English: The trouble with this Bill is that it isn't about withdrawal from the EU, it's about withdrawal from the devolution settlement. Let's be clear: it would have been perfectly possible for the UK Government to present a Bill that takes us out of the European Union whilst also respecting the constitutional arrangements of the United Kingdom. But what the Bill does in truth is that it exposes two things: firstly, unfortunately, the vulnerability of our devolution settlement, and secondly, that we are still tied to what is by now a totally outmoded view of parliamentary supremacy. We have a situation where the UK Parliament is legislating to give powers to Welsh Ministers. Now, we recognise - and the external affairs committee in its deliberations recognised this explicitly - that time constraints and practical limitations might mean that is a necessity. But the UK Government, if it's acting on behalf of this Chamber in taking those steps, should do so in accordance with the requirements and considerations of this Assembly, and there is nothing in the Bill that provides for that. Parliamentary supremacy is a concept for another age, and in this democratic age, where the people of Wales have expressed a clear view in a referendum that this body should have primary legislative powers, this should not be set aside by the UK Parliament in any respect, and it certainly should not be set aside by UK Ministers. Yet that is what the Bill does. In doing so, it take us way beyond even that idea of parliamentary sovereignty, giving UK Ministers the ability to amend devolved legislation democratically passed in this Assembly - in fact, contrary to what Mark Isherwood said, without the requirement for consent. It is no surprise to me that the Secretary of State for Wales is such an enthusiast for this Bill. It turns him into a viceroy, in fact. We are looking at a situation not just where this Assembly has powers taken away or legislation amended by UK Ministers, but where it is at a disadvantage against what is the English Parliament when acting in relation to reserved matters. The Welsh, Scottish and Northern Irish Assemblies cannot change the pre-Brexit legislation that they must comply with, and yet the English Parliament, piggy-backing, in effect, on the UK Parliament's parliamentary sovereignty, is not constrained in that way. So we have a fundamental unfairness built into the provisions of this Act. What possible justification could there be for us accepting that lack of a level constitutional playing field? Finally, on the question of a continuation Act, I hope that the Government will bring that forward as soon as humanly possible. I think it's an opportunity for us to assert our view of the powers that we retain in this place, but it's also an opportunity for us to assert an alternative vision, and one that isn't principally based on that outdated idea of parliamentary sovereignty but on constitutionality and subsidiarity.
Welsh: Y drafferth gyda Bil hwn yw nad yw'n ymwneud ag ymadael â'r UE, ond mae'n ymwneud â thynnu'n ôl oddi wrth y setliad datganoli. Gadewch i ni fod yn glir: byddai wedi bod yn gwbl bosibl i Lywodraeth y DU gyflwyno Bil sy'n mynd â ni allan o'r Undeb Ewropeaidd tra hefyd yn parchu trefniadau cyfansoddiadol y Deyrnas Unedig. Ond yr hyn a wna'r Bil mewn gwirionedd yw datgelu dau beth: yn gyntaf, yn anffodus, natur fregus ein setliad datganoli, ac yn ail, ein bod yn dal ynghlwm wrth yr hyn sydd erbyn hyn yn safbwynt hollol hen ffasiwn o oruchafiaeth seneddol. Mae gennym sefyllfa lle mae Senedd y DU yn deddfu i roi pwerau i Weinidogion Cymru. Nawr, rydym yn cydnabod - ac roedd y pwyllgor materion allanol yn ei drafodaethau yn cydnabod hyn yn benodol - y gallai cyfyngiadau amser a chyfyngiadau ymarferol olygu bod hynny'n angenrheidiol. Ond dylai Llywodraeth y DU, os yw'n gweithredu ar ran y Siambr hon wrth gymryd y camau hynny, wneud hynny yn unol â gofynion ac ystyriaethau'r Cynulliad hwn, ac nid oes dim yn y Bil sy'n darparu ar gyfer hynny. Mae goruchafiaeth Seneddol yn gysyniad ar gyfer oes arall, ac yn yr oes ddemocrataidd hon, lle mae pobl Cymru wedi mynegi barn yn glir mewn refferendwm y dylai'r corff hwn gael pwerau deddfu sylfaenol, ni ddylai hyn gael ei roi o'r neilltu gan Senedd y DU mewn unrhyw ffordd , ac yn sicr ni ddylai gael ei roi o'r neilltu gan Weinidogion y DU. Eto i gyd, dyna beth y mae'r Bil yn ei wneud. Wrth wneud hynny, mae'n mynd â ni ymhell y tu hwnt hyd yn oed i'r syniad o sofraniaeth seneddol, gan roi'r gallu i Weinidogion y DU ddiwygio deddfwriaeth ddatganoledig a basiwyd yn ddemocrataidd yn y Cynulliad - yn wir, yn groes i'r hyn a ddywedodd Mark Isherwood, heb y gofyniad i gael caniatâd. Nid yw'n syndod i mi fod Ysgrifennydd Gwladol Cymru yn frwd dros y Bil hwn. Mae'n ei droi ef yn rhaglaw, a dweud y gwir. Rydym yn edrych ar sefyllfa nid yn unig lle mae gan y Cynulliad hwn bwerau sy'n cael eu tynnu oddi arnynt neu ddeddfwriaeth sy'n cael ei diwygio gan Weinidogion y DU, ond mae dan anfantais yn erbyn yr hyn yw Senedd Lloegr wrth weithredu mewn cysylltiad â materion a gedwir. Ni all Cynulliadau Cymru, yr Alban a Gogledd Iwerddon newid y ddeddfwriaeth cyn-Brexit y mae'n rhaid iddynt gydymffurfio â hi, ac eto i gyd nid yw Senedd Lloegr, wrth neidio ar gefn sofraniaeth seneddol Senedd y DU, i bob pwrpas, yn cael ei chyfyngu yn y modd hwnnw. Felly mae annhegwch sylfaenol yn rhan o ddarpariaethau'r Ddeddf hon. Pa gyfiawnhad posibl allai fod yn bosibl i ni dderbyn y diffyg tegwch cyfansoddiadol hwnnw? Yn olaf, ar y cwestiwn o Ddeddf parhad, rwy'nn gobeithio y bydd y Llywodraeth yn cyflwyno hynny cyn gynted ag bo modd. Rwy'n credu ei fod yn gyfle i ni ddatgan ein barn am y pwerau yr ydym yn eu cadw yn y lle hwn, ond mae hefyd yn gyfle i ni fynnu gweledigaeth arall, ac un nad yw'n cael ei seilio'n bennaf ar y syniad hen ffasiwn o sofraniaeth seneddol ond ar natur gyfansoddiadol ac atodolrwydd.