smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
വസ്തുവിന്റെ പ്രവേഗം  കുടുന്നതിനനുസരിച്ച് കൈവരിക്കുന്ന ഊർജ്ജം കുറയും.
ഇതിന്റെ പൂർണ്ണമായ നിലനിൽപ്പ് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
എന്നിരുന്നാലും ഋണപിണ്ഡത്തിന്റെ സ്വഭാവങ്ങളെന്തായിരിക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നു.
ഇതു വിജയിച്ചാൽ നിലവിലുള്ള സ്ഥലകാല സങ്കല്പത്തിനു വിള്ളൽ വീഴും.
ഊർജ്ജസംരക്ഷനിയമം , ആക്കസംരക്ഷണ നിയമം എന്നിവ ഉല്ലംഘിക്കുകയും ആപേക്ഷികസിദ്ധാന്തത്തെ നിരാകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇങ്ങനെയൊന്നുണ്ടാകില്ല എന്നു കരുതുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും ഉണ്ട്.
പ്രതിദ്രവ്യവും ഋണപിണ്ഡവും ഒന്നല്ല.
സാദാ ദ്രവ്യത്തിന്റെ അതേ പിണ്ഡമുള്ള എന്നാൽ വിപരീത ചാർജ്ജുള്ളവയാണു പ്രതിദ്രവ്യം.
ഉദാ: ആന്റി-ഇലക്ട്രോണിനു ഇലക്ട്രോണിന്റെ അതേ പിണ്ഡമാണു.
എന്നാൽ പോസിറ്റീവ് ചാർജ്ജായിരിക്കും.
ഇതേപോലെ ആന്റി-പ്രോട്ടോണും, ആന്റി-ക്വാർക്കുകളും ഉണ്ട്.
എന്നാൽ ഋണപിണ്ഡം മറ്റൊരു തരത്തിലാണു പെരുമാറുന്നത്.
പരീക്ഷണങ്ങൾ
ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം എന്ന കൃതിയുടെ കറന്റ് ബുക്സ് പുറത്തിറക്കിയ പതിപ്പിന്റെ പുറംചട്ട
പരുമല തിരുമേനി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗീവർഗ്ഗീസ് മാർ ഗ്രീഗോറിയോസ് മെത്രാപ്പോലിത്ത 1895-ൽ താൻ നടത്തിയ യെരുശലേം (ഊർശ്ലേം) സന്ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് അതേ ആണ്ടിൽ അച്ചടിച്ചുപ്രസിദ്ധീകരിച്ച കൃതിയാണ് ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം .
മലയാളത്തിൽ അച്ചടിച്ച ഒന്നാമത്തെ യാത്രാവിവരണഗ്രന്ഥം ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം ആണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
(മലയാളത്തിലെ ഒന്നാം യാത്രാവിവരണഗ്രന്ഥമായ വർത്തമാനപ്പുസ്തകം 1785-ൽ എഴുതപ്പെട്ടെങ്കിലും അച്ചടിച്ചുപ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 1936-ൽ ആണ്.) യാത്രയുടെ വിശദാംശങ്ങൾ
ബൈബിളിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിക്കണമെന്നുള്ള ദീർഘനാളത്തെ ആഗ്രഹവും യെരുശലേമിലെ സഭാതലവനായിരുന്ന ഗീവർഗ്ഗീസ് മാർ ഗ്രീഗോറിയോസ് ബാവായുടെ ക്ഷണവുമാണ് യെരുശലേം സന്ദർശനത്തിന് പരുമല മാർ ഗ്രീഗോറിയോസിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
യാത്രാസംഘത്തിൽ മാർ ഗ്രീഗോറിയോസിനെ കൂടാതെ വട്ടശേരിൽ ഗീവറുഗീസ് മല്പാൻ, വെട്ടിക്കൽ കൊച്ചുപൗലോസ് റമ്പാൻ, തുമ്പമൺ കരിങ്ങാട്ടിൽ അച്ചൻ, തെക്കൻപറവൂർ തോപ്പിൽ ലൂക്കോസ് അച്ചൻ, കടമ്പനിട്ട പുത്തൻപുരക്കൽ ഗീവർഗീസ് അച്ചൻ, വിദേശിയായ സ്ലീബാ ശെമ്മാശൻ, പരുമല തോപ്പിൽ ഫിലിപ്പോസ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനായ സഹായി എന്നിങ്ങനെ മറ്റ് എഴ് ആളുകൾ കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു.
ഇവരിൽ ആദ്യത്തെ ആറു പേരും 1895  ജനുവരി 28-ന് പരുമലയിൽ നിന്നും യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.
ശെമ്മാശനും സഹായിയും നേരത്തെ തന്നെ ബോംബെക്ക് തിരിച്ചിരുന്നു.
ജലമാർഗ്ഗം യാത്ര ആരംഭിച്ച മാർ ഗ്രീഗോറിയോസും സംഘവും കേരളത്തിലെ പല സ്ഥലങ്ങളും ദേവാലയങ്ങളും സന്ദർശിച്ച് ഫെബ്രുവരി 7-ന് സ്വദേശമായ മുളന്തുരുത്തിയിലും 16-ന് കൊച്ചിയിലും എത്തി.
അന്നത്തെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന ജോസഫ് മാർ ദീവന്ന്യാസോസ് അഞ്ചാമനെ സന്ദർശിച്ച് അനുഗ്രഹങ്ങൾ വാങ്ങിയ സംഘം ഒലവക്കോട് നിന്ന് തീവണ്ടി മാർഗ്ഗം മദ്രാസിലെ ആർക്കോണത്തും അവിടെ നിന്നും മറ്റൊരു തീവണ്ടിയിൽ ബോംബെയിലും എത്തി.
ബോംബെയിൽ മാർച്ച് 5-ന് എത്തിയെങ്കിലും കപ്പൽയാത്രക്ക് താമസം നേരിട്ടു.
മാർച്ച് 20-ന് തുടങ്ങിയ കപ്പൽയാത്ര 18 ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം യോപ്പാ തുറുമഖത്ത് ഏപ്രിൽ 7-ന് പകൽ 11 മണിക്ക് എത്തിയതോടെ അവസാനിച്ചു.
അഞ്ചര മണിയോടെ യെരുശലേമിലെത്തിയ സംഘം പതിമൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ അവിടെ ചെലവഴിച്ചു.
യെരുശലേമിൽ വിവിധ സ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയും വിശുദ്ധവാര ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്ത സംഘം ഏപ്രിൽ 22-ന് തിരികെ യോപ്പയിൽ എത്തി.
മൂന്നു ദിവസം അവിടുത്തെ കോപ്റ്റിക് ദയറായിൽ താമസിച്ച സംഘം ഏപ്രിൽ 25-ന് യോപ്പയിൽ നിന്ന് കപ്പൽ കയറി.
