English: So, we can shake our heads and grin at some of this, but we know how easy it is to get taken into and get sucked up in what we should and shouldn't look like or what trend we should or shouldn't embrace. Now, come on, how many of us have felt a sense of satisfaction after getting a certain amount of likes or affirmations after posting a selfie or a new profile picture online? Let's be honest about it. Sometimes it's entirely harmless, but it can also be symptomatic of a damaging culture of unrealistic body aspiration, which is becoming harmful. And it's not just damaging to women. If a man joins a gym, then it's no coincidence that the person will then be targeted with ads on Facebook or Instagram advertising every kind of workout imaginable, often promoting standards of beauty that are just as much a fantasy for many men as the perfect bikini body is to women. Men, particularly young men, are often under similar pressure to look a specific way. A man should have a full head of thick hair, despite the fact that the vast majority of men will experience some form of hair loss during their lifetime, with a large percentage losing their hair before the age of 40. This can have a profoundly destabilising mental effect on men but it is perfectly normal. Men should have perfect abs; a nice tan, but, like women, not too much; a sleeve tattoo, maybe; a beard; as little body hair as possible, or if there is going to be chest hair, trimmed and groomed, just in that specific way that social media allows it to be. Muscles too - men's obsession with having muscles has become enormous thanks to the growth of social media and reality tv shows. There is a growing and worrying rise of steroid use, particularly in places like south Wales. In fact, one expert last year called the growing rise of steroid use amongst men in Wales a time-bomb for the Welsh NHS, with him projecting that in 20 years' time, maybe less, GPs will see an increase in the number of 40 to 50-year-old men with a history of using steroids with liver, thyroid and kidney problems or heart conditions. For years, women and increasingly men have turned to cosmetic procedures, often dangerous, to alter parts of their bodies. Some have now become so routine and an accepted part of our culture that it's not even debated, questioned or an eyebrow raised if a woman pays thousands of pounds for this type of procedure. Now, I understand that it's mostly become normalised and, of course, the vast majority of operations are conducted safely. But let's ask why many people are having these operations in the first instance. Many celebrities have had said operations only to reverse them down the line when they realise that it is damaging for their bodies. The breadth of this problem, encouraged and amplified online, I believe, is difficult to ignore. It has become a pervasive part of our everyday lives, whether we sometimes realise it or not. and even if we do realise what's going on, does it stop us from being influenced by it? In 2016, the Dove Global Beauty and Confidence campaign reported that body image and confidence was at a crucially bad stage. More women felt unconfident or disliked their bodies than ever before. It found in the UK that only 20 per cent had self-esteem in the way that they looked. In Austrailia, it was found that a shocking 89 per cent of women admitted to cancelling plans, engagements and even job interviews because of worries about how they looked. Now, this is not an abstract series of statistics. This has very real-world consequences. When people are bombarded by adverts, images, influencers, articles