smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഏകദേശം 8000 പേർ 1939-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പോളണ്ടിൽ അധിനിവേശം നടത്തിയപ്പോൾ തടവിലാക്കപ്പെട്ട സൈനികോദ്യോഗസ്ഥരായിരുന്നു.
ശേഷിച്ചവർ "ചാരൻമാർ, രാഷ്ട്രീയ പൊലീസ് സേനാംഗങ്ങൾ, അട്ടിമറി പ്രവർത്തതനം നടത്തുന്നവർ, ഭൂവുടമകൾ, ഫാക്റ്ററി ഉടമകൾ, അഭിഭാഷകർ ,  പുരോഹിതന്മാർ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ" എന്നൊക്കെ ആരോപിക്കപ്പെട്ട ആളുകളായിരുന്നു.
പോളണ്ടിലെ നിർബന്ധിത സൈന്യസേവന സമ്പ്രദായ പ്രകാരം വിടുതി ലഭിക്കാത്ത എല്ലാ യൂനിവേഴ്സിറ്റി ബിരുദധാരികളും റിസെർവ് സേനയിലെ അംഗമാകേണ്ടിയിരുന്നതിനാൽ പോളണ്ടിലെ അഭ്യസ്തവിദ്യരിലെ നല്ലൊരു ഭാഗത്തെയും പോളണ്ട് പൗരത്വമുള്ളവരും ജൂതമതക്കാർ യുക്രെയ്ൻ , ജോർജിയ , ബേലാറൂസ് ദേശക്കാർ എന്നിവരുമായ വലിയൊരുഭാഗം അഭ്യസ്തവിദ്യരെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ സോവിയറ്റ് സേനയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു.
പശ്ചാത്തലം Soviet Foreign Minister Vyacheslav Molotov signs the Molotov–Ribbentrop Pact .
Behind him: Ribbentrop and Stalin.
NKVD (1937-38) ലെ പോളിഷ് ഓപ്പറേഷൻ സമയത്ത് 1111091 ആൾക്കാരെ വധിച്ചിരുന്നു.
1939 സെപ്റ്റംബർ 1-ന് നാസി ജർമ്മനി പോളണ്ടിന്റെ ആക്രമണം തുടങ്ങി.
തുടർന്ന്, ആംഗ്ലോ-പോളിഷ് പട്ടാള കൂട്ടായ്മയും ഫ്രാങ്കോ-പോളിഷ് സഖ്യവും കടന്ന് ബ്രിട്ടനും ഫ്രാൻസും ജർമനിക്കെതിരെ ആക്രമണം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ ജർമ്മനി പിൻവലിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
1939 സെപ്തംബർ 3 ന് ജർമ്മനി കീഴടങ്ങിയതിനു ശേഷം ബ്രിട്ടൻ, ഫ്രാൻസ്, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളും ജർമ്മനിയിൽ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും പോളണ്ടിന് ചെറിയ സൈനിക പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തു.
ഫോണി യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്ന കാലത്ത് അവർക്ക് ചെറിയ സൈനിക നടപടിയെടുത്തു.
പോളണ്ടിലെ സോവിയറ്റ് അധിനിവേശം സെപ്റ്റംബർ 17 ന് മോലോറ്റോവ്-റിബന്റോപ്റ്റ് കരാറിന് അനുസൃതമായി തുടങ്ങി.
ചുവന്ന സൈന്യം പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ടു പോവുകയും ചെറിയ പ്രതിരോധത്തെ നേരിടുകയും ചെയ്തു.
പോളണ്ടുകാർ അവരെ നേരിടുകയാണുണ്ടായത്.
ഏതാണ്ട് 250,000 മുതൽ 454,700 വരെ പോളണ്ടുകാരും പോലീസുകാരും പിടിച്ചെടുത്തു.
ചിലരെ മോചിപ്പിച്ചത് അല്ലെങ്കിൽ വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടു, എന്നാൽ 125,000 തടവുകാരെ എൻകെഡിഡി ക്യാമ്പുകളിൽ തടവിലാക്കി.
ഇതിൽ 42,400 സൈനികരും പോളണ്ട് സൈന്യത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പോളിഷ് സൈന്യത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പിടിച്ചടക്കിയ പോളണ്ടിലെ പ്രവിശ്യകളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒക്റ്റോബറിലും വൈറ്റ് റഷ്യൻ വംശജരുടെയും എണ്ണം ഒക്ടോബറിൽ പുറത്തുവന്നിരുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ പോളണ്ടിൽ ജനിച്ച 43,000 സൈനികർ ജർമ്മൻ നിയന്ത്രണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം സോവിയറ്റ് യൂണിയന്മാർ 13,575 പോളണ്ടുകാരെ ജർമ്മനിയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പോളിഷ് പൗരന്മാരുടെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ നിലപാടുകളും നടന്നു.
ഒരു സൈനിക റിസർവ് ഓഫീസായിത്തീരാനായി പോളണ്ടിന്റെ നിയമനിർമ്മാണ ശമ്പള സർവകലാശാല ബിരുദധാരികളെല്ലാം ആവശ്യമായിരുന്നതിനാൽ, എൻ.കെ.വി.ഡിക്ക് പോളിഷ് വിദ്യാസമ്പന്നരായ വിഭാഗത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ഭാഗം വളരെയേറെ വളർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. [48]
ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് നാഷണൽ റിമെംബ്രൻസ് (IPN), ഏകദേശം 320,000 പോളണ്ടുകാരായ പൗരന്മാരെ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നിന്ന് നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു (ഈ കണക്കുനോക്കിയത്, മറ്റു ചില ചരിത്രകാരന്മാർ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്, ഏകദേശം 700,000-1,000,000 വരെ പഴക്കമുള്ളവ).
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് സോവിയറ്റ് ഭരണത്തിൻകീഴിൽ 150,000 ത്തിൽ മരണമടഞ്ഞ പോളിഷ് പൌരന്മാരുടെ എണ്ണം (500,000 വരെ പഴക്കമുള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നത്) IPN കണക്കാക്കുന്നു.
1940-1941 കാലഘട്ടത്തിൽ 1200 ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലെ ഡോൾസ്ട്രോയ് ക്യാമ്പിലേക്ക് (കോലിമയ്ക്ക് സമീപം), 583 പേരെ രക്ഷപെടുത്തി.
1942 ൽ ഈസ്റ്റ് ഇന്ഡ്യയിലെ പോളിഷ് സായുധ സേനയില് ചേര്ന്നു.
തദേസസ് പിയോറോസ്സ്കിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, "1944-നു ശേഷം, 570,387 പോളിഷ് പൗരന്മാർ സോവിയറ്റ് രാഷ്ട്രീയ അടിച്ചമർത്തലിന് വിധേയരായിട്ടുണ്ട്".
സെപ്റ്റംബർ 19 ന്, ലൗററിയിയ ബെറിയ, NKVD ന്റെ തലവൻ പോളണ്ടിലെ തടവുകാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന്, യുദ്ധ തടവുകാരുടെയും ഇന്റർനാഷണലുകളുടെയും പ്രധാന ഭരണനിർവ്വഹണ നിയമനിർമ്മാണത്തിനായി രഹസ്യ പോലീസിനെ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എൻ.കെ.വി.വി പോളണ്ട് തടവുകാരെ റെഡ് ആർമിയിൽ നിന്നും കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു.
റിസപ്ഷൻ സെന്ററുകൾ, ട്രാൻസിറ്റ് ക്യാമ്പുകൾ എന്നിവയുടെ ഒരു ശൃംഖല സംഘടിപ്പിക്കുകയും പാശ്ചാത്യ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ തടവുകാരുടെ ക്യാമ്പുകളിൽ തീവണ്ടി ഗതാഗതം ഏർപ്പാടാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏറ്റവും വലിയ ക്യാമ്പുകൾ Kozelsk (Optina Monastery), Ostashkov (Ostashkov സമീപത്തെ Lake Seliger ലുള്ള Stolobny Island), ഒപ്പം Starobelsk സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ജുസ്നോവോ (റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ബാബിനോനോ), യൂസെയ (ടാൽറ്റിസി), റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ടൈറ്റ്കിനോ (Putyvl ൽ നിന്ന് 90 കിലോമീറ്റർ), കോസൽഷൈന, ഓറഞ്ച്, വൊളോഗ്ടാ (റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ സയോണിക്കേവോ), ഗ്ര്യാസൗവേറ്റ്സ് എന്നിവിടങ്ങളിലാണ്.
Polish POWs captured by the Red Army during the Soviet invasion of Poland
കൊസേൽക്, സ്റ്റാർബോൽസ്ക് എന്നിവരെ സൈനിക ഓഫീസർമാർക്ക് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
പോളിഷ് സ്കൗട്ടിംഗ്, ജൻഡേർമാർ, പോലീസ് ഓഫീസർമാർ, ജയിൽ ഓഫീസർമാർ എന്നിവർക്കായി പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ചില തടവുകാർ, പോളിഷ് ബുദ്ധിജീവികളുടെ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളിലെ അംഗങ്ങൾ, പുരോഹിതന്മാർ, ഭൂവുടമകൾ, നിയമപാലകർ തുടങ്ങിയവർ.
ക്യാമ്പുകൾക്കിടയിലെ പുരുഷന്മാരുടെ ഏകദേശ വിതരണം താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്: കൊസെൽസ്ക്, 5000; ഒസ്താഷ്കോവ്, 6570; 4000 പേരെ ഉൾപ്പെടുത്തി.
1939 നവംബർ 19 ന് നടത്തിയ ഒരു റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച് 40,000 പോളിഷ് യുദ്ധത്തടവുകാർ: 8000-8,500 ഉദ്യോഗസ്ഥരും വാറന്റ് ഓഫീസർമാരും, 6,000-6,500 പൊലീസ് ഓഫീസർമാരും 25,000 പട്ടാളക്കാരും, ഇപ്പോഴും സൈനിക മേധാവികളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഡിസംബറിൽ അറസ്റ്റുകളുടെ ഒരു തരം സംഘം കൂടുതൽ പോളിഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ജയിലിലടച്ചു.
"3,057 പോളിഷ് സൈന്യം മുൻ പോലീസുകാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതായി" ഡിസംബർ 3 ന് ഇവാൻ സെർറോവ് ലവേറേറിയ ബെറിയയോട് പറഞ്ഞു.
25,000 സൈനികരും നിയോഗിക്കപ്പെടാത്ത ഓഫീസർമാരും നിർബ്ബന്ധിത ജോലിയാണ് (റോഡ് നിർമ്മാണം, കനത്ത മെറ്റലർജി).
1939 ഒക്ടോബറിൽ മുതൽ ഫെബ്രുവരി 1940 വരെ ക്യാമ്പുകളിൽ, വോൾസിലി സെറുബിൻ പോലെയുള്ള NKVD ഓഫീസർമാരുടെ ദീർഘദൂര പരിശോധനകളും നിരന്തരമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
അവർ ഉടൻ തന്നെ വിട്ടയയ്ക്കപ്പെടുമെന്ന് തടവുകാർ കരുതി.
പക്ഷേ, ആരൊക്കെയാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്നും ആരാണ് മരിക്കുമെന്നും തീരുമാനിക്കാൻ ഇൻറർവ്യൂകൾ ഫലപ്രദമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
NKVD റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ഒരു തടവുകാരൻ സോവിയറ്റ് അനുകൂല മനോഭാവം സ്വീകരിക്കാൻ പ്രേരിതനായില്ലെങ്കിൽ, "സോവിയറ്റ് അധികാരികളുടെ കഠിനാധ്വാനവും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുന്ന ശത്രുക്കളും" ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
1940 മാർച്ച് 5 ന് സോവിയറ്റ് പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ - സ്റ്റാലിൻ, വ്യാസ്ലാവ് മോലോറ്റോവ്, ലസാർ കഗാനോവിച്ച്, ക്ലിനിന്റ് വരോഷിലോവ്, അനസ്താസ് മിഖോയ്ൻ, മിഖായൽ കലിനിൻ എന്നീ ആറു അംഗങ്ങൾ ബെറിയയിൽ നിന്നുള്ള ജോസഫ് സ്റ്റാലിനു അയച്ച കുറിപ്പിനൊപ്പം 25,700 പോളിഷ് ദേശീയനേതാക്കളെ എതിർപക്ഷാധിപന്മാർ "അധിനിവേശ പാശ്ചാത്യ ഉക്രൈൻ, വൈറ്റ് റഷ്യയിലെ ക്യാമ്പുകളിലും ജയിലുകളിലും വെച്ചു.
