smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ക്ലൈമറ്റ് ഫനാൻസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Climate_finance Top 10 clean energy financing institutions 2014
ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെ ചട്ടക്കൂട് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, " ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും പ്രസാരണം കുറയ്ക്കുന്നതിനും ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ധനകാര്യമാണ് ക്ലൈമറ്റ് ഫനാൻസ് . പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാന ആഘാതങ്ങളിലേക്ക് മനുഷ്യ-പാരിസ്ഥിതിക സംവിധാനങ്ങളുടെ പ്രതിരോധം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ദുർബലത കുറയ്ക്കാനും പരിപാലിക്കാനും ലക്ഷ്യമിടുന്നതായി യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് ഫ്രെയിംവർക്ക് കൺവെൻഷൻ ഓൺ ക്ലൈമറ്റ് ചേഞ്ച് (UNFCCC) സ്റ്റാൻഡിംഗ് കമ്മിറ്റി ഓൺ ഫനാൻസ് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് പൊതു വിഭവങ്ങൾ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഈ പദം ഒരു ഇടുങ്ങിയ അർത്ഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. "
പുതിയതും അധികവുമായ സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സുകൾ" നൽകാനുള്ള അവരുടെ യുഎൻ കാലാവസ്ഥാ കൺവെൻഷൻ വിശാലമായ അർത്ഥത്തിൽ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാന ലഘൂകരണവും പൊരുത്തപ്പെടുത്തലും സംബന്ധിച്ച എല്ലാ സാമ്പത്തിക പ്രവാഹങ്ങളെയും പരാമർശിക്കുന്നു.
UNFCCC (പാരീസ് 2015) യിലേക്കുള്ള കോൺഫറൻസ് ഓഫ് പാർട്ടികളുടെ (COP) 21-ാം സെഷൻ കാലാവസ്ഥാ ധനകാര്യം, നയങ്ങൾ, വിപണികൾ എന്നിവയ്ക്കായി ഒരു പുതിയ യുഗം അവതരിപ്പിച്ചു.
അവിടെ അംഗീകരിച്ച പാരീസ് ഉടമ്പടി , ആഗോളതാപനം വ്യാവസായിക കാലത്തിനുമുമ്പ് 2 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ താഴെയായി പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ അപകടകരമായ കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം ഒഴിവാക്കാൻ ലോകത്തെ ട്രാക്കിൽ എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ആഗോള കർമ്മ പദ്ധതി നിർവ്വചിക്കുന്നു.
കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം ലഘൂകരിക്കുന്നതിനും അഡാപ്റ്റേഷൻ പ്രോജക്ടുകൾക്കും പ്രോഗ്രാമുകൾക്കുമായി ദേശീയ, പ്രാദേശിക, അന്തർദേശീയ സ്ഥാപനങ്ങൾ വഴിയുള്ള കാലാവസ്ഥാ ധനസഹായം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കുറഞ്ഞ കാർബണിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനം, കാലാവസ്ഥയെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിലെ വളർച്ച, കപ്പാസിറ്റി ബിൽഡിംഗ്, റിസർച്ച് ആൻഡ് ഡെവലപ്‌മെന്റ്, സാമ്പത്തിക വികസനം എന്നിവയിലൂടെ കാലാവസ്ഥാ നിർദ്ദിഷ്ട പിന്തുണാ സംവിധാനങ്ങളും ലഘൂകരണത്തിനും പൊരുത്തപ്പെടുത്തൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുമുള്ള സാമ്പത്തിക സഹായം എന്നിവയും അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
This 2021 survey found that EU firms are more likely to make climate investments than US firms.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ Climate Finance Landscape - Global Landscape of Climate Finance 2019
ക്ലൈമാക്സ് കമ്മ്യൂണിറ്റി ക്വീൻസ് ലാൻഡിലെ ഡെയിൻട്രീ മഴക്കാട് ക്ലൈമാക്സ് കാടുകൾക്ക് ഉദാഹരണമാണ് യു എസ് ഏയിലെ മിഷിഗണിലുള്ള വാറൻ വുഡ്സ് ബീച്ച്-മേപ്പിൾ ക്ലൈമാക്സ് കാടാണ്.
ബീച്ചും ഷുഗർമേപ്പിളുമാണ് ഇവിടെയുള്ള പ്രധാന മരങ്ങൾ
ഒരു പ്രദേശത്തെ ജീവജാലങ്ങളുടെ ദീർഘകാലത്തെ ആവാസപരമായ തുടർച്ചയിലൂടെ (ecological succession) സ്ഥിരതയുള്ള അവസ്ഥയിലെത്തിയ ചെടികൾ, മൃഗങ്ങൾ, പൂപ്പലുകൾ എന്നിവയുടെ സമൂഹത്തിനെയാണ് ആവാസ വിജ്ഞാന ത്തിൽ ക്ലൈമാക്സ് കമ്യൂണിറ്റി അല്ലെങ്കിൽ ക്ലൈമാറ്റിക് ക്ലൈമാക്സ് കമ്യൂണിറ്റി ( climax community, or climatic climax community ) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ക്ലൈമാക്സ് കമ്യൂണിറ്റിയിൽ പ്രദേശത്തിന്റെ ശരാശരി കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളുമായി ഏറ്റവും നന്നായി ഒത്തുപോകുന്ന സ്പീഷീസുകളാണ് ഉള്ളത് എന്നതാണ് സമതുലിതാവസ്ഥയുണ്ടെന്ന് അനുമാനിക്കാൻ കാരണം.
ചിലപ്പോൾ ഈ പദം മണ്ണിന്റെ പരിണാമത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ഈ സമതുലിതാവസ്ഥ ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചും യാഥാർഥ്യമെന്നതിനേക്കാൾ പുറമേക്ക് കാണുന്നത് മാത്രമാണ്.
