smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ഇരുപത്തിരണ്ടുവർഷക്കാലത്ത് വിടാതെ പിന്തുടർന്ന അനാരോഗ്യത്തിനിടയിലും, ഡാർവിൻ തന്റെ പരിശ്രമങ്ങൾ തുടർന്നു.  'വംശോല്പത്തി', ആദ്യം പദ്ധതിയിട്ട വലിയപുസ്തകത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കാനിരുന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഒരു സംഗ്രഹം മാത്രമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദങ്ങളുടെ കൂടുതൽ വിവാദപരമായ വശങ്ങൾ വെളിച്ചം കണ്ടിരുന്നില്ല.
പൂർവവംശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മനുഷ്യന്റെ ഉല്പത്തിക്കുള്ള തെളിവുകളുടെ പഠനവും, മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധികമായ കഴിവുകളുടേയും സമൂഹവ്യവസ്ഥയുടേയും വികാസം സാധ്യമാക്കിയ സാഹചര്യങ്ങളുടെ വിശകലനവും ബാക്കി നിന്നു.
ജീവജാലങ്ങളുടെ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളിൽ, സൗന്ദര്യാത്മകവും ആലങ്കാരികവും ആയ പ്രസക്തി മാത്രമുള്ളവയുടെ വിശദീകരണവും ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഡാർവിൻ പരീക്ഷണങ്ങളും, ഗവേഷണവും, എഴുത്തും തുടർന്നു.
മകൾ രോഗബാധിതയായപ്പോൾ, സസ്യവിത്തിനങ്ങളേയും വളർത്തുമൃഗങ്ങളേയും ഉപയോഗിച്ചുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ മാറ്റി വച്ച് ഡാർവിൻ അവൾക്കൊപ്പം കടലോരത്തുള്ള ഒരു സുഖവാസകേന്ദ്രത്തിൽ പോയി.
അവിടെ അദ്ദേഹം ഓർക്കിഡുകളിൽ തല്പരനായി.
ഓർക്കിഡുകളുടെ ഭംഗിയുള്ള പൂക്കൾ ഷഡ്പദങ്ങൾ വഴിയുള്ള പരാഗണത്തെ നിയന്ത്രിച്ച് മിശ്ര- ബീജസങ്കലനം സാധ്യമാക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു പഠനത്തിലാണ് ഇത് കലാശിച്ചത്.
ബാർണക്കിളുകളുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ, ഇവയിലും, സമാനതയുള്ള അവയവങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത ധർമ്മങ്ങൾക്കാണ് പ്രയോജനപ്പെട്ടിരുന്നത്.
വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തിയ ഡാർവിൻ രോഗശയ്യയിൽ കിടന്നിരുന്നതുപോലും, പടർന്നുകയറുന്ന സസ്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച പരീക്ഷണങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരുന്ന ഒരു മുറിയിലായിരുന്നു.
ജർമ്മനിയിൽ ഡാർവിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്ന പ്രഖ്യാതജീവശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഏണസ്റ്റ് ഹെക്കൽ അപ്പോൾ സന്ദർശകനായെത്തി.
അപ്പോഴേക്കും ആത്മീയതയുടെ പാതയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്ന വാലേസും ഡാർവിനുള്ള പിന്തുണ തുടർന്നു.
"വളർത്തുമൃഗങ്ങളിലേയും ചെടികളിലേയും സ്വഭാവവ്യതിയാനങ്ങൾ"  എന്ന ഗ്രന്ഥം, വംശോല്പത്തിയിൽ സംഗ്രച്ചെഴുതിയിരുന്ന ആശയങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചതായിരുന്നു.
മനുഷ്യപരിണാമത്തേയും ലൈംഗികനിർദ്ധാരണത്തെയും ഒഴിച്ചുനിർത്തിയിട്ടുപോലും അതൊരു ബൃഹദ്‌ഗ്രന്ഥമായി.
എന്നാൽ വലിപ്പം വില്പ്പന കുറയാൻ കാരണമായില്ല.
അതേ ശൈലിയിൽ, പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണത്തിന് കൂടുതൽ തെളിവുകൾ അവതരിപ്പിച്ച മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥവും മിക്കവാറും പൂർത്തിയായെങ്കിലും അത് ഡാർവിന്റെ ജീവിതകാലത്ത് അപ്രകാശിതമായിരുന്നു.
ഡാർവിന്റെ മരണത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് പഞ്ച് മാസികയുടെ 1882-ലെ പഞ്ചാംഗത്തിൽ, "മനുഷ്യൻ കേവലം പുഴുവാണ്" എന്ന ശീർഷകത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഈ ചിത്രം, സർവധാ ക്രമരഹിതമായ തുടക്കത്തിൽ നിന്ന് വിക്ടോറിയൻ മാന്യനായ ഡാർവിൻ വരെയുള്ള പരിണാമത്തെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്.
വംശോല്പത്തിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ തന്നെ മനുഷ്യോല്പത്തിയെ സംബന്ധിച്ച ചോദ്യങ്ങൾ ഡാർവിന്റെ അനുയായികളും എതിരാളികളും ഉന്നയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഈ വിഷയത്തിൽ ഡാർവിന്റെ സംഭാവനക്ക്, പത്തു വർഷം കഴിഞ്ഞ് 1871-ൽ "മനുഷ്യൻ വന്ന വഴിയും  ലൈംഗികനിർദ്ധാരണവും" (Sexual Selection) എന്ന കൃതിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.
ഇതിൽ, ലൈംഗികനിർദ്ധാരണമെന്ന തന്റെ ആശയത്തെ വികസിപ്പിച്ച്, മനുഷ്യസംസ്കാരത്തിന്റെ പരിണാമം, മനുഷ്യരിലെ ലിംഗവ്യത്യാസം, പക്ഷിത്തൂവലുകളുടെ നിരുദ്ദേശ്യമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന നിറപ്പകിട്ട്, എന്നിവയുടെ  വിശദീകരണമായി ഡാർവിൻ അവതരിപ്പിച്ചു.
അതേസമയം മനുഷ്യജാതി ഒന്നാണെന്ന് ഊന്നിപ്പറയാൻ അദ്ദേഹം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.
ഒരുവർഷം കഴിഞ്ഞ് ഡാർവിൻ "വികാരപ്രകടനം മനുഷ്യരിലും മൃഗങ്ങളിലും"  എന്ന കൃതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഡാർവിന്റെ പ്രധാനകൃതികളിൽ അവസാനത്തേതായ അത്, ജന്തുജാതിയിലെ പൂർവികരിൽ നിന്നുള്ള തുടർച്ചയിലൂന്നിയുള്ള, മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ പരിണാമത്തിന്റെ പഠനമായിരുന്നു.
