Wp/krl/Juakko Rugojev

Juakko Rugojev (15. šulakuuta 1918 Šuojärvi, Koštamuš, Venäjä – 17. kešäkuuta 1993) oli Neuvoštoliiton vienankarjalaini runoilija ta kirjuttaja ta Karjalan tašavallan kanšalliskirjuttaja. Hiän kirjutti šuomekši ta oli VSNTL:n anšijoitunut kulttuuriruataja 1974 ta šai kanšalliskirjuttajan arvon vuotena 1992.
Aikani eloš.
Rugojev šynty 15. šulakuuta 1918 Koštamukšen Šuojärven kyläššä. Hiän opaštu enšin Koštamukšešša, ta myöhemmin kävi keškiškolan Uhtuošša. Uhtuon školašša läš šamanaikasešti Rugojevin kera opaštu vielä kolme tulovua kirjailijua – Pekka Perttu, Nikolai Gippijev (Laine) ta Ort't'o Stepanov. Školašša oltih mainijot opaštajat, šemmoset kuin Matti Pirhonen, Aatami Rossi, Ilmari Toikka. Pirhonen opašti šuomen kieltä ta kirjallisutta. Rossin joholla školaverštahilla opaštujat luajittih erilaisie vehkehie skripkoista venehih. Rugojev enšimmäisenä luati skripkan ta šovan jälkeh šoitti šitä orkesterissa.
Rugojev alko julkaissa tevokšie kuušitoistavuotisena školalaisena. Hänen kuvaukšie, lehtijuttuja ta runoja painettih šuomen kielellä ilmeštynyissä kuvalehtilöissä ta kokomukšissa Petroskoissa ta Leningradissa. 
Školan jälkeh Rugojev opaštu Karjalan opaštajaninstituutissa Petroskoissa. Hiän piäsi opaštumah kirjallisuštietokunnalla, mi oli avattu instituutissa vuotena 1934. Tietokunnan piätehtävänä oli valmistua opaštajie šeičenvuotisie školie varoin. Šen lopetettuo hiän ruato opaštajana ta opaššukšen rinnalla oli kirjallisuštoimittajana tašavallan lehtilöissä.
Šotavuuvvet.
Rugojev oli lähten rintamalla heti Venäjän Šuuren Isänmuallisen šovan alottuo. Alušta hiän kirjuttautu vapuaehtosekši Šotalippu -hävittäjäpataljonih, mit oli muovoššettu 27. kešäkuuta 1941 Kalevalan piirissä. Tuiskukuušša 1942 pataljoni oli liitetty "Ruškie partisani" ("Krasnyi partizan") -nimiseh partisaniošaštoh, kumpani toimi Rugojevin šynnyinšeuvuilla ta kumpasta johti kapteni Faddei Zurih. Kešällä 1942 Rugojev huavottu vakavašti, pulikka šattu lähellä šyväintä ta vuuvven piäštä löyty vašemen kiän kyynärpiäštä. Rugojevin käsi ei ruatan kunnolla ta tämän takie loppušovan hiän oli toimin kirjasienvaihtajana. Hiän jatko kirjuttamistyötä, lähetti kuvaukšie, runoja ta kertomukšie tašavallan lehtilöih. Vuotena 1943 häneštä tuli Neuvoštoliiton Kommunistipuoluvehen jäšen, hänet miärättih Totuus-lehen šotatoimittajakši. Šamana vuotena näki päivänvalon hänen enšimmäini kirja, partisanikertomukšien ta kuvaukšien kokoelma nimeltäh Košto. Vuotena 1944 Rugojev hyväkšyttih Neuvoštoliiton Kirjuttajaliittoh.
Šovan jälkeh jo reservin majoriksi ylennyt Rugojev oli Šuomešša Liittoutunuijen valvontakomission tulkkina.
Šovanjälkiset vuuvvet.
Šovan jälkeh toini toisen peräkkäh ilmeššyttih Juakko Rugojevin runokokomukšet. Rugojevin enšimmäini kertomuškirja "Košto" ilmešty vuotena 1943, a vuuvvešta 1944 hiän oli Karjalan kirjuttajaliiton jäšen. Vuosina 1953–1957, 1967–1971 ta 1985–1990 Rugojev oli liiton piämiehenä. Hiän ošallistu Punalippu-kirjallisušlehen toimintah.
Vuotena 1953 Rugojev kiänti šuomen kielellä Laulun Igorin šotaretkeštä (Slovo o polku Igoreve).
Jo 1930-luvun alušša Rugojev kirjutteli šuomenkieliseh lapšien ta nuorien Kipinä-lehteh. Lehti oli peruššettu vuotena 1932 Leningradissa ta še ilmešty kakši kertua kuukauvešša noin kahen vuuvven ajan. Vuosien piäštä, 1986 vuotena, juuri Rugojevin alottehešta Kipinä-lehti šynty uuvveštah ta šen tavoittehena šilloin oli šuomenkielisien ta karjalankielisien kirjuttajien lapšilla šuunnattujen tekstien julkaisomini. Vuotena 1992 Rugojev šai Karjalan kanšalliskirjuttajan arvon.
Rugojev vaššušti 1980-luvun alušša, jotta Koštamušjärvi muutettais lähisen Koštamukšen rautarutakaivokšen lietealtahakši. Hiän kirjutti runon Koštamušjärveštä. Lieteallaš kuitenki totevutettih, ka Rugojevin vetomuš vaikutti šitein, jotta järveh luajittih kolmen kilometirn pituni pato, mi eštäy lietevesien valumista ielläh Kuittijärven vesistöh. Alkuperäseh šuunnitelmah pato ei kuulun ta niin ollen koko Kuittijärven vesistö olis likautun. Tätä patuo ruvettih kuččumahki ”Juakon pavokši”.
Juakko Rugojev kuoli 17. kešäkuuta 1993, a hänet hauvattih Petroskoin Šuolušmäjen kalmismualla.