smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചിത്രകാരിയും കലാനിരൂപകയും പികാസോയുടെ പ്രണയിനിയും പ്രചോദനവുമായിരുന്ന ഫ്രാൻസ്വാ ഗിലൊ ലൈഫ് വിത്ത് പിക്കാസോ എന്ന ആത്മകഥ എഴുതിയിട്ടുണ്ട് .
ആദ്യകാലജീവിതം സഹോദരിയായ ലോളയോടൊപ്പം പാബ്ലോ പിക്കാസോ, 1889
പാബ്ലോ ഡീഗോ ഹോസെ ഫ്രാൻസിസ്കോ ദ് പോള യുവാൻ നെപോമുസെനോ മരിയ ദെ ലോ റെമിദോ സിപ്രിയാനോ ദെ ലാ സാന്റിസിമ ട്രിനിടാഡ് ക്ലിറ്റോ റൂയി യ് പിക്കാസോ എന്ന നീണ്ട പേരിൽ കതോലികാ പുണ്യവാളന്മാരുടേയും  ബന്ധുക്കളുടേയും പേരുകളുണ്ട്.
റുയിസ് വൈ പിക്കാസോ എന്നത്   അച്ഛനമ്മമാരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു,  ഇത് അന്നത്തെ സ്പാനിഷ് നിയമമനുസരിച്ചായിരുന്നു.
സ്പെയിനിന്റെ ഭാഗമായ ആൻഡലൂഷ്യ യിലെ മലാഗ നഗരത്തിൽ ഡോൺ ജോസ് റുയീസ് വൈ ബ്ലാസ്കോ -യിന്റേയും, മരിയ പിക്കാസോ വൈ ലൂപ്സ് -ന്റേയും ഒന്നാമത്തെ പുത്രനായി ജനിച്ചു.
കത്തോലിക്കനായി മാമോദീസ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പിക്കാസോ പിന്നീട് ഒരു നിരീശ്വരവാദിയായി മാറി.
പിക്കാസോയുടേത് ഇടത്തരം കുടുംബസാഹചര്യമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ,   പക്ഷിമൃഗാദികളെ യഥാതഥമായി   വരക്കുന്ന ഒരു ചിത്രകാരനായിരുന്നു.
റുയിസ് എന്ന പിക്കാസോയുടെ അച്ഛൻ, തന്റെ ജീവിതത്തിൻറെ  സിംഹഭാഗവും  സ്ക്കൂൾ ഓഫ് ആർട്ട്- ൽ  പ്രൊഫസറായും , മ്യൂസിയം പരിപാലകനായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
റുയീസിന്റെ പൂർവ്വികർ ചെറിയ പ്രഭുക്കന്മാരായിരുന്നു.
ചെറുപ്പം തൊട്ടേ പിക്കാസോ വരയിൽ  മികവ് പുലർത്തിയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കുകളനുസരിച്ച് പിക്കാസോ ആദ്യമായി ഉച്ഛരിച്ചത് പിസ് പിസ് എന്നാണത്രെ.
സ്പാനിഷ് ഭാഷയിലെ  ലാപിസ് (പെൻസിൽ) എന്ന  പദത്തിന്റെ വികൃതരൂപമാണെന്നിത് പൊതുവെ ഊഹിക്കപ്പെടുന്നു ഏഴാം വയസ്സ് തൊട്ടുതന്നെ ഡ്രോയിങ്ങിലും,ഓയിൽ പെയിന്റിങ്ങിലും  പ്രാഥമിക പരിശീലനം   അച്ഛനിൽ നിന്നു തന്നെ  പിക്കാസോയ്ക്ക് ലഭിച്ചു.
റൂയിസ് യാഥാസ്ഥിതികനായ അധ്യാപകനായിരുന്നു.
മഹാരഥന്മാരെ അനുകരിക്കുക, പ്ലാസ്റ്റർ ഓഫ് പാരിസ് ശില്പങ്ങളേയും മനഷ്യരേയും മാതൃകയാക്കി വരക്കുക  ഇതൊക്കെ ചിത്രമെഴുത്തു പരിശീലനത്തിന്റെ പ്രാഥമിക പാഠങ്ങളാണെന്ന് റൂയിസ് വിശ്വസിച്ചു.
മകനായ പിക്കാസോ ചിത്രകലയിൽ മുഴുകി, സ്കൂൾ പഠിത്തത്തിൽ തീരെ അശ്രദ്ധനായി.
പ്രമാണം:Pablo Picasso, 1901, Old Woman (Woman with Gloves).jpg പാബ്ലോ പിക്കാസോ, 1901, ഓൾഡ് വുമൺ (വുമൺ വിത്ത് ഗ്ലൗസ്) , ഓയിൽ ഓൺ കാർഡ് ബോർഡ്, 67 x 52.1 cm, Philadelphia Museum of Art പ്രമാണം:Femme au café (Absinthe Drinker).jpg Pablo Picasso, 1901-02, Femme au café (Absinthe Drinker) , oil on canvas, 73 x 54 cm, Hermitage Museum , Saint Petersburg, Russia
ആ കുടംബം പിന്നീട് 1891-ന് എ കൊറൂണ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് താമസം  മാറ്റി.
ഇവിടെ പിക്കാസോയുടെ അച്ഛൻ സ്ക്കൂൾ ഓഫ് ഫൈൻ ആർട്ട്സിൽ കലാ പ്രൊഫസറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
അവരവിടെ നാല് വർഷത്തോളം  പാർത്തു.
അങ്ങനെ ഒരു സന്ദർഭത്തിലായിരുന്നു റൂയീസ്, താൻ  വരച്ചു പകുതിയാക്കിയ    മാടപ്രാവിന്റെ ചിത്രത്തെ പതിമൂന്നുകാരനായ   മകൻ പിക്കാസോ  പൂർത്തീകരിക്കുന്നതായി കണ്ടത്.
മകൻ തന്നേക്കാൾ  പ്രഗൽഭനാണെന്ന് അഭിനന്ദിക്കുകയും  , ഇനി താൻ ചിത്രമെഴുതില്ലെന്നും  അച്ഛൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു .
എങ്കിലും  പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിലും   റുയീസ് വരക്കുകയുണ്ടായി.
1895-ൽ  പിക്കാസോയുടെ സഹോദരി  ഏഴുവയസുകാരി  കൊഞ്ചിത   ഡിഫ്തീരിയ ബാധിച്ച് മരിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന് വലിയൊരു ആഘാതമായി മാറി.
അവളുടെ മരണശേഷം ആ കുടുംബം ബാഴ്സലോണയിലേക്ക് താമസം മാറ്റി.
ഇവിടെ റുയീസ് , സ്ക്കൂൾ ഓഫ് ഫൈൻ ആർട്ട്സിൽ  ഉദ്യോഗം സമ്പാദിച്ചു.
സ്വന്തം  ദുഃഖങ്ങളും,ഓർമകളും മനസ്സിലടക്കി, നഗരവുമായി ഇഴുകിച്ചേരാൻ പികാസോ  ശ്രമിച്ചു.
മകനെ ഉയർന്ന ക്ലാസിലേക്കുള്ള പ്രവേശനപ്പരീക്ഷക്കിരുത്താൻ റൂയിസ്    അക്കാദമിയിലെ പ്രാധാന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
സാധാരണ വിദ്യാർഥികൾ ഒരു മാസം കൊണ്ടു മുഴുമിക്കുമായിരുന്ന  ഈ പ്രക്രിയ  പികാസോ  ഒരാഴ്ചകൊണ്ട്  മുഴുവനാക്കി.
ഇതിന്റെ ഫലമായി  വിധികർത്താക്കളുടെ  സമിതി  പികാസോക്ക് പ്രവേശനം അനുവദിച്ചു.
അപ്പോൾ പിക്കാസോയ്കക്ക് 13 വയസ്സേയുള്ളൂ.
ഒരു വിദ്യാർഥിയെന്ന  നിലക്ക് പാലിക്കേണ്ടിയിരുന്ന മിക്ക  നിയമങ്ങളും പികാസോ ലംഘിച്ചു.
അന്നു തുടങ്ങിവെച്ച  ചില  സൗഹൃദബന്ധങ്ങൾ    പികാസോയുടെ പിൽക്കാല ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചു.
മകന്  സ്വസ്ഥമായി   ഒറ്റക്കിരുന്ന് പഠിക്കാൻ  റൂയിസ് വീട്ടിനടുത്തുതന്നെ  മറ്റൊരു ഒരു ചെറിയ മുറി വാടകയ്ക്കെടുത്തു.
എന്നിരുന്നാലും  തന്റെ തിരക്കുപിടിച്ച ജോലിക്കിടയിലും  ദിവസവും പല തവണ അച്ഛൻ മകനെ സന്ദർശിക്കാനെത്തി.
മകൻറെ  ചിത്രങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുകയും,തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇരുവരും തമ്മിൽ നിരന്തരം തർക്കിച്ചു.
മാഡ്രിഡിലെ പേരുകേട്ട കലാ സ്ക്കൂളായിരുന്ന റോയൽ അക്കാദമി ഓഫ് സാൻ ഫെർനാഡോ -യിലേക്ക് പിക്കാസോയെ അയക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛനും, അമ്മാവനും കൂടിയാലോചിച്ച്  തീരുമാനമെടുത്തു.
തന്റെ 16-ാം വയസ്സിലാണ് അദ്ദേഹം ഒറ്റക്കൊരിടത്തേക്ക് പുറപ്പെടുന്നത്, പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്  അകാദമിയിലെ  പ്രാഥമിക കലാ വിദ്യാഭ്യാസത്തോട് വിരക്തി തോന്നി,  ചില ദിവസങ്ങളിലെ ക്ലാസ്സുകളിൽ പോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാഡ്രിഡിൽ വേറേയും ആകർഷണകേന്ദ്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രാദോ മ്യൂസിയത്തിലെ  ചിത്രപ്രദർശിനികൾ ഉദാഹരണം.
ഡിയെഗോ വെലാസ്ക്വെസ് , ഫ്രാൻസിസ്കോ ഗോയ , ഫ്രാൻസിസ്കോ സർബറാൻ എന്നിവരുടെ സൃഷ്ടികൾ  ഇവയിലുൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇക്കൂട്ടത്തിൽ എൽ ഗ്രെക്കോയുടെ ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു പിക്കാസോയ്ക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാവിശേഷങ്ങളായ നീണ്ട അവയവങ്ങൾ, നിറപകിട്ട്, നിഗൂഢഭാവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സ്വാധീനം പികാസോയുടെ   പിൽകാല ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നത്  നമുക്ക് കാണാം.
ചിത്രമെഴുത്ത്- കർമരംഗം 1900 -ത്തിന് മുമ്പ് 1904-ലെ പിക്കാസോ
1890-നു മുമ്പുതന്നെ അച്ഛന്റെ കീഴിൽ ചിത്രം വരയിൽ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചിരുന്നു.
ബാഴ്സലോണയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന  പിക്കാസോ മ്യൂസിയത്തിലെ ശേഖരത്തിൽ   അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല ചിത്രങ്ങൾ  കാണാം.
ഒരു കലാകാരന്റെ ആദ്യകാല ചിത്രങ്ങളുടെ  ഏറ്റവും സമഗ്രമായ സംഗ്രഹം  ഇവിടെയാണ്.
1893 -മുതൽക്കൊണ്ടുതന്നെ  കൗമാരപ്രവണതകൾ   ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായിത്തുടങ്ങി.
1894-ഓടെ  ചിത്രമെഴുത്ത്  പികാസോയുടെ കർമരംഗമായി മാറി എന്ന് കണക്കാക്കാം.
അക്കാദമിക്  റിയലിസം ഏറ്റവും സ്പഷ്ടമായി   1890 കളുടെ മദ്ധ്യേ വരച്ച ചിത്രങ്ങളിലാണ്.
പ്രത്യേകിച്ച്  1896-ൽ വരച്ച ദി ഫസ്റ്റ് കമ്മ്യൂണ്യൻ - വലിയ എന്ന ചിത്രത്തിൽ.
സ്വന്തം   സഹോദരി ലോളയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്.
ഇതേ വർഷത്തിൽ തന്നെ, പോർട്രയിറ്റ് ഓഫ് ആണ്ട് പെപ്പ യും പികാസോ വരച്ചത്.
ഒരു സംശയവുമില്ലാതെ ഇതുതന്നെയാണ്  എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന കലാനിരൂപകനായ  ജുവാൻ-എഡ്വാർഡോ  സർലോട്  ഈ ചിത്രത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ്  - "സ്പാനിഷ് ചിത്ര കലാ ചരിത്രത്തിലെ  മികച്ച ചിത്രങ്ങളിൽ   ഒന്നാണിതെന്നത് നിസ്സംശയം "
1897-ൽ പികാസോയുടെ ചിത്രമെഴുത്തിലെ യാഥാർഥ്യശൈലിയിൽ( റിയലിസം)   മെല്ലെ,മെല്ലെ  പ്രതീകാത്മകതയുടെ (സിമ്പോളിസം ) സ്വാധീനം  പ്രകടമായിത്തുടങ്ങി.
വയലറ്റിൻറേയും , പച്ചയുടേയും അസ്വാഭാവികമായ  നിറഭേദങ്ങൾ കൊണ്ടു തീർത്ത   പിക്കാസോയുടെ പ്രകൃതി ചിത്രങ്ങൾ ഈ പരിണാമം  കാണിച്ചുതരുന്നു.
ഇതിനു ശേഷമാണ്  പിക്കാസോയുടെ ആധൂനിക കാലഘട്ടം(1899 - 1900) എന്ന്  ചിലർ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
, ദാന്തെ ഗബ്രിയൽ റോസെറ്റി , സ്റ്റെയിൻലെൻ, തൗലോസ് ലോട്രെക്, എഡ്വേർഡ് മങ്ക് എന്നിവരുടെ  സൃഷ്ടികൾ കാണാൻ പികാസോക്ക് അവസരം ലഭിച്ചു.
ഇവരുടെ സ്വാധീനവും എൽ ഗ്രെകോ പൊലുള്ള പഴയ മഹാരഥന്മാരോടുള്ള ആരാധനയും  ആധുനികതയെ ( മോഡേർണിസം) സ്വന്തം ശൈലിയിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ   പികാസോക്ക് പ്രേരണ നല്കി.
യുറോപ്പിലെ കലാ തലസ്ഥാനനഗരിയെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പാരീസ് , പികാസോ ആദ്യമായി സന്ദർശിക്കുന്നത് 1900-ലാണ് .
ഇവിടെ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം  പത്രപ്രവർത്തകനും, കവിയുമായിരുന്ന   മാക്സ് ജേക്കബിനെ കാണുന്നതും പരിചയപ്പെടുന്നതും സുഹദ്ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതും.
മാക്സ്  ആയിരുന്നു പികാസോക്ക്  പാരിസിൽ ലഭിച്ച ആദ്യത്തെ സുഹൃത്ത്.
പിക്കാസോയെ ഫ്രഞ്ചു ഭാഷയും, സാഹിത്യത്യവും  പഠിക്കാൻ സഹായിച്ചത് മാക്സ് ആയിരുന്നു.
പിന്നീട് അവർ ഒരു ചെറിയ മുറി വാടകക്കെടുത്ത്   പങ്കുകാരായി  താമസിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മാക്സ് രാത്രി ഉറങ്ങുമ്പോൾ, പിക്കാസോ കർമനിരതനായി.
മാക്സ് രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ പിക്കാസോ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു.
കഠിനമായ  ദാരിദ്ര്യവും, അതിശൈത്യവും  , പരാധീനതയും നിറഞ്ഞ നാളുകളായിരുന്നു, അതൊക്കെ.
കൊടും തണുപ്പിൽ നിന്നു രക്ഷനേടാനായി പലപ്പോഴും    പിക്കാസോയുടെ  ചിത്രങ്ങൾ കത്തിക്കേണ്ടിവന്നു.
1901-ലെ  ആദ്യത്തെ അഞ്ച് മാസങ്ങൾ പിക്കാസോ മാഡ്രിഡിലാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്.
ഇവിടെവച്ചാണ് അരാജകത്വവാദിയായ ഫ്രാൻസിസ്കോ ഡി അസിസ് സോളർ എന്ന വ്യക്തിയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.
ഇരുവരും  ചേർന്ന് ആർട്ടെ ജുവെൻ (യങ്ങ് ആർട്ട്) എന്ന മാസിക  പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
മാസികയുടെ  അഞ്ച്  ലക്കങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി.
സോളർ, ലേഖനങ്ങൾ തേടിപ്പിടിച്ചു.
പിക്കാസോ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.
ദരിദ്രരുടെ    ദുരിതപുർണമായ  ജീവിതവും അതിനോടുള്ള സഹതാപവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന  കാർട്ടൂണുകളായിരുന്നു  പികാസോ വരച്ചത് .
1901 മാർച്ച് 31 -നാണ്  മാസികയുടെ  ആദ്യ ലക്കം ഇറക്കിയത്,   ഇതിൽ വരച്ച ചിത്രത്തിലാണ്  അദ്ദേഹം ആദ്യമായി പിക്കാസോ എന്ന ഒപ്പിടുന്നത്.
അതിനുമുമ്പ് പാബ്ലോ റുയീസ് വൈ പിക്കാസോ എന്നായിരുന്നു  ഒപ്പിട്ടിരുന്നത്.
ദി ഓൾഡ് ഗിത്താറിസ്റ്റ് (1903), ചിക്കാഗോ ആർട്ട് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നീല കാലഘട്ടം (1901 - 1904)
1901 മുതൽ  1904 വരെയുള്ള   ഏതാണ്ട് നാലു വർഷങ്ങൾ നീലകാലഘട്ടം  എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
നീലയുടേയും , നീല കലർന്ന പച്ചയുടേയും നിറഭേദങ്ങളിൽ തീർത്ത പികാസോ  ചിത്രങ്ങൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിൻറെ പ്രത്യകതയാണ്.
1901- ന്റെ തുടക്കത്തിൽ സ്പെയിനിൽ നിന്നോ ,അല്ലെങ്കിൽ ആ വർഷത്തിന്റെ രണ്ടാം  പകുതിയിൽ പാരീസിൽ നിന്നോ ആവാം  ഈ ശൈലി  തുടങ്ങിയതെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ശോഷിച്ച അമ്മയും കുട്ടികളും ഇക്കാലത്തെ ചിത്രങ്ങളുടെ പ്രധാന വിഷയമാണ്.
തന്റെ സമയം ബാഴ്സലോണയിലും ,പാരീസിലുമായി  ചിലവഴിച്ച കാലവുമായിരുന്നു ഇത്.
പ്രസന്നമല്ലാത്ത നിറങ്ങളുപയോഗിച്ച് പരിതാപകരമായ വിഷയങ്ങളെ - ചിലപ്പോൾ ഭിക്ഷക്കാർ, വേശ്യകൾ-  അതി തീവ്രമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ പിക്കാസോയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു.
സ്പെയിൻ യാത്രകളും  കൂട്ടുകാരനായ കാർലോസ് കാസേജ്മാസിന്റെ ആത്മഹത്യയുമാവാം ഈ വിഷാദാവസ്ഥക്ക് കാരണമെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
1901-ലെ  ശരത്‌കാലത്ത്  പികാസോ  കാസേജ്മാസിന്റെ മരണാനന്തര ഛായാചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.
മങ്ങിയതും, അന്തരാർത്ഥവുമുള്ള ലാ വി ( ജീവിതം, 1903) എന്ന ചിത്രം വിഷാദാവസ്ഥയുടെ  ഉച്ഛസ്ഥാനത്തിലെത്തുന്നു.
ഇപ്പോഴീ ചിത്രം ക്ലീവലെന്റ് മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്സ്സിൽ ആണുള്ളത്.
പ്രമാണം:Pablo Picasso, 1905, Au Lapin Agile (At the Lapin Agile).jpg പാബ്ലോ പിക്കാസോ, 1905, ഓ ലാപിൻ അഗിലെ ( ലാപിൻ അഗിലെയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു )ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 99.1 x 100.3 cm, മെട്രോ പോളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്
ഇതേ മ്ലാനത തന്നെയാണ് വളരെ പ്രശസ്തമായ ദി ഫ്രൂഗൽ റിപ്പാസ്റ്റ്(1904) എന്ന ചിത്രത്തിലും പ്രകടമാവുന്നത്,  ഈ ചിത്രത്തിൽ  മെലിഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ച അന്ധനും   അയാളെത്തന്നെ  ഉറ്റുനോക്കി ഒരുകാഴ്ചയുള്ള സ്ത്രീയും  ശൂന്യമായ മേശക്കരുകിൽ ഇരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു.
അന്ധത ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പികാസോ ചിത്രങ്ങളിൽ   പുനരാവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന വിഷയമാണ്- ഉദാഹരണത്തിന് ദി ബ്ലൈന്റ്മാൻസ് മീൽ , (1903, ദി മെട്രോപോളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്), സെലസ്റ്റീന (1903) എന്നീ ചിത്രങ്ങൾ .
ഇതേകാലത്തെ രചനകളാണ് പോർട്ട്രെയിന്റ് ഓഫ് സോളർ പോർട്ട്രെയിറ്റ് ഓഫ് സൂസന്ന ബ്ലോച്ച് എന്നിവയും.
1901 -ലെ ദി ബ്ലൂ റൂം എന്ന പെയിന്റിങ്ങ്   സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണത്തിന് വിധേയമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കാരണം  ഇതിന് രണ്ടു അടരുകൾ ഉള്ളതായി കാണപ്പെട്ടു.
ഉപരിതലത്തിൽ ഒരു  സ്ത്രീയുടെ സ്നാനരംഗമാണ്, എന്നാൽ  അതിനടിയിൽ  മറ്റൊരു ചിത്രമുണ്ടെന്ന്  എക്സ് റേ പഠനങ്ങൾ  വെളിപ്പെടുത്തിതരുന്നു.
റോസ് കാലഘട്ടം(1904-1906)
റോസ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ സവിശേഷത തെളിവാർന്ന  ഇളം നിറങ്ങളാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ഓറഞ്ചും, ഇളം ചുവപ്പും.
ഫ്രാൻസിലെ സാൾട്ടിംബാക്വെസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന സർക്കസ് ജനങ്ങൾ, കായികാഭ്യാസപ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നവർ, ഹാർലെക്വിൻസ്(കോമാളികൾ) എന്നിവയാണ് ചിത്രവിഷയങ്ങൾ.
കള്ളി ഷർട്ടണിഞ്ഞ കോമാളി (ഹാർലെക്വിൻ)  പികാസോയുടെ വ്യക്തിമുദ്രയായി മാറിയത് ഇതിൽ പുനിനീടാണ്.
1904-ൽ ബൊഹീമയൻ കലാകാരി ഫെർനാണ്ട് ഓലീവിയറിനെ പികാസോ കണ്ടുമുട്ടി, ഇരുവരും  ബന്ധത്തിലേർപെട്ടു .
റോസ് കാലഘട്ടത്തിലെ മിക്ക ചിത്രങ്ങളിലും ഒലിവിയർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഈ സൃഷ്ടികൾക്കൊക്കെ    പ്രചോദനം നല്കിയത്  അവർ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന  ഊഷ്മള ബന്ധവും പികാസോക്ക്  ഫ്രഞ്ച് കലയുമായി കൂടുതൽ പരിചയം പുലർത്താൻ കഴിഞ്ഞതും ആണെന്ന്   അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ആഹ്ലാദഭരിതവും ,ശുഭാപ്തി വിശ്വാസം നിറഞ്ഞതുമായ ചിത്രങ്ങൾ  1899-1901  കാലഘട്ടത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നവയാണ് ( അതായത്  നീല കാലഘട്ടതിന് തൊട്ടു മുമ്പ്).
1904, നീല കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് റോസ് കാലഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തന ദശയെന്നും   അറിയപ്പെടുന്നു.
പ്രമാണം:Garçon à la pipe (1).jpg ഗാർസോൺ ഓ ല പൈപ്
1905 ആയതോടെ അമേരിക്കൻ കലാകുതുകികളും സംഗ്രഹകരുമായ ഗാർത്രൂദ് സ്റ്റൈനും സഹോദരൻ ലിയോ സ്റ്റൈനും പിക്കാസോയുടെ സൃഷ്ടികളിൽ  ഏറെ ആകൃഷ്ടരായി.
അവരുടെ   മുത്ത സഹോദരനായ മൈക്കലും , ഭാര്യ സാറയും    പിക്കാസോയുടെ പെയിന്റിങ്ങുകൾ ശേഖരിക്കാൻ  അതീവ തത്പരരായി.
പിക്കാസോ ഗാർത്രൂദ് സ്റ്റെയിനിന്റേയും ഭാഗിനേയൻ ആലൻ സ്റ്റെയിൻനിൻറേയും ഛായാചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.
ഗാർത്രൂദ്,  പിന്നീട്  പികാസോയുടെ  പ്രോത്സാഹകയും  പരിപോഷകയും  ആയി മാറി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡ്രോയിങ്ങുകളും,പെയിന്റിങ്ങുകളും വാങ്ങിച്ച്  തന്റെ പാരീസിലുള്ള വീട്ടിലെ സ്വീകരണമുറിയിൽ  അനൗപചാരികമായി  പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗാർത്രൂദിന്റെ ഇത്തരം ഒരു  പരിപാടിക്കിടയിലാണ്  പികാസോ ഹെൻ‌റി മറ്റീസിനെ കാണുന്നതും പരിചയപ്പെടുന്നതും സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുന്നതും.
ഇരുവരും ജീവിതാന്ത്യം വരെ  നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായിത്തുടർന്നു.
സ്റ്റെയിൻ സഹോദരങ്ങൾ   പികാസോയെ  അമേരിക്കൻ കലാകുതുകികളായ ക്ലാരിബൽ ക്ലോണിനും ,സഹോദരി എറ്റക്കും ,   പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു.
ക്ലാരിബെലും എറ്റയും  തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ ശേഖരത്തിലേക്കായി  അവർ പിക്കാസോയുടേയും  മറ്റിസിൻറേയും  പെയിന്റിങ്ങുകൾ വാങ്ങിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു.
ലിയോ സ്റ്റെയിൻ പിന്നീട്  ഇറ്റലിയിലേക്ക് താസ്സം മാറ്റി.
മൈക്കലും,സാറയും   മാറ്റിസിന്റെ പരിപോഷകരായി.
ഗാർത്രൂദ് സ്റ്റെയിൻ പിക്കാസോയുടെ  സൃഷ്ടികൾ ശേഖരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.
ഡാനിയൽ ഹെന്റ്രി കാൻവെയ്ലർ ആരംഭിച്ച  പാരീസിലെ ഒരു ആർട്ട് ഗാലറിയിൽ പിക്കാസോ 1907 -ൽ അംഗത്വമെടത്തു.
ഡാനിയൽ ഹെന്റ്രി കാൻവെയ്ലർ (25 ജൂൺ 1884 - 11 ജനുവരി 1979) ഒരു ജെർമൻ കലാ ചരിത്രകാരനും, കലാവസ്തു സംഗ്രാഹകനും ,20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രധാന ഫ്രഞ്ച് കലാ വിപണിയിലെ ഗണ്യമാന വ്യക്തിയുമായിരുന്നു.
പാബ്ലോ പിക്കാസോയും , ജോർജെസ് ബ്രാക്ക്വയും ഒരുമിച്ച് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ക്യൂബിസം എന്ന ചിത്രകലാശൈലിയുടെ  പ്രധാന വക്താവ് കാൻവെയ്ലർ ആയിരുന്നു.
ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന്  പാരിസിലെ മോപാർണെയിലേക്ക്  ഏതാണ്ട്  ഒരേ സമയം എത്തിച്ചേർന്ന, ആൻഡ്രിയ ഡെറൈൻ , കീസ് വാൻ ഡൻഗെൺ , ഫെർനാർഡ് ലീഗർ , ജുവാൻ ഗ്രിസ് , മോറിസ് ഡി വ്ലാമിൻക്ക് തുടങ്ങി അറിയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന  കലാകാരന്മാരെ കാൻവെയ്ലർ പ്രോത്സാപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആഫ്രിക്കൻ സ്വാധീനം  (1907 - 1909)
ആഫ്രിക്കൻ സ്വാധീനം  പികാസോ സൃഷ്ടികളിൽ  ആദ്യമായി  കാണപ്പെടുന്നത് ലെദുമോയ്സെൽ ദാവിഞ്ഞ്യോൺ ( അവിഞ്ഞ്യോണിലെ വനിതകൾ) എന്ന ചിത്രത്തിലാണ്.
ഐബീരിയൻ ശില്പത്തിൽ നിന്ന് പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ടാണ്  പികാസോ ഇതു  വരക്കാൻ ആരംഭിച്ചതെന്ന്  അഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുണ്ട്.
പിന്നീട് 1907-ൽ  ട്രോകാഡെറോ പാലസിലെ നരവംശശാസ്ത്ര മ്യൂസിയത്തിൽ വെച്ച്  ആഫ്രിക്കൻ കലാവസ്തുക്കൾ കാണുകയുണ്ടായി.
അതേത്തുടർന്ന്  വലത്തെ അറ്റത്തുള്ള രണ്ടു മുഖങ്ങൾ മാറ്റി വരക്കുകയാണ് ഉണ്ടായതത്രെ.
തൻറെ  പണിശാലയിലെത്തിയ പരിചയക്കാരെ  പികോസോ ഈ ചിത്രം കാണിച്ചപ്പോൾ, അവരൊന്നടങ്കം അറപ്പും വെറുപ്പും പ്രകടിപ്പിച്ചുവത്രെ.
ഇതൊരു  വെറും തട്ടിപ്പാണെന്ന് രോഷാകുലനായ   മാറ്റിസ്  ആക്ഷേപിച്ചുവത്രെ.
1916 വരെ, പികാസോ ഈ ചിത്രം പൊതുപ്രദർശനത്തിന് വെച്ചതേയില്ല.
ന്യൂഡ് വിത് റെയ്സ്ഡ് ആംസ് (1907 )  ത്രീ വിമെൻ (1908)എന്നിവയും ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ സൃഷ്ടികളിൽ പെടുന്നു.
ക്യൂബിസം (1909- 1915)
പിക്കാസോയും , ജോർജെസ് ബ്രാക്കും കൂടി,  തവിട്ടുനിറവും നിഷ്പക്ഷമായ മറ്റു നിറങ്ങളും (ന്യൂട്രൽ കളേഴ്സ്)  ഉപയോഗിച്ച് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത  രചനാ രീതിയാണ് വിശ്ലേഷണ ക്യൂബിസം (അനാലിറ്റിക് ക്യൂബിസം) .
രണ്ട് കലാകാരന്മാരും, അവരുടെ  വസ്തുക്കളെ വിഷയങ്ങളെ   ഘടക രൂപങ്ങളായി വിശ്ലേഷണം ചെയ്ത്  ചിത്രീകരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അക്കാലത്തെ  പികാസോയുടേയും, ബ്രാക്ക്വയുടേയും ചിത്രങ്ങളിൽ ചെറിയ സാമ്യങ്ങൾ കാണാം.
സംശ്ലേഷണ ക്യൂബിസം  ( സിന്തെറ്റിക് ക്യബിസം) എന്നത്  ഈ ശൈലിയുടെ മറ്റൊരു  രൂപമാണ്.
വർണക്കടലാസുകൾ  ചിത്രങ്ങൾ  , പത്രങ്ങളിലെ പടങ്ങൾ വാർത്തകൾ  എന്നിവ പലരീതിയിൽ   മുറിച്ചെടുത്ത ശേഷം    അവയെ ഒ  നിശ്ചിത ആശയപ്രകാശനത്തിനായി    സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ശൈലിയാണ്   ഇത്.
കോളാഷുകളുടെ ആദ്യകാല രൂപമാണിതെന്ന്   അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
പാരീസിലെ മോമാർട്ട്, മോപാർണെ പ്രാന്തങ്ങളിൽ പാർക്കവെ,    പിക്കാസോ, പല വിശിഷ്ട വ്യക്തികളുടേയും സൗഹൃദം നേടിയെടുത്തു.
ആന്റ്രി ബ്രെട്ടൺ, കവിയായ ഗ്വില്യും അപോല്ലിനെർ,  എഴുത്തുകാരനായ ആൽഫ്രെഡ് ജാരി, ഗാർത്രൂദ് സ്റ്റെയിൻ എന്നിവർ  ഇക്കൂട്ടത്തിൽ പെടുന്നു .
ലൂവ്രിൽ നിന്ന് മോണാലിസ ചിത്രം  മോഷ്ടിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അപോല്ലിനെയർ 1901-ൽ,  പിടിക്കപ്പെട്ടു.
അപോലിനെർ പിക്കാസോയെ  പഴിചാരി.
പികാസോ  അറസ്റ്റിലായി,  ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പക്ഷെ പിന്നീടവർ കുറ്റവിമുക്തരായി.
ക്രിസ്റ്റൽ കാലഘട്ടം (1915 - 1919)
ജാമിതീയ ആകൃതികൾ  പ്രത്യേകിച്ച് , സമചതുരങ്ങൾ, ത്രികോണങ്ങൾ, ദീർഘചതുരങ്ങൾ, ഇവയുടെ ത്രിമാന രൂപങ്ങൾ എന്നിവ  ഉപയോഗിച്ച് ആശയപ്രകാശനം നടത്താൻ ആരംഭിച്ചു.
പൈപ്പ്, ഗിത്താർ  ഗ്ലാസ്സുകൾ  എന്നിവയെ ഇത്തരത്തിൽ  ചിത്രീകരിക്കുന്ന വേളയിൽ   കൊലാഷിന്റെ  അംശവും കലർത്തപ്പെട്ടു.
ചതുരാകൃതിയിൽ ചെത്തിമിനുക്കപ്പെട്ട ഈ വജ്രങ്ങൾക്ക് മേൽ-കീഴ് വ്യത്യാസങ്ങളില്ലെന്ന്  ജോൺ റിചാർഡ്സൺ  അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
പിക്കാസോ ഗാർത്രൂദ് സ്റ്റെയിനിനുള്ള  കത്തിൽ പികാസോ   ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നു- " ഇവയെ  വിശേഷിപ്പിക്കാൻ   ഒരു പുതിയ പേര് വേണം"  മോറൈസ് റയനാൽ  ആണ്  " ക്രിസ്റ്റൽ ക്യൂബിസം " എന്ന പേര് നിർദ്ദേശിച്ചത്.
ഒന്നാം ആഗോളയുദ്ധത്തിന്റെ നിഴലിൽ  അന്നു നിലവിലുരുന്ന രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക സ്ഥിതിഗതികൾ ചിത്രമെഴുത്തിന്റെ  ശൈലിയെ സാരമായി ബാധിച്ചു.
യുദ്ധാനന്തരം പരമ്പരാഗത ശൈലിയിലേക്കുള്ള "തിരിച്ചു വരവ്" ( റിട്ടേൺ ടു ഓർഡർ ) എന്നൊരു പ്രസ്ഥാനം തന്നെ രൂപം കൊണ്ടു .
പികാസോ  അതിൽ നിന്നു വിട്ടുനിന്നുവെന്നു ആരോപണം ചാർത്തിയ  നിരൂപകർക്കുള്ള  മറുപടിയായി  ഇവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവരും ഉണ്ട് .
1909, ഫെമ്മെ അസ്സിസ് (സിറ്റ്സെന്റെ ഫ്രാവോ), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 100 × 80 cm, ബെർലിൻ സ്റ്റേറ്റ് മ്യൂസിയം, നുയീനാഷ്ണഗാലറി, ബെർലിൻ 1909, ഫെമ്മെ അസ്സിസ് (സിറ്റ്സെന്റെ ഫ്രാവോ) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 100 × 80 cm, ബെർലിൻ സ്റ്റേറ്റ് മ്യൂസിയം , നുയീനാഷ്ണഗാലറി , ബെർലിൻ 1910, വുമൺ വിത്ത് മസ്റ്റാർഡ് പോട്ട്(ലാ ഫെമ്മെ ഓ പോട്ട് ഡി മോട്ടാർഡെ), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 73 × 60 cm, ഗെമീന്റെമ്യൂസിയം, ദി ഹാഗ്വ.1913-ന് ന്യൂയോർക്കിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന,ചിക്കാഗോയിലെ, ബോസ്റ്റണിൽ വച്ച് പട്ടാള കാഴ്ചയ്ക്കായി പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
1910, വുമൺ വിത്ത് മസ്റ്റാർഡ് പോട്ട്(ലാ ഫെമ്മെ ഓ പോട്ട് ഡി മോട്ടാർഡെ) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 73 × 60 cm, ഗെമീന്റെമ്യൂസിയം, ദി ഹാഗ്വ.1913-ന് ന്യൂയോർക്കിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന,ചിക്കാഗോയിലെ, ബോസ്റ്റണിൽ വച്ച് പട്ടാള കാഴ്ചയ്ക്കായി പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
1910, ഗേൾ വിത്ത് എ മൻഡോലിൻ(ഫന്നി ടെലിയർ), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 100.3 × 73.6 cm, മ്യൂസിയം ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട്, ന്യൂയോർക്ക് 1910, ഗേൾ വിത്ത് എ മൻഡോലിൻ(ഫന്നി ടെലിയർ) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 100.3 × 73.6 cm, മ്യൂസിയം ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട് , ന്യൂയോർക്ക് 1910–11, ഗിറ്റാറിസ്റ്റ്, ലാ മാൻഡോലിൻസ്റ്റെ(ഗിറ്റാറോ മാൻഡോലിനോ മീട്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ് 1910–11, ഗിറ്റാറിസ്റ്റ്, ലാ മാൻഡോലിൻസ്റ്റെ(ഗിറ്റാറോ മാൻഡോലിനോ മീട്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ് 1911, സ്റ്റിൽ ലൈഫ് വിത്ത് എ ബോട്ടിൽ ഓഫ് റം,ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 61.3 × 50.5 cm, മെട്രോപൊളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഒഫ് ആർട്ട്, ന്യയോർക്ക് 1911, സ്റ്റിൽ ലൈഫ് വിത്ത് എ ബോട്ടിൽ ഓഫ് റം ,ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 61.3 × 50.5 cm, മെട്രോപൊളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഒഫ് ആർട്ട് , ന്യയോർക്ക് 1911, ദി പോയറ്റ് (ലി പോയെറ്റെ), ഓയിൽ ഓൺ ലൈനെൻ, 131.2 × 89.5 cm (51 5/8 × 35 1/4 in), ദി സോളമൻ ആർ. ഗുഗെൻഹിയം ഫൗണ്ടേഷൻ,പെഗി ഗുഗെൻഹിയം കളെക്ഷൻ,വെനീസ് 1911, ദി പോയറ്റ് (ലി പോയെറ്റെ) , ഓയിൽ ഓൺ ലൈനെൻ, 131.2 × 89.5 cm (51 5/8 × 35 1/4 in), ദി സോളമൻ ആർ. ഗുഗെൻഹിയം ഫൗണ്ടേഷൻ,പെഗി ഗുഗെൻഹിയം കളെക്ഷൻ,വെനീസ് 1911–12, വയലോൺ(വയലിൻ), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 100 × 73 cm (ഓവലൽ), ക്രോളർ മുള്ളർ മ്യൂസിയം, ഒറ്റേർലോ, നെതർലാണ്ട്സ്.
ഈ ചിത്രം വിൽഹെല്മം ഉഹ്ദെ -യുടെ ചിത്രങ്ങളുടെ ശേഖരണത്തിൽ നിന്ന് ഫ്രെഞ്ച് സർക്കാർ കണ്ടുകെട്ടി 1921 -ന് ഹോട്ടെൽ ഡ്രൗട്ട് -ന് വിൽക്കപ്പെട്ടതാണ്.
1911–12, വയലോൺ(വയലിൻ) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 100 × 73 cm (ഓവലൽ), ക്രോളർ മുള്ളർ മ്യൂസിയം, ഒറ്റേർലോ, നെതർലാണ്ട്സ്.
1913, ബോറ്റെല്ലി,ക്ലാരിനെറ്റ്,വയലോൺ,ജേർണൽ,വെറെ, 55 × 45 cm.
1913, ബോറ്റെല്ലി,ക്ലാരിനെറ്റ്,വയലോൺ,ജേർണൽ,വെറെ , 55 × 45 cm.
1913, ഫെമ്മെ അസ്സിസെ ഡാൻസ് ഉൻ ഫാറ്റൗലി  (ഏവ), വുമൺ ഇൻ എ ചെമൈസ് ഇൻ ആൻ ആംചെയർ, ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 149.9 × 99.4 cm, ലിയനാർഡ് എ. ലൗഡർ കൂബിസ് -ന്റെ ശേഖരണത്തിൽ, മെട്രോപൊളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഒഫ് ആർട്ട് 1913, ഫെമ്മെ അസ്സിസെ ഡാൻസ് ഉൻ ഫാറ്റൗലി  (ഏവ), വുമൺ ഇൻ എ ചെമൈസ് ഇൻ ആൻ ആംചെയർ , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 149.9 × 99.4 cm, ലിയനാർഡ് എ. ലൗഡർ കൂബിസ് -ന്റെ ശേഖരണത്തിൽ, മെട്രോപൊളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഒഫ് ആർട്ട് 1913–14, ഹെഡ് (ടെറ്റെ), മുറിച്ചെടുത്തും,നിറ പേപ്പറുകൾ ഒട്ടിച്ചും,, ഗൗച്ച എന്ന പെയിന്റിങ്ങ് രീതിയും,പേപ്പർ ബോർഡിൽ ചാർക്കോളുപയോഗിച്ചും വരച്ച ചിത്രം, 43.5 × 33 cm, സ്ക്കോട്ടിഷ് നാഷ്ണൽ ഗാലറി ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട്, എഡിൻബർഡ് 1913–14, ഹെഡ് (ടെറ്റെ) , മുറിച്ചെടുത്തും,നിറ പേപ്പറുകൾ ഒട്ടിച്ചും,, ഗൗച്ച എന്ന പെയിന്റിങ്ങ് രീതിയും,പേപ്പർ ബോർഡിൽ ചാർക്കോളുപയോഗിച്ചും വരച്ച ചിത്രം, 43.5 × 33 cm, സ്ക്കോട്ടിഷ് നാഷ്ണൽ ഗാലറി ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട് , എഡിൻബർഡ് 1913–14, എൽ'ഹോം ഓക്സ് കാർട്ടെസ് (കാർഡ് കഴിക്കുന്നയാൾ), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 108 × 89.5 cm, മ്യൂസിയം ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട്, ന്യൂയോർക്ക് 1913–14, എൽ'ഹോം ഓക്സ് കാർട്ടെസ് (കാർഡ് കഴിക്കുന്നയാൾ) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 108 × 89.5 cm, മ്യൂസിയം ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട് , ന്യൂയോർക്ക് 1914–15, നാച്ച്വർ മോർട്ടെ ഓ കോമ്പോറ്റിയർ (സ്റ്റിൽ ലൈഫ് വിത്ത് കോമ്പോറ്റെ ആന്റ് ഗ്ലാസ്സ്), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 63.5 × 78.7 cm (25 × 31 in), കൊളമ്പസ്  മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്, ഒഹിയോ 1914–15, നാച്ച്വർ മോർട്ടെ ഓ കോമ്പോറ്റിയർ (സ്റ്റിൽ ലൈഫ് വിത്ത് കോമ്പോറ്റെ ആന്റ് ഗ്ലാസ്സ്) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 63.5 × 78.7 cm (25 × 31 in), കൊളമ്പസ്  മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട് , ഒഹിയോ 1916, എൽ' അനിസ് ഡെൽ മോണോ (അനിസ് ഡെൽ മോണോ യുടെ കുപ്പി), ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 46 × 54.6 cm, ഡെറ്റ്രോയിറ്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർട്ട്സ്, മിച്ചിഗൻ 1916, എൽ'
അനിസ് ഡെൽ മോണോ (അനിസ് ഡെൽ മോണോ യുടെ കുപ്പി) , ഓയിൽ ഓൺ ക്യാൻവാസ്, 46 × 54.6 cm, ഡെറ്റ്രോയിറ്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർട്ട്സ് , മിച്ചിഗൻ
ആഗോളയുദ്ധം, വിവാഹം, പ്രണയബന്ധങ്ങൾ  (1914- 1919) പ്രമാണം:Costume design by Pablo Picasso representing skyscrapers and boulevards, for Serge Diaghilev's Ballets Russes performance of Parade at Théâtre du Châtelet, Paris 18 May 1917.jpg തിയേറ്റർ ഡു ചാറ്റെലെറ്റിൽ നടന്ന സെർജ് ഡയാഗിലേവ് നിർമ്മിച്ച ബാലെറ്റ്സ് റൂസ്സെസ് -ന്റെ പരേഡിനാവശ്യമായിവന്ന, അംബരച്ചുംബിയായ കെട്ടിടങ്ങളേയും,ചോലമരങ്ങളുള്ള നടപ്പാതയേയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പാബ്ലോ പിക്കാസോയുടെ ഒരു കോസ്റ്റ്യൂം ഡിസൈൻ, പാരീസ്,മെയ് 18 1917
പ്രശസ്തിയും, സമ്പത്തും ആർജിച്ചതിനുശേഷം പിക്കാസോ,ഈ വ ഗൗൾ എന്ന് വിളിക്കുന്ന മാർകെല്ലെ ഹമ്പെർട്ടിനുവേണ്ടി ഒലീവ്യറിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പിക്കാസോക്ക്   ഈവയോടുള്ള  പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്യൂബിസ്റ്റ് ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
എന്നാൽ  1915-ൽ മുപ്പതാമത്തെ  വയസ്സിൽ  രോഗപീഡിതയായി അന്തരിച്ചു.
അത്  പിക്കാസോയ്ക്ക് വലിയ തിരിച്ചടിയായി മാറി.
പ്രമാണം:Parade Picasso.jpg പരേഡ് , 1917,ബാല്ലെറ്റ് പരേഡ് -നായി നിർമ്മിച്ച കർട്ടൻ .
ഇതാണ് പിക്കാസോയുടെ ചിത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലുത്.
സെന്റർ പോമ്പൈഡു മെറ്റ്സ് , മെറ്റ്സ് , ഫ്രാൻസ്, മെയ് 2012.
ഓൾഗ ഖോഖ്ലോവ ,റഷ്യയിലെ  അജ്ഞാതനായ  ഫോട്ടോഗ്രാഫർ എടുത്ത ഫോട്ടോ,1910 - 1916 പ്രമാണം:Stravinsky picasso.png Portrait of Igor Stravinsky , c. 1920
1914-ൽ  ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭക്കാലത്ത് പികാസോ താമസിച്ചിരുന്നത്  ഫ്രാൻസിൻറെ തെക്കൻ തീരത്ത്  അവിഞ്യോണിലായിരുന്നു.
ബ്രാക്വയും,ഡെറെയ്നും, സൈന്യശേഖരം ചെയ്യുകയും, അപ്പോലിനെയർ ഫ്രഞ്ച് പീരങ്കിപ്പട്ടാളത്തിൽ ചേരുകയും ചെയ്തു,  സ്പെയിൻ വംശജനായ ജുവാൻ ഗ്രിസ് എന്ന കലാകാരൻ  ആ ക്യൂബിസ്റ്റ് വൃത്തത്തിൽ തന്നെ തുടർന്നു.
യുദ്ധകാലത്ത് പികാസോക്ക് നിർബാധം   പെയിന്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നു,  എന്നാൽ  തൻറെ  ഫ്രഞ്ച് കൂട്ടുകാർക്ക് അതിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്ന വസ്തുത അദ്ദേഹത്തിനെ ദുഃഖിതനാക്കി.
ആ ദുഃഖം  ചിത്രങ്ങളിൽ  അക്കാലത്തെ ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കുകയും ചെയ്തു.
പിക്കാസോയുടെ ജീവിതത്തിലും നാടകീയമായ  മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.
കാൻവീലിയർ  ഫ്രാൻസിൽ നിന്ന്   നാടുകടത്തപ്പെട്ടതോടെ അദ്ദേഹവുമായി പികാസോ നടത്തിയിരുന്ന   കരാർ റദ്ദായിപ്പോയി.
പികാസോയുടെ സൃഷ്ടികൾ വിൽകാനുള്ള ചുമതല ലിയോൻസ്  റോസൻബെർഗ് എന്ന ചിത്ര വിൽപ്പനക്കാരൻ  ഏറ്റെടുത്തു.
ഈവ ഗൗളിന്റെ  മരണാനന്തരം  പിക്കാസോയ്ക്ക്  ഗാബി ലെസ്പ്പിനെസ്സിൽ താത്പര്യം  തോന്നി.
