Ahrendstsen segir að listrænt frelsi leikstjóra og handsritshöfunda megi ekki vega þyngra en söguleg nákvæmni en eitthvað hafi verið um að lauslega hafi verið ferið með staðreyndir í fyrstu tveimur þáttum 1864, auk þess sem persónueinkenni þekktra einstaklinga sem við sögu koma hafi verið færð í stílinn.
Ahrendstsen segir að listrænt frelsi leikstjóra og handsritshöfunda megi ekki vega þyngra en söguleg nákvæmni en eitthvað sé um að lauslega hafi verið farið með staðreyndir í fyrstu tveimur þáttum 1864, auk þess sem persónueinkenni þekktra einstaklinga sem við sögu koma hafi verið færð í stílinn.