smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ തദ്ദേശീയമായി തുടങ്ങിയ ചില ചാമ്പ്യൻഷിപ്പുകൾക്കുദാഹരണം ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ക്യൂറി കപ്പും (Currie Cup), ന്യൂസീലന്റിലെ പ്ലങ്കറ്റ് ഷീൽഡും (Plunkett Shield) ഇന്ത്യയിലെ രഞ്ജി ട്രോഫിയും .
1890 മുതൽ ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭം വരെ ക്രിക്കറ്റിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളാം സുവർണ്ണ കാലഘട്ടമായിരുന്നു, ഈ സമയത്തായിരുന്നു കളിക്കാർ ക്രിക്കറ്റിന്റെ ആത്മാവ് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കളിച്ചത്.
പക്ഷേ ഈ സൗഹാർദ്ദ അന്തരീക്ഷം ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തോടെ ക്രിക്കറ്റിനു നഷ്ടപെട്ടു.
ഈ കാലഘട്ടന്റെ ക്രിക്കറ്റിന്റെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം എന്നാണ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഈ കാലത്തെ പ്രാഗൽഭരായ ചില കളിക്കർ ഗ്രേസ്, വിൽഫ്രെഡ് റോഡ്സ്‌, സി. ബി. ഫ്രൈ, കെ. എസ്. രഞ്ജിത് സിഞ്ജി, വിക്റ്റർ ട്രമ്പർ എന്നിവരായിരുന്നു.
ഒരൊവറിലെ പന്തുകൾ
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ക്രിക്കറ്റിൽ ഒരോവറിൽ നാലു പന്തുകളായിരുന്നു എറിഞ്ഞിരുന്നത്, ഇതിന്‌ ആദ്യമായി മാറ്റം വന്നത് 1889ലാണ്‌.
1889ൽ നാലു പന്തുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് അഞ്ച് പന്തുകൾ എറിഞ്ഞുതുടങ്ങി.
ഇപ്പോഴത്തെപ്പോലെ ഒറൊവറിൽ ആറ് പന്തുകൾ കൊണ്ടു വന്നത് 1900ലാണ്‌.
എന്നാലും ചില രാജ്യങ്ങളിൽ ഒരോവറിൽ എട്ടു പന്തുകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തിയിരുന്നു.
1922ൽ ഓസ്ട്രേലിയയിൽ മാത്രം ഒരോവറിൽ എറിയുന്ന പന്തുകളുടെ എണ്ണം ആറിൽ നിന്നും എട്ടാക്കി.
ഈ മാറ്റം 1924ലോടെ ന്യൂസിലാന്റിലും 1937ഓടെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലും എത്തി.
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പരിക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആറു പന്തിൽ നിന്നും എട്ടു പന്തിലേക്ക്  ഒരു മാറ്റം 1939ലെ സീസണിൽ നടപ്പാക്കി; ഈ പരീക്ഷണം 1940 വരെ തുടർന്നു.
എന്നാൽ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം ആരംഭിച്ചതോടുകൂടി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളി നിർത്തി വച്ചു.
യുദ്ധം അവസാനിച്ച് ക്രിക്കറ്റ് പിന്നീട് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ഒരോവറിൽ ആറ് പന്തുകൾ എന്ന രീതി ആണ്‌ പിന്തുടർന്നത്.
1947 ക്രിക്കറ്റിന്റെ നിയമം ഒരോവറിലെ പന്തുകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ കളിയുടെ സന്ദർഭം അനുസരിച്ച് ആറോ എട്ടോ ആക്കാം എന്ന് അനുവദിച്ചു.
1979/80 മുതൽക്ക് ഓസ്ട്രേലിയൻ, ന്യൂസിലന്റ് ക്രിക്കറ്റിലും ആറ് പന്തുകളാണ്‌ എറിയുന്നത്.
ക്രിക്കറ്റ് നിയമം ഒറൊവറിലെ പന്തുകളുടെ എണ്ണം ആറായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയത് 2000ലാണ്‌.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിന്റെ വളർച്ച
ഇമ്പീരിയൽ ക്രിക്കറ്റ് കോൺഫറൻസ് 1909ൽ സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ ഇംഗ്ലണ്ടും , ഓസ്ട്രേലിയയും , ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും ആയിരുന്നു അംഗങ്ങൾ.
ഇന്ത്യയും , വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസും , ന്യൂസീലാന്റും രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനു മുൻപ് ഇമ്പീരിയൽ ക്രിക്കറ്റ് കോൺഫറൻസിൽ അംഗത്വം നേടിയ മറ്റു രാജ്യങ്ങളാണ് പാകിസ്താൻ പിന്നീടാണ് അംഗത്വം എടുക്കുന്നത്.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അന്താരാഷ്ട്ര മത്സരങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടികയും അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്ത രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും പല രാജ്യങ്ങൾക്കും ടെസ്റ്റ് പദവി ലഭിച്ചു.
ശ്രീലങ്ക , ബംഗ്ലാദേശ് , സിംബാബ്‌വെ എന്നിവയാണ് ഏറ്റവും ഒടുവിൽ അംഗത്വം നേടിയ രാജ്യങ്ങൾ.
കായികരംഗത്ത് ഏറ്റവും ഉന്നത നിലവാരം ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിലനിർത്തിപോന്നിരുന്നെങ്കിലും ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
അതിൽ ഒന്നാണ് 1932–33 കാലത്ത് കുപ്രസിദ്ധമായ ബോഡിലൈൻ സീരീസ് .
ഓസ്ട്രേലിയൻ ബാറ്റ്സ്മാനായ ബ്രാഡ്മാന്റെ സ്കോറിംഗ് നിയന്ത്രിക്കാൻ വേണ്ടി ഇംഗ്ലണ്ട് ബൌളറായ ഡഗ്ല്സ് ജാർഡീന്റെ ലെഗ് തിയറിയും വിമർ‌ശന വിധേയമായിട്ടുണ്ട്.
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെ പുറത്താക്കുന്നു (1970–91)
അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമൂഹം നേരിട്ട ഏറ്റവും വല്ലിയ ഒരു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടം വർണ്ണവിവേചനമായിരുന്നു.
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലുണ്ടായ ഈ വർഗ്ഗീകരണ നയം അപ്പാർത്തീഡ് എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
സാഹചര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായതിനാൽ 1961-ൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെ കോമൺ‌വെൽത്തിൽനിന്നും പുറത്താക്കി.
അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമൂഹവും ഇത്തരം വിവേചനങ്ങൾക്കെതിരായിരുന്നു.
ക്രിക്കറ്റിനെ ഇത്തരം വിവേചനങ്ങൾക്കെതിരെ തീവ്രമാക്കിയത് 1968 ൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ വച്ച് നടത്താനിരുന്ന ഇംഗ്ലണ്ട് ടീമിന്റെ പര്യടനം ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ മാമൂലുകൾ റദ്ദ് ചെയ്തതാണ്.
ബയ്സിൽ ഡി ഒലിവേറിയ എന്ന കറുത്ത വർഗ്ഗക്കരാനെ ഇംഗ്ലീഷ് ടീമിൽ എടുത്തതാണ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്കാർ പര്യടനം റദ്ദ് ചെയ്യാനുള്ള കാരണം.
ഈ സംഭവങ്ങളെ തുടർന്ന് 1970ൽ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമൂഹം ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെ അനന്തകാലത്തേക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി.
ഇതിലെ വിരോധാഭാസം ആ കാലത്തെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ടീമായിരുന്നു ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക.
ടീമിലെ മികച്ച കളിക്കാർക്ക് മത്സരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ക്രിക്കറ്റ് ബോർഡ് ആക്കാലത്ത് കൂടുതൽ മുതൽ മുടക്കി മത്സരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഇത്തരം മത്സരങ്ങളെ ‘’റിബൽ ടൂറുകൾ’‘ എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഇങ്ങനെ റിബൽ ടീമിനു വേണ്ടി കളിക്കാൻ അന്താരാഷ്ട്രകളിക്കാർക്ക് കൂടുതൽ തുക വാഗ്ദാനം ചെയ്യപെടുകയുണ്ടായി.
എന്നാൽ ഇത്തരം റിബൽ ടൂറുകളിൽ കളിയ്കാൻ പോയ എല്ലാ കളിക്കാരെയും അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമിതി കരിമ്പട്ടികയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റിൽ നിന്നും വിലക്കി.
എന്നിരുന്നാലും സാമ്പത്തികമായി താഴെയുള്ള പല ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാരും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ബോർഡിന്റെ ഈ സംരംഭത്തിൽ ആകൃഷ്ഠരായി ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു.
പ്രത്യേകിച്ചും ക്രിക്കറ്റ് കരിയർ അവസാനിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറയിരുന്ന പ്രായംകൂടിയ കളിക്കാരെ ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ കാര്യമായി ബാധിച്ചില്ല.
റിബൽ ടൂറുകൾ 1980കളിലും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇക്കാല്ല്തെ ഇവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കൻ കഴിയുന്നത് അപ്പാർത്തീഡിന്റെ അവസാനം ആഗതമാകുന്നതാണ്.
ഇപ്പോൾ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ വർണ്ണ വിവേചനമില്ല.
നെത്സൺ മണ്ടേലയുടെ നേതൃത്തത്തിലുള്ള പുതിയ സർക്കാറിനെ കായിക ലോകം 1991ൽ സ്വാഗതം ചെയ്തു.
ലോക സീരീസ് മത്സരങ്ങൾ
1970കളിൽ ക്രിക്കറ്റ് നേരിട്ട മറ്റൊരു പ്രതിസന്ധി മികച്ച കളിക്കാരുറ്റെ വേതനക്കുറവാണ്‌.
ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണമായി ചൂണ്ടികാട്ടുന്നത് ഓസ്ട്രേലിയയിലെ മാധ്യമ രാജാവായ കെറി പാർക്കറും ഓസ്ട്രേലിയൻ ക്രിക്കറ്റുബോർഡും തമ്മിൽ ടിവി സം‌പ്രേക്ഷണത്തേ പറ്റിയുള്ള ഉരസലായിരുന്നു.
ഇതിന്‌ പ്രതികാരമായി താരങ്ങളുടെ വേതനക്കുറവ് മുതലെടുത്തുകൊണ്ട് പാർക്കർ മികച്ച കളിക്കാരെയുൾപ്പെടുത്തി അന്താരാഷ്ട്രക്രിക്കറ്റിന്റെ അധികാര പരിധിയിലുൾപ്പെടാത്ത പല മത്സരങ്ങളും സംഘടിപ്പിച്ചു.
ലോകസീരിസിൽ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് കൗൺസിൽ വിലക്കിയ പല കളിക്കാരയും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചു.
ഇത് വിലക്കിലുള്ള ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ താരങ്ങൾക്ക് തങ്ങളുടെ കഴിവ് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ പ്രകടപ്പിക്കാനുള്ള വേദി കൂടിയായി.
പക്ഷേ ഈ സം‌രംഭം 1979 വരെ നിലനിന്നൊള്ളു, അതിനു കാരണം കരിമ്പട്ടികയിലുൾപ്പെടുത്തിയ കളിക്കാരെ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് കൗൺസിൽ മടക്കി വിളിച്ചതാണ്‌.
ലോകസീരീസ് മത്സരങ്ങളുടെ സംഭാവന കളിക്കാർക്ക് ഉയർന്ന വേതനം, രാത്രികാല ക്രിക്കറ്റ് മത്സരങ്ങൾ, ബഹു വർണ്ണ ജേഴ്സികൾ എന്നിവയാണ്‌.
പരിമിത ഓവർ ക്രിക്കറ്റ്
1960കളിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കൗണ്ടി ടീമുകൾ പുതിയ ഒരു തരം ക്രിക്കറ്റിനു തുടക്കം കുറിച്ചു, രണ്ടിനു പകരം ഒരിന്നിം‌ഗ്സും ഇന്നിംഗ്‌സിലെ ഓവറുകളുടെ എണ്ണവും നിജപ്പെടുത്തി.
1963ൽ നോക്കൗട്ട് മത്സര രീതിയിൽ സംഘടിപ്പിച്ച പുതിയ ക്രിക്കറ്റിന്‌ വളരെപ്പെട്ടെന്നു തന്നെ ജനശ്രദ്ധ ലഭിച്ചു.
1969ൽ ഒരു ദേശീയ ലീഗ് തുടങ്ങി, ഇത് അതു വരെയുണ്ടായിരുന്ന കൗണ്ടി ചാമ്പ്യൻഷിപ്പുകളുടെ എണ്ണം കുറയ്ക്കാനിടയാക്കി.
പരിമിത ഓവർ കളിക്ക് ജനപ്രീതി കൂടിയെങ്കിലും ട്രഡിഷണൽ ആരാധകർ ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഈ ചെറിയ രൂപത്തെ ശക്തമായെതിർത്തു.
പരിമിത ഓവർ ക്രിക്കറ്റിന്റെ മേന്മ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് കളിയുടെ ഫലം അറിയാം എന്നുള്ളതായിരുന്നു.
അതുപോലെ തന്നെ ചെറുപ്പക്കാരിലും, തിരക്ക് കൂടിയ ആൾക്കാരിലും സ്വാധീനം ചെലുത്താനായി.
ഇതിനെല്ലാമുപരി ഒരു വ്യാവസായിക വിജയം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിഞ്ഞുവെന്നുള്ളതാണ്‌.
ആദ്യത്തെ അന്താരഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് മത്സരം സംഘടിപ്പിച്ചത് 1971-ൽ മെൽബൺ ക്രിക്കറ്റ് ഗ്രൗണ്ടിലായിരുന്നു.
