English: I welcome the statement from the Cabinet Secretary in some respects, and I can certainly agree with his evisceration of the Chequers agreement and its internal contradictions. It's quite clear that this is a political exercise not to seek the best outcome for the United Kingdom but to try to paper over the cracks of the warring factions within the Conservative Party, and the dog's breakfast that has emerged from this process in the Chequers agreement just shows what happens when you conduct a negotiation through people who don't really believe in what they're doing. The majority of Conservative MPs voted for remain, an even bigger majority of Members of the Cabinet were remainers. We have a collection of people who fundamentally don't really want to leave the EU, and the Chequers agreement is designed to achieve that particular objective. We will remain in the EU in all but name. So, I'm surprised, in many ways, that other parties aren't more cheerful about it, because it actually delivers for them what they want. Steffan Lewis, in the course of his contribution this afternoon, talked about the country being held hostage, Wales being held hostage, by irreconcilable ideologues at Westminster. Actually, the people who are holding us all in the United Kingdom hostage in this process is the European Commission and their mouthpiece Monsieur Barnier. Nobody can promise an agreement because of course we can't control the reaction of the European Union to British proposals. So, the First Minister was quite wrong when he said earlier on that we all confidently promised a deal from the EU; I certainly didn't promise confidently any deal with the EU, knowing that actually we're speaking different languages in political terms. We've been talking the language of economics, the European Union negotiators were actually talking the language of politics. For them, the fundamental necessity is to maintain the political project of moving to greater unity politically, and that is one of the main reasons why I have always been opposed to Britain's membership of the EU. I do not want to be part of a federal superstate in the EU, and that is what the permanent bureaucracy of the European Union is determined to achieve. So, this negotiation was always doomed to fail if they had the upper hand, and the British Government's weakness in this regard has actually given them an even greater advantage than they enjoyed naturally. The Cabinet Secretary very quickly lapsed from that analysis, in which I can agree with him, into his usual jeremiad. I always enjoy his classical illusions, although I wonder how many secondary school children today would understand who Scylla and Charybdis were. Sadly, I don't suppose they even know who the prophet Jeremiah was either. But if ever there's an updated version of the Book of Lamentations, I can think of nobody better to write it than the Cabinet Secretary himself. As Darren Millar pointed out in his contribution, the extravagant claims of project fear go beyond absurdity. The idea that we won't be able to use our passports or that aircraft will not be able to fly over European air space or land at European airports - and, of course, that the reverse would perhaps be true in those circumstances - I think is so ridiculous that we don't need to spend much time on that. I didn't regard it as a refutation of what Darren Millar said that it's in his own Government's documents, because the Government itself is actually part of project fear in this respect, because that helps them to achieve their political objectives as well. We've heard from