English: Of course, you have to have criteria, but part of the problem, not just within the radio discussion that we're having here - it's a problem that I have found myself battling with over the years, namely that the definitions and the criteria that usually apply come through that definition of 'culture', and the requirement within that, the performance points within that, are often irrelevant to that collaborative discussion that is fundamental to the context of diwylliant. Now, part of what we're looking to do, and we're doing work - we're looking at European models, where there are other cultures in a similar situation to that of Wales and the Welsh language, that have started to develop ways of setting criteria that gives that assurance back to public funding, to say, 'Well, this public funding isn't just going to be wasted; you will be able to see what's been done', but does that in terms appropriate to the context where it is in relation to - . It's not about us providing for someone else. It means where there is a community of trust that develops and we're all broadcasters, we're all listeners - we change from being a listener to a broadcaster from second to second, possibly. So, it's an entirely different model, where everyone is active, and that's at the heart of this, that's fundamentally important. And in holistic terms with regard to economic development, developing education, developing health, and mental health in particular, we're all part of this process and of this thing that we call 'radio' or 'broadcasting' - and it's an old, old word in Welsh, going back to the sixteenth century, I think, for spreading far and wide. Well, what are you sharing? Well, we're sharing our aspirations. We're discussing our needs and aspirations and recognising our potential. The potential is all there.
Welsh: Wrth gwrs, mae'n rhaid cael meini prawf, ond rhan o'r broblem, nid yn unig o fewn y drafodaeth o radio yr ŷm ni'n edrych arno, wrth gwrs - mae yn broblem rydw i wedi'i ffeindio fy hunan yn ymgodymu â hi ar hyd y blynyddoedd, sef bod y diffiniadau a'r meini prawf fel arfer yn dod trwy'r diffiniad ' culture ', ac mae'r anghenion sydd o fewn fanna, y pwyntiau o berfformiad o fewn hynny, yn aml iawn yn amherthnasol i'r drafodaeth collaborative sy'n sylfaenol i'r cyd-destun o ddiwylliant. Nawr, rhan o beth yr ŷm ni'n edrych i'w wneud, a rŷm ni'n gwneud gwaith - rŷm ni'n edrych ar fodelau Ewropeaidd yn y fan hon, lle mae yna ddiwylliannau eraill mewn sefyllfa debyg i'r Gymraeg wedi dechrau datblygu ffordd o osod meini prawf sydd yn sicrhau, sydd yn rhoi'r sicrwydd yn ôl i arian cyhoeddus, sydd yn dweud, 'Ie, nid yw'r arian cyhoeddus yma jest yn mynd i gael ei wastraffu; byddwch chi'n gallu gweld hynny', ond yn gwneud hynny mewn termau sy'n briodol i gyd-destun lle mae e ynglŷn â - . Nid yw amboutu ddarparu, amdanom ni'n darparu i rywun arall. Mae e'n golygu lle mae yna gymdogaeth o ymddiriedolaeth yn datblygu ac rŷm ni i gyd yn ddarlledwyr, rŷm ni i gyd yn wrandawyr - rŷm ni'n newid o fod yn ddarlledwr o i fod yn wrandäwr o eiliad i eiliad, o bosib. Felly, mae'n fodel cwbl wahanol, lle mae pawb yn actif, a hwnnw yw'r peth sylfaenol bwysig. Ac yn nhermau holistaidd ynglŷn â datblygu economaidd, ynglŷn â datblygu addysg, ynglŷn â datblygu iechyd, ac iechyd meddwl yn arbennig, rŷm ni i gyd yn rhan o'r broses yma ac o fod y peth yr rŷm ni'n galw'n 'radio' neu 'ddarlledu' - ac maen hen, hen air yn y Gymraeg, yn mynd yn ôl i'r unfed ganrif ar bymtheg, rydw i'n credu, am ledu yn eang. Lledu beth yn eang? Wel, lledu ein dyheadau, a thrafod ein hanghenion, adnabod ein potensial. Mae'r potensial i gyd yna.