English: Thank you for your statement, Deputy Minister. I welcome the statement and completely agree that we should make sure that Wales is indeed a nation of sanctuary for those who need it. As a comparatively prosperous nation, we have a moral obligation to offer sanctuary to those fleeing persecution or war, and we must do all we can to increase our capability to do so and to offer everyone here, whether citizen, migrant, asylum seeker or refugee, a high quality of life. We cannot and should not turn our backs on our fellow citizens and human beings when they need us, and I'm sure everyone here agrees with that. In March last year, the then leader of the house said 'I'm proud of the response that Welsh communities and public authorities have made since our last refugee and asylum seeker plan was published in 2016.' But how can your Government have been proud of the fact that two of the local authorities didn't accept a single refugee, not a single one, for resettlement in the previous year? Is that really something your Government should be proud of, Deputy Minister? That same year, as a contrast, the then UKIP-controlled Thanet council committed to resettling eight refugee families, more than almost every local authority in Labour-controlled Wales. So, my question to you, Deputy Minister, would be: what does Welsh Government intend to do to redress this imbalance, apart from publishing another plan? As I said, I believe we have a moral obligation to assist those fleeing persecution and war, but resources are finite, and everyone needs to remember that, for every economic migrant who takes a place in housing, school, hospital and so on, that is one fewer place for a person with nothing, who is fleeing persecution or war, perhaps in fear for their life. This Welsh Government can claim until the cows come home that it wants immigration for reasons of fairness, but in truth it is for cynical economic reasons. It wants freedom of movement because it helps compress wages, meaning that, for many, the minimum wage has become the maximum available wage. Well, I happen to think that when it comes to who should be able to come into Wales, it should be about more than what is good for the profits of big business. We cannot have open-door economic migration and fulfil the ambitions, the very, very, very good ambitions, set out in the Deputy Minister's statement. You can't have both, Deputy Minister. If we were to limit the number of economic migrants, we could accept more refugees and asylum seekers, without causing a strain on our already breaking NHS, long housing lists and school place shortages. In short, we could help more asylum seekers and refugees if we could control economic migration. For all the talk of what a caring nation we are, in 2017, the last year I have been able to find figures for, Wales only took in 325 refugees, compared with the thousands of EU economic migrants we had to house who use our NHS and other public services. Were we not forced to take EU migrants, all coming from safe countries, I should add, who decide they want to turn up here, we could take in more refugees who need a safe place for themselves and their families. It doesn't appear to me that Welsh Labour care much at all, when Labour-controlled Wales has only settled such a small number of refugees but continues to campaign for the freedom of movement that leads to councils only being able to take in very limited numbers of refugees and asylum seekers. You cannot expect to be believed when you say you care about asylum seekers whilst all the time being in favour of total freedom of movement from the EU, simply because you think it benefits our economy, when that is causing us to control the number of refugees we accept. As I have already said, we have finite resources, and so the question arises: who do we prioritise? Asylum seekers or economic migrants? Minister, I would prioritise - well, Deputy Minister, sorry - I would prioritise asylum seekers and refugees over economic migrants any day of the week. And that is why I'm asking you to admit that if we want to maintain public services that perform for everyone in Wales, whether citizens or migrants, we have to agree to control economic migration so we can prioritise the refugees and asylum seekers who need us to offer sanctuary and so that we can ensure that that sanctuary's stable and well resourced. So, my last question is, Deputy Minister: would you be prepared to control immigration by those who simply want to come here so that we can increase and give a better life than we do at the moment to those who need to come here? Thank you. Just answer the question.
Welsh: Diolch i chi am eich datganiad, Dirprwy Weinidog. Rwy'n croesawu'r datganiad ac yn cytuno'n llwyr y dylem wneud yn siŵr bod Cymru wir yn genedl o noddfa i'r rhai sydd ei angen. Fel cenedl sy'n gymharol ffyniannus, mae gennym ni ddyletswydd foesol i gynnig lloches i'r rhai sy'n ffoi rhag erledigaeth neu ryfel, ac mae'n rhaid i ni wneud popeth o fewn ein gallu i gynyddu ein gallu i wneud hynny ac i gynnig i bawb sydd yma, boed yn ddinesydd, yn fudwr, yn geisiwr lloches neu'n ffoadur, well ansawdd bywyd. Ni allwn ac ni ddylem droi ein cefnau ar ein cyd-ddinasyddion ac ar bobl pan eu bod angen cymorth, ac rwyf yn siŵr bod pawb yma yn cytuno â hynny. Ym mis Mawrth y llynedd, dywedodd arweinydd y tŷ ar y pryd: Rwy'n falch o'r ymateb y mae cymunedau Cymru a'r awdurdodau cyhoeddus wedi ei ddangos ers cyhoeddi ein cynllun ffoaduriaid a cheiswyr lloches diwethaf yn 2016. Ond sut gall eich Llywodraeth fod yn falch o'r ffaith nad oedd dau o'r awdurdodau lleol wedi derbyn yr un ffoadur, dim un, i'w hailsefydlu yn ystod y flwyddyn flaenorol? A yw hynny wir yn rhywbeth y dylai eich Llywodraeth fod yn falch ohono, Dirprwy Weinidog? Yn ystod yr un flwyddyn honno, mewn gwrthgyferbyniad, fe ymrwymodd Cyngor Thanet, a oedd ar y pryd dan reolaeth UKIP, i ailsefydlu wyth teulu o ffoaduriaid, mwy na bron bob awdurdod lleol yng Nghymru o dan reolaeth Llafur. Felly, fy nghwestiwn i chi, Dirprwy Weinidog, fyddai: beth mae Llywodraeth Cymru yn bwriadu ei wneud i unioni'r anghydbwysedd hwn, ar wahân i gyhoeddi cynllun arall? Fel y dywedais, credaf fod gennym ni ddyletswydd foesol i gynorthwyo'r rhai sy'n ffoi rhag erledigaeth a rhyfel, ond mae adnoddau'n brin, ac mae'n rhaid i bawb gofio, am bob mudwr economaidd sy'n cael lle mewn tŷ, ysgol, ysbyty ac ati, mae hynny'n golygu bod un lle yn llai ar gyfer person sydd heb ddim, sydd yn ffoi rhag erledigaeth neu ryfel, efallai mewn ofn am ei fywyd. Gall y Llywodraeth Cymru hon hawlio drosodd a throsodd ei fod yn cefnogi mewnfudo am resymau o degwch, ond mewn gwirionedd mae'r rhesymau yn rhai economaidd, sinigaidd. Mae eisiau rhyddid i symud oherwydd ei fod yn helpu i gywasgu cyflogau, sy'n golygu, i lawer, fod yr isafswm cyflog wedi dod yr uchafswm cyflog sydd ar gael iddyn nhw. Wel, yn fy marn i, pan fod ystyried pwy ddylai fod yn cael dod i Gymru yn y cwestiwn, fe ddylai fod am fwy na'r hyn sy'n dda i elw busnesau mawr. Allwn ni ddim cael drws agored i fudwyr economaidd a pharhau i gyflawni'r uchelgeisiau, yr uchelgeisiau da iawn, iawn, iawn, a nodir yn natganiad y Dirprwy Weinidog. Allwch chi ddim cael y ddau, Dirprwy Weinidog. Pe byddem ni'n cyfyngu ar y nifer o fewnfudwyr economaidd, gallem dderbyn mwy o ffoaduriaid a cheiswyr lloches, heb achosi straen ar ein GIG sydd eisoes yn gwegian, rhestrau hir am dai a phrinder lleoedd mewn ysgolion. Yn fyr, gallem helpu mwy o geiswyr lloches a ffoaduriaid pe gallem reoli mudo economaidd. Er gwaetha'r holl sôn ein bod ni'n genedl ofalgar, yn 2017, y flwyddyn olaf y llwyddais i ganfod ffigyrau ar ei chyfer, dim ond 325 o ffoaduriaid a dderbyniwyd gan Gymru, o'i gymharu â'r miloedd o fewnfudwyr economaidd o'r UE yr oedd yn rhaid i ni eu cartrefu, sy'n defnyddio ein GIG a gwasanaethau cyhoeddus eraill. Pe na byddem ni'n cael ein gorfodi i gymryd mewnfudwyr o'r UE, pob un ohonyn nhw yn dod o wledydd diogel, fe ddylwn ychwanegu, sy'n penderfynu eu bod eisiau dod yma, yna fe allem ni gymryd mwy o ffoaduriaid sydd angen lle diogel ar eu cyfer eu hunain a'u teuluoedd. Nid yw'n ymddangos i mi bod Llafur Cymru yn poeni o gwbl, pan fo Cymru dan reolaeth Llafur ddim ond wedi adsefydlu nifer fach o ffoaduriaid wrth barhau i ymgyrchu dros ryddid i symud sy'n arwain at gynghorau ddim ond yn gallu derbyn nifer gyfyngedig iawn o ffoaduriaid a cheiswyr lloches. Ni allwch ddisgwyl i bobl eich credu pan ddywedwch eich bod yn poeni am geiswyr lloches tra eich bod ar yr un pryd yn cefnogi rhyddid i symud llwyr o'r UE, dim ond am eich bod yn meddwl bod hyn o fudd i'n heconomi, pan fo hynny'n arwain at orfod rheoli nifer y ffoaduriaid yr ydym yn eu derbyn. Fel y dywedais eisoes, mae gennym adnoddau cyfyngedig, ac felly mae'r cwestiwn yn codi: i bwy ydym ni'n rhoi'r flaenoriaeth? I'r ceiswyr lloches neu'r mudwyr economaidd? Gweinidog, fe fyddwn i'n blaenoriaethu - wel, Dirprwy Weinidog, mae'n ddrwg gennyf - byddwn i'n blaenoriaethu ceiswyr lloches a ffoaduriaid yn hytrach nag ymfudwyr economaidd bob tro. A dyna pam yr wyf yn gofyn i chi gyfaddef os ydym ni eisiau cynnal gwasanaethau cyhoeddus sy'n perfformio ar gyfer pawb yng Nghymru, yn ddinasyddion neu'n ymfudwyr, mae'n rhaid inni gytuno i reoli mudo economaidd er mwyn inni flaenoriaethu'r ffoaduriaid a cheiswyr lloches - rhai sydd angen inni gynnig noddfa iddynt, ac fel y gallwn ni sicrhau bod y noddfa honno'n sefydlog gydag adnoddau da. Felly, fy nghwestiwn olaf, Ddirprwy Weinidog yw: a fyddech chi'n barod i reoli mewnfudiad y rheini sydd yn dymuno dod yma fel y gallwn gynyddu'r nifer a rhoi bywyd gwell nag a wnawn ar hyn o bryd i'r rhai sydd angen dod yma? Diolch. Atebwch y cwestiwn.