smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ആവർത്തിച്ചുള്ള ഗർഭം അലസലുകളും സെപ്റ്റേറ്റ് ഗർഭപാത്രവും ഉള്ള വ്യക്തികൾക്ക് മാത്രമേ ശസ്ത്രക്രിയാ ചികിത്സ ശുപാർശ ചെയ്യൂ; എന്നിരുന്നാലും, ശസ്ത്രക്രിയയുടെ അപകടസാധ്യതകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗർഭപാത്രത്തിലെ പാടുകൾ പരിഗണിക്കണം.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ പ്രതികൂല ഫലങ്ങളുടെ അപകടസാധ്യതകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതിന്റെ അപകടസാധ്യതകളും പ്രതിഫലങ്ങളും ശസ്ത്രക്രിയയാണ് മികച്ച ഓപ്ഷൻ എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിന് ക്രമരഹിതമായ നിയന്ത്രിത പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ആവശ്യമാണ്.
ഇനിപ്പറയുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ കൂടുതൽ വഷളാകാം അല്ലെങ്കിൽ ഗർഭധാരണത്തിന് അപകടസാധ്യതയുണ്ടാകാം: കാൻസർ വിട്ടുമാറാത്ത രക്തസമ്മർദ്ദം സിറോസിസ് സന്താനങ്ങളിലേക്ക് പകരുന്ന ജന്മനായുള്ള വൈകല്യങ്ങൾ ഹൃദയ വൈകല്യങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രൈമറി പൾമണറി ഹൈപ്പർടെൻഷൻ, ഐസെൻമെംഗേഴ്സ് സിൻഡ്രോം വൃക്ക തകരാറുകൾ മാനസികാരോഗ്യം.
നേരത്തെയുള്ള പ്രസവത്തിന്റെ ഉയർന്ന നിരക്കുമായി വിഷാദരോഗം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ തകരാറുകളും രോഗങ്ങളും (ഉദാഹരണത്തിന്, പ്ലാസെന്റൽ അബ്രപ്ഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു) ആസ്ത്മ അപസ്മാരം സെർവിക്സിലെ ഘടനാപരമായ അസാധാരണതകൾ ഗർഭാശയത്തിലെ ഘടനാപരമായ അസാധാരണതകൾ വൈറൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് അവലംബം
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ തൈറോയ്ഡ് രോഗം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thyroid_disease_in_pregnancy
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ തൈറോയ്ഡ് രോഗം പ്രസവത്തിന് മുമ്പും ശേഷവും അമ്മയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും ആരോഗ്യത്തെ ബാധിക്കും.
പ്രസവിക്കുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ തൈറോയ്ഡ് തകരാറുകൾ വ്യാപകമാണ്, ഇക്കാരണത്താൽ ഗർഭാവസ്ഥയിലോ പ്രസവശേഷമോ ഉള്ള ഒരു രോഗമായി ഇത് സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥിയുടെ പ്രവർത്തനം ശരിയാകാത്തത് ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെയും അമ്മയുടെയും ക്ഷേമത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നു.
തൈറോക്‌സിൻ ബൈൻഡിംഗ് ഗ്ലോബുലിൻ വർദ്ധനവ്, പ്ലാസന്റൽ ടൈപ്പ് 3 ഡിയോയ്ഡിനേസിന്റെ വർദ്ധനവ്, മാതൃ തൈറോക്‌സിൻ ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിലേക്ക് പ്ലാസന്റൽ കൈമാറ്റം എന്നിവ കാരണം, ഗർഭകാലത്ത് തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണുകളുടെ ആവശ്യം വർദ്ധിക്കുന്നു.
തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോൺ ഉൽപാദനത്തിൽ ആവശ്യമായ വർദ്ധനവ്, ഉയർന്ന ഹ്യൂമൻ കോറിയോണിക് ഗോണഡോട്രോപിൻ (എച്ച്സിജി) സാന്ദ്രതയാണ്, ഇത് ടിഎസ്എച്ച് റിസപ്റ്ററിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുകയും അമ്മയുടെ തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണിനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും മാതൃ തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണുകളുടെ സാന്ദ്രത ഏകദേശം 50% വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തൈറോയ്ഡ് പ്രവർത്തനത്തിൽ ആവശ്യമായ വർദ്ധനവ് നിറവേറ്റാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇത് മുമ്പ് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത (മിതമായ) തൈറോയ്ഡ് ഡിസോർഡർ കൂടുതൽ വഷളാക്കുകയും ഗർഭകാല തൈറോയ്ഡ് രോഗമായി പ്രകടമാകുകയും ചെയ്യും.
നിലവിൽ, തൈറോയ്ഡ് അപര്യാപ്തതയ്ക്കുള്ള സ്ക്രീനിംഗ് പ്രയോജനകരമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നതിന് മതിയായ തെളിവുകളില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോൺ സപ്ലിമെന്റേഷൻ ചികിത്സ വഴി അമിതമായി ചികിത്സിക്കുന്നതിനുള്ള സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ.
പ്രസവശേഷം, ഏകദേശം 5% പേർക്ക് പ്രസവാനന്തര തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ് ഉണ്ടാകുന്നു, ഇത് ഒമ്പത് മാസത്തിന് ശേഷം സംഭവിക്കാം.
ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ കാലയളവും തുടർന്ന് ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടവുമാണ് ഇതിന്റെ സവിശേഷത; 20-40% പേരിൽ ശാശ്വതമായി ഹൈപ്പോതൈറോയിഡ് നിലനിൽക്കും.
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ തൈറോയ്ഡ്
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ രണ്ടാം ത്രിമാസത്തിൽ മാത്രമേ ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിന്റെ തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥിയുടെ പ്രവർത്തനമുണ്ടാകൂ എന്നതിനാലൽ ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെ തൈറോക്സൈന് ഗര്ഭകാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തില് മാതൃ സ്രോതസ്സുകളില് നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ലഭിക്കുന്നു.
ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെ നാഡീവികസനത്തിന് തൈറോക്‌സിൻ അത്യന്താപേക്ഷിതമായതിനാൽ ഗർഭാവസ്ഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഗർഭപിണ്ഡത്തിന് തൈറോക്സിന്റെ മാതൃ ഡെലിവറി ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ, മൂത്രത്തിലൂടെയും ഫെറ്റോ പ്ലാസന്റൽ യൂണിറ്റിലൂടെയും അയഡൈഡ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ആപേക്ഷിക അയോഡിൻറെ കുറവിന് കാരണമാകുന്നു.
അതിനാൽ, ഗർഭിണികൾക്ക് അധിക അയോഡിൻ ആവശ്യമാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ പ്രതിദിനം 250µg അയോഡിൻ കഴിക്കണം എന്ന് ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ലോകത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് അയോഡിൻ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പോലും ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും കൈവരിക്കാറില്ല.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ രക്തത്തിലെ തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണുകളുടെ സാന്ദ്രത വർദ്ധിക്കുന്നത്, ഈസ്ട്രജന്റെ ഉയർന്ന അളവിലുള്ളതും, ടിഎസ്എച്ച് പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഹ്യൂമൻ കോറിയോണിക് ഗോണഡോട്രോപിൻ (എച്ച്സിജി) ന്റെ ദുർബലമായ തൈറോയ്ഡ് ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഫലങ്ങളും മൂലവുമാണ്.
തൈറോക്സിൻ (T4) അളവ് ഏകദേശം 6-12 ആഴ്ചകളിൽ ഉയരുന്നു, ഗർഭാവസ്ഥയുടെ മധ്യത്തോടെ അത് കൂടുതൽ ഉയർന്നുവരും; ടിഎസ്എച്ച് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ വിപരീത മാറ്റങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
തൈറോയ്ഡ് ഫംഗ്‌ഷൻ ടെസ്റ്റുകൾക്കായി ഗർഭകാല നിർദ്ദിഷ്ട റഫറൻസ് ശ്രേണികൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും പല കേന്ദ്രങ്ങളും ഇപ്പോൾ അവ തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ട്.
ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം ക്ലിനിക്കൽ വിലയിരുത്തൽ
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം സാധാരണമാണ്, ഇതിന്റെ വ്യാപനം  സബ്ക്ലിനിക്കൽ, ഓവർട്ട് ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന് യഥാക്രമം 2-3%, 0.3-0.5% എന്നിങ്ങനെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന് എൻഡെമിക് അയഡിൻ കുറവ് കാരണമാകുന്നു, അതേസമയം ക്രോണിക് ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ് ലോകത്തിന്റെ അയോഡിൻ മതിയായ ഭാഗങ്ങളിൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ കാരണമാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ അവതരണം എല്ലായ്പ്പോഴും ക്ലാസിക്കൽ അല്ല, ചിലപ്പോൾ ഇത് സാധാരണ ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്.
അതിനാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തൈറോയ്ഡ് രോഗസാധ്യതയുള്ള സ്ത്രീകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തൈറോയ്ഡ് രോഗം, ഗോയിറ്റർ , അല്ലെങ്കിൽ ടൈപ്പ് 1 ഡയബറ്റിസ് പോലെയുള്ള പ്രാഥമിക സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമോ കുടുംബപരമോ ആയ ചരിത്രമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് സംശയത്തിന്റെ ഉയർന്ന സൂചിക ആവശ്യമാണ്.
ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെയും അമ്മയുടെയും ക്ഷേമത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ അപകടസാധ്യതകൾ
ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം രോഗനിർണ്ണയം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ഒരു സബ് നോർമൽ T4 കോൺസൺട്രേഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉയർന്ന TSH ആണ്.
സബ്ക്ലിനിക്കൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം (SCH) TSH ഉയർന്നതാണെങ്കിലും T4 ലെവൽ സാധാരണ പരിധിയിലാണെങ്കിൽ ആണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ രൂപമാണ് SCH, ഇത് സാധാരണയായി സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ തൈറോയ്ഡ് രോഗം മൂലമുള്ള പുരോഗമന തൈറോയ്ഡ് നാശം മൂലമാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ  ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ മാനേജ്മെന്റ്
ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം ചികിത്സിക്കുന്നതിനുള്ള മരുന്നുകൾ ഗർഭകാലത്ത് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിനുള്ള ചികിത്സയാണ് ലെവോതൈറോക്സിൻ.
നിലവിലുള്ള തൈറോയ്ഡ് രോഗമുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ഗർഭധാരണത്തിന് മുമ്പ് തൈറോയ്ഡ് പ്രവർത്തനം സാധാരണ നിലയിലാക്കണം.
ഗർഭധാരണം സ്ഥിരീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, തൈറോക്സിൻ ഡോസ് ഏകദേശം 30-50% വർദ്ധിപ്പിക്കണം, തുടർന്നുള്ള ടൈറ്ററേഷനുകൾ തൈറോയ്ഡ് ഫംഗ്ഷൻ ടെസ്റ്റുകൾ (FT4, TSH) വഴി നയിക്കണം, ഇത് യൂതൈറോയിഡിസം കൈവരിക്കുന്നത് വരെ ആഴ്ചയിൽ 4-6 തവണ നിരീക്ഷിക്കണം.
TSH ലെവലുകൾ ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യ ത്രിമാസത്തിൽ 2.5mU/L-ൽ താഴെയും അതിനു ശേഷം 3 mU/Lൽ താഴെയും  നിലനിർത്താൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ തൈറോക്‌സിന്റെ മെയിന്റനൻസ് ഡോസ് പ്രതിദിനം ഏകദേശം 2.0-2.4 µg/kgആണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ അവസാനത്തിൽ തൈറോക്സിൻ ആവശ്യകത വർദ്ധിക്കുകയും പ്രസവസമയത്ത് ഭൂരിഭാഗം സ്ത്രീകളിലും ഗർഭധാരണത്തിന് മുമ്പുള്ള നിലയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യും.
സബ്ക്ലിനിക്കൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം (സാധാരണ FT4 ഉം ഉയർന്ന TSH ഉം) ഉള്ള ഗർഭിണികൾക്കും ചികിത്സ നൽകണം, കാരണം അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ലെവോതൈറോക്‌സിൻ സപ്ലിമെന്റേഷൻ 2.76 ആപേക്ഷിക സാധ്യതയുള്ള ഒരു ഗണ്യമായ ഉയർന്ന ഡെലിവറി നിരക്കിന് കാരണമാകുന്നു.
ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം ക്ലിനിക്കൽ വിലയിരുത്തൽ
എല്ലാ ഗർഭധാരണങ്ങളിലും 0.2-0.4% പേരിൽ ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം സംഭവിക്കുന്നു.
