English: Last week, Dirprwy Lywydd, we witnessed the contrived drama of Mrs May's last-minute dash to Strasbourg to hail a new set of recycled commitments from the EU-27. These commitments were already implicit or explicit in the withdrawal agreement agreed in November and which the Prime Minister reneged on in January. We then looked on in amazement as she failed to secure the endorsement of her own law officer for the claims that she had made. And, by demonstrating the truth - that the EU-27 had done all they could to make the deal acceptable without abandoning the EU principles of solidarity between member states and respect for the single market - the Prime Minister has helped the EU-27 show that any irretrievable breakdown of these negotiations is down to the political mismanagement of the Tory Government. The result is that we are now at the cliff edge. There is no guarantee that the Prime Minister's blackmail Brexit will pay off. If, as now seems likely, she asks for the article 50 extension without any clear plan, it is by no means certain that the EU-27 will achieve the unanimity necessary to agree it. If they do, they may set conditions, including the requirement to hold European elections in two months' time, which the UK Government in turn may refuse. And, even if an extension is agreed, we will be in unknown territory. Far too often in this process, Dirprwy Lywydd, the myopic little Englanders of the Brexit movement forget that there are two Parliaments that have to ratify any deal. The European Parliament has to vote on it by 18 April - its last plenary session before its election - or the process will need to start with a new and potentially very different European Parliament later in the year. Now, even without the intervention of the Speaker of the House of Commons yesterday, it was clear that the Prime Minister had run out of road. By the third day of votes last week, her Cabinet had splintered. The Brexit Secretary closed the debate by putting forward the motion for the extension and urging MPs not to vote as he himself intended, alongside five other Cabinet Ministers. The Secretary of State for Wales took the precaution of voting twice: once for, and once against the motion in the name of his own Prime Minister. That motion was only passed with the votes of the opposition. We have a Government that continues to suffer defeat after defeat, a Cabinet as divided as ever, and a Prime Minister unable to unite her own party, and certainly not the nation. On the single most important issue for that Government, there is no leadership, no collective responsibility and no control. Surely, Dirprwy Lywydd, the moment has arrived when the Government, with or without the Prime Minister, has to change course to build a cross-party consensus - not to try to peel off a handful of rebels and malcontents, but by securing the support of party leaders from across the House of Commons - and to make that the basis on which we seek an extension to article 50. But, Dirprwy Lywydd, this will not happen if the Government and the bulk of Tory MPs are painted into a corner by the Prime Minister's red lines: 'no' to the single market; 'no' to a customs union; 'no' to a sensible approach to migration. The disastrous strategy set out in her Lancaster House speech is being played out to its disastrous conclusion. We have worked hard to prepare Wales for the prospect of a 'no deal' Brexit, but there is only so much we can do to mitigate what would be an unmitigated disaster for Wales. We continue to represent our national interest at every opportunity. Vaughan Gething last week attended the first four nations ministerial health meeting. We have held meetings this week of our own Cabinet and our own Cabinet sub-committee on EU transition. The Counsel General and Brexit Minister will be speaking to David Lidington this afternoon, having met MEPs in Strasbourg last week. Now, Dirprwy Lywydd, as I've made clear repeatedly in this Chamber, in our view, there are two ways in which progress could be made. We continue to advocate the policy we have taken ever since the referendum: a form of Brexit that puts the economic interests of our country ahead of political posturing and grandstanding, and which puts jobs before grandiloquent but empty phrases about taking control of our money, our borders and our laws. And, Dirprwy Lywydd, not only is our plan right in principle, but we believe it is deliverable in practice. Renegotiating the political declaration in this fashion, by committing to participation in a customs union and the single market, together with dynamic alignment with the social, environmental and labour market standards of the European Union, would be welcomed, as we know, by the EU27 and, we believe, could be achieved quickly and outside the withdrawal agreement itself. Last week, this Welsh Government published draft clauses to show how such changes could be anchored in primary legislation - another example of Wales injecting creative solutions into an otherwise deadlocked process. That deadlock, Dirprwy Lywydd, is the product of the toxic mixture of incompetence and intransigence that has become the hallmark of the UK Government. It is because it is so difficult to have faith in its ability to secure an orderly Brexit that we continue to support a second public vote if that deadlock cannot otherwise be broken. That is the position we have set out in this Chamber, and I repeat it again today, but no-one, as we know, should assume that it would be straightforward. A second vote is a proposition that is yet to secure a majority in the House of Commons. It would require a longer extension than 30 June, with all that it implies for European elections. And a second referendum campaign would be fought in a way that would inevitably be divisive. But let me reiterate again: if the House of Commons decides that a public vote is the way through the morass that has been created, then the Welsh Government will support that course of action. Dirprwy Lywydd, we stand on the very precipice of the cliff. With just 10 days before we are due to leave the European Union, there is no deal, and there is very little sign from the Prime Minister of a willingness or a plan to find a new deal. Let her change course. Let her put the needs of the country before those of her fractured party. Let her reach out to others who are willing to help, and let her do it before it is all too late.
Welsh: Yr wythnos diwethaf, Dirprwy Lywydd, fe welsom ni ddrama ffug taith funud olaf Mrs May i Strasbwrg i gael cyfres newydd o ymrwymiadau ail-law gan 27 o wledydd yr UE. Roedd yr ymrwymiadau hyn eisoes ymhlyg neu'n amlwg yn y cytundeb ymadael ym mis Tachwedd ac y cefnodd y Prif Weinidog arno ym mis Ionawr. Yna fe wnaethom ni edrych mewn syndod wrth iddi fethu â sicrhau cymeradwyaeth ei swyddog cyfraith ei hun o ran yr honiadau yr oedd hi wedi eu gwneud. A, drwy ddangos y gwir - fod y 27 o wledydd yr UE wedi gwneud popeth posib i wneud y cytundeb yn dderbyniol heb gefnu ar egwyddorion yr UE o undod rhwng aelod-wladwriaethau a pharchu'r farchnad sengl - mae Prif Weinidog y DU wedi helpu 27 o wledydd yr UE i ddangos bod unrhyw fethiant parhaol yn y trafodaethau hyn yn ganlyniad i gamreoli gwleidyddol y Llywodraeth Dorïaidd. Y canlyniad yw ein bod ni bellach ar ymyl y dibyn. Nid oes unrhyw sicrwydd y bydd Brexit llwgrwobrwyol y Prif Weinidog yn llwyddo. Os, fel y mae hi yn awr yn ymddangos sy'n debygol, y bydd hi'n gofyn am estyniad i Erthygl 50 heb unrhyw gynllun clir, nid oes unrhyw sicrwydd y bydd y 27 o wledydd yr UE yn llwyddo i gael yr unfrydedd angenrheidiol sydd ei angen i gytuno i hynny. Os lwyddan nhw, hwyrach y byddant yn gosod amodau, gan gynnwys y gofyniad i gynnal etholiadau Ewropeaidd ymhen dau fis, y gallai Llywodraeth y DU, yn ei thro, eu gwrthod. A, hyd yn oed os cytunir ar estyniad, byddwn mewn maes dieithr. Yn llawer rhy aml yn y broses hon, Dirprwy Lywydd, mae Saeson cenedlaetholgar cibddall y mudiad Brexit yn anghofio bod angen i ddwy senedd gymeradwyo unrhyw gytundeb. Mae'n rhaid i Senedd Ewrop bleidleisio arno erbyn 18 Ebrill - ei chyfarfod llawn olaf cyn cael ei hethol - neu bydd angen i'r broses ddechrau gyda Senedd Ewrop newydd a gwahanol iawn o bosib yn ddiweddarach yn y flwyddyn. Nawr, hyd yn oed heb ymyrraeth llefarydd Tŷ'r Cyffredin ddoe, roedd hi'n amlwg nad oedd gan y Prif Weinidog unrhyw le i fynd. Erbyn y trydydd diwrnod o bleidleisiau'r wythnos diwethaf, roedd ei Chabinet wedi chwalu. Caeodd yr Ysgrifennydd Brexit y ddadl drwy gyflwyno'r cynnig ar gyfer yr estyniad ac annog Aelodau Seneddol i beidio â phleidleisio fel yr oedd yntau yn bwriadu ei wneud, ochr yn ochr â phump o Weinidogion Cabinet eraill. Sicrhaodd Ysgrifennydd Gwladol Cymru ei fod yn pleidleisio ddwywaith: unwaith o blaid, ac unwaith yn erbyn y