smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1965 മുതൽ ഈ സ്ഥലത്ത് അനുവദിച്ച ഖനനങ്ങൾ പരിരക്ഷാ ഖനനങ്ങൾ (salvage excavation),  ഉപരിതല സർവ്വേകൾ, സംരക്ഷണ പ്രോജക്ടുകൾ എന്നിവ മാത്രമാണ്.
പ്രധാന പുരാവസ്തു പദ്ധതികൾക്ക് വിലക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും 1980-കളിൽ ഡോ. മൈക്കൽ ജാൻസൻ, ഡോ. മൌരിസിയോ റ്റോസി എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘങ്ങൾ പുരാവസ്തു രേഖപ്പെടുത്തൽ, ഉപരിതല സർവ്വേകൾ, ഉപരിതലം ചുരണ്ടൽ, ചൂഴൽ (probing), തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ പുരാതന നാഗരികതയെക്കുറിച്ച് പുതിയ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു.
സ്ഥാനം സിന്ധൂതടത്തിന്റെ സ്ഥാനം.
സിന്ധുനദിയുടെ വെള്ളപ്പൊക്ക സമതലത്തിന്റെ നടുക്ക് ഒരു പ്ലീസ്റ്റോസീൻ മലയിലാണ് മോഹൻ‌ജൊ-ദാരോ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
സമതലത്തിലെ വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങൾ കാരണം ഈ മല ഇന്ന് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ മല കാരണം നഗരം ചുറ്റുമുള്ള സമതലത്തെക്കാളും ഉയർന്നുനിന്നു.
പടിഞ്ഞാറ് സിന്ധൂനദീതടത്തിനും കിഴക്ക് ഘാഗ്ഗർ-ഹക്രയ്ക്കും ഇടയ്ക്ക് ഏകദേശം മദ്ധ്യത്തിലാണ്‌ മോഹൻ‌ജൊ-ദാരോ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇന്നും സിന്ധൂനദി മോഹൻ‌ജൊ-ദാരോയ്ക്ക് കിഴക്കായി ഒഴുകുന്നു എങ്കിലും ഘാഗ്ഗർ-ഹക്ര നദീതടം വരണ്ടുപോയി.
വർഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന മനുഷ്യനിർമ്മിതികൾ നഗരത്തിന്റെ വികാസം ആവശ്യമാക്കി.
ഇതിനായി കുന്ന് ഭീമാകാരമായ ചെളിത്തിട്ടകൾ കൊണ്ട് വലുതാക്കപ്പെട്ടു.
ഒടുവിൽ, ഈ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ വികാസം കൊണ്ട് ചില കെട്ടിടങ്ങൾ ഇന്നത്തെ സമതലനിരപ്പിൽ നിന്നും 12 മീറ്ററും, പുരാതന സമതലത്തിൽ നിന്നും വളരെ ഉയരത്തിലും വരെ നിർമ്മിച്ചു.
മോഹൻജൊ-ദാരോ പുരാതന കാലത്ത് പുരാതന സിന്ധൂ നദീതട നാഗരികതയുടെ ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായിരിക്കാം എന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.
മോഹൻ‌ജൊ-ദാരോയുടെ പരമോന്നതിയുടെ കാലത്ത് തെക്കേ ഏഷ്യയിലെയും ഒരുപക്ഷേ ലോകത്തിലെ തന്നെയും ഏറ്റവും വികസിച്ചതും പുരോഗമിച്ചതുമായ നഗരവും അതായിരുന്നു.
നഗരത്തിന്റെ ആസൂത്രണവും സാങ്കേതികവിദ്യയും സിന്ധൂ നദീതടത്തിലെ ജനങ്ങൾ നഗരത്തിനു കൽപ്പിച്ച പ്രാധാന്യം കാണിക്കുന്നു.
വാസ്തുവിദ്യയും നഗര സൗകര്യങ്ങളും സിന്ധൂനദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ ( ക്രി.മു. 2600 - ക്രി.മു. 1900 ) കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ലാർകാനയുടെ 25 കി.
മീ തെക്കുപടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മോഹൻജൊ-ദാരോ
നഗരത്തിന്റെ പഴക്കം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ മോഹൻജൊ-ദാരോയുടെ നിർമ്മിതി സവിശേഷമാണ്.
ആസൂത്രിതമായി നിർമ്മിച്ച, തെരുവുകൾ ലംബമായും തിരശ്ചീനമായും നിശ്ചിത അകലത്തിൽ ക്രമമായ ശ്രേണികളിൽ നിർമ്മിച്ച നഗരമായിരുന്നു മോഹൻജൊ-ദാരോ.
അതിന്റെ ഉന്നതിയിൽ നഗരത്തിൽ ഉദ്ദേശം 35,000 പേർ താമസിച്ചിരുന്നു.
നഗരത്തിലെ കെട്ടിടങ്ങൾ വളരെ പുരോഗമിച്ചിരുന്നു, കളിമണ്ണിലും മരക്കരിയിലും നിർമ്മിച്ച് വെയിലിൽ ഉണക്കിയ ഒരേ വലിപ്പമുള്ള ചുടുകട്ടകൾ കൊണ്ടായിരുന്നു വീടുകളുടെ നിർമ്മിതി.
ഈ ചുടുകട്ടകളുടെ വലിപ്പത്തിൽ വളരെയധികം നിഷ്കർഷത പുലർത്തിയതായി കാണാം.
കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള രണ്ടു നഗരങ്ങളും ഏകദേശം ഒരേരൂപകല്പനയാണ് അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
രണ്ടിനും പടിഞ്ഞാറായി ഒരു മേനോട്ടപ്പുര (Citadel) ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇത് തറയിൽ നിന്ന് 30-50 അടി ഉയരത്തിൽ ഏകദേശം 400x200 അടി വലിപ്പമുള്ളതാൺ.
ഇത് കനമുള്ള മതിലുകളാൽ സം‌രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഈ മതിലുകളിൽ തന്നെ ചില കാര്യാലയങ്ങളും പൊതുകെട്ടിടങ്ങളും പ്രവർത്തിച്ചുവന്നു.
ഈ നഗരത്തിലെ പൊതു കെട്ടിടങ്ങളും വലിയ അളവിലുള്ള സാമൂഹികാസൂത്രണത്തെ കാണിക്കുന്നു.
മോഹൻജൊ-ദാരോയിലെ "മഹത്തായ ധാന്യശാല" എന്നറിയപ്പെടുന്ന കെട്ടിടത്തെ 1950-ൽ സർ മോർട്ടീമർ വീലർ വ്യാഖ്യാനിച്ചത് അനുസരിച്ച്  ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നും ധാന്യങ്ങളുമായി വരുന്ന വണ്ടികളെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള തുറസ്സുകളോടും, ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്ന ധാന്യം ഉണക്കുന്നതിനായി വായൂസഞ്ചാരത്തിനായി നാളികളോടും കൂടിയാണ് ഈ ഈ കെട്ടിടം ആസൂത്രണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എന്നാണ്.
