English: Diolch yn fawr, Dirprwy Lywydd. I won't attempt to respond individually to all the many points that have been made, but I will try and address a number of the key themes that I think we've heard in the debate. So, a theme running from Paul Davies's initial contribution right through the afternoon has been that of timing. What is so magic about 31 October? What is it that means that this Bill has to be concluded at such a breakneck speed? Well, I've heard people say, 'Well, other pieces of legislation have been done quickly too.' It's true. The Dangerous Dogs Act 1991 was rushed through Parliament in just a couple of days, and look what a success that turned out to be. But surely - surely - there is an issue here of magnitude. It's one thing to take a small Bill through this legislature or another at speed, absolutely something different to set in stone relationships that will last for generations against an entirely artificial deadline that the Prime Minister has invented for himself. This afternoon, in the House of Commons, Rory Stewart said that this Bill will be poisoned with the stain of illegitimacy, because it will not have had the consideration, the proper chance for people to say what they want to say, to read it in the detail that it deserves, because of this timetable. Labour whips in the House of Commons have written this afternoon, in an unusual step, a public letter to the business managers of the Government offering to discuss a timetable - a timetable that would allow the Bill to proceed, but would allow it to happen in an orderly fashion, in which the rights of this place and the Scottish Parliament, as well as the rights of Parliament, can be respected. And of every argument that I've heard this afternoon on that side of the debate it seems to me to be the argument that is convincing. We've heard quite a bit this afternoon, Dirprwy Lywydd, about the undying mandate of 2016 - a mummified mandate, the mandate that can never be undone. And yet, as was said by a series of people around the Chamber - and Rhun ap Iorwerth, I thought, put it very well - so much has happened since then, so many people whose futures are now at stake want to have the chance to have their say on this deal. Back in 2016, nobody knew the deal that we would leave the European Union with. Now we do, now people deserve a chance to say whether this is what they thought they were voting for. And if it is, and if that's what people decide, then I'm with other people: if that's what people decide, that will be it. That will be the end of this argument, because then, this time, people know what they are buying. Last time, they knew nothing. They saw a bus plastered with the lies that were the stock in trade of the 'leave' campaign. This time, they will not be able to do that, because there is a deal. There is a deal that people will be able to see, given enough time to be able to read it. And that's why this argument about 'We voted once and that's the end of democracy' simply does not run. And one of the reasons why it doesn't run is because of the theme - [ Interruption.] Sorry.
Welsh: Diolch yn fawr, Dirprwy Lywydd. Ni wnaf geisio ymateb yn unigol i'r holl bwyntiau niferus sydd wedi cael eu gwneud, ond ceisiaf fynd i'r afael â nifer o'r themâu allweddol y credaf i ni eu clywed yn y ddadl. Felly, thema sydd wedi dod o gyfraniad cychwynnol Paul Davies drwy gydol y prynhawn yw amseru. Beth sydd mor hynod am 31 Hydref? Pam mae rhaid i'r Bil hwn gael ei gwblhau mor hynod o gyflym? Wel, rwyf i wedi clywed pobl yn dweud, 'Wel, mae darnau eraill o ddeddfwriaeth wedi cael eu gwneud yn gyflym hefyd.' Mae'n wir. Cafodd Deddf Cŵn Peryglus 1991 ei rhuthro drwy'r Senedd mewn dim ond ychydig ddyddiau, ac ystyriwch chi pa mor llwyddiannus mae honno wedi bod. Ond siawns - siawns - bod yna fater o helaethdra yma. Un peth yw mynd â Bil bach drwy'r ddeddfwrfa hon neu'r llall ar hast, rhywbeth arall yn llwyr yw gosod perthynas ddigyfnewid yn ei lle a fydd yn para am genedlaethau yn erbyn terfyn amser hollol artiffisial y mae Prif Weinidog y DU wedi'i ddyfeisio iddo'i hun. Y prynhawn yma, yn Nhŷ'r Cyffredin, dywedodd Rory Stewart y bydd y Bil hwn yn cael ei halogi gan staen anghyfreithlondeb, gan na fydd wedi cael yr ystyriaeth, y cyfle priodol i bobl gael dweud yr hyn y maen nhw eisiau ei ddweud, i'w ddarllen yn y manylder y mae'n ei haeddu, oherwydd yr amserlen hon. Mae chwipiaid Llafur yn Nhŷ'r Cyffredin wedi ysgrifennu y prynhawn yma, mewn cam anarferol, lythyr cyhoeddus at reolwyr busnes y Llywodraeth sy'n cynnig trafod amserlen - amserlen a fyddai'n caniatáu i'r Bil fynd yn ei flaen, ond a fyddai'n caniatáu iddo ddigwydd mewn modd trefnus, lle y gellir parchu hawliau'r lle hwn a Senedd yr Alban, yn ogystal â hawliau Senedd y DU. Ac o bob dadl yr wyf wedi'i chlywed y prynhawn yma ar ochr honno'r ddadl, mae'n ymddangos i mi mai hon yw'r ddadl sy'n argyhoeddi. Rydym ni wedi clywed cryn dipyn y prynhawn yma, Dirprwy Lywydd, ynglŷn â mandad di-ddiwedd 2016 - mandad mymiedig, y mandad na ellir byth ei ddad-wneud. Ac eto, fel y dywedwyd gan gyfres o bobl o amgylch y Siambr - a gwnaeth Rhun ap Iorwerth, yn fy marn i, ei gyfleu yn dda iawn - mae cymaint wedi digwydd ers hynny, cymaint o bobl y mae eu dyfodol yn y fantol yn awr eisiau cael y cyfle i ddweud eu dweud ar y cytundeb hwn. Yn ôl yn 2016, ni wyddai neb â pha gytundeb y byddem ni'n gadael yr Undeb Ewropeaidd. Nawr, mae pobl yn haeddu cyfle i ddweud ai dyma'r hyn yr oedden nhw'n meddwl y bydden nhw'n pleidleisio drosto. Ac os felly, ac os dyna y mae pobl yn ei benderfynu, yna rydw i'n cytuno â phobl eraill: os dyna mae pobl yn ei benderfynu, dyna fydd hi. Dyna fydd diwedd y ddadl hon, oherwydd y tro hwn, mae pobl yn gwybod yr hyn y maen nhw'n ei brynu. Y tro diwethaf, nid oedden nhw'n gwybod unrhyw beth. Gwelwyd bws wedi'i blastro gan gelwyddau a oedd yn ddull arferol yr ymgyrch 'gadael'. Y tro hwn, ni fyddan nhw'n gallu gwneud hynny, oherwydd bod yna gytundeb. Mae yna gytundeb y bydd pobl yn gallu ei weld, os cawn nhw ddigon o amser i allu ei ddarllen. A dyna pam nad yw'r ddadl hon ynglŷn â 'fe wnaethom ni bleidleisio unwaith a dyna ddiwedd ar ddemocratiaeth' yn syml, yn dal dŵr. Ac un o'r rhesymau pam nad yw'n dal dŵr yw oherwydd y thema - [T orri ar draws.] Mae'n ddrwg gen i.