English: There are a number of questions there from the leader of the opposition. Yes, it was my demand that the BIC should meet before - I made this demand before the referendum itself, when the BIC met in Glasgow, that we should have an emergency BIC as soon as possible, as soon as practically possible, after the referendum result, and that's exactly what happened. Different Governments are in different positions. The Isle of Man, for example, are in a position where they have a customs union with the UK, and, through that, a customs union with the EU. They will lose that customs union with the EU, but they cannot negotiate directly with the EU, so it means they're reliant on the UK Government, potentially, to negotiate a different settlement for them compared to the UK. That's one complexity that was identified at that point. In terms of the advisory group, getting the invitation letters out and the people in place over the course of August is difficult - people are away. But the group itself will meet, as I say, this month. I'm confident we've got the right people in place. They're not the same people as those dealing with the Wales Bill, many of whom are lawyers. We've a number of senior staff who have experience of working within Brussels, and the Permanent Secretary has been tasked with ensuring that we have a robust and experienced team in place. The same challenge faces the UK Government. The UK Government has no experience of negotiating when it comes to free trade agreements or negotiating issues such as this with the EU. I know the UK Government itself is looking around to find people who can develop this expertise in the future. In terms of what EU funds have been worth to us: roughly £650 million a year in total. We know that farming subsidies alone are £260 million. Now, it's arguable, I suppose, that in the future that funding would have reduced if we hadn't qualified for the highest level of structural funding, but, nevertheless, there is a substantial amount of money that we're losing out on. If we look at farming subsidies, farming subsidies are not Barnettised. The worst imaginable outcome for Wales would be if farming subsidies were paid on the basis of Barnett. That would be a substantial cut in the amount of money that was available for farmers. It's issues like farming and fisheries that illustrate why we need a different approach to the constitutional architecture of the UK. We need agreement, for example, on animal health regimes. You can't have four different animal health regimes. It makes no sense. That needs agreement. We need agreement on how farming subsidies might work across the UK. Is there ground for a certain amount of commonality of rules even though the systems are very different across the UK? When it comes to fisheries, would there be a common approach to fisheries management? That's all devolved. And of course there's the fundamental issue, which is that under no circumstances should an EU competence in a devolved area end up with the UK Government. It should transfer straight to the devolved Governments. We've made that point very, very clear. The Scottish Government is in the same position as we are. Until we know the UK's position it's difficult to give absolute clarity on the way forward. But she asks the question 'What is the difference between access to the single market and membership of the single market?' In practical terms, I'm not sure there is much difference, but membership of the single market implies paying into it. It implies being bound by the rules of the single market and being bound by the directives of the European Union. That's the EEA model, but that also involves free movement of people, and she will know, like I do, that that was a particularly controversial issue in the referendum campaign itself. At this moment in time, in theory, it points to a free trade agreement-style settlement, but again these things are not