English: Regulations in London since the 1970s have been different to the rest of England in relation to the management of the use of open-market housing as second homes. The regulations in London used to prevent the use of residential properties in the 32 boroughs of London as temporary holiday lets, and this was done through regulations that required planning permission to change the use. The main purpose of this, of course, was to protect the housing stock in London. In 2005, legislation came into force to slacken those rules, and over a short period of time, there's been an enormous increase in the number of properties being let as short-term holiday lets, as you can imagine, with over 70,000 properties listed now as short-term holiday lets. That's been the subject of a discussion at the House of Commons recently, with concerns regarding the impact that has on housing stock and on local communities, et cetera. One of the issues there is the difficulty in enforcing the limit of 90 nights in a calendar year, which is something I'm sure we can relate to in the Welsh context as well. Now, currently, the planning Bill in Scotland is proceeding through Parliament there, and it includes a proposal to reform the legislation so that the use of a house for a short-term holiday let requires planning permission, where the planning authority designates an area as a short-term holiday let management area. So, as I'm illustrating, there are plenty of creative ways, some more extreme than others, that we could be looking at. Now, Siân Gwenllian has clearly outlined quite a straightforward answer to a very specific issue, but there is, as I say, a whole raft of approaches in dealing with the broader issues around second homes and the effect they have on communities, on housing markets and the availability of housing that we need to be looking at. I think the Welsh Government needs to show the same creativity in addressing some of the issues that have been highlighted in this debate.
Welsh: Mae rheoliadau yn Llundain ers y 1970au wedi bod yn wahanol i weddill Lloegr o ran rheoli'r defnydd o dai marchnad agored fel ail gartrefi. Arferai'r rheoliadau yn Llundain atal defnydd o eiddo preswyl yn 32 bwrdeistref Llundain fel eiddo gwyliau i'w osod dros dro, a gwnaed hyn drwy reoliadau a oedd yn galw am ganiatâd cynllunio i newid y defnydd. Prif bwrpas hyn, wrth gwrs, oedd gwarchod y stoc dai yn Llundain. Yn 2005, daeth deddfwriaeth i rym i lacio'r rheolau hynny, a thros gyfnod byr o amser, bu cynnydd enfawr yn nifer yr eiddo a gaiff eu gosod fel eiddo gwyliau i'w osod yn y tymor byr, fel y gallwch ddychmygu, gyda thros 70,000 eiddo wedi'u rhestru fel eiddo gwyliau i'w osod yn y tymor byr. Mae hynny wedi bod yn destun trafodaeth yn Nhŷ'r Cyffredin yn ddiweddar, gyda phryderon ynglŷn â'r effaith a gaiff hynny ar y stoc dai ac ar gymunedau lleol, ac ati. Un o'r problemau yw'r anhawster i orfodi'r terfyn o 90 noson mewn blwyddyn galendr, sy'n rhywbeth y gallwn uniaethu ag ef yn y cyd-destun Cymreig hefyd rwy'n siŵr. Nawr, ar hyn o bryd, mae'r Bil cynllunio yn yr Alban yn mynd drwy'r Senedd yn y fan honno, ac mae'n cynnwys cynnig i ddiwygio'r ddeddfwriaeth fel bod rhaid cael caniatâd cynllunio i ddefnyddio tŷ fel eiddo gwyliau i'w osod yn y tymor byr, lle mae'r awdurdod cynllunio yn dynodi ardal fel man rheoli eiddo gwyliau i'w osod yn y tymor byr. Felly, fel y nodaf, ceir digon o ffyrdd creadigol, rhai mwy eithafol nag eraill, y gallem edrych ar hyn. Nawr, mae Siân Gwenllian wedi amlinellu ateb eithaf syml i broblem benodol iawn, ond fel y dywedais, mae angen inni edrych ar lu o ddulliau o ymdrin â'r materion ehangach sy'n ymwneud ag ail gartrefi a'r effaith a gânt ar gymunedau, ar farchnadoedd tai ac ar argaeledd tai. Rwy'n credu bod angen i Lywodraeth Cymru ddangos yr un creadigrwydd wrth fynd i'r afael â rhai o'r materion a amlygwyd yn y ddadl hon.