English: Diolch, Dirprwy Lywydd. We don't leave soldiers behind on the battlefields and we shouldn't leave them behind when they come home. My amendment tonight is a simple one to bring about a no-soldier-left-behind Act to guarantee quality housing and healthcare for veterans who have seen active service. Many soldiers serve and go through trauma. Some are injured and some, unfortunately, do not come back. Those who do, what do they come back to? A lack of healthcare, a lack of mental health provision and a lack of housing. There's a real problem in finding housing. Far too many former soldiers end up on the street. We do have a covenant for the armed forces, but I don't think it's good enough. In fact, I know it's not good enough. We need legislation to prioritise those who have seen active service. Identifying veterans should be the norm in the NHS, and I'm told that it's not far too often. Healthcare professionals should have the training and we should be looking at best practice. Former soldier Gus Hales is on hunger strike to demand better support for veterans, especially those suffering from post-traumatic stress disorder. He said that 56 veterans have committed suicide this year in the UK. He's been on hunger strike for 10 days and he's 62 years of age. How can this man, living in Wales, have slipped through the net? How could it happen? Norman McGuigan, a veterans campaigner for justice for the armed forces said earlier on the telephone that the covenant is simply not working. It may be slightly better in Wales than in England, but that really is not good enough. We need to bring in a specific no-soldier-left-behind Act to guarantee that, when people's proud military service is over, they have the support and the housing that they need and, more importantly, that they deserve. Wales can lead on this, so let's get it done. Diolch.
Welsh: Diolch, Ddirprwy Lywydd. Nid ydym yn gadael milwyr ar ôl ar faes y gad ac ni ddylem eu gadael ar ôl pan fyddant yn dychwelyd adref. Mae fy ngwelliant heno yn un syml i sicrhau Deddf peidio â gadael yr un milwr ar ôl a fyddai'n gwarantu tai a gofal iechyd o ansawdd i gyn-filwyr sydd wedi gweld gwasanaeth gweithredol. Mae llawer o filwyr yn gwasanaethu ac yn mynd drwy drawma. Caiff rhai eu hanafu ac yn anffodus, ni fydd rhai ohonynt yn dychwelyd. O'r rhai sy'n dychwelyd, beth sy'n eu hwynebu wedi iddynt ddod yn ôl? Diffyg gofal iechyd, diffyg darpariaeth iechyd meddwl a diffyg cartref. Maent yn cael problem fawr yn dod o hyd i dŷ. Mae gormod o lawer o gyn-filwyr yn byw ar y stryd. Mae gennym gyfamod ar gyfer y lluoedd arfog, ond nid wyf yn meddwl ei fod yn ddigon da. Yn wir, rwy'n gwybod nad yw'n ddigon da. Mae angen deddfwriaeth i flaenoriaethu'r rhai sydd wedi gweld gwasanaeth gweithredol. Dylai adnabod cyn-filwyr fod yn norm yn y GIG, a dywedir wrthyf nad yw hynny'n wir yn rhy aml o lawer. Dylai gweithwyr gofal iechyd proffesiynol gael hyfforddiant, a dylem fod yn edrych ar arferion gorau. Mae'r cyn-filwr Gus Hales ar streic newyn i alw am well cymorth i gyn-filwyr, yn enwedig cyn-filwyr sy'n dioddef o anhwylder straen wedi trawma. Dywedodd fod 56 o gyn-filwyr wedi cyflawni hunanladdiad y flwyddyn hon yn y DU. Mae wedi bod ar streic newyn ers 10 diwrnod, ac mae'n 62 mlwydd oed. Sut y gall y dyn hwn, sy'n byw yng Nghymru, fod wedi llithro drwy'r rhwyd? Sut y gallai ddigwydd? Ar y ffôn yn gynharach, dywedodd Norman McGuigan, ymgyrchydd dros gyfiawnder i gyn-filwyr y lluoedd arfog, nad yw'r cyfamod yn gweithio. Mae'n bosibl ei fod ychydig yn well yng Nghymru nag yn Lloegr, ond nid yw hynny'n ddigon da mewn gwirionedd. Mae angen inni gyflwyno Deddf peidio â gadael yr un milwr ar ôl a fyddai'n gwarantu, pan ddaw gwasanaeth milwrol balch pobl i ben, eu bod yn cael y gefnogaeth a'r ddarpariaeth dai sydd ei hangen arnynt, ac yn bwysicach, y ddarpariaeth y maent yn ei haeddu. Gall Cymru arwain ar hyn, felly gadewch i ni ei wneud. Diolch.