English: Diolch, Llywydd. The Finance Committee spent quite a significant period of time considering the issue of land partly situated in Wales and partly situated in England. Earlier in proceedings, we understood that there were 40 or so such properties that straddled the border, but as proceedings went on, that number was revised up and up, and we now understand that it is in excess of 1,000. The issue we have before us is that splitting a transaction that straddles the border will, on average, lead to purchasers paying less tax, because with a progressive tax where the rate increases as the amount of land value increases, if you split that land value into two, the average tax rate you pay will be less. There are also really significant administrative hurdles in this. We're telling taxpayers to make a just and reasonable apportionment of the consideration for what they must treat as two transactions. The way in which they can do that is open to great argument and potential challenge. So, there's a risk that the taxpayer may structure in it a way to avoid tax where possible, but also just a large administrative burden on the purchaser of land, and potentially the vendor to the extent that there needs to be any negotiation, and on their professional advisers. It's not clear what the upside of this is to the extent that properties straddle the border. The law of averages is such that one can expect, on average, the amount of land in England and Wales from all the transactions that might happen in one year to be pretty similar. So, requiring people to split those and pay tax on a just and reasonable basis, and to work it out and justify it, to keep records and be willing to deal with the challenge that might happen later is a lot of work for no obvious gain. The UK law that we have to deal with and respect in this sense is that the transaction is to be treated as if it were two transactions - one relating to land in Wales, the Welsh transaction, and the other relating to the land in England, the English transaction. And then the consideration for the transaction is to be apportioned between those two transactions on a just and reasonable basis. But there's nothing to stop this Assembly deeming what a just and reasonable basis might be, and a lot of the reason why taxpayers and their advisers would welcome that happening is because it would reduce the work significantly and scope for legal challenge for them. I propose two amendments to tackle that: the first is amendment 35, the lead amendment of this group. I happily accept that there are competence arguments around this amendment. What I have sought to do is to make it at least arguable that the legislation we would pass, if the amendment were accepted, is consistent with the UK legislation. The reason for that is that, overall, the apportionment would be done on a just and reasonable basis. If each one of those transactions, the taxpayer processed a nil transaction in respect of stamp duty land tax for land on the English border, and paid the whole price of the transaction in land transaction tax to the Welsh Revenue Authority, (a) that would minimise avoidance of tax through there being a lower average rate, so it would increase the yield and keep the yield where it would otherwise be for the public sector, and the Welsh Revenue Authority could simply transfer half of the cost of the money that's been raised through the tax to Her Majesty's Revenue and Customs so that they would settle up at the end of the year, so that overall it would be done on a just and reasonable basis, which I submit is arguably consistent with the UK legislating, although I admit there are challenges with respect to competence. My second amendment is amendment 36, and on this we as an Assembly would deem just and reasonable apportionment to constitute either a 50/50 split, so the taxpayer doesn't have to worry about how much land or building is in one particular place or the other, or, alternatively, we simply deem that the land area of the title, whatever that is according to the map that we're expecting the Land Registry to develop - whatever proportion is in Wales, whatever proportion is in England of the land area of the title - that should be the just and reasonable apportionment. I think, if we give that option to the taxpayer, it would be a much simpler and easier process for the taxpayer, while protecting the revenues that would accrue to this Assembly from LTT.
