smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഭാസനാൽ രചിയ്ക്കപ്പെട്ട പ്രതിജ്ഞായൗഗന്ധരായണം നാടകത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അങ്കമാണ് മന്ത്രാങ്കം .
ഉജ്ജയിനിയിലെ രാജാവായ മഹാസേനൻ തന്റെ പുത്രിയായ വാസവദത്തയ്ക്ക് അനുരൂപനായവൻ വൽസരാജാവായ ഉദയനെന്ന് കരുതി അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചെങ്കിലും മറുപടി അനുകൂലമായില്ല.
മഹാസേനരാജാവാകട്ടെ ഉദയനെത്തന്നെ ജാമാതാവാക്കൻ നിശ്ചയിച്ചു.
ഒരിയ്ക്കൽ പുരായണപാരായണം കേട്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കെ മോഹാലസ്യപ്പെട്ട ഉദയനൻ ഉണർന്നെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ യഥാസമയം പരിചരണം ലഭിയ്ക്കാതെ തന്റെ ആന ഓടിപ്പോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും രാജ്യഭാരം തൽക്കാലം പ്രധാനസചിവനായ യൗഗന്ധരായണനെ ഏല്പ്പിച്ച് ആനയെ അന്വേഷിച്ച് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഈ സമയം ഉദയനെ ബന്ധിയ്ക്കാനായി മഹാസേനൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ആനയുടെ രൂപത്തിൽ പകരം ഒന്നിനെ നിർമ്മിച്ചെന്നും അങ്ങനെ ഉദയനനെ ബന്ധിച്ചെന്നും ആണ് കഥ.
വിവരമറിഞ്ഞ ഉദയനന്റെ മന്ത്രിമാർ അദ്ദേഹത്തെ ബന്ധനത്തിൽനിന്നും മോചിപ്പിയ്ക്കുവാനായി നടത്തിയ മന്ത്രാലോചനകളെ(കാര്യാലോചന) ആധാരപ്പെടുത്തിയാണ് ഈ അങ്കത്തിന് മന്ത്രാങ്കം എന്ന് പേര് നൽകിയിരിയ്ക്കുന്നത്.
കൂടിയാട്ടക്കലയിൽ ഏറ്റവും പുരാതനവും പ്രധാനവുമായ ഒരു സ്ഥാനം മന്ത്രാങ്കത്തിനുണ്ട്.
എന്നാലിത് കൂത്തുരൂപത്തിലും പറഞ്ഞ് വരുന്നു.
ഗ്രാമക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഗ്രാമത്തിന്റെ അഭിവൃദ്ധിയും ഐശ്വര്യവും വർദ്ധിപ്പിയ്ക്കാനായാണ് നടത്തി വരുന്നത് എന്നാണ് സങ്കല്പം.
ഒരു മണ്ഡലക്കാലം ആണത്രേ ഇത് നടത്തുവാനായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിയ്ക്കുന്നത്.
പുറപ്പാടിന്റെ ചടങ്ങുകൾ 3 ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടും ശേഷം ശിഖ, രണ്ടുവഴി, ആറുവഴി, രാക്ഷസോല്പത്തി, രാമായണം, ചെട്ടിച്ച്യാരുടെ കഥ, അനംഗലേഖയുടെ കഥ, ഉണ്ണിനാരായണന്റെ കഥ, ഇട്ടിനാരായണന്റെ കഥ എന്നിത്രയും ഭാഗവും, ചെറിയ കൂടിയാട്ടം, ക്രിയ, വെണ്ണീറാട്ടം, വലിയ കൂടിയാട്ടം ഇങ്ങനെയുള്ള ചടങ്ങുകളും കൂടി ആകെ 41 ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഈ അങ്കം നിർ‌വഹിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്.
മന്ത്രം ഹൈന്ദവഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്ന പരമ്പരയുടെ ഭാഗം ഹൈന്ദവഗ്രന്ഥങ്ങൾ വേദങ്ങൾ ഋഗ്വേദം യജുർ‌വേദം സാമവേദം അഥർ‌വവേദം വേദവിഭാഗങ്ങൾ സംഹിതകൾ ബ്രാഹ്മണം ആരണ്യകം ഉപനിഷദ് ഉപനിഷത്തുകൾ (108) ഐതരേയം ബൃഹദാരണ്യകം ഈശം തൈത്തിരീയം കേനം മുണ്ഡകം മാണ്ഡൂക്യം പ്രശ്നം കഠം ഛാന്ദോഗ്യം വേദാംഗങ്ങൾ ശിക്ഷ ഛന്ദസ്സ് വ്യാകരണം നിരുക്തം ജ്യോതിഷം കൽപം പുരാണങ്ങൾ (18) 1.
പ്രാർത്ഥനയുടെയോ ധ്യാനത്തിന്റെയോ ഭാഗമായി ഉരുവിടുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ, അക്ഷരശൃംഗലകൾ, വാക്കുകൾ, വാക്യങ്ങൾ എന്നിവയെയാണ് മന്ത്രം എന്ന് പറയുന്നത്.
സംസ്കൃതത്തിലെ ചിന്ത എന്നർത്ഥമുള്ള മന: എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ് മന്ത്രം എന്ന വാക്കിന്റെ ഉത്ഭവം.
"മനനാൽ ത്രായതേ" മനനം ചെയ്യുന്നവനെ ത്രാണനം ചെയ്യുന്നത് (രക്ഷിക്കുന്നത് )ഏതൊന്നാണോ അതിനെ മന്ത്രം എന്നു പറയുന്നു.
മന്ത്രകോടി (ചലച്ചിത്രം)
സെൽവി എന്റെർപ്രൈസസ്സിന്റെ ബാനറിൽ ആർ.എം. വീരപ്പൻ നിർമിച്ച മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് മന്ത്രകോടി .
സെൻട്രൽ പിക്ചേഴ്സ് വിതരണം നടത്തിയ ഈ ചിത്രം 1972 മാർച്ച് 16-ന് പ്രദർശനം തുടങ്ങി.
