English: By the way, I have no objection to Members chewing gum - it works for Chris Coleman; maybe we should all start. Look, I figure we should concentrate on the Welsh national interest, and particularly in terms of the economy, I have to say that I think many of us are right to be afraid. Because, you know, it's a fact, isn't it - the sectoral composition of the Welsh economy is different? We have a much bigger manufacturing sector, agriculture is more important to us, and that leads to a different pattern of trade. We're one of the only parts of the UK that has a substantial trade surplus with the EU. As we've heard from the leader of UKIP, the UK has a massive trade deficit; not true for Wales. Wales per capita has the biggest trade surplus with the EU, and as a result of that it makes a critical positive contribution to the whole of our GDP. I mean, brush down your memories of your economics A-level; you know, Y = C + I + G + (X − M). Net exports: in Wales, we have a surplus, which is equivalent to about 10 per cent of our entire GDP in terms of trade in goods. We're an export-sensitive economy. If that trade surplus goes down, it has a direct effect on our economic wealth and our prosperity. We've seen that already, actually, in 2014. We had a little glimpse of that; exports went down by 11 per cent. What happened? We had - . I won't take any more interventions from you. What happened? What happened as a result of that? Our GVA growth went down in Wales, right, because there's a direct relationship between our surplus in trade and our economy as a whole. Now, nobody can know for certain what will happen to our economy as a result of Brexit. Four different scenarios have been offered by 'leave'; we don't know which one it's going to be. Therein lies the rub. Uncertainty is toxic for business, for investment, particularly for manufacturing where the lead times necessary for investment projects are three to seven years. That's the key. It's not the issue of the terms of trade - you know, whether we'll have to accept tariffs or whether there'll be a compensating fall in terms of the exchange rate; it's the uncertainty that will kill the Welsh economy as a result of this Brexit. There haven't been many experiments when nations have walked away from a successful trading relationship, and there are good reasons why. Why would you? The only example that economists can find is what happened to the Finnish economy when it lost overnight as a result of the collapse of the Soviet Union half of its exports to the Soviet Union - a 55 per cent collapse in investment as a result of that - actually, the deepest worst economic contraction to an industrialised country since the 1930s. That's what could be facing Wales. That's the economic argument; there are other arguments as well, which are closer to our sense of who we are. When we sing 'Hen Wlad fy Nhadau' in Wales, we sing it as Welsh Europeans. You know, the Celts were the fathers of Europe. We came in, by the way, through Asia Minor, which is now known as Turkey. We created, yes, some of the glories of European civilisation along the way in our march west in La Tène and Hallstatt. Wales itself is a fusion of that Celtic inheritance and Roman civilisation. When we sing that other song, 'Yma o Hyd', we mean Europe too, because it contains within it that great creation myth of the Welsh nation that we were founded by Magnus Maximus - Macsen Wledig - a Roman legionary born in Galicia. That red dragon flag that we all waved earlier is a Roman military standard - 'draco cocus', in vulgar Latin that you, Neil Hamilton, and I learnt in Amman Valley - y ddraig goch. And that's just two of the thousand words of Latin that there are in the Welsh language. We're not just the original Britons of these islands, we're the original Europeans too. You're not just trying to cut us off from a continent, you're cutting us off from our own history in an act of collective suicide. If Brexit does happen against our own will, then maybe we can remind ourselves of the words of Raymond Williams: 'I want the Welsh people - still a radical and cultured people - to defeat, override or bypassEngland.' If England does want to go off into some splendid isolation, then maybe we need a new campaign, 'rejoin', but this time as our own nation in Europe.
Welsh: Gyda llaw, nid oes gennyf wrthwynebiad i'r Aelodau gnoi gwm - mae'n gweithio i Chris Coleman; efallai y dylem i gyd ddechrau. Edrychwch, rwy'n meddwl y dylem ganolbwyntio ar y diddordeb cenedlaethol i Gymru, ac yn enwedig mewn perthynas â'r economi, rhaid i mi ddweud fy mod yn meddwl bod llawer ohonom yn iawn i ofni. Oherwydd, wyddoch chi, mae'n ffaith, onid yw - mae cyfansoddiad sectoraidd yr economi yng Nghymru yn wahanol? Mae gennym sector gweithgynhyrchu lawer mwy o faint, mae amaethyddiaeth yn bwysicach i ni, ac mae hynny'n arwain at batrwm masnachu gwahanol. Ni yw un o'r unig rannau o'r DU sydd â gwarged masnach sylweddol gyda'r UE. Fel y clywsom gan arweinydd UKIP, mae gan y DU ddiffyg masnach enfawr; nid yw'n wir am Gymru. Cymru, fesul y pen, sydd â'r gwarged masnach mwyaf gyda'r UE, ac o ganlyniad i hynny mae'n gwneud cyfraniad cadarnhaol hollbwysig i'n holl gynnyrch domestig gros. Hynny yw, os cofiwch eich economeg lefel A; wyddoch chi, Y = C + I + G + (X - M). Allforion net: yng Nghymru, mae gennym warged, sy'n cyfateb i tua 10 y cant o'n holl gynnyrch domestig gros o ran masnach mewn nwyddau. Rydym yn economi sy'n sensitif i allforio. Os yw'r gwarged masnach yn mynd i lawr, mae'n effeithio'n uniongyrchol ar ein cyfoeth economaidd a'n ffyniant. Gwelsom hynny eisoes, mewn gwirionedd, yn 2014. Cawsom gipolwg bach ar hynny; aeth allforion i lawr 11 y cant. Beth a ddigwyddodd? Cawsom - . Nid wyf am dderbyn rhagor o ymyriadau gennych. Beth a ddigwyddodd? Beth a ddigwyddodd o ganlyniad i hynny? Aeth twf gwerth ychwanegol gros i lawr yng Nghymru, iawn, gan fod perthynas uniongyrchol rhwng ein gwarged mewn masnach a'n heconomi yn ei chyfanrwydd. Nawr, ni all neb wybod i sicrwydd beth fydd yn digwydd i'n heconomi o ganlyniad i Brydain yn gadael yr UE. Mae'r ymgyrch dros adael wedi cynnig pedair senario wahanol; nid ydym yn gwybod pa un a gawn. A dyna'r broblem. Mae ansicrwydd yn wenwynig i fusnes, i fuddsoddiad, yn enwedig mewn gweithgynhyrchu lle mae'r amseroedd arwain angenrheidiol ar gyfer prosiectau buddsoddi rhwng tair a saith mlynedd. Dyna'r allwedd. Nid yw'n fater o delerau masnach - wyddoch chi, pa un a fydd yn rhaid i ni dderbyn tariffau neu a fydd yna gwymp gyfadferol o ran y gyfradd gyfnewid; yr ansicrwydd fydd yn lladd economi Cymru o ganlyniad i adael yr UE. Ni chafwyd llawer o arbrofion pan fo cenhedloedd wedi troi cefn ar berthynas fasnachu lwyddiannus, ac mae yna resymau da pam. Pam y byddech y gwneud hynny? Yr unig enghraifft y gall economegwyr ddod o hyd iddi yw'r hyn a ddigwyddodd i economi'r Ffindir pan gollodd hanner ei hallforion i'r Undeb Sofietaidd dros nos yn sgil cwymp yr Undeb Sofietaidd - cwymp o 55 y cant yn y buddsoddiad o ganlyniad i hynny - mewn gwirionedd, dyna'r cyfangiad economaidd gwaethaf a dyfnaf i wlad ddiwydiannol ers y 1930au. Dyna beth allai fod yn wynebu Cymru. Dyna'r ddadl economaidd; mae yna ddadleuon eraill yn ogystal, sydd yn nes at ein synnwyr o bwy rydym. Pan fyddwn yn canu 'Hen Wlad fy Nhadau' yng Nghymru, rydym yn ei chanu fel Ewropeaid Cymreig. Wyddoch chi, y Celtiaid oedd tadau Ewrop. Daethom i mewn, gyda llaw, drwy Asia Leiaf, a elwir erbyn hyn yn Dwrci. Do, crëwyd rhai o ogoniannau gwareiddiad Ewrop gennym ar y ffordd yn ein gorymdaith i'r gorllewin yn La Tène a Hallstatt. Mae Cymru ei hun yn gyfuniad o'r etifeddiaeth Geltaidd honno a gwareiddiad Rhufeinig. Pan fyddwn yn canu'r gân arall honno, 'Yma o Hyd', rydym yn golygu Ewrop hefyd, am ei bod yn cynnwys o'i mewn y chwedl wych am greu'r genedl Gymreig, mai Magnus Maximus - Macsen Wledig - llengfilwr Rhufeinig a aned yn Galicia a sefydlodd ein cenedl. Baner filwrol Rufeinig yw baner y ddraig goch y buom i gyd yn ei chwifio'n gynharach - 'draco cocus' mewn Lladin llafar a ddysgais, a chithau Neil Hamilton, yn Nyffryn Aman - y ddraig goch. A dau yn unig o'r mil o eiriau Lladin yn yr iaith Gymraeg yw'r rheini. Nid yn unig mai ni yw Prydeinwyr gwreiddiol yr ynysoedd hyn, ni yw'r Ewropeaid gwreiddiol hefyd. Nid yn unig eich bod yn ceisio ein torri i ffwrdd oddi wrth gyfandir, rydych yn ein torri i ffwrdd oddi wrth ein hanes ein hunain mewn gweithred o hunanladdiad torfol. Os yw Prydain yn gadael yr UE yn erbyn ein hewyllys ein hunain, yna efallai y gallwn atgoffa ein hunain am eiriau Raymond Williams: Rwyf am i'r Cymry - sy'n dal i fod yn bobl radical a diwylliedig - drechu, diystyru neu fynd heibio i Loegr. Os yw Lloegr eisiau mynd ymaith i ryw arwahanrwydd ysblennydd, yna efallai fod arnom angen ymgyrch newydd, 'ailymuno', ond y tro hwn fel cenedl ein hunain yn Ewrop.