English: We are in the midst of an international crisis. All Governments around the world are doing what they can, the best they can to deal with the virus, the likes of which has not been seen for over 100 years in Europe and beyond. Death and infection rates go up and down - even in the UK, not long ago, Northern Ireland was top, then parts of England and now it's Wales. This is not a race, though, Llywydd, because all politicians, I believe, are trying to do the best that they can in the circumstances they find themselves in. There was criticism last week that only a week's notice had been given to pubs in Wales before they could close. In London this week, 48 hours' notice was given. Now, I could easily say, 'Well, doesn't that show a level of double standards?' but I'm not going to do that because this is how difficult it is to make predictions. This is how difficult it is for Governments in Wales, England, Scotland and Northern Ireland and beyond to take decisions to protect people when the virus changes behaviour so quickly. It's difficult for business; there's no question about that. There are businesses out there that are thinking, 'Will I survive? Will I still be here next year?' There are businesses out there that, despite the support from Government, will wonder whether they have a future. But it is delusional to think that we can simply go back to normal and ignore the fact that the virus is here. And I've heard that argument being made. There are some who've used the example of Sweden. They don't do that now, do they, Llywydd? There are some who talk about herd immunity. Let me tell them what 'herd immunity' means: it means either (a) you vaccinate everybody, or (b) you allow the virus to run wild through the community, picking off the weak, the elderly and the vulnerable along the way until you get that immunity. That is not humanity, to my mind, Llywydd. We cannot pretend that this virus is not here. I heard Gareth Bennett, who basically said that the Welsh Government's efforts are a crypto-nationalist plot. That's what he said, in effect, and then he said that he demanded respect from a Chamber that he does not wish to see here in the first place. This is not about politics. This is not about, 'England did this, Wales did that. Let's compete with each other, let's criticise each other.' This is not what this is about. Each part of the UK is doing the best it can in the circumstances it finds itself to protect its people. I support the Welsh Government in what it does. I support the UK Government in what it's doing in England, because I know that they're doing the best that they can. I heard Caroline Jones speak. She seemed to be saying not that we should have a regional approach, but that we should have one approach across the entire UK. One set of rules across the entire UK, regardless of where you are, whether you're in Warrenpoint on the border with the Republic of Ireland, or whether you are in the Outer Hebrides or, indeed, in London. That's the impression I had from the argument. That is not the reality of the situation. We face, in Wales, this crisis together. We have light at the end of the tunnel, we know where the journey ends: there's a vaccine. The question is how many more people are we willing to lose on the way. Eighty years ago, Llywydd, in the whole of Europe and in this country, a generation faced a level of deprivation for six years in war that we cannot possibly imagine. They did not know what the future held. They had rationing, but they got on with it. Are we saying that, for a few months, until the vaccine arrives, we cannot put up with a mild level of restriction? Because if we are, we are not fit to follow in their footsteps. There are people who think that this virus is a con. There are people who have received positive tests who then go to work and infect other people. The question for us as a society is this: future generations will look back at us and they will say, 'How effective were these people in dealing with this virus?' We need to be able to look them in the eye. The virus doesn't care about politics, doesn't care about Brexit, doesn't care about where in the UK it is, doesn't care about the EU, and we must remember that co-operation is key to ensuring that more people live, that more people have a future, and that more lives are saved. And on that basis, Llywydd, I will give my support to the Welsh Government, I will give my support to the UK Government, and to all governments around the world who are looking to make sure that their populations are protected in the future. No matter what our politics, no matter what our parties, that surely must be our guiding light.