മിക്ക കേസുകളും ഗ്രേവ്സ് രോഗം മൂലമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്, എന്നിരുന്നാലും മറ്റ് ചില കാരണങ്ങളും (ഉദാ. ടോക്സിക് നോഡ്യൂളുകളും തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ് ) ഉണ്ട്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ഹൈപ്പർഡൈനാമിക് അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തെ വേർതിരിച്ചറിയാൻ ക്ലിനിക്കൽ വിലയിരുത്തൽ മാത്രം ചിലപ്പോൾ അപര്യാപ്തമായേക്കാം.
ഗ്രേവ്സ് രോഗത്തിന്റെ പ്രത്യേക ക്ലിനിക്കൽ സവിശേഷതകളിൽ ഒഫ്താൽമോപ്പതി, ഡിഫ്യൂസ് ഗോയിറ്റർ, പ്രീറ്റിബിയൽ മൈക്സോഡീമ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കൂടാതെ, ബീറ്റാ-എച്ച്‌സിജിയുടെ തൈറോയ്ഡ് ഉത്തേജക ഫലങ്ങളാൽ സ്വയം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന ഹൈപ്പർതൈറോയിഡ് അവസ്ഥയായ ഗർഭകാല താൽക്കാലിക തൈറോടോക്സിസോസിസിൽ നിന്ന് ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തെ വേർതിരിക്കണം.
ഈ വേർതിരിവ് പ്രധാനമാണ്, കാരണം പിന്നീടുള്ള അവസ്ഥ സാധാരണയായി സൗമ്യമായതിനാൽ പ്രത്യേക ആന്റിതൈറോയിഡ് ചികിത്സ ആവശ്യമില്ല.
ഇവ രണ്ടും വേർതിരിച്ചറിയാൻ റെഡ് സെൽ സിങ്ക് ഉപയോഗപ്രദമാകും.
ഗ്രേവ്സ് രോഗം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യ ത്രിമാസത്തിൽ വഷളാകുകയും പിന്നീട് ഗർഭാവസ്ഥയിൽ മാറുകയും പിന്നീട് പ്രസവശേഷം വീണ്ടും സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യാം.
ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെയും അമ്മയുടെയും ക്ഷേമത്തെ ബാധിക്കുന്ന ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ അപകടസാധ്യതകൾ
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ അനിയന്ത്രിതമായ ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം ഗുരുതരമായ പ്രീ-എക്ലാംപ്സിയയുടെ അപകടസാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഭാരം കുറഞ്ഞ പ്രസവത്തിനുള്ള സാധ്യത നാലിരട്ടി വരെ വർദ്ധിക്കുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ആദ്യമായി രോഗനിർണയം നടത്തുന്ന സ്ത്രീകളിൽ ഈ പ്രതികൂല ഫലങ്ങളിൽ ചിലത് കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ ഫലത്തിന് സമാനമായി, ഇതിനകം തന്നെ ഉയർന്ന സാധാരണ മാതൃ FT4 ലെവലുകൾ കുട്ടികളുടെ IQ, ഗ്രേ മാറ്റർ, കോർട്ടെക്‌സ് വോള്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അടുത്തിടെയുള്ള ഒരു പഠനം കാണിക്കുന്നു.
അനിയന്ത്രിതമായതും വേണ്ടത്ര ചികിത്സയില്ലാത്തതുമായ മാതൃ ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം, ഉത്തേജക ടിഎസ്എച്ച് റിസപ്റ്റർ ആന്റിബോഡികളുടെ ട്രാൻസ്പ്ലസന്റൽ കൈമാറ്റം മൂലം ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിന്റെയും നവജാതശിശുക്കളുടെയും ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തിനും കാരണമാകാം.
ഗ്രേവ്സ് രോഗമുള്ള അമ്മമാർക്ക് ജനിച്ച ഏകദേശം 1% ശിശുക്കളിൽ ക്ലിനിക്കൽ നിയോനേറ്റൽ ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം സംഭവിക്കുന്നു.
ഗ്രേവ്സ് ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസമുള്ള അമ്മമാരുടെ ശിശുക്കളിലും അപൂർവ്വമായി നിയോനേറ്റൽ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം നിരീക്ഷിക്കപ്പെടാം.
രക്തചംക്രമണം ചെയ്യുന്ന മാതൃ ആന്റി-തൈറോയിഡ് മരുന്നുകളുടെ ട്രാൻസ്പ്ലസന്റൽ കൈമാറ്റം, മാതൃ തൈറോക്‌സിൻ കൈമാറ്റത്തിൽ നിന്നുള്ള പിറ്റ്യൂട്ടറി-തൈറോയ്ഡ് ആക്സിസ് അടിച്ചമർത്തൽ എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഇത് സംഭവിക്കാം.
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ  ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ മാനേജ്മെന്റ്
ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം ഉണ്ടെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ഗർഭധാരണത്തിനു മുമ്പുള്ള ഉപദേശം തേടേണ്ടതാണ്, എന്നിരുന്നാലും അതിന്റെ പ്രയോജനത്തിന് ഇതുവരെ തെളിവുകളൊന്നുമില്ല.
ഉചിതമായ വിദ്യാഭ്യാസം ഈ സ്ത്രീകളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ഭയം ഇല്ലാതാക്കണം.
തൈറോയ്ഡ് നില പതിവായി പരിശോധിക്കുന്നതിനും തൈറോയ്ഡ് ആന്റിബോഡി വിലയിരുത്തുന്നതിനും മരുന്നുകളുടെ ആവശ്യകതകൾ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനും സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ് പരിചരണത്തിനായി ഗരഭിണികളെ റഫർ ചെയ്യണം.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസത്തിനുള്ള ചികിത്സയാണ് ആന്റി-തൈറോയിഡ് മരുന്നുകളുപയോഗിച്ചുള്ള മെഡിക്കൽ തെറാപ്പി.
ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഗർഭാവസ്ഥയിലെ സങ്കീർണതകൾ തടയുന്നതിന് മെത്തിമസോൾ, പ്രൊപിൽത്തിയോറാസിൽ എന്നിവ ഫലപ്രദമാണ്.
തൈറോയ്ഡ് വിരുദ്ധ മരുന്നുകളോട് കടുത്ത പ്രതികൂല പ്രതികരണങ്ങളുള്ള രോഗികൾക്ക് ശസ്ത്രക്രിയ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു, ഇത് ഗർഭാവസ്ഥയുടെ രണ്ടാം ത്രിമാസത്തിലാണ് ഏറ്റവും മികച്ചത്.
ഗർഭാവസ്ഥയിലും പ്രസവസമയത്തും റേഡിയോ ആക്ടീവ് അയോഡിൻ തികച്ചും വിപരീതഫലമാണ് ചെയ്യുക.
ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഇതിനകം കാർബിമസോൾ ലഭിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, പ്രൊപൈൽത്തിയോറാസിലിലേക്കുള്ള മാറ്റം ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ആദ്യ ത്രിമാസത്തിനു ശേഷം ഇത് വീണ്ടും കാർബിമസോളിലേക്ക് മാറ്റണം.
ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ, കാർബിമസോൾ ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിന്റെ മധ്യരേഖയിലെ വൈകല്യങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ പ്രൊപിൽത്തിയോറാസിൽ ദീർഘകാലത്തേക്ക് മുതിർന്നവരിൽ കരൾ പാർശ്വഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം.
മുലപ്പാലിൽ കാർബിമസോൾ, പ്രൊപിൽത്തിയോറാസിൽ എന്നിവ സ്രവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്ത് ആന്റിതൈറോയിഡ് മരുന്നുകൾ സുരക്ഷിതമാണെന്ന് തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ അമ്മമാർക്ക് ആന്റിതൈറോയിഡ് മരുന്നുകൾ ലഭിച്ച കുട്ടികളിൽ ഐക്യുവിനോ സൈക്കോമോട്ടോർ വികസനത്തിനോ പ്രതികൂല ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല.
നിലവിലെ  ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യ ത്രിമാസത്തിൽ  പ്രഭാവം കുറവായതിനാൽ ഗർഭിണിയായ രോഗി propylthiouracil ഉപയോഗിക്കണമെന്നും കരൾ പാർശ്വഫലങ്ങൾ കാരണം രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ത്രിമാസത്തിൽ methimazole-ലേക്ക് മാറണമെന്നും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
പോസ്റ്റ്‌പാർട്ടം തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ്
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയെ തുടർന്നുള്ള പ്രസവാനന്തര രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയുടെ അനന്തരഫലമായി പ്രസവിച്ച് ആദ്യത്തെ 12 മാസത്തിനുള്ളിൽ സംഭവിക്കുന്ന തൈറോയ്ഡ് പ്രവർത്തന വൈകല്യത്തിന്റെ ഒരു സിൻഡ്രോമാണ് പോസ്റ്റ്‌പാർട്ടം തൈറോയ്ഡ് അപര്യാപ്തത.
ഹാഷിമോട്ടോസ് തൈറോയ്ഡൈറ്റിസിന് സമാനമായ രോഗകാരി സവിശേഷതകളുള്ള വിനാശകരമായ തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ് ആണ് പോസ്റ്റ്‌പാർട്ടം തൈറോയിഡ് വൈകല്യം.
പ്രസവാനന്തര സ്ത്രീകളിൽ 5-9% വരെ ആളുകളെ ബാധിക്കുന്ന ഈ രോഗം വളരെ സാധാരണമാണ്.
സാധാരണയായി ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു താൽക്കാലിക ഹൈപ്പർതൈറോയിഡ് ഘട്ടമുണ്ട്.
3 വർഷത്തിനു ശേഷം 30% കേസുകളിലും 7-10 വർഷത്തിനുള്ളിൽ 50% കേസുകളിലും സ്ഥിരമായ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം സംഭവിക്കുന്നു.
ഹൈപ്പർതൈറോയിഡ് ഘട്ടത്തിന് സാധാരണയായി ചികിത്സ ആവശ്യമില്ല, എന്നാൽ അപൂർവ്വമായി, കഠിനമായ കേസുകളിൽ രോഗലക്ഷണ നിയന്ത്രണത്തിനായി പ്രൊപനോലോൾ ഉപയോഗിക്കാം.
രോഗികൾക്ക് രോഗലക്ഷണമുണ്ടെങ്കിൽ, ഗർഭിണിയാകാൻ പദ്ധതിയിടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ TSH അളവ് 10 mU/L-ന് മുകളിലാണെങ്കിൽ, ഹൈപ്പോതൈറോയിഡ് ഘട്ടം തൈറോക്സിൻ ഉപയോഗിച്ച് ചികിത്സിക്കണം.
സ്ഥിരമായ ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസത്തിന്റെ അപകടസാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ദീർഘകാല നിരീക്ഷണം ആവശ്യമാണ്.
പ്രസവശേഷം തൈറോയ്ഡ് പ്രവർത്തനരഹിതമായ മിക്കവാറും എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും ആന്റി-തൈറോയ്ഡ് പെറോക്സിഡേസ് ആന്റിബോഡികൾ ഉണ്ട്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ ഈ മാർക്കർ ഉപയോഗപ്രദമായ ഒരു സ്ക്രീനിംഗ് ടെസ്റ്റ് ആകാം, കാരണം ആൻറിബോഡികളുള്ള 50% സ്ത്രീകളും പ്രസവശേഷം തൈറോയ്ഡ് പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കും.
കൂടാതെ, ചില എന്നാൽ എല്ലാ പഠനങ്ങളും പ്രസവശേഷം തൈറോയ്ഡ് പ്രവർത്തനരഹിതവും വിഷാദവും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധം കാണിക്കുന്നു, അതിനാൽ മാനസികാവസ്ഥ മാറുന്ന സ്ത്രീകളിൽ തൈറോയിഡിന്റെ പ്രവർത്തനം പ്രസവശേഷം പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ സങ്കീർണതകൾ
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ സങ്കീർണതകൾ ഗർഭധാരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളാണ്.
പ്രാഥമികമായി പ്രസവസമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന സങ്കീർണതകളെ ഒബ്സ്റ്റെട്രിക് ലേബർ കോമ്പ്ലിക്കേഷനുകൾ എന്നും, പ്രാഥമികമായി പ്രസവശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ പ്യൂർപെറൽ ഡിസോർഡേഴ്സ് എന്നും വിളിക്കുന്നു.
യുഎസിലെ 1.6% അമ്മമാരിലും കാനഡയിലെ 1.5% അമ്മമാരിലും ഗർഭധാരണം, പ്രസവം എന്നിവയുടെ ഗുരുതരമായ സങ്കീർണതകൾ കാണപ്പെടുന്നു.
പ്രസവാനന്തര കാലഘട്ടത്തിൽ (പ്രസവത്തിൽ), 87% മുതൽ 94% വരെ സ്ത്രീകൾ കുറഞ്ഞത് ഒരു ആരോഗ്യപ്രശ്നമെങ്കിലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.
ദീർഘകാല ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ (പ്രസവത്തിനു ശേഷം ആറുമാസത്തിനു ശേഷവും നിലനിൽക്കുന്നത്) 31% സ്ത്രീകളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.
2016 ൽ, ഗർഭധാരണം, പ്രസവം, പ്രസവം എന്നിവയുടെ സങ്കീർണതകൾ ആഗോളതലത്തിൽ 230,600 മരണങ്ങളിൽ കലാശിച്ചു, 1990 ലെ 377,000 മരണങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇത് കുറവാണ്.
മാതൃമരണത്തിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ കാരണങ്ങൾ മാതൃ രക്തസ്രാവം , മാതൃ സെപ്‌സിസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രസവാനന്തര അണുബാധകൾ , ഗർഭാവസ്ഥയുടെ രക്താതിമർദ്ദം , തടസ്സപ്പെട്ട പ്രസവം , അലസൽ , എക്ടോപിക് ഗർഭം , ഗർഭച്ഛിദ്രം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ഗർഭഛിദ്ര ഫലങ്ങളുള്ള ഗർഭധാരണം എന്നിവയാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ഒരു സങ്കീർണത ഗർഭകാല പ്രമേഹമാണ് , സ്ത്രീകളിലെ പൊണ്ണത്തടിയുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പ്രവണത ഇത് അതിന്റെ വികാസത്തിന് അപകട ഘടകമാക്കുന്നു.
അമിതവണ്ണവും പ്രീ-എക്ലാംസിയയ്ക്കുള്ള ഒരു അപകട ഘടകമാണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ സങ്കീർണതകളും ലക്ഷണങ്ങളും ഗർഭാവസ്ഥയുടെ അസ്വസ്ഥതയും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമില്ല.
എന്നിരുന്നാലും, രണ്ടാമത്തേത് ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കാര്യമായി ഇടപെടുകയോ അമ്മയുടെയോ കുഞ്ഞിന്റെയോ ആരോഗ്യത്തിന് കാര്യമായ ഭീഷണി ഉയർത്തുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
എന്നിരുന്നാലും, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ, അതേ അടിസ്ഥാന സവിശേഷത, തീവ്രതയെ ആശ്രയിച്ച് ഒരു അസ്വാസ്ഥ്യമോ സങ്കീർണതയോ ആയി പ്രകടമാകാം.
ഉദാഹരണത്തിന്, നേരിയ ഓക്കാനം ഒരു അസ്വാസ്ഥ്യമായിരിക്കാം ( രാവിലെ അസുഖം ), എന്നാൽ കഠിനവും ഛർദ്ദിയും ജല-ഇലക്ട്രോലൈറ്റ് അസന്തുലിതാവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനെ ഗർഭകാല സങ്കീർണതയായി ( ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം ) വർഗ്ഗീകരിക്കാം.
റഫറൻസുകൾ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ {{ cite journal }} :  CS1 maint: unflagged free DOI ( link ) ↑
ഗർഭാശയ ധമനി
സ്ത്രീകളിൽ ഗർഭാശയത്തിലേക്ക് രക്തം നൽകുന്ന ഒരു ധമനിയാണ് ഗർഭാശയ ധമനി.
ഇംഗ്ലീഷ്: Uterine artery
ആന്തരിക ഇലിയാക് ധമനിയുടെ മുൻഭാഗം വിഭജിച്ചാണ് ഗർഭാശയ ധമനികൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഇത് ഗര്ഭപാത്രത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു, മൂത്രനാളിയുടെ മുൻവശം കടന്ന്, കർദ്ദിനാൾ ലിഗമെന്റിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ഗർഭാശയത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇത് ഗര്ഭപാത്രത്തിന്റെ ഇൻഫീരിയർ ബ്രോഡ് ലിഗമെന്റിന്റെ പാരാമെട്രിയത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഇത് സാധാരണയായി അണ്ഡാശയ ധമനിയെ അനസ്റ്റോമോസ് ചെയ്യുന്നു (ബന്ധിക്കുന്നു).
ഗർഭാശയ ധമനിയാണ് ഗര്ഭപാത്രത്തിലേക്കുള്ള പ്രധാന രക്ത വിതരണനടത്തുന്നത്.
ഗർഭകാലത്ത് ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുന്നു.
ഗർഭാശയ ധമനി കടാവറിൽ ശാഖകളും വിതരണവും ഗര്ഭപാത്രത്തിന്റെ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ലിഗമെന്റ് അണ്ഡാശയം ("അണ്ഡാശയ ശാഖകൾ") ഗർഭപാത്രം ( ആർക്യുയേറ്റ് രക്തക്കുഴലുകൾ ) യോനി ( ഗർഭാശയ ധമനിയുടെ യോനി ശാഖകൾ ) ഗർഭാശയ കുഴൽ ("ട്യൂബൽ ബ്രാഞ്ച്") റഫറൻസുകൾ ↑ ↑ {{ cite journal }} :  CS1 maint: unflagged free DOI ( link )
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Hypercoagulability_in_pregnancy
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റി എന്നത് ഗർഭിണികളിലെ ത്രോംബോസിസ് (രക്തം കട്ടപിടിക്കൽ) വികസിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രവണതയാണ്.
പ്രസവാനന്തര രക്തസ്രാവം തടയുന്നതിനുള്ള ഫിസിയോളജിക്കൽ അഡാപ്റ്റീവ് മെക്കാനിസമെന്ന നിലയിൽ, ഗർഭധാരണം തന്നെ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റിയുടെ (പ്രെഗ്നൻസി-ഇൻഡ്യൂസ്ഡ് ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റി) ഒരു ഘടകമാണ്.
എന്നിരുന്നാലും, ഒരു അധിക അടിസ്ഥാന ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിൾ അവസ്ഥകളുമായി സംയോജിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ത്രോംബോസിസ് അല്ലെങ്കിൽ എംബോളിസം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത ഗണ്യമായി മാറിയേക്കാം.
പ്രസവാനന്തര രക്തസ്രാവം തടയുന്നതിനുള്ള ഫിസിയോളജിക്കൽ അഡാപ്റ്റീവ് മെക്കാനിസമാണ് ഗർഭധാരണം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റി.
ഗർഭധാരണം ഫൈബ്രിനോജൻ പോലുള്ള പല രക്തം കട്ടപിടിക്കൽ ഘടകങ്ങളുടെയും പ്ലാസ്മയുടെ അളവ് മാറ്റുന്നു, ഇത് അതിന്റെ സാധാരണ മൂല്യത്തിന്റെ മൂന്നിരട്ടി വരെ ഉയരും.
