smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കർണ്ണന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ പീഡിതനായ അർജ്ജുനനോട് ഉത്തമമായ ഏതെങ്കിലും അസ്ത്രമെടുത്തു പ്രയോഗിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു .
അതിനു ശേഷം കർണ്ണന്റെ രഥം വീണ്ടും കുറേക്കൂടി താഴ്ന്നു പോകുന്നതാണ് അടുത്ത സന്ദർഭം .
ഉത്തമാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും കൊണ്ട് കർണ്ണനെ വധിക്കുവാൻ കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു .
തുടർന്ന് കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ കർണ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് താൻ തേർചക്രം ഉയർത്തുന്നതുവരെ തന്റെ മേല് ബാണം പ്രയോഗിക്കരുതെന്നും , ധർമ്മത്തെയോർത്തു അർജ്ജുനൻ കുറച്ചു ക്ഷമിക്കണമെന്നും കെഞ്ചി .
എന്നാൽ കൃഷ്ണൻ അതിനു ചുട്ട മറുപടി നൽകി .
" ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ചു പറയാൻ കർണ്ണനെന്തവകാശം ? ഭീമനെ വിഷച്ചോറൂട്ടിയപ്പോഴും, ദുര്യോധനനോട് ചേർന്ന് അരക്കില്ലത്തിലിട്ടു പാണ്ഡവരെ കത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും, രജസ്വലയായ  കൃഷ്ണയെ സഭയിലിട്ടു വസ്ത്രാക്ഷേപം ചെയ്തപ്പോഴും , ശകുനിയോടൊപ്പം ചതിച്ചൂതു നടത്തിയപ്പോഴും കർണ്ണന്റെ ധർമ്മം എവിടെപ്പോയിരുന്നു , പതിമൂന്നുവര്ഷം കഴിഞ്ഞു പാണ്ഡവർ തിരികെ വന്നപ്പോൾ അവർക്കുള്ള രാജ്യം കൊടുക്കാൻ നീ വിസമ്മതിച്ചിലേ,  അന്നൊക്കെ നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെപ്പോയിരുന്നു ? അപ്പോഴൊന്നുമില്ലാത്ത ധർമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇപ്പോഴെന്തിനാണ് വ്യര്ഥമായി പുലമ്പുന്നത് ? എന്തായാലും നിന്നെ വിടുകയില്ല " കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു .
കർണ്ണൻ അതുകേട്ടു ലജ്ജിച്ചു തലകുനിച്ചു നിന്നുപോയി .
തുടർന്നു ലജ്ജിതനായ കർണ്ണൻ വീണ്ടും യുദ്ധമാരംഭിച്ചു .
ആഗ്നേയം , വാരുണം , വായ്വയം തുടങ്ങിയ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പ്രയോഗിച്ചശേഷം , വജ്രാഭമായി തീ പോലെ എരിയുന്ന ഒരു ശരം 
അര്ജ്ജുനന് നേരെ കർണ്ണൻ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു .
ആ അസ്ത്രം നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു തറയ്ക്കുകയാൽ അർജ്ജുനൻ ബോധമറ്റു വീണുപോയി .
ഗാണ്ഡീവം കയ്യിൽ നിന്നും വീണു .
എന്നിട്ടും കർണൻ അർജുനനെ വധിയ്ക്കാതെ ആ തക്കത്തിന് കർണ്ണൻ തേരിൽ നിന്നും താഴെയിറങ്ങി തേർത്തട്ടുയർത്താൻ കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചു .
പക്ഷെ വിജയിച്ചില്ല .
ആ സമയം അര്ജ്ജുനന് ബോധം വന്നു .
കൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ചു , തീക്ഷ്ണമായ ഒരസ്ത്രത്താൽ അദ്ദേഹം കർണ്ണന്റെ ആനച്ചങ്ങല ചിഹ്നത്തോട് കൂടിയ ധ്വജത്തെ അറുത്തു വീഴ്ത്തി .
അതോടെ കർണ്ണന്റെ യശസ്സ് തീർന്നു .
തുടർന്ന് യമദണ്ഡം പോലെ ഭയങ്കരവും , വജ്രം പോലെ ശോഭിക്കുന്നതും നാരായണാസ്ത്രം പോലെ ഭയങ്കരവും ആയ ആഞ്ജലികം എന്ന അസ്ത്രത്തെ വില്ലിൽ ചേർത്തു .
അപ്പോൾ  മഹർഷിമാരും ദേവന്മാരും ലോകത്തിനു  "സ്വസ്തി,സ്വസ്തി " എന്ന് ആശംസിച്ചു .
" ഞാൻ ചെയ്ത തപസ്സിനു ഫലമുണ്ടെങ്കിൽ , ഗുരുപ്രസാദം എന്നലുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പൂജിക്കുന്ന ഈ ശരം കർണ്ണനെ വധിക്കും "- എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അർജ്ജുനൻ അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു .
ആ അസ്ത്രം രഥമുയർത്തുന്ന കർണ്ണന്റെ ശിരസ്സറുത്തു വീഴ്ത്തി .
മരിച്ചുവീണ കർണ്ണന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും തീക്ഷ്ണമായ ഒരു തേജസ്സുയർന്നു സൂര്യദേവനിൽ പോയി ലയിക്കുന്നതു സകലരും അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ടുനിന്നു .
ബോറിയും(BORI) കർണ്ണവധവും
കർണ്ണൻ വാസ്തവത്തിൽ അർജ്ജുനനാൽ ചതിക്കപ്പെട്ടു തന്നെയാണ് കൊല്ലപ്പെടുന്നത് .
എന്നാൽ BORI Critical Edition Mahabharatha-ത്തിൽ , എപ്പോഴും അർജ്ജുനനെ അനുകൂലിച്ചും കർണ്ണനെ പ്രതികൂലിച്ചുമാണ് വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നത് .
അർജ്ജുനന്റെ ചതിയാൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ , കർണ്ണൻ അർജ്ജുനനെ മോഹാലസ്യപ്പെടുത്തുകയും പലപ്രാവശ്യം അടിയറവു പറയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് .
കർണ്ണൻ അർജ്ജുനനെ വജ്രാഭമായ ഒരു അസ്ത്രത്താൽ മോഹാലസ്യപ്പെടുത്തിയതിനു ശേഷം രഥചക്രം ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന കാര്യം BORI Critical Edition Mahabharatham അവരുടെ കർണ്ണർജ്ജുന യുദ്ധത്തിലെ കർണ്ണവധഭാഗത്തു ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല .
എന്നാൽ BORI Critical Edition Mahabharatham തന്നെ പരിശോധിച്ചാൽ ഈ ഒഴിവാക്കൽ തെറ്റാണെന്ന് ബോധ്യമാകും .
അതിനുള്ള തെളിവുകൾ താഴെ പറയുന്നു .
