English: I support this motion to agree the Assembly's dignity and respect policy. It is an important contribution to providing greater clarity on a number of aspects of important issues, that is what the expectations of the National Assembly for Wales are of anyone who is involved with the institution, what constitutes inappropriate behaviour, what you should do if you want to make a complaint about a particular case, and what the procedures are, and also, of course, how complainants, witnesses and those who are complained against are safeguarded within these processes. It's all an important contribution, in my view, to an important issue for us as an institution. But I also think that we need to strike a note of caution here. This policy is one small step on a far longer journey, and nobody should think that one policy document like this one can be sufficient, and that the Assembly can simply move on. There is a broader process at play here, and as the Chair of the standards committee mentioned, that committee is currently doing much of that work as we speak. Now, the evidence that we as a standards committee have gathered has been sobering, and has made us realise just how much work there is to be done in this area. We saw this week, of course, reports about the frightening figures from Cardiff University, which stated a very different story to the perception that many people have about the extent of this terrible issue of abuse and harassment. It's raised the curtain on a problem that is far more common than many of us had imagined, and we need to recognise, in my view, that Cardiff University has been proactive in providing this online platform in order to record cases of harassment and abuse. This was highlighted in our evidence as a standards committee, and I certainly believe that it is something that we should be considering as a possible option for us here in the Assembly, to develop such as a medium, because, like the dignity and respect policy before us today, it would possibly be one other approach of tackling this problem, because the more opportunities there are to raise and to record these issues, then the more likely it is that victims and witnesses will come forward. And in light of that, of course, it is more likely that they, in turn, will be given the support that they need, and then, of course, in light of that, it is more likely that we will be able to tackle this problem and to create a real culture of dignity and respect, not just on paper in policy form, not just within the Assembly as an institution, but, of course, across broader society too.
Welsh: Rydw i'n codi i gefnogi'r cynnig yma i gymeradwyo polisi urddas a pharch y Cynulliad. Mae e'n gyfraniad pwysig at roi fwy o eglurder i ni ar nifer o agweddau pwysig, hynny yw beth yw disgwyliadau'r Cynulliad Cenedlaethol yma o unrhyw un sy'n ymwneud â'r sefydliad, beth yw ymddygiad amhriodol, beth i'w wneud os ŷch chi am wneud cwyn ynglŷn ag achos a beth yw'r gweithdrefnau perthnasol, a sut hefyd, wrth gwrs, y bydd achwynwyr, tystion a'r rhai sydd â chŵyn yn eu herbyn nhw yn cael eu diogelu o fewn y prosesau yma. Mae e i gyd yn gyfraniad pwysig, yn fy marn i, at fater pwysig i ni fel sefydliad. Ond mae angen, rydw i'n meddwl hefyd, taro nodyn o rybudd fan hyn. Un cam bychan yw'r polisi yma mewn taith lawer iawn yn hirach, a pheidied neb â meddwl y gall un ddogfen bolisi fel hyn fod yn ddigonol, ac y gall y Cynulliad wedyn symud ymlaen yn ei sgil. Mae yna broses ehangach ar waith fan hyn, ac fel y cyfeiriodd Cadeirydd y pwyllgor safonau, mae'r pwyllgor hwnnw yn gwneud llawer o'r gwaith yna ar hyn o bryd. Nawr, mae'r dystiolaeth rŷm ni fel pwyllgor safonau wedi ei chael wedi bod yn sobreiddiol, ac wedi gwneud inni sylweddoli cymaint o waith sydd yna sydd angen ei wneud. Fe welsom ni'r wythnos yma, wrth gwrs, adroddiadau am y ffigurau brawychus o Brifysgol Caerdydd, a oedd yn dweud stori wahanol iawn, efallai, i'r canfyddiad sydd gan nifer o bobl ynglŷn â hyd a lled y felltith yma o aflonyddu a chamdriniaeth. Roedd e'n codi cwr y llen ar broblem sy'n llawer mwy cyffredin nag, efallai, mae nifer ohonom ni wedi ei ddychmygu, ac mae angen cydnabod, yn fy marn i, fod Prifysgol Caerdydd wedi bod yn rhagweithiol yn gosod y platfform ar-lein yma yn ei le er mwyn cofnodi achosion o gam-drin ac o aflonyddu. Fe amlygwyd hon yn enghraifft inni yn ein tystiolaeth fel pwyllgor safonau, ac, yn sicr, rydw i'n meddwl ei fod yn rhywbeth y dylem ni fod yn ei ystyried fel opsiwn posib i ni fan hyn yn y Cynulliad, i ddatblygu cyfrwng o'r fath hefyd, oherwydd, fel y polisi parch ac urddas sydd o'n blaenau ni heddiw, mi fyddai fe, o bosib, yn un ffordd arall o fynd i'r afael â ac o daclo'r broblem yma. Oherwydd po fwyaf o gyfleoedd a chyfryngau sydd yna i godi, nodi a chofrestru'r materion yma, yna'r mwyaf tebygol yw hi y bydd dioddefwyr a thystion yn dod ymlaen, ac, yn sgil hynny, wrth gwrs, y mwyaf tebygol yw hi y byddan nhw wedyn, yn eu tro, yn cael y cymorth a'r gefnogaeth sydd eu hangen arnyn nhw, ac wedyn, wrth gwrs, yn sgil hynny, y mwyaf tebygol yw hi y medrwn ni fynd i'r afael â'r broblem yma a chreu diwylliant go iawn o barch ac urddas, nid dim ond ar bapur mewn polisi, nid dim ond o fewn y Cynulliad fel sefydliad, ond, wrth gwrs, ar draws cymdeithas yn ehangach.