English: I apologise for the technical issue that prevented me from joining when I should have done. That's been resolved now, as you can see. First Minister, do you share my despair sometimes that there are still some people who think that, for Wales, we should always compare ourselves with England? Some 20 years ago, I saw correspondence from the then chief medical officer warning of the dangers of the link between bovine spongiform encephalopathy - BSE - and Creutzfeldt-Jakob disease - CJD - and the response from her counterpart in the UK Government was basically, 'You are in Wales; know your place' - words to that effect. How sad it is that what is born of an inferiority complex - that somehow England must be better - is still with us. We could argue, of course, that what England has done is actually diverge from Wales and not the other way around. Could I bring you on to testing? From what I understand, then, that you're saying is that testing is of little clinical value unless people are tested on a daily basis. So, simply offering somebody a test because they're in a vulnerable group is of no use at all unless the same person is tested on a daily basis in order to see if they have the virus, if they are asymptomatic when the first test takes place. The second point is this: there will come a time when all this is over and we hope, of course, that that time will be sooner rather than later, but for those of us who remember the banking crash in 2008, where bankers took people's hard-earned savings and took them off to, effectively, the equivalent of a banking casino and blew them all, they were bailed out by people working in the public sector - those people who are now working very hard on not much pay; those people who have given all their time - many, many hours, every single day - to save lives and look after people. They were the people through pay freezes and austerity who were made to pay for what other people had done. Can you give me an assurance, First Minister, that when this is over, the bill for the money that is being borrowed by the UK Government will not rest disproportionately on the shoulders of public sector workers who are working so hard, but instead, we will look at highly paid footballers; we will look at large businesses, many of whom - some do - but many of whom do not pay their fair share of tax, and we will take seriously the issue of tax avoidance in order to make sure that those who have the broadest shoulders are able to pay in the future and also that those who are giving so much now are not penalised, given the fact that they're saving so many lives?
Welsh: Ymddiheuraf am y mater technegol a'm rhwystrodd rhag ymuno pan ddylwn i fod wedi gwneud. Mae hynny wedi'i ddatrys nawr, fel y gallwch chi weld. Prif Weinidog, a ydych chi'n rhannu fy anobaith weithiau bod yn dal i fod rhai pobl sy'n credu y dylem ni, yng Nghymru, ein cymharu ein hunain â Lloegr bob amser? Tua 20 mlynedd yn ôl, gwelais ohebiaeth gan y prif swyddog meddygol ar y pryd yn rhybuddio am beryglon y cysylltiad rhwng enseffalopathi sbyngffurf buchol - BSE - a chlefyd Creutzfeldt-Jakob - CJD - a'r ymateb gan ei swyddog cyfatebol yn Llywodraeth y DU yn y bôn oedd, 'rydych chi yng Nghymru; gwnewch fel yr ydym ni'n dweud' - geiriau i'r perwyl hwnnw. Pa mor drist yw hi bod yr hyn sydd yn deillio o gymhleth israddoldeb - mae'n rhaid bod Lloegr rywsut yn well - yn dal i fod gyda ni. Gallem ni ddadlau, wrth gwrs, mae'r hyn y mae Lloegr wedi ei wneud mewn gwirionedd yw ymwahanu oddi wrth Gymru ac nid y ffordd arall. A gaf i droi eich sylw at y profi? O'r hyn yr wyf yn ei ddeall, felly, rydych chi'n dweud mai prin yw gwerth clinigol profion oni bai bod pobl yn cael eu profi yn ddyddiol. Felly, nid yw cynnig prawf i rywun am ei fod mewn grŵp agored i niwed o unrhyw werth o gwbl oni bai bod yr un unigolyn yn cael ei brofi bob dydd er mwyn gweld a oes ganddo'r feirws, os nad oes ganddo symptomau pan gynhelir y prawf cyntaf. Yr ail bwynt yw hyn: fe ddaw amser pan fydd hyn i gyd wedi dod i ben ac rydym yn gobeithio, wrth gwrs, y daw'r amser hwnnw ynghynt yn hytrach nag yn hwyrach, ond i'r rhai ohonom ni sy'n cofio cwymp y banciau yn 2008, pryd y cymerodd bancwyr gynilion yr oedd pobl wedi llafurio i'w hel a mynd â nhw, i bob pwrpas, i gasino bancio a'u taflu i ffwrdd, cawsant eu hachub gan bobl sy'n gweithio yn y sector cyhoeddus - y bobl hynny sydd nawr yn gweithio'n galed iawn ar gyflogau pitw; y bobl hynny sydd wedi rhoi eu holl amser - oriau lawer iawn, bob un dydd - i achub bywydau a gofalu am bobl. Nhw oedd y bobl drwy rewi eu cyflogau a thrwy gyni cyllidol a orfodwyd i dalu am yr hyn yr oedd pobl eraill wedi ei wneud. A allwch chi roi sicrwydd i mi, Prif Weinidog, pan fo hyn ar ben, na fydd y bil ar gyfer yr arian a fenthycir gan Lywodraeth y DU yn syrthio'n anghymesur ar ysgwyddau gweithwyr yn y sector cyhoeddus sy'n gweithio mor galed, ond yn hytrach, y byddwn yn edrych ar bêl-droedwyr â chyflogau breision; y byddwn yn edrych ar fusnesau mawr, y mae llawer ohonyn nhw - mae rhai ohonyn nhw yn gwneud - ond mae llawer ohonyn nhw nad ydynt yn talu eu cyfran deg o dreth, ac y byddwn yn cymryd y mater o osgoi trethi o ddifrif er mwyn sicrhau bod y rhai sydd â'r cefn mwyaf llydan yn gallu talu yn y dyfodol a hefyd nad yw'r rhai sy'n rhoi cymaint ar hyn o bryd yn cael eu cosbi, o gofio'r ffaith eu bod yn achub cymaint o fywydau?