English: Can I thank the Member for his comments? I think it's fair to say that before the general election the idea of there being an equal partnership of four Governments was not in the vocabulary of the UK Government. They saw themselves as being superior to the three devolved administrations, even in areas that were devolved. The language has changed. I'm not sure that the desire, in terms of what to do during the Brexit negotiations, has necessarily changed. There are three things that need to be in place before the UK leaves the EU. The first is that the Council of Ministers must already be up and running because the structure to decide what happens with devolved powers when they return must be in place when those powers actually do return. It wouldn't be good enough just for us to see Brexit and then set up a Council of Ministers. Secondly, there needs to be established a set of rules that would govern the internal single market of the UK. Sensibly, it's probably best to keep the EU state aid rules as they are until such time as a set of rules can be developed. Thirdly, and most importantly, there needs to be, as Members will have heard me say before, an independent court that polices the rules of the market. At the moment, there is a dispute resolution process that exists, but the disputes are resolved, ultimately, by the UK Treasury. So, if we are in dispute with the UK Treasury, it's the UK Treasury that resolves the dispute, and that can't be realistic or proper - well, it's not proper now, but it certainly can't be proper in the future. For any single market to succeed, if there are rules in that single market then all those involved in that market must have faith that the rules are being interpreted impartially, probably by a trade court. It could be easily done by simply saying, 'Let the Supreme Court do it'. With regard to Scotland, it's not clear what Scotland's strategy will be in the future. I think it's fair to say that, in the past, Scotland's view has tended to be, 'Well, we agree with what you're saying but our direction of travel is different.' I'm not sure that is as clear following the general election. With regard to Ireland, we have bilateral links with Ireland but Ireland are in a difficult position with regard to the British-Irish Council, in the sense that at the British-Irish Council the Republic of Ireland is part of the other negotiating party - it's part of the EU, so it's hugely awkward for the Republic of Ireland to offer a view in the BIC because it's part of the collective view of the EU. The Ireland administrations find the BIC very useful because it's their chance to meet with bigger jurisdictions, and they have a particular grievance in the sense that, if the UK leaves the customs union, so will they, without being asked. So, from their perspective, they find themselves in an invidious position. I think, in time, once Brexit is resolved and the Republic feels that it has perhaps a little bit perhaps more freedom than it does at the moment in terms of negotiation, then the BIC might start to grow. It has to be said that, historically, the BIC has not been the place where decisions are taken, and has tended to be a place where there's been general discussion, some bilaterals, but it's not been a particularly forceful body. In the more than seven years now that I've been First Minister, not once has the UK Prime Minister attended the BIC, which shows you, really, how much precedence the UK gives to the BIC, even though the Irish Taoiseach has always been there. In terms of some of the issues that he raised, the issue of Ireland, again, he mentioned it in the context of the BIC. It does have, as I've said before, a resonance for us in Wales. If the maritime border between Wales and Ireland is seen as more difficult than the border between the north and south in Ireland, there are trade implications for us. Seventy per cent of the trade between Great Britain and the island of Ireland goes through the Welsh ports. Anything that interferes with that clearly is bad for Wales, and bad for jobs. Finally, he asked about the continuity Bill. It is something that we are still considering. He has made the case for it - I've listened carefully to it and he makes a strong case for it. Whether the situation has changed since the election, we don't know, but I don't think we can take anything for granted. So, I can assure him that the continuity Bill is now being considered by lawyers.
Welsh: A gaf i ddiolch i'r Aelod am ei sylwadau? Rwy'n meddwl ei bod yn deg dweud, cyn yr etholiad cyffredinol, nad oedd y syniad o bartneriaeth gyfartal rhwng pedair Llywodraeth yng ngeirfa Llywodraeth y DU. Roeddent yn eu gweld eu hunain yn uwch na'r tair gweinyddiaeth ddatganoledig, hyd yn oed mewn meysydd a oedd wedi'u datganoli. Mae'r iaith wedi newid. Nid wyf yn siŵr a yw'r awydd, o ran beth i'w wneud yn ystod y trafodaethau Brexit, wedi newid o reidrwydd. Mae angen i dri pheth fod yn eu lle cyn i'r DU adael yr UE. Y cyntaf yw bod yn rhaid i'r Cyngor Gweinidogion eisoes fod yn weithredol oherwydd mae'n rhaid bod y strwythur i benderfynu beth sy'n digwydd i bwerau datganoledig pan fyddant yn dychwelyd yn ei le cyn i'r pwerau hynny ddychwelyd. Ni fyddai'n ddigon da inni weld Brexit ac yna sefydlu Cyngor Gweinidogion. Yn ail, mae angen sefydlu cyfres o reolau a fyddai'n rheoli marchnad sengl fewnol y DU. A bod yn ddoeth, mae'n debyg mai'r peth gorau yw cadw rheolau cymorth gwladwriaethol yr UE fel y maent hyd nes y gellir datblygu cyfres o reolau. Yn drydydd, ac yn bwysicaf oll, mae angen, fel y bydd yr Aelodau wedi fy nghlywed yn ei ddweud o'r blaen, llys annibynnol i blismona rheolau'r farchnad. Ar hyn o bryd, mae proses datrys anghydfod yn bodoli, ond mae'r anghydfodau'n cael eu datrys, yn y pen draw, gan Drysorlys y DU. Felly, os ydym mewn anghydfod â Thrysorlys y DU, Trysorlys y DU sy'n datrys yr anghydfod, ac ni all hynny fod yn realistig nac yn briodol - wel, nid yw'n briodol nawr, ond yn sicr ni all fod yn briodol yn y dyfodol. Er mwyn i unrhyw farchnad sengl lwyddo, os oes rheolau yn y farchnad sengl honno, mae'n rhaid i bawb sy'n gysylltiedig yn y farchnad honno fod yn ffyddiog bod y rheolau'n cael eu dehongli'n ddiduedd, yn ôl pob tebyg gan lys masnach. Byddai'n hawdd gwneud hynny drwy ddweud yn syml, 'Gadewch i'r Goruchaf Lys ei wneud'. O ran yr Alban, nid yw'n glir beth fydd strategaeth yr Alban yn y dyfodol. Rwy'n meddwl ei bod yn deg dweud, yn y gorffennol, bod yr Alban wedi tueddu i fod o'r farn, 'Wel, rydym yn cytuno â'r hyn yr ydych yn ei ddweud, ond mae ein cyfeiriad teithio ni'n wahanol.' Nid wyf yn siŵr a yw hynny yr un mor glir ar ôl yr etholiad cyffredinol. O ran Iwerddon, mae gennym gysylltiadau dwyochrog ag Iwerddon ond mae Iwerddon mewn sefyllfa anodd o ran y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig, yn yr ystyr bod Gweriniaeth Iwerddon, yn y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig, yn rhan o'r parti trafod arall - mae'n rhan o'r UE, felly mae'n hynod lletchwith i Weriniaeth Iwerddon gynnig barn yn y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig oherwydd ei bod yn rhan o farn gyfunol yr UE. Mae'r Cyngor Prydeinig-Gwyddelig yn ddefnyddiol iawn i weinyddiaethau Iwerddon oherwydd mae'n rhoi cyfle iddynt i gyfarfod ag awdurdodaethau mwy, ac mae ganddynt gŵyn benodol sef, os yw'r DU yn gadael yr undeb tollau, y byddan nhw hefyd, heb i neb ofyn iddynt. Felly, o'u safbwynt nhw, maent mewn sefyllfa annymunol. Rwy'n meddwl, ymhen amser, cyn gynted â bod Brexit wedi ei ddatrys a'r Weriniaeth yn teimlo bod ganddi efallai ychydig yn fwy o ryddid, efallai, nag sydd ganddi ar hyn o bryd o ran negodi, yna efallai y bydd y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig yn dechrau tyfu. Mae'n rhaid dweud, yn hanesyddol, nad yn y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig y mae penderfyniadau wedi cael eu gwneud; mae wedi tueddu i fod yn fan lle ceir trafodaeth gyffredinol, rhai cytundebau dwyochrog, ond nid yw wedi bod yn gorff arbennig o rymus. Yn y mwy na saith mlynedd erbyn hyn ers imi fod yn Brif Weinidog, nid yw Prif Weinidog y DU wedi bod yn bresennol unwaith yn y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig, sy'n dangos ichi, a dweud y gwir, faint o flaenoriaeth y mae'r DU yn ei rhoi i'r Cyngor Prydeinig-Gwyddelig, er bod Taoiseach Iwerddon wedi bod yno bob amser. O ran rhai o'r materion a gododd, mater Iwerddon, unwaith eto, soniodd amdano yng nghyd-destun y Cyngor Prydeinig-Gwyddelig. Mae hynny, fel yr wyf wedi'i ddweud o'r blaen, yn berthnasol i ni yng Nghymru. Os caiff ffin forol rhwng Cymru ac Iwerddon ei hystyried yn anoddach na'r ffin rhwng y gogledd a'r de yn Iwerddon, bydd goblygiadau masnachol inni. Mae saith deg y cant o'r fasnach rhwng Prydain Fawr ac ynys Iwerddon yn mynd drwy porthladdoedd Cymru. Mae unrhyw beth sy'n ymyrryd â hynny yn amlwg yn ddrwg i Gymru, ac yn ddrwg i swyddi. Yn olaf, gofynnodd am y Bil parhad. Mae'n rhywbeth yr ydym yn dal i'w ystyried. Mae wedi gwneud yr achos o'i blaid - rwyf wedi gwrando'n ofalus arno ac mae'n gwneud achos cryf o'i blaid. A yw'r sefyllfa wedi newid ers yr etholiad, dydyn ni ddim yn gwybod, ond dydw i ddim yn meddwl y gallwn gymryd dim byd yn ganiataol. Felly, gallaf ei sicrhau bod y Bil parhad nawr yn cael ei ystyried gan gyfreithwyr.