संघातः तत्त्व चक्रस्य सो ऽयं कस्य न कस्य वा

लज्जां लभन्ते ललनाः पुंसां कौतुक वृद्धये

दारुणः पुरुषः क्षुद्रः पिशिताशन चेष्टितः

उवाच पुण्यं तीर्थानां तपस् योगेन स स्मितम्

सभायां जनकं चक्रे रश्मिभिः स्वीकृत अन्तरम्

अध्यात्म चिन्ता गन्तव्यम् अधिभूते च कारणम्

कालेन शरभ आकारः सर्व प्राणि भयंकरः

अ मांस आशी जगत् बन्धुः प्राणिनाम् अभय प्रदः

तैः घट्यमानाम् पृथिवीं रक्षेत् वेताल चेष्टितैः

जगन्त् प्रतिष्ठितम् तस्मिन् दैवतम् परमं च सः

को अस्मिन् प्रत्ययम् आधत्ताम् जनः स्व अर्थ परस्मिन् जने

ज्ञानं दिशेत् न च असत्सु गुणान् श्लाघेत न आत्मनः

दत्तात्रेय वर अवाप्त सहस्र भुजम् उन्मदम्

अवश्यम् एव शूराणां स्थितौ जय पराजयौ

उवाच तां ततो ब्रह्मा त्वं शनैः संहर प्रजाः

अवज्ञातो अवधूतः च शून्य आचारः अपि अनाश्रयः

कथा शेषेषु तोयेषु दुर्भिक्ष क्षपिते जने

तुल्यं निरनुरक्तो हि काल पण्य गृहे क्रयः

अन्तरङ्गा क्षणम् अभूत् सा सुप्ता इव सुधा नदी

तं शिशुं जाह्नवी तीरे केलि सक्तम् यदृच्छया

हरितं नाम सो अपश्यत् नकुलम् लोहिताननम्

प्रपात मधु वत् तिष्ठेद् दुर्लभः सर्व देहिनाम्

सुषिरं कुर्वते राज्यं स्वां खनिं मूषिका इव

निज अभिमत दानम् च सर्व काम फल प्रदम्

चतुर् भाग हरः राजा प्रजानां पुण्य पापयोः

आयत्ताः पतयः स्त्रीणां शण्टीनाम् अद्य तद् परे

संजयं व्यय चिन्तासु नकुलं सैन्य पालने

मन्त्रैः भूतानि शाम्यन्ति दानैः मृत्युः निवर्तते

यातो व्याधो निराशः च मार्जारे विद्रुते द्रुतम्

तस्मिन् काल हत ऐश्वर्ये पलायन्ते न साधवः

तं पांसु शायिनम् दीनं प्राणत्याग कृत व्रतम्

वितान आलम्बि मन्दार दाम्नि सु अच्छ उत्तरच्छदे

शय्या विभागे महिषी त्रियामायां त्वम् एककः

साम्ना सेवेत बलिनं लुब्धं दानेन साधयेत्

मन्त्रि प्रवेशितः तस्थौ पूजितो ऽन्तःपुरे मुनिः

मुनिः प्रवृत्त धर्मम् च कृष्णद्वैपायनो ऽब्रवीत्

प्रयतः संहिता जापी काम राग उझितः पुरा

मांसं हि जायते घोरात् न अन्यत्र वध पातकात्

त्वम् अपि एवम् महीपाल न स्थितिं त्यक्तुम् अर्हसि

निस्तरङ्ग उदधि निभाः युक्ताः पश्यन्ति निर्भयाः

एवम् अस्तु इति तेन उक्ते लेभे सत्यवती सुतम्

तट स्थः सर्व भावेषु भवति एव अ भवः नरः

स्त्री सती इति प्रवादो अयम् एक सक्ता इति का कथा

भीम बाहु ग्रह कृतः घोर अजगर रूपिणः

मुण्डित इच्छः शम अरण्यः मनस् कर्म प्रसादनः

ध्यात्वा अस्माभिः कुल आचारम् विक्रीता त्रिदिवे गतिः

स्नायु प्रलम्ब सम्बाधम् कङ्काल शकल आकुलम्

सर्व आत्मना निर्वृति जीव शून्यम् भवे भवे जीवितम् एव कान्ताः

त्वद् संदर्शन पर्यन्ताम् प्रपन्नः क्षपिता च सा

वर्ण संकर भीरोः ते कथं पञ्चशिखो गुरुः

न जानीमः कदा कस्मिन् कृतान्तः निपतिष्यति

पृष्टो युधिष्ठिरेण आह पुनर् त्रिपथगा सुतः

पृष्टः किम् अक्षरम् इति प्राह भीष्मो नरेश्वरम्

अस्मिन् अवसरे गेह द्वारम् एत्य सुदर्शनः

सर्व भाव अतिरिक्ताय नमः सर्व मय आत्मने

राज्ञा शुकस्य वैराग्यं भीष्मः पृष्टो अब्रवीत् पुनर्

मल उपदानेन अर्हाः च तीव्र पाक अ निवारिणः

तत् एहि सर्वे गच्छामः तम् द्रष्टुं तेजसां निधिम्

पृष्टो युधिष्ठिरेण इति गाङ्गेयः पुनर् अब्रवीत्

किंतु न क्षमते कालो वेला इव अब्धेः बलम् मम

श्रूयतां कारणं येन प्राप्तः चण्डाल ताम् अहम्

तत्र अपश्यम् विमानेषु सूर्य इन्दु द्युति कान्तिषु

दुःखान्तेन अवदत् पृष्टः मा राज्ञ् विक्लवः भव

श्रीमतां हीन वित्तानाम् धीमतां जड चेतसाम्

विशुद्धे ज्ञानं प्रतिमाम् आश्रयेत् इति

स्वस्थ प्रकृति साराणाम् राज्ञां लक्ष्मी अनश्वरा

कण्डूः निवार्यते कीट कण्टक आदिः विकृष्यते

अधोमुखानां श्वसतां निष्फल आरम्भ दुःखिनाम्

पुरा शकट संत्रासात् विद्रुतम् पथि कीटकम्

नष्टं शोचन्ति दुःख आर्ताः जन्तवः सुखिनः कदा

विशरारु समाहार सर्व ग्रह परिग्रहः

अहं सु भट खड्ग अग्र धाराजल निवासिनी