smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ആരംഭത്തിൽ അത് ഇടമുറിയാതെയുള്ള ഒറ്റ നിമ്‌നഭാഗം ആയിരുന്നു.
അരാരത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ വളർച്ച ഈ നിമ്‌നഭാഗത്തെ ഇഡ്ഗിർ, ഡോബുബയാസത്ത് നദീതടങ്ങൾ എന്നീ രണ്ട് ചെറിയ തടങ്ങളായി വിഭജിച്ചു.
അനേക ഭാഗങ്ങളുള്ള സ്ട്രൈക്ക്-സ്ലിപ്പ് ഫോൾട്ട് സിസ്റ്റത്തിന്റെ രണ്ട് എൻ‌-എക്കലോൺ ഫോൾട്ട് സെഗ്‌മെന്റുകളായ ഡൊബൂബയാസാറ്റ്-ഗർ‌ബുലക്, ഇഡ്ഗിർ ഫാൾട്ടുകൾ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം സ്ട്രൈക്ക്-സ്ലിപ്പ് ഫൗൾട്ടിന്റെ ഫലമാണ് ഈ തൂക്കായ-ഭാഗിക തടങ്ങൾ.
ഈ ഫാൾട്ടുകൾ തമ്മിലുള്ള വലിവ് തുടക്കത്തിൽ തൂക്കായ-ഭാഗിക തടങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല, ഒരു ഹോഴ്സ്റ്റെയിൽ സ്പ്ലേ പാറ്റേൺ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും, ഇത് അരാരത്ത് പർവ്വതത്തിലെ പ്രധാന അഗ്നിപർവ്വത സ്‌ഫോടന കേന്ദ്രങ്ങളുടെയും പാരസിറ്റിക് അഗ്നിപർവ്വത കോണുകളുടെ അനുബന്ധ ലീനിയർ ബെൽറ്റിന്റെയും സ്ഥാനം നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വടക്ക്-തെക്ക് കൂടിച്ചേരലിന്റെ ഫലമായി അരരാത്ത് പർവ്വതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ട്രൈക്ക്-സ്ലിപ്പ് ഫൗൾട്ട് സംവിധാനം അറേബ്യയിലെ ഉയർന്ന സ്ഥലങ്ങളും ലോറേഷ്യയും തമ്മിലുള്ള ടെക്റ്റോണിക് കംപ്രഷൻ, ഫലമായി ഈയോസീൻ കാലഘട്ടത്തിൽ ടെത്തിസ് മഹാസമുദ്രം ബിറ്റ്‌ലിസ്-സാഗ്രോസ് സൂച്ചറിനോടൊപ്പം തുടർന്ന് അടയുകയും ചെയ്തു.
ഭൂമിശാസ്ത്ര ചരിത്രം Paleogeography of the early Oligocene Tectonic map of the Mediterranean and surrounding mountain ranges
ആദ്യകാല ഈയോസിനിന്റെയും മയോസീന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, ലോറേഷ്യയുമായുള്ള അറേബ്യൻ ഫലകങ്ങളുടെ കൂട്ടിയിടി ഇപ്പോഴത്തെ അനറ്റോലിയയുടെ പ്രദേശത്ത് നിന്ന് ടെത്തിസ് സമുദ്രം മാറ്റപ്പെട്ടു.
മധ്യ ഇയോസീൻ കാലഘട്ടത്തിൽ കോണ്ടിനെന്റൽ ക്രസ്റ്റിന്റെ ഈ മുഖ്യഭാഗം അടഞ്ഞതോടെ ഈ സമുദ്രതടം ഇല്ലാതെയായി.
കൂട്ടിയിടിക്ക് ശേഷമുള്ള ടെക്റ്റോണിക് ഒത്തുചേരലിന്റെ ഫലമായി കിഴക്കൻ അനറ്റോലിയയിൽ നിന്ന് ആദ്യകാല മയോസീനിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന സമുദ്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുകയും കൂട്ടിയിടി മേഖലയിലുടനീളം ക്രസ്റ്റൽ ചെറുതാക്കുകയും ഉറപ്പിക്കുകയും കിഴക്കൻ അനറ്റോലിയൻ-ഇറാനിയൻ പീഠഭൂമി ഉയരുന്നതിനും ഇത് കാരണമായി.
ഈ ഉയർച്ചയ്‌ക്കൊപ്പം മടക്കിക്കളയുന്നതും വഴി വിപുലമായ രൂപഭേദം സംഭവിക്കുകയും ഇത് നിരവധി പ്രാദേശിക തടങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും കാരണമായി.
ഫൗൾട്ടിംഗ്, അഗ്നിപർവ്വതം, ഭൂകമ്പം എന്നിവയ്ക്ക് തെളിവായി വടക്ക്-തെക്ക് ചുരുങ്ങുന്നതിലൂടെ രൂപഭേദം ഇന്നും തുടരുന്നു.
അനറ്റോലിയയ്ക്കുള്ളിൽ, പ്രാദേശിക അഗ്നിപർവ്വതം ഉടലെടുത്തത് മയോസെൻ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മധ്യത്തിലാണ്.
മയോസീൻ-പ്ലിയോസീൻ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, വ്യാപകമായ അഗ്നിപർവ്വതം മുഴുവൻ കിഴക്കൻ അനറ്റോലിയൻ-ഇറാനിയൻ പീഠഭൂമിയെ കട്ടിയുള്ള അഗ്നിപർവ്വത പാറകൾക്കടിയിൽ പുതപ്പിച്ചു.
ഈ അഗ്നിപർവ്വത പ്രവർത്തനം ചരിത്രകാലം വരെ തടസ്സമില്ലാതെ തുടരുന്നു.
6 മുതൽ 3 മാ വരെ ഏറ്റവും പുതിയ മയോസെൻ-പ്ലിയോസീൻ കാലഘട്ടത്ത് ഇതൊരു പാരമ്യത്തിലെത്തി.
ക്വട്ടേണറി കാലഘട്ടത്തിൽ അഗ്നിപർവ്വതം അരരാത്ത് പർവ്വതം പോലുള്ള ചില പ്രാദേശിക അഗ്നിപർവ്വതങ്ങളിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെട്ടു.
