smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഗാനങ്ങൾ മൂന്ന് ചക്രവണ്ടിയിത് – എം.ജി. ശ്രീകുമാർ വിരൽ തൊട്ട് വിളിച്ചാൽ – സുജാത മോഹൻ മുന്തിരിപ്പാടം പൂ‍ത്ത് നിൽക്കണ് – ഉദിത് നാരായൺ , സുജാത മോഹൻ സൂര്യൻ നീയാണ്ടാ‍ – കെ.ജെ. യേശുദാസ് , കല്യാണി മേനോൻ തങ്കക്കുട്ടാ സിങ്ക കുട്ടാ – സുജാത മോഹൻ , അനൂപ് ശങ്കർ (ഗാനരചന: ആർ.കെ. ദാമോദരൻ ) കിനാവിൻ കിളികളേ – കാർത്തിക് , മഞ്ജരി മുറ്റത്തെ മുല്ലപ്പെണ്ണിന് – രാധിക തിലക് അണിയറ പ്രവർത്തകർ ഛായാഗ്രഹണം: സാലു ജോർജ്ജ് ചിത്രസം‌യോജനം: രഞ്ജൻ എബ്രഹാം കല: സാലു കെ. ജോർജ്ജ് ചമയം: സലീം കടയ്ക്കൽ , ശങ്കർ നൃത്തം: പ്രസന്നൻ സംഘട്ടനം: മാഫിയ ശശി പരസ്യകല: സാബു കൊളോണിയ എഫക്റ്റ്സ്: മുരുകേഷ് വാർത്താപ്രചരണം: വാഴൂർ ജോസ് നിർമ്മാണ നിയന്ത്രണം: എ.ആർ. കണ്ണൻ നിർമ്മാണ നിർവ്വഹണം: മനോജ് ലെയ്‌സൻ: മാത്യു ജെ. നേര്യം‌പറമ്പിൽ എക്സിക്യുട്ടീവ് പ്രൊഡ്യൂസർ: രാജീവ് ജയരാമൻ ഗ്രാഫിക്സ്: കമല കണ്ണൻ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ കൊച്ചിരാജാവ് ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ കൊച്ചിരാജാവ് – മലയാളസംഗീതം.
കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ്
മധ്യകേരളത്തിൽ എറണാകുളം , പാലക്കാട് , തൃശ്ശൂർ എന്നീ ജില്ലകളിലെ ഹൈന്ദവക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടത്തിനായി കേരള സർക്കാർ രൂപീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ട്രസ്റ്റാണ് കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ് .
തിരു-കൊച്ചി ഹിന്ദുമത സ്ഥാപന നിയമം (ആക്ട് XV 1950) അനുസരിച്ച് രൂപീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനമാണിത്.
പഴയ കൊച്ചി നാട്ടുരാജ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന 405 ഹൈന്ദവക്ഷേത്രങ്ങളുടെ ഭരണസംബന്ധമായ മേൽനോട്ടമാണ് ഇത് നിർവ്വഹിക്കുന്നത്.
തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിലാണ് ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം.
തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥ ക്ഷേത്രം , ചോറ്റാനിക്കര ഭഗവതിക്ഷേത്രം , തൃപ്രയാർ ശ്രീരാമസ്വാമിക്ഷേത്രം , തിരുവില്വാമല ശ്രീവില്വാദ്രിനാഥക്ഷേത്രം , കൊടുങ്ങല്ലൂർ ശ്രീ കുരുംബഭഗവതി ക്ഷേത്രം തുടങ്ങി നിരവധി പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രങ്ങൾ കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലുണ്ട്.
1949 ജൂലൈ 1-ന് തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിലാണ് കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ് രൂപീകൃതമായത്.
1950-ലെ ട്രാവൻകൂർ - കൊച്ചി റിലീജ്യസ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻസ് ആക്ട് അനുസരിച്ചാണ് ഇതിന്റെ പ്രവർത്തനം.
ഹിന്ദുമതത്തിൽ നിന്നുള്ള മൂന്നുപേർ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു മാനേജിംഗ് കമ്മിറ്റിയാണ് ഇതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.
സ്ത്രീകൾ ഉൾപ്പെടെ 35 വയസ് പൂർത്തിയായ കേരളീയരായ ഏതൊരു ഹിന്ദുമതവിശ്വാസിയ്ക്കും ബോർഡിൽ അംഗമാകുന്നതിന് നിയമം അനുവദിക്കുന്നുണ്ട്.
തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിലേതുപോലെ ഒരു പ്രസിഡന്റും രണ്ട് അംഗങ്ങളുമടങ്ങുന്നതാണ് കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെയും ഘടന.
പ്രസിഡന്റിനെയും അംഗങ്ങളെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുയന്നത് കേരള നിയമസഭയിലെ ഹൈന്ദവ അംഗങ്ങൾ ചേർന്നാണ്.
ഇതുകൂടാതെ ദേവസ്വം സെക്രട്ടറി, സ്പെഷ്യൽ കമ്മീഷണർ, ബോർഡ് സെക്രട്ടറി എന്നീ പദവികളുമുണ്ട്.
ഇവർ സർക്കാർ പ്രതിനിധികളാണ്.
ഡോ. എം.കെ. സുദർശനാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രസിഡന്റ്.
ബോർഡും സ്ഥാപനങ്ങളും
കൊച്ചി ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ അധികാരപരിധിക്കുള്ളിൽ 406 ക്ഷേത്രങ്ങളും തൃശ്ശൂർ നടുവിൽ മഠം , കേരളവർമ്മ കോളജ് , വിവേകാനന്ദ കോളേജ് തുടങ്ങിയ മറ്റു ചില വിദ്യാഭ്യാസ സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രങ്ങളുമുണ്ട്.
ഇവയുടെ മേൽനോട്ടവും ബോർഡാണ് നടത്തുന്നത്.
ഇതും കാണുക തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ് അവലംബം
കൊച്ചിയിലെ യുദ്ധം (1504) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Cochin_(1504)
രണ്ടാമത് കൊച്ചിയുപരോധം എന്നറിയപ്പെട്ട കൊച്ചിയുദ്ധം 1504-ആം വർഷം മാർച്ചുമാസത്തിനും ജൂലൈക്കുമിടയിൽ നടന്ന ഏറ്റുമുട്ടലുകളുടെ ഒരു പരമ്പരയായിരുന്നു.
