English: Diolch, Llywydd. I move the Brexit Party group's motion to welcome the UK Internal Market Bill, the second reading of which passed the House of Commons on Monday night with a majority of 77. I congratulate Members on the Conservative benches for their Government bringing this Bill forward and belatedly addressing some of the shortcomings in the withdrawal agreement of which my party has complained. I identify two broad impacts of the Bill, to which I will address my remarks in turn: first, what it does as regards the European Union, and second, what it does as regards devolution. I am delighted that we are no longer a member of the European Union, a development for which I have campaigned all my adult life. I prefer being outwith this withdrawal agreement to not being out at all. However, there are aspects of that agreement that are deeply unsatisfactory. We are encouraged, if surprised, that by seeking to legislate in the manner of this Bill, the Prime Minister seeks to address this, at least to some extent. The reason that the withdrawal agreement is so unsatisfactory for the UK yet so satisfactory for the European Union is the sequencing of negotiations - that is, the willingness of the UK Government to agree to give the EU what it wanted in the withdrawal agreement before the EU agreed to give us what we want in a trade agreement. The reason why the UK Government agreed to that is because it did not have a majority. The Conservatives have Theresa May to thank for that, but Labour played its part too by pledging in 2017 to respect the result of the EU referendum but then doing the reverse. It voted down a withdrawal agreement that would have kept the whole UK closely tied to the EU, including within its customs union, and later legislated to prevent 'no deal' so as to try to force the UK to stay in the EU in complete contravention of the referendum result. So, Nigel Farage founded the Brexit Party, won the European election and drove Theresa May from office. To break the parliamentary impasse, the new Prime Minister, Boris Johnson, agreed the current withdrawal agreement. To argue that withdrawal agreement is sacrosanct, as opponents of this Bill do, facilitates the interests of the EU and the sequencing it sought to impose to promote its interests at the expense of ours. It suited the EU to try to lock down a so-called divorce payment and its preferred model for Northern Ireland first. It did not suit the UK. By mid 2017, UK and Irish tax and customs authorities had largely worked out how to avoid any border infrastructure or material hardening of the Northern Ireland border. Those discussions were broken off by the EU following the June 2017 election, which empowered its allies in the Labour Party to work with it, in effect against their own country's negotiators.
Welsh: Diolch, Lywydd. Rwy'n gwneud cynnig grŵp Plaid Brexit i groesawu Bil Marchnad Fewnol y DU, y pasiwyd ei ail ddarlleniad yn Nhŷ'r Cyffredin nos Lun gyda mwyafrif o 77. Rwy'n llongyfarch yr Aelodau ar feinciau'r Ceidwadwyr am fod eu Llywodraeth wedi cyflwyno'r Bil hwn a mynd i'r afael yn hwyr yn y dydd â rhai o'r diffygion yn y cytundeb ymadael y mae fy mhlaid wedi cwyno amdanynt. Nodaf ddwy effaith eang y Bil, a byddaf yn siarad amdanynt yn fy sylwadau yn eu tro: yn gyntaf, yr hyn y mae'n ei wneud mewn perthynas â'r Undeb Ewropeaidd, ac yn ail, yr hyn y mae'n ei wneud mewn perthynas â datganoli. Rwy'n falch iawn nad ydym bellach yn aelod o'r Undeb Ewropeaidd, datblygiad rwyf wedi ymgyrchu drosto drwy gydol fy oes fel oedolyn. Mae'n well gennyf fod y tu allan i'r cytundeb ymadael hwn na pheidio â bod allan o gwbl. Fodd bynnag, mae agweddau ar y cytundeb sy'n anfoddhaol iawn. Cawn ein calonogi, os ein synnu, fod y Prif Weinidog, drwy geisio deddfu yn y ffordd y mae'r Bil hwn yn ei wneud, yn ceisio mynd i'r afael â hyn, i ryw raddau o leiaf. Y rheswm pam fod y cytundeb ymadael mor anfoddhaol i'r DU ond mor foddhaol i'r Undeb Ewropeaidd yw'r modd y trefnir negodiadau - hynny yw, parodrwydd Llywodraeth y DU i gytuno i roi i'r UE yr hyn roeddent am ei gael yn y cytundeb ymadael cyn i'r UE gytuno i roi i ni yr hyn rydym am ei gael mewn cytundeb masnach. Y rheswm pam y cytunodd Llywodraeth y DU i hwnnw yw nad oedd ganddi fwyafrif. Gall y Ceidwadwyr ddiolch i Theresa May am hynny, ond chwaraeodd Llafur ei rhan hefyd drwy addo yn 2017 y byddent yn parchu canlyniad refferendwm yr UE a mynd ati i wneud y gwrthwyneb wedyn. Pleidleisiodd o blaid cytundeb ymadael a fyddai wedi cadw'r DU gyfan ynghlwm wrth yr UE, gan gynnwys o fewn ei hundeb tollau, a deddfwyd yn ddiweddarach i atal y DU rhag gadael heb gytundeb er mwyn ceisio gorfodi'r DU i aros yn yr UE yn gwbl groes i ganlyniad y refferendwm. Felly, sefydlodd Nigel Farage Blaid Brexit, enillodd yr etholiad Ewropeaidd a gyrru Theresa May o'i swydd. Er mwyn torri'r impasse seneddol, cefnogodd y Prif Weinidog newydd, Boris Johnson, y cytundeb ymadael presennol. Mae dadlau bod cytundeb ymadael yn gysegredig, fel y mae gwrthwynebwyr y Bil hwn yn ei wneud, yn hwyluso buddiannau'r UE a'r dull o drefnu y ceisient ei orfodi i hyrwyddo eu buddiannau hwy ar draul ein buddiannau ni. Roedd yn cyd-fynd ag awydd yr UE i geisio sicrhau taliad ysgaru fel y'i gelwid a'i fodel dewisol ar gyfer Gogledd Iwerddon yn gyntaf. Nid oedd yn addas ar gyfer y DU. Erbyn canol 2017, roedd awdurdodau treth a thollau'r DU ac Iwerddon wedi cyfrifo i raddau helaeth sut i osgoi unrhyw seilwaith ar y ffin neu ffin galed yng Ngogledd Iwerddon. Cafodd y trafodaethau hynny eu terfynu gan yr UE yn dilyn etholiad Mehefin 2017, gan rymuso eu cynghreiriaid yn y Blaid Lafur i weithio gyda hwy, i bob pwrpas yn erbyn negodwyr eu gwlad eu hunain.