ചരിത്രകാരനായ ജെർഹാർഡ് വീൻബർഗ് കൂട്ടിച്ചേർക്കലിലൂടെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് കാരണം, സ്റ്റാലിൻ തന്റെ കഴിവുള്ള ഒരു വലിയ ഭാഗം ഭാവിയിൽ പോളിഷ് പട്ടാളത്തെ നിലനിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു :
It has been suggested that the motive for this terrible step [the Katyn massacre] was to reassure the Germans as to the reality of Soviet anti-Polish policy.
This explanation is completely unconvincing in view of the care with which the Soviet regime kept the massacre secret from the very German government it was supposed to impress.
[…] A more likely explanation is that [the massacre] should be seen as looking forward to a future in which there might again be a Poland on the Soviet Union's western border.
Since he intended to keep the eastern portion of the country in any case, Stalin could be certain that any revived Poland would be unfriendly.
Under those circumstances, depriving it of a large proportion of its military and technical elite would make it weaker.
സോവിയറ്റ് നേതൃത്വം, പ്രത്യേകിച്ച് സ്റ്റാലിൻ, സോവിയറ്റ് ഭരണത്തിൻകീഴിൽ തടസ്സം വരാതിരിക്കാൻ പോളച്ചിനെ തടവുകാരെ "ഒരു പ്രശ്നം" എന്ന് വീക്ഷിച്ചു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, "പ്രത്യേക ക്യാമ്പുകളിൽ" ഉള്ള തടവുകാർ "സോവിയറ്റ് അധികാരികളുടെ എതിർദിശയിൽ ശത്രുക്കളെ" വെടിവെക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് തീരുമാനമെടുത്തു.
വധശിക്ഷകൾ Memo from Beria to Stalin , proposing the execution of Polish officers
ഇരകളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 22,000 ആണെന്ന് കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്, മരിച്ചവരുടെ എണ്ണം 21,768 ആണ്.
1990-ൽ സോവിയറ്റ് രേഖകൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
1940 ഏപ്രിൽ 3-നു ശേഷം 21,857 പോളിഷ് ഇന്റർനാഷണുകളും തടവുകാരെ വധിച്ചു.
യുദ്ധസമയത്തുണ്ടായിരുന്ന 14,552 തടവുകാരും (മൂന്ന് ക്യാമ്പുകളിൽ നിന്നുള്ള മിക്കവാറും എല്ലാവരും) 7,305 തടവുകാരും പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളിലും ബെലറൂഷ്യനും ഉക്രെയ്നിയൻ എസ്.എസ്.ആർ മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
] 4,421 പേർ കോസൽസ്കിയിൽ നിന്നും 3,820 പേർ Starobelsk ൽ നിന്നും 6,311 ഉം ഒസ്റ്റാഷാക്കോയിൽ നിന്നും 7,305 ഉം ബെലോറഷ്യൻ ഉക്രൈൻ ജയിലുകളിൽ നിന്നും 7,305 ഉം ആയിരുന്നു. [2]
NKVD POW വകുപ്പ് മേധാവി പി.കെ. സോപ്രുനെൻകോ, പോളിഷ് ഓഫീസർമാരുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് " കാറ്റിലും മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടു.
കാട്ടിനിൽ മരിച്ചവർ (ഒരു അഡ്മിറൽ, രണ്ട് ജനറൽമാർ, 24 കോളനലുകൾ, 79 ലെഫ്റ്റനന്റ് കൊളോണലുകൾ, 258 മാജറുകൾ, 654 ക്യാപ്റ്റന്മാർ, 17 നാവിക ക്യാപ്റ്റന്മാർ, 85 പ്രൈവറ്റ്, 3,420 നോൺ കമ്മീഷൻഡ് ഓഫീസർമാർ, ഏഴ് ചാപ്ലിൻസ്), 200 പൈലറ്റ്, (3 പ്രവാസികൾ, 131 അഭയാർഥികൾ, 20 യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസർമാർ, 300 ഡോക്ടർമാർ, നൂറുകണക്കിന് അഭിഭാഷകർ, എൻജിനീയർമാർ, അദ്ധ്യാപകർ, 100-ൽ കൂടുതൽ എഴുത്തുകാർ, പത്രപ്രവർത്തകർ).
എൻകെഡിഇയുടെ ഏതാണ്ട് പകുതി പോളിഷ് ഓഫീസർ കോർപ്സ് നടപ്പാക്കി.
കൊലപാത സമയത്ത്, NKVD 14 പോളണ്ടുകാരനായ ജനറൽമാരെ വധിച്ചു: ലിയോൺ ബില്ലവിച്ച്സ് (റിട്ട.), ബ്രോനിസ്ലാവ് ബോഹാറൈറീയിസ് (റിട്ട.), സേവാരി സിർനെനിക് (അഡ്മിറൽ), സ്റ്റാനിസ്ലാവ് ഹാലർ (റിട്ട.), അലക്സാണ്ടർ കൊവാലവ്സ്കി (റിട്ട.), ഹെൻറിക്ക് മിങ്കിവികൾ ഫ്രാൻസിസ്സെക് സിക്കോർസ്കി (റിട്ട.), ലിയോനാർഡ് സ്കീയിർസ്കി (പിയോട്ടർ സ്കൗടവിവാസ്സ്, മിസ്കിസ്ലാവ് സ്മോരാവിൻസ്സ്കി, അൽജോസി വീർ കൊനസ് (റിവോൾഫ്), റുഡോൾഫ് പ്രിച്ച് (റിവോൾഫ്), കസിമിയേഴ്സ് ഒലിക്-ലുകോസി, മരണാനന്തരം പ്രമോദ് ചെയ്തു).
വധിക്കപ്പെട്ടവരെല്ലാം തന്നെ പോളണ്ടുകാരായിരുന്നില്ല, കാരണം രണ്ടാമത്തെ പോളിഷ് റിപ്പബ്ലിക്ക് ഒരു മതേതര രാഷ്ട്രമായിരുന്നു.
അതിന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ബെലാറൂഷ്യന്മാരും ഉക്രൈനികളും യഹൂദന്മാരും ആയിരുന്നു.
