smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
തത്ത്വത്തിൽ ജനാധിപത്യമെങ്കിലും പ്രത്യക്ഷമായ ഈ ഏക കക്ഷി ഭരണവും, കർശനമായ മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യ നിയന്ത്രണവും മൂലം ഈ രാജ്യത്തെ ജനാധിപത്യ സൂചികയിൽ അർദ്ധ-സ്വേച്ഛാധിപത്യ (semi-authoritarian) ഭരണമായി വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നു.
അവലംബം ↑ 1 2 Statistics Singapore: 2015 General Household Survey Archived 2018-02-12 at the Wayback Machine .
Religion data Archived 2016-04-09 at the Wayback Machine 1 2 3 1 2 ↑ ↑ ↑ http://www.ethnologue.com/show_country.asp?name=SG ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ Xu Yunqiao, History of South East Asia, 1961 Singapore World Publishing Co. 许云樵 《南洋史》 星洲世界书局 1961年 ↑ {{ cite book }} : | last1= has generic name ( help ) CS1 maint: extra punctuation ( link ) CS1 maint: multiple names: authors list ( link ) ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ {{ cite book }} : Unknown parameter | authors= ignored ( help ) ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 3 ↑ ↑ ↑ {{ cite book }} : Unknown parameter | editors= ignored ( | editor= suggested) ( help ) ↑ ↑ ↑ 1 2 3 Wigmore 1957 , p. 382.
sfn error: no target: CITEREFWigmore1957 ( help ) ↑ ↑ Legg 1965 , p. 248.
sfn error: no target: CITEREFLegg1965 ( help ) ↑ Toland 1970 , p. 277.
sfn error: no target: CITEREFToland1970 ( help ) ↑ ↑ ↑ ↑ Bose 2010 , pp. 18–20.
sfn error: no target: CITEREFBose2010 ( help ) 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 1 2 ↑ (subscription required) ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 3 4 ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ 1 2 ↑ ↑ {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) ↑ 1 2 {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ "Trends in international migrant stock: The 2008 revision" , United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division (2009).
↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ Pew Research Center's Religion Public Life Project: Singapore Archived 2019-11-21 at the Wayback Machine .
Pew Research Center .
↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ http://www.sgh.com.sg/about-us/More-About-SGH/Pages/AboutUs.aspx 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ "The lottery of life" .
The Economist (London).
21 November 2012.
↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ http://pages.eiu.com/rs/eiu2/images/Democracy-Index-2012.pdf ചിത്രശാല ജറോങ് പക്ഷി സങ്കേതത്തിൽ നിന്നും പുറം കണ്ണികൾ സർക്കാർ സിംഗപ്പൂർ ഗവണ്മെന്റ് ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ് പൊതുവായ വിവരങ്ങൾ സിംഗപ്പൂർ ഗവണ്മെന്റ് പബ്ലിക്കേഷന്റെ യു സി ബി ലൈബ്രറിൽ നിന്ന് സിംഗപ്പൂർ ഓപ്പൺ ഡയറക്റ്ററി പ്രൊജക്റ്റിൽ സിംഗപ്പൂർ പ്രൊഫൈൽ ബിബിസി ന്യൂസ് ഇൽ നിന്ന് സിംഗപ്പൂർ at Encyclopædia Britannica Wikimedia Atlas of Singapore വിക്കിമാപ്പിയയിലെ സിംഗപ്പൂരിന്റെ ഉപഗ്രഹദൃശ്യം Singapore എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
1°18′N 103°48′E ﻿ / ﻿ 1.3°N 103.8°E ﻿ / 1.3; 103.8
തെക്കൻ പാട്ടുകൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thekkan_Pattukal
G ഐതിഹ്യം
നാട്ടിൽ പ്രമാണിമാരായിട്ടുള്ളവരോ അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളോ അപമൃത്യുവിന് ഇരയായാൽ ഗതികിട്ടാതെ ആത്മാക്കൾ മാടൻ, യക്ഷി മുതലായ രൂപത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുമെന്നും അവരുടെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടി ഇത്തരം ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കണമെന്നും ഉള്ള വിശ്വാസം.
ശ്രദ്ധേയമായവ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ളപ്പോര്
തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന കുലശേഖരന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്ന ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള കണിയാംകുളം പോരിന് പോകുന്നതുമുതൽ മരിക്കുന്നതുവരെയും അതിനുശേഷമുള്ള സംഭവങ്ങളും ഈ കാവ്യത്തിലുണ്ട്.
മധുര തിരുമലനായിക്കൻറെ സേനാപതിയായ രാമപ്പയ്യന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ആക്രമണത്തെ കുലശേഖരൻറെ ഏഴു മന്ത്രിമാരിൽ ഒരാളായ മാർത്താണ്ഡൻ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള നേരിട്ടെതിർക്കുകയും രാമപ്പയ്യന്റെ വഞ്ചനയിലൂടെ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇതിനെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഈ കഥാകാവ്യം രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
ഹൃദയസ്പൃക്കായ കാവ്യമാണിത്.
ഉലകുടപെരുമാൾപാട്ട്
തെക്കൻപാട്ടുകളിൽ ഇപ്പോഴും സജീവമായി നിലനില്ക്കുന്ന പാട്ടാണ് ഉലകുടപെരുമാൾപാട്ട്.
കന്യാകുമാരി തിരുവനന്തപുരം ജില്ലകളിൽ ഉലകുടപെരുമാൾ എന്ന മൂർത്തിയുടെ ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇക്കാലത്തും ഈ പാട്ട് അനുഷ്ഠാനപരമായി പാടിപ്പോരുന്നു.
ഉലകുടപെരുമാൾ കോവിലുകളിലെ പടയുത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ പാട്ട് അവതരിപ്പിച്ചു പോരുന്നത്.
മധുരയ്ക്കു സമീപം വൈയ്യക്കര എന്ന ദേശം വാണിരുന്നതായി കരുതുന്ന ഉലകുടപെരുമാൾ എന്ന പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ അപദാനങ്ങളാണ് പാട്ടിന്റെ ഉള്ളടക്കം.
