smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ISBN 0-03-057058-1 Levi, Primo (1947).
If This Is a Man .
First published in Italy in 1947, first translated into English 1958 Muller, Filip Eyewitness Auschwitz: Three Years in the Gas Chambers .
Ivan R Dee Inc, 1999 ISBN 1-56663-271-4 van Pelt, Robert Jan. The Case for Auschwitz: Evidence from the Irving Trial .
Indiana University Press, 2002.
ISBN 0-253-34016-0 Pilecki, W. (Translated by Jarek Garlinski) The Auschwitz Volunteer: Beyond Bravery .
Aquila Polonica, 2012.
ISBN 978-1-60772-010-2 , ISBN 978-1-60772-009-6 പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Auschwitz-Birkenau Memorial and Museum Auschwitz Jewish Center Archived 2008-05-30 at the Wayback Machine .
in Oświęcim Holocaust Survivors and Remembrance Project Remember.org Holocaust library Auschwitz-Birkenau photographs by Bill Hunt "Under the Nazis" on the BBC website United States Holocaust Memorial Museum website Simon Wiesenthal Center website "The Auschwitz Album" Archived 2018-07-17 at the Wayback Machine .
– online exhibition from Yad Vashem "Architecture of Murder: The Auschwitz-Birkenau Blueprints" – online exhibition from Yad Vashem "Gases" Auschwitz concentration camp എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
വിക്കിവൊയേജിൽ നിന്നുള്ള ഓഷ്‌വിറ്റ്സ് തടങ്കൽപ്പാളയം യാത്രാ സഹായി
കാത്‌ലീൻ മേരി ഡ്രൂ-ബേക്കർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Kathleen_Mary_Drew-Baker
കാത്‌ലീൻ മേരി ഡ്രൂ-ബേക്കർ (6 നവംബർ 1901 - സെപ്റ്റംബർ 14, 1957) ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ കടൽപ്പായൽ പോർഫിറ ലാസിനിയാറ്റ ( നോറി ) യെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണത്തിന് പേരുകേട്ട ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ഫൈക്കോളജിസ്റ്റായിരുന്നു .
ഇത് വാണിജ്യ കൃഷിയിൽ ഒരു വഴിത്തിരിവിന് കാരണമായി.
കാത്‌ലീൻ ഡ്രൂ-ബേക്കറിന്റെ ശാസ്ത്രീയ പാരമ്പര്യം ജപ്പാനിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
അവിടെ അവരെ കടലിന്റെ മാതാവ് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു.
അവരുടെ പ്രവർത്തനം എല്ലാ വർഷവും ഏപ്രിൽ 14 ന് ആഘോഷിക്കുന്നു.
1963-ൽ ജപ്പാനിലെ കുമാമോട്ടോയിലെ ഉട്ടോയിലെ സുമിയോഷി ദേവാലയത്തിൽ അവർക്കായി ഒരു സ്മാരകം സ്ഥാപിച്ചു.
1901 നവംബർ 6 ന് ലങ്കാഷെയറിലെ ലീയിൽ വാൾട്ടർ, അഗസ്റ്റ കരോലിൻ ഡ്രൂ എന്നിവരുടെ മൂത്ത മകളായി കാത്‌ലീൻ മേരി ഡ്രൂ ജനിച്ചു.
സാലിസ്ബറിയിലെ ബിഷപ്പ് വേഡ്സ്വർത്ത് സ്കൂളിൽ പഠിച്ച അവർ മാഞ്ചസ്റ്റർ സർവകലാശാലയിൽ സസ്യശാസ്ത്രം പഠിക്കാൻ കൗണ്ടി മേജർ സ്കോളർഷിപ്പ് നേടി.
ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ബഹുമതികളോടെ 1922-ൽ ബിരുദം നേടിയ അവർ പിന്നീട് എംഎസ്‌സിക്ക് പഠിച്ചു, 1923-ൽ ബിരുദം നേടി.
.1939-ൽ അവർക്ക് അതേ സ്ഥാപനത്തിൽ നിന്ന് ഡിഎസ്‌സി (ഉയർന്ന ഡോക്ടറേറ്റ്) ലഭിച്ചു.
ഡോ. ഡ്രൂ-ബേക്കർ തന്റെ അക്കാദമിക് ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും മാഞ്ചസ്റ്റർ സർവകലാശാലയിലെ ക്രിപ്റ്റോഗാമിക് സസ്യശാസ്ത്ര വിഭാഗത്തിൽ ചെലവഴിച്ചു, 1922 മുതൽ 1957 വരെ സസ്യശാസ്ത്രത്തിലും ഗവേഷകനും ലക്ചററായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
കോമൺ‌വെൽത്ത് ഫെലോഷിപ്പ് നേടിയ ശേഷം 1925 ൽ ബെർക്ക്‌ലിയിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിൽ രണ്ടുവർഷം ജോലി ചെയ്തു.
ബൊട്ടാണിക്കൽ സാമ്പിളുകൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനായി ഹവായ് വരെ യാത്ര ചെയ്തു.
കാത്‌ലീൻ 1928-ൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ അക്കാദമിക് ഹെൻറി റൈറ്റ്-ബേക്കറിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളെ ജോലിക്കെടുക്കരുതെന്ന നയമുള്ള യൂണിവേഴ്സിറ്റി അവളെ പുറത്താക്കി.
1922-ൽ ഡ്രൂ-ബേക്കറിന് ആഷ്ബേൺ ഹാൾ റിസർച്ച് സ്‌കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചു.
പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ ബോട്ടണി ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ സ്റ്റാഫിൽ ചേർന്നു.
യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ലബോറട്ടറി ഓഫ് ക്രിപ്‌റ്റോഗാമിക് ബോട്ടണിയിൽ റിസർച്ച് ഫെലോഷിപ്പ് ലഭിച്ചു.
വാണിജ്യ കടൽപ്പായൽ കൃഷിയെ സഹായിക്കുന്ന ഗവേഷണം
ഡ്രൂ-ബേക്കർ ഒരിക്കലും ജപ്പാനിലേക്ക് പോയിട്ടില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ അക്കാദമിക് ഗവേഷണം രാജ്യത്തെ വാണിജ്യ നോറി ഉൽപാദനത്തിന്റെ വികസനത്തിന് ശാശ്വത സംഭാവന നൽകി.
ഡ്രൂ-ബേക്കർ ചുവന്ന ആൽഗയായ പോർഫിറ അമ്പിളികാലിസ്ന്റെ ജീവിതചക്രം പഠിക്കുകയും നേച്ചറിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു അക്കാദമിക് പ്രബന്ധത്തിൽ ഡ്രൂ-ബേക്കർ തന്റെ ഗവേഷണം വിശദീകരിച്ചു.
