English: Llywydd, despite those encouraging words following her defeat two weeks ago, it's now quite clear that the Prime Minister is going round in circles in her cul-de-sac, reiterating red-line positions, failing to see the urgent need to extend article 50 and failing to rule out 'no deal' - in short, a continuation on the road to nowhere. Can anything be more ludicrous than the Prime Minister imposing a three-line whip on her own MPs to get them to instruct her to go away and do something she only two weeks ago said was impossible? Rather than looking to unite Parliament on a way ahead consistent with a vision for a post-Brexit relationship with the EU that continues to be endorsed by the National Assembly, the Prime Minister has chosen to double down on the backstop, even though the EU has maintained, and repeated again last night, that the backstop is not open for renegotiation while her red lines remain in place. And, Llywydd, can I say that we support the legitimate concerns being expressed by our neighbours in the Republic of Ireland and the European Union on the risks that Brexit poses to the peace and prosperity that the Good Friday Agreement has brought to the island of Ireland? The Prime Minister is about to demand that Ireland and the other EU-27 re-open a deal that she has so recently said was final, done, the only deal on the table. If they refuse to give up the cast-iron guarantee, can we blame them that they would refuse to do that in return for the UK's assertion that they can be trusted to honour their agreements? So, while with Brexit it's always impossible to be certain of the future, the Prime Minister's next dash to Brussels looks pretty much doomed. And, even if she does return with some token concessions or reassurances, who can be sure that it would assuage that handful of deluded Brexiteers who genuinely believe that crashing out with no deal will just be a minor inconvenience? Let's be clear: the Prime Minister is going to need to secure lasting support for her approach to Brexit. Trying to build a strategy on side deals with the DUP and the concessions to the European reform group will only weaken the Government's position domestically as they try to pass the necessary legislation in the coming weeks. So, we condemn the UK Government for failing to see the need to establish common ground across political parties on Brexit for the long term. By contrast to the strategy of divide and rule seen in Westminster, right from the start the Welsh Government has looked to build consensus, typified by our White Paper 'Securing Wales' Future', agreed jointly with Plaid Cymru. In that White Paper, we were clear about the trade-offs that would be needed if we were to honour the results of the referendum. We recognised that people had not voted to make themselves poorer and that Wales could not afford the massive economic costs of severing access to the single market and being outside a customs union, and that this meant we would have to accept a future where, like Norway, we had less control over our regulatory environment than we do as a member state. Our evidence-based approach continues to result in this National Assembly being able to agree majority positions to reject the UK Government's deal and set out the form of Brexit, with participation in the single market and a customs union, that would command our support, agreement on the need to extend the article 50 process, and agreement to rule out the prospect of the UK leaving without a deal. Our ability here to find common ground puts us in a position in this Assembly of strength when we seek to influence the UK Government by being clear what is and what is not acceptable for Wales. Last night, the House of Commons failed to back any coherent way forward except a worrying attempt to kick the can down the road. It seems increasingly clear that the choice the country may indeed end up being faced with is no deal, a bad deal that cannot command a stable majority in Parliament, or putting the decision back to the people. Another public vote is not an easy path; there are many obstacles on the route, both principled and practical. But while we, as a Welsh Government, will continue to urge Parliament to unite around a withdrawal agreement and a rewritten political declaration that reflects a more credible, more stable, Norway plus-type Brexit - which, by the way, renders the backstop redundant - we also know that time is running out, and so the work must now begin of preparing for a public vote.
