English: Well, I think I would like to see you include the heritage sector in the next steps. Commemoration, choosing what is remembered is our bread and butter, and we work on these issues on a daily basis. But I would not be in favour of just saying, 'Well, let's put them in a museum', because I don't want us to think that museums should be places where we put things that people don't want to see. We work very hard to ensure that there are things in our museums, archives and galleries that people want to see, because colleagues are very keen to have high visitor numbers. So, I would be guarded against actually having 200 slave owners in the Museum of Wales - it's very costly, first of all. So, I wouldn't want to see that. But I would want to see something similar to what we've been able to do in London - something that is perhaps more multi-modal or pluralistic, which has so many different outcomes and outputs, and something that has longevity and is participative. But I have to say that I have been doing this work, and the funding isn't available in Wales, and to a certain extent, the public enthusiasm isn't here either. I think people in London are so used to having such a rich array of material and so much funding for the arts and heritage that it's easier for us to do this work in London. But my hope is that I can use what I've learned by establishing this initiative in creating England and Wales's first women's museum, and that we can create a corresponding projects in Wales, one day, when the conditions are right to do so.
Welsh: Dwi'n meddwl y byddwn i'n licio eich gweld chi'n cynnwys y sector treftadaeth yn y camau nesaf. Cof, coffa, dewis beth sy'n cael ei gofio - dyna yw ein bara menyn ni, a dŷn ni'n gweithio gyda'r math yma o beth, atgofion pobl, bob dydd. Ond hefyd, byddwn i'n gochel rhag ateb y cwestiwn yna gyda, 'Rhowch nhw mewn amgueddfa', achos dwi ddim eisiau i ni ddechrau meddwl bod amgueddfa yn lle lle dŷch chi'n rhoi pethau does neb eisiau edrych arnyn nhw rhagor. Dŷn ni'n gweithio'n galed iawn i wneud yn siŵr bod pethau yn ein hamgueddfeydd a'n harchifau a'n llyfrgelloedd ni yn bethau y mae pobl eisiau eu gweld - achos mae'ch cydweithwyr chi sy'n edrych ar ôl treftadaeth, wrth gwrs, yn hoff iawn o niferoedd ymwelwyr. Felly, byddwn i'n gochel rhag rhoi 200 o slavers yng nghrombil Amgueddfa Cymru, er enghraifft - achos mae'n gostus i ddechrau gyda. Felly, byddwn i'n gochel rhag hynny. Ond byddwn i yn hoffi gweld rhywbeth tebyg i beth y byddem ni wedi gallu ei wneud yn Llundain yn digwydd, rhywbeth sydd efallai yn fwy - yn Saesneg, roedd e'n dweud, ' multi-modal ' neu ' pluralsitic ', rhywbeth sydd â chymaint o wahanol allbynnau, a rhywbeth, efallai, sydd â bywyd eithaf hir ac sydd yn gyfranogol. Ond mae'n rhaid i mi ddweud, dwi wedi bod yn gwneud y gwaith yma, a dyw'r arian ddim yma yng Nghymru, ac i ryw raddau, y brwdfrydedd cyhoeddus hefyd. Dwi'n meddwl bod pobl yn Llundain wedi arfer cymaint gydag arlwy mor gyfoethog, a chymaint o arian i'r celfyddydau ac i dreftadaeth, ei bod hi'n rhwyddach i ni wneud y gwaith yma yn nwyrain Llundain. Ond fy ngobaith i yw fy mod i'n gallu defnyddio'r hyn dwi wedi ei ddysgu drwy ddechrau'r fenter yma a chreu amgueddfa fenywod gyntaf Cymru a Lloegr, a'n bod ni'n gallu creu prosiect cyfatebol, gobeithio, un dydd, yng Nghymru, pan fydd y conditions yn iawn, os liciwch chi.