tartuNLP/wikipedia-smugri-20251201 huggingface dataset:
Jelena Bogdanova

Jelena Bogdanova (roinnuhes 23. heinykuudu 1973) on filolougien kandiduattu, karjalan kielen tutkii da opastai. Hätken aigua ruadoi Petroskoin valdivonyliopiston karjalan da vepsän kielen laitoksel. Oli Karjalan tazavallan Kanzallizen poliitiekan ministran sijahizennu da Karjalan kul’tuuruministrannu. Nygöine Kiži-muzein piälikkö. 
Rodivundu.
Jelena Bogdanova on roinnuhes 23. heinykuudu vuvvennu 1973 Suuren Mäin kyläs Anuksen piiris. On liygiläine.
Redaktoran ruado.
Jelena Bogdanova on monien karjalankielizien kirjoin da opastuskirjoin redaktorannu.
Riäkkylä

Riäkkylä (suomen kirjukielel "Rääkkylä") on kundu Suomen Pohjas-Karjalas.
Savonlinnu

Savonlinnu () on suomelaine linnu, kudai on sijoitunnuhes Suvi-Savos. Sie eläy 35 547 eläjiä (31.12.2015), da sen pinduala on 3 597,71 km², kudamas 1 358,65 km² on vetty. Savonlinnu tunnetah keskiaigazes Olavinlinnas da sie piettäväs Savonlinnan Ouperufestivualis.
Savonlinnan nuaburikundii ollah Enonkoski, Heinyvezi, Kitee, Liperi, Parikkala, Randusalmi, Ruokolahti, Riäkkylä, Sulkava da Varkaus. Nämmis Enonkoski on kogonah Savonlinnan ymbäröity. 
Histourii.
Vuvvennu 1475 valmistui Olavinlinnu, kudaman viereh Kyrönsalmen päivänlaskupuolele Savonlinnu muvvostui. Savonlinnan malmi (Nyslotts malm), kudai kuului Siämingih da oli sijoitunnuhes Olavinlinnan vieres, ylendettih linnakse Pietari Brahen kuhkutuksel vuvvennu 1639. Savonlinnan malmis elettih linnas ruadajat käziruadajat da muu rahvas, kudamat ei synnytty elämäh linnas.
Savonlinnan perustamisdokumentu on hävinnyh ajan kulgies, a perustamisvuozi 1639 on käynnyh ilmi äijis muis lähtehispäi.
Muantiedo.
Savonlinnan keskučču on sijoitunnuhes suaril, kudamat erotetah Saimuan sellät Pihl´aivien da Huabuvien toizistah. Linnan pindualas enämbi kolmannestu on vetty da suarii. Huabu- da Pihl´aivetty yhtistetäh kolme salmie, kudamat ollah päivänlaskupuoles päivännouzupuoleh Laitaatsalmi, Huabusalmi da Kyrönsalmi.
Siäminki

Siäminki (suomen kirjukielel "Sääminki", ruočikse "Säminge") oli kundu Suvi-Savos. Vuonnu 1973 suurin vuitti kunnas yhtistettih Savonlinnah da loput Punkaharjuh.
Muaninka

Muaninka (, ) oli kundu Pohjas-Savos. Se yhtistettih vuvven 2015 allus Kuopion linnah.
Gustav Rovio

Gustav Sem'onovič Rovio (Enne vuottu 1910 hänel oli sugunimi Ravelin) (11. pakkaskuudu 1887 – 21. sulakuudu 1938) – Nevvostoaijan poliitiekku, revol'uciiliikundah yhtynyh Ven'al da Suomes, Karjalan kommunistoin alovehkomitietan enzimäine sekretari (1929-1935).
Eloskerdu.
Oli roinnuhes Piiteris ruadajan perehes, suomelaine.
12-vuodehizennu oli käskyläzenny ruadopertilöis, myöhembi ruadoi takardajannu Atlas -zavodas, häi käi marksistoin kerholoih.
Vuonnu 1905 pakkaskuun 9. päivänny otti ozua kulguh Talvidvorčalluo. Talvikuus händy otettih Ven'an sociualudemokrattizeh ruadajien partieh.
Vuonnu 1907 revol'uciiliikundah yhtymizen periä oli otettu kiini da ajettu iäre Vologdah, kuspäi häi pageni. Vuonnu 1910 uvvessah oli otettu kiini da ajettu Tulah. Samannu vuonnu pageni siepäi Suomeh, kus yhtyi Sociualudemokrattizeh partieh.
Vuozinnu 1913-1915 ruadoi Suomen nuorižon Sociualudemokrattizen liiton keskuskomitietan sekretarinnu. Tuhukuun revol'ucien aigah sociualudemokrattizet ruadajien järjestöt kehoitettih Rovion Gustavua Helsingforsan milicien piämiehekse. 
Vuvven 1917 elokuus, Okt'abrskoin revol'ucien kynnyksel, Rovion fatieras peityi Lenin.
Rahvahienvälizen voinan jälles Rovio pageni Suomespäi Nevvosto-Ven'ale.
Vuozinnu 1920-1926 oli kommissuarannu Piiterin rahvahienvälizes ruskieloin oficieroin školas, Lännen (Päivänlaskun) vähembistökanzalližuksien Kommunistoin yliopiston Leningruadan ozaston johtajan sijahizennu.
Vuvven 1929 heinykuus algajen oli Karjalan kommunistoin alovehkomitietan enzimäzenny sekretarinnu.
Vuvven 1935 pakkaskuus algajen ruadoi Moskovas (Nevvostoliiton Korgevimas suvvos).
Vuonnu 1937 heinykuun 10. päivänny händy otettih kiini.
Vuonnu 1938 sulakuun 21. päivänny oli suudittu surmah da tapettu.
Händy reabilitiiruittih vuonnu 1955.
Musto.
Vuozien 1930 allus Petroskoin Junost' -stadional oli G.Rovion nimi.
Petroskoin yhtel pihal on Rovion nimi.
Vuonnu 1974 Suomen opastusministerstvu andoi Leninan muziele (Suomi) Helsinki-linnas olijan endizen Rovion fatieran. Vuonnu 1976 fatieras luajittih Leninan memoriualuperti. Vuonnu 1995 memoriualufatieru salvattih.
Wilhelm Röntgen

Wilhelm Conrad Roentgen (27. kevätkuudu 1845 — 10. tuhukuudu 1923) oli germuanienjevrieläine fiizkku. Häi sai Nobelan fiizekanpalkindon vuvvennu 1895.
L'udmila Ivanova

L’udmila Ivanova on karjalazen mifolougien tutkii, ruadau Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutas. 
Rodivundu.
On rodinuhes Kolatselläl umbikarjalazeh pereheh.
Opastundu.
Loppi Vieljärven školan. Vuvvennu 1985 loppi Petroskoin valdivonyliopiston histourii-filolougizen tiedokunnan, sai filoulogan ammatin.
Ruado.
Opastundan jälles vuvven ruadoi Segežan školas opastajannu. Vuvves 1986 ruadau Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutas. Instituutas on ainavo karjalazen mifolougien tutkii. Puaksuh kävyy karjalazih kylin pagizuttamah rahvastu.
Julgavot.
On yhtynyh monih konferensieloih da kirjutannuh mondu tiedokirjutustu.
Linkit.
http://illhportal.krc.karelia.ru/member.php?id=70&amp;plang=r
Karjalazien mifolougizien kerdomuksien haldiet

Karjalazien mifolougizien kerdomuksien haldiet on karjalazen mifolougien tutkijan, Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutan ruadajan L’udmila Ivanovan kirju. 
Syväindö.
Karjalazien mifolougizien kerdomuksien haldiet on enzimäine kirju, kudamas on tarkah tutkittu Kegri, Syndy, Vieristänakku, vien da mečän haldiet. Tutkimuksen ližäkse kirjas on enämbi nelliäsadua mifolougistu kerdomustu, kudamat ollah kahtel kielel: karjalakse da ven’akse.
Kerävöruado.
Kerdomuksii kirjan niškoi L’udmila Ivanova keräi iče da otti Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutan arhiivaspäi. Instituutas tädä materjualua ruvettih keriämäh 1960-vuozil. 
Tutkijan mugah mifolougizii kerdomuksii vie tässäh suau kirjuttua rahvahas. Suurembii žanroi, kui runoloi da suarnoi, nygöi on jygiembi kirjuttua, ei joga toine musta niilöi. Ga kerdomuksii Synnys, meččähizes da vedehizes rahvas vie tässäh mustellah da sanellah.
Pakkaine

