Þessi þjóðernisvitund einkenndist af skilningi á Hálöndunum sem Skoska biskupakirkjan og Rómversk-kaþólska kirkjan réðu yfir, og Láglöndunum þar sem Öldungakirkjan var ríkjandi.
Hana má skilgreina sem ákveðið viðhorf til skosku hálandanna sem skoska biskupakirkjan og rómversk-kaþólska kirkjan réðu yfir en einnig til láglandanna þar sem öldungakirkjan var ríkjandi.