English: It may surprise Mark Reckless to know that I was not aware of that particular sub-clause, but I'm grateful to him for bringing it to attention. It is not acknowledged that many of the private investors here have been incredibly generous in their patience, and, without them, this project would be dead in the water. David and Heather Stevens, in particular, do not seek the limelight, but, without their willingness to back this project, all our talk of sustainable development would be rather academic. I want to touch on ambition, secondly. It seems that, for too long, we've been too nervous to be fully committing to these projects. I think, some time ago, I remember seeing protesters outside of this Assembly, with some of my fellow Assembly Members here now standing alongside them, against windfarms in mid Wales. It's possible that that spooked many people. Senior officials, I fear, are so committed to nuclear that they appear to see renewables as, at best, a distraction, and, at worst, a threat. We can set - we have set - a climate change target. We have set an ambition to frame public policy in a way that serves the well-being of future generations. Reducing and then eliminating the use of fossil fuels does both those things. The Swansea bay tidal lagoon sends an important signal that we want to harness the power of the sea and stimulate green jobs in the process, but we can't be ambivalent about it. We must be full-throated. We shouldn't be quietly supportive in the background; we must buy a stake in the holding company and benefit from Wales being the first in a global wave of developments. Finally, I come to Saint David and his call for us to do the little things. We want to see - well, I certainly want to see - 100 per cent of our energy generated from renewable sources. Indeed, I'd like to see more, so that we can sell our energy and generate wealth for Wales, and let our natural resources, once again, become a hallmark of our economic base. The lagoon is an important part of that, but we can't just rely on a couple of big projects to deliver our ambitions. We need to do more. We need to do the little things - hundreds of little things simultaneously. We need to plan for every home to be a mini power station that generates more energy than it needs and use fully energy conservation and reduce the amount of energy we need - often the bit that is neglected in these debates. This is part of the foundational economy focus that we want to see: marrying this embrace of emerging technologies with a focus on the economy of the everyday. Local energy production has got huge potential to generate local economic spin-offs, local supply chains, local skills, and, crucially, to reconnect people's behaviour with their energy consumption. When people are able to see the energy that they are creating, they're producing, that's far more likely to impact on their habits and their attitudes and their own behaviour. So, we do require leadership. We require a permissive regulatory environment and we require money. And, if Saint David isn't to your tastes, perhaps we should think about Max Boyce, who told us we need an incredible plan, because, as he said, where there's a will there's a way. Thank you.
Welsh: Efallai y bydd yn syndod i Mark Reckless i wybod nad oeddwn yn ymwybodol o'r is-gymal penodol hwnnw, ond rwy'n ddiolchgar iddo am dynnu sylw ato. Nid yw wedi'i gydnabod bod llawer o'r buddsoddwyr preifat yma wedi bod yn hynod o hael â'u hamynedd, ac y byddai'r prosiect hwn, hebddynt, yn farw yn y dŵr. Nid yw David a Heather Stevens, yn arbennig, yn ceisio bod yn llygad y cyhoedd, ond, heb eu parodrwydd i gefnogi'r prosiect hwn, byddai ein holl sôn am ddatblygu cynaliadwy braidd yn academaidd. Hoffwn sôn am uchelgais, yn ail. Mae'n ymddangos ein bod, am gyfnod rhy hir, wedi bod yn rhy nerfus i ymrwymo'n llawn i'r prosiectau hyn. Rwy'n meddwl, beth amser yn ôl, fy mod yn cofio gweld protestwyr y tu allan i'r Cynulliad hwn, a rhai o fy nghyd-Aelodau Cynulliad sydd yma nawr yn sefyll ochr yn ochr â nhw, yn erbyn ffermydd gwynt yn y canolbarth. Mae'n bosibl bod hynny wedi codi ofn ar lawer o bobl. Mae uwch swyddogion, rwy'n ofni, mor ymroddedig i niwclear fel ei bod yn ymddangos eu bod yn gweld ynni adnewyddadwy, ar y gorau, fel rhywbeth i dynnu sylw, ac, ar y gwaethaf, fel bygythiad. Gallwn osod - rydym wedi gosod - targed newid yn yr hinsawdd. Rydym wedi gosod uchelgais i fframio polisi cyhoeddus mewn ffordd sy'n gwasanaethu lles cenedlaethau'r dyfodol. Mae lleihau ac yna dileu'r defnydd o danwyddau ffosil yn gwneud y ddau beth hynny. Mae'r morlyn llanw ym mae Abertawe yn anfon arwydd pwysig ein bod yn awyddus i harneisio pŵer y môr ac ysgogi swyddi gwyrdd yn y broses, ond ni allwn fod yn amwys am y peth. Mae'n rhaid i'n llais fod yn gryf. Ni ddylem fod yn dawel gefnogol yn y cefndir; mae'n rhaid inni brynu cyfran yn y cwmni daliannol ac elwa ar y ffaith mai Cymru fyddai'r gyntaf mewn ton fyd-eang o ddatblygiadau. Yn olaf, rwy'n yn dod at Dewi Sant a'i alwad inni wneud y pethau bychain. Hoffem weld - wel, yn sicr hoffwn i weld - 100 y cant o'n hynni yn cael ei gynhyrchu o ffynonellau adnewyddadwy. Yn wir, hoffwn i weld mwy, fel y gallwn werthu ein hynni a chynhyrchu cyfoeth i Gymru, a gadael i'n hadnoddau naturiol, unwaith eto, ddod yn un o ddilysnodau ein sylfaen economaidd. Mae'r morlyn yn rhan bwysig o hynny, ond ni allwn ddibynnu ar un neu ddau o brosiectau mawr yn unig i gyflawni ein huchelgeisiau. Mae angen inni wneud mwy. Mae angen inni wneud y pethau bychain - cannoedd o bethau bychain ar yr un pryd. Mae angen inni gynllunio i bob cartref fod yn orsaf bŵer fach sy'n cynhyrchu mwy o ynni nag sydd ei angen arno a defnyddio cadwraeth ynni yn llawn a lleihau faint o ynni sydd ei angen arnom - yn aml y darn sy'n cael ei esgeuluso yn y dadleuon hyn. Mae hyn yn rhan o'r pwyslais economi sylfaenol yr hoffem ei weld: priodi'r croeso hwn i dechnolegau newydd â phwyslais ar economi pethau bob dydd. Mae gan gynhyrchu ynni lleol botensial enfawr i greu sgil effeithiau economaidd lleol, cadwyni cyflenwi lleol, sgiliau lleol, ac, yn hanfodol, i ailgysylltu ymddygiad pobl â'u defnydd o ynni. Pan fydd pobl yn gallu gweld yr ynni y maent yn ei greu, y maent yn ei gynhyrchu, mae hynny'n llawer mwy tebygol o effeithio ar eu harferion a'u hagweddau a'u hymddygiad eu hunain. Felly, mae angen arweinyddiaeth arnom. Mae angen amgylchedd rheoleiddio caniataol ac mae angen arian. Ac, os nad yw Dewi Sant at eich dant, efallai y dylem feddwl am Max Boyce, a ddywedodd wrthym fod angen cynllun anhygoel arnom, oherwydd, fel y dywedodd, ceffyl da yw ewyllys. Diolch.