English: I thank Nick Ramsay for those questions. To start with his first point, I've set out in front of the Finance Committee, I think a number of times, my view that there is a hierarchy of how you deploy capital. My first ambition will always be to use whatever conventional capital comes our way. When we've deployed all the conventional capital, then we would look to use our borrowing powers, but we know that even when we've done all of that, there still will be important public purposes that we need to fund in Wales. Under the models my predecessor Jane Hutt developed, we've supported capital spending by housing associations and local authorities with revenue from the Welsh Government. A mutual model takes that the next step forward. Nick Ramsay is absolutely right to point to the anxieties that hang over our participation in the European Investment Bank as a result of Brexit. I raised this directly with the Chancellor of the Exchequer at the last meeting of the JMC on European negotiations, where I pressed on him the Welsh Government's view that we should look to remain a subscribing partner of the EIB even after Brexit. There certainly are a range of projects, beyond the ones highlighted in the statement, but certainly including Velindre, where we would hope to interest the European Investment Bank in continuing to provide for projects here in Wales. The two specific issues that Nick Ramsay raised - the issue of the public interest director and the cap on profits - were, as I understand it, exactly the two central reasons why, in a series of accounting decisions between July 2015 and October of last year, the Office for National Statistics ruled that their model fell foul of the European system of accounts and therefore had to be classified through the public sector books rather than through the private sector. As far as a cap on profits is concerned, the ONS concluded that having a cap on profits altered the balance of risk and reward in a manner incompatible with a private sector classification, and having a public interest director who is able to exercise a power of veto over any decision of the project company amounted to a degree of state control incompatible with private sector classification. It's because of our awareness of that - and I should say that we have had excellent co-operation from the Scottish Government and from the Scottish Futures Trust in helping us to understand the arguments that they had had to mount and helping us to avoid some of the difficulties that they have experienced. It's as a result of that that we went to the European Investment Bank over the summer to get expert advice on our proposed model. We recalibrated it in the light of some of that advice, and we put it directly to ONS over the autumn so that we could get a classification decision in principle from them. We had to make two sorts of compromises in order to come within the classification model. Our public interest director will not have a power of veto, but if we take an equity stake in the company, the project company, of between 15 and 20 per cent, then that public interest director will inherit a series of powers that they will be able to exercise on behalf of the public on that board. Now, I expect that we will want to appoint a public interest director at the very least for the Velindre scheme during the period of this Assembly, and I will want to give some thought to the best way in which that can be done. No doubt, this will be discussed, I'm sure, in the Finance Committee on future occasions. Our model means that the public in Wales will have a share in profits, although we cannot cap profits. By taking a 20 per cent equity stake, for example, in the Velindre scheme, over the 25 years that the scheme is due to run, any profits that accrue we will get a 20 per cent share in them, year on year, returning to the public purse as a return on our investment. I think that securing those two things means that our mutual model can be recommended to the Assembly. Because we went to the ONS in advance, we know that in principle our scheme meets their classification criteria. They will, nevertheless, want to look at every scheme in its own detail to make sure that they can apply those classification rules, and it will be for the Welsh Government to go on working to make sure that we don't find ourselves in some of the difficulties that occurred north of the border.
Welsh: Diolch i Nick Ramsay am y cwestiynau hynny. I ddechrau gyda'i bwynt cyntaf, rwyf wedi lleisio fy marn i'r Pwyllgor Cyllid, sawl gwaith rwy'n credu, bod hierarchaeth o ran sut y defnyddir cyfalaf. Fy uchelgais cyntaf bob amser fydd defnyddio pa bynnag gyfalaf confensiynol a ddyrennir i ni. Pan fyddwn wedi defnyddio'r holl gyfalaf confensiynol, yna byddem yn ceisio defnyddio ein pwerau benthyca, ond gwyddom, hyd yn oed pan fyddwn wedi gwneud hynny i gyd, y bydd dibenion cyhoeddus pwysig y mae angen i ni i ariannu yng Nghymru o hyd. O dan y modelau a ddatblygwyd gan fy rhagflaenydd, Jane Hutt, rydym wedi cefnogi gwariant cyfalaf gan gymdeithasau tai ac awdurdodau lleol drwy ddefnyddio refeniw gan Lywodraeth Cymru. Mae model cydfuddiannol yn datblygu hynny gam ymhellach. Mae Nick Ramsay yn hollol gywir i dynnu sylw at y pryderon sydd ynghlwm i'n cyfranogiad ym Manc Buddsoddi Ewrop o ganlyniad i Brexit. Codais hyn yn uniongyrchol â Changhellor y Trysorlys yng nghyfarfod diwethaf y Cydbwyllgor Gweinidogion ar drafodaethau Ewropeaidd, lle y pwysleisiais iddo farn Llywodraeth Cymru y dylem ni ystyried parhau i fod yn bartner tanysgrifiedig o Fanc Buddsoddi Ewrop hyd yn oed ar ôl Brexit. Yn sicr ceir amrywiaeth o brosiectau, yn ychwanegol at y rhai a amlygwyd yn y datganiad, ond yn sicr yn cynnwys Felindre, lle byddem yn gobeithio darbwyllo Banc Buddsoddi Ewrop i barhau i ddarparu ar gyfer prosiectau yma yng Nghymru. Y ddau fater penodol a godwyd gan Nick Ramsay - y mater o gyfarwyddwr budd y cyhoedd a'r cap ar elw - yn ôl yr hyn a ddeallaf, oedd yr union ddau reswm canolog pam, mewn cyfres o benderfyniadau cyfrifyddu rhwng mis Gorffennaf 2015 a mis Hydref y llynedd, y dyfarnodd y Swyddfa Ystadegau Gwladol fod eu model wedi methu â chydymffurfio â system gyfrifon Ewrop, ac felly yr oedd yn rhaid ei ddosbarthu drwy lyfrau'r sector cyhoeddus yn hytrach na'r sector preifat. O ran y cap ar elw, daeth y Swyddfa Ystadegau Gwladol i'r casgliad bod cap ar elw yn newid y cydbwysedd rhwng risg a gwobrwyo mewn ffordd sy'n anghydnaws â dosbarthiad sector preifat, a bod cael cyfarwyddwr budd y cyhoedd sy'n gallu arfer yr hawl i roi feto ar unrhyw benderfyniad gan gwmni'r prosiect yn gyfystyr â rhywfaint o reolaeth gan y wladwriaeth sy'n anghydnaws â dosbarthiad sector preifat. Oherwydd ein hymwybyddiaeth o hynny - a dylwn ddweud ein bod ni wedi cael cydweithrediad ardderchog gan Lywodraeth yr Alban a'r Scottish Futures Trust i'n helpu i ddeall y dadleuon y bu'n rhaid iddyn nhw eu gwneud a'n helpu i osgoi rhai o'r anawsterau y maen nhw wedi eu cael. Dyna pam yr aethom at Fanc Buddsoddi Ewrop dros yr haf i gael cyngor arbenigol ar ein model arfaethedig. Fe'i hailstrwythurwyd yng ngoleuni rhywfaint o'r cyngor hwnnw, ac fe'i cyflwynwyd yn uniongyrchol i'r Swyddfa Ystadegau Gwladol dros yr hydref fel y gallem gael penderfyniad ar ddosbarthiad mewn egwyddor ganddyn nhw. Bu'n rhaid i ni wneud dau fath o gyfaddawd er mwyn cyd-fynd â'r model dosbarthu. Ni fydd gan ein cyfarwyddwr budd y cyhoedd rym feto, ond os byddwn yn cymryd cyfran ecwiti rhwng 15 a 20 y cant yn y cwmni, cwmni'r prosiect, yna bydd y cyfarwyddwr budd y cyhoedd hwnnw yn etifeddu cyfres o bwerau y bydd yn gallu eu harfer ar ran y cyhoedd ar y bwrdd hwnnw. Nawr, rwy'n disgwyl y byddwn ni'n dymuno penodi cyfarwyddwr budd y cyhoedd ar gyfer y cynllun Felindre o leiaf, yn ystod cyfnod y Cynulliad hwn, a byddaf yn awyddus i roi rhywfaint o ystyriaeth i'r ffordd orau y gellir gwneud hynny. Nid oes dim amheuaeth, y bydd hyn yn cael ei drafod, rwy'n siŵr, yn y Pwyllgor Cyllid yn y dyfodol. Mae ein model yn golygu y bydd y cyhoedd yng Nghymru yn cael cyfran o'r elw, er na allwn gapio elw. Trwy gymryd cyfran ecwiti o 20 y cant, er enghraifft, yng nghynllun Felindre, dros y 25 mlynedd y bydd disgwyl i'r cynllun gael ei weithredu, byddwn yn derbyn cyfran o 20 y cant o unrhyw elw a geir, o flwyddyn i flwyddyn, gan ddychwelyd i bwrs y wlad fel adenillion ar ein buddsoddiad. Rwy'n credu bod sicrhau'r ddau beth hynny yn golygu y gellir argymell ein model cydfuddiannol i'r Cynulliad. Gan ein bod ni wedi mynd at y Swyddfa Ystadegau Gwladol ymlaen llaw, gwyddom mewn egwyddor fod ein cynllun yn bodloni eu meini prawf dosbarthiad. Byddant, er hynny, eisiau ystyried pob cynllun yn ei fanylder ei hun i wneud yn siŵr y gallant gymhwyso'r rheolau dosbarthiad hynny, a chyfrifoldeb Llywodraeth Cymru fydd parhau i weithio i wneud yn siŵr nad ydym yn wynebu rhai o'r anawsterau a wynebwyd yn yr Alban.