Welsh: Rydym ni yng nghanol argyfwng rhyngwladol. Mae pob Llywodraeth ledled y byd yn gwneud yr hyn a allant, y gorau y gallan nhw i ymdrin â'r feirws, na welwyd ei debyg ers dros 100 mlynedd yn Ewrop a thu hwnt. Mae cyfraddau marwolaethau a heintiau'n codi ac yn gostwng - hyd yn oed yn y DU, ychydig yn ôl, gogledd Iwerddon oedd ar y brig, yna rhannau o Loegr a nawr Cymru. Nid ras yw hon, serch hynny, Llywydd, oherwydd mae'r gwleidyddion i gyd, mi gredaf, yn ceisio gwneud y gorau gallant o dan yr amgylchiadau. Cafwyd beirniadaeth yr wythnos diwethaf mai dim ond wythnos o rybudd oedd wedi'i roi i dafarndai yng Nghymru cyn y byddai'n rhaid iddyn nhw gau. Yn Llundain yr wythnos hon, rhoddwyd 48 awr o rybudd. Nawr, gallwn ddweud yn hawdd, 'Wel, onid yw hynny'n dangos rhywfaint o safonau dwbl?' Ond nid wyf yn mynd i wneud hynny oherwydd dyma pa mor anodd yw gwneud rhagfynegiadau. Dyma pa mor anodd yw hi i Lywodraethau yng Nghymru, Lloegr, yr Alban a Gogledd Iwerddon a thu hwnt wneud penderfyniadau i amddiffyn pobl pan fydd y feirws yn newid ei ymddygiad mor gyflym. Mae'n anodd i fusnesau; does dim dwywaith am hynny. Mae yna fusnesau sy'n meddwl, 'A fyddaf yn goroesi? A fyddaf yn dal yma y flwyddyn nesaf?' Mae busnesau a fydd, er gwaethaf y gefnogaeth gan y Llywodraeth, yn meddwl tybed a oes ganddyn nhw ddyfodol. Ond twyllo ein hunain fyddai credu y gallwn ni fynd yn ôl i normalrwydd ac anwybyddu'r ffaith bod y feirws yma. Ac rwyf wedi clywed y ddadl honno. Mae rhai wedi defnyddio enghraifft Sweden. Dydyn nhw ddim yn gwneud hynny nawr, nac ydyn, Llywydd? Mae rhai yn sôn am imiwnedd torfol. Gadewch imi ddweud wrthyn nhw beth yw ystyr 'imiwnedd torfol': mae'n golygu naill ai (a) eich bod yn brechu pawb, neu (b) eich bod yn caniatáu i'r feirws redeg yn wyllt drwy'r gymuned, gan lorio'r gwan, yr henoed a'r rhai sy'n agored i niwed nes i chi gael yr imiwnedd hwnnw. Nid dyngarwch yw hynny, yn fy marn i, Llywydd. Ni allwn ni esgus nad yw'r feirws hwn yn bodoli. Clywais Gareth Bennett, a ddywedodd yn y bôn fod ymdrechion Llywodraeth Cymru yn gynllwyn crypto-genedlaetholgar. Dyna a ddywedodd, i bob pwrpas, ac yna dywedodd ei fod yn mynnu parch gan Siambr nad yw'n dymuno ei gweld yma yn y lle cyntaf. Nid yw hyn yn ymwneud â gwleidyddiaeth. Nid yw hyn yn ymwneud â 'gwnaeth Lloegr hyn, gwnaeth Cymru'r llall. Gadewch i ni gystadlu â'n gilydd, gadewch i ni feirniadu ein gilydd.' Nid dyma sydd dan sylw. Mae pob rhan o'r DU yn gwneud y gorau o dan yr amgylchiadau i amddiffyn ei phobl. Rwy'n cefnogi Llywodraeth Cymru yn yr hyn y mae'n ei wneud. Rwy'n cefnogi Llywodraeth y DU yn yr hyn y mae'n ei wneud yn Lloegr, oherwydd rwy'n gwybod eu bod yn gwneud y gorau gallant. Clywais Caroline Jones yn siarad. Roedd yn ymddangos ei bod yn dweud na ddylem ni gael dull gweithredu rhanbarthol, ond y dylem ni gael un dull gweithredu ledled y DU gyfan. Un gyfres o reolau ar draws y DU gyfan, waeth ble yr ydych chi, p'un a ydych yn Warrenpoint ar y ffin â Gweriniaeth Iwerddon, neu yn yr Hebrides Allanol neu, yn wir, yn Llundain. Dyna'r argraff a gawsom ni o'r ddadl. Nid dyna realiti'r sefyllfa. Rydym ni yng Nghymru yn wynebu'r argyfwng hwn gyda'n gilydd. Gwelwn olau ym mhen draw'r twnnel, gwyddom ble mae'r daith yn dod i ben: mae yna frechlyn. Y cwestiwn yw faint yn rhagor o bobl ydym ni'n barod i'w colli ar y ffordd. Wyth deg mlynedd yn ôl, Llywydd, yn Ewrop gyfan ac yn y wlad hon, fe wynebodd cenhedlaeth lefel o amddifadedd am chwe blynedd mewn rhyfel na allwn ei ddychmygu o gwbl. Nid oedden nhw'n gwybod beth oedd y dyfodol. Roedden nhw'n dioddef dogni, ond roedden nhw'n dyfalbarhau er gwaethaf popeth. A ydym yn dweud, am ychydig fisoedd, nes i'r brechlyn gyrraedd, na allwn ni ymdopi ag ychydig o gyfyngiadau? Oherwydd os ydym yn dweud hynny, yna nid ydym yn gymwys i ddilyn ôl eu traed. Mae yna bobl sy'n credu bod y feirws hwn yn dwyll. Mae yna bobl sydd wedi cael profion cadarnhaol sydd wedyn yn mynd i'r gwaith a heintio pobl eraill. Y cwestiwn i ni fel cymdeithas yw hyn: bydd cenedlaethau'r dyfodol yn edrych yn ôl arnom ni a byddant yn dweud, 'Pa mor effeithiol oedd y bobl hyn wrth ymdrin â'r feirws hwn?' Mae angen inni allu edrych ym myw eu llygaid. Nid yw'r feirws yn poeni am wleidyddiaeth, nid yw'n poeni am Brexit, nid yw'n poeni ble yn y DU y mae, nid yw'n poeni am yr UE, ac mae'n rhaid i ni gofio bod cydweithredu'n allweddol i sicrhau bod mwy o bobl yn byw, bod dyfodol i fwy o bobl, a bod mwy o fywydau'n cael eu hachub. Ac ar y sail honno, Llywydd, rhoddaf fy nghefnogaeth i Lywodraeth Cymru, rhoddaf fy nghefnogaeth i Lywodraeth y DU, ac i bob llywodraeth ledled y byd sy'n ceisio sicrhau bod eu poblogaethau'n cael eu diogelu yn y dyfodol. Ni waeth beth yw ein gwleidyddiaeth, ni waeth beth yw ein pleidiau, dyna'n sicr yw ein hegwyddor arweiniol.