English: Thank you, Llywydd. Listening to Simon Thomas there, he gave some very concrete examples of what can happen - what will happen, indeed - if the Bill remains as it is. Much of what the Bill contains, I would agree with. Much of what Mark Isherwood said I agree with, in terms of what he was advocating: namely, no change; certainty - I agree with; making sure that there is not a sudden change when we leave the EU; and making sure, of course, that there can be, where appropriate, UK-wide frameworks in the future. I don't disagree with any of that. It's the way it's being done that's the problem. At the heart of this Bill is a rejection of the principle of consent and an acceptance of the principle of imposition. To put it crudely, what this Bill has at the moment is a proposal that England can do what it wants, but Wales, Scotland and Northern Ireland can't. Now, it's either one rule for all or no rules at all. Surely, it has to be that way. There will be some, I'm sure, on the Conservative benches who share my disquiet. Today, I can understand why they feel now's not the time to express those views. But, can I say, this is not a scenario where we are trying to oppose something without having put something else forward as an alternative? We've done this for weeks on end. We've said to the UK Government: we understand the need for continuity, we understand the need for certainly. Let's make sure - as Simon Thomas says, clause 11 wouldn't be there if it wasn't for the fact that these powers come straight to us - let's all agree we will not change things until we are all agreed. That is the mature partnership approach that should be taken in the UK now. Rather, the UK Government's taken the approach that the UK Government is supreme and everyone else must simply follow along. But the UK Government has said that it wants the consent of this legislature. Now, that consent cannot be conditional. It cannot say, if we do not give consent, 'Well, actually, we're going to ignore you.' It's not the doctrine of limited consent - an extension of the Brezhnev doctrine. This surely is an example where there should be proper consent. I want to work with the UK Government to get to a point where there can be consent, but we are not in that position yet. It is true to say that various UK Ministers have written to us and said, 'We want to work with you, get your consent and get agreed frameworks.' Well, two things strike me: first of all, why wasn't this done before? Secondly, why isn't it on the face of the Bill? None of this is on the face of the Bill. There's nothing on the Bill about sunset clauses in terms of clause 11. There's nothing in the Bill about making sure that this is simply a holding pattern for a temporary period. It's indefinite, and that's the problem. What is being said by UK Ministers is not what we see on the face of the Bill, and what is said must appear on the face of the Bill to make it remotely palatable. I listened carefully to what Neil Hamilton said. He has, in this Chamber, been consistent in his view that those powers that return from Brussels should come here. But now we hear his support for a middle man, in effect - that powers should be kept in London, becoming the new Brussels for a while, and then come here. Why? Why shouldn't they come here in the first place? They're our powers to begin with. They're our powers that'll be returning to us. Yes, it's right to say we're not losing powers in that sense, but these are powers that, by right, should come to Wales. So, why should they go somewhere else first? That is the argument. I regret that he seems to have changed his position on that and has become closer to the Conservative Party view on this. As I said, if this is temporary, why doesn't it say so on the face of the Bill? And it doesn't. We must guard against that. Unless it's in writing, why should we take it at face value? The other thing that we must remember is that there is no restriction at all on the UK Government here. It can do as it sees fit, not just for England, but for Scotland, Wales, and Northern Ireland as well. That cuts across the fundamental principle of devolution, and is not something, clearly, that we could support. There are grey areas. Simon Thomas has referred to them. What happens if in trade negotiations there is a requirement to do something with regard to animal health? What if, in a trade deal, as I mentioned earlier on, there is a requirement that we should have to privatise parts of our health service in order to make a trade deal palatable to another country? There are grey areas, which is why it's so important that, in order to avoid this kind of conflict in the UK, we work together from the very start, and the principle is established from the start that we work in partnership for the good of all the four nations, and not just thinking that all the power and all the wisdom rest in Westminster. We know that isn't the case. With regard to the continuity Bill - quite right to say that Steffan Lewis was the first one to raise it. I was unpersuaded at the time. I couldn't see what it would deliver. He persuaded me. I give him that credit. And it is right to say we're moving forward with the Bill. We'd look to publish a Bill. We aim to publish in the course of the autumn. It's not without complication, I have to say. It's not clear how complicated a Bill like that would be, but it is something, as I've said, that we would look to do. We would prefer it if the UK Government were to accept amendments that we would draft as a Government in the UK Parliament. That then, of course, would obviate the need for a Bill, but, clearly, we have to keep that as part of our armoury, if I can put it that way, in order to preserve the powers of the people of Wales and the institution that they themselves have elected. I have to say to Michelle Brown, yes, the election was about Brexit. Her party took 1.8 per cent of the vote - 1.8 per cent of the vote. They rejected without question - without question - the version of Brexit put forward by UKIP, and UKIP - your leader, Paul Nuttall, if anyone remembers him - said that the election was about ensuring there was no backsliding on Brexit. And look what happened to you. The public did not agree with the position that you took because of the vote that you had. And I have to say I'm disappointed to hear a member of UKIP go weak-kneed when it comes to defending the powers of this institution. The whole UKIP argument has been, 'We want to bring powers home'. That, in fairness, has been their argument, but it doesn't count as far as Cardiff or Wales is concerned, there has to be some kind of stopping off point, and that shows, of course, that their view was always about bringing powers to London and not necessarily to Cardiff. It's a shame, because that's not where they were a few weeks ago. Now, we see, I'm afraid, UKIP's true colours. Steffan Lewis is right to talk about the other clauses. It's not just about clause 11. There are other clauses, as he mentioned, that wind their way, that knit their way, through the entire Bill, which we must be aware of. And I have to say, as far as David Rowlands is concerned, the European Parliament is no less democratic than the UK Parliament. It's elected in the same way, so there's no difference between the ways that these Parliaments are elected. This is not - I'm not going to persuade them, let's face it - . This is not about preventing Brexit. This is about making