tanuj437/sanskrit-pos-tagged-corpus huggingface dataset:
दाडिम अम्बु पयस् पक्षि रस तोय सुरासवान्

शिलाजतु पलानि अष्ट तावती सितशर्करा

दीपनं श्वास कास घ्नम् मूढ वात अनुलोमनम्

कफ संमूर्छितः वायुर् यदा पित्तं बहिः क्षिपेत्

मुस्तानि अयस् रजः पाठा विडङ्गं देवदारु च

कौटज त्रिफला निम्ब पटोल घन नागरैः

कामलायां तु पित्त घ्नम् पाण्डु रोग अविरोधि यत्

वासा गुडूची त्रिफला कट्वी भूनिम्ब निम्ब जः

मेह वर्ध्म भ्रमान् हन्युः सर्व दोष हराः शिवाः

पञ्चगव्यं महातिक्तं शृतं वा आरग्वधादिना

निशा गैरिक धात्रीभिः कामला अपहम् अञ्जनम्

कर्ष अंशाः द्वि पिचुः मूर्वा कर्ष अर्ध अंशा घुणप्रिया

तद्वत् केसर यष्ट्याह्व पिप्पली क्षीर शाद्वलैः

भावितानि दश अहानि रसैर् द्वि त्रिगुणानि वा

मृद् द्वेषणाय तद् लौल्ये वितरेद् भावितां मृदम्

धात्री फल रस द्रोणे तत् क्षिप्त्वा लेह वत् पचेत्

पाण्डु रोगम् विषं कासं यक्ष्माणं विषमं ज्वरम्

प्रक्षिप्य वटकान् कुर्यात् तान् खादेत् तक्र भोजनः

व्योष अग्निवेल्ल त्रिफला मुस्तेभिः तुल्यम् अयस् रजः

आरग्वधं रसेण इक्षोः विदारी आमलकस्य वा

कास असृग्दर पित्तासृज् शोफ गुल्म गल आमयान्

प्रस्थः सिद्धो घृताद् गुल्म कामला पाण्डु रोग _

निदिग्ध्याः फल मूलाभ्याम् पलं युक्त्या त्रिजातकम्

द्राक्षा अञ्जलिम् वा मृदितं तत् पिबेत् पाण्डु रोग जित्

पयसा मूत्र युक्तेन बहुशः केवलेन वा

अर्शांसि कामलां मेहान् प्लीहानं शमयन्ति च

महिषी हविषा स्निग्धः पिबेत् धात्री रसेण तु

मधु त्रि पल संयुक्तान् कुर्याद् अक्ष समान् गुडान्

कल्कितैर् विंशति पलम् घृतस्य सलिल आढके

पिप्पली द्विगुणान् दद्याद् गुटिकां पाण्डु रोगिणे

एते मण्डूरवटकाः प्राण दाः पाण्डु रोगिणाम्

चूर्णितं तक्र मधु आज्य कोष्ण अम्भोभिः प्रयोजितम्

त्वक्क्षीरी पिप्पली धात्री कर्कटाख्याः पल उन्मिताः

सर्वान् प्रशमयति आशु विकारान् मृत्तिका कृतान्

इति ह स्म आहुः आत्रेय आदयः महा ऋषयः

पयसा च प्रयुञ्जीत यथादोषं यथाबलम्

तिल पिष्ट निभम् यस् तु कामलावान् सृजेन् मलम्

हृद् मूत्र पूति शुक्र अग्नि दोष शोष गर उदरम्

भृश अम्ल तीक्ष्ण कटुक लवण उष्णम् च शस्यते

दन्ती फल रसे कोष्णे काश्मर्य अञ्जलिम् आसुतम्

स्वं पित्तम् एति तेन अस्य शकृद् अपि अनुरज्यते

स बीजपूरक रसम् लिह्याद् व्योषं तथा आशयम्

कामला पाण्डु हृद् रोग कुष्ठ अर्शस् मेह नाशनम्

पिबेत् निकुम्भ कल्कम् वा द्वि गुडम् शीत वारिणा

रूक्ष शीत गुरु स्वादु व्यायाम बल निग्रहैः

निवृत्त उपद्रवस्य अस्य कार्यः कामलिको विधिः

कनीयस् पञ्चमूल अम्बु शस्यते पान भोजने

कुष्ठानि अजरकम् शोफम् ऊरुस्तम्भम् अरोचकम्

मण्डूरं च अञ्जन निभम् सर्वतो ऽष्टगुणे ऽथ तत्

बल आधानानि सर्पींषि शुद्धे कोष्ठे तु योजयेत्

शुद्धः च उभयतस् लिह्यात् पथ्यां मधु घृत द्रुताम्

स्नेहितं वामयेत् तीक्ष्णैः पुनः स्निग्धं च शोधयेत्

कुम्भस्य चूर्णं स क्षौद्रम् त्रैफलेन रसेन वा

श्लैष्मिके कटु रूक्ष उष्णम् विमिश्रं सांनिपातिके

चित्रक त्रिफला व्योष विडङ्गैः पालिकैः सह

विकल्प्य योज्यं विदुषा पृथग् दोष बलम् प्रति

स्वर्णक्षीरी त्रिवृत् श्यामा भद्रदारु महौषधम्

सिद्धं हृद् पाण्डु गुल्म अर्शस् प्लीह वात कफ आर्ति नुद्

जीर्णे क्षीरेण भुञ्जीत रसेन मधुरेण वा

पाण्डु रोगम् ज्वरं दाहं कासं श्वासम् अरोचकम्

ताप्यं दार्व्यास् त्वचं चव्यं ग्रन्थिकं देवदारु च

चित्रकात् शृङ्गवेरात् च पिप्पली अर्ध पलम् च तैः

मासं माक्षिकधातुं वा किट्टं वा अथ हिरण्य जम्

प्रातः प्रातर् मधु युतम् कामला आर्ताय योजयेत्

त्रिवृतां तद् विरिक्तः ऽद्यात् स्वादु पित्त अनिल अपहम्

मूत्रेण पिष्टां पथ्यां वा तद् सिद्धम् वा फलत्रयम्

रसैस् तं रूक्ष कटु अम्लैः शिखि तित्तिरि दक्ष जैः

तान् भक्षयित्वा अनुपिबेत् निरन्नो भुक्त एव वा

यापनान् क्षीर वस्तीन् च शीलयेत् स अनुवासनान्
गो मूत्रेण पिबेत् कुम्भकामलायां शिलाजतु

ताप्य अद्रिजतु रौप्य अयस् मलाः पञ्च पलाः पृथक्

गो मूत्र अञ्जलिना पिष्टं शृतं तेन एव वा पिबेत्

कासिकं च अभया लेहम् पिप्पलीं मधुकं बलाम्

दाडिमात् कुडवो धान्यात् कुडव अर्धम् पलं पलम्

हलीमकं पाण्डु रोगम् कामलां च नियच्छति

गुडूची स्वरस क्षीर साधितेन हलीमकी

स त्र्यूषणम् बिल्व मात्रम् पाययेत् कामला अपहम्

पीत्वा तद् चूर्णम् अम्भोभिः सुखैर् लिह्यात् ततो मधु

हारिद्र नेत्र मूत्र त्वच् श्वेत वर्चाः तदा नरः

कुष्ठानि अजरकम् मेहं शोफं श्वासम् अरोचकम्

इति सामान्यतः प्रोक्तं पाण्डु रोगे भिषग्जितम्

पाण्डु आमयी पिबेत् सर्पिः आदौ कल्याणक आह्वयम्

वृश्चिकाली च भार्गी च स क्षीरैः तैः शृतं घृतम्

क्रमेण अल्पे ऽनुषज्येत पित्ते शाखा समाश्रिते

भवेत् स आटोप विष्टम्भः गुरुणा हृदयेन च

गुल्म आनाह आमवातान् च रक्तपित्तं च तत् जयेत्

द्वि पलम् मधुकं शुण्ठीं त्वक्क्षीरीं च विचूर्णितम्

मृद् भेद भिन्न दोष अनुगमात् योज्यं च भेषजम्

विशाला कटुका मुस्ता कुष्ठ दारु कलिङ्गकाः

मृदं निर्यापयेत् कायात् तीक्ष्णैः संशोधनैः पुरः

पथ्या शत रसे पथ्या वृन्त अर्धशत कल्कितः

व्योष बिल्व द्वि रजनी त्रिफला द्वि पुनर्नवम्

द्राक्षा प्रस्थम् कणा प्रस्थम् शर्करा अर्ध तुलाम् तथा

त्रिफलाया गुडूच्या वा दार्व्या निम्बस्य वा रसम्

क्वाथः क्षौद्र युतः हन्ति पाण्डु पित्तास्र कामलाः

शीतान् मधु प्रस्थ युतात् लिह्यात् पाणितलं ततः

वेल्ल अग्नि निम्ब प्रसवैः पाठया मूर्वया अथवा

पाण्डु रोगेषु कुशलः शोफ उक्तम् च क्रिया क्रमम्

विशेषात् हन्ति अपस्मारम् कामलां गुदजानि च

मूत्रे स्थितं वा सप्त अहम् पयसा अयस् रजः पिबेत्

पृथग् विपक्वे गो मूत्रे वटकीकरण क्षमे
वृश्चामि शत्रूणाम् बाहून् अनेन हविषा अहम्

मा अमीषाम् मोचि कश्चन

अवसृष्टा परा पत शरव्ये ब्रह्म संशिते

देवाः इन्द्र ज्येष्ठाः मरुतः यन्तु सेनया

नीचैस् पद्यन्ताम् अधरे भवन्तु ये नः सूरिम् मघवानम् पृतन्यान्

तीक्ष्ण इषवः अबल धन्वनः हत उग्र आयुधाः अबलान् उग्र बाहवः

जहि एषाम् वरम् वरम्

क्षिणामि ब्रह्मणा अमित्रान्

संशितम् मे इदम् ब्रह्म

इन्द्रस्य वज्रात् तीक्ष्णीयांसः येषाम् अस्मि पुरोहितः

एषाम् चित्तम् विश्वे अवन्तु देवाः

उद् वीराणाम् जयताम् एतु घोषः

उद् नयामि स्वान् अहम्

एषाम् राष्ट्रम् सु वीरम् वर्धयामि

पृथक् घोषाः उलुलयः केतुमन्तः उद् ईरताम्

उद् हर्षन्ताम् मघवन् वाजिनानि

उग्राः वः सन्तु बाहवः

संशितम् क्षत्रम् अजरम् अस्तु जिष्णुः येषाम् अस्मि पुरोहितः

एषाम् अहम् आयुधा सम् स्यामि

प्रेत जयत नरः
श्रीमत् गोपाल देवस्य सर्व ऐश्वर्य प्रदर्शिणः

तत्र एव श्री भगवद्वाक्यम्

कृत्यानि मार्गशीर्ष आदि मासेषु द्वादशेष्व् अपि

कृपया कृष्ण देवस्य तद् भक्त जन सङ्गात्

प्रणमेत् दण्ड वत् भूमौ छिन्न मूलः इव द्रुमः

भक्तिर् अस्य भजनम्

सत्यं सत्यं पुनः सत्यम् उत्क्षिप्य भुजम् उच्यते

तथा च उक्तम् एकादश स्कन्धे लब्ध्वा सु दुर्लभम् इदं बहु सम्भव अन्ते मानुष्यम् अर्थ दम् अनित्यम् अपि इह धीरः

