Karjalazien perindehellizet ruutat

Karjalazet ruutat ollah karjalazien perindehellizesti käytettylöi sobii. Sanua "ruutat" (vienankarjalakse "kruutat)" käytetäh eritengi karjalankielizen rahvahan perindehellizis sovis, kudamii tämä kirjutus käzittelöy.
Perindehellizet ruutat eletäh da muututah aijan mugah. Tämän päivän karjalazet ruutat pohjavutah enimite 1800- da 1900-luguloin rahvahanmoudah, aigah enne kui tevollizesti tuotetut sovat korvattih kois luajitut. Karjalazien ruuttien luondoh kuuluu kui alovehellistu piirrehty, mugai ristikanzas ičes sanelijua piirrehty.
Karjalazien ruuttien histourii.
Europas allettih 1700- da 1800-luvun aigua tutkimah rahvahan perindehellizii ruuttii. Rodih käziteh etnogruafiestu omannu tiijonalannu. Mugai Karjalas kerättih muzeiloih ezinehii, käziruadoloi da vuattieloi, kirjutettih kniigua da mualattih kuvua, kudamien periä säilyi tieduo eri aigakauzien da alovehien perindehellizis ruutis.
Ezihistouriellizih karjalazih ruuttih näh on suadu tieduo ezimerkikse arheolougizien löydölöin periä. Kižin muzeis on luajittu keskiaigazet karjalazet ruutat da Suomes kerätty karjalazii muinassobii haudulöydölöin periä.
Lizäkse kuoliensovis säilynyzien piirdehien avul on voidu piätellä, mittuzet ruutat oldih ennevahnas. Vahnin tietty karjalaine sarafan oli leveiproimalline da luajittu koiskuvotus palttinas libo villas. Se oli yhty värii: valgei, ruskei libo mustu.
Vie 1800-luvun Raja-Karjalas da Vienas käytettih naizet vahnua leveiproimallistu kiilasarafanua. 1800-luvun puolivälin jälgeh alovehile levii kaiduproimalline suoru libo pyörei ferezi. Vienan Karjalas suoras ferezis rodih nuorien moudua, vahnat naizet hätken käytettih vahnoi villazii sarafanoi. 
Raja-Karjalas tevollizesti tuotetut suomelazet sovat korvattih hil'l'akkazin perindöllizet ruutat 1900-luvun allus suate. Ferezilöi käytettih vähäzel vie 1930-luvul. Vienan da Aunuksen Karjalas niilöi käytettih hätkembäh.
Vienankarjalazet ruutat (kruutat).
Vienankarjalazih naizien ruuttih kuuluu košto (ferezi), räččinä, vyö libo peretniekka, da puaruvälis sanelii piähineh. Kirjoisolijoil naizil on piäs čäpčä libo sorokka -- kirjattomil perväskä, oččipaikka libo kossimka.
Vienankarjalazil on säilynyh ruutis vahnembanaigazii piirdehii, migu anuksenkarjalazil, kuduat novvatettih rahvahansoba-ajannu enäm linnalastu moudua. Vienankarjalazet käytetäh kui kiilasarafanua, mugai suorua koštuo.
Košto.
Vienankarjalazes suoras koštos on madal rindu, levei selgytilku, da halgivo bokas eigo keskel rindua. Nenga se eruou liygiläzien ferezis. Vienan pohjazembil alovehil on vie leviembi selgytilku, migu suvembannu.
Eritengi ennevahnas saneli košton väri da stiilu käyttäjän ijäs. 1860-luvul oli suoru košto eritengi nuorien moudua. Nasti Aittavaara Kontokispäi musteli 1950-luvul, što aijombah akkoin koštot leikattih kairazis da ymbäri ommeldih kirjakastu lentua. Vie vahnembat akat käytettih leveiproimallistu mustua koštuo, kuduas ei olluh lentua eigo kruuživuo.
Vie nygöjäh käytetäh puaksuh tytöt, neidizet da nuoret naizet kirkkahii värilöi vahnan perindehen mugah, vahnembat - mustua da muzavii värilöi. Ga aijan aloh ollah vahnembatgi akat käytetty suordu koštuo, da toiči tahtotah nuoret ombella ičelleh vahnanaigazen suorusarafanan.
Räččin.
Vienankarjalazen räččinän hiemuat puaksuh ollah pitkät da suorat. Räččin voi olla vahnan tavan mugah valgiedu pelvastu, kuduas on hiemualois, helmas, kaglukses da olgupiälöin kohtal vie kirjat. Olgupiäkirjoi kučutah muiska. Uvvembas, tänäpäi toinah tunnetumbas, räččinäs on ylizet kirjakkahas kangahas. Eritengi pilkakkahii kangahii käytetäh äijäl.
Vienankarjalasgi räččinän hiemuat voijah olla i lyhyöt da rupitetut. Moine räččin on valgei da sen hiemuas voi olla kruuživuo.
Piähinehet.
Akan piähinehenny on sorokka libo čäpčä (sorokku, čepčy).
Sorokku tuli Vienan Karjalas käyttöh 1800-luvun puolivälin jälgeh. Puaksuh andoi sulhaine andilahal lahjakse sorokan svuadboh niškoin. Žemčugoil čomendetun hännän levevys da luadu saneldih sulhazen rikkahuzis. Perindehellizesti sorokkua käytettih kuni omat lapset mendih naizih libo miehel, da uuzi nevesky kävyi taloh.
Sorokkua yksinkerdazembi piähineh on čepčy, perindehellizesti sidä käytettih i arres i pruazniekas. Sen toine nimi on lakki. Sit ei ole händiä, se sivotah lentoil yhteh niškan tagua.
Neijon piähineh on oččipaikka, kossimka (kosinku). Se on kolmikulmaine šulkkuine paikku, kudai taitetah lentakse da sivotah očal, solmi niškan tuakse.
Sorokan da čepčän al käytetäh aluspiähinehty, kuduan nimi on sampsuri libo samsuri (Uhtua). Se andau piähinehel sen muvvon. Kaikkien piähinehienke voijah käyttiä vie piäpaikkua, da enne puaksuh pihal olles käytettihgi. Perindehellizesti mučoil, akal on kaksi kassua, yhteh sivotunnu sorokan libo čepčän al. Neidizel on yksi kassu selläl.
Tänäpäi rahvas iče da yhtes duumaijah, mittustu piähinehty heil pädöy käyttiä. Erähät ezimerkikse otetah sorokan aiguhizennu käyttöh, hos ei olla virrallizesti kirjois, ku neidizen piähineh jo tunduis kummal.
= Lähtehet =