smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
സി. ബെൻതൽ ആംഗ്ലോ - ഇന്ത്യക്കാർ: ഹെൻറി ജിഡ്നി വനിതകൾ: സരോജിനി നായിഡു , ബീഗം ജഹനാര ഷഹനവാസ് , രാധാഭായി സുബ്ബരായൻ ഭൂപ്രഭുക്കന്മാർ: മുഹമ്മദ് അഹമ്മദ് സെയ്ദ് ഖാൻ ചത്തരി (സംയുക്ത പ്രവിശ്യകൾ), മഹാരാജ കാമേശ്വർ സിങ് (ബീഹാർ), പർലേഖ്മുണ്ടിയിലെ രാജാവ് (ഒറീസ്സ), പ്രൊവശ് ചന്ദ്ര മിറ്റർ വ്യവസായം: ഘൻശ്യാം ദാസ് ബിർള , പുരുഷോത്തംദാസ് താക്കൂർദാസ് , മനേക്ജി ദാദാഭായ് ലേബർ: എൻ.എം. ജോഷി , ബി. ശിവ റാവു , വി.വി. ഗിരി സർവകലാശാലകൾ: സെയ്ദ് സുൽത്താൻ അഹമ്മദ് , ബിഷേശ്വർ ദയാൽ സേത്ത് ബർമ: സർ പദംജി ജിൻവാല സിന്ധ്: ഷാ നവാസ് ഭൂട്ടോ , ഗുലാം ഹുസൈൻ ഹിദായത്തുള്ള മറ്റുള്ള പ്രവിശ്യകൾ: ചന്ദ്രാധർ ബറുവ (ആസാം), സാഹിബ്‌സദ അബ്ദുൾ ഖയ്യാം (എൻ.ഡബ്ല്യു.എഫ്.പി), എസ്.ബി. താംബെ (മധ്യ പ്രവിശ്യകൾ) ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ : വി.ടി. കൃഷ്ണമാചാരി (ബറോഡ), സർ റിച്ചാർഡ് ചെനെവിക്സ് - ട്രെൻച് (ഹൈദരാബാദ്), നവാബ് മഹ്ദി യാർ ജങ് (ഹൈദരാബാദ്), എസ്.എം. ബപ്ന (ഇൻഡോർ), അമർ നാഥ് അതൽ (ജയ്‌പൂർ), ജെ.ഡബ്ല്യു. യങ് (ജോധ്പൂർ), രാം ചന്ദ്ര കക് (ജമ്മു കാശ്മീർ), അബ്ദു സമദ് ഖാൻ (രാംപൂർ), കെ.സി. ന്യോഗി (ഒറീസ്സ), എൽ.എഫ്. റഷ്ബ്രൂക്ക് വില്യംസ് , ജർമാണി ദാസ്, അക്ബർ ഹൈദരി , കെ.എം. പണിക്കർ , എൻ .
മാധവ റാവു ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ: എച്ച്.ജി. ഹേഗ്, വി. ഡോസൺ, കെ.എസ്. ഫിറ്റ്സ്, ജെ.ജി. ലാത്ത്‌വൈറ്റ്, ഡബ്ല്യു.എച്ച്. ലെവിസ്, പി.ജെ. പാട്രിക്ക്, ജെ. കോട്ട്മാൻ, ജി.ടി. ഗാരറ്റ്, ആർ.ജെ. സ്റ്റോപ്ഫോർഡ് ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർ: ജോഫ്രി കോർബറ്റ്, എ. ലതിഫി, ഗിരിജ ശങ്കർ വാജ്‌പേയി, ബെനഗൽ രാമ റാവു , സെയ്ദ് അംജദ് അലി , അലി ഖാൻ , എ.എം. ചൗധരി, മഹാദേവ് ദേശായി , ഗോവിന്ദ് മാളവ്യ , കെ.ടി. ഷാ, പി. സിൻഹ സെക്രട്ടറിയേറ്റ് - ജനറൽ: ആർ.എച്ച്.എ കാർട്ടർ, കെ. ആൻഡേഴ്‌സൺ, സി.ഡി. ദേശ്‌മുഖ് , ജെ.എം. സ്ലാഡൻ, ഹ്യൂഗ് മക്ഗ്രെഗോർ, ജി.എഫ്. സ്റ്റുവാർഡ്, എ.എച്ച്. ജോയ്സ്, സെയ്ദ് അംജദ് അലി , രാം ബാബു സക്‌സേന പ്രവർത്തനങ്ങൾ
രണ്ടാം സമ്മേളനം 1931 സെപ്റ്റംബർ 7-ന് ആരംഭിച്ചു.
മൂന്ന് പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒന്നാമത്തേയും രണ്ടാമത്തേയും വട്ടമേശസമ്മേളനങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവ: The Second Round Table Conference (September 7, 1931) കോൺഗ്രസിന്റെ പ്രാതിനിധ്യം — മഹാത്മാഗാന്ധിയും ഇർവിൻ പ്രഭുവും ഒപ്പിട്ട ഗാന്ധി - ഇർവിൻ സന്ധി രണ്ടാം വട്ടമേശസമ്മേളനത്തിൽ കോൺഗ്രസിന്റെ പങ്കാളിത്തത്തിന് കാരണമായി.
മഹാത്മാഗാന്ധി സമ്മേളനത്തിലേക്ക് മുഖ്യ പ്രതിനിധിയായി ക്ഷണിക്കപ്പെടുകയും മറ്റ് കോൺഗ്രസ് പ്രതിനിധികളായി സരോജിനി നായിഡു, മദൻ മോഹൻ മാളവ്യ, ഘൻശ്യാം ദാസ് ബിർള, മുഹമ്മദ് ഇഖ്ബാൽ, സർ മിർസ ഇസ്മയിൽ, മൈസൂരിന്റെ ദിവാൻ, എസ്.കെ. ദത്ത, സർ സെയ്ദ് അലി ഇമാം എന്നിവർ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരേയൊരു സംഘടന കോൺഗ്രസാണെന്നും ദളിത് വിഭാഗങ്ങൾക്കും മുസ്ലിം വിഭാഗങ്ങൾക്കും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം വോട്ടവകാശം നൽകേണ്ടതില്ലെന്നും ഗാന്ധിജി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള മറ്റ് പ്രതിനിധികൾ ഈ കാര്യത്തെ എതിർക്കുകയുണ്ടായി.
ഈ സമയത്ത് ഗാന്ധിജി സിവിൽ നിയമലംഘന പ്രസ്ഥാനത്തിന് ആഹ്വാനം ചെയ്തിരുന്നു.
തുടർന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കുറ്റവാളികളെ കുറ്റവിമുക്തരാക്കുകയുണ്ടായി (ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വധിച്ചവരെയൊഴികെ).
