smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഉൾഫ് എറിക് ക്നഡ്സനെയും ജാൻ ബ്ലോംസെത്തിനെയും പോലെയുള്ള പ്രോഗ്രസ് പാർട്ടി രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ ബലാത്സംഗവും കൊലപാതകവും പോലുള്ള കേസുകളിൽ വധശിക്ഷ നൽകുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പാർട്ടിയുടെ ഔദ്യോഗിക നിലപാട് വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരാണ്.
2011-ലെ നോർവേ ആക്രമണങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ള ഒരു അഹിപ്രായ സർവേ വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരായുള്ള പൊതുജനാഭിപ്രായം ഉറച്ചതാനെന്നു കാണിക്കുന്നു.
16 ശതമാനം പേർ വധശിക്ഷയെ പിന്തുണച്ചപ്പോൾ 68 ശതമാനം പേർ ഇതിനെതിരായിരുന്നു.
വധശിക്ഷ പോളണ്ടിൽ പരമ്പര വധശിക്ഷ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച · മതവും വധശിക്ഷയും തെറ്റായ വധശിക്ഷ · വധശിക്ഷ - മയക്കുമരുന്ന് കടത്തിന് വധശിക്ഷ നിലവിലുള്ള ചില രാജ്യങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ · ബെലാറൂസ് ചൈന · ക്യൂബ · ഈജിപ്റ്റ് · ഇന്ത്യ · ഇറാൻ ഇറാക്ക് · ജപ്പാൻ · മലേഷ്യ · മംഗോളിയ ഉത്തര കൊറിയ · പാകിസ്താൻ സൗദി അറേബ്യ · സിങ്കപ്പൂർ · ദക്ഷിണ കൊറിയ തായ്‌വാൻ · ടോങ്ക · ഉഗാണ്ട വിയറ്റ്നാം പണ്ട് വധശിക്ഷ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ചില രാജ്യങ്ങൾ ആസ്ട്രേലിയ · ഓസ്ട്രിയ · ബെൽജിയം · ഭൂട്ടാൻ ബ്രസീൽ · ബൾഗേറിയ · കാനഡ · സൈപ്രസ് ഡെന്മാർക്ക് · ഇക്വഡോർ · ഫ്രാൻസ് · ജർമനി ഹോങ്ക് കോങ്ങ് · ഹങ്കറി · ഐർലാന്റ് · ഇസ്രായേൽ ഇറ്റലി · മെക്സിക്കോ · നെതർലാന്റ്സ് ന്യൂസിലാന്റ് · നോർവേ · ഫിലിപ്പീൻസ് പോളണ്ട് · പോർച്ചുഗൽ · റൊമാനിയ · റഷ്യ സാൻ മറീനോ · ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക · സ്പെയിൻ സ്വീഡൻ · സ്വിറ്റ്സർലാന്റിൽ · ടർക്കി ബ്രിട്ടൻ · വെനസ്വേല നിലവിലുള്ള വധശിക്ഷാരീതികൾ ശിരഛേദം · വൈദ്യുതക്കസേര · ഗാസ് ചേമ്പർ തൂക്കിക്കൊല്ലൽ · വിഷം കുത്തിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ ( ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡ് ) · കല്ലെറിഞ്ഞുള്ള വധശിക്ഷ നൈട്രജൻ കൊണ്ടു ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ (നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്) പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന വധശിക്ഷാരീതികൾ തിളപ്പിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · ബ്രേക്കിംഗ് വീൽ · തീവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ കുരിശിലേറ്റൽ · ചതച്ചുകൊല്ലൽ · വയറു കീറിയുള്ള വധശിക്ഷ ശരീരം വലിച്ചു കീറൽ · ക്വാർട്ടറിംഗ് ആനയെക്കൊണ്ട് ചവിട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · തൊലിയുരിക്കൽ · ശൂലത്തിലേറ്റൽ അറുത്തുകൊല്ലൽ · ലിങ് ചി ബന്ധമുള്ള വിഷയങ്ങൾ കുറ്റങ്ങൾ · മരണശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്നവർ · അവസാന ഭക്ഷണം · ശിക്ഷാശാസ്ത്രം · ആരാച്ചാർ ക സ തി
1998 ഏപ്രിൽ 1 വരെ വധശിക്ഷ പോളണ്ടിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
1989-നു ശേഷം വധശിക്ഷ താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
1988-ലാണ് അവസാന വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടത്.
ഇപ്പോൾ എല്ലാ കുറ്റങ്ങൾക്കും പോളണ്ടിൽ വധശിക്ഷ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.
ചരിത്രം രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു മുൻപുള്ള കാലം
1818-ലെ ആദ്യ പീനൽ കോഡനുസരിച്ച് വാളുകൊണ്ട് ശിരഛേദം ചെയ്തോ തൂക്കിക്കൊന്നോ വേണം വധശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കുവാൻ.
തൂക്കിക്കൊല്ലൽ ഹീനമായ കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് മാത്രമേ നൽകപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.
1867-ൽ റഷ്യയോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ഈ പീനൽ കോഡ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
1918 സ്വാതന്ത്ര്യം വീണ്ടെടുത്ത ശേഷം പോളണ്ടിലെ നിയമം കൊലപാതകത്തിനും രാജ്യദ്രോഹത്തിനും സമാധാനകാലത്ത് വധശിക്ഷ നൽകാം എന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നു.
യുദ്ധസമയത്ത് മറ്റു പല കുറ്റങ്ങൾക്കും വധശിക്ഷ നൽകാമായിരുന്നു.
ഉദാഹരണത്തിന് പോളണ്ടും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധസമയത്ത് എഴുത്തുകാരൻ സെർജിയസ് പിയാസെക്കി എന്നയാളെ സായുധമോഷണക്കുറ്റത്തിന് വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചിരുന്നു.
ശിക്ഷ പിന്നീട് ഇളവു ചെയ്യുകയും അദ്ദേഹം എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തനാവുകയും ചെയ്തു.
1918 മുതൽ 1927 വരെ ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡ് ഉപയോഗിച്ച് വെടിവച്ചു കൊല്ലുക മാത്രമായിരുന്നു ശിക്ഷാരീതി.
1927-ൽ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഉത്തരവു പ്രകാരം തൂക്കിക്കൊല്ലൽ പ്രധാന വധശിക്ഷാ രീതിയായി.
