smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
Abutilon hirtum Actephila excetsa Actephita ovatis Adenanthera pavonina Afgekia filipes Aglaia edulis Aglaia lawii Aglaia odoratissima Aglaonema ovatum Alangium kurzii Aistonia rostrata Amalocalyx microlobus Ampelocissus martinii Antheroporum glaucum Antidesma ghaesembilla Aporosa villosa Archidendron jiringa Argyreia roseopurpurea Artabotrys burmanicus Artocarpus lacucha Aspidopterys tomentosa Balakata baccata Bauhinia ornata Beilschmiedia glauca Benkara sinensis Breynia retusa Bridelia insulana Buxus cochinchinensis Byttneria andamanensis Calamus longlsetus Capparis zeylanica Castanopsis armata Castanopsis echidnocarpa Catunaregam spathulifolia Catunaregam tomentosa Ceriscoides mamillata Cleistanthus hirsutulus Clerodendrum glandulosum Clerodendrum infortunatum Cnestis palala Codonopsis lancifolia Colona auricutata Croton caudatus Dichapetalum longipetalum Dillenia indica Diospyros apiculata Diospyros glandulosa Diospyros rhodocalyx Diospyros rubra Dipterocarpus turbinatus Dissochaeta divaricata Dysoxylum cyrtobotryum Elaeagnus latifolia Elaeocarpus griffithii Ellipeiopsis cherrevensis Euonymus javanicus Ficus annulata Ficus capillipes Ficus chatacea Ficus fistuiosa Ficus hirta Ficus subpisocarpa Ficus triloba Flacourtia indica Flacourtia rukam Gardenia coronaria Garuga pinnata Geisemium elegans Gironniera subequalis Gtochidion obscurum Gtycosmis puberula Gymnema griffithii Harpullia cupanioides Hunteria zeylanica Hydnocarpus ilicifolia Hymenopyramis brachiata Ilex umbellulata Illigera trifotiata Iodes cirrhosa Jasminum harmandianum Knema tenuinervia Leptopus diplospermus Litchi chinensis Lithocarpus macphailii Lithocarpus trachycarpus Litsea glutinosa Litsea ochracea Mallotus barbatus Mallotus philippensis Mallotus subpeltatus Mammea siamensis Melastoma malabathricum Melientha suavis Micromelum falcatum Mitrephora keithii Mitrephora winitii Momordica charantia Momordica cochinchinensis Murraya sp.
Neuropeitis racemosa Passiflora foetida Passiflora siamica Payena lanceolata Phrynium pubinerve Phyllanthus collinsiae Picrasma javanica Pimelodendron griffithianum Plectocomiopsis geminiflora Polyalthia simiarum Pomatocalpa maculosum Premna serratifolia Pseuduvaria rugosa Reevesia pubescens Rhodoleia championii Rinorea bengalensis Rothmannia sp.
Sapindus trifoliatus Sauropus androgynus Schleichera oleosa Sindechites chinensis Siphonodon celastrineus Solanum erianthum Spondias pinnata Stephania pierrei Sterculia lanceolata Stereospermum colais Sumbaviopsis albicans Suregada multiflora Swintonia floribunda Syzygium gratum Syzygium polyanthum Tabernaemontana pandacaqui Terminatia alata Tetrastigma leucostaphyllum Tinospora sinensis Triadica cochinchinensis Turraea pubescens Uncaria cordata Uvaria rufa Viscum indosinense Vitex scabra Willughbeia edulis Wrightia arborea Xerospermum noronhianum Ziziphus calophylla ഇതും കാണുക Wildlife of Thailand Indochina അവലംബം ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Kaeng Krachan National Park എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Kaeng Krachan National Park at Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation (archived) Wildlife, attractions and maps of Kaeng Krachan National Park Thai birding: Kaeng Krachan National Park
ദേവ്‌നാർ
മുംബൈയിലെ ഒരു നഗരപ്രാന്തപ്രദേശമാണ് ദേവ്‌നാർ .
പ്രമുഖ സ്ഥാപനങ്ങൾ
പ്രശസ്ത സാമൂഹികശാസ്ത്ര വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രമായ ടാറ്റാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സോഷ്യൽ സയൻസസ് , ജനസംഖ്യാശാസ്ത്രപഠനത്തിനും ഗവേഷണത്തിനുമായുള്ള ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് പോപ്പുലേഷൻ സയൻസ് , ബി.എസ്.എൻ.എൽ ടെലികോം ഫാക്റ്ററി എന്നിവ ഇവിടെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ അറവുശാല (ദേവ്‌നാർ മുനിസിപ്പൽ അബറ്റോയർ) ഇവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു .
മുംബൈ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാലിന്യനിക്ഷേപകേന്ദ്രം ഇവിടെയാണ്.
പ്രാഥമികമായി ഇതൊരു ജനവാസമേഖലയാണ്.
രഹേജ അക്രോപോളിസ് പോലുള്ള മുന്തിയ പാർപ്പിടസമുച്ചയങ്ങളും, സരസ് ബാഗ്, ഉദയ് ഗിരി, വിക്രം ജ്യോതി, ദത്ത ഗുരു, ദേവ്നാർ ബാഗ്, പവർവർഘാൻ കോളനി തുടങ്ങിയ ബംഗ്ലാവുകളുടെ സമൂഹങ്ങളും രാജ് കപൂറിന്റെ ദേവ്നാർ കോട്ടേജ് പോലുള്ള നിരവധി കൊളോണിയൽ ബംഗ്ളാവുകളും ദേവ്നാറിൽ ഉണ്ട്.
മുനിസിപ്പൽ സ്കൂൾ ടീച്ചർമാർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള  ടീച്ചേഴ്സ് കോളനി പോലെ  സർക്കാർ കോളനികളും ഉണ്ട്.
