English: Too often in debates like this that focus on finances, we can get bogged down in the detail of percentages and far-off numbers that seem so remote that it's hard to track their relationship to people's lives. Actually, the proposals we're talking about, that is, how funds will be allocated post Brexit to help our communities, will have an indelible impact on people's lives. And, as is too often the case, it is the people who need the help most who stand to bear the brunt of whatever shocks our economy is subjected to. One of the main criticisms of the 2016 referendum was that the 'remain' side failed to communicate the vast benefits that being a member of the EU offered us. Arguably, local authorities and other bodies, including maybe this place, had also, for years, failed to tell the story of how specific funds helped our communities. So, let's tell that story now. Let's spell out how structural funds benefit Wales and our citizens most in need of support. These vital funds are distributed based on need - a mechanism that seems anathema to the Westminster Government, who simply favour per head population as the only measure of distributing wealth. And the fund's aim is to tackle the injustices of poverty and social exclusion. The funds have supported numerous projects in Wales, such as STEMCymru 2, which supports young people in science, technology, engineering and mathematics subjects to encourage more young women to pursue engineering. And the Parents, Childcare and Employment programme, which helps unemployed parents into work or training by helping them with their childcare costs. The Workways+ programme, meanwhile, helps those over 25 without a job into employment. These programmes provide a lifeline for people when they need it most. The shared prosperity fund has to honour the protections offered by the current system, and it has to be distributed based on similar principles. Prosperity is not only about finances; of course that is the central plank, but it's also about ensuring well-being and addressing structural differences that underpin the inequity of inequality in our society. We know this bit of the story, at least: Wales gets a higher portion of structural funds per head than the rest of the UK. In fact, we in Wales receive six times the amount of EU funding per capita than England. That translates as £230 per head on average in Wales, compared with £85 per head in England. But Chwarae Teg have pointed out that it is women who will be most adversely affected if these funds are removed, as well as other minority groups, disabled people, and people from BAME communities. These are the groups who benefit at the moment from programmes funded by the EU, like those I just mentioned. It is them who we should be thinking about in this debate. The UK Government has conducted an equality impact assessment of the potential impacts of Brexit, but it isn't specific to Wales. We need a Wales-specific audit of the likely impact of Brexit - particularly, now, a hard Brexit - on our economy. Again, the EU has a strong record of protecting sections of society most in need of protection, not just through administering funds, but also through legislating for gender equality, human rights, and workers' rights. Westminster has given no guarantee that it will protect all of these rights. Removing ourselves from this system in these circumstances would be like taking away the scaffolding surrounding a house when the foundations haven't been fixed. Nothing will be there to stop us crumbling to the ground. The UK Government has promised 'Not a penny less' for our communities; I'm sure that phrase will haunt them, but we must not let them forget it.
