English: Healthcare pathways for patients have always crossed the Welsh and English borders. Before devolution, this was not a problem as there was a single NHS. The NHS Act of 1946 provided for the establishment of a comprehensive health service for England and Wales. The United Kingdom Government was responsible for services in both countries, although from 1969 the NHS in Wales became the responsibility of the Secretary of State for Wales. Now, with the advent of devolution, responsibility lies with the Welsh Government. However, since half of the Welsh population live within a 15-minute drive by bus, car or ambulance to the border, movement across it to access health care is routine. Around 55,000, as Angela just said, Welsh residents are admitted to hospitals in England each year. Welsh hospitals admit some 10,500 people resident in England. There are just under 21,000 English residents registered with GP practices in contract with the Welsh NHS. The figure for Welsh residents registered with GPs in England is somewhere between 15,000 and 16,000. We all want to see people get the treatment they need in the best place for them. Clearly, sometimes those services will be across the border. The Welsh Affairs Committee, in their report, found concern about difficulties and delays accessing secondary and specialist services on a cross-border basis. In particular, patients were worried about a perceived move towards in-country commissioning on the part of the Welsh Government. They believed the ultimate aim was to treat all Welsh patients within Wales irrespective of whether it was in their best interests. In some cases, patients living in south-east Wales receiving treatment at Hereford or Bristol were told that Aneurin Bevan Local Health Board would no longer fund their treatment. Aneurin Bevan Local Health Board introduced a policy in September 2012 of minimising referrals outside of Wales. They said, and their quote is: 'the Health Board is the primary provider of secondary care services for the resident population ofGwentWhere this cannot be provided by the Health Board's own servicesthen the Health Board will look to plan and secure the necessary services with other NHS Providers in Wales through its agreed care pathways.' Quote closed. Only if a Welsh health board could not provide the appropriate services would Aneurin Bevan health board look across the border. Although they changed this policy in 2013 for English residents with a Welsh GP, they did not do so for Welsh residents. As a result, prior approval is still required before a Welsh patient in Gwent can be referred to an English provider for treatment. Many specialist services are simply not available in Wales, Deputy Presiding Officer. Specialised services are commissioned on a national basis by the Welsh Health Specialised Services Committee. Concerns have been expressed that it is not always possible to formalise service level agreements between Wales and England due to key differences in the contract documents. Key differences cited include differences in access criteria, waiting time targets and the fact that Wales does not operate a patient choice scheme. Different IT programmes in use in the healthcare services in Wales and England also make it difficult for primary, secondary and tertiary systems to communicate with each other across the border. Deputy Presiding Officer, cross-border movements to access healthcare have existed for many years. For many residents of border areas the nearest health provider may not be in their country of residence. It is vital, therefore, that the border does not become a barrier to accessing the best healthcare. If we promote the innovative use of cross-border healthcare, we can deliver the improved patient outcomes we all wish to see in Wales. Finally, I would like to ask, Minister: the waiting list and the cancellation of patients in Wales are really, really at crisis point. I know that, for some of my own constituents, at least half a dozen times, their operation was cancelled after waiting two and a half years. And after that - the sixth time - the operation was cancelled. What a disaster in the NHS. We should use our own family to operate, within not only an 18-month wait but before an 18-month wait, and let these waiting lists be shortened as soon as possible in Wales. Thank you.
Welsh: Mae llwybrau gofal iechyd i gleifion bob amser wedi croesi'r ffin rhwng Cymru a Lloegr. Cyn datganoli, nid oedd yn broblem gan mai un GIG a geid. Darparodd Deddf y GIG 1946 ar gyfer sefydlu gwasanaeth iechyd cynhwysfawr ar gyfer Cymru a Lloegr. Roedd Llywodraeth y Deyrnas Unedig yn gyfrifol am wasanaethau yn y ddwy wlad, er bod y GIG yng Nghymru wedi dod yn rhan o gyfrifoldebau Ysgrifennydd Gwladol Cymru o 1969 ymlaen. Nawr, gyda dyfodiad datganoli, Llywodraeth Cymru sy'n gyfrifol amdano. Fodd bynnag, gan fod hanner poblogaeth Cymru yn byw o fewn taith 15 munud ar y bws, neu mewn car neu ambiwlans i'r ffin, mae symud drosti i gael mynediad at ofal iechyd yn digwydd fel mater o drefn. Mae oddeutu 55,000 o drigolion o Gymru, fel y mae Angela newydd ei ddweud, yn cael eu derbyn i ysbytai yn Lloegr bob blwyddyn. Mae ysbytai Cymru yn derbyn oddeutu 10,500 o bobl sy'n byw yn Lloegr. Mae ychydig o dan 21,000 o drigolion Lloegr wedi cofrestru gyda phractisau meddygon teulu dan contract gyda'r GIG yng Nghymru. Mae'r ffigur ar gyfer trigolion Cymru sydd wedi cofrestru gyda meddygon teulu yn Lloegr rywle rhwng 15,000 a 16,000. Mae pawb ohonom am weld pobl yn cael y driniaeth sydd ei hangen arnynt yn y lle gorau ar eu cyfer. Yn amlwg, weithiau bydd y gwasanaethau hynny ar draws y ffin. Yn ei adroddiad, clywodd y Pwyllgor Materion Cymreig am bryderon ynglŷn ag anawsterau ac oedi wrth ddefnyddio gwasanaethau eilaidd ac arbenigol ar sail drawsffiniol. Yn benodol, roedd cleifion yn pryderu ynglŷn â newid canfyddedig i gomisiynu 'o fewn y wlad' ar ran Llywodraeth Cymru. Roeddent yn credu mai'r nod yn y pen draw oedd trin yr holl gleifion o Gymru yng Nghymru, pa un a oedd hynny er eu lles gorau ai peidio. Mewn rhai achosion, dywedwyd wrth gleifion a oedd yn byw yn ne-ddwyrain Cymru ac a oedd yn cael triniaeth yn Henffordd neu Fryste na fyddai Bwrdd Iechyd Lleol Aneurin Bevan yn parhau i ariannu eu triniaeth. Cyflwynodd Bwrdd Iechyd Lleol Aneurin Bevan bolisi ym mis Medi 2012 i gyfyngu ar atgyfeiriadau y tu allan i Gymru. Roeddent yn dweud, a dyma'u dyfyniad: y Bwrdd Iechyd yw darparwr sylfaenol gwasanaethau gofal eilaidd i'r boblogaeth sy'n byw yng Ngwent Lle na all gwasanaethau'r Bwrdd Iechyd ei hun ddarparu'r gofal hwn bydd y Bwrdd Iechyd yn mynd ati i gynllunio a sicrhau'r gwasanaethau angenrheidiol gyda Darparwyr eraill y GIG yng Nghymru drwy ei lwybrau gofal y cytunwyd arnynt. Cau'r dyfyniad. Ni fyddai Bwrdd Iechyd Lleol Aneurin Bevan yn edrych dros y ffin oni fo bwrdd iechyd yng Nghymru yn methu darparu'r gwasanaethau priodol. Er eu bod wedi newid y polisi hwn yn 2013 ar gyfer trigolion o Loegr gyda meddyg teulu yng Nghymru, ni wnaethant hynny ar gyfer trigolion o Gymru. O ganlyniad, mae angen cymeradwyaeth ymlaen llaw o hyd cyn y gelllir atgyfeirio claf o Gymru yng Ngwent i gael triniaeth gan ddarparwr yn Lloegr. Yn syml, mae yna lawer o wasanaethau arbenigol nad ydynt ar gael yng Nghymru, Ddirprwy Lywydd. Comisiynir gwasanaethau arbenigol ar sail genedlaethol gan Bwyllgor Gwasanaethau Iechyd Arbenigol Cymru. Mynegwyd pryderon nad yw bob amser yn bosibl ffurfioli cytundebau lefel gwasanaeth rhwng Cymru a Lloegr oherwydd gwahaniaethau allweddol yn y dogfennau contract. Mae'r gwahaniaethau allweddol a nodwyd yn cynnwys gwahaniaethau o ran meini prawf mynediad, targedau amseroedd aros a'r ffaith nad yw Cymru'n gweithredu cynllun dewis i gleifion. Mae gwahanol raglenni TG sy'n cael eu defnyddio yn y gwasanaethau gofal iechyd yng Nghymru a Lloegr hefyd yn ei gwneud yn anodd i systemau sylfaenol, eilaidd a thrydyddol gyfathrebu â'i gilydd ar draws y ffin. Ddirprwy Lywydd, mae symudiadau trawsffiniol i gael gofal iechyd wedi bodoli ers blynyddoedd lawer. I lawer o drigolion ardaloedd ar y ffin efallai na fydd y darparwr iechyd agosaf yn y wlad lle y maent yn byw. Mae'n hanfodol, felly, nad yw'r ffin yn dod yn rhwystr rhag cael mynediad at y gofal iechyd gorau. Os ydym yn hyrwyddo'r defnydd arloesol o ofal iechyd trawsffiniol, gallwn ddarparu'r canlyniadau gwell i gleifion y mae pawb ohonom am eu gweld yng Nghymru. Yn olaf, hoffwn ofyn, Weinidog: mae'r rhestr aros a chanslo cleifion yng Nghymru yn wynebu argyfwng go iawn. I rai o fy etholwyr fy hun, o leiaf hanner dwsin o weithiau, gwn fod eu llawdriniaeth wedi ei chanslo ar ôl aros dwy flynedd a hanner. Ac ar ôl hynny - y chweched tro - cafodd y llawdriniaeth ei chanslo. Am drychineb yn y GIG. Dylem ddefnyddio ein teulu ein hunain i roi llawdriniaethau, o fewn nid yn unig 18 mis o aros ond cyn aros am 18 mis, a gadewch i'r rhestrau aros hyn gael eu byrhau cyn gynted ag y bo modd yng Nghymru. Diolch.