כתאב אל-אסמא
מופעי השם בהאא' והביטוי מַן יֻטְ'הִרֻהֻ אללה בחיבור

חיבור ארוך זה, שנכתב בערבית כאמור, כולל בתוכו כתבי יד רבים ושונים לרוב והוא כולל מופעים רבים של השם בהאא' וכן נגזרות שונות מאותו שורש. כמות נכבדה של מופעים רבים אלו, קשורה בקשר הדוק לתפילת השחר השיעית של צום הרמדאן (دعاء السحر, תעתיק לעברית: דועאא' אלסהר; دعاء البهاء, תעתיק לעברית: דועאא' אלבהאא') וכן לתפילת הקללה ההדדית (دُعاء ٱلْمُبَاهَلَة, תעתיק לעברית: דועאא' אלמובהלה), הקשורה לחדית' הקללה (حديث ٱلْمُبَاهَلَة). שתי תפילות אלו, חוברו כל אחת, על ידי האימאמים השיעים מוחמד אל-באקר וג'עפר א-צאדק. הנוסח הכמעט זהה של שתי תפילות אלו, בתורו, כולל כמה שמות וייחוסים שונים של אללה, כאשר השם בהאא' מופיע כמה פעמים בתחילת הטקסטים של שתי התפילות. במסגרת חדית' זה, מסופר אירוע הקללה, ٱلْمُبَاهَلَة, אלמובהלה. משמעות מילה זו בקוראן, היא לעורר את קללתו של אללה על מי שלא מאמין באסלאם. אירוע זה התרחש כשמוחמד כינס את מאמיניו בעיר נג'ראן שבערב הסעודית של היום, כדי להשתתף במסגרת עימות דתי עם הקהילה הנוצרית שהתגוררה בעיר ולנהל ויכוח על טיבו האלוהי של ישו. לפי חדית' זה, ניסיונו הראשוני של מוחמד היה לאסלם את הקהילה הנוצרית בנג'ראן ולהכיר בו כנביא האמונה החדשה. במהלך הוויכוחים הדתיים שניהלו לגבי נקודות הדמיון והשוני בין שתי האמונות, עלה לדיון נושא טיב האלוהות של ישו. במהלך הוויכוח, הנוצרים סירבו לקבל את עקרונות הדת של מוחמד לגבי טיבו האלוהי של ישו וסירבו להתכחש לאמונתם. בתגובה, מוחמד עורר את קללתו של אללה, על הנוצרים, בהקשר לסרבנותם וקרא לילדיו ולנשותיו להשתתף בתפילה זו. לפי אחד חיבורי הפרשנות לאירוע זה, מוחמד הזמין אך ורק את נציגיה הבכירים ביותר של משפחתו, כלומר את פאטמה, עלי, חסן וחוסיין, כאשר על ארבעתם הוא מסוכך בגלימתו. הנוצרים הופתעו מכך ועל פי המסורות השונות, החליטו לא לעורר את קללתם הנגדית על מוחמד ואנשיו. במקום זאת, הם הציעו לו תשלום דמי חסות בתמורה לכך שיגן עליהם. אולם, יש כמה מקורות מוסלמיים הטוענים שמוחמד הזהיר אותם מפני טבח אם הם יעוררו את קללתם על מוחמד ומאמיניו. לזכר אירוע זה, מכונים מוחמד ובני משפחתו שהשתתפו בו, אנשי הגלימה (أهل الكساء, אהל אלכיסאא; אנגלית: People of the Cloak; People of the Mantle).
בהקשר של כתב היד מס' 29, מופיע, כמה עמודים לאחר קטע הפתיחה המוצג לעיל בערך (עמ' 4 -5), טקסט המכיל עשרים ואחד שמות וייחוסים אלוהיים, הדומה לנוסח של הטקסטים של שתי התפילות המוזכרות בפסקה שלעיל. זאת לאחר פסוק הכולל את מילת הציווי כל (كل):
| --- | --- |
   ولله ماخلق ويخلق واليه كل يرجعون  1. ولله بهاءِ ما خلق ويخلق واليه كل يبعثون   2. ولله جلال ما خلق ويخلق واليه كل ينقلبون   3. و لله جمال ما خلق و يخلق وان اليه كل يبعثون   4. ولله عظمة ما خلق و يخلق وكل بامره قائمون   5. ولله نور ما خلق و يخلق وان اليه كل ينقلبون   6. ولله رحمة ما خلق ويخلق وكل برخمته يشرحون   7. ولله اسماءِ ما خلق ويخلق وكل با سمائه ليسميون   8. ولله عز ما خلق ويخلق وكل بعززه يتعززون   9. ولله مجد ما خلق ويخلق وكل بمجده يتمجدون   10. ولله علم ما خلق ويخلق وكل بعلمه يتعلمون   11. ولله قدرة ما خلق و يخلق وكل بقدرته يتقدرون   12. ولله قوة ما خلق ويخلق و كل بقوته يتقويون   13. ولله رضاءِ ما خلق ويخلق وكل برضائه يسترضوه   14. ولله شرف ما خلق و يخلق و كل بشرفه يتشرفون   15. ولله سلطان ما خلق و يخلق وكل بسلطانه يتسلطون   16. ولله ملك ما خلق و يخلق وكل بملكه يتملكون   17. ولله علو ما خلق ويخلق وكل بعلوه يستعليون   18. ولله ايات ما خلق و يخلق وكل باياته يستكرمون   19. ولله غناءِ ما خلق و يخلق وكل بغنائه يستغنيون   20. ولله فضل ما خلق و يخلق و كل بفضله يستفضلون   21. ولله عدل ما خلق و يخلق وكل بعدله يستعللون:    And unto God belongs what was created and what He will create for unto Him shall all return  1. And unto God belongs the Bahā' (Splendor) of what was created and what He will create for unto Him will everything be raised up.   2. And unto God belongs the Jalāl ("Glory") of what was created and what He will create for through Him will everything be turned upside down.   3. And unto God belongs the Jamāl (Beauty) of what was created and what He will create for unto Him will everything be raised up.   4. And unto God belongs the `Azimat (Grandeur) of what was created and what He will create for through His Command will everything be upraised (qā'imūn).   5. And unto God belongs the Nūr ("Light") of what was created and what He will create for through Him will everything be turned upside down.   6. And unto God the Raḥmat ("Mercy") of what was created and what He will create for all, through His Mercy are judged mercifully.   7. And unto God are the Asmā' ("Names") of what was created and what He will create for all, through His Names (asmā') are indeed named.   8. And unto God belongs the `Izz ("Might") of what was created and what He will create for all, through His Mightyness are rendered mighty.   9. And unto God belongs the Majd ("Radiance") of what was created and what He will create for all, through His Radiance are rendered radiant.   10. And unto God belongs the `Ilm ("Knowledge") of what was created and what He will create for all, through His Knowledge are informed.   11. And unto God belongs the Qudrat ("Might") of what was created and what He will create for all, through His Might, are made mighty.   12. And unto God belongs the Quwwat ("Power") of what was created and what He will create for all, through His Power are empowered.   13. And unto God belongs the Ridā' ("Felicity") of what was created and what He will create for all, through His Felicity will be made content.   14. And unto God belongs the Sharaf ("Nobility") of what was created and what He will create for all, through His Nobility, are made noble.   15. And unto God belongs the Sulṭān ("Sovereignty") of what was created and what He will create for all, through His Sovereignty, express sovereignty.   16. And unto God belongs the Mulk ("Dominion") of what was created and what He will create for all, through His Dominion, express dominance.   17. And unto God belongs the `Uluww ("Sublimity") of what was created and what He will create for all, through His Sublimity, become sublime.   18. And unto God belong the Āyāt ("Verses") of what was created and what He will create for all, through His verses are ennobled.   19. And unto God belongs the Ghinā' ("Independence") of what was created and what He will create for all, through His Independence, become independent.   20. And unto God belongs the Faḍl ("Bounty") of what was created and what He will create for all, through His Bounty, are made bountiful.   21. And unto God belongs the `Adl ("Justice") of what was created and what He will create for all, through His Justice, become just. 
המופעים הראשונים של השם בהאא' (بهاءِ), כמילת ברכה על ה"ואחיד" הבאבי הראשון (الواحد الاول), שמספרו בגימטריה שווה ל-19 וכן של התואר המשיחי מַן יֻטְ'הִרֻהֻ אללה (من يظهره الله), זה אשר אלוהים יגלה (לאנושות), מצויים בכתב היד מספ' 29 של כתאב אל-אסמא, בעמודים 8 - 9, של כתב היד:
الرابع فی الرابع

