तेषां ज्योतिष्मान् मधुमान् यो अग्रे तस्मिन् पुत्रैर् जरसि संश्रयेथाम्

सप्त मेधान् पशवः पर्यगृह्णन् य एषां ज्योतिष्माꣳ उत यश् चकर्श

त्वष्ट्रा इव रूपं सु कृतम् स्वधित्या एना आ ईहाः परि पात्रे ददृश्राम्

एतं परिदद्मस् तं नो गोपायत अस्माकम् ऐतोः

एतं परिदद्मस् तं नो गोपायत अस्माकम् ऐतोः

यद् अक्षेषु वदा यत् समित्यां यद् वा वदा अनृतं वित्त काम्या

अस्माभिर् दत्तो निहितः स्वर् गः त्रिभिः काण्डैस् त्रीन्त् स्वर्गान् अरुक्षत्

पूतौ पवित्रैर् उप तत् ह्वयेथाम् यत् यत् रेतो अधि वां संबभूव

ऊर्ध्वायै त्वा दिशे बृहस्पतये ऽधिपतये श्वित्राय रक्षित्रे वर्षाय इषुमते

तं त्वा दंपती जीवन्तौ जीव पुत्रौ उद्वासयातः पर्य् अग्निधानात्

तावद् वां चक्षुस् तति वीर्याणि तावत् तेजस् ततिधा वाजिनानि

कौमारो लोको अजनिष्ट पुत्रो ऽन्वारभेथां वय उत्तरावत्

क्षत्रेण आत्मानम् परिधापय अथ उ अमा ऊतम् वासो मुखम् ओदनस्य

त्रयस्त्रिंशद् देवतास् तान्त् सचन्ते स नः स्वर्गम् अभि लोकम्

एतां त्वचं लोहिनीं तां नुदस्व ग्रावा शुम्भाति मलग इव वस्त्रा

प्रयच्छ पर्शुं त्वरया हर ओषम् अ हिंसन्तः ओषधीर् दान्तु पर्वन्

सर्वांस् ताꣳ उप पात्रे ह्वयेथां नाभिं जानानाः शिशवः समायान्

अग्निः पचन् रक्षतु त्वा पुरस्ताद् इन्द्रो रक्षतु दक्षिणतो मरुत्वान्

प्राचीं प्राचीं प्रदिशम् आरभेथाम् एतं लोकं श्रद्दधानाः सचन्ते

आदित्येभ्यो अङ्गिरोभ्यो मध्व् इदं घृतेन मिश्रं प्रतिवेदयामि

न किल्बिषम् अत्र न आधारः अस्ति न यन् मित्रैः समममान एति

विश्व व्यचाः घृत पृष्ठः भविष्यन्त् सयोनिर् लोकम् उपयाह्य् एतम्

गृह्णामि हस्तम् अनु मा एतु अत्र मा नस् तारीन् निरृतिर् मा उ अरातिः

विश्व व्यचाः घृत पृष्ठः भविष्यन्त् स योनिः लोकम् उपयाह्य् एतम्

नवं बर्हिर् ओदनाय स्तृणीत प्रियं हृदश् चक्षुषो वल्ग्व् अस्तु

उपास्तरीर् अकरो लोकम् एतम् उरुः प्रथताम् असमः स्वर्गः

एतं परिदद्मस् तं नो गोपायत अस्माकम् ऐतोः

पृथिवीं त्वा पृथिव्याम् आवेशयामि तनूः समानी विकृता त एषा

एषा त्वचां पुरुषे संबभूव अनग्नाः सर्वे पशवो ये अन्ये

वनस्पतिः सह देवैर् न आगन् रक्षः पिशाचाꣳ अपबाधमानः

तस्यां श्रयेथां सु कृतः सचेथाम् अधा पक्वान् मिथुना संभवाथः

वरुणस् त्वा दृंहात् धरुणे प्रतीच्या उत्तरात् त्वा सोमः संददातै

योषा इव दृष्ट्वा पतिम् ऋत्वियाय एतैः तण्डुलैर् भवता सम् आपः

वर्षं वनुष्व अपिगच्छ देवांस् त्वचो धूमं पर्युत्पातयासि

शुद्धाः सतीस् ता उ शुम्भन्त एव ता नः स्वर्गम् अभि लोकं नयन्तु

ध्रुवायै त्वा दिशे विष्णवे ऽधिपतये कल्माष ग्रीवाय रक्षित्र ओषधीभ्य इषुमतीभ्यः

सा नो देव्य् अदिते विश्व वारे इर्य इव गोपा अभिरक्ष पक्वम्

वाश्रा इव उस्रा तरुणं स्तनस्युम् इमं देवासो अभिहिङ्कृणोत

अ संख्याताः ओप्यमानाः सु वर्णाः सर्वं व्यापुः शुचयः शुचि त्वम्

अपाजैत् कृष्णां रुशतीं पुनानो या लोहिनी तां ते अग्नौ जुहोमि

सम् अग्नयः विदुर् अन्यो अन्यं य ओषधीः सचते यश् च सिन्धून्

वर्ष वृद्धम् उपयच्छ शूर्पं तुषं पलावान् अप तद् विनक्तु

विगाहेथाम् आयवनं च दर्विर् एकस्मिन् पात्रे अध्य् उद्धर एनम्

एतं परिदद्मस् तं नो गोपायत अस्माकम् ऐतोः

वसोर् या धारा मधुना प्रपीना घृतेन मिश्रा अमृतस्य नाभयः

सर्वान्त् समागा अभिजित्य लोकान् यावन्तः कामाः समतीतृपस् तान्

नुदाम एनम् अपरुध्मो अस्मद् आदित्या एनम् अङ्गिरसः सचन्ताम्

ता जीवला जीव धन्याः प्रतिष्ठाः पात्र आसिक्ताः पर्य् अग्निर् इन्धाम्

उत्थापय सीदतो बुध्न एनान् अद्भिर् आत्मानम् अभिसंस्पृशन्ताम्

सर्वास् ता अवरुन्धे स्वर् गः षष्ट्यां शरत्सु निधि पाः अभीच्छात्

यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान् निर्मुक्त्यै शमलाच् च वाचः

सम् अस्मिन् लोके सम् उ देव याने सं स्मा समेतं यम राज्येषु

आरोह चर्म महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रम् अघं निगाताम्