English: First of all, I cannot believe that the Labour Party are still in denial about the true desires and aspirations of the working-class people of Wales. I have to say that they're talking about just 2 or 4 per cent difference in the 'in' and the 'out' vote; well, in places such as Torfaen, Blaenau Gwent and many other parts of those Welsh Labour strongholds, it was something like 60 per cent to 40 per cent - and they're still in denial about what the people want. Well, the truth of the matter is, of course, you've been in denial all along, because the European election results in Wales in 2014, where the UK Independence Party almost became the first party in over 100 years to beat the Labour Party in a national election, followed, of course, by the election of seven AMs to the Senedd in May from a party whose raison d'être was to leave the EU, should have been a wake-up call, not just to Labour, but to every party in Wales with a pro-European agenda. Incredibly, this was not to be the case. All of these parties elected to ignore the will of the Welsh people. The result on Thursday was a direct consequence of the disconnection of the established parties with the Welsh electorate, and not, as has been promulgated over the last few days, the result of any so-called misinformation on behalf of the 'leave' side, or even the relentless fear tactics employed by the 'remain' campaign. However, this is not the time for anybody involved in the 'out' campaign to gloat at the outcome, particularly those of us in the Welsh Assembly. The implications of this referendum are far too important for any such indulgence.
Welsh: Yn gyntaf oll, ni allaf gredu bod y Blaid Lafur yn dal i fod yn gwadu gwir ddymuniadau a dyheadau pobl dosbarth gweithiol Cymru. Mae'n rhaid i mi ddweud eu bod yn siarad am ddim ond 2 neu 4 y cant o wahaniaeth yn y bleidlais 'i mewn' ac 'allan'; wel, mewn lleoedd megis Torfaen, Blaenau Gwent a llawer o rannau eraill o gadarnleoedd Llafur yng Nghymru, roedd yn rhywbeth fel 60 y cant i 40 y cant - ac maent yn dal i wadu'r hyn y mae pobl ei eisiau. Wel, y gwir amdani yw, wrth gwrs, rydych wedi bod yn gwadu ar hyd yr amser, oherwydd dylai canlyniadau'r etholiad Ewropeaidd yng Nghymru yn 2014, pryd y bu bron i Blaid Annibyniaeth y DU ddod y blaid gyntaf ers dros 100 mlynedd i drechu'r Blaid Lafur mewn etholiad cenedlaethol, ac yna, wrth gwrs, ym mis Mai pryd y cafodd saith AC o blaid y mae gadael yr UE yn raison d'être iddi eu hethol i'r Senedd, fod wedi agor eich llygaid i'r gwirionedd, nid y blaid Lafur yn unig, ond pob plaid yng Nghymru sydd ag agenda sydd o blaid Ewrop. Yn anhygoel, nid oedd hyn yn wir. Dewisodd pob un o'r pleidiau hyn anwybyddu ewyllys y Cymry. Roedd y canlyniad ddydd Iau yn ganlyniad uniongyrchol i'r gwahaniad rhwng y pleidiau sefydledig ag etholwyr Cymru, ac nid, fel sydd wedi cael ei ledaenu dros y dyddiau diwethaf, yn ganlyniad i unrhyw wybodaeth anghywir bondigrybwyll ar ran yr ochr 'gadael', neu hyd yn oed y tactegau ofn di-baid a ddefnyddiwyd gan yr ymgyrch 'aros'. Fodd bynnag, nid dyma'r amser i unrhyw un a oedd yn ymwneud â'r ymgyrch 'allan' orfoleddu am y canlyniad, yn enwedig y rhai ohonom yn y Cynulliad. Mae goblygiadau'r refferendwm hwn yn llawer rhy bwysig i unrhyw ymblesera o'r fath.