पूर्वम् एव स यानेन नगरीम् अभिनीयताम्

अस्याः स उत्पल आमलक आवलिम्

इत्य् असौ क्षणम् आसीनः सुकुमारिकया उदितः

भवेद् अहम् इव भ्रष्टः पोत भङ्ग भयात् इति

तत्र नक्र आदि संस्थान दारुयन्त्र निरन्तरे

त्वं न केवलम् अस्माकं सर्व अध्यक्ष गणाग्रणी

सरः सागर विस्तारम् अवन्ध्य आज्ञेन खानितम्

सिद्ध कल्पम् च तस्य इदम् खण्डयत्या महा व्रतम्

यथा नलिनिका भर्ता सुकुमारिकया हृतः

या च पूजयते तं स्त्री गौरी व्रत विचारिणम्

तुष्टया तोषिता गौरी मया यूयं च रोषिताः

नाग इषुः इव कर्ण अस्त्रः किरीट अग्रम् किरीटिनः

आगमय्य ततः पोतम् आप्त निर्यामक आस्थितम्

स तया धीरितो गत्वा पोतम् उद्विग्न वाहकम्

प्रशान्त उत्पात वात त्वात् सागरे च अम्बर स्थिरे

तद् एतस्य अस्य युष्मभ्यं क्रुद्धेभ्यः क्रुध्यतस् तथा

तदा माम् अयम् आहूय स दैन्य स्मितम् उक्तवान्

तच् च मे गुरु गाम्भीर्यम् क्वापि नीतम् असूयया

मदं विधत्ते मदिरा प्रकृत्या किम् अङ्ग कान्ता आनन सङ्ग रम्या

खं पश्यन्तम् अपश्यंस् तम् इयं याति इति वादिनम्

युष्मान् सुमङ्गलो नाम बुद्ध गन्ध अनुशासनः

यक्ष स्त्री पुंस वृन्दैः च प्रेक्ष्यमाणः स सम्मदैः

ततस् ते मदयित्वा अहम् तोषयित्वा च भूषणैः

तम् एव अनुगमिष्यामि न देव चरितम् चरेत्

सुहृदौ बकुल अशोकौ वसन्तस्य इव तस्य यौ

गत्वा ध्यान पर आस्थानम् महीपालम् अतोषयत्

चित्रे न्यस्ता अपि सा तेन चित्ते न्यस्ता अति रागिणा

पटु वेगेन यानेन पक्कण अन्तिकम् आगमम्

तेन उक्तम् बकुल अशोकौ गृहान् कुशलिनौ गतौ

सिद्ध यात्रम् परावृत्तम् अपश्यत् पोत वाणिजम्

तेन ते कथयन्ति स्म यथा यूयं तथा वयं

दुर्गतेभ्यः सु दूरेण शोचनीयः सताम् इति

यो वृतः सहज आहार्यैः शरीर आदि गुणैः इति

ज्योत्स्नया इव तमस् राशिः त्वद् कीर्त्या निराकृतः

इदं च पुरम् आयाता यथा यूयं तथा वयम्

देव लोक एक देशः ऽयं यत् ततो ऽस्मिन् न लभ्यते

पृच्छति स्म च तं भद्र मित्रे प्राण समे तव

धूपं तत् फलके न्यस्ताम् अपश्यं भर्तृ दारिकाम्

इति यक्षी कथा रक्ताः महा ध्वानम् महा भयम्

विश्रब्धम् अथ तां द्रष्टुं शनैर् यानम् अचोदयम्

सानुदासम् अथ अवोचम् भरद्वाज आत्मजा त्वया

इति संवत्सरो यातस् ताभिस् तेषाम् अचेतितः

तुल्य ज्ञान स्वभावाः हि भर्तॄणाम् अनुजीविनः

मातङ्गीं मनसा अगच्छम् शरीरेण महा सरः

समाप्ते ऽस्मिन्न् अविघ्नेन वन्ध्याः स्युर् नो मनोरथः

स मे केश कलाप अग्रम् ईषद् आमृश्य यातवान्

स्वयम् एव च तत् तस्य कपालम् अपतत् करात्

सदृशैः चिह्नैर् जनित निश्चयः

क्वचिद् उत्पततस् तुङ्गान् नागान् आयत पक्षतीन्

प्रयुक्ते मयि ये दास्यौ ते पानीयम् अयाचत

तया उक्तम् अयम् आरम्भो युष्माकं दृश्यते यथा

सो ऽथ ग्रामेयकेण इव धिया धूर्तो अति संधेः

क्रीडेयं सह युष्माभिर् जले जलनिधेर् इति

त्वद् सम्भोगम् इच्छन्ती न तथा कथयेद् इति

ताम् आलोक्य ततो युष्मान् मन्ये ऽहं धन्य जन्मनाम्

ततः स बकुल अशोकः तस्मिन् गन्धे मनोहरः

अवतीर्य च हस्तिन्याः स राजानम् अवन्दत

विमान आकार पोत स्थौ तौ राजानौ विचेरतुः

आसन्न दयिता शून्याम् दुःख शय्याम् असेवत

सुमनस् गन्ध धूप आद्यैः ताम् एव एकाम् असेवत

उपवेश्य पुरो ऽक्लेशैर् अपृच्छद् बन्धकी द्वयम्

अद्य आरभ्य गमिष्यामि ते एव अहम् गृहान् इति

यक्षी यक्षपतेः शापात् प्राप्ता आलेख्य शरीर ताम्

मन्यध्वे यादृशीम् एनां कन्यका न इयम् ईदृशी

प्रत्युद्गम्य तया च असौ रूपाजीवा प्रगल्भया

मनोहरस् तु तां प्राप्य सर्व आकार मनोहराम्

अनेन मम धूपेन गन्ध माल्य विवादिना

विनोदयतम् आलापैर् युवाम् अ परुषैः इति

युष्मान् अपि हरेद् एषा तथा मातंग कन्यका

वृद्धैर् एष समाख्यातः श्रीकुञ्जः शृङ्गवान् इति

अथवा मानुषैर् एव यः पन्थाः कामिभिर् गतः

ततः स तेन पोतेन प्रस्थितश् च महार्णवम्

यच् च योजितवान् अस्मि गन्ध माल्य अनुवादिनम्

सह सागर दिश् देशम् स्पष्टं संपुटके ऽलिखत्