smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ബോഡെസ് ലോ യുടെ ഒരു ഫൊറിയർ വിശകലനം അവർ നടത്തി.
മൈക്കൽ മാർട്ടിൻ നീറ്റെയുടെ "ദ ടൈറ്റസ്-ബോഡെസ് ലോ ഓഫ് പ്ലാനറ്ററി ഡിസ്റ്റൻസ്" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഇത് വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1920 ൽ അവർ, പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട അന്താരാഷ്ട്ര ജ്യോതിശാസ്ത്ര യൂണിയന്റെ ലൂണാർ കമ്മീഷനിൽ ചേർന്നു.
നാമധേയം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ട് പോകാൻ അവർ അവരെ ചുമതലപ്പെടുത്തി.
ഈ ജോലിക്ക് വേണ്ടി അവർ റിട്ടയേഡ് സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനും അമേച്വർ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ കാൾ മുള്ളർ (1866-1942) മായി സഹകരിച്ചു.
(ചന്ദ്രനിലെ മുള്ളർ ക്രേറ്റർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.  ) അവർ 1935 ൽ ലൂണാർ ഫോർമേഷൻസ് എന്ന പേരിൽ രണ്ട് വാള്യം ഗ്രന്ഥം ഏഴുതി.
അത് ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാധാരണ റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് ബെൽജിയൻ അഭയാർഥികുഞ്ഞുങ്ങളെ പരിപാലിക്കുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള സന്നദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങൾ അവർ നടത്തി.
അവരുടെ ഇഷ്ട ഹോബികളിൽ ഒന്ന് ചെസ്സ് ആയിരുന്നു.
"മിതത്വവും വിരസവുമായ മനോഭാവം, സത്യത്തിൽ ഒരു വിരക്തി" എന്ന നിലയിലായിരുന്നു അവൾ.
ആയതിനാൽ വളരെ വിരളമായേ സമ്മേളനങ്ങളിൽ അവർ പങ്കെടുത്തിരുന്നുള്ളു.
ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലത്തിലുള്ള ബ്ലാഗ് ഗർത്തം അവരുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ബിബ്ലിയോഗ്രഫി ബ്ലാഗ്, എം.എ., ബോഡെസ് നിയമത്തിനായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട സബ്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് , റോയൽ ആസ്ട്രോണമിക്കൽ സൊസൈറ്റിയിലെ പ്രതിമാസ അറിയിപ്പുകൾ, വോളിയം.
LXXIII 6, ഏപ്രിൽ 1913: 414: 422.
എം.എ ബ്ലാഗ്, ലൂണാർ ഫോർമാൻസ് പര്യവേക്ഷണ പട്ടിക , എഡിൻബറോ, 1913 .
എം.എ.ഫാഗ്ഗ്, കാൾ മുള്ളർ, ലണ്ടൻ ഫോർമേഷൻസ് , ലണ്ടൻ, 1935 — vol.
1, കാറ്റലോഗ്; vol.
2, മാപ്പുകൾ.
മേരീന ചെർണിയാക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Maryna_Cherniak
ഒരു ഉക്രേനിയൻ ജൂഡോക താരമാണ് മേരിന മിക്കോളേവ്ന ചെർണിയാക്ക് (ഉക്രേനിയൻ: Марина Миколаївна Миколаївна, ജനനം മാർച്ച് 26, 1988).
അവരുടെ ഇരട്ട സഹോദരി ഇന്ന കാഴ്ചയില്ലാത്തവളാണ്.
പക്ഷേ കാഴ്ചയുള്ളവരിലും കാഴ്ചയില്ലാത്തവരിലും ജൂഡോയിലും സാംബോയിലും മത്സരിക്കുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന്, 2013 ലോക ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൽ ഇന്ന 52 കിലോയിലും 48 കിലോ ഡിവിഷനിൽ മേരീനയിലും മത്സരിച്ചു.
2013 യൂണിവേഴ്സിഡേയിൽ, രണ്ട് സഹോദരിമാരും 52 കിലോ വിഭാഗത്തിൽ മെഡലുകൾ നേടി, പക്ഷേ സാംബോയിൽ ഇന്നയും ജൂഡോയിൽ മേരീനയും.
2016-ൽ, 2016-ലെ സമ്മർ പാരാലിമ്പിക്‌സിൽ ജൂഡോയിൽ സ്വർണ്ണ മെഡൽ നേടിയപ്പോൾ 2016-ലെ സമ്മർ ഒളിമ്പിക്സിലെ രണ്ടാമത്തെ മൽസരത്തിൽ മേരീന പുറത്തായി.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ ലുവ പിഴവ് ഘടകം:External_links-ൽ 936 വരിയിൽ : bad argument #1 to 'ipairs' (table expected, got nil)
വലിയ എലിവാലൻ നരിച്ചീർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Greater_mouse-tailed_bat
റിനോപോമാറ്റിഡേ കുടുംബത്തിലെ ഒരു ഇനം വവ്വാൽ ആണ് വലിയ എലിവാലൻ നരിച്ചീർ അഥവാ ഗ്രേറ്റർ മൗസ്-ടെയിൽഡ് ബാറ്റ് (ശാസ്ത്രീയനാമം: റിനോപോമ മൈക്രോഫില്ലം).
ചാരത്തവിട്ട് നിറമുള്ള ഈ വാവലിന്റെ തലയിലും ശരീരത്തിന്റെ മുകൾഭാഗത്തും നീളം കുറഞ്ഞ രോമങ്ങളുണ്ട്.
മുഖവും ചെവികളും കൈകാലുകളേ  ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചർമങ്ങളും താഴ്ഭാഗവും രോമാവൃതമല്ല.
പക്ഷേ ഇതിനു മുൻകൈയുടെയത്ര നീളമില്ല.
വലിയ എലിവാലൻ നരിച്ചീറിന്റെ ആണും പെണ്ണും വ്യത്യസ്ത കോളനികളിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.
തെളിച്ചമുള്ള പ്രകാശം പരിചയമുള്ളതാണെങ്കിലും ശല്യപെടുത്തിയാൽ പറന്നുപോകുന്നതിനു മുൻപ് ഞണ്ട് ഇഴയുന്നത് പോലെ മേൽക്കൂരയിൽ കൂടി നീങ്ങും.
ദുർബലമായ ചിറകടിയോടു കൂടിയാണ് പറക്കൽ.
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ സജീവമാകുന്ന ഈ വാവൽ 1500 എണ്ണം വരെയുള്ള വലിയ കൂട്ടമായാണ് കഴിയുന്നത്.
