English: The Environment Agency is now investigating exporters who've made false claims on thousands of tonnes of non-existent plastic waste, and a £50 million industry appears to have been penetrated by criminal gangs. Self-reporting invites fraud and error, and there's clearly inadequate oversight of what's happening to our waste. We simply cannot tolerate our rubbish being dumped on desperate developing countries, who don't have the technology to do anything useful with it. Instead, it's left to leak into rivers and oceans. So, I would argue that the Welsh Government recycling targets for councils are unsustainable if they are based on fragile export markets. No doubt there's a market for aluminium, at £1,000 a tonne when I last looked at it, but other items are simply difficult to recycle - simply, there isn't a market for them. So, we need to move to a circular recycling system. Relying on recycling is masking unsustainable manufacturing practices, which the council tax payer is having to pick up the bill for. In terms of the three Rs - reduce, reuse and recycle - we need to put much more focus on reducing and reusing materials. The landfill disposals tax will, I hope, tackle the unnecessary disposal of eminently reusable materials - particularly, the higher rate tax for unauthorised disposals should serve as a financial deterrent to illegal waste activity, which is particularly a feature of the construction industry, because those fly-tippers will be taxed twice over, and so they should be. Of course, the construction industry is the UK's largest user of natural resources. As almost 90 per cent of construction waste is inert or non-hazardous, it can and should be reused, reclaimed and recycled. I would expect the landfill disposals tax to ensure that that will now happen. But, that, in turn, will make it even more difficult for local authorities to meet their recycling targets by weight, and that is why we need to look at a different strategy. Legislation is needed to tackle the issue of packaging, particularly plastic packaging, that we generate, which is feeding the 8 million tonnes dumped into the ocean. In the Netherlands, for example, many goods are packaged in a clear plastic-like material that's made of starch and is biodegradable. German companies produce ready meals in biodegradable packages, whilst in Wales we already have universities producing packaging from recyclable material, but manufacturing industries are only using them in niche markets rather than adopting a systematic approach. In Germany, the Closed Substance Cycle and Waste Management Act 1996, introduced 20 years ago, compels manufacturing companies to design wasteful packaging out of their processes. It has created a vibrant waste industry that is amongst the world leaders, and this is something that I think that we could be doing in Wales too. We need to embed extended producer responsibility into all these packaging items, so that the manufacturers pay for what is currently being paid for by council tax payers. This extended producer responsibility would focus manufacturers on lifecycle thinking, making them have better access to secondary materials for their own supply chains, and also would have social benefits, like tackling litter, such as cigarette butts and chewing gum, that would save councils millions of pounds every year. Of course, we do have some models of extended producer responsibility already, which is EU law, in things like electrical and electronic goods, batteries and cars. But, outside of the EU, Japan has taken EPR a lot further. It has extensive laws that cover the lifecycle of products from various industries, and requires manufacturers to use recycled materials and reusable parts in new products. So, we could use the landfill disposals tax community scheme by providing grants to develop, for example, bottle-deposit schemes. Glass, of course, is 100 per cent recyclable and can be used again and again. That also can be applied to plastics, too, as they have done in Norway, where there's a deposit and return scheme in place that ensures that 97 per cent of all their containers are recycled. So, I hope that Members will consider this as an effective form of legislation.
