English: At the start of this debate, the First Minister said we would undoubtedly hear our opponents claim that the decision to recommend voting down the legislative consent motion was rooted in our objections to the withdrawal deal itself, and I'm glad that Mark Reckless and Neil Hamilton didn't disappoint in that regard in what must be an ongoing and, I think, increasingly desperate search for relevance that Mandy Jones, in giving us a countdown to Brexit, reminded us is thankfully now limited. But let me say quite honestly that these decisions are always important decisions for a Government that wants to see a more effective union. For 20 years, we and successive UK Governments, actually, have tried hard to avoid a situation where the Sewel convention is breached, because though the Supreme Court has ruled it is not justiciable, it is, as Mick Antoniw in his contribution outlined, of huge significance. Conventions in an unwritten constitution should matter. It is convention that the sovereign does not refuse to sign Acts of Parliament duly passed by both Houses; no statute or court can't force her to do that. It's convention that the House of Lords does not seek to block legislation that has featured in a winning party's election manifesto. So, we have obviously then thought long and hard before advising the Senedd to deny consent. Contrary to the argument of the leader of the opposition, this is not about blocking Brexit or sulking, because the general election has undoubtedly given the UK Government a mandate to negotiate a relationship with the EU based on the free trade agreement they've outlined. As our document on future negotiations and priorities for Wales sets out, though we don't think that is in the best interests of Wales, we accept that that is the starting point for the discussions, and we set out the direction that we feel they need to take. Our objections to the Bill are based on what it threatens to do to the devolution settlement, and it is right for us to stand up for that settlement. As Alun Davies said in his contribution, 'The alternative doesn't sound like democracy to me', and I think he's right in that. I refute David Melding's argument that the reasons given are not matters of constitutional principle, and I would attach less weight perhaps than I would normally to his important contributions in this sort of debate, because I think he did fail to grapple with the point that Carwyn Jones made so eloquently about the emblematic impact of clause 38, which asserts a form of parliamentary sovereignty that we in this place should not be quick to support, because it fundamentally misunderstands the changed constitution of Wales and of the United Kingdom in a way that I hope Members in this Chamber would recognise. At the centre of our argument is the fact that, under the Government of Wales Act, the UK Government can ultimately seek to compel this Senedd to put in place measures to implement international obligations that, effectively, we don't agree with and it can block the Senedd from legislating in a way that it believes right and which is otherwise within -
Welsh: Ar ddechrau'r ddadl hon, dywedodd y Prif Weinidog y byddem ni'n sicr yn clywed ein gwrthwynebwyr yn honni bod y penderfyniad i argymell pleidleisio ar y cynnig cydsyniad deddfwriaethol wedi'i seilio ar ein gwrthwynebiad i'r cytundeb tynnu yn ôl ei hun, ac rwy'n falch na wnaeth Mark Reckless a Neil Hamilton ein siomi yn hynny o beth yn yr hyn sy'n gorfod bod yn ymgais parhaus ac, rwy'n meddwl, fwyfwy taer am berthnasedd fod Mandy Jones, wrth gyfri'r diwrnodau tan Brexit, yn ein hatgoffa ei bod yn gyfyngedig erbyn hyn diolch byth. Ond gadewch i mi ddweud yn gwbl onest bod y penderfyniadau hyn bob tro yn benderfyniadau pwysig i Lywodraeth sy'n dymuno gweld Undeb mwy effeithiol. Am 20 mlynedd, rydym ni a Llywodraethau olynol y DU, mewn gwirionedd, wedi ymdrechu'n galed i osgoi sefyllfa lle y torrir cytundeb Sewel, oherwydd er bod y Goruchaf Lys wedi dyfarnu nad yw'n gyfiawnadwy, y mae, fel yr amlinellodd Mick Antoniw yn ei gyfraniad, ag arwyddocâd enfawr. Dylai confensiynau mewn cyfansoddiad heb ei ysgrifennu fod yn bwysig. Mae'n gonfensiwn nad yw'r sofran yn gwrthod llofnodi Deddfau Seneddol a gaiff eu pasio'n briodol gan y ddau Dŷ; ni all yr un statud na llys ei gorfodi i wneud hynny. Mae'n gonfensiwn nad yw Tŷ'r Arglwyddi yn ceisio rhwystro deddfwriaeth sydd wedi ymddangos mewn maniffesto etholiad y blaid fuddugol. Felly, mae'n amlwg ein bod ni wedi meddwl yn hir ac yn galed cyn cynghori'r Senedd i wrthod cydsyniad. Yn groes i ddadl arweinydd yr wrthblaid, nid yw hyn yn ymwneud ag atal Brexit na phwdu, gan fod yr etholiad cyffredinol yn ddi-os wedi rhoi mandad i Lywodraeth y DU negodi perthynas â'r UE ar sail y cytundeb masnach rydd y maen nhw wedi ei amlinellu. Fel y mae ein dogfen ar negodiadau a blaenoriaethau i Gymru yn y dyfodol yn ei nodi, er nad ydym yn credu bod hynny er budd gorau Cymru, rydym yn derbyn mai dyna fan cychwyn y trafodaethau, ac rydym yn pennu'r cyfeiriad yr ydym ni o'r farn y mae angen iddyn nhw ei gymryd. Mae ein gwrthwynebiad i'r Bil wedi ei seilio ar yr hyn y mae'n bygwth ei wneud i'r setliad datganoli, ac mae'n iawn i ni sefyll dros y setliad hwnnw. Fel y dywedodd Alun Davies yn ei gyfraniad, 'Nid yw'r dewis arall yn swnio fel democratiaeth i fi', ac rwy'n credu ei fod yn iawn yn hynny o beth. Rwy'n gwrthod dadl David Melding nad yw'r rhesymau a roddir yn faterion sy'n ymwneud ag egwyddor gyfansoddiadol, a byddwn i'n rhoi llai o bwys efallai ar ei gyfraniadau pwysig nag y byddwn i fel arfer yn ei wneud yn y math hwn o ddadl, oherwydd fy mod i'n credu ei fod wedi methu â mynd i'r afael â'r pwynt a wnaeth Carwyn Jones mor huawdl ynghylch effaith arwyddol cymal 38, sy'n honni rhyw fath o sofraniaeth seneddol na ddylem ni yn y lle hwn ei gefnogi yn rhwydd, oherwydd ei fod yn camddeall yn sylfaenol gyfansoddiad Cymru sydd wedi newid a'r Deyrnas Unedig mewn ffordd rwy'n gobeithio y byddai'r Aelodau yn y Siambr hon yn ei chydnabod. Wrth wraidd ein dadl yw'r ffaith y gall Llywodraeth y DU, o dan Ddeddf Llywodraeth Cymru, geisio gorfodi'r Senedd hon yn y pen draw i roi mesurau ar waith i weithredu rhwymedigaethau rhyngwladol nad ydym ni, i bob pwrpas, yn cytuno â nhw ac a all rwystro'r Senedd rhag deddfu mewn ffordd sy'n iawn yn ei barn hi ac sydd fel arall o fewn -