(1) BORI Critical Edition Mahabharatham പ്രകാരം ശല്യപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 60 , ഗദായുദ്ധപർവ്വം , ശ്ളോകം 36
(ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് ദുര്യോധനരാജാവ്  തന്നെ നേരിട്ട് ചോദിക്കുന്നതാണ് സന്ദർഭം)
പുനശ്ച പതിതേ ചക്രേ വ്യസനാർത്ത പരാജിതഃ
പാതിതഃ സമരേ കർണ്ണശ്ചക്ര വ്യഗ്രോ അഗ്രണീർ നൃണാം
(ഭാഷാ അർത്ഥം ) പിന്നീട് രഥചക്രം വീണ് വിഷമിച്ചവനും ആർത്തനും , ആയ സമയത്ത് , നരാഗ്ര്യനായ കർണ്ണനെ, അദ്ദേഹം രഥചക്രം ഉയർത്തുന്ന സമയത്തല്ലേ  നീ കൊല്ലിച്ചത് ?
ഇത് ശെരിയാണെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ടു കൃഷ്ണൻ ദുര്യോധനന്റെ അധർമ്മം കൊണ്ടാണ് താൻ അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് അതേ അദ്ധ്യായത്തിലെ തുടർന്നുള്ള  ശ്ളോകങ്ങളിൽ പറയുന്നുണ്ട് .
(2) BORI Critical Edition Mahabharatham പ്രകാരം സൗപ്തികപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 5 , ശ്ളോകം 18.
(പാണ്ഡവർ അധർമ്മികളാണെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ടു അശ്വത്ഥാമാവ് കൃപേരോടു പറയുന്നതാണ് സന്ദർഭം)
കർണ്ണശ്ച പതിതേ ചക്രേ രഥസ്യ രഥിനാം വരഃ
ഉത്തമേ വ്യസനേ സന്നൗ ഹതോ ഗാണ്ഡീവ ധന്വനാ
(ഭാഷാ അർത്ഥം ) രഥികളിൽ മഹാരഥിയായ കർണ്ണന്റെ രഥചക്രം വീണ സമയം നോക്കി ആ മഹാവ്യസനം അദ്ദേഹത്തെ ബാധിച്ചപ്പോഴല്ലേ ഗാണ്ഡീവധാരി ( അർജ്ജുനൻ )  അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചത് ?
(3) BORI Critical Edition Mahabharatham പ്രകാരം സ്ത്രീ പർവ്വം , അദ്ധ്യായം 21 , ശ്ളോകം 11
(യുദ്ധഭൂമി സന്ദർശിച്ച ഗാന്ധാരി ദേവി കർണ്ണന്റെ മൃതദേഹം കണ്ടു വിലപിക്കുന്നതാണ് സന്ദർഭം . വ്യാസമുനി കൊടുത്ത ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ , കണ്ണുകൾ മൂടിക്കെട്ടിയിട്ടും ഗാന്ധാരി കാണുന്നു .)
ആചാര്യശാപോ അനുഗതോ ധ്രുവം ത്വാം യദഗ്രസച്ചക്രമിദം ധരാ തേ
തതഃ ശരേണാപഹ്യതം ശിരസ്തേ ധനഞ്ജയേനാഹവേ ശത്രുമധ്യേ
(ഭാഷാ അർത്ഥം ) ആചാര്യന്റെ ശാപം നിനക്കേറ്റുവല്ലോ.
നിന്റെ ചക്രം ഭൂമി ഗ്രസിച്ചപ്പോഴാണല്ലോ ധനഞ്ജയൻ ശത്രുമധ്യത്തിൽ വച്ച് ശരത്താൽ നിന്റെ തലയറുത്തു വീഴ്ത്തിയത് ?
വേറെയും അഞ്ചിടത്തുകൂടി ഇതുപോലുള്ള തെളിവുകൾ BORI Critical Edition Mahabharatha-യിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് .
അപ്പോൾ ഇതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാകുന്നത് , കർണ്ണൻ നിരായുധനായി രഥമുയർത്തുന്ന സമയത്ത് തന്നെയാണ് കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ചു അർജ്ജുനൻ കർണ്ണന്റെ ശിരസ്സറുത്ത് വീഴ്ത്തുന്നതെന്നാണ് .
അപ്പോൾ കർണ്ണവധഭാഗത്തു BORI വരുത്തിയ ഈ മാറ്റം അധികാരികമല്ലെന്നു കരുതാവുന്നതാണ് .
കാരണം BORI തന്നെ പ്രസ്തുത സംഭവം നടന്നതാണെന്നു സമ്മതിക്കുന്നു .
അപ്പോൾ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാന്റെയും , Kisori Mohan Ganguly-യുടേയും , വിദ്വാൻ .
കെ.പ്രകാശത്തിന്റെയും വിവർത്തനങ്ങളിൽ കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ സ്വീകാര്യമെന്നു തോന്നുന്നു .
കൂടാതെ അവർ അവലംബിച്ച മഹാഭാരതം മൂലമാകാം കൂടുതൽ ആധികാരികം .
ശാപങ്ങൾ
ഒരിക്കൽ കർണ്ണന്റെ മടിയിൽ പരശുരാമൻ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, ഭയങ്കരനായ ഒരു ഷഡ്പദം(വണ്ട്‌) വന്ന് കർണ്ണന്റെ തുടകൾ തുളക്കുന്നു.
ആ വണ്ടിന്റെ പേര് അളർക്ക൯ എന്നായിരുന്നു.
രക്തം വീണു നനഞ്ഞു , ഗുരുവായ പരശുരാമൻ ഉണർന്നു.
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, പരശുരാമനിൽ നിന്നും ശാപമോക്ഷം ലഭിക്കുമെന്ന ശാപമോക്ഷമാണ് അപ്പോൾ സംഭവിച്ചത്.
ആ വണ്ടിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും, ഭയാനകനായ അസുരൻ ആകാശത്തിൽ ഉയർന്നുപൊങ്ങി, പരശുരാമനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു അദൃശനായി.
"വിഡ്ഢീ, ഇത്രയും കഠിനമായ വേദന സഹിക്കുവാൻ ബ്രാഹ്മണന് സാധ്യമല്ല. നിന്റെ ഈ വീര്യം, നീ തികഞ്ഞ ക്ഷത്രിയനാണെന്ന് വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു. പറയൂ, ഏതു രാജവംശത്തിൽ പിറന്നവനാണ് നീ? സത്യം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നിന്നെ നാം ശപിക്കുന്നതാണ്".
അപ്പോൾ കർണ്ണൻ, താൻ സൂതപുത്രനാണെന്നും വിദ്യ പഠിക്കുവാനുള്ള തീവ്രമായ അഭിലാഷം കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണനെന്നു വ്യാജം പറഞ്ഞതാണെന്നും പറയുന്നു.
കർണ്ണൻ പരശുരാമനോട് വിലപിച്ചു .
" ഗുരു പിതൃതുല്യനാണ് . ആപത്തിൽ രക്ഷിക്കേണ്ടവനാണ് . അതിനാൽ എന്നോട് പൊറുക്കേണമേ "  എന്നാൽ അതുകൊണ്ടൊന്നും മനസ്സലിയാത്ത പരശുരാമൻ , പഠിച്ച വിദ്യ അത്യാവശ്യ സമയത്തു നീ മറന്നു പോകുന്നതാണെന്നും അങ്ങനെ നീ തരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ , നിന്റെ ആജന്മശത്രു നിന്നെ എയ്തു കൊല്ലുമെന്നും കർണ്ണനെ ശപിക്കുന്നു.
