smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
മാൻ ഓഫ് ദി ഹോൾ അഥവാ 'കുഴി മനുഷ്യൻ'("ഇന്ത്യൻ ഓഫ് ഹോൾ" എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, പോർച്ചുഗീസിൽ índio do buraco ) ബ്രസീൽ സ്വദേശിയും ആമസോൺ മഴക്കാടുകളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിച്ചു വരുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ വിവരിക്കാൻ ഉദ്യോഗസ്ഥരും മാധ്യമങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്ന  ഒരു വിളിപ്പേര്  ആണ് .
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പേര് അജ്ഞാതമായി തുടരുന്നു .
ഇദ്ദേഹം 1980 കളിലും 90 കളിലും ലോഗർമാരും കർഷകരും തുടച്ചുമാറ്റിയ  ഒരു തദ്ദേശീയ സംഘത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട ഒരേയൊരു വ്യക്തിയെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു .
നദിക്കരയിലുള്ള സർക്കാർ സംരക്ഷിത വനമേഖലയിൽ അതിജീവിക്കാൻ വേട്ടയാടിയും കൃഷിചെയ്തുമാണ് അദ്ദേഹം താമസിക്കുന്നത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗോത്രത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാന അംഗമാണെന്ന്  അദ്ദേഹം എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹം ഏത് ഭാഷയാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗോത്രം ഏത് പേരിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നതെന്നോ ഇതുവരെ ആർക്കും അറിയില്ല.
1970-1990 കളിൽ ബ്രസീലിയൻ കുടിയേറ്റക്കാർ നടത്തിയ വംശഹത്യയെത്തുടർന്ന് തന്റെ ജനതയിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാനത്തെ അംഗമായിരുന്നു അദ്ദേഹം, 2022ൽ മരിക്കുന്നതുവരെ ഒറ്റപ്പെട്ടാണ് ജീവിച്ചുപോന്നത്.2009ൽ സായുധ കർഷകരുടെ ആക്രമണത്തെ അതിജീവിച്ച ശേഷം, 2022 ഓഗസ്റ്റിൽ അദ്ദേഹത്തെ വീട്ടിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി.
നാമധേയം
ഓരോ വീട്ടിലും അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച ആഴത്തിലുള്ള ദ്വാരത്തിൽ നിന്നാണ് മാൻ ഓഫ് ദി ഹോളിന്റെ വിളിപ്പേര് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
ഈ ദ്വാരങ്ങൾ മൃഗങ്ങളെ കുടുക്കാനോ അവന് ഒളിപ്പിക്കാനോ ഉപയോഗിച്ചതാകാമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.
എന്നാൽ ചില നിരീക്ഷകർ ഈ ദ്വാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഴയ ഗോത്രത്തിന് ആത്മീയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരിക്കാമെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.
ഈ ദ്വാരങ്ങൾ ഇടുങ്ങിയതും ഏകദേശം 6 അടിയിൽ (1.8 മീറ്റർ) ആഴവുമാണ്.
അദ്ദേഹത്തെ താഴെ പറയുന്ന പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു: കുഴി മനുഷ്യൻ ദ്വാരത്തിലെ സ്വദേശി മാൻ ഇൻ ദ ഹോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗോത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തേത് ഭൂമിയിലെ ഏകാന്ത മനുഷ്യൻ ഏകനായി അതിജീവിച്ചയാൾ ജീവചരിത്രം
1996-ലാണ് മാൻ ഓഫ് ദി ഹോളിന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റുള്ളവർ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങിയത്.
1980 കളിലും 1990 കളിലും റാഞ്ചർമാരുമായും ലോഗർമാരുമായും നടന്ന നിരവധി ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാക്കി ഗോത്രക്കാർ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കാം എന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.
ഒരു വിദഗ്ദ്ധൻ വിശദീകരിച്ചത് : "സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ഇടനിലക്കാരനായി അദ്ദേഹത്തെ കാണരുത്. വംശഹത്യയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടയാളാണ് ആ മനുഷ്യൻ. അദ്ദേഹം ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല. "  2007 ൽ, [[ബ്രസീൽ]] സർക്കാരിന്റെ ഫണ്ടാവോ നാഷനൽ ഡോ ആൻ‌ഡിയോ (ഫുനൈ) "31 ചതുരശ്ര മൈൽ [8,029 ഹെക്ടർ] പ്രദേശം അതിക്രമിച്ച് കടക്കുന്നതിനും വികസിപ്പിക്കുന്നതിനും പരിധിയില്ലാത്തതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു."
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രദേശം പിന്നീട് 11.5 ചതുരശ്ര മൈൽ (3,000 ഹെക്ടർ) വികസിപ്പിച്ചു.
1988 ൽ അംഗീകരിച്ച ബ്രസീലിന്റെ ഭരണഘടന, തദ്ദേശീയരായ ആളുകൾക്ക് പരമ്പരാഗതമായി വസിച്ചിരുന്ന ഭൂമിക്ക് അവകാശം നൽകിയിരുന്നു.
റിസർവ് സ്ഥാപിതമായതുമുതൽ, ഫുനൈ FUNAI അദ്ദേഹത്തെ നിരീക്ഷിക്കുകയും ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് കടന്നുകയറുന്നത് തടയാൻ ശ്രമിക്കുകയും തുടർന്ന് ഈ പ്രദേശം സംരക്ഷിത മേഖലയാക്കി.
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, 2009 ൽ മാൻ ഓഫ് ദി ഹോലിനെ തോക്കുധാരികൾ ആക്രമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള നേരിട്ടുള്ള സമ്പർക്കം അദ്ദേഹം ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും,ബ്രസീലിലെ ഗോത്രവർഗ സംരക്ഷണ ഏജൻസിയായ ഫുനായി തന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മാൻ ഓഫ് ദി ഹോളിന് അറിയാം.
ഏജൻസി ഇടയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹത്തിന്വേണ്ടി ഉപകരണങ്ങളും വിത്തുകളും സമ്മാനമായി നൽകി ഒരു പരിധിവരെ വിശ്വാസ്യത സൃഷ്ടിച്ചു.
പ്രതിരോധത്തിന് വേണ്ടിയോ മൃഗങ്ങളെ കുടുക്കുന്നതിനോ വേണ്ടി കുഴിച്ച കുഴികൾകൊണ്ടുള്ള അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ അദ്ദേഹം ചിലപ്പോൾ നിരീക്ഷണ ടീമുകൾക്ക് സൂചന നൽകിയിരുന്നു .
