smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കാതോലിക്കോസിന്റെ കാലശേഷമാണ് മാർ തോമാ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയത്.
മാർ യോഹന്നാന്റെ കാലം മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾക്ക് വളരെ നിർണായകമായിരുന്നു.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ആസ്ഥാനം നിലനിർത്താൻ ശ്രമിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് അവിടെ വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ നേരിട്ടു.
പ്രാദേശിക രാജാവിന്റെ പിന്തുണയോടെ വടക്ക് നിന്നുള്ള മുസ്ലിമുങ്ങൾ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആക്രമിക്കുകയും ക്രൈസ്തവ പള്ളികൾ ആക്രമിച്ച് നശിപ്പിച്ചും വൈദികരെ കൊലപ്പെടുത്തിയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അവിടത്തെ ഭരണകാലം കഠിനമാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതിനേത്തുടർന്ന് നസ്രാണികൾ പ്രാദേശികമായി പോർച്ചുഗീസുകാരുമായി സഖ്യത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
1502ൽ കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മാർ ഏലിയ അഞ്ചാമനെ മാർ തോമാ സന്ദർശിച്ചു.
ഇദ്ദേഹം മലബാറിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഏലിയാ അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യക്കുവേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുത്തു വാഴിച്ച മൂന്നു ബിഷപ്പുമാർ കൂടി
ഇദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
മാർ യാഹ്ബാലാഹാ (1504)
1502ൽ പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കോസ് സ്ഥാനത്ത് ആരോഹിതനായ മാർ ഏലിയാ അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മൂന്ന് ബിഷപ്പുമാരെ നിയമിച്ച് അയച്ചു.
മാർ യാഹ്ബാലാഹാ, മാർ യാക്കോവ്, മാർ ദനഹാ എന്നിവരായിരുന്നു   അവർ.
അവരോടൊപ്പം മാർ തോമായും ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തി.
മലബാറിൽ എത്തിയ ഇവരെ നസ്രാണികൾ വിശുദ്ധ പിതാക്കന്മാർ എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന മാറാബ്ബാന്മാർ എന്ന് വിളിച്ചു.
മാർ യാഹ്ബാലാഹാ ആണ് മെത്രാപ്പോലീത്തയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടത്.
റമ്പാൻ ദാവീദ് അറീഖ എന്നാണ് ഇദ്ദേഹം ഇതിനുമുമ്പ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഇവർ കേരളത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ മാർ യോഹന്നാനെ കണ്ടുമുട്ടിയതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
മാർ യാഹ്ബാലാഹാ, മാർ തോമാ, മാർ യാക്കോവ്, മാർ ദനഹാ എന്നിവർ കാതോലിക്കോസിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് എഴുതി അയച്ച കത്ത് അക്കാലത്തെ കേരളത്തെക്കുറിച്ചും നസ്രാണികളുടെയും വിവരണം നൽകുന്ന സുപ്രധാന രേഖയാണ്.
മാർ യാക്കോവ് ആവൂനാ
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ കേന്ദ്രമാക്കി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ബിഷപ്പാണ് മാർ യാക്കോബ്.
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷൻ ആയിരുന്ന ഏലിയ അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് നിമിച്ച് അയച്ച മെത്രാന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
റമ്പാൻ മസൂദ് എന്നായിരുന്നു ഇതിനുമുമ്പ് ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര്.
പോർച്ചുഗീസ് മിഷണറിമാർ സുറിയാനി നസ്രാണികളുടെ സഭാഭരണത്തിൽ ഇടപെടാൻ തുടങ്ങിയത് ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ കാലത്താണ്.
ചില പോർച്ചുഗീസ് രേഖകളിൽ ആവൂനാ എന്ന പേരിലും ഇദ്ദേഹം വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
1524ലെ മുസ്ലിങ്ങളുടെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആക്രമണത്തിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളും യഹൂദരും കൊല്ലപ്പെടുകയും ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതോടെ പോർച്ചുഗീസുകാരുമായി സഹകരണത്തിൽ കഴിയാൻ ഇദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനായി.
തന്റെ അവസാനകാലത്ത് പോർച്ചുഗീസ് ഫ്രാൻസിസ്കൻ മിഷണറിമാരുടെ ആശ്രിതനായി ആണ് ഇദ്ദേഹം ജീവിച്ചത്.
ഇദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിയമിക്കപ്പെട്ട് അയയ്ക്കപ്പെട്ട മാർ ദെനഹ അതേസമയം ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പോർച്ചുഗീസുകാരെയും മാർ യാക്കോവിന്റെ നയങ്ങളെയും എതിർത്തുകൊണ്ട് നസ്രാണികളുടെ ഇടയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
മുട്ടുച്ചിറ പള്ളിയിലെ ശിലാലിഖിതം.
ഇതിൽ മാർ ആവൂ (യാക്കോവ് ആവൂനാ), മാർ താന (മാർ ദെനഹാ) എന്നീ മെത്രാന്മാർ ചേർന്ന് പള്ളിയിൽ കുരിശ് സ്ഥാപിച്ചത് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മാർ ദെനഹാ
കിഴക്കിന്റെ കാതോലിക്കോസ് മാർ ഏലിയാ അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് അയച്ച മൂന്ന് ബിഷപ്പുമാരിൽ ഏറ്റവും ഇളയ ആളായിരുന്നു മാർ ദെനഹാ.
മെത്രാഭിഷേകത്തിനു മുമ്പ് ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് റമ്പാൻ ഗീവർഗീസ് എന്നായിരുന്നു.
മാർ യാക്കോവ് ആവൂന കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആസ്ഥാനമാക്കിയപ്പോൾ ഇദ്ദേഹം കൊല്ലം പട്ടണം തന്റെ ആസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിച്ചു.
പോർച്ചുഗീസുകാർ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിൽ നടത്തുന്ന ഇടപെടലുകളെയും അവരെ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ ചേർക്കാനുള്ള പരിശ്രമങ്ങളെയും ഇദ്ദേഹം ശക്തമായി പ്രതിരോധിച്ചിരുന്നു.
ഇതുകൊണ്ട് പോർച്ചുഗീസുകാർ തന്നെ തടവിലാക്കുമോ എന്ന ഭയം ഇദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ ഈ ആശങ്ക യാഥാർത്ഥ്യമാവുകയും പോർച്ചുഗീസുകാർ അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടി ഗോവയിൽ തടങ്കലിൽ ആക്കുകയും ചെയ്തു.
