English: I'll try and be really rapid here. First of all, can I just welcome the ambition and also the spirit of this statement, and also the work of the committee, which I've now become a member of, and their previous report, 'I used to be someone', which has provided a foundation for some of this? I welcome this because it recognises those who are seeking sanctuary, those who are refugees, as an asset, as a gift, not a burden. Not as people as individuals that we have to begrudgingly or reluctantly take under our wing, but actually that we see their capabilities and what they can give to us as well. Would she agree with me that, actually, some of the best examples of what we're doing in Wales, in individual communities, can show us the way? I spoke last year, in June, in Ystradgynlais, in the miners' welfare hall there, as part of the Josef Herman Foundation and a collaboration with a film unit there where they'd worked to tell the life story of Josef Herman, who fled the persecution of Nazi occupation of Poland in the second world war to that Welsh Valley community, knowing nobody. He settled there, he was invited there, he is now one of the most renowned Welsh-Polish artists with his artistry on display in the national gallery and elsewhere as well, and the foundation. But it was told by Syrian refugee children - they were the ones who told the story. And that community had once again opened its arms. The south Wales Valleys community had opened its arms to say, 'We not only welcome you, we welcome you and the gifts that you bring and what you contribute to us as well.' And that's what I like about this statement; it's the spirit as well as the practical implementation as well. Would she agree with me that, as well as taking forward working with the UK Government, which I think we need to do - would she commit to actually highlighting where they need to do signally better as well? Not only in terms of accommodation standards and the hostile environment that we've talked about, but things like the Dubs amendment for children refugees and asylum seekers. We need to point out as well where they're failing if we are to be a welcoming UK as well as a welcoming Wales. The sanctuary website has been mentioned. Could I just ask for clarity on when that will be up and running? Because that will be very useful indeed. And can I just finally say, then, Dirprwy Llywydd, that I also welcome it because it's not complacent? It recognises that this a big step forward but there is more work to be done. It's not complacent. In which case, where are our next steps, where could she guide us to say, both at a Wales level, but also in local communities, local authorities, third sector, and other partners - where should we be looking to do more to become this welcoming nation that recognises these people for the gift that they bring to Wales and the gift they bring to our communities?
Welsh: Fe geisiaf fod yn gyflym iawn yn y fan yma. Yn gyntaf oll, hoffwn groesawu uchelgais ac ysbryd y datganiad hwn, a hefyd gwaith y pwyllgor yr wyf bellach yn aelod ohono, a'i adroddiad blaenorol, 'Roeddwn i'n arfer bod yn rhywun', sydd wedi rhoi sail ar gyfer peth o'r drafodaeth hon. Rwy'n croesawu hyn gan ei fod yn cydnabod bod y rhai sy'n ceisio lloches, y rhai sy'n ffoaduriaid, yn gaffaeliad, yn rhodd i ni ac nid yn faich. Yn hytrach na'u trin fel unigolion y mae'n rhaid inni eu cymryd o dan ein hadain yn gyndyn ac yn erbyn ein hewyllys, ein bod yn gweld mewn gwirionedd eu galluoedd a'r hyn y gallan nhw ei gynnig i ni hefyd. A fyddai hi'n cytuno â mi y gall rhai o'r enghreifftiau gorau o'r hyn yr ydym ni'n ei wneud yng Nghymru, mewn cymunedau unigol, ddangos y ffordd i ni, mewn gwirionedd? Fe siaradais yn Ystradgynlais ym mis Mehefin y llynedd, yn neuadd lles y glowyr yno, mewn digwyddiad a oedd yn rhan o Sefydliad Josef Herman gan gydweithio gydag uned ffilm sydd wedi gweithio yno i adrodd stori bywyd Josef Herman, un oedd wedi ffoi rhag erledigaeth y Natsïaid o wlad Pwyl yn ystod yr ail ryfel byd i'r gymuned Cymoedd de Cymru honno, heb adnabod neb. Ymgartrefodd yno, cafodd ei wahodd yno, ac erbyn hyn, mae'n un o'r artistiaid Cymreig-Pwylaidd enwocaf gyda'i gelfyddyd i'w weld yn yr oriel genedlaethol ac mewn mannau eraill hefyd, yn ogystal â'r Sefydliad. Ond fe adroddwyd y stori gan blant sy'n ffoaduriaid o Syria - ganddyn nhw y clywsom y stori. Ac roedd y gymuned honno wedi agor ei breichiau unwaith eto. Roedd cymuned Cymoedd de Cymru wedi agor ei breichiau a dweud, 'Rydym nid yn unig yn eich croesawu chi, rydym yn eich croesawu chi a'r rhoddion a ddowch gyda chi a'r hyn yr ydych yn ei gyfrannu i ni hefyd.' A dyna'r hyn yr wyf yn ei hoffi am y datganiad hwn; yr ysbryd sydd ynddo yn ogystal â'i weithrediad ymarferol hefyd. A fyddai hi'n cytuno â mi, yn ogystal â symud ymlaen i weithio gyda Llywodraeth y DU, rhywbeth y credaf fod angen i ni ei wneud - a fyddai hi'n ymrwymo i dynnu sylw mewn gwirionedd at yr hyn y mae angen iddyn nhw wneud yn sylweddol well hefyd? Nid yn unig o ran safonau llety a'r amgylchedd elyniaethus yr ydym wedi ei drafod, ond pethau fel gwelliant Dubs ar gyfer plant ffoaduriaid a cheiswyr lloches. Mae angen inni nodi hefyd y mannau hynny lle maen nhw'n methu os ydym ni am fod yn DU groesawgar yn ogystal â Chymru groesawgar. Fe soniwyd am y wefan noddfa. Gaf i ofyn am eglurder ynglŷn â phryd y bydd honno'n weithredol? Oherwydd bydd hynny'n ddefnyddiol iawn. Gaf i ddweud yn olaf, Dirprwy Lywydd, fy mod i'n croesawu hynny hefyd gan nad yw'n dangos unrhyw agwedd hunanfodlon? Mae'n cydnabod bod hyn yn gam mawr ymlaen, ond fod yna fwy o waith i'w wneud. Nid yw'n hunanfodlon. Felly, beth yw ein camau nesaf, lle gall hi ein harwain i ddweud, ar lefel Cymru, ond hefyd o fewn cymunedau lleol, awdurdodau lleol, y trydydd sector, a phartneriaid eraill - ble ddylem ni fod yn ceisio gwneud mwy i ddod y genedl groesawgar hon sy'n cydnabod y bobl yma am y rhodd y maen nhw'n ei roi i Gymru ac i'n cymunedau?