ഈ അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ അനറ്റോലിയയുടെ തുടർച്ചയായി വടക്ക്-തെക്ക് ക്ഷയിക്കുന്നതു മൂലം രൂപം കൊള്ളുന്ന വലിവ് വിള്ളലുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അനറ്റോലിയയിലെ ക്വട്ടേണറി കാലഘട്ടത്തിലെ അഗ്നിപർവ്വതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യിൽമാസും മറ്റുള്ളവരുടെയും വിശദമായ പഠനത്തിലും സംഗ്രഹത്തിലും, ഹിമാനി താഴ്‌വരകളിൽ തുറന്നുകാണിക്കുന്ന അഗ്നിപർവ്വത പാറകളിൽ നിന്ന് അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിന്റെ നാല് ഘട്ടങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ആദ്യം, പ്ലീനിയൻ -സബ്പ്ലീനിയൻ വിള്ളൽ പൊട്ടിത്തെറിയുടെ ഘട്ടം 700 മീറ്ററിൽ (2,300 അടി) പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് പാറകളും കുറച്ച് ബസാൾട്ടിക് ലാവാ പ്രവാഹങ്ങളും നിക്ഷേപിക്കുന്നതായി അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഈ അഗ്നിപർവ്വത പാറകൾ ഏകദേശം വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ-തെക്ക്, തെക്ക് കിഴക്ക്-ലക്ഷ്യമാക്കുന്ന വിപുലീകരണ ഫൗൾട്ടിൽ നിന്നും അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ വികാസത്തിന് മുമ്പ് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
രണ്ടാമതായി, ഒരു വിള്ളലിനൊപ്പം ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അഗ്നിപർവ്വത പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രാദേശികവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരു കോൺ-നിർമ്മാണ ഘട്ടം ആരംഭിച്ചു.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ, 150 മീറ്റർ (490 അടി) വരെ കട്ടിയുള്ള ലാവയുടെ ഒഴുക്ക്, ആൻ‌സൈറ്റ്, ഡാസൈറ്റ് കോമ്പോസിഷന്റെ പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് പ്രവാഹങ്ങളും പിന്നീട് ബസാൾട്ടിക് ലാവാ പ്രവാഹങ്ങളും പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ഗ്രേറ്റർ അരരാത്ത് കോൺ രൂപപ്പെട്ടു.
മൂന്നാമത്, ഒരു കാലാവസ്ഥാ ഘട്ടത്തിൽ, ആൻ‌ഡെസിറ്റിക്, ബസാൾട്ടിക് ലാവകളുടെ ധാരാളം ഒഴുക്ക് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ഗ്രേറ്റർ, ലെസ്സർ അരരാത്ത് എന്നിവയുടെ നിലവിലെ കോണുകൾ രൂപവത്കരിച്ചത് അനുബന്ധ വിള്ളലുകളിലും അരികുകളിലുമാണ്.
അവസാനമായി, അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിലെ അഗ്നിപർവ്വത സ്‌ഫോടനങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ പൊട്ടിത്തെറി ഘട്ടമായി മാറി.
ഈ സമയത്ത് വടക്ക്-തെക്ക്-ലക്ഷ്യമാക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഫൗൾട്ടിനൊപ്പം രണ്ട് കോണുകളും ഒപ്പം വികസിച്ച നിരവധി കോണുകളും അഗ്നിപർവ്വതത്തിന്റെ അരികുകളിലെ വിള്ളലുകളും ഒന്നിച്ചാക്കി.
ഈ തകരാറിനൊപ്പം അനുബന്ധ വിള്ളലുകളും ചെറിയ പൊട്ടിത്തെറികളാൽ നിരവധി പാരസിറ്റിക് കോണുകളും ഡംമുകളും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
ഒരു സബ്സിഡിയറി കോൺ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു വലിയ ബസാൾട്ടും ആൻ‌ഡെസൈറ്റ് ലാവാ പ്രവാഹങ്ങളും ഉണ്ടായി.
അവ ഡോബുബയാസത്ത് സമതലത്തിലൂടെ തെക്ക് സരിസു നദിയിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
കറുത്ത ʻaʻā യും പഹോഹോ ലാവായും ചേർന്ന് ലാവാ പ്രവാഹമുണ്ടാകുകയും അതിൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ലാവ ട്യൂബുകളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഈ ലാവാ പ്രവാഹങ്ങളുടെ റേഡിയോമെട്രിക് ഡേറ്റിംഗിൽ 0.4, 0.48, 0.81 Ma എന്നീ റേഡിയോമെട്രിക് പ്രായം കണ്ടെത്തി.
മൊത്തത്തിൽ, അരരാത്ത് പർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ച അഗ്നിപർവ്വത പാറകളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച റേഡിയോമെട്രിക് പ്രായം 1.5 മുതൽ 0.02 Ma ആയിരുന്നു.
സമീപകാല അഗ്നിപർവ്വത, ഭൂകമ്പ പ്രവർത്തനം
അരരാത്ത് പർവ്വതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹോളോസീൻ അഗ്നിപർവ്വത പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കാലഗണന പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങൾ, വാക്കാലുള്ള ചരിത്രം, ചരിത്രരേഖകൾ അല്ലെങ്കിൽ ഈ ഡാറ്റയുടെ സംയോജനം എന്നിവയിലൂടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇത് അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിൽ അഗ്നിപർവ്വത സ്‌ഫോടനങ്ങൾ നടന്നതായി തെളിവുകൾ നൽകുന്നു.
ബിസി 2500–2400 ബിസി 550, ഒരുപക്ഷേ എ.ഡി 1450 ലും എ ഡി 1783 ലും എ ഡി 1840 ലും നടന്നതായി കണക്കാക്കുന്നു.
അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്ത് നിന്ന് സ്ഫോടനാത്മകമായ പൊട്ടിത്തെറികളും പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് പ്രവാഹങ്ങളും ഉണ്ടായതായും അതിൽ കുര-അറാക്സ് സംസ്കാര വാസസ്ഥലമെല്ലാം നശിക്കുകയും മൂടുകയും ബിസി 2500–2400-ൽ നിരവധി മരണങ്ങൾക്ക് കാരണമാവുകയും ചെയ്തതായി പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ബിസി 550-ൽ നിശ്ചയമില്ലാത്ത ഗണ്യമായ പൊട്ടിത്തെറി ഉണ്ടായതായും എ ഡി 1450 ലും എ ഡി 1783 ലും ചെറിയ പൊട്ടിത്തെറികൾ ഉണ്ടായേക്കാമെന്ന് വാമൊഴി ചരിത്രങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ചരിത്രപരവും പുരാവസ്തുപരവുമായ വിവരങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനമനുസരിച്ച്, അഗ്നിപർവ്വത സ്‌ഫോടനങ്ങളുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത ശക്തമായ ഭൂകമ്പങ്ങളും എ.ഡി 139, 368, 851–893, എ.ഡി 1319 എന്നിവയിൽ അരരാത്ത് പർവതത്തിന്റെ പ്രദേശത്തും സംഭവിച്ചു.
