English: Let me just develop my point a little. Policies they suggested just six years ago of proper dress in the theatre, repainting the trains in traditional colours, more swearing allegiance to the Queen, cheaper beer and bringing back imperial measures. This is the 1950s, where, of course, the family doctor was the lynchpin of the primary care model. Reading UKIP's motion today, you'd be forgiven for thinking that they want to recreate this approach to primary healthcare today. But, of course, times have changed. Demand has increased - as Caroline Jones noted in her own opening remarks, the pressure on GPs now is considerable. GPs are seeing more than 50,000 patients a day. This has a knock-on effect on the whole health system. I was in Prince Philip Hospital in Llanelli recently, and they explained to me that the average age of a patient there now is 82 years of age. So, the whole system is under immense demand, and, of course, it has to change to meet those demands. One of the challenges that modern healthcare faces is being able to develop a new system while also running the old system in parallel. So, there will be strains and struggles from time to time, but the new model is gradually emerging. The advantage of the new model is that it respects and elevates the skill and training of a GP, and frees them up to look at the more complex cases, while some of the other things that traditionally a GP might have done, or indeed services that simply weren't in existence back in the 1950s, are done by a range of allied health professionals. So, for example, we have now in many modern primary healthcare settings paramedic practitioners, prescribing pharmacists, physiotherapists and occupational therapists, all offering tailored support to people at the time that they need it, when often the GP is not able to do so. For example, I mentioned earlier that I welcomed the Cabinet Secretary to the Kidwelly surgery of Minafon recently, where we saw a prescribing pharmacist working part-time in the surgery, who's been able to do a review of all patients with asthma in the practice, to review their medication and to provide them with advice, which is something a GP-led model only would not have been able to do - they just simply wouldn't have had the time. And also, we need to pay heed to the principles of prudent healthcare - that you only do what only you can do. And I think that this new model plays perfectly into that philosophy. Of course, there are challenges in being able to replicate this model. As we heard the health Secretary say earlier, there are only 15 managed practices currently in Wales, and obviously when you are managed by the health board, you have greater freedom and flexibility to be able to innovate, and to be able to start from scratch and reassemble a model fit for purpose. The system is going under organic change. I have spoken to GPs in Llanelli recently, who are having recruitment problems - they're having doctors going off on maternity leave, they're having huge problems recruiting, and locums, for example, are now demanding £1,500 a day in some cases in order to meet the needs of a practice, and they're telling the practice what they will do, what hours they will work, what things they will do for that money, and holding them to ransom. So, there are huge strains that GP services have, and the GMS contract model is under huge strain and does need to change. And that's why I think the UKIP motion is misguided, because it is basing its premise on a model that is slowly crumbling away. We've heard mention from Angela Burns about the cluster model, which she said is patchy, and I think that one of the challenges the cluster model has is to try and encourage those GPs operating within the current contractor model - and something that people from outside the NHS often forget is that this is, in a sense, a private business still for many - these GP clusters need to encourage these practices to come together, to merge, and only in some parts of Wales is there support available for those GP services to do it - support for IT contracts, for finance, and so on. I think Aneurin Bevan and the ABMU currently provide a service to do that. And many GP practices, because of the sheer volume, simply don't have the space to be more strategic. And that's back to the point I was making earlier - we have the challenge of developing a new model of health care, while also running the existing model of health care, which is under huge strain. So, I think it is time that UKIP left the 1950s, joined us in the modern world, and accepted that the GPs - [Interruption.] Sadly, David, I'm out of time.
