English: Now, there is one item in this course called 'ethnocentrism': 'Ethnocentrism is where a person sees a grouping which they identify with to be superior to other groupings.' It goes on to say that this is because they judge another culture solely by the values and standards of their own culture. Of course, seeing other cultures as different doesn't necessarily mean that we see them as superior. The example that was given in this course document of ethnocentrism, bizarrely, is in relation to Cuba and the American invasion of Cuba in 1960, following the Cuban revolution, which brought Fidel Castro to power. Now, it's news to me that the Americans aided Cuban exiles in the invasion of Cuba in 1960 because they regarded America as superior to Cuban people. It was, of course, a geopolitical event at the height of the cold war, and there's a historical context that seems to be wholly missing from the text that describes what happened in Cuba all those years ago. There doesn't appear to be any mention whatsoever of the nature of the Castro regime, which was imposed upon Cuba following the ejection of the equally awful person Fulgencio Batista, who was the dictator of Cuba before Castro succeeded. This, I think, is deplorable, because if a generation of children is brought up with misconceptions being taught at school in this way, then that is undoubtedly going to bias their view of the subject that that is an example of. Now, of course, the Castro regime has been condemned by human rights organisations roundly over many, many years. Human Rights Watch has said that, under Fidel Castro, the Cuban Government refused to recognise the legitimacy of Cuban human rights organisations, alternative political parties, independent labour unions or a free press. He also denied international monitors, such as the International Committee of the Red Cross and international non-governmental organisations like Human Rights Watch, access to the island to investigate human rights conditions. One of the reasons why the Americans supported the invasion of Cuba in 1960 was because they thought that capitalism, free enterprise and democratic societies were superior to communist society. Surely we've enough experience of communism in the last 100 years, perhaps, not to think that that is a challengeable proposition. So, to describe that as an example of ethnocentrism is actually a total misleading of the children who were being taught it. Now, if that is happening in that one area, it can be happening in others as well. This is a very important element of education that is perhaps not being well taught. There are many other controversial topics where there is another side to the case as well, and I'm not sure that that is taught in school. Just take poverty, for example, and famine. What's the cause of poverty and famine, by and large? Why is it that some countries succeed in creating wealth and others don't, and that some countries have actually gone backwards in the last century, compared with where they were in the early part of the twentieth century? If you look at the richest countries in the world, they're countries like Singapore, Hong Kong and South Korea, which were nowhere 50 years ago in the tables of wealth creation, whereas Venezuela, Zimbabwe and Argentina have all gone the other way. In the 1920s, Argentina was one of the richest countries in the world, and thanks to decades of misgovernment by leftist and quasi-fascistic political parties and kleptocratic leaders, Argentina's economy was ruined. So, there are many reasons why wealth is created, but generally speaking, state control isn't one of them. In relation to poverty in developing countries, the intellectual infrastructure of wealth creation is simply not there. Is 'trade not aid' taught in schools, for example? Professor Peter Bauer, who was a professor of international development economics when I was a student back in the 1960s, said that aid, generally, is taxpayers' money that is collected from poor people in rich countries to give to rich people in poor countries, and we've seen many examples of that demonstrated over the years. Now, I'm not suggesting that overseas aid is always bad, of course - lots of aid projects are good - but if you convey the impression that the only way in which poor countries can become rich countries is by a transfer of wealth from richer countries, then that is, again, a misunderstanding of the nature of the economic process. Competition is a discovery process: bad ideas don't succeed, good ideas do. So, these are issues that ought to be properly factored into the curriculum. We have issues such as intergenerational wealth transfer, as well, in relation to poverty. In this generation, we frequently hear people talking about austerity, but what is austerity? Austerity is our experience of the last seven years of Conservative Government where the national debt has doubled. Now, that is an intergenerational wealth transfer; we are spending today money that will have to be paid back by generations of tomorrow. Are these issues properly dealt with in the Welsh bac course? I've seen no evidence of that whatsoever. There is a course called 'consumerism'. Now, there's a loaded term, if ever there was one. I looked up the definition of this in a dictionary and it was described as 'the belief that increasing consumption of goods is economically desirable'. Well, there are not many people, I think, who would regard the increasing consumption of goods as being a bad thing, and generally speaking, the poorer you are, the more goods you want to consume. This is a good thing. So, why are we teaching something called consumerism to children in schools? It all goes back, I suppose, to the Rousseauian idea of the noble savage - back to nature, the simple life where we scratch a living from the soil - but this isn't the kind of lifestyle that normal people want to pursue.
Welsh: Nawr, mae yna un eitem yn rhan o'r cwrs hwn o'r enw 'ethnosentrigrwydd': 'Ethnosentrigrwydd yw pan fydd rhywun yn credu bod y grŵp y maent yn perthyn iddo yn well na grwpiau eraill.' Mae'n mynd rhagddo ymlaen i ddweud mai'r rheswm am hyn yw oherwydd ei fod ond yn barnu diwylliant arall yn ôl gwerthoedd a safonau ei ddiwylliant eu hun. Wrth gwrs, nid yw gweld diwylliannau eraill fel rhai gwahanol o reidrwydd yn golygu ein bod yn eu gweld yn rhagori. Mae'r enghraifft a roddwyd yn nogfen y cwrs ar ethnosentrigrwydd, yn rhyfedd iawn, yn ymwneud â Cuba a goresgyniad America o Cuba yn 1960, yn dilyn chwyldro Cuba, a ddaeth â Fidel Castro i rym. Nawr, newyddion i mi yw bod yr Americanwyr wedi cynorthwyo alltudion o Cuba yn yr ymosodiad ar Cuba yn 1960 oherwydd eu bod yn ystyried bod America'n rhagori ar bobl Cuba. Digwyddiad geowleidyddol ydoedd wrth gwrs, ar anterth y rhyfel oer, ac mae iddo gyd-destun hanesyddol nad yw i'w weld yn y testun sy'n disgrifio'r hyn a ddigwyddodd yn Cuba yr holl flynyddoedd yn ôl. Nid yw'n ymddangos bod unrhyw gyfeiriad o gwbl at natur cyfundrefn Castro, a orfodwyd ar Cuba yn sgil cael gwared ar yr unigolyn llawn mor ofnadwy hwnnw, Fulgencio Batista, sef unben Cuba cyn i Castro ei olynu. Credaf fod hyn yn warthus, oherwydd os yw cenhedlaeth o blant yn cael eu magu gyda chamsyniadau, yn cael eu haddysgu yn yr ysgol yn y ffordd hon, mae hynny'n sicr o ddylanwadu ar eu barn am y pwnc y mae hynny'n enghraifft ohono. Nawr, wrth gwrs, cafodd cyfundrefn Castro ei chondemnio'n hallt gan sefydliadau hawliau dynol dros flynyddoedd maith. Mae Human Rights Watch yn dweud, o dan Fidel Castro, fod Llywodraeth Cuba wedi gwrthod cydnabod cyfreithlondeb sefydliadau hawliau dynol Cuba, pleidiau gwleidyddol eraill, undebau llafur annibynnol na gwasg rydd. Hefyd, gwrthododd adael i fonitoriaid rhyngwladol, megis Pwyllgor Rhyngwladol y Groes Goch a sefydliadau anllywodraethol rhyngwladol fel Human Rights Watch, fynd ar yr ynys i ymchwilio i amodau hawliau dynol. Un