English: Diolch, Lywydd. I'm moving the amendment, obviously, in our name, which sets out our consistent position that, of the models currently on the table, the EEA/EFTA option is the one that best meets the Welsh economic national interest. I have a philosophical and an emotional attachment to the idea of being a Welsh European, but I'd like to have the debate today a little bit at not quite the emotional fever pitch that sometimes these debates are held, because it's exhausting and it's not particularly illuminating, and just to look at the economic facts, because I think forecasting in this very, very turbulent context is almost impossible. It's certainly not a science. I can quite understand the degree of scepticism, particularly on the benches opposite, in terms of the forecasts, which uniformly, of course, have been in a negative direction, and if you move in the spectrum towards a harder Brexit, they become even more negative. But I'm prepared to accept that, over the long run, the UK economy will ride out any rollercoaster. In the long run, of course, as Keynes said, we are all dead. I think the particular problem that we face is that it will not be evenly distributed - that ability to flex in response to the challenges and, maybe, the new opportunities post Brexit will not be evenly distributed across the UK. And there are particular sectors and particular territories that face particular challenges: Northern Ireland, clearly, because of its high level of integration with the economy of the Republic. Ironically, in this context, the City of London faces particular challenges in terms of whether it'll have access through passporting rights et cetera. And then I would say there are a collection of manufacturing-based economies, old manufacturing economies, which particularly have large multinational companies involved in sectors that have very global supply chains, particularly automotive, and aerospace would be another example; electronics is not as relevant to the Welsh economy, but those two other sectors are very, very important. And that's why I would say that, whatever you think about the macroeconomic prospects across the UK as a whole, Wales faces some very severe challenges if we are not within the single market. In terms of the actual position, Wales has the highest proportion of its exports going to the European Union, by a long margin: 67 per cent in 2015. Over two thirds of our exports go to the EU - of goods. The average for the UK is 48 per cent. The next one is the north-east of England, with 58 per cent. We are the most EU-intensive, in terms of our exports, of all the economies of the United Kingdom, and so I would appeal to the Members opposite: Wales is a special case. It has a unique set of factors that lead Plaid Cymru, the Party of Wales - [Interruption.] Yes, I'll happily give way.
Welsh: Diolch, Lywydd. Rwy'n cynnig y gwelliant, yn amlwg, yn ein henw, sy'n nodi ein safbwynt cyson, sef: o'r modelau sy'n cael eu hystyried ar hyn o bryd, opsiwn Ardal Economaidd Ewropeaidd (AEE) /Cymdeithas Masnach Rydd Ewrop (EFTA) yw'r un sy'n cynnig y budd cenedlaethol economaidd gorau i Gymru. Mae gennyf ymlyniad athronyddol ac emosiynol i'r syniad o fod yn Gymro Ewropeaidd, ond hoffwn gael y ddadl hon heddiw ar lefel nad yw'n cyrraedd y dwymyn emosiynol y mae'r dadleuon hyn weithiau'n digwydd ynddi, am ei fod yn flinedig ac nid yw'n taflu cymaint â hynny o oleuni ar bethau, ac edrych ar y ffeithiau economaidd yn unig, oherwydd credaf fod llunio rhagolygon yn y cyd-destun cythryblus hwn bron yn amhosibl. Yn bendant nid yw'n wyddoniaeth. Gallaf ddeall y lefel o amheuaeth yn iawn, yn enwedig ar y meinciau gyferbyn, o ran y rhagolygon, sydd wedi bod yn ddieithriad, wrth gwrs, i gyfeiriad negyddol, ac os ydych yn symud yn y sbectrwm tuag at Brexit caletach, maent yn mynd yn fwy negyddol hyd yn oed. Ond rwy'n barod i dderbyn, yn y tymor hir, y bydd economi'r DU yn llwyddo i wrthsefyll unrhyw storm. Yn y tymor hir, wrth gwrs, fel y dywedodd Keynes, rydym i gyd yn farw. Rwy'n meddwl mai'r broblem arbennig sy'n ein hwynebu yw na fydd wedi'i ddosbarthu'n gyfartal - y gallu i ymaddasu mewn ymateb i'r heriau ac efallai na fydd y cyfleoedd newydd yn sgil Brexit wedi'u dosbarthu'n gyfartal ar draws y DU. Ac mae yna sectorau penodol a thiriogaethau penodol sy'n wynebu heriau penodol: Gogledd Iwerddon, yn amlwg, oherwydd ei lefel uchel o integreiddio gydag economi'r Weriniaeth. Yn eironig, yn y cyd-destun hwn, mae Dinas Llundain yn wynebu heriau penodol yn ymwneud ag a fydd ganddi hawliau mynediad drwy basbortio ac yn y blaen. Ac yna buaswn yn dweud bod casgliad o economïau sy'n seiliedig ar weithgynhyrchu, hen economïau gweithgynhyrchu, yn arbennig, sydd â chwmnïau amlwladol mawr ynghlwm wrth sectorau sydd â chadwyni cyflenwi global iawn, yn enwedig y sector modurol, a byddai awyrofod yn enghraifft arall; nid yw electroneg yr un mor berthnasol i economi Cymru, ond mae'r ddau sector arall yn bwysig tu hwnt. A dyna pam y buaswn yn dweud, beth bynnag yw eich barn am y rhagolygon macroeconomaidd ar draws y DU gyfan, mae Cymru'n wynebu heriau difrifol iawn os nad ydym o fewn y farchnad sengl. O ran y sefyllfa wirioneddol, Cymru sydd â'r gyfran uchaf o'i hallforion yn mynd i'r Undeb Ewropeaidd, o gryn dipyn: 67 y cant yn 2015. Mae dros ddwy ran o dair o'n hallforion yn mynd i'r UE - o nwyddau. Y cyfartaledd ar gyfer y DU yw 48 y cant. Y nesaf yw gogledd-ddwyrain Lloegr, gyda 58 y cant. Ni yw'r rhan fwyaf UE-ddwys, o ran ein hallforion, o holl economïau'r Deyrnas Unedig, ac felly hoffwn apelio ar yr Aelodau gyferbyn: mae Cymru yn achos arbennig. Mae ganddi set unigryw o ffactorau sy'n arwain Plaid Cymru - [Torri ar draws.] Iawn, rwy'n falch o ildio.