smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ബലിക്കൽപ്പുരയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തെ തൂണിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
ബ്രഹ്മാവ്
ഭക്തർ ഇവിടെ പ്രാർഥിക്കാറുണ്ട്.
ധർമ്മ ശാസ്താവ് (മണിഭൂഷണൻ)
ആലിങ്കൽ ഭഗവതി (ശ്രീ ഭദ്രകാളി)
ഇത് കുമാരനല്ലൂരമ്മയുടെ ഉഗ്രരൂപത്തിലുള്ള കാളീ രൂപമായി  സങ്കൽപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ഗുരുതിയും  രക്തപുഷ്പാഞ്ജലിയുമാണ് ഇവിടത്തെ വഴിപാടുകൾ.
കടുത്ത ദുരിതങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, ശത്രുതാദോഷം തുടങ്ങിയവ അനുഭവപ്പെടുന്നവർ ഇവിടെ പ്രാർഥിക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്നു വിശ്വാസമുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവങ്ങൾ കൊടിയേറ്റുത്സവം, തൃക്കാർത്തിക
കുമാരനല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമാണ് വൃശ്ചികമാസത്തിൽ രോഹിണി നാളിൽ ആറാട്ട് വരത്തക്ക രീതിയിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവവും, അതിനിടയിൽ വരുന്ന തൃക്കാർത്തികയും.
ആറാട്ടിനെക്കാൾ ഇവിടെ വിശേഷം തൃക്കാർത്തികയാണ്.
ധ്വജാദിമുറയനുസരിച്ച് നടക്കുന്ന ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് നിരവധി ശുദ്ധിക്രിയകൾ നടത്തപ്പെടുന്നു.
ഉത്സവത്തിന് മുന്നോടിയായി വൈക്കം മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിലും ഉദയനാപുരം സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും പ്രത്യേകം വഴിപാടുകൾ കഴിയ്ക്കാറുണ്ട്.
ഇവയ്ക്കെല്ലാം ശേഷമാണ് കൊടിയേറ്റം.
സിംഹാരൂഢമായ സപ്തവർണ്ണക്കൊടി കൊടിമരത്തിൽ കയറ്റിയാൽ പിന്നീട് കുമാരനല്ലൂർ ഉത്സവലഹരിയിലമരും.
എല്ലാദിവസവും ഇവിടെ ആറാട്ടുണ്ട്.
ഇവയിൽ തൃക്കാർത്തികദിവസം വരെയുള്ള ആറാട്ട് നടക്കുന്നത് ക്ഷേത്രത്തിന് നേരെ കിഴക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കടവിലാണ്.
അവസാനദിവസമായ രോഹിണിനാളിൽ ആറാട്ട് സമീപഗ്രാമമായ നട്ടാശ്ശേരിയിലെ ഇടത്തിൽ മണപ്പുറത്ത്നടക്കുന്നത്.
ഉത്സവം നടക്കുന്ന പത്തുദിവസവും ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകാറുണ്ട്.
ചെണ്ടമേളം , പഞ്ചവാദ്യം , തായമ്പക , സോപാനസംഗീതം , നാദസ്വരം തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനമാണ്.
കൂടാതെ, ക്ഷേത്രം വക സ്റ്റേജിൽ കർണാടക - ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതക്കച്ചേരികൾ, ഗാനമേള , ഭരതനാട്യം , മോഹിനിയാട്ടം , കുച്ചിപ്പുടി , കഥകളി , ഓട്ടൻതുള്ളൽ , ചാക്യാർകൂത്ത് , കൂടിയാട്ടം തുടങ്ങിയ കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും.
എല്ലാദിവസവും ക്ഷേത്രത്തിൽ ശ്രീഭൂതബലിയും എട്ടാം ദിവസമായ ഭരണിനാളിൽ ഉത്സവബലിയുമുണ്ടാകും.
ഈയവസരങ്ങളിൽ മൃദംഗവുമായും മദ്ദളവുമായും രൂപസാദൃശ്യമുള്ള മരം എന്ന വാദ്യം അകമ്പടിയായുണ്ടാകും.
നവരാത്രി മീനപ്പൂരം കുമാരനെല്ലൂർ തൃക്കാർത്തിക
പ്രസിദ്ധമായ കുമാരനല്ലൂർ തൃക്കാർത്തിക  ഒരു നാടിന്റെ ആഘോഷമാണ്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിശേഷപ്പെട്ട ദിവസമാണിത്.
വൃശ്ചിക മാസത്തിലെ കാർത്തിക നാളും പൗർണമിയും ഒരുമിച്ചെത്തുന്ന ദിവസമാണ് തൃക്കാർത്തിക ആഘോഷിക്കുന്നത്.
അന്ന് പുലർച്ചെ 3 മണിക്ക് നട തുറക്കുന്നു.
തൃക്കാർത്തിക തൊഴാൻ കിഴക്കെ നടപ്പന്തലിൽനിന്നു കിഴക്കേ ഗോപുര വാതിലിലൂടെ മതിലിനകത്തു പ്രവേശിക്കാനുള്ള സൗകര്യമാണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്.
വഴിപാടു കഴിപ്പിക്കുന്നതിനും പ്രത്യേക സൗകര്യം ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കുമാരനെല്ലൂർ അമ്മയെ തൃക്കാർത്തിക ദിവസം തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ സർവ ഐശ്വര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നും, ആപത്തുകളിൽ ഭഗവതി തുണ ഉണ്ടാകുമെന്നുമാണ് വിശ്വാസം.
കുമാരനെല്ലൂർ തൃക്കാർത്തിക ദർശിക്കാൻ തൃശ്ശൂർ വടക്കുംന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തിലെ മഹാദേവൻ എത്തിച്ചേരുമെന്ന് ഐതീഹ്യമുണ്ട്.
വിശേഷ ദിവസം
തൃക്കാർത്തിക , നവരാത്രി , ദീപാവലി തുടങ്ങിയവ.
തൃക്കാർത്തിക അതിവിശേഷം.
ചൊവ്വ, വെള്ളി, പൗർണമി, അമാവാസി, ജന്മ നക്ഷത്ര ദിവസം, മലയാളം- ഇംഗ്ലീഷ് മാസങ്ങളിലെ ഒന്നാം തീയതി തുടങ്ങിയവ ദർശനത്തിന് പ്രധാനമാണ്.
കോട്ടയം നഗരഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം 3 കി.
മി. ദൂരം മാത്രമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഉള്ളത്.
എം. സി റോഡ് ഈ പ്രദേശത്തിലൂടെ കടന്ന് പോകുന്നു.
അടുത്തുള്ള റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ - കുമാരനെല്ലൂർ.
