English: Britain has a proud tradition of welcoming refugees, from the Huguenots in the seventeenth century to the Ugandan Asians in the 1970s. We should - indeed, must - maintain that tradition. The problem we have today is that the distinction between true asylum seekers and economic migrants has become blurred. This is especially true for the general public. We therefore have an unfair backlash on true refugees, for instance those fleeing the war in Syria, to whom we have a huge moral obligation to take in our fair share, because we allowed ourselves to get involved with the uprising against Assad, and whilst we would, of course, not uphold his form of regime, it has become clear that any type of regime is preferable to the wholesale carnage and destruction that has ensued from the west's involvement in yet another country of the middle east. For hundreds of years, we have taken in refugees, but these have been numbered in tens of thousands per year. These people were easily accommodated and integrated into our society. The Ugandan Asians are a prime example of this. However, over the last decade, we have been faced with accommodating hundreds of thousands each year, which, of course, impacts on our ability to provide all the infrastructure and societal needs of these people, which again impacts on those who most desperately need our aid. This is not just a concern here in the United Kingdom. Social unrest and economic stress is being felt throughout Europe in the face of unprecedented migration levels. The inability to discern between true asylum seekers and economic migrants is causing disruption and opposition in such countries as Germany, Italy, Belgium and Spain. We must, therefore, have proper border controls so that we can truly assess those who have a desperate and proper need for asylum, but with stricter controls on those who come here for economic reasons. UKIP of course supports all the measures proposed in this statement. We recognise the trauma that many of these displaced people have experienced and we acknowledge the necessity to provide interventions to help make these people welcome, comforted and fully integrated into our Welsh society. So, I just have one question for you, leader of the house, which is: what work is being done to make the distinction between asylum seekers and refugees and economic migrants to the public in general?
Welsh: Mae gan Brydain draddodiad balch o groesawu ffoaduriaid, o'r Huguenotiaid yn yr ail ganrif ar bymtheg hyd at Asiaid Uganda yn y 1970au. Dylem - yn wir, mae'n rhaid inni - gadw at y traddodiad hwnnw. Y broblem sydd gennym heddiw yw bod y gwahaniaeth rhwng ceiswyr lloches gwirioneddol a mudwyr economaidd wedi mynd yn aneglur. Mae hyn yn arbennig o wir am y cyhoedd. Felly ceir adlach annheg yn erbyn ffoaduriaid gwirioneddol, er enghraifft y rhai sy'n dianc rhag rhyfel yn Syria, y mae gennym rwymedigaeth foesol enfawr i dderbyn ein cyfran deg ohonynt, gan inni ganiatáu ein hunain i gymryd rhan yn y gwrthryfel yn erbyn Assad. Ac er na fyddem, wrth gwrs, yn amddiffyn ei fath ef o drefn, daeth yn amlwg fod unrhyw fath o drefn yn well na chyflafan a distryw diatal a gododd yn sgil cyfranogiad y gorllewin mewn gwlad arall eto yn y dwyrain canol. Am gannoedd o flynyddoedd, rydym wedi derbyn ffoaduriaid, ond degau o filoedd y flwyddyn oedd niferoedd y rhain. Rhoddwyd llety i'r bobl hyn a'u hintegreiddio yn ein cymdeithas yn hawdd. Mae Asiaid Uganda yn enghraifft wych o hyn. Er hynny, dros y degawd diwethaf, rydym wedi wynebu'r dasg o letya cannoedd o filoedd bob blwyddyn, sydd, wrth gwrs, yn effeithio ar ein gallu i ddarparu holl seilwaith ac anghenion cymdeithasol y bobl hyn, sydd eto yn effeithio ar y rhai sydd â'r angen mwyaf dybryd am ein cymorth. Nid pryder yn y Deyrnas Unedig yn unig yw hyn. Teimlir aflonyddwch cymdeithasol a straen economaidd ledled Ewrop yn wyneb lefelau o ymfudo nas gwelwyd o'r blaen. Mae'r anallu i wahaniaethu rhwng ceiswyr lloches gwirioneddol a mudwyr economaidd yn peri aflonyddwch a gwrthwynebiad mewn gwledydd fel yr Almaen, yr Eidal, Gwlad Belg a Sbaen. Mae'n rhaid bod gennym, felly, reolaethau ffin priodol fel y gallwn asesu'r rhai hynny sydd ag angen dybryd a phriodol am loches, ond gyda rheolaethau llymach ar y rhai sy'n dod yma am resymau economaidd. Wrth gwrs mae UKIP yn cefnogi'r holl fesurau a gynigir yn y datganiad hwn. Rydym yn cydnabod y trawma a brofodd llawer o'r bobl hyn sydd wedi'u dadleoli, ac rydym yn cydnabod yr angen i ddarparu ymyriadau i helpu i roi croeso i'r bobl hyn, a chysur ac integreiddiad llawn yn ein cymdeithas yng Nghymru. Felly, dim ond un cwestiwn sydd gennyf i chi, arweinydd y tŷ, sef: pa waith sy'n cael ei wneud i wahaniaethu rhwng ceiswyr lloches a ffoaduriaid a mudwyr economaidd ar gyfer y cyhoedd yn gyffredinol?