English: No, I'm sorry, Darren, I don't have time. I might in a moment. We passed this in principle 18 years ago, so any suggestion that the Welsh Government is rushing this - . Again, I feel - I'm rather disappointed that it's taken so long. Janet Finch-Saunders again mentions the New Zealand survey, which I pointed out last week was nothing more than a survey, and it was bought and paid for by the very campaign that had campaigned against that in the first place. So, that is not research, That is not scientific legislation. Now, I want to address those two groups of people who I think are concerned about this legalisation, and the first people I want to talk to are those who really have some genuine concerns around the implementation. And to them, I will say: it will be all right. Fifty-eight nations have done this already. This is the new normal. It began in 1979 with Sweden. None of those countries have seen those things that people are concerned about. None of them have seen kind and caring parents demonised. None of them have seen criminal justice systems overwhelmed. It simply hasn't happened. Fifty-eight nations, Scotland most recently, and it's a matter of sorrow to me that Wales wasn't there before them. Today we will become the fifty-ninth, but to those with genuine concerns, I say, 'Look at the experience; look at what has happened.' Essentially, what has happened is that good parenting has been promoted in those nations. In those nations where this has been in operation for a very long time - Sweden is the example - it has actually led to a de-escalation of violence in families, of serious violence in families. So, today we move to give our children their article 19 rights, their right to be protected from violence. As we do this, I want to focus on those who oppose this legislation from the point of view of intrusion into family life. Well, you know, we intrude into family life on a regular basis. There was a time when it was lawful in this nation for a man to beat his wife with a stick so long as it was no thicker than his thumb. I do not believe that children are the property of their parents. We have a fundamental, philosophical difference here. Children do not belong to their parents. They are citizens in their own right. The UN Convention on the Rights of the Child places upon us all a duty to support them in their growth and in their development. Today we as a nation will exercise that right. We will give them at last - at last - equal protection against violence under the law. I am looking forward to this and I commend this legislation to this Chamber, but more importantly to this nation.
Welsh: Na, mae'n ddrwg gennyf i, Darren, nid oes amser gennyf i. Efallai y gwnaf i mewn munud. Cafodd hwn ei basio gennym, mewn egwyddor, 18 mlynedd yn ôl, felly mae unrhyw awgrym bod Llywodraeth Cymru yn rhuthro hyn - . Unwaith eto, rwy'n teimlo - rwyf braidd yn siomedig ei fod wedi cymryd cyn hired. Mae Janet Finch-Saunders eto'n sôn am arolwg Seland Newydd, y nodais yr wythnos diwethaf nad yw'n ddim mwy nag arolwg, a chafodd ei brynu a'i dalu amdano gan yr union ymgyrch a oedd wedi ymgyrchu yn erbyn hynny yn y lle cyntaf. Felly, nid ymchwil yw hyn, nid deddfwriaeth wyddonol yw hyn. Nawr, rwyf i am roi sylw i'r ddau grŵp hynny o bobl sydd, yn fy marn i, yn pryderu am y ddeddfwriaeth hon, a'r bobl gyntaf yr wyf i eisiau siarad â hwy yw'r rhai sydd mewn gwirionedd â rhai pryderon dilys yn ymwneud â'r gweithredu. Ac wrthyn nhw, rwy'n dweud: bydd popeth yn iawn. Mae 58 o wledydd eisoes wedi gwneud hyn. Dyma'r normalrwydd newydd. Dechreuodd yn 1979 gyda Sweden. Nid oes yr un o'r gwledydd hynny wedi gweld y pethau hynny y mae pobl yn pryderu yn eu cylch. Nid oes yr un ohonyn nhw wedi gweld rhieni caredig a gofalgar yn cael eu demoneiddio. Ni welodd yr un ohonyn nhw systemau cyfiawnder troseddol wedi eu llethu. Nid yw wedi digwydd. Pum deg wyth gwlad, yr Alban yn fwyaf diweddar, ac mae'n fater o dristwch i mi nad oedd Cymru yno o'u blaen. Heddiw, ni fydd rhif pum deg naw, ond i'r rhai sydd â phryderon dilys, rwy'n dweud, 'Edrychwch ar y profiad; edrychwch ar yr hyn sydd wedi digwydd.' Yn y bôn, yr hyn sydd wedi digwydd yw bod rhianta da wedi ei hyrwyddo yn y gwledydd hynny. Yn y gwledydd hynny lle mae hyn wedi bod ar waith ers amser hir iawn - Sweden yw'r enghraifft - mae wedi arwain at leihau trais mewn teuluoedd, trais difrifol mewn teuluoedd. Felly, heddiw rydym ni'n symud i roi eu hawliau erthygl 19 i'n plant, eu hawl i gael eu hamddiffyn rhag trais. Wrth i ni wneud hyn, rwyf i am ganolbwyntio ar y rheini sy'n gwrthwynebu'r ddeddfwriaeth hon o safbwynt ymyrryd ym mywyd y teulu. Wel, wyddoch chi, rydym ni'n ymyrryd â bywyd teuluol yn rheolaidd. Ar un adeg yr oedd yn gyfreithlon yn y wlad hon i ddyn guro ei wraig gyda ffon cyn belled nad oedd y ffon yn fwy trwchus na'i fawd. Nid wyf i'n credu bod plant yn eiddo i'w rhieni. Mae gennym ni wahaniaeth sylfaenol, athronyddol yn y fan yma. Nid yw plant yn eiddo i'w rhieni. Maen nhw'n ddinasyddion yn eu rhinwedd eu hunain. Mae Confensiwn y Cenhedloedd Unedig ar Hawliau'r Plentyn yn rhoi dyletswydd ar bob un ohonom ni i'w cefnogi yn eu twf ac yn eu datblygiad. Heddiw, byddwn ni fel gwlad yn arfer yr hawl hwnnw. Byddwn ni yn rhoi iddyn nhw o'r diwedd - o'r diwedd - amddiffyniad cyfartal rhag trais o dan y gyfraith. Rwy'n edrych ymlaen at hyn a chymeradwyaf y ddeddfwriaeth hon i'r Siambr hon, ond yn bwysicach i'r wlad hon.