English: Can I begin by saying just how good it is to have Steffan Lewis participating in discussions of this matter here this afternoon and how much I think the contribution that he has made up until now and again today helps us to think our way through some of these very complex and important matters? So, I agree with him that I think our continuity Bill, the law derived from the European Union Bill, will be a measured piece of legislation, and it is a necessary piece of legislation to protect the interests of devolution, albeit that it remains, as I've repeatedly said this afternoon, not our first choice, but a fallback position that we have to have been able to articulate and take forward. How do we understand the position of UK Ministers? Well, it is a perplexing matter. Undoubtedly, incompetence plays its part, at least in this way: as I say, my impression of meeting the UK Government is that the whole business of leaving the European Union has come as an enormous shock to the system. The lack of preparation for this eventuality, the huge struggle to mobilise the intellectual effort, the people you need, the sheer grasp of detail that lies behind so much of all of this - you get the impression of a system that is almost always in danger of being overwhelmed by the task that it has. But there are some voices in the UK Government - and, as Steffan Lewis will well know, it is by no means a Government that speaks with a single voice, but there are elements in that Government who are unreconciled to devolution. While they may have got a form of words that they're given to use, deep down they believe that devolution is something that the Westminster Parliament was good enough to give us and can take it away from us as soon as it becomes an inconvenience to them. And I don't say those are a majority of voices, but there are people you meet in the UK Government for whom it is clear that the profound change that devolution has brought about in the constitution of the United Kingdom has simply passed them by, and they do believe that to step out of the European Union is to step back in time, and that they will somehow be able to recreate the United Kingdom that was there before we ever joined. This is an important moment in our history, of course. If the National Assembly agrees to the procedure that the Government will propose next week, we are going to spend the month of March as a legislature having to be directly engaged in the complexity of the continuity Bill, and that will require efforts right across this Chamber to make sure that Bill is as good as it possibly can be. Let me finish what I say to Steffan Lewis by confirming his belief in my ability to be optimistic, because as far as common frameworks are concerned, then there has genuinely been a great deal of detailed work that has gone on at official level since that process began. There have now been over 20 of what are called deep dives involving the Scottish Government, ourselves, the UK Government and civil servants from Northern Ireland, and there are up to another 10 or so still planned for the month of March. So, it is demonstrating the point that's been made around this Chamber this afternoon: that we are quite capable of coming together and solving these common problems by sitting around the table and acting constructively without the need for a big stick to be waved at us and told that we can't be trusted to get these things right. We're doing it all the time, and successfully. What it is throwing up - and Steffan Lewis I know will be interested in this and will be wanting to think about it - what all that work is throwing up is a need for a set of governance arrangements that underpin them all. If we were to be able to agree on a framework approach to aspects of agriculture, for example, how can we all have confidence that, a week later, having agreed it, one of the parties to that agreement might not walk away and do something that was beyond the agreement? How could we be confident that, six months into an agreement, when something else is emerging, there are proper mechanisms for that new issue to be alerted, for discussions to resume and, if necessary, for disputes to be arbitrated? And right across the discussions on frameworks, there's a sense that the UK in future needs stronger governance mechanisms through which its component parts can come together, transact business, and keep the show properly and purposefully on the road. I think that is a big challenge that is emerging from the framework discussions, and we will have to persuade the UK Government to find some of the energy necessary to address that issue alongside everything else that it has to think about.
Welsh: A gaf i ddechrau drwy ddweud mor dda yw cael Steffan Lewis yn cymryd rhan mewn trafodaethau ar y mater hwn yma y prynhawn yma a chymaint, yn fy marn i, y mae ei gyfraniad hyd yma ac eto heddiw yn ein helpu ni i bendroni ynghylch rhai o'r materion cymhleth iawn a phwysig hyn? Felly, rwy'n cytuno ag ef y credaf fod ein Bil parhad, y gyfraith sy'n deillio o Fil yr Undeb Ewropeaidd, yn ddarn ystyriol o ddeddfwriaeth, a'i fod yn ddarn angenrheidiol o ddeddfwriaeth i ddiogelu buddiannau datganoli, er nad hynny, fel y dywedais dro ar ôl tro y prynhawn yma, yw ein dewis cyntaf, ond sefyllfa wrth gefn y mae'n rhaid inni allu ei diffinio a'i datblygu. Sut ydym ni'n deall safbwynt Gweinidogion y DU? Wel, mae'n fater dyrys. Yn sicr, mae anallu yn chwarae rhan, fel hyn o leiaf: fel y dywedaf, fy argraff i o gwrdd â Llywodraeth y DU yw bod yr holl agwedd o adael yr Undeb Ewropeaidd wedi bod yn sioc enfawr i'r system. Y diffyg paratoi ar gyfer y posibilrwydd hwn, y frwydr enfawr i ysgogi'r ymdrech ddeallusol, i gasglu ynghyd y bobl sydd eu hangen arnoch chi, natur y manylder sydd wrth wraidd llawer o hyn i gyd - rydych chi'n cael yr argraff o system sydd bron bob amser mewn peryg o gael ei llethu gan y dasg sydd ganddi. Ond mae rhai lleisiau yn Llywodraeth y DU - ac, fel y gŵyr Steffan Lewis yn dda, nid Llywodraeth yw hi o bell ffordd sy'n siarad ag un llais, ond mae elfennau yn y Llywodraeth honno nad ydyn nhw'n gefnogol i ddatganoli. Er bod ganddyn nhw ffurf ar eiriau y maen nhw'n arfer eu ddefnyddio, yn y bôn maen nhw'n credu bod datganoli yn rhywbeth y rhoddodd Senedd San Steffan inni yn ei haelioni ac y gall gymryd hynny oddi wrthym pan ddaw'n anghyfleustra iddynt. Ac nid dweud yr wyf i bod y lleisiau hynny yn y mwyafrif, ond mae pobl yr ydych chi'n cwrdd â nhw yn Llywodraeth y DU y mae'n amlwg iddyn nhw bod y newid sylweddol yng nghyfansoddiad y Deyrnas Unedig yn sgil datganoli wedi eu gadael ar ôl i bob pwrpas, ac maen nhw'n credu bod ymadael â'r Undeb Ewropeaidd yn gyfystyr â chamu'n ôl mewn amser, ac y byddant rywsut yn gallu ail-greu'r Deyrnas Unedig a oedd yno cyn inni erioed ymuno â hi. Mae hon yn adeg bwysig yn ein hanes, wrth gwrs. Os yw'r Cynulliad Cenedlaethol yn cytuno â'r drefn y bydd y Llywodraeth yn ei chynnig yr wythnos nesaf, byddwn yn treulio mis Mawrth fel deddfwrfa yn gorfod ymwneud yn uniongyrchol â chymhlethdod y Bil parhad, a bydd hynny'n gofyn am ymdrechion pawb yn y Siambr hon i wneud yn siŵr bod y Bil gystal ag y gall fod. Gadewch imi orffen yr hyn a ddywedaf wrth Steffan Lewis drwy gadarnhau ei gred yn fy ngallu i edrych ar yr ochr orau o bethau. Oherwydd cyn belled ag y mae fframweithiau cyffredin yn y cwestiwn, yna mewn gwirionedd bu llawer iawn o waith manwl ar y gweill ar lefel swyddogol ers i'r broses honno ddechrau. Bellach bu dros 20 o'r hyn a elwir yn sesiynau trochi sy'n cynnwys Llywodraeth yr Alban, ni, Llywodraeth y DU a gweision sifil o Ogledd Iwerddon, ac mae hyd at oddeutu 10 arall wedi eu trefnu ar gyfer mis Mawrth. Felly, mae'n dangos y pwynt a wnaed o amgylch y Siambr hon y prynhawn yma: ein bod yn abl iawn i ddod at ein gilydd a datrys y problemau cyffredin hyn drwy eistedd o gwmpas y bwrdd a mynd ati'n adeiladol heb yr angen i chwifio ffon fawr arnom ni a dweud na ellir ymddiried ynom i wneud y pethau hyn yn iawn. Rydym yn gwneud hyn drwy'r amser, ac yn llwyddiannus. Yr hyn y mae'n ei ddangos - ac rwy'n gwybod y bydd Steffan Lewis yn ymddiddori yn hyn ac yn dymuno meddwl am y peth - yr hyn y mae'r holl waith hwn yn ei ddangos yw'r angen am set o drefniadau llywodraethu sy'n ategu pob un ohonynt. Pe baem ni'n gallu cytuno i ymdrin ag agweddau ar amaethyddiaeth, er enghraifft, yng nghyd-destun fframweithiau, sut y gall pob un ohonom ni fod yn hyderus, wythnos yn ddiweddarach, ar ôl cytuno ar hynny, na fyddai un o'r rhai a fu'n rhan o'r cytundeb hwnnw o bosib yn cerdded ymaith ac yn gwneud rhywbeth y tu hwnt i ffiniau'r cytundeb? Sut y gallwn ni fod yn hyderus, chwe mis wedi llofnodi'r cytundeb, pan fydd rhywbeth arall yn dod i'r amlwg, bod dulliau priodol i roi gwybod ynglŷn â'r mater newydd hwnnw, er mwyn ailddechrau trafodaethau ac, os oes angen, ar gyfer gwyntyllu dadleuon? Ac ym mhob agwedd ar y trafodaethau ar fframweithiau, ceir ymdeimlad bod angen mecanweithiau llywodraethu cryfach ar y DU yn y dyfodol, yn gyfrwng i'w gydrannau ddod at ei gilydd, cynnal busnes, a chynnal y sefyllfa yn briodol ac yn bwrpasol. Rwy'n credu bod hynny'n her enfawr sy'n deillio o'r trafodaethau fframwaith, a bydd yn rhaid inni ddwyn perswâd ar Lywodraeth y DU i ddod o hyd i beth o'r ynni angenrheidiol i fynd i'r afael â'r mater hwnnw ochr yn ochr â phopeth arall sydd ganddi i feddwl yn ei gylch.