smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
രക്ത സാമ്പിളുകൾ നേർപ്പിക്കാൻ സോഡിയം സിട്രേറ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്ന, ശീതീകരണവും രക്തപ്പകർച്ചയ്‌ക്കുള്ള രക്തത്തിന്റെ അനുയോജ്യതയും എളുപ്പത്തിൽ നിർണ്ണയിക്കാൻ കഴിയുന്ന വേഗമേറിയതും ലളിതവുമായ ഒരു രീതിയും അവർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
സ്വീകർത്താവിന്റെയും ദാതാവിന്റെയും രക്തം 9: 1, 1: 1 ഭാഗങ്ങളായി കലർത്തി, 15 മിനിറ്റിനുശേഷം രക്തം കട്ടപിടിക്കുകയോ വെള്ളമായി തുടരുകയോ ചെയ്യും.
ഓസ്ട്രിയൻ ഭിഷഗ്വരനായ കാൾ ലാൻഡ്‌സ്റ്റൈനർ ഒരു ദശാബ്ദത്തിനുമുമ്പ് രക്തഗ്രൂപ്പുകൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നുവെന്ന് റൂസിന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹം വിവരിച്ചതുപോലെ പ്രായോഗിക ഉപയോഗം അതുവരെ വികസിപ്പിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു.
കുറഞ്ഞത് 1915 വരെ, രക്തം കട്ടപിടിക്കാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലായതിനാൽ, രക്തപ്പകർച്ച കാര്യമായി നടന്നിട്ടില്ല.
1916 ഫെബ്രുവരിയിൽ, അവർ ജേണൽ ഓഫ് എക്സ്പിരിമെന്റൽ മെഡിസിനിൽ രക്തം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രധാന മാർഗ്ഗം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
അവർ അഡിറ്റീവായ ജെലാറ്റിന് പകരം സോഡിയം സിട്രേറ്റും ഗ്ലൂക്കോസും ( ഡെക്‌സ്ട്രോസ് ) ഉപയോഗിച്ചു.
മനുഷ്യരക്തത്തിന്റെ 3 ഭാഗങ്ങൾ, ഐസോടോണിക് സിട്രേറ്റ് ലായനിയുടെ 2 ഭാഗങ്ങൾ (വെള്ളത്തിൽ 3.8 ശതമാനം സോഡിയം സിട്രേറ്റ്), ഐസോടോണിക് ഡെക്‌സ്ട്രോസ് ലായനിയുടെ 5 ഭാഗങ്ങൾ (വെള്ളത്തിൽ 5.4 ശതമാനം ഡെക്‌സ്ട്രോസ്) എന്നിവ ചേർത്തു 4 ആഴ്ചവരെ രക്തം കേടുകൂടാതെ ഇരിക്കുന്ന രീതി വിശദീകരിച്ചു.
സിട്രേറ്റ്-സക്കറോസിന്റെ (സുക്രോസ്) ഉപയോഗം രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് രക്തകോശങ്ങളെ നിലനിർത്തുമെന്ന് ഒരു പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സംരക്ഷിത രക്തങ്ങൾ ശുദ്ധരക്തങ്ങൾ പോലെയാണെന്നും അവ "ശരീരത്തിൽ വീണ്ടും കയറ്റുമ്പോൾ മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും" അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു.
പഞ്ചസാരയോടൊപ്പം സോഡിയം സിട്രേറ്റിന്റെ ഉപയോഗം, ചിലപ്പോൾ റൗസ്-ടർണർ ലായനി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, ഇത് വിവിധ രക്ത സംരക്ഷണ മാർഗ്ഗങ്ങളുടെയും രക്തബാങ്കിന്റെയും വികാസത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ പ്രധാന കണ്ടെത്തലായിരുന്നു.
കനേഡിയൻ ലെഫ്റ്റനന്റ് ലോറൻസ് ബ്രൂസ് റോബർട്ട്‌സൺ റോയൽ ആർമി മെഡിക്കൽ കോർപ്‌സിനെ (RAMC) പരിക്കേറ്റവർക്കായി കാഷ്വാലിറ്റി ക്ലിയറിംഗ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ രക്തപ്പകർച്ച ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു.
1915 ഒക്ടോബറിൽ, റോബർട്ട്‌സൺ തന്റെ ആദ്യത്തെ യുദ്ധകാല രക്തപ്പകർച്ച ഒന്നിലധികം മുറിവുകളുള്ള ഒരു രോഗിക്ക് നടത്തി.
തുടർന്നുള്ള മാസങ്ങളിൽ നാല് രക്തപ്പകർച്ചകളിലൂടെ അദ്ദേഹം ഇത് തുടരുകയും, വിജയം മെഡിക്കൽ റിസർച്ച് കമ്മിറ്റിയുടെ ഡയറക്ടർ സർ വാൾട്ടർ മോർലി ഫ്ലെച്ചറിനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.
നേരിട്ട് മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള രക്തപ്പകർച്ചയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ റഷ്യൻ സിറിഞ്ച്
റോബർട്ട്‌സൺ 1916-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് മെഡിക്കൽ ജേണലിൽ തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, സമാനമായ ചിന്താഗതിക്കാരായ ഏതാനും വ്യക്തികളുടെ (പ്രശസ്ത ഭിഷഗ്വരൻ എഡ്വേർഡ് വില്യം ആർക്കിബാൾഡ് ഉൾപ്പെടെ) സഹായത്തോടെ—രക്തപ്പകർച്ചയുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
1917 ലെ വസന്തകാലത്ത് റോബർട്ട്സൺ, വെസ്റ്റേൺ ഫ്രണ്ടിലെ ഒരു കാഷ്വാലിറ്റി ക്ലിയറിംഗ് സ്റ്റേഷനിൽ ആദ്യത്തെ രക്തപ്പകർച്ച ഉപകരണം സ്ഥാപിച്ചു
മെഡിക്കൽ ഗവേഷകനും അമേരിക്കൻ ആർമി ഓഫീസറുമായ ഓസ്വാൾഡ് ഹോപ്പ് റോബർട്ട്സൺ 1915 നും 1917 നും ഇടയിൽ റോക്ക്ഫെല്ലറിൽ റൂസിനൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ച് രക്തത്തിന്റെ മാച്ചിങും സംരക്ഷണ രീതികളും പഠിച്ചു.
1917-ൽ അദ്ദേഹം ആർഎഎംസി-യിൽ ചേർന്നു, അവിടെ യുദ്ധത്തിനുള്ള (തേഡ് ബാറ്റിൽ ഓഫ് യെപ്രസ്) തയ്യാറെടുപ്പിനായി സൈനികരെ ദാതാക്കളായി ഉൾപ്പെടുത്തി ആദ്യത്തെ രക്തബാങ്കുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു.
അദ്ദേഹം സോഡിയം സിട്രേറ്റ് ആൻറികൊയാഗുലന്റായി ഉപയോഗിച്ചു, സിരയിലെ പഞ്ചറുകളിൽ നിന്ന് രക്തം വേർതിരിച്ചെടുത്തു, ബ്രിട്ടീഷ്, അമേരിക്കൻ കാഷ്വാലിറ്റി ക്ലിയറിംഗ് സ്റ്റേഷനുകളിൽ കുപ്പികളിൽ സൂക്ഷിച്ചു.
വേർതിരിച്ച ചുവന്ന രക്താണുക്കൾ ഐസ് കുപ്പികളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതും അദ്ദേഹം പരീക്ഷിച്ചു.
ജെഫ്രി കെയിൻസ് എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് സർജൻ, രക്തപ്പകർച്ചകൾ കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ നടത്തുന്നതിന് രക്തം സംഭരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പോർട്ടബിൾ യന്ത്രം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
വിപുലീകരണം അലക്സാണ്ടർ ബോഗ്ദാനോവ് രക്തപ്പകർച്ചയുടെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണം നടത്താൻ 1925-ൽ മോസ്കോയിൽ ഒരു ശാസ്ത്ര സ്ഥാപനം സ്ഥാപിച്ചു.
ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ രക്തദാന സേവനം 1921 ൽ ബ്രിട്ടീഷ് റെഡ് ക്രോസ് സെക്രട്ടറി പെർസി ലെയ്ൻ ഒലിവർ സ്ഥാപിച്ചു.
സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരെ അവരുടെ രക്തഗ്രൂപ്പ് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനായി ശാരീരിക പരിശോധനകളുടെ ഒരു പരമ്പരയ്ക്ക് വിധേയരാക്കി.
ലണ്ടൻ ബ്ലഡ് ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ സർവീസ് സൗജന്യവും അതിവേഗം വികസിച്ചതും ആയിരുന്നു.
1925 ആയപ്പോഴേക്കും ഇത് ഏകദേശം 500 രോഗികൾക്ക് സേവനം നൽകുകയും 1926 ൽ ബ്രിട്ടീഷ് റെഡ് ക്രോസിന്റെ ഘടനയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ഷെഫീൽഡ് , മാഞ്ചസ്റ്റർ , നോർവിച്ച് എന്നിവയുൾപ്പെടെ മറ്റ് നഗരങ്ങളിലും സമാനമായ സംവിധാനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു, സേവനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഫ്രാൻസ്, ജർമ്മനി, ഓസ്ട്രിയ, ബെൽജിയം, ഓസ്‌ട്രേലിയ, ജപ്പാൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സമാനമായ സേവനങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ വ്‌ളാഡിമിർ ഷാമോവും സെർജി യുഡിനും അടുത്തിടെ മരണമടഞ്ഞ ദാതാക്കളിൽ നിന്ന് രക്തം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് തുടക്കമിട്ടു.
1930 മാർച്ച് 23-ന് യുഡിൻ ആദ്യമായി ഇത്തരമൊരു രക്തപ്പകർച്ച വിജയകരമായി നടത്തി, സെപ്തംബറിൽ ഖാർകിവിൽ നടന്ന ഉക്രേനിയൻ സർജൻമാരുടെ നാലാമത്തെ കോൺഗ്രസിൽ മരണമടഞ്ഞ ദാതാക്കളിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച രക്തം ഉപയോഗിച്ചുള്ള തന്റെ ആദ്യത്തെ ഏഴ് ക്ലിനിക്കൽ ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
1930-ൽ, യുഡിൻ ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ രക്തബാങ്ക് നിക്കോളായ് സ്ക്ലിഫോസോവ്സ്കി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ സ്ഥാപിച്ചു, ഇത് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും കൂടുതൽ രക്തബാങ്കുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് ഒരു മാതൃകയായി.
1930-കളുടെ മധ്യത്തോടെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കുറഞ്ഞത് 65 വലിയ രക്ത കേന്ദ്രങ്ങളും 500-ലധികം അനുബന്ധ സ്ഥാപനങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു, അവയെല്ലാം രക്തം സംഭരിക്കുന്നതിലും രാജ്യത്തിന്റെ എല്ലാ കോണുകളിലേക്കും കയറ്റി അയയ്ക്കുന്നതിലും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
യുദ്ധങ്ങൾക്കായി രക്തം ദാനം ചെയ്യാൻ ആളുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് പോസ്റ്റർ
1936-ലെ സ്പാനിഷ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്ത് ഫ്രെഡറിക് ഡുറാൻ-ജോർഡ സ്ഥാപിച്ച രക്തബാങ്ക് ആണ് ആദ്യകാല രക്തബാങ്കുകളിലൊന്ന്.
തുടക്കത്തിൽ ബാഴ്‌സലോണ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ സേവനത്തിൽ ഡുറാൻ ചേർന്നുവെങ്കിലും, രക്തത്തിന്റെ കൂടിയ ആവശ്യവും ലഭ്യമായ ദാതാക്കളുടെ കുറവും കൊണ്ട് ആശുപത്രി താമസിയാതെ തളർന്നു.
സ്പാനിഷ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ ആർമിയുടെ ആരോഗ്യ വകുപ്പിന്റെ പിന്തുണയോടെ, പരിക്കേറ്റ സൈനികരുടെയും സാധാരണക്കാരുടെയും ഉപയോഗത്തിനായി ഡുറാൻ ഒരു രക്തബാങ്ക് സ്ഥാപിച്ചു.
300-400 മില്ലി വേർതിരിച്ചെടുത്ത രക്തം 10% സിട്രേറ്റ് ലായനിയിൽ കലർത്തി, 2 ഡിഗ്രി താപനിലയിൽ സമ്മർദ്ദത്തിൽ അടച്ച അണുവിമുക്ത ഗ്ലാസിൽ സംഭരിച്ചു.
30 മാസ കാലയളവിൽ, ബാഴ്സലോണയിലെ ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ സർവീസ് ഏകദേശം 30,000 ദാതാക്കളെ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുകയും 9,000 ലിറ്റർ രക്തം സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
1937-ൽ ചിക്കാഗോയിലെ കുക്ക് കൗണ്ടി ഹോസ്പിറ്റലിലെ തെറാപ്പിറ്റിക്സ് ഡയറക്ടർ ബെർണാഡ് ഫാന്റസ് അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ ആശുപത്രി അധിഷ്ഠിത രക്തബാങ്കുകളിലൊന്ന് സ്ഥാപിച്ചു.
ദാതാവിന്റെ രക്തം ശീതീകരിച്ച് സംഭരിക്കുന്ന ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ ലബോറട്ടറി സൃഷ്ടിച്ച ഫാന്റസ് "ബ്ലഡ് ബാങ്ക്" എന്ന പദവും ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചു.
ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, അമേരിക്കയിലുടനീളം ആശുപത്രിയും കമ്മ്യൂണിറ്റി ബ്ലഡ് ബാങ്കുകളും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
1938-ൽ ബ്രിട്ടനിലേക്ക് പലായനം ചെയ്ത ഫ്രെഡറിക് ഡുറാൻ-ജോർഡ, ലണ്ടനിൽ ദേശീയ രക്തബാങ്കുകളുടെ ഒരു സംവിധാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനായി ഹാമർസ്മിത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലെ റോയൽ പോസ്റ്റ് ഗ്രാജ്വേറ്റ് മെഡിക്കൽ സ്കൂളിൽ ജാനറ്റ് വോണിനൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചു.
1938-ൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ, ലയണൽ വിറ്റ്ബിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിസ്റ്റോളിൽ വാർ ഓഫീസ് ആർമി ബ്ലഡ് സപ്ലൈ ഡിപ്പോ (എബിഎസ്ഡി) സൃഷ്ടിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷ് നയം, സൈനികർക്ക് കേന്ദ്രീകൃത ഡിപ്പോകളിൽ നിന്ന് രക്തം വിതരണം ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു.
എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും വേണ്ടത്ര നിറവേറ്റുന്നതിൽ ബ്രിട്ടീഷ് രീതി കൂടുതൽ വിജയകരമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.
ഈ സംവിധാനം 1946-ൽ നാഷണൽ ബ്ലഡ് ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ സർവീസ് സേവനമായി പരിണമിച്ചു.
മെഡിക്കൽ പുരോഗതി 1943-ൽ സിസിലിയിൽ പരിക്കേറ്റ സൈനികന് രക്ത പ്ലാസ്മ നൽകുന്നു.
1940 ൽ യുഎസിൽ ഒരു രക്ത ശേഖരണ പരിപാടി ആരംഭിച്ചു.
എഡ്വിൻ കോൺ ബ്ലഡ് ഫ്രാക്ഷനേഷൻ പ്രക്രിയയ്ക്ക് തുടക്കമിട്ടു.
രക്തക്കുഴലുകളിലെ ഓസ്മോട്ടിക് മർദ്ദം നിലനിർത്തുന്നതിനും അവയുടെ തകർച്ച തടയുന്നതിനും അത്യന്താപേക്ഷിതമായ രക്ത പ്ലാസ്മയുടെ സീറം ആൽബുമിൻ അംശം വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ അദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ചു.
1918-ൽ തന്നെ ഗോർഡൻ ആർ. വാർഡ് ബ്രിട്ടീഷ് മെഡിക്കൽ ജേർണലിന്റെ കറസ്പോണ്ടൻസ് കോളങ്ങളിൽ, മുഴുവൻ രക്തത്തിനു പകരമായും രക്തപ്പകർച്ച ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി ബ്ലഡ് പ്ലാസ്മ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബ്രിട്ടനിൽ ദ്രാവക പ്ലാസ്മ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ബ്രിട്ടനിലേക്ക് പ്ലാസ്മ കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിനായി ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ ആശുപത്രികളിൽ രക്തം ശേഖരിക്കുന്നതിനായി 1940 ഓഗസ്റ്റിൽ 'ബ്ലഡ് ഫോർ ബ്രിട്ടൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു വലിയ പദ്ധതി ആരംഭിച്ചു.
ഉണക്കിയ പ്ലാസ്മ പാക്കേജ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു, ഇത് പൊട്ടൽ കുറയ്ക്കുകയും ഗതാഗതം, പാക്കേജിംഗ്, സംഭരണം എന്നിവ വളരെ ലളിതമാക്കുകയും ചെയ്തു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ബ്രിട്ടനിലേക്ക് കയറ്റി അയച്ച രക്ത പ്ലാസ്മയുടെ ഉത്പാദനത്തിന് ചാൾസ് ആർ ഡ്രൂ മേൽനോട്ടം വഹിച്ചു.
തത്ഫലമായുണ്ടാകുന്ന ഉണക്കിയ പ്ലാസ്മ പാക്കേജ് 400 സിസി അടങ്ങിയ രണ്ട് ടിൻ ക്യാനുകളിൽ.
ഒരു കുപ്പിയിൽ മറ്റൊരു കുപ്പിയിൽ ഉണങ്ങിയ പ്ലാസ്മ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ആവശ്യമായ വെള്ളം ഉണ്ട്.
ഇവ ചേർത്ത് ഏകദേശം മൂന്ന് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നിർമ്മിക്കുന്ന പ്ലാസ്മ ഉപയോഗത്തിന് തയ്യാറാകുകയും ഏകദേശം നാല് മണിക്കൂർ ഫ്രഷ് ആയി തുടരുകയും ചെയ്യും.
ചാൾസ് ആർ. ഡ്രൂവിനെ മെഡിക്കൽ സൂപ്പർവൈസറായി നിയമിച്ചു.
ടെസ്റ്റ് ട്യൂബ് രീതികളെ ആദ്യത്തെ വിജയകരമായ ബഹുജന ഉൽപ്പാദന സാങ്കേതികതയിലേക്ക് മാറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
1939-40-ൽ കാൾ ലാൻഡ്‌സ്റ്റൈനർ , അലക്‌സ് വീനർ, ഫിലിപ്പ് ലെവിൻ, ആർഇ സ്റ്റെറ്റ്‌സൺ എന്നിവർ Rh രക്തഗ്രൂപ്പ് സിസ്റ്റം കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിത്തിരിവ് സംഭവിച്ചു.
അന്നുവരെയുള്ള ഭൂരിഭാഗം രക്തപ്പകർച്ച പ്രതികരണങ്ങൾക്കും കാരണമായ ഒന്നായിയിരുന്നു ആർഎച്ച് പൊരുത്തക്കേടുകൾ.
മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം, ജെഎഫ് ലൂട്ടിറ്റും പാട്രിക് എൽ മോളിസണും ചേർന്ന് ആസിഡ്-സിട്രേറ്റ്-ഡെക്‌സ്ട്രോസ് (എസിഡി) ലായനി അവതരിപ്പിച്ചു, ഇത് ആൻറികൊയാഗുലന്റിന്റെ അളവ് കുറയ്ക്കുകയും കൂടുതൽ അളവിൽ രക്തപ്പകർച്ച അനുവദിക്കുകയും ദീർഘകാല സംഭരണം അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു.
കാൾ വാൾട്ടറും ഡബ്ല്യുപി മർഫി ജൂനിയറും ചേർന്ന് 1950-ൽ രക്തശേഖരണത്തിനായി പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗ് അവതരിപ്പിച്ചു.
പൊട്ടിപ്പോകാവുന്ന ഗ്ലാസ് ബോട്ടിലുകൾക്ക് പകരം ഈടുനിൽക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒരു യൂണിറ്റ് മുഴുവൻ രക്തത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നിലധികം രക്ത ഘടകങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായും എളുപ്പത്തിലും തയ്യാറാക്കാൻ കഴിവുള്ള ഒരു ശേഖരണ സംവിധാനത്തിന്റെ പരിണാമത്തിന് കാരണമായി.
സംഭരിച്ച രക്തത്തിന്റെ ഷെൽഫ് ലൈഫ് ആയുസ്സ് 42 ദിവസത്തേക്ക് നീട്ടിയത് 1979-ൽ അവതരിപ്പിച്ച സിപിഡിഎ-1 എന്ന ആന്റികൊയാഗുലന്റ് പ്രിസർവേറ്റീവാണ്, ഇത് രക്ത വിതരണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും രക്തബാങ്കുകൾക്കിടയിൽ വിഭവങ്ങൾ പങ്കിടുന്നത് കാര്യക്ഷമം ആക്കുകയും ചെയ്തു.
ശേഖരണവും സംസ്കരണവും
യുഎസിൽ, ഓരോ രക്ത ഉൽപന്നത്തിന്റെയും ശേഖരണത്തിനും സംസ്കരണത്തിനും ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
"ഹോൾ ബ്ലഡ്" (WB) എന്നത് പല ഘടകങ്ങളായി  പ്രത്യേകമായി വേർതിരിക്കാത്ത, അംഗീകൃത പ്രിസർവേറ്റീവ് ചേർത്ത രക്തം ആണ്.
രക്തപ്പകർച്ചയ്ക്കുള്ള മിക്ക രക്തവും ഹോൾ ബ്ലഡ് ആയാണ് ശേഖരിക്കുന്നത്.
ചിലപ്പോൾ കൂടുതൽ മാറ്റങ്ങളില്ലാതെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഹോള് ബ്ലഡ് സാധാരണയായി വിവിധ ഘടകങ്ങളിലേക്ക് (സെൻട്രിഫ്യൂഗേഷൻ വഴി) വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു, ഇതിൽ ചുവന്ന രക്താണുക്കൾ (RBC) ഏറ്റവും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉൽപ്പന്നമാണ്.
33.8 മുതൽ 42.8 ഡിഗ്രി ഫാരൻ (1-6 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ്) താപനിലയിൽ ശ്വേത രക്താണുക്കളും അരുണ രക്താണുക്കളും ശീതീകരിച്ച് സൂക്ഷിക്കുന്നു.
അനുവദനീയമായ പരമാവധി സംഭരണ കാലയളവുകൾ (ഷെൽഫ് ലൈഫ്) യഥാക്രമം 35, 42 ദിവസം ആണ്.
ഗ്ലിസറോൾ ഉപയോഗിച്ച് ബഫർ ചെയ്യുമ്പോൾ ആർബിസി യൂണിറ്റുകൾ മരവിപ്പിക്കാം, എന്നാൽ ഇത് ചെലവേറിയതും സമയമെടുക്കുന്നതുമായ ഒരു പ്രക്രിയയാണ്, മാത്രമല്ല ഇത് വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ചെയ്യാറുള്ളൂ.
പത്ത് വർഷം വരെ കാലഹരണപ്പെടൽ തീയതി ഉള്ള ശീതീകരിച്ച ചുവന്ന രക്താണുക്കൾ −85 °F (−65 °C) -ൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
സാന്ദ്രത കുറഞ്ഞ രക്ത പ്ലാസ്മ പലതരം ശീതീകരിച്ച ഘടകങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു, എപ്പോൾ ശീതീകരിച്ചു, ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ ഉദ്ദേശിച്ച ഉപയോഗം എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അത് വ്യത്യസ്തമായി ലേബൽ ചെയ്യുന്നു.
രക്തപ്പകർച്ചയ്ക്കായി ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ഉടനടി മരവിപ്പിച്ച പ്ലാസ്മ സാധാരണയായി ഫ്രഷ് ഫ്രോസൺ പ്ലാസ്മ എന്ന് ലേബൽ ചെയ്യപ്പെടും.
മറ്റ് പ്ലാസ്മ ഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രയോപ്രെസിപിറ്റേറ്റ് നിർമ്മിക്കാം.
ഈ ഘടകങ്ങൾ 0 °F (−18 °C) -ൽ അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ കുറഞ്ഞ താപനിലയിൽ സൂക്ഷിക്കണം, സാധാരണയായി ഇത് −22 °F (−30 °C) -ൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ചുവന്ന രക്താണുക്കൾക്കും പ്ലാസ്മയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള പാളിയെ ബഫി കോട്ട് എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അവ ചിലപ്പോൾ രക്തപ്പകർച്ചയ്ക്കായി പ്ലേറ്റ്ലെറ്റുകൾ നിർമ്മിക്കാൻ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റുകൾ സാധരണ ഊഷ്മാവിൽ ( 72 °F or 22 °C ) സൂക്ഷിക്കുന്നു, ഇതിൽ ബാക്ടീരിയകൾ വളരാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്.
യുഎസ് ഫുഡ് ആൻഡ് ഡ്രഗ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ രക്തദാന സാമ്പിളുകൾ പരിശോധനയ്ക്കായി തയ്യാറാക്കുന്നു.
ചില രക്തബാങ്കുകൾ അഫെറെസിസ് വഴിയും രക്ത ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നു.
പ്ലാസ്മാഫെറെസിസ് വഴി ശേഖരിക്കപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും സാധാരണമായ ഘടകം പ്ലാസ്മയാണ്, എന്നാൽ സമാനമായ രീതികളിലൂടെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളും പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റുകളും ശേഖരിക്കാനാകും.
ഈ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് സാധാരണയായി അവയുടെ പരമ്പരാഗതമായി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നവയുടെ അതേ ഷെൽഫ് ലൈഫും സ്റ്റോറേജ് അവസ്ഥയും ഉണ്ട്.
മിക്ക ശേഖരണ കേന്ദ്രങ്ങളും ബ്ലഡ് ബാങ്കുകളും രോഗികളുടെ രക്തഗ്രൂപ്പ് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനും അനുയോജ്യമായ രക്ത ഉൽപന്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുമുള്ള പരിശോധനകൾ നടത്തുന്നു, കൂടാതെ ഗുണനിലവാരം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനോ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനോ ഉള്ള ബാറ്ററി പരിശോധനകളും (ഉദാ. രോഗം) ട്രീറ്റ്മെന്റുകളും (ഉദാ: ല്യൂക്കോസൈറ്റ് ഫിൽട്ടറേഷൻ) നടത്തുന്നു.
യുഎസ് ആശുപത്രികൾ അവരുടെ രക്തം വാങ്ങുന്നതിനും പരിശോധിക്കുന്നതിനും / ട്രീറ്റ് ചെയ്യുന്നതിനുമുള്ള സംയോജിത ചെലവുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ പണം ചെലവഴിക്കുന്നത് രക്തപ്പകർച്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സങ്കീർണതകളുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനാണ്.
ഇൻഡ്യയിൽ
ഇൻഡ്യയിൽ 3840 ലൈസൻസുള്ള രക്തബാങ്കുകൾ ഉണ്ട്.
നാഷണൽ ഹെൽത്ത് മിഷനിലൂടെ ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റ്, നിലവിലുള്ളതും പുതിയതുമായ ബ്ലഡ് ബാങ്കുകൾ, ബ്ലഡ് സ്റ്റോറേജ് യൂണിറ്റുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആരോഗ്യ സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിന് സംസ്ഥാനങ്ങളെയും കേന്ദ്ര ഭരണ പ്രദേശങ്ങളെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നു, കൂടാതെ ബ്ലഡ് ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ സർവീസസ് മുഖേന പൊതു, ജീവകാരുണ്യ മേഖലയിലെ രക്തബാങ്കുകളേയും സർക്കാർ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ കന്നുകാലികള്ക്കായി രക്തബാങ്ക് സ്ഥാപിച്ച ആദ്യ സംസ്ഥാനമാണ് ഒഡീഷ.
ഇതും കാണുക മെഡിക്കൽ ടെക്നോളജിസ്റ്റ് ഫ്ളെബോടോമിസ്റ്റ് രക്തപ്പകർച്ച അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് കാരാ ഡബ്ല്യു. സ്വാൻസൺ, ബാങ്കിംഗ് ഓൺ ദി ബോഡി: ദി മാർക്കറ്റ് ഇൻ ബ്ലഡ്, മിൽക്ക്, ആൻഡ് സ്പേം ഇൻ മോഡേൺ അമേരിക്ക.
കേംബ്രിഡ്ജ്, MA: ഹാർവാർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ്, 2014.
പുറം കണ്ണികൾ ആനിമേറ്റഡ് വെനിപഞ്ചർ ട്യൂട്ടോറിയൽ
രക്തത്തിലെ മദ്യാംശം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Blood_alcohol_content
രക്തത്തിലുള്ള മദ്യത്തിന്റെ സാന്ദ്രത വ്യാപ്തകണക്കിൽ ശതമാനമാക്കി പറയുന്നതിനെയാണ് രക്തത്തിലെ മദ്യാംശം (അല്ലെങ്കിൽ blood alcohol content – ബി.എ.സി.), എന്നതു കൊണ്ടു അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ഉദാഹരണത്തിനു്, 0.20% ബി.എ.സി. നിരക്ക് എന്നാൽ, ഒരു വ്യക്തിയുടെ രക്തത്തിന്റെ അഞ്ഞൂറിലൊരംശം മദ്യമാണ് എന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
രക്തത്തിലെ മദ്യത്തിന്റെ അളവ് ഒരു വൈദ്യശാസ്ത്രലബോറട്ടറിയിൽ നേരിട്ടു പരിശോധിച്ചറിയാവുന്നതാണ്.
എങ്കിലും സാധാരണയായി നിയമപരിപാലനത്തിനു വേണ്ടി, ബ്രീത്തലൈസർ എന്നു സാധാരണയായി പറയുന്ന ഉപകരണം ഉപയോഗിച്ച് ഉച്ഛ്വാസവായുവിലെ എതനോളിന്റെ അളവ് നോക്കിയാണ് ബി.എ.സി. നിശ്ചയിക്കുന്നത്.
ഒരേ ബി.എ.സി. നിരക്കു രേഖപ്പെടുത്തിയ ആളുകൾ തമ്മിൽ ലഹരിയുടെ കാര്യത്തിൽ വളരെ വ്യത്യാസം കാണുമെന്നിരിയ്ക്കിലും, ബി.എ.സി.-യ്ക്കു മുൻതൂക്കം ലഭിയ്ക്കുന്നത് അതു അകത്താക്കിയ മദ്യത്തിന്റെ അളവു വസ്തുനിഷ്ഠമായി അളക്കുവാൻ ഏറ്റവും ലളിതമായ രീതിയാണെന്നതു കൊണ്ടാണ്.
അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ തെളിവിനെ എതിർക്കാനും എളുപ്പമല്ല.
ഒരു 0.20% ബി.എ.സി. നിരക്ക് എന്നാൽ ഗുരുതരമായ അവസ്ഥയാണെന്നു തന്നെ പറയാം.
ഒന്നു കൂടി ഉയർന്ന് 0.35% എത്തിയാൽ മാരകവുമാണ്.
ബി.എ.സി. നിരക്ക് 0.40% എന്നാൽ അമ്പതു ശതമാനം മുതിർന്നവർക്കും മരണകാരണവുമാണ് (LD50 or lethal dose).
ചിലർ 0.74 ശതമാനത്തോളം ബി.എ.സി. നിരക്കിൽ നിന്നും വൈദ്യസഹായം കൊണ്ടു മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ട അപൂർവ്വ സംഭവങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടു്.
ശരീരഭാരവുമായുള്ള ബന്ധം
ഒരാൾ കുടിച്ച മദ്യത്തിന്റെ കണക്ക്, ഒരിക്കലും അയാളുടെ ലഹരിയളക്കാൻ പറ്റിയ ശരിയായ അളവുകോലല്ല, ലഹരിയുടെ കാര്യത്തിൽ ശരീരഭാരം വലിയൊരു പങ്കു വഹിയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാരണം.
ഒരു പെഗ്ഗു് ( alcoholic unit ) മദ്യം ഒരു ശരാശരി മനുഷ്യന്റെ ബി.എ.സി. ഏകദേശം 0.04% വരെ ഉയർത്തും, പക്ഷേ ഇതു വലിയൊരളവോളം ശരീരഭാരത്തെയും ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പിന്റെ അളവിനേയും ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
മദ്യപിച്ചതിന്റെ കണക്കോ ബി.എ.സി.-യോ യഥാർത്ഥത്തിൽ മദ്യം ഒരാളിൽ വരുത്തുന്ന ശേഷിക്കുറവ് അളക്കാൻ ഒട്ടും പര്യാപ്തമല്ല.
വ്യക്തിപരമായ മദ്യസഹനശേഷി (alcohol tolerance) പലേ ഘടകങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിയ്ക്കും, ജനിതകവും പോഷകാഹാരസംബന്ധവുമായ ഘടകങ്ങൾ, മറ്റു തരത്തിലുള്ള ശേഷിക്കുറവുകൾ, ദീർഘകാലമായുള്ള അമിതമദ്യപാനം തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
നിയമപാലനത്തിലെ പ്രാധാന്യം
മിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ബി.എ.സി. നിരക്കിനു മുകളിൽ വാഹനമോടിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനോ യന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനോ നിയമപരമായി അനുവാദമില്ല.
നിർദ്ദിഷ്ട ബി.എ.സി. നിരക്കു പല രാജ്യങ്ങളിലും പല സാഹചര്യങ്ങളിലും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിയ്ക്കും.
സ്വീഡനിൽ പൂജ്യത്തിനു മുകളിലുള്ള ഒരു ബി.എ.സി. നിരക്കുമായി വാഹനമോടിപ്പിയ്ക്കുന്നതു നിയമവിരുദ്ധവും ശിക്ഷാർഹവുമാണ്.
അമേരിക്കയിലാകട്ടെ നിയമം കുറച്ചു കൂടി ഉദാരമാണ്.
കേന്ദ്രസർക്കാർ നിർദ്ദിഷ്ട ബി.എ.സി. നിരക്കു 0.08% ലേയ്ക്കു താഴ്ത്താൻ വേണ്ടി പരിശ്രമിയ്ക്കുകയാണെങ്കിലും, മൂന്നു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ 0.099% വരെ അനുവദനീയമാണ്.
പക്ഷേ ചില സംസ്ഥാനങ്ങൾ 21 വയസ്സിനു ( അമേരിക്കയിൽ കുടിയ്ക്കാൻ അർഹതയുള്ള ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ പ്രായം) താഴെയുള്ളവർ വളരെ താഴ്ന്ന ബി.എ.സി. നിരക്കുകളിൽ പോലും (ഒരു പക്ഷേ 0.02%) വാഹനമോടിപ്പിയ്ക്കുന്നതു നിയമവിരുദ്ധമാക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു.
ഇതൊരു പൂജ്യം നിരക്കിനു വേണ്ടിയുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ്.
ഓസ്ട്രേലിയയിൽ മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളിലും പ്രദേശങ്ങളിലും പരിധി 0.05% ആണ്.
പരിചയക്കുറവുള്ളവർക്ക് (വാഹനമോടിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനു പഠനാനുമതി മാത്രമുള്ളവർ) 0.02 ശതമാനമോ അല്ലെങ്കിൽ പൂജ്യം തന്നെയോ ആണ് നിർദ്ദിഷ്ട നിരക്ക്.
ഇതു നടപ്പാക്കുന്നത് അവിചാരിതമായ പരിശോധനകളിലൂടെയാണ്.
പല രാജ്യങ്ങളിലും ബി.എ.സി. നിരക്കുകൾ വിശാലമാണെങ്കിലും, നല്ല ബോധത്തിൽ വാഹനമോടിപ്പിക്കുന്നതിനോളം സുരക്ഷിതമാണ് അനുവദനീയ ബി.എ.സി. നിരക്കുകൾക്കൊപ്പം മദ്യപിച്ച് വാഹനമോടിപ്പിക്കുന്നത് എന്നു കരുതുന്നത് വിഡ്ഢിത്തമാവും.
0.05% ബി.എ.സി. നിരക്കിൽ മദ്യപിച്ചിട്ടുള്ള ഒരാൾ വാഹനമോടിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഒരു അപകടത്തിനുള്ള സാധ്യത നല്ല ബോധത്തിൽ വണ്ടി ഓടിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ നാലുമടങ്ങിലധികം ആണ്.
അതു കൂടാതെ, ചെറിയ ആളവിൽ മദ്യപിച്ചു വാഹനമോടിപ്പിയ്ക്കുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ ഡ്രൈവിങ്ങ് കഴിവു വർദ്ധിയ്ക്കുന്നു എന്നുള്ള ചിലരുടെ ധാരണ വളരെ അബദ്ധമാണ്.
കാരണം തങ്ങളുടെ പ്രകടനം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിയ്ക്കാനുള്ള ശേഷിയും (ചെറിയ അളവിൽ അളവിലാണെങ്കിൽ കൂടി) മദ്യം അകത്തു ചെല്ലുന്നതോടെ തകരാറിലാവുന്നു.
കുറിപ്പുകൾ ൧ breathalyzer എന്നത്, ഇത്തരം ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു കമ്പനിയുടെ വ്യാപാരമുദ്രയാണ്
രക്തപങ്കിലമായ ഞായറാഴ്ച (1905)
1905 ജനുവരി 22ന്-ന് റഷ്യയിൽ തൊഴിലാളികൾക്ക് നേരെ പോലീസ് വെടിവെച്ച് നൂറു പേർ കൊല്ലപ്പെട്ട സംഭവമാണ് രക്തപങ്കിലമായ ഞായറാഴ്ച (Bloody Sunday) എന്നറിയപ്പെടുന്നത് ( Russian : Крова́вое воскресе́нье , tr. Krovávoye voskresén'e , റഷ്യൻ ഉച്ചാരണം: [krɐˈvavəɪ vəskrʲɪˈsʲenʲjɪ] )
പെട്രോഗ്രാഡിലെ തൊഴിലാളികൾ സാർ ചക്രവർത്തിക്ക് ഒരു നിവേദനം നൽകുന്നതിന് വേണ്ടി പുരോഹിതനായ ഫാദർ ജോർജ് ഗാപ്പന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വിന്റർ പാലസിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
ആയുധങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ തികച്ചും സമാധാനപരമായി വന്ന ഈ മാർച്ചിന് നേരെ പട്ടാളക്കാർ വെടിയുതിർക്കുകയായിരുന്നു.
കർഷകരും തൊഴിലാളികളും അടങ്ങുന്ന നൂലധികം പേരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്.
ഈ സംഭവത്തെ തുടർന്ന് റഷ്യയിൽ അനേകം കലാപങ്ങൾ പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടു.
1917ലെ ഫെബ്രുവരി വിപ്ലവത്തിന് കാരണമായ സംഭവങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
രക്തബന്ധം One legal definition of degrees of consanguinity.
The number next to each box in the table indicates the degree of relationship relative to the given person.
രക്തബന്ധം (" രക്തബന്ധം ", ലാറ്റിൻ consanguinitas ൽ നിന്ന്) മറ്റൊരു വ്യക്തിയുമായി (ഒരു പൊതു പൂർവ്വികനിൽ നിന്നുള്ള) ബന്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്.
പല രാജ്യങ്ങളിലും രക്തബന്ധമുള്ള ആളുകൾ പരസ്പരം വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനോ ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിനോ വിലക്കുന്ന നിയമങ്ങളുണ്ട്.
ഈ വിലക്കിന് കാരണമാകുന്ന രക്തബന്ധത്തിന്റെ അളവ് ഓരോ സ്ഥലത്തും വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.
കുടൽ പിന്തുടർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ഒരു വസ്തുവിന്റെ അവകാശികളെ നിർണ്ണയിക്കാനും ഇത്തരം നിയമങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു, ഒരോ അധികാര പരിധികളിലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം.
ചില സ്ഥലങ്ങളിലും കാലഘട്ടങ്ങളിലും, മുറപ്പെണ്ണിനോയോ മുറച്ചെറുക്കനേയോ വിവാഹം കഴികകൻ അനുവദിക്കുകയോ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു; മറ്റുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഇത് നിഷിദ്ധമാണ് , അഗമ്യഗമനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ആപേക്ഷിക രക്തബന്ധത്തിന്റെ അളവ് ഒരു രക്തബന്ധ പട്ടിക ഉപയോഗിച്ച് ചിത്രീകരിക്കാം, അതിൽ ഓരോ തലത്തിലുള്ള രേഖീയ രക്തബന്ധവും ( തലമുറ അല്ലെങ്കിൽ മയോസിസ് ) ഒരു വരിയായി ദൃശ്യമാകുന്നു, കൂടാതെ പരസ്പര ബന്ധമുള്ള വ്യക്തികൾ ഒരേ വരി പങ്കിടുന്നു.
പങ്കിട്ട പൂർവ്വികരുടെ അഹ്നെന്റഫെൽ സംഖ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് രക്തബന്ധം വിവരിക്കുന്ന ഒരു സംഖ്യാ നൊട്ടേഷനാണ് നോട്ട് സിസ്റ്റം.
വിവിധ മതങ്ങളിൽ ഇസ്ലാം മതത്തിൽ
4:22-24 വരെയുള്ള ഖുർആൻ പറയുന്നു.
"നിങ്ങൾക്ക് വിവാഹത്തിൽ വിലക്കപ്പെട്ടവരാണ്: നിങ്ങളുടെ അമ്മമാർ, നിങ്ങളുടെ പെൺമക്കൾ, നിങ്ങളുടെ സഹോദരിമാർ, നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ സഹോദരിമാർ, നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരിമാർ, നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്റെ പെൺമക്കൾ, നിങ്ങളുടെ സഹോദരിയുടെ പെൺമക്കൾ."
അതിനാൽ, നിഷിദ്ധമായ വിവാഹ പങ്കാളികളുടെ പട്ടികയിൽ, ഖുറാൻ, സൂറത്ത് 4:23 വായിക്കുന്നത് പോലെ, ആദ്യ ബന്ധുക്കൾ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല.
മുഹമ്മദ് തന്നെ തന്റെ ആദ്യ ബന്ധുവായ സൈനബ് ബിൻത് ജഹ്ഷിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ഹിന്ദു മതത്തിൽ
മനുസ്മൃതിയിൽ , രക്തബന്ധമുള്ള വിവാഹം (അമ്മയുടെ ഭാഗത്ത്) 7 തലമുറകൾക്ക് നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗര്ഭസ്ഥശിശുവിന് ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിലും ജനിതകപരമായും നിരവധി പ്രശ്‌നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്ന ഒരു രക്തബന്ധമുള്ള വിവാഹമാണ് ഗോത്രത്തിനുള്ളിലെ (പിതാവിന്റെ പക്ഷം) എന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.
അതിനാൽ, വിവാഹത്തിന് മുമ്പുള്ള ചർച്ചകളിൽ ദമ്പതികളുടെ ഗോത്രം ചോദിക്കുന്നത് ഹിന്ദു വീടുകളിൽ ഒരു സാധാരണ രീതിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഒരേ ഗോത്രത്തിലെ ദമ്പതികൾ വിവാഹം കഴിക്കരുതെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു.
ഈ സമ്പ്രദായം ഗർഭാവസ്ഥയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനും ആരോഗ്യകരമായ സന്തതി ഉറപ്പാക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ ഉപദേശകർ പറയുന്നു.
റഫറൻസുകൾ ↑ Many other US states have the same definition.
↑ ↑ ↑ ↑ Højrup, Knud, "The Knot System: A Numeric Notation of Relationship" , National Genealogical Society Quarterly , Vol.
84, Numb.
2, p. 115, June 1996, ISSN 0027-934X.
↑ ↑ Quran Surah An-Nisaa ( Verse 23 ) Archived 2018-01-29 at the Wayback Machine .
രക്തദാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Blood_donation Blood donation pictogram
ഒരാൾ സ്വന്തം സമ്മതത്തോടെ മറ്റൊരാൾക്കോ, സൂക്ഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയോ ശാസ്ത്രീയമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ രക്തം ദാനം ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയാണ് സന്നദ്ധ രക്തദാനം (Voluntary Blood Donation).
പരിണാമശ്രേണിയിൽ ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള ജീവികളിലാണ് രക്തം കാണപ്പെടുക.
ശരീരത്തിൽ ആഹാരം, വായു എന്നിവ എത്തിക്കുക, മാലിന്യങ്ങൾ പുറത്തുകളയുക തുടങ്ങി പല പ്രവർത്തനങ്ങളും രക്തമാണ് നടത്തുന്നത്.
ഒരു തവണ 450 മില്ലി ലിറ്റർ രക്തം വരെ ദാനം ചെയ്യാം.
ജൂൺ പതിനാലാന്നു ലോക രക്തദാതാക്കളുടെ ദിനം.
കൃത്യമായ പരിശോധനകൾക്ക് ശേഷമാണ് ദാതാവിൽ നിന്ന് രക്തം സ്വീകരിക്കുന്നത്.
രോഗാണുക്കൾ പകരാൻ ഏറ്റവും സാദ്ധ്യതയുള്ളത് രക്തത്തിൽ കൂടിയാണ് എന്നതിനാലാണ് അത്.
രക്തദാന രീതികൾ
രക്തദാനം രണ്ടു വിധത്തിലുണ്ട്.
അലോജനിക് രീതി
ഇവിടെ ദാനം ചെയ്ത രക്തം രക്ത ബാങ്കിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ആവശ്യക്കാരനെ ദാതാവ് തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു ദാതാവിൽ നിന്നും രക്തം സ്വീകരിക്കുവാനും വേണ്ടുന്ന പരിശോധനകൾ നടത്തി ഗുണമേന്മ ഉറപ്പുവരുത്താനും, ഇങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന രക്തം സുരക്ഷിതമായി സംഭരിക്കാനും ആവശ്യാനുസരണം രോഗികൾക്ക് വിതരണം ചെയ്യുവാനുമുള്ള സംവിധാനമാണ് രക്ത ബാങ്കുകൾ (Blood Banks).
ഇൻഡ്യയിൽ നിലവിൽ സർക്കാർ ഉടമയിൽ 33ഉം, സ്വകാര്യമേഖലയിൽ 119ഉം രക്തബാങ്കുകളാണ് ഉള്ളത്.
രക്തബാങ്കുകളില്ലാത്ത ആസ്പത്രികൾക്ക് അത്യാവശ്യ സന്ദർഭങ്ങളിൾ രക്തം ആവശ്യമായി വന്നാൽ അതു സംഭരിക്കാനുള്ള പ്രത്യേക സംവിധാനമാണ് രക്ത സംഭരണ കേന്ദ്രങ്ങൾ (Blood Storage Centers).
നേർരേഖാ രീതി
ഇവിടെ സ്വീകർത്താവിന്റെ ആവശ്യാർത്ഥം രക്തം ദാനം ചെയ്യപ്പെടുകയാണ്.
കർശനമായ പരിശോധനകൾക്ക് ശേഷമേ ദാതാവിനെ നിശ്ചയിക്കാറുള്ളൂ.
ഇത് കർശനമായി പാലിക്കുന്നത് വഴി സ്വീകർത്താവിനും ദാതാവിനും സുരക്ഷ  പൂർണ്ണമാകുന്നു.
ദാതാക്കൾക്കുണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങൾ, കഴിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവ സ്വീകർത്താക്കളുടെ ആരോഗ്യനില അപകടത്തിലാക്കിയേക്കാം.
എച്ച്‌ഐവി, വൈറൽ പനികൾ, മഞ്ഞപ്പിത്തം എന്നിവയുള്ള ദാതാക്കൾ സ്വീകർത്താക്കളെ അപകടത്തിലാക്കും.
അതിനാൽ ദാതാക്കളെ പൂർണ്ണ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയരാക്കും.
ദാതാക്കളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിൽ വ്യതിയാനമുണ്ടാക്കില്ലെങ്കിൽ മാത്രമേ രക്തം സ്വീകരിക്കൂ.
രക്തദാന-രക്തസ്വീകരണ രീതി സ്വീകർത്താക്കൾക്ക് പലപ്പോഴും രക്തത്തിലെ ഘടകങ്ങളാണ് ആവശ്യമായി വരുന്നത്.
എന്നിരുന്നാലും രക്തദാതാക്കളിൽ നിന്നും സമ്പൂർണ രക്തമായി തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
പുരുഷന്മാർക്ക് ഓരോ മൂന്നുമാസം കൂടുമ്പോഴും, സ്ത്രീകൾക്ക് നാലുമാസം കൂടുന്തോറും രക്തം ദാനം ചെയ്യാം.
ഹൃദ്രോഗികൾ, രക്തസമ്മർദ്ദം, പ്രമേഹം എന്നിവ ഉള്ളവർ, ചുഴലി, മാനസികരോഗത്തിന് ചികിത്സ നേടുന്നവർ, ക്യാൻസർ രോഗികൾ, കരൾ രോഗം ബാധിച്ചവർ, ഹെപ്പറ്റെറ്റിസ് ബി/സി എന്നിവയുടെ രോഗാണുവാഹകർ, എച്ച്.ഐ.വി/എയ്ഡ്സ് ബാധിതർ തുടങ്ങിയവർ രക്തം ദാനം ചെയ്യാൻ പാടില്ല .
കഴിയുന്നതും സന്നദ്ധ രക്തദാതാക്കളിൽ നിന്നും രക്തം സ്വീകരിക്കുക.
സർക്കാർ അംഗീകാര ത്തോടുകൂടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന രക്തബാങ്കുകളിലോ രക്തദാനക്യാമ്പുകളിലോ  രക്തം ദാനം ചെയ്യാം .
രക്ത വില്പനക്കാരിൽ നിന്നുള്ള രക്തം അപകടകരമായേക്കാം .
രക്തം രോഗാണുവിമുക്തമാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ രോഗികൾക്ക് നൽകാറുള്ളൂ .
ആരോഗ്യവാനാണെങ്കിൽ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് മുമ്പേ സ്വന്തം രക്തം തന്നെ സംഭരിച്ച്  ആവശ്യമായ പരിശോധനകൾ നടത്തിയ ശേഷം ശസ്ത്രക്രിയാവേളയിൽ പുനരുപയോഗം നടത്താം.
ഇത്തരത്തിൽ സ്വന്തം രക്തം സ്വന്തം ആവശ്യത്തിനായി ദാനം ചെയ്യുന്നതിനെ ആട്ടോലോഗസ് ട്രാൻസ്ഫ്യൂഷൻ എന്നു പറയുന്നു.
(സ്വന്തം രക്തമാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായിട്ടുള്ളത്. ഇതുവഴി അസുഖം പകരാനുള്ള സാധ്യതയും രക്തം സ്വീകരിക്കുമ്പോഴുള്ള അലർജിയും തടയാൻ കഴിയും.) രക്തദാനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം
അപകടങ്ങളുടെയും ശസ്ത്രക്രിയകളുടെയും ഭാഗമായി മനുഷ്യശരീരത്തിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുന്ന രക്തത്തിന് പകരം, നഷ്ടമായതിന് തുല്യ അളവിലും ചേർച്ചയിലുമുള്ള മനുഷ്യരക്തം നൽകിയാൽ മാത്രമേ ശാരീരികപ്രവർത്തനങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രവർത്തനക്ഷമമാകുകയുള്ളൂ.
ആരോഗ്യമേഖലയിൽ നാം ഇന്ന് ഏറെ പുരോഗമിച്ചെങ്കിലും മനുഷ്യരക്തത്തിനു സമമായ കൃത്രിമരക്തം മാത്രം വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ ഇതുവരെ സാധിച്ചിട്ടില്ല .
ഈ മേഖലയിൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നതേയുള്ളൂ.
ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് രക്തദാനത്തിന്റെ പ്രസക്തി വർദ്ധിക്കുന്നത്.
ശസ്ത്രക്രിയാവേളയിൽ, രോഗിയിൽ നിന്ന് മുമ്പേ ശേഖരിക്കുന്ന രക്തം തന്നെ ശരീരത്തിൽ തിരിച്ചുപ്രവേശിപ്പിക്കുന്ന രീതി ഉണ്ടെങ്കിലും, മിക്കപ്പോഴും പുതിയ രക്തം അനിവാര്യമായി വരാറുണ്ട്.
ഇതിനുപുന്മേ പ്രസവ സമയങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകാറുള്ള അമിത രക്തസ്രാവം പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റ് കുറയുന്ന അസുഖങ്ങൾപിടിപെടുന്നതും രക്താർബുദം, വിളർച്ച തുടങ്ങിയ സന്ദർഭങ്ങളിലും രക്തം സ്വീകരിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു.