English: It's difficult not to be a little depressed at this point, particularly after that speech, but it's our responsibility in this place to offer at least some direction and some hope. Brexit started with people offering false and contradictory promises: we could leave the EU and still have unfettered access to its markets without being subject to its laws. Now, Parliament yesterday succumbed to this same strain of Brexit fantasy. The UK Parliament voted last night that (a) a 'no deal' Brexit is not an option, and (b) the Irish backstop must be removed from the withdrawal agreement, even though the EU has said, and said again within minutes of the parliamentary vote, that that is not an option. We've gone from gridlock to groundhog day repeatedly throughout this sorry saga, and we'll be there again in two weeks' time. Westminster has kicked the can so many times down the road that can kicking should become the new national sport. Now, Mrs May will go back to Brussels for the second time and try over the next fortnight to convince her EU counterparts to reopen negotiations, which they will again refuse to do, and the end result of this is that we are skidding towards a 'no deal' Brexit that Parliament has said it doesn't want but will be the default outcome unless article 50 is extended, which, paradoxically, Parliament voted against last night. Westminster, in essence, yesterday willed the end of blocking 'no deal' without willing the means of backing a viable alternative. The Brady amendment is not only undeliverable, it's indecipherable. That would never deter, of course, the likes of Boris Johnson, for whom having one's cake and eating it is an article of faith. To paraphrase Oscar Wilde, the temporary coalition that Theresa May has cobbled together with the ERG and the DUP is the unspeakable in pursuit of the unachievable. What precisely are these 'alternative arrangements'? Brexit negotiators spent two years trying to find these mythical alternatives to the backstop, and in the end even the British Government had to give up. Do we really believe they're now going to be miraculously discovered in the next two weeks? The backstop is there. The backstop is there to ensure that, if a broader trade agreement hasn't been reached, and other solutions can't be found, Ireland - north and south - doesn't see the return of a hard border; i.e., if alternative arrangements don't work, the backstop kicks in. What the EU is now being invited to agree to by the UK Government is alternative arrangements in the event that alternative arrangements don't work - in other words an insurance policy without insurance, a safety net without a net, a backstop without any back. Now, some Tories fantasise that Mrs May is now going to go to Brussels and extract a u-turn out of them on the scale of Mrs Thatcher's famous Fontainebleau moment. But whatever else could be said of Thatcher - and there is a lot that could be said - she was at least consistent: the lady's not for turning. Mrs May has just conducted the mother of all u-turns. Up until three days ago, she was saying the backstop was necessary and she owed it to the people of Northern Ireland. Now she says she wants it binned. No wonder EU member states are unimpressed. The only real choice left now is either a 'no deal' Brexit or a people's vote. Politics is broken at this point in time. But, in 58 days' time, it will be more than mere politics that will be at stake, and people will not forgive us, and history will judge us harshly if we did not do everything we could to stop an avoidable disaster, which is why it is right, with Westminster stuck, that we come together here in this Parliament to find a way out of the mire. So, today is a positive step, but let's all remind ourselves of the most important word in this motion, 'immediately'. We have so little time. We need to act decisively, without delay, today.
