smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പണ്ഡിതന്മാരായ ഈ നിരൂപകർക്കിടയിൽ മലയാള നിരൂപണത്തെ സമഗ്രമായി പുതുക്കിയെടുക്കാൻ ഭാരതീയ സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറി പാശ്ചാത്യകലയെ പിന്തുടർന്ന കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു.
പുതിയ ലാകത്തിനുവേണ്ട ആശയങ്ങൾ.
എ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ള സാഹിത്യത്തിൽ ഉദ്ബുദ്ധചിന്തകളുടെ വക്താവാണ്.
പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ രീതിവച്ച് അദ്ദേഹം എഴുത്തുകാരെ വകതിരിച്ചു.
പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം വ്യവസ്ഥകൾ രൂപപ്പെടുത്തി നവലോകത്തിന് വേണ്ട സാഹിത്യ മാതൃകകൾ അവതരിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാങ്കേതിക ഗ്രന്ഥനിരൂപണങ്ങൾ, നവലോകം തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മലയാളം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട പുതിയ സാഹിത്യാവബോധത്തിന്റെ രേഖകളുണ്ട്.
എം.എസ്സിന്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവസിദ്ധാന്തവും സാഹിത്യകാരനും, കെ. ദാമോദരന്റെ എന്താണ് സാഹിത്യം എന്നിവ റിയലിസ്റ്റിക് ആശയാന്തരീക്ഷം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
എം. എസ്. ദേവദാസ്, കെ.എൻ. എഴുത്തച്ഛൻ, കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള, എം.എസ്. മേനോൻ എന്നിവർ പൊതുവേ ഇത്തരം ആഭിമുഖ്യത്തോടെ ആണ് നിരൂപണം നടത്തിയത്.
നവീന നിരൂപണത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് സാഹിത്യത്തിന്റെ പുരോഗമനാംശത്തെ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ബി. രാജീവൻ, സച്ചിദാനന്ദൻ, പി.കെ.പോക്കർ, കെ.ഇ.
എൻ. കുഞ്ഞഹമ്മദ് തുടങ്ങിയവർ പുതിയ കാലഘട്ടത്തിലും ശ്രദ്ധിച്ചു.
കലാസൃഷ്ടികൾ സ്വന്തം നിലയ്ക്കുതന്നെ സുന്ദരവും മനുഷ്യഭാവിയിൽ വിശ്വാസം ജനിപ്പിക്കുന്നതുമാവണമെന്ന വിശ്വാസം വച്ചു പുലർത്തിയ നിരൂപകരാണ് എം.പി. പോൾ, ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി എന്നിവർ.
സൌന്ദര്യനിരീക്ഷണം, നോവൽ സാഹിത്യം, ചെറുകഥാപ്രസ്ഥാനം എന്നിവ പോളിന്റെ അക്കാദമിക് പഠനങ്ങളാണ്.
ബാല്യകാലസഖിയുടെ ജീവിതത്തുടിപ്പ് അദ്ദേഹത്തെ വ്യാമുഗ്ധനാക്കിയത് അതിന്റെ അദ്ഭുതകരമായ അനുഭവവേദ്യതയും യാഥാർഥ്യബോധവും കൊണ്ടാണ്.
മുണ്ടശ്ശേരിയാണ് സമകാലിക രചനകളെ കൂടുതൽ വിമർശന വിധേയമാക്കിയത്.
ഉള്ളൂർ, വള്ളത്തോൾ, കുമാരനാശാൻ എന്നിവരുടെ സമാന പ്രമേയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പിംഗ്ള, മഗ്ദലനമറിയം, കരുണ എന്നിവയെ വിലയിരുത്തിയ മാറ്റൊലിയിൽ അദ്ദേഹം മനഃപൂർവം പക്ഷപാതം കാണിച്ചു എന്ന് ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആശാനോടുള്ള പ്രതിപത്തിയായിരുന്നു മുണ്ടശ്ശേരിയെ ശക്തനാക്കിയത്.
തന്റെ അവസാനകാലത്ത് ഉള്ളൂരിനെ മുണ്ടശ്ശേരി ഏറെ പ്രശംസിച്ചത് ആദ്യകാല നിലപാടുകൾക്കുള്ള പശ്ചാത്താപമായിരുന്നു.
ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പിന്റെ കവിതയുടെ ഭാവഗീതത്വത്തെ എതിർക്കാൻ അദ്ദേഹമുണ്ടാക്കിയ തത്ത്വമാണ് നാടകാന്തം കവിത്വം.
ഭദ്രമായ ഭാവം മാത്രം പോരാ രൂപവും വേണമെന്ന ആശയം രൂപഭദ്രത എന്ന കൃതിയിൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത് പുരോഗമനവാദികൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
പുതിയ ആശയങ്ങളോട് ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ചരിത്രപരമായ പരിവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് രാജരാജന്റെ മാറ്റൊലിയിൽ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചത്.
കുട്ടിക്കൃഷ്ണമാരാർ സംസ്കൃതപാണ്ഡിത്യത്തിന്റെ തണലിലാണ് തന്റെ നിരൂപണങ്ങൾ എഴുതിയത്.
മഹാഭാരതം കഥ ഭാരത പര്യടനത്തിൽ അദ്ദേഹം പുതിയ വായനയ്ക്കു വിധേയമാക്കി.
പക്ഷപാതപരമാവണം നിരൂപണം എന്ന് അദ്ദേഹം സയുക്തികം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വള്ളത്തോളിനെ അദ്ദേഹം ഗാഢമായി ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. 'സംവിധാന ഭംഗിയാണ് കല' എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുകയും അത് യാന്ത്രികമല്ലെന്ന് സമർഥിക്കുകയും ചെയ്തു.
കേരളീയ മനസ്സിനെ പ്രകൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നിരൂപണത്തിൽ ചർച്ചചെയ്ത ഒരേയൊരു നിരൂപകനാണ് ഭാസ്കരൻ നായർ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലയും കാലവും, ദൈവനീതിക്കു ദാക്ഷിണ്യമില്ല എന്നിവ മൌലികമായ നിരൂപണ പ്രതിഭയുടേതാണ്.
ശക്തമായ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കുപോലും മധുരസംഗീതത്തിന്റെ ലയം നല്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രമുഖ നിരൂപകനാണ് പ്രൊഫ. എസ്. ഗുപ്തൻനായർ.
സാഹിത്യം ഇസങ്ങൾക്കപ്പുറമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച ഈ നിരൂപകൻ ജി.യുടെ കവിതയ്ക്കെഴുതിയ ആമുഖം സമഗ്രവും ആധികാരികവുമായ വിലയിരുത്തലിന്റെ മികച്ച മാതൃകയാണ്.
ചങ്ങമ്പുഴയെ അടുത്തറിയാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ രേഖകളും അദ്ദേഹം മലയാളിക്ക് നല്കിയിട്ടുണ്ട്.
സമാലോചന എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരൂപണത്തിന് നല്കാവുന്ന വിശേഷണമാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു കൃതിയുടെ പേരും.
ആധുനിക സാഹിത്യം, ഇസങ്ങൾക്കപ്പുറം എന്നിവ പ്രധാന കൃതികളിൽ ചിലതാണ്.
സമഗ്രനിരൂപണത്തിന്റെ വഴിയേ സഞ്ചരിച്ച നിരൂപകനാണ് സുകുമാർ അഴീക്കോട്.
ആശാന്റെ സീതാകാവ്യം, ചിന്താവിഷ്ടയായ സീതയെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രപഠനമാണ്.
ചങ്ങമ്പുഴയെക്കുറിച്ചും (രമണനും മലയാളകവിതയും), ജി.യെക്കുറിച്ചുമുള്ള (ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ് വിമർശിക്കപ്പെടുന്നു) പഠനങ്ങൾ ഖണ്ഡനപരമാണ്.
തത്ത്വമസി എന്ന ഉപനിഷത് പഠനമാണ് അഴീക്കോടിന്റെ ഗവേഷണപരമായ മുഖ്യകൃതി.
മറ്റൊന്ന് മലയാള വിമർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ്.
ആധുനികതയോട് അസഹിഷ്ണുവാണ് അദ്ദേഹം.
പുരോഗമനപ്രസ്ഥാനത്തോട് അവസാനകാലത്ത് ഈ നിരൂപകൻ അനുരഞ്ജിച്ചു.
മനഃശാസ്ത്രനിരൂപണത്തിൽ തുടങ്ങിയവരാണ് ഡോ.എം. ലീലാവതിയും എം.എൻ. വിജയനും.
കവിതയും ശാസ്ത്രവും ഡോ. ലീലാവതിയുടെ പ്രശസ്തമായ ആദ്യകാല ഗ്രന്ഥമാണ്.
തുടർന്ന് കവിതാകഥാപഠനം അവരുടെ മുഖ്യ ദൗത്യമായി.
കേരളത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക കവികളെയും പ്രധാന കാഥികരെയും അവർ പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ജി.യാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാന കവി.
കാല്പനിക കവിതകളെയും നിയോക്ലാസ്സിക് കവിതകളെയും അറിഞ്ഞ് ആസ്വദിക്കുകയും അപഗ്രഥിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ നിരൂപക സി. രാധാകൃഷ്ണന്റെ കൃതികൾ മുൻനിർത്തി നടത്തിയ പഠനം (അപ്പുവിന്റെ അന്വേഷണം) ഏറെ ശ്രദ്ധാർഹമാണ്.
കവിതാധ്വനി, അമൃതമശ്നുതേ, ആദിപ്രരൂപങ്ങൾ സാഹിത്യത്തിൽ എന്നിവ ആഴത്തിലുള്ള സമഗ്ര വിമർശനത്തിന്റെ മികച്ച മാതൃകകളാണ്.
പ്രൊഫ. എം.എൻ. വിജയന്റെ സഹ്യന്റെ മകനെയും മാമ്പഴത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ മനഃശാസ്ത്രപഠനത്തിന്റെ മലയാളത്തിലെ മികച്ച മാതൃകകളാണ്.
മാർക്സിയൻ ദർശനത്തിൽ തികഞ്ഞ അവഗാഹമുള്ള അദ്ദേഹം ആദ്യം മനഃശാസ്ത്രത്തെ മാർക്സിസ്റ്റ് ദർശനവുമായി സമന്വയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പിന്നെ നരവംശശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ കൃതികളിലൂടെ സാംസ്കാരിക പഠനമെന്നതായി അദ്ദേഹതിന്റെ സമീപനം.
ചുമരിൽ ചിത്രമെഴുതുമ്പോൾ, ചിതയിലെ വെളിച്ചം, ശീർഷാസനം എന്നിവയാണ് പ്രധാന കൃതികൾ.
മൌലികമായ ഭാഷയും ചിന്തയും അപഗ്രഥനസ്വഭാവങ്ങളും എം.എൻ. വിജയനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നു.
സംസ്കൃതപാണ്ഡിത്യത്തിന്റെ കുലപർവതങ്ങളെന്ന് വിളിക്കപ്പെടാവുന്നവരാണ് കെ.പി. നാരായണപ്പിഷാരടിയും എം.പി. ശങ്കുണ്ണിനായരും എൻ.വി. കൃഷ്ണവാര്യരും.
എന്നാൽ മൂവരും നിരൂപണരംഗത്ത് വ്യത്യസ്തരാണ്.
കൂടിയാട്ടം തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്ര  കലകളും നാട്യശാസ്ത്രവും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിൽ കെ.പി. നാരായണപ്പിഷാരടി ശ്രദ്ധിച്ചു.
സംസ്കൃതത്തിലും പ്രാകൃതത്തിലും ഒരു പോലെ പണ്ഡിതനായിരുന്ന എം.പി. ശങ്കുണ്ണിനായർ നാട്യമണ്ഡപം, ഛത്രവും ചാമരവും എന്നീ കൃതികളിൽ ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യപൈതൃകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യതിരിക്തചിന്തകളാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കണ്ണീർപ്പാടത്തിന് അദ്ദേഹം രചിച്ച പഠനം ഏറെ പ്രസിദ്ധം.
എൻ.വി. മലയാളിയുടെ ഭാവുകത്വത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വപരമായ ജാഗ്രത കാണിച്ച നിരൂപകനാണ്.
വള്ളത്തോളിന്റെ കാവ്യശില്പം എന്ന നിരൂപണം മലയാളത്തിലെ ശൈലീപരമായ നിരൂപണത്തിന് മാതൃകയാണ്.
നാടകകൃത്തും സാഹിത്യചരിത്രകാരനുമായ എൻ. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പ്രതിപാത്രം ഭാഷണഭേദം സി.വി. കഥാപാത്രങ്ങളെ സംഭാഷണ ശൈലിയിലൂടെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഉദ്യമമാണ്.
താരതമ്യസാഹിത്യ നിരൂപണ രംഗത്ത് ഏറെ പ്രവർത്തിച്ച ആളാണ് ഡോ. കെ.എം. ജോർജ്.
ചിന്താമണ്ഡലത്തിൽ വിപ്ളവകരമായ മാറ്റം രേഖപ്പെടുത്തിയ വ്യക്തിവാദിയായ നിരൂപകനാണ് ഇടച്ചേരിയുടെ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചുനിന്ന സി.ജെ. തോമസ്.
നോവൽ രചനയ്ക്കുപിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സിദ്ധിയെയും സാധനയെയും പി.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ പഠനവിഷയമാക്കി.
ആധുനിക സംവേദനം അനുഭവിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ എഴുതിയ ആദ്യത്തെ പ്രധാന മലയാള നിരൂപണം അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ കവിതകൾക്ക് എം.വി. ദേവനെഴുതിയ അവതാരികയാണ്.
ദേവസ്പന്ദനം പ്രധാന കൃതി.
