English: Thank you very much, Luke. Yes, I think that this is a very important topic, and it's something that could be quite damaging to the industry. It could be something that could also be very valuable for the sector too, because trade agreements, of course - . Some of them are going to be very beneficial in terms of opportunities for the industry, such as Japan, which was a roll-over, in effect, of the previous EU agreement. But those on the horizon, the CPTPP possibly, and certainly those in the middle east in future, are going to be very positive and may offer excellent opportunities for the red meat sector in Wales in particular. But of course the two that you may be talking about, the Australian one back in June and the recent one agreed in principle, but not agreed fully, the one with New Zealand, do raise concerns because there are different standards in terms of the way that they produce meats, and those standards are very different to the standards that farmers in Wales and the UK as a whole need to adhere to. Of course, what that can mean is that it can change the market massively. Having said that, of course, some would say, 'Well, current imports and the trade balance with Australia and New Zealand mean there is very little in terms of tonnage that comes in now as compared with what came in five years ago', and that's entirely true. But the truth is that an agreement of this kind, as it is an agreement for several years - for decades, certainly - and as the floodgates in terms of these agreements will open after 15 years to the importation of any tonnage of produce, on any terms and at any price, is a cause for concern because at the moment, of course, those countries see better, more profitable markets closer to home, in Asia, in the middle east and in North America, of course. But, as I mentioned earlier, politics change between nations, and unwittingly very often. And according to the industry in Wales, that would be a major problem, in that, if the floodgates were to open and produce come in, it would undermine our producers here locally, and, of course, it would mean that there would be a major distortion in the domestic market. But we've just talked about sustainability as well. One of the major problems with that trade from those nations, potentially, is that the carbon isn't measured on the imports into this country. The carbon that is measured, according to the Paris agreement, is measured according to the territory of this nation, be it Wales or the UK, but it's not measured according to what is imported and is eaten, in this case, by consumers. So, we will, in truth, be offshoring our carbon to other nations, potentially. So, that is a concern for us. I won't go on about that now, because the Chair has asked us to be succinct, and we are short of time. Thank you very much.
Welsh: Diolch, Luke. Ie, rwy'n credu bod hwn yn faes pwysig tu hwnt, ac yn rhywbeth a all fod yn eithaf difrodus i'r diwydiant. Gallai fod yn rhywbeth gwerthfawr iawn i'r diwydiant hefyd, achos mae cytundeb masnach, wrth gwrs - . Mae rhai ohonyn nhw'n mynd i fod yn dda iawn o ran cyfleon ar gyfer y diwydiant, megis Japan, a oedd yn roll-over, mewn effaith, o un yr UE cyn hynny. Ond mae'r rhai sydd ar y gorwel, efallai'r CPTPP, ac yn sicr y rhai yn y dwyrain canol yn y dyfodol, yn mynd i fod yn obeithiol iawn ac efallai yn gyfleon gwych ar gyfer y diwydiant cig coch yng Nghymru, yn enwedig. Ond wrth gwrs mae'r ddau, efallai, yr ydych chi'n sôn amdanyn nhw, un Awstralia nôl ym mis Mehefin a'r un diweddaraf sydd wedi cael ei gytuno mewn egwyddor, ond heb ei gytuno'n llawn eto, yr un Seland Newydd, yn ofidus achos mae yna safonau gwahanol yn nhermau'r ffordd maen nhw'n cynhyrchu cigoedd, yn wahanol iawn i'r safonau y mae angen i ffermwyr Cymru, a Phrydain yn gyffredinol, gynhyrchu. Wrth gwrs, beth mae hynny'n gallu golygu, mae'n gallu newid y farchnad yn aruthrol. Wedi dweud hwnna, wrth gwrs, byddai rhai yn dweud, 'Wel, mae'r mewnforio a'r fantolen masnachu gydag Awstralia a Seland Newydd ar hyn o bryd yn golygu mai bach iawn yn nhermau tunelli sy'n dod mewn nawr o gymharu â'r hyn oedd yn dod mewn pum mlynedd yn ôl', ac mae hynny'n hollol wir, mewn gwirionedd. Ond, y gwir plaen amdani yw, mae cytundeb o'r math hwn, gan ei fod e'n gytundeb am flynyddoedd lawer - am ddegawdau, yn sicr - a gan fod y llifddorau yn nhermau'r ddau gytundeb yma yn agor ar ôl 15 mlynedd i unrhyw faint o gynnyrch ddod i mewn ar unrhyw delerau ac ar unrhyw bris, wrth gwrs, yn resyn ac yn bryder gan fod, ar hyn o bryd, y gwledydd hynny yn gweld marchnadoedd gwell, mwy proffidiol yn agosach at gartref, yn Asia, y dwyrain canol a Gogledd America, hynny yw. Ond, wrth gwrs, fel soniais i'n gynharach, mae gwleidyddiaeth yn newid rhwng gwledydd yn aml iawn, ac yn ddiarwybod yn aml iawn. Ac o ran y diwydiant yng Nghymru, byddai hynny efallai yn broblem fawr o ran, os byddai'r llifddorau'n agor a bod yna gynnyrch yn dod mewn, byddai fe'n tanseilio ein cynhyrchwyr ni yn lleol, ac, wrth gwrs, byddai fe'n golygu bydd yna, efallai, distortion mawr yn y farchnad gartref. Ond hefyd, rŷm ni newydd sôn am gynaliadwyedd. Un o'r problemau mawr gyda masnach nawr o'r gwledydd yna, potentially, yw dyw'r carbon ddim yn cael ei fesur ar yr imports yn y wlad hon. Mae'r carbon sy'n cael ei fesur, yn ôl cytundeb Paris, yn cael ei fesur yn ôl tiriogaeth y wlad hon, boed yn Gymru neu yn Brydain, ond dyw e ddim yn cael ei fesur ar beth sy'n dod mewn ac yn cael ei fwyta, yn yr achos hwn, gan y consumers. So, byddwn ni, mewn gwirionedd, yn 'offshore-o' ein carbon i wledydd eraill yn bosib iawn. Felly, mae hynny'n bryder i ni. Af i ddim ymlaen ymhellach nawr achos mae'r Cadeirydd yn brin o amser. Diolch yn fawr.