ഇതിനു ശേഷം ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡ് സൈനികർക്കോ രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്കെതിരായ കുറ്റം ചെയ്യുന്നവർക്കോ മാത്രമായി ചുരുക്കി.
സ്റ്റെഫാൻ മാകിയെജോവ്സ്കി എന്നയാളായിരുന്നു ആരാച്ചാരുദ്യോഗം ലഭിച്ച ആദ്യ വ്യക്തി.
മദ്യപാനം ആരോപിച്ച് പുറത്താക്കും വരെ സുപ്രസിദ്ധനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
1922 ഡിസംബർ മാസത്തിൽ പോളിഷ് പ്രസിഡന്റ് ഗബ്രിയേൽ നൗറുറ്റോവിക്സിനെ കൊന്ന കുറ്റത്തിന് വെടിവച്ചു കൊല്ലപ്പെട്ട എലീജിയൂസ് നിയെവിയാഡോംസ്കി എന്നയാളുടെ ശിക്ഷയായിരുന്നു ഇക്കാലത്തു നടന്ന എടുത്തു പറയാവുന്ന വധശിക്ഷ.
ഇയാൾ ഒരു തീവ്ര വലതുപക്ഷ നിലപാടുകാരനായിരുന്നു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു മുൻപുള്ള കുറേ വർഷക്കാലം പോളണ്ടിലെ ക്രിമിനൽ നിയമങ്ങൾ പശ്ചിമ യൂറോപ്പിനെയപേക്ഷിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ക്രൂരത കുറവുള്ളതായിരുന്നു.
1931-ൽ ഒരു ക്രിമിനൽ നടപടിച്ചട്ടം നിലവിൽ വന്നസമയത്ത് വധശിക്ഷ നിലനിർത്തിയത് വെറും ഒരു വോട്ട് ഭൂരിപക്ഷത്തിനായിരുന്നു.
1932-ൽ 17 വയസ്സുകാരെപ്പോലും വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുന്ന തരത്തിൽ നിലപാടുകൾ മാറിയിരുന്നു.
1930-കളിൽ കുറച്ചുകാലം സൈനികക്കോടതികളും ഇന്ന് ഉക്രൈൻ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
ധാരാളം ആൾക്കാരെ രാജ്യസുരക്ഷയ്ക്കെതിരേ പ്രവർത്തിച്ചു എന്ന കുറ്റമാരോപിച്ച് ഈ സൈനികക്കോടതികളുടെ വിധിപ്രകാരം വധിച്ചിരുന്നു.
രണ്ടാം പോളിഷ് റിപ്പബ്ലിക്കിനു കീഴിൽ വളരെനാൾ പൊതുജനങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ വധശിക്ഷകൾ നടന്നിരുന്നില്ല.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം നാസി യുദ്ധക്കുറ്റവാളികളെ പരസ്യമായി തൂക്കിക്കൊന്നിരുന്നു.
ഓഷ്വിറ്റ്സ് കോൺസൺട്രേഷൻ കാമ്പിലെ കമാന്റർ റുഡോൾഫ് ഹോസ്സ് എന്നയാളെ കാമ്പിൽ വച്ചുതന്നെ വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ വധിക്കുകയുണ്ടായി.
സ്വതന്ത്ര നഗരമായിരുന്ന ഡാൻസിഗിലെ സെനറ്റിന്റെ പ്രസിഡന്റ് ആർതർ ഗ്രീസർ എന്നയാളെ പോസാൻ എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ച് 1946 ജൂലൈ 14-ന് പരസ്യമായി തൂക്കിക്കൊന്നു.
ഇതായിരുന്നു പോളണ്ടിലെ അവസാന പരസ്യ വധശിക്ഷ.
1950 വരെ പോളണ്ടിലെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിക്ക് പരസ്യ വധശിക്ഷയ്ക്കുള്ള ഉത്തരവിടാൻ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.
1944 മുതൽ 1956 വരെയുള്ള സ്റ്റാലിനിസ്റ്റ് കാലഘട്ടത്തിൽ വധശിക്ഷ രാഷ്ട്രീയമായ അടിച്ചമർത്തലിനുപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രധാന ആയുധമായിരുന്നു.
തലയ്ക്കുപിന്നിൽ ഒറ്റവെടിയുണ്ട പായിച്ച് വധിക്കുന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ശിക്ഷാമാർഗ്ഗം.
വിറ്റോൾഡ് പൈലെക്കി എന്ന മുൻ ഓഷ്വിറ്റ്സ് തടവുകാരനും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടവരിൽ പെടും.
1956 വരെ വധിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൃത്യമായ എണ്ണം ലഭ്യമല്ല.
3000-ൽ അധികമാൾക്കാർ വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കാമെന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
1956-നു ശേഷം രാഷ്ട്രീയത്തടവുകാരെ വധിക്കുന്ന രീതി നിലച്ചു.
മിക്ക വധശിക്ഷകളൂം കൊലപാതകങ്ങൾക്കോ മറ്റു കുറ്റങ്ങൾക്കോ ആയിരുന്നു നൽകിവന്നിരുന്നത്.
സ്റ്റാനിസ്ലാവ് വാവ്രെസ്ക്കി എന്നയാളുടെ വധശിക്ഷയായിരുന്നു ഇതിനൊരപവാദം.
ധനകാര്യക്കുറ്റങ്ങൾക്കായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചത്.
കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ് വ്ലാഡിസ്ലാവ് ഗോമുൾക്കയുടെ സമ്മർദ്ദം കാരണമാണ് ഈ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയത്.
രാജ്യത്തിനെതിരായ കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന സൈനികർക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ചുള്ള വധശിക്ഷയായിരുന്നു നൽകപ്പെട്ടിരുന്നത്.
1969 മുതൽ 1995 വരെ 344 പേരെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുകയും 183 പേരെ വധിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഇവരെല്ലാവരും പുരുഷന്മാരായിരുന്നു.
സോവിയറ്റ് നിയന്ത്രണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു രാജ്യങ്ങളെയപേക്ഷിച്ച് പോളണ്ടിലെ വധശിക്ഷകളുടെ എണ്ണം തുലോം കുറവായിരുന്നു.
അവസാന വധശിക്ഷ 1988 ഏപ്രിൽ 21ന് ക്രാക്കോവിൽ വച്ചാണു നടന്നത്.