മനുഷ്യമനസ്സിന്റേയും സംസ്കാരത്തിന്റേയും വികാസം പ്രകൃതി-ലൈംഗികനിർദ്ധാരണങ്ങൾ  വഴിയാണ് നടന്നതെന്ന് ഡാർവിൻ ഇതിൽ വാദിച്ചു.
ഈ കൃതികൾക്ക് ലഭിച്ച സ്വീകരണവും അവ പരക്കെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്നതും ഡാർവിനെ കൃതാർഥനാക്കി.
"ഞെട്ടലില്ലാതെ എല്ലാവരും അവ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
"എല്ലാത്തരം ഉന്നതഭാവങ്ങളും, ദീനാനുകമ്പയും, ഹീനജീവികളോടുപോലുമുള്ള ദയയും, ആകാശഗോളങ്ങളുടെവരെ ചലനത്തേയും ഘടനനേയും ചുഴന്നറിയുന്ന ദൈവസമമായ ധിഷണയും ഒക്കെയുണ്ടെങ്കിലും മനുഷ്യൻ അവന്റെ ഉരുവിൽ, തന്റെ ഹീനമായ തുടക്കത്തിന്റെ തുടച്ചാൽ പോകാത്ത മുദ്ര പേറുന്നു" എന്നാണ് "മനുഷ്യൻ വന്ന വഴി"-യിൽ ഡാർവിൻ കണ്ടെത്തിയത്.
പരിണാമസംബന്ധിയായ ഡാർവിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളുടേയും അന്വേഷണങ്ങളുടേയും അന്തിമഫലങ്ങൾ, പടർന്നുകയറുന്ന സസ്യങ്ങൾ, ഷദ്പദഭോജികളായ സസ്യങ്ങൾ , സസ്യങ്ങളിലെ സ്വയം ബീജസങ്കലനനത്തിന്റേയും മിശ്രബീജസങ്കലനത്തിന്റേയും ഫലങ്ങൾ, ഒരേജാതിസസ്യങ്ങളിലെ വ്യത്യസ്തതരം പൂക്കൾ , സസ്യങ്ങളിലെ ചലനശേഷി എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നു.
ഏറ്റവും ഒടുവിലെഴുതിയ പുസ്തകം മണ്ണിന്റെ രൂപവത്കരണത്തിൽ മണ്ണിരയുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഡാർവിന്റെ പഴയ പഠനത്തിന്റെ തുടർച്ചയായിരുന്നു.
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ കെന്റിലെ ഡൗൺ എന്ന സ്ഥലത്ത് 1882 ഓഗസ്റ്റ് 19-ന് ഡാർവിൻ മരിച്ചു.
അവിടെയുള്ള പരിശുദ്ധമറിയത്തിന്റെ ദേവാലയത്തിലെ സംസ്കാരസ്ഥലത്ത് താൻ സംസ്കരിക്കപ്പെടുമെന്നാണ് ഡാർവിൻ കരുതിയിരുന്നത്.
എന്നാൽ ഡാർവിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ അഭ്യർഥന മാനിച്ച്, രാജകീയ സഭയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായിരുന്ന വില്യം സ്പോട്ടിങ്ങ്‌വുഡ്, വെസ്റ്റ്മിൻസ്റ്റർ ദേവാലയത്തിൽ ഹെർഷലിന്റേയും ഐസക്ക് ന്യൂട്ടന്റേയും സമീപത്തായി ദേശീയബഹുമതിയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസ്കാരം ഏർപ്പാടാക്കി.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബ്രിട്ടണിൽ , രാജകുടുബത്തിൽ പെടാത്തവരിൽ ദേശീയബഹുമതികളോടെയുള്ള ഇത്തരം സംസ്കാരം ലഭിച്ചത് കേവലം അഞ്ചു വ്യക്തികൾക്കു മാത്രമായിരുന്നു.
ഡാർവിന്റെ മക്കൾ ഡാർവിൻ മൂത്തമകൻ വില്യം ഇറാസ്മസ് ഡാർവിനൊപ്പം 1942-ൽ.
ഡാർവിന്റെ മക്കൾ വില്യം ഇറാസ്മസ് ഡാർവിൻ (27 ഡിസംബർ 1839–1914) ആനി എലിസബത്ത് ഡാർവിൻ (2 മാർച്ച് 1841–22 ഏപ്രിൽ 1851) മേരി എലിയാനർ ഡാർവിൻ (23 സെപ്റ്റംബർ 1842–16 ഒക്ടോബർ 1842) ഹെന്റിയെറ്റാ എമ്മാ "എറ്റി" ഡാർവിൻ (25 സെപ്റ്റംബർ 1843–1929) ജോർജ് ഹോവാർഡ് ഡാർവിൻ (9 ജൂലൈ 1845–7 ഡിസംബർ 1912) എലിസബത്ത് “ബെസ്സി” ഡാർവിൻ (8 ജൂലൈ 1847–1926) ഫ്രാൻസിസ് ഡാർവിൻ (16 ഓഗസ്റ്റ് 1848–19 സെപ്റ്റംബർ 1925) ലിയോനാർഡ് ഡാർവിൻ (15 ജനുവരി 1850–26 മാർച്ച് 1943) ഹൊറേസ് ഡാർവിൻ (13 മേയ് 1851–29 സെപ്റ്റംബർ 1928) ചാൾസ് വേയറിങ്ങ് ഡാർവിൻ (6 ഡിസംബർ 1856–28 ജൂൺ 1858)
ശൈശവത്തിൽ മരിച്ച രണ്ടുപേരടക്കം ഡാർവിന് പത്തുമക്കൾ ജനിച്ചു.
പത്താമത്തെ വയസ്സിലെ ആനിയുടെ മരണം ഡാർവിനേയും എമ്മായേയും വല്ലാതെ ബാധിച്ചിരുന്നു.
മക്കളെ ഏറെ സ്നേഹിക്കുകയും അവരുടെ കാര്യത്തിൽ ഏറെ താത്പര്യമെടുക്കുകയും ചെയ്ത പിതാവായിരുന്നു ഡാർവിൻ.
ഭാര്യ എമ്മ, ഡാർവിന്റെ കസിൻ ആയിരുന്നു.
മക്കളുടെ ആരോഗ്യം മോശമായ അവസരങ്ങളിലൊക്കെ, താനും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള രക്തബന്ധം മൂലം പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയ രോഗങ്ങളാണ് അവരെ അലട്ടുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം ഭയന്നു.
മനുഷ്യരുടേയും മറ്റുജീവികളുടേയും കാര്യത്തിൽ ഇത്തരം ബന്ധത്തിന്റെ അനഭികാമ്യതയും ബന്ധുക്കളല്ലാത്തവർക്കിടയിലെ വിവാഹത്തിന്റെ മെച്ചങ്ങളും ഡാർവിന്റെ പിൽക്കാലരചനകളിലെ ഒരു പ്രധാന പ്രമേയമായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഡാർവിൻ ഭയന്നതിന് വിപരീതമായി, പ്രായപൂർത്തിയോളം ജീവിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കളിൽ മിക്കവരും വിജയകരമായ ജീവിതം നയിക്കുകയും ഡാർവിൻ-വെഡ്ജ്‌വുഡ് കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളെന്ന നിലയിൽ ശ്രദ്ധേയരാവുകയും ചെയ്തു.
ഡാർവിന്റെ മക്കളിൽ, ജോർജ്, ഫ്രാൻസീസ്, ഹൊറേസ് എന്നിവർ യഥാക്രമം ജ്യോതിശാസ്ത്രം , സസ്യശാസ്ത്രം , വാസ്തുശില്പശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ പേരെടുത്ത് രാജകീയ സഭയിലെ അംഗങ്ങളായി.
മറ്റൊരു മകനായ ലിയൊനാർഡ്, സൈനികൻ, രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞൻ, സാമ്പത്തികവിശാരദൻ, യൂജെനിസിസ്റ്റ് എന്നീ നിലകളിൽ പേരെടുക്കുകയും സ്ഥിതിവിവരവിദഗ്ദ്ധനും ജൈവപരിണാമശാസ്ത്രജ്ഞനമ്മായ റൊണാൾഡ് ഫിഷറുടെ മുഖ്യപ്രേരകനാവുകയും ചെയ്തു.
ഡാർവിന്റെ മതവീക്ഷണം
ആംഗ്ലിക്കൻ യാഥാസ്ഥിതികരുടെ നിലപാടുകളുമായി ചേർന്നുപോകാത്ത, സന്ധിരഹിത(Non-conformist) പശ്ചാത്തലമായിരുന്നു ഡാർവിന്റെ കുടുംബത്തിന്റേത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവും, പിതാമഹനും സഹോദരനും സ്വതന്ത്രചിന്തയുടെ വഴി പിന്തുടർന്നവരുമായിരുന്നു.
ഇതൊക്കെയായിട്ടും ആദ്യമൊക്കെ, ഡാർവിൻ ബൈബിളിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെ വാച്യാർഥത്തിൽ തന്നെ സത്യമായെടുത്തു.
അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലീഷ് സഭയുടെ കീഴിലുള്ള വിദ്യാലയത്തിൽ ചേരുകയും പിന്നീട് കേംബ്രിഡ്ജിൽ പൗരോഹിത്യത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ ഭാഗമായി ആംഗ്ലിക്കൻ ദൈവശാസ്ത്രം പഠിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രകൃതിയിൽ പ്രകടമാകുന്ന ക്രമം ദൈവാസ്ഥിത്വം തെളിയിക്കുന്നതായി വാദിച്ച വില്യം പാലിയുടെ സം‌വിധാനവാദം(Teleological Argument) ഡാർവിന് ബോദ്ധ്യമായി.
എന്നാൽ ബീഗിൾ യാത്രക്കിടെ, ആരും ആസ്വദിക്കാനില്ലാത്ത സമുദ്രത്തിന്റെ അത്യഗാധതയിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്ലവജീവികൾക്ക്(Planktons) ഇത്രയേറെ സൗന്ദര്യം നൽകിയിരിക്കുന്നത് എന്തുദ്ദേശ്യത്തിലാണെന്ന ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടി.
ഇച്ച്‌ന്യൂമോൻ കടന്നലുകൾ ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ ലാർവകളെ നിഷ്ചേതമാക്കി, തങ്ങളുടെ മുട്ടകൾക്ക് വളരാനുള്ള ആഹാരമാക്കുന്നുവെന്നതിനെ, വില്യം പാലി പറഞ്ഞ ദൈവികസം‌വിധാനവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുത്തുന്നതെങ്ങനെയെന്നും അദ്ദേഹം ആരാഞ്ഞു.
ഇതൊക്കെയായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട് പൊതുവേ യാഥാസ്ഥിതികമായിരുന്നു.
സന്മാർഗശാസ്ത്ര-സംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളിൽ ആധികാരികതയോടെ അദ്ദേഹം ബൈബിൾ ഉദ്ധരിക്കുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ പഴയനിയമത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ അദ്ദേഹം വിമർശനദൃഷ്ടിയോടെയാണ് കണ്ടത്.
1851-ൽ നടന്ന, മകൾ ആനിയുടെ മരണം, ക്രിസ്തുമതത്തിലുള്ള ഡാർവിന്റെ നേരത്തേതന്നെ ബലഹീനമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന വിശ്വാസത്തെ തീർത്തും ഇല്ലാതാക്കി
സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയുടെ നീതീകരണമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അതിഭൗതികന്യായങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കാൻപോന്ന മൃഗീയമായ മതദ്രോഹമായാണ്(bestial heresy) ജീവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർക്കിടയിലെ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ വംശപരിവർത്തനവാദത്തെ കണക്കാക്കിയിരുന്നതെന്ന്, അതേക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഡാർവിന് അറിയാമായിരുന്നു.
വ്യവസ്ഥാപിതസഭയെന്ന നിലയിൽ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭക്കുള്ള പ്രത്യേക സ്ഥാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ദൈവനിഷേധികളും വിശ്വാസികൾക്കിടയിലെ വിമതന്മാരും ഉന്നയിച്ചിരുന്ന വാദങ്ങളിൽ ചിലതിനെയാണ് അത് അനുസ്മരിപ്പിച്ചത്.
തന്റെ രചനകളിൽ മതത്തെ , ഗോത്രങ്ങളുടെ അതിജീവനതന്ത്രം (tribal survival strategy) എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചെങ്കിലും ദൈവത്തെ അന്തിമനിയമദാതാവായി അദ്ദേഹം അപ്പോഴും കണക്കാക്കി.
ആ വിശ്വാസം ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, 1851-ൽ നടന്ന മകൾ ആനിയുടെ മരണം ഡാർവിന്റെ സംശയത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.
ഇടവകയിലെ വിവിധപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സഹകരിക്കുന്നത് തുടർന്നെങ്കിലും, ഞായറാഴ്ചകളിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ പള്ളിയിൽ പോകുമ്പോൾ ഡാർവിൻ നടത്തത്തിന് പോവുകയാണ് ചെയ്തിരുന്നത്.
വേദനയുടേയും സഹനത്തിന്റേയും കാരണം ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടൽ അല്ല പ്രകൃതിനിയമങ്ങളാണ് എന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ മതം .
തന്റെ മതവീക്ഷണത്തെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചവരോട്, ദൈവാസ്ഥിത്വത്തെ നിഷേധിക്കുന്നവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ താൻ ഒരിക്കലും നിരീശ്വരവാദി ആയിരുന്നില്ലെന്നും, ' അജ്ഞേയവാദം '(agnosticism) എന്ന വിശേഷണമാണ് തന്റെ മനോഭാവത്തിന് കൂടുതൽ ചേരുന്നത് എന്നുമാണ്.
1915-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതും ബ്രിട്ടീഷ് സുവിശേഷപ്രചാരക ലേഡി ഹോപ്പിന്റേതായി കരുതപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു കഥ, അവസാനകാലത്ത് രോഗശയ്യയിലായിരിക്കെ ഡാർവിൻ പരിണാമവാദത്തെ തള്ളിപ്പറയുകയും ക്രിസ്തുമതവിശ്വാസത്തെ പുനരവലംബിക്കുകയും ചെയ്തതായി അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ഈ അവകാശവാദം ഡാർവിന്റെ മക്കൾ നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മിക്ക ചരിത്രകാരന്മാരും  അതിനെ നുണയായി കരുതി തള്ളിക്കളയുന്നു.
ഡാർവിന്റെ രോഗശയ്യക്കരുകിലുണ്ടായിരുന്ന മകൾ ഹെന്റിയേറ്റ, ഡാർവിൻ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയില്ലെന്ന് തറപ്പിച്ചുപറയുന്നു.
ഡാർവിന്റെ അവസാനവാക്കുകൾ ഭാര്യ എമ്മായെ ഉദ്ദേശിച്ചായിരുന്നു: "നീ എത്ര നല്ല ഭാര്യയായിരുന്നുവെന്നത് മറക്കരുത്" എന്ന് അദ്ദേഹം അവരോട് പറഞ്ഞു.
രാഷ്ട്രീയവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഡാർവിൻ - 1871-ൽ വാനിറ്റി ഫെയർ മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കുസൃതിച്ചിത്രം
ഡാർവിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളും രചനകളും ഗ്രിഗർ മെൻഡലിന്റെ പാരമ്പര്യസംബന്ധമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളുമായി ചേർന്നുണ്ടായ "നവ സംശ്ലേഷണം"(Modern synthesis) ആധുനിക ജീവശാസ്ത്രത്തിന്റെയാകെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഡാർവിന്റെ പ്രശസ്തിയും ജനസമ്മതിയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങളുമായി വിദൂരബന്ധം മാത്രമുള്ളവയും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തമായ നിലപാടുകൾക്ക് കടകവിരുദ്ധമായവയുമായ ആശയങ്ങൾ ഡാർവിന്റെ പേരിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനിടയാക്കി.
സുജനനവിജ്ഞാനീയം (യൂജെനിക്‌സ്)
' വംശോല്പത്തി '-യുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തെ തുടർന്ന്, മനുഷ്യരിലെ സ്വഭാവമേന്മകളും മാനസികമായ കഴിവുകളും പാരമ്പര്യസിദ്ധമാണെന്ന് തലമുറകൾ പങ്കിടുന്ന സ്വഭാവങ്ങളുടെ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളുടെ പഠനം വെളിവാക്കുന്നതായി 1865-ൽ ഡാർവിന്റെ കസിൻ ഫ്രാൻസിസ് ഗാൽട്ടൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. തുടർന്ന്, ജന്തുജാതികളുടെ ഗുണമേന്മ കൂട്ടാനായി മൃഗപാലകർ പിന്തുടരുന്ന പ്രജനന തത്ത്വങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കും ബാധകമാക്കാവുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.  ദുർബ്ബലവ്യക്തികളെ നിലനിൽക്കാനും പ്രത്യുല്പാദിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നത് പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണത്തിൽ നിന്നുളവാകാവുന്ന പ്രയോജനത്തിന് അവസരമില്ലാതാക്കുമെന്ന് "മനുഷ്യൻ വന്ന വഴി" എന്ന കൃതിയിൽ ഡാർവിനും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്നു. അതേസമയം, അത്തരം സഹായത്തിന്റെ നിഷേധം മനുഷ്യസഭാവത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ദയാഭാവത്തെ ഇല്ലാതാക്കുമെന്നതിനാൽ അഭികാമ്യമല്ലെന്നും വിദ്യാഭ്യാസവും മറ്റും വഴി ദുർബ്ബലരുടെ ഗുണമേന്മ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കുകയാണ് വേണ്ടതെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വെളിവാക്കുന്ന ഗവേഷണത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും  ഗുണത്തികവുള്ളവരെ, അവരുടെ 'ജാതി'യിൽ നിന്നു തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു ഗാൾട്ടന്റെ അഭിപ്രായം.
എന്നാൽ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ഗുണമേന്മ വർദ്ധിപ്പിക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ള ആ പദ്ധതി പ്രയോഗസാദ്ധ്യതയില്ലാത്തതാണെന്ന് ഡാർവിൻ കരുതി.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രസക്തിയെ വെളിവാക്കിയിട്ട്, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങൾ വ്യക്തികൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതിനോടായിരുന്നു ഡാർവിന് യോജിപ്പ്.
ഡാർവിന്റെ മരണശേഷം 1883-ൽ, ഈ പുതിയ പഠനവിഭാഗത്തിന് ഗാൾട്ടൻ സുജനനവിജ്ഞാനീയം (eugenics) എന്നു പേരിടുകയും ജീവജാതികളുടെ ഗുണമേന്മ അളക്കുന്ന ബയോമെട്രിക്സ് എന്ന മാർഗ്ഗം വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
പാരമ്പര്യസിദ്ധമായ സ്വഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രിഗർ മെൻഡലിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ പ്രചരണത്തെ തുടർന്ന് പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണവാദത്തിന്റെ പ്രാമാണികത കുറഞ്ഞ സമയത്താണ് സുജനനവിജ്ഞാന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ശക്തമായത്.
അവയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളടക്കം പലയിടങ്ങളിലും നിർബ്ബന്ധിത വന്ധ്യംകരണനിയമങ്ങൾ പോലും നടപ്പായി.
എന്നാൽ ഈ ആശയങ്ങളുടെ പിൻബലത്തിൽ ഹിറ്റ്ലറുടെ ജർമ്മനിയിൽ പ്രയോക്തമായ നാത്സി യൂജെനിക്സിന്റെ ക്രൂരതകൾ സുജനനവിജ്ഞാനം എന്ന ആശയത്തെതന്നെ തീർത്തും അസ്വീകാര്യമാക്കി.
സാമൂഹ്യഡാർവിനിസം
വസ്തുസ്ഥിതികളുടെ വിശദീകരണമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ധാർമ്മികവും സാമൂഹ്യവുമായ നിലപാടുകളുടെ നീതീകരണങ്ങളായെടുക്കുന്നത് സന്മാർഗസംബന്ധിയായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.
മാൽത്തൂസിയൻ സർവനാശം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കർമ്മപ്രതിബദ്ധതയിലേക്കും നിയന്ത്രിതപ്രജനനത്തിലേക്കും മനുഷ്യരെ നയിക്കാനായി ദൈവം കണ്ടെത്തിയ വഴിയാണെന്ന തോമസ് മാൽത്തൂസിന്റെ വാദം, 1830-കളിൽ നിരാലംബരെ നിർബ്ബന്ധിതമായി കൂട്ടത്തോടെ  താമസിപ്പിക്കുന്ന വേലവീടുകളുടേയും (Work Houses)കമ്പോളനിയമങ്ങളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടേയും നീതീകരണമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.
പൊതുവേ, ജൈവപരിണാമം സാമൂഹ്യമാനങ്ങളുള്ള ഒരാശയമായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു.
ഹെർബർട്ട് സ്പെൻസറുടെ സാമൂഹ്യയാഥാർഥ്യങ്ങൾ(1851) എന്ന കൃതിയിലെ മനുഷ്യാവകാശങ്ങളേയും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തേയും സംബന്ധിച്ച ആശയങ്ങൾക്ക്, സ്പെൻസർ പിന്തുടർന്നിരുന്ന ലാമാർക്കിന്റെ പരിണാമ സിദ്ധാന്തമായിരുന്നു അടിസ്ഥാനം.
ഡാർവിന്റെ സിദ്ധാന്തം ജീവലോകത്തിലെ വൈവിദ്ധ്യത്തിന്റെ വസ്തുനിഷ്ഠവിശദീകരണം മാത്രമായിരുന്നു.
പരിണാമം ലക്‌ഷ്യോന്മുഖമായ മുന്നേറ്റമല്ലെന്നും ഒരു ജീവിയെ മറ്റൊന്നിന് മേലായി കണക്കാക്കുന്നത് അസംബന്ധമാണെന്നും ഡാർവിൻ കരുതി.
എന്നാൽ 1859-ൽ വംശോല്പത്തിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം കഴിഞ്ഞയുടനേ, "നിലനില്പ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരം" എന്ന ആശയത്തിലൂടെ  വ്യവസായമുതലാളിത്തത്തിന് മാൽത്തൂസിയൻ നീതീകരണം കണ്ടെത്തുകയാണ് ഡാർവിൻ ചെയ്തതെന്ന് വിമർശകർ പരിഹസിച്ചു.
സ്വതന്ത്രകമ്പോളത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തെ അർഹതയുള്ളവരുടെ അതിജീവനമായി കണ്ട സ്പെൻസറുടേയും , മനുഷ്യപുരോഗതിയെ കുറിച്ച് വംശീയമുൻവിധികൾ നിറഞ്ഞ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച ഏണസ്റ്റ് ഹെക്കലിന്റേയും ഒക്കെ നിലപാടുകൾ ഡാർവിനിസമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടു.
അക്കാലത്തെ വംശീയമുൻവിധികളിൽ ഡാർവിനെ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല.
അടിമത്തത്തിനും, മനുഷ്യജാതിയിലെ വ്യത്യസ്തജനതകളെ വ്യത്യസ്ത വംശങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നതിനും, ആദിമജനതകളുടെ ചൂഷണത്തിനും എല്ലാം ഡാർവിൻ എതിരായിരുന്നു.
നിയന്ത്രണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത കഴുത്തറപ്പൻ മുതലാളിത്തം , വംശീയമായ മുൻവിധികൾ, യുദ്ധം , കോളനിവാഴ്ച, നവസാമ്രാജ്യവാദം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളുടെ പ്രോക്താക്കാൾ, വ്യത്യസ്തങ്ങളും പലപ്പോഴും പരസ്പരവിരുദ്ധങ്ങളുമായ തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളുടെ സ്ഥാപനത്തിന് പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണവാദത്തെ കരുവാക്കി.
എന്നാൽ പ്രകൃതിയെ സംബന്ധിച്ച ഡാർവിന്റെ ആശയ സമുച്ചയത്തിൽ ജീവികൾക്കിടയിൽ ഒന്നിനൊന്നോടുള്ള സഹകരണവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
അതിനാൽ സമാധാനവാദികളും(pacifists), സമാജവാദികളും(socialists), സ്വതന്ത്രതാവാദികളും(liberals), സാമൂഹ്യനവോത്ഥാനവാദികളും, പീറ്റർ ക്രോപ്പോട്ട്‌കിനെപ്പോലുള്ള അരാജകത്വവാദികളും മറ്റും ജീവികൾക്കിടയിലെ സഹകരണത്തിന്റെ വക്താവായി ഡാർവിനെ ചിത്രീകരിച്ചു.
പ്രകൃതിയിലെ നിലനില്പ്പിനു വേണ്ടിയുള്ള സമരവും നിർദ്ധാരണവും സാമൂഹ്യസൃഷ്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നയങ്ങളുടെ രൂപവത്കരണത്തിന് ചേരുന്ന മാതൃകകളല്ല എന്നായിരുന്നു ഡാർവിന്റെ തന്നെ  നിലപാട്.
സാമൂഹ്യഡാർവിനിസമെന്നത് 1890-കൾ മുതൽ,പരിമിതമായാണെങ്കിലും പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രയോഗമാണ്.
എന്നാൽ സമാജവാദത്തേയും സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണത്തേയും എതിർത്ത വില്യം ഗ്രഹാം സംനറെപ്പോലുള്ളവരുടെ അനിയന്ത്രിത കമ്പോളവാദത്തെ വിമർശിക്കാൻ റിച്ചാർഡ് ഹോഫ്സ്റ്റാൻഡർ ഉപയോഗിച്ചതോടെയാണ്, 1940-കളിൽ അതൊരു ശകാരപദമായി മാറിയത്.
അനുസ്മരണം ഡാർവിൻ, 1880-ൽ - മനുഷ്യചിന്തയെ മൗലികമായി മാറ്റിമറിച്ച തന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച അന്വേഷണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അപ്പോഴും വ്യാപൃതനായിരുന്നു.
ഡാർവിന്റെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ, ചില ജീവിവർഗ്ഗങ്ങൾക്കും ഭൗമശാസ്ത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലുകൾ എന്നുപറയാവുന്ന സ്ഥലങ്ങൾക്കും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിട്ടിരുന്നു.
ഒരു ഹിമക്കട്ടയുടെ ആഘാതം സൃഷ്ടിച്ച വൻതിരയിൽ വള്ളങ്ങൾ ഒഴുകിപ്പോയി ബീഗിൾ യാത്രികർ അടുത്തുള്ള കരയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയേക്കുമായിരുന്ന അവസ്ഥയിൽ, സമയോചിതമായ ഇടപെടൽ വഴി ഡാർവിൻ അവരെ രക്ഷപെടുത്തിയതിനെ തുടർന്ന്, തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ തെക്കേയറ്റത്ത്, തിയെരാ ദെൽ ഫ്വേഗോയിലെ ദ്വീപുകൾക്കിടയിലെ ബീഗിൾ കടല്പ്പാതയോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന ഒരു ജലപ്പരപ്പിന്,  കാപ്റ്റൻ ഫിറ്റ്സ്റോയ്, ഡാർവിൻ സൗണ്ട് എന്നു പേരിട്ടിരുന്നു.
അടുത്ത്, ആൻഡീസ് പർവതനിരയിലുള്ള ഒരു കൊടുമുടിക്ക് ഡാർവിന്റെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ജന്മദിനത്തിൽ ഡാർവിൻ കൊടുമുടി എന്നും പേരിട്ടു.
1839-ൽ ബീഗിൾ ആസ്ത്രേലിയയെ സംബന്ധിച്ച അന്വേഷണങ്ങളിലായിരുന്നപ്പോൾ, ഡാർവിന്റെ സുഹൃത്ത് ലോട്ട് സ്ട്രോക്ക് കണ്ടെത്തിയ സ്വാഭാവികതുറമുഖത്തിനും ഡാർവിൻ തുറമുഖം എന്നാണ് പേരിട്ടത്.
അവിടെ 1869-ൽ പാമേസ്റ്റൺ സ്ഥാപിച്ച അധിവാസമേഖലയെ 1911-ൽ പുനർനാമകരണം ചെയ്തപ്പോൾ കൊടുത്തപേരും ഡാർവിൻ എന്നായിരുന്നു.
പിന്നീടത് ആസ്ത്രേലിയയുടെ വടക്കൻപ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാന മായി.
ചാൾസ് ഡാർവിൻ സർവകലാശാലയും, ചാൾസ് ഡാർവിൻ ദേശീയോദ്യാനവും അവിടെത്തന്നെയാണ്.
കേംബ്രിഡ്ജിൽ 1964-ൽ സ്ഥാപിച്ച ഡാർവിൻ കോളജിന് ആ പേരിട്ടത്, അതിരുന്ന ഭൂമിയിൽ ഒരുഭാഗത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥരായിരുന്ന ഡാർവിൻ കുടുംബത്തിന്റെ ബഹുമാനാർഥമായിക്കൂടിയാണ്.
ഗാലപ്പാഗോസിൽ ഡാർവിൻ കണ്ടെത്തിയ പതിനാലു ജാതി ഫിഞ്ച് പക്ഷികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൈതൃകത്തിന്റെ സ്മരണക്കായി ഡാർവിന്റെ ഫിഞ്ചുകൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
1992-ൽ മൈക്കേൾ എച്ച് ഹാർട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചരിത്രത്തെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തികളുടെ പട്ടികയിൽ ഡാർവിന് പതിനാറാം സ്ഥാനമായിരുന്നു.
ബി.ബി.സി. ജനകീയ വോട്ടെടുപ്പിലൂടെ രൂപവത്കരിച്ച, ഇന്നേവരെ ജീവിച്ചിരുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ നൂറു ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ പട്ടികയിൽ ഡാർവിന് നാലാം സ്ഥാനം കിട്ടി.
രണ്ടായിരാമാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടണ്ടെ രണ്ടു പൗണ്ട് നോട്ടിൽ നേരത്തേയുണ്ടായിരുന്ന ചാൾസ് ഡിക്കൻസിന്റെ ചിത്രത്തിനുപകരം ഡാർവിന്റെ ചിത്രമാക്കി.
ഡാർവിന്റെ ആകർഷകമായ താടിമീശയുടെ സമൃദ്ധി, ബാങ്കിന്റെ തീരുമാനത്തെ സ്വാധീനിച്ച ഘടകങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പരിണാമവാദത്തിന്റെ ഫലിതം കലർന്ന ഒരാഘോഷമെന്ന നിലയിൽ "തങ്ങളെത്തന്നെ അതിൽ നിന്ന് മാറ്റിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ജനിതകച്ചേരുവയെ (Gene Pool) മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നവർക്ക്" ആണ്ടിലൊരിക്കൽ, ഡാർവിൻ അവാർഡും സമ്മാനിക്കാറുണ്ട്.
ഡാർവിന്റെ അനേകം ജീവചരിത്രങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇർവിങ്ങ് സ്റ്റോൺ 1980-ൽ എഴുതിയ ഉല്പത്തി എന്ന നോവൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ വയസ്സുമുതലുള്ള ഡാർവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ  സാങ്കല്പികചിത്രീകരണമാണ്.
ഡാർവിൻ ദിനം
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മദിനമായ ഫെബ്രുവരി 12 ഡാർവിൻ ദിനമായി ലോകമെങ്ങും ആചരിക്കുന്നു.
ശാസ്ത്രത്തിന് ഡാർവിൻ നൽകിയ സംഭാവനകളെയും ശാസ്ത്രത്തെയും ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നതിനാണ്  ഈ ദിവസംആചരിക്കുന്നത്.
2009-ലെ ഡാർവിൻ വാർഷികാഘോഷങ്ങൾ ഡാർവിന്റെ പ്രഖ്യാതകൃതിയായ വംശോല്പത്തിയുടെ 1859-ലെ ആദ്യപതിപ്പിന്റെ പുറംചട്ട
ഡാർവിന്റെ ഇരുനൂറാം ജന്മവാർഷികവും വംശോല്പത്തിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ 150-ആം വാർഷികവും ലോകമെങ്ങും വൻതോതിൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
അതിന്റെ ഭാഗമായി, 2006-ൽ ന്യൂയോർക്ക് പട്ടണത്തിലെ പ്രകൃതിശാസ്ത്ര കാഴ്ചബംഗ്ലാവിൽ അനാവൃതമായ ഡാർവിൻ പ്രദർശനത്തിന് പിന്നീട് ചിക്കാഗോയിലെ ഫീൽഡ് മ്യൂസിയവും തുടർന്ന് ടൊറോണ്ടോയിലെ റോയൽ ഒണ്ടാറിയോ മ്യൂസിയവും വേദികളായി.
2009 അവസാനം അത് ലണ്ടണിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടും.
ജൂലൈ 2009-ൽ കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയിൽ നടക്കാനിരിക്കുന്ന ഉത്സവവും, ലണ്ടണിലെ പ്രകൃതിചരിത്രസംഗ്രഹാലയത്തിന്റെ  കുടക്കീഴിൽ കുറേ ബ്രിട്ടീഷ് സംഘടനകൾ പദ്ധതിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഡാർവിൻ-200 എന്ന ആഘോഷപരമ്പരയും ആണ് ഈ അവസരത്തിലെ മറ്റ് ആഘോഷങ്ങൾ.
2009 ജൂലൈയിൽ കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയും ആഘോഷപരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ഈ വാർഷികങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ഇറക്കിയ രണ്ടു പൗണ്ടിന്റെ വിശിഷ്ട നാണയത്തിൽ ഡാർവിൻ ഒരു വലിയ ആൾക്കുരങ്ങിനു നേർക്കുനേർ നിൽക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിട്ട് അതിനു താഴെ 1809 ഡാർവിൻ 2009 എന്നും,  വിളുമ്പിൽ വംശോല്പത്തി - 1859 എന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
നാണയശേഖകർക്ക് കൂടിയ വിലക്ക് മുൻകൂർ ലഭ്യമാകുന്ന ഈ നാണയം 2009-ൽ, ബാങ്കുകളിൽ നിന്നും തപാൽ ഓഫീസുകളിൽ നിന്നും മുഖവിലക്ക് ലഭിക്കും.
2008 സെപ്തംബറിൽ ഇറക്കിയ ഒരു പ്രമാണരേഖയിൽ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭ , ഡാർവിനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും മറ്റുള്ളവർ ഇപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കാൻ അവസരമുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തതിനും,  അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളോടുള്ള ആദ്യപ്രതികരണം അബദ്ധമായിപ്പോയതിനും മാപ്പുചോദിക്കാൻ പറ്റിയ അവസരമാണ് 200-ആം ജന്മവാർഷികമെന്ന് പറഞ്ഞു.
രചനാസിദ്ധിക്ക് പേരുകേട്ട ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു ഡാർവിൻ.
പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൃതികൾ എഴുതിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും ബീഗിൾ യാത്രയുടെ കഥ, തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ ഭൗമശാസ്ത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച കൃതികൾ, പവിഴപ്പുറ്റുപൊയ്കകളുടെ (Coral Atolls) രൂപവത്കരണത്തിന്റെ രഹസ്യം അനാവരണം ചെയ്യുന്ന രചനകൾ, ബാർണക്കിളുകളെ സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങൾ എന്നിവ, ഗ്രന്ഥകാരനെന്ന നിലയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തി ഉറപ്പാക്കുമായിരുന്നു.
ഡാർവിൻ വംശോല്പത്തിയുടെ പേരിലാണ് ഏറെയും അറിയപ്പെടുന്നതെങ്കിലും, മനുഷ്യൻ വന്ന വഴിയും ലൈംഗികനിർദ്ധാരണവും , വികാരപ്രകടനം മനുഷ്യരിലും മൃഗങ്ങളിലും തുടങ്ങിയവയും പ്രധാനമാണ്.
സസ്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് എഴുതിയ, സസ്യങ്ങളിലെ ചലനശേഷി പോലുള്ള കൃതികളും ഏറെ പ്രാധാന്യമുള്ള രചനകളാണ്.
ഡാർവിൻ പ്രകൃതിശാസ്ത്രം , ഭൗമശാസ്ത്രം , ജീവശാസ്ത്രം എന്നീ മേഖലകളിലും എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിലും പ്രാഗല്ഭ്യം തെളിയിച്ചു.
ഡോക്ടറുടെ സഹായിയായി പ്രവൃത്തിപരിചയം നേടിയുള്ള തുടക്കത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം രണ്ടുവർഷം വൈദ്യവിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു.
പിന്നീട് പുരോഹിതവൃത്തിക്ക് പരിശീലനം നേടി.
മൃഗചർമ്മങ്ങളെ സ്റ്റഫ് ചെയ്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന റ്റാക്സിഡെർമി എന്ന വിദ്യയിലും ഡാർവിന് പരിശീലനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബീഗിൾ യാത്രയിൽ നിന്ന് മടങ്ങിവന്നശേഷം റോബർട്ട് ഫിറ്റ്സ്റോയ് ബൈബിളിന്റെ അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എന്നാൽ യാത്രയുടെ സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ലില്ലിന്റെ ആശയങ്ങളിൽ കാര്യമായ താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
യാത്രതുടങ്ങുന്നതിനുമുൻപ് ലിൽ ഫിറ്റ്സ്റൊയിയെ കാണുകയും തെക്കേ അമേരിക്കയെക്കുറിച്ച് നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
പറ്റഗോണിയയിലെ സാന്താക്രൂസ് നദിയിലൂടെ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ എഴുതിയ കുറിപ്പുകളിൽ അവിടത്തെ സമതലങ്ങൾ ഉയർത്തപ്പെട്ട സമുദ്രതടങ്ങൾ ആണെന്ന് ഫിറ്റ്സ്റോയ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ  തിരികെ വന്ന് ഏറെ മതതീക്ഷ്ണതയുള്ള ഒരു വനിതയെ വിവാഹം കഴിച്ച അദ്ദേഹം,  പഴയ വിശ്വാസങ്ങളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു.
( Browne 1995 , pp. 186, 414)
ഗിൽബർട്ട് ആൻഡ് സള്ളിവൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഇഡാ രാജകുമാരി എന്ന പുസ്തകത്തിലുള്ള ഉന്നതകുലജാതയായ വനിത എന്ന പാട്ട്, ഡാർവിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ജനകീയ സംസ്കാരത്തിൽ മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടതിന് ഉദാഹരണമാണ്.
ആ പാട്ടിലെ വിവരണം അനുസരിച്ച് നാരിയല്ല, നരൻ മാത്രമാണ് വാനരനിൽ നിന്നുണ്ടായത്.
പാരമ്പര്യശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ മെൻഡലിന്റെ മാതൃകയിൽ പൈതൃകത്വത്തെ പഠിച്ചപ്പോൾ, സുജനനവൈജ്ഞാനികർ (Eugenist) സാമൂഹ്യവർഗ്ഗങ്ങളേയും വംശീയതയേയും അടിസ്ഥാനമാക്കി സമൂഹത്തെ പുനർസൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
മുൻനിരയിലെ പാരമ്പര്യശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഇതിനെ അപ്രായോഗികമായ കപടശാസ്ത്രമായാണ് കണ്ടത്.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സ്വമേധയായുള്ള മുൻകരുതലുകളുടെ സ്ഥാനം നിഷേധാത്മകമായ സുജനനവിജ്ഞാനീയം കൈയ്യടക്കിയപ്പോൾ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിർബ്ബന്ധിത വന്ധ്യംകരണം നടപ്പായി.
നാത്സികൾ ഇതിനെ കടംകൊണ്ട്, അവരുടെ കടുത്ത വംശീയതയുടേയും വംശശുദ്ധി വാദത്തിന്റേയും അടിസ്ഥാനമാക്കി.
( {{ citation }} : Check date values in: | date= ( help )
മറ്റ് ജനതകൾ തരംതാണവരാണെന്ന് അക്കാലത്ത് പലരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ ഡാർവിൻ ഈ വിശ്വാസം പങ്കുപറ്റിയിരുന്നില്ല.
മൃഗചർമ്മങ്ങളെ സ്റ്റഫ് ചെയ്ത് ജീവാകാരം നൽകി സൂക്ഷിക്കുന്ന റ്റാക്സിഡെർമി എന്ന വിദ്യയിൽ ഡാർവിന്റെ ഗുരുവായിരുന്നത്, മുൻപ് അടിമയായിരുന്ന ജോൺ എഡ്മൺസ്റ്റൺ എന്ന കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തെ ഡാർവിൻ ബുദ്ധിമാനും ഉല്ലാസപ്രകൃതിയും എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
ബീഗിൾ യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ അടിമവ്യവസ്ഥയെ ന്യായീകരിച്ച ഫിറ്റ്സ്റോയിയെ വിമർശിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഡാർവിന് കപ്പലിലെ സ്ഥാനം തന്നെ മിക്കവാറും നഷ്ടമായതാണ്.
( Darwin , p. 74 ) harv error: no target: CITEREFDarwin ( help ) യാത്രക്കിടെ, വീട്ടിലേക്ക് അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ എഴുതി: "തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നതുപോലെ അടിമത്തത്തിനെതിരായി ജനവികാരം ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് വ്യക്തം.  അതിനെ തീർത്തും നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യുന്ന ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രം ഇംഗ്ലണ്ടാണെങ്കിൽ എത്ര അഭിമാനകരമാകുമായിരുന്നു! ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്ന് പോരുന്നതിന് മുൻപ്, അടിമരാജ്യങ്ങളിൽ ജീവിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ എന്റെ അഭിപ്രായം മാറുമെന്ന് ചിലർ എന്നോടുപറഞ്ഞു; എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ വന്ന ഒരേയൊരു വ്യത്യാസം നീഗ്രോയുടെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മതിപ്പിന്റെ വർദ്ധനയാണ്."
( Darwin 1887 , p. 246 ) harv error: no target: CITEREFDarwin1887 ( help ) തിയെരാ ഡെൽ ഫ്വേഗോയിലെ മനുഷ്യരെ കണ്ടപ്പോൾ, "പരിഷ്കൃതമനുഷ്യരും കാട്ടാളരും തമ്മിലുള്ള അന്തരം എത്ര വലുതാണെന്ന്" അദ്ദേഹം അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ കാട്ടുമൃഗങ്ങളും വളർത്തുമൃഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ളതിനേക്കാൾ വലിയ അന്തരം പരിഷ്കൃത മനുഷ്യരും അവരും തമ്മിലുള്ളത്, "മനുഷ്യർക്ക്  പുരോഗതിക്കുള്ള കഴിവ് കൂടുതലുള്ളതുകൊണ്ടാണെന്ന്" അദ്ദേഹം കരുതി.
ജെമ്മി ബട്ടണെപ്പോലുള്ള പരിഷ്കൃത ഫ്വേഗുവന്മാരെ അദ്ദേഹം അറിയുകയും ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
"അയാളിലുള്ള അനേകം ഗുണങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ, ഇവിടെ കണ്ട അപരിഷ്കൃതരുടെ നിലയിൽ കഴിഞ്ഞ്, അവരുടെ രീതികൾ പങ്കിട്ട് അയാൾ കഴിഞ്ഞേക്കുമായിരുന്ന കാര്യമോർത്ത് എനിക്കത്ഭുതം തോന്നി" എന്നദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
( Darwin 1845 , pp. 205, 207–208 )
മനുഷ്യൻ വന്ന വഴി എന്ന പുസ്തകത്തിൽ മനുഷ്യർക്കിടയിലെ വ്യത്യസ്തജനതകളെ വ്യത്യസ്ത ജന്തുജാതികളായി കണക്കാക്കുന്നതിനെതിരായി വാദിക്കുമ്പോൾ ഡാർവിൻ ഫ്വേഗുവന്മാരുടേയും എഡ്മൺസ്റ്റന്റേയും കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്.
ആദിമജനതകളോടു കാട്ടുന്ന ക്രൂരതയെ ഡാർവിൻ എതിർത്തു.
ഉദാഹരണത്തിന് പറ്റഗോണിയയിലെ ജനങ്ങളെ ആബാലവൃദ്ധം കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യുന്നതുകണ്ട് അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഈ യുദ്ധം ആദിമജനജാതികൾക്കുനേരേയുള്ളതാകയാൽ തികച്ചും ന്യായീകരിക്കാവുന്നതാണെന്നാണ് ഇവിടെ എല്ലാവരുടേയും ബോദ്ധ്യം. ഒരു പരിഷ്കൃത ക്രൈസ്തവ രാജ്യത്ത് ഇത്തരം കൊടും കൊലകൾ ഇക്കാലത്ത് നടത്താനാകുമെന്ന് അരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ?"