English: The right that we have today to discuss in safety and freedom these matters is a right that we should never take for granted. Our ability to have this debate is rooted in our knowledge and our information, and one of the great terrors that I feel today is that, whereas we've always disagreed sometimes across the Chamber in different parties and places about our interpretation of history and our knowledge of history, we've always agreed on where history starts and what history is. What we see today is a perversion of history in all sorts of different ways, and I hope that there will continue in this Chamber at least to be an agreement on the facts and to interpret those facts potentially in different ways. But the role of journalism down the years has always been central to our understanding of history and our understanding of what happens. And that is especially true, of course, in those parts of the world where there are dictatorships and where there are attacks on the civilian population. I'll seek to bring my remarks to a close, Deputy Presiding Officer. In 2006, the Ukrainian Parliament declared this to be a genocide. This was a deliberate attempt to destroy a country and a nation. The famine was followed by the deportations, which was an attempt, again, to destroy the Ukrainian people. What I hope we will be able to do today is to remember those actions, to remember this suffering, and I hope that in doing so we will again seek to renew our commitment to the people of Ukraine. The Counsel General has spoken passionately and movingly about his family and their experience over the past few months. I know that he will continue to tell his family and others in Ukraine of our support for their struggle today. And I hope that what may be born from our conversation this afternoon and from our experience at this time is a renewed link between our peoples, and a renewed commitment to remember, but not only to remember, but to learn. Thank you.
Welsh: Mae'r hawl sydd gennym heddiw i drafod y materion hyn mewn diogelwch a rhyddid yn hawl na ddylem byth ei chymryd yn ganiataol. Mae ein gallu i gael y ddadl hon wedi'i wreiddio yn ein gwybodaeth, ac un o'r ofnau mawr a deimlaf heddiw - er ein bod bob amser wedi anghytuno weithiau ar draws y Siambr mewn gwahanol bleidiau a mannau am ein dehongliad o hanes a'n gwybodaeth am hanes, rydym bob amser wedi cytuno ynglŷn â lle mae hanes yn dechrau a beth yw hanes. Yr hyn a welwn heddiw yw gwyrdroi hanes mewn pob math o wahanol ffyrdd, ac rwy'n gobeithio y byddwn yn parhau i gytuno ar y ffeithiau o leiaf yn y Siambr hon, ac yn dehongli'r ffeithiau hynny mewn ffyrdd gwahanol o bosibl. Ond mae rôl newyddiaduraeth ar hyd y blynyddoedd bob amser wedi bod yn ganolog i'n dealltwriaeth o hanes a'n dealltwriaeth o'r hyn sy'n digwydd. Ac mae hynny'n arbennig o wir, wrth gwrs, yn y rhannau o'r byd lle mae unbenaethau a lle y ceir ymosodiadau ar y boblogaeth sifil. Fe geisiaf ddod â fy sylwadau i ben, Ddirprwy Lywydd. Yn 2006, datganodd Senedd Wcráin mai hil-laddiad oedd hyn. Roedd yn ymgais fwriadol i ddinistrio gwlad a chenedl. Dilynwyd y newyn gan yr alltudiaethau, a oedd yn ymgais, unwaith eto, i ddinistrio pobl Wcráin. Rwy'n gobeithio heddiw y gallwn gofio'r gweithredoedd hynny, cofio'r dioddefaint, a gobeithio, drwy wneud hynny, y gallwn unwaith eto adnewyddu ein hymrwymiad i bobl Wcráin. Mae'r Cwnsler Cyffredinol wedi siarad yn angerddol ac yn deimladwy am ei deulu a'u profiad dros y misoedd diwethaf. Gwn y bydd yn parhau i ddweud wrth ei deulu ac eraill yn Wcráin am ein cefnogaeth i'w brwydr heddiw. A gobeithio mai'r hyn a allai ddeillio o'n sgwrs y prynhawn yma ac o'n profiad ar yr adeg hon yw cyswllt o'r newydd rhwng ein pobl, ac ymrwymiad o'r newydd i gofio, ac nid yn unig i gofio, ond i ddysgu hefyd. Diolch.