smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
അന്നും ക്ഷേത്രം ഏറ്റെടുക്കാൻ മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ് അധികൃതർ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി.
എന്നാൽ, മുമ്പത്തേതിന് വിപരീതമായി അന്ന് വൻ സംഘർഷമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായത്.
ഭക്തരും അധികൃതരും തമ്മിൽ വാക്കേറ്റമുണ്ടായപ്പോൾ പോലീസ് ഇടപെട്ടു.
ചിലരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തുനീക്കി.
മറ്റുചിലരാകട്ടെ, ഗോപുരവാതിലടച്ച് നാമജപം തുടങ്ങി.
വളരെയധികം പ്രതിഷേധപരിപാടികൾ ഇതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിപ്പോന്നിരുന്നു.
ഒടുവിൽ, 2017 നവംബർ 7-ന് പുലർച്ചെ 2:30-ന് മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡ് അധികൃതർ വന്ന് ക്ഷേത്രം ഏറ്റെടുത്തു.
ഇതിന്റെ പേരിൽ ബി.ജെ.പി. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ ഹർത്താൽ ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
എന്നാൽ, അതോടെ ബഹളങ്ങൾ അവസാനിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഗുരുവായൂർ പട്ടണത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന് സമീപമാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനും ക്ഷേത്രവും ഏതാണ്ട് പരസ്പരാഭിമുഖമാണ്.
കെ.ടി.ഡി.സി.യുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്ന നന്ദനം ഹോട്ടൽ, പതഞ്ജലി സ്റ്റോർ തുടങ്ങിയവ സമീപത്തുതന്നെയുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്തുന്നവർ ആദ്യം കാണുന്നത് മൂന്നുനിലകളോടുകൂടിയ കിഴക്കേ ഗോപുരമാണ്.
ഗോപുരത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് അലങ്കാരങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഇരുവശത്തും ഗീതോപദേശത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളും ഗീതാവചനങ്ങളും കാണും.
അധികം വലുപ്പമില്ലാത്ത ക്ഷേത്രമായതിനാൽ ഗോപുരത്തിന് പുറത്തുനിന്നുനോക്കിയാൽ തന്നെ ഭഗവദ്വിഗ്രഹം തെളിഞ്ഞുകാണാം.
ഗോപുരത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്താണ് ചെരുപ്പ് കൗണ്ടറുള്ളത്.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പുറത്തെ മതിൽക്കെട്ട് പൂർണ്ണമായും കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്തതാണ്.
ഇതിന്റെ ചുറ്റും ചുവന്ന ചായം പൂശിയിട്ടുണ്ട്.
കാര്യമായ വലുപ്പമില്ലെങ്കിലും ആനപ്പള്ള തീർത്തിട്ടുള്ളത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
കിഴക്കുഭാഗത്തെ പ്രധാന ഗോപുരം കൂടാതെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തും ഒരു ഗോപുരമുണ്ട്.
ഇതിനടുത്ത് ക്ഷേത്രം വക ഹാളും കാണാം.
വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ ഇവിടെവച്ചാണ് കലാപരിപാടികൾ അവതരിപ്പിയ്ക്കുന്നത്.
കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിലൂടെ അകത്തുകടന്നാൽ  ഭഗവദ്വാഹനമായ ഗരുഡനെ ശിരസ്സിലേറ്റുന്ന സാമാന്യം ഉയരമുള്ള ഒരു ചെമ്പുകൊടിമരമാണ് ആദ്യം കാണുന്നത്.
1981-ലെ പുനഃപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുശേഷമാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ നടന്നത്.
അതിനപ്പുറം വലിയ ബലിക്കല്ല് കാണാം.
ഗോപുരത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് വഴിപാട് കൗണ്ടർ കാണാം.
തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ പ്രദക്ഷിണവഴിയിൽ നിന്നുമാറി നവഗ്രഹക്ഷേത്രം പണിതിട്ടുണ്ട്.
ദീർഘചതുരാകൃതിയിൽ തീർത്ത ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ ഒറ്റക്കല്ലിലാണ് നവഗ്രഹങ്ങൾക്ക് സ്ഥാനം അനുവദിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രദക്ഷിണവഴി പൂർണ്ണമായും കരിങ്കല്ല് പാകിയിട്ടുണ്ട്.
ഭക്തർക്ക് മഴയും വെയിലുമേൽക്കാതെ ദർശിയ്ക്കാൻ പാകത്തിന് വഴി മുഴുവൻ നടപ്പുര പണിതിട്ടുണ്ട്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി അയ്യപ്പന്റെയും തൊട്ടടുത്ത് രക്ഷസ്സിന്റെയും പ്രതിഷ്ഠകൾ കാണാം.
മുഖപ്പോടുകൂടിയ ശ്രീകോവിലാണ് അയ്യപ്പന് പണിതിട്ടുള്ളത്.
ഇവിടെയുള്ള മുഖപ്പിലാണ് ഭക്തർ ശബരിമലയ്ക്കുപോകുന്ന ഭക്തർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതും.
പണ്ടെന്നോ ഈ പ്രദേശത്ത് കൊല്ലപ്പെട്ട ഒരാളുടെ ആത്മാവാണ് രക്ഷസ്സായി കുടികൊള്ളുന്നത്.
വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ക്ഷേത്രസ്ഥാപകനായ ശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
ശൈവാംശമെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ശങ്കരാചാര്യരെ ശിവനായി സങ്കല്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പൂജകളാണ് ഇവിടെ നടത്തിവരുന്നത്.
വടക്കുഭാഗത്ത് ഊട്ടുപുര കാണാം.
വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ ഇവിടെ ഭക്തർക്ക് പ്രസാദ ഊട്ട് നടത്തിവരുന്നു.
ദീർഘചതുരാകൃതിയിൽ തീർത്ത ഒരു കൂറ്റൻ ശ്രീകോവിലാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
തേരിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഈ ശ്രീകോവിൽ പാർത്ഥസാരഥീഭാവത്തിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
തേരിലുള്ള കുതിരകളും തേരിന്റെ ചക്രങ്ങളും അതേപോലെ ആവിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മൊത്തത്തിൽ കരിങ്കല്ലിലാണ് ശ്രീകോവിൽ തീർത്തിരിയ്ക്കുന്നത്.
അകത്തേയ്ക്ക് കയറാൻ സോപാനപ്പടികളുണ്ട്.
അവ ഇരുവശത്തുനിന്നും കയറാവുന്ന രീതിയിലാണ് നിർമ്മിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
സോപാനത്തിലേയ്ക്കുള്ള പ്രവേശനകവാടത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഗീതോപദേശരൂപം കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
സോപാനപ്പടികൾ പൂർണ്ണമായും പിച്ചളയിൽ പൊതിഞ്ഞ് സ്വർണ്ണം പൂശി വച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
മൂന്നടിയോളം ഉയരം വരുന്ന അതിമനോഹരമായ പാർത്ഥസാരഥീവിഗ്രഹം കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.
കൃഷ്ണശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹത്തിന് രണ്ട് കൈകളേയുള്ളൂ.
ഒരു കയ്യിൽ തേര് തെളിയ്ക്കാനുള്ള ചമ്മട്ടിയും മറുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം.
തറനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏറെ ഉയരെയാണ് ശ്രീകോവിൽ.
അതിനാൽ കുള്ളന്മാർക്കും കുട്ടികൾക്കും വിഗ്രഹം കാണാൻ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവരും.
ശ്രീകോവിലിന്റെ പുറംചുവരുകൾ തീർത്തും അനലംകൃതമാണ്.
ഈയിടെയായി അവിടങ്ങളിൽ  ചുവർച്ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കാൻ പദ്ധതികൾ വരുന്നുണ്ട്.
രണ്ടുനിലകളോടുകൂടിയ ശ്രീകോവിലിന്റെ ഇരുനിലകളും ചെമ്പുമേഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.
വടക്കുവശത്ത് അഭിഷേകജലം ഒഴുകിപ്പോകുന്ന ഓവ് കാണാം.
ഓവുതാങ്ങിയായി ഇവിടെ ഉണ്ണിഭൂതമുണ്ട്.
അകത്ത് സ്ഥലം വളരെക്കുറവാണെങ്കിലും തിരക്കില്ലാത്തതിനാൽ സുഖമായി പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കാം.
നാലമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് കടക്കുന്ന വാതിലിന് സാമാന്യം വലുപ്പമുണ്ട്.
ഇതിൽ ഒരുവശത്ത് മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ദശാവതാരങ്ങളുടെ രൂപങ്ങളും മറുവശത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണലീലകളും കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവ ഇപ്പോൾ സ്വർണ്ണത്തിൽ പൊതിഞ്ഞാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
നാലമ്പലത്തിനകത്തേയ്ക്കുള്ള വഴിയിൽ ഇരുവശവും വാതിൽമാടങ്ങൾ കാണാം.
തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിൽ വച്ചാണ് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഗണപതിഹോമം അടക്കമുള്ള ഹോമങ്ങളും നടത്താറുള്ളത്.
വടക്കേ വാതിൽമാടം നാമജപത്തിനും വാദ്യമേളങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
പൂജാസമയമൊഴികെയുള്ള അവസരങ്ങളിൽ ഇവിടെ ചെണ്ട , മദ്ദളം , തിമില , ഇടയ്ക്ക , ചേങ്ങില , ഇലത്താളം , കൊമ്പ് , കുറുംകുഴൽ തുടങ്ങിയ വാദ്യോപകരണങ്ങൾ തൂക്കിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്നത് കാണാം.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
ഏകദേശം രണ്ടടി ഉയരം വരുന്ന ഗണപതിവിഗ്രഹം ശിലാനിർമ്മിതമാണ്.
സാധാരണ ഗണപതിവിഗ്രഹങ്ങളുടെ രൂപം തന്നെയാണ് ഇതിനും.
ഇതിന് സമീപം പ്രത്യേകം തീർത്ത രണ്ട് ചില്ലുകൂടുകളിൽ ഒന്നിൽ പാർത്ഥസാരഥിരൂപത്തിലുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെയും മറ്റേതിൽ ഭഗവാനെ വണങ്ങിനിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ള അർജ്ജുനന്റെയും പളുങ്കുശില്പങ്ങൾ കാണാം.
ഭക്തർ ഇവിടെയും വന്ദിയ്ക്കാറുണ്ട്.
ഇവയ്ക്കുമുന്നിലായി ഒരു പാത്രം നിറയെ കുന്നിക്കുരുക്കളും അടുക്കിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവിടെ പണമെറിഞ്ഞ് കുന്നിക്കുരുക്കൾ വാരുന്നത് അതിവിശേഷമാണ്.
അഷ്ടദിക്പാലകർ (കിഴക്ക് - ഇന്ദ്രൻ , തെക്കുകിഴക്ക് - അഗ്നി , തെക്ക് - യമൻ , തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് - നിര്യതി , പടിഞ്ഞാറ് - വരുണൻ , വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് - വായു , വടക്ക് - കുബേരൻ ചന്ദ്രൻ , വടക്കുകിഴക്ക് - ഈശാനൻ ), സപ്തമാതൃക്കൾ (തെക്കുഭാഗത്ത് ഒറ്റക്കല്ലിൽ - കിഴക്കുനിന്ന് ബ്രാഹ്മി / ബ്രഹ്മാണി , മഹേശ്വരി , കൗമാരി , വൈഷ്ണവി , വരാഹി , ഇന്ദ്രാണി , ചാമുണ്ഡി എന്ന ക്രമത്തിൽ), വീരഭദ്രൻ (സപ്തമാതൃക്കൾക്കൊപ്പം - കിഴക്കുഭാഗത്ത്), ഗണപതി (സപ്തമാതൃക്കൾക്കൊപ്പം - പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്), ശാസ്താവ് (തെക്കിനും തെക്കുപടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), സുബ്രഹ്മണ്യൻ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറിനും വടക്കിനുമിടയിൽ), ദുർഗ്ഗ (പടിഞ്ഞാറിനും വടക്കുപടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), ബ്രഹ്മാവ് (വടക്കുകിഴക്കിനും കിഴക്കിനുമിടയിൽ), അനന്തൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറിനും പടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), നിർമ്മാല്യധാരി (വടക്കിനും വടക്കുകിഴക്കിനുമിടയിൽ - ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ ) എന്നിവരെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന ബലിക്കല്ലുകൾ ഇവിടെ മേൽപ്പറഞ്ഞ സ്ഥാനങ്ങളിൽ കാണാം.
വിഷ്ണുക്ഷേത്രമായതിനാൽ ഇവിടെ ഉത്തരമാതൃക്കൾ എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരു സങ്കല്പം കൂടിയുണ്ട്.
തെക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥാനം നൽകിയിരിയ്ക്കുന്ന സപ്തമാതൃക്കൾക്ക് ബദലായി വടക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥാനം നൽകിയിരിയ്ക്കുന്ന ഏഴ് ദേവതകളാണ് ഉത്തരമാതൃക്കൾ.
ഭാഗീശ്വരി, ക്രിയ, കീർത്തി, ലക്ഷ്മി, സൃഷ്ടി, വിദ്യ, ശാന്തി എന്നിവരാണ് ഉത്തരമാതൃക്കൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
എങ്കിലും ശീവേലിസമയത്ത് ഇവിടങ്ങളിലും ബലിതൂകും.
ബലിക്കല്ലുകൾ ദേവന്റെ/ദേവിയുടെ വികാരങ്ങളാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.
പ്രതിഷ്ഠ ശ്രീപാർത്ഥസാരഥി
തന്റെ സുഹൃത്തായ അർജ്ജുനന്റെ തേരാളിയായി നിൽക്കുന്ന ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ രൂപമാണ് പാർത്ഥസാരഥി (പാർത്ഥൻ അർജ്ജുനന്റെ മറ്റൊരു പേരാണ്. സാരഥി എന്ന വാക്കിന് ഇവിടെ തേരാളി എന്നാണ് അർത്ഥം).
മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള ശിലാവിഗ്രഹത്തിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് ശ്രീപാർത്ഥസാരഥിഭഗവാൻ കുടികൊള്ളുന്നത്.
നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ള വിഗ്രഹമാണിവിടെ.
ഭഗവാന്റെ വലതുകയ്യിൽ ചമ്മട്ടിയും ഇടതുകയ്യിൽ ശംഖും കാണാം.
വിശ്വപ്രകൃതിയുടെ മൂലതേജസ്സിന്റെ മുഴുവൻ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീപാർത്ഥസാരഥി ശ്രീലകത്ത് വാഴുന്നു.
ചമ്മട്ടി (ചാട്ട) സമർപ്പണമാണ് ഇവിടെ ഭഗവാന് പ്രധാന വഴിപാട്.
കൂടാതെ ഉദയാസ്തമനപൂജ, കളഭം ചാർത്തൽ, ചന്ദനം ചാർത്തൽ, പുരുഷസൂക്തപുഷ്പാഞ്ജലി, പാൽപ്പായസം, തൃക്കൈവെണ്ണ തുടങ്ങിയവയും ഭഗവാന് പ്രധാനമാണ്.
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സർവ്വവിഘ്നഹരനും ശിവപാർവ്വതീപുത്രനുമായ ഗണപതിഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ.
നാലമ്പലത്തിനകത്തുള്ള ഏക ഉപപ്രതിഷ്ഠ ഇതാണ്.
രണ്ടടി ഉയരം വരുന്ന ചെറിയൊരു വിഗ്രഹമാണ് ഗണപതിയ്ക്ക്.
സാധാരണ ഗണപതിവിഗ്രഹരൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഈ വിഗ്രഹത്തിനില്ല.
വിഘ്നേശ്വരപ്രീതിയ്ക്കായി നിത്യേന ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗണപതിഹോമം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
ഒറ്റയപ്പം, മോദകം, കറുകമാല തുടങ്ങിയവയാണ് മറ്റ് വഴിപാടുകൾ.
നാലമ്പലത്തിന് പുറത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് താരകബ്രഹ്മമൂർത്തിയായ അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ.
ഒന്നരയടി ഉയരം വരുന്ന ഇവിടത്തെ വിഗ്രഹം ശബരിമലയിലേതുപോലെത്തന്നെയാണ്.
മുഖപ്പോടുകൂടിയ ഈ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നിലിരുന്നാണ് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതും.
നീരാജനം, അഷ്ടാഭിഷേകം, ഭസ്മാഭിഷേകം എന്നിവയാണ് അയ്യപ്പന് പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
നാലമ്പലത്തിന് പുറത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം തീർത്ത ശ്രീകോവിലിലാണ് നവഗ്രഹങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠ.
വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒറ്റക്കല്ലിൽ പരസ്പരാഭിമുഖമല്ലാതെയാണ് ഒമ്പതുപേരെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.
നടുക്ക് സൂര്യനും കിഴക്ക് ശുക്രനും തെക്കുകിഴക്ക് ചന്ദ്രനും തെക്ക് കുജനും തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് രാഹുവും പടിഞ്ഞാറ് ശനിയും വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് കേതുവും വടക്ക് ഗുരുവും വടക്കുകിഴക്ക് ബുധനുമാണ് കുടികൊള്ളുന്നത്.
സൂര്യനും ബുധനും ശുക്രനും കിഴക്കോട്ടും ചന്ദ്രനും ശനിയും പടിഞ്ഞാട്ടും കുജനും രാഹുവും കേതുവും തെക്കോട്ടും ഗുരു മാത്രം വടക്കോട്ടും അഭിമുഖമായി കുടികൊള്ളുന്നു.
നവഗ്രഹപൂജയാണ് ഇവിടെ പ്രധാന വഴിപാട്.
ഇത് ഓരോ ഗ്രഹത്തിനും വേറെവേറെയാകാം.
ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ചുറ്റുവിളക്കും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
നവധാന്യങ്ങൾ സമർപ്പിയ്ക്കുന്നതും പ്രധാന വഴിപാടാണ്.
നാലമ്പലത്തിന് പുറത്ത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം തീർത്ത ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് ആദിശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രതിഷ്ഠ.
മുഖപ്പോടുകൂടിയ ഒരു വട്ടശ്രീകോവിലാണ് ശങ്കരാചാര്യർക്ക് പണിതിരിയ്ക്കുന്നത്.
ആറടിയോളം ഉയരം വരുന്ന ഇരിയ്ക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ള വിഗ്രഹമാണ് ശങ്കരാചാര്യർക്ക്.
ശൈവാംശമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ശങ്കരാചാര്യരെ ശിവനായി സങ്കല്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പൂജകളാണ് ഇവിടെ നടത്തിവരുന്നത്.
കാവിപ്പട്ടുചാർത്തലാണ് ശങ്കരാചാര്യർക്ക് പ്രധാന വഴിപാട്.
ധാര, കൂവളമാല, ഭസ്മാഭിഷേകം, ഇളനീരഭിഷേകം തുടങ്ങിവയും പ്രധാനമാണ്.
രക്ഷസ്സ്
അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ ശ്രീകോവിലിന് സമീപത്തുതന്നെയാണ് രക്ഷസ്സിന്റെയും പ്രതിഷ്ഠ.
പണ്ടെങ്ങോ ഈ പ്രദേശത്ത് ദുർമരണത്തിനിരയായ ഒരാളെയാണ് മോക്ഷപ്രാപ്തിയുടെ ഭാഗമായി രക്ഷസ്സായി കുടിയിരുത്തിയിരിയ്ക്കുന്നത്.
മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത തറയിൽ മഴയും വെയിലും മഞ്ഞും ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന രീതിയിലാണ് രക്ഷസ്സിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ.
നിത്യേന സന്ധ്യയ്ക്കുള്ള വിളക്കുവയ്പും പാൽപ്പായസനിവേദ്യവുമൊഴികെ മറ്റ് വഴിപാടുകളൊന്നും തന്നെ രക്ഷസ്സിനില്ല.
നിത്യേന മൂന്നുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള ഇടത്തരം ക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂർ പാർത്ഥസാരഥിക്ഷേത്രം.
നിർമ്മാല്യദർശനമാണ് ആദ്യ ചടങ്ങ്.
തുടർന്ന് നാലേമുക്കാലോടെ അഭിഷേകവും വാകച്ചാർത്തും നടത്തുന്നു.
തുടർന്ന് വിഗ്രഹം അലങ്കരിച്ച് മലർ, ശർക്കര, കദളിപ്പഴം എന്നിവ നേദിയ്ക്കുന്നു.
അഞ്ചരയോടെ ഉഷഃപൂജ നടത്തുന്നു.
ഇത് കഴിഞ്ഞ് സൂര്യോദയസമയത്ത് നവഗ്രഹങ്ങളൊഴികെയുള്ള ഉപദേവതകൾക്കുള്ള പൂജകളും ഗണപതിഹോമവും നടത്തുന്നു.
രാവിലെ എട്ടരയ്ക്കാണ് നവഗ്രഹങ്ങൾക്കുള്ള പൂജകൾ നടത്തുന്നത്.
പത്തരയോടെ ഉച്ചപ്പൂജയും പതിനൊന്നുമണിയോടെ ഉച്ചശീവേലിയും നടത്തി പതിനൊന്നരയ്ക്ക് നടയടയ്ക്കുന്നു.
തുടർന്ന് രാത്രി ഏഴുമണിയോടെ അത്താഴപ്പൂജയും ഏഴരയോടെ അത്താഴശീവേലിയും നടത്തി എട്ടുമണിയ്ക്ക് വീണ്ടും നടയടയ്ക്കുന്നു.
സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ പൂജാക്രമങ്ങളാണ് മേലെ കാണിച്ചത്.
വിശേഷദിവസങ്ങളിലും (ഉദാ: തിരുവുത്സവം, അഷ്ടമിരോഹിണി, മണ്ഡലകാലം) സൂര്യ - ചന്ദ്രഗ്രഹണങ്ങളുള്ള ദിവസങ്ങളിലും ഇതിന് മാറ്റം വരും.
ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ളപ്പോഴും മാറ്റം വരും.
അന്ന് 18 പൂജകളാണുണ്ടാകുക.
ഗുരുവായൂരിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലേതും പോലെ ഇവിടെയും തന്ത്രാധികാരം പുഴക്കര ചേന്നാസ് മനയ്ക്കാണ്.
ധനുമാസത്തിലെ രോഹിണിനാളിൽ കൊടികയറി ആറുദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കൊടിയേറ്റുത്സവമാണ് ഇവിടെ പ്രധാന ആഘോഷം.
അങ്കുരാദിമുറയനുസരിച്ച് (മുളയിട്ട് തുടങ്ങുന്ന) നടക്കുന്ന ഈ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച് ആറുദിവസവും വിശേഷാൽ പൂജകളും കലാപരിപാടികളുമുണ്ടാകും.
കൊടിമരം പ്രതിഷ്ഠിച്ച അന്നുമുതൽ ഇവിടെ ഈ സമയത്ത് ഉത്സവം ആചരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
ഏതാണ്ട് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ അതേ ചടങ്ങുകളോടെയാണ് ഇവിടെയും ഉത്സവം ആചരിച്ചുവരുന്നത്.
കൊടിയേറ്റത്തിന്റെ തലേന്ന് ( കാർത്തികനാൾ ) വൈകുന്നേരമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ മുളയിടൽ ചടങ്ങ് നടക്കുന്നത്.
ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിലുള്ള മുളയറ എന്ന മുറിയിൽ വച്ച് പതിനാറ് പാത്രങ്ങളിൽ മണ്ണുനിറച്ചുവച്ച് അവയിൽ നവധാന്യങ്ങളുടെ വിത്തുകൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചുവയ്ക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്.
ആറാട്ടാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ഇവ മുളച്ചിട്ടുണ്ടാകും.
ഇവയുടെ നടുവിലാണ് 
പള്ളിവേട്ടയ്ക്കുശേഷം പാർത്ഥസാരഥിഭഗവാൻ പള്ളിയുറങ്ങുക.
കൊടിയേറ്റദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ആചാര്യവരണം നടത്തുന്നു.
ക്ഷേത്രം ഊരാളനായ മല്ലിശ്ശേരി നമ്പൂതിരി, തന്ത്രിയായ ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിയ്ക്ക് കൊടിക്കൂറയും പവിത്രമോതിരവും കൈമാറുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്.
അതിനുശേഷം വിശേഷാൽ പൂജകൾ നടത്തി വാദ്യമേളങ്ങളുടെയും നാരായണനാമജപത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ തന്ത്രി കൊടികയറ്റുന്നു.
ഇതോടെ ആറുദിവസത്തെ ഉത്സവച്ചടങ്ങുകൾക്ക് ഔപചാരികമായ തുടക്കമാകുന്നു.
തുടർന്നുള്ള ആറുദിവസങ്ങളിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കലാപരിപാടികളും ക്ഷേത്രത്തിൽ അരങ്ങേറും.
നിത്യേന പഞ്ചാരിമേളത്തിന്റെയും പഞ്ചവാദ്യത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെയുള്ള കാഴ്ചശീവേലികളുണ്ടാകാറുണ്ട്.
കൊടിയേറ്റത്തിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം ദിക്കുകൊടികൾ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ടാകാറുണ്ട്.
ശുദ്ധമായ പട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ സപ്തവർണ്ണക്കൊടിയായ പ്രധാന കൊടിക്കൂറയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാധാരണ തുണിയിൽ പണിതതും വെള്ള, ചുവപ്പ്, കറുപ്പ് എന്നീ നിറങ്ങൾ മാത്രമുള്ളതുമാണ് ദിക്കുകൊടികൾ.
ഉത്സവത്തിന്റെ ചടങ്ങുകൾ ഭഗവാൻ പാർഷദന്മാരെ ഏല്പിയ്ക്കുന്ന സങ്കല്പത്തിലാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടക്കുക.
ഇതും കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്സവം അതിന്റെ പൂർണ്ണപ്രൗഢിയിലെത്തുന്നു.
നാലാം ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉത്സവബലി നടക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യേനയുള്ള ശീവേലിയുടെയും ഉത്സവക്കാലത്തെ ശ്രീഭൂതബലിയുടെയും വിസ്തരിച്ചുള്ള രൂപമാണ് ഉത്സവബലി.
സാധാരണയുള്ള ബലിതൂകലിന്റെ നാലുമടങ്ങാണ് ഈയവസരത്തിൽ തൂകുന്നത്.
തന്ത്രി, കഴകക്കാർ, വാദ്യക്കാർ, കൈസ്ഥാനീയർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ദക്ഷിണ കൊടുത്തശേഷം ബലിതൂകുന്ന ചോറ് മൂന്നാക്കി പകുത്ത് ഉണക്കലരി, മഞ്ഞൾ, എള്ള് എന്നിവ കൂട്ടിച്ചേർത്തശേഷം ബലിതൂകൽ തുടങ്ങും.
ഈ സമയത്ത് മരം എന്ന വാദ്യമാണ് അകമ്പടിയായി കൊട്ടുന്നത്.
ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലുള്ള ദ്വാസ്ഥന്മാർ, മണ്ഡപത്തിലെ ദേവവാഹനം (ഇവിടെ ഗരുഡൻ - സങ്കല്പം മാത്രം), അഷ്ടദിക്പാലകർ, ബ്രഹ്മാവ്‌, അനന്തൻ, സപ്തമാതൃക്കൾ, ഗണപതി, വീരഭദ്രൻ എന്നീ ദേവതകൾക്കും അനുചരന്മാരക്കുമാണ് ബലിതൂകുന്നത്.
രണ്ടാമത്തെ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കൾക്ക് അതിവിശേഷമായി ബലിതൂകാറുണ്ട്.
വളരെയധികം സമയമെടുത്തുള്ള ഈ ബലിതൂകലിന് മാത്രമേ ഭക്തരെ പ്രവേശിപ്പിയ്ക്കാറുള്ളൂ.
ഇതുകഴിഞ്ഞാൽ പുറത്തുള്ള ബലിക്കല്ലുകളിലും ബലിതൂകും.
ഈ സമയത്ത് വാദ്യമേളങ്ങൾ കൂടുതലുണ്ടാകും.
ബലിതൂകൽ വടക്കുഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അവിടെയുള്ള ക്ഷേത്രപാലന്റെ ബലിക്കല്ലിൽ പാത്രത്തോടുകൂടി ബലിതൂകുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്.
ഇവയെല്ലാം കഴിഞ്ഞാണ് പ്രധാന ബലിക്കല്ലിൽ ബലിതൂകുക.
അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം ഏതാണ്ട് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് രണ്ടുമണിയാകും.
ആ ദിവസം ക്ഷേത്രത്തിൽ ആരും പട്ടിണി കിടക്കരുതെന്നാണ് വിശ്വാസം.
തന്മൂലം, ക്ഷേത്രത്തിൽ വരുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും അന്ന് സദ്യ കൊടുക്കും.
അഞ്ചാം ദിവസം പള്ളിവേട്ട.
ഇതും ഗുരുവായൂർ മാതൃകയിൽ തന്നെ നടക്കുന്നതാണ്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ ഭക്തർ പന്നിയടക്കമുള്ള ജന്തുക്കളുടെ രൂപം ധരിച്ചുവരുന്നതും ഭഗവാൻ അതിലൊരാളെ ആനപ്പുറത്ത് പിന്തുടർന്ന് അമ്പെയ്തുകൊല്ലുന്നതുമാണ് ചടങ്ങ്.
ഗുരുവായൂർ ഏകാദശി മഹോത്സവം അഷ്ടമിരോഹിണി വിഷു കുചേലദിനം ശങ്കരജയന്തി ഇല്ലം നിറ, തൃപ്പുത്തരി എത്തിച്ചേരാനുള്ള വഴി
മരിയോ ജെ. മൊലിന
അന്റാർട്ടിക്ക് ഓസോൺ ദ്വാരം കണ്ടെത്തിയതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ച മെക്സിക്കൻ രസതന്ത്രജ്ഞനാണ് മരിയോ ജോസ് മോളിന-പാസ്ക്വൽ ഹെൻ‌റക്വസ് (ജനനം: മാർച്ച് 19, 1943 - മരണം: ഒക്ടോബർ 7, 2020).
ഭൂമിയുടെ ഓസോൺ പാളി ക്ലോറോഫ്ലൂറോകാർബൺ വാതകങ്ങളുടെ (അല്ലെങ്കിൽ സി.എഫ്.സി ) ഭീഷണി വ്യക്തമാക്കിയ ഇദ്ദേഹത്തിന് 1995- ലെ രസതന്ത്രത്തിനുള്ള നൊബേൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.
രസതന്ത്രത്തിൽ നൊബേൽ സമ്മാനം നേടിയ ആദ്യത്തെ മെക്സിക്കൻ വംശജനായ പൗരനും ഇദ്ദേഹമാണ് .
2004 ൽ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാല, സാൻ ഡീഗോ, സ്‌ക്രിപ്സ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ ഓഫ് ഓഷ്യാനോഗ്രഫിയിലെ സെന്റർ ഫോർ അറ്റ്മോസ്ഫെറിക് സയൻസസ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ പ്രൊഫസർ സ്ഥാനങ്ങൾ മോളിന സ്വീകരിച്ചു.
മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിലെ മരിയോ മോളിന സെന്റർ ഫോർ എനർജി ആൻഡ് എൻവയോൺമെന്റിന്റെ ഡയറക്ടറുമാണ് മോളിന.
മെക്സിക്കോ പ്രസിഡന്റ് എൻറിക് പെന നീറ്റോയുടെ കാലാവസ്ഥാ നയ ഉപദേഷ്ടാവായിരുന്നു മോളിന.
1923-ൽ എത്യോപ്യ , ഓസ്‌ട്രേലിയ , ഫിലിപ്പീൻസ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ചീഫ് അംബാസഡറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച അഭിഭാഷകനും ന്യായാധിപനുമായ റോബർട്ടോ മോളിന-പാസ്ക്വെലിന്റെയും ലിയോനോർ ഹെൻ‌റക്വസ്ന്റെയും മകനാണ് മോളിന.
കുട്ടിക്കാലത്ത് കളിപ്പാട്ട മൈക്രോസ്കോപ്പുകളും കെമിസ്ട്രി സെറ്റുകളും ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തം ബാത്ത്റൂമിനെ ചെറിയ ലബോറട്ടറിയാക്കി മാറ്റി.
ഒരു രസതന്ത്രജ്ഞയായ അമ്മായി എസ്ഥേർ മോളിനയെ അനുകരിക്കുകയും, അവന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ എസ്ഥേർ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിലും സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് എഫ് ഡെം റോസെൻബെർഗിലും പ്രാഥമിക പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം 1965-ൽ മെക്സിക്കോയിലെ നാഷണൽ ഓട്ടോണമസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് (യു‌എൻ‌എം) കെമിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ ബിരുദം നേടി.
1967-ൽ പശ്ചിമ ജർമ്മനിയിലെ ഫ്രീബർഗിലെ ആൽബർട്ട് ലുഡ്വിഗ്സ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പോളിമറൈസേഷൻ കൈനെറ്റിക്സിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടി.
1972-ൽ ജോർജ്ജ് പിമെന്റലുമായി ചേർന്ന് ബെർക്ക്‌ലിയിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഫിസിക്കൽ കെമിസ്ട്രിയിൽ പിഎച്ച്ഡി.
നേടി .
അവിടെ മോളിന സഹ രസതന്ത്രജ്ഞനായ ലൂയിസ വൈ. ടാനെ കണ്ടുമുട്ടുകയും അവർ 1973 ജൂലൈയിൽ വിവാഹം കഴിച്ചതിനെതുടർന്ന് കാലിഫോർണിയയിലെ ഇർവിൻ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് താമസം മാറുകയുണ്ടായി.
ഫ്രാങ്ക്-ഹേർട്സ് പരീക്ഷണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Franck%E2%80%93Hertz_experiment ജെയിംസ് ഫ്രാങ്ക് ഗുസ്താവ് ഹേർട്സ്
നീൽസ് ബോറിന്റെ ആറ്റം മാതൃകയ്ക്ക് തെളിവ് നൽകിയ ഭൗതികശാസ്ത്രപരീക്ഷണമാണ്‌ ഫ്രാങ്ക്-ഹേർട്സ് പരീക്ഷണം (Franck–Hertz experiment).
1914 -ൽ ജർമ്മൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞരായ ജെയിംസ് ഫ്രാങ്ക് , ഗുസ്താവ് ലുഡ്‌വിഗ് ഹേർട്സ് എന്നിവർ ചേർന്നാണ്‌ ഈ പരീക്ഷണം നടത്തിയത്.
ആറ്റങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം ചില പ്രത്യേക അളവുകളിൽ (quanta) മാത്രമേ സ്വീകരിക്കാനാവൂ എന്ന് ഈ പരീക്ഷണം തെളിയിച്ചു.
അണുകേന്ദ്രത്തിന്‌ ചുറ്റും ഇലക്ട്രോണുകൾ ചില നിശ്ചിത ഊർജ്ജാവസ്ഥകളിൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടൂ എന്ന് പരികല്പന നടത്തിയ ബോർ ആറ്റം മാതൃകയ്ക്ക് ഇത് ഉപോദ്ബലകമായി.
ഈ പരീക്ഷണത്തിന്‌ ഇരുവർക്കും 1925-ൽ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു .
ചരിത്രം നീൽസ് ബോർ ബോർ ആറ്റം മാതൃകയുടെ രേഖാചിത്രം
1913 -ലാണ്‌ നീൽസ് ബോർ തന്റെ ആറ്റം മാതൃക പുറത്തിറക്കിയത്.
1911 -ൽ പുറത്തുവന്ന റുഥർഫോർഡ് ആറ്റം മാതൃകയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു ഇത് .
പ്രവേഗത്തിൽ മാറ്റം വരുന്ന ഇലക്ട്രോൺ, വികിരണം വഴി ഊർജ്ജം നഷ്ടപ്പെട്ട് അണുകേന്ദ്രത്തിനുള്ളിലേക്ക് പതിക്കും എന്ന വിരോധാഭാസത്തിന് ഉത്തരം കാണാൻ റുഥർഫോർഡ് മാതൃകയ്ക്ക് സാധിച്ചിരുന്നില്ല.
അണുകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റും ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ചില പ്രത്യേക ഭ്രമണപഥങ്ങളിലേ അത് സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും ചില നിശ്ചിത വിലകൾ മാത്രമേ ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഊർജ്ജം, കോണീയ സം‌വേഗം എന്നിവയ്ക്ക് ഉണ്ടാകൂ എന്നും ബോർ സിദ്ധാന്തിച്ചു .
ഈ ഊർജ്ജാവസ്ഥകളിലെ ഇലക്ട്രോണുകൾ ത്വരണം മൂലമുള്ള വികിരണത്തിലൂടെ ഊർജ്ജം നഷ്ടപ്പെടുത്തില്ല.
എന്നാൽ ഒരു ഊർജ്ജാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറുന്നതുവഴി ചില പ്രത്യേക അളവുകളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഊർജ്ജം നേടുകയോ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാം.
1922-ൽ ബോർ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം നേടി .
ഊർജ്ജത്തിന് നിശ്ചിത വിലകളേ ഉണ്ടാവൂ എന്ന ബോർ പരികൽപന തെളിയിച്ച ഫ്രാങ്ക്-ഹേർട്സ് പരീക്ഷണം 1914-ലാണ്‌ നടന്നത്.
എന്നാൽ ഈ പരീക്ഷണം നടത്തുമ്പോൾ ഫ്രാങ്കും ഹേർട്സും ബോർ മാതൃകയെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല .
ഇലക്ട്രോണുകളും മെർക്യുറി ആറ്റങ്ങളും തമ്മിൽ നടക്കുന്ന ഇലാസ്തികഘട്ടനങ്ങളും അനിലാസ്തികഘട്ടനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഊർജ്ജ അതിർത്തി കണ്ടെത്തി അതിൽ നിന്ന് മെർക്യുറിയുടെ അയണീകരണ ഊർജ്ജം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം.
ഈ സമയത്ത് ഇരുവരും ബെർളിൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നുതന്നെയായിരുന്നു 1906-ൽ ഡോക്ടടറേറ്റും 1911-ൽ ഹാബിലിറ്റേഷനും ഫ്രാങ്ക് നേടിയത്.
ഹേർട്സും അവിടെവച്ചുതന്നെ 1911-ൽ ഹെൻറിച്ച് റൂബൻസിന്റെ കീഴിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടിയ ശേഷം റൂബൻസിന്റെ സഹായിയായി പ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു.
പരീക്ഷണം സർക്യൂട്ട് : K - കാതോഡ്, G - ഗ്രിഡ്, A - ആനോഡ്
താഴ്ന്ന മർദ്ദത്തിലുള്ള മെർക്കുറി വാതകം നിറച്ച ഒരു ട്യൂബിലാണ്‌ പരീക്ഷണം നടത്തിയത് .
വിദ്യുത് ഋണത കുറവാണ് എന്നതും തന്മാത്രയിൽ ഒരു ആറ്റം മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നതും മെർക്കുറി വാതകം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കാരണങ്ങളാണ്.
ഈ ട്യൂബിൽ മൂന്ന് ഇലക്ട്രോഡുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു : ഇലക്ട്രോണുകളെ ഉത്സർജ്ജിക്കുന്ന കാതോഡ് , അവയുടെ പ്രവേഗം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഒരു ഗ്രിഡ് , ഒരു ആനോഡ് .
ഒരു ഫിലമെന്റു് ചൂടാക്കുന്നത് വഴിയാണ് കാതോഡിൽ നിന്ന് ഇലക്ട്രോണുകളെ പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നത്.
ട്യൂബിലെ താപനില 110-115 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസായാണ് പരീക്ഷണത്തിൽ നിലനിർത്തിയിരുന്നത് (എന്നാൽ ആധുനികരീതിയിൽ ഇന്ന് ഈ പരീക്ഷണം നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഊഷ്മാവ് വ്യത്യസ്തമാണ്).
ആനോഡിലെ വോൾട്ടേജ് കാതോഡിലേതിനെക്കാൾ കൂടുതലാണെങ്കിലും ഗ്രിഡിലേതിനെക്കാൾ അല്പം കുറവായിരുന്നു.
അതിനാൽ ഗ്രിഡ് കടക്കുമ്പോൾ അല്പമെങ്കിലും ഗതികോർജ്ജമുള്ള ഇലക്ട്രോണുകൾക്കു മാത്രമേ ആനോഡിലെത്താൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ .
കാതോഡും ഗ്രിഡും തമ്മിലുള്ള പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം ക്രമീകരിക്കാൻ മാർഗ്ഗമുണ്ടായിരുന്നു.
ഈ പൊട്ടൻഷ്യൽ വ്യത്യാസവും വൈദ്യുതധാരയും അളക്കാൻ ഉപകരണങ്ങളും പരീക്ഷണവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായുണ്ടായിരുന്നു.
ചിത്രത്തിൽ U h ഫിലമെന്റ് ചൂടാക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന വൈദ്യുതിയുടെ ഉറവിടമാണ്.
സാധാരണ ഗതിയിൽ പ്രത്യാവർത്തിധാരാ വൈദ്യുതിയാണ് ഇതിന് ഉപയോഗിക്കുക.
U b കാതോഡും ഗ്രിഡും തമ്മിലുള്ള ക്രമീകരിക്കാവുന്ന പൊട്ടൻഷ്യൽ വ്യത്യാസവും U g ഗ്രിഡും ആനോഡും തമ്മിലുള്ള നേരിയ ഋണവോൾട്ടേജുമാണ്.
നേർധാരാ വൈദ്യുതി മാത്രമേ ഇവയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാനാകൂ.
പരീക്ഷണഫലം ഫ്രാങ്ക് ഹേർട്സ് പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഫലം കാണിക്കുന്ന ഗ്രാഫ്
ഈ പരീക്ഷണം നടത്തിയപ്പോൾ താഴെപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്‌ ഫ്രാങ്കിനും ഹേർട്സിനും കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചത് : ഉൽകൃഷ്ടവാതകങ്ങളെപ്പോലെത്തന്നെ മെർക്കുറി വാതകത്തിലെ അണുക്കൾ തീരെ ഇലക്ട്രോൺ അഫിനിറ്റി കാണിച്ചില്ല താഴ്ന്ന പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ (4.9 വോൾട്ട് വരെ) വോൾട്ടേജ് വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് വൈദ്യുതധാരയും വർദ്ധിച്ചു.
അതായത്, പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം വർദ്ധിച്ചതോടെ ട്യൂബിലെ വൈദ്യുതമണ്ഡലം വർദ്ധിക്കുകയും പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ഇലക്ട്രോണുകൾ കൂടുതൽ വേഗത്തോടെ ഗ്രിഡ് കടക്കുകയും ആനോഡിലെത്തുകയും ചെയ്തു പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 4.9 വോൾട്ട് ആയപ്പോൾ വൈദ്യുതധാര ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു ഇതിനുശേഷം വോൾട്ടേജ് വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് വൈദ്യുതധാര വർദ്ധിച്ചു.
പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 9.8 വോൾട്ട് (4.9 -ന്റെ ഇരട്ടി) ആയപ്പോൾ വീണ്ടും ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു 4.9 വോൾട്ടിന്റെ ഇടവേളകളിൽ വൈദ്യുതധാര പൊടുന്നനെ ഗണ്യമായി കുറയുന്ന ഈ പ്രതിഭാസം 100 വോൾട്ടോളം വരെ തുടർന്നു വിശദീകരണം പിണ്ഡം വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് വസ്തുക്കളുടെ ഇലാസ്തികഘട്ടനത്തിന്റെ ആനിമേഷൻ.
അവയുടെ പ്രവേഗങ്ങളിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നുവെങ്കിലും മൊത്തം ഗതികോർജ്ജം സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു.
ഇലാസ്തികവും അനിലാസ്തികവുമായ ഘട്ടനങ്ങൾ (Elastic and Inelastic Collisions) ഉപയോഗിച്ച് ഈ പരീക്ഷണഫലങ്ങളെ വിശദീകരിക്കാം .
ഇലാസ്തികഘട്ടനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ മൊത്തം ഗതിഗോർജ്ജം ഘട്ടനത്തിനുമുമ്പും ശേഷവും തുല്യമായിരിക്കും.
എന്നാൽ അനിലാസ്തികഘട്ടനങ്ങളിൽ ഗതികോർജ്ജത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മറ്റേതെങ്കിലും രൂപത്തിലെ ഊർജ്ജമായി മാറാം.
താഴ്ന്ന പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് വളരെക്കുറവ് ഗതികോർജ്ജം മാത്രമേ കൈവരിക്കാനായുള്ളൂ.
ട്യൂബിലെ മെർക്കുറി ആറ്റങ്ങളുമായുള്ള ഇവയുടെ ഘട്ടനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ഇലാസ്തികമായിരുന്നു.
കാരണം, ബോർ മാതൃകയിലെ താഴ്ന്ന ഊർജ്ജസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നതിലേക്ക് ആറ്റത്തിലെ ഇലക്ട്രോണിനെ ഉയർത്താൻ പര്യാപ്തമായ ഊർജ്ജം ട്യൂബിലെ ഇലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്നതുവരെ അവയിൽ നിന്ന് അനിലാസ്തികഘട്ടനങ്ങളിലൂടെ ആറ്റത്തിന്‌ ഗതികോർജ്ജമാല്ലാതെ ഊർജ്ജം സ്വീകരിക്കാനാകില്ല.
ഇലാസ്തികഘട്ടനങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ട്യൂബിലെ മൊത്തം ഗതികോർജ്ജം സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു.
മെർക്കുറി ആറ്റങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ പിണ്ഡം വളരെക്കുറവാണ്‌ (ഏകദേശം നാല് ലക്ഷത്തിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം) എന്നതിനാൽ ഈ ഗതികോർജ്ജത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും ഇലക്ട്രോണുകളുടെ പക്കലാണുണ്ടാവുക.
ഉയർന്ന പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം കൂടുതൽ ഇലക്ട്രോണുകളെ ഗ്രിഡ് കടന്ന് ആനോഡിലെത്താൻ സഹായിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ വൈദ്യുതധാര വർദ്ധിക്കുന്നു.
പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 4.9 വോൾട്ട് ആകുന്നതുവരെ ഇതാണ്‌ സംഭവിക്കുന്നത്.
ഒരു മെർക്കുറി ആറ്റത്തിന്‌ അനിലാസ്തികഘട്ടനത്തിൽ സ്വീകരിക്കുവാനാവുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഊർജ്ജം 4.9 ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ടാണ്‌.
പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 4.9 വോൾട്ടാകുമ്പോൾ ഗ്രിഡിലെത്തുന്ന ഓരോ ഇലക്ട്രോണിന്റെയും കൈവശം കൃത്യം ഇത്ര ഗതികോർജ്ജമുണ്ടായിരിക്കും.
ഇത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഇലക്ട്രോണിന്റെ 4.9 ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ട് ഊർജ്ജം നഷ്ടപ്പെടുകയും മെർക്കുറി ആറ്റത്തിലെ ഒരു ഇലക്ട്രോൺ ഉയർന്ന ഊർജ്ജസ്ഥിതിയിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഗതികോർജ്ജം ഏറെക്കുറെ പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെട്ട ഇലക്ട്രോണിന്‌ ഗ്രിഡും ആനോഡും തമ്മിലുള്ള നേരിയ ഋണവോൾട്ടേജ് മറികടക്കാനാകാതെ വരികയും വൈദ്യുതധാര ഗണ്യമായി കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു.
പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 4.9 വോൾട്ടിനെക്കാൾ വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ ഒരു അനിലാസ്തികഘട്ടനം വഴി ഇലക്ട്രോണിന്റെ ഗതികോർജ്ജത്തിൽ നിന്ന് 4.9 ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ട് കുറയുന്നു.
എന്നാൽ ഇതിനു ശേഷവും ഇലക്ട്രോണിന്‌ ഗതികോർജ്ജം ബാക്കിയുണ്ടാവും.
ഇതുപയോഗിച്ച് ഇലക്ട്രോൺ ഗ്രിഡിൽ നിന്ന് ആനോഡിലേക്കെത്തുകയും വൈദ്യുതധാര വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇതിന്‌ ഭംഗം സംഭവിക്കുക ഒരു ഇലക്ട്രോൺ രണ്ടു തവണ അനിലാസ്തികഘട്ടനത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോളാണ്‌.
കാതോഡും ഗ്രിഡും തമ്മിലുള്ള പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 9.8 ആകുമ്പോളാണ്‌ ഇക്കാര്യം നടക്കുക.
അതായത്, പൊടെൻഷ്യൽ വ്യത്യാസം 9.8 വോൾട്ടാകുമ്പോൾ വൈദ്യുതധാര വീണ്ടും ഗണ്യമായി കുറയുന്നു.
വൈദ്യുതധാര മെല്ലെ വർദ്ധിക്കുകയും പൊടുന്നനെ ഗണ്യമായി കുറയുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രതിഭാസം 4.9 വോൾട്ടിന്റെ ഇടവേളകളിൽ തുടരുന്നു വിശദീകരണത്തിലെ തെറ്റ് ഫ്രാങ്ക്-ഹേർട്സ് പരിക്ഷണം നടക്കുന്ന ട്യൂബിന്റെ ചിത്രം
4.9 ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ട് മെർക്കുറി ആറ്റത്തെ അയണീകരിക്കാൻ വേണ്ട ഊർജ്ജമാണെന്നാണ്‌ ഫ്രാങ്കും ഹേർട്സും കരുതിയിരുന്നത് .
തങ്ങളുടെ പരീക്ഷണഫലങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിടത്ത് അവർ നൽകിയതും ഇങ്ങനെത്തന്നെ.
1916 വരെ ഈ വിശ്വാസത്തിൽ അവർ തുടർന്നു .
യഥാർത്ഥത്തിൽ മെർക്കുറി ആറ്റത്തിലെ ഇലക്ട്രോണിനെ n=1 എന്ന ഊർജ്ജസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് (ground state) n=2 എന്ന ഊർജ്ജസ്ഥിതിയിലേക്ക് (first excited state)  ഉയർത്താനാവശ്യമായ ഊർജ്ജമാണ്‌ 4.9 ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ട്.
അയണീകരണ ഉർജ്ജമാണ് 4.9 ഇലക്ട്രോൺ വോൾട്ട് എന്നുണ്ടെങ്കിൽ തന്റെ സിദ്ധാന്തം തെറ്റാണെന്നു വരുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ബോർ തന്നെ ഈ വിശദീകരണത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അയണീകൃതമല്ലാത്ത മെർക്കുറി ആറ്റത്തിന്റെ രണ്ട് ഊർജ്ജസ്ഥിതികൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തന്നെയാകാം ഇത് എന്നും അങ്ങനെയെങ്കിൽ പരീക്ഷണഫലങ്ങൾ തന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളുമായി ഒത്തു പോകുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
കാണാനാകാത്ത ഫോട്ടോൺ ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെട്ടതു മൂലം ഇലക്ട്രോഡുകളിലുണ്ടായ ഫോട്ടോ ഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവമാകാം വൈദ്യുതധാര വർദ്ധിച്ചതിനും അയണികരണ ഊർജ്ജമായി ഫ്രാങ്കും ഹേർട്സും ഇതിനെ വിലയിരുത്തിയതിനും കാരണം എന്ന് ബോർ പരികൽപന നടത്തി.
റുഥർഫോർഡുമായി കൂടിയാലോചിച്ച ശേഷം ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ ഒരു പരീക്ഷണം നടത്താൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും ഒരു തീപിടിത്തത്തിന്റെ ഫലമായി പരീക്ഷണോപകരണം ഉപയോഗശൂന്യമായതിനാൽ ഇതിന് സാധിച്ചില്ല .
ബോർ സിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരുന്ന മറ്റു ശാസ്ത്രജ്ഞർ പിന്നീട് പ്രസിദ്ധീകരണം വായിച്ച് അത് ബോർ സിദ്ധാന്തത്തെ ശരിവയ്ക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കൂടുതൽ തെളിവുകൾ നൽകുകയും ചെയ്തു .
ഫോട്ടോൺ ഉത്സർജ്ജനം