English: At that February meeting, Professor Fothergill shared unique data to the former south Wales coalfields area. Some of this isn't published in the report, but I will be making use of it today. He also explored the arguments made in 10 priorities for the former coalfields. That is the policy statement produced by the Coalfields Regeneration Trust and the Industrial Communities Alliance. It offers a valid programme for coalfield communities, to which I'll also make reference, and sets out a platform to ensure that the future of the Valleys is vibrant and prosperous to transform their fate and to help determine a positive identity for coalfield areas and their residents. I'll spend a little time later on outlining these recommendations, but first I want to briefly explore some of the key definitions within the report. Most importantly: what are coalfields? Well, the authors explain that coalfield communities are defined as those where, in 1981, at least 10 per cent of male residents in employment worked in the coal industry. Coalfield areas have been matched to their constituent lower super-output areas and principal constituent local authorities. In the latter case, for Wales, that is Flintshire and Wrexham in north Wales, and Blaenau Gwent, Caerphilly, Merthyr Tydfil, Neath Port Talbot, Torfaen, and my own local authority of Rhondda Cynon Taff. But it also includes large parts of England and Scotland. Altogether, across Great Britain, 5.7 million people - that's 9 per cent of the population - live in those coalfield areas. Professor Fothergill rightly made the point that they should be a pressing concern for UK policymakers. If the coalfields were a single region, their population would be equivalent to the west midlands. It would be higher than Scotland and nearly double the size of Wales. In Welsh terms, coalfield communities make up one in four of the Welsh population. Indeed, the south Wales coalfield is the home of 768,000 residents - the second largest coalfield community after Yorkshire. We're talking about a large area here, containing substantial numbers of Welsh citizens. There's lots of data within the report, and I just want to draw out a few particularly pertinent points. Firstly, in terms of that population in the coalfield areas, it is older than the British average. In coalfield areas, one in five of the population is over 65 years of age - that's above the British average. Moreover, the coalfield population is getting older and the gap is widening. Furthermore, the share of young adults in coalfield communities is lower than the British average. It's also much lower than comparative figures for major regional cities like Cardiff. While overall population figures in coalfield areas are increasing, this is happening at a slower rate than the British average - 2.5 per cent rather than 4.5 per cent. This gap is even further pronounced in the south Wales coalfield where population growth is just 1.5 per cent - a third of the British average. So, our population is older and it's not growing as quickly as in other parts of Wales. Secondly, there are significant health challenges in our coalfield communities. Life expectancy is lower, there are challenges around lifestyle choices, and more people report long-term health conditions. This is underlined by the numbers claiming disability living allowance or personal independence payments. Across the coalfields, nearly 0.5 million people - that's 9 per cent of the entire population - are in receipt of either of these benefits, and the British average is just under 6 per cent. The disparity is starker when we look at the south Wales coalfield where 11.2 per cent of the total population are receiving either DLA or PIP - that's nearly double and equivalent to one out of every nine people. So, our population faces significant health challenges. Thirdly, job growth in coalfield communities is nowhere near the level we would like. There have been increases in the number of jobs, which compares well to average levels, but the data is not so impressive when expressed as a percentage of the working age population. Indeed, for the south Wales coalfield, the figure was just 0.2 per cent. Coalfield areas export workers, so job growth that is impressive in terms of the initial stock of jobs is less significant in terms of the workforce size. Compared to the south-east England's full-employment rate, an extra 38,000 jobs would be needed in the south Wales coalfield. The job density of the coalfield also compares badly. Job density is the number of employee jobs per 100 people of working age in a given area. The British job density is given as 75, so that's 75 jobs per 100 people of working age. But for the coalfields, it's just 55. For north and south Wales, it's just 42. This is no surprise to the large numbers of my constituents who commute to Cardiff or further afield to work. I hope that initiatives such as Better Jobs Closer to Home bear fruit in changing this.
