smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഇന്ത്യൻ വംശജനായ ആദ്യത്തെ ആധുനിക ഇൻഡോളജിസ്റ്റും ബംഗാളിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യത്തെ ശാസ്ത്ര ചരിത്രകാരനുമായിരുന്നു രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്ര (18 ഫെബ്രുവരി 1822 - 26 ജൂലൈ 1891).
ബംഗാളി നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു മുൻ‌നിര വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്ര.
ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റിയുടെ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റായ വ്യക്തിയും രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്രയാണ്.
കൂടാതെ ഒരു പുരാവസ്തു ഗവേഷകൻ കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
1822 ഫെബ്രുവരി 16 ന് കൊൽക്കത്തയിലെ സൂരയിൽ (ഇപ്പോൾ ബെലിയഘട്ട) ജന്മജേയ മിത്രയുടെ മകനായി രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്ര ജനിച്ചു.
ജൻ‌മജയ്യയുടെ ആറ് ആൺമക്കളിൽ മൂന്നാമനായിരുന്ന അദ്ദേഹം.
രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്ര പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയത് ബംഗാളിലെ ഒരു ഗ്രാമപാഠശാലയിലാണ്.
തുടർന്ന് പാതുരിയഘട്ടയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളിൽ തുടർപഠനം നടത്തി.
ഏകദേശം 10 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം കൊൽക്കത്തയിലെ ഹിന്ദു സ്കൂളിൽ ചേർന്നു.
1837 ഡിസംബറിൽ അദ്ദേഹം കൊൽക്കത്ത മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ചേർന്നു.
അവിടെ അദ്ദേഹം മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചു - ഒരു വിവാദത്തിൽ അകപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് 1841 ൽ അദ്ദേഹം കോളേജ് വിട്ടുപോകാൻ നിർബന്ധിതനായി.
പിന്നീട് നിയമ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചു.
പിന്നീട് ഗ്രീക്ക് , ലാറ്റിൻ , ഫ്രഞ്ച് , ജർമ്മൻ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള ഭാഷകൾ പഠിക്കുന്നതിലേക്ക് അദ്ദേഹം മാറി.
ഇത് ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിൽ മികച്ച അറിവ് നേടുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു.
ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റി
1846 ഏപ്രിലിൽ മിത്ര ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റിയുടെ ലൈബ്രേറിയൻ-കം-അസിസ്റ്റന്റ്-സെക്രട്ടറിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.1856 ഫെബ്രുവരിയിൽ അദ്ദേഹം 10 വർഷത്തോളം ഈ പദവിയിൽ തുടർന്നു.
1885 ൽ മിത്ര ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റിയുടെ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റായി.
ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റിയുമായുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധം ഇന്ത്യൻ ചരിത്രചരിത്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ അറിവുനേടാൻ അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു.
ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റിയിലെ തന്റെ ഭരണകാലത്ത് രാജേന്ദ്രലാൽ നിരവധി പ്രമുഖരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു.
പ്രശസ്ത പണ്ഡിതന്മാരായ വില്യം ജോൺസും (ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റിയുടെ സ്ഥാപകൻ) എച്ച്.ടി. കോൾബ്രൂക്കും ഇതിൽപ്പെടുന്നു.
ചരിത്ര രചന
ചരിത്രപരമായ ലിഖിതങ്ങൾ, നാണയങ്ങൾ, ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടെത്തുന്നതിലും മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും, അവയുടെ നിർമ്മാണ കാലം കണക്കാക്കുന്നതിലും രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്ര പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു.
ശകവർഷവും ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടറും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചത്തിലൂടെ കനിഷ്കൻ സിംഹാസനസ്ഥനായ വർഷം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.
ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന സംഭാവനയായി എണ്ണപ്പെടുന്നു.
ചരിത്രപരമായ വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ മധ്യകാല ബംഗാളിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് പാല, സേന രാജവംശങ്ങളുടെ ചരിത്രം കൃത്യമായി പുനർനിർമ്മിക്കാൻ അദ്ദേഹം സംഭാവന നൽകി.
ഗ്വാളിയോറിയൻ സ്മാരകങ്ങളും ലിഖിതങ്ങളും അദ്ദേഹം പഠിച്ചു, അജ്ഞാതരായ പല രാജാക്കന്മാരെയും പ്രഭുക്കന്മാരെയും കണ്ടെത്തി, അവരുടെ ഏകദേശ ഭരണകാലം നിശ്ചയിച്ചു.
ടോറമനയുടെ ഭരണത്തിന് കൃത്യമായ കാലം കണക്കാക്കിയ ഒരേയൊരു ചരിത്രകാരൻ കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
അക്കാലത്തെ മിക്ക ഇന്തോ-ചരിത്രകാരന്മാരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, വസ്തുതാപരമായ നിരീക്ഷണങ്ങളോടും അനുമാനങ്ങളോടുമുള്ള മിത്രയുടെ അടുപ്പം, അമൂർത്തമായ യുക്തിയോടുള്ള അനിഷ്ടം എന്നിവയ്ക്ക് ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചു.
ചരിത്രാതീത കാലഘട്ടത്തിൽ ആര്യ വാസ്തുവിദ്യയുടെ വികസനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിൽ മിത്ര ശ്രദ്ധേയമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി.
റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ആർട്ടിന്റെയും കൊളോണിയൽ ഗവൺമെന്റിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ, 1868-1869 കാലഘട്ടത്തിൽ ഒഡീഷയിലെ ഭുവനേശ്വർ മേഖലയിലേക്ക് ഇന്ത്യൻ ശില്പങ്ങളുടെ പഠനത്തിനും തിരച്ചിലിനുമായി മിത്ര ധാരാളം പര്യവേഷണങ്ങൾ നടത്തി.
അലക്സാണ്ടർ കന്നിംഗ്ഹാമിനൊപ്പം മിത്രയും ബുദ്ധ ഗയയിലെ മഹാബോധി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഖനനത്തിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
1891 ജൂലൈ 26 ന് ജ്വരം മൂർച്ഛിച്ചാണ് അദ്ദേഹം മരണപ്പെടുന്നത്.
രാജേന്ദ്രലാൽ മിത്ര തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ പോലും ഏഷ്യാറ്റിക് കമ്മിറ്റിയുമായി വ്യാപകമായി ഇടപഴകുകയും ഒന്നിലധികം ഉപസമിതികളിൽ അംഗവുമായിരുന്നു.
പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങൾ The Antiquities of Orissa (2 vols, 1875 and 1880), illustrated with photographic plates.
Buddha Gaya : the Hermitage of Sakya Muni (1878), a description of a holy place of Buddhism a similarly illustrated work on Bodh Gaya (1878), the hermitage of Sakya Muni.
Indo-Aryans (2 vols, 1881), a collection of essays dealing with the manners and customs of the Vedic civilization.
The Sanskrit Buddhist Literature of Nepal (1882), a summary of the avadana literature.
രാജേന്ദ്ര റാഥോർ
ശക്തരായ രജപുത്ര നേതാക്കളിലൊരാൾ.
ആറു തവണ എംഎൽഎ.
നിലവിലെ പാർലമെൻററി കാര്യ മന്ത്രി.
വസുന്ധരരാജ്യെ സർക്കാരിലെ രണ്ടാമൻ എന്നു വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്ന നേതാവ്, മദ്യ കള്ളക്കടത്തുകാരൻ ദാരാ സിങിൻറെ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടൽ കൊലപാതകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 2016ൽ അറസ്റ്റിലായെങ്കിലും സുപ്രീംകോടതി കുറ്റവിമുക്തനാക്കി.
മുൻ എംഎൽഎ ഹാജി മഖ്ബൂൽ മണ്ഡേലിയയാണ് ചുരുവിൽ ഇത്തവണ റാഥോറിനെതിരെ കോൺഗ്രസ് സ്ഥാനാർഥിയായി രംഗത്ത്.
രാജേന്ദ്ര ലാഹിരി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Rajendra_Lahiri ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഗോണ്ട ജില്ലാ ജയിലിലുള്ള രാജേന്ദ്രനാഥ് ലാഹിരിയുടെ പ്രതിമ
ഒരു ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരസേനാനിയും വിപ്ലവകാരിയുമാണ് രാജേന്ദ്ര ലാഹിരി എന്ന രാജേന്ദ്രനാഥ് ലാഹിരി (1901–1927).
ഹിന്ദുസ്ഥാൻ റിപ്പബ്ലിക്കൻ അസോസിയേഷൻ പോലുള്ള സംഘടനകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ള ഇദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരെ വിപ്ലവം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കകൊരി സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അറസ്റ്റിലായ ഇദ്ദേഹത്തെ 1927 ഡിസംബർ 17-ന് തൂക്കിലേറ്റി .
1901 ജൂൺ 29-ന് ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയിലെ പാബ്ന ജില്ല യിലുള്ള മോഹൻപൂർ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിലാണ് രാജേന്ദ്രലാഹിരിയുടെ ജനനം.
മോഹൻപൂർ ഗ്രാമം ഇപ്പോൾ ബംഗ്ലാദേശിലാണ് .
ക്രാന്തികാരിക്ഷിതി മോഹൻ ലാഹിരിയുടെയും ബസന്ത കുമാരിയുടെയും മകനാണ് അദ്ദേഹം.
അനുശീലൻ സമിതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചതിന് അറസ്റ്റിലായ ക്ഷിതീഷ് മോഹൻ ലാഹിരിയുടെ സഹോദരനാണ് രാജേന്ദ്രലാഹിരി.
ദക്ഷിണേശ്വർ ബോംബ് കേസ്
ദക്ഷിണേശ്വർ ബോംബ് കേസിൽ പങ്കെടുത്ത രാജേന്ദ്ര ലഹിരി പിന്നീട് കുറേക്കാലം ഒളിവിലായിരുന്നു.
ബനാറസിൽ എത്തിച്ചേർന്ന അദ്ദേഹം അവിടെ പഠനത്തിനു ചേർന്നു.
ഉത്തർ പ്രദേശിൽ വിപ്ലവപ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹം മാസ്റ്റർ ഓഫ് ആർട്സ് ബിരുദത്തിനു പഠിക്കുകയായിരുന്നു.
പിന്നീട് ചില ബംഗാളി സുഹൃത്തുക്കളുമായി ചേർന്ന് ഹിന്ദുസ്ഥാൻ റിപ്പബ്ലിക്കൻ അസോസിയേഷനിൽ ചേർന്നു പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി.
ബംഗ് ദാണി മാസികയുടെ എഡിറ്ററായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വിപ്ലവകാരികൾക്കു പ്രചോദനം നൽകുന്ന നിരവധി ലേഖനങ്ങൾ അദ്ദേഹം എഴുതി.
കകൊരി കേസ്
1925 ഓഗസ്റ്റ് 9-ന് കകൊരി ട്രെയിൻ കൊള്ളയിൽ പങ്കെടുത്തതിന് രാജേന്ദ്ര ലാഹരിയെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും പോലീസ് അറസ്റ്റു ചെയ്തു.
ദക്ഷിണേശ്വർ ബോംബ് കേസിന്റെ വിചാരണയ്ക്കു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന് 10 വർഷത്തെ കഠിനതടവ് ശിക്ഷ ലഭിച്ചു.
ട്രെയിൻ കൊള്ളയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിചാരണയും ഇക്കാലത്ത് ലക്നൗവിൽ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മരണം രാജേന്ദ്ര ലാഹിരിയുടെ ജീവചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ശിലാഫലകം.
ഗോണ്ട ജില്ലാ ജയിലിലെ കാഴ്ച
കകൊരി ട്രെയിൻ കൊള്ളയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു വന്ന കോടതി വിധിയെത്തുടർന്ന് 1927 ഡിസംബർ 17-ന് ഗോണ്ട ജില്ലാ ജയിലിൽ വച്ച് രാജേന്ദ്ര ലാഹിരിയെ തൂക്കിലേറ്റി .
ഡിസംബർ 19-ന് നടത്താൻ നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന വധശിക്ഷ ജനരോഷത്തെത്തുടർന്ന് രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ് തന്നെ നടപ്പാക്കുകയായിരുന്നു.
"ഞാൻ മരിക്കുന്നില്ല, സ്വതന്ത്ര ഭാരതത്തിൽ പുനർജന്മമെടുക്കാൻ പോവുകയാണ്" എന്നതായിരുന്നു ലാഹിരിയുടെ അവസാന വാക്കുകൾ.
മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എല്ലാദിവസവും ജയിലിൽ വച്ച് അദ്ദേഹം വ്യായാമം ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു.