എന്നാലും ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹിച്ചു .
നിനക്ക് തുല്യനായ ഒരു ക്ഷത്രിയൻ ഈ ഭൂമിയിലുണ്ടാകില്ല .
ഇനിയൊട്ടു ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നുമില്ല .
കൂടാതെ , ഈ പഠനത്തിനിടയ്ക്ക് കർണ്ണൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ പശുവിനെ കൊല്ലുകയും ബ്രാഹ്മണൻ കർണ്ണനെ ശപിക്കുകയും ചെയ്തു.
മറ്റൊരിക്കൽ ഭൂമിദേവിയും കർണ്ണനെ ശപിക്കുന്നു.
ഈ ശാപങ്ങൾ കാരണമാണ് കർണ്ണന്റെ രഥം യുദ്ധത്തിനിടെ ചളിയിലാണ്ട് പോകുന്നത്.
അഗ്നിഹോത്രിയായ  ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപം, ഗുരു പരശുരാമന്റെ ശാപം, ഭൂമീ ശാപം, ശല്യരുടെ തേജോവധം, ഇന്ദ്രന്റെ ചതി, കൃഷ്ണന്റെ സാമർത്ഥ്യം ഇത്രയും ചേർന്നപ്പോഴാണ്‌ കർണ്ണൻ മരിക്കുന്നത് .
കർണ്ണന്റെ ജന്മരഹസ്യം
മഹാഭാരതം , ആശ്രമവാസിക പർവ്വം , അദ്ധ്യായം 31 , പുത്രദര്ശന ഉപപർവ്വം , ശ്ളോകങ്ങൾ 12 ,14 -വ്യാസവാക്യം 
സാക്ഷാൽ സൂര്യദേവൻ തന്നെയാണ് കർണ്ണനായി ജനിച്ചതെന്നും , സൂര്യദേവന് ദേവമാതാവായ അദിതി കൊടുത്ത കവചകുണ്ഡലങ്ങളാണ് കര്ണ്ണന് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നുമാണ് വ്യാസന്റെ അഭിപ്രായം .
തം കർണ്ണം വിദ്ധി കല്യാണീ ഭാസ്കരം ശുഭദർശനേ (12 )
ദ്വിധാ കൃത്വാ വാത്മനോ ദേഹമാദിത്യം തപതാം വരം (14 )
ലോകാംശ്ച താപയാനം വൈ വിദ്ധി : കർണ്ണം ച ശോഭനേ
(ഭാഷാ അർത്ഥം ): ഭാസ്കരനാണ് കർണ്ണനായി ജനിച്ചത് ശുഭദർശനേ .
ലോകത്തിലെ സകലതിനേയും തപിപ്പിക്കുന്നവനായ ആദിത്യദേവൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ രണ്ടാക്കി മാറ്റി  (ദ്വിധാ കൃത്വാ വാത്മനോ), ഒരംശം കൊണ്ട് ലോകത്തെ തപിപ്പിക്കുകയും( ചൂട്, വെളിച്ചം എന്നിവ  നൽകുകയും ) മറ്റേ അംശം കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ കർണ്ണനായിരിക്കുകയും ചെയ്തു ശുഭേ (വൈ വിദ്ധി : കർണ്ണം ച ശോഭനേ)
സാക്ഷാൽ വ്യാസമുനി  കുന്തിയോട് പറയുന്നതാണ് കർണ്ണന്റെ ജന്മരഹസ്യം.
ജരാസന്ധയുദ്ധം
കർണ്ണൻ ഒരിക്കൽ ജരാസന്ധനുമായി വലിയൊരു മല്ലയുദ്ധത്തിലേർപ്പെടുകയും  ജരാസന്ധനെ തോൽപ്പിച്ചു വധിക്കുവാൻ തുണിയുകയും ചെയ്തു .
ഭയചകിതനായ ജരാസന്ധൻ കർണ്ണനോട് സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുകയും മാലിനീപുരം എന്ന രാജ്യം സംഭാവനയായി നൽകുകയും ചെയ്തു .
ഇത്തരത്തിൽ കർണ്ണൻ ദുര്യോധനൻ നൽകിയ അംഗരാജ്യത്തിന്റേയും , ജരാസന്ധദത്തമായ മാലിനീപുരത്തിന്റെയും , താൻ തന്നെ യുദ്ധംചെയ്തു നേടിയെടുത്ത ചമ്പാപുരിയുടെയും അധിപനായി വാണു .
അവലംബം : [മഹാഭാരതം ശാന്തിപർവ്വം , അദ്ധ്യായങ്ങൾ 4 ,5 ].
വിശദമായ കഥയ്ക്ക് ജരാസന്ധൻ എന്ന പദം നോക്കുക.
കർണ്ണന്റെ പിന്ഗാമികൾ
കർണ്ണപുത്രനായ  വൃഷകേതുവിനെ അർജ്ജുനൻ ഏറ്റെടുത്തു വളർത്തുകയുണ്ടായി.
സ്വന്തം മക്കളെക്കാളും അധികമായി അർജ്ജുനൻ വൃഷകേതുവിനെ സ്നേഹിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിരന്റെ അശ്വമേധത്തിനു ശേഷം വൃഷകേതു തന്റെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോവുകയും മാലിനിയുടെയും, ചംബാപുരിയുടെയും, അംഗരാജ്യത്തിന്റെയും രാജാവായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
പ്രഭദ്ര ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭാര്യ.
അതിനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന് ധിലു(ധർമ്മരാജ രുദ്രൻ) എന്ന മകനുണ്ടായി.
ഈ ധിലുവാണ് കർണ്ണന്റെ വംശം പിന്നീട് നിലനിർത്തിയത്.
ധിലുവിന്റെ പിന്ഗാമികളാണ് ധില്ലന്മാർ [DHILLONS].
ഇവരെ ശ്രേഷ്ഠ ക്ഷത്രിയരായി കരുതുന്നു.
ഹരിയാനയിലും, പഞ്ചാബിലും ഇവരുടെ വംശം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
കൂടാതെ ബംഗാളിലും, ഒറീസയിലും ഇവരുണ്ട്.
ഇവരാണ് കർണ്ണന്റെ പിൻഗാമികളായ ക്ഷത്രിയർ.
സൂര്യനാരായണനാണ്  ഇവരുടെ കുലദേവത.
മഹാധീരന്മാരായ ഇവർ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു.
വാണിജ്യം ചെയ്യുന്നതും, സേവ ചെയ്യുന്നതും ഒരു കുറഞ്ഞ പ്രവൃത്തിയായി ഇവർ ഗണിക്കുന്നു.
ബോറിയിലെ(BORI) വൈരുദ്ധ്യം
ബോറിയുടെ കർണ്ണവിരോധം പ്രസിദ്ധമാണ്.