കൊച്ചിയിലുള്ള പോർട്ടുഗീസ് പടയാളികൾ തൃമുമ്പറ രാജയുടെ പടയാളികളുമായി ചേർന്ന് കൊച്ചിയിൽ നിന്നും കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യവുമായി കരയിലും കടലിലും വെച്ച്  ഏറ്റുമുട്ടുകയുണ്ടായി.
ഡ്വാർടെ പച്ചേക്കോ പെരീറയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പോർച്ചുഗീസ് സൈന്യത്തിന്റെ കുറച്ചുപടയാളികൾ ആ സൈന്യത്തേക്കാൾ എത്രയോ അധികം വലിപ്പമുള്ള ഒരു സൈന്യത്തെ ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിക്ക് അപമാനകരമായ ഒരു പരാജയമായിരുന്നു അന്നു സംഭവിച്ചത്.
കൊച്ചിയെ ജയിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഇദ്ദേഹം പരാജയപ്പെടുക മാത്രമല്ല, ചെറിയ എതിരാളികളെ തകർക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന സാമൂതിരി, സാമന്തന്മാരുടെയും സഖ്യകക്ഷികളുടെയും ഇദ്ദേഹത്തോടുള്ള വിശ്വാസത്തെകൂടി ഇല്ലാതാക്കുകയായിരുന്നു ഇതിലൂടെ ചെയ്തത്.
മലബാർ ഭരണകൂടത്തിനു ശേഷം പരമ്പരാഗതമായ അധികാരം സാമൂതിരിക്ക് നഷ്ടമായി.
അതോടെ കൊച്ചിയിൽ പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ സാന്നിധ്യം ആവർ ഉറപ്പാക്കി.
യുദ്ധപശ്ചാത്തലം
ചേര സാമ്രാജ്യം പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ തകർന്നപ്പോൾ കോഴിക്കോട് ( പോർട്ട് കാലിക്കറ്റ് എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടത്) നഗരത്തിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന സാമൂതിരി ('ലോർഡ് ഓഫ് ദ സീ' എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു) മലബാർ തീരത്തുള്ള അന്നത്തെ ചെറിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും അടക്കി വാണിരുന്നു.
സാമൂതിരിയുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ കോഴിക്കോട് ഒരു വാണിജ്യനഗരമായി വളർന്നു.
കേരളത്തിലെ കുരുമുളകിന്റെ പ്രധാന വ്യാപാര കേന്ദ്രമായി കോഴിക്കോട് ഉയർന്നു.
കിഴക്കു നിന്നും മറ്റുമെത്തുന്ന സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ കയറ്റുമതി ചെയ്തപ്പെടുന്ന പ്രധാന സ്ഥലമായും ഇതോടൊപ്പം കോഴിക്കോടായി മാറി.
1498-ൽ പോർട്ടുഗീസുകാർ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ വാസ്കോ ഡ ഗാമ കോഴിക്കോട് വഴി എത്തുകയും സാമൂതിരിയുമായി വാണിജ്യപരമായ കരാർ ഉറപ്പാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗാമയെ അത്രമാത്രം വിശ്വാസത്തിലെടുക്കാതിരുന്ന സാമൂതിരി പോർട്ടുഗീസുകാർക്ക് കോഴിക്കോട് വിപണികളിൽ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനം വാങ്ങിക്കാനുള്ള അനുവാദം മാത്രം നൽകുകയായിരുന്നു.
അതോടൊപ്പം അവർക്ക് ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക പദവികൾ നൽകാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു.
പെഡ്രോ അൽവാരിസ് കബ്രാൾ തന്റെ അടുത്ത പര്യടനം (2-ആം ഇന്ത്യൻ അർമ്മാഡ, 1500) നന്നായി തയ്യാറാക്കി.
ആയിടയ്ക്ക് വൃദ്ധനായ  സാമൂതിരിയുടെ മരണം  സംഭവിച്ചപ്പോൾ, കബ്രാൾ പുതിയ സാമൂതിരിയുമായി ഒരു ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുകയും അതുപ്രകാരം  കോഴിക്കോട് ഒരു പോർച്ചുഗീസ് ഫാക്ടറി തുറന്നുകിട്ടുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവർ അവരുടെ തനി സ്വഭാവം പുറത്തെടുത്തു കൊള്ളിവെപ്പും കൊലയും ബലാൽസംഗവും മിഷനറി നിർബന്ധിത മതം മാറ്റുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും തന്നെ പോർച്ചുഗീസ്  ചില സംഘർഷങ്ങൾ തുടങ്ങാനിടയായി.
തുടർന്നുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വിസമ്മതിക്കുകയും അതുവഴി  അറേബ്യൻ കച്ചവടക്കാർ പഴയ സമാധാന സ്ഥിതി കിട്ടുകയും വിപണനകേന്ദ്രത്തിലെത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു സാമൂതിരിക്ക്  ഗുണകരമാവുകയും സമ്പത്ത് വരുകയും ചെയ്യും.
എന്നാൽ 1500 ഡിസംബറിൽ ഫാക്ടറിയിൽ വൻ കലാപമുണ്ടായി, കോഴിക്കോട് ഫാക്ടറി കണ്ടു കെട്ടുകയും നിരവധി കലാപകാരികളായ പ്രതികളുമായ പോർച്ചുഗീസ്സുകാരുടെ കൂട്ടക്കൊലകൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു.
ഇതുകൊണ്ട് സാമൂതിരിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി കബ്രാൾ അവരുടെ നഷ്ടങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം ആവശ്യപ്പെടുകയും നഗരത്തിലെ എല്ലാ അറബ് കച്ചവടക്കാരെ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് കബ്രാൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സാമൂതിരി ഇതൊക്കെ നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ കോഴിക്കോട് നഗരത്തെ ആക്രമിച്ചു.
India Malabar Coast c. 1500
അങ്ങനെ പോർച്ചുഗലും കോഴിക്കോടും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
മലബാറിലെ തീരപ്രദേശത്തുള്ള ചില നഗര-സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പോർട്ടുഗീസുകാർ കോഴിക്കോടിന്റെ ആധിപത്യത്തിൻ കീഴിൽ തഴച്ചുവളർന്നിരുന്നു.
തുടർന്ന് കൊച്ചി , കണ്ണൂർ , കൊല്ലം തുടങ്ങിയ തുറമുഖങ്ങൾ തുറക്കുകയും പോർട്ടുഗീസുകാരെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്നുവന്ന പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ പിൻഗാമികളും പതിവുപോലെ തന്നെ കോഴിക്കോടിനെ ആക്രമിച്ചു, അവിടെയുള്ള കപ്പലുകളെ അവർ കണ്ടമാനം നശിപ്പിച്ചു.
നഗരത്തിലെ വാണിജ്യകേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് പുറമേയ്ക്കുള്ള ബന്ധം കുറയ്ക്കുന്നതിനും  അത് ഇടയാക്കി.
ഇതുമൂലം കടൽത്തീരത്തുള്ള പോർട്ടുഗീസ് കപ്പലുകളിലുള്ളവരുമായി ഒരു വെല്ലുവിളി നടത്തി മുന്നോട്ടു പോകാനാവില്ലെന്ന് അപ്പോൾ സാമുതിരിക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റി.
അവർ കപ്പലുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പീരങ്കികളും മറ്റ് ആയുധശേഖരങ്ങളും അത്രമാത്രം തീവ്രമായിരുന്നു.
എങ്കിലും നാട്ടിൽ ഇതേ തുടർന്നുണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ അത്രയ്ക്ക് രൂക്ഷമായിരുന്നില്ല.
ഇൻഡ്യയിലെ പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ സാന്നിധ്യം ചുരുക്കം ചില വാണിജ്യ ഏജന്റുമാർ വഴി അന്നും നടന്നു പോന്നിരുന്നു.
പോർട്ടുഗീസുകാർ ഇന്ത്യയിലേക്ക് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി വന്നതായിരുന്നു.
എന്നാൽ മലബാറിലെ തന്റെ പരമ്പരാഗതമായ അധികാരങ്ങൾ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ വ്യാപാരം വഴി അവസാനിക്കുമെന്നും ശത്രുരാജ്യങ്ങളുമായി ചേർന്ന്  പോർട്ടുഗീസുകാർക്ക്  നാട്ടിലേക്ക് ഇതേകാരണം പറഞ്ഞ് കയറിക്കൂടാൻ  കഴിയുമെന്നും സാമൂതിരി കണക്കുകൂട്ടി.
അതുവഴി  കൊച്ചി, കണ്ണൂർ, കൊല്ലം എന്നീ ശത്രുരാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള പോർച്ചുഗീസ് മാർക്കറ്റുകൾ കോഴിക്കോട് സിറ്റിയിൽ അടയ്ക്കുവാൻ സാമൂതിരി തീരുമാനിച്ചു.
സത്യത്തിൽ, സാമൂതിരിയുടെ മുൻകരുതലുകളും ആസൂത്രണവും ശരിയായിരുന്നു.
മലബാറിലെ തീരപ്രദേശത്തുള്ള ചില സ്ഥലങ്ങൾ പതിയെ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ കൈകളിലെത്തി.
ഭരണാധികാരികളുടെ മേൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് കപ്പലിലുണ്ടായിരുന്ന പോർച്ചുഗീസുകാർ വളരെ ക്രൂരമായ ചില ബ്രിട്ടീഷ് പത്രികകൾ ഇറക്കുകയുണ്ടായി.
തീരദേശങ്ങളിൽ നടന്നുവരുന്ന വാണിജ്യത്തെ തകർക്കാനും സമീപവാസികളുടെ ഗ്രാമ്യജീവിതം താറുമാറാക്കാനും ഇടയാക്കുന്നവയായിരുന്നു പലതും.
പോർട്ടുഗീസ് വ്യാപാരികളെ ബഹിഷ്കരിക്കുന്ന രീതി മിക്ക മലബാറി നഗരങ്ങളിലും പ്രചരിപ്പിക്കാൻ അന്ന് (അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ചു നാളത്തേക്കെങ്കിലും) അത്ര വലിയ പണിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ സാമൂതിരിയുടെ  യുക്തിഭദ്രമല്ലാത്ത ആവശ്യത്തെ അക്കാലത്ത് കൊച്ചിയടക്കം പലരും തള്ളിപ്പറയുകായിരുന്നു ഉണ്ടായത്.
കൊച്ചിയിലെ  ഒന്നാം  യുദ്ധം (1503)
വേമ്പനാട് കായലിന്റെ അറ്റത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കൊച്ചി  വളർന്നു വരുന്നൊരു വാണിജ്യ നഗരമായിരുന്നു അക്കാലത്ത്.
കൊച്ചിയിലെ തൃമുമ്പാറ രാജകുമാരനായിരുന്ന ഉണ്ണിയ ഗോദ വാഡ അക്കാലത്ത്  സ്വന്തം നിലപാടിൽ സുരക്ഷിതനായിരുന്നില്ല.
കാരണം, മുതിർന്ന നിരവധിപേർ മേധാവികളായി ഇടപ്പള്ളിയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ചെറുപ്രായക്കാരനായ ഒരു രാജകുമാരന്റെ മേൽവിലാസത്തിൽ  അറിയപ്പെടാൻ മിക്കവർക്കും മടിയായിരുന്നു.
വാസ്തവത്തിൽ, ഒരു കുടുംബ വൈരാഗ്യത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായിരുന്നു തൃമുമ്പാറ സാമ്രാജ്യം.
ബന്ധുക്കൾക്ക് എതിരായുള്ള തന്റെ നിലപാട് ശക്തിപ്പെടുത്താൻ രാജകുമാരൻ പോർച്ചുഗീസ് സഖ്യം വെച്ച്  ശ്രമിച്ചുവന്നു.
എന്നാൽ പൊതുജനങ്ങളിൽ ഭൂരിപക്ഷം പേരും പോർട്ടുഗീസുകാർക്കെതിരായിരുന്നു.
ഭക്ഷണകാര്യത്തിൽ പോലും കൊച്ചി അന്ന് സ്വയംപര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല,   മലബാർ ദേശത്തെ വ്യാപാരം തടസ്സപ്പെട്ടതുമൂലം ജനങ്ങൾക്ക് കഷ്ടപ്പാടുകൾ കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെട്ടു.
കൂടാതെ അന്ന് കൊച്ചിയിൽ  പ്രവാസി അറബികളും പ്രാദേശിക മാപ്പിളകളും കൂടുതലായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ഇവരോടൊന്നും തന്നെ പോർച്ചുഗീസുകാർ അവരുടെ എതിർപ്പിന്റെ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല.
എന്നാൽ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെയും അനുഭവപ്പെട്ടത്   നഗരത്തിൽ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന വ്യാപാരികളെയായിരുന്നു.
കൊച്ചിയിലെ സാധാരണ ജനതയെ നാടിൽ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷങ്ങൾ ബാധിച്ചിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പോർച്ചുഗീസ് ഫാക്ടറി കാര്യസ്ഥൻ ഡയോഗോ ഫെർണാണ്ടസ് കോറിയയും അദ്ദേഹത്തിൻറെ സഹായികളായ ലോറൻസ്കോ മോറെനോയും അൽവാറോ വാസും അന്ന് തൃമുമ്പാറ ഭരണാധികാരിയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു,  കൊട്ടാരത്തിൽ താമസിച്ച്, അവർ എപ്പോഴും നഗരത്തിന്റെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ നടക്കുമ്പോൾ വിശ്വസ്തരായ ഗാർഡുകൾ അവരോടൊപ്പം യാത്രാസൗകര്യങ്ങളുണ്ടാക്കി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ തുറമുഖങ്ങളിലൂടെയുടെ സാമൂതിരിയുടെ സ്വാധീനവും മറ്റും കൊച്ചിയിലെ കുരുമുളക് വിതരണം കൂടുതൽ വഷളാക്കിയിരുന്നു.
കുടെ, കൊച്ചിയുടെ സുഗന്ധവ്യഞ്ജന വിപണികളെക്കുറിച്ചുള്ള കണ്ടെത്തലുകളും പോർട്ടുഗീസ് ഘടകങ്ങളെ നിരാശരാക്കി.
കൊല്ലം പോലുള്ള മറ്റ് പ്രധാന നഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന താല്പര്യം തൃമുമ്പാറ രാജവിന് അറിയാമായിരുന്നു.
പോർട്ടുഗീസുകാർ കൊച്ചി നിരോധിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ തൃമുമ്പാറ രാജയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാൻനൊന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
References Battle of Cochin (1504) എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Sources Chronicles João de Barros (1552–59) Décadas da Ásia: Dos feitos, que os Portuguezes fizeram no descubrimento, e conquista, dos mares, e terras do Oriente.
[Dec. I, Lib 7.] Fernão Lopes de Castanheda (1551–1560) História do descobrimento conquista da Índia pelos portugueses [1833 edition] Gaspar Correia (c. 1550s) Lendas da Índia , first pub.
1858-64, in Lisbon: Academia Real das Sciencias.
Manuel de Faria e Sousa (1666–75) Asia Portuguesa , 3 vols.
Damião de Góis (1566–67) Crónica do Felicíssimo Rei D. Manuel Thomé Lopes "Navegação as Indias Orientaes, escrita em Portuguez por Thomé Lopes, traduzida da lingua Portugueza para a Italiana, e novamente do Italiano para o Portuguez", trans.
1812 into Portuguese, by Academia Real das Sciencias in Collecção de noticias para a historia e geografia das nações ultramarinas: que vivem nos dominios portuguezes, ou lhes são visinhas , Vol.
2, Pt.
5 Jerónimo Osório (1586) De rebus Emmanuelis , 1804 trans.
Da Vida e Feitos d'El Rei D. Manuel , Lisbon: Impressão Regia.
Duarte Pacheco Pereira (c. 1509) Esmeraldo de Situ Orbis online Secondary Bell, A.F. (1917) "Duarte Pacheco Pereira, 1465–1533", Portuguese Portraits , Oxford: Blackwell Dames, M.L. (1918) "Introduction" in An Account Of The Countries Bordering On The Indian Ocean And Their Inhabitants, Vol.
1 (Engl. transl. of Livro de Duarte de Barbosa ),  2005 reprint, New Delhi: Asian Education Services.
Danvers, F.C. (1894) The Portuguese in India, being a history of the rise and decline of their eastern empire .
2 vols, London: Allen.
Day, F. (1863) The Land of the Permauls, or, Cochin, its past and its present .
Madras: Adelphi.
Logan, W. (1887) Malabar Manual , 2004 reprint, New Delhi: Asian Education Services.
Mathew, K.N. (1988) History of the Portuguese Navigation in India .
New Delhi: Mittal.
Mathew, K.S. (1997) "Indian Naval Encounters with the Portuguese: Strengths and weaknesses", in Kurup, editor, India's Naval Traditions , New Delhi: Northern Book Centre.
Monteiro, S. (1989) Batalhas e Combates da Marinha Portuguesa, Vol.
1 (1139–1521) Lisbon: Sa da Costa.
Saraiva, F. S.L. (1849) Os Portuguezes em Africa, Asia, America, e Occeania , Vol.
2, Lisbon: Borges.
Whiteway, R. S. (1899) The Rise of Portuguese Power in India, 1497–1550 .
Westminster: Constable.
കൊച്ചിൻ പാലം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Cochin_Bridge പുതിയ കൊച്ചിപ്പാലവും (ഇടത്), പൊളിഞ്ഞുവീഴുന്നതിനു മുൻപുള്ള പഴയ കൊച്ചിപ്പാലവും(വലത്).
ഒരു മഴക്കാല ദൃശ്യം
ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് തെക്കൻ കേരളത്തെ മലബാറുമായി ബന്ധിച്ചിരുന്ന പാലമാണ് കൊച്ചിൻ പാലം .
ഭാരതപ്പുഴക്ക് കുറുകെ ഷൊർണൂരിലെ ചെറുതുരുത്തിയിലാണ് ഈ പാലം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
2011 നവംബർ 9-ന് നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പഴക്കമുള്ള ചരിത്രസ്മാരകം പരിപാലിക്കപ്പെടാത്തതു മൂലം തകർന്ന് വീണു.
ലഭ്യമായുള്ള കണക്കുകൾ അനുസരിച്ച് 1867-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരാണ് പാലം നിർമ്മിച്ചത് .
മീറ്റർ ഗേജ് റെയിൽപ്പാത ഉൾപ്പെടെയായിരുന്നു അക്കാലത്ത് പാലം നിർമ്മിച്ചത്.
പിന്നീട് സാധാരണ റെയിൽപാത നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ ഈ മീറ്റർ ഗേജ് പാത ഉപേക്ഷിച്ചു.
മലബാർ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ചരക്കുകൾ കൊച്ചി തുറമുഖത്തെത്തിക്കുവാനായാണ് ഈ പാലം നിർമ്മിച്ചത്.