കൊലപാതകവും ബലാത്സംഗവും നടത്തി എന്ന കുറ്റത്തിന് സ്റ്റാനിസ്ലാവ് ക്സബാൻസ്കി എന്നയാളെ തൂക്കിക്കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
1995-ൽ ഹെൻറൈക്ക് മോറുസ് എന്നയാൾക്കാണ് അവസാനമായി വധശിക്ഷാവിധി ലഭിച്ചത്.
വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ
മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പറ്റിയുടെ (European Convention on Human Rights) ആറാം പ്രോട്ടോക്കോൾ പോളണ്ട് അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വധശിക്ഷ യുദ്ധസമയത്തോ യുദ്ധമുണ്ടാകുമെന്ന ഭീതിയുള്ള സമയത്തോ മാത്രമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ ഈ ഉടമ്പടി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു.
ഇതിന്റെ തന്നെ 13-ആം പ്രോട്ടോക്കോളും പോളണ്ട് ഒപ്പുവച്ചിട്ടുണ്ട്.
വധശിക്ഷ പൂർണ്ണമായി നിർത്തലാക്കാൻ ഈ പ്രോട്ടോക്കോൾ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു.
1997-ലെ പീനൽ കോഡ് ഒരു കുറ്റത്തിനും വധശിക്ഷ നൽകാൻ പാടില്ല എന്ന നിലപാടാണെടുത്തിരിക്കുന്നത്.
1998 സെപ്റ്റംബർ 1-ന് ഇത് നിയമമായി.
ഇപ്പോൾ മിക്ക രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളും വധശിക്ഷ പുനരാരംഭിക്കുന്നതിനെതിരാണെങ്കിലും പഴയ വലതുപക്ഷ സർക്കാരിലെ ([2005-2007) പ്രസിഡന്റ് ലെക് അലക്സാണ്ടർ കാക്സിൻസ്കിയെപ്പോലെ ചിലർ വധശിക്ഷയ്ക്കനുകൂല നിലപാടാണെടുക്കുന്നത്.
നാഷണൽ കൺസർവേറ്റീവ് ലീഗ് ഓഫ് പോളിഷ് ഫാമിലീസ് (LPR), സമൂബ്രോണ ആർ.പി. എന്ന സംഘടനകളും കുറച്ചുകാലം വധശിക്ഷയ്ക്കനുകൂല നിലപാടെടുത്തിരുന്നു.
ചില രാഷ്ട്രീയക്കാർ യൂറോപ്യൻ യൂണിയനിൽ വധശിക്ഷ നിയമപരമാവുകയാണെങ്കിൽ അത് പോളണ്ടിലും കൊണ്ടുവരാം എന്ന അഭിപ്രായക്കാരാണ്.
സി.ബി.ഒ.എസ് എന്ന ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നടത്തിയ പഠനമനുസരിച്ച് 63% പോളണ്ടുകാരും വധശിക്ഷ പുനരാരംഭിക്കുന്നതിനനുകൂല നിലപാടാണെടുക്കുന്നത്.
കത്തോലിക് സഭയും പഴയ പ്രസിഡന്റ് ലെക് വലേസയും അലക്സാണ്ടർ ക്വാസ്നിയേവ്സിയും മറ്റും വധശിക്ഷ പുനരാരംഭിക്കുന്നതിനെതിരാണ്.
2007-ൽ നടന്ന മറ്റൊരു അഭിപ്രായ സർവേ പ്രകാരം 52% പോളണ്ടുകാരും വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരാണ്.
46% പേരേ വധശിക്ഷയെ ഈ സർവേയിൽ പിന്തുണച്ചുള്ളൂ.
വധശിക്ഷയുടെ നടപടിക്രമം
പോളണ്ടിൽ വധശിക്ഷ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് രാജ്യത്തെ 8 ജയിലുകളിൽ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
വൈകുന്നേരം 6.00 മണിക്കായിരുന്നു സാധാരണയായി ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാറ്.
ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യം (തീയതിയും സമയവും) പ്രതിയെ അറിയിക്കാറുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവസാന നിമിഷം മാത്രമാണ് പ്രതികളെ ഇക്കാര്യം അറിയിച്ചിരുന്നത്.
ശിക്ഷാമുറികൾ കുളിമുറികൾക്കടുത്തായിരുന്നു സ്ഥാപിച്ചിരുന്നത്.
പലപ്രതികളും അവരെ കുളിപ്പിക്കാൻ കൊണ്ടു പോവുകയാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.
കുടുംബാംഗങ്ങളുമായി അവസാന കൂടിക്കാഴ്ച്ചയോ ശിക്ഷാ നടപടി വീക്ഷിക്കാനായി അവരെ അനുവദിക്കുകയോ ചെയ്യുമായിരുന്നില്ല.
എന്നാണ് ശിക്ഷ നടക്കുന്നതെന്ന് കുടുംബത്തിനെയും അറിയിക്കുമായിരുന്നില്ല.
ശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയ ശേഷം മാത്രമാണ് കുടുംബം വിവരമറിയുക.
ജയിൽ പാറാവുകാരും, മെഡിക്കൽ വിദഗ്ദ്ധസംഘവും, ആരാച്ചാരും, പ്രോസിക്യൂട്ടറും, പ്രതിക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു പാതിരിയും മാത്രമാണ് ശിക്ഷാമുറിയിൽ ഉണ്ടാവുക.
സിഗററ്റോ, അവസാന ഭകഷണമോ, കുടുംബത്തിനുള്ള കത്തോ പോലെ എന്തെങ്കിലും അവസാന ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ പ്രതിയെ അനുവദിച്ചിരുന്നു.
കൈകൾ ബന്ധിച്ച ശേഷം പ്രതിയെ ശിക്ഷാ മുറിയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു പോകും.
പ്രോസിക്യൂട്ടർ വിധി വായിച്ച ശേഷം ദയാഹർജി നിരസിക്കപ്പെട്ടകാര്യം അറിയിക്കും.
പോളണ്ടിൽ രണ്ട് ഔദ്യോഗിക ആരാച്ചാർമാരുണ്ടായിരുന്നു (രണ്ടു പേരും ജയിൽ പാറാവുകാരായിരുന്നു).
ഇവർക്ക് ഓരോ വധശിക്ഷയ്ക്കും പ്രതിഭലം ലഭിക്കുമായിരുന്നു.
പ്രതികാരനടപടികളൊഴിവാക്കാൻ അവരുടെ പേരുകൾ രഹസ്യമാക്കി വച്ചിരുന്നു.
ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ റെംബെർട്ടോ സൈനിക കാമ്പിലാണ് നടന്നിരുന്നത്.
1970 മുതൽ 1988 വരെ മൂന്നു സൈനികരെ കൊലപാതക്കുറ്റം ബലാത്സംഗക്കുറ്റം എന്നിവയ്ക്ക് വെടിവച്ചു കൊന്നിരുന്നു.
വധശിക്ഷകളുടെ എണ്ണം 1960 – 16 1961 – 5 1962 – 6 1963 – 4 1964 – 10 1965 – 5 1966 – 8 1967 – 7 1968 – 8 1969 – 7 1970 – 10 1971 – 9 1972 – 6 1973 – 27 1974 – 7 1975 – 10 1976 – 16 1977 – 13 1978 – 12 1979 - 12 1980 – 4 1981 – 6 1982 – 2 1983 – 8 1984 – 9 1985 – 10 1986 – 10 1987 – 6 1988 – 1 അവലംബം പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ This article incorporates information from the revision as of 2007-06-21 of the equivalent article on the Polish Wikipedia .
History and procedure (Polish) Kronika darowanej śmierci , Polityka (April 19, 2008)
വധശിക്ഷ ന്യൂസിലാന്റിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Capital_punishment_in_New_Zealand പരമ്പര വധശിക്ഷ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച · മതവും വധശിക്ഷയും തെറ്റായ വധശിക്ഷ · വധശിക്ഷ - മയക്കുമരുന്ന് കടത്തിന് വധശിക്ഷ നിലവിലുള്ള ചില രാജ്യങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ · ബെലാറൂസ് ചൈന · ക്യൂബ · ഈജിപ്റ്റ് · ഇന്ത്യ · ഇറാൻ ഇറാക്ക് · ജപ്പാൻ · മലേഷ്യ · മംഗോളിയ ഉത്തര കൊറിയ · പാകിസ്താൻ സൗദി അറേബ്യ · സിങ്കപ്പൂർ · ദക്ഷിണ കൊറിയ തായ്‌വാൻ · ടോങ്ക · ഉഗാണ്ട വിയറ്റ്നാം പണ്ട് വധശിക്ഷ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ചില രാജ്യങ്ങൾ ആസ്ട്രേലിയ · ഓസ്ട്രിയ · ബെൽജിയം · ഭൂട്ടാൻ ബ്രസീൽ · ബൾഗേറിയ · കാനഡ · സൈപ്രസ് ഡെന്മാർക്ക് · ഇക്വഡോർ · ഫ്രാൻസ് · ജർമനി ഹോങ്ക് കോങ്ങ് · ഹങ്കറി · ഐർലാന്റ് · ഇസ്രായേൽ ഇറ്റലി · മെക്സിക്കോ · നെതർലാന്റ്സ് ന്യൂസിലാന്റ് · നോർവേ · ഫിലിപ്പീൻസ് പോളണ്ട് · പോർച്ചുഗൽ · റൊമാനിയ · റഷ്യ സാൻ മറീനോ · ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക · സ്പെയിൻ സ്വീഡൻ · സ്വിറ്റ്സർലാന്റിൽ · ടർക്കി ബ്രിട്ടൻ · വെനസ്വേല നിലവിലുള്ള വധശിക്ഷാരീതികൾ ശിരഛേദം · വൈദ്യുതക്കസേര · ഗാസ് ചേമ്പർ തൂക്കിക്കൊല്ലൽ · വിഷം കുത്തിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ ( ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡ് ) · കല്ലെറിഞ്ഞുള്ള വധശിക്ഷ നൈട്രജൻ കൊണ്ടു ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ (നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്) പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന വധശിക്ഷാരീതികൾ തിളപ്പിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · ബ്രേക്കിംഗ് വീൽ · തീവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ കുരിശിലേറ്റൽ · ചതച്ചുകൊല്ലൽ · വയറു കീറിയുള്ള വധശിക്ഷ ശരീരം വലിച്ചു കീറൽ · ക്വാർട്ടറിംഗ് ആനയെക്കൊണ്ട് ചവിട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · തൊലിയുരിക്കൽ · ശൂലത്തിലേറ്റൽ അറുത്തുകൊല്ലൽ · ലിങ് ചി ബന്ധമുള്ള വിഷയങ്ങൾ കുറ്റങ്ങൾ · മരണശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്നവർ · അവസാന ഭക്ഷണം · ശിക്ഷാശാസ്ത്രം · ആരാച്ചാർ ക സ തി
ന്യൂസിലാന്റിൽ വധശിക്ഷ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങൾ ആദ്യമായി ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടത് 1840-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിയായ ശേഷമാണ്.
ഇതിനു ശേഷം ആദ്യമായി വധശിക്ഷ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത് 1842-ലാണ്.
ന്യൂസിലാന്റിൽ അവസാനമായി വധശിക്ഷ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത് 1957-ലാണ്.
കൊലപാതകത്തിന് വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് 1961-ൽ നിർത്തിവയ്ക്കപ്പെട്ടു.
ഒരു കുറ്റത്തിനും വധശിക്ഷ നൽകാൻ പാടില്ല എന്ന നിലപാട് 1989-ൽ എടുത്ത സമയം വരെ ന്യൂസിലാന്റിൽ 85 ആൾക്കാർക്ക് നിയമപരമായി വധശിക്ഷ നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
രീതി
തൂക്കിക്കൊല്ലലായിരുന്നു ന്യൂസിലാന്റിലെ ശിക്ഷാരീതി.
ആദ്യം രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗത്തും വധശിക്ഷ നടന്നിരുന്നുവെങ്കിലും പിന്നീട് വെല്ലിംഗ്ടണിലും ഓക്ലാന്റിലും മാത്രമായി.
ആരാച്ചാർ ജോലിക്ക് ആദ്യം സ്ഥിരമായി ആരെയും നിയമിച്ചിരുന്നില്ല.
യോഗ്യതയുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്ന ആരെയെങ്കിലും താൽക്കാലികമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്.
ചിലപ്പോൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുറ്റവാളികളെയും ആരാച്ചാർ ജോലി ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു.
പണമോ ശിക്ഷ ഇളവോ ആയിരുന്നു ഇവർക്കു നൽകിയിരുന്ന കൂലി.