മൈക്രോസ്കോപ്പിക് കോങ്കോസെലിസ് ഘട്ടത്തിൽ, ചുവന്ന ആൽഗകളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ടാക്സോഡോണ്ടകളും ബിവാൾവ് ഷെല്ലുകളും ഒരു അവശ്യ ഹോസ്റ്റ് അന്തരീക്ഷം നൽകുന്നു എന്നതാണ് അവരുടെ നിർണ്ണായക കണ്ടെത്തൽ.
Nori cultivation Mie Prefecture , Japan
ഡ്രൂ-ബേക്കറിന്റെ അന്വേഷണം ഉടൻ തന്നെ ജാപ്പനീസ് ഫൈക്കോളജിസ്റ്റ് സോകിച്ചി സെഗാവ വായിക്കുകയും ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഡ്രൂ-ബേക്കറിന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ജാപ്പനീസ് നോറി കടൽപ്പായലിൽ പ്രയോഗിച്ചു.
സുഷിയിലും മറ്റ് ജാപ്പനീസ് ഭക്ഷണരീതികളിലും ഇതിന്റെ ഉപയോഗം വ്യാപകമായി അറിയപ്പെടുന്നു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ജപ്പാനിൽ നോറി വാണിജ്യപരമായി വിളവെടുത്തിരുന്നുവെങ്കിലും, എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവചനാതീതമായ വിളവെടുപ്പുകളാൽ പ്രത്യേകിച്ചും ചുഴലിക്കാറ്റിൽ നിന്നുള്ള നാശനഷ്ടങ്ങളും തീരദേശ ജലത്തിലെ മലിനീകരണവും മൂലം കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇതിനകം 1953 ആയപ്പോഴേക്കും ഫുസാവോ ഓട്ടയും മറ്റ് ജാപ്പനീസ് സമുദ്ര ജീവശാസ്ത്രജ്ഞരും കൃത്രിമ വിത്ത് വിദ്യകൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിരുന്നു.
ഇത് ഉൽ‌പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ജാപ്പനീസ് കടൽപ്പായൽ വ്യവസായത്തിൽ ഉൽ‌പാദനത്തിൽ ഗണ്യമായ വർദ്ധനവിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്തു.
ജാപ്പനീസ് അക്വാകൾച്ചറിനുള്ള സംഭാവനകളുടെയും നോറിയുടെ വാണിജ്യ ഉൽപാദനത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിലെ പങ്കിന്റെയും ബഹുമാനാർത്ഥം, ജപ്പാനിലെ മദർ ഓഫ് സീ എന്നായിരുന്നു അവരെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
1953 മുതൽ ജപ്പാനിലെ കുമാമോട്ടോയിലെ ഉട്ടോ നഗരത്തിൽ വാർഷിക "ഡ്രൂ ഫെസ്റ്റിവൽ" ആഘോഷിക്കുന്നു.
അവിടെ അവർക്ക് ഒരു ദേവാലയവും സ്ഥാപിച്ചു.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Portrait photograph Uto City official webpage (in Japanese, archived at the Internet Archive ) BBC Radio 4 Program The Mother of The Sea Finding Nori — How an unpaid UK researcher saved the Japanese seaweed industry
ആൽബെർട് ഫ്രാൻസിസ് ബ്ലേക്കെഷ്ലി
ഒരു അമേരിക്കൻ സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ആൽബർട്ട് ഫ്രാൻസിസ് ബ്ലേക്കെഷ്ലീ (നവംബർ 9, 1874 - നവംബർ 16, 1954).
വിഷം നിറഞ്ഞ ജിംസൺവീഡ് സസ്യത്തെക്കുറിച്ചും ഫംഗസിന്റെ ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ചും നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഫാർ ഈസ്റ്റ് പണ്ഡിതനായ ജോർജ്ജ് ഹബാർഡ് ബ്ലേക്കെഷ്ലീയുടെ സഹോദരനാണ് ഇദ്ദേഹം.
1902 ൽ ജർമ്മനിയിൽ ലീപ്സിഗ് സർവകലാശാലയിൽ പഠിച്ചു.
ന്യൂയോർക്കിലെ ജെനെസോയിൽ ജനിച്ച ബ്ലെയ്ക്ക്സ്ലി 1896 ൽ വെസ്ലിയൻ സർവകലാശാലയിൽനിന്ന് ബിരുദം നേടി.
1900 ൽ ഹാർവാർഡ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും 1904 ൽ ഡോക്ടറേറ്റും നേടി.
1904 മുതൽ 1906 വരെ ജർമ്മനിയിലെ ഹാലി-വിറ്റൻബർഗ് സർവകലാശാലയിലും അദ്ദേഹം പഠിച്ചു.
ഡാറ്റുറ , ജിംസൺവീഡ്, ഗവേഷണം
തന്റെ ജനിതക ഗവേഷണത്തിനായി ജിംസൺവീഡ് സസ്യത്തെ ഒരു മാതൃകാ ജീവിയായി ബ്ലേക്കെഷ്ലീ ഉപയോഗിച്ചു.
ക്ലോച്ചിസൈൻ ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ ക്രോമസോമുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചു.
ഇത് കൃത്രിമ പോളിപ്ലോയിഡുകളും അനിയുപ്ലോയിഡുകളും നിർമ്മിക്കുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച്  തുടർഗവേഷണങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ മേഖല തുറന്നുതന്നു.
പോളിപ്ലോയ്ഡിയിലും ഒറ്റക്കുള്ള ക്രോമോസോമുകളിലും ഉള്ള ഫിനോടൈപ്പിക് ഇഫക്ടുകൾ പഠിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഗവേഷണ മേഖല ഇത് തുറന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രൊഫസർഷിപ്പ് കണക്റ്റിക്കട്ട് അഗ്രികൾച്ചറൽ കോളേജിലായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ അത് കണക്റ്റിക്കട്ട് സർവകലാശാല എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1915 ൽ അദ്ദേഹത്തെ കാർനെഗീ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ നിയമിച്ചു, ഒടുവിൽ അതിന്റെ ഡയറക്ടറായി.
1941 ൽ കാർനെഗീ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷനിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച അദ്ദേഹം സ്മിത്ത് കോളേജിൽ പ്രൊഫസർഷിപ്പ് സ്വീകരിച്ച് അക്കാദമിയിലേക്ക് മടങ്ങി.
അവിടെ അദ്ദേഹം ജിംസൺവീഡിനെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണം നടത്തി.
തിരഞ്ഞെടുത്ത കൃതികൾ അവലംബങ്ങൾ ബ്ലേക്ക്‌സ്ലീ, ആൽബർട്ട് ഫ്രാൻസിസ് (2005) എൻ‌സൈക്ലോപീഡിയ ബ്രിട്ടാനിക്ക .
എൻ‌സൈക്ലോപീഡിയ ബ്രിട്ടാനിക്ക ഓൺ‌ലൈനിൽ നിന്ന് ഡിസംബർ 1, 2005 ന് ശേഖരിച്ചത് ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ആരാണ് , 1909, പേ.
Google പുസ്തക തിരയലിൽ നിന്ന്.
എം.ആർ.ഐ. സ്കാൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Magnetic_resonance_imaging
എം.ആർ.ഐ സ്കാൻ ( Magnetic resonance imaging / മാഗ്നെറ്റിക് റെസൊണൻസ് ഇമേജിങ് ( MRI )) അഥവാ കാന്തിക അനുരണന ചിത്രീകരണം എന്നത് ശരീരത്തിലെ ആന്തരാവയവങ്ങളുടെ ഘടനയും പ്രവർത്തനവും പകർത്തിയെടുക്കാനുള്ള ഒരു സ്കാനിംഗ് രീതിയാണ്.
മറ്റു സ്കാനിങുകളെപ്പോലെ ആരോഗ്യ പരമായ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും സൃഷ്ടിക്കാത്ത ഒരു സ്കാനിംഗ് രീതിയാണ് ഇത്.
ഹാനികരമായേക്കാവുന്ന വികിരണങ്ങളൊന്നും തന്നെ ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
ക്യാൻസർ പോലെയുള്ള രോഗങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനും കൂടുതൽ കൃത്യതയാർന്ന രോഗനിർണ്ണയം നടത്താനും എം.ആർ.ഐ. സ്കാനിംഗ് അവസരമൊരുക്കുന്നു.
അതിശക്തമായ ഒരു കാന്തികമണ്ഡലം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്താണ് സ്കാനിങ് നടത്തുന്നത്.
പേശികൾ, സന്ധികൾ, അസ്ഥികൾ, ഞരമ്പുകൾ, സുഷുമ്‌ന, കശേരുക്കൾ, മൃദുകലകൾ, രക്തവാഹിനികൾ തുടങ്ങി ശരീരത്തിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളുടെയും എം.ആർ.ഐ. പരിശോധന ഇന്ന് സാധ്യമാണ്.
ഉന്നതശ്രേണിയിലുള്ളതും കൂടുതൽ കാന്തികശക്തിയുമുള്ള 1.5/3/7 ടെസ്‌ല എം.ആർ.ഐ. മെഷീനുകളിലാണ് ഇതിനുകഴിയുക.
തലച്ചോറ്, നട്ടെല്ല്, വയറ്, കഴുത്ത്, വസ്തിപ്രദേശം എന്നിവയുടെ പരിശോധനകൾക്ക് എം.ആർ.ഐ. കൂടുതൽ ഗുണകരമാണ്.
എം.ആർ.ഐ മെഷീനുകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദം ചിലർക്ക് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കിയേക്കാം.
അതുപോലെ അതിൽ ഒരു നീണ്ട, ഇടുങ്ങിയ വളരെയധികം സമയം കിടക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്നതിനാൽ ചിലർക്ക് ക്‌ളൗസ്‌ട്രോഫോബിയ(Claustrophobia) പോലെയുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാം.
ഹൃദയപ്രവർത്തനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പേസ്‌മേക്കർ , അസ്ഥികളിൽ ശസ്ത്രക്രിയാനന്തരം ഘടിപ്പിക്കുന്ന ഇംപ്ലാന്റുകൾ, ഇൻഫ്യൂഷൻ കത്തീറ്ററുകൾ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിക്കുന്ന രോഗികളെ എം.ആർ.ഐ. സ്‌കാൻ ചെയ്യുവാൻ പാടില്ല.
എം.ആർ.ഐ മെഷീനുകളിൽ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ശക്തിയേറിയ കാന്തികമണ്ഡലവും റേഡിയോപൾസുകളും ഈ ഉപകരണങ്ങളുമായി പ്രതിപ്രവർത്തിയ്ക്കുന്നതാണ് ഇതിനുള്ള കാരണം.
അപകടകരമാണെന്ന് ഇതുവരെ  തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും ഗർഭിണികളിലും എം.ആർ.ഐ സ്കാൻ പൊതുവേ നടത്താറില്ല.
ശക്തമായ കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ചില തരം അണുകേന്ദ്രങ്ങൾ പ്രത്യേക ആവൃത്തിയുള്ള റേഡിയോതരംഗങ്ങളുടെ പ്രഭാവത്താൽ ആ തരംഗങ്ങളിൽ നിന്നും ഊർജ്ജം സ്വീകരിയ്ക്കുകയും ചില കാന്തിക സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശരീരത്തിൽ ധാരാളമുള്ള ജലം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയുടെ തന്മാത്രകളിലെ ഹൈഡ്രജൻ അണുകേന്ദ്രങ്ങൾ ഇത്തരം കാന്തികപ്രഭാവം കാണിയ്ക്കുന്നവയാണ്.
ശരീരത്തിനുചുറ്റും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള ചില ആന്റിനകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ കാന്തികപ്രഭാവം അളന്നെടുത്ത്‌ ശരീരത്തിലെ ഇത്തരം തന്മാത്രകളുടെ വിതരണം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ജലം, കൊഴുപ്പ് തുടങ്ങിയ തന്മാത്രകളുടെ ആധിക്യമുള്ള മൃദുപേശികളുടെ(soft tissue) ഇമേജുകൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനാണ് എം.ആർ.ഐ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്.
അസ്ഥികളുടെയും മറ്റും ഇമേജുകൾ വ്യക്തമായി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന സി.ടി സ്കാനിങ്ങിന് പൂരകമായാണ് എം.ആർ.ഐ പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്നത്.
അണുകേന്ദ്രങ്ങളുടെ കാന്തികമണ്ഡലവുമായുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ വളരെക്കാലം മുൻപ് തന്നെ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
1950-ൽ എർവിൻ ഹാൻ ഇതിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് സഹായകമായ ഫ്രീ ഇൻഡക്ഷൻ ഡീകെ , സ്പിൻ എക്കോ എന്നീ രണ്ടു പ്രതിഭാസങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ഹെർമാൻ കാർ, വ്ലാഡിസ്ലാവ് ഇവാനോവ്, ജെയ് സിങ്ങർ തുടങ്ങിയ പല ശാസ്ത്രജ്ഞർ എം.ആർ.ഐ സ്കാനറിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ പല ഘടകങ്ങളുടെയും ആശയങ്ങളുടെയും കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ നടത്തി.
1971-ൽ പോൾ ലൗറ്റർബർ എന്ന അമേരിക്കൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആണ് ആദ്യ എം.ആർ.ഐ ചിത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
വെള്ളം നിറച്ച രണ്ടു കുപ്പികളുടെ ചിത്രം അദ്ദേഹം മൂന്നു മാനങ്ങളിലും ഉള്ള ഗ്രേഡിയന്റുകളും , തുടർന്നുള്ള ബാക് പ്രോജെക്ഷൻ രീതിയും ഉപയോഗിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു.
1973-ൽ ഇത് നേച്ചർ മാസികയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ജീവനുള്ള ജീവികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയും 1974 ഒരു എലിയുടെ തൊണ്ടയുടെ ചിത്രം നേച്ചർ മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യകാലത്തു അദ്ദേഹം ഈ പുതിയ ഇമേജിങ് രീതിയെ സോയ്ഗ്മാറ്റോഗ്രാഫി എന്നാണ് വിളിച്ചത്.
തുടർന്ന് ഇതിന് എൻ.എം.ആർ. ഇമേജിങ് എന്ന പേര് സിദ്ധിച്ചു.
എഴുപതുകളുടെ രണ്ടാംപകുതിയിൽ ലൗറ്റർബറും, പീറ്റർ മാൻസ്ഫീൽഡ് എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനും ചേർന്ന് എക്കോ-പ്ലാനർ ഇമേജിങ് ടെക്‌നിക് എന്ന എം.ആർ.ഐ സീക്വെൻസ് കണ്ടുപിടിച്ചു.
ഇവരുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾക്ക് 2003-ലെ ഫിസിയോളജി, മെഡിസിൻ ശാഖകളിലെ നോബൽ സമ്മാനം ഇവർക്കു ലഭിച്ചു.
പ്രവർത്തനരീതി പുരസ്സരണത്തിലുള്ള പ്രോട്ടോൺ.
കാന്തികമണ്ഡലത്തിന്റെ പ്രഭാവമാണ് പുരസ്സരണത്തിന് കാരണം.
ശക്‌തിയേറിയ ഈ കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ കുറെ എണ്ണം പ്രോട്ടോണുകൾ കാന്തികമണ്ഡലത്തിന് നേരെയും കുറെ എണ്ണം എതിരായും നിൽക്കുന്നു.
കാന്തികമണ്ഡലത്തിന് നേരെ നിൽക്കുന്ന എണ്ണം എതിരെ നിൽക്കുന്നവയെക്കാൾ അല്പം കൂടുതൽ ആയിരിയ്ക്കും.
അധികമായുള്ള ഈ പ്രോട്ടോണുകൾ ഈ മേഖലയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ കാന്തികശക്തി നൽകുന്നു.
ചുറ്റുമുള്ള കാന്തികമണ്ഡലവുമായി തട്ടിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇത് വളരെ നിസ്സാരമാണെങ്കിലും ഈ കാന്തികപ്രഭാവം അളന്നെടുക്കാൻ സാധിച്ചാൽ ഇവയിലെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ ഒരു കണക്ക് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ സാധിയ്ക്കും.
എം.ആർ.ഐ സ്കാനിങ് നടത്തുന്നതിന്റെ ഭൗതികരീതി വിവരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ജലാംശം, കൊഴുപ്പ് എന്നീ ഘടകങ്ങളിൽ ഉള്ള ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റങ്ങളുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ ഒരു പ്രോട്ടോൺ ആണുള്ളത്.
ശരീരത്തിന്റെ ഒരോ ചെറിയ അംശത്തിലും (ഇതിനെ ഒരു വോക്സെൽ (voxel) എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു) ഇത്തരം അനേക ദശലക്ഷം പ്രോട്ടോണുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.
ഈ പ്രോട്ടോണുകൾക്ക് സ്പിൻ എന്ന ഒരു ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്കൽ സ്വഭാവം ഉണ്ട്(ഇതിനെ ഭ്രമണം എന്ന് വിളിയ്ക്കാമെങ്കിലും ശരിയ്ക്കും നമ്മൾ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്ന തരം ഭൗതികഭ്രമണമല്ല ഇത്.) ഈ സ്പിൻ'ന്റെ ദിശ മുകളിലേയ്ക്കോ താഴേയ്‌ക്കോ ആകാം.
ഇവയുടെ ദിശയ്ക്കനുസൃതമായി അവയ്‌ക്കൊരു കാന്തികസ്വഭാവം ഉണ്ടാകും.
അതായത് ഓരോ പ്രോട്ടോണും ഒരു കാന്തം പോലെ പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്നു.
പൊതുവെ ഒരു വോക്സെലിൽ ഉള്ള പ്രോട്ടോണുകൾ പല ദിശകളിൽ സ്പിൻ ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവയുടെ കാന്തികദിശകളും പല വഴിയ്ക്കായിരിയ്ക്കും.
അതിനാൽ അവയുടെ കാന്തികസ്വഭാവങ്ങൾ പരസ്പരം ക്യാൻസൽ ചെയ്തു പോകുന്നു.
അതിനാൽ ആ വോക്സെലിന് ആകെ നോക്കുമ്പോൾ കാന്തികസ്വഭാവം ഒന്നും കാണില്ല.
എന്നാൽ ഒരു ശക്തിയേറിയ കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ സ്കാൻ ചെയ്യേണ്ട ആളെ ആദ്യം കിടത്തുമ്പോൾ അയാളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വോക്സെലുകളിലെയും പ്രോട്ടോൺ-കാന്തങ്ങൾ പുറമെയുള്ള കാന്തികമണ്ഡലത്തിന് സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഇവയിൽ ഏതാണ്ട് പകുതി എണ്ണം പ്രോട്ടോണുകൾ കാന്തികമണ്ഡലത്തിന്റെ ഉത്തരധ്രുവത്തിന് നേരെയും മറ്റുള്ളവ ദക്ഷിണധ്രുവത്തിന് അഭിമുഖമായും നിലകൊള്ളുന്നു.
എന്നാൽ ഇവയുടെ അളവിൽ ഒരു ചെറിയ വ്യത്യാസം കാണുന്നു.
അതായത് കാന്തികമണ്ഡലത്തിന്റെ ഒരു ധ്രുവത്തിന് നേരെ വളരെ ചെറിയ എണ്ണം പ്രോട്ടോണുകൾ കൂടുതലായി തിരിഞ്ഞുനിൽക്കും.
അതിനാൽ ഈ സമയത്ത് ഓരോ വോക്സെലിനും വളരെ ചെറിയ ഒരു അളവ് കാന്തശക്തി കൈവരുന്നു.
ഓരോ വോക്സിലിനുമുള്ള ഈ ചെറിയ കാന്തികശക്തി അവയിലെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിന് ആനുപാതികമായിരിയ്ക്കും.
ഈ കാന്തികശക്തി എത്രയുണ്ട് എന്ന് അളന്നെടുത്താൽ ആ വോക്സെലിലെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണവും തൽഫലമായി അവയിലെ ജലാംശം, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയുടെ അളവും കണ്ടുപിടിയ്ക്കാം.
ഇത് അളന്നെടുക്കാനായി ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അധികമുള്ള ഈ പ്രോട്ടോണുകളെ പുറത്തു നിന്നും കൂടുതൽ ഊർജ്ജം നൽകി മറുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിയ്ക്കുന്നു.
ഈ കൂടുതലായുള്ള ഊർജ്ജം അവയിൽ ശേഖരിച്ചു വെച്ചാണ് അവ മറുവശത്തേയ്ക്ക് തിരിയുന്നത്.
പുറത്തുനിന്നുള്ള ഈ ഊർജ്ജം നിൽക്കുമ്പോൾ അവ സംഭരിച്ചുവെച്ചിട്ടുള്ള ഊർജ്ജം പുറത്തേയ്ക്ക് വിടുകയും തിരിയെ പഴയ ദിശയിലേക്ക് തന്നെ തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ പുറത്തുവരുന്ന ഊർജ്ജത്തിന്റെ അളവ് അളന്നെടുത്ത് ഓരോ വോക്സെലിലും എത്ര പ്രോട്ടോണുകൾ ഉണ്ടെന്നു കണക്കാക്കാവുന്നതാണ്.
ഇത് ഭൗതികമായി ചെയ്തെടുക്കാനായി സ്പിന്നിന് പുറമെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ പുരസ്സരണം എന്ന പ്രതിഭാസത്തെക്കൂടി ആശ്രയിയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഈ ചെറിയ പ്രോട്ടോൺ കാന്തങ്ങൾ അവയുടെ സ്പിൻ അച്ചുതണ്ടിന് ചുറ്റും ഒരു നിശ്ചിത ആവൃത്തിയിൽ പുരസ്സരണം ചെയ്യുക കൂടി ഉണ്ടാകും.
ഇതേ സമയം ഇവയുടെ ദിശയ്ക്ക് ലംബമായി അതേ ആവൃത്തിയിൽ സ്കാനെറിൽ നിന്നും ഒരു റേഡിയോ പൾസ്‌ പുറപ്പെടുവിയ്ക്കുന്നു.
ഈ റേഡിയോ പൾസുമായി അനുരണനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന പ്രോട്ടോൺ കാന്തങ്ങൾ അവയിൽ നിന്നുള്ള ഊർജ്ജം സ്വീകരിച്ച്‌ തങ്ങളുടെ ദിശ മാറ്റി സ്പിൻ ചെയ്യുന്നു.
(ഒരു ഊഞ്ഞാലിനെ ആട്ടാനായി നമ്മൾ ഊർജ്ജം പ്രയോഗിയ്ക്കുമ്പോൾ ആ ഊഞ്ഞാലിന്റെ സ്വാഭാവികആവൃത്തിയിൽ നമ്മുടെ കൈകൾ ഊർജ്ജം പുറപ്പെടുവിയ്ക്കുമ്പോൾ ആണ് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജത്തിൽ ഊഞ്ഞാലിനെ ചലിപ്പിയ്ക്കാൻ കഴിയുക എന്നോർക്കുക. ഇവിടെ ഊഞ്ഞാലും നമ്മുടെ കൈകളും അനുരണനത്തിലാണെന്ന് പറയാം.) റേഡിയോ പൾസ്‌ നിൽക്കുമ്പോൾ അവ സ്വീകരിച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ള ഊർജ്ജം തിരികെ റേഡിയോ ആവൃത്തിയിൽ പുറത്തുവിടുന്നു.
ഈ ഊർജ്ജം പൊതുവെ ഓരോ വോക്സെലിലും അടങ്ങിയിട്ടുള്ള പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിന് അനുപാതത്തിൽ ആയിരിയ്ക്കും.
ശരീരത്തിന് പുറത്തുവെച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു ആന്റീന ഉപയോഗിച്ച് ഈ റേഡിയോ സിഗ്നലുകളെ പിടിച്ചെടുത്ത് അവ പുറപ്പെട്ട സ്ഥാനത്തിന് അനുസരിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തി വെയ്ക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ വോക്സെലുകളിലെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ വിതരണം നിശ്ചയിയ്ക്കുന്നതിലൂടെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഇമേജ് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ സാധിയ്ക്കും.
ഇതിനെ പ്രോട്ടോൺ ഡെൻസിറ്റി വെയ്റ്റഡ് ഇമേജ് എന്ന് പറയുന്നു.
പൂർവസ്ഥിതി പ്രാപിയ്ക്കാനുള്ള പ്രോട്ടോണുകളുടെ കഴിവ് അവ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള തന്മാത്രകളുടെ സ്വഭാവത്തെ അനുസരിച്ചു ഇരിയ്ക്കുന്നു.
ജലം, കൊഴുപ്പ് തുടങ്ങിയ ശരീരഘടകങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള പ്രോട്ടോണുകൾ വ്യത്യസ്ത വേഗതകളിലാണ് റേഡിയോ പൾസ്‌ നിറുത്തിയാൽ പൂർവസ്ഥിതിയെ പ്രാപിയ്ക്കുക.
ഇതിനനുസരിച്ച് T 1 {\displaystyle T_{1}} -വെയ്റ്റഡ്, T 2 {\displaystyle T_{2}} -വെയ്റ്റഡ് എന്നീ രണ്ടു തരം എം.ആർ ഇമേജുകൾ കൂടെ ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാവുന്നതാണ്.
ഇമേജ് എടുക്കേണ്ട ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗം, ഇമേജിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്നിവ അനുസരിച്ചാണ് ഏതു തരം ഇമേജ് എടുക്കണം എന്ന് തീരുമാനിയ്ക്കുന്നത്.
വിവിധ തരം എം.ആർ ഇമേജുകൾ പ്രോട്ടോൺ ഡെൻസിറ്റി വെയ്റ്റഡ് (PD) PD വെയ്റ്റഡ്, T 1 {\displaystyle T_{1}} വെയ്റ്റഡ്, T 2 {\displaystyle T_{2}} വെയ്റ്റഡ് ഇമേജുകളുടെ ഉദാഹരണങ്ങൾ B 0 എന്ന കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ ഓരോ പ്രോട്ടോണിന്റെ പുരസ്സരണം.
T 1 {\displaystyle T_{1}} , T 2 {\displaystyle T_{2}} റിലാക്സേഷൻ സമയങ്ങളും ചിത്രീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
മുകളിൽ വിവരിച്ച പ്രകാരം ഇത്തരം ഇമേജുകൾ ആയിരുന്നു ഒരു കാലത്ത് അടിസ്ഥാന എം.ആർ ഇമേജുകൾ.
ഓരോ വോക്സെലിലുമുള്ള പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിന് ആനുപാതികമായാണ് ഈ ഇമേജുകളിലെ ഓരോ പിക്സലിന്റേയും കറുപ്പ്/വെളുപ്പ്/ചാരനിറം(ഗ്രേ-സ്കെയിൽ, സാധാരണയായി 0 മുതൽ 255 വരെയുള്ള വിലകളായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. സാധാരണയായി 0 എന്നത് കറുപ്പും 255 എന്നത് വെളുപ്പും ഇടയിലുള്ള വിലകൾ ചാരനിറത്തിന്റെ പല ഷേഡുകളും ആയി സ്‌ക്രീനിൽ കാണുന്നു).
പൊതുവേ ശരീരത്തിലെ വോക്‌സ്‌ലുകളിലെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ അത്രയ്ക്കധികം വ്യത്യാസം കാണപ്പെടാത്തതിനാൽ ഇത്തരം ഇമേജുകളുടെ കോൺട്രാസ്റ്റ് അത്ര നന്നായിരിയ്ക്കില്ല.
എന്നിരുന്നാലും കാൽമുട്ടിന്റെയും മറ്റും പഠനത്തിന് ഇത്തരം ഇമേജുകൾ ഉപയോഗിയ്ക്കാറുണ്ട്.
T 1 {\displaystyle T_{1}} വെയ്റ്റഡ് T 1 {\displaystyle T_{1}} റിലാക്സേഷൻ പ്രക്രിയ.
റേഡിയോ പൾസ് നിറുത്തിയതിന് ശേഷം ആക്സ്യൽ ദിശയിലുള്ള കാന്തികത പൂജ്യത്തിൽ നിന്നും മാക്സിമം വിലയിലേയ്ക്ക് എക്സ്പൊണെൻഷ്യൽ ആയി വളരുന്നു.
വിവിധ ശരീരകലകൾക്ക് ഈ വളർച്ചയുടെ വേഗത വ്യത്യസ്തമായിരിയ്ക്കും.
ഈ വ്യത്യാസം മൂലം അവയുടെ ആക്സ്യൽ ദിശയിലുള്ള കാന്തികത അളന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയാൽ അധികം കോൺട്രാസ്റ്റ് ഉള്ള ഒരു ഇമേജ് ലഭിയ്ക്കുന്നു.
T 1 {\displaystyle T_{1}} റിലാക്സേഷൻ
സ്കാനറിലെ പ്രധാന കാന്തികമണ്ഡലത്തിന്റ ദിശ അതിൽ കിടക്കുന്ന രോഗിയുടെ തല/പാദം ദിശയ്ക്ക് സമാന്തരമാണ്(അതായത് ടേബിളിനു സമാന്തരം).
അതിനാൽ ശരീരത്തിലെ പ്രോട്ടോണുകളും ഈ ദിശയിൽ തിരഞ്ഞു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ഒന്നുകിൽ അതിന് നേരെയോ അല്ലെങ്കിൽ എതിരായോ.
അതിനു ലംബമായി പ്രോട്ടോണുകളൊന്നും കാണില്ല.
ഈ ദിശയെ ആക്സ്യൽ ദിശ എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു.
ഇതിന് ലംബമായുള്ള പ്രതലത്തെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലം എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു.
മുകളിലെ വിവരണത്തിൽ ആക്സ്യൽ ദിശയിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രോട്ടോണുകളുടെ കാന്തികതയെ (കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, ആകെ കാന്തികതയെ) റേഡിയോ ഊർജ്ജം ഉപയോഗിച്ച് ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലേയ്ക്ക് ചെരിച്ചു നിർത്തിയാണ് എം.ആർ സിഗ്നൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടു.
ഇങ്ങനെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിൽ ഉള്ള പ്രോട്ടോണുകളുടെ കാന്തികമണ്ഡലം (അഥവാ സ്പിൻ ദിശ) പുറത്തുനിന്നുള്ള റേഡിയോ ഊർജ്ജം നിലയ്ക്കുമ്പോൾ തിരികെ ആക്സ്യൽ ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകും.
അവ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലുള്ള അവയുടെ കാന്തികപ്രഭാവം ഏറ്റവും കൂടുതലും, ആക്സ്യൽ ദിശയിലുള്ള കാന്തിക പ്രഭാവം ഏറ്റവും കുറവും (പൂജ്യം) ആയിരിയ്ക്കും.
എന്നാൽ അവ ആക്സ്യൽ ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ആക്സ്യൽ ദിശയിലുള്ള അവയുടെ കാന്തികപ്രഭാവം ക്രമേണ കൂടിവരും.
എക്സ്പൊണെൻഷ്യൽ ആയിട്ടാണ് ഇത് കൂടുന്നത്.
ഇങ്ങനെ കൂടി അത് തുടക്കത്തിലുള്ള അവസ്ഥയിൽ എത്തും (പൂർണമായും ആക്സ്യൽ ദിശയിൽ) ( M z {\displaystyle M_{z}} ).
ഇങ്ങനെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിൽ നിന്നും ആക്സ്യൽ ദിശയിലേക്കുള്ള അവയുടെ കാന്തികപ്രഭാവത്തിന്റെ വളർച്ചയെ T 1 {\displaystyle T_{1}} റിലാക്സേഷൻ എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു.
ഇതിനു വേണ്ട സമയത്തെ T 1 {\displaystyle T_{1}} എന്ന പ്രതീകം കൊണ്ട് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നു.
ശരീരത്തിലെ ഓരോ തരം ഘടകങ്ങളിൽ ഉള്ള പ്രോട്ടോണുകൾക്കും ഈ സമയം വ്യത്യസ്തമായിരിയ്ക്കും.
ജലം, കൊഴുപ്പ്, അസ്ഥി തുടങ്ങിയ ഓരോ ഭാഗത്തെയും പ്രോട്ടോണുകൾ വ്യത്യസ്ത വേഗതയിൽ ആണ് പൂർവാവസ്ഥ കൈവരിയ്ക്കുക.
അതായത് ഈ സമയത്ത് അവയുടെ ആക്സ്യൽ കാന്തികതകളുടെ ഒരു വിതരണം എടുത്താൽ വ്യത്യസ്ത ശരീരഘടകങ്ങൾ തമ്മിൽ നല്ല വ്യത്യാസമുള്ള (അഥവാ ഉയർന്ന കോൺസ്ട്രാസ്റ്റ് ഉള്ള) ഇമേജുകൾ ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ സാധിയ്ക്കും.
ഇത്തരം ഇമേജുകളെ T 1 {\displaystyle T_{1}} വെയ്റ്റഡ് ഇമേജുകൾ എന്നു വിളിയ്ക്കുന്നു.
ഇത്തരം ഇമേജുകളിൽ ജലം, സെറിബ്രൽ സ്പൈൻ ഫ്ലൂയിഡ് മുതലായ ദ്രാവകഘടകങ്ങൾ വളരെ കറുത്ത നിറത്തിലും കൊഴുപ്പ് അടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ താരതമ്യേന വെളുത്ത നിറത്തിലും കാണും.
ആന്തരികാവയവങ്ങളുടെ അനാട്ടമി(ഘടന) മനസ്സിലാക്കാനാണ് ഇത്തരം ഇമേജുകൾ കൂടുതലായും ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്.
T 2 {\displaystyle T_{2}} വെയ്റ്റഡ് T 2 {\displaystyle T_{2}} റിലാക്സേഷൻ തലയുടെ T 2 {\displaystyle T_{2}} വെയ്റ്റഡ് എം.ആർ ഇമേജിന്റെ അനിമേഷൻ T 2 {\displaystyle T_{2}} റിലാക്സേഷൻ.
തുടക്കത്തിൽ വിവിധ ഫേസുകളിൽ പുരസ്സരണം ചെയ്യുന്ന പ്രോട്ടോണുകളുടെ ആകെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികത പൂജ്യം ആണ്.
എന്നാൽ റേഡിയോ പൾസ് അപ്ലൈ ചെയ്യുന്നതോടെ ഇവ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലേക്ക് ചെരിയുന്നതിനോടൊപ്പം അവയുടെ ഫേസുകൾ എല്ലാം തുല്യമാകുന്നു.
അതായത് അവ ഒന്നുചേർന്നാണ് പിന്നീട് പുരസ്സരണം ചെയ്യുന്നത്.
ഇതേ സമയം അവയുടെ ആകെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികത ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉള്ള വിലയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നു.
എന്നാൽ റേഡിയോ പൾസ് നിലയ്ക്കുമ്പോൾ അവയുടെ ഫേസുകൾ പതിയെ പഴയ പോലെത്തന്നെ ആയിത്തീരുന്നു.
അതിനാൽ അവയുടെ ആകെയുള്ള കാന്തികത കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു പൂജ്യം ആയിത്തീരുന്നു.
മുകളിലെ വിവരണത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിയ്ക്കാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസം കൂടി ശരീരത്തിലെ പ്രോട്ടോണുകൾ കാണിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലെ ഇവയുടെ കാന്തികപ്രഭാവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രതിഭാസമാണിത്.
T 1 {\displaystyle T_{1}} റിലാക്സേഷന്റെ വിവരണത്തിൽ ഒരു വോക്സെലിന്റെ ആകെ കാന്തികപ്രഭാവത്തിനെ റേഡിയോ പൾസ്‌ ഉപയോഗിച്ച് ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലേയ്ക്ക് പൂർണമായും ചെരിയ്ക്കുന്ന ഒരു പടി ഉണ്ടെന്നു കണ്ടല്ലോ.
എന്നാൽ ഒരു വോക്സെലിന്റെ ആകെ കാന്തികപ്രഭാവം ചുറ്റുമുള്ള കാന്തികമണ്ഡലത്തിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വളരെ കുറച്ചു എണ്ണം അധിക പ്രോട്ടോണുകളുടെ കാന്തികപ്രഭാവത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണെന്നും കണ്ടു.
സ്പിൻ അച്ചുതണ്ടിനു ചുറ്റും പുരസ്സരണം നടത്തുന്ന ഈ പ്രോട്ടോണുകൾ തുടക്കത്തിൽ വിവിധ ഫേസുകളിൽ ആയാണ് ഈ പുരസ്സരണം നടത്തുന്നത്.
അതായത് പുരസ്സരണ വൃത്തത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഇവ ഒരേ സമയം ഈ വൃത്തത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി കാണാം.
ഈ കാരണത്താൽ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലെ അവയുടെ കാന്തികത പല ദിശകളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുകയും തന്മൂലം വോക്സെലിന്റെ ആകെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികത പൂജ്യം ആയിരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും
എന്നാൽ റേഡിയോ പൾസ് പുറപ്പെടുവിയ്ക്കുമ്പോൾ ഇവ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലേക്ക് ചെരിയുന്നതിനോടൊപ്പം ഇവയുടെ ഫേസുകൾ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ചേരുന്നു.
അതായത് ഇപ്പോൾ ഇവ പുരസ്സരണ വൃത്തത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയായിട്ടാണ് പുരസ്സരണം നടത്തുക.
അതിനാൽ അവയുടെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലെ ആകെ കാന്തികത ( M x y {\displaystyle {M_{x}}_{y}} ) ഓരോ പ്രോട്ടോണുകളുടെയും വ്യക്തിഗത ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികതകളുടെ തുകയായിരിയ്ക്കും.
എന്നാൽ റേഡിയോ പൾസ് നിലയ്ക്കുന്നതോടെ ഇവ ആക്സ്യൽ ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ പഴയപടി വ്യത്യസ്ത ഫേസുകളിൽ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യും.
അതായത് പുരസ്സരണവൃത്തത്തിൽ ഒന്നിച്ചു പുരസ്സരണം നടത്തിയിരുന്ന ഇവ പല വേഗതയിലായി ഫേസ് നഷ്ടപ്പെട്ട് പുരസ്സരണവൃത്തത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു.
ഇതിനാൽ ഇവയുടെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികതകൾ പല ദിശയിൽ ആയിത്തീരുകയും അവ തമ്മിൽ കൂട്ടി കിട്ടുന്ന ആകെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികത പൂജ്യം ആയിത്തീരുകയും ചെയ്യും.
ഇങ്ങനെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികത മാക്സിമം വിലയിൽ നിന്നും (റേഡിയോ പൾസ് നിറുത്തിയ നിമിഷം) ക്രമേണ പൂജ്യം ആയിത്തീരുന്നു പ്രക്രിയയാണ് T 2 {\displaystyle T_{2}} റിലാക്സേഷൻ.
ഇതും എക്സ്പോണെൻഷ്യൽ വേഗതയിലാണ് നടക്കുക.
ഇതിന് വേണ്ട സമയത്തെ T 2 {\displaystyle T_{2}} എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
T 1 {\displaystyle T_{1}} സമയവുമായി തട്ടിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ T 2 {\displaystyle T_{2}} സമയം വളരെ കുറവാണ്.
അതായത് ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ പ്രതലത്തിലെ കാന്തികത വളരെ പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതായി തീരുന്നു.
ശരീരത്തിലെ വിവിധ ടിഷ്യുകളിലെ പ്രോട്ടോണുകൾ വിവിധ T 2 {\displaystyle T_{2}} സമയങ്ങളിലാണ് M x y {\displaystyle {M_{x}}_{y}} കാന്തികത നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്.
തൽഫലമായി റേഡിയോ പൾസ് നിറുത്തിയ ശേഷം ഇവയുടെ ട്രാൻസ്വേഴ്‌സൽ കാന്തികതകളുടെ വിതരണത്തിന്റെ ഒരു ഇമേജ് എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ ഇത് മറ്റൊരു തരം ജൈവ വിവരം ആണ് ഈ ഇമേജുകളിൽ കാണാൻ കഴിയുക.
ജലാംശം, സെറിബ്രൽ സ്പൈൻ ഫ്ലൂയിഡ് തുടങ്ങിയവ വെളുത്ത നിറത്തിലും കൊഴുപ്പ് തുടങ്ങിയവ ചാരനിറത്തിലും കാണാൻ കഴിയും.
ഇത്തരം ഇമേജുകളെ T 2 {\displaystyle T_{2}} വെയ്റ്റഡ് എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു.
T 1 {\displaystyle T_{1}} ഇമേജുകൾ ആന്തരികാവയവങ്ങളുടെ ഘടന മനസ്സിലാക്കാനാണ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടല്ലോ.
T 2 {\displaystyle T_{2}} ഇമേജുകൾ ശരീരത്തിലെ ആന്തരികക്ഷതങ്ങളും മറ്റു പാത്തോളജിക്കൽ വിവരങ്ങളും കണ്ടെത്താനാണ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്.
വിവിധ ശരീരകലകളുടെ T 1 {\displaystyle T_{1}} , T 2 {\displaystyle T_{2}} റിലാക്സേഷൻ സമയങ്ങൾ (1.5 ടെസ്‌ല കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ) താഴെക്കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന പട്ടികയിൽ കാണാം.
T 1 {\displaystyle T_{1}} , T 2 {\displaystyle T_{2}} റിലാക്സേഷൻ സമയങ്ങൾ, 1.5 ടെസ്‌ല കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ.
ശരീരകല T 1 {\displaystyle T_{1}} (ms) T 2 {\displaystyle T_{2}} (ms) മസ്സിൽ 870 47 കരൾ 490 43 വൃക്ക 650 58 ഗ്രേ മാറ്റർ 920 100 വൈറ്റ് മാറ്റർ 790 92 ശ്വാസകോശം 830 80 സെറിബ്രൽ സ്പൈൻ ഫ്ലൂയിഡ് 2,400 160
എം.ആർ.ഐ സ്കാനറിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ എം.ആർ.ഐ സ്കാനറിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ എം.ആർ.ഐ സ്കാനെറിൽ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഒരു കോയിൽ.
ഇതിലെ ആന്റെനകൾ വഴിയാണ് ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രോട്ടോണുകളിലെ ഊർജ്ജം സ്വീകരിയ്ക്കുന്നത്.
എം.ആർ.ഐ സ്കാനറിലെ ഗ്രേഡിയന്റ്.
ഇടതുവശത്തെ ചിത്രത്തിൽ ഗ്രേഡിയന്റ് ഇല്ലാത്ത സ്ഥിരകാന്തികമണ്ഡലം.
ഒരു ഗ്രേഡിയന്റ് കൊണ്ടുവരുന്നതിലൂടെ കാന്തികമണ്ഡലത്തിന്റെ ശക്തി ഒരു വശത്തു നിന്നും മറ്റേ വശത്തേയ്ക്ക് ക്രമമായി വർദ്ധിയ്ക്കുന്നു.
ഇത് മൂലം പ്രോട്ടോണുകളുടെ പുരസ്സരണ ആവൃത്തിയും വർദ്ധിയ്ക്കുന്നു.
ഇതിന്റെ ഫലമായി ഓരോ സ്ഥാനത്തുമുള്ള പ്രോട്ടോണുകളെ അവയുടെ പുരസ്സരണ ആവൃത്തി നോക്കി തരംതിരിയ്ക്കാം.
കാന്തം
മുകളിൽ വിവരിച്ച പ്രകാരം, ശരീരത്തിലെ പ്രോട്ടോണുകളെ ആദ്യം ഒരേ ദിശയിൽ തിരിച്ചു നിറുത്താൻ ശക്തമായ ഒരു കാന്തം ആവശ്യമാണ്.
കാന്തത്തിന്റെ ശക്തി അളക്കുന്നത് ടെസ്‌ല എന്ന യൂണിറ്റിൽ ആണ്.
0.5 ടെസ്‌ല മുതൽ 10.5 ടെസ്‌ല വരെയുള്ള കാന്തങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും 1.5 ടെസ്ല ശക്തിയുള്ള കാന്തങ്ങൾ ഉള്ള സ്കാനെറുകൾ ആണ് കൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലുള്ളത്.
അതിചാലകത അടിസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്ന കാന്തങ്ങളാണ് ഇവയിൽ അധികവും.
അതിചാലകത ഉറപ്പുവരുത്താനായി ഇത്തരം കാന്തങ്ങളിൽ ദ്രവീകൃത ഹീലിയം ആണ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്.
കോയിൽ
ശക്തമായ കാന്തികമണ്ഡലത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രോട്ടോണുകളെ ഉത്തേജിപ്പിയ്ക്കാനായി അവയുടെ പുരസ്സരണ ആവൃത്തിയിൽ തന്നെയുള്ള റേഡിയോ പൾസുകൾ പുറപ്പെടുവിയ്ക്കണം.
കൂടാതെ ഈ ഉത്തേജിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട പ്രോട്ടോണുകളിൽ നിന്നുള്ള റേഡിയോ ഊർജ്ജം ആഗിരണം ചെയ്തു അവയുടെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തുകയും വേണം.
ഈ രണ്ടു പ്രവൃത്തികളും നിർവഹിയ്ക്കാൻ ഒരു റേഡിയോയുടെ ട്രാൻസ്മിറ്റർ, റീസിവർ(ആന്റെന) എന്നീ ഭാഗങ്ങൾക്ക് സമാനമായ ഒരു മെക്കാനിസം ആവശ്യമുണ്ട്.
ഇതിനുപകരിയ്ക്കുന്ന എം.ആർ.ഐ സ്കാനറിലെ ഭാഗങ്ങളെ കോയിലുകൾ എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു.
ട്രാൻസ്മിറ്റർ, റീസിവർ എന്നീ രണ്ടു തരം കോയിലുകൾ ഉണ്ട്.