Monsieur Barnier himself in the last 48 hours that a solution to the Northern Irish problem is easily available. He doesn't say so directly, but what he did say just two days ago in relation to solving the problem of east-west trade from Ireland, which is equally applicable to north-south trading, is that whether technology could help east-west trade is a different question from north-south. His aim is to make checks as simple and dedramatised as possible, but that's a matter for the negotiating teams. Of course, he heads the negotiating teams, so he is actually working towards a solution that can easily be found. There's no reason to think that that wouldn't be available for north-south trade as well. After all, only about 1 per cent of Irish trade is conducted north-south, and there are well established mechanisms in other jurisdictions throughout the world that could make that as undramatic as possible - automatic customs clearing, electronic border checks and occasional physical checks away from the border areas. So, if there's a will there's a way, and that can easily be achieved. Ireland is actually being used a bargaining chip by the EU, as a means not only of undermining our negotiating position in this Brexit negotiation but also as a means of trying to break up the United Kingdom and, in particular, to create political unity in Ireland, which would, clearly, be a disastrous effect of the Brexit process. But, they're the ones playing with fire, not us. My solution to that would be to say, 'If you want border checks on the Irish border, you put them up'. Let's put the ball back into their court, and let's see what happens then. We could unilaterally decide to have no border and let them cope with the consequences.
Welsh: Rwy'n croesawu datganiad Ysgrifennydd y Cabinet i ryw raddau, ac rwy'n sicr yn cytuno â'i ddadansoddiad o gytundeb Chequers a'i wrthddywediadau mewnol. Mae'n eithaf clir mai ymarfer gwleidyddol yw hwn nid i gael y canlyniad gorau i'r Deyrnas Unedig, ond i geisio papuro dros graciau y carfannau cwerylgar o fewn y Blaid Geidwadol, ac mae'r llanast sydd wedi dod i'r amlwg o'r broses hon yng nghytundeb Chequers yn dangos beth sy'n digwydd pan rydych chi'n cynnal trafodaethau drwy gyfrwng pobl sydd ddim wir yn credu yn yr hyn y maen nhw'n ei wneud. Pleidleisiodd y mwyafrif o Aelodau Seneddol Ceidwadol i aros, roedd hyd yn oed mwy o fwyafrif o aelodau'r Cabinet eisiau aros. Mae gennym ni gasgliad o bobl nad ydyn nhw yn y bôn eisiau gadael yr UE mewn gwirionedd, a bwriad cytundeb Chequers yw cyflawni'r amcan penodol hwnnw. Byddwn yn aros yn yr UE ym mhopeth, oni bai am mewn enw. Felly, rwy'n synnu, mewn llawer ffordd, nad yw pleidiau eraill yn fwy siriol yn ei gylch, oherwydd mae mewn gwirionedd yn cyflawni'r hyn yr oeddent yn ei ddymuno. Soniodd Steffan Lewis, yn ystod ei gyfraniad y prynhawn yma, am y wlad yn cael ei dal yn wystl, Cymru'n cael ei dal yn wystl, gan ideolegwyr digyfaddawd yn San Steffan. Mewn gwirionedd, y bobl sy'n dal pob un ohonom ni yn y Deyrnas Unedig yn wystlon yn y broses hon yw'r Comisiwn Ewropeaidd a'i lefarydd, Monsieur Barnier. Ni all neb addo cytundeb oherwydd wrth gwrs allwn ni ddim rheoli ymateb yr Undeb Ewropeaidd i gynigion Prydain. Felly, roedd Prif Weinidog Cymru yn anghywir pan ddywedodd yn gynharach wrthym fod bargen wedi ei h addo yn ffyddiog inni gan yr UE; yn sicr wnes i ddim addo unrhyw fargen yn ffyddiog gyda'r UE, gan wybod ein bod mewn gwirionedd yn siarad ieithoedd gwahanol yn wleidyddol. Rydym ni wedi bod yn siarad iaith economeg, roedd negodwyr yr Undeb Ewropeaidd mewn gwirionedd yn siarad iaith gwleidyddiaeth. Iddyn nhw, yr angen sylfaenol yw cynnal y prosiect gwleidyddol o geisio mwy o undod gwleidyddol, a dyna un o'r prif resymau pam yr wyf i wastad wedi gwrthwynebu aelodaeth Prydain o'r UE. Does arnaf i ddim eisiau bod yn rhan o archwladwriaeth ffederal yn yr UE, a dyna beth mae biwrocratiaeth barhaol yr Undeb Ewropeaidd yn benderfynol o'i gyflawni. Felly, roedd y drafodaeth hon wastad wedi ei thynghedu i fethu os oedd ganddyn nhw fantais drosom ni, ac yn hyn o beth mae gwendid Llywodraeth Prydain mewn gwirionedd wedi rhoi iddyn nhw hyd yn oed mwy o fantais nag oedd ganddyn nhw yn naturiol. Llithrodd Ysgrifennydd y Cabinet yn gyflym iawn o'r dadansoddiad hwnnw, y gallaf gytuno ag ef yn ei gylch, i'w alarnad Jerimeiaidd arferol. Rwyf wastad yn mwynhau ei gyfeiriadau clasurol, er ys gwn i faint o blant ysgol uwchradd heddiw fyddai deall pwy oedd Scylla a Charybdis. Yn anffodus, ni wyddant mae'n debyg hyd yn oed pwy oedd y Proffwyd Jeremiah chwaith. Ond os cyhoeddir fyth fersiwn wedi'i ddiweddaru o Lyfr y Galarnadau, ni allaf feddwl am neb gwell i'w ysgrifennu nag Ysgrifennydd y Cabinet ei hun. Fel y nododd Darren Millar yn ei gyfraniad, mae honiadau eithafol prosiect ofn yn gwbl hurt. Rwy'n credu bod y syniad na fyddwn ni'n gallu defnyddio ein pasbortau neu na fydd awyrennau yn gallu hedfan dros ofod awyr Ewropeaidd neu dir mewn meysydd awyr Ewropeaidd - ac, wrth gwrs, y byddai e fallai y gwrthwyneb yn wir mewn rhai amgylchiadau - mor chwerthinllyd nad oes angen treulio llawer o amser ar hynny. Nid wyf o'r farn fod hynny'n gwrthbrofi'r hyn a ddywedodd Darren Millar sydd yn nogfennau ei Lywodraeth ei hun, oherwydd mae'r Llywodraeth ei hun yn rhan o'r prosiect ofn yn hyn o beth, oherwydd mae hynny'n eu helpu i gyflawni eu hamcanion gwleidyddol hefyd. Clywsom gan Monsieur Barnier ei hun yn y 48 awr diwethaf bod ateb rhwydd i broblem Gogledd Iwerddon. Nid yw'n dweud hynny uniongyrchol, ond beth ddywedodd ddau ddiwrnod yn ôl o ran datrys y broblem o fasnach dwyrain-gorllewin o'r Iwerddon, sydd yr un mor berthnasol i fasnachu rhwng y gogledd a'r de, yw, a allai technoleg helpu masnach Dwyrain-Gorllewin, ac a yw hynny'n gwestiwn gwahanol i fasnachu rhwng y Gogledd a'r De. Ei nod yw gwneud gwiriadau mor syml a rhwydd ag y bo modd, ond mae hynny'n fater ar gyfer y timau negodi. Wrth gwrs, ef sy'n arwain y timau negodi, felly mae mewn gwirionedd yn gweithio tuag at ateb rhwydd. Nid oes unrhyw reswm i feddwl na fyddai hynny ar gael ar gyfer masnach rhwng y gogledd a'r de yn ogystal. Wedi'r cyfan, dim ond tua 1 y cant o fasnach Iwerddon sy'n digwydd rhwng y gogledd a'r de, a cheir mecanweithiau sefydledig mewn awdurdodaethau eraill ledled y byd a allai wneud hynny mor rhwydd ag y bo modd - tollau clirio awtomatig, gwiriadau ffin electronig a gwiriadau ffisegol achlysurol ymhellach draw o'r ardaloedd ffiniol. Felly, dyfal donc yw hi, a gellir cyflawni hynny'n rhwydd. Mae Iwerddon mewn gwirionedd yn cael ei defnyddio fel teclyn bargeinio gan yr UE, fel modd i nid yn unig danseilio ein sefyllfa negodi yn y trafodaethau Brexit hyn, ond hefyd fel ffordd o geisio chwalu'r Deyrnas Unedig ac, yn benodol, i greu undod gwleidyddol yn Iwerddon, a fyddai, yn amlwg, yn effaith drychinebus allai ddeillio o'r broses Brexit. Ond, nhw yw'r rhai sy'n chwarae â thân, nid ni. Fy ateb i i hynny fyddai dweud, 'Os ydych chi eisiau gwiriadau ar ffin Iwerddon, yna rhowch chi nhw ar waith'. Gadewch inni daflu'r bêl yn ôl iddyn nhw, a gadewch i ni weld beth fydd yn digwydd wedyn. Fe allem ni benderfynu ein hunain i beidio â chael ffin a gadael iddyn nhw ymdopi â'r canlyniadau.