जगाम देवदेवेशो विष्णुना दत्तम् अञ्जसा

रुद्र जापक शतम् एकम् एकेन अथर्वशिरस् शिखा अध्यापकेन तत् समम्

गोपी जन वल्लभः भुवनानि दध्रे स्वाहा आश्रितः जगद् स्व रेताः

वायुर् यथा एकः भुवनं प्रविष्टो जन्ये जन्ये पञ्च रूपः बभूव

तथा च श्री हरिवंशे शिव वाक्यम्

बहु आशी दीर्घसूत्री च विषय आदिषु लोलुपः

आत्यन्तिक भक्ति निष्ठाः श्रीवैष्णवा माथुर मण्डले अत्र

वेदात् शास्त्रम् परं न अस्ति न देवः केशवात् परः

तद् मन्त्र अक्षर संख्यातैः हन्याद् यत् तेन रोधनम्

ते हेतुवादिनः प्रोक्तास् तेभ्यस् तन्त्रं न दापयेत्

यो ब्रह्माणं विदधाति पूर्वं यो विद्यास् तस्मै गोपायति स्म कृष्णः

तेषाम् असौ गोप रूपः प्रयत्नात् प्रकाशयेद् आत्म पदम् तदा एव

किंच तत्र एव

नमो नारायणैः इति मन्त्र एक शरणः भवेत्

सर्व दुःख हरः श्रीमान् सर्व मन्त्र आत्मकः शुभः

तद् उ ह उवाच ब्राह्मणो ऽसाव् अनवरतं मे ध्यातः स्तुतः परार्ध अन्ते सो ऽबुध्यत

गोपनीयस् त्वया मन्त्रो यत्नेन मुनि पुंगवैः

अकृत्येभ्यो अ निवार्याः च गुरु शिक्षा असहिष्णवः

ग्रन्थ बाहुल्य दोषः स्याल् लिख्यन्ते अपेक्षितानि तत्

तापनी श्रुतिषु

स्नपनं शङ्ख घण्टा आदि वाद्यम् नाम सहस्रकम्

कृष्णस् तथा एकः ऽपि जगत् हित अर्थम् शब्देन असौ पञ्च पदः विभाति

विप्रं प्रध्वस्त काम प्रभृति रिपु घटम् निर्मल अङ्गम् गरिष्ठां भक्तिं कृष्ण अङ्घ्रि पङ्केरुह युगल रजस् रागिणीम् उद्वहन्तम्

यथावद् अखिल श्रेष्ठम् यथा शास्त्रं तु वैष्णवम्

मनोर् वर्णान् समालिख्य ताडयेच् चन्दनाम्भसा

न्यास मुद्रा पञ्चकम् च कृष्ण ध्यान अन्तर अर्चने

क्रमदीपिकायां तु

अष्ट अक्षरम् च मन्त्र ईशम् ये जपन्ति नर उत्तमाः

वैष्णवेष्व् अपि मन्त्रेषु राम मन्त्राः फल अधिकाः

नारसिंहे

य एतत् तारकम् ब्राह्मणो नित्यम् अधीते स पाप्मानं तरति स मृत्युं तरति स भ्रू हत्याम् तरति स सर्व हत्याम् तरति स संसारं तरति स सर्वं तरति स विमुक्त आश्रितः भवति सो अमृत त्वम् च गच्छति

दीक्षा नित्यं ब्राह्म काले शुभ उत्थानम् पवित्र ता

नारकाश् च एव देहान्ते तिर्यञ्चः प्रभवन्ति ते

माम् अन् आदृत्य धर्मो ऽपि पापं स्यान् मद् प्रभावात्

तद् नादात् अर्क इति क्लींकाराद् असृजम्

एष एव परो मोक्ष एष स्वर्ग उदाहृतः

अ स त्वरः अर्थ जिज्ञासुः अन् असूयुः अ मोघ वाच्

अभेदात् तद् मनूनाम् च देवता सा एव भाष्यते

तत्र एव अन्ते

स्त्रीणाम् अप्य् अधिकारो ऽस्ति विष्णोर् आराधन आदिषु

एवम् भूताः परित्याज्याः शिष्य त्वे न उपकल्पिताः

सर्व अवतार बीजस्य सर्वतो वीर्यवत्तमाः

तत्त्वसागरे

विष्णोर् यत् परमं पदम्

एतस्य एव यजनेन चन्द्र ध्वजः गत मोहम् आत्मानं वेदयित्वा ओंकार अन्तरालकम् मनुम् आवर्तयत् सङ्ग रहितः ऽभ्यानयत्

तान् दृष्ट्वा ब्रह्म हा शुध्येते यतो विष्णवः स्वयम्

यस्य पूर्व पदात् भूमिर् द्वितीयात् सलिल उद्भवः

गुरु शय्या आसनम् यानं पादुके पाद पीठकम्

पूजा पदानि श्री मूर्ति शालग्राम शिलाः तथा

व्यवहार स्वभाव अनुभवेन एव अभिजायते

गोपाल विषयाः मन्त्रास् त्रयस्त्रिंशत् प्रभेदतः

सु सिद्धः ग्रह मात्रेण अरिर् मूल निकृन्तनः

एको वशी सर्व गः कृष्ण ईड्य एको ऽपि सन् बहुधा यो विभाति

आसने शयने वा अपि न तिष्ठेद् अग्रतो गुरोः

अष्ट अक्षरः महा मन्त्रः सर्व पाप हरः परः

पाद्म उत्तर खण्डे

प्रणमन्ति महात्मानम् अष्ट अक्षर विदम् नरम्
देवीं प्रति श्री महादेव उक्त अष्टादश अक्षर प्रसङ्गः एव