sure that, when Brexit happens, the rights and powers of the people of Wales, as voted for in a referendum - as voted for in a referendum - stay with the people of Wales. This is what this is about. This can be achieved, accepting, of course, the need for UK involvement in some areas, by agreement and by partnership. What could be more mature, more sensible, more democratic, and more rational than that? And that is the view we'll be putting to the UK Government. Let's see if they are able to live up to the words that they have put to us so far. I would like to be in a position where we get to a point in the Bill where the Bill could potentially be recommended to the Assembly. We are a long way from that position - a long way from that position. It can be done, but the principle of consent and the principle of the democratic legitimacy of this Chamber and this nation have to be accepted as part of those negotiations. If that is accepted by the UK Government then, to quote David Davis yesterday, let's get down to business, let's make sure that, when Brexit happens, we have a proper decision-making mechanism between the Governments of the UK, we have a proper way to take decisions, we have an independent adjudication process to examine those decisions, and let's look to the future as a UK that is a true partnership of nations, and not a UK that apparently thinks that its constitutional present is based somewhere in the 1950s. And so, today, as Welsh Government, and, indeed, others in this Chamber, have echoed, we look forward to taking the word of UK Ministers to make this Bill acceptable not just to the Government but to the Assembly, to make sure that, when Brexit happens, the rights of the people of Wales are preserved.
Welsh: Diolch i chi, Llywydd. Wrth wrando ar Simon Thomas yn y fan yna, rhoddodd rhai enghreifftiau pendant iawn o'r hyn all ddigwydd - o'r hyn fydd yn digwydd, yn wir - os bydd y Bil yn aros fel y mae. Byddwn yn cytuno â llawer o'r hyn y mae'r Bil yn ei gynnwys. Byddwn yn cytuno â llawer o'r hyn a ddywedodd Mark Isherwood, o ran yr hyn yr oedd yn ei gymell: sef, dim newid; sicrwydd - rwy'n cytuno ag ef; gwneud yn siŵr nad oes newid sydyn pan fyddwn yn gadael yr UE; a gwneud yn siŵr, wrth gwrs, y gall fod, lle mae'n briodol, fframweithiau ar draws y DU yn y dyfodol. Nid wyf yn anghytuno â dim o hynny. Y ffordd y mae'n cael ei wneud yw'r broblem. Wrth wraidd y Bil hwn y mae gwrthod yr egwyddor o gydsyniad a derbyn yr egwyddor o osod. I'w roi yn amrwd, yr hyn sydd gan y Bil hwn ar hyn o bryd yw cynnig y gall Lloegr wneud yr hyn y mae'n dymuno ei wneud, ond ni all Cymru, yr Alban a Gogledd Iwerddon. Yn awr, mae naill ai yn un rheol i bawb, neu dim rheolau o gwbl. Does bosib, rhaid iddo fod yn y ffordd honno. Bydd rhai, rwy'n siŵr, ar feinciau'r Ceidwadwyr sy'n rhannu fy anesmwythyd. Heddiw, gallaf ddeall pam y maent yn credu nad nawr yw'r amser i fynegi'r farn honno. Ond, a gaf i ddweud, nid yw hon yn sefyllfa lle'r ydym yn ceisio gwrthwynebu rhywbeth heb gynnig rhywbeth arall fel dewis amgen? Rydym wedi gwneud hyn am wythnosau ar y tro. Rydym wedi dweud wrth Lywodraeth y DU: rydym yn deall yr angen am barhad, rydym yn deall yr angen am sicrwydd. Gadewch i ni wneud yn siŵr - fel y dywed Simon Thomas, na fyddai cymal 11 yno pe na bai am y ffaith bod y pwerau hyn yn dod yn syth atom - gadewch i ni gyd gytuno na fyddwn yn newid pethau nes ein bod i gyd yn gytûn. Dyna'r dull partneriaeth aeddfed y dylid ei gymryd yn y DU yn awr. Yn hytrach, mae Llywodraeth y DU wedi cymryd yr agwedd bod Llywodraeth y DU yn oruchaf ac mae'n rhaid i bawb arall ddilyn. Ond mae Llywodraeth y DU wedi dweud ei bod am ganiatâd y ddeddfwrfa hon. Yn awr, ni all y caniatâd hwnnw fod yn amodol. Ni all ddweud, os