smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പണ്ട്  വെള്ളായണി കായലിന്റെ കരയിലായി നിന്ന തെങ്ങുകളിൽ നിന്ന് കള്ള് ശേഖരിക്കുക പതിവായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ ഒരു ചെത്തുകാരൻ താൻ ശേഖരിച്ച കള്ളിൽ ഗണ്യമായ കുറവ് ശ്രദ്ധിച്ചു.
കള്ള് ശേഖരിച്ചുവച്ചിരുന്ന കുടത്തിൽനിന്നാണ് മോഷണം പോകുന്നതെന്ന് മനസിലാക്കി.
മോഷ്ടാവിനെ കണ്ടെത്താനായി അയാൾ ഒരു ദിവസം മറഞ്ഞിരുന്നു.
ഒരു വലിയ പച്ച തവള തെങ്ങുകൾ മാറി മാറി ചാടി കള്ളുകുടത്തിൽ നിന്ന് കള്ളുകുടിക്കുന്നതായി അപ്പോൾ അയാൾ കണ്ടു.
ആ തവളയെ ചെത്തുകാരൻ കള്ള് ചെത്തുന്ന തേർ കൊണ്ട് എറിഞ്ഞു.
എന്നാൽ തേർകൊണ്ട തവള കായലിലേക്ക് എടുത്തു ചാടുന്ന കണ്ട അയാൾ അത്ഭുതപ്പെടുന്നു.
തുടർന്ന് അയാൾ മഹാദേവിഭക്തനായ കേളൻ കുലശേഖരവാത്തിയെ വിവരമറിയിക്കുന്നു.
കുലശേഖരവാത്തി ഏഴുദിവസം ദേവീമന്ത്രോച്ചാരണത്തോടെ വെള്ളായണിക്കായലിൽ മുങ്ങി നിവർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഏഴാംദിവസം വെള്ളായണിയുടെ സുകൃതമായി കായൽപ്പരപ്പിൽ ഒരു ചെന്താമര വിരിയുന്നു.
ആ ചെന്താമരയിൽ ചുവന്ന സാളഗ്രാമമായി മഹാത്രിപുരസുന്ദരിയായ ശ്രീഭദ്രകാളി വിളങ്ങുന്നത് വാത്തി നിറകണ്ണുകളോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.
തുടർന്ന് വാത്തി ആ ചൈതന്യത്തെ കലമാൻ കൊമ്പിലേക്കു ആവാഹിച്ചു.
തുടർന്ന് വരിക്കപ്ലാവിൻ കൊമ്പിൽ തീർത്ത തിരുമുടിയിൽ ആവാഹിച്ചിരുത്തി പൂജകൾ ചെയ്തു.
അങ്ങനെ പൂജകൾ ചെയ്തുവരികയായിരുന്നപ്പോഴാണ് തിരുവിതാങ്കൂർ മഹാരാജാവ് പ്രതിഷ്ഠയല്ലാത്ത വിഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാന കൊട്ടാരത്തിൽ എഴുന്നള്ളിക്കാനുള്ള ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത്.
വെള്ളായണി തിരുമുടിയും എഴുന്നള്ളിച്ചു വന്നപ്പോൾ, മറ്റു വിഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം ബഹുമാനപൂർവ്വം പീഠത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു.
രാജാവ് തിരുമുടി ഒരു പൂജ ഹാളിൽ വച്ച് പൂട്ടാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
ദുഖിതനായ വാത്തി കരുവൻ പറയൻ എന്ന മാന്ത്രികനെ കണ്ടു വിദഗ്ദ്ധമായി തിരുമുടി തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോരുന്നു.
എന്നാൽ ഇതറിഞ്ഞ രാജാവ് വാത്തിയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ കൽപ്പിക്കുന്നു.
ഭടന്മാർ അടുത്തെത്തിയസമയം വാത്തി കുറച്ചു സമയം ചോദിച്ചിട്ട് അടുത്തുള്ള കാവിൽ തന്റെ ചൈതന്യത്തെ കുടിയിരുത്തിയ ശേഷം ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിക്കുന്നു.
ഇന്ന് ആ കാവ് കായിക്കര തെക്കത് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവിടുത്തെ പൂജകൾക്ക് ശേഷമാണു മുടിപ്പുരയിലെ പൂജകൾ.
ഇന്നും അതേവാത്തിയുടെ സമുദായത്തിൽ(കൊല്ലൻ)പെട്ടവരാണ് വെള്ളായണിയിൽ പൂജകൾ ചെയ്യുന്നത്.
തിരുവിതാങ്കൂർ ഭരിച്ചിരുന്ന ഗൗരി ലക്ഷ്മി തമ്പുരാട്ടി യാണ് തങ്കതിരുമുടി നിർമ്മിച്ചു നൽകിയത്.
ഉത്സവകാലങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന കളംകാവൽ വേളകളിൽ എന്നും തിരുമുടിയെടുക്കുന്ന വാത്തി കാലിടറിയാണ് നടക്കാറുള്ളത്.
ഇത് പണ്ട്  ദേവിയുടെ കാലിൽ തേർകൊണ്ടത് കാരണം ആണെന്നാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്.
ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കാളിയൂട്ടുത്സവം വെള്ളായണി കാളിയൂട്ട് മഹോത്സവം
വെള്ളായണി മുടിപ്പുരയിൽ 3 വര്ഷം കൂടുമ്പോൾ നടക്കുന്ന കാളിയൂട്ടുത്സവം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്.
ഇതും കാണുക വെള്ളായണി തടാകം ശക്തിസം മുടിയേറ്റ് അവലംബം ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Vellayani Devi Temple എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Vellayani Devi Temple വിക്കിപീഡിയയുടെ സഹോദര സംരംഭങ്ങളിൽ നിർവചനങ്ങൾ വിക്കിനിഘണ്ടുവിൽനിന്ന് മീഡിയ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽനിന്ന് വാർത്തകൾ വിക്കിന്യൂസിൽനിന്ന് ഉദ്ധരണികൾ വിക്കിക്വോട്ട്സിൽനിന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിക്കിസോഴ്സിൽനിന്ന് പാഠപുസ്തകങ്ങൾ വിക്കിബുക്സിൽനിന്ന് പഠനസഹായികൾ വിക്കിവാഴ്സിറ്റിയിൽനിന്ന് Temples of Trivandrum KerlaWindow.com Vellayani Devi Temple WikiMapia.com Pilgrim Centers in Thiruvanthapuram Kerala.me
ചൂട്ടുപടയണി This article does not cite any sources .
Find sources: "ചൂട്ടുപടയണി" – news · newspapers · books · scholar · JSTOR ( Learn how and when to remove this message ) വളവനാട് ദേവീക്ഷേത്രം choottu padayani valavanadu Devi temple 2014
തെക്കൻ കേരളത്തിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലുള്ള ദേവീക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഉത്സത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന അനുഷ്ഠാനപരമായ ഒരു ചടങ്ങാണ് ചൂട്ടുപടയണി .
ഉണങ്ങിയ തെങ്ങോലകൾ ചേർത്ത് മെടഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ ചൂട്ട് ആണ് പ്രധാന വസ്തു.
കത്തിച്ച ചൂട്ട് തീരുന്നതിനനുസരിച്ച് അടുത്തത് കത്തിക്കും .
എല്ലാവരും ആഹ്ലാദ നൃത്തചുവടുകൾ വച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കും പോവുക.
ക്ഷേത്ര സമീപം എത്തുമ്പോഴേക്കും ചൂട്ടുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കും.
ക്ഷേത്രഅതിർത്തിയിൽ വച്ച് പൂജാരിയും സംഘവും ചൂട്ടു പടയണിക്കാരെ സ്വീകരിക്കും .
തുടർന്ന് വാദ്യമേളം, പൂത്തിരി, പടക്കം, കരിമരുന്ന് പ്രയോഗം തുടങ്ങിയവയോടുകൂടി ക്ഷേത്രസന്നിധിയിലെത്തും.
ക്ഷേത്രത്തിനു മുൻപിൽ ചൂട്ടുകൾ കോട്ടപോലെ   നാട്ടി തീകൊളുത്തും ഭക്തർ ചൂട്ടുകൾക്കിടയിലുള്ള സ്ഥലത്ത് ആനന്ദനൃത്തം ആടും.
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വൈപ്പിനിലുള്ള പള്ളത്താംകുളങ്ങരെ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ താലപ്പൊലിയോടനുബന്ധിച്ച് ചൂട്ടു പടയണി നടത്താറുണ്ട്.
താലപ്പൊലി കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു ദിവസത്തിനു ശേഷം ആൾത്തൂക്കം നടക്കുന്ന ദിവസം വെളുപ്പിനാണ് ഇവിടെ ചൂട്ടു പടയണി നടക്കുന്നത്.
വളവനാട് ചൂട്ടുപടയണി
ചേർത്തല, ആലപ്പുഴ പ്രദേശങ്ങളിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ചൂട്ടു പടയണി ന‍ടന്നിരുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അവ ചുരുക്കം ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ നടക്കുന്നുള്ളു.
അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ വളവനാട്   വളവനാട് ദേവീക്ഷേത്രം.
ചൂട്ടുകളുടെ ലഭ്യതക്കുറവ്, അപകട സാധ്യത തുടങ്ങിയവ ഈ പടയണിയുടെ പ്രചാരം കുറക്കുന്നതിന് കാരണമായി.
എന്നാൽ ഇന്നും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളോടെ ഇവിടെ ചൂട്ട് പടയണി നടത്തുന്നു.
Choottu Padayani എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
ചൂട്ടുവെപ്പ്
പടയണി തുടങ്ങുന്നതിന്റെ മുന്നോടിയായുളള ഒരു ചടങ്ങാണ് ചൂട്ടുവെയ്പ് .
ഉണങ്ങിയ ഓലമടലുകൾ ചുരുട്ടിക്കെട്ടിയതിന്റെ അഗ്രം ആണ് ചൂട്ടുകറ്റയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഈ ചൂട്ട് അതാത് ദിവസത്തെ ചടങ്ങുകൾ അവസാനിക്കുന്നതുവരെ കെട്ടുപോകാൻ പാടില്ല.
ചൂട്ടുകറ്റയും, തേങ്ങയും കൊണ്ടുവരുന്നത് പരമ്പരാഗത മായി അവകാശപ്പെട്ട കുടുംബക്കാരാണ്.
പടയണിയുടെ നടത്തിപ്പിനാവിശ്യമായ ചൂട്ട്, കരിക്ക്, തേങ്ങ എന്നിവ ശേഖരിക്കുന്നത് തെങ്ങുകയറ്റം കുലത്തൊഴിലായി സ്വീക രിച്ച തണ്ടാൻ' ജാതിയിൽപ്പെട്ടവരാണ്.
പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിക്കുന്ന ദിനം ശ്രീകോവിലിലെ വിളക്കിൽ നിന്ന് പൂജാരി കത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ചൂട്ട് ആർപ്പും കുരവയുമായി ക്ഷേത്രത്തിന് വലത്തു വെച്ച് കാവിന്റെ മൂലയ്ക്ക് കൊണ്ടുവെയ്ക്കുന്നു.
ഈ ചൂട്ട് പടയണിയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.
എല്ലാ ദിവസവും ഇപ്രകാരം ചൂട്ടുവലത്ത് ഉണ്ടായിരിക്കും.
ഈ ചൂട്ടിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് കോലം തുളളുന്നത്.
ചൂട്ടുവെളിച്ചത്തിൽ പടയണി ആശാൻ കൈമണിയുടെ സഹായത്തോടെ പച്ച തപ്പിൽ ഗണപതിയും പടിവട്ടവും കൊട്ടി പ്രാകൃത ശബ്ദത്തിൽ ദേവതയെ “ഈ ഹൂ...
' എന്ന് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഉറക്കെ വിളിക്കുന്നു.
ജനങ്ങളും ഇതുപോലെ ചെയ്യു 
ന്നു.
ഇപ്രകാരം പടയണി കാണാൻ ദേവതയെ വിളിച്ചിറക്കുന്ന അനുഷ്ഠാനത്തിന് “വിളിച്ചിറക്കൽ', 'കൊട്ടി വിളിക്കൽ "പച്ചപ്പും കൈമണിയും' എന്നിങ്ങനെ പല പേരു കളുണ്ട്.
ഇത് പതിനാല് ദിവസം വരെ നീളാറുണ്ട്.
എല്ലാ ദിവസവും ആദ്യ ഇനമായ മേളം ഏഴര നാഴിക ഇരുട്ടിക്കഴിഞ്ഞ് ആരംഭിക്കുന്നു.
പിന്നീട് തപ്പ് കാച്ചി വിവിധ താളങ്ങൾ വായിക്കുന്നു.
ഗണപതി, ജീവ, ഏടായം തുടങ്ങിയവയാണ് താളങ്ങൾ.
കൊട്ടിവിളിച്ചാൽ ഗണകൻ തേങ്ങാമുറിച്ച് പറയുന്ന ഫലം, പടയണിക്കാലത്ത് ജനങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഗുണദോഷങ്ങളുടെ മുന്നറിയിപ്പാണെന്നു കരുതിപ്പോരുന്നു.
ദേവതയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി സമൃദ്ധി നേടണം എന്ന ചിന്തയാൽ ഗ്രാമവാസികൾ ഒത്തു ചേരുന്നു.
ചുട്ടുവെച്ച് പച്ചത്തപ്പുകൊട്ടി വിളിച്ചാൽ ദേവതാസ്ഥാനത്തിനു മുമ്പിലുളള വിശാല സ്ഥലമായ പടയണിക്കളത്തിലേക്ക് ദേവത ഇറങ്ങിവരും എന്ന് ഗ്രാമീണർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑
നീലംപേരൂർ പടയണി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Neelamperoor_Padayani പ്രശസ്തമായ നീലംപേരൂർ പൂരം പടയണി പടയണിയുടെ വീഡിയോ
കേരളത്തിൽ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ കുട്ടനാട് താലൂക്കിലെ നീലംപേരൂരിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പള്ളി ഭഗവതിക്ഷേത്രത്തിൽ , ചിങ്ങ മാസത്തിലെ തിരുവോണം കഴിഞ്ഞു വരുന്ന പൂരം നാൾ നടത്തുന്ന പടയണി ഉത്സവമാണ് നീലംപേരൂർ പടയണി അഥവാ നീലംപേരൂർ പൂരം.
ധനു മാസത്തിൽ മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിൽ പടയണിക്കാലമാണ്.
ചിലേടത്ത് 28 ദിവസം പടയണി ഉണ്ടായിരിക്കും.
നീലംപേരൂരിൽ ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണത്തിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം അവിട്ടം മുതൽ പൂരം നാൾ വരെ 16 ദിവസത്തെ പടയണിയാണ് .
പടയണി എന്നാൽ സൈന്യം അഥവാ പടയുടെ നീണ്ട നിര എന്നാണർത്ഥം.
ഒരു യുദ്ധത്തിലെന്നപോലെ ജനങ്ങൾ(പട) അണിനിരക്കുന്ന ഉത്സവമായതിനാലാണ്‌ പടയണി എന്ന പേരു വന്നത്.
പടേനി എന്നു നാട്ടുഭേദമുണ്ട്.
ചേരമാൻ പെരുമാളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ്‌ പടയണിയുടെ ഒരു ഐതിഹ്യം.
നീലംപേരൂർ പടയണി ആരംഭിച്ചത്‌ പെരുമാളിൻറെ വരവു പ്രമാണിച്ചാണത്രെ.
ചേരമാൻ പെരുമാൾ ഒരു നാൾ തിരുവഞ്ചിക്കുളത്തു നിന്നും കായൽ വഴി വള്ളത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു വരുമ്പോൾ നീലംപേരൂർ പ്രദേശത്തിൻറെ ഭൂപ്രകൃതി കണ്ട്‌ ആകൃഷ്ടനായി.
ഗ്രാമത്തിൽ കൊട്ടാരം പണികഴിപ്പിച്ച്‌ അവിടെ താമസമാക്കി.
പെരുമാൾ തൻറെ ഉപാസനാമൂർത്തിയായ പെരിഞ്ഞനത്തു ഭഗവതിയെ നീലമ്പേരൂരിലെ പത്തില്ലത്ത്‌ പോറ്റിമാരുടെ വകയായിരുന്ന ശിവക്ഷേത്രത്തിന്‌ വടക്കുവശം വടക്കുദർശനമായി ക്ഷേത്രം നിർമിച്ച്‌ പ്രതിഷ്‌ഠിച്ചു.
രാജാവ് നേരിട്ടു പ്രതിഷ്‌ഠ കഴിപ്പിച്ച തിനാൽ ക്ഷേത്രത്തിന്‌ "പള്ളിഭഗവതി" ക്ഷേത്രമെന്ന്‌ പേരിട്ടു.
കലാപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ടാസ്വദിക്കാൻ പെരുമാൾ കൊട്ടാര മാളികയിൽ എഴുന്നള്ളിയിരുന്നു.
പടയണി ആരംഭിച്ചത്‌ ഇതിൻറെ ഓർമ്മ പുതുക്കാനാണ് എന്നാണ്‌ വിശ്വാസം.
പള്ളി ബാണപ്പെരുമാളെന്ന രാജാവ്‌ മതം മാറിയശേഷം തൻറെ ആസ്ഥാനമായ തിരുവഞ്ചിക്കുളത്തു ( കൊടുങ്ങല്ലൂർ) നിന്നു വിട്ട്‌ കോട്ടയം , ചങ്ങനാശേരി എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിൽ യാത്രചെയ്തിരുന്നു ഒടുവിൽ നീലംപേരൂർ വച്ച്‌ അദ്ദേഹം ഒരു ബുദ്ധമത സന്യാസിയായി ദേഹത്യാഗം ചെയ്തു.
അതേ പെരുമാളാണ്‌ നീലംപേരൂരെയും കിളിരൂരിലേയും പ്രതിഷ്‌ഠകൾ നടത്തിയത് എന്നാണ് മറ്റൊരു വിശ്വാസം.
നീലംപേരൂർ ക്ഷേത്രത്തിനു മുൻവശമുള്ള മതിലിനു പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന മാളിക പള്ളി ബാണപ്പെരുമാളുടെ ശവകുടീരമായിരുന്നുവത്രെ.
ദാരിക നിഗ്രഹത്തിനുശേഷം കലി അടങ്ങാതെവന്ന ഭദ്രകാളിക്കു മുന്നിൽ മഹാദേവൻറെ ഭൂതഗണങ്ങൾ കോലങ്ങൾ വെച്ചുകെട്ടി തുള്ളിയെന്നും ഭഗവതി സന്തോഷവതിയായെന്നുമാണ് ഹിന്ദുമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യം.
ആയിരത്തോളം വർഷം പഴക്കമുണ്ട് നീലംപേരൂർ പടയണിക്ക് എന്നാണ് കരുതുന്നത്.
ഹിന്ദു സാംസ്കാരിക കൂട്ടായ്മ ഈ പടയണിയിൽ കാണാം.
പ്രസിദ്ധ ചൈനീസ് സഞ്ചാരി ആയിരുന്ന ഫാഹിയാൻ, തന്റെ യത്രാവിവരണത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്, ബീഹാറിലെപാടലീപുത്രത്തിലെ (പാറ്റ്ന) ബുദ്ധമതക്കരുടെ ഉത്സവവുമായി ഇതിനു വളരെ സാമ്യമുണ്ടെന്നാണ്..
കെട്ടുകാഴ്ച/പൂരം പണികൾ
അവിട്ടം നാൾ ചൂട്ടിടീലിനു ശേഷം ചതയം നാൾ രാവിലെ 6 മണിയോടു കൂടി നാട്ടിലെ യുവജനങ്ങൾ എല്ലാവരും ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ ഒത്തു കൂടുന്നു.
45 അടി പൊക്കമുള്ള വലിയ അന്നം, നല്ല വലിപ്പമുള്ള ഒരു ആന, 30 അടി പൊക്കമുള്ള 2 മറ്റ് അന്നങ്ങൾ, 30 അടി പൊക്കമുള്ള ഭീമൻ, യക്ഷി എന്നീ കോലങ്ങൾ, ഇവയുടെയെല്ലാം ചട്ടങ്ങൾ വലിയ തടിയിൽ തീർത്തിട്ടുള്ളതാണ്, അവയെല്ലാം സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സുരക്ഷിത മുറിയിൽ നിന്നും വെളിയിലെടുത്ത് ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലുള്ള ആൽമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ എത്തിക്കും.
അതിനു ശേഷം ചട്ടങ്ങളെല്ലാം യഥാസ്ഥാനങ്ങളിൽ യോജിപ്പിച്ച് എല്ലാത്തിന്റെയും ചട്ടക്കൂട്ടുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ ഇവയുടെയെല്ലാം അസ്ഥികൂടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയാണ് പണികൾ.
വലിയ അന്നങ്ങൾക്ക് കമുകിന്റെ വാരി കൊണ്ടും ചെറിയ അന്നങ്ങൾക്ക് ഈറലും കൊണ്ടാണ് അസ്ഥികൂടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ശരീര നിർമ്മാണമാണു.
വാഴക്കച്ചികൊണ്ടാണ് ഇവ നിർമ്മിക്കുന്നത്.
അവസാന ദിവസമായ പൂരം നാൾ,താമരയില കൊണ്ട് തൊലിയും ചെത്തിപൂ, വാഴപ്പോള എന്നിവ കൊണ്ട് തൂവലും ഉണ്ടാക്കുന്നു.
പൂരം നാൾ രത്രി 8 മണിയോടു കൂടി നീലംപേരൂർ ക്ഷേത്ര പരിസരത്തെത്തിയാൽ മാനസ സരസ്സ് പൊയ്കയിൽ പല വലിപ്പത്തിലുള്ള 100 അന്നങ്ങളോളം നീന്തിത്തുടിക്കുകയാണൊ എന്ന് തോന്നും വിധം നമ്മുടെ കണ്ണൂകൾക്ക് വിരുന്നേകി ഈ കെട്ടുകാഴ്ച കാണാം.
ഭഗവതീക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന പടയണിയിൽ മൂന്നുതരം ചിട്ടകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
പാട്ടിലും തുള്ളലിലും ചിട്ടകളിലുമുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളാണ് രണ്ടു മാർഗങ്ങളുടേയും വ്യത്യാസം.
കഥകളിയിലെന്നപോലെ വടക്കൻ തെക്കൻ ചിട്ടയും, ഇവരണ്ടും ചേർന്ന ചിട്ടയുമുണ്ട്
ചൂട്ടിടീൽ, കുടം പൂജ കളി, അനുജ്ഞവാങ്ങൽ, തോത്താകളി, കുടനിർത്ത്, പ്ലാവിലനിർത്ത്, മകം പടയണി, പൂരം പടയണി, അരിയും തിരിയും വയ്പ് എന്നിവയാണു പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ.
ഇതിൽ ചൂട്ടിടീൽ പടയണി തുടങ്ങുന്ന ദിവസവും, അരിയും തിരിയും വയ്പ് പടയണി അവസാനിക്കുന്ന ദിവസവും മാത്രമുള്ള ചടങ്ങാണു.
കുടം പൂജ കളി, അനുഞവാങ്ങൽ ,തോത്താകളി എന്നിവ കുടനിർത്ത്, പ്ലാവിലനിർത്ത്, മകം പടയണി, പൂരം പടയണി എന്നീ വിശേഷാൽ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമുള്ള ചടങ്ങാണു.
പടയണിയുടെ ഏട്ടാം ദിവസം കുടനിർത്തും, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം പ്ലാവിലനിർത്തും, പതിനഞ്ചാം ദിവസം മകം പടയണിയും, പതിനാറാം ദിവസം പൂരം പടയണിയും.
ഈ രീതയിലാണു ചടങ്ങുകൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി 10 മണിക്ക് ശേഷമാണു ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങുന്നത്.
ചൂട്ടിടീൽ
തിരുവോണത്തിന്റെ പിറ്റെ ദിവസം അവിട്ടം നാളിൽ രാത്രി ഇരുട്ടി 10 മണി സമയത്തോടു കൂടിയാണു പടയണി തുടങ്ങുന്നത്.
ശ്രീകോവിലിൽ നിന്നും മേൽശാന്തി കൊണ്ടുവരുന്ന അഗ്നി (തീ) കരക്കാർ ഒരൊരുത്തരും വീട്ടിൽ നിന്നും തെറുത്തു കൊണ്ട് വരുന്ന ഉണങ്ങിയ തെങ്ങോലയിലേക്ക് പകർന്നു തരുന്നു.
കരനാഥനായിട്ടുള്ള ആൾ മതിൽക്കെട്ടിനു വെളിയിലുള്ള ചേരമാൻ പെരുമാൾ സ്മാരകത്തിന്റെ അടുത്തു പോയി അനുവാദം ചോദിക്കുകയും, അദ്ദേഹം അവിടെ നിന്നും തിരിച്ചു നടക്കുന്ന സമയം കരക്കാരെല്ലാവരും കൂടി ആർത്തു വിളിച്ച് പടയണി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദേവസ്വം കാര്യക്കാരനെയാണു ഇപ്പോൾ കരനാഥനായി അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
തുടർന്നു വരുന്ന 7 ദിവസങ്ങളിലും ഇതേ സമയത്ത് ഈ ചടങ്ങുകൾ തന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നു.
കുടംപൂജ കളി കുടംപൂജ കളി
കഥകളി തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുള്ള കേളീകൊട്ടൽ എന്ന പോലെ 16 ദിവസത്തെ പടയണിയുടെ പ്രധാന ദിവസങ്ങൾ ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിക്കുന്നത് ഈ ചടങ്ങോടു കൂടിയാണു.
4 അടിയോളം പൊക്കത്തിൽ വിറകുകൾ അടുക്കി വച്ചു ആഴി കൂട്ടി, പടയണിക്കെത്തിയിട്ടുള്ള ആ ബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങളും വളരെ വലിയ ഒരു വൃത്താകൃതിയിൽ അതിനു ചുറ്റും നിൽക്കുകയും പടയണി ആചാര്യൻ പാടിക്കൊടുക്കുന്ന ഈണത്തിൽ വലിയ കൈമണിയുടെ അകമ്പടിയോടെ എല്ലാവരും ഏറ്റുപടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചടങ്ങാണ് കുടമ്പൂജ കളി.
ഗണപതി സ്തുതിയോടെ തുടങ്ങുകയും കുചേലസൽഗതി, സ്യമന്തകം, രാമായണത്തിലെ ചില ഏടുകൾ, എന്നിവ നീലമ്പേരൂർ പടയണി ആചാര്ന്മാർ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ഈണത്തിലും വരികളിലുമായാണ് പാടിക്കൊടുക്കുന്നത്.
പാടിക്കൊൺറ്റിരിക്കുന്ന ആചാര്യൻ പാടുന്നതനിടയിൽ തകൃതിതെയ് ...
തകൃതിതെയ് ...
എന്ന ഈണത്തിൽ തുടങ്ങി താളത്തിന്റെ മുറുകിയ കാലത്തിൽ ചൊല്ലുകയും ആ സമയത്ത് വട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നവരിൽ കുറച്ചുപേർ ആ താളത്തിനൊത്ത് ഇറങ്ങിക്കളിച്ചു തുള്ളൂകയും ചെയ്യും.
കുട്ടികൾക്ക് വളരെ ഹരമായ ഒരു ചടങ്ങാണിത്.
അനുജ്ഞവാങ്ങൽ
പടയണി തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് ക്ഷേത്രമതിൽക്കെട്ടിനു വെളിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ചേരമാൻപെരുമാളിന്റെ സ്മാരകത്തിന്റെ അടുത്തുപോയി പടയണി ആരംഭിക്കുവാനുള്ള അനുമതി വാങ്ങുന്ന ചടങ്ങ് ആണിത്.
16 ദിവസവും ഈ ചടങ്ങുണ്ട്.
ദേവസ്വം രക്ഷാധികാരിയാണു അനുവാദം ചോദിക്കുന്നത്.
തോത്തകളി തോത്തകളി
അനുഞവാങ്ങൽ ചടങ്ങിനു ശേഷം നടക്കുന്നതാണിത്.
അനുവാദം ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞു കരനാഥൻ അവിടെ നിന്നും തിരിക്കുമ്പോൾ വലിയ ഒരു ആരവത്തോടു കൂടി എല്ലാവരും "ഹുയ്യോ.."
എന്ന ശബ്ദം പുറപ്പെറ്റുവിച്ച് ആരംഭിക്കുകയും പിന്നീട് "തകാ തീ തൊ" "തകൈ തീ തൊ" എന്ന താളത്തിൽ ചെണ്ട മേളത്തിന്റെ കൊഴുപ്പോടുകൂടി കൊച്ചുകുട്ടികൾ മുതൽ മുതിർന്നവര് വരെ ഒരു വെളുത്തതോർത്ത് വലതുകയ്യിൽ പിടിച്ച് താളത്തിനു അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചാടിത്തുള്ളൂന്ന ചടങ്ങാണു തോത്താകളി.
തേങ്ങമുറിക്കൽ തേങ്ങാമുറിക്കൽ ചടങ്ങിന് തയ്യാറെടുത്തിരിക്കുന്നു.
ഓരോ വർഷവും പുതിയ അന്നങ്ങൾ ഭക്തജനങ്ങൾ വഴിപാടായി വയ്ക്കാറുണ്ട്.
പൂരം പടയണി ദിവസം എല്ലാ പണികൾക്കും ശേഷം രാത്രി 8 മണിക്കു നടക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് തേങ്ങമുറിക്കൽ.
അന്നത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായ തടിയുടെ പണി ചെയ്യുന്ന ആശാരിയാണ് തേങ്ങ മുറിക്കുന്നത്.
കുടനിർത്ത്
പടയണിയുടെ എട്ടാം ദിവസം നടത്തുന്ന ഒരു ചടങ്ങാണിത്.
പടയണിതുടങ്ങുന്ന അവിട്ടം നാൾ മുതൽ 4 ദിവസം ചൂട്ടു മാത്രമെ പടയണിക്കളത്തിൽ ഉപയോഗിക്കൂ.
5ആം ദിവസം മുതൽ പച്ചമുള കീറി വളയം ഉണ്ടാക്കിയും അതിൽ ചെത്തിപൂ കെട്ടിച്ചേർത്തു നല്ല അലങ്കരിച്ച കുടയുടെ ആകൃതിയിൽ ഒന്നു രണ്ട് തട്ടുകൾ ണ്ടാക്കുകയും 8ആം ദിവസം കൂടുതൽ കുടകൾ ഉണ്ടാക്കി അന്നേ ദിവസം വിശേഷാൽ പടയണി നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുടംപൂജ കളി, അനുഞവാങ്ങൽ ,തോത്താകളി മുറ പോലെ നടത്തുകയും പിന്നീട് അലങ്കരിച്ച കുടകൾ എഴുന്നെള്ളിച്ചു ദേവിയുടെ നടക്കു നേരെ കൊൺടു വരുന്നു.
പടയണി ആചാര്യൻ പാടിക്കൊടുക്കുന്ന ഈണത്തിൽ എല്ലവരും ഏറ്റുചൊല്ലിയാണു കുട എഴുന്നെള്ളീക്കുന്നത്.
വഞ്ചിപ്പാട്ടിന്റെ ഈണത്തിൽ പാടുന്ന ഈ പാട്ടു കേൾക്കാൻ തന്നെ നല്ല രസമാണു.
പ്ലാവിലനിർത്ത് പ്ലാവിലനിർത്ത്
കുടനിർത്തിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ ഒരൊ ദിവസവും ഒരൊ കോലമെന്ന രീതിയിൽ പ്ലാവില കോലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
അതായത് 9 ആം ദിവസം തപസ്വിക്കോലവും, 10 നു ആനയും, 11നു ഹനുമാൻ കോലവും, 12 നു പ്ലാവിലനിർത്തിന്റെ അന്നു ഭീമൻ കോലവും.
പതിവുപോലെ കുടംപൂജ കളി, അനുഞവാങ്ങൽ ,തോത്താകളി മുറ പോലെ നടത്തുകയും പിന്നീട് പടയണി ആചാര്യൻ പാടിക്കൊടുക്കുന്ന ഈണത്തിൽ എല്ലവരും ഏറ്റുചൊല്ലുന്നതോടൊപ്പം അലങ്കരിച്ച പ്ലാവില കോലങ്ങൾ എഴുന്നെള്ളിച്ചു ദേവിയുടെ നടക്കു നേരെ കൊൺടു വരുന്നു.
ഒരൊ കോലങ്ങൾക്കും പ്രത്യേകമായ പടയണിപ്പാട്ടുകൾ ഉൺട്.
മകം പടയണി വേലകളി
പടയണിയുടെ പതിനഞ്ചാം ദിവസം മകം പടയണി എന്ന പേരിൽ ആഘോഷിക്കുന്നു.
പതിവുപോലെ കുടംപൂജ കളി, അനുഞവാങ്ങൽ ,തോത്താകളി മുറ പോലെ നടത്തുന്നു.
പിന്നീടു നടക്കുന്ന വേലകളിയാണു മകം പടയണിയുടെ ഒരു മുഖ്യ ആകര്ഷണം.
ഈർക്കിൽ നീക്കിയെടുക്കുന്ന തെങ്ങോലയിൽ കൂവയില കൊൺട് മനുഷ്യാക്രിതിയിൽ വേലപ്പിള്ളേരെ കെട്ടിയുൺടാക്കുന്നു.
വേല അന്നത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടുകൂടി നല്ലതാളത്തിൽ 6 കുട്ടികൾ മുകളിൽപ്പറഞ്ഞരീതിയിൽ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ തെങ്ങോല കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിലത്തോടു ചേർത്തു വച്ചു കുനിഞ്ഞു നിന്നു മുമ്പോട്ടും പിമ്പോട്ടും ചാടിത്തുള്ളൂകയും പടയണി ആചാര്യൻ ചെണ്ടമേളത്തോടുകൂടി താളത്തിനു വേലകളിപ്പാട്ടു പാടിക്കൊടുക്കയും എല്ലാവരും അതു ഏറ്റു ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു.
വേലകളിക്കു ശേഷം അന്നത്തെ അടിയന്തരക്കോലമായ അമ്പലക്കോട്ട എഴുന്നെള്ളീക്കുന്നു.
അമ്പലക്കോട്ട
മകം പടയണിയുടെ അന്നു തന്നെ പിറ്റേദിവസം നടക്കുന്ന പൂരം പടയണിയുടെ ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നു.
"ചിറമ്പുകുത്ത്" എന്ന പരിപാടി അന്നുച്ചകഴിഞ്ഞു അന്നാട്ടിലെ സ്ത്രീജനങ്ങളാണു ചെയ്യുന്നത്.
ബാലികമാർ മുതൽ വയ്സ്സായ അമ്മൂമ്മമാർ വരെ ഇതിൽ പങ്കുചേരുന്നു.
വലിയ അന്നങ്ങളും വലിയകോലങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്നതിനാവശ്യമായ 6 മുതൽ 8 അടിയോളം നീളം വരുന്ന വാഴപ്പോളയുടെ ചിറമ്പിൽ ചെത്തിപൂ വരിവരീയായികുത്തി ഉണടാക്കുന്നു.
പൂരം പടയണി ദിവസം ഇവ വലിയ അന്നങ്ങളിലും കോലങ്ങളിലും കുത്തിപ്പിടിപ്പിക്കുന്നു.
പൂരം പടയണി പൂരം പടയണിയുടെ ഒരു ദൃശ്യം
പടയണി തുടങ്ങി 16 ആം ദിവസം പൂരം നാളിലാണു പൂരം പടയണി.
അവിട്ടം നാളിൽ തുടങ്ങുന്ന പണികളുടെ കലാശം അഥവ നിറപണികളെല്ലാം പൂരത്തിനാണു.
അതായത് താമരയില, ചെത്തിപൂവ്, വാഴപ്പോള എന്നിവ അന്നങ്ങളിലും കോലങ്ങളിലും കുത്തിപ്പിടിപ്പിക്കുന്നതിനാണു നിറപണി എന്നു പറയുന്നത്.
രാവിലെ 6 മണിക്ക് തുടങ്ങുന്ന പണികൾ വൈകിട്ട് 8 മണിയോടു കൂടി മാത്രമെ പൂർത്തിയാവൂ.
8 മണിക്ക് തേങ്ങമുറിക്കൽ എന്ന ചടങ്ങാണ്.
10 മണിയാകുമ്പോൾ പടയണി തുടങ്ങും.
അതിനു ശേഷം വഴിപാടായി നടയ്ക്കു വയ്ക്കുന്ന പുതിയ അന്നങ്ങളുടെ തിരുനട സമർപ്പണം ആണ്.
പിന്നീട് ഭീമൻ, യക്ഷി, രാവണൻ എന്നീ കോലങ്ങളും, 1 മണിയോടുകൂടി വല്യന്നവും ( നിലവിൽ 45 അടി ഉയരമുള്ളത്) തിരുനട സമർപ്പണത്തിനായി എത്തും.
അതിനു ശേഷം പൊയ്യാന(ഉണ്ടക്കിയെടുക്കുന്ന ആന) എഴുന്നെള്ളിക്കും.
സാധാരണ ക്ഷേത്രങ്ങളീൽ ആനയെ എഴുന്നെള്ളീക്കുന്ന അതെ രീതിയിൽ.
അല്പ സമയം പഞ്ചാരി മേളവും, നാഗസ്വരസേവയും ഉണ്ടാകും.
വെളുപ്പിനെ 2.30 ഓടുകൂടി അന്നത്തെ അടിയന്തരക്കോലമായ സിംഹത്തിന്റെ തിരുനട സമർപ്പണത്തോടെ 16 ദിവസം നീണ്ടു നിന്ന പടയണി മാമാങ്കത്തിനു പരിസമാപ്തിയാകും.
എത്തിച്ചേരാൻ വിമാന മാർഗ്ഗം : നെടുമ്പാശ്ശേരി വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം 100 കി.
റയിൽ മാർഗ്ഗം : കോട്ടയം റയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും 15 കി.
റോഡ് മാർഗ്ഗം : കോട്ടയം - ചങ്ങനാശേരി എം.സി റോഡിൽ , കുറിച്ചിയിൽ നിന്നും 3 കി.
മീ പടിഞ്ഞാറ് മാറി കൈനടി റൂട്ടിൽ.
9°29′47″N 76°30′21″E ﻿ / ﻿ 9.49639°N 76.50583°E ﻿ / 9.49639; 76.50583 ചിത്രങ്ങൾ ആനയുടെ ചട്ടക്കൂട് ചൂട്ട് കോഴി അന്നം ചെറിയ അന്നം പണിയുന്നു പടയണി പണി പുരോഗമിക്കുന്നു യക്ഷിക്കോലം പടയണിയിൽ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഈ പടയണി മൊത്തം വിവരിക്കുന്ന വീഡിയോ ആ നാട്ടുകാരുടെ പടയണി അനുഭവങ്ങൾ അവലംബം ↑ വെബ്ദുനിയ ↑ കേരള ടൂറിസം ↑ വെബ്ദുനിയ ↑ വെബ്ദുനിയ ↑ വെബ്ദുനിയ ↑ മലയാള മനോരമ ↑ വെബ്ദുനിയ
ഭൈരവിക്കോലം (പടയണി)
പടയണിയിലെ ഒരു പാളക്കോലമാണ് ഭൈരവിക്കോലം .
പാളക്കോലങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഇതാണ്.
മാതൃസങ്കല്പത്തിലാണു ഭൈരവിക്കോലം കെട്ടുന്നത്.
കൃഷിനാശങ്ങൾ തടഞ്ഞ്‌ സർവൈശ്വര്യലബ്ധിക്കായി ഭൈരവിക്കോലങ്ങൾ തുള്ളി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ഭൈരവിക്കോലത്തിനു ചുരുങ്ങിയത്‌ അഞ്ചു മുഖങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും.
നിണഭൈരവി, കാഞ്ഞിരമാല, മംഗളക്കോലം എന്നിവയും ഭൈരവിക്കോലത്തിൻറെ മാതൃകയിൽ തന്നെയാണ്‌ വരുക.
നെറുകയിൽ പന്തം കുത്തിയാണു ഭൈരവി കളത്തിൽ എത്തുന്നത്‌.16, 32, 64, 81, 101 എന്നീ ക്രമത്തിലാണു ഭൈരവിക്കോലത്തിനു പാള ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഓതറയിൽ 1001 പാളയിലാണു ഭൈരവിക്കോലം.
1001 പച്ചപ്പാളകൾ ചെത്തിയൊരുക്കി വരച്ചെടുത്ത ഭൈരവിക്കോലം.
തടിച്ചക്രങ്ങൾ പിടിപ്പിച്ച ചട്ടത്തിൽ, കമുകിൽ തടിയുടെ ത്രികോണ രൂപത്തിലേക്കാണ് കുരുത്തോലയുടെ ഈർക്കിൽ കൊണ്ട് കോലം തയ്ച്ചെടുക്കുന്നത്.
ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/French_Polynesia
2004-ലെ ഓർഗാനിക് ലോ (2004-192) വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള സ്വയംഭരണാധികാരമുള്ള ഒരു ഫ്രഞ്ച് വിദേശ പ്രദേശമാണ് ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യ .
ഇതിൽ അഞ്ച് ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ (സൊസൈറ്റി, തുവാമോട്ടു, മാർക്വേസസ്, ഗാംബിയർ, ഓസ്‌ട്രൽസ്) ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യ 5.3 ദശലക്ഷം ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററിലധികം വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു, ഏകദേശം യൂറോപ്പിന്റെ വലിപ്പം.
ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 6,000 കിലോമീറ്റർ കിഴക്കും ചിലിയിൽ നിന്ന് 7,500 കിലോമീറ്റർ പടിഞ്ഞാറും മാറി, ദക്ഷിണ പസഫിക് സമുദ്രത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
"പോളിനേഷ്യ" എന്ന പദം, പല എന്നർഥം വരുന്ന "പോളി", ദ്വീപുകൾ എന്നർഥം വരുന്ന "നേസോയ്" എന്നീ രണ്ട് ഗ്രീക്ക് പദങ്ങൾ ചേർന്ന 18-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ പദമാണ്.
നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരും ചരിത്രകാരന്മാരും വിശ്വസിക്കുന്നത് ഗ്രേറ്റ് പോളിനേഷ്യൻ കുടിയേറ്റം ആരംഭിച്ചത് ബിസി 1500 ൽ ഓസ്ട്രനേഷ്യൻ ജനത ദക്ഷിണ പസഫിക് സമുദ്രത്തിലെ ദ്വീപുകൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനായി ആകാശ നാവിഗേഷൻ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു യാത്ര നടത്തിയതിനെത്തുടർന്നാണ് എന്നാണ്.
പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പടിഞ്ഞാറൻ പോളിനേഷ്യയിൽ നിന്നുള്ളവർ ഏകദേശം 200 ബിസിയിൽ തന്നെ മാർക്വേസസ് ദ്വീപുകളിൽ കുടിയേറിയിരിക്കാമെന്നാണ്.
മാർക്വേസസിൽ നിന്നുള്ള പോളിനേഷ്യക്കാർ ഏകദേശം 300 എഡിയിൽ ഹവായിയൻ ദ്വീപുകളിലേക്ക് കുടിയേറ്റം ചെയ്‌തുവെന്നും, ഏകദേശം 9-ആം നൂറ്റാണ്ടോടെ അവർ സൊസൈറ്റി ദ്വീപുകളിൽ എത്തിയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
1521-ൽ പോർച്ചുഗീസ് പര്യവേക്ഷകനായ ഫെർഡിനാൻഡ് മഗല്ലൻ ടുമോട്ടു-ഗാംബിയർ ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ പുക-പുകയെ കണ്ടെത്തിയതോടെയാണ് യൂറോപ്യൻ അധിനിവേശം ആരംഭിച്ചത്.
1606-ൽ പോളിനേഷ്യയിലൂടെയുള്ള പെഡ്രോ ഫെർണാണ്ടസ് ഡി ക്വീറോസിന്റെ കീഴിലുള്ള മറ്റൊരു സ്പാനിഷ് പര്യവേഷണം ഫെബ്രുവരി 10-ന് ജനവാസമുള്ള ഒരു ദ്വീപ് കണ്ടു.
ഒരുപക്ഷേ താഹിതിയുടെ തെക്കുകിഴക്കുള്ള റെക്കരെക്ക ദ്വീപ് ആയ ഇതിനെ അവർ അതിനെ സാഗിറ്റേറിയ (അല്ലെങ്കിൽ സാഗിത്താരിയ) എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു.
1722-ൽ ഡച്ച്‌കാരനായ ജേക്കബ് റോഗ്വീൻ, ഡച്ച് വെസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി സ്പോൺസർ ചെയ്‌ത ഒരു പര്യവേഷണത്തിനിടെ, ടുവാമോട്ടു ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ ആറ് ദ്വീപുകളുടെയും സൊസൈറ്റി ദ്വീപുകളിലെ രണ്ട് ദ്വീപുകളുടെയും സ്ഥാനം ചാർട്ട് ചെയ്തു, അതിലൊന്നാണ് ബോറ ബോറ .
ബ്രിട്ടീഷ് പര്യവേക്ഷകനായ സാമുവൽ വാലിസ് 1767-ൽ താഹിതി സന്ദർശിച്ച ആദ്യത്തെ യൂറോപ്യൻ നാവിഗേറ്ററായി.
1768-ൽ ഫ്രഞ്ച് പര്യവേഷകനായ ലൂയിസ് അന്റോയിൻ ഡി ബൊഗെയ്ൻവില്ലെയും താഹിതി സന്ദർശിച്ചു, ബ്രിട്ടീഷ് പര്യവേക്ഷകനായ ജെയിംസ് കുക്ക് 1769-ൽ എത്തി, ശുക്രന്റെ സംക്രമണം നിരീക്ഷിച്ചു.
1773-ൽ പസഫിക്കിലേക്കുള്ള രണ്ടാമത്തെ യാത്രയിൽ അദ്ദേഹം വീണ്ടും താഹിതിയിൽ നിർത്തി, 1777-ൽ ഹവായിയിൽ വെച്ച് കൊല്ലപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പുള്ള മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും യാത്രയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി അദ്ദേഹം ഇവിടെയെത്തി.
1772-ൽ, പെറുവിലെ സ്പാനിഷ് വൈസ്രോയി ഡോൺ മാനുവൽ ഡി അമത്, താഹിതിക്കപ്പുറത്തുള്ള എല്ലാ പ്രധാന ദ്വീപുകളും പര്യവേക്ഷണം ചെയ്ത ആദ്യത്തെ യൂറോപ്യൻ ആയിരുന്ന ഡൊമിംഗോ ഡി ബോണിച്ചിയയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ താഹിതിയിലേക്കുള്ള നിരവധി പര്യവേഷണങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവിട്ടു.
1774-ൽ ഒരു ഹ്രസ്വകാല സ്പാനിഷ് വാസസ്ഥലം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, കുറച്ച് കാലത്തേക്ക് ചില ഭൂപടങ്ങളിൽ വൈസ്രോയി അമത്തിന്റെ പേരിൽ ഇസ്ലാ ഡി അമത് എന്ന പേര് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു വർഷത്തോളം താഹിതിയിൽ താമസിച്ച സ്പാനിഷ് പുരോഹിതന്മാരിൽ നിന്നാണ് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനുകൾ ആരംഭിച്ചത്.
ലണ്ടൻ മിഷനറി സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നുള്ള പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ 1797-ൽ പോളിനേഷ്യയിൽ സ്ഥിര താമസമാക്കി.
1803-ൽ താഹിതിയിലെ പോമരെ രണ്ടാമൻ രാജാവ് മോറിയയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതനായി.
അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രജകളും 1812-ൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ഫ്രഞ്ച് കത്തോലിക്കാ മിഷനറിമാർ 1834-ൽ താഹിതിയിൽ എത്തി.
1836-ൽ അവരെ പുറത്താക്കിയത്, 1838-ൽ ഫ്രാൻസ് ഒരു സൈനിക ബോട്ട് അയയ്ക്കാൻ കാരണമായി.
1842-ൽ, കത്തോലിക്കാ മിഷനറിമാർക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതിനായി, താഹിതിയും തഹുവാട്ടയും ഒരു ഫ്രഞ്ച് സംരക്ഷിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
1843-ലാണ് പപ്പീറ്റെ എന്ന തലസ്ഥാനം സ്ഥാപിതമായത്.
1880-ൽ, ഫ്രാൻസ് താഹിതിയെ പിടിച്ചെടുത്തു, ഒരു സംരക്ഷക പദവിയിൽ നിന്ന് ഒരു കോളനി എന്ന നിലയിലേക്ക് മാറ്റി.
1889 ൽ ഫ്രഞ്ച് പ്രൊട്ടക്റ്ററേറ്റ് സ്ഥാപിക്കുന്നത് വരെ ദ്വീപ് ഗ്രൂപ്പുകൾ ഔദ്യോഗികമായി ഒന്നിച്ചിരുന്നില്ല.
1842-ൽ ഫ്രാൻസ് തഹിതിയെ ഒരു സംരക്ഷിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും തഹിതിയുമായി (1844-1847) യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രിട്ടീഷുകാരും ഫ്രഞ്ചുകാരും 1847-ൽ ജാർനാക് കൺവെൻഷനിൽ ഒപ്പുവച്ചു.
കണ്വൻഷൻ മുഴുവൻ ദ്വീപസമൂഹത്തിലും ഭരിക്കാൻ ഒരു മേധാവിയെയും അനുവദിക്കരുതെന്നും റൈയേറ്റിയ, ഹുവാഹിൻ, ബോറ ബോറ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ ഇരു ശക്തികളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമായി തുടരുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഫ്രാൻസ് ഒടുവിൽ കരാർ ലംഘിച്ചു.
1897 വരെ നീണ്ടുനിന്ന ലീവാർഡ്സ് യുദ്ധം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന നിരവധി തദ്ദേശീയ പ്രതിരോധങ്ങൾക്കും സംഘർഷങ്ങൾക്കും ശേഷം 1888-ൽ ദ്വീപുകൾ ഫ്രാൻസിന്റെ കോളനിയായി മാറുകയും ചെയ്തു.
1880-കളിൽ, ഔപചാരികമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കാതെ, മുമ്പ് പോമാരേ രാജവംശത്തിൽപ്പെട്ട തുവാമോട്ടു ദ്വീപസമൂഹത്തിന് ഫ്രാൻസ് അവകാശവാദമുന്നയിച്ചു.
1842-ൽ തഹുവാട്ടയിൽ ഒരു സംരക്ഷിത പ്രദേശം പ്രഖ്യാപിച്ച ഫ്രഞ്ചുകാർ മാർക്വേസസ് ദ്വീപുകളെ മുഴുവൻ ഫ്രഞ്ചു പ്രദേശം ആയി കണക്കാക്കി.
1885-ൽ ഫ്രാൻസ് ഒരു ഗവർണറെ നിയമിക്കുകയും ഒരു ജനറൽ കൗൺസിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും അങ്ങനെ കോളനിക്ക് ശരിയായ ഭരണം നൽകുകയും ചെയ്തു.
1888-ൽ റിമാറ്റാര, റുറുതു ദ്വീപുകൾ ബ്രിട്ടീഷ് സംരക്ഷണത്തിലായെങ്കിലും 1889-ൽ അവ ഫ്രാൻസ് പിടിച്ചെടുത്തു.
1892 ലാണ് കോളനിയിൽ ആദ്യമായി തപാൽ സ്റ്റാമ്പുകൾ പുറത്തിറക്കിയത്.
കോളനിയുടെ ആദ്യത്തെ ഔദ്യോഗിക നാമം Établissements de l'Océanie (ഓഷ്യാനിയയിലെ സ്ഥാപനങ്ങൾ) എന്നായിരുന്നു; 1903-ൽ ജനറൽ കൗൺസിൽ ഒരു ഉപദേശക സമിതിയായി മാറ്റുകയും കോളനിയുടെ പേര് Établissements Français de l'Océanie (ഓഷ്യാനിയയിലെ ഫ്രഞ്ച് സ്ഥാപനങ്ങൾ) എന്നാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു.
1940-ൽ, ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയുടെ ഭരണകൂടം ഫ്രീ ഫ്രഞ്ച് ഫോഴ്സസ് എന്ന പേരിലുള്ള ഫ്രഞ്ച് സേനയെ അംഗീകരിക്കുകയും നിരവധി പോളിനേഷ്യക്കാർ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ സേവിക്കുകയും ചെയ്തു.
അക്കാലത്ത് ഫ്രഞ്ചുകാർക്കും പോളിനേഷ്യക്കാർക്കും അജ്ഞാതമായിരുന്നു എങ്കിലും, 1940 സെപ്റ്റംബർ 16-ന് ഇംപീരിയൽ ജപ്പാനിലെ കോനോ കാബിനറ്റ്, യുദ്ധാനന്തര കാലഘട്ടത്തിൽ "കിഴക്കൻ പസഫിക് ഗവൺമെന്റ്-ജനറലിന്റെ" ഭാഗമായി ജപ്പാന്റെ സ്വത്തുക്കളാകാൻ പോകുന്ന നിരവധി പ്രദേശങ്ങളിൽ ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, പസഫിക്കിലെ യുദ്ധസമയത്ത്, ഫ്രഞ്ച് ദ്വീപുകളിൽ ഒരു യഥാർത്ഥ ആക്രമണം നടത്താൻ ജപ്പാൻകാർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
1946-ൽ, പോളിനേഷ്യക്കാർക്ക് ഫ്രഞ്ച് പൗരത്വം നൽകുകയും ദ്വീപുകളുടെ പദവി ഒരു ഫ്രഞ്ച് വിദേശ പ്രദേശമാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു; ദ്വീപുകളുടെ പേര് 1957-ൽ Polynésie Française (ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യ) എന്നാക്കി മാറ്റി.
1977-ൽ ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയ്ക്ക് ഭാഗികമായ ആഭ്യന്തര സ്വയംഭരണാവകാശം ലഭിച്ചു; 1984-ൽ സ്വയംഭരണാവകാശം നീട്ടി.
2003-ൽ ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യ ഫ്രാൻസിന്റെ സമ്പൂർണ വിദേശ കൂട്ടായ്മയായി മാറി.
2013-ൽ ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സ്വയംഭരണ പ്രദേശങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി, ഇത് വഴി യുഎൻ പിന്തുണയുള്ള ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യ റഫറണ്ടത്തിന് അവർ അർഹത നേടി.
പോളിനേഷ്യൻ ലീഡേഴ്‌സ് ഗ്രൂപ്പ്, പസഫിക് കോൺഫറൻസ് ഓഫ് ചർച്ചസ്, വിമൻസ് ഇന്റർനാഷണൽ ലീഗ് ഫോർ പീസ് ആൻഡ് ഫ്രീഡം, നോൺ അലൈൻഡ് മൂവ്‌മെന്റ്, വേൾഡ് കൗൺസിൽ ഓഫ് ചർച്ചസ്, മെലനേഷ്യൻ സ്‌പിയർഹെഡ് ഗ്രൂപ്പ് എന്നിവ തദ്ദേശീയരുടെ എതിർപ്പും പിന്തുണയും അറിയിച്ചതിനെ തുടർന്നാണ് വീണ്ടും പട്ടികയിൽ ഇടംപിടിച്ചത്.
ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയുടെ പ്രധാന ദ്വീപായ താഹിതി 1842-ൽ ഒരു ഫ്രഞ്ച് സംരക്ഷിത പ്രദേശമായി മാറി, 1880-ൽ ഫ്രാൻസ് ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യ മൊത്തത്തിൽ കൈവശപ്പെടുത്തി.