ഈ വവ്വാലിന്റെ ഭക്ഷണം പ്രധാനമായും പ്രാണികളാണ്.
കൈകളുടേതടക്കം നീളം 5.9-7.4cm.
ശരീരത്തിന്റെ മൊത്തം നീളം 6-8.4cm.
ഇന്ത്യയിലെ ഉണങ്ങി വരണ്ട പ്രദേശങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ചും ഗുജറാത്ത് , മധ്യപ്രദേശിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ, മഹാരാഷ്ട്ര എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇവയുടെ ആവാസസ്ഥലങ്ങളാണ്.
മരുഭൂമിയും ഇതിൽ ഉൾപെടും.
ഗുഹകളിലും ടണലുകളിലും ഉപയോഗമില്ലാത്ത കെട്ടിടങ്ങളിലും വീടുകളിലും ഇവയെ കാണാം.
അൾജീരിയ , ബംഗ്ലാദേശ് , ബർക്കിനാ ഫാസോ , മദ്ധ്യ ആഫ്രിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്ക് , ചാഡ് , ജിബൂട്ടി , ഈജിപ്ത് , എറിത്രിയ , എത്യോപ്യ , ഇന്ത്യ , ഇന്തോനേഷ്യ , ഇറാൻ , ഇസ്രായേൽ , ഇറാഖ് , ജോർദാൻ , ലിബിയ , മാലി , മൗറിത്താനിയ , മൊറോക്കോ , മ്യാൻമർ , നൈജർ , നൈജീരിയ , ഒമാൻ , പാകിസ്ഥാൻ , സൗദി അറേബ്യ , സെനഗൽ , സുഡാൻ , തായ്ലൻഡ് , ടുണീഷ്യ , പടിഞ്ഞാറൻ സഹാറ , യെമൻ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇവയെ കാണപ്പെടുന്നു.
റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ലണ്ടൻ അടുത്തിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ഗവേഷണമനുസരിച്ച്, ഇസ്രായേലിലെ ഗ്രേറ്റ് റിഫ്റ്റ് വാലി ഗുഹകളിലെ 68 ഡിഗ്രി ഫാരൻഹീറ്റ്  താപനിലയിൽ ഈ വവ്വാൽ ശിശിരനിദ്ര ചെയ്യുന്നുവെന്ന് കണ്ടെത്തി.
ഒക്ടോബർ മുതൽ ഫെബ്രുവരി വരെയുള്ള പ്രതേയേക കാലാവസ്ഥയിൽ, ഈ വവ്വാലുകൾ അർദ്ധബോധാനസ്ഥയിൽ കണ്ടെത്തി.
വളരെക്കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജവിനിമയത്തോടെ,  15-30 മിനിറ്റിലൊരിക്കൽ മാത്രം ശ്വസനം നടത്തി ഇവ കഴിയുന്നതായി നിരീക്ഷിച്ചു.
വലിയ കടലാള
അഴിമുഖങ്ങളിലും കായൽ-കടൽത്തീരങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്ന ലാറിഡേ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു പക്ഷിയാണ് വലിയകടലാള .
കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഇത് ഒരു ദേശാടനപക്ഷിയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമുണ്ട്.
വടക്കൻ കേരളത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം സാധാരണവും തെക്കൻ കേരളത്തിൽ വിരളവുമാണ്.
കൂട്ടമായി സഞ്ചരിയ്ക്കുന്ന കടലാള മത്സ്യങ്ങളേയും ചെറുപ്രാണികളേയും കൂടാതെചിലപ്പോൾ കടലാമക്കുഞ്ഞുങ്ങളേയും ആഹാരമാക്കാറുണ്ട്.
അസാധാരണമായ ദൂരക്കാഴ്ച ഇരതേടൽ എളുപ്പമാക്കുന്നു.
ഇരുണ്ട ചാര നിറവുംകൊക്കിനു പച്ചകലർന്ന മഞ്ഞനിറവും ഉണ്ട്.
പ്രജനനകാലം കഴിഞ്ഞാൽ ശിരസ്സിലെ കറുത്ത നിറം മാറി മുൻഭാഗം കഷണ്ടികയറിയതുപോലെ തോന്നും.
വെളുത്ത നെറ്റിയിൽ പുള്ളികൾ ചിതറിയരൂപത്തിൽ കാണാം.
ചിറകുവീതി  125-130 സെന്റിമീറ്റർ ആണ്.
വിതരണം Roosting with little terns , note size difference
ഉഷ്ണ മേഖല- മിതശീതോഷ്ണ മേഖലയിലെ ദ്വീപുകളിലെ കടൽ തീരങ്ങളില്വലിഅ കൂട്ടങ്ങളായി  കൂട് വെക്കുന്നു.
തെക്കെ ആഫ്രിക്ക, ഇന്ത്യൻ മഹസമുദ്രം, പസിഫിക് സമുദ്രത്തിന്റെ മ്ദ്ധ്യ ഭാഗം ഇവയുടെ ചുറ്റും പ്രജനനം നടത്താറുണ്ട്.
പ്രജന സമയമല്ലാത്തപ്പോൾ തീരങ്ങളിലൊ വഞ്ചികളിലൊ സമീപ കെട്ടിറ്റങ്ങളിലൊ വിശ്രമിക്കും.
പറക്കൽ
പ്രജന നത്തിനുശേഷം ഇവ കൂട്ടം പിരിയുന്നു പ്രജനനം 1
മറ്റു പക്ഷികളുടെ കൂട്ടറത്തിലാണ് കൂട് വെക്കുന്നത്.
ഇവയ്ക്ക് ഒരു കൊല്ലത്തേക്ക് ഒരു ഇണ മാത്രമെ ഉണ്ടാവൂ.
ചില ഇണകൾ വർഷങ്ങളോളം തുടരാറുണ്ട്..
ഏറ്റവും വലിയ പ്രജനന കൂട്ടം 13000-15000 ജോടികളെ ഉത്ത ആസ്ത്രേലിയയിൽ ഗൾഫ് ഓഫ് കാർപ്പൻടേരിയയിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
ഇവ തുടർച്ചയായി പ്രജനന സ്ഥലം മാറാറില്ല.
കൂട് വെക്കാൻ സ്ഥലം പൂവൻ തെരെഞ്ഞെടുത്താൽ  ആ ഒരു ചെറിയ പ്രദേശത്ത് മറ്റു ആളകളെ കൊത്തിഓടിക്കും.
മറ്റൊരു പൂവൻ എത്തിയ്യാൽ ശക്തിയ്യായി എതിർക്കും.
പിടയാണെങ്കിൽ ഇണയാക്കാൻ ശ്രമിക്കും..
പ്രജനന സമയത്ത്, സൗത്ത് വെയിൽസിൽ
തുറന്ന നിലത്ത് ചെറിയ കുഴിയാണ് കൂട്.
കൂട്ടിൽ അപൂർവ മായി ചെറു കല്ലുകളൊ മത്യങ്ങളുടെ എല്ലുകളൊ കാണാറുണ്ട്.
ഒന്നൊ രണ്ടൊ മുട്ടകൾ ഇടുന്നു.
25-30 ദിവസംകൊണ്ട് മുട്ട വിരിയുന്നു.
ഒരു കോളനിയിൽ ഒറെ സയത്താണ് മുട്ടയിടുന്നത്.
രക്ഷിതാക്കൾക്ക് അവരുടെ മുട്ടയൊ വിരിഞ്ഞ ഉടനെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളേയൊ തിരിച്ചറിയാനാവുന്നില്ല.
എന്നാൽ വിരിഞ്ഞ് രണ്ടുദിവസംകൊണ്ട് പറ്റുന്നു.
ഫിലിപ്പീൻസിൽ പ്രജനന കോളനിയിൽ മുട്ട, Collection Museum Wiesbaden - ഭക്ഷണം .
തൊണ്ടൂള്ള ജീവികളേയും പ്രാണികളേയും കഴിക്കുമെങ്കിലും മത്സ്യമാണ് പ്രധാന ഭക്ഷണം.
വെള്ളത്തിൽ ഊളിയിട്ടാണ് ഇര പിടിക്കുന്നതെങ്കിലും വായുവിൽ വച്ചാണ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്.
പ്രജനന കാലത്ത് 10 കി.
ചുറ്റളവിൽ ഇര തേടുന്നു.
മത്യബന്ധനക്കാർ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന മത്യത്തെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
ഇവയുടെ നേത്രപടലത്തിന്റെ കോൺ കോശങ്ങളിൽചുവന്ന എണ്ണത്തുള്ളികൾ ഉണ്ട്.
ഇത് ഇ വയുടെ കാഴ്ച മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.
വെള്ളത്തിലും വായുവിലും കാണേൺറ്റതുള്ളതുകൊണ്ട് ഈ എണ്ണത്തുള്ളികൾ സഹായകമാണ്.
കണ്ണികൾ (Greater crested tern = ) Swift tern - Species text in The Atlas of Southern African Birds അവലംബം ↑ ↑ Greater crested tern on Avibase ↑ Gill, F; Donsker, D (eds.).
"IOC World Bird Names (v 2.11)".
International Ornithologists' Union.
Archived from the original on 2013-12-05.
Retrieved 28 February 2012 ↑ പക്ഷികേരളം.
മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്.
ഏപ്രിൽ 1-7 .
പു 94 ↑ Blaber, S. J. M.; Milton, D. A.; Smith, G. C.; Farmer, M. J. (November 1995).
"Trawl discards in the diets of tropical seabirds of the northern Great Barrier Reef, Australia" (PDF).
Marine Ecology Progress Series.
127: 1–13.
doi:10.3354/meps127001.
↑ Cooper (2006) 760–764 ↑ ↑ Snow Perrin (1998) 770–771 ↑ Olsen Larsson (1995) 35–42 ↑ ↑ Higgins Davies (1996) 610–611 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ Varela, F. J.; Palacios, A. G.; Goldsmith T. M. (1993) "Vision, Brain, and Behavior in Birds"  in  Harris, Philip; Bischof, Hans-Joachim Vision, Brain, and Behavior in Birds: a comparative review Cambridge, Massachusetts: MIT Press 77–94 ISBN 0-262-24036-X
വലിയ അരയന്നക്കൊക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Greater_Flamingo
വലിയ അരയന്നക്കൊക്കിന്റെ ശബ്ദം
അരയന്നക്കൊക്കുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം കാണാറുള്ള ഇനമാണ് വലിയ അരയന്നക്കൊക്ക് അഥവാ വലിയ പൂനാര അഥവാ നീർനാര (ഇംഗ്ലീഷിൽ Greater Flamingo എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇവയുടെ ശാസ്ത്രീയ നാമം Phoenicopterus roseus എന്നാണ്).
രാജഹംസങ്ങളുമായി ബന്ധമില്ലെങ്കിൽ കൂടിയും വലിയ രാജഹംസം എന്ന പേരിലും ഇംഗ്ലീഷ് നാമമായ ഫ്ലമിംഗോ എന്ന പേരിൽ തന്നെയും അറിയപ്പെടാറുണ്ട്.
ആഫ്രിക്ക , ഇന്ത്യയുടേയും പാകിസ്താന്റേയും തീരങ്ങൾ, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യ , യൂറോപ്പ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇവയെ കാണാൻ സാധിക്കും.
നൂറിലധികം വരുന്ന കൂട്ടമായി ദേശാടനം ചെയ്യുന്ന ഇവ ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് അറുനൂറിൽപ്പരം കിലോമീറ്ററുകൾ പറക്കാറുണ്ട്.
ആവാസ വ്യവസ്ഥയും ആഹാരവും
ഉപ്പിന്റെ അംശമുള്ള തണ്ണീർത്തടങ്ങളിലും ചതുപ്പ് നിലങ്ങളിലും ഒഴുക്ക് കുറഞ്ഞ വെള്ളക്കെട്ടുകളിലുമാണ് നീർനാരകളെ കണ്ടുവരുന്നത്.
നീളമേറിയ കാലുകൾ കൊണ്ട് ചെളിയും മണ്ണും ഇളക്കി മറിച്ച് വെള്ളത്തിനടിയിലെ കൊഞ്ച്, ഞണ്ട് , ചെറു മീനുകൾ, നീലയും പച്ചയും ആൽഗകൾ , നത്തക്കക്ക , കല്ലുമ്മേക്കായ , ജലപ്രാണികളും ലാർവകളും തുടങ്ങിയവ ഇവ ആഹാരമാക്കുന്നു.
തല വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴ്ത്തി വെള്ളമുൾപ്പടെ ആഹാരത്തെ വായിലാക്കി വെള്ളം കൊക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുക്കി വിട്ടാണ് ഇവയുടെ ഇരപിടുത്തം.
മറ്റു പക്ഷികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കൊക്കിന്റെ മുകൾഭാഗം ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള പക്ഷികളാണ് നീർനാരകൾ.
നീളമുള്ള കാലുകളും കഴുത്തുമുള്ള പക്ഷിയാണ് നീർനാരകൾ.
സാധാരണയായി ഇവയുടെ തൂവലുകൾ മറ്റു അരയന്നക്കൊക്കുകളെപ്പോലെ തന്നെ പിങ്ക് നിറം കലർന്ന വെളുപ്പാണ്.
ചിറകുകളിലെ തൂവലുകൾ കടും പിങ്കോ ചുവപ്പോ ആയി കാണാം.
ചിറകറ്റത്തെ പ്രാഥമിക, ദ്വിതീയ ശ്രേണികളിലുള്ള തൂവലുകൾ കറുപ്പായിരിക്കും.
പിങ്കുനിറത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന കൊക്കിന്റെ അഗ്രഭാഗത്തും കറുപ്പു നിറം കലർന്നതായി കാണാം.
കാലുകൾ പൂർണ്ണമായി പിങ്ക് നിറമുള്ളതാണ്.
പ്രായപൂർത്തിയെത്തിയ നീർനാരയ്ക്ക് 120 മുതൽ 180 സെന്റിമീറ്റർ വരെ നീളവും 2 മുതൽ 4.5 കിലോഗ്രാം വരെ തൂക്കവും ഉണ്ടാകും.
95 മുതൽ 100 സെന്റിമീറ്റർ വരെയാണ് ഇവയുടെ ചിറകുകൾ തമ്മിലുള്ള വലിപ്പം.
ആൺ പെൺ പക്ഷികൾ തമ്മിൽ വലിപ്പത്തിൽ മാത്രമാണ് പ്രകടമായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുക.
നാസാദ്വാരങ്ങൾക്ക് സമീപമായി താഴേക്ക് വളഞ്ഞതാണ് ഇവയുടെ കൊക്കുകൾ.
കണ്ണുകൾ തലയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായിട്ടാണ് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഏകദേശം രണ്ടു വർഷത്തോളം വരെ കണ്ണിന് ചാരനിറവും അതിനു ശേഷം കണ്ണിന് മഞ്ഞ നിറവുമാണ്.
നീളമുള്ളതും ചെറിയ കുറ്റിപോലുള്ള തടിപ്പുകൾ നിറഞ്ഞതുമാണ് ഇവയുടെ നാക്ക്.
റോമിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ ഇഷ്ടവിഭവമായിരുന്നത്രെ ഇവയുടെ നാക്കു കൊണ്ടുള്ള വിഭവങ്ങൾ.
ഇവയുടെ ആകെ നീളത്തിന്റെ മുഖ്യപങ്കും കാലുകളുടേയും കഴുത്തിന്റേയും നീളമാണ്.
80 മുതൽ 120 സെന്റിമീറ്റർ വരെയാണ് കാലിന്റെ നീളം.
കാലിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തിനു മുകളിലായി കാൽമുട്ടുകൾ കാണാം.
പാദത്തിൽ മുന്നോട്ടുള്ള മൂന്നു വിരലുകളും ഒരു പിൻവിരലുമാണുണ്ടാകുക.
വെള്ളത്തിലെ സഞ്ചാരത്തിനും ഇരതേടലിനും സഹായകമായി മുന്നോട്ടുള്ള വിരലുകൾക്കിടയിലായി നേർത്ത സ്തരവുമുണ്ടാകും.
പത്തൊൻപത് കശേരുക്കൾ കൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ടത്താണ് യഥേഷ്ടം വളയ്ക്കുവാനും തിരിക്കുവാനും ശേഷിയുള്ള ഇവയുടെ നീണ്ട കഴുത്ത്.
പറക്കുവാനുള്ള 12 വീതം കറുത്ത ബലിഷ്ഠമായ തൂവലുകൾ ഓരോ ചിറകിലും ഉണ്ടാകും.
വാൽ ഭാഗത്ത് 12 മുതൽ 16 വരെ തൂവലുകൾ ഉണ്ടാകും.
ഇവ ഒന്നു രണ്ടു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ പൊഴിഞ്ഞ് പുതിയ തൂവലുകൾ കിളിർക്കുന്നു.
പൊഴിച്ചു കളയുന്ന തൂവലുകൾക്ക് അൽപ്പം സമയത്തിനകം തന്നെ നിറം നഷ്ടമാകുകയും ചെയ്യും.
ആഹാരത്തിനും ഇണചേരലിനുമായി അനുയോജ്യ സ്ഥലങ്ങൾ തേടിയാണ് ഇവയുടെ ദേശാടനങ്ങൾ.
മറ്റിനം അരയന്നക്കൊക്കുകളെപ്പോലെതന്നെ അറുപത് വർഷത്തോളം ജീവിത ദൈർഘ്യമുള്ളവയാണ് വലിയ അരയന്നക്കൊക്കുകളും.
ആറു വയസ്സാകുന്നതോടെ ഇവ പ്രായപൂർത്തിയെത്തുന്നു.
പ്രായപൂർത്തി എത്താത്ത അരയന്നക്കൊക്കുകളുടെ തൂവലുകളുടേയും കൊക്കിന്റേയും നിറം വെളുപ്പായിരിക്കുമെങ്കിലും രണ്ട് വയസ്സു കഴിയുന്നതോടെ പിങ്ക് നിറം വ്യാപിക്കുന്നു.
ഇവയുടെ ആഹാരത്തിലെ കരോട്ടിനോയ്ഡിന്റെ അളവാണ് നിറത്തിന്റെ പിന്നിലെ രഹസ്യമായി ശാസ്ത്രലോകം കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത്.
മണ്ണിൽ അൻപത് സെന്റിമീറ്റർ വലിപ്പത്തിലാണ് ഇവ കൂടൊരുക്കുന്നത്.
ഉള്ളിലേക്ക് വെള്ളം കടക്കാത്ത വിധം ചെളിയുടെ അംശമുള്ള മണ്ണുകൊണ്ട് വശങ്ങൾ ബലപ്പെടുത്തി ഉൾഭാഗം പൊള്ളയായ പർവ്വതാകൃതിയിലുള്ള കൂടുകളുണ്ടാക്കിയ ശേഷം മരങ്ങളൂടേയും ചെടികളുടേയും ജീർണ്ണാവശിഷ്ടങ്ങളും ചെറിയ പാറക്കഷണങ്ങളും തൂവലുകളും പാകി നിലമൊരുക്കും.
ഇതിലാണ് പെൺപക്ഷി മുട്ടയിടുക.
ഒരു പ്രജനന കാലത്ത് ഒന്നോ രണ്ടോ മുട്ടയാണിടുക.
ഓവൽ ആകൃതിയിൽ 115 മുതൽ 145 ഗ്രാം വരെ തൂക്കമുള്ളതാണ് മുട്ടകൾ.
45-60 മില്ലിമീറ്റർ വീതിയും 78-90 മില്ലിമീറ്റർ നീളവും ഇളം നീല കലർന്ന മങ്ങിയ വെളുത്ത നിറവും ഉള്ളതാണ് ഇവയുടെ മുട്ടകൾ.
27 മുതൽ 31 ദിവസം വരെ മുട്ട വിരിയുവാൻ എടുക്കും.
ഇക്കാലയളവിൽ പെൺ പക്ഷിയും ആൺപക്ഷിയും മാറിമാറി അടയിരിക്കും.
മുട്ട വിരിഞ്ഞെത്തുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നിവർന്ന കൊക്കും ചാരനിറമോ വെളുത്തതോ ആയ പഞ്ഞിപോലുള്ള തൂവലുകളുമാണ് ഉണ്ടാകുക.
പിന്നീട് ഈ കൊക്ക് പൊഴിയുകയും വളഞ്ഞ കൊക്കുണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങളെ ശബ്ദം കൊണ്ടും രൂപം കൊണ്ടും തിരിച്ചറിയുവാൻ അരയന്നക്കൊക്കുകൾക്ക് സവിശേഷമായ കഴിവുണ്ട്.
ഇവയ്ക്ക് മാത്രമേ ഭക്ഷണവും നൽകൂ.
ശബ്ദം തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവ് ഇവയുടെ ആശയവിനിമയത്തിൽ മുഖ്യപങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
ദേശാടനത്തിൽ കൂട്ടത്തിലെ മറ്റു പക്ഷികളുലായി ആശയവിനിമയം നടത്തുവാനും ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാനും കുഞ്ഞുങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുവാനും ഇവയ്ക്ക് കഴിയുന്നത് ശബ്ദം തിരിച്ചറിയുവാനുള്ള കഴിവൊന്നുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.
ആൺ പെൺ നീർനാരകളിൽ ഇക്കാലയളവിൽ ദഹനേന്ദ്രിയത്തിന്റെ മുകൾഭാഗത്തെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന പാലിന്റെ സവിശേഷതകളുള്ള ദ്രാവകമാണ് ആഹാരമായി നൽകുക.
പ്രോലാക്റ്റിൻ എന്ന ഹോർമോണാണ് ഇതിനു സഹായകമാകുന്നത്.
മുട്ടയിട്ട് പാലൂട്ടി വളർത്തുന്ന പക്ഷിവർഗ്ഗമെന്ന വിശേഷണവും ഇക്കാരണത്താൽ നീർനാരകൾക്കുണ്ട്.
ഏകദേശം പതിനൊന്ന് ആഴ്ച വളർച്ചയെത്തുമ്പോഴാണ് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പറക്കാനുള്ള ചിറകുകൾ വളർന്ന് തുടങ്ങുക.
ഇക്കാലത്തു തന്നെ കൊക്കുകൾക്ക് വളവും ലഭിക്കുന്നു.
വെള്ളത്തിൽ നീന്താനും ഇരപിടിക്കാനും ഈ സമയത്തിനിടെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നതും മാതാപിതാക്കളാണ്.
അവലംബം ↑ {{ cite web }} : Cite has empty unknown parameter: | last-author-amp= ( help ) ; Cite uses deprecated parameter | authors= ( help ) ; Invalid | ref=harv ( help ) 1 2 {{ cite web }} : External link in | website= ( help ) ↑ ↑ ↑ {{ cite book }} : | access-date= requires | url= ( help ) ↑ {{ cite book }} : | access-date= requires | url= ( help ) ; no-break space character in | title= at position 52 ( help ) പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Phoenicopterus roseus എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Greater Flamingo from the IUCN/Wetlands International Flamingo Specialist Group Flamingo Resource Centre Archived 2009-04-13 at the Wayback Machine .
-  a collection of resources and information related to flamingos Greater Flamingo videos, photos sounds Archived 2010-04-12 at the Wayback Machine .
on the Internet Bird Collection Performing Greater Flamingos in open field Archived 2018-01-09 at the Wayback Machine .
Greater Flamingo - Species text in The Atlas of Southern African Birds .
വലിയ അൽബർത്തോസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Albertus_Magnus
ദൈവശാസ്ത്രത്തിലും ഭൗതികശാസ്ത്രങ്ങളിലുമുള്ള സമഗ്രമായ അറിവിന്റെയും, ശാസ്ത്രത്തിനും മതത്തിനും ഇടയിലെ സമാധാനപമായ സഹവർത്തിത്വത്തിനു നൽകിയ സംഭാവനകളുടേയും പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസിയും മെത്രാനുമാണ്‌ വലിയ അൽബർത്തോസ് (ജനനം: 1193/1206 മരണം: നവംബർ 15, 1280).
മഹാനായ വിശുദ്ധ അൽബർത്തോസ് , കോളോണിലെ അൽബർത്തോസ് , വിശുദ്ധ ആൽബർട്ട് എന്നീ പേരുകളിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ ജർമ്മൻ ചിന്തകനും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനുമായി അൽബർത്തോസ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ 33 വേദപാരംഗതന്മാരിൽ ഒരാളാണ്‌ അൽബർത്തോസ്.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ ദർശനത്തെ ക്രിസ്തീയചിന്തയിൽ ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്‌.
പ്രഖ്യാത ക്രൈസ്തവചിന്തകനായ തോമസ് അക്വീനാസ് ഇക്കാര്യത്തിൽ അൽബർത്തോസിന്റെ വഴി പിന്തുടർന്നു.
അക്വീനാസിന്റെ ഗുരുവായിരുന്നു അൽബർത്തോസ്.
പണ്ഡിതനും ചിന്തകനുമെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം അർജ്ജിച്ച കീർത്തിയെ മാനിച്ച്, റോജർ ബേക്കണെപ്പോലുള്ള സമകാലീനർ, ജീവിതകാലത്തു തന്നെ "വലിയ"(Magnus) എന്ന വിശേഷണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിനോടു ചേർത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ജീവചരിത്രം വലിയ അൽബർത്തോസിന്റെ അർദ്ധകായ പ്രതിമ - വിൻസെൻസോ ഒണോഫ്രിയുടെ നിർമ്മിതി(കാലം: 1493) ജനനം, വിദ്യാഭ്യാസം
ജർമ്മനിയിൽ ബവേറിയയിലെ ലോവിഞ്ഞനിൽ, ബോൾസ്റ്റാട്ട് പ്രഭുവിന്റെ പുത്രനായി 1193-നും 1206-നും ഇടയ്ക്കെങ്ങോ അൽബർത്തോസ് ജനിച്ചു.
അൽബർത്തോസിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം മുഖ്യമായും പാദുവാ സർ‌വകലാശാലയിലായിരുന്നു.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ രചനകളുമായി അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെട്ടത് അവിടെയാണ്‌.
പിൽക്കാലത്ത് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട നൊവാമാജിയയിലെ റുഡോൾഫിന്റെ സാക്ഷ്യം, കന്യാമാതാവ് അൽബർത്തോസിനു പ്രത്യക്ഷയായി, പുരോഹിതവൃത്തി സ്വീകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതായി പറയുന്നു.
1223-നടുത്തെങ്ങോ, കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ഇച്ഛയ്ക്കെതിരായി ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസസഭയിൽ ചേർന്ന അദ്ദേഹം, ബൊളോഞ്ഞായിലും മറ്റിടങ്ങളിലും ദൈവശാസ്ത്രം പഠിച്ചു.
ജർമ്മനിയിൽ കൊളോണിലെ ഡൊമിനിക്കൻ ഭവനത്തിൽ അദ്ധ്യാപകനായി നിയമിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം, ഏറെക്കാലം അവിടേയും, റീജൻസ്‌ബർഗ്ഗിലും, ഫ്രീബർഗ്ഗിലും, സ്ട്രാസ്‌ബർഗ്ഗിലും, ഹിൽഡെഷീമിലും അദ്ധ്യാപനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
പാരിസിൽ, സഭാനേതൃത്വം
1245-ൽ പാരിസിലേയ്ക്കു പോയ അൽബർത്തോസ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ ഗവേഷണബിരുദം സ്വീകരിക്കുകയും ഏറെ വിജയകരമായി അവിടെ വളരെക്കാലം ദൈവശാസ്ത്രാദ്ധ്യാപകനായിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
തോമസ് അക്വീനാസ് , അൽബർത്തോസിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നത് ഇക്കാലത്താണ്‌.
ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസസഭയ്ക്കെതിരെ പാരീസ് സർ‌വകലാശാലയിലെ അതിന്റെ എതിരാളികൾ ഉയർത്തിയ വിമർശനങ്ങളെ അദ്ദേഹം സമർത്ഥമായി നേരിട്ടു.
അതോടോപ്പം അൽബർത്തോസ് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്‌ ഒരു വ്യാഖ്യാനം രചിക്കുകയും, ആദ്യകാല ഇസ്ലാമിക ചിന്തകനായ അവ്വെരോസിന്റെ ദർശനത്തെ വിമർശിക്കുകയും ചെയ്തു.
മെത്രാൻ, മരണം 1475-ൽ ജൂസ് (ജസ്റ്റസ്) വാൻ ജെന്റ് വരച്ച അൽബർത്തോസിന്റെ ചിത്രം
1254-ൽ അൽബർത്തോസ്, അദ്ദേഹം അംഗമായിരുന്ന ഡോമിനിക്കൻ സഭയിൽ ജർമ്മൻ പ്രവിശ്യയുടെ തലവനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ആ സ്ഥാനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധയോടും കഴിവോടും കൂടെ നിറവേറ്റി.
1260-ൽ അലക്സാണ്ടർ നാലാമൻ മാർപ്പാപ്പ അൽബർത്തോസിനെ റീഗൻസ്‌ബർഗ്ഗ് (റാറ്റിസ്‌ബോൺ) രൂപതയുടെ മെത്രാനായി നിയമിച്ചു.
ഈ പദവിയിൽ അദ്ദേഹം മൂന്നു വർഷം മാത്രമേ തുടർന്നുള്ളു.
മെത്രാനായിരിക്കെ, കുതിരപ്പുറത്ത് യാത്രചെയ്യാൻ വിസമ്മതിച്ച അൽബർത്തോസിന്റെ വിനീതഭാവം പ്രശംസനേടി-- ഡൊമിനിക്കൻ സമൂഹത്തിന്റെ ആദർശങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന്, വിശാലമായ തന്റെ രൂപത അങ്ങോളമിങ്ങോളം കാൽ‌നടയായി സഞ്ചരിച്ച അൽബർത്തോസിന്‌, "ബൂട്ട്സ് ആയ മെത്രാൻ"(Boots the Bishop) എന്നു രൂപതാംഗങ്ങൾ പേരിട്ടു.
മെത്രാൻ പദവിയിൽ നിന്ന് നിവൃത്തനായ അൽബർത്തോസ്, ഡൊമിനിക്കൻ സഭയുടെ വിവിധ ഭവനങ്ങളിലായി വിരാമജീവിതം നയിച്ചു.
എന്നാൽ ഇക്കാലത്തും അദ്ദേഹം തെക്കൻ ജർമ്മനിയിൽ പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു.
1270-ൽ അദ്ദേഹം ഓസ്ട്രിയയിൽ എട്ടാം കുരിശുയുദ്ധത്തെ പിന്തുണച്ചു പ്രസംഗിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാനപ്രയത്നം, തനിക്കു മുൻപേ മരിച്ച ശിഷ്യൻ തോമസ് അക്വീനാസിന്റെ ചിന്തയ്ക്കെതിരെ ഉയർന്ന വിമർശനങ്ങളെ നേരിടുകയായിരുന്നു.
1274-ലെ അക്വീനാസിന്റെ മരണം, അൽബർത്തോസിനെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു.
1278-ൽ അരോഗ്യം പൂർണ്ണമായി തകർന്ന അൽബർത്തോസ്, 1280-ൽ ജർമ്മനിയിലെ കൊളോണിൽ അന്തരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്,  കൊളോണിലെ വിശുദ്ധ ആൻഡ്രിയാസ് പള്ളിയിലും, ഭൗതികാവശിഷ്ടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ആ നഗരത്തിലെ ഭദ്രാസനപ്പള്ളിയിലുമാണ്‌.
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ
ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ അതീവതത്പരനായിരുന്ന അൽബർത്തോസിന്റെ ശാസ്ത്രജ്ഞാനം, ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പരിമിതികൾ അനുവദിക്കുന്നത്ര കൃത്യത കാട്ടി.
പിൽക്കാലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തെ വലിയ രാസവിദ്യാവിദഗ്‌ധനും(ആൽക്കെമിസ്റ്റ്) ജാലവിദ്യാവിശാരദനുമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന കഥകൾ പ്രചരിച്ചു.
അൽക്കെമിയിൽ, തത്ത്വചിന്തകന്റെ ശില(Philosopher's stone) ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് അൽബർത്തോസ് എഴുതിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഈ വിഷയത്തിൽ അദ്ദേഹം നേരിട്ട് ഗവേഷണങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ടൊ എന്ന് ഉറപ്പില്ല.
