smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കൃതികൾ ആകാശവിളക്ക് ക്രിസ്തുമസ് കഥകളുടെ സമാഹാരം അക്ഷരവിദ്യ യേശുമാമന് നാട്ടറിവ് കുട്ടികൾക്ക് കവികളുടെ ജീവചരിത്രം അപ്പാച്ചിമടയിലെ അപ്പൂപ്പൻ താടികൾ വെണ്ണിലാവിന്റെ കരച്ചിൽ കേരളയാത്ര എന്തു നല്ല മലയാളം എന്റെ അമ്മ മലയാളം ദയാലു പരീക്ഷാപ്രധാനമായ ഉപന്യാസങ്ങൾ പറക്കും പാവ ചിരിക്കും കൂട്ടുക്കാർ ഹരിയും പോർട്ടറും സൂക്ഷ്മജീവി സൂപ്പർ ജീവി ആദ്യകാല സ്വാതന്ത്ര്യസമരപോരാളികൾ കുട്ടികൾക്ക് അക്ഷരപ്പെട്ടി ഊർജസംരക്ഷണ കഥകൾ കൂട്ടുകൂടാം യേശുവിനൊപ്പം വരൂ കുട്ടികളേ മാർ ഈവാനിയോസ് പിതാവ് വിളിക്കുന്നു വരൂ, കുട്ടികളെ ബാപ്പുജി വിളിക്കുന്നു (കവിതാക്കൂട്ട്) പുരസ്കാരങ്ങൾ കേരള സംസ്ഥാന ബാലസാഹിത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് പുരസ്കാരം കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി ബാലസാഹിത്യ പുരസ്കാരം- 2024 അവലംബം ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) 1 2 {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) 1 2 {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഉണ്ണി അമ്മയമ്പലം കൃതികൾ- ആമസോൺ ബുക്ക്സ് ഉണ്ണി അമ്മയമ്പലം കൃതികൾ- സൈകതം ബുക്ക്സ്
ഉണ്ടേദി രാമുഡൊകഡു
ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ ഹരികാംബോജിരാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കൃതിയാണ് ഉണ്ടേദി രാമുഡൊകഡു .
ഉണ്ടേദി രാമുഡൊകഡു ഊരക ചെഡിപോഗുമനസാ അനുപല്ലവി
ചണ്ഡ മാർത്താണ്ഡ മധ്യ മണ്ഡലമുനനു ചെലംഗുചു ചരണം
താമസാദി ഗുണ രഹിതുഡു ധർമ്മാത്മുഡു സർവ്വസ്വമുഡു ക്ഷേമകരുഡു ത്യാഗരാജ ചിത്തഹിതുഡു ജഗമുനിണ്ഡി അർത്ഥം അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഐശ്വര്യ വിദ്യ രഘുനാഥ് ആലപിച്ചത്
ഉണ്ണായിവാര്യർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Unnayi_Warrier
പ്രശസ്തനായ കവി , ആട്ടക്കഥാകൃത്ത് എന്നിങ്ങനെ തിളങ്ങിയ വ്യക്തിയാണ് ഉണ്ണായിവാര്യർ.
ക്രിസ്തു വർഷം 1682 നും 1759 നും ഇടക്കാണ് ജീവിതകാലം എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ഇരിങ്ങാലക്കുടയിലാണ് ജനനം.
സംസ്കൃതത്തിലും , തർക്കശാസ്ത്രത്തിലും, വ്യാകരണത്തിലും , ജ്യോതിഷത്തിലും പാണ്ഡിത്യം നേടി.
കുംഭകോണം , തഞ്ചാവൂർ , കാഞ്ചീപുരം എന്നിവടങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് സംഗീതം പഠിച്ചു.
ശ്രീരാമനെ സ്തുതിച്ചു കൊണ്ടെഴുതിയ  രാമപഞ്ചശതി, ഗിരിജാകല്യാണം, ഗീതപ്രബന്ധം, നളചരിതം ആട്ടക്കഥ എന്നിവയാണ് വാര്യരുടെ കൃതികൾ.
നളചരിതം ആട്ടക്കഥയിലൂടെ കേരളഭാഷാസാഹിത്യത്തിൽ അനശ്വര പ്രതിഷ്ഠ നേടിയ ഉണ്ണായിവാര്യർ കൂടൽമാണിക്യസ്വാമിയുടെ ഭക്തനായിരുന്നു.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കേഗോപുരത്തിന് സമീപമുള്ള അകത്തൂട്ട് വാര്യത്താണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
രാമനെന്നായിരുന്നു പേര്.
അത് ഉണ്ണിരാമനായി, ഉണ്ണായി എന്ന ചെല്ലപ്പേരായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു.
കൂടൽമാണിക്യസ്വാമിക്ക് മാല കെട്ടലാകുന്ന കഴകം അകത്തൂട്ട് വാര്യത്തേകായിരുന്നു.
അതിനാൽ ബാല്യകാലം മുതൽക്ക് തന്നെ കൂടൽമാണിക്യസ്വാമിയെ സേവിക്കാനും,ഭഗവാനിൽ ദാസ്യഭക്തിയെ വളർത്താനും ഉണ്ണായിവാര്യർക്ക് സാധിച്ചു.
തന്റെ കുലത്തൊഴിലാകുന്ന മാലകെട്ടലിലൂടെ ദിവസേന സംഗമേശ്വരനെ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഒരു ഭക്തനായിരുന്നു ഉണ്ണായിവാര്യർ.
ഉണ്ണായിവാര്യരുടെ ഭക്തിനിർഭരമായ ഒരു സ്തോത്രകാവ്യമാണ് ‘ശ്രീരാമപഞ്ചശതി’.
ദിവസേന താമര , തുളസി , തെച്ചി എന്നീ പുഷ്പങ്ങളെക്കൊണ്ട് മാലക്കെട്ടി സംഗമേശ്വരന്സമർപ്പിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്, സ്തോത്ര രൂപത്തിലുള്ള ഒരു മാല ഭഗവാന്  അർപ്പിക്കണമെന്ന് ഒരാഗ്രഹം തോന്നി.
അതിന്റെ ഫലമാണ് മനോഹരമായ ഈ സ്തോത്രഹാരം.
മേല്പപ്പത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരിയുടെ നാരായണീയത്തെ മാതൃകയാക്കി, ശ്രീ സംഗമേശ്വരനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്കൊണ്ട്, അമ്പത് ദശകങ്ങളിലൂടെ,അഞ്ഞൂറ്റിമുപ്പത്തിനാല് ശ്ലോകങ്ങളെ കൊണ്ട് സ്തുതിക്കുന്ന അതിമനോഹരമായ ഒരു സ്തോത്ര കാവ്യമാണ്.
ശ്രീരാമനെ സ്തുതിക്കുന്നതാണ് ഭരതന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുക എന്നത് കൊണ്ടാവാം വാര്യർ സംഗമേശ്വരനെ ശ്രീരാമനായി വർണ്ണിച്ച് സ്തുതിക്കുന്നത്.
ആട്ടക്കഥ
കഥകളിയുടെ സാഹിത്യരൂപത്തിനാണ് ആട്ടക്കഥ എന്നു പറയുന്നത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അരങ്ങിൽ ആടുമ്പോഴാണ് ആട്ടക്കഥകൾക്കു പൂർണത ലഭിക്കുക.
ഇതിനപവാദമാണു നളചരിതം ആട്ടക്കഥ.
സാഹിത്യകൃതി എന്ന നിലയിൽ തന്നെ ഇതു ശ്രേഷ്ഠമായി നിലനിൽക്കുന്നു.
നളചരിതംആട്ടക്കഥയിൽ നിന്ന് “ അംഗനമാർ മൗലേ ബാലേ
ആശയെന്തയിതേ എങ്ങനെപിടിക്കുന്നു, നീ ഗഗനചാരിയാമെന്നെ ”
ഹംസം ദയമന്തിയോട് പറയുന്ന ഈ വരികൾ മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ചിരകാലപ്രതിഷ്ഠ നേടിയവയാണ്.
നളചരിതം ആട്ടക്കഥ ചുരുക്കത്തിൽ
മഹാഭാരതം ആരണ്യപർവത്തിലെ 52 മുതൽ 79 വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽ വർണിക്കപ്പെട്ട "നളോപാഖ്യാന“മാണു നാലുദിവസത്തെ അഭിനയത്തിനുതകുന്ന വിധത്തിൽ ഉണ്ണായി വാര്യർ നളചരിതം ആട്ടക്കഥയിലൂടെ പുനരാഖ്യാനം നിർവഹിച്ചത്.
നിഷധരാജാവായ നളൻ വിദർഭ രാജപുത്രിയായ ദമയന്തിയെക്കുറിച്ചു കേട്ടറിഞ്ഞ് അവളിൽ അനുരാഗബദ്ധനാവുന്നു.
ഒരു സ്വർണഹംസം നളനുവേണ്ടി ദമയന്തിയുടെയടുത്തു ദൂതുപോവാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.
ഹംസം ദമയന്തിയോടു നളകഥ പറഞ്ഞ് അവളിൽ നളനോടുള്ള അനുരാഗം ജനിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരുപാടു തടസ്സങ്ങൾക്കൊടുവിൽ നളൻ ദമയന്തിയെ വിവാഹം കഴിച്ചുവെങ്കിലും കലിബാധിതനായി ദമയന്തിയെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരുന്നു- ഒപ്പം രാജ്യവും നഷ്‌ടപ്പെട്ടു.
പിന്നീടു പലവിധ പരീക്ഷണങ്ങൾ നേരിട്ടു കലിവിമുക്തനായിത്തീർന്നു നഷ്‌ടപ്പെട്ട രാജ്യം തിരികെപ്പിടിച്ചു ശിഷ്‌ടകാലം ദമയന്തിയോടൊന്നിച്ചു സുഖജീവിതം നയിക്കുന്നതാണു നളചരിതത്തിലെ കഥ.
ആട്ടക്കഥയുടെ നിയതമായ ചിട്ടവട്ടങ്ങളെ വാര്യർ ലംഘിച്ചിരുന്നതായി കാണാം.
പദ്യങ്ങൾ സംസ്കൃതത്തിലും പദങ്ങൾ മലയാളത്തിലും രചിക്കുന്ന രീതിയൊന്നും അദ്ദേഹം പിന്തുടർന്നു കാണുന്നില്ല.
നാടകീയതയാണ് ഈ കൃതിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത.
കാവ്യഗുണത്തിൻറെ കാര്യത്തിൽ മുന്പുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ കാവ്യങ്ങളെയും പിന്തള്ളാൻ നളചരിതം ആട്ടക്കഥയ്ക്കായി.
വാര്യരുടെ കൃതികൾ
കൃതികളെക്കുറിച്ച് തർക്കമുണ്ട്.
എത്ര കൃതികൾ രചിച്ചുവെന്നോ അവയേതെന്നോ ഉള്ള കാര്യത്തിലൊന്നും ഒരു തിട്ടവുമില്ല.
എന്നാൽ നളചരിതം ആട്ടക്കഥ ഉണ്ണായി വാര്യരുടേതാണെന്ന കാര്യത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർ എല്ലാവരും ഏകാഭിപ്രായക്കാരാണ്.
ഈയൊരൊറ്റ കൃതി മതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിത്വസിദ്ധിക്കു നിദർശനമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടാൻ.
രാമപഞ്ചശതി , ഗിരിജാകല്യാണം എന്നീ കൃതികളും ഉണ്ണായി വാര്യരുടേതാണെന്നു ചില പണ്ഡിതന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നു.
ഗിരിജാകല്ല്യാണം
പാർവതി പരിണയം ആണ് ഗിരിജാകല്യാണത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം. 'കിളിയെ കൊണ്ട് പാടിക്കാത്ത കിളിപ്പാട്ട്' എന്നും 'ഗീതാപ്രബന്ധം' എന്നും ഈ കൃതി അറിയപ്പെടുന്നു.
"വിഭക്തി ഉണ്ടെങ്കിൽ പഠിച്ചു പാടികൊൾവിൻ " എന്നു കവി വായനക്കാരനോട് പറയുന്നത് ഈ കാവ്യത്തിലാണ്.
ഇതും കാണുക പ്രിയമാനസം - ഉണ്ണായിവാര്യരുടെ ജീവിതകഥയെ ആസ്പദമാക്കി 2015-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സംസ്കൃത ചലച്ചിത്രം അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
ഉണ്ണി കേരള വർമ്മ (1718-1724) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Unni_Kerala_Varma_(1718-1724) തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടം കേരളചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗം തിരുവിതാംകൂർ രാജാക്കന്മാർ വീരമാർത്താണ്ഡവർമ്മ 731- അജ്ഞാത നാമ -802 ഉദയ മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ 802-830 വീരരാമമാർത്താണ്ഡവർമ്മ 1335-1375 ഇരവിവർമ്മ 1375-1382 കേരള വർമ്മ 1382-1382 ചേര ഉദയ മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ 1382-1444 വേണാട് മൂത്തരാജ 1444-1458 വീരമാർത്താണ്ഡവർമ്മ രണ്ട് 1458-1471 ആദിത്യ വർമ്മ 1471-1478 ഇരവി വർമ്മ 1478-1503 ശ്രീ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ 1503-1504 ശ്രീ വീര ഇരവിവർമ്മ 1504-1528 മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ഒന്ന് 1528-1537 ഉദയ മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ രണ്ട് 1537-1560 കേരള വർമ്മ 1560-1563 ആദിത്യ വർമ്മ 1563-1567 ഉദയ മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ മൂന്ന് 1567-1594 ശ്രീ വീര ഇരവി വർമ്മ കുലശേഖര പെരുമാൾ 1594-1604 ശ്രീ വീര വർമ്മ 1604-1606 ഇരവി വർമ്മ 1606-1619 ഉണ്ണി കേരള വർമ്മ 1619-1625 ഇരവി വർമ്മ 1625-1631 ഉണ്ണി കേരള വർമ്മ 1631-1661 ആദിത്യ വർമ്മ 1661-1677 ഉമയമ്മ റാണി ‡ 1677-1684 രവി വർമ്മ 1684-1718 ഉണ്ണി കേരള വർമ്മ 1719-1724 രാമ വർമ്മ 1724-1729 അനിഴം തിരുനാൾ 1729-1758 കാർത്തിക തിരുനാൾ 1758-1798 അവിട്ടം തിരുനാൾ 1798-1810 ഗൌരി ലക്ഷ്മി ബായി 1810-1815 ഗൌരി പാർവ്വതി ബായി ‡ 1815-1829 സ്വാതി തിരുനാൾ 1829-1846 ഉത്രം തിരുനാൾ 1846-1860 ആയില്യം തിരുനാൾ 1860-1880 വിശാഖം തിരുനാൾ 1880-1885 ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ 1885-1924 സേതു ലക്ഷ്മി ബായി ‡ 1924-1931 ശ്രീചിത്തിര തിരുനാൾ 1931-1991 (1971-1991 റ്റൈറ്റുലാർ)
1718 മുതൽ 1724 വരെ വേണാട് ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാവാണ് ഉണ്ണി കേരള വർമ്മ .
ആറ്റിങ്ങൽ റാണിയായിരുന്ന അശ്വതി തിരുനാൾ ഉമയമ്മ റാണിയുടെ പുത്രനും വേണാട് രാജാവുമായിരുന്ന രവി വർമ്മയുടെ (1684-1718) ഭരണകാലത്ത് കോലത്തുനാട്ടിൽ നിന്നും ദത്തെടുത്ത രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരിൽ മൂത്തവനാണ് ഉണ്ണികേരള വർമ്മ.
രണ്ടാമത്തെ കുമാരനാണ് ( രാമ വർമ്മ (1724-1729) ) ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം വേണാട് ഭരിച്ചത്.
രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരെ കൂടാതെ രണ്ടു രാജകുമാരിമാരെയും ആസമയത്ത് ദത്തെടുത്തിരുന്നു.
ഉമയമ്മറാണിയ്ക്കുശേഷം രാജാവായ രവി വർമ്മയുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന് ഉണ്ണി കേരള വർമ്മയാണ് വേണാട് രാജാവയത്.
page 72 ↑ Travancore Almanac Directory 1919 Published by the Government of Travancore 1918 ↑ http://www.worldstatesmen.org/India_princes_K-W.html#Tiruvidamkodu/Tiruvankur 1 2 {{ cite book }} : Check date values in: | accessdate= ( help ) ; Unknown parameter | month= ignored ( help )
ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ എം.ആർ.ബി.യുടെ പത്രാധിപത്യത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരണം ആരംഭിച്ച ആനുകാലികമാണു് ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി .
1920 മുതൽ 1940 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നുമാണു് 'ഉണ്ണി നമ്പൂതിരി' പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നതു്.
ആദ്യത്തെ 10 വർഷം മാസികയായും പിന്നീട് വാരികയായും ആലത്തൂർ അനുജൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലും വേന്ത്രക്കാട്ടു ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുടെ പത്രാധിപത്യത്തിലും പുറത്തുവന്നിരുന്ന, ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം നമ്പൂതിരി സമുദായത്തെ നവീകരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.
സമുദായ നേതാവായിരുന്ന കുറൂർ ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ ഓർമ നിലനിർത്താനാണ് `ഉണ്ണിനമ്പൂതിരി' എന്ന പേരിട്ടത്.
യോഗക്ഷേമസഭയുടെ പുരോഗമന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പ്രചരണമാധ്യമമായിരുന്ന ഉണ്ണിനമ്പൂതിരി, വിധവാവിവാഹം അനുവദിക്കുക, ബാലികമാരെ വൃദ്ധൻമാർക്കു വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കുന്ന സമ്പ്രദായം അവസാനിപ്പിക്കുക, സ്ത്രീവിദ്യാഭ്യാസം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നീ ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ചു.
വി.ടി.ഭട്ടതിരിപ്പാടിനെ പോലുള്ളവരാണ് ഇതിനു നേതൃത്വം നല്കിയത്.
മുത്തിരിങ്ങോട്ട് ഭവത്രാതൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് , കാണിപ്പയ്യൂർ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് , ഒ.എം.സി. നമ്പൂതിരിപ്പാട് തുടങ്ങിയ എഴുത്തുകാരുടെ പരിശീലനക്കളരിയായിരുന്ന ഉണ്ണിനമ്പൂതിരിയിൽ വള്ളത്തോൾ ‍, ഉള്ളൂർ , ജി.ശങ്കരക്കുറുപ്പ് , സാഹിത്യപഞ്ചാനനൻ , കെ.പി. കേശവമേനോൻ തുടങ്ങിയവരുടെ രചനകളും പ്രകാശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
അവലംബം ↑ - അക്ഷരഖനിയുടെ സൂക്ഷിപ്പുകാരൻ Archived 2013-11-30 at the Wayback Machine .
- മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം 2012 ഒക്ടോബർ 14
അഹ്മദ് ബാവപ്പ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ahmed_Bavappa
കേരളീയനായ പ്രമുഖ കൃഷിശാസ്ത്രജ്ഞനും ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ യുടെ ഫുഡ് ആൻഡ് അഗ്രിക്കൾച്ചറൽ ഓർഗനൈസേഷന്റെ (എഫ്.എ.ഒ) മുൻ ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായിരുന്നു ഡോ.കെ.വി. അഹ്മദ് ബാവപ്പ .
(ജനുവരി 12,1930-ഒക്ടോബർ 1,2019) ശ്രീലങ്കയിലെ എഫ്.എ.ഒ യുടെ സ്പൈസസ് എക്സ്പെർട്ടായും വിയറ്റ്നാമിൽ എഫ്.എ.ഒ. പ്രൊജക്ടിന്റെ മുഖ്യ സാങ്കേതിക ഉപദേഷ്ടാവായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു .
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ കപ്പൂരിൽ 1930 ൽ ജനനം.
കുമരനെല്ലൂർ ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് സ്കൂൾ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി ഇന്റർമീഡിയറ്റിന്‌ മദ്രാസ് മുസ്ലിം കോളേജിൽ ചേർന്നു.
പിന്നീട് കൊയമ്പത്തൂർ കാർഷിക കോളേജിലും പഠനം നടത്തി.
മദ്രാസ് സർ‌വകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഒന്നാം റാങ്കോടെ ബിരുദം നേടി.
മൂന്ന് വർഷം പട്ടാമ്പിയിലെ നെല്ല് ഗവേഷണ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി  ചെയ്തു.
1956 മുതൽ ദക്ഷിണ കന്നട വിറ്റലിലെ കമുങ്ങ് ഗവേഷണ കേന്ദ്രത്തിൽ പതിനാലു വർഷം ശാസ്ത്രജ്ഞനായി പ്രവർത്തിച്ചു.
കൊയമ്പത്തൂർ  കാർഷിക കോളേജിൽ നിന്ന്  എം.എസ്.സി യും(1961-63), 1973 ൽ മൈസൂർ സർ‌വകലാശാലയിൽ നിന്ന് പി.എച്ച്.ഡിയും കരസ്ഥമാക്കി.
കമുങ്ങിലെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ജനുസ്സുകളെ സം‌യോജിപ്പിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച ഗവേഷണത്തിനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഡോക്ടറേറ്റ് ലഭിച്ചത്.
കാർഷിക രംഗം മെച്ചപ്പെടണമെങ്കിൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്ന ബാവപ്പ ജൈവകൃഷി പിന്തുടരണമെന്ന കാഴ്ചപ്പാടുകാരനാണ്‌.
കാർഷിക ഗവേഷകൻ എന്നതോടൊപ്പം ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തകൻ കൂടിയാണ്‌ ബാവപ്പ.
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ കപ്പൂരിലുള്ള ദാറുൽ ഉലൂം ഇസ്ലാമിക് കൾച്ചറൽ സെന്ററിന്റെ സ്ഥാപക അധ്യക്ഷനാണ്‌ അദ്ദേഹം.
185 ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങളും അഞ്ചു പുസ്തകങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട് ബാവപ്പ.
തെങ്ങ്,കശുമാവ് എന്നിവയുടെ കൃഷിയെ സംബന്ധിച്ച രണ്ട് വീഡിയോ ചിത്രങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റേതായുണ്ട്.
പുസ്തകങ്ങളുടെ വിവരങ്ങൾ താഴെ: The Arecanut Palm (Central Plantation Crop Research Institute,Kasaragode:1982), Plantation Crops (CPCRI,1984) Coconut industry in Vietnam (Asia and Pacific Coconut Community Jakarta 1994) Coconut industry in Indonesia (Asia and Pacific Coconut Community Jakarta 1996) Pakarangan Farming System of Indonesia (1995) പുരസ്കാരങ്ങൾ മദ്രാസ് സർ‌വകലാശാലയുടെ അഞ്ചു സ്വർണ്ണമെഡലുകൾ എഫ്.എ.ഒ അവാർഡ് (1982) ഡോ. സി.എസ്. വെങ്കിട്ടരാമൻ അവാർഡ് (1988 ലും 1996 ലും) പ്ലാറ്റിനം ജൂബിലി അവാർഡ് (1991) ഇന്ത്യൻ ജേസീസ് അച്ചീവർ അവാർഡ് (2004) ലോക സാമ്പത്തിക കൗൺസിലിന്റെ ഇന്റർനാഷനൽ ഗോൾഡ് സ്റ്റാർ മില്ലേനിയം അവാർഡ് അവലംബം
അഹ്മദുല്ലാ ഷാ
ഫൈസാബാദിലെ മൌലവി എന്ന അപരനാമത്തിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അഹ്മദുല്ലാ ഷാ ( Urdu / Arabic :  مولوئ احمداللّہ شاھ)( Hindi : अहमदुल्लाह शाह) (ജീവിതകാലം (1787 - ജൂൺ 5, 1858) 1857-ലെ ഇന്ത്യൻ ലഹളയുടെ മുൻനിരയിലുണ്ടായിരുന്നയാൾ ആയിരുന്നു.
അവാധ് മേഖലയിൽ കലാപത്തിന്റെ വിളക്കുമാടം എന്നാണ് മൌലവി അഹ്മദുള്ള ഷാ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരായിരുന്ന ജോർജ് ബ്രൂസ് മല്ലേസൺ , തോമസ് സീറ്റൺ തുടങ്ങിയവരേപ്പോലെയുള്ളവർ അഹ്മദുള്ളയുടെ ധൈര്യം, ശൗര്യം, വ്യക്തിപരമായ സംഘടനാ ശേഷി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ജി. ബി. മല്ലേസൺ 1857-ലെ ഇന്ത്യൻ ലഹള യേക്കുറിച്ച് 6 വാല്യങ്ങളിലായി എഴുതിയ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ഇന്ത്യൻ മ്യൂട്ടിണി എന്ന പുസ്തകത്തിൽ അഹമദുള്ളയെക്കുറിച്ച് ആവർത്തിച്ചു പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഹ്മദ് ഷാ ബഹാദൂർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ahmad_Shah_Bahadur
മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പതിമൂന്നാമത്തെ സമ്രാട്ടായിരുന്ന അഹ്മദ് ഷാ മുഹമ്മദ് ഷായുടെ പുത്രനായിരുന്നു.
1748 മുതൽ 1754 വരെയുളള 6 വർഷക്കാലമെ ഭരിച്ചുളളുവെങ്കിലും ആ വർഷങ്ങൾ സംഭവബഹുലവും പ്രക്ഷുബ്ധവുമായിരുന്നു.
പഞ്ചാബ്, റോഹിലാഖണ്ഡ് പ്രവിശ്യകളിൽ സായുധ കലാപങ്ങളുണ്ടായി.
അഹ്മദ്ഷാ അബ്ദലി വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
അതു വരേക്കും മുഗൾ കൊട്ടാര വളപ്പിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന ഇറാനി - തുറാനി വൈരം മൂർച്ഛിച്ച് ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തോളമെത്തി.
തുറാനി നേതാവായിരുന്ന നിസാം ഉൾ മുൾക്കിൻറെ പൗത്രൻ ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് മൂന്നാമൻ രംഗത്തിറങ്ങി; അഹ്മദ് ഷായെ കഴിവുകെട്ടവനെന്നു മുദ്ര കുത്തി സമ്രാട്ട് പദവിയിൽ നിന്ന് സ്ഥാനഭൃഷ്ടനാക്കി.
അന്ധനാക്കപ്പെട്ട അഹ്മദ് ഷാ കാരാഗൃഹത്തിലാണ് പിന്നീടുളള 21 വർഷങ്ങൾ കഴിച്ചു കൂട്ടിയത്.
ജനനം,സ്ഥാനാരോഹണം
അഹ്മദ് ഷായുടെ ജനനം  1725 ഡിസംബർ 23-നായിരുന്നു.
23 വയസ്സുളളപ്പോൾ തൻറെ യുദ്ധനൈപുണ്യം പ്രദർശിപ്പിക്കാനുളള അവസരം കിട്ടി.
1748-ൽ അഹ്മദ് ഷാ അബ്ദാലി വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തി ആക്രമിച്ചപ്പോൾ പ്രധാനമന്ത്രി  കമറുദ്ദീൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് രണ്ടാമൻ , സഫ്ദർജംഗ്, മീർ മുന്നു(പ്രധാനമന്ത്രി  കമറുദ്ദീൻറെ പുത്രൻ ) എന്നിവരോടൊപ്പം അഹ്മദ് ഷായും പടക്കളത്തിലിറങ്ങി.
മുഗൾ സൈന്യം ജയിച്ചു, അഹ്മദ് ഷാക്ക്  ബഹാദൂർ പട്ടവും ല ഭിച്ചു.
എന്നാൽ അവിചാരിതമായി  കമറുദ്ദീൻ മൃത്യുവിനിരയായി.
1748 ഏപ്രിൽ 28ന്   മുഹമ്മദ് ഷായും  അന്തരിച്ചു.
അഹ്മദ് ഷായുടെ കിരീടധാരണത്തിന് തടസ്സങ്ങളൊന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഭരണ കാലം
സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്ത ശേഷം അഹ്മദ് ഷാ സഫ്ദർജംഗിനെ പ്രധാനമന്ത്രിയായും ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് രണ്ടാമനെ സേനാപതിയായും (മീർ ബക്ഷി) നിയമിച്ചു.
മീർ മുന്നു പഞ്ചാബിലെ ഗവർണ്ണർ സ്ഥാനത്തേക്ക് നിയമിതനായി.
ചുമതലകളെല്ലാം ഇവരെ ഏല്പ്പിച്ച് അഹ്മദ് ഷാ സുഖലോലുപതയിൽ മുങ്ങി.
1748 ഒക്ടോബറിൽ മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിലെ മറ്റൊരു നിർണ്ണായക വ്യക്തി ഡക്കാൻ ഭരണാധികാരി നിസാം ഉൾ മുൾക്കു് നിര്യാതനായപ്പോൾ, രണ്ടാമത്തെ പുത്രൻ നസീർ ജംഗ് ഭരണകാര്യങ്ങൾ നോക്കി നടത്തി.
നിസാമിൻറെ     മൂത്ത പുത്രൻ ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് രണ്ടാമൻ അഹ്മദ് ഷായുടെ  സേനാപതിയായി തുടർന്നു.
1749-50 കാലത്ത്  റോഹിലാഖണ്ഡിലെ സായുധ കലാപം അടിച്ചമർത്താനായി സഫ്ദർജംഗിന് മറാഠ-ജാഠ് ശക്തികളുടെ സഹായം തേടേണ്ടി വന്നു.
ഏതാണ്ട് അതേ സമയം തന്നെ വലിയൊരു സൈന്യവുമായി   അബ്ദലി വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിയിൽ ഏത്തി.
ദൽഹിയിൽ നിന്ന് കാര്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങളോ,പിന്തുണയോ ലഭിക്കായ്കയാൽ മീർ മുന്നു ലാഹോറും മുൾട്ടാനും അബ്ദലിക്ക് അടിയറ വെച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ നിസാം പദവിക്കായുളള അവകാശത്തർക്കം ആരംഭിച്ചു.
സമ്രാട്ടിനെ സ്വാധീനിച്ച് ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് രണ്ടാമൻ ഡക്കാനിലെ സുബേദാർ പദവി കരസ്ഥമാക്കി.
പുത്രൻ സഹാബുദ്ദീൻ മുഹമ്മദ് സിദ്ദിഖിയെ (പിന്നീട് ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് മൂന്നാമൻ )ദർബാറിലെ കാര്യങ്ങൾ  ഏല്പ്പിച്ച്   മറാഠ ശക്തികളുടെ അകമ്പടിയോടെ ഡക്കാനിലെക്ക് തിരിച്ച ഗാസി ഉദ്ദീൻ ഖാൻ ഫിറോസ് ജംഗ് രണ്ടാമൻ സംശയാസ്പദമായ ചുറ്റുപാടുകളിൽ മരണമടഞ്ഞു.
കുശലബുദ്ധിയായിരുന്ന പുത്രൻ സഹാബുദ്ദീൻ മുഹമ്മദ് സിദ്ദിഖി നിഷ്പ്രയാസം പിതാവിൻറെ സ്ഥാനം കൈക്കലാക്കി.
ഇറാനി-തുറാനി സ്പർദ്ധ
തുറാനികളുടെ നേതാവ് ഗാസി ഉദ്ദീനും ഇറാനികളുടേത് സഫ്ദർജംഗും ആയിരുന്നു.
സമ്രാട്ടിന് ഇറാനികളോടുളള ചായ്‌വ് മനസ്സിലാക്കിയ ഗാസി ഉദ്ദീൻ മറാഠ ശക്തികളെ കൂട്ടുപിടിച്ച്  സിക്കന്ദരാബാദിൽ വച്ചുണ്ടായ യുദ്ധത്തിൽ സഫ്ദർജംഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പോരാടിയ മുഗൾ സൈന്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
യുദ്ധക്കളത്തിൽ നിന്ന് പാലായനം ചെയ്ത അഹ്മദ് ഷായെ ഗാസി ഉദ്ദീൻ ദൽഹിയിൽ വെച്ച് പിടികൂടി തടവിലാക്കി.
സമ്രാട്ടിന്റെ കഴിവുകേടും സ്വാർത്ഥതയും സ്വജനപക്ഷപാതവും കൊണ്ടാണ് സ്ഥിതിഗതികൾ മോശമായതെന്നും അഹ്മദ് ഷാ സിംഹാസനത്തിൽ തുടരാൻ അർഹനല്ലെന്നും ഗാസി ഉദ്ദീൻ വിധിയെഴുതി.
മുഗൾ ദർബാർ ഇതു ശരി വച്ചു.
, 1754 ജൂൺ 25ന്  അഹ്മദ് ഷായുടെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുക്കപ്പെട്ടു.
പിന്നീട് നീണ്ട  21 വർഷങ്ങൾ അഹ്മദ് ഷാ തടവറയിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടി.
1775 ജനവരിയിൽ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു.
അഹോം രാജവംശം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ahom_Dynasty Ahom dynasty 1 Sukaphaa 1228 – 1268 2 Suteuphaa 1268 – 1281 3 Subinphaa 1281 – 1293 4 Sukhaangphaa 1293 – 1332 5 Sukhrangpha 1332 – 1364 Interregnum 1364 – 1369 6 Sutuphaa 1369 – 1376 Interregnum 1376 – 1380 7 Tyao Khamti 1380 – 1389 Interregnum 1389 – 1397 8 Sudangphaa 1397 – 1407 9 Sujangphaa 1407 – 1422 10 Suphakphaa 1422 – 1439 11 Susenphaa 1439 – 1488 12 Suhenphaa 1488 – 1493 13 Supimphaa 1493 – 1497 14 Suhungmung 1497 – 1539 15 Suklenmung 1539 – 1552 16 Sukhaamphaa 1552 – 1603 17 Susenghphaa 1603 – 1641 18 Suramphaa 1641 – 1644 19 Sutingphaa 1644 – 1648 20 Sutamla 1648 – 1663 21 Supangmung 1663 – 1670 22 Sunyatphaa 1670 – 1672 23 Suklamphaa 1672 – 1674 24 Suhung 1674 – 1675 25 Gobar Roja 1675 – 1675 26 Sujinphaa 1675 – 1677 27 Sudoiphaa 1677 – 1679 28 Sulikphaa 1679 – 1681 29 Supatphaa 1681 – 1696 30 Sukhrungphaa 1696 – 1714 31 Sutanphaa 1714 – 1744 32 Sunenphaa 1744 – 1751 33 Suremphaa 1751 – 1769 34 Sunyeophaa 1769 – 1780 35 Suhitpangphaa 1780 – 1795 36 Suklingphaa 1795 – 1811 37 Sudingphaa 1811 – 1818 38 Purandar Singha 1818 – 1819 39 Sudingphaa 1819 – 1821 40 Jogeswar Singha 1821 – 1822 41 Purandar Singha 1833 – 1838 ക സ തി
സുഖാപ എന്ന രാജാവിന്റെ പിന്തുടർച്ചക്കാരാണ് അഹോം രാജവംശം .
ഇന്നത്തെ അസോമിന്റെ ഒരു ഭാഗം 13-ആം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ 19-ആം നൂറ്റാണ്ടുവരെ (600-ഓളം വർഷം) അഹോം രാജവംശം ഭരിച്ചു.
സ്വർഗദിയോ (അഹോം ഭാഷയിൽ: ചാ‍വോ-ഫാ) എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അഹോം രാജാക്കന്മാർ മോങ്ങ് മാ‍വോ യിൽ നിന്ന് ആസ്സാമിലേക്ക് വന്ന ആദ്യത്തെ സുഖാപ രാജാവിന്റെ (1228-1268) പിന്തുടർച്ചക്കാരായിരുന്നു.
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്നത്തെ മ്യാന്മർ പ്രദേശത്തു നിന്ന് ബ്രഹ്മപുത്ര തടത്തിലേക്ക് ചേക്കേറിയവരാണ്‌ അഹോമുകൾ.
ഭുയിയന്മാർ എന്ന ജന്മിമാരുടെ പഴയ രാഷ്ട്രീയവ്യവസ്ഥയെ അടിച്ചമർത്തി അഹോമുകൾ ഒരു പുതിയ രാജ്യം രൂപവത്കരിച്ചു.
1523-ൽ അവർ ഛുതിയ സാമ്രാജ്യത്തേയും, 1581-ൽ കോച്-ഹാജോ സാമ്രാജ്യത്തേയും അഹോമുകൾ തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യത്തോടു ചേർത്തു.
ഇതിനു പുറമേ മറ്റനേകം വർഗങ്ങളെയും അവർ കീഴടക്കി.
അങ്ങനെ ഒരു വലിയ രാജ്യം അഹോമുകൾ കെട്ടിപ്പടുത്തു.
ഇതിനായി 1530-ൽ ത്തന്നെ അവർ തോക്കുകളും പീരങ്കികളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
1660-ൽ വളരെ ഉയർന്ന ഗുണമേന്മയുള്ള വെടിമരുന്നും , പീരങ്കികളും നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ അവർ വിദഗ്ദ്ധരായിരുന്നു .
1662-ൽ മിർ ജുംലയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മുഗളർ അഹോം സാമ്രാജ്യം ആക്രമിച്ചു.
ശക്തമായ ചെറുത്തു നില്പ്പ് നടത്തിയെങ്കിലും അഹോമുകൾ പരാജയപ്പെട്ടു.
എങ്കിലും അഹോമുകൾക്കു മേലുള്ള മുഗളരുടെ നേരിട്ടുള്ള ആധിപത്യം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല .
അഹോം രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ നിർബന്ധിതതൊഴിലെടുപ്പിക്കലിനെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു.
രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി നിർബന്ധിതതൊഴിലെടുപ്പിക്കലിനു വിധേയമായിരുന്നവരെ പൈക്കുകൾ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ഓരോ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ഒരു നിശ്ചിത എണ്ണം ആളുകളെ മാറി മാറി ഇത്തരത്തിൽ പൈക്കുകളായി അയക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
ജനങ്ങൾ ജനസംഖ്യയേറിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് കുറഞ്ഞയിടങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അഹോം വംശങ്ങൾ പലതായി വേർപിരിഞ്ഞു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെ ഭരണം തികച്ചും കേന്ദ്രീകൃതമായി.
മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രായപൂർത്തിയായ പുരുഷന്മാരും യുദ്ധകാലത്ത് സനികസേവനം നടത്തിയിരുന്നു.
മറ്റു സമയങ്ങളിൽ അവർ അണക്കെട്ടുകൾ, ജലസേചനപദ്ധതികൾ, മറ്റു മരാമത്തുപണികൾ എന്നിവയിലേർപ്പെട്ടു.
നെൽകൃഷിക്കുള്ള പുതിയ രീതികൾ അഹോമുകൾ ആ‍വിഷ്കരിച്ചു .
സാമൂഹ്യക്രമം
അഹോം സമൂഹം ഖേലുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഗോത്രങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരുന്നു.
ഇതിനു പുറമേ വളരെ കുറച്ച് കരകൗശലവിദഗ്ദ്ധരും ഇവർക്കിടൈലുണ്ടായിരുന്നു.
ഇവർ സമീപരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും എത്തിയവരായിരുന്നു.
സാധാരണ ഒരു ഖേൽ അനേകം ഗ്രാമങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു.
കൃഷിക്കാരന്‌ അവന്റെ ഗ്രാമസമൂഹമാണ്‌ കൃഷി ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഭൂമി നൽകിയിരുന്നത്.
ഗ്രാമസമൂഹത്തിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ രാജാവിനു പോലും ഭൂമി കൃഷിക്കാരനിൽ നിന്നും ഏറ്റെടുക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അഹോമുകൾ അവരുടെ ഗോത്രദെവങ്ങളെയാണ്‌ ആരാധിച്ചിരുന്നത്.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വാധീനം വർദ്ധിച്ചു.
രാജാക്കന്മാർ ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും ഭൂമി നൽകാൻ തുടങ്ങി.
1714 മുതൽ 1744 വരെയുള്ള സിബ് സിങ്ങിന്റെ ഭരണകാലയളവിൽ ഹിന്ദുമതം പ്രധാനമതമായി.
ഹിന്ദുമതം സ്വീകരിച്ചതിനു ശേഷവും അഹോം രാജാക്കന്മാർ അവരുടെ പാരമ്പര്യാചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും പൂർണമായി കൈവെടിയാൻ തയ്യാറായില്ല .
അഹോം സമൂഹം കലകളോടും സാഹിത്യത്തോടും ആഭിമുഖ്യമുള്ളവരായിരുന്നു.
കവികൾക്കും പണ്ഡിതർക്കും ഭൂമി ദാനമായി ലഭിച്ചിരുന്നു.
നാടകത്തിനും കാര്യമായ പ്രോൽസാഹനം ലഭിച്ചിരുന്നു.
പ്രധാനപ്പെട്ട സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങൾ തദ്ദേശീയഭാഷയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
ബുരഞ്ജികൾ (buranjis) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചരിത്രരചനകൾ ആദ്യം അഹോം ഭാഷയിലും പിന്നീട് അസാമീ ഭാഷയിലും രചിക്കപ്പെട്ടു .
രാജവംശത്തിലെ പിന്തുടർച്ച സാധാരണയായി ഏറ്റവും മുതിർന്ന മകനായിരുന്നു.
എന്നാൽ മന്ത്രിസഭയ്ക്ക് (പാത്ര മന്ത്രികൾക്ക്) ഈ പിന്തുടർച്ചയെ എതിർക്കുവാനും മറ്റൊരാളെ രാജാവായി അവരോധിക്കുവാനും ഉള്ള അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.
സുഖാപയുടെ പിന്തുടർച്ചക്കാർക്കു മാത്രമേ അഹോം രാജാവകാശത്തിന് അർഹത ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
രാ‍ജാവാ‍കാൻ അർഹതയുള്ള രാജകുമാരന്മാർക്ക് മന്ത്രിയാകാൻ അർഹത ഇല്ലായിരുന്നു.
അഹോം രാജവംശ പരമ്പര അവലംബം 1 2 3 4 5 Social Science, Our Pasts-II, NCERT Text Book in History for Class VII, Chapter 7, Tribes Nomads and Settled Communities, Page 99, ISBN 817450724
അഹ്കാം
അധികാരം, ന്യായവിധി, ദൈവഹിതം എനീങ്ങനെ വിവിധ അർത്ഥങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഇസ്‌ലാമിക സാങ്കേതികശബ്ദമാണ് ഹുക്മ് അല്ലെങ്കിൽ ബഹുവചനമായ അഹ്കാം ( അറബി : أحكام ‬ , حُكْم )
ഹുക്മ് എന്നത് കാലക്രമത്തിൽ അധികാരത്തെയോ കോടതിവിധിയെയോ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി.
അഹ്കാം എന്ന ബഹുവചനം പൊതുവേ ശരീഅത്തിലെ നിയമവിധികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അൽ അഹ്കാമുൽ ഖംസ എന്ന പേരിൽ ഈ നിയമവിധികൾ വർഗ്ഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
വാജിബ് , മുസ്തഹബ്, മുബാഹ് , മക്റൂഹ് , ഹറാം എന്നിങ്ങനെയാണ് ഈ വർഗ്ഗീകരണം.
അഹ്ഖാഫ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Al-Ahqaf
മുസ്ലീങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ഖുർആനിലെ നാല്പത്തിയാറാം അദ്ധ്യായമാണ്‌ അഹ്ഖാഫ് (നീണ്ട് വളഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന മണൽ കൂനകളുഉള്ള പ്രദേശം).
ആദ് ഗോത്രം താമസിച്ചിരുന്ന പ്രദേശമാണ് അഹ്കാഫ്.
സൂക്തങ്ങൾ : 35 മുൻപുള്ള സൂറ: ജാഥിയ ഖുർആൻ അടുത്ത സൂറ: മുഹമ്മദ് (ഖുർആൻ) സൂറത്ത്
(അദ്ധ്യായം) 46
അഹ്മദ് ഷാ അബ്ദാലി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ahmad_Shah_Durrani
ദുറാനി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനാണ് അഹമ്മദ് ഷാ അബ്ദാലി ( പഷ്തു : احمد شاه ابدالي ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന അഹമ്മദ് ഷാ ദുറാനി (c.1723-1773) ( പേർഷ്യൻ : احمد شاه دراني ).
ആധുനിക അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്റെ സ്ഥാപകനായും ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
നാദിർ ഷാ അഫ്ഷറിന്റെ മരണശേഷം അദ്ദേഹം വിശാല ഖുറാസാന്റെ ഭരണാധികാരിയും പിന്നീട് സ്വന്തം സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനും ഭരണാധികാരിയുമായി.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ പഷ്തൂണുകൾ അഹ്മദ് ഷാ അബ്ദാലിയെ ബാബാ ( "പിതാവ്" ) എന്നുവിളിക്കുന്നു.
കിഴക്ക് സിന്ധു മുതൽ പടിഞ്ഞാറ്‌ മശ്‌ഹദ് വരെയും വടക്ക് അമു ദര്യ മുതൽ തെക്ക് അറബിക്കടൽ വരെയും ഉള്ള പ്രദേശങ്ങൾ അഹമ്മദ് ഷായുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന് കീഴിൽ വന്നിരുന്നു.
ഭരിക്കപ്പെടാൻ താല്പര്യമില്ലാത്ത പഷ്തൂൺ ജനതയെ തന്റെ പിന്നിൽ അണിനിരത്താൻ സാധിച്ച അഹമ്മദ് ഷാ ഒരു ആരേയും ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു നേതാവായിരുന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ അതുവരെ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന ഇന്ത്യയിലെ മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും ഇറാനിലെ സഫവി സാമ്രാജ്യത്തിന്റേയും അധഃപതനത്തെ ഫലപ്രദമായി മുതലെടുക്കാൻ സാധിച്ചതും മികച്ച പോരാളികളായ പഷ്തൂണുകളുടെ സൈന്യവുമായിരുന്നു അഹ്മദ് ഷായുടെ വിജയത്തിന്റെ പിന്നിലെ മുഖ്യഘടകങ്ങൾ .
1722-ൽ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ഹെറാത്തിലാണ് അഹ്മദ് ഖാൻ ജനിച്ചത് .
അബ്ദാലി പഷ്തൂണുകളുടെ പോപത്സൈ ഗോത്രത്തിലെ സദോസൈ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് അഹ്മദ് ഖാൻ.
1720-കളോടടുപ്പിച്ച് ഹെറാത്തിലെ അബ്ദാലി പഷ്തൂണുകളുടെ നേതൃസ്ഥാനത്തെത്തിയ മുഹമ്മദ് സമാൻ ഖാന്റെ പുത്രനായിരുന്നു അഹ്മദ് ഖാൻ.
മുഹമ്മദ് സമാൻ ഖാന്റെ കാലത്ത് ഹെറാത്തിലെ അബ്ദാലികൾ, ഇറാനിലെ സഫവികളിൽ നിന്നും സ്വാതന്ത്യം പ്രാപിച്ചിരുന്നു.
1722-നു മുൻപേ തന്നെ മുഹമ്മദ് സമാൻ ഖാന്‌ ഹെറാത്തിലെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
1720കളിൽ അഹ്മദ് ഖാന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ സുൾഫിക്കർ ഖാൻ പടിഞ്ഞാറൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ഫറായിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു.
1726- നവംബറിൽ സഫവി ഷാ താഹ്മാസ്പ് രണ്ടാമന്റെ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന നാദിർ ഖാൻ ( നാദിർ ഷാ ) 1729-ൽ അബ്ദാലികളെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
സുൾഫിക്കർ ഖാൻ തങ്ങളുടെ മുൻ ശത്രുവും ഹോതകി ഘൽജികളുടെ കന്ദഹാറിലെ നേതാവുമായിരുന്ന ഹുസൈൻ സുൽത്താനുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കി.
ഇവർ ഹെറാത്തിൽ സഫവികളുടെ പ്രതിനിധിയായിരുന്ന അള്ളാ യാർ ഖാനെ തോൽപ്പിക്കുകയും മശ്‌ഹദിലേക്കെത്തുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ തിരിച്ചെത്തിയ സുൾഫിക്കറേയും അയാളുടെ ഇളയ സഹോദരൻ അഹ്മദ് ഖാനേയും സുൽത്താൻ ഹുസൈൻ കന്ദഹാറിൽ തടവുകാരനാക്കി .
1736-ൽ പേർഷ്യയിൽ ഷാ ആയി അധികാരത്തിലെത്തിയനാദിർ ഷാ 1738 മാർച്ച് 12-ന് കന്ദഹാർ പിടിച്ചടക്കി.
പകരം അബ്ദാലികളെ ഇവിടെ വസിക്കാനനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹോതകി ഘൽജികളുടെ നേതാവായിരുന്ന സുൽത്താൻ ഹുസൈനോടും സഹോദരൻ സുൾഫിക്കർ ഖാനോടുമൊപ്പം അഹ്മദ് ഖാനേയും നാദിർഷാ മസന്ദരാനിലേക്ക് നാടുകടത്തി അഹ്മദ് ഖാനെ പിൽക്കാലത്ത് നാദിർ ഷാ മസന്ദരാനിലെ ഭരണാധികാരിയായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു .
നാദർ ഷായെ സേവിക്കുന്നു
അബ്ദാലിയുടെ ചെറുപ്പവും സൌന്ദര്യവും കാരണം നാദിർ ഷാ അബ്ദാലിയോട് വാത്സല്യം കാണിച്ചു.
നാദിർ ഷാ അബ്ദാലിക്ക് ദുർ-ഇ-ദുറാൻ (മുത്തുകളുടെ മുത്ത്) എന്ന പദവി നൽകി , ഇതിനാൽ അഹ്മദ് ഖാൻ അബ്ദാലി ഗോത്രത്തിന്റെ പേര് ദുര്രാനി ഗോത്രം എന്ന് മാറ്റി.
നാദിർ ഷായുടെ സേവനത്തിൽ സ്വയം തെളിയിച്ച അഹ്മദ് ഖാനെ ഒരു സ്വകാര്യ സേവകൻ ( യസാവൽ ) എന്ന പദവിയിൽ നിന്നും അബ്ദാലി ഗോത്ര അംഗങ്ങളുടെ ഒരു കുതിരപ്പടയുടെ അധിപനായി നിയമിച്ചു.
സൈനിക ശ്രേണിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഉയർന്ന അഹ്മദ് നാദിർ ഷാ ഇന്ത്യ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ , പ്രധാനമായും അബ്ദാലികൾ ഉൾപ്പെട്ട നാലായിരം വരുന്ന ഒരു കുതിരപ്പടയുടെ തലവനായി.
ബുദ്ധിമാനും എന്നാൽ അധികാരമത്തനുമായ നാദിർ ഷായ്ക്ക് തന്റെ യുവ സേനാനായകന്റെ കഴിവുകൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഐതിഹ്യങ്ങൾ പറയുന്നു.
ഒരു പസ്തൂൺ ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, പിന്നീട് ദില്ലിയിൽ നാദിർ ഷാ അഹ്മദ് ഖാൻ അബ്ദാലിയെ വിളിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
"മുന്നോട്ടു വരൂ അഹ്മദ് അബ്ദാലി. ഓർക്കൂ, അഹ്മദ് ഖാൻ അബ്ദാലി, എനിക്കു ശേഷം രാജഭരണം നിന്നിലേയ്ക്ക് മാറും. പക്ഷേ നീ നാദർ ഷായുടെ പിൻഗാമികളോട് കരുണയോടെ പെരുമാറണം."