तदा अहम् किं करिष्यामि तस्मिन् स्थाने महाभये

न _ इदम् नाथा न कर्तव्यं पुनर् मया

अद्य एव मरणं न इति न युक्ता मे सुखासिका

अभयं केन मे दत्तं निःसरिष्यामि वा कथम्

आकाश धातु प्रसर अविधीनि सर्वाण्य् अपि इमानि अ परिग्रहाणि

सर्वम् उत्सृज्य गन्तव्यम् इति न ज्ञातम् ईदृशम्

एकेन अपि यतः सर्वे जम्बुद्वीप गताः नराः

अनेक दोष दुष्टेन मया पापेन नायकाः

रत्न उज्ज्वल स्तम्भ मनोरमेषु मुक्ता मय उद्भासि वितानकेषु

सु उत्तप्त सु उन्मृष्ट सु धौत हेम प्रभ उज्ज्वलान् सर्व मुनि इन्द्र कायान्

समन्तभद्र अजित मञ्जुघोष लोकेश्वर आदीन् अपि मण्डयामि

तथा तथागतान् नाथान् स पुत्रान् पूजयामि अहम्

अनादिमति संसारे जन्मनि अत्र एव वा पुनः

यत् मया पशुना पापं कृतं कारितम् एव वा

येषु मे ऽभिनिविष्टेन गुरूणां लङ्घितं वचः

कृताञ्जलिः दुःख भीतः प्रणिपत्य पुनः पुनः

सरांसि च अम्भोरुह भूषणानि हंस स्वन अत्यन्त मनोहराणि

यच् च अनुमोदितम् किंचिद् आत्मघाताय मोहतः

यं दृष्ट्वा एव च संत्रस्ताः पलायन्ते चतुर्दिशम्

अतीत्य युष्मत् वचनम् साम्प्रतं भय दर्शनात्

रत्नप्रदीपान् च निवेदयामि सुवर्णपद्मेषु

नमः करोमि उपाध्यायान् अभिवन्द्यान् यतीन् तथा

तैः च अपि अधिगतम् धर्मं संसार भय नाशनम्

किं पुनर् भैरव आकारैः यमदूतैः अधिष्ठितः

तद् निमित्तम् तु यत् पापम् तत् स्थितम् घोरम् अग्रतस्

पुण्यम् एकम् तदा त्राणं मया तच् च न सेवितम्

जगत् रक्षा अर्थम् उद्युक्तान् सर्व त्रास हरान् जिनान्

परिग्रहेन अस्मि भवत् कृतेन निर्भीर् भवे सत्त्व हितम् करोमि

विरौमि आर्त रवम् भीतः स मां रक्षतु पापिनम्

मा मे मृत्युः अचिरात् अक्षीणे पाप संचये

मया एव एकेन सोढव्या मर्म छेद आदि वेदना

मन्दारव इन्दीवर मल्लिका आद्यैः सर्वैः सुगन्धैः कुसुमैः मनोज्ञैः

लताः स पुष्प आभरण उज्ज्वलाः च द्रुमाः च ये सत् फल नम्र शाखाः

अद्य एव शरणं यामि जगन्नाथान् महाबलान्

सम्यक् पूजां करोमि एष तथागतानाम्

अवश्यम् एति सा वेला न भविष्यामि अहम् यदा

तद् अत्ययम् देशयामि पश्चात्तापेन तापितः

अभ्यर्चयाम्य् अर्च्यतमान् मुनीन्द्रान् च संस्थान मनोरमाभिः

कथं च निःसरामि अस्मात् सत्वरम्

प्रमत्तेन मया नाथा बहु पापम् उपार्जितम्

देव आदि लोकेषु च गन्ध धूपाः कल्पद्रुमा रत्न मयाः च वृक्षाः

परिग्रहं मे कुरुत अग्र सत्त्वाः युष्मासु दास त्वम् उपैमि भक्त्या

यमदूतैः गृहीतस्य कुतो बन्धुः कुतः सुहृत्

ततः सु रक्तानि सु धूपितानि ददामि तेभ्यो वर चीवराणि

जीवलोकम् इमम् त्यक्त्वा बन्धून् परिचितान् तथा

सर्व सद्धर्म रत्नेषु चैत्येषु प्रतिमासु च

गृह्णन्तु तत् मम वर दक्षिणीया महा कृपा माम् अनुकम्पमानाः

प्रधूपितैर् धौत मलैः अतुल्यैः वस्त्रैः च तेषां तनुम् उन्मृशामि

स्वस्थ अस्वस्थैः अ विश्वास्य आकस्मिक महा अशनिः

शरणं यामि वो भीतो भयं नाशयत द्रुतम्

योजन साहस्रे प्रपाते दीर्घकालिके

धर्मं गच्छामि शरणं बोधिसत्त्व गणम् तथा

मया बालेन मूढेन यत् किंचिद् पापम् आचितम्

रत्नत्रये अपकारः यो माता पितृषु वा मया

इह शय्या गतेन अपि बन्धु मध्ये अपि तिष्ठता

सर्वत्र अध्व गतान् बुद्धान् सहधर्म गण उत्तमान्

स्वर अङ्ग सागरैः स्तोत्रैः स्तौमि च अहम् गुण उदधीन्

अहं च न भविष्यामि सर्वं च न भविष्यति

तूर्य संगीति मेघाः च सर्व सत्त्व प्रहर्षणाः

मा मम अक्षीण पापस्य मरणं शीघ्रम् एष्यति

स्फीत स्फुरत् गन्ध मनोरमैः च तान् धूप मेघैः उपधूपयामि

शरणं यामि भावेन बोधिसत्त्व गणम् तथा

पुष्प रत्न आदि वर्षाः च प्रवर्तन्तां निरन्तरम्

सर्व क्षेत्र अणु संख्यैः च प्रणामैः प्रणमामि अहम्

स्वच्छ उज्ज्वल स्फाटिक कुट्टिमेषु सुगन्धिषु स्नानगृहेषु तेषु

पूर्व अनुभूत नष्टेभ्यः किं मे सारम् अवस्थितम्

तं च अवलोकितम् नाथं कृपा व्याकुल चारिणम्

अपुण्यवान् अस्मि महा दरिद्रः पूजा अर्थम् अन्यत् मम न अस्ति किंचित्