English: I would particularly like to thank those steelworkers, past and present, who have reached out to us to thank us for saying, on the record, what many of them privately feel. The question I think that is at the forefront of our minds at the moment in relation to Tata's proposals is twofold: one, does it provide a sustainable, viable future for the steel industry in Wales going forward? And secondly, is it fair to all stakeholders, including, of course, steelworkers and steel pensioners? And we, certainly on these benches, have very real concerns, which I think are shared by many in the workforce, and it's that that I will seek to address in my comments here this afternoon. I'll cover the three main areas covered in the proposal - employment, investment and pension - and then say something about the deal overall and, crucially, what can be done. That's the focus, really, surely, for us in the place: what can be done to improve this situation. Now, as far as employment is concerned, the proposal, as has been reported in the public domain - I'm reliant on that information, and the information that I've garnered in speaking to steelworkers myself - states that there is the commitment to seek to avoid redundancies over a five-year period. The problem, of course, is immediately apparent: 'seek to avoid' actually is no clear concrete commitment at all. I've written a few manifestos in my time - I know this kind of language. It's not a bankable promise, unfortunately, as it currently stands. Now, the employment pact mechanism actually emerges from continental Europe - it's been in place in Tata Steel in the Netherlands; in fact, it goes back to the days of Corus in 1999. It would be interesting to compare and contrast the new employment pact that has just recently been agreed for Tata Steel Netherlands for the next five-year period. But there are some detailed commitments there that have been reported, for example a 21-month retraining and redeployment right for all workers effected by restructuring. So, again, we see, certainly, a greater level of commitment in terms of the detail in that employment pact. The reason why the employment guarantee is crucial is because we know that there is an intention to move forward with a merger with ThyssenKrupp. Indeed, the chief executive officer of ThyssenKrupp, Heinrich Hiesinger, has said recently that those discussions are ongoing. And he is on the record as saying there's only one reason, of course, for that merger, and that's to take out capacity. What does capacity mean? That means jobs. Who is going to be on the front line of those cuts? Well, I'll give you a clue: I don't think it's going to be ThyssenKrupp. I don't think it's going to be Tata Steel Netherlands. So, you can fill in the blanks. And, unfortunately, as currently constituted, that employment guarantee does not give us, and certainly doesn't give the steelworkers, I think, the kind of confidence that they deserve. Similarly on the investment plan: £1 billion over a 10-year period - by the way, that actually really only allows us to maintain the current level of capital investment. That's not a transformational level of investment. That just allows us to keep the steelworks going at the current rate of efficiency. But, again, it's contingent, we're told, upon gross profits, an EBITDA, of £200 million a year from Tata Steel UK - I'll give way to the honourable Member.