അഭിനേതാക്കൾ വിജയശ്രീ പ്രേം നസീർ അടൂർ ഭാസി കവിയൂർ പൊന്നമ്മ ജോസ് പ്രകാശ് പട്ടം സദൻ ടി.എസ്. മുത്തയ്യ അബ്ബാസ് കെ.പി. ഉമ്മർ കാഞ്ചന പറവൂർ ഭരതൻ ഫിലോമിന സാധന പിന്നണിഗായകർ പി. സുശീല പി. ജയചന്ദ്രൻ എൽ.ആർ. ഈശ്വരി അണിയറയിൽ സംവിധാനം - എം. കൃഷ്ണൻ നായർ നിർമ്മാണം - ആർ.എം. വീരപ്പൻ ബാനർ - സെൽവി എന്റെർപ്രൈസ് തിരക്കഥ - ആർ.എം. വീരപ്പൻ സംഭാഷണം - എസ്.എൽ. പുരം സദാനന്ദൻ ഗാനരചന - ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി സംഗീതം - എം,എസ്, വിശ്വനാഥൻ ഛായാഗ്രഹണം - പി ദത്തു ചിത്രസംയോജനം - കെ.ആർ. കൃഷ്ണൻ, എസ്.എം. സുന്ദരം കലാസംവിധാനം - എസ്. കൊന്നനാട്ട ഡിസൈൻ - എസ്.എ. നായർ വിതരണം - സെൻട്രൽ പിക്ചേഴ്സ് ഗാനങ്ങൾ ഗാനരചന - ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി സംഗീതം - എം.എസ്. വിശ്വനാഥൻ ക്ര.
ഗാനം ആലാപനം 1 മലരമ്പനെഴുതിയ മലയാളകവിതേ പി ജയചന്ദ്രൻ 2 ആടി വരുന്നൂ ആടി വരുന്നൂ എൽ ആർ ഈശ്വരി 3 കതിർമണ്ഡപമൊരുക്കീ പി സുശീല 4 അറബിക്കടലിളകി വരുന്നൂ പി ജയചന്ദ്രൻ, കോറസ് 5 കിലുക്കാതെ കിലുങ്ങുന്ന കിലുക്കാമ്പെട്ടി പി ജയചന്ദ്രൻ, പി സുശീല അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഇന്റെർനെറ്റ് മൂവി ഡേറ്റാബേസിൽ നിന്ന് മന്ത്രകോടി
മന്ത്രവാദിനി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Witch ഈ ലേഖനം/വിഭാഗം സന്തുലിതമല്ലെന്നു സംശയിക്കപ്പെടുന്നു .
മന്ത്രവാദത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയെയാണ് മന്ത്രവാദിനി (ആംഗലേയം : Witch) എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് .
മന്ത്രവാദി എന്ന പദത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗമാണ് ഇത്.
അമ്മൂമ്മകഥകളിലും, സിനിമകളിലും മറ്റ് സാഹിത്യ കൃതികളിലുമൊക്കെയാണ് മന്ത്രവാദിനികൾ പ്രധാനമായും ദൃശ്യമാവുന്നത്.
ചൂലിനെ വാഹനമാക്കി, വലിയ സ്ഫടിക ഗോളത്തിന് മുന്നിൽ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, ഇരുട്ടടഞ്ഞ കൊട്ടാരത്തിൽ നിഗൂഢതയുടെയും ഭയപ്പെടുത്തലിന്റെയും പര്യായമായി, കുട്ടികളെ എണ്ണയിലിട്ട് മൊരിച്ച് തിന്നുന്ന ഇത്തരം കഥ പാത്രങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്.
എന്നാൽ മന്ത്രവാദപ്രവർത്തനങ്ങളിലെർപ്പെട്ടിരുന്ന സ്ത്രീകൾ സമൂഹത്തിലുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രവസ്തുതയാണ്.
പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിനും പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ ഏകദേശം 5 ലക്ഷത്തോളം വിച്ചുകൾ (മന്ത്രവാദിനികൾ) ജീവിനോടെ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായിട്ടാണ് ലഭ്യമായ കണക്കുകൾ പറയുന്നത്.
മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഒരിക്കലും ഓർമ്മിക്കപ്പെടാത്ത ഈ മന്ത്രവാദിനികളെ കുറിച്ച് അന്നുണ്ടായിരുന്ന മുൻ‌വിധിയും, അധികാര മോഹവും, രാഷ്ട്രീയ ദുർവ്യയവുമായിരുന്നു ഈ അറുംകൊലയിൽ കലാശിച്ചത്.
മന്ത്രവാദികളെന്ന് മുദ്ര കുത്തപ്പെട്ട് തീയിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടവരിൽ ഭൂരിപക്ഷവും നിരപരാധികളായ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമായിരുന്നു.
സമൂഹത്തിൽ വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുന്നവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുകയെന്ന കാടത്തം നിറഞ്ഞ മനുഷ്യബോധത്തിന്റെ ബലിയാടുകളായിരുന്നു ഈ മന്ത്രവാദിനികൾ ചരിത്രം
മനുഷ്യനുണ്ടായ കാലത്തോളം തന്നെ പഴക്കമുണ്ട് മന്ത്രവാദത്തിനും.
യൂറോപ്പിലെ മന്ത്രവാദികളെ സംബന്ധിച്ച്, പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ (അതായത് ക്രിസ്തുമതം രാഷ്ട്രീയമായി ശക്തമാവുന്നത് വരെ) വിച്ചുകൾ ഏറെക്കുറേ സുരക്ഷിതരായിരുന്നുവെന്ന് പറയാം.
എന്നാൽ മന്ത്രവാദത്തെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള മനഃപൂർവമായ ശ്രമം ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു കാരണം മതപരമാണ്.
അതിന് കറുത്ത കുർബാന യുമായി ഏറെ ബന്ധമുണ്ട്.
മന്ത്രവാദിനികൾ സാത്താന്റെ കൂട്ടാളികളാണെന്നും ഇവർ ആഭിചാരവും മന്ത്രവാദവും നടത്തി മാനവ കുലത്തെ തിന്മയിലേയ്ക്ക് നയിക്കുന്നവരാണെന്നും കരുതിയിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അന്നതേത്.
മന്ത്രവാദിനികൾ കത്തോലിക്കാ ദേവാലയത്തിൽ നിന്ന് തന്ത്രത്തിൽ തിരുവോസ്തി മോഷ്ടിച്ച ശേഷം കറുത്ത കുർബാനയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായും പല ഗ്രന്ഥകാരന്മാരും സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇത് സഭാ നേതൃത്വത്തെ മന്ത്രവാദിനികൾ‍ക്കെതിരെ തിരിയുന്നതിന് കാരണമായിത്തിർന്നു.
മന്ത്രവാദിനികൾ സാത്താന്റെ വെപ്പാട്ടികളാണെന്ന്മുദ്രകുത്തിയാണ് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മന്ത്രവാദിനികൾ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
അതിനാൽ തന്നെ ലൈംഗിക കുറ്റങ്ങളാ‍ണ് അവരുടെ മേൽ ചുമത്തിയിരുന്നത്.
മന്ത്രവാദിനികൾ സാത്താന് സ്വന്തം ആത്മാവിനെ വിറ്റിരുന്നുവെന്നും, സാബത്ത് ദിവസത്തിൽ ക്രൈസ്തവ വിരുദ്ധ ബലികളും മറ്റും നടത്തുന്നതിന് അവർ ഒത്തുകൂടാറുണ്ടെന്നും അന്നത്തെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ചിന്തിച്ചു.
യുദ്ധങ്ങൾ, അകാല മരണം, പകർച്ചവ്യാധികൾ, പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നത് മന്ത്രവാദിനികളുടെ മന്ത്രവാദം മൂലമാണെന്ന് അന്നത്തെ സമൂഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ ഇതൊന്നും തന്നെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം.
മന്ത്രവാദിനി വേട്ട
ആദത്തെ പാപത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ച ഹൌവ്വ ഒരു സ്ത്രീയായതിനാൽ സ്ത്രീകൾക്ക് നേരെ ഒരു തരം പുശ്ച മനോഭാവം അന്നത്തെ പുരോഹിതന്മാർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നതായും, അത് സ്ത്രീകളെ ഇത്തരത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിലേയ്ക്ക് ഒരു പരിധിവരെ നയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ചില പഠനങ്ങളിൽ പറയുന്നു.
അവർ സ്ത്രീയെ ഒരു അശുദ്ധ ജീവിയായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
ഇത്തരം സ്ത്രീ വിരുദ്ധ സമീപനവും വിച്ചു ഹണ്ടുകളിൽ (മന്ത്രവാദിനി വേട്ട).
കൊല്ലപ്പെട്ട മന്ത്രവാദിനികളിൽ 90 ശതമാനവും സ്ത്രീകൾ മാത്രമായിരുന്നു എന്നത് തന്നെ ഈ സ്ത്രീവിരുദ്ധപ്രവണതയ്ക്ക് തെളിവാണ്.
സ്ത്രീകൾ അശുദ്ധരാണെന്നും പൈശാചിക ബന്ധമുള്ളവരാണെന്നും മന്ത്രവാദിനികൾ സാത്താനുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെടുന്നവരുമാണെന്ന അന്ധവിശ്വാസം ഈ കൊലപാതകങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്നു.
സഭാ വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും സാത്താനെ ആരാധിക്കുകയും സാത്താന്റെ ആശ്രിതരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മന്ത്രവാദിനികളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യേണ്ടത് മധ്യകാലഘട്ടത്തെ സഭയുടെ ആവശ്യമായിരുന്നു.
അധികാരവും ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് നീതിപീഠം അടക്കമുള്ള വ്യവസ്ഥിതികളുടെ കണ്ണും നാവും കൂട്ടിക്കെട്ടിയ ശേഷമാണ് ഈ കൊലകൾ നടത്തിയത്.
ക്രിസ്തുമത വിരുദ്ധമെന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന നിരവധി മതവിഭാഗങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ ഭരണാധികാരികൾ അവരെ മന്ത്രവാദികളായും ആഭിചാരക്കാരായും മുദ്രകുത്തി.
ഇതിന്റെ പേരിൽ, ദക്ഷിണ ഫ്രാൻസിലെ ആൽബിയെഞെൻസിലുള്ളവരെ മുഴുവൻ ഇന്നസെൻറ് മൂന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ വകവരുത്തിക്കളഞ്ഞു.
അങ്ങനെ നിരവധി സമൂഹങ്ങളും സംസ്ക്കാരങ്ങളും വിലാസം പോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ കാലയവനികക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞു.
അശുദ്ധാത്മാക്കൾ മനുഷ്യരക്തം കുടിച്ച ശേഷം ആ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കുമെന്നും അവ പിന്നീട് മനുഷ്യന് ഹാനികരമായി തീരുമെന്നു പുരാതന കാലത്ത് ബാബിലോൺ , അസിറിയ എന്നിവിടത്തുകാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
അത് പിന്നീട് യഹൂദമതത്തിലേയ്ക്കും ക്രിസ്തുമതത്തിലേയ്ക്കും കുടിയേറുകയായിരുന്നു.
ഇന്ന് നാം കേൾക്കുന്ന രക്തരക്ഷസുകൾ (Vampaire) , Harpies എല്ലാം തന്നെ ഈ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് ഉടലെടുത്തവയാണ്.
ഗ്രീക്ക് , റോമൻ സംസ്ക്കാരത്തിലും ഇത്തരം കഥകൾ കാണാനാകും.
ഇത്തരത്തിൽ ബ്ലാക്ക് മാജിക് അടക്കമുള്ള കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കുക റോമിലും ബാബിലോണിലും പതിവായിരുന്നു.
മന്ത്രവാദികളെ ജീവനോടെ ചുട്ടെരിക്കുകയെന്ന ആശയം ഉണ്ടായത് തന്നെ മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ (354-430) വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ്.
"that pagans, Jews, and heretics would burn forever in eternal fire with the Devil unless saved by the Catholic Church."
ഈ വാക്കുകൾ വിച്ച് ഹണ്ടുകൾക്ക് വിശ്വാസപരമായി കരുത്ത് പകർന്നിട്ടുണ്ട്.
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ Abbot Regino-യുടെ കാലത്ത് പാഗനിസം അടക്കമുള്ള ക്രിസ്തുമത വിരുദ്ധമായ എല്ലാറ്റിനുമെതിരെ നിലവന്ന നിയമത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
രാഷ്ട്രീയമായ കാരണങ്ങൾ
രാഷ്ട്രീയമായ കാരണങ്ങൾ പലതാണ്.
ശത്രുക്കളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിന് രാഷ്ട്രീയബുദ്ധികൾ കെട്ടിച്ചമച്ച ഒരു ചതുരംഗമാണ് മന്ത്രവാദത്തിന്റെ പേരിൽ അഴിഞ്ഞാടിയതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന തെളിവുകൾ നിരവധിയാണ്.
അങ്ങനെ ക്ലമൻറ് മാർപ്പാപ്പയും ഫ്രാൻസിന്റെ രാജാവായിരുന്ന ഫിലിപ്പ് ലീ ബെല്ലും അടക്കമുള്ള ഭരണാധികാരികൾ ശത്രുക്കളെ മുഴുവൻ ദഹിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.
ഫ്രാൻസിന്റെ നാഷണൽ ഹീറോയായി കരുതപ്പെടുന്ന ജെആൻ ഓഫ് ആർക്ക് (Jeanne d'Arc)-ന്റെ ജീവിതവും ഈ രാഷ്ട്രീയ ചതുരംഗത്തിൽ എരിഞ്ഞടങ്ങിയതാണെന്ന് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ.
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ജോനിന് ലഭിച്ച ദർശനമനുസരിച്ച് ഇംഗ്ലണ്ടിനെതിരെ ഫ്രഞ്ച് സൈന്യത്തെ സജ്ജമാക്കുകയും, രണാങ്കണത്തിൽ വച്ച് മുറിവേറ്റ് ശത്രുക്കളുടെ കൈകളിൽ അകപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഫ്രാൻസിൽ ജോനിന് ഉണ്ടായിരുന്ന ജനസമ്മതിയിൽ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇംഗ്ലീഷുകാർ ജോനിനെ ഒരു മന്ത്രവാദിനിയായി മുദ്രകുത്തുകയും പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
1431ൽ അവർ തീയിൽ എറിയപ്പെടുകയാണ് ഉണ്ടായത്.
1920ൽ ജോനിനെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിച്ചെങ്കിലും ജോനിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിൽ സഭയ്ക്കും ഒരു പങ്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് വിരോധാഭാസം ആണ്.
മന്ത്രവാദിനി വേട്ടയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരിൽ 90% പേർ സ്ത്രീകളായിരുന്നു.
അതിൽ 60 വയസ് കഴിഞ്ഞ വനിതകളാണ് ഏറെയും ഉണ്ടായിരുന്നത്‍.
ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ സാധ്യതയില്ലാത്തെ കുറ്റങ്ങളാണ് ഇവരുടെ മേൽ ചുമത്തിയിരുന്നത് മന്ത്രവാദിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടയാളുടെ സ്വത്തുക്കളെല്ലാം കണ്ടുകെട്ടുകയെന്ന് രീതിയും അന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മന്ത്രവാദിനികളായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട പല സ്ത്രീകളും ധനികരായിരുന്നു.
അങ്ങനെ കണ്ടുകെട്ടുന്ന സ്വത്തിന്റെ അവകാശം സഭയ്ക്കും അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥനും, അധികാരികൾക്കും മാത്രമായിരുന്നു.
അധികാരികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പണം പുരോഹിതരും സാക്ഷികളും പങ്കിട്ടെടുത്തിരുന്നു.
ഗ്രാമങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, പട്ടണങ്ങളിൽ പോലും മന്ത്രവാദിനി വേട്ടകൾ പ്രബലമായിരുന്നു.
ഇത്തരം കൊലപാതകങ്ങൾക്ക് പിറകിലെ യഥാർത്ഥ ഉദ്യേശം പകയും അസൂയയും ആയിരുന്നുവെന്നതാണ് വാസ്തവം.
മന്ത്രവാദിനികളെ ദഹിപ്പിക്കുക എന്നത് ഒരു വലിയ ചടങ്ങായിട്ടാണ് നടത്തിയിരുന്നത്.
പൊതുസ്ഥലത്ത് അങ്കത്തട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ചൂളയൊരുക്കുകയാണ് ആദ്യ പരിപാടി.
വിറകും എണ്ണയും ഒരുക്കിയശേഷം പിടിക്കപ്പെട്ട മന്ത്രവാദിനിയെ കുന്തത്തിലോ മറ്റോ കെട്ടി കത്തിക്കുകയാണ് ഭരണാധികാരികൾ ചെയ്തിരുന്നത്.
ഇതിനായി സ്കോട്ട്ലാൻറിൽ 16 വണ്ടി വിറകും എണ്ണയും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഒരിടത്ത് പറയപ്പെടുന്നു.
മന്ത്രവാദിനികളെ കഴുത്ത് ഞെരിച്ച് കൊല്ലുകയോ അർദ്ധപ്രാണയാക്കുകയോ ചെയ്ത ശേഷം വരിഞ്ഞ് കെട്ടി ദേഹത്തിൽ മുഴുവൻ ടാർ ഒഴിച്ച് തീയിലേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞിരുന്നു.
ഏതെങ്കിലും മന്ത്രവാദിനികള് തീയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയോ മറ്റോ ചെയ്താൽ കാണികളെല്ലാം അവളെ പിടിച്ച് വീണ്ടും തീയിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിയാറുണ്ടായിരുന്നു.
സ്കോട്ട്ലാൻറിൽ മന്ത്രവാദിനികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഉപവസിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്രേ!
ഒരു ദിവസത്തെ പ്രസംഗവും നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു.
നിയമം (സ്കോട്ട്‌ലൻഡിൽ)
1563-ൽ മന്ത്രവാദം സ്കോട്ട്‌ലൻഡിൽ നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും മന്ത്രവാദിനികളെ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിന് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
മന്ത്രവാദിനിയെ കണ്ടെത്താൻ അവർ അവലംബിച്ചിരുന്ന മാർഗ്ഗം രസകരമായിരുന്നു.
സംശയിക്കുന്ന ആളെ അവർ സൂചികൊണ്ട് കുത്തുകയും രക്തം വരാത്ത പക്ഷം അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയുമാണ് ചെയ്തിരുന്നത്.
പ്രതിയെ മൂന്ന് ദിവസം ഉറങ്ങാൻ അനുവദിക്കാതെ വിചാരണ ചെയ്യുകയാണ് പതിവ്.
ഉറക്കമില്ലായ്മ മൂലം മതിഭ്രമം ബധിച്ച പ്രതി താൻ പറക്കുന്നതായും, മൃഗമായി മാറ്റുന്നതായും, സാത്താനെ കാണുന്നതായും, സാബത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നതായും സമ്മതിച്ചിരുന്നു.
അയാളെ മരണ ശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കാൻ മറ്റൊന്നും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.
മന്ത്രവാദത്തിന് പിടികൂടിയ ആളെ മൃഗീയ പീഡനത്തിലൂടെ കുറ്റം സമ്മതിപ്പിക്കുകയാണ് അന്ന് ചെയ്തിരുന്നത്.
ഇത്തരം പീഡനത്തിൽ പല സ്ത്രീകളും മരിച്ചു പോകാറുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നിരിക്കിലും പീഡനങ്ങളെ അതിജീവിക്കുന്നവരെ സ്വതന്ത്രയാക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു.
ജീവനോടെ കത്തിക്കുക, തുറങ്കിലടക്കുക, പട്ടിണിക്കിടുക, വെള്ളത്തിൽ മുക്കിക്കൊല്ലുക, തിളച്ച വെള്ളത്തിലിടുക, ചക്രങ്ങൾ ശരീരത്തിലൂടെ കയറ്റുക, ശൂലത്തിലേറ്റുക, ശരീരം അറുത്തുമുറിക്കുക, ചവണ കൊണ്ട് വലിക്കുക, തലവെട്ടുക തുടങ്ങിയ മൃഗീയങ്ങളായ ശിക്ഷകളാണ് നൽകിയിരുന്നത്.
മിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും മന്ത്രവാദിനികൾ ദഹിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അമേരിക്കൻ കോളനികളിലും ഇംഗ്ലണ്ടിലും മന്ത്രവാദിനികളെ തൂ‍ക്കിലേറ്റപ്പെട്ടു.
ഫ്രാൻസ്, സ്കോട്ട്ലാൻറ്, ജർമനി എന്നിവടത്തുകാർ ഒരൽപ്പം കാരുണ്യം ഈ മന്ത്രവാദിനികളോട് കാണിച്ചു, കഴുത്ത് ഞെരിച്ച് കൊന്ന ശേഷം കെട്ടിത്തൂക്കി, പിന്നെ തീയിൽ എറിയുകയാണ് അവർ ചെയ്തത്.
കൊല്ലപ്പെട്ട മന്ത്രവാദിനികളുടെ സംഖ്യ
റോം 50,000+ പേർ, പോളണ്ട് 15,000+ പേർ, ഫ്രാൻസ് 5,000+ പേർ, ഇംഗ്ലണ്ട് 1,000+ പേർ, സ്കോട്ട്ലാൻറ് 1,337+ പേർ, സ്കാൻഡിനേവിയ 1,500-1,800+ പേർ, ഹംഗറി 472+ പേർ, സ്പെയിൻ 100+
ഇതുവരെ എത്ര മന്ത്രവാദിനികളെയാണ് കൊന്നത് എന്ന് കൃത്യമായ ഒരു കണക്കില്ലെങ്കിലും ഒരു ഏകദേശ കണക്കനുസരിച്ച് ജർമനിയിൽ മാത്രം 150 വർഷത്തിനിടയിൽ 30,000 മുതൽ 100,000 വരെയുള്ള വിച്ചുകൾ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
1985-ൽ പിയെറ്റേർസ് ബർഗ്( ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക ) ലും, 1984 ൽ ടെപ്പിഹുവാനസ് ആദിവാദികളുടെ (മെക്സിക്കോ) ഇടയിലും വിച്ചുഹണ്ടുകൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.
‘Banamati’ നടത്തിയിരുന്നവരെ കല്ലെറിഞ്ഞ് കൊല്ലുകയോ ദഹിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന സമ്പ്രദായ ഇന്ത്യയിലെ തെലുങ്കാനയിൽ പോലും നിലനിന്നിരുന്നു.
വിച്ചുകളെ കത്തിക്കുന്ന രീതി 19 നൂറ്റാണ്ട് വരെ ഇംഗ്ലണ്ടിലും യൂറോപ്പിലും ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലും തുടർന്നതായി ചരിത്രം പറയുന്നു.
അവലംബം ↑ “ And we must not overlook this, that certain wicked women, who have turned aside to Satan, seduced by the illusions and phantasms of the demons, believe and profess that during the night they ride with Diana the goddess of the pagans [another version says, or with Herodias] and an innumerable crowd of women on certain beasts, and pass over great spaces of the earth during the night, obeying her commands as their mistress, and on certain nights are summoned to her service. Would that these had perished in their perfidy and had not dragged many with them to destruction! For an innumerable multitude, deceived by this false opinion, believe that these things are true and so depart from the faith and fall into the error of the pagans, believing that there is some divinity apart from the one God,…” reference not cited authoritatively ↑ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഫിസിഷ്യൻ Johann Weyerഉം, 1711ലെ Joseph Addison ഉം പറയുന്നു.
മഡോണ ഓഫ് ഫോളിഗ്നൊ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_Foligno
ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാന ചിത്രകാരനായ റാഫേൽ വരച്ച ഒരു ചിത്രമാണ് മഡോണ ഓഫ് ഫോളിഗ്നോ .
തടി പാനലിൽ ആദ്യം വരച്ച ഈ ചിത്രം പിന്നീട് ക്യാൻവാസിലേക്ക് മാറ്റി.
1511-ൽ ജൂലിയസ് രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ ചേംബർ‌ലെയിനായ സിഗിസ്‌മോണ്ടോ ഡി കോണ്ടിക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഈ ചിത്രം ചിത്രീകരിച്ചത്.
റോമിലെ ക്യാപിറ്റോലിൻ ഹില്ലിലെ ( ഇറ്റാലിയൻ : ക്യാമ്പിഡോഗ്ലിയോ) അരാക്കോലിയിലെ സാന്താ മരിയ പള്ളിയുടെ ഉയർന്ന ബലിപീഠത്തിൽ ഈ ചിത്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
1512-ൽ സിഗിസ്മോണ്ടോയെ അടക്കം ചെയ്തത് ഇവിടെയായിരുന്നു.
സിഗിസ്മോണ്ടി കോണ്ടിയുടെ പിൻ‌ഗാമിയായ അന്ന കോണ്ടി 1565-ൽ  ഈ ചിത്രം ഫോളിഗ്നോയിലെ സെന്റ് ആനിന്റെ മഠത്തിലേക്ക് മാറ്റി.
രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടിലേറെയായി അവിടെ തുടർന്നു.
അതിലൂടെയാണ് ഈ ചിത്രത്തിന് ഈ ശീർഷകം ലഭിച്ചത്.
1799-ൽ ഈ ചിത്രം നെപ്പോളിയൻ ഫ്രാൻസിലെ പാരീസിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അവിടെ, 1802-ൽ ചിത്രം പാനലിൽ നിന്ന് ക്യാൻവാസിലേക്ക് ഹാക്കിൻ മാറ്റി ചിത്രീകരിക്കുകയും ഹൈഡെൽബർഗിലെ റോസർ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
പുനഃസ്ഥാപിച്ചയാൾ ഒരു കുറിപ്പ് തയ്യാറാക്കി: "റാപ്പോർട്ടോ ഡി സിറ്റാഡിനി ഗുജോൺ വിൻസെന്റ് ടന്നേ ഇ ബെർത്തൊലെറ്റ് സുൽ റിസ്റ്റ ഔറോ ഡീ ക്വാഡ്രി ഡി റാഫെല്ലോ കോനോസ്യൂട്ടോ സോട്ടോ ഇൽ നോം ഡി മഡോണ ഡി ഫോളിഗ്നോ .("Rapporto dei cittadini Guijon Vincent Tannay e Berthollet sul ristauro dei quadri di Raffaello conosciuto sotto il nome di Madonna di Foligno.")
1815-ൽ, വാട്ടർലൂ യുദ്ധത്തിനുശേഷം, ഈ ചിത്രം ഇറ്റലിയിലേക്ക് തിരിച്ചയച്ചു.
അവിടെ വത്തിക്കാൻ നഗരത്തിലെ വത്തിക്കാൻ മ്യൂസിയത്തിലെ പിനാകോട്ടെക്ക വത്തിക്കാനയിൽ റാഫേലിന്റെ അവസാന ചിത്രമായ ട്രാൻസ്ഫിഗറേഷനോടൊപ്പം ഒരു മുറിയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
ചിത്രം ഒരു വിശുദ്ധ സംഭാഷണമാണ് , അവിടെ വിശുദ്ധ വ്യക്തികൾ തമ്മിൽ സംഭാഷണത്തിലാണെന്നും പ്രേക്ഷകരെ അവരുടെ ചർച്ചയിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു.
ഉമ്‌ബ്രിയൻ‌ അല്ലെങ്കിൽ‌ ഫ്ലോറൻ‌ടൈൻ‌ ശൈലിയിലുള്ള ഒരു മേലാപ്പിനടിയിൽ‌ ഇരിക്കുന്നതിനുപകരം, കന്യക മാലാഖമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് മേഘങ്ങളിൽ‌ യേശുവിനെ ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു.
അവർ ചുവന്ന, രോമങ്ങളുള്ള കുപ്പായം ധരിച്ചുകൊണ്ട് മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്ന സിഗിസ്മോണ്ട് ഡി കോണ്ടിയെ താഴത്തോട്ടു നോക്കുന്നു.
സെന്റ് ജെറോം തന്റെ സിംഹത്തിനൊപ്പം കന്യകയോട് സംരക്ഷണത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് കോണ്ടിയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇടതുവശത്ത് മുട്ടുകുത്തി സെന്റ് ഫ്രാൻസിസ് ഓഫ് അസീസിയും , തോൽക്കുപ്പായം ധരിച്ച സെന്റ് ജോൺ ദി ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിശുദ്ധ ജോൺ യേശുവിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മിലേക്ക് തന്നെ വ്യക്തമായി നോക്കുന്നു.
അതേസമയം സെന്റ് ഫ്രാൻസിസ് നമ്മെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ക്രിസ്തു കുട്ടിയെ നോക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സെറാഫ് ഹോസ്റ്റുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദൂതനെയും പിന്നിൽ ഫോളിഗ്നോയുടെ ഗോപുരങ്ങളെയും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
റാഫേലിന്റെ റോമൻ കാലഘട്ടത്തിൽ വരച്ച ഈ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാപരമായ പക്വതയുടെ തെളിവാണ്.
ചിത്രത്തിന്റെ ഘടന, കളറിംഗ്, രൂപം എന്നിവ ഇതിന് തെളിവാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മനാടായ ഫോളിഗ്നോയിലെ ഉപരോധസമയത്ത് തന്റെ സമീപം പൊട്ടിത്തെറിച്ച ഷെല്ലിന്റെ അതിജീവനത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി കോണ്ടി ഈ ചിത്രം ചിത്രീകരിക്കാൻ നിയോഗിച്ചു.
തന്റെ സുരക്ഷയുടെ സ്വർഗ്ഗീയ ഇടപെടലിന് അദ്ദേഹം ബഹുമാനിച്ചു.
ചരിത്രകാരനായ മാസിമോ പോളിഡോറോയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ ചിത്രം യു‌എഫ്‌ഒ വെബ്‌സൈറ്റുകൾ ഒരു പറക്കും തളിക തകർന്നതിന്റെ തെളിവായി ഉപയോഗിച്ചു.
നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നത് സിഗിസ്മോണ്ടോ കോണ്ടിയുടെ വീടും ഒരു ഫയർബോളുമാണെന്നാണ് പോളിഡോറോ പറയുന്നത്.
ഈ സമയത്ത് ചിത്രകാരന്മാർ "പ്രതീകാത്മക അർത്ഥങ്ങൾ ക്രമരഹിതമായിട്ടല്ലാതെ" ഉപയോഗിച്ചു.
മാലാഖ ഒരു  അടയാളം പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ ഒന്നും എഴുതിയിട്ടില്ല.
പോളിഡോറോ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഒപ്പിൽ എഴുതാൻ ആഗ്രഹിച്ച കന്യകയോടുള്ള "നന്ദി" എന്താണെന്ന് റാഫേലിനോട് പറയുന്നതിന് മുമ്പ് സിഗിസ്മോണ്ടോ മരിച്ചു.
പോളിഡോറോ യു‌എഫ്‌ഒയോട് വിശദീകരിക്കുന്നത്.
"ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യൂറോപ്യന്മാരുടെ കണ്ണുകളാൽ പുനർ‌വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നത് മറ്റ് സംസ്കാരങ്ങളുടെ അനന്തരഫലമാണ്."
ഇതും കാണുക ഗോസി അൾത്താർപീസ് അവലംബം
മഡോണ ഓഫ് ദി കേവ്സ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_the_Caves
1488-1490 നും ഇടയിൽ ആൻഡ്രിയ മാന്റെഗ്ന വരച്ച ഒരു പാനൽ ടെമ്പറ ചിത്രമാണ് മഡോണ ഓഫ് ദി കേവ്സ്.
(ഇറ്റാലിയൻ - മഡോണ ഡെല്ലെ കേവ്) ഇപ്പോൾ ഈ ചിത്രം ഫ്ലോറൻസിലെ ഉഫിസി ഗാലറിയിലാണ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
വലതുവശത്തുള്ള പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള ഒരു കല്ല് ക്വാറിയുടെ പേരിലാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്, അവിടെ തൊഴിലാളികൾ ഒരു രാജധാനി, ഒരു സ്ലാബ്, ഒരു കോളം ഷാഫ്റ്റിന്റെ ഒരു ഭാഗം, ഒരു ശവക്കല്ലറ എന്നിവ കൊത്തിവച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭാവിയിലെ ചമ്മട്ടിപ്രഹരവും ശവസംസ്‌ക്കാരവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കന്യക ഇരിക്കുന്ന പാറയും കാൽവരി കൊടുമുടിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാകാം.
ഇടത് പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു ഇടയനും അവന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടവും, കൃഷിസ്ഥലത്ത് നിന്ന് പുല്ലു ശേഖരിക്കുന്ന കൃഷിക്കാർ, കോട്ട, റോഡ് വിദൂര മതിലുള്ള നഗരം എന്നിവയും വരച്ചിരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം കാരാരയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് ഫിയോകോ വാദിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ക്രിസ്റ്റെല്ലർ വിസെൻസയ്ക്കും വെറോണയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള മോണ്ടെ ബോൾക്കയാണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു.
ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം വലതുവശത്ത് നിന്ന് ഇടത്തോട്ട് പശ്ചാത്തലത്തിലൂടെ കുറുകെ ക്രിസ്തുവിലൂടെയും സഭയിലൂടെയും വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ ഒരു ഉപമയായി ചിലർ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
മറിയ ഇരുവരുടെയും അമ്മയാണ്.
അവലംബം ↑ ↑ Camesasca, cit.
, pag.
↑ Hartt ഗ്രന്ഥസൂചിക (in Italian) Tatjana Pauli, Mantegna , serie Art Book , Leonardo Arte, Milano 2001.
ISBN 9788883101878 (in Italian) Alberta De Nicolò Salmazo, Mantegna , Electa, Milano 1997.
(in Italian) Ettore Camesasca, Mantegna , in AA.
ISBN 888117099X (in Italian) Gloria Fossi, Uffizi , Giunti, Firenze 2004.
മഡോണ ഓഫ് ദി റോസ് ഗാർഡൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_the_Rose_Garden
1420–1435 നും ഇടയിൽ മൈക്കലിനോ ഡാ ബെസോസോ അല്ലെങ്കിൽ സ്റ്റെഫാനോ ഡാ വെറോണയുടേതാണെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെട്ട ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ഗോതിക് ശൈലിയിലുള്ള പെയിന്റിംഗാണ് മഡോണ ഓഫ് ദി റോസ് ഗാർഡൻ.
ഇപ്പോൾ ഈ ചിത്രം വടക്കൻ ഇറ്റലിയിലെ വെറോണയിലെ കാസ്‌റ്റ്വെൽചിയോ മ്യൂസിയത്തിലാണ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ടെമ്പറ പാനൽ പെയിന്റിംഗിലെ മഡോണ വിത് ചൈൽഡിന്റെ പരമ്പരാഗത തീം ഒരു ഹോർട്ടസ് കൺക്ലസസ് റോസാപ്പൂക്കൾക്കുള്ളിൽ കന്യകാത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം ആയി അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ സെന്റ് കാതറിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.
രണ്ടാമത്തേത്, ഒരു രാജകുമാരിയെന്ന നിലയിൽ കിരീടധാരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ഒപ്പം രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായി ബ്രേക്കിംഗ് വീൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.
ധാരാളം മാലാഖമാരുമുണ്ട്.
വായന (മതഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഒരു സൂചന), റോസാപ്പൂവിന്റെ ദളങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക, ഒരു ഗോതിക് ഫോണ്ടിനടുത്ത് വായിക്കുക (മേരിയെ ഫോൺസ് ഗ്രേഷ്യേ, "സ്പ്രിംഗ് ഓഫ് ഗ്രേസ്" എന്ന് നിർവചിക്കുന്നത്) തുടങ്ങി അവർ ഒരു കൂട്ടം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
രണ്ട് മയിലുകൾ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു.
അവ ക്രിസ്തീയ കാലം മുതൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ അമർത്യതയുടെ പ്രതീകമാണ്.
അവയുടെ മാംസം ചീഞ്ഞഴുകിപ്പോകില്ലെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഈ ചിത്രം സ്റ്റെഫാനോ ഡാ വെറോണ അല്ലെങ്കിൽ മൈക്കലിനോ ഡ ബെസോസോയുടേതാണെന്ന് കരുതിയിരുന്നു.
സമീപകാല പണ്ഡിതന്മാർ രണ്ടാമത്തേതിനെ അനുകൂലിക്കുന്നു.
അവലംബം ഉറവിടങ്ങൾ ഇതും കാണുക മഡോണ ഓഫ് ദ ക്വേൽ
മഡോണ ഓഫ് ദി റോസ് ഗാർഡൻ (ലുയിനി) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_the_Rose_Garden_(Luini)
1510-ൽ ഇറ്റാലിയൻ ചിത്രകാരനായിരുന്ന ബെർണാർഡിനോ ലുയിനി വരച്ച പാനൽ ചിത്രമാണ് മഡോണ ഓഫ് ദി റോസ് ഗാർഡൻ.
(Italian - Madonna del Roseto) ഇപ്പോൾ മിലാനിലെ പിനാകോട്ടെക ഡി ബ്രെറയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഈ ചിത്രം 1826-ൽ ഗ്യൂസെപ്പെ ബിയാഞ്ചി ശേഖരത്തിൽ നിന്ന് സ്വന്തമാക്കി.
കലാകാരന്റെ യുവത്വത്തിൽ വരച്ച ഏറ്റവും മികച്ച കലാസൃഷ്‌ടിയായ ഈ ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് സെർട്ടോസ ഡി പാവിയയാണ് .
എന്നിരുന്നാലും ഇതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനോ നിരസിക്കുന്നതിനോ ഒരു രേഖകളും നിലനിൽക്കുന്നില്ല.
ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി മഡോണയുടെ മുഖത്തെ വളരെയധികം സ്വാധീനിക്കുന്നു.
ക്രൈസ്റ്റ് ചൈൽഡ് ഇടത് കൈകൊണ്ട് ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുകയും അമ്മയെ മിസ്റ്റിക് വാസ് എന്ന് പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു കൂടാതെ വലതു കൈകൊണ്ട് അതിൽ വളരുന്ന അക്വിലീജിയയുടെ തണ്ട് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതിന്റെ ചുവപ്പ് നിറം സ്വന്തം കഷ്ടാനുഭവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അവലംബം ↑ (in Italian) AA.
, Brera, guida alla pinacoteca , Electa, Milano 2004.
ISBN 978-88-370-2835-0 ↑ (in Italian) Stefano Zuffi , Il Cinquecento , Electa, Milano 2005.
ISBN 8837034687
മഡോണ ഓഫ് ലോറെറ്റോ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_Loreto
ഇറ്റലിയിലെ നവോത്ഥാനകാല ചിത്രകാരനും ശില്പിയുമായിരുന്ന റാഫേൽ 1511-ൽ പൂർത്തിയാക്കിയ ഒരു ചിത്രമാണ് മഡോണ ഓഫ് ലോറെറ്റോ .
ഫ്രാൻസിലെ ചാന്തിലിയിലെ മൂസി കോൻഡെയിൽ ഈ ചിത്രം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
നൂറ്റാണ്ടുകളോളം, റാഫേൽ പോപ്പ് ജൂലിയസ് II ചിത്രത്തോടൊപ്പം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഈ ചിത്രം ആദ്യം സാന്റാ മരിയ ഡെൽ പോപോളോയിൽ, പിന്നീട് സ്വകാര്യ ശേഖരങ്ങളിൽ ആയിരുന്നെങ്കിലും കുറച്ചുകാലം അവയുടെ യഥാർത്ഥസ്ഥാനം അജ്ഞാതമായിരുന്നു.
മഡോണ ഓഫ് ലോറെറ്റോ (പെറുഗിനോ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_Loreto_(Perugino)
1507-ൽ പിയട്രോ പെറുഗിനോ ചിത്രീകരിച്ച ഒരു പാനൽ എണ്ണച്ചായാചിത്രമാണ് മഡോണ ഓഫ് ലോറെറ്റോ (പെറുഗിനോ).
1879-ൽ ഈ ചിത്രം ലണ്ടനിലെ നാഷണൽ ഗാലറി വാങ്ങിയിരുന്നു.
ജെറോം (ഇടത്ത്), അസീസിയിലെ ഫ്രാൻസിസ് (വലത്ത്) എന്നിവരോടൊപ്പം മഡോണയെയും കുട്ടിയെയും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രണ്ട് മാലാഖമാർ ഒരു കിരീടം പിടിച്ച് മറിയയുടെ തലയ്ക്കു മുകളിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മഡോണ ആന്റ് ചൈൽഡ് വിത്ത് സെന്റ് റോസ് ആന്റ് സെന്റ് കാതറിൻ എന്ന ചിത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന താഴ്ന്ന പാരപ്പറ്റ് ഈ ചിത്രത്തിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ മാസ്റ്ററുടെ ചിത്രശാലയിലെ ശിഷ്യന്മാരും ഈ ചിത്രീകരണത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കാം.
പെറുജിയയിലെ സാന്താ മരിയ ഡീ സെർവി പള്ളിയിലെ ചാപ്പലിനായി ജിയോവന്നി ഡി മാറ്റിയോ ഷിയാവോൺ (1507 ജൂൺ 7 ന് അന്തരിച്ചു) ഈ ചിത്രം ചിത്രീകരണത്തിനായി ഏർപ്പാടു ചെയ്തു.
1507 സെപ്റ്റംബറിലാണ് ഈ ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കി നൽകിയത്.
ഇതിന് ആദ്യം പ്രിഡെല്ലയുടെ മൂന്ന് ചെറിയ പാനലുകൾ (അനൻസിയേഷൻ, അഡോറേഷൻ ഓഫ് ദ ഷേപേർഡ്, ബാപ്റ്റിസം ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റ്) ഉണ്ടായിരിക്കാം.
ഇപ്പോൾ ഗാലേരിയ നാസിയോണേൽ ഡെൽ ഉമ്‌ബ്രിയയിൽ ഈ ചിത്രം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രിഡെല്ല Annunciation Adoration Baptism ഗ്രന്ഥസൂചിക https://www.nationalgallery.org.uk/research/technical-bulletin/the-madonna-di-loreto-an-altarpiece-by-perugino-for-santa-maria-dei-servi-perugia https://www.nationalgallery.org.uk/paintings/pietro-perugino-the-virgin-and-child-with-saints-jerome-and-francis (in Italian) Vittoria Garibaldi, Perugino , in Pittori del Rinascimento , Scala, Florence, 2004 ISBN 88-8117-099-X (in Italian) Pierluigi De Vecchi, Elda Cerchiari, I tempi dell'arte , volume 2, Bompiani , Milan, 1999 ISBN 88-451-7212-0 (in Italian) Stefano Zuffi, Il Quattrocento , Electa, Milan, 2004 ISBN 88-370-2315-4
മഡോണ ഓഫ് ദ ഹാർപീസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Madonna_of_the_Harpies
ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാന ചിത്രകാരനായ ആൻഡ്രിയ ഡെൽ സാർട്ടോ (ഇറ്റാലിയൻ: Madonna delle Arpie) ബലിപീഠത്തിനു വേണ്ടി ചിത്രീകരിച്ച ഒരു എണ്ണച്ചായാചിത്രമാണ് മഡോണ ഓഫ് ദ ഹാർപീസ്.
1515-ൽ ചിത്രീകരണത്തിനായി നിയോഗിച്ച ഈ ചിത്രം കലാകാരൻ 1517-ൽ ബലിപീഠത്തിലെ ലിഖിതത്തിൽ തീയതി ഒപ്പിട്ട് നൽകി.
ഇപ്പോൾ ഫ്ലോറൻസിലെ ഉഫിസിയിലാണ് ഈ ചിത്രം സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.
വസാരിയുടെ പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റിയ ഈ ചിത്രം കലാകാരന്റെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ചിത്രീകരണമാണ്.
കന്യക ഒരു പീഠത്തിൽ നിൽക്കുന്നു.
അതിൽ ഹോമറിക് കവിതകളിൽ കൊടുങ്കാറ്റിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അർദ്ധ-മനുഷ്യ പക്ഷിയുടെ രൂപമായ ഹാർപികൾ റിലീഫ് ശൈലിയിൽ കൊത്തിയെടുത്തിയിരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും ഈ ചിത്രത്തിന് അതിന്റെ പേര് ലഭിച്ചു.
കുറഞ്ഞത് വസാരിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫ്ലോറന്റൈൻ സമകാലികരും കരുതിയിരുന്നത് അവർ കിന്നരങ്ങളാണെന്നാണ്.