English: I'm grateful for the opportunity to speak in this debate today, and I'll try to maintain my brevity on Brexit, mindful that it is right to allow as many of us as possible to have a chance to contribute to this debate on a matter that, without question, is going to be one of the most defining issues of our times. 'Securing Wales' Future' White Paper sets out a degree of clarity and provides a purpose that has all too often been, sadly, absent in the debate on what happens next, post the outcome of the European Union referendum. Indeed, it has, in many quarters, been a debate marred by the muddy waters of uncertainty and a rhetoric that has relayed not just alternative facts, but rallied an alternative reality. Wales was told that we wouldn't lose a penny if the UK voted to leave the EU. If this is a promise broken, it could have long-reaching consequences for our country. It is right, then, that we as a nation, Assembly and Government call this out and press for the best for our future. The principal argument for single market participation is to prevent the haemorrhaging of jobs and investment. This is crucial to our foundation industry of steel and to the advanced manufacturing sector that is a pivotal part in providing skilled employment and economic prosperity in north-east Wales. We need the mechanisms in place to ensure that we build on these economic foundations, not take a wrecking ball to them: Tata Steel at Shotton, Airbus, Toyota, Kingspan, Kimberly-Clark - the list goes on - and not forgetting the many small to medium-sized business for whom being able to import and export tariff free is key. Of course, the Welsh agricultural sector, and our rural communities as a consequence, are facing huge uncertainty following the referendum result and are in the firing line should Wales not secure participation in the single market. Exit from the EU must not lead to a race to the bottom when it comes to workers' protection and rights. It's absolutely right that we must have legislation to stop workers being exploited. It's all the more prescient when we consider that many of the concerns voiced by a number of my constituents on immigration can be linked to exploitation and undercutting by unscrupulous employers. A suite of rights that protects everyday workers has emanated from EU legislation, and we must not fall for the fallacy of the regular right-wing rhetoric that says that deregulation of these rights will lead to greater productivity. Rolling back these rights will be at the expense of workers in Wales and is a one-way route to low wages, job insecurity and discrimination. I campaigned and voted to remain in the European Union. The majority of my constituents in Delyn voted to leave, and the referendum result in Flintshire broadly reflected the overall UK result. I now have constituents who get in touch, frustrated that we are not already further out of the exit door, but I'm equally e-mailed by constituents who are fearful for our future, and that of Wales in particular, and would rather that we would go into reverse gear on the referendum. Whilst many of us in this Chamber and in this country were saddened - that's an understatement - by the result of the EU referendum, we cannot let how we proceed post referendum further fuel distrust, disinterest and disengagement in politics. But neither, though, should we compromise on the values of decency, diversity and equality that many of us have fought for and championed over a number of years. I believe we can tackle the tensions that led people to lash out at a system that they felt did, and delivered, nothing for them - job insecurity, undercutting, exploitation, the perceived lack of opportunity to get on in life and to prosper - without bearing down on the lowest common denominator of debate. As I said during last week's equality debate, the tone of political debate sadly seems to have shifted. To call this out as unacceptable is not about stifling free speech or political correctness; it is about Wales being an inclusive, warm and welcoming place, where we behave with dignity and respect towards one another as fellow human beings. Let's be clear: it's not progress on equal rights for women, LGBT people, the BME community and people with disabilities that saw the skilled jobs and opportunities of industry decimated and the rise of low-paid, insecure, underemployment. We must have the political will and motivation to address and progress the latter without rewinding the rights and creating fear of the former, to secure a future for Wales that is one of economic fairness and prosperity, but also that defends and extends social justice.
