English: I would say that it is a process that was established many years ago now, and the intention of the process was to decide what the nature and size of support for a school is needed. When you look at a local level, for us, for example, the model in terms of days offered something such as 83 per cent for a primary, 2 per cent for a special and 15 per cent for a secondary. So, the model, if you're a small primary school with two teachers or the largest secondary school - if you were the same colour, that was the allocation. So, we've moved significantly away from that allocation model, going on the support required by schools rather than what the categorisation process is saying. I think what has evolved in the categorisation process is that it's been something regarding quality, rather than the nature of the support that a school requires. I think we have to divorce those two things. It isn't a badge of quality substantially; at its worst, it's a process - last term, the process came to an end, where we provided a category for the school. The schools welcome the support, but they don't welcome - depending on the judgment of colour that goes along with it at the end. I think there is a need to separate those two issues. We have to ask the question now also: how sustainable is that kind of system? The point that Andi is making - staff are in schools consistently, and it's not that process that decides what a school requires. We visit them very consistently, so it's not one event that decides that. There are improvement plans around the schools and those are reviewed according to need and as things change. So, if you're looking at the framework currently, if - I would question the 'if' - it continues, you have to look also at how ready schools are for the reform journey. There is a new range of evidence that needs to be considered, because these large reforms in additional learning needs, the curriculum and assessment and so forth - . Where the horizon was quite far some years ago, it's now quite close to us. I think one other mistake that people make is to try to look at what Estyn gives as a judgment and what support a school needs, and people have to realise that they're two different things.
Welsh: Mae'n debyg y byddwn i'n dweud ei bod yn broses gafodd ei sefydlu sawl blwyddyn yn ôl erbyn hyn, a bwriad y broses oedd penderfynu beth oedd natur a maint y gefnogaeth addysgol unigol sydd ei hangen. Pan ydych chi'n edrych yn lleol i ni, er enghraifft, roedd y model o ran dyddiau yn cynnig rhywbeth fel 83 y cant ar gyfer y cynradd, 2 y cant ar gyfer arbennig a 15 y cant i'r uwchradd. Felly, mae'r model, os ydych chi'n ysgol fach gynradd dau athro neu'r ysgol uwchradd fwyaf - os ydych chi'n un lliw, dyna ydy'r dyraniad. Felly, rydyn ni wedi symud yn sylweddol oddi wrth y model dyrannu yna, oherwydd mynd yn ôl angen - y gefnogaeth mae ysgolion ei hangen yn hytrach na beth mae'r broses gategoreiddio yn ei ddweud. Rydw i'n meddwl mai beth sydd wedi esblygu hefyd yn y broses gategoreiddio - mae wedi cael ei gweld fel bathodyn ansawdd, yn hytrach na beth ydy natur y gefnogaeth mae ysgol ei hangen a dwi'n meddwl bod yn rhaid inni ysgaru'r ddau beth. Nid bathodyn ansawdd ydy hi yn sylweddol, oherwydd, ar ei gwaethaf, mae'r broses - oherwydd tymor diwethaf daeth y broses i ben, felly roedden ni'n cynnig categori ar gyfer ysgol. Mae'r ysgolion yn croesawu'r gefnogaeth ond nid ydynt yn croesawu - dibynnu beth ydy'r dyfarniad o liw sy'n mynd efo hi ar y diwedd. Rydw i'n meddwl bod angen gwahanu'r ddau beth. Mae'n rhaid inni ofyn y cwestiwn erbyn hyn hefyd: pa mor gynaliadwy ydy'r fath yna o drefn? Y pwynt mae Andi'n ei wneud - mae staff yn yr ysgolion yn gyson ac yn aml, ac nid y broses yna sydd yn penderfynu beth mae ysgol ei angen. Rydyn ni'n ymweld â hwnnw'n gyson iawn, iawn. Felly, nid un digwyddiad sy'n penderfynu ydy o. Mae yna gynlluniau gwella o gwmpas yr ysgolion ac mae'r rheini yn cael eu hadolygu yn ôl yr angen ac fel mae pethau yn newid. Felly, os ydych chi'n edrych ar y fframwaith ar hyn o bryd, mae'n debyg os - rydyn ni'n gwestiynau'r 'os' - yw'n parhau, yna mae'n rhaid ichi edrych hefyd ar ba mor barod ydy ysgolion ar gyfer y daith ddiwygio sydd yna. Mae hwnnw yn ystod newydd o dystiolaeth sydd angen ei ystyried, oherwydd mae y diwygiadau mawr ym maes anghenion dysgu ychwanegol, y cwricwlwm ac asesu ac yn y blaen, mae'r rheini - . Lle'r oedd y gorwel yn eithaf pell rai blynyddoedd yn ôl, mae'n eithaf agos i ni erbyn hyn yn ogystal. Dwi'n meddwl mai un camgymeriad arall mae pobl yn ei wneud ydy trio edrych ar beth mae Estyn yn ei osod fel dyfarniad, a beth yw'r gefnogaeth y mae ysgol ei hangen, ac mae'n rhaid i bobl sylweddoli eu bod nhw'n ddau beth hollol wahanol.