2018 ൽ, ബ്രസീലിലെ അനിയന്ത്രിതമായ ജനതയ്‌ക്കുള്ള ഭീഷണികളെക്കുറിച്ച് ആഗോള അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനായി ഫുനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു വീഡിയോ പുറത്തിറക്കി.
വീഡിയോയിൽ, ഇപ്പോൾ അമ്പതുകളിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ആരോഗ്യവാനാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
2022 ഓഗസ്റ്റ് 24 ന്, മാൻ ഓഫ് ദി ഹോളിനെ ഫുനായി ഏജന്റ് അൽടെയർ ജോസ് അൽഗയേർ തന്റെ അവസാനത്തെ വീട്ടിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി.
അവൻ തൊട്ടിൽ തൂവലുകൾ( മക്കൗ -സപ്തവർണക്കിളി) കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ഛ് മരണത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ് കാണപ്പെട്ടത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹം ഫുനായി കണ്ടെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഏതെങ്കിലും അക്രമണഗ്നളുടെയോ മറ്റെന്തെങ്കിലും അസ്വസ്ഥതയുടെയോ ലക്ഷണങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അസ്വാഭാവിക സൂചനകളൊന്നും ലഭിക്കാത്തതിനാൽ സ്വാഭാവിക കാരണങ്ങളാലാണ് മരണമെന്ന് കരുതുന്നു.2022 ജൂലൈയിൽ അദ്ദേഹത്തെ താമസിച്ചിരുന്ന പുൽകുടിലിനു സമീപത്തായി മരിച്ചതായി കാണപ്പെടുകയും മരിക്കുമ്പോൾ ഏകദേശം 60 വയസ്സായിരുന്നുവെന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അവലംബങ്ങൾ ↑ ↑ {{ cite news }} :  CS1 maint: bot: original URL status unknown ( link ) ↑ 1 2 3 4 The last of his tribe by Fiona Watson; survivalinternational.org 1 2 3 6 Isolated Groups Who Had No Idea That Civilization Existed by C. Coville; 17 August 2012; cracked.com 1 2 3 Man in the Hole: lone survivor of Amazon tribe hunted by Brazilian ranchers ; 11 December 2009; telegraph.co.uk 1 2 The Most Isolated Man on the Planet by Monte Reel ; 2010; slate.com ↑ Amazon's 'man of the hole' attacked by unknown gunmen by Rory Carroll; 9 December 2009; theguardian.com ↑ ↑ Amazon's 'man of the hole' attacked by unknown gunmen ; 10 December 2009; indiancountrytodaymedianetwork.com
മാഹുലി കോട്ട മഹാദർവാജ മഹാദർവാജക്ക് സമീപമുള്ള ശരഭത്തിന്റെ ശിൽപ്പം
മുംബൈയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 75 കിലോമീറ്റർ വടക്കുകിഴക്കായി മാഹുലിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു കോട്ടയാണ് മാഹുലി കോട്ട.
താനെ ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ സ്ഥലമാണിത്.
ട്രക്കിങ്ങിനും റോക്ക് ക്ലൈംബിംഗിനും താല്പര്യമുള്ളവർ സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 2815 അടി ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മാഹുലി കോട്ട സന്ദർശിക്കാറുണ്ട്.
വസീർ, വിഷ്ണു എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കൊടുമുടികളുടെ സാമീപ്യവും ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നു.
ഇവിടെ മുകളിലായി മേൽക്കൂരയോ ചുറ്റുമതിലോ ഇല്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ ശിവക്ഷേത്രവും പുറമേ, മുകളിൽ ഒരു ചെറിയ ജലസംഭരണിയും ഉണ്ട്.
ഇവിടെയുള്ള മൂന്ന് ഗുഹകളിൽ വലുത് ചിലപ്പോൾ സഞ്ചാരികൾ രാത്രി തങ്ങുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
മാഹുലി കോട്ടയിൽ 'മഹാദർവാജ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കമാനമുണ്ട്.
ചരിത്രപ്രാധാന്യമുള്ള ഈ കമാനത്തിൻ്റെ താഴികക്കുടം ഇപ്പോൾ തകർന്ന നിലയിലാണ്.
താനെ ജില്ലയിൽ ഷഹാപ്പൂർ താലൂക്കിലാണ് മാഹുലി കോട്ട സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
മാഹുലിക്ക് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ അസൻഗാവ് ആണ്.
ഇവിടെ നിന്നും മാഹുലി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് 7 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്.
1635-36-ൽ ഷഹാജി ഭോസ്‌ലെ - മറാഠാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ശിവാജിയുടെ പിതാവ് - ജിജാബായിക്കും ശിവാജിക്കുമൊപ്പം മാഹുലിയിലേക്ക് താമസം മാറി.
മുഗൾ സൈനിക നേതാവായ ഖാൻ ജമാൻ മാഹുലി കോട്ട ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, ഷാഹാജി പോർച്ചുഗീസുകാരോട് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചുവെങ്കിലും അവർ വിസമ്മതിച്ചു.
തുടർന്ന് ഷാഹാജി കീഴടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
പിൽക്കാലത്ത്, 1658 ജനുവരി 8 ന്, ശിവാജി മുഗളരിൽ നിന്ന് ഈ കോട്ട പിടിച്ചെടുത്തു.
എന്നാൽ 1661 ൽ ഇത് നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പിന്നീട് വീണ്ടും അത് തിരികെ നേടി.
1665-ലെ പുരന്ദർ ഉടമ്പടി അനുസരിച്ച് മറാഠകൾക്ക് ഈ കോട്ടകൾ തിരികെ നൽകേണ്ടതായി വന്നു.
മുഗൾ സർദാർ മനോഹർദാസ് ഗൗഡായിരുന്നു ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ മാഹുലി കോട്ടയുടെ അധിപൻ.
അദ്ദേഹം ഈ കോട്ടയിൽ നിരവധി നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി.
1670 ഫെബ്രുവരിയിൽ ശിവാജി മഹുലിയെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു.
ആയിരക്കണക്കിന് മറാഠാ പോരാളികൾ ഈ യുദ്ധത്തിൽ മുഗളരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഇതിൽ മിക്കവരും സമീപ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർ തന്നെയായിരുന്നു.
ഈ പോരാട്ടത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട  തന്റെ കദം സർദാറിനെ ശിവാജി "നമ്മുടെ തങ്കം" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹം ഈ കുടുംബത്തിന് സോനാരെ എന്ന കുടുംബപ്പേര് നൽകി.
പോരാട്ടത്തിൽ വിജയിച്ചുവെങ്കിലും മനോഹർദാസ് ഗൗഡ് വൈകാതെ തൻ്റെ സ്ഥാനം ഉപേക്ഷിച്ചു.
