smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1919-ൽ, പ്രാർഥനാ സമാജം അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങി .
രാഷ്ട്രീയം സമർഥിച്ച ക്ലാസുകളുടെ വികസനം, അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ, ഹാനികരമായ പാരമ്പര്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയവക്കെതിരായ അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
പ്രാർഥനാ സാമാജത്തിനും സത്യശോധക് സമാജത്തിനും വേണ്ടി നാനാ പാട്ടീൽ പത്ത് വർഷത്തോളം പ്രവർത്തിച്ചു.
ഇക്കാലത്ത് സമൂഹവിവാഹം പോലുള്ള ക്ഷേമപദ്ധതികൾ നടത്തി.
ജാതി വ്യവസ്ഥക്കെതിരായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
തന്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം അദ്ദേഹം ദരിദ്രരുടെയും കർഷകരുടേയും അവകാശത്തിനായി പോരാടി.
പരമ്പരാഗത വിവാഹങ്ങൾ, ഉത്സവങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കൂടുതൽ ചെലവുകൾ ഒഴിവാക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരെ പഠിപ്പിച്ചു.
വായ്പ എടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
സാമൂഹ്യ വികസനത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്തു.
1948 ൽ ശങ്കർ റാവു മോറെ, കേശവ്റാവു ജെദെ, ഭാവുസാഹിബ് റാവുത്ത്, മാധവറാവു ബാഗൽ എന്നിവരോടൊത്ത് പെസന്റ്സ് ആൻഡ് വർക്കേഴ്സ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ ചേർന്നു.
1957 ൽ സത്താറ നിയോജക മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും 1967 ൽ ബീഡ് നിയോജകമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നും കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ടിക്കറ്റിൽ ലോകസഭ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിച്ച് വിജയിച്ചു.
ആചാര്യ ആത്രെയോടൊപ്പം മഹാരാഷ്ട്രയുടെ രൂപവത്കരണത്തിന് നാനാ പാട്ടീലും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
1976 ഡിസംബർ 6 ന് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
നാനാ സാഹിബ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nana_Sahib
മറാഠാ വംശത്തിലെ ഒരു പ്രഭുവും, 1857 ലെ ഇന്ത്യൻ ലഹളയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട കാൺപൂർ കലാപത്തിലെ നേതാവുമായിരുന്നു നാനാ സാഹിബ് .
പേഷ്വാ ബാജി റാവു രണ്ടാമന്റെ ദത്തു പുത്രനായിരുന്നു നാനാ സാഹിബ്.
പേഷ്വാ ബാജി റാവുവിന് ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി അനുവദിച്ചിരുന്ന പെൻഷൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം പുത്രനായ നാനാ സാഹിബിനു നൽകാൻ കമ്പനി വിസമ്മതിച്ചു.
നാനാ സാഹിബ് പേഷ്വാ ബാജി റാവുവിന്റെ ദത്തു പുത്രനാണെന്ന കാരണം പറഞ്ഞാണ് കമ്പനി പെൻഷൻ നൽകാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്നത്.
ഇംഗ്ലീഷുകാർ നടപ്പിൽവരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങൾ നാനാ സാഹിബിന് അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.
ഹിന്ദു മതത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളിലും, ലക്ഷ്യങ്ങളിലും അടിയുറച്ചു വിശ്വസിച്ചു ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരാളായിരുന്നു നാനാ സാഹിബ്.
1857 ലെ വിപ്ലവം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇംഗ്ലീഷ് പട്ടാളത്തെ സഹായിക്കാൻ നാനാ സാഹിബിന്റെ സൈന്യത്തേയും അയക്കാൻ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ കലാപകാരികളായ വിമതരുടെ കൂടെ ചേർന്ന് അവരുടെ സൈന്യത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ നാന സാഹിബ് നിർബന്ധിതനാവുകയായിരുന്നു.
16 ജൂലൈ 1857 ൽ യുദ്ധരംഗത്തു നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായ നാനാ സാഹിബിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് വിവരങ്ങളൊന്നും തന്നെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
1824 മേയ് 19 ന് ഉത്തർപ്രദേശിലെ ബിഥൂർ ഗ്രാമത്തിൽ നാരായൺ ഭട്ടിന്റേയും, ഗംഗാ ബായിയുടേയും മകനായി നാനാ ഗോവിന്ദ് ഡൊന്തു പന്ത് എന്ന നാനാ സാഹിബ് ജനിച്ചു.
നാനയുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് പേഷ്വയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ ജോലി ലഭിച്ചു.
പേഷ്വാ ബാജി റാവു മൂന്നാം മറാത്താ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനു ശേഷം ബിഥൂറിലുള്ള തന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ കമ്പനി അനുവദിച്ച പെൻഷനും വാങ്ങി കഴിയുകയായിരുന്നു.
വലിയൊരു സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്നു ബാജി റാവു.
പുത്രന്മാരില്ലാതിരുന്ന ബാജി റാവു, നാനാ സാഹിബിനേയും, ഇളയ സഹോദരനേയും തന്റെ മക്കളായി ദത്തെടുത്തു.
ബാജി റാവുവിന്റെ ഭാര്യമാരിലൊരാളുടെ സഹോദരി കൂടിയായിരുന്നു ഗംഗാ ബായ്.
താന്തിയോ തോപ്പെയും, അസിമുള്ള ഖാനുമായിരുന്നു കൊട്ടാരത്തിലെ നാനാ സാഹിബിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ.
താന്തിയോ തോപ്പെയുടെ പിതാവ് പേഷ്വാ ബാജി റാവുവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ പ്രധാനികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു.
പേഷ്വാ ബാജി റാവു, ബിഥൂരിലേക്കു പലായനം ചെയ്തപ്പോൾ തോപ്പെയുടെ കുടുംബവും ഒപ്പം പോരുകയായിരുന്നു.
നാനാ സാഹിബിന്റെ പ്രധാന സഹായി ആയിരുന്നു അസിമുള്ള ഖാൻ, പിന്നീട് നാനാ സാഹിബ് പേഷ്വാ പദവിയിലെത്തിയപ്പോൾ അസിമുള്ളക്ക് കൊട്ടാരത്തിൽ ദിവാന്റെ സ്ഥാനം നൽകുകയായിരുന്നു.
