English: Yes. Just to respond to some of those points. I think that our definition, as Cymdeithas yr Iaith Gymraeg, of the Welsh language as a community language wouldn't mean restricting or limiting it to any one community or area. It's a language for the whole of Wales, wherever you live in the nation, and people need to be able to live their lives through the medium of Welsh everywhere. Of course, I don't think anybody wants to limit or restrict people's movement. It's the opposite problem that we have at the moment, where it's almost impossible for many people, particularly young people, to remain in their communities, and to live their lives and to have an affordable, good-quality home in those communities. So, we want to see robust Welsh communities in all parts of the country, and the issue at hand today is something that threatens that. And to return to the original question that you asked, certainly the report itself is a very valuable one that has made an important contribution to the debate with regard to this issue. I think our concern is the way that the Government, and partly, perhaps, the wider public debate, tends to limit the measures and the consideration just to this question of second homes and holiday accommodation, which is clearly a major problem; it's a problem that we have been drawing attention to for decades now. But it is part of a wider set of problems in the housing system as a whole, which impact communities across the nation, and beyond Wales of course. And we don't think that we can deal with this problem on its own and separately to some of the wider and more fundamental problems.
Welsh: Jest i ymateb i rai o'r pwyntiau yna, dwi'n meddwl y byddai ein diffiniad ni fel cymdeithas yr iaith o'r Gymraeg fel iaith gymunedol ddim yn golygu ei chyfyngu hi i unrhyw gymuned neu unrhyw ardal yn benodol. I ni, iaith Cymru gyfan yw'r Gymraeg, ble bynnag dŷch chi'n byw yn y wlad, ac mae angen i bobl allu byw eu bywydau drwy gyfrwng y Gymraeg ym mhob man. Wrth gwrs, dwi ddim yn meddwl bod unrhyw un yn moyn cyfyngu ar symudedd pobl. Y broblem yw mai'r gwrthwyneb sydd gennym ni ar hyn o bryd, lle mae bron â bod yn amhosib i lot o bobl, yn enwedig pobl ifanc, allu aros yn eu cymunedau nhw, ac i greu eu bywydau a chael cartref fforddiadwy o safon yn y gymuned yna. Felly, dŷn ni eisiau gweld cymunedau cryf Cymraeg ym mhob rhan o'r wlad, ac mae'r pwnc sydd dan sylw heddiw yn rhywbeth sy'n bygwth hynny. Ac i fynd yn ôl i'r cwestiwn gwreiddiol, yn sicr mae'r adroddiad ei hun yn un gwerthfawr sydd wedi gwneud cyfraniad da i'r drafodaeth ynghylch y pwnc yma. Dwi'n meddwl mai ein pryder ni yw y ffordd mae'r Llywodraeth, a hefyd, efallai, yn rhannol y drafodaeth gyhoeddus ehangach, yn tueddu wedyn i gyfyngu y mesurau a'r ystyriaeth jest i'r cwestiwn o ail dai a llety gwyliau, sydd yn amlwg yn broblem fawr; mae'n broblem rŷn ni wedi bod yn tynnu sylw ati hi ers degawdau nawr. Ond mae'n rhan o broblemau ehangach yn y system dai i gyd, sy'n effeithio ar gymunedau ar draws y wlad, a thu hwnt i Gymru wrth gwrs. A dŷn ni ddim yn meddwl bod modd ymdrin â'r broblem yma ar phen ei hun a'i thrin ar wahân, rili, i rai o'r problemau ehangach a mwy sylfaenol hynny.