English: The Economist in March published an article entitled, 'The quiet decline of arts in British schools'. They used a Welsh case study of a local authority impacted by funding cuts. It was reported how the music service budget had recently been reduced by an eye-watering 72 per cent. The then head of the council's music service put it succinctly - 'Many will give up'. And, of course, he's referring to instrumental tuition and the instruments that they provide. If Wales is to retain its worldwide reputation as the land of song, then we need the Welsh Government to develop a national music strategy, a plan, and, in particular, a national education performance music strategy for Wales, outlining the steps and requirements, and a consistent and core offer for the pupils of Wales. The principles of universality of provision across Wales are key if we want to ensure opportunities for all are guaranteed. Indeed, Wales's foremost orchestral conductor, Owain Arwel Hughes, has attributed a crisis in Welsh music to cuts in music services. These cannot be divorced from the ongoing squeezing of the Welsh budget, and the pressures, therefore, on Welsh local government and non-statutory services, despite Welsh Government protections. Nobody is more passionate in Wales, the land of song, than Owain Arwel Hughes, but we need to listen and we need to listen hard. I recently attended the launch of the Welsh Proms. This year, to the obvious dismay of many, Welsh Government financial support was withdrawn. The rationale was that the money had come from the Welsh Government's economic development funding, and could no longer be justified. I believe we have to be careful that we do not fall into the trap of knowing the price of everything and the value of nothing. As a member of the Culture, Welsh Language and Communications Committee, I know how passionate also our Chair, Bethan, is about this issue. Her passion is shared by the Welsh public. Our committee's inquiry into funding for and access to music education is due to report soon. This was an inquiry inspired by the Welsh people. When asked in 2016 by the committee what the priorities of the committee should be, the public consultation found the most popular was funding for and access to music education. And the Welsh public are ahead of us as politicians. They know the value of music education to the life of our nation, our future artists and culture. They are rightly concerned that Wales faces the danger of a postcode lottery of provision without a national vision and a national approach to a national music education performance strategy. Earlier this year, I commissioned Professor Paul Carr from the faculty of creative industries at the University of South Wales to complete a report to look at international best practice in music performance education models, and associated learning outcomes for Wales. Professor Carr chose 12 stakeholders who were chosen either for their detailed knowledge of the Welsh context, their evidence and expertise and evidenced knowledge of UK and international offers. These stakeholders included the chair of National Youth Arts Wales, the artistic director of BBC Cymru Wales, professors of music education in University College London, managing directors of the European Music School Union and, of course, Welsh arts council. This report will be launched later this month at a celebration of Welsh music at the Royal Welsh College of Music and Drama, an important scoping piece with a further outcome report to come. And, as a little plug, I hope that many Assembly Members will be able to attend alongside key stakeholders and international artists. But he gave us a stark warning, and I quote: 'If something is not done to turn this current publicised decline around, one of Wales's most famous maxims, the land of song, will unquestionably be under threat in the years to come, because it will simply not be true'. In Wales, we cannot accept the consequences of austerity imposed from London since 2010 destroying the musical fabric of our nation. Wales needs capital investment similar to the music development fund, introduced by the Labour Government in 1999. This would provide a newly modelled music support service with necessary sustainable finances to make instrumental-based musical activities accessible for all, replacing reduced access to music, accusations of elitism, and the postcode lottery maxim with a clear statement for the nation. The then Secretary of State for Wales, Alun Michael, introduced the music development fund in 1999, with £8 million being distributed to local authorities' music services. And despite the context of cuts and the many competing priorities of Government, I say to this place that this debate today is about more than just music. It is about the very type of nation that we wish to be. It is about our place and identity in the world, our culture, our heritage, our creative industry and economic growth. And it is also very much about equality - equality of access, irrespective of wealth, to the well-being, self-esteem and progression pathways and careers in the wider world of music, and it's about equality in the classroom, so that the world of music is not shut to those who can play but not pay. Now, Cabinet Secretary, I believe is the time to commit our nation to a national music strategy, a plan to commit investment to underpin the strategy and support the music support services in Wales. To conclude, Deputy Llywydd, let us speak truth to power: the alternative is a continuing fragmented access to music education and funding across Wales, with a great diminution of opportunities for the poorest in our society, unable to engage in and enlarge Wales's music landscape and that beyond. We will all be poorer for that, and our nation's proud claim of being a land of song will echo with diminishing strength, and that diminuendo will be on an unprecedented scale. And I believe that we in this place cannot let that happen. Diolch.
Welsh: Ym mis Mawrth, cyhoeddodd The Economist erthygl o'r enw, 'The quiet decline of arts in British schools'. Defnyddient astudiaeth achos o Gymru o awdurdod lleol yr effeithiwyd arno gan doriadau ariannol. Soniwyd sut roedd cyllideb y gwasanaeth cerddoriaeth wedi lleihau cymaint â 72 y cant. Disgrifiodd pennaeth gwasanaeth cerddoriaeth y cyngor ar y pryd y peth yn gryno - 'Bydd llawer yn rhoi'r gorau iddi'. Ac wrth gwrs, mae'n cyfeirio at hyfforddiant offerynnol a'r offerynnau a ddarperir ganddynt. Os yw Cymru i gadw ei henw da ledled y byd fel y gwlad y gân, mae angen i Lywodraeth Cymru ddatblygu strategaeth gerddoriaeth genedlaethol, sef cynllun, ac yn benodol, strategaeth genedlaethol ar gyfer addysg perfformio cerddoriaeth i Gymru, yn amlinellu'r camau a'r gofynion, a chynnig craidd a chyson ar gyfer disgyblion Cymru. Mae egwyddorion darpariaeth gyffredinol ledled Cymru yn allweddol os ydym am sicrhau cyfleoedd wedi'u gwarantu i bawb. Yn wir, mae arweinydd cerddorfaol mwyaf blaenllaw Cymru, Owain Arwel Hughes, wedi priodoli'r argyfwng yng ngherddoriaeth Cymru i doriadau mewn gwasanaethau cerddoriaeth. Ni ellir gwahanu'r rhain oddi wrth y gwasgu parhaus ar gyllideb Cymru, a'r pwysau felly ar wasanaethau llywodraeth leol a gwasanaethau anstatudol, er gwaethaf amddiffyniadau Llywodraeth Cymru. Nid oes neb yn fwy angerddol yng Nghymru, gwlad y gân, nag Owain Arwel Hughes, ond mae angen inni wrando ac mae angen inni wrando'n astud. Yn ddiweddar mynychais lansiad Proms Cymru. Eleni, er siom amlwg i lawer, cafodd cymorth ariannol Llywodraeth Cymru ei dynnu'n ôl. Y rhesymeg oedd bod yr arian wedi dod o gyllid datblygu economaidd Llywodraeth Cymru, ac na ellid ei gyfiawnhau mwyach. Credaf fod yn rhaid i ni fod yn ofalus nad ydym yn syrthio i'r fagl o wybod pris popeth a gwerth dim byd. Fel aelod o'r Pwyllgor Diwylliant, y Gymraeg a Chyfathebu, gwn pa mor angerddol hefyd yw ein Cadeirydd, Bethan, ynglŷn â'r mater hwn. Rhennir ei brwdfrydedd gan y cyhoedd yng Nghymru. Mae ymchwiliad ein pwyllgor i gyllid a mynediad at addysg cerdd i fod i gyflwyno'i adroddiad cyn bo hir. Ymchwiliad wedi'i ysbrydoli gan bobl Cymru oedd hwn. Pan ofynnodd y pwyllgor yn 2016 beth ddylai blaenoriaethau'r pwyllgor fod, gwelodd yr ymgynghoriad cyhoeddus mai'r hyn a oedd yn fwyaf poblogaidd oedd cyllid ar gyfer, a mynediad at addysg cerdd. Ac mae'r cyhoedd yng Nghymru ar y blaen inni fel gwleidyddion. Maent yn gwybod gwerth addysg cerdd i fywyd ein cenedl, ein hartistiaid yn y dyfodol a'n diwylliant. Maent yn pryderu, yn briodol, fod Cymru'n wynebu'r perygl o loteri cod post o ran y ddarpariaeth heb weledigaeth genedlaethol a dull cenedlaethol o weithredu strategaeth genedlaethol ar gyfer addysg perfformio cerddoriaeth. Yn gynharach eleni, comisiynais yr Athro Paul Carr o gyfadran diwydiannau creadigol Prifysgol De Cymru i gwblhau adroddiad yn edrych ar arferion gorau rhyngwladol o ran modelau addysg perfformio cerddoriaeth, a'r canlyniadau dysgu cysylltiedig ar gyfer Cymru. Dewisodd yr Athro Carr 12 o randdeiliaid a ddewiswyd naill ai ar sail eu gwybodaeth fanwl am y cyd-destun Cymreig, eu tystiolaeth a'u harbenigedd a gwybodaeth ar sail tystiolaeth o'r DU ac yn rhyngwladol. Roedd y rhanddeiliaid hyn yn cynnwys cadeirydd Celfyddydau Cenedlaethol Ieuenctid Cymru, cyfarwyddwr artistig BBC Cymru Wales, athrawon addysg cerdd yng Ngholeg Prifysgol Llundain, rheolwyr gyfarwyddwyr Undeb Ysgolion Cerdd Ewrop ac wrth gwrs, Cyngor Celfyddydau Cymru. Bydd yr adroddiad hwn yn cael ei lansio yn ddiweddarach y mis hwn mewn dathliad o gerddoriaeth Gymreig yng Ngholeg Brenhinol Cerdd a Drama Cymru, ac mae'n waith cwmpasu pwysig gydag adroddiad o ganlyniadau i ddilyn. Ac i roi hysbysrwydd bach iddo, rwy'n gobeithio y bydd llawer o Aelodau'r Cynulliad yn gallu bod yn bresennol ochr yn ochr â rhanddeiliaid allweddol ac artistiaid rhyngwladol. Ond rhoddodd rybudd difrifol, ac rwy'n dyfynnu: Os na wneir rhywbeth i wrthdroi'r dirywiad presennol sydd wedi cael cyhoeddusrwydd, bydd un o'r disgrifiadau enwocaf o Gymru, sef gwlad y gân, dan fygythiad yn bendant yn y blynyddoedd i ddod, oherwydd yn syml iawn, ni fydd yn wir. Yng Nghymru, ni allwn dderbyn canlyniadau'r cyni a orfodwyd arnom o Lundain ers 2010 sy'n dinistrio gwead cerddorol ein cenedl. Mae Cymru angen buddsoddiad cyfalaf tebyg i'r gronfa ddatblygu cerddoriaeth a gyflwynwyd gan y Llywodraeth Lafur yn 1999. Byddai hon yn darparu gwasanaeth cymorth cerddorol wedi'i fodelu o'r newydd gyda chyllid cynaliadwy angenrheidiol i wneud gweithgareddau cerddorol offerynnol yn hygyrch i bawb, ac yn lle'r mynediad cyfyngedig a geir at gerddoriaeth, cyhuddiadau o elitiaeth a'r wireb ynghylch y loteri cod post, byddai datganiad clir ar gyfer y genedl. Cyflwynodd Ysgrifennydd Gwladol Cymru ar y pryd, Alun Michael, y gronfa ddatblygu cerddoriaeth yn 1999, a dosbarthwyd £8 miliwn i wasanaethau cerdd awdurdodau lleol. Ac er gwaethaf cyd-destun toriadau a'r nifer o flaenoriaethau sy'n cystadlu o fewn y Llywodraeth, rwy'n dweud wrth y lle hwn fod a wnelo'r ddadl hon heddiw â mwy na cherddoriaeth yn unig. Mae'n ymwneud â'r math o wlad y dymunwn fod. Mae'n ymwneud â'n lle a'n hunaniaeth yn y byd, ein diwylliant, ein treftadaeth, ein diwydiant creadigol a'n twf economaidd. Ac mae hefyd yn ymwneud yn helaeth â chydraddoldeb - cydraddoldeb o ran mynediad, waeth pa mor gefnog, at les, hunan-barch a llwybrau ar gyfer camu ymlaen a gyrfaoedd ym myd ehangach cerddoriaeth, ac mae'n ymwneud â chydraddoldeb yn yr ystafell ddosbarth, fel nad yw'r byd cerddorol ar gau i'r rhai sy'n gallu chwarae ond sy'n methu talu. Nawr, Ysgrifennydd y Cabinet, rwy'n credu ei bod hi'n bryd ymrwymo ein cenedl i strategaeth gerddoriaeth genedlaethol, cynllun i addo buddsoddiad yn sail i'r strategaeth a chefnogi gwasanaethau cymorth cerdd yng Nghymru. I gloi, Ddirprwy Lywydd, gadewch inni siarad yn onest: y dewis arall yw dull tameidiog o geisio sicrhau mynediad parhaus at addysg cerdd a chyllid ar draws Cymru, gyda lleihad mawr yn nifer y cyfleoedd i'r tlotaf yn ein cymdeithas na allant gymryd rhan yn nhirlun cerddorol Cymru a thu hwnt, na'i ymestyn. Byddwn i gyd yn dlotach oherwydd hynny, a bydd honiad balch ein cenedl mai hi yw gwlad y gân yn adleisio'n fwyfwy egwan, a bydd y diminuendo hwnnw ar raddfa nas gwelwyd o'r blaen. Ac nid wyf yn credu y gallwn ni yn y lle hwn adael i hynny ddigwydd. Diolch.