English: Well, Llywydd, I agree completely with what Alun Davies has said, that the case is about power and about constraints on that power and about the way that power is exercised. And of course he is right to say that those powers, in this case, were exercised by an individual, and there is an individual and his actions at the centre of this case. It's about that person's actions, it's about the unelected people he gathered around him in order to bolster him in the course of action that he thought he could get away with. And the way to defend us in future against that is through constitutional reform and, of course, Alun Davies makes that fundamentally important point that, in a devolved United Kingdom, this is about Parliaments, plural, not simply Parliament in Westminster. And I want to see that constitutional convention entrench devolution by recognising that, 20 years into devolution, sovereignty is a dispersed concept. It is not held at Westminster and handed out to others to be taken back whenever they don't like what we do with it. Sovereignty is entrenched here for the things that we have responsibility for, and it is entrenched in other places too, and then shared back together again for common purposes when we decide that that is the way to create solidarity between people across the United Kingdom. So, the respect for Parliaments, not simply Parliament, should be at the heart of that new sense of how our constitution needs to operate, and then there will be other checks and other balances built into it that would have prevented us from being in the position we have found ourselves in today.
Welsh: Wel, Llywydd, rwy'n cytuno'n llwyr â'r hyn y mae Alun Davies wedi ei ddweud, sef bod yr achos yn ymwneud â grym a chyfyngiadau ar y grym hwnnw a'r ffordd y caiff y grym hwnnw ei arfer. Ac wrth gwrs, mae'n iawn i ddweud bod y pwerau hynny, yn yr achos hwn, wedi cael eu harfer gan unigolyn, a bod unigolyn a'i weithredoedd yn ganolog i'r achos hwn. Mae'n ymwneud â gweithredoedd y person hwnnw, mae'n ymwneud â'r bobl anetholedig iddo eu casglu o'i gwmpas er mwyn ei gryfhau yn y camau y credai y gallai eu cymryd heb gael ei gosbi. A'r ffordd i'n hamddiffyn ni yn y dyfodol yn erbyn hynny yw trwy ddiwygio cyfansoddiadol ac, wrth gwrs, mae Alun Davies yn gwneud y pwynt sylfaenol bwysig hwnnw, sef, mewn Teyrnas Unedig ddatganoledig, mae hyn yn ymwneud â Seneddau, lluosog, nid dim ond y Senedd yn San Steffan. Ac rwyf i eisiau gweld y confensiwn cyfansoddiadol hwnnw yn ymwreiddio datganoli trwy gydnabod, 20 mlynedd ar ôl datganoli, bod sofraniaeth yn gysyniad gwasgaredig. Nid yw wedi ei chadw yn San Steffan ac yn cael ei dosbarthu i eraill i'w chymryd yn ôl pan nad ydyn nhw'n hoffi'r hyn yr ydym ni'n ei wneud â hi. Mae sofraniaeth wedi ei hymwreiddio yn y fan yma ar gyfer y pethau y mae gennym ni gyfrifoldeb amdanynt, ac mae wedi ei hymwreiddio mewn mannau eraill hefyd, ac yna'n cael ei rhannu'n ôl at ei gilydd eto at ddibenion cyffredin pan fyddwn ni'n penderfynu mai dyna'r ffordd i greu undod rhwng pobl ar draws y Deyrnas Unedig. Felly, dylai'r parch at Seneddau, nid y Senedd yn unig, fod wrth wraidd y synnwyr newydd hwnnw o sut y mae angen i'n cyfansoddiad weithredu, ac wedyn bydd mesurau cadw cydbwysedd eraill yn rhan ohono a fyddai wedi ein hatal rhag bod yn y sefyllfa yr ydym ni wedi canfod ein hunain ynddi heddiw.