English: It gives me great pleasure to add my voice today to the tributes to Her Majesty the Queen to mark the seventieth anniversary of her accession to the throne. A Platinum Jubilee is a unique event in British history, and we should take time to reflect on the Queen's long reign and how things have changed. Most of us in this Chamber weren't even around in 1952; I certainly wasn't, and there's no denying that the world was a much different place back then. Winston Churchill was Prime Minister, a gallon of petrol cost 22p in today's money, tea rationing came to an end, and Agatha Christie's play The Mousetrap opened in the west end, which like Her Majesty is still going strong today, I'm glad to say. In 1952, both my parents had been born respectively in India and also in Pakistan. They were both the children of my paternal grandfather being in the Indian air force and my maternal grandfather being in the Pakistani air force, and their love, dedication and admiration for the Queen has certainly trickled down to even myself. Then, post partition in 1952, both my parents were schoolchildren, as I mentioned, but one of the greatest achievements of the Queen's reign has been the transformation of the empire to the Commonwealth. Today, the Commonwealth is made of 53 independent countries that work together to pursue common goals that promote development, democracy and peace. With a combined population of 2.4 billion, the Commonwealth spans the globe and includes both advanced economies and developing countries. It encompasses Africa, Asia, the Caribbean and Americas, Europe and the Pacific. Its strength lies in its shared values, diversity and commitment to racial equality. This has at times caused stresses in the organisation, with countries leaving or having been expelled, however, today, the Commonwealth remains united as a force for promoting human rights, racial equality and democracy in the world. The Queen once said, and I quote: 'It has always been easy to hate and destroy. To build and to cherish is much more difficult.' And: 'In remembering the appalling suffering of war on both sides, we recognise how precious is the peace we have built'. The success of the Commonwealth is in large part due to the Queen, who as head is widely loved, admired and respected by all. We should not be surprised by this. On her twenty-first birthday in 1947, the then Princess Elizabeth said: 'I declare before you all that my whole life whether it be long or short shall be devoted to your service and the service of our great imperial family to which we all belong.' And she certainly has delivered on that promise. For 70 years, the Queen has served this country and the Commonwealth with dedication and loyalty. She has been and remains a single fixed point in a fast-changing world, as 'constant as the northern star', as Shakespeare could have put it. The Queen's accession 70 years ago was the time of death of her beloved father and, last year, she lost her husband, Prince Philip, who was by her side for the whole of her reign, supporting and encouraging her all the way. Some years ago, the Queen did say, 'The world is not the most pleasant place. Eventually your parents leave you and nobody is going to go out of their way to protect you unconditionally. You need to learn to stand up for yourself and what you believe'. Over the last 70 years, with Prince Philip's advice and guidance, the Queen has demonstrated the monarchy's ability to adapt to modern times. She is the most widely travelled head of state this country's ever had. At the time of Queen Victoria's Diamond Jubilee, the monarch was a remote figure seen rarely by her people. Today, the Queen has estimated to have met 4 million people in person. As my esteemed colleague Darren Millar did state, she has met over 14 UK Prime Ministers, exercising her statutory duties to be consulted, to encourage and to warn through her regular audiences, giving them the benefit of her unmatched experience. She has met every President of the United States from Truman to Biden, except one. In 70 years, she hasn't put a foot wrong, never complaining and never explaining. She remains at the heart of the nation, doing her duty and serving her country, and, Presiding Officer, I hope and pray that she continues to do so for many more years to come. Thank you.
Welsh: Diolch, Lywydd. Mae'n bleser mawr gennyf ychwanegu fy llais heddiw at y teyrngedau i'w Mawrhydi y Frenhines i nodi deng mlynedd a thrigain ers ei hesgyniad i'r orsedd. Mae Jiwbilî Blatinwm yn ddigwyddiad unigryw yn hanes Prydain, a dylem roi amser i fyfyrio ar deyrnasiad hir y Frenhines a sut y mae pethau wedi newid. Nid oedd y rhan fwyaf ohonom yn y Siambr hon wedi ein geni ym 1952; yn sicr, nid oeddwn i, ac ni ellir gwadu bod y byd yn lle llawer gwahanol bryd hynny. Roedd Winston Churchill yn Brif Weinidog y DU, roedd galwyn o betrol yn costio 22c yn arian heddiw, daeth dogni te i ben, ac agorodd drama Agatha Christie, The Mousetrap, yn y West End, sydd, fel Ei Mawrhydi, yn dal i fynd hyd heddiw, rwy'n falch o ddweud. Ym 1952, roedd fy nau riant wedi'u geni, yn India a hefyd ym Mhacistan. Roedd fy nhad-cu ar ochr fy nhad yn aelod o lu awyr India a fy nhad-cu ar ochr fy mam yn aelod o lu awyr Pacistan, ac rwy'n sicr wedi etifeddu eu cariad, eu hymroddiad a'u hedmygedd tuag at y Frenhines. Yna, ar ôl y rhaniad ym 1952, roedd fy nau riant yn blant ysgol, fel y soniais, ond un o lwyddiannau mwyaf teyrnasiad y Frenhines fu trawsnewidiad yr ymerodraeth yn Gymanwlad. Heddiw, mae'r Gymanwlad yn cynnwys 53 o wledydd annibynnol sy'n cydweithio ar drywydd nodau cyffredin sy'n hyrwyddo datblygiad, democratiaeth a heddwch. Gyda phoblogaeth gyfunol o 2.4 biliwn, mae'r Gymanwlad yn ymestyn dros y byd ac yn cynnwys economïau datblygedig a gwledydd sy'n datblygu. Mae'n cwmpasu Affrica, Asia, y Caribî a De a Gogledd America, Ewrop a'r Môr Tawel. Daw ei chryfder o'i gwerthoedd a rennir, amrywiaeth ac ymrwymiad i gydraddoldeb hiliol. Mae hyn ar adegau wedi achosi straen yn y sefydliad, gyda gwledydd yn gadael neu'n cael eu diarddel, ond heddiw, mae'r Gymanwlad yn parhau i fod yn rym unedig ar gyfer hyrwyddo hawliau dynol, cydraddoldeb hiliol a democratiaeth yn y byd. Dywedodd y Frenhines unwaith, ac rwy'n dyfynnu: 'Mae bob amser wedi bod yn hawdd casáu a dinistrio. Mae adeiladu a choleddu'n llawer anos.' Ac: 'Wrth gofio dioddefaint echrydus y rhyfel ar y ddwy ochr, rydym yn cydnabod pa mor werthfawr yw'r heddwch rydym wedi'i adeiladu'. Y Frenhines, i raddau helaeth, sy'n gyfrifol am lwyddiant y Gymanwlad, ac mae hi fel ei harweinydd yn cael ei charu, ei hedmygu a'i pharchu gan bawb. Ni ddylem synnu at hyn. Ar ei phen-blwydd yn un ar hugain ym 1947, dywedodd y Dywysoges Elizabeth ar y pryd: 'Rwy'n datgan ger eich bron chi i gyd y byddaf yn cysegru fy mywyd, boed yn hir neu'n fyr, i'ch gwasanaethu chi a gwasanaethu'r teulu mawr ymerodrol y mae pob un ohonom yn perthyn iddo.' Ac mae hi'n sicr wedi cadw at yr addewid hwnnw. Ers 70 mlynedd, mae'r Frenhines wedi gwasanaethu'r wlad hon a'r Gymanwlad gydag ymroddiad a theyrngarwch. Mae hi wedi bod, ac mae'n parhau i fod, yn elfen sefydlog mewn byd sy'n newid yn gyflym, 'mor gyson â seren y gogledd', fel y gallai Shakespeare fod wedi'i ddweud. Esgynnodd y Frenhines i'r orsedd 70 mlynedd yn ôl pan fu farw ei thad annwyl, a llynedd, collodd ei gŵr, y Tywysog Philip, a fu wrth ei hochr drwy gydol ei theyrnasiad, yn ei chefnogi a'i hannog bob cam o'r ffordd. Rai blynyddoedd yn ôl, dywedodd y Frenhines, 'Nid yw'r byd yn lle dymunol iawn. Yn y pen draw, mae eich rhieni yn eich gadael, ac nid oes unrhyw un yn mynd i fynd allan o'u ffordd i'ch amddiffyn yn ddiamod. Mae angen ichi ddysgu sefyll drosoch eich hun a'r hyn rydych chi'n ei gredu'. Dros y 70 mlynedd diwethaf, gyda chyngor ac arweiniad y Tywysog Philip, mae'r Frenhines wedi dangos gallu'r frenhiniaeth i addasu i'r oes fodern. Mae hi wedi gwneud mwy o deithio nag unrhyw un o arweinwyr eraill y wlad hon. Ar adeg jiwbilî Ddiemwnt y Frenhines Victoria, roedd y frenhines yn ffigwr pell na châi eu gweld yn aml gan ei phobl. Heddiw, amcangyfrifir bod y Frenhines wedi cyfarfod yn bersonol â 4 miliwn o bobl. Fel y dywedodd fy nghyd-Aelod uchel ei barch, Darren Millar, mae hi wedi cyfarfod â mwy na 14 o Brif Weinidogion y DU, gan arfer ei dyletswyddau statudol i roi cyngor, i annog ac i rybuddio yn ystod eu cyfarfodydd rheolaidd, a rhoi budd ei phrofiad digyffelyb iddynt. Mae hi wedi cyfarfod â phob un o Arlywyddion yr Unol Daleithiau o Truman i Biden, ac eithrio un. Mewn 70 mlynedd, nid yw wedi rhoi cam o'i le, ac nid yw byth yn cwyno na byth yn esbonio. Mae'n parhau i fod yn agos at galon y genedl, gan gyflawni ei dyletswydd a gwasanaethu ei gwlad, a Lywydd, rwy'n gobeithio ac yn gweddïo y bydd yn parhau i wneud hynny am flynyddoedd lawer i ddod. Diolch.