കുഞ്ചൻനമ്പ്യാരുടെ തുള്ളൽപ്പാട്ടുകളിൽ ഉലകുടപെരുമാളിനെ കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.
കന്നടിയാൻ പോര്
വള്ളിയൂരു ഭരിച്ചിരുന്ന പാണ്ഡ്യവംശജനായ കുലശേഖര രാജാവു നടത്തേണ്ടി വന്ന യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പാട്ട്.
കാഞ്ചീപുരത്തിനു വടക്കുള്ള കന്നടിയാൻ എന്ന വടുകരാജാവുമായിട്ടായിരുന്നു യുദ്ധം.
കന്നടിയാൻറെ മകളുടെ പ്രണയത്തെ കുലശേഖരൻ നിരസിച്ചതാണ് യുദ്ധകാരണം.
യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കുലശേഖരന്റെ ചിതയിൽ സതിയനുഷ്ഠിച്ച് കന്നടിയാന്റെ പുത്രി മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഞ്ചുതമ്പുരാൻപാട്ട്
തമിഴ്‌നാട്ടിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഐവർരാസാക്കൾകഥൈ എന്ന പാട്ടുകഥയാണ് മലയാളത്തിൽ അഞ്ചുതമ്പുരാൻപാട്ട് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
പാണ്ഡവരുടെ കഥയെ അനുകരിച്ച് അഞ്ചുപേർ ചേർന്ന് നാടുഭരിക്കുന്ന രീതി പിൻതുടർന്നിരുന്ന പാണ്ഡ്യരാജാക്കന്മാരുടെ കഥയാണിത്.
മഹാകവി ഉള്ളൂർ കേരളസാഹിത്യചരിത്ര ത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന അഞ്ചുതമ്പുരാൻപാട്ട് പില്കാലത്ത് രചിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
വേണാട്ടിലെനാടുവാഴികൾ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന കുടിപ്പകയാണ് ഈ പാട്ടിനെ പ്രതിപാദ്യം.
സകലകുലമാർത്താണ്ഡവർമ്മ, പലകല ആദിത്യവർമ്മ, പരരാമർ, പരരാമാദിത്യർ, വഞ്ചി ആദിത്യവർമ്മ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു നാടുവാഴികൾ തമ്മിലുള്ള കലഹമാണ് പ്രതിപാദ്യം .
രാമേശ്വരയാത്രപ്പാട്ട്
കാർത്തികതിരുനാൾ രാമവർമരാജാവിന്റെ തീർത്ഥയാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ളത് .
ഇടനാടൻ പാട്ട്
ഇടനാടൻ എന്ന പുലയയുവാവിന്റെ വീരകൃത്യങ്ങൾ വർണിക്കുന്നു.
പതിനഞ്ചാം ശതകത്തിൽ അമ്പലപ്പുഴയിൽ താമസിച്ചിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
തന്റെ കാര്യശേഷി കൊണ്ട് തണ്ണീർമുക്കത്ത് ചുങ്കം പിരിക്കുന്നതാണ് പാട്ടിലെ പ്രമേയം .
പഞ്ചവൻകാട്ടു നീലിയുടെ പാട്ട്
പവഴനല്ലൂർ അമ്മയപ്പൻ കോവിലിലെ ശാന്തിക്കാരനും ക്ഷേത്രത്തിലെ ദാസിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ അവളെ കൊന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണിത്.
===ചെങ്ങന്നൂർ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചുള്ള പാട്ട്===ചെങ്ങന്നൂർ ആദി പറയസമുദായത്തിലെ വീരനായകനും ആയുധവിദ്യയിൽ സമർത്ഥനുമായ ചെങ്ങന്നൂർ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചുള്ളത്.
ശാസ്താംപാട്ട് , സർപ്പംപാട്ട് മുതലായവ ദേവപ്രീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ളവയാണ്.
↑ ബി എസ് ബിനു, അഞ്ചുതമ്പുരാൻപാട്ടും ഉലകുടപെരുമാൾപാട്ടും ഒരുസാംസ്കാരികാപഗ്രഥനം(ഗവേഷണപ്രബന്ധം, കേരളസർവകലാശാല 2011) ↑ ബി എസ് ബിനു, അഞ്ചുതമ്പുരാൻപാട്ടും ഉലകുടപെരുമാൾപാട്ടും ഒരുസാംസ്കാരികാപഗ്രഥനം(ഗവേഷണപ്രബന്ന്ധം, കേരളസ്ർവകലാശാല 2011) ↑ കേരളസാഹിത്യചരിത്രം ഒന്നാംവാല്യം പു.271,1990
മേരി ഡി ഗാരിസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mary_De_Garis മേരി ക്ലെമന്റീന ഡി ഗാരിസ്.
മേരി ക്ലെമന്റീന ഡി ഗാരിസ് (ജീവിതകാലം: 16 ഡിസംബർ 1881 - 18 നവംബർ 1963) ഒരു ഓസ്‌ട്രേലിയൻ മെഡിക്കൽ ഡോക്ടറായിരുന്നു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് അവർ സ്കോട്ടിഷ് വനിതാ ആശുപത്രികൾക്കായി സെർബിയയിലെ ഓസ്ട്രോവോ യൂണിറ്റിലും യുദ്ധാനന്തരം ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ ഗീലോംഗ് ആശുപത്രിയിലും ജോലി ചെയ്തു.
പ്രസവാനന്തര പരിചരണത്തിന്റെ ഉറച്ച വക്താവായി അവർ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
മേരി ക്ലെമന്റീന ഡി ഗാരിസ് 1881-ൽ വിക്ടോറിയയിലെ ചാൾട്ടൺ നഗരത്തിൽ ജനിച്ചു.
മിൽഡുറ പട്ടണത്തിലെ വൈദികനും ജലസേചന രംഗത്തെ പയനിയറും എലിസീ ഡി ഗാരിസ് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നതുമായ എലിഷ ക്ലെമന്റ് ഡി ഗാരിസ്, ഒരു മിഡ്‍വൈഫായിരുന്ന എലിസബത്ത് ബങ്കിൾ എന്നിവരുടെ മകളായിരുന്നു.