1877-ൽ ബ്ലെൻഹൈമിലെ ഷെരീഫ്, ഒരു ആരാച്ചാരെ സ്ഥിരമായി നിയമിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഓസ്ട്രേലിയയിൽ ആരാച്ചാരായിരുന്ന ടോം ലോംഗ് എന്നയാളെ ഇതിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഇയാളല്ലാതെ മറ്റ് ആരാച്ചാർമാരുടെ പേരുവിവരം വെളിപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
മാകെറ്റു എന്ന ഒരു മവോറി വംശജനെയാണ് ആദ്യം വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചത്.
ഒരു വെള്ളക്കാരനായ ആട്ടിടയനെ വധിച്ചു എന്നതായിരുന്നു ഇയാളുടെ മേൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ട കുറ്റം.
ശിക്ഷ നടപ്പാക്കും മുമ്പ് ഇയാൾ വയറ്റിളക്കം ബാധിച്ച് മരിച്ചുപോയി.
ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ വ്യക്തി വിറേമു കിങ്കി മകേറ്റു എന്നയാളായിരുന്നു.
മോടുവാറോഹിത ദ്വീപിൽ അഞ്ചു പേരെ കൊന്നു എന്നതായിരുന്നു ഇയാളുടെ മേൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ട കുറ്റം.
മുഴുവൻ വെള്ളക്കാരുൾപ്പെട്ട ഒരു ജൂറി ഇയാളെ വധശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ചു.
1842-ൽ ഇയാളെ തൂക്കിക്കൊന്നു.
മിന്നി ഡീൻ എന്ന സ്ത്രീ ഒഴികെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയരാക്കപ്പെട്ട എല്ലാവരും പുരുഷന്മാരായിരുന്നു.
1895-ൽ മിന്നി ഡീൻ ശിശുഹത്യ നടത്തി എന്ന കുറ്റത്തിനാണ് തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ടത്.
രാജ്യദ്രോഹത്തിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഹാമിയോറ പെറെ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരെയും കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിനാണ് ശിക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളത്.
1957 ഫെബ്രുവരി 18-ന് വധിക്കപ്പെട്ട വാൾട്ടർ ജെയിംസ് ബ്രൌൺ ആണ് അവസാനമായി ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടയാൾ.
സ്വന്തം ഭാര്യയെ വിഷം കൊടുത്തു കൊന്നു എന്നതായിരുന്നു ഇയാളുടെ മേൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ട കുറ്റം.
വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ: 1949-1961
1935-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷം അധികാരത്തിൽ വന്ന ലേബർ പാർട്ടി എല്ലാ വധശിഷകളും ജീവപര്യന്തം തടവായി ഇളവു ചെയ്തു.
1941-ലെ ക്രൈംസ് അമ്ന്ഡ്മെന്റ് ആക്റ്റ് കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷ കഠിനതടവോടു കൂടിയ ജീവപര്യന്തമായി കുറവുചെയ്തു.
രാജ്യദ്രോഹം, കടൽക്കൊള്ള എന്നീ രണ്ട് കുറ്റങ്ങൾക്കു മാത്രമേ ഇതിനു ശേഷം വധശിക്ഷ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ.
കൺസർവേറ്റീവ് പാർട്ടി 1949-ൽ അധികാരത്തിൽ വന്നപ്പോൾ വധശിക്ഷ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പാർട്ടികളിലുള്ള വിശ്വാസമനുസരിച്ചായിരുന്നു അക്കാലത്ത് വധശിക്ഷയെപ്പറ്റിയുള്ള പൊതുജനാഭിപ്രായം കാണപ്പെട്ടിരുന്നത്.
നാഷണൽ പാർട്ടി വധശിക്ഷ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരുന്നതിനെ അനുകൂലിച്ചപ്പോൾ ലേബർ പാർട്ടിക്ക് ഇതിനോടെതിർപ്പായിരുന്നു.
1950-ൽ നടന്ന ഇതേപ്പറ്റിയുള്ള ചർച്ചയിൽ ലേബർ പാർട്ടി സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് കൊടുക്കുന്ന അധികാരം ഭരണഘടനയെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന സംശയം ഉയർത്തി.
നാഷണൽ പാർട്ടിയുടെ അറ്റോർണി ജനറൽ വധശിക്ഷ കുറ്റം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് ജനങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിക്കും എന്ന അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
പിന്നീടു വന്ന അറ്റോർണി ജനറലായ ജാക്ക് മാർഷലിന്റെ (1955–1958) കാലത്ത് വധശിക്ഷകളുടെ എണ്ണം വളരെ വർദ്ധിച്ചത് ചർച്ചകൾക്ക് കാരണമായി.
നാഷണൽ പാർട്ടിയുടെ ഭരണകാലത്ത് (1949–1958), 36 ആൾക്കാർ കൊലക്കുറ്റം ചെയ്തതായി വിചാരണയിൽ തെളിയുകയും ഇതിൽ 22 പേരെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുകയും ചെയ്തു.
വധശിക്ഷ നടത്തണോ എന്ന അവസാന തീരുമാനം എടുക്കാൻ മന്ത്രിസഭയ്ക്കായിരുന്നു അധികാരം.
മരണശിക്ഷ ലഭിച്ചവരിൽ 8 പേരെയേ വധിച്ചുള്ളൂ.
ബാക്കി ശിക്ഷകൾ ജീവപര്യന്തമായി ഇളവു ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അപ്പോഴും അഭിപ്രായ ഭിന്നത തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഫിലിം സെൻസർ ഗോർഡൻ മിറാംസ് സിനിമകളിലെ തൂക്കിക്കൊല്ലൽ രംഗങ്ങൾ കുടുംബങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതല്ല എന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് നീക്കം ചെയ്യുമായിരുന്നു.
പൗളീൻ എങ്കൽ എന്ന ചരിത്രകാരന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ബ്രിട്ടനിലെ വധശിക്ഷയ്ക്കായുള്ള റോയൽ കമ്മീഷൻ (1953) വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കാനുള്ള ന്യൂസിലാന്റിലെ ശ്രമങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം.
ഹാരി വിറ്റ്ലാന്റ്, എഡ്വാർഡ് തോമസ് ടി വിയു എന്നിവരുടെ ശിക്ഷ സംബന്ധിച്ച വിവാദങ്ങളും ഇതിനെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം.
യുദ്ധശേഷമുള്ള മാനസികാഘാതം (post-war trauma), മാനസികവും വളർച്ചാപരവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ ദയ കാട്ടുന്നതിന്റെ ഘടകങ്ങളായെടുക്കണം എന്നും അഭിപ്രായമുയർന്നിരുന്നു.
