smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1754 ൽ നടന്ന  കുമ്പേർ യുദ്ധത്തിൽ  ഖണ്ഡേ റാവു കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ അഹല്യ സതി അനുഷ്ഠിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു എങ്കിലും ഭർതൃപിതാവായ മൽഹാർ റാവു വിലക്കി.
1766 ൽ മൽഹാർ റാവു കൂടി അന്തരിച്ചതോടെ അനാഥമായ മാൾവ പ്രദേശത്തിന്റെ അധികാരം അഹല്യ ബായ് സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു.
മാൽവയിലെ ചിലർ അവർ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനെ എതിർത്തുവെങ്കിലും ഹോൾക്കറുടെ സൈന്യം അഹല്യയ്ക്കൊപ്പമായിരുന്നു.
രാജ്യത്തെ ആർക്കും നേരിട്ട് കാര്യങ്ങൾ ബോധിപ്പിക്കാവുന്ന ഒരു ഭരണാധികാരി ആയിരുന്നു അഹല്യ ബായ്.
യുദ്ധഭൂമിയിൽ സ്വന്തം സൈന്യത്തോടൊപ്പം റാണി ധീരമായ പോരാട്ടങ്ങളും കാഴ്ച വെച്ചു.
രാജ്യത്തെ സകലവിഭാഗം ജനങ്ങളുടെയും പുരോഗമനത്തിനായി അശ്രാന്ത പരിശ്രമം നടത്തിയ ദേവി അഹല്യ ഭായി മഹേശ്വറിൽ ഭരണതലസ്ഥാനം നിശ്ചയിച്ചു.
മാൾവയിൽ പരുത്തി കൃഷി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും, പ്രധാന പരുത്തി ഉത്പാദക മേഖലയായി മാറ്റുകയും ചെയ്തതും അഹല്യ ഭായിയുടെ ഭരണനൈപുണ്യം ആയിരുന്നു.
തണൽ മരങ്ങൾ വെച്ച് പിടിപ്പിക്കുകയും, യാത്രികർക്കായി വിശ്രമസ്ഥലങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്ത അവർ, രാജ്യത്തെ ദരിദ്ര ജനതയ്ക്കുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതിനും രാജ്യസമ്പത്ത് വിനിയോഗിച്ചു.
വാണിജ്യം, വ്യവസായം, കൃഷി, കുലത്തൊഴിലുകൾ എന്നീ മേഖലകൾക്കെല്ലാം വലിയ പുരോഗമനം സൃഷ്ടിച്ച റാണിയുടെ ഭരണത്തിൽ മാൾവായിൽ നിന്നുള്ള നികുതി വരുമാനവും വലുതായിരുന്നു.
ഈ ധനം ഹൈന്ദവ സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനായി അവർ ഉപയോഗിച്ചു.
കൈലാസം മുതൽ രാമേശ്വരം വരെയുള്ള ഭാരതത്തിന്റെ സകല ഭൂമികകളിലും ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണവും, പുനരുദ്ധാരണവും നടത്താൻ അഹല്യാഭായിക്ക് സാധിച്ചു.
മണ്ഡലേശ്വർ ശിവ ഘട്ട് ക്ഷേത്രം , ഓംകാരേശ്വർ ക്ഷേത്രം, മമലേശ്വർ ക്ഷേത്രം, അമലേശ്വർ ക്ഷേത്രം, ത്രയംബകേശ്വർ ക്ഷേത്രം, ഗൗരി സോമനാഥ് ക്ഷേത്രം തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്രങ്ങൾ മധ്യപ്രദേശിൽ നിർമ്മിച്ചു .
ആലമ്പൂർ (എം‌പി) – ഹരിഹരേശ്വർ, ബട്ടുക്, മൽഹരി മാർത്താണ്ഡ ക്ഷേത്രം, സൂര്യ, രേണുക, രാം ഹനുമാൻ ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ശ്രീറാം ക്ഷേത്രം, ലക്ഷ്മി നാരായൺ ക്ഷേത്രം, മാരുതി ക്ഷേത്രം, നർസിങ് ക്ഷേത്രം, ഖണ്ടേരാവു മാർട്ടണ്ട് ക്ഷേത്രം, മൽഹറാവു  സ്മാരകം, അമർകാന്തക്- ശ്രീ വിശ്വേശ്വര ക്ഷേത്രം, കോടി തീർത്ഥ  ക്ഷേത്രം, ഗോമുഖി ക്ഷേത്രം, ധർമ്മശാല, വാൻഷ് കുന്ദ് അംബേഗാവ് – ക്ഷേത്രത്തിനുള്ള വിളക്കുകൾ
ആനന്ദ് കാനൻ – വിശ്വേശ്വര ക്ഷേത്രം, അയോദ്ധ്യ (യു‌പി) – ശ്രീ ത്രേതാ രാം ക്ഷേത്രം, ശ്രീ ഭൈരവ് ക്ഷേത്രം, നാഗേശ്വർ / സിദ്ധനാഥ് ക്ഷേത്രം, ശരായു ഘട്ട്, നന്നായി, സ്വർഗദ്വാരി മൊഹതജ്ജാന, ധർമ്മശാലകൾ
ബദരീനാഥ് (ഉത്തരാഖണ്ഡ്) – ബദരീനാഥ ക്ഷേത്രം, ശ്രീ കേദരേശ്വർ, ഹരി ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ധർമ്മശാലകൾ (രംഗദാചതി, ബിദാർചട്ടി, വ്യസ്ഗംഗ, തങ്കനാഥ്, പവാലി), മനു കുണ്ഡങ്ങൾ  (ഗുരു കുണ്ഡ് , കുണ്ഡ ചത്രി), പൂന്തോട്ടം,
ബീഡ് – ഖണ്ടേശ്വരി ക്ഷേത്രത്തിലെ ജിർനോധർ.
ബേലൂർ (കർണാടക) – ഗണപതി, പാണ്ഡുരംഗ്, ജലേശ്വർ, ഖണ്ടോബ, തീർത്ഥരാജ്, അഗ്നിക്ഷേത്രങ്ങൾ, ക്ഷേത്രക്കുളം
ഭൻ‌പുര – ഒമ്പത് ക്ഷേത്രങ്ങളും ധർമ്മശാലയും
ഭരത്പൂർ – ക്ഷേത്രം, ധർമ്മശാല, കുന്ദ്
ഭീമശങ്കർ – ഗരിബ്ഖാന
ഭൂസവാൽ – ചങ്കദേവ് ക്ഷേത്രം
ബിത്തൂർ – ഭ്രമഘട്ട്
ബുർഹാൻപൂർ (എംപി) – രാജ് ഘട്ട്, രാം ഘട്ട്, കുണ്ഡങ്ങൾ
ചന്ദ്വാഡ് – വിഷ്ണു ക്ഷേത്രം, രേണുക ക്ഷേത്രം
ചൗണ്ടി – ചൗദേശ്വരിദേവി ക്ഷേത്രം, സിനേശ്വർ മഹാദേവ് ക്ഷേത്രം,
അഹില്യേശ്വർ ക്ഷേത്രം, ധർമ്മശാല, സ്നാന ഘട്ടം
ചിത്രകൂട്ട് – ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ പ്രാണപ്രതിഷ്ട
സിഖൽദ – അന്നക്ഷേത്രം
ദ്വാരക (ഗുജറാത്ത്) – മൊഹതാജ്‌കാന
ഗംഗോത്രി – വിശ്വനാഥ്, കേദാർനാഥ്, അന്നപൂർണ, ഭൈരവ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ, നിരവധി ധർമ്മശാലകൾ
ഗയ (ബീഹാർ) – വിഷ്ണുപാദ് ക്ഷേത്രം
((ഗോകർണ്ണ)) – രേവാലേശ്വർ മഹാദേവ് ക്ഷേത്രം, ഹോൾക്കർ വാഡ, പൂന്തോട്ടം, ഗരിബ്ഖാന
കൃഷ്ണേശ്വർ – ശിവക്ഷേത്രവും ശിവാലയ തീർത്ഥവും
ഹാണ്ടിയ – സിദ്ധനാഥ ക്ഷേത്രം, ഘട്ട്, ധർമ്മസ്താല
ഹരിദ്വാർ – കുഷവർത്ത് ഘട്ട്
ഇൻഡോർ – നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളും ഘട്ടങ്ങളും
ജൽഗാവ് – രാം മന്ദിർ
ജംഘട്ട് – ഭൂമി കുള്ളൻ
കർമ്മനാശിനി നദി – പാലം
കേദാർനാഥ് – ധർമ്മശാലയും കുണ്ഡവും
കോലാപ്പൂർ – ക്ഷേത്ര പൂജയ്ക്കുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ
കുമേർ – ഖണ്ടേര രാജകുമാരന്റെ സ്മാരകം
ഖാർഗോൺ – കോട്ടയും നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളും ഘട്ടുകളും
കുരുക്ഷേത്ര (ഹരിയാന) – ശിവ ശാന്തനു മഹാദേവ് ക്ഷേത്രം, പഞ്ചകുണ്ഡ്  ഘട്ട്, ലക്ഷ്മികുണ്ഡ്  ഘട്ട്
മഹേശ്വർ – നൂറുകണക്കിന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ഘട്ടുകൾ, ധർമ്മശാലകൾ, വീടുകൾ
മമലേശ്വർ മഹാദേവ് ഹിമാചൽ പ്രദേശ് – വിളക്കുകൾ
മാനസാദേവി – ഏഴ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ
മണ്ടലേശ്വർ – ശിവക്ഷേത്രഘട്ടം
മംഗാവോൺ – ദത്ത മന്ദിർ, സാവന്ത്വാടിക്ക് സമീപം, കൊങ്കൺ, മഹാരാഷ്ട്ര, ഇന്ത്യ
മീററ്റ് ചാണ്ടി ദേവി ക്ഷേത്രം
മിരി (അഹമ്മദ്‌നഗർ) – 1780 ൽ ഭൈരവ് ക്ഷേത്രം.
അഹല്യാ ദേവീ ക്ഷേത്രം മഹേശ്വർ
നെയ്മബാർ (എംപി) – ക്ഷേത്രം
നന്ദൂർബാർ – ക്ഷേത്രം, നന്നായി
നാഥദ്വാര – അഹല്യ കുന്ദ്, ക്ഷേത്രം, കിണർ
നന്ദൂർഖി ബി.കെ – കിണർ
നീലകണ്ഠ മഹാദേവ് – ശിവാലയ, ഗോമുഖ്
നെമിഷരണ്യ (യുപി) – മഹാദേവ് മഡി, നിംസർ ധർമ്മശാല, ഗോ-ഘട്ട്, കക്രിത്തിർത്ത് കുണ്ഡ്
നിംഗാവ് (നാസിക്) – കിണർ
ഓംകരേശ്വർ (എം‌പി) – മമലേശ്വർ മഹാദേവ്, അമലേശ്വർ, ട്രംബാകേശ്വർ ക്ഷേത്രങ്ങൾ (പുനരുദ്ധാരണം ), ഗൗരി  സോംനാഥ് ക്ഷേത്രം, ധർമ്മശാല, കിണറുകൾ
ഒസാർ (അഹമ്മദ്‌നഗർ) – 2 കിണറുകളും കുണ്ടും
പഞ്ചവതി, നാസിക് – ശ്രീരാം ക്ഷേത്രം, ഗോര മഹാദേവ് ക്ഷേത്രം, ധർമ്മശാല, വിശ്വേശ്വര ക്ഷേത്രം, രാംഘട്ട്, ധർമ്മശാല
പാർലി വൈജ്നാഥ് – ശ്രീ വൈദ്യനാഥ് മന്ദിർ
ത്രിംബാകേശ്വർ (നാസിക്) – കുഷവർത്ത് ഘട്ടിലെ പാലം
ഉജ്ജൈൻ (എം‌പി) – ചിന്താമൻ ഗണപതി, ജനാർദ്ദൻ, ശ്രീലില ഉറുഷോണം, ബാലാജി തിലകേശ്വർ, രാംജനകി റാസ് മണ്ഡൽ, ഗോപാൽ, ചിറ്റ്നിസ്, ബാലാജി, അങ്ക്പാൽ, ശിവൻ തുടങ്ങി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ, 13 ഘട്ടുകൾ, കിണറുകൾ, നിരവധി ധർമ്മശാലകൾ.
തുടങ്ങി രാജ്യത്തിൻറെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളും, ക്ഷേത്രക്കിണറുകളും, അഹല്യാ ഭായ് നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
ഔറംഗസേബിനാൽ തച്ചുടയ്ക്കപ്പെട്ട കാശി വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രം മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചതും റാണിയായിരുന്നു.
അയോദ്ധ്യയിലെ ശ്രീരാമ ക്ഷേത്രം, മഥുരയിലെ ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം എന്നിവ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ റാണി നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളും, അതിനായി ചെയ്ത സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങളും അമേരിക്കൻ ചരിത്രകാരനായ സ്റ്റുവർട്ട് ഗോർഡൻ അടക്കമുള്ള നിരവധി പേർ ചരിത്ര രേഖകളിൽ കുറിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.
മഥുരയിൽ ചെയിൻ ബിഹാരി ക്ഷേത്രം, കാളിയദേഹ ഘട്ട്, ചിർഘട്ട്, കൂടാതെ മറ്റു പല ഘട്ടങ്ങളും, ധർമ്മശാല, അന്നക്ഷേത്ര എന്നിവയും നിർമ്മിച്ചത് റാണിയായിരുന്നു.
മധ്യപ്രദേശിൽ ദേവി അഹല്യ വിശ്വവിദ്യാലയം എന്ന പേരിലും, മഹാരാഷ്ട്രയിൽ പുണ്യശ്ലോക് അഹല്യ ദേവി ഹോൾകാർ എന്ന പേരിലും സർവ്വകലാശാലകളും ഉണ്ട്.
കോട്ടക്കാവ് മാർ തോമാ സിറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ പള്ളി, വടക്കൻ പറവൂർ ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
കോട്ടക്കാവ് മാർ തോമാ സിറോ മലബാർ പള്ളി
തോമാശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്ന ഏഴരപ്പള്ളികളിലൊന്നാണ് കോട്ടക്കാവ് മാർ തോമാ സിറോ മലബാർ പള്ളി .
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ വടക്കൻ പറവൂരിൽ ദേശീയപാത -17 നരുകിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
പെരിയാറിന്റെ തീരത്താണ് ഈ സിറോ മലബാർ പള്ളി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പള്ളിയാണിത്.
സെന്റ് തോമസിന്റെ അപ്പസ്തോലന് ബഹുമതി നൽകിയ അപ്പോസ്തോലിക ചർച്ച് എന്നാണ് ഇത് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
അദ്ദേഹം സിറിയൻ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് ആളുകളെ പരിവർത്തനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിൽ സ്ഥാപിച്ച ഏഴപ്പള്ളിക്കലിന്റെ (ഏഴ് പള്ളികളുടെ) ഭാഗമായിരുന്നു അത്; കൊടുങ്ങല്ലൂർ , കൊക്കമംഗലം , പാലയൂർ , കൊല്ലം , നിരണം , നിലക്കൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മറ്റ് ആറ് പള്ളികൾ സ്ഥാപിച്ചു.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും ചരിത്രപരമായും പ്രസിദ്ധമായ മലബാർ പ്രദേശത്തേക്കാണ്‌ ക്രിസ്തുവിന്റെ അപ്പസ്തോലൻമാരിൽ ഒരാളായ തോമാശ്ലീഹ സുവിശേഷദീപവുമായ്‌ കടന്നുവന്നത്‌.
ക്രിസ്തുവർഷം 52- നവംബർ മാസത്തിൽ മുസരിസ്‌ തുറമുഖത്ത്‌ കപ്പലിറങ്ങിയ വി. തോമാശ്ലീഹ അവിടെ കേന്ദ്രമാക്കി സുവിശേഷവേല ആരംഭിച്ചു.
സുവിശേഷ പ്രസംഗത്തോടൊപ്പം പല അത്ഭുതങ്ങളും അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു.
കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വിശുദ്ധൻ നടത്തിയ സുവിശേഷ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഫലമായി ഏഴ്‌ ക്രൈസ്തവ സമൂഹങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടു.
"സപ്തദേവാലയങ്ങൾ" എന്നാണ്‌ അവ അറിയപ്പെടുന്നത്‌.
അവയിലാദ്യമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാണ്‌ പറവൂർ കോട്ടയ്ക്കാവ്‌ പള്ളി.
കോട്ടക്കാവ്‌ - പേരിന്റെ ഉത്ഭവം കോട്ടക്കാവു സിൽവ.
മാർ സബോർ സ്ഥാപിച്ച പേർഷ്യൻ കുരിശ്.
കോട്ടക്കാവ്‌ എന്ന പേരിനു പിന്നിലും ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്‌.
ക്രിസ്ത്വബ്ദത്തിന്റെ ആരംഭകാലത്ത്‌ പറവൂരിന്റെ പടിഞ്ഞാറെ അതിർത്തി കായലായിരുന്നു.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ, മാല്യങ്കര, പറവൂർ എന്നിവ ഒരേ കായൽ തീരത്ത്‌ സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നു.
കായൽ തീരത്തായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ കോട്ടക്കായൽ എന്ന പേരിലും ഇത്‌ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
അക്കാലത്ത്‌ ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതിൽ അധികം ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു.
കേരളത്തിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത ആദ്യ ബ്രാഹ്മണരായ നമ്പൂതിരിമാരുടെ ആസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പട്ടമന പറവൂർ, പിണ്ടിനിവട്ടത്ത്‌ സ്വരൂപം എന്ന്‌ വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നമ്പൂതിരി കുടുംബമായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ നാടുവാഴികൾ.
പള്ളിയുടെ സ്ഥാപനം
വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്‌ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണം നടത്തിയിരുന്ന തോമാശ്ലീഹ കോട്ടക്കാവിലുമെത്തി.
ശ്ലീഹ കോട്ടക്കാവിലെത്തുമ്പോൾ ഇവിടത്തെ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉത്സവം നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
വേഷവിധാനത്തിലും, സംസാരശൈലിയിലും വ്യത്യസ്തനായിരുന്ന ശ്ലീഹായെ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്ന ജനങ്ങൾ അപരിചിതത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു.
ഉത്സവത്തിനെത്തിയ ജനങ്ങളോട്‌ തോമാശ്ലീഹാ യേശുവിനെക്കുറിച്ച്‌ സംസാരിച്ചു.
ഇതുകേട്ട അവർ അദ്ദേഹത്തെ പരിഹസിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഭ്രാന്താണെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ അവിടെ നിന്ന്‌ ഓടിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
നിസ്സഹായനായ തോമാശ്ലീഹ കൈകളുയർത്തി ദൈവത്തോട്‌ സഹായമഭ്യർത്ഥിച്ചു.
പെട്ടെന്ന്‌ അവിടെ കൊടുങ്കാറ്റ്‌ വീശി.
എഴുന്നുള്ളിച്ചു നിർത്തിയിരുന്ന ഗജവീരൻമാരും പ്രേക്ഷകസമൂഹവും നിലം പതിച്ചു.
ചിലർക്ക്‌ ബോധക്ഷയം സംഭവിച്ചു.
ഇതു കണ്ട ജനക്കൂട്ടം പരിഭ്രാന്തരാകുകയും തങ്ങൾ പരിഹസിച്ച ക്രിസ്തുശിഷ്യൻ ദിവ്യനാണെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്തു.
ശ്ലീഹായോട്‌ ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന്‌ തങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമെന്ന്‌ അവർ കേണപേക്ഷിച്ചു.
തോമാശ്ലീഹ അവരോട്‌ ജലം കൊണ്ടുവരുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
കൊണ്ടുവന്ന ജലം പിതാവിന്റേയും പുത്രന്റേയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റേയും നാമത്തിൽ ആശീർവ്വദിച്ചതിനുശേഷം മോഹാലസ്യപ്പെട്ടവരുടെമേൽ തളിച്ചപ്പോൾ അവർ ഉണർന്നു.
വിശുദ്ധൻ മൂന്നാം തവണയും ജലം തളിച്ചപ്പോൾ ചില ജലബിന്ദുക്കൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിന്നെന്നും അവയിൽ ചിലത്‌ രക്തതുള്ളികളും അഗ്നി നാളങ്ങളുമായി മാറിയെന്നും മറ്റൊരൈതീഹ്യമുണ്ട്‌.
ഈ അത്ഭുതം കണ്ട ജനക്കൂട്ടം ശ്ലീഹയുടെ ചുറ്റും കൂടി.
അവരോട്‌ അവൻ വചനം പ്രഘോഷിച്ചു.
വചനം ശ്രവിച്ചവർ വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുവാൻ തയ്യാറായി.
വിശ്വാസ നവീകരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായ കുരിശ്‌ എവിടെ സ്ഥാപിക്കുമെന്ന്‌ അധികാരികൾ ആലോചിച്ചു.
ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവത്തിന്‌ എഴുന്നള്ളിച്ചു നിർത്തിയ ആന, തടി കൊണ്ടു പോയിടുന്നിടത്ത്‌ കുരിശു സ്ഥാപിക്കാമെന്ന തീരുമാനമായി.
അങ്ങനെ തടി കൊണ്ടുപോയി ഇട്ട സ്ഥലത്ത്‌ കുരിശ്‌ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
തോമാശ്ലീഹായും റമ്പാൻപാട്ടും Ramban Pattu
The Saint reached Kottakkayal
Where he taught the Holy Way
There within a span of a year
One thousand seven hundred
And another seventy of them
Were christened by baptism
തോമാശ്ലീഹ ഇവിടെ എത്രകാലം താമസിച്ചുവെന്നതിന്‌ വ്യക്തമായ ധാരണകളില്ലെങ്കിലും ഇവിടെ വച്ച്‌ 1770 പേർക്ക്‌ മാമ്മോദീസ നൽകിയതായി റമ്പാൻപാട്ട്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'കോട്ടക്കായൽ ചെന്നെത്തി അവിടെയുമതുപോൽ ഒരു വർഷത്തിട മാർഗ്ഗത്തെയറിയിച്ചപ്പോൾ ഒരായിരമൊട്ടെഴുന്നൂറ്റെഴുപത്‌ പേരെ മാമ്മോദീസ മുക്കി'മറ്റിടങ്ങളിലെ പ്രേക്ഷിത പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുശേഷം ശ്ലീഹ മാല്യങ്കര വഴി വീണ്ടും കോട്ടക്കാവിലെത്തുകയും ചിലർക്ക്‌ പട്ടം നൽകുകയും ചെയ്തതായി പുരാതനപാട്ടുകളിൽ കാണുന്നു.
ശ്ലീഹ പട്ടം കൊടുത്തവരുടെ അനന്തരഗാമികളാണ്‌ നസ്രാണികളെ ഭരിച്ചുപോന്നത്‌.
മാർ സാബോറും മാർ പ്രോത്തും മാർ സബോർ പുതുക്കി പണിത പഴയ പള്ളി
എ।
ഡി।
72 ൽ മരണമടയുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌, തോമാശ്ലീഹ തന്റെ പിൻഗാമിയായി കേപ്പായെ മെത്രാനായി വാഴിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്‌ ചരിത്രരേഖകളുണ്ട്‌.
കേപ്പായെത്തുടർന്ന്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായ തദ്ദേശ മെത്രാൻമാർ ക്രിസ്ത്യാനികളെ നയിക്കുകയും ഭരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത്‌ മതപീഡനങ്ങളുടെയും മറ്റും ഫലമായി അവരുടെ വംശാവലി തുടരാൻ ഇടവന്നില്ല.
തുടർന്ന്‌ 16-ാ‍ം ശതകത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതി വരെ നസ്രാണികൾ പേർഷ്യൻ സഭയുടെ മേൽനോട്ടത്തിലായിരുന്നു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ (880-ാ‍ംമാണ്ടിൽ) മാർ സാബോർ, മാർ പ്രോത്ത്‌ എന്നീ സഹോദരൻമാരായ രണ്ടു മെത്രാൻമാർ കേരളത്തിൽ വന്നു.
സാബോർ കൊടുങ്ങല്ലൂരും അവിടെ കലാപം തുടങ്ങിയശേഷം ഉദയംപേരൂരും, പ്രോത്ത്‌ ഉപമെത്രാനായി കൊല്ലത്തുമാണിരുന്നത്‌.
കല്ലും മരവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ആലയനിർമ്മാണം കേരളത്തിൽ ആരംഭിച്ച കാലത്ത്‌ ഈ മെത്രാന്മാർ വളരെയേറെ പള്ളികൾ പണിയിക്കുകയുണ്ടായി।
പറവൂർ കോട്ടക്കാവ്‌ ഈക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെട്ടതാകാൻ ഇടയുണ്ട്‌.
ഇവിടുത്തെ പള്ളിയുടെ മുൻവശത്തുള്ള കപ്പേളയിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള കരിങ്കല്ലിൽ കൊത്തിയിട്ടുള്ള പേർഷ്യൻ കുരിശും അന്ന്‌ സ്ഥാപിച്ചതാകാൻ ഇടയുണ്ട്‌.
അവരുടെ മരണശേഷം അവരെ വിശുദ്ധരായി പരിഗണിച്ച്‌ അവരുടെ പേരുകൾ ആ പള്ളിക്ക്‌ നൽകുകയും ചെയ്തു।
പിന്നീട്‌ ഉദയം പേരൂർ സൂനഹദോസിന്റെ തീരുമാനപ്രകാരം കോട്ടക്കാവുപള്ളി വി. ഗർവ്വാസീസ്‌, പ്രോത്താസീസ്‌ എന്നിവരുടെ പേരിലാക്കുകയുണ്ടായി.
ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടക്കാലത്ത്‌
എ. ഡി. 52ൽ ശ്ലീഹ സ്ഥാപിച്ച മരകുരിശു 18-ാ‍ം നൂറ്റാണ്ടുവരെ കോട്ടക്കാവ്‌ പള്ളിയിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
1789ൽ ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടക്കാലത്ത്‌ കൊടുങ്ങല്ലൂർ, ആലങ്ങാട്‌, പറവൂർ, ചേണ്ടമംഗലം, വരാപ്പുഴ പ്രദേശങ്ങൾ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ പറവൂർ പള്ളിയും ആക്രമണത്തിനു വിധേയമായി.
അതോടൊപ്പം ആ കുരിശും നശിച്ചുപോയി.
ഈ പള്ളി 1308-ൽ പണിയിച്ചിരുന്ന മൂന്നാമത്തെ പള്ളിയായിരുന്നു.
ആക്രമണത്തിനുശേഷം കേടുപാടുകൾ തീർത്ത പള്ളിയുടെ മദ്ബഹ മുതലായ ഭാഗങ്ങൾ ഇന്നും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ബിഷപ്പ്‌ ഫ്രാൻസിസ്‌ റോസ്‌ എസ്‌.
1557ൽ പോർച്ചുഗലിലെ കാറ്റലോനിയയിൽ ജനിച്ചു.
പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോൾ ഈശോ സഭയിൽ അംഗമായി മിഷനറി പ്രവ്രർത്തനത്തിനായി പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ കൂടെ ഇന്ത്യയിലെത്തി.
ചേണ്ടമംഗലത്തെ വൈപ്പിൻ കോട്ട സെമിനാരിയിൽ റെക്ടറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
സുറിയാനി ഭാഷ പണ്ഡിതനായ ഇദ്ദേഹത്തിന്‌ സുറിയാനി ക്രൈസ്തവരുടെയിടയിൽ ജനസമ്മിതി ഉണ്ടായിരുന്നു.
1599ൽ ഉദയം പേരൂരിൽ നടന്ന സുനഹദോസിൽ ആർച്ച്‌ ബിഷപ്പ്‌ മെനേസിസിന്റെ വലം കയ്യായി പ്രവർത്തിച്ചത്‌ ഫാ.
റോസായിരുന്നു.
1599 നവംബർ 5-ാ‍ം തീയതി ഫാ.
റോസിനെ അങ്കമാലി രൂപതയുടെ മെത്രാനായി 4-ാ‍ം ക്ലമെന്റ്‌ മാർപ്പാപ്പാ നിയമിച്ചു.
1601 ജനുവരി 25-ാ‍ം തീയതി അങ്കമാലിയിൽ വച്ച്‌ ഇദ്ദേഹത്തെ മെനേസിസ്‌ മെത്രാപ്പോലീത്ത അഭിക്ഷേകം ചെയ്തു.
സുറിയാനിക്കാരുടെ ആദ്യത്തെ ലത്തീൻ മെത്രാനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
1603ൽ ഇദ്ദേഹം അങ്കമാലി സൂനഹദോസ്‌ വിളിച്ചുകൂട്ടി.
1606ൽ "മലങ്കര മാർത്തോമാശ്ലീഹായുടെ ഇടവകയുടെ കൽപനകൾ" എന്ന രൂപതാ നിയമ സംഹിത പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
1609 ജനുവരി 26-ാ‍ം തീയതി മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ ചിഹ്നമായ പാലിയം നൽകപ്പെട്ടു.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ പോർച്ചുഗീസ്‌ കോട്ടയും സൈന്യവും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ തന്റെ ആസ്ഥാനം 1609 ഡിസംബർ 3-ാ‍ം തീയതി അങ്കമാലിയിൽ നിന്നും കൊടുങ്ങല്ലൂർക്ക്‌ മാറ്റി.
തീരദേശ പട്ടണമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ശത്രുക്കളുടെ ആക്രമങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, അവിടത്തെ താമസം സുരക്ഷിതമല്ലാത്തതിനാൽ, ആസ്ഥാനം കോട്ടക്കാവിലേക്ക്‌ മാറ്റി.
അദ്ദേഹമാണ്‌ ദേവാലയത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി പള്ളിയുടെ ചുറ്റും വലിയ മതിൽകെട്ടിയത്‌.
ആനമതിലെന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മതിൽ ഇപ്പോഴും ഇവിടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
പള്ളിയിൽ പുതുതായി കൊണ്ടുവന്ന മണികൾക്കായി ഉയരത്തിൽ മണിമാളിക പണിയുകയും അതിനുള്ളിൽ വലിയ മണിയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
1624 ഫെബ്രുവരി 14-ാ‍ം തീയതി ഞായറാഴ്ച ഫ്രാൻസിസ്‌ റോസ്‌ മെത്രാൻ കാലം ചെയ്തു.
പഴയ പള്ളിയുടെ അൾത്താരയിൽ പിതാവിനെ സംസ്ക്കരിച്ചു.
ഇതിനെക്കുറിച്ച്‌ വട്ടെഴുത്ത്‌ ലിപിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ശിലാ ലിഖിതമാണ്‌ ഇന്നും പഴയ പളളിയുടെ ചുമരിൽ കാണുന്നത്‌.
വട്ടെഴുത്ത്‌ ശിലാലിഖിതം: "മാറൻ ഈശോമിശിഹാ പിറന്നിട്ട്‌ 1624 മകരഞ്ഞായർ നോമ്പുതുടങ്ങുന്ന ഞായറാഴ്ച അസ്തമിച്ച്‌ 8 നാഴിക രാവുചെന്നപ്പോൾ ശുദ്ധമാന കത്തോലിക്ക അക്കലേച്ചയുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ട മലങ്കര നസ്രാണികളുടെ മേൽപ്പട്ടക്കാരൻ ഫ്രാൻചീസ്‌ റോസു മെത്രാൻ കാലം ചെയ്തു" പ്രിവിലേജ്ഡ്‌ ഓൾട്ടർ' എന്ന അപൂർവ്വ പദവി
542-ൽ പോർച്ചുഗീസ്‌ മിഷനറിമാർ ഭാരതത്തിലെത്തി.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെത്തിയ അവർ വൈദീകപരിശീലനം നൽകുന്നതിനായി അവിടെ ഒരു സെമിനാരി സ്ഥാപിച്ചു.
ഈ സെമിനാരിയിൽ പരിശീലനം നേടിയ കോട്ടക്കാവ്‌ ഇടവകക്കാരായ രണ്ടുപേർ പതിമൂന്നാം ഗ്രിഗോറിയോസ്‌ മാർപാപ്പയുടെ വാഴ്ചക്കാലത്ത്‌ (1572-85) റോമിൽ പോവുകയും അവർ വഴി ഈ പള്ളിയിലെ ബലിപീഠത്തിന്‌ 'പ്രിവിലേജ്ഡ്‌ ഓൾട്ടർ' എന്ന പൂർണ്ണ ദണ്ഡ വിമോചനം കൽപ്പിച്ചു നൽകുകയും ചെയ്തതായി വത്തിക്കാനിൽ രേഖകളുണ്ട്‌.
ലോകത്തിലെ തന്നെ അപൂർവ്വം ചില ദേവാലയങ്ങളിലെ ബലിപീഠങ്ങൾക്ക്‌ മാർപ്പാപ്പയിൽനിന്നും കൽപ്പിച്ചു കിട്ടിയിട്ടുള്ള പദവിയാണ്‌ പ്രിവിലേജ്ഡ്‌ ഓൾട്ടർ.
ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ള പഴയപള്ളിയുടെ അൾത്താരയ്ക്കാണ്‌ ആ പദവി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്‌.
