English: I thank the Member for raising that very important and novel contribution to the debate on this Bill. He is right to say that this Bill, as well as being an attack on standards that consumers and producers in Wales have been able to rely upon for many, many years, it is also in effect a piece of constitutional legislation in that it does seek to reverse the devolution settlement in a number of critical ways. I think we can identify that by virtue of the fact the UK Government wishes to make the whole Bill a protected enactment, which is typically a mechanism that is limited to constitutional legislation. I think the scale, therefore, of the reach of this Bill is illustrated even if only by that provision. In relation to the Statute of Westminster, I think the Member raises an interesting question. We are taught, as constitutional lawyers in the UK, that Parliament is sovereign, and therefore no Parliament can bind its successor. But that statute is an example where, in effect, it would be unthinkable for Parliament to seek to act in breach of it. Now, in those cases, that was to establish the independence of those territories. But we have ourselves argued as a Government for a statutory basis for some of the reforms that we seek, and I also think we are very clear that we have reached the limits of the Sewel convention, which talks about the UK Parliament 'not normally' legislating in this area. I think there is a case for us to explore a formulation that effectively says that it would never legislate in breach of the devolution settlement. Such a provision would mean that the financial assistance provisions in the internal market Bill, for example, would then not be acceptable. My suspicion is that mechanisms like the Statute of Westminster work best when the devolved settlement itself is broader than ours, and I think that adds to the case for a fuller set of powers to be exercised here in Wales.
Welsh: Diolch i'r Aelod am y cyfraniad pwysig iawn a newydd yna i'r ddadl ar y Bil hwn. Mae e'n iawn wrth ddweud bod y Bil hwn, yn ogystal â bod yn ymosodiad ar safonau y mae defnyddwyr a chynhyrchwyr yng Nghymru wedi gallu dibynnu arnyn nhw ers blynyddoedd lawer, mae hefyd mewn gwirionedd yn ddarn o ddeddfwriaeth gyfansoddiadol gan ei fod yn ceisio gwrthdroi'r setliad datganoli mewn nifer o ffyrdd tyngedfennol. Rwy'n credu y gallwn ni weld hynny, yn rhinwedd y ffaith bod Llywodraeth y DU yn dymuno gwneud y Bil cyfan yn ddeddfiad gwarchodedig, sydd fel arfer yn gyfrwng sydd wedi ei gyfyngu i ddeddfwriaeth gyfansoddiadol. Rwy'n credu bod graddfa cyrhaeddiad y Bil hwn, felly, yn cael ei dangos hyd yn oed drwy'r ddarpariaeth honno yn unig. O ran Statud San Steffan, rwy'n credu bod yr Aelod yn codi cwestiwn diddorol. Fe'n dysgir, fel cyfreithwyr cyfansoddiadol yn y DU, fod y Senedd yn sofran, ac felly ni all yr un Senedd rwymo ei holynydd. Ond mae'r statud hwnnw yn enghraifft pryd y byddai, mewn gwirionedd, yn annychmygol i'r Senedd geisio gweithredu'n groes iddo. Nawr, yn yr achosion hynny, y bwriad oedd sefydlu annibyniaeth y tiriogaethau hynny. Ond rydym ni wedi dadlau fel Llywodraeth am sail statudol ar gyfer rhai o'r diwygiadau yr ydym yn eu ceisio, a chredaf hefyd ein bod yn glir iawn ein bod wedi cyrraedd terfynau confensiwn Sewel, sy'n dweud nad yw Senedd y DU 'fel arfer' yn deddfu yn y maes hwn. Credaf fod achos i ni archwilio fformiwleiddio sy'n dweud mwy neu lai na fyddai byth yn deddfu yn groes i'r setliad datganoli. Byddai darpariaeth o'r fath yn golygu na fyddai'r darpariaethau cymorth ariannol ym Mil y farchnad fewnol, er enghraifft, yn dderbyniol wedyn. Rwy'n tybio bod cyfryngau fel Statud San Steffan yn gweithio orau pan fo'r setliad datganoledig ei hun yn ehangach na'n setliad ni, a chredaf fod hynny'n ychwanegu at yr achos dros gael cyfres lawnach o bwerau i'w harfer yma yng Nghymru.