smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പകലും രാത്രിയും തമ്മിലുള്ള താപനില വ്യത്യാസം മഴക്കാലത്തേക്കാൾ ഏകദേശം ഇരട്ടിയാണ്, ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ രാത്രികാല താപനില ചിലപ്പോൾ ഡിസംബർ, ജനുവരി മാസങ്ങളിൽ 8 °C  ആയി കുറയുന്നു.
ഏപ്രിൽ സാധാരണയായി വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും ചൂടേറിയ മാസമാണ്, താപനില ഇടയ്ക്കിടെ 40 °C-ൽ എത്തുന്നു, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജലനിരപ്പ് ജൂൺ മുതൽ ജൂലൈ വരെ, ഉയർന്ന ജലനിരപ്പ് നവംബർ മുതൽ ഡിസംബർ വരെയുമാണ്, ഉപരിതല ജല താപനില 19 മുതൽ 32 °C (66 മുതൽ 90 °F) വരെയാണ്.
കിർത്താഡ്സ്
കേരളത്തിലെ പട്ടിക ജാതി പട്ടിക വർഗ്ഗ ക്ഷേമ വകുപ്പിനു കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പഠന ​ഗവേഷണ പരിശീലന കേന്ദ്രമാണ് കിർത്താഡ്സ് മ്യൂസിയം (Kerala Institute for Research Training and Development Studies of Scheduled Castes and Scheduled Tribes).
കോഴിക്കോട് ചേവായൂരിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ഗോത്രവർഗ വിഭാ​ഗങ്ങളുടെ പുരോ​ഗതി ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് 1972-ൽ കിർത്താഡ്സ് സ്ഥാപിതമായത്.
പട്ടിക ജാതി പട്ടിക വർഗ്ഗ ക്ഷേമത്തിനായുള്ള ഗവേഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയാണു ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
1970-ൽ ഒരു ദേശീയ പാറ്റേണിൽ ഒരു ട്രൈബൽ റിസർച്ച് ആൻഡ് ട്രെയിനിംഗ് സെന്റർ (TR TC) ആയി സ്ഥാപിതമായ സ്ഥാപനം പിന്നീട് 1979-ൽ കിർത്താഡ്സ് ആയി പുനഃസംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
കിർത്താഡ്സ് ഒരു മ്യൂസിയവും ഓപ്പൺ എയർ തീയ്യറ്ററും ഉണ്ട്.
ഇതിനോടു ചേർന്നുളള ​ഗോത്രപഠന മ്യൂസിയത്തിൽ പുരാതനകാലത്ത് കേരളത്തിലെ ​ഗോത്രവർ​ഗം ഉപയോ​ഗിച്ചിരുന്ന ആയുധങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും നരവംശ ശാസ്ത്രത്തിലും സാമൂഹികശാസ്ത്രത്തിലുമുളള പുസ്തകങ്ങളുടെ വലിയൊരു ശേഖരവും മറ്റു വസ്തുക്കളും പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കുറിച്യ ഭാഷ
കേരളത്തിലെ പട്ടികവർഗ്ഗ വിഭാഗമായ കുറിച്യർ സംസാരിക്കുന്ന തെക്കൻ ദ്രാവിഡ ഭാഷയാണ് കുറിച്യ ഭാഷ.
ഇവയുടെ രണ്ട് ഭാഷാഭേദങ്ങളും മലയാളഭാഷയോട് അടുപ്പമുള്ളതല്ല.
കുറിച്യ ഭാഷയിൽ 27 തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട സ്വരസൂചകങ്ങളുണ്ട്, അതിൽ 5 എണ്ണം സ്വരാക്ഷരങ്ങളും 22 വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളുമാണ്.
കേരളത്തിന്റെ സംസ്കൃതിയിൽ നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ച ഗോത്രകലകളിൽ ഒന്നായ വടക്കൻപാട്ടുകൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞത് കുറിച്യ ഭാഷയിലാണ്.
ഭാഷയുടെ ഉപയോഗത്തിൽ സാമുദായികമായ അസ്ഥിത്വം പുലർത്തുന്നവരാണ് കുറിച്യർ.
പ്രത്യേക ഈണത്തോടെ ലളിതമായ വാക്കുകളാൽ നീട്ടിയും കുറുക്കിയും വളരെ സാന്ദർഭികമായി ഭാഷ ഉരുത്തിരിയുമ്പോൾ കുറിച്യരുടെ വ്യവഹാരഭാഷ അന്യസമുദായക്കാർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാകുന്നു.
കുഭപ്പാട്ട്, നരിപ്പാട്ട്, മർമായിപ്പാട്ട് എന്നീ വടക്കൻപാട്ടു ഭേദങ്ങളായാണ് ഈ ഭാഷയിലെ സാഹിത്യം അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, ഡോ. എൻ. വിശ്വനാഥൻ നായർ രചിച്ച  കുറിച്യർ - ഒരു നരവംശ ശാസ്ത്രപഠനം - .
കുറിച്യരുടെ ഗോത്രജീവിതത്തെയും സംസ്‌കാരത്തെയുംക്കുറിച്ചും ഭാഷയേക്കുറിച്ചും  ആധികാരികമായി തയാറാക്കിയിട്ടുള്ള പഠനഗ്രന്ഥമാണ്.
കുറിച്യരുടെ ഉച്ചാൽ എന്ന നാടകരൂപത്തിലും വടക്കൻപാട്ടുകളിലും കുറിച്യഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
↑ കുറിച്യ at Ethnologue (18th ed., 2015) ↑ {{ cite book }} : External link in | chapterurl= ( help ) ; Unknown parameter | chapterurl= ignored ( | chapter-url= suggested) ( help ) ↑ ↑ ↑ https://www.mathrubhumi.com/travel/features/tribal-art-forms-artistic-heritage-wayanad-gadhika-paniya-kurichya-kattunaikka-1.8638959
കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Kulasekhara_Azhwar ചേരസാമ്രാജ്യം ആദിചേരന്മാർ ഉതിയൻ ചേരലാതൻ നെടും ചേരലാതൻ സെൽവ കട്ടുംകോ വല്യത്താൻ ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ ഇളംചേരൽ ഇരുംപൊറൈ മന്ദാര ചേരൻ പിൽക്കാല ചേരന്മാർ കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ 800–820 രാജശേഖരവർമ്മൻ 820–844 സ്ഥാണു രവി വർമ്മൻ 844–885 രാമവർമ്മ കുലശേഖരൻ 885–917 ഗോദ രവിവർമ്മ 917–944 ഇന്ദുക്കോതവർമ്മ 944–962 ഭാസ്കര രവിവർമ്മൻ ഒന്നാമൻ 962–1019 ഭാസ്കര രവിവർമ്മൻ രണ്ടാമൻ 1019–1021 വീര കേരളൻ 1021–1028 രാജസിംഹൻ 1028–1043 ഭാസ്കര രവിവർമ്മൻ മൂന്നാമൻ 1043–1082 രവി രാമവർമ്മ 1082–1090 രാമവർമ്മ കുലശേഖരൻ 1090–1102 ക സ തി
വൈഷ്ണവഭക്തന്മാരായ 12 ആഴ്‌വാർ മാരിൽ ഒരാളായ കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ തന്നെയാണ്, കുലശേഖരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ തൃക്കുലശേഖരപുരം ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം ഇദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചതോ പുതുക്കി പണിതതോ ആണത്രെ.
