په چنت کې به لومړی شېبې څومره حیرانوونکی وی!!! تل پاتې آرامه فضا، سیندونه، ماڼۍ، مېوې، خېمې، له سرو سپینو او وریښمو جوړ توکی د دې هر څه په لومړی ځل لیدلو به څه احساس کوو! کله چې پخوا مړه شوی خپلوان ګورو، له خپلو والدینو، خویندو، بچیانو، او نورو خپلوانو سره له ډېرې مودې وروسته ګورو څه حالت به مو وی؟! کله چې په سختو ناروغیو کې مړ شوی شخص روغ شوی وی، د غمجن غمونه ختم وی، سپین ږیری ځوان اوښایسته شوی وی څومره به حیران یو؟! کله چې له انبیاوو سره ملاقات کوو، له صحابه کرامو سره لیده کاته کوو، د ملت له مشرانو علماوو سره ناسته پاسته کوو، د امت اتلان وینو، سپیڅلی شهیدان ګورو او له ملایکو سره خبرې اترې کوو! راته وویل شی چې هاغه ابوبکر (رض) دی، هغه را روان شحص عمر(رض) دی او هغه تر ونې لاندې شخص خالد ابن ولید دی. دا خوږ غږ د داود علیه سلام ده او دا بیا د بلال خوږ آذان دی او دای اوس به نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وګورئ ! هغه اصحاب الاخدود دی، هلته اهل الکهف دی، اصحاب السفینه هاغه دی، دغه د آل فرعون مومن دی، هغه دی ذالقرنین را روان دی، هلته د ابو هریره (رض) مجلس دی، هاغه ابن عباس دی! هغه به څنګه ورځ وی چې د بدر سپوږمۍ له الله تعالی سره داسې ملاقات وکړو چې زموږ او د هغه په مینځ کې هېڅ پرده نه وی!!! د جنت لومړی شېبه، لومړۍ شپه او لومړی سهار به څنګه وی، کار او وظېفې به نه وی، حساب او کتاب به نه وی، د یوې ګولی ډوډی د کتلو هېڅ اندیښنه به نه وی او نه به یې د ګټلو لپاره د مفسدینو مزدوری وی د کورنۍ، خپلوانو او ټولو بې وزلانو د لوږې، تندې، مرګ او مرض تشویشونه به نه وی د پردې تر شا سیاستونه به ختم وی، د نفاق، دوکو، بدمرغیو، جنګونو، نفرتونو او کرکو ټغر به ټول وی سپینږیر توب، کمزوری، ناروغی او غمونه به نه وی آراموونکو درملو ته به اړتیا نه وی!! د الله ج د لېدو پر مهال به مو څه حال وی!!! ای ربه! ته م جنتیان کړې. الله ج موږ ته د نېکی هدایت وکړې