Con un cantar recordaban su sufrimiento, cuando perecieron en Chapoltépec; lloraban y se afligían al recordar, y decían en su canto: “La tierra se abre, se cierne sobre nosotros la noche, se rasga el cielo, cae sobre nosotros IpalnemoanI.
Yn Chapoltepec yn iuh poliuhque, ycuicatitech quilnamiqui yn intlayyouiliz; coneua conitoa choca tlaucoya yn iuh quilnamique: “Yn tlalli tentlapa, topa machiztic yeuaya, topa matzaya yn ilhuicatl, topan temoc Ypalnemouani.