Wilhelmus
Lirik

Berikut adalah Lirik dari Het Wilhelmus dalam Bahasa Belanda dan terjemahan Bahasa Indonesia
| Teks Bahasa Belanda | Teks Bahasa Belanda (1568) | Terjemahan Bahasa Indonesia |
| --- | --- | --- |
| Wilhelmus van Nassouwe  ben ik, van Duitsen bloed,  den vaderland getrouwe  blijf ik tot in den dood   Een Prinse van Oranje  ben ik, vrij onverveerd,  den Koning van Hispanje  heb ik altijd geëerd  In Godes vrees te leven  heb ik altijd betracht,  daarom ben ik verdreven,  om land, om luid gebracht.  Maar God zal mij regeren  als een goed instrument,  dat ik zal wederkeren  in mijnen regiment. Lijdt u, mijn onderzaten  die oprecht zijt van aard,  God zal u niet verlaten,   al zijt gij nu bezwaard.  Die vroom begeert te leven,  bidt God nacht ende dag,  dat Hij mij kracht zal geven,  dat ik u helpen mag. Lijf en goed al te samen  heb ik u niet verschoond,  mijn broeders hoog van namen  hebben 't u ook vertoond:  Graaf Adolf is gebleven  in Friesland in den slag,  zijn ziel in 't eeuwig leven  verwacht den jongsten dag. Edel en hooggeboren,  van keizerlijken stam,  een vorst des rijks verkoren,  als een vroom christenman,  voor Godes woord geprezen,  heb ik, vrij onversaagd,  als een held zonder vreden  mijn edel bloed gewaagd. Mijn schild ende betrouwen  zijt Gij, o God mijn Heer,  op U zo wil ik bouwen,  Verlaat mij nimmermeer.  Dat ik doch vroom mag blijven,  uw dienaar t'aller stond,  de tirannie verdrijven  die mij mijn hart doorwondt. Van al die mij bezwaren  en mijn vervolgers zijn,  mijn God, wil doch bewaren  den trouwen dienaar dijn,  dat zij mij niet verrassen  in hunnen bozen moed,  hun handen niet en wassen  in mijn onschuldig bloed. Als David moeste vluchten  voor Sauel den tiran,  zo heb ik moeten zuchten  als menig edelman.  Maar God heeft hem verheven,  verlost uit alder nood,  een koninkrijk gegeven  in Israël zeer groot. Na 't zuur zal ik ontvangen  van God mijn Heer dat zoet,  daarna zo doet verlangen  mijn vorstelijk gemoed:  dat is, dat ik mag sterven  met eren in dat veld,  een eeuwig rijk verwerven  als een getrouwen held. Niet doet mij meer erbarmen  in mijnen wederspoed  dan dat men ziet verarmen  des Konings landen goed.  Dat u de Spanjaards krenken,  o edel Neerland zoet,  als ik daaraan gedenke,  mijn edel hart dat bloedt. Als een prins opgezeten  met mijner heires-kracht,  van den tiran vermeten  heb ik den slag verwacht,  die, bij Maastricht begraven,  bevreesde mijn geweld;  mijn ruiters zag men draven  zeer moedig door dat veld. Zo het den wil des Heren  op dien tijd had geweest,  had ik geern willen keren  van u dit zwaar tempeest.  Maar de Heer van hierboven,  die alle ding regeert,  die men altijd moet loven,  en heeft het niet begeerd. Zeer christlijk was gedreven  mijn prinselijk gemoed,  standvastig is gebleven  mijn hart in tegenspoed.  Den Heer heb ik gebeden  uit mijnes harten grond,  dat Hij mijn zaak wil redden,  mijn onschuld maken kond. Oorlof, mijn arme schapen  die zijt in groten nood,  uw herder zal niet slapen,  al zijt gij nu verstrooid.  Tot God wilt u begeven,  zijn heilzaam woord neemt aan,  als vrome christen leven,-  't zal hier haast zijn gedaan. Voor God wil ik belijden  en zijner groten macht,  dat ik tot genen tijden  den Koning heb veracht,  dan dat ik God den Heere,  der hoogsten Majesteit,  heb moeten obediëren  in der gerechtigheid.    | Wilhelmus van Nassouwe  Ben ick van Duytschen bloet  Den Vaderlant getrouwe  Blyf ick tot in den doet:  Een Prince van Oraengien  Ben ick vrij onverveert,  Den Coninck van Hispaengien  Heb ick altijt gheeert.  In Godes vrees te leven  Heb ick altyt betracht,  Daerom ben ick verdreven  Om Landt om Luyd ghebracht:  Maer God sal mij regeren  Als een goet Instrument,  Dat ick zal wederkeeren  In mijnen Regiment.  