smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
വടക്കെ ഇന്ത്യയിൽ ഭരതനാട്യനർത്തകർ ഉടയാടകൾക്കുവേണ്ടി ബനാറസ് പട്ട് (സിൽക്ക്) ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ തെക്കെ ഇന്ത്യക്കാർ കാഞ്ചിപുരംപട്ടാണ് ‌‍ അണിഞ്ഞ് വരുന്നത്.
പ്രതിഭകൾ രുഗ്മിണീദേവി അരുണ്ഡേൽ ചിത്ര വിശ്വേശ്വരന് പന്തനല്ലൂർ മീനാക്ഷിസുന്ദരം പിള്ള എം.ആർ.രാജരത്നം പിള്ള ബാലസരസ്വതി വഴവൂർ രാമയ്യ പിള്ള പത്മശ്രീ ദണ്ഡായുധപാണി പിള്ള ശാന്താ റാവു രുക്മിണി ദേവി അരുണ്ഡേൽ മൃണാളിനി സാരാഭായി ചിത്ര വിശ്വേശ്വരൻ പത്മാ സുബ്രഹ്മണ്യം ലീലാ സാംസൻ അലർമേൽ വള്ളി സോനൽ മാൻസിംഗ് മാളവിക സരുക്കായ് യാമിനി കൃഷ്ണമൂർത്തി പ്രിയദർശിനി ഗോവിന്ദ് അഞ്ജന രാജൻ സുചേതാ ചപേകർ ധനഞ്ജയൻ ഭരതനാട്യത്തിലെ വാഗേയകാരന്മാർ ഊത്തുക്കാട് വെങ്കടസുബ്ബയ്യർ
ഭരതനാട്യം പഠിക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത നാമമാണ് വെങ്കടസുബ്ബയ്യർ എന്ന കവിയുടേത്.
ഭരതനാട്യത്തിലും കുച്ചിപ്പുടിയിലും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാത്തവർ ഉണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല.
സാഹിത്യത്തിലും സംഗീതത്തിലും മികച്ച കൃതികളാണ് ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുള്ളത്.
സംസ്കൃതത്തിലും തമിഴിലും ഗാനങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ താളിയോല ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ വിവരമനുസരിച്ച് എ.ഡി.1700നും 1765നും ഇടയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ “തായേ യശോദ ഉന്തൻ ആയർ കുലത്തുദിത്ത” എന്ന ഗാനം കാവ്യാത്മകതയും സംഗീതവും മനോഹരമായി ഇഴചേർന്ന കൃതിയാണ്.
നൃത്തത്തിന് ഉപയോഗിച്ച് വരുന്ന ചില കൃതികൾ ഇവയാണ്‌‍.
മരഗതമണിമയചേല          - ആരഭി സ്വാഗതം കൃഷ്ണ                   - മോഹനം അലൈപായുതേ                  - കാനഡ പാൽവടിയും മുഖം                - നാട്ടക്കുറിഞ്ഞി കുഴലൂതി മനമെല്ലാം              - കാംബോജി ആടാത് അശങ്കാത്വാ             - മധ്യമാവതി നീരദ സമനീലകൃഷ്ണ               - ജയന്തശ്രീ പാപനാശം ശിവൻ
കേരളത്തിലെ ഒരു തമിഴ് ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിൽ പിറന്ന് മലയാളവും സംസ്കൃതവും പഠിച്ച് തമിഴിൽ സംഗീത കൃതികൾ രചിച്ച മഹാനായിരുന്നു പാപനാശം ശിവൻ .
പാലക്കാട് നൂറണി മഹാദേവ ഭാഗവതർ, സംബ ഭാഗവതർ എന്നിവർ സംഗീതത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു.
പത്മഭൂഷൻ , ശിവപുണ്യ ഗാനമണി എന്നീ ബഹുമതികൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഭരതനാട്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ പലതും ഉപയോഗിച്ച് വരുന്നുണ്ട്.
“എന്ന തവം ചെയ്തനേ” എന്ന കീർത്തനം പ്രസിദ്ധപ്പെട്ടതാണ്.
അദ്ദേഹം രചിച്ച പദവർണ്ണങ്ങൾ ഇവയാണ്: നീ ഇന്തമായം ചെയ്താൽ       - ധന്യാസി സ്വാമി നീ മനമിരങ്കി           - ശ്രീരഞ്ജിനി മായം ഏനോ സ്വാമി          - മായാമാളവഗൌള സ്വാമി നാനുന്തൻ                - നാട്ടക്കുറിഞ്ഞി ഉന്നൈ നിനൈന്ത്  നെഞ്ചം   - ദേവമനോഹരി നൃത്തവിദ്യാലയങ്ങൾ ദർപ്പണ കലാക്ഷേത്ര ഗനേശാ നാട്യാലയ കലാവർദ്ധിനി നാട്യ വൃക്ഷ വഴുവൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഭരതനാട്യം നാട്യ കല്യാണം ദേവസ്ഥാനം കലാപീഠം തൃശ്ശൂർ കേരള കലാമണ്ഡലം തൃപ്പൂണിത്തുറ ആർ എൽ വി കോളേജ് ഓഫ് മ്യൂസിക്ക്  ആന്റ് ഫൈൻ ആട്സ് തൃപ്പൂണിത്തുറ കേരള കലാലയം അർപ്പണ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർട്ട്, കേരള വിഷ്ണുപ്രിയ നാട്യാലയ, ഡൽഹി.
