English: A further interesting angle is the nature of employment. Former coalfield areas have higher percentages of their workforce engaged in manufacturing. The figures are 13 per cent as opposed to a British average of 8 per cent, or 5 per cent for a city like Cardiff. The importance of the foundational economy to coalfield communities is clear. In other coalfield communities, warehousing and call centres are employers that have seen major growth, but that's not the case for south Wales, where such ventures are often the jobs to which coalfield residents commute elsewhere. So, jobs growth is a challenge in the coalfield areas, manufacturing plays a more important role, people are less likely to be self-employed, and residents are more likely to commute for work. Fourthly, unemployment rates in coalfield areas compare well with averages. Indeed, unemployment has fallen faster in these communities than overall. However, this is masked by the increase in people receiving incapacity benefit. Beatty et al note that this is a common trend in older industrial areas, but coalfield communities are prime examples. The British average in November 2018 was 5.7 per cent, 2 per cent less than the figures for coalfields. Whereas the north Wales coalfield is in line with other coalfield areas, in south Wales, the figure is a shocking 10.4 per cent. More families are also in receipt of in-work benefits as average earnings are lower. This is rendered all the more important when we factor in the impact of welfare reform. Coalfield areas are expected to lose out with an estimated loss in the south Wales coalfield of £770 per working age adult per year. It's a loss, moreover, that falls disproportionately on the poorest households, and renders a lie of 'all being in it together'. This has terrible consequences for family budgets. It also signifies an extraction of resources that would otherwise be spent within the local economy. Perhaps the net impact of all this taken together is that 42 per cent of all coalfield neighbourhoods are within the 30 per cent most deprived in Britain. In reality, this figure is lower than that for main regional centres, excluding London. This suggests coalfield areas aren't actually doing that badly. This is an important point as it emphasises that the fate of the coalfields isn't necessarily so bleak. Whereas 52 per cent - greater than one in two - of south Wales coalfield's lower super-output areas are among the 30 per cent most deprived, some of the coalfields are doing quite well. Why is that the case? Well, Professor Fothergill has posed one interesting explanation in his presentation. Some coalfields like south Staffordshire, Kent or Lothian have done well, but they are much smaller than the coalfield in south Wales. An interesting comparison is provided by the only coalfield that's larger, which is Yorkshire. Many similarities exist between the two, but Professor Fothergill noted one important difference: this is that the south Wales coalfield is in many ways peripheral to Britain with less developed transport infrastructure. The coalfield is split into narrow valleys rather than being a single labour market. Cities like Leeds and Sheffield are integrated into Yorkshire, but Cardiff, from the Valleys, can seem a long way off. Perhaps the city region will have a critical role to play here. Professor Fothergill also explored a clear set of objectives that could be used to tackle the challenges facing the south Wales coalfield. These included: a replacement for the EU funding that communities in south Wales receives; better support for industry; better quality jobs; investment in education, skills and health; growth rooted in coalfield areas; investment in local connectivity; better support for local authorities; support for community infrastructure; more spending in coalfield communities on arts and sports so that funding inequalities are rebalanced; and a better deal on miners' pension surpluses. I know many of these are already key goals for the Welsh Government and that policies have been developed and put in place to ensure their delivery. Indeed, many of these interventions have been reinforced through this Assembly term and through last week's budget here. We rightly have a Cabinet Minister specifically holding a portfolio for north Wales. This is to ensure the needs of that region are at the top of the Welsh Government's agenda. I sincerely believe we also now need a Cabinet-level Minister for the Valleys. Their purpose would be to lead on fulfilling these objectives and ensuring a bright future for these areas and their communities, placing coalfield communities at the heart of our policy making and at the heart of our country's future prosperity.
Welsh: Ongl ddiddorol arall yw natur cyflogaeth. Mae gan hen ardaloedd glofaol ganrannau uwch o'u gweithlu yn ymwneud â gweithgynhyrchu. Mae'r ffigurau yn 13 y cant o'u cymharu â chyfartaledd Prydain o 8 y cant, neu 5 y cant ar gyfer dinas fel Caerdydd. Mae pwysigrwydd yr economi sylfaenol i gymunedau glofaol yn glir. Mewn cymunedau glofaol eraill, mae warysau a chanolfannau galwadau yn gyflogwyr sydd wedi gweld twf sylweddol, ond nid yw hynny'n wir am dde Cymru, lle bydd trigolion cymunedau glofaol yn cymudo i fannau eraill i swyddi mewn mentrau o'r fath. Felly, mae twf swyddi yn her yn yr ardaloedd glofaol, mae gweithgynhyrchu'n chwarae rhan bwysicach, mae pobl yn llai tebygol o fod yn hunangyflogedig, ac mae trigolion yn fwy tebygol o deithio i'r gwaith. Yn bedwerydd, mae cyfraddau diweithdra mewn ardaloedd glofaol yn cymharu'n dda â'r lefelau cyfartalog. Yn wir, mae diweithdra wedi gostwng yn gyflymach yn y cymunedau hyn nag yn gyffredinol. Fodd bynnag, caiff hyn ei guddio gan y cynnydd yn nifer y bobl sy'n cael budd-dal analluogrwydd. Mae Beatty et al yn nodi bod hon yn duedd gyffredin mewn ardaloedd diwydiannol hŷn, ond mae cymunedau glofaol yn enghreifftiau gwych. Roedd y cyfartaledd ym Mhrydain ym mis Tachwedd 2018 yn 5.7 y cant, 2 y cant yn llai na'r ffigurau ar gyfer y meysydd glo. Er bod maes glo gogledd Cymru yn dilyn yr un patrwm ag ardaloedd glofaol eraill, yn ne Cymru, mae'n 10.4 y cant, sy'n frawychus. Mae mwy o deuluoedd hefyd yn cael budd-daliadau mewn gwaith gan fod enillion cyfartalog yn is. Mae hyn yn bwysicach fyth pan fyddwn yn cynnwys effaith diwygio lles fel ffactor. Disgwylir i ardaloedd glofaol fod ar eu colled o £770 amcangyfrifedig y flwyddyn y pen o oedolion oedran gweithio ym maes glo de Cymru. Ymhellach, mae'n golled sy'n taro'r aelwydydd tlotaf yn anghymesur, ac yn gwrthddweud yr honiad ein bod "i gyd ynddi gyda'n gilydd". Mae i hyn oblygiadau ofnadwy i gyllidebau teuluoedd. Mae hefyd yn arwydd o golli adnoddau a fyddai fel arall yn cael eu gwario o fewn yr economi leol. Efallai mai effaith net hyn i gyd gyda'i gilydd yw bod 42 y cant o'r holl gymdogaethau glofaol o fewn y 30 y cant mwyaf difreintiedig ym Mhrydain. Mewn gwirionedd, mae'r ffigur hwn yn is nag ar gyfer y prif ganolfannau rhanbarthol, ac eithrio Llundain. Mae hyn yn awgrymu nad yw ardaloedd glofaol yn gwneud cynddrwg â hynny. Mae hwn yn bwynt pwysig gan ei fod yn pwysleisio nad yw tynged y meysydd glo nor llwm â hynny o reidrwydd. Tra bod 52 y cant - mwy nag un o bob dau - o ardaloedd cynnyrch ehangach haen is maes glo de Cymru ymysg y 30 y cant mwyaf difreintiedig, mae rhai o'r meysydd glo'n gwneud yn eithaf da. Pam felly? Wel, mae'r athro Fothergill wedi rhoi un esboniad diddorol yn ei gyflwyniad. Mae rhai meysydd glo fel de Swydd Stafford, Caint neu Lothian wedi gwneud yn dda, ond maent yn llawer llai na'r maes glo yn ne Cymru. Rhoddir cymhariaeth ddiddorol gan yr unig faes glo sy'n fwy, sef Swydd Efrog. Ceir llawer o debygrwydd rhwng y ddau le, ond nododd yr Athro Fothergill un gwahaniaeth pwysig, sef bod maes glo de Cymru mewn sawl ffordd yn ymylol i Brydain gyda seilwaith trafnidiaeth llai datblygedig. Mae'r maes glo wedi'i rannu'n gymoedd cul yn hytrach na bod yn un farchnad lafur. Mae dinasoedd fel Leeds a Sheffield wedi'u hintegreiddio yn Swydd Efrog, ond gall Caerdydd ymddangos yn bell i ffwrdd o'r Cymoedd. Efallai y bydd gan y dinas-ranbarth rôl hollbwysig i'w chwarae yma. Bu'r Athro Fothergill hefyd yn archwilio cyfres glir o amcanion y gellid eu defnyddio i fynd i'r afael â'r heriau sy'n wynebu maes glo de Cymru. Roedd y rhain yn cynnwys: arian yn lle cyllid yr UE i gymunedau yn ne Cymru; gwell cefnogaeth i ddiwydiant; swyddi o ansawdd gwell; buddsoddiad mewn addysg, sgiliau ac iechyd; twf wedi'i wreiddio yn yr ardaloedd glofaol; buddsoddiad mewn cysylltedd lleol; cymorth gwell i awdurdodau lleol; cymorth ar gyfer seilwaith cymunedol; mwy o wariant yn y cymunedau glofaol ar y celfyddydau a chwaraeon fel bod anghydraddoldebau cyllido'n cael eu hailfantoli; a gwell bargen ar wargedau pensiwn glowyr. Gwn fod llawer o'r rhain eisoes yn nodau allweddol i Lywodraeth Cymru a bod polisïau wedi'u datblygu a'u rhoi ar waith i sicrhau eu bod yn cael eu cyflawni. Yn wir, mae llawer o'r ymyriadau hyn wedi'u hatgyfnerthu drwy dymor y Cynulliad hwn a thrwy gyllideb yr wythnos diwethaf. Mae'n iawn fod gennym Weinidog Cabinet sydd â phortffolio penodol ar gyfer gogledd Cymru. Mae hyn yn sicrhau bod anghenion y rhanbarth hwnnw ar frig agenda Llywodraeth Cymru. Credaf yn ddiffuant fod angen Gweinidog y Cymoedd ar lefel y Cabinet arnom hefyd bellach. Eu diben fyddai arwain y broses o gyflawni'r amcanion hyn a sicrhau dyfodol disglair i'r ardaloedd a'u cymunedau, gan roi'r cymunedau glofaol yn y canol wrth inni lunio polisi ac wrth wraidd ffyniant ein gwlad yn y dyfodol.