English: I'm going to pursue a similar course in terms of this tension, and that was essentially what we were dealing with in this report - this tension between how you focus resources in order to have the best possible impact. We're seeing this not only in Flying Start, but in other programmes. Do you restrict support to certain geographical areas or do you target a certain demographic or a group of people wherever they live? Essentially - and that's reflected in the debate so far, I think - that was the tension that we were grappling with. And I have to say, and agree with what the Chair said at the outset - that the greatest disappointment for me was how few did benefit from the outreach in some local authorities. I refer to one local authority where only five children benefited from the outreach aspect. If you're going to try and do it both ways, and have some sort of balance, then I would expect a better balance to be struck as a result of that, because the outreach element is supposed to be a way of shifting that balance and addressing that lack of balance, and, clearly, in some areas that isn't happening as we would like to see it happening. And as we've heard, two thirds of the people with income problems live outwith the Flying Start areas, so there is a clear problem in that regard. It's a fact that the Government, of course, has increased the cap on outreach expenditure, up to 50 per cent of the budget, during the inquiry, and that, in and of itself, has been an admission from the Minister and the Government that the balance wasn't as it should have been - that it wasn't appropriate and that it wasn't sufficient. And the committee's first recommendation asks that question as to the rationale underpinning that. Okay, if you accept that there's a need for a change to that balance, why 5 per cent? Why not 7 per cent or 10 per cent? And I know that you made reference, if I remember rightly, to the fact that that is the figure that can be vired from one programme to another, but I do think we need a better rationale that is based, perhaps, on the suggestion of piloting, trialling or trying different models in different areas, so that we can have confidence that that model or that figure is appropriate and robust. On occasion, we have to accept, despite how crude geographical boundaries can be, with a few methods to ameliorate some of those crudities, I think we have to accept that it isn't perfect but that it's the best we may have. I certainly think that's the consensus with something like the PDG, the pupil development grant. Some have said that basing that on who qualifies for free school meals is a crude approach, and isn't sufficiently smart, but when you ask what could come in its place - well, everyone looks at each and say, 'Well, yes, that's maybe the best approach we have', and on occasion, we may have to accept that. But without that rationale underpinning the 5 per cent, I still struggle to feel that it's not a figure that's just been plucked out of the air. And I certainly want to see more impact than we have seen to date. Now, I am encouraged by some aspects of the Government's response to these recommendations, particularly the talk of a commitment in the national strategy to creating a more interlinked and responsive system that will give a central role to the unique needs of all children. So, there is something there, I think. I'd like to hear the Minister expanding on what he means when he talks about creating one early years system that is local and national, but also that every service would collaborate and pull in the same direction. We would all support that, and it's possible, in getting that right, that that in and of itself can give us more flexibility in terms of how these services are disseminated to wider areas. If everyone is pulling in the same direction, then people may have more confidence to push those boundaries, rather than relying simply on geographical boundaries. You also talk of an intensive building project with two public services boards that are going to look at the options. Well, that sounds to me as an opportunity to pilot various approaches. So, I'll restrict my comments to those, I think, given that the clock is against me. But I would return to this point that, at the heart of this report, there is this argument as to where we strike that balance. There wasn't a desire to go back to the geographical boundaries in the report. There wasn't a desire, truth be told, given the issues surrounding stigma and so on, to go entirely in the other direction. The question for me is: where should that balance be struck?