നൂപുര ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഇന്ത്യൻ ക്ലാസിക്കൽ ഡാൻസ് പൂജപ്പുര Sarga nrithanjali karakulam ചിലങ്ക സ്കൂൾ ഓഫ് ഡാൻസ്, തിരുവനന്തപുരം ചിത്രശാല ഹസ്ത മുദ്രകൾ അസം‌യുക്തഹസ്തങ്ങൾ പതാക ഹസ്തം ശിഖര ഹസ്തം ത്രിപതാക ഹസ്തം കടകാമുഖഹസ്തം ചന്ദ്രകലാഹസ്തം സിംഹമുഖഹസ്തം താമ്രചൂഢഹസ്തം ചതുരഹസ്തം കർത്തരി മുഖഹസ്തം ഹംസാസ്യഹസ്തം സർപശീർഷഹസ്തം ഹംസപക്ഷഹസ്തം സുചീഹസ്തം പദ്മകോശഹസ്തം തൃശൂലഹസ്തം അലപദ്മഹസ്തം സം‌യുക്തഹസ്തങ്ങൾ അഞ്ജലിഹസ്തം കർക്കടഹസ്തം ശിവലിംഗഹസ്തം സ്വസ്തികഹസ്തം വരാഹഹസ്തം ചക്രഹസ്തം അവലംബം മടവൂർ ഭാസിയുടെ “ലഘു ഭരതം” പി.ജി.ജനാർദ്ദനന്റെ “നാട്യകല-സിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവും” മൃണാളിനി സാരാഭായിയുടെ “സേക്രഡ് ഡാൻസെസ് ഓഫ് ഇൻഡ്യ” വിവേകാനന്ദ കേന്ദ്ര പത്രിക,ചെന്നൈ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച “ഡാൻസെസ് ഓഫ് ഇൻഡ്യ” ↑ ↑ {{ cite book }} : | pages= has extra text ( help ) ↑ http://www.britannica.com/eb/article-9079037/bharata-natya ↑ {{ cite book }} : | pages= has extra text ( help ) ↑ {{ cite book }} : | pages= has extra text ( help ) ↑ {{ cite book }} : | pages= has extra text ( help ) ↑ ↑ {{ cite web }} : Check | url= value ( help ) ; Check date values in: | accessdate= ( help ) ; Unknown parameter | accessyear= ignored ( | access-date= suggested) ( help ) 1 2 http://www.indiaparenting.com/indianculture/dances/dance001.shtml ↑ ↑ പി.ജി.ജനനർദ്ദനൻറെ “നാട്യകല-സിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവും”-ഒന്നാം അദ്ധ്യായം ↑ മടവൂർ ഭാസിയുടെ “ലഘുഭരതം”-അദ്ധ്യായം ആറ്‌ ↑ അണ്ണാ സർ‌വ്വകലാശാല - ബി.എ. ഭരതനാട്യം പാഠപുസ്തകം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Bharatanatyam .
ഭരതനാട്യം അറിയേണ്ടവ ഭരതനാട്യം ഓപ്പൺ ഡയറക്റ്ററി പ്രൊജക്റ്റിൽ നടനം .
കോം Archived 2007-09-20 at the Wayback Machine
ഇന്ത്യാ-പാകിസ്താൻ യുദ്ധം 1971 ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Indo-Pakistani_War_of_1971
1971-ൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും തമ്മിലുണ്ടായ സൈനിക സംഘട്ടനമായിരുന്നു ഇന്ത്യാ-പാകിസ്താൻ യുദ്ധം 1971 .
1971 ഡിസംബർ 3-ന് ഇന്ത്യയുടെ 11 എയർബേസുകളെ ആക്രമിച്ചതോടെ തുടങ്ങിയ , ആരംഭദിശയിൽ ഓപ്പറേഷൻ ചെങ്കിസ്ഖാൻ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധം 13 ദിവസം മാത്രം നീണ്ടുനിന്ന് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ യുദ്ധങ്ങളിലൊന്നായി അവസാനിച്ചു.
1971-ൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും തമ്മിൽ നടന്ന ഈ യുദ്ധം ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ യുദ്ധങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
1971 ഡിസംബർ 3-ന് 11 ഇന്ത്യൻ എയർബേസുകളെ പാകിസ്താൻ ആക്രമിച്ചതോടെ പ്രാരംഭം കുറിച്ച ഈ യുദ്ധം വെറും 13 ദിവസം മാത്രമാണ് നീണ്ടു നിന്നത്.
ഓപ്പറേഷൻ ചങ്കിസ് ഖാൻ എന്നറിയപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യ പാക് സൈന്യങ്ങൾ പ്രധാനമായും ഇന്ത്യയുടെ കിഴക്കൻ അതിർത്തിയിലും പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിയിലും ആണ് ഏറ്റുമുട്ടിയത്.
1971 ഡിസംബർ 16-ന് കിഴക്കൻ പാകിസ്താനെ സ്വതന്ത്രമാക്കിക്കൊണ്ട് പാകിസ്താന്റെ കിഴക്കൻ സൈന്യനേതൃത്വം  ഒപ്പുവച്ച "ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് ഓഫ് സറണ്ടർ" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഉടമ്പടിയോടുകൂടി യുദ്ധത്തിനു വിരാമമായി.
പാർലമെന്റ് അംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ 90,000 നും  93,000 നും ഇടക്ക് വരുന്ന പാകിസ്താൻ സൈനികരെ ഇന്ത്യൻ സൈന്യം തടവിലാക്കി.
ഈ യുദ്ധത്തിൽ 20 ലക്ഷത്തിനും 30 ലക്ഷത്തിനും ഇടക്ക് സാധാരണ ജനങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നും ഏകദേശം 400 ഓളം സ്ത്രീകൾ പാകിസ്താൻ സൈനികരാൽ ബാലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
യുദ്ധത്തിനിടെ 8 മുതൽ 10 ദശലക്ഷം വരെ അഭയാർത്ഥികൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് കുടിയേറി.
ഒരു സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിൽ ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് ഈ യുദ്ധാവസാനത്തോടുകൂടിയാണ്.
1971 വരെ ഈ പ്രദേശം പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
അതിനു മുൻപാകട്ടെ അവിക്ത ഭാരതത്തിന്റെയും.
അവിക്ത ഭാരതത്തിലെ ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയിലെ മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശമായ പൂർവ ബംഗാളും ആസ്സാം പ്രവിശ്യയിലെ മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശമായ സിൽഹാറ്റ് ജില്ലയും കൂട്ടിച്ചേർത്താണ് 1947-ൽ പൂർവ പാകിസ്താൻ രൂപീകരിച്ചത്.
പൂർവ പാകിസ്താനും പശ്ചിമ പാകിസ്താനും ഒരേ കേന്ദ്ര ഭരണത്തിന്റെ കീഴിൽ 24 വർഷം കഴിഞ്ഞുകൂടിയെങ്കിലും അവ തമ്മിൽ നേരത്തെ ഉള്ള ഭിന്നതകളും വിടവുകളും വളരുകയാണ് ചെയ്തത്.
ഭൂപ്രകൃതിയിലും കാലാവസ്ഥയിലും സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയിലും സംസ്കാരത്തിലും അവ തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രത്തിന് വേണ്ട എല്ലാ ഗുണങ്ങളും പൂർവ പാകിസ്താന് പ്രത്യേകമായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ അതിനെ 1600 കി മീ അകലെ കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രദേശവുമായി കൂട്ടിക്കെട്ടിയത് ഇസ്ലാം എന്ന മതത്തിന്റെ മാത്രം അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.
