smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പ്രൂഫ് വായിച്ചുകൊണ്ട് പ്രൂഫ് റീഡർ തിരുത്തലുകൾ നടത്തുമ്പോൾ, അതു ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടു മാറ്ററുമായി ഒത്തുനോക്കുന്ന ആൾ ആണ് കോപ്പിഹോൾഡർ.
പ്രൂഫ് എടുക്കുന്നതിനു പ്രത്യേകതരം പ്രൂഫ് പ്രസ്സുകൾ ഉണ്ട്.
പരിശീലനം നേടിയ പ്രൂഫ് വായനക്കാർ പ്രത്യേകം ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് തെറ്റുകളും മാറ്റങ്ങളും പ്രൂഫിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാക്കി തിരുത്തലുകളും മാറ്റങ്ങളും വരുത്തുന്നു.
സാധാരണഗതിയിൽ ഒന്നിലധികം പ്രൂഫുകൾ വായിച്ചു തിരുത്താറുണ്ട്.
പേജ് സംവിധാനം
തെറ്റുകൾ തിരുത്തിയതിനുശേഷം ആവശ്യാനുസരണം പേജുകൾ ക്രമീകരിക്കുന്നു.
ഈ പേജുകൾ ഇമ്പോസിങ് സ്റ്റോൺ (Impossing stone ) എന്നു പറയുന്ന നിരപ്പുള്ള മേശപ്പുറത്ത് 'ചേസ്' (Chase) എന്ന ഇരുമ്പുചട്ടക്കൂട്ടിൽ വച്ചു മുറുക്കി അച്ചടിയന്ത്രത്തിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്നു.
(ഇമ്പോസിങ് സ്റ്റോണിന്റെ മേല്പലക മിനുസപ്പെടുത്തിയ കല്ലോ ഇരുമ്പോ ആയിരിക്കും.) ചേസിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ പേജുകൾ മാറിപ്പോകാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഇങ്ങനെ പേജുകൾ മാറാതിരിക്കാനും അച്ചുകൾ ഇളകിപ്പോകാതിരിക്കാനും ഫർണിച്ചർ, കോയിൻസ് (quoins) എന്നിവകൊണ്ടു മുറുക്കുന്നു.
അവസാനമായി ഉപരിതലം ഒരേ നിരപ്പിലാക്കുന്നതിന് 'പ്ളെയിനർ' (planer) എന്ന മിനുസമുള്ള ഒരു തടിക്കഷണം വച്ച് കൊട്ടുവടികൊണ്ട് അടിക്കുന്നു.
ചേസുകൾ ഫോറം (forme) മുറുക്കുന്നതിനുള്ള ചട്ടക്കൂടാണ്.
പല വലിപ്പത്തിലുള്ള ഫോറങ്ങളുണ്ട്.
4, 8, 16 പേജുകളാണ് സാധാരണ ഫോറങ്ങളിൽ ചേർക്കുന്നത്.
32, 64 പേജുകൾ ചേർക്കുന്ന ഫോറങ്ങളും ഇല്ലാതില്ല.
ഓഫ്സെറ്റ് അഥവാ ഗ്രെവിയറിനായി ഫിലിം (ബട്ടർ പേപ്പർ പ്രിൻറ്) ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അവ അളവ് കണക്കാക്കി മുറിച്ചെടുത്ത് മാർജ്ജിനുകൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയ കടലാസിനുമുകളിൽ വച്ച് പരസ്പരം ഒട്ടിച്ച് ചേർക്കുന്നു.
ചിലപ്പോൾ അവ സുതാര്യമായ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കടലാസിൽ പതിച്ചും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
അതിനായി ഒരു ലൈറ്റ് ടേബിൾ ആണ് പ്രതലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ആധുനിക രീതിയിൽ, കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ ലഭ്യമായ പ്രത്യേക സോഫ്റ്റ് വെയറുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് പേജ് ക്രമീകരണം നടത്തുന്നത്.
ഈ സോഫ്റ്റ് വെയർ തന്നെയാണ് അച്ചടിക്കേണ്ട പേജുകളെ ഫിലിമുകളോ പ്ലെയിറ്റോ ആക്കി മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നതും.
അച്ചടിരീതികൾ
നിലവിലുള്ള അച്ചടിരീതികളെ പ്രധാനമായി അഞ്ചായി തിരിക്കാം: ലറ്റർപ്രസ്-ചിത്രങ്ങളുടെ മുദ്രണം ഉൾപ്പെടെ, ഫ്ളെക്സോഗ്രാഫി, ലിത്തോഗ്രാഫി (ഓഫ്സെറ്റ്), ഗ്രെവ്യൂർ, സ്ക്രീൻ പ്രോസസ്.
ലെറ്റർപ്രസ്
ലെറ്റർപ്രസ് അച്ചടിയെ റിലീഫ് പ്രിന്റിങ് (relief printing) അഥവാ ടൈപ്പോഗ്രാഫി (typography) എന്നും പറഞ്ഞുവരുന്നു.
ലോഹം കൊണ്ടുള്ള ഒറ്റയൊറ്റ അച്ചുകൾ നിരത്തി അച്ചടി നടത്താവുന്ന രീതിയാണ് ലെറ്റർപ്രസ്.
പകർത്തേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഉന്തിയും, വേണ്ടാത്ത ഭാഗങ്ങൾ താഴ്ന്നും ഇരിക്കുന്ന അച്ചുകളിലും ബ്ളോക്കുകളിലും മഷി പുരട്ടി കടലാസിലോ മറ്റു പദാർഥങ്ങളിലോ അമർത്തി പതിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു.
പുസ്തകങ്ങൾ, ദിനപത്രങ്ങൾ ‍, ആനുകാലികപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഈ രീതിയിലാണ് മുമ്പ് അച്ചടിച്ചിരുന്നത്.
ഓഫീസുകളിലും വീടുകളിലും വ്യവസായശാലകളിലും ആവശ്യമായ മുദ്രിതരേഖകൾ ലറ്റർപ്രസ് രീതിയിൽ ഇന്നും തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ട്.
ചിത്രങ്ങളുടെ മുദ്രണം
ലെറ്റർപ്രസ് രീതിയിൽ ഒരു ചിത്രം മുദ്രണം ചെയ്യുന്നതിനു പല മാർഗങ്ങളുണ്ട്.
പൊതുവിൽ ഇതിന് 'ബ്ളോക്കു നിർമ്മാണം' എന്നു പറയുന്നു.
കൊത്തുപണിക്കാരന് തടിയിലോ, ലോഹത്തിലോ ചിത്രത്തിന്റെ ബ്ളോക്ക് കൊത്തിയുണ്ടാക്കാം.
തടിയിൽ കൊത്തിയുണ്ടാക്കുന്നതിന് 'വുഡ്കട്ട്' (woodcut) എന്നും ലോഹത്തിൽ കൊത്തിയെടുക്കുന്നതിന് 'എൻഗ്രേവിങ്' (engraving) എന്നും പറയുന്നു.
എന്നാൽ എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും എൻഗ്രേവ് ചെയ്യാൻ കഴിയുകയില്ല.
ക്യാമറയുടെ സഹായത്താൽ ഛായാഗ്രഹണരീതിയിൽ ബ്ളോക്കുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന പദ്ധതി വളരെ പ്രചാരത്തിൽ വന്നിരുന്നു.
ഇത്തരത്തിലുള്ള ബ്ളോക്കുകളാണ് ലൈൻബ്ളോക്ക് (line block), ഹാഫ്ടോൺ ബ്ളോക്ക് (halftone block) എന്നിവ.
പേന കൊണ്ടോ ബ്രഷ് കൊണ്ടോ പല വീതിയിലുള്ള വരകളും പല വലിപ്പത്തിലുള്ള കുത്തുകളും ഉപയോഗിച്ചു വരയ്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളുമുണ്ട്.
കറുപ്പിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ലോഹത്തകിടുകളിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും വെളുപ്പിന്റെ ഭാഗം തുറന്നിടുകയും ചെയ്ത് ആസിഡിൽ നിക്ഷാരണം (etching) ചെയ്താൽ വെളുപ്പിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ആസിഡിൽ കാർന്നു ലയിച്ചു കറുപ്പിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ എഴുന്നു നില്ക്കും.
കറുപ്പും വെളുപ്പും കൂടിക്കലർന്ന ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത ഇത്തരം ബ്ളോക്കുകൾക്കു 'ലൈൻ ബ്ളോക്കുകൾ' എന്നാണ് പേര്.
ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലെ ചിത്രീകരണങ്ങൾക്ക് ഏറിയകൂറും ലൈൻബ്ളോക്കുകളാണ് ഉപയോഗിക്കുക.
മൊത്തത്തിൽ പറയുന്നപക്ഷം അച്ചടിയിൽ ഹാഫ് ടോൺ ബ്ളോക്കുകളാണ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.
പകർത്തപ്പെടുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ടോണു (tone)കളെ വിഘടിപ്പിച്ച് നെഗറ്റീവിൽ (negative) പതിപ്പിക്കുവാൻ 'സ്ക്രീൻ' (screen) എന്ന ഒരു മാധ്യമം, ഫിലിമിനോടു ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു.
ചിത്രങ്ങളെ മുഴുവൻ അതിന്റെ വർണസാന്ദ്രതയുടെ (tone) ഏറ്റക്കുറച്ചിൽ അനുസരിച്ചു നേരിയ കളങ്ങളായി തിരിച്ച് പ്രതിരൂപം ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ സ്ക്രീൻ സഹായിക്കുന്നു.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ ചിത്രത്തിൽ തലമുടിയുടെ ഭാഗം നന്നെ കറുത്തും വെള്ള ഉടുപ്പിന്റെ പ്രകാശം തട്ടുന്ന ഭാഗങ്ങൾ നന്നെ വെളുത്തും ഇരിക്കും.
നിഴലുകളുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നിഴലിന്റെ സാന്ദ്രതയനുസരിച്ചു കറുപ്പും വെളുപ്പും കൂടിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കും.
നല്ല വെളുപ്പിനും നല്ല കറുപ്പിനും ഇടയിൽ, രണ്ടും പല അനുപാതങ്ങളിൽ കലർന്ന നിരവധി ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
ഈ ഭാഗങ്ങളെല്ലാം വിഘടിപ്പിച്ചു പതിപ്പിക്കുന്ന മാധ്യമമാണ് സ്ക്രീൻ.
ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് പേപ്പറിൽ എന്നപോലെ ലോഹത്തകിടിൽ പ്രകാശഗ്രാഹക -രാസവസ്തുക്കൾ പുരട്ടിയിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇത്തരം തകിടിലേക്കു മുൻപറഞ്ഞ നെഗറ്റീവ് ഫോട്ടോഗ്രാഫി രീതിയിൽ പകർത്തി പരുവപ്പെടുത്തുന്നു.
രാസവസ്തുക്കളുടെ ഗുണങ്ങളാൽ ലോഹത്തകിടിൻമേൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രതിരൂപത്തിന്റെ കറുത്ത ഭാഗങ്ങൾ ആസിഡിൽ അലിയാതെ ഉറപ്പുള്ളതായും വെളുത്തഭാഗങ്ങൾ ആസിഡിൽ അലിയത്തക്കവണ്ണം ഉറപ്പുകുറഞ്ഞതായും രൂപപ്പെടുന്നു.
കളം കളങ്ങളായുള്ള പ്രതിരൂപത്തിന്റെ ഇത്തരം ഘടകങ്ങൾ, ലോഹത്തകിടിന്റെ ഉപരിതലം പൊതുവിൽ ആസിഡിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നതും താണതും കറുത്തതും വെളുത്തതും നിഴലുള്ളതുമായ കളങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ഇത്തരം ബ്ളോക്കിന് 'ഹാഫ്ടോൺ ബ്ളോക്ക്' എന്നാണ് പേർ.
തടിക്കട്ടകളിലോ മറ്റോ തറച്ച് ഇത് അച്ചടിക്കുപയോഗിക്കുന്നു.
ടോണുകളെ വിഘടിപ്പിച്ചു പതിപ്പിച്ച ബ്ളോക്കായതിനാലാണ് 'ഹാഫ്ടോൺബ്ളോക്ക്' എന്നു പറയുന്നത്.
ബഹുവർണചിത്രങ്ങളുടെ ബ്ളോക്ക് നിർമ്മാണരീതിയും ഏകദേശം ഇതുതന്നെയാണെങ്കിലും ഓരോ വർണത്തിനും ഓരോ ബ്ളോക്ക് ആവശ്യമാണ്.
മഞ്ഞ , ചുവപ്പ് , നീല ( Yellow , Magenta , Cyan ) എന്നീ പ്രാഥമികവർണ്ണങ്ങൾ പല ക്രമങ്ങളിലും അനുപാതങ്ങളിലും കലർത്തിയാൽ എല്ലാനിറങ്ങളും ഉണ്ടാക്കാം എന്ന അടിസ്ഥാന പ്രമാണത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ബഹുവർണബ്ളോക്കുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്.
മഞ്ഞയും ചുവപ്പും കലർത്തിയാൽ ഓറഞ്ചുനിറം കിട്ടും; മഞ്ഞയും നീലയുമാണ് കലർത്തുന്നതെങ്കിൽ പച്ചയും ചുവപ്പും നീലയും കലർത്തുമ്പോൾ വയലറ്റും ലഭ്യമാകുന്നു.
ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്ന നിറങ്ങൾ വീണ്ടും പരസ്പരം കലർത്തിയാൽ മറ്റു നിറങ്ങളുണ്ടാകും.
ക്യാമറയുടെ ലെൻസിനോടു ഘടിപ്പിക്കാവുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം 'അരിപ്പ' (filter) ഇതിലേക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഒരു ബഹുവർണ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം പച്ചനിറത്തിലുള്ള അരിപ്പയിലൂടെ കടത്തിവിട്ടാൽ ആ ചിത്രത്തിലെ ചുവപ്പുഭാഗങ്ങൾ മാത്രം നെഗറ്റീവിൽ പതിപ്പിക്കാം.
മൂന്നോ അതിലധികമോ അരിപ്പകളുപയോഗിച്ച് ഓരോ വർണത്തിനും പ്രത്യേകം നെഗറ്റീവുകളും ഓരോ നെഗറ്റീവിൽ നിന്നും പ്രത്യേകം ബ്ളോക്കുകളും ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഓരോ നെഗറ്റീവിനും സ്ക്രീൻ അല്പം തിരിച്ചു വ്യത്യസ്തമായ കോണുകൾ സൃഷ്ടിച്ച് അച്ചടിയിൽ ഒരു കളത്തിനും മറ്റൊരു കളത്തിനും തമ്മിൽ സ്ഥാനവ്യതിയാനം ഉണ്ടാക്കാം.
മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള ബ്ളോക്കിൽ മഞ്ഞമഷി പുരട്ടി മുദ്രണം നടത്താം.
അതിനുമീതെ ചുവപ്പു ബ്ളോക്കുപയോഗിച്ചു ചുവപ്പുമഷിയിൽ അച്ചടിക്കാം; മൂന്നാമത് നീലനിറമുള്ളബ്ളോക്ക് അച്ചടിക്കുമ്പോൾ ത്രിവർണമുദ്രണമാകുന്നു; നാലാമത് കറുപ്പ് അച്ചടിക്കുന്ന ചതുർവർണമുദ്രണരീതിയുമുണ്ട്.
നിറങ്ങളുടെ അച്ചടിക്രമം മാറ്റാറുണ്ട്.
ലോഹത്തകിടിനുപകരം പലപ്പോഴും പ്ളാസ്റ്റിക്, ബേക്ക്ലൈറ്റ് തുടങ്ങിയ പദാർഥങ്ങളും ബ്ളോക്കുനിർമ്മാണത്തിനുപയോഗിക്കുന്നു.
ക്യാമറയും രാസവസ്തുക്കളും ഇരുട്ടുമുറിയും നെഗറ്റീവും ആസിഡും ആവശ്യമില്ലാത്തതും താരതമ്യേന അതിവേഗത്തിൽ ബ്ളോക്കുനിർമ്മാണം നടത്താവുന്നതുമായ ഇലക്ട്രോണിക് എൻഗ്രേവിങ് (Electronic Engraving) യന്ത്രങ്ങളും പ്രചാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിനപത്രത്തിന്റെ പേജുകൾ വിദൂരസ്ഥലങ്ങളിലേക്കു ടെലിവിഷൻ പോലെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തു പ്ളാസ്റ്റിക് പാളിയിലോ ലോഹപ്പാളിയിലോ പതിപ്പിച്ച് അച്ചടിനടത്തുന്ന സംവിധാനവും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. 'ഫാസിമിലെ ട്രാൻസ്മിഷൻ' (facsimile transmission) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ രീതിയിലുണ്ടാക്കുന്ന പ്ളാസ്റ്റിക് അല്ലെങ്കിൽ ലോഹപ്പാളികൾ വേഗതയേറിയ റോട്ടറിയന്ത്രങ്ങളിൽ ഘടിപ്പിച്ചു വിദൂരസ്ഥലങ്ങളിൽ, പത്രാധിപൻമാരുടെയോ, പ്രൂഫ് വായനക്കാരുടെയോ സഹായമില്ലാതെ യഥാതഥമായ പതിപ്പുകൾ അച്ചടിച്ചുവരുന്നു.
എംബോസിങ്
പ്രതലത്തിൽനിന്നും അക്ഷരങ്ങൾ ഉയർന്നു നില്ക്കുംവിധം അച്ചടിക്കുന്ന സമ്പ്രദായമാണ് എംബോസിങ് (embossing).
ഇതു രണ്ടുവിധം ഉണ്ട്: ഡൈ ഉപയോഗിച്ചുള്ളതും പൌഡർ ഉപയോഗിച്ചുള്ളതും.
പൌഡർ ഉപയോഗിച്ചുള്ളതിനു റെയിസ്ഡ് പ്രിന്റിങ് (raised printing) എന്നാണ് സാധാരണ പറയുക.
ഡൈ-എംബോസിങ്ങിന് ഉരുക്കുകൊണ്ട് പ്രത്യേകം ഉണ്ടാക്കിയ ഡൈ ആവശ്യമുണ്ട്.
ഡൈയിൽ അക്ഷരവടിവിൽ കാണുന്ന കുഴിഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളിൽ 'എംബോസിങ്മഷി' നിറയ്ക്കുന്നു.
മുദ്രണം നടക്കുമ്പോൾ ഈ മഷി കടലാസിൽ മുഴച്ചു നില്ക്കും.
മുദ്രകൾ പതിപ്പിക്കുന്നതിനാണ് സാധാരണ ഈ രീതി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
താരതമ്യേന ആധുനികമാണ് 'റെയിസ്ഡ് പ്രിന്റിങ്' സമ്പ്രദായം.
സാധാരണ ലറ്റർ പ്രസ്സിൽ മഷികുറച്ച് അടിച്ചശേഷം പൊടിപോലെയുള്ള 'റെയിസ്ഡ് പ്രിന്റിങ് കോമ്പൌണ്ട്' തൂകി നിരപ്പാക്കി അല്പം കഴിഞ്ഞ് കടലാസുകുടഞ്ഞ് എടുക്കുകയും പിന്നീട് ചൂടു പിടിപ്പിച്ച് കോമ്പൌണ്ട് ഉരുക്കിപ്പിടിപ്പിക്കുകയുമാണ് ഈ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ മൌലികസ്വഭാവം.
ഗിൽഡിങ്
അക്ഷരങ്ങൾക്കു സുവർണനിറം പിടിപ്പിക്കുന്ന കൌശലത്തിന് ഗിൽഡിങ് (gilding) എന്നു പറയുന്നു.
ഇതു മൂന്നുതരത്തിൽ നടത്താറുണ്ട്: സാധാരണ മഷി ഉപയോഗിച്ച് അച്ചടിച്ചതലത്തിൽ മഷി ഉണങ്ങുംമുമ്പ് സുവർണഭസ്മം വിതറിപിടിപ്പിക്കുക.
മെറ്റാലിക് ഗോൾഡു മഷി ഉപയോഗിച്ച് അച്ചടിക്കുക.
ഉരുക്കിലോ താമ്രത്തിലോ കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ അച്ചുകൾ നിരത്തി ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു ഗോൾഡു ലീഫിൽ അമർത്തിപ്പതിക്കുക.
ഫ്ളെക്സോഗ്രാഫി (Flexography)
റബർസ്റ്റീരിയോ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ലറ്റർപ്രസ് രീതി ആണ് ഫ്ളെക്സോഗ്രാഫി.
ഈ രീതിയിലുള്ള അച്ചടിയിൽ ഒരേ നിരത്തിൽതന്നെ ചിത്രത്തിൽ വർണലയം വരുത്തുവാൻ കഴിയും.
ഫ്ളെക്സോഗ്രാഫിക്ക് പ്രത്യേകതരം യന്ത്രങ്ങളുണ്ട്.
അതിലേക്കുള്ള മഷികൾ ആൽക്കഹോൾ മാധ്യമത്തിൽ കലർത്തിയവയാണ്.
ഇത് കട്ടികുറഞ്ഞു നേർത്തിരിക്കും.
ഇത്തരം മഷി ഉപയോഗിക്കയാൽ, ഫ്ളെക്സോഗ്രാഫിയെ അനിലൈൻ പ്രിന്റിങ് (Aneline printing) എന്നും പറയുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ഉണങ്ങുന്നതരത്തിലുള്ള മഷി ആയതിനാൽ സെലഫെയ്ൻ, പേപ്പർ ബോർഡ്, പ്ലാസ്റ്റിക് എന്നിവയിലുള്ള അച്ചടിയാണ് ഫ്ളെക്സോഗ്രാഫി രീതിയിൽ പ്രധാനമായും നടത്തുന്നത്.
ലിത്തോഗ്രാഫി-ഓഫ്സെറ്റ് (Lithography-offset)
'കല്ലിൻമേൽ എഴുത്ത്' എന്നാണ് ലിത്തോഗ്രാഫി എന്ന വാക്കിന് അർത്ഥം.
മുദ്രണത്തിൽ പതിയേണ്ട ഭാഗങ്ങളും പതിയരുതാത്ത ഭാഗങ്ങളും ഒരേനിരപ്പിൽ തന്നെ ആയതിനാൽ ഈ രീതിയെ പ്ളേനോഗ്രാഫി എന്നും വിളിക്കുന്നു.
എണ്ണയും വെള്ളവും തമ്മിൽ കലരുകയില്ല.
എപ്പോഴും വേറിട്ടുതന്നെ നിൽക്കും എന്ന തത്ത്വം ഉപയോഗിച്ച് മ്യൂണിക്കുകാരനായ അലോസ് സെനിഫെൽഡർ 1796 -ൽ കല്ലച്ച് അഥവാ ലിത്തോഗ്രാഫി എന്ന അച്ചടി സമ്പ്രദായം കണ്ടുപിടിച്ചു.
അച്ചടിക്കേണ്ട മാറ്റർ അഥവാ ചിത്രം മിനുസപ്പെടുത്തിയ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിൽ മെഴുകുചേർത്തു നിർമിച്ച ക്രയോൺ ഉപയോഗിച്ച് കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന പ്രതിരൂപംപോലെ (mirror image) വരയ്ക്കുന്നു.
ഇപ്രകാരം തയ്യാറാക്കിയ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിൽ വെള്ളം പുരട്ടിയ തുണി ചുറ്റിയ റോളർ ഉരുട്ടുമ്പോൾ, മെഴുക് പറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത ഭാഗങ്ങൾ ജലത്തെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു.
തുടർന്ന് എണ്ണ ചേർത്തുണ്ടാക്കിയ മഷി മറ്റൊരു റോളറിന്റെ സഹായത്തോടെ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിൽ പുരട്ടുമ്പോൾ വെള്ളം പറ്റാത്ത, ക്രയോൺ കൊണ്ട് വരച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രം മഷി പുരളുന്നു.
ഈ പ്രതലത്തിൽ കടലാസ് അമർത്തുമ്പോൾ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിലെ പ്രതിരൂപത്തിന്റെ ശരിരൂപം കടലാസ്സിൽ പതിയുന്നു.
ലറ്റർപ്രസ് സിലിണ്ടർ മിഷ്യനുകൾ പോലെ കല്ലച്ച് അച്ചടിക്കും വിവിധയിനം മിഷ്യനുകൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
കല്ലച്ചിൽ നിന്നും വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത അച്ചടിരീതിയാണ് ഓഫ്സെറ്റ്.
അച്ചടിക്കേണ്ട പ്രതിരൂപം കല്ലച്ചിൽ എഴുതിയോ വരച്ചോ അച്ചടിക്കേണ്ട പ്രതലം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനുപകരം ക്യാമറയുടെയോ കംപ്യൂട്ടറിന്റെയോ സഹായത്തോടെ തയ്യാറാക്കുന്ന ഫിലിം ഉപയോഗിച്ച് ഫോട്ടോ പതിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഓഫ്സെറ്റ് പ്ളേറ്റ് തയ്യാറാക്കുന്നു.
ഇതിനുപയോഗിക്കുന്ന പ്ളേറ്റ് നാകത്തകിടോ , അലൂമിനിയം തകിടോ ആകാം.
ആധുനിക ഓഫ്സെറ്റ് യന്ത്രങ്ങളിൽ 0.2 മുതൽ 0.3 മി.മീ.
വരെ ഘനമുള്ള അലൂമിനിയം തകിടാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇതിന്റെ ഒരുവശത്ത് ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് ഫിലിമിലുള്ളതുപോലെ പ്രകാശത്തിൽ രാസഭേദം വരുന്ന പദാർഥങ്ങൾ പുരട്ടിയിരിക്കും.
പ്രസ്തുത പ്ളേറ്റുമായി അച്ചടിക്കേണ്ട മാറ്ററോ ചിത്രങ്ങളോ അടങ്ങിയ ഫിലിം ചേർത്തുവച്ച് പ്രകാശം കടത്തിവിട്ടശേഷം രാസപദാർഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കഴുകുമ്പോൾ ഫിലിമിലെ മാറ്ററും ചിത്രങ്ങളും പ്ളേറ്റിൽ തെളിഞ്ഞുവരും.
ഇപ്രകാരം തയ്യാറാക്കിയ പ്ളേറ്റിലെ അച്ചടിയിൽ പതിയേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ (image area) എണ്ണമയത്തെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളതായിരിക്കും (oleophillic).
ഇതേ പ്ളേറ്റിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ വെള്ളത്തെ ആകർഷിക്കും (hydrophillic).
ഇപ്രകാരം തയ്യാറാക്കിയ പ്ളേറ്റ് ഓഫ്സെറ്റ് മിഷ്യന്റെ ഒന്നാമത്തെ ലോഹസിലിണ്ടറിൽ പിടിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ സിലിണ്ടറിനെ പ്ളേറ്റ് സിലിണ്ടർ എന്നു പറയുന്നു.
പ്ളേറ്റ് സിലിണ്ടറിനോട് ചേർന്നു കറങ്ങുന്ന ബ്ളാങ്കറ്റ് സിലിണ്ടറും പ്രസ്തുത സിലിണ്ടറുമായി അമർന്നു കറങ്ങുന്ന ഇംപ്രഷൻ സിലിണ്ടറും ചേർന്ന സംവിധാനമാണ് ഓഫ്സെറ്റ് അച്ചടി സാധ്യമാക്കുന്നത്.
പ്ളേറ്റ് സിലിണ്ടർ ആദ്യം വെള്ളം പുരട്ടിയ റോളറുമായും തുടർന്ന് മഷി പുരട്ടിയ റോളറുമായും ചേർന്നു കറങ്ങുമ്പോൾ എണ്ണമയത്തെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന അച്ചടിക്കേണ്ട ഭാഗങ്ങളിൽ മഷി പുരളുന്നു.
തുടർന്ന് പ്ളേറ്റ്സിലിണ്ടർ ബ്ളാങ്കറ്റ് സിലിണ്ടറുമായി അമർന്നു കറങ്ങും.
ഒരു ലോഹസിലിണ്ടറിന്റെ പുറത്ത് തുണിയും റബറും ചേർത്ത് നിർമിച്ച ബ്ളാങ്കറ്റ് ചുറ്റിയതാണ് ബ്ളാങ്കറ്റ് സിലിണ്ടർ.
വളരെ മാർദവമുള്ള മിനുസമായ റബർപ്രതലത്തിലേക്ക് പ്ളേറ്റിലെ അച്ചടിക്കേണ്ട ഭാഗത്തു പറ്റിയിരിക്കുന്ന മഷി പകരുന്നു.
ബ്ളാങ്കറ്റ് സിലിണ്ടറിന്റെയും അതിനോടു അമർന്നു കറങ്ങുന്ന ഇംപ്രഷൻ സിലിണ്ടറിന്റെയും ഇടയിൽകൂടി കടന്നുപോകുന്ന കടലാസിലേക്ക് റബർ പ്രതലത്തിൽ നിന്നും മഷി പറ്റുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതലത്തിൽ നിന്നും (പ്ളേറ്റ്) അടുത്ത പ്രതലത്തിലേക്കും (ബ്ളാങ്കറ്റ്) അതിൽ നിന്നും കടലാസിലേക്കും മാറിവരുന്ന മഷി (Set-off) മുഖാന്തരം അച്ചടി നടക്കുന്നതിനാലാണ് ഈ രീതിയെ ഓഫ്സെറ്റ് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ശരിയായ രീതിയിൽ പ്ളേറ്റിൽ കാണുന്ന രൂപത്തിന്റെ പ്രതിരൂപം ബ്ളാങ്കറ്റിലും അവിടെനിന്ന് ശരിരൂപമായി പേപ്പറിലും പതിപ്പിച്ചാണ് മുദ്രണം നടക്കുന്നത്.
ഒരേ സമയം നിരവധി നിറങ്ങൾ പേപ്പറിന്റെ ഒരുവശത്തോ, ഇരുവശത്തുമായിട്ടോ അച്ചടിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഓഫ്സെറ്റ് അച്ചടിയന്ത്രങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.
കംപ്യൂട്ടർ നിയന്ത്രിത അച്ചടി (CPC-Computerised Print Control), അച്ചടിനിലവാര നിയന്ത്രണം (PQC -Print Quality Controll) എന്നീ സ്വയം പ്രവർത്തന സമ്പ്രദായ സംവിധാനങ്ങൾ ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നു.
മൂലചിത്രത്തിന്റെ സ്കാൻചെയ്ത വിവരം അനുസരിച്ച് പേപ്പറിൽ ഓരോ നിറത്തിലുള്ള മഷിയും പതിയേണ്ടതിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കുവാൻ ഇതുമൂലം സാധിക്കുന്നു.
അച്ചടിക്കാനുള്ള പ്ളേറ്റുകൾ സ്വയം ഉറപ്പിക്കുകയും അച്ചടി തീരുമ്പോൾ എടുത്തുമാറ്റിയശേഷം അടുത്ത അച്ചടിക്കുള്ള പ്ളേറ്റുകൾ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സംവിധാനങ്ങളും സാധാരണമാണ്.
അച്ചടിച്ച പ്രതലത്തിന്റെ തിളക്കം കൂട്ടുന്നതിനോ (ഗ്ളോസ്) കുറക്കുന്നതിനോ (മാറ്റ്) വേണ്ടി പ്രത്യേക സംവിധാനവും (coating units) ഇത്തരം ബഹുവർണ്ണ അച്ചടിയന്ത്രങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്.
കൂടാതെ ഗ്രേവ്യൂർ, ഫെക്സോ ഓഫ്സെറ്റ് സംവിധാനങ്ങൾ സമന്വയിപ്പിച്ച് പ്രത്യേകതരം അച്ചടികൾ സാധിക്കുന്ന സങ്കരയിനം യന്ത്രങ്ങളും (hybrid presses) പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
മുറിച്ച കടലാസുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അച്ചടിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ (sheet-fed) കൂടാതെ, വളരെയധികം പ്രതികൾ ആവശ്യമായ പുസ്തകങ്ങൾ എന്നിവ അച്ചടിക്കായി പേപ്പർ ചുരുൾ സ്വയം നിവർത്തി അച്ചടിക്കുന്ന (web-fed) യന്ത്രങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്.
വെബ് ഓഫ്സെറ്റ് യന്ത്രങ്ങളിൽ പത്രത്തിന്റെ 96 പേജുവരെ ഒറ്റനിറത്തിലോ ബഹുവർണത്തിലോ അച്ചടിക്കാൻ സാധിക്കുന്നവ വരെ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളിൽ കടലാസ് മുറിച്ച് പേജ് ക്രമത്തിൽ അടുക്കി മടക്കി യന്ത്രത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗ്രെവ്യൂർ (Gravure)
ഇന്റാഗ്ളിയോ (Intaglio) പ്രിന്റിങ് എന്ന വിഭാഗത്തിൽ വരുന്ന അച്ചടി രീതിയാണിത്.
സമതലത്തിൽനിന്നു താണുനില്ക്കുന്ന കുഴികളിൽ നിറയുന്ന മഷി കടലാസിലേക്ക് ഒപ്പിയെടുത്ത് മുദ്രണം നിർവഹിക്കുന്ന രീതിയാണ് ഗ്രെവ്യൂർ.
കുഴികളിൽനിന്നുള്ള മുദ്രണമാകയാലാണ് 'ഇന്റാഗ്ളിയോ' (intaglio) എന്നു പറയുന്നത്.
ഒരു ലോഹക്കട്ടമേലോ തകിടിൻമേലോ അക്ഷരങ്ങളുടെ രൂപങ്ങളും മറ്റും കുഴിച്ചിട്ട് ആ കുഴിയിൽ പ്രത്യേകതരം മഷി നിറച്ച്, കുഴിയല്ലാത്ത ഉയർന്ന ഭാഗങ്ങൾ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കിയശേഷം കടലാസു വച്ചു ശക്തിയായി അമർത്തിയാണ് ഗ്രെവ്യൂർ അച്ചടി നടത്തുന്നത്.
പ്ളേറ്റിന്റെ ഉപരിതലത്തിലേക്ക് മഷി റോളർവഴി കൊടുക്കുകയും കുഴിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് അത് നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
റോളറിൽ ഉയർന്നുനില്ക്കുന്ന ഭാഗത്ത് പുരണ്ടിരിക്കുന്ന മഷി ഒരു കത്തി(blade)യുടെ സഹായത്താൽ നീക്കപ്പെടുന്നു.
അച്ചടി നടക്കുമ്പോൾ കുഴിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് ബാക്കി നില്ക്കുന്ന മഷി കടലാസിൽ പതിയുന്നു.
സിലിണ്ടർ സദാ മഷി നിറച്ചിട്ടുള്ള ഒരു പാത്രത്തിൽ കിടന്നു കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
'ഡൈ സ്റ്റമ്പിങ്' (dye stum-ping) എന്ന അച്ചടിരീതിയേയും ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുത്താം.
കുഴികളുടെ ആഴവും പരപ്പും വ്യത്യസ്തമാകയാൽ പല കനങ്ങളിൽ മഷി കടലാസിലേക്കു പകർത്തുവാനുള്ള ഗ്രെവ്യൂർ രീതിയുടെ കഴിവ് വലുതാണ്.
പ്ളേറ്റിന്റെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് മൂന്നുതരം യന്ത്രങ്ങളുണ്ട്.
ഗ്രേവ്യൂർ, ഫോട്ടോഗ്രെവ്യൂർ (photo-gravure), റോട്ടോഗ്രെവ്യൂർ (roto-gravure).
റോട്ടറി ഗ്രെവ്യൂർ തന്നെയാണ് റോട്ടോഗ്രെവ്യൂർ.
ആൽക്കഹോൾ മാധ്യമത്തിലുള്ള മഷിയാണ് ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
റോട്ടോഗ്രെവ്യൂർ യന്ത്രത്തിൽ മഷി പുരളേണ്ടാത്ത പ്രതലത്തിലുള്ള സമതലത്തെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്നത് 'ഡക്ടർബ്ളേഡ്' എന്ന കത്തിയാണ്.
യന്ത്രത്തിന്റെ പ്ളേറ്റ്സിലിണ്ടറിന്റെ പുറംതോട് ചെമ്പ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു.
കടച്ചിൽ യന്ത്രത്തിൽ പിടിച്ച് ഈ സിലിണ്ടറിന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ പഴയ പ്രതിരൂപങ്ങൾ (കുഴികൾ) മാറ്റി നിരപ്പാക്കാം.
വിദ്യുലേപന (electro-plating) രീതിയിൽ പുതിയ ചെമ്പ് പിടിപ്പിച്ച് സിലിണ്ടറിന്റെ കനം പൂർവസ്ഥിതിയിലാക്കാം.
ഉപരിതലം മിനുസമാക്കിയിട്ട് ആ സിലിണ്ടറിൽ ' കാർബൺ ടിഷ്യു ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന നെഗറ്റീവിൽ നിന്നും പ്രതിരൂപം പകർത്തും.
അടുത്തപടി നിക്ഷാരണം (etching) ആണ്.
അങ്ങനെ സിലിണ്ടർ അച്ചടിക്കു തയ്യാറാകുന്നു.
ഇലക്ട്രോണിക്ക് എൻഗ്രേവിങ് കൊണ്ടും സിലിണ്ടർ തയ്യാറാക്കാം.
ഫോട്ടോഗ്രെവ്യൂറിൽ ഒരേ അളവിൽ മുറിച്ച കടലാസുകളും റോട്ടോഗ്രെവ്യൂറിൽ കടലാസുചുരുളുകളും അച്ചടിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
താരതമ്യേന ചെലവു കൂടിയ രീതിയാണ് ഗ്രെവ്യൂർ.
ആകർഷകങ്ങളായ അച്ചടിക്കാണ് ഇതുപയോഗിക്കുന്നത്.
തുണിത്തരങ്ങൾ, പ്ലാസ്റ്റിക്, സെലഫെയ്ൻ, കടലാസ് പൊതികൾ എന്നിവയിലും ഗ്രെവ്യൂർ രീതിയിൽ അച്ചടി നടത്തിവരുന്നു.
ബഹുവർണചിത്രങ്ങളുടെ മുദ്രണത്തിന് ഗ്രെവ്യൂർപദ്ധതി വളരെ പറ്റിയതാണ്.
മുദ്രപ്പത്രങ്ങളും ബാങ്ക് നോട്ടുകളും റോട്ടോഗ്രെവ്യൂർ രീതിയിലാണ് അച്ചടിക്കുന്നത്.
സിൽക്ക് സ്ക്രീൻ (Skil Screen)
സ്ക്രീൻ പ്രോസസ് (Silk process) എന്നും ഇതിനു പേരുണ്ട്.
സ്റ്റെൻസിൽ (stencil) ചെയ്ത ഒരു സ്ക്രീനിൽക്കൂടി മഷി ശക്തിയായി കടത്തിവിടുന്ന രീതിയാണ് സിൽക്ക് സ്ക്രീൻ അച്ചടി.
പലകയോ തകരമോ കാർഡോ ഉപയോഗിച്ച് സ്റ്റെൻസിൽ ഉണ്ടാക്കാം.
അക്ഷരമോ ചിത്രമോ വരച്ച് അവ വെട്ടിമാറ്റി തുറന്ന സ്റ്റെൻസിൽ ഉണ്ടാക്കി ആ സ്റ്റെൻസിൽ ചുവരിൻമേലോ മറ്റോ വച്ച് മഷിപുരട്ടി എത്ര വേണമെങ്കിലും സദൃശരൂപങ്ങൾ പതിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.
ഇതാണ് സ്റ്റെൻസിൽ അച്ചടി.
ഈ രീതിക്ക് ഒരു തകരാറുണ്ട്. 'ഛ' എന്ന അക്ഷരം സ്റ്റെൻസിൽ വെട്ടിയാൽ 'ഛ'യ്ക്കു നടുവിലുള്ള ഭാഗവും കൂടി നഷ്ടപ്പെടും.
ദ്വീപുകൾപോലുള്ള ഇത്തരം ഭാഗങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ കാലുകൾ നിർത്തുന്നതുകൊണ്ട് സ്റ്റെൻസിൽ അച്ചടിയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ മുറിഞ്ഞതുപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
ഇതൊഴിവാക്കാൻ കാലുകളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ മാറ്റിയ മറ്റൊരു സ്റ്റെൻസിൽ രണ്ടാമത് ഉപയോഗിക്കുകയോ കൈകൊണ്ട് ബ്രഷും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് മുറിപ്പാട് ചേർക്കുകയോ ചെയ്യാം.
ഇതു ശ്രമകരമായ ജോലിയാണ്.
1914-ൽ പ്രചാരത്തിൽ വന്ന 'സിൽക്ക്-സ്ക്രീൻ അച്ചടി' സ്റ്റെൻസിലിന്റെ അപാകതകൾ പരിഹരിച്ചു.
ബലമുള്ള നേരിയ സിൽക്കുതുണി (bolting cloth) ഒരു മരച്ചട്ടക്കൂട്ടിൽ വലിച്ച് ബലമായി തറയ്ക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ തറച്ച സിൽക്കിന് 'സ്ക്രീൻ' എന്നു പറയുന്നു.
കടലാസുകൊണ്ട് വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ സ്റ്റെൻസിൽ ഈ സ്ക്രീനിൽ ഒട്ടിക്കുന്നു.
ദ്വീപുകൾ കാലുകളുടെ സഹായമില്ലാതെ ഒട്ടിച്ചുനിർത്താം.
മഷി ചോർന്ന് അച്ചടി നടക്കേണ്ട ഭാഗങ്ങളിൽ തുറന്ന സിൽക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്.
അച്ചടിക്കേണ്ട കടലാസിനു മീതെ ഈ സ്ക്രീൻ വച്ച്, സ്ക്രീനിന്റെ ഉള്ളിൽ മഷിനിറച്ച് 'സ്ക്വീജി' (squeegee) എന്ന റബർ ഉരുളുകൊണ്ട് വടിച്ചുനിരത്തുമ്പോൾ തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിലൂടെ മഷി ചോർന്ന് കടലാസിൽ അച്ചടി നടക്കുന്നു.
സിൽക്കുതുണിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഉരുക്ക്, പിച്ചള തുടങ്ങിയ ലോഹങ്ങളുടെ നാരുകൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ നേർത്ത സ്ക്രീനുകളും, പെർലോൺ ‍, നൈലോൺ തുടങ്ങിയവയും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇതു വലിച്ചു മുറുക്കിപിടിപ്പിക്കുന്ന ചട്ടക്കൂട്ടിന് 'പ്രിന്റിങ് ഫ്രെയിം' എന്നു പറയുന്നു.
ഇതിലേക്ക് നാലുതരം സ്റ്റെൻസിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്: കടലാസ് വെട്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന സ്റ്റെൻസിൽ- ഇത് പ്രത്യേക പശകൊണ്ട് ചുളുക്കമില്ലാതെ സ്ക്രീനിൽ ഒട്ടിച്ച് ഉണക്കി അച്ചടിക്കു തയ്യാറാക്കുന്നു; പരസ്പരം ഒട്ടിച്ച രണ്ടു പാളികൾ ഉള്ള സ്റ്റെൻസിൽ - ഇതിൽ ഒരു പാളി കടലാസും മറ്റേ പാളി മെഴുകോ ജെലാറ്റിനോ കൊണ്ടുള്ള സുതാര്യമായ പാളിയും ആയിരിക്കും.
ഇതിൽ സ്റ്റെൻസിൽ വെട്ടിയാൽ ദ്വീപുകൾ കടലാസുപാളിയായ അടിത്തറയിൽ ഒട്ടിനില്ക്കും.
വെട്ടിക്കഴിഞ്ഞ സ്റ്റെൻസിൽ സ്ക്രീനിൽവച്ച് ഇസ്തിരി ഇട്ടാൽ അത് സ്ക്രീനിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കും.
കടലാസ് വലിച്ചുരിച്ചുകളഞ്ഞാൽ പ്രിന്റിങ് ഫ്രെയിം അച്ചടിക്കു തയ്യാറായി; സ്ക്രീനിൽ നേരിട്ട് ബ്രഷ്കൊണ്ട് അരക്കോ മെഴുകോ പുരട്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന സ്റ്റെൻസിൽ; ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് സ്റ്റെൻസിൽ - ഇതു രണ്ടു തരത്തിലുണ്ട്: ഛായാഗ്രാഹക രാസവസ്തുക്കൾ പുരട്ടിയ സ്ക്രീനിലേക്ക് ഛായാഗ്രഹണരീതിയിൽ രൂപങ്ങൾ പകർത്തുന്നതാണ് ഒന്ന്.
പിഗ്മെന്റ് പേപ്പറിൽ പ്രതിരൂപം പകർത്തി രാസവസ്തുക്കളുടെ സഹായത്താലുണ്ടാക്കുന്ന സ്റ്റെൻസിൽ സ്ക്രീനിൽ പതിപ്പിക്കുന്നതാണ് മറ്റൊന്ന്.
അച്ചടിക്കുന്ന സാധനങ്ങളുടെ വ്യത്യാസമനുസരിച്ച് വിവിധതരം മഷി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
രാത്രിയിൽ തിളങ്ങുന്ന നിറങ്ങളിൽ സിനിമാപോസ്റ്ററുകൾ അടിക്കുന്നത് സിൽക്ക് സ്ക്രീൻ രീതിയിലാണ്.
ഇലക്ട്രോണിക്ക് വ്യവസായത്തിന്നാവശ്യമായ പ്രിന്റഡ് സർക്യൂട്ടും ഇങ്ങനെയാണ് അടിക്കുന്നത്.
കൈകൊണ്ട് നിസ്സാരമായി മേശമേൽവച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന 'പ്രിന്റിങ് ഫ്രെയിം' ഉപയോഗിച്ചും മഷി ഉണങ്ങുന്നതിനുള്ള ചൂടുപോലും നല്കുന്ന വിധത്തിൽ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും യന്ത്രവത്കരിച്ചും സിൽക് സ്ക്രീൻ അച്ചടി നടത്തിവരുന്നു.
അച്ചടിക്കപ്പെട്ട മഷി പ്രതലത്തിൽനിന്ന് അല്പം ഉയർന്നിരിക്കും.
തിളക്കമുള്ള വർണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുവാനും ഏതു സാധനത്തിൻമേലും ഏതു ആകൃതിയിലുമുള്ള ഉപരിതലത്തിലും അച്ചടിക്കുവാനും സിൽക് സ്ക്രീൻ സമ്പ്രദായംകൊണ്ട് കഴിയുന്നു.
ഉരുണ്ടതും സമനിരപ്പില്ലാത്തതുമായ പ്രതലങ്ങളിൽ അച്ചടി നടത്തുന്നതിനാണ് സിൽക്ക് സ്ക്രീൻ സമ്പ്രദായം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.
ഗ്ലാസ് , പ്ലാസ്റ്റിക്ക് , കടലാസ് , ബോർഡ് , പിഞ്ഞാണം , തടി , ലോഹം , തുണി , റബർ ‍, തുകൽ തുടങ്ങി ഏതു സാധനത്തിൻമേലും സിൽക് സ്ക്രീൻ രീതിയിൽ അച്ചടിക്കാം.
കുപ്പി , കപ്പ് , പെട്ടി , ട്യൂബ് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ ആകൃതികളിലുള്ള വസ്തുക്കളിൽ അച്ചടിക്കുവാൻ ഈ രീതികൊണ്ടു മാത്രമേ കഴിയൂ.
ഈ രീതിയിലെ അച്ചടിക്ക് ആദ്യകാലങ്ങളിൽ സിൽക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിനാലാണ് ഇത് സിൽക് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിങ് എന്ന പേരിൽ ഇന്നും അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഡിജിറ്റൽ അച്ചടി
അടുത്തകാലത്ത് മുദ്രണവിദ്യയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ വികാസമാണ് ഡിജിറ്റൽ അച്ചടി.
കബ്യൂട്ടറിൽ ശേഖരിച്ചിട്ടുള്ള അച്ചടിക്കേണ്ട വിവരങ്ങൾ ഡിജിറ്റൽ അച്ചടി യന്ത്രത്തിലേക്ക് നൽകി പേപ്പറിലോ പ്ലാസ്റ്റിക് പോലെയുള്ള പ്രതലത്തിലോ അച്ചടിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.
രണ്ടുവിധത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഡിജിറ്റൽ യന്ത്രങ്ങളുണ്ട്.
ഇംപാക്ട് അച്ചടിയിനത്തിൽപെട്ട ലേസർ യന്ത്രത്തിൽ, അച്ചടിക്കേണ്ട വിവരം ലേസർരശ്മി ഉപയോഗിച്ച് സെലീനിയം എന്ന ലോഹം കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച കുഴലിന്റെ പുറത്ത് എഴുതുന്നു.
ഈ കുഴലിനു മുകളിൽ പ്രത്യേക ഇനം പൊടി വിതറുന്നു.
സ്റ്റാറ്റിക് വൈദ്യുതി ആകർഷണം മൂലം ഈ പൊടി എഴുത്തിനുമുകളിൽ പറ്റിയിരിക്കും.
എഴുത്തില്ലാത്ത ഭാഗങ്ങളിൽ പൊടിപറ്റുകയില്ല.
ഈ കുഴൽ പേപ്പറുമായി അമർന്ന് ചുറ്റുമ്പോൾ പൊടി പേപ്പറിൽ പറ്റുന്നു.
യന്ത്രത്തിനുള്ളിൽ വച്ചുതന്നെ പ്രസ്തുത പേപ്പർ ചൂടാക്കുന്നു.
അപ്പോൾ പൊടി ഉരുകി പേപ്പറിൽ ഒട്ടിയിരിക്കും.
സാധാരണ ലേസർ യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കറുപ്പുനിറത്തിലോ കളർ ലേസർ യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ബഹുവർണങ്ങളായോ അച്ചടി നടത്താൻ സാധിക്കും.
നോൺ ഇംപാക്ട് മുദ്രണം
അച്ചടിക്കേണ്ട പ്രതലത്തിലേക്ക് ആവശ്യമായ നിറങ്ങൾ ശരിയായ അനുപാതത്തിൽ തെറിപ്പിച്ച് അച്ചടിക്കുന്ന രീതിയാണ് ഇത്.
ഈ പ്രക്രിയയിൽ യന്ത്രത്തിന്റെ മുദ്രണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗവും മുദ്രണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പ്രതലവും തമ്മിൽ തൊടുന്നില്ല.
അതിനാലാണ് ഈ രീതിയെ നോൺ ഇംപാക്ട് മുദ്രണം എന്നു പറയുന്നത്.
ഇങ്ക്ജറ്റ് എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട യന്ത്രങ്ങളാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇവയിൽ ചിലതിന് 12 അടി വരെ വീതിയും ആവശ്യത്തിന് നീളവുമുള്ള പ്രത്യേകയിനം പ്ളാസ്റ്റിക്കിൽ മുദ്രണം ചെയ്യാനാകും.
പരസ്യപ്പലകകളിൽ ഉറപ്പിക്കുന്ന വർണചിത്രങ്ങളടങ്ങിയ വലിയ ഫെക്സോഷീറ്റുകളും മറ്റും ഇപ്രകാരം തയ്യാറാക്കാവുന്നതാണ്.
ആവശ്യാനുസൃത മുദ്രണം (print on demand)
പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ വിൽക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രതികൾ മൊത്തമായി അച്ചടിച്ച് വിറ്റുതീരുന്നതു വരെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നത് പ്രസാധകർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്നു.
വിറ്റുതീർക്കാൻ താമസം നേരിടുമ്പോൾ പുസ്തകങ്ങളുടെ പ്രതികൾ പലപ്പോഴും നശിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഈ പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനായി ഇപ്പോൾ പ്രചാരത്തിലായിരിക്കുന്ന ഒരു മുദ്രണരീതിയാണ് ആവശ്യാനുസൃത മുദ്രണം.
യന്ത്രത്തോടു ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കംപ്യൂട്ടറിൽ അച്ചടിക്കേണ്ട പുസ്തകത്തിന്റെ എല്ലാ പേജുകളും ഡേറ്റാ എൻട്രി വഴി സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ആവശ്യമുള്ള പ്രതികളുടെ എണ്ണം യന്ത്രത്തിനു നൽകുമ്പോൾ ഓരോ പ്രതിയുടേയും ആദ്യ പേജു മുതൽ അവസാന പേജുവരെ തുടർച്ചയായി മുദ്രണം ചെയ്ത് അടുക്കി ബൈൻഡുചെയ്ത് പുറംചട്ടയും പിടിപ്പിച്ചു യന്ത്രത്തിനു പുറത്തുവരുന്നു.
ആവശ്യപ്പെട്ട പ്രതികൾ മുദ്രണംചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ യന്ത്രം സ്വയം പ്രവർത്തനം നിർത്തുന്നു.
ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക രീതിയിൽ ബൈൻഡുചെയ്യണമെങ്കിൽ മുദ്രണം ചെയ്ത താളുകൾ മാത്രമായി യന്ത്രത്തിനു പുറത്തെടുക്കാം.
കുറച്ചു പ്രതികൾ മാത്രം വേണ്ടുന്ന അവസരത്തിൽ ഈ ഇനം മുദ്രണം വളരെ പ്രയോജനപ്രദമാണ്.
ബഹുവർണ അച്ചടി
പ്രകൃതിയിൽ കാണുന്ന എല്ലാ നിറങ്ങളും ചുമപ്പ് , പച്ച , നീല എന്നീ അടിസ്ഥാന (Basic) നിറങ്ങളും അവയുടെ വ്യത്യസ്ത അനുപാതത്തിലുള്ള സ്തരങ്ങളും മുഖേന ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്.
അതിനാൽ ചുവപ്പ് , പച്ച , നീല എന്നീ നിറങ്ങളെ പ്രകൃതിയുടെ പ്രാഥമിക നിറങ്ങളായി (Primary Colours of nature) കണക്കാക്കുന്നു.
ചുവപ്പും നീലയും കലരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന മജന്ത, നീലയും പച്ചയും ചേരുന്ന സ്യാന് ‍, പച്ചയുടെയും ചുവപ്പിന്റെയും സങ്കലനഫലമായ മഞ്ഞ എന്നീ നിറങ്ങളാണ് അച്ചടിയുടെ പ്രാഥമിക നിറങ്ങൾ.
ചുവപ്പ്, പച്ച, നീല എന്നീ മൂന്നുവർണങ്ങളും ഒരേ അനുപാതത്തിൽ കലർത്തിയാൽ വെള്ളനിറം ലഭിക്കും.
സൂര്യപ്രകാശം പ്രിസത്തിലൂടെ കടത്തിവിടുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന മാരിവിൽവർണ്ണങ്ങൾ ഇതിനു തെളിവാണ്.
പ്രകൃതിയിലെ അടിസ്ഥാന നിറങ്ങളെ കൂട്ടുവർണങ്ങൾ (addictive colours) എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഇതിനു വിപരീതമായി, അച്ചടിയുടെ പ്രാഥമിക നിറങ്ങളായ മജന്ത , സ്യാൻ ‍, മഞ്ഞ എന്നിവ വെളുത്ത പ്രതലത്തിൽ ഒരേ അനുപാതത്തിൽ ഒന്നിനുമുകളിൽ ഒന്നായി പുരട്ടിയാൽ കറുപ്പുനിറം ലഭിക്കും.
വെളുത്ത പ്രതലത്തിൽ നിന്നും പ്രതിഫലിക്കുന്ന മാരിവിൽവർണങ്ങൾ കലർന്നുണ്ടാകുന്ന വെളുത്ത നിറത്തിൽ നിന്നും മജന്ത, സ്യാൻ, മഞ്ഞ എന്നീ നിറങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി രശ്മികളെ കുറച്ച് ഒരു രശ്മിയും പ്രതിഫലിക്കാത്ത അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
തന്മൂലം ഈ നിറങ്ങളെ സബ്ട്രാക്ടീവ് നിറങ്ങൾ (Subtractive colours) എന്നു വിളിക്കുന്നു.
വെളുത്ത പ്രതലത്തിൽ നിന്നും പ്രതിഫലിക്കുന്ന മാരിവിൽ വർണങ്ങളുടെ സങ്കലനഫലമായുള്ള വെളുത്ത പ്രകാശത്തിൽ നിന്നും സബ്ട്രാക്ടീവ് നിറങ്ങളുപയോഗിച്ച് ഒരു വർണചിത്രത്തിൽ കാണേണ്ടഭാഗങ്ങളൊഴിച്ച് ബാക്കി നിറങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതാക്കിയാണ് ബഹുവർണ അച്ചടി നടത്തുന്നത്.
ഇതിനായി ആദ്യം അച്ചടിക്കേണ്ട ബഹുവർണചിത്രം സ്കാൻചെയ്യുന്നു.
ചിത്രത്തിൽ നിന്നും സൂര്യപ്രകാശത്തിലോ തത്തുല്യമായ വെളിച്ചത്തിലോ പ്രതിഫലിക്കുന്ന വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള രശ്മികളെ സ്കാനറിന്റെ സഹായത്തോടെ അച്ചടിയുടെ അടിസ്ഥാന നിറങ്ങളായ മജന്ത, സ്യാൻ, മഞ്ഞ എന്നീ നിറങ്ങളുടെ ഗണങ്ങളായി വേർതിരിച്ച് ഓരോ നിറത്തിലുമുള്ള പ്രതിഛായ ഇമേജ്സെറ്റർ എന്ന സംവിധാനത്തിലൂടെ ഫിലിമിലേക്കോ, സി.റ്റി.
പി. മുഖാന്തരം നേരിട്ട് പ്ളേറ്റിലേക്കോ പകർത്തുന്നു.
ഇപ്രകാരം നിറങ്ങളെ വേർതിരിക്കുമ്പോൾ ഓരോ നിറത്തിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന കറുപ്പിന്റെ അംശം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.