English: I think that Pwyll - . Not Pwyll - crikey. I think that Huw has already drawn attention - [ Laughter.] Pwyll is my son. I think Huw has drawn attention to the gaps that we have in understanding with regard to comparing language policy governance structures in different contexts, and what the weaknesses and strengths of those structures are. I think that that's a general weakness in the literature. So, it's not a matter that's just facing us in Wales, but more work is needed specifically in that regard to respond the kind of question that you're asking. But I think what we see generally is that if the legislative arrangements are weaker or don't exist, then political intervention becomes clearer in the process, and that's what we used to have under the 1993 Act. So, I think what we can see is that there are risks for us in pursuing that kind of situation, and that we need to trial these arrangements. To reinforce a point I made earlier, the number of examples that we can draw on internationally are quite restricted, because we are already in the vanguard in language planning and we don't acknowledge that sufficiently. And, on this point, we're perhaps not challenging ourselves enough to try to implement what we already have in place. We've seen in examples such as Ireland that they have rowed back on the arrangements that they have there; we see deficiencies in Catalonia, and so on. My feeling is that there is room for us to stand on our own two feet a little bit more and see how we can push the arrangements that we already have in place.
Welsh: Rwy'n meddwl bod Pwyll - . Nid Pwyll - iesgob. Rwy'n meddwl bod Huw wedi tynnu sylw - [ Chwerthin.] Fy mab i yw Pwyll. Mae Huw wedi tynnu sylw at y bylchau sydd gennym ni mewn dealltwriaeth ynghylch cymharu strwythurau llywodraethiant polisi iaith mewn cyd-destunau gwahanol, a beth ydy cryfderau neu wendidau y strwythurau hynny. Rwy'n meddwl bod hynny'n wendid cyffredinol yn ehangach yn y llenyddiaeth hefyd. Felly, nid yw'n fater sy'n ein gwynebu ni yng Nghymru yn unig, efallai, ond mae angen mwy o waith yn benodol yn fanna i ymateb i'r math o gwestiwn rŷch chi'n ei holi. Rwy'n meddwl beth rŷm ni'n ei weld yn gyffredinol ydy, os yw'r trefniadau deddfwriaethol yn fwy gwan neu ddim yn bodoli yna mae ymyrraeth wleidyddol yn dod yn fwy amlwg yn y broses felly, a dyna beth oedd gennym ni yn aml iawn o dan Ddeddf 1993. Felly, rydw i'n meddwl beth yr ydym ni'n gallu gweld ydy - mae yna risks i ni ein hunain o fynd i'r math yna o sefyllfa, rydw i'n meddwl, hefyd, ac mae angen trio'r trefniadau yma. A gwnaf i hefyd ategu'r pwynt a wnes i yn gynt, sef, weithiau, mae nifer yr esiamplau y gallwn ni dynnu arnyn nhw yn rhyngwladol yn eithaf cyfyngedig, oherwydd ein bod ni eisoes yn un o'r arloeswyr mewn cynllunio iaith ac nid ydym ni'n cydnabod hynny'n ddigonol. Ac nid ydym ni efallai, ar y pwynt yna, yn herio ein hunain yn ddigonol i drio gweithredu beth sydd gennym ni mewn lle. Rydym ni wedi gweld mewn esiamplau fel Iwerddon eu bod nhw, mewn ffordd, wedi tynnu'n ôl o'r trefniadau sydd ganddyn nhw yna; rydym ni'n gweld diffygion yng Nghatalonia ac yn y blaen. Fy nheimlad i ydy bod yna le i ni fan hyn wneud bach mwy o sefyll ar ein traed ein hunain a thrio gweld sut gallwn ni wthio'r trefniadau sydd gennym ni mewn lle ar hyn o bryd.