English: Figures today show that hate crime has risen by 29 per cent, and I believe that is a record rise in England and Wales. I'm sure that the vast majority of fair-minded people in this Chamber, in our communities and our country will agree that this is unacceptable. All of us here have a duty to speak up, stand up and take action to challenge and combat prejudice and hate wherever and to whom it rears its ugly head. I've spoken previously in this place on this same issue, and I've made clear that there can be no hierarchy of hate. However, today I'd like to focus my contribution on bullying, and particularly the rise of online abuse. Results from a Stonewall survey in August 2017 showed that one in 10 LGBT people have experienced homophobic, biphobic or transphobic abuse or behaviour online directed towards them personally. This number increases to one in four trans people who have experienced transphobic abuse or behaviour, and half of all LGBT people who have witnessed homophobic, biphobic and transphobic abuse or behaviour online that was not directed towards them in the last month. I'm sure Members in here will be aware that there's something about social media that seems to make people think that they can say and do whatever they want without fear or thought for the implications. I just want to bring it home a little bit to illustrate a bit closer to home for Members here. I'm recalling that in February last year, we had an individual Member debate to mark LGBT history month, and as part of that I did some media work around it. In one of the headlines on BBC Politics online, they ran with 'Hannah Blythyn: I'm proud to be one of the first openly gay AMs'. And whilst the people responding couldn't quite manage to find me to tweet at me, just to give you some of the things I can repeat in the Chamber of what they tweeted back: 'Why do people think that the vast majority care what their sexual preferences are?' 'How does that make you a better AM' 'I am utterly disinterested. Identity politics is soooo borrrrrrrring. Who cares who she sleeps with.' My absolute favourite, and I say this with a hint of sarcasm, was somebody saying, 'this is England'. The reason why I highlight these cases is because I think it's - . You know, I put myself up there in public life, and I've made a decision to be open about who I am, because I think visibility's important. But I think we also have a responsibility to call out these things, because what is banter and humour to one person can hurt and have consequences to another. So, we need Government and public bodies to act swiftly and seriously to deal with incidents of online abuse, keeping individuals informed on the progress and any actions that have been taken. I also think the global social media players need to take both online hate and abuse more seriously, and have more stringent standards and effective measures in place to hold those perpetrators to account. Government and other stakeholders need to work together with the police to develop more effective responses to hate online, in consultation with the people that are impacted and the organisations that are there to support them. I think we all need to get tougher on allowing this space for hate to fester and flourish online. We cannot allow the continuation of an area that is allowed to incubate and to also amplify hate, because that online vacuum can then become a platform for people to go offline and perpetrate acts of hate. On that, I'm sure I'm not alone in being troubled that we are becoming less tolerant of others, with a definite shift downwards in the tone and terms of debate. I have to say, this is not about political correctness; it's about basic respect and consideration for one another as fellow human beings. I think we must acknowledge and act on why people perhaps feel alienated and distant from the political system, and I think a lot of that is economic factors underneath it, but I don't think we shouldn't be clear that that does not mean we should sink to the lowest common denominator and allow that as an excuse to scapegoat and hit out at the most vulnerable in our society, pitching communities and groups against one another. I get the feeling sometimes when we're having some of these debates that there are people who somehow think that progress on legislative equality has tipped the balance the other way, and I think we need to be very clear on this. Equality for me does not mean fewer rights for someone else. Equality, by its very dictionary definition, is the state of being equal, especially in status, rights or opportunities. We need to remember that, and we need to speak out in support of that. So, this Thursday, I will be speaking at an event at St Asaph cathedral to mark 50 years since the decriminalisation of homosexuality. The event will provide an opportunity to look at history and hope for the future. My contribution will be looking at the future and the Wales and the world we hope to one day live in, a future Wales and world where I hope each and every one of us can live our lives as we are for who we are, free from fear of prejudice and hate. The onus is on each and every one of us to make this a reality, so let us lead in speaking out, stepping up and stamping out hate and discrimination. Diolch yn fawr.
Welsh: Dengys y ffigurau heddiw fod troseddau casineb wedi codi gan 29 y cant, a chredaf fod hynny'n gynnydd yng Nghymru a Lloegr na welwyd ei debyg o'r blaen. Rwy'n siŵr y bydd y mwyafrif llethol o bobl resymol yn y Siambr hon, yn ein cymunedau a'n gwlad, yn cytuno bod hyn yn annerbyniol. Mae gan bob un ohonom ni yma ddyletswydd i godi llais, i sefyll a gweithredu er mwyn herio a mynd i'r afael â rhagfarn a chasineb ymhle bynnag ac i bwy bynnag y mae'n dangos ei wyneb hyll. Rwyf wedi siarad o'r blaen yn y lle hwn ar yr union fater hwn, ac rwyf wedi egluro na allwn ni gael hierarchaeth casineb. Fodd bynnag, heddiw fe hoffwn i ganolbwyntio fy nghyfraniad ar fwlio, ac yn arbennig ar y cynnydd o gam-drin ar-lein. Dangosodd canlyniadau arolwg Stonewall ym mis Awst 2017 fod un o bob 10 o bobl Lesbiaidd, Hoyw, Ddeurywiol a Thrawsrywiol wedi profi cam-drin neu ymddygiad homoffobig, biffobig neu drawsffobig ar-lein a gyfeiriwyd tuag atyn nhw yn bersonol. Mae'r rhif hwn yn cynyddu i un o bob pedwar person trawsrywiol sydd wedi dioddef camdriniaeth neu ymddygiad trawsffobig, a hanner yr holl bobl Lesbiaidd, Hoyw, Ddeurywiol a Thrawsrywiol sydd wedi gweld camdriniaeth homoffobig, biffobig a thrawsffobig neu ymddygiad ar-lein nad oedd wedi'i gyfeirio atyn nhw yn ystod y mis diwethaf. Rwy'n siŵr bod yr Aelodau yn y fan yma yn ymwybodol bod rhywbeth am y cyfryngau cymdeithasol sydd fel pe byddai yn gwneud i bobl feddwl y gallan nhw ddweud a gwneud beth bynnag maen nhw ei eisiau heb ofni nac ystyried y goblygiadau. Fe hoffwn i wneud y mater ychydig yn fwy personol a llunio darlun gwell i'r Aelodau sydd yma. Rwy'n cofio, ym mis Chwefror y llynedd, y cawsom ni ddadl gan Aelod unigol i nodi mis hanes Pobl Lesbiaidd, Hoyw, Ddeurywiol a Thrawsrywiol, ac yn rhan o hynny, fe wnes i ychydig o waith ar y cyfryngau. Roedd un o'r penawdau ar wefan BBC Politics yn darllen Hannah Blythyn: Rwy'n falch o fod yn un o'r ACau cyntaf i fod yn hoyw ar goedd gwlad. Ac er na allai'r bobl a ymatebodd ddod o hyd i mi er mwyn anfon negesau trydar ataf i, dim ond i roi blas i chi o rai o'r pethau y gallaf i eu hailadrodd yn y Siambr o'r hyn y gwnaethon nhw ei drydar yn ôl: Pam mae pobl yn meddwl bod y mwyafrif helaeth yn hidio beth yw eu dewisiadau rhywiol? Sut mae hynny'n eich gwneud chi yn well AC Does gen i mo'r diddordeb lleiaf. Mae gwleidyddiaeth hunaniaeth mooooor ddiiiiflas. Pwy sy'n hidio gyda phwy mae hi'n cysgu. Fy hoff un yn bendant, ac rwy'n dweud hyn gyda mymryn o goegni, oedd rhywun yn dweud: Lloegr yw'r fan yma. Y rheswm rwy'n tynnu sylw at yr achosion hyn yw oherwydd fy mod o'r farn ei bod - . Wyddoch chi, fe gamais i ar lwyfan bywyd cyhoeddus, ac rwyf wedi penderfynu bod yn agored ynghylch pwy wyf i, oherwydd rwy'n credu ei bod hi'n bwysig bod yn agored. Ond rwy'n credu bod gennym ni gyfrifoldeb hefyd i herio'r pethau hyn, oherwydd fe all yr hyn sy'n gellwair a hiwmor i un person frifo ac arwain at ganlyniadau i rywun arall. Felly, mae arnom ni angen i'r Llywodraeth a chyrff cyhoeddus weithredu'n gyflym ac o ddifrif i fynd i'r afael â digwyddiadau o gam-drin ar-lein, gan roi gwybod i unigolion am y cynnydd ac unrhyw gamau a gymerwyd. Rwyf hefyd o'r farn bod angen i'r cyrff cyfryngau cymdeithasol byd-eang fod yn fwy o ddifrif ynglŷn â chasineb a cham-drin ar-lein, a bod â safonau mwy llym a mesurau effeithiol ar waith i ddwyn i gyfrif y rhai sy'n gyfrifol. Mae angen i'r Llywodraeth a rhanddeiliaid eraill gydweithio â'r heddlu i ddatblygu ffyrdd mwy effeithiol o ymateb i gasineb ar-lein, mewn ymgynghoriad â'r bobl yr effeithiwyd arnynt a'r sefydliadau sydd yno i'w cefnogi. Rwy'n credu bod angen i bob un ohonom ni fod yn fwy llym o ran caniatáu i'r gwagle hwn fodoli lle mae modd i gasineb ar-lein grynhoi a ffynnu. Ni allwn ni ganiatáu i faes o'r fath barhau i fudlosgi a hefyd i gynyddu casineb, oherwydd fe all y gwagle ar-lein hwnnw droi wedyn yn fodd o gyflawni gweithredoedd casineb oddi ar y we. Ynghylch hynny, rwy'n siŵr nad y fi yw'r unig un sy'n gofidio ein bod ni'n dod yn llai goddefgar tuag at eraill, gyda dirywiad pendant yn natur a chynnwys y ddadl. Mae'n rhaid i mi ddweud, nid yw hyn yn ymwneud â chywirdeb gwleidyddol; mae'n ymwneud â pharch ac ystyriaeth sylfaenol o'n gilydd fel cyd fodau dynol. Rwy'n credu bod yn rhaid inni gydnabod a gweithredu ynghylch pam mae pobl o bosib yn teimlo wedi eu dieithrio ac ymhell o'r system wleidyddol, ac rwy'n credu bod llawer o hynny yn ymwneud â'r ffactorau economaidd sydd o dan hynny. Ond credaf y dylem ni fod yn glir nad yw hynny'n golygu y dylem ni ymostwng i'r nodweddion mwyaf annheilwng a chaniatáu defnyddio hynny fel esgus, i ymosod ar y bobl fwyaf agored i niwed yn ein cymdeithas a'u troi yn fwch dihangol, gan osod cymunedau a grwpiau yn erbyn ein gilydd. Rwy'n teimlo weithiau pan fyddwn ni'n cael rhai o'r dadleuon hyn bod yna rai pobl sy'n meddwl rywsut bod cynnydd o ran cydraddoldeb deddfwriaethol wedi troi'r fantol y ffordd arall, a chredaf fod angen i ni fod yn glir iawn ynghylch hynny. Nid yw cydraddoldeb i mi yn golygu llai o hawliau i rywun arall. Cydraddoldeb, yn ôl ei ddiffiniad geiriadurol, yw'r cyflwr o fod yn gyfartal, yn enwedig o ran statws, hawliau neu gyfleoedd. Mae angen inni gofio hynny, ac mae angen inni leisio barn i gefnogi hynny. Felly, y dydd Iau yma, byddaf yn siarad mewn digwyddiad yn eglwys gadeiriol Llanelwy i nodi 50 mlynedd ers dad-droseddu bod yn hoyw. Bydd y digwyddiad yn gyfle i edrych ar hanes a gobaith ar gyfer y dyfodol. Bydd fy nghyfraniad i yn edrych ar y dyfodol ac ar y Gymru a'r byd y gobeithiwn ni y byddwn ni un diwrnod yn byw ynddynt, Cymru a byd lle rwy'n gobeithio y gall pob un ohonom ni yn y dyfodol fyw ein bywydau fel yr ydym ni ar gyfer pwy ydym ni, heb ofni rhagfarn a chasineb. Mae'r cyfrifoldeb ar bob un ohonom ni i wireddu hyn, felly gadewch inni arwain y ffordd o ran codi llais, hawlio cyfrifoldeb a chael gwared ar gasineb a gwahaniaethu. Diolch yn fawr.