കാറ്റിൻ കൂട്ടക്കൊലയുടെ 8% പേർ പോളിഷ് യഹൂദന്മാരായിരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
395 തടവുകാർ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടിരുന്നു, അവയിൽ സ്റ്റാനിസ്ലാവ് സ്വിയനിവിഷ്സും ജോസെഫ് സൈപ്സ്കിയും ഉൾപ്പെടുന്നു.
അവരെ യൂക്നോവ് ക്യാമ്പിലേക്കോ പവിലിത്ചെവ് ബോർറിലേക്കോ ഗ്രറിയാനൗട്ടിലേക്കോ കൊണ്ടുപോയി.
A mass grave at Katyn, 1943
ശേഷിക്കുന്ന തടവുകാരെ 99% വരെ വധിച്ചു.
കാജെൻസ്ക് ക്യാമ്പിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ കാറ്റിൻ വനപ്രദേശത്ത് വധിക്കപ്പെട്ടു.
കാർക്കോവിലെ എൻ.കെ.വി.ഡി ജയിലിൽ Starobelsk ക്യാമ്പിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
മൃതദേഹങ്ങൾ പിടിയാക്റ്റക്കി ഗ്രാമത്തിൽ സംസ്കരിച്ചു.
ഓസ്റ്റാഷോവ് ക്യാംപിലെ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ കാലിനിനിലെ ആഭ്യന്തര എൻ.കെ.വി. ജയിലിൽ (ടവർ) കൊല്ലപ്പെടുകയും മെഡ്നോയിയിൽ സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
Kalinin NKVD ജയിലിലെ വധശിക്ഷകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിവരങ്ങൾ Kalinin District NKVD ബോർഡിന്റെ മുൻ തലവനായ ദിമിത്രി ടോക്റെവ് നടത്തിയ ഒരു ഹിയറിങ് സമയത്ത് നൽകിയിരുന്നു.
ടോക്കറെയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഷൂട്ടിംഗ് വൈകിട്ടാണ് അവസാനിച്ചത്.
1940 ഏപ്രിൽ 4-ന് ആദ്യത്തെ ഗതാഗതം 390 പേരെ കൊണ്ടു വന്നു, ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് ആരാച്ചാരെ കൊന്നൊടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവപ്പെട്ടു.
താഴെപ്പറയുന്ന യാത്രക്കാർ 250 ഓളം പേരെ പിടികൂടിയിട്ടില്ല.
മോസ്കോ വിതരണം ചെയ്ത എസിപി വാൽത്തർ മോഡൽ 2 പിസ്റ്റളുകൾ, പക്ഷെ 7.62 × 38 മിമീ നാഗന്റ് M1895 റിവോൾവറുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവത്രേ.
സാധാരണ സോവിയറ്റ് വിപ്ലവങ്ങളെക്കാളേറെയാണ് ഇവരുടെ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയത്.
ഡസൻ വധത്തെത്തുടർന്ന്, വെടിവയ്പ് നടത്താൻ ഇത് കാരണമായി.
NKVD- യുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആരാച്ചാരനായ വസിലി മിഖായോലിവിച്ച് ബ്ളോക്കിൻ, ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർണായക ആരാച്ചാരായകൻ - കലിനിൻ ജയിലിലെ ഒസ്താഷ്ക്കോവ് ക്യാമ്പിൽ നിന്ന്, 18 വയസ്സുകാരനായ യുവാവിനെയും, 7000 പേരെയും നേരിട്ട് വെടിവെച്ച് കൊല്ലുകയുണ്ടായി.
1940 ഏപ്രിലിൽ 28 ദിവസം.
കൊലപാതകങ്ങൾ രീതികൾ ആയിരുന്നു.
കുറ്റം ചെയ്ത വ്യക്തിയുടെ വ്യക്തിപരമായ വിവരങ്ങൾ പരിശോധിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷം, അദ്ദേഹം കൈകൊണ്ട് കയ്യേറ്റം ചെയ്തു, ചുറ്റുമുള്ള ഭിത്തികളോടെയുള്ള മണൽ വിസർജ്ജ്യമുള്ള ഒരു സെല്ലിലേക്കുള്ള വഴിയായിരുന്നു.
സെല്ലിന്റെ മധ്യത്തിൽ മൃതദേഹം കഴുത്തുമുറുക്കാനാണ് ഇയാൾ പറഞ്ഞത്, തുടർന്ന് ആരാച്ചാർക്ക് പിന്നിൽനിന്ന് എക്സിക്യൂട്ടീവറും ഉടൻതന്നെ തലയും കഴുത്തിന്റെ പിന്നിൽ വെടിയുമായിരുന്നു.
മൃതദേഹം എതിർകവാടത്തിലൂടെ നടത്തുകയും അഞ്ചോ ആറോ ആധുനിക കാറോടിച്ച ട്രക്കുകളിലൊന്നിൽ കിടക്കുകയും ചെയ്തു.
അതിനുശേഷം അടുത്ത പ്രതിയെ പിടിച്ചിട്ട് അതേ വിധേയമായ വിധേയമായി.
എക്സിക്യൂഷൻ സെല്ലിലെ പരുക്കൻ ഇൻസുലേഷനുപയോഗിച്ച് മഫിൾ ചെയ്തതിനു പുറമേ, രാത്രി മുഴുവൻ രാത്രി മുഴുവൻ അൽപം ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് (ഒരുപക്ഷേ ആരാധകരുടെ) ഓപ്പറേഷനിലൂടെ പിസ്റ്റൾ ഗൺഷോട്ടുകൾ മൂടിയിരുന്നു.
Smolensk ലെ NKVD ആസ്ഥാനത്ത് തടവുകാർ തന്നെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയമാക്കിയതായി 1991-ലെ 1991 ലെ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ശവകുടീരങ്ങൾ ചവിട്ടിക്കയറുന്ന വിധം വിധിച്ചുകൊണ്ട്, വെടിയുണ്ടയുടെ അറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന സമയത്ത് ചില തടവുകാരെ വെടിവെച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.
എല്ലാവർക്കുമുള്ള മെയ് ദിന അവധി ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ രാത്രികളിലും ഈ നടപടിക്രമം നടന്നു.
1939 Polish passport issued to Dr. Zygmunt Sloninski, also a major in the army, to be used for travelling to Switzerland to attend an international medical conference.
Issued two months before the outbreak of World War Two.
A year later he would be murdered by the NKVD.
ഉക്രൈൻ ജയിലുകളിൽ നിന്നും, ബെലാറസ് ജയിലുകളിൽ നിന്നുമുള്ള 3,000 മുതൽ 4,000 വരെ തടവുകാരെ യഥാക്രമം ബർവിനിയ, കുരപ്പതി എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ യഥാക്രമം 50 പേരെ വധിച്ചു.
ജെൻസെഫ് ഡൗബോർ-മുഷ്നിക്കിയുടെ മകളായ ലുട്ടനന്റ് ജിനീന ലാവാൻഡോവ്സ്ക, ഏക വനിതാ പി.ഒ.ഡബ്ല്യു. കാറ്റൈനിൽ നടന്ന കൂട്ടക്കൊലയിൽ വധിക്കുകയുണ്ടായി.
Discovery Secretary of State of the Vichy regime Fernand de Brinon and others in Katyn at the graves of Mieczysław Smorawiński and Bronisław Bohatyrewicz, April 1943
ഓപ്പറേഷൻ ബാർബറോസ ജൂൺ 1941 ൽ ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം പോളിഷ് തടവുകാരുടെ വിധി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടാണ് ചോദ്യം.
പോളിഷ് ഗവൺമെൻറിെൻറയും സോവിയറ്റ് ഗവൺമെന്റും സിക്കോർസ്കി-മെയ്സ്കി കരാറിൽ ഒപ്പുവെച്ചു.
നാസി ജർമനിക്കെതിരെ ഒരുമിച്ച് ഒരുമിച്ച് പോരാടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
സോവിയറ്റ് പ്രദേശത്ത് ഒരു പോളിഷ് സൈന്യത്തിന് രൂപം നൽകും.
പോളണ്ടിലെ ജനറൽ വ്ലാഡിസ്ല ആൻഡേഴ്സ് ഈ സൈന്യത്തെ സംഘടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി, താമസിയാതെ പോളിഷ് ഓഫീസർമാരെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
വ്യക്തിപരമായ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ സ്റ്റാലിൻ അദ്ദേഹവും വാൾട്ട്സ്കോള സിക്കോർസ്കി എന്ന പോളിഷ് പ്രധാനമന്ത്രിയും, എല്ലാ പോൾസും സ്വതന്ത്രരാണെന്നും, സോഞ്ചിയക്കാർ മഞ്ചൂരിയയിൽ അവ "ട്രാക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു" എന്നതിനാൽ എല്ലാവരും കണക്കിലെടുക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
1941 നും 1942 നും ഇടയിൽ പോളിഷ് ഓഫീസർമാരുടെ വിധി അന്വേഷിക്കാൻ ജോസെഫ് സൈപ്സ്കി.
1942-ൽ ജർമൻ അധിനിവേശത്തിനു കീഴിലുള്ള സ്മോലെൻസ്ക് ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശത്ത്, പോളണ്ടിലെ റെയിൽവെ തൊഴിലാളികൾ കതാനിക്ക് സമീപമുള്ള കോസൽസ്കിൽ ഒരു പോളണ്ടുകാരനായ ഒരു കൂട്ടക്കൊലയെക്കുറിച്ച് നാട്ടുകാർ കേട്ടു.
ശവകുടീരങ്ങളിൽ ഒന്നു കണ്ടെത്തിയ അവർ പോളിഷ് അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് സ്റ്റേറ്റിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
കണ്ടെത്തിയ ശവക്കല്ലറ, നിരവധി ഇരകളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുമെന്ന് ആരും കരുതിയിരുന്നില്ല.
1943 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ റുഡോൾഫ് ക്രിസ്റ്റോഫ് ഫ്രീഹർ വോൺ ഗെർദോർഫ്, വെഹ്രാമാറ്റ്സ് ആർമി ഗ്രൂപ്പ് സെന്ററും അബ്ജെറുരുമടങ്ങുന്ന ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻസിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ജർമൻ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പോളിഷ് സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ വൻ ശവകുടീരങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച റിപ്പോർട്ടുകൾ ലഭിച്ചു.
ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ കാറ്റ്നിക്കടുത്ത് ഗോയ്ത് ഹിൽ വനപ്രദേശത്താണ് നടന്നത്.
ജർമ്മൻകാർ ശവകുടീരങ്ങളെക്കുറിച്ച് 1913 ജനുവരി മുതൽ ഫെബ്രുവരി 1943 വരെ ജർമ്മനികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, ജർമ്മൻ നേതൃത്വം നൽകുന്ന ബെർളിനിൽ ജർമ്മൻ നേതൃത്വം നൽകുന്നവർ ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ ലഭിച്ചപ്പോൾ [1 മാർച്ച് അല്ലെങ്കിൽ 4 ഏപ്രിൽവരെ).
പോളണ്ട്, പാശ്ചാത്യ സഖ്യകക്ഷികൾ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ എന്നിവയ്ക്കിടയിൽ ഒരു വിടവ് നികത്താൻ ഒരു മികച്ച ഉപകരണമായി ഈ കണ്ടുപിടിത്തം ജോസഫ് ഗോബെൽസാണ് കണ്ടത്.
ബോൾഷെവിസത്തിന്റെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ചും അമേരിക്കൻ, ബ്രിട്ടീഷ് കീഴിലാണിതുപോലുള്ള ഭീകരതയെക്കുറിച്ചും നാസി പ്രചാരണം മുന്നോട്ട് വെക്കുക.
സ്മോലെൻസ്ക്ക്ക് സമീപമുള്ള കാറ്റിൻ വനപ്രദേശത്ത് ജർമൻ സൈനികശക്തികൾ "28 മീറ്റർ നീളവും 16 മീറ്റർ വീതിയും [92 അടി 52 അടി (52 അടി) വ്യാസമുള്ള ഒരു കുഴി കണ്ടെത്തിയിരുന്നുവെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് 13 ഏപ്രിൽ, 3000 പോളിഷ് ഓഫീസർമാരെ 12 ലേയകളിൽ പൊതിഞ്ഞു.
1940 ൽ കൂട്ടക്കൊല മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ ചാർജ് ചെയ്തു.
Polish banknotes and epaulets recovered from mass graves
ബെൽജിയം, ബൾഗേറിയ, ക്രൊയേഷ്യ, ഡെൻമാർക്ക്, ഫിൻലൻഡ്, ഫ്രാൻസ്, ഹംഗറി, ഇറ്റലി, നെതർലൻഡ്സ്, റൊമാനിയ, സ്വീഡൻ, സ്ലോവാക്ക്ബിയ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള 12 ഫോറൻസിക് വിദഗ്ദ്ധരും അവരുടെ ജീവനക്കാരും ഉൾപ്പെട്ട ഒരു യൂറോപ്യൻ റെഡ് ക്രോസ് കമ്മിറ്റി കാറ്റൻ കമ്മീഷനെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.
സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്കു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചെന്ന് ജർമൻകാർ വാദിച്ചു.
അവർ സഖ്യശക്തികളെയെല്ലാം ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
പാവാക് സ്വദേശിയായ പോളീഷ് ഹോം ആർമി തടവുകാരനായ ഫെർഡിനാന്റ് ഗോറ്റൽ അവരിൽ ഒരാളാണ്.
യുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഗോതൽ അയാൾക്കെതിരെ അറസ്റ്റ് വാറന്റ് പുറപ്പെടുവിച്ചതിനാൽ വ്യാജ പാസ്പോർട്ടിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു.
ജാൻ എമിൽ സ്കിൻസ്കി ഒരു സഹകാരിയായിരുന്നു.
ജോസഫ് മക്കിവിച്ച്സ് കുറ്റകൃത്യത്തെക്കുറിച്ച് നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
12, ബൾഗേറിയൻ മാർക്കോ മാർക്കോവ്, ചെക് František Hájek എന്നീ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ സാറ്റലൈറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളായതിനാൽ അവരുടെ തെളിവുകൾ പുനസ്ഥാപിക്കാൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനുകളെ പ്രതിരോധിക്കാനും ജർമ്മനികൾ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ക്രൊയേഷ്യൻ പാത്തോളജിസ്റ്റ് എഡ്വാർഡ് മിലോസ്വിവിച്ച് അമേരിക്കയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു.
കാറ്റിൻ കൂട്ടക്കൊല നാസി ജർമനിക്കു പ്രയോജനകരമായിരുന്നു, അത് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു.
1943 ഏപ്രിൽ 14 ന് ഗീബൽസ് തന്റെ ഡയറിയിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ 12,000 പോളിഷ് ഓഫീസർമാരെ കണ്ടുപിടിക്കുന്നു, GPU കൊല്ലുന്നു, ബോൾഷെവിക് വിരുദ്ധ പ്രചാരണത്തിന് മഹത്തായ ശൈലിയിൽ ഞങ്ങൾ നിഷ്പക്ഷരായ ജേണലിസ്റ്റുകളും പോളിഷ് ബുദ്ധിജീവികളും അയച്ചു. അവരുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ നമ്മെ സമീപിക്കുന്നതാണ്, ജർമൻ പത്രങ്ങൾക്കു ഒരു വലിയ വാർത്ത നൽകുന്നതിന് ഫ്യൂററെ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്, പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ ഏറ്റവും പരമപ്രധാനമായ ഉപയോഗം ഉണ്ടാക്കാൻ ഞാൻ നിർദ്ദേശം നൽകി. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുശേഷം അതിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ".
"പാശ്ചാത്യ നാഗരികത" എന്ന ആശയത്തിലേക്ക് കമ്മ്യൂണിസത്തെ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വൻ പ്രചാര പ്രചരണത്തിന് ജർമൻസ് നേടിക്കൊടുത്തു.
സോവിയറ്റ് സർക്കാർ ഉടൻ തന്നെ ജർമൻ ചാർജുകൾ നിഷേധിച്ചു.
യുദ്ധത്തിൽ പോളിഷ് തടവുകാർ സ്മോലെൻസ്ക് പടിഞ്ഞാറ് നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർ അവകാശപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് 1941 ആഗസ്റ്റിൽ ജർമൻ യൂണിറ്റുകളിൽ അധിനിവേശം നടത്തുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏപ്രിൽ 15 ലെ ആദ്യ ജർമ്മൻ പ്രക്ഷേപണത്തിന്റെ സോവിയറ്റ് പ്രക്ഷേപണം സോവിയറ്റ് ഇൻഫർമേഷൻ ബ്യൂറോ പറയുന്നു, "1941 ൽ സ്മോലെൻസ്ക് പടിഞ്ഞാറ് നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന പോളണ്ടിലെ തടവുകാരെ, ജർമ്മനി-ഫാസിസ്റ്റ് ഹാംഗമണിന്റെ കൈകളിലെത്തി."
Katyn exhumation, 1943
1943 ഏപ്രിലിൽ, സിക്കോർസ്കിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പോളിഷ് സർക്കാർ ഈ പ്രശ്നം സോവിയറ്റുകാരുമായുള്ള ചർച്ചയ്ക്കിടെ കൊണ്ടുവരാനും ഇന്റർനാഷണൽ റെഡ് ക്രോസ് അന്വേഷണം ആരംഭിക്കാനും നിർബന്ധിതമായി.
മറുപടിയായി സ്റ്റാലിൻ പോളിഷ് ഗവൺമെന്റ് നാസി ജർമനൊപ്പം സഹകരിക്കാനും അതുമായി നയതന്ത്രബന്ധം തകർക്കുകയും ചെയ്തു.
സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പാശ്ചാത്യ സഖ്യശക്തികളെ വാണ്ട വാഷിൾസ്സ്കയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യൂണിയൻ പോളിഷ് നാട്ടിലെ പ്രവാസികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി അംഗീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സികോർസ്കി ജൂലൈയിൽ ഒരു വിമാനാപകടത്തിൽ മരിച്ചു - സഖ്യസേനക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു സംഭവം.
Soviet actions
1943 സെപ്റ്റംബറിൽ, ജർമൻ പട്ടാളത്തെ കാറ്റൈൻ പ്രദേശത്തുനിന്ന് പിൻവലിക്കണമെന്ന് ജോസഫ് ഗീബൽസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, തന്റെ ഡയറിയിൽ ഒരു പ്രവചനം എഴുതി.
1943 സെപ്റ്റംബർ 29-ലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവേശനം ഇങ്ങനെ വായിക്കുന്നു: "നിർഭാഗ്യവശാൽ ഞങ്ങൾ കാറ്റൈനെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നത്, ഞങ്ങൾ 12,000 പോളിഷ് ഓഫീസർമാരെ വെടിവെച്ചതായി ബോൽഷെവിക്സ് ഉടൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കും, ആ സംഭവം ഭാവിയിൽ നമുക്ക് ഒരു ചെറിയ കുഴപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നു. സോവിയറ്റുകാർ സംശയാസ്പദമായി തങ്ങളുടെ ബിസിനസ്സ് സാധ്യമാവുന്നത്, എത്രത്തോളം ശവകുടീരങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും അത് ഞങ്ങളുമായി കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. "
1943 സെപ്തംബർ-ഒക്ടോബർ കാലയളവിൽ റെഡ് ആർമി സ്മോലെൻസ്ക് പിടിച്ചെടുത്തു കഴിഞ്ഞ ഉടൻ കാട്ടിന്റെ പ്രദേശം തിരിച്ചുപിടിച്ചതിന് ശേഷം എൻ.കെ.വി.ഡി. ശക്തികൾ ഒരു കവർ അപ് പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി.
ഒരു സ്മരണക്കടലാസിൽ പോളണ്ടിലെ റെഡ് ക്രോസ് നിർമ്മിക്കാൻ ജർമനീസ് അനുവദിച്ചിരുന്നു, മറ്റ് തെളിവുകൾ നീക്കം ചെയ്തു.
സാക്ഷികൾ "അഭിമുഖം" ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അവരുടെ സാക്ഷ്യങ്ങൾ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചാൽ നാസികൾക്കൊപ്പം സഹകരിക്കാനുള്ള അറസ്റ്റുമായി ഭീഷണി മുഴക്കി.
1940 ഏപ്രിലിനു ശേഷമുള്ള രേഖകളൊന്നും തന്നെ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, 1941 ലെ വേനൽക്കാലത്ത് ജർമൻ പട്ടാളം നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്ത സമയത്ത് സോവിയറ്റ് രഹസ്യാന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തെറ്റായ തെളിവുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
ജർമൻ പട്ടാളക്കാർ പോളണ്ടിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വെടിവച്ചു കൊല്ലുകയാണെന്ന് എൻകെഡിഡി നേതാക്കളായ വെസെവോഡ് മെർക്കുലോവ്, സെർജി ക്രോഗ്ലോവ് എന്നിവർ 1944 ജനുവരി 10 നാണ് ഒരു പ്രാഥമിക റിപ്പോർട്ട് പുറത്തുവിട്ടത്.
1944 ജനുവരിയിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ, ജർമ്മനി-ഫാസിസ്റ്റ് അധിനിവേശം നടത്തിയ സൈറ്റുകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനുള്ള അസാധാരണമായ ഒരു കമ്മീഷൻ, മറ്റൊരു കമ്മീഷനെ അയച്ചു.
മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച നിഗമനം സൂചിപ്പിക്കാൻ കമ്മീഷൻ നൽകുന്ന പേരാണ്.
യു.എസ്.എസ്.ആർ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിന്റെ പ്രസിഡന്റായ നിക്കോളായ് ബർഡൻകോയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മിറ്റിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ മോസ്കോ നിയമിതനായിരുന്ന കമ്മീഷൻ പലപ്പോഴും "ബർഡൻകോ കമ്മീഷൻ" എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
എഴുത്തുകാരനായ അലക്സ് നിക്കോളെയ്വിച്ച് ടോൾസ്റ്റോയ് പോലുള്ള പ്രമുഖ സോവിയറ്റ് പ്രതിനിധികൾ അംഗങ്ങളായിരുന്നു.
എന്നാൽ, വിദേശവ്യാപാരികൾ ഈ കമ്മീഷനിൽ ചേരാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
1943 ലെ ജർമൻ കണ്ടെത്തലുകളെ, സോവിയറ്റ് പട്ടാളക്കാർ വെടിവെച്ചു കൊന്നത്, നാസികൾക്കു കുറ്റബോധം നൽകി, 1941 ലെ ശരത്കാലത്തിൽ ജർമൻ അധിനിവേശ സേന നടത്തിയ എല്ലാ നീക്കങ്ങളും അവസാനിച്ചതായി ബർഡൻകോ കമ്മീഷൻ വെളിപ്പെടുത്തി.
തെളിവുകൾ, അതു കുഴി കുഴിക്കുന്നതിന് തൊഴിലാളിയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ റഷ്യൻ തടവുകാരെ വെടിവെച്ചുകൊണ്ടും ജർമനികളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
കള്ളാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള റിപ്പോർട്ടുകളും തെളിവുകളും എത്രമാത്രം കമ്മീഷൻ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു എന്നതും, യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്ര പേർ സത്യമെന്ന് സംശയിക്കുന്നുവെന്നതും വ്യക്തമല്ല.
മെർക്കുലോവ്-ക്രുഗ്ലോവ് റിപ്പോർട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കണ്ടെത്തലുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുകയല്ലാതെ കമ്മീഷൻ നിരപരാധികളാണെന്നതും, ബർഡൻകോ സ്വയം തന്നെ കവർ അപ്വിനെക്കുറിച്ചും ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും സിനിയാസിയയും മെർട്ടറും പറയുന്നു.
സോവിയറ്റ് ഗവൺമെൻറ് 1990 ഏപ്രിൽ 13 ന് സോവിയറ്റ് ഗവൺമെൻറിൻറെ കുറ്റസമ്മതത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ബൂർഡെങ്കോ കമ്മീഷൻ നടത്തിയ നിഗമനങ്ങളിലെല്ലാം സോവിയറ്റ് സ്രോതസ്സുകളെ നിരന്തരം സൂചിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.
1944 ജനുവരിയിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയനുകൾ ഒരു ഡസനോളം അമേരിക്കൻ, ബ്രിട്ടീഷ് പത്രപ്രവർത്തകരെ ക്ഷണിക്കുകയും പുതിയ അമേരിക്കൻ അംബാസിഡർ ഡബ്ല്യു എവെറെൽ ഹാരിമറിയുടെ മകൾ കത്ലീൻ ഹരിമാൻ, അമേരിക്കൻ എംബസിയിലെ മൂന്നാമത് സെക്രട്ടറി ജോൺ എഫ്. മോസ്കോയിൽ, കാറ്റൈനിൽ.
മെൽബി, ഹാരിമൻ എന്നിവരെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ അവരുടെ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ ഭാവിയിൽ അവരുടെ പ്രചാരണത്തിന് കടത്തിവിടുകയായിരുന്നു.
സോൾവിജയത്തിലെ പിഴവുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു: പ്രശ്നമുള്ള സാക്ഷികൾ; സാക്ഷികളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുക; ഉദ്ഘാടനപ്രസംഗത്തിന്റെ ഫലമായി സാക്ഷികളുടെ മൊഴികൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
"പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെ പ്രയോജനത്തിനായി ഈ പരിപാടി ഒരുക്കിയിരുന്നു".
എന്നിരുന്നാലും, ആ സമയത്ത്, മെൽബി, തുല്യതയെക്കുറിച്ച് റഷ്യൻ കേസ് ബോധ്യപ്പെടുത്തി എന്ന് തോന്നി.
ഹാരിമന്റെ റിപ്പോർട്ടുകളും ഇതേ നിഗമനത്തിലെത്തി.
യുദ്ധത്തിനുശേഷം അവരുടെ അന്വേഷണഫലങ്ങൾ എന്തെല്ലാമെന്നതിന്റെ കാരണം എന്തുകൊണ്ടെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ രണ്ടുപേരും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സ്റ്റേറ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിന് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിഗമനങ്ങൾ എന്ന സംശയമുയർത്തി.
സോവിയറ്റ് പ്രക്ഷോഭം നടത്തിയ പത്രപ്രവർത്തകരെ കുറച്ചുകൂടി ബോധ്യപ്പെടുത്തിയില്ല.
ചില പടിഞ്ഞാറൻ കമ്യൂണിസ്റ്റുകൾ സോവിയറ്റ് പ്രചാരണത്തെ പ്രചരിപ്പിച്ചു.
ഉദാ: ആൾട്ടർ ബ്രോഡി (കോർലിസ് ലമോൺ അവതരിപ്പിച്ചത്) പോളിഷ്-സോവിയറ്റ് ബ്രേക്ക് പിന്നിലുള്ള ഒരു വാചകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
Western response British, Canadian, and American officers (POWs) brought by the Germans to view the exhumations Refer to Caption Nazi propaganda poster depicting executions of Polish military officers by the Soviets , with caption in Slovak : "Forest of the dead at Katyn "Forest of the dead at Katyn "
പോളണ്ടുകാരും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വർദ്ധിച്ചുവരികയായിരുന്നു.
യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ സഖ്യശക്തികൾ പ്രാധാന്യം നൽകിയപ്പോൾ, പോളണ്ടുകളുടെ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മന്ദഗതിയിലായതോടെ, പടിഞ്ഞാറൻ-സോവിയറ്റ് ബന്ധങ്ങൾ വളർന്നുവന്നു.
വ്യവസായ ഭീമന്മാർ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ, യുനൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലാണ്.
ബ്രിട്ടീഷ് പ്രധാനമന്ത്രി വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിലും യു.എസ്. പ്രസിഡന്റുമായ ഫ്രാങ്ക്ലിൻ ഡി റൂസ്വെൽറ്റും തങ്ങളുടെ പോളിഷ് സഖ്യകക്ഷികൾക്കും സ്റ്റാലിൻെറയും നയതന്ത്രജ്ഞരുടെയും ആവശ്യങ്ങൾക്കിടയിലും തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളെ തഴഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
പോളിഷ് നയതന്ത്രജ്ഞൻ എഡ്വേർഡ് ബെർണാർഡ് റാസൻസ്കിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, റാസ്സാൻസ്കി, ജനറൽ സിക്കോർസ്കി എന്നിവർ ചർച്ചിൽ, അലക്സാണ്ടർ കാഡോഗൻ എന്നിവരുമായി 1943 ഏപ്രിൽ 15 ന് സ്വകാര്യമായി കണ്ടുമുട്ടി.
സോസേഴ്സ് കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് ഉത്തരവാദികളാണെന്ന് പോൾമാർക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ടെന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു.
ചർച്ചിൽ, ചർച്ചിൽ, "സ്വയം തന്നെ ചെയ്യാതെ തന്നെ അദ്ദേഹം അതിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയവുമില്ലെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തി."
"ബോൾഷെവികൾ വളരെ ക്രൂരമായിരിക്കും" എന്ന് ചർച്ചിൽ പറഞ്ഞു.
അതേ സമയം, 24 ഏപ്രിൽ 1943 ൽ, ചർച്ചിൽ സോവിയറ്റുകൾക്ക് ഉറപ്പുനൽകി: "അന്താരാഷ്ട്ര സെഡ് ക്രോസ് അഥവാ ജർമൻ അധികാരികളിലുള്ള ഏതെങ്കിലും രാജ്യത്തിലെ മറ്റേതെങ്കിലും ശരീരത്തെ ഞങ്ങൾ തീർച്ചയായും ഏത് അന്വേഷണത്തെയും ശക്തമായി എതിർക്കും.ഈ അന്വേഷണം ഒരു വഞ്ചനയും അതിന്റെ ഭീകരത ഭീകരതയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു ".
സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കുറ്റവാളി ഒരു "ഉറപ്പായ ഉറച്ച" ആണെന്ന് അനൗദ്യോഗിക അല്ലെങ്കിൽ വർഗ്ഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകൾ നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നുവെങ്കിലും, സാർവദേശീയ പ്രശ്നങ്ങളേക്കാൾ സോവിയറ്റുകാരുമായുള്ള സഖ്യം കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അങ്ങനെ ഔദ്യോഗിക പതിപ്പ് സോവിയറ്റിനെ പിന്തുണച്ചു, ഏതൊരു പരസ്പരവിരുദ്ധമായ അക്കൗണ്ടുകളും സെൻസർ ചെയ്യാൻ.
ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാൻ ചർച്ചിൽ ഓവൻ ഓമലി എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.