English: More than 40 per cent of our trade goes to the EU; it is our biggest market. As I say, we play fast and loose with that at our peril. It may be that some SMEs don't trade directly with the EU, but they trade with bigger companies that do trade with the EU, and any effect on those bigger companies, like Tata, for example, like Ford, has an effect on the entire supply chain. If you look at the Ford engine plan in my constituency, every single engine is exported - every single one. There is no domestic market for those engines. We must be careful that we don't lose the advantages, economically, that we have now. With immigration, I've said it before and I'll keep on saying it, the UK will not control its own borders. You cannot control the UK's borders unless you're prepared to see a hard border in Ireland - there is no other way of doing it - and accept the conflict and turmoil that will happen as a result. If you want to get into the UK, you simply have to get into Ireland. They can walk into the UK; there'll be no immigration control, no border control at all. So, the reality is that the UK cannot control its border in the way that some would want to see. Now, it's right to say - and I believe this is correct - that people were concerned about the current system of freedom of movement. I concede that point. People offered me many views on the doorstep: some people didn't want to see immigration at all; some people wanted to kick immigrants out - I accept that they are a small minority of people; but a lot of people were concerned for different reasons about freedom of movement. My proposal is that we look to do what Norway does already. In other words, there is limited freedom of movement: freedom of movement to a job and some flexibility around that, but there comes a point, if somebody doesn't have a job, when they can't work or remain in the UK. The reality is that the UK went beyond what the rules required. If they're interpreted in the same way as Norway interprets the rules, even though Norway has freedom of movement, you do introduce what I think is a sensible system, which most people would accept. Nobody's said to me, 'What we need to do, you see, is prevent all these doctors, nurses and students from coming into Britain.' We must make sure that we are still able to draw on the best expertise from around the world. Freedom of movement to work, I believe, is a hugely sensible and rational way of dealing with people's concerns while at the same time not cutting us off from the rest of the world. We've got to be careful as well of free trade agreements; they're not what they're cracked up to be. A free trade agreement in China would make it potentially impossible to impose tariffs on Chinese steel, and that means the end of Tata and steel production in Wales. A free trade agreement with New Zealand runs the risk of having more New Zealand lamb into Wales, and that ends up, of course, in a situation where, again, Welsh farmers are hit by a double whammy of no subsidy and having to compete against lamb that will always be cheaper. No matter what we do, New Zealand lamb will always be cheaper than lamb in Wales because of the geography and topography and climate of New Zealand. Our farmers can't afford for that to happen. [Interruption.] Of course.
Welsh: Mae dros 40 y cant o'n masnach yn mynd i'r UE; dyna yw'n ein marchnad fwyaf. Fel rwy'n dweud, gwae i ni chwarae o gwmpas â hynny. Efallai nad yw rhai busnesau bach a chanolig yn masnachu'n uniongyrchol gyda'r UE, ond maent yn masnachu gyda chwmnïau mwy o faint sy'n masnachu gyda'r UE, a bydd unrhyw effaith ar y cwmnïau mwy o faint hynny, fel Tata, er enghraifft, fel Ford, yn effeithio ar y gadwyn gyflenwi gyfan. Os edrychwch ar gynllun injan Ford yn fy etholaeth i, mae pob injan yn cael ei hallforio - pob un. Nid oes marchnad ddomestig ar gyfer yr injans hynny. Rhaid i ni fod yn ofalus nad ydym yn colli'r manteision, yn economaidd, sydd gennym yn awr. Gyda mewnfudo, rwyf wedi dweud o'r blaen ac rwy'n mynd i ddal ati i ddweud na fydd y DU yn rheoli ei ffiniau ei hun. Ni allwch reoli ffiniau'r DU oni bai eich bod yn barod i weld ffin galed yn Iwerddon - nid oes ffordd arall o'i wneud - a derbyn y gwrthdaro a'r helbul a fydd yn digwydd yn sgil hynny. Os ydych am ddod i mewn i'r DU, dim ond mynd i Iwerddon fydd angen i chi ei wneud. Gallant gerdded i mewn i'r DU; ni fydd unrhyw reolaeth ar fewnfudo, dim rheoli ffiniau o gwbl. Felly, y gwir amdani yw na all y DU reoli ei ffin yn y modd y byddai rhai am ei weld. Nawr, mae'n iawn dweud - ac rwy'n credu bod hyn yn gywir - fod pobl yn pryderu am y system bresennol o ryddid i symud. Rwy'n derbyn y pwynt hwnnw. Rhoddodd pobl sawl barn i mi ar garreg y drws: nid oedd rhai pobl yn dymuno gweld mewnfudo o gwbl; roedd rhai pobl yn awyddus i roi cic allan i fewnfudwyr - rwy'n derbyn mai lleiafrif bach o bobl ydynt; ond roedd llawer o bobl yn pryderu am resymau gwahanol am y rhyddid i symud. Fy nghynnig i yw ein bod yn ystyried gwneud yr hyn y mae Norwy yn ei wneud yn barod. Mewn geiriau eraill, mae yna ryddid cyfyngedig i symud: rhyddid i symud i swydd a rhywfaint o hyblygrwydd ynglŷn â hynny, ond daw adeg, os nad oes gan rywun swydd, pan na allant weithio neu aros yn y DU. Y gwir amdani oedd bod y DU yn mynd y tu hwnt i'r hyn a oedd yn ofynnol o dan y rheolau. Pe baent yn cael eu dehongli yn yr un modd ag y mae Norwy'n dehongli'r rheolau, er bod rhyddid i symud gan Norwy, rydych yn cyflwyno system synhwyrol yn fy marn i, a byddai'r rhan fwyaf o bobl yn ei derbyn. Nid oes neb wedi dweud wrthyf, 'Yr hyn sydd angen i ni ei wneud, welwch chi, yw atal yr holl feddygon, y nyrsys a'r myfyrwyr hyn rhag dod i mewn i Brydain.' Mae'n rhaid i ni wneud yn siŵr ein bod yn dal i allu manteisio ar yr arbenigedd gorau o bedwar ban byd. Rwy'n credu bod rhyddid i symud i weithio yn ffordd hynod o synhwyrol a rhesymegol o ymdrin â phryderon pobl heb ein hynysu rhag gweddill y byd. Mae'n rhaid i ni fod yn ofalus hefyd ynglŷn â chytundebau masnach rydd; nid ydynt yr hyn y credir eu bod. Gallai cytundeb masnach rydd yn Tsieina ei gwneud yn amhosibl gosod tariffau ar ddur o Tsieina, a byddai hynny'n golygu diwedd Tata a chynhyrchu dur yng Nghymru. Byddai cytundeb masnach rydd gyda Seland Newydd yn creu risg o fwy o gig oen Seland Newydd yn dod i Gymru, a byddai hynny'n arwain, wrth gwrs, at sefyllfa lle y mae ffermwyr Cymru, unwaith eto, yn cael eu taro gan ergyd ddwbl dim cymhorthdal a gorfod cystadlu yn erbyn cig oen a fydd bob amser yn rhatach. Beth bynnag a wnawn, bydd cig oen Seland Newydd bob amser yn rhatach na chig oen yng Nghymru oherwydd daearyddiaeth a thopograffeg a hinsawdd Seland Newydd. Ni all ein ffermwyr fforddio gweld hynny'n digwydd. [Torri ar draws.] Wrth gwrs.