1840-ലെ പൊട്ടിത്തെറി
1840 ജൂലൈ 2 ന് അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിൽ ഒരു ഫ്രീറ്റിക് പൊട്ടിത്തെറിയുണ്ടാകുകയും പർവ്വതത്തിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്തെ റേഡിയൽ വിള്ളലുകളിൽ നിന്നുള്ള പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് പ്രവാഹവും 7.4 തീവ്രത രേഖപ്പെടുത്തിയ ഭൂകമ്പവും കനത്ത നിരവധി നാശനഷ്ടങ്ങൾക്കും കാരണമായി.
ഭൂകമ്പത്തിൽ ഈ പ്രദേശത്തെ പതിനായിരത്തോളം പേർ മരിച്ചു.
ഇതിൽ 1,900 ഗ്രാമവാസികളടക്കം അഖുരി ഗ്രാമത്തിൽ (അർമേനിയൻ: അകോറി, ആധുനിക യെനിഡോസാൻ) ഭീമാകാരമായ മണ്ണിടിച്ചിലും തുടർന്നുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങളുടെ ഒഴുക്കും മൂലം കൊല്ലപ്പെട്ടു.
കൂടാതെ, മണ്ണിടിച്ചിലും അവശിഷ്ടങ്ങളുടെ ഒഴുക്കും കൂടിച്ചേർന്ന് അകോറിക്ക് സമീപമുള്ള സെന്റ് ജേക്കബിന്റെ അർമേനിയൻ മഠം, അരാലിക് പട്ടണം, നിരവധി ഗ്രാമങ്ങൾ, റഷ്യൻ സൈനിക ബാരക്കുകൾ എന്നിവ നശിച്ചു.
ഇത് സെവ്ജുർ (മെറ്റ്സാമോർ) നദിയെ താൽക്കാലികമായി നശിപ്പിച്ചു.
കയറ്റം
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ റുബ്രൂക്കിലെ വില്യം ഇങ്ങനെ എഴുതി: "പലരും അതിൽ കയറാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല."
അർമേനിയൻ നിലപാട്‌
ചരിത്രപരമായി മതപരമായ കാരണങ്ങളാൽ അർമേനിയൻ അപ്പോസ്തോലിക സഭ അരരാത്ത് പർവ്വതകയറ്റത്തെ എതിർത്തു.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇംഗ്ലീഷ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ തോമസ് സ്റ്റാക്ക്ഹൗസ് ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു: “അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നോഹയുടെ പെട്ടകം ഇന്നുവരെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എല്ലാ അർമേനിയക്കാരും ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.
അത് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഒരു വ്യക്തിയ്ക്കും അരരാത്ത്  കൊടുമുടിയിൽ കയറാൻ അനുവാദമില്ല.
"പാരറ്റിന്റെയും അബോവിയന്റെയും ആദ്യത്തെ കയറ്റത്തിന് മറുപടിയായി, അർമേനിയൻ അപ്പസ്തോലിക സഭയിലെ ഒരു പുരോഹിതൻ വിശുദ്ധ പർവ്വതത്തിൽ കയറുകയെന്നത് "എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തെ ഒരു മഹാസർപ്പം കൊണ്ട് കെട്ടുന്നതിന് സമമാണെന്ന്" അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഇതിനു വിപരീതമായി, ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അരാരത്ത് കയറുകയെന്നത് "അർമേനിയൻ പ്രവാസികളിൽ നിന്നും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സംഘടിത ദേശസ്നേഹ തീർത്ഥാടനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മൂല്യവത്തായ ലക്ഷ്യമാണ്.
ആദ്യത്തെ കയറ്റം Friedrich Parrot Khachatur Abovian
ആധുനിക കാലത്ത് രേഖപ്പെടുത്തിയ ആദ്യത്തെ മലകയറ്റം 1829 ഒക്ടോബർ 9 നാണ് നടന്നത് [O.S. 27 സെപ്റ്റംബർ] 9 October [ O.S. 27 September ] 1829 .
റഷ്യയുടെ കാപ്ച്യൂർ ഓഫ് എറിവാനു ഏകദേശം രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം, അരറാത്ത് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാനുള്ള ഏക ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി ഡോർപാറ്റ് സർവകലാശാലയിലെ ബാൾട്ടിക് ജർമ്മൻ പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഫ്രീഡ്രിക്ക് പാരറ്റ് 1829 സെപ്റ്റംബർ പകുതിയോടെ എച്ച്മിയാഡ്‌സിനിൽ എത്തി.
പ്രമുഖ അർമേനിയൻ എഴുത്തുകാരൻ ഖചതൂർ അബോവിയൻ , അന്ന് എച്ച്മിയാഡ്‌സിനിലെ ഡീക്കനും വിവർത്തകനുമായിരുന്നു.
അർമേനിയൻ സഭയുടെ തലവനായ കത്തോലിക്കോസ് യെപ്രെം, വ്യാഖ്യാതാവും വഴികാട്ടിയും ആയി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
പാരറ്റ്, അബോവിയൻ എന്നിവർ അരാസ് നദി കടന്ന് സുർമാലി ജില്ലയിലേക്ക് കടന്ന് സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 1,220 മീറ്റർ (4,000 അടി) ഉയരത്തിൽ അരാരത്തിന്റെ വടക്കൻ ചരിവിലുള്ള അർമേനിയൻ ഗ്രാമമായ അഖുരിയിലേക്ക് പോയി.
സെൻറ് ഹാക്കോബിലെ അർമേനിയൻ മഠത്തിലും 730 മീറ്റർ (2,400 അടി) ഉയരത്തിലും 1,943 മീറ്റർ (6,375 അടി) ഉയരത്തിലും അവർ ഒരു ബേസ് ക്യാമ്പ് സ്ഥാപിച്ചു.
പരാജയപ്പെട്ട രണ്ട് ശ്രമങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 1829 ഒക്ടോബർ 9 ന് അവരുടെ മൂന്നാമത്തെ ശ്രമത്തിൽ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് 3:15 ന് അവർ കൊടുമുടിയിലെത്തി.
സംഘത്തിൽ പാരറ്റ്, അബോവിയൻ, രണ്ട് റഷ്യൻ സൈനികർ - അലക്‌സി സോഡൊറോവെങ്കോ, മാറ്റ്വെയ് ചൽപനോവ് - അർമേനിയൻ അഖുരി ഗ്രാമവാസികളായ ഹോഹന്നാസ് ഐവാസിയൻ, മുറാദ് പോഗോസിയൻ എന്നിവരുമുൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
മെർക്കുറി ബാരോമീറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് പാരറ്റ് 5,250 മീറ്റർ (17,220 അടി) ഉയരം അളന്നു.
അരരാത്തിലേയ്ക്കുള്ള ആദ്യത്തെ കയറ്റം മാത്രമല്ല, ചിലിയൻ ആൻ‌ഡീസിലെ ലികാൻ‌കബൂർ പർവ്വതത്തിന് പുറത്ത് മനുഷ്യൻ കയറിയ രണ്ടാമത്തെ ഉയർന്ന ഉയരവും കൂടിയായിരുന്നു ഇത്.
അബോവിയൻ മഞ്ഞിൽ കുഴിച്ച് വടക്ക് അഭിമുഖമായി ഒരു മരക്കുരിശ് സ്ഥാപിച്ചു.
അബോവിയൻ കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ഐസ് കഷണം എടുത്ത് വെള്ളം വിശുദ്ധമായി കരുതി ഒരു കുപ്പിയിൽ കൂടെ കൊണ്ടുപോയി.
നവംബർ 8 ന് [O.S. ഒക്ടോബർ 27] 1829, പാരറ്റ്, അബോവിയൻ എന്നിവർ വഴികാട്ടിയായി അഖുരി വേട്ടക്കാരനായ സഹാക്കിന്റെ സഹോദരൻ ഹാക്കോയും ചേർന്ന് ലെസ്സർ അരരാത്തിൽ കയറി.
പിന്നീട് ശ്രദ്ധേയമായ പർവ്വത ആരോഹണങ്ങൾ
റഷ്യൻ കാലാവസ്ഥാ ശാസ്ത്രജ്ഞനും കാലാവസ്ഥാ നിരീക്ഷകനുമായ കോസ്മ സ്പാസ്കി-അവ്റ്റനോമോവ് (ഓഗസ്റ്റ് 1834), കാൾ ബെഹെറൻസ് (1835), ജർമ്മൻ ധാതുശാസ്‌ത്രജ്ഞനും ജിയോളജിസ്റ്റുമായ ഓട്ടോ വിൽഹെം ഹെർമൻ വോൺ അബിച് (29 ജൂലൈ 1845), ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയക്കാരനായ ഹെൻറി ഡാൻബി സീമോർ (1848) എന്നിവർ അരരാത്തിലെ ആദ്യകാല ശ്രദ്ധേയരായ മറ്റ് മലകയറ്റക്കാരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയക്കാരും പണ്ഡിതന്മാരും - ജെയിംസ് ബ്രൈസ് (1876) , എച്ച്. എഫ്. ബി. ലിഞ്ച് (1893) എന്നിവർ മല കയറി.
ആദ്യത്തെ ശൈത്യകാല കയറ്റം 1970 ഫെബ്രുവരി 21 ന് കൊടുമുടിയിലെത്തിയ തുർക്കി പർവ്വതാരോഹണ ഫെഡറേഷന്റെ മുൻ പ്രസിഡന്റ് ടർക്കിഷ് ആൽപിനിസ്റ്റ് ബോസ്‌കുർട്ട് എർഗറായിരുന്നു .
നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ വിശ്രമ സ്ഥലം "Topography of Paradise" by German Jesuit scholar Athanasius Kircher from his 1675 book Arca Noë .
In the northeast, in the mountains above Armenia, stands Mount Ararat, shown with a rectangular-shaped ark on the summit.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഉത്ഭവം
ഉല്‌പത്തി 8: 4 അനുസരിച്ച് നോഹയുടെ പെട്ടകം " അരരാത്ത് പർവ്വതങ്ങളിൽ " (Biblical Hebrew: הָרֵי אֲרָרָט, hare ararat) എത്തിച്ചേർന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
അർമേനിയയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ മുൻഗാമിയായ യുറാർട്ടുവിന്റെ എബ്രായ നാമമാണ് "അരരാത്ത്" എന്ന് പല ചരിത്രകാരന്മാരും ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാരും സമ്മതിക്കുന്നു.
അരരാത്ത് എന്ന വാക്ക് അക്കാലത്ത് വിശാലമായ പ്രദേശത്തെയാണ് സൂചിപ്പിച്ചതെന്ന് അവർ വാദിക്കുന്നു.
നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ലാറ്റിൻ വിവർത്തനമായ വൾഗേറ്റിൽ ഈ വാക്യം "അർമേനിയ പർവ്വതങ്ങൾ" (മോണ്ടെസ് അർമേനിയ) എന്നാണ് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
എന്നിരുന്നാലും, അരരാത്ത് പർവ്വതം പരമ്പരാഗതമായി നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ വിശ്രമ സ്ഥലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതിനെ ബൈബിൾ പർവ്വതം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ അരരാത്ത് പർവ്വതം ഉല്‌പത്തി പുസ്തകവിവരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അർമേനിയക്കാർ ആ സമയത്ത് പെട്ടകത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലമായി തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങി.
പർവ്വതം “പുറജാതീയ പുരാണങ്ങളുടെയും ആരാധനകളുടെയും കേന്ദ്രവുമായിരുന്നു” എന്ന് എഫ്‌സി കോനിബിയർ എഴുതി.
പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രമാണ് ഇവ ജനകീയ മനസ്സിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായത്.
അർമേനിയൻ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ അതിന്റെ ശാശ്വത നിലനിൽപ്പിനായി നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ സ്ഥലം കണ്ടെത്തുന്നതിന് ശ്രമിച്ചു.
യൂറോപ്യൻ സാഹിത്യത്തിൽ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യകാല പരാമർശമായി പെട്ടകത്തിന്റെ വിശ്രമസ്ഥലത്തെ റുബ്രൂക്കിലെ ഫ്രാൻസിസ്കൻ മിഷനറി വില്യം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
"നോഹയുടെ കപ്പൽ വിശ്രമസ്ഥലത്ത് ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ട്."
എന്ന് മറ്റൊരു ആദ്യകാല എഴുത്തുകാരനായ ഇംഗ്ലീഷ് യാത്രക്കാരനായ ജോൺ മണ്ടെവില്ലെ അരാരത്ത് പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചു.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രചാരം അരരാത്തിൽ നിന്നുള്ള നോഹയുടെ പർവ്വതാവരോഹണം ഇവാൻ ഐവസോവ്സ്കി (1889, നാഷണൽ ഗാലറി ഓഫ് അർമേനിയ ) നോഹയും കുടുംബത്തോടുമൊപ്പം പശ്ചാത്തലത്തിൽ കാണുന്ന അരരാത്ത് സമതലത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്രയെയും ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
മിക്ക ക്രിസ്ത്യാനികളും അരരാത്ത് പർവ്വതത്തെ "അരരാത്ത് പർവ്വതങ്ങൾ" എന്ന് യോജിക്കുന്നു.
കാരണം "വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിന്ന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞ ആദ്യത്തെ കൊടുമുടിയായിരുന്നു ഇത്" പാശ്ചാത്യ ക്രിസ്ത്യാനിറ്റിയുടെ ഭൂരിഭാഗവും നോഹയുടെ പെട്ടകം വിശ്രമിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഓസ്റ്റിൻ കാൽമെറ്റിന്റെ 1722-ലെ ബൈബിൾ നിഘണ്ടുവും 1871-ലെ ജാമിസൺ-ഫോസെറ്റ്-ബ്രൗൺ ബൈബിൾ കമന്ററിയും പെട്ടകം വിശ്രമിക്കുന്ന സ്ഥലമായി അരാരത്ത് പർവ്വതത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
അമേരിക്കൻ മിഷനറി എച്ച്. ജി. ഒ. ഡ്വൈറ്റ് 1856-ൽ എഴുതി പെട്ടകം പർവ്വതത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നുവെന്നത് "യൂറോപ്പിലെ പണ്ഡിതന്മാരുടെ പൊതുവായ അഭിപ്രായമാണ്." 1878-ൽ റോയൽ ജിയോഗ്രാഫിക്കൽ സൊസൈറ്റിയുടെ ഒരു ലേഖനത്തിൽ "അറബ് അല്ലെങ്കിൽ അർമേനിയ എന്ന് എബ്രായർ അറിയുന്ന ജില്ലയിലെ ഒരു പർവ്വതത്തിൽ" പെട്ടകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുവെന്ന് ജെയിംസ് ബ്രൈസ് എഴുതി.
അർമേനിയയിലെ മറ്റേതൊരു കൊടുമുടിയേക്കാളും വളരെ ഉയർന്നതും കൂടുതൽ വ്യക്തവും ഗാംഭീര്യമുള്ളതുമായതിനാൽ ബൈബിൾ ലേഖകന് അരരാത്ത് പർവ്വതം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം എന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
യെരേവന്റെ സെന്റ് ഗ്രിഗറി ദി ഇല്ല്യൂമിനേറ്റർ കത്തീഡ്രലിൽ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഉപദേശപ്രസംഗത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
"ഞങ്ങൾ പുരാവൃത്തത്തിലെ നോഹയുടെ പെട്ടകം വിശ്രമിക്കുന്ന അരരാത്ത് പർവ്വതത്തോട് വളരെ അടുത്താണ്."
റഷ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ തലവനായ മോസ്കോയിലെ പാത്രിയർക്കീസ് കിറിൽ , 2010-ൽ അർമേനിയ സന്ദർശിച്ചവേളയിൽ എച്ച്മിയാഡ്സിൻ കത്തീഡ്രലിൽ നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിൽ നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ വിശ്രമ കേന്ദ്രമായി അരാരത്ത് പർവ്വതത്തെ പരാമർശിച്ചു.
ഈ കാഴ്ചപ്പാടിനെ വിമർശിക്കുന്നവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ഉല്‌പത്തി പുസ്തകം എഴുതിയ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പേരാണ് അരരാത്ത്, അത് പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു പർവ്വതം അല്ല.
അർനോൾട്ടിന്റെ 2008-ലെ ഉല്‌പത്തി വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അർനോൾഡ് എഴുതി, "അരരാത്തിലെ പർവ്വതനിരകൾ" എന്നത് ആ പേരിൽ ഒരു പ്രത്യേക പർവ്വതത്തെയല്ല, മറിച്ച് അരരാത്ത് രാജ്യത്തിന്റെ പർവ്വതപ്രദേശത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
പരമ്പരാഗതമായി നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിനായുള്ള തിരയലുകളിൽ പ്രധാന ആകർഷണമാണ് അരരാത്ത് പർവ്വതം.
അഗസ്റ്റിൻ കാൽമെറ്റ് 1722-ലെ ബൈബിൾ നിഘണ്ടുവിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഈ പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെന്ന് തെളിവില്ലാതെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഈ സ്ഥലം സന്ദർശിച്ച എം. ഡി ടൂർനഫോർട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പുനൽകിയിട്ടില്ല അത് പോലെ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം അതിന്റെ ഉയർന്ന ഉയരം കൊണ്ടും അതിനെ സ്ഥിരമായി മൂടുന്ന മഞ്ഞുവീഴ്ചകൊണ്ടും പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല. 19-ആം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ പെട്ടകം തേടിയുള്ള അന്വേഷണങ്ങളെ പുരാവസ്തു പര്യവേഷണങ്ങൾ, ഇവാഞ്ചലിക്കൽ, മില്ലേനിയൻ പള്ളികൾ എന്നിവ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. 1974-ലെ ഒരു പുസ്തകമനുസരിച്ച്, 1856 മുതൽ 20 ലധികം രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള 200 ഓളം ആളുകൾ അരരാത്തിൽ പെട്ടകം കണ്ടതായി അവകാശപ്പെട്ടു. അരരാത്തിൽ കണ്ടെത്തിയതായി കരുതപ്പെടുന്ന പെട്ടകത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം അർമേനിയൻ പള്ളിയുടെ കേന്ദ്രമായ എച്ച്മിയാഡ്സിൻ കത്തീഡ്രലിന്റെ മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പെട്ടകം കണ്ടതിനെക്കുറിച്ചും (ഉദാ. അരരാത്തിലെ അസ്വാഭാവികത ) കിംവദന്തികളെക്കുറിച്ചും നിരവധി റിപ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, "പെട്ടകത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളൊന്നും പുറത്തുവന്നിട്ടില്ല.
നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിനായുള്ള തിരയലുകൾ കപട ആർക്കിയോളജിയുടെ ഉദാഹരണമായി പണ്ഡിതന്മാർ കണക്കാക്കുന്നു.
കെന്നത്ത് ഫെഡർ എഴുതുന്നു, "ഒരു പുരാവസ്തു തെളിവുകളും വെള്ളപ്പൊക്ക കഥയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല എന്നതിനാൽ, 5,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള ഒരു വലിയ വള്ളത്തിന്റെ അസ്തിത്വത്തിന് പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ ഇല്ലെന്നതിൽ അതിശയിക്കാനില്ല.