എന്നാൽ, ജോനാഥൻ മാർക്ക് കെനോയർ ഈ "ധാന്യശാല"യിൽ നിന്നും ധാന്യങ്ങളുടെ ഒരു തെളിവും കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇതിനാൽ കെനോയർ പറയുന്നത് ഈ കെട്ടിടത്തിന് കൂടുതൽ ചേരുന്ന നാമം "മഹത്തായ മുറി" എന്നായിരിക്കും എന്നാണ്.
ധാന്യശാലയ്ക്ക് അടുത്തായി, പൊതു ആവശ്യത്തിനായുള്ള മറ്റൊരു കെട്ടിടം - ഒരു വലിയ പൊതു കുളിസ്ഥലം ഉണ്ട്.
വരിയായ മുറ്റത്തിനുള്ളിൽ,  ചുടുകട്ടകൾ പാകിയ കുളത്തിലേയ്ക്ക് ഇറങ്ങാൻ പടികളോട് കൂടിയതാണ് ഇത്.
ഈ വിശാലമായ പൊതു കുളിസ്ഥലം വളരെ നന്നായി നിർമ്മിച്ചിരുന്നു, ചോരുന്നതിൽ നിന്നും തടയാൻ പ്രകൃതിദത്തമായ ടാറിന്റെ ഒരു പാളി പാകിയിരുന്നു, കുളിസ്ഥലത്തിനു നടുവിലായി 12 മീ  x 7 മീ വലിപ്പത്തിലും, 2.4 മീ ആഴത്തിലും ഒരു കുളവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നഗരത്തിനുള്ളിൽ, ഓരോ വീടുകളും, അല്ലെങ്കിൽ വീടുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ, കിണറുകളിൽ നിന്നും വെള്ളം ശേഖരിച്ചു.
ഈ വീടുകളിൽ ചിലവയിൽ കുളിക്കാനായി നീക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു തോന്നിക്കുന്ന മുറികളും ഉണ്ട്.
അഴുക്കുജലം നേരിട്ട് മൂടിയ ഓടകളിലേയ്ക്ക് ഒഴുകി, മൂടിയ അഴുക്കുചാലുകൾ പ്രധാന നിരത്തുകൾക്ക് വശങ്ങളിലായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
വീടുകളുടെ വാതിലുകൾ നടുമുറ്റങ്ങളിലേയ്ക്കോ ചെറിയ നിരത്തുകളിലേയ്ക്കോ മാത്രമായിരുന്നു.
പല കെട്ടിടങ്ങളും ഇരുനില കെട്ടിടങ്ങളായിരുന്നു.
ഒരു കാർഷിക നഗരമായിരുന്നതുകൊണ്ട്, നഗരത്തിൽ ഒരു വലിയ കുളവും, ഒരു പൊതു ചന്തയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭൂഗർഭ ചൂളയുള്ള ( ഹൈപോകോസ്റ്റ് ) ഒരു കെട്ടിടവും (ഒരുപക്ഷേ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കാൻ) ഈ നഗരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നന്നായി സൈനികമായി സം‌രക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരമായിരുന്നു മോഹൻജൊ-ദാരോ.
ചുറ്റും മതിലുകൾ ഇല്ലാതിരുന്ന ഈ നഗറരത്തിന് പ്രധാന ആവാസ സ്ഥലത്തിനു പടിഞ്ഞാറായി ഗോപുരങ്ങളും (കാവൽ മാടങ്ങൾ) തെക്കായി പ്രതിരോധ സന്നാഹങ്ങളും (കെട്ടിടങ്ങളും) ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹാരപ്പ തുടങ്ങിയ സിന്ധൂ നദീതടത്തിലെ മറ്റ് നഗരങ്ങളിലെ ആസൂത്രണവും, ഈ സൈനിക ശക്തിപ്പെടുത്തലുകളും പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, മോഹൻജൊ-ദാരോ ഒരു ഭരണ കേന്ദ്രമായിരുന്നോ എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നു.
ഹാരപ്പയ്ക്കും മോഹൻജൊ-ദാരോയ്ക്കും ഏകദേശം ഒരേപോലെയുള്ള നഗരാസൂത്രണമാണ് ഉള്ളത്, മറ്റ് സിന്ധൂനദീതട ആവാസകേന്ദ്രങ്ങളെപ്പോലെ ഇവ വളരെയധികം സൈനികമായി സം‌രക്ഷിക്കപ്പെട്ടില്ല.
സിന്ധൂനദീതടത്തിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങൾക്കുംപൊതുവായി ഒരേപോലെയുള്ള നഗരാസൂത്രണമാണ് ഉള്ളത്.
ഇതിൽ നിന്നും ഭരണപരമായോ രാഷ്ട്രീയപരമായോ ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഘടന ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
എന്നാൽ ഒരു ഭരണ സിരാകേന്ദ്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനവും ഭരണപരിധിയും ഇന്നും വ്യക്തമല്ല.
നഗരം രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരുന്നു, കോട്ട എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഭാഗവും കീഴ്-നഗരവും.
കീഴ് നഗരത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഇനിയും അനാവരണം ചെയ്തിട്ടില്ല, എന്നാൽ കോട്ട എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭാഗത്ത് ഒരു പൊതു കുളിസ്ഥലവും, ജനങ്ങൾ കൂടുന്നതിനുള്ള രണ്ട് വലിയ മുറികളും, 5,000 പേർക്ക് താമസിക്കാവുന്ന ഒരു വലിയ ഗാർഹിക നിർമ്മിതിയും ഉണ്ട്.
മോഹൻജൊ-ദാരോ, ഹാരപ്പ , എന്നിവയും ഇവയുടെ സംസ്കൃതിയും 1920-കളിൽ വീണ്ടും കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു അവശിഷ്ടവും ശേഷിപ്പിക്കാതെ മണ്മറഞ്ഞു.
ഇവയെ 1920-കളിൽ വ്യാപകമായി ഖനനം ചെയ്തു, പക്ഷേ 1960-കൾക്കു ശേഷം ആഴത്തിൽ ഒരു ഖനനവും നടത്തിയിട്ടില്ല.
പുരാവസ്തുക്കൾ മോഹൻജൊ-ദാരോയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കളിമൺ-കളിക്കോപ്പ്
മോഹൻജൊ-ദാരോയിലെ "നൃത്തംചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടി" ഏകദേശാം 4500 വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു പുരാവസ്തുവാണ്.
10.8 സെമീ ഉയരമുള്ള ഈ വെങ്കല ശില്പം മോഹൻജൊ-ദാരോയിലെ ഒരു വീട്ടിൽ നിന്നും 1926-ൽ കൺറ്റെത്തുകയായിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായ മോർട്ടീമർ വീലർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരമായ പുരാവസ്തുവായിരുന്നു ഇത്.
