अहं तु तं नय अवलिप्तम् अश्मक नयेन एव उन्मूल्य बालम् एनम् पित्र्ये पदे प्रतिष्ठापयेयम् इति प्रतिज्ञाय कथम् अस्य एनाम् क्षुधं क्षपयेयम् इति अचिन्तयम्

भवन्तं विना क्षणम् अपि अस्माभिः इयम् राज्य धूः न निर्वाह्या

तत्र अस्य दारुण पिपासा पीडितस्य वारि दातु कामः कूपे ऽस्मिन् अपभ्रश्य पतितः त्वया एवम् अनुगृहीतः

अत इयं मद् भार्या त्वद् भगिनी मञ्जुवादिनी कियन्ति अहानि त्वद् अन्तिकम् एव तिष्ठतु

असि प्रहारः एव हि स माला प्रहारः तस्मै जातः

अथ नालीजङ्घं रहसि अशिक्षयम् तात आर्यम् आर्यकेतुम् एकान्ते ब्रूहि को माया पुरुषः य इमां राज्य लक्ष्मीम् अनुभवति स च अयम् मद् बालः भुजंगेन अमुना परिगृहीतः

सो अश्रु गद्गदम् अगदत् श्रूयतां महाभाग विदर्भो नाम जनपदः तस्मिन् भोज वंश भूषणम् अंश अवतारः इव धर्मस्य अति सत्त्वः सत्य वादी वदान्यः विनीतः विनेता प्रजानाम् रञ्जित भृत्यः कीर्तिमान् उदग्रः बुद्धि मूर्तिभ्याम् उत्थान शीलः शास्त्र प्रमाणकः शक्य भव्य कल्प आरम्भी संभावयिता बुधान् प्रभावयिता सेवकान् उद्भावयिता बन्धून् न्यग्भावयिता शत्रून् अ सम्बद्ध प्रलापेषु अ दत्त कर्णः कदाचिद् अपि अ वितृष्णः गुणेषु अति नदीष्णः कलासु नेदिष्ठो धर्म अर्थ संहितासु सु अल्पे ऽपि सुकृते सुतरां प्रत्युपकर्ता प्रत्यवेक्षिता कोश वाहनयोः यत्नेन परीक्षिता सर्व अध्यक्षाणाम् षाड्गुण्य उपयोग निपुणः मनु मार्गेण प्रणेता चातुर्वर्ण्यस्य पुण्य श्लोकः पुण्यवर्मा नाम आसीत्

सो अपि एवम् अकथयत् भद्र मा एवम् वादीः

मृते तु तस्मिन् तस्याम् च निर्विकारायां सत्याम् सति इति एव एनाम् प्रकृतयो ऽनुवर्तिष्यन्ते

अविश्वास ता हि जन्म भूमिः अलक्ष्म्याः

सप्तमे चतुरङ्ग बल प्रत्यवेक्षण प्रयासः

अपि च पूर्णानि एव हेम रत्नैः कोशगृहाणि

जीवेयं चेद् अहम् अपि एनम् अनुसरिष्यामि

सा च इयम् वत्सा मञ्जुवादिनी तस्य द्विजाति दारकस्य दार त्वेन एव कल्पिता इति

यदि एवम् उद्याने तिष्ठ इति तं जरन्तम् आदिश्य तद् प्रकार एक पार्श्वे क्वचिद् शून्य मठिकायाम् मात्राः समवतार्य तद् रक्षण नियुक्त राज पुत्रः कृत कुशीलव वेष लीलः प्रचण्डवर्माणम् एत्य अन्वरञ्जयम्

तदीयं च सर्व स्वम् स्वयम् एव अग्रसत्

इति श्री दण्डिनः कृतौ दशकुमारचरिते विश्रुतचरितं नाम अष्टमः उच्छ्वासः

रक्षा निर्वेशः च अस्य स्वसा इयम् सुभ्रूः अभ्यनुज्ञाता मे आर्यया इति

अस्य मे प्राण अपहारिणीम् पिपासां प्रतिकर्तुम् उदकम् उदञ्चन् इह कूपे को ऽपि निष्कलो मम एक शरण भूतः पतितः

के च एते वराकाः

स एव अयम् असि प्रहारः पापीयसः ते भवतु यदि अस्मि पतिव्रता

कथम् इव अस्य अजस्र चिन्ता आयास विह्वल मनसः वराकस्य निद्रा सुखम् उपनमेत्

देवी तु पूर्वेद्युस् एव यथार्हम् अग्नि संस्कारम् मालवाय दत्त्वा प्रचण्डवर्मणे चण्डवर्मणे च ताम् अवस्थाम् अश्मक इन्द्र उपधि कृताम् एव संदिश्य उत्तरेद्युः _ एव पूर्व संकेतित पौर अमात्य सामन्त वृद्धैः सह अभ्येत्य भगवतीम् अर्चयित्वा समर्चना प्रत्यक्षम् परीक्षित कुक्षि वैजन्यम् तत् भवनम् पिधाय दत्त दृष्टिः सह जनेन स्थित्वा पटीयांसं पटह शब्दम् अकारयत्

शृणोति च

सर्वः च समान दोष तया न कस्यचिद् छिद्र अन्वेषणाय अयतिष्ट

एवं यदि अहम् क्षमाम् अवलम्ब्य गृह एव स्थास्यामि तत उत्पन्न उपजापम् स्व राज्यम् अपि परित्रातुं न शक्ष्यामि

तदा आवाम् सम्भूय मुरल ईशम् वीरसेनम् ऋचीक ईशम् एकवीरम् कोङ्कण पतिम् कुमारगुप्तं नासिक्य नाथम् च नागपालम् उपजपाव

स तथा इति अधीते

अपरे ऽपि सामन्ताः समगंसत

शान्तयः क्रियन्ताम्

अपहृत परिभूतयः प्रहताः च पातक पथाः

असौ आचष्ट तत्र व्याघ्र त्वचः दृतीः च विक्रीय अद्य एव आगतः किं न जानामि

ज्ञापय मां क्षेम प्रवृत्तः व्यगाहिषि

सुश्रुतः इति उक्ते सो ऽत्यहृष्यत्

पुनर् तया त्वद् मुखेन स वाच्यः यद् अपेक्षया त्वद् मतम् अत्यक्रमिषम् सो ऽपि बालः पापेन मे पर लोकम् अगात्