English: Can I declare an interest, first of all, as an Ospreys season-ticket holder and can I commend Andrew R.T. for his opening pronouncements? And I'm also a member of Dunvant RFC as well. Now, back in the day, I played rugby for many years, though bafflingly overlooked by selectors. I've never understood why. [ Laughter.] And my sons have played for Waunarlwydd and Dunvant through all the year groups, from under 11, under 12, under 13, under 14 - so it goes up to youth. And the village rugby club plays the role of youth club. Dozens of children, girls and boys, playing regularly, twice, three times a week, as well as training. And, obviously, this doesn't just apply to rugby. It also applies - certainly in the Swansea area - to football, cricket, athletics and swimming. So much more. There's an army out there of volunteers who sustain all this activity. So, yes, it really is in the soil, is rugby. Now, there was a surreal point at one stage a week last Saturday when Wales had just won the rugby Grand Slam - again, as Andrew mentioned - then Scotland had recovered miraculously from 31-nil, down, to England to lead 38-31, and, also, at the same time, Swansea City were leading Premier League Champions, Manchester City, two-nil in the FA Cup, and I thought, 'Duw, the capacity of sport to inspire, to turn things on their head, to reach a higher level, never ceases to amaze.' Yes, at that point, it really was surreal, almost a religious experience, really, until I realised that Jesus was playing up-front for Man City - Gabriel Jesus, that is - and normal service was restored, unfairly in the Swans' case. Now, in strongly supporting this motion, I shall make a few points as an unashamed Ospreys fan, and, as we would say as Ospreys fans, the only true region. We went through the pain of uniting Swansea and Neath rugby clubs - the most ferocious and bitter of local rivals - over 16 years ago. Some still bear the scars of that. And Ospreylia corresponds to my electoral region of South Wales West, so I would be a fan. And, plainly, the Ospreys have been the most successful rugby region, having won the Pro12 and Pro14 on four occasions. That's the best record of all regions, including the Irish ones, and supplying, notably, obviously, 13 out of the 15 Welsh players for Wales as they beat England at Twickenham in 2008 in Warren Gatland's first game in charge. And as fans down the years, we have thrilled to the talents of Shane Williams, Dan Biggar, Tommy Bowe, Mike Phillips, James Hook, Alun Wyn Jones, Adam Jones, Duncan Jones, Justin Tipuric, Adam Beard, George North, Owen Watkin - I could go on, but I see the clock is ticking. And Alun Wyn Jones, as a true legend, is about to be given the freedom of Swansea - totally deservedly so. Now, clearly, the issue is money, and the financial challenges mean that the Ospreys cannot afford to have two international level 15s in their squad. So, let's talk about a bit of reorganisation and a bit of marketing, I would say. Obviously, Saracens and the top English clubs can have two international-level 15s so that when the internationals are on, they're not weakened at all. But when the internationals are on, our regions are weakened. So, let's reorganise the Pro14 season so that games do not clash with the internationals. Let's market the Pro14 properly. There's very swish marketing of the premiership in England. We deserve that in Wales. It is the game of the people. It is our national game - New Zealand and Wales share that accolade. Attracting more money to the game in Wales, obviously, is the huge challenge, but we are in a strong position. We are, after all - . Wales are the Grand Slam champions - I may have mentioned that already - potential world champions, and so the challenge for the WRU, Welsh Government, and all partners is to make sure that we can get the marketing and the financial structures sustainably in place. I'm pleased that the merger is off because ditching your best region was never a clever idea and was met with absolute astonishment and bewilderment in Swansea. Support the motion. Diolch yn fawr.
Welsh: A gaf fi ddatgan buddiant, yn gyntaf oll, fel deiliad tocyn tymor y Gweilch ac a gaf fi ganmol Andrew R.T. am ei ddatganiadau agoriadol? Ac rwyf hefyd yn aelod o Glwb Rygbi Dynfant yn ogystal. Nawr, ers talwm, bûm yn chwarae rygbi am flynyddoedd lawer, er mai testun syndod oedd y ffaith fod y detholwyr wedi fy anwybyddu. Nid wyf erioed wedi deall pam. [ Chwerthin.] Ac mae fy meibion wedi chwarae i Waunarlwydd a Dynfant drwy'r holl grwpiau blwyddyn, o dan 11, dan 12, dan 13, dan 14 - ac i fyny i'r ieuenctid. Ac mae clwb rygbi'r pentref yn chwarae rôl clwb ieuenctid. Dwsinau o blant, merched a bechgyn, yn chwarae'n rheolaidd, ddwywaith, deirgwaith yr wythnos, yn ogystal â hyfforddiant. Ac yn amlwg, nid am rygbi'n unig y mae hyn. Mae'n wir hefyd - yn sicr yn ardal Abertawe - am bêl-droed, criced, athletau a nofio. A chymaint mwy. Mae byddin o wirfoddolwyr allan yno sy'n cynnal yr holl weithgaredd hwn. Felly, ydy, mae rygbi yn y pridd go iawn. Nawr, roedd yna bwynt swreal ar un adeg wythnos i ddydd Sadwrn diwethaf pan oedd Cymru newydd ennill y Gamp Lawn - fel y soniodd Andrew, unwaith eto - ac yna roedd yr Alban wedi ymadfer yn wyrthiol o fod 31-dim i lawr i Loegr i fod ar y blaen o 38-31, ac ar yr un pryd, roedd tîm pêl-droed Abertawe ar y blaen o ddwy gôl i ddim yn erbyn Pencampwyr Uwchgynghrair Lloegr, Manchester City, yng Nghwpan yr FA, a meddyliais, 'Duw, nid yw gallu chwaraeon i ysbrydoli, i droi pethau ar eu pen, i gyrraedd lefel uwch, byth yn peidio â rhyfeddu.' Ie, ar y pwynt hwnnw, roedd yn bendant yn swreal, bron yn brofiad crefyddol, mewn gwirionedd, hyd nes y sylweddolais fod Iesu yn chwarae yn y rheng flaen i Man City - Gabriel Jesus, hynny yw - ac aeth pethau nôl i normal, yn annheg yn achos yr Elyrch. Nawr, wrth gefnogi'r cynnig hwn yn gryf, fe wnaf ychydig o bwyntiau fel un o gefnogwyr balch y Gweilch, ac fel y byddem yn ei ddweud fel cefnogwyr y Gweilch, yr unig wir ranbarth. Aethom drwy'r boen o uno clybiau rygbi Abertawe a Chastell-nedd - y gelynion lleol mwyaf ffyrnig a chwerw - dros 16 mlynedd yn ôl. Mae rhai'n dal i gario creithiau hynny. Ac mae'r Ospreylia'n cyfateb i fy rhanbarth etholiadol, Gorllewin De Cymru, felly mae'n naturiol fy mod yn ffan. Ac yn amlwg, mae'r Gweilch wedi bod yn rhanbarth rygbi mwy llwyddiannus na'r un, ar ôl ennill y Pro12 a'r Pro14 ar bedwar achlysur. Dyna'r record orau o bob rhanbarth, gan gynnwys y rhai Gwyddelig, ac fe wnaethant ddarparu, yn nodedig wrth gwrs, 13 allan o'r 15 o chwaraewyr Cymru a gurodd Loegr yn Twickenham yn 2008 yn y gêm gyntaf gyda Warren Gatland wrth y llyw. Ac fel cefnogwyr dros y blynyddoedd, rydym wedi dwli ar ddoniau Shane Williams, Dan Biggar, Tommy Bowe, Mike Phillips, James Hook, Alun Wyn Jones, Adam Jones, Duncan Jones, Justin Tipuric, Adam Beard, George North, Owen Watkin - gallwn barhau, ond gwelaf fod y cloc yn tician. Ac mae Alun Wyn Jones, cawr go iawn, ar fin cael rhyddid dinas Abertawe - yn hollol haeddiannol. Nawr, yn amlwg, y broblem yw arian, ac mae'r heriau ariannol yn golygu na all y Gweilch fforddio cael dau chwaraewr lefel ryngwladol ym mhob safle yn eu sgwad. Felly, gadewch inni siarad ychydig am ad-drefnu, ac ychydig o farchnata, buaswn yn dweud. Yn amlwg, gall y Saraseniaid a phrif glybiau Lloegr gael dau chwaraewr lefel ryngwladol ym mhob safle fel na chânt eu gwanhau o gwbl pan fo'r gemau rhyngwladol yn cael eu chwarae. Ond pan fo'r gemau rhyngwladol yn cael eu chwarae, mae ein rhanbarthau ni'n cael eu gwanhau. Felly, gadewch i ni ad-drefnu'r tymor Pro14 fel nad yw gemau'n gwrthdaro â'r gemau rhyngwladol. Gadewch inni farchnata'r Pro14 yn briodol. Maent yn marchnata'r uwch gynghrair yn Lloegr yn grand iawn. Rydym yn haeddu hynny yng Nghymru. Gêm y bobl yw hi. Ein gêm genedlaethol - mae Cymru a Seland Newydd yn rhannu'r anrhydedd honno. Denu mwy o arian i'r gêm yng Nghymru, yn amlwg, yw'r her enfawr, ond rydym mewn sefyllfa gref. Wedi'r cyfan, rydym - . Cymru yw pencampwyr y Gamp Lawn - efallai fy mod wedi crybwyll hynny eisoes - pencampwyr byd o bosibl, ac felly yr her i Undeb Rygbi Cymru, Llywodraeth Cymru, a'r holl bartneriaid yw gwneud yn siŵr ein bod yn sicrhau bod marchnata a strwythurau ariannol cynaliadwy ar waith. Rwy'n falch nad yw'r uno'n mynd i ddigwydd gan nad yw cefnu ar eich rhanbarth gorau byth yn syniad clyfar ac roedd yn destun syndod a dryswch llwyr yn Abertawe. Cefnogwch y cynnig. Diolch yn fawr.