English: Again, we would be outside the whole state aid rules of the EU, which preclude us from giving help to industries such as the steel industry in Port Talbot. We would be able to take control of our indirect taxes. The Labour Government, in 1997, was unable to abolish the VAT on domestic heating fuel, so we now have a 5 per cent charge on everybody's heating bills, and that's because the EU won't allow us to have control of our own VAT. Similarly on tampons, that's also been in the news recently, again, hasn't it? So, there are so many different ways in which the necessities of life are taxed and we have no means of taking a decision to remove them. As regards project fear, we have nothing to fear but fear itself, because this is an opportunity for Britain and an opportunity for Wales for the first time in 40 years, once again, to take charge of our own country. Project fear has concentrated in this Chamber upon structural funds to the Valleys and west Wales in particular; we heard that again this afternoon in questions. Well, over the course of the last six years, that amounted to about £3.5 billion. That's £600 million a year on average. The net gain that would come to the British Treasury as a result of leaving the EU would be £10 billion - that would be three times that particular budget, in itself. We could do everything that is done at present by the EU, and a lot more, if only we restored our national independence. And, £3.5 billion in six years is a drop in the ocean by the £75 billion annual deficit that George Osborne has as a hole in the public accounts. Similarly, on workers' rights, you would think that we never had any workers' rights in this country before we joined the EU, and yet the Equal Pay Act was introduced in 1970, the Employment Protection Act in 1975 and the Sex Discrimination Act in 1975 also. So, what the other parties in this Chamber that are against Britain recovering its independence suffer from is a poverty of ambition. What we're fighting here for is democracy in this country. In fact, because the Labour Party has concentrated on this workers' rights issue, they must imply that there will never ever be a Labour Government in Britain again, and, with Jeremy Corbyn as a leader, who can blame them for thinking that? But the problem that they fail to identify is that it's the British people, ultimately, who take these decisions, and, if a Government takes decisions of which they disapprove, under a democracy, you can get rid of them. In the EU, you can't. If you don't like the decisions of the European Commission, there is next to nothing that you can do to override them. So, it's a pathetic lack of self-confidence and trust in the judgment of the people. As for Plaid Cymru, it's a most bizarre form of nationalism to want to send power not down further to the people, but further up and away from them. They'd rather be governed from Brussels than from Westminster, which is a most extraordinary and rather - [interruption.] Which is a rather extraordinary reflection for a nationalist party, because, if we left the EU, we could devolve the policies that they are responsible for from Brussels down here to Cardiff. We used to see graffiti daubed all over Wales when I was a boy - 'Rhyddid i Gymru' - and their party, of course, doesn't believe in freedom for Wales, because they believe that we should just be a region of the European Union. Fundamentally, what both the Labour Party and Plaid Cymru believe is that the people of this country are not up to the job of running our own country for ourselves, and, tomorrow, the people of this country have the opportunity to make the decisive vote to restore our freedoms once again.
