अथ उशिजः इति ख्यात आसीत् विद्वाः ऋषिः पुरा

तितिक्षुः अभवत् राजा पूर्वस्यां दिशि विश्रुतः

तस्मात् च स वरं वव्रे पुत्र अर्थे दानव ऋषभः

स तस्य राजा स्वां भार्यां सुदेष्णां नाम प्राहिणोत्

एते अङ्गस्य आत्मजाः सर्वे राजानः कीर्तिता मया

महा योगी तु स बलिः बद्धः बन्धैः महात्मना

इति एते दीर्घतमसा बलेः दत्ताः सुताः तथा

तपसा ते तु महता जाता वृद्धस्य धार्मिकाः

तमसि वै गौतमः तु ततस् अभवत्

भाव्यम् अर्थम् तु तं ज्ञात्वा माहात्म्यात् तम् उवाच सा

आरट्ट देश जाः तस्य तुरगा वाजिनां वराः

पुत्रं ज्येष्ठस्य वै भ्रातुः गर्भ स्थम् भगवान् ऋषिः

काम आत्मा स महात्मा अपि न मनः सो ऽभ्यवारयत्

अङ्गः तथा कलिङ्गः च पुण्ड्रः सुह्मः तथा एव च

पुण्ड्राः कलिङ्गाः च तथा अङ्गस्य तु निबोधत

सप्त द्वीप ईश्वरः जज्ञे चक्रवर्ती महामनाः

बृहद्भानुः तु राज इन्द्रः जनयामास वै सुतम्

पुनर् च एनाम् अलंकृत्य ऋषये प्रत्यपादयत्

विस्तरेण आनुपूर्व्यात् च पूरोः तु शृणुत द्विजाः

शक्त्या च अनन्यया अस्मे तेन प्रीता अस्मि ते ऽनघ

उशीनरस्य पत्न्यः तु पञ्च राजर्षि सम्भवाः

तेषां जनपदाः स्फीताः केकया भद्रकाः तथा

हर्यङ्गस्य तु दायादो जातो भद्ररथः किल

वरूथात् तु तथा अण्डीरः संधानः तस्य च आत्मजः

ऊर्ध्वरेताः ततस् असौ वै वसते भ्रातुः आश्रमे

तस्य सा तत् वचः देवी सर्वं कृतवती तदा

भृशायाः तु नृगः पुत्रो नवाया नव एव च

तस्य सत्यरथः पुत्रः तस्मात् दशरथः किल

सा बृहन्मनसः सत्या विजयं नाम विश्रुतम्

तेषां जनपदाः स्फीताः पाण्ड्याः चोलाः स केरलाः

तस्मात् ते तमो दीर्घम् आघ्राय अपनुदामि वै

अवतारयामास महीं मन्त्रैः वाहनम् उत्तमम्

संग्रामे च अपि अजेय त्वम् धर्मे च एव उत्तमा मतिः

पूर्णभद्र प्रसादेन हर्यङ्गः अस्य सुतो ऽभवत्

संजयस्य अभवत् पुत्रः वीरो नाम पुरंजयः

अमोघ रेताः त्वम् च अपि न मां भजितुम् अर्हसि

यस्मात् त्वम् अन्धः वृद्धः च भर्तव्यो दुरधिष्ठितः

जनमेजयो महा राजैः पुरंजय सुतः ऽभवत्

यशोदेवी च सत्या च तयोः वंशम् च मे शृणु

बृहद्रथः सुतः तस्य तस्य सेनः अभवत् सुतः

दुष्यन्तस्य तु दायादो वरूथो नाम पार्थिवः

दध्ना लवण मिश्रेण त्व् अभ्यक्तं मधुकेन तु

कृत अवलेपाम् तां मत्वा सो अनड्वान् इव न क्षमः

द्रुह्योः तु तनयौ शूरौ सेतुः केतुः तथा एव च

सो अशपत् तम् ततः क्रुद्ध एवम् उक्तः बृहस्पतिः

विद्वान् प्रत्यक्ष धर्माणाम् बुद्धिमान् वृत्तिमान् शुचीन्

ततः प्रसादयामास बलिस् तम् ऋषि सत्तमम्

गोभानोः तु सुतो वीरस् त्रिसारिः अपराजितः

गन्धार पुत्रः धर्मः तु घृतः तस्य आत्मजः ऽभवत्

तत्र अङ्गस्य तु दायादो राजा आसीत् दधिवाहनः

उत्पन्नाः तु भवत् छन्दे सुर उत्तमैः

पृथुलाक्ष सुतः च अपि चम्प नामा बभूव ह

सत्यकर्मणो ऽधिरथः सूतः च अधिरथः स्मृतः

तेन तिष्ठन्ति ते गर्भे पौर्णमास्याम्

एवम् उक्तः अथ देव ऋषिः तथा अस्तु इति उक्तवन् प्रभुः

ततो दीर्घतमा नाम शापात् ऋषिः अजायत

संतान अर्थम् महाभाग भार्यायाम् मम मानद

विधूय मातृ जम् कायं ब्राह्मण्यं प्राप्तवन् विभुः

महामनाः सुतः तस्य महाशालस्य धार्मिकः

ततः कालेन महता तपसा भावितः तु सः

कथं सूतैः आत्मजः कर्णः कथम् अङ्गस्य च आत्मजः

ते अपचारात् देवि एष न अन्यथा भविता शुभे

सूत उवाच

मुक्त्वा आत्मानम् ततस् असौ वै प्राप्तवन् ब्रह्मनः क्षयम्

नवस्य नवराष्ट्रं तु तितिक्षोः तु प्रजां शृणु

समागमो वः कथितः संततिः च उभययोः तथा

गो धर्मम् तु परं मत्वा स्नुषां ताम् अभ्यपद्यत

मुञ्च तातैः इति च पुनः प्रीतः ते अहम् वरं वृणु

पत्नी वै ममता नाम बभूव अस्य महात्मनः

सत् पुत्रेण तु धर्म ज्ञैः कृतार्थः अहम् यशस्विना

बार्हस्पत्यः तथा एव एष पाप्मा वै तिष्ठति त्वयि

जरां मृत्युं तमः च एव आघ्राय अपनुदामि ते

ऋषय ऊचुः

सौवीराः च एव पौराः च नृगस्य केकयाः तथा

ततो यवीयसः पत्नीं गौतमस्य अभ्यपद्यत