ഇവിടെ എറണാകുളം - കോട്ടയം പാതയിൽ സർവീസ് നടത്തുന്ന പാസ്സഞ്ചർ, മെമു ട്രെയിനുകൾ മാത്രമേ നിർത്തുകയുള്ളു.
അടുത്തുള്ള വലിയ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ - കോട്ടയം.
* അതിരാവിലെ 4am മുതൽ ഉച്ചക്ക് 12pm  വരെ.
* പിന്നീട് വൈകുന്നേരം 5pm മുതൽ രാത്രി 8pm മണി വരെ.
കിന്നരർ
ഹിമാലയത്തിലും മറ്റും കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ആദിവാസി ഗോത്രവർഗ്ഗമാണ് കിന്നരർ.
ഇംഗ്ലീഷ്: Kinnaras.
ഇന്ത്യൻ പുരാണങ്ങളീൽ വളരെ ആഴത്തിലുള്ള പരാമർശങ്ങൾ കിന്നരരെക്കുറിച്ചുണ്ട്.
ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കുമിടയിലുള്ള യക്ഷർ, അപ്സരസ്സുകൾ, പിശാചർ തുടങ്ങിയ വർഗ്ഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന അതേ ഗണത്തിലാണ് ഇവരേയും തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നത് .
ഋഗ്‌വേദത്തിലൊഴിച്ചു പുരാതനമായ മിക്ക ഹിന്ദു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഇവരെ പറ്റി പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ടങ്കിലും ഇവരുടെ ഉൽപത്തിയെക്കുറിച്ച് വിശ്വസനീയവും വ്യക്തവുമായ ധാരണ എങ്ങു നിന്നും ലഭ്യമല്ല.
ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ ഒരു പ്രദേശത്ത് ഈ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാരുടെ അധിവാസം കൂടുതലാണ്.
ഈ സ്ഥലം കിന്നൗർ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
മഹാഭാരതത്തിൽ യക്ഷരേയും കിന്നരരേയും ഗന്ധർവന്മാരേയും കിംപുരുഷന്മാരെ പറ്റിയും പരാമർശമുണ്ട്.
കിംപുരുഷരുൻ കിന്നരരും മഹാഭാരതത്തിൽ രണ്ടു വർഗ്ഗമാണ്.
രാമായണത്തിൽ കിന്നരരും അപ്സരസ്സുകളും ദേവന്മാരുടെ ഗണത്തിലാണ് പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
മത്സ്യപുരാണത്തിൽ കിന്നരരും ഗന്ധർവരും ഒരേ ഗണത്തിൽ വരുന്നു.
വായു പുരാണത്തിൽ യക്ഷമാർക്കൊപ്പം ഗണപ്പെടുത്തിയ ഇവർ മലകളിൽ വസിച്ച് പാട്ടും നൃത്തവുമായി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ശിവപുരാണത്തിൽ കിന്നരരും ദാനവരും ദൈത്യരും തുടങ്ങി ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും ലിംഗാരാധകരായിരുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ആദി പുരാണത്തിലും ഇവരെ പറ്റി പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട് .
കിന്നരഗീതം എന്നാണിവരുടെ പാട്ടുകളെപ്പറ്റി പറയുന്നത്.
ബുദ്ധ ജൈന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഇവരെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ കാണാം.
ഗൗതമ ബുദ്ധൻ തന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ കിന്നരർക്കും യക്ഷ ദാനവ ഗന്ധർവന്മാർക്കും അസുരഗരുഡന്മാർക്കും ഉപദേശിച്ചതായി കാണുന്നു.
തക്കറീയ ജാതക എന്ന ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവിധ കിന്നര ജാതികളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.
ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യം
കിന്നരരുടെ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ പരമാർശങ്ങൾ എങ്ങുമില്ല.
ഒരോ പുരാണങ്ങളിലും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തമായ വിവരണങ്ങൾ ആണ് കൊടുത്തുകാണുന്നത്.
രാജ തരംഗിണിയിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിഴലിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരാണ് കിന്നരർ എന്നു പറയുന്നു.
അമരകോശത്തിൽ ദേവന്മാരുടേതു പോലെയുള്ള ഉത്പത്തി തന്നെയാണ് കിന്നരർക്കും അപ്സരസ്സുകൾക്കും മറ്റും കൊടുത്തുകാണുന്നത്.
മത്സ്യ പുരാണത്തിൽ കശ്യപ മുനിയാണിവരുടെ പിതാവ്.
കശ്യപനു 13 ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ഒരോ ഭാര്യമാരിൽ ഒരോരോ ഗോത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായി എന്നും വിവരിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു ഐതിഹ്യ പ്രകാരം ആദ്യകാല ഋഷിമാരായിരുന്നവരിൽ പുലത്സ്യർക്കും പുൽഹർക്കും ക്രട്ടുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണരായ മക്കൾ ഉണ്ടായില്ല.
പുലത്സ്യർക്ക് ഉണ്ടായ മക്കളാണ് രാക്ഷസർ, വാനരർ, കിന്നരർ യക്ഷർ എന്നിവർ.
പുലഹരുടെ മക്കളായിരുന്നു കിംപുരുഷരും പിശാചരും.
ഭീഷ്മർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Bhishma ഭീഷ്മശപഥം:രാജാരവിവർമ്മ ചിത്രം
മഹാഭാരതത്തിലെ ശ്രദ്ധേയരായ വ്യക്തികളിലൊന്നാണ് ഭീഷ്മർ അഥവാ ദേവവ്രതൻ .
കുരുവംശത്തിലെ ശന്തനു മഹാരാജാവിന്റേയും ഗംഗാദേവിയുടേയും മകനാണ്.
പാണ്ഡവരുടെയും കൗരവരുടെയും പിതാമഹനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
ഭീഷ്മർക്ക് സ്വന്തം ഇച്ഛ പ്രകാരമേ മരണം സംഭവിക്കൂ എന്ന വരം ലഭിച്ചിരുന്നു.
സ്വന്തം പിതാവിനു വേണ്ടി മരണം വരെ ബ്രഹ്മചര്യമനുഷ്ഠിച്ച ഭീഷ്മരെ നിസ്സ്വാർത്ഥതയുടെ പ്രതീകമായാണ് മഹാഭാരതത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഒരിക്കൽ വസിഷ്ഠ മഹർഷിയുടെ നന്ദിനിയെന്ന പശുവിനെ അഷ്ടവസുക്കൾ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഇതറിഞ്ഞ മഹർഷി അവരെ മനുഷ്യരായി ജനിക്കാൻ ശപിക്കുന്നു.