Welsh: Unwaith eto, byddem y tu allan i holl reolau cymorth gwladwriaethol yr Undeb Ewropeaidd, sy'n ein rhwystro rhag rhoi cymorth i ddiwydiannau megis y diwydiant dur ym Mhort Talbot. Byddem yn gallu rheoli ein trethi anuniongyrchol. Ni allodd y Llywodraeth Lafur dddiddymu'r TAW ar danwydd gwresogi domestig yn 1997, felly mae gennym bellach dâl o 5 y cant ar filiau gwresogi pawb, ac mae hynny oherwydd nad yw'r UE yn caniatáu i ni gael rheolaeth ar ein TAW ein hunain. Yr un modd ar damponau, sydd hefyd wedi bod yn y newyddion yn ddiweddar, unwaith eto, ond yw? Felly, mae yna gymaint o wahanol ffyrdd y gall angenrheidiau bywyd fod wedi'u trethu ac nid oes gennym unrhyw ffordd o wneud penderfyniad i gael gwared arnynt. O ran y prosiect ofn, nid oes gennym ddim i'w ofni ond ofn ei hun, gan fod hwn yn gyfle i Brydain ac yn gyfle i Gymru am y tro cyntaf ers 40 mlynedd, unwaith eto, i gymryd yr awennau yn ein gwlad ein hunain. Mae prosiect ofn wedi canolbwyntio yn y Siambr hon ar gronfeydd strwythurol i'r Cymoedd a gorllewin Cymru yn benodol; clywsom hynny eto y prynhawn yma yn ystod y cwestiynau. Wel, dros y chwe blynedd diwethaf, roedd hynny'n cyfateb i oddeutu £3.5 biliwn. Dyna £600 miliwn y flwyddyn ar gyfartaledd. Byddai'r cynnydd net a fyddai'n dod i Drysorlys Prydain o ganlyniad i adael yr UE yn £10 biliwn - byddai hynny ynddo'i hun yn dair gwaith y gyllideb honno. Gallem wneud popeth a wneir ar hyn o bryd gan yr UE, a llawer mwy, ond i ni adfer ein hannibyniaeth genedlaethol. Ac nid yw £3.5 biliwn mewn chwe blynedd ond yn ddiferyn yn y môr o gymharu â'r diffyg blynyddol o £75 biliwn o dwll sydd gan George Osborne yn y cyfrifon cyhoeddus. Yn yr un modd, ar hawliau gweithwyr, byddech yn meddwl na fu erioed unrhyw hawliau gweithwyr gennym yn y wlad hon cyn i ni ymuno â'r Undeb Ewropeaidd, ac eto cyflwynwyd y Ddeddf Cyflog Cyfartal yn 1970, Deddf Diogelu Cyflogaeth yn 1975 a'r Ddeddf Gwahaniaethu ar sail Rhyw yn 1975 hefyd. Felly, yr hyn y mae'r pleidiau eraill yn y Siambr hon sydd yn erbyn gweld Prydain yn adennill ei hannibyniaeth yn dioddef ohono yw tlodi uchelgais. Yr hyn rydym yn ymladd drosto yma yw democratiaeth yn y wlad hon. Mewn gwirionedd, gan fod y Blaid Lafur wedi canolbwyntio ar fater hawliau gweithwyr, rhaid eu bod yn awgrymu na fydd yna byth Lywodraeth Lafur ym Mhrydain eto, a gyda Jeremy Corbyn yn arweinydd, pwy all eu beio am feddwl hynny? Ond y broblem y maent yn methu â'i nodi yw mai pobl Prydain, yn y pen draw, sy'n gwneud y penderfyniadau hyn, ac os bydd Llywodraeth yn gwneud penderfyniadau nad ydynt yn eu cymeradwyo, mewn democratiaeth, gallwch gael gwared arnynt. Yn yr UE, ni allwch wneud hynny. Os nad ydych yn hoffi penderfyniadau'r Comisiwn Ewropeaidd, nid oes y nesaf peth i ddim y gallwch ei wneud i'w goresgyn. Felly, mae'n ddiffyg pathetig o hunanhyder ac ymddiriedaeth ym marn y bobl. Ac am Blaid Cymru, mae'n ffurf hynod o ryfedd ar genedlaetholdeb i fod eisiau anfon pŵer nid i lawr ymhellach at y bobl, ond ymhellach i fyny ac i ffwrdd oddi wrthynt. Byddai'n well ganddynt gael eu llywodraethu o Frwsel nag o San Steffan, sy'n rhyfeddol a braidd yn - [Torri ar draws.] Sy'n syniad braidd yn eithriadol i blaid genedlaetholgar, oherwydd pe baem yn gadael yr UE, gallem ddatganoli'r polisïau y maent yn gyfrifol amdanynt o Frwsel i lawr yma i Gaerdydd. Roeddem yn arfer gweld graffiti wedi'i beintio ledled Cymru pan oeddwn yn fachgen - 'Rhyddid i Gymru' - ac nid yw eu plaid, wrth gwrs, yn credu mewn rhyddid i Gymru, am eu bod yn credu na ddylem fod yn ddim mwy na rhanbarth o'r Undeb Ewropeaidd. Yn y bôn, yr hyn y mae'r Blaid Lafur a Phlaid Cymru yn credu yw nad yw bobl y wlad hon yn gallu gwneud y gwaith o redeg ein gwlad ein hunain drosom ein hunain, ac yfory, bydd pobl y wlad hon yn cael cyfle i bleidleisio'n bendant dros adfer ein rhyddid unwaith eto.