English: I thank Joyce Watson for her speech; it referred back to the 2011 referendum and making laws in these 20 areas. Of course, that was subject to the overriding law of the European Union - she didn't object to that, but she objects to more limited constraints at a UK level. She also didn't remind us that on the ballot paper in that referendum it said, 'This Assembly cannot make laws on tax, irrespective of the result of this vote'. May I thank the Minister and the three Chairs of committees - and perhaps also if I can single out Dai Lloyd - for their speeches, which have reminded me and emphasised what a good Bill this is? How pleased I am to support it today. There are, I think, three core areas; the Minister mentioned five, but I'll limit myself to three. Firstly, the UK Government is going to expressly be allowed to spend money in more areas in Wales; surely that is a good thing. Others object because it might limit, apparently, their policy control. The UK Government might perhaps fund free schools or academies and allow parents and their children more choice of education in Wales. Some Members refer to respecting manifesto commitments, but, of course, the UK Government's spending in respect of the M4 relief road could only actually deliver on a commitment that the Welsh Government made, but then broke. I think we should welcome the prospect of more spending from the UK Government, including from the shared prosperity fund. Secondly, the area of market access and mutual recognition - excellent principles. I disagree with David Melding and his references to Tory objections to the EU single market and replicating them through this legislation. The reverse is the case. What we saw in the European Union was single market legislation that led to top-down harmonisation of rules across all 27 countries saying you can only sell something if it abides by a single central regulation. What the internal market Bill does is go back to a much better approach that the European Union had itself flown from the 1979 European Court of Justice judgment in Cassis de Dijon, basically that if something meets the regulations of the state in which it's made, then it can be sold in all member states - market access and that principle of mutual recognition. I think that's very welcome, and if it results in our being unable to legislate to ban people in Wales from buying things that people in England can buy, then that is something I would also welcome. The third area of state aid and a measure of control over state aid by the UK Government, again, is something I welcome. We've generally had less state aid in the UK than is usual across the European Union. I'm not sure why it's a such a block for the European Union in these talks. I hear many people in this Chamber, particularly the Labour and Plaid speakers, complain of any UK oversight over what Welsh Government may do in terms of state aid, just as Joyce Watson did about legislation in those 20 areas, but they never objected to it when it came from the EU. To me, that just shows that many who come from those political traditions are, frankly, as anti-UK as they are pro-EU, and I think that was exemplified yesterday by the disgraceful comments from a Government Minister attacking the Duke and Duchess of Cambridge. Actually, it is this Welsh Government and the actions of this Senedd that threaten the United Kingdom, not this internal market Bill, and if, to a limited extent, it, for the first time, pushes some powers back to a UK level that might otherwise be devolved, that is something I welcome and I think the people of Wales will welcome. I'll be voting for this LCM today. In some ways, though, if I lose that vote, then that in itself will be good, because we will then see the UK Government impose this Bill and we will, hopefully, be able to put the Sewel convention to bed.
Welsh: Diolch i Joyce Watson am ei haraith; cyfeiriodd yn ôl at refferendwm 2011 a deddfu yn yr 20 maes hyn. Wrth gwrs, roedd hynny'n ddarostyngedig i brif gyfraith yr Undeb Ewropeaidd - nid oedd yn gwrthwynebu hynny, ond mae'n gwrthwynebu cyfyngiadau llai ar lefel y DU. Hefyd, ni wnaeth ein hatgoffa bod y papur pleidleisio yn y refferendwm hwnnw'n nodi, 'Ni all y Cynulliad hwn ddeddfu ar drethiant, beth bynnag fydd canlyniad y bleidlais hon'. A gaf fi ddiolch i'r Gweinidog a thri Chadeirydd y pwyllgorau - a Dai Lloyd yn benodol, os caf - am eu hareithiau, am fy atgoffa a phwysleisio pa mor dda yw'r Bil hwn? Rwyf mor falch o'i gefnogi heddiw. Ceir tri maes craidd, rwy'n credu; soniodd y Gweinidog am bump, ond rwyf am gyfyngu fy hun i dri. Yn gyntaf, mae Llywodraeth y DU yn mynd i gael caniatâd penodol i wario arian mewn mwy o feysydd yng Nghymru; rhaid bod hynny'n beth da. Mae eraill yn gwrthwynebu gan y gallai gyfyngu, mae'n debyg, ar y ffordd y maent yn rheoli polisïau. Efallai y bydd Llywodraeth y DU yn ariannu ysgolion rhydd neu academïau ac yn caniatáu i rieni a'u plant gael mwy o ddewis o ran addysg yng Nghymru. Mae rhai Aelodau'n cyfeirio at barchu ymrwymiadau maniffesto, ond wrth gwrs, ni allai gwariant Llywodraeth y DU mewn perthynas â ffordd liniaru'r M4 wneud dim ond cyflawni ymrwymiad a wnaeth Llywodraeth Cymru cyn ei dorri. Credaf y dylem groesawu'r posibilrwydd o fwy o wariant gan Lywodraeth y DU, gan gynnwys o'r gronfa ffyniant gyffredin. Yn ail, mynediad at y farchnad a chydnabyddiaeth gilyddol - egwyddorion rhagorol. Rwy'n anghytuno â David Melding a'i gyfeiriadau at wrthwynebiadau'r Torïaid i farchnad sengl yr UE a'u dyblygu drwy'r ddeddfwriaeth hon. Y gwrthwyneb sy'n wir. Yr hyn a welsom yn yr Undeb Ewropeaidd oedd deddfwriaeth marchnad sengl a arweiniodd at gysoni rheolau o'r brig i lawr ym mhob un o'r 27 gwlad, gan ddweud na allwch werthu rhywbeth oni bai ei fod yn cadw at un rheoliad canolog. Yr hyn y mae'r Bil marchnad fewnol yn ei wneud yw dychwelyd at ddull llawer gwell a weithredwyd gan yr Undeb Ewropeaidd ei hun o ddyfarniad Llys Cyfiawnder Ewrop 1979 yn Cassis de Dijon, sef, yn y bôn, os bydd rhywbeth yn bodloni rheoliadau'r wladwriaeth lle cafodd ei wneud, yna gellir ei werthu ym mhob aelod-wladwriaeth - mynediad at y farchnad ac egwyddor cydnabyddiaeth gilyddol. Credaf fod hynny i'w groesawu'n fawr, ac os yw'n arwain at fethu deddfu i wahardd pobl yng Nghymru rhag prynu pethau y gall pobl yn Lloegr eu prynu, mae hynny'n rhywbeth y byddwn yn ei groesawu hefyd. Mae'r trydydd maes, sef cymorth gwladwriaethol a mesur o reolaeth dros gymorth gwladwriaethol gan Lywodraeth y DU, unwaith eto'n rhywbeth rwy'n ei groesawu. Yn gyffredinol, rydym wedi cael llai o gymorth gwladwriaethol yn y DU nag sy'n arferol ar draws yr Undeb Ewropeaidd. Nid wyf yn siŵr pam ei fod yn gymaint o faen tramgwydd i'r Undeb Ewropeaidd yn y trafodaethau hyn. Rwy'n clywed llawer o bobl yn y Siambr hon, yn enwedig ymhlith siaradwyr Llafur a Phlaid Cymru, yn cwyno am unrhyw drosolwg gan y DU ar yr hyn y gall Llywodraeth Cymru ei wneud o ran cymorth gwladwriaethol, yn yr un modd ag y gwnaeth Joyce Watson ynghylch deddfwriaeth yn yr 20 maes hynny, ond ni wnaethant erioed ei wrthwynebu pan oedd yn dod o'r UE. I mi, mae hynny'n dangos bod llawer o bobl sy'n dod o'r traddodiadau gwleidyddol hynny, a dweud y gwir, yn gwrthwynebu'r DU i'r un graddau ag y maent o blaid yr UE, a chredaf fod hynny wedi'i amlygu ddoe gan sylwadau gwarthus gan Weinidog y Llywodraeth wrth ymosod ar Ddug a Duges Caergrawnt. Mewn gwirionedd, Llywodraeth Cymru a gweithredoedd y Senedd hon sy'n bygwth y Deyrnas Unedig, nid y Bil marchnad fewnol, ac os bydd, i ryw raddau, am y tro cyntaf, yn gwthio rhai pwerau y gallent fod wedi'u datganoli fel arall yn ôl i lefel y DU, mae hynny'n rhywbeth rwy'n ei groesawu, a chredaf y bydd pobl Cymru'n ei groesawu. Byddaf yn pleidleisio dros y cynnig cydsyniad deddfwriaethol hwn heddiw. Mewn rhai ffyrdd, serch hynny, os byddaf yn colli'r bleidlais honno, bydd hynny ynddo'i hun yn beth da, gan y byddwn wedyn yn gweld Llywodraeth y DU yn gorfodi'r Bil hwn a byddwn, gobeithio, yn gallu cefnu ar gonfensiwn Sewel.