ആദ്യകാലത്ത് മലബാറിനെ കൊച്ചിരാജ്യത്തേക്ക് സഞ്ചാരയോഗ്യമാക്കുവാനായി നിർമ്മിച്ചിരുന്ന ഏക പാലവുമായിരുന്നു ഇത്.
തുടർന്ന് കേരള രൂപീകരണത്തിനു ശേഷം പാലക്കാട് - തൃശ്ശൂർ ജില്ലകളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഈ പാലമാണ്.
പാലം സംരക്ഷണസമിതിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരം  കേന്ദ്ര പുരാവസ്തുവകുപ്പ് 2017 മാർച്ചിൽ നടത്തിയ പ്രഥമപരിശോധനയിൽ 115 വർഷത്തെ പഴക്കം കണക്കാക്കുന്നതായി അറിയിച്ചിരുന്നു.
കൊച്ചിൻ പാർട്ടി ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുൻപ് നിലവിലിരുന്ന കൊച്ചി രാജ്യപരിധിയിലുള്ള ഒരു വിഭാഗം സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം രൂപം കൊടുത്ത ഒരു മധ്യ-വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് കൊച്ചിൻ പാർട്ടി.1949 ലാണ് ഈ പാർട്ടി ഔദ്യോഗീകമായി നിലവിൽ വന്നത്.
സി.വി ഇയ്യൂ, കുഞ്ഞിരാമമേനോൻ എന്നിവരായിരുന്നു ഇതിന്റെ സ്ഥാപക നേതാക്കൾ " കൊച്ചി കൊച്ചിക്കാർക്ക് " എന്നതായിരുന്നു ഈ പ്രസ്ഥാത്തിന്റെ ആപ്തവാക്യം.
കൊച്ചിയെ തിരുവിതാംകൂറിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നതിനെ എതിർത്തു കൊണ്ട് കൊച്ചിയെ മറ്റൊരു സംസ്ഥാനമാക്കി മാറ്റുക എന്നതായിരുന്നു ഈ കക്ഷിയുടെ ലക്ഷ്യം.
എങ്കിലും 1951-ലെ തിരുകൊച്ചി നിയമസഭാ ഇലക്ഷനിൽ കൊച്ചിൻ പാർട്ടി "പുഷ്പം" അടയാളത്തിൽ മൽസരിക്കുകയുണ്ടായി എന്നാൽ ആകെ 59535 ( 1.75%) മാത്രമെ നേടുവാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ.
വടക്കാഞ്ചേരി നിയോജക മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും അയ്യപ്പൻ എന്ന ഒരാൾ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ തുടർന്നു വന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ഈ കക്ഷിക്ക് ജനപിന്തുണ ആകർഷിക്കുവാൻ സാധിക്കാതെ പിൻവാങ്ങേണ്ടി വന്നു.
കാച്ചിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Yam_(vegetable)
കാച്ചിൽ വള്ളിയുടെ മുട്ടുകളിൽ ഇലകളോടൊപ്പം വളരുന്ന കിഴങ്ങായ മേക്കാച്ചിൽ നീലക്കാച്ചിൽ മുറിച്ചത് 92 കിലോ തൂക്കമുള്ള കാച്ചിൽ പ്രദർശനത്തിന് വെച്ചിരിക്കുന്നു കാച്ചിൽ മുറിച്ചു കഷണങ്ങളാക്കിയത്
കേരളത്തിൽ ധാരാളമായി കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു കിഴങ്ങുവർഗ്ഗ വിളയാണ്‌ കാച്ചിൽ .
ഇത് കുത്തുകിഴങ്ങ്, കണ്ടിക്കിഴങ്ങ്, കാവത്ത് എന്നൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്നു.
Greater yam, Asiatic yam എന്നീ ഇംഗ്ലീഷ് നാമങ്ങളുള്ള ഈ സസ്യത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയനാമം Dioscorea alata Linn എന്നാണ്‌ .
ആയുർവ്വേദത്തിൽ
മധുര രസവും ഗുരു, സ്നിഗ്ധ് ഗുണവും ശീത വീര്യവും ഉള്ള സസ്യമാണിത്.
ഇതിന്റെ കാണ്ഡം (കിഴങ്ങ്) ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു .
ഇത് ഒരു വള്ളിച്ചെടിയായി വളരുന്ന സസ്യമാണ്‌.
തണ്ടുകൾക്ക് ചതുരാകൃതിയാണുള്ളത്.
ഇലകൾ വലിപ്പമുള്ളതും മിനുസമാർന്നതും ദീർഘ വൃത്താകൃതിയിൽ ഉള്ളതുമാണ്‌.
തണ്ടുകളിൽ ഇലകൾ ഉണ്ടാകുന്ന മുട്ടുകളിൽ ചെറിയ കിഴങ്ങുകളും കാണാം.
ഇവയ്ക്ക് മേക്കാച്ചിൽ എന്നാണ് പേര്.
നാടൻ, ആഫ്രിക്കൻ എന്നീ രണ്ടുതരം കാച്ചിലുകൾ ലഭ്യമാണ്‌.
നൈജീരിയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ഇനമാണ്‌ ആഫ്രിക്കൻ ഇനത്തിൽ പെട്ടവ.
സാധാരണ നാടൻ ഇനങ്ങളെക്കാൾ വലിപ്പം വയ്ക്കുന്ന ഇനമാണിത്.
തെങ്ങ് , വാഴ എന്നിവയുടെ ഇടവിളയായും കാച്ചിൽ കൃഷി ചെയ്യാവുന്നതാണ്‌.
നല്ലതുപോലെ മഴ ലഭിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ കൃഷി ചെയ്യാൻ പറ്റിയ കിഴങ്ങുവിളയാണ്‌ കാച്ചിൽ.
നടിൽ വസ്തു കിഴങ്ങുതന്നെയാണ്‌.
കിഴങ്ങ് ഏകദേശം 250ഗ്രാം മുതൽ 300 ഗ്രാം വരെ ഭാരമുള്ള കഷണങ്ങളാക്കി പച്ചചാണകസ്ലറിയിൽ മുക്കി ഉണക്കി എടുക്കേണ്ടതാണ്‌.
കൃഷിക്കായി ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സ്ഥലം ഉഴുത് പാകപ്പെടുത്തി 45 X 45 X 45 സെന്റീമീറ്റർ അളവിൽ കുഴികളെടുത്താണ്‌ കാച്ചിൽ നടുന്നത്.
ഏകദേശം ഒന്നേകാൽ കിലോഗ്രാം പൊടിച്ച കാലിവളം മേൽമണ്ണുമായി ചേർത്ത് കുഴിയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗം മൂടുക.
ഇങ്ങനെയുള്ള കുഴികളിൽ നേരത്തേ തയ്യാറാക്കിയ നടീൽ വസ്തു നട്ടതിനുശേഷം മണ്ണ് വെട്ടികൂട്ടി ചെറിയ കൂനകളാക്കുക.
ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ കൂനകളിൽ കുഴിയെടുത്തും കാച്ചിൽ നടാറുണ്ട്.
നട്ടതിനുശേഷം കരിയില, ഉണങ്ങിയ തെങ്ങോല എന്നിവകൊണ്ട് പുതയിടുക.
ഇങ്ങനെ പുതയിടുന്നതുമൂലം മണ്ണിലെ ഈർപ്പം നിലനിൽക്കുകയും മണ്ണൊലിപ്പ് തടയുകയും ചെയ്യാം .
ഔഷധം
കാട്ടുകാച്ചിൽ ഇനങ്ങളായ Dfloribunda, Dmexicana എന്നിവയിൽ നിന്നും സപ്പോജനിൻസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു രാസവസ്തു ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ രാസവസ്തുവിൽ നിന്നും വിലയേറിയ അലോപ്പതി ഔഷധങ്ങളായ കോർട്ടിസോൺ, ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ എന്ന പുരുഷ ഹോർമോണും പ്രൊജസ്റ്റിറോൺ എന്ന സ്ത്രീ ഹോർമോണും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് .
ഘടകം അളവ് ഈർപ്പം 69.6% മാംസ്യം 1.4 % കൊഴുപ്പ് 0.1 % ലവണങ്ങൾ 1.6 % നാരുകൾ 1% അന്നജം 26.0% കലോറി 111 ഐ യൂ പ്രധാന ഇനങ്ങൾ
ഡയസ്‌കൊറിയ ജനുസിലെ സസ്യങ്ങളാണ് കാച്ചിലുകൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
അവയെപ്പറ്റി അറിയാൻ കാച്ചിലുകൾ എന്ന ലേഖനം കാണുക.
പത്തോളം ഇനങ്ങൾ കൃഷിക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ചെറുകിഴങ്ങ് അഥവാ ചെറുവള്ളിക്കിഴങ്ങ്, നനക്കിഴങ്ങ്, മുക്കിഴങ്ങ് എന്നിവയാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്നിനങ്ങൾ.
ശ്രീകീർത്തി (നാടൻ)-തെങ്ങിനും വാഴയ്ക്കും ഇടവിളയായി നടാൻ പറ്റിയ ഇനം.
ശ്രീരൂപ (നാടൻ)-പാചകം ചെയ്യുമ്പോൾ ഗുണം കൂടുതലുള്ള ഇനം ഇന്ദു (നാടൻ)- കുട്ടനാട്ടിലെ തെങ്ങിന്‌ ഇടവിളയായി നടാൻ പറ്റിയ ഇനം .
ശ്രീ ശില്പ (നാടൻ)-ആദ്യ സങ്കരയിനം.
ആഫ്രിക്കൻ കാച്ചിൽ - നൈജീരിയ ജന്മദേശം, അധികം പടരാത്ത, തണ്ടുകളിൽ വിത്തുണ്ടാകുന്നു ശ്രീശുഭ (ആഫ്രിക്കൻ)-വരൾച്ചയെ ചെറുക്കാനുള്ള ശേഷി, മൂപ്പ് 9-10 മാസം.
ശ്രീപ്രിയ (ആഫ്രിക്കൻ)-വരൾച്ചയെ ചെറുക്കാനുള്ള ശേഷി ശ്രീധന്യ (ആഫ്രിക്കൻ)-കുറിയ ഇനം മലതാങ്ങി 130 കിലോഗ്രാം വരെ തൂക്കം ഒരു ചുവടിൽ വിളയും മുരംചാരി, കടുവ കൈയ്യൻ, മലതാങ്ങി, മലമുട്ടൻ, കൊടിതൂക്കി, ആനക്കാലൻ, പാറപോട്ടൻ, വല്ലിക്കിഴങ്ങു എന്നീ അപൂർവ ഇനങ്ങളുമുണ്ട് കർഷകയിനങ്ങൾ
* ചുവപ്പ് കാച്ചിൽ
* ഇറച്ചി കാച്ചിൽ അഥവാ അടതാപ്പ്
* നീണ്ടി
* തൂണൻ
* ക്വിന്റൽ
* പരിചകോടൻ
* വാഴവടക്കൻ
* കുഴിക്കാവിത്ത്
* ഉരുളൻ * കുരങ്ങ് കാച്ചിൽ
ചിത്രശാല കുത്തുകിഴങ്ങ് ചെടി കുത്തുകിഴങ്ങ് ചെടി കുത്തുകിഴങ്ങ് ചെടി കാച്ചിൽ കാച്ചിൽ
Yam എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
അവലംബം ↑ Dioscorea alata was first described and published in Species Plantarum 2: 1033.
↑ 1 2 1 2 കർഷകശ്രീ മാസിക.
താൾ 36 1 2 ഡോ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ, വൈദ്യരത്നം വേലായുധൻ നായർ.
പുറം 81.
↑ {{ cite news }} : Check date values in: | accessdate= and | date= ( help ) CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) ↑ {{ cite news }} : Check | url= value ( help ) ; Missing or empty | title= ( help ) ↑
മാതൃഭൂമി ഡിസംബര് ഒന്ന്,  2013
കാജി (നേപ്പാൾ) കാജി വംശിധർ കാലു പാണ്ഡെ, ഗൂർഖ സാമ്രാജ്യത്തിലെ കാജി, നേപ്പാളിൽ നിന്നുള്ള പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന കാജികളിൽ ഒരാൾ
കാജി ( Nepali : काजी ) 1768 നും 1846 നും ഇടയിൽ ഗൂർഖ രാജ്യത്തിന്റെയും (1559-1768) നേപ്പാൾ രാജ്യത്തിന്റെയും പ്രഭുക്കന്മാർ ഉപയോഗിച്ച സ്ഥാനവും പദവിയും ആയിരുന്നു.
മറ്റ് പല സമകാലിക രാജ്യങ്ങളും അവരുടെ മന്ത്രിമാർക്ക് ഇതേ പദവി ഉപയോഗിച്ചു.
ചരിത്രകാരൻ മഹേഷ് ചന്ദ്ര റെഗ്മി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്, കാജി സംസ്കൃത പദമായ കാരിയിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചതെന്ന്.
ഗൂർഖ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ദ്രവ്യ ഷാ രാജാവിന്റെ കീഴിലുള്ള ആദ്യത്തെ കാജിയായിരുന്നു ഗണേഷ് പാണ്ഡെ .
അദ്ദേഹം ദ്രവ്യ ഷായെ ഗൂർഖയിലെ രാജാവാകാൻ സഹായിച്ചു, പിന്നീട് ഗൂർഖയിലെ കാജിയായി [note 1] 1559 എഡിയിൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടു ഗൂർഖയിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന കാജിയാണ് ഗണേഷ് പാണ്ഡെയുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച കാലു പാണ്ഡെ .
നര ഭൂപാൽ ഷാ രാജാവിന്റെ കാലത്ത് കാജി ആയിരുന്ന ഭീംരാജ് പാണ്ഡെയുടെ മകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
കാലു പാണ്ഡെ കീർത്തിപൂർ യുദ്ധത്തിൽ ഗോർഖാലിസിനെ നയിച്ചു.
താഴ്‌വരയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ അറ്റത്തുള്ള നായ്‌കാപ്പ് എന്ന കുന്നിൽ അദ്ദേഹം ഒരു താവളം സ്ഥാപിച്ചു, അവിടെ നിന്നാണ് അവർ കീർത്തിപൂരിൽ ആക്രമണം നടത്തുന്നത്.
യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുസൈന്യത്താൽ വളഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹം കൊല്ലപ്പെട്ടു.
കാന്തിപൂർ രാജ്യത്തിലെ മന്ത്രിമാർക്കും ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും കാജി എന്ന സ്ഥാനപ്പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജയപ്രകാശ് മല്ല രാജാവിന്റെ ഭരണകാലത്തെ കാജിയും സൈന്യാധിപനുമായിരുന്നു കാശിറാം ഥാപ്പ .
ഫ്രാൻസിസ് ബുക്കാനൻ-ഹാമിൽട്ടണിന്റെയും ഡില്ലി രാമൻ റെഗ്മിയുടെയും അഭിപ്രായത്തിൽ നേപ്പാളിൽ സർക്കാർ രൂപീകരിക്കുന്നത് 4 കാജിമാരാണ്.
റാണാ ബഹാദൂർ ഷാ രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിൽ, 4 കാജിമാരെ നിയമിക്കുകയും രാജാവിന്റെയും ചൗതരിയയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
റാണാ ബഹാദൂർ രാജാവ് തന്റെ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത മകൻ ഗീർവാൻ യുദ്ധ ബിക്രം ഷായ്ക്ക് വേണ്ടി സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്തതിന് ശേഷം കാജികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ എണ്ണം മാറി.
ഭീംസെൻ ഥാപ്പയുടെ ഭരണകാലത്ത്, യഥാക്രമം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ബോഡിയായും സൈനിക മേധാവിയായും ഗവർണർമാരായും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന കാജിമാരുടെ അകവും പുറവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗവർണർമാരായി ഭരണം നടത്താൻ കാജിയും ചൗതരിയയും ബഡാ ഹക്കിമും നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ഗവൺമെന്റിന്റെ ആന്തരിക വൃത്തത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു കുടുംബത്തിനും പൂർണ്ണമായ ആധിപത്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
എല്ലാ തപസ്, പാണ്ഡേസ്, ബാസ്നെറ്റ് എന്നിവരും ആന്തരിക വൃത്തത്തിൽ സമാനമായ ഓഹരികൾ കൈവശം വച്ചിരുന്നു.
മുൽക്കാജി
1806-ൽ റാണാ ബഹദൂർ ഷാ രാജാവ് മുഖ്തിയാർ സ്ഥാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും നേപ്പാളിലെ ഭരണത്തെ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് രാജ്യത്തിന്റെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് അധികാരങ്ങൾ വഹിക്കുന്നതിനും മുമ്പ് മുഖ്യ ( മുൾ ) കാജി നേപ്പാൾ പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് തുല്യനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
1794-ൽ റാണാ ബഹദൂർ ഷാ രാജാവ് പ്രായപൂർത്തിയാകുകയും പുതുതായി നിയമിതനായ നാല് കാജിമാരിൽ കീർത്തിമാൻ സിംഗ് ബസ്ന്യാത്തിനെ മുഖ്യ ( മുൾ ) കാജിയായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു, എന്നാൽ ദാമോദർ പാണ്ഡെയാണ് ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള കാജി.
അഭിമാൻ സിംഗ് ബസ്ന്യാത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി കീർത്തിമാൻ മുഖ്യ കാജിയായി.
1801 സെപ്തംബർ 28-ന് രാജരാജേശ്വരി ദേവിയുടെ അനുയായികൾ കീർത്തിമാനെ രഹസ്യമായി കൊലപ്പെടുത്തി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ ബക്തവർ സിംഗ് ബസ്ന്യാത്, തുടർന്ന് മുഖ്യ ( മുൾ ) കാജി സ്ഥാനം നൽകി.
പിന്നീട് ദാമോദർ പാണ്ഡെയെ രാജരാജേശ്വരി രാജ്ഞി മുഖ്യ കാജിയായി നിയമിച്ചു.
1804 മാർച്ചിൽ മുൽക്കാജി ദാമോദർ പാണ്ഡെയുടെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് ശേഷം, രണജിത് പാണ്ഡെയെ മുൽക്കാജി (മുഖ്യ കാജി) ആയും ഭീംസെൻ ഥാപ്പയെ രണ്ടാം കാജിയായും ഷേർ ബഹദൂർ ഷാ മുൽ ചൗതാരിയയായും രംഗനാഥ് പൗഡേലിനെ രാജ് ഗുരുവായും (രാജകീയ ആചാര്യൻ) നിയമിച്ചു.
കാജി എന്ന പദവിയുള്ള ആളുകളുടെ ലിസ്റ്റ് അഭിമാൻ സിംഗ് ബസ്നെറ്റ് (മുൽകാജി) അഭിമാൻ സിംഗ് റാണാ മഗർ (കാജി മുൽക്കി ദിവാൻ) അമർ സിംഗ് ഥാപ്പ (സനുകാജി) അമർ സിംഗ് ഥാപ്പ ഛേത്രി (ബഡകാജി) ബക്തവാർ സിംഗ് ബസ്ന്യാത് (മുൽകാജി) ബാൽ നർസിങ് കുൻവാർ (കാജി) ബംസ രാജ് പാണ്ഡെ (ദിവാൻ കാജി) ഭീംസെൻ ഥാപ്പ (കാജി പിന്നീട് മുഖ്ത്യാർ) ബിരാജ് ഥാപ്പ മഗർ (ഗൂർഖയിലെ കാജി) ദാമോദർ പാണ്ഡെ (മുൽക്കാജി) ധോക്കൽ സിംഗ് ബസ്ന്യാത് (കാജി) ഗഗൻ സിംഗ് ഭണ്ഡാരി (കാജി) ഗജിയാനേഷ് പാണ്ഡെ (ഗൂർഖയിലെ കാജി) ജംഗ് ബഹാദൂർ റാണ (കാജി പിന്നീട് പ്രധാനമന്ത്രി) കാലു പാണ്ഡെ (ഗൂർഖയിലെ കാജി) കാശിറാം ഥാപ്പ (കാന്തിപൂർ കാജി) കേഹർ സിംഗ് ബസ്ന്യാത് (കാജി) കീർത്തിമാൻ സിംഗ് ബസ്ന്യാത് (മുൽകാജി) മതാബർസിംഗ് ഥാപ്പ (കാജി പിന്നീട് മുഖ്തിയാർ) നൈൻ സിംഗ് ഥാപ്പ (കാജി ജനറൽ) രാം കൃഷ്ണ കുൻവാർ (കാജി ജേതാബുദ്ധ) രണബീർ സിംഗ് ഥാപ്പ (കാജി ജനറൽ) രണധോജ് ഥാപ്പ (കാജി) റാണാ ജംഗ് പാണ്ഡെ (കാജി പിന്നീട് മുഖ്തിയാർ) സർബജിത് റാണ മഗർ (മുൽകാജി) ശിവറാം സിംഗ് ബസ്ന്യാത് (സേനാപതി കാജി) സ്വരൂപ് സിംഗ് കാർക്കി (കാജി പിന്നീട് ദിവാൻ) കാജി എന്ന പേരുള്ള ആളുകളുടെ പട്ടിക
സ്വന്തം പേരും മധ്യനാമമായും കാജി ചിലർ ഉപയോഗിച്ചു.
ആദ്യ പേരും മധ്യനാമവും കാജി ഉള്ള പ്രമുഖ നേപ്പാളുകാർ: ചിൻ കാജി ശ്രേഷ്ഠ, നേപ്പാളിലെ രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ കാജി മാൻ സംസോഹാങ്, നേപ്പാളിലെ രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ നാരായൺ കാജി ശ്രേഷ്ഠ, നേപ്പാളിലെ രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ നാറ്റി കാജി, നേപ്പാളീസ് ഗായകൻ പൂർണ കാജി തംരകർ, നേപ്പാളിലെ വ്യാപാരിയും പത്രപ്രവർത്തകയും രാജു കാജി ശാക്യ, നേപ്പാൾ ഫുട്ബോൾ താരവും പരിശീലകനും ഇതും കാണുക മുക്തിയാർ സേനാപതി സർദാർ കാജി പ്രാത , അഞ്ച് ക്ഷത്രി ജാതിക്കാർക്ക് കാജി പദവി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ആചാരം റഫറൻസുകൾ അടിക്കുറിപ്പുകൾ കുറിപ്പുകൾ ഗ്രന്ഥസൂചിക {{ citation }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) {{ cite journal }} : Cite journal requires | journal= ( help )
ഫലകം:Types of heads of government ഫലകം:Types of government minister ഫലകം:Chhetri communities
കാജൽ കിരൺ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Kajal_Kiran
ഒരു ബോളിവുഡ് നടിയായ കാജൽ കിരൺ ( also credited by many as Kaajal Kiran ) ഹിന്ദി സിനിമകളിലും മലയാളത്തിലും കന്നഡയിലും തമിഴിലും അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1977 മുതൽ 1990 വരെ 13 വർഷത്തോളം ചലച്ചിത്രജീവിതത്തിൽ സജീവമായിരുന്ന കാജൽ നിരവധി സിനിമകളിൽ അഭിനയിച്ചെങ്കിലും, ഹം കിസിസേ കം നഹീം (1977) എന്ന ചിത്രത്തിലെ വേഷം ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
കിരണിന്റെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അധികം ഒന്നും അറിയില്ല.
കാജൽ കിരൺ (ജനനം: സുനിത കുൽക്കർണി) 1958 ഒക്ടോബർ 18 ന് മുംബൈയിലെ ഒരു മധ്യവർഗ്ഗ മറാത്തി കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു.
സെന്റ് ജോസഫ്സ് ഹൈസ്കൂളിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം ..
1990-കളിൽ കിരൺ സിനിമാ വ്യവസായത്തിൽ നിന്ന് പിൻമാറുകയും ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുകയും (ഇപ്പോൾ ആംസ്റ്റർഡാമിൽ ) ചെയ്ത അവർ വിവാഹിതയും കുട്ടികൾ ആയെങ്കിലും, അവരെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിയലുകൾ ഇതുവരെ അജ്ഞാതമാണ്.
References List: പുറം കണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് കാജൽ കിരൺ Kajal Kiran at Bollywood Hungama
കാജോൾ അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ മൈ നേം ഈസ് ഖാൻ (2010) എന്ന സിനിമയുടെ പ്രീമിയറിൽ കാജോൾ സിനിമയുടെ പേര് വർഷം റോൾ സംവിധാനം കുറിപ്പുകൾ അവലംബം ബേഖുദി 1992 രാധിക രാഹുൽ റവൈൽ ബാസിഗർ 1993 പ്രിയ ചോപ്ര അബ്ബാസ്-മസ്താൻ ഉധർ കി സിന്ദഗീ 1994 സീത കെ.വി. രാജു യെ ദില്ലഗി 1994 സപ്ന നരേഷ് മൽഹോത്ര മികച്ച നടിക്കുള്ള ഫിലിംഫെയർ പുരസ്കാരത്തിന് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു