smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1952 ൽ വിശാഖപട്ടണം മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നാം ലോകസഭയിലേക്ക് ലങ്ക സുന്ദരത്തിനൊപ്പം ഒരു സ്വതന്ത്ര സ്ഥാനാർത്ഥിയായി അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
പുറംകണ്ണികൾ Biodata of Gam Malludora at Lok Sabha website.
ഗസ്റ്റിൻ
ഗസ്റ്റിൻ , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കാലിഫോർണിയ സംസ്ഥാനത്ത് മെർസ്ഡ് കൗണ്ടി യിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരമാണ്.
മെർസ്ഡ് നഗരത്തിൽനിന്ന് 29 മൈൽ (47 കിലോമീറ്റർ) പടിഞ്ഞാറേ ദിശയിൽ സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന് ഏകദേശം 98 അടി (30 മീറ്റർ) ഉയരത്തിലാണ് ഈ നഗരം നിലനിൽക്കുന്നത്.
2010 ലെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് ഈ നഗരത്തിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ 5,520 ആയിരുന്നു.
ഇത് 2000 ലെ സെൻസിലുണ്ടായിലുന്ന നഗര ജനസംഖ്യയായ 4,698 നേക്കാൾ കൂടുതലായിരുന്നു.
സാൻ ജോവാക്വൻ താഴ്‍വരയിൽ 37°15′28″N 120°59′56″W ﻿ / ﻿ 37.25778°N 120.99889°W ﻿ / 37.25778; -120.99889 അക്ഷാംശ രേഖാംശങ്ങളിൽ, സംസ്ഥാന പാത 33, സംസ്ഥാന പാത 140 എന്നിവയും അന്തർ സംസ്ഥാന പാത 5, സംസ്ഥാന പാത 140 എന്നിവയും ഛേദിച്ചു കടന്നുപോകുന്നിടത്താണ് ഈ നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സെൻസസ് ബ്യൂറോയുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, നഗരത്തിന്റെ ആകെ വിസ്തീർണ്ണം 1.6 ചതുരശ്ര മൈൽ (4.1 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ആണ്.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: ഗസ്റ്റിൻ ↑ ↑
ഗഹാർഡ് മ്യൂളർ ഈ ലേഖനം ഗെർഡ് മുള്ളർ എന്ന താളുമായി ലയിപ്പിക്കാൻ ശുപാർശ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
( അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുക ) Müller (1974) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Gerd_Muller ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Gerd_Muller
ജർമ്മൻ ഫുട്ബോൾ കളിക്കാരനും അന്തർദേശീയരംഗത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഗോൾ നേടിയ  കളിക്കാരിലൊരാളുമാണ് ഗഹാർഡ് മ്യൂളർ.
(Gerhard "Gerd" Müller ( ജർമ്മൻ ഉച്ചാരണം: [ˈɡɛɐt ˈmʏlɐ] ;ജനനം:നവം:3-1945).62 അന്താരാഷ്ട മത്സരങ്ങളിൽ നിന്ന മ്യൂളർ 68 ഗോളുകൾ നേടിയിട്ടൂണ്ട്.
വളരെ കുറച്ചു മത്സരങ്ങൾ മാത്രമാണ് മറ്റു കളിക്കാരെ അപേക്ഷിച്ച് മ്യൂളർ കളിച്ചത്.
എട്ടാം സ്ഥാനമാണ് മ്യൂളർക്ക് ഈ നിലയിൽ ഉള്ളത്.1970-ൽ മ്യൂളർ ആ വർഷത്തെ യൂറോപ്യൻ ഫുട്ബോളർആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ആ വർഷത്തെ ലോകകപ്പിൽ 10 ഗോളുകൾ ആണ് അദ്ദേഹം നേടിയത്.14 ഗോളുകൾ ആകെ ലോകകപ്പിൽ നേടിയ മ്യൂളറുടെ റെക്കാർഡ് ബ്രസീലിന്റെ റൊണാൾഡോ ഭേദിയ്ക്കുന്നതുവരെ നിലനിന്നു.
നൂറ്റാണ്ടിലെ ഫുട്ബ്ബോളറെ കണ്ടെത്താൻ IFFS നടത്തിയ വോട്ടെടുപ്പിൽ മ്യൂളർ 13-0 സ്ഥാനം നേടുകയുണ്ടായി.
ഗസ്‌നിയിലെ മസ്‌ഉദ് ഒന്നാമൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mas%CA%BDud_I_of_Ghazni ഗസ്നിയിലെ മസ്ഊദ് ഒന്നാമന്റെ നാണയം, ഹിന്ദു ഷാഹി ഡിസൈനുകളിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഇതിൽ, കുതിരപ്പടയാളിയുടെ ശിരസിന് ചുറ്റും മസ്ഊദ് (പേർഷ്യൻ: مسعود) എന്ന പേര് കൊത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഖുറാസാൻ, ട്രാൻസോക്സിയാന, തോഖാരിസ്ഥാൻ എന്നിവയുടെ ഭൂപടം.
ദണ്ഡനാഖൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ചിത്രീകരണം.
ഗസ്‌നിയിലെ മസ്‌ഉദ് ഒന്നാമൻ ( പേർഷ്യൻ : مسعود غزنوی ), അമീർ-ഇ ഷാഹിദ് ( امیر شهید ; ""രക്തസാക്ഷി രാജാവ്"" എന്നറിയപ്പെടുന്നു) (പേർഷ്യൻ: مسعود غزنوی), (ജനനം. 998 - മരണം. 17 ജനുവരി 1040) 1030 മുതൽ 1040 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ഗസ്‌നവി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സുൽത്താനായിരുന്നു.
അവരുടെ പിതാവ് ഗസ്നിയിലെ മഹ്‌മൂദിൻറെ മരണശേഷം അനന്തരാവകാശിയായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ട ഇളയ ഇരട്ട സഹോദരൻ മുഹമ്മദിനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കിക്കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഗസ്‌നി സിംഹാസനം പിടിച്ചെടുത്ത് അധികാരത്തിലെത്തിയത്.
താമസിയാതെ അന്ധനാക്കപ്പെട്ട ഇരട്ട സഹോദരൻ തടവിലാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, മസ്ഊദിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന് നിയന്ത്രണം നഷ്ടമായപ്പോൾ സൈന്യം അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ കലാപമുണ്ടാക്കുകയും മുഹമ്മദിനെ സിംഹാസനത്തിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇളയ ഇരട്ട സഹോദരൻ മുഹമ്മദിനൊപ്പം 998-ൽ ഗസ്‌നാവി സാമ്രാജ്യ തലസ്ഥാനമായ ഗസ്‌നിയിലാണ് മസ്ഊദ് ജനിച്ചത്.
1015-ൽ മസൂദിനെ ഗസ്‌നാവി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവകാശിയായി നിയമിച്ച പിതാവ് കൂടാതെ ഹെറാത്തിന്റെ ഗവർണറായും അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി.
അഞ്ച് വർഷത്തിന് ശേഷം, അപ്പോഴും ഒരു പാഗൻ പ്രദേശമായിരുന്ന ഘൂറിൽ അദ്ദേഹം ഒരു സൈനിക പര്യവേഷണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകി.
പിന്നീട്  മസ്ഊദ് ജിബാലിലെ തന്റെ പിതാവിന്റെ സൈനിക പ്രചാരണങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും അവിടെ അവർ മജ്ദ് അൽ-ദൗലയുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്ന റേയിലെ ബുയിദ് അമിറേറ്റിനെ സാമ്രാജ്യത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
മസ്ഊദിന്റെ പിതാവ് ആ പ്രദേശം വിട്ടശേഷം, പടിഞ്ഞാറൻ ഇറാനിലെ ഗസ്നാവി സാമ്രാജ്യത്തിൻറെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ചുമതല മസ്ഊദിൽ വന്നുചേർന്നതോടെ കൂടുതൽ പടിഞ്ഞാറ് തന്റെ സൈനിക പ്രചാരണങ്ങൾ തുടർന്ന അദ്ദേഹത്തിന് അവിടെ കക്കുയിദ് ഭരണാധികാരി മുഹമ്മദ് ഇബ്ൻ റുസ്തം ദുഷ്മാൻസിയറിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കുകയും ഗസ്നാവിദ് പരമാഅധികാരം അംഗീകരിക്കാൻ സമ്മതിച്ച റുസ്തം ഒരു ഉടമ്പടിയിലേർപ്പെടാൻ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, മുഹമ്മദ് റുസ്തം ഉടമ്പടി ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് 1030-ൽ റേ നഗരം ഗസ്നാവികളിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തു.
അതേ കാലയളവിൽ, മസൂദുമായുള്ള മോശം ബന്ധം കാരണം, പിതാവ് മഹ്മൂദ്, തന്റെ അഭിപ്രായം മാറ്റുകയും, ഭരണകൂടത്തിലും സൈനിക കാര്യങ്ങളിലും മസ്ഊദിനെക്കാൾ പരിചയം വളരെ കുറവായിരുന്ന മൊഹമ്മദിനെ തന്റെ അനന്തരാവകാശിയായി നിയമിച്ചു.
പിതാവ് മഹമൂദ് താമസിയാതെ മരിച്ചതിനേത്തുടർന്ന് മുഹമ്മദ് രാജാവായി.
അധികാരത്തിനുള്ള പോരാട്ടം
എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മാവൻ യൂസഫ് ഇബ്‌ൻ സബുക്ടിഗിനും തൻറെ സൈനിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ രാജ്യത്ത് വലിയ പ്രശസ്തി നേടിയ അലി ദയയെപ്പോലുള്ള പ്രമുഖ ഉദ്യോഗസ്ഥരുമുൾപ്പെടെയുള്ള ഗസ്‌നാവി സൈന്യവും മസൂദിന് അനുകൂലമായിരുന്നു.
മസ്ഊദിനൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻ സഹായി അബു സഹൽ സാവ്സാനിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, തന്റെ സൈന്യത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, മസ്ഊദ് തുർക്ക്മെൻ തലവന്മാരായിരുന്ന യഗ്മൂർ, ഖിസിൽ, ബോഗ, ഗോക്താഷ് എന്നിവരടങ്ങിയ ഒരു കൂട്ടം തുർക്ക്മെൻസിനെ റിക്രൂട്ട് ചെയ്തു.
മസൂദ് പിന്നീട് ഗസ്‌നിയിലേക്ക് നീങ്ങുകയും അവിടെ അദ്ദേഹം സഹോദരനെ പരാജയപ്പെടുത്തി തടവിലാക്കിക്കൊണ്ട് ഗസ്‌നാവി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പുതിയ സുൽത്താനായി സ്വയം കിരീടധാരണം നടത്തി.
മസ്ഊദ് അധികം താമസിയാതെ, പ്രീതി നഷ്ടപ്പെട്ട മുൻ രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞൻ അഹ്മദ് മെയ്മണ്ടിയെ ജയിലിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തെ തന്റെ വസീറായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഖൊറാസന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ കമാൻഡർ-ഇൻ-ചീഫായി അലി ദയയെ നിയമിച്ച അദ്ദേഹം അതേസമയം അഹ്മദ് ഇനൽറ്റിഗിൻ എന്ന മറ്റൊരു ജനറലിനെ ഇന്ത്യയിലെ സൈന്യത്തിന്റെ കമാൻഡർ-ഇൻ-ചീഫായി നിയമിച്ചു.
മസ്ഊദ് ഒരു മികച്ച സൈനിക നേതാവായിരുന്നുവെങ്കിലും, തന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ഉപദേശം ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നതിനാൽ അത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്തെ തകർച്ചിയിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു.
തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭൂരിഭാഗം ഉദ്യോഗസ്ഥരും വഞ്ചകരാണെന്ന അദ്ദേഹം സംശയിച്ചതോടൊപ്പം സ്വന്തം അമ്മാവൻ യൂസഫും ശക്തനായ രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞൻ അലി ഇബ്ൻ ഇൽ-അർസ്‌ലാനും തടവിലാക്കപ്പെട്ടു.
1032-ൽ അഹ്മദ് മെയ്മണ്ടി മരിച്ചതിനേത്തുടർന്ന് അഹ്മദ് ഷിറാസി മസ്ഊദിന്റെ വസീറായി നിയമിതനായി.
കുറച്ചുകാലത്തിനുശേഷം, മസ്ഊദിന്റെ ഗവർണറും ഖ്വാരസ്മിലെ യഥാർത്ഥ ഭരണാധികാരിയുമായിരുന്ന അൽതുൻ താഷിനെ, കാര-ഖാനിദ് ഭരണാധികാരി അലി ടിഗിൻ ബുഗ്രാ ഖാന്റെ രാജ്യം ആക്രമിക്കാൻ അയച്ചുവെങ്കിലും സമർഖണ്ഡിനടുത്തുള്ള ദബൂസിയ എന്ന പട്ടണത്തിൽ വച്ച് അയാൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഹാറൂൺ അധികാരമേറ്റു.