Welsh: Diolch, Llywydd. Treuliodd y Pwyllgor Cyllid gyfnod eithaf sylweddol o amser yn ystyried y mater o dir sydd wedi'i leoli yn rhannol yng Nghymru ac wedi'i leoli yn rhannol yn Lloegr. Yn gynharach yn y trafodion, roeddem yn deall bod tua 40 eiddo o'r fath o boptu'r ffin, ond wrth i'r trafodion fynd yn eu blaen, cafodd y nifer hwnnw ei ddiwygio i fyny ac i fyny, ac rydym yn awr yn deall ei fod yn fwy na 1,000. Y mater sydd gennym ger ein bron yw bod rhannu trafodiadau sy'n gorwedd ar y ffin, ar gyfartaledd, yn arwain at brynwyr yn talu llai o dreth, oherwydd gyda threth gynyddol lle mae'r gyfradd yn codi gan fod y swm yn cynyddu gwerth y tir, os ydych yn rhannu gwerth y tir hwnnw yn ddwy, bydd y gyfradd dreth ar gyfartaledd yr ydych yn ei thalu yn llai. Mae hefyd rwystrau gweinyddol gwirioneddol sylweddol yn hyn. Rydym yn dweud wrth drethdalwyr am wneud dosraniad cyfiawn a rhesymol o'r ystyriaeth ar gyfer yr hyn y mae'n rhaid iddynt ei drin fel dau drafodiad. Mae'r modd y maent yn gallu gwneud hynny yn agored i ddadl fawr a her bosibl. Felly, mae risg y gall y trethdalwr strwythuro ynddo ffordd o osgoi treth lle y bo'n bosibl, ond mae hefyd faich gweinyddol mawr ar y prynwr tir, ac o bosibl y gwerthwr i'r graddau y mae angen unrhyw drafodaeth, ac ar eu cynghorwyr proffesiynol. Nid yw'n glir beth yw'r peth gorau am hyn i'r graddau bod eiddo yn pontio'r ffin. Mae'r gyfraith o gyfartaleddau yn golygu y gall rhywun ddisgwyl, ar gyfartaledd, fod maint y tir yng Nghymru a Lloegr o'r holl drafodiadau a allai ddigwydd mewn un flwyddyn i fod yn eithaf tebyg. Felly, mae ei gwneud yn ofynnol i bobl rannu hynny a thalu treth ar sail gyfiawn a rhesymol, ac i'w weithio allan a'i gyfiawnhau, cadw cofnodion a bod yn barod i ddelio â'r her a allai ddigwydd yn ddiweddarach yn llawer o waith heb unrhyw fantais amlwg . Y gyfraith yn y DU y mae'n rhaid inni ddelio â hi a'i pharchu yn yr ystyr yma yw bod y trafodiad yn cael ei drin fel pe bai'n ddau drafodiad - un yn ymwneud â thir yng Nghymru, trafodiad Cymru, a'r llall yn ymwneud â'r tir yn Lloegr, trafodiad Lloegr. Ac yna mae'r gydnabyddiaeth am y trafodiad i gael ei ddosrannu rhwng y ddau drafodiad ar sail gyfiawn a rhesymol. Ond does dim byd i atal y Cynulliad hwn rhag tybio beth allai sail gyfiawn a rhesymol fod, a llawer o'r rheswm pam y byddai trethdalwyr a'u hymgynghorwyr yn croesawu hynny'n digwydd yw oherwydd y byddai'n lleihau'r gwaith yn sylweddol ac yn rhoi lle i her gyfreithiol ar eu cyfer. Cynigiaf ddau welliant i fynd i'r afael â hynny: y cyntaf yw gwelliant 35, prif welliant y grŵp hwn. Rwy'n hapus yn derbyn bod dadleuon cymhwysedd o gwmpas y gwelliant hwn. Yr hyn yr wyf wedi ceisio ei wneud yw ei gwneud o leiaf yn ddadleuadwy bod y ddeddfwriaeth y byddem yn ei phasio, os yw'r gwelliant yn cael ei dderbyn, yn gyson â deddfwriaeth y DU. Y rheswm am hynny yw, ar y cyfan, y byddai'r dosraniad yn cael ei wneud ar sail gyfiawn a rhesymol. Os yw pob un o'r trafodion hynny, mae'r trethdalwr yn prosesu trafodiad dim mewn perthynas â threth tir y dreth stamp am dir ar y ffin â Lloegr, ac yn talu pris cyfan y trafodiad mewn treth trafodiad tir i Awdurdod Refeniw Cymru, (a) byddai hynny'n lleihau osgoi treth gan y byddai cyfradd gyfartalog is, felly byddai'n cynyddu'r cynnyrch a chadw'r cynnyrch lle byddai fel arall ar gyfer y sector cyhoeddus, a gallai Awdurdod Refeniw Cymru yn syml drosglwyddo hanner cost yr arian sy'n cael ei godi drwy'r dreth i Gyllid a Thollau EM er mwyn iddynt setlo ar ddiwedd y flwyddyn, fel y byddai ar y cyfan yn cael ei wneud ar sail gyfiawn a rhesymol, yr wyf yn cynnig y gellir dadlau sydd yn gyson â'r deddfu yn y DU, er fy mod yn cyfaddef bod heriau o ran cymhwysedd. Fy ail welliant yw gwelliant 36, ac ar hwn byddem ni fel Cynulliad yn ystyried bod dosraniad cyfiawn a rhesymol yn gyfystyr naill ai â rhaniad 50/50, fel nad oes yn rhaid i'r trethdalwr boeni am faint o dir neu adeilad sydd mewn un lle penodol neu'i gilydd, neu, fel arall, rydym yn syml yn ystyried bod arwynebedd tir y teitl, beth bynnag yw hynny yn ôl y map yr ydym yn disgwyl i'r Gofrestrfa Tir ei ddatblygu - pa bynnag gyfran sydd yng Nghymru, pa bynnag gyfran sydd yn Lloegr o arwynebedd tir y teitl - dyna ddylai fod y dosraniad cyfiawn a rhesymol. Rwy'n meddwl, pe byddem yn rhoi'r opsiwn hwnnw i'r trethdalwr, byddai'n broses llawer symlach a haws i'r trethdalwr, gan warchod y refeniw a fyddai'n cronni i'r Cynulliad hwn o Dreth Trafodiadau tir.