English: I applaud the sentiments that Hefin David brought in his speech, and I feel very similar to him, because I had the misfortune, when I was in school, back in the 1960s, to be faced with an unpalatable choice at the age of 14: to carry on studying Welsh or to switch to German. I took the decision then to switch to German. The result is that I could make a very passable speech here in German, but, unfortunately, I could not do the same in Welsh. But I hope, by the end of my sojourn in this place I will have achieved reasonable fluency in the language. UKIP will be supporting the Plaid Cymru motion today, and indeed the Conservative amendments, and we will oppose the Government amendment, because the Government amendment removes the sense of urgency from the motion, and that is what we now need. As Llyr Gruffydd said in his speech, it is the eleventh hour for the Welsh language, and although the 2011 census showed some encouraging signs in the age stratification tables, younger people being able to speak the language, and subsequent surveys in 2013, nevertheless these are self-selecting, and one can't entirely trust those figures. At the Eisteddfod this year, the archdruid said that, without the language, we have nothing. I didn't quite agree with him if you take that literally, but I know what he meant, and I agree with his sentiments, because a language is a pedigree of a nation. It is what actually marks out the Welsh nation, and it is the essential spine of national sentiment in Wales. We're fortunate in comparison with Ireland in that respect. It's religion that has been the essence of their nationalism, but in Wales I think language is one of the principle features of it, and it's one of which I approve. I approve of the aspiration of a million Welsh speakers by 2050, and I approve also of the appointment of the Minister to his position. As a robust and combative individual, he is the bulldozer of the administration, and if anybody can achieve this objective, it is him, and I wish him all success in that. The big problem that we have in a world of globalisation, of course, is the growing dominance of English worldwide and the threat that that poses to all minority or smaller languages. That is the practical difficulty that we have to face in Wales, but what we must seek to achieve is that Welsh does become the language of the playground, of leisure and the home, because that is the way in which its preservation and advance will be obtained. It's a very short debate. I agree with Hefin David - it deserved a lot more than 30 minutes. I don't want to take up too much time, but I just want to put on record that UKIP is fully behind the sentiments behind the motion for debate today, and I hope that we'll have other opportunities to explore the things that the motion asks for on another occasion.
Welsh: Rwy'n cymeradwyo'r teimladau a nododd Hefin David yn ei araith, a theimlaf yn debyg iawn iddo, oherwydd bûm yn ddigon anlwcus, pan oeddwn yn yr ysgol, yn ôl yn y 1960au, i wynebu dewis annymunol yn 14 oed: parhau i astudio'r Gymraeg neu newid i Almaeneg. Ar y pryd, penderfynais newid i Almaeneg. Y canlyniad yw y gallwn wneud araith weddol dderbyniol yma yn Almaeneg, ond yn anffodus, ni allwn wneud yr un peth yn Gymraeg. Ond erbyn diwedd fy nghyfnod yn y lle hwn gobeithiaf y byddaf yn medru'r iaith yn weddol rugl. Bydd UKIP yn cefnogi cynnig Plaid Cymru heddiw, a gwelliannau'r Ceidwadwyr hefyd, a byddwn yn gwrthwynebu gwelliant y Llywodraeth, gan fod gwelliant y Llywodraeth yn cael gwared ar y teimlad o frys yn y cynnig, a dyna sydd ei angen arnom yn awr. Fel y dywedodd Llyr Gruffydd yn ei araith, mae'r unfed awr ar ddeg ar yr iaith Gymraeg, ac er bod cyfrifiad 2011 wedi dangos rhai arwyddion calonogol yn y tablau haeniad oedran, y bobl iau sy'n gallu siarad yr iaith, ac arolygon dilynol yn 2013, mae'r rhain yn hunan-ddetholus, ac ni ellir ymddiried yn llwyr yn y ffigurau hynny. Yn yr Eisteddfod eleni, dywedodd yr archdderwydd na fyddai gennym unrhyw beth heb yr iaith. Nid oeddwn yn cytuno ag ef yn llwyr os cymerwch hynny'n llythrennol, ond gwn beth oedd yn ei olygu, a chytunaf â'i deimladau, gan fod iaith yn un o'r arwyddion o dras cenedl. Mewn gwirionedd, dyna sy'n gwneud y genedl Gymreig yn wahanol, ac mae'n asgwrn cefn hanfodol i ymdeimlad cenedlaethol yng Nghymru. Rydym yn ffodus yn hynny o beth o gymharu ag Iwerddon. Crefydd yw hanfod eu cenedlaetholdeb hwy wedi bod, ond yng Nghymru credaf fod yr iaith yn un o'i brif nodweddion, a chymeradwyaf hynny. Cymeradwyaf yr uchelgais i gael miliwn o siaradwyr Cymraeg erbyn 2050, a chymeradwyaf hefyd y cam i benodi'r Gweinidog i'w swydd. Fel unigolyn cadarn ac ymosodol, ef yw tarw dur y weinyddiaeth, ac os gall unrhyw un gyflawni'r amcan hwn, ef fydd hwnnw, ac rwy'n dymuno pob llwyddiant iddo. Y broblem fawr sy'n ein hwynebu yng nghyd-destun globaleiddio, wrth gwrs, yw goruchafiaeth y Saesneg yn fyd-eang a bygythiad hynny i'r holl ieithoedd llai neu leiafrifol. Dyna'r anhawster ymarferol y mae'n rhaid i ni ei wynebu yng Nghymru, ond yr hyn sy'n rhaid i ni geisio ei sicrhau yw bod y Gymraeg yn dod yn iaith y buarth, yn iaith hamdden ac iaith y cartref, gan mai felly y mae sicrhau ei chadwraeth a'i chynnydd. Mae'n ddadl fer iawn. Cytunaf â Hefin David - roedd yn haeddu llawer mwy na 30 munud. Nid wyf yn dymuno mynd â gormod o amser, ond rwyf am gofnodi bod UKIP yn llwyr gefnogi'r teimladau sy'n sail i'r cynnig a drafodir heddiw, a gobeithiaf y byddwn yn cael cyfleoedd eraill i archwilio'r pethau y gofynna'r cynnig amdanynt ar achlysur arall.