സാമൂഹ്യചരിത്രകാരൻ റെഡ്മർ യ്സ്കയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ അത്തരം ചിന്തകൾ പണ്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നവയാണ്.
വധശിക്ഷ 1950-ൽ പുനരാരംഭിച്ചപ്പോൾ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് ശിക്ഷ നടപ്പാക്കൽ ഒരു തലവേദനയായിരുന്നുവത്രേ.
പ്രതി ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നോ എന്ന് നോക്കുക, ആരോഗ്യം പരിപാലിക്കുക, പാതിരികളെ ഏർപ്പാടു ചെയ്യുക, സുരക്ഷ ഏർപ്പാടാക്കുക എന്നിവയൊക്കെ കുഴപ്പം പിടിച്ച കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.
ചട്ടങ്ങൾ പ്രകാരം മജിസ്ട്രേറ്റും ഡൊക്ടറും, ഷെറീഫും വധശിക്ഷ നടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ഹാജരായിരിക്കണം.
1950-കളൂടെ അവസാനം അറ്റോർണി ജനറൽ ജാക്ക് മാർഷൽ വധശിക്ഷകളുടെ എണ്ണം കൂട്ടിയപ്പോൾ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് പോസ്റ്റ് ട്രൗമാറ്റിക് സ്ട്രെസ്സ് ഡിസോർഡർ, മദ്യത്തിനടിമപ്പെടൽ, കുടലിലെ അൾസർ തുടങ്ങിയ അസുഖങ്ങൾ കാണപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
ചില രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യമുള്ള കേസുകളിൽ വധശിക്ഷകൾ ഇളവു ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഇത് എതിർപ്പുകളുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
സാമൂഹിക സ്ഥിതിയും വിധിയെ സ്വാധീനിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഡോക്ടർ ബിൽ സൗണ്ടേഴ്സിനെ വെടിവച്ചു കൊന്ന ഡോക്ടർ സെങ്ക വിൻട്രിങ്ഹാമിനെ കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിനു പകരം നരഹത്യക്കുറ്റത്തിനാണ് വിചാരണ ചെയ്തത്.
ഒരു തൊഴിലാളിയായ ഫ്രെഡറിക് ഫോസ്റ്ററിനെ മാനസികവൈകല്യമുണ്ട് എന്ന സംശയമുണ്ടായിട്ടും വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ രീതിയിൽ പൗരന്മാരെ രണ്ടു തട്ടിൽ കാണുന്നതും പത്രമാദ്ധ്യമങ്ങൾ എതിർത്തിട്ടുണ്ട്.
ഫോസ്റ്റർ വധിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും മാനസികനിലയുടെ പ്രാധാന്യത്തെപ്പറ്റി ഈ കേസുകാരണം ചർച്ചകളുണ്ടായി.
ആൽബർട്ട് വെബ് എന്നയാളുടെ വിചാരണ സമയത്തും ഇത്തരം വിഷയങ്ങൾ ഉയർന്നുവന്നിരുന്നു.
ന്യൂസിലാന്റ് ലിസണർ എന്ന പത്രം 1955 ജൂലൈ മാസത്തിൽ വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരേ മുഖപ്രസംഗങ്ങളെഴുതി.
ഇതിന് വായനക്കാരുടെ പിന്തുണയും കിട്ടുകയുണ്ടായി.
എഡ്ഡി ടെ വിയൂ എന്നയാൾ മോഷണശ്രമത്തിനിടെ ഒരു വൃദ്ധയായ സ്ത്രീയെ കൊന്ന കുറ്റത്തിന് 1955-ൽ തൂക്കിക്കൊല്ലപ്പെട്ടു.
വധശിക്ഷ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ആളുകളെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്ന തോന്നൽ ശക്തമായിത്തുടങ്ങി.
മാനസിക വൈകല്യമുള്ളയാളും തകർന്ന കുടുംബത്തിൽ നിന്നു വന്നയാളുമായിരുന്ന ടെ വിയൂവിനെ നരഹത്യക്കായിരുന്നില്ലേ വിചാരണ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത് എന്ന ചോദ്യവും ഉയർന്നുവന്നു.
ഇതിന്റെയൊക്കെ ഫലമായി 1956-ൽ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി പഠിക്കാൻ ഒരു നാഷണൽ കമ്മിറ്റി രൂപീകൃതമായി.
പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രിസ്ത്യാനികളും വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരായ നിലപാടുകൾ എടുത്തിരുന്നു.
1941-ലും 1951-ലും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതസംഘടനകൾ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുന്നതിനെ പിന്തുണച്ചിരുന്നു.
കത്തോലിക്കരും വ്യക്തിപരമായ നിലയ്ക്ക് ഇതിനെ പിന്തുണച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ കത്തോലിക് മത നേതൃത്വം ഇതെപ്പറ്റി ഒരു നിലപാടെടുത്തിരുന്നില്ല.
ന്യൂസിലാന്റിലെ തിയോസഫിക്കൽ സൊസൈറ്റിയും വധശിക്ഷയെ എതിർത്തിരുന്നു.
ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് യൂണിയനും ചർച്ചസ് ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റും ഇതിനോടുള്ള എതിർപ്പ് 1950-കളുടെ അവസാനം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
മതപരമായ എതിർപ്പുകൾ വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ വധശിക്ഷയെ എതിർത്തിരുന്നവരുടെ പിൻബലം വർദ്ധിച്ചു.
വധശിക്ഷ നടക്കുന്നിടത്ത് പോയി ശിക്ഷയെ അനുകൂലിക്കുന്ന നിലപാടെടുക്കാൻ പല പാതിരിമാരും തയ്യാറായിരുന്നില്ലത്രേ.
കൂടിയ തോതിലുള്ള വധശിക്ഷകൾ കാരണം വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെടുന്ന പെറ്റീഷനുകളും വർദ്ധിച്ചു.
1956-ൽ വധശിക്ഷയെപ്പറ്റി ഒരു രാജ്യവ്യാപക അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പു വേണം എന്ന അഭിപ്രായം നിയമമന്ത്രി ജാക്ക് മാർഷൽ മുന്നോട്ടുവച്ചു.
1957-ലെ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനൊപ്പമായിരുന്നു ഈ റെഫറണ്ടത്തിലും വോട്ടെടുപ്പു നടക്കേണ്ടിയിരുന്നത്.
പക്ഷേ ഈ തീരുമാനം മാറ്റിവച്ചു.
ഇതേസമയം വാൾട്ടർ ജെയിംസ് ബോൾട്ടൺ (1888–1957) എന്നയാളെ 1957 ഫെബ്രുവരിയിൽ തൂക്കിക്കൊന്നു.
അയാൾ തന്റെ ഭാര്യയെ ആർസനിക് വിഷം കൊടുത്തു കൊന്നു എന്നായിരുന്നു ആരോപണം നാഷണൽ പാർട്ടി തോറ്റ് അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു പോയതോടെ ന്യൂസിലാന്റിൽ പിന്നീട് വധശിക്ഷകൾ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
1960-ൽ വീണ്ടും നാഷണൽ പാർട്ടി അധികാരത്തിൽ വന്നശേഷമാണ് ജനപ്രാതിനിദ്ധ്യസഭയിൽ വധശിക്ഷകളെക്കുറിച്ച് ചർച്ചയുണ്ടായത്.
1961-ൽ നാഷണൽ പാർട്ടി വധശിക്ഷയ്ക്കുള്ള പിന്തുണ വീണ്ടും പ്രഘ്യാപിച്ചു.
മുന്നൊരുക്കത്തോടെയുള്ള കൊലപാതകങ്ങൾക്കും മറ്റൊരു കുറ്റകൃത്യത്തിനോടൊപ്പമുള്ള കൊലപാതകങ്ങൾക്കും കസ്റ്റഡിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴുമുള്ള കൊലപാതകങ്ങൾക്ക് വധശിക്ഷ കൊടുക്കാമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ അഭിപ്രായം.
നാഷണൽ പാർട്ടിക്കകത്ത് ഇതെപ്പറ്റി വലിയ ചർച്ചകളുണ്ടായി.
വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കിയതിനു ശേഷം നടന്ന സംഭവങ്ങൾ: 1961-
വധശിക്ഷയോടുള്ള എതിർപ്പ് വർദ്ധിച്ചുവരുന്നതായി കണ്ട് നാഷണൽ പാർട്ടി ജനപ്രതിനിധികളെ മനസാക്ഷി വോട്ടു ചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചു.
പത്ത് നാഷണൽ പാർട്ടി അംഗങ്ങൾ ലേബർ പാർട്ടിക്കൊപ്പം വോട്ടു ചെയ്ത് 11 വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരായ ബിൽ 1961-ൽ പാസാക്കി.
ഇതോടെ കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിനുള്ള വധശിക്ഷ ഇല്ലാതെയായി.
രാജ്യദ്രോഹത്തിനും മറ്റു ചില കുറ്റങ്ങൾക്കും വധശിക്ഷ തുടർന്നും നിയമപുസ്തകങ്ങളിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രായോഗികമായി 1961-നു ശേഷം വധശിക്ഷ ഇല്ലാതെയാക്കപ്പെട്ടു.
നിയമപുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നും വധശിക്ഷ അന്തിമമായി നീക്കം ചെയ്തത് 1989-ലെ ലേബർ പാർട്ടി സർക്കാരാണ്.
വധശിക്ഷ പുനസ്ഥാപിക്കണമെന്ന ആവശ്യം ഇപ്പോഴും ചിലർ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ പ്രധാന പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളൊന്നും ഇത് പ്രകടനപത്രികയുടെ ഭാഗമാക്കിയിട്ടില്ല.
അവലംബം പ്രമാണലേഖന സൂചിക Creswell, J.C.M. (1998) Murder in paradise: The strange adventures of the Roberton brothers Whangarei: J.M. Glover ISBN 1-876135-00-X Engel, Pauline (1977): The Abolition of Capital Punishment in New Zealand : Wellington: Department of Justice.
Gee, David (1975).
The devil's own brigade: A History of Lyttelton Gaol: Wellington: Millwood Press.
Garing, Maureen (1994): "Lex talionis and the Christian Churches: The Question of Capital Punishment in New Zealand" (p. 112-122) in J.Veitch (ed) To Strive and Not to Yield: Essays in Honour of Colin Brown : Wellington: Victoria University Department of Religious Studies: ISBN 0-475-11013-7 Harcourt, Melville (1942).
A Parson In Prison : Auckland: Whitcombs and Tombs.
Howard League for Penal Reform (1949) Capital Punishment: An Inquiry: Wellington: Howard League for Penal Reform.
Newbold, Greg (1990).
"Capital Punishment in New Zealand: An Experiment that Failed" Deviant Behaviour : 11:2 (April 1990): 154-177.
Ross, Cuthbert (1993) Issues in the Death Penalty Debate in New Zealand: 1935-1992 LLB (Hons) Dissertation: University of Auckland Faculty of Law Treadwell, C A L (1936).
Notable New Zealand Trials : New Plymouth: T.Avery.
Young, Sherwood (1998) Guilty on the Gallows: Famous Capital Crimes of New Zealand : Wellington: Grantham House: ISBN 1-86934-068-X Yska, Redmer (1996) All Shook Up : Auckland: Penguin: 1996: ISBN 0-14-016999-7 Meccano Set , a program by Radio New Zealand produced by Matthew Leonard and Paul Diamond പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Capital Punishment in New Zealand at NZHistory.net Capital Punishment in 1966 Encyclopaedia of New Zealand Abolition of the Death Penalty Act 1989 Dictionary of New Zealand Biography (articles on Maketu, Dean, Marshall, and Hanan) Archived 2008-10-31 at the Wayback Machine .
