मुख्यानां च एव रत्नानां हरणे वधम् अर्हति

क्षत्रियं च एव वैश्यं च ब्राह्मणो वृत्ति कर्शितौ

लोभान् मोहाद् भयान् मैत्रात् कामात् क्रोधात् तथा एव च

यो यस्य प्रतिभूस् तिष्ठेद् दर्शनाय इह मानवः

पादो ऽधर्मस्य कर्तारं पादः साक्षिणम् ऋच्छति

प्रणम्य लोकपालेभ्यः कार्य दर्शनम् आरभेत्

धान्ये सदे लवे वाह्ये न अतिक्रामति पञ्चताम्

राजा विनिर्णयं कुर्याद् अक्षिण्वन् न्यास धारिणम्

जाति मात्र उपजीवी वा कामं स्याद् ब्राह्मणब्रुवः

अशेषतो ऽप्य् आददीत सर्वस्य अधिपतिः हि सः

तत् तत् कार्यं निवर्तेत कृतं च अपि अकृतं भवेत्

शासनाद् वा विमोक्षाद् वा स्तेनः स्तेयाद् विमुच्यते

दाश अपराधात् तोये दैविके न अस्ति निग्रहः

कुर्युर् अर्घं यथापण्यं ततो विंशं नृपो हरेत्

यस्मिन् यस्मिन् विवादे तु कौट साक्ष्यम् कृतं भवेत्

आगमः कारणं तत्र न सम्भोग इति स्थितिः

यां प्रसह्य वृको हन्यात् पाले तत् किल्बिषं भवेत्

अनेन विधि योगेन कर्तव्या अंशप्रकल्पना

समुत्सृजेत् साहसिकान् सर्व भूत भय आवहान्

अनृतं तु वदन् दण्ड्यः स्व वित्तस्य अंशम् अष्टमम्

साक्षिप्रत्यय एव स्यात् सीमावाद विनिर्णयः

न च प्रापितम् अन्येन ग्रसेद् अर्थं कथंचन

गोषु ब्राह्मण संस्थासु छुरिकायाश् च भेदने

चतुर्णाम् अपि वर्णानां दारा रक्ष्यतमाः सदा

गृहिणः पुत्रिणो मौलाः क्षत्र विश् शूद्र योनयः

तौ हि च्युतौ स्व कर्मभ्यः क्षोभयेताम् इदं जगत्

सीमा वृक्षान् च कुर्वीत न्यग्रोध अश्वत्थ किंशुकान्

न अ दण्ड्यः नाम राज्ञो ऽस्ति यः स्वधर्मे न तिष्ठति

जीवन्तीनां तु तासां ये तत् हरेयुः स्व बान्धवाः

यस् त्व् अधर्मेण कार्याणि मोहात् कुर्यान् नर अधिपः

शतानि पञ्च दण्ड्यः स्याद् इच्छन्त्या सह संगतः

अचिरात् तं दुरात्मानं वशे कुर्वन्ति शत्रवः

यजते ऽहर् अहर् यज्ञैः सहस्र शत दक्षिणैः

दापयेद् धनिकस्य अर्थम् दण्ड लेशम् च शक्तितः

अयशो महद् आप्नोति नरकं च एव गच्छति

न च आसारम् न च न्यूनं न दूरेण तिरोहितम्

अनुभावी तु यः कः चित् कुर्यात् साक्ष्यं विवादिनाम्

यो अदत्त आदायिनः हस्तात् लिप्सेत ब्राह्मणो धनम्

विपरीतं नयन्तस् तु दाप्याः स्युर् द्विशतं दमम्

यद् द्वयोर् अनयोर् वेत्थ कार्ये ऽस्मिंश् चेष्टितं मिथः

प्रदिशेद् भूमिम् एकेषाम् उपकाराद् इति स्थितिः

ब्रह्म हनः ये स्मृता लोका ये च स्त्री बाल घातिनः

मन्त्रज्ञैर् मन्त्रिभिश् च एव विनीतः प्रविशेत् सभाम्

सामन्ताश् चेन् मृषा ब्रूयुः सेतौ विवदतां नृणाम्

वेणुवैदल भाण्डानाम् लवणानां तथा एव च

श्रोत्रियः श्रोत्रियं साधुं भूति कृत्येषु अभोजयन्

महापक्षे धनिन्य् आर्ये निक्षेपं निक्षिपेद् बुधः

श्रुतं देशं च जातिं च कर्म शरीरम् एव च

ताम्र रूप्य सुवर्णानाम् ताः प्रवक्ष्याम्य् अशेषतः

भिक्षुका बन्दिनश् च एव दीक्षिताः कारवस् तथा

अनेन विधिना राजा मिथो विवदतां नॄणाम्

भाण्ड पूर्णानि यानानि तार्यं दाप्यानि सारतः

शस्त्रं द्विजातिभिर् ग्राह्यं धर्मो यत्र उपरुध्यते

यः साधयन्तं छन्देन वेदयेद् धनिकं नृपे

यस्मिन् यस्मिन् कृते कार्ये यस्य इह अनुशयः भवेत्

स्यात् साहसं त्व् अन्वयवत् प्रसभं कर्म यत् कृतम्

एक एव सुहृद् धर्मो निधाने ऽप्य् अनुयाति यः

येन केनचिद् अङ्गेन हिंस्याच् चेद् श्रेष्ठम् अन्त्यजः

अन्धो मत्स्यान् इव अश्नाति स नरः कण्टकैः सह

मूल्यात् पञ्चगुणो दण्डः पुष्प मूल फलेषु च

द्विकं शतं वा गृह्णीयात् सतां धर्मम् अनुस्मरन्

क्रय विक्रय अनुशयः विवादः स्वामि पालयोः

पशुषु स्वामिनां दद्यान् मृतेष्व् अङ्कानि दर्शयेत्

दातव्यं सर्व वर्णेभ्यः राज्ञा चौरैर् हृतं धनम्

मा अवमंस्थाः स्वम् आत्मानं नॄणां साक्षिणम् उत्तमम्

तद् दाशैर् एव दातव्यं समागम्य स्वतो ऽंशतः

निक्षेप उपनिधी नित्यं न देयौ प्रत्यनन्तरे

पिता आचार्यः सुहृन् माता भार्या पुत्रः पुरोहितः

अनुबन्धं परिज्ञाय देश कालौ च तत्त्वतः