smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചരിത്രത്തിൽ ഈ സംസ്ഥാനത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം ജനങ്ങളും ഇന്ത , പ-ഒ , ദാനു , ഷാൻ , ടൗങ്ഗ്യോ എന്നീ ജനവിഭാഗങ്ങൾ ആണ്.
1887-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് രക്ഷാധികാരിയുടെ നില ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചു.
യാൺഘ്വെയുടെ അവസാന സയോഫയും ബർമയൂണിയന്റെ ആദ്യ പ്രസിഡൻറുമായിരുന്ന സാവോ ഷിവ് തൈക് .
വടക്കൻ ഹ്സെൻവി രാജകുടുംബത്തിലെ സവോ നാങ് ഹീം ഖാംനെ ആണ് വിവാഹം ചെയ്തത്.
യാൺഘ്വെ പട്ടണത്തിലെ ഹൗ എന്ന വസതി ഇപ്പോൾ "ബുദ്ധ മ്യൂസിയം" ആണ്.
സവോ നാങ് ഹീം ഖാം
സാവോ നാങ് ഹിരിൻ ഖാം എന്നുമറിയപ്പെടുന്ന ദാവെ ഹീൻ ഖാം (26 മേയ് 1916 - ജനുവരി 17, 2003) യാൻഗ്വെയിലെ ഷാൻ സംസ്ഥാനത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന മഹാദേവി ആയിരുന്നു.
അവരുടെ ഭർത്താവ് സാവോ ഷിവ് തൈക് യാൺഘ്വെയിലെ 23-ാമത്തെയും അവസാനത്തെയും സയോഫ ആയിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹം ബർമ്മയുടെ ആദ്യ പ്രസിഡന്റായപ്പോൾ സാവോ മ്യാൻമാറിലെ ആദ്യവനിതയായി.
അവർക്ക് അഞ്ച് മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവരുടെ സഹോദരൻ 66-ാമത്തെയും സംസ്ഥാനത്തിലെ അവസാനത്തെയും സയോഫയും ആയിരുന്നു.
ഭരണാധികാരികൾ
യാൺഘ്വെവിലെ ഭരണാധികാരികൾ സയോഫ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് വഹിച്ചു; അവരുടെ ആചാരങ്ങൾ കംബാസാരഹ്ട്ട തിരി പാവാരംഹൗവാന്ത തുഡമോറസ ആയിരുന്നു, ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ അവർക്ക് 9-തോക്കുകൾ സല്യൂട്ട് നൽകി സയോഫസ് 1695 - 1733                ഹ്കം ലെങ് 1733 - 1737                ഹ്ടാക് ഷ സാ 1737 - 1746                ഹ്സി ടൺ സാ 1746 - 1758                ഹ്കെ ഹ്സെ വ 1758                       നാവ് മോങ് I 1758 - 1761                യവ്ത് ഹ്കം 1761 - 1762                ഹിപ്പോംഗ് ഹപ്പാ കാ-സ 1762 - 1815                സാവോ യുൻ 1815 - 1818                സാവോ സെ യു I 1818 - 1821                നാവ് മോങ് II 1821 - 1852                സാവോ സെ യു II 1852 - 1858                സാവോ സെ ഹോം                         (d. 1858) 1858 - 1864                സാവോ നാവ് ഹപ്പാ 23 Oct 1864 - 1885         സാവോ മോങ് (1st time)               (b. 1848 - d. 1927) 1886 - 1897                സാവോ ഓൻ 1897 - Dec 1926            സാവോ മോങ് (2nd time)               (s.a.) (from 19.., Sir Sao Maung) Sep 1927 - 1952 സാവോ ഷ്വെ തൈക് (b. 1896 - d. 1962) പരമ്പരാഗത രാജകീയ ചടങ്ങുകൾ കാരവീക്ക് ബാർജ് കണ്ഡഗ്വി തടാകത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തീരങ്ങളിൽ
യാൺഘ്വെയുടെ മുൻ സയോഫ, മ്യാൻമറിൽ (മുമ്പ് ബർമ) ഷാൻ സംസ്ഥാനത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ബുദ്ധമത കേന്ദ്രമായ ഇൻലെ തടാകത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഹപ്പാങ് ഡോ യു പഗോഡയിലെ വാർഷിക ഉത്സവസമയത്ത് നാല് ബുദ്ധപ്രതിമകളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
പതിനെട്ടുദിവസത്തെ പാഗോഡ ഉത്സവത്തെ ഈ കാലയളവിൽ ബുദ്ധ ചിത്രങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന ഒരു ഹിന്ത പക്ഷിയായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത് ഇൻലേ തടാകത്തിനരികിൽ ബോട്ടുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചു.
വിസ്തൃതമായി അലങ്കരിച്ച ബാർജ് അനിയന്ത്രിതമായ ലെഗ്റോളറുള്ള പല ബോട്ടുകളെയും മറ്റ് ബോട്ടുകളെയും ഒരുമിച്ച് ചേർത്ത് അണിയിക്കുകയായിരുന്നു.
ഒരു വലിയ ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങ് കൊട്ടാരത്തിലോ, ഹാളിലോ, കിഴക്കെ കവാടത്തിലോ, രാജകീയ ബാർജിയിൽ നിന്നും എടുക്കുന്ന പ്രതിബിംബങ്ങൾ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമേ ഇവിടെ സൂക്ഷിക്കുകയുള്ളൂ.
ഇപ്പോഴും ഈ ഉത്സവം നടക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ പ്രതിബിംബങ്ങൾ സന്ദർശനത്തെ മറികടന്ന് നേരിട്ട് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുന്നു.
ഇതും കാണുക സല്യൂട്ട് സ്റ്റേറ്റ് ഹസോ ഖാൻ ഫ അവലംബം ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ യാൺഘ്വെ എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ ) "Gazetteer of Upper Burma and the Shan states" The Imperial Gazetteer of India
20°39′N 96°56′E ﻿ / ﻿ 20.650°N 96.933°E ﻿ / 20.650; 96.933
മാരി ജുച്ചാച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Juchacz
ഒരു ജർമ്മൻ സാമൂഹ്യ പരിഷ്കർത്താവായിരുന്നു മാരി ജുച്ചാച്ച് (മുമ്പ്, മാരി ഗോൾക്ക്; ജനിച്ചത് ലാൻഡ്‌സ്‌ബെർഗ് ആൻ ഡെർ വാർത്ത്, 15 മാർച്ച് 1879; ഡസ്സൽഡോർഫ് അന്തരിച്ചു, 28 ജനുവരി 1956) ) .
