English: Diolch, Llywydd. The debate today is broadening the spectrum: adding blue to the green recovery, putting our seas at the heart of the green economy and post-COVID-19 social settlement. Huw Irranca, I have agreed to give a minute to. Time and tide wait for no man or woman. We invoke the sea to describe the inevitable, and today we face three challenges that in their own way make social and economic change inevitable: coronavirus, Brexit and climate change. I want to talk about what these changes mean for Welsh waters and for the Wales national marine plan. We hear a lot about the green recovery and the green new deal, and that is fantastic, but I'm keen that, as we develop policies around those principles, we don't forget the blue, or our waters. As a peninsular nation, Wales is well placed to harness the power of our water and enjoy its benefits, as well as inherently invested in its health. As someone who represents the majority of our coastline, I'm always mindful of the fact that Wales's marine area is over a third larger than its land mass, and I'm sensitive to the view that our coastal towns and villages are not museum pieces or stage sets; they're living, working communities and the original stewards of our oceans. So, we need to broaden the spectrum, to add blue to the green recovery. Perhaps we could start calling it the 'teal new deal'. This time last year - and it has been an even longer year in politics - the Minister published the national marine plan, which sets out the rules for sustainable use of our seas for the next 20 years. It's one of the most important documents that this Welsh Government has brought forward, and it wouldn't have happened without your determination, Minister, and I thank you for that.
Welsh: Diolch, Lywydd. Mae'r ddadl heddiw'n ymdrin ag ehangu'r sbectrwm: ychwanegu glas at yr adferiad gwyrdd, gosod ein moroedd wrth wraidd yr economi werdd a setliad cymdeithasol yn dilyn COVID-19. Rwyf wedi cytuno i roi munud i Huw Irranca. Amser a llanw nid arhosant am neb. Rydym yn defnyddio'r môr i ddisgrifio'r anochel, a heddiw rydym yn wynebu tair her sydd yn eu ffordd eu hunain yn gwneud newid cymdeithasol ac economaidd yn anochel: coronafeirws, Brexit a newid yn yr hinsawdd. Hoffwn sôn am beth y mae'r newidiadau hyn yn ei olygu i ddyfroedd Cymru ac i gynllun morol cenedlaethol Cymru. Clywn lawer am yr adferiad gwyrdd a'r fargen newydd werdd, ac mae hynny'n wych, ond wrth inni ddatblygu polisïau o amgylch yr egwyddorion hynny, rwy'n awyddus i sicrhau nad ydym yn anghofio'r glas, ein dyfroedd. Fel gwlad orynysol, mae Cymru mewn sefyllfa dda i harneisio grym ein dŵr a mwynhau ei fanteision, ac yn reddfol ymrwymedig i iechyd y dyfroedd hynny. Fel rhywun sy'n cynrychioli'r rhan fwyaf o'n harfordir, rwyf bob amser yn ymwybodol o'r ffaith bod ardal forol Cymru dros draean yn fwy na'i màs tir, ac rwy'n sensitif i'r farn nad yw ein trefi a'n pentrefi arfordirol yn perthyn i'r amgueddfa nac yn setiau llwyfan; maent yn gymunedau byw sy'n gweithio a stiwardiaid gwreiddiol ein cefnforoedd. Felly, mae angen inni ehangu'r sbectrwm, ac ychwanegu glas at yr adferiad gwyrdd. Efallai y gallem ddechrau ei alw'n 'fargen newydd wyrddlas'. Yr adeg hon y llynedd - a bu'n flwyddyn hwy fyth mewn gwleidyddiaeth - cyhoeddodd y Gweinidog y cynllun morol cenedlaethol, sy'n nodi'r rheolau ar gyfer defnyddio ein moroedd yn gynaliadwy am yr 20 mlynedd nesaf. Mae'n un o'r dogfennau pwysicaf y mae'r Llywodraeth hon yng Nghymru wedi'i chyflwyno, ac ni fyddai wedi digwydd heb eich penderfyniad chi, Weinidog, a diolch i chi am hynny.