Welsh: Mae Asiantaeth yr Amgylchedd bellach yn archwilio allforwyr sydd wedi gwneud ceisiadau ffug ar filoedd o dunelli o wastraff plastig nad yw'n bodoli, ac ymddengys bod gangiau troseddol yn camfanteisio ar ddiwydiant gwerth £50 miliwn. Mae hunan-adrodd yn gwahodd twyll a chamgymeriadau, ac mae'n amlwg nad yw'r hyn sy'n digwydd i'n gwastraff yn cael ei oruchwylio'n ddigonol. Yn syml iawn, ni allwn oddef i'n sbwriel gael ei ddympio ar wledydd tlawd sy'n datblygu, gwledydd heb dechnoleg i wneud unrhyw beth defnyddiol ag ef. Yn hytrach, caiff ei adael i lifo i'r afonydd a'r cefnforoedd. Felly, buaswn yn dadlau bod targedau ailgylchu Llywodraeth Cymru ar gyfer cynghorau yn anghynaliadwy os ydynt yn seiliedig ar farchnadoedd allforio bregus. Yn ddi-os, mae yna farchnad ar gyfer alwminiwm, a oedd yn £1,000 y dunnell y tro diwethaf i mi edrych, ond mae eitemau eraill yn anodd i'w hailgylchu - yn syml iawn, nid oes marchnad ar eu cyfer. Felly, mae angen i ni newid i system ailgylchu gylchol. Mae dibynnu ar ailgylchu yn cuddio arferion gweithgynhyrchu anghynaliadwy, a thalwyr y dreth gyngor sy'n gorfod talu amdanynt. O ran tri phen y bregeth - lleihau defnydd, ailddefnyddio ac ailgylchu - mae angen i ni roi llawer mwy o ffocws ar leihau defnydd ac ailddefnyddio deunyddiau. Rwy'n gobeithio y bydd y dreth gwarediadau tirlenwi yn mynd i'r afael â chael gwared yn ddiangen ar ddeunyddiau y gellir eu hailddefnyddio'n hawdd - yn benodol, dylai'r gyfradd uwch o dreth ar gyfer gwarediadau anawdurdodedig fod yn rhwystr ariannol i weithgareddau gwaredu gwastraff anghyfreithlon, sy'n digwydd yn y diwydiant adeiladu yn arbennig, oherwydd bydd y rheini sy'n tipio'n anghyfreithlon yn cael eu trethu ddwywaith, fel y dylent. Wrth gwrs, y diwydiant adeiladu sy'n defnyddio fwyaf o adnoddau naturiol yn y DU. Gan fod bron i 90 y cant o wastraff adeiladu yn anadweithiol ac yn ddiogel, fe ellir, ac fe ddylid, ei ailddefnyddio, ei adfer a'i ailgylchu. Buaswn yn disgwyl i'r dreth gwarediadau tirlenwi sicrhau y bydd hynny'n digwydd yn awr. Ond bydd hynny, yn ei dro, yn ei gwneud yn anos byth i awdurdodau lleol gyrraedd eu targedau ailgylchu yn ôl pwysau, a dyna pam fod angen i ni edrych ar strategaeth wahanol. Mae angen deddfwriaeth i fynd i'r afael â'r deunydd pacio, yn enwedig y deunydd pacio plastig, a gynhyrchwn, sy'n bwydo'r 8 miliwn o dunelli sy'n cael ei ollwng i'r môr. Yn yr Iseldiroedd, er enghraifft, caiff llawer o nwyddau eu pacio mewn deunydd clir, tebyg i blastig, wedi'i wneud o startsh ac sy'n fioddiraddiadwy. Mae cwmnïau Almaenig yn cynhyrchu prydau parod mewn pecynnau bioddiraddadwy, ac yng Nghymru mae gennym brifysgolion sydd eisoes yn cynhyrchu deunydd pacio o ddeunydd ailgylchadwy, ond nid yw diwydiannau gweithgynhyrchu ond yn eu defnyddio mewn marchnadoedd arbenigol yn hytrach na mabwysiadu dull systematig. Yn yr Almaen, mae Deddf Cylch Sylweddau Caeëdig a Rheoli Gwastraff 1996, a gyflwynwyd 20 mlynedd yn ôl, yn ei gwneud yn orfodol i gwmnïau gweithgynhyrchu lunio deunydd pacio nad yw'n wastraffus. Mae wedi creu diwydiant gwastraff bywiog sydd ymhlith y gorau yn y byd, a chredaf fod hyn yn rhywbeth y gallem fod yn ei wneud yng Nghymru hefyd. Mae angen i ni wneud cyfrifoldeb estynedig cynhyrchwyr yn rhan annatod o'r holl eitemau pacio hyn, fel bod y gweithgynhyrchwyr yn talu am yr hyn y mae talwyr y dreth gyngor yn talu amdano ar hyn o bryd. Byddai cyfrifoldeb estynedig cynhyrchwyr yn cymell gweithgynhyrchwyr i ganolbwyntio ar gylch oes eu cynnyrch, a byddai hynny'n sicrhau bod ganddynt fynediad gwell at ddeunyddiau eilaidd ar gyfer eu cadwyni cyflenwi eu hunain, yn ogystal â manteision cymdeithasol, fel clirio sbwriel, megis stympiau sigaréts a gwm cnoi, a fyddai'n achub miliynau o bunnoedd i gynghorau bob blwyddyn. Wrth gwrs, mae gennym eisoes rai modelau o gyfrifoldeb estynedig cynhyrchwyr, sef cyfraith yr UE, mewn pethau fel nwyddau trydanol ac electronig, batris a cheir. Ond y tu hwnt i'r UE, mae Japan wedi mynd gam ymhellach gyda chyfrifoldeb estynedig cynhyrchwyr. Mae ganddi gyfreithiau helaeth sy'n cwmpasu cylch oes cynhyrchion o ddiwydiannau gwahanol, ac mae wedi'i gwneud yn ofynnol i weithgynhyrchwyr ddefnyddio deunyddiau wedi'u hailgylchu a chydrannau y gellir eu hailddefnyddio mewn cynhyrchion newydd. Felly, gallem ddefnyddio cynllun cymunedol y dreth gwarediadau tirlenwi drwy ddarparu grantiau i ddatblygu, er enghraifft, cynlluniau dychwelyd blaendal ar boteli. Mae gwydr, wrth gwrs, yn gwbl ailgylchadwy a gellir ei ddefnyddio dro ar ôl tro. Gellir gwneud hynny gyda phlastigau, hefyd, fel y maent wedi'i wneud yn Norwy, lle mae cynllun dychwelyd blaendal ar waith sy'n sicrhau bod 97 y cant o'u holl gynwysyddion yn cael eu hailgylchu. Felly, rwy'n gobeithio y bydd yr Aelodau'n ystyried hon yn ddeddfwriaeth effeithiol.