English: We obviously can't overemphasise the importance of getting our sporting offer right in Wales, not only for national well-being and celebrating our heritage and so on, as the Minister says, but more importantly as a means of getting us healthier, and as we look forward to the formation of the first obesity strategy for Wales - it's come about as a result of our amendment to the Public Health (Wales) Bill - we know that getting people physically active and engaged in sport also is a must. I'd like to draw attention and just ask a few questions about things that are not in the statement, if I could. Firstly, if I could ask the Minister to comment on what is expected of Sport Wales now in terms of tackling a number of inequalities. Gender inequality in sport as a first one: the need for more women to get involved in sport and exercise, and what Sport Wales should be doing, for example, fair funding; ensuring safe facilities; challenging stereotypes. The same could be said about disabilities. I don't think I've heard what is expected now of Sport Wales in terms of tackling inequalities there. Also tackling racism: certainly a barrier still towards the uptake of sport. Inequality, I think, is only really mentioned in the context of Sport Wales being asked to invest resources where they're needed most in terms of tackling social inequalities, but there are other examples of inequalities - some I've mentioned there. Also, there are inequalities caused by charging for facilities. So, perhaps I could ask for a comment about means of reducing those costs where possible. The statement also says Sport Wales has to work with a whole range of partners: schools, employers, active travel, third sector and so on. How do we make sure, though, that that actually leads to more sporting opportunities being provided? It's not just about having meetings between those bodies. Who will be ensuring that these new partnerships actually lead to more happening on the front line, as it were, and whilst the more partners we have taking part in the provision of sporting opportunities the better, where does accountability lie if everybody is to take more responsibility? And, finally, sport is all too often a victim of tightening purse strings at local government level, and of course I sympathise with councils trying to make ends meet, but I wonder what measures you are investigating to help local authorities make investments in tough financial times, for example, with additional funds, perhaps, made available where current sporting facilities are safeguarded for the use of local communities.
Welsh: Yn amlwg ni allwn or-bwysleisio pwysigrwydd cael ein cynnig chwaraeon yn iawn yng Nghymru. Nid yn unig mae hyn yn wir o ran lles cenedlaethol a dathlu ein treftadaeth ac yn y blaen, fel y dywed y Gweinidog, ond yn bwysicach fyth mae'n ffordd o sicrhau ein bod yn bobl iachach. Ac wrth i ni edrych ymlaen at ffurfio'r strategaeth gordewdra gyntaf i Gymru - mae'n deillio o ganlyniad i'n gwelliant i Fil Iechyd y Cyhoedd (Cymru) - rydym yn gwybod bod yn rhaid cael pobl sy'n egnïol yn gorfforol ac yn cymryd rhan mewn chwaraeon. Hoffwn ofyn ychydig o gwestiynau a thynnu sylw at bethau nad ydynt yn y datganiad, os caf. Yn gyntaf, os caf ofyn i'r Gweinidog roi sylwadau ar yr hyn a ddisgwylir gan Chwaraeon Cymru nawr o ran mynd i'r afael â nifer o anghydraddoldebau. Anghydraddoldeb rhwng y rhywiau mewn chwaraeon fel yr un cyntaf: yr angen i fwy o ferched gymryd rhan mewn chwaraeon ac ymarfer corff, a beth ddylai Chwaraeon Cymru ei wneud yn ei gylch, er enghraifft, cyllid teg; sicrhau cyfleusterau diogel; herio stereoteipiau. Gellid dweud yr un peth am anableddau. Ni chredaf fy mod wedi clywed yr hyn a ddisgwylir yn awr gan Chwaraeon Cymru o ran mynd i'r afael ag anghydraddoldebau yno. Hefyd, mynd i'r afael â hiliaeth: yn sicr mae rhwystr yn dal i fodoli o ran cymryd rhan mewn chwaraeon. Nid yw anghyfartaledd, rwy'n credu, ond yn cael ei grybwyll yng nghyd-destun gofyn i Chwaraeon Cymru fuddsoddi adnoddau lle mae eu hangen fwyaf o ran mynd i'r afael ag anghydraddoldebau cymdeithasol, ond mae enghreifftiau eraill o anghydraddoldebau - rhai yr wyf wedi'u crybwyll yma. Hefyd, mae anghydraddoldebau a gaiff eu hachosi gan godi tâl am gyfleusterau. Felly, efallai y gallwn ofyn am sylwadau ynghylch y modd o leihau'r costau hynny, lle mae'n bosibl. Mae'r datganiad hefyd yn dweud bod yn rhaid i Chwaraeon Cymru weithio gydag ystod eang o bartneriaid: ysgolion, cyflogwyr, teithio egnïol, y trydydd sector ac yn y blaen. Sut ydym ni'n sicrhau, fodd bynnag, fod hynny'n arwain at ddarparu mwy o gyfleoedd chwaraeon? Nid yw'n ymwneud yn unig â chynnal cyfarfodydd rhwng y cyrff hynny. Pwy fydd yn sicrhau bod y partneriaethau newydd hyn mewn gwirionedd yn arwain at fwy yn digwydd yn y rheng flaen, fel petai? Ac er mai gorau i gyd po fwyaf o bartneriaid sydd gennym yn cymryd rhan yn y ddarpariaeth o gyfleoedd chwaraeon, ble mae atebolrwydd yn gorwedd os yw pawb i gymryd mwy o gyfrifoldeb? Ac, yn olaf, mae chwaraeon yn rhy aml yn dioddef o orfod tynhau llinynnau'r pwrs ar lefel llywodraeth leol, ac wrth gwrs, rwyf yn cydymdeimlo â chynghorau sy'n ceisio cael dau ben llinyn ynghyd. Ond tybed pa fesurau yr ydych chi'n ymchwilio iddynt i helpu awdurdodau lleol i wneud buddsoddiadau mewn amserau anodd, er enghraifft, drwy sicrhau bod cronfeydd ychwanegol, efallai, ar gael lle mae cyfleusterau chwaraeon presennol yn cael eu diogelu at ddefnydd cymunedau lleol.