smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
മറ്റൊരു ഉപജാതിയായ ബോസ് പ്രൈമിജെനിയസ് പ്രൈമിജെനിയസ് എന്ന യുറേഷ്യൻ ഔറൊക്സുകൾ  മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ യൂറോപ്പിൽ ബാക്കിയായത്.
ചൈന , പാകിസ്ഥാൻ , ഇന്ത്യ , നേപ്പാൾ , ബംഗ്ലാദേശ് , എന്നിവിടങ്ങളിൽ സെബു വളരെ സാധാരണമാണ്.
ആഫ്രിക്ക , തെക്കേ അമേരിക്ക തുടങ്ങി ലോകത്തിന്റെ മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളിലും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഗാർഹിക സെബു കന്നുകാലികളെ കാർഷിക ആവശ്യങ്ങൾക്കും വ്യാവസായിക ആവശ്യങ്ങൾക്കും മറ്റും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ച് പോന്നു.
ഉഷ്ണ മേഖലാ കാലാവസ്ഥകളിലെ ഏതു പരിതസ്ഥിതിയും നേരിടാനുള്ള കഴിവും അതിജീവന ശക്തിയും, പ്രതിരോധ ശേഷിയും ഇവയെ കർഷകരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇനമാക്കി മാറ്റി.
ഇന്ത്യയിലെ നാടൻ കന്നുകാലി വിഭാഗങ്ങൾ മിക്കവയും ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്.
നൂറുകണക്കിനു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സെബുവിനെ ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്തു, അവിടത്തെ യൂറോപ്യൻ സങ്കര കന്നുകാലികളുമായ് പ്രജനനം നടത്തി.
ആഫ്രിക്കൻ കന്നുകാലികളുടെ ജനിതക വിശകലനത്തിൽ ആഫ്രിക്കയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് സെബു ജീനുകളുടെ ഉയർന്ന സാന്ദ്രത കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രത്യേകിച്ചും മഡഗാസ്കർ ദ്വീപിൽ ശുദ്ധമായ സെബു വംശത്തെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കപ്പലുകൾ വഴി കൊണ്ടുപോയതോ, കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കയുടെ തീരദേശം വഴി (പാകിസ്ഥാൻ, ഇറാൻ, തെക്കൻ അറേബ്യൻ തീരം) വളരെ മുമ്പുതന്നെ മഡഗാസ്കറിലേക്ക് മേച്ചിൽ നടത്തിയതോ ആയിരിക്കാം എന്ന് കരുതിപ്പോരുന്നു.
കടുത്ത ചൂട് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന സെബു ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബ്രസീലിലേക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുകയും ഫ്രഞ്ച് ഇനമായ ചരോലൈസ് (Charolais cattle) കന്നുകാലികളുമായി സങ്കരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
തത്ഫലമായുണ്ടായ 63% ചരോലൈസും 37% സെബുവും ചേർന്ന സങ്കര ഇനത്തെ കാഞ്ചിം (Canchim) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
സെബുവിനേക്കാൾ മികച്ച ഇറച്ചി ഗുണനിലവാരവും യൂറോപ്യൻ കന്നുകാലികളേക്കാൾ മികച്ച ചൂട് പ്രതിരോധവും  ഈ ഇനത്തിനുണ്ട്.
1999 ൽ ടെക്സസ് എ എം സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷകർ ഒരു സെബു വിജയകരമായി ക്ലോൺ ചെയ്തു.
ചിത്രശാല അവലംബം കവാടം: ജീവശാസ്ത്രം
സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ
സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ (സെബുവാനോ ഭാഷയിൽ :Wikipedya sa Sinugboanon) സ്വതന്ത്ര ഓൺലൈൻ വിജ്ഞാനകോശമായ വിക്കിപീഡിയയുടെ സെബുവാനോ ഭാഷാ പതിപ്പാണ്.
ഇതിൽ നിലവിൽ 61,16,916 ലേഖനങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും Lsjbot എന്ന ഓട്ടോമേറ്റഡ് പ്രോഗ്രാം സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.
164 സജീവ ഉപയോക്താക്കളുണ്ട്.
ഭാഷാ മേഖലയിൽ പ്രാധാന്യം
ലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഫിലിപ്പൈൻ ഭാഷയിലുള്ള വിക്കിപീഡിയയാണിത്.
മറ്റ് ഫിലിപ്പൈൻ ഭാഷകളിൽ ഉള്ള വാറേ വിക്കിപീഡിയയിലും തഗാലോഗ് വിക്കിപീഡിയയിലും ഉള്ള ലേഖനങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതക് ആണിത് .
ഓസ്ട്രോനേഷ്യൻ (മലയോ-പോളിനേഷ്യൻ) ഭാഷാ കുടുംബത്തിലെ പാശ്ചാത്യ അല്ലെങ്കിൽ ഇന്തോനേഷ്യൻ ശാഖയിലെ അംഗമാണ് സെബുവാനോ ഭാഷ.
ഈ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവർ കിഴക്കൻ നീഗ്രോസ്, സെബു, ബോഹോൾ, പടിഞ്ഞാറൻ ലെയ്റ്റ്, കാമോട്ടെസ് ദ്വീപുകൾ, മിൻഡാനോയുടെ വടക്കൻ, പടിഞ്ഞാറൻ തീരങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു).
സെബുവാനോ ഹിലിഗയ്‌നോൺ (ഇലോംഗോ), വാരേ-വാരേ എന്നീ ഭാഷകളുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ളതാണ്, അത് ചിലപ്പോൾ ആ ഭാഷകളുമായി വിസയന്റെ (ബിസയൻ) ഭാഷാഭേദമായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഫിലിപ്പീൻസിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പേർ സംസാരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ഭാഷയാണ് സെബുവാനോ .
(ഏകദേശം 20 ദശലക്ഷം പേർ ഈ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നു) ഫിലിപ്പീൻസിലെ ജനസംഖ്യയുടെ അഞ്ചിലൊന്ന് വരുന്ന സെബുവാനോ സംസാരിക്കുന്നവരായ ജനത ഫിലിപ്പീൻസിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ വംശീയ ഭാഷാ വിഭാഗവുമാണ്.