കർണ്ണന്റെ വീരകഥകളെല്ലാം തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ് BORI Critical Edition വായിച്ചാൽ തോന്നുക .
അർജ്ജുനന്റെ വീരതകളെ ബോറി തൊട്ടിട്ടുമില്ല .
ദ്രൗപദിയുടെ കർണ്ണ ഭർത്സനവും, സ്വയംവരവേദിയിലെ കർണ്ണന്റെ രംഗപ്രവേശവും , അർജ്ജുനനു മേലുള്ള കർണ്ണന്റെ ചില വിജയങ്ങളേയും BORI Critical Edition നീക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു .
BORI-യുടെ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ (Annal ) , പാണ്ഡവരെ ന്യായീകരിക്കാൻ BORI വക്താക്കൾ ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നതും BORI-യുടെ കൗരവ -കർണ്ണ വിരോധം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട് .
Bhandarkar Oriental Research Institute(BORI)ഇറക്കിയിട്ടുള്ള Critical Edition മഹാഭാരതത്തിൽ കർണ്ണപർവ്വത്തിൽ വളരെയധികം വ്യതിയാനങ്ങൾ വരുത്തിയിരിക്കുന്നത് കാണാവുന്നതാണ് .
ആദിപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 2 , പർവ്വസംഗ്രഹപർവ്വത്തിലെ , ശ്ലോകങ്ങൾ 276 , 277 എന്നിവകളിൽ കർണ്ണപർവ്വത്തിൽ മൊത്തം 4,964 ശ്ലോകങ്ങളും 69 അദ്ധ്യായങ്ങളുമുള്ളതായിട്ടാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് .
ഈ പർവ്വസംഗ്രഹപർവ്വത്തെ BORI ഒഴിവാക്കിയിട്ടുമില്ല .
എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ മഹാഭാരതത്തിലെ കർണ്ണപർവ്വത്തിൽ 96 അദ്ധ്യായങ്ങളാണുള്ളത് .
എന്നാൽ ശ്ലോകസംഖ്യ ഏതാണ്ട് 4,964 തന്നെയാണ് .
96 അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി 4,964 ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു (അനുബന്ധവണ്ണനകൾ ഉൾപ്പെടെ 5,027)  .
ചില പർവ്വങ്ങളെ ദക്ഷിണാത്യപാഠത്തിൽ എഴുതിയപ്പോൾ, 69 എന്നത് പിരിഞ്ഞു 96 ആയതാകാം .
പക്ഷെ ശ്ലോകസംഖ്യ കൃത്യമാണ് .
കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാനും , വിദ്വാൻ .
പ്രകാശവും , Kisori Mohan Ganguly-യും തർജ്ജിമ ചെയ്തത് ഇത്തരത്തിലുള്ള 96 അദ്ധ്യായങ്ങളും 4,964 ശ്ലോകങ്ങളുമുള്ള കർണ്ണപർവ്വമാണ് .
കർണ്ണപർവ്വത്തിലെ 96 അദ്ധ്യായങ്ങളിലെ രണ്ടും മൂന്നും അദ്ധ്യായങ്ങളെ വീതം ഒന്നിച്ചു ചേർത്താണ് BORI Critical Edition Mahabharatha-ത്തിൽ 69 അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് .
ഈ 96 അദ്ധ്യായങ്ങളിലെ തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെയുള്ള പദ്യങ്ങളെ  BORI സ്പർശിച്ചിട്ടുള്ളതും , എന്നാൽ കർണ്ണന്റെ വിജയങ്ങളെ മാത്രം ഒഴിവാക്കിയുമുള്ള രീതി 69 പിരിഞ്ഞു 96 ആയതെന്ന സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു .
എന്നാൽ Bhandarkar Oriental Research Institute-ന്റെ Critical Edition മഹാഭാരതത്തിൽ, അദ്ധ്യായങ്ങൾ 69 തന്നെയാണെങ്കിലും ശ്ളോകങ്ങൾ വെറും 3,872 മാത്രമേയുള്ളൂ .
അതായത് 1,092 ശ്ലോകങ്ങളെ BORI വെട്ടിക്കുറച്ചിരിക്കുന്നു .
ഇത്തരത്തിൽ വെട്ടിക്കുറച്ചിട്ടുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിലെ സംഭവങ്ങളെല്ലാം BORI Critical Edition മഹാഭാരതത്തിലെ പിന്നീടുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതും കാണാവുന്നതാണ് .
കർണ്ണപർവ്വത്തിൽ BORI വരുത്തിയ മാറ്റം ഇത്തരത്തിൽ പൊരുത്തക്കേടുള്ളതാണെന്നു സമ്മതിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .
BORI ഒഴിവാക്കിയ സംഭവങ്ങൾ , വാസ്തവത്തിൽ സംഭവിച്ചത് തന്നെയാണെന്ന് BORI Critical Edition Mahabharatha തന്നെ പരിശോധിച്ചാൽ ആർക്കും മനസ്സിലാകുന്നതാണ് .
കൂടാതെ BORI മറ്റു പല അദ്ധ്യായങ്ങളിലും കർണ്ണനെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു ഒഴിവാക്കിയിട്ടുള്ളതും കാണാം .
കർണനും അർജ്ജുനനും-ഒരു താരതമ്യ പഠനം
വ്യാസമഹാഭാരതം വായിച്ചാൽ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുക  അർജ്ജുനന് എപ്പോഴും തുല്യനായ എതിരാളിയായി കർണ്ണനും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് .
ആയുധാഭ്യാസം പ്രദർശന വേളയിൽ അർജ്ജുനന് സാധിച്ചതെല്ലാം കർണ്ണനും സാധിച്ചു .
പാഞ്ചാലീ സ്വയംവരത്തിൽ കർണ്ണനും അർജ്ജുനനെപ്പോലെ ലക്ഷ്യം ഭേദിക്കുമായിരുന്നു.
താൽക്കാലികമായുണ്ടായ ചില ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ അർജ്ജുനൻ കർണ്ണനെ ജയിച്ചിട്ടുണ്ട് .
ദേവന്മാരെല്ലാം അർജ്ജുനന് അതിശക്തമായ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ നല്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു .
ശിവന്റെ 'പാശുപതാസ്ത്രം' പോലും അർജ്ജുനനുണ്ടായിരുന്നു .
എല്ലാത്തിനുമുപരിയായി ലോകനാഥനായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ സഹായവും അർജ്ജുനനുണ്ടായിരുന്നു .
ഇത്രയൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും ദേവന്മാർ കർണ്ണനെ ഭയന്നിരുന്നു .
സ്വപുത്രനായ അർജുനന്റെ ജീവരക്ഷയെ കരുതി ഇന്ദ്രദേവൻ കർണ്ണനെ ചതിക്കുന്നതും അദ്ദേഹത്തിൻറെ കുണ്ഡലങ്ങൾ നേടിയെടുക്കുന്നതും ഇതിനു തെളിവാണ് .
ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന് പോലും കർണ്ണൻ അർജ്ജുനനെക്കാൾ ശക്തനാണ് എന്ന അഭിപ്രായമാണുണ്ടായിരുന്നത്.
