English: Thank you, Rhys, for giving me an opportunity to speak. As a county borough councillor, one of my biggest ongoing fights throughout my political career, as it were, has been to protect and properly maintain community spaces. Members here may laugh, but one of my most treasured moments as a councillor was when a five-year-old girl and her father came up to me and she thanked me for saving her playground. To many people, it may not seem that important, but, to this little girl, that playground was, and I still hope is, a major positive aspect in her life that will contribute to her feeling that her childhood was a happy one. The problem we have, as I see it, is that Government and local government in particular see our community spaces as opportunities for development rather than psychologically significant geographical spaces, involving complex relationships of meaning, value and social activity that contribute significantly to our community identity, our community cohesion and to our sense of belonging and feeling a part of a community. Public spaces for many contribute to one's self-definition, both individually and collectively. What this means is that people can identify who I am and who we are by locating themselves within their community spaces. Place identity is recognised as a sub-identity in its own right, and this is inherently connected to how we feel and engage with places that we live. By allowing the destruction of community spaces, we're facilitating a loss of community, and, equally as important, a loss of pride in our communities. We must acknowledge that removing or displacing our community spaces has a profoundly negative impact on individuals and communities, and this is why we see, time and time again, communities, groups, and individuals fighting with every available resource that they have to protect them.
Welsh: Diolch am roi cyfle i mi siarad, Rhys. Fel cynghorydd bwrdeistref sirol, un frwydr barhaus fawr drwy gydol fy ngyrfa wleidyddol, fel petai, oedd diogelu a chynnal mannau cymunedol yn briodol. Efallai y bydd Aelodau yma'n chwerthin, ond un o'r munudau rwy'n ei thrysori fwyaf fel cynghorydd oedd pan ddaeth merch bump oed a'i thad ataf a diolch i mi am achub ei maes chwarae. I lawer o bobl, efallai nad yw'n ymddangos mor bwysig â hynny, ond i'r ferch fach hon, roedd y maes chwarae hwnnw, a gobeithio ei fod yn dal i fod, yn rhan fawr gadarnhaol o'i bywyd a fydd yn cyfrannu at wneud iddi deimlo bod ei phlentyndod yn un hapus. Y broblem sydd gennym, hyd y gwelaf, yw bod y Llywodraeth a llywodraeth leol yn enwedig yn gweld ein mannau cymunedol fel cyfleoedd i ddatblygu yn hytrach na mannau daearyddol seicolegol arwyddocaol, yn ymwneud â chysylltiadau cymhleth rhwng ystyr, gwerth a gweithgarwch cymdeithasol sy'n cyfrannu'n sylweddol at ein hunaniaeth gymunedol, ein cydlyniant cymunedol ac at ein hymdeimlad o berthyn a theimlo'n rhan o gymuned. Mae mannau cyhoeddus i lawer o bobl yn cyfrannu at hunan-ddiffiniad rhywun, fel unigolion a chyda'n gilydd. Yr hyn y mae hyn yn ei olygu yw y gall pobl adnabod pwy ydw i a phwy ydym ni drwy leoli eu hunain yn eu mannau cymunedol. Cydnabyddir hunaniaeth lle fel is-hunaniaeth ynddo'i hun, ac mae hyn wedi'i gysylltu'n gynhenid â sut y teimlwn a sut yr ymgysylltwn â'r lleoedd lle'r ydym yn byw. Drwy ganiatáu i fannau cymunedol gael eu dinistrio, rydym yn hwyluso'r broses o golli cymuned, a cholli balchder yn ein cymunedau, sydd yr un mor bwysig. Rhaid inni gydnabod bod dileu neu ddadleoli ein mannau cymunedol yn cael effaith negyddol iawn ar unigolion a chymunedau, a dyna pam y gwelwn gymunedau, grwpiau ac unigolion yn ymladd dro ar ôl tro â phob adnodd sydd ar gael iddynt i'w diogelu.