English: Well, in answer to Suzy Davies's first point, I hope that she will recognise that I used the word 'frustration' because that is the word that David Rowlands put to me in the question that he asked me. So, I was simply responding to the point that was directly put to me; it was certainly not to trivialise anything. On her second point, I just come back to what I've said to other people. In this pandemic, all Governments are faced with impossibly difficult decisions, impossibly difficult balancing acts between lives and livelihoods, about the four harms that come from coronavirus and how we balance them all. All I can do and all members of my Cabinet can do is to hear the advice that we get, to weigh it up in the best way we can and to make a decision that allows you to look at yourself in the mirror on the following day. Now, that might be a different decision to the one that the Member would have come to, of course it can be, but that's the only way that I can proceed - I make the decisions that I think are most likely to be to the benefit of people in Wales. Whether, in the immediate aftermath of that, people feel aggrieved at it and say that they will vote in different ways, well, that's for them to decide. But what I have to do is to act in ways that I think most defend the things that matter most to people in Wales, and, if I wasn't making decisions on that basis, I wouldn't be able to carry on doing the job that I do, even when Suzy Davies and people she meets elsewhere take a different view to me.
Welsh: Wel, i ateb pwynt cyntaf Suzy Davies, rwy'n gobeithio y bydd yn cydnabod i mi ddefnyddio'r gair 'rhwystredigaeth' oherwydd dyna'r gair a ddefnyddiodd David Rowlands yn y cwestiwn a ofynnodd i mi. Felly, roeddwn i'n ymateb yn syml i'r pwynt a gyflwynwyd i mi yn uniongyrchol; yn sicr, nid oedd yn ceisio bychanu unrhyw beth. Ar ei hail bwynt, fe wnaf i ddod yn ôl at yr hyn yr wyf i wedi'i ddweud wrth bobl eraill. Yn y pandemig hwn, mae pob Llywodraeth yn wynebu penderfyniadau amhosibl o anodd, mae'n amhosibl o anodd ceisio cydbwyso bywydau a bywoliaeth, y pedwar niwed sy'n dod o coronafeirws a sut yr ydym ni yn eu cydbwyso i gyd. Y cyfan y gallaf i ei wneud ac y gall holl aelodau fy Nghabinet ei wneud yw clywed y cyngor yr ydym yn ei gael, ei bwyso a'i fesur yn y ffordd orau y gallwn ni a gwneud penderfyniad sy'n caniatáu i chi edrych arnoch chi eich hun yn y drych y diwrnod wedyn. Nawr, gallai hynny fod yn benderfyniad gwahanol i'r un y byddai'r Aelod wedi ei wneud, wrth gwrs y gallai fod, ond dyna'r unig ffordd y gallaf i fwrw ymlaen - rwy'n gwneud y penderfyniadau sydd fwyaf tebygol, yn fy barn i, o fod er budd pobl yng Nghymru. Pa un a yw pobl, yn union ar ôl hynny, yn teimlo'n ddig ynghylch hynny ac yn dweud y byddan nhw'n pleidleisio mewn gwahanol ffyrdd, wel, mater iddyn nhw yw penderfynu hynny. Ond yr hyn y mae'n rhaid i mi ei wneud yw gweithredu mewn ffyrdd sydd, yn fy marn i, yn amddiffyn y pethau sydd bwysicaf i bobl yng Nghymru, a, phe na byddwn yn gwneud penderfyniadau ar y sail honno, ni fyddwn i'n gallu parhau i wneud y gwaith yr wyf yn ei wneud, hyd yn oed pan fydd Suzy Davies a phobl y mae hi'n eu cyfarfod mewn mannau eraill â safbwynt gwahanol i mi.