കുറച്ചു കാലം മാർ ദെനഹാ ഗോവയിൽ തടവിൽ കഴിഞ്ഞു.
അതിനുശേഷം അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് മലബാറിൽ എത്തി.
കൊല്ലത്തും കൊടുങ്ങല്ലൂരും പോർച്ചുഗീസുകാർ സ്വാധീനമുറപ്പിച്ചതാനാൽ നസ്രാണികൾ അധികമുള്ള ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ഇദ്ദേഹം താമസം മാറ്റി.
യാക്കോവ് ആവൂന പോർച്ചുഗീസുകാരുമായി സൗഹാർദ്ദത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നത് ഇദ്ദേഹം എതിർത്തു.
ഇത് രണ്ട് മെത്രാന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഭിന്നതയിലേക്ക് നയിച്ചു.
കുറെയധികം കാലം കടമറ്റം പള്ളി കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഇദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
അവിടെ വലിയ ജനകീയ പിന്തുണ ആർജ്ജിച്ച അദ്ദേഹം ചില വൈദികരെയും മറ്റും പേർഷ്യൻ വൈദ്യം, മന്ത്രവാദം, ഭൂതോച്ചാടനം എന്നിവ അഭ്യസിപ്പിച്ചിരുന്നു.
മാർ ദെനഹായുടെ മരണാനന്തരം കടമറ്റം പള്ളിയിൽ ഭൗതികദേഹം കബറടക്കപ്പെട്ടു.
കടമറ്റം പള്ളിയുടെ മദ്ബഹയ്ക്ക് സമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മാർ ദെനഹയുടെ കല്ലറ.
പ്രാദേശിക ക്രൈസ്തവരുടെ ഇടയിൽ ഇത് കടമറ്റത്ത് കത്തനാരുടേതാണെന്നും മാർത്തോമാ ഒൻപതാമന്റേതാണെന്നും രണ്ട് വാദങ്ങളുണ്ട് മാർ യൗസേപ്പ് സൂലാഖ
കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ നിന്ന് കേരളത്തിൽ എത്തിയ ആദ്യ മെത്രാപ്പോലീത്തയാണ് മാർ യൗസേപ്പ്.
1552ൽ സഭയുടെ സ്ഥാപക പാത്രിയർക്കീസ് ആയിത്തീർന്ന ശിമയോൻ എട്ടാമൻ യോഹന്നാൻ സൂലാഖയുടെ സഹോദരനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
1555നുശേഷം പാത്രിയർക്കീസ് അബ്ദീശോ നാലാമനാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് നിയമിച്ച് അയച്ചത്.
പാത്രിയർക്കീസിന്റെ പ്രതിനിധിയായി മാർ ഏലിയ എന്ന മറ്റൊരു മെത്രാപ്പോലീത്തയോടും രണ്ട് ലത്തീൻ കത്തോലിക്കാ ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസികളോടും ഒപ്പമാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ അയച്ചത്.
എന്നാൽ ഇന്ത്യയിലെത്തിയ യൗസേപ്പിനെയും സഹചാരികളെയും പോർട്ടുഗീസ് മിഷനറിമാർ തടഞ്ഞു.
ഇന്ത്യയിലെ മുഴുവൻ ക്രിസ്ത്യാനികളും പോർട്ടുഗീസ് രാജാവ് നിയമിക്കുന്ന ഗോവാ മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ അധികാരത്തിൻ കീഴിൽ ആണ് എന്നാണ് മിഷനറിമാർ അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നത്.
സുറിയാനി മെത്രാന്മാർ തങ്ങളുടെ നിയമപരമായ അധികാരമേഖലയിൽ അതിക്രമിച്ചുകയറാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന് അവർ വാദിച്ചു.
അവർ യൗസേപ്പിനെയും മറ്റ് മൂന്നുപേരെയും ഗോവയിൽവച്ച് പിടികൂടി തടവിലാക്കി.
മാർ അബ്രാഹം എന്ന സ്വതന്ത്ര പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ മലബാറിലെ ഇടപെടലുകൾ തടയാൻ പോർട്ടുഗീസുകാർ മാർ യൗസേപ്പിനെ മലബാറിലേക്ക് അയക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അങ്ങനെ തടങ്കലിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട് മാർ യൗസേപ്പും മാർ ഏലിയായും മലബാറിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
മലബാറിലെ സുറിയാനി പള്ളികളിലെ സന്ദർശനത്തിന് ശേഷം പാത്രിയർക്കീസിനുള്ള നസ്രാണികളുടെ സമ്മാനങ്ങളുമായി മാർ ഏലിയാ അസ്സീറിയയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോവുകയും പാത്രിയർക്കീസിനെ കണ്ട് വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അധികം വൈകാതെ മാർ അബ്രാഹം തടവിലാക്കപ്പെട്ടു.
കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെ മിഷനറിമാർ അസ്സീറിയയിലേക്ക് മടക്കിയയച്ചു.
അതേസമയം മാർ യൗസേപ്പിന്റെമേൽ നെസ്തോറിയൻ പാഷണ്ഡത ആരോപിച്ച് ഇദ്ദേഹത്തെ ഗോവയിലെ മതവിചാരണക്കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കി.
അവിടെ നിന്നും ലിസ്ബണിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ട ഇദ്ദേഹത്തിന് പോൾ നാലാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ അനുകൂലമായ ഒരു കത്ത് ലഭിച്ചു.
ഇതനുസരിച്ച് 1564ഓടെ മാർ യൗസേപ്പ് മലബാറിൽ മടങ്ങിയെത്തി.
മലബാറിൽ സഭാഭരണം ഏറ്റെടുത്ത മാർ യൗസേപ്പ് പള്ളികൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ആരാധനാകർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു.
മിഷനറിമാരുടെ സമ്മർദ്ധത്തേടുർന്ന് മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ആരാധനാക്രമത്തിൽ റോമൻ വൽക്കരണങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ കാലത്താണ്.
എന്നിരുന്നാലും സുറിയാനി ഭാഷ അഭ്യസിക്കാതെ ലത്തീൻ മിഷണറിമാരുടെ സെമിനാരികളിൽ പഠിച്ചിറങ്ങുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളെ വൈദികരായി നിയമിക്കാൻ ഇദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
പോൾ നാലാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ കാലശേഷം മിഷനറിമാർ യൗസേപ്പിന്റെമേൽ നെസ്തോറിയൻ പാഷണ്ഡത വീണ്ടും ആരോപിച്ചു തുടങ്ങുകയും 1567ഓടെ ഇദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും തടവിലാക്കുകയും ചെയ്തു.
