Áður en hið eiginlega Ítaló varð til kom fram á sjónarsviðið keimlík útgáfa af tónlistinni, hrárri en Ítalóið varð, en þó frekar líkt. Það kallaðist „Spagettí-dans” og var þannig háttað að það voru hvorki slagverk né strengjahljóðfæri, eingöngu hljóðgervlar, trommugervlar og hljómborð.
Áður en hið eiginlega ítaló-diskó varð til kom fram á sjónarsviðið keimlík útgáfa þeirrar tónlistar, hrárri en annars frekar lík og kallaðist „spagettí-dans”. Þeirri tónlist var þannig háttað að hvorki voru slagverk né strengjahljóðfæri, eingöngu hljóðgervlar, trommuheilar og hljómborð.