English: I'd like to start my intervention with a quote from a constituent of mine in Carmarthen: Being a single mother scares me. I had a letter today giving me information as to how much universal credit I'll be entitled to, and I'm going to be £210 a month worse off. I work 16 hours a week and I'm just about making ends meet now. I dread to think what situation I'm going to be in when I finally get switched to universal credit. For every £1 I earn over my work allowance, I have 65p taken off me. How is this meant to encourage and help people to work?' That's just one of the 20,000 people in Pembrokeshire alone who are going to be impacted by changes in universal credit, and whilst it's true to say that some will be better off, the fact is that because of the insistence on pursuing austerity measures by the UK Government, most will be much worse off. The oddest thing of all about this policy, as has already been suggested, is that it's being implemented and the way it's being implemented, in many cases, undermines that financial incentive to work. Single parents with dependent children are particularly hard hit, receiving £3,100 a year less than they received with tax credit: a massive hit on any family budget. And the UK Government has deliberately staggered the roll-out of universal credit so that we can learn lessons, but in Wigan, four out of five universal credit claimants, or over 80 per cent of people, ended up being in rent arrears. I must ask, if that's the evidence of the lessons, why are we not pausing to rethink how we can make the system easier for some of the most deprived and vulnerable people in our communities? More than half of the people in receipt of universal credit are in work. They're doing the right thing for themselves and for the wider society, but now they're being penalised. I don't think anyone's promoting the fact that we should continue with the present system, which is extremely complex, but the way this system is being introduced is proving to be entirely counterproductive. A particular problem emanates from this point that money is paid in arrears, and at the moment it's a 42-day wait for the first payment, and others, you've heard, can extend to 60 days in arrears. Around half of universal credit recipients so far have been able to access advance payments, but it's really difficult for vulnerable people with poor reading and writing skills to prove that they're in need of money to pay for bills or to pay for food. And the fact that the UK Government thinks that this delay in payment is somehow acceptable and possible for people who often have chaotic lives, I'm afraid just serves to underline how utterly out of touch they are with their constituents. And on top of that, just imagine what it's like for someone who has an addiction - perhaps to gambling, alcohol or drugs - or people with learning difficulties to manage what might seem a vast amount of money then, arriving to them all at once. It's interesting to note that the joint committee on human rights has warned that the roll-out of universal credit benefit could expose women to abuse because the benefit is paid to couples through a joint account. We should be concerned that some men may limit their partners' access to money and force women to stay in violent relationships. In the pilot schemes we've seen, we've seen massive increases in rent arrears, which have implications for social housing landlords and council house landlords. We've heard already that a lot of people are now homeless as a result. We've seen these massive demand increases at food banks. Many have been driven into the arms of ruthless moneylenders, and they charge extortionate interest rates simply to people who want to feed their children. Let's not forget that, in Wales, one in three children are living in poverty - a shameful situation in a country that is the fifth-richest country in the world, and where the UK Government will have made £80 billion-worth of tax cuts, including £22 billion-worth of income tax cuts, by 2021. I think it's time to inject some justice into this system, to rebalance the inequality in this country, and to make sure that everyone is incentivised to contribute and to work. I am afraid that I disagree with the proposal that control over welfare should be devolved. I don't think there's any chance that the UK Government will cough up the cash for welfare while relinquishing administrative control. [Interruption.]
Welsh: Hoffwn ddechrau fy ymyriad gyda dyfyniad gan etholwr i mi yng Nghaerfyrddin: Mae bod yn fam sengl yn fy nychryn. Cefais lythyr heddiw yn rhoi gwybod i mi faint o gredyd cynhwysol y bydd gennyf hawl iddo, ac rwy'n mynd i fod £210 y mis yn waeth fy myd. Rwy'n gweithio 16 awr yr wythnos ac rwy'n llwyddo o drwch blewyn i ddal dau ben llinyn ynghyd yn awr. Mae'n gas gennyf feddwl beth fydd fy sefyllfa pan fyddaf yn newid i gredyd cynhwysol yn y pen draw. Am bob £1 rwy'n ei hennill yn ychwanegol at fy lwfans gwaith, eir â 65c oddi arnaf. Sut y mae hyn i fod i annog a helpu pobl i weithio? Dyna un yn unig o'r 20,000 o bobl yn Sir Benfro yn unig yr effeithir arnynt gan y newidiadau i'r credyd cynhwysol, ac er ei bod yn wir i ddweud y bydd rhai ar eu hennill, y ffaith amdani yw y bydd y rhan fwyaf, oherwydd bod Llywodraeth y DU yn mynnu dilyn trywydd mesurau cyni, yn llawer gwaeth eu byd. Y peth rhyfeddaf oll am y polisi hwn, fel sydd eisoes wedi cael ei awgrymu, yw ei fod yn cael ei weithredu a bod y ffordd y mae'n cael ei weithredu, mewn llawer o achosion, yn tanseilio'r ysgogiad ariannol i weithio. Mae rhieni sengl gyda phlant dibynnol yn cael eu taro'n arbennig o galed, a byddant yn cael £3,100 y flwyddyn yn llai nag y maent yn ei gael gyda chredyd treth: ergyd enfawr i unrhyw gyllideb deuluol. Ac mae Llywodraeth y DU wedi mynd ati'n fwriadol i gyflwyno'r credyd cynhwysol yn raddol fel y gall pawb ohonom ddysgu gwersi, ond yn Wigan, mae pedwar o bob pump o'r rhai sy'n hawlio credyd cynhwysol, neu dros 80 y cant o bobl, wedi mynd i ddyled gyda'u rhent. Rhaid i mi ofyn, os mai dyna yw tystiolaeth y gwersi, pam nad ydym yn oedi i ailfeddwl sut y gallwn wneud y system yn haws i rai o'r bobl fwyaf difreintiedig ac agored i niwed yn ein cymunedau? Mae mwy na hanner y bobl sy'n cael y credyd cynhwysol yn gweithio. Maent yn gwneud y peth iawn iddynt eu hunain ac i'r gymdeithas ehangach, ond maent yn cael eu cosbi yn awr. Nid wyf yn meddwl bod unrhyw un yn hyrwyddo'r ffaith y dylem barhau â'r system bresennol, sy'n hynod gymhleth, ond mae'r ffordd y caiff y system ei chyflwyno yn gwbl wrthgynhyrchiol. Ceir problem benodol sy'n deillio o'r pwynt ynglŷn â bod arian yn cael ei ôl-dalu, ac ar hyn o bryd mae'n rhaid aros 42 diwrnod am y taliad cyntaf ac mae eraill, fe glywoch, yn gorfod aros 60 diwrnod am ôl-daliad. Mae tua hanner y rhai sy'n derbyn credyd cynhwysol hyd yn hyn wedi gallu cael taliadau ymlaen llaw, ond mae'n anodd iawn i bobl sy'n agored i niwed sydd â sgiliau darllen ac ysgrifennu gwael brofi eu bod angen arian i dalu am filiau neu i dalu am fwyd. Ac yn anffodus, mae'r ffaith bod Llywodraeth y DU yn credu bod yr oedi hwn cyn talu yn dderbyniol rywsut ac yn bosibl i bobl sy'n aml yn byw bywydau caotig, yn tanlinellu pa mor allan o gysylltiad yn llwyr y maent â'u hetholwyr. Ac ar ben hynny, dychmygwch sut y mae hi i rywun sy'n gaeth - i gamblo, alcohol neu gyffuriau efallai - neu bobl ag anawsterau dysgu i reoli'r hyn a allai ymddangos fel llawer iawn o arian yn eu cyrraedd i gyd ar unwaith wedyn. Mae'n ddiddorol nodi bod y cyd-bwyllgor hawliau dynol wedi rhybuddio y gallai'r broses o gyflwyno'r budd-dal credyd cynhwysol wneud menywod yn agored i gael eu cam-drin am fod y budd-dal yn cael ei dalu i gyplau trwy gyfrif ar y cyd. Dylem fod yn bryderus y gall rhai dynion gyfyngu ar fynediad eu partneriaid at arian a gorfodi menywod i aros mewn perthynas dreisgar. Yn y cynlluniau peilot a welsom, rydym wedi gweld cynnydd anferth mewn ôl-ddyledion rhent, sydd â goblygiadau i landlordiaid tai cymdeithasol a landlordiaid tai cyngor. Rydym wedi clywed eisoes fod llawer o bobl bellach yn ddigartref o ganlyniad. Rydym wedi gweld y cynnydd enfawr yn y galw mewn banciau bwyd. Mae llawer wedi cael eu gyrru i freichiau benthycwyr arian didostur, ac maent yn codi cyfraddau llog gormodol ar bobl sydd am fwydo eu plant. Gadewch i ni beidio ag anghofio bod un o bob tri phlentyn yng Nghymru yn byw mewn tlodi - sefyllfa gywilyddus mewn gwlad sydd yn bumed wlad gyfoethocaf y byd, a lle y bydd Llywodraeth y DU wedi gwneud gwerth £80 biliwn o doriadau treth, gan gynnwys gwerth £22 biliwn o doriadau treth incwm, erbyn 2021. Rwy'n credu ei bod yn bryd chwistrellu rhywfaint o gyfiawnder i mewn i'r system hon, er mwyn ailgydbwyso'r anghydraddoldeb yn y wlad hon, ac i wneud yn siŵr fod pawb yn cael ei gymell i gyfrannu ac i weithio. Rwy'n ofni fy mod yn anghytuno â'r cynnig y dylid datganoli rheolaeth dros les. Nid wyf yn credu bod unrhyw obaith y bydd Llywodraeth y DU yn rhyddhau'r arian ar gyfer lles gan ildio rheolaeth weinyddol. [Torri ar draws.]