cynnig yn enw ei Brif Weinidog ei hun. Pasiwyd y cynnig hwnnw gyda phleidleisiau'r wrthblaid yn unig. Mae gennym ni Lywodraeth sy'n dal i ddioddef gorchfygiad ar ôl gorchfygiad, Cabinet mor rhanedig ag erioed, a Phrif Weinidog na all uno ei phlaid ei hun, heb sôn am y genedl. O ran y mater pwysicaf i'r Llywodraeth, nid oes unrhyw arweinyddiaeth, nid oes cyfrifoldeb ar y cyd ac nid oes unrhyw reolaeth. Does bosib, Dirprwy Lywydd, fod yr amser wedi dod pryd mae'n rhaid i'r Llywodraeth, gyda neu heb y Prif Weinidog, newid cwrs er mwyn meithrin consensws traws-bleidiol - nid er mwyn ceisio dyhuddo llond llaw o bobl anfoddog a gwrthwynebus, ond drwy sicrhau cymorth gan arweinwyr y pleidiau o bob rhan o Dŷ'r Cyffredin - ac i wneud hynny'r sail yr ydym ni'n ceisio estyniad i Erthygl 50 arni. Ond, Dirprwy Lywydd, ni fydd hyn yn digwydd os yw'r Llywodraeth a'r rhan fwyaf o Aelodau Seneddol Torïaidd yn cael eu llyffetheirio gan ofynion y Prif Weinidog: 'na' i'r farchnad sengl; 'na' i undeb tollau; 'na' i agwedd synhwyrol i ymfudo. Mae oblygiadau ei strategaeth drychinebus a gafodd ei disgrifio yn ei haraith yn Lancaster House yn dod i'w penllanw trychinebus. Rydym ni wedi gweithio'n galed i baratoi Cymru ar gyfer y posibilrwydd o Brexit heb gytundeb, ond dim ond hyn a hyn a allwn ni ei wneud i liniaru beth fyddai'n drychineb llwyr i Gymru. Rydym ni'n parhau i gynrychioli ein buddiannau cenedlaethol ar bob cyfle. Aeth Vaughan Gething yr wythnos diwethaf i gyfarfod cyntaf gweinidogion iechyd y pedair gwlad. Rydym ni wedi cynnal cyfarfodydd yr wythnos hon o'n Cabinet ein hunain ac o'n his-bwyllgor Cabinet ein hunain ar ymadael â'r UE. Bydd y Cwnsler Cyffredinol a'r Gweinidog Brexit yn siarad â David Lidington y prynhawn yma, ar ôl cyfarfod ag aelodau o Senedd Ewrop yn Strasbourg yr wythnos diwethaf. Nawr, Dirprwy Lywydd, fel yr wyf i wedi ei gwneud hi'n glir dro ar ôl tro yn y Siambr hon, yn ein barn ni, mae dwy ffordd y gellid gwneud cynnydd. Rydym ni'n parhau i ddadlau dros y polisi y buom ni'n ei arddel erioed ers y refferendwm: ffurf ar Brexit sy'n rhoi buddiannau economaidd ein gwlad o flaen ymagweddu a gorchest wleidyddol, ac sy'n rhoi swyddi cyn ymadroddion rhwysgfawr ond gwag fel adfer rheolaeth o'n harian, ein ffiniau a'n cyfreithiau. A, Dirprwy Lywydd, nid yn unig yw ein cynllun yn gywir mewn egwyddor, ond rydym ni hefyd yn credu bod modd ei gyflawni'n ymarferol. Byddai aildrafod y datganiad gwleidyddol yn y modd hwn, gan ymrwymo i gymryd rhan mewn u ndeb tollau ac yn y farchnad sengl, ynghyd â chael cyfatebiaeth ddeinamig â safonau cymdeithasol, amgylcheddol a marchnad lafur yr Undeb Ewropeaidd yn cael ei groesawu, fel y gwyddom ni, gan 27 o wledydd yr UE, ac, rydym ni'n credu, y gellid cyflawni hyn yn gyflym a'r tu allan i'r cytundeb ymadael ei hun. Yr wythnos diwethaf, cyhoeddodd Llywodraeth Cymru gymalau drafft i ddangos sut y gellid cynnwys newidiadau o'r fath mewn deddfwriaeth sylfaenol - enghraifft arall o Gymru yn cyflwyno atebion creadigol i broses sydd fel arall mewn parlys llwyr. Mae'r parlys hwnnw, Dirprwy Lywydd, yn deillio o gymysgedd gwenwynig o anghymhwysedd ac anhyblygrwydd sydd wedi dod yn nodwedd o Lywodraeth y DU. Oherwydd ei bod hi mor anodd cael ffydd yn ei gallu i sicrhau Brexit trefnus, dyna pam ein bod ni'n parhau i gefnogi ail bleidlais gyhoeddus os na ellir fel arall dod o'r parlys hwnnw. Dyna'r sefyllfa yr ydym ni wedi'i nodi yn y Siambr hon, ac rwy'n ei hailadrodd eto heddiw, ond ni d dylai unrhyw un, fel y gwyddom ni, dybio y bydd hynny'n syml. Mae ail bleidlais yn gynnig sydd eto i sicrhau mwyafrif yn Nhŷ'r Cyffredin. Byddai angen estyniad hirach na 30 Mehefin, gyda'i holl oblygiadau ar gyfer etholiadau Ewropeaidd. A byddai ail ymgyrch refferendwm yn cael ei h ymladd mewn ffordd a fyddai'n anochel yn peri rhwyg. Ond gadewch i mi ailadrodd eto: Os yw Tŷ'r Cyffredin yn penderfynu mai pleidlais gyhoeddus yw'r ffordd drwy'r gors a grëwyd, yna bydd Llywodraeth Cymru yn cefnogi gweithredu yn y modd hwnnw. Dirprwy Lywydd, rydym ni'n sefyll ar ymyl y dibyn. Gyda dim ond 10 diwrnod nes yr ydym ni i fod i adael yr Undeb Ewropeaidd, nid oes cytundeb, ac ychydig iawn o arwyddion sydd gan y Prif Weinidog fod parodrwydd neu gynllun i ganfod cytundeb newydd. Boed iddi newid cwrs. Boed iddi roi anghenion y wlad cyn ei phlaid doredig. Boed iddi estyn allan at bobl eraill sy'n barod i helpu, a boed iddi wneud hynny cyn ei bod hi'n rhy hwyr.