smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പ്രതിപാദ്യത്തിന് അനുകൂലമായാണ് പ്രകൃതിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
സാഹിത്യത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന ജീവിതത്തിന് അഥവാ 'പൊരു'ളിന് മൂന്നു ഘടകങ്ങളുണ്ട്:- മുതൽ, ഉരി, കരു എന്നിവയാണവ.
സ്ഥലം (നിലം), കാലം (പൊഴുത്) എന്നിവയാണ് 'മുതൽപ്പൊരുൾ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തിണവിഭജനംതന്നെയാണ് നിലം.
മുല്ല, കുറിഞ്ഞി, മരുതം, നെയ്തൽ എന്നീ നാലു തിണകളെ മാത്രമാണ് തൊൽകാപ്പിയർ നിലങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നത്.
ഇവ കൂടാതെ ഇടനിലമായ പാലയും ചേർന്നതാണ് ഐന്തിണകൾ.
ഐന്തിണകൾ കൂടാതെ കൈക്കിള, പെരുന്തിണ എന്ന് രണ്ട് പരിസരങ്ങളെക്കൂടി ചേർത്ത് എഴുതിണകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഈ ഏഴു തിണകൾ അകംസാഹിത്യത്തെക്കുറിക്കാനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇവയ്ക്ക് സമാന്തരമായി പുറത്തിണകൾക്ക് വെട്ചി, വഞ്ചി, ഉഴിഞ്ഞ, തുമ്പ, വാക, കാഞ്ചി, പാടാൺ എന്നിങ്ങനെ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
തിണകളുടെ ഉപവിഭാഗങ്ങളാണ് തുറകൾ.
ഓരോ തിണയുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് വർഷം (പെരുമ്പൊഴുത്), ദിവസം (ചിറുപ്പൊഴുത്) എന്നിവയുടെ ഘട്ടങ്ങളും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതാണ് പൊഴുത്.
ഓരോ തിണയ്ക്കും അവയുടെ ദേവത (കടവുൾ), ജനത (മക്കൾ), പക്ഷി (പുൾ), മൃഗം (വിലങ്ക്), സ്ഥാനം (ഊർ), ജലാശയം (നീർ), പൂവ്, ഭക്ഷണം (ഉണവ്), താളവാദ്യം ((പറ), തന്ത്രിവാദ്യം (യാഴ്), ഈണം (പൺ), തൊഴിൽ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ട്.
ഇവയെ എല്ലാം കരുക്കൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഉരി എന്നത് പ്രതിപാദ്യവിഷയമാണ്.
മലമ്പ്രദേശങ്ങളിൽ കാണുന്ന പൂവും (കുറിഞ്ഞി) സൗന്ദര്യ പ്രതീകമായ മുരുകനുമാണ് കുറിഞ്ചി തിണയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ .
മരുതം തിണ
ജലാശയങ്ങളോടു ചേർന്നു കാണുന്ന ചെമ്പൂക്കൾ ഉള്ള വൃക്ഷവും മഴയുടെ ദേവനായ വേന്തനുമാണ് മരുതം തിണയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ.
മുല്ലൈ തിണ
മേച്ചിൽ പുറങ്ങളിൽ കാണുന്ന മുല്ലപ്പൂവും ഇടയദേവതയായ മായോനുമാണ് മുല്ലൈ തിണയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ.
നെയ്തൽ തിണ
ആമ്പലും വരുണനുമാണ് നെയ്തൽ തിണയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ.
സ്ഥലം ചതുപ്പ് പ്രദേശം.
സമുദ്രതീര പ്രദേശമാണ്.
മീൻപിടുത്തമാണ്
മുഖ്യതൊഴിൽ പാലൈ തിണ
പാലൈതിണയുടെ ചിഹ്നം പച്ചനിറമാർന്ന വൃക്ഷമാണ്.
സ്ഥലം ഊഷരഭൂമിയാണ്.
കൊറ്റവൈ എന്ന രണദേവതയാണ് പാലൈ തിണ്ണയുടേത്.
കാലവും ഋതുവും
തിണകളിൽ സ്ഥലത്തോട് ചേർന്ന് കാലവും കടന്നുവരുന്നു്.
കുറിഞ്ചി രാത്രിയോടും മഴയോടും ചേർന്നും, മരുതം പുലർകാലവുമായും മുല്ലൈ മുകിൽ നിറഞ്ഞ സന്ധ്യയോടു ചേർന്നും നെയ്തൽ അപരാഹ്നവുമായും പാലൈ വേനൽക്കാല മധ്യാഹ്നത്തോടു ചേർന്നും കടന്നുവരുന്നു.
പ്രണയവുമായുള്ള ബന്ധം
ഈ വിഭജനങ്ങൾ പ്രേമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്.
കുറിഞ്ചി കാമുകീകാമുക സമാഗമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമാണ്.
പാലൈ വിരഹ പശ്ചാത്തലം; മുല്ലൈ ക്ഷമാപൂർവമായ കാത്തിരിപ്പിന്റെ പശ്ചാത്തലം; നെയ്തൽ ഉത്കണ്ഠാകുലമായ കാത്തിരിപ്പിന്റെ പശ്ചാത്തലം, മരുതം വെറുപ്പിന്റെ പശ്ചാത്തലം.
കുറിഞ്ചിക്ക് വിവാഹത്തിനു മുൻപും മരുതത്തിന് വിവാഹത്തിനുശേഷവും മാത്രമേ സാംഗത്യമുള്ളു.
കാവ്യാവിഷ്കരണത്തിന് വ്യക്തതയും മിതത്വവും സിദ്ധിക്കാൻ തിണ സങ്കല്പനം സഹായകമാണ്.
ഈ തിണകളെല്ലാം അകം കവിതകളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവയാണ്.
തിണ്ടുക്കൽ ജില്ല ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dindigul_district
തമിഴ് നാട് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്തായീ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ജില്ലയാണ് തിണ്ടുക്കൽ ജില്ല (തമിഴ് : திண்டுக்கல் மாவட்டம்) .1985-ൽ മധുര ജില്ല വിഭജിച്ചാണ് തിണ്ടുക്കൽ ജില്ല സ്ഥാപിതമായത്.
പൂട്ടുകൾക്കും തുകൽ വ്യവസായത്തിനും ഈ ജില്ല പ്രശസ്തമാണ്.
തിണ്ടുക്കൽ ജില്ലയിൽ  8 താലൂക്ക്കൾ തിണ്ടുക്കൽ പഴനി ആത്തൂർ കൊടൈകനാൽ ഒട്ടന്ച്ചത്രം വേടസന്തൂർ നത്തം നിലക്കോട്ടൈ ജനസംഖ്യ
2001-ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ജനസംഖ്യ 1,923,014 ആണ്.
പൊളിറ്റിക്സ് Assembly Constituency Political Party Elected Representative പഴനി DMK M. Anbalakan ഒട്ടൻചത്രം DMK R. Sakkarapani നിലക്കോട്ടൈ AIADMK S. Thenmozhi നത്തം AIADMK R. Viswanathan തിണ്ടുക്കൽ CPI(M) K. Balabharathy ആത്തൂർ DMK I. Periasamy വേടസന്തൂർ INC M. Dhandapani Lok Sabha Constituency Political Party Elected Representative Dindigul INC N. S. V. Chitthan Palani Hills en route Kodaikanal അവലംബം
തിങ്കൾ (ദിവസം) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Monday
ഞായറാഴ്ചയ്ക്കും ചൊവ്വാഴ്ചയ്ക്കും ഇടയിൽ വരുന്ന ദിവസമാണ് തിങ്കളാഴ്ച .
ഇന്ത്യ , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ , കാനഡ , ജപ്പാൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇത് ആഴ്ചയിലെ രണ്ടാമത്തെ ദിവസമാണ്.
എന്നാൽ മറ്റു ചില രാജ്യങ്ങളിൽ ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസമാണ് തിങ്കളാഴ്ച.
പല സംസ്കാരങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാലും തിങ്കളാഴ്ച ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസമാണെന്ന് കാണാം.
ഉദാഹരണമായി ചൈനീസിൽ xingqi yi (星期一) എന്നാൽ ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം എന്നാണ്.
ഗ്രിഗോറിയൻ, ഗ്രീക്ക്, സിറിയക് കലണ്ടറുകളിൽ ഈ ദിവസം ആദ്യ ദിനം എന്ന അർത്ഥമാണ് കൈക്കൊള്ളുന്നത്.
ഐസ്ഒ 8601 പ്രകാരവും തിങ്കളാഴ്ച ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസമാണ്.
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലാകട്ടെ ജോലി സംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളിൽ തിങ്കളാഴ്ച ആദ്യ ദിവസമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
വാരാന്ത്യത്തിനു ശേഷം മുതിർന്നവർ ജോലിക്കും കുട്ടികൾ സ്കൂളിലേക്ക് പഠനത്തിനും തിരിച്ചെത്തുന്ന ഈ ദിവസമാണ്.
തിണ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thinai Thinais
സംഘകാലഘട്ടത്തിൽ പ്രദേശങ്ങളെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി വിവിധ മേഖലകളായി തരം തിരിച്ചിരുന്നു .
ഈ മേഖലകൾ ആണ് പൊതുവായി തിണ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
കുറിഞ്ഞിത്തിണ, പാലൈതിണ, മരുതംതിണ, നെയ്തൽത്തിണ എന്നിവയാണ് വിവിധ തിണകൾ.
കൈക്കിളൈ, പെരുന്തിണൈ എന്നീ തിണകളെയും ചില കൃതികളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇവ പ്രേമസംബന്ധിയായ അവസ്ഥകളെ (ഭൂമിശാസ്ത്രവിഭജനത്തെയല്ല) വിവക്ഷിക്കാനാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഓരോ പ്രദേശത്തെയും ജനങ്ങൾക്ക് ചിഹ്നങ്ങളും ദൈവങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും പ്രത്യേകമുണ്ടായിരുന്നു.
തിണൈ എന്നാൽ ധാന്യം എന്നർത്ഥമുണ്ട് തിണകളുടെ വിശദാംശങ്ങൾ കുറിഞ്ഞിത്തിണ
വനമേഖലയ്ക്ക് അടുത്തുള്ള മലകളും കാടുകളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ കുറിഞ്ഞിത്തിണകൾ .
കുറിഞ്ചി എന്നാൽ തമിഴിൽ മല എന്നാണർത്ഥം .
കുറിഞ്ഞിപ്പൂവും മുരുകനുമാണ് കുറിഞ്ഞിത്തിണയുടെ ചിഹ്നങ്ങളായി സംഘകാലസാഹിത്യത്തിൽ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
പന്ത്രണ്ടുവർഷത്തിലൊരിക്കൽ കുറിഞ്ഞി പൂക്കുന്ന സമയം മുരുകൻ കോവിലുകളിൽ ഉത്സവമുണ്ടാകും.
നീലക്കുറിഞ്ഞിപ്പൂകൊണ്ടുളള മാലയാണ് വിവാഹവേളയിൽ മുരുകൻ വളളിയുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തിയത്‌ എന്നാണ് മുതുവാൻ സമുദായത്തിലെ വിശ്വാസം.
ഈ സമുദായത്തിൽ പെട്ടവർ ഭക്തിയോടു കൂടിയാണ്‌ നീലക്കുറിഞ്ഞിയുടെ പൂവിടലിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്‌.
കുറിഞ്ഞി പൂക്കുന്ന വർഷം മുതുവാ ഗ്രാമങ്ങളിൽ വിവാഹങ്ങൾ നടക്കാറില്ല.
വിവാഹം മൂലം ദമ്പതിമാർക്ക് അശുദ്ധി ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.
വട്ടവട പഞ്ചായത്തിലെ കോവിലൂർ ഗ്രാമത്തിൽ ഈ വിശ്വാസം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടത്രേ .
ഈ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങളുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം വനങ്ങളിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങളുടെ ശേഖരണവും, തിന , മുളനെല്ല് , ഇഞ്ചി , വാഴ , മരമഞ്ഞൾ എന്നിവയുടെ കൃഷിയും മൃഗവേട്ടയും മറ്റുമായിരുന്നു.
കുറിഞ്ചിത്തിണയിലെ നാട്ടുപ്രമാണിമാർ ‘ വെപ്പന്മാർ ‘, ‘ നാടൻ ‘ എന്നെല്ലാമാണ് വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
പുരോഹിതനും മന്ത്രവാദിയുമായ ആളെ വേലൻ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
സംഘകാല സാഹിത്യത്തിൽ
അർദ്ധരാത്രിയിൽ കമിതാക്കൾ ഒന്നിക്കുന്നത് മലയിലാണ് എന്നാണ് സംഘകൃതികളിലെ സങ്കൽപ്പം.
മുരുകന്റെയും വള്ളിയുടെയും പ്രേമം ഉദാഹരണമാണ്.
തണുപ്പും തുഷാരവും ബിംബങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
വനത്തെ തടാകങ്ങളും വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും തേക്കുമരങ്ങളും മുളയും ചന്ദനവും നിറഞ്ഞതായാണ് വർണ്ണിക്കുന്നത്.