കോട്ടയുടെ ചുമതല അൽവീർദി ബേഗിനു നൽകി.
1670 ജൂൺ 16 ന് മോർപന്ത് ത്രയംബക് പിംഗ്ലെ മാഹുലി കീഴടക്കി.
മാഹുലി, ഭണ്ഡാർഗഡ്, പളസ്ഗഡ് എന്നിവ മറാഠാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി.
1817 വരെ ഈ കോട്ട മറാഠാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നു.
അതിനു ശേഷം മാഹുലി ബ്രിട്ടീഷ് രാജിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായി.
തൻസ വന്യജീവി സങ്കേതത്തിൻ്റെ പരിധിയിലാണ് മാഹുലി കോട്ട വരുന്ന പ്രദേശം ഉൾപ്പെടുന്നത്.
ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഇക്കോടൂറിസം പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിക്കുന്നതിനും സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനായി സംയുക്ത വന പരിപാലന ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിൽ അടുത്തിടെ 'മാഹുലി ഗഡ് ഇക്കോ ഡെവലപ്‌മെൻ്റ് കമ്മിറ്റി' രൂപീകരിച്ചു.
ഇത് ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ വികസനവും സംരക്ഷണവും അതോടൊപ്പം ഈ മേഖലയിലെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യും.
ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുമായി ചർച്ച ചെയ്ത് മാഹുലി കോട്ട പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇക്കോടൂറിസവും കോട്ട പുനരുദ്ധാരണ പദ്ധതിയും 2015-ൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു.
നാഗ്പൂർ ഫോറസ്റ്റ് ആസ്ഥാനം ഇതിന് അംഗീകാരവും നൽകി.
അവലംബം ചിത്രശാല മാഹുലി ഗ്രാമത്തിലെ കമാനം മഹാദർവാജയ്ക്കരികിലെ കൊത്തുപണികൾ കോട്ട ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂപടം ശിവാജിയുടെ അർദ്ധകായപ്രതിമ കോട്ടയിലെ തുറന്ന ശിവക്ഷേത്രം
മാൻ ആന്റ് സൂപ്പർമാൻ
മാനവനും അതിമാനവനും എന്ന നാലു രംഗങ്ങളുള്ള നാടകം രചിച്ചത് 1903ൽ പ്രസിദ്ധ ബ്രിട്ടിഷ് നാടകകൃത്തായ ജോർജ്ജ് ബർണാർഡ് ഷാ ആയിരുന്നു.
ഡോൺ ജുവാനെപ്പറ്റി ഒരു നാടകം എഴുതാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.
1905 മേയ് 23നു ലണ്ടനിലെ റോയൽ കോർട്ട് തിയറ്ററിൽ ആണ് ഈ നാടകം ആദ്യമായി അരങ്ങേറിയത്.
മൂന്നാമത്തെ രംഗം നീക്കിയശേഷമായിരുന്നു നാടകം അവതരിപ്പിച്ചത്.
1915 വരെ ഈ നാടകം മുഴുവനായി എവിടെയും അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു.
എഡിൻബർഗിലെ ലൈസിയം തിയറ്ററിലാണ് നാടകം അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ ആദ്യമായി അരങ്ങേറിയത്.
വിർജീനിയ ബീച്ച്
വിർജീനിയ ബീച്ച് , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കോമൺവെൽത്ത് ഓഫ് വിർജീനിയയിലെ തെക്കുകിഴക്കൻ തീരത്തുള്ള ഒരു സ്വതന്ത്ര നഗരമാണ്.
2010 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരമുള്ള ഈ നഗരത്തിലെ ജനസംഖ്യ 437,994 ആയിരുന്നു.
2015 ൽ ഈ സംഖ്യ  452,745 ആയി വർദ്ധിച്ചിരുന്നു.
നഗരപ്രാന്തങ്ങളാണ് കൂടുതലെങ്കിലും വെർജീനിയയിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള നഗരവും, രാജ്യത്തെ മൊത്തം ജനസാന്ദ്രതയിൽ  41 ാം സ്ഥാനവുമാണ് ഈ നഗരത്തിനുള്ളത്.
വിർജീനിയ ബോൾട്ടൻ
വിർജീനിയ ബോൾട്ടൻ (ജീവിതകാലം: 1870-1960) ഒരു അർജന്റീന സ്വദേശിയായ പത്രപ്രവർത്തകയും ജർമ്മൻ വംശജയായ ഒരു വിപ്ലവകാരിയും ഫെമിനിസ്റ്റ് ആക്ടിവിസ്റ്റുമായിരുന്നു.
പ്രഗത്ഭയായ ഒരു പ്രഭാഷകയായ അവൾ അർജന്റീനയിലെ സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ഒരു തുടക്കക്കാരിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
1902 ൽ ഉറുഗ്വേയിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ട അവർ മരണം വരെ അവിടെ തുടർന്നു.
ഒരു ജർമ്മൻ കുടിയേറ്റക്കാരന്റെ മകളായ വിർജീനിയ ബോൾട്ടൻ 1870 ൽ അർജന്റീനയിലെ സാൻ ലൂയിസിലോ സാൻ ജുവാനിലോ ജനിച്ചു.
അർജന്റീനയിലെ ഒരു പ്രവിശ്യയായ സാൻ ജുവാനിൽ തന്റെ ബാല്യം ചെലവഴിച്ച അവർ തുടർന്ന് 14 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ റൊസാരിയോയിലേക്ക് താമസം മാറി.
പ്രായപൂർത്തിയായ ശേഷം അവർ ഒരു ചെരുപ്പുകുത്തിയായും ഒരു പഞ്ചസാര ഫാക്ടറി ജീവനക്കാരിയുമായി ജോലി ചെയ്തു.
ഒരു ചെരുപ്പുകുത്തിയായി ജോലി ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ഒരു ഷൂ വർക്കേഴ്സ് യൂണിയന്റെ ഓർഗനൈസറായ ജുവാൻ മാർക്വേസിനെ കണ്ടുമുട്ടുകയും പിന്നീട് അയാളെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു.
വിപ്ലവാഭിമുഖ്യം പുലർത്തുന്നവരുമായുള്ള അവരുടെ സഹവാസത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണമായത് പിയട്രോ ഗോറിയുമായുള്ള പരിചയമായിരുന്നു.
ഫെമിനിസ്റ്റ്, അരാജകവാദി, തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെ നിരവധി വർഷങ്ങളിലെ പ്രവർത്തനം എന്നിവയ്ക്കുശേഷം, 1902 ൽ പാർപ്പിട നിയമപ്രകാരം അവർ ഉറുഗ്വേയിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ടു.
1888 -ൽ ബോൾട്ടൻ അർജന്റീനയിലെ ആദ്യത്തെ അരാജകവാദി പത്രങ്ങളിലൊന്നായ ദി വർക്കിംഗ് ബേക്കർ ഓഫ് റൊസാരിയോയുടെ (സ്പാനിഷ്: എൽ ഒബ്രെറോ പനാഡെറോ ഡി റൊസാരിയോ) പ്രസാധകരിൽ ഒരാളായി.
1889 -ൽ റൊസാരിയോയിൽ തുന്നൽത്തൊഴിലാളികളുടെ ഒരു പ്രകടനവും തത്ഫലമായ പണിമുടക്കും അവർ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ഇത് ഒരുപക്ഷേ അർജന്റീനയിലെ വനിതാ തൊഴിലാളികളുടെ ആദ്യത്തെ സമരമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
1890 -ൽ വിർജീനിയ ബോൾട്ടൻ, റൊമുലോ ഒവിഡി , ഫ്രാൻസിസ്കോ ബെറി എന്നിവർ അർജന്റീനയിലെ ആദ്യ മേയ് ദിന പ്രകടനങ്ങളുടെ പ്രധാന സംഘാടകരായിരുന്നു.
പ്രകടനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ ദ വർക്കിംഗ് ബേക്കർ ഓഫ് റൊസാരിയോയുടെ മറ്റ് എഡിറ്റർമാർക്കും ഒരുപോലെ പങ്കുണ്ടായിരുന്നു.
1890 ഏപ്രിൽ 30 ന് (പ്രകടനത്തിന്റെ തലേദിവസം), പ്രദേശത്തെ പ്രധാന ഫാക്ടറികൾക്ക് പുറത്ത് ലഘുലേഖകൾ വിതരണം ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ പ്രാദേശിക പോലീസ് സേന അവരെ തടഞ്ഞുനിർത്തി ചോദ്യം ചെയ്തു.
അന്ന് റൊസാരിയോയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശത്ത്, പ്ലാസ ലോപ്പസിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്ത ആയിരക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികളുടെ ഒരു സംഘത്തെ മേയ് ദിന പ്രകടനങ്ങളിൽ അവർ നയിച്ചു.
മാർച്ചിലുടനീളം "ഫസ്റ്റ് ഓഫ് മെയ് - യൂണിവേഴ്സൽ ഫ്രറ്റേണിറ്റി - റൊസാരിയോയിലെ തൊഴിലാളികൾ പാരീസിലെ അന്താരാഷ്ട്ര തൊഴിലാളി സമിതിയുടെ വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കുന്നു-" (സ്പാനിഷ്: പ്രൈമറോ ഡി മയോ - ഫ്രറ്റേണിഡാഡ് യൂണിവേഴ്സൽ; ലോസ് ട്രാബജഡോർസ് ഡി റൊസാരിയോ കംപ്ലിമോസ് ലാസ് ഡിസ്പോസിഷ്യൻസ് ഡെൽ കോമിറ്റെ ഒബ്രെറോ ഇന്റർനാഷണൽ ഡി പാരീസ്) എന്ന് ആലേഖനം ചെയ്ത ഒരു ചുവന്ന പതാക അവർ വഹിച്ചിരുന്നു.
ഉറുഗ്വേയിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ട ശേഷം, ഉറുഗ്വേയുടെ തലസ്ഥാന നഗരിയായ മോണ്ടെവീഡിയോയിൽ അവൾ തന്റെ രണോത്സുക തുടർന്നു.
ലാ വോസ് ഡി ലാ മുജർ
1896 ജനുവരി 8 നും 1897 ജനുവരി 1 നും ഇടയിൽ റൊസാരിയോയിൽനിന്ന് ഒൻപത് തവണ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും 1901 -ൽ ഹ്രസ്വമായി പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ലാ വോസ് ഡി ലാ മുജർ (ഇംഗ്ലീഷ്: ദി വുമൺ വോയ്സ്) എന്ന പത്രത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും ബോൾട്ടന്റ ചുമതലയുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം.
പിന്നീട് മോണ്ടെവീഡിയോയിൽനിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതായി റിപ്പോർട്ടുള്ള ഇതേ പേരുള്ള സമാനമായ പത്രം നാടുകടത്തപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ബോൾട്ടൻ സ്ഥാപിക്കുകയും അതിന്റെ എഡിറ്ററായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കാം.
ലാ ന്യൂവ സെൻഡ
ഉറുഗ്വേയിൽ , ബോൾട്ടൻ 1909 മുതൽ 1910 വരെയുള്ള കാലത്ത് ലാ ന്യൂവ സെൻഡ (ഇംഗ്ലീഷ്: ദി ന്യൂ പാത്ത്) എന്ന പേരിൽ ഒരു പത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് തന്റെ വിപ്ലവ പ്രവർത്തനം തുടർന്നു.
മറ്റ് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ
അരാജകവാദ-കമ്യൂണിസ്റ്റ് ജേണലുകളിലും പത്രങ്ങളിലും നിരവധി ലേഖനങ്ങൾ അവരുടേതായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
അവയിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് ലാ പ്രൊട്ടസ്റ്റ, ലാ പ്രൊട്ടസ്റ്റ ഹുമാന എന്നിവയായിരുന്നു.
2007 ൽ അർജന്റീനയിലെ സാൻ ലൂയിസ് പ്രവിശ്യയിലെ പ്രാദേശിക സർക്കാർ വിർജീനിയ ബോൾട്ടനെ ആദരിക്കുന്ന ഒരു സിനിമയ്ക്ക് ഫണ്ട് നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ സിനിമ ബോൾട്ടന്റെ ജീവിതം, അരാജകവാദ ഫെമിനിസം, ലാ വോസ് ഡി ലാ മുജറിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലേക്ക് നയിച്ച സാമൂഹ്യ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതായിരുന്നു.
നോ ഗോഡ്,  നോ മാസ്റ്റർ, നോ ഹസ്ബന്റ് (സ്പാനിഷ്: നി ഡിയോസ്, നി പാട്രൺ, നി മാരിഡോ), എന്ന എന്ന പത്രത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളിലൊന്നിനെ പിന്തുടർന്ന് പേരിട്ട ഈ ചിത്രത്തിൽ വിർജീനിയ ബോൾട്ടനായി ജൂലിയെറ്റ ഡയസ് അഭിനയിച്ചു.
2010 ഏപ്രിൽ 29 ന് അർജന്റീനയിൽ റിലീസ് ചെയ്ത് ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തത് സ്പാനിഷ് സംവിധായകനായ ലോറ മാനയാണ്.
വിർജീനിയ ഡെയർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Virginia_Dare
വിർജീനിയ ഡെയർ (ജനനം : 1587 ആഗസ്റ്റ് 18, മരണം : അജ്ഞാതം) ന്യൂവേൾഡ് എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ബ്രിട്ടീഷ് കോളനികളിൽ ജനിച്ച ആദ്യ ഇംഗ്ലീഷ് ശിശുവായിരുന്നു.
ഇംഗ്ലീഷ് മാതാപിതാക്കളായ അനനിയാസ് ഡെയർ, എലീനർ വൈറ്റ് (എല്ലിനോർ, എലിനൂർ എന്നും പറയുന്നു) എന്നിവർക്കു ജനിച്ച കുട്ടിയ്ക്ക് വിർജീനിയ കോളനിയുടെ പേരിനെ ആസ്പദമാക്കി വിർജീനിയ എന്ന പേരു നൽകപ്പെട്ടു.
വിർജീനിയയ്ക്കും കോളനിയിലെ മറ്റു കുടിയേറ്റക്കാർക്കും എന്തുസംഭവിച്ചു എന്ന കാര്യം ഇന്നും ഒരു മിഥ്യയായി അവശേഷിക്കുന്നു.
അവരുടെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വസ്തുത തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
വിർജീനിയയുടെ മുത്തച്ഛനും കോളനിയുടെ ഗവർണറുമായിരുന്ന ജോൺ വൈറ്റ് പുതിയ കോളനിയ്ക്കു വേണ്ട അവശ്യസാധനങ്ങൾ സംഭരിക്കുവാൻ 1587 ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലേയ്ക്കു തിരിച്ചുപോയിരുന്നു.
അത്യാവശ്യസാധനങ്ങളുമായി വൈറ്റ് മൂന്നു വർഷത്തിനുശേഷം കോളനി നിലനിന്നിരുന്ന പ്രദേശത്തു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കോളനിവാസികൾ ദുരൂഹമായി അപ്രത്യക്ഷരായിരുന്നു.
അതിനു ശേഷം കഴിഞ്ഞ നാനൂറു വർഷങ്ങളിലധികമായി വെർജീനിയ കോളനിയും നിവാസികളും അമേരിക്കൻ കെട്ടുകഥകളിലെയും നാടോടിക്കഥകളിലെയും ഒരു പ്രധാനവിഷയമായിരുന്നു.
അവരുടെ പേര് വിവിധ ഉപഭോഗവസ്തുക്കളും വാനില ഉൽപ്പന്നങ്ങളും, ശീതള പാനീയങ്ങളും വൈനുകളും മദ്യവും വിറ്റഴിക്കുവാൻ‌ ബ്രാൻഡ് പേരായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
അതുപോലെ അമേരിക്കൻ കവിതകൾ , പുസ്തകങ്ങൾ , കോമിക് ബുക്കുകൾ, ടെലിവിഷൻ പരിപാടികളിലൊക്കെ അവരെ ഒരു പ്രധാന കഥാപാത്രമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
വടക്കൻ കരോലിനയിലെ അനേകം സ്ഥലങ്ങൾ അവരുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം വിർജീനിയ എന്നു നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇന്ന് വടക്കൻ കരോലിനയെന്നറിയപ്പെടുന്ന റോണോക്ക് കോളനിയിലാണ് 1587 ആഗസ്റ്റ് മാസത്തിൽ വിർജീനിയ ഡെയർ ജനിച്ചത്.
പുതിയ ലോകത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് മാതാപിതാക്കൾക്കു ജനിച്ച ആദ്യ ശിശുവായി വിർജീനിയ അറിയപ്പെടുന്നു.
കോളനിയുടെ ഗവർണറുടെ മകളായ എലിനോറയുടെയും ഗവർണറുടെ സഹായിയായ അനനയിസ് ഡെയറിൻറെയും മകളായിട്ടാണ് ജനനം.
വിർജീനിയയുടെ മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിവുകളൊന്നുംതന്നെയില്ല.
അവരുടെ മാതാവ് എലീനർ ഏകദേശം 1563 ൽ ലണ്ടനിൽ ജനിച്ച വനിതയും  ദൌർഭ്യാഗം വിധിക്കപ്പെട്ട റോണോക്ക് കോളനിയുടെ ഗവർണ്ണറായിരുന്ന ജോൺ വൈറ്റിൻറെ പുത്രിയുമായിരുന്നു.
മാതാവായ എലീനർ, അനനയിസ് ഡെയറിനെ (ജനനം c. 1560 - ?) ലണ്ടനിലെ ഫ്ലീറ്റ് സ്ട്രീറ്റിലുള്ള സെന്റ് ബ്രൈഡ്സ് പള്ളിയിൽവച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചു.
അനനയിസ് ഡെയറും റോണോക്ക് കോളനി പര്യവേക്ഷണസംഘത്തിൻറെ ഭാഗമായിരുന്നു.
1857 ൽ കോളനിക്കാർക്ക് പുതിയ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ ജനിച്ച് രണ്ടു കുട്ടികളിലൊരാളും ആദ്യ പെൺകുട്ടിയുമായിരുന്നു വിർജീനിയ.
വിർജീനിയ ഡെയറിന്റ മാമോദീസാ, 1880 ലെ ശിലാലേഖന ചിത്രം.
വിർജീനിയ ഡെയറിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ വിവാഹം നടന്ന ഫ്ലീറ്റ് തെരുവിലെ സെൻറ് ബ്രൈഡ്സ് ചർച്ച്.
റോണോക്ക് കോളനി നശിച്ചുപോയതിനാൽ വിർജീനിയ ഡെയറൻറെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല.
കോളനി സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം കോളനിയിലേയ്ക്കാവശ്യമായ അവശ്യവസ്തുക്കൾ സംഭരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി 1587 ൻറെ അവസാനത്തിൽ വിർജീനിയയുടെ മുത്തഛൻ ജോൺ വൈറ്റ് ഇംഗ്ലണ്ടിലേയ്ക്കു കപ്പൽയാത്രനടത്തി.
ഇംഗ്ലണ്ട് സ്പെയിനുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന കാലമായമായിതിനാൽ, 1590 ആഗസ്റ്റ് 18 വരെ അദ്ദേഹത്തിന് തിരികെ ഇംഗ്ലീഷ് കോളനിയിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുവാൻ സാധിച്ചില്ല.
സ്പാനീഷ് കപ്പൽപ്പടക്കെതിരെ പൊരുതുന്നതിന് കപ്പലുകൾ ആവശ്യവുമായിരുന്നു.
തിരികെയെത്തുന്ന കാലത്ത് കുടിയറ്റ പ്രദേശം വളരെക്കാലമായി ശൂന്യമായിരുന്നു.
തകർന്നടിഞ്ഞ കെട്ടിടങ്ങളുടെയും മറ്റും അവശിഷ്ടങ്ങൾ എങ്ങും ചിതറിക്കിടന്നിരുന്നു.
തൻറെ മകളെയോ പേരക്കുട്ടിയായ വിർജീനിയയോ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന 80 പുരുഷന്മാരും 17 സ്ത്രീകളും 11 കുട്ടികളും എങ്ങോട്ടു പോയി മറഞ്ഞുവെന്നത് അദ്ദേഹത്തിനും മറ്റുള്ളവർക്കും മുന്നിൽ “ലോസ്റ്റ് കോളനി” എന്ന പേരിൽ ഒരു നിഗൂഢതയായി അവശേഷിച്ചു.
"ലോസ്റ്റ് കോളനി" രഹസ്യം ഗവർണ്ണർ വൈറ്റിന്റെ "ലോസ്റ്റ് കോളനി"യിലേയ്ക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവ്.
വിർജിനിയ ഡെയറിനെക്കുറിച്ചോ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന കുടിയേറ്റക്കാരുടെയും കോളനിയുടെയും വിധി എന്തായിരുന്നുവെന്നതിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സൂചനകളുമില്ലായിരുന്നു.
ഒരു യുദ്ധത്തിൻറെയോ കലാപത്തിൻറെയോ യാതൊരു അടയാളങ്ങളും അവശേഷച്ചിരുന്നില്ല.
കോളനിക്കാരുടെ വിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏക സൂചന കോട്ടയുടെ തൂണുകളിലൊന്നിൽ കൊത്തിയിരുന്ന "Croatoan" എന്ന വാക്കായിരുന്നു.
സമീപത്തുള്ള ഒരു മരത്തിലും "Cro" എന്ന വാക്ക് കൊത്തിവച്ചിരുന്നു.
എല്ലാ വീടുകളും കോട്ടമതിലുകളും അഴിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു.
ഇതു വ്യക്തമാക്കിയത് അവരുടെ ഒഴിഞ്ഞുപോക്ക് പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒന്നല്ലായിരുന്നുവെന്നാണ്.
സമയമെടുത്താണ് എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ചെയ്തിരുന്നത്.
ജോൺ വൈറ്റ് ഇംഗ്ലണ്ടിലേയ്ക്കു തിരിച്ചു പോകുന്നതിനു മുമ്പ്, കോളനിയിലുള്ളവർക്ക് ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിട്ടാൽ അടുത്ത മരത്തിൽ “ഒരു മാൾട്ടീസ് ക്രോസ്” (1567 മുതൽ ഉപയോഗത്തിലുള്ള 8 മുനകളുള്ളത്) കൊത്തിവയ്ക്കുവാൻ നിഷ്കർഷിച്ചിരുന്നു.
ഇതു അവരുടെ ഒഴിഞ്ഞുപോക്ക് നിർബന്ധിതമായിരുന്നുവെന്നുള്ള സൂചന നൽകുവാനായിരുന്നു.
അങ്ങനെയുള്ള അടയാളം ഒന്നും തന്നെ കണ്ടെത്തുവാൻ സാധിച്ചതുമില്ല.
ഇതിനാൽ ജോൺ വൈറ്റ് വിചാരിച്ചത് അവർ Croatoan ദ്വീപിലേയ്ക്കു (ഇപ്പോൾ ഹാറ്റെറാസ് ദ്വീപ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു) പോയിരിക്കാമെന്നാണ്.
എന്നാൽ ഒരു തിരച്ചിൽ നടത്തുവാൻ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചതുമില്ല.
കോളനിവാസികളുടെ വിധിയെക്കുറിച്ച് പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്.
ഏറ്റവും വ്യാപകമായി അംഗീകാരം ലഭിച്ച സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൊന്ന് അവർ പ്രാദേശിക ഇന്ത്യൻ ഗോത്രങ്ങളിൽ അഭയം തേടിയിരിക്കാമെന്നതാണ്.
അവർ തദ്ദേശീയരുമായി വിവാഹബന്ധങ്ങളിലേർപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയോ ചെയ്തിരിക്കാം.
1607-ൽ ജോൺ സ്മിത്തും വിജയകരമായ കോളിനിയായ ജയിംസ്ടൌണിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങളും റോണോക് കോളനിവാസികളുടെ വിധിയെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു.
ഒരു  വൃത്താന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് രക്ഷപ്പെട്ടവർ സഹൃദയരായ ചെസാപീക് ഇന്ത്യാക്കാരുടെയടുത്ത് അഭയം തേടിയിരിക്കാമെന്നാണ്.
എന്നാൽ ചീഫ് പൗഹാട്ടൻ അവകാശപ്പെട്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗോത്രക്കാർ ആ സംഘത്തെ ആക്രമിക്കുകയും കോളനിവാസികളിലധികംപേരേയും വധിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ്.
കോളനിവാസികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു തൊക്കിൻകുഴൽ, പിച്ചളയിൽതീർത്ത ഉലക്കയും ഉരലും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില വസ്തുക്കൾ അദ്ദേഹം സ്മിത്തിനെ കാണിച്ചിരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഈ വാദത്തിന് ഉപോദ്ബലകമായ പിന്തുണ നൽകുന്ന പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ നിലവിലില്ല.
ജയിംസ്ടൌൺ കോളനി നിവാസികൾക്ക് ലോസ്റ്റ് കോളനിയുടെ വിധിയെ അതിജീവിച്ച ചിലരുടെ വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും അവർ അന്വേഷണ സംഘത്തെ അയക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും ഇതൊന്നുംതന്നെ ഫലവത്തായില്ല.
ഒടുവിൽ റോണോക്ക് കോളനിനിവാസികളെല്ലാവരുംതന്നെ മരണമടഞ്ഞുവെന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചു.
ജയിംസ്ടൌൺ കോളനിയിലെ ഒരു സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന വില്യം സ്ട്രാച്ചി, ദ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ട്രാവൽ ഇൻടു വിർജീനിയ ബ്രിട്ടാനിക്ക എന്ന 1612 ലെ തന്റെ കൃതിയിൽ, പെക്കാരെകാനിക്, ഒക്കാനാഹോയ്ൻ എന്നീ ഇന്ത്യൻ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ കൽഭിത്തികളോടുകൂടിയ രണ്ടുനിലവീടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
റോണോക്ക് കുടിയേറ്റക്കാരിൽനിന്നായിരിക്കാം ഇവ എങ്ങനെ നിർമ്മിക്കാമെന്ന് ഇന്ത്യൻ വർഗ്ഗക്കാർ മനസ്സിലാക്കിയത്.
ഇതേ കാലയളവിൽ വിവിധ ഇന്ത്യൻ അധിവാസകേന്ദ്രങ്ങളിൽ  യൂറോപ്യൻ  തടവുകാർ കാണപ്പെട്ടതായി വിവരങ്ങളുണ്ട്.
ഇയാനോക്കോ എന്നറിയപ്പെട്ട ഒരു ചീഫിന്റെ കീഴിൽ റിട്ടാനോക്കിലെ ഇനോ അധിവാസകേന്ദ്രത്തിൽ  നാല് ഇംഗ്ലീഷ് പുരുഷന്മാരും, രണ്ടു കുട്ടികളും ഒരു പരിചാരികയുമടങ്ങിയ സംഘത്തെ കണ്ടതായി സ്ട്രാച്ചി എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
തടവുകാർ ചെമ്പ് അടിച്ചു പരുവപ്പെടുത്തിയെടുക്കുവാൻ നിർബന്ധിതരായിരുന്നു.
മറ്റ് കോളനിവാസികളുടെ മേലുള്ള ആക്രമണത്തിനിടയിൽ തടവുകാർ രക്ഷപെടുകയും വടക്കൻ കരോലിനയിലെ ബെർറ്റി കൗണ്ടിയിലെ ഇന്നത്തെ ചൊവാൻ നദിയെന്നറിയപ്പെടുന്ന ചാവോനോക്ക് നദീ പ്രദേശത്തേയ്ക്ക് അവർ ഓടിപ്പോകുകയും ചെയ്തതായി അദ്ദേഹം കുറിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിർജീനിയ ബ്രൂക്ക്സ്
വിർജീനിയ ബ്രൂക്ക്സ് (ജീവിതകാലം: ജനുവരി 11, 1886 - ജൂൺ 15, 1929) 1900-കളുടെ പ്രാരംഭത്തിൽ ഷിക്കാഗോ മേഖലയിലും ഇന്ത്യാനയിലുടനീളവും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ വോട്ടവകാശവാദിയും രാഷ്ട്രീയ പരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്നു.
ഒഹായോയിൽ നിന്ന് ഷിക്കാഗോയിലേക്ക് താമസം മാറിയ മാതാപിതാക്കളുടെ മകളായി വിർജീനിയ ബ്രൂക്സ് ജനിച്ചു.
ലിറ്റിൽ ലോസ്റ്റ് സിസ്റ്റർ (1914), മൈ ബാറ്റിൽസ് വിത്ത് വൈസ് (1915) എന്നീ രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ രചയിതാവുകൂടിയാണ് വിർജീനിയ ബ്രൂക്സ്ര്.
1886 ജനുവരി 11 ന് ഷിക്കാഗോയിലെ ഹൈഡ് പാർക്ക് പരിസരത്ത് ഒലിവർ എച്ച്. ബ്രൂക്‌സിന്റെയും ഫ്ലോറ പി ബ്രൂക്‌സിന്റെയും മകളായി വിർജീനിയ ബ്രൂക്ക്‌സ് ജനിച്ചു.
മാതാപിതാക്കൾക്ക് അയൽപക്കത്ത് ബോർഡിംഗ് ഹൗസുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1913 ഏപ്രിൽ 3-ന് അവർ ചാൾസ് ഷെപ്പേർഡ് വാഷ്ബേണിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ദമ്പതികൾക്ക് വാൾട്ടർ വാഷ്ബേൺ എന്നു പേരുള്ള ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഷിക്കാഗോ, ഇല്ലിനോയിസ്
1910-കളിൽ ബ്രൂക്ക്‌സ് ഷിക്കാഗോയിൽ വിവിധ ഗ്രൂപ്പുകളുമായും രാഷ്ട്രീയ പരിഷ്‌കർത്താക്കളുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിച്ചു.
ഒരു വോട്ടവകാശവാദിയും പത്രപ്രവർത്തകയും ഫെമിനിസ്റ്റും പൗരാവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പ്രമുഖ നേതാവുമായിരുന്ന ഐഡ ബി. വെൽസുമായി ബ്രൂക്‌സിന് ആത്മ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഐഡ ബി. വെൽസ് വിർജീനിയ ബ്രൂക്സിനെ ഷിക്കാഗോയിൽവച്ച് കണ്ടുമുട്ടി.
1913-ൽ, ബെല്ലെ സ്‌ക്വയറിന്റെ സഹായത്തോടെ, ആഫ്രിക്കൻ-അമേരിക്കൻ സ്ത്രീകളെ വോട്ടവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി പ്രവർത്തിച്ച ഒരു ഗ്രൂപ്പായ ആൽഫ സഫ്‌റേജ് ക്ലബ് (ASC) സൃഷ്ടിക്കാൻ ബ്രൂക്ക്‌സ് വെൽസുമായി ചേർന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു.
ക്ലബിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് വോട്ടവകാശ മാർച്ചിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വെൽസിനെ വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സി.യിലേക്ക് അയയ്‌ക്കാൻ ആവശ്യമായ പണം സ്വരൂപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു എഎസ്‌സിയുടെ പ്രഥമ ലക്ഷ്യം.
ഇല്ലിനോയിയിൽ നിന്നുള്ള പ്രതിനിധി സംഘത്തിന്റെ നേതാവായിരുന്ന ഗ്രേസ് ട്രൗട്ട് വെൽസിനോട് പറഞ്ഞത്, സംസ്ഥാനത്തെ വെള്ളക്കാരായ സ്ത്രീകൾക്കൊപ്പം മാർച്ച് ചെയ്യാൻ തനിക്ക് അനുവാദമില്ലെന്നും വേണമെങ്കിൽ കറുത്ത സ്ത്രീകളുടെ ഒരു പ്രതിനിധി സംഘത്തെ രൂപീകരിക്കാമെന്നുമാണ്.
ബ്രൂക്സ് അവളുടെ അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "വംശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മിസ് വെൽസിനെ ഒഴിവാക്കുന്നത് ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധമാണ്".
ബ്രൂക്‌സും സ്‌ക്വയറും തങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് വെൽസിനൊപ്പം മാർച്ചിന്റെ കറുത്ത വിഭാഗത്തിൽ നടക്കാൻ സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും മാർച്ച് നടന്ന ദിവസം വെൽസിനെ എവിടെയും കണ്ടില്ല.
വെൽസ് എവിടെയാണെന്നുള്ള ആശങ്കയോടെ ബ്രൂക്‌സും സ്‌ക്വയറും ഇല്ലിനോയി വനിതാ വിഭാഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെങ്കിലും  മാർച്ച് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, വെൽസ് ഇല്ലിനോയിയിലെ വോട്ടർമാരുടെ കൂടെ ബ്രൂക്‌സിനും സ്‌ക്വയറിനും അരികിൽ നിൽക്കാൻ ജനക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നു.
വെസ്റ്റ് ഹാമണ്ട്, ഇല്ലിനോയി
പിതാവിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 39,000 ഡോളർ വിലമതിക്കുന്ന ഭൂമി അവകാശമാക്കിയ ശേഷം ബ്രൂക്ക്സ് മാതാവിനോടൊപ്പം ഇല്ലിനോയിയിലെ വെസ്റ്റ് ഹാമണ്ടിലേക്ക് താമസം മാറ്റി.
വെസ്റ്റ് ഹാമണ്ട് ഷിക്കാഗോയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് ഇല്ലിനോയിയുടേയും ഇന്ത്യാനയുടെയും അതിർത്തിയിലുള്ള ഒരു ഗ്രാമമായിരുന്നു (ഇപ്പോൾ കാലുമെറ്റ് സിറ്റിയുടെ ഭാഗമാണ്).
ഗ്രാമത്തിലെ സർക്കാരിന് പ്രയോജനപ്പെടുത്താവുന്ന ഒരു വലിയ വിഭാഗം കുടിയേറ്റക്കാരാണ് ഗ്രാമത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സ്വയം ജോലിയെടുക്കാൻ കഴിയാത്തവർക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് ഗ്രാമത്തിന്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ അവൾ പ്രവർത്തിച്ചു.
വെസ്റ്റ് ഹാമണ്ടിന്റെ ഉപസംസ്കാരത്തിനെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തിയ ബ്രൂക്സ്, ഗ്രാമത്തെ അടക്കി ഭരിച്ചിരുന്ന വഴിയമ്പല ഉടമകളെ എതിർക്കുകയും ചെയ്തു.
ബ്രൂക്ക്സ് അവളുടെ പരിശ്രമങ്ങളുടെ പേരിൽ വെസ്റ്റ് ഹാമണ്ടിലെ "ജോൺ ഓഫ് ആർക്ക്" എന്ന് അവർ അയപ്പെടുന്നു.
1911-ൽ വെസ്റ്റ് ഹാമണ്ടിന്റെ പദവി ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് നഗരത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നതിനെതിരേ അവർ നടത്തിയ പ്രചാരണമാണ് രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിലെ അവരുടെ ആദ്യ നീക്കങ്ങളിലൊന്ന്.
ഒരു പുതിയ ഭരണക്രമത്തിലേയ്ക്ക് നവീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ഗ്രാമത്തിലെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളേയും അഴിമതിയേയും തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ബ്രൂക്ക്സ് വിശ്വസിച്ചു.
ഗ്രാമത്തെ അടക്കി ഭരിച്ചിരുന്ന അഴിമതിക്കാരായ ഭക്ഷണശാലാ ഉടമകളെ അവൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ട് അവർ പരിഷ്കരണത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു.
ഇന്ത്യാന
ബ്രൂക്ക്സ് ഇന്ത്യാനയിലുടനീളം വിവിധ ചടങ്ങുകളിൽ സംസാരിച്ചു.
1912-ൽ, ഇന്ത്യാനാപോളിസിലെ തുല്യ വോട്ടവകാശ ലീഗിൽ അവർ ഒരു പ്രധാന ഭാഷകയായിരുന്നു.
1912-ൽ, ഇന്ത്യാനയിലെ റിച്ച്മണ്ടിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിനായുള്ള തന്റെ കുരിശുയുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചും അവൾ സംസാരിച്ചു.
അവളുടെ പിൽക്കാല  ജീവിതത്തിൽ, ബ്രൂക്ക്സ് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മകൻ വാൾട്ടറിനൊപ്പം ഒറിഗണിലെ പോർട്ട്ലാൻഡിലേക്ക് പടിഞ്ഞാറോട്ട് യാത്ര ചെയ്തു.
1929 ജൂൺ 15-ന് പോർട്ട്‌ലാൻഡിൽ വച്ച് വിർജീനിയ വാഷ്‌ബേൺ എന്ന വിവാഹ നാമത്തിൽ അവർ അന്തരിച്ച അവരുടെ മൃതദേഹം വിൽഹെംസ് പോർട്ട്‌ലാൻഡ് മെമ്മോറിയൽ സെമിത്തേരിയിൽ അടക്കം ചെയ്തു.
വിർജീനിയ ബ്രൂസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Virginia_Bruce
വിർജീനിയ ബ്രൂസ് (ജനനം: ഹെലൻ വിർജീനിയ ബ്രിഗ്സ്; സെപ്റ്റംബർ 29, 1910 - ഫെബ്രുവരി 24, 1982) ഒരു അമേരിക്കൻ അഭിനേത്രിയും ഗായികയുമായിരുന്നു.
മിനസോട്ടയിലെ മിനിയാപൊളിസിലാണ് ബ്രൂസ് ജനിച്ചത്.
ഒരു ശിശുവായിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ മാതാപിതാക്കളായ എറിൽ, മാർഗരറ്റ് ബ്രിഗ്സ് എന്നിവരോടൊപ്പം നോർത്ത് ഡക്കോട്ടയിലെ ഫാർഗോയിലേക്ക് താമസം മാറി.
421 14-ആം സ്ട്രീറ്റ് സൗത്തിൽ ബ്രിഗ്സ് കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നതായി ഫാർഗോ നഗര ഡയറക്ടറിയിലെ രേഖകൾ പറയുന്നു.
1928-ൽ വിർജീനിയ ഫാർഗോ സെൻട്രൽ ഹൈസ്‌കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ ശേഷം ലോസ് ഏഞ്ചൽസിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിൽ ചേരാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് കുടുംബത്തോടൊപ്പം ലോസ് ഏഞ്ചൽസിലേക്ക് താമസം മാറ്റുകയും ചലച്ചിത്ര സംബന്ധമായ ജോലി തേടി അയക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
വിർജീനിയ ബ്രൂസിന്റെ ആദ്യ ചലച്ചിത്ര വേഷം പാരാമൗണ്ട് പിക്ചേർസിൻറെ ഒരു എക്ട്രാ നടിയായി 1929-ൽ വൈ ബ്രിംഗ് ദാറ്റ് അപ്?
എന്നചിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായിരുന്നു.