smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കൂടാതെ സഭയുടെ വാർത്തകളും ചിത്രങ്ങളും ഇതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയുടെ മുൻപിൽ നിന്നും ടൈബർനദി വരെയുള്ള പാതയുടെ ( വിയാദെല്ലാ കോൺചിലിയാസിയോണ ) അവസാനമാണ് പൗരസ്ത്യസഭാതിരുസംഘത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമന്ദിരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
മാനസാന്തരത്തിന്റെ കൊട്ടാരം എന്നറിയപ്പെടുന്ന കെട്ടിടത്തിലാണ് ഇത് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ജനോവയിലെ സിപിനോള കുടുംബം (പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ട്) നിർമ്മിച്ച ശേഷം മാർപ്പാപ്പായ്ക്ക് സമ്മാനമായി നൽകിയതാണ് ഈ കെട്ടിടം.
(2/3) ആരാധനാക്രമതിരുസംഘം
ദൈവിക ആരാധനയ്ക്കുള്ള തിരുസംഘവും, കൂദാശാ പരികർമ്മത്തിനുള്ള തിരുസംഘവും ലയിപ്പിച്ച് ഒന്നാക്കിയതാണ് ആരാധനാക്രമതിരുസംഘം.
ഇവ രണ്ടിന്റെയും പ്രവർത്തനമേഖലകൾ പലപ്പോഴും ഒന്നായതിനാലാണ് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ 1988 ജൂൺ 28-ന് ഇവയെ ലയിപ്പിച്ചത്.
1968 മെയ് 8-ന് പോൾ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാപിച്ചതാണ് ദൈവിക ആരാധനയ്ക്കുള്ള തിരുസംഘം, കൂദാശാ പരികർമ്മത്തിനുള്ള തിരുസംഘം 1908 ജൂൺ 29- ന് പത്താം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാപിച്ചതാണ് .
ആരാധനാക്രമങ്ങളുടെ പരികർമ്മം, കൂദാശകളുടെ പരികർമ്മം, ആരാധനാമ്രമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അച്ചടക്കം, അച്ചടക്കനടപടികൾ എന്നിവയാണ് ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിൽ വരുന്ന ഘടകങ്ങൾ.
ആരാധനാക്രമത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രാർഥനകളുടെയും, പ്രാർഥനപുസ്തകങ്ങളുടെയും നിർമ്മിതികൾ ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിന്റേതാണ്.
കൂടാതെ ആരാധനാക്രമങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന തർക്കങ്ങളിലും അവസാനവാക്ക് ഈ സംഘത്തിന്റേതാണ്.
എന്നാൽ ബിഷപ്സ് കോൺഫറൻസുമായും, സഭയിലെ മറ്റുസംഘങ്ങളുമായും ആലോചിച്ച ശേഷമാണ് സംഘം തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്.
ആരാധനാക്രമപരികർമ്മങ്ങളിൽ അച്ചടക്കം നിലനിർത്തുന്നത് സഭയുടെ പ്രധാന കടമയാണ്.
ആരാധനാക്രമപരികർമ്മരീതികളിൽ മാറ്റം വരുത്തുവാനോ, പുനർനിർവചനം നടത്തുവാനോ വൈദികർക്കോ മെത്രാന്മാർക്കോ അധികാരമില്ല.
അതോടൊപ്പം, കുർബാന അർപ്പിക്കുവാനും കൂദാശകൾ പരികർമ്മം ചെയ്യുവാനും ആരാധനാക്രമതിരുസംഘം നിഷ്കർഷിക്കുന്ന രീതിയിൽ മാത്രമേ അനുവാദവുമുള്ളു.
ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിന് ഈ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കെതിരെ നടപടികൾ  സ്വീകരിക്കുവാൻ പൂർണ്ണ അധികാരമുണ്ട്.
കുർബാന അർപ്പിക്കുവാനുള്ള ഗ്രന്ഥം, കൂദാശകൾ പരികർമ്മം ചെയ്യുവാനുള്ള പുസ്തകം, സഭയുടെ മറ്റ് ഔദ്യോഗിക പ്രാർഥനാപുസ്ത്കങ്ങൾ എന്നിവ കാലാനുസൃതമായി പരിഷ്കരിക്കുക എന്നത് ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രധാനപ്രവർത്തനമാണ്.
ഈ പുസ്തകങ്ങൾ ഇതരഭാഷകളിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റം നടത്തുവാനുള്ള അംഗീകാരം നൽകുന്നത് ഈ സംഘമാണ്.
ഇത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ലത്തീൻ ഭാഷയിലാണ് ഔദ്യോഗികമായി പ്രസിദ്ധീകരണം നടത്തുന്നത്.
ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിൽ നിന്നും അനുമതി നേടി മൊഴിമാറ്റം നടത്തി അംഗീകാരം നേടിയ ശേഷം മാത്രമേ ഇവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാൻ സാധിക്കൂ.
അതോടൊപ്പം തന്നെ തിരുകർമ്മ സംഗീതത്തെപ്പറ്റിയുള്ള (കർമ്മങ്ങളിൽ സംഗീതത്തിന്റെ സ്ഥാനം, ഈണങ്ങൾ, ആലാപനരീതികൾ) നിർദ്ദേശങ്ങൾ പുറത്തിറക്കുന്നതും ഈ സംഘമാണ്.
പൗരോഹിത്യ തിരുപ്പട്ടദാന തിരുക്കർമ്മങ്ങളുടെ അസാധാരണമായ രീതിയിലുള്ള നടത്തപ്പെടൽ, ലൈംഗികബന്ധം നടക്കാത്ത വിവാഹങ്ങളുടെ മോചനം എന്നിവയുടെ തീർപ്പുകൽപ്പിക്കൽ നടത്തുന്നത് ആരാധനാക്രമതിരുസംഘമാണ്.
കൂടാതെ വിശുദ്ധരുടെ തിരുശേഷിപ്പുകളോടുള്ള ഭക്തി, ഇവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു തിരുക്കർമ്മങ്ങൾ എന്നിവയിലും തീരുമാനം ഈ സംഘത്തിന്റേതാണ്.
