English: Thanks, Llywydd, and I move amendment 6. I'll speak to the other amendments. Amendment 6 has been submitted with the intention of limiting the Act's operation to 10 years, following which the Welsh Ministers may lay regulations proposing that the abolition is made permanent. These regulations would be made subject to the affirmative resolution procedure, and so would require a vote by the Assembly. Both amendments 13 and 2 are consequential to the lead amendment and its implementation. Llywydd, the Welsh Conservatives have submitted several alternative and constructive options to the abolition of the right to buy, because we recognise the opportunities that right to buy has provided, and still provides, for hundreds of families throughout Wales. But, as I hinted earlier, we're not deaf to some of the concerns people have had about aspects of the right-to-buy policy. Such alternative options have included reforming the receipts system so that it operates on a like-for-like basis, or the amending of the right to buy so that new builds are exempt from the policy until they have been socially rented tenancies for a minimum period of time. Alas, I've not been able to persuade the Government of these alternatives, which I very much regret. As I said earlier, we have to concede that the principle has been accepted. So, the purpose of this amendment is at least to urge the Government to reflect on the policy after a 10-year period. This amendment would also complement recent announcements in regard to an increased investment in the supply of social housing, which we've heard is so important. The Prime Minister has recently promised to invest an additional £2 billion in affordable housing over two years from 2019, and most of that is expected to be in council housing. I very much hope we are going to see that sort of ambition and policy emerge in Wales with the Welsh Government also. So, an increased investment in social housing and the option of a reformed right to buy becomes more viable, in my view, even in the minds of critics. After all, the Welsh Government, as I understand, do not oppose the right to buy in principle. If this is so - and it was stated by the Cabinet Secretary in Stage 1 and 2 proceedings - this amendment should cause the Government no difficulty. It does not go against their fundamental intention in the Bill. After all, if the situation, in their view, is no better in 10 years' time, then they could persuade this Chamber to abolish the right to buy permanently. That would be permissible under the amendment I am making. Can I say, Llywydd, that in political debates across the world there's been a whole shift to post-legislative scrutiny? In many ways, this amendment encompasses those principles. The House of Lords Constitution Committee stated that Parliament's responsibility for legislation should not end once a Bill has become an Act, and I think the Assembly can reflect that by having this sort of provision of going back and looking at a Bill after 10 years, and then having a vote on whether it should continue. I would say that this type of approach - of another affirmative vote after a period of time - has firm precedence on fundamental pieces of legislation that involve people's rights. Parliament has used that mechanism, and therefore I think it is a logical thing for us to do. So, I do hope that the Chamber will accept this innovative way of getting to some sort of compromise, and perhaps holding out the hope to those who really do believe it's a supply issue, and that fundamentally the right to buy can exist in a reasonable housing policy that has social housing and the excellence of social housing at its heart. I so move the amendment.
Welsh: Diolch, Llywydd, ac rwy'n cynnig gwelliant 6. Byddaf yn siarad am y gwelliannau eraill. Cyflwynwyd gwelliant 6 gyda'r bwriad o gyfyngu ar weithrediad y Ddeddf i 10 mlynedd, pryd y caiff Gweinidogion Cymru wedyn osod rheoliadau yn cynnig bod y diddymu yn cael ei wneud yn barhaol. Byddai'r Rheoliadau hyn yn cael eu gwneud yn amodol ar y weithdrefn penderfyniad cadarnhaol, ac felly byddai angen pleidlais gan y Cynulliad. Mae'r ddau welliant 13 a 2 yn ganlyniadol i'r prif welliant a'i weithredu. Llywydd, mae Ceidwadwyr Cymru wedi cyflwyno nifer o ddewisiadau amgen ac adeiladol i ddiddymu'r hawl i brynu, oherwydd rydym yn cydnabod y cyfleoedd y mae'r hawl i brynu wedi'u rhoi, ac yn dal i'w rhoi, i gannoedd o deuluoedd ledled Cymru. Ond, fel yr awgrymais yn gynharach, nid ydym yn fyddar i rai o'r pryderon y mae pobl wedi'u mynegi am agweddau ar y polisi hawl i brynu. Mae dewisiadau amgen o'r fath wedi cynnwys diwygio system y derbynebau fel ei bod yn gweithredu ar sail gyfatebol, neu ddiwygio'r hawl i brynu fel bod adeiladau newydd wedi'u heithrio rhag y polisi hyd nes eu bod wedi bod yn denantiaethau wedi'u rhentu'n gymdeithasol am gyfnod penodol o amser. Yn anffodus, nid wyf wedi llwyddo i berswadio'r Llywodraeth o'r dewisiadau amgen hyn, ac rwyf yn gresynu hynny'n fawr. Fel y dywedais yn gynharach, rhaid inni gyfaddef bod yr egwyddor wedi'i derbyn. Felly, diben y gwelliant hwn yw annog y Llywodraeth i fyfyrio ar y polisi ar ôl cyfnod o 10 mlynedd o leiaf. Byddai'r gwelliant hwn hefyd yn ategu cyhoeddiadau diweddar o ran mwy o fuddsoddi yn y cyflenwad o dai cymdeithasol, yr ydym wedi clywed sydd mor bwysig. Addawodd y Prif Weinidog yn ddiweddar i fuddsoddi £2 biliwn ychwanegol mewn tai fforddiadwy dros ddwy flynedd o 2019, a disgwylir i'r rhan fwyaf o hynny fod yn dai cyngor. Rwy'n mawr obeithio y byddwn yn gweld y math hwnnw o uchelgais a pholisi yn dod i'r amlwg yng Nghymru gyda Llywodraeth Cymru hefyd. Felly, mwy o fuddsoddi mewn tai cymdeithasol ac mae'r opsiwn o hawl diwygiedig i brynu yn dod yn fwy hyfyw, yn fy marn i, hyd yn oed ym meddyliau'r beirniaid. Wedi'r cyfan, ni wnaeth Llywodraeth Cymru, fel y deallaf, wrthwynebu'r hawl i brynu mewn egwyddor. Os felly - a dywedodd Ysgrifennydd y Cabinet hynny yn nhrafodion Cyfnod 1 a 2 - ni ddylai'r gwelliant hwn achosi unrhyw anhawster i'r Llywodraeth. Nid yw'n mynd yn erbyn eu bwriad sylfaenol yn y Bil. Wedi'r cyfan, os yw'r sefyllfa, yn eu barn nhw, yn ddim gwell ymhen 10 mlynedd, yna gallant ddarbwyllo'r Siambr hon i ddiddymu'r hawl i brynu yn barhaol. Byddai hynny'n cael ei ganiatáu dan y gwelliant yr wyf yn ei wneud. A gaf i ddweud, Llywydd, y bu symudiad cyfan i'r gwaith craffu ar ôl deddfu mewn dadleuon gwleidyddol ar draws y byd? Mewn sawl ffordd, mae'r gwelliant hwn yn cwmpasu'r egwyddorion hynny. Dywedodd Pwyllgor Cyfansoddiad Tŷ'r Arglwyddi na ddylai cyfrifoldeb y Senedd ar gyfer deddfwriaeth ddod i ben ar ôl i'r Bil ddod yn Ddeddf. Credaf y gall y Cynulliad adlewyrchu hynny drwy gael y math hwn o ddarpariaeth, sef mynd yn ôl ac edrych ar Fil ar ôl 10 mlynedd, ac yna cael pleidlais ar p'un a ddylai barhau. Byddwn yn dweud bod gan dull o'r math hwn - o bleidlais gadarnhaol arall ar ôl cyfnod o amser - flaenoriaeth gadarn ar ddarnau sylfaenol o ddeddfwriaeth sy'n ymwneud â hawliau pobl. Mae'r Senedd wedi defnyddio'r mecanwaith hwnnw, a chredaf felly ei fod y peth rhesymegol inni ei wneud. Felly, gobeithio y bydd y Siambr yn derbyn y ffordd arloesol hon o ddod i ryw fath o gyfaddawd, ac efallai gynnal y gobaith i'r rhai sydd mewn gwirionedd yn credu ei fod yn fater cyflenwad, ac yn y bôn y gall yr hawl i brynu fodoli mewn polisi tai rhesymol sydd â thai cymdeithasol a rhagoriaeth tai cymdeithasol wrth ei wraidd. Felly, cynigiaf y gwelliant.