smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചൈനയുടെ വടക്കുകിഴക്ക് അറ്റത്തുള്ള ഹെയ്ലോങ്ജിയാങ് പ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാനവും ഏറ്റവും വലിയ നഗരവുമാണ് ഹാർബീൻ .
ഇതിനു പുറമേ ചൈനയിലെ എട്ടാമതു വലിയ നഗരവും വടക്കുകിഴക്കൻ ചൈനയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പട്ടണവുമാണ്.
രാഷ്ട്രീയം, സാമ്പത്തികം, ശാസ്ത്രം, കല എന്നീ മേഖലകളിൽ വൻശക്തിയുമാണ്.
ചരിത്രം ജി ലെ ബുദ്ധക്ഷേത്രം
ഹാർബീൻ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം 'മീൻവല ഉണക്കുന്ന സ്ഥലം' എന്നാണ്.
ജനവാസം രണ്ടായിരത്തോളം വർഷം മുൻപേ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വലിയ പട്ടണമാവുന്നത് 1115-ൽ ആദ്യ ജിൻ ചക്രവർത്തിയുടെ തലസ്ഥാനമായാണ്.
1153-ൽ തലസ്ഥാനം ബെയ്ജിങ്ങിലേക്ക് മാറ്റി.
1157-ൽ ഹാർബീനിലെ കൊട്ടാരം പോളിച്ചുകളയുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ 1173-ൽ പുതിയൊരു കൊട്ടാരം പണിയുകയും ഹാർബീനെ രണ്ടാമത്തെ തലസ്ഥാനമാക്കുകയും ചെയ്തു.
മംഗോളുകളുടെ ആക്രമണത്തിനുശേഷം ഹാർബീൻ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ചൈനയും റഷ്യയും തമ്മിലുള്ള തീവണ്ടി പാത ഹാർബീന് അടുത്തുകൂടെയാണ് പോയത്.
1898-ൽ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമം മാത്രമായി ചുരുങ്ങിയിരുന്ന ഹാർബീനെ റഷ്യക്കാർ തങ്ങളുടെ കച്ചവടകേന്ദ്രമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
1904-ലെ റഷ്യ - ജപ്പാൻ യുദ്ധത്തിൽ റഷ്യ പരാജയപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ഹാർബീന്റെ വളർച്ച തുടർന്നു.
1910-ൽ പ്ലേഗ് പടരുകയും ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറോളം ആളുകൾ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഹാർബീൻ മെഡിക്കൽ സർവ്വകലാശാലയുടെ സ്ഥാപകനായ ഡോ. വൂ ലിയെന്തീയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മരിച്ചവരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെയാണ് രോഗം ശമിച്ചത്.
1917-ൽ ജനസംഖ്യ ഒരു ലക്ഷം കടന്നു.
1931-ൽ ജപ്പാൻ ഹാർബീൻ പിടിച്ചെടുത്തു.
മൂവായിരത്തിലധികം പേരാണ് ജപ്പാൻകാരുടെ 'പരീക്ഷണങ്ങ'ളിൽ മരിച്ചത്.
1945 ആഗസ്റ്റ് 20-ന് സോവിയറ്റ് സേന ഹാർബിൻ പിടിച്ചെടുത്തു.
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന റഷ്യക്കാരെ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലേക്ക് മാറ്റിപ്പാർപ്പിച്ചു.
1946-ൽ നഗരം (കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്) ചൈനയ്ക്ക് കൈമാറി.
1996-ൽ മൂനാമത് ഏഷ്യൻ ശീതകാല ഗെയിംസ് ഹാർബീനിൽ നടത്തി.
ജൂലൈയിൽ ഉയർന്ന താപനില 28-ഉം ജനുവരിയിൽ താഴ്ന്ന താപനില -21-ഉമാണ്.
വർഷം 52.4 സെന്റീമീറ്റർ മഴ ലഭിക്കുന്നു.
2013-ൽ ഹാർബീന്റെ ജീ.
പി. അഞ്ഞൂറ് ബില്യൺ യുവാൻ ആയിരുന്നു.
2015-ൽ ഇത് അഞ്ഞൂറ്റി എഴുപത്തി അഞ്ചായി വർദ്ധിച്ചു.
കൃഷിവിളകൾ, തുണിത്തരങ്ങൾ, മരുന്നുകൾ, വിമാനങ്ങൾ, വണ്ടികൾ, ഇലക്ട്രോണിക്സ്, ലോഹങ്ങൾ, രാസവസ്തുക്കൾ എന്നിവയാണ് പ്രധാന കയറ്റുമതി വസ്തുക്കൾ.
ജല / താപ വൈദ്യുതീനിലയങ്ങളും ബാങ്കുകളും ഹാർബീനിലുണ്ട്.
തുറമുഖസൗകര്യവും ലഭ്യമാണ്.
സ്കേറ്റിങ്, ഫുട്ബോൾ, ബാൻടി, സ്കീയിങ് എന്നിവയാണ് പ്രധാന കായിക വിനോദങ്ങൾ.
1996-ലെ ശീതകാല ഏഷ്യൻ ഗെയിംസും 2003-ലെ ഏഷ്യൻ ബാസ്കറ്റ്ബോൾ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പും ഹാർബീനിലാണ് നടത്തിയത്.
ഗതാഗതം ഹാർബീൻ മെട്രോ
വടക്കുകിഴക്കൻ ചൈനയിലെ ഒരു റെയിൽവേ ജംക്ഷനാണ് ഹാർബീൻ.
മൂന്ന് തീവണ്ടിനിലയങ്ങളും അതിവേഗ തീവണ്ടി ഗതാഗത സൗകര്യവുമുണ്ട്.
പല പ്രധാന റോഡുകളും ഹാർബീനിലൂടെ പോകുന്നു.
നഗരമദ്ധ്യത്തിൽനിന്നും മുപ്പത്തിയഞ്ച് കിലോമീറ്റർ ദൂരെയാണ് വിമാനത്താവളം.
2003-ൽ ഹാർബീൻ മെട്രോയുടെ ആദ്യ പാത തുറന്നു.
രണ്ടു പാതകളുടെ കൂടി നിർമ്മാണം നടക്കുകയാണ്.
സോങ്ഹുവാ നദിയിലെ തുറമുഖം ഏപ്രിൽ മുതൽ നവംബർ വരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഒരു പ്രമുഖ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക കേന്ദ്രമായ ഹാർബീനിൽ അനേകം വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുണ്ട്.
ബഹിരാകാശ / ഡിഫൻസ് മേഖലകളിൽ പ്രസിദ്ധാമായ ഹാർബീൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി ആണ് ഇതിലൊന്ന്.
2010-ൽ ഈ സർവ്വകലാശാലയ്ക്ക് അനുവദിക്കപ്പെട്ട ഗവേഷണ ബദ്ജറ്റ് 1 ബില്ല്യൺ യുവാനിലധികമായിരുന്നു.
ഹാർബീൻ സാങ്കേതിക സർവ്വകലാശാല, വടക്കുകിഴക്കൻ കൃഷി സർവ്വകലാശാല, വടക്കുകിഴക്കൻ വനപാലന സർവ്വകലാശാല, ഹെയ്ലോങ്ജിയാങ് സർവ്വകലാശാല, ഹാർബീൻ യഹൂദ ഗവേഷണ കേന്ദ്രം, ഹാർബീൻ മെഡിക്കൽ സർവ്വകലാശാല, ഹാർബീൻ സാധാരണ സർവ്വകലാശാല, ഹാർബീൻ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സർവ്വകലാശാല എന്നിവയാണ് മറ്റ് പ്രധാന വിദ്യാഭ്യാസ / ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾ.
ഹാർപ്പിമൈമസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Harpymimus
തെറാപ്പോഡ എന്ന കുടുംബത്തിൽ പെട്ട ദിനോസർ ആണ് ഹാർപ്പിമൈമസ് .
ക്രിറ്റേഷ്യസ് കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നവയാണ് ഇവ.
ഏകദേശം പൂർണ്ണമായ  ഫോസ്സിൽ ആണ് കിട്ടിയിടുള്ളത് .
അവലംബം ↑ Kobayashi, Y., 2004, Asian ornithomimosaurs .
PhD Thesis, Southern Methodist University.
340 pp
ഹാർപിന്ദർ സിംഗ് ചൗള
ശിശുരോഗ ദന്തചികിത്സയിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു ഇന്ത്യൻ ഡെന്റൽ സർജനും മെഡിക്കൽ ഗവേഷകനും എഴുത്തുകാരനുമാണ് ഹാർപിന്ദർ സിംഗ് ചൗള .
1945 മാർച്ച് 15 ന് ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ പഞ്ചാബിലെ ക്ഷേത്രനഗരമായ അമൃത്സറിൽ സുഖ്ദേവ് സിങ്ങിന്റെയും ഇക്ബാൽ കൗർ ചൗളയുടെയും മകനായി ജനിച്ച അദ്ദേഹം 1967 ൽ അമൃത്സറിലെ ഗവൺമെന്റ് ഡെന്റൽ കോളേജിൽ നിന്നും ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും ദന്തചികിത്സയിൽ ബിരുദം നേടി.
തുടർന്ന് മൈലോഡിസ്പ്ലാസ്റ്റിക് സിൻഡ്രോം 1970 ൽ ഇതേ സ്ഥാപനത്തിൽ.
1970 ൽ ചണ്ഡിഗഡിലെ പോസ്റ്റ് ഗ്രാജുവേറ്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കൽ എഡ്യൂക്കേഷൻ ആൻഡ് റിസർച്ചിൽ (പിജിഐഎംആർ) രജിസ്ട്രാറായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം ലക്ചറർ, അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസർ, അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസർ, പ്രൊഫസർ തുടങ്ങി നിരവധി പദവികളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
കൂടാതെ പി‌ജി‌ഐ‌എമ്മറിന്റെ ഓറൽ ഹെൽത്ത് സയൻസ് സെന്ററിന്റെ നിലവിലെ തലവനുമാണ്.
മെഡിക്കൽ ഗവേഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി അറിയപ്പെടുന്ന ചൗള തന്റെ ഗവേഷണ കണ്ടെത്തലുകൾ പിയർ റിവ്യൂഡ് ജേണലുകളിൽ നിരവധി ലേഖനങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഏഷ്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് പ്രിവന്റീവ് ഡെന്റിസ്ട്രിയുടെ മുൻ പ്രസിഡന്റും നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിന്റെ (NAMS) ഇന്ത്യൻ സൊസൈറ്റി പെഡോഡോണ്ടിക്സ് ആൻഡ് പ്രിവന്റീവ് ഡെന്റിസ്ട്രിയും.
ഇന്ത്യൻ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് നൽകിയ സംഭാവനകൾക്ക് 2007 ൽ നാലാമത്തെ പരമോന്നത ബഹുമതിയായ പദ്മശ്രീ ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി.
കിരൺ ചൗധരിയെ വിവാഹം കഴിച്ച ഇവർക്ക് ഒരു മകനും മകളുമുണ്ട്.
ഇതും കാണുക മൈലോഡിസ്പ്ലാസ്റ്റിക് സിൻഡ്രോം അവലംബം
ഹാർപ്പി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Harpy
ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിലും റോമൻ പുരാണങ്ങളിലും, ഹാർപ്പി (ബഹുവചനം ഹാർപ്പികൾ, പുരാതന ഗ്രീക്ക്: ἅρπυια, റോമനൈസ്ഡ്: ഹാർപിയ, [hárpyːa] എന്ന് ഉച്ചരിക്കുന്നത്; ലാറ്റിൻ: harpȳia) ഒരു അർദ്ധ-മനുഷ്യനും അർദ്ധ-പക്ഷിയുമാണ്.
ഹോമറിക് കവിതകളിൽ അവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
വിവരണങ്ങൾ
കന്യകമാരുടെ തലയും വിശപ്പുകൊണ്ട് വിളറിയ മുഖവും കൈകളിൽ നീളമുള്ള നഖങ്ങളുമുള്ള പക്ഷികളായാണ് ഹാർപ്പികളെ പൊതുവെ ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നത്.
റോമൻ, ബൈസന്റൈൻ എഴുത്തുകാർ അവരുടെ വൈരൂപ്യം വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഹാർപ്പികളെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന മൺപാത്ര കലയിൽ ചിറകുകളുള്ള സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെ ചിത്രീകരിച്ചു.
ഓവിഡ് അവരെ മനുഷ്യ-വൾച്ചർ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
Notes References Aeschylus , translated in two volumes.
Eumenides by Herbert Weir Smyth, Ph. D. Cambridge, MA.
Online version at the Perseus Digital Library.
Greek text available from the same website .
Apollodorus , The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
ISBN 0-674-99135-4 .
Gaius Julius Hyginus , Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant.
University of Kansas Publications in Humanistic Studies.
Online version at the Topos Text Project.
Gaius Valerius Flaccus , Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286.
Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928.
Online version at theio.com.
Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon.
Otto Kramer.
Latin text available at the Perseus Digital Library.
Hesiod , Theogony from The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.
,Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914.
Homer , The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes.
, Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924.
ISBN 978-0674995796 .
Homer, Homeri Opera in five volumes.
ISBN 978-0198145318 .
Greek text available at the Perseus Digital Library .
Homer , The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, PH.D. in two volumes.
, Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919.
ISBN 978-0674995611 .
Lucius Annaeus Seneca , Tragedies .
Translated by Miller, Frank Justus.
Loeb Classical Library Volumes.
Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1917.
Lucius Annaeus Seneca, Tragoediae .
Rudolf Peiper.
Gustav Richter.
Maurus Servius Honoratus , In Vergilii carmina comentarii.
Servii Grammatici qui feruntur in Vergilii carmina commentarii; recensuerunt Georgius Thilo et Hermannus Hagen.
Georgius Thilo.
B. G. Teubner.
Nonnus of Panopolis , Dionysiaca translated by William Henry Denham Rouse (1863-1950), from the Loeb Classical Library, Cambridge, MA, Harvard University Press, 1940.
Nonnus of Panopolis, Dionysiaca.
W.H.D. Rouse.
, Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1940-1942.
Publius Ovidius Naso , Fasti translated by James G. Frazer.
Publius Ovidius Naso, Fasti.
London; Cambridge, MA.
William Heinemann Ltd.; Harvard University Press.
Latin text available at the Perseus Digital Library .
Publius Ovidius Naso, Metamorphoses translated by Brookes More (1859-1942).
Boston, Cornhill Publishing Co. 1922.
Publius Ovidius Naso, Metamorphoses.
Hugo Magnus.
Gotha (Germany).
Perthes.
Publius Vergilius Maro , Aeneid.
Theodore C. Williams.
Houghton Mifflin Co. 1910.
Publius Vergilius Maro, Bucolics, Aeneid, and Georgics .
J. B. Greenough.
Ginn Co. 1900.
Quintus Smyrnaeus , The Fall of Troy translated by Way.
A. S. Loeb Classical Library Volume 19.
London: William Heinemann, 1913.
Online version at theio.com Quintus Smyrnaeus, The Fall of Troy .
Arthur S. Way.
London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons.
External links Wikisource has the text of the 1911 Encyclopædia Britannica article Harpies .
Harpies എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ )
ഹാർപ്പി ഈഗിൾ അരശപ്പരുന്ത് അരശപ്പരുന്ത്
മധ്യ അമേരിക്കയിലും ദക്ഷിണ അമേരിക്കയിലും കണ്ടുവരുന്ന ഒരിനം പരുന്താണ് അരശപ്പരുന്ത് (ഹാർപിയ ഹാർപൈയ).
പാപ്പുവൻ പരുന്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ അമേരിക്കൻ അരശപ്പരുന്ത് എന്നും ഇവയെ വിളിക്കുന്നു.
മഴക്കാടുകളിൽ കാണുന്ന ഏറ്റവും വലുതും ശക്തവുമായ ഇരപിടിയൻ പക്ഷിയാണ് ഇത്.
സാധാരണയായി ഉഷ്ണമേഖലാ താഴ്ന്ന മഴക്കാടുകളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
അതിന്റെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നാശനഷ്ടം മൂലം പല ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടുണ്ട്, മധ്യ അമേരിക്കയിൽ ഇവ തീരെ ഇല്ലാതെ ആയിട്ടുണ്ട്.
ഫിലിപ്പീൻ ഈഗിൾ , സ്റ്റല്ലെർസ് സീ ഈഗിൾ എന്നിവയോടൊപ്പം ഏറ്റവും വലിയ പരുന്ത് എന്ന നിലയിൽ ചിലപ്പോൾ കണക്കാക്കിവരുന്നു.
ഇവയെ അപേക്ഷിച്ച് ഫിലിപ്പീൻ പരുന്തിന് നീളവും, സ്റ്റല്ലേർസ് പരുന്തിന് ഭാരവും കൂടുതലുണ്ട്.
അരശപ്പരുന്തിൻ്റെ ചിറകുകൾ താരതമ്യേന ചെറുതാണ്, ഇടതൂർന്ന വനത്തിലൂടെ അനായാസം പറക്കാൻ അനുയോജ്യമായ ഈ മാറ്റം സമാനമായ സാഹചര്യത്തിൽ കഴിയുന്ന മറ്റ്‌ ഇരപിടിയൻ പക്ഷികളിലും കണ്ടുവരുന്നു.
അവലംബം ബാഹ്യ കണ്ണികൾ Harpia harpyja എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Harpy eagle Facts and Pictures on AnimalSpot.net Harpy eagle videos, photos sounds on the Internet Bird Collection San Diego Zoo info about the harpy eagle Harpy eagle information and photo Archived 2011-07-07 at the Wayback Machine .
Photoguide: How to Identify a Harpy Eagle on Perunature Archived 2018-01-21 at the Wayback Machine .
സൈറു ഫിലിപ്പ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Syru_Philip
സാമൂഹ്യ ആരോഗ്യ രംഗത്തു ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയ ഭിഷഗ്വരയാണ് ഡോ. സൈറു ഫിലിപ്പ്.
ആലപ്പുഴ മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ കമ്യൂണിറ്റി ഹെൽത്ത് വിഭാഗം മേധാവിയാണ്.
ആലപ്പുഴയിൽ മന്തുരോഗ നിർമാർജ്ജനത്തിനു പാലിയേറ്റീവ് കെയറിന്റെ സഹകരണത്തോടെ ഒട്ടേറെ പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിച്ചു.
2017 ൽ കേരള സർക്കാരിന്റെ  സംസ്ഥാന വനിതാ രത്‌നം പുരസ്‌കാരമായ മേരി പുന്നൻ ലൂക്കോസ് അവാർഡ് ലഭിച്ചു.
കോട്ടയം മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് എം.ബി.ബി.എസ്. പൂർത്തിയാക്കി.
പഠനത്തിനുശേഷം  ലുധിയാനയിലെ ക്രിസ്ത്യൻ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ജോലി ചെയ്തു.
2003ൽ മുഹമ്മ പഞ്ചായത്തിൽ രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ട ബി.പി.ക്ലിനിക്കുകൾ വഴി   ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധവാന്മാരാക്കാൻ വേണ്ടി നിരവധി പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി.
2007ൽ മുഹമ്മയിൽ ആലപ്പുഴയിലെ ആദ്യത്തെ പാലിയേറ്റീവ് കെയർ ക്ലിനിക്ക് തുടങ്ങാൻ നേതൃത്വം നൽകി.
ആലപ്പുഴയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലും മറ്റും മന്തുരോഗ നിവാരണത്തിനായി ബോധവത്കരണ ക്ലാസ്സുകളും ക്യാമ്പുകളും നടത്തുന്നു.
പുരസ്കാരങ്ങൾ കേരള സർക്കാരിന്റെ  സംസ്ഥാന വനിതാ രത്‌നം പുരസ്‌കാരമായ മേരി പുന്നൻ ലൂക്കോസ് അവാർഡ് (2017) നല്ല ഡോക്ടർക്കുള്ള സംസ്ഥാന അവാർഡ് അവലംബം ↑ http://archives.mathrubhumi.com/mb4eves/online/malayalam/kerala/women/articles/features-article-174863%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D പുറം കണ്ണികൾ
സൈറ്റോകൈൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Cytokine
കോശങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സന്ദേശ  പ്രക്രിയയിൽ സന്ദേശവാഹകരായി വർത്തിക്കുന്ന മാംസ്യങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ പെട്ട, വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങളുള്ള  ഒരുകൂട്ടം തന്മാത്രകളാണു സൈറ്റോകൈനുകൾ ( Cytokine ) ((Greek cyto- , cell; and -kinos , movement).
പ്രതിരോധകോശങ്ങളുടെയും ഗ്ലീയൽ കോശങ്ങളുടെയും ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങളായിട്ടാണ് ഇവ മുഖ്യമായും കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും ശരീരത്തിലെ കോശമർമ്മമുള്ള മിക്കവാറും എല്ലാ കോശങ്ങളും സൈറ്റോകൈനുകളെ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നവയാണ്.
കോശങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുന്നവ എന്ന അർത്ഥമുള്ള ഗ്രീക്ക് ധാതുക്കളിൽ (സൈറ്റോ – കോശം ; കീനോസ് – ചലനം ) നിന്നാണു സൈറ്റോകൈൻ എന്ന പദം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
രോഗപ്രതിരോധമോ കോശജ്വലനമോ സംബന്ധിച്ച  രാസപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതമാകുന്ന ഒരു കൂട്ടം രാസാനുചലക മാംസ്യതന്മാത്രകളെ മറ്റു കോശങ്ങളുടെ വളർച്ചയും വികാസവും നിയന്ത്രിക്കുന്ന വളർച്ചാസഹായി ഘടകങ്ങളിൽ (Growth Factors) നിന്ന് വേർതിരിച്ച് അടയാളപ്പെടുത്താനാണു സൈറ്റോകൈനുകൾ എന്ന് ഇവയെ വിളിച്ചുതുടങ്ങിയതെങ്കിലും സൈറ്റോകൈനുകളെപ്പറ്റിയുള്ള സൂക്ഷ്മ അറിവുകൾ വർദ്ധിച്ചതോടെ ഈ വേർതിരിവ് ഏതാണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടുണ്ട് എന്നുതന്നെ പറയാം.
പ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയിലെ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ചയും വികാസവും പ്രവർത്തനങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യപങ്കുവഹിക്കുന്ന സൈറ്റോകൈനുകൾ കോശജ്വലന പ്രക്രിയയിലെ സന്ദേശവാഹകരും  രാസാനുചാലകഘടകങ്ങളുമാണ്.
സഹജപ്രതിരോധത്തിലും അനുവർത്തനപ്രതിരോധത്തിലും കരണപ്രതികരണങ്ങൾ കൃത്യമായി നടക്കാൻ ഇവയുടെ പ്രവർത്തനം  സുപ്രധാനമാണ്.
അനവധി സൈറ്റോകൈനുകൾക്ക് ഒരേ ജോലി നിർവഹിക്കാൻ പ്രാപ്തമായതിനാലും അനവധി കോശങ്ങളിൽ ഒരേ സമയം പ്രഭാവം ചെലുത്താൻ കഴിവുള്ളതിനാലും   സൈറ്റോകൈനുകൾ ഉൾപ്പെട്ട രാസാനുചാലകഘടകങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും ഒരു ശൃംഖലാജാലമായി (network) പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
സൈറ്റോകൈനുകളെപ്പറ്റിയുള്ള നമ്മുടെ അറിവു വർദ്ധിക്കുന്നതനുസരിച്ച്  അവയ്ക്ക് ഹോർമോണുകളിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ കുറഞ്ഞുവരുന്നുണ്ട്.
ഹോർമോണുകളെ സംബന്ധിച്ച വിശേഷണങ്ങൾ ആരോപിക്കുകയാണെങ്കിൽ സൈറ്റോകൈനുകൾ മൂന്ന് തരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി കാണാം : ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെടുന്ന കോശത്തിനു മേൽ തന്നെ അതിന്റെ പ്രഭാവം ചെലുത്തുമ്പോൾ അതിനെ ഓട്ടോക്രൈൻ പ്രവർത്തനം എന്ന് പറയുന്നു; ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെടുന്ന കോശത്തിനു സമീപം തന്നെയുള്ള മറ്റ് കോശങ്ങളിൽ അതിന്റെ പ്രഭാവം ചെലുത്തുമ്പോൾ പാരാക്രൈൻ എന്ന് വിളിക്കാം; ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഗത്തുനിന്നും വിദൂരസ്ഥമായ ശരീരഭാഗങ്ങളിലോ അല്ലെങ്കിൽ ശരീരം മുഴുവനുമോ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന തരം പ്രവർത്തനമാണു കാണുന്നതെങ്കിൽ അതിനെ എൻഡോക്രൈൻ പ്രവർത്തനമെന്നും പറയാം.
പൊതുവേ സൈറ്റോകൈനുകളെ മൂന്ന് വിശാലകുടുംബങ്ങളിലായി വർഗീകരിക്കാം : രക്തോല്പാദകഘടക കുടുംബം; അർബുദ ഊതക്ഷയ ഘടകം (TNF), ഇന്റർല്യൂക്കിൻ -1 (IL-1), പ്ലേറ്റ്ലെറ്റ്ദത്ത വളർച്ചാഘടകം (PDGF), രൂപാന്തരണ വളർച്ചാഘടകം -ബെയ്റ്റ (TGFβ) എന്നിവയടങ്ങിയ കുടുംബം; സിസ്റ്റൈൻ സൈറ്റോകൈനുകളായ സിഎക്സ്സി, സി-സി ഉപവർഗ്ഗത്തിലെ കീമോകൈൻ ഘടകങ്ങൾ  ഉൾപ്പെട്ട കുടുംബം എന്നിവയാണ് ആ മൂന്നെണ്ണം.
എന്നാൽ രോഗചികിത്സയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും, പരീക്ഷണശാലയിലെ ഉപയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നിട്ടുള്ള പ്രായോഗികമായ ഒരു വർഗ്ഗീകരണം അനുസരിച്ച് രണ്ടായി സൈറ്റോകൈനുകളെ തിരിക്കാം.
കോശമാധ്യസ്ഥപ്രതിരോധത്തെ (cell-mediated immunity) ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന സൈറ്റോകൈനുകളെ എല്ലാം ഒന്നിച്ച് ടൈപ്പ് -1 സൈറ്റോകൈനുകൾ എന്നും പ്രതിദ്രവ്യമാധ്യസ്ഥമായ (antibody-mediated) പ്രതിരോധത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നവയെ ടൈപ്പ്-2  സൈറ്റോകൈനുകൾ എന്നും ഇതിൽ വിളിക്കുന്നു.
സൈറ്റോകൈനുകൾ അവയുടെ പ്രവർത്തനത്തിനു ലക്ഷ്യമിടുന്ന കലകൾ ഏതാണോ എന്നതിനനുസരിച്ചാണ് അവയുടെ ആദ്യകാല നാമകരണം നടത്തിയിരുന്നത്.
ഇതനുസരിച്ച്, ശ്വേതരക്താണുക്കളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന സൈറ്റോകൈനുകളെ ഇന്റർല്യൂക്കിനുകൾ എന്നും (ഉദാ: IL-1, IL-2), അർബുദങ്ങളുടെ ഊതക്ഷയത്തിനു കാരണമാകുന്ന സൈറ്റോകൈനുകളെ അർബുദ ഊതക്ഷയ ഘടകങ്ങളെന്നും (TNF), ശ്വേതരക്താണുക്കളുടെ വളർച്ചയ്ക്കും വികാസത്തിനും പ്രേരകങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്ന സൈറ്റോകൈനുകളെ ഗ്രാനുലോസൈറ്റ് കോളനി ഉല്പ്രേരക ഘടകങ്ങൾ (G-CSF) എന്നുമൊക്കെ വിളിച്ചിരുന്നു.
സൈറ്റൊകൈനുകളുടെ പ്രവർത്തനമേഖലകളെപ്പറ്റി കൂടുതൽ വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടാണ് ഇന്നുള്ളതെങ്കിലും അവയെ മിക്കതിനെയും കുറിക്കാൻ ഈ പേരുകൾ തന്നെ ഇന്നും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സൈറ്റോക്രോം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Cytochrome Cytochrome c with heme c .
ഹീം സഹഘടകമായുള്ള പ്രോട്ടീനുകളാണ് സൈറ്റോക്രോമുകൾ.
ഹീം തരവും ബൈൻഡിംഗ് രീതിയും അനുസരിച്ച് അവയെ വർഗ്ഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സൈറ്റോക്രോമുകൾ എ, സൈറ്റോക്രോമുകൾ ബി, സൈറ്റോക്രോമുകൾ സി, സൈറ്റോക്രോമുകൾ ഡി എന്നിങ്ങനെ നാല് തരം സൈറ്റോക്രോമുകളെ ഇൻറർനാഷണൽ യൂണിയൻ ഓഫ് ബയോകെമിസ്ട്രി ആൻഡ് മോളിക്യുലർ ബയോളജി (IUBMB) തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
തരങ്ങൾ Type Prosthetic group സൈറ്റോക്രോം എ heme a സൈറ്റോക്രോം ബി heme b സൈറ്റോക്രോം സി heme c ( covalently bound heme b) സൈറ്റോക്രോം ഡി tetrapyrrolic chelate of iron അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ Scripps Database of Metalloproteins MeSH Cytochromes
സൈറ്റോമിർ
സൈറ്റോമിർ ഉക്രെയ്നിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ പകുതിയുടെ വടക്ക് ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരമാണ്.
ഇത് സൈറ്റോമിർ ഒബ്ലാസ്റ്റിന്റെ (പ്രവിശ്യ) ഭരണ കേന്ദ്രവും ഒപ്പം ചുറ്റുമുള്ള സൈറ്റോമിർ റയോണിന്റെ (ജില്ല) ഭരണ കേന്ദ്രവുമാണ്.
സൈറ്റോമിർ നഗരം സൈറ്റോമിർ റയോണിന്റെ ഭാഗമല്ല; നഗരം തന്നെ ഒബ്ലാസ്റ്റിനുള്ളിലായി അതിന്റേതായ പ്രത്യേക റയോണായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.
കൂടാതെ, ബൊഹുൻസ്കി റയോൺ, കൊറോലിയോവ്സ്കി റയോൺ (സെർജി കൊറോലിയോവിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം നൽകിയ പേര്) എന്നീ "ഒരു നഗരത്തിനുള്ളിലെ റയോണുകൾ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് റയോണുകളും  സൈറ്റോമിറിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സൈറ്റോമിർ നഗരം 65 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (25 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
ഇതിലെ ജനസംഖ്യ 2021 ൽ കണക്കാക്കിയത് പ്രകാരം) 263,507 ആയിരുന്നു.
ഒരു പ്രധാന ഗതാഗത കേന്ദ്രമായ സൈറ്റോമിർ കിയെവ് നഗരത്തെ പടിഞ്ഞാറ് ബ്രെസ്റ്റ് നഗരത്തിലൂടെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രപരമായ പാതയിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഇന്ന് ഇത് വാർസയെ കീവ് നഗരവുമായും മിൻസ്കിനെ ഇസ്മെയിൽ നഗരവുമായും ഉക്രെയ്നിലെ മറ്റ് നിരവധി പ്രധാന നഗരങ്ങളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
നഗരത്തിന് 11 കിലോമീറ്റർ (6.8 മൈൽ)  തെക്കുകിഴക്കായി, ശീതയുദ്ധകാലത്തെ ഒരു തന്ത്രപരമായ വിമാനത്താവളമായ ഓസെർൺ എയർബേസ് നിലനിന്നരുന്ന സ്ഥാനം കൂടിയായിരുന്നു സൈറ്റോമിർ നഗരം.
തടി മില്ലുകൾ, ഭക്ഷ്യ സംസ്കരണം, ഗ്രാനൈറ്റ് ഖനനം, ലോഹനിർമ്മാണം, സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം എന്നിവ സൈറ്റോമൈറിന്റെ പ്രധാന സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഉക്രെയ്നിലെ പോളിഷ് ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രമായ സൈറ്റോമിർ ഒബ്ലാസ്റ്റിൽ 1800-ൽ സ്ഥാപിതമായ ലാറ്റിൻ കത്തോലിക്കാ പള്ളിയും നഗരത്തിൽ വലിയ റോമൻ കത്തോലിക്ക പോളിഷ് സെമിത്തേരിയും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ലിവിവിലെ ലിചകിവ്സ്കി സെമിത്തേരി, വിൽനിയസിലെ റാസോസ് സെമിത്തേരി എന്നിവയ്ക്കുശേഷം പോളണ്ടിന് പുറത്തുള്ള മൂന്നാമത്തെ വലിയ പോളിഷ് സെമിത്തേരിയായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അവലംബം 1 2 Winners and losers of Ukraine’s local elections , Atlantic Council (2 November 2020)
സൈറ്റോസിൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Cytosine
അഡെനൈൻ , ഗുവാനൈൻ, തൈമിൻ (ആർ‌എൻ‌എയിലെ യുറാസിൽ ) എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ഡി‌എൻ‌എ , ആർ‌എൻ‌എ എന്നിവയിൽ കാണപ്പെടുന്ന നാല് പ്രധാന ഘടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സൈറ്റോസിൻ / ˈ s aɪ t ə ˌ s iː n , - ˌ z iː n , - ˌ s ɪ n / ) .
ഇത് ഒരു പിരിമിഡിൻ ഡെറിവേറ്റീവ് ആണ്.
പിരിമിഡിനിൻറെ ഹെറ്ററോസൈക്ലിക് ആരോമാറ്റിക് വലയത്തിലേക്ക്    ഒരു അമിൻ ഗ്രൂപ്പും  ഒരു കീറ്റോ ഗ്രൂപ്പും ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഡി‌എൻ‌എ യുടെ വാട്സൺ-ക്രിക്ക്  മാതൃകയിൽ,  ഗുവാനൈനുമായി മൂന്ന് ഹൈഡ്രജൻ ബോണ്ടുകൾ രൂപം കൊള്ളുന്നുണ്ട്.
1894 ൽ ആൽബ്രെക്റ്റ് കോസലും ആൽബർട്ട് ന്യൂമാനും ചേർന്ന് കാളയുടെ തൈമസ് ഗ്രന്ഥി കലകളെ ജലവിശ്ലേഷണം ചെയ്ത്   സൈറ്റോസിൻ  വേർതിരിച്ചെടുത്തു.
1903-ൽ  രാസഘടന നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുകയും അതേ വർഷം തന്നെ ലബോറട്ടറിയിൽ സമന്വയിപ്പിച്ച്  സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
1998 ൽ ക്വാണ്ടം ഇൻഫർമേഷൻ പ്രോസസ്സിംഗിന്റെ ആദ്യകാല പ്രകടനത്തിൽ, ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഗവേഷകർ ഡോയിഷ്-ജോസ അൽഗോരിതം , രണ്ട് ക്വിറ്റ് ന്യൂക്ലിയർ മാഗ്നെറ്റിക് റെസൊണൻസ് ക്വാണ്ടം കമ്പ്യൂട്ടറിൽ (എൻ‌എം‌ആർ‌ക്യുസി) നടപ്പിലാക്കിയപ്പോൾ സൈറ്റോസിൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ബഹിരാകാശസമാനമായ ലബോറട്ടറി സാഹചര്യങ്ങളിൽ പിരിമിഡൈനിൽ നിന്ന് യുറസിൽ , തൈമിൻ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം സൈറ്റോസിനും രൂപപ്പെടുന്നതായി 2015 മാർച്ചിൽ നാസ ശാസ്ത്രജ്ഞർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
ഉത്ഭവം അജ്ഞാതമാണെങ്കിലും ഉൽക്കാശിലകളിൽ പിരിമിഡിൻ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്നതിനാൽ ഈ കണ്ടത്തലിന് പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
ഡിഎൻ‌എയുടെ ഭാഗമായോ ആർ‌എൻ‌എയുടെ ഭാഗമായോ ന്യൂക്ലിയോടൈഡിന്റെ ഭാഗമായോ സൈറ്റോസിൻ  കാണപ്പെടുന്നു .
സിറ്റിഡിൻ ട്രൈഫോസ്ഫേറ്റ് (സിടിപി) എന്ന നിലയിൽ, ഇത് എൻസൈമുകളുടെ ഒരു ഉപഘടകമായി പ്രവർത്തിക്കാം.
കൂടാതെ അഡെനോസിൻ ഡൈഫോസ്ഫേറ്റിനെ (എ‌ഡി‌പി) അഡെനോസിൻ ട്രൈഫോസ്ഫേറ്റ് (എടിപി) ആക്കി മാറ്റാൻ ഒരു ഫോസ്ഫേറ്റ് ഗ്രൂപ് കൈമാറാനും ഇതിനു കഴിയും.
Cytosine Guanine Cytosine and guanine with the direction of hydrogen bonding indicated (arrow points positive to negative charge).
Methylation of cytosine occurs on carbon number 5.
ഡിഎൻഎ,  ആർഎൻഎ എന്നിവയിൽ, സൈറ്റോസിൻ ഗുവാനിനെ ജോടിയാക്കിയിരിക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, സൈറ്റോസിൻ തന്മാത്ര പൊതുവെ  അസ്ഥിരമാണ്.
അമിനോ ഗ്രൂപ് നഷ്ടപ്പെടുത്തി (ഡിഅമിനേഷൻ) സ്വമേധയാ   യുറാസിലായി  മാറാം.
യുറസിലിനെ ഛേദിച്ചു വേർപെടുത്തുന്ന യുറസിൽ ഗ്ലൈക്കോസൈലേസ്  പോലുള്ള  ഡിഎൻ‌എ റിപ്പയർ എൻ‌സൈമുകൾ ഈ പിഴവു തിരുത്തിയില്ലെങ്കിൽ   ഈ മാറ്റം  ഒരു പോയിന്റ് മ്യൂട്ടേഷന് കാരണമാകും.
APOBEC എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന,   സൈറ്റോസിൻ ഡീയമിനേസസുകളടങ്ങുന്ന രാസാഗ്നികൾക്ക്   സൈറ്റോസിനേയോ അതല്ലെങ്കിൽ 5-മെഥൈൽസൈറ്റോസിനേയോ  ഡീമിനേഷൻ ചെയ്യാനാവുമെന്നത്  വിവിധ സെല്ലുലാർ പ്രക്രിയകളിലും ജൈവിക പരിണാമത്തിലും ഗുണകരവും ദോഷകരവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
സൈദ്ധാന്തിക വശങ്ങൾ
ഉൽക്കാശിലകളിൽ സൈറ്റോസിൻ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
അതിനർഥം  ആദിമ ആർ‌എൻ‌എയിലും ഡി‌എൻ‌എയിലും സൈറ്റോസിൻറെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടായത്  മറ്റേതോ വഴിക്കാവണം  എന്നാണ്.
ഒരു വേള ചില  ഉൽക്കാശിലകളിൽ സൈറ്റോസിൻ രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവാം, എന്നാൽ, ഡീയമിനേഷൻ മൂലം സ്വാഭാവികമായും  യുറാസിൽ ആയി മാറിയിട്ടുമുണ്ടാവാം എന്നും സംശയിക്കപ്പെടുന്നു.
അവലംബം ബാഹ്യ കണ്ണികളും അവലംബങ്ങളും സൈറ്റോസിൻ എം‌എസ് സ്പെക്ട്രം EINECS number 200-749-5
സൈറിംഗ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Syringa
ഒലിവ് കുടുംബത്തിലെ (ഒലിയേസീ) തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട 12 സ്പീഷീസുകളുള്ള വുഡ് സസ്യങ്ങളുടെ ഒരു ജനുസ്സാണ് സൈറിംഗ (lilac).
തെക്ക് കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിൽ നിന്നും കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലുള്ള വനപ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചിട്ടുള്ള തദ്ദേശവാസിയായ ഇവ മിതോഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ വിപുലമായി കൃഷിചെയ്തു വരുന്നു.
Species and subspecies currently accepted as of July 2016: Syringa emodi Wall.
ex Royle - Himalayan lilac - northern India, Pakistan, Tibet, Nepal Syringa josikaea J.Jacq.
ex Rchb.f. - Carpathian Mountains of Romania and Ukraine Syringa komarowii C.K.Schneid.
- Gansu, Hubei, Shaanxi, Sichuan, Yunnan Syringa oblata Lindl.
- Korea, Gansu, Hebei, Henan, Jilin, Liaoning, Inner Mongolia, Ningxia, Qinghai, Shaanxi, Shandong, Shanxi, Sichuan Syringa oblata subsp.
dilatata Nakai - Korea, Jilin, Liaoning Syringa persica L. (syn Syringa protolaciniata ) - Persian lilac - Afghanistan, Pakistan, western Himalayas, Gansu, Qinghai Syringa pinetorum W.W.Sm.
- Sichuan, Tibet, Yunnan Syringa pinnatifolia Hemsl.
- Gansu, Inner Mongolia, Ningxia, Qinghai, Shaanxi, Sichuan Syringa pubescens Turcz.
- Korea, Gansu, Hebei, Henan, Hubei, Jilin, Liaoning, Ningxia, Qinghai, Shaanxi, Shandong, Shanxi, Sichuan Syringa reticulata (Blume) H.Hara (syn. S. pekinensis ) - Japanese tree lilac - Primorye, Japan, Korea, Gansu, Hebei, Heilongjiang, Henan, Jilin, Liaoning, Inner Mongolia, Ningxia, Shaanxi, Shanxi, Sichuan Syringa tomentella Bureau Franch.
- Sichuan, Tibet, Yunnan Syringa villosa Vahl - Primorye, Korea, Hebei, Shanxi, Heilongjiang, Jilin, Liaoning Syringa vulgaris L. -  common lilac - native to Balkans; naturalized in western and central Europe, and many scattered locations in North America Hybrids S. × diversifolia ( S. oblata × S. pinnatifolia ) S. × henryi ( S. josikaea × S. villosa ) S. × hyacinthiflora ( S. oblata × S. vulgaris ) S. × josiflexa ( S. josikaea × S. komarowii ) S. × laciniata ( S. protolaciniata × S. vulgaris ) S. × persica ( S. protolaciniata × unknown) S. × prestoniae ( S. komarowii × S. villosa ) S. × swegiflexa ( S. komarowii × S. sweginzowii ) ചിത്രശാല Syringa microphylla Syringa emodi flowers Syringa vulgaris 'Sarah Sands' Syringa meyeri 'Palibin' Syringa 'Pamya o Vekhove' White Syringa Siryngarium with trees in blossom Syringa 'Pavlinka' Syringa 'Oberon' A double-flowered Syringa vulgaris cultivar അവലംബം Syringa എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
സൈറീൻകാരൻ ശിമയോൻ കുരിശിന്റെ വഴിയിലെ അഞ്ചാം സ്ഥലത്ത് കുരിശു വഹിക്കാൻ യേശുവിനെ സഹായിക്കുന്ന ശിമയോൻ
ഗാഗുൽത്തായിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ യേശുവിന്റെ കുരിശു ചുമക്കാൻ നിർബ്ബന്ധിന്ധനായതായി സമാന്തരസുവിശേഷങ്ങൾ (Synoptic Gospels) സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന മനുഷ്യനാണ് സൈറീൻകാരൻ ശിമയോൻ.
ശിമയോന്റെ സ്വദേശമായി പറയപ്പെടുന്ന സൈറീൻ(കെവുറീൻ/കുറേന) ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ ലിബിയയിലെ ഒരു ഗ്രീക്ക് കോളനി ആയിരുന്നു.
ബിസി നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ടോളമി സോത്തറുടെ ഭരണകാലത്ത് യൂദയായിൽ നിന്ന് നാടുകടത്തപ്പെട്ട ഒരു ലക്ഷത്തോളം യഹൂദരിൽ ആരംഭിച്ച ഒരു ജൂതസമുഹവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആഫ്രിക്കയിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ആദ്യകാലകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നുകൂടി ആയിരുന്നു അവിടം.
പൊതുവർഷം 66-73-ലെ യഹൂദകലാപത്തിൽ പങ്കെടുത്ത സിക്കാറികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന തീവ്രവാദികൾക്കും പിന്നീട് അവിടം  അഭയസ്ഥാനമായി.
അടുത്ത നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഹാഡ്രിയന്റെയും ട്രാജന്റേയും ഭരണകാലത്തു നടന്ന യഹൂദകലാപങ്ങളിലും സൈറീൻ പങ്കുചേർന്നു.
ആണ്ടുതോറും യെരുശലേമിൽ തീർത്ഥാടകരായെത്തിയിരുന്ന സൈറീനിലെ യഹൂദരുടേതായി അവിടെ ഒരു സിനഗോഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാരമ്പര്യങ്ങൾ കുരിശിന്റെ വഴിയിൽ യെരുശലേമിലെ സ്ത്രീകളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന യേശുവിനൊപ്പം കുരിശേന്തിയ ശിമയോൻ - പീറ്റർ പോൾ റൂബൻസിന്റെ ചിത്രം
ശിമയോനെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷസാക്ഷ്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാരായ അലക്സാണ്ടറും റൂഫസും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നത് പിൽക്കാലനിരീക്ഷകന്മാർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ശിമയോന്റെ മക്കൾ ക്രൈസ്തവവേദപ്രചാരകരായി എന്നും റോമിലെ സഭയിൽ നിലയുള്ളവരായിരുന്നു അവരെന്നുമുള്ള അനുമാനത്തിന് ഇതു കാരണമായി.
റോമാക്കാർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ (റോമർ 16:13), പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ പരാമർശിക്കുന്ന റൂഫസ്, ശിമയോന്റെ മകനാണെന്നും വാദമുണ്ട്.
ഗ്രീക്കുകർക്കിടയിൽ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിച്ചതായി അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ 11:20-ൽ പറയുന്ന സൈറീനിലെ മനുഷ്യരും, ശിമയോനുമായും ചിലർ ബന്ധം കാണുന്നു.
ശിമയോൻ എന്ന പേര്, യഹൂദതയുടെ ഉറപ്പുള്ള ലക്ഷണമല്ല.
അലക്സാണ്ടർ, റൂഫസ് എന്നീ പേരുകളാകട്ടെ, യഹൂദേതരജാതികളിൽ പതിവുള്ളതായിരുന്നു.
ഗാഗുലത്താമലമുകളിൽ സംഭവിച്ച തിരിച്ചറിയൽ പിശകിൽ യേശുവിനുപകരം ശിമയോൻ കുരിശിൽ തറക്കപ്പെട്ടതായി ചില ജ്ഞാനവാദപാരമ്പര്യങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നു.