പടിഞ്ഞാറൻ ഇറാനിലെ യുദ്ധവും തുർക്കി നാടോടികളുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലും
1033-ൽ, മസ്ഊദ് സർസുത്ത് കോട്ട പിടിച്ചടക്കുകയും താമസിയാതെ ബുയിദ് ഭരണാധികാരി അബു കാലിജാറിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു കെർമനെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
താമസിയാതെ മസ്ഊദിന് ഈ പ്രദേശം കീഴടക്കാൻ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിലും ബുയിദ് ഭരണം ഇഷ്ടപ്പെട്ട കെർമാനിലെ നിവാസികൾ അബു കാലിജാറിനോടൊപ്പം അണിനിരക്കുകുയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിസിയർ ബഹ്‌റാം ഇബ്‌നു മഫിന്നയുടെ കീഴിൽ കെർമാൻ വീണ്ടും കീഴടക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ, കലാപം നടത്തിയ അഹ്മദ് ഇനാൽറ്റിഗിൻ മസ്ഊദ് അയച്ച സൈന്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തിയതോടെ തിലക് എന്ന ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞന്റെ കീഴിൽ അദ്ദേഹം മറ്റൊരു സൈന്യത്തെ അയച്ചു.
രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ മുങ്ങിമരിച്ച അഹമ്മദ് ഇനൽറ്റിഗിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ തിലകിൻറെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
1033-ൽ മസൂദ്, സിയാരിദ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന സിയാരിദ് അനുഷിർവാൻ ഷറഫ് അൽ-മഅലിയുടെ ബന്ധുവായ അബു കലിജാറിന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അതേ വർഷം തന്നെ, തന്റെ വിശ്വാസയോഗ്യമല്ലാത്ത സാമന്തനായിരുന്ന കക്കുയിദ് ഭരണാധികാരി മുഹമ്മദിനെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിറുത്തുന്നതിനായി മസൂദ് ഒന്നാമൻ ജിബാലിന്റെ ഗവർണറായി അബു സഹൽ ഹംദുവിയെ നിയമിച്ചു.
1034-ൽ ഹറൂൺ ഗസ്‌നാവിദ് ഭരണത്തിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും കാരാ-ഖാനിദ് ഭരണാധികാരി അലി ടിഗിനുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, മസ്ഊദിന് ഹാറൂണിനെ വധിക്കാൻ കഴിയുകയും അലി ടിഗിൻ താമസിയാതെ മരണമടയുകയും ചെയ്തു.
കാരാ-ഖാനിദുകളുമായുള്ള സഖ്യം തുടർന്നുകൊണ്ട് സഹോദരൻ ഇസ്മായിൽ ഖണ്ഡാൻ ഹാരൂണിന്റെ പിൻഗാമിയായി.
ഇതിനിടയിൽ തുഗ്‌രിലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സെൽജുക് തുർക്കി കൾ മസ്ഊദിനോട് അഭയം തേടി.
എന്നിരുന്നാലും, മസ്ഊദ്, തുർക്കി നാടോടികളെ അപകടകാരികളായി കണക്കാക്കുകയും ഖൊറാസാനിൽ പുതുതായി നിയമിതനായ കമാൻഡർ-ഇൻ-ചീഫ് ബെഗ്തോഗ്ദിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു സൈന്യത്തെ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
അധികം താമസിയാതെ സെൽജൂക്കുകളിൽനിന്ന്  സൈന്യം പരാജയം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും അവർ ഗസ്‌നാവിദ് അധികാരത്തെ സെൽജൂക്കുകൾ അംഗീകരിച്ചതിന് പകരമായി നാസ , ഫരാവ, ദിഹിസ്ഥാൻ എന്നിവ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ മസ്ഊദിനെ നിർബന്ധിച്ചു.
സെൽജൂക്കുകളാൽ സൈന്യം ഉടൻ തന്നെ പരാജയപ്പെട്ടു.
1034-ൽ, കപ്പം ശേഖരിക്കുന്നതിനായി മസ്ഊദ് അമുലിലേക്ക് ഒരു സൈന്യവുമായി മാർച്ച് ചെയ്യുകയും അമുലിനെ നാല് ദിവസത്തേക്ക് കൊള്ളിവയ്പ്പ് നടത്തുകയും പിന്നീട് കത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
1035-ൽ പടിഞ്ഞാറൻ ഇറാനിൽ മറ്റൊരു അധിനിവേശം നടത്തിയ മസൂദ് ഒന്നാമൻ, അവിടെ വിമതനായ അബു കാലിജാറിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
പിന്നീട് മസ്ഊദ് ജിബാലിലേക്ക് നീങ്ങിയ മസൂദ്, അവിടെ കകുയിദ് ഭരണാധികാരി മുഹമ്മദിനെ വീണ്ടും പരാജയപ്പെടുത്തിയതോടെ അദ്ദേഹം അഹ്വാസിലെ ബുയിദുകളുടെ അടുത്തേയ്ക്കും തുടർന്ന് വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇറാനിലേക്കും പലായനം ചെയ്യുകയും അവിടെ അയാൾ  ഒരു തുർക്ക്മെൻ സൈന്യത്തെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
1037/8-ൽ, മസ്ഊദ് ഇന്ത്യയിൽ സൈനിക നടപടികളിൽ പങ്കെടുക്കവേ, മുഹമ്മദ് വീണ്ടും റേ നഗരം പിടിച്ചടക്കി.
ഇതിനിടയിൽ, ബോറിറ്റിജിൻ എന്ന മറ്റൊരു കാരാ-ഖാനിദ് ഭരണാധികാരി ഗസ്നാവിദ് പ്രദേശങ്ങൾ ആക്രമിക്കുകയും ഖുത്താൽ, വക്ഷ് നഗരങ്ങൾ കൊള്ളയടിക്കുകയും ചെയ്തു.