Pakkaine on karjalaine, anukselaine Pakkasukko. Hänen kodi on Anukses. Joga vuottu talvel Anuksenlinnas pietäh Pakkazien kižoi.
Rodivundu.
Tarinan mugah Pakkaine rodivui 1. talvikuudu kauppumiehien pereheh. Häi rodivui matkas, konzu hänen tuattah da muamah ajettih jarmankaspäi kodih Anukseh. Pihal oli kova pakkaine, ga brihaččuine oli terveh da kestäi. Pakkaine kui tuattah da muamah rodih kauppumiehekse, rubei šalgu selläs ajelemah linnoi da kylii myöte. Joga taloih, kunne häi azetteli da kačahtih zirkaloh, jäi hänen kuvahaine. Hänen lähtiettyy kuvahaine elavui da rodih vie yksi Pakkaine, sendäh joga vuottu Anuksenlinnas pietäh Pakkazien kižoi. 
Pakkazien kižat.
Pakkazien kižoi pietäh Anuksenlinnas joga vuottu talvel. Niilöih tulou Pakkasukkuo ymbäri Ven’ua, piälimäine Ven’an Pakkasukko Velikii Ust’ug –linnaspäi käi kižoih mondu kerdua. 
Pakkazien kižoih kuulutah kižoin avajazet da salbajazet, Pakkazien kilvat, Pakkazien vastavundat lapsienke, ilonpiendät da jarmankat.
Oma dengaine.
Pakkazel on oma tiedovoittu dengaine – yksi diivo. Sen omistajale se tuou lykkyy. Dengaine on luajittu vuvvennu 2016. 
Linkit.
https://web.archive.org/web/20161103081552/http://www.pakkaine.karelia.su/
Sanna-Riikka Knuuttila

Sanna-Riikka Knuuttila on suomelaine karjalan kieldy tutkii. 
Ruado.
Ruadau Jovensuus Päivännouzu-Suomen yliopistos Karjalan tutkimuslaitoksel. Tutkiu karjalan kielen elävyttämisty, sidä midä karjalazet ollah ruattu, ku karjalan kieli eläs da säilys tuliel aigua. 
Opastandu.
On opastannuh karjalan kieldy Jovensuun rahvahanopistos da Päivännouzu-Suomen yliopistos.
Priäžan lyydilaižed sananpolved

Priäžan lyydilaižed sananpolved -kirjas on sananpolvie karjalan kielen lyydin murdehel Priäžän čupulpäi. Kirju piäzi ilmah vuvvennu 2012 Periodika-julguamos. 
Histourii.
Kirjan algusanois “Rahvahan mielevuden kuldaižed d’uuret” karjalan kielen tutkii da karjalan kielen sanakniigoin luadii Grigorii Makarov kirjutti: “Lyydiläzii sananpolviloi on kerätty da painettu vähä. Vuvvel 1893 Pyhärven opastai, kuulužu kodirannan tutkii Nikolai Leskov painoi etnogruaffizeh Živaja starina -lehteh kaheksa lyydilästy da liygilästy sananpolvie da 162 arbaitustu. Vuvvennu 1918 Juho Kujola otti net Virittäjä-žurnualah. Vuvvennu 1934 Kujola piästi ilmah Lyydiläine paginluadu -kirjan da vuvvennu 1944 Lyydiläzien murdehien sanakniigan. Mollembis on kuda-midä sananpolvie lyydikse. Pertti Virtarannangi kolmeozazes Lyydiläzet tekstat -kniigas on 96 lyydilästy sananpolvie da sanondua”. 
Lyydiläzen materjualan keriändy.
Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutas mennyt vuozisuan puolivälis oli pandu algu karjalazen folklouran keriändäle. Samal aigua tutkijat kerättih sananpolviloi da sananpiälöi. Tämän ruavon tuloksennu rodih Grigorii Makarovan ilmah piästettu kirju ”Karjalazet sanapolvet, sananpiät da arbaitukset”. Sit kirjas tutkii kehitti rahvastu keriämäh da työndämäh instituuttah sananpolviloi.
Sananpolviloin hyvänny tiedäjänny oli lyydiläine Anna Samsonova Priäžäspäi. Häi oli intellegentnoi da opastunnuh inehmine. Vuvvennu 1960 kylmykuul häi työndi instituuttah enzimäzen kirjazen. Sit oli kaksikymmen sananpolvie karjalakse, net oli kirjutettu kirillitsal. Nenga zavedihes inehmizen da instituutan yhtehine ruado, kudaman aigah Anna Samsonova työndi läs tuhattu sananpolvie da sanondua. Tutkijat käytettih hyväkse tädä materjualua. Suomes vuvvennu 1971 piästettih ilmah Priäžän lyydiläzet sananpolvet -kirju Suomelas-ugrilazen seuran kannatuksel. Kirju on kahtel kielel lyydikse da suomekse. 
Kirjan syväindö.
Kirju “Priäžan lyydilaižed sananpolved” on enzimäine Ven’al painettu, kus on sananpolvie karjalan kielen lyydin murdehel. Kirjan pohjannu rodih Grigorii Makarovan luajittu da Suomes ilmah piästetty kirju “Priäžän lyydiläzet sananpolvet”. Priäžan lyydilaižed sananpolved -kirjah niškoi Grigorii Makarovan poigah Viktor Makarov kiändi sen materjualan da algusanat ven’akse. 
Priäžan lyydilaižed sananpolved -kirjas kai materjualu on juattu teemoin mugah, sendäh on helpo löydiä pättävy sanondu tarvittavah šeikkah libo tapahtumah. Materjualu on rikas da suuri, sit hyvin nägyy karjalazen rahvahan viizahus da mielevys.
Grigorii Makarov

Grigorii Nikolajevič Makarov (1918—1972) – nevvostoaijan tiedomies, filolougien kandiduattu, etnogruaffu, ven’a-karjalazen da karjal-ven’alazen (livvin murdehen) sanakirjan luadii.
Rodivundu.
Rodivui 23. pakkaskuudu Sammatuksen kyläs Anuksen piiris karjalazeh pereheh.
Opastundu.
Sai korgeiškolan opastuksen, oli enzimäine sammatukselazis, ken sai korgeiškolan opastuksen. Loppi aspirantuuran, väitti filolougien kandiduatakse.
Ruado.
Ruadoi opastajannu, kanzalliskielizien lehtilöin ruadojoukkoh kuulumattomannu toimittajannu. Hänen piälimäine ruado oli Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutas, kus häi enämbän kahtukymmendy vuottu keräi da tutki karjalastu kielimaterjualua, piästi ilmah mondu tiedokirjutustu da kirjua. 
Julgavot.
Jälles Grigorii Makarovan kuolendua nähtih päivänvalgien vie kolme kniigua, kudamien pohjannu on Makarovan kerätty materjualu.
Linkit.
http://illhportal.krc.karelia.ru/section.php?plang=r&amp;id=78 
https://web.archive.org/web/20160305133243/http://www.petrozavodsk.ru/news/75753.html
Sortavalan pajopruazniekku

Sortavalan pajopruazniekku (suomekse Sortavalan Laulujuhlat) on vahnu karjalaine pruazniekku, kudai sai allun 1896 vuvvel Sortavalas da kudamua piettih linnas Vakkosalmen pajolaval. Se oli kanzonväline kul’tuurupido. Pajopruazniekkua ruvettih uvvessah pidämäh Sortavalas vuvvennu 2012. Tämän jälgeh sidä pietäh kezäl eri Karjalan da Suomen linnois Karjalaine pajopruazniekku (suomekse Karjalaiset laulujuhlat) –nimel.
Histourii.
Pajopruazniekkua piettih Sortavalas vuozil 1896, 1906, 1926 da 1935. Vuvvennu 1896, konzu piettih enzimäine pruazniekku, Sortavalan Vakkosalmen puustoh oli azetettu pajolava, sen luadijannu oli Yrjo Blomstedt.
Vuvvennu 1906 pajofestivualin hantuzis piettih kandelehelsoittajien kilvat. Iivana Bogdanov tuli niilois voittajakse.
Vuvven 1926 pruazniekkah niškoi Jean Sibelius kirjutti kantuatan ”Vainon virzi”.
Vuvven 1935 pruazniekan aigah oli avattu tundietun suistamolazen runonpajattajan Petri Šemeikan mustopačas. Paččahan luadijannu on Alpo Sailo.
Sortavalan laulujuhlat ainos kerättih äijy rahvastu. Sortaval hos oli pieni linnu da eläjiä sie ei olluh äijiä, ga muuzikkuelos linnas oli kehitynnyh. Kai rahvas: liäkärit da bankoin ižändät, opastajat da ofitsierat, muanruadajat da virgumiehet oldih muuzikas kiini. Silloi pikoi pienes kyläsgi oli oma pajojoukko. Sortavalan pruazniekku oli hyvä mahto rahvahal toizii kaččuo da iččie ozuttua.
Vuvvel 1935 piettyy pruazniekkua – suurdu Kalevalan pruazniekkua – Suomes pietäh merkittävimänny pajotapahtumannu. Silloi kezäkuul Sortavalan linnan rahvaslugu kazvoi viideh kerdah. Vakkosalmen puustoh tuli vähiä vajai kahtukymmendy tuhattu hengie. Eläjiähäi linnas oli vai nellipuolenke tuhattu.
Elävytetty perindö.
Uvvessah pidämäh pajopruazniekkua Sortavalas ruvettih vuvvennu 2012 Reijo Pajamon da Reino Konozen kehoitukses. Reijo Pajamo on filosoufien douhturi, perindöllizen muuzikkukul’tuuran tutkii. Mies piästi ilmah kirjan ”Sortavala, Laatokan laulava kaupunki”. Reino Kononen on Suomes ruadajan Suojärven pitäjäseuran piälikkö. 
Vuvven 2012 pruazniekku kesti kaksi päiviä. Sidä piettih Sortavalan linnan päivien hantuzis. Pruazniekan enzi piän oli seminuaru, kudamas paistih Suomen da Karjalan tutkijat: Reijo Pajamo, Tapio Hämynen, Irina Semakova, Oman Pajon johtai L’ubov’ Nikitina. Seminuaran teemannu oli Raja-Karjalan pajoperindö.
Tämän jälgeh pajopruazniekkua piettih:
Tarkoitus.
Pajopruazniekan suurennu ruavonnu paiči pajojoukkoloin da horien yhteh keriämisty on karjalan kielen ezile tuondu pajolois, paginas da seminuarois da mollembien puolien rajoin rahvahien yhteisruavon kehittämine. 
Linkit.
https://web.archive.org/web/20170420221034/http://www.karjalaisetlaulujuhlat.net/historia.html
Reijo Pajamo

Reijo Pajamo on filosoufien douhturi, perindöllizen muuzikkukul’tuuran tutkii. Reijo Pajamo piästi ilmah kirjan ”Sortavala, Laatokan laulava kaupunki”. Häi oli niilöin joukos, ken kehoitti ruveta pidämäh uvvessah Sortavalan pajopruazniekkua. 
Rodivundu.
Reijo Pajamo on roinnuhes Sortavalah vuvvennu 1938. Hänel oli vajai vuozi, konzu sytyi talvivoinu. Toizen muailman voinan jallois pereh muutti Pohjois-Suomeh. 
Pajattai pereh.
Reijo Pajamo lapsennu kuuli rahvahan pajuo. Lieksan rannoil eläjes vuvvennu 1953 hänen tuattah perusti horan. Tänäpäi sil on Pielisen laulu -nimi. Reijo oli tuatanke joga horan harjoitukses. Tämä oli pohju sille, ku Reijos tuli horan johtai da tundiettu rahvahan muuzikan tutkii.
Tutkimusruado.
Reijo Pajamo on šeikkuperäzesti tutkinuh endisty horien ruaduo da pajatandua Karjalas. Tutkijan mugah, kai pikoi pienes Karjalan kyläs oli hos pieni, ga oma pajojoukko. ”Konzu kyläh tuli opastai, se keräi rahvastu horah. Kummua on. Tänäpäi mostu ei ole. Pajojoukot ollah vai suuris kylis, suuris keskuksis. Sih aigah joga kyläs da hierus oli se. Tuolleh nerokkahat nuoret pajattajat voidih kehittiä omua pajatandua. Pajojoukot käydih ozuttamah omua neruo paikallizih da suurembih pruazniekkoih. Tälleh kehityi heijän repertuaru. Tuolleh tuttavuttih toizih kul’tuuroih”, sellittäy Reijo Pajamo.
Reijo Pajamo valmisti kogonazen kirjan Sortavalan pajopruazniekas. Se piästettih ilmah vuvvennu 1985, sen jälgeh luajittih toine painos. Reijo Pajamo tutki, mittuine pajoperindö oli nämmil rannoil enne voinua. Voinan jälgehisty aigua pidäy tutkie erikseh.
Uvven vuvven kuuzi

Uvven vuvven kuuzi libo mitah toine puu (tavan mugah havvupuu) on puu, kudamua azetetah da čomendetah Uvven Vuvven pruazniekakse. Allus algajen se azetettih Rastavakse. Ven’al uvven vuvven puu azetetah Uvvekse Vuottu, monis toizis mualois – jo Rastavakse, kudamua niilöis pietäh 25. talvikuudu. 
Histourii.
Ven’al vie enne vallankumovustu rodih perindö pidiä Rastavua, kudamakse čomendettih kuuzi da luajittih lapsile pruazniekku. Tädä voidih luadie vaiku elokkahat, sildy ku se ei olluh huovis hommu. Vuozien 1920 lopus Ven’al Rastavan kuuzi oli kielletty ku ”buržuaznoi”, ”pappilaine” da nevvostovastaine perindö.
Vuvvennu 1935 Pavel Postiševan kehoitukses Nevvostoliitos uvvessah ruvettih azettamah kuustu da pidämäh pruazniekkua. Kuuzi rodih Uvven Vuvven pruazniekan simvolannu, ei Rastavan.
Karjalan Heimo

Karjalan Heimo on Suomes ilmah piäzii žurnualu, kudaman julguajannu on Karjalan Sivistysseura. Karjalan Heimo piäzöy ilmah kuuzi kerdua vuvves kaksosnoumeroinnu. Se on vahnin Suomes ilmah piäzii karjalaine žurnualu. Se perustettih vuvvennu 1906. 
Tarkoitus.
Karjalan Heimo oppiu aktiivizesti vaikuttua karjalan kielen säilyttämizeh da kehittämizeh. Lehti tariččou paginfouruman lugijoile da potakoiččou heidy kirjuttamah da ozuttamah omua mielikandua. Karjalan Heimo on yhteisruavos Ven’an karjalazienke da on Suomes eläjien karjalazien yhtehsidienny.
Syväindö.
Karjalan Heimos sanellah karjalazis da suomelas-ugrilazis tapahtumis Suomes, Karjalan tazavallas da muijalgi. Tämän ližäkse Karjalan Heimos alalleh on lugijoin kirjutuksii, kudamis on heijän mustelmii da karjalazii da karjalan kieldy koskijoi dieloloi. Lehten kirjutukset ollah suomen kielel da karjalan kielen eri murdehil. 
Painandulugumiäry.
Täl aigua lehten painandulugumiäry on läs 2 000 palua.
Tiluandu.
Karjalan Sivistysseuran jäsenmaksuh kuuluu Karjalan Heimo -lehti. Lehti voibi tilata eriksehgi Karjalan Sivistysseurah kuulumattah. Lehtie juatah myös Karjalan tazavallan školih, kirjastoloih da Karjalan Rahvahan Liiton halličukseh kuulujile. Lehti voibi tilata Karjalan Sivistysseuran kauti.
Toimituksen yhtevystiijot.
Karjalan Heimo -lehten toimitus
Piätoimittai Aila-Liisa Laurila
Lapinkaari 20 B 23, 33180 Tampere
0400 755 907 
paatoimittaja@karjalanheimo.fi
Karjalan Sivistysseuran adressi:
Karjalan Sivistysseura ry
Luotsikatu 9 D, 00160 Helsinki
09 171 414
toimisto@karjalansivistysseura.fi
Linkit.
http://www.karjalansivistysseura.fi/vi-karjalan-heimo/
27. kevätkuudu

27. kevätkuudu - 86. vuvven päivy (87 päivy kargavusvuon) grigorianskoin kalenduaruan mugah. Vuvven loppussah on 279 päiviä.
Oma Pajo

Oma Pajo on karjalazen pajon hora, kudai perustettih sygyzyl 1990. Horan repertuaras on enämbi 150 pajuo karjalan kielen eri murdehil da suomen kielel, karjalastu tansii da kižua. Oma Pajo on karjalazen pajon da karjalazen kul’tuuran säilyttäi da kehittäi. Horua tundietah ymbäri Karjalua da sen ulgopuolelgi: Ven’al da rajan tagua. Oma Pajo on yhtynyh monih kanzoinvälizih festivualiloih.
Perustandu.
Oma Pajo perustettih Karjalan Rahvahan Liiton kehoitukses sygyzyl vuvvennu 1990. Horan perustajien joukos oldih Karjalan kuulužat karjalazet artistat Vieno Kettunen, Pekka Mikšijev, Jelena Kornilova. Vieno Kettunen da Jelena Kornilova pandih lehteh ilmoituksen karjalazen horan perustamizes, sit kylmykuus 1990 oli enzimäine Oman Pajon harjaitus, kudamah tuli 18 hengie.
Soittajat.
А. Riikkonen (1990—1991)
J. Išanin (1991—1997)
D. Muhorin (1997—1998)
I. Ledn’ov (1999-2017) 
Pajattajat.
Enimät Oman Pajon horalazet ollah karjalazet, heile karjalan kieli on muamankielenny. Monet horalazet iče kirjutetah pajoloin sanoi da kiänetäh pajotekstoi venän da suomen kielespåi.
Pajot.
Hora pajattau perindöllizii karjalazii pajoloi da uuzii kirjutettuloi kaikil karjalan kielen murdehil da suomen kielel da kai udmurtien kielelgi.
Palkindot da arvonimet.
Vuvvennu 1995 – Oma Pajo sai rahvahan horan arvonimen (hora tovendi sen vuvvennu 2000).
Oma Pajo on yhtynyh da suannuh diplomat monis kanzoinvälizis, Kogo Ven’an da tazavallan festivualilois.
Diskat.
Vuvvennu 2009 Karjalan rahvahan VI kerähmyö vaste nägi päivänvalgien Oman Pajon CD-disku.
Karjalan Sanomat

Karjalan Sanomat on joga nedälii ilmah piäzii suomenkieline lehti Karjalan tazavallas. Lehti on Karjalan vahnimii lehtilöi. Lehten toimitus kuuluu Periodika-julguamoh, kudai on kanzalliskielizien lehtilöin da kirjoin ilmah piästäi julguamo Karjalas Petroskois. 
Perustandu.
Lehti on perustettu 5. ligakuudu vuvvennu 1920. 
Tämä päivy.
Tänäpäi Karjalan Sanomat piäzöy ilmah kerran nedälis 16 sivul. Vuvves 2016 lehti on kogonah värilline. Toimitus bumuagulehten rinnale luadiu lehten pdf-versiedy. Toimituksel on oma saitu internetas da joukot sotsiualuverkolois. 
Tiluandu.
Karjalan Sanomat voibi tilata poštan kauti, Karjalan Sanomien toimitukses da saital, Periodika-julguamon saital. Tilavuksii Suomen puolele hommuau Suomes ruadai Ruslania da Karjalan Sivistysseura.
Cartoon Network

Cartoon Network (CN) on ameriekkalaine telekanualu, kudai keskittyy piirrettylöih. Programmat, paiči myöhäehtähizen Adult Swim -nimizen vuitin programmoi, on ohjattu lapsile da nuorile.
Toivo Lankinen

Toivo Ivanovič Lankinen (1907—1970) – nevvostoaijan akt’ouru, Ven’an nevvostotazavallan rahvahan artistu, Karjalanarvostettu artistu, Stalinan nimizen kolmanden astien palkindon laureattu.
Rodivundu.
Rodivui 5. (28.) kezäkuudu vuvvennu 1907 suomelazeh pereheh Piiterin gubernien Sestroretskah. 
Opastundu da ruado.
Loppi keskiškolan kuuzi kluassua. Vuvvennu 1928 muutti Karjalah. Nuorete ruadoi mečänkuadajannu, peräajol Rugajärven meččylaitokses, harjaitti mieliruadojoukkolois. 
Vuvvennu 1932 loppi Piiterin teatrutehnikuman Karjalan enzimäzen ozastostuudien da rubei ruadamah Petroskois Suomelazes druamuteatras (nygözes Karjalan Kanzallizes teatras). 
Roulit.
Teatras ozutti enämbän sadua roulii da oli läs 20 spektaklin ohjuajannu. 
Yhteiskunnallizel alal.
Toivo Lankinen vallittih Karjalan nevvostotazavallan Korgeviman nevvoston deputuatakse. 
Pereh.
Akku - Darja Karpova, kuulužu karjalaine artistu, ruadoi Karjalan Kanzallizes teatras. 
Kuolendupäivy.
Kuoli 8. talvikuudu vuvvennu 1970. On pandu muah Petroskoile Peski-kalmužimale.
Leo Närjä

Leo Närjä (09.06.1945 – 01.04.1993) on kuulužu karjalaine astistu, Karjalan nevvostotazavallan arvostettu artistu, monien vuozien aigah ruadoi Karjalan Kanzallizes teatras. 
Ruado.
Karjalan Kanzallizeh teatrah Leo Närjä tuli ruadoh vuvvennu 1971 teatrustuudien loppiettuu. Teatras ozutti monii kymmenii rouliloi. Vuvvennu 1991 Leo Närjä kirjutti da pani lavale ozutelman karjalan kielen livvin murdehel ”Huikkua pajuo, karjalaine!”, kudai ylen hyvin otettih vastah kaččojat. Tämä ozutelmu on painettu monih kogomuksih. Niilöin joukos karjalazen literatuuran antolougii "Karjalan pagin" (2003) da Kanzallizen teatran luajittu kniigu "Teatterin verho: näytelmät" (2007). Jälgimäzes on Kanzallizen teatran ozutelmii karjalakse. Leo Närjän ozutelman ližäkse Antti Timozen "Otatko minut, Karjalan mua?" da Seppo Kantervon "Laukkurit". Leo Närjä maltoi da kunnivoičči karjalan kieldy da karjalazii perindölöi. 
Pereh.
Akku – Eila Närjä (Hidman), ruadoi Karjalan Kanzallizes teatras.
Tytär – Elli Närjä, ruadoi Karjalan Kanzallizes teatras.
Ivan L'ovkin

Ivan Ivanovič L’ovkin (1903—1974) nevvostiaijan karjalaine säveldäi, karjalazen rahvahanrunohuon keriäjy, Karjal-Suomelazen nevvostotazavallan arvostettu artistu (1949), Ven’an nevvostotazavallan kul’tuurualan arvostettu ruadai.
Rodivundu.
Ivan L’ovkin on karjalaine. Rodivui muanruadajien pereheh 20. sulakuudu 1903 Munjärven kyläh. Perehes oli äijy lastu. 
Festivualit.
Kondupohjan piiris pietäh Ivan L’ovkinale omistettuu festivualii: ”Karjalan mändylöin pajot”.
Tilkuzet

Tilkuzet on videleläine teatru, kudai ozuttau spektakliloi karjalan kielel.
Perustandu.
Tilkuzet on perustettu vuvvennu 2007 vahnah karjalazeh kyläh Videleh. ”Nygöi karjalazet vähän paistah omal kielel. Huijustellahes. A kedäbo on huigei? Omii muamoloi da tuattoloi, kudamat annettih meile eloksen da nimen – karjalazet? Karjalan kieli on ”voimatoi”. Kodvazen peräs, eihäi rahvas roittane pagizemah, se häviey”, kirjuttau Tilkuzien ohjuaju Raisa Kudžijeva. Se oli tärgei syy teatrujoukon perustandale.
Ohjuaju.
Tilkuzien alallizennu ohjuajannu on karjalaine Raisa Kudžijeva, kudai on kaikkien Tilkuzien spektakloin käzikirjutuksien luadijannu da nerokkahannu artistannugi. 
Artistat.
Kai artistat ollah videläläzet, karjalan kieldy maltajat da pagizijat. Suuri joukko artistoi on Videlen školan opastajii. 
Spektaklit.
Tilkuzet ozutetah spektakliloi karjalan kielen videlen murdehel. ”Ezityksis kerrommo, kui ennevahnas elettih hierun rahvas. Mustelemmo, midä olemmo kuulluh da nähnyh lapsennu. Ezityksien pohjannu ollah ven’ankielizet tevokset, kudualoi kaikin tundietah da suvaijah. Myö kiännämmö niidy karjalakse, sille kielele, kudamal paistah Videlen čupul. Meijän kieli on vähäzel tostu luaduu, kui toizis kohtis”, kirjuttau Raisa Kudžijeva.
Tilkuzet on luajittu nelli spektaklii karjalan kielel. 
Joga Tilkuzien spektaklis on karjalastu pajuo da tansii. Artistoin ruutat da kai spektakliloin vehkehet da lomut ollah hierulazet. Laval ollah tovellizet karjalazet tabua da syväinjuurii myöte. Heijän karjalan kieli on puhtas da oigei, rikas da kuvannolline.
Matkustandu.
Tilkuzii tundietah Karjalan tazavallas da sen ulgopuolel. Artistat kävväh ozuttamah omii spektakliloi karjalazih kylih, oldih ezittymäs Petroskois Kanzallizes teatrasgi. Omua neruo kävväh ozuttamah Suomehgi. 
Kirju.
Vuvvennu 2013 Tilkuzet piästettih ilmah kirju "Videlen ”Tilkuzien” kummii". Kirjah on otettu nelli teatran ozutelmua da niilöis kuulujua pajuo. Kirjah on pandu artistoin kuvuagi. Teatran enzimäine kirju on luajittu Videlen karjalazet -yhtistyksen, Intra-fondan da Anuksen maidozavodan varoil. 
Diskat.
Tilkuzet luajitah omien spektakliloin dvd-fil’mat. 
Linkit.
Tulkuzet vkontakte-saital: https://vk.com/club7478563
Paimoi da paimendus

Paimoi on ristikanzu, kudamua enne karjalazet palkattih paimendamah karjua. Häi oli tiedoiniekku. Paimoit kylis oldih tulolozet. Uskottih, buito hyö ollah parembat da vägevembät tiedoiniekat, migu omat. Paimoidu varattih da kunnivoittih. Tavan mugah yksi samaine paimoi palkattih moni vuozikse. 
Paimoin palkuandu.
Paimoi palkattih kogo kezäkse da maksettih hänele ruavos. Häi vuoroloil kävyi syömäh da juomah, yhtes taloispäi toizeh. Vuoroloil olid yödygi.
Paimoin vehkehet.
Joga paimoil oli oma torvi libo sarvi. Joga huondestu hänen sarvensoitandu nostatti emändät lypsämäh lehmii da ehtäl se keräi žiivatat yhteh.
Žiivatoin pihale työnnändy.
Žiivatat enzi kerdua työttih pihale keviäl Jyrrinpäivänny 6. oraskuudu. Sinä piän paimoi kierdi karjan kolme kerdua, ku se olis terveh da pyzys yhtes. Häi sanoi luguloi. Hänel käis oli paimoin keppi, toiči palai päre da mitah raudaine vehkeh: kirves, veičči libo stoikku. 
Paimoi luadi sobimuksen mečänižändänke, hyvitteli sidä: andoi tabakkua, leibiä, ku se vardoiččis karjua meččyelätilöis da toizis pahuzis.
Kielduo.
Paimoin ruavos oli äijy kielduo. Hänel ei suannuh syvvä muarjua kohti tuhjoloispäi, ezmäi pidi kerätä mihtahto astieh, a sit äski syvvä. Paimoil ei suannuh leikata meččiä, meččuija, tappua maduo, muata puuloin al.
Žiivatan emändälgi ei suannuh työndiä da tulla vastah žiivatale pal’l’ahin jalloin, paikattah piäs.
Kaššali

Kaššali on vahnu tuohine vehkeh kandamizih niškoi. Nägemäl kaššali on ku kanvertu libo tämän päivän reppu. Kaššalis on kaksi viilehtesty (”kandoremenii”). Enne karjalazet otettih kaššalii meččäh muarjah da gribah. Piettih sit kalua. Pandih sih evästy meččäh libo niityle mennes. Karjalazet luajittih kaššalit tuohes – koivun ulgokojas. Tuohi on luja, kebjei da helpoh suadavu materjualu.
Arbaitukset.
Meččäh menöy – kodih kaččou, kodih tulou – meččäh kaččou. (kaššali)
Mies meččäh menöy sada silmiä selläs. (kaššali)
Frazeologizmat.
Kačot ku lehmy uudeh kaššalih. (”kummeksijen”)
Kaššalipiä – sanotah ristikanzas, kudamas on suuri piä.
Kaššalivačču – sanotah ristikanzas, kudamal on suuri maha.
Keriččimet

Keriččimet libo keriččemet ollah lambahien kerittävät nožničat. Net ollah raudahizet. Joga karjalazes talois enne piettih lammastu, sendäh pidi olla keriččimetgi. Keričysaigu oli keviäl, kezäl da myöhä sygyzyl da talvel.
Uskomukset.
Keriččimii kyläh ei annettu.
Lambahii kerites sanottih: ”Huabu keriččijäle”, ku lambahale kazvas tuuhei villu, ku huavas on lehtie.
Arbaitus.
Keräs keskel, keriččimet tagan. (harakku)
Ufatku

Ufatku (, ) on kodivehkeh, kudamal on pitky varzi puus da kaksi raudahistu šorpua, ku sarvie rouno. Ufatkal nostetah padoi päččih da otetah niidy pačispäi. Karjalazes talois oli mondu ufatkua, ku oli eri suurustu padua. Ufatkoi luajittih sepät. 
Arbaitus.
Kaksi sarvie, yksi jalgaine. (ufatku)
Šiižmu

Šiižmu (vienankarjalan eri murdehies: žiižma, siižma, siizma, šiizma, siišma, siizima, sizoma, sizuma) on hiilavan riehtilän päčispäi libo plitalpäi otettavu. Šiizmas on puuhine varzi da sen n’okas raudahine riehtiläh tartui.
Kuuziozazes Karjalan kielen sanakirjas otettuu: šiižmal talutah rieht́ileä pättših vaĺĺoim pastahez, koufein žoarihez.
Pada

Pada on saves libo ravvas luajittu aste syömizien varustandah libo piendäh niškoi. Pada on pyöryžy, sit eigo ole korvua, eigo pangua, eigo vartu. Padua pannah päččih da otetah päčispäi ufatkal. Karjalazel emändäl talois oli eri suurustu padua, joga padah niškoi oli oma suurus ufatku. Padoi luadi padaniekku käzil pyörijän padaniekan kruugan vuoh. Sit pada pandih päččih.
Uskomukset.
Enne padaniekat käveltih kylii myöte padazienke, myödih niidy. Uskottih: padaniekku ku pyhäkeskes ezmäzekse tulou kyläh, sit sulhastu ei tule.
Sananpolvet.
Hänen paginois ni padah pandavua ei ole. 
Ei pie pual kattilua soimata: yhtenjyttyöt nogiperziet ollah.
Hos padazekse sanokkua, älgiä vai päččih pangua. 
Ei joga saves padua roih, ei kai jauhot talkunakse päi.
Valentina Mironova

Valentina Mironova on karjalazen rahvahanrunohuon tutkii, filolougien kandiduattu, Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutan ruadai. 
Rodivundu.
On rodinuhes Vieljärvel umbikarjalazeh pereheh 30. pakkaskuudu vuvvennu 1970.
Opastundu.
Vuvvennu 1987 loppi Vieljärven školan. Vuvvennu 1992 loppi Petroskoin valdivonyliopiston filolougizen tiedokunnan suomen kielen ozaston, kus opastui suomen kieldy da literatuurua. 
Ruado.
Opastundan jälles kerras tuli ruadoh Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituuttah. Vuvvennu 2011 väitti filolougien kandiduatakse, väitöskirjan teemannu oli anuksenkarjalazes Hiitolas kozičendu-runo. On yhtynyh monih konferensieloih da piästänyh ilmah mondu tiedokirjutustu.On käynnyh Karjalan eri kylih keriämäh rahvahanrunohuttu. On monien Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutan projektoin todevuttajannu, niilöin joukos on vahnoin arhiivumaterjualoin digitointi. Nämmien projektoin hantuzis on nähty päivänvälgien Viktor Jevsejevan kerätyn materjualan cd-disku, kudamas on karjalazen rahvahanrunohuon eri žanroi da karjalazien joiguloin disku.
Yhteiskunnallizel alal.
Kuuluu Karjalan Rahvahan Liiton halličukseh, on aktiivine liittolaine. On alalline kanzalliskielizien lehtilöin da TV:n da raadivon toimituksien abuniekku. Alalleh kirjuttau karjalankielizeh Oma Mua -lehteh da karjalankielizeh lapsien Kipinä-žurnualah. On yhtynyh monih karjalan kieldy da karjalastu kul’tuurua koskijoih projektoih. 
Julgavot.
Valentina Mironova. Anuksen karjalazien eeppizet pajot. Petroskoi, 2006. Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutan arhiivas Valentina Mironova löydi 254 pajuo, niilöis 103 häi pani täh kniigah. Pajot ollah karjalan kielel, on annettu niilöin kiännös ven’an kielele. 
L'udmila Ivanova, Valentina Mironova. Kuldazet kukkizet, kaunehet kanazet. Juminkeko, 2014 («Магия поднятия лемби и свадьба в карельской народной культуре»).
Valentina Mironova. Vieljärven čupun fol’klouruperindö. Petroskoi. 2013 (»Фольклорные традиции Ведлозерья»). Kniigas on Vieljärven čupul kirjutettu tekstua: eepisty pajuo, hengellisty runuo, luguu, itkuvirty, častuškua, liiristy pajuo, lapsien rahvahanrunohuttu, arbaitustu, sananpolvie, tarinua da suarnua. 
Валентина Миронова. Сюжет о сватовстве в мифической стране Хийтоле в контексте карельской эпической традиции. Петрозаводск, 2016.
Vuvvennu 2018 Periodika-julguamos on piässyh ilmoih Valentina Mironovan da L´udmila Ivanovan kirju "Dosvadebnaja obr´adnost´ i svadebnii ritual karelov".
Linkit.
http://illhportal.krc.karelia.ru/member.php?id=87&amp;plang=r
Aleksandra Stepanova

Aleksandra Stepanovna Stepanova on kuulužu karjalazen rahvahanrunohuon tutkii, filolougien kandiduattu, Karjalan tazavallan tiedoalan arvostettu ruadai. Enämbi 44 vuottu Aleksandra Stepanova ruadoi Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutas. 
Rodivundu.
On roinnuhes Vienan Karjalan Šompajärven kyläh karjalazeh muanruadajien pereheh 30. elokuudu vuvvennu 1930. 
Opastundu.
Vuvvennu 1938 Aleksandra Stepanova lähti opastumah Haikol’an školah. Sih aigah opastus oli karjalan kielel. Enne voinua ehti loppie kolme kluassua. Evakos Ižänmuallizen voinan aigah sai loppie vaiku nelländen kluasan. Jo voinan jälles Aleksandra Stepanova jatkoi opastustu Uhtuon školas. Yheksändes kluasas hänen literatuuran opastajannu oli Unelma Konkka (tulii kuulužu folkloristu). Oman opastajan hyvyös Aleksandra Stepanova lähti opastumah Petroskoin valdivonyliopistoh histourii-filolougizen tiedokunnan suomelas-ugrilazele ozastole. 
Ruado.
Vuvvennu 1957 opastundan loppiettuu Aleksandra Stepanovua työttih ruadoh Nilmijärveh, kus häi ruadoi kaksi vuottu opastajannu. Ruadoi vie Kalevalan da Kondupohjan piiris opastajannu. Vuvvennu 1962 tuli ruadoh Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituuttah Unelma Konkan kučus. Instituutas Aleksandra Stepanova ruadoi vuodessah 2007. 
Aleksandra Stepanova tutkii suarnoi, eepizii pajoloi, joiguloi, yhtelläh hänen ruavon piälimäzii tutkimuskohtii oldih itkuvirret. Vuvvennu 1969 häi vagavah ottihes itkuvirzilöin tutkindah. Händy enne tädä rahvahanrunohuon žanrua ei tutkittu nigo Ven’al, nigo Suomes. Vuvvennu 1980 Aleksandra Stepanova väitti filolougien kandiduatakse. Väitösruavon teemannu oldih karjalazet itkuvirret. 
Tutkimusmatkat.
On ajelluh ristin-rästin Karjalan keriämäs materjualua. Ruadajes oli enämbi 50 tutkimusmatkua eri Karjalan piirilöih da Kuolanniemimuale. 
Julgavot.
Aleksandra Stepanova on piästänyh ilmah äijy kirjua da tiedokirjutustu karjalazes rahvahanrunohuos kui Ven’an, mugai Suomen puolen julgavolois. 
Linkit.
http://elibrary.krc.karelia.ru/419/1/istoki_2.pdf
Karjalan koivu

Karjalan koivu on anukselaine pajojoukko, kudai pajattau karjalan kielel. On Karjalan koivun repertuaras pajuogi ven’an kielel. Karjalan koivu on Karjalan vahnimii pajojoukkoloi, kudaman ohjuajannu oli tundiettu muuzikkumies Ivan L'ovkin. 
Perustandu.
Karjalan koivu on perustettu Anuksenlinnah vuvvennu 1935 paikallizien intelligentoin kehoitukses. 
Pajot.
Karjalan koivu pajattau kui vahnoi perindöllizii karjalazii pajoloi, mugai uuzii kirjutettuloi.
Pajattajat.
Horas on kymmenkundu pajattajii, enimät ollah karjalazet. Horas on kazvettu omat muuzikan kirjuttajat – Nikolai Dubalov da Nikolai Riškin da pajoloin sanoin kirjuttajat – Valentina Kodratjeva. 
Matkustandu.
Karjalan koivuu tundietah Karjalas da sen ulgopuolel. Hora kävyy pajattamah Karjalan kylih, Karjalan tazavallan ulgopuolele, rajan taguagi: Suomes.
Taival

Taival on karjalankieline almanakku. Se piäzöy ilmah joga vuottu da sen ilmah piästäjänny on Periodika-julguamo.
Histourii.
Enzimäzet Taival-almanakan noumerat nähtih päivänvalgien vuvvennu 2006 da 2009. Vuvves 2011 Taival piäzöy ilmah alalleh kerran vuvves.
Struktuuru.
Taival-almanakan toimitus kuuluu Carelia-lehten toimitukseh, kudai ruadau Periodika-julguamon levon ual.
Syväindö.
Taival-almanakas on kirjutustu livvin da vienankarjalan murdehil. Almanakas on runuo, prouzua, kiännösty, oučerkua, literatuuran arvosteluu, tutkimuskirjutuksii. Kirjuttajien joukos on kuulužua karjalastu kirjuttajua da runoilijua da nuordu, vaste kirjuttamah tartunuttu.
Paimoin torvi

Paimoin torvi on paimoin soitin, kudamal häi soitti karjua paimendajes. Tänäpäi paimenih käyndy on unohtuksis, sendäh ei joga toine musta da tiijä, kui luadie paimoin torvi.
Ulgonägö.
Paimoin torvi on puoldu syldy, tuohes da kahtes puupalazes luajittu. Net palazet oli sivottu yhteh tuohen vuoh. Suučuras torvi oli kaijembi, pera vällin. Midä pitkembi oli paimoin torvi, sidä helevembän iänen se andoi. Paimoin torven luadijes käytettih huabua, leppiä, pihl'ajua, pedäjiä. Tuohtu kiškottih oraskuul-heinykuul, konzu se parembi lähtöy puus. Tuohi pidi olla pehmei da ei hoikku. Luajittih tuohitorvetgi, vaiku yhtes tuohes.
Luajindu.
Paimoin sarvi luajittih puus libo žiivatan sarves: lehmän, häkin libo kozan. Sarvet ezmäi keitettih da sit puhtastettih. Luajittih soittimeh loukot iäneh niškoi. Joga paimoi azui ičelleh soittimen da soitti sil vaiku iče. Ozuttua da kädeh andua soitindu nikelle ei suannuh – karjale voi roita pahua. Sendäh soittimii piettih kudžoinmättähäs libo tahnuos höštötukun ual. Nikonzu paimoi ei luadinuh soittimii myödäväkse. A niilöi soittimii, kudamat oldih vahnat, pädemättömät, nikonzu ei lykätty, net pidi poltua. paimoin soittimet ei oldu kestäjät, niidy toiči luajittih vuvvekse.
Petrovskoi hora

Petrovskoi hora on karjalan kielel pajattai pajojoukko Munjärvenlahtespäi. Hora on Karjalan vahnimii pajojoukkoloi. Horan perustajannu on tundiettu muuzikkumies Ivan L'ovkin.
Perustandu.
Petrovskoi hora on perustettu 20. kevätkuudu vuvvennu 1936 Törökän kyläh kui kolhozan hora. Se oli enzimäine kolhouzan hora Karjalas. Enziallus horas oli 20 pajattajua kolhouzan ruadajua. 
Pajot.
Petrovskoin hora pajattau perindöllizii karjalazii pajoloi da uuzii kirjutettuloi. 
Palkindot.
On monien palkindoloin da kunnivokirjazien suannuh. 
Vuvves 1951 horal on rahvahan hora -arvonimi.
Festivuali.
Vuvves 2003 Kondupohjan piiris pietäh Ivan L'ovkinale omistettuu festivualii ”Karjalan mändylöin pajot”, kudamas alalleh pajattau Petrovskoi hora.
Ruskeala (mägiparku)

Ruskeala-kivipuusto () on turistukompleksu, kudai sijaiččou Karjalan tazavallan Sortavalan piiris. Tämän kompleksan merkičyksellizin kohtu on pohjuvezil täytetty mramorukarjeru.
Muantiedo.
Turistukompleksu on 30 kilometris Sortavalas, Tohmajoen rannal.
Yhtehizet tiijot.
Karjeran piduhus pohjazes suveh on 460 metrii, levevys on läs 100 metrii. Vien läbinägyvys on 15-18 metrii. 
Vahnan karjeran seinis on äijy štol'nii da štrekua, kuduat ollah yhtistetty hoduloil. Suuren Ižänmuallizen voinan jälles karjeru oli upotettu. Sie on säilynyh zavodan hallinon taloi, kudai on luajittu pienis mramorukirpičois.
Histourii.
Kivilouhimot, kuduadu löydi ekonoumiellizen seuran ozanottai Samuil Alopeus, allettih kaivamah vuvvennu 1765, Ekaterina II aigah. Enzimästy kaivamistu ohjai Andrei Pil'ugin.
Ruskealas louhitah nelli väriä mramorua — harmuadu, harmai-vihandua, valgiedu harmualoin täblienke da valgei-sinine-harmuadu. Täs ruavos ruadoi läs 500 paikallistu eläjiä.
Ruskealan mramorua käytettih, konzu srojittih Piiterin huonuksii da dvorčii. Sil on piälystetty Isaakijevskoin kirikön seinät, on luajittu Kazanskoin kirikön latet, on tehty Ermituažan ikkunpielizet. Vie Ruskealan mramorua suau nähtä Mramoran dvorčas da Mihailovskoin zamkas. XX vuozisuan keskel Piiterin metron Primorskaja- da Ladožskaja-stantsien muanalaziet zualat sežo luajittih Ruskealan mramoras.
Sil aigua, konzu srojittih Isaakijevskoin kirikkyö, vuozinnu 1818-1959, Ruskealah kävi arhitektoru Ogyst Monferran.
Vuozinnu 1939-1947 karjeru ei toiminnuh. Ruado mramoru-izv'oskan zavodal oli jatkettu vuvvennu 1947 da kestiy 1990-luvuh sah. Sil aigua louhitäh vähä mramorua, mramorua izv'oskah näh da kivimurendeheh näh.
Vuvves 1998 mramoran piäkarjeru on otettu valdivovardoičukseh.
Vuvvennu 1999 karjeru oli otettu turistumatkah "Taivahankarvaine dorogu".
Faktat.
Vuvvennu 2010 Ruskealas snimaitih T'omnii mir -fil'mua («Тёмный мир»).
Linkit.
https://web.archive.org/web/20161111205503/http://ruskeala.info/ru
http://kezling.ru/travels/northern-ladoga-4/
http://monuments.karelia.ru/napravlenija-dejatel-nosti/populjarizacija/est-takoj-pamjatnik/kar-er-mramornyh-lomok-v-pos-ruskeala/
Meijän pajo

Meijän pajo on priäžäläine karjalakse pajattai pajojoukko, kudai perustettih vuvvennu 1992. 
Perustandu.
Meijän pajo luajittih sih aigah, konzu 1990-vuozil ottavuttih karjalazen pajon elavuttamizeh. Priäžän čupul jo ruadoi kuulužu Vieljärven da Pyhärven horat. Petroskoile oli suadu Oma Pajo. 
Ohjuajat da soittajat.
Enzimäzenny Meijän pajon ohjuajnnu oli Marija Matrosova.
Monien vuozien aigah horua ohjai Vera Ivanova. 
Tänäpäi horan ohjuajannu on Julija Tolmačova, soittajannu Dmitrii Muhorin. 
Pajot.
Meijän pajo pajattau karjalan kielel uuzii kirjutettuloi pajoloi da vahnoigi. Priäžäläine Aleksandr Saveljev kirjutti Meijän pajoh niškoi pajoloin sanoi. 
Matkustandu.
Meijän pajuo hyvin tutah omal čupul, Karjalas da sen ulgopuolel. Pajojoukko kävyy pajattamah karjalazih kylih da monih festivualiloih yhtynyh. 
20-vuozipäivy.
Omassah 20-vuozipäiväkse, kudai piettih vuvvennu 2012, meijänpajolozet ombelutettih ičelleh uvvet ruutat. Niilöin dizainerannu on Karjalan tundiettu taidolii Irina Porošina.
Luonnon talovus

Luonnon talovus on Karjalan Kanzallizen muzein alallizii ekspozitsieloi, kudai sanelou Karjalan kandurahvahien – karjalazien, vepsäläzien, ven’alazien – perindöllizis ruadolois vuozisavoin XIX-XX enzimäzen kolmandeksen aigua. Ekspozitsies on vahnua vekhehty, kuvua da materjualua. Ekspozitsii avattih vuvvennu 2013 Luonnon talovus -projektan hantuzis, kudamah suadih kannatustu Potaninan fondaspäi.
Syväindö.
Enzimäine zualu.
Ekspozitsii on juattu zualoin mugah. Enzimäzes on sanottu kandurahvahien veziruadolois, kudamih kuulutah kalan da merizvierilöin suandu, helmen pyvvändy. Ozutteluvehkien joukos on vahnu hongoi da kahtes puus luajittu hongoi, verkokuožali, jiäkengy, tuulaskobru da äijy midä muudu, midä pidi pyydöh lähtenyöle.
Toine zualu.
Toizes zualas on sanottu muanruadolois da meččyhommis. Täs voibi tarkembah tiijustua heinarres da leikkavos, žiivatoin piendäs da paimendukses, mečästämizes, muarjoin da grivoin keriämizes. 
Sidä paiči ekspozitsies suau kuunnelta žiivatoin da meččyzvierilöin iänii, paimoin soitandua da rahvahan luguloi karjalakse, kudamien joukos on enzimäzen kerran karjan pihale työnnändän lugu da lugu mečännenäs. Materjualu on otettu Karjalan Kanzallizen muzein, Petroskoin konservatourien da Karjalan tiedokeskuksen Kielen, literatuuran da histourien instituutan arhiivaspäi.
Elostusperti.
Kolmas zualu on elostusperti. Sit pertis on omat ižändät: mečän, vien da koin ižändy. Niilöin tytit luadi Karjalan tundiettu muasteri Boris Kudr’avtsev. Pertis on äijy elostustu. ”Syömizien čupus” voibi tiijustua, midä keitettih da pastettih kandurahvas. Tiijustua, midä luajitah nižus, rugehes, kagras da ozras, suau toizes elostukses. Kolmas on omistettu rahvahan vahnale kalenduarale. Sih niškoi on luajittu kubiekat kuuloin nimienke da on vahnu puuhine kepin jyttyine kalenduaru. Keskipertii on vie yksi suuri nägyi elostus. Se on pohjazen muan makiettu, tälle muale on luajittu taloit da eläjät. Elostettuu rubiet tiedämäh, kui harjavuo elämäh korbimečäs.
Elostuspertis voibi kaččuo fil’mua d’oktin valutandas, pelvasniitin luajindas, muan kynnös, kalan keitändäs da šipainiekoin pastandas.
Karjalan da vepsän kieli nägövis.
Kanzallizes muzeis kai tiijot da vehkehien nimet ollah kirjutettu kahtel kielel: ven’akse da angliekse. Se on taba. Luonnon talovus -ekspozitsieh niškoi on luajittu opaskirjat karjalan kielen kahtel murdehel: livvikse da vienakse da vepsän kielel. Oma opaskirju eriluaduzien tehtävienke kandurahvahien kielil on luajittugi elostuspertih niškoi. 
Linkit.
https://web.archive.org/web/20161115050402/http://nmrk.karelia.ru/site/section/800
Sirkka Rikka

Sirkka Rikka (4.07.1912-20.01.2002) on nevvostolaine pajattai, Karjal-Suomelazen nevvostotazavallan arvostettu artistu (1943) , Ven’an nevvostotazavallan rahvahan artistu (1957).
Eloskerdu.
Sirkka Rikka on Amerikan suomelaine. Rodivui Yhtysvallois Mičiganas 4. heinykuudu vuvvennu 1912. Hänen tuattah oli lehtimies, Yhtysvaldoih muuttunuzien suomelazien profsojuzuliikkehen eräs johtajis. Lapsennu da nuorete eli Detroitas.
Vuvvennu 1932 yhtes ukkohke muutti Nevvostoliittoh.
Vuvvennu 1937 loppi Petroskoin liečetiijon politehnikuman.
Vuvves 1939 on Valdivollizen Kantele-ansamblin solistu.
Vuvvennu 1948 loppi jatko-opastuksen kursat Leningruadan konservatouries.
Vuozinnu 1952-1965 on Karjalan valdivollizen filarmounien artistu. 
Vuozien 1990 keskipuoles eli Suomes. 
Pajatandu.
Sirkka Rikal oli omaluaduine, helei da puhtas iäni, sendäh rahvas ruvettih sanomah händy ”karjalazekse soloveilinnukse”. Sirkka Rikka pajatti muailman rahvahien pajoloi, niilöin joukos suomelazien, karjalazien, vepsäläzien, Nevvostoliiton rahvahien, irlandielazien, anglielazien, šotlandielazien, frantsielazien, germuanielazien, espanielazien da äijien toizien. Häi pajatti myös ouperoin arieloi da romansoi.
Pereh.
Ukko – Toivo Vainonen (1918-1985), nevvostolaine muuzikkumies, Karjal-Suomelazen nevvostotazavallan arvostettu artistu (1947), Karjalan nevvostotazavallan rahvahan artistu (1971). 
Palkindot.
Leninan ordenu (22.09.1959)
Ruskien Ruadoflavun ordenu. 
Ven’an nevvostotazavallan rahvahan artistu (1957).
Bol’nični

Bol’nični () on pos’olku Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Oniegujärven pohjasozas, 1,5 kilometrin piäs Suurlahtespäi.
Pos’olkas on laukku, lebokseskus da meččyruadokeskus.
Matkailu.
Pos’olkan kauti menöy pyörymatku Suurlahtespäi Jandomjärvessah.
Bojarštšina

Bojarščina () on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Oniegujärven pohjasozas.
Histourii.
Kylä muanittih vuvvennu 1582 piscovois kirjas Kozarevštšina-nimel. Vuvvennu 1850 se sai virrallizen nimen – Bojarščina. Silloi kyläs oli 17 pihua.
Rahvahan lugumiäry.
Vuvvennu 1905 kyläs eli 156 hengie.
Vasiljevo

Vasiljevo on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Kižin suarel Oniegujärven pohjasozas.
Kyläs on XVIII vuozisuan arhitektuuran mustomerki – puučasounu ().
Velikaja Niva

Velikaja Niva on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou lahten rannal Oniegujärven luodehrannal.
Kyläs on histourien mustomerki – Suuren voinan aigah tapettuloin Nevvostoliiton saldattoin da partizanoin kalmu.
XX vuozisuan allun arhitektuuran mustomerki – Abramovan aittu – Velikaja Niva-kyläspäi viettih Kižin muzeih.
Vigovo

Vigovo on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Oniegujärven pohjasozas.
XVII vuozisuan arhitektuuran mustomerki – puučasounu (ven. часовня Спаса Нерукотворного Образа) – viettih Vigovospäi Kižin muzeih.
Rahvahan lugumiäry.
Vuvvennu 1905 kyläs eli 139 hengie.
Vorobji

Vorobji on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou suarel Oniegujärven pohjasozas.
Kyläs on puučasounu (v. 1875).
XX vuozisuan allun arhitektuuran mustomerki – aittu – Vorobji-kyläspäi viettih Kižin muzeih.
Golikovo

Golikovo on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou suarel Oniegujärven pohjasozas.
Jeglovo

Jeglovo on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou samannimizel suarel Oniegujärven pohjasozas.
Kyläs on arhitektuuran mustomerki – puučasounu (XVII vuozisada) ().
Jersenevo

Jersenevo on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Oniegujärven pohjasozas.
Klementjevskaja

Klementjevskaja on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Oniegujärven pohjasozas.
Rahvahan lugumiäry.
Vuvvennu 1905 kyläs eli 141 hengie.
Kosmojärvi (kylä)

Kosmojärvi () on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou Kosmojärven suvirannal.
Nähtävykset.
Kyläs on arhitektuuran mustomerki – Aleksandran Svirskin puukirikkö, kudai rakendettih vuvvennu 1770.
Vie kyläs on histourien mustomerki – vuvven 1942 tuhukuus–heinykuus tapettuloin Nevvostoliiton saldattoin da partizanoin kalmu.
Kurgenitsi

Kurgenitsi () on kylä Karjalan tazavallas Karhumäin piiris Suurlahten kyläkunnas.
Se sijoiččou suarel Oniegujärven pohjasozas.
Kyläs on histourien mustomerki – Nevvostoliiton da Suomen välizen voinan aigah (v. 1941 – 1944) tapettuloin Nevvostoliiton partizanoin kalmu.
Rahvahan lugumiäry.
Vuvvennu 1905 kyläs eli 216 hengie.