ചിന്താലോകത്തെ ഒറ്റയാനായ എം. ഗോവിന്ദൻ, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്യ്രത്തിന്റെ ആത്മീയത ദാർശനിക ചർച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാക്കിയ പ്രൊഫ. എം.കെ. സാനു (അസ്തമിക്കാത്ത വെളിച്ചം, അവധാരണം), കെ.എസ്.നാരായണപിള്ള, കെ. പി. അപ്പൻ, വി. രാജകൃഷ്ണൻ, സച്ചിദാനന്ദൻ എന്നിവരെല്ലാം ആധുനിക സംവേദനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാതാക്കളായാണ് നിരൂപണരംഗത്ത് പ്രസിദ്ധർ.
ഡോ. പി.കെ. രാജശേഖരനും ഡോ. കെ.എസ്. രവികുമാറും നോവലിന്റെയും ചെറുകഥയുടെയും നിരൂപണത്തിൽ സ്വന്തമായ ഇടം നേടിയവരാണ്.
ആഷാമോനോനും, ജി. മധുസൂദനനും പരിസ്ഥിതി സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ വഴികളാണ് കണ്ടെത്തിയത്.
ടി. പദ്മനാഭന്റെ ജീവിതവും കലയും ആത്മാവിന്റെ മുറിവുകൾ എന്ന സമഗ്രപഠനത്തിൽ തോമസ് മാത്യു അപഗ്രഥിക്കുന്നു.
വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, സാഹിത്യ ചരിത്രം, സാഹിത്യ രൂപങ്ങളുടെ പഠനം എന്നിങ്ങനെ അക്കാദമിക്കായ പഠനങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ ഏറെയുണ്ട്.
നാടക ദർപ്പണം (എൻ.എൻ. പിള്ള), നളിനി എന്ന കാവ്യശില്പം (നിത്യചൈതന്യയതി), വീണപൂവ് കൺമുമ്പിൽ (പ്രൊഫ. കെ.എം. ഡാനിയേൽ), അനശ്വരനായ ഉറൂബ് (ഡോ. കെ.എം. തരകൻ), ചെറുകഥ ഇന്നലെ ഇന്ന് (എം. അച്യുതൻ), പുരോഗമന സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനം നിഴലും വെളിച്ചവും (പി. കെ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ), രംഗഭാഷ (വയലാ വാസുദേവൻ പിള്ള), നാടകം കണ്ണിന്റെ കല (ടി.പി. സുകുമാരൻ) തുടങ്ങിയവ.
പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഡോ. കെ.എം. തരകൻ, പ്രൊഫ. എം. അച്യുതൻ, ഡോ. പി.വി. വേലായുധൻ പിള്ള തുടങ്ങിയവരുടെ പഠനങ്ങൾ സമഗ്രമായ അക്കാദമിക് പഠനങ്ങളാണ്.
ഗാന്ധിയൻ ചായ് വുള്ള പ്രധാന സൗന്ദര്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥമാണ് കല്പറ്റ ബാലകൃഷ്ണന്റെ ഗാന്ധിയൻ സൗന്ദര്യവിചാരം.
പണ്ഡിതനായ എം.കൃഷ്ണൻ നായരുടെ സാഹിത്യവാരഫലം ലോകസാഹിത്യത്തെയും വർത്തമാനകാലത്തെ സജീവ സാഹിത്യത്തെയും സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന ചിന്താധാർഷ്ട്യമുള്ള ജനപ്രിയ നിരൂപണങ്ങളാണ്.
ആധുനികോത്തര കാലത്തിന്റെ വിമർശന രീതിക്ക് താത്ത്വിക പിന്തുണ നല്കുന്നതിന് കെ.പി.അപ്പൻ ശ്രദ്ധാലുവാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നാലെ ആധുനികോത്തര മുദ്ര അണിഞ്ഞവർ ധാരാളം.
ആധുനികാനന്തരം, വിചാരം, വായന (പി.പി. രവീന്ദ്രൻ), ആധുനികാനന്തര മലയാള നോവൽ (കെ.പി. രമേഷ്), ആധുനികോത്തര കേരള പരിസരം (ഡോ. പി.കെ. പോക്കർ), ആധുനികോത്തര വിശകലനവും വിമർശവും (വി.സി. ശ്രീജൻ), ഉത്തരാധുനികത (സി.ബി. സുധാകരൻ) എന്നീ പഠനങ്ങൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു.
കൃതിയെ അനുഭവിക്കുന്നതിലല്ല അപനിർമിക്കുന്നതിലാണ് ഇവരുടെ ആവേശം.
സ്ത്രീപക്ഷ രചനകളും അവയുടെ തത്ത്വങ്ങളും പ്രസക്തിയും അപഗ്രഥിക്കുന്ന നിരൂപണങ്ങളും ആധുനികോത്തര സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു ഉപവിഭാഗമാണ് സ്ത്രീവാദം.
ആണരശു നാട്ടിലെ കാഴ്ചകൾ (ജെ. ദേവിക) തുടങ്ങിയവ ഇത്തരം നിരൂപണ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.
ഒപ്പം പ്രബലമായ ദലിത് സംസ്കാരപഠനകേന്ദ്രീകരണവുമുണ്ട്.
പണ്ഡിറ്റ് കെ.പി. കറുപ്പൻ, ടി.കെ.സി. വടുതല, ഡി. രാജൻ, പോൾ ചിറക്കരോട്, കല്ലറ സുകുമാരൻ, കെ.കെ. കൊച്ച്, നാരായൻ തുടങ്ങിയവരുടെ രചനകൾ യഥാർഥ ദലിത് രചനകൾ തന്നെയാണ്.
രാഘവൻ അത്തോളി, സി. അയ്യപ്പൻ, എം.ആർ. രേണുകുമാർ, എൻ.കെ. ജോസ്, സണ്ണി കപിക്കാട്, കെ.എം. സലിംകുമാർ എന്നിങ്ങനെ പടരുന്നതാണ് ദലിത്സാഹിത്യ വിചാരം.
ആഖ്യാനശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഡോ. അയ്യപ്പപ്പണിക്കർ രചിച്ച ആഖ്യാനകലാസിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവിധികളും നിരൂപണത്തിൽ ഏറെ സമഗ്രമായ സമീപനത്തിന് മാർഗദർശിയായ പഠനമാണ്.
ദ്രാവിഡന്റെ തിണസങ്കല്പവും ആര്യന്റെ രസധ്വനിയും പാശ്ചാത്യന്റെ അനുകരണ സിദ്ധാന്തവും സമന്വയിപ്പിക്കപ്പെടാവുന്നതാണെന്ന് ഈ പഠനം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
പാരിസ്ഥിതിക രചനകൾ വിമർശനത്തിന് പുതുവഴി തുറന്നിട്ടുണ്ട്.
ജി. മധുസൂദനൻ നായർ, ആഷാ മേനോൻ എന്നിവർ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഹരിതപഠനത്തിന്റെ മേഖലയിലാണെന്നു പറയാം.
ഉപന്യാസം
മലയാളഗദ്യത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സൂചകമാണ് ഉപന്യാസം.