Welsh: Mae'n anodd peidio â bod yn ddigalon braidd ar hyn o bryd, yn enwedig ar ôl yr araith honno, ond ein cyfrifoldeb ni yn y lle hwn yw cynnig rhyw fath o gyfeiriad o leiaf, a rhywfaint o obaith. Dechreuodd Brexit gyda phobl yn cynnig addewidion ffug ac anghyson: gallem adael yr UE a dal i gael mynediad dilyffethair at ei farchnadoedd heb fod yn ddarostyngedig i'w ddeddfau. Nawr, fe wnaeth y Senedd ymroi i'r un math o ffantasi Brexit ddoe. Pleidleisiodd Senedd y DU neithiwr (a) nad yw Brexit 'dim cytundeb' yn opsiwn, a (b) fod yn rhaid cael gwared ar y ddarpariaeth wrth gefn ar gyfer Iwerddon o'r cytundeb ymadael, er bod yr UE wedi dweud, ac wedi dweud eto o fewn munudau i'r bleidlais yn y Senedd, nad yw hynny'n opsiwn. Rydym wedi mynd o dagfa lwyr i gylch diddiwedd drosodd a throsodd drwy gydol y saga drist hon, a byddwn yno eto ymhen pythefnos. Mae San Steffan wedi cicio'r can i lawr y lôn gynifer o weithiau nes y dylai ddod yn gamp genedlaethol newydd. Nawr, bydd Mrs May'n mynd yn ôl i Frwsel am yr eildro ac yn ceisio argyhoeddi ei chymheiriaid yn yr UE dros y pythefnos nesaf i ailagor y trafodaethau, a byddant yn gwrthod gwneud hynny eto, a chanlyniad hyn yw ein bod yn llithro tuag at Brexit 'dim cytundeb' y mae'r Senedd wedi dweud nad yw mo'i eisiau ond dyna fydd y canlyniad diofyn oni chaiff erthygl 50 ei hymestyn, a dyna, yn baradocsaidd, y pleidleisiodd y Senedd yn ei erbyn neithiwr. Ddoe, roedd San Steffan, yn y bôn, yn ewyllysio gweld diwedd ar flocio 'dim cytundeb' heb ewyllysio dull o gefnogi dewis amgen hyfyw yn ei le. Mae gwelliant Brady nid yn unig yn amhosibl ei gyflawni, mae'n amhosibl ei ddehongli. Ni fyddai hynny byth yn atal rhai tebyg i Boris Johnson, wrth gwrs, rhywun sydd eisiau cael ei gacen a'i bwyta yn gwbl ddigwestiwn. I aralleirio Oscar Wilde, mae'r glymblaid dros dro a glytiodd Theresa May at ei gilydd gyda Grŵp Diwygo Ewropeaidd a'r DUP yn enghraifft o'r anhraethol yn mynd ar drywydd yr anghyraeddadwy. Beth yn union yw'r 'trefniadau amgen' hyn? Treuliodd negodwyr Brexit ddwy flynedd yn ceisio dod o hyd i'r trefniadau amgen chwedlonol hyn i'r ddarpariaeth wrth gefn, ac yn y diwedd bu'n rhaid i Lywodraeth Prydain hyd yn oed roi'r gorau iddi. A ydym o ddifrif yn credu eu bod yn mynd i ddod o hyd iddynt yn y bythefnos nesaf drwy ryw ryfedd wyrth? Mae'r ddarpariaeth wrth gefn yno. Mae'r ddarpariaeth wrth gefn yno i sicrhau, os na ddeuir i gytundeb masnach ehangach, ac na ellir dod i atebion eraill, na fydd Iwerddon - y gogledd na'r de - yn gweld ffin galed yn dychwelyd; h.y., os na fydd trefniadau amgen yn gweithio, bydd y ddarpariaeth wrth gefn yn dod yn weithredol. Yr hyn y mae Llywodraeth y DU yn gwahodd yr UE i gytuno yn ei gylch yn awr yw trefniadau amgen rhag ofn nad yw'r trefniadau amgen yn gweithio - mewn geiriau eraill polisi yswiriant heb yswiriant, rhwyd ddiogelwch heb rwyd, darpariaeth wrth gefn heb gefn iddi. Nawr, ffantasi rhai Torïaid yw bod Mrs May yn mynd i fynd i Frwsel yn awr a sicrhau tro pedol ganddynt ar raddfa moment Fontainebleau enwog Mrs Thatcher. Ond beth bynnag arall y gellid ei ddweud am Thatcher - ac mae llawer y gellid ei ddweud - roedd hi o leiaf yn gyson: 'the lady's not for turning'. Mae Mrs May newydd gyflawni'r tro pedol mwyaf mewn hanes. Hyd at dri diwrnod yn ôl, roedd hi'n dweud bod angen y ddarpariaeth wrth gefn a bod arni hynny i bobl Gogledd Iwerddon. Mae'n dweud yn awr ei bod hi am gael ei gwared. Pa ryfedd nad yw aelod-wladwriaethau'r UE yn hapus iawn. Yr un dewis go iawn sydd ar ôl bellach yw naill ai Brexit 'dim cytundeb' neu bleidlais y bobl. Mae gwleidyddiaeth wedi torri ar hyn o bryd. Ond ymhen 58 diwrnod, bydd mwy na gwleidyddiaeth yn y fantol, ac ni fydd pobl yn maddau i ni, a bydd hanes yn ein barnu'n hallt os na wnawn bopeth yn ein gallu i atal trychineb y gellir ei osgoi, a dyna pam y mae'n iawn, gyda San Steffan yn sownd yn y gors, inni ddod ynghyd yma yn y Senedd hon i ganfod ffordd allan o'r gors. Felly, mae heddiw'n gam cadarnhaol, ond gadewch i ni atgoffa ein hunain mai'r geiriau pwysicaf yn y cynnig hwn yw 'ar unwaith'. Nid oes gennym fawr o amser. Rhaid inni weithredu gyda phendantrwydd, heb oedi, heddiw.