ऋक्ष राशि विचारः वा न कर्तव्यो मनौ प्रिये

सहस्रनाम स्तोत्र आदौ श्लोक ओघाः सन्ति च ईदृशाः

आयान्तम् अग्रतो गच्छेद् गच्छन्तं तम् अनुव्रजेत्

विशेषात् कृष्ण मनवः भोग मोक्ष एक साधनम्

मध्याह्ने वा ऐश देव आदि श्राद्धम् च अनर्प्यम् अच्युते

धूपो दीपश् च नैवेद्यं पानं होमो बलि क्रिया

पाताल पञ्चदश वह्नि हिमांशु कोष्ठे वर्णांल् लिखेल् लिपि भवान् क्रमशस् तु धीमान्

तद् सु सिद्धः त्रि गुणितात् साध्य अरिः हन्ति गोत्र जान्

न विस्तर भयात् अत्र व्यर्थ त्वात् अपि लिख्यते

बिन्दोर् आकाश सम्भूतिः इति भूत आत्मकः मनुः

पाद्मे च

पति प्रिय रतानाम् च श्रुतिर् एषा सनातनी

कथञ्चिद् आश्रयाद् यस्य प्राकृतो ऽप्य् उत्तमो भवेत्

गाणपत्येषु शैवेषु शाक्त सौरेषु अभीष्ट दम्

गोपी जन वल्लभ ज्ञानेन अखिलम् ज्ञातं भवति

मन्त्रमुक्तावल्यां

वस्त्रं छायां तथा शिष्यो लङ्घयेन् न कदाचन

मार्जनं लेपनं नित्यम् अङ्गानां वाससां चरेत्

गुरोर् गुरौ संनिहिते गुरु वत् धृतिम् आचरेत्

वैष्णवतन्त्रे

सत्य वाच् पुण्य चरितः अदभ्र धीः दम्भ वर्जितः

गाणपत्य आदि मन्त्रेभ्यः कोटि कोटि गुण अधिकाः

जैमिनिः सुगतश् च एव नास्तिको नग्न एव च

तद् एतद् ऋचा अभ्युक्तम्

क्षत्रियस्य अपि च गुरोर् भावाद् ईदृशो यदि

एतज् जीवनम् इत्य् आहुर् मन्त्र तन्त्र विशारदाः

तयोः परीक्षा च अन्यः ऽन्यम् एक अब्दम् सहवासतः

गृहस्था वन गाः च एव यतयो ब्रह्मचारिणः

सिद्धसुसिद्धो अर्ध जपात् सिद्धारिर् हन्ति बान्धवान्

तस्माद् एनं नित्यम् अभ्यसेत्

त्रैलोक्यसंमोहनतन्त्रे च

मन्त्रमुक्तावल्याम्

तेन मन्त्रेण विधिवद् एतद् आप्यायनं स्मृतम्

आवश्यकं कर्म विचार्य साधुभिः सार्धं समाहृत्य समस्त शास्त्रात्

दरिद्रा रोगिणो रुष्टा रागिणो भोग लालसाः

वैष्णवो ऽभिहितो ऽभिज्ञैर् इतरो ऽस्माद् अ वैष्णवः

क्रमदीपिकायां च

श्री भागवते दशम स्कन्धे श्रुति स्तुतौ विजित हृषीक वायुभिः अदान्त मनस् तुरगम् य इह यतन्ति यन्तुम् अति लोलम् उपाय _

सहस्र शाखा अध्यायी च न गुरुः स्याद् अ वैष्णवः

श्री शुक व्यास संवादे च

स्व कुलानि अकुल त्व आदि विज्ञेयं च आगम अन्तरात्

सु सिद्ध सिद्धः अर्ध जपात् तद् साध्यः तु गुण अधिकात्

मन्त्र अधिकारी सिद्धि आदि शोधनम् मन्त्र संस्क्रियाः

कृष्णाद् आकाशं यद् वायुर् इत्य् उत्तरात् सुरभिं विद्यां प्रादुरकार्षम्

विना अर्चाम् अशने दोषास् तथा अनर्पित भोजने

आसीनो वा शयानो वा तिष्ठानो यत्र तत्र वा

ताव् उभौ नरकं घोरं व्रजतः कालम् अक्षयम्

सर्व शास्त्र अर्थ पार ज्ञः भवत्य् एव न संशयः

ईदृश् माहात्म्य वाक्येषु संगृहीतेषु सर्वतः

गुरुः शिष्यः परीक्षा आदिः भगवान् मनवो ऽस्य च

दशार्ण आद्याः ते अपि संक्रन्दन आद्यैः अभ्यस्यन्ते भूति कामैः यथावत्

पञ्चरात्रे

तद् अभावात् द्विजश्रेष्ठः शान्त आत्मा भगवत् मयः

किंच

विष्णु भक्त्या विशेषेण किं न सिध्यति भू तले

सम त्वेन एव वीक्षेत स पाषण्डी भवेद् ध्रुवम्

शुचि व्रततमाः शूद्रा धार्मिका द्विजसेवकाः

अष्ट अक्षर स्वरूपेण मुखेषु परिवर्तते

न च अविसृष्टः गुरुणा स्वान् गुरून् अभिवादयेत्

गुरुश् च सिद्ध साध्य आदि मन्त्र दाने विचारयेत्

स एव वै तेन एव पुनर् आप्तवान्

एतद् विज्ञान मात्रेण लभेन् मुक्तिं चतुर्विधाम्

निर्माल्य उत्तारण आदि आदौ मङ्गल आरात्रिकम् ततः

षष् अक्षरः ऽयं मन्त्रस् तु महा अघ ओघ निवारणः

ऊह अपोह प्रकार ज्ञः शुद्ध आत्मा यः कृपा आलयः

सत् गुरुः स्व आश्रितम् शिष्यं वर्षम् एकं परीक्षयेत्

मैत्र आदि कृत्यम् शौच आचमनम् दन्तस्य धावनम्

हेतुवाद रतः दुष्टो अवाक् वादी गुण निन्दकः

श्री नारदपञ्चरात्रे

तर्पणं दीपनं गुप्तिर् दश एताः मन्त्र संस्क्रियाः

भक्तेर् विलासांश् चिनुते प्रबोधानन्दस्य शिष्यो भगवत् प्रियस्य
पद्मपुराणे देव दूत विकुण्डल संवादे

प्रजापतिर् अवाप अग्र्यम् देव राज्यम् शचीपतिः

एतद् एव च नैष्कर्म्यम्

भविष्यपुराणे

भूयांसं श्रद्दधुर् विष्णुं यतः शान्तिर् यतो ऽभयम्

नारायणाय नम इत्य् अयम् एव सत्यं संसार घोर विष संहरणाय मन्त्रः

तान् उ ह उवाच ब्राह्मणः कृष्णो वै परमं दैवतम्

कस्य ज्ञानेन अखिलम् ज्ञातं भवति

तन् निशम्य अथ मुनयो विस्मिता मुक्त संशयाः

पुरश्चरण कृत्यानि मन्त्रं सिद्धस्य लक्षणम्

आगम उक्तेन मार्गेण स्त्री शूद्रैः अपि पूजनम्

न एतेन सदृशः कश्चिद् जगत्य् अस्मिन् चराचरे

किंच

तुलसी आदि आहृतिः गेह स्नानम् उष्ण उदक आदिकम्

च गुरौ सति या विश्रुते अपि च

तम् उ ह ऊचुः

तादृश् शक्तिषु मन्त्रेषु न हि किंचिद् विचार्यते

श्री नारद पञ्चरात्रे श्री भगवत् नारद संवादे

मथुरा नाथ पाद अब्ज प्रेम भक्ति विलासात्

स्थिति आदये हरि विरिञ्चि हरैः इति संज्ञाः श्रेयांसि तत्र खलु सत्त्व तन्वः नॄणां स्युः

मया अनुकूलेन नभस्वन्ता ईरितम् पुमान् भव अब्धिम् न तरेत् स आत्म हा

पुनः सिसृक्षा मे प्रादुरभूत्

अनुपनीत शतम् एकम् एकेन उपनीतेन तत् समम्

नमो नारायणैः इति मन्त्रः सर्व अर्थ साधकः

शयनं महिम अर्चायाः श्रीमत् नाम्नः तथा अद्भुतः

व्यक्तं हि भगवान् एव साक्षान् नारायणः स्वयम्

नाम अपराधाः भक्तिश् च प्रेम् अथ आश्रयण आदयः

अरि सिद्धः सुतान् हन्याद् अरि साध्यः तु कन्यकाः

कुश उदकेन जप्तेन प्रत्यर्णं प्रोक्षणं मनोः

सनत्कुमारकल्पे अपि

शुचिः सु वेशः तरुणः सर्व भूत हिते रतः

शाप अनुग्रह कर्तृ त्वे येन सर्वं प्रतिष्ठितम्

सारसंग्रहे अपि

तद् विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते

विष्णु मन्त्रम् सदा विप्राः पठध्वं ध्यात केशवम्

न लभेयुः पुनर् भक्तिं हरेर् ऐकान्तिकीं जनाः

युवा विनियत अशेष करणः करुणा आलयः

नित्यो नित्यानां चेतनश् चेतनानाम् एको बहूनां यो विदधाति कामान्

प्रणव अन्तरितान् कृत्वा मन्त्र वर्णान् जपेत् सुधीः

मोहयेत् सकलं सो ऽपि मारयेत् सकलान् रिपून्

अवगण्डूष आदि आस्य वासः दिव्य गन्ध आदिकम् पुनः

स्वयं श्री भगवन्ता च नृ देहम् आद्यं सुलभं सु दुर्लभम् प्लवं सु कल्पम् गुरु कर्णधारम्

धर्म अर्थ काम मोक्षाणाम् ईश्वरो जगत् ईश्वरः

अगस्त्यसंहितायां श्री राम मन्त्र राजम् उद्दिश्य

स्वयं श्री भगवत् उक्तौ मद् अभिज्ञम् गुरुं शान्तम् उपासीत मद् आत्मकम्

महा भागवतः श्रेष्ठो ब्राह्मणो वै गुरुर् नृणाम्

परिचर्या यशस् लाभ लिप्सुः शिष्याद् गुरुर् न हि

आगस् क्षमापणम् नाना आगांसि निर्माल्य धारणम्

स्वर्ण स्तेय सुरा पान गुरुतल्प युतानि च

आचार्यस्य प्रियं कुर्यात् प्राणैर् अपि धनैर् अपि

चैतन्यदेवं भगवन्तम् आश्रये श्रीवैष्णवानां _ अञ्जसा लिखन्

द्विज देव पितॄणाम् च नित्यम् अर्चा परायणः

यस्य विज्ञान मात्रेण नरः सर्वज्ञ ताम् इयात्

त्रैलोक्यसंमोहनतन्त्रे च

अत एव उक्तम् गारुडे

तस्य इह अमुत्र नाशः स्यात् तस्मात् शास्त्र उक्तम् आचरेत्

सर्वाण्य् अपि प्रणश्यन्ति राम मन्त्र अनुकीर्तनात्

वेत्तारं वेद शास्त्र आगम विमल पथिनाम् संमतं सत्सु दान्तं विद्यां यः संविवित्सुः प्रवण तनु मनाः देशिकं संश्रयेत

अज्ञान तूल राशेः च अनलः क्षण मात्रात्

तद् सु सिद्धः तु पत्नी घ्नः तद् अरिः हन्ति साधकम्

पाद्मे वैशाख माहात्म्ये यम ब्राह्मण संवादे

हरिर् एव सत् आराध्यः भवद्भिः सत्त्व संस्थितैः

तेषां मध्ये अवताराणाम् बाल त्वम् अति दुर्लभम्

मन्त्रान् श्री मन्त्रराज आदीन् वैष्णवान् गुरु अनुग्रहात्

सजातीयेन शूद्रेण तादृशेन महामते

सिद्ध साध्य सुसिद्ध अरि क्रमात् ज्ञेया विचक्षणैः

सु प्रसन्ने हृषीकेशे विपरीते विपर्ययः

पत्राणि तुलसी च अङ्ग उपाङ्ग आवरण पूजनम्

तद् इह काद् आपः

यत्र अष्ट अक्षर संसिद्धः महाभागो महीयते

अद्य अपि न निवर्तन्ते द्वादश अक्षर चिन्तकाः
सर्व ऐश्वर्यम् जपन् प्राप्य याति विष्णोः परं पदम्

सर्वे ऽप्य् आगम मार्गेण कुर्युर् वेद अनुकारिणा

देवा ह वै प्रजापतिम् अब्रुवन्न् आनुष्टुभस्य मन्त्र राजस्य नारसिंहस्य फलं नो ब्रूहि भगव इति स ह उवाच प्रजापतिः यः एतं मन्त्र राजम् नारसिंहम् आनुष्टुभं नित्यम् अधीते सो अग्नि पूतः भवति स वायु पूतः भवति स आदित्य पूतः भवति स सोम पूतः भवति स सत्य पूतः भवति स ब्रह्म पूतः भवति स विष्णु पूतः भवति स रुद्र पूतः भवति स सर्व पूतः भवति स सर्व पूतः भवति

