smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംഗീതം (ഗ്രന്ഥം) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dakshinendyan_sangeetham
എ.കെ. രവീന്ദ്രനാഥ് രചിച്ച ഒരു സംഗീതശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥമാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംഗീതം .
1970-ൽ കേരള സാംസ്കാരിക പ്രസിദ്ധീകരണവകുപ്പാണ് ഇത് ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
നിലവിൽ കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടാണ് പ്രസാധകർ.
മലയാളത്തിൽ ഗദ്യരൂപത്തിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടുള്ള മികച്ച സംഗീതശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥമാണിത്.
20 ഗീതങ്ങൾ, 16 സ്വരജതികൾ, 45 വർണങ്ങൾ എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു.
80 രാഗങ്ങളുടെ ലക്ഷണം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
പുരന്ദരദാസർ തുടങ്ങി പിന്നീടുള്ള 80 സംഗീതജ്ഞന്മാരുടെ ജീവചരിത്രവും ഇതിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
ഭാരതീയ സംഗീതത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ ആഖ്യാനം ഇതിലുണ്ട്.
കേരള സംഗീതത്തെക്കുറിച്ചും നാടോടിപ്പാട്ടുകളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പ്രതിപാദ്യം ഇതിലെ ആകർഷക ഘടകമാണ്.
കർണാടക - ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതധാരകളെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രകരണവും ഇതിലുണ്ട്.
അഞ്ച് ഭാഗങ്ങളായാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഉള്ളടക്കം ഒന്നാം ഭാഗം
ഒന്നാം ഭാഗത്തിൽ ഭാരതീയ സംഗീതത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം, മാർഗസംഗീതവും ദേശീയസംഗീതവും, സംഗീതമഹിമ, നാദം, ശ്രുതി, സ്വരം, സ്ഥായി, രാഗം, പ്രാചീനസംഗീതത്തിലെ ഗ്രാമം, മൂർച്ഛന, ജതിവ്യവസ്ഥ, രാഗവിഭജന ചരിത്രം, 72 മേളകർത്താപദ്ധതി, ജന്യരാഗങ്ങൾ, താളങ്ങൾ, ദശപ്രാണങ്ങൾ, ചാപ്പ്താളങ്ങൾ, ദേശാദി-മധ്യാദി താളങ്ങൾ, ഗമകങ്ങൾ, മനോധർമസംഗീതം, കല്പിതസംഗീതം, ശ്രുതിഭേദം, ഉപകരണസംഗീതം, ദ്രാവിഡസംഗീതം, കേരളസംഗീതം, നാടോടിപ്പാട്ടുകൾ, കർണാടകസംഗീതവും ഹിന്ദുസ്ഥാനിസ്സംഗീതവും, കച്ചേരി ചെയ്യുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ, രാഗലക്ഷണം, പ്രമുഖ സംഗീതജഞരുടെ ജീവചരിത്രക്കുറിപ്പുകൾ എന്നീ അധ്യായങ്ങളും രണ്ടാം ഭാഗം
രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ സംഗീതത്തിന്റെ പ്രാഥമിക പാഠങ്ങൾ, ഗീതങ്ങൾ, ലക്ഷണഗീതങ്ങൾ, ജതിസ്വരങ്ങൾ, സ്വരജതികൾ, താനവർണങ്ങൾ, അടതാളവർണങ്ങൾ, പദവർണങ്ങൾ, ദരുവർണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അധ്യായങ്ങളുമാണ് ചേർത്തിട്ടുള്ളത്.
മൂന്നാം ഭാഗം നാലാം ഭാഗം അഞ്ചാം ഭാഗം അവലംബം
ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ ചരിത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/History_of_South_Asia ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
മനുഷ്യരാശിയുടെ ആവിർഭാവം മുതൽ ആധുനികകാലം വരെയുള്ള ചരിത്രഗതിയിൽ ഗണ്യമായ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ഭൂപ്രദേശമാണു് ദക്ഷിണേഷ്യയും അതിനോടു ചേർന്ന ഇന്ത്യാ മഹാസമുദ്രതീരത്തെ കരപ്രദേശങ്ങളും.
പുരാതനശിലായുഗം മുതൽ  ഭൂമിയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിലേക്കുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ സാവധാനത്തിലുള്ള കടന്നുകയറ്റങ്ങളിൽ ഈ മേഖലയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രവും ഭൂപ്രകൃതിയും തദ്ഫലമായി സ്വാഭാവികമായും ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളും പ്രകടമായ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
ചരിത്രത്തിന്റെ വീക്ഷണകോണിൽ, ദക്ഷിണേഷ്യ എന്നത് ഹിമാലയത്തിനു തെക്കുള്ള ഇന്ത്യ , പാകിസ്താൻ , ശ്രീലങ്ക , നേപ്പാൾ , ഭൂട്ടാൻ , ബംഗ്ലാദേശ് , ബർമ്മ , മാലിദ്വീപുകൾ എന്നീ രാജ്യങ്ങളും അവയെ ചുറ്റപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന ഇന്ത്യാ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന ഭൂപ്രദേശമാണ്‌.
ആധുനികകാലത്തു് ദക്ഷിണേഷ്യ ഈ പരിധികൾക്കുള്ളിലായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ നെടുനീളത്തെ ചരിത്രം  പടിഞ്ഞാറു് ആഫ്രിക്കൻ തീരം മുതൽ കിഴക്കു് പോളിനേഷ്യയോളം വ്യാപൃതവും സമഗ്രവും ആണു്.
ഒരർത്ഥത്തിൽ ലോകത്തിന്റെ മൊത്തം ചരിത്രം  ദിശ മാറുന്നതിനു് ദക്ഷിണേഷ്യൻ സാഹചര്യങ്ങൾ പലവട്ടവും കളമൊരുക്കിയിട്ടുമുണ്ടു്.
ചരിത്രാതീതകാലം
ദക്ഷിണേഷ്യൻ ശിലായുഗം പ്രാചീനശിലായുഗം, പുരാതനശിലായുഗം, നവീനശിലായുഗം എന്നീ മൂന്നു് ഉപഘട്ടങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
ശ്രീലങ്കയിലെ ബട്ടതോംബ ലെന, ബെലി ലെന എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഗുഹകളിൽ ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ ഹോമോ സാപ്പിയൻ (ആധുനിക മനുഷ്യൻ) അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ടു്.
