English: I've not yet rung the hotline. I'd hope that it would give me more information than if I'd rung the speaking clock, but, so far, the person on the end of that of that hotline has simply said to me, 'It'll all be fine'. So, I'm not sure that the information is as detailed as it should be at this stage. He raises many important points there. If I could deal with Nissan first, on Monday it was made clear that the UK Government was still considering a Brexit strategy that did include tariffs. I asked the Prime Minister to her face to rule out any strategy, any deal, that would involve tariffs, and she would not do so. Then we had the news that Nissan had made this announcement. Then we had the news that the UK Government was looking to use what I can only describe as its best endeavours to secure tariff-free access for the automotive industry. I couldn't disagree with that, but what about the other sectors? It seems to be a completely piecemeal approach without any kind of overarching strategy. What does this mean for Airbus? What does this mean for Tata? We don't know. All we know is that a deal has been negotiated, apparently, for automotive without any money being involved. Now, I don't believe that. I think it's hugely important and, indeed, the Cabinet Secretary has already written to the Secretary of State asking him to disclose the full details of the financial settlement. We need to know. This is a UK matter. If the UK Government has made a pledge that it will compensate for tariffs and it does that for every sector, we'll end up paying more than we did when we were members of the EU, and paying companies rather than paying the EU. So, we don't know. This smacks of an approach that is piecemeal and not one that is well thought through, and that needs to change. There needs to be a strategy here so that people understand where they're going. I welcome, of course, what the Prime Minister said before the Joint Ministerial Committee in terms of frequency of meetings, because that was all agreed in 2014. So, I'm not surprised that she reiterated what we'd all agreed in 2014 anyway. But yes, it is, of course, useful that the JMC plenary meets on a more regular basis and that the Prime Minister is at the JMC plenary. He makes the point about a putative council of ministers. That is essential in my view, because we will need to have a mechanism where we can get agreement across the nations of the UK when it comes to looking to develop common frameworks. There is a precedent for this, because, when I was agriculture secretary back in 2000, 2001, we used to meet every month and agree the UK line at the Council of Ministers. That was seen as quite normal. So, this has happened in the past, and there is no reason why this shouldn't happen in the future. On the JMC European negotiations, it's not an advisory body. Certainly, it was made very clear that this is not a body that is there for the UK Government to tell us what it is going to do without us having the ability to put our own view forward and to make sure we get an agreed way forward. So, it isn't a sounding board and it isn't a notice board of any kind; it is meant to be a proper forum for deciding the way forward. In terms of the fiscal framework, everything is being looked at at the moment as part of the fiscal framework. But ultimately, of course, we know that there are still issues such as Barnett that don't favour Wales. We know that there are unanswered questions in terms of what happens after 2020, and we don't have answers to those questions yet. He's raised the interesting point about Welsh work permits. He's raised it before with me. I think it's an issue that needs to be looked at carefully, and it's an issue that I have some interest in, to see how that would work at a UK level. I don't share the view, if I'm honest, that it's possible to have different arrangements for different constituent nations of the UK in terms of their relationship with the EU. I don't see how that would work. If, for example, Scotland had a different form of access to the single market, that would inevitably mean different levels of customs and a border. I think it's very difficult to have a member state with different arrangements within the member state, especially when that member state has countries that are attached to each other. It's easy if you're Greenland. It's not as easy if you're England, Scotland and Wales. What I want to see is a good deal for the whole of the UK and particularly, of course, a good deal for Wales. I share his concern - and I made this point to the Prime Minister - that I don't want to see the interests of the City of London being seen as paramount and more important than the interests of any other sector. We see on the hard right of the Conservative Party - it came from Peter Lilley, it has come from Liam Fox, it has come from Patrick Minford - that what we need is for service industries to have access to other markets, but manufacturing isn't important. I don't agree with that view, sorry, and I don't think that those people who voted for Brexit thought that they were voting to see the manufacturing industry disappearing from Wales or the rest of the UK. In terms of the repeal Bill, my understanding is that it will look to deal with the situation in Wales, Scotland and Northern Ireland simply to entrench current EU law in the respective nations. It will be entirely a matter for this Assembly then to decide which of those laws it wishes to keep or not. There would be nothing, to my mind, of course, to stop the Assembly, if it wanted, from actually implementing directives of the Commission, even if we were outside the Commission, if it was felt that that would be helpful for business. These are all issues that will need to be explored, but, again, the alleged great repeal Bill can't be used as a mechanism for removing the powers of this Assembly and the people of Wales - that is not what the people of Wales voted for in two referendums. There are many question I can't answer because I don't have answers from the UK Government, but it's absolutely clear to me that the development of those answers has to happen soon. I've outlined what our position is as a Government. We need the UK Government to do the same, so that we can see where they are coming from. But this piecemeal approach of approaching first of all a company with a deal, then a sector with a deal, is not going to work. It's absolutely crucial that we have a coherent approach that benefits all and all those people who live in the constituent nations of the UK.
Welsh: Dydw i ddim wedi ffonio'r llinell gymorth eto. Byddwn yn gobeithio y byddai'n rhoi mwy o wybodaeth i mi na phe bawn i'n ffonio'r cloc siarad, ond, hyd yn hyn, y cyfan mae'r unigolyn ar ben arall y llinell gymorth honno wedi dweud wrthyf yw, 'Bydd popeth yn iawn'. Felly, nid wyf yn siŵr bod yr wybodaeth mor fanwl ag y dylai fod ar y cam hwn. Mae'n codi nifer o bwyntiau pwysig. Pe gallwn ymdrin â Nissan yn gyntaf, cafodd ei wneud yn glir ddydd Llun bod Llywodraeth y DU yn dal i ystyried strategaeth Brexit a oedd yn cynnwys tariffau. Gofynnais i'r Prif Weinidog i'w hwyneb ddiystyru unrhyw strategaeth, unrhyw gytundeb, a fyddai'n cynnwys tariffau, a gwrthododd wneud hynny. Yna cawsom y newyddion bod Nissan wedi gwneud y cyhoeddiad hwn. Yna cawsom y newyddion bod Llywodraeth y DU yn bwriadu defnyddio yr hyn y gallaf ond ei ddisgrifio fel ei hymdrechion gorau i sicrhau mynediad di-dariff at y diwydiant modurol. Allwn i ddim anghytuno â hynny, ond beth am y sectorau eraill? Mae'n ymddangos fel ymagwedd gwbl dameidiog heb unrhyw fath o strategaeth gyffredinol. Beth y mae hyn yn ei olygu i Airbus? Beth mae hyn yn ei olygu i Tata? Nid ydym yn gwybod. Yr unig beth yr ydym yn ei wybod yw bod cytundeb wedi ei drafod, mae'n debyg, ar gyfer cwmni modurol heb i unrhyw arian fod yn rhan o hwnnw. Nawr, nid wyf yn credu hynny. Rwy'n credu ei bod yn hynod o bwysig ac, yn wir, mae Ysgrifennydd y Cabinet eisoes wedi ysgrifennu at yr Ysgrifennydd Gwladol yn gofyn iddo ddatgelu manylion llawn y setliad ariannol. Mae angen i ni wybod. Mae hwn yn fater i'r DU. Os yw Llywodraeth y DU wedi gwneud addewid y bydd yn gwneud yn iawn am dariffau ac yn gwneud hynny ar gyfer pob sector, byddwn yn talu mwy nag a wnaethom pan oeddem yn aelodau o'r UE, ac yn talu cwmnïau yn hytrach na thalu'r UE. Felly, nid ydym yn gwybod. Mae hyn yn amlwg yn ymagwedd sy'n dameidiog ac nid yw'n un sydd wedi ei hystyried yn drylwyr, ac mae angen i hynny newid. Mae angen cael strategaeth ynglŷn â hyn fel bod pobl yn deall i ble maen nhw'n mynd. Rwy'n croesawu, wrth gwrs, yr hyn a ddywedodd y Prif Weinidog cyn Cydbwyllgor y Gweinidogion o ran amlder y cyfarfodydd, oherwydd y cytunwyd ar hynny i gyd yn 2014. Felly, nid wyf yn synnu ei bod wedi ailadrodd yr hyn y gwnaethom ni i gyd gytuno arno yn 2014, beth bynnag. Ond ie, y mae, wrth gwrs, yn ddefnyddiol bod cyfarfod llawn Cydbwyllgor y Gweinidogion yn cyfarfod yn fwy rheolaidd a bod y Prif Weinidog yn dod i gyfarfod llawn