Welsh: Gadewch i mi ddatblygu rhywfaint ar fy mhwynt. Polisïau a awgrymwyd ganddynt chwe mlynedd yn ôl yn unig o wisg briodol yn y theatr, ailbaentio trenau mewn lliwiau traddodiadol, mwy o dyngu llwon o deyrngarwch i'r Frenhines, cwrw rhatach ac adfer mesurau imperial. Y 1950au yw hyn, pan oedd y meddyg teulu, wrth gwrs, yn echel y model gofal sylfaenol. Wrth ddarllen cynnig UKIP heddiw, gellid maddau i rywun am feddwl eu bod am ail-greu'r ymagwedd hon tuag at ofal iechyd sylfaenol heddiw. Ond wrth gwrs, mae'r amser wedi newid. Mae'r galw wedi cynyddu - fel y nododd Caroline Jones yn ei sylwadau agoriadol ei hun, mae'r pwysau ar feddygon teulu yn sylweddol bellach. Mae meddygon teulu'n gweld mwy na 50,000 o gleifion y dydd. Mae hyn yn cael effaith ganlyniadol ar y system iechyd gyfan. Roeddwn yn Ysbyty'r Tywysog Philip yn Llanelli yn ddiweddar, ac fe eglurwyd wrthyf fod cyfartaledd oed cleifion yno yn awr yn 82 mlwydd oed. Felly, mae galw aruthrol ar y system gyfan, ac wrth gwrs, mae'n rhaid iddi newid i fodloni'r gofynion hynny. Un o'r heriau y mae gofal iechyd modern yn ei hwynebu yw'r gallu i ddatblygu system newydd wrth weithredu'r hen system yn gyfochrog ar yr un pryd. Felly, fe fydd yna straen a brwydrau o bryd i'w gilydd, ond mae'r model newydd yn dod yn amlwg yn raddol. Mantais y model newydd yw ei fod yn parchu ac yn dyrchafu sgiliau a hyfforddiant meddyg teulu, ac yn eu rhyddhau i edrych ar yr achosion mwy cymhleth, tra bo rhai o'r pethau eraill y gallai meddyg teulu wedi eu gwneud yn draddodiadol, neu wasanaethau nad oeddent hyd yn oed yn bodoli yn ôl yn y 1950au yn wir, yn cael eu gwneud gan amrywiaeth o weithwyr proffesiynol perthynol i iechyd. Felly, er enghraifft, mewn llawer o leoliadau gofal iechyd sylfaenol modern bellach, mae gennym ymarferwyr parafeddygol, fferyllwyr-ragnodwyr, ffisiotherapyddion a therapyddion galwedigaethol, a phob un yn cynnig cymorth wedi'i deilwra i bobl ar yr adeg y byddant ei angen, yn aml pan nad yw meddyg teulu yn gallu gwneud hynny. Er enghraifft, soniais yn gynharach fy mod wedi croesawu Ysgrifennydd y Cabinet i feddygfa Minafon yng Nghydweli yn ddiweddar, lle y gwelsom fferyllwyr-ragnodwyr sy'n gweithio'n rhan-amser yn y feddygfa, ac sydd wedi gallu cynnal adolygiad o'r holl gleifion sydd ag asthma yn y practis, i adolygu eu meddyginiaeth ac i roi cyngor iddynt, sy'n rhywbeth na fuasai model dan arweiniad meddygon teulu yn unig wedi gallu ei wneud - ni fuasai ganddynt amser i fod wedi'i wneud. A hefyd, mae angen i ni dalu sylw i egwyddorion gofal iechyd darbodus - eich bod ond yn gwneud yr hyn na all neb ond chi ei wneud. Ac rwy'n meddwl bod y model newydd hwn yn gweddu'n berffaith i'r athroniaeth honno. Wrth gwrs, mae yna heriau o ran gallu ailadrodd y model hwn. Fel y clywsom yr Ysgrifennydd Iechyd yn dweud yn gynharach, nid oes ond 15 o bractisau a reolir yng Nghymru ar hyn o bryd, ac yn amlwg pan fyddwch yn cael eich rheoli gan y bwrdd iechyd, mae gennych fwy o ryddid a hyblygrwydd i allu arloesi, ac i allu dechrau o'r dechrau ac ailosod model sy'n addas i'r diben. Mae'r system yn cael ei newid yn organig. Siaradais â meddygon teulu yn Llanelli yn ddiweddar, sy'n cael problemau gyda recriwtio - mae ganddynt feddygon yn mynd ar gyfnod mamolaeth, maent yn cael problemau enfawr i recriwtio, ac mae staff locwm, er enghraifft, bellach yn mynnu £1,500 y dydd mewn rhai achosion am ateb anghenion meddygfa, ac maent yn dweud wrth y feddygfa beth y maent am ei wneud, pa oriau y byddant yn eu gweithio, pa bethau y maent am eu gwneud am yr arian hwnnw, ac yn eu dal yn wystlon. Felly, mae yna straen enfawr ar wasanaethau meddygon teulu, ac mae'r model contract ar gyfer gwasanaethau meddygol cyffredinol dan straen enfawr ac angen ei newid. A dyna pam rwy'n credu bod cynnig UKIP yn gyfeiliornus, gan ei fod yn seiliedig ar fodel sy'n araf ddadfeilio. Rydym wedi clywed sôn gan Angela Burns am y model clwstwr, sy'n anghyson yn ôl yr hyn a ddywedodd, ac rwy'n meddwl mai un o heriau'r model clwstwr yw ceisio annog meddygon teulu sy'n gweithredu o fewn y model contractwr presennol - a rhywbeth y mae pobl o'r tu allan i'r GIG yn aml yn anghofio yw mai busnes preifat yw hwn i lawer o hyd - mae angen i'r clystyrau meddygon teulu hyn annog y practisau i ddod ynghyd, i uno, ac mewn rhannau o Gymru'n unig y mae cefnogaeth ar gael i'r gwasanaethau ymarfer cyffredinol hyn allu gwneud hynny - cymorth ar gyfer contractau TG, cyllid, ac yn y blaen. Rwy'n meddwl bod Aneurin Bevan a Phrifysgol Abertawe Bro Morgannwg ar hyn o bryd yn darparu gwasanaeth i wneud hynny. Ac oherwydd bod hyn yn mynd â chymaint o le, nid oes gan lawer o bractisau meddygon teulu ofod i fod yn fwy strategol. A dyna ddychwelyd at y pwynt yr oeddwn yn ei wneud yn gynharach - mae gennym yr her o ddatblygu model newydd o ofal iechyd, gan weithredu'r model presennol o ofal iechyd, sydd o dan straen enfawr, ar yr un pryd. Felly, rwy'n meddwl ei bod yn bryd i UKIP adael y 1950au, ymuno â ni yn y byd modern, a derbyn bod y meddygon teulu - [Torri ar draws.] Yn anffodus, David, nid oes gennyf amser ar ôl.