English: I was going to touch on some of that in the next part of my contribution, but I will refer back to some of the conversations we had yesterday with the parliamentary review statement, and the reference to what could and should be local, what's the responsibility of health boards individually and acting together, and where should there be a central guiding hand directing and requiring the service to do something. That would include, in this area, the debate and the discussion about the number of specialist centres we could or should have, what the evidence base is for that, but also the wider service model from community to specialist. That includes diagnosis, awareness and training, but then how much of that service you could and should provide locally and closer to home, and then the acceptance that, whenever you have a specialist centre, people will travel. Whether it's located in Cardiff, Swansea, Carmarthen or wherever a specialist centre is, for lots of people that will require significant travelling distance to get to that specialist centre for the care that they only could have and should have within that setting. At present, given the position of Cardiff - and a number of Members have made a bid today for Cardiff to be a formal paediatric rheumatology centre with a multidisciplinary team - that would still require people to travel a long distance, and to have the right group of staff in place to provide the care. I think there's a challenge here about commissioning services within Wales, commissioning services across the border in England, where that's necessary, or where that's the right thing to do. But also, I'd still want to have a more open conversation with colleagues in England about commissioning services in Wales that would also take in and deliver on the needs of patients who currently live in England. There are some flows that already exist that could and should exist in more specialist services, I believe, as well. But I think rather than me determining the model of service provision in a single debate today, it's important that we care about the need to resolve the questions about the service model - about the balance between community and specialist provision. That, of course, includes questions raised about those points and about the specialist multidisciplinary team that I recognise we don't have. So, I will take proper account of the WHSSC review, and I will then either make a choice with the service - or I hope the service will make its own choice, actually, because I think this is an area where there should not have to be central direction from myself. But I hope that, in indicating that I will take seriously the recommendations for service improvement, that meets the test set for me by Hefin David. I'm happy to give a clear indication about a direction to take place, and of course I will report back to Assembly Members in due course.
Welsh: Roeddwn yn mynd i gyffwrdd â pheth o hynny yn rhan nesaf fy nghyfraniad, ond fe gyfeiriaf yn ôl at rai o'r sgyrsiau a gawsom ddoe gyda'r datganiad adolygu seneddol, a'r cyfeiriad at yr hyn a allai ac a ddylai fod yn lleol, beth yw cyfrifoldeb byrddau iechyd yn unigol ac wrth weithredu gyda'i gilydd, a lle y dylai fod llaw arweiniol ganolog yn cyfarwyddo ac yn ei gwneud yn ofynnol i'r gwasanaeth wneud rhywbeth. Byddai hynny'n cynnwys, yn y maes hwn, y ddadl a'r drafodaeth ynghylch nifer y canolfannau arbenigol y gallem neu y dylem eu cael, beth yw'r sylfaen dystiolaeth ar gyfer hynny, ond hefyd y model gwasanaeth ehangach o'r cymunedol at yr arbenigol. Mae hynny'n cynnwys diagnosis, ymwybyddiaeth a hyfforddiant, ond hefyd faint o'r gwasanaeth hwnnw y gallech ac y dylech ei ddarparu'n lleol ac yn nes at adref, ac yna derbyn, pa bryd bynnag y bydd gennych ganolfan arbenigol, y bydd pobl yn teithio. Boed wedi'i lleoli yng Nghaerdydd, Abertawe, Caerfyrddin neu ble bynnag y bydd canolfan arbenigol, i lawer o bobl bydd yn galw am deithio pellter sylweddol i gyrraedd y ganolfan arbenigol honno er mwyn cael y gofal y gallent ac y dylent ei gael o fewn y lleoliad hwnnw'n unig. Ar hyn o bryd, o ystyried sefyllfa Caerdydd - ac mae nifer o'r Aelodau wedi gwneud cais heddiw i Gaerdydd fod yn ganolfan rhewmatoleg bediatrig ffurfiol gyda thîm amlddisgyblaethol - byddai hynny'n dal i'w gwneud yn ofynnol i bobl deithio pellter hir, ac i gael y grŵp cywir o staff ar waith i ddarparu'r gofal. Rwy'n credu bod yna her yma ynglŷn â chomisiynu gwasanaethau yng Nghymru, comisiynu gwasanaethau ar draws y ffin yn Lloegr lle mae hynny'n angenrheidiol, neu os mai dyna'r peth iawn i'w wneud. Ond hefyd, buaswn yn dal i fod yn awyddus i gael sgwrs fwy agored gyda chydweithwyr yn Lloegr ynglŷn â chomisiynu gwasanaethau yng Nghymru a fyddai hefyd yn cynnwys ac yn ateb anghenion cleifion sy'n byw ar hyn o bryd yn Lloegr. Hefyd, mae rhai llifoedd sydd eisoes yn bodoli a allai ac a ddylai fodoli mewn gwasanaethau mwy arbenigol yn fy marn i. Ond rwy'n credu, yn hytrach na fy mod i'n penderfynu ar y model darparu gwasanaeth mewn un ddadl heddiw, mae'n bwysig ein bod yn gofalu am yr angen i ddatrys y cwestiynau am y model gwasanaeth - ynglŷn â'r cydbwysedd rhwng darpariaeth gymunedol ac arbenigol. Mae hynny, wrth gwrs, yn cynnwys cwestiynau a godwyd am y pwyntiau hynny ac am y tîm amlddisgyblaethol arbenigol rwy'n cydnabod nad oes gennym mohono. Felly, byddaf yn rhoi ystyriaeth briodol i'r adolygiad PGIAC, a byddaf wedyn naill ai'n dewis gyda'r gwasanaeth - neu rwy'n gobeithio y bydd y gwasanaeth yn dewis drosto'i hun, mewn gwirionedd, am fy mod yn credu bod hwn yn faes lle na ddylai fod yn rhaid wrth gyfarwyddyd canolog gennyf fi. Ond rwy'n gobeithio, wrth nodi y byddaf o ddifrif ynglŷn â'r argymhellion ar gyfer gwella'r gwasanaeth, y bydd hynny'n bodloni'r prawf a osodwyd ar fy nghyfer gan Hefin David. Rwy'n hapus i roi arwydd clir ynglŷn â chyfeiriad, ac wrth gwrs byddaf yn adrodd yn ôl wrth Aelodau'r Cynulliad maes o law.