6.14.47
तस्यास्तदाऽकर्ण्य भृशातुरं स्वरं ।घ्नन्त्याः कराभ्यामुर उच्चकैरपि ।प्रविश्य राज्ञी त्वरयाऽत्मजान्तिकं ।ददर्श बालं सहसा मृतं सुतम् ॥ ४७ ॥
tasyāstadā'karṇya bhṛśāturaṃ svaraṃ|ghnantyāḥ karābhyāmura uccakairapi|praviśya rājñī tvarayā'tmajāntikaṃ|dadarśa bālaṃ sahasā mṛtaṃ sutam|| 47 ||