English: First of all, I thank the leader of UKIP for some of his comments. He is right, indeed, on energy prices. We've been saying this for the past five years to the UK Government. It is right to say - I've spoken to Celsa, for example, who've said to me that energy prices in Germany are 20 per cent lower and in Spain 37 per cent lower. Why? It's the nature of the UK's energy market. That's the problem; it's nothing to do with the EU - it's the way the UK has structured it. What they say to me is that, basically, they're offered tariffs that would be offered to a domestic consumer. In Germany and Spain there are discounts for energy-intensive industries, but not in the UK. The UK energy market is arcane, opaque and not transparent because is quite clear that energy prices are more expensive here. It's not just me; any energy-intensive industry is saying this: they are cheaper elsewhere in Europe. That needs to be dealt with. Some progress has been made in that regard but not enough, to my mind. He is right to say that Tata should not walk away from its responsibilities. It has not indicated that it should. It has indicated to me, of course, that its reputation is important around the world. The kind of aid we can offer is hugely attractive to any potential buyer - the money we can put on the table as the Welsh Government; the substantial resources the UK Government can put on the table as well. These are all perfectly compliant with state aid rules. What we can't do is offer an ongoing revenue subsidy - that much is true - but we have to remember that, at the end of the day, steel needs a market. The UK isn't big enough to provide a market on its own for British steel. If we were outside of the European market, the tariff barriers would go up and that would mean that steel from Britain would be more expensive as it entered the European market. I noted what Professor Patrick Minford - that's the second time I've mentioned him today in this Chamber - said today when he said that his approach would be that there should be no barriers at all to goods coming into the UK. He would have no tariffs on anything coming into the UK, even if other countries put up tariff barriers themselves. I just don't think that that's a sensible - . He is somebody who is produced as an economist for the Leave campaign. That is his view; I don't agree with that view. To my mind, you need to have access to as many large markets as possible, and leaving the EU, especially with steel, would put British steel at risk of having substantial tariffs put against British steel entering the European market. We'll have that argument again. It's not an argument, of course, that Tata have used; their view is that they are a European operation. Indeed, many of the assets in Wales, like Shotton, for example, are connected very closely with operations elsewhere in Europe, which would be quite difficult to untangle. What is right to say is that all the Welsh operations are connected to Port Talbot. One of the concerns was that there would be an attempt to cherry-pick - that those operations like Orb, like Llanwern, like Shotton, like Trostre, the rolling mill in Port Talbot, which are making money, would be cherry-picked and the heavy end at Port Talbot would go. But the reality is, as I've said in this Chamber before, all those plants are supplied with steel from Port Talbot. It would take about six months for them to find a source of steel from somewhere else. In the meantime, they're reliant on stocks, they're going to be laying people off and they're going to start losing customers. So, they are reliant on Port Talbot making steel to supply those plants. From our perspective, just to re-emphasise it, we take the view that all of Tata's assets in Wales should be bought as a package and that there should be no cherry-picking.
Welsh: Yn gyntaf oll, diolch i arweinydd UKIP am rai o'i sylwadau. Mae'n gywir, yn wir, ynghylch prisiau ynni. Rydym wedi bod yn dweud hyn wrth Lywodraeth y DU dros y pum mlynedd ddiwethaf. Mae'n gywir dweud - rwyf wedi siarad â Celsa, er enghraifft, sydd wedi dweud wrthyf fod prisiau ynni yn yr Almaen 20 y cant yn is ac yn Sbaen, 37 y cant yn is. Pam? Dyna natur marchnad ynni'r DU. Dyna'r broblem; nid yw'n ddim i'w wneud â'r UE - mae'n ymwneud â'r ffordd y mae'r DU wedi ei strwythuro. Yr hyn y maent yn ei ddweud wrthyf, yn y bôn, yw eu bod yn cael cynnig tariffau a fyddai'n cael eu cynnig i ddefnyddwyr domestig. Yn yr Almaen a Sbaen ceir gostyngiadau i ddiwydiannau ynni-ddwys, ond nid yn y DU. Mae marchnad ynni'r DU yn ddirgel, yn anhydraidd ac nid yw'n dryloyw am ei bod yn gwbl glir fod prisiau ynni yn ddrutach yma. Nid fi'n unig sy'n dweud hynny; mae unrhyw ddiwydiant ynni-ddwys yn dweud hyn: maent yn rhatach mewn mannau eraill yn Ewrop. Mae angen mynd i'r afael â hyn. Gwnaed rhywfaint o gynnydd yn hynny o beth, ond nid yw'n ddigon, yn fy marn i. Mae'n gywir i ddweud na ddylai Tata droi cefn ar ei gyfrifoldebau. Nid yw wedi nodi y bydd yn gwneud hynny. Mae wedi nodi i mi, wrth gwrs, fod ei enw da yn bwysig o amgylch y byd. Mae'r math o gymorth y gallwn ei gynnig yn hynod ddeniadol i unrhyw ddarpar brynwr - yr arian y gallwn ei roi ar y bwrdd fel Llywodraeth Cymru; yr adnoddau sylweddol y gall Llywodraeth y DU eu rhoi ar y bwrdd hefyd. Mae'r rhain i gyd yn cydymffurfio'n berffaith â rheolau cymorth gwladwriaethol. Yr hyn na allwn ei wneud yw cynnig cymhorthdal refeniw parhaus - mae hynny'n wir - ond mae'n rhaid i ni gofio, yn y pen draw, fod dur angen marchnad. Nid yw'r DU yn ddigon mawr i ddarparu marchnad ar ei phen ei hun ar gyfer dur Prydain. Pe baem y tu allan i'r farchnad Ewropeaidd, byddai'r rhwystrau tariff yn codi a byddai hynny'n golygu y byddai dur o Brydain yn ddrutach wrth iddo ddod i mewn i'r farchnad Ewropeaidd. Nodais yr hyn a ddywedodd yr Athro Patrick Minford - dyna'r eilwaith i mi ei grybwyll yn y Siambr hon heddiw - pan soniodd mai ei ddull ef o fynd ati fyddai na ddylai fod unrhyw rwystrau o gwbl i nwyddau ddod i mewn i'r DU. Ni fyddai ganddo unrhyw dariffau ar unrhyw beth sy'n dod i mewn i'r DU, hyd yn oed os yw gwledydd eraill yn gosod rhwystrau tariff eu hunain. Nid wyf yn credu bod hynny'n synhwyrol - . Mae'n rhywun sy'n cael ei gyflwyno fel economegydd ar ran yr ymgyrch dros adael yr UE. Dyna'i farn ef; nid wyf yn cytuno â'r farn honno. Yn fy marn i, mae angen i chi gael mynediad at gymaint o farchnadoedd mawr ag y bo modd, a byddai gadael yr UE, yn enwedig gyda dur, yn creu risg o osod tariffau sylweddol rhag i ddur Prydain fynd i mewn i'r farchnad Ewropeaidd. Cawn y ddadl honno eto. Nid yw'n ddadl y mae Tata wedi'i defnyddio wrth gwrs; eu barn hwy yw eu bod yn waith Ewropeaidd. Yn wir, mae llawer o'r asedau yng Nghymru, fel Shotton, er enghraifft, yn cysylltu'n agos iawn â gweithfeydd mewn mannau eraill yn Ewrop, a byddai hynny'n eithaf anodd ei ddatod. Yr hyn sy'n gywir i'w ddweud yw bod yr holl weithfeydd yng Nghymru yn gysylltiedig â Phort Talbot. Un o'r pryderon oedd y byddai ymgais i ddewis y gorau o blith y gweithfeydd hynny - y byddai gweithfeydd fel Orb, fel Llanwern, fel Shotton, fel Trostre, y felin rolio ym Mhort Talbot, sy'n gwneud arian, y byddai'r rheini yn cael eu dewis ac y byddai'r pen trwm ym Mhort Talbot yn mynd. Ond fel y dywedais yn y Siambr hon o'r blaen, y gwirionedd yw mai dur o Bort Talbot sy'n cyflenwi'r holl weithfeydd hynny. Byddai'n cymryd tua chwe mis iddynt ddod o hyd i ffynhonnell o ddur o rywle arall. Yn y cyfamser, maent yn dibynnu ar stociau, maent yn mynd i fod yn diswyddo pobl ac maent yn mynd i ddechrau colli cwsmeriaid. Felly, maent yn dibynnu ar Bort Talbot i wneud dur i gyflenwi'r gweithfeydd hyn. O'n safbwynt ni, i ailbwysleisio hyn, rydym o'r farn y dylai holl asedau Tata yng Nghymru gael eu prynu fel pecyn ac na ddylid dewis y gorau'n unig.