മതത്തിന്റെ മാത്രം അടിസ്ഥാനത്തിൽ രണ്ടു ഭിന്ന രാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് വളരെക്കാലം ഒറ്റ രാഷ്ട്രമായി ജീവിക്കാനാകില്ലെന്ന് കാലം തെളിയിക്കുകയും ചെയ്തു.
പാകിസ്താന്റെ ഭരണം പഞ്ചാബുകാരായ ധാരാളം ആളുകൾ കൈയ്യടക്കുകയും അവർ ബംഗ്ലാദേശിനെ കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിനും ചൂഷണത്തിനും ഇരയാക്കുകയും ചെയ്തു.
അയൂബ് ഖാൻ , യാഹ്യാ ഖാൻ എന്നീ സൈനിക നേതാക്കളുടെ സ്വേശ്ചാധിപത്യ ഭരണം ബംഗ്ലാ ജനതയുടെ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങലെല്ലാം പാടെ നിഷേധിച്ചു.
ഭരണം ജനാധിപത്യവത്കരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി  ജനങ്ങൾ നടത്തിയ സമാധാനപരമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കെതിരെ സൈനിക സ്വേശ്ചാധിപതികൾ ഇരുമ്പ് മുഷ്ടിയാണ് പ്രയോഗിച്ചത്.
പാകിസ്താന്റെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 54.2% നിവസ്സിക്കുന്ന പൂർവ പാകിസ്താന് നിരന്തരമായ മർദ്ധനവും ചൂഷണവും ആണ് സഹിക്കേണ്ടി വന്നത്.
കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റിനു കീഴിലുള്ള 85% നിയമനങ്ങളും പശ്ചിമ പാകിസ്താൻകാർക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു.
പ്രതിരോധ സേനയിലാകട്ടെ 90% സ്ഥാനങ്ങളും അവരാണ് വഹിച്ചിരുന്നത്.
ഇതോടൊപ്പം ബംഗാളിക്കു പകരം രാഷ്ട്രഭാഷയായി ഉർദു അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം കൂടിയായപ്പോൾ പൂർവ പാകിസ്താനിലെ ജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധവും രോഷവും വർദ്ധിച്ചു.
ആഭ്യന്തര ഭരണത്തിന് സമ്പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള ഒരു ജനകീയ ഗവണ്മെന്റ് നിലവിൽ വന്നാൽ മാത്രമേ തങ്ങൾക്ക് രക്ഷയുള്ളൂ എന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി.
ഈ ലക്ഷ്യം നേടുന്നതിനു വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ അവാമി മുസ്ലിം ലീഗ് എന്ന രാഷ്ട്രീയ കക്ഷി മുന്നോട്ടുവന്നു.
ലക്ഷ്യം നേടണമെങ്കിൽ വർഗീയത ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് അതിന്റെ നേതാക്കൾക്ക് ബോധ്യമായി.
തുടർന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ പാർട്ടിയുടെ പേരിൽ തന്നെയുള്ള മുസ്ലിം എന്ന വാക്ക് എടുത്ത് കളഞ്ഞ് വെറും അവാമി ലീഗ് എന്നാക്കി.
പാർട്ടിയുടെ നയങ്ങളും അതനുസരിച്ച് പരിഷ്കരിച്ചു.
സ്വയംഭരണത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ആ ജനകീയ മുന്നേറ്റത്തിനു നേതൃത്വം നൽകിയത് ഷെയ്ഖ് മുജീബുർ റഹ്‌മാൻ ആണ്.
സ്വേച്ഛാധിപത്യതിനെതിരായി പാകിസ്താന്റെ പൂർവ-പശ്ചിമ ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രക്ഷോഭം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ട ഒരു ഘട്ടത്തിൽ (1970) ആ പ്രക്ഷോഭത്തെ ഒന്ന് തണുപ്പിക്കാനുള്ള അടവെന്ന നിലയിൽ പാകിസ്താൻ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന യാഹ്യാ ഖാൻ രാജ്യത്തൊട്ടാകെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ നടത്താമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
ആ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനായി.
1970 ഡിസംബറിൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുകയും അവാമി ലീഗ് വമ്പിച്ച വിജയം കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രവിശ്യ അസംബ്ലിയിലെ 300 സീറ്റുകളിൽ 298 എണ്ണവും നാഷണൽ അസംബ്ലിയിലെ 313 ൽ 167 സീറ്റുകളും അവാമി ലീഗ് കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള കക്ഷി എന്ന നിലയിൽ അവാമി ലീഗ് കേന്ദ്രത്തിൽ അധികാരത്തിനായി ആവശ്യമുന്നയിച്ചു.
പൂർവ പാകിസ്താന് അനുകൂലമായി പ്രവിശ്യകൾക്ക് ആഭ്യന്തര പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ഭരണഘടന നിർമ്മിക്കാനുള്ള അവാമി ലീഗിന്റെ ശ്രമം പീപ്പിൾസ് പാർട്ടി നേതാവായ സുൽഫിക്കർ അലി ഭൂട്ടോ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഈ ഭിന്നതയെ ചൂഷണം ചെയ്ത് തന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യഭരണം നീട്ടിക്കൊണ്ട് പോകാനാണ് യാഹ്യാഖാൻ ശ്രമിച്ചത്.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മാസ്സമായിട്ടും പ്രതിനിധി സഭകൾ കൂടാത്തത് അവരെ ചൊടിപ്പിച്ചു.
അവാമി ലീഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പൂർവ്വപാകിസ്താനിലാകമാനം പ്രതിഷേധ റാലികൾ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അവാമി നേതാക്കളുമായി കൂടി ആലോചിക്കാമെന്ന ഭാവേന യാഹ്യായും ഭൂട്ടോയും ധാക്കയിൽ എത്തി.
യഥാർത്ഥത്തിൽ കിഴക്കൻ പാകിസ്താനിൽ സൈനികരെയെത്തിക്കാനുള്ള സാവകാശത്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു ഈ കൂടിക്കാഴ്ച്ച.
യാഹ്യ-ഭൂട്ടോ സഖ്യത്തിന്റെ  അടവുകൾ ബംഗ്ലാ ജനതയെ ക്ഷോഭിപ്പിച്ചു.
സംഭാഷണങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായും പരാജയപ്പെട്ടു.
യാഹ്യായും ഭൂട്ടോയും മടങ്ങിപ്പോയി.
യാഹ്യാ റാവൽപിണ്ടിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അന്നുതന്നെ പൂർവ്വ പാകിസ്താനിൽ പട്ടാള ഭരണം ഏർപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
അവാമി ലീഗ് നേതാവായ മുജീബുർ റഹ്മാൻ മാർച്ച്  26-ന് പൂർവ്വ പാകിസ്താന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
രാജ്യത്തിന്റെ വിമോചനം നേടിയെടുക്കുവാനുള്ള ഒരു സമരത്തിന് അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
മുജീബുർ റഹ്മാനെ ഉടൻതന്നെ പാകിസ്താൻ പട്ടാളക്കാർ പിടികൂടി പശ്ചിമ പാകിസ്താനിലേക്ക് കടത്തി.
അതിനു ശേഷം ബംഗ്ലാ ജനതയ്ക്കുമേൽ അവർ ആക്രമണവും അഴിച്ചുവിട്ടു.
പാകിസ്താൻ പട്ടാളം കണ്ണിൽകണ്ട ബംഗാളികളെയെല്ലാം വെടിവെച്ച് വീഴ്ത്തി.
ജനങ്ങളെ ഒറ്റക്കും കൂട്ടമായും കൊല്ലുക.
അംഗഭംഗപ്പെടുത്തുക, വീടുകൾ അതിക്രമിച് നശിപ്പിക്കുക, വസ്തുവകകൾ കൊള്ളചെയ്യുക, സ്ത്രീകളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്യുക, എന്നിങ്ങനെയുള്ള പല പൈശാചിക പ്രവൃത്തികളും അവർ നടത്തി.
പ്രശ്നങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക്
പാക് പട്ടാളത്തിന്റെ ക്രൂരതൽ വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ നിസ്സഹായരായ ജനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
ഏതാനും മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഇന്ത്യയിലെ അഭയാർത്ഥികളുടെ സംഖ്യ ഒരു കോടിയായി.
ഇവരെ തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നതിനായും പുനരധിവസ്സിപ്പിക്കുന്നതിനായും ഇന്ത്യ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ എല്ലാം സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് സഹായം ലഭിച്ചെങ്കിലും അഭയാർത്ഥിപ്രശ്നം സംബന്ധിച്ചുണ്ടായ ഭീമമായ ചിലവിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഇന്ത്യയ്കുതന്നെയാണ് സഹിക്കേണ്ടി വന്നത്.
അഭയാർത്ഥികൾക്ക് ഭീതികൂടാതെ അവരുടെ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള സാഹചര്യം സൃഷ്ടിപ്പിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി പാകിസ്താൻ ഗവണ്മെന്റിനെ പ്രേരിപ്പിക്കണമെന്ന് ലോക രാഷ്ട്രങ്ങളോട് ഇന്ത്യ അപേക്ഷിച്ചു.
ആർക്കും  പാകിസ്താൻ ഗവണ്മെന്റിനെ ഫലപ്രദമായി സ്വാധീനിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പ്രസിഡന്റ് യാഹ്യാ ഖാനെ സ്വാധീനിക്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങൾ ചൈനയും അമേരിക്കയും ആയിരുന്നു.
എന്നാൽ അമേരിക്കയാവട്ടെ എരിതീയിൽ എണ്ണയൊഴിച്ചുകൊണ്ട് പാകിസ്താന് കൂടുതൽ ആയുധങ്ങൾ നല്കി  പൂർവ്വ പാകിസ്താനിലെ മൃഗീയതകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇന്ത്യയും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും തമ്മിൽ വളർന്നുവരുന്ന ബന്ധമായിരുന്നു അമേരിക്കയുടെ പ്രശ്നം.
അഭയാർത്ഥികൾക്ക് അവരുടെ സ്വദേശത്തേയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുവാനുള്ള സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത് ഇന്ത്യയുടെ അനിവാര്യമായ കർത്തവ്യമായിത്തീർന്നു.
യുദ്ധത്തിലേക്ക്
ബംഗ്ലാദേശിലെ ഒളിപ്പോരുകൾ ശക്തമായി.
അവാമി ലീഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ "മുക്തിബാഹിനി" എന്ന പേരിൽ ഒരു വിമോചനസേന രൂപീകൃതമായി.
ആയിരക്കണക്കിന് യുവാക്കൾ അതിൽ ചേർന്നു .
ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് അവർക്ക് വേണ്ടത്ര പരിശീലനവും നൽകപ്പെട്ടു.
മുക്തിബാഹിനിയെക്കൊണ്ട് പോരുതിമുട്ടിയപ്പോൾ ഇന്ത്യൻ സൈനികരാണ് ഈ ആക്രമണങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് പാകിസ്താൻ ആരോപിച്ചു.
പക്ഷെ വിശ്വസ്തനീയമായ തെളിവുകളൊന്നും ഹാജരാക്കാൻ പാകിസ്താന് കഴിഞ്ഞില്ല.
പ്രസിഡന്റ് യാഹ്യാ ഖാൻ ഇന്ത്യയുമായുള്ള യുദ്ധത്തെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.
ജമാ അത്തെ ഇസ്‌ലാമിയെയും റസാഖർമാരെയും കൂട്ടുപിടിച്ച് പാക് പട്ടാളം കൂട്ടക്കുരുതി നടത്തി.
ആയിരത്തോളം അധ്യാപകർ, അമ്പതോളം ഡോക്ടർമാർ, 13 പത്രപ്രവർത്തകർ, 42 അഭിഭാഷകർ എന്നിവരും ഒട്ടേറെ എഴുത്തുകാരും എൻജിനീയർമാരും കലാകാരൻമാരും പാക് സേനയുടെ ക്രൂരതയാൽ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു.
രണ്ടു ലക്ഷത്തോളം സ്ത്രീകൾ ക്രൂരമായ ബലാത്സംഗങ്ങൾക്കിരയായി.
നിരവധി പെൺകുട്ടികളെ ലൈംഗികഅടിമകളായി പാക് പട്ടാളം കടത്തിക്കൊണ്ട് പോയി.
1971 ഡിസംബർ 16-ന് ഇന്ത്യൻസേനയും ഗറില്ലാപോരാളികളും ചേർന്ന് പാക് പട്ടാളത്തെ തുരത്തി.
ബംഗ്ലാദേശ് എന്ന സ്വതന്ത്ര രാജ്യം നിലവിൽ വന്നു.
മുജീബ് റഹ്മാൻ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
ഇന്ത്യയും ബംഗ്ലാദേശും ഡിസംബർ 16 ദേശീയ വിജയ ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.
