English: But Parliament is the national forum of the British state. Now, I know some of you don't sign up completely to that, but just as we are the national forum of Wales, Parliament is the national forum of the British state, and at this time of supreme domestic crisis, to even tolerate others proposing proroguing Parliament as an option to get you over the line of a 'no deal' Brexit is utterly preposterous and it should be ruled out by all responsible politicians. Another thing that should be ruled out is any situation, any approach, that leads to immediate acrimonious relations with the EU. We are leaving. It's for us to convince them that we're doing it with respect to all the vital considerations and interests that are out there with our partners and with ourselves. And I do fear a very ugly form of nationalism developing, in certain quarters anyway, that suddenly turns any failure on the part of the UK Government to somehow be the fault of Johnny European foreigner, and that needs to be called out. We need positive relations with the EU from day one. How are we ever going to get the sort of trading relationship that we require? If I may conclude, the best outcome has always been a deal. I urge all those to be as generous as possible in getting a deal over the line. It has to be, in essence, what is there. What is there is not Mrs May's deal; it is the EU's deal proposed with the British state. It is above any particular politician. I know the Welsh Government has had some reservations, but we are facing the prospect of 'no deal' or the current deal perhaps slightly modified through a political statement. That's where we are. And that current deal would respect the Brexit referendum and it would also respect the economic and trading realities that currently exist, and will likely exist for many years to come. And to fly in the face of those and pretend we live in some seventeenth century world, where British dominance over world trade is emerging, is preposterous and needs to end now.
Welsh: Ond y Senedd yw fforwm cenedlaethol y wladwriaeth Brydeinig. Nawr, rwy'n gwybod nad yw rhai ohonoch yn cytuno'n llwyr â hynny, ond yn yr un modd â'n bod yn fforwm cenedlaethol Cymru, y Senedd yw fforwm cenedlaethol y wladwriaeth Brydeinig, ac ar yr adeg hon o argyfwng domestig mawr, mae hyd yn oed goddef i eraill gynnig gohirio'r Senedd fel opsiwn i fynd â chi dros linell Brexit heb gytundeb yn gwbl hurt a dylai pob gwleidydd cyfrifol ddiystyru hynny. Peth arall y dylid ei ddiystyru yw unrhyw sefyllfa, unrhyw ymagwedd, sy'n arwain at gysylltiadau chwerw ar unwaith â'r UE. Rydym yn gadael. Mater i ni yw eu hargyhoeddi hwy ein bod yn ei wneud mewn perthynas â'r holl ystyriaethau a buddiannau allweddol sydd ar gael gyda'n partneriaid a gyda ni. Ac rwy'n ofni ffurf hyll iawn ar genedlaetholdeb sy'n datblygu, mewn rhai mannau beth bynnag, sy'n sydyn yn troi unrhyw fethiant ar ran Llywodraeth y DU yn fai ar yr Ewropead estron rywsut, ac mae angen ymdrin â hyn. Mae arnom angen cysylltiadau cadarnhaol gyda'r UE o'r diwrnod cyntaf. Sut y cawn ni byth y math o berthynas fasnachu sydd ei hangen arnom? Os caf ddod i ben, y canlyniad gorau o'r cychwyn yw cytundeb. Anogaf bawb i fod mor hael â phosibl wrth geisio sicrhau cytundeb. Rhaid iddo fod yr hyn sydd yno, yn y bôn. Nid cytundeb Mrs May yw'r hyn sydd yno; cytundeb yr UE a argymhellwyd gyda'r wladwriaeth Brydeinig ydyw. Mae'n fwy nag unrhyw wleidydd penodol. Rwy'n gwybod bod gan Lywodraeth Cymru rai amheuon, ond rydym yn wynebu'r posibilrwydd o 'ddim bargen', neu'r cytundeb presennol efallai wedi'i addasu ychydig drwy ddatganiad gwleidyddol. Dyna lle rydym ni. A byddai'r cytundeb presennol hwnnw'n parchu refferendwm Brexit a byddai hefyd yn parchu'r realiti economaidd a masnachol sy'n bodoli ar hyn o bryd, ac sy'n debygol o fodoli am lawer o flynyddoedd i ddod. Ac mae mynd yn groes i hwnnw ac esgus ein bod yn byw yn yr ail ganrif ar bymtheg, lle mae goruchafiaeth Prydain dros fasnach y byd yn datblygu, yn hurt ac mae angen rhoi diwedd ar hynny yn awr.