Welsh: Yn y cyfarfod ym mis Chwefror, rhannodd yr Athro Fothergill ddata sy'n unigryw i ardal hen feysydd glo de Cymru. Nid yw peth o hyn wedi'i gyhoeddi yn yr adroddiad, ond byddaf yn ei ddefnyddio heddiw. Archwiliodd hefyd y dadleuon a wnaed mewn 10 blaenoriaeth ar gyfer yr hen feysydd glo. Dyna yw'r datganiad polisi a gynhyrchwyd gan Ymddiriedolaeth Adfywio'r Meysydd Glo a Chynghrair y Cymunedau Diwydiannol. Mae'n cynnig rhaglen ddilys ar gyfer cymunedau glofaol, a byddaf yn cyfeirio at honno hefyd, ac mae'n gosod llwyfan i sicrhau bod dyfodol y Cymoedd yn ffyniannus er mwyn trawsnewid eu tynged a helpu i bennu hunaniaeth gadarnhaol ar gyfer ardaloedd glofaol a'u trigolion. Byddaf yn treulio ychydig o amser yn nes ymlaen yn amlinellu'r argymhellion hyn, ond yn gyntaf rwyf am edrych yn fyr ar rai o'r diffiniadau allweddol yn yr adroddiad. Yn bwysicaf oll: beth yw meysydd glo? Wel, mae'r awduron yn egluro bod cymunedau glofaol yn cael eu diffinio fel rhai lle roedd o leiaf 10 y cant o'r trigolion gwrywaidd mewn gwaith, yn 1981, yn gweithio yn y diwydiant glo. Mae ardaloedd glofaol wedi'u cyplysu â'u hardaloedd cynnyrch ehangach haen is a phrif awdurdodau lleol cyfansoddol. Yn yr achos olaf, ar gyfer Cymru, mae hynny'n golygu Sir y Fflint a Wrecsam yng ngogledd Cymru, a Blaenau Gwent, Caerffili, Merthyr Tudful, Castell-nedd Port Talbot, Torfaen, a'm hawdurdod lleol fy hun, Rhondda Cynon Taf. Ond mae hefyd yn cynnwys rhannau helaeth o Loegr a'r Alban. Gyda'i gilydd, ar draws Prydain, mae 5.7 miliwn o bobl - sef 9 y cant o'r boblogaeth - yn byw yn yr ardaloedd glofaol hynny. Gwnaeth yr Athro Fothergill y pwynt, yn briodol, y dylent fod yn bryder dybryd i lunwyr polisïau yn y DU. Pe bai'r meysydd glo yn un rhanbarth, byddai eu poblogaeth yn cyfateb i orllewin canolbarth Lloegr. Byddai'n fwy na phoblogaeth yr Alban a bron yn ddwbl maint Cymru. O safbwynt Cymru, mae un o bob pedwar o boblogaeth Cymru yn byw mewn cymuned lofaol. Yn wir, mae maes glo de Cymru yn gartref i 768,000 o drigolion - yr ail gymuned lofaol fwyaf ar ôl Swydd Efrog. Rydym yn sôn am ardal fawr yma, sy'n cynnwys niferoedd sylweddol o ddinasyddion Cymru. Mae llawer o ddata yn yr adroddiad, a hoffwn dynnu sylw at rai pwyntiau arbennig o berthnasol. Yn gyntaf, o ran y boblogaeth honno yn ardaloedd y meysydd glo, mae'n hŷn na'r cyfartaledd ym Mhrydain. Yn ardaloedd y meysydd glo, mae un o bob pump o'r boblogaeth dros 65 oed - mae hynny'n uwch na'r cyfartaledd ym Mhrydain. At hynny, mae poblogaeth y meysydd glo yn heneiddio ac mae'r bwlch yn lledu. Hefyd, mae cyfran yr oedolion ifanc yn y cymunedau glofaol yn is na'r cyfartaledd ym Mhrydain. Mae hefyd yn llawer is na ffigurau cymharol ar gyfer dinasoedd rhanbarthol mawr fel Caerdydd. Er bod ffigurau cyffredinol y boblogaeth yn ardaloedd y meysydd glo yn cynyddu, mae hyn yn digwydd ar raddfa arafach na'r cyfartaledd ym Mhrydain - 2.5 y cant yn hytrach na 4.5 y cant. Mae'r bwlch hwn yn fwy amlwg byth ym maes glo de Cymru lle nad yw twf y boblogaeth ond yn 1.5 y cant yn unig - traean o'r cyfartaledd ym Mhrydain. Felly, mae ein poblogaeth yn hŷn ac nid yw'n tyfu mor gyflym ag mewn rhannau eraill o Gymru. Yn ail, ceir heriau iechyd sylweddol yn ein cymunedau glofaol. Mae disgwyliad oes yn is, ceir heriau ynghylch dewisiadau ffordd o fyw, ac mae mwy o bobl yn nodi bod ganddynt gyflyrau iechyd hirdymor. Tanlinellir hyn gan y niferoedd sy'n hawlio lwfans byw i'r anabl neu daliadau annibyniaeth personol. Ar draws y meysydd glo, mae bron 0.5 miliwn o bobl - sef 9 y cant o'r boblogaeth gyfan - yn cael y naill neu'r llall o'r budd-daliadau hyn, ac mae cyfartaledd Prydain ychydig o dan 6 y cant. Mae'r gwahaniaeth yn fwy syfrdanol pan edrychwn ar faes glo de Cymru lle mae 11.2 y cant o'r boblogaeth gyfan yn cael naill ai lwfans byw i'r anabl neu daliadau annibyniaeth personol - mae hynny bron yn ddwbl ac yn cyfateb i un o bob naw o bobl. Felly, mae ein poblogaeth yn wynebu heriau iechyd sylweddol. Yn drydydd, nid yw twf swyddi yn y cymunedau glofaol yn agos at y lefel y byddem yn ei hoffi. Bu cynnydd yn nifer y swyddi, sy'n cymharu'n dda â'r lefelau cyfartalog, ond nid yw'r data mor drawiadol o'i fynegi fel canran o'r boblogaeth oedran gweithio. Yn wir, ar gyfer maes glo de Cymru, 0.2 y cant yn unig oedd y ffigur. Mae ardaloedd glofaol yn allforio gweithwyr, felly mae twf swyddi sy'n drawiadol o ran y stoc gychwynnol o swyddi yn llai arwyddocaol o ran maint y gweithlu. O'i gymharu â chyfradd cyflogaeth lawn de-ddwyrain Lloegr, byddai angen 38,000 o swyddi ychwanegol ym maes glo de Cymru. Mae dwysedd swyddi'r maes glo hefyd yn cymharu'n wael. Dwysedd swyddi yw nifer y swyddi gweithwyr fesul 100 o bobl oedran gweithio mewn ardal benodol. Nodir bod dwysedd swyddi Prydain yn 75, felly dyna 75 o swyddi fesul 100 o bobl oedran gweithio. Ond ar gyfer y meysydd glo, nid yw ond yn 55. Ar gyfer gogledd a de Cymru, nid yw ond yn 42. Nid yw hyn yn syndod o gwbl i'r niferoedd mawr o fy etholwyr sy'n cymudo i Gaerdydd neu ymhellach i weithio. Gobeithio y bydd mentrau megis Swyddi Gwell yn Nes at Adref yn dwyn ffrwyth er mwyn newid hyn.