English: Diolch, Llywydd. It's not a secret that we believe that there should be a ban on no-fault evictions, and the amendments that we've tabled today reflect this position. Our amendments in this group are based on the Scottish model, which bans no-fault evictions but does allow evictions in a limited number of circumstances. The reason for using the Scottish approach is not because we think that that approach is perfect, although it is considerably better than the approach proposed today, but it's because if we went for a complete ban, considering what's been said at previous stages, I suspect the Minister would argue that this would risk being incompatible with human rights laws. Personally, I think evicting and making people homeless for no reason would itself be a violation of human rights, but, unfortunately, people who are homeless lack the financial resources to establish lobby groups for all parties and also to take the Government to court. So, instead, we have lifted the Scottish model, which, of course, has been in law for a number of years and therefore it is reasonable for us all to assume that that would be compatible with human rights law. It would significantly strengthen the rights of tenants and bring us far closer to ending no-fault evictions. At Stage 2, the Minister explained that the grounds may be too narrow and prevent a landlord from reclaiming their property if they fell outside these grounds. So, that is why the amendment gives the Minister the power to modify the grounds. Speaking more generally, I want to outline my group's approach to the legislation. That is, we do not believe the Government has got the balance right between the rights of tenants, often the poorer party, and landlords, which is the group with the historic lobbying power. There hasn't been enough movement from the Government on this, at least not movement in the direction we would like to see. There was, of course, a pledge made by the First Minister for a total ban on no-fault evictions, but this has been watered down to merely increase the notice period required from two to six months. That's considerable movement towards the position of landlords and is, I'm afraid, a reflection of the power imbalance in terms of different groups and their access to understanding these issues and being able to lobby for change. It remains our understanding that the UK Government intends to ban no-fault evictions in England, but they've postponed that legislation due to the pandemic. Nonetheless, it means that passing this legislation today would leave Wales as the outlier. The rights of tenants in Wales would be the weakest, and that is a position my group cannot support. In any other circumstances, we might at least consider this slight movement to be worth while, but the pandemic, to all intents and purposes, means that we are discussing here what the legal regime will be post pandemic. So, whatever happens this afternoon won't in practice impinge on tenants' rights at the moment, in the short term. However, in the longer run, passing this Bill would be damaging, as it would inevitably delay the changes we would want to see implemented. As such, without significant movement from the Government today, we will be voting against the Bill and seeking to introduce a far stronger Bill, should we be successful in forming the next Government. That would be a fairer approach for all, setting out our clear intention to bring forward our own legislation rather than accepting what is being offered here. I look forward to the debate. Diolch yn fawr.
