English: Well, I'll accept that, Carwyn. Whilst in the EU, the UK could not exercise control over who, and to what extent other nations could fish in UK waters. This led to what could only be called a plundering of the seas around our coasts. The rape of the fish stocks has led to many, once abundant, species being depleted to such an extent that they're close to being unable to replenish their numbers. There's no doubt that a continuation of the common fisheries policy of the European Union would have a disastrous effect on all fishing stocks. An example of this is the granting of licences to mainly Dutch vessels by the EU to use electric stun fishing methods, which are said to be denuding sea beds of their once plentiful crustacean species. Leaving the EU and regaining control of British coastal waters offers the UK the chance to re-establish its once thriving fishing industry, which, at one time, employed more than 100,000 people. This transition will not be established overnight and, therefore, it would be pragmatic for the UK to establish a national fisheries council, which could oversee the licensing of foreign vessels to fish British waters in the transition period, whilst we build the infrastructure and fishing capabilities that once existed around the whole of the UK. This could include modern warehousing facilities and fish processing plants. The Welsh fishing industry, as it stands, is relatively small economically. Whilst it is true to say that over 90 per cent of the seafood landed by Welsh fishermen is sold to the EU, there's absolutely no evidence to suggest that this trade, worth somewhere around £38 million, should be affected by our leaving the EU. However, should it prove to be so, the very substantial revenue realised by the sale of licences to foreign vessels in the transitional period could be used to subsidise the Welsh fishing industry until adjustments to its fishing practices are made. Unlike the EU, where most economies are moribund, the far east economies are expanding rapidly. The Welsh fishing industry could exploit these markets where there is huge potential for their premium products. We should note here that the UK Government has categorically stated that it will increase funding for fisheries across the UK nations. Subsidising the Welsh fishing industry will, if you excuse the pun, be small fry compared to the potential for expanding the Welsh fishing industry in the future. As we know, fisheries management is a devolved issue, and I acknowledge at this time, it is unclear the extent to which power over fishing responsibilities will remain, or indeed, be devolved to the Welsh Assembly after Brexit. But there is no reason to suggest that the UK Government will not devolve those powers that will be repatriated to the UK Government to Wales as well. We in the Brexit Party will do all that is necessary to support the Welsh Government in retrieving such powers. In Wales, there exists the potential for significant gains for the fishing industry by leaving the EU and the CFP. This should be seen as a very real opportunity to completely rethink the structure of the UK fishing industry as a whole by transforming where, how and by whom UK fish stocks are exploited. The problem has been that the increasing global populations have intensified the search for food, with fish presenting a seemingly abundant supply and modern technology making it easier to catch huge numbers of them. This has made overfishing and depletion of fish stocks a serious problem. Since its accession to the European Union and its common fisheries policy, this has been particularly true for the UK, which, until now, has been powerless to redress. Some 80 per cent of fish caught in UK waters has been caught by non-UK ships according to British Sea Fishing. They have done so in such damaging ways that they have hugely degraded fish stocks and, more worryingly, the ability of several species to regenerate. Vested interests, lobbying and political protection of national interests have taken more from the sea than it can naturally regenerate. Preservationists have lobbied for the reform of EU fishing practices for many years, but largely to no avail. It is time for alternative policies to be explored and pursued. The vote in the referendum of 23 June 2016 was for the UK to leave the European Union. That vote means that the UK will now take back control of many areas that were previously subject to EU regulation and decision making. In particular, it means that the UK will withdraw from the common fisheries policy of the EU, and be free to take independent action to protect fish stocks within its waters, and revitalise a fishing industry that was savagely cut back by the UK's accession to the EU and adoption of its common fisheries policy. The UK now has the chance to marry commercial interests with environmental ones, and to implement a fishing policy that will make UK fishing into a profitable and sustainable industry. It can harness the interests of its fishermen to preserve and protect their future livelihood, by giving them an ownership stake in the fish that swim our waters. It can learn from the successful policies that have been put into effect in other countries - policies that have seen fish stocks return to their normal levels; the creation of a maritime research institute tasked with monitoring fish stocks, examining the levels of different species, mapping breeding grounds and recording all catches made within UK waters; the creation of a national fisheries council to determine a total allowable catch for each species and to assign a quota to each registered fishing vessel that is divisible and tradeable, where all catches must be landed and if any exceed the quota, the vessel must trade or buy quotas from others; where all boats are fitted with satellite tracking devices, and their position is constantly indexed; where all catches' size and species are recorded on landing, with information uploaded to a public database - only really possible if fish stocks caught in British waters are landed at British ports; where UK fishing waters are divided into administrative zones, with the national fisheries council able to impose an immediate suspension of fishing in any areas where the sustainability of any fish stocks appears to be at risk; where there are inspections from the national fisheries council on any fishing vessel over a certain tonnage, twice each year; and where the national fisheries council and the maritime research council publish all their information online, accessible to members of the public, as well as to industry. If these policies and structures are put in place, they have the potential to totally revitalise the Welsh fishing industry and reverse the decline we have witnessed over many decades. Thank you.
Welsh: Wel, fe dderbyniaf hynny, Carwyn. Tra oedd yn yr UE, ni allai'r DU reoli pwy, nac i ba raddau, y gallai gwledydd eraill bysgota yn nyfroedd y DU. Arweiniodd hynny at yr hyn na ellid ond ei alw'n ysbeilio'r moroedd o amgylch ein harfordiroedd. Mae anrheithio'r stociau pysgod wedi arwain at lawer iawn o rywogaethau a oedd unwaith yn doreithiog yn cael eu disbyddu i'r fath raddau fel eu bod yn agos at fethu adfer eu niferoedd. Nid oes unrhyw amheuaeth y byddai parhau â pholisi pysgodfeydd cyffredin yr Undeb Ewropeaidd yn cael effaith drychinebus ar yr holl stociau pysgota. Un enghraifft o hyn yw'r ffordd y rhoddwyd trwyddedau gan yr UE i longau o'r Iseldiroedd yn bennaf i ddefnyddio dulliau o bysgota drwy stynio trydanol y dywedir eu bod yn dinoethi gwelyau'r môr o'u rhywogaethau o gramenogion a fu unwaith mor doreithiog. Mae gadael yr UE ac adennill rheolaeth ar ddyfroedd arfordirol Prydain yn cynnig cyfle i'r DU ailsefydlu ei diwydiant pysgota, a fu gynt yn ffyniannus, ac a oedd, ar un adeg, yn cyflogi mwy na 100,000 o bobl. Ni fydd y trawsnewid hwn yn digwydd dros nos ac felly, byddai'n bragmatig i'r DU sefydlu cyngor pysgodfeydd cenedlaethol, a allai oruchwylio'r gwaith o drwyddedu cychod tramor i bysgota yn nyfroedd Prydain yn ystod y cyfnod pontio, tra byddwn yn adeiladu'r seilwaith a'r galluoedd pysgota a fodolai ar un adeg o gwmpas y DU gyfan. Gallai hyn gynnwys cyfleusterau warysau modern a ffatrïoedd prosesu pysgod. Mae diwydiant pysgota Cymru, fel y mae ar hyn o bryd, yn gymharol fach yn economaidd. Er ei bod yn wir i ddweud bod dros 90 y cant o'r bwyd môr a ddaw i'r lan gan bysgotwyr Cymru yn cael ei werthu i'r UE, nid oes unrhyw dystiolaeth o gwbl i awgrymu y dylai gadael yr UE effeithio ar y fasnach hon, sy'n werth tua £38 miliwn. Fodd bynnag, pe bai hynny'n digwydd, gellid defnyddio'r refeniw sylweddol iawn a geir o werthu trwyddedau i longau tramor yn y cyfnod pontio i roi cymorthdaliadau i ddiwydiant pysgota Cymru hyd nes y gwneir addasiadau i'w arferion pysgota. Yn wahanol i'r UE, lle mae'r rhan fwyaf o economïau'n farwaidd, mae economïau'r dwyrain pell yn ehangu'n gyflym. Gallai diwydiant pysgota Cymru fanteisio ar y marchnadoedd hyn lle ceir potensial enfawr i'w cynnyrch premiwm. Dylem nodi yma fod Llywodraeth y DU wedi datgan yn bendant y bydd yn cynyddu'r cyllid ar gyfer pysgodfeydd ledled gwledydd y DU. Mater bach iawn fydd rhoi cymhorthdal i ddiwydiant pysgota Cymru o ystyried y potensial ar gyfer ehangu'r diwydiant hwnnw yn y dyfodol. Fel y gwyddom, mae rheoli pysgodfeydd yn fater sydd wedi'i ddatganoli, ac rwy'n cydnabod ar hyn o bryd nad yw'n glir i ba raddau y bydd pŵer dros gyfrifoldebau pysgota yn parhau, neu'n wir, wedi'i ddatganoli i'r Cynulliad Cenedlaethol ar ôl Brexit. Ond nid oes rheswm i awgrymu na fydd Llywodraeth y DU yn datganoli'r pwerau a ddychwelir i Lywodraeth y DU i Gymru hefyd. Byddwn ni ym Mhlaid Brexit yn gwneud popeth sydd ei angen i gynorthwyo Llywodraeth Cymru i adfer pwerau o'r fath. Yng Nghymru, ceir potensial ar gyfer enillion sylweddol i'r diwydiant pysgota drwy adael yr UE a'r polisi pysgodfeydd cyffredin. Dylid ystyried hwn yn gyfle gwirioneddol i ailfeddwl yn llwyr beth yw strwythur diwydiant pysgota'r DU yn ei gyfanrwydd drwy weddnewid ble, sut a chan bwy y manteisir ar stociau pysgod y DU. Y broblem oedd bod poblogaethau byd-eang cynyddol wedi dwysáu'r chwilio am fwyd, gyda physgod yn cynnig cyflenwad ymddangosiadol doreithiog a thechnoleg fodern yn ei gwneud yn haws i ddal niferoedd enfawr ohonynt. Mae hyn wedi gwneud gorbysgota a disbyddu stociau pysgod yn broblem ddifrifol. Ers iddi ymuno â'r Undeb Ewropeaidd a'i bolisi pysgodfeydd cyffredin, mae hyn wedi bod yn arbennig o wir i'r DU, sydd, hyd yma, wedi bod yn ddi-rym i unioni hyn. Caiff tua 80 y cant o'r pysgod a ddelir yn nyfroedd y DU eu dal gan longau nad ydynt yn llongau'r DU yn ôl British Sea Fishing. Maent wedi gwneud hynny mewn ffyrdd mor niweidiol fel eu bod wedi diraddio stociau pysgod yn aruthrol, ac yn fwy pryderus, maent wedi lleihau gallu nifer o rywogaethau i adfer eu niferoedd. Mae buddiannau breintiedig, lobïo ac amddiffyniad gwleidyddol i fuddiannau cenedlaethol wedi mynd â mwy allan o'r môr nag y gall ei adfer yn naturiol. Mae cadwraethwyr wedi lobïo am ddiwygio arferion pysgota'r UE ers blynyddoedd lawer, ond yn ofer i raddau helaeth. Mae'n bryd archwilio a mynd ar drywydd polisïau amgen. Y bleidlais yn y refferendwm ar 23 Mehefin 2016 oedd i'r DU adael yr Undeb Ewropeaidd. Mae'r bleidlais honno'n golygu y bydd y DU yn awr yn adfer rheolaeth ar lawer o feysydd a oedd gynt yn ddarostyngedig i reoliadau a phenderfyniadau'r UE. Yn fwyaf arbennig, golyga y bydd y DU yn tynnu'n ôl o bolisi pysgodfeydd cyffredin yr UE, a bydd yn rhydd i weithredu camau annibynnol i ddiogelu stociau pysgod yn ei dyfroedd, ac adfywio diwydiant pysgota a gafodd ei leihau'n helaeth pan ymunodd y DU â'r UE a mabwysiadu ei bolisi pysgodfeydd cyffredin. Ceir cyfle i'r DU briodi buddiannau masnachol â rhai amgylcheddol yn awr, ac i weithredu polisi pysgota a fydd yn gwneud pysgota yn y DU yn ddiwydiant proffidiol a chynaliadwy. Gall harneisio buddiannau ei physgotwyr i amddiffyn a diogelu eu bywoliaeth yn y dyfodol, drwy roi perchnogaeth iddynt ar y pysgod sy'n nofio yn ein dyfroedd. Gall ddysgu o'r polisïau llwyddiannus a roddwyd ar waith mewn gwledydd eraill - polisïau sydd wedi gweld stociau pysgod yn dychwelyd i'w lefelau arferol; creu sefydliad ymchwil morol gyda'r dasg o fonitro stociau pysgod, archwilio lefelau gwahanol rywogaethau, mapio mannau bridio a chofnodi pob dalfa a wneir yn nyfroedd y DU; creu cyngor pysgodfeydd cenedlaethol i bennu cyfanswm y ddalfa a ganiateir ar gyfer pob rhywogaeth ac i bennu cwota i'w rannu a'i fasnachu ar gyfer pob cwch pysgota cofrestredig, lle mae'n rhaid glanio pob dalfa ac os bydd unrhyw ddalfa'n fwy na'r cwota, rhaid i'r cwch fasnachu neu brynu cwotâu gan eraill; lle caiff dyfeisiau olrhain drwy loeren eu gosod ar bob cwch, a'u safle wedi'i fynegeio'n gyson; lle caiff maint a rhywogaeth pob dalfa ei chofnodi wrth eu glanio, gyda gwybodaeth yn cael ei lanlwytho i gronfa ddata gyhoeddus - rhywbeth nad yw ond yn bosibl mewn gwirionedd os yw stociau pysgod a ddaliwyd yn nyfroedd Prydain yn cael eu glanio ym mhorthladdoedd Prydain; lle mae dyfroedd pysgota'r DU wedi'u rhannu'n barthau gweinyddol, a'r cyngor pysgodfeydd cenedlaethol yn gallu atal pysgota yn syth mewn unrhyw ardaloedd lle mae cynaliadwyedd unrhyw stociau pysgod yn ymddangos fel pe baent mewn perygl; lle ceir archwiliadau gan y cyngor pysgodfeydd cenedlaethol ddwywaith y flwyddyn ar gyfer unrhyw gwch pysgota dros bwysau penodol; a lle mae'r cyngor pysgodfeydd cenedlaethol a'r cyngor ymchwil morol yn cyhoeddi eu holl wybodaeth ar-lein, mewn modd hygyrch i aelodau'r cyhoedd, yn ogystal ag i ddiwydiant. Os rhoddir y polisïau a'r strwythurau hyn ar waith, mae ganddynt botensial i adfywio diwydiant pysgota Cymru yn llwyr a gwrthdroi'r dirywiad y buom yn dyst iddo dros ddegawdau lawer. Diolch.