هت فلهلموس
النشيد

| الشعر الأصلي الهولندي (1568)> المقطع الشعري الأول | الشعر الهولندي المعاصر> المقطع الشعري الأول | المقطع الشعري الأول | المقطع الشعري الأول |
| --- | --- | --- | --- |
|  Wilhelmus van Nassouwe  Ben ick van Duytschen bloet,  Den Vaderlant getrouwe  Blyf ick tot in den doot:  Een Prince van Oraengien  Ben ick vrij onverveert,  Den Coninck van Hispaengien  Heb ick altijt gheeert.  |  Wilhelmus van Nassouwe  ben ik, van Duitsen bloed,  den vaderland getrouwe  blijf ik tot in den dood.  Een Prinse van Oranje  ben ik, vrij, onverveerd,  den Koning van Hispanje  heb ik altijd geëerd.  |  |  |
المقطع الشعري الثاني: المقطع الشعري الثاني
|  In Godes vrees te leven  Heb ick altyt betracht,  Daerom ben ick verdreven  Om Landt om Luyd ghebracht:  Maer God sal mij regeren  Als een goet Instrument,  Dat ick zal wederkeeren  In mijnen Regiment.  |  In Godes vrees te leven  heb ik altijd betracht,  daarom ben ik verdreven,  om land, om luid gebracht.  Maar God zal mij regeren  als een goed instrument,  dat ik zal wederkeren  in mijnen regiment.  |  |  |
المقطع الشعري تالث : المقطع الشعري تالث 
|  Lydt u myn Ondersaten  Die oprecht zyn van aert,  Godt sal u niet verlaten  Al zijt ghy nu beswaert:  Die vroom begheert te leven  Bidt Godt nacht ende dach,  Dat hy my cracht wil gheven  Dat ick u helpen mach.  |  Lijdt u, mijn onderzaten  die oprecht zijt van aard,  God zal u niet verlaten,  al zijt gij nu bezwaard.  Die vroom begeert te leven,  bidt God nacht ende dag,  dat Hij mij kracht zal geven,  dat ik u helpen mag.  |  |  |
المقطع الشعري الرابع : المقطع الشعري الرابع 
|  Lyf en goet al te samen  Heb ick u niet verschoont,  Mijn broeders hooch van Namen  Hebbent u oock vertoont:  Graef Adolff is ghebleven  In Vriesland in den slaech,  Syn Siel int ewich Leven  Verwacht den Jongsten dach.  |  Lijf en goed al te samen  heb ik u niet verschoond,  mijn broeders hoog van namen  hebben 't u ook vertoond:  Graaf Adolf is gebleven  in Friesland in de slag,  zijn ziel in 't eeuwig leven  verwacht de jongste dag.  |  |  |
المقطع الشعري الخامس : المقطع الشعري الخامس 
|  Edel en Hooch gheboren  Van Keyserlicken Stam:  Een Vorst des Rijcks vercoren  Als een vroom Christen man,  Voor Godes Woort ghepreesen  Heb ick vrij onversaecht,  Als een Helt sonder vreesen  Mijn edel bloet ghewaecht.  |  Edel en hooggeboren,  van keizerlijke stam,  een vorst des rijks verkoren,  als een vroom christenman,  voor Godes woord geprezen,  heb ik, vrij onversaagd,  als een held zonder vreze  mijn edel bloed gewaagd.  |  |  |
المقطع الشعري السادس : المقطع الشعري السادس 
|  Mijn Schilt ende betrouwen  Sijt ghy, o Godt mijn Heer,  Op u soo wil ick bouwen  Verlaet mij nimmermeer:  Dat ick doch vroom mach blijven  V dienaer taller stondt,  Die Tyranny verdrijven,  Die my mijn hert doorwondt.  |  Mijn schild ende betrouwen  zijt Gij, o God mijn Heer,  op U zo wil ik bouwen,  Verlaat mij nimmermeer.  Dat ik doch vroom mag blijven,  uw dienaar t'aller stond,  de tirannie verdrijven  die mij mijn hart doorwondt.  |  |  |
المقطع الشعري السابع : المقطع الشعري السابع 
|  Van al die my beswaren,  End mijn Vervolghers zijn,  Mijn Godt wilt doch bewaren  Den trouwen dienaer dijn:  Dat sy my niet verrasschen  In haren boosen moet,  Haer handen niet en wasschen  In mijn onschuldich bloet.  |  Van al die mij bezwaren  en mijn vervolgers zijn,  mijn God, wil doch bewaren  de trouwe dienaar dijn,  dat zij mij niet verrassen  in hunne boze moed,  hun handen niet en wassen  in mijn onschuldig bloed.  |  |  |
المقطع الشعري الثامن : المقطع الشعري الثامن 
