आर्य पुत्र विषण्णो ऽसि किम् अद्य ननु वेद्मि अहम्

प्राप्तो भूयः प्रणता अद्राक्षीत् ता निज प्रियाः तिस्रः

कामं भगवती केन भज्यते भवितव्यता

गत्वा चन्द्रप्रभायास् तत् मानुष आगमन अद्भुतम्

उत्थाय निज पर्यङ्के तम् उपावेशयत् स्वयम्

एवम् उक्तः तया शक्तिदेवः स्नेह कृपा आकुलः

बध्नीत एनम् दुरात्मानं हतो ऽनेन स नः पिता

उपानयत् च तं गर्भं तस्मै सिद्धि प्रदायिनम्

देवदत्तो ऽर्चनं चक्रे तथा एव विधिना ततः

मया दृष्टा पुरी सा इति शक्तिदेवो ऽब्रवीत् पुनः

स संभ्रमम् उपायातां प्रीत्या इव वन देवताम्

तत्रस्थः च ददर्श एकाम् कन्याम् अति अद्भुत आकृतिम्

यथा कनकरेखा आख्याम् आगतः तत् अवर्णयत्

सा च सत् रत्न पर्यङ्कात् दूराद् उत्थाय तं स्वयम्

अ तृप्यन्तम् च वेतालं तम् अन्य आनयन असहम्

क्षणाद् अगच्छत् कनकपुरीं तां चरितुं पुनः

मर्त्य भावेन सर्वासाम् आदिदेश महा मुनिः

स शक्तिदेवो निभृतं तस्य पृष्ठाद् अवातरत्

इयं कनकपुरी आख्या पुरी विद्याधर आस्पदम्

ब्रह्मन् विनाश कालः ऽयं ध्रुवम् अस्माकम् आगतः

यदि वा को ऽत्र जानाति कीदृशी भवितव्य ता

तावत् स तं परिज्ञाय हृष्टः कण्ठे ऽग्रहीद् वणिक्

निन्दन् खिन्नो ऽपि च आत्मानम् अ सम्पूर्ण मनोरथः

विप्र क्षत्रिय मध्यात् कनकपुरी येन तत्त्वतो दृष्टा

तद् बुद्ध्वा सो ऽस्मदीयेन पित्रा गत्वा प्रसादितः

स्थाप्यतां भुवि नीत्वा अयम् तस्मात् स्व निलये त्वया

ततः शाखा विलीनानाम् स तेषां पक्षिणां मिथः

ततः सा अपि अवदत् तर्हि ब्रूहि मे को भवान् इति

तद् इदानीम् एहि कृतिन्न् अस्मद् पितुः अन्तिकम् सह अस्माभिः

सत्त्वेन अनेन तुष्टो ऽस्मि तव मा साहसं कृथाः

तात मिथ्या एव भूयो ऽपि किंचिद् वक्ष्यति असौ इति

तद् दृष्ट्वा शक्तिदेवं स पुनः सत्यव्रतो ऽब्रवीत्

स्थान स्थानेषु बभ्राम शक्तिदेवो महा ऋद्धिषु

दृष्ट्वा च अचिन्तयत् सो ऽथ किम् इदं महद् अद्भुतम्

तथा इति आदाय तां वीरो बिल द्वारेण निर्ययौ

इति निश्चित्य स ययौ रात्रौ पितृवनं ततः

अष्टमे गर्भ मासे च तस्याः स्वैरम् उपेत्य तम्

स प्रविश्य ददर्श अत्र दिव्यं मणि मयम् गृहम्

तेन विद्याधरान् तान् तान् वरान् उद्दिशतो बहून्

तत्र अपश्यत् च वणिजं तं संमुखम् उपागतम्

तत्र अग्र्यतपसम् नाम मुनिं यौवन दर्पतः

अ पदे नश्यता तावद् दाश इन्द्रः अपि एष नाशितः

दिवो ऽवतीर्य शर्वाणी देवी प्रत्यक्ष ताम् ययौ

यः स बन्धुर् महात्मा मे विष्णुदत्तो ऽत्र तिष्ठति

भ्रातॄणां संमता हि एते प्रत्याख्याता वरा मया

तत्र मद् भगिनीः च अन्याः तिस्रः ऽयं परिणेष्यति

अस्ति दक्षिण दिश् नाथः नृपतिः चण्डविक्रमः

ततस् तेन पथा अकस्मात् एकं वहनम् आगतम्

रूप अन्तर उपागतया स तया सह दिव्यया

विद्याधर त्वम् प्राप्तुं यत् कृतः परिकरो मया

इति ईदृंशि भवन्ति एव कार्याणि तद् इदं मम

इति एवम् कथयन्त्यां च तत्र तस्यां स संभ्रमम्

व्यसृजद् देवदत्तं तं भैरव अर्चा कृते ऽटवीम्

पृथुलाम् अग्रहीत् शाखाम् तस्य अब्धि वट शाखिनः

सो ऽपृच्छत् कः प्रदेशो ऽयं के च भद्रे युवाम् इति

स तस्मै तनयां स यौवराज्याम् ददाति नृपः

दुःखं तु यत् न सिद्धः ते कृच्छ्रेण अपि मनोरथः

चन्द्रप्रभा तं विजने शक्तिदेवम् अभाषत

गर्भं तस्याः समाकृष्य पाणिना कण्ठतो ऽग्रहीत्

भोः शक्तिदेव निःशङ्कं गर्भो ऽस्याः कृष्यतां त्वया

तत् च त्वं प्रतिपद्येथाः सा एव त्वां मोचयिष्यति

बिन्दुमत्या नियुक्तः त्वम् गर्भस्य उत्पाटने मम

इति दिव्यां गिरं श्रुत्वा पाटित उदरम् आशु सः

मर्त्य भाव भृतः तत्त्व प्रतिभेदम् करिष्यति

इति उक्त्वा सा युवानं तं न्यस्त चित्ता तद् अन्तिके

पृथक् पृथक् स शाप अन्तम् उक्त्वा तासां यथायथम्

द्वे पुष्प अवचय व्यग्रे तावद् ऐक्षत योषितौ

यस्याः कृते प्रवासो ऽयं मम स एव इह तिष्ठति

तत्रस्थैः च अहम् आक्रन्दन् दृष्ट्वा च अत्र अधिरोपितः

अनैषीत् च निजं गेहं कृत आतिथ्यः च पृष्टवान्