സയൺ- പൻവേൽ ഹൈവേയുടെ ഭാഗമായ വി.എൻ. പുരവ് മാർഗ്ഗ് ദേവ്നാറിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു.
ഘാട്കോപ്പർ മുതൽ ദക്ഷിണ മുംബൈയിലെ പി ഡിമെല്ലോ റോഡ് വരെ നീളുന്ന ഈസ്റ്റേൺ ഫ്രീ വേയിലേക്കുള്ള ഒരു പ്രവേശനമാർഗ്ഗവും അടുത്തുതന്നെയുണ്ട്.
പി. എൽ. ലോഖണ്ഡെ മാർഗ് വഴി ദേവ്നാർ ചെമ്പൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഓട്ടോറിക്ഷകൾ, ടാക്സി, ബെസ്റ്റ് ബസ് എന്നിവയാണ് പ്രധാന പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങൾ.
ഇവിടെ ഒരു ബെസ്റ്റ് ബസ് ഡിപ്പോ ഉണ്ട് .
ഹാർബർ ലൈനിലെ ഗോവണ്ടി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ആണ് ദേവ്നാറിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ.
അവലംബം ചിത്രശാല ദേവ്‌നാറിലെ മാലിന്യനിക്ഷേപത്തിന് 2016, ജനുവരിയിൽ തീപിടിച്ചപ്പോൾ ദേവ്‌നാർ അറവുശാല
ലാംഫൂൺ പ്രവിശ്യ
ലാംഫൂൺ തായ്‌ലൻഡിലെ എഴുപത്തിയാറ് പ്രവിശ്യകളിൽ (ചാങ്‌വാട്ട്) ഒന്നാണ്.
വടക്കൻ തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ ഉപരിഭാഗത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇതിൻറെ അയൽ പ്രവിശ്യകൾ (വടക്ക് ഘടികാരദിശയിൽ നിന്ന്) ചിയാങ് മായ് , ലാംപാങ് , തക് എന്നിവയാണ്.
പിംഗ് നദീതടത്തിലാണ് ലാംഫൂൺ പ്രവിശ്യ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
പർവ്വത ശൃംഖലകളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രവിശ്യയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് താനോൺ തോങ് ചായ് പർവതനിരകളും കിഴക്ക് ഖുൻ ടാൻ പർവതനിരകളും ഉണ്ട്.
ബാങ്കോക്കിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 670 കിലോമീറ്റർ വടക്കായും ചിയാങ് മായിൽ നിന്ന് 26 കിലോമീറ്റർ തെക്കുമാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഈ പ്രവിശ്യയുടെ ആകെ വനപ്രദേശം 2,588 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (999 ചതുരശ്ര മൈൽ) അല്ലെങ്കിൽ പ്രവിശ്യയുടെ മൊത്തം പ്രദേശത്തിൻ്റെ 57.8 ശതമാനമാണ്.
തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ വടക്കൻ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ പ്രവിശ്യയായാണ് ലാംഫൂൺ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
ലാംഫൂൺ പ്രവിശ്യയിൽ ആകെ മൂന്ന് ദേശീയോദ്യാനങ്ങൾ  ഉള്ളവയിൽ രണ്ടെണ്ണം മേഖല 16-ലും (ചിയാങ് മായ്) മൂന്നാമത്തേതായ ഡോയ് ചോങ് തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളിലെ മേഖല 13-ലുമാണ് (ലമ്പാങ് ബ്രാഞ്ച്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
മായേ പിംഗ് ദേശീയോദ്യാനം , 1,004 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (388 ചതുരശ്ര മൈൽ) മായേ തക്രായി ദേശീയോദ്യാനം, 354 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (137 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഡോയി ചോങ് ദേശീയോദ്യാനം, 336 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (130 ചതുരശ്ര മൈൽ) വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങൾ
തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളിൽ മേഖല 16 ൽ (ചിയാങ് മായ്) ഉൾപ്പെട്ട രണ്ട് വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങൾ ഈ പ്രവിശ്യയിലുണ്ട്.
ഓംകോയ് വന്യജീവി സങ്കേതം, 1,224 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (473 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഡോയി ഫു മുവാങ് വന്യജീവി സങ്കേതം, 687 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (265 ചതുരശ്ര മൈൽ) ചരിത്രം
ഹരിപഞ്ചായ് എന്ന പഴയ പേരിന് കീഴിൽ, ദ്വാരാവതി കാലഘട്ടത്തിലെ മോൺ രാജ്യത്തിൻ്റെ വടക്കേയറ്റത്തുള്ള ഒരു നഗരമായിരുന്ന ലാംഫൂൺ കൂടാതെ തായ്‌ലിലേക്ക് അവസാനമായി ചെന്നുചേർന്നതുമായ പ്രദേശമായിരുന്നു.
12-ആം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അവസാനത്തിൽ ഇത് ഖെമറിൻ്റെ ഉപരോധത്തിൻ കീഴിലായെങ്കിലും പരാജയപ്പെടുത്താനായില്ല.
എന്നിരുന്നാലും, 1281-ൽ ലാൻ നാ രാജ്യത്തിലെ രാജാവ് മെൻഗ്രായി ഒടുവിൽ നഗരം പിടിച്ചെടുക്കുകയും അത് തൻ്റെ രാജ്യത്തിൻ്റെ ഭാഗമാക്കുകയും ചെയ്തു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബർമ്മീസ് സാമ്രാജ്യ വികാസത്തിനുശേഷം, ഏകദേശം രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ലാംഫൂൺ പ്രവിശ്യ ബർമ്മീസ് അധിനിവേശത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു.
18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ബർമ്മീസ് ഭരണത്തിനെതിരെ തോൻബുരിയുടെയും ബാങ്കോക്കിൻ്റെയും ഉയർച്ചയോടെ, ലംപാംഗിൽ നിന്നുള്ള പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ അവരുടെ സഖ്യകക്ഷികളാകാൻ സമ്മതിച്ചു.
ലാംഫൂൺ ഒടുവിൽ ബർമ്മയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ബാങ്കോക്കിൽ നിന്ന് സാമന്ത പദവി നേടിക്കൊണ്ട് ലാംപാംഗ് രാജാവിൻറെ ബന്ധുക്കൾ ഭരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒടുവിൽ, 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അവസാനത്തിൽ ബാങ്കോക്ക് സർക്കാർ നടപ്പാക്കിയ ഭരണപരിഷ്കാരത്തിനു ശേഷം, ലാംഫൺ ഒരു പ്രവിശ്യയെന്ന നിലയിൽ സയാമിൻ്റെ ഭാഗമായി.
ഗതാഗതം എയർ: ലാംഫൂൺ എയർപോർട്ടാണ് പ്രവിശ്യയിൽ വ്യോമസേവനം നിർവ്വഹിക്കുന്നത്.
റെയിൽ: ലാംഫൂൺ പ്രവിശ്യയിലെ പ്രധാന റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ലാംഫൺ സ്റ്റേഷനാണ്.
ഭക്ഷണം കായെങ് ഖായെ :  പ്രധാനമായും പച്ചക്കറികളൊടൊപ്പം കോഴിയിറച്ചി, തവള, മത്സ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഒച്ചുകൾ എന്നിവ അടങ്ങിയ ഒരു എരിവുള്ള കറി.
കുവായിത്യാവോ ലാംയായ് : പുഴുങ്ങിയ പോർക്ക് നൂഡിൽസിൽ ഉണങ്ങിയ പൊരിപ്പുന്ന പഴം ചേർത്ത സൂപ്പ് (ലാംഫൂണിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചത്).
പ്രവിശ്യാ മുദ്രയിൽ  കാണിക്കുന്ന വാട്ട് ഫ്രാ ദാറ്റ് ഹരിപുഞ്ചൈ എന്ന ക്ഷേത്രം ഇതിനകം തന്നെ ലാംഫൂൺ നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ക്ഷേത്രമായിരുന്നു.
സ്വർണ്ണം പൊതിഞ്ഞ സ്തൂപത്തിൽ ബുദ്ധഭഗവാൻറെ ഭൗതികാവശിഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പ്രവിശ്യാ പുഷ്പം പ്ലാശും ( Butea monosperma ), പ്രവിശ്യാ വൃക്ഷം മഴമരവുമാണ് ( Samanea saman ).
പ്രവിശ്യാ ജലജീവി ചബ്ബി തവളയാണ് ( Glyphoglossus molossus ).
ഭരണ വിഭാഗങ്ങൾ പ്രവിശ്യാ സർക്കാർ
ഈ പ്രവിശ്യ എട്ട് ജില്ലകളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു (ആംഫോകൾ).
ഇവയെ 51 ഉപജില്ലകളായും (ടാംബൺസ്) 551 ഗ്രാമങ്ങളായും (മുബാൻ) തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുവാങ് ലാംഫൂൺ മായെ താ ബാൻ ഹോങ് ലി തുങ് ഹുവാ ചാങ് പാ സാങ് ബാൻ തി വീയാങ് നോങ് ലോങ്
ദേശീയ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനായി ലാംഫൂൺ പ്രവിശ്യയെ മൂന്ന് മണ്ഡലങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മണ്ഡലം 1 ൽ ടാംബോൺ മഖുവ ചെ ഒഴികെയുള്ള മുവാങ് ജില്ലയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; മണ്ഡലം 2 ൽ മുവാങ് ജില്ലയിലെ പാ സാങ്, മായെ താ, ടാംബോൺ മഖുവ ചേ എന്നീ ജില്ലകളും കൂടാതെ  മണ്ഡലം 3 ൽ ബാൻ ഹോങ്, തുങ് ഹുവാ ചാങ്, ലി എന്നീ ജില്ലകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
അവലംബം ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: postscript ( link ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: postscript ( link ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑
മി പിങ് ദേശീയോദ്യാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mae_Ping_National_Park
മി പിങ് ദേശീയോദ്യാനം വടക്കൻ തായ്‌ലാന്റിലെ ലംഫൻ , ചിയാങ് മായി , ടക്ക് എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ തനോൻ തോങ് ചായി മേഖലയുടെ തെക്കെ അറ്റത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
1981-ൽ നിലവിൽ വന്ന IUCN കാറ്റഗറി II ൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള തായ്‌ലാന്റിലെ 1,003.75 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള സംരക്ഷിതമേഖലയാണിത്.
പിങ് നദി, കോഹ് ലോങ് വെള്ളച്ചാട്ടം, തങ് കിക്ക്-തങ് നങ്കു പുൽത്തകിടികൾ എന്നിവയാണ് ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ.
Koh Luang waterfall അവലംബം Mae Ping National Park എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
ചൈയാഫം പ്രവിശ്യ
ചൈയാഫം തായ്‌ലൻഡിലെ എഴുപത്തിയാറ് പ്രവിശ്യകളിൽ (ചാങ്‌വാട്ട്) ഒന്നാണ്.
ഇസാൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മധ്യ വടക്കുകിഴക്കൻ തായ്‌ലാൻറിൻറെ മധ്യഭാഗത്താണ് ഈ പ്രവിശ്യ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇതിൻറെ അയൽ പ്രവിശ്യകൾ (വടക്ക് നിന്ന് ഘടികാരദിശയിൽ) ഖോൺ കായ്ൻ, നഖോൺ റാച്ചസിമ, ലോപ്ബുരി , ഫെത്ച്ചാബൻ എന്നിവയാണ്.
'വിജയം' എന്നർത്ഥം വരുന്ന ജയ എന്ന സംസ്‌കൃത പദത്തിൽ നിന്ന് ചൈയ എന്ന വാക്കും 'ഭൂമി' അല്ലെങ്കിൽ 'സ്ഥലം' എന്നർത്ഥം വരുന്ന സംസ്കൃത പദമായ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഫം എന്ന വാക്കും ഉരുത്തിരിഞ്ഞതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
അതിനാൽ പ്രവിശ്യയുടെ പേര് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ 'വിജയത്തിൻ്റെ നാട്' എന്നാണ്.
ജയഭൂമി എന്ന മലയ്/ഇന്തോനേഷ്യൻ/സംസ്‌കൃത പദത്തിന് തത്തുല്യമാണിത്.
ഭൂമിശാസ്ത്രം പ ഹിൻ ൻഗാം ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ സത് ഫേൻ ദിൻ വ്യൂപോയിൻ്റിൽ നിന്നുള്ള ഫെറ്റ്ചാബുൻ പർവതനിരകളിലെ ലുവാക്ക് പർവതനിരയുടേയും സോന്തി നദീതടത്തിൻറേയും കാഴ്ച്ച.
സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന് ഏകദേശം 1,222 മീറ്റർ ഉയരത്തിലുള്ള, പ്രവിശ്യയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന പ്രദേശമായ ഫെറ്റ്‌ചാബൺ പർവതനിരകളാൽ പ്രവിശ്യ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പ്രവിശ്യയുടെ കിഴക്കൻ ഭാഗം ഖൊറാത് പീഠഭൂമിയുടെ ഭാഗമാണ്.
ഈ പ്രവിശ്യയിലുള്ള മൊത്തം വനപ്രദേശം 3,982 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (1,537 ചതുരശ്ര മൈൽ) അല്ലെങ്കിൽ പ്രവിശ്യാ പ്രദേശത്തിൻ്റെ 31.4 ശതമാനം ആണ്.
പ്രവിശ്യയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ടാറ്റ് ടൺ ദേശീയോദ്യാനം മനോഹരമായ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും വരണ്ട ഡിപ്റ്റെറോകാർപ്പ് വനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്.
പ്രവിശ്യയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള സായി തോങ് ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണം ഇവിടെയുള്ള സായ് തോങ് വെള്ളച്ചാട്ടവും കൂടാതെ സിയാം ടുലിപ്പിൻ്റെ ചില പാടങ്ങളുമാണ്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറുള്ള പ ഹിൻ ങ്കം ദേശീയോദ്യാനത്തിലും റ്റുലിപ്‌ പാടങ്ങൾ കാണാം.
ഈ ഉദ്യാനത്തിൻറെ പേര് ('മനോഹരമായ ശിലാ വനം') അവിടെ കാണപ്പെടുന്ന വിചിത്രമായ ആകൃതിയിലുള്ള പാറക്കൂട്ടങ്ങളിൽ നിന്നാണ്.
ചൈയാഫും നഗരത്തിൻ്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറായി 200 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വനങ്ങളുള്ള മലനിരകളെ ഫു ലായെങ്ഖ ദേശീയോദ്യാനം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
പ്രവിശ്യയിൽ ആകെയുള്ള ആറ് ദേശീയോദ്യാനങ്ങളിൽ നാലെണ്ണം തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളിലെ മേഖല 7-ലും (നഖോൺ റാച്ചസിമ) നം നാവോ ദേശീയോദ്യാനം  മേഖല 11-ലും (ഫിറ്റ്‌സാനുലോക്) നം ഫോങ് ദേശീയോദ്യാനം മേഖല 8-ലും (ഖോൻ കെയ്ൻ) ആണ്.
ദേശീയോദ്യാനങ്ങൾ നം നയോ ദേശീയോദ്യാനം , 966 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (373 ചതുരശ്ര മൈൽ) സായി തോങ് ദേശീയോദ്യാനം , 319 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (123 ചതുരശ്ര മൈൽ) തറ്റ് ടോൺ ദേശീയോദ്യാനം , 217 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (84 ചതുരശ്ര മൈൽ) നം ഫോങ് ദേശീയോദ്യാനം , 197 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (76 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഫു ലായെങ്ഖ ദേശീയോദ്യാനം, 200 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (77 ചതുരശ്ര മൈൽ) പ ഹിൻ ങ്കം ദേശീയോദ്യാനം , 100 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (39 ചതുരശ്ര മൈൽ) വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങൾ
പ്രവിശ്യയിൽ ആകെയുള്ള മൂന്ന് വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങളിൽ, രണ്ടെണ്ണം മറ്റൊരു വന്യജീവി സങ്കേതത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത് തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളുടെ മേഖല 7 (നഖോൺ റാച്ചസിമ) സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മൂന്നാമത്തേതായ ടാബോ-ഹുവായ് യായ് മേഖല 11 ൽ (ഫിറ്റ്‌സാനുലോക്) ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഫു ഖിയാവോ വന്യജീവി സങ്കേതം, 1,560 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (600 ചതുരശ്ര മൈൽ) ടാബോ-ഹുവായ് യായ് വന്യജീവി സങ്കേതം, 654 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (253 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഫാ ഫ്യൂങ് വന്യജീവി സങ്കേതം, 189 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (73 ചതുരശ്ര മൈൽ) ചരിത്രം
12-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഖെമർ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ കാലത്ത് ആരംഭിക്കുന്ന ചൈയാഫം നഗരത്തിൻ്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇത് അങ്കോറിൽ നിന്ന് പ്രസാത് സിങ്ങിലേക്കുള്ള (കാഞ്ചനബുരി പ്രവിശ്യ) റൂട്ടിലെ ഒരു ചെറിയ നഗരമായിരുന്നു.
1817-ൽ തായ് രാജാവിൻ്റെ സാമന്തദേശമായിരുന്ന വിയൻഷ്യാനിലെ രാജാവ് അനൂവോംഗിൻറെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ നൈ ലേയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ലാവോ ജനത ഈ പ്രദേശത്ത് താമസമാക്കി.
നഖോൺ റാച്ചസിമ പ്രവിശ്യയിലെ ബാൻ നാം ഖുൻ നോങ് ഇ ചാനിൽ ആദ്യം താമസമുറപ്പിച്ച അവർ താമസിയാതെ ബാൻ ലുവാങ്ങിന് (ഇന്നത്തെ നഗരമായ ചായ്യാഫം) പകരമായി അത് ഉപേക്ഷിച്ചു.
1826-ൽ തായ് രാജാവായ രാമ മൂന്നാമനെതിരെ പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം ലക്ഷ്യമാക്കി അനൂവോംഗ് കലാപം നടത്തി.
നൈ ലേ, അപ്പോഴേക്കും തായ് രാജാവിനു കീഴിൽ ചാവോ പ്രായ (പ്രഭു) ആയി നിയമിക്കപ്പെടുകയും സയാമീസ് സൈനികരെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
അനൗവോങ്ങിൻ്റെ സൈന്യത്തിനെതിരെ നഗരത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിനിടെ ചാവോ ഫയാ ലേ കൊല്ലപ്പെട്ടു, എന്നാൽ ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം അനൂവോങ്ങിനെ പരാജയപ്പെടുത്തയ തായ് സൈന്യം, അനൗവോങനെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ച ബാങ്കോക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
രാമ മൂന്നാമൻ രാജാവ് ചാവോ ഫായാ ലേയെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വിശ്വസ്തതയുടെ പേരിൽ അനുസ്മരിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന് മരണാനന്തര ബഹുമതിയായി ഫ്രായ ഫക്ഡി ചുമ്പോൺ എന്ന പദവി നൽകുകയും ചെയ്തു.
ഒരു പ്രാദേശിക നായകനായ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രതിമ പ്രവിശ്യയുടെ പ്രതീകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ചൈയ്യാഫം പ്രവിശ്യയിലെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും വംശീയമായി ലാവോ ആണ്.
മിക്ക ആളുകളുടെയും ആദ്യ ഭാഷ ലാവോ ഭാഷയാണ് .
സാമ്പത്തികം നേൽപ്പാടം, ചൈയാഫം പ്രവിശ്യ.
തേയില , മരച്ചീനി , കരിമ്പ് , ചേമ്പ് എന്നിവയാണ് ചൈയാഫം പ്രവിശ്യയിലെ പ്രധാന വിളകൾ.
ഖോൻ സാൻ ജില്ലയിലെ തുങ് ലുയി ലായ് ഉപജില്ലയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചുലഭോൺ   അണക്കെട്ടാണ് ജലസേചനത്തിൻറെ ഒരു പ്രധാന ഉറവിടം.
2019 ലെ കടുത്ത വരൾച്ചയെത്തുടർന്ന്, റോയൽ ഇറിഗേഷൻ ഡിപ്പാർട്ട്‌മെൻ്റ് (RID) ചൈയ്യാഫം പ്രവിശ്യയിൽ നോങ് ബുവാ ഡേങ് ജില്ലയിലെ വാങ് സഫുങ് അണക്കെട്ട്, ബാൻ ഖ്വാവോ ജില്ലയിലെ ലാം നാം ചീ ഡാം, നോംഗ് ബുവാ റാവെ ജില്ലയിലെ പ്രോങ് ഖുൻ പെച്ച് ഡാം എന്നീ മൂന്ന് പുതിയ അണക്കെട്ടുകൾ കൂടി നിർമ്മിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അണക്കെട്ടുകൾക്ക് 160 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റർ ജലത്തിൻ്റെ സംയോജിത ശേഷി ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന ഈ അണക്കെട്ടുകളിലൂടെ 127,000 റായ് കൃഷിയിടങ്ങളിൽ ജലസേചനം നടത്താൻ കഴിയും.
പൊതുജനാരോഗ്യ മന്ത്രാലയത്തിൻ്റെ കീഴിലുള്ള പ്രവിശ്യയിലെ പ്രധാന ആശുപത്രിയാണ് ചൈയാഫം ആശുപത്രി.
ചിത്രശാല സായ് തോങ് ദേശീയോദ്യാനം സായ് തോങ് ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ ഫാ ഹാം ഹോട്ട്.
സായ് തോങ് ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ ഫാ ഹാം ഹോട്ട്.
പതുമ്മ [[കുർകുമ അലിസ്മാറ്റിഫോളിയ]], സായ് തോങ് ദേശീയോദ്യാനം.
ഫു ലായെങ്ഖ ദേശീയോദ്യാനം ഫു ലായെങ്ഖ ദേശീയോദ്യാനം ഫു ലായെങ്ഖ ദേശീയോദ്യാനം പതുമ്മ [[കുർകുമ അലിസ്മാറ്റിഫോളിയ]], പാ ഹിൻ ൻഗാം ദേശീയോദ്യാനം അവലംബം ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: postscript ( link ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: postscript ( link ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑
നഖോൺ സി തമ്മാരാത് പ്രവിശ്യ
നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് തായ്‌ലൻഡ് ഉൾക്കടലിൻ്റെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന തായ്‌ലൻഡിലെ ഒരു പ്രവിശ്യയാണ് (ചാങ്‌വാട്ട്).
2018 ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഏകദേശം 1.5 ദശലക്ഷം ജനസംഖ്യയുള്ള ഇത് തെക്കൻ തായ്‌ലൻഡിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള പ്രവിശ്യയായിരുന്നു.
ഇതിൻറെ അയൽ പ്രവിശ്യകൾ (തെക്കുനിന്ന് ഘടികാരദിശയിൽ) സോങ്ഖ്‌ല , ഫത്താലുങ്, ട്രാങ് , ക്രാബി, സൂറത്ത് താനി എന്നിവയാണ്.
മലയ് ഉപദ്വീപിൻറെ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് തായ്‌ലൻഡ് ഉൾക്കടലിലാണ് ഈ പ്രവിശ്യ.
ഇതിൻറെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളും പരുക്കൻ മലയോര വനമാണ്.
1,835 മീറ്റർ (6,000 അടി) ഉയരമുള്ള, തെക്കൻ തായ്‌ലൻഡിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ കൊടുമുടിയായ ഖാവോ ലുവാങ് ഈ പ്രവിശ്യയിലാണ്.
പ്രവിശ്യലെ മൊത്തം വനപ്രദേശം 1,820 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (700  ചതുരശ്ര മൈൽ) അല്ലെങ്കിൽ പ്രവിശ്യാ പ്രദേശത്തിൻ്റെ 18.4 ശതമാനം ആണ്.
പ്രവിശ്യയിൽ മൊത്തം ആറ് ദേശീയോദ്യാനങ്ങളുണ്ട്, അവയിലെ അഞ്ചെണ്ണവും മറ്റുള്ള പതിനഞ്ച് ദേശീയോദ്യാനങ്ങളും ചേർന്ന് തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളുടെ മേഖല 5 (നഖോൻ സി തമ്മാരത്ത്) രൂപം കൊള്ളുമ്പോൾ ആറാമത്തെ ദേശീയോദ്യാനമായ ഖാവോ പു-ഖാവോ യാ തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളുടെ മേഖല 6 ൽ (സോങ്ഖ്‌ല) ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഖാവോ പു–ഖാവോ യാ ദേശീയോദ്യാനം , 694 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (268 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഖാവോ ലുവാങ് ദേശീയോദ്യാനം , 570 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (220 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഖാവോ നാൻ ദേശീയോദ്യാനം, 410 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (160 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഹാറ്റ് ഖാനോം-മു കോ തേൽ തായ് ദേശീയോദ്യാനം , 312 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (120 ചതുരശ്ര മൈൽ) നാംടോക്ക് യോങ് ദേശീയോദ്യാനം, 205 ദേശീയോദ്യാനം (79 ചതുരശ്ര മൈൽ) നാംടോക് സി ഖിത് ദേശീയോദ്യാനം, 145 ദേശീയോദ്യാനം (56 ചതുരശ്ര മൈൽ) ചരിത്രം
സമ്പന്നമായ ചരിത്രമുള്ള തായ്‌ലൻഡിലെ ഏറ്റവും പഴയ നഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത്.
നഗരത്തിന് സമീപമുള്ള ആദ്യകാല വാസസ്ഥലം ആധുനിക നഗരത്തിന് ഏകദേശം പത്ത് കിലോമീറ്റർ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള താ റുവ ആയിരുന്നു.
അവിടെനിന്ന് കണ്ടെടുത്തിട്ടുള്ള സോംഗ് രാജവംശത്തിൽ നിന്നുള്ള സെറാമിക്സ് പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലേതാണ്.
പുരാതന കാലത്ത്, നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് ശ്രീവിജയയുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു.
775-ഓടെ ശ്രീവിജയയിലെ രാജാവ് മലയ് ഉപദ്വീപിലെ ലിഗോറിൽ കാലുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ ശ്രീബുദ്ധനും ബോധിസത്വന്മാരായിരുന്ന പദ്മപാണി, വജ്രപാണി എന്നിവർക്കുമായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു സങ്കേതം ഉൾപ്പെടെ വിവിധ കെട്ടിടങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ക്രോണിക്കിൾസ് ഓഫ് നഖോൺ സി തമ്മാരത്തി ൽ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ശ്രീ തമ്മസോക്ക് രാജാവ് ഇന്നത്തെ നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻറെ അടിത്തറയ്ക്ക് കാരണമായതായി പറയുന്നു.
1231-ൽ ശ്രീ തമ്മസോക് രാജാവ് താംബ്രലിംഗ ഭരിച്ചിരുന്നതായി ചൈയയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ ഒരു ശിലാലിഖിതത്തിൽ പറയുന്നു.
ശ്രീ തമ്മസോക് രാജാവ് വാട്ട് ഫ്രാ മഹാതത്ത് നിർമ്മിക്കുകയും സിംഗാളീസ് തേരവാദ ബുദ്ധമതം തൻറെ നാട്ടിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് രാജ്യം ചുംഫോണിൽ നിന്ന് വടക്കോട്ടും പഹാങ്ങിൽ നിന്ന് തെക്കോട്ടും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന "പന്ത്രണ്ട് നഗരങ്ങളുടെ" അധികാരങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി.
1292-ൽ സുഖോത്തായിയിലെ രാംകാംഹായെങ് ശിലാലിഖിതത്തിൽ "നഖോൻ സി തമ്മാരത്" എന്ന് ആദ്യമായി പരാമർശിച്ചു.
അതിനർത്ഥം "ശ്രീ തമ്മാസോക്ക് രാജാവിൻ്റെ നഗരം" അല്ലെങ്കിൽ "സന്മാർഗ്ഗിയായ രാജാവിൻ്റെ നഗരം" എന്നാണ്.
നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് രാജ്യം അസ്തമിച്ചതോടെ പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നഗരം നശിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഫ്രാ ഫാനോം താലെ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഫെച്ചബുരിയുടെ ഭരണാധികാരി തൻ്റെ മകൻ ഫ്രാ ഫാനോം വാങിനെ നഗരം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും ഭരിക്കാനും അയച്ചു.
നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് പിന്നീട് മണ്ഡല സമ്പ്രദായത്തിന് കീഴിൽ മധ്യ സയാമീസ് സാമ്രാജ്യമായ അയുത്തായയുടെ സ്വാധീനത്തിൻ കീഴിലായി.
അയുത്തായ കാലഘട്ടം
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ത്രൈലോകനാഥൻ രാജാവിൻ്റെ കീഴിൽ, നഖോൺ സി തമ്മാരാത്തിൽ ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഭരണ സംവിധാനം ലക്ഷ്യമിട്ടുകൊണ്ട് നഗരത്തിലേക്ക് ഗവർണർമാർ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ദക്ഷിണ തായ്‌ലൻഡിലും മലയ് പെനിൻസുലയിലും ഒരു സയാമീസ് അധികാര കേന്ദ്രമായി പ്രവർത്തിച്ച നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് ഇത് മുവാങ് ഏക് അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നാംതരം നഗരമായി മാറി.
1629-ൽ ജാപ്പനീസ് സാഹസികനായിരുന്ന യമാദ നാഗമാസ നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻ്റെ ഗവർണറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
1688-ലെ സയാമീസ് വിപ്ലവത്തിനുശേഷം നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻ്റെ ഗവർണർ പുതിയ രാജാവായ ഫെട്രാച്ചയ്‌ക്കെതിരെ കലാപം നടത്തി.
1692-ൽ നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൽ വിമതരെ ഒതുക്കാനായി ഫെട്രാച്ച രാജാവ് സൈന്യത്തെ അയച്ചു.
തോൻബുരി കാലഘട്ടം
1767-ൽ അയുത്തായ രാജ്യത്തിൻറെ പതനത്തിനുശേഷം, നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻ്റെ വൈസ് ഗവർണറായിരുന്ന ഫ്ര പാലറ്റ് നു തെക്കൻ തായ്‌ലൻഡിൻ്റെ പ്രാദേശിക യുദ്ധപ്രഭുവും ഭരണാധികാരിയുമായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
1769-ൽ ഫ്ര പാലത് നു അഥവാ ചാവോ ഫ്രായ നഖോൺ നുവിനെ കീഴടക്കുന്നതിനായി തോൻബുരിയിലെ രാജാവ് ടക്‌സിൻ തെക്കോട്ട് നീങ്ങി.
ചാവോ ഫ്രായ നഖോൺ നുവിനെ തോൻബുരിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും 1776-ൽ നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻ്റെ ഒരു സാമന്ത ഭരണാധികാരിയായി ടക്‌സിൻ രാജാവ് നഖോൺ നുവിനെ നിയമിച്ചു.
രത്തനകോസിൻ കാലഘട്ടം
ചയോഫ്രായ നഖോണിന് (നോയി) ശേഷം, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മകനും പിന്നീട് ചെറുമകനും നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻ്റെ ഗവർണർമാരായി.
ചുലലോങ്‌കോൺ രാജാവിൻ്റെ പരിഷ്‌കാരങ്ങൾക്കിടയിൽ, നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൻ്റെ പരമ്പരാഗത ഗവർണർഷിപ്പ് നിർത്തലാക്കുകയും 1896-ൽ നഗരം മൊന്തോൺ നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
1932-ൽ മൊന്തോൺ സമ്പ്രദായം നിർത്തലാക്കിയപ്പോൾ, നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് ഒരു സ്വതന്ത്ര പ്രവിശ്യയായി മാറി.
ഭൂരിപക്ഷവും ബുദ്ധമതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിലെ ജനതയയുടെ ഏകദേശം 92.08 ശതമാനം ആളുകൾ ബുദ്ധമതവും ഏകദേശം 7.03% ഇസ്ലാം മതവും ഏകദേശം 0.89 ശതമാനം ക്രിസ്തുമതവും അനുഷ്ടിക്കുന്നവരാണ്.
ഇതിനു പുറമേ മറ്റ് മതക്കാരുമുണ്ട്.
നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് പ്രവിശ്യയെ 23 ജില്ലകളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു (ആംഫോകൾ).
ജില്ലകളെ വീണ്ടും 165 ഉപജില്ലകളായും (ടാംബൺസ്) 1428 ഗ്രാമങ്ങളായും (മുബാൻ) തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുവാങ് നഖോൺ സി തമ്മാരത് ഫ്രോം ഖിരി ലാൻ സാക ചവാങ് ഫിപുൻ ചിയാൻ യായ് ചാ-ഉവാട്ട് താ സലാ തുങ് സോങ് നാ ബോൺ തുങ് യായി പാക് ഫനാങ് റോൺ ഫിബുൻ സിച്ചോൺ ഖാനോം ഹുവ സായ് ബാങ് ഖാൻ താം ഫന്നാര ചുലഭോൻ ഫ്രാ ഫ്രോം നോഫിതാം.
ചാങ് ക്ലാങ് ചലോം ഫ്ര കിയാറ്റ് പ്രാദേശിക സർക്കാർ
2019 നവംബർ 26 ലെ കണക്കനുസരിച്ച്, പ്രവിശ്യയിൽ ഒരു നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് പ്രവിശ്യാ ഭരണ സ്ഥാപനവും ( ഓങ്കൻ ബോറിഹാൻ സുവാൻ ചാങ്‌വാട്ട് ) 54 മുനിസിപ്പൽ ( തെസബാൻ ) പ്രദേശങ്ങളും ഉണ്ട്.
നഖോൺ സി തമ്മാരത്തിന് തെസബൻ നഖോൺ പദവിയുണ്ട്.
പാക് ഫുൻ, തുങ് സൺ, പാക് പനാങ് എന്നിവയ്ക്ക് പട്ടണത്തിൻ്റെ (തെസബൻ മുവാങ് ) പദവിയുണ്ട്.
കൂടാതെ 50 ഉപജില്ല മുനിസിപ്പാലിറ്റികൾ ( തെസബൻ ടാംബൺ ) ഉണ്ട്.
മുനിസിപ്പൽ ഇതര പ്രദേശങ്ങൾ ഭരിക്കുന്നത് 130 ഉപജില്ലാ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഓർഗനൈസേഷനുകളാണ് - SAO ( ongkan borihan suan tambon ).
നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് വിമാനത്താവളം പ്രവിശ്യയിലെ വ്യോമസേവനവും നഖോൺ സി തമ്മാരത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ പ്രവിശ്യയിലെ റെയിൽവേ സേവനവും നിർവ്വഹിക്കുന്നു.
പൊതുജനാരോഗ്യ മന്ത്രാലയത്തിൻ്റെ കീഴിലുള്ള മഹാരാജ് നഖോൺ സി തമ്മാരത് ആശുപത്രിയാണ് പ്രവിശ്യയിലെ പ്രധാന ആശുപത്രി.
അവലംബം ↑ ↑ {{ cite report }} :  CS1 maint: postscript ( link ) ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: postscript ( link ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: postscript ( link ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ Nakhon Si Thammarat Province എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണൻ
കേരളത്തിലെ മുതിർന്ന  മാധ്യമപ്രവർത്തകരിൽ ഒരാളും എഴുത്തുകാരനുമാണ് ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണൻ.
ആലപ്പുഴ യിൽ 1969-ൽ ജനനം.
1994-ൽ കലാകൗമുദി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ സബ് എഡിറ്ററായി തൊഴിൽജീവിതം ആരംഭിച്ചു.
നിരവധി ആനുകാലികങ്ങളിൽ ചെറുകഥകളും സാമൂഹിക - സാഹിത്യ വിഷയങ്ങളിലുള്ള ലേഖനങ്ങളും എഴുതി.
1996-ൽ ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസിൽ സബ് എഡിറ്ററായി ദൃശ്യമാധ്യമരംഗത്തെത്തി.
2011 വരെ ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസിൽ വിവിധ തസ്തികകളിലായി പ്രവർത്തിച്ചു.
1998 മുതൽ 2010 വരെ പന്ത്രണ്ടു വർഷക്കാലം ഡൽഹിയായിരുന്നു പ്രവർത്തനമേഖല.
വാജ്‌പേയി സർക്കാറിന്റെയും ഒന്നാം യുപിഎ സർക്കാറിന്റെയും കാലത്ത് രാജ്യതലസ്ഥാനത്ത് നിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ടുകളിലൂടെ ശ്രദ്ധനേടി.
ബുറ്യോ ചീഫ്, റീജിയണൽ എഡിറ്റർ എന്നീ നിലകളിൽ ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണൻ ദില്ലിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
കാണ്ഡഹാർ പ്ലെയിൻ ഹൈജാക്ക്, കാർഗിൽ യുദ്ധം, ദില്ലി ബോംബ് സ്‌ഫോടനങ്ങൾ, മുംബൈ ഭീകരാക്രമണം, പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പ് തുടങ്ങിയ നിരവധി സുപ്രധാന സംഭവവികാസങ്ങൾ 1998 മുതൽ 2010 വരെ ദില്ലിയിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
2002 ൽ അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി വാജ് പേയിയോടൊപ്പം ഇസ്ലാമാബാദ് സന്ദർശിച്ച സംഘത്തിലും ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണൻ അംഗമായിരുന്നു.
2005 ൽ അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി മൻമോഹൻ സിങ്ങിനൊപ്പമുള്ള മാധ്യമസംഘത്തിന്റെ ഭാഗമായി അമേരിക്ക സന്ദർശിച്ചു.
ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭാ സമ്മേളനം, ഇന്ത്യാ - ഫ്രാൻസ് ഉച്ചകോടി എന്നിവയും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.
2012-ൽ മാതൃഭൂമി യിൽ ചേരുകയും മാതൃഭൂമി ന്യൂസ് ചാനലിന്റെ പത്രാധിപ സ്ഥാനത്ത് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
2021 വരെ മാതൃഭൂമി ന്യൂസ് 'ചീഫ് ഓഫ് ന്യൂസ്' ആയിരുന്നു.
നിലവിൽ റിപ്പോർട്ടർ ടിവിയിൽ ഡിജിറ്റൽ ഹെഡ് ആയി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ്.
മികച്ച അഭിമുഖകാരനുള്ള 2014-ലെ സംസ്ഥാന ടെലിവിഷൻ അവാർഡ്, 2016-ലെ സംസ്ഥാന മാധ്യമ അവാർഡ് എന്നിവയടക്കം ഒട്ടേറെ പുരസ്‌കാരങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
2024 ലെ ലോക്‌സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണൻ വളരെ കൃത്യമായി മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചത് ഏറെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചിരുന്നു.
മാധ്യമപ്രവർത്തകനും വാർത്താ അവതാരകനുമായ വേണു ബാലകൃഷ്ണൻ സഹോദരനാണ്.
പുസ്തകങ്ങൾ പ്രായമാകുന്നില്ല ഞാൻ - വൈജ്ഞാനിക ഗ്രന്ഥം - ഡിസി ബുക്‌സ്.
മരങ്ങളായ് നിന്നതും - നോവൽ - ഒലിവ് ബുക്‌സ് നമ്മുടെ തലപ്പാവ് - വൈജ്ഞാനിക ഗ്രന്ഥം - ഡിസി ബുക്‌സ് കഥകൾ: ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണൻ - കഥാസമാഹാരം - മനോരമ ബുക്‌സ് അവലംബം ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} : | last= has generic name ( help ) ↑ ↑ {{ cite web }} : | last= has generic name ( help )
മുസ്താങ് ഗുഹകൾ