നാലുസന്ദർഭങ്ങളിൽ അത് അദ്ദേഹം അർജ്ജുനനോട് പറയുന്നുമുണ്ട് .
മുൻപ് നടന്നിട്ടുള്ള ചില ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ അർജ്ജുനൻ കർണ്ണനെ ജയിച്ചിട്ടും എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും കർണ്ണനെ ഇത്തരത്തിൽ ദേവന്മാർ ഭയന്നിരുന്നത് ?
ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പോലും ഇത്തരത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് ?
കർണ്ണന്റെ  വിജയചാപവും അന്തിമയുദ്ധവും
കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിന്റെ പതിനേഴാം ദിവസം കർണ്ണൻ അത്യന്തം പരാക്രമിയായി കാണപ്പെട്ടു .
അതിനു കാരണവുമുണ്ട്.
കർണ്ണനു വിജയം എന്ന പേരിലൊരു ധനുസ്സുണ്ടായിരുന്നു .
ഈ ധനുസ്സു അർജ്ജുനന്റെ ഗാണ്ഡീവത്തിനു കിടപിടിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു .
പരശുരാമൻ നൽകിയ ഈ ധനുസ്സു കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിന്റെ പതിനേഴാം ദിവസമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് .
അതുകൊണ്ടാകണം യുദ്ധത്തിന്റെ 17 -ആം ദിവസം കർണ്ണൻ കൂടുതൽ പരാക്രമിയായി കാണപ്പെട്ടത് .
പാണ്ഡവരിൽ നാല് പേരെയും സാത്യകിയെയും കർണ്ണൻ തോൽപ്പിക്കുന്നതും 17മത്തെ ദിവസമാണ് .
പതിനേഴാം നാൾ നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണൻ സാത്യകിയുമായി പൊരിഞ്ഞ പോരാണ് നടത്തിയത് .
അതിന്റെ അന്തിമഫലം മാത്രം പറയുന്നു .
[BORI Critical Edition Mahabharatha പ്രകാരം , കർണ്ണപർവ്വം അദ്ധ്യായം 40 , ശ്ലോകം 39]
കർണ്ണസ്തു സാത്യകിം ജിത്വാ രാജഗൃദ്ധി മഹാബലഃ
ദ്രോണഹന്താരമുഗ്രേഷും സസാരാഭിമുഖം രണേ(39)
(ഭാഷാ അർത്ഥം) രാജ്യകാംക്ഷിയും, മഹാബലവാനുമായ കർണ്ണൻ സാത്യകിയെ തോൽപ്പിച്ചിട്ട് ദ്രോണഹന്താവായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനുമായി പരസ്പരം അഭിമുഖമായ രണത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു .
ഇതുകൂടാതെ ഭീമസേനന്റെ തേരിനെ തകർത്ത് പൊടിയാക്കി അദ്ദേഹത്തെ തോൽപ്പിച്ചു വിടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് .
വ്യാസവർണ്ണന ഇപ്രകാരമാണ് .
തതഃ കർണ്ണ മഹാരാജൻ രോഷാമർഷ സമന്വിതഃ  (39)
പാണ്ഡവം പഞ്ചവിംശത്യാ നാരാചാനാം സമാർപ്യത
ആജഘ്നേ ബഹുഭിർബാണൗധ്വജമേകേഷുണാഹനത് (40)
സാരഥിർ ചാസ്യ ഭല്ലേന പ്രേഷയാമാസ മൃത്യവേ
ഛിത്വാ ച കാർമ്മുകം തൂർണ്ണ പാണ്ഡവസ്യാശുപത്രിണാ(41)
തതോ മുഹൂർത്താത് രാജേന്ദ്ര നാതികൃച്ഛാദ്ധസന്നിവ
വിരഥം ഭീമകർമ്മാണാം ഭീമം കർണ്ണശ്ചകാര ഹ (42)
കർണ്ണപർവ്വം, അദ്ധ്യായം 51, ശ്ലോകങ്ങൾ  39 ,40 ,41 ,42
(ഭാഷാ അർത്ഥം) [സഞ്ജയന്റെ ധൃതരാഷ്ട്ര മഹാരാജാവിനോടുള്ള യുദ്ധവർണ്ണനയാണ് സന്ദർഭം ]
--"എന്നിട്ട് കർണ്ണൻ രോഷാമർഷങ്ങളോട് കൂടി പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനനിൽ ഇരുപത്തഞ്ചു  നാരാചങ്ങൾ എയ്തു . വീണ്ടും വളരെയേറെ ബാണങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ച് കൊടിയെ ഒരു ശരം കൊണ്ട് വീഴ്ത്തി . ഭീമന്റെ സൂതനെ ഒരമ്പെയ്ത് അന്തകനു നൽകി . അദ്ദേഹത്തിൻറെ വില്ല് ഒരമ്പെയ്തു മുറിച്ചു . ഇതെല്ലാം മുഹൂർത്ത നേരം കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു രാജാവേ .പിന്നീട് ഭീമകർമ്മാവായ ഭീമന്റെ തേരിനെ തകർത്തു വിടുകയും ചെയ്തു" .
BORI Critical Edition Mahabharatha പ്രകാരം , അദ്ധ്യായം 35 , ശ്ലോകം 23
വിരഥം ഭീമകർമ്മാണാം ഭീമം കർണ്ണശ്ചകാര ഹ (23)
(ഭാഷാ അർത്ഥം) 
"ഇതെല്ലാം മുഹൂർത്ത നേരം കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു രാജാവേ .വില്ല് ഒരമ്പെയ്തു മുറിച്ചു .പിന്നീട് കർണ്ണൻ; ഭീമകർമ്മാവായ ഭീമന്റെ തേരിനെ തകർത്തു വിടുകയും ചെയ്തു" .
ഭീമനുമായുള്ള പ്രധാന യുദ്ധരംഗങ്ങളെ "BORI' ഒഴിവാക്കിയെങ്കിലും , കർണ്ണൻ ഭീമന്റെ തേരിനെ തകർത്തു തോൽപ്പിച്ചു വിടുന്ന ശ്ലോകം ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല .
പതിനേഴാം ദിവസമുള്ള ആ യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ അതിക്രമിച്ചു കടക്കുവാൻ ഭീമനോ, സാത്യകിക്കോ ആർക്കും സാധിക്കുന്നില്ല .
അവർ എത്രയൊക്കെ കിണഞ്ഞു പൊരുതിയിട്ടും , കർണ്ണൻ സേനാനായകനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും, സാത്യകിയേയും, ഭീമനെയും തടുത്തുകൊണ്ടു കേകയ -പാഞ്ചാല -സൃഞ്ജയൻമാരെ കൊന്നു വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു .
ഭാർഗ്ഗവസ്ത്രത്താൽ ഒരു അക്ഷൗഹിണിക്കു തുല്യമായ പടയെ സംഹരിച്ചു .
മൊത്തത്തിൽ രണ്ടോളം അക്ഷൗഹിണിയെ നശിപ്പിച്ചു .
കർണ്ണന്റെ അന്നത്തെ പരാക്രമത്തെ വ്യാസമുനി ഇങ്ങനെ വർണ്ണിക്കുന്നു .
നൈവം ഭീഷ്മോ ന ച ദ്രോണോ നാന്യോ യുധി ച താവകാ
ചക്രു സ്മ താദൃശം സമ്ര യാദൃശം വൈ കൃതം രണേ 
[കർണ്ണപർവ്വം അദ്ധ്യായം 56 , ശ്ളോകം 54]
(ഭാഷാ അർത്ഥം ) ഭീഷ്മരോ ദ്രോണരോ അങ്ങയുടെ പക്ഷത്തുള്ള മറ്റു യോദ്ധാക്കളിലാരുമോ കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിൽ ചെയ്തതുപോലെയുള്ള  ഉഗ്രകൃത്യം കാഴ്ചവച്ചിട്ടില്ല രാജാവേ.
ഇതുകൂടാതെ അർജ്ജുനനുമായുള്ള അന്തിമയുദ്ധത്തിലും വാസ്തവത്തിൽ വിജയിച്ചത് കർണ്ണനായിരുന്നു .
കർണ്ണന്റെ നാഗാസ്ത്രം(സർപ്പമുഖ ബാണം ) അർജ്ജുനന്റെ ശിരസ്സെടുക്കാതെ കാത്തത് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനായിരുന്നു .
നാഗാസ്ത്രത്തിന്റെ വിഫലതയ്ക്കു ശേഷം , അർജ്ജുനൻ കർണ്ണനെ ഒന്ന് തളർത്തിയെങ്കിലും , വീണ്ടും കർണ്ണൻ പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ യുദ്ധം തുടർന്നു .
[BORI Critical Edition പ്രകാരം കർണ്ണപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 66 , ശ്ലോകങ്ങൾ 56 , 57 ]
കർണ്ണന്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ പീഡിതനായ അർജ്ജുനനെ കണ്ടിട്ട് (കൃഷ്ണോർജ്ജുനം ദൃഷ്ട്വാ കർണ്ണാസ്ത്രേണാഭിപീഡിതം); അർജ്ജുനനോട് ഉത്തമമായ ഏതെങ്കിലും അസ്ത്രമെടുത്തു പ്രയോഗിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു .
അതിനു ശേഷം കർണ്ണന്റെ രഥം വീണ്ടും കുറേക്കൂടി താഴ്ന്നു പോകുന്നതാണ് അടുത്ത സന്ദർഭം.
രഥം ആ സമയത്തു താഴ്ന്നില്ലായിരുനെങ്കിൽ അർജ്ജുനൻ കുറേക്കൂടെ വിഷമിക്കുമായിരുന്നു .
കൂടാതെ യുദ്ധത്തിന്റെ അന്തിമദിവസമായ 18 ആം നാൾ , ദുര്യോധനനെ ചതിവിൽ ഭീമൻ വീഴ്ത്തിയ ശേഷം , കുരുരാജാവിന്റെ ശിബിരത്തിനകത്തു കടന്നു പാണ്ഡവർ തേരിൽ നിന്നിറങ്ങി .
അപ്പോൾ നിത്യവും പാണ്ഡവരുടെ ഹിതകാംക്ഷിയായ കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് പറഞ്ഞു .
"ഹേ അർജ്ജുനാ. ഗാണ്ഡീവവും അക്ഷയമായ ആവനാഴിയും ഇറക്കുക. പിന്നെ ഞാനും ഇറങ്ങുന്നതാണ് . നീയും ഇറങ്ങുക. അതാണ് ശ്രേയസ്കരം ."
കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അർജ്ജുനൻ പ്രവർത്തിച്ചു .
പിന്നീട് കൃഷ്ണൻ കുതിരകളുടെ കടിഞ്ഞാണ് വിട്ടു ഗാണ്ഡീവിയുടെ തേരിൽ നിന്നുമിറങ്ങി .
അഥാവതീർണ്ണേ ഭൂതാനാമീശ്വരേ സുമഹാത്മനി
കപിരന്തർദ്ധേ ദിവ്യോ ധ്വജോ ഗാണ്ടീവധന്വന (12)
സ ദഗ്ദ്ധോ ദ്രോണ കർണ്ണാഭ്യാം ദിവ്യൈരസ്ത്രൈർ മഹാരഥ:
അഥ ദീപ്‌തോരഗ്നിനാ ഹ്യാശു പ്രജ്വല മഹീപതേ(13)  
[മഹാഭാരതം ശല്യപർവ്വം , ഗദായുദ്ധപർവ്വം,BORI CRITICAL EDITION MAHABHARATHA---പ്രകാരം , അദ്ധ്യായം 61 ; ശ്ലോകങ്ങൾ 12 ,13 ]
(ഭാഷാ അർത്ഥം) " മഹാത്മാവായ ആ സർവ്വഭൂതേശ്വരൻ [ കൃഷ്ണൻ ] ഇറങ്ങിയപ്പോൾ , ഗാണ്ഡീവധന്വാവിന്റെ ദിവ്യമായ കപിധ്വജം മറഞ്ഞു . അപ്പോൾ മഹാരഥന്മാരായ ദ്രോണകർണ്ണന്മാരുടെ (ദ്രോണ കർണ്ണാഭ്യാം) ദിവ്യാസ്ത്രമേറ്റു ചുട്ട ആ രഥം , അതിൽ ലീനമായ ദീപ്തമായ അഗ്നിയാൽ കത്തിയെരിഞ്ഞു ചാരമായി രാജാവേ ".
ഇവിടെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയായ സഞ്ജയൻ ധൃതരാഷ്ട്ര മഹാരാജാവിനു അർജ്ജുനന്റെ രഥത്തിന്റെ അവസ്ഥ വിവരിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് .
സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കും ഈശ്വരനായ കൃഷ്ണൻ രഥത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ , അർജ്ജുനന്റെ കപിധ്വജം മായുകയും , അതോടെ കർണ്ണന്റെയും ദ്രോണരുടെയും അസ്ത്രങ്ങൾ ഏറ്റിരുന്ന ആ രഥം അപ്പോൾ കത്തിക്കരിഞ്ഞു ചാമ്പലായിത്തീർന്നു .
അതുവരെ ആ അഗ്നി മറഞ്ഞാണ് നിന്നിരുന്നത് .
അര്ജ്ജുനന് ഇത് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല .
രഥം കത്തിയത് കണ്ടു ഭയന്നുപോയ അർജ്ജുനൻ അതിന്റെ കാരണം ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനോട് ആരായുന്നതും , കൃഷ്ണന്റെ മറുപടിയുമാണ് അടുത്ത രംഗം .
കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു ;
"ഈ രഥം ശത്രുക്കൾ അയച്ച അനേകം ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളേറ്റു നേരത്തെ കത്തിക്കരിഞ്ഞു പോയിരുന്നു . ഞാൻ ഇരുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് അത് തകര്ന്നു തരിപ്പണമാകാതിരുന്നത്. ഞാൻ അത് ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ അത് കരിഞ്ഞു ചാമ്പലായി."