മേയ് 13-ന് ബോബെയിൽ കപ്പലിറങ്ങിയ സംഘം മേയ് 17-ന് ഷൊർണ്ണൂരും അവിടെ നിന്ന് പല പ്രദേശങ്ങളും സന്ദർശിച്ച് ജൂൺ 6-ന് പരുമലയിൽ  തിരികെയെത്തി.
യാത്രാവിവരണരചനയും പ്രസിദ്ധീകരണവും
ഊർശ്ലേം യാത്ര കഴിഞ്ഞു നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം ഒരു മാസം കൊണ്ടു തന്നെ യാത്രാവിവരണം എഴുതി തീർക്കുകയും കോട്ടയത്ത് പഴയ സെമിനാരിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന മാർത്തോമാസ് അച്ചുകൂടത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനായി ഏല്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ യാത്രാനുഭവങ്ങൾ സഭാംഗങ്ങൾക്കു പങ്കു വെക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ ഗ്രന്ഥരചനയുടെ ഉദ്ദേശം.
1895 ജൂലൈയിൽ ഇടവക പത്രിക യിൽ ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനെ പറ്റി പരസ്യം ചെയ്തിരുന്നു.
തുടർന്ന് രണ്ടുമാസത്തിനുള്ളിൽ പ്രിന്റ് ചെയ്ത അയിരം കോപ്പികൾ വിറ്റ് തീർന്നു.
1895-ൽ തന്നെ രണ്ടാം പതിപ്പും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി.
പിൽക്കാല പതിപ്പുകൾ
1895-ന് ശേഷം പല പ്രസാധകരുടെയും പേരിൽ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന് നിരവധി പതിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ പ്രചാരം കൂടുതലും സമുദായാംഗങ്ങളുടെയിടെയിൽ മാത്രമായിരുന്നു.
ഭാഷാഗവേഷകനും ചരിത്രകാരനുമായ ഡോ:സാമുവേൽ ചന്ദനപ്പള്ളിയാണ് ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണത്തിന്റെ സാഹിത്യമൂല്യം മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത്.
അദ്ദേഹം മാർ ഗ്രീഗോറിയോസിന്റെ മറ്റ് രചനകളോടൊപ്പം ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണവും ചേർത്ത് പവിത്രരചനകൾ എന്ന ഗ്രന്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
വായനാസൗകര്യത്തിനായി ഡോ: ചന്ദനപ്പള്ളി ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണത്തിന് അദ്ധ്യായങ്ങളും ഉപശീർഷകങ്ങളും നൽകി (മൂലകൃതിയിൽ ഖണ്ഡികകളായി തിരിച്ചുള്ള പ്രതിപാദനമാണ് ഗ്രന്ഥകാരനായ  മാർ ഗ്രീഗോറിയോസ് നടത്തിയിട്ടുള്ളത്).
ഈ പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പാണ് മദുരൈ കാമരാജ് സർവകലാശാലയിലും കോട്ടയം മഹാത്മാഗാന്ധി സർ‌വ്വകലാശാലയിലും എം.എയ്ക്ക് പാഠപുസ്തകമായത്.
ഈ കൃതിയുടെ ശതാബ്ദിയായപ്പോൾ (1996-ൽ) പുസ്തകത്തിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പ് പത്രപ്രവർത്തകനായ പോൾ മണലിൽ 'പരുമല തിരുമേനിയുടെ ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം' എന്ന പേരിൽ ഡോ:സുകുമാർ അഴിക്കോടിന്റെ അവതാരികയോടു കൂടി പുറത്തിറക്കി.
കറന്റ് ബുക്സ് വിതരണം ഏറ്റെടുത്ത ഈ പതിപ്പ് കൂടുതൽ നിരൂപക ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി.
ഈ പതിപ്പിൽ യാത്രാവിവരണത്തെ വിശുദ്ധനാട്ടിലേക്ക്, ബോംബെയിൽ, പെട്ടിയിൽ എട്ടാത്മാക്കൾ, കപ്പൽയാത്രയുടെ അവസാനം, വിശുദ്ധനാട്ടിൽ, വിശുദ്ധ കബറിടത്തിൽ, ഗദ്‌സീമ്മോൻ തോട്ടത്തിൽ, ബേത്‌ലഹേമിൽ, പുത്തൻ തീയുടെ അനുഭവം, വിശുദ്ധനഗരമേ വിട എന്നീ തലക്കെട്ടുകളിൽ പത്ത് അധ്യായങ്ങളായി ക്രമപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഈ പതിപ്പുകൾക്ക് പുറമേ സോഫിയ ബുക്സ്, കോട്ടയം മൂലകൃതിയുടെ അതേ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു പതിപ്പ് 2002-ൽ പുറത്തിറക്കുകയുണ്ടായി.
കൃതിയിൽ നിന്ന്
യെരുശലേമിലേക്കുള്ള കപ്പൽ പുറപ്പെടുവാൻ താമസം നേരിട്ടതിനാൽ യാത്രാ സംഘത്തിന് ബോംബെ നഗരം ചുറ്റിക്കണുവാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചു.