nad ydym yn rhoi caniatâd, 'Wel, mewn gwirionedd, rydym yn mynd i'ch anwybyddu chi.' Nid yr athrawiaeth o gydsyniad cyfyngedig ydyw - estyniad o athrawiaeth Brezhnev. Mae hon does bosib yn enghraifft lle dylai fod caniatâd priodol. Rwyf yn awyddus i weithio gyda Llywodraeth y DU i gyrraedd pwynt lle gall fod caniatâd, ond nid ydym yn y sefyllfa honno eto. Mae'n wir dweud bod amryw o Weinidogion y DU wedi ysgrifennu atom a dweud, 'Rydym eisiau gweithio gyda chi, cael eich caniatâd a chael fframweithiau cytûn.' Wel, mae dau beth yn fy nharo: yn gyntaf oll, pam na wnaed hyn o'r blaen? Yn ail, pam nad ydyw ar wyneb y Bil? Nid oes dim o hyn ar wyneb y Bil. Does dim byd ar y Bil am gymalau machlud o ran cymal 11. Does dim byd yn y Bil yn ymwneud â sicrhau mai patrwm dros dro yw hwn am gyfnod dros dro. Mae'n amhenodol, a dyna'r broblem. Nid yr hyn sy'n cael ei ddweud gan Weinidogion y DU yw'r hyn yr ydym yn ei weld ar wyneb y Bil, ac mae'n rhaid i'r hyn a ddywedir ymddangos ar wyneb y Bil i'w wneud yn gymeradwy. Gwrandewais yn ofalus ar yr hyn a ddywedodd Neil Hamilton. Mae wedi, yn y Siambr hon, bod yn gyson yn ei farn y dylai'r pwerau hynny sy'n dychwelyd o Frwsel ddod yma. Ond yn awr rydym yn clywed ei gefnogaeth i'r dyn yn y canol, i bob pwrpas - y dylai pwerau gael eu cadw yn Llundain, sef y Brwsel newydd am gyfnod, ac yna dod yma. Pam? Pam na ddylen nhw ddod yma yn y lle cyntaf? Ein pwerau ni ydyn nhw i ddechrau. Ein pwerau ni fydd yn dychwelyd i ni. Ydy, mae'n iawn dweud nad ydym yn colli pwerau yn hynny o beth, ond mae'r rhain yn bwerau a ddylent, drwy hawl, ddod i Gymru. Felly, pam y dylent fynd i rywle arall yn gyntaf? Dyna'r ddadl. Gresynaf ei fod yn ymddangos i fod wedi newid ei safbwynt ar hynny ac mae wedi dod yn nes at farn y Blaid Geidwadol ar hyn. Fel y dywedais, os mai dros dro y mae hyn, pam nad yw'n dweud hynny ar wyneb y Bil? Ac nid yw'n gwneud hynny. Mae'n rhaid i ni ochel rhag hynny. Oni bai ei fod yn ysgrifenedig, pam y dylem ei dderbyn? Y peth arall y mae'n rhaid i ni ei gofio yw nad oes cyfyngiad o gwbl ar Lywodraeth y DU yma. Gall wneud fel y gwêl yn dda, nid yn unig ar gyfer Lloegr, ond ar gyfer Cymru, yr Alban, a Gogledd Iwerddon hefyd. Mae hynny'n torri ar draws egwyddor sylfaenol datganoli, ac nid yw'n rhywbeth, yn amlwg, y gallem ei gefnogi. Mae yna fannau llwyd. Mae Simon Thomas wedi cyfeirio atynt. Beth sy'n digwydd os bydd gofyniad mewn trafodaethau masnach i wneud rhywbeth mewn cysylltiad ag iechyd anifeiliaid? Beth os, mewn cytundeb masnach, fel y soniais yn gynharach, bydd gofyniad y dylem orfod preifateiddio rhannau o'n gwasanaeth iechyd er mwyn gwneud cytundeb masnach derbyniol i wlad arall? Mae mannau llwyd, a dyna pam ei bod mor bwysig, er mwyn osgoi'r math hwn o wrthdaro yn y DU, ein bod yn gweithio gyda'n gilydd o'r cychwyn, ac mae'r egwyddor yn cael ei sefydlu o'r cychwyn ein bod yn gweithio mewn partneriaeth er lles pob un o'r pedair cenedl, ac nid dim ond yn meddwl bod yr holl bŵer a'r holl ddoethineb yn gorffwys yn San Steffan. Rydym yn gwybod nad yw hynny'n wir. Gyda golwg ar y Bil parhad - hollol iawn i ddweud mai Steffan Lewis oedd yr un cyntaf i godi'r mater. Roeddwn heb fy narbwyllo ar y pryd. Ni allwn weld beth y byddai'n ei gyflawni. Darbwyllodd fi. Rhoddaf y credyd hwnnw iddo. Ac mae'n iawn i ddweud ein bod yn symud ymlaen â'r Bil. Byddem yn ceisio cyhoeddi Bil. Ein nod yw cyhoeddi yn ystod yr hydref. Nid yw heb ei gymlethdodau, mae'n rhaid i mi ddweud. Nid yw'n glir pa mor gymhleth y byddai Bil fel hwnnw, ond mae'n rhywbeth, fel y dywedais, y byddem yn ceisio ei wneud. Byddai'n well gennym pe byddai Llywodraeth y DU yn derbyn gwelliannau y byddem yn eu drafftio fel Llywodraeth yn Senedd y DU. Byddai hynny wedyn, wrth gwrs, yn dileu'r angen am Fil, ond, yn amlwg, mae'n rhaid i ni gadw hynny fel rhan o'n harfogaeth, os caf ei roi felly, er mwyn cadw pwerau pobl Cymru a'r sefydliad y maent hwy eu hunain wedi ei ethol. Mae'n rhaid i mi ddweud wrth Michelle Brown, oedd, roedd yr etholiad yn ymwneud â Brexit. Cymerodd ei phlaid 1.8 y cant o'r bleidlais - 1.8 y cant o'r bleidlais. Roeddent yn gwrthod heb gwestiwn - heb gwestiwn - y fersiwn o Brexit a roddwyd gerbron gan UKIP, a dywedodd UKIP - eich arweinydd, Paul Nuttall, os oes unrhyw un yn ei gofio - bod yr etholiad yn ymwneud â sicrhau nad oedd unrhyw lithro'n ôl ar Brexit. Ac edrychwch ar beth ddigwyddodd i chi. Nid oedd y cyhoedd yn cytuno â'ch safbwynt chi oherwydd y bleidlais a gawsoch. Ac mae'n rhaid i mi ddweud fy mod yn siomedig o glywed aelod o UKIP yn simsanu pan ddaw at amddiffyn pwerau'r sefydliad hwn. Holl ddadl UKIP fu, 'Rydym am ddod â'r pwerau adref'. Dyna, er tegwch, fu eu dadl, ond nid yw'n cyfrif cyn belled ag y mae Caerdydd neu Gymru yn y cwestiwn, mae'n rhaid cael rhyw fath o fan aros, ac mae hynny'n dangos, wrth gwrs, fod eu barn bob amser yn ymwneud â dod â phwerau i Lundain ac nid o reidrwydd i Gaerdydd. Mae'n drueni, oherwydd nid dyna lle'r oeddent ychydig wythnosau yn ôl. Nawr, rydym yn gweld, yn anffodus, wir liwiau UKIP. Mae Steffan Lewis yn iawn i sôn am y cymalau eraill. Nid yw ond yn ymwneud â chymal 11 yn unig. Mae cymalau eraill, fel y soniodd, sy'n ymdroelli, sy'n gwau eu ffordd, drwy'r Bil cyfan, y mae'n rhaid i ni fod yn ymwybodol ohonynt. Ac mae'n rhaid i mi ddweud, cyn belled ag y mae David Rowlands yn y cwestiwn, nid yw Senedd Ewrop yn llai democrataidd na Senedd y DU. Mae'n cael ei hethol yn yr un ffordd, felly does dim gwahaniaeth rhwng y ffyrdd y mae'r Seneddau hyn yn cael eu hethol. Nid yw hyn - dwi ddim yn mynd i'w darbwyllo, gadewch i ni wynebu hynny - . Nid yw hyn yn ymwneud ag atal Brexit. Mae hyn yn ymwneud â sicrhau, pan fydd Brexit yn digwydd, bod hawliau a phwerau pobl Cymru, fel y pleidleisiwyd drostynt mewn refferendwm - fel y pleidleisiwyd drostynt mewn refferendwm - yn aros gyda phobl Cymru. Dyma beth mae hyn yn ymwneud ag ef. Gellir cyflawni hyn, gan dderbyn, wrth gwrs, yr angen am gyfranogiad y DU mewn rhai meysydd, trwy gytundeb a thrwy bartneriaeth. Beth allai fod yn fwy aeddfed, yn fwy synhwyrol, yn fwy democrataidd, ac yn fwy rhesymegol na hynny? A dyna'r safbwynt y byddwn yn ei roi i Lywodraeth y DU. Gadewch inni weld a ydynt yn gallu bodloni'r geiriau y maent wedi eu rhoi i ni hyd yn hyn. Hoffwn fod mewn sefyllfa lle'r ydym yn dod i bwynt yn y Bil lle gallai'r Bil o bosibl gael ei argymell i'r Cynulliad. Rydym yn bell o fod yn y sefyllfa honno - yn bell o'r sefyllfa honno. Gellir ei wneud, ond mae'n rhaid i'r egwyddor o ganiatâd a'r egwyddor o gyfreithlondeb democrataidd y Siambr hon a'r genedl hon gael eu derbyn yn rhan o'r trafodaethau hynny. Os yw hynny'n cael ei dderbyn gan Lywodraeth y DU, yna, i ddyfynnu David Davis ddoe, gadewch i ni ddechrau o ddifrif arni, gadewch i ni wneud yn siŵr, pan fydd Brexit yn digwydd, bod gennym fecanwaith i wneud penderfyniadau priodol rhwng Llywodraethau'r DU, bod gennym ffordd briodol o wneud penderfyniadau, bod gennym broses ddyfarnu annibynnol i archwilio'r penderfyniadau hynny, a gadewch i ni edrych i'r dyfodol fel rhan o'r DU sy'n bartneriaeth gywir o'r cenhedloedd, ac nid y DU yn ôl pob golwg sy'n credu bod ei phresennol cyfansoddiadol wedi'i leoli yn rhywle yn y 1950au. Felly, heddiw, fel y mae Llywodraeth Cymru, ac, yn wir, eraill yn y Siambr hon, wedi dweud hefyd, rydym yn edrych ymlaen at gymryd gair Gweinidogion y DU i wneud y Bil hwn yn dderbyniol nid yn unig i'r Llywodraeth ond i'r Cynulliad, er mwyn sicrhau, pan fydd Brexit yn digwydd, bod hawliau pobl Cymru yn cael eu cadw.