done within two years. Canada has an agreement with the EU that gives it access - pretty much 100 per cent access: 98 per cent access - to goods and services in terms of the European market. It's not bound by European directives. It's not bound by the rulings of the European court, but, of course, like anybody who wishes to export to the European Union, it is bound by the rules of the European Union if it wants to export there. There's no avoiding that. So, for me, at this moment in time, it seems that the free trade agreement model, because of the issue of free movement of people, is the one that might provide a way forward, although that's not easy to negotiate. Given the fact that there's very little time to do this, and the UK doesn't have the expertise, it's easier in theory than it is in practice. In those circumstances we have to then consider issues like whether the EFTA model is more appropriate for us rather than the EEA model, which I suspect would fall foul of the views of many voters within Wales. In terms of what this means for Wales and its relationship with other Governments in the UK, I've given examples in farming and fisheries of where there needs to be a new architecture, but, at the end of the day, we will lose out to the tune of £650 million. That money sits with the Treasury. The Treasury is not known for its generosity as far as Wales is concerned. They have refused for 37 years to reform the Barnett formula, which we know does not do Wales any favours. My concern is two things: firstly, that they'll try and give us a sum of money, for example for farming subsidies, that reflects Barnett - that's not good enough - and also they might try and interfere in the way in which funds are spent in Wales in the future, neither of which would be acceptable. Why is it still the case in the UK, for example, that the Treasury is judge and jury when there is a financial dispute between a devolved administration and the UK Government? The dispute resolution process - . If there's a dispute between us and the Treasury, there's a resolution process that ultimately ends up with the Treasury taking the decision. Now, the Australians have a grants commission, which gets around this problem. We need to look at ways where there's greater fairness and consensus when it comes to financing the constituent nations of the UK and not 'whatever the Treasury says goes'. That has to go in the future - particularly acute, of course, with Brexit. From my perspective, I'm more than happy with the civil service team that's in place, with the architecture that's in place, and also with the views that we have already put forward about what is hugely important for Wales in any future negotiations. But we do have to have an understanding now on where the UK Government stands. Is the UK Government relaxed about tariffs, as David Davis is? He said it didn't matter about tariffs because £2 billion would be raised in taxes - paid for by the consumer of course, because it's the consumer that pays the tariff, not the business - and didn't seem to be particularly worried about what that would mean. There are some, on the extreme end of economics, who take the view that we should simply have no tariff barriers at all, regardless of what any other market does, which, again, I don't think would find favour with most of our people. So these are all issues that will need to be explored over the course of the next months and years, but it's clear to me that, before Christmas, we need to have an understanding from the UK Government on where it stands on the issue of funding, and particularly on the issue of market access. What is absolutely crucial for us is - call it membership or access - that our businesses can sell freely, without tariffs, their goods and services in the European single market. That, for us, is very much the bottom line.
Welsh: Mae nifer o gwestiynau yno gan arweinydd yr wrthblaid. Ie, fy ngalwad i oedd y dylai'r BIC gyfarfod ymlaen llaw - galwais am hyn cyn y refferendwm ei hun, pan gyfarfu'r BIC yn Glasgow, y dylem gynnal BIC brys cyn gynted ag y bo modd, cyn gynted ag a oedd yn ymarferol bosibl, ar ôl canlyniad y refferendwm, a dyna'n union a ddigwyddodd. Mae gwahanol Lywodraethau mewn sefyllfaoedd gwahanol. Mae Ynys Manaw, er enghraifft, mewn sefyllfa lle mae ganddynt undeb tollau gyda'r DU, a, thrwy hynny, undeb tollau gyda'r UE. Byddant yn colli yr undeb tollau hwnnw gyda'r UE, ond nid ydynt yn gallu trafod yn uniongyrchol gyda'r UE, felly mae'n golygu eu bod yn ddibynnol ar Lywodraeth y DU, o bosibl, i drafod cytundeb gwahanol ar ei chyfer o'i gymharu â'r DU. Dyna un cymhlethdod a nodwyd ar yr adeg honno. O ran y grŵp cynghori, mae cael y llythyrau gwahodd allan a'r bobl yn eu lle yn ystod mis Awst yn anodd - mae pobl i ffwrdd. Ond bydd y grŵp ei hun yn cyfarfod, fel y dywedais, y mis hwn. Rwy'n hyderus bod gennym y bobl iawn yn eu lle. Nid yr un bobl â'r rhai sy'n ymwneud â Bil Cymru ydynt, mae llawer o'r rhai hynny yn gyfreithwyr. Mae gennym nifer o staff uwch sydd â phrofiad o weithio ym Mrwsel, ac mae'r Ysgrifennydd Parhaol wedi cael y dasg o sicrhau bod gennym dîm cadarn a phrofiadol yn eu lle. Mae'r un her yn wynebu Llywodraeth y DU. Nid oes gan Lywodraeth y DU unrhyw brofiad o drafod pan ddaw i gytundebau masnach rydd neu faterion trafod fel hyn gyda'r UE. Rwy'n gwybod bod Llywodraeth y Deyrnas Unedig ei hun yn chwilio am bobl a all ddatblygu'r arbenigedd hwn yn y dyfodol. O ran y gwerth y bu cronfeydd yr UE i ni: yn fras, cyfanswm o £650 miliwn y flwyddyn. Rydym yn gwybod bod cymorthdaliadau ffermio eu hunain yn £260 miliwn. Nawr, gellir dadlau, am wn i, y byddai'r cyllid hwnnw wedi lleihau yn y dyfodol pe na fyddem yn gymwys ar gyfer y lefel uchaf o gronfeydd strwythurol, ond, serch hynny, rydym yn colli swm sylweddol o arian. Os edrychwn ar gymorthdaliadau ffermio, nid yw cymorthdaliadau ffermio yn dod dan fformiwla Barnett. Y canlyniad gwaethaf y gallem ei ddychmygu ar gyfer Cymru byddai i gymorthdaliadau ffermio gael eu talu ar sail Barnett. Byddai hynny'n doriad sylweddol yn y swm o arian a oedd ar gael i ffermwyr. Materion fel ffermio a physgodfeydd sy'n dangos pam y mae angen agwedd wahanol tuag at bensaernïaeth gyfansoddiadol y DU. Mae angen cytuno, er enghraifft, ar gyfundrefnau iechyd anifeiliaid. Ni allwch gael pedair gwahanol gyfundrefn iechyd anifeiliaid. Nid yw'n gwneud unrhyw synnwyr. Mae angen cytuno ar hynny. Mae angen cytuno ar sut y gallai cymorthdaliadau ffermio weithio ledled y DU. A oes sail ar gyfer nifer penodol o reolau cyffredin er bod y systemau yn wahanol iawn ledled y DU? Pan ddaw i bysgodfeydd, a fyddai dull cyffredin o reoli pysgodfeydd? Mae hynny i gyd wedi'i ddatganoli. Ac wrth gwrs, mae'r mater sylfaenol, sef na ddylai cymhwysedd yr UE, o dan unrhyw amgylchiadau, mewn maes sydd wedi'i ddatganoli, fynd yn y pen draw at Lywodraeth y DU. Dylai drosglwyddo yn syth at y Llywodraethau datganoledig. Rydym wedi gwneud y pwynt hwnnw yn glir iawn, iawn. Mae Llywodraeth yr Alban yn yr un sefyllfa ag yr ydym ni. Hyd nes y byddwn yn gwybod safbwynt y DU mae'n anodd rhoi eglurder llwyr ar y ffordd ymlaen. Ond mae hi yn gofyn y cwestiwn 'Beth yw'r gwahaniaeth rhwng mynediad at y farchnad sengl ac aelodaeth o'r farchnad sengl?' Yn ymarferol, nid wyf yn siŵr bod llawer o wahaniaeth, ond mae aelodaeth o'r farchnad sengl yn awgrymu talu i mewn iddo. Mae'n awgrymu bod yn rhwym i reolau'r farchnad sengl a bod yn rhwym gan gyfarwyddebau'r Undeb Ewropeaidd. Dyna'r model Ardal Economaidd Ewropeaidd, ond mae hynny hefyd yn cynnwys symudiad rhydd o bobl, ac fe fydd hi'n gwybod, gystal â fi, bod hwnnw wedi bod yn fater arbennig o ddadleuol yn ymgyrch y refferendwm ei hun. Ar hyn o bryd, mewn theori, mae'n cyfeirio at gytundeb yn arddull masnach rydd, ond eto ni chaiff y pethau hyn eu gwneud o fewn dwy flynedd. Mae gan Canada gytundeb gyda'r UE sy'n rhoi mynediad - mynediad o bron i 100 y cant: 98 y cant o fynediad - at nwyddau a gwasanaethau o'r farchnad Ewropeaidd. Nid yw hi'n rhwym i gyfarwyddebau Ewrop. Nid yw hi'n rhwym i ddyfarniadau Llys Ewrop, ond, wrth gwrs, fel unrhyw un sy'n dymuno allforio i'r Undeb Ewropeaidd, mae'n rhwym i reolau'r Undeb Ewropeaidd os yw'n dymuno allforio yno. Nid oes modd osgoi hynny. Felly, i mi, ar hyn o bryd, mae'n ymddangos mai'r model cytundeb masnach rydd, oherwydd mater y symudiad rhydd o bobl, yw'r un a allai darparu ffordd ymlaen, er nad yw hynny'n hawdd ei drafod. O ystyried y ffaith mai ychydig iawn o amser sydd i wneud hyn, ac nad oes gan y DU yr arbenigedd, mae'n haws mewn theori nag y mae yn ymarferol. O dan yr amgylchiadau hynny mae'n rhaid i ni wedyn ystyried materion megis a yw model Cymdeithas Masnach Rydd Ewrop yn fwy priodol i ni yn hytrach na'r model Ardal Economaidd Ewropeaidd, yr wyf yn amau y byddai'n groes i farn llawer o bleidleiswyr yng Nghymru. O ran yr hyn y mae'n ei olygu i Gymru a'i pherthynas â Llywodraethau eraill yn y DU, yr wyf wedi rhoi'r enghreifftiau ffermio a physgodfeydd, lle y mae angen pensaernïaeth newydd, ond, ar ddiwedd y dydd, byddwn ar ein colled o oddeutu £650 miliwn. Mae'r arian hwnnw yn eistedd gyda'r Trysorlys. Nid yw'r Trysorlys yn adnabyddus am ei haelioni cyn belled ag y mae Cymru yn y cwestiwn. Maent wedi gwrthod diwygio fformiwla Barnett ers 37 mlynedd, ac rydym yn gwybod nad yw hwnnw'n gwneud unrhyw ffafrau â Chymru. Rwy'n poeni am ddau beth: yn gyntaf, y byddant yn ceisio rhoi swm o arian i ni, er enghraifft ar gyfer cymorthdaliadau ffermio, sy'n adlewyrchu Barnett - nid yw hynny'n ddigon da - a hefyd y gallent geisio ymyrryd yn y ffordd y mae cronfeydd yn cael eu gwario yng Nghymru yn y dyfodol, ac ni fyddai'r naill na'r llall o'r rhain yn dderbyniol. Pam ei bod yn dal yn wir yn y DU, er enghraifft, mai'r Trysorlys yw'r barnwr a'r rheithgor pan fydd anghydfod ariannol rhwng gweinyddiaeth ddatganoledig a Llywodraeth y DU? Mae'r broses datrys anghydfod - . Os oes anghydfod rhyngom ni a'r Trysorlys, y broses o ddatrys hwnnw yn y pen draw yw bod y Trysorlys yn gwneud y penderfyniad. Nawr, mae gan Awstralia gomisiwn grantiau, sy'n datrys y broblem hon. Mae angen inni edrych ar ffyrdd o greu mwy o degwch a chonsensws pan ddaw i ariannu cenhedloedd cyfansoddol y DU ac nid 'beth bynnag y mae'r Trysorlys yn ei ddweud sy'n cael ei weithredu'. Mae'n rhaid i hynny gael ei ddileu yn y dyfodol - ac mae hyn yn arbennig o bwysig, wrth gwrs, gyda Brexit. O fy safbwynt i, rwy'n fwy na hapus â'r tîm gwasanaeth sifil sydd wedi ei sefydlu, y bensaernïaeth sydd wedi ei sefydlu, a hefyd y safbwyntiau yr ydym eisoes wedi cyflwyno am yr hyn sy'n hynod bwysig i Gymru mewn unrhyw drafodaethau yn y dyfodol. Ond mae'n rhaid i ni gael dealltwriaeth yn awr ar safbwynt Llywodraeth y DU. A yw Llywodraeth y DU yn ddibryder ynghylch tariffau, fel y mae David Davis? Dywedodd nad oedd ots am y tariffau oherwydd y byddai £2 biliwn yn cael ei godi mewn trethi - a delir gan y defnyddiwr wrth gwrs, oherwydd y defnyddiwr sy'n talu'r tariff, nid y busnes - ac nid oedd yn ymddangos yn arbennig o bryderus am yr hyn y byddai hynny'n ei olygu. Mae rhai, ar begwn eithaf y maes economeg, sydd o'r farn na ddylai fod gennym unrhyw rwystrau tariffau o gwbl, ni waeth beth y mae unrhyw farchnad arall yn ei wneud, ond eto, nid wyf yn credu y byddai'r rhan fwyaf o'n pobl ni yn ffafrio hynny. Felly mae'r rhain i gyd yn faterion y bydd angen eu harchwilio yn ystod y misoedd a'r blynyddoedd nesaf, ond mae'n amlwg i mi, cyn y Nadolig, bod angen i ni gael dealltwriaeth gan Lywodraeth y DU ar ei safbwynt ar fater y cyllido, ac yn enwedig ar fater y mynediad i'r farchnad. Yr hyn sy'n gwbl hanfodol i ni - cewch ei alw'n aelodaeth neu'n fynediad - yw bod ein busnesau yn gallu gwerthu eu nwyddau a'u gwasanaethau yn rhydd, heb dariffau, ym marchnad sengl Ewrop. Dyna, i ni, yn bendant yw hanfod y peth.