എന്നാൽ വിശുദ്ധരുടെ തിരുശേഷിപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു കാര്യങ്ങളിൽ അധികാരം വിശുദ്ധരുടെ തിരുസംഘത്തിനുള്ളതാണ്.
രൂപതകളുടെ മധ്യസ്ഥർ, രാജ്യങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥർ എന്നിവ വത്തിക്കാനിൽ നിന്നും അംഗീകാരം നേടിയ ശേഷമാണ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ, ഓരോ ഇടവകയുടെയും മധ്യസ്ഥനെ (മധ്യസ്ഥയെ) അതത് രൂപതകൾക്ക് പ്രഖ്യാപിക്കുവാൻ അധികാരമുണ്ട്.
സഭയിൽ നാല് മേജർ ബസിലിക്കകൾ, നാല് പൊന്തിഫിക്കൽ ബസിലിക്കകൾ, രണ്ട് പാത്രീയർക്കീസ് ബസിലിക്കകൾ എന്നിവയും അനവധി മൈനർ ബസിലിക്കകളും നിലവിലുണ്ട്.
ഇതിൽ മൈനർ ബസിലിക്കകളുടെ പ്രഖ്യാപന തീരുമാനം എടുക്കുവാനുള്ള അധികാരം ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിനുണ്ട്.
ഇത്തരം ബസിലിക്കകൾക്കുള്ള മെത്രാന്റെ അപേക്ഷകളിൽ വിശദമായ പരിശോധനകൾ നടത്തി മാർപ്പാപ്പയോട് ഈ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുവാനുള്ള അധികാരമാണ് ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിനുള്ളത്.
കർദ്ദിനാൾ പദവിയുള്ള മെത്രാപ്പോലീത്തായാണ് ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിന്റെ അധ്യക്ഷൻ.
സംഘത്തിന്റെ കാര്യാലയത്തിൽ 32 വ്യക്തികൾ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
തിരുസംഘത്തിന്റെ അനുദിനകാര്യങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശങ്ങൾ എടുക്കുന്നത് കർദ്ദിനാൾമാരും മെത്രാപ്പോലീത്തമാരും മെത്രാന്മാരും ദൈവശാസ്ത്രപണ്ഡിതരും ചേർന്നുള്ള 40 അംഗങ്ങളുടെ സമിതിയാണ്.
ആരാധനാക്രമതിരുസംഘത്തിന് മൂന്നുവിധം ഉപദേശകസമിതികളാണുള്ളത്.
ആരാധനക്രമ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുവാൻ 21 അംഗ സമിതി.
കൂദാശാപരികർമ്മ വിഭാഗത്തിൽ 11 അംഗ സമിതി.
ലൈംഗികവേഴ്ച്ച നടക്കാത്ത വിവാഹമോചന തീർപ്പ്, തിരുപ്പട്ടദാനതിരുകർമ്മ തീർപ്പ് എന്നിവയിൽ 71 അംഗ സമിതി.
മാഗസിൻ
ആരാധനാക്രമതിരുസംഘം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന മാഗസിനാണ് നോത്തീസിയേ (Notitiae).
ഇതിൽ ആരാധനാക്രമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലേഖനങ്ങളും സംഘത്തിലെ അറിയിപ്പുകളുമാണ് പ്രസിദ്ധം ചെയ്യുന്നത്.
വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയുടെ മുൻപിലുള്ള പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പയുടെ നാമത്തിലുള്ള സ്ക്വയറിലെ തിരുസംഘങ്ങളുടെ കൊട്ടാരം എന്ന കെട്ടിടത്തിലാണ് ആസ്ഥാനം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
(2/4) വിശുദ്ധർക്കുള്ള തിരുസംഘം
സാർവത്രിക സഭയിലെ ഒമ്പത്  തിരുസംഘങ്ങളിലൊന്നായ വിശുദ്ധർക്കുള്ള തിരുസംഘമാണ്  വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണ നടപടികൾ ഉൾപ്പെടെ വിശുദ്ധരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിക്കുന്നത് .
സിക്സ്തൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് 1588 ജനുവരി 28 - ന് ഇമ്മൻസ എത്തേർണി ദേയീ (Immensa Aeterni Dei) എന്ന അപ്പസ്തോലിക് കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി ഈ തിരുസംഘം സ്ഥാപിച്ചത്.
ആദ്യ കാലത്ത് വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണ നടപടികൾക്കു വേണ്ടിയും, ആരാധനാക്രമ തിരുക്കർമ്മങ്ങൾക്കായും രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
1969 മേയ് 8 - ന് സക്രാ റിതൂം കോൺഗ്രെഗേഷിയോ (Sacra Rituum Congregatio) എന്ന അപ്പസ്തോലിക് കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി പോൾ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഇവയെ വേർതിരിച്ച് ദൈവാരാധനയ്ക്കായുള്ള പ്രത്യേക തിരുസംഘത്തിന് രൂപം നൽകി.
രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ മൂലം കാര്യാലയ നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിയപ്പോളാണ് ഈ വിഭജനം നടത്തിയത്.
1930 ഫെബ്രുവരി 6 - ന് പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ വിശ്വാസകാര്യങ്ങൾക്കായി ആരംഭിച്ച ചരിത്രവിഭാഗം ഇന്ന് വിശുദ്ധർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ 1983 ജനുവരി 25 - ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഡിവൈനസ് പെർഫെക്ഷനിസ് മാഗിസ്റ്റെർ (Divinus Perfectionis Magister) എന്ന അപ്പസ്തോലിക് കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷനിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ വഴിയാണ് ഈ തിരുസംഘം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
ഇവയുടെ പ്രവർത്തന മേഖല നിർവചിക്കുകയും പുതിയ നാമം നൽകുകയും ചെയ്തത് 1988 ജൂൺ 28- ന് പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത പാസ്തോർ ബോനൂസ് (Pstor Bonus) എന്ന അപ്പസ്തോലിക് കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴിയാണ്.
വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണ നടപടികൾക്കായി വളരെ കാലദൈർഘ്യം വേണ്ടിവരുന്നതിനാൽ ഓരോ രൂപതയുടെയും കീഴിൽ വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണത്തിനുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിക്കുന്നവരുടെയും രൂപീകരണത്തിനു വേണ്ടി 1984 ജൂൺ 28 - ന് തിരുസംഘം ഒരു പരിശീലനകേന്ദ്രം ആരംഭിച്ചു.
1983 - ലെ നിയമമനുസരിച്ച് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മരണത്തിന് അഞ്ചു വർഷം ശേഷം മാത്രമാണ് നാമകരണനടപടികൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കാവൂ, എന്നാൽ മദർ തെരേസയുടെയും ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെയും നാമകരണനടപടികളിൽ മാർപ്പാപ്പ തന്റെ പ്രത്യേക അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ഇളവ് നൽകിയിരുന്നു.
സഭ ഒരു വ്യക്തിയെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയ ശേഷം മാത്രമാണ് സാർവത്രികമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ എനടത്തുവാനോ വണങ്ങുവാനോ സാധ്യമാകൂ.
ഈ പ്രഖ്യാപനം കാനൊനൈസേഷൻ (വിശുദ്ധരുടെ പട്ടികയിൽ ചേർക്കുന്നു) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഒരു വ്യക്തി തന്റെ മരണശേഷം സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു എന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്ന വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ നടപടിക്രമങ്ങളാണിത്.
ഒരു രൂപതയിൽ ആരംഭിച്ച് മാർപ്പാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതു വരെയുള്ള ഈ നടപടിക്രമങ്ങളിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിക്കുന്നത് വിശുദ്ധർക്കുള്ള തിരുസംഘമാണ്.
2008 ഫെബ്രുവരിയിൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത വിശുദ്ധരുടെ അമ്മയായ സഭ (Sanctorum Mater) എന്ന പ്രമാണരേഖയിലെ നിർദ്ദേശാനുസരണമാണ് ഈ നാമകരണനടപടികൾ ഇന്ന് നടത്തപ്പെടുന്നത്.
വിശുദ്ധപ്രഖ്യാപന നടപടിക്രമങ്ങൾ
വിശുദ്ധരായി ജീവിച്ച വ്യക്തിയെ അവർ വിശുദ്ധരായിരുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ് ഈ നടപടിയിലൂടെ സഭ ചെയ്യുന്നത്.
ഭക്തർ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മധ്യസ്ഥം അപേക്ഷിച്ച് പ്രാർഥിച്ച് അത്ഭുതം നടന്നാൽ മാത്രമാണ് രൂപതയ്ക്ക് ഈ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുവാനുള്ള അധികാരം ലഭിക്കുകയുള്ളു.
ഇതിനായി സമൂഹത്തിന്റെ ആവശ്യപ്പെടലും പൊതുസമ്മതിയും ഉണ്ടായിരിക്കണം.
നാമകരണനടപടികളുടെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ മെത്രാൻ ഈ തിരുസംഘത്തിൽ നിന്നും അനുവാദം വാങ്ങേണ്ടതാണ്.
ഈ അനുവാദം ലഭിച്ച ശേഷം നടപടികൾക്കായി മെത്രാൻ ഒരു സമിതിയെ നിയോഗിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ പുണ്യങ്ങളാണ് ആദ്യം പരിശോധിക്കുക.
അസാധാരണമായ വിധത്തിൽ പുണ്യങ്ങൾ സ്വജീവിതത്തിൽ പാലിച്ച വ്യക്തിയാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ നാമകരണനടപടിയുടെ ആദ്യഭാഗമെന്ന നിലയ്ക്ക് ദൈവദാസൻ (Servent of God) എന്ന നാമം നൽകും.
പിന്നീട് രൂപതാനിലയിലുള്ള നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം വിവരങ്ങളെല്ലാം വിശുദ്ധർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന് നൽകും.
തുടർന്ന് രൂപതാതലത്തിലുള്ള എല്ലാ നടപടികളും ഈ തലത്തിലും ആവർത്തിക്കും.
രൂപതാതലത്തിലുള്ള കണ്ടെത്തലുകൾ എല്ലാം സഭാകോടതിയിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ നാമകരണനടപടികളുടെ രണ്ടാം തലമെന്ന നിലയ്ക്ക് ആ വ്യക്തിക്ക് ധന്യൻ (Vererable) എന്ന പദവി നൽകും.
ഈ പദവി ലഭിച്ചാൽ ആ വ്യക്തിയുടെ ചിത്രങ്ങളും പ്രാർഥനകളും അച്ചടിക്കുവാൻ സാധിക്കും.
ധന്യൻ എന്ന പദവി ലഭിച്ച ശേഷം ആ വ്യക്തിയുടെ മധ്യസ്ഥശക്തിയാൽ ഒരു അത്ഭുതം നാമകരണകോടതിയിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ അദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ (Blessed) എന്ന പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തും.
ഒൻപത് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉൾപ്പെടുന്ന സമിതിയാണ് പ്രാഥമിക പരിശോധനകൾ നടത്തുന്നത്.
ഈ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ചിലർ പിശാചിന്റെ വക്കീൽ എന്നറിയപ്പെടുന്നവരാണ്.
ഇതിൽ അനുകൂല വോട്ടുകൾ ലഭിച്ചാൽ നടന്ന അത്ഭുതം കർദ്ദിനാൾമാരും മെത്രാന്മാരും ഉൾപ്പെടുന്ന സമിതി തുടർ പരിശോധന നടത്തും.
ഇവിടെയും അനുകൂല വോട്ടുകൾ ലഭിച്ചാൽ മാത്രമാണ് തുടർന്ന് ആ വ്യക്തി അൾത്താര വണക്കത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നത്.
വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ എന്ന പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തുപ്പെട്ട ശേഷം മറ്റൊരു അത്ഭുതം കൂടി സഭാകോടതിയിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ ആ വ്യക്തിയെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കും.
