English: I thank Huw Irranca-Davies very much for that, and can I just echo what he said at the very beginning, that I think the tone of this whole debate has been one that should give us some optimism about the ability of this institution to debate, discuss, shape complex ideas, but in a way that is collegiate and where we respect the different contributions that we make. I think if we can be confident about our own ability there, then we shouldn't despair of our ability to draw others into this debate as well. I want to just quote somebody for a moment. 'our Union rests on and is defined by the support of its people. It is not held together by a rigid constitution or by trying to stifle criticisms of it. It will endure as long as people want it to - for as long as it enjoys the popular support of the people of Scotland and Wales, England and Northern Ireland.' Well, that was Theresa May in a speech that she made in the last week or so of being Prime Minister, in Edinburgh. I think if you read that speech, it's a bit like Adam Price said to me - I read Mrs May's speech and I agree with quite a lot of the analysis. I disagree with her conclusions and the prescriptions that she draws from it. But it's quite a remarkable speech by a UK Conservative Prime Minister, and it's very hard indeed to imagine her making that speech in the first week that she was Prime Minister, but it's a sign, I think, of the way in which, when people have to engage with the reality of change, and when they make an effort to engage with the constituent parts of the United Kingdom, people's views can change and can deepen. And how do we move it forward? Well, I think I'll just take the point that Huw ended with that it's got to be by a broad church, that we have to think not simply of ourselves or not even simply of our colleagues in Scotland who are willing to take part in this, but that there will be allies elsewhere in England as well. And in the mayors, who we work with on other things - we might find allies there. In those groups that exist already, in the constitutional reform group that I know some Members of this Chamber are involved with, with colleagues in Westminster. There may be vehicles that we can use in the universities, in the circles where these things are talked about already. And in that way, we might just succeed in doing what this paper aims to do, which is to build up a debate amongst ourselves, but crucially with others, to secure the future of the United Kingdom in a way that works for Wales.
Welsh: Diolch yn fawr i Huw Irranca-Davies am hynna, ac fe hoffwn i adleisio'r hyn a ddywedodd ar y cychwyn cyntaf, sef fy mod yn credu bod naws y ddadl hon wedi bod yn un a ddylai roi rhywfaint o obaith inni ynglŷn â gallu'r sefydliad hwn i drafod, gwyntyllu, llunio syniadau cymhleth, ond mewn ffordd gydweithredol a phryd yr ydym ni'n parchu'r gwahanol gyfraniadau a wnawn. Rwy'n credu os gallwn ni fod yn hyderus ynghylch ein gallu ein hunain yn hynny o beth, yna ni ddylem ni anobeithio ynghylch ein gallu i ddenu eraill i'r ddadl hon hefyd. Hoffwn ddyfynnu rhywun am eiliad: mae ein Hundeb yn seiliedig ar ac yn cael ei ddiffinio gan gefnogaeth ei bobl. Nid yw'n cael ei ddal wrth ei gilydd gan gyfansoddiad caeth na thrwy geisio mygu beirniadaeth ohono. Bydd yn parhau cyhyd ag y mae pobl eisiau hynny - cyhyd â bod cefnogaeth boblogaidd iddo gan bobl yr Alban a Chymru, Lloegr a Gogledd Iwerddon. Wel, dyna eiriau Theresa May mewn araith a wnaeth yn ystod yr wythnos diwethaf o fod yn Brif Weinidog, yng Nghaeredin. Rwy'n credu os ydych chi'n darllen yr araith honno, mae hi ychydig yn debyg i'r hyn a ddywedodd Adam Price wrthyf - darllenais araith Mrs May ac rwy'n cytuno â llawer iawn o'r dadansoddiad. Rwy'n anghytuno â'i chasgliadau a'r argymhellion y mae'n eu tynnu ohoni. Ond mae'n araith hynod o ryfeddol gan Brif Weinidog Ceidwadol y DU, ac mae'n anodd iawn ei dychmygu hi'n gwneud yr araith honno yn yr wythnos gyntaf iddi fod yn Brif Weinidog, ond mae'n arwydd, rwy'n credu, o'r ffordd y mae'n rhaid i bobl ymwneud â gwirionedd newid, a phan fyddant yn gwneud ymdrech i ymgysylltu â rhannau cyfansoddol y Deyrnas Unedig, gall barn pobl newid a gallant ddwysáu. A sut ydym ni'n symud hyn ymlaen? Wel, rwy'n credu y cymeraf y pwynt y gorffennodd Huw ag ef bod yn rhaid i hyn fod yn eang, ein bod ni'n gorfod meddwl nid yn unig amdanom ni ein hunain neu hyd yn oed dim ond am ein cyd-Aelodau yn yr Alban sy'n barod i gymryd rhan yn hyn, ond fe fydd cynghreiriaid mewn mannau eraill yn Lloegr hefyd. Ac ymhlith y meiri, yr ydym yn gweithio gyda nhw ar bethau eraill - efallai y cawn ni gynghreiriaid yno. Yn y grwpiau hynny sy'n bodoli eisoes, yn y grŵp diwygio cyfansoddiadol y gwn i fod rhai aelodau o'r Siambr hon yn ymwneud ag ef, gyda'u cyd-Aelodau yn San Steffan. Efallai fod cyfryngau y gallwn ni eu defnyddio yn y prifysgolion, yn y cylchoedd lle mae'r pethau hyn yn cael eu trafod yn barod. Ac yn y ffordd honno, efallai y byddwn yn llwyddo i wneud yr hyn y mae'r papur hwn yn ceisio ei wneud, sef meithrin dadl ymysg ein gilydd, ond yn allweddol gydag eraill, i sicrhau dyfodol y Deyrnas Unedig mewn ffordd sy'n gweithio i Gymru.