English: I haven't seen those comments. At the beginning, he seemed to be advocating Welsh independence, talking about small countries. I'm sure he'll explain his position a little later. I don't believe that, and I'll explain why: the reason why people are angry at the moment is they feel their jobs aren't secure. They remember the days when there were jobs available, when they had long-term contracts, when there were pensions at the end, when there was strong trade union recognition. Those rights were stripped away consistently over many, many years, and what we see now is too many people in jobs where the wages are lower, where there's casualisation, where there are zero-hours contracts and where trade union recognition is denied to them. We see that, of course, encapsulated in the last few weeks with Mike Ashley - that's the sort of future that we don't want to see on these benches, not by any stretch of the imagination. That's what drives people's anger. But, the reality is that the levels of migration will remain much the same as they are for the next few years at least, whatever happens. It's not a question of migrants causing the problem; it's a question of the fact that the law isn't strong enough, and trade union recognition isn't strong enough to make sure that people have the secure jobs that they need. I've no doubt at all that those people who advocate that we should leave the EU are not going to suddenly turn round and say, 'Let's go back to the days when there was strong trade union recognition, when we had higher wages, when we had longer-term contracts, we didn't have zero-hours contracts, when people had pensions at the end of their jobs.' I don't see any of that coming from the 'leave' campaign.
Welsh: Nid wyf wedi gweld y sylwadau hynny. Ar y cychwyn, roedd yn ymddangos ei fod yn cefnogi annibyniaeth i Gymru, gan siarad am wledydd bychain. Rwy'n siŵr y bydd yn egluro ei safbwynt yn ddiweddarach. Nid wyf yn credu hynny, a byddaf yn esbonio pam: y rheswm pam mae pobl yn ddig ar hyn o bryd yw oherwydd eu bod yn teimlo nad yw eu swyddi yn ddiogel. Maen nhw'n cofio'r dyddiau pan oedd swyddi ar gael, pan roedd ganddyn nhw gontractau hirdymor, pan oedd pensiynau ar y diwedd, pan oedd cydnabyddiaeth gref o undeb llafur. Cymerwyd yr hawliau hynny oddi arnynt yn gyson dros flynyddoedd lawer iawn, a'r hyn yr ydym ni'n ei weld nawr yw gormod o bobl mewn swyddi lle mae'r cyflogau'n is, lle ceir cytundebau dros dro, lle ceir contractau dim oriau a lle nad oes cydnabyddiaeth undeb llafur ar gael iddynt. Rydym ni'n gweld hynny, wrth gwrs, yn cael ei grynhoi yn ystod yr wythnosau diwethaf gyda Mike Ashley - dyna'r math o ddyfodol nad ydym ni eisiau ei weld ar y meinciau hyn, nid o bell ffordd. Dyna sy'n sbarduno dicter pobl. Ond, y gwir yw y bydd y lefelau mewnfudo yn parhau i fod yr un fath ag y maent dros yr ychydig flynyddoedd nesaf o leiaf, beth bynnag sy'n digwydd. Nid yw'n fater o fewnfudwyr yn achosi'r broblem; mae'n fater o ffaith nad yw'r gyfraith yn ddigon cryf, ac nid yw'r gydnabyddiaeth o undebau llafur yn ddigon cryf i wneud yn siŵr bod gan bobl y swyddi diogel sydd eu hangen arnynt. Nid wyf yn amau o gwbl nad yw'r bobl hynny sy'n dadlau y dylem ni adael yr UE yn mynd i ddweud yn sydyn, 'Gadewch i ni fynd yn ôl i'r dyddiau pan oedd cydnabyddiaeth o undebau llafur yn gryf, pan oedd gennym ni gyflogau uwch, pan oedd gennym ni gontractau hirdymor, pan nad oedd gennym ni gontractau dim oriau, pan oedd gan bobl bensiynau ar ddiwedd eu swyddi.' Nid wyf un gweld dim o hynny yn dod oddi wrth yr ymgyrch i adael.