Welsh: Rydw i'n mynd ar ôl trywydd nid anhebyg, o safbwynt y dynfa sydd yma, ac rydw i'n meddwl yn ei hanfod dyna roeddwn i'n ymrafael â hi yn yr adroddiad yma, sef y dynfa yma rhwng sut rydych chi'n ffocysu adnoddau er mwyn cael yr impact gorau. Rŷm ni'n gweld hyn nid dim ond o ran Dechrau'n Deg ond mewn rhaglenni eraill. A ydych chi'n cyfyngu'r gefnogaeth i ardaloedd daearyddol penodol neu a ydych chi'n targedu demograffig neu grŵp penodol o bobl lle bynnag maen nhw'n byw? Yn ei hanfod - ac mae hynny'n cael ei adlewyrchu yn y ddadl, rwy'n credu - dyna oedd yr hyn yr oeddwn i'n trio ymrafael ag ef. Ac mae'n rhaid i fi ddweud, a chytuno â'r hyn a ddywedodd y Cadeirydd ar y dechrau - y siom fwyaf ges i oedd cyn lleied oedd yn cael budd o'r elfen allgymorth mewn rhai awdurdodau lleol. Hynny yw, mi gyfeiriwyd at un awdurdod lleol lle dim ond pump o blant a oedd yn cael budd o'r elfen allgymorth. Os ydych hi'n mynd i drio gwneud hyn ddwy ffordd, a chael rhyw fath o gydbwysedd, yna byddwn i'n disgwyl gwell cydbwysedd yn dod yn sgil hynny, oherwydd mae'r elfen allgymorth yma i fod yn ffordd i newid y cydbwysedd yna, i fynd i'r afael â'r diffyg cydbwysedd, ac, yn amlwg, mewn rhai ardaloedd nid yw hynny, efallai, ddim yn digwydd fel y byddwn i'n dymuno. Ac fel rŷm ni wedi clywed, wrth gwrs, mae dwy ran o dair o bobl sydd ag anawsterau incwm yn byw y tu allan i ardaloedd Dechrau'n Deg, felly mae yna wendid clir yn hynny o beth. Mae'n ffaith bod y Llywodraeth, wrth gwrs, wedi cynyddu'r cap ar wariant allgymorth, lan i 5 y cant o'r gyllideb, yn ystod yr ymchwiliad, ac mae hynny yn ei hun, rydw i'n meddwl, wedi bod yn gyfaddefiad ar ran y Gweinidog a'r Llywodraeth nad oedd y cydbwysedd, efallai, fel y dylai fod, ac nad oedd e'n iawn, nad oedd e'n addas, ac efallai nad oedd e'n ddigonol. Ac mae argymhelliad cyntaf y pwyllgor yn holi'r cwestiwn ynglŷn â'r rhesymeg y tu ôl i hynny. Iawn, os ydych chi'n derbyn efallai bod eisie newid y cydbwysedd, pam 5 y cant? Pam ddim 7 y cant neu 10 y cant? Ac rydw i'n gwybod eich bod wedi cyfeirio, os ydw i'n cofio'n iawn, at y ffaith mai dyna'r ffigur sy'n gallu cael ei ' vire -o' o un rhaglen i'r llall, ond rydw i'n meddwl bod angen inni gael gwell rationale sy'n seiliedig, efallai, ar yr awgrym o beilota neu dreialu neu drio gwahanol fodelau mewn ardaloedd gwahanol, fel ein bod ni â'r hyder bod y model yna neu'r ffigur yna yn addas. Weithiau, mae'n rhaid inni dderbyn, er mor crude yw ffiniau daearyddol, gydag ychydig o dechnegau, efallai, i drio meddalu ychydig ar y ffiniau yna, efallai bod yn rhaid inni jest derbyn nad yw e'n berffaith ond efallai taw dyna'r gorau sydd gennym ni. Yn sicr, rydw i'n teimlo taw dyna'r consensws gyda rhywbeth fel y grant datblygu disgyblion, y PDG. Mae ambell un wedi dweud bod seilio hwnnw ar bwy sy'n gymwys, (a), i gael cinio am ddim yn rhy crude, a ddim yn ddigon clyfar, efallai, ond pan ŷch chi'n gofyn beth a ddaw yn ei le - wel, mae pawb yn edrych ar ei gilydd ac yn dweud, 'Wel, ie, efallai taw hynny yw'r gorau sydd gyda ni', ac weithiau, efallai, mae'n rhaid inni dderbyn hynny. Ond heb y rationale yna y tu ôl i'r 5 y cant, rydw i'n dal yn stryglo i deimlo ei fod e ddim yn ffigur sydd jest wedi cael ei bigo mas o'r awyr. Ac rydw i'n sicr eisie gweld mwy o impact na'r hyn rŷm ni wedi'i weld yn y gorffennol. Nawr, rydw i yn cael fy nghalonogi gan rai agweddau ar ymateb y Llywodraeth i'r argymhellion, yn enwedig y sôn am yr ymrwymiad yn y strategaeth genedlaethol i greu system fwy cydgysylltiedig ac ymatebol, a fydd yn rhoi lle canolog i anghenion unigryw pob plentyn. Felly, mae rhywbeth yn fanna, rydw i'n meddwl. A byddwn i'n licio clywed y Gweinidog yn ymhelaethu, efallai, ar yr hyn y mae e'n ei olygu pan mae e'n sôn am greu un system ar gyfer y blynyddoedd cynnar sy'n lleol ac yn genedlaethol, ond hefyd fod pob gwasanaeth yn cydweithio, yn tynnu i'r un cyfeiriad. Byddem ni i gyd yn cefnogi hynny, ac mae'n bosib, o gael hynny'n iawn, fod hynny yn ei hun yn rhoi ychydig mwy o hyblygrwydd o safbwynt y modd mae'r gwasanaethau yma'n cael eu gwasgaru dros ardaloedd ehangach. Os ydy pawb yn tynnu i'r cyfeiriad, yna efallai bod gan bawb bach mwy o hyder i wthio'r ffiniau yna, yn hytrach na jest dibynnu ar y ffiniau daearyddol. Rŷch chi hefyd yn sôn am broject cydadeiladu dwys gyda dau fwrdd gwasanaethau cyhoeddus sydd yn mynd i edrych ar yr opsiynau. Wel, mae hynny'n swnio tamaid bach fel cyfle i beilota gwahanol approaches. Felly, fe wnaf i gyfyngu fe sylwadau i hynny, rydw i'n meddwl, oherwydd mae'r cloc yn fy nghuro i. Ond rydw i'n dod nôl at y pwynt yma: yng nghalon yr adroddiad yma mae'r ddadl yma ynglŷn â ble rŷm ni'n taro'r cydbwysedd. Nid oedd yna dynfa yn ôl at lynu'n dynnach at ffiniau daearyddol yn y dystiolaeth. Nid oedd yna dynfa, a bod yn onest, oherwydd mae yna faterion yn ymwneud â stigma ac yn y blaen, i fynd yn llwyr i'r cyfeiriad arall. Y cwestiwn i fi yw: ble mae'r cydbwysedd yna yn cael ei daro?