smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പ്രപഞ്ചസത്യത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നതിന്‌ അതിയായ ജിജ്ഞാസ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന സത്യകാമനെ ഗൗതമൻ എന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിച്ചു.
തുടർന്ന് സത്യകാമൻ അക്കാലത്തെ വിശ്രുതനായ ചിന്തകനായി മാറി .
ഉപനിഷത്തുകളിലെ മിക്കവാറും ചിന്തകളും പിൽക്കാലത്ത് പ്രശസ്തചിന്തകനായ ശങ്കരാചാര്യർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തവയാണ്‌ .
തർജ്ജമ
1657-ൽ മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായ ഷാജഹാന്റെ പുത്രനായ ദാരാ ഷിക്കോഹ് 50 ഉപനിഷത്തുകളെ പേർഷ്യൻ ഭാഷയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തു.
സിർ-ഉൽ-അസ് റാർ (മഹാരഹസ്യം) എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള ഈ തർജ്ജമയോടെയാണ്‌ ഉപനിഷത്തുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ഭാരതത്തിനു പുറത്തേക്കെത്തിയത്.
നൂറ്റമ്പതോളം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ആങ്ക്വറ്റിൽ ദു പെറോൻ എന്ന ഫ്രഞ്ചുപാതിരി പേർഷ്യനിൽ നിന്ന് ഇതിനെ ലത്തിനീലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി.
ഔപ്നഖാത് എന്നാണ്‌ ഈ ലത്തീൻ തർജ്ജമക്ക് നൽകിയ പേര്‌.
പിന്നീട് അത് യുറോപ്പിലെ മറ്റു ഭാഷകളിലേക്കും തർജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടു.
തൗഹീദിന്റെ സാരം ഉപനിഷത്തുക്കളിൽ കാണുന്നത്ര മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്നില്ലെന്ന് ദാരാ ഷിക്കോഹിന്റെ പേർഷ്യൻ പരിഭാഷയുടെ ഭൂമികയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട് .
വേദങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം
എല്ലാ ഉപനിഷത്തുകളും അഞ്ച് വേദങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു - ഋഗ്വേദം , സാമവേദം , ശുക്ല യജുർവേദം , കൃഷ്ണ യജുർവേദം , അഥർവവേദം .
പ്രധാനമായും 108 ഉപനിഷത്തുകളിൽ 10 എണ്ണം മുഖ്യ ഉപനിഷത്തുകളാണ്.
21 എണ്ണം സാമാന്യ വേദാന്തമെന്നും 23 എണ്ണം സന്ന്യാസം എന്നും ഒൻപത് എണ്ണം ശാക്തേയം എന്നും 13 എണ്ണം വൈഷ്ണവം എന്നും 14 ശൈവമെന്നും 17 എണ്ണം യോഗമെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
108 ഉപനിഷത്തുകൾ താഴെ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുഖ്യഉപനിഷത്തുകളെ എടുത്ത് കാട്ടിയിരിക്കുന്നു.
വേദ - ഉപനിഷദ് ബന്ധം വേദം മുഖ്യ സാമാന്യ സന്ന്യാസ ശാക്തേയ വൈഷ്ണവ ശൈവ യോഗ ഋഗ്വേദം ഐതരേയം കൗസിതാകി , ആത്മബോധ, മുഗ്ദള നിർവാണ ത്രിപുര, സൗഭാഗ്യ, Bahvṛca - അഷ്ടമാളിക (മാളിക) നാദബിന്ദു സാമവേദം ഛാന്ദോഗ്യോപനിഷത്ത്, കേന വജ്രസൂചി, മഹദ്, സാവിത്രി ആരുണേയ, മൈത്രായനി , മൈത്രേയി, സന്ന്യാസ്, കുണ്ഡീക - വാസുദേവ, അവ്യക്ത രുദ്രാക്ഷ, ജാബല യോഗചൂഢാമണി, ദർശന കൃഷ്ണ യജുർവേദ തൈത്തരീയ, ശ്വേതസ്വതാര, കഠോ സർവ്വസാര, ശുകരഹസ്യ, സ്കന്ദ (Tripāḍvibhūṭi), ശാരീരക, ഏകസാര, അക്സി, പ്രാണാഗ്നിഹോത്ര ബ്രഹ്മ, ശ്വേതസ്വതാര, ഗർഭ, തേജോബിന്ദു, അവദൂത, കഥരുദ്ര, വരാഹ സരസ്വതീരഹസ്യ നാരായണ (Mahānārāyaṇa), കലി സന്താരണ (Kali) കൈവല്യ, കാലാഗ്നിരുദ്ര, ദക്ഷിണാമൂർത്തി, രുദ്രഹൃദയ, പഞ്ചബ്രഹ്മ അമൃതബിന്ദു, അമൃതാനന്ത, സൂരീക, ധ്യാനബിന്ദു, ബ്രഹ്മബിന്ദു, യോഗതത്വ, യോഗശിഖ, യോഗകുണ്ഡലിനി ശുക്ല യജുർവേദ ബൃഹദാരണ്യക, സുബാല, മന്ത്രികാ, , പൈഗള, ആദ്ധ്യത്മ, മുക്തികാ ജാബല, പരമഹംസ, അദ്വയതാരക, ഭിക്ഷു, തുരിയാതിക, യാജ്ഞവല്ക്യ, സത്യായനി - താരസാര - ഹംസ, ത്രിഷികി, മണ്ഡലബ്രാഹ്മണ അഥർവവേദ മുണ്ഡക, മാണ്ഡൂക്യ, പ്രശ്ന സൂര്യ, ആത്മ പരിവ്രത് (Nāradaparivrājaka), പരമഹംസപരിവ്രാജക, പരബ്രഹ്മ സീതാ, അന്നപൂർണ്ണ, ദേവീ, ത്രിപുരാതപാണീ, ഭാവനാ നൃസിംഹതാപാണി, മഹാനാരായണ (Tripādvibhuti),രാമരഹസ്യ, രാമതാപാണി, ഗോപാലതാപാണീ, കൃഷ്ണ, ഹയഗ്രീവ, ദത്തത്രയ, ഗാരൂഢ സിരാ, അഥർവശിഖ, Bṛhajjābāla, ശരഭ, ഭസ്മ, ഗണപതി ശാന്തില്യ, പാശുപത, മഹാവാക്യ ദശോപനിഷദ്
താഴെപ്പറയുന്നവയാണ് ദശോപനിഷത്തുക്കൾ.
ഏതൊക്കെ വേദങ്ങളിൽ നിന്നാണെടുത്തിട്ടുള്ളത് എന്നത് ബ്രാക്കറ്റിൽ നൽകിയിരിയ്ക്കുന്നു ഈശാവാസ്യോപനിഷത്ത് ( ശുക്ല യജുർ വേദം ) കേനോപനിഷത്ത് ( സാമ വേദം ) കഠോപനിഷത്ത് ( കൃഷ്ണ യജുർ വേദം ) പ്രശ്നോപനിഷത്ത് ( അഥർവ വേദം ) മുണ്ഡകോപനിഷത്ത് ( അഥർവ വേദം ) മാണ്ഡൂക്യോപനിഷദ് ( അഥർവ വേദം ) തൈത്തിരീയോപനിഷദ് ( കൃഷ്ണ യജുർ വേദം ) ഐതരേയോപനിഷത്ത് ( ഋഗ് വേദം ) ചാന്ദോഗ്യോപനിഷദ് ( സാമ വേദം ) ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്ത് ( ശുക്ല യജുർ വേദം ) ലഭ്യമായമറ്റു  ഉപനിഷദുക്കൾ
ഉപനിഷത്തുക്കളുടെ ഉപലബ്ദിയെപ്പറ്റി കാര്യമായി ചിന്തിച്ചത്‌ സാധലേ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഗജാനനൻ ശംഭു സാധലേ ആണ്‌.
"ഉപനിഷദ്‌ വാക്യമഹാകോശം" എന്ന ഗ്രന്ഥരചനക്കായി അദ്ദേഹം കിട്ടാവുന്ന ഉപനിഷത്തുക്കളെല്ലാം സമാഹരിച്ചു.
അച്ചടിച്ചവയും പ്രകാശിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുമായ 239 ഉപനിഷത്തുക്കൾ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.
ഇതിൽ പലതും അപൂർണ്ണമാണെങ്കിലും നിലവിലുള്ളതായി അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഇതിലെയെല്ലാം വാക്യങ്ങൾ അകാരാധിക്രമത്തിൽ അടുക്കി പ്രതിപാദിക്കാനാണ്‌ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചത്‌.
വാക്യമഹാകോശത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ 223 എണ്ണവും രണ്ടാമത്തേതിൽ 16 എണ്ണവുമാണ്‌ ചേർത്തിരിക്കുന്നത്‌ .
ശാന്തിപാഠങ്ങൾ
ഉപനിഷത്ത് പഠിക്കാനാരംഭിക്കുമ്പോഴും പാഠാവസാനത്തിലും ഗുരുവും ശിഷ്യനും ചേർന്ന് ചൊല്ലേണ്ട മന്ത്രങ്ങൾ ആണ് ശാന്തിപാഠങ്ങൾ.
വേദാനുക്രമമനുസരിച്ച് 5 ശാന്തിപാഠങ്ങളാണ് ഉള്ളതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
എന്നാൽ ശാന്തിപാഠങ്ങൾ അഞ്ചിൽ കൂടുതൽ ഉള്ളതായി പല പാരമ്പര്യക്കാരും പറയുന്നുണ്ട് എങ്കിലും ഒട്ടാകെ 10 ശാന്തിപാഠങ്ങളാണ് ഉപനിഷത്തുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ശ്രീശങ്കരാചാര്യരുടെ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്ന  ശങ്കരമഠക്കാർ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ഉപനിഷത്തിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ
പ്രപഞ്ചത്തിൽ ശാശ്വതമായ ചില വസ്തുതകൾ ഉണ്ടെന്നും അവ വ്യക്തികളുടെ മരണത്തിനു ശേഷവും നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നും ചില ചിന്തകർ വിശ്വസിച്ചു.
ഓരോ വ്യക്തിയിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഈ വസ്തുതയുടെ ഭാഗത്തെ ആത്മാവ് എന്നും, പ്രപഞ്ചത്തിൽ മൊത്തമായുള്ള ശാശ്വതമായ ഈ വസ്തുതയെ ബ്രഹ്മം എന്നും വിളിച്ചു.
ആത്യന്തികമായി ആത്മാവും ബ്രഹ്മവും ഒന്നാണെന്നും ഈ ചിന്തകർ വിശ്വസിച്ചു.
ഇത്തരം ചിന്തകളാണ്‌ ഉപനിഷത്തുകളിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത് .
ഭാരതീയ വേദാന്തത്തിന്റെ സന്ദേശമറിയാനാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉപനിഷത്തുക്കൾ പഠനം നടത്തിയേ തീരൂ.
അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം തന്നെ ഉപനിഷത്തുക്കൾ ആണ്.
ഉപനിഷത്തുക്കളിൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ പണയപ്പെടുത്താനാവശ്യമുള്ളത്ര കരുത്ത് ഉണ്ടെന്നാണ് സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ പറയുന്നത്.
അവയിലൂടെ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ഉജ്ജീവിപ്പിക്കാം, പ്രബലമാക്കാം, ഉത്തേജിപ്പിക്കാം.
എന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
സർ‍വ്വജാതിമത വിഭാഗങ്ങളിൽ‍പെട്ട ദുർബലരേയും ദുഃഖിതരേയും മർദ്ദിതരേയും ഉദ്ബോധിപ്പിക്കാൻ ജ്ഞാനം ആർജ്ജിക്കാൻ ഉപനിഷത്തുകൾ പറയുന്നു.
വിവേകാനന്ദ സ്വാമികൾക്ക് “ ഉത്തിഷ്ഠത, ജാഗ്രത, പ്രാപ്യ വരാൻ നിബോധത ”
എന്ന കഠോപനിഷത്തിലെ വാക്യം പ്രിയങ്കരമായിരുന്നു.
മോക്ഷത്തിനുള്ള ആഗ്രഹം ശരീരമല്ല ആത്മാവാണെന്നറിയണം എന്നും ഏകത്വജ്ഞാനം കൊണ്ടേ കൈവല്യം സിദ്ധിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് ഉപനിഷത്തുക്കൾ സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു.
നാല് മഹാ വാക്യങ്ങൾ ഉപനിഷത്തുക്കളിലെ അന്തഃസ്സത്ത വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു.
ഉപനിഷദ് മഹാ വാക്യങ്ങൾ
പൂർണ്ണമായ വേദാന്തസാരം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വാക്യങ്ങളാണ് മഹാവാക്യങ്ങൾ.
ഒട്ടനവധി മഹാവാക്യങ്ങൾ ഉപനിഷത്തുകളിലുണ്ടെങ്കിലും പ്രധാനമായും നാലു മഹാവാക്യങ്ങളേയാണ് മുഖ്യമായി കരുതുന്നത്
അറിവിന്റെ പരമകാഷ്ഠയായാണ് മഹാ വാക്യങ്ങൾ.
അവ താഴെ പറയുന്നവയാണ്.
1) ‘ തത്ത്വമസി ‘ (ചാന്ദോഗ്യോപനിഷദ് 6.8.7)   അർത്ഥം- അത് നീയാകുന്നു ഉദ്ദാലകമഹർഷി തന്റെ മകനായ ശ്വേതകേതുവിന് കൊടുക്കുന്ന ഉപദേശമാണിത്.
ഉപനിഷദ് സത്യത്തെ  മുഴുവൻ വിവരിക്കുന്ന സൂത്രവാക്യമാണത്.
തത് എന്ന പദം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് മനുഷ്യൻ എന്നും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പരബ്രഹ്മത്തെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ത്വം എന്നത് ജീവാത്മാവും ആണ്.
