smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
at Metrolyrics
സംബന്ധാതിശയോക്തി (അലങ്കാരം)
ബന്ധമില്ലാത്തിടത്ത് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ സംബന്ധാതിശയോക്തി.
'അയോഗത്തിങ്കലേ യോഗം സംബന്ധാതിശയോക്തിയാം'
ഉദാ:മുട്ടുന്നു മതിബിംബത്തിൽ മോടിയോടിഹമേടകൾ' അവലംബം ↑ വൃത്താലങ്കാര സംഗ്രഹം .
എസ് ബാലൻപിള്ള
വ്യാകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്‌.
വടക്കൻ വെള്ളക്കാണ്ടാമൃഗം
വെള്ളക്കാണ്ടാമൃഗങ്ങളുടെ ഉപവിഭാഗമാണ് വടക്കൻ വെള്ളക്കാണ്ടാമൃഗം .
കാടുകളിൽ നിന്ന് അന്യം നിന്നു പോയ ഈയിനത്തിൽ ഇപ്പോൾ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ മൃഗങ്ങളും മനുഷ്യരുടെ സംരക്ഷണയിലാണ്.
വടക്കൻ സത്രപർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Northern_Satraps
വടക്കൻ സത്രപർ, (അവരെ മഥുരയിലെ സത്രപർ എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു) ഒന്നാം ശതകം ബി.സി.ഇ മുതൽ രണ്ടാം ശതകം സി.ഇ വരെ മഥുര മുതൽ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബ് വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ഇന്തോ-ശകൻ രാജവംശമായിരുന്നു.
ഏകദേശം അതേ കാലഘട്ടത്തിൽതന്നെ ഗുജറാത്തിലും മാൽവയിലും ഭരിച്ച " പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപന്മാരിൽ " നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ അവരെ "വടക്കൻ സത്രപർ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
വടക്കൻ സത്രപർ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിലെ അവസാനത്തെ ഇന്തോ-ഗ്രീക്ക് രാജാക്കന്മാരെയും മിത്ര രാജവംശത്തെയും മഥുരയിലെ പ്രാദേശിക ഇന്ത്യൻ ഭരണാധികാരികളായ ദത്ത രാജവംശത്തെയും മാറ്റിസ്ഥാപിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
90–100 സി.ഇ കാലഘട്ടത്തിൽ മഥുരയിൽ ഭരണം നടത്തിയിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന വിമാ കാഡ്‌ഫിസസിന്റെ കാലത്തിൽ വടക്കൻ സത്രപന്മാരെ കുശാനന്മാർ നാടുകടത്തുകയോ സാമന്തരാക്കുകയോ ചെയ്തിരിക്കാം.
വിമാ കാഡ്‌ഫിസസിന്റെ പിൻഗാമിയായ കനിഷ്കന്റെ (127–150 സി.ഇ) സത്രപന്മാരും മഥുരയിലെ മഹത്തായ സത്രപന്മാരും ആയി അവർ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വടക്കൻ സത്രപർ
മധ്യേന്ത്യയിൽ 60 ബി.സി.യോടടുത്തു , ഇന്തോ-സിഥിയർ , ദത്ത രാജവംശം ഭരിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന മഥുര പ്രദേശം കീഴടക്കിയതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
കുശാനസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിലെ സത്രപന്മാർ ആയിരുന്നതുകൊണ്ടു അവർ വടക്കൻ സത്രപർ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ഹഗമാശ, ഹഗാന എന്നിവർ ചില ആദ്യ സത്രപന്മാർ ആയിരുന്നു.
ഇവരുടെ പിൻഗാമിയായ രാജുവുല മഹാക്ഷത്രപ എന്ന തലക്കെട്ടിനർഹനായി.
രാജുവുല ഇന്തോ-സിഥിയൻ ഭരണാധികാരി രാജുവുല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാണയത്തിൽ നിന്ന്.
രാജുവുല, വടക്കൻ സത്രപന്മാരിലെ ഒരു പ്രധാനിയായിരുന്നു .
അദ്ദേഹം 10 സി.ഇ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇന്തോ-സിഥിയൻ രാജാവായ അസിലീസസിന്റെ കീഴിൽ മഹാക്ഷത്രപനായി മഥുര ഭരിച്ചിരുന്നു.
മഥുരയിൽ സത്രപ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിനൊപ്പം അദ്ദേഹം ചിലപ്പോൾ "ബസീലിയസ്" (രാജാവ്) എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചു.
ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉയർന്നതലത്തിലുള്ള സ്വയംഭരണവകാശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
തന്റെ നാണയങ്ങളുടെ മറുവശത്ത്, ഗ്രീക്ക് ലിപിയിൽ "രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ്, രക്ഷകൻ" എന്ന തലക്കെട്ട് അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
മഥുരയിൽ, രാജുവൂല പ്രസിദ്ധമായ മഥുര സിംഹസ്തംഭം സ്ഥാപിച്ചു, ഇത് മഥുരയിലെ വടക്കൻ സത്രപന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഉത്തരേന്ത്യയിലെ വിവിധ സത്രപന്മാർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് കുറച്ച് വെളിച്ചം വീശുന്നു.
അദ്ദേഹത്തി നാണയങ്ങൾ സങ്കാസ്സാ, കിഴക്കൻ പഞ്ചാബ് എന്നിവിടങ്ങളിൽനിന്നു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്ട്രാറ്റോ രണ്ടാമന്റെ ഇന്തോ-ഗ്രീക്ക് ശൈലിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ നാണയങ്ങൾ.
സ്ട്രാറ്റോ രണ്ടാമന്റെ കീഴിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാന ഇന്തോ-ഗ്രീക്ക് രാജ്യം രാജുവുല 10 സി.ഇ യോടെ കീഴടക്കുകയും തലസ്ഥാനനഗരമായ സഗാല പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
രാജുവുലയുടെ നിരവധി നാണയങ്ങൾ സ്ട്രാറ്റോയുടെ നാണയങ്ങളുടെ കൂടെ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിലും മഥുരയിലും കണ്ടെടുക്കപ്പെണ്ടിട്ടുണ്ട്.
രാജുവുലയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ നാണയങ്ങൾ അപരിഷ്കൃതശൈലിയിലുള്ളതും മാറ്റുകുറഞ്ഞവയുമാണ്.
അവയിൽ വെങ്കലത്തിന്റെ അളവു ഉയർന്നതും  വെള്ളിയുടെ അളവ് താഴ്ന്നതുമാണ്.
മഥുര സിംഹസ്തംഭം ബുദ്ധമതത്തിനായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഇന്തോ-സിഥിയൻ സ്മാരകമാണ് മഥുര സിംഹസ്തംഭം, ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയം .
മഥുര സിംഹസ്തംഭം, സാൻഡ്സ്റ്റോണിൽ എ.ഡി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളതാണ്.
മഥുരയിലെ ഇന്തോ-സിത്തിയൻ ഭരണാധികാരിയായ രാജുവുലയുടെ രാജ്ഞിയായ നാദസി കാസയുടെ, ബുദ്ധന്റെ തിരുശേഷിപ്പുള്ള ഒരു സ്തൂപത്തിന്റെ സമ്മാനത്തെക്കുറിച്ച് അതിൽ ഖരോഷ്ടിയിൽ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്തംഭത്തിൽ വടക്കൻ സത്രപരായ ഇന്തോ-ശകരുടെ വംശാവലി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
സ്തംഭത്തിൽ രാജുവുലയുടെ മകനും പിൻഗാമിയുമായ സോദാസയെക്കുറിച്ചും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
സോദാസനും ഭദയാസനും വടക്കൻ സത്രപൻ ഭേദാസന്റെ നാണയം.
മുൻവശം: ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസം ബസില്യൂസ് സ്വ്റ്റ്രോസ് സ്ലോയ് "രക്ഷകനായ രാജാവ് സോളിയോസ്", സോളിയോസ് രണ്ടാമന്റെ ഇതിഹാസം  അനുകരിച്ചുള്ളത് .
പിൻവശം : മഹാരാജസ ത്രതരാസ ഭദ്രയാഷസ, "രക്ഷകനായ ഭദയാസ രാജാവ്"
രാജുവൂലയുടെ മകൻ സോദാസ  മഥുരയിൽ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുകയും, ഭദയാസ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിൽ ബസിലീയസായി ഭരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭദയാസന്റെ നാണയങ്ങൾ അവസാന ഇന്തോ-ഗ്രീക്ക് രാജാക്കന്മാരുടെ നാണയങ്ങളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടതാണ്.
സോദാസന്റെ നാണങ്ങൾ തദ്ദേശീയവിഷയങ്ങളെക്കുറിക്കുന്നു.
ഈ നാണയങ്ങളുടെ മുൻവശം മഹാകതപാസ പുതാസ ഖതപാസ സോദാസസ , "മഹാസത്രപന്റെ മകൻ സത്രപ സോദാസ" എന്നൊരു ലിഖിതത്തോടുകൂടി രണ്ട് ചിഹ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്ന ലക്ഷ്മിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
നാണയത്തിന്റെ പിൻവശത്ത് അസീലസസിന്റെ നാണയങ്ങളിലൊന്ന പോലെ, രണ്ട് ആനകൾ അഭിഷേകം ചെയ്ത് വെള്ളം തളിക്കുന്ന അഭിഷേക ലക്ഷ്മി (ഇരട്ട തണ്ടുകളും ഇലകളുമുള്ള താമരപ്പൂവിന് അഭിമുഖമായി നിൽക്കുന്ന ലക്ഷ്മി) ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സോദാസന്റെ കങ്കലി തില ടാബ്‌ലെറ്റ് പോലെയുള്ള വിവിധ ലിഖിതങ്ങളിൽ മഥുരയിലെ ഭരണാധികാരിയായി സോദാസ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
സംസ്കൃത ലിഖിതങ്ങൾ സോദാസന്റെ ഭരണസമയത്തിലുള്ളമിർസാപൂർ ശിലാഫലകം, 15 സി.ഇ,  മിർസാപൂർ ഗ്രാമം (മഥുരയ്ക്ക് സമീപം), മഥുര മ്യൂസിയത്തിൽനിന്ന് .
സോദാസന്റെ ഭരണകാലത്ത് മുലവസുവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയായ കൗസികിയും ചേർന്ന് ഒരു ജലസംഭരണി സ്ഥാപിച്ചതിനെ ഈ ലിഖിതത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.
പ്രാകൃതത്തെ സംസ്കൃത ഭാഷയുടെ പിൻഗാമിയായി കണക്കാക്കുന്നെങ്കിലും, ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിൽ, സംസ്കൃത ലിഖിതങ്ങൾ പ്രാകൃത ലിഖിതങ്ങളേക്കാൾ വളരെ വൈകിയാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.
കാരണം അശോകന്റെ ശാസനകളുടെ (250 ബി.സി.ഇ യിൽ) കാലം മുതൽ പ്രാകൃതത്തെ അതിന്റെ ഒന്നിലധികം വകഭേദങ്ങളിൽ ലിഖിതങ്ങൾക്കുപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ കൂടാതെ, ആദ്യകാല സംസ്കൃത ലിഖിതങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഇന്തോ-സിഥിയൻ ഭരണാധികാരികളായ, മഥുരയ്ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള വടക്കൻ സത്രപന്മാർ, അല്ലെങ്കിൽ അല്പകാലം കഴിഞ്ഞ്, പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലും മധ്യേന്ത്യയിലും പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപന്മാർ എന്നിവരുടെ, കാലം മുതലുള്ളവയാണ് .
ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തോടുള്ള അടുപ്പം കാണിക്കാനുള്ള മാർഗമായി അവർ സംസ്‌കൃതത്തിന്റെ പ്രചാരകന്മാരായി മാറിയെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
സലോമോന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, "സംസ്കൃതത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള അവരുടെ പ്രചോദനം തങ്ങളെ ഇന്ത്യക്കാരായും അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് ഇന്ത്യൻ ഭരണാധികാരികളായി സ്ഥാപിക്കാനും അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ബ്രാഹ്മണ വരേണ്യവർഗത്തിന്റെ പ്രീതി നേടാനുമുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു".
മഥുരയിലെ (ഉത്തർപ്രദേശ്) സംസ്‌കൃത ലിഖിതങ്ങൾ എ.ഡി. 1, 2 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവയാണ്.
ഇവയിൽ ആദ്യത്തേത് ക്രി.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ സോദാസന്റേതാണെന്ന് സലോമോൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു .
മഥുര ലിഖിതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് മോറ വെൽ ലിഖിതമാണ് .
ഹതിബാദ ലിഖിതത്തിന് സമാനമായ രീതിയിൽ, മോറ വെൽ ലിഖിതം ഒരു സമർപ്പണ ലിഖിതമാണ്, ഇത് ഹിന്ദുമതത്തിലെ വൈഷ്ണവ പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കങ്കലി തിലയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ലിഖിതത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ ആദ്യകാലത്തെ ലിഖിതങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണികവും ജൈന പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.
പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപന്മാർക്കു കീഴിലുള്ള പശ്ചിമേന്ത്യയിൽ സംസ്‌കൃതലിഖിതങ്ങളുടെ വികാസവും വടക്കൻ സത്രപന്മാരുടെ സ്വാധീനത്തിന്റെ ഫലമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
പിൻഗാമികൾ മഹാക്ഷത്രപൻ ഖരപല്ലന, ക്ഷത്രപ ( "സത്രപൻ") വനസ്പര എന്നിവരുടെ പേരുകൾ കനിഷ്കന്റെ 3-ാം വർഷംത്തിലുള്ള(123 സി.ഇ ക്കടുത്ത്) ബാല ബോധിസത്വന്റെ പ്രതിമയിൽ.
ഈ പ്രതിമ "സഹോദരൻ (ഭിക്ഷു) ബാല സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് ".
വടക്കൻ സത്രപരുടെ പല പിൻഗാമികളും കുശാനന്മാരുടെ സാമന്തരായി ഭരിച്ചിരുന്നു.
അത്തരത്തിലുള്ള രണ്ടു പേരായിരുന്നു മഹാസത്രപനായ ഖരപല്ലനും സത്രപനായ വനസ്പരനും.
ഇവരെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവു ലഭിക്കുന്നത് സാരനാഥിൽ കണ്ടെത്തിയ കനിഷ്കന്റെ 3-ാം വർഷത്തിലെ ഒരു ലിഖിതത്തിൽ നിന്നാണ്.
അതിൽ സത്രപരെ തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളുടെ ഗവർണർമാരാണെന്ന് കനിഷ്ക പരാമർശിക്കുന്നു.
ഇപ്പോൾ സാരനാഥ് മ്യൂസിയത്തിലുള്ള സാരനാഥ് ബാല ബോധിസത്വ എന്ന ബോധിസത്വന്റെ ആദ്യകാല പ്രതിമയിലാണ് ഈ ലിഖിതം കണ്ടെത്തിയത്.
"വടക്കൻ സത്രപൻ" ഭരണാധികാരികൾ (മഥുര) ഹഗമാശ ( സത്രപൻ, ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് ബി.സി.ഇ) ഹഗാന (സത്രപൻ, ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് ബി.സി.ഇ) രാജുവുല (മഹാസത്രപൻ, സി.ഇ10നോടടുത്ത് ) സൊദസ (രാജുവുലന്റെ മകൻ, മഥുരയിൽ, ഭദയാസ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിൽ. ഖരപല്ലാന (മഹാസത്രപൻ,130 സി.ഇ) വനസ്പര (സത്രപൻ, 130 സി.ഇ) അവലംബം
വടക്കൻ രോമാവൃത വൂംബാറ്റ്
ആസ്ട്രേലിയയിലെ സഞ്ചി മൃഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടവയാണിത്.
ഇപ്പോൾ വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്നു.
ക്വീൻസ് ലാൻഡിലെ സംരക്ഷിതമേഖലയിൽ ഏകദേശം 100 എണ്ണമേ ബാക്കിയുള്ളു.
ലാസിയോറൈലസ് ക്രെഫ്റ്റി എന്നാണ് ശാസ്ത്രനാമം.
അവലംബം ഒരേയൊരു ഭൂമി, കേരള ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത്, 2007
വടക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/North_Lombok_Regency
വടക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി ( ഇന്തോനേഷ്യൻ : കബുപാറ്റെൻ ലോംബോക് ഉത്തര) ഇന്തോനേഷ്യയിലെ പ്രവിശ്യയായ പടിഞ്ഞാറൻ നുസാ തെൻഗാരയിലെ ഒരു റീജൻസിയാണ്.
ലോംബോക്ക് ദ്വീപിന്റെ വടക്കൻ തീരത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ റീജൻസിയുടെ തലസ്ഥാനം ടാൻജംഗ് ആണ്.
വടക്ക് വടക്ക് ജാവാ കടൽ , തെക്കുഭാഗത്ത് മധ്യ ലോംബോക്ക് റീജൻസി, പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക്, കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് കിഴക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി, പടിഞ്ഞാറ് ലോംബോക്ക് കടലിടുക്ക് എന്നിവയാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടാണ് വടകക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി നിലനിൽക്കുന്നത്.
റീജൻസിയുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്തായി ഇന്തോനേഷ്യയിലെ വലിപ്പത്തിൽ മാന്നാം സ്ഥാനത്തുള്ളതും രണ്ടാമത്തെ വലിയ അഗ്നിപർവ്വതവുമായ 3,726 മീറ്റർ (12,224 അടി) ഉയരമുള്ള റിൻജാനി കൊടുമുടി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഇതിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഏറ്റവും പഴയ ചരിത്രപരമായ സ്ഫോടനം 1847 ലും ഒടുവിലെ സ്ഫോടനം 2010 മെയ് മാസത്തിലുമായിരുന്നു.
ഈ റീജൻസിയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ഭൂരിഭാഗവും സസക് ജനതയാണ്.
2010 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം വടക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസിയിൽ 199,904 നിവാസികളുണ്ടെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
വടക്കൻ സുമാത്ര ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/North_Sumatra
വടക്കൻ സുമാത്ര ( ഇന്തോനേഷ്യൻ : സുമറ്റെറ ഉത്താര), ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഒരു പ്രവിശ്യയാണ്.
സുമാത്ര ദ്വീപിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ പ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാനം മേഡൻ ആണ്.
പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ , കിഴക്കൻ ജാവ , മദ്ധ്യ ജാവ എന്നിവയ്ക്കു ശേഷം ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള നാലാമത്തെ പ്രവിശ്യയും, 2014 ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 13.5 മില്ല്യൺ ജനസംഖ്യയോടെ ഇത് ജാവയ്ക്കു പുറത്തുള്ള ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ഏറ്റവും ജനസാന്ദ്രതയുള്ള പ്രവിശ്യയാണ്.
സുമാത്രയിലേക്കുള്ള അവസാനത്തെ സമുദ്രസഞ്ചാരികൾ ഡച്ചുകാരായിരുന്നു.
സുമാത്ര ദ്വീപു മുഴുവനായും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രദേശം, ‘ഗവർണെമെന്റ് വാൻ സുമാറ്റെറ’ എന്ന പേരിൽ ഒരു ഗവർണ്ണറുടെ ഭരണത്തിൽ മേഡൻ നഗരം ആസ്ഥാനമാക്കി വടക്കൻ സുമാത്ര സർക്കാർ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സ്വാതന്ത്യ്രത്തിനു ശേഷം, നാഷണൽ കമ്മിറ്റി ഓഫ് റീജിയൻ (KND) ന്റെ ആദ്യസെഷനിൽ, സുമാത്രയെ മൂന്ന് ഉപപ്രവിശ്യകളായി വിഭജിക്കുകയുണ്ടായി.
വടക്കൻ സുമാത്ര, മദ്ധ്യ സുമാത്ര, തെക്കൻ സുമാത്ര എന്നിവയായിരുന്നു ഈ ഉപ പ്രവിശ്യകൾ.
വടക്കൻ സുമാത്ര പ്രവിശ്യ സ്വയമേവതന്നെ റസിഡൻസി എന്ന പേരിലുള്ള മൂന്നു ഭരണപ്രദേശങ്ങളുടെ സമ്മിശ്രണമാണ്.
ആച്ചെ റസിഡൻസി, കിഴക്കൻ സുമാത്ര റെസിഡൻസി, തപനൂലി റെസിഡൻസി എന്നിവാണവ.
1948 ഏപ്രിൽ 15 ന് ഇന്തോനേഷ്യൻ റിപ്പബ്ലിക്ക് (ആർ.ഐ.) ചട്ടം നമ്പർ 10 പ്രഖ്യാപനപ്രകാരം, സുമാത്ര മൂന്ന് പ്രവിശ്യകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുമെന്നു നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു.
വടക്കൻ സുമാത്ര, മദ്ധ്യ സുമാത്ര പ്രവിശ്യ, തെക്കൻ സുമാത്ര പ്രവിശ്യ എന്നിങ്ങനെ പേരു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഇതിൽ ഓരോന്നിനും സ്വന്തമായി പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുമുള്ള അവകാശമുണ്ട് എന്നു നിഷ്കർഷിച്ചിരുന്നു.
തദനുസരണം 1948 ഏപ്രിൽ 15 വടക്കൻ സുമാത്ര പ്രവിശ്യയുടെ വാർഷികം ആയി നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു.
1949-ന്റെ തുടക്കത്തിൽ സുമാത്രയിലെ സർക്കാർ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുവാനാരംഭിച്ചു.
1949 മെയ് 17 ലെ സർക്കാർ അടിയന്തര ഉത്തരവായ R.I. No. 22 പ്രകാരം വടക്കൻ സുമാത്ര ഗവർണറുടെ സ്ഥാനം റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു.
കൂടാതെ 1949 ഡിസംബർ 17 ലെ ഗവണ്മെന്റ് എമർജൻസി ഉത്തരവു പ്രകാരം അക്കെ, തപാനുലി പ്രവിശ്യകളും കിഴക്കൻ സുമാത്രയിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടു.
1950 ആഗസ്ത് 14 ന് 1950 ലെ ചട്ടം നമ്പർ 5 ന് പകരമായുള്ള ഗവൺമെന്റ് റെഗുലേഷൻ പ്രകാരം ഈ വ്യവസ്ഥകൾ എടുത്തുമാറ്റുകയും വടക്കൻ സുമാത്ര പുനസംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
1956-ലെ ചട്ടം R.I. 24 പ്രകാരം വടക്കൻ സുമാത്രയിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രമായ അക്കെ പ്രവിശ്യ എന്ന സ്വയംഭരണ പ്രദേശം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതായി 1956 ഡിസംബർ 7 നു നിയമപ്രഖ്യാപനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
കിഴക്കൻ സുമാത്രാ പ്രവിശ്യ, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിനും മലാക്കാ കടലിടുക്കി നുമിടയിൽ സുമാത്ര ദ്വീപിലേയ്ക്കു വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
ഈ പ്രവിശ്യയുടെ അതിരുകൾ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് അകെ പ്രവിശ്യയും റിയാവു, പടിഞ്ഞാറൻ സുമാത്ര പ്രവിശ്യകൾ തെക്കുകിഴക്കുമാണ്.
ഈ പ്രവിശ്യയുടെ വിസ്തീർണ്ണം 72,981 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ ആണ്.
ഈ പ്രവിശ്യ വീതിയേറിയതും മലാക്കാ കടലിടുക്കിനുടനീളമായുള്ള താഴ്ന്ന സമതലം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്.
തെക്കുഭാഗത്തും പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തും സുമാത്രയുടെ നീളം വരുന്ന മലനിരകളിലേക്ക് പ്രദേശം ഉയർന്നുപോകുന്നു.
ഒരു പുരാതന അഗ്നിപർവ്വത ഗർത്തത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട ടോബ തടാകത്തിനാണ് ഇവിടെ പ്രാമുഖ്യം.
സുമാത്രയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുനിന്നകലെ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലുള്ള നിരവധി വലിയ ദ്വീപുകൾ നിലവിൽ വടക്കൻ സുമാത്രയുടെ ഭാഗമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് നിയാസ് ദ്വീപും ബാതു ദ്വീപുകളും.
വടക്കൻ സുമാത്ര പ്രവിശ്യയിൽ ആകെ 419 ദ്വീപുകളാണുള്ള്.
പുറമേയുള്ള ദ്വീപുകൾ സുമാത്രാ (മലാക്കാ) കടലിടുക്കിലുള്ള സിമൂക് (നിയാസ്), ബർഹള ദ്വീപുകളാണ്.
അവലംബം ↑ ↑ http://www.depkes.go.id/downloads/Penduduk%20Kab%20Kota%20Umur%20Tunggal%202014.pdf Archived 2014-02-08 at the Wayback Machine .
Estimasi Penduduk Menurut Umur Tunggal Dan Jenis Kelamin 2014 Kementerian Kesehatan ↑
വടപഴനി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Vadapalani
വടപഴനി ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുള്ള ഒരു പരിസരപ്രദേശമാണ്.
ഇവിടെയുള്ള ഉത്തര പഴനി അഥവാ വടപഴനി മുരുകൻ കോവിൽ ഒരു പ്രധാന തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമാണ്.
ഇവിടെ വച്ചു വിവാഹം നടത്തുന്നത് ഐശ്വര്യകരമാണ്  എന്നാണ് വിശ്വാസം.
വടപഴനി ആർക്കോട് റോഡിലാണ് മെട്രോ ട്രാൻസ്‌പോർട്ട് കോർപ്പറേഷന്റെ ബസ് ഡിപ്പോ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
എ.വി.എം., പ്രസാദ്, ഭരണി ഉൾപ്പെടെ ചെന്നൈയിലെ പ്രധാന സിനിമാ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ കൂടുതലും വടപഴനിയിലാണുള്ളത്.
വടപഴനി മുരുകൻ കോവിൽ വടപഴനി മുരുകൻ കോവിലിലെ
 അമ്പലക്കുളം
ഏകദേശം 125 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മുരുകന്റെ പടം വെച്ച ചെറിയയൊരു ഓലമേഞ്ഞ ക്ഷേത്രം പിന്നീട് തീർത്ഥാടക പ്രവാഹം കൊണ്ട് ഇന്നത്തെ നിലയിലെത്തി.
ഓരോ വർഷവും 7,000-ത്തോളം വിവാഹങ്ങളാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്നത്.
ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ചു വിവാഹം നടത്തുന്നത് ദമ്പതികൾക്ക് ഐശ്വര്യകരമാണ് എന്ന വിശ്വാസമാണ് ഇതിന് കാരണം.
സ്ഥലപുരാണമനുസരിച്ച്, അന്നസ്വാമി നായ്ക്കർ എന്ന സാധാരണക്കാരനായ ഒരു മുരുക ഭക്തൻ മുരുകന്റെ പടം വെച്ച് പൂജ ചെയ്തു തുടങ്ങിയ സ്ഥലമാണിത്.
മുരുക പൂജ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന അന്നസ്വാമി നായ്ക്കർ തപോനിദ്രയിൽ പറയുന്നതെല്ലാം ഫലിക്കുന്നുവെന്നു കണ്ടു.
തപോനിദ്രയിൽ അന്നസ്വാമി നായ്ക്കർ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി ഫലപ്രവചനം നടത്തുന്നതിനെ അരുൾവാക്ക് (ദൈവിക വചനം) എന്ന പേരിൽ തദ്ദേശവാസികൾക്കിടയിൽ പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ചു.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിന്റെ ഉയരം 40.8 മീറ്ററാണ്.
കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിനടുത്തുള്ള ചുമരുകളിൽ 108 ഭരതനാട്യ മുദ്രകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ കാണാം.
സോഫ്ട്‌വേർ മേഖല
എച്ച്.സി.എൽ ടെക്‌നോളജീസ്, എം.സി.സി.ഐ. ഇൻർ കണക്ട് സൊല്യൂഷൻസ് തുടങ്ങിയവയാണ് വടപഴനി പ്രദേശത്തുള്ള പ്രധാന സോഫ്ട്‌വേർ സ്ഥാപനങ്ങൾ.
100 അടി റോഡിലുള്ള ടാറ്റാ കൺസൾട്ടൻസി സെർവീസസിന്റെ (ടി.സി.എസ്.) ഓഫീസ് ഈയിടെ എസ്.ആർ.എം. സർവ്വകലാശാല വാങ്ങി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു.
സിനിമാ മേഖല
വിക്രം, വിജയവാഹിനി തുടങ്ങിയ സിനിമാ സ്റ്റുഡിയോകൾ വടപഴനി പ്രദേശത്താണുള്ളത്.
പ്രസാദ് കളർ ലാബ്‌സ് ആന്റ് സ്റ്റുഡിയോസ്, ഇ.
എഫ്.എക്‌സ്.
സ്റ്റുഡിയോസ്,എ.
വി.എം. സ്റ്റുഡിയോ തുടങ്ങിയ പ്രശസ്ത സിനിമാ സ്ഥാപനങ്ങൾ തൊട്ടടുത്തുള്ള സാലിഗ്രാമം പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
നിരവധി സിനിമാ താരങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമാണ് വടപഴനി.
വിദ്യാലയങ്ങൾ
വടപഴനിയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന വിദ്യാലയം ഗംഗപ്പ് സ്ട്രീറ്റിൽ 1952-ൽ സ്ഥാപിതമായ രാമലിംഗ മിഷൻ മിഡിൽ സ്‌കൂളാണ്.
ജെ.ആർ.കെ., ജെ.ആർ.എം., കാർത്തികേയൻ മെട്രിക്കുലേഷൻ സ്‌കൂൾ, 1964-ൽ സ്ഥാപിതമായ സരസ്വതി വിദ്യാലയം എന്നിവയാണ് വടപഴനിയിലെ മറ്റു ചില വിദ്യാലയങ്ങൾ വടപഴനിയിൽ നിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഏറെ പേർ സാലിഗ്രാമം ആർക്കോട് റോഡിലുള്ള അവിച്ചി സ്‌കൂൾ, സാലിഗ്രാമത്തുള്ള ജനറൽ കരിയപ്പ ഹയർ സെക്കണ്ടറി സ്‌കൂൾ, വിരുഗമ്പാക്കത്തും, അശോക് നഗറിലുമുള്ള വിവിധ സ്‌കൂളുകളിലുമാണ് പഠിക്കുന്നത്.
കോളേജുകളും, സർവ്വകലാശാലകളും
എസ്.ആർ.എം. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ വടപഴനിയിലുള്ള ക്യാമ്പസ് 2009-ലാണ് പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയത്.
ആശുപത്രികൾ
സൂര്യ ഹോസ്പിറ്റൽ, രാജീവ് സ്‌കാൻസ്, ആകാശ് ഇൻസ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് ഓഫ് ഫെർട്ടിലിറ്റി ആന്റ് റിസർച്ച്, വിജയാ ഹോസ്പിറ്റൽ, വിജയാ ഹെൽത്ത് സെന്റർ, വാസൻ ഐ കെയർ, ബെസ്റ്റ് ഹോസ്പിറ്റൽ, വടപഴനി മൾട്ടി സ്‌പെഷ്യാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റൽ, പി ആന്റ് ജി നഴ്‌സിംഗ് ഹോം, ഭരണി ഹോസ്പിറ്റൽ, വി.എച്ച്.എം. ഹോസ്പിറ്റൽ എന്നിവയാണ് വടപഴനിയിലും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലുമായുള്ള പ്രധാന ആശുപത്രികൾ.
സ്ഥാന വിവരണം അവലംബം Vadapalani എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
വടക്കൻ വെളിയനാട്
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ കാവാലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലുൾപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രദേശമാണ് വടക്കൻ വെളിയനാട് .
പഞ്ചായത്തിന്റെ 10 ആം വാർഡാണിത്.
പമ്പാനദിയുടെ കൈവഴിയും ഇതോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന മറ്റു ജലാശയങ്ങളും നാടിനെ ജലസമൃദ്ധവും ഫലഭൂയിഷ്ഠവുമാക്കുന്നു.
പുരാതനമായ പുതുകുളങ്ങര ശ്രീ ധർമ്മശാസ്താക്ഷേത്രം ഇവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
വടക്കൻ സുലവേസി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/North_Sulawesi
ഇൻഡോനേഷ്യയുടെ ഒരു പ്രവിശ്യയാണ് വടക്കൻ സുലവേസി (ഇന്തോനേഷ്യൻ: സുലവേസി ഉറ്റാര).
സുലവേസി ദ്വീപിന്റെ വടക്കൻ പെനിസുലയിൽ, മിനഹാസ ഉപദ്വീപിൽ , ഫിലിപ്പൈൻസിന്റ തെക്കും, മലേഷ്യയുടെ തെക്ക് കിഴക്കും ആണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇതിൻറെ അതിർത്തി വടക്ക് ഫിലിപ്പൈൻസ്, കിഴക്ക് മലുകു കടൽ , പടിഞ്ഞാറ് ഗൊറാന്റാലോ , തെക്ക് ഗൾഫ് ഓഫ് ടോമിനി എന്നിവയാണ് .
പ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാനവും ഏറ്റവും വലിയ നഗരവുമാണ് മാനഡോ , 2010- ലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് ജനസംഖ്യ 4,135,526 ആയിരുന്നു.
ഏറ്റവും പുതിയ ഔദ്യോഗിക കണക്ക് (ജനുവരി 2014-ൽ) 4,353,540 ആണ്.
പ്രവിശ്യയുടെ പ്രധാന കവാടവും സാമ്പത്തിക കേന്ദ്രവുമാണ് മാനഡോ.
ടോമോഹനും ബിതംഗും മറ്റ് പ്രമുഖ പട്ടണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
41 മലകൾ ഉള്ളതിൽ സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 1,112-1,995 മീറ്റർ (3,648–6,545  അടി ) ഉയരം കാണപ്പെടുന്നു.
ഭൂഗർഭശാസ്‌ത്രം അനുസരിച്ച് വൻതോതിലുള്ള അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളും മധ്യ മിനഹാസയെ അലങ്കരിക്കുന്ന സജീവ അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളുടെ സജീവ കോൺ രൂപം ബോലാംഗ് മോംഗൊൻഡൊ, സൻഗിഹെ ദ്വീപുകൾ എന്നിവയെ മനോഹരമാക്കുന്നു.
വടക്കൻ സുലവേസി, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, അരി , സ്വർണ്ണം എന്നിവയുടെ മേഖലയായിരുന്നു.
അത് പോർച്ചുഗീസ് , സ്പാനിഷ് , ഡച്ചുകാർ എന്നിവർക്കിടയിൽ സാമ്പത്തിക മേധാവിത്വത്തിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടമായി മാറി.
ഇത് രാഷ്ട്രീയവും സൈനികവുമായ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.
ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂതകാലം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിൽ വ്യാപാര പാതയായി മാറിയിരുന്നു.
ചൈനീസ് വ്യാപാരികൾ കൊണ്ടുവന്ന ക്രിസ്ത്യാനിത്വം, ഇസ്ലാം, വിശ്വാസം, മതം എന്നിവയും വ്യാപിച്ചു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോർട്ടുഗീസുകാർ ആദ്യം ഈ പ്രദേശത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു.
പോർച്ചുഗീസുകാരും സ്പെയിനും ഡച്ചുകാരും പ്രദേശത്തിൻറെ നിയന്ത്രണം പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ പ്രദേശം ഡച്ചുകാരുടെ കൈകളിലെത്തി.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ജാപ്പനീസ് സൈന്യം പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടോളം ഡച്ചുകാർ ഈ പ്രദേശം ഭരിച്ചു.1945 ൽ ജാപ്പനീസ് കീഴടങ്ങൽ നടന്നതിനു ശേഷം, ഡച്ചുകാർ ചുരുക്കമായി പ്രദേശം പിടിച്ചെടുത്തു.
1949-ൽ, റൗണ്ട് ടേബിൾ കോൺഫറൻസ് പിന്തുടരുന്നതിനു ശേഷം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഓഫ് ഇൻഡോനേഷ്യ (RIS) ഡച്ചുകാർ പുതുതായി സൃഷ്ടിച്ചു.
അങ്ങനെ, കിഴക്കൻ ഇൻഡോനേഷ്യൻ സംസ്ഥാനത്തിൽ (എൻഐടി) വടക്കൻ സുലവേസി ഉൾപ്പെടുത്തി.
കാരണം അത് ജനങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തിക്ക് അനുസൃതമായില്ല, എൻഐടി അവസാനം ഇല്ലാതായി ഇൻഡോനേഷ്യൻ റിപ്പബ്ലിക്കിലേക്ക് ലയിച്ചു.
1950 ആഗസ്റ്റ് 17-ന് റിസർവ് ബാങ്ക് ഔദ്യോഗികമായി പിരിച്ചുവിടുകയും പിന്നീട് ഇൻഡോനേഷ്യൻ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ യൂണിറ്റായി പുനർനിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു.
പല പ്രവിശ്യകളായി വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് സുലവേസി ദ്വീപ് ഒരു പ്രവിശ്യയായി ചുരുക്കി.
അങ്ങനെ, 1959 ഓഗസ്റ്റ് 14 ന് വടക്കൻ സുലവേസി പ്രവിശ്യ രൂപവത്കരിച്ചു.
ഇപ്പോൾ വടക്കൻ സുലവേസി എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രദേശം മിനഹാസ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രവിശ്യയെ പരാമർശിക്കാൻ ഈ പേര് ഇപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
മിനാഹാസ എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ്  ഈ വാക്ക് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്, മിനാ-എസ (മിനായസ) അല്ലെങ്കിൽ മെയ്സാ എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ്, അതായത് ഒന്നോ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നായിരിക്കുക എന്ന അർത്ഥം, മിനഹാസയിലെ ടാൻമ്പോംബോൻ, തമ്പുലു, ടോണിസിയ, ടോളൂർ (ടാൻടാനോ), ടോൺസാവാംഗ്, പൊൻസകൻ, പസാൻ, ബന്തിക്.
എന്നീ വിവിധ വംശീയ വിഭാഗങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുക എന്ന് ആശയമാക്കുന്നു.
കൊളോണിയൽ കാലത്ത് മാത്രമാണ് "മിനഹാസ" എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
"മിൻഹാസ" പൊതുവായി "ഒന്നായിത്തീരുന്ന' എന്നർത്ഥത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നിരവധി ചരിത്ര രേഖകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ജെ. ഡി. ഷിയർസ്റ്റീൻ ആണ് "മിൻഹാസ" എന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. മാനഡോയിലെ ഡച്ച് റീജന്റ്, 1789 ഒക്ടോബർ 8-ന് മലുകു ഗവർണറുടെ റിപ്പോർട്ട്പ്രകാരം. "
മിൻഹാസ" എന്ന പദം ലണ്ടറാഡ് അഥവാ "സ്റ്റേറ്റ് കൌൺസിൽ" അല്ലെങ്കിൽ "റീജിയണൽ കൗൺസിൽ" എന്ന് നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ചരിത്രം പ്രീ-കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം
ആർക്കിയോളജിക്കൽ ഗവേഷണത്തിൽ 30,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വടക്കൻ സുലവേസിയിൽ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ സലിബാബു ദ്വീപിലെ ഗുഹ ലിയാങ്ങ് സരുവിലെ തെളിവുകൾ അടിസ്ഥാനമാക്കി.
വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
6000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് കക്കാസ് ഉപജില്ലയിലെ പസോ ഹൊസൈഡ് സൈറ്റിൽ നിന്നും മറ്റ് 4000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കാരക്ലാങ് ദ്വീപിലെ അരങ്ങേകയിലെ ലിയാങ്ങ് ടുവോ മാനീ ഗുഹയിൽ നിന്ന് ആദ്യകാല AD മുതൽ മറ്റ് തെളിവുകൾ കാണാം.
കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ പോർച്ചുഗീസുകാരും സ്പാനിഷും വടക്കൻ സുലാവസിയിൽ എത്തി.
യൂറോപ്പുകാർ എത്തിയപ്പോൾ, തെക്കൻ സുലവേസിയിൽ നിന്നും ബുഗീസ് വ്യാപാരികൾ ടെർനേറ്റ് സുൽത്താനേറ്റിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയുണ്ടായി.
മനാഹസയുടെ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് മാനഡോയിൽ നിന്നും മലുക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനായി യൂറോപ്യൻ കച്ചവടക്കാർക്കുള്ള ഒരു തന്ത്രപരമായ തുറമുഖം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.
1521 ൽ മാനഡോ രാജ്യത്ത് മാനഡോ ദ്വീപിൽ ഒരു പോർച്ചുഗീസ് കപ്പലിൽ വടക്കൻ സുലുവെസിയിൽ എത്തിയ ആദ്യത്തെ പാശ്ചാത്യ രാജ്യം പോർച്ചുഗീസുകാർ ആയിരുന്നു.
സ്പാനിഷ് കപ്പൽ തലാഡിലെയും സിയുവിലെയും ദ്വീപിൽ, ടെർണേറ്റിൽ എത്തി.
അവലംബം ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ North Sulawesi എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
(in Indonesian) ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ്
വടപുറമ്പുഴ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Vadapurampuzha ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
വടപുറംപുഴ കേരളത്തിലെ നദിയായ ചാലിയാറിന്റെ ഒരു പോഷകനദിയാണ്.
കേരളത്തിലെ നീളം കൂടിയ നദികളിൽ നാലാം സ്ഥാനമാണ് ചാലിയാറിനുള്ളത്.
(169 കിലോമീറ്റർ നീളം) ഇവയും കാണുക ചാലിയാർ - പ്രധാന നദി ചാലിയാറിന്റെ പോഷകനദികൾ ചാലിപ്പുഴ പുന്നപ്പുഴ പാണ്ടിയാറ് കരിമ്പുഴ ചെറുപുഴ വടപുറംപുഴ
വൈ ഐ ആം നോട്ട് എ ഹിന്ദു (പുസ്തകം) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Why_I_am_not_a_hindu
കാഞ്ച ഐലയ്യ എന്ന ആന്ധ്രപ്രദേശ് എഴുത്തുകാരൻ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ രചിച്ച കൃതിയാണ്‌ വൈ ഐ ആം നോട്ട് എ ഹിന്ദു ( ISBN 81-85604-18-5 ).
ഹൈന്ദവ തത്ത്വശാസ്ത്രം, സംസ്കാരം, രാഷ്ട്രീയസാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥിതി എന്നിവയെ ശൂദ്രവീക്ഷണത്തിൽ നിന്നുള്ള വിമർശനാത്മകകൃതിയാണിത്
കൊൽക്കത്തയിലെ സമയ എന്ന പ്രസാധകരാണ്‌ ഈ പുസ്തകം 1996 ഫെബ്രുവരിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ദളിത് ബഹുജനമുന്നേറ്റപ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ ദളിതരുമായുള്ള നിരന്തരസമ്പർക്കത്തിലൂടെ അവരുടെ സംസ്കാരം രാഷ്ട്രീയം സാമ്പത്തികസ്ഥിതി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അവർതന്നെ നൽകിയ വിവരണങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്തമാണ്‌ ഈ കൃതി.
ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്തമേഖലകളിലേയും ഹൈന്ദവജീവിതരീതിയും ദളിതരുടെ ജീവിതരീതികളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഈ കൃതിയിൽ വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുസ്തകത്തിലെ ഉള്ളടക്കത്തെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നു.
“ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞങ്ങൾ (ഇന്ത്യയിലെ ദളിതർ) ഒരു വാക്കായോ, ഒരു സംസ്കാരം എന്ന നിലയിലോ, ഒരു മതം എന്ന നിലയിലോ ഹിന്ദു എന്ന വാക്ക് കേട്ടിട്ടേയില്ല. എന്നാൽ മുസ്ലീങ്ങൾ, ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ബ്രാഹ്മണർ, ബനിയകൾ എന്നിങ്ങനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തരായ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചേ കേട്ടിട്ടുള്ളൂ ” ഗ്രന്ഥകർത്താവ്
കാഞ്ച ഇളയ്യ ഹൈദരാബാദിലെ ഉസ്മാനിയ സർ‌വകലാശാലയിൽ രാഷ്ട്രതന്ത്രത്തിൽ പ്രൊഫസറാണ്‌.
കൂടാതെ ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ദളിത് ബഹുജനമുന്നേറ്റപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സജീവപങ്കാളിയുമാണ്‌.
ഹിന്ദുക്കളും ദളിതരും തമ്മിലുള്ള സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും സാംസ്കാരികവുമായ വ്യത്യാസങ്ങളാണ്‌ തന്റെ രചനകൾക്ക് വിഷയമാക്കാറുള്ളത്.
കണ്ണികൾ ആമസോൺ.
കോം അവലംബം ↑
വൈ ദ സീ ഈസ് സാൾട്ട് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Why_the_Sea_is_Salt
പീറ്റർ ക്രിസ്റ്റൻ അസ്ബ്‌ജോർൻസണും ജോർഗൻ മോയും ചേർന്ന് അവരുടെ നോർസ്‌കെ ഫോൾകെഇവെന്ററിയിൽ ശേഖരിച്ച ഒരു നോർവീജിയൻ യക്ഷിക്കഥയാണ് വൈ ദ സീ ഈസ് സാൾട്ട് .
ആൻഡ്രൂ ലാങ് ഇത് ദി ബ്ലൂ ഫെയറി ബുക്കിൽ (1889) ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആർനെ-തോംസൺ-ഉതർ ഇൻഡക്‌സ് ടൈപ്പ് 565, ദി മാജിക് മിൽ എന്നാണ് ഈ കഥയെ തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഈ തരത്തിലുള്ള മറ്റ് കഥകളിൽ ദി വാട്ടർ മദർ, സ്വീറ്റ് പോറിഡ്ജ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ക്രിസ്തുമസ് രാവിൽ ഒരു പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ തന്റെ സഹോദരനോട് യാചിച്ചു.
അവൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമെങ്കിൽ പന്നിത്തുട അല്ലെങ്കിൽ ഉപ്പിട്ടുണക്കിയ പന്നിയിറച്ചി അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ സഹോദരൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
ധനികൻ ഭക്ഷണം കൈമാറി അവനോട് ഹെലിലേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞു (ലാങ്ങിന്റെ പതിപ്പിൽ, ഡെഡ് മെൻസ് ഹാൾ; ഗ്രീക്കിൽ, ഡെവിൾസ് ഡാം).
പാവപ്പെട്ട സഹോദരൻ വാക്ക് കൊടുത്തതിനാൽ പുറപ്പെട്ടു.
നോർസ് വേരിയന്റുകളിൽ, അവൻ വഴിയിൽ ഒരു വൃദ്ധനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
ചില വകഭേദങ്ങളിൽ, മനുഷ്യൻ അവനോട് യാചിക്കുന്നു, അവൻ എന്തെങ്കിലും നൽകുന്നു; മൊത്തത്തിൽ, നരകത്തിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ഹാളിൽ) അവർ അവനിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് വൃദ്ധൻ അവനോട് പറയുന്നു, എന്നാൽ അവൻ അത് വാതിലിനു പിന്നിലെ ഹാൻഡ് മില്ലിന് മാത്രം വിൽക്കുകയും ഉപയോഗിക്കാനുള്ള വഴികൾക്കായി അവന്റെ അടുക്കൽ വരുകയും വേണം.
അതിന് വലിയ വിലപേശൽ വേണ്ടിവന്നു, പക്ഷേ പാവപ്പെട്ട സഹോദരൻ വിജയിച്ചു.
അത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് വൃദ്ധൻ അവനെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
ഗ്രീക്കിൽ, അവൻ കേവലം ആട്ടിൻകുട്ടിയെ കൊണ്ടുവന്ന് പിശാചുക്കളോട് അവർ കൊടുക്കുന്നതെന്തും എടുക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു.
അവർ അവന് മില്ലും നൽകി.
അവൻ അത് ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ക്രിസ്മസിന് ആവശ്യമായതെല്ലാം പൊടിച്ചു വിളക്കുകൾ മുതൽ മേശവിരി വരെ ഇറച്ചിയും ഏലും വരെ.
അവർ നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, മൂന്നാം ദിവസം അവർ ഒരു വലിയ വിരുന്നു കഴിച്ചു.
അവന്റെ സഹോദരൻ അമ്പരന്നു, പാവപ്പെട്ടവൻ അമിതമായി മദ്യപിച്ചപ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ പാവപ്പെട്ടവന്റെ കുട്ടികൾ നിഷ്കളങ്കമായി രഹസ്യം ഒറ്റിക്കൊടുത്തപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ധനികനായ സഹോദരനെ ഹാൻഡ്-മില്ല് കാണിച്ചു.
ഒടുവിൽ അത് വിൽക്കാൻ സഹോദരൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
നോർസ് പതിപ്പിൽ, പാവപ്പെട്ട സഹോദരൻ അത് എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് അവനെ പഠിപ്പിച്ചില്ല.
അവൻ മത്തിയും ചാറും പൊടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പക്ഷേ അത് താമസിയാതെ അവന്റെ വീട്ടിൽ വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടായി.
അവന്റെ സഹോദരൻ അത് കൈവശം വയ്ക്കാൻ പണം നൽകുന്നതുവരെ അത് തിരികെ എടുക്കില്ല.
ഗ്രീക്കിൽ, സഹോദരൻ കപ്പലിൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
നോർസിൽ, ഒരു ദിവസം ഒരു നായകൻ അവനിൽ നിന്ന് ഹാൻഡ്-മിൽ വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, ഒടുവിൽ അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
എല്ലാ പതിപ്പുകളിലും, പുതിയ ഉടമ അത് കടലിൽ കൊണ്ടുപോയി ഉപ്പ് പൊടിക്കാൻ സജ്ജമാക്കി.
ബോട്ട് മുങ്ങുന്നതുവരെ അത് ഉപ്പ് പൊടിച്ചു, തുടർന്ന് കടലിൽ പൊടിച്ചു, കടൽ ഉപ്പുരസമാക്കി.
ഈ കഥയെ ആർനെ-തോംസൺ-ഉതർ ഇൻഡക്സ് തരം 565, മാജിക് മിൽ എന്നിവയിൽ തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈ തരത്തിലുള്ള മറ്റ് കഥകളിൽ ദി വാട്ടർ മദർ, സ്വീറ്റ് കഞ്ഞി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സമാന്തരങ്ങൾ
സ്‌നോറി സ്റ്റർലൂസന്റെ സ്‌കാൽഡ്‌സ്‌കപർമലിൽ കാണപ്പെടുന്ന പഴയ നോർസ് കവിതയായ ഗ്രോട്ടാസോങ്‌റിന് സമാന്തരമാണ്.