ത്രോംബിൻ അളവ് വർദ്ധിക്കുന്നു.
ആൻറികൊയാഗുലന്റായ പ്രോട്ടീൻ എസ് കുറയുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, മറ്റ് പ്രധാന ആൻറികൊയാഗുലന്റുകളായ പ്രോട്ടീൻ സി, ആന്റിത്രോംബിൻ III എന്നിവ സ്ഥിരമായി തുടരുന്നു.
പ്ലാസ്മിനോജൻ ആക്റ്റിവേറ്റർ ഇൻഹിബിറ്റർ-1 (പിഎഐ-1 അല്ലെങ്കിൽ പിഎഐ), പ്ലാസ്മിനോജൻ ആക്റ്റിവേറ്റർ ഇൻഹിബിറ്റർ-2 (പിഎഐ-2) എന്നിവയുടെ വർദ്ധനവ് മൂലം ഫൈബ്രിനോലിസിസ് തകരാറിലാകുന്നു, രണ്ടാമത്തേത് പ്ലാസന്റയിൽ നിന്ന് സമന്വയിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ആദ്യത്തെ ത്രിമാസത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ സിരകളുടെ സ്തംഭനാവസ്ഥ സംഭവിക്കാം.
കൂടാതെ, ഗർഭധാരണം മറ്റ് ഘടകങ്ങളാൽ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റിക്ക് കാരണമാകാം, ഉദാഹരണത്തിന്, പ്രസവാനന്തരം പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന നീണ്ട ബെഡ് റെസ്റ്റ്, ഫോഴ്‌സ്‌പ്സ്, വാക്വം എക്‌സ്‌ട്രാക്‌റ്റർ അല്ലെങ്കിൽ സിസേറിയൻ എന്നിവയിലൂടെയുള്ള പ്രസവം.
200,000-ത്തിലധികം സ്ത്രീകളിൽ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ, ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശനം ആവശ്യമില്ലാത്ത ഗർഭിണികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഇൻപേഷ്യന്റ് കെയറിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം, ഡിസ്ചാർജ് കഴിഞ്ഞ് ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം, വെനസ് ത്രോംബോബോളിസത്തിന്റെ (വിടിഇ) അപകടസാധ്യതയിൽ 18 മടങ്ങ് വർദ്ധനവും നാലിൽ 6 മടങ്ങ് അപകടസാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പ്രസവം അല്ലെങ്കിൽ സിര ത്രോംബോബോളിസം ഒഴികെയുള്ള കാരണങ്ങളാൽ ഒന്നോ അതിലധികമോ ദിവസം ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ച സ്ത്രീകളെ പഠനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
35 വയസ്സിനു ശേഷമുള്ള ഗർഭധാരണം വിടിഇയുടെ അപകടസാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, അതുപോലെ നാലിൽ കൂടുതൽ ഗർഭധാരണങ്ങളുടെ മൾട്ടിഗ്രാവിഡിറ്റിയും.
ഗർഭധാരണം തന്നെ ആഴത്തിലുള്ള വെയിൻ ത്രോംബോസിസിന്റെ സാധ്യത അഞ്ചിരട്ടി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രീ-എക്ലാമ്പ്സിയ പോലുള്ള നിരവധി ഗർഭധാരണ സങ്കീർണതകൾ ഗണ്യമായ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റിക്ക് കാരണമാകുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റി അവസ്ഥകളിൽ , ആന്റിഫോസ്ഫോളിപ്പിഡ് ആന്റിബോഡികൾ പോലുള്ള സ്വായത്തമാക്കിയവയും ഫാക്ടർ വി ലൈഡൻ, പ്രോട്രോംബിൻ മ്യൂട്ടേഷൻ, പ്രോട്ടീൻ സി, എസ് എന്നിവയുടെ കുറവുകളും ആന്റിത്രോംബിൻ III ന്റെ കുറവും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റി, പ്രത്യേകിച്ച് പാരമ്പര്യ ത്രോംബോഫീലിയ കാരണം ഉള്ളവ, പ്ലാസന്റൽ വാസ്കുലർ ത്രോംബോസിസിന് കാരണമാകും.
ഇത് ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യകാല ഹൈപ്പർടെൻസിവ് ഡിസോർഡേഴ്സ്, പ്രീ-എക്ലാംപ്സിയ, ഗർഭാവസ്ഥയിലുള്ള ശിശുക്കൾക്ക് (എസ്ജിഎ) പോലുള്ള സങ്കീർണതകളിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.
ഹൈപ്പർകൊയാഗുലബിലിറ്റിയുടെ മറ്റ് കാരണങ്ങളിൽ, ആവർത്തിച്ചുള്ള ഗർഭം അലസൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഗർഭാവസ്ഥയുടെ പ്രതികൂല ഫലങ്ങളുമായി ആന്റിഫോസ്ഫോളിപ്പിഡ് സിൻഡ്രോം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ 1,000 മുതൽ 2,000 വരെ ഗർഭധാരണങ്ങളിൽ ഒരാൾക്ക് ഡീപ് വെയിൻ ത്രോംബോസിസ് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്, ഇത് വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ രക്തസ്രാവത്തിനു ശേഷമുള്ള മാതൃമരണത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സാധാരണ കാരണമാണ്.
അൻഫ്രാക്ഷൻഡ് ഹെപ്പാരിൻ , ലോ മോളിക്കുലർ വെയിറ്റ് ഹെപ്പാരിൻ, വാർഫറിൻ (ഗർഭകാലത്ത് ഉപയോഗിക്കരുത്), ആസ്പിരിൻ എന്നിവ ഗർഭാവസ്ഥയ്ക്ക് മുമ്പും ശേഷവും ആന്റിത്രോംബോട്ടിക് ചികിത്സയുടെയും രോഗപ്രതിരോധത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമായി തുടരുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ആൻറിഓകൊയാഗുലേഷന്റെ പ്രധാന പ്രശ്നം, ക്രോണിക് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനിൽ ഏറ്റവും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആൻറികൊയാഗുലന്റായ വാർഫറിൻ ആണ്.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ ഇത് നൽകിയാൽ ഗർഭപിണ്ഡത്തിൽ ടെരാറ്റോജെനിക് ഫലമുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആറാഴ്‌ചയ്‌ക്ക് മുമ്പ് വാർഫറിന് ടെരാറ്റോജെനിക് ഫലമൊന്നും ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, അൻഫ്രാക്ഷൻഡ് ഹെപ്പാരിൻ , ലോ മോളിക്കുലർ വെയിറ്റ് ഹെപ്പാരിൻ എന്നിവ  മറുപിള്ളയെ കടക്കുന്നില്ല.
പൊതുവേ, ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ആൻറികൊയാഗുലേഷന്റെ ചികിത്സാ സൂചനകൾ സാധാരണ ജനസംഖ്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്.
ഡീപ്പ് വെനസ് ത്രോംബോസിസ് (ഡിവിടി) അല്ലെങ്കിൽ പൾമണറി എംബോളിസം, ഒരു മെറ്റാലിക് പ്രോസ്തെറ്റിക് ഹാർട്ട് വാൽവ്, ഘടനാപരമായ ഹൃദ്രോഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഏട്രിയൽ ഫൈബ്രിലേഷൻ എന്നിവയുടെ സമീപകാല ചരിത്രം എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു (എന്നാൽ അതിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുന്നില്ല).
ഈ സൂചനകൾക്ക് പുറമേ, ല്യൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ് ഉള്ള വ്യക്തികൾ, മുൻ ഗർഭധാരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട DVT അല്ലെങ്കിൽ PE യുടെ ചരിത്രമുള്ള വ്യക്തികൾ, കൂടാതെ രക്തം കട്ടപിടിക്കൽ ഘടകങ്ങളുടെ കുറവുകളും DVT യുടെ ചരിത്രവും ഉള്ള വ്യക്തികളിൽ പോലും ആന്റികൊയാഗുലേഷൻ ഗുണം ചെയ്യും.
ആവർത്തിച്ചുള്ള ഗർഭം അലസലിന്റെ ചരിത്രമുള്ള ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകളിൽ, ആന്റിഫോസ്ഫോളിപ്പിഡ് സിൻഡ്രോം ഉള്ളവരിലും ഒരുപക്ഷേ ജന്മനായുള്ള ത്രോംബോഫീലിയ ഉള്ളവരിലും ആൻറികൊയാഗുലേഷൻ ജനനനിരക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു, പക്ഷേ വിശദീകരിക്കാത്ത ആവർത്തിച്ചുള്ള ഗർഭം അലസൽ ഉള്ളവരിൽ അല്ല.
മുന്നറിയിപ്പുകൾ
സംശയാസ്പദമായ കൊയാഗുലോപ്പതി, ത്രോംബോസൈറ്റോപീനിയ, കരൾ രോഗം, നെഫ്രോപതി എന്നിവയുള്ള സ്ത്രീകളിൽ എല്ലാ ആൻറികൊയാഗുലന്റുകളും (LMWH ഉൾപ്പെടെ) ജാഗ്രതയോടെ ഉപയോഗിക്കണം.
ഓസ്റ്റിയോപൊറോസിസ് (1% കേസുകളിൽ വരെ സംഭവിക്കുന്നത്), ത്രോംബോസൈറ്റോപീനിയ (ഹെപ്പാരിൻ-ഇൻഡ്യൂസ്ഡ് ത്രോംബോസൈറ്റോപീനിയ), രക്തസ്രാവം, മുടികൊഴിച്ചിൽ , മരുന്ന് അലർജി എന്നിവയാണ് ടിൻസാപാരിനിന്റെ പ്രധാന പാർശ്വഫലങ്ങൾ.
എന്നിരുന്നാലും, LMWH-കൾ അൺഫ്രാക്റ്റഡ് ഹെപ്പാരിനേക്കാൾ ഹെപ്പാരിൻ-ഇൻഡ്യൂസ്ഡ് ത്രോംബോസൈറ്റോപീനിയ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കുറവാണ്.
റീജിയണൽ അനസ്തേഷ്യ , ചികിത്സാ ആൻറികൊയാഗുലേഷൻ ഉള്ള സ്ത്രീകളിൽ വിപരീതഫലമാണ് നൽകുക എന്നതിനാൽ ടിൻസാപാരിൻ അവസാനമായി കഴിച്ച് 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കരുത്.
ഇതും കാണുക വാൽവുലാർ ഹൃദ്രോഗവും ഗർഭധാരണവും അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ തെറാപ്യൂട്ടിക് ആന്റികൊയാഗുലേഷൻ ഇൻ പ്രെഗ്നൻസി.
നോർഫോക്ക് ആൻഡ് നോർവിച്ച് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റൽ (NHS ട്രസ്റ്റ്).
റഫറൻസ് നമ്പർ CA3017.
9 ജൂൺ 2006 [അവലോകനം ജൂൺ 2009]
ഗർഭാശയ പോളിപ്പ്
ഗർഭാശയത്തിന്റെ ഭിത്തികളിലുണ്ടാവുന്ന ഒരു തരം മുഴകൾ ആണ് ഗർഭാശയ പോളിപ്പ്.
അഥവാ എൻഡോമെട്രിയൽ പോളിപ്പ്.
ഇംഗ്ലീഷ്: endometrial polyp അല്ലെങ്കിൽ uterine polyp.
ഉപരിതലത്തിൽ സസ്യങ്ങളെപ്പോലെ വേരുറപ്പിച്ചു നിൽകുന്നതരത്തിലോ  പൂഞ്ഞെട്ടുപോലെയോ ഇവ കാണപ്പെടുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ തരത്തിലാണ് എങ്കിൽ യോനീഗളത്തിലൂടെ യോനിയിലേയ്ക്ക് ഇവ തള്ളി വരാം.
വലിയ പോളിപ്പുകളിൽ ചെറിയ രക്തക്കുഴലുകൾ വരെ കാണാറുണ്ട്.
ഇവയ്ക്ക് സാാധരണയായി യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല.
എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ക്രമമില്ലാത്ത ആർത്തവം, ആർത്തവമില്ലാത്ത സമയത്തുള്ള രക്തസ്രാവം, മെനോറേജിയ, ആർത്തവവിരാമത്തിനു ശേഷവും ഉള്ള രക്തസ്രാവം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണപ്പെടാറുണ്ട്.
വലിയ പോളിപ്പുകളിൽ നിന്നുണ്ടാവുന്ന രക്തസ്രാവം മൂലം ആർത്തവരക്തസ്രാവത്തിന്റെ അളവ് വർദ്ധിക്കാം.
ആർത്തവ വിരാമമായ സ്ത്രീകളിൽ സ്പോട്ടിങ്ങ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചെറിയ രക്തസ്രാവം ഇതുമൂലം ഉണ്ടാവാറുണ്ട്.
പോളിപ്പ് പുറത്തേയ്ക്ക് തള്ളി വന്നിട്ടുണ്ട് എങ്കിൽ വേദനയും ആർത്തവരാഹിത്യവും ഉണ്ടാവാം.
Uterine polyps റഫറൻസുകൾ 1 2 3 4 ↑ ↑ Dysmenorrhea: Menstrual abnormalities at Merck Manual of Diagnosis and Therapy Professional Edition ↑ ↑ ↑
ഗർഭാശയ മയോമെക്ടമി
ഫൈബ്രോയിഡുകൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഗർഭാശയ ലെയോമയോമകൾ ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെഗർഭാശയ മയോമെക്ടമി എന്നുവിളിക്കുന്നു ഇംഗ്ലീഷ്: Uterine myomectomy, fibroidectomy എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു , ഹിസ്റ്റെരെക്ടമിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഗർഭപാത്രം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രത്യുൽപാദന ശേഷി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ചെയ്യേണ്ടതെപ്പോൾ
ഒരു ഫൈബ്രോയിഡിന്റെ സാന്നിധ്യം അത് നീക്കം ചെയ്യണമെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല.
ഫൈബ്രോയിഡ് വേദനയോ സമ്മർദ്ദമോ ഉണ്ടാക്കുകയോ അസാധാരണ രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാക്കുകയോ പ്രത്യുൽപാദനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നീക്കം ചെയ്യേണ്ടത് .
മുറിവുകളുടെ സ്ഥാനം, വലുപ്പം, എണ്ണം, ശസ്ത്രക്രിയാ വിദഗ്ധന്റെ അനുഭവം, മുൻഗണന എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ച് മയോമെക്ടമി പല തരത്തിൽ നടത്താം.
ഒന്നുകിൽ ജനറൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്പൈനൽ അനസ്തേഷ്യ നൽകുന്നു.
ലാപ്രോട്ടമി
പരമ്പരാഗതമായി ലംബമായോ തിരശ്ചീനമായോ മുഴുവനായും വയറിലെ മുറിവുള്ള ലാപ്രോട്ടമി വഴിയാണ് മയോമെക്ടമി നടത്തുന്നത്.
പെരിറ്റോണിയൽ അറ തുറന്നുകഴിഞ്ഞാൽ, ഗര്ഭപാത്രത്തെ കീറാനും മുഴകൾ നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
വലിയ മുറിവുകൾക്ക് പലപ്പോഴും തുറന്ന സമീപനമാണ് അഭികാമ്യം.
ഒന്നോ അതിലധികമോ മുറിവുകൾ വഴി ഗർഭാശയ പേശികൾ തുറക്കുകയും ഫൈബ്രോയിഡ് നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ മുറിവുകൾ തുന്നിക്കെട്ടുന്നു.
രോഗമുക്തിക്ക് ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കു ശേഷം ആറ് മുതൽ എട്ട് ആഴ്ച വരെ എടുക്കും.
ഡ്രോസെറേസി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Droseraceae
കീടഭോജികളായ സസ്യങ്ങളുൾപ്പെടുന്ന സസ്യകുടുംബമാണ് ഡ്രോസെറേസി .
ദ്വിബീജ പത്രി സസ്യവിഭാഗത്തിലെ സരാസിനിയേലിസ് (Sarraceniales) ഗോത്രത്തിൽപ്പെടുന്ന ഈ കുടുംബത്തിൽ നാല് ജീനസുകളും തൊണ്ണൂറോളം സ്പീഷീസുമുണ്ട്.
ഡ്രോസെറ ഒഴികെ മറ്റു മൂന്നു ജീനസുകൾക്കും ഓരോ സ്പീഷീസ് മാത്രമേയുള്ളൂ.
ഡ്രോസെറയ്ക്ക് 85-ലധികം സ്പീഷീസുണ്ട്.
ഡ്രോസോഫില്ലം (Drosophyllum) മൊറോക്കോ മുതൽ പോർച്ചുഗൽ വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും സ്പെയിനിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലും വളരുന്നു.
ഡയോണിയ (Venus fly trap) യു.എസ്സിലും അൽഡ്രോവാൻഡ (Aldrovanda) ആസ്റ്റ്രേലിയ, യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ, വടക്കു കിഴക്കൻ ഏഷ്യ, ഇന്ത്യയിലെ ബംഗാൾ എന്നിവിടങ്ങളിലും വളരുന്നു.
ജലനിമഗ്ന സസ്യമായ അൽഡ്രോവാൻഡയ്ക്ക് വേരുകളില്ല.
ഏകവർഷിയോ ദ്വിവർഷിയോ ആയ ഓഷധികളാണ് ഡ്രോസെറേസി കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ.
ഇവയുടെ കാണ്ഡം വളരെ ചെറുതാണ്.
കാണ്ഡത്തിന്റെ ചുവട്ടിലുള്ള ഇലകൾ പുഷ്പാകാരികമായിട്ടാണ് ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
തളിരിലകൾ ചുരുണ്ടിരിക്കും.
ഡയോണിയയിലൊഴികെയുള്ള ഇനങ്ങളിലെല്ലാം ഇലകൾക്കിരുവശത്തും സവൃന്ത ഗ്രന്ഥികളുണ്ടായിരിക്കും.
ഈ ഗ്രന്ഥികളുടെ സഹായത്താലാണ് ഇവ ചെറുകീടങ്ങളെ കെണിയിലകപ്പെടുത്തുന്നത്.
പുഷ്പം
ഡ്രോസെറേസി കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളുടെ പുഷ്പങ്ങൾ ദ്വിലിംഗിയാണ്.
ചിരസ്ഥായിയായ നാലോ അഞ്ചോ ബാഹ്യദള പുടങ്ങളും, അഞ്ചു ദളങ്ങളും, 5-20 കേസരങ്ങളും, മൂന്നോ നാലോ വർത്തികകളും ഉണ്ടായിരിക്കും.
ചില ഇനങ്ങളിൽ വർത്തിക വിഭജിതമായിക്കാണുന്നുണ്ട്.
അനേകം വിത്തുകളുള്ള കോഷ്ഠ വിദാരക സംപുട(loculicidal capsule)മാണ് ഫലം.
ഡ്രോസെറേസി കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന സസ്യങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമില്ല.
ഡയോണിയ അലങ്കാര സസ്യമായി നട്ടുവളർത്തുന്നു.
ഡ്രോസെറയുടെ ഇലയിൽ നിന്ന് വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ചായം ലഭിക്കുന്നു.