इति संचिन्त्य निर्गत्य तौ अन्यौ मण्डपौ क्रमात्

न तावत् सा च कनकपुरी दृष्टा मया पुरी

अनन्तरं च तम् अपि प्रत्यपृच्छद् वणिज् वरम्

कश्चिद् द्वीप अन्तरम् कश्चिद् गिरिं कश्चिद् दिश् अन्तरम्

तत् श्रुत्वा सो अवतीर्य एव शक्तिदेवः स्व हर्म्यतः

विद्याधर दुहित्रा इति जात कौतूहलः ऽथ सः

सा तं प्रवेशयामास तस्य एवा अभ्यन्तरम् तरोः

मया एव स वराहो हि हतः शक्त्या नृप आत्मजे

अति निर्बन्धिनीः ताः च मुनिः क्रुद्धः शशाप सः

शक्तिदेवे च गगनाद् उदभूत् तत्र भारती

तेन एव साकं त्वरितः प्रायाद् वारिधि वर्त्मना

आयान्ति सर्व द्वीपेभ्यः पूजायै यत्नतो जनाः

आर्य पुत्र विषण्णो ऽसि किमर्थं विदितं मया

तत्र आहूय तरोर् मूले वेतालं नृ कलेवरे

रिपुषु अपि हि भीतेषु स अनुकम्पाः महा आशयाः

जात उद्वेगः च निर्गत्य बिन्दुरेखा अन्तिकम् ययौ

तत्र एव इति अभिधाय एषा क्वापि विद्युत्प्रभा ययौ

जग्राह हृष्टः पाथेयं विष्णुदत्त उपकल्पितम्

कृत प्रतिष्ठः तत्र आस्ते भगवान् हरिः अब्धिना

तद् भद्र किम् अभिप्रेतं तव यत् साधयामि ते

प्राग्वत् मेने परिज्ञाय पुनर् वितथ वादिनम्

अयम् ईदृक् च शाप अन्तः मम जातिस्मरा हि अहम्

अहं जन्मान्तरे ऽभूवं का अपि विद्याधरी पुरा

स शक्तिदेवो देवीं तां चण्डीम् एवं व्यजिज्ञपत्

यथा अहम् अपि पश्यामि तां युष्मद् स्वामिनीम् इह

तद् व्रजामि चतुर्दश्याम् आगामिन्यां भवत् कृते

अन्यो न जेष्यति भवन्तम् अति प्रभावात् वत्स ईश्वरात् पुनर् उदेष्यति चक्रवर्ती

उत्पन्न भावि निज नूतन चक्रवर्ति युष्मद् सुता अङ्घ्रि युग दर्शन स अभिलाषम्

पश्य आनीतम् मया इदम् ते वहनं हेम पूरितम्

वन्द्याः त्रिजगतः अपि एताः याः कृश उदरि धेनवः

तत्र एका बिन्दुरेखा सा भार्या गर्भम् अधारयत्

अति निर्बन्धतः च एवम् पृच्छन्तं तम् उवाच सा

स्थित्वा च कंचित् कालं स गर्भ भारे तया धृते

त्वयि दृष्टे तु मे प्रीतिः संजाता तद् भजस्व माम्

ततः सत्यव्रतो ऽवादीद् असौ देवो वट द्रुमः

तस्याः स गर्भः क्रष्टव्यो ना एव कार्या घृणा अत्र च

वट वृक्षे प्रविशतः शब्द आपूरित दिश् तटान्

अस्ति अस्याम् शशिखण्ड आख्यः विद्याधर पतिः भुवि

तैः तूर्णम् नृपतेः अग्रम् स नीतो अभूत् नृपः ऽपि तम्

पोत भङ्गे त्वम् अम्भोधेः कथम् उत्तीर्णवान् इति

अद्य गच्छामि विज्ञप्त्यै तातस्य अहम् भवत् कृते

द्वितीये ऽह्नि बहिर् गेहात् निर्गतः च अशृणोत् पुनः

सा जगाद च तं प्रह्वं पुत्र तुष्टा अस्मि ते ऽधुना

एको ऽभ्युपेत्य तद् भ्राता शक्तिदेवम् अभाषत

तद् निमग्नः स च क्षिप्रं वर्धमान पुरात् निजात्

उत्तिष्ठ सु महान् एष कुतो अपि उत्थाय सूकरः

स्वधर्म इति वाणिज्ये स्वयम् अस्मि प्रवृत्तवान्

तद् तीरे रत्न पर्याणम् ददर्श एकम् च वाजिनम्

मया च अद्य एव गन्तव्या नगरी सा निजा प्रिय

एतं च परिहृत्य एव प्रदेशम् इह गम्यते

ईदृशी अधोगतिः का तु वार्ता तद् मांस भक्षणे

आरोहसि किमर्थं त्वम् ईदृशान् प्राण संशयान्

उपायः सु महा कायः विहगो वाहनीकृतः

येन साकं गतस्य अब्धिम् पोतम् आदौ अभज्यत

विपणी मध्य मार्गेण गन्तुं प्रावर्तत द्विजः

तस्थौ च सुख सिद्ध्या इव तत्र पुण्य एक लब्धया

तत् श्रुत्वा दाश पुत्राः ते क्रुद्धा भृत्यान् बभाषिरे

किं स्विद् अत्र निषिद्धं मे तया पृष्ठे ऽधिरोहणम्

तस्य अर्थ सिद्धि दा एवा अस्मि त्वं प्राणेषु अपि मे प्रभुः

तद् इदानीं शरीरस्य निग्रहेण पणो मम

सा तम् आह वयं नाथ विद्याधर पतेः सुताः

सो ऽपि प्राप्तः तत् अद्राक्षीत् माणिक्य स्तम्भ भास्वरम्

अहं च शापाद् यक्षी त्वे जाता विद्याधरी सती

तद् श्रद्धितः कुमारीं तां बिन्दुरेखाम् उदूढवान्

स मां दृष्ट्वा परिज्ञाय कृत कण्ठ ग्रहः पिता

जिघांसन्तं च वेतालं तं जगाद स वारयन्

शक्यते ना एव रोद्धुं च कथम् अपि अधुना मया

सत्यव्रतं तं पप्रच्छ कर्णधार तया स्थितम्

तावद् अस्य अवलम्बेथाः शाखां वट तरोः द्रुतम्