നാഷണൽ ഗവൺമെന്റ് — സമ്മേളനത്തിൽ രണ്ട് ആഴ്ചകൾക്ക് മുൻപ് ലേബർ പാർട്ടിയുടെ സർക്കാർ പതിച്ചു.
തുടർന്ന് റംസെ മക്ഡൊണാൾഡ്, കൺസർവേറ്റീവ് പാർട്ടിയോടൊത്ത് സഖ്യ സർക്കാർ രൂപീകരിച്ചു.
സമ്മേളനത്തിടയിൽ ഗാന്ധി മുസ്ലിങ്ങളുമായി മുസ്ലിം പ്രാതിനിധ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ധാരണയിലെത്തിയില്ല.
രണ്ടാം വട്ടമേശസമ്മേളനത്തിൽ വച്ച് പ്രത്യേക വോട്ടവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ദളിത് വിഭാഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായിരുന്ന ഡോ. ബി.ആർ. അംബേദ്കറുമായി ഗാന്ധി വിരോധത്തിലാവുകയുണ്ടായി.
എന്നാൽ ഈ പ്രശ്നം 1932-ലെ പൂന സന്ധിയിലൂടെ പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു.
മൂന്നാം വട്ടമേശസമ്മേളനം (നവംബർ – ഡിസംബർ 1932)
മൂന്നാമത്തേതും അവസാനത്തേതുമായ വട്ടമേശസമ്മേളനം, 1932 നവംബർ 17-ന് ആരംഭിച്ചു.
46 പ്രതിനിധികൾ മാത്രമാണ് ഈ യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നത്.
ഇന്ത്യയിൽനിന്നുള്ള പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളാരും മൂന്നാം വട്ടമേശസമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നില്ല.
ബ്രിട്ടനിൽ നിന്നുള്ള ലേബർ പാർട്ടിയും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസും സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തില്ല.
1931 സെപ്റ്റംബർ മുതൽ 1933 മാർച്ച് വരെ ഇന്ത്യയുടെ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയായ സാമുവൽ ഹോയറിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ശേഖരിക്കപ്പെട്ട ആശയങ്ങൾ പിന്നീട് 1935-ലെ ഗവൺമെന്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ നിയമത്തിലും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പ്രതിനിധികൾ: അക്‌ബർ ഹൈദരി (Dewan of Hyderabad), മിർസ ഇസ്മയിൽ (Dewan of Mysore), വി.ടി. കൃഷ്ണമചാരി (ബറോഡയിലെ രാജാവ്), വജഹത് ഹുസൈൻ (ജമ്മു കാശ്മീർ), സർ സുഖ്ദേവു പ്രസാദ് (ഉദയ്‌പൂർ, ജയ്‌പൂർ, ജോധ്പൂർ), ജെ.എ. സർവ് (കോൽഹപൂർ), രാജാ ഔധ് നരേൻ ബിസര്യ (ഭോപ്പാൽ), മനുഭായി മേത്ത (ബിക്കാനീർ), നവാബ് ലിയാഖത്ത് ലഹത് ഖാൻ (പട്യാല), ഫത്തേ നസീബ് ഖാൻ (അൽവർ സംസ്ഥാനം), എൽ.എഫ്. റഷ്ബ്രൂക്ക് വില്യംസ് (നവനഗർ), സരിളയിലെ രാജാവ് (ചെറിയ സംസ്ഥാനങ്ങൾ) ബ്രിട്ടീഷ് - ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധികൾ: അഗ ഖാൻ III , ബി.ആർ. അംബേദ്കർ (ദളിതർ), രാമകൃഷ്ണ രംഗറാവു , ഹ്യൂബർട്ട് കാർ (യൂറോപ്യർ), നാനക് ചന്ദ് പണ്ഡിറ്റ്, എ.എച്ച്. ഗുസ്നവി, ഹെൻറി ജിഡ്നി (ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യക്കാർ), ഹാഫിസ് ഹിദായത്ത് ഹുസൈൻ, മുഹമ്മദ് ഇഖ്‌ബാൽ , എം.ആർ. ജയക്കർ , കോവസ്ജി ജഹാംഗീർ , എൻ.എം. ജോഷി (ലേബർ), നരസിംഹ ചിന്താമൻ കേൽകർ , രാമസ്വാമി മുതലിയാർ , ജഹനഹാര ഷഹനവാസ് (വനിത), എ.പി. പാട്രോ , തോജ് ബഹദൂർ സപ്രു , ഷാഫത്ത് അഹമ്മദ് ഖാൻ, ഷാദി ലാൽ, താരാ സിങ് മൽഹോത്ര , നൃപേന്ദ്ര നാഥ് സിർകർ, സർ പുരുഷോത്തംദാസ് താക്കൂർദാസ് , മുഹമ്മദ് സഫറുള്ള ഖാൻ .
അവലംബം 1 2 ↑ 1 2 1 2 {{ cite book }} : | access-date= requires | url= ( help ) ↑ ↑ ↑ അധിക വായനയ്ക്ക് Beatty, Michael J., Ralph R. Behnke, and Barbara Jane Banks.
Elements of dialogic communication in Gandhi's second round table conference address (1979) : 386–398.
Menon, V. P. (1995).
"Integration of the Indian States",'Orient Longman Ltd' Essay on Indian Constitutional Round Table Conferences, London 1931–1933
വട്ടയിലയൻ ഈ ലേഖനത്തിനു മിഴിവേകാൻ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Calamus_vattayila
തെന്മലയിലും റാന്നിയിലും വയനാട്ടിലും കാണുന്ന ഒരിനം ചൂരലാണ് ഒട്ടാമൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന വട്ടയിലയൻ .
( ശാസ്ത്രീയനാമം : Calamus vattayila ) .
ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന ഒരു ചൂരലാണിത് .
പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ തദ്ദേശസസ്യമാണ്.
ഫർണിച്ചർ ഉണ്ടാക്കാൻ മികച്ചതാണെങ്കിലും ലഭ്യത കുറവാണ് .
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ കാണുന്ന ഇടങ്ങൾ ചിത്രങ്ങൾ Archived 2014-05-02 at the Wayback Machine .
വിക്കിസ്പീഷിസിൽ Calamus vattayila എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.
Calamus vattayila എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
വട്ടയ്ക്കാട്ടുപടി
ഏറണാകുളം ജില്ലയിൽ പെരുമ്പാവൂരിനു രണ്ട് കിലോമീറ്റർ തെക്ക് മാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രദേശമാണ് വട്ടയ്ക്കാട്ടു പടി .
ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന്
ഒരുകാലത്ത്  വട്ട (ഒരു പ്രത്യകതരം ചവർ മരം, ഇപ്പോൾ പ്ലേവുട്  നിർമ്മാണത്തിന്  പരക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്) മരം ഇടതൂർന്ന ഖോര വനപ്രദേശം ആയിരുന്നു.
വട്ടക്കാടുകൾ ഇടതൂർന്ന ഇ പ്രദേശം  കാലക്രമത്തിൽ വട്ടക്കാട്ടു പടി എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി .
തിരുവിതാംകൂർ നാട്ടുരാജ്യത്തിൽ പെട്ട ഇ ഭൂപ്രദേശ ത്തിന്റെ ഭരണം   വട്ടക്കാട്ടു അകത്തൂട്ടു കോട്ടയിൽ കർത്താക്കൻ മാരിൽ (നാടുവാഴി /തമ്പ്രാക്കന്മാർ) നിക്ഷിപ്തം ആയിരുന്നു.
മാർത്താണ്ഡവർമ്മ മഹാരാജാവിന്റെ കാലത്താണ്‌ തിരുവിതാംകൂർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിസ്തൃതി പ്രാപിച്ചത്.
ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രയായ ശേഷം ഇന്ത്യാ ഗവർമേന്റ് 1949 ജുലൈ‌ 1നു തിരുവിതാംകൂറും കൊച്ചി രാജ്യവും യോജിപ്പിച്ച്‌ തിരു-കൊച്ചി സംസ്ഥാനമാക്കുകയും അതിനെ പിന്നീട് അന്നത്തെ മദ്രാസ്‌ സംസ്ഥാനത്തിലെ മലബാർ ജില്ലയോട് ‌ ചേർത്ത് 1956 നവംബർ 1 നു കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്തു
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ പാരമ്യത്തിലെത്തിയ ഒട്ടനവധി കരങ്ങളും നികുതികളും തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്തു് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
പൊതുവേ ദുർബ്ബലമായ രീതിയിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന ബാലരാമവർമ്മയുടെ ഭരണകാലത്തു് അധികാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഉമ്മിണിത്തമ്പി എന്ന ദിവാന്റെ ദുർഭരണകാലത്തു് ഉദ്യോഗസ്ഥദുഷ്പ്രഭുത്വം രാജ്യമാകെ വ്യാപിച്ചു.
നാടുവഴികൾ മുതൽ ഏറ്റവും ദരിദ്രരും അധഃകൃതരുമായ പൗരന്മാർക്കുവരെ ജീവിതം ദുസ്സഹമാക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പല വിധത്തിലുമുള്ള ധനാഗമമാർഗ്ഗങ്ങൾ ഈ ഭരണകാലത്തു് ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടു.
കൃഷി തൊഴിൽ ..
കടാൽ  അകത്തൂട്ടു ശങ്കര പണിക്കരുടെയും തോട്ടുങ്ങൾ കൊറ മാപ്ല യുടെയും നെത്ര്വത്വതിൽ   ഇന്ജ പുൽ തൈല  നിർമ്മാണത്തിന്  വേണ്ടി  ഒരു  ശാല  ഇവിടെ  പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നതായും  ,ഒരുപാടു ആളുകൾ  ഇതിനെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിചിരുന്നതായും ,  1965 ഓടെ  ഇ  തൊഴിൽ ശാല യുടെ പ്രവർത്തനം  അവസാനിക്കുകയും ഉണ്ടായതായി  ചരിത്രം രേഖ പ്പെടുത്തുന്നു ..
ഇവിടത്തെ    നെൽപ്പാടങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും മൂന്ന്പൂ കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമായിരുന്നു,, നെൽ കൃഷിക്ക് പുറമേ ,എള്ള്  , കപ്പലണ്ടി ,കൂർക്ക ,ഇഞ്ചി ,മഞ്ഞൾ ,കപ്പ തുടങ്ങിയവ വ്യാപക മായി  കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു
വട്ടപ്പാറ
കേരളത്തിലെ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ് വട്ടപ്പാറ .
ഇവിടം കരിങ്കൽ ക്വാറികൾക്ക് പേരുകേട്ടതാണ്.
തിരുവനന്തപുരത്തെയും കോട്ടയത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന എംസി റോഡിന്റെ അരികിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ ഗ്രാമം തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിൽ നിന്ന് 14 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്.
നെടുമങ്ങാടാണ് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള പട്ടണം.
റബ്ബറും നാളികേരവുമാണ് വട്ടപ്പാറയിലെ പ്രധാന കാർഷികവിളകൾ.
2001 ലെ ഇന്ത്യൻ സെൻസസ് പ്രകാരം 11343 പുരുഷന്മാരും 11762 സ്ത്രീകളും ഉൾപ്പെടെ 23105 ആണ് വട്ടപ്പാറയിലെ ജനസംഖ്യ.
വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ എസ്. യു. ടി. അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, വെൻകോട്, വട്ടപ്പാറ പിഎംഎസ് കോളേജ് ഓഫ് ഡെന്റൽ സയൻസ് ആൻഡ് റിസർച്ച്, ഗോൾഡൻ ഹിൽസ്, വട്ടപ്പാറ ലൂർദ്സ് മൌണ്ട് ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂൾ, കനക്കോട്, വട്ടപ്പാറ നുസോ നഴ്സറി, പള്ളിവില, വട്ടപ്പാറ എൽ എം എസ് എച്ച് എസ് എസ്, വട്ടപ്പാറ സെവൻത്ഡേ അഡ്വന്റിസ്റ്റ് ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂൾ, വട്ടപ്പാറ ലിറ്റിൽ ഫ്ലവർ എൽ. പി. സ്കൂൾ, കഴനാട് കല്ലയം വട്ടപ്പാറ എൽ. എം. എ എൽ. പി. എസ്. കനാക്കോട്, വട്ടപ്പാറ ഷാലം സ്പെഷ്യൽ സ്കൂൾ, വട്ടപ്പാറ സത്യം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഇൻഫർമേഷൻ ടെക്നോളജി, വട്ടപ്പാറ ആരാധനാലയങ്ങൾ ക്ഷേത്രങ്ങൾ തിരുച്ചിറപ്പള്ളി ആഞ്ജനേയ സ്വാമി ക്ഷേത്രം മുചന്നൂർ തമ്പുരാൻ ശ്രീ ദുർഗ്ഗാദേവി ക്ഷേത്രം കൊടൂർ ശ്രീ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം പന്നിയോട് പഞ്ചമി ദേവി ക്ഷേത്രം, പള്ളിവില, വട്ടപ്പാറ കുട്ടിയാനി ശ്രീ ധർമ്മ സസ്ത ക്ഷേത്രം മൊട്ടമൂട് പാളയംകെട്ടി ഭഗവാൻ ശിവക്ഷേത്രം വേട്ടനാട് ഊരുത്തൂമണ്ഡപം ക്ഷേത്രം ശ്രീ എന്തലയപ്പൻ ക്ഷേത്രം, കഴുനട് ശ്രീ തമ്പുരാൻ ക്ഷേത്രം, പള്ളിവില, വട്ടപ്പാറ രാമരശേരി ശ്രീഭദ്ര പരമേശ്വരി ദേവി ക്ഷേത്രം, വട്ടപ്പാറ പള്ളികൾ സെന്റ് ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ ലാറ്റിൻ കത്തോലിക്കാ ചർച്ച് സി. എസ്. ഐ ചർച്ച്, വട്ടപ്പാറ സെവൻത് ഡേ അഡ്വന്റിസ്റ്റ് പള്ളി യഹോവ ജിരേ പ്രാർത്ഥനാ സഭാമണ്ഡപം, സ്റ്റീഫൻസ് ടവർ വട്ടപ്പാറ ഗതാഗതം റോഡ്
റോഡ് ഗതാഗതത്തിൻ്റെ ഭൂരിഭാഗവും നൽകുന്നത് കെഎസ്ആർടിസിയാണ് ( കേരള സ്റ്റേറ്റ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ ).