Lydt u myn Ondersaten  Die oprecht zyn van aert,  Godt sal u niet verlaten  Al zijt ghy nu beswaert:  Die vroom begheert te  Bidt Godt nacht ende dach,  Dat hy my cracht wil gheven  Dat ick u helpen mach.  Lyf en goet al te samen  Heb ick u niet verschoont,  Mijn broeders hooch van Namen  Hebbent u oock vertoont:  Graef Adolff is ghebleven  In Vriesland in den slaech,  Syn Siel int ewich Leven  Verwacht den Jongsten dach.  Edel en Hooch gheboren  Van Keyserlicken Stam:  Een Vorst des Rijcks vercoren  Als een vroom Christen man,  Voor Godes Woort ghepreesen  Heb ick vrij onversaecht,  Als een Helt sonder vreesen  Mijn edel bloet ghewaecht.  Mijn Schilt ende betrouwen  Sijt ghy, o Godt mijn Heer,  Op u soo wil ick bouwen  Verlaet mij nimmermeer:  Dat ick doch vroom mach blijven  V dienaer taller stondt,  Die Tyranny verdrijven,  Die my mijn hert doorwondt.  Van al die my beswaren,  End mijn Vervolghers zijn,  Mijn Godt wilt doch bewaren  Den trouwen dienaer dijn:  Dat sy my niet verrassche  In haren boosen moet,  Haer handen niet en wasschen  In mijn onschuldich bloet.  Als David moeste vluchten  Voor Saul den Tyran:  Soo heb ick moeten suchten  Met menich Edelman:  Maer Godt heeft hem verheven  Verlost uit alder noot,  Een Coninckrijk ghegheven  In Israel seer groot.  Na tsuer sal ick ontfanghen  Van Godt mijn Heer dat soet,  Daer na so doet verlanghen  Mijn Vorstelick ghemoet:  Dat is dat ick mach sterven  Met eeren in dat Velt,  Een eewich Rijck verwerven  Als een ghetrouwe Helt.  Niet doet my meer erbarmen  In mijnen wederspoet,  Dan dat men siet verarmen  Des Conincks Landen goet,  Dat van de Spaengiaerts crencken  O Edel Neerlandt soet,  Als ick daer aen ghedencke  Mijn Edel hert dat bloet.  Als een Prins op gheseten  Met mijner Heyres cracht,  Van den Tyran vermeten  Heb ick den Slach verwacht,  Die by Maestricht begraven  Bevreesden mijn ghewelt,  Mijn ruyters sach men draven.  Seer moedich door dat Velt.  Soo het den wille des Heeren  Op die tyt had gheweest,  Had ick gheern willen keeren  Van v dit swear tempeest:  Maer de Heer van hier boven  Die alle dinck regeert.  Diemen altijd moet loven  En heeftet niet begheert.  Seer Christlick was ghedreven  Mijn Princelick ghemoet,  Stantvastich is ghebleven  Mijn hert in teghenspoet,  Den Heer heb ick ghebeden  Van mijnes herten gront,  Dat hy mijn saeck wil reden,  Mijn onschult doen bekant.  Oorlof mijn arme Schapen  Die zijt in grooten noot,  V Herder sal niet slapen  Al zijt ghy nu verstroyt:  Tot Godt wilt v begheven,  Syn heylsaem Woort neemt aen,  Als vrome Christen leven,  Tsal hier haest zijn ghedaen.  Voor Godt wil ick belijden  End zijner grooter Macht,  Dat ick tot gheenen tijden  Den Coninck heb veracht:  Dan dat ick Godt den Heere  Der hoochster Maiesteyt,  Heb moeten obedieren,  Inder gherechticheyt.  | Wilhelmus dari Nassau,  Adalah aku, yang berdarah Belanda.  Setia pada tanah air,  sampai aku mati.  Sebagai Pangeran Oranye  bebas dan tak gentar.  Raja Spanyol  selalu aku hormati.    Hidup dengan takut dalam Tuhan  Selalu aku usahakan.  Karena hal inilah aku diusir  Dari tanah dan rakyatku.  Tetapi Tuhan akan menuntunku  seperti hamba yang baik.  Sehingga aku mungkin bisa kembali  ke tanahku.    Setia pada tujuanku,  yang jujur dari sananya.  Tuhan tidak akan meninggalkanmu  meskipun kamu dalam kesulitan.  Ia yang mencoba hidup dalam Tuhan,  haruslah berdoa siang dan malam,  Ia akan memberiku kekuatan  dan aku akan menolongmu.    Hidup dan keberuntunganku  tidak menyebabkan aku meninggalkanmu.  Saudaraku yang lebih tua  sudah menunjukkan hal ini:  Count Adolf gugur  dalam pertempuran di Frisia.  Jiwanya dalam kehidupan abadi  menunggu Penghakiman Terakhir. |