English: The post-Brexit scenario for farming in Wales looks bleak. A sovereign parliament could take a lead by making cannabis a new growth industry. There are so many medicinal uses for the plant, and it's an emerging industry in many parts of the world. A sovereign Wales could control our own natural resources, and crucially derive income from them. I've had enough of seeing our natural resources being plundered and given away. Our water is taken away and sold back to us. Our houses are bought up en masse and rented back to us. It's time for the circular economy, for localism, with an end to neoliberalism and an end to austerity. Sovereign Estonia has just introduced free travel for everybody in that country. Why? Because 75 per cent of the population voted for it. Sovereignty brings options. In Wales right now, we don't even have the power to ensure that our children can travel to school safely, because we're unable to legislate on putting seat belts on service buses. A sovereign Wales would have an independent legal jurisdiction. And in a sovereign Wales, everyone would have a stake, every citizen would have rights and responsibilities, with a radical equality for all. Every state in the USA has a constitution, so why not Wales? The criminal justice system could be based on fairness and rehabilitation - no superprisons, fewer inmates, but toughness when required. A sovereign Wales could have control over energy policy. We're already more than self-sufficient with electricity. We could invest in renewables, tidal lagoons - not nuclear - and we could export electricity, once again deriving a profit. A sovereign Welsh Parliament could usher in a green revolution with energy, clean energy, costing us pennies every month instead of the small fortune that it does. And that would have the knock-on effect of making our businesses and industries more competitive. A sovereign Wales could reinvent and revive mining, but in a virtual sense, with the mining of digital currencies, making a profit in a new, twenty-first century industry. Wales has so much potential. We are a strong and resilient nation, and the last 800 years have proved that. In these islands, we need to turn democracy on its head - bottom up instead of top down. We should enable sovereign parliaments in Wales, England and Scotland, with further democracy emerging through those parliaments: democratic renewal from communities up, decentralist in nature. On certain matters, it would make sense for our nations to share sovereignty, but it would be for the people of those nations to decide. I'll finish with a story about a bus trip I went on in Iceland, where we were passing some mountains. On the left, I could see them, and the guide picked up a microphone and explained that, in 1935, Iceland was the poorest country in Europe. They were so poor back then that people lived in caves in the mountains that she was pointing at. But then, she explained, in 1944, Iceland became a sovereign country, breaking Danish domination. And she said that, in Iceland then, they had a government making decisions in the interests of the people of Iceland, planning for Iceland and not Denmark. She proudly stated that Iceland is now one of the wealthiest countries in the world per head of population. Now, nobody on that bus thought the woman was a nationalist, and she didn't claim to be. She was a normal woman, wanting the best for her family, for her community and her country, just like all of us do who believe in sovereignty for Wales. Diolch yn fawr.
Welsh: Mae'r sefyllfa ôl-Brexit ar gyfer ffermio yng Nghymru yn edrych yn llwm. Gallai senedd sofran gymryd yr awenau drwy wneud canabis yn ddiwydiant tyfu newydd. Mae cymaint o ffyrdd o ddefnyddio'r planhigyn yn feddyginiaethol, ac mae'n ddiwydiant sy'n dod i'r amlwg mewn sawl rhan o'r byd. Gallai Cymru sofran reoli ein hadnoddau naturiol ein hunain, ac yn hollbwysig, gallai gael incwm ohonynt. Cefais ddigon ar weld ein hadnoddau naturiol yn cael eu hysbeilio a'u rhoi ymaith. Caiff ein dŵr ei gymryd a'i werthu yn ôl i ni. Caiff ein tai eu prynu'n un fflyd a'u rhentu yn ôl i ni. Mae'n bryd cael economi gylchol, cael lleoliaeth, a rhoi diwedd ar neoryddfrydiaeth a diwedd ar galedi. Mae Estonia sofran newydd gyflwyno teithio am ddim i bawb yn y wlad honno. Pam? Am fod 75 y cant o'r boblogaeth wedi pleidleisio o'i blaid. Daw sofraniaeth ag opsiynau yn ei sgil. Yng Nghymru ar hyn o bryd, nid oes gennym bŵer hyd yn oed i sicrhau bod ein plant yn gallu teithio i'r ysgol yn ddiogel, oherwydd ni allwn ddeddfu ar roi gwregysau diogelwch ar fysiau gwasanaeth. Byddai gan Gymru sofran awdurdodaeth gyfreithiol annibynnol. A byddai gan bawb ran mewn Cymru sofran, byddai gan bob dinesydd hawliau a chyfrifoldebau, gyda chydraddoldeb radical i bawb. Mae gan bob talaith yn UDA gyfansoddiad, felly pam na chaiff Cymru un? Gellid seilio'r system cyfiawnder troseddol ar degwch ac adsefydlu - dim carcharu mawr, llai o garcharorion, ond cadernid pan fo angen. Gallai Cymru sofran gael rheolaeth dros bolisi ynni. Rydym eisoes yn fwy na hunangynhaliol gyda thrydan. Gallem fuddsoddi mewn ynni adnewyddadwy, morlynnoedd llanw - nid niwclear - a gallem allforio trydan, unwaith eto gan sicrhau elw. Gallai Senedd Cymru sofran greu chwyldro gwyrdd gydag ynni, ynni glân, sy'n costio ceiniogau inni bob mis yn hytrach na'r ffortiwn fach y mae'n ei gostio nawr. A byddai hynny'n cael effaith ganlyniadol o ran gwneud ein diwydiannau a'n busnesau yn fwy cystadleuol. Gallai Cymru sofran ailddyfeisio ac adfywio mwyngloddio, ond mewn ystyr rithiol, drwy fwyngloddio arian digidol, gan wneud elw mewn diwydiant newydd ar gyfer yr unfed ganrif ar hugain. Mae gan Gymru gymaint o botensial. Rydym yn genedl gref a gwydn, fel y profodd yr 800 mlynedd diwethaf. Yn yr ynysoedd hyn, mae angen inni droi democratiaeth ar ei ben - o'r gwaelod i fyny yn lle o'r brig i lawr. Dylem alluogi seneddau sofran yng Nghymru, Lloegr a'r Alban, gyda democratiaeth bellach yn dod i'r amlwg drwy'r seneddau hynny: adnewyddu democrataidd o gymunedau i fyny, datganoledig eu natur. Ar rai materion, byddai'n gwneud synnwyr i'n gwledydd rannu sofraniaeth, ond mater i bobl y gwledydd hynny fyddai penderfynu hynny. Fe ddof i ben gyda stori am daith bws yr euthum arni yng Ngwlad yr Iâ, lle roeddem yn pasio mynyddoedd. Gallwn eu gweld ar y chwith, a chododd y tywysydd y meicroffon i egluro mai Gwlad yr Iâ, yn 1935, oedd y wlad dlotaf yn Ewrop. Roeddent mor dlawd bryd hynny fel bod pobl yn byw mewn ogofâu yn y mynyddoedd y pwyntiai atynt. Ond wedyn, eglurodd, yn 1944, daeth Gwlad yr Iâ yn wlad sofran, gan roi diwedd ar dra-arglwyddiaeth Denmarc. A dywedodd, fod ganddynt lywodraeth yng Ngwlad yr Iâ bryd hynny yn gwneud penderfyniadau er budd pobl Gwlad yr Iâ, yn cynllunio ar gyfer Gwlad yr Iâ ac nid Denmarc. Dywedodd gyda balchder mai Gwlad yr Iâ bellach yw un o'r gwledydd cyfoethocaf yn y byd fesul y pen o'r boblogaeth. Nawr, ni chredai neb ar y bws hwnnw fod y fenyw yn genedlaetholwr, ac nid oedd hi'n honni mai dyna oedd hi. Dynes normal oedd hi, dynes a oedd eisiau'r gorau i'w theulu, i'w chymuned ac i'w gwlad, fel y pob un ohonom sy'n credu mewn sofraniaeth i Gymru. Diolch yn fawr.