Welsh: Yn rhy aml mewn dadleuon fel hyn sy'n canolbwyntio ar gyllid, gallwn ganolbwyntio gormod ar fanylion y canrannau a'r ffigurau yn y pellter sy'n ymddangos mor bell ei bod yn anodd olrhain eu perthynas â bywydau pobl. Mewn gwirionedd, bydd y cynigion yr ydym ni'n sôn amdanyn nhw, hynny yw, sut y bydd cronfeydd yn cael eu dyrannu ar ôl Brexit i helpu ein cymunedau, yn cael effaith annileadwy ar fywydau pobl. Ac, fel sy'n digwydd yn rhy aml, y bobl sydd angen y cymorth mwyaf sy'n debygol o ddioddef y gwaethaf o ba ergydion bynnag y mae ein heconomi yn gorfod eu dioddef. Un o brif feirniadaethau refferendwm 2016 oedd bod yr ochr 'aros' wedi methu â chyfleu'r manteision enfawr a gynigiwyd i ni o fod yn aelod o'r UE. Gellid dadlau bod awdurdodau lleol a chyrff eraill, gan gynnwys y lle hwn efallai, hefyd, am flynyddoedd, wedi methu â dweud hanes sut yr oedd cronfeydd penodol yn helpu ein cymunedau. Felly, gadewch inni ddweud y stori honno nawr. Gadewch i ni egluro sut mae cronfeydd strwythurol o fudd i Gymru a'n dinasyddion sydd â'r angen mwyaf am gymorth. Dosberthir y cronfeydd hanfodol hyn ar sail angen - dull sy'n ymddangos yn wrthun i Lywodraeth San Steffan, sy'n ffafrio'r boblogaeth fesul pen fel yr unig fesur o ddosbarthu cyfoeth. A nod y gronfa yw mynd i'r afael ag anghyfiawnder tlodi ac allgáu cymdeithasol. Mae'r cronfeydd wedi cefnogi nifer o brosiectau yng Nghymru, megis STEMCymru 2, sy'n cefnogi pobl ifanc mewn pynciau gwyddoniaeth, technoleg, peirianneg a mathemateg i annog mwy o fenywod ifanc i fynd ar drywydd peirianneg. A'r rhaglen Rhieni, Gofal Plant a Chyflogaeth, sy'n helpu rhieni di-waith i gael gwaith neu hyfforddiant drwy eu helpu â chostau gofal plant. Mae'r rhaglen Gweithffyrdd+, yn y cyfamser, yn helpu'r rhai dros 25 oed nad oes ganddyn nhw swydd i mewn i gyflogaeth. Mae'r rhaglenni hyn yn achubiaeth i bobl pan fo'u hangen arnyn nhw fwyaf. Mae'n rhaid i'r gronfa ffyniant gyffredin anrhydeddu'r amddiffyniadau a gynigir gan y system bresennol, ac mae'n rhaid ei dosbarthu ar sail egwyddorion tebyg. Nid mater ariannol yn unig yw ffyniant; wrth gwrs dyna'r elfen ganolog, ond mae hefyd yn ymwneud â sicrhau lles a mynd i'r afael â gwahaniaethau strwythurol sy'n sail i annhegwch anghydraddoldeb yn ein cymdeithas. Rydym ni'n gwybod y rhan hon o'r stori, o leiaf: mae Cymru'n cael cyfran uwch o gronfeydd strwythurol y pen na gweddill y DU. Yn wir, rydym ni yng Nghymru'n cael chwe gwaith yn fwy o gyllid yr UE y pen na Lloegr. Mae hynny'n gyfystyr â £230 y pen ar gyfartaledd yng Nghymru, o'i gymharu ag £85 y pen yn Lloegr. Ond mae Chwarae Teg wedi tynnu sylw at y ffaith mai menywod fydd yn dioddef waethaf os dilëir yr arian hwn, yn ogystal â grwpiau lleiafrifol eraill, pobl anabl, a phobl o gymunedau pobl dduon ac Asiaidd a lleiafrifoedd ethnig. Dyma'r grwpiau sy'n elwa ar hyn o bryd o raglenni a ariennir gan yr UE, fel y rhai yr wyf newydd eu crybwyll. Nhw yw'r rhai y dylem ni fod yn meddwl amdanyn nhw yn y ddadl hon. Mae Llywodraeth y DU wedi cynnal asesiad o effaith ar gydraddoldeb ar effeithiau posibl Brexit, ond nid yw'n benodol i Gymru. Mae angen archwiliad sy'n benodol i Gymru arnom ni o effaith debygol Brexit - yn enwedig, yn awr, Brexit caled - ar ein heconomi. Unwaith eto, mae gan yr UE hanes cryf o amddiffyn rhannau o gymdeithas y mae angen eu hamddiffyn fwyaf, nid yn unig drwy weinyddu cronfeydd, ond hefyd drwy ddeddfu ar gyfer cydraddoldeb rhwng y rhywiau, hawliau dynol a hawliau gweithwyr. Nid yw San Steffan wedi rhoi unrhyw sicrwydd y bydd yn amddiffyn pob un o'r hawliau hyn. Byddai tynnu ein hunain o'r system hon o dan yr amgylchiadau hyn yn debyg i dynnu'r sgaffaldiau o amgylch tŷ pan na fydd y sylfeini wedi'u gosod. Ni fydd dim yno i'n rhwystro rhag dadfeilio i'r ddaear. Mae Llywodraeth y DU wedi addo na fydd ceiniog yn llai i'n cymunedau; rwy'n siŵr y bydd yr ymadrodd hwnnw'n eu plagio, ond mae'n rhaid inni beidio â gadael iddyn nhw ei anghofio.