English: Llywydd, the first factor is already with us, and it can be seen all around us: poverty. Poverty is becoming endemic - homelessness and food poverty being the most visible signs. Footballer Marcus Rashford has recently shone a light on this issue, using his own personal story to explain just how terrible it is to go to school hungry. The effects of this can and often do last a lifetime. Now, we often kid ourselves that poverty is an issue for other people, but, friends, let this fact sink in: one third of households are a month's paycheck away from homelessness. Now, in a world where people's lives are increasingly precarious, what answer do you think we would get if we stretched that figure to four months? Another important contributor to needing to look at a UBI is the increasingly insecure nature of work, and the flatlining of wage growth for all but a wealthy few. A recent Trades Union Congress report stated that much of the employment created in the UK in recent years has been low paid and insecure, as reflected in the increasing use of zero-hour contracts and the growth in gig economy jobs. The final factor is global warming, and the very real risk that, if we don't change the way we think about growth, there will be nobody around to benefit from it. Unsustainable booms where we don't take into account the need to go carbon neutral will be catastrophic. Now, this change, whilst necessary, will not be pain free, and there will be losers as well as winners. So, how we do we support them through it? Prime Minister Jacinda Ardern really sums up my position: growth is pointless if people aren't thriving. Ardern said that Governments should instead focus on the general welfare of citizens and make investments in areas that unlock human potential. She pointed to New Zealand's new well-being budget, which seeks to expand mental health services, reduce child poverty and homelessness, fight climate change and expand opportunities. 'Economic growth accompanied by worsening social outcomes is not success' - Ardern said - 'it is failure.' So, what exactly am I asking for? After all, a trial seems quite vague. But, Members, really, it is quite simple. I want the Welsh Government to select a group of people and see if their outcomes are improved by a UBI. Such a group could be care leavers or the recently redundant in an industry particularly hit by COVID. We would then support this group while seeing if our trial matches the positive results of trials elsewhere. A trial in Canada demonstrated that young people are more likely to stay in training; a study in Finland demonstrated that people in receipt of a UBI are more likely to work. Now, this is in contrast to universal credit, which actively punishes work. I understand many, particularly on the small-state Conservative wing of politics, will say we can't afford to support people in chaotic times. But I often wonder why these same voices do not pipe up when universal credit costs spiral out of control, when billions are given to outsourcing companies that deliver appalling services, or major infrastructure projects, like the HS2, see costs rocket. And I also know many on my own side of the political spectrum are also unconvinced, not because they don't want to support people, but because they are worried about the finite resources in a country that has already seen the Tories cut so much of what we all value. So, what I would say to them is: look at the list of problems I've discussed today - what pressure will the consequences of these changes place on public services? Now, Llywydd, I am looking forward to hearing Members' contributions today, so I will leave you with this: if a market economy is to thrive, it needs all its citizens to be able to participate in it. It needs them to be able to absorb the coming shocks and be home owners, consumers, creators and entrepreneurs. If we are to give them the space to take responsibility and ensure that they can be this, then we are going to need a much better springboard - a much kinder springboard - and that springboard is a universal basic income. Diolch yn fawr.