എന്നാൽ രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചവരെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യപിക്കുന്ന നടപടികൾ ഇതിലും ലളിതമാണ്.
കാരണം  രക്തസാക്ഷിത്വം എന്നത്  ജീവിതവിശുദ്ധിയുടെ അടയാളമായതിനാൽ ഇവരെ സാധാരണ നിലയിലേക്കാൾ വേഗത്തിൽ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കും.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പ്രാദേശികസഭകൾക്ക് വ്യക്തികളെ വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കുവാനുള്ള അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് തെറ്റായ സമ്പ്രദായങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടതിനാൽ പിന്നീട് സാർവത്രികസഭയ്ക്ക് മാത്രമായി ഈ നടപടി മാറ്റി.
കത്തോലിക്കാസഭയിൽ എളുപ്പത്തിൽ ആരെയും വിശുദ്ധരാക്കാതിരിക്കുവാനായി സങ്കീർണ്ണമായ ഈ നടപടി വളരെ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് പൂർത്തീകരിക്കുന്നത്.
(2/5) സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘം
കത്തോലിക്കാസഭയുടെ സുവിശേഷവത്കരണപ്രക്രിയകൾ ക്രോഡീകരിക്കുവാനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട തിരുസംഘമാണ് സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘം .
1622 ജൂൺ 22 ന് ഗ്രിഗറി പതിനഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് ഈ വകുപ്പ് സ്ഥാപിച്ചത്.
യൂറോപ്പിലെ ക്രൈസ്തവരാജ്യങ്ങളൊഴികെ അമേരിക്കയടക്കം എല്ലാ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലെയും സഭാപ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം ഈ വകുപ്പിനാണ്.
1623 ലും, 1627 - ലും ഈ വകുപ്പിന്റെ ചുമതലകൾ പുനർനിർണയിച്ചിരുന്നു.
1988 - ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് യേശുവിനെ അറിയാത്ത ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ സുവിശേഷസന്ദേശമെത്തിക്കുക, ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച ശേഷം നിർജ്ജീവരായി കഴിയുന്ന ജനതയെ പുനഃസുവിശേഷവത്കരണം നടത്തുക എന്നീ രണ്ട് ലക്ഷ്യങ്ങളോടെ ഈ തിരുസംഘത്തെ പുനഃസംഘടിപ്പിച്ച് സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘമെന്ന് പുനഃനാമകരണം നടത്തിയത്.
സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘത്തിന്റെ അനുദിനപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നത് കർദ്ദിനാൾമാരുടെയും വിവിധ വകുപ്പ് തലവന്മാരുടെയും സംഘമാണ്.
ഈ തിരുസംഘത്തിൾ ഒരു പരമാധ്യക്ഷനും രണ്ട് സെക്രട്ടറിമാരും 41 കർദ്ദിനാൾമാരും 9 മെത്രാപ്പോലീത്താമാരും 3 മെത്രാന്മാരും വിവിധസമിതികളിലായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിലെ ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഏകീകരിച്ച് നിലനിർത്തുന്നത് ഒരു സെക്രട്ടറിജനറലാണ്.
ലോകത്തിലെ രണ്ടായിരത്തിലധികമുള്ള രൂപതകളുടെ ഭരണനിയന്ത്രണം ഈ തിരുസംഘത്തിനാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ലത്തീൻ രൂപതകളും ഈ സംഘത്തിന്റെ കീഴിലാണെങ്കിലും സീറോ-മലബാർ, സീറോ-മലങ്കര രൂപതകൾ വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിലെ പൗരസ്ത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ഉർബൻ ഏഴാമൻ മാർപ്പാപ്പ 1627 - ൽ റോമിൽ സ്ഥാപിച്ച ഉർബാനിയൻ സർവ്വകലാശാലയും ഉർബാനിയൻ, സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ്, സെന്റ് പോൾസ് കോളേജുകളും സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
1986 - ൽ മിഷൻപ്രവർത്തനം നടത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ട പരിശീലനകേന്ദ്രവും റോമിൽ ആരംഭിച്ചത് സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘമാണ്.
സുവിശേഷവത്കരണതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള നാല് പൊന്തിഫിക്കൽ സംഘടനകൾ
(1) വിശ്വാസപ്രചരണാർഥം പ്രാർഥനാചൈതന്യത്തിലൂടെ ദൈവവിളി വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനായി 1822 - ഫ്രാൻസിലെ ലയോൺസിൽ പൗളിൻ യാരിക്കോട്ട് എന്ന വനിത ആരംഭിച്ച വിശ്വാസപ്രചരണസമൂഹം.
(2) ഫ്രാൻസിലെ നാൻസിയിൽ ബിഷപ്പായിരുന്ന ഫോർബിൻ ജാൻസൻ സ്ഥാപിച്ച കുട്ടികളുടെ സംഘടനയായ തിരുബാലസഖ്യം .
(3) സാധാരണ ക്രൈസ്തവരിൽ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുവാനായി 1916 - ൽ ഇറ്റലിയിലെ വൈദികനായ പൗളോ മന്ന സ്ഥാപിച്ച സംഘടനയായ സുവിശേഷവത്കരണ ഐക്യം .
(4) മിഷൻ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അൽമായരുടെ രൂപീകരണത്തിനായി ധനം സ്വരൂപിക്കുവാനായി സ്റ്റെഫാനി ബിഗാർഡും മകൾ ജാനെയും ചേർന്ന് രൂപം നൽകിയ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ നാമത്തിലുള്ള സംഘടന.
കേന്ദ്രകാര്യാലയ സ്ഥാനം
റോമാനഗരത്തിലെ സ്പാനിഷ് സ്ക്വയറിലെ പിയാസ സ്പാഞ്ഞ എന്ന സ്ഥലത്തെ അതിബൃഹത്തായ ഒരു കെട്ടിടത്തിലാണ് തിരുസംഘത്തിന്റെ ആസ്ഥാനകാര്യാലയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
(2/6) പൗരോഹിത്യതിരുസംഘം
1564 ഓഗസ്റ്റ് 2 - ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട തിരുസംഘമാണ് പൗരോഹിത്യതിരുസംഘം.
Congregatio Cardinalium Concilii Tridentini Interpretum എന്ന പേരിലാണ് പീയൂസ് നാലാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഈ തിരുസംഘം സ്ഥാപിച്ചത് .
1967 ഓഗസ്റ്റ് 15 - ന് Regimini Ecclesiae Universae എന്ന അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി പോൾ ആറാമാൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് പൗരോഹിത്യതിരുസംഘം എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തത്.
ഗ്രിഗറി എട്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയും സിക്സ്തൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പയും അതത് കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഈ തിരുസംഘത്തെ പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
കത്തീഡ്രൽ ചാപ്റ്ററുകൾ, രൂപതാ പാസ്റ്ററൽ കൗൺസിലുകൾ, പ്രസ്ബിറ്ററൽ കൗൺസിലുകൾ, പാരിഷ് കൗൺസിലുകൾ, ഭക്തസംഘടനാപ്രവർത്തനങ്ങൾ, ഓറട്ടറികൾ, അർക്കൈവുകൾ, ലൈബ്രറികൾ എന്നിവയെല്ലാം ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
രൂപതാവൈദികരുടെ അച്ചടക്ക നടപടികളിൽ തീർപ്പ് കൽപ്പിക്കുന്നത് പൗരോഹിത്യതിരുസംഘമാണ്.
പൗരോഹിത്യതിരുക്കർമ്മങ്ങൾ നടത്തുന്നതിൽ നിന്നും വൈദികരെ ഒഴിവാക്കുവാനുള്ള അവരുടെ ആവശ്യത്തിലും തീരുമാനം എടുക്കുന്നത് ഈ തിരുസംഘമാണ്.
എന്നാൽ രൂപതാപുരോഹിതർക്കെതിരെയുള്ള ലൈംഗികപരാതികളിൽ തീരുമാനം നടപ്പാക്കുന്നത് വിശ്വാസതിരുസംഘമാണ്.
പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തെ പ്രധാനമായും മൂന്നായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുരോഹിതർക്കായുള്ള വിഭാഗം സർവത്രികസഭയുടെ മതബോധനവിഭാഗം സഭാപ്രവർത്തകരുടെ പിതൃസ്വത്തുക്കൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാനുള്ള വിഭാഗം പുരോഹിതർക്കായുള്ള വിഭാഗം
പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിലെ പുരോഹിതർക്കായുള്ള വിഭാഗമാണ് രൂപതാവൈദികർക്കും മെത്രാന്മാർക്കുമായുള്ള തുടർ പരിശീലനം നടത്തുന്നത്.
ഇവർക്കു വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങളും പ്രമാണരേഖകളും പ്രസിദ്ധം ചെയ്താണ് ഈ കടമകൾ സംഘം നിർവഹിക്കുന്നത്.
സർവത്രികസഭയുടെ മതബോധനവിഭാഗം
സഭയുടെ മതബോധനവിഭാഗം പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നത് പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലാണ്.
സഭയുടെ ആരംഭകാലം മുതൽ മതബോധനത്തിന് പ്രാധാന്യം കൽപ്പിച്ചിരുന്നു.
സഭാപ്രവർത്തകരുടെ പിതൃസ്വത്തുക്കൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാനുള്ള വിഭാഗം
സഭാപ്രവർത്തകരുടെ പിതൃസ്വത്തുക്കൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാനുള്ള പ്രത്യേകവിഭാഗം പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഇതിൽ കാനോൻനിയമത്തിലെ 1292 മുതൽ 1295 വരെയുള്ള നമ്പറുകളിൽ വരുന്ന സഭാപരമായ സ്വത്തുക്കളുടെ വിവരങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്നത് ഈ വിഭാഗമാണ്.
കൂടാതെ വൈദികരുടെ ചികിത്സാ ആവശ്യങ്ങൾ, ജീവിതം നിലനിർത്തുവാനുള്ള വരുമാനം, പൗരോഹിത്യശുശ്രൂഷയിൽ നിന്നും വിരമിക്കുന്ന പുരോഹിതരുടെ വിശ്രമജീവിതം എന്നിവയ്ക്കാവശ്യമുള്ള സ്വത്തുവിവരങ്ങളും ഈ വിഭാഗമാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്.
ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടുകൾ
പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിൽ നാല് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടുകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പുരോഹിതരുടെ നൈപുണ്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുവാനായി വിശുദ്ധ പീയൂസിന്റെ നാമത്തിൽ ബെനഡിക്ട് പതിനഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ 1919 ഒക്ടോബർ 18 - ന് ഒരു കേന്ദ്രം സ്ഥാപിച്ചു.
അജപാലനപ്രവർത്തനപരിശീലനം, പ്രസംഗകല, ഭരണനൈപുണ്യം എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്തുവാനായി ഈ വിഭാഗം പരിശീലനം നൽകുന്നു.
വിശ്വാസപരിശീലനത്തിനായി ഒരു അന്തർദേശീയ കൗൺസിൽ 1973 ജൂൺ 7 - ന് പോൾ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാപിച്ചിരിന്നു.
ഇത് പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ ശുശ്രൂഷ എന്ന നാമത്തിൽ 1995 ൽ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഒരു വിഭാഗം സ്ഥാപിച്ചു.
വൈദികർക്കുള്ള തുടർപരിശീലനം ഏർപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
പൗരോഹിത്യതിരുസംഘം പുറത്തിറക്കുന്ന മാഗസിനാണ് സാക്രം മിനിസ്റ്റേറിയം (Sacrum Ministerium).
പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനപരിപാടികളേക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഇതിൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയുടെ മുൻപിലുള്ള പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പയുടെ നാമത്തിലുള്ള സ്ക്വയറിലെ തിരുസംഘങ്ങളുടെ കൊട്ടാരത്തിലാണ് പൗരോഹിത്യതിരുസംഘത്തിന്റെ ആസ്ഥാനകാര്യാലയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
(2/7) സന്യസ്തർക്കുള്ള തിരുസംഘം
സന്യാസജീവിതം നയിക്കുന്നവർക്കായി സിക്സ്തൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് Sacred Congregation for Consultations about regulars എന്ന പേരിൽ 1586 മെയ് 27- ന് ഒരു തിരുസംഘം സ്ഥാപിച്ചത്.
എന്നാൽ ക്ലെമന്റ് എട്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ 1601-ൽ ഈ തിരുസംഘത്തെ മെത്രാന്മാർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിൽ ലയിപ്പിച്ചു.
പിന്നീട് മൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം Sapienti Consilio എന്ന അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി വിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ 1908 ജൂൺ 29-ന്സന്യസ്തർക്കുള്ള തിരുസംഘമെന്ന പേരിൽ മെത്രാന്മാരുടെ തിരുസംഘത്തിൽ നിന്നും വിഭജിച്ച് പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.
തുടർന്ന്1967 - പോൾ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പയും 1988 - ൽ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയും ഈ തിരുസംഘത്തെ രണ്ട്അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി പുന:സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
സന്യസ്തർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിൽ സഭയിൽ, സന്യാസ ഓർഡറുകൾ, സന്യാസസഭകൾ, സെക്കുലർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടുകൾ, അപ്പസ്തോലികസന്യാസസമൂഹങ്ങൾ (സുവിശേഷഉപദേശങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തുള്ള സ്ഥിരമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നവർ) എന്നീ നാല്സമർപ്പിതസമൂഹങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു.
കൂടാതെ മൂന്നാം സഭകളിലെ അല്മായരുടെയും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലാണ്.
സന്യസ്തർക്കുള്ള തിരുസംഘം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്കർദ്ദിനാൾ പദവിയുള്ള മെത്രാപ്പൊലീത്തായുടെ കീഴിലാണ്.
പതിനാറംഗങ്ങളുള്ള ഒരു ഉപദേശകസമിതിയുടെ കീഴിലാണ്തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം.
സന്യസ്തർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തങ്ങൾ പ്രസിദ്ധം ചെയ്യുന്നത് സെക്വേലായി ക്രിസ്തി ( Sequelae Christi ) എന്ന മാഗസിനിലാണ്.
കാര്യാലയം
റോമിൽ വിയാകോൺചിലസിയോണയിലെ തിരുസംഘങ്ങളുടെ കൊട്ടാരത്തിലാണ്സന്യസ്തർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ കേന്ദ്രകാര്യാലയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
(2/8) വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള തിരുസംഘം
പുരാതന കത്തോലിക്കാസർവ്വകലാശാലകളിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മേൽനോട്ടത്തിനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട തിരുസംഘമാണ് പരിണമിച്ച് വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള തിരുസംഘമായി രൂപം കൊണ്ടത് .
തുടർന്ന് പലകാലഘട്ടങ്ങളിലായി രൂപം കൊണ്ട മൂന്ന് തിരുസംഘങ്ങൾ ലയിപ്പിച്ചാണ് ഈ തിരുസംഘം രൂപം കൊണ്ടത്.
റോം, ബൊളോഞ്ഞ, പാരീസ്, സലമാങ്ക എന്നിവിടങ്ങളിലെ കത്തോലിക്കാ സർവ്വകലാശാലകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസമേഖലകൾ പരിശോധിക്കുവാനും മെച്ചപ്പെടുത്തുവാനുമായി 1588 - ൽ സിക്സ്തൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാപിച്ച സർവ്വകലാശാലകൾക്കുള്ള തിരുസംഘമാണ് ആദ്യത്തേത്.
മാർപ്പാപ്പയുടെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ വിദ്യാഭ്യാസനിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനായി 1824 - ൽ ലിയോ പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാപിച്ച തിരുസംഘമാണ് രണ്ടാമത്തേത്.
സർവ്വകലാശാലകൾക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ രീതിയിലാണ് ഈ തിരുസംഘം സ്ഥാപിച്ചത്.
തുടർന്ന് 1914 മുതൽ 1922 വരെ ബെനഡിക്ട് പതിനഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ സെമിനാരി പരിശീലനത്തിനായി മറ്റൊരു തിരുസംഘവും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
1967 - ൽ പോൾ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഈ മൂന്നു തിരുസംഘങ്ങളെയും കത്തോലിക്കാസ്ഥാപനങ്ങൾക്കുള്ള തിരുസംഘം എന്ന് നാമകരണം ചെയ്ത് ലയിപ്പിച്ചു.
തുടർന്ന് 1988 - ൽ പാസ്തോർ ബോനൂസ് എന്ന അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് ഈ തിരുസംഘത്തെ നവീകരിക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള തിരുസംഘം എന്ന് പുനർനാമകരണം നടത്തുകയും ചെയ്തത്.
സെമിനാരി പരിശീലനം വിലയിരുത്തുവാനുള്ള അപ്പസ്തോലിക പ്രതിനിധി സന്ദർശനം, സെമിനാരികളുടെ റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കൽ, റെക്ടർമാരുടെ നിയമനം, പുതുസെമിനാരി സ്ഥാപനം, കാലഘട്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് സെമിനാരി പരിശീലനത്തിനുള്ള നിർദ്ദേശം നൽകൽ, രൂപതകളിലും മിഷൻപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും വൈദികരുടെ നിയമനം എന്നീ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ.
കൂടാതെ ദൈവവിളി വർദ്ധനവിനായുള്ള പൊന്തിഫിക്കൽ സമിതിയും ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള തിരുസംഘത്തെ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സഭയിലെ സെമിനാരി പരിശീലനത്തിനായും സന്യസ്തപരിശീലനത്തിനുമായുള്ള വിഭാഗം.
സർവ്വകലാശാലകൾക്കും കോളേജുകൾക്കുമായുള്ള വിഭാഗം.
സ്കൂളുകൾക്കായുള്ള വിഭാഗം.
കത്തോലിക്കാ സർവകലാശാലകളും കോളേജുകളും സ്കൂളുകളും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലാണ് നില കൊള്ളുന്നത്.
എന്നാൽ വേദപ്രചാരതിരുസംഘത്തിന്റെയും പൗരസ്ത്യതിരുസംഘത്തിന്റെയും കീഴിലുള്ള രൂപതകളിലെ വൈദികപരിശീലനവും സന്യസ്തപരിശീലനവും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലല്ല സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
സഭയുടെ വിശ്വാസം നിലനിർത്തുന്നതു പുരോഹിതരായതിനാൽ പൗരോഹിത്യരൂപീകരണത്തിൽ സഭ വളരെയധികം ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കുന്നു.
സന്മനസുള്ള വ്യക്തികളിൽ നിന്നും തിരുസംഘം ശേഖരിക്കുന്ന സംഭാവനകൾ പൗരോഹിത്യ രൂപീകരണത്തിനായും സെമിനാരികളുടെ കെട്ടിടനിർമ്മാണത്തിനുമായി ചിലവഴിക്കുന്നു.
സർവകലാശാലാ ചാൻസലർമാരുടെയും മറ്റ് ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും നിയമനവും സ്ഥലം മാറ്റവും ഈ തിരുസംഘമാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.
ഉപദേശകസമിതി
കർദ്ദിനാൾ പദവിയുള്ള മെത്രാപ്പോലീത്തായാണ് തിരുസംഘത്തിന്റെ അധ്യക്ഷൻ.
മെത്രാപ്പോലീത്തായാണ് തിരുസംഘത്തിന്റെ സെക്രട്ടറിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
കർദ്ദിനാൾമാരും, മെത്രാപ്പോലീത്താമാരും, മെത്രാന്മാരും ഉൾപ്പെടുന്ന 31 അംഗസമിതിയാണ് തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നത്.
ഇരുപത്തിയഞ്ചോളം പേർ തിരുസംഘത്തിന്റെ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുവാനായി ആസ്ഥാനകാര്യാലയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുവാനായി സെമിനാരിയം (Seminarium) എന്ന മാഗസിൻ പ്രസിദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
കൂടാതെ വാർഷിക സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളും റിപ്പോർട്ടുകളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാനായി ആനുവാരിയോ (Annuario) എന്ന പുസ്തകവും വർഷത്തിൽ പുറത്തിറക്കുന്നു.
(2/9) മെത്രാന്മാർക്കുള്ള തിരുസംഘം
തിരുസംഘങ്ങളിൽ അതിപുരാതനതിരുസംഘമാണ് മെത്രാന്മാർക്കുള്ള തിരുസംഘം .
വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിൽ സഭയുടെ ആദ്യകാലം മുതൽ തന്നെ മെത്രാന്മാർക്കായി ഒരു വിഭാഗം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ 1588 ജനുവരി 22 - ന് സിക്സ്തൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ് ഈ തിരുസംഘത്തെ ഇന്നത്തെ രീതിയിലാക്കി മാറ്റുവാൻ തുടക്കം കുറിച്ചത്.
പുതിയ രൂപതകൾ സ്ഥാപിക്കുക, നിലവിലുള്ളവയെ വിഭജിക്കുക എന്നീ പ്രവർത്തനങ്ങളായിരുന്നു ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രധാന കടമകൾ.
പിന്നീട് 1908 ജൂൺ 29 - ന് പീയൂസ് പത്താമൻ മാർപാപ്പ പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത സാപിയെന്റി കോൺസിലിയോ (Sapienti Consilio) എന്ന അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി മെത്രാന്മാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ കീഴിലാക്കി മാറ്റി.
1908 ഓഗസ്റ്റ് 15- ന് പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത രെജിമിനി എക്ലേസി യൂണിവേഴ്സ് (Regimini Ecclesiae Universae) എന്ന അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി പോൾ ആറാമൻ മാർപാപ്പ ഈ തിരുസംഘം പ്രവർത്തനവീകരണം നടത്തി പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.
1988 - ൽ പാസ്തോർ ബോനൂസ് എന്ന അപ്പസ്തോലിക കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ വഴി ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ നൽകിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ വഴിയാണ് മെത്രാന്മാർക്കുള്ള തിരുസംഘം ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന ദൗത്യം മെത്രാന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് നിയമനം നടത്തുക എന്നതാണ്.
ഇത് ഏറെ ശ്രമകരവും സങ്കീർണ്ണവുമായ ഒരു പ്രവർത്തിയാണ്.
മെത്രാന്മാരുടെ രാജി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും മെത്രാന്മാർക്കെതിരെ അച്ചടക്കനടപടികൾ അതീവരഹസ്യമായി നടപ്പിലാക്കുന്നതും  ഈ തിരുസംഘമാണ്.
സഭയുടെ കീഴിലുള്ള മെത്രാന്മാർ അഞ്ചു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ജനത്തെയും രൂപതയെയും കുറിച്ചുള്ള വിശദവിവരങ്ങൾ വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിലെ പല വകുപ്പുകളെയും ഏൽപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ഈ അവസരത്തിൽ റോമിലെ സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ബസിലിക്കയിലും വിശുദ്ധ പൗലോസിനെ അടക്കം ചെയ്തിട്ടുള്ള റോമിനു പുറത്തുള്ള സെന്റ് പോൾ ബസിലിക്കയിലും മെത്രാന്മാർ ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കും.
ഈ സന്ദർശനം ആദ്‌ലിമിന (ad limina) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഈ അവസരത്തിലാണ് മെത്രാന്മാർ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയായ മാർപാപ്പായോടുള്ള വിധേയത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.
375 മുതൽ 411 വരെയുള്ള കാനോൻ നിയമത്തിൽ മെത്രാന്മാരെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തു ശിഷ്യനായ യൂദാസിനു പകരം മത്തിയാസിനെ നറുക്കിട്ടു തിരഞ്ഞെടുത്ത കാലം മുതൽ അപ്പസ്തോല തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ വളരെ സങ്കീർണ്ണമായാണ് സഭയിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്.
മെത്രാന്മാരായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന വൈദികന്മാരെപ്പറ്റി ചർച്ചകൾ നടത്തി തീരുമാനം എടുക്കുന്നത് വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയം വിലക്കിയിട്ടുണ്ട്.
കർദ്ദിനാൾ പദവിയുള്ള ആർച്ച്ബിഷപ്പാണ് ഈ തിരുസംഘത്തിന്റെ അധ്യക്ഷൻ.
ഈ അധ്യക്ഷന്റെ കീഴിൽ 24 അംഗസമിതിയാണ് തിരുസംഘത്തിനുള്ള പ്രവർത്തന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നത്.
ആസ്ഥാനകാര്യാലയം
മെത്രാന്മാർക്കുള്ള തിരുസംഘത്തിന്റെ പ്രധാന കാര്യാലയം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് വത്തിക്കാനിലെ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയുടെ സമീപമുള്ള തിരുസംഘങ്ങളുടെ  കൊട്ടാരത്തിലാണ്.
കൂടാതെ ലത്തീൻ അമേരിക്കയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള പൊന്തിഫിക്കൽ കൗൺസിലിന്റെ കാര്യാലയം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് വിയാ ദെല്ലാ കോൺചിലസിയോണയിലെ വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലുമാണ്.
(3) പരമോന്നതകോടതികൾ
വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗമാണ് പരമോന്നതകോടതികൾ.
കോടതിപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഇവയെ പ്രധാനമായും മൂന്നായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
(3/1) അപ്പസ്തോലിക പാപപരിഹാര കാര്യാലയം
ശിക്ഷണനടപടികൾ, സഭാഭൃഷ്ട്, കൗദാശികതടസങ്ങൾ, ദണ്ഡവിമോചനങ്ങൾ എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കാര്യാലയമാണ്  അപ്പസ്തോലിക പാപപരിഹാര കാര്യാലയം അഥവാ അപ്പസ്തോലിക പെനിറ്റൻഷറി .
കാരുണ്യത്തിന്റെ കോടതി എന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നു.
അപ്പസ്തോലിക പാപപരിഹാര കാര്യാലയം സ്ഥാപിതമായത് ഒണോറിയോസ് മൂന്നാമൻ മാർപാപ്പയുടെ (1216-1227) കാലഘട്ടത്തിലാണ്.
തുടർന്ന് വന്ന ബെനഡിക്ട് പന്ത്രണ്ടാമൻ (1334-1342), യൂജിൻ നാലാമൻ (1431-1447), അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ (1492-1503), പീയൂസ് അഞ്ചാമൻ ( 1566-1572), പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ (1922-1939), ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ (1978-2005) എന്നിവരുടെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഈ കാര്യാലയം നവീകരിച്ചിരുന്നു.
(3/2) ഉന്നത അപ്പീൽ കോടതി
രൂപതാകോടതികളുടെ പരമോന്നത അപ്പീൽകോടതിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സഭാകോടതിയാണ് ഉന്നത അപ്പീൽ കോടതി അഥവാ അപ്പസ്തോലിക സിഞ്ഞത്തൂരാ.
സാർവ്വത്രികസഭയിൽ നീതിനിർവഹണം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതും സഭാകോടതികൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതും ന്യായാധിപനിയമനം നടപ്പിലാക്കുന്നതും ഈ വിഭാഗമാണ്.
സാർവ്വത്രികസഭയിലെ ഉന്നത അപ്പീൽ കോടതിയാണ് റോമൻ റോത്തായെങ്കിലും വിധിയിലുണ്ടാകുന്ന സംശയങ്ങൾക്ക് അന്തിമതീർപ്പ് കല്പിക്കുന്നത് ഈ വിഭാഗമാണ്.
(3/3) റോമൻറോത്താ
കത്തോലിക്കാസഭയിലെ പരമോന്നതകോടതിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
രൂപതാകോടതികൾക്ക് പരിഗണിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ലാത്ത കേസുകളാണ് ഇവിടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്.
മെത്രാന്മാർ കക്ഷികളായുള്ള കേസുകൾ റോമൻറോത്തായാണ് നടത്തുന്നത്.
പ്രധാനമായും രൂപതാകോടതികൾ പരിഗണിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ലാത്ത കേസുകളാണ് ഇവിടെ പരിഗണിക്കുന്നത്.
(4) പൊന്തിഫിക്കൽ കൗൺസിലുകൾ
പതിനൊന്ന്  പൊന്തിഫിക്കൽ കൗൺസിലുകളാണ് വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലുള്ളത്.
(4/1)അൽമായർക്കുള്ള പൊന്തിഫിക്കൽ കൗൺസിൽ
വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിലുള്ള ഒരു സമിതിയാണ് അൽമായർക്കുള്ള പൊന്തിഫിക്കൽ കൗൺസിൽ .
ഈ വിഭാഗം അൽമായരുടേതായ കാര്യങ്ങളിൽ മാർപ്പാപ്പയെ സഹായിക്കുന്നു.
സഭാ ജീവിതത്തിലും ദൗത്യത്തിലും അൽമായരെ രൂപീകരണം നടത്തുവാനായാണ് കൗൺസിൽ രൂപം കൊണ്ടത്.
പൊന്തിഫിക്കൽ കൗൺസിലുകളിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം ഈ കൗൺസിലിനാണ്.
1967 ജനുവരി 6-ന് പോൾ ആറാമം മാർപാപ്പയാണ് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗണിലിനെത്തുടർന്ന് ഈ കൗൺസിൽ സ്ഥാപിച്ചത്.
തുടർന്ന് 1976 ഡിസംബർ 10-ന് ഇതേ മാർപാപ്പ തന്നെ കൗൺസിൽ നവീകരിക്കുകയും വത്തിക്കാൻ കാര്യാലയത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുകയും ചെയ്തു.
സഭയുടെ ആരംഭം മുതൽ തന്നെ അൽമായർക്ക് സഭയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിനെത്തുടർന്നാണ് അൽമായരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെപ്പറ്റി സാർവ്വത്രികസഭ വ്യക്തമായ നിർവചനം നൽകിയത്.