English: The Member will know that I've argued in this place throughout the last period that Government needs to demonstrate the evidence for its proposals, and it must do that on all occasions. I argued a month ago, and I'll argue today, that I believe this proposal is proportionate, both to the evidence available and to the nature of the threat that we face, which it is trying to overcome. And therefore it is a proportionate use of the responsibilities of Government and supportable by Members, I would argue, on all sides of the Chamber. And this brings us back to the fundamentals, because the debate we're having here is about personal liberty as opposed to the rights of government. And, in quoting John Stuart Mill a month ago, I tried to argue very clearly that government can impose these restrictions only where government can demonstrate that they are doing so to prevent harm to others. Government has done that, and I believe it is incumbent on all of us to recognise that. [ Interruption.] I will give way in a moment, but I just wish to make my case here. Because liberty for some, unless it is liberty for all, is not liberty for anyone. Liberty is something that either exists equitably, equally, to everyone in society, or it doesn't exist in that society. Your freedom to watch the rugby on Saturday, my freedom to watch the rugby on Saturday shouldn't be any different to anybody else's freedom to do so as well. And it's by creating the sense of safety and creating the sense of purpose and protection for people that means that everyone can enjoy the game that we did on Saturday. And it's that social solidarity that perhaps the Conservatives find difficulty in understanding. I'll give way.
Welsh: Bydd yr Aelod yn gwybod fy mod i wedi dadlau yn y lle hwn drwy gydol y cyfnod diwethaf fod angen i'r Llywodraeth ddangos y dystiolaeth ar gyfer ei chynigion, a bod yn rhaid iddi wneud hynny bob tro. Fe wnes i ddadlau fis yn ôl, a byddaf yn dadlau heddiw, fy mod i'n credu bod y cynnig hwn yn gymesur, i'r dystiolaeth sydd ar gael ac i natur y bygythiad yr ydym yn ei wynebu, y mae'n ceisio ei oresgyn. Ac felly mae'n ddefnydd cymesur o gyfrifoldebau'r Llywodraeth ac mae modd ei gefnogi gan Aelodau, byddwn i'n dadlau, ar bob ochr i'r Siambr. Ac mae hyn yn dod â ni'n ôl at yr hanfodion, gan fod y ddadl yr ydym yn ei chael yma yn ymwneud â rhyddid personol yn hytrach na hawliau llywodraeth. Ac, wrth ddyfynnu John Stuart Mill fis yn ôl, ceisiais ddadlau yn glir iawn y gall y llywodraeth osod y cyfyngiadau hyn dim ond pan all y llywodraeth ddangos ei bod yn gwneud hynny i atal niwed i eraill. Mae'r Llywodraeth wedi gwneud hynny, ac rwy'n credu ei bod yn ddyletswydd ar bob un ohonom i gydnabod hynny. [ Torri ar draws.] Fe wnaf ildio mewn munud, ond hoffwn i gyflwyno fy achos yma. Gan nad yw rhyddid i rai, oni bai ei fod yn rhyddid i bawb, yn rhyddid i neb. Mae rhyddid yn rhywbeth sydd naill ai'n bodoli'n deg, yn gyfartal, i bawb mewn cymdeithas, neu nid yw'n bodoli yn y gymdeithas honno. Ni ddylai eich rhyddid chi i wylio'r rygbi ddydd Sadwrn, fy rhyddid i i wylio'r rygbi ddydd Sadwrn fod yn wahanol o gwbl i ryddid neb arall i wneud hynny hefyd. Ac mae trwy greu'r ymdeimlad o ddiogelwch a chreu'r ymdeimlad o bwrpas ac amddiffyniad i bobl sy'n golygu y gall pawb fwynhau'r gêm a wnaethom ni ddydd Sadwrn. A'r undod cymdeithasol hwnnw sydd efallai yn anodd i'r Ceidwadwyr ei ddeall. Fe wnaf ildio.