1916-ന്റെ ആ വസന്തകാലത്ത് പരിക്കേറ്റ  അപ്പോലിനെയർ , യുദ്ധമുന്നണിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തി.
ഇുവരും  ചങ്ങാത്തം വീണ്ടും തുടർന്നു,  പക്ഷെ അതിനകം  പിക്കാസോയുടെ ശ്രദ്ധ   പുതിയ സാമൂഹ്യ വൃത്തങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നു.
ഓൾഗാ ഖോഖ്ലോവ
ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തോടനുബന്ധിച്ച്,പിക്കാസോ സെർജ് ഡയാഗിലേവിന്റെ ബാലെ റസ്സെസ് എന്ന ബാലെ നൃത്തവേദിയുമായി  സമ്പർക്കം പുലർത്തി.
ഇക്കാലത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടുകാർ ജീൻ കോക്തു , ജീൻ ഹ്യൂഗോ , ജുവാൻ ഗ്രിസ് എന്നിവരായിരുന്നു.
1918-ലെ വേനൽക്കാലത്ത്,പിക്കാസോ സെർജ് ഡയാഗിലേവിന്റെ ബാലെ സംഘത്തിലെ നർത്തകി ഓൾഗ ഖോഖ്ലോവയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ഒൽഗയെ പിക്കാസോ കണ്ടുമുട്ടിയത് റോമിൽ വച്ച് എറിക്ക് സാറ്റിയുടെ ''പരേഡ്'' എന്ന ബാലെ ആവിഷ്കരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ്.
വിവാഹാനന്തരം അവർ മധുവിധു ആഘോഷിച്ചത്  തെക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ഫ്രാൻസിൽ   ബയാറ്റിറ്റ്സിലെ ഒരു ആഡംബര ബംഗ്ലാവിലാണ്.
ആ ബംഗ്ലാവിൻറെ ഉടമസ്ഥൻ ചിലിക്കാരനും കലാസ്നേഹിയുമായ ഇയുജീനിയ ഇറാസ്സുരിസി ന്റെതായിരുന്നു.
മധുവിധു കഴിഞ്ഞ്  തിരിച്ചെത്തിയശേഷം   പണത്തിന്റെ ആവശ്യം വന്നതിനാൽ, പിക്കാസോ ഫ്രഞ്ച്-ജ്യൂതനും  ചിത്ര വിൽപ്പനക്കാരനുമായ പോൾ റോസെൻബെർഗുമായി കുത്തക  കരാറിലേർപെട്ടു.
അതിന്റെ ഭാഗമായി  റോസൻബെർഗ് പികാസോയ്ക്കും,ഒൽഗയ്ക്കും,സ്വന്തം ചിലവിൽ പാരീസിൽ ഒരു അപ്പാർട്ട്മെന്റ് വാടകയ്ക്കെടുത്തു കൊടുത്തു, ഇത്  റോസെൻബെർഗിൻറെ  സ്വന്തം വീടിന് അരികിലായിരുന്നു.
രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവമുള്ള വ്യക്തികൾ  തമ്മിൽ  സഹോദരങ്ങളെന്ന നിലക്കുള്ള   സൗഹൃദബന്ധത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പടിയായിരുന്നു ഇത്, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനം വരേയും അവർക്ക് തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകുവാൻ സാധിച്ചു.
ഖോഖ്ലോവ പിക്കാസോയ്ക്ക്  വരിഷ്ഠ സമൂഹത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തികൊടുത്തു.
ഔപചാരികമായ അത്താഴ വിരുന്നുകളിലേക്ക് ക്ഷണം ലഭിച്ചു.
പാരീസിലെ സമ്പന്നരേയും  , അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും  കണ്ടറിയാൻ  അവസരങ്ങളൊരുക്കി.
വിവാഹബന്ധത്തിൽ പിറന്ന മകനാണ്    പൗളോ  പികാസോ.
പൗളോ വളർന്നപ്പോൾ  ഒരു മോട്ടോർസൈക്കിൾ റെയിസറായും ,അച്ഛന്റെ കാർ ഡ്രൈവർ ആയും പണിയെടുക്കുകയുണ്ടായി.
ഉന്നതസമൂഹത്തിലെ ആചാരമര്യാദകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന  കോക്ക്ലോവയുടെ ശാഠ്യം പിക്കാസോയുടെ ബോഹീമിയൻ മനോഭാവവുമായി  ഏറ്റുമുട്ടി.
അവർ തമ്മിൽ നിരന്തരം  കലഹങ്ങൾക്ക് ഇത് വഴിവെച്ചു.
ഈ കാലത്തു തന്നേയാണ് പികാസോ  ഡയാഗിലേവിന്റെ സംഘത്തോടൊപ്പം   പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
പിക്കാസോയും ഇഗോർ സ്ട്രാവിൻസ്കി യും ചേർന്ന് 1920 -ൽ പുൽക്കിനെല്ല എന്ന ബാലെ നൃത്തത്തിന് രൂപം കൊടുത്തു.
ഈയവസരം മുതലെടുത്ത് പികാസോ   സംഗീതശില്പിയുടെ   നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.
മരിയാ തെരേസാ വാൾട്ടർ
1927 -ൽ പിക്കാസോ 17 വയസ്സുകാരിയായ മരിയ തെരേസ വാൾട്ടറിനെ പരിചയപ്പെടുകയും, ഇരുവരും തമ്മിൽ  രഹസ്യവേഴ്ച  ആരംഭിക്കുകയും  ചെയ്തു.
ഒൾഗാ   ഖൊഖ്ലോവയുമായുള്ള ബന്ധം നിയമപരമായി വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും ഇരുവരും പിരിഞ്ഞു.
ഫ്രഞ്ച് നിയമമനുസരിച്ച് വിവാഹവിച്ഛേദം നടത്തിയാൽ  ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്ക്  സ്വത്തിൽ തുല്യാവകാശമുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ സ്വത്തിൽ പാതി പങ്കു വെക്കാൻ പികാസോക്ക് സമ്മതമില്ലായിരുന്നു.
1955-ൽ കോക്ക്ലോവയുടെ മരണം വരെ ആ വിവാഹം നിയമപരമായി നിലനിന്നു.
ഓൾഗയുടെ മരണശേഷം  ആ  ബന്ധം  സ്വാഭാവികമായും അവസാനിച്ചു.
മരിയായുമായുള്ള  പികാസോയുടെ    ബന്ധം  നീണ്ടകാലം നിലനിന്നു.
ആ ബന്ധത്തിൽ ജനിച്ച മകളാണ് മായ .
പിക്കാസോ  എന്നെങ്കിലും  ഒരുനാൾ തന്നെ കല്ല്യാണം കഴിക്കുമെന്ന വ്യർത്ഥമായ ആഗ്രഹം  മരിയാ തെരേസ അനേകകാലം  മനസ്സിൽ വച്ച്പുലർത്തി.
ഒടുവിൽ  പിക്കാസോയുടെ മരണശേഷം   നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞ്  അവൾ സ്വയം തൂങ്ങിമരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.