ലിസ്ബണിലേക്കും റോമിലേക്കും അയയ്ക്കപ്പെട്ട ഇദ്ദേഹം റോമിലെ അന്തിമ വിചാരണയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി നിരപരാധനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഇതിനിടയിൽ 1569ൽ റോമിൽ വെച്ച് ഇദ്ദേഹം മരണപ്പെട്ടു.
ഇദ്ദേഹത്തെ റോമിൽത്തന്നെ കബറടക്കി.
വടക്കൻ പറവൂർ മാർ തോമാ ചെറിയപള്ളിയിലെ ശിലാലിഖിതം.
മാർ യൗസേപ്പ് സുലാഖ സ്ഥാപിച്ച പള്ളികളിൽ ഒന്നാണിത് മാർ അബ്രാഹം കടുത്തുരുത്തി വലിയപള്ളിയിലെ ശിലാലിഖിതം.
മാർ അബ്രാഹം മെത്രാപ്പോലീത്ത പള്ളിയുടെ തറക്കല്ലിട്ടത് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു മാർ ശിമയോൻ (1567) മുട്ടുച്ചിറ പള്ളിയിലെ ശിലാലിഖിതം.
ഇതിൽ മാർ ശിമയോനും യാക്കോവ് കത്തനാരും ചേർന്ന് പള്ളിയിൽ ചില നവീകരണങ്ങൾ നടത്തിയത് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ട് ആദായിലെ മാർ ശിമയോൻ (1701) മാർ ഗബ്രിയേൽ (1705) മാർ അബ്രഹാം പണ്ടാരിക്കൽ മാർ തോമാ റോക്കോസ് മാർ ഏലിയാ മേലൂസ് മാർ ഔദീശോ തൊണ്ടനാട്ട് മാർ അബിമലേക്ക് തിമോത്തിയോസ് മാർ തോമാ ധർമ്മോ അവലംബം ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ Silverberg, Robert (1972).
The Realm of Prester John.
Retrieved 2023-04-27 – via Internet Archive.
↑ Raulin, op. cit.
, pp. 435-436.
Counto.
Asia Lisbonne, 1788, Dec. XII, p. 288 ↑ Halsall, Paul (1997).
Otto of Freising: The Legend of Prester John.
Internet Medieval Sourcebook.
↑ ↑ Wilmshurst (2000) , പുറം.
343, 391.
1 2 ↑ Mingana (1926) , പുറം.
435–514.
↑ ↑ ↑ ↑ Perczel (2018) , പുറം.
675-678.
↑ Mingana (1926) , പുറം.
469, 470.
↑ 1 2 ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ Perczel (2018) , പുറം.
680–682.
↑ ↑ ↑ Perczel (2018) , പുറം.
↑ {{ cite web }} : soft hyphen character in | title= at position 1 ( help ) ↑ ↑ Wilmshurst (2000) , പുറം.
86, 87, 115, 349, 350.
↑ Wilmshurst (2000) , പുറം.
50, 56.
അഖിലേന്ത്യാ ജനാധിപത്യ മഹിളാ അസോസിയേഷൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/AIDWA ഇന്ത്യയിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം
ആൾ ഇന്ത്യാ ഡെമോക്രാറ്റിക് വിമൻസ് അസ്സോസിയേഷൻ അഥവാ ഏ.
ഐ.ഡി.ഡബ്ല്യൂ.
എ ഭാരതത്തിലെ ഒരു ഇടതുപക്ഷ വനിതാ സം‌ഘടനയാണ്‌.
ജനാധിപത്യം , സമത്വം , സ്ത്രീവിമോചനം എന്നിവയാണ്‌ 1981-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഏ.
എ അതിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത്.
സ്ത്രീസമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനായി രാജ്യവ്യാപകമായി സ്ത്രീകളെ സം‌ഘടിതരാക്കുക, സ്ത്രീപുരുഷ വിവേചനം ഇല്ലാതാക്കുക, ജനാധിപത്യം , തുല്യ അവകാശങ്ങൾ, വിമോചനം എന്നിവയ്ക്കു വേണ്ടി പോരാടുക എന്നിവയൊക്കെയാണ്‌ ഏ.
എ ഭരണഘടന മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന പ്രധാന സ്ത്രീപക്ഷ ആശയങ്ങൾ.
ഇന്ന് 22 സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ശാഖകളുള്ള എ.ഐ.ഡി.ഡബ്ലിയു.
എ-ക്കു 9 ദശലക്ഷത്തിലധികം അംഗങ്ങക്കളുണ്ട്.
1981 മാർച്ച് മാസം പത്തുമുതൽ പതിനാറ് വരെ ചെന്നൈ നഗരത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ 16 മഹിളാ സംഘടനയിലെ പ്രതിനിധികൾ പങ്കെടുത്ത സമ്മേളനത്തിൽ വച്ചാണ്‌ ഏ.
എ എന്ന സംഘടന രൂപീകൃതമായത്.
വെള്ള പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചുവന്ന വരകൾ അതിർത്തി തീർക്കുന്നതാണ്‌ ഏ.
എ-യുടെ ഔദ്യോഗിക പതാക.
വീതിയുടെ ഒന്നര ഇരട്ടി നീളമുള്ള പതാകയുടെ വലതുവശം ചേർന്നു മുകളിലായി അഞ്ചിതളുള്ള ഒരു ചുവന്ന നക്ഷത്രം, മധ്യത്തിൽ മുഷ്ടി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വനിതയുടെ ചിത്രം, ചിത്രത്തിനു താഴെയായി "ജനാധിപത്യം സമത്വം സ്ത്രീവിമോചനം" എന്നതിന്റെ ആംഗലേയം അതായത് DEMOCRACY, EQUALITY, EMANCIPATION OF WOMEN എന്നിവ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
മലയാളത്തിൽ സ്ത്രീശബ്ദം , ഹിന്ദിയിൽ സാമ്യാ , ആംഗലേയത്തിൽ വിമൻസ് ഇക്വാളിറ്റി എന്നിവ  ഏ.
എ-യുടെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളാണ്.
എ  യ്ക്ക് നാലുഘടകങ്ങളാണ് ഉള്ളത്.
അഖിലേന്ത്യ സമ്മേളനം
മൂന്നു വർഷത്തിലൊരിക്കലാണ് ഏ.
എ-യുടെ ദേശീയ സമ്മേളനം നടക്കുക.
ഈ സമ്മേളനത്തിൽ വച്ചാണ്‌ ദേശീയ പ്രസിഡന്റ്, ജനറൽ സെക്രട്ടറി, കേന്ദ്ര എക്സിക്ക്യൂട്ടീവ് കമ്മിറ്റി എന്നീ കാര്യനിർവാഹകരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
രണ്ടു സമ്മേളനങ്ങൾക്കിടയിലെ സംഘടനയുടെ പരിപാടികൾ തീരുമാനിക്കുന്നതും ഒപ്പം ഏ.
എ യുടെ ഭരണഘടന തയ്യാറാക്കാനും, ഭേദഗതി വരുത്താനും സമ്മേളനത്തിനധികാരമുണ്ടായിരിക്കും.
കേന്ദ്ര എക്സിക്യുട്ടീവ് കമ്മിറ്റി
രണ്ട് സമ്മേളനങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള കാലമായിരിക്കും കേന്ദ്ര എക്സിക്യുട്ടീവിന്റെ കാലാവധി.
സമ്മേളന തീരുമാനങ്ങൾ അത് നടപ്പാക്കണം.
ഒരു പ്രസിഡന്റ്, ചുരുങ്ങിയത് മൂന്ന് വൈസ് പ്രസിഡണ്ടുമാർ, ഒരു ജനറൽ സെക്രട്ടറി, ചുരുങ്ങിയത് അഞ്ച് സെക്രട്ടറിമർ, ഒരു ട്രഷറർ എന്നിങ്ങനെയാണ് കമ്മിറ്റി ഭാരവാഹികൾ.
സി (Central Executive Committee)  കൊല്ലത്തിൽ ചുരുങ്ങിയത് മൂന്നു തവണ യോഗം ചേരണം.
സാധരണ യോഗത്തിൽ കോറം അംഗങ്ങളുടെ മൂന്നിൽ ഒന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ചു കൂടുന്ന യോഗങ്ങളിൽ അതു പകുതിയും ആയിരിക്കും.
അഖിലേന്ത്യ സമ്മേളനം സി.ഇ.
സി ആണ് വിളിച്ചുകൂട്ടുക.
കേന്ദ്ര സെക്രട്ടറിയേറ്റ്
സി യുടെ ഔദ്യോഗിക ഭാരവാഹികളും സി.ഇ.
സി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന അംഗങ്ങളും ചേർന്നതാണ് സെക്രട്ടറിയേറ്റ്.
സി യുടെ രണ്ടുയോഗങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള കാലത്ത് സി.ഇ.
സി യുടെ എല്ലാ ജോലികളും സെക്രട്ടറിയേറ്റ് നിർവഹിക്കുന്നതാണ്.
സെക്രട്ടറിയേറ്റ് ചുരുങ്ങിയത് രണ്ടു മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ യോഗം ചേരണം.
സെക്രട്ടറിയേറ്റ് കേന്ദ്ര ഒഫീസ് നടത്തുകയും കണക്കു സൂക്ഷിക്കുകയും റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കി സി.ഇ.
സി സമ്മേളനത്തിന് മുൻപാകെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതും ഇതിന്റെ ചുമതലയാണ്.
ശാഖകൾ, അഫിലിയേറ്റുകൾ
എ.ഐ.ഡി.ഡബ്ല്യു.എ യ്ക്ക് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കേന്ദ്ര ഭരണപ്രദേശങ്ങളിലും ശാഖകൾ ഉണ്ടായിരിക്കും.
കൂടാതെ എ.ഐ.ഡി.ഡബ്ല്യു.എ യുടെ ഉദ്ദേശ ലക്ഷ്യങ്ങളും പരിപാടിയും ഭരണഘടനയും അംഗീകരിക്കുന്ന അഖിലേന്ത്യാ തലത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും സംസ്ഥാനത്തൊ കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലോ ഉള്ള മഹിളാ സംഘടനകൾക്ക് എ.ഐ.ഡി.ഡബ്ല്യു.എ ക്ക് അഫിലിയേഷൻ നൽകാവുന്നതാണ്.
2007 നവംബർ ആദ്യവാരം കൊൽക്കത്തയിൽ നടന്ന എട്ടാമത് ദേശീയ സമ്മേളനത്തിൽ സുഭാഷിണി അലി പ്രസിഡന്റായും ശ്യാമലി ഗുപ്ത വർക്കിങ് പ്രസിഡന്റായും സുധ സുന്ദരരാമൻ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ടി.എൻ.സീമയാണ്‌ ഏ.
എ കേരള ഘടകത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റ്.
സി.പി.ഐ(എം)-ന്റെ പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ അംഗവും പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ നിന്നുള്ള രാജ്യസഭാംഗവുമായ വൃന്ദ കാരാട്ട് 1993 മുതൽ 2004 വരെ സംഘടനയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ ദേശീയ ഉപാദ്ധ്യക്ഷയായി പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നു.
അവലംബം ↑ http://www.flonnet.com/fl2423/stories/20071207509110200.htm പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ All India Democratic Women's Association എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
അഖിലേന്ത്യാ വിപ്ലവ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടന ഈ  ലേഖനം വിക്കിപീഡിയ ശൈലി അനുസരിച്ച് വിക്കിവൽക്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട് .
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്-ലെനിനിസ്റ്റ്) റെഡ് സ്റ്റാറിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനമായ അഖിലേന്ത്യ വിപ്ലവ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടന (എ.ഐ.ആർ.എസ്.ഓ) 2010 മെയ്യി മാസത്തിലാണ് രൂപീകൃതമാകുന്നത്.
ഡെൽഹി കേന്ദ്ര ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടനക്ക് കേരളം, ഡെൽഹി, ഹരിയാന, കർണാടകം, ആന്ദ്രപ്രദേശ്‌, ഉത്തർപ്രദേശ്‌, മധ്യപ്രദേശ്‌, മഹാരാഷ്ട്ര, തമിഴ്നാട് , ചതിസ്ഗട്ട്, പശ്ചിമ ബംഗാൾ , ഒഡിഷ, ബീഹാർ, ഗോവ, ത്രിപുര, ജഹാർഘന്ദ് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റികളും മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ കോ- ഓർടിനേഷനുകളും നിലവിലുണ്ട്.
ദേശീയ ഘടകം
നിലവിൽ വിവെക് പ്രസിഡന്റയും സഞയ് സെൻ ജനറൽ സെക്രടറിയുമായ ദേശീയ സമിതി പ്രവർതികുന്നു.
അഖിലേന്ത്യാ മുസ്‌ലിം വ്യക്തിനിയമ ബോർഡ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/All_India_Muslim_Personal_Law_Board
മുസ്‌ലിം വ്യക്തിനിയമസംരക്ഷണത്തിനായി 1973-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു സംഘടനയാണ് അഖിലേന്ത്യാ മുസ്‌ലിം വ്യക്തിനിയമ ബോർഡ് അഥവാ AIMPLB .
മതാചാരപ്രകാരം വ്യക്തിജീവിതം നയിക്കാൻ ഭരണഘടന നൽകുന്ന അവകാശം ഏകസിവിൽകോഡ് , വ്യക്തിനിയമപരിഷ്കാരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഭാഗമായി ഹനിക്കാൻ ശ്രമം നടന്നപ്പോഴാണ് ഈ സംഘടന രൂപം കൊണ്ടത് .
വിവിധവിഷയങ്ങളിൽ മുസ്‌ലിം സമുദായത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ജനസംഖ്യാനുസൃതമായി സുന്നികൾക്ക് ഭൂരിപക്ഷമുള്ള ബോർഡിൽ ശീഈ വിഭാഗങ്ങൾക്കും പ്രാതിനിധ്യമുണ്ട് .
ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങൾ
സംഘടനയുടെ വെബ്സൈറ്റ് പ്രകാരം: ഇന്ത്യൻ ശരീഅത്ത് നിയമം സംരക്ഷിക്കാനും വ്യക്തിനിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിനും ആവശ്യമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുക, നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ സമാന്തരമായോ വ്യക്തിനിയമങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന നിയമനിർമ്മാണങ്ങളിൽ നിന്ന് മുസ്‌ലിം വ്യക്തിനിയമത്തെ ഒഴിവാക്കാൻ മുൻകരുതലെടുക്കുക.
മുസ്‌ലിം വ്യക്തിനിയമത്തെയും അതിന്റെ അനുശാസനങ്ങളെയും കുറിച്ച് മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിൽ അവബോധമുണ്ടാക്കുക.
നിയമവിദഗ്ദ്ധരും മതപണ്ഡിതരും ഉൾപ്പെടുന്ന സ്റ്റാന്റിങ് കമ്മറ്റി ഗവണ്മെന്റിന്റെയും മറ്റും നിയമങ്ങളെയും കുറിച്ചും അവയുടെ സ്വാധീനത്തെയും പറ്റി പഠനം നടത്തുന്നു.
ഇസ്‌ലാമിലെ വിവിധ ചിന്താസരണികളെ പൊതുവിഷയങ്ങളിൽ ഏകോപിപ്പിക്കുന്നു.
നിലവിലുള്ള മുഹമ്മദൻ നിയമത്തിന് ഖുർആനും പ്രവാചകചര്യയും അനുസരിച്ചുള്ള മാറ്റങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുക.
ഇതും കാണുക ശരീഅത്ത് All India Muslim Women's Personal Law Board അവലംബം External links All India Muslim Personal Law Board
അഖിലേന്ത്യയുടെ അർക്കദിയാക്കോൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Archdeacon
ഇന്ത്യയിലെ കിഴക്കിന്റെ സഭയിലെ പുരോഹിതശ്രേണിയിൽ വൈദികരുടെ ഗണത്തിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന അധികാരം കൈയ്യാളിയിരുന്ന അധികാരസ്ഥാനമായിരുന്നു അഖിലേന്ത്യയുടെ അർക്കദ്യാക്കോൻ ( ഇംഗ്ലീഷ് : Archdeacon of All India ).
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ ഇന്ത്യാ മെത്രാസനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി സമുദായത്തിൽ പരമ്പരാഗത നേതൃത്വം വഹിച്ച വ്യക്തികൾക്ക് അർക്കദ്യാക്കോൻ സ്ഥാനമാണ് നൽകിയിരുന്നത്.
ഇന്ത്യ മുഴുവന്റേയും അർക്കദ്യാക്കോൻ എന്ന് പദവി അറിയപ്പെട്ടു.
ജാതിക്കു തലവൻ , ജാതിക്കു കർത്തവ്യൻ എന്നീ പേരുകളിലും ഈ പദവി വഹിക്കുന്ന ആൾ ആറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ബാബിലോണിലെ കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ കാസോലിക്കാ-പാത്രിയാർക്കീസ് നിയോഗിച്ച് അയച്ചിരുന്ന മെത്രാന്മാർ ഔപചാരിക ആത്മീയാധികാരികളായി സുറിയാനി സഭയെ ഭരിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, അർക്കാദ്യോക്കോൻ അവർക്കിടയിൽ ഏറെ അധികാരവും സ്വാധീനവുമുള്ള സമുദായ നേതാവ് ആയിരുന്നു.
പള്ളിപ്രതി പുരുഷന്മാരുടെ യോഗമാണ് അർക്കദ്യാക്കൊനെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്.
ഈ പദവി സാധാരണ വഹിച്ചിരുന്നത്, തോമാശ്ലീഹായുടെ കാലത്തോളം ചെന്നെത്തുന്ന ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെട്ട പകലോമറ്റം മുഖ്യ കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള പുരുഷന്മാർ ആയിരുന്നു.
അവർ മിക്കവാറും പുരോഹിതന്മാർ ആയിരുന്നു.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവിനു ശേഷം അർക്കദ്യാക്കൊൻ പദവിയിലിരുന്ന വ്യക്തികളെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.
പോർച്ചുഗീസ് ആധിപത്യത്തിൻ കീഴിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പാശ്ചാത്യ മാതൃകയിലുള്ള സഭാ നേതൃത്ഘടന കേരളത്തിൽ നിലവിൽ വന്നതോടെ, അർക്കദ്യാക്കോൻ പദവിയുടെ അധികാരങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി ഇല്ലാതായി അത് താരതമ്യേന അപ്രസക്തമായി.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, പാശ്ചാത്യ വൈദിക നേതൃത്വത്തിനെതിരെ കേരള സഭ നടത്തിയ കൂട്ടപ്രതിക്ഷേധമായ കൂനൻ കുരിശുസത്യത്തെ തുടർന്ന്, സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ ഒരു വിഭാഗം അന്നത്തെ അർക്കദ്യാക്കോനെ അവരുടെ മെത്രാനായി തെരഞ്ഞെടുത്തു.
പശ്ചാത്തലം അർക്കദ്യാക്കോൻ സ്മാരക പ്രവേശകവാടം
കൽദായസഭയിൽ നിന്നുള്ള പൗരസ്ത്യ മെത്രാന്മാരുടെ കാലത്ത്, സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സഭാഭരണ വ്യവസ്ഥ ഇതര സഭകളുടേതിൽ നിന്ന് ഏറെ ഭിന്നമായിരുന്നു.
വിദേശികളായ ഈ മെത്രാന്മാരെ നസ്രാണികൾ ഏറെ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു.
എങ്കിലും, സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ ഏറെ ഇടപെടാതിരുന്ന മെത്രാന്മാർ ബഹുമാന്യരായ വിദൂര വ്യക്തിത്വങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
ബാബിലോണിയരായ ആ വൈദികമേലക്ഷ്യന്മാർക്ക് മലയാള ഭാഷയിലും നാട്ടു നടപ്പുകളിലും അങ്ങേയറ്റം വന്നാൽ പ്രാഥമിക ജ്ഞാനം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്നതും, ഭരണാധികാരികൾ എന്ന നിലയിൽ കാര്യക്ഷമതയുള്ളവരായിരിക്കാൻ അവരെ അപ്രാപ്തരാക്കി.
അതിനാൽ സഭയുടെ ദൈനം ദിന ഭരണത്തിന്റേയും, ഹൈന്ദവ , ഇസ്ലാമിക , യഹൂദ പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ പെട്ട ഒട്ടേറെ പേരുമായുള്ള സഭാ സമൂഹത്തിന്റെ അയൽ ബന്ധങ്ങളുടേയും ചുമതല അർക്കദ്യാക്കോന് ആയിരുന്നു.
ഔപചാരികമായ സിവിൽ അധികാരങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കിലും നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ വികസിച്ചു നിലനിന്നു പോന്ന പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ബലം അർക്കദ്യാക്കോൻ സ്ഥാനത്തിന് മാന്യതയും പ്രതാപവും നൽകി.
നസ്രാണി യുവാക്കളുടെ ഒരു അംഗരക്ഷക സേന അവരെ സംരക്ഷിച്ചു.
മെനസിസ് മെത്രാപ്പോലീത്തയുമായുള്ള ആദ്യത്തെ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് കൊച്ചിയിലേക്കു പോയ അന്നത്തെ അർക്കാദ്യാക്കോൻ ഗീവർഗീസിനെ സായുധരായ മൂവ്വായിരം യോദ്ധാക്കളും രണ്ടു പണിക്കർമാരും അനുഗമിച്ചിരുന്നതായും ചർച്ച നടക്കുമ്പോൾ പണിക്കർമാർ ഇരുവരും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച വാളുകളുമായി കാവൽ നിന്നിരുന്നതായും, മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ വക്താവായി ഉദയമ്പേരൂർ സൂനഹദോസിന്റെ കഥ എഴുതിയ പോർത്തുഗീസ് പാതിരി അന്തോണിയോ ഗുവായ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സംഘർഷം വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ ഗീവർഗീസ് അർക്കദിയാക്കോന്റെ ഒരു ആധുനിക ശില്പം
അർക്കദ്യാക്കോൻ പദവിയുടെ പ്രാധാന്യവും അതിനെ പ്രസക്തമാക്കുന്ന ചരിത്ര-സാമൂഹ്യ സാഹചര്യങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണതയും മനസ്സിലാക്കാൻ പോർത്തുഗീസുകാർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
അർക്കദ്യാക്കോന്റെ അധികാരവും പ്രാമുഖ്യവും അംഗീകരിക്കാൻ അവർ മടിച്ചത്, അവരും പ്രാദേശിക സഭയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
സുറിയാനിസഭയെ പാശ്ചാത്യ മേൽക്കൊയ്മയിലാക്കാൻ 16-ആം നൂറ്റാണ്ടിനൊടുവിൽ പോർത്തുഗീസുകാർ നടത്തിയ ശ്രമത്തെ ചെറുക്കാൻ അന്നത്തെ അർക്കാദ്യാക്കോൻ ഗീവർഗീസ് ശ്രമിച്ചു.
സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ അവസാനത്തെ കൽദായ മെത്രാൻ മാർ അബ്രാഹാം, തന്റെ പിൻഗാമിയായി ഗീവർഗീസ് അർക്കദ്യാക്കോനെ വാഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പോർത്തുഗീസുകാരുടെ ഇടപെടൽ മൂലം ആ പദ്ധതി നടപ്പായില്ല.
മാർ അബ്രാഹമിന്റെ മരണ ശേഷം സുറിയാനി സഭയെ പാശ്ചാത്യ മാതൃകയിൽ പുനർസൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച 1599-ലെ ഉദയമ്പേരൂർ സൂനഹദോസിന്റെ തീരുമാനങ്ങളോട്, ഗത്യന്തരം ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ അർക്കദ്യാക്കോനു വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു.
സൂനഹദോസിനു ശേഷം സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മെത്രാനായ ഫ്രാൻസിസ് റോസിനും ഗീവർഗീസ് അർക്കാദ്യാക്കോനുമായി നല്ല ബന്ധം അല്ലായിരുന്നു.
അർക്കദ്യാക്കോനോട് കൂടുതൽ സൗഹൃദം കാട്ടാൻ ഉപദേശിച്ചവർക്ക് റോസ് കൊടുത്ത മറുപടി, തനിക്ക് അയാളെ 29 വർഷം മുൻപ് കേരളത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ മുതൽ അറിയാമെന്നും, മര്യാദയുടെ ഭാഷ അയാളോടു ഫലിക്കുകയില്ല എന്നുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ ഗോവ സന്ദർശിക്കാൻ പോയ റോസ്, തന്റെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ രൂപതയുടെ ചുമതലക്കാരനായ വികാരി ജനറാളായി നിയമിച്ചത് അർക്കദ്യാക്കോനു പകരം വൈപ്പിക്കോട്ട സെമിനാരിയുടെ തലവനെ ആയിരുന്നു.
ഇതു തന്നെ അപമാനിക്കുന്നതിനു തുല്യമായി കരുതിയ അർക്കാദ്യാക്കോൻ, റോസിനെ ധിക്കരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അർക്കദ്യാക്കോന് റോസ് സഭാഭ്രഷ്ട് കല്പിക്കുക പോലും ചെയ്തു.
അതു പിന്നീട് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു.
ഫ്രാൻസിസ് റോസിനെ പിന്തുടർന്നു വന്ന പാശ്ചാത്യ മെത്രാന്മാരും അർക്കദ്യാക്കോന്മാരുമായി ഏറ്റുമുട്ടി.
ഉദയമ്പേരൂർ സൂനഹദോസിനു ശേഷം അരനൂറ്റാണ്ടു കാലം തുടർന്ന ഈ സംഘർഷമാണ് ഒടുവിൽ കൂനൻ കുരിശുസത്യത്തിൽ കലാശിച്ചത്.
മട്ടാഞ്ചേരിയിൽ നടന്ന ആ പ്രതിജ്ഞയ്ക്കുശേഷം സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം അവരുടെ പുതിയ വൈദികമേലദ്ധ്യക്ഷനായി "മാർതോമ്മാ ഒന്നാമൻ" എന്ന പേരിൽ തെരഞ്ഞെടുത്തത്, അന്ന് സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ നേതാവായിരുന്ന പറമ്പിൽ തോമ്മാ അർക്കദ്യാക്കോനെ ആയിരുന്നു.
തുടർന്ന് നസ്രാണി സമുദായം പുത്തങ്കൂർ - പഴയകൂർ എന്നീ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി പിളരുകയും ഇരുപക്ഷത്തും അവരവരുടെ നേതൃത്വങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു.
പുത്തങ്കൂർ വിഭാഗത്തിൽ അർക്കദിയാക്കോൻ സ്ഥാനം മാർത്തോമാ മെത്രാൻ പദവിക്ക് വഴിമാറിയെങ്കിലും പഴയകൂർ വിഭാഗത്തിൽ മെത്രാൻ - അർക്കദിയാക്കോൻ വ്യതിരിക്തത ഒരു ദശാബ്ദം കാലം കൂടി തുടർന്നു.
പറമ്പിൽ ചാണ്ടി മെത്രാന്റെ കീഴിൽ 1678ൽ അർക്കദിയാക്കോൻ ആയ പകലോമറ്റം മത്തായി ആണ് കേരളത്തിലെ അവസാന അർക്കദിയാക്കോൻ സ്ഥാനി.
൧ "ആധുനിക അമേരിക്കയിലെ റെഡ് ഇന്ത്യൻ ഗോത്രത്തലവന്മാരെപ്പോലെ, വെള്ളക്കാരന്റെ തള്ളിക്കയറ്റത്തിൽ സ്വജനതയെ രക്ഷിക്കാനാവാതെ കണ്ണുനീരോടെ കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്ന നിർഭാഗ്യവാനായിരുന്നു ഗീവർഗീസ് അർക്കാദ്യാക്കോൻ" എന്നു സ്കറിയ സക്കറിയ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
(പുറം 39) അവലംബം ↑ ↑ സ്കറിയ സക്കറിയ, ഉപോദ്ഘാതം, ഉദയമ്പേരൂർ സൂനഹദോസിന്റെ കാനോനകൾ, ഓശാന പ്രസിദ്ധീകരണം (പുറങ്ങൾ 32-33) ↑ സ്റ്റീഫൻ നീൽ, എ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റി ഇൻ ഇന്ത്യ, ഫ്രം ദ ബിഗിനിങ്ങ് ടിൽ 1707)(പുറം 206) ↑ സ്കറിയ സക്കറിയ (പുറങ്ങൾ 42-43) ↑ സ്റ്റീഫൻ നീൽ (പുറം 312-13) ↑ കേരളത്തിലെ കത്തോലിക്കാ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളുകളിലെ ഉപയോഗത്തിനായി 1966-ൽ പാലായിലെ സെന്റ് തോമസ് പ്രെസിൽ അച്ചടിച്ച "തിരുസഭാചരിത്രസംഗ്രഹം" (പുറം 95) ↑
അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/All_India_Services
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ 312-ം വകുപ്പു പ്രകാരം രൂപീകരിച്ച ഇന്ത്യൻ അഡ്‌മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ് (ഐ.എ.എസ്), ഇന്ത്യൻ പൊലിസ് സർവീസ് (ഐ.പി.എസ്), ഇന്ത്യൻ ഫോറസ്റ്റ് സർവീസ് (ഐ.എഫ്.ടി.എസ്) എന്നിവയാണ് അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകൾ .
കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാറുകളിൽ ഉന്നത സിവിൽ ഉദ്യോഗങ്ങളിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത് ഈ സർവീസുകളിലെ അംഗങ്ങളാണ്.
യൂണിയൻ പബ്ളിക് സർവീസ് കമ്മീഷൻ
യൂണിയൻ പബ്ളിക് സർവീസ് കമ്മീഷൻ (UPSC) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഇവരെ നിയമിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രപതിയാണ്.
വിവിധ സംസ്ഥാന കേഡറു(cadre)കളിലേയ്ക്കാണ് നിയമനം.
കേന്ദ്രത്തിന് സ്വന്തമായ ഒരു കേഡറില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇവരെ ആവശ്യാനുസരണം സംസ്ഥാനങ്ങളിൽനിന്ന് നിശ്ചിതകാലയളവിൽ ഡപ്യൂട്ടേഷനിൽ എടുക്കാറാണ് പതിവ്.
(ഇതിനുപുറമേ കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റിലെ 25-ൽപ്പരം വകുപ്പുകളിലെ ഉയർന്ന ഗ്രൂപ്പ് A,B ഉദ്യോഗങ്ങളിലേക്കുള്ള ഉദ്യോഗാർഥികളെയും യു.പി.എസ്.സി. തന്നെയാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. കേന്ദ്രഗവണ്മെന്റിൽ മാത്രം സേവനം പരിമിതമായ ഈ വിഭാഗത്തെ കേന്ദ്ര സർവീസുകൾ -- Central Services -- എന്ന് വിളിക്കുന്നു.)
കൗടില്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്ര (ക്രി.മു. 4-ം ശതക)ത്തിൽ ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഉദ്യോഗസ്ഥവിഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇന്നത്തെ അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകളുടെ തുടക്കം 1855-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ് (ഐ.സി.എസ്) ആണെന്നുവേണം കരുതാൻ.
ഒരു തുറന്ന മത്സരപരീക്ഷയിലൂടെയായിരുന്നു ഉദ്യോഗാർഥികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്.
എന്നിരുന്നാലും ലണ്ടനിൽ വച്ചുമാത്രം മത്സരപരീക്ഷ നടത്തിയിരുന്നതുകൊണ്ട് ഒരിന്ത്യാക്കാരന് ഐ.സി.എസ് അപ്രാപ്യമായിരുന്നു.
1864-ൽ സത്യേന്ദ്രനാഥ് ടാഗൂർ ആദ്യമായി ഐ.സി.എസ്. പാസ്സായ ഇന്ത്യക്കാരനായി.
ഇന്ത്യക്കാർക്ക് കൂടുതൽ അവസരം നല്കുവാനായി 1879-ൽ സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടറി സിവിൽ സർവീസ് എന്ന മറ്റൊരു സർവീസ് കൂടി തുടങ്ങി.
ഈ സർവീസിലേയ്ക്ക് ഉദ്യോഗാർഥികളെ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ പ്രവിശ്യകളിലെ സർക്കാരുകൾ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യുകയായിരുന്നു പതിവ്.
എന്നാൽ 1892-ൽ ഈ സർവീസ് നിർത്തലാക്കുകയും ഇതിലെ ഉയർന്ന പദവികൾ ഐ.സി.എസ്സിൽ ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
താഴെക്കിടയിലുളള പദവികൾ പുതിയതായി ഉണ്ടാക്കിയ പ്രാദേശിക സിവിൽ സർവീസിൽ (Provincial Civil Service) ചേർക്കുകയും ചെയ്തു.
അഖിലേന്ത്യാ സർവീസ് എന്ന പ്രയോഗം ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് എം. ഇ.
ഗോൺട്ലെറ്റ് (M.E Gauntlett) അധ്യക്ഷനായ കർത്തവ്യ വിഭജന കമ്മിറ്റി (Committee on Division of Functions ,1918)യുടെ റിപ്പോർട്ടിലാണ്.
തുടർന്നുണ്ടായ 1919-ലെ ഇന്ത്യാ ആക്റ്റോടെ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന പല സർവീസുകളുടെയും ഘടനയിൽ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.
ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ്, ഇന്ത്യൻ പൊലിസ് സർവീസ്, ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽ സർവീസ്, ഇന്ത്യൻ എഞ്ചിനിയറിങ് (ജലസേചന വിഭാഗം) സർവീസ്, ഇന്ത്യൻ ഫോറസ്റ്റ് സർവീസ് എന്നിവ ഒഴികെ മറ്റു കേന്ദ്രീകൃത സർവീസുകൾ (വിദ്യാഭ്യാസം, മൃഗസംരക്ഷണം, കൃഷി മുതലായവ) നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടു.
കൊളോണിയൽ ഭരണകർത്താക്കളുടെ ഉപകരണമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകളെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരഭാരതത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കാളികളാക്കി മാറ്റുകയെന്ന ശ്രമകരമായ ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തത് ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി സർദാർ വല്ലഭായി പട്ടേലായിരുന്നു.
ഐ.സി.എസ്സിന്റെ തുടർച്ചയായി ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ് (ഐ.എ.എസ്), ഇന്ത്യൻ പൊലീസ് സർവീസ് (ഐ.പി.എസ്) എന്നീ രണ്ടു സർവീസുകളാണ് തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
പിന്നീട് 1960 ജൂല.
1-ന് ഇന്ത്യൻ ഫോറസ്റ്റ് സർവീസ് (ഐ.എഫ്.ടി.എസ്) എന്ന മൂന്നാമതൊരു അഖിലേന്ത്യാ സർവീസും നിലവിൽ വന്നു.
മെഡിക്കൽ, എഞ്ചിനിയറിങ് എന്നീ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകൾ സൃഷ്ടിക്കുവാനുള്ള നിയമനിർമ്മാണം 1963-ൽത്തന്നെ നടത്തിയെങ്കിലും പല സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ശക്തമായ എതിർപ്പിനെതുടർന്ന് ഈ നീക്കം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു.
(ഈ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾക്കും കേന്ദ്രഗവണ്മെന്റ് വകുപ്പുകൾക്കു മാത്രമായി കേന്ദ്രസർവീസുകൾ നിലവിലുണ്ട്.) 2005 ജനുവരിയിലെ കണക്കനുസരിച്ച് ഐ.എ.എസ്സിൽ 4788-ഉം ഐ.പി.എസ്സിൽ 3666-ഉം ഫോറസ്റ്റ് സർവീസിൽ 2763-ഉം പദവികളാണ് ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ളത്.
സിവിൽ സർ‌‌വിസ് പരീക്ഷ
തിരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രക്രിയ.
ഭരണഘടനയുടെ 315-ം വകുപ്പുപ്രകാരം നിയമിക്കപ്പെട്ട യൂണിയൻ പബ്ളിക് സർവീസ് കമ്മീഷൻ (UPSC) വർഷംതോറും നടത്തുന്ന സിവിൽ സർവീസ് പരീക്ഷയിലൂടെയാണ് ഐ.എ.എസ്., ഐ.പി.എസ്. എന്നീ അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകളും മറ്റു കേന്ദ്ര സർവീസുകളുമടക്കം 27 ഓളം വരുന്ന സർവീസുകൾക്ക് അർഹരായവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
(പ്രത്യേക വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതകൾ ആവശ്യമുള്ളതുകൊണ്ട് ഫോറസ്റ്റ് സർവീസ് ഉദ്യോഗാർഥികൾക്ക് മാത്രമായി വേറെ ഒരു പരീക്ഷയാണ് യു.പി.എസ്.സി. നടത്താറ്.)
പ്രതിവർഷം നാലഞ്ചുലക്ഷത്തോളം വരുന്ന അപേക്ഷകരിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രാഥമിക പരീക്ഷയിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ അടുത്തപടിയായ എഴുത്തു പരീക്ഷ എഴുതാൻ അർഹതയുള്ളൂ.
ഈ പരീക്ഷയിലെ പ്രകടനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു വാചാ പരീക്ഷയിലും പങ്കെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
പ്രാഥമിക പരീക്ഷയൊഴിച്ച് മറ്റു രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളിലെ പ്രകടനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന പട്ടികയിൽ നിന്ന് ഉദ്യോഗാർഥികളുടെ അഭിരുചി, പട്ടികയിലെ സ്ഥാനം, ഒഴിവുകളുടെ സംഖ്യ എന്നീ ഘടകങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് വിവിധ സർവീസുകളിലേയ്ക്കുള്ള ഒഴിവുകൾ നികത്തപ്പെടുന്നു.
ലിസ്റ്റിൽ താരതമ്യേന ഉയർന്ന റാങ്കുള്ളവർ ഇന്ത്യൻ വിദേശകാര്യ സർവീസ് (ഐ.എഫ്.എസ്), ഐ.എ.എസ്, ഐ.പി.എസ് എന്നീ സർവീസുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതായാണ് കണ്ടുവരുന്നത്.