English: I'm happy to respond. This is an issue of significant public concern, and understandably so. I recognise perfectly well that there are a number of people who have had life-changing consequences from mesh implants. And it's important to recognise that, that it is a real issue. My interest is in understanding the exact scale of the challenge and what we could and should do about it. I note what you said about the campaign against inappropriate use. Part of our challenge is that, actually, some people are campaigning for a total ban - a blanket ban - and others are saying that we need to understand how implants could or should be used, and what's appropriate. That's why the terms of reference that I gave the task and finish group were to look at current practice, to look at historic practice, and in particular one of the points was about fully informed consent. Because I really am concerned about a number of the stories that have come from people who've had mesh or tape implants that have gone wrong and whether they actually had a fully informed consent process. So, it's really important to understand what we're doing. Interestingly, there's been a significant reduction in mesh and tape implant use in these procedures in Wales. My understanding is that, yes, we do have multidisciplinary teams around each surgical procedure. I think it's helpful to try and set out that before people get to the point of having surgery, they should already have had all other treatment options exhausted. It's not a first-line treatment; that does mean things like physiotherapy and other forms of therapy first. And, indeed, in the task and finish group, it is a multidisciplinary group. So, it's not just surgeons; there are physiotherapists and others on it. Those teams should exist wherever the surgery takes place. So, rather than saying, 'Where are they?', and trying to pinpoint locations, that depends on where the surgery took place. My interest, though, comes back to the regulator indicating whether or not these are appropriate devices for clinicians to use and then the appropriate professional advice about when they could and should be used; and, again, the role of politicians in endorsing clinical evidence and advice and not getting ahead of that. So, it's difficult. I expect as part of the work to meet a number of people affected. I expect, as I've indicated, to receive the report in January. Whatever happens in Wales, we will take account of the National Institute for Health and Care Excellence guidance that is being revised, and I fully expect to meet the commitment that I've already given in this place, through the leader of the house, to provide a statement to Members. So, there is no doubt that this will continue to be an issue of significant concern to all of us around the Chamber.
Welsh: Rwy'n fwy na pharod i ymateb. Mae hwn yn fater o gryn bryder cyhoeddus, ac mae hynny'n ddealladwy. Rwy'n llwyr gydnabod bod mewnblaniadau rhwyll wedi arwain at ganlyniadau sydd wedi newid bywydau nifer o bobl. Ac mae'n bwysig cydnabod hynny, fod hon yn broblem go iawn. Mae gennyf ddiddordeb mewn amgyffred union faint yr her a beth y gallem ac y dylem ei wneud amdani. Rwy'n nodi'r hyn a ddywedasoch ynglŷn â'r ymgyrch yn erbyn eu defnyddio'n amhriodol. Mae rhan o'r her sy'n ein hwynebu, mewn gwirionedd, yn ymwneud â'r ffaith bod rhai pobl yn ymgyrchu dros waharddiad llwyr - gwaharddiad cyffredinol - ac mae eraill yn dweud bod angen inni ddeall sut y gellid neu y dylid defnyddio'r mewnblaniadau, a beth sy'n briodol. Dyna pam fod y cylch gorchwyl a roddais i'r grŵp gorchwyl a gorffen yn ymwneud ag edrych ar arferion presennol, edrych ar arferion hanesyddol, ac yn benodol, roedd un o'r pwyntiau yn ymwneud â chydsyniad ar sail gwybodaeth gyflawn. Oherwydd rwy'n pryderu ynglŷn â llawer o'r straeon gan bobl sydd wedi cael mewnblaniadau rhwyll neu fewnblaniadau tâp sydd wedi mynd o chwith a pha un a gawsant broses o gydsyniad ar sail gwybodaeth gyflawn mewn gwirionedd. Felly, mae'n wirioneddol bwysig deall yr hyn rydym yn ei wneud. Yn ddiddorol, mae gostyngiad sylweddol wedi bod o ran y defnydd o fewnblaniadau rhwyll a thâp yn y triniaethau hyn yng Nghymru. Yn ôl yr hyn a ddeallaf, oes, mae gennym dimau amlddisgyblaethol ynghlwm wrth bob triniaeth lawfeddygol. Credaf ei bod yn ddefnyddiol ceisio nodi, cyn i bobl gyrraedd y pwynt lle y maent yn cael llawdriniaeth, y dylai pob opsiwn arall am driniaeth fod wedi cael ei ystyried eisoes. Nid yw'n driniaeth gyntaf; golyga hynny bethau fel ffisiotherapi a mathau eraill o therapi yn gyntaf. Ac yn wir, yn y grŵp gorchwyl a gorffen, mae'n grŵp amlddisgyblaethol. Felly, nid llawfeddygon yn unig; mae ffisiotherapyddion ac eraill yn rhan ohono. Dylai'r timau hynny fodoli lle bynnag y bydd y llawdriniaeth yn digwydd. Felly, yn hytrach na gofyn, 'Ble maent?', a cheisio nodi lleoliadau, mae hynny'n dibynnu ar lle y digwyddodd y llawdriniaeth. Mae fy niddordeb i, fodd bynnag, yn ymwneud â'r rheoleiddiwr yn nodi a yw'r rhain yn ddyfeisiau priodol i glinigwyr eu defnyddio ai peidio, ac yna'r cyngor proffesiynol priodol ynglŷn â phryd y gellid ac y dylid eu defnyddio; ac unwaith eto, rôl gwleidyddion yn hyrwyddo tystiolaeth a chyngor clinigol a pheidio ag achub y blaen ar hynny. Felly, mae'n anodd. Fel rhan o'r gwaith, rwy'n disgwyl cyfarfod â nifer o bobl yr effeithiwyd arnynt. Fel y dywedais, rwy'n disgwyl cael yr adroddiad ym mis Ionawr. Waeth beth fydd yn digwydd yng Nghymru, byddwn yn ystyried canllawiau'r Sefydliad Cenedlaethol dros Ragoriaeth mewn Iechyd a Gofal, sy'n cael eu diwygio, ac rwy'n llwyr fwriadu cyflawni'r ymrwymiad rwyf eisoes wedi'i wneud yn y lle hwn, drwy arweinydd y tŷ, i ddarparu datganiad i'r Aelodau. Felly, nid oes unrhyw amheuaeth y bydd hwn yn parhau i fod yn fater o gryn bwys i bob un ohonom yn y Siambr hon.