English: Diolch, Ddirprwy Lywydd. Can I just add my congratulations to Joyce as well? I think it is something that we should all be proud of, but you most of all. The transfer of languages between generations tends to fall to women - not exclusively, of course - but I'm wondering whether there's something here that could work to the UK's advantage post Brexit when it comes to acquired modern foreign languages. These skills, which are represented very fragilely in the school curriculum at the moment, are going to be more important post Brexit, where multilingualism will help us be more attractive as a trading partner, especially as the dominance of English as the lingua franca of Europe may change, of course. And, of course, we're more aware that Commonwealth countries' own languages are coming more to the fore on the global stage as well. I think the position might have equalised somewhat recently, but historically more girls pursued modern foreign language study than boys, and as a result, maybe multilingualism and agile communication generally may have found themselves in that category of undervalued skills associated primarily with women. But they are necessary, not just to trade, but to mutual understanding, and that's the prerequisite to helping equality and enforcement of rights. I was just wondering whether you agree that there's a role for women parliamentarians to raise the status of modern foreign language acquisition, not necessarily through formal education, but for the reasons you give - not as many girls as boys study at all - and to use their own advocacy skills to raise modern foreign languages as an opportunity for women across the globe, but particularly in our relationships with Europe and our Commonwealth cousins. Thank you.
Welsh: Diolch, Ddirprwy Lywydd. A gaf fi ychwanegu fy llongyfarchiadau i Joyce hefyd? Rwy'n credu ei fod yn rhywbeth y dylem i gyd fod yn falch ohono, ond chi yn bennaf oll. Mae trosglwyddo ieithoedd o un genhedlaeth i'r llall yn tueddu i fod yn gyfrifoldeb menywod - nid yn llwyr, wrth gwrs - ond rwy'n meddwl tybed a oes rhywbeth yma a allai fod yn fantais i'r DU ar ôl gadael yr UE o ran caffael ieithoedd tramor modern. Bydd y sgiliau hyn, sydd ond yn cael sylw bregus yn y cwricwlwm ysgolion ar hyn o bryd, yn fwy pwysig ar ôl gadael yr UE, pan fydd amlieithrwydd yn ein helpu i fod yn fwy deniadol fel partner masnachu, yn enwedig o ystyried y gallai goruchafiaeth y Saesneg fel lingua franca Ewrop newid, wrth gwrs. Ac wrth gwrs, rydym yn fwy ymwybodol fod ieithoedd gwledydd y Gymanwlad yn dod yn fwyfwy amlwg ar y llwyfan byd-eang hefyd. Rwy'n credu bod y sefyllfa'n fwy cyfartal yn ddiweddar o bosibl, ond yn hanesyddol roedd mwy o ferched na bechgyn yn astudio ieithoedd tramor modern, ac o ganlyniad, efallai bod amlieithrwydd a chyfathrebu chwim yn gyffredinol wedi cal eu gosod yng nghategori sgiliau sy'n cael eu tanbrisio a gysylltir yn bennaf â menywod. Ond maent yn angenrheidiol, nid yn unig er mwyn masnachu, ond er mwyn sicrhau cyd-ddealltwriaeth, a dyna'r rhagofyniad i hybu cydraddoldeb a mynnu hawliau. Roeddwn yn meddwl tybed a ydych yn cytuno bod yna rôl i seneddwragedd godi statws caffael ieithoedd tramor modern, nid o reidrwydd drwy addysg ffurfiol, ond am y rhesymau a roesoch - nid oes cymaint o ferched ag o fechgyn yn astudio o gwbl - ac i ddefnyddio eu sgiliau eirioli eu hunain i hyrwyddo ieithoedd tramor modern fel cyfle i fenywod ledled y byd, ond yn enwedig yn ein perthynas ag Ewrop a'n cefndryd yn y Gymanwlad. Diolch.