English: I'd like to start by thanking the Member for raising this debate and for the way in which he's put forward his argument. Though I recognise the reasons why the Member has brought forward these proposals, I nonetheless think that the Member is off-kilter on what the potential benefits of implementing a 1980s Italian-style Marcora law in Wales would be, and I'm also concerned that the Member is asking the Welsh Government to consider radical economic proposals when they are already struggling to implement current legislation that they've already agreed to. As we all know in the Chamber, the UK Government is very open in its support for co-operative businesses and how they would like to grow the co-operative sector in this country. The co-operative employee-ownership model is seen by many in the United Kingdom, across all political spectrums, as being good for workers, local communities and businesses. Indeed, the Conservative UK Government has recognised this and has introduced a series of measures to support and protect the sector. One such example is the Co-operative and Community Benefit Societies Act 2014, which has substantially cut the legal complexities involved in running co-operatives, and, alongside this legislation, we have seen an increase in the amount of withdrawable share capital a member can invest in co-operatives from £20,000 to £100,000. This has given a number of co-operatives in this country much needed and greater flexibility in raising capital. Furthermore, I understand the UK Government has highlighted again and again that they're very much open to receiving credible proposals for this reform, and Her Majesty's Treasury continually engages with the co-operative sector to maximise its potential. My Labour colleagues should be looking at this route rather than trying to argue for what they see to be trendy European policies that are nearly 40 years old. With specific regard to the introduction of the Marcora law in Wales, I think Members need to recognise that there are clear differences between the Italian and UK economies now and the Italian and UK economies of the 1980s. The Organisation for Economic Co-operation and Development currently has UK unemployment at 4.7 per cent, whilst it was at 8 per cent in Italy prior to the introduction of the Marcora law. It then shot up to about 10 per cent and has averaged at that level ever since. It is currently at 9.3 per cent. Furthermore, in addition to the UK's comparatively low unemployment rate, we also have unprecedented levels of job support, helping those who find themselves unemployed back into work as quickly as possible. This means, according to the latest OECD data, that UK workers are less likely than Italian workers to be unemployed for substantial periods of time. This not only shows that there's a clear disparity between the two nations, but if there were any positive outcomes to the introduction of the Marcora law in Italy, these would not be felt as strongly in Wales. Welfare savings are often highlighted as one of the main benefits of the Marcora law, but since UK workers are considerably less likely to remain on long-term unemployment, it's far from clear whether or not a Marcora-style employment policy would deliver this for Wales. So, let's bring this back into the realms of reality. Co-operative businesses purchased by workers in Italy under the Marcora law are part funded by three years' worth of surrendered unemployment benefits. So, basically, if the worker buy-out co-operative goes bust -
Welsh: Hoffwn ddechrau drwy ddiolch i'r Aelod am gyflwyno'r ddadl hon ac am y ffordd y mae wedi cyflwyno ei ddadl. Er fy mod yn cydnabod y rhesymau pam y mae'r Aelod wedi cyflwyno'r cynigion hyn, rwy'n credu bod yr Aelod yn cyfeiliorni ynglŷn â beth fyddai'r manteision posibl o weithredu cyfraith Marcora Eidalaidd o'r 1980au yng Nghymru, ac rwyf hefyd yn pryderu bod yr Aelod yn gofyn i Lywodraeth Cymru ystyried cynigion economaidd radical a hwythau eisoes yn ei chael hi'n anodd gweithredu deddfwriaeth bresennol y maent eisoes wedi cytuno arni. Fel y gŵyr pawb ohonom yn y Siambr, mae Llywodraeth y DU yn agored iawn ei chefnogaeth i fusnesau cydweithredol a'r modd yr hoffent dyfu'r sector cydweithredol yn y wlad hon. Mae model cydweithredol perchnogaeth gan weithwyr yn cael ei weld gan lawer yn y Deyrnas Unedig, ar draws yr holl sbectrwm gwleidyddol, fel un da i weithwyr, cymunedau lleol a busnesau. Yn wir, mae Llywodraeth Geidwadol y DU wedi cydnabod hyn ac wedi cyflwyno cyfres o fesurau i gefnogi a diogelu'r sector. Un enghraifft o'r fath yw Deddf Cymdeithasau Cydweithredol a Chymdeithasau Budd Cymunedol 2014, sydd wedi lleihau'n sylweddol y cymhlethdodau cyfreithiol sy'n gysylltiedig â rhedeg cwmnïau cydweithredol, ac ochr yn ochr â'r ddeddfwriaeth hon, gwelsom swm y cyfalaf cyfranddaliadau y gellir ei dynnu allan i'w fuddsoddi gan aelod mewn cwmni cydweithredol yn codi o £20,000 i £100,000. Mae hyn wedi rhoi llawer o hyblygrwydd mawr ei angen i nifer o gwmnïau cydweithredol yn y wlad hon allu codi cyfalaf. At hynny, deallaf fod Llywodraeth y DU wedi tynnu sylw dro ar ôl tro at y ffaith eu bod yn barod iawn i dderbyn cynigion credadwy ar gyfer y diwygio hwn, ac mae Trysorlys Ei Mawrhydi yn ymgysylltu'n barhaus â'r sector cydweithredol i wneud y mwyaf o'i botensial. Dylai fy nghyd-Aelodau Llafur edrych ar y llwybr hwn yn hytrach na cheisio dadlau dros yr hyn y maent yn ystyried eu bod yn bolisïau Ewropeaidd ffasiynol sydd bron yn 40 mlwydd oed. O edrych yn benodol ar gyflwyno cyfraith Marcora yng Nghymru, credaf fod angen i'r Aelodau gydnabod bod gwahaniaethau clir rhwng economïau'r Eidal a'r DU yn awr ac economïau'r Eidal a'r DU yn y 1980au. Ar hyn o bryd mae'r Sefydliad ar gyfer Cydweithrediad a Datblygiad Economaidd yn nodi bod diweithdra yn y DU yn 4.7 y cant, tra'i fod yn 8 y cant yn yr Eidal cyn cyflwyno cyfraith Marcora. Cododd yn gyflym wedyn i tua 10 y cant ac mae wedi bod ar y lefel honno ar gyfartaledd byth ers hynny. Ar hyn o bryd mae'n 9.3 y cant. At hynny, yn ogystal â chyfradd ddiweithdra gymharol isel y DU, mae gennym hefyd lefelau digynsail o gymorth swyddi i helpu'r rhai sy'n ddi-waith i ddod o hyd i waith cyn gynted â phosibl. Mae hyn yn golygu, yn ôl data diweddaraf y Sefydliad ar gyfer Cydweithrediad a Datblygiad Economaidd, fod gweithwyr y DU yn llai tebygol na gweithwyr yr Eidal o fod yn ddi-waith am gyfnodau sylweddol. Mae hyn nid yn unig yn dangos bod gwahaniaeth amlwg rhwng y ddwy wlad, ond pe bai unrhyw ganlyniadau cadarnhaol i gyflwyno cyfraith Marcora yn yr Eidal, ni fyddai'r rhain yn cael eu teimlo mor gryf yng Nghymru. Yn aml, amlygir arbedion lles fel un o brif fanteision cyfraith Marcora, ond gan fod gweithwyr y DU yn llawer llai tebygol o barhau'n ddi-waith yn hirdymor, mae ymhell o fod yn glir a fyddai polisi cyflogaeth tebyg i Marcora yn cyflawni hyn i Gymru ai peidio. Felly, gadewch i ni fod yn fwy realistig ynglŷn â hyn. Caiff busnesau cydweithredol a brynir gan y gweithwyr yn yr Eidal o dan gyfraith Marcora eu hariannu'n rhannol drwy ildio gwerth tair blynedd o fudd-daliadau diweithdra. Felly, yn y bôn, os yw'r cwmni cydweithredol a brynir gan y gweithwyr yn mynd i'r wal -