മരണദിവസവും എന്തിനാണ് വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതെന്ന് ജയിലർ ചേദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം നൽകിയ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു;
സർ, ഒരു ഹിന്ദുവായതിനാൽ ഞാൻ പുനർജന്മത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.
അടുത്ത ജന്മത്തിൽ എന്റെ രാജ്യത്തെ സ്വതന്ത്രമാക്കിക്കൊണ്ട് ഞാനെന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കും.
അതിനായി ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു ശരീരം എനിക്കു വേണം.
അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാദിവസവും പ്രഭാതത്തിൽ  വ്യായാമം ചെയ്യുന്നത്.
ഇന്ന് ഈ മഹത്തായ ദിവസം ഞാനെങ്ങനെ എന്റെ പതിവു തെറ്റിക്കും?
— ഈ സംഭാഷണം ഗോണ്ട ജില്ലാ ജയിലിലെ ശിലാഫലകത്തിൽ ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
രാജേന്ദ്ര ലാഹിരിയുടെ സ്മരണാർത്ഥം എല്ലാവർഷവും ഡിസംബർ 17-ന് ഉത്തർ പ്രദേശിലെ ഗോണ്ട ജില്ലയിൽ വിപുലമായ ആഘോഷങ്ങൾ നടത്താറുണ്ട്.
ഗോണ്ട ജില്ലാ ജയിലിനു മുമ്പിലുള്ള ലാഹിരിയുടെ പ്രതിമയിൽ ഈ ദിവസം പുഷ്പാർച്ചന നടത്തുന്നു.
രാജേന്ദ്ര സിംഗ്
രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘത്തിൻറെ നാലാമത്തെ സർസംഘചാലകൻ ആയിരുന്നു പ്രൊഫസർ: രാജേന്ദ്ര സിംഗ്.
രജു ഭയ്യ എന്ന പേരിൽ ആണ് അദ്ദേഹം പൊതുവേ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് .
1994  മുതൽ 2000  വരെ ആർ.എസ്.എസ് നേതൃസ്ഥാനത്ത് അദ്ദേഹം തുടർന്നു.
1960  വരെ അലഹബാദ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഭൗതിക ശാസ്ത്ര വിഭാഗം മേധാവി ആയിരുന്നു .
2003 ജൂലായ്‌ 14 നു അന്തരിച്ചു .
ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഷാജഹാൻപൂർ നഗരത്തിൽ ബുനൈൽപഹസു എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ കുൻവർ ബൽബീർ സിങ്ങിൻറെയും ജ്വാല ദേവിയുടെയും മകനായി 1922 ജനുവരി 29നായിരുന്നു രാജേന്ദ്ര സിങ്ങിൻറെ ജനനം .
ആദ്യമായി ഇന്ത്യൻ എഞ്ചിനീയറിംഗ് സർവീസിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഭാരതീയൻ ആയിരുന്നു ശ്രി ബൽബീർ സിംഗ് .
ഭാഷാഭൂഷണം (മാസിക)
മലയാളത്തിലെ ഒരു ആദ്യകാല മാസികയാണ് ഭാഷാഭൂഷണം.
1088 ചിങ്ങത്തിൽ (1912 സെപ്റ്റംബറിൽ) ഹരിപ്പാട്ടുനിന്നാണ് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് തുടങ്ങിയത്.
കായംകുളത്തെ സുവർണ്ണരത്നപ്രഭാ പ്രസ്സിൽ നിന്നാണ് അച്ചടിച്ചിരുന്നത്.
വളരെ കുറച്ച് നാൾ മാത്രം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു മാസികയായിരുന്നു ഭാഷാഭൂഷണം.
ഇവയുടെ ആദ്യത്തെ രണ്ടുലക്കങ്ങൾ മാത്രമേ കണ്ടെത്താനായിട്ടുള്ളൂ .
മാവേലിക്കര ഉദയവർമ്മത്തമ്പുരാൻ ബി.എ, കെ. സി. കേശവപ്പിള്ള, മൂലൂർ, ഉള്ളൂർ എന്നിവരുടെ ആശംസാ പദ്യങ്ങൾ ഒന്നാം ലക്കത്തിൽ ആദ്യത്തിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.
എല്ലാ ലക്കത്തിലും ഓരോ ജീവചരിത്ര ലേഖനം ഭാഷാഭൂഷണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഭാഷാരാമായണചമ്പു ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
പുനം നമ്പൂതിരി രചിച്ചതെന്നു കരുതുന്ന ഒരു ചമ്പു കൃതിയാണ് ഭാഷാരാമായണം ചമ്പു .
ഭാഷാ ചമ്പുക്കളിൽ സാഹിത്യ ഗുണപൂർണത കൊണ്ടും വലിപ്പം കൊണ്ടും പ്രഥമസ്ഥാനത്തു നിൽക്കുന്ന കൃതിയാണിത്.
രാവണോത്ഭവം, രാമാവതാരം, താടകാവധം തുടങ്ങി സ്വർഗാരോഹണം വരെയുള്ള ഇരുപത് പ്രബന്ധങ്ങളാണ് രാമായണം ചമ്പുവിലുള്ളത്.
രണ്ടായിരത്തോളം ശ്ലോകങ്ങളും ദണ്ഡകങ്ങളും 150-ൽപരം ഗദ്യങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ ബൃഹത് ഗ്രന്ഥത്തിൽ പുനത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മാവലോകന ശക്തി, ഈശ്വരഭക്തി, സ്വതന്ത്രമായ ഭാവന, ഔചിത്യബോധം, മനോധർമ്മ വിലാസം എന്നിവ കാണാൻ സാധിക്കും.
"ഭാഷാചരിത്രത്തിൽ വിപുലതകൊണ്ടും വിവിധ രൂപമായ ആകർഷകതകൊണ്ടും വിശ്വോത്തരമായി പരിലസിക്കുന്ന ഭാഷാചമ്പു രാമായണംചമ്പുവാകുന്നു."
(ഉള്ളൂർ - കേരള സാഹിത്യചരിത്രം) അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ ഭാഷാരാമായണചമ്പു , archive.org
ഭാഷയുടെ ശാസ്ത്രീയ പഠനമാണ് ഭാഷാശാസ്ത്രം ( ഇംഗ്ലീഷ് : Linguistics, ലിങ്ഗ്വിസ്റ്റിക്സ്).
ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ഭാഷയുടെ പഠനമല്ല, ഭാഷ എന്ന മനുഷ്യസാധാരണമായ പ്രതിഭാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ് ഇത്.