The Howard League
വധശിക്ഷ പാകിസ്താനിൽ പരമ്പര വധശിക്ഷ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച · മതവും വധശിക്ഷയും തെറ്റായ വധശിക്ഷ · വധശിക്ഷ - മയക്കുമരുന്ന് കടത്തിന് വധശിക്ഷ നിലവിലുള്ള ചില രാജ്യങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ · ബെലാറൂസ് ചൈന · ക്യൂബ · ഈജിപ്റ്റ് · ഇന്ത്യ · ഇറാൻ ഇറാക്ക് · ജപ്പാൻ · മലേഷ്യ · മംഗോളിയ ഉത്തര കൊറിയ · പാകിസ്താൻ സൗദി അറേബ്യ · സിങ്കപ്പൂർ · ദക്ഷിണ കൊറിയ തായ്‌വാൻ · ടോങ്ക · ഉഗാണ്ട വിയറ്റ്നാം പണ്ട് വധശിക്ഷ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ചില രാജ്യങ്ങൾ ആസ്ട്രേലിയ · ഓസ്ട്രിയ · ബെൽജിയം · ഭൂട്ടാൻ ബ്രസീൽ · ബൾഗേറിയ · കാനഡ · സൈപ്രസ് ഡെന്മാർക്ക് · ഇക്വഡോർ · ഫ്രാൻസ് · ജർമനി ഹോങ്ക് കോങ്ങ് · ഹങ്കറി · ഐർലാന്റ് · ഇസ്രായേൽ ഇറ്റലി · മെക്സിക്കോ · നെതർലാന്റ്സ് ന്യൂസിലാന്റ് · നോർവേ · ഫിലിപ്പീൻസ് പോളണ്ട് · പോർച്ചുഗൽ · റൊമാനിയ · റഷ്യ സാൻ മറീനോ · ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക · സ്പെയിൻ സ്വീഡൻ · സ്വിറ്റ്സർലാന്റിൽ · ടർക്കി ബ്രിട്ടൻ · വെനസ്വേല നിലവിലുള്ള വധശിക്ഷാരീതികൾ ശിരഛേദം · വൈദ്യുതക്കസേര · ഗാസ് ചേമ്പർ തൂക്കിക്കൊല്ലൽ · വിഷം കുത്തിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ ( ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡ് ) · കല്ലെറിഞ്ഞുള്ള വധശിക്ഷ നൈട്രജൻ കൊണ്ടു ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ (നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്) പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന വധശിക്ഷാരീതികൾ തിളപ്പിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · ബ്രേക്കിംഗ് വീൽ · തീവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ കുരിശിലേറ്റൽ · ചതച്ചുകൊല്ലൽ · വയറു കീറിയുള്ള വധശിക്ഷ ശരീരം വലിച്ചു കീറൽ · ക്വാർട്ടറിംഗ് ആനയെക്കൊണ്ട് ചവിട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · തൊലിയുരിക്കൽ · ശൂലത്തിലേറ്റൽ അറുത്തുകൊല്ലൽ · ലിങ് ചി ബന്ധമുള്ള വിഷയങ്ങൾ കുറ്റങ്ങൾ · മരണശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്നവർ · അവസാന ഭക്ഷണം · ശിക്ഷാശാസ്ത്രം · ആരാച്ചാർ ക സ തി
വധശിക്ഷ പാകിസ്താനിൽ നിയമപരമായി നൽകാവുന്ന ശിക്ഷയാണ്.
2008-നു ശേഷം വധശിക്ഷകൾ നടപ്പാക്കുന്നത് താൽക്കാലികമായി നിറുത്തിവച്ചിരിക്കുകയാണ്.
ചൈനയ്ക്കും ഇറാനും , സൗദി അറേബ്യയ്ക്കും , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്കും പിന്നിലായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന വധശിക്ഷകളുടെ എണ്ണത്തിൽ ലോകത്ത് അഞ്ചാം സ്ഥാനമാണ് പാകിസ്താന്.
തൂക്കിക്കൊല്ലലാണ് നിലവിലുള്ള ശിക്ഷാരീതി.
നിയമവ്യവസ്ഥ
900 ആൾക്കാർ ഇപ്പോൾ പാകിസ്താനിൽ വധശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്നുണ്ടത്രേ.
കീഴ്ക്കോടതികളാണത്രേ ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരെയും ശിക്ഷിച്ചത്.
1999-ൽ പാകിസ്താനിൽ 13 വധശിക്ഷകൾ നടന്നതായാണ് ആംനസ്റ്റി ഇന്റർനാഷണലിന്റെ കണക്ക്.
വിചാരണക്കോടതികളിൽ സെഷൻസ് കോടതികൾക്കു മാത്രമേ പാകിസ്താനിൽ വധശിക്ഷ വിധിക്കാൻ സാധിക്കൂ.
എല്ലാ വധശിക്ഷകളും ഹൈക്കോടതി ശരിവച്ചാലേ നടപ്പാക്കാൻ സാധിക്കൂ.
1990 നു ശേഷം കുറ്റം ചെയ്യുമ്പോൾ 18 വയസ്സിൽ താഴെ മാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന ആൾക്കാരുടെ വധശിക്ഷ ലോകത്തിൽ 8 രാജ്യങ്ങളേ നടപ്പാക്കിയിട്ടുള്ളൂ.
ഇതിലൊന്ന് പാകിസ്താനാണ്.
മറ്റു രാജ്യങ്ങൾ ചൈന , ഡെമോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് കോംഗോ ഇറാൻ , നൈജീരിയ , സൗദി അറേബ്യ , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ , യെമൻ എന്നിവയാണ്.
പാകിസ്താനും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും യെമനും ഇപ്പോൾ 18 വയസിൽ താഴെ പ്രായമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ചെയ്ത കുറ്റങ്ങൾക്ക് വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് നിർത്തലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
പാകിസ്താനിലെ ഭരണഘടന വധശിക്ഷ ലഭിച്ചവരുടെ ശിക്ഷയ്ക്ക് ഇളവുനൽകാൻ, പ്രസിഡന്റിന് അനുവാദം നൽകുന്നുണ്ട്.
പാകിസ്താൻ പീപ്പിൾസ് പാർട്ടിയുടെ മുൻ നേതാവ് ബേനസീർ ഭൂട്ടോ വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരായിരുന്നു.
ബേനസീറിന്റെ മരണശേഷം പാർട്ടി അധികാരത്തിൽ വന്നപ്പോൾ പ്രസിഡന്റ് ആസിഫ് അലി സർദാരി 2008 സെപ്റ്റംബർ 9ന് വധശിക്ഷ അനിശ്ചിതകാലത്തേയ്ക്ക് നിറുത്തിവയ്ക്കുന്നതായി പ്രഘ്യാപിച്ചു.
അവലംബം ↑ AIUK: Pakistan- Spate of imminent executions in wake of Mirza Hussain case ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ഇതും കാണുക Punjab set to oppose abolition of death penalty Mirza Tahir Hussain
വധശിക്ഷ നൈജീരിയയിൽ
നൈജീരിയയിൽ വധശിക്ഷ നിയമപരമായി നൽകാവുന്ന ശിക്ഷയാണ്.
വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷയും തൂക്കിക്കൊല്ലലുമാണ് ശിക്ഷാരീതികൾ.