English: Thank you, Minister. I am deeply concerned that restrictions continue to be necessary at both CAMHS in-patient units in Wales, meaning that they are unable to care for young people who are at risk of suicide or self-harm. You will be aware that Healthcare Inspectorate Wales has again called for action on this in their report on services for children and young people, published just last week, and in doing so have emphasised that they've been raising these concerns since as long ago as 2013. My committee has been raising this with Welsh Government as far back as our 'Mind over matter' report last year. I do understand that many more young people are now treated by teams in the community, but there are nevertheless those who do need admission to an in-patient unit. And it cannot be right that some of our most vulnerable young people have to be placed out of Wales, far more their families and support. It also raises serious questions about how we effectively ensure the quality and safety of such placements, which can be hundreds of miles away. Minister, when can we expect our in-patient units to be in a position to admit young people at risk of suicide or self-harm? What assurances can you give in the meantime that there are robust and comprehensive processes in place for ensuring any out-of-Wales placements are safe and high quality? And, finally, given that predicting the risk of suicide is not an exact science, especially in a young person, what assurances can you give that a young patient who has not been identified as high risk will receive safe care in our CAMHS in-patient units?
Welsh: Diolch i chi, Weinidog. Rwy'n pryderu'n fawr fod cyfyngiadau'n parhau i fod yn angenrheidiol yn yr unedau cleifion mewnol CAMHS yng Nghymru, sy'n golygu nad ydynt yn gallu gofalu am bobl ifanc sydd mewn perygl o hunan-niweidio neu gyflawni hunanladdiad. Fe fyddwch yn ymwybodol fod Arolygiaeth Gofal Iechyd Cymru wedi galw unwaith eto am gamau gweithredu ar hyn yn eu hadroddiad ar wasanaethau ar gyfer plant a phobl ifanc, a gyhoeddwyd yr wythnos diwethaf, ac wrth wneud hynny, maent wedi pwysleisio eu bod wedi bod yn codi'r pryderon hyn ers mor bell yn ôl â 2013. Mae fy mhwyllgor wedi bod yn codi hyn gyda Llywodraeth Cymru ers ein hadroddiad 'Cadernid Meddwl' y llynedd. Rwy'n deall bod llawer mwy o bobl ifanc yn cael eu trin gan dimau yn y gymuned bellach, ond mae yna rai, serch hynny, sydd angen mynd i uned ar gyfer cleifion mewnol. Ac ni all fod yn iawn fod rhai o'n pobl ifanc mwyaf agored i niwed yn gorfod cael eu lleoli y tu allan i Gymru, ymhell oddi wrth eu teuluoedd a chymorth. Mae hefyd yn codi cwestiynau difrifol ynglŷn â sut yr awn ati mewn modd effeithiol i sicrhau ansawdd a diogelwch lleoliadau o'r fath, sy'n gallu bod cannoedd o filltiroedd i ffwrdd. Weinidog, pryd y gallwn ddisgwyl i'n hunedau cleifion mewnol fod mewn sefyllfa i dderbyn pobl ifanc sydd mewn perygl o hunan-niweidio neu gyflawni hunanladdiad? Yn y cyfamser, pa sicrwydd y gallwch ei roi i ni fod prosesau cadarn a chynhwysfawr ar waith i sicrhau bod unrhyw leoliadau y tu allan i Gymru yn ddiogel ac o ansawdd da? Ac yn olaf, o ystyried nad yw rhagweld y perygl y bydd rhywun yn cyflawni hunanladdiad yn wyddor fanwl, yn enwedig mewn person ifanc, pa sicrwydd y gallwch ei roi y bydd claf ifanc nad yw wedi'i nodi fel claf risg uchel yn cael gofal diogel yn ein hunedau cleifion mewnol CAMHS?