ഇവിടെ വന്ന്‌ സർവ്വവും സമർപ്പിച്ച്‌ പ്രാർത്ഥിച്ച്‌ വിശുദ്ധബലിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക്‌ അനുഗ്രഹഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുമെന്ന്‌ അനേകർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ഗുണ്ടഫറസ്‌ രാജാവും കൊട്ടാരംപണിയും
ഗുണ്ടഫറസ്‌ രാജാവിന്‌ കൊട്ടാരം പണിയുവാൻ ഒരാളെ അന്യേഷിച്ചിറങ്ങിയ രാജാവിന്റെ പ്രതിനിധി ഹാബാന്റെ കൂടെയാണ്‌ മാർ തോമാ ജറുസലെമിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയിലെത്തിയത്‌.
രാജ സന്നിധിയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന മാർ തോമാ നിശ്ചിത ദിവസം പണി പൂർത്തീകരിക്കാമെന്ന കരാറിൽ രാജാവിൽ നിന്നും സ്വർണ്ണം, വെള്ളി നാണയങ്ങൾ കൈപ്പറ്റി.
ഇവ കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കുകയും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
നിശ്ചിതസമയമായപ്പോൾ കൊട്ടാരം പണിയെക്കുറിച്ച്‌ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ താൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്‌ രാജാവിനു വേണ്ടി കൊട്ടാരം പണിയുന്നതെന്ന്‌ മാർ തോമാ അറിയിച്ചു.
ഇതിൽ കുപിതനായ രാജാവ്‌ അദ്ദേഹത്തെ കരാഗൃഹത്തിലടച്ചു.
ഈ സന്ദർഭത്തിൽ രാജാവിന്റെ സഹോദരനായ ഗാദ്‌ മരിക്കുന്നു.
തോമായ്ക്ക്‌ അത്ഭുതസിദ്ധിയുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ രാജാവ്‌ അദ്ദേഹത്തെ വിളിപ്പിച്ചു.
ശ്ലീഹാ ഗാദിനെ ഉയർപ്പിച്ചു.
ജീവൻ കൈ വന്ന ഗാദ്‌ താൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തപ്പെട്ടുവെന്നും അവിടെ മാർ തോമാ നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ കൊട്ടാരം കണ്ടുവെന്നും അറിയിച്ചു.
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ രാജാവ്‌ സംപ്രീതനാകുകയും പരസ്നേഹ സുവിശേഷ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കൊട്ടാരം പണിത തോമായുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം രാജാവും അനുയായികളും സ്നാനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം എഴുതപ്പെട്ട 'തോമായുടെ നടപടികൾ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലാണ്‌ ഇതെഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌.
വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിതമായ ഗുണ്ടഫറസ്‌ രാജാവിന്റെ മുദ്രയുള്ള നാണയങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
ചില പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ (റമ്പാൻ പാട്ട്‌) ഈ രാജാവ്‌ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ തിരുവഞ്ചിക്കുളം ആസ്ഥാനമായി ഭരിച്ചിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാൾ ആണെന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
പുതിയപള്ളിയുടെ നിർമ്മാണം
ഒരു കാലത്ത്‌ കൈതാരം, ഏഴിക്കര, കച്ചേരിപ്പടി, പല്ലംതുരുത്ത്‌, നീണ്ടൂർ, പട്ടണം, തുരുത്തിപ്പുറം എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കോട്ടയ്ക്കാവ്‌ ഇടവകയിൽ ഉൾപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും വരുന്ന ജനത്തിന്‌ ദേവാലയത്തിലെ സ്ഥലപരിമിതി മൂലം സൗകര്യപൂർവ്വം ആരാധനാനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല.
ആയതിനാൽ ഇടവകയുടെ സ്ഥിതിക്കനുസൃതമായി ഒരു ദേവാലയം പണിയുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1911 ജൂൺ 21 ന്‌ നി.
ദി ശ്രീ പഴയപറമ്പിൽ ലൂയീസ്‌ മെത്രാൻ ഇപ്പോഴത്തെ പള്ളിയുടെ ശിലാസ്ഥാപനം നടത്തി.
അന്ന്‌ ഇവിടെ വികാരിയായിരുന്നത്‌ പെ.
ഇളങ്കുന്നപ്പുഴ പൗലോസച്ചനായിരുന്നു.
പിന്നീട്‌ വികാരിയായി വന്ന പാറയ്ക്കൽ സക്കറിയാസ്‌ അച്ചൻ പള്ളി പണി തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നതനായി കഠിനപ്രയത്നം ചെയ്തു.
1938-ൽ ബ.
ഇളങ്കുന്നപ്പുഴ പൗലോസ്‌ അച്ചൻ വീണ്ടും വികാരിയായിരിക്കെ മ.
ശ്രീ. കണ്ടത്തിൽ ആഗസ്തിനോസ്‌ മെത്രാപ്പോലീത്ത തിരുമേനി വെഞ്ചരിച്ച്‌ ദിവ്യബലിയർപ്പിച്ചു.
വിശാലമായ പള്ളിയുടെ മുൻഭാഗത്ത്‌ പൂർത്തിയാകാതെ കിടന്ന രണ്ടു മണിമാളികകളുടെ പണി പൂർത്തിയാക്കിയത്‌ 1955-ൽ ഫാദർ ജോസഫ്‌ വളമംഗലം വികാരിയായിരിക്കുമ്പോഴാണ്‌.
വിദേശത്ത്‌ നിന്ന്‌ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ള മൂന്ന്‌ മണികളാണ്‌ ഈ മാളികയിൽ തൂക്കിയിട്ടുള്ളത്‌.
പുതിയ പള്ളിയുടെ പുറകിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പഴയപള്ളിയും അതിനു തൊട്ടു പടിഞ്ഞാറ്‌ വശത്തുള്ള ചരിത്രപസിദ്ധമായ ആനമതിലും, തോമാശ്ലീഹ മാമ്മോദീസ മുക്കിയ തീർത്ഥക്കുളവും ഇടവക ജനങ്ങൾ ഇന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
മട്ടം എഴുന്നള്ളിപ്പ്‌
കെട്ടിടം പണിയുമ്പോൾ നിർമ്മാണത്തിന്റെ ലംബമാനതിരശ്ചീന അളവുകൾ നിശ്ചയിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന 'മട്ടം' കൊട്ടാരം പണിയാൻ വന്ന തോമായുടെ ശിൽപങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നുണ്ട്‌.
ലംബമാനമായും സമാന്തരമാനമായും 90 ഡിഗ്രിയിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന രണ്ടു പട്ടിക കഷ്ണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്‌ മട്ടം തീർത്തിരിക്കുന്നത്‌.
ദൈവവും മനുഷ്യനുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം ശരിയായ ദിശയിലുള്ളതായിരിക്കണമെന്ന്‌ മട്ടം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
തോമാശ്ലീഹാ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന മട്ടം, തോമാശ്ലീഹായെ കൊല്ലുവാൻ ഉപയോഗിച്ച കുന്തം, തിരുനാഥന്റെ തിരുവിലാവിൽ തൊട്ട വിരൽ എന്നിവയാണ്‌ മട്ടം എഴുന്നള്ളിപ്പിനായി ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്‌.
ഭവന നിർമ്മാണത്തിനുള്ള തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുവാനും, പണികൾ യഥാസമയം സുരക്ഷിതമായി പൂർത്തികരിക്കുവാനും, കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹൃദമാകാനും മട്ടം എഴുന്നള്ളിച്ച്‌ പ്രാർത്ഥിക്കുക എന്നത്‌ കോട്ടക്കാവിലെ ഒരു നേർച്ചയാണ്‌.
റഫറൻസുകൾ Kottakkavu Mar Thoma Church എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
പാണ്ടിക്കാട് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pandikkad ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഒരു പ്രധാന നഗരമാണ് പാണ്ടിക്കാട് .
ആദ്യ കാലത്ത് നാല് ഭാഗവും പുഴകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം.
അതിനാൽ ഇവിടേക്ക് എത്തുവാൻ 'പാണ്ടി ' യിൽ അഥവാ ചങ്ങാടത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണമായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ഈ പ്രദേശം പാണ്ടിക്കടവ് എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു .
പിന്നീട് പാണ്ടിക്കടവ് കാലാന്തരങ്ങളിൽ പാണ്ടിക്കാടായി മാറി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പാണ്ടിക്കാട് പഞ്ചായത്ത് 2015-ൽ പുറത്തിറക്കിയ സഫർ പാണ്ടിക്കാട് രചിച്ച 'ചരിത്രപ്പെരുമകൾ നേടിയ ദേശം' എന്ന ചരിത്ര ഗ്രന്ഥം പാണ്ടിക്കാടിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു.
സാമൂഹ്യ ചരിത്രം
എ.ഡി 600 വരെ ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണരോ, ബ്രഹ്മസ്വം-ദേവസ്വം സമ്പ്രദായങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും, “അധ:കൃതർ” എന്നും “പട്ടികജാതിക്കാർ” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന കേരളത്തിലെ ആദിമനിവാസികളായ, കീഴാള അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗത്തിന്റേതായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ ഭൂസ്വത്തുക്കൾ മുഴുവനുമെന്ന് ചരിത്രസൂചനകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
AD പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന് മുമ്പ് തന്നെ ആദിചേരൻമാരുടെ സ്വാദീന ഭൂമിയെന്ന നിലക്ക് പ്രസിദ്ധി നേടിയ സ്ഥലങ്ങളാണ് പാണ്ടിക്കാടും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും.
1793 ൽ ഇറ്റലിയിലെ ഹീത്തിന് പാണ്ടിക്കാട്, ചെമ്പ്രശ്ശേരി തെയ്യംപാടിക്കുത്ത് നിന്ന് ഇരുമ്പയിര് ഖനനം ചെയ്യാൻ അന്നത്തെ വെള്ളുവനാടൻ രാജാവ് സമ്മതം നൽകിയതിന്റെ കരാർ പത്രം കോഴിക്കോട് ആർക്കൈവ്സിൽ കാണാം.
എ.കെ കോഡൂർ എഴുതി: "കിഴക്കൻ ഏറനാട് സാമൂതിരിയുടെ കാലം തൊട്ടേ സമ്പന്ന പ്രദേശമായിരുന്നു. മൈസൂർ ഭരണാധികാരികൾ വന്നപ്പോൾ, തമിഴ്നാടും മൈസൂരുമായി റോഡ് ബന്ധം ആരംഭിച്ചതോടെ പ്രദേശം കച്ചവടത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും മികച്ചു നിന്നു. അന്ന് മുതലേ കോഴിക്കോട് - പാലക്കാട് റോഡും, തൃശൂർ - ഊട്ടി റോഡും കടന്ന് പോവുന്നത് മഞ്ചേരി, നെല്ലിക്കുത്ത്, വെള്ളുവങ്ങാട് , പാണ്ടിക്കാട്, ചെമ്പ്രശ്ശേരി വഴിയാണ്. മൈസൂർ, തമിഴ്നാട് കളിൽ നിന്ന് മലബാറിലേക്കും തിരിച്ചും ചരക്കുകടത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു കിഴക്കനേറനാട്. കച്ചവടം,കൃഷി എന്നിവകളാൽ സമ്യദ്ധമായിരുന്ന പ്രദേശം അക്ഷരജ്ഞാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിൽ നിന്നുവെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വരവോടെ എല്ലാം തലകീഴായി മറിഞ്ഞു."
സംസ്‍കാരിക ചരിത്രം
രാജ്യഭരണം, നാടുവാഴിത്തം , ജന്മിത്വം, സാമ്രാജ്യത്വം തുടങ്ങിയ അധികാരവാഴ്ചയുടെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ചരിത്രഘട്ടങ്ങളിലൂടെ, അധ്വാനത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലൂടെ, സമരോത്സുകമായ മുന്നേറ്റങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോന്ന ഒരു ജനതയുടെ പിൻമുറക്കാർ എന്ന നിലയ്ക്ക് പാണ്ടിക്കാടിന് സമ്പന്നമായൊരു സാംസ്കാരികപൈതൃകമുണ്ട്.
വ്യത്യസ്ത ജാതിമത വിഭാഗങ്ങളിൽ പെട്ടവരായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഭിന്നമായ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും പുലർത്തുന്ന, ഇവിടുത്തെ ജനവിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ പരസ്പരധാരണയുടേയും സഹിഷ്ണുതയുടേയും സർവ്വോപരി സാഹോദര്യത്തിന്റെയും മഹത്തായൊരു സാമൂഹ്യബന്ധം ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
കലാരൂപങ്ങളുടെയും നാടൻ പാട്ടുകളുടെയും ഒരു നിധി ശേഖരം തന്നെ ഈ ഗ്രാമത്തിന് പൈതൃകമായികിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
ആരാന്റെ പണിപ്പാടങ്ങളിൽ ഏഴകളായി ഒടുങ്ങിത്തീരുന്ന ജന്മത്തിന്റെ നോവുകളും രോഷവും പകയും ചേർന്ന അടിസ്ഥാനവർഗ്ഗത്തിന്റെ കലാരൂപങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന് അന്യംനിന്നുപോകുന്ന നിലയിലാണ്.
നന്മയുടേയോ, ഏതെങ്കിലും മൂല്യത്തിന്റേയോ യാതൊരു കണികയും രക്തത്തിൽ പോലുമില്ലാതിരുന്ന തമ്പുരാക്കളെന്ന അധ്വാനിക്കാതെ ഉണ്ടിരുന്ന വർഗ്ഗത്തിന്റെ പടിപ്പുരകൾക്ക് പുറത്തും കളിമുറ്റങ്ങളിലും ഈ മണ്ണിന്റെ മക്കൾ ഒരുകാലത്ത് ഇങ്ങനെ ഉറഞ്ഞു പാടിയിരുന്നു.
“കൊയ്യാനും മാണം ഞങ്ങള്…, മെതിച്ചാനും മാണം ഞങ്ങള്….., നെല്ലൊക്കെ അവുത്തായ……, ഞങ്ങളെ കണ്ടൂടോ………”.
മാരനാട്ട് ഗണപതി ക്ഷേത്രം ഏറെ പുരാതനവും കേരളീയ വാസ്തുശില്പ വിദ്യയുടെ ഉത്തമദൃഷ്ടാന്തവുമാണ്.
മാരനാട്ട് ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിൽ വിഘ്നേശ്വരന് നിവേദിക്കപ്പെടുന്ന അപ്പം ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്.
പാണ്ടിക്കാടിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കരിങ്കാളികാവ് കാളീക്ഷേത്രത്തിലെ ആണ്ടോടാണ്ട് നടത്തിവരുന്ന ഉത്സവം ദേശവാസികൾ ജാതിമതഭേദമെന്യേ ആഘോഷിക്കുന്നു.
400-ലേറെ വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ള ഒടോമ്പറ്റ ജുമാഅത്ത് പള്ളി, കിഴക്കെ പാണ്ടിക്കാട് പള്ളി, കാരായ ജുമാഅത്ത് പള്ളി, വെള്ളുവങ്ങാട് പള്ളി,ചെമ്പ്രശ്ശേരി ഈസ്റ്റ്‌ പള്ളി, പാണ്ടിക്കാട് ജുമാഅത്ത് പള്ളി എന്നിവയൊക്കെ പാണ്ടിക്കാട് പഞ്ചായത്തിലെ പുരാതനമായ മുസ്ളീം ദേവാലയങ്ങളാണ്.
കിഴക്കേ പാണ്ടിക്കാട് പള്ളിയിലും, ഒറവംപുറം പള്ളിയിലും മുൻകാലങ്ങളിൽ കൊണ്ടാടപ്പെട്ടിരുന്ന ആണ്ടുനേർച്ചകൾ ജാതിമതഭേദമെന്യേ ജനങ്ങൾ പങ്കുകൊണ്ടിരുന്ന ഉത്സവാഘോഷങ്ങളാണ്.
ലോകപ്രശസ്ത നോവലിസ്റ്റും കാർട്ടൂണിസ്റ്റുമായ ഒ.വി.വിജയൻ ബാല്യകാലം ചെലവഴിച്ചത്, പാണ്ടിക്കാട് ഗ്രാമത്തിലാണ്.
പാണ്ടിക്കാട് മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് ക്യാമ്പ് ആസ്ഥാനത്ത് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന പിതാവിനൊപ്പം കുട്ടിക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഇവിടെയായിരുന്നു.
“ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസ”കാരൻ “അപ്പുക്കിളി” എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ സ്വത്വം വേർതിരിച്ചെടുത്തത് പാണ്ടിക്കാടിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്നായിരുന്നുവെന്ന് “ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഇതിഹാസം” എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കായികരംഗത്ത് 25-ലധികം സ്പോർട്സ് ക്ളബ്ബുകൾ പഞ്ചായത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.
മലബാർ കലാപവും പാണ്ടിക്കാടും വർഗീയ ലഹളകലുടെ ദേശം
ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ 1788 ലെ പടയോട്ടത്തെ തുടർന്ന് മലബാറിൽ മൊത്തത്തിൽ സാമൂഹ്യ പരിഷ്ക്കരണങ്ങളുണ്ടായി.
പ്രദേശത്ത് ഇത് ഏറെ പ്രകടമായി.
നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ അവകാശമില്ലാതിരുന്ന താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരിലെ സ്ത്രീകൾ മാറുമറച്ച് ഉന്നതരുടെ ശാസനകൾക്കെതിരെ പ്രതിഷേധമുയർത്തിയ ചേല കലാപം അരങ്ങേറിയത് പാണ്ടിക്കാട്ടെ വെള്ളുവങ്ങാടായിരുന്നു .
1790-കളിൽ ഒളിപ്പോർ വിദഗ്ദ്ധരായിരുന്ന എളംപുളശ്ശേരി ഉണ്ണിമൂസയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന നികുതിനിഷേധ പ്രക്ഷോഭം കർഷകസമര ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യസംഭവമായിരുന്നു.
" മലബാർ കലാപം ഇ.എം.എസിന്റെ ആഹ്വാനവും താക്കീതും" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു: '1800 കളുടെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും രണ്ട് ഡസനോളം ശക്തമായ കലാപങ്ങൾ കൊളോണിയൽ ശക്തികൾക്കെതിരെ നടന്നു. ഇതിൽ 1836 ൽ പന്തല്ലൂരിലും 1894 ൽ പാണ്ടിക്കാട്ടും 1896 ൽ ചെമ്പ്രശ്ശേരിയിലും സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ വമ്പിച്ച സമരങ്ങൾ അരങ്ങേറിയതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് '
വടക്കെ മലബാർ പോലീസ് സുപ്രണ്ടായിരുന്ന ടോട്ടൺ ഹാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ദ മാപ്പിള റബല്യൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പാണ്ടിക്കാട്ടെ ചെമ്പ്രശ്ശേരി പ്രദേശത്തെ ബ്രിട്ടനെതിരെ വളരെ അപകടരമായ പ്രചാരവേല നടക്കുന്ന സ്ഥലമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.1795 ലെ അധിനിവേശ വിരുദ്ധ വിപ്ലവകാരി എളമ്പുലാശ്ശേരി ഉണ്ണിമൂസ മൂപ്പൻ ജനിച്ചത് പാണ്ടിക്കാടിനടുത്ത പന്തല്ലൂരിലാണ്.1921 ലെ 'കലാപത്തിന് മുമ്പ് നടന്ന നിരവധി ചാവേർ ആക്രമണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തേത് പാണ്ടിക്കാടിനടുത്ത നെന്മിനിയിൽ 1919 ലാണ് നടന്നത്.
ഖിലാഫത്ത് പോരാട്ടത്തിന്റെ കേന്ദ്രം
1921 ലെ ഖിലാഫത്ത് ലഹളയുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളെ ആർ,എച്ച് ഹിച്ച് കോക്ക് 'The History of Malabar Rebellion - 1921' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ് : "കിഴക്കൻ ഏറനാട്ടിലും വടക്കൻ വള്ളുവനാട്ടിലുമായി കിടക്കുന്ന പാണ്ടിക്കാട്, മേലാറ്റൂർ, കരുവാരക്കുണ്ട്,കാളികാവ്, വണ്ടൂർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളായിരുന്നു ലഹളയുടെ ഹൃദയ ഭാഗം. പാണ്ടിക്കാടായിരുന്നു ഇതിന്റെ കേന്ദ്രം. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ വളരെ കുറച്ച് പേരൊഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാവരും ലഹളയിൽ പങ്ക് ചേർന്നിരുന്നു."