അനന്തരാവകാശി
പേഷ്വാ ബാജി റാവുവിന്റെ വിൽപത്രം പ്രകാരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻതുടർച്ചാവകാശിയായി നാനാ സാഹിബിനേയാണ് അധികാരപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
അതുപ്രകാരം ബാജി റാവുവിന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രതിവർഷ പെൻഷനായിരുന്ന 80000 പൗണ്ട് ബാജി റാവുവിന്റെ മരണശേഷം നാനാ സാഹിബിനു വന്നു നൽകേണ്ടതാണ് എന്നും വിൽപത്രത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നു.
നാനാ സാഹിബ് പേഷ്വാ ബാജി റാവുവിന്റെ ദത്തു പുത്രനാണെന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ഈ പെൻഷൻ തുക നാനാ സാഹിബിനു നൽകാൻ വിസമ്മതിച്ചു.
മാത്രവുമല്ല, ബാജി റാവുവിന്റെ മരണശേഷം അനന്തരാവകാസികൾ ഇല്ലെന്ന കാരണത്താൽ ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് ലാപ്സ് നിയമപ്രകാരം സാമ്രാജ്യം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ അധീനതയിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ പെൻഷൻ തുടർന്നും ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെടാനായി തന്റെ സഹായിയായ അസിമുള്ള ഖാനെ നാനാ സാഹിബ് ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കയച്ചു.
എന്നാൽ അസിമുള്ള ഖാന് വിഷയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥരൂപം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനെ വേണ്ട രീതിയിൽ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1857ലെ ഇന്ത്യൻ ലഹളയിലെ പങ്ക്
1857 ൽ ഡെൽഹിയിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട കലാപം കാൺപൂരിലേക്കും വ്യാപിക്കുകയാണെങ്കിൽ തന്റെ അധീനതയിലുള്ള 15000 പടയാളികളെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിന്റെ സഹായത്തിനായി എത്തിച്ചുകൊള്ളാം എന്ന് നാനാ സാഹിബ് കാൺപൂർ കലക്ടറായിരുന്ന ചാൾസ് ഹില്ലേഴ്സന് ഉറപ്പു നൽകിയിരുന്നു.
കലാപകാരികൾ കാൺപൂരിൽ എത്തിയപ്പോൾ നേരത്തേ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നപോലെ നാനാ സാഹിബിന്റെ പടയാളികൾ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് സഹായവുമായി എത്തിച്ചേർന്നു.
അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ നേതൃസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് നാനാസാഹിബും പടക്കളത്തിൽ എത്തി.
എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തെ സഹായിക്കുന്നതിനു പകരം, നാനാ സാഹിബ് താൻ കലാപകാരികളുടെ കൂടെ കൂടുകയാണെന്നും ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തെ യാതൊരു തരത്തിലും സഹായിക്കുകയില്ലെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അപ്രതീക്ഷിതമായി ഈ നീക്കത്തെ പട്ടാളക്കാർ എതിർത്തുവെങ്കിലും, നാനാ സാഹിബ് ഉടനടി അവ‍ർക്ക് പതിന്മടങ്ങ് വേതവും, സ്വർണ്ണനാണയങ്ങളും പാരിതോഷികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ പട്ടാളക്കാർ നാനാ സാഹിബിന്റെ കൂടെ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരായി നിലയുറപ്പിച്ചു.
നാനാ സാഹിബ് സമീപപ്രദേശങ്ങൾ ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങി.
ബ്രിട്ടീഷ് ജനറലായിരുന്ന ജോൺ മൂറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പ്രത്യാക്രമണം തുടങ്ങിയെങ്കിലും നാനാ സാഹിബിനെതിരേ പിടിച്ചു നിൽക്കാനുള്ള ആർജ്ജവം ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ജനറൽ വീലറുടെ ആത്മവിശ്വാസവും യുദ്ധം ജയിക്കാമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലാതായി, കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധത്തിൽ കീഴടങ്ങാമെങ്കിൽ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അവസരം നൽകാം എന്നുള്ള സന്ദേശവുമായി നാനാ സാഹിബ് ഒരു ദൂതനെ ജനറലിന്റെ അടുത്തേക്കയച്ചെങ്കിലും, സന്ദേശത്തിൽ സംശയം തോന്നിയ ജനറൽ ആ നിർദ്ദേശം നിരാകരിച്ചു.
നാനാ സാഹിബ് രണ്ടാമതൊരുവട്ടം കൂടി ഇതേ നിർദ്ദേശം ജനറലിനു മുന്നിൽ വെച്ചു.
ഈ സമയത്ത് ബാരകിനുള്ളിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു.
ഒരു കൂട്ടർ നാനാ സാഹിബിന്റെ നിർദ്ദേശം തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് യുദ്ധം തുടരണമെന്ന അഭിപ്രായം ഉന്നയിച്ചപ്പോൾ മറുവിഭാഗം, നാനാ സാഹിബിനു മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാനാണു തീരുമാനിച്ചത്.
27 ജൂൺ 1857 ന് ജനറലുടെ കീഴിലുള്ള അവശേഷിക്കുന്ന സൈനികർ ബാരകിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്നു.
ഇവർക്കു സഞ്ചരിക്കാൻ ആനകളേയും, പല്ലക്കുകളും നാനാ സാഹിബ് തയ്യാർ ചെയ്തിരുന്നു.
ബീബിഘർ കൂട്ടക്കൊല
സതീചൗരയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും കാൺപൂരിലുള്ള ബീബിഘർ എന്ന അറിയപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകൾക്കു വേണ്ടി മാത്രമുള്ള ഒരു ചെറിയ കൊട്ടാരത്തിലേക്കു മാറ്റി.
ജനറൽ വീലറുടെ സൈന്യത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കുറച്ചു സ്ത്രീകളേ കൂടി പിന്നീട് ഇവിടേക്ക് എത്തിച്ചു.
കുട്ടികളെ കൂടാതെ ഈ താവളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആകെ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം 200 ഓളം വരുമായിരുന്നു.
സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഉൾപ്പെടുന്ന തടവുകാരെ ഒരു മനുഷ്യകവചമാക്കി നിർത്തി ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയോട് വിലപേശാം എന്നതായിരുന്നു നാനാ സാഹിബിന്റെ പദ്ധതി.
കാൺപൂർ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ജനറൽ ഹെൻട്രി ഹാവെലോക്കിന്റേ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു സേന ഇതേ സമയം അലഹാബാദിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
കാൺപൂരിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്നും പിൻവാങ്ങാൻ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തോട് നാനാ സാഹിബ് ഒരു ദൂതൻ വശം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ ഈ നിർദ്ദേശം തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം മുന്നോട്ടു നീങ്ങുകയും ഫത്തേപൂർ പിടിച്ചെടുക്കുയും ചെയ്തു.
ജൂലൈ 16ന് ജനറൽ ഹാവെലോക്കിന്റെ സൈന്യത്തോട് എതിരിടാൻ തന്റെ സഹോദരനായ ബാലാ റാവുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു സൈന്യത്തെ നാനാ സാഹിബ് അയച്ചുവെങ്കിലും, ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഇവർക്കു കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു.
കാൺപൂരിലേക്കു കടക്കാൻ ശ്രമിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തെ വിമതസേന തടയുകയും ഇത് കനത്ത യുദ്ധത്തിൽ കലാശിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇരുവശത്തും ആൾനാശം സംഭവിച്ചുവെങ്കിലും കമ്പനി പട്ടാളത്തിന് കാൺപൂരിലേക്കു കടക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം കാൺപൂരിലേക്ക് കടന്നതോടെ നാനാ സാഹിബിന്റെ വിലപേശലുകൾ അവസാനിച്ചു.
കാൺപൂരിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ വഴിയിൽ കണ്ട ഗ്രാമത്തിലെ സാധാരണജനങ്ങളേയും ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം വെറുതെ വിട്ടില്ല, ഇതറിഞ്ഞ നാനാ സാഹിബ് അസ്വസ്ഥനായി.
തടവുകാരായി പിടിക്കപ്പെട്ടവരെ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് നാനാ സാഹിബ്, സുഹൃത്തായ താന്തിയോ തോപ്പെയോടും അസിമുള്ള ഖാനുമായും ആലോചിച്ചു.
തടവുകാരായി പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും തങ്ങളുടെ ഗ്രാമീണവാസികളോട് ചെയ്ത ക്രൂരതക്കു പ്രതികാരമായി കൊന്നു കളയണമെന്നു തന്നെയാണ് നാനാ സാഹിബിന്റെ ഉപദേശകർ നിർദ്ദേശിച്ചത്.
ഇതിനിടെ തടവുകാരായ സ്ത്രീകൾ നിരാഹാര സത്യാഗ്രഹം തുടങ്ങി.
തടവുകാരെ കൊല്ലാൻ ആദ്യം വിമതസൈനികർ വിസമ്മതിച്ചെങ്കിലും, പിന്നീട് കൂട്ടക്കൊല്ലക്കു തയ്യാറാവുകയായിരുന്നു.
ഈ ക്രൂരപാതകം നേരിൽ കാണാൻ കരുത്തില്ലാതെ, നാനാ സാഹിബ് ബീബിഘർ വിട്ടു പോയി.
കുട്ടികളേയും സ്ത്രീകളേയും ബീബിഘറിന്റെ നടുമുറ്റത്തേക്കു വിളിച്ചുവെങ്കിലും, അവർ ഇറങ്ങി വരാൻ തയ്യാറായില്ല.
ചുമരിലുള്ള ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ സൈനികർ അകത്തേക്കു തുരുതുരാ നിറയൊഴിച്ചു, അകത്തു നിന്നും ഉയർന്ന കൂട്ട നിലവിളി അവരെ പിന്നീട് നിറയൊഴിക്കുന്നതിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
കുപിതയായ ഹുസ്സൈനി ഖാൻ, തന്റെ സ്നേഹിതനായ സരുവർ ഖാനോട് ബാക്കി വരുന്ന തടവുകാരേയും കൊന്നൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സരുവർ ഖാൻ ഏതാനും കശാപ്പകാരുടെ സഹായത്തോടെ സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും വെട്ടിനുറുക്കി കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
ചില സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും കശാപ്പുകാരുടെ കയ്യിൽപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടുവെങ്കിലും പിറ്റേ ദിവസം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു കിണറിലേക്ക് മൃതദേഹങ്ങൾ വലിച്ചെറിയാൻ വന്ന വിമതസൈനികർ ഈ ജീവനോടെയിരുന്നവരേയും മൃതദേഹങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ കിണറിലേക്കെറിഞ്ഞു.
നിരപരാധികളായ കുട്ടികളും, ചില സ്ത്രീകളും അങ്ങനെ ജീവനോടെ തന്നെ മറവുചെയ്യപ്പെട്ടു.
കാൺപൂർ കീഴടങ്ങുന്നു
1857 ജൂലൈ16 ന് കമ്പനി പട്ടാളം കാൺപൂരിലേക്ക് കടന്നു.
അതിർവാ ഗ്രാമത്തിൽ വെച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളവും, നാനാ സാഹിബിന്റെ സേനയും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടി.
കമ്പനി സൈന്യത്തോട് എതിർത്തു നിൽക്കാൻ നാനയുടെ സൈന്യത്തിനായില്ല.
കാൺപൂർ ബാരക് നശിപ്പിച്ച ശേഷം നാനാ സാഹിബ് ബിഥൂറിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു.
കാൺപൂരിലെത്തിയപ്പോഴാണ് ബീബിഘർ കൂട്ടക്കൊലയെക്കുറിച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് സൈന്യം അറിയുന്നത്, കോപാകുലരായ അവർ കണ്ണിൽ കണ്ടതെല്ലാം പ്രതികാരത്തോടെ നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ജൂലൈ 19 ന് ഹാവെർലോക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യം നാനാ സാഹിബിനു വേണ്ടി ബിഥൂറിലേക്കു നീങ്ങിയെങ്കിലും, നാനാ അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു.
യാതൊരു എതിർപ്പും കൂടാതെ തന്നെ നാനാ സാഹിബിന്റെ കൊട്ടാരം കമ്പനി പട്ടാളം കീഴടക്കി.
നാനാ സാഹിബ് അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നു
ബിഥൂറിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട നാനാ സാഹിബ് പിന്നീട് യുദ്ധരംഗത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തും സൈനാധിപനുമായ താന്തിയോ തോപ്പെ കാൺപൂർ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഒരു വിഫലശ്രമം നടത്തിയിരുന്നു.
വിമതസൈന്യത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ കാൺപൂരിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ താന്തിയോ തോപ്പെക്കായെങ്കിലും, പിന്നീടു നടന്ന രണ്ടാം കാൺപൂർ യുദ്ധത്തിൽ താന്തിയോ തോപ്പെ പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു.
1857 സെപ്തംബറിൽ നാനാ സാഹിബിന് കടുത്ത ജ്വരം ബാധിച്ചുവെന്ന സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത വാർത്തകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താന്തിയോ തോപ്പെ , ഝാൻസി റാണി എന്നിവർ തങ്ങളുടെ പേഷ്വാ നാനാ സാഹിബ് സുഖമായിരിക്കുന്നുവെന്ന് ലോകത്തെ അറിയിച്ചു.
1859 ൽ നാനാ സാഹിബ് നേപ്പാളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തുവെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
നാനാ സാഹിബ് നേപ്പാളിലെ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ബഹാദൂർ റാണയുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ കഴിയുകയായിരുന്നുവെന്ന് ലണ്ടനിലെ പത്രപ്രവർത്തകനായിരുന്ന പെർസിവൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
നാനാ സാഹിബിനെക്കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും ഏറ്റവും അടുത്ത പരിചാരകരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
നേപ്പാളിൽ അഭയം ലഭിക്കാനായി വളരെ വിലപിടിപ്പുള്ള രത്നങ്ങൾ നാനാ സാഹിബ് ബഹാദൂർ റാണക്കു കൈമാറ്റം നടത്തിയിരുന്നുവെന്നും പെർസീവൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
നേപ്പാളിലെ വിദൂരങ്ങളായ ഏതെങ്കിലും ഗ്രാമങ്ങളിലായിരുന്നിരിക്കാം നാനാസാഹിബ് അഭയം തേടിയിരുന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു..
സിഹോർ ബന്ധം
1970 കളിൽ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട രണ്ട് എഴുത്തുകളും ഒരു ദൈനംദിനക്കുറിപ്പു പുസ്തകവും 1903 ൽ തന്റെ  മരണംവരെ നാനാ സാഹിബ്  ഗുജറാത്തിന്റെ തീരപ്രദേശത്തെ സിഹോറിൽ യോഗീന്ദ്ര ദയാനന്ദ് മഹാരാജ് എന്ന  സന്യാസിയായി ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നു വെളിവാക്കുന്നു.
നാനാ സാഹിബിന്റെ സംസ്കൃത അധ്യാപകനായിരുന്ന ഹർഷ്റാം മേത്തയുടെ വിലാസത്തിലുള്ളതും നാനാസാഹിബ് എഴുതിയതെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നതുമായ 1856 ലെ  ഈ രണ്ട് എഴുത്തുകളിലും പഴയ മറാത്തിയിൽ‌ കറുത്ത മഷിയിൽ ബാലൂ നാന എന്ന് ഒപ്പിട്ടിരിക്കുന്നു.
മൂന്നാമത്തെ രേഖയായ ദൈനം ദിനക്കുറിപ്പു പുസ്തകം ഹർഷ്റാമിന്റെ സഹോദരനായ കല്യാൺജി മേത്തയുടേതാണ്.
കലാപത്തിന്റെ പരാജയത്തിനുശേഷം നാനാ സാഹിബ് തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സിഹോറിൽ എത്തിയതായി ദൈനംദിനക്കുറിപ്പിൽ പഴയ ഗുജറാത്തി ഭാഷയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
നാനാ സാഹിബിന്റെ മകനായിരുന്ന ശ്രീധറിനെ ഗിരിധർ എന്ന പേരിൽ തന്റെ സ്വന്തം പുത്രനേപ്പോലെ കല്യാൺജി വളർത്തുകയും സീഹോരി ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിൽനിന്നു വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
1903 ൽ സിഹോറിൽ കല്യാൺജിയുടെ വസതിയായ ഡേവ് ഷെരിയിൽവച്ചുള്ള നാനാ സാഹിബിന്റെ മരണവും ഈ  കുറിപ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട.
ഈ സ്ഥലം ഇപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില രേഖകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഗിരിധറിന്റെ പുത്രൻ കേശവ്‍ലാൽ മേത്ത 1970 ൽ ഈ രേഖകൾ കണ്ടെടുത്തിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതിപരമ്പര ഇപ്പോഴും ഈ പട്ടണത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.
ദേശീയ മ്യൂസിയത്തിന്റെ മുൻ ഡയറക്ടറായിരുന്ന ജി.എൻ. പാന്ത് 1992 ൽ ഈ രേഖകളുടെ ആധികാരികത സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരം ഇന്നുവരെ നൽകപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
നാന പടേക്കർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nana_Patekar
നാന പാട്ടേക്കർ (ജനനം – ജനുവരി 1 1951 ) പ്രശസ്തനായ ഇന്ത്യൻ ചലചിത്ര താരവും സം‌വിധായകനുമാണ് നാന പട്ടേക്കർ.
ഒരു പെയിൻററായ ദങ്കാർ പാട്ടേക്കറുടെയും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പത്നി സംഗണ പാട്ടേക്കറുടെയും മകനായി മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മുരുദ് ജഞ്ജിറയിൽ ജനിച്ചു.
(യഥാർത്ഥ നാമം – “വിശ്വനാഥ് പാട്ടേക്കർ”) Sir J. J. institute of Applied Artsൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ പാട്ടേക്കർ പഠനകാലത്തു തന്നെ കോളേജിലെ നാടകവേദികളിൽ സജീവ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു.
ബിരുദ പഠനത്തിനു ശേഷമാണ് പാട്ടേക്കർ ഹിന്ദി ചലചിത്രങ്ങളിൽ സജീവമാകുന്നത്.
ധാരാളം പ്രശസ്തരായ സം‌വിധായകരുടെ സിനിമകളിൽ നാന പാട്ടേക്കർ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നീലകാന്തി പാട്ടേക്കറെയാണ് നാന പട്ടേക്കർ വിവാഹം കഴിച്ചത്, ഇദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകൻ കൂടിയുണ്ട് പേര് മൽഹർ പാട്ടേക്കർ .
1987ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മൊഹ്രെ , 1988ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സലാം ബോബെ എന്നീ ചിത്രങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഹിന്ദി ചലചിത്രലോകത്ത് ശ്രദ്ധ നേടികൊടുത്തു.
അവാർഡുകൾ 1990: മികച്ച സഹനടനുള്ള ഫിലിഫെയർ അവാർഡ് 1990: മികച്ച സഹനടനുള്ള സംസ്ഥാന ചലചിത്ര അവാർഡ് 1992: മികച്ച വില്ലനുള്ള ഫിലിഫെയർ അവാർഡ് 1995: മികച്ച നടനുള്ള ഫിലിഫെയർ അവാർഡ് 1995: മികച്ച നടനുള്ള സ്റ്റാർ സ്ക്രീൻ അവാർഡ് 1995: മികച്ച നടനുള്ള സംസ്ഥാന ചലചിത്ര അവാർഡ് 1997: മികച്ച സഹനടനുള്ള സംസ്ഥാന ചലചിത്ര അവാർഡ് 2004: മികച്ച നടനുള്ള BFJA അവാർഡ് (അബ് തക് ചപ്പൻ)' 2006: മികച്ച വില്ലനുള്ള ഫിലിഫെയർ അവാർഡ് 2006: മികച്ച വില്ലനുള്ള സ്റ്റാർ സ്ക്രീൻ അവാർഡ് മികച്ച നടനും, മികച്ച സഹനടനും, മികച്ച വില്ലനുമുള്ള, ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ് നേടിയ ഏക വ്യക്തിയാണ് നാന പട്ടേക്കർ .
അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ ഗമാൻ - 1978 അങ്കുഷ് - 1986 സലാം ബോബെ - 1988 പരിന്ത - 1990 തോടാസ റൂമാനി ഹോ ജായേൻ – 1990 പ്രഹാർ - 1991 ദിക്ഷ - 1991 തിരംഗ - 1992 രാജു ബന്ഗയ ജൻറിൽമാൻ - 1992 അംഗാർ - 1992 ക്രാന്തി വീർ - 1994 ഹം ദോനോം - 1995 അഗ്നി സാക്ഷി - 1996 ഖാമോക്ഷി - 1996 ഗുലാം ഇ മുസ്തഫ - 1997 യെശ്വന്ദ് - 1997 യുഗ് പുരുഷ് - 1998 വാജൂത് - 1998 ഹു തു തു - 1998 കൊഹ്രാം - 1999 ഗംഗ് - 2000 തർകീൻബ് - 2000 വാദ് - 2002 ശക്തി - 2002 ഭൂത് - 2003 ഡർനാ മനാ ഹെ - 2003 ആഞ്ച് - 2003 അബ് തക് ചപ്പൻ - 2004 അപഹരൺ - 2005 പക് പക് പകക് - 2005 ബ്ലഫ് മാസ്റ്റർ - 2005 ടാക്സി നംബർ 9211 - 2006 ഹാട്രിക് - 2007 ദസ് കഹാനിയാം - 2007 വെൽകം – 2007 സം‌വിധാനം ചെയ്ത സിനിമകൾ പ്രഹാർ - 1991 അവലംബം പുറത്തുനിന്നുള്ള കണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് Nana Patekar Nana's interview
തുങ്കു അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tunku_Abdul_Rahman
മലേഷ്യയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നു തുങ്കു അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ ( ഇംഗ്ലീഷ് : Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj ibni Almarhum Sultan Abdul Hamid Halim Shah).
1903 ഫെബ്രുവരി 8-ന് കെഡാസുൽത്താനായ അബ്ദുൽ ഹമീദ് ഹലീംഷായുടെ ഏഴാമത്തെ പുത്രനായി ജനിച്ചു.
തുങ്കു (രാജകുമാരൻ) എന്നത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാന പേരാണ്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവ് തായ്‌ലണ്ടുകാരി ആയിരുന്നു.
മലയായിലും ഇംഗ്ലണ്ടിലും (1919-25) വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തിയതിനു ശേഷം 1931-ൽ കെഡാ സിവിൽ സർവീസിൽ ഉദ്യോഗം സ്വീകരിച്ചു.
ജപ്പാൻ കൈയേറ്റ കാലത്ത് (1941-45) അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ കെഡായിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടി.
1947-ൽ ഇദ്ദേഹം വീണ്ടും ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പോയി നിയമ പഠനം തുടരുകയും 1949-ൽ ബാരിസ്റ്റർ പരീക്ഷ പാസ്സാവുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന് കെഡാസ്റ്റേറ്റിൽ ഡെപ്യൂട്ടി പബ്ളിക് പ്രോസിക്യൂട്ടർ ആയി നിയമിതനായ അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ രണ്ടു കൊല്ലത്തിനുശേഷം രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ വേണ്ടി ജോലി രാജിവച്ചു.
യുണൈറ്റഡ് മലേയ് നാഷണൽ ഓർഗനൈസേഷൻ (UMNO) രൂപവത്കരണത്തിലും പ്രവർത്തനത്തിലും ഇദ്ദേഹം പ്രധാനമായ പങ്കു വഹിച്ചു.
1952-ൽ ആ സംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റായും മലയൻ ഫെഡറൽ ഭരണ നിർവഹണ സമിതിയിലും നിയമ സഭയിലും അംഗമായും ഇദ്ദേഹം തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
മലയൻ ഫെഡറേഷന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി
1955-ൽ അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ മലയൻ ഫെഡറേഷന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
മലയയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമ്പാദനത്തിന് മലയൻ പാർട്ടികളുടെ ഏകീകരണം അത്യാവശ്യമാണെന്നു ബോധ്യംവന്ന ഇദ്ദേഹം സ്വന്തം പാർട്ടിക്കാരുടെ എതിർപ്പിനെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, 1961 - ൽ മലയൻ ചൈനീസ് അസോസിയേഷനു മായും 1955 - ൽ മലയൻ ഇന്ത്യൻ കോൺഗ്രസ്സു മായും യോജിപ്പുണ്ടാക്കി.
അക്കൊല്ലം നടന്ന പൊതു തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അലയൻസ് പാർട്ടി വിജയം കരസ്ഥമാക്കി.
അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ വീണ്ടും പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
1956-ൽ അലയൻസ് പാർട്ടി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടിഷ് ഗവൺമെന്റുമായി മലയൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി കൂടിയാലോചന നടത്തി.
മലയയ്ക്കു ഉടൻ തന്നെ സ്വയംഭരണം നൽകാനും 1957 ആഗസ്റ്റിൽ പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യമനുവദിക്കാനും ബ്രിട്ടിഷ് ഗവൺമെന്റ് സമ്മതിച്ചു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിന്റെയും സംഘടനാ പാടവത്തിന്റെയും ഫലമായിട്ടാണ് മലയ സ്വതന്ത്രമായത്.
1957 ആഗസ്റ്റ് 31-ന് മലയ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ സ്വതന്ത്ര മലയയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
വിവിധ വർഗക്കാർ അധിവസിക്കുന്ന മലയയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇത്രവേഗം കൈവന്നതും, സ്വതന്ത്ര മലയയ്ക്ക് പൊതുവിൽ സ്വീകാര്യമായ ഒരു ഭരണ ഘടന നിർമ്മിക്കാൻ സാധിച്ചതും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വവും വ്യക്തി മഹത്ത്വവും മൂലമാണ്.
എല്ലാം തികഞ്ഞ നയതന്ത്രജ്ഞൻ
1959 ആഗസ്റ്റ് 9-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ തുടർന്നു അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ രണ്ടാം പ്രാവശ്യവും പ്രധാനമന്ത്രിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
വിവിധ വിദേശ സർവകലാശാലകൾ ഡോക്ടറേറ്റ് ബിരുദങ്ങൾ നൽകി ഇദ്ദേഹത്തെ ബഹുമാനിച്ചു.
1963 സെപ്റ്റംബറിൽ മലേഷ്യൻ ഫെഡറേഷൻ നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ അതിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി ആയതും അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ തന്നെയായിരുന്നു.
1964 ഏപ്രിലിലെ പാർലമെന്ററി തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും വിജയിച്ച് മൂന്നാം പ്രാവശ്യവും ഇദ്ദേഹം പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
1965 ആഗസ്റ്റിൽ സിംഗപ്പൂർ മലേഷ്യയിൽനിന്നു വിട്ടു പോകുന്ന അവസരത്തിൽ അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ കാണിച്ച നയതന്ത്രജ്ഞതയുടെ ഫലമായി സിംഗപ്പൂർ ഇന്നും മലേഷ്യയുമായി ഉറ്റ ബന്ധത്തിൽ കഴിയുന്നു.
1966-ൽ ഇന്തോനേഷ്യയുമായി രക്തരൂഷിതമായൊരു സമരം ഉണ്ടാവുന്നത് ഒഴിവാക്കാനും അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ മുൻകൈയെടുത്തു.
1969-ൽ നാലാം പ്രാവശ്യവും ഇദ്ദേഹം മലേഷ്യൻ പ്രധാനമന്ത്രിയായി; 1970 സെപ്റ്റംബറിൽ തത്സ്ഥാനം രാജിവച്ചു.
രാജ്യകാര്യങ്ങൾക്കു പുറമേ, സ്പോർട്സിൽ ഇദ്ദേഹം അതീവതത്പരനായിരുന്നു.
മലായ് ഭാഷയിൽ സ്മരണീയനായ ഒരെഴുത്തുകാരനുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
മലയയെപ്പറ്റി അബ്ദുൽ റഹ്മാനെഴുതിയ മഹ്സൂരി എന്ന നാടകം പ്രസിദ്ധമാണ്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജാ ബെർസിങ് എന്ന നാടകം ചലച്ചിത്രമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഇദ്ദേഹത്തിന് മാഗ്സെസെ അവാർഡ് (1970) ലഭിച്ചിരുന്നു.
1990 ഡിസംബർ 6-ന് അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ തുങ്കു അന്തരിച്ചു.
അവലംബം http://tunkuabdulrahman.com/ Archived 2012-10-10 at the Wayback Machine .
http://www.perdana.org.my/index.php?option=com_content view=article id=179 Itemid=118 Images for Tunku Abdul Rahman കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ, തുങ്കു എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
തുഗാരിൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tugarin
കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ ബൈലിനുകളിലും യക്ഷിക്കഥകളിലും ഉള്ള ഒരു പുരാണ ജീവിയാണ് തുഗാരിൻ (റഷ്യൻ: Тугарин) .
അത് തിന്മയും ക്രൂരതയും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ഡ്രാഗൺ പോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
പേരിന്റെ രൂപങ്ങളും ഉത്ഭവവും
കിഴക്കൻ സ്ലാവിക് പുരാണങ്ങളിൽ തുഗാരിന് വ്യത്യസ്ത പേരുകളുണ്ട്, ഉദാഹരണത്തിന്, Zmey Tugarin, Zmey Tugaretin, Zmeishche Tugarishche എന്നിവയും മറ്റും.
"തുഗാറിൻ" എന്നത് "തുഗാർ-ഖാന്റെ" (തുർക്കിക് പോളോവെറ്റുകളുടെ തുഗോർ-ഖാൻ) ഒരു അപഭ്രംശ്ശബ്‌ദം ആണ് "ദുഃഖം" എന്ന ധാതുവിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പദോൽപ്പത്തിയിലൂടെ എതിർവാദം നടത്തി.
Explanatory notes അവലംബം Citations Bibliography texts {{ cite book }} : | work= ignored ( help ) {{ cite book }} : | work= ignored ( help ) {{ cite book }} : | work= ignored ( help ) {{ cite book }} : | work= ignored ( help ) studies
തുഗ്ലക് (വാരിക) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thuglak
ഒരു തമിഴ് ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണമാണ് തുഗ്ലക് .
ചോ രാമസ്വാമിയാണ് ഈ വാരികയുടെ സ്ഥാപകൻ.
1970 ജനുവരി 14നാണ് ചോ രാമസ്വാമി ഈ വാരിക സ്ഥാപിച്ചത്.
അദ്ദേഹം തന്നെയായിരുന്നു ആദ്യത്തെ എഡിറ്ററും.
ചോ രാമസ്വാമിക്ക് ശേഷം സ്വാമിനാഥൻ ഗുരുമൂർത്തി എഡിറ്ററായി ചുമതലയേറ്റു.
അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് രണ്ട് ആഴ്ചകളിൽ തുഗ്ലക് വാരികയുടെ ലക്കങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങിയില്ല.
മൂന്നാം വാരം കറുത്ത കവർ പേജോടുകൂടിയ ലക്കമാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്.
1992ൽ ബാബരി മസ്ജിദ് തകർന്നതിനു ശേഷവും തുഗ്ലക് വാരിക കറുത്ത കവർ പോജോടുകൂടിയാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്.
നിലവിൽ തുഗ്ലക് വാരിക ഇന്റർനെറ്റിലൂടെ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള വായനക്കാർക്ക് 900 രൂപ വില കൊടുത്ത് വാങ്ങാവുന്നതാണ്.
ഇതും കാണുക മുഹമ്മദ് ബിൻ തുഗ്ലക്ക് (ചലച്ചിത്രം) അവലംബം ↑ {{ cite web }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) 1 2 ↑
തുഗ്ലക് രാജവംശം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tughlaq_dynasty ദില്ലി സുൽത്താനത്ത്, തുഗ്ലക്ക് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത്.
ഘാസി തുഗ്ലക്ക് 1321 -ൽ ഘിയാത്ത് അൽ-ദിൻ തുഗ്ലക്ക് എന്ന പേരിൽ ദില്ലിയിലെ ഭരണമേറ്റെടുത്തപ്പോൾ ആണ് തുഗ്ലക്ക് രാജവംശം ( ഉർദ്ദു : تغلق ) ആരംഭിക്കുന്നത്.
തുർക്കി ഉത്ഭവമുള്ള മുസ്ലിം കുടുംബമായിരുന്നു തുഗ്ലക്കുകൾ.
ഇവരുടെ ഭരണം തുർക്കികൾ, അഫ്ഘാനികൾ , തെക്കേ ഏഷ്യയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള മറ്റ് മുസ്ലീം യോദ്ധാക്കൾ എന്നിവരുമായി ഉള്ള ഇവരുടെ സഖ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചു.
ഖിയാത്ത് അൽ-ദിൻ തുഗ്ലക്കിന്റെ മകനും അടുത്ത ചക്രവർത്തിയുമായ മുഹമ്മദ് ബിൻ തുഗ്ലക്കിന്റെ കീഴിൽ സാമ്രാജ്യം വികസിച്ചു.
എന്നാൽ മുഹമ്മദ് ബിൻ തുഗ്ലക്ക് തന്റെ അസ്ഥാനത്തുള്ള നയപരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് കുപ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ദില്ലിയിൽ നിന്നും ദൗലത്താബാദിലേയ്ക്ക് മാറ്റിയതും, കള്ളനാണയങ്ങൾ നിർമ്മിയ്ക്കുന്നതിന് എതിരെ മതിയായ നടപടികൾ ഇല്ലാതെ ചെമ്പ് നാണയങ്ങൾ പുറത്തിറക്കിയതും ഇതിന് ഉദാഹരണമായിരുന്നു.
മുഹമ്മദ് ബിൻ തുഗ്ലക്കിനു ശേഷം സ്വന്തക്കാരനായ ഫിറോസ് ഷാ തുഗ്ലക്ക് ഭരണാധികാരിയായി.
ദയാലുവായ ഒരു രാജാവായിരുന്നെങ്കിലും സൈന്യത്തിന്റെ പിടിപ്പുകേടുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സൈനികമായി അശക്തനായിരുന്നു.
1388 -ൽ ഫിറോസ് മരിച്ചതിനു ശേഷം തുഗ്ലക്ക് രാജവംശത്തിൽ ശക്തരായ രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായില്ല.
ഇതിനാൽ സാമ്രാജ്യം ക്ഷയിക്കുകയും, ഏകദേശം പത്തുവർഷത്തിനുള്ളിൽ നാമാവശേഷമാവുകയും ചെയ്തു.
ഭരണാധികാരികൾ ഘിയാസുദ്ദിൻ തുഗ്ലക്ക് ഷാ I (1321 - 1325) മുഹമ്മദ് ഷാ II (1325 - 1351) മഹ്മൂദ് ബിൻ മുഹമ്മദ് (മാർച്ച് 1351) ഫിറൂസ് ഷാ തുഗ്ലക്ക് (1351 - 1388) ഘിയാസുദ്ദിൻ തുഗ്ലക്ക് II (1388 - 1389) അബൂബക്കർ (1389 - 1390) നസിറുദ്ദിൻ മുഹമ്മദ് ഷാ III (1390 - 1393) സിഖന്ദർ ഷാ I (മാർച്ച് - ഏപ്രിൽ 1393) ദില്ലിയിലെ മഹ്മൂദ് നസിറുദ്ദിൻ (സുൽത്താൻ മഹ്മൂദ് II) (1393 - 1394) (1394-1398) ഫിറൂസ് ഷാ തുഗ്ലക്കിന്റെ ചെറുമകനായ നുസ്രത്ത് ഷാ ഫിറോസാബാദ് ആസ്ഥാനമാക്കി പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചു.
മഹ്മൂദ് നസിറുദ്ദീന്റെ മകനായ നസിറുദ്ദീൻ മഹ്മൂദ് ഷാ ദില്ലി ആസ്ഥാനമാക്കി കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചു.
ഇതും കാണുക ദില്ലി സുൽത്താനത്ത് അവലംബം Tughlaq Dynasty എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
എൻസൈക്ലോപീഡിയ ബ്രിട്ടാനിക്ക - മുഹമ്മദ് ബിൻ തുഗ്ലക്ക് ↑ Encyclopaedia Islamica 1 2 Edmund Wright (2006), A Dictionary of World History, 2nd Edition, Oxford University Press, ISBN 9780192807007 Jackson, Peter (2003), The Delhi Sultanate : A Political and Military History.
Cambridge, England : Cambridge University Press.
ISBN 978-0521543293 ↑ Jackson, Peter (2003), The Delhi Sultanate : A Political and Military History.
ISBN 978-0521543293 ↑ ↑ Henry Sharp (1938), DELHI: A STORY IN STONE , Journal of the Royal Society of Arts, Vol.
86, No. 4448, pp 321-327 ↑ Tarikh-I Firoz Shahi Ziauddin Barni, The History of India by its own Historians - The Muhammadan Period, Volume 3, Trubner London, Page 236-238
തുങ് സലൈങ് ലുയങ് ദേശീയോദ്യാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thung_Salaeng_Luang_National_Park Sunrise at Thung Salaeng Luang Poi Waterfall
തുങ് സലൈങ് ലുയങ് ദേശീയോദ്യാനം ( Thai : อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง ) തായ്ലന്റിലെ ഫിത്സാനുലോക്ക് , ഫെത്ചബുൺ എന്നീ  പ്രവിശ്യകളിൽ 1,262 km 2 വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഈ ദേശീയോദ്യാനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ആംഫോയ് വാങ് തോങ് ആംഫോയ് ലോം സാക് എന്നിവയും ഭാഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
300 മുതൽ 1,028 മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള ചുണ്ണാമ്പ് കുന്നുകളും സ്ലേറ്റും ഹർഡ്പനുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് ഈ പാർക്ക്.
തുങ് സലൈങ് ലുയങ്  പാർക്കിന്റെ തെക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ പുൽമേടുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നിരവധി അരുവികളുടെ ഉറവിടമാണ് ഈ പാർക്ക്.
വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് പോങ് സായിയിലും, തെക്ക് പടിഞ്ഞാറായി പോങ് തുങ്ങ് ഫയയിലും വലിയ സാൾട്ട് ലിക്ക്സ് കാണപ്പെടുന്നു.
വാങ് തോങ് നദി പാർക്കിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
പാർക്കിന്റെ വനപ്രദേശം പ്രധാനമായും ഇലപൊഴിയൽ വനമായി വർത്തിക്കുന്നു.
താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ കുറ്റിച്ചെടികളും വളരെക്കുറച്ചുപ്രദേശങ്ങളിൽ ഉഷ്ണമേഖലാ നിത്യഹരിത വനങ്ങളും കാണപ്പെടുന്നു.
വൈകിയെത്തുന്ന വസന്തത്തിലും ശരാശരി വാർഷിക താപനില 25 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് ആണ്, എന്നാൽ താപനില 30 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് വരെയും, മുമ്പെയെത്തുന്ന വേനൽക്കാലത്തും വളരെ സാധാരണമാണ്.
ശരാശരി വാർഷിക മഴ 1.7 മീറ്റർ ആണ്.
തുങ് സലൈങ് ലുയങ് 1959 -ൽ ദേശീയ പാർക്കുകളുടെ സമ്പ്രദായത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു.
തുങ് സലൈങ് ലുയങ് 1972 -ൽ ദേശീയ ഉദ്യാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
1960 കളുടെ തുടക്കം മുതൽ 1980 കളുടെ തുടക്കം വരെ പാർക്കിലെ വനം കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് തായ്ലാന്റ്ന്റെ ഗറില്ലകൾ അടിസ്ഥാന താവളമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
തുങ് സലൈങ്
തുങ് സലൈങ് മേഖല പാർക്കിന്റെ ഒരു പുൽമേടാണ്.
തുങ് നങ് ഫയ
തുങ് നങ് ഫയ പുൽമേടും പൈൻ മരങ്ങളും ചേർന്നുള്ള പാർക്കിന്റെ ഒരു മേഖലയാണിത്.
തുങ് നൺ സൺ
തുങ് നൺ സൺ പീഠഭൂമിയ്ക്കു സമീപം പാർക്കിന്റെ മധ്യത്തിലായി കാണപ്പെടുന്ന പുൽമേഖലയാണ്.
തുങ് നൺ സൺ പുഷ്പങ്ങളുടെ വലിയ കൂട്ടങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കീങ് സോഫ വെള്ളച്ചാട്ടം
തുങ് സലാങ് ലുയങ് നാഷണൽ പാർക്ക് കെയ്ങ് സോങ് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ആവാസകേന്ദ്രമാണ്.
(അല്ലെങ്കിൽ നംതോക് കൌങ് സോഫ) വാങ്തോങ് നദിയുടെ മൂന്ന് നിലകളിലുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടമാണ്.
ഫിറ്റ്സ്നൂലോക്കിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടമാണ് Kaeng Sopha, ഇത് തായ്ലന്റിലെ നയാഗ്ര വെള്ളച്ചാട്ടം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
മഴക്കാലത്ത് പ്രവാഹങ്ങൾ വളരെ ശക്തമാണ്.
പ്രദേശത്ത് ഉയർന്നുവരുന്ന നീരാവി ഒരു വിശാലമായ മഴപോലെയാണ്.
തായ്ലാൻഡ് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ 2007 ജൂണിലെ പോസ്റ്റേജ് സ്റ്റാമ്പിന്റെ വിഷയമാണ് കെയ്ങ് സോഫ.
അനിമൽ സ്പീഷീസ്