smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഗോത്രങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ടാകുന്ന തർക്കം ബുദ്ധിവൈഭവത്തിലും ഗോത്രാചാരവിജ്ഞാനത്തിലും നയതന്ത്രത്തിലുമെല്ലാം നിപുണനായ ഒരു മധ്യസ്ഥന്റെ തീരുമാനപ്രകാരം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
വൈരനിര്യാതനമായിരുന്നു മരുഭൂമിയിലെ ജീവിതഭദ്രതയുടെ അടിത്തറ. 'കണ്ണിനുപകരം കണ്ണ്, പല്ലിനു പകരം പല്ല്' എന്നായിരുന്നു സാമൂഹിക വഴക്കം.
ആരെങ്കിലുമൊരാൾ വധിക്കപ്പെട്ടാൽ കൊലപാതകിയുടെ കുടുംബവും വംശവും ഗോത്രവും അതിന് ഉത്തരവാദികളാണ്.
അവരിൽ ഒരു വ്യക്തി പകരം കൊല്ലപ്പെടണമെന്നു തീർച്ച.
അതായത് പ്രതികാരം നിർവഹിക്കുകയെന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ കർത്തവ്യമാണ്.
തന്നിമിത്തം സംഘത്തിൽനിന്നു വേർതിരിഞ്ഞുനില്ക്കാൻ ഒരു വ്യക്തിക്കു സാധ്യമല്ല.
സ്വന്തം സംഘത്തിൽനിന്നു വേർപെട്ടു പോകുന്ന വ്യക്തിക്കു മറ്റ് ഏതെങ്കിലുമൊരു സംഘത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടേ മതിയാകൂ.
അങ്ങനെ ഗോത്രപരമായ ഐക്യദാർഢ്യമായിരുന്നു ജീവിതഭദ്രത ഉറപ്പു വരുത്തിയത്.
നാടോടികളായ ഗോത്രങ്ങൾക്കുപുറമേ സ്ഥിരവാസക്കാരായ അറബികളുമുണ്ടായിരുന്നു.
ശാദ്വലപ്രദേശങ്ങളായിരുന്നു അവരുടെ ആസ്ഥാനം.
ഇവയിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധം യാത്രിബ് എന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു.
മുഹമ്മദുനബിയുടെ കാലം മുതൽ ഇതു മദീന എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
മദീന എന്നതിനു പ്രവാചകന്റെ നഗരം എന്നാണ് അർത്ഥം.
ഉദ്ദേശം 65 ച.
വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ പ്രദേശം കൃഷിക്കുപയുക്തമായിരുന്നു.
ഇവിടെ അറേബ്യയുടെ മറ്റു ചില ഭാഗങ്ങളിലെന്നപോലെ കൃഷിസമ്പ്രദായം ആരംഭിച്ചത് യഹൂദമതക്കാരായ ഗോത്രങ്ങളായിരുന്നു.
ഇവരുടെ പൂർവികന്മാർ പലസ്തീനിൽനിന്ന് അഭയാർഥികളായി എത്തിയവരാണ്.
നേരത്തേതന്നെയുണ്ടായിരുന്ന അറബികൾ യഹൂദന്മാരുടെ അധീനതയിലാവുകയും ചെയ്തു.
ഓരോ ഗോത്രത്തിനും സ്വന്തമായ കോട്ടകളും കൊട്ടാരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
ബാഹ്യാക്രമണങ്ങളിൽനിന്നു രക്ഷ പ്രാപിക്കാൻ ഇവ സഹായകമായിരുന്നു.
സാധാരണഗതിയിൽ ഇവർ പുറത്തെ കൃഷിഭൂമികളിൽ പാർത്തുവന്നു.
ഗ്രഹങ്ങളെയും പ്രകൃതിശക്തികളെയുമാണ് പുരാതന അറബികൾ ആരാധിച്ചിരുന്നത്.
അറേബ്യയിലെ പല ഗോത്രങ്ങളും സൂര്യാരാധകരായിരുന്നു.
അവർ സൂര്യക്ഷേത്രങ്ങളും വിഗ്രഹങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു.
അഞ്ചാം ശതകത്തിന്റെ പൂർവാർദ്ധത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അന്ത്യോഖ്യയിലെ സിറിയക്ക് കവിയായ ഐസക്ക്, അറബികൾ വീനസിനെ ആരാധിച്ചിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആറാം ശതകത്തിന്റെ പൂർവാർധത്തിൽ ഹിറായിലെ മുന്ധിർ എന്ന അറബിരാജാവ് തടവുകാരായി പിടിച്ച ഒട്ടേറെ കന്യാസ്ത്രീകളെ വീനസിനു ബലികഴിച്ചതായി മറ്റൊരു കവി പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രഹങ്ങൾക്കുപുറമേ മൃഗങ്ങളുടെയും പ്രദേശങ്ങളുടെയും പേരിലുള്ള ഒട്ടേറെ ദേവതകളെയും അറബികൾ ആരാധിച്ചിരുന്നു.
ദേവപ്രീതിക്കായി മൃഗബലിയും അപൂർവമായി നരബലിയും നടത്തിവന്നു.
ഹീബ്രു ജനതയെപ്പോലെ ആദ്യസന്താനത്തെ ബലികഴിക്കുകയെന്ന ആചാരം അറബികളും അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
കുട്ടി ജനിച്ചാലുടൻ അതിന്റെ തല മുണ്ഡനം ചെയ്യുകയും കുട്ടിക്കു പകരമായി ഒരു ആടിനെ ബലികഴിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു പതിവ്.
ബലി നടക്കുമ്പോൾ ആരാധകർ ദേവാലയത്തിനു ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുമായിരുന്നു.
ദേവാലയങ്ങൾ എന്നു കൃത്യമായി വിളിക്കാവുന്ന മന്ദിരങ്ങൾ വിരളമായിരുന്നു.
ആരാധനാലയങ്ങൾ പവിത്രമായി കരുതപ്പെട്ടുപോന്നു.
മക്കയിലെ 'കഅബ'യാണ് ഏറ്റവും പുരാതനമായ ദേവാലയം.
പുരോഹിതന്മാർക്ക് സാമൂഹികമായി വിശുദ്ധസ്ഥാനം കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ദേവാലയത്തിലേക്കു പ്രവേശനം നല്കുന്നവൻ എന്ന അർത്ഥമുള്ള 'സാദീൻ' എന്നാണ് പുരോഹിതന്മാർ വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മതപരമായ ഒട്ടേറെ ആചാരങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും പുരാതന അറബികൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു.
സെമിറ്റിക്(യഹൂദ/ക്രൈസ്തവ) ആചാരമായ ചേലാകർമ്മം സാർവത്രികമായിരുന്നു.
മതപരമായ ഒരു ചടങ്ങ് എന്ന നിലയിൽ ആവിർഭവിച്ച ഈ സമ്പ്രദായത്തെ യുക്തിബോധംകൊണ്ട് വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ ഒരു അവശ്യാചാരമായി അനുഷ്ഠിച്ചുപോന്നു.
പിശാചുക്കളിലും പുരാതന അറബികൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
പിശാചുക്കൾ എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്; പക്ഷേ, അവയെ വ്യക്തമായി കാണാൻ പാടില്ല; നിഴൽ രൂപികളാണവ-ഇതായിരുന്നു പിശാചിനെ (ജിൻ) പ്പറ്റിയുണ്ടായിരുന്ന സങ്കല്പം.
ജിന്നിന് പല രൂപങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളാൻ കഴിയും.
പ്രത്യേകിച്ച് പാമ്പ്, പല്ലി, തേൾ തുടങ്ങിയ ഇഴജന്തുക്കളുടെ രൂപങ്ങൾ.
ഈ വിശ്വാസംമൂലമാണ് പാമ്പിന് അറബിഭാഷയിൽ ജിൻ എന്ന പേരുണ്ടായത്.
പുരാതന അറബികൾ ശകുനത്തിലും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു .
അറബികളും കേരളവും ഈ വിഭാഗം പ്രത്യേകം ലേഖനമാക്കി പിരിച്ചെഴുതുന്നതിന് ശുപാർശ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
( ചർച്ച ചെയ്യുക ) അറബ് നൃത്തം - 2007 ലെ ദുബായി ഉത്സവത്തിൽ നിന്നും
ചരിത്രാതീതകാലം മുതൽക്കുതന്നെ കേരളത്തിന്റെ വാണിജ്യവിഭവങ്ങൾ തേടിവന്ന ഫിനീഷ്യരും ഗ്രീക്കുകാരും റോമാക്കാരും അറബികളും എല്ലാം 'മലബാർ'തീരത്തെ പ്രസിദ്ധ തുറമുഖങ്ങളിൽ കപ്പലുകൾ അടുപ്പിച്ചിരുന്നു.
സോളമൻ ചക്രവർത്തിക്കുവേണ്ടി സ്വർണവും വെള്ളിയും ആനക്കൊമ്പും മയിലുകളും കുരങ്ങുകളുമെല്ലാം 'ഓഫീർ' എന്ന തുറമുഖത്തിൽനിന്നും കപ്പൽ കയറ്റിയിരുന്നുവെന്ന് ബൈബിളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.
ഈ 'ഓഫീർ' കേരളത്തിലെ ബേപ്പൂർ ആണെന്നു ചില ചരിത്രകാരന്മാർ വാദിക്കുന്നു. 'പൂവാർ' ആണെന്ന ഒരു വാദഗതിയും ഉണ്ട്.
പല ഗ്രീക്-റോമൻ ചരിത്രകാരന്മാരും കേരളത്തിലെ 'മുസിരിയസി'നെക്കുറിച്ചു പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്ന ഈ കച്ചവടബന്ധത്തിന്റെ ചരിത്രം, ചരിത്രകാരന്മാരുടെ പഠനത്തിനു വിഷയമായിട്ടുണ്ട്.
വിദേശങ്ങളിൽ ഇന്ത്യൻ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ വ്യാപാരവിപണനങ്ങൾ ഗ്രീക്കുകാരെ പിൻതുടർന്ന് അറബികളാണ് ഏറ്റെടുത്തത്.
ഏഡനും ഷഹറും കച്ചവടകേന്ദ്രങ്ങളെന്നതിനു പുറമേ നാവികർക്കു യാത്രാമധ്യേ നങ്കൂരമിട്ടു വിശ്രമിക്കാനുള്ള താവളങ്ങൾകൂടിയായിരുന്നു.
ഈ രണ്ടു കേന്ദ്രങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം അറബികളുടേതായതോടുകൂടി ഇന്ത്യയുമായി, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളവുമായുള്ള വാണിജ്യത്തിന്റെ കുത്തക അവരുടേതായി മാറി.
അറബികളുടെ ആധിപത്യം 16-ാം ശതകം വരെ അഭംഗുരം തുടർന്നിരുന്നു.
അറബിക്കടലിന്റെ അധീശത്വം അവരുടേതായതോടുകൂടി മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളിലും അറബികൾക്കു സ്വാധീനത വർദ്ധിച്ചു.
ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും അറബികളുടെ ചെറിയ സങ്കേതങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്.
വ്യാപാരപ്രതിനിധികളെന്ന നിലയിലായിരുന്നിരിക്കണം ഇവർ ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന തുറമുഖകേന്ദ്രങ്ങളിൽ വാസമുറപ്പിച്ചിരുന്നത്.
ഇസ്ലാംമതാവിർഭാവത്തിനു മുൻപുതന്നെ, ഇത്തരം കേന്ദ്രങ്ങൾ 'ചൗൾ', 'കല്യാൺ', 'സുപാര', 'മലബാർ' എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി തെളിവുകളുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ അക്കാലത്തെ തുറമുഖങ്ങളിൽനിന്ന് അറബി പായ്ക്കപ്പലുകൾ കാലവർഷാരംഭത്തിനു മുൻപ് ചരക്കുകൾ സംഭരിച്ച് പുറപ്പെടുന്ന രംഗങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഒന്നും രണ്ടും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സഞ്ചാരക്കുറിപ്പുകളിലും ചരിത്രവിവരണങ്ങളിലും ഇത്തരം പരാമർശങ്ങൾ കാണാം.
കേരളീയ രാജാക്കന്മാരുടെ വിശ്വസ്തസേവകരും നാവികമേധാവികളും എന്ന നിലയ്ക്ക് അറബികളും അവരുടെ അനുയായികളും കേരളത്തിലെ എല്ലാ പൊതുരംഗങ്ങളിലും അവരുടേതായ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അറബികൾ കച്ചവടം പ്രമാണിച്ച് ഇടപെട്ടത് കേരളത്തിലെ നാടുവാഴികളുമായിട്ടായിരുന്നു.
മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ കോഴിക്കോട് വാണിരുന്ന ഭരണാധികാരി (സാമൂതിരി) ക്കാണ് അറബികളുടെ സഹായംകൊണ്ട് കാര്യമായ നേട്ടമുണ്ടായത്.
സാമൂതിരിയുമായി കച്ചവടബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന അറബികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയാധിപത്യം വിപുലമാക്കുന്നതിൽ വളരെയേറെ സഹായം നല്കി.
കേരളത്തിലെ പ്രമുഖനായ രാജാവാകുവാൻ സാമൂതിരിക്കു സാധിച്ചത് അറബികളുടെ പിൻബലംകൊണ്ടായിരുന്നു.
കോഴിക്കോട് ഒരു തുറമുഖകേന്ദ്രമായി വികസിപ്പിച്ചതും അവരുടെ സേവനത്തിന്റെ ഫലമായിട്ടായിരുന്നു.
പല ചെറുരാജ്യങ്ങളെയും കീഴടക്കുവാൻ അവർ സാമൂതിരിയെ സഹായിച്ചു.
വള്ളുവക്കോനാതിരിയെ കീഴടക്കിയ സാമൂതിരി കേരളത്തിലെ മറ്റു രാജാക്കന്മാരെക്കാൾ പ്രബലനായിത്തീർന്നതും അറബികളുടെ സഹായംമൂലമായിരുന്നു.
-ത്തിൽ കേരളം സന്ദർശിച്ച പോർച്ചുഗീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന ബാർബോസ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് ഇവിടം മുസ്ലിങ്ങളുടെ ഭരണത്തിൻകീഴിലാകാൻ ഇടയുണ്ടെന്നായിരുന്നു.
കേരളത്തിൽ അറബികൾ ഇസ്ലാംമതത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുകയും അനുയായികളെ സമ്പാദിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
മധ്യകേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പല നിർണായകസംഭവങ്ങൾക്കും സാക്ഷ്യം വഹിച്ച കണ്ണൂർ അറയ്ക്കൽ രാജവംശം ഹിജ്റ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതമായി എന്നാണ് കരുതിപ്പോരുന്നത്.
ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യകാലം വരെ മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയ വാണിജ്യരംഗങ്ങളിൽ ഈ രാജവംശം സ്വാധീനം ചെലുത്തി.
അറബിക്കടലിലെ നാവികമേധാവിത്വം പോർച്ചുഗീസുകാലം വരെ അറബികൾക്കായിരുന്നു.
സാമൂതിരിയുടെ നാവികവിഭാഗം ഇവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
കുഞ്ഞാലിമരക്കാർമാരുടെ കാലമായപ്പോഴേക്കും പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവാരംഭിച്ചു.
1500-1600 കാലഘട്ടം പോർച്ചുഗീസുകാരും സാമൂതിരിയുടെ നാവികരും തമ്മിൽ വ്യാപാരക്കുത്തകയ്ക്കുവേണ്ടി നടത്തിയ സമരങ്ങളുടെ കാലമാണ്.
ഇസ് ലാം മതം അറേബ്യയിൽ പ്രചരിക്കുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ അറബികൾ കേരളത്തിലും ഇന്ത്യയുടെ മറ്റു തീരപ്രദേശങ്ങളിലും സിലോണിലും ദക്ഷിണപൂർവേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും കച്ചവടത്തിനുവേണ്ടി എത്തിയിരുന്നു.
എ.ഡി. 7-ാം ശ.
-ത്തിൽ അറബികൾ ഇസ്ലാംമത പ്രചാരണത്തിനുവേണ്ടിയും സഞ്ചാരകൌതുകത്താലും വ്യാപാരാവശ്യാർഥവും വർദ്ധമാനമായ തോതിൽ വിദേശങ്ങളിലേക്കു സഞ്ചരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
അന്നുതന്നെ പ്രസിദ്ധ തുറമുഖങ്ങളുണ്ടായിരുന്ന കേരളത്തിന്റെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ ഇവരുടെ പ്രവർത്തനമേഖലകളായിത്തീർന്നു.
ശ്രീലങ്കയിലെ ആദംമലയിലേക്കു തീർഥാടനത്തിനുവേണ്ടി ഒരു സംഘം അറബികൾ പുറപ്പെട്ടുവെന്നും അവർ യാത്രാമധ്യേ അന്നത്തെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന തുറമുഖപട്ടണമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ഇറങ്ങിയെന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
നാടുവാണിരുന്ന ചേരമാൻ ചക്രവർത്തിയുമായി അവർ സംഭാഷണത്തിലേർപ്പെട്ടുവെന്നും അറേബ്യയെ ആകമാനം കീഴടക്കിയ ഇസ്ലാംമതത്തിന്റെ സാമൂഹികസാമ്പത്തികാശയങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായി തന്റെ അതിഥികളോട് മടക്കയാത്രയിൽ, തന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് ചക്രവർത്തി ആവശ്യപ്പെട്ടുവെന്നും അങ്ങനെ കേരളത്തിന്റെ അവസാന ചക്രവർത്തി തന്റെ രാജ്യം വീതിച്ചുകൊടുത്ത് മക്കയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു എന്നുമുള്ള ഒരു ഐതിഹ്യം നിലവിലുണ്ട്.
പക്ഷേ, ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഇതേപ്പറ്റി അഭിപ്രായഭേദങ്ങളുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ചെറിയ നാടുവാഴികളിൽ  ആരെങ്കിലുമായിരിക്കാം ഈ കഥയിലെ കഥാപുരുഷൻ എന്നു ചിലർ കരുതുന്നു.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാവ് സാമൂതിരി വംശത്തിൽപ്പെട്ട ആരെങ്കിലുമായിരുന്നിരിക്കാൻ ഇടയുണ്ടെന്നാണ് മറ്റു ചിലരുടെ വാദം.
പോർച്ചുഗീസ് സഞ്ചാരിയായ ബാർബോസയും അദ്ദേഹത്തെ പിൻതുടർന്ന് എല്ലാ എഴുത്തുകാരും ചേരമാൻ ചക്രവർത്തിയുടെ മതംമാറ്റവും തജ്ജന്യമായ ഇസ്ലാമിക അതിപ്രസരവും വിവരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.
കേരളത്തിലെ രാജസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവത്തെ പരാമർശിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പലതിലും ചേരമാൻപെരുമാളുടെ മക്കായാത്രയെത്തുടർന്ന് വിഭജിക്കപ്പെട്ടതാണ് ഇവിടത്തെ രാജവംശങ്ങളെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നതും കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഏതായാലും മുഹമ്മദുനബിയുടെ കാലത്തുതന്നെ (570-632) വ്യാപാരികളും സഞ്ചാരികളുമായ അറബികൾ കേരളത്തിലും ഈ പുതിയ മതത്തിനു ബീജാവാപം നടത്തിയിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം എന്നതിൽ തർക്കമില്ല.
കേരളത്തിൽ ആദ്യം വന്ന അറബി മിഷണറിമാർ മാലിക് ഇബ്നുദീനാറും ഷറഫ് ഇബ്നു മാലിക്കും മാലിക് ഇബ്നു ഹബീബും ഇവരുടെ കുടുംബങ്ങളുമായിരുന്നുവെന്നാണു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഇവർ കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച് നാടുവാഴികളുടെ അനുവാദത്തോടും അനുഗ്രഹത്തോടുംകൂടി പല പള്ളികളും നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
മാലിക് ഇബ്നു ദീനാർ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലാണ് ആദ്യം കപ്പലിറങ്ങിയതെന്നും അവിടത്തെ രാജാവിന്റെ സമ്മതത്തോടുകൂടി ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പള്ളിയെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുള്ള ചേരമാൻ ജുമാ മസ്ജിദ് പണികഴിച്ച് അതിന്റെ ആദ്യത്തെ 'ഖാസി'യായെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു.
കുറച്ചുകാലത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹവും മാലിക് ഇബ്നു ഹബീബും അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളും കൂടി കൊല്ലത്തു വരികയും 'തെക്കൻ കോലത്തിരി'യുടെ അനുവാദത്തോടുകൂടി അവിടെ ഒരു പള്ളി ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു.
മാലിക് ഇബ്നുദീനാറിന്റെ പുത്രനായ ഹസനാണ് അവിടെ 'ഖാസി'യായി നിയമിതനായത്.
മൂന്നാമതു നിർമിച്ച പള്ളി ചിറയ്ക്കൽ താലൂക്കിൽ മാടായിയിൽ പഴയങ്ങാടിക്കു സമീപമാണ്; അവിടെ മറ്റൊരു പുത്രനായ അബ്ദുർറഹിമാനെ 'ഖാസി'യായി നിയമിച്ചു.
തുടർന്ന് ബക്കന്നൂർ, മംഗലാപുരം, കാസർകോട് എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് പള്ളികൾ നിർമിച്ചത്.
മാലിക് ഇബ്നു ഹബീബിന്റെ പുത്രന്മാരായ ഇബ്രാഹിം, മൂസാ, മുഹമ്മദ് എന്നിവരെ യഥാക്രമം ഇവിടങ്ങളിൽ 'ഖാസി'മാരായി ചുമതലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ശ്രീകണ്ഠാപുരം പള്ളിയാണ് അടുത്തത്.
അവിടെ മാലിക് ഇബ്നു ദീനാറിന്റെ പുത്രനായ ഉമറാണ് 'ഖാസി'യായി നിയമിതനായത്.
തുടർന്ന് ധർമപട്ടണത്തും പന്തലായിനിയിലും ചാലിയത്തും പള്ളികൾ നിർമ്മിക്കുകയും അവിടങ്ങളിൽ ഹസൻ, മുഹമ്മദ്, താഖിയുദ്ദീൻ എന്നീ പുത്രന്മാരെ യഥാക്രമം 'ഖാസി'മാരായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി പണികഴിക്കപ്പെട്ട പള്ളികൾ ഇവയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല.
ചില പള്ളികളിൽനിന്നും ലഭ്യമായിട്ടുള്ള രേഖകളിൽനിന്നു വ്യക്തമാകുന്നത് മുഹമ്മദുനബിയുടെ കാലത്തുതന്നെ കേരളത്തിൽ ഇസ്ലാംമത പ്രചാരണവും മതപരിവർത്തനവും നടന്നിരുന്നുവെന്നാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ ഇതരഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇസ്ലാമിക പ്രചാരണം കേരളത്തിലാണു കൂടുതൽ ഫലവത്തായത്.
അറബികളുടെ കേരളത്തിലെ ഇസ്ലാമിക പ്രചാരണകേന്ദ്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായിരുന്നത് പൊന്നാനിയായിരുന്നു. 'കൊച്ചുമക്ക' എന്നാണ് ഇവിടം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
കേരളത്തിൽ ആദ്യകാലത്തു കല്ലച്ച് ഉപയോഗിച്ചു മുദ്രണം നടത്തിയിട്ടുള്ള കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.
ഇസ്ലാമിക സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ പ്രബോധനം നടത്തുന്നതിൽ പൊന്നാനി വഹിച്ച പങ്ക് പ്രസ്താവ്യമാണ്.
മതപരിവർത്തനത്തിനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നവരെ അടുത്തകാലം വരെ പൊന്നാനിയിലേക്കു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്.
മതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രാഥമിക പ്രമാണങ്ങൾ പുതുവിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിക്കുകയും അവർക്കു ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ സംബന്ധമായി പരിശീലനം നല്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു സംവിധാനം തയ്യാറാക്കിയതു പൊന്നാനിയിലായിരുന്നു.
മതഗ്രന്ഥങ്ങൾ അച്ചടിച്ചു വില്പന നടത്തുന്ന സമ്പ്രദായം ഇസ് ലാമിക സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കു പ്രചാരം കിട്ടാൻ സഹായകമായി.
അങ്ങനെ കേരളീയ മുസ്ലീങ്ങളുടെ നേതൃത്വം പൊന്നാനിക്കു ലഭിച്ചു.
അറബി വംശജരായ 'മഖ്ദൂം' കുടുംബക്കാരാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഈ നേതൃത്വത്തിന്നവകാശികളായിത്തീർന്നത്.
ചരിത്രകാരനായ ഷെയിഖ് സെയ്നുദ്ദീൻ ഈ കുടുംബത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു.
അറബിയിൽ അദ്ദേഹമെഴുതിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പ്രസിദ്ധ ചരിത്രഗ്രന്ഥമായ തുഹ്-ഫത്തുൽ മുജാഹിദീൻ പതിനെട്ടു ഭാഷകളിലേക്ക് ഇതുവരെ വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കേരളത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ സ്മരിക്കപ്പെടുകയും അർച്ചനകൾ അർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അറബിവംശജരായ ശൈഖ്കളുടെ (വിശുദ്ധന്മാർ) അനവധി ശവകുടീരങ്ങൾ കാണാം.
ശൈഖ്മുഹിയുദ്ദീൻ, കൊണ്ടോട്ടി തങ്ങൾമാർ, മമ്പ്രം തങ്ങൾമാർ തുടങ്ങിയവരെ കബറടക്കിയ ശവകുടീരങ്ങൾ ഇന്നും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളായി മുസ്ലിങ്ങൾ കരുതുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ ചില വ്യതിയാനങ്ങൾ ഇസ്ലാംമതം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവിടത്തെ ജാതിസമ്പ്രദായവും സാമൂഹികാചാരങ്ങളും പരിഷ്കരിക്കുന്നതിൽ അറബികൾ ഒരതിരുവരെ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.
മാറും തലയും മറയ്ക്കുകയെന്ന പരിഷ്കാരവും അതിനു പറ്റിയ വേഷവിധാനങ്ങളും ആവിർഭവിച്ചത് അറബികളുടെ ആഗമനത്തിനുശേഷമാണ് എന്നൊരഭിപ്രായം ഉണ്ട്.
ഈത്തപ്പഴവും കാരയ്ക്കായും മാത്രമല്ല അറബികൾ ഇവിടെ ഇറക്കുമതി ചെയ്തത്.
പുതിയ ആഹാരവിഭവങ്ങളും പാചകസമ്പ്രദായങ്ങളും അവർ കേരളത്തിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു.
സ്വഭാവവൈശിഷ്ട്യംമൂലം അറബികൾക്കും അവരുടെ മതാനുയായികൾക്കും കേരളത്തിലെ ഭരണകർത്താക്കൾ ആദരണീയമായ സ്ഥാനം കല്പിച്ചിരുന്നു.
അറബികളെയും അവരാൽ മതപരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവരെയും 'മാപ്പിളമാർ' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. 'മഹാപിള്ള' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ബഹുമാനപൂർവം അവർക്കു നല്കിയ സ്ഥാനപ്പേരായിരുന്നു ഇതെന്നു ചിലർ വ്യാഖാനിക്കുന്നു.
ക്രിസ്ത്യാനികളെ 'നസ്രാണി മാപ്പിള'മാരെന്നും മുസ്ലിങ്ങളെ 'ജോനക മാപ്പിള'മാരെന്നും പറഞ്ഞുവന്നിരുന്നു.
നസ്രേത്തിൽനിന്നും നസ്രാണി ഉണ്ടായതുപോലെ യവനർ എന്നതിൽനിന്നും ജോനകർ എന്ന സംജ്ഞയും ഉണ്ടായി എന്നൊരു അഭിപ്രായമുണ്ട്.
ഇസ് ലാം മതപ്രചാരണത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ മലയാളം ഒരു സ്വതന്ത്ര ഭാഷയായി വികാസം പ്രാപിച്ചിരുന്നില്ല.
ഈ കാലത്ത് മതപരമായ ആവശ്യങ്ങളെ മുൻനിർത്തി അറബിഭാഷ ഇവിടെ ക്രമേണ പ്രചരിച്ചു.
എങ്കിലും നിഷ്കൃഷ്ട പരിശീലനം കൊണ്ടുമാത്രം സ്വായത്തമാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഈ ഭാഷ ജനസമ്പർക്കത്തിന് ഉതകുംവണ്ണം വേരൂന്നിയില്ല.
തത്ഫലമായി രൂപംകൊണ്ട സങ്കരഭാഷാഭേദങ്ങളാണ് അറബിമലയാളവും അറബിത്തമിഴും.
ജനങ്ങളുടെ ഭാഷ അറബിലിപിയിലെഴുതപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇരുകൂട്ടർക്കും ആശയവിനിമയത്തിനു കൂടുതൽ സൗകര്യം ലഭിച്ചു.
അറബിമലയാളവും തമിഴും പല സാഹിത്യസമ്പത്തുകളും മുസ്ലിങ്ങൾ കേരളത്തിനു സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അറബി-മലയാള സാഹിത്യവും മാപ്പിളപ്പാട്ടുകളും കേരളീയസാഹിത്യസമ്പത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്.
അറബികളുടെ സംഭാവനകളിൽ പ്രധാനമായത് ഇവിടെ വന്നും പോയും കൊണ്ടിരുന്ന സഞ്ചാരികളും പണ്ഡിതന്മാരും എഴുതിയിട്ടുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ്.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവിനു മുൻപുള്ള കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കുവാനുള്ള മാർഗ്ഗം ഇന്നും ഏറെക്കുറെ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ തന്നെ.
കേരളത്തിലെ സാമൂഹികസ്ഥിതിയെയും രാജാക്കന്മാരെയും രാജസ്ഥാനങ്ങളെയും കയറ്റുമതിയെയും ഇറക്കുമതിയെയും വ്യാവസായികസമ്പർക്കങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച് അറബി ചരിത്രകാരന്മാരും ഭൂമിശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും വ്യക്തമായ വിവരണങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
844-48 കാലത്ത് കേരളം സന്ദർശിച്ച അറബി സഞ്ചാരിയാണ് ഇബ്നുഖുർദാദ്ബി; 851-ൽ കേരളത്തിൽ വന്ന സുലൈമാൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രാവിവരണഗ്രന്ഥമായ സിൽസിലത്തുൽ തവാരിഖ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക സ്ഥിതികളെക്കുറിച്ചു പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇതേത്തുടർന്ന് സഞ്ചാരികളും ചരിത്രകാരന്മാരുമായ യാഖൂബീ (875-80), ഇബ്നുൽ ഫക്കീഹ് (903), അബുസൈദ് (950), മസ്ഊദി (943-55), ഇസ്തഖരി (950), ഇബ്നു ഹൌക്കൽ (975), മഖ്ദീസി (985), അൽബീറൂനീ (973-1048), അൽ ഇദ്രീസി (1154), യാഖൂത് (1179-1229), അൽകസ്വീനി (1203-83), ദിവിഷ്ഖി (1325), അബുൽഫിദ (1273-1331), ഇബ്നുബത്തൂത്ത (1355), അബ്ദുർറസാക്ക് (1442) മുതലായ നിരവധി അറബിപണ്ഡിതന്മാർ കേരളം സന്ദർശിച്ചു.
അവരെഴുതിയിട്ടുള്ള സഞ്ചാരക്കുറിപ്പുകളും വിവരണങ്ങളും ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള ഗ്രന്ഥശേഖരങ്ങളിൽ കാണാം.
9 മുതൽ 14 വരെ നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ കേരള ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചറിയാൻ ഈ കൃതികൾ സഹായിക്കുന്നു.
കേരളത്തിൽനിന്നും പ്രസിദ്ധീകൃതങ്ങളായ ഒട്ടേറെ അറബിഗ്രന്ഥങ്ങളുണ്ട്.
അവയിൽ പത്തുകിതാബ്, ഇർശാദ്, അസ്സൈറുവസുലൂക്ക് എന്നിവ കേരളത്തിലെ എല്ലാ അറബിവിദ്യാലയങ്ങളിലും പാഠപുസ്തകങ്ങളാണ്.
അവസാനത്തേതിന്റെ കർത്താവ് ഫക്കീഹ് ഹുസൈൻ ഇബ്നു അഹമ്മദ് ദഹ്ഫത്നീ എന്ന അറബിപണ്ഡിതനാണ്.
അറുന്നൂറുകൊല്ലം മുമ്പ് കേരളത്തിൽ വന്ന ഇബ്നുബത്തൂത്ത ധർമപട്ടണത്തുവച്ച് ഇദ്ദേഹത്തെ കണ്ടതായി രേഖപ്പെടുത്തിയതിൽനിന്ന് ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന അറബിഗ്രന്ഥം ഇതായിരിക്കാമെന്ന് ഊഹിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
അറബിഭാഷയും സാഹിത്യവും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ച കേന്ദ്രവും പൊന്നാനി തന്നെയായിരുന്നു.
അവിടത്തെ ശൈഖ് സെയ്നുദ്ദീനിബിനു അലിയെന്ന വലിയ സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം ആണ് അറബിഗ്രന്ഥകാരന്മാരിൽ അഗ്രഗണ്യൻ.
1468നും 1521നും ഇടയ്ക്ക് ജീവിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം ഇസ്ലാമികലോകത്തെങ്ങും അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പണ്ഡിതനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം എഴുതിയ അറബിഗ്രന്ഥങ്ങൾ താഴെപറയുന്നവയാണ്; (1) മൂർഷിദുത്തുല്ലാബ് (2) സിറാജൂൽഖുലൂബ് (3) ഷംസുൽഹുദാ (4) ഇർശാദുൽ ഖാസീദിൻ (5) തുഹ്ഫത്തുൽ അഹിബ്ബാ (6) ശുഅബ്ല് ഈമാൻ (7) കിഫായത്തുൽ ഫറായിദ് (8) കിതാബുസ് സഫാമിനശിഫാ (9) തസ്ഹീലുൽ കാഫിയ.
മഖ്ദൂമിന്റെ പൗത്രൻ ശൈഖ്സൈനുദ്ദീൻ II ആണ് പ്രസിദ്ധനായ മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥകർത്താവ്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ ഫത്തഹുൽ മു ഈനും തുഹ്ഫത്തുൽ മുജാഹിദീനുമാ ണ്.
ഒന്നാമത്തേത് അറബി രാജ്യങ്ങളിലും ജാവയിലും മറ്റും പ്രചാരമുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ്.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിനു വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ വളരെയുണ്ട്.
സൈനുദ്ദീൻ IIന്റെ സമകാലികനായിരുന്നു ഖാസിമുഹമ്മദ്.
മുഹിയിദ്ദീൻ മാലയും ഫത്തഹുൽമുബീനും ഖാസി എഴുതിയിട്ടുള്ളവയാണ്.
ആദ്യത്തേത് ഒരു ഭക്തികാവ്യവും രണ്ടാമത്തേത് പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ ആഗമനവും അവർ കേരളത്തിൽ നടത്തിയ അക്രമങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ഒരു കൃതിയുമാണ്.
കേരളീയരായ മതപണ്ഡിതന്മാർ പലരും അറബിഭാഷയിൽ ഗ്രന്ഥരചന നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അറബികളുടെ സ്വാധീനം കേരളീയകലകളിലും ശില്പസംവിധാനത്തിലും കാണാൻ കഴിയും.
മുസ്ലിംപള്ളികളും ജാറങ്ങളും (ഖബറുകൾ) കേരളീയ ശില്പകലാമാതൃകയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.
ഇന്നും മുസ്ലിങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്ന പല ദൃശ്യകലകളും നാടൻപാട്ടുകളും സംഗീതരൂപങ്ങളും വൈദേശിക സ്വാധീനം ഉള്ളവയാണ്.
കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരികരംഗത്ത് പല സംഭാവനകളും അറബികൾ നല്കിയിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അറബികൾ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
അറബി ഭാഷയിലെ ക്രിസ്തുമത പദങ്ങൾ
അറബ് ജനതയിലെ പ്രമുഖവും പ്രബലവുമായ മതവിഭാഗം ഇസ്ലാം ആണെങ്കിലും ക്രൈസ്തവരും ധാരാളമായി ഇന്നും മദ്ധ്യപൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങളിൽ ഉണ്ട്.
ലോകത്ത് പല രാജ്യങ്ങളിലായി രണ്ട് കോടിയിൽ പരം അറബ് ക്രൈസ്തവർ ഉള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നു.
ഈജ്പ്ത്,ലെബനോൻ, ബ്രസീൽ,മെക്സികോ, ജോർദാൻ,സിറിയ സുഡാൻ,ഇറാഖ് അമേരിക്ക, കാനഡ, യു.കെ എന്നിവടങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ സാന്നിധ്യം ഇവർ അറിയിക്കുന്നു.
ക്രൈസ്തവമതത്തിന്റെ ആവിർഭാവം മുതൽക്കേ അറബ് ദേശങ്ങളിൽ ക്രൈസ്തവർ ഉണ്ട്.
al-Āb (الآبُ) God the Father al-ʿAhd al-Qadīm (اَلْعَهْد اَلْقَدِيم) അൽ അഹദ് അൽ ഖദീം പഴയ ഉടമ്പടി - Old Testament al-ʿAhd al-Jadīd (اَلْعَهْد اَلْجَدِيد) അൽ അഹദ് അൽ ജദീദ് -പുതിയ ഉടമ്പടി New Testament Allāh (الله) അല്ലാഹ് .
ദൈവം .
ക്രൈസ്തവരും, യഹൂദരും , മുസ്ലീംങ്ങളും ദൈവത്തെക്കുറിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പദം Aiqūna (أَيْقونة)         അയ്കൂന വിഗ്രഹം ബിംബം Icon B Bābā (بَابَا)     ബാബ മാർപ്പാപ്പ Pope ( بِاسْمِ الآبِ وَالاِبْنِ وَالرُّوحِ الْقُدُسِ , ) ബിസ്മി അൽ അബ് വലിബ്നി വൽ റൂഹിൽഖുദ്സി പിതാവിന്റെയും മകന്റെയും പരിശുദ്ധ ആത്മാവിന്റേയും നാമത്തിൽ Brūtistāntī (بْرُوتِسْتَانْتِي) Protestant I ‘Īdu Jamī‘il-Qiddīsīn (عِيدُ جَمِيعِ الْقِدِّيسِين) ഈദുൽ ജാമി അൽഖിദ്ദീസീൻ പുണ്യാളന്മാരുടെ പെരുന്നാൾAll Saints' Day (عِيدُ الْفِصْح) or ഈദുൽ ഫിസ്ഹ് (عِيدُ الْقِيامَة)ഈദുൽ ഖിയാമ ഉയർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് പെരുന്നാൾപെരുന്നാൾ Easter ‘Īdu l-Jasad (عِيدُ ْالجَسَد)     ഈദുൽ ജസദ് ശരീര പെരുന്നാൾ                    The Catholic feast of Corpus Christi ‘Īdu l-Mīlād (عِيدُ الْمِيلاد)   ഈദുൽ മീലാദ് .
ജനന പെരുന്നാൾ                      Nativity of Jesus ‘Īdu ṣ-Ṣu‘ūd (‘Īdu Ṣu‘ūdil-Masīḥ) (عِيدُ الصُّعُود)   ഈദു സുഊദ് ഈദ് സു ഊദ് ഉൽ മസീഹ                         Feast of the Ascension Sabtul-l-Amwāt (سَبْتُ الأَمْوَات)                                    സബ്ത്തുൽ അംവാത്ത് മരണപ്പെട്ടവരുടെ ദിനം all soul's day Injīl (إنجيل) കനീസ(كَنِيسة) Kārdināl (كاردينال) Cardinal Kathūlīkī (كَاثُولِيكِيّ) Catholic Kātidrā'iyyah (كَاتِدْرَائِيَّة) Cathedral al-Kitāb al-Muqaddas (اَلْكِتَاب اَلْمُقَدَّس) Bible (literally "the Holy Scriptures")
അറബി ഭാഷയുടെ റോമൻവൽക്കരണം അറബിക് ഹ്രസ്വ സ്വരാക്ഷരങ്ങളുടെ ـَ ـَ) മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് റോമനൈസേഷൻ കാണിക്കുന്ന Google Ngrams ചാർട്ട്
ـِ ـُ 20-19 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിൽ, مُسْلِم (muslim)ഉം ;مُحَمَّد(muhammad) ഉം ഉദാഹരണങ്ങളായി .
അറബിക് ഭാഷയുടെ റൊമാനൈസേഷൻ എന്നത് ലാറ്റിൻ ലിപിയിൽ എഴുതുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അറബിക് ഭാഷയുടെ ചിട്ടയായ റെൻഡറിങ് ആണ്.
റൊമാനൈസ്ഡ് അറബിക് ഭാഷ വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു, അവയിൽ പേരുകളുടെയും ശീർഷകങ്ങളുടെയും ട്രാൻസ്ക്രിപ്ഷൻ, അറബിക് ഭാഷാ കൃതികളുടെ പട്ടികപ്പെടുത്തൽ, അറബി ലിപിക്ക് പകരം അല്ലെങ്കിൽ അതിനോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഭാഷാ വിദ്യാഭ്യാസം, ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ശാസ്ത്രീയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ ഭാഷയുടെ പ്രാതിനിധ്യം.
ലാറ്റിൻ അധിഷ്‌ഠിത അറബിക്  അക്ഷരമാല പോലെയുള്ള  ഉപയോഗിക്കുന്ന രേഖാമൂലമുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ അനൗപചാരിക മാർഗങ്ങളുമായി വ്യത്യസ്‌തമായ ഈ ഔപചാരിക സംവിധാനങ്ങൾ, പലപ്പോഴും ഡയക്രിറ്റിക്‌സും നിലവാരമില്ലാത്ത ലാറ്റിൻ പ്രതീകങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ലാറ്റിൻ ലിപിയിൽ വിവിധ അറബി ഇനങ്ങൾ റെൻഡർ ചെയ്യുന്നതിലെ അന്തർലീനമായ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് വ്യത്യസ്ത സംവിധാനങ്ങളും തന്ത്രങ്ങളും വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ഇംഗ്ലീഷിലോ മറ്റ് യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളിലോ ഇല്ലാത്ത അറബിക് ശബ്ദങ്ങൾക്കുള്ള ചിഹ്നങ്ങളാണ് ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങൾ; അറബിക് നിശ്ചിത ലേഖനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗങ്ങൾ, അത് എഴുതിയ അറബിയിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ രീതിയിൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ച് സംസാര ഭാഷയിൽ നിരവധി ഉച്ചാരണങ്ങളുണ്ട്.
അറബി ഭാഷാസമരം ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
(മേയ് 2020) ദയവായി യോഗ്യങ്ങളായ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുമുള്ള അവലംബങ്ങൾ ചേർത്ത് ലേഖനം മെച്ചപ്പെടുത്തുക .
കേരളത്തിൽ 1980-ൽ നടന്ന ഒരു ഭാഷാസമരമാണ് അറബിഭാഷാസമരം എന്നറിയപ്പെടുന്നത് .
അറബി/ഉറുദു/സംസ്കൃത ഭാഷാ വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾക്കെതിരായിരുന്നു സമരം, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾക്ക് പുറമെ ആന്റണി കോൺഗ്രസ്, അഖിലേന്ത്യാലീഗ്, ആർഎസ്പി  എന്നിവയും മുന്നണിയിലെ ഘടക കക്ഷികളായിരുന്നു.
1980 ജൂലൈ 30ന് കലക്ട്റേറ്റുകൾ പിക്കറ്റിംഗ് ചെയ്യാനായിരുന്നു മുസ്ലിം ലീഗ് തീരുമാനം.
പിക്കറ്റിംഗും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു നീക്കലും നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ അന്നത്തെ പെരിന്തൽമണ്ണ ഡിവൈഎസ്പി ആയിരുന്ന വാസുദേവമേനോന്റെ പോലീസ് വാഹനം കലക്ടറേറ്റിനു ഉള്ളിലേക്ക് ബലമായി കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും സമരക്കാർ തടയുകയും ചെയ്തതാണ്  പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് തുടക്കം.
രാവിലെ 8.30 ന് മുണ്ടുപറമ്പിലെ കലക്ട്രേറ്റിലേക്കുള്ള മാർച്ച് ആരംഭിച്ചു.
മാർച്ചിന് ശേഷം കലക്ട്രേറ്റ് ഉപരോധം.
അതിന് ശേഷം അറസ്റ്റ് വരിക്കൽ അതായിരുന്നു സമരഭടന്മാരുടെ ലക്ഷ്യം.
പക്ഷേ പതിനൊന്ന് മണിയോടെ പോലീസും നേതാക്കളും സഹകരിച്ച് അറസ്സ് വേഗത്തിലാക്കി അറസ്സ് തുടർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ്   ഒരു കൂട്ടം സമരക്കാർ പോലീസിന് നേരെ അക്രമം അഴിച്ചുവിടുകയും തുടർന്നുണ്ടായ കല്ലേറിൽ ഒരു പോലീസുകാരൻ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു ഈ സംഭവത്തെ തുടർന്ന് നടന്ന  പോലീസ് വെടിവെപ്പിൽ മൈലപ്പുറത്തെ കോതേങ്ങൽ അബ്ദുൽമജീദ് (24) പുത്തൂർപള്ളിക്കലെ കല്ലിടുമ്പിൽ ചിറക്കൽ അബ്ദുറഹിമാൻ (21) കാളികാവിലെ ചേന്നംകുളങ്ങര അബ്ദുല്ല എന്ന കുഞ്ഞിപ്പ (24) എന്നിവർ മരണപ്പെട്ടു .
സമരക്കാരുടെ കല്ലേറിൽ ഒരു പോലീസുകാരൻ (കണ്ണൻ) കൂടി കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്ന് പൊലീസ് ആരോപിക്കുകയും, പിന്നീട് പോസ്റ്റുമോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിൽ അത് ഹൃദയാഘാതം മൂലമാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇരുപതിൽപരം പേർക്ക് വെടിയേറ്റു.
ലാത്തിച്ചാർജ്ജിലും നൂറ് കണക്കിന് പേർക്ക് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റു.
സംസ്ഥാനത്തൊട്ടാകെ ആ ദിവസം പിക്കറ്റിങ് ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും മലപ്പുറത്ത് മാത്രമാണ് സമരം ദാരുണമായി കലാശിച്ചത്.
സമരത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അറബി - ഉർദു അദ്ധ്യാപകർ മാത്രമായിരുന്നു പ്രതിഷേധപരിപാടികളുമായി  മുൻപിലുണ്ടായിരുന്നത്.
എന്നാൽ സമരം മുസ്ലിം സമുദായം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന സി.എച്ച് മുഹമ്മദ് കോയയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തോടെ മുസ്ലിം ലീഗും പോഷക ഘടകങ്ങളും  സമരമേറ്റെടുത്തു.
ഭാഷാവിരുദ്ധപരിഷ്കാരങ്ങൾ പിൻവലിക്കുന്നതുവരെ ഘട്ടംഘട്ടമായിട്ടായിരുന്നു പ്രതിഷേധപരിപാടികൾ.
ഇതിന്റെ ആദ്യപടിയായിട്ടായിരുന്നു കലക്ട്രേറ്റ് പിക്കറ്റിംഗ്.
ഈ സമരത്തിന്റെ പരിസമാപ്തിയായി സർക്കാർ മൂന്നു നിയമങ്ങളും പിൻവലിച്ചു.
സമരകാരണങ്ങൾ വിവാദ പരിഷ്കാരങ്ങൾ
നായനാർ സർക്കാർ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് കൊണ്ടുവന്ന പരിഷ്കാരങ്ങൾ ഭാഷയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനുള്ള ഗൂഢാലോചനയാണെന്നായിരുന്നു ആരോപണം.
അറബി , ഉർദു , സംസ്കൃതം, എന്നീ ഭാഷകൾ പഠിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ സ്കൂളിൽ കെ.ഇ.
ആർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള മികച്ച ക്ലാസ് മുറികൾ ഉണ്ടാവണം, ഭാഷാധ്യാപകർ എസ്.എസ്.എൽ.സി ജയിച്ചിരിക്കണം (ഏഴാം ക്ലാസ് യോഗ്യതയുള്ളവർ അന്ന് ഹിന്ദി പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു) എന്നിവയായിരുന്നു വിവാദ പരിഷ്കാരങ്ങൾ.
അമേരിക്കയുടെ വ്യതിരിക്തത ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/American_exceptionalism ചില പണ്ഡിതർ വാദിക്കുന്നത് "അമേരിക്കക്കാർക്ക് തങ്ങളുടെ രാജ്യം വ്യത്യസ്തമാണെന്ന വിചാരത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായ പരിവർത്തനത്വരയുടെ ബഹിർസ്ഫുരണമാണ്" സ്വാതന്ത്ര്യപ്രതിമ എന്നാണ്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് "അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങൾ വച്ചുനോക്കിയാൽ" വ്യത്യസ്തമാണ് എന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് അമേരിക്കൻ എക്സപ്ഷണലിസം അല്ലെങ്കിൽ അമേരിക്കയുടെ വ്യതിരിക്തത എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
ഈ കാഴ്ച്ചപ്പാടനുസരിച്ച് വിപ്ലവത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച് (രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞനായ സൈമർ മാർട്ടിൻ ലിപ്‌സെറ്റിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ) ആദ്യത്തെ പുതു രാജ്യമായി എന്നതാണ് അമേരിക്കയുടെ വ്യത്യസ്തതയുടെ അടിസ്ഥാന കാരണം.
സ്വാതന്ത്ര്യം, തുല്യത , ഇൻഡിവിജ്വലിസം , റിപ്പബ്ലിക്കനിസം , ജനപക്ഷചിന്ത ഭരണകൂടത്തിന്റെ കൂച്ചുവിലങ്ങില്ലാത്ത സ്വകാര്യ ഇടപാടുകൾക്കുള്ള അനുമതി മുതലായ അമേരിക്കയുടേതു മാത്രമായതുമായ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ (" അമേരിക്കനിസം " വികസിപ്പിച്ചു എന്നതും അമേരിക്കയുടെ വ്യത്യസ്തതയുടെ കാരണമായി പറയപ്പെടുന്നു.
ഈ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളെത്തന്നെ "അമേരിക്കയുടെ വ്യത്യസ്തത" എന്നുവിളിക്കാറുണ്ട്
ഈ പദം മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ ഉയർന്നവരാണ് അമേരിക്കക്കാർ എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും മിക്ക നവയാധാസ്ഥിതികരും അമേരിക്കയിലെ യാധാസ്ഥിതികരായ എഴുത്തുകാരും ഈ തോന്നലുണ്ടാക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ഈ പദപ്രയോഗം നടത്തുന്നത്.
ഇവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിളിലെ " കുന്നിൻ മുകളിലെ തിളങ്ങുന്ന പട്ടണത്തെപ്പോലെയാണ് ".
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ മറ്റു രാജ്യങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ചരിത്രപ്രമായ ശക്തികളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമാണെന്നാണ് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ വ്യതിരിക്തമാണ് എന്ന സിദ്ധാന്തം ആദ്യമായി ഉന്നയിച്ചത് (1831-ലും 1840-ലും) അലക്സിസ് ഡെ ടോക്‌വിൽ എന്നയാളാണ്.