Welsh: Rwy'n ddiolchgar am y cyfle i siarad yn y ddadl hon heddiw, a byddaf yn ceisio cadw yn gryno ar Brexit, gan gadw mewn cof ei bod yn iawn caniatáu i gynifer ohonom â phosibl gael cyfle i gyfrannu at y ddadl hon ar fater, heb amheuaeth, sydd yn mynd i fod yn un o faterion mwyaf diffiniol ein cyfnod. Mae'r Papur Gwyn 'Diogelu Dyfodol Cymru' yn amlinellu rhywfaint o eglurder ac yn darparu pwrpas sydd yn rhy aml wedi bod, yn anffodus, yn absennol yn y ddadl ar beth sy'n digwydd nesaf, ar ôl canlyniad y refferendwm Undeb Ewropeaidd. Yn wir, mewn llawer man, mae wedi bod yn ddadl a ddifethwyd gan ddyfroedd mwdlyd ansicrwydd a rhethreg sydd wedi cyfleu nid yn unig ffeithiau amgen, ond wedi hybu realiti amgen. Dywedwyd wrth Gymru na fyddem yn colli ceiniog os byddai'r DU yn pleidleisio i adael yr UE. Os yw hon yn addewid a gaiff ei thorri, gallai fod canlyniadau pellgyrhaeddol i'n gwlad. Mae'n iawn, felly, ein bod ni fel cenedl, Cynulliad a Llywodraeth yn cyhoeddi hyn ac yn pwyso am y gorau ar gyfer ein dyfodol. Y brif ddadl dros gyfranogiad yn y farchnad sengl yw atal colli swyddi a buddsoddiad. Mae hyn yn hanfodol i'n diwydiant dur sylfaenol ac i'r sector gweithgynhyrchu uwch sy'n ganolog wrth ddarparu cyflogaeth â sgiliau a ffyniant economaidd yn y gogledd-ddwyrain. Mae arnom angen y mecanweithiau sydd ar waith i sicrhau ein bod yn adeiladu ar y sylfeini economaidd hyn, nid eu dinistrio: Tata Steel yn Shotton, Airbus, Toyota, Kingspan, Kimberly-Clark - mae'r rhestr yn ddiddiwedd - a heb anghofio'r nifer o fusnesau bach a chanolig y mae gallu mewnforio ac allforio heb dariff yn allweddol iddynt. Wrth gwrs, mae'r sector amaethyddol yng Nghymru, a'n cymunedau gwledig o ganlyniad, yn wynebu ansicrwydd enfawr yn dilyn canlyniad y refferendwm ac yn y rhes flaen os digwydd i Gymru beidio â sicrhau cyfranogiad yn y farchnad sengl. Ni ddylai gadael yr UE arwain at ras i'r gwaelod pan ddaw at ddiogelwch a hawliau gweithwyr. Mae'n hollol gywir bod yn rhaid inni gael deddfwriaeth i atal gweithwyr rhag cael eu hecsbloetio. Mae modd proffwydo hyn yn fwy pan ystyriwn y gall llawer o'r pryderon a leisiwyd gan nifer o fy etholwyr i ar fewnfudo fod yn gysylltiedig ag ecsbloetio a thalu cyflogau is gan gyflogwyr diegwyddor. Mae cyfres o hawliau sy'n amddiffyn gweithwyr bob dydd wedi deillio o ddeddfwriaeth yr UE, a rhaid inni beidio â chael ein dal gan gamsyniad y rhethreg adain dde reolaidd sy'n dweud y bydd dadreoleiddio'r hawliau hyn yn arwain at fwy o gynhyrchiant. Bydd gostwng yr hawliau hyn yn dod ar draul y gweithwyr yng Nghymru, ac mae'n llwybr unffordd at gyflogau isel, ansicrwydd swyddi a gwahaniaethu. Ymgyrchais i a phleidleisiais i aros yn yr Undeb Ewropeaidd. Pleidleisiodd y rhan fwyaf o fy etholwyr yn Nelyn i adael, ac roedd canlyniad y refferendwm yn Sir y Fflint yn adlewyrchu yn fras ganlyniad cyffredinol y DU. Bellach mae gennyf etholwyr sydd yn cysylltu â mi, yn rhwystredig nad ydym eisoes ymhellach drwy'r drws allan, ond rwy'n cael yr un faint o e-byst gan etholwyr sydd yn ofni am ein dyfodol, a dyfodol Cymru yn arbennig, a byddai'n well ganddynt droi yn ôl ar y refferendwm. Er bod llawer ohonom yn y Siambr hon ac yn y wlad hon yn drist - a dweud y lleiaf - gan ganlyniad refferendwm yr UE, ni allwn adael i sut yr ydym yn bwrw ymlaen ar ôl y refferendwm hybu diffyg ymddiriedaeth, diffyg diddordeb ac ymddieithriad pellach mewn gwleidyddiaeth. Ond ni ddylem chwaith, fodd bynnag, gyfaddawdu ar werthoedd cwrteisi, amrywiaeth a chydraddoldeb y mae llawer ohonom wedi ymladd o'u plaid a'u hyrwyddo dros nifer o flynyddoedd. Rwy'n credu y gallwn ni fynd i'r afael â'r tensiynau a arweiniodd at bobl yn ymosod ar system yr oeddent yn teimlo nad oedd yn gwneud, nac yn cyflwyno, dim byd iddynt - ansicrwydd yn eu swyddi, cyflogau isel, ecsbloetio, yr hyn a welir yn ddiffyg cyfle i fynd ymlaen mewn bywyd ac i ffynnu - heb bwyso i lawr ar yr elfen fwyaf elfennol o drafodaeth. Fel y dywedais yn ystod y ddadl ar gydraddoldeb yr wythnos diwethaf, ymddengys bod naws y ddadl wleidyddol yn anffodus wedi newid. Nid yw dweud bod hyn yn annerbyniol yn ymwneud â mygu rhyddid barn neu gywirdeb gwleidyddol; mae'n ymwneud â Chymru yn wlad gynhwysol, gynnes a chroesawgar, lle'r ydym yn ymddwyn gydag urddas a pharch tuag at ein gilydd fel bodau dynol. Gadewch i ni fod yn glir: nid cynnydd ar hawliau cyfartal i fenywod, pobl LGBT, y gymuned Pobl Dduon a Lleiafrifoedd Ethnig a phobl ag anableddau yw gweld swyddi â sgiliau a chyfleoedd diwydiant yn cael eu difrodi a chynnydd mewn tangyflogaeth cyflog isel, ansicr. Rhaid inni gael yr ewyllys gwleidyddol a'r cymhelliant i fynd i'r afael a datblygu'r olaf heb fynd yn ôl ar yr hawliau a chreu ofn ar y cyntaf, i sicrhau dyfodol i Gymru sy'n un o degwch a ffyniant economaidd, ond hefyd yn un sy'n amddiffyn ac yn ymestyn cyfiawnder cymdeithasol.