മുൻ കൂട്ടി തീരുമാനിച്ച് ഒരു മത്സരമല്ലയിരുന്നു മറിച്ച് ആദ്യ ദിനങ്ങളിലെ മഴയെത്തുടർന്ന് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു ടെസ്റ്റ് മത്സരത്തിന്റെ സമയം കൊല്ലിയായി നടത്തിയതാണ്‌.
ഒരു പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിലും കളിക്കരുടെ കായിക പരിശീലനത്തിനുമായി നടത്തിയ ഒരു പരിശീലന മത്സരമായിരുന്നു ഇത്, എങ്കിൽക്കൂടിയും വളരെ ജനശ്രദ്ധ നേടാൻ കഴിഞ്ഞു.
അങ്ങനെ പരിമിത ഓവർ ക്രിക്കറ്റിന്റെ വളർച്ച ത്വരിത ഗതിയിലായിരുന്നു.
ഈ പരിമിത ഓവർ കളിയാണ്‌ പ്രശസ്തമായ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റ് (Limited overs internationals-LOIs or One-day Internationals-ODIs) .
ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിന്റെ വരവോടുകൂടി കൂടുതൽ ആൾക്കാർക്ക്‌ കളികാണാൻ സാധിച്ചു.
പ്രത്യേകിച്ചും തിരക്ക് കൂടിയ ആൾക്കാർക്ക് പലരും ഒരു ദിവസം മാത്രമുള്ള കളികാണാൻ തുടങ്ങി.
അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമിതി ക്രിക്കറ്റിന്റെ പുതിയ രൂപത്തെ വരവേറ്റത് ലോകകപ്പ് മത്സരങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു.
ടെസ്റ്റ് കളിക്കുന്ന എല്ലാ ടീമുകളേയും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ട് നടന്ന ആദ്യ ലോകകപ്പ് 1975-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്നു.
ലോഡ്സിൽ നടന്ന കലാശക്കളിയിൽ വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് ആദ്യ ലോകകപ്പ് ജേതാക്കളായി.
സാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെ ഉപയോഗങ്ങൾ
ക്രിക്കറ്റിൽ ടിവിയുടെ സ്വാധീനം വളരെ ഉയർന്നതായിരുന്നു.
ക്രിക്കറ്റ് ടെലിവിഷനിൽ സം‌പ്രേക്ഷണം ചെയ്തതിലൂടെ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ മേഖലകളിൽ പ്രചരിച്ചു.
സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ പ്രയോഗങ്ങൾ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത് ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിലാണ്‌ .
ആദ്യം സം‌പ്രേക്ഷണം ചെയ്തതു ഏകദിന മത്സരങ്ങളായിരുന്നു, പിന്നീട് ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങളും സം‌പ്രേക്ഷണം ചെയ്തു.
നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യയിലൂടെ ആഴത്തിലുള്ള സ്ഥിതി വിവര കണക്കുകളും ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള അവതരണ രീതിയും കൈ വന്നു.
ഇതിനു സഹായകരമായത് വിക്കറ്റിൽ സ്ഥാപിക്കാൻ സാധ്യമായ ചെറിയ ക്യാമറകളുടെ വരവായിരുന്നു.
ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നാനാ ഭാഗത്തും ക്യാമറകൾ സ്ഥാപിക്കുക വഴി ഒരു ഷോട്ട് പല കോണിൽ കൂടിക്കാണാൻ പേക്ഷകർക്കായി.
കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപയോഗിച്ചുള്ള വിശകലന വിദ്യകളിലൂടെ അമ്പയറുടെ തീരുമാനം ന്യായമാണോ എന്ന് മൻസ്സിലാക്കൻ പേക്ഷകർക്ക് കഴിഞ്ഞു.
സാങ്കേതിക വിദ്യ ഏറ്റവും കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കായിക ഇനമാണ്‌ ഇന്ന് ക്രിക്കറ്റ് .
സാങ്കേതിക വിദ്യ സഹാത്തോടെ തീരുമാനം എടുക്കുന്ന അമ്പയറാണ്‌ മൂന്നാം അമ്പയർ.
1992ലാണ്‌ റണ്ണൗട്ടുകൾ പോലെ സംശയം ജനിപ്പിക്കുന്ന വിധികൾ മുന്നാം അമ്പയർക്ക് കൊടുക്കുന്ന രീതി ആദ്യമായി കൊണ്ടുവരുന്നത്.
ഇന്ത്യയും ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തിലാണ്‌ ആദ്യമായി മൂന്നാം അമ്പയറെ പരീക്ഷിച്ചത്.
റണ്ണൗട്ടുകൾ കൂടാതെ, സ്റ്റമ്പിം‌ഗ്, ക്യാച്ചുകൾ, ബൗണ്ടറി മുതലായവയിൽ സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ മൂന്നാം അമ്പയർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാറുണ്ട്.
എന്നിരുന്നാലും എൽ. ബി. ഡബ്ല്യൂ മൂന്നാം അമ്പയറിന്‌ വിട്ടുകൊടുക്കാറില്ല.
ഹാക്-ഐ (Hawk-Eye) എന്ന നൂതന വിദ്യയിലൂടെ പന്തിന്റെ ദിശ മനസ്സിലാക്കൻ കഴിയും.
ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ
കളിക്കാരുടെ എണ്ണം, കാണികൾ, നിരൂപകർ, മാധ്യമ താല്പ്പര്യം എന്നിവ വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇന്ന് ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്തിലെ മികച്ച ഒരു കായിക ഇനമാണ്‌.
കൂടുതൽ ടീമുകളെ ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിലേക്കാകർഷിക്കാൻ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമിതി പല പദ്ധതികളുമായ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.
പ്രധാനമായും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഏഷ്യയിലെയും ആഫ്രിക്കയിലെയും രാജ്യങ്ങളെയാണ്, മറ്റൊരു രാജ്യം അമേരിക്കയാണ്.
2004-ൽ ഐ. സി. സി. ആരംഭിച്ച ഇന്റർകോണ്ടിനെന്റൽ കപ്പ് 12 രാജ്യങ്ങളിൽ ആദ്യമായി ഫസ്റ്റ്-ക്ലാസ് ക്രിക്കറ്റ് കൊണ്ടുവന്നു.
ജൂൺ മാസം 2001 അന്താരഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് സമിതി ടെസ്റ്റ് ചാമ്പ്യൻഷിപ് എന്ന് പേരിൽ ടെസ്റ്റ് റാങ്കിം‌ഗും ഒക്ടോബർ 2002 ഏകദിന റാങ്കിം‌ഗും കൊണ്ടുവന്നു.
2000 ആണ്ടുകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തവണ രണ്ട് പട്ടികകളിലും ഒന്നാം സ്ഥാനം നിലനിർത്തിയത് ഓസ്ട്രേലിയയാണ്‌ .
ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഏറ്റവും ആധുനിക മായ രൂപമാണ്‌ ട്വന്റി20 ക്രിക്കറ്റ്‌ .
2007 സെപ്റ്റംബറിൽ ഐ.സി.സി. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ വച്ച് ആദ്യ ട്വന്റി20 ലോകകപ്പ് സംഘടിപ്പിച്ചു.
ആദ്യ തവണ ട്വന്റി20 ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പ് നേടിയത് ഇന്ത്യയാണ്‌ .
ബി.സി.സി.ഐ.ക്കു കീഴിൽ നടക്കുന്ന ഒരു ട്വന്റി20 ക്രിക്കറ്റ് പരമ്പരയാണ് ഇന്ത്യൻ പ്രീമിയർ ലീഗ് .
ക്രിക്കറ്റ് കവാടം അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ക്രിക്കിൻഫോ ക്രിക്കറ്റ് ആർക്കൈവ് From Lads to Lord's; The History of Cricket: 1300 – 1787 Wisden Online archives കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് H S Altham , A History of Cricket, Volume 1 (to 1914) , George Allen Unwin, 1962 Derek Birley , A Social History of English Cricket , Aurum, 1999 Rowland Bowen , Cricket: A History of its Growth and Development , Eyre Spottiswoode, 1970 Wisden Cricketers Almanack (annual): various editions
ക്രിക്കറ്റ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Cricket ബൗളർ ഷോൺ പൊള്ളോക്ക് ബാറ്റ്സ്മാൻ മൈക്ക് ഹസിക്കെതിരെ പന്തെറിയുന്നു.
മങ്ങിയനിറത്തിൽ കാണുന്ന പുല്ല് കുറഞ്ഞ ഭാഗമാണ് ക്രിക്കറ്റ് പിച്ച് .
പിച്ചിന്റെ രണ്ട് അറ്റങ്ങളിലുമായി കാണുന്ന രണ്ട് കൂട്ടം മൂന്ന് മരക്കമ്പുകളാണ് വിക്കറ്റുകൾ .
രണ്ട് വെളുത്ത രേഖകളാണ് ക്രീസുകൾ .
2005 ജനുവരിയിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയും ഇംഗ്ലണ്ടും തമ്മിൽ നടന്ന ടെസ്റ്റ് മത്സരത്തിൽനിന്ന് .
വലതുവശത്തായി കറുത്ത ട്രൗസറുകൾ ധരിച്ച് നിൽക്കുന്നവരാണ് അമ്പയർമാർ .
ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് , ഫസ്റ്റ്ക്ലാസ് ക്രിക്കറ്റ് , ക്ലബ് ക്രിക്കറ്റ് എന്നിവയിൽ പരമ്പരാഗതമായ വെളുത്ത യൂണിഫോമും ചുവന്ന ക്രിക്കറ്റ് ബോളുകളുമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ പ്രൊഫഷണൽ ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിൽ പല നിറങ്ങളിലുള്ള യൂണിഫോമുകളും വെളുത്ത പന്തുമാണ് ഉപയോഗിക്കാറ്.
മെൽബൺ ക്രിക്കറ്റ് ഗ്രൗണ്ടിൽ ഇന്ത്യയും ഓസ്ട്രേലിയയും തമ്മിൽ നടന്ന ഏകദിന മത്സരത്തിൽ നിന്ന്.
ഓസ്ട്രേലിയൻ ബാറ്റ്സ്മാന്മാർ മഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും ഫീൽഡ് ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യൻ കളിക്കാർ നീല വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
റോസ്ബോൾസ്റ്റേഡിയത്തിൽ ഇംഗ്ലണ്ടും ശ്രീലങ്കയും തമ്മിൽ നടന്ന ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ട്വെന്റി20 മത്സരത്തിന്റെ ദൃശ്യം.
ട്വെന്റി20 മത്സരങ്ങൾ സാധരണായായി സന്ധ്യാസമയത്ത് തുടങ്ങുകയും രണ്ടര മുതൽ മൂന്ന് മണിക്കൂറിനകം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പതിനൊന്നുപേർ വീതമുള്ള രണ്ടു ടീമുകൾ കളിക്കുന്ന സംഘകായിക വിനോദമാണു ക്രിക്കറ്റ് .
ബാറ്റും ബോളും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഈ കളി ബ്രിട്ടീഷുകാരാണു പ്രചരിപ്പിച്ചത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ കോമൺ‌വെൽത്ത് രാജ്യങ്ങളിലാണ് ക്രിക്കറ്റിനു പ്രചാരമുള്ളത്.
വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പുൽ‌മൈതാനങ്ങളാണു ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
മൈതാനത്തിന്റെ ഒത്തനടുക്ക് 20.12 മീറ്ററിൽ തീർത്ത ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള പിച്ച് ആണ് കളിയുടെ കേന്ദ്രം.
പിച്ചിന്റെ രണ്ടറ്റത്തും തടികൊണ്ടുള്ള മൂന്ന് വീതം കോലുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കും.
ഈ കോലുകളെ വിക്കറ്റ് എന്നു വിളിക്കുന്നു.
കളിയിൽ മൊത്തം 22 പേരുണ്ടെങ്കിലും ഫുട്ബോളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി കളിക്കളത്തിൽ ഒരേസമയം 13 പേരേ കാണുകയുള്ളൂ.
ഫീൽഡിങ് ടീമിലെ പതിനൊന്നുപേരും ബാറ്റിങ് ടീമിലെ രണ്ടുപേരും.
ബാറ്റിങ് ടീമിലെ പ്രധാന ബാറ്റ്സ്മാൻ നിലയുറപ്പിക്കുന്ന വിക്കറ്റിലേക്ക് ഫീൽഡിങ് ടീമിന്റെ ബോളർ പിച്ചിന്റെ മറുവശത്തു നിന്നും പന്തെറിയുന്നു.
ബാറ്റ്സ്മാൻ പന്തടിച്ചകറ്റി ശേഷം എതിർടീമംഗങ്ങൾ പന്ത് തിരികെ എത്തിക്കുംവരെ സഹബാറ്റ്സ്മാനൊപ്പം പിച്ചിന്റെ ഒരറ്റത്തു നിന്നും മറ്റേ അറ്റത്തേക്ക് ഓടുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഓടി നേടുന്നതിനാൽ ബാറ്റ്സ്മാൻ നേടുന്ന സ്കോറിനെ റൺ എന്നു പറയുന്നു.
ബാറ്റ്സ്മാനെ കീഴടക്കി ബോളറുടെ പന്ത് വിക്കറ്റിൽ പതിക്കുകയോ ബാറ്റ്സ്മാൻ അടിക്കുന്ന പന്ത് നിലംതൊടുന്നതിനു മുൻപ് എതിർടീമംഗങ്ങൾ പിടിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ബാറ്റ്സ്മാൻ പുറത്താകുന്നു.
പുറത്താകുന്ന ബാറ്റ്സ്മാനു പകരം അടുത്തയാളെത്തുന്നു.
ഇപ്രകാരം ബാറ്റിങ് ടീമിലെ പത്തു ബാറ്റ്സ്മാന്മാർ പുറത്താകുമ്പോൾ ( ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിൽ ഇതു വ്യത്യസ്തമാണ്) അടുത്ത ടീമിന്റെ ഊഴമെത്തുന്നു.
ഏറ്റവുമധികം റൺസ് നേടുന്ന ടീം കളിയിൽ ജയിക്കുന്നു.
ഇത്രയുമാണ് ക്രിക്കറ്റ് കളിയുടെ രത്നചുരുക്കം.
സാങ്കേതികമായ വിശദാംശങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ കാണാം.
പ്രധാനമായും രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ക്രിക്കറ്റ് മത്സരങ്ങളാണ് പ്രചാരത്തിലുള്ളത്.
അഞ്ചു ദിവസം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് മത്സരങ്ങളും ഏകദിന നിയന്ത്രിത ഓവർ മത്സരങ്ങളും.
ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് ക്രിക്കറ്റ് കളിയിലെ അടിസ്ഥാന മത്സരമാണെങ്കിലും ആധുനിക കാലത്ത് ഏകദിന മത്സരങ്ങൾക്കാണ് ജനപ്രീതി.
22 പേരുടെ മത്സരമാണെങ്കിലും ഇത്രയും പേർതന്നെ കളിക്കുന്ന ഇതര കായിക ഇനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ക്രിക്കറ്റ് ജനപ്രീതിയിൽ പിന്നിലാണ്.
ഇപ്പോഴും കോമൺ‌വെൽത്ത് രാജ്യങ്ങളിൽ ചിലവയിൽ മാത്രമേ ഈ കായികവിനോദം ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
ക്രിക്കറ്റിന്റെ ജനപ്രീതിക്കു വിഘാതമാകുന്ന ഘടകങ്ങൾ ഒട്ടേറെയുണ്ട്.
പ്രധാനമായും മത്സരം ഒന്നോ അതിലധികമോ ദിവസങ്ങൾ നീണ്ടു നിൽക്കുന്നു എന്നതാണ്.
ഫുട്ബോളാകട്ടെ ഒന്നര മണിക്കൂറിൽ മത്സരം അവസാനിക്കുന്നു.
ഇതര കായിക വിനോദങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ക്രിക്കറ്റിന്റെ നിയമങ്ങൾ സങ്കീർണ്ണമാണെന്നു പറയാം.
കളിക്കാരുടെ കായികക്ഷമതയേക്കാൾ സാങ്കേതിക മികവിനാണ് ക്രിക്കറ്റിൽ പ്രാധാന്യം.
ക്രിക്കറ്റിന്റെ ജന‍പ്രീതിയുയർത്താൻ ട്വന്റി 20 ക്രിക്കറ്റ്‌ പോലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ അരങ്ങേറുന്നുണ്ട്.
മത്സര ഘടനയും ലക്ഷ്യവും ഒരു ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റിന്റെ മുൻവശവും പിൻവശവും ഒരു ക്രിക്കറ്റ്
ബോൾ.
ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ഇത്തരം പന്തുകൾ സാധാരണയായി ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങളിലാണുപയോഗിക്കുന്നത്.
ഏകദിന മത്സരങ്ങളിൽ വെളുത്ത പന്തും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്
എതിർടീമിനേക്കാൾ കൂടുതൽ റൺസ് നേടുക എന്നതാണു കളിയുടെ ലക്ഷ്യം.
ഒരു കളി ഇന്നിംഗ്സുകളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഒരു ടീം ബാറ്റു ചെയ്യുമ്പോൾ എതിർടീം ഫീൽഡ് ചെയ്യുന്നു.
രണ്ടാമതു ബാറ്റു ചെയ്യുന്ന ടീം എതിർടീം നേടിയ റൺസിനേക്കാൾ കുറവാണ് നേടിയതെങ്കിൽ അവർ അത്രയും റൺസിനു തോറ്റു എന്നു പറയും.
ഒരു ടീം രണ്ടിന്നിംഗ്സുകൾ കളിക്കുന്ന ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങളിൽ രണ്ടാമതു ബാറ്റു ചെയ്ത ടീം രണ്ടിന്നിംഗ്സുകൾ ബാറ്റു ചെയ്തിട്ടും ആദ്യത്തെ ടീമിന്റെ ഒന്നാം ഇന്നിംഗ്സിലെ സ്കോറിന് ഒപ്പമെത്തിയില്ലെങ്കിൽ ആദ്യ ടീം പിന്നീടു ബാറ്റുചെയ്യേണ്ടതില്ല.
അവർ ഇന്നിംഗ്സിനും അത്രയും റൺസിനും ജയിച്ചു എന്നും പറയും.
രണ്ടാമതു ബാറ്റുചെയ്യുന്ന ടീം ആദ്യത്തെ ടീമിന്റെ അതേ സ്കോറാണു നേടിയതെങ്കിൽ മത്സരം ടൈ ആയി എന്നു പറയും.
ഇതു വളരെ വിരളമായേ സംഭവിക്കുകയുള്ളൂ.
രണ്ടാമതു ബാറ്റു ചെയ്യുന്ന ടീം ആദ്യത്തെ ടീമിനേക്കാൾ സ്കോർ നേടി കളിയവസാനിക്കുമ്പോൾ എത്ര വിക്കറ്റുകൾ(ബാറ്റ്സ്മാന്മാർ) ശേഷിക്കുന്നോ അത്രയും വിക്കറ്റുകൾക്കു ജയിച്ചു എന്നു പറയും.
ഇരു ടീമുകളും ലക്ഷ്യം നേടുന്നതിനു മുൻപേ മത്സര സമയം അവസാനിച്ചുവെങ്കിൽ പ്രസ്തുത മത്സരം സമനിലയിൽ അവസാനിച്ചു എന്നു പറയും.
ഒരു മത്സരത്തിൽ ഓരോ ടീമും ഒരിന്നിംഗ്സ് മാത്രമേ കളിക്കുകയുള്ളുന്നു എങ്കിൽ ആ മത്സരത്തിൽ ഓരോ ടീമും എറിയുന്ന പന്തുകളുടെ എണ്ണം നിയന്ത്രിച്ചിരിക്കും.
ഏകദിനം(50 ഓവർ) ,ട്വൻറി-ട്വൻറി (20 ഓവർ) എന്നീ നിയന്ത്രിത ഓവർ മത്സരങ്ങളാണ് ഇപ്രകാരം ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഓരോ ഓവറിലും ആറു പന്തുകളാണ് അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇങ്ങനെയുള്ള മത്സരങ്ങളിൽ നിശ്ചിത ഓവറുകൾക്കുള്ളിൽ രണ്ടാമത്തെ ടീം ആദ്യ ടീം നേടിയ സ്കോറിനേക്കാൾ അധികം റൺസ് നേടുമ്പോൾ ആ ടീം വിജയിക്കുന്നു.
നിശ്ചിത ഓവറുകൾ തീരുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ടാമത്തെ ടീം ലക്ഷ്യം നേടാതിരിക്കുകയോ എല്ലാവരും പുറത്താകുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ആദ്യ ടീം വിജയിക്കുന്നു.