എങ്കിലും ഇത് ഒരു ഉപയോഗപ്രദമായ ആശയമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രാദേശിക കാലാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ഒറ്റ ഒരു പരകോടി (ക്ലൈമാക്സ്) എന്ന ആശയം ഫ്രെഡെറിക്ക് ക്ലെമന്റ്സ് 1900 ൽ രൂപപ്പെടുത്തിയതാണ്.
ആവാസപരമായ തുടർച്ച ഒരു ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനെ വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ആദ്യമായി എഴുതിയത് 1899ൽ ഹെന്രി കോൾസ് ആണ്.
എന്നാൽ ക്ലെമന്റ്സ് ആണ് ആദ്യമായി ക്ലൈമാക്സ് എന്ന പദം തുടർച്ചയുടെ ഒരു മാതൃകാ അന്ത്യബിന്ദുവായി വിവരിച്ചത്.
ഫ്രെഡറിക് ക്ലെമന്റ്സിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് സങ്കല്പം
ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ജീവിയുടെ ശാരീരിക വളർച്ചയുമായി താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ഒരു പാരിസ്ഥിതിക സമൂഹത്തിന്റെ അനുക്രമമായുള്ള വളർച്ചയെ ക്ലെമന്റ്സ് വിവരിച്ചത്.
പിന്നീട് ആവാസ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഈ ആശയത്തെ സൂപ്പർ ഓർഗാനിസം (Super organism) എന്ന നിലയിൽ വികസിപ്പിച്ചു.
ചിലപ്പോൾ പാരിസ്ഥിതിക സമൂഹങ്ങൾക്ക് അനുരൂപ സ്വഭാവമുള്ളവയോ സങ്കീർണ സ്വഭാവമുള്ളവയോ ആകാമെന്നും ഓരോ പ്രദേശത്തിനും ഒരു പ്രത്യേക ക്ലൈമാക്സ് ടൈപ് ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നും അവർ വാദിച്ചു.
ഇംഗ്ലീഷ് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായ ആർതർ ടാൻസ്ലി ഒരു പ്രത്യേക കാലാവസ്ഥാ പ്രദേശത്തെ മണ്ണിന്റെ സ്വഭാവത്തിനനുസരിച്ച് ആവാസവ്യവസഥയുടെ വികാസത്തിന്റെ പല ക്ലൈമാക്സുകൾ എന്ന ആശയം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
ഈ അനേക ക്ലൈമാക്സുകൾ സ്ഥിരതയില്ലാത്തവയാണെന്ന് വാദിച്ചിരുന്നത്കൊണ്ട് ക്ലെമന്റ്സ് ഇവയെ ക്ലൈമാക്സ് എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നില്ല.
ക്ലെമന്റ്സിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് സിദ്ധാന്തത്തിനെതിരെ ഹെന്രി ഗ്ലീസൺ ഉന്നയിച്ച വാദങ്ങൾ പലദശകങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് 1950കളിലും 60കളിലുമാണ് ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്.
ഇക്കാലയളവിൽ ക്ലൈമാക്സ് സിദ്ധാന്തം സൈദ്ധാന്തിക ആവാസശാസ്ത്രത്തിലും സസ്യവളർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിലും ആഴത്തിൽ ഉൾച്ചേർന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രീ ക്ലൈമാക്സ്, പോസ്റ്റ് ക്ലൈമാക്സ്, പ്ലാജിയോ ക്ലൈമാക്സ്, ഡിസ്ക്ലൈമാക്സ് തുടങ്ങിയ സംജ്ഞകൾ ഒരു പ്രദേശത്തെ കാലാവസ്ഥയ്ക്കനുസരണമായ മാതൃകാപരമായ ക്ലൈമാക്സിൽ എത്താത്ത ജൈവസമൂഹങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാനായി തുടർന്നും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
ക്ലൈമാറ്റിക് കമ്യൂണിറ്റികൾ നിർബന്ധമായും ഉരുത്തിരിയുമെന്നോ, ഒരു ആവാസസമൂഹത്തിലെ വ്യത്യസ്ത് സ്പീഷീസുകൾ തമ്മിൽ ശരീരശാസ്ത്രപരമായി അടുത്ത ബന്ധത്തിലായിരിക്കുമെന്നോ, സസ്യസമൂഹങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ സ്ഥല-സമയ അതിർത്തികൾ ഉണ്ടെന്നോ ക്ലെമന്റ്സ് വാദിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും പലപ്പോഴും ഈ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി കണക്കാക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
ഒരു പ്രദേശത്തെ ജീവജാലങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നതിനുള്ള ആശയപരമായ ആരംഭബിന്ദുവായാണ് ക്ലെമന്റ്സ് ക്ലൈമാറ്റിക് കമ്യൂണിറ്റി എന്ന ആശയത്തെ ഉപയോഗിച്ചത്.
ഒരു സ്പീഷീസിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുമ്പോൾ ആ സ്പീഷീസ് അവിടെ വളർന്നു വരുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കാരണങ്ങളുണ്ട്.
പക്ഷേ ക്ലെമന്റ്സിന്റെ പഠനങ്ങൾ മിക്കതും ഇത്തരം അനുയോജ്യ സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നതിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചു.
ക്ലൈമാക്സ് സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ നിലവിലുള്ള ഉപയോഗം
പൊതുവിൽ ഈ സിദ്ധാന്തം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും 1990 കളിൽ ക്ലൈമാക്സ് സങ്കല്പങ്ങൾ സൈദ്ധാന്തിക ആവാസ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിൽ സമ്മിതിയാർജ്ജിച്ചു.
പല എഴുത്തുകാരും പ്രകൃതി നിരീക്ഷകരും പഴക്കമുള്ള സസ്യവളർച്ചയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ ജീവസമൂഹങ്ങളെ (old-growth communities) സൂചിപ്പിക്കാനായി ഈ പദം ഇപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ചില സമുദ്രജീവികളുടെ സമൂഹത്തിന്റെ തുടർച്ചയായ മാറ്റങ്ങളുടെ അവസാനമുള്ള അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കാനായും ഈ പദം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
കൂടാതെ അധിനിവേശ സ്പീഷീസുകൾക്ക് മേൽക്കൈ ഉള്ളതു മൂലം സ്വദേശി സ്പീഷീസുകളെ തിരികെ എത്തിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത ആവാസവ്യവസ്ഥകളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഡിസ്ക്ലൈമാക്സ് എന്ന പദം നിലവിൽ ചില ആവാസ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
പുറത്തുനിന്നുള്ള സ്പീഷീസുകളുടെ കുടിയേറലിനെ ചെറുക്കുന്ന ആവാസവ്യവസ്ഥ എന്ന നിലയിൽ ക്ലെമന്റ് ക്ലൈമാക്സിനെ വിശദീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്നാണ് ഈ ആശയം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പരിസ്ഥിതിയിൽ മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടൽ കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നതാണെങ്കിലും ശരിയായ ക്ലൈമാക്സിലേക്കുള്ള ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ തുടർച്ചയെ തടയുന്ന ഡിസ്ക്ലൈമാക്സ് എന്ന എന്ന അവസ്ഥയെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവലംബങ്ങൾ ↑ Cowles, Henry Chandler.
The Ecological Relations of the Vegetation on the Sand Dunes of Lake Michigan.
Botanical Gazette 27(2): 95-117; 27(3): 167-202; 27(4): 281-308; 27(5): 361-391.
↑ Clements, Frederic E. 1916.
Plant Succession: An Analysis of the Development of Vegetation.
Washington D.C.: Carnegie Institution of Washington.
↑ Hagen, Joel B. 1992.
An Entangled Bank: The Origins of Ecosystem Ecology.
New Brunswick: Rutgers University Press.
↑ Eliot, Christopher.
Method and Metaphysics in Clements’s and Gleason’s Ecological Explanations.
Studies in History and Philosophy of Biological and Biomedical Sciences 38(1): 85–109.
↑ See, for example, Roughgarden, Jonathan, Robert M. May and Simon A. Levin, editors.
Perspectives in Ecological Theory.
↑ Rosenberg R., S. Agrenius, B. Hellman, H. C. Nilsson, and K. Norling.
Recovery of marine benthic habitats and fauna in a Swedish fjord following improved oxygen conditions.
Marine Ecology Progress Series 234: 43-53.
↑ Clements, Frederic E. 1936.
Nature and Structure of the Climax.
Journal of Ecology.
24, No. 1, pp. 252-284 ↑ Johnson, K. 1984.
Prairie and plains disclimax and disappearing butterflies, in the central United States.
Atala.
10-12, pp. 20-30
ക്ലൈമാക്‌റ്ററിക് (ജേണൽ)
സ്ത്രീകളിലെ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, പ്രത്യേകിച്ച് ആർത്തവവിരാമ സമയത്ത്, രണ്ട് മാസത്തിലൊരിക്കൽ പിയർ അവലോകനം ചെയ്യുന്ന മെഡിക്കൽ ജേണലാണ് ക്ലൈമാക്‌റ്ററിക് ( Climacteric ).
ഇന്റർനാഷണൽ മെനോപോസ് സൊസൈറ്റിയുടെ ഔദ്യോഗിക ജേണൽ എന്ന നിലയിൽ, ക്ലൈമാക്‌റ്ററിക് സൊസൈറ്റിയിൽ നിന്നുള്ള സ്ഥാന പ്രസ്താവനകളും വർക്ക്‌ഷോപ്പ് നടപടികളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.
1998 ലാണ് ക്ലൈമാക്‌റ്ററിക് സ്ഥാപിതമായത്.
ജേണൽ സൈറ്റേഷൻ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം , ജേണലിന് 2014-ലെ ഇംപാക്ട് ഫാക്ടർ 2.264 ഉണ്ട്.
അന്ന ഫെന്റൺ ( ക്രൈസ്റ്റ് ചർച്ച് വിമൻസ് ഹോസ്പിറ്റൽ ), നിക്ക് പനായ് ' ക്വീൻ ഷാർലറ്റ്സ് ആൻഡ് ചെൽസി ഹോസ്പിറ്റൽ ) എന്നിവരാണ് ചീഫ് എഡിറ്റർമാർ .
റഫറൻസുകൾ ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ് International Menopause Society
ക്ലേറ്റോണിയ കരോലിനിയാന ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Claytonia_caroliniana
മോണ്ടിയേസി കുടുംബത്തിലെ ഒരു ചിരസ്ഥായി ഹെർബേഷ്യസ് സസ്യമാണ് കരോലിന സ്പ്രിംഗ് ബ്യൂട്ടി എന്നുമറിയപ്പെടുന്ന ക്ലേറ്റോണിയ കരോലിനിയാന.
ഇതിനെ മുമ്പ് പോർട്ടുലാക്കേസിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
കിഴക്കൻ, മധ്യ വടക്കേ അമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലെ സ്വദേശിയാണ് ഇത്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് പ്രദേശത്താണ് ഇത് കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്.
പക്ഷേ അതിന്റെ ആവാസവ്യവസ്ഥ ഒണ്ടാറിയോയിൽ നിന്നും വടക്കൻ പരിധി മുതൽ ന്യൂഫൗണ്ട് ലാൻഡിലെ കേപ് ആൻഗ്വൈൽ പർവതനിരകളിലേക്കും തെക്ക് അലബാമയിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു.
അപ്പാലാച്ചിയൻ പർവതനിരകളിലെയും പീഡ്‌മോണ്ടിലെയും വനങ്ങളിൽ ഇത് ഏകദേശം 6 ഇഞ്ച് വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ {{ citation }} : External link in | via= ( help ) ; Invalid | mode=CS1 ( help ) CS1 maint: location missing publisher ( link )
ക്ലേറ്റോണിയ വിർജീനിക്ക ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Claytonia_virginica
മോണ്ടിയേസി കുടുംബത്തിലെ ഒരു ചിരസ്ഥായി ഹെർബേഷ്യസ് സസ്യമാണ് ഈസ്റ്റേൺ സ്പ്രിംഗ് ബ്യൂട്ടി , വിർജീനിയ സ്പ്രിംഗ് ബ്യൂട്ടി , ഗ്രാസ്സ് ഫ്ളവർ , ഫെയറി സ്പഡ് , എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്ന ക്ലേറ്റോണിയ വിർജീനിക്ക .
ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം കൊളോണിയൽ വിർജീനിയ സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞൻ ജോൺ ക്ലേട്ടനെ (1694–1773) ബഹുമാനിക്കുന്നതിനായി നല്കിയിരിക്കുന്നു.
അവലംബം ഗ്രന്ഥസൂചിക {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Claytonia virginica എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Wikiversity has bloom time data for Claytonia virginica on the Bloom Clock Virginia Native Plant Society: Claytonia virginica Connecticut Botanical Society: Claytonia virginica Archived 2010-11-21 at the Wayback Machine .
ക്ലെറിഡേ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Cleridae
ക്ലെറിഡേ Cleridae വണ്ടുകൾ ഉൾപ്പെട്ട കുടുംബമാണ്.
ക്ലിറോയിഡിയ എന്ന ഉപകുടുംബവും ഇതോടൊപ്പമുണ്ട്.
പുള്ളികളുള്ള ഒരു തരം വണ്ടുകളാാണിവ.
ക്ലെറിഡേ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട അനേകം തരം വണ്ടുകളെ ലോകമാസകലം കാണാനാവും.
ഓരോന്നിനും അതതിന്റെ വാസസ്ഥാനവും ആഹാരസമ്പാദനരീതിയും വ്യത്യസ്തതകളുള്ളവയാണ്.
ക്ലെറിഡേ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ജീവികൾക്ക് അനേകതരം ആഹാരസമ്പാദന രീതികൾ കാണാനാവും.
ഈ കുടുംബത്തിലെ ജീനസിൽപ്പെട്ട മിക്കയെണ്ണവും മാംസഭുക്കുകളാണ്.
ഇവ മറ്റു വണ്ടുകളെയോ അവയുടെ ലാർവ്വകളെയോ ഭക്ഷിക്കുന്നു; എന്നിരുന്നാലും, മറ്റു ജീനസിൽ പെടുന്നവ മാലിന്യങ്ങൾ തിന്നു നശിപ്പിക്കുന്നവയോ പൂമ്പൊടി ഭക്ഷിക്കുന്നവയോ ആകുന്നു.
ക്ലെറിഡുകൾക്ക് രോമാവൃതമായ നീളംകൂടിയ ശരീരവും മിക്കപ്പോഴും തിളങ്ങുന്ന നിറമുള്ളതും വിവിധതരത്തിലുള്ള ആന്റിനകൾ (സ്പർശനികൾ) ഉള്ളവയുമാണ്.
ഈ വണ്ടുകൾ 3 മില്ലിമീറ്റർ മുതൽ 24 മില്ലിമീറ്റർ വരെ നീളമുള്ളവയാണ്.
ക്ലെറിഡേ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട വണ്ടുകളെ  അവയുടെ  5–5–5 tarsal formula ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്താവുന്നതാണ്.
അതുപോലെ സ്റ്റെർണൈറ്റുകളുടെ വിഭജനം, പ്രത്യേക തരത്തിലുള്ള വെസിക്കിളുകളുടെ ഇല്ലായ്മ ഇവയും ഇവയെ തിരിച്ചരിയാനുള്ള ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
പെൺ ക്ലെറിഡേ വണ്ടുകൾ ഒരു സമയം 28–42 മുട്ടകൾവീതം ഇടുന്നു.
മരങ്ങളുടെ തൊലിക്കിടയിലാണ് മുട്ടകളിടുന്നത്.
പ്യൂപ്പ ദശയിലെത്തും മുമ്പ് ലാർവ്വകൾ മറ്റു ജീവികളെ നിരന്തരം ഭക്ഷിക്കുന്നു.
കാലക്രമത്തിൽ അത് പ്രായപൂർത്തിയാവുന്നു.
വിവരണം Narrow pronotum in Enoclerus ichneumoneus (Clerinae) രൂപം തിരിച്ചറിയൽ 5 rear leg tarsomeres of Tillus elongates (Tillinae) വിതരണവും ഇക്കോളജിയും Trichodes ornatus (Clerinae) on a flower തീറ്റസ്വഭാവം ഇന്നു നടക്കുന്ന ഗവേഷണം വർഗ്ഗീകരണം Clerus mutillarius (Clerinae) Phymatophaea guttigera (Enopliinae) Lemidia aptera (Hydnocerinae) Necrobia violacea (Korynetinae) Tarsostenus univittatus (Tarsosteninae) Diplocladus kuwerti (Tillinae) Dermestoides sanguinicollis ( incertae sedis )
Clerinae Allonyx Jacquelin du Val, 1860 Anthicoclerus Schenkling, 1906 Aphelochroa Quedenfeldt, 1885 Apopempsis Schenkling, 1903 Apteroclerus Wollaston, 1867 Aptinoclerus Kuwert , 1893 Aradamicula Sedlacek Winkler, 1975 † Arawakis ( fossil ) Astigmus Kuwert, 1894 Aulicus Spinola, 1841 Axina Kirby, 1818 Balcus Barriella Opitz, 2003 Barrotillus Rifkind, 1996 Blaxima Gorham, 1882 Bousquetoclerus Menier, 1997 Burgeoneus Pic, 1950 Caestron Dupont in Spinola, 1844 Calendyma Lacordaire, 1857 Canariclerus Winkler, 1982 Cardiostichus Quedenfeldt, 1885 Caridopus Schenkling in Sjöstedt, 1908 Cleromorpha Gorham, 1876 Cleropiestus Fairmaire, 1889 Clerus Fabricius, 1775 Clytomadius Corporaal, 1949 Colyphus Spinola, 1841 Coptoclerus Chapin, 1924 Cormodes Pascoe, 1860 Corynommadius Schenkling, 1899 Ctenaxina Schenkling, 1906 Ctenoclerus Solervicens, 1997 Dasyceroclerus Kuwert, 1894 Dasyteneclines Pic, 1941 Dieropsis Gahan, 1908 Dologenitus Opitz, 2009 Dozocolletus Chevrolat, 1842 Eburiphora Spinola, 1841 Eburneoclerus Pic, 1950 Ekisius Winkler, 1987 Eleale Newman, 1840 Enoclerus Gahan, 1910 Epiclines Chevrolat in Guérin-Ménéville, 1839 Eunatalis Schenkling, 1909 Eunatalis porcata Erymanthus Spinola, 1841 Eurymetomorphon Pic, 1950 Falsomadius Gerstmeier, 2002 Falsoorthrius Pic, 1940 Graptoclerus Gorham, 1901 Gyponyx Gorham, 1883 Hemitrachys Gorham, 1876 Homalopilo Schenkling, 1915 Inhumeroclerus Pic, 1955 Jenjouristia Fursov, 1936 Languropilus Pic, 1940 Lissaulicus C.O.Waterhouse, 1879 Memorthrius Pic, 1940 Metademius Schenkling, 1899 Microclerus Wollaston, 1867 Micropteroclerus Chapin, 1920 Microstigmatium Kraatz, 1899 Mimolesterus Gerstmeier, 1991 Mitrandiria Kolibac, 1997 Myrmecomaea Fairmaire, 1886 Natalis Laporte de Castelnau, 1836 Neogyponyx Schenkling, 1906 Neoscrobiger Blackburn, 1900 Ohanlonella Rifkind, 2008 Olesterus Spinola, 1841 Omadius Laporte de Castelnau, 1836 Oodontophlogistus Elston, 1923 Operculiphorus Kuwert, 1894 Opilo Latreille, 1802 Orthrius Gorham, 1876 Oxystigmatium Kraatz, 1899 Phlogistomorpha Hintz, 1908 Phlogistus Gorham, 1876 Phloiocopus Spinola, 1841 Phonius Chevrolat, 1843 Pieleus Pic, 1940 Placocerus Klug, 1837 Placopterus Wolcott, 1910 Plathanocera Schenkling, 1902 Platyclerus Spinola, 1841 Priocera Kirby, 1818 Priocleromorphus Pic, 1950 Prioclerus Hintz, 1902 Pseudolesterus Miyatake, 1968 Pseudomadius Chapin, 1924 Pujoliclerus Pic, 1947 Sallea Chevrolat, 1874 Scrobiger Spinola, 1841 Sedlacekius Winkler, 1972 Sikorius Kuwert, 1893 Stigmatium Gray in Griffith, 1832 Systenoderes Spinola, 1841 Tanocleria Hong, 2002 Thalerocnemis Lohde, 1900 Thanasimodes Murray, 1867 Thanasimus Latreille, 1806 Thanasimus formicarius – Ant Beetle Tillicera Spinola, 1841 Trichodes Herbst, 1792 Trichodes alvearius Trichodes apiarius Trichodes leucopsideus Trogodendron Spinola, 1841 Trogodendron fasciculatum – Yellow-horned Clerid Wilsonoclerus Winklerius Menier, 1986 Wittmeridecus Winkler, 1981 Xenorthrius Gorham, 1892 Zahradnikius Winkler, 1992 Zenithicola Spinola, 1841
Enopliinae (sometimes in Korynetinae) Antygodera Apolopha Spinola, 1841 Corinthiscus Fairmaire Germain, 1861 Cregya LeConte, 1861 Curacavi Enoplium Latreille, 1802 Exochonotus Hublella Lasiodera Gray in Griffith, 1832 Neopylus Solervicens, 1989 Paracregya Pelonium Phymatophaea Pascoe, 1876 Platynoptera Chevrolat, 1834 Pseudichnea Schenkling, 1900 Pylus Newman, 1840 Pyticara Spinola, 1841 (including Pelonides ) Thriocerodes Wolcott Dybas, 1947
Epiphloeinae (sometimes in Korynetinae) Acanthocollum Amboakis Decaphloeus Decorosa Opitz, 2008 Diapromeces Opitz, 1997 Ellipotoma Spinola, 1844 Epiphloeus Spinola, 1841 Hapsidopteris Opitz, 1997 Ichnea Laporte de Castelnau, 1836 Iontoclerus Opitz, 1997 Katamyurus Opitz, 1997 Madoniella Pic, 1935 Megaphloeus Megatrachys Opitz, 1997 Neichnea Opitzius Barr, 2006 Parvochaetus Opitz, 2006 Pennasolis Pericales Phlogistosternus Pilosirus Opitz, 1997 Plocamocera Spinola, 1844 Pteroferus Pyticeroides Kuwert, 1894 Silveirasia Stegnoclava Turbophloeus
Hydnocerinae (including Phyllobaeninae) Abrosius Fairmaire, 1902 Achlamys C.O.Waterhouse, 1879 Allelidea G.R.Waterhouse, 1839 Blaesiophthalmus Schenkling, 1903 Brachycallimerus Chapin, 1924 Brachyptevenus Callimerus Gorham, 1876 Cephaloclerus Kuwert, 1893 Cucujocallimerus Pic, 1929 Emmepus Motschulsky, 1845 Eurymetopum Blanchard, 1842 Hydnocera Isohydnocera Chapin, 1917 Isolemidia Gorham, 1877 Laiomorphus Pic, 1927 Lasiocallimerus Corporaal, 1939 Lemidia Spinola, 1841 Neohydnus Gorham, 1892 Parmius Sharp, 1877 Paupris Sharp, 1877 Phyllobaenus Silviella Solervicens, 1987 Solemidia Stenocallimerus Corporaal Pic, 1940 Theano Laporte de Castelnau, 1836 Wolcottia Chapin, 1917
Korynetinae Chariessa Perty in Spix Martius, 1830 Korynetes Herbst, 1792 Korynetes caeruleus – Steely Blue Beetle Lebasiella Spinola, 1844 Loedelia R.Lucas, 1918 Necrobia Olivier, 1795 Necrobia ruficollis – Red-shouldered Ham Beetle Necrobia rufipes – Red-legged Ham Beetle Neorthopeura Barr, 1976 Opetiopalpus Spinola, 1844 Paratillus Gorham, 1876 Romanaeclerus Winkler, 1960 Tenerus Laporte de Castelnau, 1836
Tarsosteninae (sometimes in Korynetinae) Paratillus Gorham, 1876 Tarsostenodes Blackburn, 1900 Tarsostenus Spinola, 1844
Thaneroclerinae (tentatively placed here) Abana Compactoclerus Isoclerus Neoclerus Thaneroclerus Lefebvre, 1838 Viticlerus Zenodosus
Tillinae Antenius Fairmaire, 1903 Arachnoclerus Fairmaire, 1902 Araeodontia Barr, 1952 Archalius Fairmaire, 1903 Aroterus Schenkling, 1906 Basilewskyus Pic, 1950 Biflabellotillus Pic, 1949 Bilbotillus Kolibac, 1997 Bogcia Barr, 1978 Bostrichoclerus Van Dyke, 1938 Callotillus Wolcott, 1911 Ceratocopus Hintz, 1902 Chilioclerus Solervicens, 1976 Cladiscopallenis Pic, 1949 Cladiscus Chevrolat, 1843 Cladomorpha Pic, 1949 Cteniopachys Fairmaire, 1889 Cylidroctenus Kraatz, 1899 Cylidrus Latreille, 1825 Cymatodera Gray in Griffith, 1832 Cymatoderella Barr, 1962 Dedana Fairmaire, 1888 Denops Fischer von Waldheim, 1829 Diplocladus Fairmaire, 1885 Diplopherusa Heller, 1921 Eburneocladiscus Pic, 1955 Egenocladiscus Corporaal van der Wiel, 1949 Elasmocylidrus Corporaal, 1939 Enoploclerus Hintz, 1902 Eucymatodera Schenkling, 1899 Falsopallenis Pic, 1926 Falsotillus Gerstmeier Kuff, 1992 Flabellotilloidea Gerstmeier Kuff, 1992 Gastrocentrum Gorham, 1876 Gracilotillus Pic, 1933 Impressopallenis Pic, 1953 Isocymatodera Hintz, 1902 Lecontella Wolcott Chapin, 1918 Leptoclerus Kraatz, 1899 Liostylus Fairmaire, 1886 Macroliostylus Pic, 1939 Magnotillus Pic, 1936 Melanoclerus Chapin, 1919 Microtillus Pic, 1950 Monophylla Spinola, 1841 Neocallotillus Burke, 2016 Nodepus Gorham, 1892 Notocymatodera Schenkling, 1907 Onychotillus Chapin, 1945 Orthocladiscus Corporaal van der Wiel, 1949 Pallenis Laporte de Castelnau, 1836 Paracladiscus Miyatake, 1965 Paradoxocerus Kraatz, 1899 Paraspinoza Corporaal, 1942 Philocalus Klug, 1842 Picoclerus Corporaal, 1936 † Prospinoza (fossil) Pseudachlamys Duvivier, 1892 Pseudogyponix Pic, 1939 Pseudopallenis Kuwert, 1893 Pseudoteloclerus Pic, 1932 Rhopaloclerus Fairmaire, 1886 Smudlotillus Kolibac, 1997 Spinoza Lewis, 1892 Stenocylidrus Spinola, 1844 Strotocera Schenkling, 1902 Synellapotillus Pic, 1939 Synellapus Fairmaire, 1903 Teloclerus Schenkling, 1903 Tilloclerus White, 1849 Tillodadiscus Pic, 1953 Tillodenops Hintz, 1905 Tilloidea Laporte de Castelnau, 1832 Tillus Olivier, 1790 Tylotosoma Hintz, 1902
Incertae sedis Aphelocerus Kirsch, 1871 (Clerinae? Tillinae?) Apteropilo Lea, 1908 (Clerinae? Enopliinae?) Cleropiestus Fairmaire, 1889 (Clerinae? Hydnocerinae?) Dermestoides Schaeffer, 1771 (Korynetinae s.l. ?) Evenoclerus Corporaal, 1950 (Clerinae? Hydnocerinae?) Muisca Spinola, 1844 (Clerinae? Enopliinae?) Neorthopleura Barr, 1976 (Korynetinae s.l. ?) Parapelonides Barr, 1980 (Korynetinae s.l. ?) Perilypus Spinola, 1841 (Clerinae? Tillinae?) Syriopelta Winkler, 1984 (Korynetinae s.l. ?)
ഘടികാരം (നക്ഷത്രരാശി) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Horologium_(Constellation)
ദക്ഷിണാർദ്ധഖഗോളത്തിലെ പ്രകാശം കുറഞ്ഞ ഒരു നക്ഷത്രരാശിയാണ് ഘടികാരം (Horologium).
1756-ൽ ഫ്രഞ്ച് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ നികൊളാസ് ലൂയി ദെ ലകലൈൽ ആണ് ഇതിനെ ആദ്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയത്.
ഒരു പെൻഡുലം ക്ലോക്കിന്റെ ആകൃതിയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഇതിനെ ചിത്രീകരിച്ചത്.
കാന്തിമാനം 4ൽ കൂടുതലുള്ള ഒരേയൊരു നക്ഷത്രം മാത്രമേ ഘടികാരത്തിലുള്ളു.
അത് ആൽഫ ഹൊറോളോജി ആണ്.
ഇതിന്റെ കാന്തിമാനം 3.85 ആണ്.
സൂര്യന്റെ വ്യാസത്തിന്റെ 11 ഇരട്ടി വ്യാസമുള്ള ഓറഞ്ച് ഭീമൻ നക്ഷത്രമാണ് ഇത്.
നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളിൽ കാന്തിമാനത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വ്യതിയാനം കാണിക്കുന്ന ചരനക്ഷത്രമായ ആർ ഹൊറോളജി ഘടികാരം രാശിയിലാണുള്ളത്.
4.7 മുതൽ 14.3 വരെയാണ് ഇതിന്റെ കാന്തിമാനത്തിലുള്ള വ്യത്യാസം.
നക്ഷത്രരാശിയിലെ നാല് നക്ഷത്രവ്യവസ്ഥകൾക്ക് സൗരയൂഥേതരഗ്രഹം ഉണ്ട്.
ഗ്ലീസ് - 1061 എന്ന നക്ഷത്രത്തിന്റെ ആവാസമേഖലയിൽ ഒരു ഗ്രഹം ഉണ്ട്.
1756-ൽ ഫ്രഞ്ച് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ നികൊളാസ് ലൂയി ദെ ലകലൈൽ ഈ നക്ഷത്രസമൂഹത്തെ ആദ്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയത്.
1756ൽ പെൻഡുലത്തോടു കൂടിയ ക്ലോക്ക് എന്നാണ് അദ്ദേഹം ഈ രാശിക്ക് പേരു നൽകിയത്.
1763-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണാനന്തരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു കാറ്റലോഗിൽ ഇതിന് ഹോറോളജിയം എന്ന ലാറ്റിൻ പേരു നൽകി.
മണിക്കൂർ പറയുന്നതിനുള്ള ഉപകരണം എന്നാണ് ഈ പേരിന് അർത്ഥം.
ആകാശത്തിന്റെ 248.9 ചതുരശ്ര ഡിഗ്രി ഭാഗത്താണ് ഘടികാരം നക്ഷത്രരാശി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
88 ആധുനിക നക്ഷത്രസമൂഹങ്ങളിൽ വലിപ്പം കൊണ്ട് 58-ാം സ്ഥാനമാണ് ഇതിനുള്ളത്.
തെക്കൻ ആകാശഗോളത്തിലാണ് ഇതിന്റെ സ്ഥാനം.
അക്ഷാംശം 23°Nന് തെക്കു ഭാഗത്തുള്ളവർക്ക് ഈ നക്ഷത്രസമൂഹം ദൃശ്യമാണ്.
യമുന , വല , സ്രാവ് , ജലസർപ്പം എന്നിവയാണ് ചുറ്റുമുള്ള മറ്റു നക്ഷത്രരാശികൾ.
1922-ൽ അന്താരാഷ്ട്ര ജ്യോതിശാസ്ത്ര സംഘടന "Hor" എന്ന മൂന്നക്ഷര ചുരുക്കെഴുത്ത് അംഗീകരിച്ചു.
ഇരുപത്തിരണ്ട് വശങ്ങളുള്ള ബഹുഭുജമായാണ് ഘടികാരം രാശിയുടെ ഔദ്യോഗിക അതിരുകൾ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഖഗോളരേഖാംശം 02h 12.8mനും 04h 20.3mനും ഇടയിലും അവനമനം -39.64°യ്ക്കും -67.04°യ്ക്കും ഇടയിലുമായാണ് ഇതിന്റെ സ്ഥാനം.
കാന്തിമാനം 4ൽ കൂടുതലുള്ള ഒരു നക്ഷത്രം മാത്രമേ ഘടികാരത്തിലുള്ളു.
41 നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കാന്തിമാനം 6.5നേക്കാൾ താഴ്ന്നതോ അതിനു തുല്യമോ ആണ്.
1756-ൽ ആൽഫ (α Hor) മുതൽ ലാംഡ (λ Hor)വരെ 11 നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് ലക്കലൈൽ ബേയർ നാമകരണ സമ്പ്രദായം അനുസരിച്ച് പേരുകൾ നൽകി.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഫ്രാൻസിസ് ബെയ്‌ലി , എപ്സിലോൺ, തീറ്റ എന്നീ രണ്ട് പേരുകൾ നീക്കംചെയ്തു.
പേരു നൽകാൻ യോഗ്യതയില്ലാത്ത വിധം മങ്ങിയതായിരുന്നു അവ എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റ അഭിപ്രായം.
ലക്കയിലിന്റെ ബീറ്റ ഹോറോളജിയുടെ കോർഡിനേറ്റുകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന നക്ഷത്രം കണ്ടെത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.
കോർഡിനേറ്റുകൾ തെറ്റാണെന്ന് നിശ്ചയിച്ച് അദ്ദേഹം മറ്റൊരു നക്ഷത്രത്തിന് ആ പേര് നൽകി.
കാപ്പ ഹോറോളോജിയും പരിശോധിച്ചുറപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1879-ൽ, അമേരിക്കൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബെഞ്ചമിൻ അപ്തോർപ് ഗൗൾഡ് മ്യൂ, ന്യൂ എന്നീ നക്ഷത്രങ്ങളെ കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 115 പ്രകാശവർഷം അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ആൽഫ ഹൊറോളോജിയാണ് ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള നക്ഷത്രം.
ഇതിന്റെ കാന്തിമാനം 3.9 ആണ്.
ജർമ്മൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോഹാൻ എലർട്ട് ബോഡ് അതിനെ ഘടികാരത്തിന്റെ പെൻഡുലമായി ചിത്രീകരിച്ചു.
സ്പെക്ട്രൽ തരം K2III ആയ ഓറഞ്ച് ഭീമൻ നക്ഷത്രമാണിത്.
സൂര്യന്റെ വ്യാസത്തിന്റെ 11 ഇരട്ടിയുള്ള ഈ നക്ഷത്രം അതിന്റെ ആയുസ്സിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഒരു വെള്ള മുഖ്യധാരാനക്ഷത്രമായിരുന്നു .
സൂര്യന്റെ പിണ്ഡത്തിന്റെ 1.55 മടങ്ങാണ് ഇതിന്റെ പിണ്ഡം.
5,028 കെൽവിൻ ഉപരിതല താപനിലയുള്ള ഇതിന്റെ ഫോട്ടോസ്ഫിയറിൽ നിന്ന് സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിന്റെ 38 മടങ്ങ് പ്രകാശം പ്രസരിക്കുന്നു.
ഘടികാരം രാശിയിൽ തിളക്കത്തിൽ രണ്ടാമതു നിൽക്കുന്ന നക്ഷത്രമാണ് ഡെൽറ്റ ഹെറോളജി.
ഇതിന്റെ കാന്തിേമാനം 4.93 ആണ്.
ആൽഫയും ഡെൽറ്റയും ദൃശ്യ ഇരട്ടകളാണ് .
ഡെൽറ്റ ഒരു ദ്വന്ദ്വനക്ഷത്രം ആണ്.
സ്പെക്ട്രൽ തരം A5V ആയ വെളുത്ത മുഖ്യധാരാ നക്ഷത്രത്തിന് സൂര്യന്റെ 1.41 മടങ്ങ് പിണ്ഡവും 5.15 കാന്തിമാനവും ഉണ്ട്.
അതിന്റെ കൂട്ടാളിയുടെ കാന്തിമാനം 7.29 ആണ്.
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 179 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
സൂര്യനെക്കാൾ 63 മടങ്ങ് പ്രകാശമുള്ള ഒരു വെളുത്ത ഭീമനാണ് ബീറ്റ ഹോറോളജി.
ഇതിന്റെ ഉപരിതല താപനില 8303 കെൽവിനും കാന്തിമാനം 5ഉം ആണ്.
ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 312 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണുള്ളത്.
ലാംഡ ഹൊറോളജി  സ്പെക്ട്രൽ തരം F2III ആയ വെളുത്ത ഭീമൻ നക്ഷത്രമാണ്.
അത് സെക്കൻഡിൽ 140 കി.
മീ വേഗതയിൽ കറങ്ങുന്നുണ്ട്.
അതിനാൽ അതിന്റെ ധ്രുവങ്ങൾ നേരിയ തോതിൽ പരന്നിരിക്കുന്നു.
ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 161 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ്.
ഭൂമിയിൽ നിന്നും 169 പ്രകാശവർഷം അകലെ കിടക്കുന്ന ഒരു മുഖ്യധാരാ നക്ഷത്രമാണ് നൂ ഹൊറോളജി.
സ്പെക്ട്രൽ തരം A2V ആയ ഇതിന്റെ കാന്തിമാനം 5.24 ആണ്.
സൂര്യന്റെ പിണ്ഡത്തിന്റെ 1.9 മടങ്ങ് പിണ്ഡമുണ്ട് ഇതിന്.
ഏകദേശം 540 ദശലക്ഷം വർഷം പ്രായമുള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നു.
R ഹൊറോളജി ഒരു ചുവപ്പുഭീമൻ മിറ വേരിയബിളാണ് .
രാത്രിയിലെ ആകാശത്തിൽ നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ഇതിനെ കാണാൻ കഴിയും.
ഇത് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 1,000 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ്.
ഇതിന്റെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ കാന്തിമാനം 14.3ഉം കൂടിയ കാന്തിമാനം 4.7ഉം ആണ്.
ഏകദേശം 13 മാസമാണ് ഇതിനെടുക്കുന്ന  കാലയളവ്.
Tഹൊറോളജി, U ഹൊറോളജി എന്നിവയും മിറ വേരിയബിളുകളാണ്.
ഈ രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും പ്രകാശ വക്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അപൂർണ്ണമായതിനാൽ കൂടുതൽ നിരീക്ഷണം ആവശ്യമാണെന്ന് 2003-ൽ അസ്ട്രോണമിക്കൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് സതേൺ ആഫ്രിക്ക റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
TW ഹൊറോളജി ഒരു കാർബൺ നക്ഷത്രം ആണ്.
കൂടാതെ ഇതൊരു ചുവപ്പു ഭീമൻ ചരനക്ഷവുത്രമാണ്.