देव्याः तु पश्चात् कथितं दक्ष पुत्री त्वम् एव च

नमस्कृत्वा हरिं विष्णुं जगत् योनिम् सनातनम्

वराह वपुषा भूयो भूम्याः उद्धरणम् पुनः

दर्शनं षट्कुलीयानां देवदेवस्य धीमतः

पठित्वा अध्यायम् एव एकम् सर्व पापैः प्रमुच्यते

ब्राह्मी पौराणिकी च इयम् संहिता पाप नाशना

भुक्त्वा च विपुलान् स्वर्गे भोगान् दिव्यान् सु शोभनान्

श्रुताः तु विविधा धर्मा वंशा मन्वन्तराणि च

सहस्र शिरसे तुभ्यं सहस्राक्षाय ते नमः

यः पठेत् सततं मर्त्यो नियमेन समाहितः

वर दानम् तथा अपूर्वम् अन्तर्धानम् पिनाकिनः

निर्दहति अखिलम् लोकं सप्तसप्ति स्व रूपधृक्

धर्म नैपुण्य कामानाम् ज्ञान नैपुण्य कामिनाम्

च एव यात्रा च एव गरुत्मतः

शयनं केशवस्य अथ माहात्म्यं च महात्मनः

दक्षस्य च प्रजा सर्गः कश्यपस्य महात्मनः

प्राकृतं हि समासेन शृणुध्वं गदतो मम

अध्येतव्यम् इदम् नित्यं विप्रैः पर्वणि पर्वणि

सृजेत् अशेषम् प्रकृत्याः तद् मयः पञ्चविंशकः

तथा मङ्कणकस्य अथ निग्रहः कीर्त्यते द्विजाः

त्रातुम् अर्हसि अनन्त आत्मन् त्वम् एव शरणं गतिः

इति एष भगवान् रुद्रः संहारं कुरुते वशी

तपस् चरणम् आख्यातम् देवदेवस्य धीमतः

देवतानां शरीरेषु क्षिपति अखिल दाहकम्

पराशरो ऽपि भगवान् गङ्गाद्वारे मुनि ईश्वराः

ज्ञानानां परमं ज्ञानं व्रतानां परमं व्रतम्

इज्यते सर्व यज्ञेषु ब्राह्मणैः वेद वादिभिः

महेश्वर इच्छा जनितः न स्वयं विद्यते लयः

कैलास गमनम् च अथ निवासः तत्र शार्ङ्गिणः

तद् लिङ्ग धारी नियतं तद् भक्तः तद् अपाश्रयः

अन्तर्धानं च लिङ्गस्य स अम्बा उत्पत्तिः ततस् परम्

गते परार्ध द्वितये कालो लोक प्रकालनः

दधीचस्य च दक्षस्य विवादः कथितः तदा

प्रजापतीनां सर्गः तु वर्ण धर्माः च वृत्तयः

अत्र अपि अशक्तः ऽथ हरं विष्णुं ब्रह्माणम् अर्चयेत्

सनत्कुमाराय तथा सर्व पाप प्रणाशनम्

ज्ञात्वा यथावद् विप्र इन्द्रान् श्रावयेद् भक्ति संयुतान्

महन्तम् एभिः सहितं ब्रह्मानम् अति तेजसम्

योग ईश्वराणाम् च कथा शिष्याणां च अथ कीर्तनम्

नैत्यकं वासुदेवस्य शिव लिङ्ग अर्चनम् तथा

सर्व पाप विनिर्मुक्तः ब्रह्म लोके महीयते

मोहाय अशेष भूतानाम् वासुदेवेन योजनम्

योगिनाम् अथ सर्वेषां ज्ञान विन्यस्त चेतसाम्

विमोहो ब्रह्मनः च अथ संज्ञा लाभः हरेः ततस्

नमः ते कूर्म रूपाय विष्णवे परमात्मने

ऊचिवान् वै भवद्भिः च दातव्यं धार्मिके जने

एतावत् उक्त्वा भगवान् विरराम जनार्दनः

यं यं भेदं समाश्रित्य यजन्ति परमेश्वरम्

परावराणां प्रभवे वेद वेद्याय ते नमः

पर्वतानां च कथनं स्थानानि च दिवौकसाम्

वर्ण आश्रमाणाम् आचाराः प्रायश्चित्त विधिः ततस्

मुनिभ्यः कथयामास धर्म काम अर्थ मोक्ष दम्

सनकाद् भगवान् साक्षाद् देवलो योग वित्तमः

इन्द्रियाणि च सर्वाणि तैजसे यान्ति संक्षयम्

संस्तवो देवदेवस्य ब्रह्मणा परमेष्ठिना

श्रोतव्यं च द्विजश्रेष्ठा महापातक नाशनम्

वाराणस्याः च माहात्म्यं तीर्थानां च एव वर्णनम्

अव्यक्तं जगतो योनिः संहरेत् एकम् अव्ययम्

यस्मात् संजायते कृत्स्नं यत्र च एव प्रलीयते

तीर्थ यात्रा च व्यासस्य देव्याः च एव अथ दर्शनम्

एवं ज्ञात्वा पुराणस्य संक्षेपं कीर्तयेत् तु यः

प्रादुर्भावो महेशस्य ललाटात् कथितः ततस्

करोति देहान् विविधान् ग्रसते च एव लीलया

लेभे पुराणं परमं व्यासः सर्व अर्थ संचयम्

अवतारो ऽथ देवस्य ब्रह्मणो नाभि पङ्कजात्

यथाविधि प्रकुर्वाणः प्राप्नुयात् ऐश्वरम् पदम्

हिमवत् दुहितृ त्वम् च देव्या माहात्म्यम् एव च

अव्यक्त आत्मकम् एव इदम् चेतन अचेतनम् जगत्

उद्वासनं च कथितं वर दानम् तथा एव च

आराधयेद् वै गिरिशं स गुणम् वा अथ निर्गुणम्

ततस् च कथ्यते भीतिर् निवासिनाम्

नमो गूढ शरीराय निर्गुणाय नमो ऽस्तु ते

इज्यन्ते विविधैः यज्ञैः शक्रात् इत्यादयः ऽमराः

नमो ऽस्तु ते वराहाय नारसिंहाय ते नमः

अध्येतव्यम् इदम् शास्त्रं कृष्णद्वैपायनं तथा