മേരി, എലിസബത്ത് (ഇരട്ടകൾ), ക്ലെമന്റ്, (ജാക്ക് എന്നറിയപ്പെടുന്നു), ലിലിയൻ, ആൽഫ്രഡ്, ലൂക്കാസ് (ജോർജ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു) എന്നിങ്ങനെ കുടുംബത്തിൽ ആറ് കുട്ടികളാണുണ്ടായിരുന്നത്.
1898-ൽ മേരി ഡി ഗാരിസ് മെൽബണിലെ മെത്തഡിസ്റ്റ് വനിതാ കോളേജിൽ പഠിച്ച വർഷത്തെ ഡക്സ് ആയിരുന്നു.
1900-ൽ അവർ മെൽബൺ സർവകലാശാലയിൽ വൈദ്യശാസ്ത്ര പഠനത്തിന് ചേർന്നു.
മെൽബൺ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ചേരുന്ന മുപ്പത്തിയൊന്നാമത്തെ സ്ത്രീയായിരുന്നു ഡി ഗാരിസ്.
1904-ൽ ബാച്ചിലർ ഓഫ് മെഡിസിനും (എം.ബി.) 1905-ൽ ബാച്ചിലർ ഓഫ് സർജറിയും (ബി.എസ്.) ലഭിച്ചു.
തുടർന്ന് മെൽബണിലെ രണ്ട് റസിഡന്റ് തസ്തികകളിലേക്ക് അവർ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
1907-ൽ, വിക്ടോറിയയിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് ഓഫ് മെഡിസിൻ ലഭിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ വനിതയായി അവർ മാറി.
അവലംബം Bibliography Mary De Garis private papers Ruth Lee (2014) Woman War Doctor: The Life of Mary De Garis , (Melbourne: Australian Scholarly Publishing).
McClelland, J. (1996) From Infirmary to Hospital: Geelong and District Hospital (Kitchener Memorial) 1924-1966 (Geelong: The Geelong Hospital) Leneman, Leah (1994).
In the Service of Life: The Story of Elsie Inglis and the Scottish Women's Hospitals.
The Mercat Press, Edinburgh Hutton, I Emslie (1928).
With a Woman's Unit in Serbia, Salonika and Sebastopol.
Williams and Norgate, London M.C. De Garis (1926) Clinical Notes and Deductions of a Peripatetic, Being Fads and Fancies of a General Practitioner.
Bailliere, Tindall and Cox, London M.C. De Garis (1930) The Theory of Obstetrics: A Functional Study of Child-Bearing.
Bailliere, Tindall and Cox, London Gilchrist, Hugh (1997).
Australians and Greeks, Volume 2.
Halstead Press, Sydney External links Mary Clementina De Garis Archived 2013-04-24 at the Wayback Machine Mary Clementina De Garis at the Australian Dictionary of Biography
അമ്പലവാസി This article does not cite any sources .
Find sources: "അമ്പലവാസി" – news · newspapers · books · scholar · JSTOR ( Learn how and when to remove this message ) അമ്പലവാസി സ്ത്രീകൾ - ഒരു പഴയകാല ചിത്രം
കേരളത്തിലെ അമ്പലങ്ങൾ, കാവുകൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികൾ ചെയ്ത് നിത്യവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്ന ഹൈന്ദവജാതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പൊതുസംജ്ഞയാണ് അമ്പലവാസികൾ .
പൂജകൾ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മാലകെട്ട്, സോപാനസംഗീതം , ക്ഷേത്രകലകൾ, ശംഖുവിളിക്കൽ, മേളവാദ്യങ്ങൾ, അടിച്ചുവാരൽ തുടങ്ങി അമ്പലത്തിലെ വിവിധതരം ജോലികളാണ്‌ ഇവർ ചെയ്തു വന്നിരുന്നത്.
പരമ്പരാഗതമായി ക്ഷേത്രസേവനങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന പുഷ്പകൻ (പുഷ്പകനുണ്ണി), തീയാട്ടുണ്ണി (തീയാടി, തിയ്യാടി), നമ്പീശൻ , കുരുക്കൾ , നമ്പിടി , പൂപ്പള്ളി , പ്ലാപ്പള്ളി (പിലാപ്പള്ളി), തെയ്യമ്പാടി (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), മൂത്തത് (മൂസ്സത്) , ഇളയത് , ചാക്യാർ , നമ്പ്യാർ , അടികൾ , പിടാരർ , വാര്യർ , പിഷാരടി , മാരാർ , പൊതുവാൾ തുടങ്ങിയ ജാതികളെല്ലാം ചേർന്ന ജനവിഭാഗമാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്.
കേരളത്തിലെ സാംസ്കാരികമേഖലയിൽ അമ്പലവാസികൾക്ക് മുഖ്യസ്ഥാനമുണ്ട്.
മുന്നാക്കവിഭാഗങ്ങളിലെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങൾക്ക് സംവരണം നൽകുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള, മുന്നാക്കജാതികളുടെ പട്ടികയിൽ, അമ്പലവാസി സമുദായത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ത ജാതികളെ കേരളസർക്കാർ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അമ്പലം, വാസി എന്ന രണ്ട് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായിരിക്കുന്നത്.
അമ്പലങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജോലികളായിരുന്നു അമ്പലവാസി സമുദായങ്ങളിലുള്ളവരുടെ നിത്യവൃത്തി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവരുടെ ഗൃഹങ്ങളും അമ്പലങ്ങളോടു ചേർന്നോ, അമ്പലങ്ങളിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെയല്ലാതെയോ ആയിരുന്നു.
അമ്പലങ്ങളുടെ സമീപത്തു വസിക്കുന്നവർ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അമ്പലവാസി എന്ന പേരുണ്ടായി.