എന്നാൽ അദ്ദേഹമാണ്‌ പാഷാണം(arsenic) കണ്ടുപിടിച്ചതെന്ന് വാദമുണ്ട്.
ഡിവൈൻ കോമഡിയുടെ കർത്താവായ ഡാന്റെ അൽബർത്തോസിനെ പലവട്ടം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛാസ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള(free will) ഡാന്റെയുടെ ആശയങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടത്, അൽബർത്തോസിന്റെ സന്മാർഗ്ഗവ്യവസ്ഥയെ ആശ്രയിച്ചാണ്‌.
ഡിവൈൻ കോമഡിയിൽ ഡാന്റെ അൽബർത്തോസിനെ ചിത്രീകരിച്ചത്, ശിഷ്യൻ അക്വീനാസിനൊപ്പം വിജ്ഞാനപ്രേമികളുടെ സൂര്യസ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്‌.
മേരി ഷെല്ലിയുടെ നോവലായ ഫ്രാങ്കെൻസ്റ്റൈൻ എന്ന നോവലിലും അൽബർത്തോസ് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
1622-ൽ അൽബർത്തോസ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
1931-ൽ പതിനൊന്നാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനും വേദപാരംഗതനുമായി നാമകരണം ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നത്, മരണദിനമായ നവംബർ 15-ന്‌ ആണ്‌.
രചനകൾ ജർമ്മനിയിൽ കോളോണിലെ അൽബർത്തോസ് സ്മാരകം
1899-ൽ അൽബർത്തോസിന്റെ രചനകൾ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവ 38 വാല്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലോജിക്, ദൈവശാസ്ത്രം , സസ്യശാസ്ത്രം , ഭൂമിശാസ്ത്രം , ജ്യോതിശാസ്ത്രം , ജ്യോതിഷം , ധാതുശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം , ജന്തുശാസ്ത്രം , ശരീരശാസ്ത്രം എന്നിങ്ങനെ വിവിധമേഖലകളെ സ്പർശിച്ചു നിന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിവിന്റെ വൈവിദ്ധ്യം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു ആ സമാഹാരം; എല്ലാ രചനകളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ യുക്തിസാമർത്ഥ്യവും നിരീക്ഷണപാടവവും പ്രതിഫലിച്ചു.
അക്കാലത്തെ എഴുത്തുകാരിൽ ഏറ്റവുമേറെ പുസ്തകപരിചയം പ്രകടിപ്പിച്ചത് ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹമായിരിക്കും.
ലത്തീൻ പരിഭാഷകളും അറേബ്യൻ വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെ കുറിപ്പുകളും വഴി പരിചയപ്പെട്ട അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ രചനകളെയൊന്നാകെ അദ്ദേഹം സ്വാംശീകരിക്കുകയും, ക്രിസ്തീയസഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കനുസരണമായി ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ രചനാലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ലഭ്യമായ അറിവിൽ വലിയൊരു ഭാഗം അൽബർത്തോസ് വഴി പകർന്നുകിട്ടിയതാണ്‌.
അൽബർത്തോസ് ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെന്നതിനേക്കാൾ താത്പര്യം കാട്ടിയത് തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിലാണ്‌.
38 വാല്യങ്ങളായി സമാഹരിക്കപ്പെട്ട രചനകളിൽ ആദ്യത്തെ ആറു വാല്യങ്ങളും അവസാനത്തെ 21 വാല്യങ്ങളും അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ വിജ്ഞാനപദ്ധതിയനുസരിച്ചാണ്‌ സാധാരണ തരം തിരിക്കപ്പെടാറുള്ളത്.
അൽബർത്തോസിന്റെ മുഖ്യദൈവശാസ്ത്രരചനകൾ പീറ്റർ ലൊംബാർഡിന്റെ "സെന്റൻസുകൾ" മൂന്നു വാല്യങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനമായ മജിസ്റ്റർ സെന്റൻഷിയാറം (Magister Sententiarum), രണ്ടു വാല്യങ്ങളുള്ള ദൈവശാസ്ത്രസംഗ്രഹമായ "സമ്മാ തിയോളജിയേ" (Summa Theologiae) എന്നിവയാണ്‌.
വിലയിരുത്തൽ ജർമ്മനിയിൽ സ്ട്രാസ്‌ബർഗ്ഗ് ഭദ്രാസനപ്പള്ളിയുടെ മച്ചിലെ ഈ ശില്പവേല, അൽബർത്തോസിന്റെ രചനകളെ ആശ്രയിച്ചു തീർത്തതാണ്‌.
അൽബർത്തോസിനെപ്പോലെ, ഇത്രയധികം എഴുതുകയും ഇത്രയേറെ കടമെടുക്കുകയും ഇത്ര സന്നദ്ധതയോടെ കടപ്പാടുകൾ സമ്മതിക്കയും ചെയ്ത എഴുത്തുകാർ വിരളമായിരിക്കുമെന്ന് വിൽ ഡുറാന്റ് നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തന്റെ രചനകളിൽ, വിഷയക്രമം തുടങ്ങി എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും അദ്ദേഹം ആശ്രയിച്ചത് അരിസ്റ്റോട്ടിലിനെയാണ്‌.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവ്വെരോസിനെ കൂട്ടുപിടിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഇവരിരുവരോടും, ക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നിടത്തോക്കെ അദ്ദേഹം വിയോജിക്കുകയും ചെയ്തു.
മുസ്ലിം ചിന്തകന്മാരോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശ്രയത്തിന്റെ ആധിക്യം മൂലം, അറേബ്യൻ തത്ത്വചിന്തയെക്കുറിച്ചുള്ള ഇന്നത്തെ അറിവിന്റെ പ്രധാന ശ്രോതസ്സുകളിലൊന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളായിരിക്കുന്നു.
ഒന്നിടവിട്ട പുറങ്ങളിലെന്ന മട്ടിൽ അദ്ദേഹം അവിസെന്നയുടെ രചനകളിൽ നിന്നും, ഇടയ്ക്കിടെ മൈമോനിഡിസിന്റെ "സന്ദേഹികൾക്കു വഴികാട്ടി"(Guide to the Perplexed) എന്ന രചനയും ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
അൽബർത്തോസിന്റെ ബൃഹത്തായ രചനാസമുച്ചയം ക്രമീകൃതസ്വഭാവമുള്ളതല്ല.
