English: I agree with that. The voice that isn't heard here, of course, is the voice of the English regions. They don't have a voice. London has a mayor and the reality is if you want to talk to the north-east of England or the south-west of England, there is no-one to talk to in reality. For them, of course, they're in the position of having no real voice in these discussions, which is a matter that I regret. At the heart of this, of course, is a fundamental disagreement as to what happens when powers come from Brussels onto these shores. Our argument is - and I think it's the right argument - that they never go to Westminster; they just bypass Westminster and come straight to us. In Westminster, they seem to take a different approach, that somehow they come to Westminster and they will, in some way, pass those powers on. That is just simply wrong. That's not what the devolution settlement actually shows, so there is a fundamental disagreement there at the moment. I think it's right to say that Scotland is in a different position. Scotland is publicly looking at another independence referendum; that's a matter for the Scottish Government. Northern Ireland has very, very different views. The First Minister and Deputy First Minister have different views on the future of Northern Ireland and its relationship with the EU. So, getting an agreed way forward in Northern Ireland is much trickier than it is elsewhere on these islands. But the Wales Bill, of course, by creating a reserved-powers model, makes it, to my mind, easier to facilitate that flow of powers from Brussels straight to here, rather than those powers resting in Westminster and Westminster deciding then whether those powers should be passed on. That is one of the major discussions. That's the great advantage to me of the reserved-powers model, because you're not in a position where you're having to argue constantly that a power should be conferred on you; in fact, the power will be transferred unless it's specifically reserved. Now, at one point, the leader of the Conservatives was saying, he seemed to be suggesting that, somehow, the powers of this place should be curtailed, despite the fact that we've had two referendums - one on the establishment of this place and secondly on having primary law-making powers. Those referendums didn't count in his mind. He's been quiet since then, but I regret what he said at that point. The reality is that the people of Wales have voted to leave the EU. At no point were they asked the question: did they want to see powers leave Wales and go somewhere else? The UK Government must remember that. This is not to be an exercise in trying to centralise power in London, because that is of no use to anybody, given the fact that they claimed that power was centralised in Brussels. So, these are questions that will need to be resolved over the course of the next few months. On the great repeal Bill, that has been presented simply as a Bill that would enshrine current EU law in the different nations, which is sensible, because nobody wants to see laws disappear by accident, and then it would be for the different legislatures to decide what approach they will take to each and every regulation and law as a result of that. If that's all it is, then I can see the sense in it, but we must be careful to make sure that it doesn't go further than the way it's been presented.
Welsh: Rwy'n cytuno â hynny. Y llais nad yw'n cael ei glywed yma, wrth gwrs, yw llais rhanbarthau Lloegr. Nid oes ganddynt lais. Mae gan Lundain faer a'r gwirionedd yw, os ydych chi eisiau siarad â gogledd-ddwyrain Lloegr neu de-orllewin Lloegr, nid oes neb i siarad â nhw mewn gwirionedd. Iddyn nhw, wrth gwrs, maen nhw mewn sefyllfa o beidio â chael llais gwirioneddol yn y trafodaethau hyn, sydd yn fater yr wyf yn flin iawn yn ei gylch. Yn ganolog i hyn, wrth gwrs, mae anghytundeb sylfaenol o ran yr hyn sy'n digwydd pan ddaw pwerau o Frwsel i'r glannau hyn. Ein dadl ni yw - ac rwy'n meddwl ei bod yn ddadl gywir - nad oes byth angen iddyn nhw fynd i San Steffan; maen nhw'n osgoi San Steffan ac yn dod yn syth aton ni. Yn San Steffan, ymddengys eu bod o farn wahanol, sydd rywsut yn golygu bod pwerau yn dod i San Steffan ac y byddan nhw, mewn rhyw ffordd, yn eu pasio ymlaen. Mae hynny, yn syml, yn anghywir. Nid dyna beth y mae'r setliad datganoli yn ei ddangos mewn gwirionedd, felly mae anghytundeb sylfaenol yno ar hyn o bryd. Rwy'n credu ei fod yn iawn i ddweud bod yr Alban mewn sefyllfa wahanol. Mae'r Alban yn edrych yn gyhoeddus ar refferendwm annibyniaeth arall; mater i Lywodraeth yr Alban yw hynny. Mae gan Ogledd Iwerddon safbwyntiau hynod, hynod wahanol. Mae gan y Prif Weinidog a'r Dirprwy Brif Weinidog safbwyntiau gwahanol ar ddyfodol Gogledd Iwerddon a'i pherthynas â'r UE. Felly, mae cyrraedd cytundeb ar y ffordd ymlaen yng Ngogledd Iwerddon yn llawer anoddach nag y mae mewn mannau eraill ar yr ynysoedd hyn. Ond mae Mesur Cymru, wrth gwrs, trwy greu model o bwerau a gadwyd, yn ei gwneud, yn fy marn i, yn haws i hwyluso llif y pwerau o Frwsel yn syth i'r fan hon, yn hytrach na bod y pwerau hynny yn aros yn San Steffan a bod San Steffan yn penderfynu wedyn pa un a ddylid trosglwyddo'r pwerau hynny. Dyna un o'r trafodaethau mawr. Dyna fantais fawr y model o bwerau a gadwyd yn fy marn i, oherwydd nid ydych mewn sefyllfa lle mae'n rhaid i chi ddadlau yn gyson pa un a ddylid rhoi'r pŵer i chi; yn wir, bydd y pŵer yn cael ei drosglwyddo, oni bai ei fod wedi ei gadw'n benodol. Nawr, ar un adeg, roedd arweinydd y Ceidwadwyr yn dweud, roedd yn ymddangos ei fod yn awgrymu, rywsut, y dylid cwtogi pwerau y lle hwn, er gwaethaf y ffaith ein bod wedi cael dau refferendwm - un ar sefydlu'r lle hwn a'r ail ar gael pwerau deddfu sylfaenol. Nid oedd y refferenda hynny yn cyfrif yn ei feddwl ef. Mae wedi bod yn dawel ers hynny, ond yr wyf yn gresynu yr hyn a ddywedodd ar yr adeg honno. Y realiti yw bod pobl Cymru wedi pleidleisio i adael yr UE. Ni ofynnwyd y cwestiwn iddyn nhw ar unrhyw bwynt: a oedden nhw eisiau gweld pwerau yn gadael Cymru ac yn mynd i rywle arall? Mae'n rhaid i Lywodraeth y DU gofio hynny. Mae'n rhaid i hyn beidio â bod yn ymarfer i geisio canoli grym yn Llundain, oherwydd nid yw hynny o unrhyw ddefnydd i unrhyw un, o ystyried y ffaith eu bod yn honni bod pŵer wedi'i ganoli ym Mrwsel. Felly, dyma'r cwestiynau y bydd angen eu datrys yn ystod y misoedd nesaf. O ran y Mesur diddymu mawr, sydd wedi ei gyflwyno yn syml fel Mesur a fyddai'n ymgorffori cyfraith bresennol yr UE yn y gwahanol wledydd, sy'n synhwyrol, gan nad oes neb eisiau gweld deddfau yn diflannu ar ddamwain, ac wedyn mater i'r gwahanol ddeddfwrfeydd fyddai penderfynu pa ddull y byddan nhw'n ei gymhwyso yn achos pob rheoliad a chyfraith yn sgil hynny. Os dyna'r cyfan ydyw, gallaf weld y synnwyr ynddo, ond mae'n rhaid i ni fod yn ofalus i sicrhau nad yw'n mynd ymhellach na sut y mae wedi ei gyflwyno.