Welsh: Hoffwn ddiolch yn arbennig i'r gweithwyr dur, yn y gorffennol a'r presennol, sydd wedi estyn allan atom i ddiolch i ni am ddweud, a chofnodi, yr hyn y mae llawer ohonynt yn ei deimlo'n breifat. Rwy'n credu bod y cwestiwn sydd ar flaen ein meddyliau ar hyn o bryd mewn perthynas â chynigion Tata yn un deublyg: un, a yw'n darparu dyfodol cynaliadwy, hyfyw i'r diwydiant dur yng Nghymru yn y dyfodol? Ac yn ail, a yw'n deg i'r holl randdeiliaid, gan gynnwys, wrth gwrs, gweithwyr dur a phensiynwyr dur? Ac yn sicr mae gennym ni ar y meinciau hyn bryderon go iawn, a chredaf fod llawer yn y gweithlu yn eu rhannu, a dyna y byddaf yn ceisio mynd i'r afael ag ef yn fy sylwadau yma y prynhawn yma. Byddaf yn cynnwys y tri phrif faes a gwmpesir yn y cynnig - cyflogaeth, buddsoddiad a phensiwn - ac yna'n dweud rhywbeth am y fargen gyffredinol ac yn hollbwysig, beth y gellir ei wneud. Dyna yw'r ffocws, 'does bosibl, i ni yn y lle hwn: beth y gellir ei wneud i wella'r sefyllfa hon. Nawr, o ran cyflogaeth, mae'r cynnig, fel y nodwyd yn gyhoeddus - rwy'n dibynnu ar y wybodaeth honno, a'r wybodaeth a gefais wrth siarad â gweithwyr dur fy hun - yn datgan bod yna ymrwymiad i geisio osgoi diswyddiadau dros gyfnod o bum mlynedd. Mae'r broblem, wrth gwrs, yn amlwg ar unwaith: mewn gwirionedd nid yw 'ceisio osgoi' yn ymrwymiad cadarn a chlir o gwbl. Rwyf wedi ysgrifennu sawl maniffesto yn fy amser - rwy'n adnabod iaith o'r fath. Fel y mae ar hyn o bryd, nid yw'n addewid sicr, yn anffodus. Nawr, mae mecanwaith y cytundeb cyflogaeth mewn gwirionedd yn deillio o gyfandir Ewrop - mae wedi bod ar waith yn Tata Steel yn yr Iseldiroedd; yn wir, mae'n mynd yn ôl i ddyddiau Corus yn 1999. Byddai'n ddiddorol cymharu a chyferbynnu'r cytundeb cyflogaeth newydd sydd newydd gael ei gytuno'n ddiweddar ar gyfer Tata Steel yn yr Iseldiroedd am y cyfnod nesaf o bum mlynedd. Ond ceir rhai ymrwymiadau manwl yno yr adroddwyd yn eu cylch, er enghraifft hawl i ailhyfforddiant ac adleoli o fewn 21 mis i bob gweithiwr yr effeithir arnynt gan ailstrwythuro. Felly, unwaith eto, yn bendant rydym yn gweld lefel uwch o ymrwymiad o ran manylder y cytundeb cyflogaeth. Y rheswm pam y mae'r warant o gyflogaeth yn hanfodol yw oherwydd ein bod yn gwybod bod yna fwriad i symud ymlaen i uno â ThyssenKrupp. Yn wir, mae prif swyddog gweithredol ThyssenKrupp, Heinrich Hiesinger, wedi dweud yn ddiweddar fod y trafodaethau hynny'n parhau. Ac fe'i cofnodwyd yn dweud mai un rheswm yn unig sydd yna dros yr uno wrth gwrs, sef cael gwared ar gapasiti. Beth y mae capasiti yn ei olygu? Mae'n golygu swyddi. Pwy sy'n mynd i fod ar reng flaen y toriadau hynny? Wel, fe roddaf gliw i chi: nid wyf yn credu mai ThyssenKrupp fydd yno. Nid wyf yn credu mai Tata Steel yn yr Iseldiroedd fydd yno. Felly, gallwch lenwi'r bylchau. Ac yn anffodus, fel y'i lluniwyd ar hyn o bryd, nid wyf yn credu bod y warant honno o gyflogaeth yn rhoi i ni, ac yn sicr nid yw'n rhoi i'r gweithwyr dur, y math o hyder y maent yn ei haeddu. Yn yr un modd gyda'r cynllun buddsoddi: £1 biliwn dros gyfnod o 10 mlynedd - gyda llaw, nid yw hynny mewn gwirionedd ond yn caniatáu i ni gynnal y lefel bresennol o fuddsoddiad cyfalaf yn unig. Nid yw'n lefel drawsnewidiol o fuddsoddiad. Ein galluogi i gadw'r gwaith dur i fynd ar y raddfa bresennol o effeithlonrwydd yn unig a wna. Ond unwaith eto, mae'n amodol, yn ôl yr hyn a ddywedir wrthym, ar elw gros, ar enillion cyn llog, treth, dibrisiant ac amorteiddiad o £200 miliwn y flwyddyn gan Tata Steel UK - fe ildiaf i'r Aelod anrhydeddus.