English: Long before I had the huge privilege of serving as Carl's deputy in Government, I worked for him here as his researcher while he was still on the back benches. Even back then, Carl put his own unique and colourful stamp on everything he did, and our office was no different. I'm quietly confident that our office was the first, and to this date the only, office to boast a fluffy white lampshade, a purple lava lamp and a statue of Eeyore [ Laughter.] Those years working for Carl were a joy, and I will always be grateful to him for his kindness and his generosity to both me and my husband Paul. Working for Carl was every bit as fun as you would imagine it would be, but behind the jokes and behind the laughter was a deep seriousness about making life better for his constituents and a driving passion for social justice. I'll remember always how proud and excited I was when Carl was first promoted to his ministerial role. After a couple of weeks, I asked him, 'So, Carl, what's it like being in Government?' 'Ah mate', he said, 'I keep telling everyone to call me Carl, but everyone keeps on calling me Minister. I say, "Call me Carl"; they say, "Of course, Minister."' And that was Carl; he never got caught up in his own importance. He believed everyone was equal and he treated everyone the same. In the 14 years I knew Carl I knew him as the big man with a big heart, and he wore that big heart on his sleeve. We all know the causes that he was passionate about and the things he loved: fairness, equality, social justice and kindness. We're mourning now because we're sad we will never see our friend again, but in time our best tribute to him will be to finish the work he started.
Welsh: Ymhell cyn imi gael y fraint enfawr o wasanaethu fel dirprwy i Carl yn y Llywodraeth, bûm yn gweithio iddo ef yma fel ei ymchwilydd pan oedd yn dal ar y meinciau cefn. Hyd yn oed bryd hynny, roedd Carl yn rhoi ei stamp unigryw a lliwgar ei hun ar bopeth yr oedd yn ei wneud, ac nid oedd ein swyddfa ni yn wahanol. Rwy'n dawel hyderus mai ein swyddfa ni oedd y gyntaf, a hyd yn hyn, yr unig swyddfa lle'r oedd lamp ag iddi gysgod gwyn fflwffog, lamp lafa borffor a cherflun o Eeyore [C hwerthin.] Roedd y blynyddoedd hynny o weithio i Carl yn bleser pur, a byddaf bob amser yn ddiolchgar iddo am ei garedigrwydd a'i haelioni tuag ataf i a'm gŵr Paul. Roedd gweithio i Carl, fel y gallwch ei ddychmygu, yn llawn hwyl. Ond y tu ôl i'r jôcs a thu ôl i'r chwerthin roedd Carl yn hollol ddifrifol ynghylch gwneud bywyd yn well i'w etholwyr ac roedd yn angerddol iawn dros gyfiawnder cymdeithasol. Byddaf bob amser yn cofio pa mor falch a llawn cyffro y teimlwn pan gafodd Carl ei ddyrchafu i'w swydd fel gweinidog. Ar ôl ychydig o wythnosau, gofynnais iddo, 'Felly, Carl, sut beth yw bod yn y Llywodraeth?' 'A mêt', meddai, 'rwy'n dweud wrth bawb i'm galw i'n Carl, ond mae pawb yn fy ngalw i'n Weinidog. Rwy'n dweud, "Galw fi'n Carl"; maen nhw'n dweud, "wrth gwrs, Gweinidog."' A dyna sut un oedd Carl; doedd e' byth yn hunanbwysig. Credai fod pawb yn gyfartal ac roedd yn trin pawb yr un fath. Yn ystod y 14 blynedd yr oeddwn yn adnabod Carl roeddwn yn ei adnabod fel y dyn mawr â'r galon fawr, ac roedd yn gwisgo'r galon fawr honno ar ei lawes. Gwyddom i gyd am yr achosion yr oedd yn angerddol drostynt a'r pethau yr oedd wrth ei fodd â nhw: tegwch, cydraddoldeb, cyfiawnder cymdeithasol a charedigrwydd. Rydym yn galaru nawr oherwydd ein bod yn drist na fyddwn byth yn gweld ein cyfaill eto. Ond, ymhen amser, ein teyrnged orau ni iddo fydd gorffen y gwaith a ddechreuwyd ganddo.