o'r rhesymau pam y cefnogodd yr Americanwyr oresgyniad Cuba yn 1960 oedd oherwydd eu bod yn credu bod cyfalafiaeth, menter rydd a chymdeithasau democrataidd yn rhagori ar gymdeithas gomiwnyddol. Does bosib nad ydym wedi cael digon o brofiad o gomiwnyddiaeth yn ystod y 100 mlynedd diwethaf, efallai, i beidio â chredu bod hwnnw'n safbwynt y gellid ei herio. Felly, mae disgrifio hynny fel enghraifft o ethnosentrigrwydd yn camarwain y plant sy'n ei ddysgu yn gyfan gwbl. Nawr, os yw hynny'n digwydd yn yr un maes hwnnw, efallai ei fod yn digwydd mewn meysydd eraill yn ogystal. Mae hon yn elfen bwysig iawn o addysg nad yw o bosibl yn cael ei haddysgu'n dda. Ceir llawer o bynciau dadleuol eraill lle y ceir ochr arall i bethau hefyd, ac nid wyf yn siŵr a yw hynny'n cael ei addysgu yn yr ysgol. Ystyriwch dlodi, er enghraifft, a newyn. Beth sydd wrth wraidd tlodi a newyn, ar y cyfan? Pam y mae rhai gwledydd yn llwyddo i greu cyfoeth ac eraill yn methu, a pham y mae rhai gwledydd wedi mynd tuag yn ôl yn ystod y ganrif ddiwethaf, o gymharu â lle yr oeddent ar ddechrau'r ugeinfed ganrif? Os edrychwch ar y gwledydd cyfoethocaf yn y byd, gwledydd fel Singapôr, Hong Kong a De Korea ydynt, nad oeddent yn unman 50 mlynedd yn ôl yn y tablau creu cyfoeth, tra bo Venezuela, Zimbabwe a'r Ariannin oll wedi mynd y ffordd arall. Yn y 1920au, roedd yr Ariannin yn un o'r gwledydd cyfoethocaf yn y byd, a diolch i ddegawdau o gamlywodraethu gan bleidiau gwleidyddol adain chwith a lled ffasgaidd ac arweinwyr cleptocrataidd, dinistriwyd economi yr Ariannin. Felly, mae yna nifer o resymau pam y caiff cyfoeth ei greu, ond a siarad yn gyffredinol, nid yw rheolaeth y wladwriaeth yn un ohonynt. O ran tlodi mewn gwledydd sy'n datblygu, nid yw'r seilwaith deallusol i greu cyfoeth yno. A yw 'masnach nid cymorth' yn cael ei addysgu mewn ysgolion, er enghraifft? Dywedodd yr Athro Peter Bauer, a oedd yn athro economeg datblygu rhyngwladol pan oeddwn yn fyfyriwr yn ôl yn y 1960au, mai cymorth, yn gyffredinol, yw arian y trethdalwyr a gesglir gan bobl dlawd mewn gwledydd cyfoethog i'w roi i bobl gyfoethog mewn gwledydd tlawd, ac rydym wedi gweld llawer o enghreifftiau o hynny dros y blynyddoedd. Nawr, nid wyf yn awgrymu bod cymorth i wledydd tramor bob amser yn beth drwg, wrth gwrs - mae llawer o brosiectau cymorth yn dda - ond os ydych yn rhoi'r argraff mai'r unig ffordd y gall gwledydd tlawd ddod yn wledydd cyfoethog yw drwy drosglwyddo cyfoeth o wledydd cyfoethocach, mae hynny, unwaith eto, yn dangos camddealltwriaeth o natur y broses economaidd. Mae cystadleuaeth yn broses o ddarganfod: nid yw syniadau gwael yn llwyddo, yn wahanol i syniadau da. Felly, mae'r rhain yn bethau y dylid eu cynnwys yn briodol yn y cwricwlwm. Mae gennym bethau fel trosglwyddo cyfoeth rhwng y cenedlaethau, yn ogystal, mewn perthynas â thlodi. Yn y genhedlaeth hon, yn aml clywn bobl yn sôn am gyni, ond beth yw cyni? Cyni yw ein profiad o saith mlynedd ddiwethaf y Llywodraeth Geidwadol lle mae'r ddyled genedlaethol wedi dyblu. Nawr, trosglwyddo cyfoeth rhwng cenedlaethau yw hynny; rydym yn gwario arian heddiw y bydd yn rhaid ei dalu'n ôl gan genedlaethau yfory. A yw'r cwrs bagloriaeth Cymru yn ymdrin yn briodol â'r materion hyn? Nid wyf wedi gweld unrhyw dystiolaeth o hynny o gwbl. Ceir cwrs o'r enw 'prynwriaeth'. Nawr, dyna derm llwythog, os bu un erioed. Chwiliais am y diffiniad ohono yn y geiriadur ac fe'i disgrifiwyd fel 'y gred bod cynyddu'r defnydd o nwyddau yn ddymunol yn economaidd'. Wel, nid wyf yn credu y byddai llawer o bobl yn ystyried y defnydd cynyddol o nwyddau yn beth drwg, ac a siarad yn gyffredinol, po dlotaf yr ydych, y mwyaf o nwyddau rydych eu heisiau. Mae hyn yn beth da. Felly, pam yr ydym yn dysgu rhywbeth o'r enw prynwriaeth i blant mewn ysgolion? Mae'r cyfan yn mynd yn ôl, mae'n debyg, at y syniad Rousseauaidd o'r anwar nobl - yn ôl at natur, y bywyd syml lle rydym yn crafu byw o'r pridd - ond nid dyna'r ffordd o fyw y mae pobl normal am ei dilyn.