क्षेम्यां सस्य प्रदाम् नित्यं पशु वृद्धि कराम् अपि

यथा अस्य अभ्यधिकाः न स्युर् मित्र उदासीन शत्रवः

एताः प्रकृतयो मूलं मण्डलस्य समासतः

यस्य प्रसादे पद्मा श्रीर् विजयश् च पराक्रमे

सूच्या वज्रेण च एव एतान् व्यूहेन व्यूह्य योधयेत्

अन्तःपुर प्रचारम् च प्रणिधीनां च चेष्टितम्

उभे यान आसने च एव द्विविधः संश्रयः स्मृतः

स राजा पुरुषो दण्डः स नेता शासिता च सः

अराजके हि लोके ऽस्मिन् सर्वतो विद्रुतो भयात्

व्यसन्य् अधो ऽधो व्रजति स्वर् यात्य् अ व्यसनी मृतः

तत्र आत्मभूतैः काल ज्ञैः अहार्यैः परिचारकैः

व्यायम्य आप्लुत्य मध्याह्ने भोक्तुम् अन्तःपुरं विशेत्

कुरुते धर्म सिद्धि अर्थम् विश्वरूपं पुनः पुनः

द्वयोर् अप्य् एतयोर् मूलं यं सर्वे कवयो विदुः

स्व राष्ट्रे न्याय वृत्तः स्याद् भृश दण्डः च शत्रुषु

तस्माद् राज्ञा निधातव्यो ब्राह्मणेष्व् अक्षयो निधिः

दशी कुलं तु भुञ्जीत विंशी पञ्च कुलानि च

फाल्गुनं वा अथ चैत्रं वा मासौ प्रति यथाबलम्

त्रयाणाम् अप्य् उपायानां पूर्व उक्तानाम् असंभवे

शूले मत्स्यान् इव अपक्ष्यन् दुर्बलान् बलवत्तराः

न आयुध व्यसन प्राप्तम् न आर्तम् न अति परिक्षतम्

भिन्दन्त्य् अवमता मन्त्रं तैर्यग्योनास् तथा एव च

संरक्षेत् सर्वतश् च एनम् पिता पुत्रम् इव औरसम्

तत्र भुक्त्वा पुनः किंचित् तूर्य घोषैः प्रहर्षितः

तस्य सर्वाणि भूतानि स्थावराणि चराणि च

स कुबेरः स वरुणः स महेन्द्रः प्रभावतः

मित्रं हिरण्यं भूमिं वा संपश्यंस् त्रिविधं फलम्

कृत्स्नं च अष्टविधम् कर्म पञ्चवर्गं च तत्त्वतः

ग्रामं ग्राम शत अध्यक्षः सहस्र अधिपतिः पुरम्

पूर्वं पूर्वं गुरुतरं विद्याद् व्यसनम् आत्मवान्

धर्म ज्ञम् च कृतज्ञं च तुष्ट प्रकृतिम् एव च

सम उत्तम अधमैः राजा त्व् आहूतः पालयन् प्रजाः

न उच्छिन्द्यात् आत्मनो मूलं परेषां च अति तृष्णया

बुध्येत अरि प्रयुक्ताम् च मायां नित्यं सु संवृतः

पानम् अक्षाः स्त्रियश् च एव मृगया च यथाक्रमम्

तस्य मध्ये सु पर्याप्तम् कारयेद् गृहम् आत्मनः

न स्कन्दते न व्यथते न विनश्यति कर्हिचित्

सह सर्वाः समुत्पन्नाः प्रसमीक्ष्य _ भृशम्

जड मूक अन्ध बधिरान् तैर्यग्योनान् वयस् अतिगान्

अनित्यो विजयो यस्माद् दृश्यते युध्यमानयोः

पणो देयो ऽवकृष्टस्य षड् उत्कृष्टस्य वेतनम्

व्यस्तैश् च एव समस्तैश् च पौरुषेण नयेन च

सर्वेण तु प्रयत्नेन गिरि दुर्गम् समाश्रयेत्

काम आत्मा विषमः क्षुद्रो दण्डेन एव निहन्यते

एतद् विधानम् आतिष्ठेद् अरोगः पृथिवीपतिः

भर्तुर् यद् दुष्कृतं किंचित् तत् सर्वं प्रतिपद्यते

कृतज्ञं धृतिमन्तं च कष्टम् आहुर् अरिं बुधाः

सर्व उपायैः तथा कुर्यान् नीति ज्ञः पृथिवीपतिः

वनस्था अपि राज्यानि विनयात् प्रतिपेदिरे

यतश् च भयम् आशङ्केत् ततो विस्तारयेद् बलम्

अमात्य मुख्यम् धर्म ज्ञम् प्राज्ञं दान्तं कुल उद्गतम्

ब्रह्म तेजस् मयम् दण्डम् असृजत् पूर्वम् ईश्वरः

विक्रोशन्त्यो यस्य राष्ट्रात् ह्रियन्ते दस्युभिः प्रजाः

वर्णानाम् आश्रमाणां च राजा सृष्टो ऽभिरक्षिता

मृत्युश् च वसति क्रोधे सर्व तेजस् मयः हि सः

क्षीणस्य च एव क्रमशो दैवात् पूर्व कृतेन वा

स्थाने युद्धे च कुशलान् अ भीरून् अ विकारिणः

भयाद् भोगाय कल्पन्ते स्वधर्मान् न चलन्ति च

यदा प्रहृष्टा मन्येत सर्वास् तु प्रकृतीर् भृशम्

दुष्येयुः सर्व वर्णाः च भिद्येरन् सर्व सेतवः

निर्वर्तेत अस्य यावद्भिर् इतिकर्तव्य ता नृभिः

न निवर्तेत संग्रामात् क्षात्रं धर्मम् अनुस्मरन्

इन्द्रियाणां जये योगं समातिष्ठेद् दिवानिशम्

राज्ञा च सर्व योधेभ्यः दातव्यम् अपृथक् जितम्

चेष्टाश् च एव विजानीयाद् अरीन् योधयताम् अपि

प्राधीते शत साहस्रम् अनन्तं वेदपारगे

वृक वत् च अवलुम्पेत शश वत् च विनिष्पतेत्

विसृज्य च प्रजाः सर्वा मन्त्रयेत् सह मन्त्रिभिः

मृगया अक्षः दिवास्वप्नः परिवादः स्त्रियो मदः