उत्सादनं वै गात्राणां स्नापन उच्छिष्ट भोजने

दिवि इव चक्षुर् आततम्

वासुदेवं परित्यज्य यो ऽन्यं देवम् उपासते

स दीक्षा विधि स ध्यानम् स यन्त्रम् द्वादश अक्षरम्

यथा सु संस्कृता वाणी तथा असौ मन्त्र उत्तमः

स्व तन्त्र उक्त विधानेन मन्त्री मन्त्र अर्ण संख्यया

यतः पाद्मे

अरिर् मित्रं पथ्यम् अधर्मो धर्म ताम् व्रजेत्

त्रैलोक्यं च वशीकुर्यात् व्याकुलीकुरुते जगत्

मद् निमित्तम् कृतं पापम् अपि धर्माय कल्पते

किंच तत्र एव अग्रे

वैष्णवे च

भ्रष्ट व्रताः च ये कष्ट वृत्तयः पिशुनाः खलाः

मन्त्रेण वारिणा यन्त्रे तर्पणं तर्पणं स्मृतम्

श्री मनुस्मृतौ

हे पुत्र शिष्याः शृणुत न मन्त्रो अष्ट अक्षरात् परः

न च एव अस्य अनुकुर्वीत गति भाषण चेष्टितम्

न तम् आज्ञापयेन् मोहात् तस्य आज्ञाम् न च लङ्घयेत्

प्रणवः श्रीस् ततो नाम विष्णु शब्दात् अनन्तरम्

भावितात्मा च सर्व ज्ञः शास्त्र ज्ञः सत्क्रिया परः

शृण्वन्तु सत्य मतयः मुदितास् उच्चैस्तराम् उपदिशाम्य् अहम् ऊर्ध्व बाहुः

धीमान् अनुद्धत मतिः पूर्णो अहंता विमर्शकः

गुरोर् वाक्य आसनम् यानं पादुका उपानहौ तथा

लीला कथा च भगवत् धर्माः सायं निज क्रियाः

भवन्ति इह दरिद्रास् ते पुत्र दार विवर्जिताः

जपन्ति वैष्णवान् मन्त्रान् नरास् ते लोक पावनाः

ॐ मुनयो ह वै ब्रह्माणम् ऊचुः

सिद्धि त्रयम् आयुक्त आचार्य त्वे अभिषेचितः

पुनः कोष्ठक कोष्ठेषु सव्यतो जन्म भ अक्षरात्

तार व्योम अग्नि मनु युग दण्डी ज्योतिर् मनुर् मतः

अश्वत्थ पल्लवैः मन्त्रम् अभिषिञ्चेद् विशुद्धये

यत्र यत्र गुरुं पश्येत् तत्र तत्र कृताञ्जलि

मन्त्रास् तु कृष्ण देवस्य साक्षाद् भगवतो हरेः

अमुं पञ्च पदम् मन्त्रम् आवर्तयेद् यः स यात्य् अनायासतः केवलं तत् पदं तत्

सिद्ध साध्य सुसिद्ध अरि रूपाः न अत्र विचारणा

तत्र एव श्री प्रबुद्ध योग ईश्वर उक्तौ तस्माद् गुरुं प्रपद्येत जिज्ञासुः श्रेय उत्तमम्

दग्धं मां काल दष्टम् च त्वाम् अहं शरणं गतः

मन्त्रे मूल त्रयम् मन्त्री विमलीकरणं त्व् इदम्

गन्धः श्री तुलसी काष्ठ चन्दनम् कुसुमानि च

इन्दु अग्नि रुद्र नव नेत्र युगेन दिक्षु ऋतु अष्ट षष् दश चतुर्दश भौतिकेषु

स हेम राशिम् उत्सृज्य पांशु राशिम् जिघृक्षति

सर्व वेदान्त सार अर्थम् संसार अर्णव तारणः

किंच तत्र एव उपासन विधि कथन अनन्तरम्

अवदात अन्वयः शुद्धः स्व उचित आचार तत्परः

संचिन्त्य मनसा मन्त्रं मन्त्रेण निर्दहेत्

तापनी श्रुतिषु च

यस् तु विष्णुं परित्यज्य मोहाद् अन्यम् उपासते

स्व देशात् वा अन्यत्र न इदम् कार्यं शुभ अर्थिना

विष्णु अर्थ दानम् विविध उपचाराः न्यून पूरणम्

यत् तत् पदं पञ्च पदम् तद् एव स वासुदेवो न यतो ऽन्यद् अस्ति

कर्मणा मनसा वाचा स याति परमां गतिम्

सर्वेषां सिद्ध मन्त्राणाम् यतो ब्रह्म अक्षरः मनुः

अष्ट अक्षरस्य यथा नारदपञ्चरात्रे

लोकाश् चाण्डाल पर्यन्ताः सर्वे अपि अत्र अधिकारिणः

तत् सर्वं विविदिषताम् आख्याहि इति

अगस्त्यसंहितायाम्

ततो विशुद्धं विमलं विशोकम् अशेष लोभ आदि निरस्त सङ्गम्

यथा द्विजो यथा गङ्गा तथा असौ मन्त्र उत्तमः

वैदिकस्य च मन्त्रस्य सिद्ध आदीन् न एव शोधयेत्

यो ध्यायति रसति भजति सो ऽमृतो भवति सो ऽमृतो भवति इति

सर्वम् अष्ट अक्षर अन्तःस्थम् यच् च अन्यत् अपि वाच् मयम्
सत्त्वं रजस् तम इति प्रकृतेर् गुणास् तैर् युक्तः परम पुरुषः एक इह अस्य धत्ते

स गुणः ऽर्चासु कृत _ कृतज्ञः शिष्य वत्सलः

अत एव हि विश्वस्य लयः स्वाहा अर्णके भवेत्

आदौ स कारणम् लेख्यं श्री गुरु आश्रयणम् ततः

सर्वेषु वर्णेषु तथा आश्रमेषु नारीषु नाना आह्वय जन्म भेषु दाता फलानाम् अभिवाञ्छितानां द्राग् एव गोपालक मन्त्रः एषः

तृतीयात् तेज उद्भूतं चतुर्थाद् गन्ध वाहनः

यस् तु नारायणं देवं ब्रह्म रुद्र आदि दैवतैः

व्यामोहाय चराचरस्य जगतस् ते ते पुराण आगमाः तां ताम् एव हि देवतां परमिकां जल्पन्तु कल्प अवधि

श्री गुरु आदि नतिः भूतशुद्धिः प्राण विशोधनम्

क्लींकाराद् असृजद् विश्वम् इति प्राह श्रुतेः शिरः

श्री नारदपञ्चरात्रे

तत्र एव अन्यत्र

गुरु पुत्रेषु दारेषु गुरोश् च एव स्व बन्धुषु

दुःसहा श्रूयते शास्त्रात् तितीर्षेद् अपि तां सुधीः

इति श्री गोपालभट्ट विलिखिते श्री भगवत् भक्तिविलासे गौरवो नाम प्रथमो विलासः

जपेत् स याति विप्र इन्द्रैः विष्णु लोकम् स बान्धवः

ईकाराद् वह्निर् उत्पन्नो नादाद् आयुर् अजायत

कपिलश् च अक्षपादः च षड् एते हेतुवादिनः

तथा शिष्य अर्जितम् पापं गुरुः प्राप्नोति निश्चितम्

अन् आदृत्य तु यो विष्णुम् अन्य देवम् समाश्रयेत्

जीर्ण उद्धृतिः श्री तुलसीविवाहः अनन्य कर्म च

सर्वं दहति निःशेषं तूल अचलम् इव अनलः

उद कुम्भम् कुशान् पुष्पं समिधो अस्य आहरेत् सदा

तत्र एव अग्रे

सिद्धः सिध्यति कालेन साध्यस् तु जप होमात्

कृष्ण एव परं ब्रह्म सच्चिदानन्द विग्रहः

सन्ति तस्य महाभागा अवताराः सहस्रशः

पुनश् च सा श्रुतिः

गतिर् अष्ट अक्षरः नॄणां न पुनर् भव काङ्क्षिणाम्

काशि ईश्वरः कृष्ण वने चकास्तु श्री कृष्ण दासः च स लोकनाथः

विलिख्य मन्त्रं तं मन्त्री प्रसूनैः करवीर जैः

विदुषां वैरिणश् च एव अज्ञाः पण्डित मानिनः

विष्णुस्मृतौ

न पादौ सारयेद् अस्य सन्निधाने कदाचन

माहात्म्यं च अथ कृष्णस्य द्वार वेश्म अन्तर अर्चनम्

एवम् अष्ट अक्षरः मन्त्रो ज्ञेयः सर्व अर्थ साधकः

अध्यात्म विद् ब्रह्म वादी वेद शास्त्र अर्थ कोविदः

पुरश्चरण कृत् होम मन्त्र सिद्धः प्रयोग विद्

संतोषयेद् तं स्वैर् धनैश् च वपुषा अपि अनुकूल वाण्या

इत्य् एवमादयो ऽप्य् अन्ये पापिष्ठाः पुरुष अधमाः

एतैर् दोषैर् युतो न अयम् यतस्

नक्तं कृत्यानि अथो पूजा फल सिद्धि आदि दर्शनम्

तूर्णं यतेत न पतेद् अनुमृत्यु यावन् निःश्रेयसाय विषयः खलु सर्वतः स्यात्

गोविन्दान् मृत्युर् बिभेति

तं ह दैवम् आत्म बुद्धि प्रकाशम् मुमुक्षुर् वै शरणम् अनुव्रजेत

तस्मात् सर्वेषु कालेषु नमो नारायणैः इति यः

गत्वा गत्वा निवर्तन्ते चन्द्र सूर्य आदयः ग्रहाः

लिङ्गपुराणे

पुण्यं वर्ष सहस्रैः यैः कृतं सु विपुलम् तपः

पक्षेष्व् एकादशी स अङ्गा श्री द्वादशी अष्टकम् महत्

सिद्धान्ते पुनर् एक एव भगवान् विष्णुः समस्त आगम व्यापारेषु विवेचन व्यतिकरम् नीतेषु निश्चीयते

एकं मनसो जवीयो न एतत् देवा आप्नुवन् पूर्वम् अर्शात्

प्रथम स्कन्धे

अमानुषाणि कर्माणि तानि तानि कृतानि च

सरदातिलके

महा कूल प्रसूतः ऽपि सर्व यज्ञेषु दीक्षितः

इत्यादि कथितं किंचिन् माहात्म्यं वो मुनि ईश्वराः

तार माया रमा योगः मनोर् दीपनम् उच्यते

द्वारका उद्भव चक्राणि शुद्धयः पीठ पूजनम्

बहु प्रतिग्रह आसक्तः आचार्यः श्री क्षय आवहः

चन्द्र ध्वजः ऽगमद् विष्णुः परमं पदम् अव्ययम्

देवता उपासकः शान्तो विषयेष्व् अपि निःस्पृहः

श्रद्धावान् अन् असूयः च प्रिय वाच् प्रिय दर्शनः

केन इदम् विश्वं संसरति इति

क्षत्र विश् शूद्र जातीनाम् क्षत्रियो ऽनुग्रहे क्षमः

अभक्त्या न गुरोर् नाम गृह्णीयाच् च यत आत्मवान्

तस्य श्रेष्ठतमा मन्त्रास् तेष्व् अप्य् अष्टादश अक्षरः

अथ अभिषेकः विमलीकरण आप्यायने पुनः

तयोर् ऐक्य समुद्भूतिः मुख वेष्टन वर्णकः
सर्वेषाम् एव लोकानाम् असौ पूज्यो यथा हरिः