എങ്കിലും മോഷണത്തിനു നേതൃത്വം കൊടുത്ത പ്രഭാസനെന്ന വസുവൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാവരും ജനിച്ചയുടനെ മരിച്ച് ശാപമുക്തരാകുമെന്നും പ്രഭാസൻ ഭൂമിയിൽ ദീർഘകാലം ജീവിക്കുമെന്നും മഹർഷി ശാപമോക്ഷം നൽകുന്നു.
അങ്ങനെ പ്രഭാസനെന്ന വസുവാണ് ഭീഷ്മരായി ജനിക്കുന്നത്.
ഒരിക്കൽ കുരുവംശരാജാവായ ശന്തനു ഗംഗാനദിയുടെ തീരത്ത് നിൽക്കുന്ന സുന്ദരിയായ യുവതിയെക്കണ്ട് പ്രണയതരളിതനാകുകയും അവരോട് വിവാഹാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയും ചെയ്തു.
ആ യുവതി മനുഷ്യ രൂപം പൂണ്ട ഗംഗാദേവിയായിരുന്നു .
ഒരവസരത്തിലും തന്റെ ചെയ്തികളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു ചോദ്യങ്ങളുമുന്നയിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പു നല്കുകയാണെങ്കിൽ ശന്തനുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് ഗംഗാദേവി അറിയിച്ചു.
വസുക്കൾക്ക് ശാപമോക്ഷം നൽകാനാണ് ദേവി ഇപ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചത്.
അങ്ങനെ എട്ടാമത്തെ പുത്രന് ജന്മം നല്കിയപ്പോൾ അവനെയും ഗംഗാദേവി നദിയിൽ മുക്കാൻ തുനിഞ്ഞു.
ശപഥം തെറ്റിച്ച മഹാരാജാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് പുത്രനേയും കൊണ്ട് ഗംഗ പോകുകയും ചെയ്തതു.
പോകുമ്പോൾ മകൻ യുവാവാകുമ്പോൾ അവനെ തിരിച്ചേൽപ്പിക്കാമെന്ന് ഗംഗാദേവി രാജാവിന് ഉറപ്പു കൊടുത്തു.
ഭീഷ്മ ശപഥം
ഗംഗാദേവി യുവാവായ ദേവവ്രതനെ തിരിച്ചേല്പിക്കുകയും ശന്തനു അദ്ദേഹത്തെ യുവരാജാവാക്കി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇക്കാലഘട്ടത്തിലാണ് ശന്തനു സുന്ദരിയായ മത്സ്യകന്യക സത്യവതിയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്.
പ്രഥമദൃഷ്ടിയിൽത്തന്നെ അവളുമായി പ്രണയത്തിലായ ശന്തനു സത്യവതിയുടെ പിതാവായ ദാസരാജനോട് മകളെ തനിക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചുതരാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
തന്റെ പിതാവിന് സത്യവതിയിൽ പിറക്കുന്ന പുത്രന്മാരായിരിക്കും തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അടുത്ത അവകാശികാളെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
എന്നാൽ ദേവവ്രതന്റെ പുത്രന്മാർ ഈ ശപഥം തെറ്റിക്കാൻ സാധ്യതയില്ലേയെന്ന് ദാസരാജൻ ശങ്ക ഉന്നയിച്ചപ്പോൾ താൻ നിത്യബ്രഹ്മചാരിയായി തുടരുമെന്ന ഭീഷ്മശപഥം (ഭയങ്കരമായ പ്രതിജ്ഞ) ദേവവ്രതൻ എടുത്തു.
ഇതിനെത്തുടർന്നാണ് ഇദ്ദേഹം ഭീഷ്മർ എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്.
ഇതറിഞ്ഞ ശന്തനു സ്വേച്ഛ മൃത്യു എന്ന വരം ഭീഷ്മർക്ക് നൽകി.
ഇത് പ്രകാരം ഭീഷ്മർക്ക് സ്വന്തം ആഗ്രഹം പ്രകാരമേ മരണം സംഭവിക്കൂ.
അംബ, അംബിക, അംബാലിക
ശന്തനുവിന് സത്യവതിയിൽ ചിത്രാംഗദൻ , വിചിത്രവീര്യൻ എന്നീ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
ചിത്രാംഗദൻ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അതേ പേരുള്ള ഒരു ഗന്ധർവ്വന്റെ കയ്യാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
വിചിത്രവീര്യന് വിവാഹപ്രായമായപ്പോൾ കാശി രാജ്യത്തെ അംബ , അംബിക , അംബാലിക എന്നീ രാജകുമാരിമാരെ ഭീഷ്മർ ബലമായി പിടിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു.
എന്നാൽ, മറ്റൊരു രാജാവുമായി താൻ പ്രണയത്തിലാണെന്ന് അംബ ഭീഷ്മരെ അറിയിച്ചു.
ഭീഷ്മർ തുടർന്ന് അംബയെ പറഞ്ഞയച്ച് വിചിത്രവീര്യനെ അംബിക, അംബാലിക എന്നിവരുമായി വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ, കാമുകനാൽ നിരസിക്കപ്പെട്ട അംബ ഭീഷ്മരോട് തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഭീഷ്മർ ഈ ആവശ്യം തള്ളികളഞ്ഞു.
ഇതു കാരണം പ്രതികാര ദാഹിനിയായി മാറുന്ന അംബയാണ് പിന്നീട് ശിഖണ്ഡിയായി മാറുന്നത്.
അൽപ്പകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രോഗബാധിതനായി വിചിത്രവീര്യൻ മരണമടയുന്നു.
വിചിത്രവീര്യൻ മക്കളില്ലാത്തതു കാരണം കുരുവംശം തലമുറയറ്റു പോകുമെന്നു ഭയന്ന സത്യവതി ഭീഷ്മരോട് അംബിക, അംബാലിക എന്നിവരെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ തന്റെ ഭീഷ്മ പ്രതിജ്ഞകാരണം ഇത് നിരസിച്ച ഭീഷ്മർ സത്യവതിക്ക് പരാശര മുനിയിൽ ജനിച്ച വ്യാസനെ തനിക്കു പകരം നിർദ്ദേശിക്കുകയും വ്യാസന് അംബിക,അംബാലിക എന്നിവരിൽ ധൃതരാഷ്ട്രർ , പാണ്ഡു എന്നീ പുത്രന്മാർ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധസമയത്ത് പടുവൃദ്ധനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഭീഷ്മർ കൗരവപക്ഷത്താണ് നിലകൊണ്ടത്.
കൗരവരുടെ സർവ്വസൈന്യാധിപനായിരുന്നു ഭീഷ്മർ.
