English: Diolch, Llywydd. The amendments in this group are also reflective of our position of wanting to end no-fault evictions. We have tabled these in the spirit of seeking to find compromise with the Government, as we would consider supporting the Bill if it extended the no-fault period. So, these amendments extend the period of notice that must be given for a no-fault eviction, and we've provided several options here for Members to consider, which is why we have this series of votes. So, amendments 34 and 20 extend that period to a year; amendments 35 and 21 extend the period to two years; amendments 36 and 22 extend that period to three years; amendments 37 and 23 extend the period to four years; amendments 38 and 24 extend the period to five years; and, finally, amendments 39 and 25 extend the period to 10 years. So, I want to know what people think is an acceptable notice period to give to tenants when they are not at fault. Six months, in my view, is not enough notice for people in many circumstances. I take the point that the Minister's made in previous stages that, in effect, it gives a year's security. I still think that this doesn't take into account some of the most complex situations that can face tenants, for example: families with children who attend a local school and need to stay living in the area because moving schools is disruptive; families containing people who don't deal that well with changes in routine, such as people on the autistic spectrum; people who have caring responsibilities for family living nearby; or perhaps people who don't drive but have work commitments where moving home could jeopardise that employment, because the person needs to have access to decent public transport. These are people for whom being evicted will be especially stressful and disruptive. Why should children face the disruption of frequently moving schools because we have failed to provide long-term secure housing? Why should people face massive disruption through no fault of their own? A six-month notice period is simply not enough time for many families in rural or in Valleys communities to find alternative accommodation within the same area. That's something that, often, those who live in large cities with a vibrant rental market don't consider. It's also not enough time for people with disabilities to find suitable alternative accommodation where they need adaptations to the home. On that basis, I believe the Government's attempted compromise with the landlord lobbyists is incompatible with equalities laws and potentially with the rights of the child. I therefore tabled this series of amendments to correct this, starting with the minimum acceptable period that my group would consider in order to support the legislation. I do hope Members will reflect on the equalities implications of what's been said, and I look forward to the debate. Diolch.
Welsh: Diolch, Lywydd. Mae'r gwelliannau yn y grŵp hwn hefyd yn adlewyrchu ein safbwynt ein bod yn awyddus i roi diwedd ar droi allan heb fai. Rydym wedi eu cyflwyno yn yr ysbryd o geisio dod o hyd i gyfaddawd gyda'r Llywodraeth, gan y byddem yn ystyried cefnogi'r Bil pe bai'n ymestyn y cyfnod dim bai. Felly, mae'r gwelliannau hyn yn ymestyn y cyfnod rhybudd y mae'n rhaid ei roi ar gyfer troi allan heb fai, ac rydym wedi darparu sawl opsiwn yma i'r Aelodau eu hystyried, a dyna pam fod gennym y gyfres hon o bleidleisiau. Felly, mae gwelliannau 34 ac 20 yn ymestyn y cyfnod hwnnw i flwyddyn; mae gwelliannau 35 a 21 yn ymestyn y cyfnod i ddwy flynedd; mae gwelliannau 36 a 22 yn ymestyn y cyfnod hwnnw i dair blynedd; mae gwelliannau 37 a 23 yn ymestyn y cyfnod i bedair blynedd; mae gwelliannau 38 a 24 yn ymestyn y cyfnod i bum mlynedd;, ac yn olaf, mae gwelliannau 39 a 25 yn ymestyn y cyfnod i 10 mlynedd. Felly, rwy'n awyddus i wybod beth y mae pobl yn meddwl sy'n gyfnod rhybudd derbyniol i'w roi i denantiaid pan nad ydynt ar fai. Yn fy marn i, nid yw chwe mis yn ddigon o rybudd i bobl mewn llawer o amgylchiadau. Rwy'n derbyn y pwynt a wnaeth y Gweinidog mewn cyfnodau blaenorol ei fod, i bob pwrpas, yn rhoi blwyddyn o sicrwydd. Rwy'n dal i feddwl nad yw hyn yn ystyried rhai o'r sefyllfaoedd mwyaf cymhleth y gall tenantiaid eu hwynebu, er enghraifft: teuluoedd â phlant sy'n mynychu ysgol leol ac sydd angen parhau i fyw yn yr ardal gan fod newid ysgol yn aflonyddgar; teuluoedd sy'n cynnwys pobl nad ydynt yn ymdopi'n dda â newidiadau i'w ffordd o fyw, fel pobl ar y sbectrwm awtistig; pobl sydd â chyfrifoldebau gofalu am deulu sy'n byw gerllaw; neu bobl efallai nad ydynt yn gyrru ond sydd ag ymrwymiadau gwaith lle gallai symud tŷ beryglu'r gyflogaeth honno, gan fod angen i'r unigolyn allu defnyddio trafnidiaeth gyhoeddus addas. Mae'r rhain yn bobl y bydd cael eu troi allan yn arbennig o anodd ac aflonyddgar iddynt. Pam y dylai plant wynebu aflonyddwch newid ysgol yn aml am ein bod wedi methu darparu tai diogel yn hirdymor? Pam y dylai pobl wynebu aflonyddwch enfawr pan nad oes unrhyw fai arnynt hwy eu hunain? Nid yw cyfnod rhybudd o chwe mis yn ddigon o amser i lawer o deuluoedd mewn cymunedau gwledig neu yng nghymunedau'r Cymoedd ddod o hyd i lety arall yn yr un ardal. Mae hynny'n rhywbeth nad yw'r rheini sy'n byw mewn dinasoedd mawr a chanddynt farchnad rentu fywiog yn ei ystyried yn aml. Nid yw'n ddigon o amser chwaith i bobl ag anableddau ddod o hyd i gartref arall addas lle mae angen gwneud addasiadau. Ar y sail honno, credaf fod ymgais y Llywodraeth i gyfaddawdu â lobïwyr y landlordiaid yn anghydnaws â deddfau cydraddoldeb, ac o bosibl, â hawliau'r plentyn. Felly, cyflwynais y gyfres hon o welliannau i gywiro hyn, gan ddechrau gyda'r cyfnod derbyniol byrraf y byddai fy ngrŵp yn ei ystyried er mwyn cefnogi'r ddeddfwriaeth. Rwy'n gobeithio y bydd yr Aelodau'n ystyried goblygiadau'r hyn a ddywedwyd mewn perthynas â chydraddoldeb, ac edrychaf ymlaen at y ddadl. Diolch.