1973-ൽ ഒരു ടെലെവിഷൻ പരിപാടിയിൽ മോർട്ടീമർ വീലർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "വളഞ്ഞ ചുണ്ടുകളും കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി നോട്ടവുമായി അതാ, അവളുടെ ചെറിയ ബലൂചി -രീതിയിലെ മുഖം. എനിക്കുതോന്നുന്നത് അവൾക്ക് ഏകദേശം പതിനഞ്ച് വർഷം പ്രായം കാണും, അതിൽക്കൂടുതൽ ആവില്ല, പക്ഷേ അവൾ കൈനിറയെ വളകളുമണിഞ്ഞ്, മറ്റൊന്നും ധരിക്കാതെ നിൽക്കുന്നു. ഒരു പെൺകുട്ടി, പൂർണ്ണമായി, ഒരു നിമിഷത്തേയ്ക്ക്, തന്നെക്കുറിച്ചും ലോകത്തെക്കുറിച്ചും പൂർണ്ണമായി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നിൽക്കുന്നു. എനിക്കുതോന്നുന്നത്, അവളെപ്പോലെ ലോകത്തിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല എന്നാണ്."
മോഹൻജൊ-ദാരോയിൽ ഖനനം നടത്തിയവരിൽ ഒരാളായ ജോൺ മാർഷൽ അവളെ യുവത്വത്തിന്റെ വർണ്ണാഭമായ പ്രതീതി എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു ...
"പെൺകുട്ടി, അവളുടെ അരയിൽ ഊന്നിയ കയ്യും, പകുതി-ധാർഷ്ട്യം നിറഞ്ഞ നിൽപ്പുമായി, കാലുകൾ അല്പം മുന്നോട്ടുവെച്ച്, അവളുടെ കാലുകൾ കൊണ്ടും പാദം കൊണ്ടും സംഗീതത്തിന് താളം പിടിക്കുന്നു."
ഈ ശില്പത്തിന്റെ ചാതുര്യം ഇന്നും മികച്ചതാണ്, ഇത് സവിശേഷവും, എന്നാൽ ക്ഷണനേരത്തേക്കെങ്കിലും തിരിച്ചറിയാനാവുന്നതായ ഒരു ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.
പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായ ഗ്രിഗറി പോസ്സെലിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, "നമുക്ക് അവൾ ഒരു നർത്തകിയായിരുന്നോ എന്ന് ഉറപ്പില്ല, പക്ഷേ അവൾ ചെയ്യുന്നതിൽ അവൾ മിടുക്കിയായിരുന്നു, അത് അവൾക്ക് അറിയുള്ളതുമായിരുന്നു".
ഈ രൂപം സ്ഫുരിക്കുന്ന അധികാരഭാവത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാവുന്നത് ഈ ശില്പം ഒരുപക്ഷേ സിന്ധൂനദീതട സംസ്കാരത്തിലെ ഏതെങ്കിലും രാജ്ഞിയുടേതോ മറ്റ് ഏതെങ്കിലും പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ത്രീയുടേതോ ആവാം എന്നാണ്.
പുരോഹിത രാജാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന (ഈ നഗരത്തെ രാജാക്കന്മാരോ പുരോഹിതരോ ഭരിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവുകൾ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും) ഇരിക്കുന്ന പുരുഷന്റെ ശില്പം പ്രശസ്തമാണ്.
17.5 സെ.
മീ ഉയരമുള്ള ഈ ശില്പം സിന്ധൂ നദീതട നാഗരികതയുടെ ഒരു ചിഹ്നമായി കരുതപ്പെടുന്ന ശില്പമാണ്.
പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ 1927-ൽ മോഹൻജൊ-ദാരോയിലെ കീഴ്-പട്ടണത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ശില്പം കണ്ടെത്തിയത്.
അലങ്കരിച്ച ചുടുകല്ലുകളും ചുമരിൽ ബിംബത്തിനായി കുഴിയും ഉള്ള ഒരു അസാധാരണമായ വീട്ടിൽ നിന്നാണ് ഈ ശില്പം കണ്ടെത്തിയത്.
ഒരിക്കൽ മച്ചിനെ താങ്ങിനിറുത്തിയിരുന്നതും വീണുകിടക്കുന്നതുമായ ചുമരുകൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നാണ് ശില്പം ലഭിച്ചത്.
ഈ താടിയുള്ള ശില്പത്തിന്റെ തലയ്ക്കു ചുറ്റും ആഭരണം കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
ഒരു കൈത്തളയും, അലങ്കരിച്ച തൃഫല രൂപങ്ങളുള്ള വസ്ത്രവും കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
വസ്ത്രം മുൻപ് ചുവന്ന ചായം കൊണ്ട് പൂശിയിരുന്നു.
ഇന്നത്തെ യുനെസ്കോ സ്ഥിതി
സർക്കാരിൽ നിന്നും അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളിൽ നിന്നുമുള്ള ധനസഹായം നിന്നുപോയതിൽപ്പിന്നെ മോഹൻ‌ജൊ-ദാരോയിലെ പരിരക്ഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ 1996 ഡിസംബറിൽ നിറുത്തിവെയ്ക്കപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ, 1997 ഏപ്രിലിൽ യുനെസ്കോ (യു.എൻ. വിദ്യാഭ്യാസ, ശാസ്ത്ര, സാംസ്കാരിക സംഘടന) മോഹൻ‌ജൊ-ദാരോയിലെ നിർമ്മിതികളെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി പത്ത് ദശലക്ഷം ഡോളറിന്റെ രണ്ട് ദശകം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതിക്കായി ധനം അനുവദിച്ചു.
മോഹൻജെദാരോയിലെ കലാവസ്തുക്കൾ കളിമൺപാത്രങ്ങൾ കളിമൺ നിർമ്മിതികൾ പ്രതിമ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഗർഭിണിയായ യുവതി ചെറിയ പാത്രങ്ങൾ കാളയുടെ ചിത്രം ഇതും കാണുക സിന്ധൂനദീതട നാഗരികത ഹാരപ്പ സിന്ധ് പാകിസ്താൻ ഇന്ത്യ ഇറാൻ അവലംബം പുറത്തുനിന്നുള്ള കണ്ണികൾ Mohenjo-daro എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
വിക്കിവൊയേജിൽ നിന്നുള്ള മോഹൻജൊ ദാരോ യാത്രാ സഹായി ഹാരപ്പ archaeology.about.com ഹാരപ്പ ഭൂമിശാസ്ത്രം HistoryWorld Mohenjo-daro Archived 2010-06-01 at the Wayback Machine .
Mohenjo-daro Archived 2012-01-25 at the Wayback Machine .
പാകിസ്താനിലെ സംസ്കാരങ്ങൾ മോഹൻ‌ജൊ-ദാരൊ ജീവിതരീതി The Telegraph Archived 2008-10-29 at the Wayback Machine .
മോഹൻ മിശ്ര
കരിമ്പനിയുടെ ( കാലാ അസർ ) പഠനത്തിനും ആംഫോട്ടെറിസിൻ ബി ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചികിത്സയ്ക്കും പേരുകേട്ട ഇന്ത്യക്കാരനായ ഒരു ഡോക്ടറായിരുന്നു മോഹൻ മിശ്ര (19 മെയ് 1937 - 6 മെയ് 2021) വൈദ്യശാസ്ത്രരംഗത്തെ സമഗ്ര സംഭാവനകളെ മാനിച്ച് 2014-ൽ ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റ് പത്മശ്രീ ബഹുമതി നൽകി ആദരിച്ചു.
1937 മെയ് 19 ന് ബീഹാറിലെ മധുബാനി ജില്ലയിലെ കൊയിലാക്കിലാണ് മോഹൻ മിശ്ര ജനിച്ചത്.
മെഡിക്കൽ ബിരുദങ്ങൾ നേടിയ ശേഷം ഡോ. മിശ്ര 1962 ൽ ദർഭംഗ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആൻഡ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ (ഡിഎംസിഎച്ച്) റസിഡന്റ് മെഡിക്കൽ ഓഫീസറായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു, അവിടെ 1995 വരെ തുടർന്നു.
ഡി‌എം‌സി‌എച്ചിലെ തന്റെ പഠനകാലത്ത്, യുകെയിൽ നിന്ന് എം‌ആർ‌സി‌പി നേടുന്നതിന് 1970 ൽ അദ്ദേഹം അവധിയെടുത്തു.
1979 ൽ മിശ്ര ജനറൽ മെഡിസിൻ വിഭാഗം പ്രൊഫസറായി.
1984 ൽ എഡിൻ‌ബർഗിൽ നിന്ന് എഫ്‌ആർ‌സിപിയുടെ മറ്റൊരു ഉയർന്ന ബിരുദം ലഭിച്ചു.
രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം 1986 ൽ ഡിഎംസിഎച്ചിലെ ജനറൽ മെഡിസിൻ വിഭാഗം മേധാവിയായി.
1988 ൽ ലണ്ടനിൽ നിന്ന് എഫ്ആർ‌സിപിയും നേടി.
ഡോ. മിശ്ര 1995 ൽ വിരമിച്ച് സ്വമേധയാ ഡിഎംസിഎച്ചിൽ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു.
വിസെറൽ ലെഷ്മാനിയാസിസിനെക്കുറിച്ചുള്ള മിശ്രയുടെ പഠനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനയായി പലരും കണക്കാക്കുന്നു.
മലേറിയയ്ക്കു ശേഷം രണ്ടാമത്തെ വലിയ പരോപജീവികളിൽനിന്നുള്ള കൊലയാളിരോഗമാണ് കാലാ അസർ എന്ന് പ്രാദേശികമായി അറിയപ്പെടുന്ന ലെഷ്മേനിയാസിസ് .
കൂടാതെ പ്രദേശത്തെ ഒരു സാധാരണ രോഗം ആയിരുന്നു.
ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ സാമ്പത്തികസഹായത്തോടെയുള്ള ഗാഢമായ പഠനങ്ങൾ ശേഷം ഡോ മിശ്ര  അംഫൊതെരിചിന് ബി (ഫംഗിസോൺ)യുടെ ഉപയോഗം രോഗത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ 1991 ൽ ലാൻസെറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തിലൂടെ നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഈ നിർദ്ദേശം ഒരു പയനിയറിംഗ് ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു  കലാ അസറിനെ ചികിത്സിക്കാൻ ലോകമെമ്പാടും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നാണ് ഇത്.
കുടിവെള്ളത്തിൽ ആർസെനിക് സംബന്ധിച്ച ഗവേഷണങ്ങളും മിശ്രയ്ക്ക് ഉണ്ട്.
കാമേശ്വർ സിംഗ് ദർഭംഗ സംസ്കൃത സർവകലാശാലയിലെ ഇൻഫർമേഷൻ സയന്റിസ്റ്റായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ നരോത്തം മിശ്രയുടെ സഹായത്തോടെ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ ഭക്ഷണ ഗ്രേഡ് ആലം ഉപയോഗിച്ച് ആർസെനിക് കുടിവെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നതിനുള്ള ചെലവ് കുറഞ്ഞ മാർഗം കണ്ടെത്തുന്നതിൽ വിജയിച്ചു.
പരമ്പരാഗതമായി ഇന്ത്യയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു സസ്യം ബ്രഹ്മി ( ബാക്കോപ്പ മോന്നിയേരി ) ഡിമെൻഷ്യസിന്റെ ചികിത്സയിൽ ഫലപ്രദമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.
ഈ പഠനം ഒരു ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ പ്രാഥമിക രജിസ്ട്രിയിൽ (ISRCTN18407424) രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ലണ്ടനിലെ ഇന്നൊവേഷൻ ഇൻ മെഡിസിൻ 2018 ആർ‌സി‌പി വാർഷിക സമ്മേളനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനം ഒരു എപോസ്റ്ററായി അവതരിപ്പിച്ചു (ആർ‌സി‌പി 18-ഇപി -196: ഡിമെൻഷ്യസ് ചികിത്സയിൽ ബ്രാഹ്മി (ബകോപ മോന്നിയേരി ലിൻ) - ഒരു പൈലറ്റ് പഠനം) ഫ്യൂച്ചർ ഹെൽത്ത് കെയർ ജേണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എ ടെക്സ്റ്റ്ബുക്ക് ഓഫ് ക്ലിനിക്കൽ മെഡിസിൻ , ക്ലിനിക്കൽ മെത്തഡ്സ് ഇൻ മെഡിസിൻ എന്നിവ രോഗികളുടെ ക്ലിനിക്കൽ പരിശോധനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഗൈഡാണ് ഡോ. മിശ്ര.
ഫിക്ഷൻ ഇതര പുസ്തകങ്ങളും അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, ചിലത്: പൂർത്തിയാകാത്ത കഥ: ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം 1857-1947 ഒരു സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുക - ചാണക്യ പുനരവലോകനം മംഗൽ പാണ്ഡെ മുതൽ ലക്ഷ്മിബായ് വരെ: ഇന്ത്യൻ ലഹളയുടെ കഥ 1857 ഇന്ത്യ ത്രൂ ഏലിയൻ ഐസ്
ലാൻസെറ്റ്, ബ്രിട്ടീഷ് മെഡിക്കൽ ജേണൽ തുടങ്ങിയ അന്താരാഷ്ട്ര ശാസ്ത്ര ജേണലുകളിലും മിശ്ര ധാരാളം ലേഖനങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
വടക്കൻ ബീഹാറിലെ ദർബംഗയിലെ ഇരട്ട നഗരമായ ലാഹെരിയസാരായിലെ ബംഗാളി തോലയിലാണ് മോഹൻ മിശ്ര താമസിച്ചിരുന്നത്.
