English: I absolutely agree with you, and it was the very point I was just coming on to, Mike. Thank you very much. The ballot thresholds, as we know, certainly didn't apply in the EU referendum, which was without doubt the single most important issue that we have voted on in this country in our lifetime. And however close the margin in that referendum, and whatever the turnout, we all agreed that we must abide by the majority of those who voted. We did not say that the result should be invalidated by setting some arbitrary and spurious threshold, but that is what the UK Tories' trade union Act does for workers balloting for industrial action. And that is what is being proposed in this amendment. As I said when we debated this issue previously, we could take those dual standards a step further and observe that not a single Conservative Member would have been elected to this Chamber if the same threshold in the UK Act proposed in this amendment had applied to their election. And yes, the same would have applied to all other Members, as well as councillor colleagues who were elected back in May. Before June's general election, there were only 25 Tory MPs that would have made it into Westminster on that threshold. Now, I confess to the fact that I haven't checked to see that analysis of the general election on 8 June, but I'm hazarding a guess it won't have improved much since then. The hypocrisy in this amendment, therefore, is quite breathtaking. I commented earlier that most trade union organisers would consider it a failure if they had to resort to an industrial action ballot, but let's go on to explore what happens with such ballots if a trade union does go down that route. All unions have vigorous procedures for approving any action arising from an industrial action ballot. They have to produce an inordinate amount of information to the employer about every member to be balloted, and once they get a result this requires a detailed analysis of the numbers of members who voted, alongside the majorities for or against. Every member gets the opportunity to participate in that ballot. It is their democratic right to choose to be part of that ballot or not, as is their wish. A factor on turnout is always that one of the difficulties is of the antiquated restrictions on methods imposed by previous Tory Governments in terms of how trade unions can ballot their members. But no trade union would ever embark on a programme of industrial action without the confidence that they are able to deliver it. What in fact normally happens under such circumstances is that a 'yes' vote for industrial action focuses the minds of all sides in any dispute on an agreed outcome, which, of course, should be the aim of any negotiations. What an arbitrary and potentially unachievable threshold would do is lessen the incentive for one of the parties to reach a negotiated settlement, which anyone with even a basic understanding would recognise as being counterproductive to healthy and constructive industrial relations. Of course, I am a lifelong and committed trade unionist, so perhaps people would say, 'Well, Dawn Bowden would say that, wouldn't she?' Well, okay, Llywydd, Members don't need to just take my word for it. The UK Government's regulatory policy committee deemed that these plans were not fit for purpose. The Chartered Institute of Personnel and Development called the UK Government's proposals under its trade union Act 'an outdated response'. It went on to conclude that Governments and employers building a better dialogue with their workforces was a better approach than draconian legislation imposing ballot thresholds. Peter Cheese, chief executive of the CIPD said 'It's time to start talking about prevention rather than cure when it comes to strike action and the public sector's workforce challenges in particular. Taxpayers' interests are best served by an efficient, engaged and productive public sector workforce.' We need to see more consultation and ongoing dialogue and engagement with the workforce, rather than the introduction of mechanisms that reflect the industrial relations challenges of the 1980s. To jump straight to legislation and strike activity, without considering this, appears to be a significant step back. Of course, we already recognise that here in Wales we have avoided disputes - despite what Janet Finch-Saunders has said - we have avoided disputes in the public sector here through the working of social partnership in bodies like the council for economic renewal, the workforce partnership council, and the Wales Social Partners Unit. Why is it, then, that the Tories are unable to grasp what everyone else can: the need for a constructive and equal partnership framework for the conduct of industrial relations in our devolved public services? Are they just so blinded by an anti-trade-union prejudice that they will not listen to what all industrial relations professionals are telling them? Well, Llywydd, I know where I stand on this issue, and I'll be voting against these amendments.
Welsh: Rwy'n cytuno'n llwyr â chi, a dyna'r union bwynt yr oeddwn yn dod ato, Mike. Diolch yn fawr iawn. Nid oedd y trothwyon pleidleisio, fel y gwyddom, yn sicr yn berthnasol yn refferendwm yr UE, sef heb os yr un mater pwysicaf yr ydym wedi pleidleisio arno yn y wlad hon yn ystod ein hoes. A pha bynnag mor agos oedd canlyniad y refferendwm hwnnw, a beth bynnag oedd y nifer a bleidleisiodd, gwnaethom i gyd gytuno bod rhaid inni ochri â'r mwyafrif o'r rhai a bleidleisiodd. Wnaethon ni ddim dweud y dylai'r canlyniad gael ei wneud yn annilys drwy osod rhyw drothwy mympwyol a di-sail, ond dyna y mae Deddf undeb llafur Torïaid y DU yn ei wneud i weithwyr sy'n cynnal pleidlais ar gyfer gweithredu diwydiannol. A dyna beth sy'n cael ei gynnig yn y gwelliant hwn. Fel y dywedais pan fuom yn trafod y mater hwn o'r blaen, gallem fynd â'r safonau dwbl hynny gam ymhellach ac arsylwi na fyddai un Aelod Ceidwadol wedi cael ei ethol i'r Siambr hon pe byddai'r un trothwy yn Neddf y DU a gynigir yn y gwelliant hwn wedi bod yn berthnasol i'w hetholiad. A byddai, byddai'r un peth wedi bod yn wir am yr holl Aelodau eraill, yn ogystal â'r cynghorwyr a etholwyd yn ôl ym mis Mai. Cyn etholiad cyffredinol mis Mehefin, dim ond 25 o Aelodau Seneddol Torïaidd a fyddai wedi cyrraedd San Steffan yn unol â'r trothwy hwnnw. Nawr, rwy'n cyfaddef nad wyf wedi archwilio'r dadansoddiad hwnnw o'r etholiad cyffredinol ar 8 Mehefin, ond rwy'n barod i fentro na fydd wedi gwella llawer ers hynny. Mae'r rhagrith yn y gwelliant hwn, felly, yn eithaf syfrdanol. Dywedais yn gynharach y byddai'r rhan fwyaf o drefnwyr yr undebau llafur yn ei ystyried yn fethiant pe byddai'n rhaid iddynt droi at bleidlais ar weithredu diwydiannol, ond gadewch inni fynd ymlaen i archwilio'r hyn sy'n digwydd gyda phleidleisiau o'r fath os aiff undeb llafur i lawr y llwybr hwnnw. Mae gan bob undeb weithdrefnau cadarn ar gyfer cymeradwyo unrhyw gamau sy'n codi o bleidlais ar weithredu diwydiannol. Mae'n rhaid iddynt gynhyrchu toreth o wybodaeth i'r cyflogwr am bob aelod a gaiff bleidlais, ac unwaith y maent yn cael y canlyniad, mae angen dadansoddiad manwl o nifer yr aelodau a bleidleisiodd, ynghyd â'r mwyafrif o blaid neu yn erbyn. Mae pob aelod yn cael y cyfle i gymryd rhan yn y bleidlais. Mae ganddynt hawl ddemocrataidd i ddewis bod yn rhan o'r pleidleisio neu beidio, yn ôl eu dymuniad. Un ffactor sydd bob amser yn effeithio ar y nifer sy'n pleidleisio yw mai un o'r anawsterau yw'r cyfyngiadau hen ffasiwn ar y dulliau a bennwyd gan Lywodraethau Torïaidd blaenorol o ran sut y gall undebau llafur ganfod barn eu haelodau. Ond ni fyddai unrhyw undeb llafur byth yn cychwyn ar raglen o weithredu diwydiannol heb yr hyder y gallant ei chyflawni. Yr hyn sy'n digwydd fel arfer mewn gwirionedd o dan amgylchiadau o'r fath yw bod pleidlais 'ie' ar gyfer gweithredu diwydiannol yn canolbwyntio meddyliau pob ochr mewn unrhyw anghydfod ar ganlyniad y cytunir arno, a dyna, wrth gwrs, ddylai fod nod unrhyw drafodaethau. Yr oll y byddai trothwy mympwyol a allai fod yn anghyraeddadwy'n ei wneud yw lleihau'r cymhelliad i un o'r partïon i negodi cytundeb; byddai unrhyw un sydd â hyd yn oed dealltwriaeth sylfaenol yn gweld y byddai hynny'n wrthgynhyrchiol i gysylltiadau diwydiannol iach ac adeiladol. Wrth gwrs, rwyf wedi bod yn undebwr llafur ymroddedig drwy gydol fy oes, felly efallai y byddai pobl yn dweud, 'Wel, byddai Dawn Bowden yn dweud hynny, oni fyddai?' Wel, iawn, Llywydd, does dim angen i Aelodau gymryd fy ngair i am hynny. Penderfynodd pwyllgor polisi rheoleiddio Llywodraeth y DU nad oedd y cynlluniau hyn yn addas i'r pwrpas. Galwodd y Sefydliad Siartredig Personél a Datblygu gynigion Llywodraeth y DU o dan ei Deddf undebau llafur yn 'ymateb hen-ffasiwn'. Aeth ymlaen i ddod i'r casgliad y byddai'n well i Lywodraethau a chyflogwyr adeiladu gwell deialog â'u gweithluoedd yn hytrach na bod deddfwriaeth lem yn pennu trothwyon pleidleisio. Meddai Peter Cheese, prif weithredwr y CIPD 'Mae'n amser dechrau sôn am atal yn hytrach na gwella o ran gweithredu streic a heriau gweithlu'r sector cyhoeddus yn benodol. Yr hyn sydd orau i fuddiannau trethdalwyr yw gweithlu effeithlon, brwdfrydig a chynhyrchiol yn y sector cyhoeddus.' Mae angen inni weld mwy o ymgynghori a deialog ac ymgysylltu parhaus â'r gweithlu, yn hytrach na chyflwyno mecanweithiau sy'n adlewyrchu heriau cysylltiadau diwydiannol yr 1980au. Mae neidio'n syth at ddeddfwriaeth a gweithgarwch streic, heb ystyried hyn, yn edrych fel cam mawr yn ôl. Wrth gwrs, rydym eisoes yn cydnabod, yma yng Nghymru, ein bod wedi osgoi anghydfodau - er gwaethaf yr hyn a ddywedodd Janet Finch-Saunders - rydym wedi osgoi anghydfodau yn y sector cyhoeddus yma drwy waith partneriaeth gymdeithasol mewn cyrff fel y cyngor adnewyddu'r economi, y cyngor partneriaeth gweithlu, ac Uned Partneriaid Cymdeithasol Cymru. Pam, felly, mae'r Torïaid yn methu ag amgyffred yr hyn a all pawb arall: bod angen fframwaith partneriaeth adeiladol a chyfartal er mwyn cynnal cysylltiadau diwydiannol yn ein gwasanaethau cyhoeddus datganoledig? A ydynt wedi'u dallu gymaint gan ragfarn gwrth-undebau llafur fel nad ydynt yn fodlon gwrando ar yr hyn y mae'r holl weithwyr proffesiynol cysylltiadau diwydiannol yn ei ddweud wrthynt? Wel, Llywydd, rwy'n gwybod lle'r wyf fi'n sefyll ar y mater hwn, a byddaf i'n pleidleisio yn erbyn y gwelliannau hyn.