ഭാഷ , ഭാഷണം , ഭാഷയുടെ വ്യത്യസ്തമായ പ്രയോഗസാധ്യതകൾ, ഭാഷാഘടകങ്ങൾ മുതലായ തലങ്ങളിൽ പഠനവും ഗവേഷണവും നടത്തുകയും വസ്തുതകൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നയാളാണ് ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ.
ആശയവിനിമയത്തിനുള്ള ഉപാധി എന്ന നിലയിൽ ഭാഷ എങ്ങനെ മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങളെ നിറവേറ്റത്തക്ക വിധം രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും അതിന്റെ നാൾവഴികൾ എങ്ങനെയൊക്കെ രൂപന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും മനസ്സിലാക്കാനും വ്യാഖ്യാനിക്കാനും വിശദീകരിക്കാനുമാണ് ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞർ ശ്രമിക്കുന്നത്.
ഒരോ ഭാഷയും ഭാഷയുടെ സാമാന്യസ്വഭാവത്തെ സംബന്ധിച്ച ചില സവിശേഷതകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു എന്നതിനാൽ ഒന്നോ അതിലധികമോ ഭാഷയെ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചേക്കാം.
ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് ഏകകാലികം (Synchronic), ബഹുകാലികം (Diachronic) എന്ന് രണ്ട് അപഗ്രഥനരീതികൾ സൊസ്യൂർ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഒരു നിശ്ചിത ഘട്ടത്തിലെ ഭാഷയുടെ സ്വഭാവത്തെ വിവരിക്കുന്നതിന് ഏകകാലികഭാഷാശാസ്ത്രമെന്നും, ഒരു പ്രത്യേക കാലയളവിൽ ഭാഷയ്ക്കു വരുന്ന മാറ്റങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നതിന് ബഹുകാലികഭാഷാശാസ്ത്രമെന്നും പറയുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന് പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഭാഷ മാത്രമാണ് പഠിക്കുന്നതെങ്കിൽ അത് ഏകകാലികഭാഷാശാസ്ത്രമാണ്.
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെയും ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെയും ഭാഷയാണ് പഠിക്കുന്നതെങ്കിൽ അത് ബഹുകാലിഭാഷാശാസ്ത്രവും.
ബഹുകാലിക ഭാഷാശാസ്ത്രം ചരിത്രാത്മക(Historical)മാണ്.
പദനിഷ്പത്തി വിവരിക്കുന്ന നിരുക്തി ചരിത്രാത്മകഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉപവിഭാഗമാണ്.
രണ്ടോ അതിലധികമോ ഭാഷകളെയോ ഭാഷാഭേദങ്ങളെയോ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതാണ് താരതമ്യഭാഷാശാസ്ത്രം (Comparative Linguistics).
ബഹുകാലികമായി രണ്ടു ഭാഷകൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അന്വേഷിക്കുകയാ‍ണ് ഭാഷാപരിണാമം (Phillology)എന്ന ശാഖ.
സൈദ്ധാന്തിക ഭാഷാശാസ്ത്രം (Theoretical Linguistics)
ഘടനാവാദമാണ് ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് സൈദ്ധാന്തിക അടിത്തറ നൽകുന്നത്.
ഭാഷ ഘടനകളുടെ ഘടനയാണ് എന്ന് ഘടനാവാദികൾ പറയും.
ഏകതലിക(Syntagmatic‍)വും പരാദേശിക(Paradigmatic)വുമായ ദ്വിവിധബന്ധ(Dualty of Structure)ത്തിലൂടെയാണ് ഭാഷാഘടന രൂപപ്പെടുന്നത് .
രൂപവും അർത്ഥവും ചേർന്നതാണ് ഘടന.
വാമൊഴിയിലൂടെയും വരമൊഴിയിലൂടെയുമാണ് ഭാഷയെ പ്രത്യക്ഷീകരിക്കുന്നത്.
ഭാഷയുടെ ധർമപരമായ അടിസ്ഥാന ഏകകമാണ് സ്വനിമം .
സ്വനിമങ്ങൾ ചേർന്ന് രൂപിമവും രൂപിമങ്ങൾ ചേർന്ന് വാക്യവും വാക്യങ്ങൾ ചേർന്ന് പാഠവും വ്യവഹാരവും രൂപപ്പെടുന്നതിലൂടെ ഭാഷ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
ഭാഷയുടെ പ്രകരണബദ്ധമായ(Contextual) പാഠത്തെയാണ് വ്യവഹാരം എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
രൂപത്തെ ഉപരിഘടന(Surface Structure)യും അർത്ഥത്തെ ആഴഘടന(Deep Structure)യുമായി ചോംസ്കി പരിഗണിക്കുന്നു.
ഓരോ തലത്തിനും സ്വന്തമായ സവിശേഷതകളുണ്ട്.
ഈ ഓരോ തലത്തെയും അപഗ്രഥിക്കുന്ന ഉപശാഖകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
സ്വനവിജ്ഞാനം (Phonetics) - ഭാ‍ഷണശബ്ദങ്ങളുടെ ഉത്പാദനം, വിനിമയം, ഗ്രഹണം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം സ്വനിമവിജ്ഞാനം (Phonemics) - സ്വനിമങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനം രൂപിമവിജ്ഞാനം (Morphology) - രൂപിമങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനം വാക്യഘടന (Syntax) - വാക്യരൂപവത്കരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം പാഠാപഗ്രഥനം (Text Analysis) - വാക്യങ്ങളുടെ പരസ്പരബന്ധത്തെ അപഗ്രഥിക്കുന്നു വ്യവഹാരാപഗ്രഥനം (Discourse Analysis) - വ്യവഹാരമാതൃകകളുടെ അപഗ്രഥനം അർത്ഥവിജ്ഞാനം (Semantics) - അർത്ഥത്തിന്റെ സാങ്കേതികമായ പഠനം
ഭാഷണത്തിനു സമാന്തരമായി എഴുത്തിന്റെ തലങ്ങളെ വിവരിക്കുകയാണ് ആലേഖനശാസ്ത്രം (Graphology).
ലേഖിമങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ ധർമാത്മകമായ ഏകകം.