Cydbwyllgor y Gweinidogion. Mae'n codi'r pwynt am gyngor gweinidogion posibl. Mae hynny'n hanfodol yn fy marn i, oherwydd bydd angen inni gael dull lle y gallwn gael cytundeb ledled cenhedloedd y Deyrnas Unedig wrth ystyried datblygu fframweithiau cyffredin. Mae cynsail ar gyfer hyn, oherwydd, pan oeddwn yn ysgrifennydd amaethyddiaeth yn ôl yn 2000, 2001, roeddem yn arfer cyfarfod bob mis a chytuno ar safbwynt y DU yng Nghyngor y Gweinidogion. Roedd hynny'n cael ei ystyried yn beth eithaf arferol. Felly, mae hyn wedi digwydd yn y gorffennol, ac nid oes unrhyw reswm pam na ddylai ddigwydd eto yn y dyfodol. Ynglŷn â thrafodaethau Cydbwyllgor y Gweinidogion ar Ewrop, nid corff cynghori mohono. Yn sicr, fe'i gwnaed yn glir iawn nad yw hwn yn gorff sydd wedi ei sefydlu i Lywodraeth y DU gael dweud wrthym beth y mae'n mynd i'w wneud, heb fod gennym ni'r gallu i fynegi ein barn ein hunain ac i sicrhau ein bod yn cytuno ar y ffordd ymlaen. Felly, nid seinfwrdd mohono ac nid hysbysfwrdd o unrhyw fath; y bwriad yw iddo fod yn fforwm priodol ar gyfer penderfynu ar y ffordd ymlaen. O ran y fframwaith cyllidol, ar hyn o bryd mae popeth yn cael ei ystyried yn rhan o'r fframwaith cyllidol. Ond yn y pen draw, wrth gwrs, gwyddom fod materion fel Barnett yn parhau, nad ydynt yn ffafrio Cymru. Rydym yn gwybod bod cwestiynau heb eu hateb o ran yr hyn sy'n digwydd ar ôl 2020, ac nid oes gennym atebion i'r cwestiynau hynny eto. Mae'n codi'r pwynt diddorol am drwyddedau gwaith ar gyfer Cymru. Mae ef wedi codi hyn gyda mi o'r blaen. Rwy'n credu ei fod yn fater y mae angen ei ystyried yn ofalus, ac mae'n fater y mae gennyf beth diddordeb ynddo, i weld sut y byddai hynny'n gweithio ar lefel y DU. Nid wyf yn rhannu'r farn, os ydw i'n onest, ei bod yn bosibl cael trefniadau gwahanol ar gyfer gwahanol genhedloedd cyfansoddol o'r DU o ran eu perthynas â'r Undeb Ewropeaidd. Nid wyf yn gweld sut y byddai hynny'n gweithio. Os, er enghraifft, y byddai gan yr Alban ffurf wahanol o fynediad i'r farchnad sengl, byddai hynny'n anochel yn golygu gwahanol lefelau o dollau a ffin. Rwy'n credu ei bod yn anodd iawn cael aelod-wladwriaeth â threfniadau gwahanol o fewn yr aelod-wladwriaeth, yn enwedig pan fo gan yr aelod-wladwriaeth honno wledydd sydd ynghlwm wrth ei gilydd. Mae'n hawdd i'r Ynys Las. Nid yw mor hawdd i Gymru, Lloegr a'r Alban. Yr hyn yr wyf i am ei weld yw cytundeb da ar gyfer y DU gyfan, ac yn arbennig, wrth gwrs, cytundeb da ar gyfer Cymru. Rwy'n rhannu ei bryder - a nodais y pwynt hwn wrth Brif Weinidog y DU - dydw i ddim eisiau gweld buddiannau Dinas Llundain yn cael eu hystyried fel y peth pwysicaf ac yn fwy pwysig na buddiannau unrhyw sector arall. Rydym yn gweld ar adain dde galed y Blaid Geidwadol - fe ddaeth gan Peter Lilley, ac fe ddaeth gan Liam Fox, fe ddaeth gan Patrick Minford - mai'r hyn yr ydym ei angen yw i ddiwydiannau gwasanaeth gael mynediad at farchnadoedd eraill, ond nad yw gweithgynhyrchu'n bwysig. Nid wyf yn cytuno â'r farn honno, mae'n ddrwg gennyf, ac nid wyf yn credu bod y bobl a bleidleisiodd o blaid Brexit yn meddwl eu bod yn pleidleisio i weld y diwydiant gweithgynhyrchu yn diflannu o Gymru neu weddill y DU. O ran y Bil diddymu, fy nealltwriaeth i yw y bydd yn ystyried ymdrin â'r sefyllfa yng Nghymru, yr Alban a Gogledd Iwerddon er mwyn ymwreiddio cyfraith bresennol yr UE yn y gwledydd perthnasol. Bydd yn fater i'r Cynulliad hwn, yn gyfan gwbl, wedyn i benderfynu pa rai o'r deddfau hynny y mae'n dymuno eu cadw ai peidio. Ni fyddai unrhyw beth, yn fy marn i, wrth gwrs, i atal y Cynulliad, os oedd yn dymuno, rhag gweithredu cyfarwyddebau'r Comisiwn, mewn gwirionedd, hyd yn oed pe baem y tu allan i'r Comisiwn, pe byddai o'r farn y byddai hynny o gymorth i fusnes. Mae'r rhain i gyd yn faterion y bydd angen eu harchwilio, ond, unwaith eto, ni ellir defnyddio'r Bil diddymu mawr honedig fel dull o gael gwared ar bwerau'r Cynulliad hwn a phobl Cymru - nid dyna y pleidleisiodd pobl Cymru ar ei gyfer mewn dau refferendwm. Mae llawer o gwestiynau na allaf eu hateb gan nad wyf wedi cael yr atebion gan Lywodraeth y DU, ond mae'n hollol amlwg i mi bod angen i'r gwaith o ddatblygu'r atebion hynny ddigwydd yn fuan. Rydw i wedi amlinellu ein safbwynt ni fel Llywodraeth. Mae angen i Lywodraeth y DU wneud yr un fath, fel y gallwn weld beth yw eu barn. Ond nid yw'r dull tameidiog hwn o fynd â chytundeb at gwmni, yn gyntaf oll, yna at sector, yn mynd i weithio. Mae'n gwbl hanfodol bod gennym ddull cydlynol sydd o fudd i bawb a'r holl bobl hynny sy'n byw yng ngwledydd cyfansoddol y DU.