English: Llywydd, I thank the Member for those points. I'll take his last point first. I believe that there is a wider case for a reform of the way that judicial appointments are made. I think it needs to come into line with the twenty-first century. It needs to look at the outcomes that it secures in terms of diversity of people who get appointed to these very important jobs. So, I think he raises a more general point than the specific one, which deserves wider consideration. I've tried to respect Lord Thomas's report by not trespassing too much into that territory today. I wouldn't read too much into adjectival exactitude and we'll only have to wait a week before we see Lord Thomas's report and we'll be able to debate these issues on the basis of it. He is right to say that there is a relatively instrumental sense of a union in this paper. I have very little sentimental attachment to the United Kingdom myself. I don't believe in the future of the United Kingdom from that premise. I believe in it because I think it works for Wales, I think it works for Welsh people, and that that's the case that we have to make for it. The politics of identity has moved a long way in my lifetime, and my sentimental attachment is to Wales. I've always thought of myself as Welsh first and then a member of the United Kingdom after that, but I also believe that being a member of the United Kingdom is right for Wales. So, you're right - it's the practical case for the union we make here, rather than an appeal to something as evaporative as British values or arguments of that sort. I think the Member made a very important point about the English question and how that gets resolved. It's beyond the scope of this paper, but it is a very real issue. We don't argue in the paper for equality on the basis of Wales having a vote, Scotland having a vote, England having a vote, Northern Ireland having a vote. We don't think that is credible in a union when five sixths of the population belongs to one of the four participants. What we argue for is equality of participation, parity of engagement, equality of respect - those qualities I think would go a great deal towards making the institutions of the United Kingdom work effectively in the future. It's all the things that we've rehearsed on the floor here before that get in the way of that - why our joint ministerial forums can only ever meet in London, can only ever be chaired by an English Minister, why a UK Government alone can set an agenda, can write the minutes, can - . You know, those are not parity of participation principles, and those are the things that we argue for in this paper as consolidating a sense of an United Kingdom in which everybody has an equal stake, while not arguing that everybody is of an equal size and can therefore expect to have, as I say, participation on the basis of one card in everybody's hand. As to how the National Assembly could be wound up, well, in the end that is in the hands of the Welsh people. That's how we were established - by a referendum - and, if we were ever to be undone, it would have to be by the decision of the people who put us here. This institution would have a part to play in shaping that decision, but the sovereignty, in the popular sense that we outline it here, belongs in the hands of the people.
Welsh: Llywydd, rwy'n diolch i'r Aelod am y pwyntiau hynny. Fe gymeraf ei bwynt olaf yn gyntaf. Rwy'n credu bod yna ddadl ehangach dros ddiwygio'r ffordd y caiff penodiadau barnwrol eu cyflawni. Rwy'n credu bod angen i hynny gyd-fynd â'r unfed ganrif ar hugain. Mae angen i hynny edrych ar y canlyniadau a gaiff o ran amrywiaeth y bobl sy'n cael eu penodi i'r swyddi pwysig iawn hyn. Felly, rwy'n credu ei fod yn codi pwynt mwy cyffredinol na'r un penodol, sy'n haeddu ystyriaeth ehangach. Rwyf wedi ceisio parchu adroddiad Arglwydd Thomas drwy beidio â thresmasu gormod ar y diriogaeth honno heddiw. Ac ni fyddwn i'n darllen gormod i mewn i gywirdeb ymadroddion ac ni fydd raid ond aros wythnos cyn inni gael gweld adroddiad Arglwydd Thomas ac fe fyddwn ni'n gallu trafod y materion hyn ar sail hwnnw. Mae ef yn gywir i ddweud fod yna ystyr cymharol allweddol o'r undeb yn y papur hwn. Ychydig iawn o ymlyniad sentimental sydd gennyf i i'r Deyrnas Unedig o'm rhan fy hun. Nid oes gennyf i ffydd yn nyfodol y Deyrnas Unedig yn ôl y rhagosodiad hwnnw. Mae gennyf i ffydd oherwydd rwyf o'r farn ei bod yn gweithio i Gymru, rwy'n credu ei bod yn gweithio i bobl Cymru, a dyna'r achos y mae'n rhaid inni ei ddadlau o'i phlaid hi. Mae gwleidyddiaeth hunaniaeth wedi symud ymhell yn ystod fy oes i, ac i Gymru y mae fy ymlyniad sentimental i. Rwyf bob amser wedi fy ystyried fy hun yn Gymro yn gyntaf ac yn aelod o'r Deyrnas Unedig wedi hynny, ond credaf hefyd mai bod yn aelod o'r Deyrnas Unedig sy'n iawn i Gymru. Felly, rydych chi'n iawn - yr achos ymarferol dros yr undeb a wnawn ni yma, yn hytrach nag apêl ar rywbeth mor ddiflanedig â gwerthoedd Prydeinig neu ddadleuon o'r fath. Rwy'n credu bod yr Aelod wedi gwneud pwynt pwysig iawn am gwestiwn Lloegr a sut y caiff hwnnw ei ddatrys. Mae hyn y tu hwnt i gwmpas y papur hwn, ond mae'n fater pwysig. Nid ydym ni'n dadlau yn y papur am gydraddoldeb ar sail Cymru yn cael pleidlais, yr Alban yn cael pleidlais, Lloegr yn cael pleidlais, Gogledd Iwerddon yn cael pleidlais. Nid ydym yn credu bod hynny'n gredadwy mewn undeb pan fo pump o bob chwech yn y boblogaeth yn perthyn i un o'r pedwar sy'n cymryd rhan. Rydym ni'n dadlau dros gydraddoldeb o ran cyfranogiad, cydraddoldeb ymgysylltu, cydraddoldeb parch - y nodweddion hynny a fyddai, yn fy marn i, yn mynd ffordd bell tuag at wneud i sefydliadau'r Deyrnas Unedig weithio'n effeithiol yn y dyfodol. Yr holl bethau yr ydym ni wedi eu hymarfer yma yn y fan hon o'r blaen sy'n rhwystro hynny - pam mai dim ond yn Llundain y gall ein fforymau gweinidogol ar y cyd gyfarfod, a'u cadeirio gan Weinidog yn Llywodraeth y fan honno, pam mai Llywodraeth y DU yn unig sy'n cael gosod agenda, ysgrifennu'r cofnodion, sy'n gallu - . Wyddoch chi, nid egwyddorion cydraddoldeb cyfranogiad mo'r rhain, a dyna'r pethau yr ydym ni'n dadlau drostyn nhw yn y papur hwn fel eu bod nhw'n cydgrynhoi ymdeimlad o Deyrnas Unedig lle mae gan bawb gyfran gyfartal, heb ddadlau bod pawb o'r un maint ac felly'n disgwyl cael, fel y dywedaf i, gymryd rhan ar sail un cerdyn yn llaw pob un. O ran sut y gellid dirwyn y Cynulliad Cenedlaethol i ben, wel, yn y pen draw mae hynny yn nwylo pobl Cymru. Dyna sut y cawsom ni ein sefydlu - gan refferendwm - a, phe baem ni byth yn cael ein dadwneud, byddai'n rhaid i hynny fod drwy benderfyniad y bobl a'n rhoddodd ni yma. Byddai gan y sefydliad hwn ran i'w chwarae wrth lunio'r penderfyniad hwnnw, ond mae'r sofraniaeth, yn yr ystyr boblogaidd a amlinellwn yma, yn perthyn yn nwylo'r bobl.