on a daily basis that try to tell them in an explicit or an implicit way that they aren't good enough and that their self-worth will improve if they alter, or work to alter, aspects of their appearance, then it will naturally take a toll on our mental health. There's also an impact on how some people, specifically younger people and children, react to others. The Nuffield Trust has said that in February 2018, 55 per cent of girls had been bullied about their appearance and although there is an impact that crosses gender lines, it's clear that girls are affected more than boys, with an unprecedented toll on their mental health. Childline reported that 2,000 girls were given body image counselling sessions. That is, sadly, probably only a fraction of what is needed and is why in the past I have campaigned for well-being and confidence lessons in our schools to try and get to grips with some of these real-life problems. But it isn't just about the way we look. Our online lives can be markedly different from our realities. Online influencers can encourage people of any age into following patterns or aspiring to things that are sometimes unrealistic. We know as politicians all too well how online influencers can distort. Let's be honest: how many of us have had conversations online with people believing in things or referencing online material that we know is wholly and completely false? I've talked about the rise of fake news here before, and what might be surprising is that most fake news, fake articles and false images are shared by older people. We have a growing crisis, fuelled online, of men joining right-wing groups and chat rooms, where anti-women, racist and violent rhetoric and false news are shared and encouraged. Words like 'cuck' are thrown around to refer to men who they believe do not live up to traditional standards of masculinity. Online influencers reacting against changing gender roles or the loss of traditional roles fuel what we now call 'toxic masculinity'. Online imagery and language and clickbait articles fuel generational battles, with terms such as 'snowflake' and 'gammon' being traded back and forth. Constant images of a particular kind of ideal lifestyle cause families to fall into debt. We've all seen the Facebook posts of people lining up Christmas presents to show how much they've spent on little Johnny this Christmas and how some people feel pressurised when they see those pictures. Recently, a 14-year-old girl took her own life on Facebook Live, a new low in a worrying trend of how being online can impact us all. There needs to be a conversation throughout society about the impact of social media on our lives. We should, of course, recognise the positive impacts, the sense of community we can sometimes have in having those political conversations and creating new alliances; we just wouldn't have had them before. But, also it has made us more fractured as a society, more lonely and more disenfranchised in many areas of our lives, especially in relation to mental health. So, how do we do this without preaching to others? Because, of course, we spend a lot of our time online, and I would say to us that we need to try to take ourselves offline more and to have more real interactions. Many of us attended the funeral of Steffan Lewis last week, and what I've said to myself ever since his passing is, 'Do you know what? We have to have those real live interactions. We have to spend more time with the people who we love so that we don't let those memories pass us by in the time that we do have, but allow ourselves to have those positive interactions with people that we will cherish forever, instead of immersing ourselves in these online conversations that will only take us into a very dark place, sometimes, into a negative place that, sometimes, we can't get out of.' Do we need to introduce more regulation on the internet? That is the perennial question. Do we need to stop people from doctoring images? Do we need to regulate the Facebooks and the Googles of this world? I would say 'yes', because they have a social responsibility. And choice may come into it; we can choose not to go onto the social media platforms, but the adverts do follow us wherever we go. And that's the reality of the lives that we lead. I want to finish with a poem that I found online, on Pinterest, and I'll try to spend less time online and do the things that I'm preaching today because I want to be true to myself in what I'm saying, but I think this poem is good to finish on. 'i don't want my body to be unblemished / unbroken and crater-free / i want it to be broken in places / to have scars and tiny stories / woven into its tapestry / marks that tell of the way it has stretched / and bent, and cracked open / to let the light of the world / all the way in/ i don't want to look perfect / i want to look like i've lived.' So, I think that's a message for us all, and if we can go back to our communities and have these types of discussions with our constituents and with our family members, whether it's online or not, then I hope we will create a more positive and better community online here in Wales.
Welsh: Felly, gallwn ysgwyd ein pennau a gwenu ar rywfaint o hyn, ond gwyddom pa mor hawdd yw hi i gael ein tynnu i mewn i hyn a chael ein sugno i mewn i sut y dylem, a sut na ddylem edrych neu ba chwiw y dylem neu na ddylem ei dilyn. Nawr, dewch, faint ohonom sydd wedi teimlo boddhad ar ôl cael nifer penodol o 'likes' neu gadarnhad ar ôl postio hun-lun neu lun proffil newydd ar-lein? Gadewch inni fod yn onest. Weithiau mae'n hollol ddiniwed, ond gall hefyd fod yn arwydd o ddiwylliant niweidiol o ddyhead corfforol afrealistig, sy'n dod yn niweidiol. Ac nid yn unig ei fod yn niweidiol i fenywod. Os yw dyn yn ymuno â champfa, nid yw'n gyd-ddigwyddiad ei fod yn cael ei dargedu gan hysbysebion ar Facebook neu Instagram yn hysbysebu pob math o ymarfer corff y gellir ei ddychmygu, gan hyrwyddo safonau o harddwch yn aml sy'n llawn cymaint o ffantasi i lawer o ddynion ag y mae'r corff bicini perffaith i fenywod. Mae dynion, dynion ifanc yn enwedig, yn aml o dan bwysau tebyg i edrych mewn ffordd benodol. Dylai dyn gael pen llawn o wallt trwchus, er gwaethaf y ffaith y bydd y mwyafrif helaeth o ddynion yn profi rhyw fath o golli gwallt yn ystod eu hoes, gyda chanran fawr yn colli eu gwallt cyn eu bod yn 40 oed. Gall hyn gael effaith ddifrifol ar ddynion sy'n eu hansefydlogi'n feddyliol, ond mae'n gwbl normal. Dylai dynion gael abs perffaith; lliw haul braf, ond fel menywod, dim gormod; tatŵ ar y fraich, efallai; barf; cyn lleied o flew ar y corff â phosibl, neu os oes blew ar y frest, ei docio a'i gribo, yn y ffordd benodol honno y mae'r cyfryngau cymdeithasol yn ei ganiatáu. Cyhyrau hefyd - mae obsesiwn dynion gyda chael cyhyrau wedi tyfu'n enfawr diolch i dwf cyfryngau cymdeithasol a sioeau teledu realaeth. Ceir cynnydd sy'n peri pryder yn y defnydd o steroidau, yn enwedig mewn lleoedd fel de Cymru. Yn wir, y llynedd galwodd un arbenigwr y cynnydd cynyddol yn y defnydd o steroidau ymysg dynion yng Nghymru yn fom amser i'r GIG yng Nghymru, a barnai ymhen 20 mlynedd, efallai llai, y byddai meddygon teulu'n gweld cynnydd yn nifer y dynion 40 i 50 oed â hanes o ddefnyddio steroidau gyda phroblemau gyda'r iau, y thyroid a'r arennau neu gyflyrau'r galon. Ers blynyddoedd, mae menywod a mwyfwy o ddynion wedi troi at driniaethau cosmetig, sy'n aml yn beryglus, i newid rhannau o'u cyrff. Mae rhai wedi dod mor arferol bellach ac yn rhan dderbyniol o'n diwylliant fel nad yw'n cael ei drafod hyd yn oed, na'i gwestiynu nac yn peri inni godi ael os yw menyw'n talu miloedd o bunnoedd am driniaeth o'r fath. Nawr, rwy'n deall ei fod wedi'i normaleiddio, ac wrth gwrs, caiff y mwyafrif helaeth o'r llawdriniaethau eu gwneud mewn modd diogel. Ond gadewch i ni ofyn pam y mae llawer o bobl yn cael y llawdriniaethau hyn yn y lle cyntaf. Mae llawer o enwogion wedi cael llawdriniaethau o'r fath ac yna'n eu gwrthdroi yn nes ymlaen pan fyddant yn sylweddoli eu bod yn niweidio'u cyrff. Credaf fod ehangder y broblem hon, wedi'i hannog a'i chwyddo ar-lein yn anodd ei anwybyddu. Mae wedi dod yn rhan dreiddiol o'n bywydau bob dydd, pa un a ydym yn sylweddoli hynny ai peidio weithiau, a hyd yn oed os ydym yn sylweddoli beth sy'n digwydd, a yw hynny yn ein hatal rhag cael ein dylanwadu ganddo? Yn 2016, adroddodd y Dove Global Beauty and Confidence Campaign ei bod hi'n adeg eithafol o ddrwg o ran delwedd corff a hyder. Teimlai mwy o fenywod nag erioed o'r blaen yn ddihyder neu nad oeddent yn hoffi eu cyrff. Canfu yn y DU nad oedd ond 20 y cant â hyder yn y ffordd roeddent yn edrych. Yn Awstralia, canfuwyd bod y ffigur syfrdanol o 89 y cant o fenywod wedi cyfaddef eu bod wedi canslo cynlluniau, trefniadau a hyd yn oed cyfweliadau ar gyfer swyddi oherwydd pryderon ynglŷn â sut roeddent yn edrych. Nawr, nid cyfres haniaethol o ystadegau yw hon. Mae iddi ganlyniadau mewn bywyd go iawn. Pan fydd pobl yn cael eu boddi gan hysbysebion, delweddau, dylanwadwyr, erthyglau dyddiol sy'n ceisio dweud wrthynt mewn ffordd amlwg neu lai amlwg nad ydynt yn ddigon da ac y bydd eu hyder yn gwella os byddant yn newid, neu'n gweithio i newid agweddau ar eu hymddangosiad, yna bydd hynny, yn naturiol, yn gadael ei ôl ar ein hiechyd meddwl. Ceir effaith hefyd ar sut y mae rhai pobl, yn enwedig pobl iau a phlant, yn ymateb i eraill. Mae Ymddiriedolaeth Nuffield wedi dweud bod 55 y cant o ferched ym mis Chwefror 2018 wedi cael eu bwlio ynglŷn â'u hymddangosiad, ac er bod yr effaith yn croesi'r llinellau rhwng y rhywiau, mae'n amlwg fod merched yn cael eu heffeithio'n fwy na bechgyn, gan niweidio eu hiechyd meddwl mewn modd digynsail. Adroddodd Childline fod 2,000 o ferched wedi cael sesiynau cwnsela ar ddelwedd y corff. Dyna ran fach iawn mae'n debyg o'r hyn sydd ei angen, yn anffodus, a dyna pam yr ymgyrchais yn y gorffennol dros gael gwersi llesiant a hyder yn ein hysgolion er mwyn ceisio mynd i'r afael â rhai o'r problemau hyn mewn bywyd go iawn. Ond mae'n ymwneud â mwy na'r ffordd rydym yn edrych. Gall ein bywydau ar-lein fod yn wahanol iawn i realaeth ein bywydau. Gall dylanwadwyr ar-lein annog pobl o unrhyw oedran i ddilyn patrymau neu ymgyrraedd at bethau sydd weithiau'n afrealistig. Gwyddom yn rhy dda fel gwleidyddion sut y gall dylanwadwyr ar-lein ystumio'r gwir. Gadewch inni fod yn onest: faint ohonom sydd wedi cael sgyrsiau ar-lein gyda phobl sy'n credu mewn pethau neu sy'n cyfeirio at ddeunydd ar-lein y gwyddom ei fod yn gwbl ffug? Rwyf wedi siarad am y cynnydd mewn newyddion ffug yma cyn hyn, a'r hyn a allai fod yn syndod yw bod y rhan fwyaf o newyddion ffug, erthyglau ffug a lluniau ffug yn cael eu rhannu gan bobl hŷn. Mae gennym argyfwng cynyddol, sy'n cael ei fwydo ar-lein, o ddynion yn ymuno â grwpiau ac ystafelloedd sgwrsio adain dde, lle caiff rhethreg a newyddion ffug gwrth-fenywod, hiliol a threisgar eu rhannu a'u hannog. Caiff geiriau fel 'cuck' eu taflu o gwmpas i gyfeirio at ddynion sy'n credu nad ydynt yn cyrraedd safonau traddodiadol o wrywdod. Mae dylanwadwyr ar-lein sy'n ymateb yn erbyn rolau rhywedd newidiol neu golli rolau traddodiadol yn bwydo'r hyn a alwn bellach yn 'wrywdod tocsig'. Mae delweddau ac iaith ac erthyglau sy'n eich denu i glicio arnynt ar-lein yn bwydo brwydrau rhwng cenedlaethau, gyda thermau fel 'snowflake' a 'gammon' yn cael eu taflu yn ôl ac ymlaen. Mae delweddau cyson o fath arbennig o ffordd o fyw ddelfrydol yn peri i deuluoedd fynd i ddyled. Mae pawb ohonom wedi gweld y delweddau ar Facebook o bobl yn rhoi anrhegion Nadolig mewn rhes i ddangos faint y maent wedi'i wario ar Joni bach y Nadolig hwn a sut y mae rhai pobl yn teimlo o dan bwysau pan fyddant yn gweld y lluniau hynny. Yn ddiweddar, cyflawnodd merch 14 oed hunanladdiad ar Facebook Live, a oedd yn enghraifft fwy trist na'r un o'r ffordd y gall bod ar-lein effeithio arnom i gyd. Mae angen sgwrs yn y gymdeithas drwyddi draw ynglŷn ag effaith cyfryngau cymdeithasol ar ein bywydau. Wrth gwrs, dylem gydnabod yr effeithiau cadarnhaol, yr ymdeimlad o gymuned a gawn weithiau wrth gael sgyrsiau gwleidyddol a chreu cynghreiriau newydd; ni fyddem wedi gallu eu cael o'r blaen. Ond hefyd, mae wedi ein gwneud yn fwy toredig fel cymdeithas, yn fwy unig ac wedi'n difreinio i raddau mwy mewn sawl rhan o'n bywydau, yn enwedig mewn perthynas ag iechyd meddwl. Felly, sut y gallwn wneud hyn heb fynd i bregethu wrth eraill? Oherwydd, wrth gwrs, rydym yn treulio llawer o'n hamser ar-lein, a buaswn yn dweud bod angen inni geisio mynd all-lein yn amlach a rhyngweithio yn fwy real. Aeth llawer ohonom i angladd Steffan Lewis yr wythnos diwethaf, a'r hyn rwyf wedi'i ddweud wrthyf fy hun ers iddo farw yw, 'Wyddoch chi beth? Rhaid inni gael y rhyngweithio byw go iawn hwnnw. Rhaid inni dreulio mwy o amser gyda'r bobl sy'n ein caru fel nad ydym yn gadael i'r atgofion basio heibio yn yr amser sydd gennym, ond caniatáu i ni ein hunain ryngweithio'n gadarnhaol â phobl i ni gael trysori'r profiadau am byth, yn hytrach na boddi mewn sgyrsiau ar-lein a fydd yn mynd â ni i le tywyll iawn weithiau, i le negyddol na allwn ddod allan ohono.' A oes angen inni reoleiddio mwy ar y rhyngrwyd? Dyna'r cwestiwn oesol. A oes angen inni atal pobl rhag doctora delweddau? A oes angen inni reoleiddio Facebooks a Googles y byd hwn? Buaswn yn dweud 'oes', oherwydd bod ganddynt gyfrifoldeb cymdeithasol. A gall dewis ddod i mewn i'r peth; gallwn ddewis peidio â mynd ar y cyfryngau cymdeithasol, ond mae'r hysbysebion yn ein dilyn i ble bynnag yr awn. A dyna realiti'r bywydau rydym yn eu byw. Rwyf am orffen â cherdd y deuthum ar ei thraws ar-lein, ar Pinterest, a cheisiaf dreulio llai o amser ar-lein a gwneud y pethau rwy'n eu pregethu heddiw oherwydd fy mod eisiau bod yn driw i mi fy hun yn yr hyn rwy'n ei ddweud, ond credaf fod y gerdd hon yn un dda i orffen arni. 'Nid wyf am i fy nghorff fod yn ddifrycheuyn / yn ddi-dor a difefl / rwyf am iddo fod wedi torri mewn mannau / i fod â chreithiau a straeon bach / wedi'u gweu i'w dapestri / marciau sy'n dweud sut y mae wedi ymestyn / a phlygu a chracio ar agor / i adael goleuni'r byd / yr holl ffordd i mewn / Nid wyf am edrych yn berffaith / hoffwn edrych fel pe bawn i wedi byw.' Felly, credaf fod honno'n neges i bawb ohonom, ac os gallwn fynd yn ôl i'n cymunedau a chael y mathau hyn o drafodaethau gyda'n hetholwyr a gydag aelodau o'n teuluoedd, boed ar-lein ai peidio, yna rwy'n gobeithio y byddwn yn creu cymuned ar-lein sy'n well ac yn fwy cadarnhaol yma yng Nghymru.