ഈ റൂട്ടിലൂടെ പതിവായി ബസ് സർവീസുകൾ ഉണ്ട്.
ഇവിടെ സ്വകാര്യ ബസ് സർവീസ് ഇല്ല.
വട്ടപ്പാറയിൽ നിന്ന് 15 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള തിരുവനന്തപുരം സെൻട്രൽ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനാണ് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള റെയിൽവേസ്റ്റേഷൻ.
വട്ടപ്പാറയിൽ നിന്ന് 20 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള തിരുവനന്തപുരം അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളമാണ് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള വിമാനത്താവളം.
ബാങ്കുകൾ എസ്. ബി. ഐ വട്ടപ്പാറ കെ. എസ്. എഫ്. ഇ വട്ടപ്പാറ യൂകോ ബാങ്ക് വട്ടപ്പാറ ധൻലക്ഷ്മി ബാങ്ക് വട്ടപ്പാറ കേരള ഗ്രാമീൺ ബാങ്ക് വട്ടപ്പാറ യൂണിയൻ ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ അതിരുകൾ വടക്ക്ഃ  വെമ്പായം കിഴക്ക്ഃ നെടുമങ്ങാട് പടിഞ്ഞാറ്: പോത്തൻകോട് തെക്ക്ഃ മണ്ണന്തല അവലംബങ്ങൾ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ വട്ടപ്പാറ ജംഗ്ഷന്റെ ഭൂപടം
വട്ടയിലക്കിരിയാത്ത്
നിലത്തിഴയുന്ന സ്വഭാവമുള്ള മുട്ടുകളിൽ വേരുകൾ ഉണ്ടാവുന്ന ഒരിനം കിരിയാത്താണ് വട്ടയിലക്കിരിയാത്ത് (Andrographis serpyllifolia) .
വരണ്ട ഇലപൊഴിയുന്ന കാടുകളിൽ കാണുന്നു.
നിലനീലിശലഭ -ലാർവകളുടെ ഭക്ഷണസസ്യമാണ് ഇത്.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ https://www.flowersofindia.net/catalog/slides/Roundleaf%20Kariyat.html കൂടുതൽ വിവരവും കാണുന്ന ഇടങ്ങളും Media related to Andrographis serpyllifolia at Wikimedia Commons Andrographis serpyllifolia എന്ന ജീവവർഗ്ഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ വിക്കിസ്പീഷിസിൽ കാണുക.
ശതകത്രയം
പ്രസിദ്ധ സംസ്കൃതകവിയായ ഭർതൃഹരിയുടെ നൂറു  വീതം പദ്യങ്ങൾ ചേർന്ന മൂന്നു സാമാഹാരങ്ങളാണ്‌ ശതകത്രയം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
നീതിശതകം, ശൃംഗാരശതകം, വൈരാഗ്യശതകം എന്നിവയാണ്‌ മൂന്നു ശതകങ്ങൾ.
ഈ ശതകങ്ങളുടെ കർത്താവായ കവിയുടെ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി ആധികാരികരേഖകളേക്കാൾ കഥകളും ഐതിഹ്യങ്ങളുമാണ്‌ നിലവിലുള്ളത്.
അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിനടുത്ത് (450-510) ജീവിച്ചിരുന്നതായി ഇന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്ന പ്രഖ്യാത ദാർശനിക വൈയാകരണൻ ഭർതൃഹരിയും ശതകത്രയത്തിന്റെ കർത്താവായ കവിയും ഒരേ വ്യക്തി ആയിരുന്നെന്നും അല്ലെന്നും വാദമുണ്ട്.
ലൗകികജീവിതത്തിന്റെ ആകർഷണത്തിൽ പെടുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അതിന്റെ പ്രലോഭനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകാൻ കൊതിക്കുന്ന കവിയെ ശതകത്രയത്തിലെ മൂന്നു  ശതകങ്ങളിലും കാണാം.
ഒരേ സമയം ഐന്ദ്രികവും ആത്മീയവുമായ സൗന്ദര്യത്തെ ഉപാസിക്കുന്ന ഭാരതീയ കലയുടെ സ്വഭാവം ഈ സമാഹാരത്തിലെ വരികളിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
നീതിശതകം
ശതകത്രയത്തിൽ ആദ്യത്തേതായ നീതിശതകം വ്യാവഹാരിക ലോകത്തിന്റെ ചിത്രവും വിലയിരുത്തലുമാണ്‌‌.
ധനത്തിന്റെ ശക്തിയേയും, രാജാക്കന്മാരുടെ അഹങ്കാരത്തേയും, ആർത്തിയുടെ വ്യർത്ഥതയേയും, വിധിയുടെ മറിമായങ്ങളേയും മറ്റും കുറിച്ചുള്ള വരികളാണ്‌ അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം.
ബുദ്ധിഹീനന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക അസാദ്ധ്യമാണെന്നാണ്‌ ചില വരികളിൽ:
പണിപ്പെട്ടാൽ, മണൽ പിഴിഞ്ഞ് എണ്ണയെടുക്കാൻ  കഴിഞ്ഞേക്കും മരീചികയിലെ വെള്ളം കൊണ്ട് ദാഹശമനവും സാധ്യമായേക്കും ഏറെ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയാൽ കൊമ്പുള്ള മുയലിനെ കണ്ടെത്താനും കഴിഞ്ഞേക്കാം
എന്നാൽ മൂഢനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക തീർത്തും അസാദ്ധ്യമാണ്‌
അറിവിൽ നിന്നു ലഭിക്കുന്ന വിനയത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വരികളും നീതിശതകത്തിലുണ്ട്:
അല്പജ്ഞാനിയായിരിക്കെ എല്ലാം അറിയാമെന്നു കരുതിയ ഞാൻ അഹങ്കാരം കൊണ്ട് അന്ധനായി മദയാനയെപ്പോലെയായിരുന്നു വിദ്വാന്മാരുടെ സംസർഗ്ഗത്തിൽ എന്റെ കുറവുകൾ ബോദ്ധ്യമായപ്പോൾ
അഹങ്കാരം, ജ്വരമെന്ന പോലെ എന്നെ വിട്ടുപോയി ശൃംഗാരശതകം
രണ്ടാം സമാഹാരമായ ശൃംഗാരശതകത്തിൽ പ്രേമത്തേയും കാമിനിമാരേയും പറ്റി വാചാലനാകുന്ന ഭർതൃഹരി, ലൗകിക സുഖങ്ങൾ ത്യജിക്കുകയെന്നത് അസാദ്ധ്യമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു:
ലോകബന്ധം പരിത്യജിക്കുകയെന്നാൽ പാണ്ഡിത്യം പെരുത്ത വായാടികളുടെ വാചകക്കസർത്തല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല
സുന്ദരിയുടെ ചുണ്ടിനെ മറക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?
എങ്കിലും പ്രേമത്തിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളേയും പരാധീനതകളേയും കുറിച്ചുള്ള വരികൾ ശൃംഗാരശതകത്തിൽ പോലുമുണ്ട്.
ഉടലുകൾ ഏക ചിന്തയിൽ ഒരുമിക്കുമ്പോൾ പ്രേമം സാഫല്യം കണ്ടെത്തുന്നു മനസ്സങ്ങും ഉടലിങ്ങും ആയുള്ളത്
ശവങ്ങളുടെ സം‌യോഗമാണ്‌ വൈരാഗ്യശതകം
ശരീരത്തിന്റേയും ആത്മാവിന്റേയും ഇച്ഛകൾക്കിടയിൽ ചാഞ്ചാടുന്ന കവിയുടെ ആത്മീയതൃഷ്ണയുടെ തീക്ഷ്ണത എല്ലാ ശതകങ്ങളിലും, വിശേഷമായി വൈരാഗ്യശതകത്തിലും, കാണാം.
ചില വരികളിൽ പ്രകടമാകുന്നത് തീവ്രമായ വിരക്തിയാണ്‌.
മാംസഗ്രന്ഥികളായ സ്തനങ്ങളെ കനകകലശങ്ങളോടും, ശ്ലേഷ്മവും ഉമിനീരും വമിക്കുന്ന മുഖത്തെ ചന്ദ്രബിംബത്തോടും വിസർജ്ജ്യസ്ഥാനമായ ജഘനത്തെ ആനയുടെ മസ്തകത്തോടും
ഉപമിക്കുന്ന കവിഭാവന, വെറുക്കപ്പെടേണ്ടവയെ പുകഴ്ത്തുന്നു.
ഏറെ പ്രചാരമുള്ള ഒരു കഥയനുസരിച്ച് ശതകത്രയകാരൻ ഭർതൃഹരി ഉജ്ജയിനിയിലെ രാജാവായിരുന്നു.
ശൃംഗാരശതകം എഴുതാൻ മാത്രം ജീവിതപ്രേമിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം വിരക്തനായി വൈരാഗ്യശതകം എഴുതിയത്, ഇഷ്ടപത്നിയുടെ ജാരസംസർഗ്ഗം ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടതിനു ശേഷമാണ്‌.
അതോടെ വൈരാഗിയായിത്തീർന്ന ഭർതൃഹരി, രാജ്യഭാരം സഹോദരൻ വിക്രമാദിത്യനെ ഏല്പിച്ച് വാനപ്രസ്ഥം സ്വീകരിച്ചു.
വൈരാഗ്യശതകത്തിലെ താഴെക്കൊടുക്കുന്ന വരികൾ ഈ കഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്നു:
എന്റെ ഹൃദയം കാമിക്കുന്നവൾക്ക് എന്നെ വേണ്ട അവൾ മറ്റൊരുവനേയും അവൻ വേറൊരുവളേയും തേടുന്നു മറ്റൊരുവൾ എന്നെ അവളുടെ പ്രേമഭാജനമായി കാണുന്നു
അവളും അവനും തുലയട്ടെ; ഒപ്പം മറ്റവളും കാമദേവനും ഞാനും.
എന്നാൽ ഈ വരികൾ പിൽക്കാലത്ത് പ്രക്ഷിപ്തമായതാണെന്നും വാദമുണ്ട്.
ഓരോ ശതകത്തിലും, പ്രമേയപരമായ സമാനത ഉള്ളടക്കത്തിലെ വൈവിദ്ധ്യത്തെ അതിലംഘിച്ചു നിൽക്കുന്നു; ശതകങ്ങൾ ഓരോന്നിലും, അവയുടെ മൂലരൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിനു സമാനമായ പദ്യങ്ങൾ പിന്നീട് കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുകയാണുണ്ടായതെന്ന് കൊസാംബി കരുതി.
പൊതുവായുള്ള 200 പദ്യങ്ങളിലെങ്കിലും തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിന്റേയും അവിശ്വാസത്തിന്റേയും അസംതൃപ്തിയുടേയും സ്വരം, അവയുടെയെങ്കിലും കർത്താവ്  ഒരാളാണെന്നു കരുതുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നു.
അവലംബം 1 2 3 Miller, Foreword and Introduction ↑ Bhartrhari, Satakatrayam, Verses on Renunciation, A Treasury of Sanskrit Poetry compiled by AND Haksar(പുറം 106) ↑ കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് വൈരാഗ്യശതകം Archived 2010-07-13 at the Wayback Machine .
ശതമാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Percentage
ഛേദം 100 ആയിട്ടുള്ള ഒരു ഭിന്നസംഖ്യയെ ആണ് ശതമാനം എന്നു പറയുന്നത്  .
ശതമാനം(Percentage) എന്ന വാക്കിൻറെ അർത്ഥം 'നൂറിൽ ഇത്ര'(per hundred) എന്നാണ് .
എളുപ്പത്തിൽ എഴുതുന്നതിനായി ശതമാന ചിഹ്നം (%) ഉപ യോഗിച്ച് എഴുതുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിനു  25/100 എന്നത് 25% എന്ന് എഴുതാം.
ദശാംശസംഖ്യാവ്യവസ്ത ഉപയോഗിച്ച് ഇത് 0.25 എന്നും എഴുതാം.
വ്യത്യസ്തമായ എണ്ണങ്ങളെ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ശതമാനം ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ വേഗം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.
ഉദാ: ഒരു കുട്ടിക്ക് സയൻസ് പരീക്ഷയിൽ 50 ൽ 44 മാർക്കും ഇംഗ്ലീഷ് പരീക്ഷയിൽ 60 ൽ 54 മാർക്കും ലഭിച്ചു.
ഏത് വിഷയത്തിലാണ് മെച്ചപ്പെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചത് എന്ന് കണ്ടെത്താൻ ശതമാനം ഉപയോഗിക്കാം.
ലഭിച്ച മാർക്കിനെ ആകെയുള്ള മാർക്ക് കൊണ്ട് ഹരിക്കുമ്പോൾ  ലഭിക്കുന്ന സംഖ്യയെ 100 കൊണ്ട് ഗുണിച്ചാൽ അതിൻ്റ ശതമാനം ലഭിക്കും.
ഇവിടെ 50 ൽ 44 എന്നത് ശതമാനത്തിലാക്കുമ്പോൾ 88 %.
60 ൽ 54 എന്നത് 90% .
അതായത് ഇംഗ്ലീഷ് പരീക്ഷയിൽ കൂടുതൽ മാർക്ക് നേടി എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം..
ശതവാഹന സാമ്രാജ്യം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Satavahana
മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിനുശേഷം പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലും ഡക്കാനിലും മദ്ധ്യേന്ത്യയിലും ഉയർന്നുവന്ന ശക്തിയാണ്‌ ശതവാഹന സാമ്രാജ്യം .
പുരാണങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ആന്ധ്രർ തന്നെയാണ്‌ ശതവാഹനർ എന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ശതവാഹനർ  ( മറാഠി : सातवाहन തെലുഗു:శాతవాహనులు), (ആന്ധ്രർ എന്നും അറിയപ്പെട്ടു) മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ജുന്നാർ ( പൂനെ ), പ്രതിഷ്ഠാന ( പൈത്താൻ ) മുതൽ ആന്ധ്രയിലെ അമരാവതി ( ധരണീകോട ) എന്നിവയടക്കം തെക്കേ ഇന്ത്യ , മദ്ധ്യ ഇന്ത്യ , എന്നിവ ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാക്കന്മാർ ആയിരുന്നു.
അവരുടേതായ ആദ്യത്തെ ലിഖിതങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ബി.സി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌.
മദ്ധ്യേന്ത്യയിലെ കണ്വരെ തോല്പിക്കുകയും തങ്ങളുടെ അധികാരം സ്ഥാപികുകയും ചെയ്തു.
239 ന് ആണ് ഇവരുടെ ഭരണം തുടങ്ങിയത്.
പുരാണങ്ങൾ പ്രകാരം 300 വർഷം അവർ ഭരിച്ചു എന്നു കരുതുന്നു.
ഉത്തര മഹാരാഷ്ടയിലാണ്‌ ആദ്യത്തെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്.
എന്നാണ് ഈ സാമ്രാജ്യം അവസാനിച്ചത് എന്നതിനെ കുറിച്ച് തർക്കങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
എങ്കിലും ചില കണക്കുകൾ അനുസരിച്ച് ഈ സാമ്രാജ്യം 450 വർഷം നിലനിന്നു - ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം 220 വരെ.
മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധഃപതനത്തിനും വൈദേശിക ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തെ രക്ഷിച്ച് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനും ശതവാഹനർ ആണ് കാ‍രണം എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ശതവാഹനർ ദക്ഷിണപഥത്തിലെ പ്രഭുക്കൾ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലേക്കുള്ള പാതയുടെ നിയന്ത്രണം കൈയാളിയിരുന്നതിനാലാണ്‌ ഇത്.
ശതവാഹനരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭരണാധികാരിയാണ്‌ ഗൗതമീപുത്ര ശ്രീ ശതകർണി ‌.
പേരിന്റെ ഉൽപ്പത്തി
"ശതവാഹന" എന്ന പദം സപ്തവാഹന (ഹിന്ദു പുരാണമനുസരിച്ച് സൂര്യദേവന്റെ രഥം ഏഴു കുതിരകളാണു തെളിക്കുന്നത്) എന്ന സംസ്കൃതപദത്തിന്റെ പ്രാകൃതരൂപമാണ് .
ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ശതവാഹനന്മാർ ഐതിഹാസികമായ സൂര്യവംശവുമായി ബന്ധം അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നാണ്.
പുരാവസ്തുശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഇംഗുവ കാർത്തികേയ ശർമ്മയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ശതവാഹന എന്ന പേരു "സത" (മൂർച്ചയുള്ളത്, വേഗതയേറിയത്), "വാഹന" (വാഹനം) എന്ന പദങ്ങൾ ചേർന്നു "വേഗതയേറിയ അശ്വാരൂഢൻ" എന്നർത്ഥം വന്നതാണ്.
മറ്റൊരു സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് ശതവാഹന എന്ന പേരു സതിയപുത സാമ്രാജ്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു.
മുണ്ട ഭാഷയിലെ വാക്കുകളായ സദം (കുതിര), ഹർപ്പൻ (മകൻ) എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അശ്വമേധയാഗം നടത്തിയവരുടെ  മകൻ" എന്നാണ് പദോൽപ്പത്തി എന്ന അഭിപ്രായം നിലവിലുണ്ട്. രാജവംശത്തിലെ പല രാജാക്കന്മാരും ശതകർണി എന്ന പേരോ സ്ഥാനപ്പേരോ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ശതവാഹന, ശതകർണി, ശതകണി, ശാലിവാഹന എന്നീ പേരുകൾ ഈ പേരിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളാണെന്നു കരുതുന്നു. കൊസാംബിയുടെ അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് ശതവാഹന എന്ന വാക്ക് "സദ" (കുതിര) "കോൺ" (മകൻ) എന്നിവ ചേർന്നുണ്ടായതാണ്.
ശതവാഹനന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുകൾ ലഭിക്കുന്നത് പുരാണങ്ങൾ , ബുദ്ധ, ജൈനഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ലിഖിതങ്ങൾ, നാണയങ്ങൾ, ഗ്രീക്ക്, റോമൻ സ്രോതസ്സുകൾ എന്നിവയിൽ നിന്നാണ്.
ഈ സ്രോതസ്സുകളിൽനിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ ശതവാഹനസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രവും കാലഗണനയും പൂർണ്ണമായും നിശ്ചയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവയല്ലാത്തതിനാൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാലഗണനയെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്ത സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്.
സ്ഥാപനം ശതകർണി ഒന്നാമന്റെ നാനേഘട്ടിലെ ലിഖിതം.
(70-60 ബി.സി.ഇ)
നാനേഘട്ടിലെ ഒരു ശതവാഹനലിഖിതത്തിലെ രാജകീയ പട്ടികയിൽ ആദ്യത്തെ രാജാവായി സിമുകയെ പരാമർശിക്കുന്നു.
രാജവംശത്തിലെ ആദ്യത്തെ രാജാവ് 23 വർഷക്കാലം ഭരിച്ചിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് വിവിധ പുരാണങ്ങൾ പ്രകാരം സിഷുക, സിന്ധുക്ക, ചിസ്മാക, ഷിപ്രക എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ഇവ സിമുകയുടെ പേരിന്റെ വീണ്ടും വീണ്ടുമുള്ള പകർത്തിയെഴുത്തുകളുടെ ഫലമായുള്ള അക്ഷരത്തെറ്റുകൾ മൂലമാണെന്നു കരുതുന്നു.
സിമുകയുടെ കാലഘട്ടം വ്യക്തമായി നിർണ്ണയിക്കുവാൻ തെളിവുകൾ പര്യാപ്തമല്ല.
പുരാണങ്ങളനുസരിച്ച് ആദ്യത്തെ ആന്ധ്ര രാജാവ് കണ്വരാജവംശത്തിനെ അധികാരത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കി.
ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ബാലിപുക്ക എന്നു പരാമർശിച്ചുകാണുന്നു.
ഡി.സി. സിർകാർ ഈ സംഭവത്തിന്റെ കാലം 30 ബി.സി.ഇ ആയി ഗണിച്ചിരിക്കുന്നു.
മത്സ്യപുരാണമനുസരിച്ച് ആന്ധ്രരാജവംശം 450 വർഷത്തോളം ഭരണത്തിലിരുന്നു.
ശതവാഹനസാമ്രാജ്യം മൂന്നാം ശതകത്തിന്റെ പൂർവ്വഘട്ടത്തിൽ അവസാനിച്ചതിനാൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭം മൂന്നാം ശതകം ബി.സി.ഇ ആണെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.
മഗസ്തനീസിന്റെ ഇൻഡിക്കയിൽ ശക്തരായ "ആന്ധ്രെ"വംശജരെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
"ആന്ധ്രെ" എന്നത് ആന്ധ്രയുടെ വേറെ രൂപമാണെങ്കിൽ അത് ശതവാഹനസാമ്രാജ്യം  മൂന്നാം ശതകം ബി.സി.ഇ യിൽ ആരംഭിച്ചു എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു തെളിവായി പരിഗണിക്കാം.
ആധുനികചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ശതവാഹനഭരണം ഒന്നാം ശതകം ബി.സി.ഇ യിൽ തുടങ്ങുകയും രണ്ടാം ശതകം സി.ഇ വരെ നീണ്ടു നിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതു പുരാണങ്ങളും നാണയശാസ്ത്രപരമായ തെളിവുകളും അനുസരിച്ചാണ്.
സാമ്രാജ്യവിപുലീകരണം
സിമുകക്കുശേഷം സഹോദരനായ കണ്ഹ അധികാരത്തിലെത്തി.
കണ്ഹ ശതവാഹനസാമ്രാജ്യം നാസിക് വരെ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഗ്രീക്ക് അധിനിവേശങ്ങൾ മൂലമുണ്ടായ അവസരം മുതലെടുത്ത് കണ്ഹയുടെ പിൻഗാമി ശതകർണി ഒന്നാമൻ പടിഞ്ഞാറൻ മാൾവ, അനുപ (നർമ്മദാ താഴ്വര), വിദർഭ എന്നിവ കീഴടക്കി.
അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണർക്കു ധാരാളം ദാനം നടത്തുകയും അശ്വമേധം , രാജസൂയം തുടങ്ങിയ യാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു.
ശതകർണിയുടെ പിൻഗാമിയായ ശതകർണി രണ്ടാമൻ 56 വർഷം ഭരിച്ചു, ഈ സമയത്ത് അദ്ദേഹം കിഴക്കൻ മാൾവയെ ശുംഗസാമ്രാജ്യത്തിൽനിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തു .
ഈ വിജയത്തോടെ ബുദ്ധസ്ഥാനമായ സാഞ്ചി അദ്ദേഹത്തിനു കീഴിൽ വന്നു.
ശതകർണി രണ്ടാമൻ സാഞ്ചിയിലെ മൗര്യ, ശുംഗ സ്തൂപങ്ങൾക്കു ചുറ്റും അലങ്കരിച്ച പ്രവേശനകവാടം നിർമ്മിച്ചു .
സാഞ്ചിയിൽ നിന്നും, അദ്ദേഹത്തിനു സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ലിഖിതം കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ശതകർണി രണ്ടാമനു ശേഷം ലംബോദരനും, ലംബോദരനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അപിലകനും അധികാരത്തിൽ വന്നു.
അപിലകന്റെ നാണയങ്ങൾ കിഴക്കൻ മധ്യപ്രദേശിൽ നിന്നു കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട് .
പക്ഷേ, ആൻഡ്രൂ ഒലെറ്റിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ശതകർണി ഒന്നാമനും ശതകർണി രണ്ടാമനും ഒരാൾ തന്നെയായിരുന്നു.
സാഞ്ചി സാഞ്ചിയിലെ തെക്കേ പ്രവാശനകവാടത്തിലെ ഉത്തരത്തിൽ, ശതവാഹനചക്രവർത്തി ശതകർണിയുടെ ലിഖിതം
ശതവാഹന്മാർ സാഞ്ചിയിലെ ബുദ്ധസ്തൂപം മോടിപിടിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപങ്ക് വഹിച്ചു.
ശതകർണി രണ്ടാമൻ സ്തൂപത്തിന്റെ കേടുപാടുകൾ തീർത്തു.
70 ബി.സി.ഇ യോടടുത്ത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട സ്തൂപത്തിന്റെ പ്രവേശനകവാടവും സ്തംഭശ്രേണികളും ശതവാഹനന്മാർ നിർമ്മിച്ചതാണെന്നു കരുതുന്നു.
ശതകർണി രണ്ടാമന്റെ തച്ചുശാസ്ത്രിയായ ആനന്ദനാണ് തെക്കേ പ്രവാശനകവാടത്തിന്റെ നിർമ്മാതാവെന്ന് ആ പ്രവേശനകവാടത്തിലെ ലിഖിതം പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
തെക്കേ പ്രവാശനകവാടത്തിലെ ഉത്തരത്തിൽ, ശതവാഹനചക്രവർത്തി, ശതകർണിയുടെ കരകൗശലപ്പണിക്കാരുടെ സംഭാവന രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു:
രാജൻ സിരി ശതകർണിയുടെ കരകൗശലപ്പണിക്കാരുടെ പ്രധാനി, വസിതിയുടെ മകൻ, ആനന്ദന്റെ സംഭാവന പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപന്മാരുടെ അധിനിവേശം
അപിലകന്റെ പിൻഗാമികളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ വ്യക്തമല്ല.
പിന്നീട് ശതവാഹനസാമ്രാജ്യത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഭരണാധികാരി ഹാലനായിരുന്നു.
മഹാരാഷ്ട്രി പ്രാകൃതത്തിലുള്ള ഗാഹാ സത്തസൈ രചിച്ചത് അദ്ദേഹമാണെന്നു കരുതുന്നു.
ഹാലനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളും വളരെ ചെറിയൊരു കാലം (ഏകദേശം 12 വർഷത്തോളം) മാത്രമേ ഭരണത്തിലിരുന്നുള്ളൂ.
ലിഖിതങ്ങളുടേയും നാണയങ്ങളുടേയും തെളിവുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ശതവാഹനർ ഡെക്കാൺ പീഠഭൂമിയും , കൊങ്കൺ തീരത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗവും അവ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചുരങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു.
15-40 സി.ഇ ക്കടുത്തു പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപർ ഈ പ്രദേശങ്ങൾ അധീശപ്പെടുത്തി.
പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന നഹപാന ശതവാഹനപ്രദേശങ്ങൾ തന്റെ അധീനതയിലാക്കി ഭരിച്ചിരുന്നു.
ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണി ശതവാഹനസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥിതി പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തെ ശതവാഹനസാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ ഭരണാധികാരിയായി കണക്കാക്കുന്നു.
അദ്ദേഹം പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന നഹപാനനെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയതായി കരുതപ്പെടുന്നു .
ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണിയുടെ അമ്മ ഗൗതമി ബാലശ്രീയുടെ നാസിക് പ്രശസ്തി ലിഖിതമനുസരിച്ച് ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണിയുടെ സാമ്രാജ്യം വടക്ക് ഇന്നത്തെ രാജസ്ഥാൻ വരെയും തെക്ക് കൃഷ്ണാ നദി വരെയും പടിഞ്ഞാറ് സൗരാഷ്ട്ര മുതൽ കിഴക്ക് കലിംഗ വരെയും വ്യാപിച്ചിരുന്നു.
അദ്ദേഹം രാജരാജ, മഹാരാജ എന്നീ സ്ഥാനപ്പേരുകൾ സ്വീകരിക്കുകയും വിന്ധ്യന്റെ പ്രഭു എന്നറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അവസാനവർഷങ്ങളിൽ ഭരണസംവിധാനം കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയായിരുന്നു.
ഇത് ശതകർണി രോഗാതുരനായിരുന്നതിനാലോ യുദ്ധകാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്നതിനാലോ ആണെന്ന് കരുതുന്നു.
ശതകർണിയുടെ അമ്മ ഗൗതമി ബാലശ്രീയുടെ നാസിക് ലിഖിതമനുസരിച്ച്, ശതകർണി,
ക്ഷത്രിയരുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിച്ചു, പഹ്ലവർ ( ഇന്തോ-പാർഥിയർ ), യവനർ ( ഇന്തോ-ഗ്രീക്കുകാർ ), ശകർ ( പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപർ ) എന്നിവരെ തോല്പിച്ചു.
ഖഖരാത രാജാക്കന്മാരെ തുരത്തി, ശതവാഹന്മാരുടെ പ്രതാപം വീണ്ടെടുത്തു.
— അമ്മ മഹാറാണി ഗൗതമി ബാലശ്രീയുടെ ലിഖിതം, നാസിക് ഗുഹകൾ
ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണിക്കുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ വസിഷ്ഠിപുത്ര പുലമാവി അധികാരമേറ്റു.
ധാരാളം ശതവാഹനലിഖിതങ്ങളിൽ പുലമാവി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
അതോടൊപ്പം തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാണയങ്ങൾ വിസ്തൃതമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
ഈ കാരണങ്ങളാൽ അദ്ദേഹം ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണിയുടെ സാമ്രാജ്യം നിലനിർത്തുകയും സമ്പന്നമായ ഒരു രാജ്യത്തിന്നധിപനായിരുന്നുവെന്നും അനുമാനിക്കുന്നു.
പുലമാവി ബല്ലാരി പ്രദേശം ശതവാഹനസാമ്രാജ്യത്തിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർത്തതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
കൊറമാണ്ടൽ തീരത്തുനിന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാണയങ്ങൾ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
അമരാവതിയിലെ സ്തൂപം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത് നവീകരിച്ചു.
ശതവാഹന വാസ്തുകല, മൂന്നാമത്തെ ഗുഹ, നാസിക് ഗുഹകൾ .
ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണിയുടെ ഭരണകാലത്ത് നിർമ്മാണം തുടങ്ങിയെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നതും, വസിഷ്ഠിപുത്ര പുലമാവിയുടെ ഭരണസമയത്ത് പൂർത്തിയാക്കിയതും, ബുദ്ധസംഘങ്ങൾക്കു സമർപ്പിച്ചതുമാണ് ഈ ഗുഹ, 150 സി.ഇ വസിഷ്ഠിപുത്ര ശതകർണി
പുലമാവിയുടെ പിൻഗാമിയായിരുന്നു വസിഷ്ഠിപുത്ര ശതകർണി .
രുദ്രാരാമൻ ഒന്നാമന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കുക വഴി അദ്ദേഹം പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപന്മാരുമായി വിവാഹബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ടു.
രുദ്രാരാമൻ ഒന്നാമന്റെ ജുനാഗഡിലെ ലിഖിതം അദ്ദേഹം ദക്ഷിണാപഥത്തിന്റെ അധിപനായ ശതകർണിയെ രണ്ടു തവണ പരാജയപ്പെടുത്തിയത് വിവരിക്കുന്നു.
ലിഖിതമനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം ശതകർണിയെ കൊല്ലാതെ വിട്ടത് അവർ തമ്മിലുള്ള അടുത്ത ബന്ധം മൂലമായിരുന്നു.
എന്നാൽ രുദ്രാരാമൻ കീഴടക്കിയത് വസിഷ്ഠിപുത്ര ശതകർണിയെയാണോ എന്നതിനു വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ല.
ഡി.ആർ. ഭണ്ഡാർക്കറിന്റെയും ദിനേഷ്ചന്ദ്ര സിർക്കാറിന്റെയും അഭിപ്രായത്തിൽ രുദ്രാരാമൻ തോല്പിച്ച ശതവാഹനരാജാവു് ഗൗതമിപുത്ര ശതകർണിയാണ്.
ജെ. റാപ്സൺ വസിഷ്ഠിപുത്ര പുലമാവിയാണ് കീഴടക്കപ്പെട്ട രാജാവെന്നു അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ശൈലേന്ദ്ര നാഥ് സെനിന്റേയും ചാൾസ് ഹിഗാമിന്റേയും അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് വസിഷ്ഠിപുത്ര ശതകർണിയുടെ പിൻഗാമിയായ ശിവ ശ്രീ പുലമാവിയാണ് കീഴടക്കപ്പെട്ട ശതവാഹനരാജാവ്.