എങ്കിലും, പാണ്ഡവരെ വധിക്കാൻ ഇദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
സ്വേച്ഛമൃത്യുവായ ഭീഷ്മർ ഉള്ളിടത്തോളം പാണ്ഡവർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ കൃഷ്ണൻ ഭീഷ്മരുടെ തന്നെ ഉപദേശമനുസരിച്ച് യുദ്ധത്തിന്റെ പത്താം ദിവസം ശിഖണ്ഡിയെ മുൻനിർത്തി ഭീഷ്മരോടേറ്റുമുട്ടാൻ അർജുനനെ ഉപദേശിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകളോട് യുദ്ധം ചെയ്യില്ലെന്നു ശപഥമെടുത്ത ഭീഷ്മർ ശിഖണ്ഡി വേഷധാരിയായ അംബയോട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ തയ്യാറാവുന്നില്ല.
ഈ തക്കത്തിന് അർജുനൻ നിരായുധനായ ഭീഷ്മരെ അമ്പെയ്തു വീഴ്ത്തുന്നു.
അങ്ങനെ, ഭീഷ്മർ ശരശയ്യയിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്നു.
കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധക്കാലത്ത് പടുവൃദ്ധനായിരുന്ന ഭീഷ്മ പിതാമഹൻ , ദുര്യോധനരാജാവിനു വേണ്ടി ശെരിക്കുമൊരു യുവാവായ പടയാളിയെപ്പോലെ  തീഷ്‌ണയുദ്ധം ചെയ്താണ് വീണുപോയതു .
അദ്ദേഹം ദേവാംശജനും ദിവ്യാസ്ത്രപണ്ഡിതനുമായിരുന്നു .
നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പാണ്ഡവർക്കോ അർജ്ജുനനോ ഭീഷ്മരേയും മറ്റു കൗരവ മഹാരഥരെയും  വധിക്കാനാവുകയില്ല .
ഇക്കാര്യം ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ തന്നെ ദുര്യോധനന്റെ ഊരുഭംഗ സമയത്തു പാണ്ഡവരോട് പറയുന്നുമുണ്ട് .
വ്യാസന് കിടപിടിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയും , നിത്യ ബ്രഹ്മചാരിയും ആയിരുന്ന ഭീഷ്മർ സ്വച്ഛന്ദമൃത്യുവായിരുന്നു .
അദ്ദേഹം ഇച്ഛിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ മരണം അദ്ദേഹത്തെ സമീപിക്കുകയുള്ളൂ .
അതിശക്തനായ ഭീഷ്മപിതാമഹൻ ദിനം പ്രതി പതിനായിരക്കണക്കിന് പാണ്ഡവ മഹാരഥികളെയും അസംഖ്യം സൈനികരെയും കൊന്നു വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു .
മഹായുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ അർജ്ജുനനുമായി ഏറ്റുമുട്ടിയ അദ്ദേഹം അർജ്ജുനനുമായി തുല്യത പാലിച്ചു .
പിന്നീടുള്ള യുദ്ധങ്ങളിൽ ചിലതിൽ അർജ്ജുനനെതിരെ മേൽക്കൈ നേടുകയും ചെയ്തു .
ഒൻപതാം ദിവസത്തെ യുദ്ധം
ഒൻപതാം ദിവസത്തെ യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മപിതാമഹൻ തന്റെ യുദ്ധവീര്യം ശെരിക്കു പ്രകടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി .
അതുവരെ പാണ്ഡവരോടുള്ള വാത്സല്യം കാരണം അദ്ദേഹം മൃദുയുദ്ധമാണ് ചെയ്തിരുന്നത് .
ഒൻപതാം ദിവസം സാത്യകിയെ മാറിൽ അസ്ത്രമേൽപ്പിച്ചു തകർത്തു വിട്ട ഭീഷ്മർ അതിഘോരമായ യുദ്ധമാരംഭിച്ചു .
അദ്ദേഹം ശത്രുക്കളെ ചുടുന്ന വിധത്തിൽ പോർക്കളത്തിൽ ചുറ്റി .
പാണ്ഡവപ്പടയിൽ അത്യധികം നാശമുണ്ടായപ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അർജ്ജുനൻ ഭീഷ്മരോടേറ്റു .
അർജ്ജുനൻ ആദ്യം ഭീഷ്മരുടെ വില്ലു മുറിച്ചെങ്കിലും , ഉടനെ മറ്റൊരു വില്ലെടുത്തു ഭീഷ്മർ അർജ്ജുനനെയും കൃഷ്ണനെയും അമ്പെയ്തു മൂടിക്കളഞ്ഞു .
അർജ്ജുനന് വേണ്ടത്ര ഉയരാൻ സാധിച്ചില്ല .
അർജ്ജുനൻ മൃദുയുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ ഭീഷ്മർ അർജ്ജുനനെ തടുത്തുകൊണ്ടു അസംഖ്യം പാണ്ഡവപ്പോരാളികളെയും പാഞ്ചാല സോമകരെയും കൊന്നു തള്ളി .
അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഒറ്റ അസ്ത്രം പോലും പാഴായില്ല .
സാത്യകിയെയും ഭീമനെയും അഭിമന്യുവിനെയും മറ്റു യോദ്ധാക്കളെയും അസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അകറ്റിയിട്ടു അദ്ദേഹം പാണ്ഡവപ്പടയുടെ മധ്യത്തിൽ കയറിച്ചെന്നു പോരാടി .
പാണ്ഡവപ്പട തോറ്റു തിരിഞ്ഞോടി .
കൃഷ്ണന്റെ കോപം
അർജ്ജുനന്റെ മൃദുയുദ്ധം കണ്ടും , ഭീഷ്മർ കത്തിക്കയറി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടും കൃഷ്ണന് ഒട്ടും സഹിച്ചില്ല .
രഥത്തിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങിയ അദ്ദേഹം ചമ്മട്ടിയുമായി ഭീഷ്മരുടെ നേരെ കുതിച്ചു .
ഇപ്പോൾ താൻ ഭീഷ്മരെ വധിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടായിരുന്നു കൃഷ്ണന്റെ നീക്കം .
ലോകനാഥനായ ഭഗവാന്റെ ഈ ക്രോധഭാവം കണ്ടു "അയ്യോ ഭീഷ്മൻ ചത്തു"  എന്ന് ഇരുഭാഗത്തെയും യോദ്ധാക്കൾ പറഞ്ഞു .
ഭീഷ്മർ ഉടനെ ഭഗവാനെ കൈകൂപ്പി .
വിധിവിഹിതമാണ് ഈ നാശമെന്നു ഭീഷ്മർ തൊഴുതുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു .
ഉടനെ അർജ്ജുനൻ വന്നു ഭഗവാനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു സമാധാനപ്പെടുത്തി കൊണ്ടുപോയി .
ഭീഷ്മ പരാക്രമം
ഭീഷ്മർ പിന്നീടും പോരാട്ടം തുടർന്നു .