Welsh: Lywydd, mae'r ffactor cyntaf gyda ni eisoes, a gellir ei weld o'n cwmpas: tlodi. Mae tlodi'n prysur ddod yn endemig - digartrefedd a thlodi bwyd yw'r arwyddion mwyaf gweladwy. Mae Marcus Rashford, y pêl-droediwr, wedi taflu goleuni ar y mater hwn yn ddiweddar, gan ddefnyddio ei stori bersonol ei hun i egluro pa mor ofnadwy yw mynd i'r ysgol yn llwglyd. Gall effeithiau hyn bara am oes, a byddant yn gwneud hynny'n aml. Nawr, rydym yn aml yn twyllo ein hunain mai problem i bobl eraill yw tlodi, ond gyfeillion, ystyriwch y ffaith hon: mae traean o aelwydydd un cyflog mis i ffwrdd o fod yn ddigartref. Nawr, mewn byd lle mae bywydau pobl yn fwyfwy ansicr, pa ateb y credwch y byddem yn ei gael pe baem yn ymestyn y ffigur hwnnw i bedwar mis? Cyfrannwr pwysig arall i'r angen i edrych ar incwm sylfaenol cyffredinol yw natur gynyddol ansicr gwaith, a'r gwastatáu yn nhwf cyflogau i bawb ond ychydig o bobl gyfoethog. Nododd adroddiad diweddar gan Gyngres yr Undebau Llafur fod llawer o'r gyflogaeth a grëwyd yn y DU yn ystod y blynyddoedd diwethaf wedi bod yn waith am gyflog isel ac o natur ansicr, fel yr adlewyrchir yn y defnydd cynyddol o gontractau dim oriau a'r cynnydd mewn swyddi yn yr economi gìg. Y ffactor olaf yw cynhesu byd-eang, a'r risg wirioneddol, os na fyddwn yn newid y ffordd rydym yn meddwl am dwf, na fydd neb o gwmpas i elwa ohono. Bydd ffyniant anghynaliadwy lle nad ydym yn ystyried yr angen i fod yn garbon niwtral yn drychinebus. Nawr, er bod angen y newid hwn, ni fydd yn ddi-boen, a bydd rhai ar eu colled yn ogystal â rhai ar eu hennill. Felly, sut rydym yn eu cefnogi drwy hyn? Mae'r Prif Weinidog Jacinda Ardern yn crynhoi fy safbwynt mewn gwirionedd: mae twf yn ddibwrpas os nad yw pobl yn ffynnu. Dywedodd Ardern y dylai Llywodraethau ganolbwyntio yn hytrach ar les cyffredinol dinasyddion a buddsoddi mewn meysydd sy'n datgloi'r potensial dynol. Cyfeiriodd at gyllideb llesiant newydd Seland Newydd, sy'n ceisio ehangu gwasanaethau iechyd meddwl, lleihau tlodi plant a digartrefedd, ymladd newid yn yr hinsawdd a gwella cyfleoedd. Nid llwyddiant yw twf economaidd a ddaw â chanlyniadau cymdeithasol sy'n gwaethygu yn ei sgil - meddai Ardern - methiant ydyw. Felly, beth yn union rwy'n gofyn amdano? Wedi'r cyfan, mae treial yn ymddangos yn eithaf niwlog. Ond Aelodau, mae'n eithaf syml mewn gwirionedd. Rwyf eisiau i Lywodraeth Cymru ddewis grŵp o bobl a gweld a yw eu canlyniadau'n gwella drwy gael incwm sylfaenol cyffredinol. Gallai grŵp o'r fath fod yn bobl sy'n gadael gofal neu'n bobl a ddiswyddwyd yn ddiweddar mewn diwydiant sydd wedi dioddef yn fawr yn sgil COVID. Byddem yn cefnogi'r grŵp hwn wedyn tra'n gweld a yw ein treial yn ailadrodd canlyniadau cadarnhaol treialon mewn mannau eraill. Dangosodd treial yng Nghanada fod pobl ifanc yn fwy tebygol o aros mewn hyfforddiant; dangosodd astudiaeth yn y Ffindir fod pobl sy'n cael incwm sylfaenol cyffredinol yn fwy tebygol o weithio. Nawr, mae hyn yn wahanol i gredyd cynhwysol, sy'n mynd ati'n weithredol i gosbi gwaith. Rwy'n deall y bydd llawer, yn enwedig ar yr asgell Geidwadol, 'gwladwriaeth fach' mewn gwleidyddiaeth, yn dweud na allwn fforddio cefnogi pobl mewn cyfnod cythryblus. Ond rwy'n aml yn meddwl tybed pam nad yw'r lleisiau hyn yn codi pan fydd costau credyd cynhwysol yn cynyddu allan o reolaeth, pan roddir biliynau i gwmnïau allanol sy'n darparu gwasanaethau gwarthus, neu pan welwn gostau prosiectau seilwaith mawr, fel HS2, yn mynd drwy'r to. Ac rwy'n gwybod hefyd nad yw llawer ar fy ochr i o'r sbectrwm gwleidyddol wedi'u hargyhoeddi, nid oherwydd nad ydynt eisiau cefnogi pobl, ond am eu bod yn poeni am yr adnoddau cyfyngedig mewn gwlad sydd eisoes wedi gweld y Torïaid yn torri cymaint o'r hyn rydym i gyd yn ei ystyried yn werthfawr. Felly, yr hyn y byddwn yn ei ddweud wrthynt yw: edrychwch ar y rhestr o broblemau rwyf wedi'u trafod heddiw - pa bwysau fydd canlyniadau'r newidiadau hyn yn ei roi ar wasanaethau cyhoeddus? Nawr, Lywydd, rwy'n edrych ymlaen at glywed cyfraniadau'r Aelodau heddiw, felly rwyf am orffen gyda hyn: os yw economi marchnad yn mynd i ffynnu, mae angen i'w holl ddinasyddion allu cymryd rhan ynddi. Mae angen iddynt allu amsugno'r ergydion sydd i ddod a bod yn berchnogion cartrefi, yn ddefnyddwyr, yn grewyr ac yn entrepreneuriaid. Os ydym am roi lle iddynt gymryd cyfrifoldeb a sicrhau y gallant wneud hyn, bydd angen sbardun llawer gwell arnom - sbardun llawer mwy caredig - a'r sbardun hwnnw yw incwm sylfaenol cyffredinol. Diolch yn fawr.