English: So, rather than hope coming from arbitrary milestones and timescales that we see, as in England at the moment, unraveling every few days, it's actually the confidence and hope that people get from looking at a Government that says, 'The first priority is public safety. We're going to do this together. We're going to work through the difficult choices here together and we're going to ease our way out, but we're only going to ease our way out on the basis that if the virus flares again across the nation or flares again in localities or regions, we will have the measures in place that allow us to stamp down on it once again.' Now, that's where hope does come from, and hope comes from the people of Wales; the citizens; the businesses; the charities; schoolchildren and grandparents; anglers; football players knowing that their Welsh Government is not going to set arbitrary milestones and timescales, but it will actually follow the evidence and it will set - as it has done with this traffic light system - a road map of the decisions that we need to make in a timely manner to lift restrictions as we can do it safely. And hope is actually moving at a pace that matches our capacity to identify and shut down new outbreaks of the disease with the test, trace and protection measures being in place. Hope comes from that calm and cautious and considered approach being adopted by the Welsh Government that is realistic and focused, that doesn't set out to be in any way showy or unremittingly overpromising or upbeat. It's realistic and says, 'We can do this; we can ease these restrictions, but in a cautious manner.' And it is an approach that works with people, as set out in this document, with employees and employers and with unions, with parents, with teachers and children and young people, listening to them as well to find those safe, practical and timely ways in which to ease restrictions, and not some sort of arbitrary diktat that Ministers then have to retreat from. Hope is also, I have to say, letting families know that there will be a safe way soon in which they can see family members, perhaps in a limited way at first, in the open air - one family member, perhaps, at first - but that if people comply and we do not see a resurgence of the virus, that this could be, indeed, extended when the evidence says it is safe. Hope is easing the restrictions in a smart way; capturing the opportunities for outdoor exercise like walking and cycling; building on the renewed enthusiasm of people for these most basic but enjoyable of activities; developing, if you like, a more Swedish or a more Nordic way of activity here in our beautiful outdoor playground, which it normally is, which is Wales, so that as we emerge from lockdown, we're more active as a society, more outdoorsy, and we can tackle the several diseases linked with a sedentary lifestyle, which are harming and killing our people every year and which have a doubly pernicious effect on the poorest and the most disadvantaged in society. Hope is also, as in this document, being honest with the Welsh people that the new normal is not the old normal, and certainly not until a safe and efficacious vaccine is brought forward, and even then, the way we live, work and travel and build social and economic relationships will be different. And my final point is the hope that all Governments and Parliaments and administrations of the UK, including the Executive in London - as a UK Cabinet Minister referred to our Government here - they can all move in lockstep as we ease the constraint of lockdown, but this does depend on the willingness of UK Ministers to convene those discussions with the nations and the regions of the UK, including the large metropolitan mayors in England. The First Minister made a memorable phrase, which has now become a popular meme to a soundtrack, 'Such discussions would need to be on a regular, reliable rhythm.' Can he give us some hope that this regular, reliable rhythm of engagement, which requires the UK Prime Minister to commit to this, might now indeed happen? As the catchy meme ended: 'Give us a call, Boris Bach.'
Welsh: Felly, yn hytrach na gobaith a ddaw o gerrig milltir ac amserlenni mympwyol a welwn, fel sy'n digwydd yn Lloegr ar hyn o bryd, yn datod bob ychydig ddyddiau, mae a wnelo hyn â'r hyder a'r gobaith y mae pobl yn ei gael o edrych ar Lywodraeth sy'n dweud, 'Y flaenoriaeth gyntaf yw diogelwch y cyhoedd. Rydym am wneud hyn gyda'n gilydd. Rydym am weithio drwy'r dewisiadau anodd hyn gyda'n gilydd ac rydym am ddod drwyddi yn araf deg, ond rydym am ddod drwyddi ar y sail, os yw'r feirws yn cynyddu eto ledled y wlad neu'n cynyddu eto mewn ardaloedd neu ranbarthau, y bydd gennym y mesurau ar waith sy'n caniatáu inni gael gwared arno unwaith eto.' Nawr, o hynny y daw gobaith, a daw gobaith gan bobl Cymru; y dinasyddion; y busnesau; yr elusennau; plant ysgol a neiniau a theidiau; pysgotwyr; chwaraewyr pêl-droed yn gwybod nad yw Llywodraeth Cymru yn mynd i osod cerrig milltir ac amserlenni mympwyol, ond y bydd yn dilyn y dystiolaeth ac y bydd yn gosod - fel y gwnaeth gyda'r system oleuadau traffig - cynllun o'r penderfyniadau y mae angen inni eu gwneud mewn modd amserol i lacio'r cyfyngiadau fel y gallwn wneud hynny'n ddiogel. Ac mae gobaith yn tyfu yr un mor gyflym â'n gallu i nodi ac atal achosion newydd o'r clefyd gyda'r mesurau profi, olrhain ac amddiffyn sy'n cael eu rhoi ar waith. Daw gobaith o'r dull pwyllog a gofalus ac ystyriol hwnnw sy'n cael ei fabwysiadu gan Lywodraeth Cymru, dull sy'n realistig ac iddo ffocws, dull nad yw'n rhodresgar neu'n addo gormod neu'n or-optimistaidd. Mae'n realistig, ac mae'n dweud, 'Gallwn wneud hyn; gallwn lacio'r cyfyngiadau hyn, ond mewn modd gofalus.' Ac mae'n ddull sy'n gweithio gyda phobl, fel y nodir yn y ddogfen, gyda gweithwyr a chyflogwyr a chydag undebau, gyda rhieni, gydag athrawon a phlant a phobl ifanc, gan wrando arnynt hefyd i ddod o hyd i'r ffyrdd diogel, ymarferol ac amserol hynny o lacio'r cyfyngiadau, ac nid rhyw fath o ddictad mympwyol y mae'n rhaid i Weinidogion gamu'n ôl oddi wrtho maes o law. Rhaid i mi ddweud bod gobaith hefyd yn golygu rhoi gwybod i deuluoedd y bydd yna ffordd ddiogel y gallant weld aelodau'r teulu cyn bo hir, mewn ffordd gyfyngedig ar y dechrau, efallai, yn yr awyr agored - un aelod o'r teulu ar y dechrau, efallai - ond os yw pobl yn cydymffurfio ac os na welwn gynnydd yn yr achosion, gellid ymestyn hyn pan fydd y dystiolaeth yn dweud ei bod yn ddiogel inni wneud hynny. Mae gobaith yn golygu llacio'r cyfyngiadau mewn ffordd ddoeth; manteisio ar y cyfleoedd i ymarfer corff yn yr awyr agored fel cerdded a beicio; adeiladu ar frwdfrydedd newydd pobl ynghylch y gweithgareddau sylfaenol ond pleserus hyn; datblygu, os mynnwch, ffordd fwy Swedaidd neu ffordd fwy Nordig o ymarfer corff yma yn ein maes chwarae awyr agored hardd, sef yr hyn yw Cymru fel arfer, fel ein bod yn fwy egnïol fel cymdeithas wrth i ni gefnu ar y cyfyngiadau symud, yn fwy hoff o fod yn yr awyr agored, a gallwn fynd i'r afael â'r nifer o afiechydon sy'n gysylltiedig â diffyg ymarfer corff, afiechydon sy'n niweidio ac yn lladd ein pobl bob blwyddyn ac sydd ddwywaith mor niweidiol i'r bobl dlotaf a mwyaf difreintiedig mewn cymdeithas. Mae gobaith hefyd, fel yn y ddogfen hon, yn golygu bod yn onest â phobl Cymru nad yr hen normal yw'r normal newydd, ac yn sicr, hyd nes y ceir brechlyn diogel ac effeithlon, a hyd yn oed wedyn, bydd y ffordd rydym yn byw, yn gweithio, yn teithio ac yn creu cysylltiadau cymdeithasol ac economaidd yn wahanol. A fy mhwynt olaf yw'r gobaith y gall holl Lywodraethau a Seneddau a gweinyddiaethau'r DU, gan gynnwys y Weithrediaeth yn Llundain - fel y cyfeiriodd un o Weinidogion Cabinet y DU at ein Llywodraeth yma - y gall pob un ohonynt weithio gyda'i gilydd wrth i ni lacio'r cyfyngiadau symud, ond mae hyn yn dibynnu ar barodrwydd Gweinidogion y DU i gynnal trafodaethau â chenhedloedd a rhanbarthau'r DU, gan gynnwys meiri'r ardaloedd metropolitanaidd mawr yn Lloegr. Dywedodd y Prif Weinidog ymadrodd cofiadwy, sydd bellach wedi dod yn femyn poblogaidd i drac sain, 'Byddai angen i drafodaethau o'r fath fod ar rythm rheolaidd, dibynadwy.' A all roi rhywfaint o obaith inni y gallai'r rhythm rheolaidd, dibynadwy hwn o ymgysylltu ddigwydd bellach, gan ei gwneud yn ofynnol i Brif Weinidog y DU ymrwymo i hyn? Fel y gorffennodd y memyn poblogaidd: 'Rho alwad i ni, Boris bach.'