smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഇതിനുപുറമെ 1952-ൽ റോഡ് കാമറോണിന്റെ ജംഗിൾ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് ചലച്ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചു.
കല്യാണി, കവിത എന്നീ ചിത്രങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹം നായകനായി അഭിനയിച്ചു.
മലയാളത്തിൽ അവസാനമായി അഭിനയിച്ചത് ജയറാം നായകനായ ഷാർജ ടു ഷാർജ എന്ന ചിത്രത്തിലാണ്.
തമിഴിൽ വിജയകാന്ത് നായകനായ സുദേശി യിലും.
വാർധക്യസഹജമായ അസുഖത്തെത്തുടർന്ന് ഏറെക്കാലം ചികിത്സയിലായിരുന്ന നമ്പ്യാർ 2008 നവംബർ 19 -ന് ചെന്നൈയിലെ സ്വവസതിയിൽ വെച്ച് അന്തരിച്ചു.
രുക്മിണിയാണ് ഭാര്യ.
ബി.ജെ.പി. നേതാവും ചെന്നൈ കോർപ്പറേഷൻ മുൻ കൗൺസിലറുമായിരുന്ന പരേതനായ സുകുമാരൻ നമ്പ്യാർ (2012-ൽ അന്തരിച്ചു), മോഹൻ നമ്പ്യാർ, ഡോ. സ്‌നേഹ എന്നിവർ മക്കൾ.
പുരസ്കാരം തമിഴ്‌നാട്‌ സർക്കാറിന്റെ കലൈമാമണി പുരസ്കാരം (1967) എം.ജി.ആർ. അവാർഡ് (1990) അവലംബം 1 2 3 4 1 2 3 1 2 3 4 5 ↑ കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ എം.എൻ. നമ്പ്യാർ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
എം.എൻ. പാലൂർ ഈ ലേഖനത്തിനു മിഴിവേകാൻ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/M_N_Paloor
മലയാളത്തിലെ ആധുനിക കവികളിൽ ഒരാളാണ് എം.എൻ. പാലൂർ (ജനനം 22 ജൂൺ 1932 - മരണം 09 ഒക്ടോബർ 2018).
യഥാർത്ഥ പേര് പാലൂർ മാധവൻ നമ്പൂതിരി എന്നാണ്.
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ പാറക്കടവ് എന്ന സ്ഥലത്തെ ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക നമ്പൂതിരി കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഇദ്ദേഹത്തിനു  ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചിട്ടില്ല .
ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ, പണ്ഡിതനായ കെ പി നാരായണ പിഷാരടിയുടെ കീഴിൽ സംസ്കൃതം അഭ്യസിച്ചു.
പട്ടിക്കാംതൊടി രാവുണ്ണി മേനോന്റെ കീഴിൽ കലാമണ്ഡലത്തിൽനിന്നും കഥകളി അഭ്യസിക്കാനും ഇദ്ദേഹത്തിനു അവസരമുണ്ടായി.
പിന്നീട് നാടുവിട്ടു ബോംബെയിൽ എത്തി.
ഇന്ത്യൻ എയർലൈൻസിൽ നിന്ന് സീനിയർ ഓപ്പറേറ്റായി വിരമിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ  ഒരു കവിതയാണ് ഉഷസ്സ്.
പുതിയ തലമുറയോട് ജീവിതം എന്തെന്നറിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യന്റെ സന്ദേശമാണ് ഉഷസ്സ്.
ജൈവവീര്യമുള്ള ഭാഷകൊണ്ടും മനുഷ്യോന്മുഖമായ ദർശന     ദീപ്തി കൊണ്ടും മലയാളകവിതയിൽ ഒളി മങ്ങാത്തവയാണ് പാലൂരിന്റെ കവിതയെന്നും ആകർഷകമായ നർമ്മ ബോധത്തിന്റെ മിന്നൽ ചിരി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില കവിതകളിൽ കാണാം എന്നും ലീലാവതി ടീച്ചർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
വാക്കുകളിലും ചിന്തകളിലും സൗമ്യത കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന കവി,ഗർജിക്കുന്നവരുടെ ലോകത്തു സൗമ്യശീലം ചിന്തയിലും മറ്റും ആവാഹിക്കുന്ന വേറിട്ടൊരു കാവ്യ രീതിയാണ് അവലംബിച്ചിരിക്കുന്നത് പ്രധാന പുസ്തകങ്ങൾ പേടിത്തൊണ്ടൻ കലികാലം തീർഥയാത്ര സുഗമ സംഗീതം കവിത ഭംഗിയും അഭംഗിയും പച്ച മാങ്ങ കഥയില്ലാത്തവന്റെ കഥ (ആത്മകഥ) പുരസ്കാരങ്ങൾ 1983-ൽ കലികാലം എന്ന കവിതാ സമാഹാരത്തിനു കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിച്ചു.
2009-ലെ ആശാൻ സ്മാരക കവിതാ പുരസ്കാരം എം എൻ പാലൂരിനായിരുന്നു .
2004-ൽ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ സമഗ്ര സംഭാവനക്കുള്ള പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു .
2013-ൽ കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു .
എം.എൻ. സത്യാർത്ഥി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/M.
_Sathyaardhi
മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖ വിവർത്തകനും സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനിയുമായിരുന്നു എം.എൻ.സത്യാർത്ഥി (13 ഏപ്രിൽ 1913 - 4 ജൂലൈ 1998).
സമഗ്രസംഭാവനയ്ക്കുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പഞ്ചാബിലെ പബ്ലിക്ക് റിലേഷൻസ് ഡയറക്ടറായ എം. കൃഷ്ണന്റെ മകനായി  സത്യാർഥി ലാഹോറിൽ ജനിച്ചു.
ഇന്റർമീഡിയറ്റിന് ശേഷം പതിനാലാം വയസ്സിൽ ലാഹോറിലെ നാഷണൽ കോളേജിൽ ചേർന്നു.
മൗലാന സഫറലി ഖാന്റെ 'ജമീന്ദാർ' എന്ന മാസികയിലെ ബാലപംക്തിയിൽ സത്യാർഥി ഇടയ്ക്കിടയ്‌ക്കെഴുതും .
പഠനം പൂർത്തിയാക്കാതെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ സജീവമായി പങ്കെടുത്തു.1928 ൽ സൈമൺകമ്മീഷൻ ബഹിഷ്കരണവും ലാലാ ലജ്പത് റായിയുടെ രക്തസാക്ഷിത്വവും തുടർന്നുണ്ടായ പ്രക്ഷോഭങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത സത്യാർത്ഥി ഭീകര മർദ്ദനത്തിന് വിധേയനായി.
കോടതി സത്യാർത്ഥിയെ കുറ്റക്കാരനായി കണ്ടില്ല, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തെ പഞ്ചാബിൽ നിന്നും നാടു കടത്തി.
പതിനാറാം വയസ്സിൽ ഏറെക്കുറെ അനാഥനായി കൽക്കത്തയിലെത്തി.
അവിടെ വച്ച് ഭഗത്സിംഗുമായി പരിചയപ്പെട്ടു.
ഹിന്ദുസ്ഥാൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്ക് അസ്സോസിയേഷനിൽ അംഗമായി.
തുടർന്ന് ഒളിവിൽ പോയി, പഞ്ചാബിലെത്തി.
രണ്ടുവർഷം അനുശീലൻ സമിതിയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ കഴിഞ്ഞു.
ആയുധപരിശീലനം അവിടെ നിന്നാണ് നേടുന്നത്.
പഞ്ചാബ് ഗവർണർ ജാഫ്രഡി മോണ്ട് മോഴ്‌സി വധക്കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അറസ്റ്റിലായി.
ജീവപര്യന്തം തടവിന് ശിക്ഷിച്ചു.
ജയിലിൽ വച്ച് ഉറുദു ഭാഷയും സാഹിത്യവും പഠിച്ച്, ഓണേഴ്സ് ബിരുദം നേടി.
ആന്റമാൻസിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും വഴി കൽക്കട്ടയിൽ വച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടു.
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സഹയാത്രികനായി.
പിന്നീട് ഒളിവിൽ കഴിഞ്ഞു.
1935 -ൽ പാർട്ടി നിരോധനം നിലനിൽക്കെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സംഘടിപ്പിച്ച സാമ്രാജ്യ വിരുദ്ധ സമ്മേളനത്തിൽ പ്രസംഗിച്ചു.
1936 ൽ പഞ്ചാബ് മന്ത്രി സഭ അദ്ദേഹത്തെ കുറ്റവിമുക്തനാക്കി.
1941 ൽ സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെ പെഷവാറിൽ നിന്നും കാബൂളിലെത്തിച്ചു.
1946 ൽപ്രോഗ്രസ്സീവ് പേപ്പേഴ്സ് ലിമിറ്റഡ് എന്ന പത്രത്തിൽ ചേർന്നു.
1947-48 കാലയളവിൽ പഞ്ചാബിലുണ്ടായ ഹിന്ദു - മുസ്ലീം കലാപത്തെത്തുടർന്ന് അഭയാർത്ഥി - പുനരധിവാസ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു.
1957 ൽ കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസറ്റ് ഗവൺമെന്റ് അധികാരത്തിൽ  വന്നപ്പോൾ കേരളത്തിലെത്തി.
കോഴിക്കോട് സ്കൂളിൽ ഉറുദു അദ്ധ്യാപകനായി.
ജനയുഗം,നവയുഗം,ദേശാഭിമാനി,ചിന്ത തുടങ്ങിയവയിൽ നിരവധി ലേഖനങ്ങളെഴുതി..
കുറച്ചു കാലം ഒരു മാസികയുടെ പത്രാധിപരായി.
മലയാളത്തിനും ഇംഗ്ലീഷിനും പുറമേ പഞ്ചാബിയിലും ഉറുദുവിലും ഹിന്ദിയിലും ബംഗാളിയിലും പേർഷ്യനിലും അവഗാഹമുണ്ടായിരുന്നു.
1989 ൽ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം എന്ന കൃതിക്ക് വൈജ്ഞാനികസാഹിത്യത്തിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരവും 1996 ൽ സമഗ്രസംഭാവനയ്ക്കുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരവും ലഭിച്ചു.
പ്രധാന കൃതികൾ ജീവചരിത്രം പണ്ഡിത് നെഹ്റു (സംക്ഷിപ്ത ജീവചരിത്രം) പണ്ഡിത് മോത്തിലാൽ നെഹ്റു(ലഘു ജീവചരിത്രം) ഭഗത് സിംഗ് ദത്ത് സദ്ഗുരുചരണങ്ങളിൽ ജയ് ഹിന്ദ് നേതാജിയുടെ കഥ ചരിത്രം ഭഗത് സിംഗിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യം ചരിത്രം രക്തസാക്ഷികൾ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രത്തിലെ ത്യാഗോജ്ജ്വല അദ്ധ്യായങ്ങൾ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം നാവിക കലാപത്തിലെ ഇടിമുഴക്കം ജഹനാര വിവർത്തനങ്ങൾ ചൗരംഗി (ശങ്കർ) അഗ്നീശ്വരൻ (വനഫൂൽ) മുയലിന്റെ ലോകം (കിഷൻ ചന്ദർ) മുഷിഞ്ഞ പുടവ (രാജീന്ദ്ര സിംഗ് ബേദി) വിലയ്ക്കു വാങ്ങാം (ബിമൽ മിത്ര) പൊയ്‌മുഖങ്ങൾ (ബിമൽ മിത്ര) ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ട് (ബിമൽ മിത്ര) ജഹനാര ബീഗം മേരി ബിശ്വാസ് പത്മാ മേഘന നെല്ലിന്റെ ഗീതം മറ്റു കൃതികൾ ഉമർഖയ്യാം(നോവൽ) നീറുന്ന സ്മരണകൾ(നോവൽ) കുസൃതിശങ്കു (ചെറുകഥ) ഓർ, ഇൻസാർ മർഗയാ (അഥവാ, മനുഷ്യൻ മരിക്കുന്നു) - ഉർദു  നോവൽ അവലംബം 1 2 ↑ മലയാള സാഹിത്യ പാരമ്പര്യം, കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി ↑ ↑ വൈജ്ഞാനികസാഹിത്യ വിഭാഗത്തിൽ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ച കൃതികൾ .
↑ {{ cite web }} : | first= missing | last= ( help ) പുറം കണ്ണികൾ അറിയുമോ സത്യാർത്ഥിയെ...?
Archived 2010-12-18 at the Wayback Machine .
സത്യാർത്ഥിയെക്കുറിച്ചുള്ള വെബ്സൈറ്റ് Archived 2015-09-28 at the Wayback Machine .
അവസാദശില ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sedimentary_Rock
ഭൗമശിലകളുടെ മൂന്നു പൊതുവിഭാഗങ്ങളിൽ ഒരിനമാണ് അവസാദശില .
നിക്ഷേപണപ്രക്രിയയിലൂടെ അരിക്കലിനും തരംതിരിപ്പിനും വിധേയമായി അടരുകളായി രൂപംകൊള്ളുന്ന ശിലകളാണിവ.
പടലങ്ങളായി അവസ്ഥിതമായിക്കാണുന്നു എന്നതാണ് അവസാദശിലാസ്തരങ്ങളുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത.
പൊതുവിവരങ്ങൾ മണൽക്കല്ല്
അവസാദശിലകളെ ഇതരശിലാവിഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും എളുപ്പം വിവേചിച്ചറിയുന്നത് അവയുടെ ഉദ്ഭവ (origin)ത്തെ ആധാരമാക്കിയാണ്.
ഭൗമോപരിതലത്തിന് ഏറ്റവും അടുത്തായി സാധാരണ ഊഷ്മാവിലും മർദത്തിലുമാണ് അവസാദശിലകൾ രൂപംകൊള്ളുന്നത്.
ആഗ്നേയ (igneous) ശിലകളാവട്ടെ ഭൂവല്ക്കത്തിന്റെ അഗാധതയിൽ നടക്കുന്ന പ്രക്രിയകളുടെ ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്.
ഇത്തരം പ്രക്രിയകൾക്ക് ഉയർന്ന ഊഷ്മാവും മർദവും ആവശ്യമാണ്.
അവസാദശിലകൾക്കും മറ്റിനം ശിലകൾക്കും ഇടയിൽ ഒരതിർത്തിവരെ അതിവ്യാപനം (overlapping) സംഭവിച്ചുകാണുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന് അഗ്നിപർവതച്ചാരം വീണടിഞ്ഞുണ്ടാവുന്ന ആഗ്നേയശിലാപടലങ്ങളും പ്രവാഹജലത്താലോ മറ്റോ വഹിക്കപ്പെട്ടുണ്ടാവുന്ന അവസാദശിലാസ്തരങ്ങളും തമ്മിൽ വിവേചിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്.
അതുപോലെതന്നെ ഏതെങ്കിലും സമ്മർദത്തിനു വിധേയമായി ഞെരുങ്ങിയമർന്ന് കാഠിന്യം വർധിച്ച അവസാദശിലകളും നേരിയ തോതിൽ മാത്രം കായാന്തരണം സംഭവിച്ച മറ്റിനം ശിലകളും തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതും പ്രയാസമായിരിക്കും.
ഭൂവല്ക്കത്തിലെ ഉപരിതലത്തോടടുത്തുള്ള 10 കി.
മീറ്ററിലെ ശിലാപടലങ്ങളിൽ വെറും 5 ശ.
മാത്രമേ അവസാദശിലകളുള്ളു; എന്നാൽ ഉപരിതലത്തിൽ ദൃശ്യമായിട്ടുള്ള ശിലകളിൽ 75 ശ.
-വും ഇവയാണ്.
ഇതിൽനിന്നും അവസാദങ്ങൾ ഉപരിതലത്തോട് ഏറ്റവും അടുത്തായി മാത്രമേ രൂപംകൊള്ളുന്നുള്ളൂ എന്ന വ്യക്തമാവുന്നു.
അവസാദശിലാസമൂഹങ്ങളുടെ കനവും വ്യാപ്തവും പലയിടത്തും പലതായിരിക്കും.
ഭൂവല്ക്കത്തിലെ ശിലാഘടനയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നന്നേ അഗണ്യമായ ഒരു സ്ഥാനമേ അവയ്ക്കുള്ളൂ; എങ്കിലും ജീവാശ്മങ്ങളുടെ ബഹുലതയും അവസ്ഥിതിയിലെ ക്രമീകൃതസ്വഭാവവും മൂലം ഭൌമചരിത്രം പഠിക്കുന്നതിലും ജീവജാലങ്ങളുടെ ഉത്പത്തിയും പരിണാമദശകളും മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും അവസാദശിലകൾ ഗണ്യമായി സഹായിക്കുന്നു.
മാത്രമല്ല മിക്കപ്പോഴും അവ കൽക്കരി, ഖനിജ എണ്ണ, പ്രകൃതിവാതകം എന്നിവയുടെയും ഇരുമ്പ്, ചുണ്ണാമ്പുകല്ല് തുടങ്ങിയ ധാതുക്കളുടെയും ഇടതൂർന്ന നിക്ഷേപങ്ങൾകൊണ്ടു സമ്പന്നവുമാണ്.
ഉദ്ഭവം അപക്ഷയംമൂലം പൊടിഞ്ഞു വിണ്ടുകീറിയ പാറ
നിലവിലുള്ള ശിലകളുടെ ശിഥിലീകരണമാണ് അവസാദശിലകളുടെ ഉദ്ഭവത്തിനു നിദാനം.
വെള്ളം , വായു , തുഷാരം, ജൈവാംശങ്ങളുടെ ക്ഷയം തുടങ്ങിയവ മൂലം ശിലകൾക്ക് അപക്ഷയം (weathering) സംഭവിക്കുന്നു തൻമൂലം സൂക്ഷ്മരൂപത്തിൽ വിഘടിതമാവുന്ന ശിലാംശങ്ങൾ പ്രവാഹജലത്താലോ കാറ്റ്, ഭൂജലം തുടങ്ങിയവയാലോ വഹിച്ചുനീക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ ശിലാംശങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും ഖരരൂപത്തിലുള്ള സൂക്ഷ്മകണങ്ങളായിരിക്കും; ചിലപ്പോൾ ലായനികളിൽ അയോൺ രൂപത്തിലോ, ലയിക്കാതെ കൊളോയ്ഡുകളായോ കാണപ്പെട്ടെന്നും വരാം.
ഉദ്ഭവസ്ഥാനത്തുനിന്നും നീക്കപ്പെടുന്ന ഇവ വിദൂരസ്ഥങ്ങളായ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു.
നദീപാർശ്വങ്ങളിലായുണ്ടാവുന്ന മണൽത്തിട്ടുകൾ, എക്കൽസമതലങ്ങൾ, ഡെൽറ്റകൾ തുടങ്ങിയ ഭൂരൂപങ്ങൾ ഇത്തരം നിക്ഷേപണം മൂലം നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നവയാണ്.
എന്നാൽ വഹനത്തിനു വിധേയമാവുന്ന ശിലാംശങ്ങളിലെ ഏറിയ പങ്കും കടൽത്തറകളിലാണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്.
അതിനിടയിൽത്തന്നെ ജലപാളികളുടെ അരിക്കലിനു വഴിപ്പെട്ട് സാമാന്യമായ തരംതിരിപ്പിനും അവ വിധേയമാവുന്നു.
ഇത്തരം അടിയലുകൾ ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നത് അടിയിലുള്ള അടരുകളിലെ ജലാംശം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനും അവസാദങ്ങൾ മുറുകിച്ചേർന്ന്, ക്രമേണ കാഠിന്യം വർധിച്ചു പുതിയ ശിലാപാളികൾ ഉണ്ടാവുന്നതിനും കാരണമായിത്തീരും.
ഉദ്ഭവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, അവസാദശിലകളെ പൊതുവേ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം: ദ്രവണശിഷ്ടം (residual), രാസികം (chemical).
ആദ്യത്തെയിനത്തിൽപ്പെടുന്നവയെ ദളികാശ്മം (clastic rock) എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.
ഏതെങ്കിലും ശിലാസമൂഹങ്ങളുടെ വിഘടനം മൂലം ഉണ്ടാവുന്ന ഖരരൂപത്തിലുള്ള ശിലാകണങ്ങൾ വഹിച്ചുനീക്കപ്പെട്ടും, തുടർന്ന് നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടും രൂപംപ്രാപിക്കുന്ന അവസാദശിലകളെയാണ് ദ്രവണശിഷ്ടവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത്.
നിക്ഷേപസ്ഥലങ്ങളിൽ ക്ഷുദ്രജീവികളുടെ ജീവരാസിക (bio-chemical) പ്രക്രിയകൾ മൂലം ഉണ്ടാവുന്ന അവക്ഷേപം (precipitate) അടിഞ്ഞ് രൂപംകൊള്ളുന്നവയെ രാസികവിഭാഗത്തിൽപ്പെടുത്തുന്നു.
കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ് ഷെല്ലുകൾ, മൊളസ്ക്കുകൾ തുടങ്ങിയവയുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാവുന്ന അജീവരാസവസ്തുക്കളെയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
മിക്കവാറും സ്തരങ്ങളിൽ ദ്രവണശിഷ്ടവും രാസികവുമായ അവസാദങ്ങൾ ഇടകലർന്നു കണ്ടുവരുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന് രാസികവിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിന്റെ അടരുകൾ ക്വാർട്ട്സിന്റെയും കളിമൺധാതുക്കളുടെയും സൂക്ഷ്മരൂപത്തിലുള്ള അംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കും; ഇവ കാറ്റുമൂലമോ ജന്തുക്കൾ വഴിയോ വന്നുചേരുന്നവയാവാം.
ഇതുപോലെതന്നെ മണൽക്കല്ലുകൾ, ഷെയ്ലു(shale)കൾ തുടങ്ങിയ ദ്രവണശിഷ്ടഅവസാദശിലകളിൽ കാൽസ്യംകാർബണേറ്റ്, സിലിക തുടങ്ങിയവ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഈ രാസവസ്തുക്കൾ നിക്ഷേപണാവസരത്തിലെ രാസപ്രക്രിയകൾ മൂലമോ അതിനുശേഷമുള്ള രാസികപരിവർത്തനങ്ങൾ മൂലമോ ഉണ്ടായവ ആവാം.
ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായിക്കാണുന്ന അവസാദശിലകൾ ഷെയ്ൽ, മണൽക്കല്ല്, ചുണ്ണാമ്പുകല്ല് എന്നീ മൂന്നിനങ്ങളാണ്; ഭൂവല്ക്കത്തിലെ അവസാദങ്ങളിൽ 95 ശതമാനത്തിലേറെ ഈ മൂന്നിനത്തിൽപ്പെടുന്ന അവസാദശിലകളാണ്.
ഇവയിൽത്തന്നെ രാസികവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുകൾ മൊത്തം വ്യാപ്തത്തിന്റെ 20 ശതമാനത്തോളമേ വരൂ.
ഷെയ്ലുകളുടെയും മണൽക്കല്ലുകളുടെയും താരതമ്യവ്യാപ്തം തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല; എന്നിരിക്കിലും ഷെയ്ലുകളുടെ അളവ് മണൽക്കല്ലുകളുടെ രണ്ടിരട്ടിയിലേറെയായി കരുതപ്പെടുന്നു.
ധാത്വംശം
മറ്റിനം ശിലകൾപോലെ അവസാദശിലകളും വിവിധ ധാതുക്കളുടെ സഞ്ചയങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കും.
കളിമണ്ണ് , ക്വാർട്ട്സ് , കാൽസൈറ്റ് എന്നീ ധാതുക്കളാണു കൂടുതലായുള്ളത്.
പ്രത്യേക മേഖലകളിൽ മറ്റു ചില ധാതുക്കളുടെ ആധിക്യവും കാണാം.
ഏതെങ്കിലുമൊരു ധാതുവിന്റെ ആധിക്യം ഉണ്ടായിരിക്കാമെങ്കിലും ഒറ്റ ധാതു മാത്രമായുള്ള അവസാദശിലകൾ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം; ഉദാഹരണമായി ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിലെ മുഖ്യഘടകം കാൽസൈറ്റാണ്.
പക്ഷേ, ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിൽപ്പോലും കളിമണ്ണിന്റെയും ക്വാർട്ട്സിന്റെയും അംശങ്ങൾ നേരിയ തോതിലെങ്കിലും കലർന്നിരിക്കും.
മണൽക്കല്ലിലെ തരികൾ ഭൂരിഭാഗവും ക്വാർട്ട്സിന്റേതാണ്; പക്ഷേ, അവയെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന സിമന്റുപദാർഥം കാൽസൈറ്റ്, ഡോളമൈറ്റ്, അയൺ ഓക്സൈഡ് എന്നിവയിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നായിരിക്കും.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഓരോ അവസാദശിലയും ഒന്നിലേറെ ധാതുക്കളുടെ മിശ്രിതമാണ്.
കളിമണ്ണ്
സിലിക്കേറ്റ് ധാതുക്കളുടെ , വിശിഷ്യ, ഫെൽസ്പാറുകളുടെ, അപക്ഷയംമൂലമാണു കളിമണ്ണുണ്ടാവുന്നത്.
കാലക്രമത്തിൽ ഇവ അവസാദങ്ങളുമായി കൂടിക്കലരുന്നു.
ചെളിക്കല്ല്, ഷെയ് ൽ എന്നിവയിൽ സാമാന്യമായ തോതിൽ കളിമണ്ണ് അടങ്ങിക്കാണുന്നു.
കയോലിനൈറ്റ് (kiolinite), ഇലൈറ്റ് (illite) എന്നിവയാണ് അവസാദശിലകളിൽ സാധാരണയായുള്ള കളിമണ്ണിനങ്ങൾ.
ക്വാർട്ട്സ് ക്വാർട്ട്സ്
അവസാദശിലകളിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകമാണ് സിലിക ; ഈ ധാതു ക്വാർട്ട്സ് , ചെർട്ട് (chert), അനലാശ്മം (flint), ഓപൽ (opal), കാൽസിഡോണി (chalcedony) തുടങ്ങിയ വിവിധരൂപങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു.
ഭൗതികവും രാസികവുമായ അപക്ഷയത്തിനു വിധേയമാവുന്നതിലൂടെ ഗ്രാനൈറ്റ് തുടങ്ങിയ ആഗ്നേയശിലകളിൽനിന്നും ക്വാർട്ട്സ് തരികൾ ധാരാളമായി വിഘടിതമാവുന്നു.
ഇവ അപരദനപ്രക്രിയയിലൂടെ അവസാദങ്ങളായി മാറുന്നു.
മണൽക്കല്ലിലെ ക്വാർട്ട്സ് തരികൾ ഈ വിധത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്.
ദ്രാവകങ്ങളിൽ ലയിച്ച് അയോൺ രൂപത്തിലോ അലേയമായി കൊളോയ്ഡ് രൂപത്തിലോ അവശേഷിക്കുന്ന സിലികാംശം അവക്ഷേപ (precipitate) രൂപത്തിൽ നിക്ഷിപ്തമാകുന്നത് പരുക്കൻതരികളുള്ള അവസാദശിലകൾക്കു രൂപം നല്കുന്നു.
ജലീയ സിലിക (hydrous silica) മറ്റൊരിനം അവസാദമാണ്.
ക്വാർട്ട്സിനെ അപേക്ഷിച്ച് കാഠിന്യം കുറഞ്ഞ, പരൽരൂപമില്ലാതെ അവക്ഷിപ്തമാവുന്ന ജലീയ സിലികയാണ് ഓപൽ (opal).
അവസാദശിലകളിൽ ഗൂഢക്രിസ്റ്റലീയ (crypto-crystal line) രൂപത്തിലും സിലിക ഉൾക്കൊണ്ടു കാണുന്നു.
സാധാരണ സൂക്ഷ്മദർശിനികളിലൂടെ പോലും കാണാൻ കഴിയാത്ത പരൽരൂപമാണ് ഇവയ്ക്കുള്ളത്.
നേരിയ ഇഴകൾ പോലെയോ ധാന്യമണികൾപോലെയോ ഇവ ചിതറിക്കിടക്കുന്നതായി സൂക്ഷ്മദർശിനി നിരീക്ഷണം തെളിയിക്കുന്നു.
ഇവയിൽ രണ്ടാമത്തെ ഇനത്തിൽപ്പെടുന്നതാണ് അനലാശ്മം; ചെർട്ട്, ജാസ്പെർ എന്നിവയും ഇത്തരത്തിലുള്ളതാണ്.
ഗൂഢക്രിസ്റ്റലീയ സിലികയുടെ തന്തുരൂപത്തിലുള്ള ഇനത്തിനു പൊതുവേ കാൽസിഡോണി എന്നു പറയുന്നു.
ഇവയിൽ തവിട്ടുനിറത്തിൽ അർധതാര്യമായ ഒരിനത്തിനെ പ്രത്യേകമായി സൂചിപ്പിക്കാനും കാൽസിഡോണി എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
കാൽസൈറ്റ്
ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിലെ പ്രധാന ഘടകമാണ് കാൽസൈറ്റ്.
പരുക്കൻതരികളുള്ള അവസാദശിലകളിൽ സിമന്റുപദാർഥമായി കാൽസൈറ്റ് അടങ്ങിയിരിക്കും.
കാൽസികപ്ളേജിയോക്ളേസ് (Calcicplagioclase) പോലെ കാൽസിയം ധാരാളമായുള്ള ആഗ്നേയശിലകളിൽ നിന്നുമാണ് കാൽസൈറ്റ് ലഭ്യമാവുന്നത്.
അപക്ഷയഫലമായി ഉണ്ടാവുന്ന കാൽസിയം ബൈകാർബണേറ്റ് [Ca (HCO 3) 2 പരിവർത്തനവിധേയമായി കാൽസൈറ്റ് (Ca CO3) ആയിത്തീരുന്നു.
ഇതര ധാത്വംശങ്ങൾ ഹേമറ്റൈറ്റ്
അവസാദശിലാസമൂഹങ്ങളിൽ കൂടുതലും കളിമണ്ണ്, ക്വാർട്ട്സ്, കാൽസൈറ്റ് എന്നിവ ഒറ്റയ്ക്കോ കൂട്ടായോ ചേർന്ന സഞ്ചയങ്ങളാണ്.
വ്യത്യസ്ത ഘടനയുള്ള ചുരുക്കം ചില ശിലകളുമുണ്ട്; ഇവയിൽ ഡോളമൈറ്റ് [Ca Mg(Co 3 ) 2 ] തുടങ്ങിയ ചിലയിനങ്ങൾ പ്രത്യേക ശിലാസ്തരങ്ങളായി അവസ്ഥിതമായിക്കാണും.
മിക്കപ്പോഴും ഡോളമൈറ്റ് ശിലകൾ കാൽസൈറ്റ് ശിലകളുമായി ഇടകലർന്നു കണ്ടുവരുന്നു; ഡോളമൈറ്റിന്റെ അംശം താരതമ്യേന കൂടുതലായിരിക്കുമ്പോൾ അത്തരം ശിലകൾ ഡോളമൈറ്റുകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു.
കാൽസൈറ്റുമായി തിരിച്ചറിയുന്നതു നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിലും അത്യാവശ്യവുമാണ്.
നേർപ്പിച്ച ഹൈഡ്രോക്ളോറിക് അമ്ളത്തിൽ കാൽസൈറ്റ് നന്നായി കുമിളിക്കുന്നു; ഡോളമൈറ്റിന്റെ ഈദൃശപ്രവർത്തനം നന്നേ മന്ദഗതിയിലാണ്.
ചിലയിനം അവസാദശിലകളിൽ ഫെൽസ്പാറുകളും അഭ്രങ്ങളും ധാരാളം അടങ്ങിക്കാണുന്നു.
രാസാപക്ഷയത്തിന്റെ ഫലമായി ഈ ധാതുക്കൾ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മറ്റു ധാതുക്കളായി പരിവർത്തിതമാവുന്നതിനാൽ, ഇവയുടെ സാന്നിധ്യമുള്ള അവസാദശിലകളുടെ ഉദ്ഭവം ഭൗതികാപക്ഷയംമൂലമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
ലിമോണൈറ്റ്
ആഗ്നേയശിലകളിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഫെറോമഗ്നീഷ്യൻ ധാതുക്കളുടെ രാസാപക്ഷയംമൂലം വിഘടിതമാവുന്ന ഇരുമ്പിന്റെ അംശങ്ങൾ ഇതര പദാർഥങ്ങളുമായി കൂട്ടുചേർന്ന് പുതിയ ധാതുക്കൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും തുടർന്നു നിക്ഷിപ്തമാവുകയും ചെയ്യും.
ഇങ്ങനെയുണ്ടാവുന്ന അവസാദശിലകൾ ഹേമറ്റൈറ്റ് (hematite), ജിയോഥൈറ്റ് (geothite), ലിമൊണൈറ്റ് (limonite) എന്നിവ ഉൾക്കൊണ്ടുകാണുന്നു.
മിക്കപ്പോഴും ഒരു വർണവസ്തുവിന്റെയോ സിമന്റു പദാർഥത്തിന്റെയോ സ്ഥാനമാവും ഇവയ്ക്കുണ്ടായിരിക്കുക.
എന്നാൽ ചുരുക്കം ചില അവസാദസ്തരങ്ങൾ മേല്പറഞ്ഞവയുടെ സമ്പന്നനിക്ഷേപങ്ങളായും കണ്ടുവരുന്നു.
ജിയോഥൈറ്റ്
അവക്ഷേപങ്ങളായി നിക്ഷിപ്തമാവുന്ന മറ്റു രണ്ടു ധാതുക്കളാണ് ഹാലൈറ്റ് (Na Cl), ജിപ്സം (Ca So 4 .2H 2 O) എന്നിവ.
ലായനിയിലെ ജലാംശം ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെട്ടാണ് ഇവ ഉണ്ടാകുന്നത്; ലീനവസ്തുക്കളുടെ അനുപാതമനുസരിച്ചാണ് അവക്ഷേപത്തിന്റെ സ്വഭാവം നിർണയിക്കപ്പെടുന്നത്.
സാധാരണ ഊഷ്മാവിൽ ലവണത മാധ്യമൂല്യത്തിന്റെ മൂന്നിരട്ടിയായി വർധിക്കുമ്പോൾ ജിപ്സം അവക്ഷിപ്തമാവുന്നു; പത്തിരട്ടിയാവുമ്പോഴാണ് ഹാലൈറ്റുകൾ വേർതിരിയുന്നത്.
പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് അവസാദങ്ങൾ വലിപ്പമുള്ളവയോ ധൂളീമാത്രങ്ങളോ ആവാം.
അഗ്നിപർവതജന്യമായ ഈ പദാർഥങ്ങൾ ഉദ്ഗാരപ്രദേശത്തുനിന്നും പ്രവാഹജലത്താലോ, വായു തുടങ്ങിയ മറ്റ് അപരദനകാരകങ്ങളാലോ വഹിക്കപ്പെട്ട് അനേകശതം കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തായി നിക്ഷിപ്തമാവാം.
ജൈവാവശിഷ്ടങ്ങളാണ് അടുത്തത്.
കൽക്കരി നിക്ഷേപങ്ങളിലെ പ്രധാന ഘടകം സസ്യാവശിഷ്ടങ്ങളാണ്.
സാധാരണയായി അവസാദശിലാസ്തരങ്ങളിലെ ജൈവാംശങ്ങൾ വലുതായ പരിവർത്തനങ്ങൾക്കു വിധേയമായിക്കാണുന്നില്ല.
ഘടനാപരമായ സവിശേഷതകൾ ദളികാശ്മങ്ങൾ (clastic rocks)
ശിലാംശങ്ങളുടെയും ധാത്വംശങ്ങളുടെയും ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങൾ, കളിമണ്ണ് തുടങ്ങിയ കൊളോയ്ഡ് വസ്തുക്കളുടെ ഊർണികകൾ (floccules), രാസികാവക്ഷേപങ്ങൾ (chemical precipitates) എന്നിവ കൂടിക്കലർന്നുണ്ടാകുന്നവയാണ് ഏറിയകൂറും അവസാദങ്ങൾ.
ഇവയിൽ ഓരോയിനത്തിലുംപെട്ട കണികകളുടെ ജ്യാമിതീയസ്വഭാവങ്ങളും അവയുടെ അന്യോന്യബന്ധങ്ങളും നിർണയിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ഘടനാപരമായ വിശ്ലേഷണം, അവസാദങ്ങളുടെ ജനിതകസ്വഭാവങ്ങളെ വെളിവാക്കുന്നു.
അവ തരംതിരിക്കപ്പെട്ടത് ഏതുതരം മാധ്യമം മൂലമാണെന്നതും വ്യക്തമാവുന്നു.
ഘടനാപരമായ മിക്ക സവിശേഷതകളും നിർണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
വലിപ്പം, ആകൃതി, ശിലാഘടകങ്ങളുടെ വിതരണം എന്നീ ഭൗതികസ്വഭാവങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അവസാദശിലകളെ പൊതുവേ ദളികങ്ങളും അല്ലാത്തവയുമായി വിഭജിക്കാവുന്നതാണ്.
ധാതുക്കളുടെയും ഇതരശിലകളുടെയും വിഘടിതമായ അംശങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടായ അവസാദങ്ങളെയാണ് ദളികാശ്മങ്ങൾ (clastic rocks) എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നത്.
ഘടകങ്ങളുടെ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾക്ക്, പരിണതരൂപമായ അവസാദശിലയുടെ പൊതുപ്രകൃതിയിൽ വലുതായ സ്വാധീനത ഉണ്ടായിരിക്കും.
ഉദാഹരണമായി മണലും ചരലും കൂടിക്കലർന്നുണ്ടായ അവസാദശിലാസ്തരത്തിന് പരുക്കൻഘടനയായിരിക്കും; എന്നാൽ ഉരുണ്ടതും നനുത്തതുമായ മണൽത്തരികൾ സംയോജിച്ചുണ്ടാവുന്ന ശിലകൾക്കു തരിമയമായ (sugary) ഘടനയാണുള്ളത്.
അവസാദങ്ങൾ നിക്ഷിപ്തമാവുന്ന രീതിയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള ഘടനാവിശേഷമായിരിക്കും അവ കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടാവുന്ന ശിലകൾക്കുണ്ടായിരിക്കുക.
ഹിമാനികൾമൂലം നിക്ഷിപ്തമാവുന്ന അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കു നന്നേ സൂക്ഷ്മങ്ങളായ കൊളോയ്ഡുകൾ മുതൽ ഭീമാകാരങ്ങളായ പാറകൾവരെയുള്ള വിവിധതരം പദാർഥങ്ങളുടെ കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ രൂപമായിരിക്കും; നേരെമറിച്ച് വായൂഢ (Aeolian) നിക്ഷേപങ്ങളിലാകുമ്പോൾ എല്ലാ കണങ്ങളും 0.15 മുതൽ 0.30 വരെ മി.മീ.
വ്യാസമുള്ള സൂക്ഷ്മപദാർഥങ്ങളാവും.
രാസിക അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കും ദളികാഘടന (clastic structure) ഉണ്ടായിരിക്കാം.
ജീവരാസികപ്രക്രിയകളുടെ ഫലമായി ഷെല്ലുകളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽനിന്നും രൂപംകൊള്ളുന്ന അവസാദശിലകൾ ദളികാഘടനയ്ക്ക് ഉത്തമ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്.
തരിമണികളുടെ വലിപ്പംനോക്കി അവസാദശിലകളെ വർഗീകരിക്കുവാൻ എളുപ്പമാണ്.
ഘനമാനം, ഭാരം, പ്രതലക്ഷേത്രഫലം എന്നിവയെ അപേക്ഷിച്ച് വ്യാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വലിപ്പം നിർണയിക്കുകയാണ് പ്രായോഗികം.
ഇതിൽനിന്നും അവസാദശിലകളുടെ കണങ്ങൾ തികച്ചും ഉരുണ്ടതാണെന്നു വിവക്ഷയില്ല; അനിയതമായ ആകൃതിയുള്ള ഒരു കണത്തിനു തുല്യഘനമാനമുള്ള ഗോളാകൃതിയാണ് ഉള്ളതെങ്കിൽ അതിനുണ്ടാവുമായിരുന്ന വ്യാസത്തെയാണു കണക്കിലെടുക്കുന്നത്.
തികച്ചും സൂക്ഷ്മമായി വലിപ്പം നിർണയിക്കുക ദുഷ്കരമായതിനാൽ സാമ്പിളുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അവയുടെ ഏകദേശവ്യാപ്തം നോക്കി അളവുകൾ തിട്ടപ്പെടുത്തുകയാണ് സാധാരണ ചെയ്യാറുള്ളത്.
ഇതിന് പല രീതിയിലുള്ള മാപനപ്പട്ടികകളും നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും വെന്റ്വർത്ത് മാപനം (Wentworth Scale) ആണ് സാധാരണയായി ഉപയോഗത്തിലുള്ളത്.
മാപനപ്പട്ടികയിൽ കളിമണ്ണ് എന്ന പദം കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് ആയിനത്തിലുള്ള അവസാദങ്ങളെയാണ് കളിമൺ ധാതുക്കളെയല്ല, എന്നത് പ്രത്യേകം ഓർമിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
പരീക്ഷണശാലയിൽ ഈ മാപനവിധി പ്രായോഗികമാണെന്നിരിക്കിലും സ്ഥലീയ അധ്യയനത്തിൽ പരിചയപക്വതവച്ചുള്ള നിരീക്ഷണമാണ് വർഗീകരണത്തിനുപാധി.
രാസികപ്രക്രിയകളിലൂടെ ഉദ്ഭവിക്കുന്ന അവസാദശിലകളിൽ മിക്കവയ്ക്കും ദളികാഘടന ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല.
ഇത്തരം ശിലകളിലെ കണങ്ങൾ പരസ്പരം ഒട്ടിച്ചേർന്നുകാണുന്നു.
ഇവ പരലാകൃതിയുള്ള ആഗ്നേയശിലകളോട് സാദൃശ്യം വഹിക്കുന്നു.
ഇത്തരം അവസാദശിലകളിൽ മിക്കവയ്ക്കും പരൽരൂപമുണ്ടായിരിക്കും; ഓപൽ ഇതിനൊരപവാദമാണ്.
ധാതുക്കളുടെ ജലീയ-ലായനികളിൽനിന്നും അവക്ഷിപ്തമാവുന്ന പരലുകൾ നന്നേ വലിപ്പം കുറഞ്ഞവയായിരിക്കും.
അവക്ഷേപങ്ങൾ താരതമ്യേന സാന്ദ്രത കുറഞ്ഞ ദ്രവവസ്തുവിൽ പ്ളവം ചെയ്യാതെ വളരെ എളുപ്പം അടിയുന്നുവെന്നതാണിതിനു കാരണം.
ഇവയ്ക്കു മുകളിലായി വീണ്ടും അവസാദങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നതോടെ താഴെ ചെളിപ്പരുവത്തിലുള്ള അവസാദങ്ങൾ മുറുകിക്കൂടുന്നു.
ഇതിനിടയിൽത്തന്നെ അവയിലെ ചില കണങ്ങൾ ചുറ്റുപാടുമുള്ള സൂക്ഷ്മകണങ്ങളുമായി ഞെരുങ്ങിച്ചേർന്ന് കൂടുതൽ വലിപ്പമുള്ളവയാകാനും ഇടയുണ്ട്.
ചെളിക്കെട്ടിനു നിദാനമായ ദ്രവവസ്തു ധാത്വംശങ്ങളാൽ പൂരിതമായിരിക്കും.
തൻമൂലം ജലാംശം വാർന്നുപോവുന്നതോടെ ധാത്വംശങ്ങൾ സദൃശവസ്തുക്കളുമായി കൂട്ടുചേർന്നു പരലുകൾ വളർത്തുന്നു.
ഇത്തരത്തിലുണ്ടാവുന്ന ശിലാപടലങ്ങൾ പരലുകളുടെ ബാഹുല്യംനിമിത്തം ആഗ്നേയശിലകളോടു സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്നു; ദളികാഘടനയില്ലാത്ത ഇത്തരം ശിലകളെ തരികളുടെ വലിപ്പംനോക്കി സൂക്ഷ്മകണികം (fine grained), മാധ്യമ കണികം (medium grained) എന്നിങ്ങനെ തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്ഥൂലകണികങ്ങളിലെ തരികളുടെ വ്യാസം 5 മി. മീറ്ററിൽ കൂടുതലും സൂക്ഷ്മകണികങ്ങളിലേത് 1 മി. മീറ്ററിൽ കുറവും ആയിരിക്കും.
അശ്മീഭവനം
(Lithification)
പരസ്പരബന്ധമില്ലാതെ, ക്രമരഹിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അവസാദങ്ങൾ സമേകിതവും (consolidated) സംബദ്ധവും (coherent) ആയി മാറുന്ന പ്രക്രിയ.
ഈ പ്രക്രിയ പല രീതിയിൽ നടക്കുന്നു.
അസംപിണ്ഡിത(unconsolidated)മായ അവസാദങ്ങളിലെ കണങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇതരപദാർഥങ്ങൾ കടന്നുകൂടി അവയുടെ സിമന്റ് സ്വഭാവംമൂലം ശിലാപടലം മുറുകിക്കൂടുന്ന പ്രക്രിയയാണ് സംയോജനം (cementation).
കാൽസൈറ്റ്, ഡോളമൈറ്റ്, ക്വാർട്ട്സ് എന്നിവയാണ് പ്രമുഖ സിമന്റ് പദാർഥങ്ങൾ.
അയൺ ഓക്സൈഡ്, ഓപൽ, കാൽസിഡോണി, ആൻഹൈഡ്രൈറ്റ്, പൈറൈറ്റ് എന്നിവയും സംയോജകങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്നു.
മുറുക്കമില്ലാത്ത അവസാദങ്ങൾക്കിടയിലേക്കു പ്രവാഹജലം ഊർന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ജലത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്നിട്ടുള്ള സിമന്റ്പദാർഥങ്ങൾ വേർപെട്ട് സംയോജനം സാധിക്കുന്നു.
കാലക്രമേണ ഇത്തരം അവസാദങ്ങൾ ഒന്നാകെത്തന്നെ സാമാന്യം കാഠിന്യമുള്ള ശിലാപടലങ്ങളായി മാറും.
പരുക്കൻ തരികളായി നിക്ഷിപ്തമാവുന്ന അവസാദങ്ങളിൽ വെള്ളം എളുപ്പത്തിൽ വാർന്നുപോകുന്നതുമൂലം മേല്പറഞ്ഞ വിധത്തിലുള്ള സംയോജനം സുഗമമല്ല.
കളിമണ്ണ് , സിൽറ്റ് (slit) എന്നീ ദളികാശ്മങ്ങളിൽ രന്ധ്രങ്ങൾ നന്നേ സൂക്ഷ്മങ്ങളായി കാണുന്നതിനാൽ അവയിലൂടെ വെള്ളം ഊർന്നിറങ്ങുന്നത് പ്രയാസമാണ്.
തൻമൂലം സിമന്റുപദാർഥങ്ങളുടെ പ്രവേശം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ഇത്തരം അവസാദങ്ങളുടെ അശ്മീഭവനം നടക്കുന്നതു സംഹനനം (compaction), ശുഷ്കനം (deciccation) എന്നീ പ്രക്രിയകളിലൂടെയാണ്.
ഉപരിപടലങ്ങളുടെ സമ്മർദംമൂലം തരികൾ തമ്മിലുള്ള ഇട കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുന്ന പ്രക്രിയയാണ് സംഹനനം.
ഏതെങ്കിലും രീതിയിലുള്ള ഭൂചലനത്തിന്റെ ഫലമായും സംഹനനം സംഭവിക്കാം.
ഇതിന്റെ ഫലമായി അവസാദങ്ങളുടെ കനം കുറയുകയും അവ കൂടുതൽ സംബദ്ധമായി(coherent)ത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു.
സിൽറ്റും കളിമണ്ണുമാണ് എളുപ്പം സംഹനനവിധേയമാവുന്നത്.
മണൽ, ചരൽ തുടങ്ങിയ സ്ഥൂല-കണികനിക്ഷേപങ്ങൾക്കും അല്പമാത്രമായ സംഹനനം അനുഭവപ്പെടാം.
ശിലാരന്ധ്രങ്ങളിൽ നേരത്തേതന്നെ ഊറിക്കൂടിയിട്ടുള്ള ജലാംശം വാർന്നുപോവുന്നതിലൂടെയും സംയോജനം സംഭവിക്കാം.
മിക്കപ്പോഴും സംഹനനത്തിന്റെ ഫലമായിത്തന്നെ ഇത്തരം ശുഷ്കനം സംഭവിക്കുന്നു.
ദൃശ്യാംശങ്ങളിൽ (exposures) ബാഷ്പീകരണംമൂലം ശുഷ്കനം നടക്കുന്നു.
പരൽരൂപവത്കരണം
(Crystallization)
രാസികസ്വഭാവമുള്ള ചില അവസാദങ്ങളിലെ പരൽരൂപവത്കരണം അശ്മീഭവനത്തിനു ഹേതുകമാവാറുണ്ട്.
ഭൌതികമാർഗങ്ങളിലൂടെ ഉദ്ഭവിക്കുന്ന അവസാദശിലകളുടെ കാഠിന്യവർധനവിനും പരൽരൂപവത്കരണം നിദാനമാവാം.
പരൽരൂപമില്ലാത്തതും കൊളോയ്ഡ് രൂപത്തിലുള്ളതുമായ സൂക്ഷ്മകണിക (fine grained) പദാർഥങ്ങളിലെ രാസികപ്രക്രിയകൾ വഴി പുതിയ ധാതുക്കൾ രൂപംകൊള്ളുന്നു.
നന്നേ നേർത്ത തരികൾ മാത്രമുള്ള അവസാദനിക്ഷേപങ്ങളിൽ ഇത് അശ്മീഭവനത്തിനു വഴിതെളിക്കുന്നു.
അവസാദശിലകളുടെ പൊതുവിഭജനം ഒന്നിലധികം രീതികളിൽ നിർവഹിക്കാവുന്നതാണ്.
സാധാരണ പ്രയോഗത്തിലുള്ള വിഭജനക്രമമനുസരിച്ച് ഇത്തരം ശിലകളെ മൊത്തത്തിൽ ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങളും രാസികങ്ങളുമായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രാസിക-അവസാദങ്ങളെ ജീവരാസികങ്ങളും, അജീവരാസികങ്ങളുമായി പുനർവിഭജനം നടത്താവുന്നതാണ്.
ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങൾ ഒട്ടാകെത്തന്നെ ദളികാശ്മങ്ങളാണ്.
എന്നാൽ രാസികങ്ങൾ ദളികാഘടനയുള്ളവയോ അല്ലാത്തവയോ ആവാം.
ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങളെ തരികളുടെ വലിപ്പത്തെ ആശ്രയിച്ചും രാസികങ്ങളെ സംയോഗം (composition) അടിസ്ഥാനമാക്കിയും തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദ്രവണശിഷ്ട-അവസാദശിലകൾ കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റ്
(Conglomerate)
ഇത്തരം ശിലകളുടെ ശകലങ്ങൾ ഏറിയ കൂറും ഉരുളൻ കല്ലുകളായിരിക്കും; അവയിൽത്തന്നെ നല്ലൊരു ശ.
2-4 മി.മീ.
വ്യാസമുള്ള കണികകളാവും.
ഒരു കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റിലെ മുഴുത്ത ശകലങ്ങളൊക്കെത്തന്നെ പാറക്കഷണങ്ങളായിരിക്കും; സൂക്ഷ്മകണികകൾ മാതൃശിലയിൽനിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ധാത്വംശങ്ങളുമാവും.
കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റിലെ ശകലങ്ങൾ ഉരുണ്ടിരിക്കുന്നതിനു പകരം ചിലപ്പോൾ കോണീയങ്ങളായിക്കാണാം; അത്തരത്തിലുള്ള ശിലകളെ ബ്രക്ഷ്യ (breccia) എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു.
മണൽക്കല്ല് ചുവന്ന മണൽക്കല്ല്
1/16 മി.മീ.
മുതൽ 2 മി.മീ.
വരെ വ്യാസമുള്ള മണൽത്തരികളുടെ സംപിണ്ഡിതരൂപമാണ് മണൽക്കല്ല് (Sand stone).
സ്ഥൂലകണികങ്ങളായ കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റുകൾക്കും, സൂക്ഷ്മകണികങ്ങളായ ചെളിക്കല്ലിനും ഇടയ്ക്കുള്ള സ്ഥാനമാണ് മണൽക്കല്ലുകൾക്കുള്ളത്.
മണൽക്കല്ലിന്റെ ഒട്ടുമുക്കാലും ഇനങ്ങൾ ക്വാർട്ട്സ് ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കും.
ക്വാർട്ട്സും ഫെൽസ്പാറും പ്രമുഖ ഘടകങ്ങളായിട്ടുള്ള മണൽക്കല്ലുകളെ ആർകോസ് (Arkose) എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഗ്രാനൈറ്റ് ശിലകൾ ഭൗതികാപക്ഷയത്തിനു വിധേയമാവുമ്പോൾ വിഘടിതമാവുന്ന ശകലങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടിയാണ് ആർകോസ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
മണൽക്കല്ലിലെ മറ്റൊരിനമാണ് ഗ്രേവാക്ക് (graywacke).
ഇരുണ്ട നിറവും കാഠിന്യവുമുള്ള ഗ്രേവാക്ശിലകൾ ക്വാർട്ട്സ്, ഫെൽസ്പാർ എന്നീ ധാതുക്കളുടെ കോണീയമായ തരികളും, ഇതരശിലാകണങ്ങളും കളിമൺതരികൾപോലെ നന്നേ നേർത്ത ആധാത്രിയിൽ പതിഞ്ഞടിഞ്ഞ നിലയിൽ ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്.
ചെളിക്കല്ലും ഷെയ്‌ലും
സൂക്ഷ്മകണികങ്ങളായ കളിമണ്ണ്, സിൽറ്റ് തുടങ്ങിയവ ചേർന്നുണ്ടാവുന്ന ശിലകളാണ് ചെളിക്കല്ലും ഷെയ്ലും.
ഒറ്റയ്ക്കു വേർതിരിച്ചാൽ ഇവയിലെ ഓരോ തരിയുടെയും വ്യാസം ഒരു മി.മീറ്ററിന്റെ 1/16-ൽ കുറവായിരിക്കും.
കുഴഞ്ഞു കട്ടപിടിച്ച നിലയിൽ കാണുന്ന സൂക്ഷ്മകണിക അവസാദങ്ങളെയാണ് ചെളിക്കല്ലെന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തകിടുകളായി അടർത്തി മാറ്റാവുന്ന നിലയിൽ സഞ്ചിതമായിട്ടുള്ള സൂക്ഷ്മകണികാശിലകളാണ് ഷെയ്ലുകൾ; ഈ തകിടുകൾ സ്തരണദിശയ്ക്കു സമാന്തരമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.
ചെളിക്കല്ലിലെയും ഷെയ്ലിലെയും കണങ്ങൾ നന്നേ സൂക്ഷ്മരൂപത്തിലുള്ളവയാകയാൽ അവയിലെ ധാത്വംശങ്ങൾ കൃത്യമായി നിർണയിക്കുക ദുഷ്കരമാണ്.
ഏതായാലും കളിമൺ ധാതുക്കൾക്കുപുറമേ ക്വാർട്ട്സ്, ഫെൽസ്പാർ, കാൽസൈറ്റ്, ഡോളമൈറ്റ് തുടങ്ങിയവയുടെ സൂക്ഷ്മകണികകളുംകൂടി ഇവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
രാസിക-അവസാദശിലകൾ ചുണ്ണാമ്പുകല്ല് ചുണ്ണാമ്പുകല്ല്
കാൽസൈറ്റ് പ്രമുഖ്യാശമായിട്ടുള്ള ഒരിനം അവസാദശിലയാണിത്.
കാർബണികമോ, അല്ലാത്തതോ ആയ രാസികപ്രക്രിയകളിലൂടെയാണ് ഇവയുടെ ഉദ്ഭവം.
മിക്കവയ്ക്കും ദളികാഘടനയുണ്ട്; എന്നാൽ പരൽരൂപത്തിലുള്ള സംരചനയും സാധാരണമാണ്.
ചില ജലജീവികളുടെയും സസ്യങ്ങളുടെയും ജീവരാസിക പ്രക്രിയകളിലൂടെ ലവണജലത്തിൽനിന്നും കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ് വേർതിരിയുന്നു.