पुराण पाठः वसनम् उपवीतं विभूषणम्

तद् वा एतत् परमं धाम मन्त्र राज अध्यापकस्य यत्र न सूर्यस् तपति यत्र न वायुर् वाति यत्र न चन्द्रमा भाति यत्र न नक्षत्राणि भान्ति यत्र न अग्निः दहति यत्र न मृत्युः प्रविशति यत्र न दुःखं सत् आनन्दम् परम आनन्दम् शान्तं शाश्वतं सदा शिवम् ब्रह्म आदि वन्दितम् योगि ध्येयम् परमं पदं यत्र गत्वा न निवर्तन्ते योगिनः

एतद् मत अनुसारेण वर्तन्ते ये नर अधमाः

गुरु ता शिष्य ता च इति न अन्यथा एव इति निश्चयः

वानप्रस्थ शतम् एकम् एकेन यतिना तत् समं

शङ्ख अम्बु तीर्थम् तुलसी पूजा तद् मृत्तिका आदि च

तयोर् वत्सर वासेन ज्ञात अन्योन्य स्वभावयोः

अत एव उक्तम् स्कान्दे श्री ब्रह्म नारद संवादे

कीर्तितः सर्व पाप घ्नः सर्व काम प्रदायकः

गोप वेशः मे पुरुषः पुरस्ताद् आविर्बभूव

अगस्त्यसंहितायाम्

काल दन्तः असित ओष्ठः च दुर्गन्धि श्वास वाहकः

न अस्य निर्माल्य शयनम् अपि

यं सप्त रात्रम् प्रपठन् पुमान् पश्यति खेचरान्

तत्र श्री वासुदेवस्य सर्व देव शिरोमणेः

श्री विष्णुस्मृतौ

तद् विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः

गुरोर् अग्रे पृथक् पूजाम् अद्वैतं च परित्यजेत्

दुर्वाससः पुरा शापाद् असौभाग्येन पीडितः

गोपालभट्टो रघुनाथ दासम् संतोषयन् रूपसनातनौ च

साङ्गं समुद्रं स न्यासम् स ऋषि दैवतम्

तत्त्व ज्ञः यन्त्र मन्त्राणाम् मर्म भेत्ता रहस्य विद्

एतद् अन्येषु मन्त्रेषु दोषाः सन्ति परे च ये

सामान्यतश् च यथा बृहद्गौतमीये

व्यसन शत अन्विताः समवहाय गुरोश् चरणं वणिज सन्त्य् अकृत कर्ण धराः जलधौ

कौर्मे श्री व्यासगीतायाम्

सर्वेषां मन्त्र वर्याणाम् श्रेष्ठो वैष्णव उच्यते

सामान्य उद्देश मात्रेण तथा अपि एतद् उदीरितम्

स्व मातरम् परित्यज्य श्वपचीं वन्दते हि सः

इत्यादि लक्षणैः युक्तो गुरुः स्याद्

गृहीत विष्णु दीक्षाकः विष्णु पूजा परः नरः

वर्जयेत् सन्निधौ नित्यम् अथ आस्फोटनम् एव च

श्रुताव् अपि

अभ्यञ्जनं स्नापनं च गात्र उत्सादनम् एव च

अवापुस् त्रिदशाः स्वर्गं वाच् ईश त्वम् बृहस्पतिः

यथा तथा यत्र तत्र न गृह्णीयाच् च केवलम्

न गुरोर् अप्रियं कुर्यात् ताडितः पीडितो ऽपि वा

यत् किंचिद् अन्न पान आदि प्रियं द्रव्यं मनोरमम्

उपनीत शतम् एकम् एकेन गृहस्थेन तत् समम्

प्रभुं श्री कृष्णचैतन्यम् तं नतो ऽस्मि गुरु उत्तमम्

बहु आशिनः क्रूर चेष्टाः दुरात्मनश् च निन्दित

तत्र अपि भगवत् ताम् स्वां तन्वतो गोप लीलया

वसन्ति वैष्णवे लोके विष्णु रूपेण ते नराः

विशेषतः सत्त्व निष्ठैः सेव्यो विष्णुर् न च अपरः

देवता प्रवणः काय मनस् वाग्भिः दिवानिशम्

दुष्ट लक्षण सम्पन्नः यदि अपि स्वयम् ईश्वरः

प्रत्येकं वायुना मन्त्री ताडनं तद् उदाहृतम्

असत् गतिः वैष्णव उपहास निन्दा आदि दुष्फलम्

यो मोहाद् विष्णुम् अन्येन हीन देवेन दुर्मतिः

न तत्र संचरिष्यन्ति व्याधि दुर्भिक्ष तस्कराः

विष्णुना वैष्णवानां तु हिताय मनुना पुरा

धात्री स्नान निषेधस्य कालो वृत्तेर् उपार्जनम्

प्रातः स्मृति आदि कृष्णस्य च प्रबोधनम्

अगस्त्यसंहितायां च

कः कृष्णो गोविन्दः को ऽसौ गोपी जन वल्लभः कः का स्वाहा इति

श्रुतिश् च

श्रुतौ च

चक्र आदि मुद्रा माला च गृह संध्या अर्चनम् गुरोः

विद्यमाने तु यः कुर्यात् यत्र तत्र विपर्ययम्

किंच

प्राक् प्रत्यग् अग्रा रेखाः स्युः पञ्च याम्य उत्तर अग्र गाः

असूया मत्सर ग्रस्ताः शठाः परुष वादिनः

अथ अपि यत् पाद नख अवसृष्टम् जगद् विरिञ्च उपहृत अर्हण अम्भः

स्त्रियः पतिव्रताश् च अन्ये प्रतिलोम अनुलोम जाः

अन्यत्र च

निग्रह अनुग्रहे शक्तो होम मन्त्र परायणः

यो वक्ति न्याय रहितम् अन्यायेन शृणोति यः

विना अपि जप मात्रेण लभते सर्वम् ईप्सितम्

तद् सु सिद्धः ग्रहाद् एव सु सिद्धारिः स्व गोत्र हा

इत्यादि लक्षणैः युक्तः शिष्यो दीक्षा अधिकारवान्