English: Now, that's a shopping list. You hear it and you think, 'Well, that sounds like Channel 4, that sounds like ITV, that sounds like the BBC'. That's a shopping list by one of the major commissioners of Disney. Now, Disney+ hasn't been around for much longer than two years; it was launched in November 2019, I think. That's a specific attempt to be spending more on content that is very similar in tone. I heard Elinor at the beginning of the session talking about the PSBs providing the kind of content that these other broadcasters don't. Well, those boundaries are starting to be eradicated and overcome, and the example we heard yesterday about international rugby is a further example of that. As part of the deal, shouldn't it be that the SVODs provide some of that prominence to the PSBs, especially if they co-produce and co-fund, and that they benefit? You'll see Channel 4 saying, 'Well, the SVODs are coming to the table and they expect all of the rights to be given to them forever and for the content to be available in their libraries and on their platforms.' Those same rights, then, can't co-exist with PSBs. One way that ITV goes about this in trying to square the circle is that they hold on to the rights to produce those versions. So, I think, in seeing the major development with the SVODs, there has to be some kind of advantage for public service broadcasters as a result of that, otherwise, I fear that, even though these recommendations are great, there will be some sort of decline management in the longer term as far as public service broadcasting is concerned.
Welsh: Nawr, rhestr siopa yw honno. Rŷch chi'n clywed darnau ohono ac yn meddwl, 'O, mae hynny'n swnio fel Channel 4, neu allai hynny swnio fel ITV neu'r BBC'. Dyna chi restr siopa gan un o brif gomisiynwyr Disney. Nawr, nid yw Disney+ wedi bod o gwmpas am fwy na ryw ddwy flynedd; lansiwyd e yn Nhachwedd 2019, rwy'n credu. Dyna chi ymdrech penodol i wario mwy ar gynnwys sy'n debyg iawn o ran ei dôn. Rôn i'n clywed Elinor ar ddechrau'r sesiwn yn dweud bod darlledwyr cyhoeddus yn gwneud y math o gynnwys dyw subscription video-on-demand ddim yn ei wneud. Mae'r ffiniau hynny'n dechrau torri i lawr, ac mae'r enghraifft y clywsom ni ddoe ynglŷn â rygbi rhyngwladol yn enghraifft bellach o hynny. Gyda hynny, fel rhan o'r ddêl, oni ddylai fod bod yr SVODs yn rhoi amlygrwydd i peth o wasanaethau darlledwyr cyhoeddus, yn enwedig os ydyn nhw'n cyd-gomisiynu, yn cyd-ariannu, a'u bod nhw'n elwa? Fe welwch chi Channel 4 yn dweud, 'Mae'r SVODs yn dod i'r bwrdd ac yn disgwyl i'r holl hawliau am byth, i bob pwrpas, ac i'r cynnwys fod yn eu llyfrgelloedd ac ar eu llwyfannau nhw.' Dyw'r un hawliau, yn amlwg, ddim wedyn yn gallu cydfodoli gyda darlledwyr cyhoeddus. Un ffordd y mae ITV yn bwrw ati i drio cysoni yn hynny o beth yw eu bod yn dal ymlaen i'r hawliau i gynhyrchu'r fersiynau hynny. Felly, dwi'n meddwl, o weld y datblygiad anferth sy'n bodoli gyda'r SVODs, mae'n rhaid bod rhyw fantais yn dod yn sgil hynny i ddarlledwyr cyhoeddus, neu, dwi'n ofni, er mor bwysig a mor dda yw'r argymhellion yma, yn y tymor hir, mae'n mynd yn rhyw fath o decline management lle mae darlledu cyhoeddus yn y cwestiwn.