English: Diolch, Dirprwy Lywydd. The old ways of working are dead - or at least, that's what I hope we can say by the end of this debate. The consequences of the COVID-19 pandemic on economic activity, employment and our way of working have been far-reaching. With working from home the norm for many, workers across Wales and the world saw a distinct, positive shift in creating a better work-life balance. Many workers did not have to commute for hours each day; in-person meetings that should have been a phone call became a phone call; and a phone call that could have been an e-mail became an e-mail. Many workers found that being able to spend more time at home and with their family improved both their physical and mental well-being. Despite this, as a UN report on COVID and the world of work published last year shows, it is true to say that not all workers benefited from these well-being and work-life balances. A four-day working week, done right, is one way to ensure that these benefits can be baked into our work practices and felt by all workers, whether they be higher or lower waged. What the pandemic has made clear is that radical shifts for the better are possible when Government gets it right. The UK economy has long been unbalanced, harming workers at either end of the scale, and the current crisis threatens to exacerbate the negative mental health impacts for the millions struggling to find any or more work, and similar numbers wishing to reduce their hours. If the first months of the crisis are any indication of what is to come, it also suggests that these impacts will be felt much more strongly by women and drive us further from a gender-equal economy. In 1930, John Maynard Keynes predicted that, 100 years on, employees would work no more than 15 hours per week. The reasoning behind that would be rapid technological advancements liberating the workforce, providing more time for leisure. One aspect of this prediction appears to have been accurate: by 2030, conservative estimates project that 30 per cent of existing jobs will have been lost to automation. Technological advances are transforming the world of work, and, at present, automation is perceived both as a promise and a threat, the promise being perceived to lie in the potential for automation to liberate workers from the grind of long hours and bolster wages through a share in future productivity gains, while the fear lies in mass redundancies, as advances in technology begin to strip demands for labour, as well as widening inequalities. If the anticipated productivity gains from automation benefit only those with a share in business capital, then we risk making a reality the dystopian futures that we often see depicted in books and films. What is clear now is that the world of work will change at breakneck speed over the next decade, and that, without progressive policy interventions, we will miss an opportunity to share the benefits of automation equitably across society and make headway in tackling societal inequalities. A shorter working week is one way of sharing the spoils of technological progress. Now of course, my colleagues will speak on a variety of points during this debate, and I look forward to contributions from across the Chamber. But I would remind Members that we do not need to look far to see our neighbours cracking on with a four-day week. Scotland and Ireland, for example, have already announced plans for a pilot scheme, and Spain, of course, has also announced intentions to pilot a four-day work week amongst companies that are interested as early as this autumn.
Welsh: Diolch, Ddirprwy Lywydd. Mae'r hen ffyrdd o weithio ar ben - neu o leiaf, dyna rwy'n gobeithio y gallwn ei ddweud erbyn diwedd y ddadl hon. Mae canlyniadau pandemig COVID-19 i weithgarwch economaidd, cyflogaeth a'n ffordd o weithio wedi bod yn bellgyrhaeddol. Gyda gweithio gartref yn norm i lawer, gwelodd gweithwyr ledled Cymru a'r byd newid cadarnhaol, amlwg o ran creu gwell cydbwysedd rhwng bywyd a gwaith. Nid oedd yn rhaid i lawer o weithwyr gymudo am oriau bob dydd; daeth cyfarfodydd wyneb yn wyneb a ddylai fod wedi bod yn alwad ffôn yn alwad ffôn; a daeth galwad ffôn a allai fod wedi bod yn e-bost yn e-bost. Canfu llawer o weithwyr fod gallu treulio mwy o amser gartref a chyda'u teulu wedi gwella eu lles corfforol a meddyliol. Er gwaethaf hyn, fel y dengys adroddiad gan y Cenhedloedd Unedig ar COVID a'r byd gwaith a gyhoeddwyd y llynedd, mae'n wir dweud nad oedd pob gweithiwr wedi elwa o gydbwysedd lles o'r fath a rhwng bywyd a gwaith. Mae wythnos waith pedwar diwrnod, o'i wneud yn iawn, yn un ffordd o sicrhau y gellir cynnwys y manteision hyn yn ein harferion gwaith a'u teimlo gan bob gweithiwr, boed ar gyflogau uwch neu is. Yr hyn y mae'r pandemig wedi'i ddangos yn glir yw bod newidiadau radical er gwell yn bosibl pan fydd y Llywodraeth yn gwneud pethau'n iawn. Mae economi'r DU wedi bod yn anghytbwys ers tro, gan niweidio gweithwyr ar y naill ben a'r llall, ac mae'r argyfwng presennol yn bygwth gwaethygu'r effeithiau negyddol ar iechyd meddwl i'r miliynau sy'n ei chael hi'n anodd dod o hyd i unrhyw waith neu fwy o waith, a niferoedd tebyg sy'n dymuno lleihau eu horiau. Os yw misoedd cyntaf yr argyfwng yn unrhyw arwydd o'r hyn sydd i ddod, mae hefyd yn awgrymu y bydd yr effeithiau hyn yn cael eu teimlo'n gryfach o lawer gan fenywod ac yn ein gwthio ymhellach oddi wrth economi gyfartal rhwng y rhywiau. Yn 1930, rhagwelodd John Maynard Keynes na fyddai cyflogeion, 100 mlynedd yn ddiweddarach, yn gweithio mwy na 15 awr yr wythnos. Y rhesymeg y tu ôl i hynny oedd y byddai datblygiadau technolegol cyflym yn rhyddhau'r gweithlu, gan roi mwy o amser ar gyfer hamdden. Mae'n ymddangos bod un agwedd ar y broffwydoliaeth hon yn gywir: erbyn 2030, mae amcangyfrifon ceidwadol yn dangos y bydd 30 y cant o'r swyddi presennol wedi'u colli i awtomeiddio. Mae datblygiadau technolegol yn trawsnewid byd gwaith, ac ar hyn o bryd, ystyrir bod awtomeiddio'n addewid ac yn fygythiad, a'r canfyddiad yw bod yr addewid yn y potensial y gall awtomeiddio ryddhau gweithwyr o lafurwaith oriau hir a chryfhau cyflogau drwy gyfran mewn elw o gynhyrchiant yn y dyfodol, tra bod yr ofn yn y perygl o ddiswyddiadau torfol, wrth i ddatblygiadau mewn technoleg ddechrau lleihau'r galw am lafur, yn ogystal ag ehangu anghydraddoldebau. Os mai o fudd i'r rhai sydd â chyfran mewn cyfalaf busnes yn unig fyddai'r elw o gynhyrchiant a ragwelir o awtomeiddio, mae perygl inni wireddu'r dyfodol dystopaidd a welwn yn aml wedi'i ddarlunio mewn llyfrau a ffilmiau. Yr hyn sy'n amlwg yn awr yw y bydd byd gwaith yn newid yn eithriadol o gyflym dros y degawd nesaf, a heb ymyriadau polisi blaengar, byddwn yn colli cyfle i rannu manteision awtomeiddio'n deg ar draws cymdeithas ac i wneud cynnydd ar fynd i'r afael ag anghydraddoldebau cymdeithasol. Mae wythnos waith fyrrach yn un ffordd o rannu buddion cynnydd technolegol. Nawr wrth gwrs, bydd fy nghyd-Aelodau'n siarad am amryw o bwyntiau yn ystod y ddadl hon, ac edrychaf ymlaen at gyfraniadau o bob rhan o'r Siambr. Ond hoffwn atgoffa'r Aelodau nad oes angen inni edrych yn bell i weld ein cymdogion yn bwrw ymlaen ag wythnos pedwar diwrnod. Mae'r Alban ac Iwerddon, er enghraifft, eisoes wedi cyhoeddi cynlluniau ar gyfer cynllun peilot, ac mae Sbaen hefyd wedi cyhoeddi bwriad i dreialu wythnos waith pedwar diwrnod ymhlith cwmnïau sydd â diddordeb mor gynnar â'r hydref hwn.