സ്കോർ തുല്യമാകുകയും ഓവറോ വിക്കറ്റോ തീരുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഇരു ടീമും ടൈ പ്രാപിക്കുന്നു.
അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ പുതുക്കിയ നിയമമനുസരിച്ച് സൂപ്പർ ഓവർ രീതിയിൽ വിജയികളെ നിശ്ചക്കുന്നു.
ഇരു ടീമും ഒരോവർ മാത്രം ബാറ്റ് ചെയ്യുകയും രണ്ടാമത്തെ ടീം ആ ലക്ഷ്യം നേടുകയാണെങ്കിൽ ആദ്യ ടീം തോലക്കുകയും ചെയ്യുന്നു ക്രിക്കറ്റ് നിയമങ്ങൾ
പ്രധാനമായും 42 നിയമങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ക്രിക്കറ്റ് മത്സരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്.
ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുമായി കൂടിയാലോചിച്ച് മേരിലെബോൺ ക്രിക്കറ്റ് ക്ലബ് ആണ് പ്രസ്തുത നിയമങ്ങൾ തയ്യാറാക്കിയത്.
ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ പുതിയ നിയമങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയോ നിയമങ്ങൾ പരിഷ്കരിക്കുകയോ ചെയ്യുമെങ്കിലും ക്രിക്കറ്റ് കളിയുടെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങൾ ഈ 42 നിയമങ്ങൾ തന്നെയാണ്.
കളിക്കാരും കളിനിയന്ത്രിക്കുന്നവരും കളിക്കാർ
ഒരു ടീമിൽ പതിനൊന്ന് അംഗങ്ങളുണ്ടായിരിക്കണം.
കളിക്കാരന്റെ കഴിവനുസരിച്ച് ബാറ്റ്സ്മാനെന്നോ ബോളറെന്നോ വേർതിരിക്കുന്നു.
സന്തുലിതമായ ഒരു ടീമിൽ സാധാരണയായി അഞ്ചോ ആറോ ബാറ്റിംഗ് പ്രതിഭകളും നാലോ അഞ്ചോ ബോളിംഗ് പ്രതിഭകളുമായിരിക്കും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുക.
മിക്കവാറും ടീമുകൾ വിക്കറ്റിനു പിന്നിലുള്ള ഫീൽ‌ഡിംഗ് സ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുള്ള ഒരാളെ(വിക്കറ്റ് കീപ്പറെ) ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കും.
ബാറ്റിംഗിലും ബോളിംഗിലും ഒരുപോലെ ശോഭിക്കാനാകുന്ന കളിക്കാരെ ഓൾ‌റൌണ്ടർ എന്നു വിളിക്കും.
ഓൾ‌റൌണ്ടർമാർ ഒരു ടീമിന്റെ വിജയങ്ങളിൽ നിർണ്ണായക ഘടകങ്ങളാണ്.
ക്രിക്കറ്റ് മത്സരം നിയന്ത്രിക്കുന്നവരെ അമ്പയർമാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
കളിക്കളത്തിലുള്ള രണ്ടു അമ്പയർമാരാണ് മത്സരം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.
ഇവരിൽ പ്രധാനി ബോൾ ചെയ്യുന്ന വിക്കറ്റിനു പിന്നിലായി നിലയുറപ്പിക്കും.
പ്രധാന തീരുമാനങ്ങളെല്ലാം ഈ സ്ഥാനത്തു നിൽക്കുന്ന അമ്പയറായിരിക്കും സ്വീകരിക്കുന്നത്.
രണ്ടാമത്തെ അമ്പയർ സ്ക്വയർ ലെഗ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഫീൽഡിംഗ് സ്ഥാനത്തിനു സമീപം നിലയുറപ്പിക്കും.
ബാറ്റ്സ്മാന്റെ നീക്കങ്ങൾ ഒരു വശത്തു നിന്നും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനാണ് ഈ സ്ഥാനം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത്.
പ്രധാന മത്സരങ്ങളിൽ ഈ രണ്ടുപേർക്കു പുറമേ കളിക്കളത്തിനു പുറത്തും ഒരമ്പയർ ഉണ്ടായിരിക്കും.
ഈ മൂന്നാം അമ്പയർ ടെലിവിഷൻ കാഴ്ചയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും തീരുമാനമെടുക്കുക.
മൂന്നാം അമ്പയർക്ക് നേരിട്ട് മത്സരത്തിൽ ഇടപെടാനാവില്ല.
കളിക്കളത്തിലുള്ള അമ്പയർമാർ സങ്കീർണ്ണമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ മൂന്നാം അമ്പയറെ ആശ്രയിക്കുയാണു ചെയ്യുന്നത്.
അമ്പയർമാർക്കു പുറമേ രാജ്യാന്തര മത്സരങ്ങളിൽ ഒരു മാച്ച് റഫറിയും ഉണ്ടായിരിക്കും.
മത്സരം ക്രിക്കറ്റ് നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചുതന്നെയാണ് മുന്നേറുന്നത് എന്നു വിലയിരുത്തുകയാണു മാച്ച് റഫറിയുടെ ദൌത്യം.
സ്കോറർ
മിക്കവാറും ഓരോ ടീമും ഓരോ സ്കോറർമാരെ നൽകുകയാണു പതിവ്.
കളിക്കിടയിൽ സ്കോർ ചെയ്യപ്പെടുന്ന റണ്ണുകളും വിക്കറ്റുകളും ബോൾ ചെയ്ത ഓവറുകളും കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തുകയാണിവരുടെ ദൌത്യം.
അമ്പയർമാർ കളിക്കളത്തിൽ നിന്നും നൽകുന്ന അംഗവിക്ഷേപങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയെടുത്താണ് സ്കോർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
രേഖപ്പെടുത്തുന്ന സ്കോറുകൾ പിഴവില്ല എന്നുറപ്പാക്കുകയും വേണം.
രാജ്യാന്തര മത്സരങ്ങളിൽ ഔദ്യോഗിക സ്കോറർമാർക്കു പുറമേ മത്സരത്തിന്റെ സവിശേഷ തലങ്ങളും വിലയിരുത്തുന്ന അനൌദ്യോഗിക സ്കോറർമാരും ഉണ്ടായിരിക്കും.
കളിക്കളം ഒരു ക്രിക്കറ്റ് മൈതാനത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ
അണ്ഡാകൃതിയിലോ ദീർഘവൃത്താകൃതിയിലോ ഉള്ള പുൽമൈതാനമാണ് ക്രിക്കറ്റുകളിക്ക് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
നിശ്ചിത വലിപ്പം വേണമെന്ന നിഷ്കർഷയൊന്നുമില്ല.
എങ്കിലും 137 മീറ്റർ മുതൽ 150 മീറ്റർ വരെ വ്യാസമുള്ള കളിക്കളങ്ങളായിരിക്കും മിക്കവാറും തയ്യാറാക്കുന്നത്.
മൈതാനത്തിന്റെ അറ്റത്തായി വൃത്താകൃതിയിൽ തന്നെ ഒരു കയർ വിന്യസിച്ചിരിക്കും.
ബൌണ്ടറി എന്നാണിതിനെ വിളിക്കുന്നത്.
ബാറ്റ്
വില്ലൊമരത്തിന്റെ തടികൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന ബാറ്റുപയോഗിച്ചാണ് ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാറുള്ളത് പന്ത്
കോർക്കുകൊണ്ടുള്ള ഉൾക്കാമ്പിനെ തുന്നിപ്പൊതിഞ്ഞ തുകൽ കൊണ്ടാണ് ക്രിക്കറ്റ്  കളിക്കാനുള്ള പന്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നത് പിച്ച്
കളിക്കളത്തിന്റെ ഒത്തനടുവിൽ ദീർഘവൃത്താകൃതിയിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് ക്രിക്കറ്റ് കളിയുടെ കേന്ദ്രം.
പിച്ച് എന്നു വിളിക്കുന്ന ഈ ഭാഗം ഇതരഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി കളിമണ്ണിൽ തീർത്തതായിരിക്കും.
അല്പം മാത്രം കുറ്റിപ്പുല്ലേ കാണുകയുള്ളൂ.
10x66 അടി(3.05X20.12 മീറ്റർ) ആണ് പിച്ചിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം.
പിച്ചിന്റെ രണ്ടറ്റത്തും മുമ്മൂന്നുവീതം തടിക്കാലുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കും.
ഇവയെ സ്റ്റമ്പുകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
മുന്നു സ്റ്റമ്പുകളും വിരലിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ബെയിൽ‌സ് എന്ന ചെറുതടിക്കഷണംവഴി ബന്ധിതമായിരിക്കും.
സ്റ്റമ്പുകളും ബെയിത്സും മൊത്തത്തിൽ വിക്കറ്റ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
പിച്ചിന്റെ ഒരറ്റം കളിക്കുന്ന ബാറ്റ്സ്മാനും മറ്റേ അറ്റം ബോളർക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.
ബോളറുടെ വശത്ത് സഹബാറ്റ്സ്മാനും നിലയുറപ്പിക്കുന്നു.
ഇരു വിക്കറ്റുകളോടും ചേർന്ന് ഓരോ ചെറുചതുരം വരച്ചിരിക്കും.
ഇതിനെ ക്രീസ് എന്നു പറയുന്നു.
പിച്ചിൽ ബാറ്റ്സ്മാന്റെയും ബോളറുടെയും സ്ഥാനം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ക്രീസാണ്.
കളിക്കള ഭാഗങ്ങൾ
നിയന്ത്രിത ഓവർ മത്സരങ്ങളിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കളം മൂന്നു പ്രധാനഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കും.
ഇൻ‌ഫീൽഡ്(അകക്കളം) ഔട്ട്ഫീൽഡ്(പുറംകളം) ക്ലോസ്-ഇൻഫീൽഡ് എന്നിങ്ങനെയാണ് കളിക്കളം വിഭജിക്കുന്നത്.
ഓരോ വിക്കറ്റിൽ നിന്നും മുപ്പതടി വ്യാസമുള്ള ഒരു അർധവൃത്തം വരച്ചാണ് ഇൻ‌ഫീൽഡ് തയ്യാറാക്കുന്നത്.
ഈ രണ്ട് അർധവൃത്തങ്ങളും ചേരുമ്പോൾ മൊത്തത്തിൽ കളിക്കളത്തിന്റെ ഒത്ത മധ്യഭാഗം അണ്ഡാകൃതിയിൽ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു.
അണ്ഡാകൃതിയിലുള്ള ഇൻ‌ഫീൽഡിനു പുറത്തുള്ള ഭാഗങ്ങളെ ഔട്ട്ഫീൽഡ് എന്നു വിളിക്കും.
ഒരോ വിക്കറ്റിനോടും ചേർന്ന് 15 അടിവ്യാസമുള്ള മറ്റൊരു വൃത്തരൂപം ചെറുകുത്തുകൾ ചേർത്തു വരയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.
ഈ ഭാഗങ്ങളെ ക്ലോസ്-ഇൻഫീൽഡ് എന്നു വിളിക്കുന്നു.
കളിക്കിടയിലെ ഫീൽഡിംഗ് നിയന്ത്രണങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നതിനാണ് ഈ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളും നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്.
കളിക്കാരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ
ബാറ്റു ചെയ്യുന്ന ടീമിന്റെ രണ്ടംഗങ്ങൾ എപ്പോഴും കളിക്കളത്തിൽ കാണും.
ഇതിൽ എതിർടീമിന്റെ ബോളറെ നേരിടുന്ന ബാറ്റ്സ്മാനെ സ്ട്രൈക്കർ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
സഹബാറ്റ്സ്മാൻ ഈ സമയം ബോളറുടെ വശത്താണു നിലയുറപ്പിക്കുന്നത്.
നോൺ സ്ട്രൈക്കർ എന്നാണു രണ്ടാമത്തെ ബാറ്റ്സ്മാൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഫീൽഡിംഗ് ടീമിന്റെ പതിനൊന്നുപേരും കളിക്കളത്തിലുണ്ടാവും.
ഇവരിലൊരാൾ ബോളറായിരിക്കണം.
ഓരോ ഓവറിനുശേഷവും ബോളർമാർ മാറിമാറി വരുന്നു.
പ്രധാനബാറ്റ്സ്മാൻ നിലയുറപ്പിക്കുന്ന വിക്കറ്റിനു പിറകിലായാണ് വിക്കറ്റ് കീപ്പറുടെ സ്ഥാനം.
ബാക്കിയുള്ള ഒൻപതു പേരെ കളിക്കളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ തന്ത്രപരമായി വിന്യസിക്കുന്നു.
ടീമംഗങ്ങളെ ബാറ്റ്സ്മാന്റെ ശൈലിക്കനുസരിച്ചു വിന്യസിക്കുക ക്യാപ്റ്റന്റെ ധർമ്മമാണ്.
മത്സരഘടന നറുക്കെടുപ്പ്
മത്സരം തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപുള്ള നറുക്കെടുപ്പാണ് ക്രിക്കറ്റ് കളിയുടെ ആദ്യപടി.
ഇരു ടീമുകളുടെയും നായകന്മാർ പിച്ച് പരിശോധിച്ചശേഷം അമ്പയറുടെ അടുത്തെത്തുന്നു.
അമ്പയർ നാണയം മുകളിലേക്കെറിഞ്ഞ് നായകന്മാരുടെ ഭാഗ്യം പരീക്ഷിക്കുന്നു.
നറുക്കെടുപ്പിൽ ജയിക്കുന്ന നായകന് ബാറ്റിങ്ങോ ഫീൽഡിങ്ങോ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നു.
പിച്ചിന്റെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് ഉചിതമായ തീരുമാനത്തിലെത്തുകയാണ് നറുക്കെടുപ്പിൽ വിജയിച്ച നായകന്റെ ദൌത്യം.
മത്സര ഫലത്തിൽ പലപ്പോഴും ഈ നറുക്കെടുപ്പും തിരഞ്ഞെടുപ്പും നിർണ്ണായകമാകാറുണ്ട്.
ഓവറുകൾ
ക്രിക്കറ്റ് കളിയിലെ ഓരോ ഇന്നിംഗ്സുകളും ഓവറുകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തുടർച്ചയായി എറിയുന്ന ആറു പന്തുകളടങ്ങിയതാണ് ഒരു ഓവർ.
പന്തെറിയുന്നതിൽ വരുത്തുന്ന പിഴവ് ചിലപ്പോൾ ഓവറിന്റെ ദൈർഘ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കും.
ഒരോവർ പൂർത്തിയായിക്കഴിയുമ്പോൾ അതെറിഞ്ഞ ബോളർ ഫീൽഡിംഗ് സ്ഥാനത്തെത്തുകയും പകരം അടുത്തബോളർ വരികയും ചെയ്യുന്നു.
ഓവറുകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിനനുസരിച്ച് പ്രധാന ബാറ്റ്സ്മാന്റെ സ്ഥാനം പിച്ചിന്റെ ഒരറ്റത്തു നിന്നും മറ്റെ അറ്റത്തേക്കുമാറും.
ഇതിനനുസരിച്ച് വിക്കറ്റ് കീപ്പറും അമ്പയറും സ്ഥാനം മാറുന്നു.
ബോളറുടെ അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്പയർ സ്ക്വയർ ലെഗിലേക്കും അവിടത്തെ അമ്പയർ പ്രധാന സ്ഥാനത്തേക്കും വരുന്നു.
ഇന്നിംഗ്സിന്റെ അവസാനം
ഒരിന്നിംഗ്സ് താഴെപ്പറയുന്ന രീതികളിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത് പതിനൊന്നു ബാറ്റ്സ്മാന്മാരിൽ പത്തു പേരും പുറത്താകുമ്പോൾ.
നിശ്ചിത ഓവറുകൾ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ(ഏകദിന മത്സരങ്ങൾക്കു മാത്രമേ ഇതു ബാധകമാകുന്നുള്ളൂ).
ടീമിന്റെ നായകൻ ഇന്നിംഗ്സ് ഇടയ്ക്കുവച്ച് അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ (ഏകദിന മത്സരങ്ങൾക്ക് ഇതു ബാധകമല്ല) മത്സര ദൈർഘ്യം
രണ്ടിന്നിംഗ്സുകളുള്ള മത്സരങ്ങൾ മിക്കതും മൂന്നു മുതൽ അഞ്ചുദിവസം വരെ നീളും.
ഓരോ ദിവസവും കുറഞ്ഞത് ആറുമണിക്കൂറെങ്കിലും കളിയുണ്ടാകും.
ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ  അഞ്ചുദിവസങ്ങളിലായി പരമാവധി 450 ഓവറുകളാണ് പൂർത്തിയാക്കാറ്.
ഒരിന്നിംഗ്സ് മത്സരങ്ങളുടെ ദൈർഘ്യം മിക്കവാറും ഒരു ദിവസത്തിൽ ഏഴു മണിക്കൂർ മാത്രമേ കാണുകയുള്ളു.
ഏകദിന മത്സരങ്ങൾ ആധുനിക ക്രിക്കറ്റിൽ ദിനരാത്ര മത്സരങ്ങളായും ക്രമീകരിക്കാറുണ്ട്.
സാധാരണ ഏകദിന മത്സരങ്ങളിൽ 50  ഓവറുകളാണ് ഒരു ടീം നേരിടേണ്ടത്/എറിയേണ്ടത്.
ഏകദിന ക്രിക്കറ്റിന്റെ കുട്ടി പതിപ്പായ ട്വന്റി 20 ക്രിക്കറ്റിലാകട്ടെ ഇത് 20  ഓവറുകളാക്കി ചുരുക്കിയിട്ടുമുണ്ട്.
ബാറ്റിംഗും റൺ‌നേടലും ബാറ്റിംഗ്
ബാറ്റ്ചെയ്യുന്നയാൾ ബാറ്റിംഗ് ക്രീസിൽ നിന്നും തടികൊണ്ടുനിർമ്മിച്ച ബാറ്റുകൊണ്ട് പന്ത് അടിച്ചകറ്റുന്നു.
വിവിധ ശൈലികളിൽ പന്തടിച്ചകറ്റാറുണ്ട്.
ടീമിന്റെ നയമനുസരിച്ച് ആക്രമണാത്മകമായോ പ്രതിരോധാത്മകമായോ ബാറ്റ് ചെയ്യാം.
ടീമിന്റെ നായകൻ തീരുമാനിക്കുന്ന ക്രമത്തിലാണ് ബാറ്റ്സ്മാന്മാർ ക്രീസിലെത്തുന്നത്.
ആദ്യം ക്രീസിലെത്തുന്ന ബാറ്റ്സ്മാന്മാരെ ഓപ്പണർമാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
റൺ നേടൽ
ബാറ്റുകൊണ്ട് പന്ത് അടിച്ചകറ്റിയശേഷം പിച്ചിന്റെ എതിർ‌വശത്തേക്ക് ഓടിയാണ് റൺ നേടുന്നത്.
പ്രധാനബാറ്റ്സ്മാൻ ഓടുന്നതിനൊപ്പം സഹബാറ്റ്സ്മാൻ ബോളിംഗ് ക്രീസിൽ നിന്നും മറുവശത്തേക്കും ഓടുന്നു.
ഓടിയെത്തി ബാറ്റുകൊണ്ട് ക്രീസിൽ തൊടുമ്പോൾ മാത്രമേ റൺ ആവുകയുള്ളൂ.
പന്ത് ദൂരത്തേക്കാണടിച്ചകറ്റിയതെങ്കിൽ ഒന്നിലേറെത്തവണ റൺ നേടാൻ ബാറ്റ്സ്മാന്മാർ ശ്രമിക്കും.
ബാറ്റ്സ്മാന്മാരിൽ ആരെങ്കിലും ക്രീസിലെത്തുന്നതിനു മുൻപ് എതിർ ടീമിലെ ഫീൽഡർമാർ പന്തു കൈക്കലാക്കി സ്റ്റമ്പിന്റെ ബെയിൽ‌സ് തെറിപ്പിച്ചാൽ ക്രീസിൽ എത്താൻ പരാജയപ്പെട്ട ബാറ്റ്സ്മാൻ പുറത്താകും.
ഇതിനെ റൺ‌ഔട്ട് എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അടിച്ച പന്ത് അതിർത്തിവര കടന്നാൽ വിക്കറ്റിനിടയിലെ ഓട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല.
നിലംതൊട്ടാണ് അതിർത്തികടന്നതെങ്കിൽ നാലു റൺസും(ഫോർ) നിലംതൊടാതെ അതിർത്തികടന്നെങ്കിൽ ആറു റൺസും (സിക്സർ) ഓടാതെ തന്നെ ലഭിക്കുന്നു.
പിഴ റണ്ണുകൾ