English: I thank the Member for the question. She is, of course, absolutely right that we have a far smaller exposure to PFI schemes in Wales than any other part of the United Kingdom. The average annual cost per head of PFI schemes in Wales is well under £40 per head, and that's around a fifth of the cost per head for the UK as a whole. Where administrations took a different view, there is, inevitably, a consequence that they have to make provision for. In Wales, the annual charge for PFI liabilities is below 1 per cent of our budget. In Scotland, my colleague the finance Minister has to find 5 per cent of his budget annually to meet PFI liabilities. I well remember, Llywydd, in the very early days of the Assembly the difficult decisions that my colleague Jane Hutt had to make in the PFI field as a result of inheriting schemes when the Assembly was very first established. I've explained to the Finance Committee previously that I have a hierarchy in mind always in capital expenditure. My first recourse, always, is to use public capital, because that is the cheapest money that we will ever have, and I will always use that first. There are then other means that we are able to deploy - borrowing powers that we now have, funding local authorities and housing associations to borrow in the way that Jane Hutt established, and then, beyond that, the mutual investment model. But, as far as possible, we use public capital in the health field as our first resort, and where we are unable to meet all the needs that we know are there in Wales, as, for example, in our determination to create a new cancer centre at Velindre, then we will use other means to ensure that people in Wales get the services they need.
Welsh: Diolch i'r Aelod am y cwestiwn. Mae hi, wrth gwrs, yn hollol gywir fod gennym lawer llai o gysylltiad â chynlluniau mentrau cyllid preifat yng Nghymru nag unrhyw ran arall o'r Deyrnas Unedig. Mae cost flynyddol gyfartalog y pen y cynlluniau mentrau cyllid preifat yng Nghymru gryn dipyn yn is na £40 y pen, ac mae hynny oddeutu un rhan o bump o gost y pen ar gyfer y DU gyfan. Lle roedd gan weinyddiaethau safbwynt gwahanol, mae yna, yn anochel, ganlyniad sy'n rhaid iddynt ddarparu ar ei gyfer. Yng Nghymru, mae'r tâl blynyddol am ddyledion mentrau cyllid preifat yn is nag 1 y cant o'n cyllideb. Yn yr Alban, mae'n rhaid i fy nghyd-Aelod, y Gweinidog cyllid, ddod o hyd i 5 y cant o'i gyllideb bob blwyddyn i dalu dyledion mentrau cyllid preifat. Lywydd, yn nyddiau cynnar iawn y Cynulliad, rwy'n cofio'r penderfyniadau anodd y bu'n rhaid i fy nghyd-Aelod Jane Hutt eu gwneud ym maes mentrau cyllid preifat o ganlyniad i etifeddu cynlluniau pan gafodd y Cynulliad ei sefydlu gyntaf. Rwyf wedi egluro i'r Pwyllgor Cyllid o'r blaen fod gennyf hierarchaeth mewn cof bob amser mewn perthynas â gwariant cyfalaf. Fy ymateb cyntaf, bob tro, yw defnyddio cyfalaf cyhoeddus, am mai dyna'r arian rhataf a fydd gennym byth, a byddaf bob amser yn defnyddio hwnnw yn gyntaf. Mae gennym ddulliau eraill y gallwn eu mabwysiadu wedyn - pwerau benthyca sydd gennym yn awr, ariannu awdurdodau lleol a chymdeithasau tai i fenthyca yn y ffordd a sefydlwyd gan Jane Hutt, ac yna, y tu hwnt i hynny, y model buddsoddi cydfuddiannol. Ond cyn belled ag y bo modd, rydym yn defnyddio cyfalaf cyhoeddus ym maes iechyd fel ein dewis cyntaf, a phan nad ydym yn gallu bodloni'r holl anghenion y gwyddom eu bod yn bodoli yng Nghymru, fel ein penderfyniad, er enghraifft, i greu canolfan ganser newydd yn Felindre, yna byddwn yn defnyddio dulliau eraill i sicrhau bod y Cymry'n cael y gwasanaethau y maent eu hangen.