ഇവിടെ തിന വളരുകയും കാട്ടു തേനീച്ചകളിൽ നിന്ന് തേൻ ശേഖരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.
മയിലുകളുടെ നൃത്തവും കരച്ചിലും, വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദവും വന്യമൃഗങ്ങളുടെ അലർച്ചയും പശ്ചാത്തലമാണെങ്കിലും കമിതാക്കൾ പരസ്പരം ഇറുകെ പുണരുകയും, പ്രേമത്തിലൂടെ മലമ്പാതയിലെ അപകടങ്ങൾ മറക്കുകയും ചെയ്യും.
പാലത്തിണ
മലകളിൽ തന്നെ ജലദൗർലഭ്യമുള്ള പ്രദേശങ്ങളാണ് പാലത്തിണകൾ .
പാലമരങ്ങൾ (കുരട്ടുപാല, കൊടിപ്പാല, ഉലക്കപ്പാല, ഏഴിലം പാല എന്നിവ) ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലാണ് പേരുവന്നത്.
വന്യമൃഗങ്ങളും ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാലൈഎന്നാൽ തമിഴിൽ മരുഭൂമി എന്നർത്ഥമുണ്ട് .
അവർക്ക് മൃഗവേട്ടയും, ആനക്കൊമ്പ്, പുലിപ്പല്ല്, പുലിത്തോൽ തുടങ്ങിയവയുടെ വ്യാപാരവുമായിരുന്നു ഉപജീവനമാർഗ്ഗം.
കള്ളന്മാരും കൊള്ളക്കാരും ഇവരിൽ ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാമുകീ കാമുകന്മാരായി ഒളിച്ചോടുന്നതും സ്ത്രീകളെ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നതും പാലത്തിണയിൽ പതിവായിരുന്നുവത്രേ.
കള്ള് തുടങ്ങിയ ലഹരി പദാർത്ഥങ്ങളും മാംസാഹാരവും ഇവിടത്തുകാർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
മഴ ഒരു വലിയ പ്രശ്നമായിരുന്നു എന്നും മഴയുള്ളതിന്നാൽ മഴനാട് എന്നും നാട്ടുകാരെ മഴവർ എന്നു വിളിക്കാൻ കാരണം അതാണ് എന്നും മറ്റു ചില സംഘകാലകൃതികളിൽ കാണുന്നു.
കുറിച്യർ എന്ന ജാതിപ്പേര് പിന്നീട് ജാതിവ്യവസ്ഥ ഉടലെടുത്തകാലത്ത് ആ ഗ്രാമീണർക്ക് നൽകപ്പെട്ടതാണത്രേ.
കൊറ്റവൈ എന്ന യുദ്ധ ദേവതയായിരുന്നു മറവരുടെ ദൈവം.
കൊറ്റവൈ എന്ന ദേവതയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ യഥാർത്ഥ പ്രതിഷ്ഠ എന്നും ആര്യാധിനിവേശ കാലത്ത് അതിനെ ആര്യവത്കരിച്ച് ഭദ്രകാളിയാക്കിയതാണ് എന്നും ഒരു പക്ഷമുണ്ട്.
പാലത്തിണക്കാർക്ക് ‘വേട്ടുവ വരി’ ‘തുണങ്കക്കൂത്ത്’ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നൃത്തരൂപങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും ചേര രാജാക്കന്മാർ അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്നും ചില ചക്രവർത്തിമാർ അത് ആടിയതായും കവിതകളിൽ പറയുന്നു.
മുല്ലൈത്തിണ
ചെറിയ കുന്നുകളും കുറ്റിക്കാടുകളും നിറഞ്ഞ മലയോരങ്ങൾ മുല്ലൈത്തിണ എന്നാണ് വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മുല്ലകൾ ഈ പ്രദേശത്ത് ധാരാളമായി വളർന്നിരുന്നുവത്രേ.
മുല്ലൈ എന്നാൽ തമിഴിൽ കാട് എന്നർത്ഥമുണ്ട് .
മുല്ലൈത്തിണ കടലിനും മലയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള സ്ഥലമായതിനാൽ ‘ഇടനാട്’ എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇടനാട്ടിലെ ജനങ്ങൾ ഇടയർ എന്നും വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
അമര , തുവര , മുതിര , തുടങ്ങിയ പയർ വർഗ്ഗങ്ങൾ കൃഷി ചെയ്യുന്നതിൽ അവർ സമർത്ഥരായിരുന്നു.
ഇടയദേവതയായ മായോൻ ആയിരുന്നു അവരുടെ ദൈവം.
കാലികളെ ഉപയോഗിച്ച് കൃഷി ചെയ്യലും ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നുവത്രേ.
ഏറ്റവും വളക്കൂറുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ആണ് മരുതംതിണ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
തമിഴിൽ മരുതം എന്നാൽ കൃഷിഭൂമി എന്നാണർത്ഥം .
പുഴകളും തോപ്പുകളും നിറഞ്ഞ സമതല പ്രദേശങ്ങൾ, ആമ്പലും താമരയും നിറഞ്ഞ പൊയ്കകൾ, നെല്പാടങ്ങൾ എന്നിവ മരുതം തിണയുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.
മരുത നാട്ടുകാർ വെള്ളാളർ എന്നും കാർഷികവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർ ഉഴുന്നതിനാൽ ഉഴവർ എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ ഭൂപ്രദേശമായിരുന്നുവത്രേ ഇത്.
വേന്തനായിരുന്നു കുല ദൈവം.
വെള്ളാളർ ആര്യാധിനിവേശകാലത്ത് നമ്പൂതിരിമാരെ അനൂകൂലിച്ചതിനാൽ അവർക്ക് സമൂഹത്തിൽ മാന്യമായ സ്ഥാനം ലഭിച്ചുവത്രേ.
എന്നാൽ ഉഴവർ അവരുടെ ആചാരങ്ങളെ അടിയറ വയ്ക്കാൻ തയ്യാറാവാത്തതിനാൽ പ്രതിരോധം ചെലുത്തിയ മറ്റു ഗോത്രങ്ങൾക്കൊപ്പം അധഃകൃതരാക്കപ്പെട്ടു.
നെയ്തൽത്തിണ
നെയ്തൽത്തിണ തീരപ്രദേശമാണ്.
നെയ്തൽ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം സമുദ്രം എന്നാണ് .