ചഘാനിയൻ പ്രദേശം കീഴടക്കാനും പ്രാദേശിക മുഹ്താജിദ് രാജവംശത്തെ പ്രദേശത്ത് നിന്ന് പുറത്താക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
സെൽജുക്കുകളുമായുള്ള യുദ്ധവും പതനവും
സെൽജൂക്കുകൾ ഖൊറാസാൻ നഗരങ്ങളെ ക്രമേണ കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവർ നിഷാപൂർ പിടിച്ചടക്കിയപ്പോൾ, തുഗ്രിൽ ഖൊറാസാന്റെ ഭരണാധികാരിയായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഖൊറാസനിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ മസ്ഊദ്, ചഘനിയനെ വീണ്ടും കീഴടക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും ബൊറിറ്റിഗിനാൽ പരാജയപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
എന്നിരുന്നാലും, ഹെറാറ്റിൽ നിന്നും നിഷാപൂരിൽ നിന്നും സെൽജൂക്കുകളെ പുറത്താക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു.
ഖൊറാസാനിൽ നിന്നുള്ള സെൽജുക് ഭീഷണി പൂർണ്ണമായും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ മെർവിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈന്യത്തിൽ 50,000 പടയാളികളും 60 അല്ലെങ്കിൽ 12 യുദ്ധപരിശീലനം ലഭിച്ച ആനകളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിസിയർ അഹ്മദ് ഷിറാസി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചീഫ് സെക്രട്ടറി അബു സഹൽ സാവ്സാനി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനറൽമാരായ അലി ദയ, ബെഗ്തോഗ്ദി, സുബാഷി, അഹ്മദ് മെയ്മണ്ടിയുടെ മകൻ അബ്ദുൽ റസാഖ് മെയ്മണ്ടി എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദണ്ഡനാഖാൻ യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു യുദ്ധം മെർവിനടുത്തുവച്ച് നടക്കുകയും അവിടെ മസൂദിന്റെ സൈന്യത്തെ തുഗ്‌രിലിന്റെയും സഹോദരൻ ചാഗ്രി ബേഗിന്റെയും കക്കുയിദ് രാജകുമാരൻ ഫറാമർസിന്റെയും കീഴിലുള്ള വളരെ ചെറിയ ഒരു സൈന്യം പരാജയപ്പെടുത്തി.
അങ്ങനെ മസ്ഊദിന് പടിഞ്ഞാറൻ ഖുറാസാന്റെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രണവും ശാശ്വതമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
തന്റെ തലസ്ഥാനമായ ഗസ്‌നി നിലനിർത്താൻ മസ്ഊദിന് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അദ്ദേഹം നഗരം വിട്ട് ഇന്ത്യയിൽ ഒരു തലസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
മെർവിനടുത്തുള്ള വിനാശകരമായ ഗസ്‌നാവിദ് പരാജയത്തിന് അലി ദയയെയും മറ്റ് ജനറൽമാരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തിയ മസ്ഊദ് അവരെ ഇന്ത്യയിൽ തടവിലാക്കി.
എന്നിരുന്നാലും, അലി ദയയെ ഏറെ ബഹുമാനിച്ചിരുന്ന മസ്ഊദിന്റെ സൈന്യം മസ്ഊദിനെതിരെ കലാപം നടത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിൻ‌റെ സഹോദരൻ മുഹമ്മദിനെ സിംഹാസനത്തിൽ പുനഃപ്രതിഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.
മരണവും അനന്തരഫലവും
പിന്നീട് ഗിരിയിൽ തടവിലാക്കിയ മൊഹമ്മദ് മസ്ഊദിനെ, അവിടെ മുഹമ്മദിന്റെയോ മുഹമ്മദിന്റെ മകൻ അഹമ്മദിന്റെയോ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വധിച്ചു.
മസൂദിന് മൗദൂദ് ഗസ്‌നാവി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു, പിന്നീട് മുഹമ്മദിനെ വധിച്ച അയാൾ പിതാവിൻറെ വധത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യുകയും, തുടർന്ന് ഗസ്‌നാവിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പുതിയ ഭരണാധികാരിയായി സ്വയം കിരീടമണിയുകയും ചെയ്തു.
മസൂദിന് സൈദ്, ഇസാദ്-യാർ, മർദാൻ-ഷാ, മജ്ദൂദ്, ഇബ്രാഹിം, അലി, ഫാറൂഖ്-സാദ് എന്നിങ്ങനെ മറ്റ് പുത്രന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവസാനത്തെ മൂന്ന് പുത്രന്മാരും പിന്നീടുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഗസ്നാവിഡ് സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചു.
അവലംബം 1 2 Bosworth 1975 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1975 ( help ) ↑ Bosworth 1975 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1975 ( help ) 1 2 Bosworth 1984 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1984 ( help ) 1 2 Bosworth 1975 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1975 ( help ) ↑ Yusofi 1983b , പുറങ്ങൾ.
sfn error: no target: CITEREFYusofi1983b ( help ) ↑ Bosworth 1975 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1975 ( help ) ↑ Bosworth 1963 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1963 ( help ) ↑ Davidovich 1996 , പുറങ്ങൾ.
sfn error: no target: CITEREFDavidovich1996 ( help ) ↑ Bosworth 1975 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBosworth1975 ( help ) ↑ Bosworth 1995 , പുറം.
ഗസൽ (മലയാളചലച്ചിത്രം) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ghazal_(1993_film)
1993ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാള ചലചിത്രമാണ് ഗസൽ .
പ്രമുഖ മലയാള സിനിമാ സംവിധായകനായ കമൽ ആണ് ഈ സിനിമ സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
യൂസഫലി കേച്ചേരി ബോംബെ രവി ടീമിന്റെ സംഗീതമാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത.
യൂസഫലിയുടെ ലളിത പദാവലികളിലൂടെ ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയോടെ പുറത്തിറങ്ങിയ സിനിമ ആസ്വാദകരെ സംഗീതം നിറച്ചൂട്ടി.
ഇശൽ തേൻകണം കൊണ്ടുവാ തെന്നലേ , വടക്കു നിന്നും പാറിവന്ന , സംഗീതമേ നിന്റെ തുടങ്ങിയവയാണ് പാട്ടുകൾ.
വിനീതും തിലകനും മോഹിനിയുമാണ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ.
സംഗീതസാന്ദ്രമായ ഒരു സിനിമയാണിത്.
ഗഹ്നിയ ട്രിസ്റ്റിസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Gahnia_tristis
സൈപറേസീ കുടുംബത്തിലെ ഒരു വാർഷിക ടസ്സോക്ക് ആണ് ഗഹ്നിയ ട്രിസ്റ്റിസ് .
തെക്ക് കിഴക്കൻ ഏഷ്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഇവ തദ്ദേശീയമായി കാണപ്പെടുന്നു.
