English: I don't have much time, I'm afraid. It's something that I've always noted, that those often most keen on a march to war for various reasons, particularly those gripped by British jingoism, are often those least keen to help those who are on the receiving end of military action. Those most opposed to Iraqi refugees after the Iraq war were those most in favour of war in the first place. So, I would urge those most in favour of intervention in Syria to take an honest position and provide an acknowledgement that military actions, even those that are targeted, will intensify the situation in Syria. I think it's a mark of shame on this country that the UK has steadfastly refused to take a proper share of Syrian refugees. I know Neath Port Talbot has; it was only last year that they didn't, so I'll correct that for you, David, even on a temporary basis. It is an abandonment of our international role that we have allowed some of our European allies to act positively in relation to Syrian refugees and integrated them integrally to our society. So, I would urge that, at least in this Assembly, we demonstrate a different view, which recognises our international obligations and urges a move to constructive and humanitarian-driven policies, and to finally help get a ceasefire. I think I should echo comments made by many in the Chamber, even if we disagree on this issue. I would have liked for the First Minister to have been here, considering the fact that he made that decision. I'm not sure whether he consulted Cabinet, whether he consulted the Labour group in this Assembly, but he made that decision for us in our name, but I'd like to say here today: he did not do it in my name.
Welsh: Nid oes gennyf lawer o amser, mae arnaf ofn. Mae'n rhywbeth rwyf bob amser wedi'i nodi, mai'r rhai mwyaf awyddus i orymdeithio i ryfel am wahanol resymau, yn enwedig y rhai sydd dan ddylanwad jingoistiaeth Brydeinig, yw'r rhai lleiaf awyddus i helpu'r rhai sydd ar y pen arall i ymosodiadau milwrol. Y rhai mwyaf gwrthwynebus i ffoaduriaid Irac ar ôl y rhyfel yn Irac a oedd fwyaf o blaid rhyfel yn y lle cyntaf. Felly, buaswn yn annog y rhai sydd fwyaf o blaid ymyrraeth yn Syria i arddel safbwynt gonest a chydnabod bod ymosodiadau milwrol, hyd yn oed ymosodiadau wedi'u targedu, yn gwaethygu'r sefyllfa yn Syria. Credaf ei fod yn destun cywilydd yn y wlad hon fod y DU wedi gwrthod cymryd cyfran briodol o ffoaduriaid o Syria. Gwn fod Castell-nedd Port Talbot wedi gwneud hynny; y llynedd oedd yr unig adeg na wnaethant hynny, felly fe gywiraf hynny i chi, David, hyd yn oed ar sail dros dro. Mae'r ffaith ein bod wedi gadael i rai o'n cynghreiriaid Ewropeaidd weithredu'n gadarnhaol mewn perthynas â ffoaduriaid o Syria a'u hintegreiddio'n greiddiol i'n cymdeithas yn gyfystyr ag amddifadu ein rôl ryngwladol. Felly, buaswn yn annog y Cynulliad hwn o leiaf i arddel safbwynt gwahanol, safbwynt sy'n cydnabod ein rhwymedigaethau rhyngwladol ac yn annog symud tuag at bolisïau adeiladol wedi'u gyrru gan ystyriaethau dyngarol, a helpu i sicrhau cadoediad o'r diwedd. Credaf y dylwn adleisio'r sylwadau a wnaed gan lawer yn y Siambr, hyd yn oed os ydym yn anghytuno ar y mater hwn. Buaswn wedi hoffi pe bai'r Prif Weinidog yma, o ystyried iddo wneud y penderfyniad hwnnw. Nid wyf yn siŵr a ymgynghorodd â'r Cabinet, a ymgynghorodd â'r grŵp Llafur yn y Cynulliad hwn, ond fe wnaeth y penderfyniad hwnnw drosom yn ein henw ni, ond hoffwn ddweud yma heddiw: ni wnaeth hynny yn fy enw i.