गोत्रं तथा वर्धतां नः तथा इति उक्तः च तैः पुनः

रजतस्य कथा वा अपि दर्शनं दानम् एव वा

जल जम् वा अथ कुर्वीत तथा सागर सम्भवम्

तथा एव शान्तिकाध्यायं मधुब्राह्मणम् एव च

पितॄन् आवाहयिष्यामि कुरु इति उक्तः तु तैः पुनः

तीर्थ आयतन गोष्ठेषु दीप उद्यान गृहेषु च

तृतीयम् आभ्युदयिकम् वृद्धिश्राद्धं तत् उच्यते

सर्व वर्णेन च अन्नेन पिण्डान् तु पितृयज्ञ वत्

पात्रं वनस्पति मयम् तथा पर्ण मयम् पुनः

पानीयम् अपि अत्र तिलैः विमिश्रम् दद्यात् पितृभ्यः प्रयतो मनुष्यः

वारि अपि श्रद्धया दत्तम् अक्षयाय उपकल्पते

जानु आच्य सव्यं सव्येन पाणिना अथ प्रदक्षिणम्

श्रावणस्य अष्टमी कृष्णा तथा आषाढी च पूर्णिमा

उच्छेषणं भूमि गतम् अ जिह्मस्य आस्तिकस्य च

अवनेजन पूर्वम् तु नाम गोत्रेण मानवः

पितृभिर् निर्मितं पूर्वम् एतत् आप्यायनम् सदा

अयने विषुवे युग्मे सामान्ये च अर्क संक्रमे

शं नो देवी इति अपः कुर्यात् यवः असि इति यवान् अपि

स्वाध्यायं श्रावयेत् पित्र्यम् पुराणानि अखिलानि च

शूद्रो अपि अमन्त्रवत् कुर्यात् अनेन विधिना बुधः

सम्पन्नम् इति अभ्युदये दद्यात् अर्घ्यम् द्वयोर् द्वयोः

पितृपात्रे निधाय अथ न्युब्जम् उत्तरतस् न्यसेत्

युग आदयः स्मृता ह्य् एता दत्तस्य अक्षय्य _

अघोराः पितरः सन्तु सन्तु इति उक्तः पुनर् द्विजैः

मातरः प्रथमं पूज्याः पितरः तद् अनन्तरम्

मण्डलं ब्राह्मणं तद्वत् प्रीति कारि तु यत् पुनर्

अन्नं तु गोघृतं शर्करा अन्वितम्

निधाय दर्भान् विधिवत् दक्षिण अग्रान् प्रयत्नतः

उच्छेषणं तु तत् तिष्ठेत् यावत् विप्राः विसर्जिताः

शील वृत्त गुण उपेतान् वयस् रूप समन्वितान्

पूरयेत् पात्र युग्मम् तु स्थाप्य दर्भ पवित्रकम्

कालशाकेन च अनन्ता खड्ग मांसेन च एव हि

ततः स्वधा वाचनकम् विश्वदेवेषु च उदकम्

ततस् तान् अग्रतस् स्थित्वा परिगृह्य उद पात्रकम्

दश मासान् तु तृप्यन्ति वराह महिष आमिषैः

या दिव्या इति अर्घ्यम् उत्सृज्य दद्यात् गन्ध आदिकान् ततस्

ततो ग्रह बलिम् कुर्यात् इति धर्म व्यवस्थितिः

श्राद्धं साधारणं नाम सर्व काम फल प्रदम्

तृतीया चैत्र मासस्य तथा भाद्रपदस्य च

श्राद्धं कृतं तेन समाः सहस्रं रहस्यम् एतत् पितरः वदन्ति

औरभ्रेण अथ चतुरः शाकुनेन अथ पञ्च वै

शिव नेत्र उद्भवम् यस्मात् तस्मात् तत् पितृ वल्लभम्

एवं शूद्रः अपि सामान्य वृद्धिश्राद्धे अपि सर्वदा

भुञ्जीत अतिथि संयुक्तः सर्वं पितृ निषेवितम्

सार्ववर्णिकम् अन्नाद्यम् संनीय आप्लाव्य वारिणा

पञ्चदशी च माघस्य नभस्ये च त्रयोदशी

उभाभ्याम् अपि हस्ताभ्याम् आहृत्य परिवेषयेत्

सप्त पार्षत मांसेन तथा अष्टौ एण जेन तु

उत्सव आनन्द सम्भारे यज्ञ उद्वाह आदि मङ्गले

दत्तम् अक्षयम् इति आहुः पितरः पूर्व देवताः

एताः सत्य आशिषः सन्तु सन्तु इति उक्तः च तैः पुनः

कार्त्तिकी फाल्गुनी चैत्री ज्येष्ठ पञ्चदशी सिता

तिल अर्थः तु यवैः कार्यो नान्दी शब्द अनुपूर्वकः

पितृभ्यः स्थानम् असि इति निधाय परिषेचयेत्

दर्भ आसनम् तु दत्त्वा आदौ त्रीणि पात्राणि पूरयेत्

तथा अर्घ्य पिण्ड भोज्य आदौ पितॄणां राजतं मतम्

तृप्तान् ज्ञात्वा उदकम् दद्यात् सकृत् विप्र करे तथा

दीप प्रज्वालनम् तद्वत् कुर्यात् पुष्प अर्चनम् बुधः

मन्वन्तर आदयः च एताः दत्तस्य अक्षय्य _

स्वस्तिवाचनकं कुर्यात् पिण्डान् उद्धृत्य भक्तितः

तिलः असि इति तिलान् कुर्यात् गन्ध पुष्प आदिकम् पुनः

विश्वे इति आभ्याम् आवाह्य विकिरेत् यवान्

वाजे वाज इति जपन् कुश अग्रेण विसर्जयेत्

बन्धु वर्गेण सहितः पुत्र भार्या समन्वितः

दानेन सर्व काम आप्तिः अस्य संजायते यतः

द्वौ मासौ मत्स्य मांसेन त्रीन् मासान् हारिणेन तु

षष् मासम् छाग मांसेन तृप्यन्ति पितरः तथा

शश कूर्म ज मांसेन मासान् एकादश एव तु

दातारो नो अभिवर्धन्ताम् इति च एवम् उदीरयेत्

हस्तात् तत् उदकम् पूर्वं दत्त्वा संस्रवम् आदितस्