English: I don't think you are understanding me correctly, because I do accept that the personal can be political and I do think that some behaviours are so transgressive of social norms that there is justification for legislation and in some cases, criminalisation. I'm just saying that I'm not convinced that our society is yet there in respect of this issue, because I think there are so many parents and families who are loving, good parents in other ways, who take a different view from you and me on this matter, and that really is the core point why I don't think we should legislate to make what happens to be a majority - a substantial majority - in this Chamber, in terms of personal morality or view about this issue, into the law of the land, with criminal penalties, when such a higher proportion of the population, relative to us, take a contrary view. I've thought about this carefully and I've listened to powerful speeches made by Helen Mary and others and I compliment the Deputy Minister on how she has taken the legislation through and recognise what she has done over a long time in terms of her campaigning. I just worry for those that we potentially criminalise through this. I worry that this will be used when people talk about custody and divorce proceedings. I worry - I don't want to scaremonger, and I don't think, or at least I hope that people are not going to see children taken into care just because a parent is seen smacking them in public, but I fear that, in some cases, it will weigh in the balance and will mean that some children are taken into care who might not otherwise be, and given the woeful record of the state, as a parent, I worry that that may not be in the best interests of those children. For me, it is a matter of balance. I'm not yet convinced that the balance is such that we should pass this legislation.
Welsh: Nid wyf yn credu eich bod yn fy neall yn iawn, oherwydd rwy'n derbyn y gall y personol fod yn wleidyddol ac rwy'n credu bod rhai mathau o ymddygiad mor amhriodol o ran normau cymdeithasol fel bod cyfiawnhad dros ddeddfwriaeth ac, mewn rhai achosion, troseddoli. Y cyfan yr wyf i'n ei ddweud yw nad wyf yn argyhoeddedig bod ein cymdeithas yn y sefyllfa iawn eto o ran y mater hwn, oherwydd credaf fod cymaint o rieni a theuluoedd sydd yn gariadus, yn rhieni da mewn ffyrdd eraill, sydd â barn wahanol i chi a minnau ar y mater hwn, a dyna'r pwynt creiddiol yn wir pam nad wyf yn credu y dylem ni ddeddfu i wneud yr hyn sy'n digwydd bod yn fwyafrif - mwyafrif sylweddol - yn y Siambr hon, o ran moesoldeb neu farn bersonol ar y mater hwn, yn gyfraith gwlad, gyda chosbau troseddol, pan fydd cyfran uwch o'r boblogaeth, o'i chymharu â ni, â barn i'r gwrthwyneb. Rwyf wedi meddwl am hyn yn ofalus ac rwyf wedi gwrando ar areithiau grymus a wnaed gan Helen Mary ac eraill ac rwy'n llongyfarch y Dirprwy Weinidog ar sut y mae wedi mynd â'r ddeddfwriaeth drwodd ac yn cydnabod yr hyn y mae wedi'i wneud dros gyfnod hir o ran ei hymgyrchu. Rwyf ond yn poeni am y rhai y gallem eu troseddoli drwy hyn. Rwy'n poeni y bydd hyn yn cael ei ddefnyddio pan fydd pobl yn siarad am gaethiwed ac achosion ysgaru. Rwy'n poeni - nid wyf eisiau codi bwganod, ac nid wyf yn meddwl, neu o leiaf rwy'n gobeithio nad yw pobl yn mynd i weld plant yn gorfod derbyn gofal dim ond oherwydd bod rhiant wedi cael ei weld yn eu smacio'n gyhoeddus, ond mae arnaf ofn, mewn rhai achosion, y bydd yn rhan o'r fantol a bydd yn golygu y bydd rhai plant yn mynd i orfod derbyn gofal na fydden nhw fel arall efallai, ac o ystyried hanes truenus y wladwriaeth, fel rhiant, rwy'n poeni nad yw hynny efallai er lles pennaf y plant hynny. I mi, mae'n fater o gydbwysedd. Nid wyf i'n argyhoeddedig eto bod y cydbwysedd yn golygu y dylem ni basio'r ddeddfwriaeth hon.