നാടകം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Drama
അഭിനയം, സംഭാഷണം എന്നിവയിലൂടെ, സമ്പൂർണമായ ഒരു മനുഷ്യവ്യാപാരത്തെ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് പകരുന്ന ദൃശ്യശ്രാവ്യകലയാണ് നാടകം .
വളരെയധികം ജനപ്രീതിയാർജ്ജിച്ച ഒരു ദൃശ്യ കലയായ നാടകം, സുകുമാരകലകളിൽ ഉൾപെടുന്നു. 'ഒരു പൂർണക്രിയയുടെ അനുകരണം' എന്നാണ് നാടകത്തെ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ നിർവചിച്ചിട്ടുള്ളത്.
നാടകം ഒരു സങ്കരകലയോ സമ്പൂർണകലയോ ആണെന്നു പറയാം.
കാരണം അതിൽ സാഹിത്യം, സംഗീതം, നൃത്തം, ചിത്രകല എന്നിങ്ങനെ വിഭിന്ന കലകളുടെ സാകല്യം കാണാം.
നാടകാവതരണത്തിന്റെ സാഹിത്യരൂപമാണ് പൊതുവേ നാടകം അഥവാ ഡ്രാമ എന്നറിയപ്പെടുന്നതെങ്കിലും ഡു (Do) എന്ന പദത്തിൽനിന്നാരംഭിച്ച 'ഡ്രാമ'യും നാടകത്തിലെ ക്രിയാംശത്തിലേക്കുതന്നെയാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.
നാടകത്തെ സമ്പൂർണമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആംഗലേയപദം തിയേറ്റർ (Theatre) ആണ്.
മലയാളത്തിൽ നാടകവേദിയെന്നും നാടകകലയെന്നും പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്.
രംഗവേദിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന വൈകാരികഭാവങ്ങളോട് പ്രേക്ഷകൻ സംവദിക്കുമ്പോഴാണ് തിയേറ്റർ സമ്പൂർണമാകുന്നത്.
നാടകകല, നാടകസാഹിത്യം എന്നിവയിൽ ഏതാണു പ്രധാനം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്.
സാഹിത്യത്തിനു പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നവർ നാടകസാഹിത്യത്തിനാണ് പ്രാധാന്യമെന്നും മറ്റൊരു കൂട്ടർ നാടകകലയ്ക്കടിസ്ഥാനമായി ഒരു സാഹിത്യകൃതി അത്യന്താപേക്ഷിതമല്ലെന്നും ഒരു സാഹിത്യകൃതിയെയും അവലംബിക്കാതെ നാടകത്തിന് രൂപംനല്കാനും അരങ്ങത്ത് ആവിഷ്കരിക്കാനും സാധിക്കുമെന്നും കരുതുന്നു.
നാടകസാഹിത്യത്തെയും നാടകകലയെയും ഒരുപോലെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളവരും കലാതത്ത്വവാദികളുമാണ് രണ്ടാമത്തെ വീക്ഷണഗതി വച്ചുപുലർത്തുന്നത്.
എന്തായാലും ജനങ്ങളോട് നേരിട്ട് സംവദിക്കുന്ന ഒരു കലയെന്നനിലയിൽ നാടകത്തിന്റെ ശക്തി വളരെ വലുതാണ്.
അതുകൊണ്ടാണ് മറ്റേതൊരുകലയെക്കാളും നാടകം ജനകീയകലയായി വളർന്നത്; പലപ്പോഴും ഒരു സമരായുധം തന്നെയായിരുന്നു അത്.
ലോകസാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള കലകളിലൊന്ന് നാടകമാണ്.
പ്രാചീന കാലത്തുതന്നെ നാടകം രൂപംകൊണ്ട രാജ്യങ്ങളിൽ ആദ്യം അത് ഒരുതരം അനുഷ്ഠാനമായിരുന്നു.
മനുഷ്യജീവിതത്തെയും പ്രപഞ്ചത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന അദൃശ്യശക്തികൾ തമ്മിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായുള്ള സംഘട്ടനം ആംഗ്യത്തിലൂടെയും നൃത്തചലനങ്ങളിലൂടെയും ഗാനത്തിലൂടെയും പ്രാചീനമനുഷ്യർ ആവിഷ്കരിച്ചവയാണ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ.
ആ അനുഷ്ഠാനം പല പരിണാമങ്ങളിലൂടെ വികസിച്ച് നാടകരൂപം പ്രാപിച്ചതിനുശേഷമാണ് ആദ്യകാല നാടകകൃതികൾ ഉണ്ടായത്.
അനുകരണവാസനയിൽ നിന്നാണ് നാടകത്തിന്റെ ആരംഭമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നതുപോലെ സംഘട്ടനമാണ് നാടകകലയുടെ അടിസ്ഥാനഘടകമെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു.
ഈ സംഘട്ടനസിദ്ധാന്തം പാശ്ചാത്യ നാടകചിന്തയിൽ ഒരു നിർണായകഘടകമാണ്.
മനുഷ്യരുടെ വിഭിന്ന പ്രകൃതങ്ങൾ തമ്മിലോ നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലോ വ്യക്തികൾ തമ്മിലോ സമൂഹത്തിന്റെ വിഭിന്ന ഘടകങ്ങൾ തമ്മിലോ നടക്കുന്ന സംഘട്ടനങ്ങളുടെ കലാപരമായ ആവിഷ്കാരമാണ് നാടകം എന്ന അഭിപ്രായം പ്രബലമാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ പ്രാചീനങ്ങളായ നാടോടി നാടകങ്ങളിലും സംഘട്ടനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്.
എന്നാൽ വികസിതമായ സംസ്കൃത നാടക പാരമ്പര്യത്തിൽ സംഘട്ടനത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യം ഇല്ലെന്ന വസ്തുതയും അനിഷേധ്യമാണ്.
സംഘട്ടനം നാടകത്തിന്റെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഘടകമാണെന്ന വാദം ആധുനിക കാലത്തെ പല നാടക നിരൂപകരും നിരാകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന വസ്തുതയും ശ്രദ്ധയർഹിക്കുന്നു.
വികസിതമായ നാടകകല ആദ്യമായി നിലവിൽ വന്ന രാജ്യം പ്രാചീന ഗ്രീസ് ആയിരുന്നു എന്ന് ഗവേഷകന്മാർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അതിനെത്തുടർന്ന് അധികകാലം കഴിയുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ഇന്ത്യയിലും നാടകകല രൂപംകൊണ്ടു.
പ്രാചീനഗ്രീസിലെ ജനങ്ങൾ ദേവതകൾക്ക് ബലി അർപ്പിക്കാൻ ദേവതാ പ്രതിഷ്ഠകൾക്കു ചുറ്റും അണിനിരന്ന് ആരാധനാപരമായ പാട്ടുകൾ പാടുകയും താളാത്മകമായി ചുവടുവച്ച് നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ട് പ്രതിഷ്ഠയെ വലംവയ്ക്കുകയും ചെയ്തുവന്നു.
ആ ചടങ്ങ് കലാപരമായി വികസിച്ചപ്പോൾ ആരാധകർ പാടിയിരുന്ന ഗീതങ്ങളിൽ ഓരോ ഭാഗവും ഓരോരുത്തർ മാറിമാറിപാടുന്ന സമ്പ്രദായം നിലവിൽവന്നു.
, ഗീതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഗം പാടുന്നയാൾ പ്രത്യേക കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഭാവരൂപങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളാൻ തുടങ്ങി.
ഇങ്ങനെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നവരെല്ലാം വിഭിന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായിത്തീരുകയും ഓരോരുത്തരുടെയും നൃത്തരംഗങ്ങൾ അവരവർ പാടുന്ന ഗീതഭാഗത്തിന്റെ അഭിനയമായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയും എല്ലാവരുടെയും അഭിനയം കൂടിച്ചേർന്ന് നിയതമായ ഒരു ഇതിവൃത്തത്തിന്റെ ആവിഷ്കരണമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
അതോടുകൂടി അനുഷ്ഠാനം നാടകമായിത്തീർന്നു.
കാലാന്തരത്തിൽ ഇപ്രകാരം ഒരു സംഘം കലാകാരന്മാർ കൂടിച്ചേർന്ന് പാട്ടിലും സംഭാഷണത്തിലും രംഗചലനങ്ങളിലും കൂടി ഇതിവൃത്തം അവതരിപ്പിക്കുന്ന നാടകകല രൂപംപ്രാപിച്ചു.
പ്രാചീനകാലത്ത് ഇന്ത്യയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തി  പ്രദേശത്ത് വാസമുറപ്പിച്ച ആര്യന്മാർ സന്ധ്യാസമയത്ത് ഒത്തുകൂടി അഗ്നികുണ്ഠം തയ്യാറാക്കുകയും അന്നന്ന് ശേഖരിച്ച ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ ആ അഗ്നിയിലിട്ട് വേവിച്ചു ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തതിനുശേഷം അഗ്നികുണ്ഠത്തെ വലംവച്ചുകൊണ്ടു പാടി ആടുക പതിവായിരുന്നു.
ദേവതാസ്തുതിപരങ്ങളും പ്രാർഥനാരൂപത്തിലുള്ളവയുമായ ആ പാട്ടുകളുടെ ആലാപനം, ക്രമേണ നാടകീയ ഭാഷണങ്ങളായി മാറിയെന്നും വിവിധ സംഘാംഗങ്ങൾ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഗാനഭാഗങ്ങൾ  ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് നടത്തുന്ന നൃത്തം കാലാന്തരത്തിൽ വിഭിന്ന കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അഭിനയമായി കലാശിച്ചുവെന്നും അങ്ങനെയാണ് പ്രാചീനഭാരതീയ നാടകം ഉദ്ഭവിച്ചതെന്നും പ്രമുഖ ഗവേഷകന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ചൈനയിലും ജപ്പാനിലും ഇതുപോലെ പ്രകൃതിശക്തികളെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ നടത്തിയിരുന്ന നൃത്താത്മകമായ ചടങ്ങുകളിൽ നിന്നു നാടകമുണ്ടായതായി ചില ഗവേഷകന്മാർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അങ്ങനെ ഉണ്ടായ ജാപ്പനീസ് നാടകങ്ങളുടെ പരിണതരൂപങ്ങളാണ് ജപ്പാനിൽ നിലനിൽക്കുന്ന 'നോ', 'കബൂക്കി' എന്നീ പരമ്പരാഗത നാടകങ്ങൾ എന്ന് അവർ അനുമാനിക്കുന്നു.
ബി.സി. 1500-നുമുമ്പുതന്നെ ഗ്രീസിൽ അബിദോസ് പാഷൻ പ്ലേ (Abydos Passion Play) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരുതരം നാടകം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു.
നാലും അഞ്ചും ശതകങ്ങളിൽ അവിടുത്തെ നാടകം പൂർണ വളർച്ച പ്രാപിച്ചിരുന്നു.
നാടകരചനയും രംഗവേദിയിലെ നാടകാവതരണവും നാടകമത്സരവും വിപുലമായ പ്രചാരം നേടിയ കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്.
അക്കാലത്ത് ഗ്രീസിൽ പ്രതിഭാശാലികളായ പല നാടകകൃത്തുക്കളും ജീവിച്ചിരുന്നു.
നാടകങ്ങളുടെ അവതരണം കണ്ടാസ്വദിക്കാൻ ജനസാമാന്യം തടിച്ചുകൂടാറുണ്ടായിരുന്നു.
അവതരണം നടന്നിരുന്നത് സ്റ്റേഡിയത്തിനു സദൃശവും വൃത്താകാരവുമായ സ്ഥലത്ത് (Amphitheatre) ആണ്.
അതിന്റെ മൂന്നുവശത്തും സദസ്യർക്ക് നാടകം ഇരുന്നുകാണാനായി പടവുകൾ പോലുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങൾ നിർമിച്ചുവന്നു.
ഈ സ്ഥലത്തിന് മേൽക്കൂരയോ അടച്ചുകെട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആളുകൾക്കുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങളുടെ എതിർവശത്ത് പൊക്കമേറിയ ഒരു രംഗവേദി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ആ വേദിയിൽ നിന്നാണ് നടന്മാർ അഭിനയം നടത്തിവന്നത്.
രംഗവേദിയുടെ മുൻവശത്ത് താഴെ ഒരു ഗായകസംഘം നാടകാവതരണവേളയിൽ നിലയുറപ്പിച്ചുവന്നു.
നാടകത്തിലെ ഓരോ രംഗവും അവസാനിക്കുമ്പോൾ അതിലെ സംഭവങ്ങളോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് ഗായകസംഘം വികാരനിർഭരമായ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഈ സംഘത്തെ കോറസ് (Chorus)എന്നാണ് പറഞ്ഞുവന്നത്.
നാടകം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സദസ്യരിലും വൈകാരിക പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണർത്താനുള്ള ഉപാധി ആയിരുന്നു കോറസിന്റെ ഗാനാലാപം.
നാടകമത്സരങ്ങളിൽ വിജയിക്കുന്നവർക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുക പതിവായിരുന്നു.
ജനങ്ങളുടെ പ്രതികരണങ്ങളും നാടകകൃത്തിനും നടീനടന്മാർക്കും നൽകിയിരുന്ന പ്രോത്സാഹനവുമാണ് നാടകത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പ്രചോദനമായത്.
ഗ്രീക്ക് നാടകം
ഇന്ന് ലഭ്യമായതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും പുരാതനമായ തെളിവ് ക്രിസ്തുവിനു മുൻപ് 534 ൽ ഏഥൻസിൽ നടന്നിരുന്ന ദുരന്തനാടക മത്സരത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു.
ആ നാടകമത്സരങ്ങളിലെ വിജയിയായിരുന്ന് തെസ്പിസ് ആണ് അറിയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ആദ്യത്തെ നടനും നാടകകൃത്തും.
ഏഥൻസിലെ അക്രോപോളീസിലെ ഡയോണിസസ് തിയ്യറ്ററിൽ വച്ചായിരുന്നു ഗ്രീക്കുകാർ നാടകങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
ഈ ഡയോണിസസിൽ 14000 പേർക്ക് നാടകം കാണാൻ സൗകര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇവിടെ അഭിനയിക്കുന്ന വേദിയെ ഓർക്കസ്ട്ര എന്നാണ്‌ വിളിച്ചിരുന്നത്.
ഗ്രീക്ക് നാടകങ്ങളെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് തരത്തിൽ വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദുരന്തനാടകം (Tragedy), ആക്ഷേപഹാസ്യ നാടകം (Satyr Plays), ശുഭാന്ത്യ നാടകം (Comedies) എന്നിവയാണ്‌ അവ.
ഇതിൽ ദുരന്തനാടകങ്ങളാണ് വിശിഷ്ടമായ നാടകരൂപമായി കരുതപ്പെട്ടുവന്നത്
ഈസ്കിലസ്, സോഫോക്ളീസ്, യൂറിപ്പിഡിസ്, അരിസ്റ്റോഫനിസ് തുടങ്ങിയ അവിസ്മരണീയരായ നാടകകൃത്തുക്കളുടെ സാന്നിധ്യം ഈ പ്രാചീന യവന നാടകവേദിയെ നാടകകലയുടെയും സാഹിത്യത്തിന്റെയും സർവകാലമാതൃകയാക്കി.
പ്രാചീന ഗ്രീസിൽ ട്രാജഡികളും കോമഡികളും ഒരുപോലെ പ്രോത്സാഹനം ആർജിക്കുകയും വികസിക്കുകയും ചെയ്തെങ്കിലും ട്രാജഡികളാണ് പില്ക്കാലത്ത് കൂടുതൽ സമാദരണീയങ്ങളായിത്തീർന്നത്.
ഗ്രീക്കുട്രാജഡികൾ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ പില്ക്കാല നാടകസാഹിത്യത്തെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പൊയറ്റിക്സ് എന്ന അതിപ്രധാനമായ ഗ്രന്ഥം രചിച്ച അരിസ്റ്റോട്ടൽ എന്ന യവനചിന്തകൻ ട്രാജഡിയിലെ ഇതിവൃത്തങ്ങൾക്കാണ് പരമപ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നത്.
ട്രാജഡിയിലെ മൂന്നുതരം ഐക്യം (Triple unities) അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്ന് അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സമയം സംബന്ധിച്ച ഐക്യം (Unity of Time) ആണ് അവയിൽ ഒന്നാമത്തേത്.
അതായത് നാടകത്തിലെ സംഭവങ്ങളെല്ലാം നാടകാവതരണത്തിനുവേണ്ടി വരുന്ന സമയപരിധിക്കുള്ളിലോ ഇരുപത്തിനാലുമണിക്കൂറിനുള്ളിലോ നടക്കുന്നവ ആയിരിക്കണം.
രണ്ടാമത്തേത് സ്ഥലപരമായ ഐക്യം (Unity of place).
നാടകത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്ന സകല സംഭവങ്ങളും പലേടത്തുവച്ച് നടക്കുന്നവ ആകരുത്.
മുന്നാമത്തേത് ക്രിയാംശത്തിന്റെ ഐക്യം (Unity of action) മർമപ്രധാനമായ ഒരു സംഭവത്തിന്റെ വികാസപരിണാമങ്ങളായിരിക്കണം നാടകത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.
തുടക്കം മുതൽ അവസാനം വരെ ഒരു സ്ഥലത്തുതന്നെയാണ് ക്രിയ (action)നടക്കുന്നത്.
അങ്കങ്ങളായോ (acts) രംഗങ്ങളായോ (scenes) തിരിക്കുന്നില്ല.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗ്രീക്കുനാടകം സ്ഥലപരമായ ഐക്യം (Unity of place) പാലിച്ചേ മതിയാകൂ.
പല വ്യത്യസ്ത സംഭവങ്ങളുടെ പരമ്പര ഒരേ നാടകത്തിൽ കൂട്ടിയിണക്കരുത്.
പില്ക്കാലത്തും പാശ്ചാത്യസാഹിത്യത്തിൽ ട്രാജഡികൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവ മിക്കപ്പോഴും ഈ ഐക്യങ്ങൾ പാലിച്ചിരുന്നില്ല.
ഗ്രീസിൽ നിന്ന് നാടകം പിന്നീട് റോമിലെത്തി, റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വികാസം നാടകകലയെ ഉണർത്തിയെങ്കിലും ക്രൈസ്തവമതത്തിന്റെ വ്യാപനം അതിനെ ഏറെ തളർത്തുകയുണ്ടായി.
ദുരന്തനാടകം (Tragedy)
എല്ലാ ഗ്രീക്ക് ദുരന്തനാടകങ്ങളും മിത്തുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവയായിരുന്നു.
അതിലെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രം ആദ്യവസാനം ഒന്നിനുപിറകേ ഒന്നായി ദുരന്തങ്ങളാൽ വേട്ടയാടപ്പെടുന്നവനായിരുന്നു.
