Þegar ég heyrði þessa setningu fyrst hélt ég að hún væri eins konar máltæki. En fyrir aðeins nokkrum vikum komst ég að því að hún er úr ljóði eftir eitt af okkar ástsælustu skáldum, Bjarna Benediktsson.
Þegar ég heyrði þessa setningu fyrst hélt ég að hún væri eins konar máltæki, en fyrir aðeins nokkrum vikum komst ég að því að hún er úr ljóði eftir eitt af okkar ástsælustu skáldum, Bjarna Benediktsson.