smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
വർഗീയതയ്‌ക്കെതിരെയും പ്രധാനമന്ത്രി പുലർത്തുന്ന മൗനത്തിലും പ്രതിഷേധിച്ചും നയൻതാര സെഹ്ഗാൾ , അശോക് വാജ്പേയി , ഉർദു എഴുത്തുകാരൻ റഹ്മാൻ അബ്ബാസ് , ശശി ദേശ്പാണ്ഡേ , കെ.എൻ.ദാരുവാല തുടങ്ങിയ എഴുത്തുകാർ തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച പുരസ്‌കാരങ്ങൾ തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും അക്കാദമികളിലെ അംഗത്വം രാജിവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
കൽബുർഗ്ഗിയുടെ കൊലപാതകത്തോടും ദാദ്രി സംഭവത്തോടുമുള്ള കേന്ദ്രത്തിന്റേയും സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ നിലപാടിൽ പ്രതിഷേധിച്ച്  നിരവധി എഴുത്തുകാർ  അക്കാമദി പുരസ്‌കാരം തിരിച്ചുനൽകി.
ഹിന്ദി എഴുത്തുകാരൻ ഉദയ്‌പ്രകാശ് 2011 ൽ ലഭിച്ച സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്‌കാരം തിരികെ നൽകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
കൽബുർഗിയുടെ കൊലപാതകത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് പ്രമുഖ കന്നട എഴുത്തുകാരൻ ചന്ദ്രശേഖർ പാട്ടീൽ ( ചമ്പ ) സംസ്ഥാനത്തെ പരമോന്നത സാഹിത്യ പുരസ്കാരമായ പമ്പ അവാർഡ് തിരികെ നൽകി.
ബെംഗളൂരു ബി.എം.ടി.സി.യുടെ അരലു മല്ലികെ അവാർഡ് ലഭിച്ച വീരണ്ണ മഡിവാൾ (ബെലഗാവി) സതീഷ് ജാവരെ ഗൗഡ (മാണ്ഡ്യ) സംഗമേഷ്, ഹനുമന്ത ഹലഗേരി , ശ്രീദേവി അലൂർ , ചിദാനന്ദ് സാലി എന്നിവർ പുരസ്‌കാരം തിരിച്ചുനൽകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
കർണാടകത്തിലെ പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരനും ചിന്തകനുമായ ദേവനൂർ മഹാദേവ പത്മശ്രീ പുരസ്‌കാരവും കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡും തിരിച്ചുനൽകി.
കന്നട എഴുത്തുകാരനായ അരവിന്ദ് മാലഗട്ടി സാഹിത്യ അക്കാദമി ജനറൽ കൗൺസിലിൽ നിന്ന് രാജി വച്ചു.
ഹിന്ദി കവികളായ മംഗളേഷ് ദർബാൽ , രാജേഷ് ജോഷി , ഗണേഷ് ദേവി , കൊങ്കണി എഴുത്തുകാരനായ എൻ.  ശിവദാസ് , കന്നട എഴുത്തുകാരനായ കും വീരഭദ്രപ്പ , പഞ്ചാബി എഴുത്തുകാരായ ഗുർഭജൻ സിംഗ് ഭല്ലാർ , അജ്മീർ സിംഗ് ഓലാഖ് , നാടകകൃത്തായ അതംജിത് സിംഗ് , വാര്യം സിംഗ് സന്ധു എന്നിവർ പുരസ്‌കാരം തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു.
പഞ്ചാബി എഴുത്തുകാരനായ മേഘ് രാജ് മിത്തർ പഞ്ചാബ് സർക്കാരിന്റെ എഴുത്തുകാർക്കുള്ള പരമോന്നത പുരസ്‌കാരമായ ശിരോമണി ലേഖക് തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു.
അമൻ സേത്തി അക്കാദമി യുവ പുരസ്‌കാരവും തിരികെ നൽകി.
കശ്മീർ താഴ്‌വരയിലെ 1,100 റോളം വരുന്ന എഴുത്തുകാരുടെ കൂട്ടായ്മയായ അദാബി മർകസ് കമ്രാസ് എഴുത്തുകാർക്ക് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ച് രംഗത്തെത്തി.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} : External link in | title= ( help )
ആശാരി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Asari
വിശ്വകർമ്മ സമുദായത്തിൽ മരപ്പണി മുഖ്യ തൊഴിലാക്കിയ വിഭാഗമാണ് ആശാരി.
ഈ വിഭാഗത്തിലെ പുരുഷന്മാരെ മാത്രം തൊഴിൽപരമായി സംബോധന ചെയ്യുന്ന വാക്കാണ് ഇത്.
പണിക്കൻ, കണക്കൻ, തച്ചൻ എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്.
വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകൾ പേരിന്റെ കൂടെ അമ്മാൾ എന്ന നാമം വെക്കാറുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ശില്പകലാ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഈ സമുദായത്തിലെ പ്രഗൽഭരായ തച്ചന്മാരുടെ കരവിരുതുകൾ മറക്കാനാവാത്തവയാണു്.
വേദങ്ങളിൽ രഥകാരൻ, തക്ഷകൻ, സൂത്രധാരൻ, സ്ഥപതി, കഷ്ടകാരൻ തുടങ്ങിയ പേരിലെല്ലാം ഈ വിഭാഗത്തെ പറ്റി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇത് ഇവർ വേദ കാലങ്ങളിലും ഒരു പ്രത്യെക വിഭാഗമായിരുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു.
ഗ്രാമത്തിൽ തൊഴിൽപരമായി ഇവർക്ക് ഒരു തലവൻ/ കാര്യസ്ഥൻ ഉണ്ടായിരിക്കും, ഇദ്ദേഹത്തെ മൂത്താശാരി എന്നോ കണക്കൻ എന്നോ ആണ് വിളിക്കുക.
മുഖ്യ തൊഴിലായ മരപ്പണിയും കൊത്തുപണിയും ഗുരുവായ പിതാവിൽ നിന്നോ മൂത്താശാരിയിൽ നിന്നോ ആണ് പുതിയ തലമുറ പഠിക്കുക.
അതുകൊണ്ടുതന്നേ തൊഴിലിലെ പരിചയവും സൂക്ഷ്മതയും കർക്കശമായിരിക്കുന്നു.
ഒരു കാലത്ത് ജാതിമതഭേദമന്യേ മലയാളികളുടെ ഗൃഹ നിർമ്മാണത്തിൽ ആദ്യവസാനം വരെ മൂത്താചാരിയുടെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.
വസ്തുവിൽ സ്ഥാനം കാണൽ മുതൽ കുറ്റിയടിക്കൽ പൂജ, കട്ടള വെയ്ക്കൽ, ഉത്തരം വെയ്ക്കൽ, വാസ്തു ബലി, താക്കോൽ ദാനം, ഗൃഹപ്രവേശനം വരെ മൂത്താചാരിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ആണ് നടന്നിരുന്നത്.
ചിലർ കട്ടള വെയ്ക്കൽ സമയത്തെ നിമിത്തവും മറ്റും നോക്കി ഗൃഹത്തിന്റെ ഐശ്വര്യവും ആയുസും പ്രവചിച്ചിരുന്നു.
മൂത്താചാരിമാരിൽ ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കണക്കുകളും രൂപകല്പനയും ചെയ്തിരുന്നവരെ സ്ഥപതി എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ആചാരപ്പെടൽ
വാസ്തു വിദ്യയിലും കൊത്തുപണിയിലും മരപ്പണിയിലും മികവു പുലർത്തുന്ന ആശാരിമാരെ ആദരിക്കുന്ന ചടങ്ങ് നിലനിന്നിരുന്നു.
രാമായണം കൊത്തിയ വളയും പട്ടും, രാജാവിന്റെ പേര് സ്വന്തം പേരിനോട് ചേർത്തുള്ള ബിരുദവും നല്കിയാണ് ഇവരെ ആദരിച്ചിരുന്നത്.
ഈ ചടങ്ങിനെ "ആചാരപെടൽ" എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഇങ്ങനെ ആദരിക്കപെട്ടവർ പിന്നീട്ട് ഈ ബിരുദ പേര് ചേർത്ത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഉദയവർമ്മൻ, കേരളവർമ്മൻ, രവിവർമ്മൻ, രാമവർമ്മൻ, വിശ്വകർമ്മൻ തുടങ്ങിയവ ഇങ്ങനെ കിട്ടിയ പേരുകൾ ആണ് .
ഇങ്ങനെ രണ്ടുതവണ ആദരിക്കപെട്ടവർ "മേലാചാരി" എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
സമുദായത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ‌
ആചാര്യ എന്ന വാക്കിനു സമാനമായ ആചാരി എന്ന കുലനാമവും, ജനന മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ, വിവാഹം എന്നിവയ്ക്കു ബ്രാഹ്മണരുടെ സമാനമായ പുജാ ചടങ്ങുകളും പൂണൂൽ ധരിച്ച പൂജാരിയും ഈ സമുഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണു.
തച്ചന്മാരുടെ മിക്ക തറവാടുകളിലും സർപ്പക്കാവും, സർപ്പപൂജയും നടത്തിയിരുന്നു.
"കുരിയാല" എന്ന അസ്ഥിതറ, "വച്ചാരാധന" എന്ന പരദേവതാ പൂജ തുടങ്ങിയവയും, കർക്കിട വാവിന്റെ തലേ രാത്രിയിൽ "വാവട" (അരിപ്പൊടി കൊണ്ട് വാഴ ഇലയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പലഹാരം)എന്ന അട പിതൃക്കൾക്കായി പൂജ വെക്കുന്നതും ഈ സമുദായത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.
ഈ സമുദായത്തിലെ വിവാഹം വധുവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വച്ച് സമുദായ പുരോഹിതന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത്.
മുമ്പ് താലി കെട്ടിനു മുമ്പായി അച്ചാരപണം സ്വീകരിക്കൽ എന്ന ചടങ്ങ് നടത്തിയിരുന്നു.
മറ്റ് സമുദായങ്ങളിൽ മരുമക്കത്തായം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ ഇവർ മക്കത്തായ സമ്പ്രദായം ആണ് പിന്തുടർന്നത്.
മലയാളി തച്ചന്മാർ തങ്ങളുടെ പണിയായുധങ്ങളെ പരിശുദ്ധിയോടെയും പരിപാവനമായും കണ്ടിരുന്നു.
മഹാനവമി വിജയദശമി നാളുകളിൽ ഈ ആയുധങ്ങൾ പൂജ വെയ്ക്കാറുണ്ട്.
തമിഴ് തച്ചന്മാർ പണി ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് മൃഗബലി നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ തമിഴ് തച്ചന്മാരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
കേരളത്തിലെ പ്രഗല്ഭരായ തച്ചന്മാരുടെ കരവിരുതുകൾ‌ക്ക് ഉദാഹരണമാണ് കൊട്ടാരങ്ങളിലെ കൊത്തുപണികൾ,  ദാരു ശില്പങ്ങൾ, ചുണ്ടൻ വള്ളങ്ങൾ, ക്ഷേത്ര സമുച്ചയങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ.
കലശംകുളി
ആശരിമാർക്കിടയിൽ നടക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് കലശംകുളി.
ഇപ്പോഴും ദേവി ദേവന്മാരെ കുടിയിരുത്തിയ തറവാടുകളിൽ ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നു.
ഈ ചടങ്ങ് പൊതുവെ കല്യാണത്തലേദിവസം നടത്തുന്നു.
പുജാ ചടങ്ങുകളും വരന്റെ പൂണൂൽ ധാരണവും നടക്കുന്നു.
ഇതു അവർക്കു സ്വന്തം ക്ഷേത്രത്തിൽ/സ്ഥാനങ്ങളിൽ ചടങ്ങുകളിലും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കുവാനും ദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിപുരുഷനാകാനും അധികാരം നൽകുന്നു.
പൂണൂൽ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കണം എന്നില്ല.
പൂണൂൽ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവർ മൽസ്യവും മാംസവും കഴിക്കില്ല.
പണി ആയുധങ്ങൾ ആശാരിമാരുടെ പണിയായുധങ്ങൾ
ദേശത്തിന് അനുസരിച്ച് പണി ആയുധങ്ങൾ പല പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
പൊതുവായ പേരുകൾ ഇവയാണ്.
കൊട്ടുവടി / കൊട്ടൂടി, വീതുളി, ഇടതരം ഉളി, മെല്ലുളി, പൊഴിയൻ ഉളി, ചിന്തേര്, മട്ടക്കോൺ, വരകോൽ, മുഴക്കോൽ (പൂണൂൽ പോലെ പവിത്രമാണ് മുഴക്കോൽ), തമര്, ബർമ്മ തുടങ്ങിയവ.
അനേകം തരത്തിലുള്ള ഉളികൾ ഉണ്ട്.
അവക്കെല്ലാം പ്രത്യേകം പേരുകളും ഉണ്ട്.
അവലംബം Castes And Tribes Of Southern India, By Edgar Thurston, K. Rangachari, Volume III K, Madras, 1909.
Pp. 109-143, Kammalan  എന്ന അധ്യായത്തിലെ Malayali Thacchan എന്ന ഭാഗം Globalisation Traumas And New Social Imaginary Visvakarma Community Of Kerala, George Varghese K, Economic And Political Weekly November 8, 2003 Malabar And Its Folk, Gopala Panikkar, 1900 Bharathiya Viswakarmajar - Edava R. Somanathan.
published on 1987 August.
വിശ്വബ്രാഹ്മണർ ഈ ലേഖനം വിക്കിപീഡിയയുടെ നയങ്ങൾക്ക്‌ എതിരാണെന്ന സംശയത്താൽ ഒഴിവാക്കാനായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്‌.
ശേഷം ഈ കണ്ണിയിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് {{ബദൽ:മായ്ക്കുക/നിർദ്ദേശം|ലേഖനം=വിശ്വബ്രാഹ്മണർ|കാരണം= }} --~~~~ എന്ന് ചേർത്ത് കാരണം രേഖപ്പെടുത്തി താൾ സേവ് ചെയ്യുക.
ശേഷം വിക്കിപീഡിയ:ഒഴിവാക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള ലേഖനങ്ങൾ ഏറ്റവും മുകളിൽ സൃഷ്ടിച്ച താളിന്റെ കണ്ണി {{വിക്കിപീഡിയ:ഒഴിവാക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള ലേഖനങ്ങൾ/വിശ്വബ്രാഹ്മണർ}} എന്ന രീതിയിൽ ചേർക്കുക.
പ്രസ്തുത താൾ നിലനിർത്താൻ താത്പര്യമുണ്ടെന്ന് കരുതുന്ന ഉപയോക്താക്കളുടെ താളുകളിൽ {{ബദൽ:മായ്ക്കുക/അറിയിപ്പ്|ലേഖനം=വിശ്വബ്രാഹ്മണർ}} --~~~~ എന്ന് ചേർക്കുക.
This article does not cite any sources .
Find sources: "വിശ്വബ്രാഹ്മണർ" – news · newspapers · books · scholar · JSTOR ( 2024 ഡിസംബർ ) ( Learn how and when to remove this message )
വിശ്വബ്രാഹ്മണ / വിശ്വകർമ്മ വിഭാഗത്തിലെ വിവിധതരം നിർമ്മാണങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഉപജാതികൾ ആണ് ആശാരി (വദ്രംഗി / വദ്ല) സ്വർണ്ണാർ,ശിലാ ശില്പി എന്നീ വിഭാഗങ്ങൾ.
എന്നാൽ കേരളത്തിൽ ആശാരി എന്ന വിഭാഗം ബ്രാഹ്മണ ജീവിതശൈലി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളതിനാൽ ഇവരെ വിശ്വകർമ്മ ആയിട്ടാണ് അറിയപ്പെടുന്നത് എന്നാൽ സ്വർണ്ണാറുകളും ശിലാ ശില്പികളും ആയിട്ടുള്ള വിഭാഗങ്ങൾ കേരളത്തിൻറെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണ ജീവിതശൈലി സ്വീകരിച്ചു വിശ്വബ്രാഹ്മണരായി തന്നെ കഴിയുന്നുണ്ട്.
ശക്തൻ തമ്പുരാനും മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും അടക്കമുള്ളരാജാക്കന്മാർ അവരുടെ ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണത്തിനും ആഭരണ നിർമ്മാണങ്ങൾക്കും ഒക്കെയായിക്ഷേത്ര ശിൽപ്പികളുടെ നാടായ തഞ്ചാവൂരിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്നതാണ് ഇവരെ.
ഇവർ കേരളത്തിൽ ആചാരി എന്ന പേരിലും ഇന്ത്യയുടെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ സുതാർ,ശർമ്മ,പാഞ്ചൽ, തർഖാൻ,എന്നീ പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്.
മരപ്പണി ചെയ്യുന്ന പുരുഷൻമാരെ മാത്രം തൊഴിൽപരമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ് ആശാരി എന്ന പദം.
ആചാരി എന്ന കുലനാമം ഇവർ പേരിൻറെ കൂടെ ചേർക്കാറുണ്ട് ഇന്ന് എല്ലാവിധ മരപ്പണിക്കാരെയും ആശാരി എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാൽ മുൻകാലഘട്ടങ്ങളിൽ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല  വീടുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും വിഗ്രഹങ്ങളും ഇല്ലങ്ങളും കൊട്ടാരങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്ന വിശ്വകർമ്മ സമുദായത്തിൽ പെട്ടവരെ മാത്രമാണ് ആശാരി എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ ആശാരി എന്ന പേര് വിശ്വകർമ്മജരിലും ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട് .
മലബാർ മേഖലയിൽ ആശാരിമാർ സൈനിക സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതായി പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മലബാർ സന്ദർശിച്ച ജാക്കോബ് കാട്ടിയർ വൈഷർ എന്ന ചരിത്രകാരൻ തൻറെ ലെറ്റേഴ്സ് ഫ്രം മലബാർ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട് .
ഈ സൈനിക സേവനത്തെ അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് മുൻകാലങ്ങളിൽ ഇവരുടെ വിവാഹദിവസ തലേന്ന് വാളും പരിചയം പിടിച്ചുള്ള പരിചയമുട്ടുകളി എന്ന കലാരൂപം നടത്താറുണ്ട് മലബാറിൽ ഈ കളി ഇവരുടെ സംഭാവനയാണ് .
കൊല്ലൂർ മഠം രേഖകൾ പ്രകാരം ആന്ധ്ര പ്രദേശിൽ നിന്നും കേരളത്തിലേക്ക് ആര്യപട്ടൻ ന്മാർ (കേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണർ)
കുടിയേറിയ കാലഘട്ടത്തിൽ അവർക്ക് ഒപ്പം കുടിയേറിയ ആര്യൻ ശില്പികൾ ആണ് എന്നാൽ ആര്യ പട്ടന്മാരുടെ നിർമ്മാണങ്ങൾ എല്ലാം മരം കൊണ്ട് ആയിരുന്നതിനാൽ മരപ്പണിക്കാരായി ചുരുങ്ങി എന്നും ബാക്കിയുള്ളവർ ആന്ധ്രപ്രദേശിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി എന്നും പറയുന്നുണ്ട്.
വിശ്വബ്രാഹ്മണർ എന്ന
മുഖ്യ വിഭാഗത്തിലെ അഞ്ച് ഉപജാതികളിൽ കേരളത്തിലുള്ള മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളാണ് ഇവർ ആശാരി (വദ്രംഗി / വദ്ല ) ശിലാശില്പി
( കാസി )സുപർണസ (സ്വർണ്ണാർ ) ഇവർ കമ്മാളർ വിഭാഗവുമായി വിവാഹബന്ധങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നില്ല ഇവർ എല്ലാവരും സംസ്കൃത ഭാഷയിൽ വാസ്തു ശാസ്ത്രപരമായ കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരായിരുന്നു.
ഇവരിൽ സ്വർണ്ണാറുകളും, ശിലി ശിൽപ്പികളും ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടരുന്ന വരും ബ്രാഹ്മണർക്ക് തുല്യം ജീവിക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു.
ആർഷ എന്ന ആര്യൻ പദവും ചാരി എന്ന കൊങ്കൺ പദവും കൂടിച്ചേർന്ന ആർഷചാരി എന്ന പദം ചുരുങ്ങിയാണ് ആശാരി ആയി തീർന്നന്നത് .
കേരളത്തിലെ പുരാതന ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ശിലാലിഖിതങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ ആശാരിമാരുടെ സൃഷ്ടികൾ ആണെന്നുള്ളത് ഈ സമുദായത്തിന് അഭിമാനിക്കാവുന്ന ഒരു നേട്ടം തന്നെയാണ്.
കേരള സർക്കാർ ഇവരെ മറ്റു പിന്നോക്ക സമുദായങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് (OBC) വേദങ്ങളിലും വർണ്ണ വ്യവസ്ഥയിലും
വേദങ്ങളിൽ രഥകാരൻ, തക്ഷകൻ, സൂത്രധാരൻ, 
സ്ഥപതി, കഷ്ടകാരൻ,വദംഗി
എന്നീ പേരുകളിൽഅറിയപ്പെടുന്നു രഥങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഇവരെ രഥകാരൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും ശില്പങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും ക്ഷേത്രസംബന്ധമായ കണക്കുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരെയും സ്ഥപതി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് ഇവർ സ്ഥാത്യ വേദം അഭ്യസിച്ചിരിക്കണം.
സമ്പത്തിലും പൈതൃകത്തിലും ലോകത്തെ തന്നെ അപൂർവപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായ തിരുവനന്തപുരം ശ്രീ പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ സ്ഥപതി മേലാചാരി എന്ന സ്ഥാനം പരമ്പരാഗതമായി പിന്തുടരുന്നത് ഈ സമൂഹത്തിൽ പെട്ട കുടുംബങ്ങൾ ആണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പരമ്പരാഗത അനുഷ്ഠാനമായ
ഓണവില്ല് സമർപ്പണവും ഈ കുടുംബത്തിന്റേതാണ്.
ഓണവില്ല് സമർപ്പിച്ച ശേഷം ആദ്യം ഭഗവാനെ തൊഴാനുള്ള അവകാശവും ഇവർക്കുണ്ട്.
ഈ സമൂഹം വേദ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ തന്നെ ഒന്നിലേറെ പണികൾ ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ വർണ്ണ  വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അതീതരായിരുന്നു ഇവർക്ക് വേദാധികാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
"വിശ്വ ബ്രഹ്മ കുലജാതഃ ഗർഭ ബ്രാഹ്മണ നിശ്ചയം ശൂദ്രത്വം നാസ്തി തതേബീജം തലേപുരുഷം ഗജാനനം” (ശിൽപ ശാസ്ത്രം, മാംസസാരം )
ഈ ശ്ലോകം ഇവരുടെ വർണ്ണനില സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഇവരെ ഗർഭബ്രാഹ്മണർ എന്നുംജന്മ ബ്രാഹ്മണർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
അഞ്ചാമത്തെ വേദമായ പ്രണവ വേദം വിശ്വകർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണാണ്.
ഒന്നിലേറെ പണികൾ ചെയ്തിരുന്ന വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നതിനാൽ വേദ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ തന്നെ ഇവർ വർണ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അടിമപ്പെടാത്തവരായ ഒരു വിഭാഗമായി കണക്കാക്കുന്നു.
വിവാഹ രീതിയിൽ ഈ സമുദായം പരമ്പരാഗതമായി പിന്തുടരുന്നത് മക്കത്തായം എന്ന സമ്പ്രദായം ആണ് വരൻ വധുവിനെ താലികെട്ടി ആണ് വിവാഹം നടത്തുന്നത്.
ബ്രാഹ്മണ ആചാരങ്ങൾക്ക് സമാനമായ പൂണൂൽ ധരിച്ച പൂജാരിയും മറ്റ് ചടങ്ങുകളും ഇവരുടെ വിവാഹ ചടങ്ങുകളിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാൻ പറ്റാത്തവയാണ്.
ആശാരി സമുദായം വിശ്വകർമ്മജരിൽ പെടുന്ന മറ്റു ഉപജാതികളുമായി കേരളത്തിൽ പൊതുവേ വിവാഹബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാറില്ല.
വിവാഹത്തിന് ഈ സമുദായം ഉപയോഗിക്കുന്ന താലി വിശ്വകർമ്മ താലി അല്ലെങ്കിൽ പാർവതി പരമേശ്വര താലി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു വിവാഹത്തിന് മുൻപായി വധുവരന്മാരുടെ അമ്മാവന്മാർ തമ്മിൽ അച്ചാരം കൊടുക്കുക എന്ന ഒരു ചടങ്ങ് ഉണ്ടായിരിക്കും.
അന്നേദിവസം വരൻ പൂണൂൽ ധാരണവും നടത്തുന്നു.
എന്നാൽ ഇത് സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കാറില്ല ക്ഷേത്ര സംബന്ധമായ പണികൾ ചെയ്യുന്ന ചുരുക്കം ചില ആളുകൾ വൃദ്ധശുദ്ധരായി പൂണൂൽ ധരിക്കാറുണ്ട്.
ആശാരിമാർ പരമ്പരാഗതമായി സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയെ ആരാധിക്കുന്നവരാണ് ഇത്തരം ആരാധനാലയങ്ങളെ
സുബ്രഹ്മണ്യ കോവിൽ അല്ലെങ്കിൽ മണ്ഡപങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
മലബാറിൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ സുബ്രഹ്മണ്യ കോവിൽ ഈ സമൂഹത്തിന്റേതാണ്.
വീടുകളിലെ സുബ്രഹ്മണ്യ കോവിലുകളിൽ വർഷത്തിലൊരിക്കൽ തേർപൂശ എന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു.
ഒട്ടുമിക്ക തറവാടുകളിലും നാഗാരാധനയും നാഗത്താൻ പാട്ട് എന്ന അനുഷ്ഠാന കലയും നടത്തിയിരുന്നു.
തൊഴിൽപരമായി ഇവർ പഞ്ചമുഖ വിരാട്  വിശ്വകർമ്മാവിനെ കുല ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നവരാണ് സ്വർണ്ണാറുകളും ശിലാ ശില്പികളും അപൂർവ്വം ആയിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ പരമ്പരാഗത തൊഴിലുകൾ ചെയ്യുന്നത് എന്നാൽ ആശാരിമാർ മുക്കാൽ ഭാഗവും ഇപ്പോഴും അവരുടെ കുല തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവർ തന്നെയാണ്.
മുൻകാലങ്ങളിൽ വീടിന് വാസ്തു ശാസ്ത്രം അനുസരിച്ചുള്ള സ്ഥാനം കാണുന്നത് മുതൽ കട്ടിള വെക്കലും പാലുകാച്ചൽ ചടങ്ങുകളും വരെയുള്ള എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും സമൂഹത്തിൻ്റെ എല്ലാ തുറയിലും പെടുന്നവരുടെയും ഇടയിൽ ഒഴിച്ചുകൂടാൻ പറ്റാത്ത ഒരു വിഭാഗമായിരുന്നു ആശാരിമാർ
ഇവർ വാസ്തുബലി എന്ന ഒരു ചടങ്ങ് നടത്താറുണ്ട് ഈ ചടങ്ങിന് വേണ്ടി കൊളത്തുന്ന നിലവിളക്കിന്റെ തിരിനാളത്തിന്റെ ചലനവും കത്തുന്ന ദിശയും ഒക്കെ നോക്കി വീടിൻറെ ഗുണഗണങ്ങളെ പറ്റി പ്രവചനം നടത്തുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇത്തരം ചടങ്ങുകൾക്ക് ബ്രാഹ്മണ ഇല്ലങ്ങളിലും  ക്ഷേത്രങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നതിന് പൂണൂൽ ധരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും മുഴക്കോൽ ഉണ്ട് എങ്കിൽ അശുദ്ധി എന്ന പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല കാരണം മുഴക്കോൽ എന്നത് പൂണൂൽ പോലെ തന്നെ പവിത്രതയുള്ള ഒന്നായിട്ടാണ് കരുതുന്നത്.
Letters fom Malabar  Jakob cattiyar wincher  Page number 123
http://www.keralapsc.org/scstobc.htm#obc Archived 2008-02-15 at the Wayback Machine
The Land Of Charity Book by  SAMUEL MATEER, page 23
Bharathiya Viswakarmajar - Edava R. Somanathan.
published on 1987 Augus
Travancore Archaeological Series.
4 page number 85
Castes and tribes of southern India
by Thurston, Edgar, 1855-1935; Rangachari
Page number 61,141, 142
സുഭാസ് ചന്ദ്ര ബോസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Subhash_Chandra_Bose
സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ് (Bn-সুভাষচন্দ্র বসু ജനുവരി 23 , 1897 - ഓഗസ്റ്റ് 18 , 1945 സംശയാസ്പദം ) ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന നേതാവായിരുന്നു.
നേതാജി എന്നാണ് അദ്ദേഹം വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
തുടർച്ചയായി രണ്ടു തവണ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഗാന്ധിജിയുടെ സമരരീതികൾ ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിത്തരുവാൻ പോകുന്നതല്ല എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ഓൾ ഇന്ത്യാ ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്ക് എന്ന പേരിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടി അദ്ദേഹം രൂപവത്കരിച്ചു.
പതിനൊന്നു തവണ അദ്ദേഹത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ ജയിലിലടച്ചിട്ടുണ്ട്.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട സമയത്ത് അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിൽ ‍ നിന്നു പലായനം ചെയ്തു.
ജർമ്മനിയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം ചെന്നെത്തിയത്.
അച്ചുതണ്ടു ശക്തികളുടെ സഹായത്തോടെ ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയെടുക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
Related topics Azad Hind Radio Battaglione Azad Hindoustan Special Bureau for India Azad Hind Decorations Selarang Barracks Incident Japanese occupation of Burma Burma Area Army Masakasu Kawabe India in World War II 14th Army William Slim Malaysian Indian Congress INA treasure Peter Fay Joyce Lebra Hugh Toye more ക സ തി ജനനം, ബാല്യം
ഒറീസ്സയിലെ കട്ടക്കാണ് സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസിന്റെ ജന്മസ്ഥലം.
കട്ടക്ക് അന്ന് ബംഗാളിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
അച്ഛൻ ജാനകിനാഥ് ബോസ്, ഒരു പ്രശസ്ത വക്കീലായിരുന്നു .
അമ്മ പ്രഭാവതി.
ഈ ദമ്പതികളുടെ ആറാമത്തെ മകനായിരുന്നു സുഭാസ്.
പുത്രസൗഭാഗ്യം കൊണ്ട് സമ്പന്നരായിരുന്നു ജാനകീനാഥും, പ്രഭാവതിയും, അതുകൊണ്ടു തന്നെ മറ്റു കുട്ടികളെപ്പോലെ സുഭാസിനും വേണ്ടത്ര പരിചരണം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.
പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മിഷണറീസ് നടത്തിയിരുന്ന ഒരു യൂറോപ്യൻ മാതൃകയിലുള്ള സ്കൂളിലാണ് സുഭാഷ് തന്റെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ചേർന്നത്.
സുഭാഷ് ചെറുപ്പത്തിൽ ഒരിക്കലും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.
ബ്രീട്ടീഷ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസരീതിയിൽ കുട്ടിയായിരുന്ന സുഭാഷ് സംതൃപ്തനല്ലായിരുന്നു.
സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നകന്നു നിൽക്കുന്ന ഈ വിദ്യാഭ്യാസസംസ്കാരം സുഭാഷിന് ദഹിച്ചില്ല.
കൽക്കട്ടയിലെ പ്രശസ്തമായ പ്രസിഡൻസി കോളേജിലാണ് സുഭാഷ് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ചേർന്നത്.
കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനോടൊപ്പം കോളേജിനു പുറത്തു നടക്കുന്ന വിപ്ലവപ്രവർത്തനങ്ങളെ സുഭാഷ് കൗതുകപൂർവ്വം നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു.
ആദ്യകാല പ്രവർത്തനങ്ങൾ ബാല്യം
കേംബ്രിഡ്‌ജ് സർവ്വകലാശാലയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം.
1920 - ൽ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ് പ്രവേശനപ്പരീക്ഷ എഴുതി.
പക്ഷേ ഉയർന്ന മാർക്കുണ്ടായിരുന്നിട്ടും സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാ‍ൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹം സിവിൽ സർവീസ് ഉപേക്ഷിച്ചു.
പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിൽ ചേർന്നു.
പക്ഷേ ഗാന്ധിജിയുടെ അഹിംസാ സിദ്ധാന്തവുമായി യോജിച്ചു പോകാൻ ബോസിനു കഴിഞ്ഞില്ല.
അതിനാൽ അദ്ദേഹം കൽക്കട്ടയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ചിത്തരഞ്ജൻ ദാസ് എന്ന ബംഗാളി സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനിയുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കാനാരംഭിച്ചു.
മോട്ടിലാൽ നെഹ്രുവിനോടൊപ്പം സ്വരാജ് പാർട്ടി സ്ഥാപിച്ച ആളാണ് ചിത്തരഞ്ജൻ ദാസ് .
1921 - ൽ വെയിൽസിലെ രാജകുമാരൻ ഇന്ത്യ സന്ദർശിക്കുന്നതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ആഘോഷങ്ങൾ ബഹിഷ്കരിക്കാൻ ബോസ് ജനങ്ങളോട് ആഹ്വാനം ചെയ്തു അതെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അറസ്റ്റിലും ആയി.
1924 ഏപ്രിലിൽ, പുതിയതായി രൂപവത്കരിച്ച കൽക്കട്ട കോർപ്പറേഷന്റെ ചീഫ് എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസർ ആയി അദ്ദേഹം തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു, ചിത്തരഞ്ജൻ ദാസായിരുന്നു കോർപ്പറേഷൻ മേയർ.
3000  രൂപ മാസശമ്പളത്തോടെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ നിയമിച്ചത് പക്ഷേ 1500 രൂപയേ അദ്ദേഹം വാങ്ങിയിരുന്നുള്ളു.
ആ വർഷം തന്നെ ഒക്‌ടോബറിൽ തീവ്രവാദിയാണെന്ന സംശയത്തിന്റെ പുറത്ത് ബോസിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.
ആദ്യം അലിപൂർ ജയിലിലായിരുന്നു പാർപ്പിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ ബർമ്മയിലേക്ക് നാടുകടത്തി.
സെപ്തംമ്പർ 25ന് അദ്ദേഹം ജയിൽ മോചിതനായി, അതിനു ശേഷം നടന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കൽക്കട്ട മേയറായി അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തോടു കൂടി ബ്രിട്ടനിലുണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരത പരമാവധി മുതലെടുത്ത് ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയെടുക്കണം എന്നായിരുന്നു ബോസിന്റെ അഭിപ്രായം.
മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള രാഷ്ട്രീയവും , സൈനികവും, നയതന്ത്രപരവുമായുള്ള പിന്തുണ ലഭിച്ചാലേ ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം പൊരുതി നേടാനാകൂ എന്ന് അദ്ദേഹം ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
യുദ്ധം തുടങ്ങിയപ്പോൾ കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വത്തിനോട് കൂടിയാലോചിക്കാതെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ഇന്ത്യയെയും യുദ്ധപങ്കാളിയാക്കി.
ഇതിനെതിരെ അദ്ദേഹം പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അപ്പോൾ അധികൃതർ അദ്ദേഹത്തെ ജയിലിലടച്ചു.
പക്ഷേ ജയിലിൽ തുടങ്ങിയ നിരാഹാരസമരം 7 ദിവസമായപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിച്ചു, പക്ഷേ കൽക്കട്ടയിലെ ബോസിന്റെ വസതി പോലീസ് നിരീക്ഷണത്തിലായിരുന്നു.
1941 ജനുവരി 19 ന് തന്റെ അനന്തരവനായ ശിശിർ .
കെ ബോസിനോടൊപ്പം നിരീക്ഷകരുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ച് ബോസ് രക്ഷപ്പെട്ടു.
പേഷാവറിലേക്കാണ് അദ്ദേഹം പോയത്.
അവിടെ നിന്ന് അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാനും , സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയനും കടന്ന് ജർമ്മനിയിലെത്തി .
വേഷം മാറിയാണ് ബോസ് സഞ്ചരിച്ചത്.
ആദ്യം സിയാവുദ്ദീൻ എന്ന പേരിൽ പത്താൻ വംശജനായ ഇൻഷുറൻസ് ഏജന്റിന്റെ വേഷത്തിൽ അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാനിൽ എത്തി.
അവിടെ നിന്നും കൌണ്ട് ഒർലാണ്ടോ മസ്സോട്ട എന്ന ഇറ്റലിക്കാരനായി മോസ്കോയിലെത്തി .
അവിടെ നിന്നും റോമിലും അവസാനം ജർമ്മനിയിലും എത്തിച്ചേർന്നു.
വിദേശകാര്യവകുപ്പിലെ പ്രചാരണ വിഭാഗത്തിൽ ബോസിന് സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഓഫീസും അതിനുവേണ്ട എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ജർമ്മൻ സർക്കാർ അനുവദിച്ചു.
ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ പരിജ്ഞാനമുള്ള ആളായിരുന്നു.
ത്രോട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പകരക്കാരനായിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ വെർത്തും സുഭാസ് ചന്ദ്ര ബോസിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായി.
ബോസിനു വേണ്ടുന്ന സഹായങ്ങൾ ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ അവർ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
യൂറോപ്പിലെ ജർമ്മൻ അധിനിവേശരാജ്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭാരതീയരെയും ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ  തടവുകാരാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഇന്ത്യൻ സൈനികരേയും സംഘടിപ്പിച്ച് ബോസ് ഇന്ത്യൻ ലീജിയൺ (Indian Legion) എന്നൊരു സേനാഘടകത്തെ രൂപവത്കരിച്ചു.
ഏകദേശം 4500 സൈനികരുടെ അംഗബലം ഉണ്ടായിരുന്നു ഈ സേനയ്ക്ക്.
ജർമ്മൻ വിദേശവകുപ്പിൽ 1941 ജൂലൈ മാസത്തിൽ വിപുലമായ സൗകര്യങ്ങളോടെ ‘പ്രത്യേക ഭാരത വകുപ്പ്’ (Special Indian Department) രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടു.
1941 അവസാനത്തോടെ ബർലിനിൽ ഒരു ‘ സ്വതന്ത്രഭാരതകേന്ദ്രം ‘(Free India Centre)' അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. ആത്മാർഥതയും, ദേശസ്നേഹവും, അർപ്പണമനോഭാവവുമുള്ള കുറച്ചു  അനുയായികളെയും ബോസിനു അവിടെ കിട്ടി, എ.സി.നമ്പ്യാർ ‍, എൻ.ജി.ഗണപതി , അബീദ് ഹസ്സന് , എം.ആർ.വ്യാസ് , ഗിരിജാ മുഖർജി , തുടങ്ങിയവർ. നയതന്ത്രപരമായ ഒരു സ്ഥാനപതി കാര്യാലയത്തിനു തുല്യമായ എല്ലാ പരിഗണനയും ഫ്രീ ഇന്ത്യാ സെന്ററിനു ജർമ്മനിയിൽ ലഭിച്ചിരുന്നു. സ്വതന്ത്ര ഭാരതകേന്ദ്രം അഥവാ ഫ്രീ‍ ഇന്ത്യ സെന്ററിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു, ആസാദ് ഹിന്ദ് റേഡിയോ വഴി ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പ്രക്ഷേപണങ്ങൾ നടത്തുക ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയം, സംസ്കാരം, കല , തത്ത്വശാസ്ത്രം , സാമ്പത്തികം, തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ‘ ആസാദ് ഹിന്ദ് ദിനപത്രം ’ ഇംഗ്ലീഷിലും, മറ്റു യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളിലും അച്ചടിച്ച് വിതരണം ചെയ്യുക.
ജർമ്മൻ അധിനിവേശപ്രദേശങ്ങളിലെ ഇന്ത്യാക്കാരെ സംഘടിപ്പിക്കുക .
സ്വതന്ത്രഭാരതകേന്ദ്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ വ്യാപകമാക്കുക.
ഇന്ത്യൻ ലീജിയൺ എന്ന ഇന്ത്യൻ ദേശീയസേനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കുക.
സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയശേഷം ഇന്ത്യയിൽ നടപ്പിൽ വരുത്തേണ്ട സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക പരിവർത്തനങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം  ചെയ്യാനായി ഒരു ആസൂത്രണ കമ്മീഷനും സ്വതന്ത്രഭാരതകേന്ദ്രത്തിൽ രൂപവത്കരിച്ചു.
കുതിച്ചു ചാടുന്ന ഒരു കടുവയുടെ ചിത്രം അങ്കിതമായ മൂവർണക്കൊടി ദേശീയപതാകയായി സ്വീകരിച്ചു.
ബർലിനിലെ സ്വതന്ത്രഭാരതകേന്ദ്രമായിരുന്നു മഹാകവി ടാഗോർ രചിച്ച ‘ ജനഗണമന.. ’ എന്നാരംഭിക്കുന്ന പദ്യം ദേശീയഗാനമായി ആദ്യം അംഗീകരിച്ചത്.
പൂർവ്വേഷ്യയിൽ
നാസികളുടെ സഹായത്തോടെ ഒരു ഇന്ത്യാ ആക്രമണവും അത് വഴി ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പദ്ധതികൾ നടപ്പിൽ വന്നില്ല.
ഹിറ്റ്‌ലറുടെ പല പ്രവർത്തികളോടും ബോസിന് യോജിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും ജൂതന്മാരോടുള്ള സമീപനവും, ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് നേരെയുള്ള നാസികളുടെ ശത്രുതാപരമായ  സമീപനവും, പിന്നെ സോവിയറ്റ് യൂണിയനു നേരേയുള്ള നാസി ആക്രമണവും.
ഹിറ്റ്‌ലറിന്റെ പ്രവർത്തികളെ അദ്ദേഹം പരസ്യമായി വിമർശിച്ചിരുന്നു.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ ഹിറ്റ്‌ലർക്കും നാസികൾക്കും അത്ര താല്പര്യവുമില്ലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം ജർമ്മനി വിട്ടു പൂർവേഷ്യയിലേക്കു പോകുവാൻ മറ്റു ചില കാരണങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്, ശാന്തസമുദ്ര മേഖലയിലെ സ്ഥിതിഗതികൾ പെട്ടെന്നു  മാറി, ജപ്പാൻ അച്ചുതണ്ടുരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഭാഗം ചേർന്ന് ഇംഗ്ലണ്ടിനും അമേരിക്കയ്ക്കും എതിരേ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ജപ്പാൻ സേന സിംഗപ്പൂർ ദ്വീപ് നിഷ്പ്രയാസം കീഴടക്കി.
അതിനുശേഷം ജപ്പാൻ സൈന്യം ബർമ്മയിലേക്കും കടന്നു, 1942 മാർച്ച് മാസത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ റംഗൂൺ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു പോയി.
പൂർവ്വേഷ്യയിൽ നിന്നും ഒരു വിമോചനസേനയെ ഇന്ത്യയിലേക്കു നയിക്കാനുള്ള സാധ്യത സുഭാസ് ചന്ദ്ര ബോസിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
ഇക്കാരണങ്ങളാൽ ബോസ് നാസി ജർമ്മനി വിടാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1943ൽ അദ്ദേഹം ജർമ്മനി വിട്ടുപോയി, ജപ്പാനിലാണ് ചെന്നെത്തിയത്.
യു -180 എന്ന ജർമ്മൻ അന്തർവാഹിനിയിലാണ് അദ്ദേഹം പോയത്.
കേപ്പ് ഓഫ് ഗുഡ് ഹോപ് വഴിയായിരുന്നു യാത്ര.
ഇടക്കു വച്ച് ഐ - 29 എന്ന ജാപ്പനീസ് മുങ്ങിക്കപ്പലിൽ യാത്ര തുടർന്നു.
1943 മെയ് 6നു സുമാത്രയുടെ തീരത്തുള്ള സാബാങ്ങ് എന്ന ചെറുദ്വീപിലാണ് ബോസ് ചെന്നെത്തിയത്, അവിടെ അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ ജപ്പാൻ സൈന്യത്തിലെ കേണൽ യാമമോട്ടോയും എത്തിയിരുന്നു.
മേയ് 12നു അദ്ദേഹം ടോക്കിയോയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
അവിടെ ഒരുമാസം താമസിച്ച അദ്ദേഹം ജപ്പാൻ പ്രധാനമന്ത്രി ജനറൽ ടോജോയുമായി ഭാരത-ജപ്പാൻ ബന്ധങ്ങളെപ്പറ്റിയും, നടപടിക്രമങ്ങളെപ്പറ്റിയും വിശദമായി ചർച്ചചെയ്ത് ഒരു പരസ്പരധാരണയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
റാഷ്‌ബിഹാരി ബോസ് , അബീദ് ഹസ്സന് ‍, കേണൽ യാമമോട്ടോ എന്നിവരോടൊപ്പം 1943 ജൂൺ 23നു നേതാജി സിംഗപ്പൂരിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമി (INA)
റാഷ് ബിഹാരി ബോസ് 1943 ജൂലൈ 4-നു സിംഗപ്പൂരിലെ പ്രസിദ്ധമായ കാഥേ ഹാളിൽ വച് ഇന്ത്യൻ ഇൻഡിപ്പെൻഡൻസ് ലീഗിന്റെ നേതൃത്വം സുഭാസ് ചന്ദ്ര ബോസിനു കൈമാറി.
അടുത്തദിവസം ജൂലൈ 5-നു ആസാദ് ഹിന്ദ് ഫൌജ് അഥവാ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമി (ഐ.എൻ.എ or INA) രൂപവത്കരിച്ച വിവരം അദ്ദേഹം ലോകത്തെ അറിയിച്ചു.
ഐ.എൻ.എയിലെ മലയാളികൾ
ഐ.എൻ.എയുടെ രൂപവത്കരണത്തിലും പ്രവർത്തനത്തിലും പങ്കുവഹിച്ച നിരവധി മലയാളികളുണ്ട്.
ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി , എൻ. രാഘവന് ‍, എ.സി.എൻ നമ്പ്യാർ , കണ്ണേമ്പിള്ളി കരുണാകരമേനോൻ , വക്കം അബ്ദുൾഖാദർ , എൻ.പി. നായർ തുടങ്ങി കുറെ മലയാളികൾ.
പോരാട്ടത്തിനിടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ  മരിച്ചുവീണവരും ബ്രിട്ടീഷുകാർ തൂക്കിലേറ്റിയവരും അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്.
വക്കം ഖാദര് ‍, ടി.പി. കുമാരൻ നായർ തുടങ്ങിയവർ തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ടു.
മിസ്സിസ് പി.കെ. പൊതുവാൾ ‍, നാരായണി അമ്മാൾ തുടങ്ങിയ കേരളീയ വനിതകളും ഐ.എൻ.എയിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഐ.എൻ.എയുടെ വനിതാവിഭാഗമായിരുന്ന ഝാൻസിറാണി റെജിമെന്റിന്റെ നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നത് ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മിയായിരുന്നു.
1943-ൽ നേതാജി  രൂപം കൊടുത്ത ആസാദ് ഹിന്ദ് ഗവണ്മെന്റിലെ ഏക വനിതാംഗവും അവരായിരുന്നു.
സ്വതന്ത്രഭാരത സർക്കാർ
1943 ഒക്ടോബർ 21-നു രാവിലെ ഇന്ത്യൻ ഇൻഡിപ്പെൻഡൻസ് ലീഗിന്റെ ഒരു വിശേഷാൽ പൊതുയോഗം സിംഗപ്പൂരിലെ കാഥേഹാളിൽ വച്ചു കൂടുകയുണ്ടായി.
ഇവിടെ വച്ച് താൽക്കാലിക സ്വതന്ത്രഭാരത സർക്കാരിന്റെ രൂപവത്കരണം നേതാജി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അതിനുശേഷം രാഷ്ട്രത്തലവനായി നേതാജി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
ഒക്ടോബർ 22-നു വനിതകളുടെ സേനാവിഭാഗമായ ഝാൻസിറാണി റെജിമെന്റ് നേതാജി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു.
അടുത്തദിവസങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്രഭാരത സർക്കാരിന്റെ മന്ത്രിസഭയോഗങ്ങളിൽ വച്ച് അമേരിക്കൻ ശക്തികൾക്കെതിരെ സ്വതന്ത്രഭാരത സർക്കാർ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ജപ്പാന്റെ കൈവശമായിരുന്ന ആന്തമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ സ്വതന്ത്രഭാരത സർക്കാരിനു കൈമാറുന്നതാണെന്നും മേലാൽ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ഏതു ഭാരതപ്രദേശവും ആസാദ് ഹിന്ദ് സർക്കാരിന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതാണെന്നും ജാപ്പനീസ് പ്രധാനമന്ത്രി ജനറൽ ടോജോ കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ് പ്രസ്താവിച്ചു.
1943 ഡിസംബർ 29-‍ാ‍‍ം തീയതി ആന്തമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ നേതാജി ആൻഡമാനിലെത്തി.
ആൻഡമാൻ ദ്വീപിന്  
‘ഷഹീദ്’  ദ്വീപെന്നും, നിക്കോബാർ ദ്വീപിന് ‘സ്വരാജ്’ ദ്വീപെന്നും നേതാജി പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.
മേജർ ജനറൽ ലോകനാഥനെ ഷഹീദ് സ്വരാജ് ദ്വീപസമൂഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ഭരണാധികാരിയായി നേതാജി നിയമിച്ചു.
ജപ്പാന്റെ സഹായത്തോടെ 1944-ൽ ആസാദ് ഹിന്ദ് ദേശീയബാങ്കും രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടു.
താൽക്കാലിക ഗവണ്മെന്റിനുവേണ്ടി നേതാജി കറൻസി നോട്ടുകൾ അച്ചടിച്ചിറക്കുകയും ചെയ്തു.