smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചിത്രകാരൻ ബൊലോഗ്നയിലോ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് റോമിൽ താമസിച്ച സമയത്തോ ആണ് ഈ ചിത്രം ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
1638 മുതൽ 1687 വരെ ഈ ചിത്രം ജിയോവന്നി ബാറ്റിസ്റ്റ സോമറിവയിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് റോമിലെ സ്പാനിഷ് അംബാസഡറായിരുന്ന ഡോൺ ഗാസ്പർ മെൻഡെസ് ഡി ഹരോയ് ഗുസ്മാന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നു.
1823-ൽ ഈ ചിത്രം ഫ്രെഡറിക് റീസെറ്റും 1992-ൽ സൊസൈറ്റി ഡെസ് അമിസ് ഡു ലൂവ്രെയുടെ സമ്മാനമായി അതിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഉടമ ലൂവ്രെയും ഏറ്റെടുത്തു.
അതിന്റെ മൂന്ന് പകർപ്പുകൾ മോസ്കോയിലെ പുഷ്കിൻ മ്യൂസിയത്തിലും മൊഡെനയിലെ കാമ്പോറി ശേഖരത്തിലും 1994 ഏപ്രിൽ 19 ന് ലണ്ടനിലെ ഫിലിപ്സിൽ വിറ്റ ഒരു സ്വകാര്യ ശേഖരത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഉറവിടങ്ങൾ (in Italian) Mario Di Giampaolo ed Elisabetta Fadda, Parmigianino , Keybook, Santarcangelo di Romagna 2002.
ISBN 8818-02236-9 {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) അവലംബം
മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിൻ (വെറോണീസ്, 1547-1550) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mystic_Marriage_of_Saint_Catherine_(Veronese,_c._1547%E2%80%931550) Mystic Marriage of Saint Catherine (c. 1547-1550) by Paolo Veronese
പൗലോ വെറോനീസ് 1547–1550നും ഇടയിൽ വരച്ച എണ്ണച്ചായാചിത്രമാണ് മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിൻ.
1767 ആയപ്പോഴേക്കും ലിച്ചെൻ‌സ്റ്റൈൻ ശേഖരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ ചിത്രം 1926-ൽ കാതറിൻ ബാർക്കർ സ്പാൾഡിംഗ് ഹിക്കോക്സ് ഏറ്റെടുത്തു.
1970-ൽ ഈ ചിത്രം ഇന്നത്തെ ഉടമയായ ബാർക്കർ വെൽ‌ഫെയർ ഫൗണ്ടേഷന് നൽകി.
ഇത് നിലവിൽ ഫൗണ്ടേഷനിൽ നിന്ന് യേൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ആർട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ ദീർഘകാല വായ്പയിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിൻ അവലംബം ↑ ↑ ↑ (in French) Andreas Priever, Paolo Caliari, dit Véronèse , Cologne, Könemann, 2000, p. 18 (n° 13).
↑ https://artgallery.yale.edu/collections/objects/63825
മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിൻ (വെറോണീസ്, 1575) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mystic_Marriage_of_Saint_Catherine_(Veronese,_1575) Paolo Veronese, Mystic Marriage of Saint Catherine , 1571, Gallerie dell'Accademia, Venice
പൗലോ വെറോനീസ് 1575-ൽ വരച്ച എണ്ണച്ചായാചിത്രമാണ് മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിൻ.
ഈ ചിത്രം വെനീസിലെ സാന്താ കാറ്റെറിന പള്ളിയുടെ ഉയർന്ന ബലിപീഠത്തിനായി നിർമ്മിച്ചതാണ്.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം വരെ അത് അവിടെ തുടർന്നു.
യുദ്ധ സമയത്ത് നഗരത്തിലെ ഗാലറി ഡെൽ അക്കാദമിയയിലെ ഇന്നത്തെ വീട്ടിലേക്ക് മാറ്റി.
മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിൻ എന്ന വിഷയം കലാകാരൻ 1547-1550 ൽ വരച്ച മിസ്റ്റിക് മാര്യേജ് ഓഫ് സെന്റ് കാതറിനിലും ആവർത്തിച്ച് ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
സാന്റാ മരിയ ഗ്ലോറിയോസ ഡേ ഫ്രാരിക്കായുള്ള ടിഷ്യന്റെ 1519-1526 ലെ പെസാരോ അൾത്താർപീസിലെ ഏറ്റവും വിജയകരമായ വേരിയന്റുകളിൽ ഒന്നാണിത്.
വെനീസിലും മഡോണയും കുട്ടിയുമായി സമാന അസമമായ ഡയഗണൽ കോമ്പോസിഷൻ ഉപയോഗിച്ച് മധ്യഭാഗത്ത് ഇടതുവശത്തുള്ള ഒരു സിംഹാസനത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സിംഹാസനത്തിനു പിന്നിലുള്ള ഒരു ജോടി കൊരിന്ത്യൻ നിരകൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ തൂണുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
അവലംബം ↑ (in French) Giovanni Nepi Scirè, Les Galeries de l'Accademia de Venise catalogue général , Electa, 2009 ( ISBN 978-88-370-6474-7 ), p.90
മിസ്റ്റേക്ക് ഐലന്റ് മിസ്‌റ്റേക്ക്  ദ്വീപിലെ വിളക്കുമാടം
യുഎസ് സംസ്ഥാനമായ മെയിനിലെ വാഷിംഗ്ടൺ കൗ ണ്ടിയിലെ ഒരു ദ്വീപാണ് മിസ്റ്റേക്ക് ഐലന്റ് .
ദ്വീപിൽ ചെറിയ സസ്യങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
മിസ്റ്റേക്ക് ഐലന്റ് എന്ന പേര് അസാധാരണമായ സ്ഥലനാമത്തിന് പേരുകേട്ടതാണ്.
മിസ്‌റ്റേക്ക് ദ്വീപിലെ മൂസ് പീക്ക് ലൈറ്റ് വളരെ ഉയരത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
പൊതു സന്ദർശകർക്ക് വിളക്കുമാടത്തിലേക്ക്  പ്രവേശനമില്ല.
ഹെംഫറിന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലേക്കുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് ചാരൻ
CONFESSON OF A BRITISH SPY TRANSLATION:ഒരു ബ്രിട്ടീഷ്‌ ചാരന്റെ കുംബസാരം.
ബ്രിട്ടീഷ്കാരുടെ ഇസ്ലാം വിരുദ്ധത // ⓘ
I-ആമുഖം
മുസ്ലിം ലോകത്തെ തകർക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർ മുജാഹിദിസത്തെ(SALAFISM/WAHABBISM) ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്ത് കാര്യങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ഓർമകുറിപ്പുകൾ.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിനു മുൻപും അവസാനത്തേതുമായ ലോകമുസ്ലിംനേതൃത്വമായ ഉസ്മാനിയ്യ ഖിലാഫത് (OTTOMAN /USMANIYYA -അറബിയിൽ ഉസ്മാൻ എന്നത് ഇംഗ്ലിഷ് ൽ ഒട്ടോമൻ എന്ൻ ആയത്  ആണ്.)
നശിപ്പിച്ച സംഭവവും ,മുസ്ലിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഭിന്നിപ്പ് ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തതിനെ കുറിച്ച് വിശദമായി പറയുന്ന "Hempher" എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ചാരന്റെ ഓർമകുറിപ്പുകൾ,ഹെംഫര് ആയിരുന്നു ഇബ്നു വഹാബിനെ വഴി പിഴപ്പിച്ചത് .
അദ്ദേഹം പുത്തൻ വാദിയായ ഇബ്നു വഹാബിനെ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് നടത്തിയത്.
പിന്നീട് രണ്ടാം  ലോക യുദ്ധത്തിൽ ജർമനിക്കും സഖ്യ കക്ഷികൾക്കും എതിരെ ബ്രിട്ടീഷ് ചാരൻമാർക്ക് ആത്മ വിശ്വാസം നാൽകാനാണ് ,ബ്രിട്ടന്റെ "M aster spy " ആയിട്ടുള്ള ഹെംഫെറിന്റെ അനുഭവങ്ങൾ അടങ്ങിയ ലേഖനം ബ്രിട്ടൻ യുദ്ധ സമയത്ത് വിതരണം നടത്തിയത്.
സത്യം എന്നെങ്കിലും പുറത്തുവരുമല്ലോ!.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് ബ്രിട്ടനിൽ നിന്ന് ജർമ്മനിക്ക് ലഭിക്കുകയും ജർമ്മൻ പേപ്പറായ സ്പീഗലിലും പിന്നീട് ഒരു പ്രമുഖ ഫ്രഞ്ച് പ്രബന്ധത്തിലുംപ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു പ്രമാണത്തിന്റെ തലക്കെട്ടാണ്, മിസ്റ്റർ ഹെംഫറിന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ.
മധ്യ പൂർവേഷ്യയിലേക്ക് പോയ ബ്രിട്ടീഷ് ചാരൻ.
(Memoires of Mr.Hampher,British spy to middle east)
CONFESSIONS OF A BRITISH SPY (ഒരു ബ്രിട്ടീഷ്‌ ചാരന്റെ കുറ്റസമ്മതം) എന്ന പേരിൽ ഇത് പുസ്തകമായി
ഇന്നത്തെ ഇസ്‌ലാമിലെ ഏറ്റവും കർക്കശമായ വിഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ് വഹാബിസം (സലഫികൾ അല്ലെങ്കിൽ മുജാഹിദുകൾ) .
സൗദി അറേബ്യയിലെ ഔദ്യോഗികവും പ്രബലവുമായ വിഭാഗമാണ് വഹാബിസം.
"വഹാബിസവും സൗദി അറേബ്യയുടെ ഭരണസമിതിയായ ഹൗസ് ഓഫ് സൗദും(സൗദി രാജകുടുംബം) തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വഹാബിസം സൗദി രാജവാഴ്ച സൃഷ്ടിച്ചു, സൗദ് കുടുംബം വഹാബിസം പ്രചരിപ്പിച്ചു. ഒന്നിന് മറ്റൊന്നില്ലാതെ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല. വഹാബിസം സൗദിന്റെ ഭവനത്തിന് നിയമസാധുത നൽകുന്നു, ഒപ്പം സൗദി കുടുംബം വഹാബിസത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രണ്ടും തമ്മിൽ അഭേദ്യമായതിനാൽ ഓരോരുത്തരും പരസ്പരം പിന്തുണയ്ക്കുകയും അതിജീവനത്തിനായി അതിനെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
എന്നിരുന്നാലും, മറ്റ് മുസ്‌ലിം രാജ്യങ്ങളിലെ ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി വഹാബിസം സ്ത്രീകളെ തരം താഴ്ന്ന പൗരന്മാരായി കണക്കാക്കുന്നു ,, അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്നു.
വഹാബിസത്തിന് അടിസ്ഥാനം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും പഴയ വഹാബിന്റെ പ്രാകൃത ചെയ്തികൾ മായ്ച്ചുകളായനും അവർ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പേര് സലഫിസം എന്നാക്കി മാറ്റി.
പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് അവർ ജനങ്ങൾക്ക്  പൊതു വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിക്കുകയും റേഡിയോ, ടെലിവിഷൻ എന്നിവയിൽ നിന്ന് വിലക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്നത്തെ താലിബാന്റെ പഴയ വെർഷൻ എന്ൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നവരെയും കാണാം.
കൂടാതെ, മറ്റ് ഇസ്ലാമിക വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, വഹാബിസം അൽമൗലിദ് (മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ജന്മദിനം) ആഘോഷിക്കുന്നത് നിഷിദ്ധമാക്കി.
, രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ എതിർക്കുന്നു.
1960 കൾ വരെ അടിമത്തത്തെ അംഗീകരിച്ചു.
പുരോഗമന പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾ, മറ്റ് മതങ്ങൾ, മറ്റ് ഇസ്ലാമിക വിഭാഗമായ സൂഫിസം എന്നിവയോട് വഹാബിസം വളരെയധികം സ്വാർത്ഥവും അസഹിഷ്ണുതയുമാണ്.
ഇവർ  അറബ് ഐക്യത്തെ (പാൻ അറബിസം) വളരെയധികം അഭിനിവേശത്തോടെ പുച്ഛിക്കുന്നു, എന്നിട്ടും .
ഇസ്ലാമിലെ ഒരേയൊരു ശരിയായ മാർഗ്ഗമായി വഹാബിസം സ്വയം കരുതുന്നു, അതിനെ എതിർക്കുന്ന ഏതൊരു മുസ്ലീമും അന്തവിശ്വാസി അല്ലെങ്കിൽ അവിശ്വാസി എന്നതാണ് വഹാബീ ഭാഷ്യം.
വഹാബിസത്തിന്റെ ജനനം: ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം
അറേബ്യൻ പെനിൻസുലയുടെ(ജസീറത്തുൽ അറബ് ) മധ്യമേഖലയായ നജ്ദിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മരുഭൂമി ഗ്രാമമായ ദിർയ്യയിൽ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിലാണ് വഹാബിസം ജനിച്ചത്.
അതിന്റെ സ്ഥാപകൻ മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബിന്റെ (1703-92) പേരിൽ നിന്നാണ് വഹാബി വിഭാഗത്തിന് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്.
ഉയ്നയിലെ നജ്ദിലെ ചെറിയ മരുഭൂമിയിൽ ജനിച്ച ഇബ്നു അബ്ദുൾ വഹാബ് തീക്ഷ്ണതയുള്ള ഒരു പ്രസംഗകനായിരുന്നു, ആകെ 20 ഭാര്യമാരെ വിവാഹം കഴിച്ചു (ഒരു സമയം 4 ൽ കൂടുതൽ) 18 കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു.
* [i] എന്നിരുന്നാലും, ഒരു പ്രസംഗകനാകുന്നതിനുമുമ്പ്, ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ് ഹെജാസ്, ഈജിപ്ത്, സിറിയ, ഇറാഖ്, ഇറാൻ, ഇന്ത്യ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപാരം, ആനന്ദം, വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവയ്ക്കായി വർഷങ്ങളോളം ധാരാളം യാത്ര ചെയ്തു.
ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ് വഹാബിസത്തിന്റെ പിതാവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരാണ് അദ്ദേഹത്തെ വഹാബിസത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുകയും ഇസ്‌ലാമിനെയും മുസ്‌ലിം ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെയും നശിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വന്തം ദുഷിച്ച ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി അദ്ദേഹത്തെ അതിന്റെ നേതാവാക്കുകയും ചെയ്തത് .
ഈ ലേഖനത്തിന്റെ പരിധിക്കപ്പുറത്തുള്ള ഈ കൗതുകകരമായ ബ്രിട്ടീഷ് ഗൂഢാലോചനയുടെ സങ്കീർണ്ണമായ വിശദാംശങ്ങൾ അതിന്റെ മാസ്റ്റർ ചാരന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ കാണാം, “ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ചാരന്റെ കുറ്റസമ്മതം(കുംബസാരം)” എന്ന തലക്കെട്ടിൽ, ഇനിപ്പറയുന്ന രണ്ട് ഖണ്ഡികകൾ വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
[ii]
ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നതിനും മുസ്‌ലിംകൾക്കിടയിൽ സംഘർഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുമായി ലണ്ടൻ, മുസ്ലീം സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക്(ഉസ്മാനിയ്യാ സാമ്രാജ്യം ) അയച്ച നിരവധി ചാരന്മാരിൽ ഒരാളായ “ഹെംഫർ” എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള, ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യ രഹസ്യ ചാരന്റെ സ്വാധീനത്തിലും നിയന്ത്രണത്തിലും ഇറാഖിലെ യുവാവായ ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ് വീണു.
മുസ്ലീമാണെന്ന് നടിച്ച ഹെംഫർ “മുഹമ്മദ്” എന്ന പേരിൽ പോയി തന്ത്രപൂർവ്വം ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബുമായി ദീർഘകാല സുഹൃദ്‌ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു .
ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബിന് പണവും സമ്മാനങ്ങളും നൽകി ഹെംഫർ അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണമായും മസ്തിഷ്കപ്രക്ഷാളനം ചെയ്തു, ഭൂരിഭാഗം മുസ്‌ലിംകളെയും മുനാഫിക്കുകൾ എന്നു പറഞ്ഞു  കൊല്ലപ്പെടണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി, ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങൾ “അന്താവിശ്വാസം ”, “ബഹുദൈവ വിശ്വാസികൾ” എന്നിവരായി മാറി അപകടകരമായി ലംഘിച്ചു എന്നു അദ്ദേഹത്തോട് hempher പറഞ്ഞു
" മുഹമ്മദ് നബി ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബിനെ കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ ചുംബിച്ചു "എന്ന്  ഒരു കള്ള സ്വപ്നം  ഹെംഫർ ഇബ്നു വഹാബിനോട് തട്ടിവിട്ടതായി ഓർമക്കുറിപ്പിൽ പറയുന്നു," നിങ്ങളാണ് ഏറ്റവും വലിയവൻ എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറയുകയും ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ തന്റെ ശിഷ്യനായി .
“മതവിരുദ്ധത”, “അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ”,മുനാഫിക്കുകൾ ,എന്നിവർക്ക് എതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാനും,  ഇസ്ലാമിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും പരിഷ്കരിക്കാനും ഒരു പുതിയ ഇസ്ലാമിക വിഭാഗം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നിങ്ങൾക്കാണ് എന്നു പറയുകയും  ചെയ്തു .
ഹെം‌ഫറുടെ സ്വപ്നം കേട്ടപ്പോൾ, ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ് സന്തോഷത്തോടെ കാടുകയറി ,
തന്റെ ഓർമക്കുറിപ്പുകളിൽ ഹെംബർ ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബിനെ “അങ്ങേയറ്റം സ്ഥിരതയില്ലാത്ത , അങ്ങേയറ്റം പരുഷനായ, ധാർമ്മികമായി അധപതിച്ച, പരിഭ്രാന്തനായ, അഹങ്കാരിയായ, അജ്ഞനായ വ്യക്തിയാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബിനെ ഒരു  വിഡ്ഢിയായി  വീക്ഷിച്ച ബ്രിട്ടീഷുകാർ,രണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് വനിതാ രഹസ്യ രഹസ്യ ചാരന്മാരുമായി നിക്കാഹ് മുത്ത (“ശുദ്ധമായ ലൈംഗികതയ്ക്കുള്ള വിവാഹം”) നടത്താനും അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.
ആദ്യത്തേത് ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ സ്ത്രീയായിരുന്നു, “സഫിയ(sophia)” എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ള അവൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ബസ്രയിലും ഇറാനിലെ ഇസ്ഫഹാനിലും താമസിച്ചു.