ഇന്നത്തെ പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായ മെഹർഗഢിൽ ക്രി.
7000 മുതൽ ക്രി.
3300 വരെ നീണ്ടുനിന്ന നവീനശിലായുഗസംസ്കാരത്തിന്റെ  തെളിവുകൾ ഉണ്ടു്.
തെക്കേ ഇന്ത്യയിലാവട്ടെ, ക്രി.
3000 വരെ നീണ്ടുനിന്ന പുരാതനശിലായുഗവും  ശേഷം ക്രി.
1400 വരെ നവീനശിലായുഗവും നിലനിന്നിരുന്നു.
അതിനുശേഷം, വെങ്കലയുഗത്തിന്റെ പ്രഭാവങ്ങൾ ഇല്ലാതെത്തന്നെ, ആ പ്രദേശം മഹാശിലായുഗത്തിലേക്കു കടന്നതായി അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏകദേശം ക്രി.
1200 മുതൽ 1000 വരെയുള്ള സമയത്തു് ഒട്ടുമിക്കവാറും ഒരേ സമയത്തുതന്നെ തെക്കും വടക്കുമുള്ള ഇന്ത്യൻഉപഭൂഖണ്ഡമാസകലം ഇരുമ്പുയുഗത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.
ഹല്ലൂരിലെ ചായം ചെയ്ത പാത്രങ്ങൾ ഇതിനുദാഹരണമാണു്.
1863-മേയ് 30നു് ചെന്നെക്കടുത്ത പല്ലാവരം എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നു് റോബർട്ട് ബ്രൂസ് ഫുട്ട് എന്ന പുരാവസ്തുഗവേഷകൻ ഒരു ചരിത്രാതീതശിലായുധം കണ്ടെടുത്തു.
മൂന്നുമാസങ്ങൾക്കുശേഷം, തിരുവള്ളൂരിലെ അത്തിറംപക്കം എന്ന ഗ്രാമത്തിൽനിന്നും മറ്റൊരു ശില കൂടി കണ്ടെത്തി.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽനിന്നും  ആദ്യമായി ലഭിച്ച ഒരു ചരിത്രാതീത പുരാവസ്തുസാമഗ്രിയായിരുന്നു അവ.
(റോബർട്ട് ബ്രൂസ് പിൽക്കാലത്തു് ഇന്ത്യൻ ചരിത്രാതീതപഠനത്തിന്റെ പിതാവ് എന്നറിയപ്പെട്ടു. 1904-ൽ ബ്രൂസ് ഈ അമൂല്യവസ്തുക്കൾ മദ്രാസ് കാഴ്ച്ചബംഗ്ലാവിനു് അന്നത്തെ 40,000 രൂപയ്ക്കു് കൈമാറി.ശിലായുഗമനുഷ്യർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കൈമഴുകളായിരുന്നു ഇവ.) ഹോമോ എറക്ടസ്
1980 വരെയുള്ള ചരിത്രാവബോധം അനുസരിച്ച് ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പ്രാഗ്‌ശിലാസംസ്‌ക്കാരരത്തിന്റെ ഭാഗമായ അക്യൂലിയൻ (Acheulean) വ്യവസായവും അതുൾപ്പെട്ട കൈമഴു ഉപയോഗവും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷമാണു്  മനുഷ്യപൂർവ്വികർ ആഫ്രിക്ക വിട്ടതു് എന്നു് അനുമാനിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ ഹല്ലാം മോവിയസ് വടക്കേഇന്ത്യയിലെ മോവിയസ് രേഖയിൽ തന്നെ കൈമഴു സംസ്കാരവും മുറിക്കത്തി സംസ്കാരവും തമ്മിൽ വിവ്രജിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി.
പിന്നീട് ഇതേ ലക്ഷണങ്ങൾ ദക്ഷിണകൊറിയയിലും മം‌ഗോളിയയിലും കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായെങ്കിലും ആഫ്രിക്കയും ഇസ്രായേലും മുതൽ വടക്കേ ഇന്ത്യ വരെ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന റോ രേഖയിൽ വെച്ചാണു് ഇത്തരം സംസ്കാരസംക്രമണം നടന്നിട്ടുള്ളതെന്നു് നിലവിലുള്ള നിഗമംങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അക്യൂലിയൻ സംസ്കാരം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആധുനിക മനുഷ്യൻ ആയ ഹോമോ സാപ്പിയനുകളുടേതായിരുന്നില്ല.
ഹോമോ എർഗാസ്റ്റർ (ഹോമോ എറക്ടസ്), പ്രോട്ടോ-നിയാണ്ടർതാൽ സംസ്കാരങ്ങൾ അക്യൂലിയൻ ഉപകറ്രണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
പിന്നീട് പ്രത്യക്ഷമായ ഹോമോ ഹെയ്ഡെൽബെർഗെൻസിസ് ഇവ വ്യാപകമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നിട്ടുണ്ടു്.
തെക്കേ ഏഷ്യൻ ഭൂവിഭാഗങ്ങളിൽ ഹോമോ എറെക്ടസ് സംസ്കാരങ്ങൾ കടന്നുകയറിയിരുന്നുവെന്നതിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും പ്രകടമായ തെളിവായി അക്യൂലിയൻ ചരിത്രാപഭ്രംശങ്ങളെ ഇപ്പോൾ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടു്.
ബലൻ‌ഗോണ്ഡ മനുഷ്യൻ
അതിപ്രാചീനശിലായുഗത്തിൽ (Paleolithic) ജീവിച്ചിരുന്ന ഹോമോ എറെക്ടസ് 300,00 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പു തന്നെ, ഒരു പക്ഷേ 500,000 വർഷങ്ങൽക്കുമുമ്പുതന്നെ ശ്രീലങ്കയിൽ എത്തിപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതായി അനുമാനിക്കാൻ ന്യായമുണ്ടു്.
ഒന്നേകാൽ ലക്ഷം വർഷം മുമ്പേ ഇത്തരം നിവർന്നു നടക്കുന്ന മനുഷ്യജീവികൾ ശ്രീലങ്കയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നതായി ശക്തമായ തെളിവുകളുണ്ടു്.
ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ വരവു് മദ്ധ്യപ്രദേശിലെ ഭിംബേത്ക ശിലാചിത്രങ്ങൾ കേരളത്തിലെ വയനാട്ടിലുള്ള എടക്കൽ ഗുഹകളിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ശിലായുഗ ലിഖിതങ്ങൾ തൃശ്ശൂരിനടുത്ത് രാമവർമ്മപുരത്തുള്ള ഒരു മഹാശിലായുഗ അവശിഷ്ടം
പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പ്യന്മാരുടെ ഏഷ്യൻ പര്യടനങ്ങളും അറബികളുടെ അപചയവും ഇൻഫന്റെ ഡോം ഹെന്രി (Henry the Navigator),  കിഴക്കൻ ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള  യൂറോപ്യൻ സ്വപ്നങ്ങൾക്കു തുടക്കം കുറിച്ച പോർട്ടുഗീസുകാരൻ.
15-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ഛായാചിത്രം ബാന്താം ദ്വീപിലെ വലിയ മുസ്ലിം പള്ളി - കോളണിഭരണക്കാലത്തെ ഒരു വരപ്പു് ഇതും കാണുക ദക്ഷിണേഷ്യ ഏഷ്യ അവലംബം
↑ മാതൃഭൂമി ദിനപത്രത്തിന്റെ വെബ് രൂപം (2012 ജൂൺ 13), റോബർട്ട് ബ്രൂസിന്റെ കണ്ടെത്തലിനു് 150 വയസ്സ് Archived 2012-06-13 at the Wayback Machine .
↑ Pappu, Raghunath (2001).
Acheulean Culture in Peninsular India: An Ecological Perspective.
New Delhi: D K Printworld.
ISBN 81-246-0168-2 .
↑ Deraniyagala, Siran U. "Pre- and Protohistoric settlement in Sri Lanka".
XIII U. I. S. P. P. Congress Proceedings- Forli, 8 – 14 September 1996.
International Union of Prehistoric and Protohistoric Sciences.
Retrieved 09-08-2008.
↑ ↑ http://books.google.com/books?id=CO5zfl460CEC pg=PA119 dq=homoerectus+in+south+asia hl=en ei=fY7WTuT4B8nSrQfs1uWfDg sa=X oi=book_result ct=result resnum=1 ved=0CC4Q6AEwAA#v=onepage q=homoerectus%20in%20south%20asia f=false ↑ Rajkumar et al. (2005), Phylogeny and antiquity of M macrohaplogroup inferred from complete mt DNA sequence of Indian specific lineages , BMC Evolutionary Biology 2005, 5:26 doi:10.1186/1471-2148-5-26 ↑ Thangaraj et al. (2006), In situ origin of deep rooting lineages of mitochondrial Macrohaplogroup 'M' in India , BMC Genomics 2006, 7:151
ദക്ഷിണേഷ്യ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/South_Asia ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2011 ഡിസംബർ മുതൽ തുടരുന്നു.
ഏഷ്യാ വൻകരയിലെ ദക്ഷിണഭാഗത്തെയാണ് ദക്ഷിണേഷ്യ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്ര വർഗ്ഗീകരണപ്രകാരം ദക്ഷിണേഷ്യ എന്നത് ഇന്ത്യ , പാകിസ്താൻ , ശ്രീലങ്ക , നേപ്പാൾ , ഭൂട്ടാൻ , ബംഗ്ലാദേശ് , അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ , മാലിദ്വീപ് എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഭൂപ്രദേശമാണ്‌.
ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ ചരിത്രം നിർവ്വചനം ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ വിവിധ നിർവചനങ്ങൾ, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ ജിയോസ്‌കീമിന്റെ നിർവചനം ഉൾപ്പെടെ, "സ്ഥിതിവിവരക്കണക്ക് സൗകര്യത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ചതും രാജ്യങ്ങളുടെയോ പ്രദേശങ്ങളുടെയോ രാഷ്ട്രീയമോ മറ്റ് അഫിലിയേഷനോ സംബന്ധിച്ച് ഒരു അനുമാനവും സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല."
ദക്ഷിണ ഏഷ്യ എന്ന ഭൂവിഭാഗത്തിൻ്റെ ഭാഗമായ ഘടകങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥാപിതവും വിദേശപരവുമായ നയങ്ങൾ തികച്ചും അസമമായതിനാൽ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വ്യാപ്തി കൃത്യമായി വ്യക്തമല്ല.
ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രദേശങ്ങൾക്കപ്പുറം (ബ്രിട്ടീഷ് രാജ് സമ്പ്രദായത്തിന് കീഴിലായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രദേശങ്ങൾ), ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ വലിയ തോതിൽ തർക്കമുണ്ട്.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമോ, ഭൗമ രാഷ്ട്രീയപരമായോ, സാമൂഹിക-സാംസ്കാരികമോ, സാമ്പത്തികമോ, ചരിത്രപരമോ ആയ - ദക്ഷിണേഷ്യയ്ക്കും ഏഷ്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങൾക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് മിഡിൽ ഈസ്റ്റിനും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയ്ക്കും ഇടയിൽ വ്യക്തമായ അതിരുകളില്ല.
ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ പൊതുവായ നിർവചനം ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണപരമായ അതിരുകളിൽ നിന്ന് പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചതാണ്, ഇതിൽ പല അപവാദങ്ങളുമുണ്ട്.
1857 മുതൽ 1947 വരെ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രദേശങ്ങളായിരുന്ന ബംഗ്ലാദേശ്, ഇന്ത്യ, പാകിസ്ഥാൻ എന്നിവയുടെ നിലവിലെ പ്രദേശങ്ങളാണ് ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ പ്രധാന പ്രദേശങ്ങൾ.
നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ എന്നീ പർവത രാജ്യങ്ങൾ, ബ്രിട്ടീഷ് രാജിന്റെ കീഴിലല്ലാത്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണയിലായിരുന്ന രണ്ട് സ്വതന്ത്ര രാജ്യങ്ങളാണ് ഇവയും , ശ്രീലങ്ക, മാലിദ്വീപ് എന്നീ ദ്വീപ് രാജ്യങ്ങളും ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ പൊതുവെ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കാര്യമായ വ്യത്യസ്‌ത കാരണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവിധ നിർവചനങ്ങൾ പ്രകാരം, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്ര പ്രദേശവും ടിബറ്റ് സ്വയംഭരണ പ്രദേശവും കൂടി ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താം.
മുൻ ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിയും ഇപ്പോൾ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയുടെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതുമായ മ്യാൻമറും (ബർമ) ചിലപ്പോൾ ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ ഭാഗമായി ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സൗത്ത് ഏഷ്യൻ അസോസിയേഷൻ ഫോർ റീജിയണൽ കോ-ഓപ്പറേഷൻ (സാർക്ക്) 1985-ൽ ഏഴ് രാജ്യങ്ങളുമായി ചേർന്ന് തുടങ്ങിയതാണ്.
– ബംഗ്ലാദേശ്, ഭൂട്ടാൻ, ഇന്ത്യ, മാലിദ്വീപ്, നേപ്പാൾ, പാകിസ്ഥാൻ, ശ്രീലങ്ക – 2007-ൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെ എട്ടാമത്തെ അംഗമായി അംഗീകരിച്ചു ചൈനയും മ്യാൻമറും സാർക്കിലെ മുഴുവൻ അംഗത്വത്തിനായി അപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ സ്വതന്ത്ര വ്യാപാര ഉടമ്പടി 2011-ൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെ അംഗീകരിച്ചു
ലോകബാങ്കും യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് ചിൽഡ്രൻസ് ഫണ്ടും (യുനിസെഫ്) എട്ട് സാർക്ക് രാജ്യങ്ങളെ ദക്ഷിണേഷ്യയായി അംഗീകരിക്കുന്നു, യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് എക്കണോമിക് ആൻഡ് സോഷ്യൽ കമ്മീഷൻ ഫോർ ഏഷ്യ ആൻഡ് പസഫിക്കിന്റെ ഹിർഷ്മാൻ-ഹെർഫിൻഡാൽ സൂചിക കാരണം ഈ പ്രദേശം ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ നിന്ന് അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെ ഒഴിവാക്കുന്നു.
പോപ്പുലേഷൻ ഇൻഫർമേഷൻ നെറ്റ്‌വർക്ക് (POPIN) പസഫിക് പോപിൻ ഉപമേഖലാ ശൃംഖലയായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന മാലിദ്വീപിനെ ഇതിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കുന്നു.
യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ് ഡിവിഷന്റെ ഉപമേഖലകളുടെ പദ്ധതി, സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾക്കായി,  ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ ഭാഗമായി സാർക്കിലെ എട്ട് അംഗങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇറാനും ഉൾപ്പെടുന്നു.
പ്രദേശം എങ്ങനെ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ അതിർത്തികൾ വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.
ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ വടക്കൻ, കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിർവചനങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതേസമയം ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം തെക്കേ പ്രാന്തപ്രദേശമാണ്.
ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഇന്ത്യൻ ഫലകത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, കൂടാതെ ഏഷ്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് പർവത ഭാഗങ്ങളാൽ വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ദക്ഷിണ-മധ്യേഷ്യയിലെ ഒരു ഉപദ്വീപാണ് , പകരം വടക്ക് ഹിമാലയം, പടിഞ്ഞാറ് ഹിന്ദുകുഷ് , കിഴക്ക് അരക്കനീസ് എന്നിവയാൽ വരച്ച വജ്രത്തോട് സാമ്യമുണ്ട്, ഇത് തെക്ക് വരെ വ്യാപിക്കുന്നു.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടലും തെക്കുകിഴക്ക് ബംഗാൾ ഉൾക്കടലും ഉള്ള ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം.
ദക്ഷിണേഷ്യ ഒരിക്കലും യോജിച്ച ഭൗമരാഷ്ട്രീയ മേഖല ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അതിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്വത്വമുണ്ട്
" ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം ", "ദക്ഷിണേഷ്യ" എന്നീ പദങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ പരസ്പരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
പുരാതന ഗോണ്ട്വാനയിൽ നിന്ന് വടക്ക് കിഴക്കോട്ട് നീങ്ങി ഏകദേശം 55 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, പാലിയോസീനിന്റെ അവസാനത്തിൽ യുറേഷ്യൻ ഫലകവുമായി കൂട്ടിയിടിച്ച ഭൂപ്രദേശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭൂഗർഭ പദമാണ് ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം.
ബംഗ്ലദേശ്, ഭൂട്ടാൻ, ഇന്ത്യ, മാലിദ്വീപ്, നേപ്പാൾ, പാകിസ്ഥാൻ, ശ്രീലങ്ക എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ഭൂഗർഭ മേഖലയാണിത്.
ചരിത്രകാരന്മാരായ കാതറിൻ ആഷറും സിന്തിയ ടാൽബോട്ടും പ്രസ്താവിക്കുന്നത് "ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം" എന്ന പദം ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഒരു പ്രകൃതിദത്ത ഭൌതിക ഭൂപ്രദേശത്തെ വിവരിക്കുന്നു, അത് യുറേഷ്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് താരതമ്യേന ഒറ്റപ്പെട്ടതാണ്.
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം എന്ന പദത്തിന്റെ ഉപയോഗം ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിലാണ് ആരംഭിച്ചത്, അതിന്റെ പിൻഗാമികളിൽ ഇത് വളരെ സാധാരണമായ ഒരു പദമാണ്.
ഈ പ്രദേശത്തെ കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാക്കാൻ പണ്ഡിതന്മാരോ ഉദ്യോഗസ്ഥരോ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ തെക്കൻ ഏഷ്യയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത പദമെന്ന നിലയിൽ പ്രത്യേകിച്ചും സാധാരണമാണ്.
ചരിത്രകാരന്മാരായ സുഗത ബോസ്, ആയിഷ ജലാൽ എന്നിവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം "ഏറ്റവും സമീപകാലവും നിഷ്പക്ഷവുമായ ഭാഷയിൽ" ദക്ഷിണേഷ്യ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ഈ "നിഷ്പക്ഷ" സങ്കൽപ്പം പാകിസ്ഥാന്റെയും ബംഗ്ലാദേശിന്റെയും ആശങ്കകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള ആവർത്തിച്ചുള്ള സംഘർഷങ്ങൾ കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന് മുമ്പായി "ഇന്ത്യ" എന്ന് പ്രിഫിക്‌സായി സ്ഥാപിക്കുന്നത് ചില രാഷ്ട്രീയ വികാരങ്ങളെ വ്രണപ്പെടുത്തിയേക്കാം.
എന്നിരുന്നാലും, പാകിസ്ഥാനിൽ, "ദക്ഷിണേഷ്യ" എന്ന പദം വളരെ ഇന്ത്യയെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പരിഗണിക്കുകയും സിയ ഉൾ ഹഖിന്റെ മരണശേഷം 1989 വരെ നിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ പ്രദേശം "ഇന്ത്യ" (അതിന്റെ ക്ലാസിക്കൽ, പ്രീ-ആധുനിക അർത്ഥത്തിൽ), "മഹത്തായ ഇന്ത്യ" എന്നിങ്ങനെയും ലേബൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
കാൾട്ടൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസിലെ പണ്ഡിതനായ റോബർട്ട് എം. കട്‌ലറുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, സൗത്ത് ഏഷ്യ, തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഏഷ്യ, മധ്യേഷ്യ എന്നീ പദങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്, എന്നാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങളെ വലുതാക്കാനുള്ള ഭൗമരാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനം കാരണം ആശയക്കുഴപ്പവും വിയോജിപ്പുകളും ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രേറ്റർ സൗത്ത് ഏഷ്യ, ഗ്രേറ്റർ സൗത്ത് വെസ്റ്റ് ഏഷ്യ, ഗ്രേറ്റർ സെൻട്രൽ ഏഷ്യ.
ഗ്രേറ്റർ സൗത്ത് ഏഷ്യയുടെ അതിർത്തി 2001 നും 2006 നും ഇടയിൽ ഭൗമരാഷ്ട്രീയമായി കിഴക്കൻ ഇറാനിലേക്കും പടിഞ്ഞാറൻ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്കും വടക്ക് വടക്ക് കിഴക്കൻ ഇറാൻ, വടക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, തെക്കൻ ഉസ്ബെക്കിസ്ഥാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചുവെന്ന് കട്ട്ലർ പറയുന്നു.
ബംഗ്ലാദേശ്, ഇന്ത്യ, നേപ്പാൾ, പാകിസ്ഥാൻ, ശ്രീലങ്ക എന്നിവിടങ്ങളിൽ മുൻകാലത്ത് നടന്ന രണ്ട് വർഷത്തെ സർവേയിൽ പ്രതികരിച്ചവരിൽ ദക്ഷിണേഷ്യൻ ഐഡന്റിറ്റിയെപറ്റിയുള്ള തിരിച്ചറിയൽ ഉള്ളവർ വളരെ കുറവാണെന്ന് കണ്ടെത്തി.
അവലംബം പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ World Bank, South Asia Region Archived 2012-07-16 at Archive.is BBC News South Asia Archived 2017-05-06 at the Wayback Machine .
Birding in South Asia South Asian Awareness Network Conference Website Archived 2011-10-08 at the Wayback Machine .
Digital South Asia Library South Asia Environment Portal Archived 2011-06-20 at the Wayback Machine .
ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഭാഷകൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Languages_of_South_Asia ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഭാഷാകുടുംബങ്ങൾ
ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ നൂറു കണക്കിന് ഭാഷകൾ സംസാരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
അവയിൽ കൂടുതലും ഇന്തോ യൂറോപ്യൻ ഭാഷാകുടുംബത്തിലും (74%) ദ്രാവിഡ ഭാഷാ കുടുംബത്തിലും (24%) ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഇന്തോ-ആര്യൻ ഭാഷകൾ
ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളിലും ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ മഹാഭാഷാകുടുംബത്തിലെ ഇന്തോ-ആര്യൻ ഭാഷകളാണ് സംസാരിക്കപ്പെടുന്നത്.
അവയിൽ പ്രധാന ഭാഷകൾ ചുവടെ കൊടുത്തവയാണ്.
അസമീസ് ഉർദു ഒറിയ കശ്മീരി കൊങ്കണി ദിവേഹി നേപ്പാളി പഞ്ചാബി ബംഗാളി മറാഠി സിന്ധി സിംഹള ഹിന്ദി ദ്രാവിഡ ഭാഷകൾ
ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ സംസാരിക്കപ്പെടുന്ന ദ്രാവിഡ ഭാഷകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും തെക്കേ ഇന്ത്യയിലാണ് .
അവയിൽ പ്രധാന ഭാഷകൾ ചുവടെ കൊടുത്തവയാണ് കന്നഡ തമിഴ് തെലുങ്ക് തുളു ബ്രഹൂയി മലയാളം
ദക്ഷിൺ ഗംഗോത്രി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dakshin_Gangotri Mohammed Ghous uzzaman, a member of 7th Indian Antarctic Expedition Team at Dakshin Gangotri.
(26 January 1988) Mohammed Ghous uzzaman, a member of 7th Indian Antarctic Expedition Team at Dakshin Gangotri.
(26 January 1988)
അന്റാർട്ടിക്കയിലുള്ള ഭാരതത്തിന്റെ ആദ്യ ശാസ്ത്ര പര്യവേക്ഷണ സ്ഥാപനമായിരുന്നു ദക്ഷിൺ ഗംഗോത്രി .
1983-84 വർഷത്തിൽ നടത്തിയ മുന്നാം അന്റാർട്ടിക്ക പര്യാടനത്തിലാണ്‌ ഇത് സ്ഥാപിക്കപെട്ടത്.
ശീതകാലത്ത് അന്റാർട്ടിക്കയിൽ തങ്ങി ശാസ്ത്രപഠനങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങിയത് ഈ സമയത്തായിരുന്നു.
പന്ത്രണ്ട് അംഗങ്ങളുള്ള സംഘമായിരുന്നു മുന്നാം പര്യടന വിഭാഗം.
ഈ സംഘം ഒരു വർഷം (1984 മാർച്ച്-1985 മാർച്ച്) ഇവിടെ ചിലവഴിക്കുകയുണ്ടായി.
പിന്നീട് മറ്റൊരു സ്ഥിരം പര്യവേക്ഷണ കേന്ദ്രമായ മൈത്രി 1989 ൽ ഇവിടെ ഇന്ത്യ സ്ഥാപിച്ചു.
1990 ൽ ദക്ഷിൺ ഗംഗോത്രി കേന്ദ്രം ഉപേക്ഷിക്കുകയും അതിനെ ഒരു എണ്ണ വിതരണ കേന്ദ്രമായി(supply base) പരിവർത്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദക്ഷിണേന്ത്യ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/South_India Part of a series on Dravidian culture and history History Dravidian homeland Dravida Kingdom Kumari Kandam History of South India Ancient history of Sri Lanka Culture Dravidian civilization South Indian culture Dravidian architecture Dravidian studies Language Dravidian languages History of Dravidian languages Proto-Dravidian language Elamo-Dravidian languages Religion Native Dravidian religion Religion in ancient Tamil country Regions South India (Dravida) South Asian People Dravidian peoples Brahui people Gondi people Kannadigas Kodavas Malayalis Telugus Tamils Tuluvas Irulas Nagas (Extinct) Giraavarus (Extinct) Cholanaikkans Khonds Kodavas Kurukhs Paniyas Malar Soligas Koragas Veddas Politics Tamil nationalism Self-Respect Movement Dravidian parties Dravida Nadu Breaking India Portal:Dravidian civilizations ക സ തി
ഇന്ത്യയുടെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള ദ്രാവിഡ സംസ്ഥാനങ്ങളേയും കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളേയും പൊതുവായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പേരാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യ (തെക്കേയിന്ത്യ) .
കർണാടകം , തമിഴ്‌നാട് , തെലങ്കാന , ആന്ധ്രാപ്രദേശ് , കേരളം എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളും പോണ്ടിച്ചേരി , ലക്ഷദ്വീപ് കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ദക്ഷിണേന്ത്യക്കാർ പൊതുവെ അരി ഭക്ഷണ മാണ് കഴിക്കുന്നത്.
ഉത്തര്യേന്തയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥ മായ ഒരു ജീവിത രീതിയാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ഭൂമിശാസ്ത്രം ദക്ഷിണേന്ത്യ
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി നീലഗിരി മലനിരകളുടെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങളെയാണ്‌ ദക്ഷിണേന്ത്യ എന്ന നിലയിൽ ചില ഭൂമിശാസ്ത്രവിദഗ്ദ്ധർ കണക്കാക്കുന്നത്.
ആനമലയും ഏലമലയും അതിർത്തി തിരിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളായി ദക്ഷിണേന്ത്യയെ വിഭജിക്കാം.
ഈ മലകൾക്ക് പടിഞ്ഞാറായി തിരുവിതാംകൂറും കൊച്ചിയും (കേരളത്തിന്റെ തെക്കുവശം) കിഴക്കുവശത്തായി കർണാടിക്കിന്റെ വിശാലമായ സമതലവും (തമിഴ്നാടിന്റെ തെക്കുവശം) സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
പാലക്കാട് ചുരം ഈ രണ്ടു മേഖലകളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു ‌.
പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശത്ത് ശക്തമായ മഴ നൽകുന്ന തെക്കുപടീഞ്ഞാറൻ കാലവർഷക്കാറ്റ് ഏലമല കടക്കുമ്പോഴേക്കും മഴ മുഴുവനും പെയ്തു തീരുന്നതിനാൽ തമിഴ്നാടിന്റെ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ കാലവർഷം കാര്യമായ മഴ പെയ്യിക്കുന്നില്ല.
എന്നാൽ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ കാലവർഷത്തിന്റെ അന്ത്യത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന വടക്കുകിഴക്കൻ കാലവർഷമാണ്‌ ഈ മേഖലയിൽ മഴ നൽകുന്നത്.
ഒക്ടോബർ മദ്ധ്യം മുതൽ ഡിസംബർ വരെയുള്ള കാലയളവിലാണ്‌ വടക്കുകിഴക്കൻ കാലവർഷക്കാറ്റ് വീശുന്നത്.
എന്നാൽ ഇതിനു മുൻപുള്ള ശക്തമായ വേനലിൽ നദികളെല്ലാം വറ്റി മേഖല വളരെ വരണ്ടു പോകുന്നു.
ഈ മേഖലയിലെ വൻ നദികളൊഴികെ മറ്റെല്ലാം വർഷത്തിൽ ഒൻപതു മാസവും വരണ്ടുണങ്ങുന്നു .
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ജനങ്ങൾ ദ്രാവിഡരുടെ പിൻഗാമികളാണ്‌ .
അവലംബം ↑ 1 2 3 {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help )
ഇന്ത്യയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്‌.
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ കലയും വാസ്തുവിദ്യയും
ഭാരതത്തിന്റെ ദക്ഷിണഭാഗങ്ങളിൽ വളർന്നു വികസിച്ച സവിശേഷ കലകളും വാസ്തുവിദ്യാ രീതികളും.
ഇത് ഗുഹാക്ഷേത്രങ്ങൾ മുതൽ വൻ ഗോപുരങ്ങൾ ഉള്ള ക്ഷേത്രസമുച്ചയങ്ങൾ വരെയും വിഭിന്ന നാടോടി കലാരൂപങ്ങൾ മുതൽ കഥകളി തുടങ്ങിയ ക്ലാസ്സിക് കലാരൂപങ്ങൾ വരെയും വൈവിധ്യമാർന്നു നില്ക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പുതന്നെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ സവിശേഷമായ ഒരു വാസ്തു-കലാ സംസ്കാരം ഉടലെടുത്തിരുന്നു.
അതിനെ കരുപ്പിടിപ്പിക്കുന്നതിൽ ബുദ്ധ - ജൈന - ഹൈന്ദവ മതങ്ങൾക്ക് നിർണായക പങ്കുണ്ട്.
ചാലൂക്യർ , പല്ലവർ , ചോളർ , പാണ്ഡ്യർ , ചേരർ എന്നീ രാജവംശാവലികൾക്കും അവയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കും ഇക്കാര്യത്തിലുള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.
ബുദ്ധ വാസ്തുശൈലി
ബുദ്ധ വാസ്തുശൈലിയിൽ പ്രധാനം ചൈത്യങ്ങളും വിഹാരങ്ങളുമാണു് .
ചൈത്യങ്ങൾ (സ്തൂപങ്ങൾ) കട്ടികൂടിയ പാറയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത വലിയ ആരാധനാലയങ്ങളാണു്.
സന്യാസിമഠങ്ങളാണു വിഹാരങ്ങൾ.
ഇവ ഗുഹാക്ഷേത്രങ്ങളെന്നും ഗുഹകളെന്നും വ്യവഹരിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും യഥാർഥത്തിൽ, പെഴ്സിബ്രൗൺ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതുപോലെ ബൃഹത് 'ശിലാവാസ്തു ശില്പ'ങ്ങൾ തന്നെയാണു്.
ബി.സി. ഒന്നും രണ്ടും ശതകങ്ങളിലെ പ്രധാന ചൈത്യശാലകൾ ഇവയാണു്:- ഭാജ, കൊണ്ടെയിൻ, പിതാൽകൊഹ്ര, അജന്ത, ബൈദ്സാ, നാസിക്, കർലേ.
എ.ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കൽഹേരി ചൈത്യങ്ങളോടുകൂടി ചൈത്യശാലകളുടെ പരമ്പര അവസാനിക്കുന്നു.
ആദ്യ മാതൃകകളിൽ ഉള്ളിലേക്കു ചാഞ്ഞ അഷ്ടഭുജാകൃതിയിലുള്ള സ്തംഭ നിരകളാണുള്ളതു്.
ഒടുവിലുള്ള മാതൃകകളിൽ ഈ ചായ് വ് അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും സ്തംഭനിര ശീർഷത്തോടും പീഠത്തോടുംകൂടി കൂടുതൽ അലങ്കൃതമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗുഹാമുഖത്തിന്റെ പ്രവേശഭാഗത്തുള്ള ലാടാകാരമായ കമാനവീഥിയിലും കാലാനുസൃതമായ പരിണാമം കാണാം.
ജൈനകല
ഒറീസയിലെ ഖണ്ഡഗിരിയിലെയും ഉദയഗിരിയിലെയും ജൈന സന്ന്യാസിമഠങ്ങളാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ജൈനകലയുടെ ആദിമരൂപങ്ങൾ.
ഗുംഭങ്ങൾ എന്ന് പ്രാദേശികമായി വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇവയിൽ തുടങ്ങുന്ന ജൈനകലയുടെ വിസ്മയകരമായ വളർച്ചയ്ക്കു നിദാനങ്ങളാണ് എല്ലോറയിലെയും എലിഫന്റയിലെയും ശില്പ സഞ്ചയം.
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ബൗദ്ധകലയ്ക്ക് ആന്ധ്രയിലുണ്ടായ വികാസ പരിണാമങ്ങൾക്കു നിദർശനമാണ് ഗുണ്ടുപ്പള്ളി (കൃഷ്ണാ ജില്ല), സങ്കരപട്ടണം (വിശാഖപട്ടണം ജില്ല) എന്നിവിടങ്ങളിലെ ശിലാകൃത വാസ്തുവിദ്യാ മാതൃകകൾ.
ഇവ ബെർഹത്, സാഞ്ചി എന്നീ പുരാതന കലാരീതികളുടെയും മധ്യകാല ഹൈന്ദവകലയുടെയും സംയുക്ത ശോഭ പരത്തുന്നവയാണ്.
ആന്ധ്രയിലെ ബൌദ്ധവാസ്തുകലയുടെ വികസിത മാതൃകകൾ ഗോലി, ജലായപേട്ട, ഭട്ടിപ്രോലു, ഘണ്ടശാല, അമരാവതി, നാഗാർജുനകൊണ്ട എന്നിവിടങ്ങളിൽ കാണാം.
അയ്ഹോൾ, മഹാബലിപുരം എന്നിവിടങ്ങളിലെ ശില്പശൈലിയെ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കുന്നവയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നവയുമാണ് അമരാവതിയിലെ ശില്പങ്ങൾ.
അവയിൽ റോമൻ സ്വാധീനവും ഒട്ടൊക്കെ ഉള്ളതായി വാസ്തുകലാ ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ക്ഷേത്രവാസ്തുവിദ്യ
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഹൈന്ദവ ക്ഷേത്ര വാസ്തുവിദ്യയുടെ ആരംഭം നാഗാർജുനകൊണ്ടയിലെ ഇക്ഷ്വാകുകളുടെ ഇഷ്ടികാനിർമിതമായ പുരാതന ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
അടുത്ത ഘട്ടം അയ്ഹോളിലും അതിനടുത്തുമായി എ.ഡി. 600ലുണ്ടായ ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
അയ്ഹോൾ ക്ഷേത്രസമുച്ചയങ്ങളിലൊന്നിന്റെ പുറത്തെ കോണുകളിലുള്ള ചുമർത്തുണൂകളിൽ ദ്രാവിഡ കലാസമ്പ്രദായത്തിന്റെ പിറവിയുടെ സൂചന കാണാമെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഉത്തര-ദക്ഷിണ ഭാരത ദേശങ്ങളിലെ ക്ഷേത്ര വാസ്തുവിദ്യയിലെ ഒരു മുഖ്യ വൈജാത്യം ഇതാണ്.
ഉത്തരേന്ത്യയിൽ പൊതുവേ വൃത്താകൃതിയിലാണ് ഗർഭഗൃഹത്തിനു മുകളിലുള്ള ശിഖരം കാണപ്പെടുന്നത്.
എന്നാൽ തെക്ക്, ഒന്നിനൊന്ന് വലിപ്പം കുറയുന്ന ചതുരാകൃതിയിലുള്ള തട്ടുകളായാണ് അത് ഉയരുന്നത്.
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ വാസ്തുകലയുടെ ഒരു സവിശേഷ ചാലകശക്തിയായിരുന്നു ചാലൂക്യന്മാർ.
ചാലൂക്യരാജാക്കന്മാർ ശില്പകലയ്ക്ക് വമ്പിച്ച പ്രോത്സാഹനം നല്കി.
പുലികേശി രണ്ടാമൻ കലാകാരന്മാരുടെയും ശില്പികളുടെയും വലിയ പുരസ്കർത്താവായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹാശിസ്സുകളിലൂടെയാണ് അജന്തയിലെ ശില്പവിസ്മയം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെട്ടത്.
സവിശേഷമായ ചാലൂക്യ കലാശൈലിയുടെ ഉത്തമ മാതൃക ബാദാമിയിൽനിന്ന് പത്തുമൈൽ അകലെയുള്ള പട്ടടയ്ക്കൽ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയമാണ്.
പല്ലവരാജവംശത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ വാസ്തുകലയെ സമ്പന്നമാക്കുന്നതിൽ പല്ലവരാജവംശത്തിന്റെ സംഭാവനകളും വളരെ മികച്ചതാണ്.
ശിലാ വാസ്തുവിദ്യയിൽനിന്ന് കല്ലുകളാൽ കെട്ടിയുയർത്തപ്പെടുന്ന തരം നിർമിതികളിലേക്ക് വാസ്തുശൈലി വഴിമാറുന്നതു് പല്ലവരുടെ കീഴിലാണു്.
പല്ലവരാജാക്കന്മാരിൽ മഹേന്ദ്രവർമൻ ഒന്നാമന്റെ കാലത്താണ് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ശില്പകല ഇത്തരത്തിൽ പുതുമാർഗ്ഗം തേടിത്തുടങ്ങിയതു്.
ഒറ്റക്കൽ രഥങ്ങളും കൽത്തൂൺ മണ്ഡലങ്ങളും ഇക്കാലത്തെ സവിശേഷതകളായിരുന്നു.
തിരുച്ചിറപ്പള്ളി തിരുക്കഴക്കുന്റം, ദളവന്നൂർ, മണ്ടവപ്പത്തു എന്നിവിടങ്ങളിലെ നിർമിതികൾ പല്ലവ കലയുടെ മികച്ച മാതൃകകളാണ്.
പല്ലവ മണ്ഡപങ്ങൾക്ക് സമകാലികവും ഏറെക്കുറെ അതേ ശൈലിയിലുമായിരുന്നു പാണ്ഡ്യനാട്ടിൽ ശിലാകൃത മണ്ഡപങ്ങൾ ഉണ്ടായത്.
തിരുപ്പറകുന്റം, സിംഗപ്പെരുമാൾ കോവിൽ തുടങ്ങിയവ ഈ വിഭാഗത്തിലെ ആദ്യകാല മാതൃകകളാണ്.
പല്ലവ ചിത്രകലാ ശൈലിയുടെ മികച്ച മാതൃകകൾ ചിത്തന്നവാസലിൽ കാണാം.
പുതുക്കോട്ടയ്ക്കു 12 കി.
വടക്കുപടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചിത്തന്നവാസൽ ഗുഹാക്ഷേത്രത്തിലെ ചിത്രങ്ങൾ ലഘുരേഖകൾ കൊണ്ടും ഏറ്റവും കുറച്ചു ചായങ്ങൾകൊണ്ടും വരച്ചവയാണ്.
വരകളുടെ അനായാസത, താളാത്മകത എന്നിവയ്ക്കുദാഹരണമായ നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്.
താമരപ്പൊയ്ക, അപ്സരസ്സുകളുടെ നൃത്തം, കുണ്ഡലകേശി.
ഈ ചിത്രശാലയുടെ നിർമിതിക്കു മുൻകൈയെടുത്ത മഹേന്ദ്രവർമ രാജാവിന് 'ചിത്രകാരപ്പുലി' എന്നൊരു ബഹുമതിയുമുണ്ട്.
ചോളരാജവംശത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ
ക്ഷേത്ര നിർമിതിയിലെ പല്ലവ ശൈലിയുടെ പിന്തുടർച്ചക്കാർ ചോളന്മാരായിരുന്നു.
ഒടുവിലത്തെ പല്ലവകല ചോളശൈലിയിലേക്കു വഴിമാറുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങൾ പുതുക്കോട്ടയിലെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെയും നിർമിതികളിൽ കാണാം.
പല്ലവരുടെതിനെ അപേക്ഷിച്ച് ലളിതമാണ് ചോളരുടെ ശൈലി.
ഈ ലാളിത്യം ചോള ശൈലിയിലുള്ള ആദ്യ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ ശ്രീനിവാസനല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കാണാം.
സ്തംഭശീർഷങ്ങളിലാണ് പല്ലവ ശൈലിയിൽ നിന്നുള്ള കാര്യമായ വ്യതിയാനം കാണുന്നത്.
കൊത്തുപണികളിൽ അലങ്കാരം കുറവാണെന്നതാണ് മറ്റൊരു പ്രത്യേകത.
സരളവും സ്വതന്ത്രവുമായിരിക്കുമ്പോഴും ഗാംഭീര്യമാർന്ന ചോളശില്പശൈലിക്കു നിദർശനങ്ങളാണ് തഞ്ചാവൂർ ക്ഷേത്രവും ഗംഗൈകൊണ്ട ചോളപുരം ക്ഷേത്രവും.
ചോളശൈലിയുടെ ഒരു മധ്യകാല മാതൃകയാണ് തൃശ്ശിനാപ്പള്ളി ജില്ലയിലെ കൊരങ്ങനാഥ ക്ഷേത്രം.
ശില്പകലയുടെ അത്രയുമില്ലെങ്കിലും ചിത്രകലയിലും ചോളർ തത്പരരായിരുന്നു.
രാജരാജചോളൻ വരപ്പിച്ചതാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന 11-ാം ശ.
-ത്തിലെ നടരാജമൂർത്തിയുടെ ചുവർചിത്രം (തഞ്ചാവൂർ) ചോള ചിത്രകലാശൈലിയുടെ മികച്ച മാതൃകയാണ്.
രാജരാജചോളൻ കവികളുടെയും സാഹിത്യകാരന്മാരുടെയും നാടകകാരന്മാരുടെയും പുരസ്കർത്താവുമായിരുന്നു.
ചോള കാലഘട്ടം വെങ്കല ശില്പങ്ങൾക്കും പേരുകേട്ടതാണ്.
അത് ഗംഭീര പൂർണകായ പ്രതിമകളിലേക്കു വളർന്നതിനു നിദർശനമാണ് തിരുപ്പതിയിലെ ദേവരായരുടെയും മറ്റും പ്രതിമ.
പാണ്ഡ്യരാജവംശത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ
ചോളന്മാർക്കുശേഷം അധികാരശക്തികളായിരുന്ന പാണ്ഡ്യന്മാരാണു് പിന്നീട് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ വാസ്തുവിദ്യയ്ക്ക് പ്രചോദനമേകിയത്.
ക്ഷേത്രവളപ്പുകളുടെ പ്രവേശനമാർഗ്ഗത്തിൽ ഗംഭീരമായ ഗോപുരവാതിലുകൾ നിർമിച്ചു എന്നതാണ് പാണ്ഡ്യശൈലിയുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത.