English: Diolch, Dirprwy Lywydd. I'm very pleased to lead this short debate, focusing on a barrier that many people face when they try to get off the street and receive the support they so desperately need. For me, personally, especially if I've had a difficult day, whether that's in work, personal circumstances or whether it's my football team losing, there are few better things than being welcomed home by my dog, Joseph. Now, who is going to look after Joey if my family and I go away for the weekend is often an issue we face. Unfortunately, that's the reality every single evening for someone sleeping rough or someone who is homeless. One person sleeping rough on our streets is one person too many. Rough-sleeping is sadly evident in all major towns and cities, but, unlike in the past, it is now also increasing in all of our local communities and villages. This is not acceptable and, in my view, it is not inevitable. Decent housing should be a basic human right in a rich country like ours. As the Minister for Housing and Local Government said in her statement last week, the Government's own statistics show that demand on services in increasing, with over 10,000 households presenting to local authorities in 2018-19 as at risk of being homeless within 56 days and 11,000 presenting as already homeless. A country is judged on how it treats its most vulnerable, and I'm afraid to say that, in too many areas, we are failing people who are homeless. It's why last year I decided to spend an evening on the streets of Chester, along with the team from Share Shop, and as well I joined, on the streets of Cardiff, my colleague Bethan Sayed to sell The Big Issue.
Welsh: Diolch, Ddirprwy Lywydd. Rwy'n falch iawn o arwain y ddadl fer hon, gan ganolbwyntio ar y rhwystr y mae llawer o bobl yn ei wynebu pan fyddant yn ceisio dod oddi ar y stryd a chael y cymorth y maent ei angen mor daer. I mi'n bersonol, yn enwedig os wyf wedi cael diwrnod anodd, boed hynny yn y gwaith, amgylchiadau personol neu pan fydd fy nhîm pêl-droed yn colli, nid oes llawer o bethau'n well na chael fy nghroesawu adref gan fy nghi, Joseph. Nawr, un broblem rydym yn ei hwynebu'n aml yw pwy sy'n mynd i ofalu am Joey os yw fy nheulu a minnau'n mynd i ffwrdd am y penwythnos. Yn anffodus, dyna'r realiti bob nos i rywun sy'n cysgu allan neu rywun sy'n ddigartref. Mae un person yn cysgu allan ar ein strydoedd yn un person yn ormod. Mae cysgu ar y stryd yn broblem amlwg iawn ym mhob tref a dinas fawr gwaetha'r modd, ond yn wahanol i'r gorffennol, mae hefyd yn cynyddu ym mhob un o'n cymunedau a'n pentrefi lleol. Nid yw hyn yn dderbyniol ac yn fy marn i, nid yw'n anochel. Dylai tai gweddus fod yn hawl ddynol sylfaenol mewn gwlad gyfoethog fel ein gwlad ni. Fel y dywedodd y Gweinidog Tai a Llywodraeth Leol yn ei datganiad yr wythnos diwethaf, dengys ystadegau'r Llywodraeth ei hun fod y galw ar wasanaethau'n cynyddu, gyda dros 10,000 o deuluoedd wedi dod i sylw'r awdurdodau lleol yn 2018-19 fel rhai sydd mewn perygl o fod yn ddigartref o fewn 56 diwrnod ac 11,000 eisoes yn ddigartref. Bernir gwlad yn ôl y ffordd y mae'n trin ei phobl fwyaf agored i niwed, ac mewn gormod o feysydd, mae arnaf ofn ein bod yn gwneud cam â phobl sy'n ddigartref. Dyna pam y penderfynais dreulio noson ar strydoedd Caer y llynedd, gyda'r tîm o Share Shop, ac ymunais â fy nghyd-Aelod, Bethan Sayed, ar strydoedd Caerdydd hefyd, i werthu Big Issue.