സാധാരണ മനുഷ്യരേക്കാൾ പ്രാഗല്ഭ്യവും സ്വഭാവവൈശിഷ്ട്യവുമുള്ള വ്യക്തികൾ തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലുമൊരു ദൗർബല്യം (Hamartia or tragic flaw) മൂലം പരാജയപ്പെടുകയും പരിഹാസ്യരായിത്തീരുകയും അവരുടെ ജീവിതം പൂർണമായ തകർച്ചയിൽ കലാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കഥയാണ് ട്രാജഡിയിൽ ചിത്രീകരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്.
ഈഡിപ്പസ് രാജാവിന്റെ കഥയാണ് ഉത്തമോദാഹരണം.
ഇത്തരം നാടകങ്ങളിൽ വേദിയിൽ മൂന്ന് അഭിനേതാക്കൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ച് ഈ അഭിനേതാക്കൾ മുഖംമൂടി അണിയുകയായിരുന്നു.
മാത്രവുമല്ല നാടകങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ അഭിനയിക്കുമായിരുന്നില്ല.
അതിനുപകരം പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീ വേഷത്തിൽ അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇത്തരം നാടകങ്ങൾ കണ്ട് വികാരതരളിതരായിത്തീരുന്ന പ്രേക്ഷകരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വികാരവിരേചനം (Catharsis) നടക്കുന്നു എന്നാണ് ട്രാജഡികളെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഗ്രന്ഥമെഴുതിയ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ എന്ന പണ്ഡിതൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
525 ൽ ഏഥൻസിൽ ജനിച്ച് ഈസ്കിലസ് ആണ്‌ ദുരന്തനാടകപ്രസ്ഥാനത്തിൻറെ സ്ഥാപകൻ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹം മൂന്ന് ദുരന്തനാടകങ്ങൾ ചേർന്ന ട്രെലജി (Tralogy)യുടെ സ്ഥാപകനായും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇന്ന് ലഭ്യമായ ഈസ്കിലസിൻറെ ഏക ട്രിലജിയാണ്‌ ഒറസ്റ്റിയ .
ഈ ട്രിലജിയിൽ ആഗ്മെംനൻ, ചോഫേറി, യൂമെനിഡസ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ദുരന്തനാടകങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഈസ്കിലസ് വേദിയിൽ രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
മറ്റൊരു ദുരന്തനാടകകൃത്തായിരുന്ന സോഫോക്ലീസ് ക്രി.
465ൽ ഏഥൻസിൽ ജനിച്ചു.
ഈസ്കിലസിനെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതലായി നാടകഘടനയിലും വികാസത്തിലും നാടകാന്ത്യത്തിലും മികച്ചവയായിരുന്നു സോഫോക്ലീസിൻറെ നാടകങ്ങൾ.
സോഫോക്ലീസാണ്‌ വേദിയിൽ കഥാപത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം രണ്ടിൽ നിന്നും മൂന്നാക്കി ഉയർത്തിയത്.
ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ദുരന്തനാടകമായിരുന്നു ഈഡിപ്പസ് രാജാവ് .
വുമൺ ഓഫ് ട്രാക്കീസ്, ഇലക്ട്രാ, ഫിലോക റ്റൈറ്റസ്, അജാക്സ് തുടങ്ങിയവ സോഫോക്ലീസിൻറെ പ്രധാന നാടങ്ങൾ.
480 - കളിൽ ജനിച്ച മറ്റൊരു ദുരന്തനാടകകൃത്തായിരുന്നു യൂറിപ്പിഡെസ് .
സ്വാഭാവികത ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെ നാടകങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ള നാടകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസം.
മനഃശാസ്ത്രപരമായ സമീപനത്തിലൂടെ പ്രേക്ഷകരെ രസിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിൻറെ നാടകങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
മീഡിയ, അൽസെസ്റ്റിസ്, ഹിപ്പോലൈറ്റ്സ്, ആൻഡ്രൊമക്കി, ഇയോൺ, സൈക്ലോപ്സ് എന്നിവയാണ്‌ യൂറിപ്പിഡെസിൻറെ പ്രധാന നാടകങ്ങൾ.
ഇതിൽ സൈക്ലോപ്സ് ഒരു ആക്ഷേപഹാസ്യ നാടകമായിരുന്നു.
ഈസ്കിലസ്, സോഫോക്ലീസ്, യൂറിപ്പിഡെസ് എന്നിവരെ ഗ്രീക്ക് നാടകത്തിലെ ത്രിമൂർത്തികൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ആക്ഷേപഹാസ്യ നാടകങ്ങൾ(Satyre Plays)
ഡയോണീഷ്യയിലെ നാടകമത്സരങ്ങളിൽ ദുരന്തനാടകങ്ങളുടെ കൂടെ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന മറ്റൊരു നാടകരീതിയാണ്‌ ആക്ഷേപഹാസ്യ നാടകങ്ങൾ.
ഇത്തരം നാടകങ്ങളിൽ ഗ്രീക്ക് മിത്തുകളുടെ ഹാസ്യരൂപങ്ങളായിരുന്നു അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
ഇത്തരം നാടകങ്ങൾ ക്രി.
200 ഓടെ ഗ്രീക്ക് നാടകങ്ങളുടെ തകർച്ചയുടെ ഫലമായി അപ്രത്യക്ഷമാക്കപ്പെട്ടു.
ഇത്തരം നാടകങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ നാടകകൃത്തായിരുന്നു കോറിലസ് .
അതുപോലെ മറ്റൊരു ആക്ഷേപഹാസ്യ നാടകകൃത്തായിരുന്നു പ്രറ്റിനസ് .
ഒരു ട്രെലജിയും ഒരു ആക്ഷേപഹാസ്യനാടകവും ചേരുമ്പോൾ അതിനെ ടെട്രലജി (Tetralogy ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ശുഭാന്ത നാടകങ്ങൾ (Comedies)
കൊമഡി എന്ന വാക്ക് രസിപ്പിക്കുന്ന എന്നർത്ഥമുള്ള കൊമോയ്ഡിയ (Komoidia) എന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ്‌.
പഴയത് പുതിയത് എന്നിങ്ങനെ ഗ്രീക്ക് കോമഡികളെ രണ്ടായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പഴയ കോമഡികൾ ക്രി.
400ഓട് കൂടി രചിക്കപ്പെട്ട കോമഡികളാണ്‌.
കൂടുതലായും എല്ലാ കോമഡികളും പ്രേക്ഷകനെ രസിപ്പിക്കുന്നതിലേക്ക് എത്തിച്ചുകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നവയാണ്‌.