സംസാര ആവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, സെബുവാനോ ഒരു സാഹിത്യ ഭാഷയായി ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല, എന്നിരുന്നാലും പത്രങ്ങളും സിനിമകളും ഈ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സെബുവാനോ ഭാഷയിലുള്ള വിക്കിപീഡിയ ഈ ഭാഷയിലുള്ള ഏക വിജ്ഞാനകോശമാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഫിലിപ്പീൻസിൽ സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണുന്നില്ല; മാർച്ച് 2021ലെ കണക്ക് പ്രകാരം,  ഫിലിപ്പീൻസിൽ  നിന്നുള്ള വിക്കിപീഡിയ കാഴ്ചകളുടെ 90 ശതമാനവും ഇംഗ്ലീഷ് വിക്കിപീഡിയയിൽ ആയിരുന്നു, 5 ശതമാനം തഗാലോഗിലേക്കും 3 ശതമാനം റഷ്യൻ വിക്കിപീഡിയയിലേക്കും ആയിരുന്നു.
ഏകദേശം 30 ശതമാനം സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ കാഴ്ചകൾ ചൈനയിൽ നിന്നും 22 ശതമാനം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ നിന്നും 11 ശതമാനം ഫിലിപ്പീൻസിൽ നിന്നും (ഏകദേശം, ഫ്രാൻസിൽ നിന്നുള്ള അതേ എണ്ണം) ആണ്.
ലേഖനങ്ങളുടെ ചരിത്രവും വളർച്ചയും
സെബുവാനോ ഭാഷയിലുള്ള വിക്കിപീഡിയ ജൂണിൽ ആരംഭിച്ചു.
2006 ജനുവരിയിൽ 1000 ലേഖനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, 2006 നവംബറിൽ 1400 ലേഖനങ്ങളുണ്ടായി.
2006-ന്റെയും 2007-ന്റെയും അവസാനത്തിൽ, ബോട്ടുകൾ ഫ്രാൻസിലെ മുനിസിപ്പാലിറ്റികളെക്കുറിച്ച് പതിനായിരത്തോളം ലേഖനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
2012 അവസാനത്തോടെ ലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 30,000 ആയി ഉയർന്നു.
2012 ഡിസംബറിൽ, Lsjbot ലേഖനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തൽഫലമായി, 2013 ൽ ലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചു, 2013 ഫെബ്രുവരി മുതൽ ഡിസംബർ വരെ ലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണം ഒമ്പത് മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചു.
2015 അവസാനത്തോടെ, അന്നത്തെ 1.4 ദശലക്ഷം ലേഖനങ്ങളിൽ 99 ശതമാനവും ബോട്ടുകൾ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്, അതിൽ പ്രദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള 25,000 ലേഖനങ്ങളും എൽഎസ്‌ജെബോട്ടിന്റെ ബാക്കിയുള്ള ജീവജാലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ലേഖനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
2014 ജൂലൈ 16-ന്, സെബുവാനോ-ഭാഷാ വിക്കിപീഡിയ ഒരു ദശലക്ഷം ലേഖനങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, ഇത് പന്ത്രണ്ടാമത്തെ വലിയ വിക്കിപീഡിയയാക്കി.
ഒന്നര വർഷത്തിനുള്ളിൽ സ്പാനിഷ്, ഇറ്റാലിയൻ, റഷ്യൻ, ഫ്രഞ്ച്, ഡച്ച്, ജർമ്മൻ ഭാഷകളിൽ ഉള്ള വിക്കിപീഡിയകളെ പിന്തള്ളി 2016 ഫെബ്രുവരിയിൽ അത് രണ്ട് ദശലക്ഷത്തിലെത്തി.
ഏകദേശം അര വർഷത്തിന് ശേഷം, മൂന്നാം ദശലക്ഷവും, മറ്റൊരു പകുതി വർഷത്തിന് ശേഷം, നാലാമത്തെ ദശലക്ഷവും.
2017 ഓഗസ്റ്റിൽ, അഞ്ച് ദശലക്ഷം ലേഖനം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, ഇത് സെബുവാനോ ഭാഷയിലുള്ള വിക്കിപീഡിയയെ  രണ്ടാമത്തെ  വലിയ വിക്കിപീഡിയയാക്കി.
ഉപയോക്തൃ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ,  നീല നിറത്തിൽ bots സൃഷ്ടിച്ചവ .
Lsjbot ഓട്ടോമേറ്റഡ് ആയി സൃഷ്ടിച്ച ലേഖനത്തിനെ ഉദ്ദാഹരണം Agathis unicincta യെ കുറിച്ച് സെബുവാനോ-ഭാഷാ വിക്കിപീഡിയയിലെ ലേഖന ഉള്ളടക്കം (ജൂലൈ 2015, 1,211,364 ലേഖനങ്ങൾ): 95.8% (1,160,787) ടാക്സോണമി/ജീവനുള്ള വസ്തുക്കൾ; 3.3% (39,420) നഗരങ്ങളും കമ്മ്യൂണിറ്റികളും.
നാഴികക്കല്ലുകൾ: തീയതി ലേഖനങ്ങളുടെ എണ്ണം 9 ജൂലൈ 2005 19 ലേഖനങ്ങൾ 30 ഓഗസ്റ്റ് 2005 232 ലേഖനങ്ങൾ 1 ജനുവരി 2006 1,000 ലേഖനങ്ങൾ 1 നവംബർ 2006 1,400 ലേഖനങ്ങൾ 1 ജനുവരി 2007 13,521 ലേഖനങ്ങൾ 7 ഫെബ്രുവരി 2007 26,511 ലേഖനങ്ങൾ 2 ഫെബ്രുവരി 2013 100,000 ലേഖനങ്ങൾ 9 ഫെബ്രുവരി 2013 150,000 ലേഖനങ്ങൾ 17 മാർച്ച് 2013 300,000 ലേഖനങ്ങൾ 26 ജൂൺ 2013 400,000 ലേഖനങ്ങൾ 18 ജൂലൈ 2013 500,000 ലേഖനങ്ങൾ 7 ഓഗസ്റ്റ് 2013 600,000 ലേഖനങ്ങൾ 16 ജൂലൈ 2014 1,000,000 ലേഖനങ്ങൾ 6 ഡിസംബർ 2015 1,500,000 ലേഖനങ്ങൾ 14 ഫെബ്രുവരി 2016 2,000,000 ലേഖനങ്ങൾ 25 സെപ്റ്റംബർ 2016 3,000,000 ലേഖനങ്ങൾ 11 ഫെബ്രുവരി 2017 4,000,000 ലേഖനങ്ങൾ 8 ഓഗസ്റ്റ് 2017 5,000,000 ലേഖനങ്ങൾ 14 ഒക്ടോബർ 2021 6,000,000 ലേഖനങ്ങൾ
2015 ജൂലൈയിൽ വിക്കിഡാറ്റയിലെ സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ ഒരു വിശകലനം കാണിക്കുന്നത് അന്നത്തെ 1.21 ദശലക്ഷം ലേഖനങ്ങളിൽ 95.8 ശതമാനവും ജീവജാലങ്ങളും ജൈവ ഇനങ്ങളും (1,160,787), 3.3 ശതമാനം നഗരങ്ങളും സമൂഹങ്ങളുമാണ് (39,420).
റഫറൻസുകൾ ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ സെബുവാനോ വിക്കിപീഡിയ മൊബൈൽ
സെമരാങ്
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവും മദ്ധ്യജാവ പ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാനവുമാണ് സെമരാങ് .
ഈ നഗരത്തിന്റെ വിസ്തൃതി 373.78 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററാണ് (144.32 ചതുരശ്ര മൈൽ).
ഏകദേശം 1.8 ദശലക്ഷം ജനസംഖ്യയുള്ള ഈ നഗരം ജക്കാർത്ത , സുരാബായ , ബാന്റങ് , മെഡാൻ എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം ഇന്തോനേഷ്യയിലെ അഞ്ചാമത്തെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള നഗരമാണ്.
2010 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം മെട്രോ പ്രദേശത്ത് 3 നഗരങ്ങളിലും 26 ജില്ലകളിലുമായി ഏകദേശം 3,183,516 ജനങ്ങളാണുണ്ടായിരുന്നത്.
ഗ്രേറ്റർ സെമരാങിൽ (a.k.a. കെഡുങ്സപർ) ജനസംഖ്യ 6 മില്യണ് അടുത്താണ്.
ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അക്ഷാംശ രേഖാംശങ്ങൾ 6°58′S 110°25′E ﻿ / ﻿ 6.967°S 110.417°E ﻿ / -6.967; 110.417 ആണ്.
ഡച്ച് കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു പ്രധാന തുറമുഖ മായിരുന്ന സെമരാങ് ഇക്കാലത്തും ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രാദേശിക കേന്ദ്രവും തുറമുഖവുമാണ്.
നഗരത്തിൽ ജാവനീസ് വംശജർക്കാണ് പ്രാമുഖ്യം.
1678 ൽ സുനാൻ അമാങ്കുറാത് II ഒരു വായ്പ്പയെടുപ്പിന്റെ ഭാഗമായി സെമരാങിന്റെ നിയന്ത്രണം ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയ്ക്ക് (VOC) വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
1682 ൽ ഡച്ച് സാമ്രാജ്യത്വശക്തി സെമരാങ് സംസ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ചു.
സുസുഹുനാൻ പകുബുവോനോ I മാതരാമിന്റെ കടം മാറ്റിക്കിട്ടുന്നതിനായി VPC യ്ക്ക് വ്യാപകമായ വ്യാപാര അവകാശങ്ങൾ നൽകാനുള്ള ഒരു കരാർ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ 1705 ഒക്ടോബർ ഒന്നിന് വർഷങ്ങൾ നീണ്ട കൈവശാവകാശത്തിനുശേഷം സെമരാങ് ഔദ്യോഗികമായി ഒരു VOC നഗരമായി മാറി.
VOC പിൽക്കാലത്ത് ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് സർക്കാരായി പരി‍വർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ഈ പ്രദേശത്ത് പുകയിലത്തോട്ടങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചതോടൊപ്പം റോഡുകൾക്കും റെയിൽവേ പാളങ്ങളും നിർമ്മിക്കുകയും സെമാരാങിനെ ഒരു പ്രധാന കൊളോണിയൽ വാണിജ്യ കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു.
സെമരാങ് പ്രദേശത്തെ ഒരു വലിയ ഇന്തോ (യുറേഷ്യൻ) സമുദായത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ സാന്നിദ്ധ്യം, ജാവിൻഡോ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ക്രിയോൾ കലർപ്പു ഭാഷ അവിടെ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന യഥാർത്ഥ്യത്തെ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്.
ക്ലാസിക്കൽ ഇന്ദിഷെ നഗരം (1678-1870) സെമരാങിലെ ആദ്യകാല VOC അധിവാസകേന്ദ്രവും പ്രാധാനപ്പെട്ട പഞ്ചകോണാകൃതിയുള്ള കോട്ടയും.
1678 ൽ മതാരാമിലെ സുൽത്താൻ സെമരാങ് നഗരത്തെ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസിനു കൈമാറി.
കൌമാൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടെ ഒരു ഭക്തിസാന്ദ്രമായ മുസ്ലിം പ്രദേശവും നാലിലൊന്നു വരുന്ന ചൈനീസ് പ്രദേശവും ഡച്ച് കോട്ടയും ചേർന്നതായിരുന്നു  അക്കാലത്തെ നഗരം.
ഡച്ച് കോട്ട ഒരു പഞ്ചകോണാകൃതിയിലുള്ളതും തെക്കുവശത്തായി ഒറ്റക്കവാടത്തോടെ ഡച്ച് അധിവാസകേന്ദ്രത്തെ കലഹപ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുവാനായി അഞ്ചു നിരീക്ഷണ ഗോപുരങ്ങളുൾക്കൊള്ളുന്നതും ഡച്ച് അധിവാസകേന്ദ്രത്തേയും മറ്റു പ്രദേശങ്ങളേയും അകലമിട്ടു വേർതിരിച്ചതുമായിരുന്നു.
വാസ്തവത്തിൽ, സെമരാങ് നഗരമെന്നത് ഡച്ച് പ്രദേശത്തെക്കുറിക്കുവാനായി മാത്രം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും  അതേസമയം, മറ്റ് വംശീയ അധിവാസകേന്ദ്രങ്ങളെ നഗര പരിധിക്കു പുറത്തുള്ള ഗ്രാമങ്ങളായും കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
യൂറോപീഷെ ബൂർട്ട് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന നഗരം ക്ലാസിക് യൂറോപ്യൻ ശൈലിയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതും നഗരത്തിനു നടുവിലായി പള്ളിയും ചോലമരങ്ങളുള്ള വീതിയുള്ള നടപ്പാതയും ഇരു വശങ്ങളിലുമായി മനോഹരങ്ങളായ സുഖവാസവസതികളുമുള്ളതായിരുന്നു.
പർവാന്റോയുടെ (2005) വാക്കുകളനുസരിച്ച്, ഈ അധിവാസകേന്ദ്രത്തിന്റെ നാഗരികതയും വാസ്തുവിദ്യയും, പല ഡച്ച് നഗരങ്ങളിലും പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള നഗര മനോഹരവത്കരണ രൂപകൽപ്പനാ തത്ത്വങ്ങൾക്കു സമാനമായതായിരുന്നു.
സുദീർഘവും അധികച്ചെലവുണ്ടാക്കിയതുമായ ജാവ യുദ്ധത്തിന്റെ ഫലമായി ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് സർക്കാറിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ സാമ്പത്തിക സഹായം ലഭിക്കാതെയിരുന്നത് ഇത് സെമരാങിന്റെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളെ ബാധിച്ചു.
ഈ പ്രദേശത്തെ ഭൂരിഭാഗം ഭൂമിയും നെൽക്കൃഷിക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെറിയ പുരോഗമനമെന്നു പറയാവുന്നത് ചുറ്റുമുള്ള കോട്ടയുടെ വികസനം മാത്രമായിരുന്നു.
വികസനത്തിൽ പിന്നിലായിരുന്നെങ്കിലും സെമാരാങ് ഒരു ക്രമീകൃതമായ നാഗരിക വ്യവസ്ഥിതിയിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്.
നഗരത്തിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നദിയുടെ തീരത്ത് കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും അധിവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ ഒരു വാണിജ്യ കേന്ദ്രവുമായി ബന്ധിക്കപ്പെടുകയും അവിടെ വ്യത്യസ്ത ജനവിഭാഗങ്ങൾ വ്യാപാരത്തിനായി ഒത്തുകൂടുകയും ചെയ്തു.
വാണിജ്യകേന്ദ്രത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ്, പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ഒരു മൂലപ്രമാണമായും നഗരിക സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ കുതിപ്പിനും കാരണമായി.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ ↑ De Gruiter, Miel.
" Javindo, a contact language in pre-war Semarang ".
(Peter Bakker Maarten Mous. Mixed Languages: 15 Case Studies in Language Intertwining. Amsterdam: IFOTT. 1994.) pp. 151–159.
↑ Purwanto, L. M. F. (2005).
Kota Kolonial Lama Semarang.
Dimensi Teknik Arsitektur, 33(1), 27-33 ↑ Pratiwo.
The City Planning of Semarang 1900–1970.
In F. Colombijn, M. Barwegen, P. Basundoro J. A. Khusyairi (Eds.), Old City, New City: The History of the Indonesian City Before and After Independence.
Yogyakarta: Penerbit Ombak.
↑ Nas, P. J. M., Pratiwo.
Java and De Groote Postweg, La Grande Route, the Great Mail Road, Jalan Raya Pos’.
Bijdragen tot de Taal-, Land-en Volkenkunde, 158(4), 707–725.
ഹോറ്റ്സിൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Hoatzin
തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന ഒരിനം പക്ഷിയാണ് ഹോറ്റ്സിൻ ( ഇംഗ്ലീഷ്: Hoatzin ) (ശാസ്ത്രനാമം: ഒപ്പിസ്തകോമസ് ഹോസിൻ ).
ഒപ്പിസ്തകോമിഡേ കുടുബത്തിലെ ഒരേയൊരു സ്പീഷീസാണിത്.
ഗയാനയുടെ ദേശീയ പക്ഷിയാണിത്.
ലക്ഷണങ്ങൾ പറക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഹോറ്റ്സിൻ
കാഴ്ച്ചയിൽ വാൻ‌‌കോഴി (pheasant) യോട് സാദൃശ്യമുള്ള ഈ പക്ഷിക്ക് ഉദ്ദേശം മുക്കാൽ മീറ്റർ നീളമുണ്ട്.
മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തിന് തവിട്ടുനിറമാണ്; മാറിൽ വിളറിയ മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള വരകൾ കാണാം.
താരതമ്യേന ചെറിയ തല , നീണ്ടുനേർത്ത കഴുത്ത്, കുറുകി തടിച്ച കൊക്ക് എന്നിവ ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതകളായിപ്പറയാം.
തലയിൽ കട്ടികൂടിയ തൂവലുകളാൽ രൂപം‌‌പൂണ്ട ഒരു ശിഖ (crest) കാണാം.
ബലമേറിയ കാലുകൾ അധികം വലിപ്പമുള്ളവയല്ല; വിരലുകൾ നീണ്ടതും ബലമുള്ളതുമാണ്; ചിറകുകളും വാലും നീണ്ട് വൃത്താകൃതിയിലിരിക്കുന്നു.
വാലിൽ  ശരിയായി ഉറച്ചിട്ടില്ല എന്നു കാഴ്ച്ചയിൽ തോന്നുന്ന പത്ത് തൂവലുകൾ കാണാം.
പരുഷമായ കരച്ചിലും, വിരസമായ ചിലമ്പലും ഇത് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഹോട്സിൻ പെറുവിൽ
ആമസോൺ പ്രദേശങ്ങൾ മുതൽ വ്ടക്കൊട്ട് ഗിയാനസ് വെനിസൂല വഴി കിഴക്കൻ കൊളമ്പിയ വരെയുള്ള നദിക്കരകളിലെ ചെറുവൃക്ഷങ്ങളാണ് ഇവയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ.
പത്തുമുതൽ അമ്പതുവരെ പക്ഷികളുടെ ചെറുസംഘങ്ങളായി ഇവ കഴിയുന്നു.
രണ്ടു മുതൽ ഏഴുമീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള വൃക്ഷശാഖകളിൽ അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ ചേർത്തുവച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചെറിയ തട്ടുകളാണ് ഇവയുടെ കൂടുകൾ.
ആണും പെണ്ണും ചേർന്നുണ്ടാക്കുന്ന ഈ കൂടിനുള്ളിൽ പെൺപക്ഷി ഒരു തവണ രണ്ടു മൂന്നു മുട്ടകളിടുന്നു.
വെള്ളനിറമുള്ള മുട്ടയിൽ തവിട്ടു പുള്ളികൾ ഉണ്ടാവും.
മുട്ടവിരിയിക്കൽ ഹോട്സിന്റെ വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ കുഞ്ഞ്
മുട്ട വിരിയുന്നതിന് 28 ദിവസം വേണ്ടിവരും.
അടയിരിക്കൽ മറ്റുചില പക്ഷികളെപ്പോലെ ആണും പെണ്ണും മാറിമാറി ചെയ്യാറുണ്ടോ എന്നവിവരം ഇതുവരെ അറിവായിട്ടില്ല.
മുട്ട വിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ അനേകം പ്രത്യേകതകളുള്ളവയാണ്.
തൂവലുകളില്ലാതെ ഏതാണ്ടു നഗ്നമായ ശരീരത്തോടുകൂടിയ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്, ഓരോ ചിറകിന്റെയും അറ്റത്തായി ശരിയായി വളർന്ന രണ്ടു നഖങ്ങൾ കാണാം.
വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയാലുടൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾ, ഇഴജന്തുക്കളെപ്പോലെ, കാലും ചിറകും ഉപയോഗിച്ച് ഇഴയാനാരംഭിക്കുന്നു കൂട്ടിൽ നിന്നും ഇഴഞ്ഞു പുറത്തു കടക്കുമ്പോൾ മരക്കൊമ്പുകളിൽ പിടിക്കുന്നതിനാണ് ചിറകിലെ നഖങ്ങൾ.
വിരിഞ്ഞിറങ്ങി ആദ്യത്തെ രണ്ടു മൂന്നാഴ്ച്ചക്കുള്ളിൽ ഈ നഖങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
വളർച്ചയെത്തിയ പക്ഷികളിൽ നഖങ്ങളുടെ ലാഞ്ഛനപോലും കാണുകയില്ല.
ഖഗപരിണാമത്തിൽ എന്നേ നാമാവശേഷമായിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു കണ്ണിയെ ചിറകിൽ നഖമുള്ള ഈ പക്ഷികുഞ്ഞുങ്ങൾ പ്രധിനിദാനം ചെയ്യുന്നതായി ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിസ്വസിക്കുന്നു.
നീന്തലിലുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഈ പക്ഷികുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.
വെള്ളത്തിൽ വീണുപോകുന്നപക്ഷം നീന്തി കരയ്ക്കു കയറി കൂട്ടിൽ തിരിച്ചെത്താൻ ഇവയ്ക്കു കഴിവുണ്ട്.
മറ്റുപക്ഷികളിലൊന്നിലും ഈ സവിശേഷത കാണാനില്ല.
മുതലയുടേതുപോലുള്ള ഗന്ധവും പക്ഷിയെക്കാളേറെ റെപ്ടൈലുകളോടുള്ള ശബ്ദസാദൃശ്യവും ഹോട്സിനുകളുടെ മറ്റു പ്രത്യേകതകളാകുന്നു.
പറക്കുന്നതുള്ള പേശികൾ ഈ പക്ഷികളിൽ ഒട്ടും വികസിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ വളരെ കുറച്ചു ദൂരം മാത്രമേ ഇവയ്ക്കു പറക്കാനാവൂ.
ഇക്കാരണത്താൽ ഓരോപക്ഷിക്കൂട്ടവും ഓരോസ്ഥലത്തും ഏതാണ്ട് ഒറ്റപ്പെട്ട മാതിരിയാണ് കഴിയുന്നത്.
ഇപ്രകാരം തലമുറകളായി ഒരേസ്ഥലത്തു തന്നെ കഴിയുന്ന പല പക്ഷികൂട്ടങ്ങളെയും കണ്ടെത്താവുന്നതാണ്.
പ്രാകൃതങ്ങളും അതേസമയം അങ്ങേയറ്റം സവിശേഷവത്കരിക്കപ്പെട്ടവയുമായ സ്വഭാവങ്ങളുടെ ഏകീകരണം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ഹോട്സിനുകളുടെ  സ്ഥാനനിർണയം പ്രയാസമുള്ള കാര്യമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.
ഒരു നിയന്ത്രിതമേഖലയിൽ ശതാബ്ദങ്ങളായി യാതൊരുമാറ്റവും സംഭവിക്കാതെ തുടർന്നുവരുന്ന ഒന്നായാണ് ശസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഇതിനെ കാണുന്നത്.
ആധുനിക പക്ഷികളുടെ പ്രപൂർ‌‌വികരിൽ ദൃശ്യമായിരുന്ന സ്വഭാവസവിശേഷതകളെ ഹോട്സിനുകൾ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
ഈ പക്ഷിക്കു ചിറകിൽ നഖങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Opisthocomus hoazin .
http://www.eol.org/pages/7597 http://www.nhptv.org/wild/opisthocomidae.asp വീഡിയോ http://www.encyclopedia.com/video/62Q-himJgaU-stinky-hoatzin.aspx http://www.encyclopedia.com/video/jgmwBLlbXFs-hoatzin.aspx
ഹോയി ആൻ Hội An Hội An ജാപ്പനീസ് പാലം, ഹോയി ആന്റെ പ്രതീകം ഒരു പഴയ ക്വാർട്ടർ,ഹോയി ആൻ
വിയറ്റ്നാമിലെ ക്വാംഗ് നാഗ് പ്രവിശ്യയിൽ ഏകദേശം 120,000 ജനസംഖ്യയുള്ള ഒരു നഗരമാണ് ഫൈ — ഫോ , ഫൈഫു എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഹോയി ആൻ നഗരം (വിയറ്റ്നാമീസ്: [hôjˀ aːn] .
1999 മുതൽ യുനെസ്കോ വേൾഡ് ഹെറിസ്റ്റൻറ സൈറ്റായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
15 മുതൽ 19 നൂറ്റാണ്ടുകൾ വരെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ വ്യാപാര തുറമുഖത്തിന്റെ ഉത്തമോദാഹരണമാണ് ചരിത്രപരമായ ഈ നഗരപ്രദേശം.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പഴക്കമുള്ള പ്രാചീനമായ പട്ടണത്തിൽ പ്രധാനം"ജാപ്പനീസ് ബ്രിഡ്ജ്" ആണ്.
ഹോയി ആൻ(会 安) എന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുമ്പോൾ "സമാധാനപരമായ മീറ്റിംഗ് സ്ഥലം" എന്നാണ് അർത്ഥം.
ഇംഗ്ലീഷിലും മറ്റ് യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളിലും ചരിത്രത്തിൽ ഫൈഫോ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
വിയറ്റ്നാമീസിലെഹോയി ആൻ ഫോ എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ് ഈ വാക്ക് ഉത്ഭവിച്ചത് (ഹോയ് അൻ നഗരം), പിന്നേട് "ഹോയി -ഫോ" എന്നും, പിന്നെ "ഫൈഫോ" എന്നും ചുരുക്കി.
പൈതൃകവും ടൂറിസവും
15-ആം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ പ്രവർത്തിച്ച തെക്കു കിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ തുറമുഖം 1999 ൽ യുനെസ്കോയുടെ ലോക പൈതൃക സ്ഥലമായി സംരക്ഷണമാരംഭിച്ചു.
തദ്ദേശീയ, വിദേശ സ്വാധീനങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ ഇവിടത്തെ കെട്ടിടങ്ങൾക്കുണ്ട്.
ഹോയി സന്ദർശിക്കുന്ന സഞ്ചാരികളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതിനാലാണ് പലതരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഇത് മോട്ടോർ ബൈക്ക്, സൈക്കിൾ, കയാക്ക്, മോട്ടോ ബോട്ട് എന്നിവയിലൂടെ ഗതാഗതം ആഘോഷിക്കാൻ അവസരമുണ്ട്.
അന്റോണിയോ ഡി ഫരിയയുടെ ആദ്യത്തെ ഗതാഗതമാർഗ്ഗത്തിെന്റെ 500 വർഷത്തിനു ശേഷവും ഈ പ്രദേശത്തിന് തു ബൻ നദി ഇപ്പോഴും ആവശ്യമാണ്.
അത്തരത്തിലുള്ള കയാക്കും മോട്ടോർബോട്ട് സവാരികളും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വിനോദ സഞ്ചാര പ്രവർത്തനങ്ങളായി മാറുന്നു.
ഈ ദീർഘകാല വ്യാപാര തുറമുഖ നഗരം കിഴക്ക്, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നിലനിന്നിരുന്ന സാംസ്കാരിക സ്വാധീനങ്ങളെ കൂട്ടിയിണക്കി വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രാദേശിക പാചകരീതി നൽകുന്നു.
ഹോയി  ടൂറിസ്റ്റുകൾക്ക് ഇവിടെ പാചകവിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം.
ഇവിടെ സഞ്ചാരികൾ cao lầu അല്ലെങ്കിൽ braised spiced pork noodle ഉണ്ടാക്കാൻ പഠിക്കാം.
സന്ദർശകർക്ക് ഈ പാചകാനുഭവം കൂടുതലായി പ്രചാരം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
1990-കളുടെ മധ്യത്തോടെ- പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ നടന്ന കപ്പൽ ദുരന്ത അവശിഷ്ടം നദി തീരപ്രദേശത്ത് നിന്ന് കണ്ടെത്തി.
ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അത് ഖനനം ചെയ്തു; ആയിരക്കണക്കിന് സെറാമിക് ആർട്ടിഫാക്ടുകൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു.
പൂർണ്ണ ചന്ദ്രോപരിക്രമണം നടക്കുന്ന ഓരോ വർഷവും ഹോയി ആൻ ലാറ്റേൺ ഫുൺ മൂൺ ഫെസ്റ്റിവൽ ഇവിടെ നടക്കാറുണ്ട്.
ആഘോഷങ്ങൾക്കിടയിൽ പൂർവികരെ ബഹുമാനിക്കുന്നു.
പുഷ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, മെഴുകുതിരികൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവ സമൃദ്ധിക്കും നല്ല ഭാഗ്യത്തിനും കൈമാറുന്നു.
ശാന്തമായ കാലാവസ്ഥ  മെയ് / ജൂൺ സീസണിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു - ആഗസ്ത് അവസാനത്തോടെ സീസൺ തുടരും, കടൽ ശാന്തവും, തെക്കൻ ഭാഗത്ത് നിന്ന് കാറ്റും വരുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള നാല് മ്യൂസിയങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്.
ഈ മ്യൂസിയങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഹോളി ആൻ സെന്റർ ഫോർ കൾച്ചറൽ ഹെറിറ്റേജ് മാനേജ്മെന്റ് ആൻഡ് കൺസർവേഷൻ ആണ്.
മ്യൂസിയത്തിന്റെ പ്രവേശനകവാടത്തിൽ ഒരു ഹോയി എൻട്രൻസ് ടിക്കറ്റ് അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചരിത്രവും സാംസ്കാരികവുമായ മ്യൂസിയം പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമിച്ച പഗോഡയാണ് ഇത്.
ഗ്വാൺ യു ക്ഷേത്രത്തിന് സമീപം ഗ്വാനിനെ ( Guanyin ) ആരാധിക്കുന്നതിനായി മിൻ ഹൂങ്ങ് ഗ്രാമീണർ നിർമിച്ചതാണ് ഈ പഗോഡ.
സ ഹുയിൻഹ്, ചമ്പ, ഡായ് വൈറ്റ്, ഡായ് നം കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ആദ്യകാല അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇവിടെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യകാല കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഫ്രഞ്ച് കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ കാലത്തായിരുന്നു ഇത് കണ്ടെത്തിയത്.
പഴയനഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടുനില കെട്ടിട സമുച്ചയം, 57 മീറ്റർ നീളവും 9 മീറ്റർ വീതിയും ഉള്ള ഹോഗി ആൻ ഫോക്ലോർ മ്യൂസിയം, 33 എൻഗൂയിൻ തായ് ഹക് സ്ട്രീറ്റിൽ നിർമ്മിച്ചതാണ്.
രണ്ടാം നിലയെ നാലായി തരം തിരിച്ചിരിക്കന്നു.
പ്ലാസ്റ്റിക് നാടൻ കലകൾ, നാടോടി കലകൾ, പരമ്പരാഗത തൊഴിലുകൾ, ഹൊയി  നിത്യവാസജീവിതവുമായി ബന്ധമുള്ള പുരാവസ്തുക്കൾ എന്നിവയാണ് രണ്ടാം നിലയിലുള്ളത്.
‌80 ട്രാൻ ഫൂ സ്ട്രീറ്റിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മ്യൂസിയം ഓഫ് ട്രേഡ് സെറാമിക്സ് 1995 ൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു തടി കെട്ടിടം പുനർ നിർമ്മിച്ചു.
1858 ലാണ് ഇത് ആദ്യമായി നിർമ്മിച്ചത്.
പേർഷ്യ , ചൈന , തായ്ലൻഡ് , ഇന്ത്യ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച വസ്തുക്കളുടെ തെളിവുകൾ കൊണ്ട് ഹോംഗ് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഒരു വലിയ വ്യാപാര തുറമുഖമായിരുന്നെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം
149 ട്രാൻ ഫൂ സ്ട്രീറ്റിലാണ് സ ഹൂം കൾച്ചർ മ്യൂസിയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
1994 ൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ മ്യൂസിയത്തിൽ 200 ഹൌസുകളിലായി സായി ഹൂൺ കൾച്ചർ മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്നുള്ള ശേഖരമാണ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
2000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപത്തെ ഒരു പ്രദേശമായാണ് ഈ മ്യൂസിയം അറിയപ്പെടുന്നത്.
വിയറ്റ്നാമിലെ സ ഹുഹാൻ (Sa Huỳnh )കലകളുടെ അസാധാരണമായ ശേഖരമായിട്ടാണ് ഈ മ്യൂസിയം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
പ്രീഷ്യസ് ഹെറിറ്റേജ് മ്യൂസിയം ,26 ഫാൻ ബോ ചായിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
വിയറ്റ്നാമിലെ ഫ്രഞ്ച് ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ പര്യവേഷകരുടെ കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷത്തിനിടയിൽ റെഹാൻ ശേഖരിച്ച ഫോട്ടോകളും ആർട്ട്ഫോക്റ്റുകളും 250m2 ഡിസ്പ്ലേയിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
അവലംബം പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Hoi An Ancient Town from UNESCO Hoi An World Heritage - Government website with tourist information.
Hội An എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ )
ഹോരഗൊല്ല ദേശീയോദ്യാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Horagolla_National_Park
ശ്രീലങ്കയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രവിശ്യയിലെ നഗരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരേയൊരു ദേശീയോദ്യാനമായ ഹോരഗൊല്ല ദേശീയോദ്യാനം നിറഞ്ഞ ജൈവവൈവിധ്യത്താൽ 1973 സെപ്തംബർ 5 ന് ഈ പ്രദേശത്തെ വന്യജീവിസങ്കേതമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
സിംഹളരുടെ ഇടയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഹോര വൃക്ഷം ( Dipterocarpus zeylanicus ) ഈ പ്രദേശത്ത് ധാരാളം കാണപ്പെടുന്നതിനാലാണ് ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിന് ഈ പേരു ലഭിച്ചത്.
2004ജൂൺ 24 ന് ഹോരഗൊല്ലയെ ദേശീയോദ്യാനങ്ങളുടെ നിലവാരത്തിലേയ്ക്കുയർത്തി.
കൊളംബോയിൽ നിന്നും 40 കിലോമീറ്റർ അകലത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ ദേശീയോദ്യാനം വലൗവയിലെ ബണ്ടാരനായികേ കുടുംബത്തിന്റെ വീടിനടുത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ശ്രീലങ്കയിലെ മഴക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞ താഴ്ന്നപ്രദേശത്താണ് ഈ ദേശീയോദ്യാനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഈ ഉദ്യാനപ്രദേശത്ത് ജൈവമണ്ണ്‌ ആയതിനാൽ വർഷം മുഴുവനും ചൂടിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
ഹോര ( Dipterocarpus zeylanicus ), കേകുന ( Canarium zeylanicum ), ഗോഡപോര ( Dillenia retusa ), ചൂണ്ടപ്പന ( Caryota urens ), നൻഡുവുഡ് ( Pericopsis mooniana ), അറ്റംബ ( Mangifera zeylanica ), അരയാൽ ( Ficus Religiosa ), റുക്കട്ടണ ( Alstonia scholaris ), മുട്ടനാറി ( Acronychia pedunculata ), മില്ല ( Vitex pinnata ), ഇലഞ്ഞി ( Mimusops elengi ), ശീമപ്ലാവ് ( Artocarpus altilis ), വെലങ് ( Pterospermum canescens ) ഇതുകൂടാതെ പരണ്ടവള്ളി ( liana Entada rheedii ) എന്നിവയും ഇവിടത്തെ സസ്യജാലങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.
ഉദ്യാനവനത്തിൽ കുമ്പിൾ ( Gmelina arborea ), പിഹിംബിയ ( Filicium decipiens ), മഹാഗണി , തേക്ക് , കണിക്കൊന്ന എന്നീ വൃക്ഷങ്ങൾ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നു.
മീൻപിടിയൻ പൂച്ച , ശ്രീലങ്കൻ സ്പോട്ടെഡ് ചെവ്രോട്ടെയ്ൻ , ഗോൾഡൻ ജക്കോൾ , ചാമ്പൽ മലയണ്ണാൻ , എന്നീ സസ്തനികളുടെ ആവാസസ്ഥലമാണിത്.
68 പക്ഷിവർഗ്ഗങ്ങൾ ഇവിടെയുള്ളതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ബ്ലാക്ക്-ക്രെസ്റ്റഡ് ബുൾബുൾ, നാട്ടുകുയിൽ, ബാർബെറ്റ്, പരകീറ്റ് എന്നിവ സാധാരണ കാണപ്പെടുന്ന പക്ഷിയാണ്.
ശ്രീലങ്ക ഗ്രേ ഹോൺബിൽ , ശ്രീലങ്ക ഹാങിങ്  പാരറ്റ് , ലയാർഡ്സ് പരകീറ്റ് , കുഞ്ഞൻ പൊന്മാൻ , എന്നിവയും ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അപൂർവ്വയിനങ്ങളായ ക്ലിപ്പർ , ശ്രീലങ്കൻ ബേർഡ് വിങ് , കൃഷ്ണശലഭം എന്നീ ചിത്രശലഭങ്ങളും, ആമകളും  ഇവിടെ കാണാം.
ചിത്രശാല സിറ്റിംഗ് റൂം ഓഫ് മീഡ് (എത്‌ഡെമറ്റ) ഉമാ വലൗവ, പ്രമാണം:റംബുക്കാന, ശ്രീലങ്ക മീദുമ വലൗവ, റംബുക്കാന അവലംബം
ഹോര്യൂ-ജി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/H%C5%8Dry%C5%AB-ji Part of a series on Buddhism in Japan സ്കൂളുകൾ Jōjitsu Hosso Sanron Kegon Ritsu Kusha Tendai Shingon Pure Land Zen Nichiren സ്ഥാപകർ Saichō Kūkai Hōnen Shinran Dōgen Eisai Ingen Nichiren Sacred texts Avataṃsaka Sūtra Lotus Sūtra Prajñāpāramitā Heart Sūtra Infinite Life Sūtra Mahāvairocana Sūtra Vajraśekhara Sūtra ജാപ്പനീസ് ബുദ്ധമതത്തിന്റെ ഗ്ലോസറി ക സ തി
ജപ്പാനിലെ നാര പ്രിഫെക്ചറിലെ ഇകരുഗയിലെ ഒരു കാലത്തെ ശക്തമായ ഏഴ് മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായിരുന്ന ബുദ്ധക്ഷേത്രം ആണ് ഹോര്യൂ-ജി .
ഹോര്യൂ ഗാകുമോഞ്ചി (法隆学問寺),അല്ലെങ്കിൽ ലേർണിംഗ് ടെമ്പിൾ ഓഫ് ദി ഫ്ലറിഷിംഗ് ലാ ഇതിന്റെ പൂർണ്ണനാമം ആണ്.
സമുച്ചയം ഒരു വൈദികപാഠശാല, സന്ന്യാസിമഠം എന്നിവയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന തടികൊണ്ടുള്ള കെട്ടിടമാണിതെന്ന് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പഗോഡ പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ജപ്പാനിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായി ഹോര്യൂ-ജിയുടെ സ്ഥാനം അടിവരയിടുന്നു.
1993-ൽ ഹോക്കി-ജിയുമായി ഹോര്യൂ-ജി ആലേഖനം ചെയ്യുകയും ഇത് ഹോര്യൂ-ജി പ്രദേശത്തെ ബുദ്ധ സ്മാരകങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ യുനെസ്കോയുടെ ലോക പൈതൃക കേന്ദ്രവും ആണ്.
ജാപ്പനീസ് സർക്കാർ അതിന്റെ നിരവധി ഘടനകൾ, ശിൽപങ്ങൾ, കരകൗശല വസ്തുക്കൾ എന്നിവ ദേശീയ നിധികളായി പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നു.
2001-ൽ അതിന്റെ ഷിൻബാഷിറയെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ പഠനത്തിൽ, Tō, യ്ക്കുള്ളിൽ ഏതാണ്ട് താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന മധ്യ തടി നിര കെട്ടിടം മുമ്പ് അനുമാനിച്ചിരുന്നതിലും ഒരു നൂറ്റാണ്ട് പഴക്കമുള്ളതാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
ചരിത്രം Shichidō garan
ഷോട്ടോകു രാജകുമാരനാണ് ഈ ക്ഷേത്രം ആദ്യം നിർമ്മാണത്തിനായി നിയോഗിച്ചത്; അക്കാലത്ത് ഇതിനെ വകകുസദേര എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു.
ഇപ്പോഴും ചിലപ്പോൾ ഈ പേര് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ആദ്യത്തെ ഈ ക്ഷേത്രം 607 ഓടെ പൂർത്തിയായതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
രാജകുമാരന്റെ പിതാവിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ഹോര്യൂ-ജി രോഗശാന്തിയുടെ ബുദ്ധനായ യാകുഷി നൊറോയിക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
1939-ൽ നടത്തിയ ഖനനത്തിലൂടെ, ഷോട്ടോകു രാജകുമാരന്റെ കൊട്ടാരം ഇകരുഗ-നോ-മിയ (斑鳩 宮) സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ഇന്ന് ടു-ഇൻ (東 院) ഇരിക്കുന്ന നിലവിലെ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തിന്റെ കിഴക്കൻ ഭാഗം കൈവശപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
രാജകുമാരന്റെ കൊട്ടാരത്തിന്റെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളും കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും അത് പൂർണ്ണമായും ഇപ്പോഴത്തെ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തിനകത്തായിരുന്നില്ല.
ആധുനിക ചരിത്രകാരന്മാരും പുരാവസ്തു ഗവേഷകരും വകകുസ- ഗാരൻ (若 草 伽藍) എന്ന് നാമകരണം ചെയ്ത ആദ്യകാലത്തെ ക്ഷേത്രം 670-ൽ ഇടിമിന്നലേറ്റ് നിലംപതിച്ചു.
711 ഓടെ പുനർനിർമ്മാണത്തിലൂടെ പണി പൂർത്തിയായതായി കരുതുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ സ്ഥാനത്ത് അല്പം കൂടി പുനഃക്രമീകരിച്ചു.
കാമാകുര കാലഘട്ടത്തിൽ , ജപ്പാനിൽ ഷാറ്റോകു ആരാധന പ്രചാരത്തിലായപ്പോൾ, ഹോര്യൂ-ജി ദീർഘനാളായി മരിച്ചുപോയ രാജകുമാരനെ ആരാധിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പ്രധാന സ്ഥലമായി മാറി.
ഷാറ്റോകു രാജകുമാരന് സമർപ്പിച്ച ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ ഈ സമയത്ത് വർദ്ധിച്ചു.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഹോര്യൂ-ജിയിൽ നടന്ന ഒരു വാർഷിക പരിപാടിയായി രാജകുമാരനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു അനുസ്മരണ ശുശ്രൂഷനടത്തി.
ഷോട്ടോകു രാജകുമാരനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷേത്രത്തിലും മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഇന്നും ഇത് നടക്കുന്നുണ്ട്.
കാമകുര കാലഘട്ടത്തിലും  ആദ്യകാല ഹിയാൻ കാലഘട്ടത്തിലും ഹോര്യൂ-ജിയിൽ പുതിയ കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ വരുത്തി.
കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറൻ സംയുക്തങ്ങളിലുമുള്ള നിരവധി പുതിയ ഹാളുകൾ ബോധിസത്വ കന്നോണിന്റെ അവതാരമായി രാജകുമാരനെ ആരാധിക്കുന്നതിനായി സമർപ്പിച്ചു.
ഏഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ഷാറ്റോകു ആരാധനയുടെ വളർച്ച ജപ്പാനിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമായി ഹോര്യൂ-ജി ഉയരാൻ കാരണമായി.
1800 കളുടെ മധ്യത്തിൽ ടോക്കുഗാവ ഭരണം അവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും ഈ ക്ഷേത്രത്തിന് ഷോഗുനേറ്റിൽ നിന്ന് നിരന്തരം വിപുലമായ ഫണ്ട് ലഭിച്ചിരുന്നു.
എഡോ കാലഘട്ടത്തിലുടനീളം ക്ഷേത്രം വളരുകയും ഹോസെ വിഭാഗവുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്തു.