Welsh: Diolch, Lywydd. Nid yw'n gyfrinach ein bod yn credu y dylid gwahardd troi allan heb fai, ac mae'r gwelliannau rydym wedi'u cyflwyno heddiw yn adlewyrchu'r safbwynt hwn. Mae ein gwelliannau yn y grŵp hwn yn seiliedig ar fodel yr Alban, sy'n gwahardd troi allan heb fai ond yn caniatáu troi allan mewn nifer gyfyngedig o amgylchiadau. Nid oherwydd ein bod yn meddwl ei fod yn berffaith yw'r rheswm dros ddefnyddio dull yr Alban, er ei fod yn well o lawer na'r dull a gynigir heddiw, ond pe baem yn mynd am waharddiad llwyr, o gofio'r hyn a ddywedwyd mewn cyfnodau blaenorol, rwy'n tybio byddai'r Gweinidog yn dadlau y byddai hyn mewn perygl o fod yn anghydnaws â deddfau hawliau dynol. Yn bersonol, credaf y byddai troi pobl allan a gwneud pobl yn ddigartref heb reswm yn mynd yn groes i hawliau dynol ynddo'i hun, ond yn anffodus, nid oes gan bobl ddigartref yr adnoddau ariannol i sefydlu grwpiau lobïo ar gyfer pob plaid ac i ddwyn achosion llys yn erbyn y Llywodraeth. Felly, yn hytrach, rydym wedi benthyg model yr Alban, sydd, wrth gwrs, wedi bod yn gyfraith ers blynyddoedd lawer, ac felly mae'n rhesymol i bob un ohonom dybio y byddai'n gydnaws â chyfraith hawliau dynol. Yn sicr, byddai'n cryfhau hawliau tenantiaid yn sylweddol ac yn golygu y byddem yn llawer agosach at roi diwedd ar droi allan heb fai. Yng Nghyfnod 2, esboniodd y Gweinidog y gallai'r seiliau fod yn rhy gul ac y gallent atal landlord rhag adhawlio eu heiddo pe baent heb eu cynnwys ar y seiliau hyn. Felly, dyna pam fod y gwelliant yn rhoi pŵer i'r Gweinidog addasu'r seiliau. Yn fwy cyffredinol, hoffwn amlinellu safbwynt fy ngrŵp ar y ddeddfwriaeth. Sef, nid ydym yn credu bod y Llywodraeth wedi taro'r cydbwysedd iawn rhwng hawliau tenantiaid, sef y rhai tlotach yn aml, a landlordiaid, sef y grŵp a chanddynt y pŵer lobïo yn hanesyddol. Nid yw'r Llywodraeth wedi gwneud digon o symud ar hyn, o leiaf i'r cyfeiriad yr hoffem ei weld. Cafwyd addewid, wrth gwrs, gan y Prif Weinidog am waharddiad llwyr ar droi allan heb fai, ond mae hyn wedi'i lastwreiddio i gynyddu'r cyfnod rhybudd gofynnol yn unig o ddeufis i chwe mis. Mae hwnnw'n gam sylweddol tuag at safbwynt y landlordiaid, ac mae arnaf ofn ei fod yn adlewyrchu'r anghydbwysedd grym mewn perthynas â gwahanol grwpiau a'u gallu i ddeall y materion hyn a gallu lobïo dros newid. Ein dealltwriaeth o hyd yw bod Llywodraeth y DU yn bwriadu gwahardd troi allan heb fai yn Lloegr, ond maent wedi gohirio'r ddeddfwriaeth honno oherwydd y pandemig. Serch hynny, golyga hynny y byddai pasio'r ddeddfwriaeth hon heddiw yn golygu mai Cymru fyddai'r eithriad. Hawliau tenantiaid yng Nghymru fyddai'r gwannaf, ac mae honno'n sefyllfa na all fy ngrŵp ei chefnogi. O dan unrhyw amgylchiadau eraill, gallem o leiaf ystyried bod y symudiad bach hwn yn werth chweil, ond mae'r pandemig, i bob pwrpas, yn golygu ein bod yn trafod yma beth fydd y drefn gyfreithiol ar ôl y pandemig. Felly, ni fydd beth bynnag sy'n digwydd y prynhawn yma'n effeithio'n ymarferol ar hawliau tenantiaid ar hyn o bryd, yn y tymor byr. Fodd bynnag, yn y tymor hwy, byddai pasio'r Bil hwn yn niweidiol, gan y byddai'n anochel yn gohirio'r newidiadau y byddem am eu gweld yn cael eu rhoi ar waith. Fel y cyfryw, heb unrhyw symudiadau sylweddol gan y Llywodraeth heddiw, byddwn yn pleidleisio yn erbyn y Bil ac yn ceisio cyflwyno Bil llawer cryfach, pe baem yn llwyddo i ffurfio'r Llywodraeth nesaf. Byddai hwnnw'n ddull tecach i bawb, ac yn nodi ein bwriad clir i gyflwyno ein deddfwriaeth ein hunain yn hytrach na derbyn yr hyn a gynigir yma. Edrychaf ymlaen at y ddadl. Diolch yn fawr.