Welsh: Lywydd, er gwaethaf y geiriau calonogol a ddilynodd y grasfa a gafodd bythefnos yn ôl, mae'n eithaf clir bellach fod y Prif Weinidog yn troi mewn cylchoedd yn ei cul-de-sac, yn ailadrodd y safbwyntiau llinell goch, yn methu gweld yr angen i ymestyn erthygl 50 ar frys ac yn methu diystyru 'dim cytundeb' - yn fyr, mae'n parhau ar y ffordd i unman. A all unrhyw beth fod yn fwy chwerthinllyd na'r Prif Weinidog yn gosod chwip ar ei Haelodau Seneddol ei hun i'w cael i'w chyfarwyddo i fynd i wneud rhywbeth y dywedodd ei fod yn amhosibl gwta bythefnos yn ôl? Yn hytrach na cheisio uno'r Senedd ar ffordd ymlaen sy'n gyson â'r weledigaeth ar gyfer perthynas ôl-Brexit â'r UE sy'n parhau i gael ei chymeradwyo gan y Cynulliad Cenedlaethol, mae'r Prif Weinidog wedi dewis cadarnhau ei hymrwymiad i'r ddarpariaeth wrth gefn, er bod yr UE wedi dweud, ac wedi ailadrodd eto neithiwr, nad yw'r ddarpariaeth wrth gefn yn agored i'w ailnegodi tra bo'i llinellau coch hi yn parhau yn eu lle. Ac os caf ddweud, Lywydd, rydym yn cefnogi'r pryderon dilys a fynegir gan ein cymdogion yng Ngweriniaeth Iwerddon a'r Undeb Ewropeaidd ynglŷn â'r risgiau y mae Brexit yn eu hachosi i'r heddwch a'r ffyniant y mae Cytundeb Dydd Gwener y Groglith wedi'i ddwyn i ynys Iwerddon? Mae'r Prif Weinidog ar fin mynnu bod Iwerddon a'r UE-27 arall yn ailagor cytundeb y mae hi wedi dweud mor ddiweddar ei fod yn derfynol, wedi'i wneud, yr unig gytundeb ar y bwrdd. Os ydynt yn gwrthod ildio'r sicrwydd pendant, a allwn eu beio am wrthod gwneud hynny'n gyfnewid am honiad y DU y gellir ymddiried ynddi i anrhydeddu eu cytundebau? Felly, er ei bod bob amser yn amhosibl bod yn sicr ynglŷn â'r dyfodol gyda Brexit, mae'n edrych yn debyg fod taith frysiog nesaf y Prif Weinidog i Frwsel wedi'i thynghedu i fethu. A hyd yn oed os daw â rhai consesiynau neu sicrwydd symbolaidd yn ôl gyda hi, pwy all fod yn sicr y byddai'n bodloni'r dyrnaid bach o Brexiteers cyfeiliornus sy'n credu'n ddiffuant na fydd gadael heb gytundeb yn ddim mwy nag anghyfleustra bach? Gadewch inni fod yn glir: mae'r Prif Weinidog yn mynd i fod angen sicrhau cefnogaeth barhaus i'w dull o weithredu ar Brexit. Bydd ceisio adeiladu strategaeth ar gytundebau ar yr ymyl gyda'r DUP a'r consesiynau i'r grŵp diwygio Ewropeaidd yn gwanhau safbwynt y Llywodraeth yn y wlad hon wrth iddynt geisio pasio'r ddeddfwriaeth angenrheidiol yn yr wythnosau nesaf. Felly, rydym yn condemnio Llywodraeth y DU am fethu gweld yr angen i sefydlu tir cyffredin ar draws y pleidiau gwleidyddol ar Brexit ar gyfer y tymor hir. Mewn cyferbyniad â'r strategaeth rhannu a rheoli a welwyd yn San Steffan, o'r cychwyn cyntaf mae Llywodraeth Cymru wedi ceisio adeiladu consensws, rhywbeth a nodweddir yn ein Papur Gwyn 'Diogelu Dyfodol Cymru', a gytunwyd ar y cyd â Phlaid Cymru. Yn y Papur Gwyn hwnnw, roeddem yn glir ynglŷn â'r cyfaddawdau y byddai eu hangen pe baem yn anrhydeddu canlyniadau'r refferendwm. Roeddem yn cydnabod nad oedd pobl wedi pleidleisio dros wneud eu hunain yn dlotach ac na allai Cymru fforddio'r costau economaidd enfawr yn sgil torri mynediad at y farchnad sengl a bod y tu allan i'r undeb tollau, a bod hyn yn golygu y byddai'n rhaid inni dderbyn dyfodol lle byddai gennym lai o reolaeth, fel Norwy, dros ein hamgylchedd rheoleiddio nag sydd gennym fel aelod-wladwriaeth. Mae ein dull o weithredu'n seiliedig ar dystiolaeth yn parhau i olygu bod y Cynulliad Cenedlaethol hwn yn gallu cytuno ar safbwyntiau mwyafrifol i wrthod cytundeb Llywodraeth y DU a nodi'r ffurf ar Brexit, gyda chyfranogiad yn y farchnad sengl ac undeb tollau, a fyddai'n ennyn ein cefnogaeth, cytundeb ar yr angen i ymestyn proses erthygl 50, a chytundeb i ddiystyru'r posibilrwydd y bydd y DU yn gadael heb gytundeb. Mae ein gallu yma i ddod o hyd i dir cyffredin yn ein rhoi mewn sefyllfa gref yn y Cynulliad hwn pan geisiwn ddylanwadu ar Lywodraeth y DU drwy fod yn glir beth sydd, a beth nad yw'n dderbyniol i Gymru. Neithiwr, methodd Tŷ'r Cyffredin gefnogi unrhyw ffordd gydlynol ymlaen ac eithrio ymgais sy'n peri pryder i gicio'r can i lawr y lôn. Mae'n ymddangos yn fwyfwy amlwg mai'r dewis y bydd y wlad yn ei wynebu yn y pen draw yn wir fydd dim cytundeb, cytundeb gwael nad yw'n gallu hawlio mwyafrif sefydlog yn y Senedd, neu roi'r penderfyniad yn ôl i'r bobl. Nid yw pleidlais gyhoeddus arall yn llwybr hawdd; ceir llawer o rwystrau ar y ffordd o ran egwyddor ac ymarferoldeb. Ond er y byddwn ni fel Llywodraeth Cymru yn parhau i annog y Senedd i ymuno i gefnogi cytundeb ymadael a datganiad gwleidyddol wedi'i ailysgrifennu sy'n adlewyrchu Brexit mwy credadwy, mwy sefydlog, tebyg i Norwy+ - sydd, gyda llaw, yn dileu'r angen am ddarpariaeth wrth gefn - rydym hefyd yn gwybod bod amser yn brin, a bellach, rhaid dechrau'r gwaith o baratoi ar gyfer pleidlais gyhoeddus.