അമ്പലവാസി ജാതികൾ
പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി , തീയാട്ടുണ്ണി (തിയ്യാടി), നമ്പീശൻ , കുരുക്കൾ , നമ്പിടി , ചാക്യാർ , നമ്പ്യാർ , പൂപ്പള്ളി , പ്ലാപ്പള്ളി , തെയ്യമ്പാടി (ദൈവമ്പാടി അഥവാ ബ്രാഹ്മണി), മൂത്തത് (മൂസ്സത്) , ഇളയത് , അടികൾ , പിടാരർ , വാര്യർ , പിഷാരടി , മാരാർ , പൊതുവാൾ , മുതലായ ഒരുകൂട്ടം ജാതികൾ ചേർന്നാണ് അമ്പലവാസികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
അമ്പലവാസികളിൽ ഉപനയന സംസ്കാരമുള്ളവർ (പൂണൂൽ ധരിക്കുന്നവർ) എന്നും പൂണൂലില്ലാത്തവരെന്നും രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.
പുഷ്പകൻ (പുഷ്പകനുണ്ണി), തീയാട്ടുണ്ണി (തീയാടി, തിയ്യാടി), നമ്പീശൻ , കുരുക്കൾ , നമ്പിടി , പൂപ്പള്ളി , പ്ലാപ്പള്ളി, ദൈവമ്പാടി (തെയ്യമ്പാടി), മൂത്തത് (മൂസ്സത്) , ഇളയത് , ചാക്യാർ , നമ്പ്യാർ , അടികൾ , പിടാരർ എന്നിവരെ അമ്പലവാസി ബ്രാഹ്മണർ അഥവാ പൂണൂലുള്ള അമ്പലവാസികൾ എന്നും വാര്യർ , പിഷാരടി , മാരാർ , പൊതുവാൾ എന്നിവരെ പൂണൂൽ ഇല്ലാത്ത അമ്പലവാസികൾ എന്നും വിഭജിക്കുന്നു.
അമ്പലവാസികളിൽപ്പെടുന്ന ബ്രാഹ്മണരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താണനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് നമ്പൂതിരിമാർ കണക്കാക്കുന്നത്.
നമ്പ്യാർ, നമ്പിടി, അടികൾ എന്നീ കുലനാമങ്ങളുള്ളവരിൽത്തന്നെ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ട്.
പൂണൂലില്ലാത്ത വാര്യർ , പിഷാരടി , മാരാർ , പൊതുവാൾ എന്നീ ജാതിക്കാരുടെ സ്ത്രീനാമം കിട്ടാൻ പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം -സ്യാർ എന്ന് ചേർത്താൽ മതി; വാര്യർ-വാരസ്യാർ, പിഷാരടി-പിഷാരസ്യാർ, മാരാർ-മാരസ്യാർ, പൊതുവാൾ-പൊതുവാളസ്യാർ, കുറുപ്പ്-കുറുപ്പസ്യാർ എന്നിങ്ങനെ.
പുരുഷനാമത്തോടൊപ്പം, ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീ എന്ന അർഥഥിലുള്ള അജ്ജി എന്ന പ്രാകൃതഭാഷാശബ്ദത്തിന്റെ രൂപഭേദമായ -അച്ചി അഥവാ -അത്തി എന്നതും,  ദ്രാവിഡഭാഷകളിലെ പൂജകബഹുവചനപ്രത്യയമായ -ആർ എന്നതും ചേർന്നാണ് ഈ രൂപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
പുഷ്പകൻ (പുഷ്പകൻ ഉണ്ണി)
അമ്പലങ്ങളിൽ പുഷ്പാലങ്കാരം, പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കൽ, മാലകെട്ടൽ, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കൽ, വിളക്കൊരുക്കുൽ, എഴുന്നള്ളത്തിനു വിളക്കെടുക്കുൽ, പാഠശാലകളിലെ അധ്യാപനം, ശംഖനാദം മുഴക്കൽ, എന്നിവയാണ് ഇക്കൂട്ടരുടെ കുലത്തൊഴിലുകൾ.
പൂജാവിധികളും താന്ത്രികവിദ്യകളും അഭ്യസിക്കുമെങ്കിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മുഖ്യതന്ത്രിമാരാകാറില്ല.
മുഖ്യതന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രം പൂജാകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
വേദാധികാരികളാണ്.
വേദഗ്രന്ഥങ്ങളും സംസ്കൃതവും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്.
പുരുഷന്മാർ ഉപനയനം, 108 ഗായത്രീജപം, ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം, സമാവർത്തനം എന്നിവ ഉള്ളവരാണ്.
അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഗോത്രസൂത്രാദികൾ പറഞ്ഞ് പേരിനോട് കൂടെ ശർമ്മൻ എന്ന് ചേർത്ത് അഭിവാദ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്.
ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നു.
പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഗായത്രീമന്ത്രം ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു.
പുരുഷന്മാരെ പുഷ്പകൻ എന്നും സ്ത്രീകളെ പുഷ്പകത്തി എന്നും പറയുന്നു.
പുരുഷന്മാരെ അവരുടെ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർത്തു വിളിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകളെ ആത്തേരമ്മ എന്നോ ആത്തോലമ്മ എന്നോ ചുരുക്കത്തിൽ ആത്തേമ്മ എന്നോ വിളിക്കുന്നു.
പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നോ ശർമ്മ എന്നോ കുലപ്പേര് ചേർക്കുന്നു.
സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം അമ്മ എന്നോ ദേവി എന്നോ ചേർക്കുന്നു.
അധ്യാപനവൃത്തിയുള്ള പുഷ്പകരുടെ വീടുകൾ മഠങ്ങൾ എന്നും അല്ലാത്തവരുടേത് വീട് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
തെക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും തിരുവട്ടാർ ആദികേശവക്ഷേത്രത്തിലും സവിശേഷാധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ കല്പിച്ചു കിട്ടിയിട്ടുള്ള പുഷ്പകഉണ്ണിമാർ പേരിനൊപ്പം നമ്പി എന്നാണ് ചേർക്കുന്നത്.
പുഷ്പക ഉണ്ണിമാരിൽ ഒരു വിഭാഗത്തെ പട്ടരുണ്ണി അഥവാ നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
പട്ടർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉണ്ണിമാരാണിവർ.
തമിഴ് പട്ടരിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാനാണ് നാട്ടുപ്പട്ടർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
പട്ടരുണ്ണിമാരെ പ്രത്യേകജാതിയായും ചിലപ്പോൾ കണക്കാക്കാറുണ്ട്.
ഇവരിൽത്തന്നെ ചേർത്തല (പഴയപേര്: കരപ്പുറം) ഭാഗത്തുള്ളവരെ കരപ്പുറം ഉണ്ണിമാർ എന്നും പറയാറുണ്ട്.
മൂത്തപുത്രൻ നിർബന്ധമായും സ്വജാതിയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
അത് ഒന്നിലധികം ആകാമായിരുന്നു.
ഇളയസഹോദരങ്ങൾ സ്വജാതിയിൽനിന്ന് വിവാഹം കഴിക്കുകയോ നായർ സ്ത്രീകളെ സംബന്ധം ചെയ്യുകയോ (അനുലോമവിവാഹം) ആയിരുന്നു പതിവ്.
കുരുക്കൾ, നമ്പീശൻ എന്നീ സമാനജാതിക്കാരുമായും വൈവാഹികബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകളുമായുള്ള വൈവാഹികബന്ധങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അച്ഛന്റെ ജാതിയിലും അന്യജാതിയിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അമ്മയുടെ ജാതിയിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
പുഷ്പകസ്ത്രീകൾക്ക് സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം.
വിവാഹമോചനം അനുവദിച്ചിരുന്നു.
പിതൃദായക്രമം അഥവാ മക്കത്തായം പിൻതുടരുന്നു.
ഇവരുടെ പുല-ബാലായ്മ ചടങ്ങുകൾ പതിനൊന്ന് ദിവസം നീണ്ടു നില്ക്കുന്നതാണ്.
പുഷ്പകർക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തന്ത്രിയാകാനുള്ള അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.
വേദപഠനത്തിനും പൂജയ്ക്കും മാത്രമേ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഉണ്ണിമാർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നത് തന്ത്രിയുടെ നിർദേശാനുസരണം മാത്രമായിരുന്നു.
പണ്ടുകാലത്ത് നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഇടയിൽ പെൺകുട്ടി ഋതുമതിയാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ വേളികഴിച്ചിരിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമായിരുന്നു.
എന്നാൽ, പെൺകുട്ടികൾ ഋതുമതികളായതിനു ശേഷം മാത്രമേ പുഷ്പകരുടെ ഇടയിൽ പണ്ടുകാലത്തും വിവാഹം നടന്നിരുന്നുള്ളൂ.
നമ്പൂതിരിമാർ സാധാരണയായി ബ്രാഹ്മണർക്കു മാത്രമേ അധ്യാപനം ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ.
എന്നാൽ പുഷ്പകർ അവരുടെ മഠങ്ങളിൽ ഉപനയനസംസ്കാരമുള്ളവർക്കും ഇല്ലാത്തവർക്കും അക്ഷരാഭ്യാസവും വിദ്യാഭ്യാസവും നൽകിയിരുന്നു.
ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളുള്ളതിനാൽ നമ്പൂതിരിമാർ പുഷ്പകരെ തങ്ങളെക്കാൾ അല്പം താഴ്ന്നനിലയിലുള്ള ബ്രാഹ്മണരായാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്.
നമ്പീശൻ
പുഷ്പകഉണ്ണികളെപ്പോലെ പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ ഒരുക്കുക, മാലകെട്ടുക, നിവേദ്യവസ്തുക്കൾ തയ്യാറാക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് കുലത്തൊഴിൽ.
എന്നാൽ വേദാധികാരമില്ല.
ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്.
നമ്പീശസ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് പറയുന്നു.
സ്ത്രീകൾ പേരിനൊപ്പം ബ്രാഹ്മണിയമ്മ എന്ന് ചേർത്തിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ സ്ത്രീകളും നമ്പീശൻ എന്നുതന്നെ ചേർക്കുന്നു.
സ്ത്രീകൾക്കു പാട്ടുപാടി ദേവനെ സേവിക്കുക എന്നൊരു വിശേഷപ്രവൃത്തി കൂടിയുണ്ട്.
ഇവർ ആചാരക്രമങ്ങളിലും മറ്റും പുഷ്പകരോട് സമാനരാണ്; പേരിൽ ഭേദമുണ്ടെങ്കിലും.
വീട് പുഷ്പകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഇപ്പോൾ എല്ലാ നമ്പീശന്മാരും മക്കത്തായദായക്രമത്തിലേക്ക് മാറിയിട്ടുണ്ട്.
തീയാട്ടുണ്ണി
തീയാടികൾ, തിയ്യാടികൾ എന്നുമൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ഇവർ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാവുകളിലും തീയാട്ടും കളമെഴുതിപ്പാട്ടും നടത്തുന്നു.
മക്കത്തായക്കാരാണ്.
താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഇവർക്കുണ്ട്.
പാരമ്പര്യകലാരൂപമായ ഭദ്രകാളിതീയ്യാട്ട് അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകൾക്കു സ്വജാതിയിലുള്ള ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, രണ്ടാം വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാം.
ഈ ജാതിയിലുള്ള ആളുകളെ തീയാടി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
പുരുഷന്മാർ പേരിനൊപ്പം ഉണ്ണി എന്നു ചേർക്കുന്നു.
കുരുക്കൾ
കുരുക്കൾ (കുരിക്കൾ, ഗുരുക്കൾ) കേരളത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് കൂടുതലായുള്ളവരാണ്.
പൂണൂൽ ധാരികൾ.
തമിഴ് പാരമ്പര്യമുള്ളവരായി കരുതപ്പെടുന്നു.
പൂണൂൽ ധരിക്കുകയും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശൈവ-ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിൽ താന്ത്രികപൂജാധികാരങ്ങൾ ഉണ്ട്.