1908-ൽ അവർ സോഷ്യൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയിൽ (എസ്‌പി‌ഡി) ചേർന്നു.
സ്ത്രീകൾക്ക് വോട്ടവകാശം നേടുന്നതിന് പത്ത് വർഷത്തിലേറെ മുമ്പ്, രാഷ്ട്രീയം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു കരിയർ പിന്തുടർന്നു.
1919 ൽ ഒരു ജർമ്മൻ പാർലമെന്റിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത അവർ ആദ്യത്തെ വനിതാ റീച്ച്സ്റ്റാഗ് അംഗമായി.
ഒരു മരപ്പണിക്കാരനായ തിയോഡോർ ഗോൾകെയുടെയും ഭാര്യ ഹെൻറിയറ്റിന്റെയും മകളായിരുന്നു മാരി.
അവരുടെ ബാല്യം ഗ്രാമീണ ദാരിദ്ര്യത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയതിനാൽ 14 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അവർ സ്കൂൾ വിടാൻ നിർബന്ധിതയായി.
ലാൻഡ്‌സ്‌ബെർഗ് ആൻ ഡെർ വാർത്തിലെ പ്രാദേശിക സ്‌കൂളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിശ്വാസികളായിരുന്ന ജുച്ചാസ് 1893-ൽ ജോലിചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യം വീട്ടുജോലിക്കാരിയായി.
തുടർന്ന് ചുരുക്കത്തിൽ തിരശ്ശീലകളും മീൻപിടുത്ത വലകളും നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു ഫാക്ടറിയിൽ ജോലിചെയ്തു.
അവർ പിന്നീട് ഡ്രസ് മേക്കർ എന്ന നിലയിൽ ഒരു അപ്രന്റീസ്ഷിപ്പ് പൂർത്തിയാക്കി.
1903-ൽ അവർ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അതേ വർഷം തന്നെ അവരുടെ മകൾ ലോട്ടെ ജനിച്ചു.
അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി, പോൾ, 1905-ൽ ജനിച്ചു.
പക്ഷേ വിവാഹം 1906-ൽ വിവാഹമോചനത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും  അവരുടെ രണ്ട് മക്കളും അവരുടെ ഇളയ സഹോദരി എലിസബത്ത് കിർഷ്മാൻ-റോൾ (1888-1930) എന്നിവരോടൊപ്പം മേരി ജുചാസ് ബെർലിനിലേക്ക് താമസം മാറുകയും ചെയ്തു.
സഹോദരിമാർ അവരുടെ കുട്ടികളുമായി ബെർലിനിൽ ഒരുമിച്ചു വീട് സ്ഥാപിച്ചു.
അത് ഒരു പാരമ്പര്യേതര കുടുംബ യൂണിറ്റായി കാണപ്പെട്ടു.
മേരി 1913 വരെ വസ്ത്രനിർമ്മാണത്തിൽ ജോലി ചെയ്തു.
അവൾ പിന്നീട് ഡ്രസ് മേക്കർ എന്ന നിലയിൽ ഒരു അപ്രന്റീസ്ഷിപ്പ് പൂർത്തിയാക്കി, 1903-ൽ അവൾ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവരുടെ മകൾ ലോട്ടെ അതേ വർഷം ജനിച്ചു.
അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി, പോൾ, 1905-ൽ ജനിച്ചു, പക്ഷേ വിവാഹം 1906-ൽ വിവാഹമോചനത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും മേരി ജുചാസ് ബെർലിനിലേക്ക് താമസം മാറുകയും ചെയ്തു, അവളുടെ രണ്ട് മക്കളായ അവളുടെ ഇളയ സഹോദരി എലിസബത്ത് കിർഷ്മാൻ-റോൾ (1888-1930) എന്നിവരോടൊപ്പം.
എലിസബത്തിന്റെ മക്കളും.
സഹോദരിമാർ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുമായി ബെർലിനിൽ ഒരുമിച്ചു വീട് സ്ഥാപിച്ചു, അത് ഒരു പാരമ്പര്യേതര കുടുംബ യൂണിറ്റായി കാണപ്പെട്ടു.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ മാരി ജുച്ചാച്ച് in the German National Library catalogue Biography 1 (in German) Biography 2 (in German) Speech before the National Assembly (in German) Archive of Marie Juchacz Papers at the International Institute of Social History
മാരി ടാഗ്ലിയോണി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Taglioni
റൊമാന്റിക് ബാലെ കാലഘട്ടത്തിലെ സ്വീഡിഷ് ബാലെ നർത്തകിയായിരുന്നു മാരി ടാഗ്ലിയോണി കോംടെസെ ഡി വോയിസിൻസ് , (23 ഏപ്രിൽ 1804 - 22 ഏപ്രിൽ 1884).
റൊമാന്റിക് ബാലെയുടെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ബാലെരിനകളിൽ ഒരാളായിരുന്ന അവർ യൂറോപ്യൻ നൃത്തചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന നർത്തകിയായിരുന്നു.
പ്രധാനമായും ലണ്ടനിലെ ഹെർ മജസ്റ്റി തിയേറ്ററിലും പാരീസ് ഓപ്പറ ബാലെയിലെ തിയറ്റർ ഡി എൽ അക്കാഡമി റോയൽ ഡി മ്യൂസിക്കിലും നൃത്തം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു.
Pointe പോയിന്റ് ചുവടിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ആദ്യത്തെ ബാലെരിന എന്ന ബഹുമതിയും (സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും) ലഭിച്ചു.
ഇറ്റാലിയൻ നൃത്തസംവിധായകൻ ഫിലിപ്പോ ടാഗ്ലിയോണി , സ്വീഡിഷ് ഓപ്പറ ഗായിക ക്രിസ്റ്റോഫർ ക്രിസ്റ്റ്യൻ കാർസ്റ്റന്റെയും പോളിഷ് ഓപ്പറ ഗായികയും നടിയുമായ സോഫി സ്റ്റെബ്നോവ്സ്കയുടെ മാതൃവഴിയിലെ കൊച്ചുമകളായ സ്വീഡിഷ് ബാലെ നർത്തകി സോഫി കാർസ്റ്റൺ എന്നിവർക്ക് സ്വീഡനിലെ സ്റ്റോക്ക്ഹോമിലാണ് ടാഗ്ലിയോണി ജനിച്ചത്.
അവളുടെ സഹോദരൻ പോൾ (1808–1884) ഒരു നർത്തകനും സ്വാധീനമുള്ള നൃത്തസംവിധായകനുമായിരുന്നു.
അവർ തങ്ങളുടെ കരിയറിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഒരുമിച്ച് നൃത്തം അവതരിപ്പിച്ചു.
1832 ജൂലൈ 14 ന്‌ ടാഗ്ലിയോണി കോം‌ടെ അഗസ്റ്റെ ഗിൽ‌ബെർട്ട് ഡി വോയിസിൻ‌സുമായി വിവാഹം കഴിച്ചു.
പക്ഷേ 1836-ൽ വേർപിരിഞ്ഞു.
പിന്നീട് യൂജിൻ ഡെസ്മാറസ് എന്ന ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ആരാധകനുമായി പ്രണയത്തിലായി.
1836-ൽ ഡെസ്മാറസും ടാഗ്ലിയോണിയും ഒരു കുട്ടിക്ക് ജന്മം നൽകി (നിയമാനുസൃതമല്ലാത്ത).
മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം ഡെസ്മാറസ് ഒരു വേട്ടയ്ക്കിടയിലെ അപകടത്തിൽ മരിച്ചു.
1842-ൽ അവൾ രണ്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു.
ജനന സർട്ടിഫിക്കറ്റിൽ പിതാവിനെ ഗിൽബെർട്ട് ഡി വോയിസിൻസ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും പിതാവ് ആരാണെന്ന് അറിയില്ല.
ജോർജ്‌സ് ഗിൽ‌ബെർട്ട്, യൂജെനി-മാരി-എഡ്വിജ് എന്നിവരായിരുന്നു ടാഗ്ലിയോണിയുടെ മക്കളുടെ പേരുകൾ.
ടാഗ്ലിയോണി വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം വിയന്നയിലേക്ക് മാറി.
അവിടെ ജീൻ-ഫ്രാങ്കോയിസ് കൂലന്റെയും അവളുടെ പിതാവിന്റെയും നിർദ്ദേശപ്രകാരം ബാലെ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചു.
വിയന്നയിലെ കോർട്ട് ഓപ്പറയിൽ ഫിലിപ്പോയെ ബാലെ മാസ്റ്ററായി നിയമിച്ച ശേഷം മാരി ഹബ്സ്ബർഗ് തലസ്ഥാനത്ത് അരങ്ങേറ്റം നടത്തുമെന്ന് തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.
മാരി കൊലോണിനൊപ്പം പരിശീലനം നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ വിദ്യാനൈപുണ്യം വിയന്നീസ് പ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കുന്ന നിലവാരത്തിലായിരുന്നില്ല.
അവിടെ 100 നകത്ത് സ്ഥാനത്തെത്താൻ അവളുടെ പിതാവ് മകൾക്കായി ആറുമാസത്തെ കഠിനമായ പരിശീലനം നടത്തി.
പരിശീലനം ദിവസവും നടത്തുകയും രാവിലെ രണ്ട് മണിക്കൂർ ദൈർഘ്യമുള്ളതുമായ വ്യായാമങ്ങൾ അവളുടെ കാലുകളിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ട് മണിക്കൂർ അടങ്ങുന്ന അഡാഗിയോ ചലനങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ബാലെയിലെ പോസുകൾ പരിഷ്കരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുമായിരുന്നു.
ടാഗ്ലിയോണിയുടെ പുറകുവശം വൃത്താകൃതിയിലായതിനാൽ അത് അവളെ മുന്നോട്ട് ചായാൻ കാരണമായി.
ചലനത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വർദ്ധിപ്പിച്ച് അവളുടെ ശക്തി വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ശാരീരിക പരിമിതികൾ മറച്ചുവെക്കാൻ അവൾ കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചു.
ബ്രാവുറ തന്ത്രങ്ങളിലും പൈറൗട്ടുകളിലും കുറച്ചുകൊണ്ട് ടാഗ്ലിയോണി തന്റെ ആകൃതിയിലും രൂപത്തിലും പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
പിതാവിന്റെ  നിർദ്ദേശത്തിൽ ചുവടുകളും ചലനങ്ങളും ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ട് "ലാ റിസപ്ഷൻ ഡി ജീൻ ജീൻ നിംഫെല കോർ ഡി ടെർപ്സിക്കോർ" എന്ന നൃത്തത്തിൻറെ തലക്കെട്ടിലാണ് വിയന്നയിൽ, മാരി തന്റെ ആദ്യ ബാലെ നൃത്തം ചെയ്തത്.
കരിയർ ഡിഡെലോട്ടിന്റെ സെഫയർ എറ്റ് ഫ്ലോറിലെ ഫ്ലോറയായി മാരി ടാഗ്ലിയോണി.
ചലോൺ, ലെയ്ൻ എന്നിവരുടെ ലിത്തോഗ്രാഫ്.
ലണ്ടൻ, 1831 ( വിക്ടോറിയ ആൻഡ് ആൽബർട്ട് മ്യൂസിയം / സെർജിയേവ് ശേഖരം )
പാരീസ് ഓപെറയിൽ ചേരുന്നതിനുമുമ്പ്, ടാഗ്ലിയോണി മ്യൂണിക്കിലും സ്റ്റട്ട്ഗാർട്ടിലും നൃത്തം ചെയ്തു.
23 ആം വയസ്സിൽ മറ്റൊരു ബാലെയിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.
അവളുടെ അച്ഛൻ സംവിധാനം ചെയ്ത "ലാ സിസിലിയൻ" എന്ന ബാലെനൃത്തത്തിലൂടെ അവളുടെ ബാലെ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.
പാരീസ് ഒപെറയിൽ ഒരു ടാഗ്ലിയോണി പിതാവിനോടൊപ്പം പ്രശസ്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നു.
അവളുടെ പിതാവ് അവർക്കായി ലാ സിൽഫൈഡ് (1832) ബാലെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ടാഗ്ലിയോണിയുടെ കഴിവുകളുടെ ഒരു ഷോകേസ് ആയി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത, നൃത്തം എൻ പോയിന്റിൽ ഒരു സൗന്ദര്യാത്മക യുക്തി ഉണ്ടായിരുന്ന ആദ്യത്തെ ബാലെ ആയിരുന്നു.
കേവലം ഒരു കായികാഭ്യാസിയെപ്പോലുള്ള അടവ്‌ മാത്രമായിരുന്നില്ല പലപ്പോഴും 1820 കളുടെ അവസാനത്തിൽ നർത്തകരുടെ സമീപനം പോലെ മര്യാദയില്ലാത്ത ചലനങ്ങളും സാഹസങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
അവലംബം ഉറവിടങ്ങൾ Marie Taglioni, Souvenirs.
Le manuscrit inédit de la grande danseuse romantique , édition établie, présentée et annotée par Bruno Ligore, Gremese, 2017.
Madison U. Sowell, Debra H. Sowell, Francesca Falcone, Patrizia Veroli, Icônes du ballet romantique.
Marie Taglioni et sa famille , Gremese, 2016.
{{ cite book }} :  CS1 maint: location missing publisher ( link ) Homans, Jennifer.
Apollo's Angels: A History of Ballet , Random House, 2010.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Marie Taglioni എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ ) Marie Taglioni (1804–1884): A life on toe tip Archived 2019-05-28 at the Wayback Machine .
(web presentation of the Taglioni collection in the Netherlands Music Institute )
മാരി സെൽവരാജ്
തമിഴ് ചലച്ചിത്രമേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനാണ് മാരി സെൽവരാജ്.
പരിയേറും പെരുമാൾ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം സംവിധായകനായി അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചത്.
മാരി സെൽവരാജ് 2006 ൽ തമിഴ് ചലച്ചിത്രമേഖലയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തുടക്കത്തിൽ അഭിനേതാവാകാൻ പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനായ റാമോടൊപ്പം ചേർന്നു.
കത്രാദു തമിഷ് (2007), തങ്ക മീങ്കൽ (2013), താരാമണി (2017) എന്നീ മൂന്ന് ചിത്രങ്ങളിൽ അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറക്ടറായി പ്രവർത്തിച്ചു.2018 ൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്ത പരിയേറും പെരുമാൾ നിരൂപക പ്രശംസ നേടി.
ഈ വർഷത്തെ വിജയകരമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ്.
ഫിലിമോഗ്രാഫി വർഷം സിനിമ Credited as സംവിധാനം രചന സഹ സംവിധാനം 2007 കത്രാദു തമിഴ് N N Y 2013 തങ്ക മീങ്കൽ N N Y 2017 താരാമണി N N Y 2018 പരിയേറും പെരുമാൾ Y Y N 2020 കർണൻ Y Y N അവാർഡുകളും നാമനിർദ്ദേശങ്ങളും ചടങ്ങിന്റെ തീയതി സിനിമ അവാർഡ് വിഭാഗം ഫലം അനുബന്ധം 16 ഡിസംബർ 2018 പരിയേറും പെരുമാൾ പിന്നിൽ വുഡ്സ് ഗോൽഡ് മെഡൽ മികച്ച സംവിധായകൻ വിജയിച്ചു 20 ഡിസംബർ 2018 16-ാമത് ചെന്നൈ അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രമേള മികച്ച തമിഴ് ഫീച്ചർ സിനിമ വിജയിച്ചു 05 ജനുവരി 2019 ആനന്ദ വികടൻ സിനിമാ അവാർഡുകൾ മികച്ച കഥ വിജയിച്ചു മികച്ച സംവിധായകൻ വിജയിച്ചു 25-28 ഏപ്രിൽ 2019 നോർവേ തമിഴ് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ അവാർഡുകൾ മികച്ച സംവിധായകൻ നാമനിർദ്ദേശം 15 ഏപ്രിൽ 2019 ഫിലിം ക്രിട്ടിക്സ് സർക്കിൾ ഓഫ് ഇന്ത്യ മികച്ച അരങ്ങേറ്റ ചിത്രത്തിനുള്ള അവാർഡ് വിജയിച്ചു 28 ഏപ്രിൽ 2019 ടൗലൂസ് ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്രമേള പ്രേക്ഷക അവാർഡ് വിജയിച്ചു സ്വതന്ത്ര ക്രിട്ടിക് അവാർഡ് വിജയിച്ചു ജൂറി അവാർഡ് വിജയിച്ചു 25 ജനുവരി 2019 ഗലാട്ട അരങ്ങേറ്റ അവാർഡുകൾ മികച്ച അരങ്ങേറ്റ സംവിധായകൻ വിജയിച്ചു മികച്ച അരങ്ങേറ്റ ഡയലോഗ് റൈറ്റ് വിജയിച്ചു മറ്റു രചനകൾ മറക്കവേ നിനയക്കിരൻ, തമിഴ് മാസികയായ ആനന്ദ വികടനിലെ ഒരു പരമ്പര.
തമിരബരണിയിൽ കൊല്ലപടത്തവർകൾ, ചെറുകഥാ സമാഹാരം 2013 ൽ വാംസി പത്തിപകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഇതാണ് മാരി സെൽവരാജിന്റെ പ്രഥമ കഥാസമാഹാരം.
അനുബന്ധം ↑ ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} : Check | url= value ( help ) ↑ ↑ {{ cite web }} : External link in | website= ( help ) ↑ ↑ ↑ ↑ https://www.youtube.com/watch?v=yI2gJ95VfPc ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} : | last3= has numeric name ( help ) CS1 maint: numeric names: authors list ( link )
മാരി ഡു ടോയിറ്റ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Du_Toit
ഒരു ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ചലച്ചിത്ര നടിയാണ് മാരി ഡു ടോയിറ്റ്.
1962 നും 1977 നും ഇടയിൽ എട്ട് ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു.
ഫിലിമോഗ്രാഫി Filmography Year Title Genre Role Notes 1962 വൂർ സോനോണ്ടർ വെസ്റ്റേൺ മാർട്ടി 1967 വൈൽഡ് സീസൺ ഡ്രാമ മാർട്ടി മാരിറ്റ്സ് 1968 ഡൈ കാൻഡിഡാത്ത് ഡ്രാമ പോള നീത്ലിംഗ് 1971 ദി മാനിപുലേറ്റർ ( ആഫ്രിക്കൻ സ്റ്റോറി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) ഹാരിയറ്റ് ടില്ലർ 1972 ദി ബിഗ് ഗേം (1972 film) ( കണ്ട്രോൾ ഫാക്ടർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) ആക്ഷൻ , സയൻസ് ഫിക്ഷൻ ഡ്രാമ ലൂസി ഹാൻഡ്‌ലി 1973 മൈ വേ ( ദി വിന്നേഴ്സ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) കുടുംബചിത്രം - ഡ്രാമ ഫ്രാൻ മാഡോക്സ് 1974 ഒങ്‌വെൻ‌സ്റ്റെ വ്രീംഡെലിംഗ് റൊമാൻസ് - ഡ്രാമ എലീൻ 1977 മൈ വേ II കുടുംബചിത്രം അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Tomaselli, Keyan (1989).
The Cinema of Apartheid — Race and Class in South African Film .
Routledge ( London , England; New York City , New York ).
ISBN 978-0-415-02628-4 .
പുറം കണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് മാരി ഡു ടോയിറ്റ്
മാരി ബാഷ്‌കിർട്ട്‌സെഫ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Bashkirtseff ഉക്രേനിയൻ നാടോടി വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ മരിയ ബാഷ്കിർത്സേവ
മാരി ബാഷ്‌കിർട്ട്‌സെഫ് (മരിയ കോൺസ്റ്റാന്റിനോവ്ന ബാഷ്‌കിർത്സേവ, റഷ്യൻ: Мария Константиновна Башки́рцева; 1858—1884) ഒരു റഷ്യൻ ദിനക്കുറിപ്പുകാരി, ചിത്രകാരി, ശില്പി എന്നീ നിലകളിൽ പ്രശസ്തയായ വനിതായായിരുന്നു.
നിരവധി വർഷങ്ങൾ പാരീസിൽ വസിക്കുകയും അവിടെ ജോലിയെടുക്കുകയും ചെയ്ത ബഷ്കിർസെഫ് 25 ആമത്തെ വയസ്സിൽ അന്തരിച്ചു.
മരിയ കോൺസ്റ്റാന്റിനോവ്ന ബഷ്കീർത്സേവ എന്ന പേരിൽ പോൾട്ടാവയ്ക്കടുത്തുള്ള (ഇപ്പോൾ ഉക്രെയ്ൻ ) ഗാവ്‌റോൺറ്റ്സിയിലെ ഒരു സമ്പന്ന കുലീന കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ വേർപിരിഞ്ഞു.
അതിനാൽ, അവൾ കൂടുതലും വിദേശത്താണ് വളർന്നത്.
യൂറോപ്പിലുടനീളം , പ്രത്യേകിച്ച് ജർമ്മനിയിലും മറ്റുമായി മാതാവിനോടൊപ്പം യാത്രകൾ ചെയ്യുകയും ഒടുവിൽ കുടുംബം പാരീസിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തു.
സ്വകാര്യമായും ആദ്യകാല സംഗീത പ്രതിഭകളിൽനിന്നുമായി വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ അവൾക്ക് അസുഖം ബാധിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് ശബ്ദം നശിക്കുകയും ഗായികയെന്ന നിലയിൽ മുന്നേറാനുള്ള അവസരം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഒരു കലാകാരിയാകാൻ തീരുമാനിച്ച മാരി ബാഷ്‌കിർട്ട്‌സെഫ് ഫ്രാൻസിൽ റോബർട്ട്-ഫ്ലൂറി സ്റ്റുഡിയോയിലും അക്കാഡെമി ജൂലിയനിലും പെയിന്റിംഗ് അഭ്യസിച്ചു.
വനിതാ വിദ്യാർത്ഥികളെ സ്വീകരിച്ച ചുരുക്കം ചില സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നായ അക്കാഡമി യൂറോപ്പിലാകമാനവും അമേരിക്കയിൽ നിന്നുമുള്ള യുവതികളെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു.
അക്കാഡമിയിലെ അവരുടെ സഹ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ അന്ന ബിലിൻസ്ക-ബോഹ്ദനോവിച്ച്സോവയും പ്രത്യേകിച്ച് ബഷ്കിർസെഫ് തന്റെ ഒരേയൊരു യഥാർത്ഥ എതിരാളിയായി വീക്ഷിച്ചിരുന്ന ലൂയിസ് ബ്രെസ്ലാവുവും ഉൾപ്പെടുന്നു.
1880 ൽ തന്നെ പാരീസ് സലൂണിലും അതിനുശേഷം ഓരോ വർഷവും അവളുടെ മരണം വരെ (1883 ഒഴികെ) ബാഷ്കിർസെഫ് തൻറെ ഹ്രസ്വകാല ജീവിതത്തിലെ ശ്രദ്ധേയവും, തികച്ചും പരമ്പരാഗതവുമായ രചനകൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
1884-ൽ, 'ദ മീറ്റിംഗ്' എന്ന പേരിൽ പാരീസിലെ ചേരിനിവാസികളായ കുട്ടികളുടെ ഛായാചിത്രവും ബഹമാന്യമായ പരാമർശനം ലഭിച്ച അവളുടെ കസിന്റെ പെൻസിൽ ഛായാചിത്രവും പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
'ദി മീറ്റിംഗ്' (ഇപ്പോൾ പാരീസിലെ മ്യൂസി ഡി ഓർസേയിൽ), ജോലിസ്ഥലത്തെ അവളുടെ സഹ കലാകാരന്മാരെ പകർത്തിയ ഛായചിത്രമായ 1881 ലെ 'ഇൻ ദ സ്റ്റുഡിയോ ' എന്നിവയാണ് ബഷ്കിർസെഫിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ രചനകൾ.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ബഷ്കിർസെഫിന്റെ ധാരാളം രചനകൾ നാസികൾ നശിപ്പിച്ചെങ്കിലും 60 എണ്ണമെങ്കിലും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.
2000-ൽ ഒരു യു.എസ്. പര്യടന പ്രദർശനത്തിൽ "ഓവർകമിംഗ് ആൾ ദ ഒബ്സ്റ്റക്കിൾസ്: ദി വിമൻ ഓഫ് അക്കാദമി ജൂലിയൻ" എന്ന പേരിൽ ബഷ്കിർട്ട്സെഫും അവളുടെ സഹപാഠികളും രചിച്ച ചിത്രങ്ങൾപ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഒരു ചിത്രകാരിയെന്ന നിലയിൽ, ബാഷ്കിർസെഫ് അവളുടെ സുഹൃത്ത് ജൂൾസ് ബാസ്റ്റ്യൻ-ലെപേജിന്റെ ചിത്രകലയിലെ റിയലിസത്തെയും പ്രകൃതിവാദത്തെയും വിലമതിക്കുന്നു.
ബാസ്റ്റ്യൻ-ലെപേജ് പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രചോദനം കണ്ടെത്തിയ സ്ഥാനത്ത്, ബഷ്കിർട്ട്സെഫ് നഗര രംഗങ്ങളുടെ ആവിഷ്കാരങ്ങളിലാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
"ഞാൻ വയലുകളെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയുന്നില്ല, കാരണം ബാസ്റ്റിയൻ-ലെപേജ് ആ രംഗത്ത് ഒരു പരമാധികാരിയായി വാഴുന്നു, പക്ഷേ തെരുവുകളുടെ ചിത്രീകരണത്തിൽ ഇതുവരെ ബാസ്റ്റ്യന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
നിർഭാഗ്യകരമായ ഒരവസരത്തിൽ, രണ്ട് കലാകാരികളും അകാലത്തിൽ ഒരേ വർഷംതന്നെ വിട്ടുമാറാത്ത രോഗത്തിന് അടിമപ്പെടുകയും ബഷ്കിർട്ട്സെഫിന്റെ പിന്നീടുള്ള ദിനക്കുറിപ്പുകളുടെ താളുകൾ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചിത്രകാരിയുടെ അടുത്തേയ്ക്കുള്ള അവളുടെ സന്ദർശനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
1884 ൽ ബാഷ്‌കിർസെഫ് പാരീസിൽ വച്ച് 25 ആമത്തെ വയസിൽ ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച് മരിക്കുകയും പാരീസിലെ സിമെറ്റിയർ ഡി പാസിയിൽ സംസ്‌കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അവളുടെ ഉത്തമസുഹൃത്തായിരന്ന പ്രിൻസ് ബോജിദാർ കരാഗ്യോർജ്‌വിച്ച് അവളുടെ മരണക്കിടക്കു സമീപം സന്നിഹിതനായിരുന്നു.
അവളുടെ സ്മാരകമായ ഒരു പൂർണ്ണ വലിപ്പത്തിലുള്ള ആർട്ടിസ്റ്റ് സ്റ്റുഡിയോ ഫ്രഞ്ച് സർക്കാർ ചരിത്ര സ്മാരകമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
‘ വിമൻ‌ ഇൻ പാരീസ് 1850-1900’ എന്ന 2018 ലെ കലാപ്രദർശനത്തിൽ മാരി ബാഷ്‌കിർട്ട്‌സെഫിന്റെ രചനകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
മാരി കോൾവിൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Colvin
പ്രമുഖയായ അമേരിക്കൻ പത്രപ്രവർത്തകയും  അറിയപ്പെടുന്ന യുദ്ധകാര്യലേഖികയുമായിരുന്നു മാരി കോൾവിൻ (12 ജനുവരി 1956– 22 ഫെബ്രുവരി 2012) ബ്രിട്ടീഷ്പത്രമായ ദ സൺഡേ ടൈംസിന്റെ ലേഖികയായിരുന്നു അവർ .
സിറിയയിലെ സംഘർഷസ്ഥിതി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനെത്തിയ അവർ താമസിച്ചിരുന്ന വീടിനു മുകളിൽ ഷെൽ പതിക്കുകയായിരുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് ഫോട്ടോഗ്രാഫർ റെമി ഒക്ലിക്കും ഇവർക്കൊപ്പം കൊല്ലപ്പെട്ടു.
പത്ത് വർഷം മുമ്പ് ശ്രീലങ്കയിലെ യുദ്ധ മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ മേരി കോൾവിന് ഇടതു കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇതിനു ശേഷം കറുത്ത തുണിയുടെ കൺമൂടി ധരിച്ചാണ് ഇവർ യുദ്ധ റിപ്പോർട്ടിങ്ങിനെത്തിയിരുന്നത്.
ശ്രീലങ്കൻ ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ തമിഴ് പുലികൾക്കും ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയ്ക്കുമിടയിൽ സമാധാന ദൂതയായി പ്രവർത്തിച്ചു.
കൊളംബോയിലെ യു.എൻ പ്രതിനിധി വിജയ് നമ്പ്യാരെ പുലികളുടെ കീഴടങ്ങൽ സന്നദ്ധത താൻ അറിയിച്ചിരുന്നതായി അവർ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ജീവിതരേഖ പുരസ്കാരങ്ങൾ 2000: മികച്ച പത്രപ്രവർത്തകയ്ക്കുള്ള ഫോറിൻ പ്രസ്സ് അസ്സോസിയേഷന്റെ പുരസ്കാരം 2000:പത്രപ്രവർത്തനത്തിലെ ധീരതയ്ക്കുള്ള പുരസ്കാരം അന്താരാഷ്ട്ര വനിതാ മാധ്യ ഫൗണ്ടേഷൻ 2001: ബ്രിട്ടീഷ് അന്താരാഷ്ട്ര പത്രപ്രവർത്തക പുരസ്കാരം, വിദേശ റിപ്പോർട്ടർക്കുള്ള പുരസ്കാരം :ബ്രിട്ടീഷ് പ്രസ്സ് അവാർഡ് (രണ്ടു തവണ 2001, 2010) അവലംബം ↑ ↑ ↑ ↑ http://www.theaustralian.com.au/news/slain-tamil-chiefs-were-promised-safety/story-e6frg6t6-1225715467354 അധിക വായനക്ക് പുറംകണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് മാരി കോൾവിൻ
മാരി തെരേസ ഓഫ് ഫ്രാൻസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Th%C3%A9r%C3%A8se_of_France
ലൂയി പതിനാറാമന്റെയും മേരി ആന്റോനെറ്റിന്റെയും മൂത്ത കുട്ടിയായിരുന്നു മാഡം റോയൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മാരി തെരേസ ഷാർലറ്റ് ഓഫ് ഫ്രാൻസ്.
അംഗോളീമിലെ ഡ്യൂക്ക് ലൂയിസ് അന്റോയിനുമായി അവർ വിവാഹിതയായി.
വിവാഹശേഷം, ഡച്ചസ് ഓഫ് അംഗോളീം എന്നറിയപ്പെട്ടു.
1824-ൽ അമ്മായിയപ്പൻ ചാൾസ് X ഫ്രാൻസിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതോടെ അവർ ഫ്രാൻസിലെ ഡൗഫിൻ ആയി.
സാങ്കേതികമായി അവർ ഇരുപത് മിനിറ്റ് ഫ്രാൻസ് രാജ്ഞിയായിരുന്നു.
1830 ഓഗസ്റ്റ് 2 ന്, അമ്മായിയപ്പൻ രാജിവയ്ക്കൽ രേഖയിൽ ഒപ്പിട്ട സമയത്തിനും ഭർത്താവ് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അതേ രേഖയിൽ ഒപ്പിട്ട സമയത്തിനും ഇടയിൽ.
1778 ഡിസംബർ 19 ന് വെഴ്സായ് കൊട്ടാരത്തിലാണ് മാരി-തെരേസ ജനിച്ചത്.
ഫ്രാൻസിലെ പതിനാറാമൻ ലൂയി രാജാവിന്റെയും മേരി ആന്റോനെറ്റ് രാജ്ഞിയുടെയും മൂത്ത മകൾ (മാതാപിതാക്കളുടെ വിവാഹത്തിന് എട്ടുവർഷത്തിനുശേഷം) ആയിരുന്നു.
ഫ്രാൻസ് രാജാവിന്റെ മകളെന്ന നിലയിൽ, അവർ ഒരു ഫില്ലെ ഡി ഫ്രാൻസ് ആയിരുന്നു.
രാജാവിന്റെ മൂത്ത മകളെന്ന നിലയിൽ, ജനനസമയത്ത് മാഡം റോയൽ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പേര്.
തിരക്കേറിയതും അനിയന്ത്രിതവുമായ ഒരു മുറി കാരണം ഈ ജനനസമയത്ത് മേരി ആന്റോനെറ്റ് ശ്വാസംമുട്ടി ഏറെക്കുറെ മരിച്ചു.
പക്ഷേ അവരെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ മുറിയിൽ ശുദ്ധവായു ലഭിക്കുന്നതിന് ജാലകങ്ങൾ തുറന്നു.
ഭയാനകമായ അനുഭവത്തിന്റെ ഫലമായി, ലൂയി പതിനാറാമൻ പൊതുജനങ്ങൾ കാണുന്നത് നിരോധിച്ചു.
അടുത്ത രാജകീയ കുട്ടികളുടെ ജനനത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ അടുത്ത കുടുംബാംഗങ്ങളെയും വിശ്വസ്തരായ ചില സഭാധികാരികളെയും മാത്രമേ അനുവദിച്ചുള്ളൂ.
അവർ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രാജ്ഞി മകളെ സന്തോഷത്തോടെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു (പിന്നീട് അവൾക്ക് മൗസ്ലൈൻ എന്ന് വിളിപ്പേരുണ്ടാക്കി )
Poor little one, you are not desired, but you will be none the less dear to me!
A son would have belonged to the state—you will belong to me. മാരി-തെരേസ ഷാർലറ്റ്, അമ്മ മാരി ആന്റോനെറ്റ് , ഫ്രാൻസിലെ ഡൗഫിൻ സഹോദരൻ ലൂയിസ് ജോസഫ് , എന്നിവരോടൊപ്പം പെറ്റിറ്റ് ട്രിയാനോണിന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ, അഡോൾഫ് അൾറിക് വെർട്ട് മുള്ളർ (1785) ചിത്രീകരിച്ചത്.
മാരി-തെരേസ ജനിച്ച ദിവസം സ്നാനമേറ്റു.
ഓസ്ട്രിയയിലെ ചക്രവർത്തിനിയായ മരിയ തെരേസ എന്ന മുത്തശ്ശിയുടെ പേരിലാണ് അവർ അറിയപ്പെടുന്നത്.
അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ പേര്, ഷാർലറ്റ്, അമ്മയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരി, നേപ്പിൾസിന്റെയും സിസിലിയുടെയും രാജ്ഞി ഓസ്ട്രിയയിലെ മരിയ കരോലിന കുടുംബത്തിൽ ഷാർലറ്റ് എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ഭർത്താവിന്റെ അവിവാഹിതരായ അമ്മായിമാരെപ്പോലെ അഹങ്കാരികളായി മകൾ വളരരുതെന്ന് മേരി ആന്റോനെറ്റ് തീരുമാനിച്ചു.
താഴ്ന്ന റാങ്കിലുള്ള കുട്ടികളെ മാരി-തെരേസയ്ക്കൊപ്പം വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അവർ പലപ്പോഴും ക്ഷണിക്കുകയും ചില വിവരണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പാവപ്പെട്ടവർക്ക് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ നൽകാൻ കുട്ടിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദരിദ്രരുടെ ദുരവസ്ഥ അവഗണിച്ച ഭൗതിക രാജ്ഞിയെന്ന അവരുടെ പ്രതിച്ഛായയ്ക്ക് വിപരീതമായി, മേരി ആന്റോനെറ്റ് തന്റെ മകളെ മറ്റുള്ളവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവരുടെ മരണത്തിന് ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു പക്ഷപാതപരമായ ഉറവിടം കണ്ടെത്തിയതിൽ പറയുന്നു.
1784 ലെ പുതുവത്സര ദിനത്തിൽ, മാരി-തെരേസയുടെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് മനോഹരമായ ചില കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന ശേഷം, മാരി ആന്റോനെറ്റ് അവളോട് പറഞ്ഞു:
ഇതെല്ലാം നിങ്ങൾക്ക് പുതുവത്സര സമ്മാനമായി നൽകാൻ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതാണ്, പക്ഷേ ശീതകാലം വളരെ കഠിനമാണ്, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അപ്പമോ വസ്ത്രം ധരിക്കാനോ തീ ഉണ്ടാക്കാൻ വിറകോ ഇല്ലാത്ത അസന്തുഷ്ടരായ ഒരു ജനക്കൂട്ടമുണ്ട്.
എന്റെ പണം മുഴുവൻ ഞാൻ അവർക്ക് നൽകി.
നിങ്ങൾക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ എനിക്ക് ആരും ശേഷിക്കുന്നില്ല, അതിനാൽ ഈ വർഷം ആരുമുണ്ടാകില്ല.
വിപ്ലവകാലത്തെ ജീവിതം
മാരി-തെരേസ പക്വത പ്രാപിച്ചതോടെ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിലേക്കുള്ള മാർച്ച് ശക്തി പ്രാപിച്ചു.
തകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബജറ്റിലെ സാമൂഹിക അസംതൃപ്തി സമ്പൂർണ്ണ വിരുദ്ധ വികാരത്തിന്റെ പ്രകോപനം സൃഷ്ടിച്ചു.
അമേരിക്കൻ വിപ്ലവത്തിൽ രാജ്യത്തിന്റെ പിന്തുണ കൊണ്ടുവന്ന പാപ്പരത്തത്തിന്റെ ഫലമായി 1789 ആയപ്പോഴേക്കും ഫ്രാൻസ് വിപ്ലവത്തിലേക്ക് കുതിക്കുകയായിരുന്നു.
വരൾച്ചയെത്തുടർന്ന് ഉയർന്ന ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ, ഇവയെല്ലാം രൂക്ഷമാക്കിയത് പ്രചാരകരാണ്.
അവഹേളനത്തിന്റെയും പരിഹാസത്തിന്റെയും പ്രധാന ലക്ഷ്യം ഫ്രാൻസ് രാജ്ഞി മാരി ആന്റോനെറ്റ് ആയിരുന്നു.
അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Castelot, André, Madame Royale , Librairie Académique Perrin, Paris, 1962, ISBN 2-262-00035-2 Desmond, Alice Curtis.
Marie Antoinette's Daughter .
NY: Dodd, Mead Company, 1967.
ISBN 0-396-05641-5 .
Lenotre, G., La fille de Louis XVI, Marie-Thérèse-Charlotte de France, duchesse d'Angoulême , in Mémoires et Souvenirs sur la Révolution et l'Empire , Librairie Académique Perrin, 1908.
Nagel, Susan.
Marie-Therese, Child of Terror: The Fate of Marie Antoinette's Daughter' .
NY: Bloomsbury, 2008.
ISBN 1-59691-057-7 പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Marie Thérèse Charlotte of France, Madame Royale എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Primary sources (in French) Duchess of Angoulême's Memoirs on the Captivity in the Temple (from the autograph manuscript) Duchess of Angoulême's Memoir on the Flight to Varennes , (1823 English translation, by John Wilson Croker , of a slightly redacted French edition) Duchess of Angoulême's Memoirs on the Captivity in the Temple , (same 1823 English translation) The Ruin of a Princess as told by the Duchesse d'Angoulême, Madame Elisabeth, Sister of Louis XVI, and Cléry, the King's Valet de Chambre , translated by Katharine Prescott Wormeley.
New York: The Lamb Publishing Co., 1912 at A Celebration of Women Writers Other material English language site of the franciscan Monastery in Kostanjevica Slovenia , where Marie Thérèse Charlotte is buried, together with the last French kings English and German language site about the substitution theory of Madame Royale and the "Dark Countess of Hildburghausen" The Ruin of a Princess, which contains the life and letters of Madame Élisabeth, Journal of the Tower of the Temple by Cléry and Narrative of Madame Royale.
ഫലകം:Princesses of France (House of Bourbon) ഫലകം:House of Bourbon (France)
ഫലകം:Daughters of France by marriage
മാരി ലാക്കോസ്റ്റ് ഗെറിൻ-ലജോയ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marie_Lacoste_G%C3%A9rin-Lajoie Marie Lacoste Gérin-Lajoie, 1920 Marie Lacoste Gérin-Lajoie was member of the First presidential board, Fédération nationale Saint-Jean-Baptiste, Montréal, 1907.
കനേഡിയൻ ഫെമിനിസ്റ്റായിരുന്നു മാരി ലാക്കോസ്റ്റ് ഗെറിൻ-ലജോയി .
(ജീവിതകാലം,19 ഒക്ടോബർ 1867 - 1 നവംബർ 1945) സ്ത്രീകൾക്ക് സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങൾക്കായി പ്രചാരണം നടത്തിയ ഒരു സംഘടനയായ ഫെഡറേഷൻ നാഷണൽ സെന്റ് ജീൻ-ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് കരോളിൻ ഡെസ്സോൾസ്-ബ്യൂക്കിനൊപ്പം (1907 ൽ) ചേർന്ന് സ്ഥാപിച്ചു.
നിയമപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പുറമേ, കുട്ടികൾക്കും അമ്മമാർക്കും പാൽ നൽകുക, മദ്യപാനത്തിനും അസുഖത്തിനും എതിരെ പോരാടുക, ശിശുമരണത്തെക്കുറിച്ച് അവബോധം വളർത്തുക, സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന മറ്റ് പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക കാരണങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും ഫെഡറേഷൻ നാഷണൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
മാരി ലൂയിസ് ഗ്ലോബെൻസ്‌കിയുടെയും അലക്സാണ്ടർ ലാക്കോസ്റ്റിന്റെയും മകളായിരുന്നു മാരി ലാക്കോസ്റ്റ്.
സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള പ്രചരണം തുടരാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകണമെന്ന വ്യവസ്ഥയിൽ ഹെൻറി ഗെറിൻ-ലജോയി എന്ന അഭിഭാഷകനെ അവർ വിവാഹം കഴിച്ചു.
വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് 20 വയസ്സായിരുന്നു.
ദമ്പതികൾ നാല് മക്കളെ വളർത്തി.