smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
Pouchepadass, J., 1974, 'Local Leaders and the Intelligentsia in the Champaran Satyagraha', Contributions to Indian Sociology, New Series, No.8, November, New Delhi.
Prasad, P.H., 1979, 'Semi-Feudalism: Basic Constraint in Indian Agriculture' in Arvind N. Das V. Nilakant, eds.
, Agrarian Relations in India, New Delhi.
Rajendra Prasad , 1949, Satyagraha in Champaran, Ahmedabad.
Rajendra Prasad , 1957, Autobiography, Bombay.
N. G. Ranga , 1949, Revolutionary Peasants, New Delhi.
N. G. Ranga , 1968, Fight For Freedom, New Delhi.
Shanin, Teodor, 1978, "Defining Peasants: Conceptualisations and Deconceptualisations: Old and New in a Marxist Debate", Manchester University.
Anugrah Narayan Sinha , 1961, Mere Sansmaran (My Recollections), in Hindi Patna.
Indradeep Sinha , 1969, Sathi ke Kisanon ka Aitihasic Sangharsha (Historic Struggle of Sathi Peasants), in Hindi, Patna.
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Swami Sahajanand Saraswati images Archived 2009-02-26 at the Wayback Machine .
അഗസ്റ്റസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Augustus ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഗയസ് ജൂലിയസ് സീസർ ഒക്റ്റാവിയാനസ് എന്ന അഗസ്റ്റസ് റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ചക്രവർത്തിയായിരുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനു മുൻപ് 27-ആമാണ്ടുമുതൽ ക്രിസ്തു വർഷം 14-ൽ മരണമടയുന്നതുവരെ ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ സഹോദരിയുടെ മകളുടെ മകനായ അഗസ്റ്റസ് റോമാ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചു.
43 ബി.സിയിൽ മാർക്ക് ആന്റണിയോടും മാർക്കസ് അമേലിയസ് ലെപിഡസിനോടുമൊപ്പം ചേർന്ന ഒക്ടേവിയൻ 44-ൽ സീസറിന്റെ വധത്തോടെ പട്ടാള ഏകാധിപത്യം നടപ്പിലാക്കി.
ഇത് റോമാ ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാം ട്രയം‌വിറേറ്റ് (Triumvirate‌) സ്ഥാപിച്ചു.
അധികം കഴിയുന്നതിനു മൂന്നു പേരുടെ ഇടയിലുമുണ്ടായിരുന്ന വീക്ഷണഭിന്നതകൾ ട്രയം‌വിറേറ്റിന്റെ പതനത്തിനു വഴിയൊരുക്കി.
ഒടുവിൽ ലെപിഡസ് പലായനം ചെയ്യുകയും ആക്ടിയത്തിലെ യുദ്ധത്തിൽ ഒക്ടേവിയന്റെ സൈന്യത്തോടു തോറ്റ മാർക്ക് ആന്റണി ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
അതിനുശേഷം, റോമിലെ ഭരണ സം‌വിധാനം ഏകഭരണാധികാരിയുടെ കീഴിൽ ഭരണം നടത്തുന്ന റോമൻ സെനറ്റെന്ന നിലയിലേക്ക് അഗസ്റ്റസ് പുനഃസം‌വിധാനം ചെയ്തു.
വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്‌ ഇത്തരമൊരു ഭരണസം‌വിധാനം ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കൻ രാജ്യത്തിനു ചേരുന്ന നിലയിലേക്ക് രൂപപ്പെടുത്തിയത്.
പുതിയരൂപത്തിലെ റോമൻ ചക്രവർത്തിപദം മുൻകാലങ്ങളിൽ സീസറും മറ്റുള്ളവരും അനുഭവിച്ചിരുന്നത് പോലെ സ്വേച്ഛാധിപത്യമായിരുന്നില്ല.
അഗസ്റ്റസ് സ്വേച്ഛാധിപതിയുടെ സ്ഥാനം നിരസിക്കുകയും സെനറ്റ് തന്നിൽ നിക്ഷേപിച്ച ഒരു പറ്റം അധികാരങ്ങൾ മാത്രം കൈയാളുകയും ചെയ്തു പോന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത് യുദ്ധത്തിൽ നേടിയ സമ്പത്തും, വലിയൊരു വിഭാഗം പട്ടാളക്കാരുടെ വിധേയത്വവും നൽകിയ സ്വാധീനവും ജനസമ്മതിയും സെനറ്റിന്റെ തീരുമാനങ്ങളിൽ ഇടപെടാനും രാജ്യത്താകമാനം സമാധാനം നിലനിർത്താനും അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു.
റോമിൽ നിന്ന് ഉദ്ദേശം 40 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തുള്ള വെല്ലെട്രി എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നത്.
അഗസ്റ്റസ് ബിസി 63 സെപ്റ്റംബർ 23-ന് റോമിലാണ് ജനിച്ചത്.
പാലറ്റൈൻ കുന്നിലെ ഓക്സ് ഹെഡ് എന്ന ചെറിയ ഭൂസ്വത്തിലായിരുന്നു അഗസ്റ്റസ് ജനിച്ചത്.
റോമൻ ഫോറത്തിന് വളരെ അടുത്തായിരുന്നു ഇത്.
ഗയസ് ഒക്റ്റേവിയസ് ഥൂറിനസ് എന്നായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന് നൽകപ്പെട്ട പേര്.
അടിമകളുടെ കലാപത്തിനെതിരായി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ ഥൂറി എന്ന സ്ഥലത്തു നേടിയ വിജയത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്കാവണം ഈ പേര് ഒരുപക്ഷേ നൽകപ്പെട്ടത്.
റോമിലെ ആൾത്തിരക്കുകാരണം ഒക്റ്റേവിയസിനെ തന്റെ അച്ഛന്റെ ഗ്രാമമായ വെല്ലെട്രിയിൽ താമസിച്ചു വളരാനായി കൊണ്ടുപോവുകയുണ്ടായി.
തന്റെ അച്ഛന്റെ കുതിരസവാരിക്കാരായ കുടുംബത്തെപ്പറ്റി ഇദ്ദേഹം തന്റെ ഓർമക്കുറിപ്പുകളിൽ വളരെച്ചെറിയ പരാമർശം മാത്രമേ നടത്തുന്നുള്ളൂ.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛന്റെ മുത്തച്ഛൻ രണ്ടാമത്തെ പ്യൂണിക് യുദ്ധസമയത്ത് സിസിലിയിലെ ഒരു സൈനിക ട്രിബ്യൂൺ ആയിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ഛൻ പല പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയ സ്ഥാനങ്ങളും വഹിച്ചിരുന്നയാളായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛനായ ഗയസ് ഒക്റ്റേവിയസ് റോമൻ പ്രവിശ്യയായ മാസിഡോണിയയിലെ ഗവർണറായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ, ഏറ്റിയ , ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ മരുമകളായിരുന്നു.
ബി.സി 59-ൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചു.
സിറിയയിൽ ഗവർണറായിരുന്ന ലൂസിയസ് മാർഷ്യസ് ഫിലിപ്പസിനെയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ ഇതിനുശേഷം വിവാഹം കഴിച്ചത്.
അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ പിന്മുറക്കാരനാണ് താനെന്നാണ് ഫിലിപ്പസ് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഇദ്ദേഹം ബി.സി. 56-ൽ കൗൺസൽ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഫിലിപ്പസ് ഒക്റ്റാവിയസിൽ വലിയ താൽപ്പര്യമൊന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല.
ഇതിനാൽ ഒക്റ്റാവിയസിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തശ്ശിയായിരുന്നു (ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ സഹോദരി) വളർത്തിയത്.
ജൂലിയ സീസറിസ് എന്നായിരുന്നു ഇവരുടെ പേര്.
ബി.സി 52-ലോ 51-ലോ ജൂലിയ സീസറിസ് മരിച്ചു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തശ്ശിയുടെ സംസ്കാരച്ചടങ്ങിൽ പ്രസംഗിച്ചത് ഒക്റ്റാവിയസ് ആയിരുന്നു.
ഇതിനു ശേഷം ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയും രണ്ടാനച്ഛനും ഒക്റ്റാവിയസ്സിനെ വളർത്തുന്നതിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്താൻ തുടങ്ങി.
ഇതിനു നാലു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഒക്റ്റാവിയസ് തനിക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായതിന്റെ ഛിഹ്നമായ ടോഗ വിറിലിസ് ധരിക്കുവാനാരംഭിച്ചു.
ബി.സി. 47-ൽ ഇദ്ദേഹത്തെ പോണ്ടിഫുകളുടെ കോളേജിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത വർഷം ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസ് നടത്താനുള്ള ചുമതല ഇദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു.
ജൂലിയസ് സീസർ പണികഴിപ്പിച്ച വീനസ് ജെനട്രിക്സിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥമാണ് ഒളിമ്പിക്സ് നടത്തപ്പെട്ടത്.
ഡമാസ്കസിലെ നിക്കോളസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ സീസർ ആഫ്രിക്കയിലേയ്ക്ക് പടനയിച്ചപ്പോൾ അനുഗമിക്കണമെന്ന് അഗസ്റ്റസിന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അമ്മയുടെ എതിർപ്പിനെത്തുടർന്ന് അത് വേണ്ടെന്നു വച്ചു.
ബി.സി. 46-ൽ ഹിസ്പാനിയയിലേയ്ക്ക് സീസറിനെ അനുഗമിക്കുവാൻ അമ്മ സമ്മതിച്ചെങ്കിലും ഒക്റ്റാവിയസിന് അസുഖം ബാധിച്ചതിനാൽ യാത്ര നടന്നില്ല.
പോമ്പിയുടെ സൈന്യത്തിനെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്യുകയായിരുന്നു സീസറിന്റെ ഉദ്ദേശം.
രോഗം ഭേദമായശേഷം ഇദ്ദേഹം യുദ്ധമുന്നണിയിലേയ്ക്ക് കപ്പലിൽ യാത്ര പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും കപ്പൽച്ചേതത്തെത്തുടർന്ന് പാതിവഴിയിൽ തടസ്സമുണ്ടായി.
ഒരു സംഘം സൈനികരുമായി ഒക്റ്റാവിയസ് ശത്രുമേഖലയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്ത് സീസറുടെ സൈന്യവുമായി ചേർന്നു.
ഇത് സീസറിനെ വളരെ ആകർഷിക്കുകയുണ്ടായത്രേ.
ഈ സമയത്ത് തന്റെ വണ്ടിയിൽ യാത്ര ചെയ്യാൻ സീസർ ഒക്റ്റാവിയസിനെ അനുവദിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് വെല്ലേയസ് പേറ്റർകുലസ് പറയുന്നത്.
റോമിൽ തിരിച്ചെത്തിയശേഷം സീസർ ഒരു പുതിയ വില്പത്ര തയ്യാറാക്കി വെസ്റ്റൽ കന്യകമാരെ ഏൽപ്പിച്ചു.
ഇതനുസരിച്ച് ഒക്റ്റാവിയസ്സിനായിരുന്നു സീസറിന്റെ സ്വത്തുക്കളുടെ പ്രധാന അവകാശം.
അവലംബം ↑ Suetonius, Augustus 7 ↑ 5–6 on-line text .
↑ Rowell (1962), 14.
↑ Chisholm (1981), 23.
↑ Suetonius, Augustus 4–8 ; Nicolaus of Damascus , Augustus 3.
Archived 2007-07-14 at the Wayback Machine .
↑ Suetonius, Augustus 8.1 ; Quintilian , 12.6.1 .
1 2 Suetonius, Augustus 8.1 ↑ Nicolaus of Damascus, Augustus 4.
1 2 Rowell (1962), 16.
↑ Nicolaus of Damascus, Augustus 6.
↑ Velleius Paterculus 2.59.3 .
↑ Suetonius, Julius 83 .
ഗ്രന്ഥസൂചിക Ando, Clifford , Imperial ideology and provincial loyalty in the Roman Empire , University of California Press, 2000.
Bivar, A.D.H. (1983).
"The Political History of Iran Under the Arsacids", in The Cambridge History of Iran (Vol 3:1), 21–99.
Edited by Ehsan Yarshater.
London, New York, New Rochelle, Melbourne, and Sydney: Cambridge University Press.
ISBN 978-0-521-20092-9 .
Blackburn, Bonnie and Holford-Strevens, Leofranc.
The Oxford Companion to the Year .
Reprinted with corrections 2003.
Bourne, Ella.
"Augustus as a Letter-Writer", Transactions and Proceedings of the American Philological Association (Volume 49, 1918): 53–66.
{{ cite book }} : | editor= has generic name ( help ) Brosius, Maria.
The Persians: An Introduction .
London New York: Routledge.
ISBN 978-0-415-32089-4 (hbk).
Encyclopedia of the Roman Empire .
New York: Facts on File Inc. ISBN 978-0-8160-3182-5 Chisholm, Kitty and John Ferguson.
Rome: The Augustan Age; A Source Book .
Oxford: Oxford University Press, in association with the Open University Press.
ISBN 978-0-19-872108-6 Dio, Cassius .
(1987) The Roman History: The Reign of Augustus .
Translated by Ian Scott-Kilvert.
ISBN 978-0-14-044448-3 .
Davies, Mark; Swain, Hilary; Davies, Mark Everson, Aspects of Roman history, 82 BC-AD 14: a source-based approach , Taylor Francis e-Library, 2010.
Eck, Werner ; translated by Deborah Lucas Schneider; new material by Sarolta A. Takács.
(2003) The Age of Augustus .
Oxford: Blackwell Publishing (hardcover, ISBN 978-0-631-22957-5 ; paperback, ISBN 978-0-631-22958-2 ).
Eder, Walter.
"Augustus and the Power of Tradition", in The Cambridge Companion to the Age of Augustus (Cambridge Companions to the Ancient World) , ed.
Karl Galinsky, 13–32.
Cambridge, MA; New York: Cambridge University Press (hardcover, ISBN 978-0-521-80796-8 ; paperback, ISBN 978-0-521-00393-3 ).
Everitt, Anthony (2006) Augustus: The Life of Rome's First Emperor .
Random House Books.
ISBN 1-4000-6128-8 .
Gruen, Erich S. (2005).
"Augustus and the Making of the Principate", in The Cambridge Companion to the Age of Augustus (Cambridge Companions to the Ancient World) , ed.
Karl Galinsky, 33–51.
Holland, Richard, Augustus, Godfather of Europe , Sutton Publishing, 2005.
Kelsall, Malcolm.
"Augustus and Pope", The Huntington Library Quarterly (Volume 39, Number 2, 1976): 117–131.
Raaflaub, Kurt A.; Toher, Mark, Between republic and empire: interpretations of Augustus and his principate , University of California Press, 1993.
Rowell, Henry Thompson.
The Centers of Civilization Series: Volume 5; Rome in the Augustan Age .
Norman: University of Oklahoma Press.
ISBN 978-0-8061-0956-5 Scott, Kenneth.
"The Political Propaganda of 44–30 B.C." Memoirs of the American Academy in Rome , Vol.
11, (1933), pp. 7–49.
Shaw-Smith, R. "A Letter from Augustus to Tiberius", Greece Rome (Volume 18, Number 2, 1971): 213–214.
Shotter, D.C.A. "Tiberius and the Spirit of Augustus", Greece Rome (Volume 13, Number 2, 1966): 207–212.
Smith, R.R.R., "The Public Image of Licinius I: Portrait Sculpture and Imperial Ideology in the Early Fourth Century", The Journal of Roman Studies , Vol.
87, (1997), pp. 170–202, JSTOR Southern, Pat.
Augustus .
ISBN 978-0-415-16631-7 .
Starr, Chester G., Jr. "The Perfect Democracy of the Roman Empire", The American Historical Review (Volume 58, Number 1, 1952): 1–16.
Walker, Susan, and Burnett, Andrew, The Image of Augustus , 1981, British Museum Publications, ISBN 0714112704 Wells, Colin Michael, The Roman Empire , Harvard University Press, 2004.
കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Bleicken, Jochen.
Augustus.
Everitt, Anthony.
The First Emperor: Caesar Augustus and the Triumph of Rome .
London: John Murray, 2007.
ISBN 978-0719554957 .
Galinsky, Karl.
Augustan Culture .
Princeton, NJ: Princeton University Press, 1998 (paperback, ISBN 978-0-691-05890-0 ).
Augustus: Image and Substance .
London: Longman, 2010.
ISBN 978-0582894211 .
Lewis, P. R. and G. D. B. Jones, Roman gold-mining in north-west Spain , Journal of Roman Studies 60 (1970): 169–85 Jones, R. F. J. and Bird, D. G., Roman gold-mining in north-west Spain, II: Workings on the Rio Duerna , Journal of Roman Studies 62 (1972): 59–74.
Jones, A.H.M. "The Imperium of Augustus", The Journal of Roman Studies , Vol.
41, Parts 1 and 2.
(1951), pp. 112–119.
Jones, A.H.M. Augustus .
London: Chatto Windus, 1970 (paperback, ISBN 978-0-7011-1626-2 ).
Osgood, Josiah.
Caesar's Legacy: Civil War and the Emergence of the Roman Empire .
New York: Cambridge University Press (USA), 2006 (hardback, ISBN 978-0-521-85582-2 ; paperback, ISBN 978-0-521-67177-4 ).
Raaflaub, Kurt A. and Toher, Mark (eds.).
Between Republic and Empire: Interpretations of Augustus and His Principate .
Berkeley; Los Angeles: University of California Press, 1993 (paperback, ISBN 978-0-520-08447-6 ).
Reinhold, Meyer.
The Golden Age of Augustus (Aspects of Antiquity) .
Toronto, ON: Univ. of Toronto Press, 1978 (hardcover, ISBN 978-0-89522-007-3 ; paperback, ISBN 978-0-89522-008-0 ).
Roebuck, C. (1966).
The World of Ancient Times .
Southern, Pat.
Augustus (Roman Imperial Biographies) .
New York: Routledge, 1998 (hardcover, ISBN 978-0-415-16631-7 ); 2001 (paperback, ISBN 978-0-415-25855-5 ).
Zanker, Paul.
The Power of Images in the Age of Augustus (Thomas Spencer Jerome Lectures) .
Ann Arbor, MI: University of Michigan Press, 1989 (hardcover, ISBN 978-0-472-10101-6 ); 1990 (paperback, ISBN 978-0-472-08124-0 ).
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ അഗസ്റ്റസ് വിക്കിപീഡിയയുടെ സഹോദര സംരംഭങ്ങളിൽ നിർവചനങ്ങൾ വിക്കിനിഘണ്ടുവിൽനിന്ന് മീഡിയ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽനിന്ന് വാർത്തകൾ വിക്കിന്യൂസിൽനിന്ന് ഉദ്ധരണികൾ വിക്കിക്വോട്ട്സിൽനിന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിക്കിസോഴ്സിൽനിന്ന് പാഠപുസ്തകങ്ങൾ വിക്കിബുക്സിൽനിന്ന് പഠനസഹായികൾ വിക്കിവാഴ്സിറ്റിയിൽനിന്ന് പ്രാധമിക സ്രോതസ്സുകൾ Cassius Dio's Roman History: Books 45–56, English translation Gallery of the Ancient Art: August Humor of Augustus Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine .
Life of Augustus by Nicolaus of Damascus , English translation Suetonius' biography of Augustus, Latin text with English translation The Res Gestae Divi Augusti (The Deeds of Augustus, his own account : complete Latin and Greek texts with facing English translation) The Via Iulia Augusta: road built by the Romans; constructed on the orders of Augustus between the 13–12 B.C. Archived 2006-11-17 at the Wayback Machine .
ദ്വിതീയ സ്രോതസ്സുകൾ Augustus —short biography at the BBC Brown, F. The Achievements of Augustus Caesar Archived 2017-08-14 at the Wayback Machine .
, Clio History Journal, 2009.
"Augustus Caesar and the Pax Romana" —essay by Steven Kreis about Augustus's legacy "De Imperatoribus Romanis" —article about Augustus at Garrett G. Fagan's online encyclopedia of Roman Emperors Octavian / Augustus Archived 2007-09-12 at the Wayback Machine .
—pages by Yong-Ling Ow കുറിപ്പുകൾ ↑ Suetonius, Augustus The "Marcus Octavius" vetoing the agrarian law suggested by Tiberius Gracchus in 133 BC may have been his ancestor.
1–4 .
വിഷി ഫ്രാൻസ്
ഫ്രാൻസിലെ വിഷി ( / ˈ v ɪ ʃ i / );  (വിച്ചി എന്നും പറയും) എന്ന പട്ടണം ആസ്ഥാനമാക്കി 1940 മുതൽ 1944 വരെ മാർഷൽ പേറ്റന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നില നിന്ന ഭരണകൂടത്തേയും കാലഘട്ടത്തേയുമാണ് വിഷി ഫ്രാൻസ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ജർമൻ അധീനതയിലായിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തെ ഇരുണ്ട വർഷങ്ങൾ (annees Noires) എന്നും ഫ്രഞ്ചു ചരിത്രകാരന്മാർ വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യ നാളുകളിലെ  സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ ജർമനി ഫ്രാൻസിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ ജനറൽ മോറിസ് ഗാംലിനു പരകമായി ജനറൽ മാക്സീൻ വേഗാൻഡ് സഖ്യകക്ഷികളുടെ സൈനികത്തലവനായി രംഗത്തെത്തി.
യുദ്ധോപദേഷ്ടാവും ഉപപ്രധാനമന്ത്രിയുമായി എൺപത്തിനാലുകാരനായ മാർഷൽ ഫിലിപ്പ്  പേറ്റൻ ചുമതലയേറ്റു.
1940 മേയ് 16-ന് ജർമൻ സൈന്യം ഫ്രാൻസിന്റെ അതിർത്തി കടന്നു.
ജർമനിയെ ചെറുത്തുനില്ക്കണമെന്നും അതല്ല ജർമനിയുമായി യുദ്ധം നിറുത്തൽ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പു വെക്കുകയാണ് വേണ്ടതെന്നുമുളള രണ്ടു പക്ഷക്കാർ സർക്കാറിലും, സൈന്യത്തിലും പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിലും രൂപം കൊണ്ടു.
ജൂൺ ആദ്യവാരത്തിൽ ജർമൻ സൈന്യത്തിനു മുന്നിൽ ഫ്രഞ്ചു തലസ്ഥാനമായ പാരിസിന്റെ പതനം ഉറപ്പായി.
ജൂൺ 10-ന് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തത്കാല ആസ്ഥാനം ആദ്യം ടൂസിലേക്കും പിന്നീട് ബോർദോവിലേക്കും മാറി.
ബ്രിട്ടൻറെ പിന്തുണയോടെ ചെറുത്തു നില്ക്കണമെന്ന അഭിപ്രായക്കാരായിരുന്നു പ്രധാനമന്ത്രി പോൾ റെയ്നാഡും, ബ്രിഗേഡിയർ ചാൾസ് ഡി ഗാളും .
മറിച്ച് ജർമനിയുമായി ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തണമെന്ന പക്ഷക്കാരായിരുന്നു ഉപപ്രധാനമന്ത്രി പേറ്റനും സൈനികത്തലവൻ വേഗാൻഡും.
അതോടെ   ഭരണനേതൃത്വം   ഉപ പ്രധാനമന്ത്രി മാർഷൽ പേറ്റനു കൈമാറാൻ   പ്രധാനമന്ത്രി പോൾ റെയ്നാഡ് നിർബന്ധിതനായി.
ജൂൺ പതിനേഴിന് പേടൈന്റെ ഭരണകൂടം യുദ്ധവിരാമം( ആർമിസ്റ്റൈസ് ) പ്രഖ്യാപിച്ചു, അഞ്ചു  ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം ജൂൺ 22-ന് ഹിറ്റലറുമായി ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവെക്കുകയും ചെയ്തു.
24 നിബന്ധനകളുണ്ടായിരുന്ന ഈ ഉടമ്പടിയുടെ മുഖ്യ വ്യവസ്ഥകൾ ഇപ്രകാരമായിരുന്നു.
ഫ്രാൻസ് രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെടും  വടക്ക് ജർമൻ അധീനമേഖലയും തെക്ക് സ്വതന്ത്ര മേഖലയും.
ഫ്രഞ്ച് സൈന്യം തത്കാലം പിരിച്ചു വിടപ്പെടും.
ആഭ്യന്തര നിയമസമാധാന നടപടികൾക്ക് ആവശ്യമായത്ര പേരെ മാത്രം നിലനിർത്തും.
നാവികസേനയും കപ്പലുകളും നിഷ്ക്രിയമാക്കപ്പെടും .
ഫ്രാൻസിലെ ജർമൻ സൈന്യത്തിന്റെ ചെലവ് ഫ്രാൻസ് വഹിക്കും.
ഫ്രഞ്ചുകാരായ യുദ്ധത്തടവുകാർ യുദ്ധം കഴിയുന്നതുവരെ ജർമനിയുടെ കീഴിലായിരിക്കും.
ഡിഗാളും റെയ്നാഡും അനുയായികളോടൊപ്പം ബ്രിട്ടനും  ആൾജീറിയയും  ആസ്ഥാനമാക്കി ചെറുത്തു നില്പ് തുടരാൻ നിശ്ചയിച്ചു.
ഫ്രാൻസ് ജർമൻ അധീനതയിൽ.
1942-നവമ്പറിൽ ജർമനി ദക്ഷിണമേഖലയും കീഴടക്കി വിഷി കാലഘട്ടം ഭരണകൂടം
യുദ്ധവിരാമത്തെ അനുകൂലിച്ചവരായിരുന്നു പേറ്റന്റെ മന്ത്രിസഭാംഗങ്ങൾ.
ജൂൺ 23-ന് ലാവൽ ഉപപ്രധാന മന്ത്രിയായി ചുമതലയേറ്റു.
ജൂലൈ ഒന്നിന് ഫ്രാൻസിന്റെ ഔദ്യോഗിക തലസ്ഥാനം  തെക്കൻ മേഖലയിലെ വിഷിയിലേക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ജൂലൈ ഒമ്പതിന്  പേറ്റനെ സർവ്വാധികാരിയായി പ്രഖ്യാപിക്കണമെന്നുമുളള ലാവലിന്റെ പ്രമേയത്തെ  ഫ്രാൻസിന്റെ ജനപ്രതിനിധി സഭ വൻപിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ   അനുകൂലിച്ചു (അനുകൂലം 624, പ്രതികൂലം 4) .
ഭരണഘടനയിൽ ഭേദഗതികൾ വരുത്തണമെന്ന പ്രമേയവും  പാസ്സാക്കി.
(569അനുകൂല വോട്ടുകൾ, 80പ്രതികൂല വോട്ടുകൾ, (ഇവർ പിന്നീട് വിഷി80 എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ടു ).
ജൂലൈ 11-ന് മന്ത്രിമാരെ നിയമിക്കാനും പിരിച്ചു വിടാനും മന്ത്രി സഭയിലൂടെ നിയമഭേദഗതികൾ വരുത്താനുമടക്കം സർവവിധ എക്സിക്യൂട്ടിവ് ലെജിസ്ലേറ്റീവ് അധികാരങ്ങളും   പേറ്റനിൽ നിക്ഷിപ്തമാവുകയും പാർലമെന്റ് അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് നീട്ടിവെക്കുകയും ചെയ്തതോടെ ഫ്രാൻസ് റിപ്പബ്ലിക്ക് അല്ലാതായിത്തീർന്നു.
1941-ജനവരിയിൽ തൃപ്തികരമായ വിധത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കാത്ത  സർക്കാർ ജീവനക്കാരെ പിരിച്ചു വിടാനുളള അധികാരം കൂടി   പേറ്റനിൽ നിക്ഷിപ്തമായി.
നയങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ
അധിനിവേശ രാജ്യമായ ജർമനിയുടെ നിലപാടും നയങ്ങളും വിഷി ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചു.
ജർമനിയെ പ്രീണിപ്പിക്കുന്നത് ഫ്രാൻസിന്റെ ഭാവിയെ സുരക്ഷിതമാക്കുമെന്ന് വിഷി ഭരണകൂടം വിശ്വസിച്ചു .
ജൂതവിവേചനം,  തീവ്രദേശീയതാ വാദം യഹൂദർ നിർബന്ധമായും ധരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന അടയാളചിഹ്നം- ദാവീദിന്റെ നക്ഷത്രം
ഫ്രഞ്ചു ദേശീയബോധം വളത്തിയെടുക്കാൻ ഗവർമെന്റും തീവ്രവലതുപക്ഷകക്ഷികളും ഈ അവസരം ഉപയോഗിച്ചു.
ഫ്രാൻസിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മുദ്രവാക്യം സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം സഹോദര്യം എന്നതിൽ നിന്നു തൊഴിൽ, കുടുംബം, സ്വദേശം എന്നായി മാറി.
ജൂതവംശജരെ പാർശ്വവത്കരിക്കാനുളള നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലായി.
, , ജൂലൈ 12, 1940  ഈ ഉത്തരവു പ്രകാരം പിതാവ് ഫ്രഞ്ചുകാരനാണെങ്കിൽ മാത്രമേ മന്ത്രിസഭയിൽ സ്ഥാനമുളളുവെന്നു വന്നു.
ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം ഈ നിബന്ധന മറ്റു തൊഴിൽമേഖലകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.
(സർക്കാർ ജീവനക്കാർ, അധ്യാപകർ,ഡോക്റ്റർമാർ,അഭിഭാഷകർ ) ജൂലൈ 22, 1940  ഈ ഉത്തരവു പ്രകാരം 1927 മുതൽ പൗരത്വം ലഭിച്ചവരുടെ കേസുകൾ പുനപരിശോധനക്കു വിധേയമായി.
ആഗസ്റ്റ് ,13, 1940 -രഹസ്യസംഘടനകൾ നിയമവിരുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടു.
ജൂത-ബോൾഷെവിക് ഗൂഢാലോചനക്കെതിരായുളള നീക്കമായിരുന്നു ഇത്.
തങ്ങൾ ഇത്തരം കക്ഷികളിലെ അംഗങ്ങളല്ലെന്ന് സർക്കാർ ജീവനക്കാർ സത്യവാങ്മൂലം നല്കേണ്ടിയിരുന്നു.
ആഗസ്റ്റ് 17,1940 ജർമൻ അധീനഫ്രാൻസിൽനിന്ന് വിഷിഫ്രാൻസിലേക്കു കടന്ന ജൂതന്മാർക്ക് തിരിച്ചുപോകാനുളള അവകാശം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു.
ആഗസ്റ്റ് 27, 1940 മതവിദ്വേഷം നിറഞ്ഞ  പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾക്കുളള നിരോധനാജ്ഞ ഗവർമെന്റ് പിൻവലിച്ചു.
ഒക്റ്റോബർ 3, 1940  യഹൂദത നിർവചിക്കപ്പെട്ടു.
ഒരു വ്യക്തിയുടെ  മാതാപിതാമഹരിൽ  മൂന്നു പേർ ജൂതന്മാരാണെങ്കി അയാൾ ജൂതനാണെന്ന് വിധിക്കപ്പെട്ടു.
മാതാ-പിതാമഹരിൽ രണ്ടുപേർ  ജൂതരും അയാൾ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ജൂതവംശത്തിൽ നിന്നുമാണെങ്കിലും അയാൾ ജൂതനെന്ന് പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു.
അത്തരക്കാർ പല തൊഴിൽമേഖലകളിൽ നിന്നും അകറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടു.
ഒക്റ്റോബർ 20-നകം അവർ അടുത്തുളള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പേരും മറ്റു വിവരങ്ങളും  നല്കേണ്ടിയിരുന്നു.
മാർച്ച്9, 1941  ജൂതവാണിജ്യസ്ഥാപനങ്ങൾ വില്ക്കാനും വാങ്ങാനും പ്രത്യേക അനുവാദം നേടിയിരിക്കണം.
രാഷ്ട്രീയ കലാ-സാംസ്കാരിക മേഖലകൾ ഭരണാധികാരികൾ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ, ഒത്തുകളിക്കാർ, ഗസ്റ്റപോ
മാർഷൽ പേറ്റൻ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സർവാധികാരി ആയതോടെ പെയർ ലാവൽ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
പേറ്റനും ലാവലും ഹിറ്റ്ലറുമായി       കൂടിക്കാഴ്ചകൾ നടത്തി.
ലാവലിന്റെ വർദ്ധിച്ചു വന്ന പ്രാധാന്യത സഹപ്രവർത്തകരെ അസൂയാലുക്കളാക്കി.
കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് (1940 ഡിസമ്പർ- 1942 ഏപ്രിൽ) ലാവലിന് സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.
ഫ്രാന്സ്വാ ഡർലാനാണ് പകരം പ്രധാനമന്ത്രി പദമേറ്റത്.
1942 ഏപ്രിലിൽ വീണ്ടും പ്രധാനമന്ത്രിയായ ലാവൽ 1944 ആഗസ്റ്റ് വരെ ആ പദവിയിൽ തുടർന്നു.
ജർമൻ അധിനിവേശരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ പ്രാദേശികഭരണം ഫ്രഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ തന്നേയാണ് നിർവഹിച്ചത്.
ഫ്രഞ്ച് സൈന്യത്തിന്റെ (മിലിസി എന്ന് ഫ്രഞ്ചിൽ) അധികാരി ജോസെഫ് ഡർനാൻഡും ജൂതസംബന്ധിയായ വിഭാഗത്തിന്റെ അധികാരി ലൂയി ഡാർക്വീറും ആയിരുന്നു.
, നാസി ഗസ്റ്റപ്പോയുടെ ഉപശാഖയായ ഫ്രഞ്ച് ഗസ്റ്റപ്പോയുടെ സകല പ്രവർത്തനങ്ങളും ഹെന്റി ലാഫോണ്ട്, പെയർ ലൗട്രേൽ എന്ന രണ്ടു ഫ്രഞ്ചു ക്രിമിനലുകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
ഇവർക്കു കൂട്ടായി മുൻപോലീസ് അധികാരി പെയർ ബോണിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബോണി-ലഫോണ്ട്  എന്ന ഈ കൂട്ടായ്മയുടെ   കേന്ദ്രസ്ഥാനം പാരിസിന്റെ പതിനാറാം വാർഡിലെ ലൂരിസ്റ്റൺ അവെന്യുവിൽ തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നാം നമ്പർ കെട്ടിടമായിരുന്നു.
നാസി ജർമനിയുമായി ഒത്തുകളിക്കാൻ തയ്യാറായവരുടെ ഒരു പുതിയ വർഗം തന്നെ ഉണ്ടായി.
Collabo എന്ന് ഫ്രഞ്ചിലും collaborators എന്ന ഇംഗ്ലീഷിലും ഇവർ അറിയപ്പെട്ടു.
തീവ്ര വനലതുപക്ഷ സംഘടനകളായ മൂവ്മെന്റ് ഫ്രാൻസിസ്റ്റ്, എൽ.വി.എഫ്( ബോൾഷെവിസ്റ്റ് വിരുദ്ധക്കൂട്ടായ്മ) എന്നിവ രൂപീകരിച്ച  മാർസെൽ ബുക്കാർഡ്, ഷാക് ഡോറിയോ എഴുത്തുകാരായ റോബർട്ട് ബ്രാസിലാഷ് , ലൂയി ഫെർഡിനൻഡ് സെലിൻ , പെയർ ഡ്രിയു റോഷെൽ , ലൂസിയൻ റെബാറ്റെറ്റ് , ഷാൾസ് മോറാസ് ,  പ്രസിദ്ധ ഫാഷൻ ഡിസൈനർ കോകോ ഷാനെൽ ഇവരൊക്കെ  ജർമൻ അധികാരികളുമായി സഹകരിക്കാൻ തയ്യാറായി.
, കലാസാഹിത്യരംഗം
പേറ്റൻ-നാസി നയങ്ങളോട് അനുകൂലിക്കാതിരുന്ന പല കലാകാരന്മാരും മൗനം പാലിക്കുകയോ ഫ്രാൻസ് വിടുകയോ ചെയ്തു.
ഉദാഹരണത്തിന് കവി റെനെ ഷാർ  എഴുത്തു നിർത്തി.
ചിത്രകാരൻ മാർക് ഛഗൽ, വൈമാനികനും സാഹിത്യകാരനുമായിരുന്ന  ഓട്വാൻ സാന്തെക്സുപെറി എന്നിവർ അമേരിക്കയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഫ്രാൻസിൽത്തന്നെ തുടർന്നവർ സ്വന്തമായ മാർഗങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.
ഇടതുപക്ഷ കവി ലൂയി ആരഗൺ രഹസ്യമായി വിപ്ലവകവിതകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ആൻഡ്രേ ഗീഡ് , ആൻഡ്രേ മാർലോ , സാർത്ര് , കമ്യു എന്നിവർ ഫ്രഞ്ചു പ്രതിരോധത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നവരായിരുന്നു.
കമ്യു തന്റെ  പ്ലേഗ് എന്ന നോവലിൽ ഈ കാലഘട്ടത്തെ പരോക്ഷമായി  അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
പേറ്റൻ-നാസി അനുകൂലികൾക്ക്  ഇത്തരം തടസ്സങ്ങളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
തീവ്രദേശീയവാദികളും ജൂതവിരോധികളുമായിരുന്ന ലൂസിയൻ റെബാറ്റെറ്റ് , ലൂയി ഫെർഡിനൻഡ് സെലിൻ , മോറിസ് പൂജോ , പെയർ ഡ്രിയു ലാറോഷെൽ , ചാൾസ് മൗറാസ് , റോബർട്ട് ബ്രാസില്ലാഷ് , മോറിസ് ബാരെസ് , പോൾ ഡിറോലീഡ് എന്നിവർ  തങ്ങളുടെ ആശയങ്ങൾ  എഴുത്തിലൂടേയും പ്രഭാഷണങ്ങളിലൂടേയും ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിച്ചു.
മാധ്യമങ്ങൾ 1826 logo ലുഫിഗാറോ (Le Figaro)1826-ൽ പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ച  പത്രത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം 1940-44 കാലത്ത്  മുടങ്ങി.
നാസി നിബന്ധനകൾക്കു കീഴ്പെടുന്നതിനേക്കാളും ഭേദം പ്രസിദ്ധീകരണം നിർത്തിവെക്കലാണെന്ന് പത്രാധിപന്മാർ വിശ്വസിച്ചു.
1944-ൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോൾ അതേ പേരിൽ പുനഃ രംഗത്തെത്തി.
ലാക്ഷൺ ഫ്രാൻസേസ് (L'Action Française )-  പുജോയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ലാക്ഷൺ ഫ്രാൻസേസ് എന്ന വലതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനവും അതേ പേരിലുളള മുഖപത്രവും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്  1899-ലാണ്.
ഡ്രെയ്ഫസ് സംഭവത്തെത്തുടർന്നുണ്ടായ ഇടതു-വലതുപക്ഷ ധ്രുവീകരണമാണ് ഇതിനു കാരണമായത്..
1944-ൽ പ്രസിദ്ധീകരണം നിലച്ചു.
പാരിസ് സ്വാ (Paris Soir പാരിസ് സായാഹ്നം)-1923-ൽ പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ച ഈ പത്രം യുദ്ധകാലത്ത്  നാസി അധീനതയിലായി.
1944 - ൽ പ്രസിദ്ധീകരണം നിലച്ചു.
1940 മാർച്ചിൽ ആൾജിയേഴ്സിൽ നിന്ന് പാരിസിലെത്തിയ കമ്യു ആദ്യം ജോലിക്കു ചേർന്നത്  പാരിസ് സ്വായിലാണ് .
ഷെസ്വിപാർതു (Je suis partout ഞാൻ സർവവ്യാപി))    സ്പഷ്ടമായ വലതു പക്ഷച്ചായ്വും  അതിനിശിതമായ   സെമിറ്റിക് വിരോധവും ഈ പത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു.
1940-ൽ റെയ്നാഡിന്റെ സർക്കാർ പത്രത്തിന് വിലക്കു കല്പിച്ചു.
ഫ്രാൻസ് നാസികൾക്കു കീഴ്പ്പെട്ടതോടെ ഷെസ്വിപാർതു വീണ്ടും രംഗത്തെത്തി.
, മാർച്ച് 1890.
പിലോറി -(Au Pilori or Le Pilori  കഴുമരം അഥവാ മുക്കാലി) ജൂതവിരുദ്ധ പത്രം.
-1938- സ്ഥാപിതം 1944 വരെ നില നിന്നു.
ഈ പത്രത്തിൽ ലൂയി ഫെർഡിനൻഡ് സെലീൻ  ജൂതർക്കെതിരെ പ്രകോപനപരമായ ലേഖനങ്ങളും കത്തുകളും എഴുതി ലാ ഷെർബ് (La Gerbe, തരംഗം)- ജൂലൈ 1940-ൽ  ആരംഭിച്ച പത്രം ആഗസ്റ്റ് 1944 വരെ നിലനിന്നു.
പാരീസിലെ ജർമൻ അംബാസഡർ ഓട്ടോ അബെറ്റ്സിന്റെ പ്രത്യക്ഷ പിന്തുണയോടെ നിലവിൽ വന്ന ഈ പത്രത്തിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യം നാസികളുടെ സാംസ്കാരിക രാഷ്ട്രീയ ചിന്താധാരകൾ പ്രചരിപ്പിക്കലായിരുന്നുവെന്ന്  അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ലു-ടോം (Le Temps ദി ടൈംസ്)-1861-ൽ പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ച ഈ പത്രം 1942 നവമ്പർ വരെ നിലനിന്നു.
നാസികളുടെ ചേരിയിൽ ചേർന്നതായി ആരോപണങ്ങൾ ഉയർന്നിരുന്നു.
പത്രത്തിന്റെ 1861 മുതലുളള   ഡിജിറ്റൽ കോപ്പികൾ ലഭ്യമാണ്.
1944-ൽ, യുദ്ധാനന്തരം  Le Monde എന്ന പേരിൽ വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ചു.
റെസിസ്റ്റെൻസ് (Resistence) കോമ്പാറ്റ് (Combat ) പ്രതിരോധസംഘത്തിന്റെ മുഖപത്രമായിരുന്നു.
കമ്യു, സാർത്ര് എന്നിവരുടെ ലേഖനങ്ങളും മുഖപ്രസംഗങ്ങളും  നിരന്തരം ഈ പത്രത്തിൽ  പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
റേഡിയോ നാഷണേൽ വിഷി സർക്കാറിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
റേഡിയോ പാരീസ് ജർമൻ നിയന്ത്രണത്തിലും.
ബി.ബി.സിയുടെ ഫ്രാൻസേ പാർലെ ഫ്രാൻസേ (ഫ്രാൻസിനോട് ഫ്രഞ്ചിൽ) എന്ന പരിപാടിയിലൂടെ  വിഷി ഗവർമന്റിനെ  ധിക്കരിക്കാനും ചെറുത്തു നില്പിൽ പങ്കുചേരാനും  ഡിഗാൾ ഫ്രഞ്ചുജനതയോട് ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
ജൂതവേട്ടകൾ വിലോഡ്രോം ഡിവേർ, പാരിസ്:16 ജൂലൈ 1942
ഫ്രഞ്ചു ജൂതന്മാരെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന ചർച്ചകൾക്കായി 1942 മേയ് 5-ന്  നാസി മേലധികാരി  റെയിൻഹാഡ് ഹെയ്ഡ്രിച് പാരിസിലെത്തി.
ജൂലൈ ഒന്നിന് അഡോൾഫ് ഐക്മാനും പാരിസിലെത്തി.
ജൂതന്മാരെ ഒന്നടങ്കം വളഞ്ഞു പിടിക്കാനായിരുന്നു പരിപാടി.
പാരിസിലെ വിഷി പോലീസ് അധികാരി റിനി ബൂസ്കെറ്റ്  ഫ്രഞ്ചു  പോലീസിന്റെ സമ്പൂർണസഹായം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
1942 ജൂലൈ  16-ന് രാത്രിയോടെ പാരിസിലെ അഞ്ചു വാർഡുകളിൽ നിന്നായി  പതിമൂവായിരത്തിൽ പരം ജൂതന്മാർ സ്ത്രീപുരുഷപ്രായഭേദമെന്യെ  പിടിക്കപ്പെട്ടു.
ഇതിൽ നാലായിരത്തോളം കുട്ടികളായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഇവർ നഗരമധ്യത്തിലെ ഇൻഡോർ സ്റ്റേഡിയത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു.
ശൈത്യകാലത്തെ സൈക്കിൾ മത്സരത്തിനായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട സ്റേറേഡിയത്തിന്റെ നാലുവശവും മുകൾഭാഗവും അടച്ചു മൂടിക്കെട്ടിയതായിരുന്നു.
പ്രഥമികാവശ്യങ്ങൾക്കുപോലും സൗകര്യങ്ങളില്ലാതിരുന്ന   ഇതിനകത്ത്   ജൂതത്തടവുകാർക്ക് അഞ്ചു ദിവസം കഴിച്ചു കൂട്ടേണ്ടിവന്നു.
പലരും മരിച്ചുപോയി, ചെലർ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു, ശേഷിച്ചവർ ജർമൻ കോൺസൻട്രേഷൻ കാമ്പുകളിലേക്ക്  കയറ്റി അയക്കപ്പെട്ടു.
, , , , ജൂതരഹിത ബോർദോ
ബോർദോ പ്രാന്തത്തെ ജൂതവിമുക്തമാക്കാൻ മുൻകൈയെടുത്തത്   പോലീസ് മേധാവി മോറിസ് പപോൺ ആയിരുന്നു.
സ്ത്രീപുരുഷപ്രായഭേദമെന്യെ  ജൂതരെ  പന്ത്രണ്ടു തീവണ്ടികളിൽ കയറ്റി   ഓഷ്വിറ്റിസിലെ  ജർമൻ തടങ്കൽപ്പാളയത്തിലേക്കയക്കാനുള്ള പദ്ധതി ആസൂത്രണം ചെയ്തത് പപോണായിരുന്നു.
, , വിഷി ഭരണം-അവസാനഘട്ടം
1944 ജൂലൈ അവസാനത്തോടെ പരാജയം ഉറപ്പായതോടെ ജർമൻ സൈന്യം യുദ്ധമുന്നണികളിൽനിന്നും അധിവേശിത പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ തുടങ്ങി.
ഓഗസ്റ്റിൽ  ജർമൻ അധികാരികൾ പേറ്റനേയും ലാവലിനേയും  ബലപൂർവം ജർമനിയിലേക്കു കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി.
പേറ്റന് ഫ്രാൻസ് വിടാൻ തീരെ സമ്മതമില്ലായിരുന്നു.
ഫ്രഞ്ച്-ജർമൻ അതിർത്തിയിലെ സുഖവാസകേന്ദ്രമായ സിഗ്മാറിങ്കനിലെ കോട്ടയിലാണ് ഇവരെ തടവിൽ പാർപ്പിച്ചത്.