അതായത് പരബ്രഹ്മം എന്നത് ഒരോരുത്തനിലും കുടികൊള്ളുന്നു.
അല്ലെങ്കിൽ നിന്നിലുള്ളത് എന്താണോ അത് തന്നെയാണ് പരബ്രഹ്മത്തിലുമുള്ളത്.
2) “പ്രജ്ഞാനാം ബ്രഹ്മ“   അർത്ഥം- ബോധമാണ്(പ്രജ്ഞയാണ്) ബ്രഹ്മം (ഐതരേയോപനിഷദ് 3.3)
3) “അയമാത്മ ബ്രഹ്മ”      അർത്ഥം- ഈ ആത്മാവാണ് ബ്രഹ്മം               (മാണ്ഡൂക്യോപനിഷദ് 1.2)
4) “അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി”       അർത്ഥം-  ഞാൻ ബ്രഹ്മമാകുന്നു                  (ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷദ്1.4.10)
ജീവാത്മാവും പരമാത്മാവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളെയാണ് ഈ മഹാവാക്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നത്.
കണ്ണികൾ ഹിന്ദുമതം കവാടം
ഉപനിഷത്തുകളുടേ ആംഗലേയ തർജ്ജിമയും വ്യാഖ്യാനവും സ്വാമി പരമാനന്ദ നടത്തിയത് Archived 2015-03-28 at the Wayback Machine .
പ്രധാനപ്പെട്ട 18 ഉപനിഷത്തുക്കളേപ്പറ്റി എസ്. രാധാകൃഷ്ണൻ എഴുതിയ ലേഖനം Archived 2015-07-14 at the Wayback Machine .
മഹർഷി അരബിന്ദോ ഉപനിഷത്തുകളേപ്പറ്റി എഴുതിയ ലേഖനം
108 ഉപനിഷത്തുകളുടേയും ആംഗലേയ തർജ്ജിമ അവലംബം 1 2 3 4 5 {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ [ http://www.hinduwebsite.com/divinelife/auro/auro_upanishads.asp മഹർഷി അരോബിന്ദോ ഉപനിഷത്തുകളെപ്പറ്റി ↑ {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ Paul Deussen (1845-1919) ↑ {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ Sri Aurbindo Kapali Sastr Institute of Vedic Culture .
sfn error: no target: CITEREFSri_Aurbindo_Kapali_Sastr_Institute_of_Vedic_Culture ( help ) കുറിപ്പുകൾ ക അർത്ഥം:ശ്രുതികളും സ്മൃതികളുമാണ്‌ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമെന്നും അതിനേക്കാൾ ശ്രേയസ്കരമായി ഒന്നുമില്ലെന്നും വാദിക്കുന്നവർ മൂഢന്മാരാണ്‌.
അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കർമ്മഫലങ്ങളുടെ സുഖം അനുഭവിച്ച ശേഷം ഈ ലോകത്തിലോ ഇതിനേക്കാൾ ഹീനമായ ലോകത്തിലോ ചെന്ന് പതിക്കുന്നു.
ഖ ശങ്കരാചാര്യർ ഉപനിഷദ് ശബ്ദത്തിനെ  വ്യാഖ്യാനിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ പരിഭാഷപ്പെടുത്താം.
ഗ ഋഗ്വേദത്തിന് 21, യജുർവേദത്തിന് 109 സാമവേദത്തിന് 1000 അഥർവ്വ വേദത്തിന് 50 ഉം ശാഖകൾ ഉണ്ട്.
ഇതെല്ലാം ഇന്ന് അറിയപ്പെടുന്നില്ല.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ 108 ഉപനിഷത്തുകൾ (അർത്ഥസഹിതം) – വി. ബാലകൃഷ്ണൻ ആർ. ലീലാദേവി - പി.ഡി.എഫ്.
ഉപനിഷദംവ്രതം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Praishartha ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2010 ഒക്ടോബർ മുതൽ തുടരുന്നു.
ഷോഡശക്രിയകളിൽപ്പെടുന്ന പന്ത്രണ്ടാമത്തെ  ക്രിയ ആണ് ഉപനിഷദംവ്രതം .
ഉപനിഷദം എന്ന വ്രതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് ഉപനിഷദം വ്രതം എന്ന പേർ വന്നത്.
ഉപന്യാസം ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
(2023 ഓഗസ്റ്റ്) ദയവായി യോഗ്യങ്ങളായ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുമുള്ള അവലംബങ്ങൾ ചേർത്ത് ലേഖനം മെച്ചപ്പെടുത്തുക .
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Essay
ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയത്തെ ആധാരമാക്കി സാമാന്യം വിശദമായ രീതിയിൽ സമഗ്രതലങ്ങളേയും സ്പർ‌ശിച്ച് പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്ന ഗദ്യപ്രബന്ധമാണ്  ' ഉപന്യാസം .
എഴുത്തുകാരന്റേതായ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഇതിൽ പ്രാധാന്യം കൽ‌പ്പിക്കുന്നു.7
ഒരു ഉപന്യാസത്തിന്റേതായി കൽ‌പിച്ചുവരുന്ന 5 ഗുണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നു.
ഏകാഗ്രത പൂർ‌വാപരബന്ധം സംക്ഷിപ്തത ശൈലി വ്യക്തിത്വം
വിഷയത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കുറിച്ചും ഉപസംഹാരത്തെക്കുറിച്ചും  രചയിതാവ് ബോധവാനാകേണ്ടതുണ്ട്, ഇതാണ് രണ്ടാമത്തെ ഗുണം.
ഒരു ഉപന്യാസത്തിന്റെ ശിൽ‌പഘടനയിൽ 3 ഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്.
ആമുഖം ഉപക്രമം പ്രതിപാദ്യം ഉപസംഹാരം
സാഹിത്യ വിമർശനങ്ങൾ, രാഷ്ട്രീയ പ്രകടന പത്രികകൾ, ആശയ പ്രചാരണങ്ങൾ, അറിവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ, നിത്യജീവിതത്തിലെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ, വിവര സമാഹരണം, വിചിന്തനങ്ൾ
, അവലോകനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയാണ് സാധാരണഗതിയിൽ ഉപന്യാസങ്ങൾക്കു വിഷയമാകാറുള്ളത്.
സാഹിത്യ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്‌.
ഉപഭാഷാവാദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Upabhashavadam
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രമുഖ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൊന്നാണ് ഉപഭാഷാവാദം .
എല്ലിസിന്റെ പരാമർശം
‘ കൊടുന്തമിഴെന്നപോലെ മലയാളവും ചെന്തമിഴിന്റെ ഉപഭാഷയാണെന്ന്’ മലയാളഭാഷയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ലേഖനത്തിൽ എല്ലിസ് പരാമർശിക്കുന്നു.
“മലയാളത്തിന്റെ സവിശേഷസ്വഭാവം അതിനെ ഒരു വേറിട്ട ഭാഷയാക്കി മാറ്റുകയും തമിഴിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച മറ്റെല്ലാ ഉപഭാഷകളിൽനിന്നും സവിശേഷരീതിയിൽ  വിവേചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ എന്നും.
ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നിലപാട്
ഭാഷോല്പത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ പരാമർശങ്ങളിലൊന്ന് മലയാളഭാഷാവ്യാകരണത്തിലേതാണ്‌ .
“മലയാളഭാഷ ദ്രമിളം എന്നുള്ള തമിഴിന്റെ ഒരു ശാഖയാകുന്നു. അത് തെലുങ്ക് , കർണ്ണാടകം , തുളു , കുടക് മുതലായ ശാഖകളെക്കാൾ അധികം തമിഴരുടെ സൂത്രങ്ങളോട് ഒത്തുവരുകയാൽ ഉപഭാഷയത്രേ; എങ്കിലും ബ്രാഹ്മണർ ഈ കേരളത്തെ അടക്കിവാണ് അനാചാരങ്ങളെ നടപ്പാക്കി നാട്ടിലെ ശൂദ്രന്മാരുമായി ചേർന്നുപോയതിനാൽ സംസ്കൃതശബ്ദങ്ങളും വാചകങ്ങളും വളരെ നുഴഞ്ഞുവന്നു ഭാഷയുടെ മൂലരൂപത്തെ പല വിധത്തിലും മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.”
, എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.
“വിഭിന്നഭാഷകളെന്നതിനെക്കാൾ ദ്രാവിഡഗോത്രത്തിലെ ഒരേ അംഗത്തിന്റെ ഉപഭാഷകളെന്നനിലയിലാണ് ഈ രണ്ടുഭാഷകൾ പഴയകാലത്ത് വേർതിരിയുന്നത്.”
, എന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ വിവരിക്കുന്നു.
കാൾഡ്വലിന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ
താരതമ്യവ്യാകരണത്തിൽ കാൾഡ്വൽ പറയുന്നു: “എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, മലയാളം തമിഴിന്റെ അതിപ്രാ‍ചീനമായ ഒരു ശാഖ(a very ancient offshoot)യാണ് . പുരുഷഭേദനിരാസംകൊണ്ടും സംസ്കൃതപദബാഹുല്യം‌കൊണ്ടും ആണ് ഇപ്പോൾ അത് മുഖ്യമായും തമിഴിൽനിന്നും വേർതിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് മലയാളത്തെ ദ്രാവിഡഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു സ്വതന്ത്രഭാഷയെന്നു കല്പിക്കുന്നതിനെക്കാൾ തമിഴിന്റെ ഒരുപഭാഷയെന്നു കരുതുകയാണ് ഭേദം. ..... ആദ്യം തമിഴ്-മലയാളങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച വളരെ നിസ്സാരമായിരുന്നെങ്കിലും അത് പടിപടിയായി വർദ്ധിച്ച്, ഇപ്പോൾ മലയാളം തമിഴിന്റെ ഉപഭാഷ എന്ന നിലയിൽനിന്ന് വളർന്ന് സഹോദരീഭാഷയെന്നനിലയിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞുവെന്ന വസ്തുത ഇന്ന് ആർക്കും ചോദ്യം ചെയ്യാവുന്നതല്ല. എന്നാൽ ആരംഭത്തിൽ ഒരു സഹോദരിയായിട്ടല്ല പുത്രിയായിത്തന്നെ അതിനെ ഗണിക്കേണ്ടതാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ഏറെ മാറ്റംവന്ന ശാഖ എന്ന് വിവരിക്കുകയായിരിക്കും ഉത്തമം.”
എ.ആറാണ്‌ കേരളപാണിനീയം എന്ന വ്യാകരണഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പീഠികയിലൂടെ   കാൾഡ്വലിന്റെ ഈ ആശയം ആറു നയങ്ങൾ കൊണ്ട് സിദ്ധാന്തവത്കരിക്കുന്നത് .
പി.ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയുടെ വാദം
തമിഴ് ആദ്യം മലയാളത്തിന്റെ മാതാവും പിന്നീട് സഹോദരിയുമാകുന്നുവെന്ന കാൾഡ്വലിന്റെ കല്പനതന്നെ മലയാളഭാഷാചരിത്രകർത്താവായ സർവ്വാധികാര്യക്കാർ പി. ഗോവിന്ദപിള്ളയും ഏ.
ആറും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
“മലയാളഭാഷയുടെ മാതൃസ്ഥാനം വഹിച്ചിരിക്കുന്നത് തമിഴുതന്നെ അത് നിസ്സംശയമാകുന്നു. എന്നാൽ മലയാളം അന്യസംസർഗ്ഗംകൊണ്ടും മറ്റും പ്രാപ്തിയായി യൌവനം വന്ന സമയം അതിനും തമിഴിനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സഹോദരീത്വമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.”
എന്നത് മാത്രമാണ് മലയാളഭാഷോല്പത്തിയെക്കുറിച്ച് ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയുടെ പ്രസക്തമായ വാദം.
“കലിയുഗം ആരംഭിച്ചതിനു  മുൻപുതന്നെ മലയാളഭാഷ തമിഴിൽനിന്ന് വേർപ്പെട്ടുപോയി.”
, “മലയാളഭാഷയിൽ പദ്യങ്ങൾ പരശുരാമന്റെ കാലം മുതൽക്കേ നടപ്പുണ്ടായിരുന്നു” എന്നിങ്ങനെ അയുക്തികമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റു  നിരീക്ഷണങ്ങൾ.
രാജരാജവർമ്മയുടെ സിദ്ധാന്തം
“പലവക കൊടുന്തമിഴുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിൽ ഒന്നാണ് നമ്മുടെ മലയാളമായിത്തീർന്നത്.”
എന്നാണ് ഏ.
ആർ. രാജരാജവർമ്മയുടെ സിദ്ധാന്തം.
കാൾഡ്വലിന്റെ വാദത്തെ പിൻപറ്റുകയായിരുന്നെങ്കിലും സൂക്ഷ്മാംശത്തിൽ ഭാഷാപരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന ഈ സിദ്ധാന്തം കൊടുന്തമിഴ് വാദം എന്ന പ്രത്യേകസംജ്ഞയിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
പന്ത്രണ്ടു ദേശങ്ങളിൽ നടപ്പുണ്ടായിരുന്ന കൊടുന്തമിഴിൽനിന്ന് കേരളഖണ്ഡത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട കുട്ടം, കുടം, കർക്കാ, വേൺ, പൂഴി എന്നീ നാടുകളിലെ ഭാഷാഭേദം മലയാളമായി പരിണമിക്കാനുണ്ടായ കാരണങ്ങൾ മൂന്നാണ് -1.
മലയാ‍ളദേശത്തിന്റെ കിടപ്പ് കിഴക്കേ അതിർത്തിമുഴുവൻ വ്യാപിക്കുന്ന പർവ്വതപംക്തികൊണ്ട് മറ്റു തമിഴുനാടുകളിൽനിന്ന് വേർപെട്ട് ഒറ്റതിരിഞ്ഞായിപ്പോയത്.
