English: Section 7, firstly, provides Welsh Ministers with the power to use the regulations to amend the list of permitted payments. The power is a Henry VIII power, as it will enable section 1 to be amended by subordinate legislation. The objective behind the regulation-making powers is to enable regulations to reflect any unforeseen changes in landlord behaviour and practice, and the Welsh Ministers are not permitted to remove the payments of rent from the categories of permitted payment. So, the established practice has been to seek the use of affirmative procedure for any subordinate legislation that would change primary legislation, and, for that reason, the CLAC committee welcomed that the Minister has, from the outset, drafted the Bill so that the affirmative procedure will be used for regulations made under section 7. So, I do acknowledge the strength of the drafting in that respect. However, the committee also agreed that these regulations, which should enable the list of permitted payments to be altered - or would enable them to be altered - would benefit from the additional security that the superaffirmative procedure would allow: so, from affirmative to superaffirmative in this respect. Given that the Minister has committed to full engagement with stakeholders, I do not believe that placing this commitment in statute through a superaffirmative procedure would be onerous. This view is also influenced by the Minister's reliance, and, indeed, the Welsh Government's wider reliance, on the basic 'consult where appropriate' approach, but this approach lacks transparency - it's up to the Minister; we're not setting the terms - and may not instil confidence in those who will be affected by the changes that can be made through regulations. So, the power to amend the definition of a 'permitted payment' could alter the effect of the overall aim of the Bill as currently drafted or, by shortening the list of permitted payments, widen the number of criminal offences created by the Bill - very significant things. Key stakeholders and relevant Assembly committees should have the opportunity to comment on draft regulations that would change a significant element of the legislation. The CLAC committee - . And I believe the regulations should be made via superaffirmative procedure - so, I agree with CLAC committee on that - which requires the Welsh Government to consult the stakeholders in advance of laying the regulations before the National Assembly. The period of consultation would also provide time for the relevant Assembly committees to consider the regulations in draft form. So, it significantly strengthens an affirmative procedure by requiring that level of consultation on the draft. So, I think it's very significant. Section 13, on the other hand, enables an authorised officer of a local housing authority to give an individual a fixed-penalty notice if that officer believes the individual has committed an offence under sections 2 or 3 of the Bill. The amount of fixed penalty is, as of Stage 2, £1,000. Section 13 subsection 3 provides the Welsh Ministers with a power to use regulations to amend the level of fixed-penalty notice, and this power is a Henry VIII power, as it will enable section 13 to be amended by subordinate legislation. And, as in section 7, the CLAC committee - and, again, I agree with them - believe that section 13 regulations should be made under the superaffirmative procedure, which ensures key stakeholders will be consulted before the amount of the fixed penalty is changed. They consistently argue this when you impose a penalty and then change that penalty significantly. So, my amendment ensures that any regulations made under Schedule 1 paragraph 2 (4) of the Bill are subject to the affirmative procedure. In essence, I think these are important changes, potentially, to what is currently on the face of the legislation and requires wide consultation both with stakeholders and with the relevant committees. So, if a future Government wanted to increase the fixed penalty from £1,000 to £5,000, for instance, that, clearly, would be of huge significance, and to consult with letting agents and landlords on what they thought about that and, indeed, what tenants thought about it, would be key to ensuring that such a change - a dramatic change, really, in practice - was fully tested. As I said in response to the Minister's rebuttal to this point in Stage 2, when a Government Minister says - and, Members, wake up to this - 'We do not believe that x, y and z would be a good use of your scrutiny time' - so, listen to the Government and be dictated to by the Government as to what scrutiny the legislature requires - you need to run a mile from the Government's advice. It is not impartial. I think it's fair for us to decide. If we want to invest that time in the scrutiny process, we should decide. And, as I said, when it comes to the level of fines, that is very, very significant. This is not something that I'm suggesting casually; I've referred to the CLAC report throughout, which is itself highly selective, and, indeed, we do praise the practice where that's applied as well. The Government has listened and adopted it in many places, the affirmative procedure, but there are occasions when superaffirmative, which allows much fuller consultation - and I have to say, somehow, the Government is immediately disabled for consulting with tenants because it needs to use a superaffirmative procedure, whereas, if it's a private Government procedure that it determines, it's somehow magically enabled to consult with all the tenants at once, but, as soon as that's a public, statutory commitment, somehow it's compromised. Frankly, I don't think it's a very worthy argument in what has so far been a very good Stage 3 process.
Welsh: Yn gyntaf, mae Adran 7, yn rhoi' pŵer i Weinidogion Cymru ddefnyddio'r rheoliadau i ddiwygio'r rhestr o daliadau a ganiateir. Dyma bŵer Harri'r VIII, gan y bydd yn ei gwneud hi'n bosibl diwygio Adran 1 drwy is-ddeddfwriaeth. Yr amcan y tu ôl i'r pwerau gwneud rheoliadau yw galluogi rheoliadau i adlewyrchu unrhyw newidiadau annisgwyl yn ymddygiad ac arfer landlordiaid, ac ni chaniateir i Weinidogion Cymru gael gwared ar y taliadau rhent o'r categorïau o daliad a ganiateir. Felly, yr arfer sefydledig yw ceisio defnyddio'r weithdrefn gadarnhaol ar gyfer unrhyw is-ddeddfwriaeth a fyddai'n newid deddfwriaeth sylfaenol, ac, am y rheswm hwnnw, bu i'r Pwyllgor Materion Cyfansoddiadol a Deddfwriaethol groesawu'r ffaith bod y Gweinidog, o'r cychwyn, wedi drafftio Bil fel bod y weithdrefn gadarnhaol yn cael ei defnyddio ar gyfer rheoliadau a wneir o dan adran 7. Felly, rwy'n cydnabod cryfder y drafftio yn hynny o beth. Fodd bynnag, cytunodd y pwyllgor hefyd y byddai'r rheoliadau hyn, a ddylai ei gwneud hi'n bosibl i newid y rhestr o daliadau a ganiateir - neu y bydden nhw'n ei gwneud yn bosibl i'w newid - yn elwa ar y diogelwch ychwanegol y byddai'r weithdrefn uwchgadarnhaol yn ei ganiatáu: felly, o'r cadarnhaol i'r uwchgadarnhaol yn hyn o beth. O gofio bod y Gweinidog wedi ymrwymo i ymgysylltu'n llawn â rhanddeiliaid, nid wyf yn credu y byddai rhoi'r ymrwymiad hwn mewn statud drwy weithdrefn uwchgadarnhaol yn feichus. Caiff y farn hon hefyd ei dylanwadu gan ddibyniaeth y Gweinidog, ac, yn wir, dibyniaeth ehangach Llywodraeth Cymru, ar yr ymagwedd 'ymgynghori lle bo'n briodol' sylfaenol, ond mae'r ymagwedd hon yn ddiffygiol o ran tryloywder - dewis y Gweinidog yw hyn; nid ydym ni'n pennu'r telerau - ac efallai nad yw'n ennyn hyder yn y rhai y bydd y newidiadau y gellir eu gwneud drwy reoliadau yn effeithio arnynt. Felly, gallai'r pŵer i ddiwygio'r diffiniad o 'taliad a ganiateir' newid effaith nod cyffredinol y Bil fel y'i drafftiwyd ar hyn o bryd neu fyrhau'r rhestr taliadau a ganiateir, cynyddu nifer y troseddau a grëwyd gan y Bil - pethau sylweddol iawn. Dylai rhanddeiliaid allweddol a phwyllgorau perthnasol y Cynulliad gael y cyfle i roi sylwadau ar reoliadau drafft a fyddai'n newid elfen arwyddocaol o'r ddeddfwriaeth. Y Pwyllgor Materion Cyfansoddiadol a Deddfwriaethol - . Ac rwy'n credu y dylid gwneud y rheoliadau drwy weithdrefn uwchgadarnhaol - felly, rwy'n cytuno gyda'r Pwyllgor Materion Cyfansoddiadol a Deddfwriaethol ynghylch hynny - sy'n ei gwneud hi'n ofynnol i Lywodraeth Cymru ymgynghori â rhanddeiliaid cyn gosod y rheoliadau gerbron y Cynulliad Cenedlaethol. Byddai'r cyfnod ymgynghori hefyd yn rhoi amser i bwyllgorau perthnasol y Cynulliad ystyried y rheoliadau ar ffurf ddrafft. Felly, mae'n cryfhau'r weithdrefn gadarnhaol yn sylweddol drwy fynnu y ceir y lefel honno o ymgynghori ar y drafft. Felly, credaf ei fod yn sylweddol iawn. Mae adran 13, ar y llaw arall, yn galluogi swyddog awdurdodedig awdurdod tai lleol i roi hysbysiad cosb benodedig i unigolyn os cred y swyddog hwnnw fod yr unigolyn wedi cyflawni trosedd o dan adran 2 neu adran 3 o'r Bil. Swm y gosb benodedig yw, ers cyfnod 2, £1,000. Mae is-adran 3 adran 13, yn rhoi pŵer i Weinidogion Cymru ddefnyddio rheoliadau i ddiwygio lefel hysbysiad cosb benodedig, a phŵer Harri'r VIII yw'r pŵer hwn, gan y bydd yn ei gwneud hi'n bosibl i ddiwygio adran 13 drwy is-ddeddfwriaeth. Ac, fel yn adran 7, mae'r Pwyllgor Materion Cyfansoddiadol a deddfwriaethol - ac, unwaith eto, rwy'n cytuno â nhw - yn credu y dylid gwneud rheoliadau adran 13 o dan y weithdrefn uwchgadarnhaol, sy'n sicrhau y bydd ymgynghori â rhanddeiliaid allweddol yn digwydd cyn newid swm y gosb benodedig. Maen nhw'n dadlau am hyn yn gyson pan fyddwch yn gosod cosb ac yna'n newid y gosb honno yn sylweddol. Felly, mae fy ngwelliant yn sicrhau bod unrhyw reoliadau a wneir o dan Atodlen 1 paragraff 2 (4) o'r Bil yn agored i'r weithdrefn gadarnhaol. Credaf yn eu hanfod, fod y rhain yn newidiadau pwysig, o bosibl, i'r hyn sydd ar hyn o bryd ar wyneb y ddeddfwriaeth ac sy'n gofyn am ymgynghori eang â rhanddeiliaid ac â'r pwyllgorau perthnasol. Felly, petai Llywodraeth yn y dyfodol eisiau cynyddu'r gosb benodedig o £1,000 i £5,000, er enghraifft, yn amlwg, byddai hynny'n eithriadol o arwyddocaol, a byddai ymgynghori ag asiantau gosod a landlordiaid ynghylch eu barn hwythau ar hynny ac, yn wir, beth fyddai barn tenantiaid, yn allweddol i sicrhau y byddai newid o'r fath - newid sylweddol, mewn gwirionedd - wedi ei brofi'n llawn. Fel y dywedais mewn ymateb i wrthbrofiad y Gweinidog i'r pwynt hwn yng Nghyfnod 2, pan fydd Gweinidog yn y Llywodraeth yn dweud - ac Aelodau'n dod yn ymwybodol o hyn - 'Nid ydym yn credu y byddai x, y neu z yn ddefnydd da o'ch amser craffu' - felly, gwrandewch ar y Llywodraeth a gadewch i'r Llywodraeth ddweud wrthych ba fath o graffu sydd ei angen ar y ddeddfwrfa - mae angen i chi ei heglu hi rhag cyngor y Llywodraeth. Nid yw'n ddiduedd. Rwy'n credu ei bod hi'n deg i ni benderfynu. Os ydym ni eisiau buddsoddi'r amser hwnnw yn y broses graffu, ni ddylai benderfynu hynny. Ac, fel y dywedais, o ran lefel y dirwyon, mae hynny'n sylweddol iawn, iawn. Nid yw hyn yn rhywbeth yr wyf yn ei awgrymu'n ddidaro; rwyf wedi cyfeirio at adroddiad y Pwyllgor Materion Cyfansoddiadol o'r dechrau, sydd ei hun yn ddewisol iawn, ac, yn wir, rydym yn canmol yr arfer lle y cymhwysir hynny hefyd. Mae'r Llywodraeth wedi gwrando ac wedi ei mabwysiadu mewn sawl lle, y weithdrefn gadarnhaol, ond ceir achlysuron pan fydd uwchgadarnhaol, sy'n caniatáu ymgynghoriad llawnach o lawer - a rhaid imi ddweud, rywsut, mae'r Llywodraeth yn cael ei hatal ar unwaith rhag ymgynghori â thenantiaid gan fod angen iddi ddefnyddio'r weithdrefn uwchgadarnhaol, ond os mai gweithdrefn breifat y Llywodraeth sydd dan sylw, yna rhywsut drwy hud a lledrith mae'n gallu ymgynghori â'r holl denantiaid ar unwaith, ond cyn gynted ag y bo hwnnw'n ymrwymiad statudol cyhoeddus, rhywsut neu'i gilydd mae dan fygythiad. A bod yn onest, nid wyf yn credu ei bod yn ddadl deilwng iawn mewn proses Cyfnod 3 sydd wedi bod yn broses dda iawn hyd yn hyn.