उत्कारिकां वा स्नुह् क्षीर पीत पथ्या कणा कृताम्

सुरा सौवीरकाभ्याम् च सिद्धं वा पाययेद् घृतम्

षष् पलम् दशमूल अम्बु मस्तु द्वि आढक साधितम्

मर्कोटैर् दंशयेत् छिद्रम् तेषु लग्नेषु च आहरेत्

भल्लातकं शिग्रु फलम् कटुकां तिक्तकं वचां

मासं युक्तस् तथा हस्तिपिप्पली विश्वभेषजम्

संसर्जयेत् कटु क्षार युक्तैः अन्नैः कफ अपहैः

हृद् रोगे ग्रहणी दोषे कुष्ठे मन्दे ऽनले ज्वरे

सिता मधु घृत आढ्येन निरूहो ऽस्य ततो हितः

चित्रको ऽजाजिकं व्योषं स्वर्णक्षीरी फलत्रयम्

लब्धे बले च भूयो ऽपि स्नेह पीतम् विशोधितम्

शोफ अर्शस् पाण्डु रोगेषु कामलायां हलीमके

अत्यर्थ उष्ण अम्ल लवणम् रूक्षं ग्राहि हिमं गुरु

पिबेद् अम्बु ततः पेयां ततो यूषं कुलत्थ जम्

बद्ध छिद्र उदित स्थाने विध्येद् अङ्गुल मात्रकम्

क्षारं छाग करीषाणाम् स्रुतं मूत्रे ऽग्निना पचेत्

त्र्यूषण क्षार लवणैः संयुतं निचय उदरे

पाटयेद् उदरं मुक्त्वा वामतस् चतुर् अङ्गुलात्

मूत्र युक्तानि तीक्ष्णानि विविध क्षारवन्ति च

हृत दोषः क्रमाद् अश्नन् लघु शाल्योदन प्रति

व्रणम् अभ्यज्य बद्ध्वा च वेष्टयेद् वाससा उदरम्

यत् जातम् आज्यं स्नुह् क्षीर सिद्धम् तत् च तथागुणम्

गवाक्षीं शङ्खिनीं दन्तीं तिल्वकस्य त्वचं वचाम्

रूक्षाणां बहु वातानाम् दोष संशुद्धि काङ्क्षिणाम्

चित्रक अमरदारुभ्याम् कल्कं क्षीरेण वा पिबेत्

सु स्निग्धैः अम्ल लवणैः निरूहैः समुपाचरेत्

प्रयुञ्जीत भिषक् शस्त्रम् आर्त बन्धु नृप अर्थितः

पटोल मूलम् त्रिफलां निशां वेल्लं च कार्षिकम्

उदावर्त हरम् कर्म कार्यं यत् च अनिल अपहम्

सर्वम् एव उदरम् प्रायो दोष संघात जम् यतः

अम्ल स्रुतम् विड कणा चूर्ण आढ्यम् नक्तमाल जम्

विड अर्ध अंश युतम् चूर्णम् इदम् उष्ण अम्बुना पिबेत्

दोष अतिमात्र उपचयात् स्रोतस् मार्ग निरोधनात्

यूषै रसैर् वा मन्द अम्ल लवणैः एधित अनलम्

बहिः प्रवर्तते भिन्नो विषेण आशु प्रमाथिना

कोल आभाः गुटिकाः कृत्वा ततः सौवीरक आप्लुताः

मस्तुनः साधयित्वा एतत् पिबेत् सर्व उदर अपहम्

पार्श्व शूलम् उपस्तम्भं हृद् ग्रहम् च समीरणः

तद्वद् वा गुग्गुलुं क्षीरं तुल्य आर्द्रक रसम् तथा

तैलं पक्वं जयेत् पानात् प्लीहानं कफ वात जम्

मुसलेन पीडितो ऽनु च याति प्लीहा पयस् _ नाशम्

आनाह वाते सुरया वात रोगे प्रसन्नया

दोष उद्रेक अनुरोधेन प्रत्याख्याय क्रियाम् इमाम्

बहुशस् तैल्वकेन एनम् सर्पिषा मिश्रकेण वा

दग्ध्वा कपाले पयसा गुल्म प्लीह अपहम् पिबेत्

दाह आनाह अति तृष् मूर्छा परीतः तु विशेषतः

कल्के सिद्धं घृत प्रस्थम् स क्षारम् जठरी पिबेत्

चतुर्गुणे जले मूत्रे द्विगुणे चित्रकात् पले

इति औषधैः अप्रशमे त्रिषु बद्ध उदर आदिषु

वृश्चिकाली वचा शुण्ठी पञ्चमूल पुनर्नवात्

स पञ्चमूलानि अल्प अम्ल पटु स्नेह कटूनि च

अविरेच्यस्य शमना वस्ति क्षीर घृत आदयः

पक्वं वा टुण्टुक बला पलाश तिल नाल जैः

यथार्हं स्निग्ध कोष्ठेन पेयम् एतद् विरेचनम्

पिप्पली पिप्पली मूलम् शुण्ठी लवणपञ्चकम्

पिबेत् कर्कन्धु मृद्वीका कोल अम्भस् मूत्र सीधुभिः

अग्नौ विलाप्य मथितं खजेन यव पल्लके

स उदावर्तम् पुनः स्निग्ध स्विन्नम् आस्थापयेत् ततः

निधापयेत् ततो मासाद् उद्धृतं गालितं पचेत्

सैन्धवं काललवणं पिप्पलीं च इति चूर्णयेत्

वर्ज्येषु यन्त्रितो दिष्टे न अति अदिष्टे जित इन्द्रियः

स्तैमित्य अरुचि हृल्लासे मन्दे ऽग्नौ मद्य पाय च

वात पित्त कफान् च आशु विरेकेण प्रसाधयेत्

हपुषां काञ्चनक्षीरीं त्रिफलां नीलिनी फलम्

दन्ती द्रवन्ती फल जम् तैलं पाने च शस्यते

तेन अस्य दोष संघातः स्थिरो लीनो विमार्ग गः

विडङ्गं च सम अंशानि दन्त्या भाग त्रयम् तथा

अथ अस्य नाडीम् आकृष्य तैलेन लवणेन च

वत्सकादि विपक्वेन कफे संस्नेह्य सर्पिषा

मासम् एकं ततस् च एव तृषितः स्वरसं पिबेत्

कम्पिल्ल नीलिनी कुम्भ भागान् द्वि त्रि चतुर् गुणान्