യുദ്ധ കോടതിയും വിചാരണയും യുദ്ധക്കുറ്റങ്ങളിൽ മുഖ്യപ്രതിയും ജമാ അത്തെ ഇസ്‌ലാമിയുടെ തലവനായിരുന്ന ഗുലാം അസാമിന് 2013 ൽ ബംഗ്ലാദേശ് കോടതി വധശിക്ഷ വിധിച്ചു.
ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി (ജെ.ഐ) സെക്രട്ടറി ജനറൽ അലി അഹ്സൻ മുഹമ്മദ് മൊജാഹീദിന് അന്താരാഷ്ട്രപ്രത്യേക ട്രിബൂണൽ വധശിക്ഷ വിധിച്ചു.
ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ  കൂലിപ്പട്ടാളമായിരുന്ന കുപ്രസിദ്ധമായ അൽ ബാദറിന്റെ നേതാക്കളിൽ രണ്ടാമനായിരുന്നു മൊജഹീദ്.
ബംഗാളി ബുദ്ധിജീവികളെ കൊന്നടുക്കിയതിൽ അൽ ബാദർ പാക് സേനയുടെ അനുബന്ധ ശക്തിയായാണ് പ്രവർത്തിച്ചത്.
ഷിംല കരാർ അവലംബം
ഇന്ത്യൻ അഡ്‌മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ്
ഇന്ത്യൻ ഗവൺമെന്റിന്റെ അഖിലേന്ത്യാ സേവനങ്ങളുടെ ഭരണപരമായ (അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ്) വിഭാഗമാണ് " ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ്" അഥവാ ഇന്ത്യൻ ഭരണ സേവനം ( Indian Administrative Service ) .
ഇന്ത്യയിലെ പ്രഥമമായ സിവിൽ സർവീസായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഐ.എ.എസ്, ഇന്ത്യൻ പോലീസ് സർവീസ് , ഇന്ത്യൻ ഫോറസ്റ്റ് സർവീസ് എന്നിവയ്‌ക്കൊപ്പം അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകളുടെ ( All India Services ) മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണ്.
ഐ.എ.എസ് എന്ന ചുരക്കപ്പേരിലാണ് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ്  അംഗങ്ങൾ കേന്ദ്രസർക്കാരിനും , സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്കും, കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങൾക്കും സേവനം നൽകുന്നു.
ഭരണഘടനാസ്ഥാപനങ്ങൾ , പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങൾ , നിയമാനുസൃതസ്ഥാപനങ്ങൾ, സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ, എന്നിങ്ങനെ വിവിധ സർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കും ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വിന്യസിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പാർലമെന്ററി ഭരണസംവിധാനം പിന്തുടരുന്ന മറ്റ് രാജ്യങ്ങളെപ്പോലെ, ഐഎഎസും രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരം ബ്യൂറോക്രസിയുടെ ഭാഗമാണ്, കൂടാതെ ഭാരത സർക്കാരിൻ്റെ എക്സിക്യൂട്ടീവിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകവുമാണ്.
അതുപോലെ, ബ്യൂറോക്രസി രാഷ്ട്രീയമായി നിഷ്പക്ഷമായി നിലകൊള്ളുകയും ഭരണപരമായ തുടർച്ച ഭരണകക്ഷിക്കോ സഖ്യത്തിനോ ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
സർവീസ് സ്ഥിരീകരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പരിശീലന കാലയളവിൽ അസിസ്റ്റൻ്റ് കലക്ടർ ആയി  ഒരു ജില്ലയിൽ നിയമിതനാകുന്നു.
ഈ പ്രൊബേഷൻ പൂർത്തിയാക്കിയതിന് ശേഷം അവർ ഒരു ഉപജില്ലയുടെ സ്വതന്ത്ര ചുമതലയുള്ള സബ്ബ് ഡിവിഷണൽ മജിസ്‌ട്രേറ്റായി (സബ്കലക്ടർ)  സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ഈ കാലയളവിന് ശേഷം സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്ക് കീഴിലുള്ള വകുപ്പുകളിലും തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലും മറ്റും നിയമിക്കുന്നു.
ഒരു ജില്ലയിൽ ജില്ലാ മജിസ്‌ട്രേറ്റും കളക്ടറും എന്ന നിലയിലുള്ള എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് അഡ്മിനിസ്‌ട്രേറ്റീവ് റോൾ  വർഷങ്ങളോളം നീണ്ടുനിൽക്കും.
ഉയർന്ന ശമ്പളസൂചിക ലഭിക്കുന്ന മുറക്ക്, ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് സർക്കാർ വകുപ്പുകളോ മന്ത്രാലയങ്ങളോ നയിക്കാം.
ഈ റോളുകളിൽ, ഉഭയകക്ഷി, ബഹുമുഖ ചർച്ചകളിൽ ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ രാജ്യാന്തര തലത്തിൽ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ഇനി ഡെപ്യൂട്ടേഷനിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർ ലോകബാങ്ക് , ഇന്റർനാഷണൽ മോണിറ്ററി ഫണ്ട് , ഏഷ്യൻ ഡെവലപ്‌മെന്റ് ബാങ്ക് , ഏഷ്യൻ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ ഇൻവെസ്റ്റ്‌മെന്റ് ബാങ്ക് , അല്ലെങ്കിൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ അതിന്റെ ഏജൻസികൾ തുടങ്ങിയ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളിൽ ജോലി ചെയ്തേക്കാം.
ഇന്ത്യൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ നിർബന്ധമാക്കിയിട്ടുള്ള ഇന്ത്യയിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിപ്പിൽ ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും പങ്കാളികളാണ്.
ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ കാലത്ത്, സിവിൽ സർവീസുകളെ മൂന്നായി തരംതിരിച്ചിരുന്നു - ഉടമ്പടി, ഉടമ്പടി ചെയ്യാത്ത, പ്രത്യേക സിവിൽ സർവീസുകൾ ( covenanted, uncovenanted special civil services).
ഉടമ്പടിയിലുള്ള സിവിൽ സർവീസ്, അല്ലെങ്കിൽ ഹോണറബിൾ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ സിവിൽ സർവീസ് (HEICCS) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, ഗവൺമെന്റിലെ ഉന്നത തസ്തികകൾ വഹിക്കുന്ന സിവിൽ സർവീസുകാരാണ്.
ഭരണത്തിന്റെ താഴേത്തട്ടിലേക്ക് ഇന്ത്യക്കാരുടെ പ്രവേശനം സുഗമമാക്കുന്നതിന് മാത്രമാണ് ഉടമ്പടിയില്ലാത്ത സിവിൽ സർവീസ് അവതരിപ്പിച്ചത്.
പ്രത്യേക സേവനത്തിൽ ഇന്ത്യൻ ഫോറസ്റ്റ് സർവീസ്, ഇംപീരിയൽ പോലീസ്, ഇന്ത്യൻ പൊളിറ്റിക്കൽ സർവീസ് തുടങ്ങിയ പ്രത്യേക വകുപ്പുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു, അവയുടെ റാങ്കുകൾ ഉടമ്പടിയിലുള്ള സിവിൽ സർവീസിൽ നിന്നോ ഇന്ത്യൻ ആർമിയിൽ നിന്നോ എടുത്തതാണ്.
ഇംപീരിയൽ പോലീസ് നിരവധി ഇന്ത്യൻ ആർമി ഓഫീസർമാരെ അംഗങ്ങളാക്കി, എന്നിരുന്നാലും 1893 ന് ശേഷം അതിന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് വാർഷിക പരീക്ഷ ഉപയോഗിച്ചു.
1858-ൽ HEICCS-ന് പകരം 'ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ് (ICS)' നിലവിൽ വന്നു, ഇത് 1858-നും 1947-നും ഇടയിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സിവിൽ സർവീസായി മാറി.
ICS-ലേക്കുള്ള അവസാന നിയമനങ്ങൾ നടന്നത് 1942-ലാണ്.
യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം പാർലമെന്റ്, 1919-ലെ ഗവൺമെന്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ നിയമം പാസാക്കിയതോടെ, ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസുകൾ-ഇന്ത്യ സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറിയുടെ പൊതു മേൽനോട്ടത്തിൽ-" ഓൾ ഇന്ത്യ സർവീസസ്, സെൻട്രൽ സർവീസസ്" എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
പത്ത് അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ്.
1946-ൽ പ്രീമിയർ കോൺഫറൻസിൽ, ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി "ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ് (IAS)" രൂപീകരിക്കാൻ കേന്ദ്ര കാബിനറ്റ് തീരുമാനിച്ചു; ഇംപീരിയൽ പോലീസിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള "ഇന്ത്യൻ പോലീസ് സേവനവും (IPS)".
1947-ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ പിൻവാങ്ങലിനെ തുടർന്ന്, ഇന്ത്യ വിഭജിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ്, ഇന്ത്യയുടെയും പാക്കിസ്ഥാന്റെയും പുതിയ ആധിപത്യങ്ങൾക്കിടയിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
ICS-ലെ ഇന്ത്യൻ ഭാഗത്തെ "ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ്" എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു, അതേസമയം പാകിസ്ഥാൻ ഭാഗത്തെ "പാകിസ്ഥാൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ്" എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു.
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന യുടെ XIV- ലെ ആർട്ടിക്കിൾ 312(2) , ഓൾ ഇന്ത്യ സർവീസസ് ആക്ട്, 1951 എന്നിവയ്ക്ക് കീഴിലാണ് ആധുനിക ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
റിക്രൂട്ട്മെന്റ്
ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസിലേക്ക് മൂന്ന് രീതിയിലാണ് അംഗങ്ങളെ ചേർക്കുന്നത്.
യൂണിയൻ പബ്ലിക് സർവീസ് കമ്മീഷൻ ( യു.പി.എസ്‌.സി. ) നടത്തുന്ന സിവിൽ സർവീസസ് പരീക്ഷ പാസായി IAS-ൽ പ്രവേശിക്കാം.
ഇങ്ങനെ നേരിട്ട് നിയമിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ "റെഗുലർ റിക്രൂട്ട്സ്" (RR) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
അതാത്  ഐ.എ.എസ്. സംസ്ഥാന കേഡറിൻ്റെ അംഗബലത്തിൽ മൂന്നിലൊന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ സംസ്ഥാന സിവിൽ സർവീസുകളിൽ നിന്നും ഉദ്യോഗകയറ്റം നൽകി നിയമനം നൽകാറുണ്ട്, അപൂർവ്വം ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ നോൺ-സ്റ്റേറ്റ് സിവിൽ സർവീസിൽ നിന്നും ഉദ്യോഗ കയറ്റത്തിലൂടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നു.
ഇങ്ങനെ അതാത് സംസ്ഥാന സിവിൽ സർവീസുകളിൽ നിന്ന് ഉദ്യോഗകയറ്റത്തിലൂടെ ഐഎസിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥർ "കൺഫേർഡ് ഐഎഎസ് (SCS)" എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
നേരിട്ട് റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നവരും പ്രൊമോട്ടർമാരും തമ്മിലുള്ള അനുപാതം 2:1 ആയി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.
സംസ്ഥാന സർവീസിൽ നിന്ന് ഡെപ്യൂട്ടി കളക്ടർ തസ്തികയിൽ നിന്നുമാണ് പ്രധാനമായി ഐഎസിലേക്ക് ഉദ്യോഗകയറ്റം നൽകുന്നത്.
പ്രവേശന രീതി പരിഗണിക്കാതെ എല്ലാ ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതി യാണ് നിയമിക്കുന്നത്.
ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ മുസ്സൂരിയിലെ ലാൽ ബഹാദൂർ ശാസ്ത്രി നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ - IAS സ്റ്റാഫ് ട്രെയിനിംഗ് കോളേജ്
സിവിൽ സർവീസ് പരീക്ഷ വഴി അപേക്ഷിക്കുന്ന 1 ദശലക്ഷത്തിലധികം അപേക്ഷകരിൽ 180 പേർ മാത്രമാണ് വിജയിച്ച് ഐഎഎസ്  നേടുന്നത്, വിജയ നിരക്ക് 0.01 ശതമാനത്തിൽ താഴെയാണ്.
തൽഫലമായി, സർവീസിലെ അംഗങ്ങളെ പലപ്പോഴും " സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിച്ചവർ " എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
1951 മുതൽ 1978 വരെ, ഇന്ത്യൻ അഡ്മിനിസ്‌ട്രേറ്റീവ് സർവീസിലേക്കോ ഇന്ത്യൻ ഫോറിൻ സർവീസിലേക്കോ യോഗ്യതയ്ക്കായി ഒരു IAS- ഉദ്യോഗാർത്ഥി രണ്ട് അധിക പേപ്പറുകളും കൂടാതെ മൂന്ന് ഓപ്ഷണൽ പേപ്പറുകളും നേടേണ്ടതുണ്ട്.
ഓപ്ഷണൽ പേപ്പറുകളുടെ ബിരുദതലവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, രണ്ട് അധിക പേപ്പറുകൾ ബിരുദാനന്തര തലത്തിലുള്ള പേപ്പറുകളായിരുന്നു, ഈ വ്യത്യാസമാണ് IAS-നും IFS-നും ഉയർന്ന പദവിക്ക് കാരണമായത്.
ഈ രണ്ട് ബിരുദാനന്തര ബിരുദ പേപ്പറുകൾ പിന്നീട് നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു, എന്നാൽ ഇത് IAS-ന്റെയും IFS-ന്റെയും ഉയർന്ന പദവിയിൽ മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടില്ല.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയ്ക്ക് ശേഷം, വിജയിച്ച ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ ഉത്തരാഖണ്ഡി ലെ മുസ്സൂറിയിലുള്ള ലാൽ ബഹദൂർ ശാസ്ത്രി നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് അഡ്മിനിസ്‌ട്രേഷനിൽ പരിശീലനം നേടുന്നു.
സംസ്ഥാന കേഡറുകൾ കേഡർ നിർണ്ണയ നയം
ബ്യൂറോക്രസിയുടെ ദേശീയ ഉദ്ഗ്രഥനം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും, സേവനങ്ങളുടെ അഖിലേന്ത്യാ സ്വഭാവം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുമുള്ള നയമായി ഇതിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് 2017 ഓഗസ്റ്റിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ അഖിലേന്ത്യാ സേവനങ്ങൾക്കായി ഒരു പുതിയ കേഡർ അലോക്കേഷൻ നയം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
നിലവിലുള്ള ഇരുപത്തിയാറ് കേഡറുകളെ കേന്ദ്ര പേഴ്‌സണൽ ആൻഡ് ട്രെയിനിംഗ് വകുപ്പ് അഞ്ച് മേഖലകളായി (Zones)  വിഭജിക്കുന്നു.
പുതിയ നയത്തിന് കീഴിൽ, ഒരു ഉദ്യോഗാർത്ഥി  ആദ്യം അവരുടെ മുൻഗണനാ സോണുകൾ, അവരോഹണ ക്രമത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, തുടർന്ന് ഓരോ മുൻഗണനാ സോണിൽ നിന്നും ഒരു കേഡർ മുൻഗണന ക്രമത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ഉദ്യോഗാർത്ഥി പിന്നീട് തിരഞ്ഞെടുത്ത ഓരോ സോണിലേക്കും അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ കേഡർ മുൻഗണന സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സോണുകൾക്കും കേഡറുകൾക്കുമുള്ള മുൻഗണന അതേ ക്രമത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്നു, മാറ്റമൊന്നും അനുവദനീയമല്ല.
ഉദ്യോഗസ്ഥർ അവർക്ക് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള കേഡറിൽ തുടരുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു.
നിലവിലെ കേഡർ നിർണയ നയത്തിന് കീഴിലുള്ള സോണുകൾ സോൺ കേഡറുകൾ സോൺ-I AGMUT (അരുണാചൽ പ്രദേശ്- ഗോവ- മിസോറാം , കേന്ദ്ര ഭരണ പ്രദേശങ്ങൾ ), ഹിമാചൽ പ്രദേശ് , ഉത്തരാഖണ്ഡ് , പഞ്ചാബ് , രാജസ്ഥാൻ , ഹരിയാന സോൺ-II ഉത്തർപ്രദേശ് , ബീഹാർ , ജാർഖണ്ഡ് , ഒഡീഷ സോൺ-III ഗുജറാത്ത് , മഹാരാഷ്ട്ര , മധ്യപ്രദേശ് , ഛത്തീസ്ഗഡ് സോൺ-IV പശ്ചിമ ബംഗാൾ , സിക്കിം , അസം - മേഘാലയ , മണിപ്പൂർ , ത്രിപുര , നാഗാലാൻഡ് സോൺ-V തെലങ്കാന , ആന്ധ്രപ്രദേശ് , കർണാടക , തമിഴ്നാട് , കേരളം മുമ്പത്തെ കേഡർ നിർണ്ണയ പോളിസികൾ
2008 വരെ, ഉദ്യോഗാർത്ഥിക്ക്  ഇഷ്ടമുള്ള സംസ്ഥാന കേഡർ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു ഔപചാരിക സംവിധാനവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഉദ്യോഗാർത്ഥിയെ അവരുടെ സ്വന്തം സംസ്ഥാന കേഡറിലെ ഒരു ഒഴിവിലേക്ക് നിയമിച്ചില്ലെങ്കിൽ, 'a', 'h', 'm' അല്ലെങ്കിൽ 't' എന്നിവയിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് അക്ഷരമാലാക്രമത്തിലുള്ള ഒരു പട്ടികയിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്ത മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് അവരെ അനുവദിക്കും, വർഷം അനുസരിച്ച്.
ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പ്രത്യേക വർഷത്തിൽ റോസ്റ്റർ ആരംഭിക്കുന്നത് 'a' ൽ നിന്നാണെങ്കിൽ, പട്ടികയിലെ ആദ്യ ഉദ്യോഗാർത്ഥി ആന്ധ്രാപ്രദേശ് സംസ്ഥാന കേഡറിലേക്കും, അടുത്തത് ബിഹാറിലേക്കും, തുടർന്ന് ഛത്തീസ്ഗഢിലേക്കും ഗുജറാത്തിലേക്കും മറ്റും അക്ഷരമാലാക്രമത്തിൽ പോകും.
അടുത്ത വർഷം ഹരിയാന അല്ലെങ്കിൽ ഹിമാചൽ പ്രദേശ് (രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഒന്നിടവിട്ട റോസ്റ്റർ വർഷങ്ങൾ) 'h' ൽ നിന്ന് റോസ്റ്റർ ആരംഭിക്കുന്നു.
1980-കളുടെ മധ്യം മുതൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഈ സംവിധാനം, വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ഇന്ത്യയിലാകെ നിയമിക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കി.
വികസിത സംസ്ഥാനങ്ങളും അവികസിത സംസ്ഥാനങ്ങളും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, സ്ഥിരം സംസ്ഥാന കേഡറുകളുടെ സമ്പ്രദായം (The system of permanent state cadres) ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് പ്രൊഫഷണൽ എക്സ്പോഷറിൽ വലിയ അസമത്വങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
മറ്റൊരു സംസ്ഥാന കേഡറിലെ ഓൾ ഇന്ത്യ സർവീസസ് ഓഫീസറുമായുള്ള വിവാഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലോ, മറ്റ് അസാധാരണമായ സാഹചര്യങ്ങളിലോ മാത്രമേ സംസ്ഥാന കേഡറിൽ മാറ്റങ്ങൾ അനുവദിക്കൂ.
ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം സംസ്ഥാന കേഡറിലേക്ക് ഡെപ്യൂട്ടേഷനിൽ പോകാൻ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്, അതിനുശേഷം അവർ അവർക്ക് അനുവദിച്ച കേഡറിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.
2008 മുതൽ ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ അവരുടെ സർവീസിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സംസ്ഥാന കേഡറുകളിലേക്ക് നിയമിച്ചു.
ഓരോ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനത്തിനും ഒരു കേഡർ ഉണ്ടായിരുന്നു, രണ്ട് സംയുക്ത കേഡറുകൾ ഒഴികെ: അസം-മേഘാലയ, അരുണാചൽ പ്രദേശ്-ഗോവ-മിസോറാം-കേന്ദ്ര ഭരണ പ്രദേശങ്ങൾ (AGMUT).
"ഇൻസൈഡർ-ഔട്ട്സൈഡർ റേഷ്യോ" (അവരുടെ സ്വന്തം സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ അനുപാതം) 1:2 ആയി നിലനിർത്തി, നേരിട്ട് റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നവരിൽ മൂന്നിലൊന്ന് ഒരേ സംസ്ഥാനത്ത് നിന്നുള്ള 'insiders'.
ബാക്കിയുള്ളവരെ അവരുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം അവരുടെ സ്വന്തം സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഒഴികെയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ സംസ്ഥാന വിഹിതം റോസ്റ്റർ അനുസരിച്ച് പുറത്തുനിന്നുള്ളവരായി പോസ്റ്റ് ചെയ്തു.
ഒരു IAS ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ചുമതലകൾ
ഒരു ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ നിർവഹിക്കുന്ന സാധാരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇവയാണ്: സബ് കലക്ടർ ( സബ് ഡിവിഷണൽ മജിസ്‌ട്രേറ്റ് ), അഡിഷണൽ ജില്ലാ മജിസ്‌ട്രേറ്റ്, ജില്ലാ കളക്ടർ എന്നീ ഫീൽഡ് സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിയമിതരാവുമ്പോൾ;- റവന്യൂ ഭരണം, ക്രമസമാധാനപാലനം, എക്സിക്യൂട്ടീവ് മജിസ്ട്രേറ്റ് കോടതി നടത്തിപ്പ്, കേന്ദ്ര -സംസ്ഥാന സർക്കാർ നയങ്ങൾ താഴേക്കിടയിൽ നടപ്പാക്കൽ, ഫീൽഡിൽ സർക്കാരിന്റെ  ഒരു ഏജന്റായി പ്രവർത്തിക്കുക, അതായത് പൊതുജനങ്ങൾക്കും സർക്കാരിനുമിടയിൽ ഒരു ഇടനിലക്കാരനായി പ്രവർത്തിക്കുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് പ്രധാനചുമതലകൾ.
ഒരു നിർദ്ദിഷ്‌ട മന്ത്രാലയത്തിന്റെയോ വകുപ്പിന്റെയോ ചുമതലയുള്ള മന്ത്രിയുമായി കൂടിയാലോചിച്ച് നയരൂപീകരണവും നടപ്പാക്കലും ഉൾപ്പെടെ സർക്കാരിന്റെ ഭരണവും ദൈനംദിന നടപടികളും കൈകാര്യം ചെയ്യൽ.
കേന്ദ്ര സർക്കാരിൽ ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറി, അഡീഷണൽ സെക്രട്ടറി, സ്പെഷ്യൽ സെക്രട്ടറി, സെക്രട്ടറി, ക്യാബിനറ്റ് സെക്രട്ടറി നിലകളിലും കൂടാതെ സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളിൽ പ്രിൻസിപ്പൽ സെക്രട്ടറി , അഡീഷണൽ ചീഫ് സെക്രട്ടറി അല്ലെങ്കിൽ സ്‌പെഷ്യൽ ചീഫ് സെക്രട്ടറി, ചീഫ് സെക്രട്ടറി എന്നിങ്ങനെ   ഉയർന്ന തലത്തിൽ നിയമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ബന്ധപ്പെട്ട മന്ത്രിയുടെയോ മന്ത്രിസഭയുടെയോ  സമ്മതത്തോടെ നയരൂപീകരണത്തിന് സംഭാവന നൽകാനും ചില കാര്യങ്ങളിൽ അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കാനും (കാര്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അനുസരിച്ച്) അവർ ബാധ്യസ്ഥരാണ്.
അവരുടെ കരിയറിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് അവരുടെ ഹോം കേഡറുകൾക്കൊപ്പം ജില്ലാ പരിശീലനവും തുടർന്ന് അവരുടെ ആദ്യ പോസ്റ്റിംഗും ലഭിക്കുന്നു.
പരിശീലനത്തിനായി അസിസ്റ്റൻ്റ് കളക്ടർ (അണ്ടർ ട്രെയിനിംഗ്) ആയി ജില്ലകളിലേക്ക് നിയമിക്കുന്നു.
ശേഷം സബ് കളക്ടർ കം സബ് ഡിവിഷണൽ മജിസ്‌ട്രേറ്റ് എന്ന നിലയിലാണ് അവരുടെ പ്രാരംഭ റോൾ, അവരെ ഒരു ജില്ലാ സബ് ഡിവിഷന്റെ ചുമതല ഏൽപ്പിക്കുന്നു.
സബ് കളക്ടറും സബ് ഡിവിഷണൽ മജിസ്‌ട്രേറ്റും എന്ന നിലയിൽ, ഉപജില്ലയുടെ ക്രമസമാധാനപാലനവും പൊതുഭരണവും വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളും അവരെ ചുമതലപ്പെടുത്തുന്നു.
പരിശീലനം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെയും സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടെയും പ്രാദേശിക/തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സർക്കാരുകളുടെയും ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള വിവിധ മന്ത്രാലയങ്ങൾ, വകുപ്പുകൾ, സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വിവിധ പദവികളിലേക്ക് ഐഎഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നിയമിക്കുന്നു.
(നഗരതലത്തിൽ മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷനുകൾ, വിജ്ഞാപനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഏരിയാ കൗൺസിലുകളും മുനിസിപ്പൽ കൗൺസിലുകളും ഗ്രാമതലത്തിൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളും ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്ത് കളും ജില്ലാ പഞ്ചായത്തുകളും).