മനസ്സിന്റെ സ്വച്ഛന്ദ വിഹാരങ്ങളാണ് ഉപന്യാസങ്ങൾ.
ഏതു വിഷയവും അത് കൈകാര്യം ചെയ്യും.
പക്ഷേ പരിചരണ രീതിയാണ് പ്രധാനം.
കൊച്ചുകുട്ടികൾക്കുവേണ്ടിയും അല്ലാതെയും മഹാന്മാരുടെ ജീവിത ചരിത്രത്തിൽ സന്മാർഗപ്രേരകമായ വിഷയങ്ങൾ, ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, തത്ത്വശാസ്ത്രം, അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവ ഉപന്യാസ രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലുള്ള ശ്രമങ്ങൾ കേരളവർമ വലിയകോയിത്തമ്പുരാന്റെ  നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നിരുന്നു.
സി.പി. അച്യുതമേനോൻ, വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻനായനാർ, അപ്പൻ തമ്പുരാൻ, ഏ.
ആർ. രാജരാജവർമ മൂർക്കോത്തുകുമാരൻ, കെ. സുകുമാരൻ, സി.വി.കുഞ്ഞുരാമൻ തുടങ്ങിയവരാണ് ഇക്കാലത്തെ പ്രശസ്ത ഉപന്യാസകാരന്മാർ.
നർമവും നിരീക്ഷണവും വിമർശനവും വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാരുടെ ഉപന്യാസങ്ങൾക്കുണ്ട്.
അപ്പൻതമ്പുരാൻ താളമുള്ള പച്ചമലയാളത്തിൽ വരെ അനായാസമായി ഗദ്യം രചിച്ചു.
വിമർശന ഗൗരവം ഏ.
ആറിനും കുറിക്കു കൊള്ളുന്ന ഹാസ്യം മൂർക്കോത്തിനും, പ്രകൃതിയോടും ജന്തുക്കളോടുമുള്ള സ്നേഹം കെ. സുകുമാരനും കുത്തിനോവിക്കുന്ന ശൈലി സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്കും ഇരുതലമൂർച്ചയുള്ള വാൾപോലെ മലയാളം ഉപയോഗിക്കുന്ന ശീലം സി. വി. കുഞ്ഞിരാമനും സ്വായത്തമായിരുന്നു.
ആർ. ഈശ്വരപിള്ളയുടെ ചിന്താസന്താനം, കെ.ആർ. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പ്രബന്ധങ്ങൾ എന്നീ സൗമ്യരചനകൾ ഉപന്യാസങ്ങളുടെ വൈപുല്യവും ജനപ്രിയതയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
വിദേശീയ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ രാഷ്ട്രീയ ലേഖനങ്ങൾ രചിച്ച സി.വി. രാമൻപിള്ള ഓജസ്സുള്ള ഭാഷകൊണ്ട് ചിന്താലഹരി പടർത്തി.
ഉള്ളൂരിന്റെയും ശങ്കരൻ നമ്പ്യാരുടെയും സാഹിത്യസംബന്ധിയായ ലേഖനങ്ങൾ, ഏ.
ആർ. രാജരാജവർമയുടെ ശാസ്ത്ര ലേഖനങ്ങൾ, എ.ഡി. ഹരിശർമ, പി.വി. കൃഷ്ണവാര്യർ തുടങ്ങിയവരുടെ ഗവേഷണോപന്യാസങ്ങൾ, സംഗീത ശാസ്ത്ര സ്പർശിയായി ആറ്റൂർ കൃഷ്ണപ്പിഷാരടി രചിച്ച ഉപന്യാസങ്ങൾ, എം.ആർ. ബാലകൃഷ്ണവാര്യരുടെ വിവിധ വിഷയ സ്പർശകമായ പ്രബന്ധ മഞ്ജരി തുടങ്ങിയവ മലയാള ഗദ്യത്തിന് സാധാരണക്കാരുടെ ഇടയിൽ കൂടുതൽ സ്വീകാര്യത സൃഷ്ടിച്ചു.
പൊതുവിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുതിയ കൃതഹസ്തനായ ഉപന്യാസകാരനാണ് സി.ബി കുമാർ.
നല്ല ഗദ്യത്തിനുള്ളഗുണമായി എം.പി.പോൾ നിർവചിച്ചത് ഭാഷയുടെ അഭിഗമ്യതയാണ്.
മുണ്ടശ്ശേരിയുടെ ശൈലിയിലെ പ്രൗഢി ഉപന്യാസങ്ങളിലും തെളിഞ്ഞുകാണാം.
തോന്നയ്ക്കൽ കണ്ടകാഴ്ച കുമാരനാശാനെക്കുറിച്ചുള്ള വികാരഭരിതമായ സ്മരണയാണ്.
മാരാരുടെ ഋഷിപ്രസാദം കെ.എം. ജോർജിന്റെ നിരീക്ഷണനിലയം, കെ.പി. നാരായണപ്പിഷാരൊടിയുടെ ശ്രുതിമണ്ഡപം, പി. ദാമോദരൻപിള്ളയുടെ വിചാരതരംഗിണി, ഇളംകുളം കുഞ്ഞൻപിള്ളയുടെ സാഹിത്യമാലിക, ശൂരനാട്കുഞ്ഞൻപിള്ളയുടെ കൈരളീപൂജ എന്നിവ പ്രമുഖ ഉപന്യാസ സമാഹാരങ്ങളാണ്.
കെ.പി. കേശവമേനോന്റെ നാം മുന്നോട്ട്, ജീവിത ചിന്തകൾ തുടങ്ങിയവ പ്രത്യാശയുടെ വിചാരധാരയാണ്.
ഉപന്യാസമായിരുന്നു യുക്തിവാദികളായ എം.സി. ജോസഫിന്റെയും എ.ടി. കോവൂരിന്റെയും മാധ്യമം.
ആഗോളതലത്തിലുള്ള ആശയങ്ങളുടെ വെളിച്ചം കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ള പകർന്നു തന്നതും വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെ വെടിവട്ട ശൈലി വെട്ടിത്തിളങ്ങിയതും എം.ആർ.ബി.യുടെ മൃദുലമായ കവിത്വം വിടർന്നു നിന്നതും, എം.ആർ. നായരുടെ (സഞ്ജയൻ) നർമമേദുരമായ ചിന്തകൾ കുറിക്കുകൊള്ളുന്ന  ശൈലിയിൽ പടർന്നതും, കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ തത്ത്വചിന്താപരമായ വിപ്ലവോന്മുഖത ഊർജം ശേഖരിച്ചതും, എം. ഗോവിന്ദൻ കേരള ജനതയെ സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതും, സി.ജെ. തോമസ് ധിക്കാരിയുടെ കാതൽ അനുഭവപ്പെടുത്തിയതും ഉപന്യാസങ്ങളെക്കൂടി കൂട്ടുപിടിച്ചാണ്.
വിമോചന തത്ത്വശാസ്ത്രം പൗലോസ് മാർ പൗലോസ് കേരളജനതയെ പഠിപ്പിച്ചതും, മതവും ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള ഇടപെടലുകൾ ഡോ. കെ. ഭാസ്കരൻ നായരും നിത്യചൈതന്യയതിയും ആവിഷ്കരിച്ചതും ഉപന്യാസത്തിന്റെ ശക്തി തെളിയിച്ചാണ്. 'ചിരിയും ചിന്തയും' കൊണ്ട് സമ്പന്നനായ ഈ.
വി.യെയും ചങ്ങലം പരണ്ടക്കാരനായ സഞ്ജയനെയും പിന്തുടർന്ന ഉപന്യാസകാരന്മാർ ധാരാളം.
സീതാരാമൻ, ആനന്ദക്കുട്ടൻ, ആർട്ടിസ്റ്റ് രാഘവൻ നായർ, എൻ.പി. ചെല്ലപ്പൻ നായർ, വേളൂർ കൃഷ്ണകുട്ടി, പി. സുബ്ബയ്യാപിള്ള, തിക്കോടിയൻ, ഡി.സി. കിഴക്കേമുറി, രാമചന്ദ്രപ്പൈ, സുകുമാർ എന്നിങ്ങനെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെയുണ്ട് മധുരോപന്യാസകർത്താക്കളുടേത്.
സാഹിത്യം, ശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ എല്ലാ മേഖലകളെയും സ്പർശിച്ച് എണ്ണൂറിലധികം ഉപന്യാസങ്ങൾ എഴുതിയ എൻ.വി. കൃഷ്ണവാര്യരെ ഈ രംഗത്തെ കുലപതി എന്നു വിളിക്കാം, ഉറൂബിന്റെ ശനിയാഴ്ചകൾ കാവ്യമധുരമായ സല്ലാപങ്ങളുടെ രേഖയാണ്.
എ.പി. ഉദയഭാനുവിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങൾ നാം മറന്നുപോകുന്ന കേരളത്തെയും ധർമവ്യവസ്ഥകളെയുമെല്ലാം നർമത്തിലൂടെയാണെങ്കിലും ഗൌരവതരമായ വിചാരണയ്ക്ക് വിധേയമാകുന്നു.
ഭാരതീയതയെക്കുറിച്ചുള്ള മികച്ച പഠനമാണ്, ഉപന്യാസങ്ങളിലൂടെ സുകുമാർ അഴിക്കോട് നടത്തുന്നത്.
ഗാന്ധിസം, വിദ്യാഭ്യാസം, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യ എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങളുടെ പ്രധാന ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
ആഗോളസംസ്കൃതിയുടെ പേരിൽ നടക്കുന്ന സാമ്രാജ്യാധിനിവേശപ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന വിവിധ മണ്ഡലങ്ങളിലെ മൂല്യത്തകർച്ചകളുടെയും നാം കാണാതെ പോകുന്ന ഭൂവിശേഷങ്ങളുടെയും ജാഗ്രതപൂണ്ട വിവരങ്ങളാണ് എം.പി. വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങൾ.
തീക്ഷ്ണമായ ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ ഇത്ര സമഗ്രമായി ഉപന്യാസമെന്ന മാധ്യമം ഏറെപേർ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.
ഉപയോഗിക്കാൻ ശ്രമിച്ച മറ്റൊരാൾ പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയാണ്.
നിരൂപണത്തിന്റെ അതേ മാധുര്യത്തോടെ നിരവധി ഉപന്യാസങ്ങൾ പ്രൊഫ. എസ്. ഗുപ്തൻനായർ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്വാതിതിരുനാളിന്റെ മുമ്പിൽ എന്ന രചന മലയാളത്തിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഭാവോപന്യാസമാണ്.
ജൈവമനുഷ്യന്റെ നീതികൾ നിർധരിക്കുന്ന ആനന്ദിന്റെ ഉപന്യാസങ്ങൾ പുതിയ ലോകത്തിന്റെ സമഗ്രചിന്തയിലേക്കാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്.
ഒ.വി. വിജയന്റെ ഒരു സിന്ദൂരപ്പൊട്ടിന്റെ ഓർമയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയതലമാണ് മുഖ്യം.
എം.പി. നാരായണപിള്ള പ്രകോപിപ്പിക്കുന്ന നർമം കൊണ്ട് നമ്മുടെ ചിന്തയെ ഇളക്കി പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ച ബുദ്ധിശാലിയാണ്.
തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കമ്യൂണിസ്റ്റ് ദർശനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിനും സമകാലിക സംഭവങ്ങളുടെ വിലയിരുത്തലിനും നേതൃത്വപരമായ പങ്കുവഹിച്ച ഇ.
എം. ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ അതിവിപുലമായ ഉപന്യാസസഞ്ചയം വാല്യങ്ങളിൽ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് (ഇ.എം.എസ്സിന്റെ സമ്പൂർണ കൃതികൾ).
ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിയേ ഉള്ള സുദീർഘമായ യാത്രയുടെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണവ.
കേരളീയ ചിന്തയുടെ സജീവമായ ഇടതുപക്ഷം പിന്തുടരുന്ന നിരവധി എഴുത്തുകാർ ഇന്ന് ഉപന്യാസരംഗത്ത് സജീവമാണ്.
ആർഷവിജ്ഞാനരംഗത്ത് പി. പരമേശ്വരനും, വി.പനോളിയും പരിസ്ഥിതി രംഗത്ത് സുഗതകുമാരിയും, സെക്കുലർ ചിന്താരംഗത്ത് ഹമീദ് ചേന്നമംഗലവും, പ്രത്യശാസ്ത്ര പഠനരംഗത്ത് കെ. വേണുവും പ്രബോധനാത്മകമായ ഉപന്യാസങ്ങൾ ധാരാളം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഏറെ പ്രതിഭകളുടെ വിഹാര രംഗമാണിന്ന് ഉപന്യാസസാഹിത്യം.
എന്നാൽ പാലാ കെ.എം.മാത്യു മനുഷ്യനന്മയുടെ ബഹുമുഖ ഭാവങ്ങൾ സരളമായി അവതരിപ്പിച്ച് ഏറെ വ്യക്തിത്വത്തോടെ ഒറ്റപ്പെട്ടു നില്ക്കുന്നു.
ആത്മീയതയും കവിത്വവും ഓളംവെട്ടിനില്ക്കുന്ന ഗദ്യത്തിൽ രചിച്ച വി.ജി. തമ്പിയുടെ നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട് എന്ന ഉപന്യാസസമാഹാരം ഉപന്യാസത്തിലെ മികച്ച ഉപലബ്ധിയിൽപ്പെടുന്നു.
ആത്മകഥ, ജീവചരിത്രം
സ്മരണീയ വ്യക്തിത്വങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന സാഹിത്യശാഖകളാണ് ആത്മകഥ, ജീവചരിത്രം, സ്മരണകൾ, തൂലികാചിത്രങ്ങൾ എന്നിവ.
ആത്മകഥയിൽ വ്യക്തി തന്നെത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.
മറ്റുള്ളവ അന്യരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരു വ്യക്തിജീവിതത്തെയോ സാരമായ സന്ദർഭങ്ങളെയോ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.
വൈക്കത്ത് പാച്ചു മൂത്തതിന്റെ ആത്മകഥയാണ് മലയാളത്തിൽ ആദ്യം വെളിച്ചം കണ്ട ആത്മകഥാ ഗ്രന്ഥം.
മലയാളിയെ വികാരാധീനരാക്കിയ ആത്മകഥയാണ് സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ എന്റെ നാടുകടത്തൽ.
ബി. കല്യാണി അമ്മയുടെ വ്യാഴവട്ടസ്മരണകൾ, ഓർമയിൽ നിന്ന് എന്നിവ അതിന്റെ ഉചിതമായ പൂരണമാണ്.
സാഹിത്യപഞ്ചാനനൻ പി.കെ. നാരായണപിള്ളയുടെ സ്മരണ മണ്ഡലം അക്കാലത്തെ സമുദായിക കാലാവസ്ഥയിൽ തന്റെ അനുഭവങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന ആത്മകഥയാണ്.
വി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ജീവിത സ്മരണകൾ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെയും സ്വതന്ത്രമായി വിലയിരുത്തുന്ന സരസമായ രചനയാണ്.
ആർ. ഈശ്വരപിള്ള, സർദാർ കെ.എം. പണിക്കർ, മന്നത്തുപദ്മനാഭൻ (എന്റെ സ്മരണകൾ) എന്നിവരുടെ ആത്മകഥകൾ അവരുടെ പ്രവർത്തനമണ്ഡലത്തിലൂടെയുള്ള സുഗമസഞ്ചാരങ്ങളാണ്.
സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ചിത്രമാണ് കെ.സി. മാമ്മൻ മാപ്പിളയുടെ ജീവിതസ്മരണകൾ.
ജീർണിപ്പിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് പരിഷ്കരണത്തിന്റെ ഔന്നത്യങ്ങളിലേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ചിത്രണം ആ പരിവർത്തനത്തിന് നേതൃത്വം വഹിച്ച ആൾതന്നെ മറയില്ലാതെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതാണ് വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെ കണ്ണീരും കിനാവും.
കേശവദേവ് എന്ന വിപ്ലവവ്യക്തിത്വത്തെ എതിർപ്പിൽ കാണാം.
മുണ്ടശ്ശേരി, തകഴി, ജീ.
ശങ്കരക്കുറുപ്പ്, വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീർ, പൊൻകുന്നം വർക്കി തുടങ്ങിയവരുടെ ആത്മകഥകൾ നമ്മുടെ നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിലെ സാംസ്കാരിക ജീവിതവും അതിന് രൂപം കൊടുത്ത വ്യക്തികളുടെ സങ്കീർണാനുഭവങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ പര്യാപ്തമാണ്.
വികാരഭാവം കൊണ്ട് സവിശേഷമായ ആത്മചരിത്രങ്ങളാണ് ചങ്ങമ്പുഴയുടെ തുടിക്കുന്ന താളുകൾ, പി. കുഞ്ഞിരാമൻ നായരുടെ കവിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ എന്നിവ.
സ്വാതന്ത്ര്യസമരം, ലോകമഹായുദ്ധം എന്നിവയുടെ കാലത്ത് തനിക്കനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന ദുരിതമായ ജീവിതത്തിന്റെ ആഖ്യാനമാണ് കേശവമോനോന്റെ കഴിഞ്ഞകാലം.
മാധവിക്കുട്ടിയുടെ എന്റെ കഥ വിവാദപരമായ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളുടെ സ്വതന്ത്രമായ വെളിപ്പെടുത്തലുകളാണ്.
എന്നാൽ അപമാനകരമായ അവസ്ഥകൾ അകാരണമായി അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന എം.കെ.കെ. നായരുടെ ആരോടും പരിഭവമില്ലാതെ എന്ന ആത്മകഥ നമ്മെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തും.
മൊയ്തു മൗലവി, ഇ.
എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, എ. കെ. ഗോപാലൻ, പി. നാരായണൻ നായർ, എൻ. ശ്രീകണ്ഠൻ നായർ, ഇ.
കെ. നായനാർ, തോപ്പിൽഭാസി, കുമ്പളത്ത് ശങ്കുപ്പിള്ള, അക്കാമ്മ ചെറിയാൻ, ഡോ. ജി. രാമചന്ദ്രൻ, സി. അച്യുതമേനോൻ, എ.പി. ഉദയഭാനു, സി. കേശവൻ, ഫാ.
വടക്കൻ, കെ. കരുണാകരൻ, വി.എസ്, അച്യുതാനന്ദൻ എന്നിവരുടെ ആത്മകഥകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതവും വ്യക്തിസംഘട്ടനങ്ങളും പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ത്യാഗസുരഭിലമായ ജീവിതങ്ങളും നാം തിരിച്ചറിയുന്നു.
സിനിമ, നാടകം, കഥകളി തുടങ്ങിയ രംഗങ്ങളിലുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ വികാരഭരിതമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ മലയാളത്തിൽ അടുത്തകാലത്തുണ്ടായ ഏറ്റവും വിവാദപരമായ ആത്മകഥ നളിനി ജമീലയുടെ ഒരു ലൈംഗികത്തൊഴിലാളിയുടെ ആത്മകഥ എന്ന രചനയാണ്.
കല്യാണിക്കുട്ടിഅമ്മയുടെ പഥികയും വഴിയോരത്തെ മണിദീപങ്ങളും എന്ന കൃതിയും, അന്തർജനങ്ങളുടെ അറിയാലോകം തുറന്നുകാട്ടി ആത്മകഥാരംഗത്ത് അപൂർവതയോടെ നില്ക്കുന്ന ദേവകി നിലയംകോടിന്റെ രചനയും ശ്രദ്ധേയമാണ്.
കന്യാസ്ത്രീ ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വശങ്ങൾകൊണ്ട് ജെസ്മിയും (ആമേൻ) സന്ന്യാസജീവിതത്തിന്റെ വിമർശനങ്ങളിലൂടെ അമർത്ത്യാനന്ദ(അർധവിരാമം)യും ശ്രദ്ധനേടി.
ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതം അഥവാ സുവിശേഷ സംഗ്രഹം എന്ന ജീവചരിത്രത്തോടെ ഗുണ്ടർട്ട് തുടങ്ങിവച്ചതാണ് മലയാളത്തിലെ ജീവചരിത്ര ശാഖ.
വിശാഖം തിരുനാളിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ജീവചരിത്ര സംഗ്രഹങ്ങൾ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു.
അതിൽ സ്വതന്ത്രകൃതികളും പരിഭാഷകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ടി. മാധവരായർ, ദേവ്ജി ഭിംജി എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള ജീവചരിത്രങ്ങൾ ഇക്കാലത്തേതാണ്.
സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള കാറൾ മാർക്സിനെക്കുറിച്ചും ഗാന്ധിജിയെക്കുറിച്ചും തയ്യാറാക്കിയ ജീവചരിത്രങ്ങൾ അവരെക്കുറിച്ച് മലയാളത്തിൽ ആദ്യമുണ്ടായ രചനകളാണ്.
തോമസ് പോൾ ഒരു ജീവചരിത്ര പരമ്പരതന്നെ സാഹിത്യകാരന്മാരെക്കുറിച്ച് തയ്യാറാക്കി-സാഹിത്യപ്രണയികൾ- എന്നാൽ ഇവ വിശദരചനകളല്ല.
മൂർക്കോത്ത് കുമാരന്റെ ചന്തുമേനോനും വേങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാരും ആ വ്യക്തിത്വങ്ങളെ അടുത്തറിഞ്ഞ് രചിച്ചവയാണ്.
ശ്രീനാരായണഗുരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള മൂർക്കോത്തിന്റെ ജീവചരിത്രകൃതിയും പ്രത്യക്ഷാനുഭവപരമാണ്.
ഒരു കേരളീയ കലാകാരനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ ജീവചരിത്ര ഗ്രന്ഥം ചിത്രമെഴുത്ത് കോയിത്തമ്പുരാനെക്കുറിച്ച് പി.എൻ. നാരായണപിള്ള രചിച്ചതാണ്.
കാല്പനികപൂർവകാലത്തെ എഴുത്തുകാരെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഹരിശർമയുടെ വിവിധ ജീവചരിത്ര കൃതികൾ സഹായകമാകുന്നു.
ഭാരതത്തിലെ പ്രശസ്തരായ വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചും സമകാലിക കേരളീയ വ്യക്തിത്വങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഏറെ ജീവചരിത്രക്കുറിപ്പുകൾ തന്റെ അത്യാർജവമുള്ള ശൈലിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് കെ.പി. കേശവമേനോൻ.
ജവാഹർലാൽ നെഹ്റു, മഹാത്മാഗാന്ധി, യേശുക്രിസ്തു എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ ജീവചരിത്രങ്ങളും അദ്ദേഹം രചിച്ചു.
തന്റെ കഥാനായകന്റെ വ്യക്തിത്വം അന്വേഷണ ബുദ്ധിയോടെ ആഴത്തിൽ കണ്ടെത്തുകയും അനുഭാവപൂർവം ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് പി.കെ. പരമേശ്വരൻ നായരുടെ സി.വി. രാമൻപിള്ള എന്ന കൃതി.
സാഹിത്യ പഞ്ചാനനൻ, മഹാത്മാഗാന്ധി, നെപ്പോളിയനും ജോസഫൈനും എന്നീ ജീവചരിത്രങ്ങളിലും വിശാലമായ പശ്ചാത്തലമൊരുക്കിയാണ് കഥാനായകന്മാരെ അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തുന്നത്.
മലയാളത്തിലെ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ചില ജീവചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് എൻ. ബാലകൃഷ്ണൻ നായരുടെ സാക്ഷാൽ സി.വി., പുത്തേഴത്ത് രാമൻ മേനോന്റെ ശക്തൻ തമ്പുരാൻ, കെ.പി. ശങ്കരമേനോന്റെ കേസരിയുടെ കഥ, എം.പി. മന്മഥന്റെ കെ. കേളപ്പൻ, കെ. സുരേന്ദ്രന്റെ കുമാരനാശാൻ, എസ്. ഗുപ്തൻനായരുടെ അസ്ഥിയുടെ പൂക്കൾ-ചങ്ങമ്പുഴ കവിയും കവിതയും, കെ. ഭാസ്കരപിള്ളയുടെ സ്വദേശാഭിമാനി, അപ്പുക്കുട്ടൻ വള്ളിക്കുന്നിന്റെ അറിയപ്പെടാത്ത ഇ.
എം.എസ്, എം. കെ. സാനുവിന്റെ ശ്രീ നാരായണഗുരുസ്വാമി, സഹോദരൻ അയ്യപ്പൻ, ചങ്ങമ്പുഴ-നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്നേഹഭാജനം തുടങ്ങിയവ.
സി.പി. രാമസ്വാമി അയ്യരെക്കുറിച്ച് ഡോ.എ. രഘു തയ്യാറാക്കിയ ജീവചരിത്രം പ്രഖ്യാപിതമായ പലധാരണകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
ഒരു കേരളീയ എഴുത്തുകാരനെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും സുവിശദമായ ജീവചരിത്ര രചനയാണ് കെ.ടി. രാമവർമയുടെ കൈരളീ വിധേയൻ രാമവർമ അപ്പൻ തമ്പുരാൻ.
സ്മരണകളും ആത്മകഥയും സമ്മിശ്രമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന രചനകളാണ് എം.പി. പോളിനെക്കുറിച്ച് മിസ്സിസ് എം.പി. പോളും സി.ജെ. തോമസിനെക്കുറിച്ച് റോസി തോമസും വള്ളത്തോളിനെക്കുറിച്ച് മകൻ അച്യുതക്കുറുപ്പും (വള്ളത്തോൾ സ്മരണകൾ) കെ. ബാലകൃഷ്ണനെക്കുറിച്ച് ചന്ദ്രികാബാലകൃഷ്ണനും, ഇ.
വി.യെക്കുറിച്ച് സുഹൃത്തായ ഇ.
എം. കോവൂരും, ചങ്ങമ്പുഴയെക്കുറിച്ച് ജി.പി. ശങ്കരമംഗലവും അവതരിപ്പിച്ചത്.
എന്റെ കഥയിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറി മാധവിക്കുട്ടി ബാല്യകാല സ്മരണകൾ, നീർമാതളം പൂത്തകാലം എന്നിവയിൽ സ്മരണകളിലൂടെ  ആത്മകഥയ്ക്ക് പൂരണങ്ങൾ നല്കുന്നു.
സ്മരണകളുടെ മറ്റൊരു ശേഖരമാണ് സർവീസ് സ്റ്റോറികൾ.
തങ്ങളുടെ സജീവമായ പ്രവർത്തനകാലത്ത് ചെയ്ത കാര്യങ്ങളുടെ അണിയറ രഹസ്യങ്ങൾ തുറന്നു കാട്ടാൻ ഇത്തരം സ്മരണകൾ പലരെയും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മലയാറ്റൂരിന്റെ സർവീസ് സ്റ്റോറി ഏറെ പ്രമുഖമാകുന്നു.
പൊക്കുടന്റെ പൊന്തക്കാടുകൾക്കിടയിലെ എന്റെ ജീവിതം തികച്ചും വേറിട്ടൊരു രചനയാണ്.
തൂലികാചിത്രങ്ങൾ ആദ്യം മലയാള ഭാഷയിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചത് ഇ.
വി. കൃഷ്ണപിള്ളയാണ്.
സി. നാരായണപിള്ളയും ആദ്യകാലത്തെ ഉത്സാഹിയായിരുന്നു.
വൈക്കം അബ്ദുൽഖാദറാണ് ഇതിന് ശാസ്ത്രീയമായ ഗുണമേന്മ നല്കിയത്.
സരസസല്ലാപംകൊണ്ട് തൂലികാചിത്രങ്ങളെ ഏറ്റവും ആകർഷകമാക്കിയത് വി.വി. എന്നറിയപ്പെട്ട വള്ളത്തോൾ വാസുദേവമേനോനാണ് (മാരാരും കൂട്ടരും).
കൈനിക്കരയുടെ കെടാവിളക്കുകൾ, എസ്. ഗുപ്തൻനായരുടെ ക്രാന്തദർശികൾ, എസ്.കെ. നായരുടെ ഞാൻ കണ്ട സാഹിത്യകാരന്മാർ, പൊൻകുന്നം വർക്കിയുടെ തൂലികാചിത്രങ്ങൾ, ടാറ്റാപുരം സുകുമാരന്റെ പത്തുകവിതകൾ, പത്തുകഥാകാരന്മാർ, പത്തു ഗദ്യകാരന്മാർ, മാടശ്ശേരിയുടെ എഴുത്തുകാരും എഴുത്തുകാരും, പി.എ. മേനോന്റെ നമ്മുടെ സാഹിത്യകാരന്മാർ, വി.ബി.സി. നായരുടെ പൂർണത തേടുന്ന അപൂർണ ബിന്ദുക്കൾ, പള്ളിപ്പാട്ടു കുഞ്ഞികൃഷ്ണന്റെ നമ്മുടെ സാഹിത്യകാരന്മാർ, കെ. ഭാസ്കരനുണ്ണിയുടെ അന്തർജനം മുതൽ മാധവിക്കുട്ടിവരെ, എ.എൻ.ഇ.
സുവർണവല്ലിയുടെ ജീവിക്കുന്ന സാഹിത്യകാരന്മാർ എന്നിവ ഗ്രന്ഥകാരന്മാർ അവരവരുടെ ദൃഷ്ടിയിലൂടെ സാഹിത്യകാരന്മാരെയും സാഹിത്യജീവിതത്തെയും കണ്ടെത്തിയതിന്റെ രേഖകളാണ്.
കേരളത്തിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്- കെ.ഗോപിനാഥൻനായരുടെ കേരളീയ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ.
എം.പി. വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ സ്മൃതിചിത്രങ്ങൾ ഹൃദ്യമായ പരിചരണം കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായ തൂലികാ ചിത്രങ്ങളുടെ സമാഹരണമാണ്.
സഞ്ചാരസാഹിത്യം
ലോകത്തെ കണ്ണുതുറന്നു കണ്ടവരായിരുന്നു പഴയ സഞ്ചാരികൾ.
യാത്രാക്ലേശങ്ങൾ സാഹസികമായി അതിജീവിച്ചാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ യാത്രാവിവരണകൃതിയായ വർത്തമാനപുസ്തകം പാറേമാക്കിൽ തോമാകത്തനാരും ഔസേപ്പ്മല്പാനും കൂട്ടുചേർന്ന് രചിച്ചത്.
റോമിലേക്ക് നടത്തിയ യാത്രയുടെ വിവരണമാണിത്.
എട്ടര ദശകം കഴിഞ്ഞാണ് അത്തരത്തിൽ മറ്റൊരു കൃതി മലയാളഭാഷയിലുണ്ടായത്-കട്ടയാട് ഗോവിന്ദമേനോന്റെ കാശിയാത്രാ വിവരണം.
തുടർന്ന് മാനവിക്രമൻ ഏട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ കാശിയാത്രാചരിത്രം.
ബാരിസ്റ്റർ ജി.പി. പിള്ളയുടെ ലണ്ടനും പാരിസും പുതിയ ലോകക്രമത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം കേരളീയരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ കൃതിയാണ്.
കെ.പി. കേശവമേനോന്റെ ബിലാത്തി വിശേഷം അന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിൽ എറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
സി.ബി. കുമാറിന്റെ ലണ്ടൻ കത്തുകൾ, കെ. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ എന്റെ ലണ്ടൻ ജീവിതം എന്നിവ വിദേശത്തു പഠിക്കാൻ പോയതിന്റെ ഫലമായി രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.
നവലോകത്തിന്റെ വിവരണം തുടങ്ങിവച്ചത് എൻ.ജെ. നായരാണ് (എന്റെ ഭൂപ്രദക്ഷിണ വൃത്താന്തം).
പുതുമയുടെ ലോകത്തിൽ (ഡോ. കെ. ഭാസ്കരൻ നായർ) സംസ്കൃതിയുടെ ഗതിവേഗത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലനായ ഒരു ചിന്തകനെ കാണാം.
എൻ.വി. കൃഷ്ണവാര്യർ (അമേരിക്കയിലൂടെ), ഇ.
എം. കോവൂർ (അമേരിക്കയിൽ ആറാഴ്ചകൾ), ഡോ. കെ.എം. ജോർജ് (അമേരിക്കയിലെ അനുഭവങ്ങൾ), തകഴി (അമേരിക്കൻ തിരശ്ശീല), എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ (ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയേ), ഡോ. നന്ദകുമാർ മൂർക്കത്ത് (ന്യൂയോർക്കിൽ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ) എന്നിവ അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തിന്റെ ഭിന്നമുഖങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ്.
റഷ്യൻ ജീവിതം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
എം.എസ്. (കമ്യൂണിസം കെട്ടിപ്പടുത്തവരുടെ കൂടെ), വി.ആർ. കൃഷ്ണയ്യർ (സോവിയറ്റ് ഡയറി), പവനൻ (സോവിയറ്റ് നാട്ടിൽ) എന്നിവ റഷ്യൻ ജനതയെ പഠിക്കുന്നവയാണ്.
ലോകം മുഴുവൻ ചുറ്റിക്കാണാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചവരാണ് എ.കെ. ഗോപാലനും (എന്റെ വിദേശ യാത്രകൾ) സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ്കോയയും (ലോകം ചുറ്റിക്കണ്ടു), സോവിയറ്റ് ജർമനിയെപ്പറ്റി പി. ബാലഗംഗാധരമേനോനും സ്പെയിനിനെക്കുറിച്ച് കെ.ടി. രാമവർമയും (കാളപ്പോരിന്റെ നാട്ടിൽ) പോളണ്ടിനെക്കുറിച്ച് എ. അടപ്പൂരും (ഞാൻ കണ്ട പോളണ്ട്) പലസ്തീനെക്കുറിച്ച് എ. സുജനപാലും (പൊരുതുന്ന പലസ്തീൻ) ചൈനയെക്കുറിച്ച് കെ.എം പണിക്കരും (രണ്ടു ചൈനയിൽ) യാത്രാവിവരണങ്ങൾ രചിച്ചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ത്യയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിലൂടെ നടത്തിയ സഞ്ചാരങ്ങളുടെ രേഖകളും നമുക്കു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.