യുധിഷ്ഠിരൻ രോമാഞ്ചത്തോടെ പറഞ്ഞു .
" ദ്രോണരും കർണ്ണനും അയച്ച ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൃഷ്ണനല്ലാതെ ആര്ക്കും തടുക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല . സംശപ്തകപ്പടയെ ജയിച്ചതും മറ്റാരുടെയും കഴിവ് കൊണ്ടല്ല . ഭാരതയുദ്ധത്തില് അര്ജ്ജുനൻ പിന്തിരിയാതിരുന്നതും ജനാര്ദ്ദനന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് . അതുപോലെ അങ്ങയുടെ മഹത്വങ്ങൾ ഞാൻ പലതും ഓര്ക്കുന്നു . കര്മ്മങ്ങളുടെ ഫലവും തേജസ്സിന്റെ ഗതിയും ശുഭം തന്നെയാണ് . വ്യാസമുനി ഉപപ്ളാവ്യത്തില് വച്ച് " ധര്മ്മം എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ കൃഷ്ണനുമുണ്ട്...
കൃഷ്ണൻ എവിടെയുണ്ടോ , അവിടെ ജയവും ഉണ്ട് എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു ...
"[മഹാഭാരതം ശല്യപർവ്വം , ഗദായുദ്ധപർവ്വം,BORI CRITICAL EDITION MAHABHARATHA---പ്രകാരം , അദ്ധ്യായം 61  ]
ഇത്തരത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെ സ്ഥാനത്തു മറ്റൊരു തേരാളിയായിരുന്നെങ്കിൽ കർണ്ണനുമായുള്ള അന്തിമയുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനൻ തീർച്ചയായും വധിക്കപെടുമായിരുന്നെന്നു സാരം .
കർണ്ണന്റെ സർപ്പമുഖ ബാണത്താലോ , കർണ്ണന്റെ ബ്രഹ്‌മാസ്‌ത്രത്താലോ അർജ്ജുനന് മരണം സംഭവിക്കുമായിരുന്നു .
ബ്രഹ്‌മാസ്‌ത്രം കൊണ്ട് തേര് കത്തിയതിനു ശേഷമാണല്ലോ പ്രസ്തുത സംഭവം അർജ്ജുനൻ അറിയുന്നത് തന്നെ .
അതുവരെ കൃഷ്ണന്റെ മാഹാത്മ്യത്താൽ കർണ്ണന്റെ ബ്രഹ്‌മാസ്‌ത്രം അടങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു .
ഘടോൽക്കച വധസമയത്തു ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് ഇങ്ങനെ പറയുകയുണ്ടായി .
ദ്രോണപര്വ്വം 180 [ ഘടോൽക്കച വധ പര്വ്വത്തില് നിന്നും ]
"വശിയായ കർണ്ണന് , മൂന്നുലോകങ്ങളും ജയിക്കുവാൻ സാധിക്കും . ഇന്ദ്രനും വൈശ്രവണനും, വരുണനും , യമനുപോലും , കർണ്ണനോട് പൊരുതി ജയിക്കുവാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു . നീ ഗാണ്ഡീവത്താലും ഞാൻ സുദർശനത്താലും എതിർത്താൽ പോലും, കർണ്ണനെ ജയിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല . ഇന്ദ്രൻ ഭവാന്റെ ക്ഷേമത്തിനാണ് മായാരൂപത്തിൽ അവന്റെ കവച കുണ്ഡലങ്ങൾ നേടിയത്. സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ ജന്മനായുള്ള കവച കുണ്ഡലങ്ങൾ മുറിച്ചു ഇന്ദ്രന് ദാനം നല്കിയതിനാലാണ് " വൈകര്ത്തനൻ " എന്ന കര്ണ്ണൻ വിളിക്കപ്പെട്ടത്‌ . നിനക്ക് കർണ്ണവധത്തിന് ഒരു യോഗമുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ വഴി പറഞ്ഞു തരാം . അപ്രമത്തൻ പ്രമത്തനായവനെ പഴുത് നോക്കി ഹനിക്കണം . അവന്റെ രഥചക്രം ഭൂമിയിൽ താഴ്ന്ന സമയം ഞാൻ നിനക്കു സൂചന തരുന്നതാണ്. അതനുസരിച്ചു ശ്രദ്ധയോടെ നീ മുൻപ് ചെയ്ത ശപഥം ഒര്മ്മിച്ചു കർണ്ണനെ വധിച്ചു വീഴ്ത്തണം".
( ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ ഈ വാക്കുകളും BORI ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല ).
മുൻപ് നടന്നിട്ടുള്ള യുദ്ധങ്ങളിൽ കർണ്ണൻ തന്റെ ശക്തി പൂർണ്ണമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം എന്ന് കരുതാം .
എന്നാൽ സർവ്വജ്ഞനായ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനും , ജ്ഞാനികളായ ദേവന്മാരും കർണ്ണന്റെ വീര്യം ശരിക്കറിഞ്ഞിരുന്നു .
അന്തിമയുദ്ധത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ അവരുടെ നിഗമനം ശെ
ശരിവയ്ക്കുന്നുമുണ്ട് .
കൂടാതെ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ എപ്പോഴും കർണ്ണനെ തന്റെ ദിവ്യശക്തിയാൽ മയക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നതായി അദ്ദേഹം തന്നെ ഘടോൽക്കചനെ കർണ്ണൻ വധിച്ച സമയത്തു അർജ്ജുനനോട് പറയുന്നുമുണ്ട് .
കർണ്ണന്റെ വേൽ നഷ്ടപ്പെടുത്താനായി ഇന്ദ്രനാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട രാക്ഷസനാണ് ഘടോൽക്കചൻ .
ഘടോൽക്കചനെ വധിക്കാൻ കർണ്ണൻ വേൽ
ഉപയോഗിച്ചതോടെ അർജ്ജുനൻ മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടതായി കൃഷ്ണനും വ്യാസനും ആശ്വാസത്തോടെ കരുതി .
യാതൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും , നിലത്തുനിന്നു പൊരുതിയിട്ടു പോലും കർണ്ണനു അർജ്ജുനനെ കീഴ്പ്പെടുത്താനും മോഹാലസ്യപ്പെടുത്തുവാനും സാധിച്ചു .
സർപ്പമുഖ ബാണം , ബ്രഹ്‌മാസ്‌ത്രം എന്നിവയിൽ നിന്നും അർജ്ജുനനെ കാത്തു രക്ഷിച്ചത് സ്വയം ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ തന്നെയായിരുന്നു .
അപ്പോൾ അന്തിമയുദ്ധത്തിൽ യഥാർത്ഥ വിജയി കർണ്ണനാണെന്ന സൂചനയും ഇത് നൽകുന്നു .
ഇത്തരത്തിലുള്ള കർണ്ണന്റെ വീര്യം അറിയാവുന്നതു കൊണ്ടാകണം ഇന്ദ്രനുൾപ്പെടെയുള്ള ദേവന്മാർ പോലും കർണ്ണനെ ഇത്രയധികം ഭയന്നതും കർണ്ണന്റെ കവചകുണ്ഡലങ്ങൾ ഇരന്നു വാങ്ങിയും മറ്റും അദ്ദേഹത്തെ  ചതിക്കുവാൻ വളരെയേറെ ശ്രമിച്ചതും .
കൂടാതെ കർണ്ണനെ ഭയന്ന് യുധിഷ്ഠിരൻ പതിമൂന്നു കൊല്ലം ശരിക്കുറങ്ങിയിരുന്നില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ കർണ്ണവധം നടന്ന ദിവസം പറയുന്നുണ്ട് .
↑ Read history of Dhillons read history of dhillons.
↑ Read history of Dhillons 2 read history of dhillons2 ↑ History of  Jats and Dhillons History of Jats and dhillons ↑ History of  Dhillons and Jats History of dhillons and Jats ↑ ബോറി(BORI) ഭാരതം , സംസ്കൃതം ↑ ↑
കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Trinity_of_Carnatic_music ശ്യാമ ശാസ്ത്രി
18 -ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന കർണ്ണാടക സംഗീതജ്ഞരായ ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ , മുത്തുസ്വാമി ദീക്ഷിതർ , ശ്യാമ ശാസ്ത്രി എന്നിവരാണ് കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികൾ (Trinity of Carnatic music) എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇന്നു നിലനിൽക്കുന്ന രീതിയിൽ കർണ്ണാടക സംഗീതത്തെ മാറ്റിയെടുത്തതിലും കൃതികളുടെയും രാഗങ്ങളുടെയും താളങ്ങളുടെയും എണ്ണത്തിലും വൈവിധ്യത്തിലും ഇവർ ഉണ്ടാക്കിയ ചലനങ്ങൾ അത്ഭുതകരമായിരുന്നു.
കൃതികളുടെ ക്രമപ്പെടുത്തലുകളിലും രാഗങ്ങളെയും താളങ്ങളെയും കൈകാര്യം ചെയ്ത രീതികളിലും ഇവർ കാണിച്ച കയ്യടക്കം മൗലികവും ആയിരുന്നു.
നേരത്തേ തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയുടെ ഭാഗമായ തിരുവാരൂരിൽ ആണ് മൂന്നുപേരും ജനിച്ചത് കൃതികളും രാഗങ്ങളും താളങ്ങളും
ദീക്ഷിതർ പ്രധാനമായി സംസ്കൃതത്തിൽ രചനകൾ നടത്തിയപ്പോൾ ത്യാഗരാജരും ശ്യാമശാസ്ത്രിയും തെലുഗു ഭാഷയിലാണ് തങ്ങളുടെ കൂടുതൽ കൃതികളുടെയും രചന നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പുതിയ രാഗങ്ങളും താളങ്ങളും അവതരിപ്പിച്ചതു കൂടാതെ ഇവർ മൂവരും നിലവിലുള്ള രാഗങ്ങളിൽ അസാമാന്യമായ പുതുമകളും വ്യത്യസ്തതകളും കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു.
കർണ്ണാടകത്തിലെ ഡിവിഷനുകൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Divisions_of_Karnataka കർണ്ണാടകത്തിലെ ഡിവിഷനുകൾ
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഒരു സംസ്ഥാനമായ കർണ്ണാടകം രൂപീകൃതമായത് 1973, നവംബർ 1-നാണ്.
ഈ സംസ്ഥാനത്തെ നാലു ഡിവിഷനുകളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബാംഗ്ലൂർ ഡിവിഷൻ ബെൽഗാം ഡിവിഷൻ ഗുൽബർഗ ഡിവിഷൻ മൈസൂർ ഡിവിഷൻ അവലംബവും കൂടുതൽ സ്രോതസ്സുകളും Karnataka Website Karnataka Information Profile
കർണ്ണാടകസംഗീതത്തിലെ പഞ്ചരത്നകൃതികൾ (വിവക്ഷകൾ)
കർണ്ണാടകസംഗീതത്തിൽ അഞ്ചുകൃതികളുടെ കൂട്ടങ്ങളായി പലരും രചിച്ചിട്ടുള്ള കൃതികൾ പഞ്ചരത്നകൃതികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പഞ്ചരത്നകൃതികൾ എന്നുമാത്രം പറയുമ്പോൾ ത്യാഗരാജസ്വാമികളുടെ ഘനരാഗപഞ്ചരത്നമാണ് സാധാരണയായി വിവക്ഷിക്കുന്നത്.
പഞ്ചരത്നകൃതികളിൽ ചിലത്.
ത്യാഗരാജസ്വാമികളുടെ പഞ്ചരത്നകൃതികൾ ത്യാഗരാജസ്വാമികളുടെ ഘനരാഗപഞ്ചരത്നകൃതികൾ തിരുവൊട്ടിയൂർ പഞ്ചരത്നം കോവൂർ പഞ്ചരത്നം ലാൽഗുഡി പഞ്ചരത്നം വീണ കുപ്പയ്യർ രചിച്ചവ വെങ്കെടേശ പഞ്ചരത്നകൃതികൾ കാളഹസ്തീശ പഞ്ചരത്നകൃതികൾ
ഇതും കാണുക പഞ്ചരത്നകീർത്തനങ്ങൾ ത്യാഗരാജ ആരാധന ഇതൊരു വിവക്ഷാതാളാണ് : ഒരേ വാക്കിനാൽ വിവക്ഷിക്കാവുന്ന വിവിധ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള താളുകൾ ഇവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
കർണ്ണാടകസംഗീതാമൃതം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Core_of_Karnatic_Music കർണ്ണാടകസംഗീതാമൃതം- പുസ്തകത്തിന്റെ കവർ പേജ്
കർണാടക സംഗീത കൃതികളെക്കുറിച്ചുള്ള  ഒരു  ഗ്രന്ഥമാണ്  കർണ്ണാടക സംഗീതാമൃതം.
എ.ഡി. മാധവനാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ്.
മലയാളം,  കന്നട, തമിഴ്, തെലുങ്ക് ഭാഷകളിലെ 404  കൃതികളെയാണ്  ഈ  ഗ്രന്ഥത്തിൽ  വിശദീകരിക്കുന്നത്.
കർണാടക സംഗീത കുലപതികളായ ത്യാഗരാജ സ്വാമികൾ , മുത്തുസ്വാമി ദീക്ഷിതർ , ശ്യാമ ശാസ്ത്രികൾ , സ്വാതി തിരുനാൾ , പുരന്ദരദാസ് , അന്നമാചാര്യ , പാപനാശം ശിവൻ , ഊത്തുക്കാട് വെങ്കടസുബ്ബയ്യർ , മൈസൂർ വാസുദേവാചാര്യ , നാരായണതീർത്ഥർ , കനകദാസ , മുത്തയ്യ ഭഗവതർ , അരുണാഗിരി നാഥർ , സുബ്രഹ്മണ്യ ഭാരതി , കെ.സി. കേശവപിള്ള , ഇരയിമ്മൻ തമ്പി , കുട്ടിക്കുഞ്ഞുതങ്കച്ചി എന്നിവരുടെ കൃതികളാണ്  ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ  ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.