English: Harold Wilson used to say that a week is a long time in politics. Well, it seems like a political lifetime ago, as has already been referenced, when the Queen's Speech was delivered to Parliament on 18 May 2016. Outside of the many economic, trade and societal issues we now face, it is inevitable for Wales that attention focuses now on the Wales Bill. There is no doubt that the new Bill is to be welcomed in comparison with the previous draft Bill that was published last October. However, we are once again faced with continuing outstanding issues. Most notably, the Bill does not include the devolution of policing, and teachers' pay also remains a strong reservation in the Bill, due to continuing discussions on the funding transfer needed to support devolution. This does need rectification. I know that the First Minister and the Welsh Government continue to press and encourage parliamentary debate and scrutiny on these matters. It should not need saying that Wales simply demands fairness and respect from the UK Government - respect and fairness that must be mutually reciprocal. Equally, it makes little or no sense to mum and dad on Blackwood High Street or to constitutional lawyers that the devolution of powers throughout the United Kingdom appears to be so fragmented and ad hoc. The UK Government, again today, has advocated metro mayors, as has been referenced, that will see invested in the hands of just one person powers over policing. Yet, the entire National Assembly for Wales is to continue to be denied such devolution of powers, and there is no logic to this. I was struck by the comments in the Chamber yesterday of my friend Huw Irranca-Davies, the Member for Ogmore, Chair of the constitutional and legislative committee. He stated that, despite being invited before the committee, the Secretary of State for Wales had, so far, not accepted the invitation to attend. While it is good to see the Secretary of State for Wales address us today - a right, incidentally, that the Wales Bill will remove - it is important that communication and co-operation between the UK Government and the Welsh Government is the best that it possibly can be, and based on mutual respect, as the Welsh Labour Government has always sought to proceed for the process of devolution through cross-party consensus, where this is possible. It is difficult to comprehend and understand why the Wales Bill was rushed, especially when you consider that discussions between officials in the UK and Welsh Government had not concluded. Also, the current timetable for passage of the Bill is constricted and rushed and provides very little time for much valuable scrutiny. Rushed legislation, as I'm sure everybody in this Chamber is aware, makes for very poor law. Today I, along with my Welsh Labour colleagues, will be supporting the Plaid Cymru amendments as a matter of principle. The powers offered to Scotland and Northern Ireland should also be offered to Wales. The First Minister has consistently argued for that position in this Chamber, and Carwyn Jones has led the way in advocating that we need to move to a more coherent and consistent approach by the UK Government, treating each part of the UK with equal respect. It is no longer workable for twenty-first century Wales to be governed on the basis of an unwritten constitution that has morphed into disparity across and through the various members of the United Kingdom, increasingly divergent to the devolution settlement. Equally, my constituents have not sent me here to the National Assembly for Wales to endlessly be debating constitutional issues of devolution. They have sent me here - as has already been mentioned - to stand up for their hard-working families, to ensure a better future for our communities, to fight poverty and grow jobs, and get the best possible deal for them. This Queen's Speech does not deliver that. Let's be frank, the latest Queen's Speech was another missed opportunity to address many of the big issues facing Wales and the wider UK. It was a ghost Queen's Speech delivered in the shadow of the European referendum that the Prime Minister confidently predicted he would win. The editor of PoliticsHome.com, Kevin Schofield, neatly summed up the value of the Prime Minister's predictions: 'So basically, ever since David Cameron assured us that "Brits don't quit," everybody has quit. Except Jeremy Corbyn.' Today and tomorrow, and the next day, and the week after that, and the month after that, I know that this Welsh Government will not quit in its unstinting determination - that the people of Wales are given the respect and democratic process that they deserve, equal to our fellow citizens throughout our United Kingdom. Diolch, Lywydd.
