English: I agree, and that's exactly why I described these section 106 agreements as a complete joke. That's exactly why they are a joke. Our point is, as well, that austerity has meant that we've seen even more of the examples that I gave in the latter example there over the past decade than we have seen of the former example, with predictable results and an ever-increasing distrust between communities and local planners. The statistics on house building show that it hasn't delivered more social housing. Now, the current planning system and the limited finance available for local authorities is simply not delivering what we need. My colleagues will elaborate on this further, but it's quite clear that relying on affordable housing commitments, or on those joke section 106 agreements with housing developers, is not delivering for us. So, we have to take the shackles off housing associations and local authorities, and we have to let them borrow substantially more to create new housing. Borrowing for the finance of new housing is one of the least risky forms of public sector debt, and it's preferable to having our pension funds invested in, say, for example, fossil fuels. But we have to also avoid the mistakes of the past, in creating ghettos of social housing that are separate from other forms of housing. So, we are proposing an overhaul of the development of the planning process. We currently have a process of allocating sites for development, and then a laissez-faire attitude towards who builds them, and having no consideration for the kinds of public services and infrastructure required to make communities sustainable and work correctly. I keep saying section 106 agreements are a joke, and most estates remain a mess for several years, with unadopted roads and unfinished work - a nightmare for the people living around them. This is an approach that often alienates communities from the process and builds up problems in the future, especially given the long period of austerity that we've had. So, we propose a different approach. We propose a co-operative approach to planning in which developers, housing associations and local authorities should work collaboratively on new developments and the LDP process as a whole, with both suitable locations identified and the public services required to make communities work. There will be a target for any new housing developments to have at least 40 per cent social housing. Now, by that, we don't mean 'Stick the social housing on one side of the road and the private sector housing on the other'. We mean a genuinely mixed community, supported by good public services. It's an approach that is, I'm afraid, incompatible with austerity, but one compatible with meeting the actual housing needs of Wales, not just the needs of the developers.
Welsh: Rwy'n cytuno, a dyna'n union pam y disgrifiais y cytundebau adran 106 hyn fel jôc lwyr. Dyna'n union pam y maent yn jôc. Ein pwynt, hefyd, yw bod cyni wedi golygu ein bod wedi gweld mwy fyth o'r enghreifftiau a roddais yn yr ail enghraifft dros y degawd olaf nag a welsom o'r enghraifft gyntaf, gyda chanlyniadau rhagweladwy a diffyg ymddiriedaeth cynyddol rhwng cymunedau a chynllunwyr lleol. Dengys yr ystadegau ar adeiladu tai nad yw wedi darparu mwy o dai cymdeithasol. Nawr, nid yw'r system gynllunio bresennol a'r cyllid cyfyngedig sydd ar gael i awdurdodau lleol yn cyflawni'r hyn sydd ei angen arnom. Bydd fy nghyd-Aelodau yn ymhelaethu ar hyn ymhellach, ond mae'n eithaf amlwg nad yw dibynnu ar ymrwymiadau tai fforddiadwy, neu'r cytundebau adran 106 chwerthinllyd gyda datblygwyr tai, yn mynd i gyflawni'r hyn rydym ei angen. Felly, rhaid inni dynnu'r hualau oddi ar gymdeithasau tai ac awdurdodau lleol, a rhaid inni adael iddynt fenthyg yn fwy sylweddol er mwyn creu tai newydd. Benthyca ar gyfer cyllid tai newydd yw un o'r mathau o ddyled sector cyhoeddus sy'n creu'r lleiaf o risg, ac mae'n well na bod ein cronfeydd pensiwn yn buddsoddi mewn, dyweder, tanwyddau ffosil, er enghraifft. Ond rhaid inni hefyd osgoi camgymeriadau'r gorffennol, a chreu getos o dai cymdeithasol sydd ar wahân i fathau eraill o dai. Felly, rydym yn argymell y dylid cynnal archwiliad o ddatblygiad y broses gynllunio. Ar hyn o bryd mae gennym broses o neilltuo safleoedd ar gyfer datblygu, ac agwedd laissez-faire wedyn tuag at bwy sy'n eu hadeiladu, heb unrhyw ystyriaeth i'r mathau o wasanaethau cyhoeddus a seilwaith sydd eu hangen i wneud cymunedau'n gynaliadwy ac i weithio'n iawn. Rwy'n parhau i ddweud mai jôc yw cytundebau adran 106, ac mae'r rhan fwyaf o ystadau'n parhau i fod yn llanastr am nifer o flynyddoedd, gyda ffyrdd heb eu mabwysiadu a gwaith anorffenedig - hunllef i'r bobl sy'n byw o'u cwmpas. Dyma ddull o weithredu sy'n aml yn dieithrio cymunedau o'r broses ac yn datblygu problemau ar gyfer y dyfodol, yn enwedig o ystyried y cyfnod maith o gyni rydym wedi'i gael. Felly, rydym yn argymell dull gwahanol o weithredu. Rydym yn argymell dull cydweithredol o ymdrin â chynllunio lle dylai datblygwyr, cymdeithasau tai ac awdurdodau lleol weithio'n gydweithredol ar ddatblygiadau newydd a phroses y cynlluniau datblygu lleol yn ei chyfanrwydd, gan nodi lleoliadau addas a'r gwasanaethau cyhoeddus y bydd eu hangen i wneud i gymunedau weithio. Bydd targed i sicrhau bod 40 y cant o unrhyw ddatblygiadau tai newydd yn dai cymdeithasol. Nawr, wrth hynny, nid ydym yn golygu 'Gosod y tai cymdeithasol ar un ochr i'r ffordd a'r tai sector preifat ar yr ochr arall'. Rydym yn golygu cymuned wirioneddol gymysg, wedi'i chynnal gan wasanaethau cyhoeddus da. Mae arnaf ofn ei fod yn ddull o weithredu sy'n anghydnaws â chyni, ond mae'n un sy'n gydnaws â diwallu anghenion tai go iawn Cymru, nid anghenion y datblygwyr yn unig.