English: I remember my late friend Steffan Lewis saying that if he was a nationalist going into the meetings with the UK Government, well, he was certainly a nationalist coming out of them, because, as the former First Minister said behind me, they were a complete waste of time in terms of many of the inter-governmental discussions. The point that we're making in this motion today is that the voice of our national Parliament needs to be heard. Yes, there are inter-governmental discussions that have been taking place on an inadequate basis, but there hasn't been enough of an emphasis given to the voice of our own national Parliament. Moving to the second clause, the second clause reiterates the view expressed in the vote in the Assembly recently rejecting a 'no deal' outcome, and it also reminds us that this date before us, 29 March, is a result of a huge political error that was made back in 2016 to trigger article 50 and in an unrealistic way. Our party in Westminster did reject that proposition, but we are hoping that, through this vote, we can express the view of our national Parliament that we do now believe that we need to extend article 50 because we need more time. Decisions made under this kind of time pressure are often not very good decisions. The third clause is the vital one. We come here to the issue of a new public vote, to ask people democratically whether they now like the Brexit set out before them. We say very clearly that we believe that it does appear now that there is no way to come to a sensible outcome that would keep Wales in the single market, for example, or within a customs union, and would make the point that because of the inevitable element, as it appears to us, we need to move at once to prepare, to give the Welsh people a voice in 2019, asking their opinion now as to whether they believe this is for the benefit of Wales. Point 4 reiterates, as I have already said, the need for further engagement with the devolved legislators. I'll move now to our amendment. What is here is an idea. I don't know whether it's a perfect idea, but it is an idea about how we can try to express this parliamentary national voice, possibly by having the Welsh Government bring a delegation together to speak in Westminster and Whitehall at a governmental level and at a parliamentary level, to give the Welsh perspective and to give our perspective. Maybe there is further work to be done on that, but I do think it's a good idea - [ Interruption.] Mick Antoniw.
Welsh: Dwi'n cofio fy nghyfaill diweddar Steffan Lewis yn dweud os oedd o'n genedlaetholwr yn mynd i mewn i'r cyfarfodydd efo Llywodraeth Prydain, mi oedd yn sicr yn genedlaetholwr yn dod allan ohonyn nhw, achos fel yr oedd y cyn-Brif Weinidog yn dweud y tu ôl i fi yn y fan hyn, gwastraff amser llwyr oedd llawer o'r trafodaethau rhwng y Llywodraethau. Y pwynt dŷn ni'n ei wneud yn y cynnig yma heddiw, hefyd, ydy bod angen i lais ein Senedd genedlaethol ni gael ei glywed. Oes, mae yna drafodaethau rhynglywodraethol wedi bod yn digwydd ar ryw lefel gwbl, gwbl annigonol ac amhriodol, ond does yna ddim digon o lais wedi bod yn cael ei roi i'n Senedd genedlaethol ni. Yn symud at yr ail gymal, mae'r ail gymal yn atgyfnerthu y bleidlais yma'n y Cynulliad ychydig wythnosau yn ôl yn ymwrthod yn llwyr â'r syniad o ymadael heb gytundeb. Mae e hefyd yn ein hatgoffa ni fod y dyddiad yma sydd o'n blaenau ni, 29 Mawrth, yn ganlyniad i gamgymeriad gwleidyddol dybryd wnaed yn ôl yng nghanol 2016 i danio erthygl 50 yn gwbl afrealistig. Mi wnaeth fy mhleidlais i a'n haelodau ni yn San Steffan wrthod pleidleisio dros hwnnw. Ond rŵan mi ydyn ni, gobeithio drwy'r bleidlais yma, yn gallu datgan barn ein Senedd genedlaethol ni ein bod ni rŵan yn credu: na, mae angen ymestyn, oherwydd mae angen rhagor o amser. Dydy penderfyniadau sy'n cael eu gwneud dan y math yma o bwysau amser ddim yn aml iawn yn benderfyniadau da. Y trydydd cymal ydy'r un hollbwysig. Dŷn ni'n dod yn fan hyn at y cwestiwn o bleidlais o'r newydd i ofyn yn ddemocrataidd i bobl: ydyn nhw'n hoffi y Brexit sydd o'u blaenau nhw erbyn hyn? Dŷn ni'n dweud yn glir yn fan hyn ein bod ni'n credu ei bod hi yn ymddangos bellach nad oes modd dod i ganlyniad synhwyrol fyddai, er enghraifft, yn cadw Cymru yn y farchnad sengl neu o fewn yr undeb tollau, ac yn gwneud y pwynt, oherwydd yr elfen anochel honno, fel mae'n ymddangos i ni, bod angen symud ar unwaith i baratoi i roi llais i bobl Cymru yn 2019, a gofyn eu barn nhw rŵan, yn gyfoes: ydyn nhw'n credu bod hyn er lles Cymru? Mae pwynt 4 yn atgyfnerthu eto, fel rwy wedi cyfeirio ato fo'n barod, yr angen i drafod mwy gyda'r gweinyddiaethau datganoledig. Mi symudaf i yn fyr at ein gwelliant ni. Beth sydd yn fan hyn ydy syniad. Dwi ddim yn siŵr os ydy o'n syniad perffaith hyd yn oed, ond syniad oedd yna yn fan hyn ynglŷn â sut y gallwn ni fod yn ceisio y llais cenedlaethol, seneddol yna, drwy o bosib gael Llywodraeth Cymru i ddod â dirprwyaeth at ei gilydd i fynd i siarad yn San Steffan, yn Whitehall, ar lefel llywodraethol ac ar lefel seneddol, i roi safbwynt Cymru, i roi ein safbwynt ni. Mae'n bosib bod yna waith pellach i'w wneud ar hynny ond dwi'n meddwl fod o'n syniad da - [ Torri ar draws.] Mick Antoniw, ie.