English: I'd just like to introduce perhaps a rather different perspective on this. I fully acknowledge the success of the Welsh Government in achieving its recycling objectives, but I think we should recognise that the benefit to the planet of what we do in Wales is obviously going to be very, very small. More than half of the plastic waste that flows into the oceans comes from just five countries: China, Indonesia, Philippines, Vietnam and Sri Lanka. Indeed, the only industrialised western country on the list of the top 20 plastic polluters is the United States, which weighs in at number 20 on that list. We are not mismanaging our collected waste in either the United States or Europe. There is, of course, a certain amount of litter that is deposited. Nobody's going to be in favour of that; nobody is going to be in favour of waste, but I think we have to recognise where the source of the problem is, if we're going to deal with it effectively. China is responsible for 2.4 million tonnes of plastic that makes its way into the ocean every year. That's 28 per cent of the world total. The United States by comparison is responsible for 77,000 tonnes, which is less than 1 per cent. Nobody's defending even that 1 per cent, but if we're going to make significant inroads on plastic pollution in the oceans - I heard the Minister refer to the effect of the programme Blue Planet II, which I fully endorse - we have to deal with the problem at its source. Ninety five per cent of the plastic polluting the world's oceans pours in from just 10 rivers. Eight of them are in Asia, and two of them are in Africa. It is not a European problem, still less a British problem. So, we have to put more pressure on or provide incentives for the countries that are substantially responsible for this problem. Although what we do in this country is all very worthy and worth while, no doubt, it's not going to make the slightest difference to the real problems that exist. I certainly approve of banning plastic beads, for example, which are causing significant problems with fish, and we know that if the problem is not dealt with in a meaningful way, things are going to get worse. By 2050, the amount of plastic in the ocean is going to weigh more, apparently, than the total weight of all the fish in the seas, and nobody's going to want to see that. So, I don't know what the Welsh Government can do to aid the UK Government in putting more pressure upon countries that are responsible for the overwhelming bulk of this kind of pollution, but anything that the Welsh Government could do, I'm sure, would be, perhaps, even more beneficial than the good work that is being done rather closer to home.
Welsh: Fe hoffwn i gyflwyno persbectif gwahanol ar hyn. Rwy'n cydnabod yn llwyr lwyddiant Llywodraeth Cymru o ran cyflawni ei hamcanion ailgylchu, ond credaf y dylem gydnabod bod y budd i'r blaned o'r hyn a wnawn yng Nghymru yn amlwg yn mynd i fod yn fach iawn, iawn. Mae mwy na hanner y plastig gwastraff sy'n llifo i mewn i'r cefnforoedd yn dod o bum gwlad yn unig: Tsieina, Indonesia, y Philippines, Fietnam a Sri Lanca. Yn wir, yr unig wlad orllewinol ddiwydiannol ar y rhestr o'r 20 uchaf o lygrwyr plastig yw'r Unol Daleithiau, sy'n rhif 20 ar y rhestr honno. Nid ydym yn camreoli ein gwastraff a gesglir yn yr Unol Daleithiau neu Ewrop. Wrth gwrs, mae rhywfaint o sbwriel sy'n cael ei waredu. Nid oes neb yn mynd i fod o blaid hynny; nid oes neb yn mynd i fod o blaid gwastraff, ond rwy'n meddwl bod yn rhaid i ni gydnabod lle mae ffynhonnell y broblem, os ydym yn mynd i ymdrin â hi'n effeithiol. Mae Tsieina yn gyfrifol am 2.4 miliwn tunnell o blastig sy'n gwneud ei ffordd i'r môr bob blwyddyn. Dyna 28 y cant o gyfanswm y byd. Mae'r Unol Daleithiau mewn cymhariaeth yn gyfrifol am 77,000 tunnell, sydd yn llai nag 1 y cant. Nid oes neb yn amddiffyn yr 1 y cant hwnnw hyd yn oed ond os ydym yn mynd i gael effaith sylweddol ar lygredd plastig moroedd - clywais y Gweinidog yn cyfeirio at effaith y rhaglen Blue Planet II, a chefnogaf hynny'n llwyr - mae'n rhaid i ni ddelio â'r broblem wrth ei gwraidd. Mae naw deg pump y cant o blastig sy'n llygru cefnforoedd y byd yn arllwys o 10 afon yn unig. Mae wyth ohonynt yn Asia, ac mae dwy ohonynt yn Affrica. Nid yw'n broblem Ewropeaidd, yn llai fyth o broblem Prydain. Felly, rhaid inni roi mwy o bwysau neu ddarparu cymhellion ar gyfer y gwledydd hynny sy'n sylweddol gyfrifol am y broblem hon. Er bod yr hyn a wnawn yn y wlad hon yn deilwng iawn ac yn werth chweil, heb amheuaeth, nid yw'n mynd i wneud y gwahaniaeth lleiaf i'r problemau gwirioneddol sy'n bodoli. Rwy'n sicr yn cymeradwyo gwahardd pelenni plastig, er enghraifft, sy'n peri problemau sylweddol gyda physgod, a gwyddom os nad ymdrinnir â'r broblem mewn ffordd ystyrlon, bydd pethau'n mynd yn waeth. Erbyn 2050, mae faint o blastig sydd yn y môr yn mynd i bwyso mwy, mae'n debyg, na chyfanswm pwysau'r holl bysgod yn y môr, ac nid oes neb eisiau gweld hynny. Felly, nid wyf yn gwybod beth y gall Llywodraeth Cymru ei wneud i helpu Llywodraeth y DU roi mwy o bwysau ar y gwledydd hynny sy'n gyfrifol am y rhan fwyaf o'r math hwn o lygredd, ond byddai unrhyw beth y gallai Llywodraeth Cymru ei wneud, rwy'n siŵr, efallai, hyd yn oed yn fwy buddiol na'r gwaith da a wneir yn agosach i gartref.