English: In a period where the phrase 'listen to the science' has taken on a greater resonance than at any point in history, perhaps it's appropriate to look again at what scientific research is heading. For example, some cutting-edge contemporary research is being conducted on the use of psychedelics in medicine. Particularly encouraging is work being undertaken on their use in treating long-standing mental health conditions and post-traumatic stress disorder. Others focus their research on more well-known substances, such as medicinal cannabis. Cannabis had become illegal 100 years ago, although it remained in use as a prescription drug in Britain until 1973. Evidence suggests that those suffering from the hardest-to-treat forms of epilepsy can see the number and intensity of seizures they suffer decrease substantially if treated with products derived from the core cannabinoid CBD. UK law changed in 2018 to allow medicinal cannabis use under particular, limited circumstances. This represented a welcome step forward, but, since the change, only a small number of prescriptions have been granted, and many families remain in limbo. The choice they've been left with is heartbreaking: either spend thousands to obtain illicit prescriptions or go without, leaving loved ones at risk of suffering the worst effects of their condition. This is not a situation any one of us would wish upon ourselves or our own families and friends. The pandemic has taught us that scientists are among the very best of us. Without their ability to solve problems in an innovative, rapid way, we would be without our fantastic vaccination effort, and much else besides. We would do well to take this attitude and apply it to other fields. Because in this field - drugs policy - the UK is frustratingly, increasingly out of step with countries that we relate to. There is real-world evidence that other policies work, yet we continue to bury our heads in the sand. In Europe, Portugal has set a positive example for what can be done when drug policies prioritise health over the criminalisation. At the turn of the century, Portugal was facing a crisis, including high levels of HIV infection among drug users. In 2001, Portugal decriminalised personal possession of all drugs as part of a wider reorientation of policy to a health-led approach. Possessing drugs for personal use is treated as an administrative offence, meaning it's no longer punishable by imprisonment and doesn't result in a criminal record and associated stigma. Many impacts of the reforms were felt immediately. New HIV infections, drug deaths and the prison population all fell sharply within the first decade. The second decade, admittedly, saw slower improvements. However, Portugal is in a much better position than it was in 2001, and recorded drug use and drug deaths as a proportion of the general population are both well below the European average, and the proportion of their prison population sentenced for drug offences has fallen from 40 per cent to 15 per cent. Portugal's experience is a lesson that can be achieved when policy innovation and political will are aligned in response to a crisis. In comparison, the UK's 2019 annual report on drugs showed the highest prevalence of drug use in the last 10 years across England, Wales and Scotland. The current approach is not working - that is clear. Our zero-tolerance policy, the never-ending mindset of being permanently at war with drugs, criminalises and ostracises some of our most vulnerable, and it drives all trade underground, fuelling a deadly cycle of anti-social behaviour, violence, theft, and all other kinds of crime, most often in our poorest and most deprived communities. Children are targeted by criminal gangs to act as dealers, vulnerable adults are cuckooed in their own homes, and whole areas can be blighted by drug paraphernalia as users look to take drugs out of sight in alleys and doorways. People living in neighbourhoods where drug dealing takes place will recognise the fear that comes with criminalised drug markets. Quite simply, they deserve better.
Welsh: Mewn cyfnod pan fo'r ymadrodd 'gwrando ar y wyddoniaeth' wedi golygu mwy nag ar unrhyw adeg mewn hanes, efallai ei bod yn briodol inni edrych eto ar ba ymchwil wyddonol sy'n flaenllaw. Er enghraifft, mae ymchwil gyfoes arloesol ar y gweill i'r defnydd o gyffuriau seicedelig mewn meddygaeth. Mae gwaith a wneir ar eu defnydd i drin cyflyrau iechyd meddwl hirsefydlog ac anhwylder straen wedi trawma yn arbennig o galonogol. Mae eraill yn canolbwyntio eu hymchwil ar sylweddau mwy adnabyddus, megis canabis meddyginiaethol. Gwnaed canabis yn anghyfreithlon 100 mlynedd yn ôl, er ei fod wedi parhau i gael ei ddefnyddio fel cyffur presgripsiwn ym Mhrydain tan 1973. Mae tystiolaeth yn awgrymu y gall y rhai sy'n dioddef o'r mathau anoddaf eu trin o epilepsi weld nifer a dwyster y trawiadau y maent yn eu dioddef yn gostwng yn sylweddol os cânt eu trin â chynhyrchion sy'n deillio o'r canabis craidd CBD. Newidiodd cyfraith y DU yn 2018 i ganiatáu defnyddio canabis meddyginiaethol o dan amgylchiadau penodol, cyfyngedig. Roedd hwn yn gam ymlaen i'w groesawu, ond ers y newid, dim ond nifer fach o bresgripsiynau sydd wedi'u rhoi, ac mae llawer o deuluoedd yn parhau i fod mewn limbo. Mae'r dewis a roddwyd iddynt yn dorcalonnus: naill ai gwario miloedd i gael presgripsiynau anghyfreithlon neu fynd hebddo, gan adael anwyliaid mewn perygl o ddioddef effeithiau gwaethaf eu cyflwr. Nid yw hon yn sefyllfa y byddai unrhyw un ohonom yn dymuno i ni ein hunain na'n teuluoedd a'n ffrindiau. Mae'r pandemig wedi dysgu inni pa mor wych yw gwyddonwyr. Heb eu gallu i ddatrys problemau mewn ffordd arloesol a chyflym, byddem heb gael ein hymdrech frechu wych, a llawer o bethau eraill yn ogystal. Byddai'n werth inni fabwysiadu'r ymagwedd hon a'i chymhwyso i feysydd eraill. Oherwydd yn y maes hwn - polisi cyffuriau - mae'n rhwystredig fod y DU yn gynyddol ar ei hôl hi o gymharu â gwledydd rydym yn ymwneud â hwy. Mae tystiolaeth yn y byd go iawn fod polisïau eraill yn gweithio, ac eto rydym yn parhau i gladdu ein pennau yn y tywod. Yn Ewrop, mae Portiwgal wedi gosod esiampl gadarnhaol o'r hyn y gellir ei wneud pan fydd polisïau cyffuriau yn rhoi blaenoriaeth i iechyd yn hytrach na throseddoli. Ar droad y ganrif, roedd Portiwgal yn wynebu argyfwng, gan gynnwys lefelau uchel o haint HIV ymhlith defnyddwyr cyffuriau. Yn 2001, fe wnaeth Portiwgal ddad-droseddoli meddiant personol ar unrhyw gyffuriau fel rhan o ailgyfeirio polisi ehangach tuag at ddull a arweinir gan iechyd. Mae meddu ar gyffuriau at ddefnydd personol yn cael ei drin fel trosedd weinyddol, sy'n golygu na chaiff ei chosbi mwyach drwy garcharu ac nid yw'n arwain at gofnod troseddol a'r stigma sy'n gysylltiedig â hynny. Teimlwyd llawer o effeithiau'r diwygiadau ar unwaith. Gostyngodd nifer yr heintiau HIV newydd, marwolaethau cyffuriau a phoblogaeth y carchardai i gyd yn sydyn o fewn y degawd cyntaf. Mae'n rhaid cyfaddef bod yr ail ddegawd wedi gweld gwelliannau arafach. Fodd bynnag, mae Portiwgal mewn sefyllfa lawer gwell nag yn 2001, ac mae'r defnydd o gyffuriau a marwolaethau cyffuriau a gofnodwyd fel cyfran o'r boblogaeth gyffredinol yn llawer is na'r cyfartaledd Ewropeaidd, ac mae'r gyfran o boblogaeth eu carchardai a ddedfrydwyd am droseddau cyffuriau wedi gostwng o 40 y cant i 15 y cant. Mae profiad Portiwgal yn wers y gellir ei chyflawni pan fo arloesi gyda pholisi ac ewyllys wleidyddol yn cyd-fynd mewn ymateb i argyfwng. O gymharu, dangosodd adroddiad blynyddol y DU ar gyffuriau yn 2019 y nifer fwyaf o achosion o ddefnyddio cyffuriau yn ystod y 10 mlynedd diwethaf ledled Cymru, Lloegr a'r Alban. Nid yw'r dull presennol yn gweithio - mae hynny'n glir. Mae ein polisi dim goddefgarwch, y meddylfryd diddiwedd o fod mewn rhyfel parhaol yn erbyn cyffuriau, yn troseddoli ac yn eithrio rhai o'n pobl fwyaf agored i niwed, ac mae'n gyrru pob masnach yn danddaearol, gan ysgogi cylch marwol o ymddygiad gwrthgymdeithasol, trais, lladrata, a phob math arall o droseddu, yn amlach na pheidio yn ein cymunedau tlotaf a mwyaf difreintiedig. Caiff plant eu targedu gan gangiau troseddol i weithredu fel gwerthwyr, caiff cartrefi oedolion sy'n agored i niwed eu meddiannu ar gyfer gwerthu cyffuriau, a gall paraffernalia cyffuriau fod yn falltod drwy ardaloedd cyfan wrth i ddefnyddwyr geisio cymryd cyffuriau allan o'r golwg yng nghysgod drysau ac mewn strydoedd cefn. Bydd pobl sy'n byw mewn cymdogaethau lle caiff cyffuriau eu gwerthu yn adnabod yr ofn a ddaw yn sgil marchnadoedd cyffuriau troseddol. Yn syml iawn, maent yn haeddu gwell.