ബോംബെ നഗരക്കാഴ്ചകളെ മാർ ഗ്രീഗോറിയോസ് വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: “ പട്ടണം മുഴുവൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡമായ കെട്ടിടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.വീടുകൾ മിക്കവാറും 4,5,6 നിലകൾ ഉള്ളവയാണ്. ഏഴു നിലയുള്ളവയും ഇല്ലെന്നില്ല. പണികൾ പ്രായേണ കരിങ്കല്ലു കൊണ്ടാണ്. മിക്ക ഭവനങ്ങൾക്കും നിലകളുടെ എണ്ണപ്രകാരം വരാന്തകളും ഉണ്ട്. അവയുടെ ക്രാസികൾ ഇരിമ്പുകൊണ്ട് തീർത്ത് തങ്കമോ ചായമോ ഇട്ടതാണ്. മേച്ചിലുകൾ മിക്കവാറും മട്ടുപ്പവാണ്. വലിയ കെട്ടിടങ്ങളെയും അലങ്കാരമുള്ള പണികളെയും കണ്ടില്ലാത്ത നമ്മുടെ നാട്ടുകാർക്ക് നോക്കിനിൽക്കുവാനേ തോന്നുകയുള്ളൂ. കെട്ടിടങ്ങൾ ഒന്നോടൊന്ന് ചേർന്ന് നിരയായി നിൽക്കുന്നത് കാണ്മാനുള്ള ഭംഗി അവർണ്ണനീയമാകുന്നു. ഏതു ഭവനവും തിരിച്ചറിയാൻ തക്കവണ്ണം പുറമേ അവയുടെ പേർ തങ്കഅക്ഷരത്തിൽ എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ”
യെരുശലേമിലെ തന്റെ ആദ്യ കാഴ്ചകളെ ഗ്രന്ഥകാരൻ ഇപ്രകാരം വർണ്ണിക്കുന്നു: : “ അഞ്ചരമണിക്ക് ഊർശ്ലേം സ്റ്റേഷനിൽ ഞങ്ങൾ എത്തി. യോപ്പാ മുതൽ കുറെ ഇട തീൻനാരകം, ചെറുനാരകം, മുന്തിരി ഇവകളുടെ തോട്ടങ്ങളും വളരെ വിസ്താരവും ഫലവത്തുമുള്ള ഒരു മൈതാനവും കണ്ടു. ഷാറോൻ സമഭൂമിയാണെന്നാണ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് കിട്ടിയ അറിവ്. ഇവിടെ യവം, ഗോതമ്പ് ഈ കൃഷികൾ ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു.ഈ സമഭൂമി കഴിഞ്ഞാൽ പല താഴ്വരയും പർ‌വ്വതനിരകളും ഉണ്ട്. താഴ്‌വരകളിൽ ഒന്നു വേദത്തിൽ പറയുന്ന അയാലോൻ താഴ്‌വരയും പർ‌വ്വതങ്ങൾ യഹൂദായിലെ പർ‌വ്വതങ്ങളും ആയിരിക്കാം. വിശുദ്ധ പട്ടണത്തോട് അടുക്കുംതോറും പർ‌വ്വതങ്ങൾ കൂടിക്കൂടി വന്നു. അവ മിക്കവാറും കിഴുക്കാം തൂക്കവും കുമ്മായക്കല്ലുകളാൽ നിറഞ്ഞ‌വയും ചിലതു പാഴുഭൂമികളുമായിരുന്നു. ചിലതിന്റെ ഇറക്കങ്ങളിൽ സൈത്തു (ഒലിവ്) വൃക്ഷങ്ങളും അടിവാരങ്ങളിൽ മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ”
ക്യംതാ പള്ളി(ഉയിർപ്പ് ദേവാലയം), ഗത്‌സെമന തോട്ടം, ബേത്‌ലഹേം, മർക്കോസിന്റെ ഭവനം എന്നറിയപ്പെടുന്ന സുറിയാനിക്കാരുടെ ദയറ തുടങ്ങി യേശുവിന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതെന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കുന്ന വിവിധ സ്ഥലങ്ങളുടെ വിവരണവും അവയുടെ വേദപുസ്തക പശ്ചാത്തലവും ഈ കൃതിയിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
വിശുദ്ധവാരത്തിൽ തങ്ങൾ പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങുകളുടെ സംക്ഷിപ്ത വിവരണവും ഉയിർപ്പ് ദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് അർമേനിയരും സുറിയാനിക്കാരും യവനായക്കാരും ഈഗുപ്തായക്കാരുമടങ്ങുന്ന വിവിധദേശക്കാർ പങ്കെടുത്ത ആഘോഷമായ പ്രദക്ഷിണത്തെ പറ്റിയുള്ള സാമാന്യം ദീർഘമായ വിവരണവും ഈ കൃതിയിലുണ്ട്.
ഗത്‌സെമന തോട്ടത്തിലെ വിവിധ കാഴ്ചകൾക്കൊപ്പം യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ കർത്തൃപ്രാർത്ഥന പഠിപ്പിച്ചതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പാറക്കു കിഴക്കു മാറി ഒരു ഫ്രഞ്ച് വനിത കുറേ സ്ഥലം വാങ്ങിച്ച് പണികഴിപ്പിച്ചതായ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഭിത്തികളിൽ മുപ്പതോളം ഭാഷകളിൽ ഒരോ മാർബിൾ ഫലകങ്ങളിലായി കർത്തൃപ്രാർത്ഥന കൊത്തി വെച്ചിട്ടുള്ളതായും അവയിൽ ഒന്നിൽ സംസ്കൃതം എന്ന തലവാചകം കണ്ട് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ ഈ പ്രാർത്ഥന ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരങ്ങളിൽ മലയാളവാചകമായി എഴുതിയിരുന്നതായും അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അവലോകനങ്ങൾ
ഡോ:പി.
ജെ. തോമസ്  രചിച്ച  'മലയാള സാഹിത്യവും ക്രിസ്ത്യാനികളും' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ 'ചർച്ചയും പൂരണവും' എന്ന അനുബന്ധഭാഗം എഴുതിയ സ്കറിയാ സക്കറിയ ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണത്തിന്റെ രചനാശൈലിയിൽ വലിയ മതിപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ച് കാണുന്നില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ ഇങ്ങനെയാണ് : "പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനദശകത്തിലുണ്ടായ കൃതി എന്ന നിലയിൽ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ഭാഷാഭംഗിയോ സാഹിത്യഗുണമോ ഏറെ പ്രശംസനീയമായി അനുഭവപ്പെടുകയില്ല. ഇക്കാലത്ത് മലയാള ഗദ്യം ഏതാണ്ട് പൂർണവികാസം പ്രാപിച്ചിരുന്നു എന്നു പറയാം."
എന്നാൽ സുകുമാർ അഴീക്കോട് ഈ കൃതിയെ സാമാന്യം ഭേദപ്പെട്ട ഒരു മലയാള ഗ്രന്ഥമായാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്.
ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം ശതാബ്ദിപ്പതിപ്പിന്റെ അവതാരികയിൽ അദ്ദേഹം ഇപ്രകാരം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
" ഒയ്യാരത്ത് ചന്തുമേനോന്റെയും കേരളവർമ്മ വലിയ കോയിത്തമ്പുരാന്റെയും സമകാലീനനാണ് ഗ്രീഗോറിയോസ് തിരുമേനി. അവരുടെ ശൈലിയുടെ കേരളീയതക്കുള്ള മുഴുവൻ ഭംഗിയും ഈ രചനയിൽ കാണില്ല. ക്രൈസ്തവ വൈദികത്വത്തിന് അനുപേക്ഷണീയമായ ചില ശൈലീ വിലക്ഷണങ്ങൾ ഇതിൽ ഉണ്ടായിരിക്കാം. എങ്കിലും പാരായണസുഗമത കാണാവുന്ന ഒരു ശൈലിയാണ് ഇതിലുള്ളതെന്ന് ആരും സമ്മതിക്കും.നിരീക്ഷണത്തിലെ സൂക്ഷമത കൊണ്ടും പ്രതിപാദനത്തിന്റെ ലാളിത്യം കൊണ്ടും വിശ്വാസപരമായ സത്യസന്ധത കൊണ്ടും ഈ കൃതി വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു നിൽക്കുക തന്നെ ചെയ്യും."
൧ അന്തോഖ്യൻ സുറിയാനി സഭയുടെ യെറുശലേമിലെ മേലധ്യക്ഷൻ.
റോമാസാമ്രാജ്യത്തിൽ നിലവിലിരുന്ന പെന്റാർക്കി സമ്പ്രദായപ്രകാരം ഇദ്ദേഹത്തിനെ അഞ്ചാം പാത്രിയർക്കീസ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
1876-ൽ ഗ്രന്ഥകാരന് മെത്രാൻ സ്ഥാനം നൽകപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമമാണ് നൽകിയത്.
അവലംബം ↑ എരുമേലി, മലയാള സാഹിത്യം കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെ, കറന്റ് ബുക്സ്, 2008 ജൂലൈ ↑ ഫാ.
ഡോ. ജേക്കബ് കുര്യൻ, വിശുദ്ധിയുടെ പരിമളം-പരുമലതിരുമേനിയുടെ സംക്ഷിപ്ത ജീവിതചിത്രം ↑ ആമുഖപഠനം, പരുമല തിരുമേനിയുടെ ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം, കറന്റ് ബുക്സ്, 1999 ഒക്ടോബർ 1 2 3 വാങ്മുഖം, ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം, സോഫിയ ബുക്സ്, കോട്ടയം, 2005 ഒക്ടോബർ 1 2 3 പരുമല തിരുമേനിയുടെ ഊർശ്ലേം യാത്രാവിവരണം, കറന്റ് ബുക്സ്, 1999 ഒക്ടോബർ ↑ ↑ മലയാള സാഹിത്യവും ക്രിസ്ത്യാനികളും, ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം, 1989 ജനുവരി
ഋതു (ചലച്ചിത്രം) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ritu
ശ്യാമപ്രസാദ് സം‌വിധാനം ചെയ്ത് 2009 ജൂലൈ മാസം പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് ഋതു .
ജോഷ്വാ ന്യൂട്ടൺ കഥയും തിരക്കഥയും നിർവ്വഹിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് വചൻ ഷെട്ടിയാണ്.
നിഷാൻ , ആസിഫ് അലി , റിമ കല്ലിങ്കൽ എന്നീ പുതുമുഖങ്ങളാണ് ഈ ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന താരങ്ങളായി അഭിനയിച്ചത്.
ഒരു തനിത്തിരക്കഥയെ ആസ്പദമാക്കിയ ശ്യാമപ്രസാദിന്റെ ആദ്യത്തെ ചലച്ചിത്രമായിരുന്നു ഋതു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻചലച്ചിത്രങ്ങളെല്ലാം, പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട നോവലുകളേയോ നാടകങ്ങളേയോ ആസ്പദമാക്കിയായിരുന്നു.
ഈ സിനിമയുടെ തെലുഗു പതിപ്പായ ന്യൂ 2012-ൽ പുറത്തിറങ്ങും കഥാസംഗ്രഹം
ശരത്, വർഷ, സണ്ണി എന്നീ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളുടെ കഥയാണ് ബാല്യകാലം മുതലുള്ള ഇവരുടെ സൗഹൃദം ഒരുമിച്ച് ജോലി ചെയ്യുന്നിടത്തും, പിന്നീട് ഇവർ മറ്റ് മേഖലകളിൽ എത്തുമ്പോഴും തുടരുമ്പോൾ, അവ കാലത്തിനനുസരിച്ച് മാറുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് ഈ സിനിമയുടെ കഥാതന്തു.
കാലം മാറും, നമ്മൾ മാറുമോ ( Seasons change, do we? ) എന്നതാണ് സിനിമയുടെ പഞ്ച് ലൈൻ.
ശരത്തിന് ഒരു എഴുത്തുകാരൻ ആകണമെന്നതായിരുന്നു ആഗ്രഹം.
ഇംഗ്ലീഷിൽ ബിരുദം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച ശരത്തിനെ, തന്റെ മരുമകന്റെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അച്ചൻ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസിൽ എഞ്ചിനിയറിങ്ങിന് അയക്കുകയായിരുന്നു.
പഠനം കഴിയുന്നതോട് ശരത്തിന് അളിയന്റെ കൂടെ അമേരിക്കയിൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ടിയും വരുന്നു.
എന്നാൽ തന്റെ കൂട്ടുകാരെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ വയ്യെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതോടേ മൂന്ന് വർഷത്തിനു ശേഷം അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് ശരത് മടങ്ങുന്നു.
അപ്പോൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്ന സണ്ണിയേയും വർഷയേയും ശരത് തന്റെ കൂടെ നാട്ടിലുള്ള ഒരു കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
നാട്ടിൽ എത്തി ഒന്നിച്ച് ജോലി ചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചിട്ടും പഴയ സൗഹൃദം ശരത്തിന് തന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിൽ കാണാനായില്ല.
വർഷ എന്തോ ശരത്തിൽ നിന്ന് ഒളിക്കുന്നതായും സണ്ണിക്ക് ചില ദുരൂഹമായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ഉള്ളതായും ശരത് മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ഇത് ഇവരുടെ സൗഹൃദത്തിനെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു, വീണ്ടും ഒരു മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ ഇവരുടെ സൗഹൃദത്തിൽ എന്ത് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ സിനിമയുടെ കാതൽ.
അഭിനേതാക്കൾ ആസിഫ് അലി – സണ്ണി ഇമട്ടി നിഷാൻ കെ.പി. നനൈയ്യ – ശരത് വർമ്മ റിമ കല്ലിങ്കൽ – വർഷ ജോൺ കെ. ഗോവിന്ദൻ‌കുട്ടി – ശരത്തിന്റെ അച്ഛൻ എം.ജി. ശശി – ശരത്തിന്റെ ചേട്ടൻ ജയ മേനോൻ – സറീന ബാലു പ്രകാശ് മേനോൻ – ബാലു മനു ജോസ് – ജിത്തു സിദ്ധാർത്ഥ് – പ്രാഞ്ചി കലാമണ്ഡലം രാധിക – ശരത്തിന്റെ അമ്മ വിനയ് ഫോർട്ട് – ജമാൽ സംഗീതം
റഫീക്ക് അഹമ്മദ് , ശ്യാമപ്രസാദ് എന്നിവർ എഴുതിയ വരികൾക്ക് രാഹുൽ രാജ് ആണ് സംഗീതം പകർന്നിരിക്കുന്നത്.
രാഹുൽ രാജ് തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലസംഗീതവും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.
ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ മികച്ച പശ്ചാത്തലസംഗീതത്തിനുള്ള കേരളസംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം രാഹുൽ രാജിന് ലഭിച്ചു.
# ഗാനം ഗായകർ ദൈർഘ്യം 1.
"വേനൽ കാറ്റിൽ" രാഹുൽ രാജ് 4:47 2.
"പുലരുമോ" സുചിത്, ഗായത്രി 5:53 3.
"ലവ് കിൽസ്" (ഗാനരചന: ശ്യാമപ്രസാദ് ) സ്മിത നിഷാന്ത് 4:30 4.
"കൂ കൂ തീവണ്ടി" ജീതു 4:03 5.
"ചഞ്ചലം" നേഹ, ജോബ് 4:55 പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ് ഋതു ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ ഋതു – മലയാളസംഗീതം.
ഋ
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ ഏഴാമത്തെ അക്ഷരമാണ് ഋ.
പക്ഷെ ഉപയോഗം വളരെ കുറവായതിനാൽ ഈ അക്ഷരത്തെ ഒരു സ്വരാക്ഷരമായി പരിഗണിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചർച്ചകൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ഋ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുമ്പോൾ സ്വർഗം, ദേവമാതാവ് എന്നീ അർഥങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഋ ഉൾപ്പെടുന്ന ചില വാക്കുകൾ ഋഷി ഋഷഭം ഋഥം ഋതു ഋക് ഋഷികേശ് ഋക്വേദം ഋണം ഋഗം ഋദം ഋതി ഋണി ഋഷ്യ ഋപ്യ ഋക്മം ഋക്ക് ഋക്ഷം ഋക്ഷഗന്ധിക ഋക്ഷചക്രം ഋചികൻ ഋണദ ഋണദാഩം ഋണഭാരം ഋതുയാമം ഋതുമുഖം ഋഷു ഋഷഭൻ
ഋജു ഋ മിശ്രിതാക്ഷരങ്ങൾ ഋഅ (ഋ+അ) ഋവാ (ഋ+ആ) ഋയ്യി (ഋ+ഇ) ഋവ്വു (ഋ+ഉ) ഋവെ (ഋ+എ) ഋയേ (ഋ+ഏ) ഋവോ (ഋ+ഒ) ഋവ്വോ (ഋ+ഓ) ഋഃ (ഋ+ഹ്) ഋം (ഋ+മ്) അവലംബം ↑ ↑ ↑ വരുന്ന മലയാളം വാക്കുകൾ ഋ നിലവിലെ ഉപയോഗം വാക്കുകൾ
ഋഗ്വേദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Rigveda ഹൈന്ദവഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്ന പരമ്പരയുടെ ഭാഗം ഹൈന്ദവഗ്രന്ഥങ്ങൾ വേദങ്ങൾ ഋഗ്വേദം യജുർ‌വേദം സാമവേദം അഥർ‌വവേദം വേദവിഭാഗങ്ങൾ സംഹിതകൾ ബ്രാഹ്മണം ആരണ്യകം ഉപനിഷദ് ഉപനിഷത്തുകൾ (108) ഐതരേയം ബൃഹദാരണ്യകം ഈശം തൈത്തിരീയം കേനം മുണ്ഡകം മാണ്ഡൂക്യം പ്രശ്നം കഠം ഛാന്ദോഗ്യം വേദാംഗങ്ങൾ ശിക്ഷ ഛന്ദസ്സ് വ്യാകരണം നിരുക്തം ജ്യോതിഷം കൽപം പുരാണങ്ങൾ (18) 1.
പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ വൈദികസംസ്കൃതസൂക്തങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ്‌ ഋഗ്വേദം .
ഹിന്ദുമതത്തിന്‌ അടിസ്ഥാനമായി കരുതപ്പെടുന്ന ചതുർ‌വേദങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതുമാണ്‌ ഇത്.
ഇന്ദ്രൻ , വരുണൻ , അഗ്നി , വായു , സൂര്യൻ തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ സ്തുതികളും ഉപാസനാക്രമങ്ങളും ആണ്‌ ഋഗ്വേദത്തിൽ കൂടുതലായും ഉള്ളത്.
ഇതിനു പുറമേ സോമരസം എന്ന പാനീയം നിർമ്മിക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന സോമം എന്ന ചെടിയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശവും ഋഗ്വേദത്തിൽ ധാരാളമായുണ്ട്.
പലതായി കാണപ്പെടുമെങ്കിലും സത്യം ഏകമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു മുന്നൂറിൽപ്പരം ഋഷികൾ , സ്ത്രീകൾ ഉൾപ്പെടെ, പല കാലങ്ങളിലായി ഇതിന്റെ നിർമ്മിതിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ആയുർവേദം , ഋഗ്വേദത്തിന്റെ ഉപവേദമാണ് .
ചരിത്രം ഋഗ്വേദം ( പദപാഠം ).
ദേവനാഗരിയിലുള്ള കൈയെഴുത്തുപ്രതി, പൂർവ പത്തൊൻപതാം ശതാബ്ദം
ബി.സി.ഇ.
1500-നോടടുപ്പിച്ചോ അതിനു ശേഷമോ ആണ്‌ ഋഗ്വേദം രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു ‌.
ഋഗ്വേദത്തോടു സമകാലീനത്വമവകാശപ്പെടുന്ന ഈജിപ്തുകാരുടെ ബുക് ഓഫ് ദ ഡെഡ് ഉം ബാബിലോണിയക്കാരുടെ ഗിൽ ഗമീഷ് എന്ന ഇതിഹാസവും ഇപ്പോൾ പുരാവസ്തു ഗവേഷകൻമാരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ മാത്രമേ പെടുന്നുള്ളു.
ഇന്തോ ആര്യന്മാരുടെ മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നും ഇറാനിയൻ പീഠഭൂമിയിലൂടെ (അതായത് ഇന്നത്തെ അഫ്ഘാനിസ്താൻ പ്രദേശത്തു കൂടെ) ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റകാലത്താണ്‌ ഋഗ്വേദത്തിന്റെ രചന നടന്നിരിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശം അതായത് ആധുനിക പാകിസ്താന്റെ വടക്കുഭാഗമാണ്‌ ഇതിൽ പരാമർശവിധേയമാകുന്ന ഭൂമേഖല .
രചയിതാക്കൾ
വേദങ്ങൾ അനാദി ആണെന്നും അവയെ ഋഷിമാർ ദർശിക്കുകയാണു ചെയ്യുന്നതെന്നും ഹിന്ദുക്കൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഋഗ്വേദ ദൃഷ്ടാക്കൾ ആയ ഋഷിമാരെ പൊതുവിൽ പത്തു വിഭാഗങ്ങളായ് തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കണ്വർ (കേവല അംഗിരസുമാർ) അംഗിരസുമാർ അഗസ്ത്യർ കേവല ഭൃഗുക്കൾ വിശ്വാമിത്രർ അത്രിമാർ വസിഷ്ടന്മാർ കശ്യപർ ഭരതർ ഭൃഗുക്കൾ
എന്നീ ഋഷി വിഭാഗങ്ങൾ ആണു ഋഗ്വേദ ദ്രഷ്ടാക്കൾ.
ഋഗ്വേദവും ഭാരതചരിത്രവും ഋഗ്വേദരചന നടന്ന ഭൂപ്രദേശം, ഒപ്പം നദികളും; ഗാന്ധാര (സ്വത്) സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഉത്തര സിന്ധൂതട സംസ്കാരത്തിന്റെയും (സെമിട്രി എഛ്) വ്യാപനമേഖലകളും സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഋഗ്വേദമന്ത്രങ്ങളെല്ലാം തന്നെ പ്രകൃതിശക്തികളെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടുള്ളവയാണ്.
ഇതിന്റെ രചന നടന്നിരിക്കുന്നത് കുഭാനദീതടം (ഇന്നത്തെ കാബൂൾ മുതൽ യമുനാ നദീതടം വരെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ വച്ചാണ്. ആര്യന്മാരുടെ ഭാരത പ്രവേശനവും പഞ്ചനദത്തിന് (ഇന്നത്തെ പഞ്ചാബ് ) ഇപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന കറുത്ത നിറമുള്ള ദസ്യുക്കളുമായുള്ള യുദ്ധങ്ങളും ആര്യന്മാരും ദസ്യുക്കളുമായി ചേർന്ന് രൂപം കൊള്ളുന്ന ഭാരതജനതയും അവരുടെ നൂതന സംസ്കാരവും ഭാരതജനതയുടെ ആര്യ-അനാര്യ ശതുക്കൾക്കെതിരായുള്ള പ്രാർഥനയും സൂക്ഷ്മദൃക്കുകൾക്ക് ഋഗ്വേദത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.
ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങൾ പലകാലങ്ങളിലായി രചിക്കപ്പെട്ടതും പിന്നീട് കൃഷ്ണദ്വൈപായനനാൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്.
ആര്യന്മാർ കുഭാനദീതടത്തിൽ വെച്ചാണ് ഋഗ്വേദമന്ത്രങ്ങളുടെ രചന ആരംഭിക്കുന്നത്.
പഞ്ചനദം ( പഞ്ചാബ് ) (അഞ്ചു നദികൾ) കടക്കാൻ പ്രകൃതിശക്തികളെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള സ്തുതികളാണിവ.
പഞ്ചനദികളിൽ അഞ്ചാമത്തേതായ ശതദ്രി (ഇന്നത്തെ സത്‌ലജ് ) കടന്നെത്തുന്ന ആര്യന്മാർക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്നത് അതിപ്രബലരും സംസ്കാരസമ്പന്നരുമായ ദസ്യുക്കളോടാണ്.
ദശരഞ്ജ എന്നറിയപ്പെടുന്ന യുദ്ധം ആര്യന്മാരും ദസ്യുപ്രമുഖന്മാരും തമ്മിലുള്ളതാണ്.
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള സ്തുതികൾ ഋഗ്വേദത്തിൽ കാണാം.
എന്നാൽ ക്രമേണ ശതദ്രി കടന്നുവന്ന ആര്യന്മാർ തദ്ദേശവാസികളായുള്ള ദസ്യുക്കളുമായി ഇടകലരുകയും ഒരു പുതയ ജനതയും സംസ്കാരവും രൂപംകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.
ഈ ആര്യ-ദ്രാവിഡ സങ്കരസമുദായമാണ് ഇന്നത്തെ ഭാരതീയജനതയുടെ പൂർവികർ.
ഇവരാലാണ് ഭാരതസംസ്കാര സൃഷ്ടി നടന്നത്.
ഋഗ്വേദത്തിലെ പിന്നീടുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഈ ഭാരതജനതയാൽ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.
ആര്യന്മാരെ ശതദ്രിക്കപ്പുറത്തു തടഞ്ഞ് നിർത്തുവാനും ആര്യ-അനാര്യ ശത്രുക്കളിൽനിന്ന് രക്ഷക്കും വേണ്ടി പ്രകൃതിശക്തികളോടുള്ള അപേക്ഷയോ പ്രാർഥനയോ ഒക്കെയാണ് അവ.
ചുറ്റമുള്ള ശത്രുക്കളിൽ നിന്നുള്ള രക്ഷക്കായുള്ള ഒരു മുറവിളി ഋഗ്വേദത്തിൽ ഉടനീളം കാണാം.
ഹിന്ദുക്കളുടെ പുണ്യനദിയായ ഗംഗയെക്കുറിച്ച് വളരെ ചെറിയൊരു പരാമർശം മാത്രമേ ഋഗ്വേദത്തിലുള്ളു.
അതിനപ്പുറത്തുള്ള ഭൂവിഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പരാമർശവും ഇല്ല.
അതിനാൽ യമുനാനദീതടം വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളെപ്പറ്റിമാത്രമേ ഋഗ്വേദമന്ത്രങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിനടത്തിയ ജനതക്ക് അറിവുണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്ന് കരുതാം.
ഈ മന്ത്രങ്ങൾ സ്തുതികൾ എന്നതിലുപരി അന്നത്തെ ജനതയുടെ സംസ്കാരവും സാഹിത്യവും കലയും ജീവിതരീതിയും വിളിച്ചോതുന്നു.
അതിമഹത്തായ ദർശനങ്ങളുടെ ഉറവിടവുമാണ് 
പിൽകാലത്ത് ഈ മന്ത്രങ്ങൾ കൃഷ്ണദ്വൈപായനനാൽ ക്രമപ്പെടുത്തപ്പെടുകയും ഋഗ്വേദം എന്ന് അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഋഗ്വേദ പഠന രീതി
ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളെ ഋക്കുകൾ എന്നുപറയുന്നു.
രണ്ടുതരത്തിൽ വർഗീകരണങ്ങൾ ഉണ്ട്.
മണ്ഡലം, സൂക്തം എന്ന രീതി
ഈ വർഗീകരണത്തിൽ ഋഗ്വേത്തെ 10 മണ്ഡലങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഓരോ മണ്ഡലത്തെയും അനേകം സൂക്തങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഓരോ സൂക്തവും അനേകം മന്ത്രങ്ങൾ അഥവാ ഋക്കുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
കേരളത്തിലെ അമ്പലവാസികളിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണർ മണ്ഡലം-സൂക്തം-മന്ത്രം എന്ന ഈ രീതിയാണ് പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.
അഷ്ടകം, വർഗ്ഗം എന്ന രീതി
ഈ വർഗീകരണത്തിൽ ഋഗ്വേദത്തെ 8 അഷ്ടകങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഓരോ അഷ്ടകത്തെയും അനേകം വർഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഓരോ വർഗവും അനേകം മന്ത്രങ്ങൾ അഥവാ ഋക്കുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
കേരളത്തിലെ നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണർ ഈ രീതിയാണ് പിന്തുടർന്നിരുന്നത്.
നമ്പൂതിരിമാർ അഷ്ടകം എന്നുള്ളത് അട്ടം എന്ന് ചുരുക്കിപ്പറയുക പതിവായിരുന്നു.
തുടക്കം “ ॐ അഗ്നിമീളേ പുരോഹിതം യജ്ഞസ്യ ദേവമൃത്വിജം
ഹോതാരം രത്നധാതമം ”
(മണ്ഡലം:1, സൂക്തം:1, മന്ത്രം:1) (ഋഗ്വേദത്തിലെ പ്രഥമ മന്ത്രം)
അർത്ഥം: അഗ്നീ, പുരോഹിതനും യജ്ഞത്തിന്റെ ദേവനും ഋത്വിക്കും ഹോതാവും രത്നഖചിതനുമായ നിനക്ക് സ്തുതി .
ഒടുക്കം “ സംസമിധ്യുവസേ വൃഷന്നഗ്നേ
വിശ്വാന്യര്യ ആ ഇളസ്വദേസാമിധ്യസേ സ നോ വസൂന്യാ ഭര ”
(മണ്ഡലം:10, സൂക്തം:191, മന്ത്രം:1)
“ സം ഗച്ഛധ്വം സം വദധ്വം
സം വോ മനാംസി ജാനതാം ദേവാ ഭാഗം തഥാ പൂർവം സംജാനാനാ ഉപാസതേ ”
(മണ്ഡലം:10, സൂക്തം:191, മന്ത്രം:2)
“ സമാനോ മന്ത്ര: സമിതി: സമാനി
സമാനം മന: സഹ ചിത്തമേഷാം സമാനം മന്ത്രമാഭി മന്ത്രയേ വ: സമാനേന വോ ഹവിഷാ ജുഹോമി ”
(മണ്ഡലം:10, സൂക്തം:191, മന്ത്രം:3)
“ സമാനീ വ ആകൂതി:
സമാനാ ഹൃദയാനി വ: സമാനമസ്തു വോ മനോ യഥാ വ: സുസഹാസതി ”
(മണ്ഡലം:10, സൂക്തം:191, മന്ത്രം:4) (ഋഗ്വേദത്തിലെ അവസാന മന്ത്രം)
ഋഗ്വേദത്തിലെ ദേവന്മാർ
ഋഗ്വേദം ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ മൂലഗ്രന്ഥമാണെങ്കിലും ഹിന്ദുക്കൾ ഇന്ന് ആരാധിക്കുന്ന ദേവന്മാർക്ക് അതിൽ ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല.
വേദങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മന്ത്രങ്ങൾ ഉള്ളത്വി ഇന്ദ്രന് ആണ്.
വിഷ്ണുവിനെ അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങളിൽ സ്തുതിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മറ്റ് ദേവൻമാരോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ പ്രാബല്യം കുറഞ്ഞ ഒരു ദേവനാണ് അദ്ദേഹം.
ഹിന്ദു വിശ്വാസപ്രകാരം ലോക സ്രഷ്ടാവും പരിപാലകനുമാണ് പ്രജാപതി .
ഋഗ്വേദത്തിലും യജുർവേദത്തിലും പ്രജാപതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത് വിശ്വകർമ്മാവാണ് ( ദേവശില്പി വിശ്വകർമ്മാവ് അല്ല. ഇത് സഹസ്രശീർഷൻ ആയ പരമപുരുഷ സങ്കൽപം ആണ്. പഞ്ചമുഖ ബ്രഹ്മാവായും പറയപ്പെടുന്നു ) എന്നാൽ   പ്രജാപതി പിന്നീട് വിഷ്ണു ആയി മാറി.
[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ] പുരുഷ സൂക്തത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ പേര് പറയുന്നിലെങ്കിലും പുരുഷപ്രജാപതിയായി വിഷ്ണുവിനെയാണ് ഇന്ന് പലരും ചിത്രീകരിക്കുന്നത് .
യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രജാപതി വിഷ്ണു അല്ല.
വേദങ്ങളിൽ വിശ്വകർമ്മ സൂക്തം എന്ന പ്രത്യേക ഭാഗങ്ങൾ തന്നെയുണ്ട്.
ഭൂമി, ആകാശം, സ്വർഗം ഇവ മൂന്നിനെ സംബന്ധിച്ചവരായി 33 ദേവതകൾ ഋഗ്വേദത്തിൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .
ഇവരിൽ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നവരാണ്.
ഇന്ദ്രൻ അഗ്നി വരുണൻ വായു വിഷ്ണു മാതരിശ്വാനൻ
ദയാനന്ദ സരസ്വതിയെ പൊലുള്ളവർ
വേദത്തിലെ സ്തുതികളെല്ലാം ഏകനായ ഈശ്വരനെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാകുന്നു എന്നു സമർത്ഥിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, വിഷ്ണു, മാതരിശ്വാനൻ മുതലായവ ഈശ്വരന്റെ വിവിധ നാമങ്ങൾ ആണെന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ കൃതികളിൽ വേദം തന്നെ പ്രമാണമാക്കി സമർത്ഥിക്കുന്നു
ഭാഷ്യങ്ങൾ
ഭാരതത്തിൽ വേദങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുക എന്നത് വളരെ പ്രാചീന കാലം മുതൽക്ക് തന്നെ ഒരു പണ്ഡിത സപര്യയായിരുന്നു.
വേദങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ശ്രമങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാക്കാം.
അർത്തവാദങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണഭാഗങ്ങൾ വൈദികക്രിയകളേയും അവയുടെ മ്യ്യ്ല്യത്തേയും പ്രതിപാദിക്കുന്നതിനു പുറമേ യാഗത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളുടെ വിവരണപൂര്വ്വമായ വ്യാഖ്യാനവുയ്ം നൽകുന്നുണ്ട്.
ചില ഭാഷ്യങ്ങളാണ്‌ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്.
യാസ്കന്റെ നിഘണ്ടുവും നിരുക്തവും
യാസ്കൻ ഋഗ്വേദത്തിന്റെ ഭാഷ്യാകാരനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഘണ്ടുവും പദങ്ങളുടെ വ്യുല്പത്തി പഠനവും വ്യാഖ്യാനമായിതന്നെ സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്‌.
അതിൽ 600ഓളം മന്ത്രങ്ങളെ ചുരുക്കി വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാതെ വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നതിനെ അദ്ദേഹം അപലപിക്കുന്നുമുണ്ട്.
ശൗനകന്റെ ബൃഹദ്ദേവതാ
ശൗനകന്റെ ബൃഹദ് ദേവദ എന്ന ഗ്രന്ഥം വേദവ്യാഖ്യാനത്തെ പൂർണ്ണമായും ഐതിഹാസികരീതിയിലാണ്‌ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്.
അത് നിരുക്തത്തിന്റേയും, സ്കന്ദസ്വാമി, ഉദ്ഗീഥൻ, വെങ്കടമാധവൻ, സായണൻ എന്നീ ഋഗ്വേദഭാഷ്യാകാരന്മാരുടേയും മദ്ധ്യമാർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യാസ്കന്റെ നിരുക്തത്തെയാണ്‌ ഒരു പരിധിവരെ അത് ആസ്പദമാക്കുന്നത്.
പ്രധാനവിഷയം ഋഗ്വേദസൂക്തങ്ങളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് സൂക്തങ്ങളിലേയും മന്ത്രങ്ങളിലേയും ദേവതകളെ നിർദ്ദേശിക്കുക എന്നതാണ്‌.
അനേകം ഐതിഹ്യങ്ങൾ അതിൽ കോർത്തിണക്കിയിരിക്കുന്നു.
തന്മൂലം മന്ത്രങ്ങളുടെ ശരിയായ അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.
സ്കന്ദസ്വാമി
സായണന്റെ പ്രക്കാലിക ഭാഷ്യാകാരന്മാരിൽ സ്കന്ദസ്വാമിയാണ്‌ ഏറ്റവും പ്രചീനന.
ഓരോ അഷ്ടകത്തിലും അദ്ധ്യായാന്തങ്ങളിലും കൊടുത്തിരിക്കുന്ന സൂചനകൊണ്ട് അദ്ദേഹം വളഭി സ്വദേശിയായിരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
കാലം ക്രി.
630 ആണെന്ന് സംശയിക്കുന്നു.
ഋഗ്വേദം1-1 മുതൽ 1.56.1 വരെയും 1.62.1 മുതൽ 1.121.15 വരെയും v.57.1 മുതൽ v.61.19 വരെയും VI.29.1 മുതൽ VI75.6 വരെയുമുള്ള ഭാഗങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷ്യം ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്.
ഉദ്ഗീദൻ
വെങ്കടമാധവനേക്കാൾ പ്രാചീനനാണ്‌ ഉദ്ഗീഥൻ.
ഋഗ്വേദം X.54 മുതൽ X12.5 വരെയും 13.2 മുതൽ X.83.6 വരെയുമുള്ള ഭാഗങ്ങൾക്ക് ഉദ്ഗീഥന്റെ ഭാഷ്യം ലഭ്യമാണ്‌.
വെങ്കടമാധവൻ
വെങ്കടന്റെ പുത്രനായ വെങ്കടമാധവൻ എന്നാണ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഋഗർത്ഥദീപിക എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ പേര്‌.
1.1.1 മുതൽ X.191.4 വരെയുള്ള മന്ത്രങ്ങളുടെ പൂർൺനമായ ഭാഷ്യം ലഭ്യമാണ്‌.
മന്ത്രങ്ങളിലുള്ള പദങ്ങളെ ആവർത്തിക്കാതെ മിക്കവാറും അർത്ഥം മാത്രം കൊടുക്കുന്ന രീതിയാന്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റേത്.
വ്യാഖ്യാനം ഹ്രസ്വമാണ്‌.
സായണൻ
സായണന്റെ ഭാഷ്യം വ്യാപ്തിയും അഗാധതയും കൊണ്ട് മറ്റു ഭാഷ്യങ്ങളേക്കാൾ മികച്ചു നിൽകുന്നു.
1315 ലാണ്‌ അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
1387-ൽ മരണമടഞ്ഞു.
ബുക്കരാജ്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനു സമുന്നതമായ പദവി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വേദവ്യാഖ്യാനത്തിൽ യാജ്ഞികസമ്പ്രദായത്തിന്റെ അനുയായിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം നിരുക്തത്തെ നിർബാധം ഉപയോഗിക്കുകയും വൈദിക പദങ്ങളുടെ സവിശേഷതകളേയും സ്വരങ്ങളേയും വിശദമാക്കാൻ പൂർണ്ണമായി പാണിനിയുടെ അഷ്ടാദ്ധ്യായിയെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഋഗ്വേദത്തിന്റെ മലയാള തർജ്ജമകൾ
മലയാളത്തിൽ ഋഗ്വേദത്തിന് പ്രധാനമായും രണ്ട് തർജ്ജമകളാണ് ഉള്ളത്.
ആദ്യത്തേത് വള്ളത്തോളിന്റെ പദ്യരൂപത്തിലുള്ള തർജ്ജമയാണ്.
രണ്ടാമത്തേത് ഒ. എം. സി. നാരായണൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ പദാനുപദമായി അന്വയക്രമത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനമാണ്.
ഋഗ്വേദ ബ്രാഹ്മണങ്ങൾ ഐതരേയബ്രാഹ്മണം കൗശിതകീബ്രാഹ്മണം ഋഗ്വേദ ആരണ്യകങ്ങൾ ഐതരേയാരണ്യകം കൗശിതകീ ആരണ്യകം ഋഗ്വേദ പഠനങ്ങൾ പാശ്ചാത്യപണ്ഡിതന്മാർ വില്യം ജോൺസ് ഹെന്‌റി തോമസ് കാൾബ്രൂക്ക് ചാൾസ് വിൽകിൻസ് റഡോൾഫ് റോത്ത് ആൻക്വെറ്റിൽ ഡുപെറോൺ ഫ്രെഡെറിക് മാക്സ്മുള്ളർ ജയിംസ് പ്രിൻസെപ് ജോർജ്ജ് ബൂളെർ ഇതും കൂടി കാണുക വേദം യജുർവേദം സാമവേദം അഥർവവേദം ഉപവേദങ്ങൾ ബാഹ്യകണ്ണികൾ Rigveda - Nominations submitted by India in 2006-2007 for inclusion in the Memory of the World Register.
( doc format ) സാഹിത്യം ദേവനാഗരിയിൽ (Wikisource) ASCII രൂപത്തിൽ (Wikisource) ദേവനാഗരിയിലും IASTയിലും (sacred-texts.com) mp3 audio download (gatewayforindia.com)[ഉത്തരഭാരതീയ രീതി, അതായത്, ഛന്ദസ്സില്ലാതെ. ഏക സ്വര] മൊഴിമാറ്റം റാൽഫ് ഗ്രിഫിത്, ഋഗ്വേദം 1895, സംപൂർണം, (online at sacred-texts.com) വ്യാഖ്യാനം ഋഗ്വേദം Archived 2006-10-16 at the Wayback Machine .
(ശ്രീ അരബിന്തൊ കപാലി ശാസ്തി ഇൻസ്ടിട്യൂട്) അവലംബം ↑ {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ; line feed character in | chapter= at position 12 ( help ) 1 2 ഹിന്ദുവിന്റെ പുസ്തകം , പേജ് നം.19 , വേദങ്ങൾ , Pen Books Pvt Ltd, Aluva ↑ ഭാരതീയ ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും, നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരി – ദേവി ബുക്സ്റ്റാൾ 1 2 {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ ദി ഋഗ്വേദ - എ ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ അനാലിസിസ്, ശ്രീകാന്ത് ജി തലഗെരി, ആദിത്യ പ്രകാശൻ ↑ ഒന്നാം സമുല്ലാസം,സത്യാർത്ഥപ്രകാശം, മഹർഷി ദയാനന്ദ സരസ്വതി, ↑ വേദാർത്ഥവിചാരം, കെ.എൻ. കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരി, കറന്റ് ബൂക്സ്, തിരുവനന്തപുരം
ഋണമുക്തി പദ്ധതി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Rinamukthi_padhathy