smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഒരു പ്രതലത്തിലേയ്ക്ക് വരുന്ന പ്രകാശത്തെ ഇടയ്ക്കുവെച്ച് വസ്തുക്കൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതുമൂലം പ്രതലത്തിലുണ്ടാവുന്ന ഇരുണ്ടഭാഗമാണ് നിഴൽ.
തടസ്സവസ്തുവിനേക്കാൾ പ്രകാശസ്രോതസ്സ് വളരെ ചെറുതെങ്കിൽ നിഴലിന് വ്യക്തമായ അതിർരേഖ ഉണ്ടാവും.
സ്രോതസ്സിന് ഗണ്യമായ വലിപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ നിഴലിന് 2 ഭാഗങ്ങളുണ്ടാവും.
പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങളായ ചന്ദ്രഗ്രഹണവും സൂര്യഗ്രഹണവും ഉണ്ടാകുന്നത് ആകാശഗോളങ്ങളുടെ നിഴൽ മറ്റൊന്നിൽ പതിക്കുമ്പോഴാണ്.
പ്രച്ഛായ പൂർണ്ണമായ നിഴൽ ഉപച്ഛായ അത്രതന്നെ ഇരുണ്ടതല്ലാത്ത ഭാഗം ചിത്രശാല പുല്പുറത്തുള്ള നിഴൽ അവലംബം
നിഴൽ (ചലച്ചിത്രം)
2021 ലെ ഇന്ത്യൻ മലയാള ചലച്ചിത്രമാണ് നിഴൽ .
നയൻതാര , കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ എന്നിവരെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളാക്കി അപ്പു എൻ ഭട്ടതിരി സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രത്തിന്റെ തിരക്കഥാകൃത്ത് എസ്.സഞ്ജീവാണ് .
സിനിമയിൽ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ജുഡീഷ്യൽ മജിസ്‌ട്രേറ്റ് ജോൺ ബേബി എന്ന കഥാപാത്രത്തെയാണ് കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
സൈജു കുറുപ്പ്, ദിവ്യ പ്രഭ, വിനോദ് കോവൂർ, ഡോ. റോണി, അനീഷ് ഗോപാൽ എന്നിവരാണ് മറ്റു പ്രധാന അഭിനേതാക്കൾ.
ആന്റോ ജോസഫ് ഫിലിം കമ്പനിക്കൊപ്പം അഭിജിത്ത് എം പിള്ള, ബാദുഷ, സംവിധായകൻ ഫെല്ലിനി ടി പി, ഗണേഷ് ജോസ് എന്നിവർ ചേർന്നാണ് ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത്.
ഒരു ആഘാതകരമായ അപകടത്തിൽ നിന്ന് കരകയറാൻ ജോൺ( കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ ) എന്ന ജഡ്ജി പാടുപെടുകയും നിഥിൻ എന്ന കുട്ടിയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
കൊലപാതകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിഥിന്റെ കഥകൾ ശരിയാണെന്ന് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, ജോൺ അവ അന്വേഷിക്കാൻ പോകുന്നു.
കഥാപാത്രങ്ങൾ കുഞ്ചാക്കോ ബോബൻ - മജിസ്ട്രേറ്റ് ജോൺ ബേബി നയൻതാര - ഷർമിള ഇസിൻ ഹാഷ് - നിതിൻ ദിവ്യ പ്രഭ - ഡോ. ശാലിനി ലാൽ - വിശ്വനാഥൻ റോണി ഡേവിഡ് - രാജൻ പ്രശാന്ത് നാരായണൻ - മത്തിയാസ് പാണ്ഡ്യൻ സൈജു കുറുപ് - അജിത് കുമാർ രാജേഷ് ഹെബ്ബാർ - ഡോ ജോളി ചിരയത്ത് - വത്‌സല ശ്രീലത നമ്പൂതിരി - ലിസമ്മ, ബേബിയുടെ അമ്മ സിയാദ് യാദു- കൈഫ് ആദ്യ പ്രസാദ് - മേഘ ഐന - കാതറിൻ വിനോദ് കോവൂർ - കോൺസ്റ്റബിൾ സൈനുധീൻ അനീഷ് ഗോപാൽ - ജോൺ ബേബിയെ ചാരപ്പണി ചെയ്ത പോലീസ് ഷേർഷ ഷെരീഫ് - പോലീസ് ഓഫീസർ അഫ്താക് സാദിഖ് - മിഷേൽ രഞ്ജിത് ശേഖർ നായർ - ബസ് കണ്ടക്ടർ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ നിഴൽ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ അനുബന്ധം ↑
ദ്വാരപാലൻ തമിഴ് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഒരു ദ്വാരപാലകപ്രതിമ
ഒരു ദ്വാരപാലൻ അല്ലെങ്കിൽ ദ്വാരപാലകൻ ( സംസ്കൃതം , "ഡോർ ഗാർഡ്"; IAST : Dvārapāla Sanskrit pronunciation: [dʋaːɽɐpaːlɐ] ) ഒരു യോദ്ധാവ് അല്ലെങ്കിൽ ഭയാനകമായ ഭീമാകാരൻ ആയി പലപ്പോഴും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വാതിലിന്റെ രക്ഷാധികാരിയാണ്, സാധാരണയായി സായുധമായാണ് ചിത്രീകരിക്കാറുള്ളത്.
- ഏറ്റവും സാധാരണമായആയുധം i id="mwFw" /i ആണ്.
ദ്വാരപാല പ്രതിമ ഹിന്ദു , ബുദ്ധ , ജൈന സംസ്കാരങ്ങളിലും ജാവ പോലുള്ള അവരുടെ സ്വാധീന മേഖലകളിലും വ്യാപകമായ വാസ്തുവിദ്യാ ഘടകമാണ് .
ജയവിജയന്മാർ
പുരാണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധരായ ദ്വാരപാലകർ ജയവിജയന്മാർ ആണ്.
അവർ ഭഗവാൻ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ധാമമായ വൈകുണ്ഠത്തിലെ ദ്വാരപാലകർ ആണ്.
പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഈ പ്രതിമാദ്വയം കാണാറുണ്ട്.
ഇവർക്ക് ശാപം കിട്ടിയിട്ടാണ് മൂന്ന് ജന്മം രാക്ഷസദ്വന്ദ്വമായി ജനിച്ചതെന്ന് ശ്രീമദ്ഭാഗവതം വിവരിക്കുന്നു.
മൂന്നു ജന്മത്തിലും മഹാവിഷ്ണു തന്നെ കൊല്ലണമെന്ന് ഇവർ അനുഗ്രഹവും വാങ്ങി.
ഹിരണ്യാക്ഷ-ഹിരണ്യകശിപുമാർ
രാവണ-കുംഭകർണ്ണന്മാർ
ശിശുപാല-ദന്തവക്ത്രന്മാർ ബേലൂർ ചിന്ന കേശവക്ഷേത്രത്തിലെ ശ്രീകോവിലിനുമുമ്പിലെ ജയവിജയ പ്രതിമ ജൈനക്ഷേത്രത്തിലെ ദ്വാരപാലകർ പേരുകൾ
മിക്ക തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ ഭാഷകളിലും ( തായ് , ബർമീസ് , വിയറ്റ്നാമീസ് , ഖെമർ , ജാവനീസ് എന്നിവയുൾപ്പെടെ), ഈ സംരക്ഷണ രൂപങ്ങളെ ദ്വാരപാല എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
സംസ്കൃത ദ്വാര എന്നാൽ "വാതിൽ", പാല എന്നാൽ "കാവൽ" അല്ലെങ്കിൽ "സംരക്ഷകൻ".
എന്നുമാണർത്ഥം.
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ജാവയിലെ പ്ലോസനിലെ ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബുദ്ധക്ഷേത്രമായ ദ്വാരപാലയുടെ രണ്ട് ജോഡികളിൽ ഒന്ന്.
ഇന്തോനേഷ്യയിലും മലേഷ്യയിലും ബന്ധപ്പെട്ട പേര് ദ്വാരപാല എന്നാണ് .
വടക്കൻ ഏഷ്യൻ ഭാഷകളിലെ തത്തുല്യ വാതിൽ കാവൽക്കാർ ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ കൊങ്കോറികിഷി അല്ലെങ്കിൽ നിയോ , ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ ഹെങ് ഹാ എർ ജിയാങ് , കൊറിയൻ ഭാഷയിൽ നരേയോങ്‌ഗുംഗാങ് എന്നിവയാണ് .
ഉത്ഭവവും രൂപങ്ങളും
ഒരു വാസ്തുവിദ്യാ സവിശേഷത എന്ന നിലയിൽ ദ്വാരപാലകളുടെ ഉത്ഭവം പ്രാദേശിക ജനകീയ മതത്തിലെ യക്ഷൻ , അകാല പോലുള്ള യോദ്ധാക്കൾ തുടങ്ങിയ ദേവതകളിൽ നിന്നാണ്.
ഇന്ന് ചില ദ്വാരപാലകർ പോലീസുകാരോ പട്ടാളക്കാരോ കാവൽ നിൽക്കുന്നവരുടെ രൂപങ്ങളാണ്.
ഈ പ്രതിമകൾ പരമ്പരാഗതമായി ബുദ്ധമത അല്ലെങ്കിൽ ഹിന്ദു ക്ഷേത്രങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ രാജകൊട്ടാരങ്ങൾ പോലെയുള്ള മറ്റ് ഘടനകൾ, ഉള്ളിലെ വിശുദ്ധ സ്ഥലങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ.
ഒരു ദ്വാരപാലനെ സാധാരണയായി ഒരു ഭൂതത്തെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്ന സായുധരായ ഭയാനകമായ സംരക്ഷകനായാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്, എന്നാൽ ശ്രീലങ്കയിലെ ബുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളുടെ കവാടങ്ങളിൽ, ദ്വാരപാലന്മാർ പലപ്പോഴും ശരാശരി മനുഷ്യ സവിശേഷതകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
മറ്റ് സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ഉഗ്രരൂപത്തിലുള്ള നാഗ സർപ്പത്തിന്റെ രൂപം ഇതേ പ്രവർത്തനം നടത്തിയേക്കാം.
ജാവയിലെയും ബാലിയിലെയും ശിൽപങ്ങൾ, സാധാരണയായി ആൻഡിസൈറ്റിൽ നിന്ന് കൊത്തിയെടുത്തതാണ്, ആയുധമേന്തിയ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീമാകാരന്മാരായി ആണ് ഇവരെ അധികവും ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.
ജാവയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദ്വാരപാല ശിലാ പ്രതിമ, സിംഹാസരി കാലഘട്ടത്തിലെ ദ്വാരപാല, 3.7 metres (12 ft) ) ആണ്.
മറുവശത്ത്, കംബോഡിയയിലെയും തായ്‌ലൻഡിലെയും പരമ്പരാഗത ദ്വാരപാലകൾ മെലിഞ്ഞതും ക്ലബിനെ മധ്യഭാഗത്ത് താഴേക്ക് പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നതുമായ സ്ഥാനത്ത് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തായ്‌ലൻഡിലെ ദ്വാരപാലകരുടെ പുരാതന ശിൽപങ്ങൾ  ചുട്ടെടുത്ത കളിമണ്ണ് കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇത്തരത്തിലുള്ള സെറാമിക് ശിൽപങ്ങൾ തായ്‌ലൻഡിൽ , സുഖോത്തായി , അയുത്തായ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ , 14-16 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ, വടക്കൻ തായ്‌ലൻഡിലെ നിരവധി ചൂള സമുച്ചയങ്ങളിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
Dvarapala in Elephanta India .
The largest dvarapala stone statue of Java , Singhasari period.
Dvarapala at Banteay Kdei in Angkor , Cambodia Dvarapala Sukhothai and Ayutthaya , 14th and 16th centuries Thailand .
Late 9th or early 10th century dvarapala from Indrapura (Dong Duong), Champa , Vietnam .
A pair of male and female dvarapalas guarding gate of a Hindu temple in Bali , Indonesia .
Dvarapala Yaksha ( Thai : ยักษ์ ) of the Grand Palace , Bangkok , Thailand Contemporary soldier dvarapala as doorkeeper at Wat Ratchabophit , Bangkok Dvarapala at the entrance of Hatadage, Polonnaruwa , Sri Lanka Dvarapala at the Kraton of Surakarta , Indonesia Dvarapalaka, 11th century ( Chola dynasty ), Tamil Nadu , India Guardian statue at a Hindu temple in Sri Lanka.
ഇതും കാണുക റഫറൻസുകൾ ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ലോകങ്ങൾക്കിടയിൽ: പരിവർത്തനത്തിന്റെ ഏജന്റുമാരായി ടിബറ്റിലെ കാവൽക്കാർ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ കലയുടെ ഗ്ലോസറി
ദ്വാരവതി ശില ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dvaravati_sila
ദ്വാരകയിലെ ഗോമതി നദിയിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ഒരു തരം ശില അല്ലെങ്കിൽ പവിഴക്കല്ലുകളാണ് ദ്വാരവതി ശില .
ഗുജറാത്തിലെ കച്ച് ഉൾക്കടലിൽ പതിക്കുന്ന ഗോമതി നദിയുടെ തീരത്ത് ജംനഗർ ജില്ലയിലാണ് ദ്വാരക സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഇന്ത്യയുടെ തെക്കേ അറ്റത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് രാജസ്ഥാൻ .
പുരാതന സംസ്കൃത സാഹിത്യത്തിൽ ദ്വാരകയെ ദ്വാരവതി എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു.
രാജ്യത്തെ ഏഴ് ചരിത്ര സ്മാരക നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ചക്ര (ചക്രം) അടയാളങ്ങളുള്ള പവിഴങ്ങളാണ് ദ്വാരക ശിലകൾ .
ഈ കല്ലുകളുടെ ഏറ്റവും വിശിഷ്ഠമായ സവിശേഷത ചക്രം അടയാളമാണ്.
അതിനാൽ അവയെ 'ചക്രങ്കിത-ശില' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഒരു പ്രതിച്ഛായയെക്കാൾ പ്രതീകാത്മക പ്രാതിനിധ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ് ദൈവം.
എന്നാൽ ചില പ്രതീകാത്മക നാടൻ ആരാധനയിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ സാലിഗ്രാമ ശില (മൂർത്തി) (ഫോസിൽ കല്ലും), ദ്വാരവതി ശില (പവിഴക്കല്ല്), ഗോവർദ്ധന സില (ഗോവർദ്ധന കുന്നിൽ നിന്നുള്ള കല്ലുകൾ) എന്നിവ ഹിന്ദുയിസത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ആരാധിച്ചിരുന്നു .
അവയ്ക്ക് സൂര്യന്റെ പ്രാധാന്യം ഉണ്ട്.
ഹിന്ദു മതത്തിലെ വൈഷ്ണവരുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളിലും ആരാധനയിൽ ഇവയുടെ ഉപയോഗം വളരെ സാധാരണമാണ്.
ദ്വാരക
ഹിന്ദു ചരിത്രത്തിലെ ദ്വാരകയിലെ പ്രശസ്തമായ നഗരം കൃഷ്ണന്റെ താമസസ്ഥലമായിരുന്നു.
ദ്വാരക എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ദ്വാർ അഥവാ വാതിൽ എന്നാണ്.
പുരാതന കാലത്ത് അതിന്റെ തീരങ്ങൾ തുറമുഖത്തെ പ്രധാന കവാടമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
കാ എന്നർത്ഥം വരുന്ന 'ബ്രഹ്മ' അർത്ഥമാക്കുന്നത് മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള കവാടം എന്നാണ്.
ദ്വാരകമതി, ദ്വാരകവതി അഥവാ ദ്വാരവതി എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.
ദ്വാരകയിലെ പ്രസിദ്ധമായ നാഗേശ്വർ ജ്യോതിർലിംഗം ദ്വാരക ശിലയിൽ നിർമ്മിച്ചതാണ്.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും കാണാമെങ്കിലും ദ്വാരകയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച കല്ലുകൾ മാത്രം ആരാധനയ്ക്കായി ഹിന്ദു ഗ്രന്ഥങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
ദ്വാരക നാഥ് കോട്നിസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dwarkanath_Kotnis ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2020 ഓഗസ്റ്റ് മുതൽ തുടരുന്നു.
1938-ലെ ജപ്പാൻ-ചൈന യുദ്ധത്തിൽ സേവനമനുഷ്ടിച്ച ഇൻഡ്യൻ ഡോക്റ്ററായിരുന്നു ദ്വാരക നാഥ് കോട്നിസ് .
ദ്വാരകനാഥ് ടാഗോർ
ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ (1794- 1846), ഇന്ത്യയിലെ വ്യവസായികളിലും സംരംഭകരിലും ഒരാൾ, ഇദ്ദേഹം ആയിരുന്നു ടാഗോർ കുടുംബത്തിലെ ജെരസൻകോ വിഭാകത്തിലെ സ്ഥാപകൻ.
ബംഗാൾ നവോത്ഥാനത്തിന് ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകൾ അദ്ദേഹം നൽകി.
ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ കുഷ്ഹരി വിഭാഗത്തിൽ രാഹറിയ ബ്രാമണരുടെ പിൻമുറകാരൻ ആയിരുന്നു.
അവരുടെ പിൻകാമികൾ പിരളി ബ്രാഹ്മണർ എന്ന് ആറിയപെട്ടു, ഇവർ ഇസ്ലാമിലെക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണവിഭാഗം ആയിരുന്നു.
രാമമണി ടാഗോർആയിരുന്നു  അദ്ദഹത്തിന്റെ ജൈവ പിതാവ്.
നിലമോണി ടാഗോർ മേനക ദേവിയിൽ കൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റ പിതാവ് ആയി.
വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട അദ്ദഹത്തെ രാമമണിയുടെ സഹോദരനായ രാമലോചനും ഭാര്യയും ദത്ത് എടുത്തു.
ദ്വാരകാനാഥ് രാധനാത്, രാമനാഥ് എന്നിവരുടെ പകുതി സഹോദരൻ ആയിരുന്നു(രാമമോനി ടാഗോറിന്റെ മേനക ദേവിയിലും, ദൂർഗ്ഗ ദേവിയിലും ഉളള മക്കൾ).
അദ്ദേഹത്തിന് ഈ പേര് വരാൻ കാരണം അവർ വൈഷ്ണവർ ആയിരുന്നു, ആലോകസുദരി ദേവി അദ്ദേഹത്തെ കുലദേവതയുടെ വരദാനമായിട്ടാണ് കണ്ടത്ത്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടിക്ക് ശ്രീക്ഷണന്റെ പേര് നല്കി.
ദ്വാരകനാഥിന്റെ അമ്മ വളരെ ശക്തയായിരുന്നു, അദ്ദഹത്തെ അവർ ബാല്യത്തിൽ ഒരുപാട് സ്വാധീനിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാഥമിക വിദ്യാസം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും ആയിരുന്നു, ഗയാനാഥ് ബട്ടചാര്യയ വഴി ആയിരുന്നു അത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പകുതി സഹോദരനുമായി വീട്ടിൽ നിന്നു തന്നെ ഒരു മവ്ലവിയിൽ നിന്നും അറബിയിലും, പാർസിയിലും പ്രാവീണ്യം നേടി.
10ാമത്തെ വയസിൽ ഇംഗ്ളീഷ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ചിറ്റ്പൂർ റോഡിൽ ശർബഉർനെയുടെ വിദ്യാലയത്തിൽ ചേർത്തു.
ശർബഉർനെന്റെ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ദ്വാരകനാഥ്നെ വളരെ അധികം സ്വാധീനിച്ചു, ഒടുവിൽ ഗുരുവിന്റെ പ്രിയപെട്ടവൻ ആയി മാറി.
12- ഡിസംബർ 1807-ൽ രാമലോചൻ മരണപെട്ടു, കുടുംബ സ്വത്ത് മുഴുവൻ ബാലൻ ആയിരുന്ന ദ്വാരകനാഥിന് കിട്ടി.
ഈ സ്വത്ത് കോർൺവാലിസ് പ്രഭു 1792-ൽ സ്ഥാപിച്ച ശാശ്വത ഭൂനികുതി നിയമത്തിന്റെ നൂല്ലാമാലകളിൽ പെട്ടു.
ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ 1810-ൽ 16ാ മത്തെ വയസിൽ വിദ്യഭ്യാസം ഉപേക്ഷിച്ചു, ഒരു വലിയ വക്കീലിനു കീഴിൽ കൽക്കട്ടയിൽ സഹായിയായി പ്രവർത്തിച്ചു.
7-ഫർവരിയി 1811-ൽ അദ്ദേഹം ദികംബരി ദേവിയെ വിവാഹം ചെയ്യ്തു.
വിവാഹ സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് 9- വയസ് ആയിരുന്നു.
ദ്വാരകനാഥടാഗോറും സമീൻദാരിയും
സാമ്പത്തികമായി മുന്നേറാൻ സമീൻദാരി ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ  ഉപയോഗിച്ചു.
ബദരദകൻത റോയി ജസുരിലെ സമീൻദാർ ആയിരുന്നു , ഇദേഹത്തിൽ നിന്നും ആയിരുന്നു ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ ആദ്യപ്രവർത്തനം എറ്റ് എടുത്തത്,മൂർഷിദ് ഖുയിൽ ഖാന്റെ ഫർമാന ഒരു വരി ഭാഷ മാറ്റി എഴുതുന്നതിന് രണ്ട് ഗുനിയ ആണ് പ്രതിഫലമായി കൈപറ്റിയിരുന്നത്.
ഒരു സമീൻദാരിയായ ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ ദയ ഇല്ലാത്തവൻ ആയിരുന്നു.
ദ്വാരകനാഥ ടാഗോർ യുറോപുകാരെ തന്റെ സ്വത്ത് മാനേജർ ആയി ബ്രഹമപുരിൽ നിയമിച്ചു.
തന്റെ ഭുമിയെ സമഗ്ര സാബത്തിക നിലയങ്ങൾ ആകി തുടർന്ന്  നീലം, പഞ്ചസാര, പട്ട്, എന്നിവയുടെ വ്യവസായ ശാലകളും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു.
അദ്ദേഹം തന്റെ കഴിവുകൾ ഉപയോഗിച്ചത് ഏകീഭുതമായ ഒരു വ്യവസായി എന്ന നിലയിൽ ആയിരുന്നു.
കമ്പനി സേവനം
1822-ൽ ടറവർ പളവുടന് കളക്ടറുടെ കീഴിൽ ശ്രഷ്ടിദാർ ആയി സേവനം അനുഷ്ടിച്ചു.
ടറവർ പളവുടനുമായി ദ്വാരകനാഥ് വളരെ കാലത്തെ സുഹൃത്ത് ബന്ഥം ഉണ്ടായിരുന്നു.
1827-ൽ ഉപ്പ് നികുതി വിഭാഗത്തിൽ സത്യസന്തത ഇ്ല്ലാത്ത ഒരു ദിവാനെ പറ്റി വിവാദം ഉണ്ടായി.
ദിവാനായി സ്ഥാനം  എറ്റു എന്നാലും അഴിമതി നിറഞ്ഞ ആ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു നിന്നു.
ജൂൺ 1834-ൽ ഗവർമെന്റെ ജോലിയിൽ നിന്നും വിരമിച്ചു സംരംഭകൻ ആയി തുടർന്നു.
ദ്വാരകാ പീഠം ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
എ.ഡി 8-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ശങ്കരാചാര്യർ സ്ഥാപിച്ച ഒരു അദ്വൈത വേദാന്ത മഠമാണ് ദ്വാരക പീഠം അഥവാ ദ്വാരക മഠം (സംസ്കൃതം:  पीठम; ഇംഗ്ലീഷ്: Dvaraka Pitha).
ശങ്കരാചാര്യർ ഇന്ത്യയുടെ നാലു ദിക്കിലായി സ്ഥാപിച്ച നാലു മഠങ്ങളിൽ പടിഞ്ഞാറ് ദേശത്തുള്ള മഠമാണ് ഇത്.
ഗുജറാത്തിലെ ദ്വാരകയിലാണ് ഈ മഠം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
അവലംബം ↑ http://www.sringeri.net/history/amnaya-peethams
ദ്വിജ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dvija
ദ്വിജ ( സംസ്കൃതം : द्विज) എന്നാൽ പുരാതന ഇന്ത്യൻ സംസ്കൃതത്തിൽ "രണ്ടുതവണ  ജനിച്ചവർ" എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ഒരു വ്യക്തി ആദ്യം ശാരീരികമായി ജനിക്കുന്നുവെന്നും പിന്നീട് രണ്ടാമത് ആത്മീയമായി ജനിക്കുന്നുവെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് ഈ ആശയം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.
സാധാരണയായി ഒരു വ്യക്തി വേദപഠനത്തിനുള്ള ഒരു സ്കൂളിൽ വേദപഠനത്തിന് വിധേയമാകുമ്പോൾ, രണ്ടാമത്തെ ജനനം ആരംഭിക്കുന്നു.
പരമ്പരാഗത ഹിന്ദു സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയിലെ അല്ലെങ്കിൽ സാമൂഹിക ക്ലാസുകളിലെ മൂന്ന് വർണങ്ങളിലെ അംഗങ്ങളെയും അതായത് ബ്രാഹ്മണർ (പുരോഹിതന്മാരും അദ്ധ്യാപകരും), ക്ഷത്രിയന്മാർ (യോദ്ധാക്കൾ), വൈശ്യന്മാർ (വ്യാപാരികൾ) എന്നിവർക്കും ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഉപനയനാരംഭത്തിനെയും രണ്ടാമത്തെ അല്ലെങ്കിൽ ആത്മീയ ജനനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതും കാണുക Baptism Fraternity Freemasonry Religious initiation rites Notes അവലംബം
ദ്വാരകാധീഷ് ക്ഷേത്രം
ജഗത് മന്ദിർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ദ്വാരകാധീഷ് ക്ഷേത്രം , ദ്വാരകാധീഷ്, ദ്വാരകാതിപതി ദ്വാരക രാജാവ് എന്ന പേരിൽ ഇവിടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന കൃഷ്ണനു സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ഹിന്ദു ക്ഷേത്രമാണ് .
ഇന്ത്യയിലെ ഗുജറാത്തിലെ ദ്വാരക നഗരത്തിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്, ഇത് ഹിന്ദു തീർത്ഥാടന ശൃംഖലയായ ചാർ ധാമിന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണ്.
72 തൂണുകളാൽ താങ്ങിനിർത്തിയ അഞ്ച് നില കെട്ടിടത്തിന്റെ പ്രധാന ആരാധനാലയം "ജഗത് മന്ദിർ" അല്ലെങ്കിൽ "നിജ മന്ദിർ' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് യഥാർത്ഥ ക്ഷേത്രം ക്രി.
200 ലാണ് നിർമ്മിച്ചതെന്നാണ് 15-16 നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ക്ഷേത്രം പുനർനിർമിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്തത്.
വിശ്വാസമനുസരിച്ച്, കൃഷ്ണന്റെ ചെറുമകനായ വജ്രനാഭൻ ഹരിഗൃഹത്തിന് (കൃഷ്ണന്റെ വാസസ്ഥലം) മുകളിൽ നിർമ്മിച്ചതാണ് യഥാർത്ഥ ക്ഷേത്രം എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
യഥാർത്ഥ ഘടന 1472-ൽ മഹമൂദ് ബെഗഡ നശിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് 15-16 നൂറ്റാണ്ടിൽ പുനർനിർമിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാരു-ഗുർജാര ശൈലിയിലാണ് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്
ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുക്കൾ പവിത്രമായി കരുതുന്ന ചാർ ധാം (നാല് സ്ഥലങ്ങൾ) തീർത്ഥാടനത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ് ഈ ക്ഷേത്രം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഹിന്ദു ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും തത്ത്വചിന്തകനുമായ ആദിശങ്കരാചാര്യർ ഈ ക്ഷേത്രം സന്ദർശിച്ചു.
രാമേശ്വരം , ബദരീനാഥ് , പുരി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നവയാണ് ചാർധാമിലെ മറ്റ്   സ്ഥലങ്ങൾ് ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദർശനത്തിനായി ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ ഒരു സ്മാരകം സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ വിഷ്ണുവിന്റെ 98-ാമത്തെ ദിവ്യദേശമാണ് ദ്വാരകാധീഷ്, ദിവ്യപ്രബന്ധ പുണ്യഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രകീർത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്.
രാജാ ജഗത് സിംഗ് റാത്തോഡാണ് ഇത് പുനർനിർമ്മിച്ചത്.
12.19 metres (40.0 ft) )സമുദ്രനിരപ്പിന് മുകളിലാണ്  ക്ഷേത്രം  ഇത് പടിഞ്ഞാറ് അഭിമുഖികരിച്ചാണ് നിൽക്കുന്നത് ക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തിൽ ഗർഭഗൃഹവും ( നിജമന്ദിരം അല്ലെങ്കിൽ ഹരിഗ്രഹം ) ഒരു അന്തരാളവും (ഒരു മുൻമുറി ) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, നിലവിലുള്ള ക്ഷേത്രം പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലേതാണ്.
ദ്വാരാവതി Territory of Dvaravati Mon Wheel of the Law (Dharmacakra), art of Dvaravati period, c. 8th century.
Buddha, art of Dvaravati period, c.9th century
ദ്വാരാവതി The Dvaravati ( Thai : ทวารวดี , rtgs rtgs : Thawarawadi Thawarawadi) കാലഘട്ടം ആറാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടുവരെയാണ്.
ദ്വാരാവതി എന്നാൽ സംസ്കാരത്തെയും ഇവിടത്തെ ഭരണവ്യവസ്ഥയെയും അർത്ഥമാക്കുന്നുണ്ട്.
ചരിത്രം Bronze double denarius of the Gallic Roman emperor Victorinus (269-271 AD) found at U Thong, Thailand.
ദാരാവതിയിലെ മോൺ രാജ്യം അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉദയം കൊണ്ടു.
ഫ്രാ പന്തോം, ഫോങ് തുങ് എന്നീ ബുദ്ധമതപ്രദേശങ്ങൾ ഈ രാജവംശം തങ്ങളുടെ അധീനതയിലാക്കി.
രാജകിയമായ പാത്രങ്ങളിൽ കൊത്തിവച്ചതുപ്രകാരം, താഴെപ്പറയുന്ന രാജാക്കാന്മാർ ആയിരുന്നു ഭരണം നടത്തിയിരുന്നത് എന്നുകാണാം: സൂര്യവിക്രമ (673-688), ഹരിവിക്രമ (688-695), സിംഹവിക്രമ (695-718).
937ലെ ഒരു ഖമർ എഴുത്തിൽ ചനസപുത്ര രാജകുമാരന്റെ രേകഹ കാണാവുന്നതാണ്.
ഇതിൽ ഭഗദത്ത എന്ന രാജാവിൽ തുടങ്ങി സുന്ദരവർമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കളായ നരപതിസിംഹൻ, മങള വർമൻ എന്നിവരിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
പക്ഷെ ആ കാലത്ത്, പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ദ്വാരാവതി ഖമർ സ്വാധീനത്തിലായി.
മദ്ധ്യ തായ്‌ലന്റ് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽത്തന്നെ സൂര്യവർമ്മൻ രണ്ടാമന്റെ അധീനതയിലായി.
ഹരിപുൺചായ് ലണ്ണ രാജ്യവുമായുള്ള സഖ്യത്തിൽ തന്റെ രാജ്യം അധീനതയിലാകാതെ നിലനിർത്തി.
ഈ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾ മോൺ ഭാഷയാണുപയൊഗിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും അവർ മോൺ ജനതയായിരുന്നോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമുണ്ട്.
ഈ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾ ഖമർ, മലയ് തുടങ്ങിയ അനേകം വ്യത്യസ്ത വംശങ്ങളിൽ പെട്ടതായിരുന്നുവെന്ന് തെളിവുകളുണ്ട്.
ദദ്വാരാവതിയിലേയ്ക്ക് മലയ് വംശജർ കുടിയേറി എന്ന ധാരണ ചിലർ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് വളരെപ്പിന്നീട് നടന്നതാണേന്നു തെളിവുണ്ട്.
ദ്വാരാവതി എന്ന വാക്ക് അവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന നാണയങ്ങളിലെഴുതിയ പേരുമൂലം ഉണ്ടായതാണ്.
സംസ്കൃതത്തിലാണിത് ദ്വാരാവതി എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
സംസ്കൃതത്തിൽ ദ്വാരാവതി എന്നതിനർത്ഥം ഗേറ്റുള്ളത് എന്നാണ്.
(ദ്വാര dvāra "door, gate, entrance").
പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ ദ്വാരക എന്ന നഗരത്തിന്റെ പേരിൽനിന്നുമായിരിക്കാം ദ്വാരാവതി എന്ന പേരുണ്ടായത്.
ദ്വാരാവതിയുടെ ഭരണസംവിധാനത്തെപ്പറ്റി അധികമൊന്നുമറിയില്ല.
ഒരു കേന്ദ്രീയ ഭരണസംവിധാനമായിരുന്നില്ല, പകരം അയഞ്ഞ അനേകം ചെറുപ്രദേശങ്ങളോ ചെറുരാജ്യങ്ങളോ ചേർന്ന ഒരു സംവിധാനമായിരുന്നു.
ഉയർന്ന ഉപദ്വീപീയ പ്രദേശത്തെ തീരപ്രദേശങ്ങൾതൊട്ട് ചാവോഫ്രായ നദിയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ വരെ കിടക്കുന്ന രാജ്യമായിരുന്നു ദ്വാരാവതി.
ഹിന്ദുമതവും ബുദ്ധമതവുമായിരുന്നു.
അന്നത്തെ പ്രധാനമതങ്ങൾ.
നഖോൺ പഥോം, സുഫൻബുരി, പ്രാക് ശ്രീഗജ എന്നിവയായിരുന്നു പ്രധാനമായ മൂന്നു ജനപഥങ്ങൾ.
ഇവ കൂടാതെ താഴെപ്പറയുന്ന ഇടങ്ങളിലും ചെറിയ ജനപഥങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
യു തോങ്, ചാൻസെൻ, ഖു ബുവ, പോങ് തുക്, മുവാങ് ഫ്രാ റോട്, ലോപ്ബുരി, സി മഹാസോദ്, കംഫയെങ് സയെൻ, ഡോങ് ലഖോർൺ, യു-തഫാവോ, ബൻ ഖു മുവാങ്, ശ്രീ തെപ് എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു അവ.
ദ്വാരാവതിയെ ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരം ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും ബുദ്ധമതവും അതിലൂടെ ബുദ്ധിസ്റ്റ് കലയും അവിടെയെത്തി.
മതപരമായ ആലയങ്ങളിൽ ഗരുഡമാർ, മകരം, നാഗങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ശില്പങ്ങൾ കൊത്തിവയ്ക്കപ്പെട്ടു.
ഇതിനുപുറമേ, തങ്ങളുടെ വാദ്യോപകരണങ്ങലുമായി അനേകം ഗായകരേയും തടവുകാരേയും തങ്ങളുടെ പരിചാരകരോടുകൂടി സ്ത്രീകളേയും സൈനികരേയും ചിത്രീകരിച്ചു.
അന്നത്തെ സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിന്റെ പരിശ്ചേദമായിരുന്നു ഈ ചിത്രങ്ങളും ശില്പങ്ങളും.
മൺപലകകൾ, പാത്രങ്ങൾ, ടെറാക്കോട്ട ട്രേകൾ, ഓട്ടുവിളക്കുകൾ, കാതിലിടുന്ന കമ്മലുകൾ, മണികൾ, കൊട്ടുന്ന ഓട്ടുകൈമണികൾ എന്നിവയും അവിടെ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം ഗ്രന്ഥസൂചിക {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Robert L. Brown, The Dvaravati Wheels of the Law and the Indianization of South East Asia .
Studies in Asian Art and Archaeology, Vol.
18, Fontein, Jan, ed.
Leiden and New York: E. J. Brill, 1996.
Elizabeth Lyons, “Dvaravati, a Consideration of its Formative Period”, R. B. Smith and W. Watson (eds.), Early South East Asia: Essays in Archaeology, History and Historical Geography, Oxford University Press, New York, 1979, pp. 352–359.
Dhida Saraya, (Sri) Dvaravati: the Initial Phase of Siam's History , Bangkok, Muang Boran, 1999, ISBN 974-7381-34-6 974-7381-34-6 Swearer, Donald K. and Sommai Premchit.
The Legend of Queen Cama: Bodhiramsi's Camadevivamsa, a Translation and Commentary .
ISBN 0-7914-3776-0 0-7914-3776-0 สุรพล ดำริห์กุล, ประวัติศาสตร์และศิลปะหริภุญไชย , กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เมืองโบราณ, 2004, ISBN 974-7383-61-6 974-7383-61-6.
Pierre Dupont, The Archaeology of the Mons of Dvāravatī, translated from the French with updates and additional appendices, figures and plans by Joyanto K.Sen, Bangkok, White Lotus Press, 2006.
Jean Boisselier, “Ū-Thòng et son importance pour l'histoire de Thaïlande [et] Nouvelles données sur l'histoire ancienne de Thaïlande”, Bōrānwitthayā rư̄ang MỮang ʻŪ Thō̜ng, Bangkok, Krom Sinlapakon, 2509 [1966], pp. 161–176.
Peter Skilling, "Dvaravati: Recent Revelations and Research", Dedications to Her Royal Highness Princess Galyani Vadhana Krom Luang Naradhiwas Rajanagarindra on her 80th birthday, Bangkok, The Siam Society, 2003, pp. 87–112.
Natasha Eilenberg, M.C. Subhadradis Diskul, Robert L. Brown (editors), Living a Life in Accord with Dhamma: Papers in Honor of Professor Jean Boisselier on his Eightieth Birthday, Bangkok, Silpakorn University, 1997.
C. Landes, “Pièce de l’époque romaine trouvé à U-Thong, Thaïlande”, The Silpakorn Journal, vol.26, no.1, 1982, pp. 113–115.
John Guy, Lost Kingdoms: Hindu Buddhist Sculpture of Early Southeast, New York and Bangkok, Metropolitan Museum of Art and River Books, 2014, p. 32.
Wārunī ʻŌsathārom.
Mư̄ang Suphan bon sēnthāng kan̄plīanplǣng thāng prawattisāt Phutthasattawat thī 8 - ton Phutthasattawat thī 25 (History, development, and geography of the ancient city of Suphan Buri Province, Central Thailand, 8th-25th B.E.), Samnakphim Mahāwitthayālai Thammasāt, Krung Thēp, 2547.
ദ്വിഗുസമാസം
മലയാളവ്യാകരണത്തിലെ സമാസങ്ങളിലൊന്നാണ്‌ ദ്വിഗുസമാസം .
പൂർവ്വപദം ഏതെങ്കിലും എണ്ണത്തെക്കുറിക്കുന്നു എങ്കിൽ അത് ദ്വിഗുസമാസം ആണ്.
ഉദാഹരണം പഞ്ചബാണൻ - അഞ്ചു ബാണം ഉള്ളവൻ.
ത്രിലോകം - മൂന്ന് ലോകങ്ങളും.
സപ്തവർണ്ണങ്ങൾ - ഏഴു വർണ്ണങ്ങൾ.
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾ - അഞ്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ.
പഞ്ചലോഹങ്ങൾ - അഞ്ച് ലോഹങ്ങൾ.
ഷഡ്‌വികാരങ്ങൾ - ആറ് വികാരങ്ങൾ.
സപ്തർഷികൾ - ഏഴു ഋഷികൾ.
വ്യാഴവട്ടം -പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ
ദ്വിജാവന്തി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dwijavanthi
കർണാടകസംഗീതത്തിലെ 28ആം മേളകർത്താരാഗമായ ഹരികാംബോജിയുടെ ഒരു ജന്യരാഗമായി പൊതുവിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന രാഗമാണ് ദ്വിജാവന്തി .
ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതത്തിൽ നിന്നുമാണ് ഈ രാഗം കർണാടകസംഗീതത്തിലെത്തിച്ചേർന്നത് എന്നൊരു അഭിപ്രായമുണ്ട്.
അവിടെ ഈ രാഗം ജൈജൈവന്തി എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
കേരളത്തിൽ കഥകളി സംഗീതത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു രാഗമാണ് ദ്വിജാവന്തി .
സ്വാതിതിരുനാൾ ഈ രാഗത്തിൽ നിരവധി കൃതികൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മുത്തുസ്വാമി ദീക്ഷിതരാണ് ഈ രാഗത്തിനു ജനപ്രീതി നൽകിയത്.
താഴ്ന്നതും ഉയർന്നതുമായ സ്വരാഷ്ടകങ്ങളിൽ ഈ രാഗത്തിനു ഭക്തിരസമാണ് ഉള്ളത്.
കച്ചേരികളിൽ പ്രധാനരാഗമായി വിരളമായി മാത്രമേ ഈ രാഗം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുള്ളൂ ഘടന,ലക്ഷണം ആരോഹണം സ രി1 മ1 ഗ3 മ1 പ ധ2 സ അവരോഹണം സ നി2 ധ2 പ മ1 ഗ3 മ1 രി2 ഗ2 രി2 സ നി2 ധ2 നി2 സ കൃതികൾ കൃതി കർത്താവ് അഖിലാണ്ഡേശ്വരി മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതർ തരുണീ ഞാൻ സ്വാതിതിരുനാൾ ചേതശ്രീ ബാലകൃഷ്ണം മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതർ ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങൾ ഗാനം ചലച്ചിത്രം താളമയഞ്ഞൂ പവിത്രം വിരഹിണിരാധേ മിസ്റ്റർ ബട്ലർ
http://www.hinduonnet.com/thehindu/mp/2003/06/12/stories/2003061201250200.htm Archived 2008-03-29 at the Wayback Machine .
പടിഞ്ഞാറൻ കവിതകൾ
യേറ്റ്‌സ്, ബ്രെഹ്റ്റ്, ഗാബോർ ഗാറേ, ഐറിഷ് കവിയായ ഗബ്രിയേൽ റോസൻ സ്റ്റോക്, സ്പാനിഷ് കവിയായ വീസെയ്‌ന്തേ അലെക്‌സാന്ദ്രേ, ഹങ്കേറിയൻ കവി ഷാന്ദോർ പെത്തഫി, തുടങ്ങിയവരുടെ കവിതകൾ മലയാളത്തിലേയ്ക്ക് സച്ചിദാനന്ദൻ തർജ്ജമ ചെയ്ത ഗ്രന്ഥമാണ് പടിഞ്ഞാറൻ കവിതകൾ .
വിവർത്തനസാഹിത്യത്തിനുള്ള 2009-ലെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ഈ കൃതിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പടിഞ്ഞാറൻ തടാകം, ചൈന
ചൈനയിലെ ഹാങ്ഝൗവിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ശുദ്ധജല തടാകമാണ് പടിഞ്ഞാറൻ തടാകം അഥവാ വെസ്റ്റ് ലേക്ക് (ചൈനീസ്: 西湖 Xī Hú' ; ഇംഗ്ലീഷ്: West Lake ) ഈ തടാകത്തോടനുബന്ധിച്ച് നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളും, പഗോഡകളും ഉദ്യാനങ്ങളും മനുഷ്യനിർമ്മിത ദ്വീപുകളുമുണ്ട്.
ചരിത്രപ്രാധാന്യവും പ്രകൃതിസൗന്ദര്യവും കൊണ്ട് കവികളേയും ചിത്രകാരന്മാരേയും ഈ തടാകം വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചൈനയിലെ പ്രകൃതിചിത്രകാരനമാർക്ക് ഒരു പ്രചോദനമായിരുന്നു പടിഞ്ഞാറൻ തടാകം.2011ലാണ് ഈ തടാകത്തിനും സമീപപ്രദേശങ്ങൾക്കും യുനെസ്കോ ലോകപൈതൃകപട്ടികയിൽ ഇടം ലഭിച്ചത്.
പടിഞ്ഞാറൻ തടാകത്തിന്റെ മൂന്ന് അതിരുകളിലും മലകളാണ്.
തടാകത്തിന്റെ വടക്ക് കിഴക്കൻ അതിരിൽ ഹാങ്ഝൗ നഗരവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
താങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലം മുതൽക്കെ ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം വളരെയേറെ കീർത്തികേട്ടതായിരുന്നു.
പിൽക്കാലത്ത് തടാകത്തെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കുന്നതിനായാണ് മനു നിർമിതികൾ പണികഴിപ്പിച്ചത്.
രണ്ട് സേതുവും(causeways), മൂന്ന് ദ്വീപുകളുമാണ് ഈ തടാകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മനുഷ്യനിർമിതികൾ.
ചിത്രശാല Galloping Tiger Spring A traditional Xī Hú entrance The Guozhuang Garden, one of many historic gardens in the West Lake Lotus in the Breeze at the Winding Courtyard View of the Su Causeway അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ പടിഞ്ഞാറൻ തടാകം, ചൈന എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Hangzhou Government website Ten Classic Scenes of West Lake in History Archived 2014-07-16 at the Wayback Machine .
പടിഞ്ഞാറൻ കടുവാവരയൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Western_Tiger_Swallowtail
പടിഞ്ഞാറൻ കടുവാവരയൻ (Western Tiger Swallowtail) ചിത്രശലഭങ്ങൾക്ക് കിഴക്കുള്ളവയുമായി പറയത്തക്ക വ്യത്യാസങ്ങളില്ല.
എന്നാൽ ഈ ഇനത്തിൽ ഒരുതരത്തിലുള്ള പെൺ‌ശലഭങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ.
ആണിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും വാലുകളുടെ കീഴ്‌ഭാഗത്ത് നീലനിറമുണ്ടാകും.
വടക്കേ അമേരിക്കൻ വൻ‌കരയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി ഇവയെ കാണാം.
പടിഞ്ഞാറൻ കേപ്
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തായി, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തോട് ചേർന്ന് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവിശ്യയാണ് പടിഞ്ഞാറൻ കേപ് (ഇംഗ്ലീഷ്: Western Cape ; Afrikaans : Wes-Kaap , Xhosa : Ntshona Koloni ).
ജനസംഖ്യയുടേയും, വിസ്തൃതിയുടേയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നാലാം സ്ഥാനമാണ് ഈ പ്രവിശ്യയ്ക്ക് ഉള്ളത്.
129,449 square kilometres (49,981 sq mi) വിസ്ത്രിതിയുള്ള പടിഞ്ഞാറൻ കേപിൽ ഏകദേശം 62 ലക്ഷം ആളുകൾ താമസിക്കുന്നു.
ഇതിൽ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗവും പ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാനവും, പ്രവിശ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവുമായ കേപ് ടൗണിലാണ് വസിക്കുന്നത്.
മുൻപത്തെ കേപ് പ്രവിശ്യ വിഭജിച്ച് 1994ലാണ് പടിഞ്ഞാറൻ കേപ് രൂപീകരിച്ചത്.
പടിഞ്ഞാറൻ കോക്കസസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Western_Caucasus
പടിഞ്ഞാറൻ കോക്കസസ് എന്നത് തെക്കൻ റഷ്യയിലെ കോക്കസസിന്റെ പടിഞ്ഞാറുള്ള പ്രദേശമാണ്.
ഇത് കരിംകടൽ മുതൽ എൽബ്രസ് പർവ്വതം വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലോക പൈതൃക സ്ഥലം
പടിഞ്ഞാറൻ കോക്കസസ്സിൽ കോക്കസസ് പർവ്വതങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പടിഞ്ഞാറുള്ള അറ്റം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
യുനസ്ക്കോയിലെ വിദഗ്ദ്ധർ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച്, യൂറോപ്പിലേതന്നെ മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടൽ ഏൽക്കാത്ത ഏക പർവ്വതപ്രദേശമാണ് ഇത്.
ഇതിലെ ആവാസവ്യവസ്ഥകൾ താഴ്ന്നപ്രദേശം മുതൽ ഗ്ലേസിയറുകൾ വരെയുള്ള  വൈവിധ്യം ഈ ചെറിയ സ്ഥലത്ത് കാണിക്കുന്നു.
സോച്ചിയിലെ റഷ്യൻ റിസോർട്ടിൽ നിന്ന് ഇത് 50 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്.
ബയോസ്ഫിയർ റിസർവ്വ്
പടിഞ്ഞാറൻ കോക്കസസ്സിൽ Caucasian State Nature Biosphere Reserve (Russian Кавказский государственный природный биосферный заповедник ) ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ മരങ്ങളായ 85 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള   Nordmann Fir (Abies nordmanniana) ന്റെ സ്പെസിമനുകളെയും English Yew (Taxus baccata), European Box (Buxus sempervirens) എന്നിവയുള്ള വനത്തേയും സംരക്ഷിക്കാനാണ് 1924ൽ  Krasnodar Krai, Adygea, Karachay–Cherkessia എന്നിവടങ്ങളിൽ സോവിയറ്റ് ഗവണ്മെന്റ് ഈ നാച്യറൽ റിസർവ്വ് സ്ഥാപിച്ചത്.