മറുനാട്ടുകാർക്കില്ലാത്ത പല വിശേഷവിധികളും (മരുമക്കത്തായം, മുൻ‌കുടുമ, വലത്തോട്ടുള്ള മുണ്ടുടുപ്പ്) മലയാളത്തുകാർക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവർക്ക് ഒരു പ്രത്യേകസംഘമായിത്തിരിയാനുണ്ടായ സൌകര്യം.
നമ്പൂതിരിമാരുടെ പ്രാബല്യവും ആര്യദ്രാവിഡസംസ്കാരവും.
മലയാളഭാഷ തമിഴിൽനിന്ന് വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന ആറ് പ്രധാന വ്യത്യാസങ്ങളെ അനുനാസികാതിപ്രസരം , താലവ്യാദേശം , സ്വരസംവരണം , പുരുഷഭേദനിരാസം , ഖിലോപസംഗ്രഹം , അംഗഭംഗം എന്നിങ്ങനെ ആറു നയങ്ങളായി അദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ചു.
ഈ ഭാഷാപരിണാമത്തെ അദ്ദേഹം മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കുകകൂടി  ചെയ്യുന്നു:കരിന്തമിഴുകാലം(കൊല്ലം 1-500; ക്രിസ്തു 825-1325), മലയാണ്മക്കാലം(കൊല്ലം 500-800; ക്രിസ്തു 1325-1625), മലയാളക്കാലം(കൊല്ലം 800 മുതൽ; ക്രിസ്തു 1625 മുതൽ) എന്നിങ്ങനെ.
കേരളപാണിനിയുടെ സിദ്ധാന്തത്തെ പിൽക്കാലപണ്ഡിതർ മിക്കവാറും സമ്മതിച്ചതാണ്.
ശൂരനാട്ട് കുഞ്ഞൻപിള്ള , എം. ലീലാവതി എൻ.ആർ. ഗോപിനാഥപിള്ള ടി.എം. ചുമ്മാർ തുടങ്ങിയവർ ഉദാഹരണം.
കൊടുന്തമിഴല്ല, ചെന്തമിഴു തന്നെയായിരുന്നു മലയാളമായി പരിണമിച്ചത് എന്നൊരഭിപ്രായഭേദം ഇളംകുളം കുഞ്ഞൻപിള്ള പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു .
കൊടുന്തമിഴ് വാദത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും പരിണാമകാലത്തെ സംബന്ധിച്ച അഭിപ്രായഭേദങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
പി. ശങ്കരൻ നമ്പ്യാരും മറ്റും
"കേരളത്തിലെ ദേശ്യഭേദമായ കൊടുന്തമിഴിന്റെ പരിണതരൂപമാണ് ആധുനികമലയാളം" എന്ന് മലയാളസാഹിത്യചരിത്രസംഗ്രഹം എഴുതിയ പി. ശങ്കരൻ നമ്പ്യാരും ഏ.
ആറിനോട് യോജിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും തമിഴ്-മലയാളങ്ങൾ ഒരു പൊതുപൂർവദശയിൽനിന്ന് വെവ്വേറെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം .
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദഗതി അതിനാൽ പൂർവ-തമിഴ് മലയാളവാദത്തോടാണ് അടുത്തുനിൽക്കുന്നത്; പൂർവ്വമദ്ധ്യകാലതമിഴിൽ നിന്നാണ് മലയാളം ഉണ്ടായതെന്ന് വാദിച്ച എൽ.വി. രാമസ്വാമി അയ്യരുടെ വാദവും .
ഉള്ളൂരിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെസ്സംബന്ധിച്ചുള്ള ഉള്ളൂരിന്റെ വീക്ഷണങ്ങളിൽ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ കാണാം.
പഴന്തമിഴ് ആദ്യം ഉത്തരദ്രാവിഡമെന്നും ദക്ഷിണദ്രാവിഡമെന്നും രണ്ടു ശാഖകളായി വളരെ മുൻപ് - ഒരുപക്ഷേ, ദ്രാവിഡന്മാരും ആര്യന്മാരുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിനു മുമ്പുതന്നെ - വേർപ്പിരിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും, ദക്ഷിണദ്രാവിഡശാഖ വ്യവഹാരഭാഷയായി ഏതാനും ചില പ്രത്യേകതകളോടുകൂടി ക്രമേണ വികസിച്ചു എന്നും ക്രി.
മൂന്നാം ശതകത്തോടടുപ്പിച്ച് ആ ശാഖയിൽ സാഹിത്യം ആവിർഭവിച്ചുവെന്നും അപ്പോൾ അതിനുവേണ്ടി വ്യാകരണശാസ്ത്രനിബദ്ധമായ ചെന്തമിഴ് എന്ന കൃത്രിമഗ്രന്ഥഭാഷ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് വ്യവസ്ഥാപനംചെയ്യേണ്ടിവന്നു എന്നും അതിനുമുൻപ് പശ്ചിമപർവ്വതപങ്‌ക്തിക്കു കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒരേ ഭാഷ -ദക്ഷിണദ്രാവിഡം തന്നെയായിരുന്നു സംഭാഷണത്തിനുപയോഗിച്ചുവന്നതെങ്കിലും അതിനു രണ്ടു സ്ഥലങ്ങളിലും സ്വല്പവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു എന്നും കേരളത്തിലെ കൊടുന്തമിഴ് ചോളാദിദേശങ്ങളിലെ കൊടുന്തമിഴിൽനിന്ന് ഭിന്നമായിരുന്നു എന്നും, ആ ദേശങ്ങളിലെ കൊടുന്തമിഴ് ക്രമേണ ചെന്തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ചെന്തമിഴിന്റെ അതിപ്രസരം ബാധിച്ച വ്യവഹാരഭാഷയിൽ ലയിച്ചുപോയെന്നും, എന്നാൽ കേരളം വളരെക്കാലത്തേക്ക് പഴയ ദക്ഷിണദ്രാവിഡത്തെ ചില വ്യക്തിത്വങ്ങളോടുകൂടി പുലർത്തിക്കൊണ്ടുപോന്നു എന്നും, ആ ഭാഷ അനന്തരകാലങ്ങളിൽ ചെന്തമിഴ്‌നാട്ടിലെ വ്യവഹാരഭാഷയിൽനിന്ന് അധികമധികമകന്ന് ഒരു വ്യവഹാരഭാഷയായി പരിണമിച്ചു എന്നുമാണ് ഉള്ളൂരിന്റെ അഭിപ്രായം .
കൊടുന്തമിഴിൽനിന്നാണ് മലയാളം ഉണ്ടായതെന്നുതന്നെയാണ് ഉള്ളൂരിന്റെയും വാദമെങ്കിലും കേരളത്തിലെ കൊടുന്തമിഴ് പൂർവ്വദക്ഷിണദ്രാവിഡത്തിന്റെ ചില സവിശേഷതകളെ നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നതിനാൽ “മലയാളത്തെ തമിഴിന്റെ മാതാവെന്നോ ജ്യേഷ്ഠത്തിയെന്നോ ആണ് കാണേണ്ടതെന്നും“ മറ്റു ദേശങ്ങളിലെ കൊടുന്തമിഴ് കൃത്രിമസാഹിത്യഭാഷയായ ചെന്തമിഴിൽ ലയിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ തമിഴ്‌ഭാഷയുണ്ടായതെന്നുമാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.
ഭാ‍ഷോല്പത്തിസിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ മൗലികമാണ് ഉള്ളൂരിന്റെ വാദം.
തമിഴിനോടുള്ള മലയാളത്തിന്റെ ആധമർണ്ണ്യം നിഷേധിക്കുന്നതിനാൽ ഉള്ളൂരിന്റെ വാദത്തെ സ്വതന്ത്രവാദമായി കണക്കാക്കാറുണ്ട്.
അവലംബം ↑ Dissertation on the Malayalam language - Indian antiquery 7; 1878 P.274-287 ↑ ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്, മലയാളഭാഷാവ്യാകരണം(1851) ↑ ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്, മലയാളം-ഇംഗ്ലീഷ് നിഘണ്ടു ഗൂഗിൾ ഗ്രന്ഥശേഖരത്തിൽ ↑ റോബർട്ട് കാൾഡ്വൽ, ദ്രാവിഡഭാഷാവ്യാകരണം(1856), വിവ: എസ്.കെ. നായർ, കേരളഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്, 1973 പു.20-21 ഗൂഗിൾ ഗ്രന്ഥശേഖരത്തിൽ (ഇം.) ↑ പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ള, മലയാളഭാഷാചരിത്രം (1881),സാഹിത്യപ്രവർത്തകസഹകരണസംഘം,1960 ↑ ഏ.
ആർ. രാജരാജവർമ്മ, കേരളപാണിനീയം-പീഠിക ↑ ശൂരനാട്ട് കുഞ്ഞൻപിള്ള, കൈരളീസമക്ഷം ↑ എം. ലീലാവതി, മലയാളകവിതാസാഹിത്യചരിത്രം ↑ എൻ.ആർ. ഗോപിനാഥപിള്ള, അന്വേഷണം, സാ.
പ്ര.
സം, കോട്ടയം, 1974, പു.199 ↑ ടി.എം. ചുമ്മാർ, ഭാഷാഗദ്യസാഹിത്യചരിത്രം, സാ.
സം, കോട്ടയം, 1955, പു.142 ↑ ഇളംകുളം കുഞ്ഞൻപിള്ള, മലയാള ഭാഷയുടെ വികാസപരിണാമങ്ങൾ, സാഹിത്യ പ്രവർത്തക സഹകരണ സംഘം, കോട്ടയം ↑ പി. ശങ്കരൻ നമ്പ്യാർ, മലയാളസാഹിത്യചരിത്രസംഗ്രഹം(1922), ഡി.സി.ബുക്സ്, കോട്ടയം, 1997 ↑ L.V. Ramaswami Ayyar, The Evolution of Malayalam Morphology(1936), Kerala Sahitya Akademi, Thrissur, 1993, P.168-178 ↑ ഉള്ളൂർ, കേരളസാഹിത്യചരിത്രം, വാല്യം 1, അദ്ധ്യായം 3
ഉപജാതി (വൃത്തം)
മലയാളവ്യാകരണത്തിലെ ഒരു വൃത്തമാണ്‌ ഉപജാതി.
ഇന്ദ്രവജ്ര , ഉപേന്ദ്രവജ്ര എന്നീ വൃത്തങ്ങളുടെ ലക്ഷണം ഒന്നിടവിട്ട വരികളിൽ ഈ വൃത്തത്തിൽ കാണുന്നു.
ലക്ഷണം “ അത്രേന്ദ്രവജ്രാം ഘ്രിയുപേന്ദ്രവജ്ര
കലർന്നുവന്നാലുപജാതിയാകും ”
ഇന്ദ്രവജ്രയും ഉപേന്ദ്രവജ്രയും കൂട്ടിക്കലർത്തി പ്രയോഗിക്കുന്നത് ഉപജാതി എന്ന വൃത്തം.
ഇന്ദ്രവജ്രയുടെ "തതം ജഗംഗം" എന്ന ക്രമവും ഉപേന്ദ്രവജ്രയുടെ "ജതം ജഗംഗം" എന്ന ക്രമവും കലർ‌ന്നുവരും.
“ മറ്റുള്ള വൃത്തങ്ങളുമിപ്രകാരമേ
കലർന്നുവന്നാലുപജാതിതന്നെയാം ”
ഒരേ ഛന്ദസിൽത്തന്നെ അല്പം വ്യത്യാസമുള്ള വൃത്തങ്ങൾ യോജിപ്പിച്ച് 'ഉപജാതി' വൃത്തങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാം.
മുകളിൽ പറഞ്ഞ ലക്ഷണശ്ലോകം തന്നെ ഇന്ദ്രവംശയും വംശസ്ഥവും കലർത്തിയ ഉപജാതിയാണ്.
ഇന്ദ്രവജ്രയും ഉപേന്ദ്രവജ്രയും കലർന്ന ഉപജാതിക്കുള്ള ഉദാഹരണങ്ങൾ
ഉദാ:-1 “ മഹീപതേ!
ഭാഗവതോപമാനം
മഹാപുരാണം ഭവനം മദീയം നോക്കുന്നവർക്കൊക്കെ വിരക്തിയുണ്ടാം അർഥങ്ങളില്ലെന്നൊരു ദോഷമുണ്ട് ” ഇന്ദ്രവജ്രയും വംശസ്ഥവും കലർന്ന ഉപജാതിക്കുള്ള ഉദാഹരണങ്ങൾ
ഉദാ:-1 “ സൽ‌ക്കാരമേകാനായി പാന്ഥ!
കേൾക്കെടോ
തല്കാലമിങ്ങില്ല ഗൃഹാധിനായകൻ പയോധരത്തിന്റെയുയർച്ചകാൺകയാ- ലിയാധിനെങ്കിൽ പുലരെഗ്ഗമിച്ചിടാം.
” ഇവകൂടി കാണുക ഇന്ദ്രവജ്ര ഉപേന്ദ്രവജ്ര ഇന്ദ്രവംശ വംശസ്ഥം വൃത്തമഞ്ജരിയിലെ വൃത്തങ്ങൾ
ഉപദ്വീപ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Peninsula
മൂന്നു വശവും ജലത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, എന്നാൽ വലിയ ഒരു കരഭാഗത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ഭൂരൂപമാണ് ഉപദ്വീപ് .
സാധാരണയായി ഒരു ഉപദ്വീപിനെ ചുറ്റുന്ന ജലഭാഗങ്ങൾ വലിയ ഒരു ജലാശയത്തിന്റെ തുടർച്ചയായുള്ള ഭാഗങ്ങളായിരിക്കും.
വളരെ വലിയ ഭൂവിഭാഗങ്ങൾ - ഉദാഹരണത്തിന് ഇന്ത്യൻ ഉപദ്വീപ് - മുതൽ സ്പിറ്റുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ജലത്തിലേക്ക് നീളുന്ന ചെറിയ ഭൂഭാഗങ്ങൾ വരെ ഉപദ്വീപ് എന്ന സംജ്ഞയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു .
ഉപപാണ്ഡവർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Upapandavas
അഞ്ചു പാണ്ഡവരിൽ നിന്ന് ദ്രൗപതിക്ക് ഉണ്ടായ അഞ്ചു പുത്രന്മാരെയാണ് ഹിന്ദു ഇതിഹാസമായ മഹാഭാരതത്തിൽ പാണ്ഡവപുത്രർ, ദ്രൗപദേയന്മാർ, പഞ്ചകുമാരൻമാർ അല്ലെങ്കിൽ ഉപപാണ്ഡവർ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
പ്രതിവിന്ധ്യ, സുതസോമ, ശ്രുതകർമ്മ, ശതനിക, ശ്രുതസേന എന്നിവരാണ് അവർ.
അവർക്ക് പിതാക്കൾ വ്ഴിക്കുള്ള അർദ്ധ പൂർണ്ണ പിതൃ സഹോദരന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ 3 പേർ - അഭിമന്യു , ഘടോൽകചൻ , ഇരാവാൻ എന്നിവരും പാണ്ഡവ പക്ഷത്ത് നിന്ന് കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ഈ 8 സഹോദരന്മാരും യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചു.
മഹാഭാരതത്തിൽ സഹോദരന്മാരെക്കുറിച്ച് അധികമൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഉപപാണ്ഡവർ പ്രതിവിന്ധ്യൻ
യുധിഷ്ടിരന്റെയും ദ്രൌപതിയുടെയും പുത്രനായ പ്രതിവിന്ധ്യൻ (സംസ്കൃതം: प्रतविन्ध्य, അർഥം: സൂര്യനെപ്പോലെ അല്ലെങ്കിൽ വിന്ധ്യന്റെ നേരെ പ്രകാശിക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ ശ്രുതവിന്ധ്യ (സംസ്കൃതം: श्रुतविन्ध्य, श्रुतविन्ध्य) ഉപപാണ്ഡവരിൽ മൂത്തയാളാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന് സുതനു എന്ന ഒരു മൂത്ത സഹോദരി ഉണ്ടായിരുന്നു.
"ഇടിമുഴക്കുന്ന ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ)" പോലെയുള്ള സൈനികരെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നന ഒരു വിദഗ്ദ്ധനായ പോരാളി എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ പ്രതിവിന്ധ്യൻ ശകുനിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
9-ാം ദിവസം പ്രതിവിന്ധ്യ അലംബുഷനെ ബോധംകെടുത്തി വീഴ്ത്തി.
14-ാം രാത്രിയിൽ അദ്ദേഹം സുതസോമനോടൊപ്പം കൗരവരിൽ ചിലരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
പതിനഞ്ചാം ദിവസം അശ്വത്ഥാമാവിനെ ഏറെനേരം തടഞ്ഞുനിർത്ഞു.
പതിനാറാം ദിവസം അദ്ദേഹം അഭിസാരരാജാവായ ചിത്രനെ വധിച്ചു 18 ആം നാൾ രാത്രി മരണപ്പെട്ടു.
മരിക്കുമ്പോൾ 24 വയസ്സ് പ്രായം മാത്രം.
വിശ്വദേവൻ മാരൂടെ അംശങ്ങൾ ആയിരുന്നു ഇദ്ദേഹം ഉൾപ്പെടെ അഞ്ച് ഉപ പാണ്ഡവന്മാർ.
മത്സ്യപുരാണമനുസരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് യൗധേയ എന്ന പേരുള്ള ഒരു ഒരു പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു.
ശതാനികൻ
ഉപപാണ്ഡവരിൽ മൂന്നാമനായിരുന്ന ശതാനികൻ (സംസ്കൃതം: शतानीक, അർഥം: നൂറു പടയാളികളുള്ളവൻ) നകുലന്റെയും ദ്രൗപതിയുടെയും മകനായിരുന്നു.
വ്യൂഹ ആസൂത്രണത്തിന്റെ ചുമതലയുള്ള തന്റെ മാമൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ കീഴിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഉപ സൈന്യാധിപനായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്തു.
കൗരവ സഖ്യകക്ഷിയായ ഭൂതകർമ്മയെയും സൈന്യത്യുംതെ അദ്ദേഹം കൂട്ടക്കൊല ചെയ്തു.
ആറാം ദിവസം ശതാനികൻ കൗരവ രാജകുമാരനായ ദുഷ്കർണ്ണനെയും പരാജയപ്പെടുത്തി.
കൗരവർ ജയത്സേനൻ, ചിത്രസേനൻ, ശ്രുതകർമാൻ എന്നിവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി കലിംഗ രാജകുമാരനെ വധിച്ചു.
പതിനേഴാം ദിവസവും ശതാനികൻ കൗരവ സൈന്യത്തിന് വലിയ നാശം വരുത്തി.
18 ആം നാൾ രാത്രി അദ്ദേഹം മരണമടഞ്ഞു.
സുതസോമൻ
ഉപപാണ്ഡവരിൽ രണ്ടാമനായ സുതസോമൻ (സംസ്കൃതം: सुतसोम, സോമം വേർതിരിച്ചെടുത്തവൻ അല്ലെങ്കിൽ ചന്ദ്രന്റെ സൗന്ദര്യമുള്ളവൻ ) ഭീമന്റെയും ദ്രൗപതിയുടെയും മകനാണ്.
അച്ഛനെ പോലെ തന്നെ വീരനായ അദ്ദേഹം ഗദയുദ്ധത്തിലും അമ്പെയ്ത്തിലും മികവ് പുലർത്തി.
അർജ്ജുനന്റെ പക്കൽ നിന്നും ആയുധ വിദ്യ അഭ്യസിച്ചു.
കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസം അദ്ദേഹം കൗരവ രാജകുമാരനായ വികർണനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
ശകുനിയെ വധിക്കുന്നതിന് അടുത്ത് വരെ എത്തിയ അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
12-ാം ദിവസം സുതസോമൻ, ദ്രോണാചാര്യരുടെ നേരെയുള്ള കൗരവ മുന്നേറ്റം തടഞ്ഞു.
14-ാം രാത്രിയിൽ തന്റെ അർദ്ധസഹോദരനായ പ്രതിവിന്ധ്യയുടെ അകമ്പടിയോടെ കൗരവരിൽ ചിലരുമായി അദ്ദേഹം യുദ്ധം ചെയ്തു.
15-ാം ദിവസം യുധിഷ്ടിരനും മറ്റ് ഉപപാണ്ഡവന്മാർക്കും ഒപ്പം ചേർന്ന് ദുശ്ശാസനനെയും മറ്റ് കൗരവരെയും തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നതിൽ അദ്ദേഹം ഒരു പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു.
ശ്രുതസേനൻ
ഉപ പാണ്ഡവരിൽ നാലാമൻ ആയ ശ്രുതസേനൻ സഹദേവൻ ദ്രൗപദി എന്നിവരുടെ പുത്രനാണ്.
ജ്യോതിഷത്തിൽ പ്രാഗൽഭ്യം.
മഹാഭാരതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചതഹുർദി വിശകലനത്തിൽ, ശകുനി അദ്ദേഹത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
യുദ്ധത്തിന്റെ 14-ാം ദിവസം അദ്ദേഹം ഭൂരിശ്രവസിന്റെ ഇളയ സഹോദരനായ ശാലയെ വധിച്ചു.
ഉപചിത്രനെയും കൗരവ യോദ്ധാവ് ദേവവൃദ്ധന്റെ മകനെയും അദ്ദേഹം വധിച്ചു.
18 ആം നാൾ വീരമൃത്യു വരിച്ചു.
ശ്രുതകർമ്മൻ
ഉപപാണ്ഡവരിൽ ഏറ്റവും ഇളയവനായ ശ്രുതകർമ്മൻ അർജുന ദ്രൗപദി പുത്രൻ ആണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുതിരകൾക്ക് മരം കൊത്തികളുടെ നിറം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.
തന്റെ പിതാവിനെപ്പോലെ സമർത്ഥനായ വില്ലാളിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധം ആദ്യദിവസം തന്നെ കാംബോജ ഭരണാധികാരിയായ സുദക്ഷിണയെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
ആറാം ദിവസം കൗരവ ജയത്സേനയെയും അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെടുത്തി.
അമ്പൈത്തിൽ ദുശ്ശാസനനും അശ്വത്ഥാമാവിനും എതിരെ അദ്ദേഹം യുദ്ധം ചെയ്യുകയും അവർക്ക് എതിരെ നല്ല പോരാട്ടം കാഴ്ചവെക്കുകയും ചെയ്തു.
പതിനാറാം ദിവസം അദ്ദേഹം അഭിസാരയിലെ മറ്റൊരു രാജാവായ ചിത്രസേനനെ വധിച്ചു.
18 ആം നാൾ മരിച്ചു അവലംബം
ഉപനിഷ്ക്രാമണം
ഷോഡശക്രിയകളിൽപ്പെടുന്ന ആറാമത്തെ ക്രിയ ആണ് ഉപനിഷ്ക്രാമണം അഥവാ വാതിൽപുറപ്പാട്.
ഉപനിഷ്ക്രാമണ ദിവസത്തിൽ, ചാണകം മെഴുകിയ ചതുരക്കളത്തിൽ സ്വസ്തി എഴുതി തയ്യാറാക്കിയിരിക്കും.
ഉപനിഷ്ക്രാമണത്തിന് തയ്യാറായ കുട്ടിയുടെ മാതാവ് അതിൽ ധാന്യങ്ങൾ വിതറിയിടുന്നു.
ഒരു ആയ കുട്ടിയെ അതിന്റെ അടുക്കലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും, ശംഖനാദങ്ങൾക്കും വേദമന്ത്ര ധ്വനികൾക്കുമൊപ്പം കുട്ടി സൂര്യഭഗവാനെ മുഖമുയർത്തി നോക്കുന്നതോടെ ഉപനിഷ്ക്രാമണം അവസാനിക്കുന്നു.
മനുസ്മൃതിപ്രകാരം കുട്ടിയുടെ ജനനം കഴിഞ്ഞ് നാലാം മാസമാണ് ഉപനിഷ്ക്രാമണം ചെയ്യേണ്ടത്.
യമസ്മൃതിയിൽ വിക്രമോദയ ഖണ്ഡമനുസരിച്ച്,  കുട്ടി ജനനത്തിനു ശേഷം മൂന്നാം മാസത്തിൽ സൂര്യഭഗവാനെ കാണുകയും, നാലാം മാസത്തിൽ ചന്ദ്രഭഗവാനെ ദർശിക്കുകയും വേണം.
ഉപഭാഷ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dialect ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഒരു ഭാഷയുടെ പ്രാദേശികഭേദത്തെയാണ്‌ ഉപഭാഷ അല്ലെങ്കിൽ ഭാഷാഭേദം എന്നു പറയുന്നത്.
ദേശം , മതം , ജാതി , വംശം , ഉപസംസ്കാരം , കാലാവസ്ഥ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഭാഷയിലുണ്ടാകുന്ന പദപരവും ഉച്ചാരണപരവുമായ വ്യത്യസ്തതകളാണ് ഉപഭാഷകളുടെ ഉല്പത്തിക്ക് കാരണം.
തിരുവനന്തപുരം , കോട്ടയം , വള്ളുവനാട് , കോഴിക്കോട് , കണ്ണൂർ എന്നിവിടങ്ങളിലെ മലയാള ഭാഷാരീതികൾ ഇതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്‌, തമിഴ് ഭാഷയുടെ ഒരു ദേശ്യഭേദമായ മലനാട്ടു തമിഴ് പരിണമിച്ചാണ്‌ മലയാളഭാഷ ഉണ്ടായതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു ഈ വാദം ഉപഭാഷാവാദം എന്നാണ്‌ ഭാഷോല്പത്തി ചർച്ചകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഏറനാട്ടിലേയും കോഴിക്കോട്ടേയും മാപ്പിളമാരുടെ ഭാഷാപരമായ വ്യതിരിക്തത മതപരമായ ഉപഭാഷക്ക് ഉദാഹരണമായി കണക്കാക്കാം.
ഇതും കാണുക മലയാള ഭാഷാ ഭേദങ്ങൾ അവലംബം
ഭാഷാശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്‌.
അയോൺ ബുസ്ദുഗൻ ഈ ലേഖനം ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ നിന്ന് കൃത്യമല്ലാത്ത/യാന്ത്രികമായ പരിഭാഷപ്പെടുത്തലാണ് .
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ion_Buzdugan
ഒരു ബെസ്സറാബിയൻ-റൊമാനിയൻ കവിയും നാടോടിക്കഥകനും  രാഷ്ട്രീയക്കാരനായിരുന്നു ഇവാൻ അലക്സാണ്ട്രോവിസി ബുസ്ദാഗ ; മാർച്ച് 9, 1887 - ജനുവരി 29, 1967) .
1908-ഓടെ റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു യുവ സ്കൂൾ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന അദ്ദേഹം, റൊമാനിയയുമായുള്ള ബെസ്സറാബിയയുടെ ബന്ധത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്ന കവിതകൾ എഴുതുകയും നാടോടിക്കഥകൾ ശേഖരിക്കുകയും, അയോൺ പെലിവനിൽ തുടങ്ങി റൊമാനിയൻ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വിവിധ സ്ഥാപക വ്യക്തികളുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും  ചെയ്തു.
ഫെബ്രുവരി വിപ്ലവകാലത്ത് ബുസ്ദുഗാൻ ഇടതുപക്ഷ വ്യക്തിയായിരുന്നു.