മറ്റൊരാൾ ജൂത, “ആസിയ”എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ളതും ഇറാനിലെ ഷിറാസിൽ വച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചു.
ആദ്യ സൗദി-വഹാബി രാജ്യം: 1744-1818
തന്റെ യാത്രകളിൽ നിന്ന് നജ്ദിലേക്ക് മടങ്ങിയ ശേഷം ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ് ഉയിനയിൽ തന്റെ വന്യമായ ആശയങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എന്നിരുന്നാലും, കർക്കശമായ പ്രസംഗം നിമിത്തം അവനെ ജന്മസ്ഥലത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കി.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അടുത്തുള്ള ദിരിയയിൽ പ്രസംഗിക്കാൻ പോയി, അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് hempher ഉം  മറ്റ് രഹസ്യ ബ്രിട്ടീഷ് ചാരന്മാരും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്നു.
മുടിയിഴകളാൽ പുരുഷന്മാരെ വശീകരിക്കാതിരിക്കാൻ സ്ത്രീകൾ  തല മൊട്ടയടിക്കാൻ ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ് സ്ത്രീകളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
മതപണ്ഡിതന്മാരായ ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബിന്റെ കർക്കശമായ പഠിപ്പിക്കലുകളെയും നടപടികളെയും പലരും എതിർത്തുവെങ്കിലും, മതപണ്ഡിതന്മാരായ ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യ രഹസ്യ ചാരന്മാരും പണവും അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാൻ നിസ്സാരനായ ദിർയ്യ ഷെയ്ക്ക് മുഹമ്മദ് അൽ-സൗദിനെ സഹായിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചു.
[v] 1744-ൽ അൽ-സൗദ് ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബുമായി ചേർന്ന് ഒരു രാഷ്ട്രീയ, മത, ദാമ്പത്യ സഖ്യം ഉണ്ടാക്കി.
ഇന്നും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഈ ഐക്യത്തോടെ, മത-രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമെന്ന നിലയിൽ വഹാബിസം പിറന്നു.
ഈ സംയുക്ത സംരംഭത്തിലൂടെ അൽ-സൗദ് കുടുംബത്തിലെ ഓരോ തലവനും (House of saud) ഒരു വഹാബി ഇമാമിന്റെ (“മതനേതാവ്”) സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു, അതേസമയം വഹാബി കുടുംബത്തിലെ ഓരോ തലവനും മതപരമായ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ നിയന്ത്രണം ഉറപ്പ് നൽകി.
അറിവില്ലാത്തവരോ അനുനയമോ അല്ല, മറിച്ച് ശുദ്ധമായ അക്രമം, രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ, ഭീകരത എന്നിവയാൽ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിൽ വഹാബിസം പ്രചരിപ്പിച്ചു.
1744 ലെ സൗദി-വഹാബി സഖ്യത്തിന്റെ ഫലമായി, ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യ രഹസ്യ ചാരന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ ഒരു ചെറിയ ബെഡൂയിൻ സൈന്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു, അവർക്ക് പണവും ആയുധങ്ങളും നൽകി.
[vi] കാലക്രമേണ ഈ സൈന്യം ഒരു വലിയ ഭീഷണിയായി വളർന്നു, ഒടുവിൽ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിനെ ഡമാസ്കസ് വരെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും ഇസ്‌ലാമിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മോശമായ ഫിത്‌ന (“അക്രമാസക്തമായ ആഭ്യന്തര കലഹങ്ങൾ”) ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ പ്രക്രിയയിൽ, ആദ്യത്തെ സൗദി-വഹാബി രാഷ്ട്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലെ ഭൂരിഭാഗവും ക്രൂരമായി കീഴടക്കാൻ ഈ സൈന്യത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
ഉദാഹരണത്തിന്, മുസ്ലീം “ബഹുദൈവ വിശ്വാസികൾ”, “മതഭ്രാന്തന്മാർ” എന്ന് അവർ കരുതുന്നതിനെതിരെ പോരാടുന്നതിന്, 1801 ൽ കർബാലയിലെ രക്തസാക്ഷി *ഹുസൈൻ ബിൻ അലിയുടെ* (മുഹമ്മദ് നബിയുടെ പൗത്രൻ) പേരിലുള്ള പുണ്യ മഖബറ ക്രൂരമായി നശിപ്പിക്കുകയും അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് സൗദി-വഹാബികൾ മുസ്‌ലിം ലോകത്തെ മുഴുവൻ ഞെട്ടിച്ചു.
ഇറാഖ്, ഷിയ മുസ്‌ലിംകളുടെ വിശുദ്ധ ആരാധനാലയം.
കർബാലയിൽ നാലായിരത്തിലധികം പേരെ അവർ നിഷ്കരുണം അറുക്കുകയും തട്ടിയെടുക്കാത്ത എന്തും മോഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.
കൂറ്റൻ കൊള്ളയടിക്കാൻ 4,000 ഒട്ടകങ്ങളെടുത്തു.
[vii] വീണ്ടും 1810 ൽ അവർ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലുടനീളം നിരപരാധികളായ നിരവധി ആളുകളെ നിഷ്‌കരുണം കൊന്നു.
രണ്ട് പുണ്യനഗരങ്ങളായ മക്ക, മദീന എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി തീർത്ഥാടന യാത്രക്കാരെയും ഹെജാസിലെ നിരവധി പ്രധാന നഗരങ്ങളെയും അവർ റെയ്ഡ് ചെയ്ത് കൊള്ളയടിച്ചു.
മക്കയിൽ അവർ തീർഥാടകരെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു, മദീനയിൽ അവർ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ പള്ളിയെ ആക്രമിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു, നബിയുടെ റൗള കൊള്ളയടിച്ചു
ഈ സൗദി-വഹാബി തീവ്രവാദ പ്രവർത്തനങ്ങളും മതനിന്ദാ കുറ്റകൃത്യങ്ങളും ഇസ്താംബൂളിലെ ഓട്ടോമൻ ഖലീഫ ഉൾപ്പെടെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മുസ്‌ലിംകളുടെ രൂക്ഷമായ കോപത്തെ ജ്വലിപ്പിച്ചു.
അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിന്റെ ഔദ്യോഗിക ഭരണാധികാരിയും ഇസ്ലാമിന്റെ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ പള്ളികളുടെ രക്ഷാധികാരിയും എന്ന നിലയിൽ, ഖലീഫ മഹമൂദ് രണ്ടാമൻ സൗദി-വഹാബി വംശത്തെ ശിക്ഷിക്കാൻ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലേക്ക് ഒരു ഈജിപ്ഷ്യൻ സേനയെ അയയ്ക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു.
1818-ൽ ഈജിപ്ഷ്യൻ സൈന്യം ഇബ്രാഹീം പാഷയുടെ (ഈജിപ്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയുടെ മകൻ) സൗദി-വഹാബികളെ നശിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ മരുഭൂമിയുടെ തലസ്ഥാനമായ ദിരിയയെ നിലംപരിശാക്കുകയും ചെയ്തു.
വഹാബി ഇമാം അബ്ദുല്ല അൽ സ ud ​​ദിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ട് അനുയായികളെയും ചങ്ങലകളിലൂടെ ഇസ്താംബൂളിലേക്ക് അയച്ചു, അവിടെ പരസ്യമായി ശിരഛേദം ചെയ്തു.
സൗദി-വഹാബി വംശത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ കെയ്‌റോയിൽ തടവിലായിരുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ സൗദി-വഹാബി രാജ്യം : 1843-1891
തീവ്രമായി അക്രമാസക്തമായ വഹാബിസം 1818-ൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ഇത് പെട്ടെന്നുതന്നെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
തുർക്കിയിൽ വഹാബി ഇമാം അബ്ദുല്ല അൽ സൗ​ദിന്റെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് ശേഷം, സൗദി-വഹാബി വംശത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ അവരുടെ അറബ്, മുസ്ലീം സഹോദരങ്ങളെ അവരുടെ യഥാർത്ഥ ശത്രുക്കളായും ബ്രിട്ടനിലും പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിലും അവരുടെ യഥാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളായും കണ്ടു.
അതനുസരിച്ച്, 1820 ൽ ബ്രിട്ടൻ ബഹ്‌റൈൻ കോളനിവത്ക്കരിക്കുകയും പ്രദേശത്ത് കോളനിവൽക്കരണം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളും മാർഗങ്ങളും തേടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, വഹാബി ഹൗസ് ഓഫ് സൗദിന് ബ്രിട്ടീഷ് സംരക്ഷണവും സഹായവും വേഗത്തിൽ തേടാനുള്ള മികച്ച അവസരമായി.
1843-ൽ വഹാബി ഇമാം ഫൈസൽ ഇബ്നു തുർക്കി അൽ-സൗദ് കെയ്റോയിലെ തടവിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് റിയാദിലെ നജ്ദി പട്ടണത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇമാം ഫൈസൽ പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
1848-ൽ പേർഷ്യൻ നഗരമായ ബുഷെയറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് പൊളിറ്റിക്കൽ റെസിഡന്റിനോട് “ട്രൂഷ്യൽ ഒമാനിലെ തന്റെ പ്രതിനിധിയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ” അദ്ദേഹം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
1851-ൽ ഫൈസൽ വീണ്ടും ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് സഹായത്തിനും പിന്തുണയ്ക്കും അപേക്ഷ നൽകി.
രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ യുദ്ധങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വഹാബി തന്ത്രത്തിലെ പ്രധാന വ്യത്യാസം, ഒത്തുതീർപ്പ് ഉണ്ടാകില്ല എന്നതാണ് പെല്ലിയെ തന്റെ വഹാബി മതഭ്രാന്ത്, അക്രമം എന്നിവയിൽ സ്വാധീനിക്കാൻ ഇമാം ഫൈസൽ പറഞ്ഞത്, കാരണം “ഞങ്ങൾ എല്ലാവരെയും കൊല്ലുന്നു”.
* 1866-ൽ വഹാബി ഹൗസ് ഓഫ് സൗദ് ബ്രിട്ടനുമായി ഒരു “സൗഹൃദ” ഉടമ്പടിയിൽ വഞ്ചനാപരമായി ഒപ്പുവച്ചു,* മുസ്ലീം ലോകത്തെ കൊളോണിയൽ അതിക്രമങ്ങൾ കാരണം എല്ലാ മുസ്‌ലിംകളും വെറുക്കുന്ന ഒരു ശക്തി.
അറബ് ഗൾഫിലെ (പേർഷ്യൻ ഗൾഫ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) മറ്റ് അറബ് രാജ്യങ്ങൾക്ക് ബ്രിട്ടൻ ചുമത്തിയ നിരവധി കുപ്രസിദ്ധമായ അസമമായ കരാറുകൾക്ക് സമാനമായിരുന്നു ഈ ഉടമ്പടി.
ബ്രിട്ടീഷ് സഹായം, പണം, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പകരമായി, വഹാബി ഹൗസ് ഓഫ് സൗദ് ഈ പ്രദേശത്തെ ബ്രിട്ടന്റെ കൊളോണിയൽ അധികാരികളുമായി സഹകരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു.
അറബികളുടെയും ഇസ്ലാമിന്റെയും കടുത്ത ശത്രുക്കളുമായുള്ള ഈ വഞ്ചനാപരമായ പ്രവൃത്തികളാൽ, അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലും പുറത്തും അറബികളുടെയും മുസ്ലീങ്ങളുടെയും കടുത്ത കോപം വഹാബി ഹൗസ് ഉയർത്തി.
സൗദിലെ വഹാബി ഭവനത്തിൽ കടുത്ത പ്രകോപിതരായവരിൽ മധ്യ അറേബ്യയിലെ ദേശസ്നേഹിയായ അൽ-റഷീദ് വംശജരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
1891 ൽ തുർക്കി പിന്തുണയുള്ള അൽ റഷീദ് റിയാദിനെ ആക്രമിക്കുകയും സൗദി വഹാബി വംശത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, വഹാബി ഹൗസ് ഓഫ് സൗദിലെ ചില അംഗങ്ങൾ രക്ഷപ്പെട്ടു; ഇമാം അബ്ദുൾ റഹ്മാൻ അൽ സൗദും കൗമാരക്കാരനായ അബ്ദുൽ അസീസും അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് സംരക്ഷണവും സഹായവും തേടി ഇരുവരും വേഗത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള കുവൈത്തിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു.
V. മൂന്നാം സൗദി-വഹാബി രാജ്യം (സൗദി അറേബ്യ): 1902-ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു
കുവൈത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ വഹാബി ഇമാം അബ്ദുൾ റഹ്മാനും മകൻ അബ്ദുൽ അസീസും തങ്ങളുടെ ബ്രിട്ടീഷ് യജമാനന്മാരോട് മുട്ടുകുത്തി സമയം, പണം, ആയുധങ്ങൾ, റിയാദ് പിടിച്ചെടുക്കാൻ സഹായിക്കണമെന്ന് യാചിക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, 1800 കളുടെ അവസാനത്തോടെ, വാർദ്ധക്യവും രോഗബാധിതനുമായ അബ്ദുൾ റഹ്മാനെ വഹാബി ഹൗസ് ഓഫ് സൗദിന്റെ നേതൃത്വം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അബ്ദുൽ അസീസിന് ഏൽപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി, തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പുതിയ വഹാബി ഇമാമായി.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലെ ബ്രിട്ടന്റെ കൊളോണിയൽ തന്ത്രം മുസ്‌ലിം ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും അതിന്റെ സഖ്യകക്ഷികളായ നജ്ദ്, അൽ-റഷീദ് വംശത്തിന്റെയും അന്തിമവും പൂർണ്ണവുമായ നാശത്തിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ, പുതിയ വഹാബി ഇമാമിനെ വേഗത്തിൽ പിന്തുണയ്ക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർ തീരുമാനിച്ചു.
അബ്ദുൽ അസീസ്.
ബ്രിട്ടീഷ് പിന്തുണ, പണം, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ പുതിയ വഹാബി ഇമാമിന് 1902 ൽ റിയാദ് പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
റിയാദിനെ പിടികൂടിയതിനുശേഷം അദ്ദേഹം നടത്തിയ ആദ്യത്തെ ക്രൂരകൃത്യങ്ങളിലൊന്ന് നഗരത്തിലെ പ്രായത്തിൽ വീണുപോയ അൽ-റഷീദിന്റെ തലയിൽ കുത്തിക്കൊണ്ട് അവിടത്തെ നിവാസികളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതഭ്രാന്തനായ വഹാബി അനുയായികളും (1,200) ആളുകളെ ചുട്ടുകൊന്നു.
പടിഞ്ഞാറ് “ഇബ്നു സൗദിന്റെ ” എന്നറിയപ്പെടുന്ന വഹാബി ഇമാം അബ്ദുൽ അസീസിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്രിട്ടീഷ് യജമാനന്മാർ നന്നായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
അറബ് ഗൾഫ് പ്രദേശത്തെ പല ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ദൂതന്മാരും ഇടയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടുമുട്ടുകയോ അവരുമായി സംവദിക്കുകയോ ചെയ്തു, പണം, ആയുധങ്ങൾ, ഉപദേശകർ എന്നിവരെ ഉദാരമായി പിന്തുണച്ചു.
സർ പെർസി കോക്സ്, ക്യാപ്റ്റൻ പ്രിഡോക്സ്, ക്യാപ്റ്റൻ ഷേക്സ്പിയർ, ഗെർ‌ട്രൂഡ് ബെൽ, ഹാരി സെൻറ് ജോൺ ഫിൽ‌ബി (“അബ്ദുല്ല” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ) എന്നിവരും ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഉപദേശകരും അബ്ദുൽ അസീസിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള നിരവധി കാര്യങ്ങളിൽ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബ്രിട്ടീഷ് ആയുധങ്ങൾ, പണം, ഉപദേഷ്ടാക്കൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഇമാം അബ്ദുൽ അസീസിന് ക്രമേണ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിൽ ഭൂരിഭാഗവും ക്രൂരമായി വഹാബിസത്തിന്റെ ബാനറിൽ കീഴടക്കി മൂന്നാം സൗദി-വഹാബി രാഷ്ട്രം സൃഷ്ടിക്കാൻ സൗദി അറേബ്യ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സൗദി അറേബ്യയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ, വഹാബി ഇമാം അബ്ദുൽ അസീസും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതഭ്രാന്തനായ വഹാബി സൈനികരും ഭയാനകമായ കൂട്ടക്കൊലകൾ നടത്തി, പ്രത്യേകിച്ചും ഇസ്ലാമിന്റെ പുണ്യഭൂമിയായ ഹെജാസിൽ നിന്ന്, മുഹമ്മദ് നബിയുടെ നേരിട്ടുള്ള പിൻഗാമികളായ കുലീനമായ ശരീഫ് ഭരണവർഗത്തെ അവർ ക്രൂരമായി പുറത്താക്കി.
1919 മെയ് മാസത്തിൽ തുരാബയിൽ അവർ ഹെജാസി സൈന്യത്തിന് നേരെ രാത്രിയിൽ ഒരു ആക്രമണം നടത്തുകയും അതിലെ 6,000 ത്തോളം ആളുകളെ ക്രൂരമായി കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
വീണ്ടും, 1924 ഓഗസ്റ്റിൽ, മതഭ്രാന്തനായ സൗദി-വഹാബിസ് ഹെജാസി നഗരമായ തായിഫിലെ ആളുകളുടെ വീടുകളിൽ ക്രൂരമായി അതിക്രമിച്ചു കയറി, ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, തോക്കിൻമുനയിൽ നിന്ന് അവരുടെ പണം മോഷ്ടിച്ചു.
അവർ ആൺകുട്ടികളെയും വൃദ്ധന്മാരെയും ശിരഛേദം ചെയ്തു, നിലവിളിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്ത ഭയചകിതരായ സ്ത്രീകളെ അവർ രസിപ്പിച്ചു.
ക്രൂരനായ സൗദി-വഹാബികൾ നടത്തുന്ന ബലാത്സംഗങ്ങളിൽ നിന്നും കൊലപാതകങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി തായിഫിന്റെ പല സ്ത്രീകളും തങ്ങളുടെ കിണറുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒളിച്ചു.
പ്രാകൃത സൗദി-വഹാബികൾ പള്ളികളിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിനിടെ നിരവധി ഇമാമുകളെ കൊലപ്പെടുത്തി; തായിഫിന്റെ മിക്ക കെട്ടിടങ്ങളും നിലത്തു കത്തിച്ചു; തെരുവുകളിൽ കണ്ടെത്തിയ മിക്ക പുരുഷന്മാരെയും വിവേചനരഹിതമായി അറുത്തു; നീക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതെല്ലാം മോഷ്ടിച്ചു.
400 ലധികം നിരപരാധികളെ തായിഫിൽ വച്ച് കശാപ്പ് ചെയ്തു.
ദുഷിച്ച സൗദി-വഹാബിമാർ ഇസ്‌ലാമിന്റെ വിശുദ്ധ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, മക്കയുടെ ഭയചകിതരായ നിവാസികൾ അവരുടെ വീടുകളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതായി അവർ കണ്ടെത്തി തെരുവുകൾ പൂർണ്ണമായും വിജനമായി, വീടുകളുടെ വാതിലുകളും ജനലുകളും കർശനമായി അടച്ചിരുന്നു.
സൗദി-വഹാബിമാർ മക്കയുടെ വീടുകളിൽ അതിക്രൂരമായി കടന്നുകയറി എല്ലാ റെക്കോർഡുകളും, ഗ്രാമഫോണുകൾ, റേഡിയോകൾ, , ചിത്രങ്ങൾ, കണ്ണാടികൾ എന്നിവയെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു - അവയെല്ലാം (അക്കാലത്ത്) പുരോഗമന ആശയത്തിന്റെ ആൾക്കാർ ആയി സ്വയം പറയുന്ന സലഫികൾ തന്നെയാണ് .
പ്രാകൃത ആക്രമണകാരികൾ മക്കയുടെ വീടുകളുടെയും വാതിലുകളുടെയും തടി ഫ്രെയിമുകൾ തീ പാചകം ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിച്ചു.
പാശ്ചാത്യ വസ്ത്രങ്ങൾ, സ്വർണം, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ പട്ട് എന്നിവ ധരിച്ച മക്ക നിവാസികളെയും "വഹാബി ദൈവത്തിന്റെ "വഹാബി പട്ടാളക്കാർ അടിച്ചു.
മിക്ക കബർസ്ഥാനുകൾ അവർ അപമാനിക്കുകയും മക്കയുടെ മനോഹരമായ മക്ക്ബരകൾ , അലങ്കാര *പള്ളികൾ,* ആരാധനാലയങ്ങൾ എന്നിവ നൂറ്റാണ്ടുകളായി നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇസ്‌ലാമിക ഭൂതകാലത്തെയും വിശുദ്ധ നഗരത്തിന്റെ മഹത്തായ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
കൂടാതെ, വിവരമില്ലാത്ത അധിനിവേശക്കാർ മുഹമ്മദ്‌ നബിയുടെ ചരിത്ര സ്മാരകങ്ങളുടെയും വിശുദ്ധ നഗരത്തിലെ കാഴ്ചകളുടെയും ഭൗതികമായ എല്ലാ തെളിവുകളും ക്രൂരമായി നശിപ്പിച്ചു, കൂടാതെ മറ്റെല്ലാ ചരിത്ര കെട്ടിടങ്ങളും ഭൗതിക ഘടനകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും “ആരാധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ വിശുദ്ധ പാടുകൾ ”.
[xii]
കൂടാതെ, ഇമാം അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ വഹാബി ദൈവത്തിന്റെ സൈനികർ ഇസ്ലാമിന്റെ രണ്ടാമത്തെ വിശുദ്ധ നഗരമായ മദീനയിൽ ക്രൂരമായി ബോംബെറിഞ്ഞു.
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള എല്ലാ മുസ്‌ലിംകളെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിൽ, അവരുടെ ബ്രിട്ടീഷ് നിർമിത ബോംബുകളും ഷെല്ലുകളും മുഹമ്മദ് നബിയുടെ റൗള ശരീഫിൻ മേൽ ഉപയോഗിച്ചു.
മതഭ്രാന്തനായ സൗദി-വഹാബി സൈന്യം തുറമുഖ നഗരമായ ജിദ്ദയിൽ ഒരു വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഉപരോധം പട്ടിണിയിലാക്കി.
തൽഫലമായി, കുടിവെള്ളം കണ്ടെത്തുന്നത് പ്രായോഗികമായി അസാധ്യമായിരുന്നു, ജിദ്ദയുടെ ദരിദ്രർ മാലിന്യത്തിൽ ഭക്ഷണത്തിനായി തെരുവുകളിൽ തിരഞ്ഞു.
അവരിൽ പലരും ഒട്ടകങ്ങളുടെ ചാണകത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ദഹിക്കാത്ത ധാന്യം എടുത്ത് കഴിച്ചു.
കുറച്ചുകാലം നഗരത്തിൽ കനത്ത ബോംബാക്രമണത്തിനുശേഷം, വിവരമില്ലാത്ത സൗദി-വഹാബി പോരാളികൾ ഒടുവിൽ ജിദ്ദയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും ടെലിഫോൺ ലൈനുകൾ, റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ, ആധുനിക ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റ് "പിശാചിന്റെ" അടയാളങ്ങൾ എന്നിവ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു, അവർ (അക്കാലത്ത്) അത് പവിത്രവും പ്രവർത്തനപരവുമായി കണക്കാക്കി.
സൗദി അറേബ്യ സൃഷ്ടിച്ച് 30 വർഷത്തിനിടയിൽ (1902-32) മതഭ്രാന്തനായ സൗദി-വഹാബികൾ അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലുടനീളം 400,000 അറബികളെ ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തി കൂടാതെ, സൗദി-വഹാബി ഭീകരത അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിലെ ഒരു ദശലക്ഷത്തിലധികം നിവാസികളെ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനായി അറബ് ലോകത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരായി, ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരാത്ത രീതിയിൽ [xiv]
ഒട്ടോമൻ ഉത്തരവനുസരിച്ച് ഈജിപ്ഷ്യൻ ഇബ്രാഹീം പാഷ ഹെജാസിന്റെ പുണ്യനഗരങ്ങൾക്കും നിവാസികൾക്കുമെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് സൗദി-വഹാബി യോദ്ധാക്കളെ ശിക്ഷിച്ച ഒരു നൂറ്റാണ്ടിന് മുമ്പ് വ്യത്യസ്തമായി, ഇത്തവണ അറബ്, മുസ്ലീം ലോകങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ കൊളോണിയൽ ശക്തികളുടെ ക്രൂരമായ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
അതനുസരിച്ച്, മതഭ്രാന്തനായ സൗദി-വഹാബികൾ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയും ബ്രിട്ടന്റെ ശക്തിയിലും സൗഹൃദത്തിലും സംരക്ഷണവും സുരക്ഷയും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു.
ബ്രിട്ടീഷ് നിർമിത വഹാബി സ്റ്റേറ്റ് സ്ഥാപിച്ച ശേഷം ഇമാം അബ്ദുൽ അസീസ് ക്രൂരമായ സ്വേച്ഛാധിപതിയായി മാറി, എല്ലാം വ്യക്തിപരമായി നിയന്ത്രിച്ചു.
ഹെജാസിന്റെ സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങൾ, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ, ഭരണഘടന, അതിന്റെ എല്ലാ സർക്കാർ ഉപകരണങ്ങളും അദ്ദേഹം നശിപ്പിച്ചു.
വഹാബി ഇമാം രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ പേരിൽ പേരിട്ടു, അതിനെ “സൗദി” അറേബ്യ എന്ന് വിളിച്ചു.
* സ്വേച്ഛാധിപതി എന്നതിലുപരി, അബ്ദുൽ അസീസ് രാജാവ് തീർത്തും ലൈംഗിക വിശപ്പിന് പേരുകേട്ടയാളായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ എണ്ണമറ്റ വെപ്പാട്ടികൾക്ക് പുറമേ, “ഭക്തൻ” വഹാബി ഇമാം 300 ഓളം ഭാര്യമാരെ വിവാഹം കഴിച്ചു; അവയിൽ ചിലത് ഒരു രാത്രി നിലപാട് മാത്രമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ ഏകദേശം 125 ആണെന്ന് കണക്കാക്കുമ്പോൾ, അയാൾക്ക് എത്ര പെൺമക്കളുണ്ടായി എന്ന് ആർക്കും നിശ്ചയമില്ല.
*  മാത്രമല്ല, രാജാവ് / ഇമാം അബ്ദുൽ അസീസ് തനിക്കും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും വ്യക്തിപരമായി നൂറുകണക്കിന് അടിമകളെ സ്വന്തമാക്കി അടിമത്തത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
*എന്നിരുന്നാലും, അന്താരാഷ്ട്ര നാണക്കേട് ഒഴിവാക്കാൻ, വഹാബിസവും സൗദ് ഹൗസും ഒടുവിൽ 1962 ൽ അടിമത്തം നിർത്തലാക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി.
*  വഹാബിസം മൂലമുണ്ടായ മറ്റ് നാണക്കേടുകൾ 1969 ൽ ഉയർന്ന മത വഹാബി ഷെയ്ക്ക് അബ്ദുൽ അസീസ് ബിൻ ബാസ് ഭൂമി പരന്നതും സ്ഥിരവുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ വന്നു.
, സൂര്യൻ അതിന്റെ ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു.
1953-ൽ മരണശേഷം അധികാരമേറ്റ ഇമാം / രാജാവ് അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും (സൗദ്, ഫൈസൽ, ഖാലിദ്, ഫഹദ്) അദ്ദേഹത്തെപ്പോലുള്ള ക്രൂരമായ സ്വേച്ഛാധിപതികളായിത്തീർന്നു, സംരക്ഷണത്തിനായി ഇസ്‌ലാമിന്റെയും അറബികളുടെയും ശത്രുക്കളെ വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് അമേരിക്ക ബ്രിട്ടനെ മാറ്റി അറബ് ലോകത്തെ പ്രബലശക്തിയാക്കി മാറ്റിയതുമുതൽ, വഹാബി ഹൗസ് ഓഫ് സൗദ് ലജ്ജയില്ലാതെ സൗദി അറേബ്യയെ (ഇസ്ലാമിന്റെ പുണ്യഭൂമി) ഇസ്ലാമിന്റെ ശത്രുക്കളാക്കി മാറ്റി അതിനെ ഒരു വെർച്വൽ അമേരിക്കൻ കോളനിയാക്കി.
എന്നിരുന്നാലും, അവരുടെ പിതാവിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ മക്കൾ “ഇമാം” എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് ഉപേക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ 1986 ന്റെ അവസാനത്തിൽ സൗദി അറേബ്യയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ രാജാവ് ഫഹദ് (അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബലമായ കളിപ്പാട്ടം) ഒരു വിധത്തിൽ “ഇമാം” എന്ന മറ്റൊരു തലക്കെട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, “കിംഗ്” എന്ന പദവി ഉപേക്ഷിച്ച് “രണ്ട് വിശുദ്ധ ആരാധനാലയങ്ങളുടെ രക്ഷാധികാരി” എന്ന പദവി ഏറ്റെടുത്തു.
”മക്കയുടെയും മദീനയുടെയും, മുസ്‌ലിം തുർക്കി സുൽത്താൻ സെലിം ഒന്നാമൻ (രാജ്യം: 1512-20).
എന്നിരുന്നാലും, സൗദി അറേബ്യയുടെ അപാരമായ എണ്ണ സമ്പത്ത് അതിന്റെ കൈവശമുള്ളതിനാൽ, സമീപകാല ദശകങ്ങളിൽ വഹാബിസത്തിന് അതിന്റെ മിക്ക വിമർശകരെയും നിശബ്ദമാക്കാൻ മാത്രമല്ല, മുസ്‌ലിം ലോകത്തെമ്പാടും സ്വന്തം പ്രതിച്ഛായ നാടകീയമായി മെച്ചപ്പെടുത്താനും കഴിഞ്ഞു.
അതിനാൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ “വിശുദ്ധി” പുന -സ്ഥാപിച്ച ഒരു “പരിഷ്കരണവാദ പ്രസ്ഥാനം” എന്നാണ് വഹാബിസത്തെ ഇപ്പോൾ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
*“വഹാബിസം” എന്ന പേര് പോലും അനുയോജ്യമായ കൂടുതൽ പുതിയ പേരുകളായ “സലഫി പ്രസ്ഥാനം” (“ഉത്തമ പാരമ്പര്യം”),*“മുവാഹെദൂൺ” (“യൂണിറ്റേറിയൻ”) എന്നിവയ്ക്ക് അനുകൂലമായി ഒഴിവാക്കി.
കൂടാതെ, വഹാബി സ്ഥാപകൻ തന്നെ, മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അബ്ദുൽ വഹാബ്, അപാരമായ സ്വഭാവവും അറിവും ഉള്ള ഒരു “മഹാനായ മനുഷ്യനായി” അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഇസ്‌ലാമിനെ “അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ” നിന്ന് ഒറ്റയടിക്ക് രക്ഷിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ.