English: Thank you for the comments and questions. I'll do this in reverse order. Again, I recognise the points about housing, but, again, you make a point about transport and transport needs, both to specialists in hospital centres, but also physical access to local care as well and how that will be delivered, and how much will be delivered in the centres that people travel to, and how much will be in someone's home. That is intrinsic and, I would say, also linked to the way in which we deliver telehealth and make that much more accessible and commonplace. We already have good examples of that and, again, this will add to the comments that Rhun ap Iorwerth made earlier on things we could do now. And, actually, delivering a more demanding but evidence-led approach on telehealth is one of the things I think we could do, and I'd be surprised if that doesn't form part of the final discussion in the report and recommendations. On your point then about education and encouraging people to study different subjects, well, of course, that is a cross-Government perspective, not just through the pre-16 curriculum and early years, which both Alun Davies and Kirsty Williams have a direct interest in, but about how we equip and encourage people, and our childcare offer and what that does to improve people's attainment and other aspects of the future all the way through school education and beyond, where, actually, people then make different choices about what they want to do. There is something again about the curriculum for healthcare professionals. They undertake their own training. If we want people to work in a different way as part of a multidisciplinary team, they need to be trained to work in that way whilst undertaking their qualifications too. So, I recognise the points there that are being made. On NWIS, or the NHS Wales Informatics Service, there is a challenge there, which is set out in the report, about how they adapt to future needs, and it's more than just the points that were made by both Angela Burns and Rhun ap Iorwerth. It is also about the ability to actually think about how we actually gear that up, not just about delivering 'once for Wales' methods and making sure that health boards and trusts buy into that, but how it actually manages to maintain the work that is already done. Because the report recognises that much of what NWIS does is maintaining what already exists, and the space for it to develop and deliver new systems is not always easy - the ability and, if you like, the capacity and the power to do that. It poses some questions in the report about how much it's about developing either in-house capacity or actually about working in partnership with other software developers working to a commission provided by NWIS. I think that that's a very sensible conversation to engage in and take forward. On your point about how long the trials will run on the new models for care, I'm not in a position to answer that. I don't even know what the new models of care are yet. I definitely haven't seen an advance copy of the report for five or six months' time, I assure you of that, but, when that is provided, we'll then have a sense from the panel itself about at what point in time they might advise us that we would need to wait to then have enough evidence to look for system-wide change in the way in which we deliver services. So, we'll all have to wait a few more months to see what the trials will look like, let alone how long they will then run for. On the point about engaging the public, again, this has been mentioned by previous speakers too, and I certainly recognise that we need to consider how we do that deliberately and specifically. I think calling for the public and encouraging the public to engage is one thing, not just about what we've done today, but in future engagement as well. I don't think anyone seriously expects me to knock every door in the country, asking people to respond to the parliamentary review. Some people might not want to see me on their doorstep, frankly. But there is that broader point about all the different actors around our health and social care system, and how they are part of wanting people to engage as well. The third sector have a large reach, potentially, into their own support and engagement networks in ways that other organisations don't, and they could be really important in getting the public to genuinely engage, debate, and discuss these ideas. The final thing I'll say is that, whilst I don't quite agree with your analogy to Darwinism and whether change will just happen to us or we'll wither away, the point about this is that we have a choice to make. Unlike people where change happens to you in that evolutionary process, we have a real choice to make about how we choose to change our system or whether we sit back and allow change to happen to us. I absolutely believe that we should choose what to do with our future whilst we have the ability to do so, and not wait for someone else to make that change for us.
Welsh: Diolch am y sylwadau a'r cwestiynau. Gwnaf hyn gan ddechrau gyda'r olaf. Unwaith eto, rwy'n cydnabod y pwyntiau ynghylch tai, ond rydych yn gwneud pwynt ynghylch trafnidiaeth ac anghenion trafnidiaeth, i arbenigwyr mewn canolfannau ysbyty, ond hefyd o ran mynediad corfforol i ofal lleol a sut y cyflawnir hynny, a faint fydd yn cael ei gyflawni mewn canolfannau y mae pobl yn teithio iddynt, a faint fydd yn y cartref. Mae hynny'n hanfodol a, byddwn i'n dweud, hefyd yn gysylltiedig â'r ffordd yr ydym ni'n darparu teleiechyd a gwneud hynny yn llawer mwy hygyrch a chyffredin. Mae gennym eisoes enghreifftiau da o hynny ac, eto, bydd hyn yn ychwanegu at sylwadau Rhun ap Iorwerth yn gynharach ar y pethau y gallem ni eu gwneud ar hyn o bryd. Ac, mewn gwirionedd, mae darparu dull mwy heriol o weithredu teleiechyd, sy'n seiliedig ar dystiolaeth, yn un o'r pethau rwy'n credu y gallwn ni ei wneud, a byddwn i'n synnu os nad yw hynny'n rhan o'r drafodaeth derfynol yn yr adroddiad a'r argymhellion. O ran eich pwynt am addysg ac annog pobl i astudio gwahanol bynciau, wel, wrth gwrs, mae hwnnw yn safbwynt a gymerir ar draws y Llywodraeth, nid dim ond drwy'r cwricwlwm cyn-16 a'r blynyddoedd cynnar, y mae gan Alun Davies a Kirsty Williams ddiddordeb uniongyrchol ynddynt. Mae'n ymwneud hefyd â'r ffordd yr ydym yn paratoi ac yn annog pobl, yn cynnig gofal plant a'r hyn y mae hynny'n ei wneud i wella cyrhaeddiad pobl ac agweddau eraill ar y dyfodol, yr holl ffordd drwy addysg yn yr ysgol a thu hwnt, lle, mewn gwirionedd, mae pobl wedyn yn gwneud dewisiadau gwahanol am yr hyn y maent yn dymuno ei wneud. Mae rhywbeth eto am y cwricwlwm ar gyfer gweithwyr gofal iechyd proffesiynol. Maent yn dilyn eu hyfforddiant eu hunain. Os ydym yn dymuno i bobl weithio mewn ffordd wahanol fel rhan o dîm amlddisgyblaethol, yna mae angen iddynt gael eu hyfforddi i weithio yn y ffordd honno wrth ymgymryd â'u cymwysterau hefyd. Felly, rwy'n cydnabod y pwyntiau sy'n cael eu gwneud yn y fan yna. O ran NWIS, sef Gwasanaeth Gwybodeg GIG Cymru, mae her yn y fan yna, a nodir yn yr adroddiad, ynglŷn â sut y maent yn addasu i anghenion y dyfodol, ac mae'n fwy na dim ond y pwyntiau a godwyd gan Angela Burns a Rhun ap Iorwerth. Mae hefyd yn ymwneud â'r gallu i feddwl mewn gwirionedd am sut rydym yn paratoi hynny, nid dim ond am ddarparu dulliau 'unwaith i Gymru' a gwneud yn siŵr bod byrddau ac ymddiriedolaethau iechyd yn cefnogi hynny, ond sut y mae mewn gwirionedd yn llwyddo i gynnal y gwaith sydd wedi ei wneud eisoes. Mae'r adroddiad yn cydnabod bod llawer o'r hyn y mae NWIS yn ei wneud yn cynnal yr hyn sy'n bodoli eisoes, ac nid yw'r cyfle iddo ddatblygu a chyflwyno systemau newydd bob amser yn rhwydd - y gallu ac, os mynnwch chi, y capasiti a'r grym i wneud hynny. Mae'n gofyn rhai cwestiynau yn yr adroddiad am faint y mae'n ymwneud â datblygu naill ai gapasiti mewnol neu mewn gwirionedd yn ymwneud â gweithio mewn partneriaeth â datblygwyr meddalwedd eraill sy'n gweithio i gomisiwn a ddarperir gan NWIS. Rwy'n credu bod hynny'n sgwrs synhwyrol iawn i gymryd rhan ynddi ac i fwrw ymlaen â hi. O ran eich pwynt am ba mor hir y bydd y treialon yn weithredol ar y modelau gofal newydd, nid wyf mewn sefyllfa i ateb hynny. Ni wn hyd yn oed beth yw'r modelau gofal newydd eto. Yn bendant nid wyf wedi gweld copi ymlaen llaw o'r adroddiad sydd i'w gyhoeddi ymhen pump neu chwe mis, rwy'n eich sicrhau chi o hynny. Ond pan gaiff ei gyflwyno, cawn ni wedyn syniad gan y panel ei hun pryd yn union y byddai angen i ni aros nes cael digon o dystiolaeth i chwilio am newid ar draws y system i'r ffordd o ddarparu gwasanaethau. Felly, bydd yn rhaid i ni i gyd aros am rai misoedd eto i weld beth fydd y treialon, heb sôn am ba hyd y byddant wedyn yn weithredol. O ran y pwynt am ymgysylltu â'r cyhoedd, eto, soniodd siaradwyr blaenorol am hyn hefyd, ac rwy'n sicr yn cydnabod bod angen i ni ystyried sut yr ydym yn gwneud hynny yn fwriadol ac yn benodol. Rwy'n credu bod galw ar y cyhoedd ac annog y cyhoedd i gymryd rhan yn un peth, nid yn unig am yr hyn yr ydym wedi ei wneud heddiw, ond wrth ymgysylltu yn y dyfodol hefyd. Nid wyf i'n credu bod neb o ddifrif yn disgwyl i mi guro ar bob drws yn y wlad a gofyn i bobl ymateb i'r adolygiad seneddol. A dweud y gwir, ni fyddai rhai pobl eisiau fy ngweld ar garreg eu drws o bosibl. Ond mae'r pwynt ehangach hwnnw am yr holl wahanol weithredwyr yn ein system iechyd a gofal cymdeithasol, a sut maen nhw'n rhan o fod eisiau pobl i ymgysylltu hefyd. Mae gan y trydydd sector gwmpas mawr, o bosibl, yn eu rhwydweithiau cymorth ac ymgysylltu eu hunain mewn ffyrdd nad oes gan sefydliadau eraill. Gallent fod yn bwysig iawn wrth gael y cyhoedd i gymryd rhan, dadlau a thrafod y syniadau hyn. Y peth olaf y byddaf yn ei ddweud yw, er nad wyf yn cytuno'n llwyr â'ch cyfatebiaeth â Darwiniaeth ac a fydd newid yn digwydd i ni neu a fyddwn yn gwywo, y pwynt am hyn yw bod gennym ddewis i'w wneud. Yn wahanol i'r bobl lle mae newid yn digwydd iddynt yn y broses esblygu honno, mae gennym ddewis gwirioneddol i'w wneud am y ffordd yr ydym yn dewis newid ein system neu a ydym yn eistedd yn ôl a chaniatáu i newid ddigwydd i ni. Rwy'n credu'n llwyr y dylem ddewis beth i'w wneud gyda'n dyfodol tra bod y gallu gennym i wneud hynny, ac nid aros i rywun arall wneud y newid hwnnw i ni.