രൂപിമതലത്തിൽ സ്വനിമങ്ങളെ പഠിക്കുന്ന രൂപസ്വനിമവിജ്ഞാന (വും രൂപിമങ്ങളുടെ വ്യു ല്പാദനങ്ങളെ നിഘണ്ടുവത്കരിക്കുന്ന പദവിജ്ഞാനവും ഭാഷാപ്രയോഗത്തിന്റെ അർത്ഥവിവക്ഷകളെ സൂക്ഷ്മമായി അപഗ്രഥിക്കുന്ന പ്രയോഗവിജ്ഞാനവും സൈദ്ധാന്തികഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിഭാഗങ്ങളാണ്.
ഭാഷാശാസ്ത്രത്തെ സ്വനിമ-രൂപിമ-വാക്യ തലങ്ങളിൽ മാത്രം അപഗ്രഥിക്കുന്ന സമീപനത്തെ സങ്കുചിതഭാഷാശാസ്ത്രം(Microlinguistics) എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് വിവിധ മേഖലകളിലുള്ള വികാസത്തെ പരിഗണിക്കുമ്പോഴാണ് ഭാഷാശാസ്ത്രം ഉദാര(Macro)മാകുന്നത്.
ഭാഷാശാസ്ത്രവും മറ്റു വിജ്ഞാനശാഖകളും
ഭാഷ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഉപകരണവും ഉല്പന്നവുമാണ്.
ഭാഷ ഒരേസമയം വസ്തുനിഷ്ഠവും വ്യക്തിനിഷ്ഠവുമായ അംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാൽ ഭാഷാശാസ്ത്രം പരീക്ഷണാത്മകശാസ്ത്രവും(Empirical Science) സാമൂഹികശാസ്ത്രവും ആണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ പരീക്ഷണാത്മകവും സാമൂഹികവുമായ വിവിധ വിജ്ഞാനശാഖകളുമായി ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് സ്വാഭാവികമായ കണ്ണികളുണ്ട്.
കലയും ശാസ്ത്രവും ദർശനവും ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് അന്യമായ വിഷയമല്ല.
ചിഹ്നശാസ്ത്രമടക്കമുള്ള വിജ്ഞാനമേഖലകൾ രൂപപ്പെടുന്നതും നരവംശശാസ്ത്രം , ഫോൿലോർ , തുടങ്ങിയ മേഖലകൾ പുഷ്ടിപ്പെടുന്നതും ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന്റെ വികാസത്തോടെയാണ്.
എല്ലാ വിജ്ഞാനമേഖലകളിലും ഭാഷാശാസ്ത്രവഴിക്കുള്ള വീക്ഷണം(Linguistic turn) ഇന്ന് കാണാൻ കഴിയും മറ്റു മേഖലകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിൽ വികസിച്ചുവന്ന പലതരം ശാഖകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു- സാമൂഹികഭാഷാശാസ്ത്രം (Sociolinguistics) - ഭാഷാഭേദങ്ങളെ സാമൂഹികഘടകങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പഠിക്കുന്നു.
ഭാഷാനരവംശശാസ്ത്രം (Anthropological Linguistics) - മനുഷ്യന്റെ സാംസ്കാരികവികാസവും ഭാഷയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അന്വേഷിക്കുന്നു.
ജൈവഭാഷാശാസ്ത്രം (Biolinguistics) - മറ്റു ജീവികളുടെ സ്വാഭാവിക ആശയവിനിമയരീതികളെയും പരിശീലിക്കപ്പെട്ട ആശയഗ്രഹണശേഷിയെയും പഠിക്കുന്നു.
പ്രയുക്തഭാഷാശാസ്ത്രം (Applied Linguistics) - നിത്യജീവിതത്തിലെ ഭാഷാസംബന്ധമായ ആവശ്യങ്ങളെയും ഭാഷാനയങ്ങൾ, ഭാഷാസൂത്രണം , ഭാഷാധ്യാപനം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെയും ആസ്പദിക്കുന്നു.
കമ്പ്യൂട്ടർ ഭാഷാശാസ്ത്രം (computational Linguistics) - ഭാഷയുടെ കമ്പ്യൂട്ടർവത്കരണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു.
കുറ്റാന്വേഷണ ഭാഷാശാസ്ത്രം(Forensic Linguistics)- നിയമം, കുറ്റാന്വേഷണം, കോടതിവ്യവഹാരം എന്നിവയുടെ ഭാഷാപഗ്രഥനത്തിനായി ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായ അറിവുകളെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന പ്രയുക്ത ഭാഷാശാസ്ത്ര മേഖല.
ക്ലിനിക്കൽ ഭാഷാശാസ്ത്രം (Clinical Linguistics) - ഭാഷണവൈകല്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെ സംബന്ധിച്ച ചികിത്സാശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിഭാഗം.
വളർച്ചാഭാഷാശാസ്ത്രം (Developmental Linguistics) - വ്യക്തിയുടെ വളർച്ചയിൽ ഭാഷയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന പരിണാമങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭാഷാസമാർജ്ജനത്തെക്കുറിച്ചും പഠിക്കുന്നു.
ഭാഷാഭൂമിശാസ്ത്രം (Language Geography) - ഭാഷയുടെയും ഭാഷാസവിശേഷതകളുടെയും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വിന്യാസത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നു.
മസ്തിഷ്കഭാഷാശാസ്ത്രം (Neurolinguistics)- അറിവിന്റെ ശേഖരണം, ഉല്പാദനം, വിനിമയം തുടങ്ങിയവ നിർവഹിക്കാൻ തക്ക വിധമുള്ള മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ഘടനയും പ്രവർത്തനവും വിവരിക്കുന്നു.
മനോഭാഷാവിജ്ഞാനം (Psycholinguistics)- ഭാഷയുടെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ പഠനം.
ശൈലീവിജ്ഞാനം (Stylistics) - ഭാഷയുടെ വൈയക്തികമായ പ്രയോഗസവിശേഷതകൾ വിലയിരുത്തുന്നു.
ഭാഷാ പുനഃരുദ്ധാരണ ശാസ്ത്രം (Revivalistics) - തദ്ദേശഭാഷ സ്വായാത്തമാക്കലും, വിദേശ ഭാഷാ പഠനവും സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ വളരെയധികം പ്രസക്തിയുള്ള ട്രാൻസ്-ഡിസിപ്ലിനറി അന്വേഷണ മേഖലയാണ് റിവൈവലിസ്റ്റിക്സ് അഥവാ ഭാഷാ പുനഃരുദ്ധാരണ ശാസ്ത്രം.