അർമേനിയക്കാരുടെ പ്രാധാന്യം പ്രതീകാത്മകത നഗരത്തിന് 65 കിലോമീറ്റർ (40 മൈൽ) തെക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അരരാത്ത് അർമേനിയയുടെ തലസ്ഥാനമായ യെരേവന്റെ ചക്രവാളരേഖയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
Hayk , അർമേനിയൻ ജനതയുടെ ഇതിഹാസ സ്ഥാപക പിതാവായ ഹെയ്ക്ക്, എം‌ക്രെറ്റം ഹോവ്നാറ്റാനിയൻ (1779–1846) ചിത്രീകരിച്ചത്.
പശ്ചാത്തലത്തിൽ അരാരത്ത് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആധുനിക റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് അർമേനിയയുടെ അതിർത്തിക്ക് പുറത്ത് കിടന്നിട്ടും അരരാത്ത് പർവ്വതം ചരിത്രപരമായി അർമേനിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
രാജ്യത്തെ പ്രധാന ദേശീയ ചിഹ്നമായും ബ്രാൻഡായും ഇത് പരക്കെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അർമേനിയയിലെ ദൈനംദിന ഭൗതിക സംസ്കാരത്തിൽ പൊതുവെ ദേശസാൽക്കരിക്കുന്ന ഒരു വ്യവഹാരത്തിനുള്ളിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയ അരരാത്തിന്റെ ചിത്രം എല്ലായിടത്തും കാണപ്പെടുന്നു.
എത്‌നോഗ്രാഫർ സിപിൽമ ഡാരിവയുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം അർമേനിയക്കാർക്ക് "പ്രതീകാത്മക സാംസ്കാരിക സ്വത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ അരരാത്തിന്റെ ചിത്രം കൈവശം വയ്ക്കാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്."
അർമേനിയൻ ജനതയുടെ "വിശുദ്ധ പർവ്വതം" എന്നാണ് അരരാത്ത് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ക്രിസ്ത്യാനിക്കു മുമ്പുള്ള അർമേനിയൻ പുരാണങ്ങളിൽ ഇത് പ്രധാനമായിരുന്നു, അവിടെ അത് ദേവന്മാരുടെ വസതിയായിരുന്നു.
ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഉയർച്ചയോടെ, പർവ്വതത്തിലെ പുറജാതീയ ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുരാണങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പുരാതന അർമേനിയൻ രാജ്യങ്ങളുടെ ഭൂമിശാസ്ത്ര കേന്ദ്രമായിരുന്നു അരരാത്ത്.
ഗ്രേറ്റർ അർമേനിയയെ (അർമേനിയ മേജർ) ചരിത്രകാരനായ ഒരു പണ്ഡിതൻ നിർവ്വചിച്ചത് “അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ദിശയിലും 200 മൈൽ [320 കിലോമീറ്റർ] വിസ്തീർണ്ണം ഉണ്ടെന്നാണ്.
" 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ കാല്പനിക ദേശീയതയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഒരു അർമേനിയൻ രാഷ്ട്രം നിലവിലില്ലാത്തപ്പോൾ,  അരാരത്ത് പർവ്വതം ചരിത്രപരമായ അർമേനിയൻ ദേശീയ രാഷ്ട്രത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 1861-ൽ അർമേനിയൻ കവി മൈക്കൽ നാൽബാൻഡിയൻ ഇറ്റാലിയൻ ഏകീകരണത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. നേപ്പിൾസിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കത്തിൽ ഹരുതിയൻ സ്വാഡ്ജിയാന് എഴുതി: എറ്റ്നയും വെസൂവിയസും ഇപ്പോഴും പുകയുന്നു. അരരാത്തിന്റെ പഴയ അഗ്നിപർവ്വതത്തിൽ തീ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടോ?"
ഐതിഹ്യങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം
മധ്യകാലത്തിനു മുമ്പുള്ള ചരിത്രകാരനായ മൊവ്സെസ് ഖൊറെനാറ്റ്സിയാണ് ഉല്പത്തിപുസ്തകത്തിലെ വെള്ളപ്പൊക്ക വിവരണത്തെ അർമേനിയൻ ഉത്ഭവവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചത്.
നോഹയും കുടുംബവും ആദ്യം അർമേനിയയിൽ താമസമാക്കി പിന്നീട് ബാബിലോണിലേക്ക് താമസം മാറിയെന്ന് അർമേനിയയുടെ ചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം എഴുതി.
നോഹയുടെ മകനായ യാഫെത്തിന്റെ പിൻ‌ഗാമിയായ ഹെയ്ക്ക് ബെലിനെ (ബൈബിൾ നിമ്രോഡ് ) എതിർത്തുകൊണ്ട് അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശത്തേക്ക് മടങ്ങി.
അവിടെ അർമേനിയൻ രാജ്യത്തിന്റെ വേരുകൾ സ്ഥാപിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തെ ഇതിഹാസ സ്ഥാപക പിതാവും അർമേനിയൻ ജനതയ്ക്ക് പേര് നൽകിയയാളുമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
റാസ്മിക് പനോസിയൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഈ ഐതിഹ്യം "നോഹയുടെ പെട്ടകം അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിൽ ഇറങ്ങിയതുമുതൽ അർമേനിയയെ എല്ലാ നാഗരികതയുടെയും തൊട്ടിലാക്കി മാറ്റുന്നു.
ഇത് അർമേനിയക്കാരെ മനുഷ്യവികസനത്തിൽ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തെ ബൈബിൾ വിവരണവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
അരരാത്ത് പർവ്വതം അർമേനിയക്കാരുടെയും ദേശീയ ചിഹ്നവും അനാദികാലം തൊട്ടേ അർമേനിയയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം അവരുടെ മാതൃരാജ്യവുമായിരുന്നു.
കോട്ട് ഓഫ് ആംസ് ഓഫ് അർമേനിയ
1918 മുതൽ സ്ഥിരമായി അർമേനിയയിലെ കോട്ട് ഓഫ് ആംസിൽ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആർക്കിടെക്റ്റ് അലക്സാണ്ടർ തമാനിയൻ , ചിത്രകാരൻ ഹകോബ് കൊജോയൻ എന്നിവരാണ് ആദ്യത്തെ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ കോട്ട് ഓഫ് ആം രൂപകൽപ്പന ചെയ്തത്.
അർമേനിയ സ്വാതന്ത്ര്യം വീണ്ടെടുത്തതിനുശേഷം 1992 ഏപ്രിൽ 19 ന് അർമേനിയൻ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ നിയമസഭ ഈ കോട്ട് ഓഫ് ആംസ് അംഗീകരിച്ചു.