Welsh: Roedd Harold Wilson yn arfer dweud bod wythnos yn amser hir mewn gwleidyddiaeth. Wel, mae'n ymddangos fel oes wleidyddol gyfan yn ôl, fel y crybwyllwyd eisoes, er pan gyflwynwyd Araith y Frenhines i'r Senedd ar 18 Mai 2016. Ar wahân i'r llu o faterion economaidd, masnachol a chymdeithasol rydym yn eu hwynebu yn awr, mae'n anochel i Gymru fod y sylw'n canolbwyntio yn awr ar Fil Cymru. Nid oes amheuaeth fod y Bil newydd i'w groesawu o'i gymharu â'r Bil drafft blaenorol a gyhoeddwyd fis Hydref diwethaf. Fodd bynnag, rydym unwaith eto yn wynebu materion sy'n parhau heb eu datrys. Yn fwyaf nodedig, nid yw'r Bil yn cynnwys datganoli plismona, ac mae cyflogau athrawon hefyd yn parhau i fod yn gymal cadw cadarn yn y Bil, o ganlyniad i drafodaethau parhaus ar y trosglwyddiad ariannol sydd ei angen i gefnogi datganoli. Mae angen cywiro hyn. Gwn fod y Prif Weinidog a Llywodraeth Cymru yn parhau i bwyso ac annog dadleuon a chraffu seneddol ar y materion hyn. Ni ddylai fod angen dweud mai'r cyfan y mae Cymru yn ei fynnu gan Lywodraeth y DU yw tegwch a pharch - rhaid cael tegwch a pharch ar y naill ochr a'r llall. Yn yr un modd, nid yw'n gwneud synnwyr i mam a dad ar Stryd Fawr Coed Duon nac i gyfreithwyr cyfansoddiadol fod datganoli pwerau ledled y Deyrnas Unedig i'w weld mor dameidiog ac ad hoc. Mae Llywodraeth y DU, eto heddiw, wedi argymell meiri metro, fel y crybwyllwyd, a fydd yn arwain at roi pwerau dros blismona yn nwylo un person. Eto i gyd, parheir i wadu datganoli pwerau o'r fath i'r Cynulliad Cenedlaethol cyfan, ac nid oes unrhyw resymeg i hyn. Cefais fy nharo gan y sylwadau yn y Siambr ddoe gan fy ffrind Huw Irranca-Davies, yr Aelod dros Ogwr, Cadeirydd y Pwyllgor Cyfansoddiadol a Deddfwriaethol. Er bod Ysgrifennydd Gwladol Cymru wedi cael gwahoddiad i ddod gerbron y pwyllgor, meddai, hyd yn hyn nid oedd wedi derbyn y gwahoddiad i fynychu. Er ei bod yn dda gweld Ysgrifennydd Gwladol Cymru yn ein cyfarch ni heddiw - hawl y bydd y Bil Cymru yn ei diddymu gyda llaw - mae'n bwysig fod cyfathrebu a chydweithredu rhwng Llywodraeth y DU a Llywodraeth Cymru cystal ag y bo modd iddo fod, ac yn seiliedig ar barch y naill tuag at y llall, gan fod Llywodraeth Lafur Cymru bob amser wedi ceisio bwrw ymlaen â'r broses ddatganoli drwy gonsensws trawsbleidiol, lle bo hynny'n bosibl. Mae'n anodd amgyffred a deall pam fod Bil Cymru wedi'i frysio, yn enwedig pan ystyriwch nad oedd trafodaethau rhwng swyddogion y DU a Llywodraeth Cymru wedi dod i ben. Hefyd, mae'r amserlen bresennol ar gyfer taith y Bil yn gyfyngedig a brysiog ac nid yw'n rhoi fawr iawn o amser ar gyfer craffu gwerthfawr. Mae deddfwriaeth frysiog, fel rwy'n siŵr y bydd pawb yn y Siambr hon yn gwybod, yn arwain at gyfraith wael iawn. Heddiw rwyf i, gyda fy nghyd-Aelodau ym Mhlaid Lafur Cymru, yn cefnogi gwelliannau Plaid Cymru fel mater o egwyddor. Dylai'r pwerau a gynigir i'r Alban a Gogledd Iwerddon gael eu cynnig i Gymru hefyd. Mae'r Prif Weinidog wedi dadlau'r safbwynt hwnnw'n gyson yn y Siambr hon, ac mae Carwyn Jones wedi arwain ar hyn drwy ddadlau bod angen i ni symud tuag at ddull mwy cydlynol a chyson o weithredu gan Lywodraeth y DU, dull sy'n trin pob rhan o'r DU gyda pharch cyfartal. Nid yw bellach yn ymarferol i Gymru'r unfed ganrif ar hugain gael ei llywodraethu ar sail cyfansoddiad anysgrifenedig sydd wedi datblygu'n anghyfartal ar hyd a lled y gwahanol aelodau o'r Deyrnas Unedig, ac i gyfeiriad cynyddol wahanol i'r setliad datganoli. Yn yr un modd, nid yw fy etholwyr wedi fy anfon yma i Gynulliad Cenedlaethol Cymru i drafod materion cyfansoddiadol datganoli yn ddiddiwedd. Maent wedi fy anfon yma - fel y crybwyllwyd eisoes - i frwydro dros eu teuluoedd gweithgar, i sicrhau gwell dyfodol i'n cymunedau, i ymladd yn erbyn tlodi a chreu swyddi, a chael y fargen orau sy'n bosibl iddynt. Nid yw Araith y Frenhines yn cyflawni hynny. Gadewch i ni fod yn onest, roedd Araith ddiweddaraf y Frenhines yn gyfle arall a gollwyd i fynd i'r afael â llawer o'r materion mawr sy'n wynebu Cymru a'r DU yn ehangach. Araith y Frenhines ddisylwedd oedd hi a ddarparwyd yng nghysgod y refferendwm Ewropeaidd y rhagwelai'r Prif Weinidog yn hyderus y byddai'n ei ennill. Mae golygydd PoliticsHome.com, Kevin Schofield, wedi crynhoi gwerth rhagfynegiadau'r Prif Weinidog yn daclus: Felly yn y bôn, byth ers i David Cameron ein sicrhau nad yw Prydeinwyr yn rhoi'r gorau iddi, mae pawb wedi rhoi'r gorau iddi. Ac eithrio Jeremy Corbyn. Heddiw ac yfory a thrennydd, a'r wythnos ar ôl hynny, a'r mis ar ôl hynny wedyn, gwn na fydd Llywodraeth Cymru yn rhoi'r gorau i'w phenderfyniad diwyro i roi i bobl Cymru y parch a'r broses ddemocrataidd y maent yn ei haeddu, yn gydradd â'n cyd-ddinasyddion ar hyd a lled y Deyrnas Unedig. Diolch, Lywydd.