തിരുമല വെങ്കടേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിലെ സോപാനത്തിലേക്കുള്ള പടി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ കുലശേഖരപ്പടി ആയി അറിയപ്പെടുന്നു.
വിഷ്ണുസ്തുതിയായ മുകുന്ദമാല ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതിയാണത്രെ.
ആഴ്‌വാർ എന്നാൽ ഭക്തിയിൽ ആഴുന്ന (മുങ്ങുന്ന)വൻ എന്നും ആളുന്നവൻ (രക്ഷിക്കുന്നവൻ) എന്നും അർത്ഥം പറഞ്ഞുവരുന്നു.
വേദപുസ്തകത്തിൽ തെളിവുകൾ പ്രകാരം കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ കാളി കാലഘട്ടത്തിന്റെ(3102 ബി.സി)  27 - ആം
വർഷം ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
കേരളത്തിലെ പെരിയാറിൽ ദർധവ്രതന്റെ മകനായാണ്‌ കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ ജനിച്ചത്.
കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു രാജാവാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
കൊള്ളി (ഇന്നത്തെ ഉറയൂർ ), കൂടാൾ (ആധുനിക മധുര ), കൊങ്ങു എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണപരിധിയിലായിരുന്നുവെന്നും  അദ്ദേഹം തിരുവിതാംകൂറിൽനിന്നുമായിരുന്നുവെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
രാജവംശത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാജവംശമായ ചേരവംശ രാജാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
800-820 എ.ഡി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലഘട്ടമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പന്ത്രണ്ട് ആഴ്(ൾ)വാർമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കുലശേഖരൻ ഏഴാമത്തെ ആളായിരുന്നു.
9-ആം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണം വിജയിച്ചില്ലെന്നും , പല്ലവ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു.
സന്ന്യാസജീവിതം
12 ആഴ്‌വാർ സന്ന്യാസിമാരിൽ 9-ആമനായി കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
തന്റെ തത്ത്വജ്ഞാനവും അദ്ധ്യാത്മജ്ഞാനവും ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം വൈഷ്ണവഭക്തി പ്രചരിപ്പിച്ചു.
തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനത്തിലെ മഹാനായ ഒരു വൈഷ്ണവ ആഴ്‌വാർ കവിയായി കുലശേഖര ആഴ്‌വാർ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
സംസ്കൃതകൃതിയായ മുകുന്ദമാല (വിഷ്ണുസ്തുതി ) ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനയാണ്.
കൂടാതെ ദിവ്യ പ്രബന്ധത്തിലെ ഒരു പ്രധാന കൃതിയായ പെരുമാൾ തിരുമൊഴിയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനയാണ്.
ആഴ്‌വാർ സന്ന്യാസികൾ രചിച്ച ഈ കൃതികൾ 105 കവിതകളും 4000 സ്തോത്രങ്ങളും അടങ്ങുന്നതാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ ഭക്തിഗാനപ്രകൃതിയുള്ളവയാണ്, പ്രധാനമായും മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പ്രമുഖ അവതാരങ്ങളെപ്പറ്റിയാണ്   ( രാമനും കൃഷ്ണനും ) ഇവ.
അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതവായ ശങ്കരാചാര്യർ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികനാണ് .
രാമഭക്തനായ ഇദ്ദേഹം, രാമന്റെ ജീവിതത്തിലെ വേദനകൾ തന്റേതായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
അതിനാൽ അദ്ദേഹം പെരുമാൾ (മഹാൻ എന്നർത്ഥം) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
രാമന്റെയും കൃഷ്ണന്റെയും ഇതിഹാസങ്ങളിലുള്ള ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടപെടൽ മഹത്തായ പല ഭക്തിരസമുള്ള കവിതകൾക്ക് ജന്മം നൽകി.
ഇദ്ദേഹം രചിച്ച സംസ്കൃത നാടകങ്ങളാണ് തപതീസംവരണവും സുഭദ്രാധനഞ്ജയവും.
വിച്ഛിന്നാഭിഷേകം എന്ന നാടകവും ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ കൃതി ഇപ്പോൾ ലഭ്യമല്ല.
ആശ്ചര്യമഞ്ജരി എന്ന ഗദ്യാഖ്യായികയുടെ കർതൃത്വവും കുലശേഖര ആഴ്‌വാറിൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഈ കൃതിയും കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടില്ല.
തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബം
പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സംരക്ഷകരായ തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബം കുലശേഖര ആഴ്‌വാരുടെ വംശജരാണ്‌.
തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവിന്റെ ഒരു സ്ഥാനനാമം 'കുലശേഖര പെരുമാൾ' എന്നാണ്.
മാത്രമല്ല കുലശേഖര ആഴ്‌വാരുടെ കിരീടമായ ' ചേരമുടി ' ഇപ്പോഴും തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിന്റെ കൈവശമുണ്ട്.
മണ്ടയ്ക്കാട് ഭഗവതി അമ്മൻ ക്ഷേത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mondaicaud_Amman_Temple ഈ ലേഖനത്തിനു മിഴിവേകാൻ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
കന്യാകുമാരി ജില്ലയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുള്ള കുളച്ചലിനു സമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രസിദ്ധമായ ഭഗവതി ക്ഷേത്രമാണ് മണ്ടയ്ക്കാട് ശ്രീ ഭഗവതി അമ്മൻ ക്ഷേത്രം .
ഹൈന്ദവ, ശാക്തേയ വിശ്വാസപ്രകാരം ജഗദീശ്വരിയും ആദിപരാശക്തിയുമായ ശ്രീ ഭദ്രകാളിയാണ് പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ.
മണ്ടയ്ക്കാട് അമ്മൻ എന്ന്‌ ഭഗവതി അറിയപ്പെടുന്നു.
കടൽത്തീരത്തോടു ചേർന്നു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം സന്ദർശിക്കുവാൻ കേരളം , തമിഴ്നാട് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ധാരാളം ഭക്തർ എത്താറുണ്ട്.
തിരുവതാംകൂറിലെ മാർത്താണ്ഡവർമ മഹാരാജാവ് നിർമ്മിച്ച ക്ഷേത്രമാണിത് എന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.
വൈകുണ്ഠ സ്വാമികൾ രചിച്ച അഖിലത്തിരട്ട് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ മണ്ടയ്ക്കാട്ട് ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.
നാഗർകോവിൽ-കുളച്ചൽ സംസ്ഥാന പാതയിൽ മണ്ടയ്ക്കാട് എന്ന സ്ഥലത്താണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
സ്ത്രീകൾക്ക് ഇടുമുടിക്കെട്ടുമായി പ്രവേശിക്കാമെന്നതിനാൽ 'സ്ത്രീകളുടെ ശബരിമല ' എന്നും മണ്ടക്കാട് ക്ഷേത്രത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
കുരുമുളകും തേങ്ങയും ആണ് ഇരുമുടിയിൽ നിറയ്ക്കുന്നത്.
ശബരിമലയിലേതിന്  സമാനമായി ‘അമ്മേ ശരണം ദേവി ശരണം’ വിളികളോടെയാണ് ഇവിടെ ദർശനം നടത്തേണ്ടത്.
കുംഭ മാസത്തിൽ നടക്കുന്ന (മാർച്ച്) നടക്കുന്ന 'കൊട മഹോത്സവം' (കൊടൈവിഴ) ആണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആഘോഷം .
കുംഭമാസത്തിലെ അവസാന ചൊവ്വാഴ്ച ആണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ഉത്സവം.
ഇത് മണ്ടയ്ക്കാട് കൊട എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
കൊടൈവിഴയോടനുബന്ധിച്ച് വലിയ പടുക്ക, ഒടുക്കു പൂജ, ഏട്ടം കൊടൈ, ഭരണി കൊടൈ എന്നീ വിശേഷ പൂജകളുമുണ്ട്.
ശാക്തേയ കൗളാചാരപ്രകാരം ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് മത്സ്യമാംസാഹാരങ്ങൾ പാകം ചെയ്യുന്നതും കഴിക്കുന്നതും ഇവിടുത്തെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്.
അടുത്തുള്ള കടൽ തീരത്തുനിന്നും മത്സ്യം വാങ്ങി കറിവച്ചു ഭഗവതിക്ക് നിവേദിക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ആചാരമാണ്.
പൊങ്കാല സമയത്ത്  മത്സ്യമാംസാഹാരങ്ങൾ പാചകം ചെയ്തു നിവേദിക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ സാധാരണ കാഴ്ചയാണ്.
കുംഭ മാസത്തിലെ (ഫെബ്രുവരി/മാർച്ച്‌) കൊട ഉത്സവം കൊടിയേറി കഴിഞ്ഞാൽ ക്ഷേത്രം എല്ലാ ദിവസവും 24 മണിക്കൂറും ദർശനത്തിനായി തുറന്നിരിക്കുന്നു.
ഭക്തർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഏതു സമയത്തും പൊങ്കാല അർപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.
നിവേദിക്കുന്നതും ഭക്തർക്ക് നേരിട്ട് ചെയ്യാം.
മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങളിലെതുപോലെ പൂജാരിമാർ വന്ന് പൊങ്കാല നിവേദിക്കുന്ന പതിവില്ല.
ഉത്സവ സമയത്ത് തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നും വലിയ ഭക്തജനത്തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നതിനാൽ തിരുവനന്തപുരം ഡിപ്പോയിൽ നിന്നും മണ്ടയ്ക്കാട്ടേക്ക് കെഎസ്ആർടിസി ധാരാളം പ്രത്യേക ബസ് സർവീസുകൾ ഒരുക്കാറുണ്ട്.
അടുത്തുള്ള  റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുകൾ- ഇറണിയൽ, കുഴിത്തുറ.
പതിനഞ്ച് അടിയോളം ഉയരമുള്ള ചിതൽപ്പുറ്റാണ് പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ.
മണ്ടയ്ക്കാട് ഭഗവതി കുടിക്കൊള്ളുന്നത് ഒരു  ചിതൽപ്പുറ്റിനുള്ളിലുള്ള ശ്രീചക്രത്തിലാണ് എന്നുള്ള  വിശ്വാസമാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകത.
ഈ ചിതൽ പുറ്റ്  വളർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നാണ് സങ്കല്പം.
ചിതൽപ്പുറ്റിന് മുകളിൽ നിർമിച്ചിട്ടുള്ള ഭഗവതിയുടെ മുഖം ചന്ദനത്തടി കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഇതിൽ സാക്ഷാൽ   ആദിപരാശക്തിയായ ശ്രീ ഭദ്രകാളി കുടിയിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് വിശ്വാസം.
മഹാകാളി , മഹാലക്ഷ്മി , മഹാസരസ്വതി എന്നി ഭാവങ്ങൾ ഭഗവതിക്ക് കല്പിച്ചു വരുന്നു.
എങ്കിലും കാളി എന്ന ഭാവം തന്നെയാണ് പ്രധാനം.
മണ്ടയ്ക്കാട് കൊട
കുംഭമാസത്തിലെ (ഫെബ്രുവരി/മാർച്ച്‌) ഒടുവിലത്തെ ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് പ്രസിദ്ധമായ കൊട മഹോത്സവം.
അന്ന് ഏകാദശിയാണെങ്കിൽ കൊട അതിന് മുൻപിലത്തെ ചൊവ്വാഴ്ച നടത്തുന്നു.
മൊത്തം 17 ദിവസത്തെ ആഘോഷമാണ് കൊട മഹോത്സവത്തിനുള്ളത്.
കൊട മഹോത്സവത്തിന് 17 ദിവസം മുൻപ് വരുന്ന ഞായറാഴ്ച കൊടിയേറി പത്തു ദിവസത്തെ ഉത്സവമുണ്ട്.
അത് അവസാനിക്കുന്നതും ഒരു ചൊവ്വാഴ്ചയാണ്.
അതിനു ശേഷം വരുന്ന അടുത്ത ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് എട്ടാം കൊടയെന്ന പേരിൽ അഘോഷിക്കുന്നത്. 'വലിയ പടുക്ക' എന്നൊരു ചടങ്ങും അന്ന് നടക്കുന്നു.
ധാരാളം മലരും, പഴവും, അട, വട, അപ്പം, തിരളി, മത്സ്യമാംസ ഭക്ഷണങ്ങൾ  മുതലായവയുണ്ടാക്കി ഭഗവതിക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.
അടുത്തുള്ള കടൽ തീരത്തുനിന്നും മത്സ്യം വാങ്ങി കറിവച്ചു പൊങ്കാലയായി ഭഗവതിക്ക് നിവേദിക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേക ആചാരമാണ്.
ഞായറാഴ്ച കൊട ഉത്സവം കൊടിയേറി തുടങ്ങുന്നത് മുതൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭക്തജന തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
തിരുവനന്തപുരം , കൊല്ലം തുടങ്ങിയ സമീപ ജില്ലകളിൽ നിന്നുവരെ ധാരാളം ഭക്തർ എത്തിച്ചേരുന്നു.
ഈ സമയം കെഎസ്ആർടിസി തിരുവനന്തപുരം ഡിപ്പോയിൽ നിന്നും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്  ധാരാളം പ്രത്യേക സർവീസ് ബസുകൾ ഓടിക്കാറുണ്ട്.
തിങ്കളാഴ്ച രാത്രി വെള്ളിപ്പല്ലക്കിൽ ഭഗവതിയുടെ എഴുന്നള്ളത്തും ചക്രതീവെട്ടി ഊരുവലവും കഴിഞ്ഞാൽ ചൊവ്വാഴ്ച പുലർച്ചെവരെ നട തുടർന്നിരിക്കും.
പിന്നീട് നടയടച്ചാൽ വൈകിട്ട് അഞ്ചു മണിയ്ക്കേ വീണ്ടും തുറക്കൂ.
അർദ്ധരാത്രിയോടയാണ് കൊടയുടെ ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഒരു മണിയോടെ നടക്കുന്ന ഒടുക്കു പൂജയോടെ ഉൽസവത്തിന് കൊടിയിറങ്ങും.
ഭഗവതിക്ക് മുന്നിൽ ചോറും വിഭവങ്ങളും ഒരുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ഒടുക്ക്.
അടുത്തുള്ള ശാസ്താവിന്റെ കോവിലിലാണ് ഒടുക്കിനുള്ള വിഭവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നത്.
ഒൻപത് മൺപാത്രങ്ങളിലായി നിറച്ച നിവേദ്യം ഒറ്റവെള്ളത്തുണി കൊണ്ട് മൂടിയാണ് ദേവിസമക്ഷം എഴുന്നള്ളിക്കുന്നത്.
നാഗസ്വരവും വെളിച്ചപ്പാടും അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകും.
ക്ഷേത്രപരിസരം ഈ സമയം മൗനമായ ഭഗവതി പ്രാർത്ഥനയാൽ മുഴുകും.
എത്ര ആൾത്തിരക്കുണ്ടെങ്കിലും എഴുന്നള്ളിപ്പ് സമയത്ത് ആരും സംസാരിക്കില്ല.
ഒടുക്കിന് ശേഷം ഗുരുസിപൂജ നടക്കും.
ഇത് കഴിഞ്ഞ് ദീപാരാധനയോടെ നടയടയ്ക്കും.
നിരവധി സ്ത്രീകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മലയാളികൾ വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തോടെ മണ്ടയ്ക്കാട് ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ ശബരിമലയിലേതിന് സമാനമായ രീതിയിൽ 'ഇരുമുടിക്കെട്ട്' തലയിലേന്തി ശരണം വിളികളോടെ ദർശനം നടത്തുന്നു.
അതിനാലാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിന് 'സ്ത്രീകളുടെ ശബരിമല' എന്ന വിശേഷണം ലഭിച്ചത്.
കേരളത്തിലെ ശബരിമല അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഘടനയോട് സാമ്യമുള്ളതാണ് ഈ ക്ഷേത്രം.
എല്ലാ വർഷവും ഫെബ്രുവരി-മാർച്ച് മാസത്തിൽ നടക്കുന്ന ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ആളുകൾ വ്രതമെടുത്ത് മണ്ടയ്ക്കാട് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനം നടത്താറുണ്ട്.
തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഒട്ടുമിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്ന നിരവധി ലിഖിതങ്ങളും കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ട്.
മണ്ടയ്ക്കാട് പ്രദേശം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് നിബിഡവനമായിരുന്നതിനാൽ, ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ തങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്ത് ഭഗവതി ഒരു ചിതൽപ്പുറ്റിന്റെ രൂപത്തിൽ ഭക്തർക്ക് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി പറയപ്പെടുന്നു.
കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ 'മണ്ടയ്ക്കാട്' പണ്ട് കൊടുംവനമായിരുന്നു.
കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതിനാൽ ഇത് 'മന്തൈക്കാട്' എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
കാലക്രമേണ മണ്ടയ്ക്കാട് ആയി മാറി.
നേരത്തെ കോളറയും വസൂരിയും ഈ പ്രദേശത്തെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ വ്യാപകമായിരുന്നു.
രോഗം ഭേദമാക്കാൻ മതിയായ ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളില്ലാത്തതിനാൽ ജനങ്ങൾ ദുരിതത്തിലായി.
ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഗ്രാമവാസികൾ മണ്ടയ്ക്കാടിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു പോകാൻ തുടങ്ങി.
ഐതിഹ്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഒരിക്കൽ ആദിശങ്കരന്റെ ഒരു ശിഷ്യൻ ശിവശക്തി ഐക്യരൂപത്തിൽ പരാശക്തി കുടികൊള്ളുന്ന ' ശ്രീചക്രം ' വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പ്രദേശത്ത് എത്തി.
ആ ശ്രീചക്രത്തിൽ അദ്ദേഹം ദിവസവും രോഗദുരിതനാശിനി കൂടിയായ സാക്ഷാൽ ശ്രീ ഭദ്രകാളിയെ പൂജയും പ്രാർത്ഥനയും നടത്തി.
തുടർന്ന്, അദ്ദേഹം അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ജനങ്ങളുടെ രോഗങ്ങൾ സുഖപ്പെടുത്തി.
ഗ്രാമവാസികൾ ഈ സന്യാസി തങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ വന്ന ദേവനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.
വളരെക്കാലം അവിടെ താമസിച്ച സന്യാസി ജനങ്ങളുടെ അസുഖങ്ങൾ ഭേദമാക്കുകയും ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾക്ക് വിനോദത്തിനായി കളികൾ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
കാലക്രമേണ സന്യാസി ശ്രീചക്രം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു ചിതൽപ്പുറ്റുണ്ടായി.
അദ്ദേഹം ശ്രീചക്രം നിലത്ത് സ്ഥാപിച്ച് പൂജയിലും ധ്യാനത്തിലും മുഴുകി.
പതിയെ അതിന് ചുറ്റും ചിതൽപ്പുറ്റുകൾ വളർന്നു.
കുട്ടികൾ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹം ആ സ്ഥലത്ത് ഭഗവതിയിൽ 'ജീവസമാധി' (ദൈവത്തിലോ ഭഗവതിയിലോ ലയിക്കുന്നുവെന്ന സങ്കൽപ്പം) ആയിത്തീർന്നുവെന്ന് പ്രദേശവാസികൾക്ക് മനസ്സിലായത്.
സന്യാസിയുടെ സമാധിയ്ക്ക് ശേഷവും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച ശ്രീചക്രം അവിടെ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.
ഇതറിഞ്ഞ, ഈ പ്രദേശം ഭരിച്ചിരുന്ന തിരുവതാംകൂറിലെ മാർത്താണ്ഡവർമ രാജാവ് ഭഗവതിക്ക് വേണ്ടി അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിതു.
അതാണ് മണ്ടയ്ക്കാട് ക്ഷേത്രം.
മണ്ടയ്ക്കാട് ഭഗവതി അമ്മൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇരുമുടിക്കെട്ടുമായി സ്ത്രീകൾ തീർത്ഥാടനത്തിന് എത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഒരു ഐതീഹ്യമുണ്ട്.
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് മണ്ടയ്ക്കാട് പ്രദേശത്തൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ കേരളത്തിൽ നിന്ന് എത്തിയ വിശന്നുവലഞ്ഞ ദേവിഭക്തനായ ഒരു വ്യാപാരിക്ക് വിരുന്നൊരുക്കാൻ സാക്ഷാൽ ഭഗവതി ഒരു വൃദ്ധയുടെ രൂപത്തിൽ വന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
തന്റെ വിശപ്പകറ്റാൻ വൃദ്ധയുടെ രൂപത്തിൽ വന്നത് ഭഗവതിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം തന്റെ വ്യാപാരത്തിൽ നിന്നുള്ള സമ്പാദ്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തുണിയിൽ കെട്ടി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് സംഭാവന നൽകി.
പിന്നീട്, ആ വ്യാപാരി സ്വന്തം ദേശമായ കൊല്ലത്ത് മടങ്ങിയെത്തുകയും മണ്ടയ്ക്കാട് നടന്ന അത്ഭുതത്തെക്കുറിച്ച് ആളുകളോട് പറയുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന് കേരളത്തിൽ നിന്ന്‌ ധാരാളം ആളുകൾ മണ്ടയ്ക്കാടിലേക്ക് തീർത്ഥാടനം നടത്തി.
പട്ടിണി കിടക്കുന്നവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയ ഭഗവതി അമ്മന് പൊങ്കൽ പാകം ചെയ്യുന്നതിനായി ആളുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകൾ ശരണം വിളിയോടെ ഇരുമുടിക്കെട്ടുമായിട്ടായിരുന്നു മണ്ടയ്ക്കാട് എത്തിത്തുടങ്ങിയത്.
ഇരുമുടിയിൽ, ഒരു കെട്ടിനുള്ളിൽ പൊങ്കലിന് വേണ്ട സാധനങ്ങളും മറ്റേ കെട്ടിൽ പൂജയ്ക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങളുമായിരിക്കും ഉണ്ടായിരിക്കുക.
മത്സ്യമാംസ നിവേദ്യങ്ങളോട് കൂടിയ പൊങ്കാലയും അവർ ഭഗവതിക്ക് സമർപ്പിച്ചുപോന്നു.
നാഗർകോവിൽ - കുളച്ചൽ സംസ്ഥാനപാതയിൽ മണ്ടയ്ക്കാട് എന്ന സ്ഥലത്താണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
കുളച്ചലിൽ നിന്ന് ഏകദേശം നാലു കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനം.
സമീപത്തുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ കന്യാകുമാരി - 34 കി.
മീ നാഗർകോവിൽ - 21 കി.
തിരുവനന്തപുരം - 62 കി.
കളിയിക്കാവിള - 26.6 കി.
മീ പാറശ്ശാല - 29 കി.
മീ വിഴിഞ്ഞം - 50 കി.
കുളച്ചൽ - 3 കി.
തിങ്കൾ നഗർ - 5 കി.
പദ്മനാഭപുരം - 14 കി.
ശുചിന്ദ്രം - 25 കി m റോഡ് മാർഗം
ദേശീയ പാതയിൽ കുളച്ചൽ നിന്നും ബസ് മാർഗം മണ്ടയ്ക്കാട് ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാം.
നാഗർകോവിൽ നിന്നും ധാരാളം ബസുകൾ ലഭ്യമാണ്.
കൊട ഉത്സവ കാലത്ത് തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നും കെഎസ്ആർടിടി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്  സ്പെഷ്യൽ സർവീസ് നടത്താറുണ്ട്.
റെയിൽ അടുത്തുള്ള തീവണ്ടി നിലയങ്ങൾ - നാഗർകോവിൽ - 20 കി.
മീ, ഇരണിയൽ - 7 കി.
മീ അകലെ വ്യോമമാർഗ്ഗം അടുത്തുള്ള വിമാനത്താവളം - തിരുവനന്തപുരം ഇതും കാണുക ദേവി കന്യകുമാരി അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ ഗൂഗിൾ മാപ്സിൽ നിന്ന് ഹൈന്ദവ സംബന്ധമായ വിഷയങ്ങൾ ശ്രുതി : വേദങ്ങൾ · ഉപനിഷത്തുകൾ · സ്തോത്രങ്ങൾ സ്മൃതി : ഇതിഹാസങ്ങൾ ( രാമായണം , മഹാഭാരതം ) · ഭഗവത് ഗീത · പുരാണങ്ങൾ · സൂത്രങ്ങൾ · ആഗമം ( തന്ത്രം , യന്ത്രം ) · വേദാന്തം വിശ്വാസങ്ങൾ: അവതാരം · ആത്മാവ് · ബ്രഹ്മം · കോശം · ധർമ്മം · കർമ്മം · മോക്ഷം · മായ · ഇഷ്ടദൈവം · മൂർത്തി · പുനർജന്മം · സംസാരം · തത്വം · ത്രിമൂർത്തി · തുരിയ · ഗുരുക്കന്മാർ തത്ത്വചിന്ത : പാഠശാലകൾ · പുരാതന ഹിന്ദുമതം · സാംഖ്യം · ന്യായം · വൈശേഷികം · യോഗം · മീമാംസ · വേദാന്തം · തന്ത്രം · ഭക്തി ആചാരങ്ങൾ : ജ്യോതിഷം · ആയുർവേദം · ആരതി · ഭജനകൾ · ദർശനം · ദീക്ഷ · മന്ത്രങ്ങൾ · പൂജ · സത്സംഗം · സ്ത്രോത്രങ്ങൾ · വിവാഹം · യജ്ഞം · ഹോമം ഹിന്ദു ഗുരുക്കൾ : ആദി ശങ്കരൻ · രാമാനുജൻ · മധ്വാചാര്യർ‍ · ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസൻ · ശാരദാദേവി · സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ · ശ്രീനാരായണ ഗുരു · ശ്രീ അരബിന്തോ · രമണ മഹർഷി · ചിന്മയാനന്ദ · ശിവാ‍യ മുനിയ സ്വാമി · സ്വാമി നാരായൻ · പ്രഭുപാദർ · ലോകെനാഥ് വിഭാഗങ്ങൾ : വൈഷ്ണവം · ശൈവം · ശാക്തേയം · സ്മാർത്തം ദേവതകൾ : ഹൈന്ദവ ദേവതകളുടെ പട്ടിക · ഹിന്ദു വിശ്വാസങ്ങൾ യുഗങ്ങൾ : സത്യ യുഗം · ത്രേതാ യുഗം · ദ്വാപര യുഗം · കലി യുഗം വർണ്ണങ്ങൾ‍ : ബ്രാഹ്മണൻ · ക്ഷത്രിയൻ · വൈശ്യൻ‍ · ശൂദ്രൻ മറ്റുളളവ : ഹിന്ദുത്വ ഭീകരത · ഹിന്ദുമതവും വിമർശനങ്ങളും ക സ തി
ചോറ്റാനിക്കര ഭഗവതിക്ഷേത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Chottanikkara_Temple
കേരളത്തിലെ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ കണയന്നൂർ താലൂക്കിൽ ചോറ്റാനിക്കരയിലുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമാണ് ചോറ്റാനിക്കര ശ്രീ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം .
കേരളത്തിന്റെ വ്യാവസായിക തലസ്ഥാനമായ കൊച്ചി നഗരഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം പന്ത്രണ്ട് കിലോമീറ്റർ തെക്കുകിഴക്കുമാറി, തൃപ്പൂണിത്തുറ പട്ടണത്തിൽ നിന്ന് ആറു കിലോമീറ്റർ അകലെ ചോറ്റാനിക്കരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ മഹാക്ഷേത്രം, കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഭഗവതി ക്ഷേത്രമാണ്.
എറണാകുളം നഗരത്തിന് സമീപം ആയതിനാൽ നഗരം സന്ദർശിക്കുന്നവർക്ക് ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാൻ എളുപ്പമാണ്.
ജഗദീശ്വരിയായ ആദിപരാശക്തിയാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠ. 'ചോറ്റാനിക്കര അമ്മ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഭഗവതിയെ മഹാലക്ഷ്മീഭാവത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവിനൊപ്പമാണ് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
അതിനാൽ ലക്ഷ്മീനാരായണസങ്കൽപ്പത്തിന് ഇവിടെ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം വരുന്നു.
കൂടാതെ ഭദ്രകാളി സങ്കല്പത്തിലുള്ള മറ്റൊരു ക്ഷേത്രവും ഇവിടെയുണ്ട്.
പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിന് താഴെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇത്, തന്മൂലം കീഴ്ക്കാവ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഭഗവതിയ്ക്കും മഹാവിഷ്ണുവിനും ഭദ്രകാളിയ്ക്കും തുല്യപ്രാധാന്യമാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉള്ളത്.
ഇക്കാരണത്താലാണ് "അമ്മേ നാരായണാ, ദേവീ നാരായണാ, ലക്ഷ്മീ നാരായണാ, ഭദ്രേ നാരായണാ" എന്ന പ്രസിദ്ധമായ നാമങ്ങൾ ഇവിടെ ഉടലെടുത്തത്.
മൂന്നു പ്രധാനഭാവങ്ങളിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവതിയെ പ്രധാനമായും ആരാധിയ്ക്കുക.
അതിനാൽ  മൂന്ന് രീതിയിൽ ഉള്ള അലങ്കാരവും മൂന്ന് രീതിയിൽ ഉള്ള പ്രത്യേക പൂജയും ഇവിടത്തെ പ്രത്യേകതയാണ്.
വെള്ളവസ്ത്രത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ് വിദ്യാസ്വരൂപിണിയായ മഹാസരസ്വതിയായി ( കൊല്ലൂർ മൂകാംബിക ) പ്രഭാതത്തിലും, ചുവന്ന വസ്ത്രത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു ശ്രീ ഭദ്രകാളിയായി ഉച്ചയ്ക്കും, നീലവസ്ത്രത്തിൽ അലങ്കരിച്ചു ദുർഗ്ഗാ പരമേശ്വരിയായി വൈകുന്നേരവും ആരാധിയ്ക്കുന്നു.
കൂടാതെ, സമ്പത്തിന്റെ ഭഗവതിയായ മഹാലക്ഷ്മിയായും, ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവ സാന്നിദ്ധ്യവുമുള്ളതിനാൽ പാർവതിയായും സങ്കല്പിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ഇങ്ങനെ ഭഗവതിയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട അഞ്ചുഭാവങ്ങളിൽ ആരാധിയ്ക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ചോറ്റാനിക്കരയമ്മയെ 'രാജരാജേശ്വരീ' അഥവാ  ‘ആദിപരാശക്തി ’ ഭാവത്തിലാണ് സങ്കൽപ്പിയ്ക്കുന്നത്.
മാനസികരോഗങ്ങളും സ്വഭാവദൂഷ്യങ്ങളും തീരാത്ത ദുഃഖങ്ങളും ചോറ്റാനിക്കരയമ്മ പരിഹരിയ്ക്കും എന്നാണ്  വിശ്വാസം.
തന്മൂലം ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്ന നിരവധി ഭക്തർ ഇവിടെ ഭജനം പാർക്കാൻ എത്താറുണ്ട്.
പുരാതന കേരളത്തിലെ നൂറ്റെട്ട് ദുർഗ്ഗാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചോറ്റാനിക്കര.
ശബരിമലയും ഗുരുവായൂരും ആറ്റുകാലും കൊടുങ്ങല്ലൂരും കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവുമധികം ഭക്തർ ദർശനത്തിനെത്തുന്ന കേരളീയക്ഷേത്രവും ചോറ്റാനിക്കരയാണ്.
ചോറ്റാനിക്കരയിൽ മേൽക്കാവ്, കീഴ്ക്കാവ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്.
മേൽക്കാവാണ് പ്രധാനക്ഷേത്രം.
കീഴ്ക്കാവ് പ്രധാനക്ഷേത്രത്തിന്റെ താഴെയായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ആദിപരാശക്തിയുടെ മറ്റൊരു ഭാവമായ ഭദ്രകാളിയാണ് കീഴ്ക്കാവിലമ്മ.
ഇവിടെയാണ് "ഗുരുതി പൂജ" എന്ന പ്രസിദ്ധമായ വഴിപാട് നടത്താറുള്ളത്.
കീഴ്ക്കാവിലേയ്ക്ക് പോകാനായി മേൽക്കാവിൽ നിന്ന് അനേകം പടികളുള്ള വഴിയുണ്ട്.
ബ്രഹ്മാവ് , ശിവൻ, ഗണപതി , ധർമ്മശാസ്താവ് , സുബ്രഹ്മണ്യൻ , ഹനുമാൻ , ജ്യേഷ്ഠാഭഗവതി , നാഗദൈവങ്ങൾ , ബ്രഹ്മരക്ഷസ്സ് , എന്നിവരാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉപദേവതകൾ.
ഇവരിൽ ശാസ്താവിന് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം കല്പ്പിച്ചുകാണുന്നു.
ഭഗവതിയുടെ അംഗരക്ഷകന്റെ ഭാവമാണ് ശാസ്താവിന് ഇവിടെ.
അതിനാൽ ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ ഇവിടം ധാരാളമായി സന്ദർശിച്ചുകാണുന്നു.
കുംഭമാസത്തിൽ രോഹിണി നാളിൽ കൊടിയേറി ഉത്രം നാളിൽ ആറാട്ടോടുകൂടി സമാപിയ്ക്കുന്ന ഒമ്പതുദിവസത്തെ ഉത്സവവും ഇതിനിടയിൽ വരുന്ന മകം , പൂരം തൊഴലുകളുമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ.
കൂടാതെ കന്നിമാസത്തിലെ നവരാത്രി , വിദ്യാരംഭം , വൃശ്ചികമാസത്തിലെ തൃക്കാർത്തിക എന്നിവ ഇവിടെ വിശേഷ ദിവസങ്ങളാണ്.
വിദ്യാസമ്പന്നരുടെ നാടായ കേരളത്തിൽ, വിദ്യാ ഭഗവതിയായ സരസ്വതിയ്ക്ക് ഒരു ക്ഷേത്രം പോലുമില്ലെന്നതിൽ അത്യധികം ദുഃഖിച്ച, അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ മുഖ്യപ്രയോക്താവായിരുന്ന ആദിശങ്കരാചാര്യർ , ദേവീപ്രീതിയ്ക്കായി കുടജാദ്രിയിൽ പോയി തപസ്സിരുന്നു.
ഏറെക്കാലത്തെ കഠിനതപസ്സിനൊടുവിൽ അദ്ദേഹത്തിനുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷയായ സരസ്വതീദേവിയോട് അദ്ദേഹം തന്റെ ആഗ്രഹം ഉണർത്തിച്ചു.
തന്റെ വാസസ്ഥാനമായ കൊല്ലൂർ മൂകാംബികാക്ഷേത്രം വിട്ടുപോകാൻ ഭഗവതി ആദ്യം വിസമ്മതിച്ചെങ്കിലും ഭക്തനായ ശങ്കരാചാര്യരുടെ ആഗ്രഹത്തിൽ ഒടുവിൽ ദേവി പ്രസാദിച്ചു.
പക്ഷേ, ഒരിയ്ക്കലും തിരിഞ്ഞുനോക്കരുതെന്നും അപ്പോൾ താൻ അപ്രത്യക്ഷയാകുമെന്നുമുള്ള ഒരു നിബന്ധനയും ദേവി അദ്ദേഹത്തിനുമുന്നിൽ വച്ചു.
ഈ നിബന്ധനയനുസരിച്ച് ദേവി ശങ്കരാചാര്യരെ അനുഗമിച്ചു.
യാത്രാവേളയിൽ ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ ദേവിയുടെ കാലൊച്ച കേൾക്കാതായി.
നിബന്ധന മറന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ ദേവി വിഗ്രഹമായതായിക്കണ്ടു.
ഏറെ വിഷമിച്ച ശങ്കരാചാര്യർ വീണ്ടും പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങി.
ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ട് തനിയ്ക്ക് വരാൻ കഴിയില്ലെന്നും എന്നാൽ നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ ശങ്കരാചാര്യർ ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് കുടികൊള്ളാമെന്നും അറിയിച്ചു.
ദുഃഖിതനായ ശങ്കരാചാര്യർ തന്റെ നാട്ടിലെ ചോറ്റാനിക്കര ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ നടതുറക്കുമ്പോൾ കുടികൊള്ളണമെന്നും അവിടെ നിർമ്മാല്യവും ഉഷഃപൂജയും കഴിഞ്ഞേ കൊല്ലൂരിലെത്താൻ പാടുള്ളൂവെന്നും ദേവിയോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഈ ഐതിഹ്യത്തിന് ഉപോദ്ബലകമായി ഇന്നും കൊല്ലൂർ മൂകാംബികാ ക്ഷേത്രത്തിൽ രാവിലെ അഞ്ചുമണിയ്ക്കാണ് നട തുറക്കുന്നത്.
ചോറ്റാനിക്കരയിൽ നാലുമണിയ്ക്ക് നട തുറന്ന് നിർമ്മാല്യവും ഉഷഃപൂജയും കഴിഞ്ഞാണ് ഇത് നടക്കുന്നത്.
അങ്ങനെ ശങ്കരാചാര്യർ മൂകാംബികാദേവിയുടെ ജ്യോതി ആനയിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന സ്ഥലം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ജ്യോതിയാനയിച്ചകര എന്ന് സ്ഥലത്തിന് പേരുവന്നു.
പിന്നീട് അത് ലോപിച്ചാണ് ചോറ്റാനിക്കരയായത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ക്ഷേത്രസ്ഥാപനം
ഇന്ന് ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലം കൊടുംകാടായിരുന്നു.
ആദിവാസികളായ മലയരയന്മാർ അവിടെ സ്ഥിരതാമസം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടിയും കായ്കനികൾ പറിച്ചും ജീവിതവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്ന അവർ തങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ പരാശക്തിയെ ആരാധിച്ചുവന്നിരുന്നു.
ഈ കഥ നടക്കുന്ന കാലത്ത് അവരുടെ നേതാവായി കണ്ണപ്പൻ എന്നൊരാളുണ്ടായിരുന്നു.
അതിദുഷ്ടനും ക്രൂരനുമായിരുന്ന കണ്ണപ്പന്റെ വിനോദം, അടുത്തുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ പോയി പശുക്കളെ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതായിരുന്നു.
മാത്രവുമല്ല, അവയിൽ ഏറ്റവും ലക്ഷണമൊത്ത ഒന്നിനെ അയാൾ കാളിയ്ക്ക് ബലികൊടുക്കുകയും അതിന്റെ മാംസം അനുചരന്മാർക്ക് വീതിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യും.
കഥ നടക്കുന്ന കാലമായപ്പോഴേയ്ക്കും കണ്ണപ്പന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അയാൾക്ക് അപ്പോൾ സ്വന്തമെന്ന് പറയാൻ ഒരു മകളേ അപ്പോഴുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അവളെ അയാൾ മനസ്സുതുറന്ന് സ്നേഹിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ അച്ഛൻ നടത്തുന്ന മൃഗബലിയെ മനസ്സുകൊണ്ട് എതിർത്തിരുന്നെങ്കിലും ഉഗ്രപ്രതാപിയായ അച്ഛനോട് അതിനെപ്പറ്റി സംസാരിയ്ക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു ദിവസം ഇവരുടെ കുടിലിലേയ്ക്ക് ഒരു പശു കടന്നുവന്നു.
അതീവതേജോമയമായിരുന്നു അതിന്റെ മുഖം.
ഈ പശുവിനെ കാണാനിടയായ കണ്ണപ്പന്റെ മകൾ, അതിനെ സ്വന്തമാക്കി വളർത്താൻ തുടങ്ങി.
തന്റെ പതിവ് തെറ്റിച്ച് കണ്ണപ്പനും അതിനോട് സ്നേഹം കാണിച്ചുതുടങ്ങി.
ഈ സംഭവം കണ്ണപ്പന്റെ അനുചരന്മാരെ ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.
എന്നാൽ, അവർക്കും ഒന്നും പറയാനാകുമായിരുന്നില്ല.
അങ്ങനെ കാലം കുറച്ച് കടന്നുപോയപ്പോൾ കണ്ണപ്പന് നാട്ടിൽ പശുക്കളെ കിട്ടാതായിത്തുടങ്ങി.
ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അയാൾ തന്റെ മകൾ വളർത്തുന്ന പശുവിനെത്തന്നെ ബലികൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
എന്നാൽ, ഈ സംഭവമറിഞ്ഞ മകൾ ഓടിവന്ന് പശുവിനെ ബലികൊടുക്കരുതെന്നും പകരം തന്നെ ബലികൊടുത്താൽ മതിയെന്നും പറയുകയുണ്ടായി.
ആർത്തലച്ചുവന്ന മകളുടെ വാക്കുകൾ കണ്ണപ്പനെ മാറ്റിച്ചിന്തിപ്പിയ്ക്കുകയും അയാൾ അതോടെ മൃഗബലി നിർത്താൻ തീരുമാനിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്നുള്ള കാലം അയാൾ കായ്കനികൾ തേടലും പശുവിനെ വളർത്തലുമായി സമയം ചെലവഴിച്ചു.
പക്ഷേ, പൂർവകർമ്മത്തിന്റെ ഫലമെന്നോണം ഒരുദിവസം അയാളുടെ മകൾ അകാലചരമം പ്രാപിച്ചു.
ഈ സംഭവം അയാളെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചെങ്കിലും മകളുടെ പശുവിനെ വളർത്തി അയാൾ ശിഷ്ടകാലം ചെലവഴിച്ചു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദിവസം രാത്രി കണ്ണപ്പൻ അതിവിചിത്രമായ ഒരു സ്വപ്നം കാണാനിടയായി.
തന്റെ തൊഴുത്തിൽ പശു ഒരു കല്ലായിക്കിടക്കുന്നു.
അടുത്തുതന്നെ മറ്റൊരു കല്ലുമുണ്ട്.
അവയ്ക്കടുത്തായി ഒരു ദിവ്യസന്ന്യാസി നാമജപങ്ങളോടെ നിൽക്കുന്നു.
ഇത്രയുമായിരുന്നു സ്വപ്നം.
പിറ്റേദിവസം രാവിലെ വന്നുനോക്കുമ്പോൾ സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമായതായി കണ്ടു.
കാര്യമെന്തെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ കണ്ണപ്പൻ നിലവിളിച്ചു.
അപ്പോൾ അവിടെ വന്ന ദിവ്യസന്ന്യാസി കണ്ണപ്പനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
കണ്ണപ്പാ, നീയൊരു പുണ്യപുരുഷനാണ്.
സാക്ഷാൽ മഹാലക്ഷ്മിയാണ് ഇത്രയും കാലം നിന്നോടൊപ്പം പശുവായി ജീവിച്ചുപോന്നത്.
അടുത്ത് മറ്റൊരു ശില നോക്കൂ.
അത് സാക്ഷാൽ മഹാവിഷ്ണുവാണ്.
നിത്യവും നീ ഇവിടെ ആരാധന നടത്തുക.
കാലാന്തരത്തിൽ, ഇവിടെ ഒരു മഹാക്ഷേത്രം ഉയർന്നുവരും.
അന്ന് നിന്റെ ഈ ജന്മത്തിലെ പുണ്യം കാരണം വീണ്ടും ഇവിടെ വരാനിടയാകും.
ഇത്രയും പറഞ്ഞശേഷം ആ ദിവ്യസന്ന്യാസി അപ്രത്യക്ഷനായി.
അദ്ദേഹം വേദവ്യാസമഹർഷിയുടെ പിതാവും ഹോരാശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിതാവുമായ പരാശരമഹർഷിയാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.
വിവരം മനസ്സിലാക്കിയ കണ്ണപ്പൻ അനുചരന്മാർക്കൊപ്പം തൊഴുത്ത് വൃത്തിയാക്കുകയും ആരാധന തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്നുള്ള കാലം മുഴുവൻ അവർ ഭക്തിപുരഃസരം പൂജകൾ നടത്തിപ്പോന്നു.
ഒടുവിൽ അവരുടെ ഭക്തിയിൽ സംപ്രീതരായ ലക്ഷ്മീനാരായണന്മാർ അവർക്ക് ദർശനം നൽകുകയും കാലാന്തരത്തിൽ അവിടെ തങ്ങളുടെ ഒരു മഹാക്ഷേത്രം ഉയർന്നുവരുമെന്ന് അരുൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
കാലം കുറേ കടന്നുപോയി.
അതിനിടയിൽ കണ്ണപ്പനും അനുചരന്മാരും കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞു.
അവർ പൂജിച്ചിരുന്ന ലക്ഷ്മീനാരായണചൈതന്യം ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽ പെടാതെ കാടുപിടിച്ചുകിടന്നു.