English: In February 2020, the Industrial Communities Alliance published an important consideration of how the economy of Britain's older communities can be rebuilt. The report offered conclusions affecting over a quarter of the UK's population who lived in these areas, and an even larger proportion of citizens in Wales, with recommendations that would affect 12 of the 22 Welsh council areas. The report prioritised a number of key interventions that were needed - interventions that were important in February 2020, but which are even more critical now as we aim to rebuild from COVID. It called for increased support for manufacturing, investment in skills, improved connectivity and redress of the failure of the property market, and I welcome the fact that many of these priorities have been met by the ambitious programme for government that the Welsh Government published earlier today. But the report also called for a replacement of EU funding, which has been a major tool in promoting jobs and growth in less prosperous parts of the UK, including older industrial areas. In particular, it said Wales should receive the funding required on a need rather than on a population basis. It also called for the active involvement of all relevant parties: local authorities, but also, crucially, devolved national Parliaments. As the motion in the name of the Trefnydd makes clear, the proposals that have been brought forward by the UK Government fail to meet these criteria. The ICA also published additional reports that expose in a little more depth exactly what was required for many post-EU funding models. In view of the critical importance the ICA ascribed to this for former industrial areas, such as my constituency, it is worth taking a little time to consider their findings. I'm grateful to Professor Steve Fothergill, Joan Dixon and Peter Slater for keeping the cross-party group on industrial communities informed of this research during the last Senedd term. What were their conclusions? Firstly, it's important to note the UK would have actually qualified for additional funding if we had remained in the EU. A telling reflection on the 2010s as being a wasted decade of needless austerity is that three additional English regions would have qualified as less-developed regions. Secondly, west Wales and the Valleys would have still qualified for this funding, so would have received a higher share of money. Thirdly, to be transformational, any successor scheme would need to offer multi-annual financial allocations of the longest practical duration. Fourthly, and I quote, 'it is important that the management' of post-Brexit funding 'reflects both the spirit and the letter of the devolution settlement.' Indeed, the ICA recommended rebranding the funding bodies to reflect the nations of the UK within which they work. This symbolic commitment would match the practical measure of letting devolved nations decide how money was spent within their jurisdictions. Fifthly, crucially, funding should be not a penny less than the schemes that it was replacing. Again, set against these criteria, it is clear that the UK Government's proposals are inadequate. They try to circumvent devolution, representing an unwelcome power grab by the UK Government Ministers. As the WLGA's economy spokesperson noted, the amount Wales will likely be receiving does not just fail to meet our need, it fails to match the funding previously provided. Instead of an annual £375 million, Wales will get a measly £30 million to £40 million from the levelling-up fund, and crumbs from the table of the community renewal fund. This represents a clear failure to honour commitments and deliver what was promised. All we will be left with is peanuts rather than prosperity.
Welsh: Ym mis Chwefror 2020, cyhoeddodd y Gynghrair Cymunedau Diwydiannol, yr ICA, ystyriaeth bwysig o sut y gellir ailadeiladu economi cymunedau hŷn Prydain. Roedd yr adroddiad yn cynnig casgliadau a oedd yn effeithio ar dros chwarter poblogaeth y DU a oedd yn byw yn yr ardaloedd hyn, a chyfran fwy fyth o ddinasyddion yng Nghymru, gydag argymhellion a fyddai'n effeithio ar 12 o'r 22 ardal cyngor yng Nghymru. Roedd yr adroddiad yn blaenoriaethu nifer o ymyriadau allweddol yr oedd eu hangen - ymyriadau a oedd yn bwysig ym mis Chwefror 2020, ond sydd hyd yn oed yn fwy hanfodol yn awr wrth inni geisio ailadeiladu ar ôl COVID. Roedd yn galw am fwy o gefnogaeth i weithgynhyrchu, buddsoddi mewn sgiliau, gwell cysylltedd a gwneud iawn am fethiant y farchnad eiddo, ac rwy'n croesawu'r ffaith bod llawer o'r blaenoriaethau hyn wedi'u cyflawni gan y rhaglen lywodraethu uchelgeisiol a gyhoeddwyd gan Lywodraeth Cymru yn gynharach heddiw. Ond roedd yr adroddiad hefyd yn galw am ddisodli cyllid yr UE, sydd wedi bod yn arf pwysig i hyrwyddo swyddi a thwf mewn rhannau llai llewyrchus o'r DU, gan gynnwys ardaloedd diwydiannol hŷn. Yn benodol, roedd yn dweud y dylai Cymru gael yr arian sy'n ofynnol ar sail angen yn hytrach nag ar sail poblogaeth. Roedd hefyd yn galw am gyfraniad gweithredol gan yr holl bleidiau perthnasol: awdurdodau lleol, ond hefyd, yn hollbwysig, Seneddau cenedlaethol datganoledig. Fel y mae'r cynnig yn enw'r Trefnydd yn ei wneud yn glir, mae'r cynigion a gyflwynwyd gan Lywodraeth y DU yn methu â bodloni'r meini prawf hyn. Cyhoeddodd yr ICA adroddiadau ychwanegol hefyd sy'n amlygu'n fanylach beth yn union oedd ei angen ar gyfer llawer o fodelau ariannu ar ôl yr UE. O ystyried y pwysigrwydd hanfodol y gwnaeth yr ICA ei briodoli i hyn ar gyfer hen ardaloedd diwydiannol, fel fy etholaeth i, mae'n werth cymryd ychydig o amser i ystyried eu canfyddiadau. Rwy'n ddiolchgar i'r Athro Steve Fothergill, Joan Dixon a Peter Slater am roi gwybod i'r grŵp trawsbleidiol ar gymunedau diwydiannol am yr ymchwil hwn yn ystod tymor diwethaf y Senedd. Beth oedd eu casgliadau? Yn gyntaf, mae'n bwysig nodi y byddai'r DU wedi cymhwyso ar gyfer cyllid ychwanegol pe byddai wedi aros yn yr UE. Un adlewyrchiad trawiadol ar y 2010au fel degawd o gyni diangen yw y byddai tri rhanbarth ychwanegol yn Lloegr wedi cymhwyso fel rhanbarthau llai datblygedig. Yn ail, byddai gorllewin Cymru a'r Cymoedd wedi cymhwyso o hyd ar gyfer y cyllid hwn, felly bydden nhw wedi cael cyfran uwch o arian. Yn drydydd, er mwyn bod yn drawsnewidiol, byddai angen i unrhyw gynllun olynol gynnig dyraniadau ariannol aml-flynyddol o'r cyfnod ymarferol hwyaf. Yn bedwerydd, ac rwy'n dyfynnu, 'mae'n bwysig bod rheoli' cyllid ar ôl Brexit 'yn adlewyrchu ysbryd a llythyren y setliad datganoli.' Yn wir, argymhellodd yr ICA y dylid ailfrandio'r cyrff ariannu i adlewyrchu cenhedloedd y DU y maen nhw'n gweithio oddi mewn iddyn nhw. Byddai'r ymrwymiad symbolaidd hwn yn cyd-fynd â'r cam ymarferol o adael i wledydd datganoledig benderfynu sut y byddai arian yn cael ei wario o fewn eu hawdurdodaethau. Yn bumed, yn hollbwysig, ni ddylai cyllid fod ceiniog yn llai na'r cynlluniau yr oedd yn eu disodli. Unwaith eto, o'i osod yn erbyn y meini prawf hyn, mae'n amlwg bod cynigion Llywodraeth y DU yn annigonol. Maen nhw'n ceisio osgoi datganoli, sy'n cynrychioli ymgais annymunol i fachu pŵer gan Weinidogion Llywodraeth y DU. Fel y nododd llefarydd Cymdeithas Llywodraeth Leol Cymru ar yr economi, mae'r swm y bydd Cymru'n debygol o'i gael yn methu â diwallu ein hangen ac nid yw'n cyfateb i'r arian a ddarparwyd yn flaenorol. Yn hytrach na £375 miliwn blynyddol, bydd Cymru'n cael £30 miliwn i £40 miliwn o'r gronfa codi'r gwastad, a briwsion o fwrdd y gronfa adnewyddu cymunedol. Mae hyn yn cynrychioli methiant clir i anrhydeddu ymrwymiadau a chyflawni'r hyn a addawyd. Y cyfan fydd ar ôl inni yw arian mân yn hytrach na ffyniant.