|  Als David moeste vluchten  Voor Saul den Tyran:  Soo heb ick moeten suchten  Met menich Edelman:  Maer Godt heeft hem verheven  Verlost uit alder noot,  Een Coninckrijk ghegheven  In Israel seer groot.  |  Als David moeste vluchten  voor Sauel de tiran,  zo heb ik moeten zuchten  als menig edelman.  Maar God heeft hem verheven,  verlost uit alle nood,  een koninkrijk gegeven  in Israël zeer groot.  |  |  |
المقطع الشعري التاسع : المقطع الشعري التاسع 
|  Na tsuer sal ick ontfanghen  Van Godt mijn Heer dat soet,  Daer na so doet verlanghen  Mijn Vorstelick ghemoet:  Dat is dat ick mach sterven  Met eeren in dat Velt,  Een eewich Rijck verwerven  Als een ghetrouwe Helt.  |  Na 't zuur zal ik ontvangen  van God mijn Heer het zoet,  daarnaar zo doet verlangen  mijn vorstelijk gemoed:  dat is, dat ik mag sterven  met ere in dat veld,  een eeuwig rijk verwerven  als een getrouwe held.  |  |  |
المقطع الشعري العاشر : المقطع الشعري العاشر 
|  Niet doet my meer erbarmen  In mijnen wederspoet,  Dan dat men siet verarmen  Des Conincks Landen goet,  Dat van de Spaengiaerts crencken  O Edel Neerlandt soet,  Als ick daer aen ghedencke  Mijn Edel hert dat bloet.  |  Niets doet mij meer erbarmen  in mijne wederspoed  dan dat men ziet verarmen  des Konings landen goed.  Dat u de Spanjaards krenken,  o edel Neerland zoet,  als ik daaraan gedenke,  mijn edel hart dat bloedt.  |  |  |
المقطع الشعري الحادي عشر : المقطع الشعري الحادي عشر 
|  Als een Prins op gheseten  Met mijner Heyres cracht,  Van den Tyran vermeten  Heb ick den Slach verwacht,  Die by Maestricht begraven  Bevreesden mijn ghewelt,  Mijn ruyters sach men draven.  Seer moedich door dat Velt.  |  Als een prins opgezeten  met mijner heireskracht,  van de tiran vermeten  heb ik de slag verwacht,  die, bij Maastricht begraven,  bevreesden mijn geweld;  mijn ruiters zag men draven  zeer moedig door dat veld.  |  |  |
المقطع الشعري الثاني عشر : المقطع الشعري الثاني عشر 
|  Soo het den wille des Heeren  Op die tyt had gheweest,  Had ick gheern willen keeren  Van v dit swear tempeest:  Maer de Heer van hier boven  Die alle dinck regeert.  Diemen altijd moet loven  En heeftet niet begheert.  |  Zo het de wil des Heren  op die tijd was geweest,  had ik geern willen keren  van u dit zwaar tempeest.  Maar de Heer van hierboven,  die alle ding regeert,  die men altijd moet loven,  Hij heeft het niet begeerd.  |  |  |
المقطع الشعري الثالث عشر : المقطع الشعري الثالث عشر 
|  Seer Prinslick was ghedreven  Mijn Princelick ghemoet,  Stantvastich is ghebleven  Mijn hert in teghenspoet,  Den Heer heb ick ghebeden  Van mijnes herten gront,  Dat hy mijn saeck wil reden,  Mijn onschult doen bekant.  |  Zeer christlijk was gedreven  mijn prinselijk gemoed,  standvastig is gebleven  mijn hart in tegenspoed.  De Heer heb ik gebeden  uit mijnes harten grond,  dat Hij mijn zaak wil redden,  mijn onschuld maken kond.  |  |  |
المقطع الشعري الرابع عشر : المقطع الشعري الرابع عشر 
|  Oorlof mijn arme Schapen  Die zijt in grooten noot,  V Herder sal niet slapen  Al zijt ghy nu verstroyt:  Tot Godt wilt v begheven,  Syn heylsaem Woort neemt aen,  Als vrome Christen leven,  Tsal hier haest zijn ghedaen.  |  Oorlof, mijn arme schapen  die zijt in grote nood,  uw herder zal niet slapen,  al zijt gij nu verstrooid.  Tot God wilt u begeven,  zijn heilzaam woord neemt aan,  als vrome christen leven,-  't zal hier haast zijn gedaan.  |  |  |
المقطع الشعري الخامس عشر : المقطع الشعري الخامس عشر 
|  Voor Godt wil ick belijden  End zijner grooter Macht,  Dat ick tot gheenen tijden  Den Coninck heb veracht:  Dan dat ick Godt den Heere  Der hoochster Maiesteyt,  Heb moeten obedieren,  Inder gherechticheyt.  |  Voor God wil ik belijden  en zijne grote macht,  dat ik tot gene tijden  de Koning heb veracht,  dan dat ik God de Here,  de hoogste Majesteit,  heb moeten obediëren  in de gerechtigheid.  |  |  |
: