English: Bernie, we're all going to miss Carl more than you'll ever believe, but nobody will miss him more than you and the family - Jack and Lucy and everybody else who knew him so well. I first met Carl when I was elected in 2007 and somebody, obviously with some sense of humour, put myself and Lesley in the office opposite him. I didn't know what to expect from a Chief Whip; I certainly didn't expect Carl, I think that's fair to say. I remember coming back up from a vote down here up to the corridor - he'd always managed to get there before me; I don't know how he managed it - and you'd hear the music blaring from his office. You'll know, Becks, as you were working for him at the time. You'd walk past the office and Carl would be sitting down dancing with his music coming from - well, I never quite worked out where - and Becks would be sitting smiling, and myself and Lesley and others would walk in there and chat and talk, and everybody was smiling. It was a great introduction to this place and to Carl, and whenever I think of Carl I think of that smile we can see in front of us. I can hear his voice sometimes: 'Morning, bro, you're late' or 'Where are you, boss? I got this for you an hour ago; where have you been? Drink it' - and all sorts of different times where we shared all sorts of different things. You know, the one thing that is in short supply in politics is trust, and I trusted him completely. I knew whenever anything was happening that I could always pick up the phone to Carl, or I'd get a text from him. He almost knew it when there was something going on in any of our lives. It was, 'How are you, brother?', 'How are you, boss?', 'What are you up to, boss?', 'Where are you, boss?', 'Are you around, boss?', 'Come out', 'Where are you?' - and he would always be there. You know, when we talk about Carl, we talk about his achievements in politics. I always remember him as a very, very decent and honourable, authentic friend and a mate of mine. The last few words he used to me were, 'All right, mate?', and it was everything I wanted to hear at that time. And, you know, Carl was a guy who wore his responsibilities lightly. You'd never have guessed that he had the achievements behind him that he had. But he cared deeply - he cared deeply - and all of us who worked alongside him know how deeply held his convictions were, and how deeply he cared about what he was doing and how deeply he believed in fair play and social justice. Fair play ran through Carl. It ran through everything he was. He grew up in Connah's Quay, and it was something that stayed with him. And whenever we were having conversations, it would always come back to that fairness and fair play. And you know, Bernie, we'll always remember that, and we'll always make sure that Carl has fair play. In everything that we do and everything that we say in remembering him, we'll remember that smile. I knew what he was thinking in meetings because he'd be texting me. I wish he hadn't. There were all sorts of colleagues and comrades making very serious points and I'd see him looking at me and I'd think, 'Oh my God, not another text message.' I'd open the text message and I would spend time listening to a serious debate suppressing my giggles because Carl - and I can see him across there now - would be smiling at me and winking at me, knowing the discomfiture he's caused me. In remembering our friend, our colleague, we've all used very similar words, actually. We've all written our tributes separately but we've all come back to very similar words: authentic and generous and caring and kind. We all knew the same man. Bernie, you'll miss him. I know you're going to miss him and I know how terribly you're going to miss him, with Jack and Lucy and everybody else, but I want you to know that this institution will miss him as well. Our country will miss him. We're all the better for having known him. Thank you.
Welsh: Bernie, rydym ni i gyd yn mynd i golli Carl yn fwy nag y byddwch chi'n ei gredu, ond fydd neb yn ei golli yn fwy na chi a'ch teulu - Jack a Lucy a phawb arall a oedd yn ei adnabod mor dda. Cyfarfûm â Carl am y tro cyntaf pan gefais i fy ethol yn 2007 ac fe wnaeth rhywun, yn amlwg rhywun â thipyn o synnwyr digrifwch, fy rhoi a Lesley yn y swyddfa gyferbyn ag ef. Doeddwn i ddim yn gwybod beth i'w ddisgwyl gan Brif Chwip; yn sicr doeddwn i ddim yn disgwyl Carl, rwy'n credu ei bod yn deg dweud hynny. Rwy'n cofio dychwelyd lan llofft ar ôl pleidlais i lawr yn fan hyn, lan i'r coridor - roedd e' bob amser yn llwyddo i gyrraedd yno cyn fi; dydw i ddim yn gwybod sut oedd yn llwyddo i wneud hynny - a byddech chi'n clywed y gerddoriaeth yn canu'n uchel o'i swyddfa. Byddet ti'n gwybod hynny, Becks, gan dy fod di'n gweithio iddo ar y pryd. Byddech chi'n cerdded heibio'r swyddfa a byddai Carl yn eistedd yn dawnsio i'w gerddoriaeth a oedd yn dod o - wel, doeddwn i byth yn gwybod o le - a byddai Becks yn eistedd yna'n gwenu, a byddwn i a Lesley ac eraill yn cerdded i mewn ac yn sgwrsio a siarad, a phawb yn gwenu. Roedd yn gyflwyniad gwych i'r lle hwn ac i Carl, a phob tro y byddai'n meddwl am Carl, rwy'n meddwl am y wên yr ydym ni'n ei gweld o'n blaenau. Rwy'n gallu clywed ei lais weithiau: 'Bore da, frawd, ti'n hwyr ' neu 'Ble wyt ti, bos? Es i i 'nôl hwn i ti awr yn ôl; ble wyt ti wedi bod? Yfa fe' - a phob math o wahanol adegau pan wnaethom ni i gyd rannu bob mathau o bethau. Wyddoch chi, un peth sy'n brin iawn mewn gwleidyddiaeth yw ymddiriedaeth, ac roeddwn i'n ymddiried ynddo'n llwyr. Roeddwn i'n gwybod, os oedd unrhyw beth yn digwydd, gallwn i bob amser ffonio Carl, neu byddwn i'n cael neges destun oddi wrtho. Roedd e fel petai'n gwybod os oedd rhywbeth yn digwydd yn ein bywydau ni. Roedd e'n dweud, 'Sut wyt ti, frawd?', 'Sut wyt ti, bos?', 'Beth wyt ti'n ei wneud, bos?', 'Ble wyt ti, bos?', 'Wyt ti o gwmpas, bos?', 'Dere mas', 'Ble wyt ti?' - ac fe fyddai e' yno bob amser. Wyddoch chi, pan fyddwn ni'n sôn am Carl, rydym ni'n sôn am ei gyflawniadau mewn gwleidyddiaeth. Rwyf bob amser yn ei gofio ef yn ffrind hoffus, anrhydeddus a diffuant iawn, iawn a mêt i mi. Yr ychydig eiriau diwethaf a ddywedodd wrthyf oedd, 'Ti'n iawn, mêt?', a dyna'r cyfan yr oeddwn i eisiau ei glywed ar y pryd. A wyddoch chi, roedd Carl yn ddyn a oedd yn ysgwyddo ei gyfrifoldebau yn ddidrafferth. Fyddech chi byth wedi dyfalu ei fod wedi cyflawni'r holl bethau a wnaeth. Ond roedd yn ofalgar iawn - yn ofalgar iawn - ac mae pob un ohonom sydd wedi cydweithio ag ef yn gwybod dyfnder ei ddaliadau, cymaint yr oedd yn credu yn yr hyn yr oedd e'n ei wneud a dyfnder ei gred mewn chwarae teg a chyfiawnder cymdeithasol. Roedd chwarae teg yn rhan annatod o gymeriad Carl. Roedd ynghlwm wrth bopeth a wnâi. Cafodd ei fagu yng Nghei Connah, ac roedd hynny yn rhywbeth a arhosodd gydag ef. A phryd bynnag byddem ni'n cael sgwrs, byddai'r sgwrs bob amser troi nôl at degwch a chwarae teg. A wyddoch chi, Bernie, byddwn ni bob amser yn cofio hynny, a byddwn ni bob amser yn sicrhau bod Carl yn cael chwarae teg. Ym mhopeth a wnawn a phopeth a ddywedwn wrth ei gofio ef, byddwn ni'n cofio'r wên yna. Roeddwn i'n gwybod beth oedd e'n ei feddwl mewn cyfarfodydd gan y byddai'n anfon negeseuon testun ata' i. Hoffwn i pe na bai e' wneud gwneud hynny. Roedd pob math o gydweithwyr a chymheiriaid yn gwneud pwyntiau difrifol iawn a byddwn i'n ei weld yn edrych arnaf a byddwn i'n meddwl, 'Duw a'm helpo, nid neges destun arall.' Byddwn i'n agor y neges destun a byddwn i'n treulio amser yn gwrando ar ddadl ddifrifol yn ceisio cuddio fy mod i'n chwerthin oherwydd byddai Carl - a gallaf ei weld ef yn awr draw yn y fan yna - yn gwenu arnaf ac yn wincio, gan wybod ei fod wedi achosi i mi deimlo'n chwithig. Wrth gofio ein ffrind, ein cyd-Aelod, rydym ni i gyd wedi defnyddio geiriau tebyg iawn, mewn gwirionedd. Rydym ni i gyd wedi ysgrifennu ein teyrngedau ar wahân ond rydym ni i gyd wedi dychwelyd at eiriau tebyg iawn: gonest a hael a charedig. Roeddem ni i gyd yn adnabod yr un dyn. Bernie, rwyt ti'n mynd i'w golli ef. Rwy'n gwybod dy fod mynd i'w golli ef ac rwy'n gwybod cymaint yr wyt ti'n mynd i'w golli ef, ynghyd â Jack a Lucy a phawb arall, ond rwyf eisiau i chi wybod y bydd y sefydliad hwn yn ei golli ef hefyd. Bydd ein gwlad yn ei golli ef. Rydym ni i gyd yn well ein byd o fod wedi'i adnabod ef. Diolch.