ദർബംഗ, ഝൻജാർപൂർ, മധുബാനി ജില്ലകളിലെ വിദൂര ഗ്രാമങ്ങളിൽ സൗജന്യ മെഡിക്കൽ ക്യാമ്പുകൾ പോലുള്ള സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ബിഹാർ സർക്കാരും ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റും ചേർന്ന് രൂപീകരിച്ച കാലാ അസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ട് വിദഗ്ധ സമിതികളിൽ മോഹൻ മിശ്ര സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട് .
യൂണിയൻ പബ്ലിക് സർവീസ് കമ്മീഷന്റെ (യുപിഎസ്സി) വിദഗ്ധ അംഗവുമാണ്.
അസം യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി , സിൽചാർ, തഞ്ചാവൂരിലെ തമിഴ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി എന്നിവയുടെ ബിരുദാനന്തര പരീക്ഷകൾക്ക് മെഡിക്കൽ കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഇൻസ്‌പെക്ടറായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1986 ൽ വാഷിംഗ്ടൺ ഡിസിയിൽ നടന്ന അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഫിസിഷ്യൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ, വേൾഡ് കോൺഗ്രസ് ഓഫ് കാർഡിയോളജി എന്നിവയുടെ വാർഷിക സമ്മേളനങ്ങൾ വിവിധ ദേശീയ അന്തർദേശീയ ശാസ്ത്ര സമ്മേളനങ്ങളിൽ നടത്തിയ ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കലാ അസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിന് പട്നയിലെ രാജേന്ദ്ര പ്രസാദ് മെമ്മോറിയൽ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഡോ. രാജേന്ദ്ര പ്രസാദ് ഓറേഷൻ അവാർഡിന് അർഹനായ വ്യക്തിയാണ് മോഹൻ മിശ്ര.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാഹിത്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ദില്ലി ഭരണകൂടം അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകം, ഇന്ത്യ ത്രൂ ഏലിയൻ ഐസ് , 2012 ൽ വിഷിംഗ് ഷെൽഫ് അവാർഡ് റിപ്പബ്ലിക് ദിന ബഹുമതികളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി 2014 ൽ ഇന്ത്യാ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചു.
പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ {{ cite web }} : Missing or empty | url= ( help ) ഇതും കാണുക ലീഷ്മേനിയാസിസ് ആംഫോടെറിസിൻ അവലംബം
മോഹൻ സിത്താര ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mohan_Sithara
മലയാളചലച്ചിത്രരംഗത്തെ ശ്രദ്ധേയനായ ഒരു സംഗീതസം‌വിധായകനാണ്‌ മോഹൻ സിതാര (ജനനം : മെയ്‌ 30,1959 ) സഹ്യസാനു ശ്രുതി ചേർത്ത് വച്ച മണിവീണയാണെൻ്റെ കേരളം ...
തങ്കമനസ് അമ്മമനസ് മുറ്റത്തെ തുളസി പോലെ ...
എന്നിവ
മോഹൻ സിതാര സംഗീത സംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ച ശ്രദ്ധേയ ചലച്ചിത്ര ഗാനങ്ങളാണ്.
1959-ൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ പെരുവല്ലൂരിൽ പരേതരായ കല്ലത്തോട്ടിൽ കുമാരന്റെയും ദേവകിയുടേയും മകനായി ജനിച്ച  മോഹൻ ചെറുപ്പത്തിലേ ഹാർമോണിയം ,തബല തുടങ്ങിയ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാൻ പഠിച്ചു.
സ്കൂൾ വിദ്ധ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം വയലിൻ പഠിക്കുവാനായി സംഗീത പാഠശാലയിൽ ചേർന്നു.
തിരുവനന്തപുരത്തെ നിസരി എന്ന സംഗീത വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്ന് പാശ്ചാത്യ സംഗീതവും പഠിച്ചു.
ഇക്കാലത്തു തന്നെ തിരുവനന്തപുരത്തെ ഗാനമേള ട്രൂപ്പായ സിതാരയിൽ വയലനിസ്റ്റായി ജോലിചെയ്തു.
ഇതിനെത്തുടർന്നാണ് അദ്ദേഹം 'മോഹൻ സിത്താര' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്.
1986 ൽ "ഒന്നു മുതൽ പൂജ്യം വരെ" എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ്‌ സംഗീതസം‌വിധയകനായി രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നത്.
രാരീ രാരീരം രാരോ എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനം വൻ ഹിറ്റായിമാറി.
അതുവഴി മലയാളചലച്ചിത്രസംഗീതസം‌വിധായകരുടെ നിരയിലേക്ക് മോഹൻ സിതാരയും സ്ഥാനം പിടിക്കുകയായരുന്നു.
1989 ൽ കമല ഹാസൻ അഭിനയിച്ച  ചാണക്യൻ എന്ന ഹിറ്റു ചിത്രത്തിലും മോഹൻ സിതാരയാണ്‌ സംഗീതം നൽകിയത്.
പിന്നീട് "ദീപസ്തംഭം മാഹാശ്ചര്യം"  "മഴവില്ല്" എന്നീ  ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും അദ്ദേഹം രംഗത്തെത്തി.
കലാഭവൻ മണി അഭിനയിച്ച "വാസന്തിയും ലക്ഷ്മിയും പിന്നെ ഞാനും" എന്ന ചിത്രത്തിലും സംഗീതം നൽകി.
കൂടാതെ "കരുമാടിക്കുട്ടൻ", "ഇഷ്ടം","രാക്ഷസരാജാവ്", "മിസ്റ്റർ ബ്രഹ്മചാരി" , "നമ്മൾ" , "കുഞ്ഞിക്കൂനൻ" , "സദാനന്ദന്റെ സമയം" , "മീരയുടെ ദുഃഖവും മുത്തുവിന്റെ സ്വപനവും" , "സ്വപനക്കൂട്", "വാർ ലൗ", "കാഴ്ച", "രാപ്പകൽ", " തന്മാത്ര " തുടങ്ങിയ ഒട്ടുവളരെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ നിരവധി ഹിറ്റുകൾ അദ്ദേഹം മലയാള സംഗീതശാഖക്ക് നൽകി.
സംഗീതത്തിൽ നാടോടി സ്പർ‍ശത്തിനു പ്രശസ്തനാണ്‌ മോഹൻ സിതാര.
അതോടൊപ്പം പാശ്ചാത്യൻ സപർശവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതത്തിൽ കാണാറുണ്ട്.
"നമ്മൾ", "സ്വപ്നക്കൂട്" "ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ" എന്നിവ ഇതിനു ഉദാഹരണമാണ്‌.
നിലവിൽ തന്റെ സ്വദേശമായ തൃശൂരിൽ ഒരു സംഗീത കലാലയം നടത്തിവരുന്നു മോഹൻ.
ഏറ്റവും നല്ല ഫീച്ചർ ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരം ലഭിച്ച കമലിന്റെ "കറുത്തപക്ഷികൾ"(2006) എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സംഗീതവും മോഹൻ സിതാരയായിരുന്നു.
ഇതുവരെയായി ഏകദേശം എഴുനൂറ്റിയമ്പതോളം ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം സം‌വിധാനം നിർവഹിച്ചു അദ്ദേഹം.
ബീനയാണ് മോഹൻ സിത്താരയുടെ ഭാര്യ.
ഇവർക്ക് മൊബീന, വിഷ്ണു എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് മക്കളുണ്ട്.
മക്കൾ ഇരുവരും ഗായകരാണ്.
സംഗീതം നൽകിയ ഗാനങ്ങൾ ഇലകൊഴിയും ശിശിരത്തിൽ...
വർഷങ്ങൾ പോയതറിയാതെ 1986 പുതുമഴയായ് പൊഴിയാം...
വാനിടവും സാഗരവും...
മുദ്ര 1989 നീൾമിഴിപ്പീലിയിൽ...
വചനം 1989 ഉണ്ണി വാവാവോ...
സ്വരകന്യകമാർ...
സാന്ത്വനം 1991 അത്തിപ്പഴത്തിനിളനീർ...
നക്ഷത്രകൂടാരം 1992 കുഞ്ഞുറങ്ങും കൂട്ടിനുള്ളിൽ...
പൊന്നുച്ചാമി 1993 ഇരുളിൽ മഹാനിദ്രയിൽ...
ദൈവത്തിൻ്റെ വികൃതികൾ 1994 ധനുമാസ പെണ്ണിന് പൂത്താലി...
കഥാനായകൻ 1997 പൊൻവെയിലൂതിയുരുക്കിമെനുക്കി...
നക്ഷത്രത്താരാട്ട് 1998 സ്നേഹത്തിൻ പൂനുള്ളി...
നിൻ്റെ കണ്ണിൽ...
സിന്ദൂര സന്ധ്യേ പറയൂ...
എൻ്റെ ഉള്ളുടുക്കും കൊട്ടി...
കളവാണി നീയാദ്യം...
ദീപസ്തംഭം മഹാശ്ചര്യം 1999 രാവിൻ നിലാക്കായൽ...
ശിവദം ശിവനാമം...
പൊന്നോലത്തുമ്പി...
മഴവില്ല് 1999 ചാന്തുപൊട്ടും ചങ്കേലസും...
കാട്ടിലെ മാനിൻ്റെ...
തേങ്ങാപ്പൂളും കൊക്കിലൊതുക്കി...
ആലിലക്കണ്ണാ...
പ്രകൃതീശ്വരി...
വാസന്തിയും ലക്ഷ്മിയും പിന്നെ ഞാനും 1999 അല്ലിയാമ്പൽ പൂവെ...
ദാദാസാഹിബ് 2000 ചെമ്മാനം പൂത്തേ...
കണ്ണീർ മഴയത്ത്...
എന്തുഭംഗി നിന്നെക്കാണാൻ...
പൊൻ കസവ് ഞൊറിയും...
ജോക്കർ 2000 നിറനാഴി പൊന്നിൽ...
അറുപത് തിരിയിട്ട...
നെറ്റിമേലെ...
ശിവമല്ലിപ്പൂ പൊഴിക്കും...
വല്യേട്ടൻ 2000 എൻ്റെ പേര് വിളിക്കയാണോ...
ഇന്ദ്രനീലം ചൂടി...
മൂന്നാം തൃക്കണ്ണിൽ...
വർണ്ണക്കാഴ്ചകൾ 2000 അലസാ കൊലസാ പെണ്ണ്...
സഹയാത്രികയ്ക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വം 2000 ചഞ്ചല ദ്രുതപദ താളം...
കാണുമ്പോൾ പറയാമൊ...
കണ്ടു കണ്ടു കണ്ടില്ല...
ഇഷ്ടം 2001 സഹ്യസാനുശ്രുതി ചേർത്ത് വച്ച...
നെഞ്ചുടുക്കിൻ്റെ...
ഇന്നലെകൾ...
വാ വാ താമരപ്പെണ്ണേ...
കൈകൊട്ട് പെണ്ണെ...
കരുമാടി കുട്ടൻ 2001 കുക്കൂ കുക്കൂ കുയിലെ...
നക്ഷത്രങ്ങൾ പറയാതിരുന്നത് 2001 സ്വപ്നം ത്യജിച്ചാൽ....
കണ്ണാരെ കണ്ണാരെ...
രാക്ഷസ രാജാവ് 2001 ദിൽ ദിൽ സലാം സലാം...
ചന്ദനത്തെന്നലായ്...
ഷാർജ ടു ഷാർജ 2001 തങ്കമനസിൻ പീലിക്കടവിലെ..
തുറക്കാത്ത പൊൻ വാതിൽ...
തൊടുന്നത് പൊന്നാകാൻ...
സുന്ദര പുരുഷൻ 2001 വാനവില്ലേ മിന്നൽക്കൊടിയെ...
വക്കാലത്ത് നാരായണൻകുട്ടി 2001 കാട്ടുപ്പെണ്ണിൻ്റെ...
കിളിമകളെ നീ...
ഒത്തിരി ഒത്തിരി...
കാട്ടുചെമ്പകം 2002 മണിമുകിലേ നീ...
കന്നിവസന്തം കാറ്റിൽ മൂളും...
ഒരു മഴപ്പക്ഷി പാടുന്നു...
കുബേരൻ 2002 കുഞ്ഞൻ്റെ പെണ്ണിന്...
കടഞ്ഞ ചന്ദനമോ...
ഓമന മലരേ...
കുഞ്ഞിക്കൂനൻ 2002 മറക്കാം എല്ലാം മറക്കാം...
ഇഷ്ടമല്ലടാ...
മായാ സന്ധ്യേ...
മലർക്കിളിയിണയുടെ...
ഒരു പൂ മാത്രം...
കറുപ്പിനഴക്...
സ്വപ്നക്കൂട് 2003 ഒളി കണ്ണും മീട്ടി...
പേടി തോന്നി...
വാർ ലൗ 2003 പാതിര നിലാവും...
താമരക്കണ്ണാ...
ചൂണ്ട 2003 കണ്ണനായാൽ രാധ വേണം...
പട്ടണത്തിൽ സുന്ദരൻ 2003 കുട്ടനാടൻ കായലിലെ...
കുഞ്ഞേ നിനക്ക് വേണ്ടി...
ടപ്പ് ടപ്പ് ജാനകി...
കാഴ്ച 2004 എന്തേ നിൻ പിണക്കം മാറീല്ല...
താനേ പാടും തംബുരുവിൽ...
എസ്ക്കോട്ടെല്ലോ...
കൂട്ട് 2004 അച്ഛൻ്റെ പൊന്നുമോളേ രാരോ രാരാരോ...
എനിക്കാണു നീ...
സന്ധ്യയാം കടലിലെ...
ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ 2005 തങ്കമനസ് അമ്മ മനസ്...
പോകാതെ കരിയിലക്കാറ്റെ...
കഥക്കഥ കിളിപ്പെണ്ണ്...
രാപ്പകൽ 2005 ഇതളൂർന്ന് വീണ...
കാറ്റെവിടെ കണ്ണമ്മാ...
മേലേ വെള്ളിത്തിങ്കൾ...
മിണ്ടാതെടി കുയിലേ...
തന്മാത്ര 2005 മഴയിൽ രാത്രി മഴയിൽ...
വെൺമുകിലേതൊ...
കറുത്ത പക്ഷികൾ 2006 പൊട്ട് തൊട്ട സുന്ദരി..
മാനത്തെ വെള്ളി വിതാനിച്ച...
പളുങ്ക് 2006 ചന്ദനത്തേരിൽ...
ദി ഡോൺ 2006 പൊന്നുണ്ണി ഞാൻ...
അഞ്ചിലൊരാൾ അർജുനൻ 2007 അക്കം പക്കം കാറ്റിൽ കുപ്പിവള കിലുക്കം...
ക്ഷേക്സ്പിയർ എം.എ മലയാളം 2008 കുഴലൂതും പൂന്തെന്നലെ..
അണ്ണാറക്കണ്ണാ വാ...
ഭ്രമരം 2009 തെക്കിനിക്കോലായ ചുമരിൽ...
സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ 2010 തുമല്ലികേ...
നല്ലവൻ 2010 പതിനേഴിൻ്റെ പൂങ്കരളിൽ...
വെള്ളരി പ്രാവിൻ്റെ ചങ്ങാതി 2011 ചൊല്ലെടി ചൊല്ലെടി...
ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ് ലൈവ് 2013 പുരസ്കാരങ്ങൾ 1989 ൽ ഫിലിം ക്രിട്ടിക്സ് അവാർഡ് 1996 ൽ മികച്ച സംഗീതസം‌വിധായകനുള്ള സംസ്ഥാന ടെലിവിഷൻ പുരസ്കാരം 2000 ൽ  ഏഷ്യാനെറ്റ് അവാർഡ് പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ മനോരമ ഓൺലൈൻ-മോഹൻ സിതാര MusicIndia, Mohan Sithara Contributions Archived 2007-11-02 at the Wayback Machine .
Songs for the silver screen Archived 2009-12-03 at the Wayback Machine .
Mohan Sithara Contributions അവലംബം ↑ ഇലകൊഴിയും ശിശിരത്തിൽ ↑ സ്വര കന്യകമാർ വീണ്ടുമെത്തി ↑ മോഹൻ സിത്താരയുടെ ജീവിതം ↑ ശിവനാമം ↑ പത്തിന് പകരം നൂറ് തരുന്ന ദാസേട്ടൻ ↑ ആദ്യ പാട്ടെഴുതിയത് കൈതപ്രം ദാമോദരൻ നമ്പൂതിരി
മോഹൻ സിങ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mohan_Singh_(general)
മോഹൻ സിങ് ( Punjabi : ਮੋਹਨ ਸਿਂਘ ( Gurmukhi ) ; موہن سنگھ ‬ ( Shahmukhi ) ; 1909 – 1989) ഇന്ത്യൻ സൈനിക ഓഫീസറും ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിലെ അംഗവുമായിരുന്നു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് തെക്കു കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും നയിക്കുകയും ചെയ്തതിൽ അദ്ദേഹത്തിനു വലിയ പങ്കുണ്ട്.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു ശേഷം, മോഹൻ സിങ് പിന്നീട് രാജ്യസഭയിലെ പാർലമെന്റ് അംഗമായി പൊതുസേവനം അനുഷ്ടിച്ചു.
സിയാൽകോട്ടിനു (ഇപ്പോഴുള്ള പാകിസ്താനിൽ ) സമീപമുള്ള ഉഗാക് ഗ്രാമത്തിൽ താരാസിസിങിന്റെയും ഹുകം കൗറിന്റേയും ഒരേയൊരു മകനായാണ് ഇദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
ജനിക്കുന്നതിനു രണ്ടുമാസത്തിനുമുൻപ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചതിനെതുടർന്ന്  അമ്മ മോഹൻ സിംഗ് ജനിച്ചു വളർന്ന ബദിയാനയിലെ തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറി.
മോഹൻ സിങ് സെക്കണ്ടറി സ്കൂൾ പാസായതിനുശേഷം 1927 ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ ആർമിയിലെ 14 ാം പഞ്ചാബ് റെജിമെന്റിൽ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഹ്രൊസ്പുറിലെ തന്റെ റിക്രൂട്ട് ട്രെയിനിംഗ് പൂർത്തിയാക്കിയതിന് ശേഷം മോഹൻ സിങ് റെജിമെൻറിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ബറ്റാലിയനിൽ നിയമിതനായതിനെതുടർന്ന് അദ്ദേഹം നോർത്ത് വെസ്റ്റ് ഫ്രോണ്ടിയർ പ്രവിശ്യയിൽ സേവനം അനുഷ്ടിച്ചു.
1931 ൽ അദ്ദേഹം ഒരു ഓഫീസറായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും നൗഗോങിലുള്ള (മധ്യപ്രദേശ്) കിച്ചെനെർ കോളേജിലെ ആറു മാസം നീണ്ട പരിശീലനവും​ ഡെറാഡൂണിലെ ഇന്ത്യൻ മിലിറ്ററി അക്കാദമിയിലെ രണ്ടര വർഷ പരിശീലനത്തിനും ശേഷം 1935 ഫെബ്രുവരി 1 ന് അദ്ദേഹത്തിന് കമ്മീഷൻ ലഭിക്കുകയും തുടർന്ന് ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ആർമി യൂണിറ്റിൽ രണ്ടാം ബറ്റാലിയൻ ബോർഡർ റെജിമെന്റിൽ​ ഒരു വർഷത്തേക്ക് നിയമിതനായി.
1941 ഡിസംബർ 7-ന് ഹവായിയിലെ പേൾ ഹാർബർ എയർപോർട്ടിലെ അമേരിക്കൻ വ്യോമത്താവളത്തെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ആക്രമിച്ചുകൊണ്ട് ജപ്പാൻ യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അവലംബം ഗ്രന്ഥസൂചി "Mohan Singh, General, Soldiers Contnbution to Indian Independence Delhi, 1974" .
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ General Mohan Singh Archived 2012-04-17 at the Wayback Machine .
at the Sikh History.
ലാ ഡോണ ഗ്രാവിഡ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/La_donna_gravida
1505 നും 1506 നും ഇടയിൽ ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാന കലാകാരനായ റാഫേൽ വരച്ച ചിത്രമാണ് ലാ ഡോണ ഗ്രാവിഡ (അല്ലെങ്കിൽ ലളിതമായി ലാ ഗ്രാവിഡ; "ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീ" എന്നതിന്റെ ഇറ്റാലിയൻ).
ഈ ചിത്രം ഇറ്റലിയിലെ ഫ്ലോറൻസിൽ റാഫേൽ താമസിച്ച കാലത്ത് വരച്ചതാണ്.
ഇപ്പോൾ ഫ്ലോറൻസിലെ പലാസോ പിറ്റിയിലാണ് സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഛായാചിത്രത്തിൽ ഗർഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഇടതുകൈ വയറ്റിൽ അമർന്നിരിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിൽ ഗർഭിണികളുടെ പെയിന്റിംഗുകൾ അസാധാരണമായിരുന്നു.
അവലംബം Page at the Web Gallery of Art.  Retrieved April 16, 2007.
പുറംകണ്ണികൾ ലാ ഡോണ ഗ്രാവിഡ എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ )
ലാ പാസ് കൗണ്ടി
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ അരിസോണ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു കൌണ്ടിയാണ് ലാ പാസ് .
2010 ലെ യു.എസ്. സെൻസസ് പ്രകാരം ഇവിടുത്തെ ആകെ ജനസംഖ്യ 20,489 ആയിരുന്നു.
അരിസോണയിലെ രണ്ടാമത്തെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ജനസംഖ്യയുള്ള കൗണ്ടിയാണിത്.
പാർക്കർ നഗരമാണ് കൗണ്ടി സീറ്റ്.
"സമാധാനം" എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന സ്പാനിഷ് പദമാണ് ഈ കൗണ്ടിയുടെ പേരിന് ആധാരമായിരിക്കുന്നത്.
ഇത് കടംകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ ഗോസ്റ്റ് ടൌണായി അറിയപ്പെടുന്നതും കൊളറാഡോ നദീതീരത്തു സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നതുമായ ആദ്യകാല കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രമായിരുന്ന ലാ പാസിൽ നിന്നാണ്.
യുമ കൗണ്ടിയുടെ വടക്കൻ ഭാഗം വേർതിരിക്കുന്നതിനു വോട്ടർമാരുടെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചതിനുശേഷം 1983 ലാണ് ലാ പാസ് കൗണ്ടി നിലവിൽ വന്നത്.
1912 ൽ അരിസോണ ഒരു സംസ്ഥാനമായ ശേഷം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരേയൊരു കൌണ്ടിയും നിലവിൽ 2001 ൽ നിലവിൽവന്ന കൊളറാഡോയിലെ സംയോജിത നഗര-കൌണ്ടിയായ ബ്രൂംഫീൽഡിനു പിന്നിൽ  അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ  കൗണ്ടിയുമാണ് ലാ പാസ്.
ലാ പാസ്
ലോകത്തെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലുള്ള തലസ്ഥാനനഗരമാണ് ബൊളീവിയയുടെ തലസ്ഥാനമായ ലാ പാസ് .
സ്വർണകൃഷിയിടം എന്നർത്ഥമുള്ള ചുക്കിയാപു എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 1181 അടി (3600 മീറ്റർ) ഉയരത്തിൽ ചോക്കിയാപു നദിയുടെ താഴ്വരയിലാണ് നഗരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
1548 ൽ അലോൺഡോ ഡി മെൻഡോസയെന്ന സ്പെയിൻകാരനാണ് നഗരം സ്ഥാപിച്ചത്.
ലാ പാസിൽ നിന്ന് യുങ്ഗാസിലേക്കുള്ള റോഡ് 'ലോകത്തെ ഏറ്റവും ആപൽക്കരമായ പാത'യായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
ലാ പാൽമ
ലാ പാൽമ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കാലിഫോർണിയ സംസ്ഥാനത്ത്, ഓറഞ്ച് കൗണ്ടിയിലെ ഒരു നഗരമാണ്.
2000 ലെ യു.എസ്. സെൻസസ് പ്രകാരം 15,408 ആയിരുന്ന ഈ നഗരത്തിലെ ജനസംഖ്യ 2010 ലെ സെൻസസിൽ 15,568 ആയി വർദ്ധിച്ചിരുന്നു.
2013-ൽ സിഎൻഎൻ  മണി മാഗസിൻ നടത്തിയ ഒരു സർവ്വേയിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ചെറിയ നഗരങ്ങളുടെയിടയിൽ (50,000 അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ താഴെയുള്ളവ) ജീവിക്കാൻ പറ്റിയ മികച്ച സ്ഥലങ്ങളിൽ ലാ പാൽമ 31 ആം സ്ഥാനം നേടിയിരുന്നു.
2007 ൽ ഇത് അമേരിക്കയിൽ ജീവിക്കാൻ പറ്റിയ മികച്ച നഗരങ്ങളിൽ 16 ആം സ്ഥാനത്തായിരുന്നു.
ചെറുതും സൗഹാർദ്ദപരവുമായ അയൽപക്കം, ഉന്നത നിലവാരമുള്ള സ്കൂളുകൾ, കുറഞ്ഞ കുറ്റകൃത്യ നിരക്ക്, ഓറഞ്ച് കൗണ്ടിയിലെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ പോലീസ് പ്രതികരണ സമയം എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ റാങ്കിംഗ്.
1955 ഒക്ടോബർ 26-ന് ലാ പാൽമ രൂപീകൃതമായി.
യഥാർത്ഥത്തിൽ മേഖലയിലെ മൂന്നു ക്ഷീര നഗരങ്ങളിലൊന്നായ ഡയറിലാന്റായാണ് ഇതു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് (സെറിറ്റോസിലെ ഡയറി വാലി, സൈപ്രസ് നഗരത്തിലെ ഡയറി സിറ്റി എന്നിവയാണ് മറ്റുള്ളവ), 1965-ൽ ക്ഷീര വ്യവസായം കിഴക്കോട്ടു നീങ്ങിയപ്പോൾ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ സ്പാനിഷ് പാരമ്പര്യം  പ്രധാന തെരുവീഥിയായ ലാ പാമാ അവന്യൂ എന്നിവയെ സ്മരിച്ച് ഈ സമൂഹം ലാ പൽമാ പേരുമാറ്റപ്പെട്ടു.
ലാ പാൽമ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അക്ഷാംശ രേഖാംശങ്ങൾ 33°50′58″N 118°2′38″W ﻿ / ﻿ 33.84944°N 118.04389°W ﻿ / 33.84944; -118.04389 (33.849327, -118.043951) ആണ്.