അവലംബം ↑ Course In General Linguistics, ഫെർഡിനാൻഡ് സൊഷൂർ,THE PHILOSOPHICAL LIBRARY, INC.15 EAST 40th street, new YORK CITY,1959 ↑ Course In General Linguistics, ഫെർഡിനാൻഡ് സൊഷൂർ,THE PHILOSOPHICAL LIBRARY, INC.15 EAST 40th street, new YORK CITY,1959 ↑ Syntactic Structures(1957), നോം ചോംസ്കി, ↑ A Dictionary of Linguistics Phonetics , ഡേവിഡ് ക്രിസ്റ്റൽ ↑ Zuckermann, Ghil'ad ( ഗിലാദ് ത്സുക്കെർമൻ ) 2020 Revivalistics: From the Genesis of Israeli to Language Reclamation in Australia and Beyond , Oxford University Press ISBN 9780199812790 / ISBN 9780199812776
Archived 2016-03-13 at the Wayback Machine .
|ലിങ്ഫോറം.
കൊം
ഭാഷാശേഷി സംബന്ധമായ പഠനവൈകല്യം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Language-based_learning_disability
ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുവാനും, ചിന്തിക്കുവാനും സംസാരിക്കുവാനും, വായിക്കുവാനും എഴുതുവാനും കണക്കുകൂട്ടാനുമുള്ള ചെറിയ കുട്ടികൾക്കുള്ള കഴിവിനെ ബാധിക്കുന്ന തരം അസുഖങ്ങളെയാണ് ഭാഷാശേഷി സംബന്ധമായ പഠനവൈകല്യങ്ങൾ (ലാംഗ്വേജ് ബേസ്ഡ് ലേണിംഗ് ഡിസെബിലിറ്റീസ്) എന്നുവിളിക്കുന്നത്.
ചലനം, ഏകോപനം, ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുവാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയുമായും ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാര്യമായ ബന്ധമുണ്ട്.
കുട്ടികൾ സ്കൂളിലെത്തും വരെ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാറില്ല.
ഈ അവസ്ഥയുള്ള കുട്ടികളിൽ ഭൂരിപക്ഷവും ആശയവിനിമയം നടത്തുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിടുന്നവരാണ്.
ഇവർ പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും.
തലച്ചോറിനേൽക്കുന്ന പരിക്ക്, ജനനസമയത്തും മറ്റും ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന തലച്ചോറിന്റെ ഘടനാപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ ഇതിന് കാരണമായേക്കാം.
ഒരേ കുടുംബത്തിൽ പാരമ്പര്യമായി ഇത് സാധാരണഗതിയിൽ കാണപ്പെടാറു‌ണ്ട്.
സംസാരവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തതും (നോൺ വെർബൽ) ബന്ധമുള്ളതും (വെർബൽ) എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുതരത്തിൽ ഈ അവസ്ഥ കാണപ്പെടാറുണ്ട്.
അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ Language disability and attention disorder .
Non-Verbal Learning Disability Archived 2009-04-17 at the Wayback Machine .
Autism Spectrum Disorders Archived 2008-10-25 at the Wayback Machine .
Dysgraphia Archived 2009-02-25 at the Wayback Machine .
ഭാഷാവരം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Glossolalia പെന്തക്കൊസ്താ ദിനത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞ അപ്പസ്തോലന്മാരും ദൈവമാതാവും
ആത്മീയനിർവൃതിയിൽ അർത്ഥവ്യക്തതയില്ലാത്ത ഹർഷോന്മത്തഭാഷണം (Glossolalia) നടത്താനുള്ള  'സിദ്ധി'-യാണ് ഭാഷാവരം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
പല മതപ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും, സാമാന്യശ്രവണത്തിൽ നിരർത്ഥകമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഇത്തരം ഉന്മത്തഭാഷണം പതിവുണ്ട്.
ക്രിസ്തീയപശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രത്യക്ഷസൂചനയായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഭാഷാവരസിദ്ധിയുടെ ശുദ്ധരൂപം അവ്യക്തഭാഷണം അല്ലെന്നും ആദിമക്രിസ്തീയതിൽ കാണപ്പെട്ടതായി പുതിയനിയമത്തിൽ പറയുന്ന ഭാഷാവരപ്രയോഗങ്ങൾ സുബദ്ധവും സുഗ്രാഹ്യവുമായ ആയ ഭാഷണത്തിന്റെ ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ ആയിരുന്നെന്നും കത്തോലിക്കാവിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു.
ഒരു ന്യൂനപക്ഷമെങ്കിലും ഭാഷാവരത്തെ ഒരു വിശുദ്ധഭാഷയുടെ പ്രകടനമായിത്തന്നെ കാണുന്നെങ്കിലും ഭാഷാവരത്തോടുള്ള മതപാരമ്പര്യങ്ങളുടെ സമീപനം സങ്കീർണ്ണത നിറഞ്ഞതാണ്.
ആധുനികകാലത്ത് മുഖ്യമായും അതു പ്രകടമാകുന്നത് ക്രിസ്തീയതയിലെ പെന്തക്കോസ്ത് , കരിസ്മാറ്റിക് പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ ആണെങ്കിലും, ചില ക്രൈസ്തവേതര മതങ്ങളിലും അതു കാണാറുണ്ട്.
ആത്മീയനിർവൃതിയിൽ വിശ്വാസി, നേരത്തെ അറിവില്ലാതിരുന്ന ഒരു സ്വാഭാവികഭാഷ സംസാരിക്കുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച അവകാശവാദങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള 'സെനഗ്ലോസി' (Xenoglossy) എന്ന പ്രതിഭാസവും ചിലപ്പോൾ ഭാഷാവരത്തിന്റെ പ്രകടനമായി കണക്കാക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
ബൈബിളിൽ
ക്രിസ്തീയവേദസഞ്ചയത്തിന്റെ ഭാഗമായ പുതിയനിയമത്തിൽ ഭാഷാവരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ പരാമർശങ്ങൾ അപ്പസ്തോലയുഗത്തിലെ സഭയുടെ വികാസത്തിന്റെ കഥപറയുന്ന നടപടിപ്പുസ്തകത്തിലും പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ കോറിന്തോസുകാർക്കെഴുതിയ ഒന്നാം ലേഖനത്തിലുമാണ് .
ഭാഷാവരംസംഭവങ്ങളുടെ രണ്ടു മാതൃകകളാണ് അവയിൽ സൂചിതമാകുന്നതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
കേൾവിക്കാർക്ക് വ്യക്തതയോടെ ഗ്രഹിക്കാനായ പ്രചോദിതഭാഷണം നടപടിപ്പുസ്തകത്തിലും വ്യക്തിനിഷ്ഠം അവ്യക്തവുമായ ഉന്മത്തഭാഷണം കോറിന്തോസുകാർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിലും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
പെന്തെക്കോസ്താ
സുവിശേഷകന്മാരിൽ ഒരുവനായ ലൂക്കായുടെ രചനയായി കരുതപ്പെടുന്ന നടപടിപ്പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യപരാമർശം (2:41), യേശുവിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനു ശേഷം പെന്തെക്കോസ്താ തിരുനാളിൽ യെരുശലേമിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടിയിരുന്ന ശ്ലീഹന്മാർക്കും ദൈവമാതാവിനും ഉണ്ടായ ദൈവാത്മവെളിപാടിന്റെ വിവരണത്തിലാണ്.
ദൈവാരൂപിയാൽ നിറഞ്ഞ അപ്പസ്തോലന്മാർ തുടർന്നു നടത്തിയ സുവിശേഷപ്രഘോഷണം തിരുനാളിന് യെരുശലേമിൽ എത്തിയിരുന്ന വിവിധഭാഷക്കാരായ തീർത്ഥാടകർ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ഭാഷകളിൽ കേട്ട് ഈവിധം അത്ഭുതപ്പെട്ടതായി അവിടെ പറയുന്നു:- “ ഈ സംസാരിക്കുന്നവർ എല്ലാം ഗലീലക്കാർ അല്ലയോ?  പിന്നെ നാം ഔരോരുത്തൻ ജനിച്ച നമ്മുടെ സ്വന്ത ഭാഷയിൽ അവർ സംസാരിച്ചു കേൾക്കുന്നതു എങ്ങനെ?  പർത്ഥരും മേദ്യരും ഏലാമ്യരും മെസപ്പൊത്താമ്യയിലും യെഹൂദ്യയിലും കപ്പദോക്യയിലും പൊന്തൊസിലും ആസ്യയിലും പ്രുഗ്യയിലും പംഫുല്യയിലും മിസ്രയീമിലും കുറേനെക്കു ചേർന്ന ലിബ്യാപ്രദേശങ്ങളിലും പാർക്കുന്നവരും റോമയിൽ നിന്നു വന്നു പാർക്കുന്നവരും യെഹൂദന്മാരും യെഹൂദമതാനുസാരികളും ക്രേത്യരും അറബിക്കാരുമായ നാം ഈ നമ്മുടെ ഭാഷകളിൽ അവർ ദൈവത്തിന്റെ വൻ കാര്യങ്ങളെ പ്രസ്താവിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നുവല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും ഭ്രമിച്ചു ചഞ്ചലിച്ചു. ”
ബാബേലിലെ ഗോപുരനിർമ്മിതിയെ തുടർന്ന് മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിനു സംഭവിച്ചതായി പഴയനിയമത്തിൽ പറയുന്ന ഭാഷണശൈഥില്യത്തിന്റെ തിരുത്തൽ ആയി ഈ സംഭവം കാണപ്പെടുന്നു എന്നു പോലും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
നടപടിപ്പുസ്തകത്തിൽ ഭാഷാവരം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റു സന്ദർഭങ്ങളും (10:46; 19;6)  ആദിമസഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണ്ണായകസംഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 'കൊറിന്തിയൻ' ഭാഷാവരം
ഭാഷാവരത്തെ സംബന്ധിച്ച് മറ്റൊരു വീക്ഷണമാണ് കോറിന്തിലെ സഭക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ പിന്തുടരുന്നത്.
സ്വയം ഭാഷാവരസിദ്ധി ഉള്ളവനായിരുന്നിട്ടും ആ സിദ്ധിയ്ക്ക് പൗലോസ് വലിയ മതിപ്പു കല്പിച്ചില്ല.
കോറിന്തോസിലെ വിശ്വാസികളിൽ ചിലരുടെ ഹർഷോന്മത്തഭാഷണത്തിലെ ഭക്തിപ്രകടനം, അഹങ്കാരത്തിന്റേയും ആത്മീയമായ അപക്വതയുടേയും ലക്ഷണമായി പൗലോസ് കണ്ടു.
ആത്മീയവരങ്ങളുടെ ഒരു ശ്രേഷ്ഠതാശ്രേണി അവതരിപ്പിക്കുന്ന അദ്ദേഹം പരസ്നേഹത്തിനു സർവോപരി സ്ഥാനം കല്പിക്കുകയും ഭാഷാവരത്തിനും ഭാഷണവ്യാഖ്യാനത്തിനും മറ്റും അന്തിമസ്ഥാനം നൽകുകയും ചെയ്തു.
പൗലോസ് നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ച കൊറിന്തിയൻ ഭാഷാവരത്തിൽ, ഉന്മത്തനായ വിശ്വാസിയുടെ ഭാഷണവും ഭക്തിപ്രകടനവും ദൈവത്തെ മാത്രം സംബോധന ചെയ്യുന്നതും ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് തിരിയാത്തതും ആയിരുന്നു.
അതിന്റെ സന്ദേശം ദൈവത്തിനല്ലാതെ, പറയുന്നയാൾക്കു പോലും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല എന്നും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പിൽക്കാലക്രിസ്തീയത
അപ്പസ്തോലികയുഗത്തിനു ശേഷം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പെന്തക്കോസ്തു സഭകളുടെ പിറവിക്കു മുൻപുവരെയുള്ള സഭാചരിത്രത്തിൽ ഭാഷാവരത്തിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങൾ അധികമില്ല.
വിശ്വാസികളിൽ പലരും "ആത്മാവു മുഖേന" എല്ലാത്തരം ഭാഷകളും സംസാരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇരണേവൂസും , ഭാഷകളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിനുള്ള ആത്മീയ വരത്തെക്കുറിച്ചു മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തെർത്തുല്യനും നടത്തിയിട്ടുള്ളവ ഒഴിച്ചാൽ സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ രചനകളിൽ ഈ പ്രതിഭാസത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പരാമർശങ്ങൾ വിരളമാണ്.
പെന്തക്കോസ്തുസഭകളുടെ പിറവി വരെയുള്ള സഭാചരിത്രവും ലിഖിതങ്ങളും ഭാഷാവരത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ പൊതുവേ മടികാണിച്ചു.
രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മൊണ്ടാനസ് എന്ന ചിന്തകന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ക്രിസ്തുസന്ദേശത്തോടുള്ള ഒരു വ്യത്യസ്തസമീപനമായി ആരംഭിച്ച് ഒടുവിൽ മുഖ്യധാധാരയിൽ നിന്നു പിരിഞ്ഞ മൊണ്ടാനിസ്റ്റു വിഭാഗം, ഭാഷാവരത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചിരുന്നു.
പൊതുവർഷം 177-നടുത്ത് മൊണ്ടാനസിനു കല്പിച്ച സഭാഭ്രഷ്ടും ക്രമേണ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായിവൃന്ദം ക്രമേണ ക്ഷയിച്ചില്ലാതായതും ഭാഷാവരത്തെ പൊതുവേ അസ്വീകാര്യമാക്കുന്നതിനു കാരണമായിരിക്കാം.
ആധുനികകാലം "വിചിത്രമായ ശബ്ദക്കലമ്പൽ" (weird babel of tongues) എന്ന തലക്കെട്ടിൽ 1906 ഏപ്രിൽ 18-ലെ ലൊസാഞ്ചലസ് ടൈംസ് ദിനപത്രത്തിൽ വന്ന ഈ വാർത്ത പെന്തക്കോസ്ത് ഭാഷാവരപ്രകടനത്തിനെ സംബന്ധിച്ചാണ്.
ക്രൈസ്തവധാർമ്മികതയിൽ ഭാഷാവരത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവുണ്ടായത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പെന്തക്കോസ്ത് സഭകൾ നിലവിൽ വന്നതോടെയാണ്.
അസംബ്ലീസ് ഓഫ് ഗോഡ് (Assemblies of God), ദൈവസഭ (Church of God) തുടങ്ങിയ പെന്തക്കോസ്ത് വിഭാഗങ്ങൾ ഭാഷാവരത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നു.
ദൈവസഭയുടെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ഒൻപതാം വകുപ്പ്, ആത്മാവിന്റെ പ്രചോദനം വഴിയുള്ള അന്യഭാഷാഭാഷണത്തിൽ വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിലുള്ള സ്നാനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ തെളിവായി അതിനെ എടുത്തുപറയുകയും ചെയ്യുന്നു.
"  അസംബ്ലീസ് ഓഫ് ഗോഡിന്റെ മൗലികസത്യപ്രഖ്യാപനത്തിലെ എട്ടാം വകുപ്പും ഇതിനു സമാനമാണ്.  അതനുസരിച്ച്, "പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെയുള്ള വിശ്വാസികളുടെ സ്നാനത്തിന്, തുടർന്നു ആത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ നടക്കുന്ന അന്യഭാഷാഭാഷണം ബാഹ്യസാക്ഷ്യമാകുന്നു”.
മുഖ്യധാരയിൽ പെട്ട കത്തോലിക്കാ, ഓർത്തഡോക്സ്, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രിസ്തീയസഭകളിൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ നിലവിൽവന്ന കരിസ്മാറ്റിക് പ്രസ്ഥാനവും ഭാഷാവരത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നു.
എങ്കിലും പെന്തക്കോസ്തു സഭകളെപ്പോലെ കരിസ്മാറ്റിക്കുകൾ ഭാഷാവരത്തെ പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെയുള്ള ജ്ഞാനസ്നാനത്തിന്റെ പ്രഥമസൂചനയായി കണക്കാക്കുന്നില്ല.
വിശ്വാസത്തിലുള്ള നവജന്മത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ പരിശുദ്ധാത്മസ്നാനം നടക്കുന്നെന്നു കരുതുന്ന കരിസ്മാറ്റിക്കുകൾ ദൈവാത്മവരത്തിന്റെ പിന്നീടുള്ള സൂചനകളായ ഭാഷാവരത്തേയും മറ്റും ആത്മാവിലുള്ള സ്നാനമല്ലാതെ "ആത്മാവിന്റെ നിറയൽ" മാത്രമായി കാണുന്നു.
അർത്ഥവ്യക്തതയില്ലാത്ത ഉന്മത്തഭാഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഷാവരത്തിന് മുഖ്യധാരാക്രിസ്തീയതയിലെ കത്തോലിക്കാ, ഓർത്തഡോക്സ്, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ആധുനികകാലത്തും സ്വീകാര്യത കുറവാണ്.
പുതിയനിയമത്തിലെ ഭാഷാവരസംഭവങ്ങൾ അവ്യക്തഭാഷണങ്ങൾ ആയിരുന്നില്ലെന്നും സുബദ്ധവും സുഗ്രാഹ്യവുമായ ആയ പ്രഘോഷണത്തിന്റെ ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ ആയിരുന്നു അവയെന്നും വാദിക്കുന്ന കത്തോലിക്കാവിജ്ഞാനകോശം, പലസ്തീനയിലെ ബഹുഭാഷാസമൂഹത്തിൽ സുവിശേഷസന്ദേശത്തിന്റെ പ്രചരണത്തിനുപകരിച്ച ആത്മീയവരമായിരുന്നു അതെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു.
ഭാഷാവരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ നടപടിപ്പുസ്തകവും കോറിന്തോസുകാർക്കെഴുതിയ ഒന്നാം ലേഖനവും പിന്തുടരുന്നത് ഏകസമീപനമാണെന്നും ഭാഷാവരത്തിന്റെ 'കോറിന്തിയൻ' മാതൃകയെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയാണ് പൗലോസ് ചെയ്തതെന്നുമുള്ള നിലപാടും വിജ്ഞാനകോശം മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ഭാഷാവരത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെ തീർത്തും തള്ളിപ്പറയുന്നില്ലെങ്കിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനങ്ങളുടെ ശ്രേണിയിൽ താരതമ്യേന അപ്രധാനമാണ് അതെന്ന പൗലോസിന്റെ നിലപടാണ് ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തീയതയും പിന്തുടരുന്നത്.
ഭാഷാവരം കാലക്രമത്തിൽ അധികം നടപ്പില്ലാതെ പോയത് പുതിയനിയമകാലത്തെ അതിന്റെ പ്രസക്തി ഇല്ലാതായതു കൊണ്ടാണെന്ന് അമേരിക്കൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭാപണ്ഡിതൻ ജോർജ്ജ് നിക്കോസിസിൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.