English: Well, sometimes, defining what the private sector is can be a little problematic, and in particular in Britain, possibly, and Wales being part of that, in the sense that some services, at one time, were public services and have been privatised, and there are good reasons why those should be part of a regime that places a duty on them to provide services through the medium of Welsh and so forth. There are aspects, or parts, of the private sector that are different to that, but, yet again, are services that are necessary in different ways, such as banking or different financial services, or even supermarkets and suchlike. There are reasons, I think, to consider in what ways sectors such as those could become part of a statutory system, but there would be a need to look into that very carefully because placing a duty on the private sector is a cost to them. It also is a way of promoting a language. It's also a means of ensuring that citizens aren't discriminated against in different ways or treated unfairly, but, yet again, there is a need for care before entering into those areas. There are other parts of the private sector that, possibly, it's just impossible to think of in terms of extending legal duties to them, in particular, given the strength - the demographic strength of the Welsh language in different areas of Wales, it's one thing for us to think in terms of how legislation can include the private sector in places such as Quebec or Catalonia, but we must remember, of course, that the Catalan language, or French in the case of Quebec, are very much majority languages in those areas. That's not the situation with the Welsh language in Wales.
Welsh: Wel, weithiau, mae diffinio beth yw'r sector preifat yn gallu bod ychydig yn broblematig, ac, yn neilltuol, ym Mhrydain, o bosibl - a Chymru'n rhan o'r drefn, felly - yn yr ystyr mae rhai, mae'n amlwg, gwasanaethau a oedd ar un adeg yn wasanaethau cyhoeddus wedi cael eu preifateiddio ac mae yna resymau da iawn pam y dylai rheini fod yn rhan o drefn sydd yn gosod dyletswydd arnyn nhw i ddarparu gwasanaethau yn y Gymraeg ac yn y blaen. Mae yna agweddau neu rannau eraill o'r sector preifat sydd yn wahanol i hynny ond sydd eto i gyd yn wasanaethau sydd yn angenrheidiol mewn gwahanol ffyrdd, fel banciau neu wahanol wasanaethau ariannol neu hyd yn oed archfarchnadoedd neu bethau felly. Mae yna resymau, rydw i'n meddwl, i ystyried ym mha ffyrdd y gall sectorau fel yna ddod yn rhan o drefn statudol, ond byddai angen edrych i mewn i hynny'n ofalus iawn oherwydd mae gosod dyletswyddau ar y sector preifat yn gost iddyn nhw. Mae e hefyd yn ffordd o hyrwyddo iaith, mae e hefyd yn ffordd o sicrhau nad yw dinasyddion yn profi annhegwch mewn gwahanol ffyrdd. Ond, eto i gyd, mae angen gofal cyn meddwl am fentro i'r meysydd hynny. Mae yna rannau eraill o'r sector preifat sydd, o bosibl, jest yn amhosibl meddwl am ymestyn dyletswyddau cyfreithiol iddyn nhw, yn enwedig o ystyried cryfder demograffig y Gymraeg yn y gwahanol rannau o Gymru i gyd. Mae'n un peth inni feddwl am sut mae deddfwriaeth ieithyddol yn cynnwys y sector breifat mewn llefydd fel Quebec neu Gatalonia, ond, wrth gwrs, mae'n rhaid cofio bod yr iaith Gatalan, er enghraifft, neu Ffrangeg, yn achos Quebec, yn ieithoedd mwyafrifol, o bell ffordd, yn y llefydd hynny. Nid dyna'r sefyllfa gyda'r Gymraeg yng Nghymru.