പാണ്ഡവപ്പട ക്രമമില്ലാതെ മുടിയുന്നതു കണ്ടു യുധിഷ്ഠിരൻ തോൽവി സമ്മതിച്ചു അന്നത്തെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറി .
പാണ്ഡവർക്കുള്ള ഭീഷ്മോപദേശം
ഒൻപതാം യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ , അർജ്ജുനനെക്കൊണ്ട് ഭീഷ്മനെ വധിക്കാനാവുകയില്ലെന്നു യുധിഷ്ഠിരന് ബോദ്ധ്യമായി .
അതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം ഭീഷ്മരെ നേരിട്ട് കാണാനും , അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കാനുള്ള ഉപായം അദ്ദേഹത്തോട് തന്നെ ചോദിക്കാനും തീരുമാനിച്ചു .
ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനും അത് ശെരിവച്ചു .
തുടർന്ന് പാണ്ഡവരും അർജ്ജുനനും കൃഷ്ണനും  രാത്രിയിൽ രഹസ്യമായി ഭീഷ്മരുടെ ശിബിരത്തിൽ കടന്നു അദ്ദേഹത്തെ വന്ദിച്ചു .
യുദ്ധത്തിൽ തങ്ങൾക്കു ജയം വേണമെന്നും , അതിനുള്ള ഏക തടസ്സം പിതാമഹനാണെന്നും , അദ്ദേഹം വീണാൽ തങ്ങൾക്കു ജയം ഉറപ്പാണെന്നും യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു .
ഭീഷ്മരെ വധിക്കാനുള്ള വഴി അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞു തരണമെന്നും യുധിഷ്ഠിരൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു .
ഇതുകേട്ട ഭീഷ്മർ , താൻ മൂന്നാം ലിംഗക്കാരനായ യോദ്ധാവായ ശിഖണ്ഡിയോട് പൊരുതുകയില്ലെന്നും , അതിനാൽ അർജ്ജുനൻ ശിഖണ്ഡിയെ മുന്നിൽ നിറുത്തി തന്നെ ആക്രമിച്ചാൽ തന്നെ വീഴ്ത്താമെന്നും ഭീഷ്മർ പാണ്ഡവരെ ഉപദേശിച്ചു .
യുധിഷ്ഠിരൻ സന്തുഷ്ടനായി മടങ്ങി .
എന്നാൽ അർജ്ജുനന് ഏറ്റവും വിഷമവും ലജ്ജയും തോന്നി .
ഭീഷ്മ പതനം
അതിശക്തനായ ഭീഷ്മപിതാമഹൻ പത്താം ദിവസവും തന്റെ യുദ്ധം തുടർന്നു .
ഭീഷ്മനെ കാക്കുന്ന ദുശ്ശാസ്സനൻ അർജ്ജുനനെ അത്ഭുതകരമായി അന്ന് കുറെയേറെ തടുത്തു നിറുത്തി .
കൂടാതെ കൃഷ്ണനെയും അർജ്ജുനനെയും വല്ലാതെ മുറിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു .
എങ്കിലും അർജ്ജുനൻ ഒടുവിൽ ദുശ്ശാസ്സനനെ തോൽപ്പിച്ചു .
അർജ്ജുനൻ ശിഖണ്ഡിയോടൊപ്പം ഭീഷ്മവധത്തിനു ജാഗരൂകനായി നിന്ന് പോരാടി .
മറുഭാഗത്ത് ഭീഷ്മർ അതിഭയങ്കരമായി പോരാടി .
അദ്ദേഹം പാണ്ഡവപക്ഷത്തുള്ള പതിനായിരത്തിലധികം യോദ്ധാക്കളെ കൊന്നു .
ദിവസവും പതിനായിരം മഹാരഥികളെ കൊല്ലുമെന്ന് ഭീഷ്മർ ദുര്യോധനന് വാക്കു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു .
അത് അദ്ദേഹം പാലിച്ചു .
എന്നിട്ടു യുധിഷ്ഠിരനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .
"അല്ലയോ ധർമ്മപുത്രാ , ഇനിയും വധം നടത്തുവാൻ എനിക്ക് താൽപ്പര്യമില്ല . ജീവികളെ കൊന്നു ഞാൻ മടുത്തു . അതിനാൽ നിങ്ങൾ ശിഖണ്ഡിയോടൊത്തു വേഗത്തിൽ എന്നെ വീഴ്ത്തുവാൻ യത്നിക്കുക ."
തുടർന്ന് ഭീഷ്മർ യുദ്ധം ചെയ്തു .
അദ്ദേഹത്തിൻറെ പോരാട്ടത്തിൽ പാണ്ഡവപ്പട ഒടുങ്ങിപ്പോയി .
സാത്യകിയും ഭീമസേനനുമെല്ലാം വല്ലാതെ കുഴങ്ങിയപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ ശിഖണ്ഡിയെ മുൻനിറുത്തി ഭീഷ്മരോട്  ഏറ്റുമുട്ടി .
മുന്നിൽ ശിഖണ്ഡി നിന്നതു കാരണം ഭീഷ്മർ അമിതമായി ആയുധപ്രയോഗം നടത്തയില്ല .
അർജ്ജുനൻ ശിഖണ്ഡിയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് യുദ്ധം ചെയ്തു അവനെ സംരക്ഷിച്ചു പൊന്നു .
കൗരവപക്ഷത്തുള്ള മറ്റു മഹാരഥികൾ ശിഖണ്ഡിയെ അസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് എയ്‌തെങ്കിലും അവയെല്ലാം അർജ്ജുനൻ തടുത്തു ശിഖണ്ഡിക്കു ഒരു പോറൽ പോലുമേൽക്കാതെ സംരക്ഷിച്ചു .
തുടർന്ന് അർജ്ജുനൻ ശിഖണ്ഡിയോട് ഭീഷ്മരുടെ നേരെ മാത്രം അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചാൽ മതിയെന്നും , അവനെ താൻ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചു കൊള്ളാമെന്നും പറഞ്ഞു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു .
ശിഖണ്ഡി തുടരെത്തുടരെ ഭീഷ്മരുടെ നേർക്ക് ശരം പ്രയോഗിച്ചു .
ഭീഷ്മർ ആ അസ്ത്രങ്ങളെ തടഞ്ഞില്ല .
കോപിച്ചു കയറിയുമില്ല .
അർജ്ജുനൻ ശിഖണ്ഡിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
ഇടയ്ക്കിടെ അർജ്ജുനനും ഭീഷ്മരെ എയ്തു .
അർജ്ജുനന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാണ് ഭീഷ്മരെ വേദനിപ്പിച്ചത് .
ശിഖണ്ഡിയെ അദ്ദേഹം വകവച്ചില്ല .
