English: Thanks to David Melding for today's Member's legislative proposal. I'm intrigued by these ideas of increasing citizen participation. Of course, the aim is laudable, but I'm not sure how easily it will be achieved in practical terms. In short, I'm not certain that this scheme, innovative though it is, is actually a workable one. The difference between us in this Chamber and the general public is that we are, believe it or not, professional politicians. I know that seems far-fetched at times, when we're all shouting across the Chamber at one another, but we are actually the professionals. That is, we are paid to be here most weeks. We sit on committees, we listen to evidence, we have paid staff to help us to research things. Now, that isn't to say that we have any innate ability to do politics any better than the general public, but we do this job week in, week out, within a structure that does allow us a certain amount of expertise - I stress, 'a certain amount'. The problem with engaging the general public with the democratic process is that many people are not that interested in politics. Others are interested in politics up to a point, but only in relatively small doses. The idea of actually participating in organised debates, in committee scrutiny and so on, may not be that attractive, even to the semi-engaged section of the electorate who actually follow politics a little bit. Of course, we can give it a go, these are interesting ideas, but I do bridle a bit at the element of compulsion, at the idea of people being called up for citizen service, and I wonder if that prospect might turn many, even of the semi-engaged people, completely against politics. Perhaps we need to consult some available statistics to note the enthusiasm of the Welsh public for the Assembly. Turnout in Assembly elections: about 45 per cent. That is a statistic that is widely known and readily accessible. There are other figures we could examine. For instance, what are the average viewing figures for BBC Wales's coverage of FMQs? What are the relevant figures for Senedd.tv in its broadcasts of Chamber business and Assembly committees? I think these broadcasts are a valuable public service, but I fear the take-up among the public of Wales is probably fairly low. When I look up at the gallery here and in the committee rooms, most of the time they're almost empty. Some people do get engaged from time to time, usually when their local areas are perceived to be under some kind of threat. At these moments, campaigns begin and petitions get under way, and this is all good stuff; we are all for local campaigns in UKIP. Indeed, for some time our policy has been to allow legally binding local referenda on major planning issues affecting a particular area. This is where political engagement may effectively be nurtured, in demonstrating that legislators will take account of the wishes of the local residents. But the idea of the citizenry forming a separate Chamber in an enlarged Assembly - I must confess, I find the notion a little far-fetched and I fear that, far from enthusing more people, it may actually backfire and turn more people against politics. So, although I think these are very interesting ideas, I think we have to be very careful in how we go forward in trying to apply them in a practical way. So, I think we need to tread carefully here.
Welsh: Diolch i David Melding am y cynnig deddfwriaethol gan Aelod heddiw. Mae'r syniadau hyn ynglŷn â chynyddu cyfranogiad dinasyddion yn ennyn fy chwilfrydedd. Wrth gwrs, mae'n nod canmoladwy, ond nid wyf yn siŵr pa mor hawdd y caiff ei gyflawni'n ymarferol. Yn fyr, nid wyf yn sicr fod y cynllun hwn, er ei fod yn arloesol, yn un ymarferol mewn gwirionedd. Y gwahaniaeth rhyngom ni yn y Siambr hon a'r cyhoedd yn gyffredinol yw ein bod ni, credwch neu beidio, yn wleidyddion proffesiynol. Gwn fod hynny'n ymddangos yn anodd ei gredu ar adegau, pan fydd pawb ohonom yn gweiddi ar draws y Siambr ar ein gilydd, ond ni yw'r gweithwyr proffesiynol mewn gwirionedd. Hynny yw, cawn ein talu i fod yma y rhan fwyaf o wythnosau. Rydym yn aelodau o bwyllgorau, rydym yn gwrando ar dystiolaeth, rydym wedi talu staff i'n helpu i ymchwilio i bethau. Nawr, nid yw hynny'n dweud bod gennym unrhyw allu cynhenid i wneud gwleidyddiaeth yn well na'r cyhoedd yn gyffredinol, ond rydym yn gwneud y gwaith hwn wythnos ar ôl wythnos, yn rhan o strwythur a fydd yn caniatáu rhywfaint o arbenigedd i ni - rwy'n pwysleisio, 'rhywfaint'. Y broblem gydag ennyn diddordeb y cyhoedd yn y broses ddemocrataidd yw nad oes gan lawer o bobl ddiddordeb mewn gwleidyddiaeth. Mae gan eraill ddiddordeb mewn gwleidyddiaeth hyd at bwynt, ond mewn cyfrannau cymharol fach yn unig. Efallai nad yw'r syniad o gymryd rhan mewn dadleuon a drefnwyd, mewn gwaith craffu gan bwyllgor ac yn y blaen, mor ddeniadol â hynny, hyd yn oed i'r rhan o'r etholaeth sy'n cymryd rhywfaint o ran ac yn dilyn gwleidyddiaeth i ryw raddau. Wrth gwrs, gallwn roi cynnig arni, mae'r rhain yn syniadau diddorol, ond rwy'n wfftio braidd at yr elfen o orfodaeth, y syniad o bobl yn cael eu galw i wneud gwasanaeth dinasyddion, ac yn meddwl tybed a allai'r posibilrwydd hwnnw droi llawer o bobl yn erbyn gwleidyddiaeth yn llwyr, hyd yn oed y bobl sy'n cymryd rhywfaint o ran mewn gwleidyddiaeth yn awr. Efallai bod angen inni edrych ar rai o'r ystadegau sydd ar gael i nodi brwdfrydedd y cyhoedd yng Nghymru ynglŷn â'r Cynulliad. Nifer y rhai a bleidleisiodd yn etholiadau'r Cynulliad: tua 45 y cant. Mae hwnnw'n ystadegyn sy'n gyfarwydd ac ar gael yn rhwydd. Ceir ffigurau eraill y gallem eu harchwilio. Er enghraifft, beth yw'r ffigurau gwylio cyfartalog ar gyfer darllediadau BBC Wales o'r cwestiynau i'r Prif Weinidog? Beth yw'r ffigurau perthnasol ar gyfer darllediadau Senedd.tv o fusnes y Siambr a phwyllgorau'r Cynulliad? Credaf fod y darllediadau hyn yn wasanaeth cyhoeddus gwerthfawr, ond mae arnaf ofn fod lefelau defnydd ymhlith y cyhoedd yng Nghymru yn debygol o fod yn eithaf isel. Pan edrychaf ar yr oriel yma ac yn yr ystafelloedd pwyllgora, y rhan fwyaf o'r amser maent bron yn wag. Mae rhai pobl yn cymryd rhan o bryd i'w gilydd, fel arfer pan fyddant yn ystyried bod eu hardaloedd lleol o dan ryw fath o fygythiad. Ar yr adegau hyn, mae ymgyrchoedd yn dechrau a deisebau'n cael eu cychwyn, ac mae hyn oll yn dda; rydym i gyd o blaid ymgyrchoedd lleol yn UKIP. Yn wir, ers peth amser, ein polisi yw caniatáu refferenda lleol sy'n rhwymo'n gyfreithiol ar faterion cynllunio o bwys sy'n effeithio ar ardal benodol. Dyma lle y gellid meithrin ymgysylltiad gwleidyddol yn effeithiol, drwy ddangos y bydd deddfwyr yn ystyried dymuniadau trigolion lleol. Ond mae'r syniad o ddinasyddion yn ffurfio Siambr ar wahân mewn Cynulliad ehangach - rhaid i mi gyfaddef, rwy'n teimlo bod y syniad yn mynd braidd yn rhy bell ac mae arnaf ofn, ymhell o fod yn ennyn brwdfrydedd mwy o bobl, gallai fethu yn ei nod mewn gwirionedd a throi mwy o bobl yn erbyn gwleidyddiaeth. Felly, er y credaf fod y rhain yn syniadau diddorol iawn, rwy'n meddwl bod yn rhaid inni fod yn ofalus iawn yn y ffordd y symudwn ymlaen i geisio eu cymhwyso mewn ffordd ymarferol. Felly, credaf fod angen inni droedio'n ofalus yma.