English: The sun was beating down on a group of us who had gone to visit Israel and Palestine, and we were standing on the roof of the Austrian Hospice in Jerusalem, and I was chatting to Oscar and he waved his arms around, as he often did, and he said, 'Look, Angie - there is Temple Mount and Al-Aqsa Mosque, and over there the Holy Sepulchre, and there's the Western Wall and the Mount of Olives. We are all here. We can live together.' We spoke some more, but I tell this story to illustrate what I felt was the very essence of Oscar. He had an enormous love for humanity, and a particular love for his wife Firdaus and daughter Natasha. By the time we finished our trip, it was Oscar who knew the names of the drivers and the bellhops, where they lived and their family stories. Whether he was talking to an ambassador or a street seller, he was interested in them, and they knew it, they sensed it. Because Oscar always sought to bring people together. He was passionate about bridging the gaps between Pakistan and India, about bringing Muslims and Christians and Jews together, about uniting people with faith and people with no faith. He was funny and warm, hugely politically incorrect at times, and he loved his country and his countries. He was incredibly proud to be Welsh and British, to be a Muslim, a husband and a father. He had belief and charisma. He could be excitable and voluble, but also considered and, above all, immensely, immensely kind. He was a laughing, smiley, proud and devout man; a buyer, as Nick has already said, of endless cups of tea for all; a fount of ideas, from the great to the truly terrible; and an arch-negotiator. In Brussels, he took on a very frosty lady who was selling the most divine dresses for little girls, all handmade and beautifully embroidered. As we browsed the streets, he told me in no uncertain terms that my girls should have these. 'Not a chance', I said. They were eye-wateringly expensive and Madame was regarding us with a lot of eye-rolling and impatient looks. Needless to say, Oscar totally charmed her, and I walked out with two divine dresses, which were no longer eye-wateringly expensive and which, having been worn for a number of summers, have joined other treasures in an old camphor wood box at home. In this world of ours, you must ask yourself: are you going to curse the darkness or light a candle? And Oscar lit candles everywhere he went. His light continues to shine, and to Firdaus and Natasha, I simply say, if love is measured in inches, you are standing on the tallest of mountains, and I'm so sorry for your loss. May peace be with you.
Welsh: Roedd yr haul yn tywynnu'n eiriasboeth ar grŵp ohonom ni a oedd wedi mynd i ymweld ag Israel a Phalesteina, ac roeddem ni'n sefyll ar do yr Hosbis Awstriaidd yn Jerwsalem, ac roeddwn yn sgwrsio ag Oscar a chwifiodd ei freichiau o gwmpas, fel y gwnâi yn aml, a dywedodd, 'Edrycha, Angie - dacw Fynydd y Deml a Mosg Al-Aqsa, a draw yn y fan yna y Beddrod Sanctaidd, a dacw'r Wal Orllewinol a Mynydd yr Olewydd. Rydym ni i gyd yma. Gallwn fyw gyda'n gilydd. 'Fe wnaethom ni siarad mwy, ond rwy'n dweud y stori hon i ddangos yr hyn yr oeddwn yn teimlo oedd hanfod Oscar. Roedd ganddo gariad enfawr at ddynoliaeth, a chariad arbennig at ei wraig Firdaus a'i ferch Natasha. Erbyn i ni orffen ein taith, Oscar oedd yr un a wyddai enwau'r gyrwyr a'r clochweision, lle yr oedden nhw'n byw a'u straeon teuluol. Pa un a oedd yn siarad â llysgennad neu werthwr stryd, roedd ganddo ddiddordeb ynddyn nhw, ac roedden nhw'n gwybod hynny, roedden nhw yn ei synhwyro. Oherwydd bod Oscar wastad yn ceisio dod â phobl at ei gilydd. Roedd yn angerddol ynghylch pontio'r bylchau rhwng Pacistan ac India, dod â Mwslimiaid a Christnogion ac Iddewon at ei gilydd, uno pobl â ffydd a phobl heb ffydd. Roedd yn ddoniol ac yn gynnes, yn hynod wleidyddol anghywir ar brydiau, ac roedd yn caru ei wlad a'i wledydd. Roedd yn anhygoel o falch o fod yn Gymro ac yn Brydeiniwr, i fod yn Fwslim, yn ŵr ac yn dad. Roedd ganddo gredo a charisma. Gallai fod yn gynhyrfus ac yn barablus, ond hefyd yn ystyriol ac, yn anad dim, yn eithriadol o garedig. Roedd yn ddyn llawen, balch a duwiol a hoffai chwerthin; un a oedd, fel y dywedodd Nick eisoes, yn prynu paneidiau di-ben-draw i bawb; yn pefrio o syniadau, o'r mawr i'r gwirioneddol ofnadwy; ac roedd yn arch-negodwr. Ym Mrwsel, dechreuodd siarad â gwraig rewllyd iawn a oedd yn gwerthu'r ffrogiau mwyaf godidog i ferched bach, i gyd wedi'u creu â llaw a'u brodio'n brydferth. Wrth i ni bori'r strydoedd, dywedodd wrthyf heb wamalu y dylai fy merched gael y rhain. 'Dim peryg', dywedais. Roeddent yn frawychus o ddrud ac roedd Madame yn ein trin gyda llawer o rolio llygaid ac edrychiadau diamynedd. Afraid dweud bod Oscar wedi ei hudo'n llwyr, a gadewais gyda dwy ffrog odidog, nad oeddent bellach yn arswydus o ddrud ac sydd, ar ôl cael eu gwisgo am nifer o hafau, wedi ymuno â thrysorau eraill mewn hen flwch pren camffor gartref. Yn y byd hwn yr ydym yn byw ynddo, rhaid i chi ofyn i chi'ch hun: ydych chi'n mynd i felltithio'r tywyllwch neu oleuo cannwyll? Ac roedd Oscar yn goleuo canhwyllau ymhobman yr aeth. Mae ei oleuni yn parhau i ddisgleirio, ac i Firdaus a Natasha, ni allaf ond dweud yn syml, os yw cariad yn cael ei fesur mewn modfeddi, rydych chi'n sefyll ar y talaf o fynyddoedd, ac mae'n ddrwg gennyf am eich colled. Tangnefedd a fo gyda chi.