegni di-ball i bob cenedl y Gymanwlad, ei gwaith diflino yn cefnogi elusennau, a'i theyrngarwch diwyro a'i hymroddiad i'w ffydd fel Cristion, i'w theulu ac i bobl y Deyrnas Unedig. Mae'n iawn fod ein gwlad yn ei chofio gyda'r holl gariad a charedigrwydd mae Ei Mawrhydi y Frenhines Elizabeth II yn ei haeddu. [ Torri ar draws.] Gyda thristwch mawr yr wyf yn sefyll yma yn estyn fy nghydymdeimlad, ond mae hefyd yn bleser dweud pa mor hynod ffodus yr oeddem ni i gyd i'w chael hi yn Frenhines arnom ni. Roedd hi, rwy'n credu, a bydd yn aros am genedlaethau lawer, yn ymgorfforiad gwirioneddol o Brydain Fawr ac yn ysbrydoliaeth i ni i gyd. Diolch, eich Mawrhydi, am eich gwasanaeth. Boed i chi orffwys mewn hedd a Duw gadwo'r Brenin.