English: It's difficult to find the middle ground, I think, between these regulations and the regulations laid in 2016 in terms of clinical consultations, but I do see the standards, as they are now, building on what we're already doing within the health board, whereby if a patient is a Welsh speaker and is more comfortable speaking Welsh, but the doctor cannot speak Welsh, then we use the team around the patient and the doctor. Perhaps a healthcare support worker or a nurse could sit in, and she would perhaps have that conversation with a patient to ensure that the patient understands what's going on. As it happens, I was in the accident and emergency department in Glangwili some two months ago, speaking to the head there, and he said that, very often, he can actually prevent patients having to stay in the hospital because they use the nurse, and they can see that the patient is more comfortable communicating through the medium of Welsh. So, he uses the staff around him for the benefit of that patient. So, I see the five-year plan - which is to be reviewed after three, where the health board has to make a statement, in terms of where we are - I see us building on what we are already doing. There are examples within speech and language therapy. It's very difficult for us to recruit to our posts in the highest bands, the more specialist areas of speech and language therapy, such as problems with swallowing. But with a patient who's had a stroke, for example, or when dealing with a child, we would use an assistant therapist, who may be on band 4 or 5, to work with that patient, and then that therapist could actually oversee the process. So, we're looking at the team - the team is providing the bilingual service required by the patient, rather than individuals doing it.
Welsh: Mae'n anodd ffeindio man canol, rwy'n credu, rhwng y rheoliadau hyn a'r rheoliadau a gafodd eu gosod yn 2016 o ran ymgynghoriad clinigol, ond rwy'n gweld y safon fel y mae e nawr yn adeiladu ar yr hyn rŷm ni'n ei wneud yn barod o fewn y bwrdd iechyd, lle os oes yna glaf sy'n siarad Cymraeg ac yn fwy cyfforddus yn siarad Cymraeg, ond nid yw'r meddyg yn gallu siarad Cymraeg, rŷm ni'n defnyddio'r tîm sydd o amgylch y claf a'r meddyg. Efallai y byddai healthcare support worker neu nyrs yn gallu eistedd i mewn wedyn, ac efallai mai hi sydd yn cael y sgwrs gyda'r claf i wneud yn siŵr bod y claf wedi deall. Digwydd bod, roeddwn i yn accident and emergency yn Glangwili rhyw ddau fis yn ôl, yn siarad gyda'r pennaeth yn fanna, ac fe ddywedodd e, yn aml iawn, mae e'n gallu arbed bod cleifion yn gorfod aros yn yr ysbyty, achos ei fod e'n defnyddio nyrs, achos mae e'n gallu gweld bod y claf yn fwy cyfforddus, yn fwy hapus, yn siarad Cymraeg. Mae e'n defnyddio'r staff sydd gydag e er budd y claf yna. Felly, rwy'n gweld y cynllun pum mlynedd - sy'n cael ei adolygu ar ôl tair, lle mae'r bwrdd iechyd yn gorfod gwneud datganiad, i ddweud lle rydym ni arni - rwy'n ein gweld ni'n adeiladu ar yr hyn rydym ni'n ei wneud yn barod. Mae yna enghreifftiau ohono fe hefyd yn y gwasanaeth therapi iaith a lleferydd. Mae'n anodd iawn i ni recriwtio i'n swyddi bandiau uchel, mwyaf arbenigol, o fewn y gwasanaeth therapi iaith a lleferydd - er enghraifft, rhywun sy'n arbenigo mewn llyncu. Ond gyda chlaf sydd wedi cael strôc, er enghraifft, neu blentyn, byddem ni'n defnyddio therapydd cynorthwyol, sydd ar efallai fand 4, band 5, i weithio gyda'r claf, a byddai'r therapydd yn arsylwi. Buaswn i'n edrych mwy ar y tîm - bod y tîm yn gallu darparu'r gwasanaeth dwyieithog sydd ei angen ar y claf, yn hytrach nag unigolion, o bosibl.