English: The COVID crisis has clarified so many things: what's important to our society, what we want to change, why decisions should be made close to the people they affect, and the crisis has also given us glimpses into different futures, because this debate about independence isn't a remote constitutional question for tomorrow; it is grounded in the urgency of now. This week, the First Minister confirmed that the Prime Minister of this so-called United Kingdom had not picked up the phone in a time of pandemic to him since the end of May. We are halfway through July. Last week, the Prime Minister said he was willing to tarmac over the Gwent levels and devolution in a brazen show of arrogant entitlement. And even now, in the dark corridors of Westminster, convention is being ripped up to ensure we crash out of the EU without a deal. Millions are being earmarked for border controls and barriers, and all the while the Tories plot their next assault on the powers of the devolved nations. That is the future of this beleaguered union. Our motion offers something different, a glimpse, a hope of a future where the people of Wales decide our own destiny, a future that opens doors instead of closing them. Llywydd, the people of Wales are pushing at that door. Support for independence has reached levels many thought impossible. Yes Cymru activists are winning the argument on the ground, and the All Under One Banner marches show a confident nation on the move. We do not see independence as the end of a journey but rather its beginning, because independence is the only political answer to the question of how we can build a nation that reflects our values and realises our dreams. Given the tools, we in Wales can build a resilient nation, a progressive economy, a place that cares for young and old, where our environment can flourish and our people can build something better. In an independent Wales, child poverty could be eradicated through investing in our education system, our workforce, alongside a benefit system that answers need. There is nothing intrinsic about Wales's poverty - it is a poverty of ambition that keeps us this way, a poverty of ambition writ large by this Welsh Labour Government's decision to delete our entire motion, instead of grappling with what's proposed, an attempt to close a door if ever there was one. Llywydd, it is my great honour to be my party's shadow Minister for the future. There is a crude graphic from a Labour MP doing the rounds that screams about Welsh debt, ignoring conveniently the fact that the UK's debt currently stands at £2 trillion. Surely, the biggest debt we owe is to future generations, because politics is currently failing those generations. We've known for more than 40 years that a carbon dioxide catastrophe is facing us because of the levels that we are releasing into the atmosphere, and still we are releasing 40 billion tonnes of carbon dioxide every year. We can't control what happens in other countries, and trying to get Westminster to see the light is a fool's errand, but what we can do is take responsibility for ourselves. Through harnessing rather than burning our natural resources, we in Wales could lead the way and become a beacon of an enlightened economy facing the future proudly. This motion is not asking Members to vote on independence; it is affirming that the people of Wales should have the right to decide. I spoke of different futures, and I know that many Members on the Labour benches share the vision I've set out of a globally-responsible nation espousing hope, equality and prosperity. I'd say to them that without independence, no other path will point us toward that future. For as long as we remain part of the union that impoverishes our people and follows economic policies designed to benefit the wealthy centre at our own people's expense, we will never reach our potential and all paths will fork back on themselves. If we want to build something better after COVID, our future cannot be decided in the ramshackle ruins of Westminster. So, I'd ask all Members of this Senedd to show their belief in the people of Wales, I'd ask them to keep that door ajar, and I'd ask them to vote for our nation's future, not its past.
Welsh: Mae argyfwng COVID wedi egluro cymaint o bethau: yr hyn sy'n bwysig i'n cymdeithas ni, yr hyn yr ydym ni'n dymuno ei newid, pam y dylai penderfyniadau gael eu gwneud yn agos at y bobl y maen nhw'n effeithio arnynt, ac mae'r argyfwng hefyd wedi rhoi cipolwg i ni ar ddyfodol gwahanol, oherwydd nid yw'r ddadl hon am annibyniaeth yn gwestiwn cyfansoddiadol pellennig ar gyfer yfory; mae'n flaenoriaeth frys ar gyfer heddiw. Yr wythnos hon, cadarnhaodd y Prif Weinidog nad oedd Prif Weinidog y Deyrnas Unedig hon, fel y'i gelwir, wedi codi'r ffôn yn ystod y cyfnod o bandemig iddo ers diwedd mis Mai. Rydym ni hanner ffordd drwy fis Gorffennaf. Yr wythnos diwethaf, dywedodd Prif Weinidog y DU ei fod yn fodlon tarmacio dros wastadeddau Gwent a datganoli mewn arddangosiad digywilydd o hawlio haerllug. A hyd yn oed yn awr, yng nghoridorau tywyll San Steffan, mae confensiwn yn cael ei rwygo i sicrhau ein bod ni'n gadael yr UE heb gytundeb. Mae miliynau'n cael eu clustnodi ar gyfer rheoli a rhwystrau ar y ffiniau, a hyn i gyd tra bod y Torïaid yn cynllunio eu hymosodiad nesaf ar bwerau'r gwledydd datganoledig. Dyna yw dyfodol yr undeb hwn sydd dan warchae. Mae ein cynnig ni yn cynnig rhywbeth gwahanol, cipolwg, gobaith o ddyfodol lle mae pobl Cymru yn penderfynu ein tynged ni ein hunain, dyfodol sy'n agor drysau yn hytrach na'u cau. Llywydd, mae pobl Cymru yn gwthio'r drws hwnnw. Mae cefnogaeth i annibyniaeth wedi cyrraedd lefelau yr oedd llawer yn eu gweld fel bod yn amhosibl. Mae gweithredwyr YesCymru yn ennill y ddadl ar lawr gwlad, ac mae'r gorymdeithiau All Under One Banner yn dangos cenedl hyderus yn datblygu. Nid ydym yn gweld annibyniaeth fel diwedd y daith ond yn hytrach, ei dechrau, gan mai annibyniaeth yw'r unig ateb gwleidyddol i'r cwestiwn o sut y gallwn ni adeiladu gwlad sy'n adlewyrchu ein gwerthoedd ac sy'n gwireddu ein breuddwydion. Pe byddai gennym ni'r arfau i wneud hynny, gallem ni yng Nghymru greu gwlad gadarn, economi flaengar, man sy'n gofalu am yr hen a'r ifanc, lle gall ein hamgylchedd ni ffynnu a lle gall ein pobl ni adeiladu rhywbeth gwell. Mewn Cymru annibynnol, gellid dileu tlodi plant drwy fuddsoddi yn ein system addysg, ein gweithlu, ynghyd â system fudd-daliadau sy'n ateb i angen. Nid oes unrhyw beth yn gynhenid am dlodi Cymru - tlodi o ran uchelgais sy'n ein cadw ni fel hyn, tlodi mewn uchelgais a wneir yn hynod amlwg gan benderfyniad Llywodraeth Lafur Cymru i ddileu ein cynnig cyfan, yn hytrach na mynd i'r afael â'r hyn a gynigir, ymgais i gau drws os bu un erioed. Llywydd, mae'n anrhydedd mawr i mi fod yn Weinidog yr wrthblaid ar gyfer y dyfodol. Mae graffig di-chwaeth ar led ar hyn o bryd gan Aelod Seneddol Llafur sy'n gweiddi'n groch am ddyled Cymru, gan anwybyddu'n gyfleus iawn y ffaith bod dyled y DU ar hyn o bryd yn £2 triliwn. Does bosib nad y ddyled fwyaf sydd gennym ni yw honno i genedlaethau'r dyfodol, oherwydd mae gwleidyddiaeth yn siomi'r cenedlaethau hynny ar hyn o bryd. Rydym ni'n gwybod ers dros 40 mlynedd bod trychineb carbon deuocsid yn ein hwynebu ni oherwydd y lefelau yr ydym ni'n eu rhyddhau i'r atmosffer, ac rydym ni'n dal i ryddhau 40 biliwn tunnell o garbon diocsid bob blwyddyn. Allwn ni ddim rheoli'r hyn sy'n digwydd mewn gwledydd eraill, ac mae ceisio cael San Steffan i weld y golau yn wastraff amser, ond yr hyn y gallwn ni ei wneud yw cymryd cyfrifoldeb drosom ni ein hunain. Drwy harneisio'n hadnoddau naturiol yn hytrach na'u llosgi, gallem ni yng Nghymru arwain y ffordd a dod yn esiampl o economi oleuedig sy'n wynebu'r dyfodol â balchder. Nid yw'r cynnig hwn yn gofyn i Aelodau bleidleisio ar annibyniaeth; mae'n cadarnhau y dylai pobl Cymru gael yr hawl i benderfynu. Siaradais am fathau gwahanol o ddyfodol, a gwn fod llawer o Aelodau ar y meinciau Llafur yn rhannu'r weledigaeth yr wyf i wedi'i gosod o wlad gyfrifol yn fyd-eang sy'n arddel gobaith, cydraddoldeb a ffyniant. Byddwn i'n dweud wrthyn nhw, heb annibyniaeth, ni fydd unrhyw lwybr arall yn ein tywys ni tuag at y dyfodol hwnnw. Cyhyd ag y byddwn ni'n parhau i fod yn rhan o'r undeb sy'n achosi tlodi i'n pobl ac sy'n dilyn polisïau economaidd sydd wedi'u cynllunio i ddod â budd i'r canol cyfoethog ar draul ein pobl ein hunain, ni fyddwn ni byth yn cyrraedd ein potensial a bydd pob llwybr yn troi yn ôl arnynt eu hunain. Os ydym ni eisiau adeiladu rhywbeth gwell ar ôl COVID, ni ellir penderfynu ar ein dyfodol yn adfeilion sigledig San Steffan. Felly, rwyf i'n gofyn i bob aelod o'r Senedd hon ddangos eu hymddiriedaeth ym mhobl Cymru, rwyf i'n gofyn iddyn nhw gadw'r drws hwnnw yn gilagored, ac rwyf i'n gofyn iddyn nhw bleidleisio dros ddyfodol ein gwlad, nid ei gorffennol.