 بسم الله الارشد الارشد

الحمدلله الذی لا اله الا هو الارشد الارشد وانما البهاءِ من الله علی الواحد الاول ومن يشاهد ذالك الواحد حيث لا يری فيه الا الواحد الاول وبعد فاشهد ان لا مرشد الا الله سبحانه ولا مراد سواه ولا هادی غيره ان استرشدت بارشاد من يظهره الله جل ذكره فاذا انه جل جلاله مرشدك وهذا لا تقدر عليه من سبيل الی يوم
الرابع فی الرابع

 بسم الله الارشد الارشد

الحمدلله الذی لا اله الا هو الارشد الارشد وانما البهاءِ من الله علی الواحد الاول ومن يشاهد ذالك الواحد حيث لا يری فيه الا الواحد الاول وبعد فاشهد ان لا مرشد الا الله سبحانه ولا مراد سواه ولا هادی غيره ان استرشدت بارشاد من يظهره الله جل ذكره فاذا انه جل جلاله مرشدك وهذا لا تقدر عليه من سبيل الی يوم
In the Name of God, the Supreme Guide (al-arshad), the Supreme Guide (al-arshad). Praised be to God, Who, no God is there except Him, the Supreme Guide, the Supreme Guide. And al-Baha' (the Glory-Beauty) from God be upon the al-Wāḥid al-Awwāl ("The First Unity") and whose testifies unto that Wāḥid and who seeth naught therein save al-Wāḥid al-Awwāl ("The First Unity"). So Bear witness now that there is no Guide (murshid) except God. So praised be unto Him! No Intended One (murad) is there aside from Him and no Guidance (hādi) other than He. Then beseech ye guidance (R-SH-D from X) in the Guidance (bi-irshād) of man yuẓhiru-hu Allāh (Him Whom God shall make manifest), exalted be His remembrance..." (K-Asma, 8-9).
In the Name of God, the Supreme Guide (al-arshad), the Supreme Guide (al-arshad). Praised be to God, Who, no God is there except Him, the Supreme Guide, the Supreme Guide. And al-Baha' (the Glory-Beauty) from God be upon the al-Wāḥid al-Awwāl ("The First Unity") and whose testifies unto that Wāḥid and who seeth naught therein save al-Wāḥid al-Awwāl ("The First Unity"). So Bear witness now that there is no Guide (murshid) except God. So praised be unto Him! No Intended One (murad) is there aside from Him and no Guidance (hādi) other than He. Then beseech ye guidance (R-SH-D from X) in the Guidance (bi-irshād) of man yuẓhiru-hu Allāh (Him Whom God shall make manifest), exalted be His remembrance..." (K-Asma, 8-9).