തുടർന്ന് അർജ്ജുനനും ശിഖണ്ഡിയും തുടരെത്തുടരെ അസ്ത്രങ്ങൾ എയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു .
ഭീഷ്മർ ഒന്നിനെയും തടഞ്ഞില്ല .
അസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരീരമാകെ മൂടിയ ഭീഷ്മർ തേരിൽ നിന്നും തെക്കോട്ടു തല ചായ്ച്ചു വീണു .
സ്വച്ഛന്ദ മൃത്യുവായതിനാൽ ഭീഷ്മർ മരിച്ചില്ല .
അദ്ദേഹം ഉത്തരായണകാലം കാത്തു കിടന്നു .
തുടർന്ന് ഭാരതയുദ്ധം തീർന്നു , യുധിഷ്ഠിരന് ഒരു മാസത്തോളം ഉപദേശങ്ങൾ നൽകിയ ശേഷം അദ്ദേഹം സ്വയം മരണം സ്വീകരിച്ചു .
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Bhishma എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Persons and Stories from Mahābhārata Small Story showing Bheeshma's greatness
വ്യാകരണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Grammar
hope വിക്കിപീഡിയയുടെ ഗുണനിലവാരത്തിലും, മാനദണ്ഡത്തിലും എത്തിച്ചേരാൻ ഈ ലേഖനം വൃത്തിയാക്കി എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
ഒരു ഭാഷയുടെ ഘടനാപരവും പ്രയോഗപരവുമായ നിയമങ്ങളുടെ ആകെ തുകയാണ്‌  ആ ഭാഷയുടെ വ്യാകരണം ( ഇംഗ്ലീഷ് : Grammar, ഗ്രാമർ).
ഭാഷയെ സമഗ്രമായി അപഗ്രഥിച്ച് അതിന്റെ ഘടകങ്ങളെയും അവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങളെയും കണ്ടെത്തി ക്രോഡീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രമാണ് വ്യാകരണം.
വേദാംഗങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ ഭാരതത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആറ് ഝ്ഞാനശാഖകളിൽ ഒന്നാണ് വ്യാകരണം.
വ്യാകരണത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേരെന്ത്
സംസ്കൃതത്തിൽ വ്യാക്രിയന്തേ ശബ്ദാ: അനേന ഇതി വ്യാകരണം എന്നാണ് വ്യാകരണത്തെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത് ചരിത്രം
ലഭ്യമായതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ഭാഷാപഠനഗ്രന്ഥങ്ങൾ നാലായിരം വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് കളിമൺപലകകളിൽ ക്യൂണിഫോം ലിപിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടവയാണ്.
അവ ബാബിലോണിയയിൽ നിന്നും കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടു.
തെക്കൻ മെസപ്പട്ടോമിയയിൽ വ്യാകരണപാരമ്പര്യം ഏകദേശം രണ്ടായിരത്തഞ്ഞൂറ് കൊല്ലത്തോളം നിലനിന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
സുമേറിയൻ ഭാഷയിലെ നാമങ്ങളുടെ പട്ടികയാണ് അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം.
അക്കാലത്ത് മതത്തിന്റെയും നിയമഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും ഭാഷയായിരുന്നു സുമേറിയൻ.
സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന അക്കാഡിയൻ ഭാഷ പ്രചരിച്ചതോടെ സുമേറിയൻ ഭാഷ ജനങ്ങളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും നിത്യജീവിതത്തിൽ നിന്നും അകന്നു.
സുമേറിയൻ ഭാഷയിലെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥവും പ്രയോഗരീതിയും ജനങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകാതെയായി.
എങ്കിലും അത് പ്രൌഡിയുടെയും പ്രതാപത്തിന്റെയും ഭാഷയായി നിലനിന്നു.
നിയമത്തിന്റെയും മതത്തിന്റെയും ഭാഷയും അതുതന്നെയായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് അക്കാഡിയൻ സംസാരഭാ‍ഷയായ ജനങ്ങളെ സുമേറിയൻ പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായി വന്നു.
നിയമത്തിന്റെയും മതത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും ഭാഷയെ നിലനിറുത്തുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് കണ്ടുകിട്ടിയിടത്തോളം, ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി ഭാഷാപഠനം നടന്നത്.
ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യൻ വ്യാകരണങ്ങൾ ഇരുമ്പുയുഗക്കാലത്താണ് ആവിർഭവിച്ചത്.
യസ്കൻ (ബി.സി. ആറാം നൂറ്റാണ്ട്), പാണിനി (ബി.സി. നാലാം നൂറ്റാണ്ട്) അദ്ദേഹത്തെ വ്യാഖ്യാനിച്ച പിങ്കള (ബി.സി. 200), കാത്യായനൻ , പതഞ്ജലി (ബി.സി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട്) എന്നിവരാണ് എടുത്തുപറയാവുന്നവർ.
വേദങ്ങളെ അവ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട രീതിയിൽ വായിക്കപ്പെടുന്നതിനും ആചരിക്കപ്പെടുന്നതിനും വേണ്ടി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട വേദാംഗങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് വ്യാകരണം രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നത്.
ആകെ ആറു വേദാഗങ്ങളുള്ളതിൽ ശിക്ഷ, നിരുക്തം, ഛന്ദസ്സ്, വ്യാകരണം, എന്നീ നാലും വാസ്തവത്തിൽ ഭാഷാപഠനങ്ങളാണ്.
പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ബി.സി. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഹെല്ലനിസത്തിലെ ഒരു ശാഖയായാണ് വ്യാകരണം നിലവിൽ വന്നത്.
റയാനസ്, അരിസ്റ്റാർക്കസ് എന്നിവർ എടുത്തുപറയാവുന്നവരാണ്.
നിലവിലുള്ള ഏറ്റവും പഴയ വ്യാകരണഗ്രന്ഥം ആർട്ട് ഓഫ് ഗ്രാമർ ( Τέχνη Γραμματική ), ( ഡയോണൈഷ്യസ് ത്രാക്സ് 100 ബി.സി.യിലെഴുതിയതെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു) എന്ന ഗ്രന്ഥമാണ്.
ഗ്രീക്ക് മാതൃകകൾ പിന്തുടർന്നാണ് ബി.സി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ലാറ്റിൻ വ്യാകരണം വികസിച്ചത്.
ഓർബീലിയസ് പ്യൂപിളസ് , റെമ്മിയസ് പാലൈമോൺ , മാർക്കസ് വലേരിയസ് പ്രോബസ് , വെരിയസ് ഫ്ലാക്കസ് , ഐമിലസ് ആസ്പർ എന്നിവർ മുഖ്യ വൈയ്യാകരണന്മാരാണ്.
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇസ്ലാം മതവും അറബി വ്യാപാരവും വ്യാപിച്ചതോടെ ധാരാളം പേർ ഒരു ബന്ധഭാഷയെന്ന നിലയിൽ അറബി പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആദ്യ അറബിവ്യാകരണങ്ങളും എഴുതിയത് അറബി സ്വന്തം ഭാഷയല്ലാത്തവരാണ്.
പിന്നീട് ഈ ശ്രമങ്ങൾ വളർന്നു.
പേർഷ്യൻ ഭാഷാപണ്ഡിതനായ സിബാവായി സി. ഇ.
760 - എഴുതിയ `അൽ കിതാബ്  ഫി അൽ നാഹ്' ആണ് ലഭ്യമായ ആദ്യത്തെ മികച്ച അറബി വ്യാകരണം.
കവിതയുടെയും ഖുർ ആനിന്റേയും ഭാഷ ജനങ്ങളുടെ സംസാരഭാഷയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ ഖുറാനിലെ പല കാര്യങ്ങൾക്കും വിശദീകരണം ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിലാണ് അൽ കിതാബ് എഴുതിയത്
ഇന്ത്യൻ പാരമ്പര്യത്തിനു സമാനമായി ചൈനീസ് വ്യാകരണം ‘കിയോസ്കു’ ആരംഭിച്ചതും ബി.സി.ഇ.
മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഹാങ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്ലാസിക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശ്രമം എന്ന നിലയ്ക്കാണ്.
കിയോക്സുവിന് മൂന്നു ഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്. 'സുങ്ങു'(ഗ്രന്ഥ വ്യാഖ്യാനം), 'വെൻ സി'(പാഠ അപഗ്രഥനം), 'യിൻ യുൻ'(വർണ്ണങ്ങളുടെ പഠനം).
മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ നിഘണ്ടുരീതിയിൽ ‘എർ ഇയ’ എന്ന നിഘണ്ടുവും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
ഓറിയാസെപ്റ്റ് നാ എൻ-എസസോടുകൂടി ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഐറിഷ് വ്യാകരണചരിത്രം ആരംഭിച്ചു.
അറബി ഭാഷയിലെ വ്യാകരണം അബു അൽ-അസ്വാദ് അൽ-ദുവാലിയോടുകൂടി ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ചു.
ഇദ്ദേഹത്തെ വ്യാകരണം പഠിപ്പിച്ചത് ഇസ്ലാമിലെ നാലാമത്തെ ഖലീഫയും അലി ഇബ്ൻ അബി താലിബ് ആകുന്നു.
ഹീബ്രൂ വ്യാകരണത്തിലെ ആദ്യ ഗ്രന്ഥം ഉയർന്ന മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.
ആദ്യ തമിഴ് വ്യാകരണഗ്രന്ഥമായ തൊൾക്കാപ്പിയം എ.ഡി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിനുമിടയിൽ എഴുതിയതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
പിന്നീട് എഴുതപ്പെട്ട തമിഴ് വ്യാകരണഗ്രന്ഥമാണ് നന്നൂൽ.
മലയാളഭാഷയ്ക്കു വേണ്ട വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ തമിഴിലെ തൊൽക്കാപ്പിയത്തിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ളതായി കാണുന്നു.
പിന്നീട് മലയാളഭാഷയുടെ വ്യാകരണം എഴുതിക്കാണുന്നത് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സംസ്കൃതവും മലയാളവും കലർത്തി എഴുതിയിരുന്ന മണിപ്രവാളം എന്ന സാഹിത്യഭാഷയുടെ ലക്ഷണഗ്രന്ഥമായ ലീലാതിലകത്തിൽ ആണ്.
അതിനു ശേഷം ദീർഘകാലത്തേക്ക് മലയാളത്തിൽ വ്യാകരണങ്ങളൊന്നും കാണുന്നില്ല.
പിന്നീട് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ക്രിസ്ത്യൻ മിഷണറിമാരുടെ പരിശ്രമങ്ങളോടെയാണ് മലയാളത്തിൽ വ്യാകരണം പുനരാരംഭിക്കുന്നത്.
ആഞ്ചലോ ഫ്രാൻസീസ്, അർണോസ് പാതിരി, ഡോ. ഹെർമ്മൻ ഗുണ്ടർട്ട്, ബെഞ്ചമിൻ ബെയിലി, തുടങ്ങിയവരാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യകാലവൈയാകരണന്മാർ.
മതപ്രചാരണത്തിനും ബൈബിൾ തർജ്ജമയ്ക്കുമായി ക്രിസ്ത്യൻ മിഷണറിമാരാണ് ഭൂരിഭാഗം ഭാഷകളിലും പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചു തുടങ്ങിയത്.
ഇന്ത്യ, ചൈന, ആഫ്രിക്കൻ നാടുകൾ തുടങ്ങി ലോകത്തിന്റെ വിവധ ഭാഗങ്ങളിലെ ഭാഷകളിൽ ക്രിസ്തുമതപ്രചാരണത്തിന്റെയും യൂറോപ്യൻ അധിനിവേശത്തിന്റെയും ഭാഗമായി പത്തൊമ്പത് ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ വ്യാകരണം രചിക്കപ്പെട്ടു.
വ്യാകരണത്തിലെ വിഷയങ്ങൾ
ഒരു വാക്യത്തിലെ പദങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്ത് പഠിക്കുന്നതിനെ വ്യാകരിപ്പ് എന്ന് പറയുന്നു.
ഒരു വാക്യത്തിലെ പദങ്ങളുടെ ലിംഗം , വചനം , വിഭക്തി തുടങ്ങിയവയും , നാമപദത്തിന്റെ ലിംഗം , വചനം , വിഭക്തി , കാരകം , അന്വയം ഇവ വിവരിച്ച്, ക്രിയാപദത്തിന്റെ ക്രിയ , കേവലക്രിയ , പ്രയോജകക്രിയ , കാരിതക്രിയ , അകാരിതക്രിയ , സകർമ്മകക്രിയ , അകർമ്മകക്രിയ , കർത്തരിപ്രയോഗം , കർമ്മണിപ്രയോഗം , ഭൂതകാലം , ഭാവികാലം , വർത്തമാനകാലം , ഭേദകം , അവ്യയം , സർവ്വനാമം എന്നീ കാര്യങ്ങളെ അപഗ്രഥിച്ച് പഠിക്കുന്നതിനെയാണ് വ്യാകരണം എന്ന് പറയുന്നത്.
മുഖ്യ വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങൾ സംസ്കൃതത്തിൽ
സംസ്കൃതവ്യാകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നത് പാണിനി രചിച്ച വ്യാകരണസൂത്രങ്ങളാണ്.
ഈ സൂത്രങ്ങളുടെ  എട്ട് അധ്യായങ്ങളിലായുള്ള സമാഹാരം അഷ്ടാധ്യായി അഥവാ പാണിനീയം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പാണിനിയുടെ സൂത്രങ്ങളെ തുടർന്ന് കാത്യായനൻ വാർത്തികമെഴുതി.
പതഞ്ജലി മഹാഭാഷ്യം രചിച്ചു.
പാണിനി, കാത്യായനൻ, പതഞ്ജലി എന്നിവർ സംസ്കൃതവ്യാകരണശാസ്ത്രത്തിലെ 'മുനിത്രയം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
അറിയപ്പെട്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പഴയ തമിഴ് വ്യാകരണഗ്രന്ഥമായ തൊൽക്കാപ്പിയം മലയാളഭാഷയെക്കൂടി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു വ്യാകരണഗ്രന്ഥമാണ്.
ഇതിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പല നിയമങ്ങളും തമിഴ് ഭാഷയിൽ പ്രയോഗമില്ലാത്തതും എന്നാൽ മലയാളഭാഷയിൽ പ്രയോഗത്തിലുള്ളതുമാണ്.
അക്കാലത്ത് കേരളത്തിലെ ഭാഷ മലയാളം എന്ന പേരിലോ ഒരു പ്രത്യേക ഭാഷയെന്ന പദവിയിലോ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നതാകാം ഇതിനു കാരണം.
മലയാളവ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രമുഖസ്ഥാനമുള്ളത് എ.ആർ. രാജരാജവർമയുടെ കേരളപാണിനീയത്തിനാണ് .
ഇതിന് മുമ്പും പിറകെയുമായി പഠനാർഹമായ മറ്റ് ചില വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനായി വ്യാകരണം കൂടാതെ ഭംഗിയായി ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനായി എഴുതുവാനുള്ള കഴിവും വികസിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഭാഷാപണ്ഡിതന്മാർ ആറ് വിധത്തിൽ പ്രായോഗിക പരിശീലനമുറകൾ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആശയവിപുലീകരണം , അവധാരണം , സംക്ഷേപണം , പരാവർത്തനം , വിവർത്തനം , ഉപന്യാസം എന്നിങ്ങനെ വേർതിരിച്ചിട്ടുണ്ട് .
കുറിപ്പുകളും അവലംബങ്ങളും American Academic Press, The (ed.).
William Strunk, Jr. , et al. The Classics of Style: The Fundamentals of Language Style From Our American Craftsmen .
Cleveland: The American Academic Press, 2006.
ISBN 0-9787282-0-3 .
Grammar in Philosophy .
Oxford: Clarendon Press; New York: Oxford University Press, 1979.
ISBN 0-19-824612-9 .
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ The syntax of natural language: An online introduction using the Trees program —Beatrice Santorini Anthony Kroch, University of Pennsylvania , 2007 The Grammar Vandal (Funny, informative blog that fixes bad grammar.) The "Blog" of "Unnecessary" Quotes (Another educational, still funny poke at people who incorrectly use quote marks.) Grammar എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
പ്രമോദ് രാമൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pramod_Raman
മലയാള മാധ്യമപ്രവർത്തകനും എഴുത്തുകാരനുമാണ് കാസർഗോഡ് സ്വദേശിയായ പ്രമോദ് രാമൻ .
മീഡിയവൺ ചാനലിലെ എഡിറ്ററും അവതാരകനുമാണിപ്പോൾ.
ഇന്ത്യയിൽ ഒരു സാറ്റലൈറ്റ് ചാനലിൽ ആദ്യമായി തൽസമയ വാർത്ത വായിച്ച മാധ്യമപ്രവർത്തകൻ കൂടിയാണ് പ്രമോദ്.
ഏഷ്യാനെറ്റിന് വേണ്ടി 1995 സെപ്റ്റംബർ 30ന് ഫിലിപ്പൈൻസിൽ നിന്നായിരുന്നു വാർത്ത അവതരിപ്പിച്ചത്.
1969 ൽ കേരളത്തിലെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ രാവണേശ്വരത്താണ് പ്രമോദ് രാമൻ ജനിച്ചത്.
രാവണേശ്വരം ഗവൺമെന്റ് ഹൈസ്കൂൾ, കാസർഗോഡ് ഗവൺമെന്റ് കോളേജ്, കേരള പ്രസ് അക്കാദമി എന്നിവയിൽ നിന്ന് പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം 1990 ൽ ഒരു പത്രപ്രവർത്തകനായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.
ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ്, ഇന്ത്യാ വിഷൻ, മലയാള മനോരമ എന്നീ മലയാളത്തിലെ മൂന്ന് വാർത്താ ചാനലുകളുടേയും തുടക്കത്തിൽ ഇദ്ദേഹം ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
മനോരമ ന്യൂസിൽ ആയിരുന്നു ഏറ്റവും അധികം കാലം ജോലി ചെയ്തത് .
ദേശാഭിമാനി, സദ്ബന്ധു പത്രങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ച അദ്ദേഹം 1994 ൽ ടെലിവിഷൻ മേഖലയിൽ പത്രപ്രവർത്തകനായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.
1995 സെപ്റ്റംബർ 30 ന് കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ സ്വകാര്യ ടെലിവിഷൻ ചാനലായ ഏഷ്യാനെറ്റിന്റെ ആദ്യ വാർത്താ ബുള്ളറ്റിൻ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചു.
പിന്നീട് ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തനരഹിതമായ ന്യൂസ് ചാനലായ ഇന്ത്യവിഷനിൽ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു.
മനോരമ ന്യൂസിന്റെ ന്യൂസ് ആങ്കർ, സീനിയർ കോർഡിനേറ്റിംഗ് എഡിറ്റർ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ള അദ്ദേഹം മനോരമ ന്യൂസ് വിട്ടതിനുശേഷം മീഡിയ വൺ ടിവിയിൽ 2021 ജൂലൈ 1 ന് എഡിറ്ററായി ചേരും.
2009 ൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യ കഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, അതിനുശേഷം അഞ്ച് കഥാസമാഹാരങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ജയലക്ഷ്മി പി യെ ആണ് പ്രമോദ് രാമൻ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
ദമ്പതികൾക്ക് അമലേന്ദു എന്ന ഒരു മകനുണ്ട്.
രചനകൾ മരണമാസ് .
Mathrubhumi Books, Kozhikode.
ബാബരിമസ്ജിദിൽ പക്ഷികൾ അണയുന്നു .
DC Books, Kottayam.
2019 കഥ Sahithya Pravarthaka Sahakarana Sangham.
2020 അവലംബം ↑ Jeevan Job Thomas.
"സപുംസകരുടെ പ്രണയവഴികള്" Archived 2014-04-08 at the Wayback Machine .
Retrieved August 15, 2015.