ചിലപ്പോൾ ഒരേ രചനയിൽ തന്നെ ഒരിടത്ത് ഒരു സിദ്ധാന്തത്തെ അദ്ദേഹം പിന്തുണയ്ക്കുകയും മറ്റൊരിടത്ത് അതിനെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു കാണാം.
തന്റെ ചിന്തയിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തിയില്ല.
തികഞ്ഞ വിശുദ്ധനും ഭക്തനുമായിരുന്ന അൽബർത്തോസിന്‌ തീർത്തും വസ്തുനിഷ്ഠമായ ചിന്ത വഴങ്ങിയില്ല.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിനെ സംബന്ധിച്ച ഒരു ദീർഘരചനയ്ക്കു തൊട്ടു പുറകേ അദ്ദേഹം പന്ത്രണ്ടു വാല്യങ്ങളിൽ കന്യാമറിയത്തെ പുകഴ്ത്തി.
വ്യാകരണം , തർക്കശാസ്ത്രം, ലോജിക്ക്, ഗണിതശാസ്ത്രം, ക്ഷേത്രഗണിതം, സംഗീതം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ എല്ലാ വിജ്ഞാനശാഖകളിലും തികഞ്ഞ പ്രാവീണ്യമുള്ളവളായി മറിയത്തെ അദ്ദേഹം ആ രചനയിൽ ചിത്രീകരിച്ചു.
ക്രൈസ്തവചിന്തയിൽ വ്യാജനിയൊനുസ്യോസിന്റെ പാരമ്പര്യം പിന്തുടർന്ന മിസ്റ്റിക് ആയിരുന്നു വലിയ അൽബർത്തോസ് എന്ന് എസ്.രാധാകൃഷ്ണൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ധ്യാനാത്മകമായ ജീവിതത്തിലൂടെയുള്ള ദൈവസം‌യോഗത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ അന്തിമലക്ഷ്യമായി അൽബർത്തോസ് കണ്ടു.
ഇക്കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം, പരോക്ഷമായിട്ടെങ്കിലും ഭാരതത്തിന്റെ യോഗാത്മപൈതൃകത്തോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കാമെന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അൽബർത്തോസിന്റെ ഒരു പ്രാധാന്യം, തന്റെ കാലത്തെ ശാസ്ത്രഗവേഷണത്തിനും, ശാസ്ത്രീയചിന്തയ്ക്കും അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തത്ത്വചിന്തയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസക്തി, ലത്തിൻ ലോകത്തിന്‌ അരിസ്റ്റോട്ടിലിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി എന്നതാണ്‌.
അൽബർത്തോസിനെക്കൂടാതെ, ഒരുപക്ഷേ തോമസ് അക്വീനാസ് സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല.
അവലംബം De animalibus ↑ വിശുദ്ധ വലിയ അൽബർത്തോസ്, കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ↑ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചരിത്രം, കെന്നത്ത് സ്കോട്ട് ലട്ടൂററ്റ്(പുറം 508) ↑ 1 2 3 വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം, സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , നാലാം ഭാഗം, വിൽ ഡുറാന്റ് (പുറങ്ങൾ 960-61 ↑ പൗരസ്ത്യമതങ്ങളും, പാശ്ചാത്യചിന്തയും, ഏസ് രാധാകൃഷ്ണൻ(പുറങ്ങൾ 245-46)
വലിയ കിന്നരിപ്പരുന്ത് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mountain_hawk-eagle
ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരിനം പരുന്താണ് വലിയ കിന്നരിപ്പരുന്ത് (ഇംഗ്ലീഷ്: Mountain Hawk-Eagle അഥവാ Hodgson's Hawk-eagle, ശാസ്ത്രീയ നാമം: Nisaetus nipalensis ) ഇവയെ മുമ്പ് Spizaetus എന്ന വർഗ്ഗത്തിലാണ് പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും ശ്രീലങ്കയിലും കാണപ്പെടുന്നവയെ ചിലർ Nisaetus kelaarti , Legge's hawk-eagle .
എന്ന മറ്റൊരു വർഗമായി കണക്കാക്കുന്നു.
ഇവ ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ ഇന്ത്യ , നേപ്പാൾ മുതൽ തായ്ലന്റ് വരെ, തായ്വാൻ , ഇന്തൊനേഷ്യ , ജപ്പാൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രജനനം നടാത്താറുണ്ട്.
69-84 സെ.
മീ നീളമുള്ള പക്ഷിയാണ്.
ചിറകിന്റെ വലിപ്പം 134-175 സെ.
മുകള് വശം തവിട്ടു നിറമാണ്.
പറക്കുമ്പോള് ചിറകിന്റെയും വാലിന്റേയും അടിവശത്ത് പട്ടകള് കാണാം.
നെഞ്ചും വയറും നിറയെ വരകളുണ്ട്.
പൂവനും ഒഇടയും ഒരേ പോലെയാണ്.
ചിറകിന്റെ ആകൃതിയും അടിവശത്തെ വ.
രകളും കൊണ്ട് മറ്റു കിന്നരി പരുന്തുകളില് നിന്ന് ഇവയെ തിരിച്ചറിയാം
മരത്തിലുണ്ടാക്കിയ കമ്പുകള് കൊണ്ടുള്ള കൂട്ടില് ഒരു മുട്ടയിടും.
ഇവ സസ്തനികളേയും ഉരഗങ്ങളേയും പക്ഷികളേയും ഭക്ഷിക്കും.
File:Spizaetus nipalensis.jpg|ജപ്പാനിലെ ഉപവിഭാഗം N. n. orientalis /gallery അവലംബം {{ cite book }} : Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help )
വലിയ ഓക്കിലനീലി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Arhopala_amantes
വനാന്തരങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ശലഭമാണ് വലിയ ഓക്കിലനീലി ( Arhopala amantes ).
ഈ ശലഭപ്പുഴുവിന്റെ കാവൽക്കാരായി ഭീമാകാരനായ ഒരിനം ചുവന്ന ഉറുമ്പുകൾ ഉണ്ടാകും.
പുഴുവിനെ ആക്രമിക്കാൻ വരുന്ന ശത്രുവിനെ ഈ ഉറുമ്പുകൾ കൂട്ടത്തോടെ ആക്രമിയ്ക്കും.
പ്രതിഫലമായി മധുരമുള്ള ദ്രവം കാവൽക്കാരായ ഉറുമ്പുകൾക്ക് ചുരത്തികൊടുക്കും.
ചിത്രശാല Gallery പുഴു പുഴു പ്യൂപ്പ പ്യൂപ്പ മുതുകുവശം ഉദരവശം അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ Arhopala amantes എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
വലിയ കടൽകാക്ക ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pallas%27s_gull