English: Thank you for those comments. I recognise your consistent interest in the area of diet, health, and exercise. It's not just around diabetes, as many of the risk factors we talk about in diabetes are risk factors in a range of other conditions, including heart disease and heart conditions as well. We recognise the significant impact that diet and exercise have in a whole range of conditions, and I too recognise the work that Food Cardiff are doing on reaching a number of people. But when I describe the cardiovascular risk assessment programme, that is deliberately reaching into people who don't engage in normal services. That's the success that we've seen in Cwm Taf and in Aneurin Bevan, and I expect we'll see more success in the Abertawe Bro Morgannwg area as well. And so we expect the programme to be rolled out successfully, to reach out into those people who don't engage in their own healthcare choices now, despite all of the evidence that exists. There is a whole range of things, but probably the Caerphilly study is still the thing that tells us about the long-term impact of making different health choices. And so that's why the programme is being rolled out, because it goes to those people where we recognise there are socioeconomic inequalities and we recognise they are unlikely to engage in those wider public health messages, wherever they are. I think it's really important we use school as a real lever - particularly primary school, where parents are more likely to be engaged. But I recognise that, even at primary school, it's still more likely to be women who engage in and around the school. And with the success that we've seen, we're actually seeing varying rates, between 50 per cent and 70 per cent, of engagement with the cardiovascular risk programmes in Cwm Taf and Aneurin Bevan. That's a significant improvement; a significant engagement of people who wouldn't otherwise be there. That's why - I've emphasised it in the statement - you'll see more of that taking place right across the country. And in all of these things, we need to understand why these have been successful. And it's not just a model of healthcare support workers working in different settings - but it's whether it's still going to work as successfully as it's rolled out. I'm confident it should work in almost all of our settings, actually, but, again, we always need to take a step back and learn: is it still the right approach, is there more that we can do, and how does it tie up with our other interventions, and other work right across the Government? So it's not just health in all policies, but it's all policies in health as well, and how we see that delivered right across the span of Government and our partners.
Welsh: Diolch am y sylwadau yna. Rwy'n cydnabod eich diddordeb cyson ym maes deiet, iechyd, ac ymarfer corff. Nid dim ond ynghylch diabetes y mae hyn, gan fod llawer o'r ffactorau risg yr ydym yn sôn amdanynt ym maes diabetes yn ffactorau risg mewn amrywiaeth o gyflyrau eraill, gan gynnwys clefyd y galon a chyflyrau ar y galon hefyd. Rydym yn cydnabod yr effaith sylweddol y mae deiet ac ymarfer corff yn ei gael ar amrywiaeth eang o gyflyrau, ac rwyf innau hefyd yn cydnabod y gwaith y mae Bwyd Caerdydd yn ei wneud i gyrraedd nifer o bobl. Ond pan fyddaf yn disgrifio'r rhaglen asesu risg cardiofasgwlaidd, mae honno'n ymestyn yn fwriadol at bobl nad ydynt yn cymryd rhan mewn gwasanaethau arferol. Dyna'r llwyddiant yr ydym wedi ei weld yng Nghwm Taf ac Aneurin Bevan, ac rwy'n disgwyl y byddwn yn gweld mwy o lwyddiant yn ardal Abertawe Bro Morgannwg hefyd. Ac felly rydym yn disgwyl i'r rhaglen gael ei chyflwyno yn llwyddiannus, i ymestyn at y bobl hynny nad ydynt yn cymryd rhan yn eu dewisiadau gofal iechyd eu hunain yn awr, er gwaethaf yr holl dystiolaeth sy'n bodoli. Mae ystod gyfan o bethau, ond mae'n debyg mai astudiaeth Caerffili sy'n dal i fod yr hyn sy'n dweud wrthym am effaith hirdymor gwneud dewisiadau iechyd gwahanol. Ac felly dyna pam y mae'r rhaglen yn cael ei chyflwyno, oherwydd ei bod yn mynd at y bobl hynny lle'r ydym yn cydnabod bod anghydraddoldebau economaidd-gymdeithasol ac yn cydnabod eu bod yn annhebygol o ymgysylltu â'r negeseuon iechyd cyhoeddus ehangach hynny, lle bynnag y maent. Rwy'n credu ei bod yn bwysig iawn ein bod yn defnyddio ysgolion fel sbardun gwirioneddol - ysgolion cynradd yn enwedig, lle mae rhieni yn fwy tebygol o ymgysylltu. Ond rwy'n cydnabod, hyd yn oed yn yr ysgol gynradd, mae'n dal i fod yn fwy tebygol mai menywod a fydd yn ymgysylltu â bywyd yr ysgol. A gyda'r llwyddiant yr ydym wedi'i weld, rydym mewn gwirionedd yn gweld cyfraddau amrywiol, rhwng 50 y cant a 70 y cant, o ymgysylltu â'r rhaglenni risg cardiofasgwlaidd yng Nghwm Taf ac Aneurin Bevan. Mae hwnnw'n welliant sylweddol; yn ymgysylltiad sylweddol o bobl na fyddai yno fel arall. Dyna pam - rwyf wedi'i bwysleisio yn y datganiad - y byddwch yn gweld mwy o hynny'n digwydd ledled y wlad. Ac yn yr holl bethau hyn, mae angen i ni ddeall pam y mae'r rhain wedi bod yn llwyddiannus. Ac nid dim ond model o weithwyr cymorth gofal iechyd sy'n gweithio mewn lleoliadau gwahanol yw hwn - ond y cwestiwn yw a yw'n dal yn mynd i weithio mor llwyddiannus wrth iddo gael ei gyflwyno? Rwy'n hyderus y dylai weithio yn bron pob un o'n lleoliadau, mewn gwirionedd, ond, unwaith eto, mae'n rhaid i ni gymryd cam yn ôl a dysgu bob amser: a yw'n dal i fod y dull cywir, a oes mwy y gallwn ei wneud, a sut mae'n cyd-fynd â'n hymyrraethau eraill, a gwaith arall ar draws y Llywodraeth? Felly nid dim ond iechyd ym mhob polisi, ond yr holl bolisïau mewn iechyd hefyd, a sut yr ydym yn gweld hynny'n cael ei gyflawni ar draws yr holl Lywodraeth a'n partneriaid.