കടലും അതിന്റെ തീരത്തോട് അടുത്ത പ്രദേശങ്ങളും ആണ് ഈ പേരിൽ വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മത്സ്യ ബന്ധനവും വ്യാപാരവും ഇവർ നടത്തിവന്നു.
കടലിൽ നിന്നു ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന അഴിമുഖങ്ങളിൽ വലിയ കപ്പലുകൾ അടുത്തിരുന്നു.
വ്യാപാരം മൂലം ജനജീവിതം സമ്പന്നമായിരുന്നു.
തുറമുഖപട്ടണങ്ങൾ, പണ്ടകശാലകൾ എന്നിവ ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകതകളാണ്.
നാട്ടുകാരെ പരതർ (പരതവർ) എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
വരുണൻ അല്ലെങ്കിൽ ജലദേവൻ ആയിരുന്നു അവരുടെ ദേവൻ ഭൂമിശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത തിണകൾ
കൈക്കിളൈ, പെരുന്തിണൈ എന്നീ തിണകൾക്ക് സംഘകൃതികളിൽ ഒരു ഭൂവിഭാഗം എന്ന തരത്തിലുള്ള വിശദീകരണം കൊടുത്തിട്ടില്ല.
ഇവയുടെ പേര് പൂക്കൾക്കും നൽകപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ഈ തിണകൾ മാനസികവ്യാപാരങ്ങളെ മാത്രമാണ് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.
ഇവ അസ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങ‌ളായതിനാൽ ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്രബന്ധം ഇവയ്ക്ക് നൽകാനാവില്ല എന്നതാണ് ഇതിന് വിശദീകരണമായി പറയുന്നത്.
കൈക്കിളൈയിൽ പ്രേമം ഒരു ദിശയിൽ മാത്രമാണ് എന്നതാണ് അസ്വാഭാവികതയ്ക്ക് കാരണം.
പെരുന്തിണൈയിൽ നാട്ടുനടപ്പിന് ചേരാത്ത പ്രവൃത്തികളാണ് അസ്വാഭാവാകിത കൊണ്ടുവരുന്നത്.
പ്രായം കൂടിയ സ്ത്രീയോട് ബന്ധപ്പെടുന്ന പുരുഷൻ, ഒരാളുടെ സമ്മതമില്ലാത്ത ബന്ധം, തന്റെ കടമകൾ ഒരാൾ പാലിക്കാത്തതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന വേർപാട് എന്നിവയാണ് ഉദാഹരണങ്ങൾ.
സംഘകൃതികൾ
സംഘകൃതികളിൽ നിന്നാണ് ഈ പ്രാദേശികവിഭജനത്തെയും ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങളെപ്പറ്റിയും മറ്റും വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്.
അകംകൃതികൾ
നറ്റിണൈ, അകനാനൂറ്, ഐങ്കറുനൂറ്, കുറുന്തൊകൈ, കലിത്തൊകൈ എന്നീ കൃതികളിൽ തിണകളെപ്പറ്റി പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.
കുറിഞ്ചിനിലങ്ങളിൽ ദേശകാവൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നും കാവലാളന്മാർ രാത്രി മുഴുവൻ ഉറക്കമിളച്ചിരുന്ന് കുറിഞ്ചിനിലരാഗം പാടി കാവൽ നിർവഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും ഈ കൃതികളിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
നെയ്തൽ നിലങ്ങളിലെ കാവൽക്കാർ യാമംതോറും ജനങ്ങളെ മണിയടിച്ചുണർത്തി വാതിലടച്ചു സശ്രദ്ധരായിരിക്കാൻ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നുവത്രേ.
അകനാനൂറ്
അകനാനൂറിൽ 80 പാട്ടുകൾ കുറിഞ്ചിയെപ്പറ്റിയുള്ളവയാണ്.
പാലൈയെ സംബന്ധിച്ച 200 പാട്ടുകളും, മുല്ലൈയെയും മരുതത്തെയും നെയ്തലിനെയും സംബന്ധിച്ച 40 പാട്ടുകൾ വീതവുമാണുള്ളത്.
ഐങ്കറുനൂറ്
മരുതം, നെയ്തൽ, കുറിഞ്ചി, പാലൈ, മുല്ലൈ എന്നീ 5 'ഒഴുക്ക'ങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനെയും കുറിച്ച് 100 വീതം ചെറിയ പാട്ടുകൾ ഇതിലുണ്ട്.
സംഘകാലത്തെ നഗരസംവിധാനം, വാർത്താവിതരണം, ഈശ്വരാരാധന, ശില്പവിദ്യ, കുറിഞ്ചിനിലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ, കർമപദ്ധതികൾ മുതലായവയെല്ലാം ഇതിൽനിന്നറിയാം.
ഇതിൽ പാലൈയെ പെരുങ്കടുങ്കോനും കുറിഞ്ചിയെ കപിലരും മരുതത്തെ മരുതൻ ഇളനാകനും മുല്ലയെ ചോഴൻ നല്ലുരിത്തിരനും നെയ്തലിനെ നല്ലന്തുവനും പാടിയെന്ന് ഒരു വെൺപാ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
കലിത്തൊകൈയിൽ കൈക്കിളൈ, പെരുന്തിണൈ എന്നീ തിണകളെ സംബന്ധിച്ചും പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്.
പുറനാനൂറ്
കൈക്കിളൈ, പെരുന്തിണൈ എന്നീ തിണകളെപ്പറ്റി പുറനാനൂറിലും പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്.
അവലംബം പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അകംകൃതികൾ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ തിരുവനന്തപുരം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
തത്തലമരം ഈ ലേഖനത്തിനു മിഴിവേകാൻ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Antidesma_alexiteria
പശ്ചിമഘട്ടതദ്ദേശവാസിയായ ഒരു ചെറുമരമാണ് തത്തലമരം .
( ശാസ്ത്രീയനാമം : Antidesma alexiteria ) .
5 മീറ്ററോളം ഉയരം വയ്ക്കുന്ന ഈ മരം 1000 മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള നിത്യഹരിതവനങ്ങളിലെ അടിക്കാടുകളായി കാണപ്പെടുന്നു.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ കൂടുതൽ വിവരവും കാണുന്ന ഇടങ്ങളും വിക്കിസ്പീഷിസിൽ Antidesma alexiteria എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.
Antidesma alexiteria എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
തത്ത്വചിന്താമണി ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
നവന്യായ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ആദ്യഗ്രന്ഥമാണ് തത്ത്വചിന്താമണി .
12-ം ശതകത്തിൽ ബംഗാളിലെ 'നവദ്വീപി'ലാണ് ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചത്.
നവന്യായദർശനത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായ ഗംഗേശ ഉപാധ്യായനാണ് (14-ം ശ.) ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രചയിതാവ്.
പ്രമാണചിന്താമണി എന്നും ഇതിനു പേരുണ്ട്.
ന്യായദർശനത്തിലെ പതിനാറ് പദാർഥങ്ങളിലൊന്നായ പ്രമാണത്തെപ്പറ്റിയാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യമെന്നതുകൊണ്ടും, തത്ത്വചിന്താമണിയുടെ ഉദയം അതിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ന്യായഗ്രന്ഥങ്ങളേയും നിഷ്പ്രഭമാക്കിയതിനാലുമാവാം ഈ പേരിൽ ഇത് പ്രസിദ്ധമായിത്തീർന്നത്.
പദാർഥങ്ങളുടെ (പ്രമാണം, പ്രമേയം, സംശയം, പ്രയോജനം, ദൃഷ്ടാന്തം, സിദ്ധാന്തം, അവയവം, തർക്കം, നിർണയം, വാദം, ജല്പം, വിതണ്ഡം, ഹേത്വാഭാസം, ഛലം, ജാതി, നിഗ്രഹസ്ഥാനം എന്നിവ) പഠനത്തിന് ഭാരതത്തിലെ ന്യായവൈശേഷിക ദർശനങ്ങൾക്ക് പ്രാമാണിക പഠനത്തിന്റെ മാതൃക നല്കിയത് ഈ കൃതിയാണ്.
ഈ കൃതി നവന്യായഗ്രന്ഥം എന്ന നിലയ്ക്കും, ഇതിലെ തർക്കവാദനരീതിയുടെ പ്രത്യേകതകൊണ്ടും വളരെയധികം പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടു.
തത്ത്വചിന്താമണിയുടെ മേന്മയ്ക്ക് നിദാനമായി പറയാവുന്ന മറ്റൊരു വസ്തുത സംസ്കൃതത്തിൽ മാത്രം പതിനാല് വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന് ഉണ്ടായി എന്നതാണ്.
ആലോകം (ജയദേവൻ-13-ാം ശ.) തത്ത്വചിന്താമണി വ്യാഖ്യാ (വാസുദേവ സാർവഭൗമൻ), ദീധിതി (രഘുനാഥ ശിരോമണി), മയൂഖം (ശങ്കരമിശ്രൻ), ആലോകം (പഞ്ചധരമിശ്രൻ) വ്യാഖ്യാ (ഗദാധരഭട്ടൻ) എന്നിവ വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടവയാണ്.
ദീധിതിക്ക് ഗദാധരൻ വീണ്ടും വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
'അശ്വക്രാന്ത' വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു തന്ത്രവും (science) 'തത്ത്വചിന്താമണി' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു.
തത്ത്വത്രയം ഈ ലേഖനം ഒരു അനാഥലേഖനമാണ് .
വിശിഷ്ടാദ്വൈതത്തിലെ ഒരു ആശയമാണ് തത്ത്വത്രയം.
ചിത്ത്, അചിത്ത്, ഈശ്വരൻ എന്നിവയെയാണ് തത്ത്വത്രയം എന്നു വ്യവഹരിക്കുന്നത്.
ജ്ഞാനം, ജ്ഞേയം, ജ്ഞാതാവ് എന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.
ഇവിടെ ചിത്തും അചിത്തും വിശേഷണ പദങ്ങളും ഈശ്വരൻ വിശേഷ്യവുമാണ്.
ഈ വിശേഷണങ്ങളോടുകൂടിയ ബ്രഹ്മം അഥവാ ഈശ്വരൻ അദ്വയനും അനാകാരനും അപരിമേയനും അനാദിയും അനശ്വരനുമാണ്.
ഇവിടെ ബ്രഹ്മം പ്രകാരിയും, ചിത്തും അചിത്തും പ്രകാരങ്ങളുമാണ്.
അതായത് ചിത്തും അചിത്തും അടങ്ങിയ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരമാണ്.
ആത്മാവ് ശരീരവുമായി എപ്രകാരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ അതുപോലെയാണ് വിഷ്ണുവും പ്രപഞ്ചവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും.
പൂവിനും മണത്തിനും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യ ബന്ധം പോലെ.
തീയ്ക്കും ചൂടിനുമുള്ള ബന്ധം പോലെ ഇവയിലെ ഒന്നില്ലാതെ മറ്റേതിനു നിലനില്പില്ല.
ഇത്തരം ബന്ധത്തെ വിശിഷ്ടാദ്വൈതികൾ (രാമാനുജാചാര്യൻ) 'അപൃഥക് സിദ്ധി' എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
ജീവനാണ് ചിത്ത്.
ഇതിനെ ചേതന, പ്രത്യഗാത്മാവ്, ജീവാത്മാവ് എന്നീ പേരുകളിലും വ്യവഹരിക്കുന്നു.
വിഷയാദികളുടെയെല്ലാം ഭോക്താവാണ് ചിത്ത്.
ഭോഗ്യമായതാണ് അചിത്ത്.
രണ്ടാമത്തെ തത്ത്വമായ അചിത്തിന് പ്രേരിതമായിരിക്കുന്നതിനെയാണ് മൂന്നാമത്തെ തത്ത്വമായ ഈശ്വരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഈശ്വരൻ ഏകനും വിശേഷണങ്ങളാൽ വിശിഷ്ടനുമാണ്.
ഈശ്വരന്റെ വിശേഷണങ്ങളാണ് ആദ്യം പറയപ്പെട്ട രണ്ട് തത്ത്വങ്ങളും.
മൂന്നും കൂടിച്ചേരുമ്പോഴാണ് 'തത്ത്വത്രയം' എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ഈശ്വരന്റെ ലീലയാണ് പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടി.
അചിത്തിന് രൂപഭേദം വരുത്തുന്നതോടൊപ്പം ചിത്തിന് കർമവാസനയ്ക്കനുഗുണമായ ശരീരവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നല്കുകയും അവരിൽ അറിവു വളർത്തുകയും ചെയ്യുകയെന്നതാണ് സൃഷ്ടി എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ഈ തത്ത്വത്രയത്തെപ്പറ്റി വിശിഷ്ടാദ്വൈതിയായ ശ്രീനിവാസാചാര്യൻ തന്റെ യതീന്ദ്രമതദീപിക എന്ന കൃതിയിൽ സവിശേഷമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തത്ത്വമസി (ഗ്രന്ഥം)
ഭാരതീയ ദർശനത്തിലെ പ്രഖ്യാതരചനകളായ ഉപനിഷത്തുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സുകുമാർ അഴീക്കോട് രചിച്ച ഗ്രന്ഥമാണു തത്ത്വമസി .
വാഗ്‌ഭടാനന്ദഗുരുവിനെ തന്റെ ഗുരുവായും ഗുരുവിന്റെ ആത്മവിദ്യ എന്ന വേദാന്തോപന്യാസസമാഹാരത്തെ  തന്റെ വേദോപനിഷദ്പഠനങ്ങൾക്കുള്ള ആദ്യ പാഠമായും കരുതുന്ന അഴിക്കോടിന്റെ പ്രശസ്ത രചനകളിലൊന്നാണിത്.
കേന്ദ്ര-കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്‌കാരങ്ങൾ, വയലാർ പുരസ്കാരം, രാജാജി പുരസ്കാരം തുടങ്ങി പന്ത്രണ്ട് ബഹുമതികൾ ഈ കൃതിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഉപനിഷത്ത്, ഉപനിഷത്തുകൾ, ഉപസംഹാരം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി തത്ത്വമസി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഉപനിഷത്ത് എന്ന ഒന്നാം ഭാഗത്തിൽ 'ആത്മാവിന്റെ ഹിമാലയം', 'എന്താണ് ഉപനിഷത്ത്?'
, 'വേദവും ബ്രാഹ്മണങ്ങളും', 'ആരണ്യകങ്ങൾ', 'ഉപനിഷത്ത്-ചില വസ്തുതകൾ',  'ഉപനിഷത്തിന്റെ സന്ദേശം' എന്നിങ്ങനെ ആറു അദ്ധ്യായങ്ങളുണ്ട്.
ആത്മാവിന്റെ ഹിമാലയം എന്ന ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തിൽ ഭാരതീയരും പാശ്ചാത്യരുമായ പണ്ഡിതരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ കോർത്തിണക്കി കൊണ്ട് ഗ്രന്ഥകാരൻ ഹിമാലയം ഉപനിഷത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപശ്ചാത്തലവും ഉപനിഷത്ത് ഹിമാലയത്തിന്റെ ആത്മീയ പശ്ചാത്തലവുമാണെന്ന വിശദീകരണം നൽകുന്നു.
ഉപനിഷത്തുകൾ എന്ന രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ 'ഈശം', 'കേനം', 'കഠം', 'പ്രശ്നം', 'മുണ്ഡകം', 'മാണ്ഡൂക്യം', 'തൈത്തരീയം', 'ഐതരേയം', 'ഛാന്ദോഗ്യം', 'ബൃഹദാരണ്യകം' എന്നീ ദശോപനിഷത്തുകളുടെ ദർശനങ്ങൾ ഒരോ അദ്ധ്യായങ്ങളായി വിശദമാക്കപ്പെടുന്നു.
ഉപസംഹാരം എന്ന അവസാനഭാഗത്തിലെ 'വിശ്വദൃഷ്ടിയിൽ', 'നാളെയുടെ മുമ്പിൽ' എന്നിങ്ങനെയുള്ള രണ്ട് അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിൽ   അനേകം ചിന്തകരുടെ ഉപനിഷത്തുകളോടുള്ള സമീപനവും കാഴ്ചപ്പാടുകളും ഗ്രന്ഥകാരൻ അനുസ്മരിക്കുന്നു.
അവരിൽ ദ്വൈത- അദ്വൈത ദർശനങ്ങളുടെ പ്രയോക്താക്കൾ മുതൽ സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ,ടാഗോർ, ഗാന്ധിജി, നെഹ്രു, ഡോ.രാധാകൃഷ്ണൻ തുടങ്ങിയ ആധുനിക ഭാരതീയരും മാക്സ്മുള്ളർ, പോൾ ഡോയ്സൻ തുടങ്ങിയ വിദേശിയരും ഉൾപ്പെടുന്നു. 'നാളെയുടെ മുമ്പിൽ' എന്ന അവസാന അദ്ധ്യായത്തിൽ ഉപനിഷത്തുകളുടെ കാലാതീതമായ പ്രസക്തിയും പ്രാഭവവും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
1984-ൽ ആദ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ കൃതിക്ക് ഇരുപതിലേറെ പതിപ്പുകൾ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
2000 മുതൽ പ്രസിദ്ധീകരണാവകാശം ഡി.സി. ബുക്സിസിനാണ് .
തത്ത്വ ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2015 ഡിസംബർ മുതൽ തുടരുന്നു.
നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി കാലിക്കറ്റ്‌ന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ വർഷം തോറും നടത്തിവരുന്ന ടെൿ ഫെസ്റ്റിവൽ ആണ് തത്ത്വ.
തത്തമ്മത്തുമ്പി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Gynacantha_millardi
തത്തപ്പച്ച നിറത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരിനം കല്ലൻ തുമ്പിയാണ് തത്തമ്മത്തുമ്പി - Parkeet Darner .
(ശാസ്ത്രീയനാമം:- Gynacantha millardi ).
ഇവയുടെ കാലുകൾ മഞ്ഞനിറത്തിലും വാലും വാലിന്റെ അടിഭാഗവും തവിട്ടുനിറത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു.
വേഗതയിലും ഉയരത്തിലും പറക്കുന്ന ഇവയെ കൂടുതലായും രാവിലെയും സന്ധ്യാസമയങ്ങളിലുമാണ് കാണുക.
സന്ധ്യാസമയങ്ങളിൽ ഇവ വെളിച്ചത്തിനരികിലേക്ക് പറന്നടുക്കാറുണ്ട്.
ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ഇവയുടെ ആവാസകേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Gynacantha millardi എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
വിക്കിസ്പീഷിസിൽ Gynacantha millardi എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.
തത്ത്വമസി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tat_Tvam_Asi Part of a series on Advaita Schools Classical Advaita Vedanta Bhāmatī Vivarana
വേദവാക്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രാചാരമുള്ള വാക്യമാണ്‌ തത്ത്വമസി .
പ്രമുഖ തീർഥാടന കേന്ദ്രമായ ശബരിമല ക്ഷേത്രത്തിന് മുൻപിലായി ഈ വാക്ക് എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാലു വേദങ്ങളിൽ നിന്നും തെരഞ്ഞെടുത്ത നാലു വാക്യങ്ങളെയാണ്‌ മഹാവാക്യങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നത്‌.
മഹാവാക്യങ്ങൾ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നവയാണ്‌.
പ്രജ്നാനം ബ്രഹ്മഃ - ശുദ്ധബോധമാണ്‌ ബ്രഹ്മം തത്ത്വമസി - അത്‌ നീ ആകുന്നു.
അയമാത്മാ ബ്രഹ്മഃ - ഈ ആത്മാവ്‌ ബ്രഹ്മം തന്നെ അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി - ഞാൻ ബ്രഹ്മമാകുന്നു.
ഗുരു ശിഷ്യന്‌ പകർന്നു കൊടുക്കുന്ന അറിവ്‌ ശിഷ്യൻ സാധനയിലൂടെ സാക്ഷാൽക്കരിക്കുന്നതിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളാണ്‌ ഈ നാലു മഹാവാക്യങ്ങളിലൂടെ ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നത്‌.
ആദ്യത്തെ വാക്യത്തെ നിർവചന വാക്യം എന്നു പറയുന്നു.
സാക്ഷാൽക്കരിക്കേണ്ടുന്നതിനെ നിർവചിക്കുന്നതിനാലാണ്‌ ഇതിനെ നിർവചന വാക്യം എന്ന്‌ പറയുന്നത്‌.
രണ്ടാമത്തെ വാക്യം ഉപദേശ വാക്യമാണ്‌ .
ഗുരു ശിഷ്യന്‌ സ്വസ്വരൂപം ബ്രഹ്മമാണെന്ന്‌ ഉപദേശ രൂപേണ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയാണിവിടെ.
മൂന്നാമത്തെ വാക്യം സാധനാ വാക്യമാണ്‌ .
തന്റെ സ്വരൂപം ബ്രഹ്മമാണെന്ന ഉപദേശം സാധനയിലൂടെ ശിഷ്യൻ സാക്ഷാൽക്കരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനെ ഈ വാചകം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.
സഫലമായ സാധനയിലൂടെ സാക്ഷാൽക്കരിച്ച ആത്മതത്വമാണ്‌ നാലാമത്തെ മഹാവാക്യം.
മഹാ വാക്യങ്ങളിൽ വെച്ച്‌ ഏറ്റവും ചെറുതും അതേ സമയം ഏറ്റവും ഗഹനവും ആണ്‌ തത്ത്വമസി എന്ന ഉപദേശ വാക്യം.
ഋഗ്വേദത്തിലെ ഛാന്ദോഗ്യോപനിഷത്തിൽ നിന്നാണ്‌ തത്ത്വമസി എടുത്തിട്ടുള്ളത്‌.
ശ്വേതകേതു എന്ന മുനികുമാരന്‌ പിതാവായ ഗുരു ഉപദേശിക്കുന്ന വാക്യമാണ്‌ തത്ത്വമസി .
വാക്യത്തിന്റെ ഗഹനത കൊണ്ടാകണം ഉപനിഷത്തിൽ ഈ വാചകം ഒൻപത്‌ തവണ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അഥവാ ഒൻപതാമത്തെ തവണ ഉപദേശിച്ചപ്പോഴായിരിക്കണം ശ്വേതകേതു അതിന്റെ പൂർണ്ണമായ അർത്ഥം ഉൾക്കൊണ്ടത്‌.
തത്ത്വമസി എന്ന വാചകം പിരിച്ചെഴുതുമ്പോൾ തത്‌ + ത്വം + അസി എന്ന്‌ ലഭിക്കും.
തത്‌ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം 'അത്‌' എന്നാണ്‌.
ത്വം എന്നാൽ 'നീ' അസി എന്നാൽ 'ആകുന്നു' എന്നർത്ഥം.
വാക്യത്തിന്റെ ഗഹനത കണക്കിലെടുത്ത്‌ ഈ മഹാവാക്യത്തിനുള്ള വ്യാഖ്യാനമായി ശങ്കരാചാര്യർ വാക്യവൃത്തി എന്ന പേരിൽ ഒരു പ്രകരണ ഗ്രന്ഥം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌.
സ്വതന്ത്രമായ ഒരു തത്ത്വവും പറയാതെ വേദത്തിലും ഉപനിഷത്തിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന തത്ത്വങ്ങളെ വിദ്യാർത്ഥിക്ക്‌ എളുപ്പം മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ ആവർത്തിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളാണ്‌ പ്രകരണ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ.
അനുഷ്ടുപ്പ്‌ എന്ന വൃത്തത്തിലുള്ള സരളമായ ശ്ളോകങ്ങളിലൂടെ ആചാര്യർ ഈ മഹാവാക്യത്തിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ചുരുളഴിയിക്കുന്നു.
ആചാര്യരുടെ വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം വാക്യവൃത്തിയിൽ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളിലായി 'അത്‌' എന്ന്‌ വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനെയും 'നീ' എന്ന്‌ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നതിനേയും 'ആകുന്നു' എന്നതിലൂടെ ഇവ രണ്ടും തമ്മിലുള്ള അഭേദത്തേയും വിശദീകരിക്കുന്നു.
തത്‌ (അത്‌)
ആദി ശങ്കരന്റെ വാക്യവൃത്തി ആധാരമായി തത്‌ എന്ന പദം നിർവചിച്ചാൽ സകല ലോകത്തിനും ആധാരമായ, ബോധസ്വരൂപമായ (എല്ലാം അറിയുന്നതായ) , സർവ വ്യാപിയായ (എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായ), അജാതമായ (ജനിക്കാത്തത്‌), അമരമായ (മരിക്കാത്തത്‌), അനന്ദരൂപമായ പരബ്രഹ്മമാണ്‌ ശ്വേതകേതുവിന്‌ അഥവാ ഒരു സാധകന്‌ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നത്‌.
ഇതിനെ സാക്ഷാൽക്കരിക്കുവാനാണ്‌ അഥവാ സ്വയം അറിഞ്ഞ്‌ അതായിത്തീരാനാണ്‌ ശിഷ്യന്‌ ഗുരു നൽകുന്ന ഉപദേശം.
കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്ത്‌ ഏഴാം ശ്ളോകം കാണുക ത്വം (നീ)
ഉപനിഷത്തിലെ വാച്യാർത്ഥമെടുത്താൽ ശ്വേതകേതുവിനെയാണ്‌ നീ എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്‌.
പൊതുവായി അർത്ഥമെടുത്താൽ ഓരോ സാധകനും ഇതിൽപ്പെടുന്നു.
എന്തിനേയാണോ സാക്ഷാൽക്കരിക്കുവാനായി ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നത്‌ അതിനു പറഞ്ഞിട്ടുള്ള യാതൊരു ഗുണഗണങ്ങളും ഇല്ലാത്തതിനെയാണ്‌ 'നീ' എന്നു പറയുന്നത്‌.
അഥവാ അത്‌ നീ ആകുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്ന 'അതി'നുള്ള യാതൊരു ഗുണവും നീ എന്നു പറയുന്നതിനില്ല.
തന്നെയുമല്ല, കാഴ്ചയിൽ നേർവിപരീതഗുണങ്ങളുണ്ടു താനും.
രാവും പകലും പോലെ വിപരീതങ്ങളായി രണ്ടു ധ്രുവങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്നതും കാഴ്ചയിലും ഫലത്തിലും വ്യത്യസ്തങ്ങളുമായ രണ്ടു പദാർത്ഥങ്ങൾ ഒന്നാണെന്ന്‌ പറയുമ്പോൾ, അതെങ്ങിനെ ഒന്നായിതീരും എന്നു കാര്യകാരണ സഹിതം വിശദീകരിക്കേണ്ടുന്ന ആവശ്യം കൂടിയുണ്ട്‌.
ഇതു മനസ്സിലാക്കിയാണ്‌ എല്ലാ സംശയങ്ങളും ദൂരീകരിക്കുന്ന രീതിയിൽ ശങ്കരാചാര്യർ വാക്യവൃത്തിയിലൂടെ വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയത്‌.
അസി (ആകുന്നു)
ശങ്കരൻ തന്റെ യുക്തിസഹജമായ വാക്കുകളിലൂടെ 'അതി'നേയും 'നീ' യേയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
നീ എന്നു പറയുന്നതിന്റെ അസ്തിത്വം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഉപാധികളെ ഓരോന്നായി ശങ്കരൻ നിഷേധിക്കുന്നു.
നേതി നേതി വചനങ്ങൾ (ന ഇതി ന ഇതി - ഇതല്ല ഇതല്ല) ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച്‌ ശങ്കരൻ സമന്വയിപ്പിക്കേണ്ട രണ്ടു പദത്തിനും സമാനസ്ഥിതി വിശേഷം കൊടുക്കുന്നു.
ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷം മുമ്പ്‌ കൊച്ചി തുറമുഖത്തു കണ്ട നിർധനനായ ബാലനാണ്‌ ഇന്ന്‌ നാം ഇവിടെ കോഴിക്കോട്‌ നഗരത്തിൽ കാണുന്ന കോടീശ്വരനായ യുവാവ്‌ എന്നു പറയുമ്പോൾ ഇതിലെ ഉപാധികളായ സ്ഥലം, കാലം, രൂപം എന്നിങ്ങനേയുള്ളതെല്ലാം എടുത്തു കളയുകയാണെങ്കിൽ, രണ്ടു പേരും ഒന്നു തന്നെയാണെന്നു കാണാം.
കോഴിക്കോടും കൊച്ചിയും വേറെ വേറെ സ്ഥലങ്ങളാണ്‌.
ബാലനും യുവാവും വെവ്വേറെയാണ്‌.
നിർധനനും കോടീശ്വരനും തമ്മിൽ അന്തരമുണ്ട്‌.
പക്ഷേ ഇപ്പറഞ്ഞ ഉപാധികൾ മാറ്റിനിർത്തിയാൽ രണ്ടു പേരും ഒന്നു തന്നെയാണ്‌.
അദ്വൈതിയായ ആചാര്യരുടെ വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം ഇവ രണ്ടും ഒന്നാണെന്നു മാത്രമല്ല, ഇതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇവിടെയില്ല എന്നും ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച്‌ പറയുന്നു. 'നേഹ നാനാസ്തി കിഞ്ചന' - ദ്വൈതം ലവലേശം പോലും ഇവിടെയില്ല.
തത്ത്വചിന്താപരമായ യാഥാർത്ഥ്യവാദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Philosophical_realism വിക്കിപീഡിയയുടെ ഗുണനിലവാരത്തിലും, മാനദണ്ഡത്തിലും എത്തിച്ചേരാൻ ഈ ലേഖനം വൃത്തിയാക്കി എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
യാഥാർത്ഥ്യമോ അതിന്റെ ഏതെങ്കിലും വശങ്ങളോ സത്താമീമാംസാപരമായിത്തന്നെ സങ്കൽപ്പാധിഷ്ഠിത മാതൃകകളിൽ നിന്നും, ഭാഷാപരമായ ശീലങ്ങളിൽ നിന്നും, വിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാണെന്ന വിശ്വാസമാണ് തത്ത്വചിന്താപരമായ യാഥാർത്ഥ്യവാദം .
മറ്റു മനസ്സുകൾ , ഭൂതകാലം , ഭാവികാലം , സാർവ്വത്രിക കാര്യങ്ങൾ , ഗണിതത്തിലെ അസ്തിത്വങ്ങൾ ( സ്വാഭാവികസംഖ്യകൾ പോലെ), നൈതികത , ഭൗതികലോകം , ചിന്ത എന്നിവ യാഥാർത്ഥ്യവാദത്തിന്റെ ചർച്ചകളിൽ കടന്നുവരുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്.
ദൃശ്യപ്രപഞ്ചത്തിന് മനസ്സിൽ നിന്നും വേറിട്ടുള്ള ഒരു അസ്തിത്വമുണ്ട് എന്ന രീതിയിലും യാഥാർത്ഥ്യവാദത്തിന്റെ വാദഗതികൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ആശയവാദം , നാസ്തികത്വം , സോ‌ളിപ്സിസം എന്നീ വാദഗതികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണിത്.
യാഥാർത്ഥ്യവാദികളായ തത്ത്വചിന്തകരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ സത്യം എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യവുമായി മനസ്സിനുള്ള യോജിപ്പാണ് .
നാം ഇപ്പോൾ വിശ്വസിക്കുന്നതെന്തോ അത് യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ഒരു ഏകദേശരൂപമാണെന്നും പുതുതായി നടത്തുന്ന നിരീക്ഷണങ്ങളെന്തും നമ്മെ യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിലേയ്ക്ക് അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നുമാണ് യാഥാർത്ഥ്യവാദികൾ വിശ്വസിക്കുന്നത്.
കാന്റിന്റെ തത്ത്വശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് യാഥാർത്ഥ്യവാദവും ആശയവാദവും തമ്മിലാണ് താരതമ്യം ചെയ്യേണ്ടത്.
വർത്തമാനകാലത്തെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിൽ (പ്രധാനമായും ശാസ്ത്രം സംബന്ധിച്ച തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യവാദം യാഥാർത്ഥ്യവാദവിരുദ്ധതയുമായാണ് പ്രാധമികമായും താരതമ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
കുറിപ്പുകൾ അവലംബം പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Stanford Encyclopedia of Philosophy entry An experimental test of non-local realism .