കേരളോത്പത്തിയിൽ ഇവരെ ചിലമ്പാണ്ടികൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരിലെ ഒരു താണവിഭാഗമാണ് ചിലമ്പാണ്ടികൾ.
പുരുഷന്മാരെ കുരുക്കൾ എന്നും സ്ത്രീകളെ കുരുക്കത്തി എന്നും പറയുന്നു.
സ്ത്രീകളെ നാച്ചിയാർ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് എന്നഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുണ്ട്.
തിരുവിതാംകൂറിലെ കുരുക്കന്മാരിൽത്തന്നെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ കോലിയക്കുരുക്കൾ എന്നിങ്ങനെ അവാന്തരവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.
പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെയും തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബക്ഷേത്രങ്ങളിലെയും സേവനങ്ങൾക്കായി പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ ചിലകുടുംബങ്ങളെ തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നുവെന്നും ഇങ്ങനെ തമിഴ് മേഖലയിൽ നിന്ന് തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഇരുപതു കുടുംബങ്ങളും അവരുടെ പിന്മുറക്കാരുമാണ് ഇന്നത്തെ അമ്പലവാസി കുരുക്കന്മാർ എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
പാണ്ഡ്യനാട്ടിലെ വെള്ളാളക്കോവിലുകളിലെ പൂജാരിമാരായിരുന്നു ഇവർ എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
ഇറക്കുമതി ചെയ്ത കുടുംബങ്ങളിൽ പത്ത് മഠക്കാരെ പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും മറ്റ് പത്ത് മഠക്കാരെ തിരുവിതാംകൂർ രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ സേവനത്തിനും നിയമിച്ചു.
അവർ പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ സേവകരും ആയിരുന്നു.
കൂപക്കരപോറ്റിമാരുടെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ് ഇവർ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
(തിരുവനനന്തപുരം കോട്ടയ്ക്കകത്തെ കൂപക്കരമഠത്തിലെ പോറ്റിമാരാണ് കൂപക്കര പോറ്റിമാർ. എട്ടരയോഗത്തിലെ പ്രധാനികളായിരുന്നു കൂപക്കര പോറ്റിമാർ.) കൂപക്കരപ്പോറ്റിയാണ് കേരളത്തിലെ മറ്റ് അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരുടേതിനു തുല്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ഇവർക്ക് നൽകിയത്.
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉമയമ്മറാണിയുടെ കാലം വരെ ഇവർക്ക് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ കഴകവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു.
പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവസംബന്ധമായ സന്ദേശം തരണനല്ലൂർ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന് എത്തിക്കാൻ കുരുക്കളിൽ ഒരാളെ കൂപക്കര പോറ്റി വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ കുരുക്കൾ അതിൽ വീഴ്ചവരുത്തിയതിനാൽ മഹാരാജാവ് പ്രകോപിതനാവുകയും തത്ഫലമായി ഇവരെ പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലെ സേവനങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു.
കൊല്ലവർഷം 907 (CE: 1732) കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ പുറത്താക്കൽ നടന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇങ്ങനെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരിൽ പല കുടുംബങ്ങളും ഇന്നത്തെ തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ വടക്കു ഭാഗങ്ങളിലും കൊല്ലത്തും കൊല്ലത്തിനു വടക്ക്, ചവറ, പന്മന, തേവലക്കര എന്നിവിടങ്ങളിലും താമസമാക്കി.
അവരെ കോലിയക്കുരുക്കൾ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
തിരുവനന്തപുരത്ത് പദ്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു നിന്ന കുടുംബങ്ങളിലുള്ളവരെ പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ എന്നും വിളിച്ചുവന്നു.
പള്ളിത്തേവാരക്കുരുക്കൾ കോലിയക്കുരുക്കളെ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടിയിരുന്നില്ല.
അമ്പലവാസികളല്ലാത്ത കുരുക്കൾ
കുരുക്കൾ അഥവാ ഗുരുക്കൾ എന്ന വിളിപ്പേര് കേരളത്തിലും തമിഴ്നാട്ടിലും വിവിധജാതികൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
പാരമ്പര്യമായി പപ്പടനിർമാണം കുലത്തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ച കുരുക്കൾ എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ള ഒരു ജാതി മധ്യകേരളത്തിലുണ്ട്.
ഇവർ ഇപ്പോൾ സാമാന്യമായി വീരശൈവർ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്.
പണ്ടാരക്കുരുക്കൾ എന്നാണ് ഇവർ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
അമ്പലവാസികളായ കുരുക്കളെ ബ്രാഹ്മണരായും പണ്ടാരക്കുരുക്കളെ വൈശ്യരായുമാണ് പാരമ്പര്യമായി കണക്കാക്കുന്നത്.
കേരളസർക്കാർ അമ്പലവാസിക്കുരുക്കളെ മുന്നോക്കസമുദായം എന്നാണ് കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
പണ്ടാരക്കുരുക്കളെ പപ്പടച്ചെട്ടി, പപ്പടച്ചെട്ടിയാർ തുടങ്ങിയ ജാതികൾക്കൊപ്പം വീരശൈവസമുദായത്തിന്റെ അവാന്തരസമുദായമായി മറ്റു പിന്നോക്ക സമുദായങ്ങൾ എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
എങ്കിലും രണ്ടുകൂട്ടരും ശൈവപാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നവരാണ് എന്ന സാമ്യവുമുണ്ട്.
ഇവരെക്കൂടാതെ വടക്കൻ കേരളത്തിൽ കളരി നടത്തിയിരുന്ന പലസമുദായക്കാരും കുരുക്കൾ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നമ്പിടി
ജന്മികളും നാടുവാഴികളുമായിരുന്നു നമ്പിടിമാർ.
അതിനാൽത്തന്നെ കുലത്തൊഴിൽ എന്നു പറയാൻ ഒന്നുമില്ല.
എങ്കിലും ഷോഡശസംസ്കാരങ്ങളുള്ളതിനാലും നമ്പൂതിരിമാരിൽനിന്ന് വേറിട്ടു വന്നവർ എന്നതിനാലും അമ്പലവാസിബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുന്നു.
ഇവരെ ക്ഷത്രിയരായി കണക്കാക്കുന്നവരും ഉണ്ട്.
നമ്പടി എന്നും എഴുതാറുണ്ട്.
നമ്പിടി സ്ത്രീകളെ മാണ്ടാൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രമണ്ഡപത്തിൽ കയറാനോ മണിയടിച്ചു തൊഴുന്നതിനോ അധികാരമില്ല.
പുല പത്തു ദിവസവും പതിനൊന്നിനു പിണ്ഡവും ആചരിച്ചുവരുന്നു.
ജനസംഖ്യയിൽ ഏറെ പരിമിതമായ നമ്പിടി സമുദായക്കാർ പൊതുവേ തൃശൂർ‍, പാലക്കാട് ജില്ലകളിലാണു താമസമാക്കിയിട്ടുള്ളത്.
ദായക്രമം നോക്കിയാൽ ഇവരിൽ മക്കത്തായക്കാരും  മരുമക്കത്തായക്കാരും ഉണ്ട്.
നമ്പിടിമാരിൽ പൂണൂലുള്ളവരും പൂണൂലില്ലാത്തവരും ഉണ്ട്.
പൂണൂലുള്ള നമ്പിടിമാർക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ പൗരോഹിത്യമാണ്.
പൂണൂലില്ലാത്ത നമ്പിടിമാർക്ക് ഇളയതാണ് പുരോഹിതൻ.
നമ്പിടിമാരോട് സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്ന ജാതിയാണ് ചെങ്ങഴി നമ്പി അഥവാ ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ.
പൂപ്പള്ളി
ഷോഡശസംക്സാരമുള്ള ജാതി.
മാലകെട്ട് കുലത്തൊഴിൽ.
തിരുവിതാംകൂറിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
പ്ലാപ്പള്ളി
പ്ലാപ്പള്ളി അഥവാ പിലാപ്പള്ളി.
തെയ്യമ്പാടികൾ എന്നാണ് സാമാന്യമായി അറിയപ്പടുന്നതെങ്കിലും ദൈവമ്പാടി എന്നും ബ്രാഹ്മണി എന്നും അറിയപ്പെടാറുണ്ട്.
തെയ്യമ്പാടികൾ അമ്പലങ്ങളിൽ തെയ്യമ്പാട്ട് എന്ന കളമെഴുത്തുപാട്ട് നടത്തുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ ഉത്തരഭാഗത്താണ് തെയ്യമ്പാടികൾ കൂടുതലായുള്ളത്.
പുരുഷന്മാർ നമ്പ്യാർ എന്ന് കുലനാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നമ്പ്യാന്മാരിലെ ഒരു വിഭാഗമായും ഇവരെ ചിലർ കണക്കാക്കാറുണ്ടെങ്കിലും തെയ്യമ്പാടികൾ വ്യത്യസ്ത ജാതിയാണ്.
ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ തിടമ്പെഴുന്നള്ളിക്കുന്നതിനും ശ്രീകോവിൽ കഴുകി വൃത്തിയാക്കുന്നതിനും അധികാരമുള്ളവരാണിവർ.
ഇളയത് എന്നത് ഉച്ചാരണത്തിലും എഴുത്തിലും എളയത് എന്നും കാണുന്നു.
ഇളയതു ജാതിയിൽപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ ഇളയോരമ്മ, ഇളോരമ്മ, ഇളോർമ, എളോർമ, ഇളയമ്മ, കുഞ്ഞമ്മ എന്നെല്ലാം പറയുന്നു.
ഇളയത് ജാതിയിലെ പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ത്രീകളെ അകത്തുള്ളവർ എന്നാണ് പറയാറ്.
ഇളയതിന്റെ വീട് ഇല്ലം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇളയതുമാർ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ നമ്പൂതിരിമാർ ഇളയതുമാരെ തങ്ങളെക്കാൾ കുറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കുകയും ന്യൂനജാതി, പതിതജാതി എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഇളയതുമാർ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ഈ തരംതിരിവിനെ അവഗണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇളയതുമാരിൽത്തന്നെ ഒന്നാം പരിഷ, രണ്ടാം പരിഷ എന്നീ തരംതിരിവുണ്ടായിരുന്നു.
ഉയർന്ന നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന ഒന്നാം പരിഷക്കാർ താണ നായന്മാർക്ക് പൗരോഹിത്യം ചെയ്തിരുന്ന രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ താണവിഭാഗമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
ഒന്നാം പരിഷക്കാർ രണ്ടാം പരിഷക്കാരെ വിവാഹം ചെയ്യുകയോ രണ്ടാം പരിഷക്കാർക്കൊപ്പം ഭോജനം ചെയ്യുകയോ പതിവില്ലായിരുന്നു.
ഇളയതുമാർ പൗരോഹിത്യം വഹിക്കുന്ന ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മദ്യം നേദിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ഇവർ സസ്യാഹാരികളും മദ്യം പൂർണമായും വർജിക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു.
പുണ്യാഹകർമങ്ങൾക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സേവനം ആവശ്യപ്പെടുമായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ ഈശ്വരസേവ, സർപ്പബലി എന്നിവയ്ക്ക് നമ്പൂതിരിമാരുടെ സഹായം തേടിയിരുന്നു.
വിധവകൾ മുണ്ഡനം ചെയ്യുന്ന പതിവ് ഇല്ലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ വിവാഹാഭരണങ്ങൾ ചിതയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു.
മൂന്നു നേരം ഗായത്രീജപം ഉണ്ട്.
ഗായത്രീജപം 24 ആണ്.
ഇളയതുമാർ യജുർവേദികളാണ്.
മൂത്തതുമാരെക്കാൾ ബ്രാഹ്മണാചാരങ്ങൾ താരതമ്യേന കൂടുതലുള്ളത് ഇളയതുമാർക്കാണ്.
ചാക്യാർ
പഴയ എഴുത്തിൽ ചാക്കിയാർ.
സ്ത്രീകൾ ഇല്ലോടിയമ്മ അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലോട്ടമ്മ.
തനി കേളീയവും മുൻപ് അമ്പലങ്ങളിൽ വച്ചുമാത്രം പ്രത്യേകാവസരങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചിരുന്നതും ആയ കൂത്ത്, കൂടിയാട്ടം എന്നീ പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നവർ.
പൂണൂലുണ്ട്; മരുമക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം.
ബുദ്ധന്മാരിൽ നിന്ന് വന്നവർ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ബുദ്ധപാരമ്പര്യത്തിലെ ശാക്യ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ചാക്യാർ എന്ന പേരു വന്നത് എന്നു കരുതപ്പെ|ടുന്നു.
ആചാരങ്ങളിൽ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തോട് അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവരും ആകുന്നു.
നമ്പ്യാർ മിഴാവു നമ്പ്യാർ
പഴയ എഴുത്തിൽ നമ്പിയാർ.
ചാക്യാർകൂത്തിൽ മിഴാവു കൊട്ടുകയാണു പ്രവൃത്തി.
പുഷ്പകന്മാരിൽ ചിലരെ നമ്പിയാരെന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ തൃശൂർ ജില്ലയിൽപെട്ട തലപ്പിള്ളി താലൂക്കിലെ ചെങ്ങഴിനാട് (ചെങ്ങഴിക്കോട് ) പ്രദേശം കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഒരു ചെറുസമുദായമാണ്  ചെങ്ങഴിനമ്പി എന്ന ചെങ്ങഴി നമ്പ്യാർ .
ശുകപുരം ആഴ്‌വാഞ്ചേരിതമ്പ്രാക്കളുടെ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവർ ആണെന്നും, പന്നിയൂർ , ശുകപുരം ഗ്രമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വഴക്കിൽ ഇടപെട്ട് ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തതിനാൽ ആഭിജാത്യത്തിൽ ന്യൂനത സംഭവിച്ചു എന്നുമുള്ള ഒരു ഐതിഹ്യം ഇവർക്കുണ്ട്.
ഷോഡശസംസ്കാരത്തോടുകൂടിയ വിശ്വാമിത്ര (അഘമർഷണ കൗശീക) ഗോത്രക്കാരായ ഇവർ നാല് താവഴിയാണ്.
ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്ക് ബ്രഹ്മക്ഷത്രിയ (വാൾനമ്പി, നമ്പിടി , നമ്പ്യാതിരി) സമുദായാചാരങ്ങളുമായി ചില സാമ്യതകളുണ്ട്.
എന്നാൽ ഇതിൽ മൂത്തതാവഴി തെക്കെപ്പാട്ട് നമ്പിമാർക്ക് നമ്പൂതിരി വിധിപ്രകാരം ഉള്ള (പകഴിയൻ) ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ക്രിയാസ്ഥാനത്തിന് നമ്പൂതിരിമാരുമാണ്.
ഇവരുടെ പൌരോഹിത്യം മുത്തമനനമ്പൂതിരിക്കായിരുന്നു, പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഋതുകല്യാണമെന്ന തിരണ്ടുകല്യാണാഘോഷമുണ്ട്.
വിവാഹം അഗ്നിസാക്ഷിയായിട്ടുള്ള വേളിയാണ് മറ്റ് അനുബന്ധ ആചാരങ്ങളായ ആയനി ഊണ്; എണ്ണ തേച്ച് കുളിച്ച് പിറന്നാൾ പോലെ ഊണ് കഴിക്കുക.
വിവിധവർണങ്ങളിലുള്ള ചില നാടൻചൂർണങ്ങൾകൊണ്ട് അയ്യപ്പന്റെ രൂപം വരച്ചു വാദ്യമേളങ്ങളോടും പൂജാദിചടങ്ങുകളോടും കൂടി നടത്താറുള്ള തിയ്യാട്ട് എന്ന വഴിപാടിന്റെ നിർവഹണമാണ് ഇവരുടെ കുലത്തൊഴിൽ.
അടികൾ
ഭദ്രകാളിക്ഷേത്രങ്ങളായ കാവുകളിൽ അർച്ചനയാണ് ഇവരുടെ പ്രവൃത്തി.
സ്ത്രീകൾ അടിയമ്മ.
മക്കത്തായമാണ് ദായക്രമം.
ഇവരുടെ സ്ത്രീകളെ ബ്രാഹ്മണർ വിവാഹം ചെയ്യാറുണ്ട്.
ദാരികവധം കഴിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ഭദ്രകാളിയുടെ കോപാഗ്നിയെ കെടുത്തുന്നതിന് ഇളനീരിന്റെ മൂടുവെട്ടി ആടിയഭിഷേചിച്ചതിനു 'പാതിത്യം' കല്പിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണരുടെ വംശപരമ്പരയാണ് ഇവർ എന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
എന്നാൽ മുൻപറഞ്ഞ പ്രവൃത്തി ഇല്ലാതെ ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവരുമുണ്ട്.
അവർക്കു പൂണൂൽ ഇല്ല.
പൂണൂലില്ലാത്ത അടികളുടെ സ്ത്രീകളെ അടിസ്യാർ എന്ന് പറയുന്നു.
ശാക്തേയരാണ്.
ശാക്തേയമായ പൂജാദികർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
ഷോഡശസംസ്കാരക്രിയകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ഇവർക്ക്  പുലവാലായ്മകൾ പതിനൊന്നു ദിവസമാണ്.
പൂജാദികർമങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെങ്കിലും തന്ത്രിസ്ഥാനം ഇല്ല.
വാര്യർ
വാരിയർ എന്ന് പഴയ എഴുത്തിൽ.
സ്ത്രീകൾ വാരസ്യാർ .
ക്ഷേത്രകണക്കുകൾ നോക്കുന്നവരും ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടമാണ് പുരുഷന്മാരുടെ ജോലി.
അടിച്ചുതളി, മാലകെട്ട് എന്നിവയാണ് സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽ.