English: Llywydd, in politics, there is often an easy path and a hard path. If the easy path was always the right way to go, then the job we do here would be simple. In fact, we'd hardly be needed at all. But the reality is that, more often than not, the hard path is also the right way. In an age where a lie can be retweeted 30,000 times before truth has booted up her laptop, that is more true than ever. So, there are some hard things we need to be aware of in this Chamber. Firstly, Wales voted to leave the European Union. I accept that and I respect that. Secondly, the offer that was made to people at the time of the 2016 referendum is never going to be delivered on. Instead of leaving being 'cost free' and 'the easiest thing ever', it is going to cost the UK a minimum of a £50 billion divorce bill that we will still be paying in 2064. And that is before we even consider the cost now in higher prices and low growth, even before we've left - a cost that the Centre for European Reform estimates at £500 million a week. The third fact we have to accept is that there is no majority in the House of Commons for any sort of Brexit - not for Theresa May's Brexit, not for Jacob Rees-Mogg's Brexit, and not for any sort of blindfold Brexit either. But the weakness of the Prime Minister and the aggressiveness of the Breximists on the ERG - the political cousins of the UKIP Members in this Chamber - means that unless we find a way out of this mess, we will have the worst kind of Brexit at all: a 'no deal' Brexit that would destroy our manufacturing in Wales and devastate our health service; a 'no deal' Brexit that will decimate our automotive, aerospace and agricultural sectors; a 'no deal' Brexit that will destroy jobs at companies like ArvinMeritor in Cwmbran who depend on just-in-time manufacturing. It's their jobs, their mortgages, their kids' futures at stake. So, the fourth fact is that we need a way out of this mess, and that means that parties will have to co-operate. My party's amendment says the way out is a general election. I will vote for it, but I will do so knowing that the fifth fact is that there is little to no chance of it happening. And that leads me to my sixth and final fact, that a people's vote is the one way we have to unite to get us out. It's time we dropped the party political bombast and showed leadership, even if it's hard and recognise that fact. A people's vote will not be a repeat of the 2016 referendum, but a vote on the actual deal. The advocates of Brexit got the right in 2016 to negotiate for us to leave, but we should have the right to tell them that what they're offering is not good enough compared to what we have today. I'm not afraid of that debate, but it seems the advocates of Brexit are.
Welsh: Lywydd, mewn gwleidyddiaeth, yn aml ceir llwybr hawdd a llwybr anodd. Pe bai'n wir mai'r llwybr hawdd yw'r ffordd gywir i fynd bob amser, byddai'r gwaith a wnawn yma yn syml. Yn wir, prin y byddai ein hangen o gwbl. Ond yn amlach na pheidio, y gwir amdani yw bod y llwybr caled hefyd yn ffordd gywir i fynd. Mewn oes pan ellir ail-drydaru celwydd 30,000 o weithiau cyn i'r gwir danio ei gliniadur, mae hynny'n fwy gwir nag erioed. Felly, mae yna rai pethau anodd sy'n rhaid inni fod yn ymwybodol ohonynt yn y Siambr hon. Yn gyntaf, pleidleisiodd Cymru dros adael yr Undeb Ewropeaidd. Rwy'n derbyn hynny ac rwy'n parchu hynny. Yn ail, nid yw'r cynnig a wnaed i bobl Cymru adeg refferendwm 2016 byth yn mynd i gael ei wireddu. Yn hytrach na bod gadael 'yn costio dim' a'r 'peth hawsaf erioed', mae'r bil ysgariad yn mynd i gostio o leiaf £50 biliwn i'r DU, a byddwn yn dal i'w dalu yn 2064. A hynny cyn inni hyd yn oed ystyried y gost yn awr mewn prisiau uwch a thwf isel, hyd yn oed cyn inni adael - cost y mae'r Ganolfan Ddiwygio Ewropeaidd yn amcangyfrif ei bod yn £500 miliwn yr wythnos. Y drydedd ffaith sy'n rhaid inni ei derbyn yw nad oes mwyafrif yn Nhŷ'r Cyffredin dros unrhyw fath o Brexit - o blaid Brexit Theresa May, o blaid Brexit Jacob Rees-Mogg, nac o blaid unrhyw fath o Brexit dall chwaith. Ond mae gwendid y Prif Weinidog a natur ymosodol y Breximistiaid yn y Grŵp Ymchwil Ewropeaidd - cefndryd gwleidyddol Aelodau UKIP yn y Siambr hon - yn golygu y cawn y math gwaethaf oll o Brexit oni bai ein bod yn dod o hyd i ffordd allan o'r llanastr hwn, sef Brexit 'dim bargen' a fyddai'n dinistrio ein diwydiant gweithgynhyrchu yng Nghymru ac yn difa ein gwasanaeth iechyd; Brexit 'dim bargen' a fydd yn anrheithio ein sectorau modurol, awyrofod ac amaethyddol; Brexit 'dim bargen' a fydd yn difa swyddi mewn cwmnïau fel ArvinMeritor yng Nghwmbrân sy'n dibynnu ar weithgynhyrchu mewn union bryd. Eu swyddi, eu morgeisi, dyfodol eu plant hwy sydd yn y fantol. Felly, y bedwaredd ffaith yw bod arnom angen ffordd allan o'r llanastr hwn, ac mae hynny'n golygu y bydd yn rhaid i'r pleidiau gydweithredu. Mae gwelliant fy mhlaid yn dweud mai'r ffordd allan yw etholiad cyffredinol. Byddaf yn pleidleisio drosto, ond byddaf yn gwneud hynny gan wybod mai'r bumed ffaith yw nad oes fawr o debygrwydd y bydd yn digwydd. A daw hynny â mi at fy chweched ffaith, a'r olaf, mai pleidlais y bobl yw'r un ffordd sydd gennym o ymuno i'n cael ni allan. Mae'n bryd inni roi diwedd ar ymffrost gwleidyddiaeth plaid a dangos arweiniad, hyd yn oed os yw'n anodd, a chydnabod y ffaith honno. Ni fydd pleidlais y bobl yn ailadrodd refferendwm 2016, ond yn hytrach bydd yn bleidlais ar y cytundeb ei hun. Cafodd cefnogwyr Brexit hawl yn 2016 i negodi i ni adael, ond dylai fod gennym ni hawl i ddweud wrthynt nad yw'r hyn y maent yn ei gynnig yn ddigon da o gymharu â'r hyn sydd gennym heddiw. Nid oes arnaf ofn y ddadl honno, yn wahanol i gefnogwyr Brexit, mae'n ymddangos.