English: Thank you. Well, I think that's a possibility, because a high percentage of tourism in Wales relates to culture and heritage. There are certain fears that Wales is presented to the world as an empty space - just beaches and mountains, but no culture and no people. So, there is scope to do more there, but there's academic research that demonstrates that Wales's unique culture, including the language and place names, is very attractive to tourists, and that's particularly true for international tourists, and we would all be very pleased to attract them, of course. It's also true for people from the rest of the UK, but not always, and I think there is some work to be done to ensure that there are no negative attitudes linked to the Welsh language in that context of tourism and that that doesn't put pressure on individuals within the communities to provide in a particular way that marginalises, undermines or even hides the local culture. There is some concern that that can happen. There certainly is a tendency to see holiday units being let where the name is changed to an English, generic name - 'Seaview' or 'Clifftop' or that kind of name. Now, very often, the original language of the name isn't officially changed, it's still there on the Royal Mail register, but it changes the linguistic landscape in a visual manner. So, that's a concern for us. And I was looking recently at an example from Shetland, where they provided information to tourists on the language and the local dialect as being something to take pride in, something that had been there for generations and centuries. I think we're behind in terms of that kind of work.
Welsh: Diolch. Wel, rwy'n credu bod, oherwydd - hynny yw, mae yna ganran uchel iawn o dwristiaeth yng Nghymru sydd yn ymwneud â diwylliant a threftadaeth. Mae yna ofnau weithiau bod Cymru'n cael ei chyflwyno i'r byd fel gwlad wag, fel petai - hynny yw, mynyddoedd a thraethau ond dim pobl a dim diwylliant. Felly, mae yna efallai le i wneud rhagor ar hynny, ac mae yna ymchwil academaidd sydd yn dangos bod y diwylliant unigryw, gan gynnwys yr iaith ac yr enwau lleoedd, yn aml iawn i dwristiaid, fel un o'r pethau cyntaf y mae'n nhw'n eu gweld, yn atyniadol iawn, a hynny'n arbennig o wir i dwristiaid rhyngwladol y byddem ni i gyd yn falch iawn o'u denu. Mae o'n wir hefyd i bobl o weddill Prydain, ond efallai nid bob tro, a dwi'n meddwl bod yna waith gennym ni i'w wneud i wneud yn siŵr nad oes yna ddim agweddau negyddol yn cael eu cysylltu â'r iaith Gymraeg o fewn cyd-destun twristiaeth a bod hynny ddim yn rhoi pwysau ar unigolion yn y cymunedau yma i ddarparu mewn ffordd benodol sydd yn ymylu neu yn tanseilio neu yn cuddio'r diwylliant lleol. Mae yna rywfaint o bryder bod hynny yn gallu digwydd. Yn sicr mae yna duedd i weld unedau gwyliau ac ati yn cael eu gosod - yn aml iawn mae'r enw yn cael ei newid yn enw yn Saesneg eithaf generig, efallai ' Seaview' neu ' Clifftop' neu'r math yma o enw. Yn aml iawn, dydy'r enw gwreiddiol Cymraeg ddim yn cael ei newid yn swyddogol, mae'n dal yna ar gofrestr y Post Brenhinol, ond eto mae'n newid y dirwedd ieithyddol yn weledol. Felly, mae hwnna o gonsern inni hefyd. A dwi'n meddwl - roeddwn i'n edrych yn ddiweddar ar enghraifft o Shetland, lle'r oedden nhw yn darparu gwybodaeth i dwristiaid ac ati ynglŷn â'r iaith yn hanesyddol dros y canrifoedd a'r dafodiaith leol fel rhywbeth i ymfalchïo ynddo hi. Dwi'n meddwl ein bod ni'n dal ar ei hôl hi o ran y math yna o waith.