ഓറഞ്ച് പശ്ചാത്തലത്തിൽ പരിചയിൽ പെട്ടകത്തിനൊപ്പം അരരാത്തിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അർമേനിയൻ സോവിയറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ (സോവിയറ്റ് അർമേനിയ) ചിഹ്നം 1921-ൽ ചിത്രകാരന്മാരായ മാർട്ടിറോസ് സര്യാനും ഹാക്കോബ് കൊജോയനും ചേർന്നാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.
അരരാത്ത് പർവ്വതം മധ്യഭാഗത്ത് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിൽ വലിയൊരു ഭാഗം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
First Republic (1918–20) Soviet Republic (1921–91) സമകാലിക റിപ്പബ്ലിക് (1992–)
വംശഹത്യയുടെയും പ്രാദേശിക അവകാശവാദങ്ങളുടെയും ചിഹ്നം
1915 ലെ അർമേനിയൻ വംശഹത്യയ്ക്കുശേഷം, അരരാത്ത് അർമേനിയക്കാരുടെ ദേശീയ അവബോധത്തിൽ കിഴക്കൻ തുർക്കിയിലെ (പടിഞ്ഞാറൻ അർമേനിയ) സ്വദേശികളായ അർമേനിയൻ ജനതയുടെ നാശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
1988-ൽ അരി എൽ. ഗോൾഡ്മാൻ ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു, "ആധുനിക പ്രവാസികളായ മിക്ക അർമേനിയക്കാരുടെ വീടുകളിലും, അവരുടെ മാതൃരാജ്യത്തെയും ദേശീയ അഭിലാഷങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളുണ്ട്."
അരരാത്ത് അതിന്റെ "നഷ്ടപ്പെട്ട ഭൂമി" വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അർമേനിയൻ ശ്രമങ്ങളുടെ പ്രതീകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
അതായത്, അരരാത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തുർക്കിയുടെ ഭാഗമാണ്.
വംശഹത്യയ്ക്ക് ശേഷം അർമേനിയൻ ജനസംഖ്യ ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞിരുന്നു.
എല്ലാ ദിവസവും അർമേനിയക്കാർ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രദേശമായി അരരാത്തിനെ കാണുന്നുവെന്ന് അഡ്രിയൻസ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
സ്റ്റെഫാനി പ്ലാറ്റ്സ് എഴുതി, “സർവ്വവ്യാപിയായി, യെരേവാനിലും അതിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലും അരരാത്ത് ഉയർന്നുവരുന്നത് അർമേനിയക്കാരെ അവരുടെ പ്രസിദ്ധമായ എത്‌നോജെനിസിസിനെക്കുറിച്ചും 1915-ലെ അർമേനിയൻ വംശഹത്യയ്ക്കുശേഷം കിഴക്കൻ അനറ്റോലിയയിൽ നിന്ന് നാടുകടത്തിയതിനെക്കുറിച്ചും നിരന്തരം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
2010 നവംബറിൽ തുർക്കി പ്രധാനമന്ത്രി എർദോഗന്റെ ബെയ്‌റൂട്ട് സന്ദർശനത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് ലെബനൻ അർമേനിയക്കാർ .
പോസ്റ്ററിൽ "അരരാത്ത് അർമേനിയനിയയിൽ തന്നെ തുടരുന്നു"
അർമേനിയൻ വംശഹത്യയെയും അരരാത്ത് പർവ്വതത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പതിവ് പരാമർശങ്ങളിൽ തുർക്കിയുമായുള്ള അതിർത്തി അർമേനിയയിലാണെന്ന് തുർക്കി രാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ബെയ്‌റാം ബാൽസി വാദിക്കുന്നു.
1991-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ ശേഷം അർമേനിയൻ സർക്കാർ തുർക്കിയുടെ ഒരു പ്രദേശത്തിനും ഔദ്യോഗിക അവകാശവാദങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിട്ടില്ല.
എന്നിരുന്നാലും അർമേനിയൻ സർക്കാർ "നിലവിലുള്ള തുർക്കി-അർമേനിയൻ അതിർത്തിയുടെ വ്യക്തവും ഔപചാരികവുമായ അംഗീകാരം ഒഴിവാക്കി. 2010-ൽ ഡെർ സ്പീഗൽ മാസിക നടത്തിയ അഭിമുഖത്തിൽ അർമേനിയൻ പ്രസിഡന്റ് സെർജ് സർഗ്‌സ്യാനോട് അർമേനിയയ്ക്ക് "അരരാത്ത് പർവ്വതം തിരികെ" വേണോ എന്ന് ചോദിക്കുകയുണ്ടായി. ഇതിന് മറുപടിയായി സർഗ്‌സ്യാൻ പറഞ്ഞു, "ആർക്കും അരരാത്ത് പർവ്വതം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
അത് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
അർമേനിയക്കാർ ഇന്ന് ലോകത്ത് എവിടെയാണെങ്കിലും, അവരുടെ വീടുകളിൽ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ ചിത്രം കാണാൻ കഴിയും.
അരരാത്ത് പർവ്വതം ഇനി നമ്മുടെ ജനതകൾ തമ്മിലുള്ള വേർപിരിയലിന്റെ പ്രതീകമായിരിക്കില്ല.
മറിച്ച് വിവേകത്തിന്റെ ഒരു ചിഹ്നമായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.
എന്നാൽ ഞാൻ ഇത് വ്യക്തമാക്കാം.
അർമേനിയയിലെ ഒരു പ്രതിനിധി ഒരിക്കലും പ്രാദേശിക ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിട്ടില്ല.
തുർക്കി ഇത് ആരോപിക്കുന്നു.
കിഴക്കൻ തുർക്കിക്ക് അവകാശവാദമുന്നയിക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പാർട്ടി ദേശീയവാദി അർമേനിയൻ റെവല്യൂഷണറി ഫെഡറേഷനാണ് (ഡാഷ്‌നക്‌സുറ്റ്യൂൺ).
യുണൈറ്റഡ് അർമേനിയയെ പരിഗണിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഇത് അവകാശപ്പെടുന്നത്.
ജർമ്മൻ ചരിത്രകാരൻ ടെസ്സ ഹോഫ്മാൻ, സ്ലൊവാക് യാഥാസ്ഥിതിക രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ ഫ്രാന്റിക് മിക്ലോക്കോ , ലിത്വാനിയൻ രാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രജ്ഞനും സോവിയറ്റ് വിമതനുമായ അലക്സാണ്ട്രാസ് എട്രോമാസ് എന്നിവർ പർവ്വതത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള അർമേനിയൻ അവകാശവാദങ്ങളെ പിന്തുണച്ച് സംസാരിച്ചു.
സാംസ്കാരിക ചിത്രീകരണം സ്വതന്ത്ര അർമേനിയ 1992 ൽ പുറത്തിറക്കിയ ആദ്യത്തെ സ്റ്റാമ്പുകൾ അരാരാത്ത് ബ്രാണ്ടിയുടെ പേരിലും ഈ പർവ്വതം ശ്രദ്ധേയമാണ്.
പ്രതീകാത്മകമായി (അർമേനിയയുടെ കോട്ട് ഓഫ് ആംസ് പോലുള്ള നിരവധി വിഷ്വൽ പ്രാതിനിധ്യങ്ങളിലൂടെ), സാംസ്കാരികമായി - അർമേനിയക്കാർക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ അരരാത്ത് അർമേനിയക്കാർക്ക് ദൃശ്യമാണെന്ന് എത്‌നോഗ്രാഫർ ലെവൻ അബ്രഹാമിയൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
കാവ്യാത്മകവും രാഷ്‌ട്രീയവും വാസ്തുവിദ്യാപരവുമായ നിരവധി ഗതകാല സുഖസ്‌മരണയിലും സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ ശേഷം 1992-ൽ അർമേനിയ പുറത്തിറക്കിയ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് തപാൽ സ്റ്റാമ്പുകളിലും അരരാത്ത് പർവ്വതം കാണപ്പെടുന്നു.
1993-2001-ൽ പുറത്തിറക്കിയ വിവിധ അർമേനിയൻ ഡ്രാം ബാങ്ക്നോട്ടുകളിൽ അരരാത്ത് പർവ്വതം ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1993-ൽ പുറത്തിറക്കിയ 10 ഡ്രാം നോട്ടുകളുടെ മറുവശത്തും, 1998-ൽ പുറത്തിറക്കിയ 50 ഡ്രാം നോട്ടുകളുടെ മറുവശത്തും, 1993-ൽ പുറത്തിറക്കിയ 100, 500 ഡ്രാം നോട്ടുകളുടെ മുഖവശത്തും, 2001-ൽ പുറത്തിറക്കിയ 50,000 ഡ്രാം നോട്ടുകളുടെ മറുവശത്തും, 1972–1986 കാലഘട്ടത്തിലെ ടർക്കിഷ് 100 ലിറ നോട്ടുകളുടെ മറുവശത്തും അരരാത്ത് പർവ്വതം ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അർമേനിയയിലെ രണ്ട് പ്രമുഖ സർവകലാശാലകളായ യെരേവൻ സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി , അമേരിക്കൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് അർമേനിയ എന്നിവയുടെ അടയാള ചിഹ്നങ്ങളിലും അരരാത്തിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഫുട്ബോൾ ക്ലബ് അരരാത്ത് യെരേവന്റെയും (സോവിയറ്റ് കാലം മുതൽ) അർമേനിയയുടെ ഫുട്ബോൾ ഫെഡറേഷന്റെയും ചിഹ്നങ്ങളിലും അരരാത്തിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അർമേനിയയുടെ ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തനരഹിതമായ ഫ്ലാഗ് കാരിയറായ അർമാവിയയുടെ ചിഹ്നത്തിലും അരാരത്തിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലെബനനിലെ സോഷ്യൽ ഡെമോക്രാറ്റ് ഹഞ്ചാകിയൻ പാർട്ടിയുടെയും ( അരരാഡ് ദിനപത്രം ) കാലിഫോർണിയ, യുഎസ് ( മാസിസ് വാരിക )യുടെയും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ പർവ്വതത്തിന് പേരിട്ടിരിക്കുന്നു.
1887 മുതൽ Yerevan യെരേവൻ ബ്രാണ്ടി കമ്പനി നിർമ്മിക്കുന്ന അരരാത്ത് ബ്രാണ്ടി ഏറ്റവും അഭിമാനകരമായ കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ ബ്രാണ്ടിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
യെരേവനിലെ ഹോട്ടലുകളിൽ അരരാത്തിന്റെ ദൃശ്യപരത അവരുടെ മുറികളിൽ നിന്ന് കാണാൻ കഴിയുമെന്ന് പരസ്യം ചെയ്യുന്നു.
വിനോദ സഞ്ചാരികൾ ഈ സൗകര്യം ഒരു പ്രധാന നേട്ടമായി കാണുന്നു.
വിഷ്വൽ ആർട്ടിൽ യൂറോപ്യൻ
18 മുതൽ 19 വരെ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ അർമേനിയ സന്ദർശിച്ച നിരവധി ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഉൾപ്പെടെ യൂറോപ്യൻ പുസ്തകങ്ങളിൽ അരരാത്തിനെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ജോസഫ് പിറ്റൺ ഡി ടൂർനെഫോർട്ട് , 1718 റോബർട്ട് കെർ പോർട്ടർ, , 1821 "1846-ൽ ഫ്രീഡ്രിക്ക് പാരറ്റിന്റെ യാത്രയുടെ അരരാത്തിലേക്കുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയിൽ നിന്ന്. "
അരരാത്തിന്റെ കാഴ്ചയും എക്മിയാഡ്സിൻ മൊണാസ്ട്രിയും " ജെയിംസ് ബ്രൈസ് , 1877 എച്ച്. എഫ്. ബി. ലിഞ്ച്, , 1901 അർമേനിയൻ
ഒരു സ്രോതസ്സ് അനുസരിച്ച്, 1868-ൽ അർമേനിയൻ കലാകാരൻ ഇവാൻ ഐവസോവ്സ്കി , അർമേനിയ സന്ദർശനത്തിനിടെ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ചിത്രം ചിത്രീകരിച്ചു.
അരരാത്ത് ചിത്രീകരിച്ച മറ്റ് പ്രധാന അർമേനിയൻ കലാകാരന്മാരിൽ യെഗിഷെ തദേവോസ്യൻ , ഗെവോർഗ് ബാഷിൻജാഗിയൻ , മാർട്ടിറോസ് സാരിയൻ , പനോസ് ടെർലെമെസിയൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഇവാൻ ഐവസോവ്സ്കി , അരരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ താഴ്വര, 1882 യെഗിഷെ തദേവോസ്യൻ , എജ്മിയാറ്റ്സിനിൽ നിന്നുള്ള അരരാത്ത്, 1895, ഗെവോർഗ് ബാഷിൻജാഗിയൻ , 1912 പനോസ് ടെർലെമെസിയൻ , 1929 സാഹിത്യത്തിൽ
"ഭൂമിയിലെ മറ്റേതൊരു പർവ്വതത്തേക്കാളും കൂടുതൽ കവിതകൾ അരരാത്ത് പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്" എന്ന് റൂബൻ പോൾ അഡാലിയൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.