smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഇക്കാലം വരെയും വരമൊഴിയേക്കാൾ വാമൊഴിയായിരുന്നുസാധാരണ ജനങ്ങളുടെ വിജ്ഞാന-വിനിമയ-മാദ്ധ്യമം  എന്നു പറയാം.
എഴുത്താണി ഉപയോഗിച്ച് പനയോലയിലോ, തൂവലോ മഷി മുക്കി എഴുതുന്ന 'സ്റ്റീൽ പെൻ' എന്ന ഉപകരണമോ ഉപയോഗിച്ച് കടലാസിലോ എഴുതിയിരുന്ന അക്കാലത്തെ സമ്പ്രദായം ഒരു കൃതിയുടെ ഒട്ടേറെ പകർപ്പുകളുണ്ടാക്കുന്ന ജോലി തികച്ചും അപ്രായോഗികമാക്കിത്തീർത്തു.
ചുരുക്കത്തിൽ, മലയാള'പുസ്തകങ്ങൾ' എന്ന സങ്കല്പം ആവിർഭവിക്കാൻ അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങൾ 1850-കൾ വരെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ലോകമെങ്ങും അവരുടെ കോളനികൾ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വേളയായിരുന്നു ഇക്കാലം.
സാമ്പത്തികമായ നേട്ടങ്ങളോടൊപ്പം തന്നെ, മതപരമായ 'സുവിശേഷ'പ്രചരണം, 'സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണം' എന്നിവയും അവരുടെ പ്രഖ്യാപിതലക്ഷ്യങ്ങളായിരുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യന്മാരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, അമേരിക്കകൾ, ആസ്ത്രേലിയ എന്നീ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ അധിവസിച്ചിരുന്ന ജനസമൂഹങ്ങളൊക്കെ തികച്ചും അപരിഷ്കൃതരായിരുന്നു.
ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ സുവിശേഷസംസ്കാരമാണു് ലോകമെങ്ങും ജനങ്ങൾ അനുവർത്തിക്കേണ്ടതെന്നു് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
അതിനുവേണ്ടി പരമാവധി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതു് തങ്ങളുടെ ദൈവികമായ കർത്തവ്യവും പുണ്യവുമാണെന്നുവരെ അവർ കരുതി.
അതിന്റെ ഭാഗമായി മിക്ക മതസ്ഥാപനങ്ങളും സുവിശേഷപ്രചാരണസംഘടനകളും തങ്ങൾക്കു് സ്വാധീനമുള്ള എല്ലാ അധിനിവേശിതപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും  മിഷണറിമാരേയും പുരോഹിതന്മാരെയും അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇത്തരം പ്രദേശങ്ങളിലൊക്കെത്തന്നെ, പ്രാചീനകാലം മുതൽക്കേ തനതായ സംസ്കാരസാഹിത്യവിശേഷങ്ങളുള്ള സമൂഹങ്ങളായിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നതെങ്കിലും, നവോത്ഥാനത്തിലൂടെ യൂറോപ്പിൽ വ്യാപകമായി ലഭിച്ച അച്ചടി പോലുള്ള പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഇവർക്കു പ്രാപ്യമായിരുന്നില്ല.
മിഷണറിമാരുടെ ആഗമനം ഇക്കാര്യത്തിൽ തന്നാട്ടുസമൂഹങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച വലിയൊരു അവസരമായി മാറി.
ഇത്തരത്തിൽ കേരളത്തിലേക്കു വന്ന മിഷണറി സമൂഹങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനവും പരിണതഫലങ്ങളും കാഴ്ച്ചവെച്ച സംഘങ്ങളായിരുന്നു ബാസൽ മിഷൻ സൊസൈറ്റിയും ചർച്ച് മിഷൻ സൊസൈറ്റിയും.
പിൽക്കാലത്തു്, അനേകം പ്രത്യേകതകളുള്ള ഒരു വിശേഷസമൂഹമെന്ന നിലയിൽ ലോകശ്രദ്ധ തന്നെ നേടാൻ ഇവരുടെ ആദ്യകാലപ്രവർത്തനങ്ങൾ കേരളത്തെ സഹായിച്ചു.
ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്, ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി,  അർണ്ണോസ് പാതിരി, ആർച്ച് ഡീക്കൻ കോശി, കോളിൻസ്, ജോർജ്ജ് മാത്തൻ തുടങ്ങി അനവധി  പ്രതിഭകൾ അങ്ങനെ നമ്മുടെ സാംസ്കാരികചരിത്രത്തിന്റെ മൊത്തം ഗതി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ അമരക്കാരായിത്തീർന്നു.
ഇതോടൊപ്പം തന്നെ, കൈയയച്ച സൗഹൃദവും സഹിഷ്ണുതയും പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ടു് കൊച്ചി,  തിരുവിതാംകൂർ, സാമൂതിരി  തുടങ്ങിയ രാജവംശങ്ങളും മറ്റു സമുദായനേതാക്കന്മാരും ഈ മഹാസാക്ഷരവിപ്ലവത്തിൽ പങ്കുചേർന്നു.
ലോകപ്രസിദ്ധമായ ഹോർത്തുസ് മലബാറിക്കൂസ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിനു മൂലകാരണമായ പ്രദേശമാണു് കേരളം.
ഒരർത്ഥത്തിൽ കേരളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അച്ചടിയുടെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നതു് ആ ഗ്രന്ഥം മുതൽക്കാണു്.
എങ്കിലും, നമ്മുടേതായ ഭാഷയിൽ നമ്മുടെത്തന്നെ നാട്ടിൽ ലഭ്യമായ വായനസാമഗ്രികളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണചരിത്രത്തിനു് പിന്നെയും നൂറ്റാണ്ടുകൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.
മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ആനുകാലികം തലശ്ശേരിക്കടുത്തു് ഇല്ലിക്കുന്നു് എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നും ഗുണ്ടർട്ട് അച്ചടിച്ചിറക്കിയ രാജ്യസമാചാരം എന്ന മാസികയായിരുന്നു.
രാജ്യസമാചാരം രാജ്യസമാചാരം പശ്ചിമോദയം ജ്ഞാനനിക്ഷേപം വിദ്യാസംഗ്രഹം പശ്ചിമതാരക യും കേരളപതാക യും
കേരളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, ദൈനംദിനവാർത്തകൾക്കു പ്രാമാണ്യമുള്ള ആദ്യദിനപത്രം ഇംഗ്ലീഷിലായിരുന്നു.
വെസ്റ്റേൺ സ്റ്റാർ (Western Star) എന്ന പേരിൽ 1860-ൽ കൊച്ചിയിലെ വെസ്റ്റേൺ സ്റ്റാർ പ്രസ്സിൽ ൽ നിന്നിറങ്ങിയ ഈ പത്രത്തിനു് പാതിരികളല്ലാത്തവർ ചേർന്നിറക്കിയ ആദ്യത്തെ കേരളപത്രം എന്ന പ്രത്യേകത കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നീട് മദ്രാസ് മെയിൽ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പത്രത്തിന്റെ പത്രാധിപരായ സർ ചാൾസ് ലാവ്‌സണു്  (Sir Charles Lawson) ആയിരുന്നു ഈ പത്രത്തിന്റെ ആദ്യ പത്രാധിപത്യ ചുമതല എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു .
1864 ആഗസ്റ്റിൽ ഈ പത്രത്തിന്റെ ഒരു മലയാളം പതിപ്പ് ഇറങ്ങി.
പശ്ചിമതാരക എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പേരു്.
തുടക്കത്തിൽ ഇട്ടൂപ്പ് റൈറ്റർ, ടി. ജെ. പൈലി എന്നിവർക്കായിരുന്നു പത്രാധിപച്ചുമതല.
1868-70 കാലഘട്ടത്തിൽ കൊച്ചിയിൽ തന്നെ കേരളമിത്രം പ്രസ്സിൽ നിന്നും ആരംഭിച്ച ദ്വൈവാരികയായിരുന്നു കേരളപതാക.
(വെസ്റ്റേൺ സ്റ്റാർ പ്രസ്സിന്റേയും കേരളമിത്രം പ്രസ്സിന്റേയും സ്ഥാപനത്തിൽ ദേവ്ജി ഭീംജി യ്ക്കു പങ്കാളിത്തമുണ്ടായിരുന്നു) .
പശ്ചിമതാരകയുടെ ആദ്യപത്രാധിപരിൽ ഒരാളായിരുന്ന ടി.ജെ. പൈലിയും മംഗലത്തു് കുഞ്ഞുണ്ണി ആശാനും ആയിരുന്നു കേരളപതാകയുടെ പത്രാധിപന്മാർ.
വാരികയുടെ ആദ്യത്തെ ലക്കത്തിൽ, പശ്ചിമതാരക നിലച്ചതുകൊണ്ടാണു്  ഈ പുതിയ സംരംഭം എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു്.
എന്തായാലും, കേരളപതാകയുടെ ആവിർഭാവവും പശ്ചിമതാരകയുടെ പ്രചാരത്തിനു് ക്ഷീണം സംഭവിച്ചതും അന്യോന്യം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ, പിന്നീട് 1880-ൽ ഈ രണ്ടു പത്രങ്ങളും ലയിപ്പിച്ച് 'പശ്ചിമതാരക- കേരളപതാക' എന്ന പേരിൽ ഒരു പത്രം നിലവിൽ വന്നു.
എങ്കിലും ഈ ഏർപ്പാടും അധികം നീണ്ടുനിന്നില്ല.
ഒരു വർഷത്തിനകം, 1881ൽ പശ്ചിമതാരക സ്വന്തം പേരിൽ തന്നെ പ്രസാധനം പുനരാരംഭിച്ചു.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ  ഫിലിപ്പോസ് ആശാൻ പത്രാധിപരായി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമതലയിൽ പുറത്തുവന്നിരുന്ന പശ്ചിമതാരക കത്തോലിക്കാ സഭയേയും മാർപാപ്പയേയും തരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ വിമർശിക്കാൻ മടിച്ചിരുന്നില്ല.
അതേ സമയത്ത്, പൊതുജനങ്ങൾക്കു് താല്പര്യമുള്ള സാധാരണ വാർത്തകളും ഉദ്യോഗസ്ഥദുഷ്പ്രഭുത്വത്തിനെതിരേയുള്ള പ്രതികരണങ്ങളും ഈ പത്രത്തിൽ ധാരാളം കാണപ്പെട്ടിരുന്നു.
കേരളം *1 സന്ദിഷ്ടവാദി കേരളോപകാരി സത്യനാദകാഹളം മലയാളമിത്രം കേരളദീപകം കേരളചന്ദ്രിക കേരളമിത്രം വിദ്യാവിലാസിനി കേരളപത്രിക മലയാളി നസ്രാണി ദീപിക കേരളീയസുഗുണബോധിനി കഥാവാദിനി കേരളസഞ്ചാരി വിദ്യാവിനോദിനി കേരളനന്ദിനി ആത്മോപകാരി മലയാള മനോരമ ഭാരതീവിലാസം ആര്യസിദ്ധാന്തചന്ദ്രിക
പാലക്കാട് ഭാരതീയ പ്രസ്സിൽ നിന്നും ജി. കൃഷ്ണശാസ്ത്രികൾ, ആർ.എസ്. അനന്തരാമയ്യർ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ 1890 മുതൽ പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്ന ആദ്ധ്യാത്മിക, വേദാന്ത മാസികയായിരുന്നു ആര്യസിദ്ധാന്തചന്ദ്രിക.
കേരളസന്ദർശിനി ജനരഞ്ജിനി
കടത്തനാട്ട് ഉദയവർമ്മ 189൦-ൽ ആരംഭിച്ച സാഹിത്യ മാസികയാണ് ജനരഞ്ജിനി.
മലബാറിലെ ആദ്യ സാഹിത്യ മാസികയായി ജനരഞ്ജിനി അറിയപ്പെടുന്നു.
കൊ.
വ 1065 ൽ പാലക്കാടുനിന്ന് ഒരച്ചുക്കൂടം വിലയ്ക്കുവാങ്ങി ജനരഞ്ജിനി എന്ന പേരിൽ പുറമേരിയിലെ ആറോട്ടുമഠത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും ജനരഞ്ജിനി പ്രസ്സിൽനിന്നും 1066 കന്നി മാസം (1890) മുതൽ ജനരഞ്ജിനി മാസിക പുറത്തിറക്കുകയും ചെയ്തു.
അന്ന് കേവലം പതിനെട്ടു വയസ്സുമാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന ഇരവനാട്ട്കെ.
സി നാരായണൻ നമ്പ്യാരെയാണ് ഉദയവർമ്മത്തമ്പുരാൻ ജനരഞ്ജിനിയുടെ പത്രാധിപരായി നിയമിച്ചത്.
പില്ക്കാലത്ത് എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ ജനരഞ്ജിനി നമ്പ്യാർ എന്ന് വിളിച്ചുവന്നു.
കവിതകൾ, ലേഖനങ്ങൾ, സമസ്യാപൂരണങ്ങൾ, ചിത്രപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു മാസികയിലെ ഉള്ളടക്കങ്ങൾ.
ആറുവർഷത്തോളം ഈ പ്രസിദ്ധീകരണം നിലനിന്നിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.[9]
ജനരഞ്ജിനീ പ്രസ്സിലെ അച്ചുകളുടെ നിലവാരം തീരെ മോശമായപ്പോൾ തമ്പുരാൻ അച്ചടി കോഴിക്കോട്ടേ സ്പെക്ടേറ്റർ പ്രസ്സിലേക്ക് മാറ്റുകയുണ്ടായി.
ഭാരതമഞ്ജരീ വിവർത്തനത്തിന്റെ ഏതാനും ഭാഗങ്ങൾ ജനരഞ്ജിനീ പ്രസ്സിൽ നിന്നും മാസികാരൂപത്തിൽ പുറത്തിറക്കിയിരുന്നു.
ജനരഞ്ജിനി മാസികയുടെ മഹനീയ സേവനങ്ങളെ പുരസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് വെള്ളാനിശ്ശേരി വാസുണ്ണി മൂസ്സത് ജനരഞ്ജിനീ വിജയം എന്ന നാടകം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
മലയാളവിനോദിനി മഹമ്മദീയപരോപകാരി ഭാഷാപോഷിണി മലങ്കര ഇടവക പത്രിക സുജനാനന്ദിനി കേരളം *2 ഭാരതപത്രിക നന്ദിനി മലങ്കരസഭാതാരക സഹൃദയോല്ലാസിനി കവനോദയം ദിവ്യദർപ്പണം രാമരാജൻ കേരളചന്ദ്രിക വഞ്ചിഭൂപഞ്ചിക കേരളദർപ്പണം കേരളനന്ദിനി വിനോദമാലിക ഉപാദ്ധ്യായൻ മഹാറാണി കേരളതാരക മലബാർ ഗസറ്റ് നീതിവാദിനി ഇതും കാണുക .
മലയാള ആനുകാലികങ്ങളുടെ പട്ടിക അവലംബം ↑ സി. എൽ. ആന്റണി, ഭാഷാ ഗദ്യസാഹിത്യചരിത്രം - പ്രശ്നങ്ങളിലൂടെ കോട്ടയം, 1958 ↑
മലയാളഭാഷാചരിത്രം ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ദ്രാവിഡഭാഷാ ഗോത്രത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ആധുനിക  ഭാഷയാണ് മലയാളം .
എ. ഡി ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌ മലയാള ഭാഷ  ദ്രാവിഡത്തിന്റെ ഒരു ഉപഭാഷ എന്ന നിലയിൽ പ്രത്യേക ഭാഷയായി രൂപപ്പെട്ടത് എന്നാണ്‌ പൊതുവായ നിഗമനം.
മലയാള ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട രേഖ, ചേര ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന രാജശേഖരന്റെ പേരിലുള്ള വാഴപ്പള്ളി ശാസനം ആണ്‌ .
എ.ഡി. 829 ൽ ആണ്‌ ഈ ശാസനം എഴുതപ്പെട്ടത്.
അതേ നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ എഴുതപ്പെട്ട തരിസാപ്പള്ളി ശാസനം മലയാളത്തിൻറെ ആദ്യകാല സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കുന്ന മറ്റൊരു രേഖയാണ്.
12ം ശതകത്തിൽ ചീരാമൻ എഴുതിയ രാമചരിതം ആണ് മലയാള ഭാഷയിലെ ആദ്യത്തെ സാഹിത്യ കൃതിയായി കരുതപ്പെടുന്നത്.
കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവയിൽ ഏറ്റവും പുരാതനമായ  കൃതി ഇതാണെങ്കിലും 11ം ശതകത്തിൽ തോലൻ രചിച്ചതായി വിശ്വസിക്കാവുന്ന മന്ത്രാങ്കം ആട്ടപ്രകാരത്തിൽ അക്കാലത്തെ മലയാളത്തിലും തമിഴിലുമുള്ള പദ്യങ്ങൾ കാണാവുന്നതാണ്.
അതിനു മുൻപ് തന്നെ തമിഴ്-മലയാളങ്ങൾ  ദ്രാവിഡത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ത ഭാഷകളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്ന അഭിപ്രായം ഭാഷാപണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിലുണ്ട്.
മലയാള ഭാഷയുടെ ഉത്പത്തി  സിദ്ധാന്തങ്ങൾ
മലയാള ഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റി വ്യത്യസ്തങ്ങളായ അഭിപ്രായങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്.
പ്രധാനപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഇവയാണ്: ഉപഭാഷാവാദം പൂർവ-തമിഴ് മലയാള വാദം മിശ്രഭാഷാവാദം സ്വതന്ത്രഭാഷാവാദം സംസ്കൃതജന്യ വാദം ഉപഭാഷാവാദം
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള  സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൊന്നാണ് 'ഉപഭാഷാവാദം'.
തമിഴിന്റെ ഒരു ഉപഭാഷ എന്ന നിലയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഭാഷയാണ് മലയാളം എന്ന് ഈ സിദ്ധാന്തം വിശദീകരിക്കുന്നു.
എഫ്.ഡബ്ല്യൂ.
എല്ലിസ് , ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് തുടങ്ങിയവർ ഇക്കാര്യം ആനുഷംഗികമായി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും കാൾഡ്വൽ ആണ് ഗവേഷണരൂപത്തിൽ ആദ്യമായി ഈ വാദം ഉന്നയിച്ചത്.
പൂർവ-തമിഴ് മലയാള വാദം
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ്‌ 'പൂർവ്വ തമിഴ്-മലയാള വാദം'.
പൂർവ്വദ്രാവിഡഭാഷയിൽ നിന്ന് കന്നഡവും തെലുങ്കും വേർപിരിഞ്ഞതിനു ശേഷം പൂർവ തമിഴ്-മലയാളം എന്ന ഒരു പൊതു ഭാഷാ കാലഘട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.
പൂർവ്വ തമിഴ്-മലയാളത്തെ ഇരുഭാഷകളുടെയും പൂർവ്വഘട്ടമായി വിശദീകരിക്കുന്നവരിൽ പ്രമുഖർ എൽ.വി. രാമസ്വാമി അയ്യർ , കാമിൽ സ്വലബിൽ , എസ്.വി. ഷണ്മുഖം മുതലായവരാണ്‌.
(വിശദ പഠനത്തിന് പൂർവ-തമിഴ് മലയാള വാദംനോക്കുക .) മിശ്രഭാഷാവാദം
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രമുഖ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൊന്നാണ് 'മിശ്രഭാഷാവാദം'.
ചെന്തമിഴിൽ സംസ്കൃതം കലർന്നാണ് മലയാളമുണ്ടായത് എന്ന വാദമാണിത്.
പ്രൊഫ: ഇളംകുളം കുഞ്ഞൻപിള്ളയാണ് ഈ ഭാഷോല്പത്തിവാദത്തിന്റെ സൈദ്ധാന്തികൻ.
(വിശദ പഠനത്തിന് മിശ്രഭാഷാവാദംനോക്കുക .) സ്വതന്ത്രഭാഷാവാദം
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രമുഖ സിദ്ധാന്തങ്ങളിലൊന്നാണ് സ്വതന്ത്ര ഭാഷാവാദം .
തമിഴിന്റെ ഒരു ഉപഭാഷ എന്ന നിലയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഭാഷയാണ് മലയാളം എന്ന വാദഗതിയെ ഈ സിദ്ധാന്തം നിരാകരിക്കുന്നു.
അതി പ്രാചീനകാലം മുതലേ മലയാളം ഒരു സ്വതന്ത്ര ഭാഷയാണെന്ന നിഗമനമാണ് സ്വതന്ത്ര ഭാഷാവാദത്തിൻറെ വക്താക്കൾ  മുന്നോട്ടു വെച്ചിട്ടുള്ളത്.
പൂർവദ്രാവിഡഭാഷയുടെ സ്വതന്ത്രശാഖയായിട്ടാണ് ആറ്റൂർ കൃഷ്ണപിഷാരടി , കെ. ഗോദവർമ്മ , ഡോക്ടർ കെ.എം. ജോർജ്ജ് , ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വരയ്യർ , സി.എൽ. ആൻറണി ( ഭാഷാസംക്രമണ വാദം ) മുതലായ ഭാഷാപണ്ഡിതൻമാർ കണക്കാക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ഈ  ഭാഷാപണ്ഡിതൻമാർക്കിടയിൽ തന്നെ അവരുടേതായ ചെറിയചെറിയ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇക്കാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നുമുണ്ട്.
(വിശദ പഠനത്തിന് സ്വതന്ത്രഭാഷാവാദംനോക്കുക .) സംസ്കൃതജന്യവാദം
മലയാള ഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെ സംബന്ധിച്ച ഒരു സിദ്ധാന്തം.
സംസ്കൃതപ്രഭവവാദികളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ സംസ്കൃതമാണ്‌ മലയാളത്തിന്റെ മൂലഭാഷ.
സംസ്കൃതം ദേവഭാഷയാകയാൽ മലയാളമടക്കമുള്ള ഭാഷകൾ സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നാണ്‌ ഉണ്ടായതെന്ന വിശ്വാസം ഒരു കാലത്തെ സംസ്കൃത പണ്ഡിതന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
മലയാളത്തിലുള്ള ഒട്ടധികം പദങ്ങൾ സംസ്കൃതപദങ്ങളോ സംസ്കൃതജന്യപദങ്ങളോ ആണ്‌ എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം.
ഈ സംസ്കൃതാതിപ്രസരമാണ്‌ പണ്ഡിതന്മാരേയും സാധാരണജനങ്ങളേയും ഒരുപോലെ ഈ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.
(വിശദ പഠനത്തിന് സംസ്കൃതജന്യവാദംനോക്കുക .)
ഭാഷോല്പത്തി-നിഗമനം
പൂർണ്ണമായി തീർച്ചയാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ശരി തെറ്റുകൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അവ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുള്ള വിവിധ തെളിവുകളുടെ അടിത്തറയിൽ ഊന്നി നിന്ന്, എ ഡി ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ  സ്വതന്ത്രവും വ്യതിരിക്തവുമായ ഒരു ഭാഷയായി മലയാളം രൂപപ്പെട്ടുതുടങ്ങി എന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചേരാവുന്നതാണ്.
ഭാഷാപുരോഗതി പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ
ദക്ഷിണഭാരതത്തിന്റെ തെക്കേഭാഗം  ആദികാലം മുതൽക്കേ ചേരം , ചോളം , പാണ്ഡ്യം എന്നീ പ്രധാന മൂന്നു രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഈ രാജവംശങ്ങൾ മൂവേന്തന്മാർ എന്നാണ് സംഘ സാഹിത്യത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
രാജവംശങ്ങളാകട്ടെ പരസ്പരം കലഹിച്ചും അന്യോനം മേൽക്കോയ്മ നേടിയെടുക്കാനുമുള്ള നിരന്തരശ്രമത്തിലുമായിരുന്നു.
ഈ ഒരു കാലയളവിൽ അധികാരകൈമാറ്റങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും സാധാരണയുമായിരുന്നു.
ഈ ഒരു കാരണത്താൽ തന്നെ എല്ലാ തമിഴ്‌നാട്ടുകാർക്കും പരസ്പരസംസർഗ്ഗം ആവശ്യമായും വന്നിരുന്നു.
ഐങ്കുറുനൂറു , ചിലപ്പതികാരം എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രധാന തമിഴ് കൃതികൾ കേരളദേശത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയും ആയിരുന്നു.
പാണ്ഡ്യചോളചേരന്മാരുടെ പ്രതിനിധിയായി മലയാളദേശത്ത് പെരുമാക്കന്മാർ ഭരിച്ചിരുന്നതും ഈ കാലത്തു തന്നെയായിരുന്നു.
രാഷ്ട്രകൂടർ , ചാലൂക്യർ എന്നീ ബാഹ്യശക്തികളുടെ ആക്രമണത്താലും ചില വംശങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുകയും ചെയ്തതിനാലും പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൻറെ അവസാനത്തോടെ പാണ്ഡ്യചോളചേരരുടെ പ്രതാപം അസ്തമിക്കുകയുമായിരുന്നു.
ഏതാണ്ട് ഇതേ കാലയളവിലാണ്  അവസാനത്തെ പെരുമാളായ ഭാസ്കരരവിവർമ്മ ചേരമാൻ പെരുമാൾ സ്വരാജ്യം മുഴുവൻ മക്കൾക്കും മരുമക്കൾക്കും പകുത്തുകൊടുത്തതോടെ രാജ്യകാര്യങ്ങൾക്കായെങ്കിലും തമിഴ്‌നാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെടേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാതാകുകയായിരുന്നു.
ദുർഘടമായ കിഴക്കൻ മലകൾ താണ്ടി അന്യദേശങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയെന്നത് അപൂർവ്വവുമായി.
ഭാഷാ‍പരമായി ദേശ്യഭേദങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്നതിനു ഈ അകൽച്ച ഒരു കാരണമായി എന്നു വേണം കരുതുവാൻ.
പദ്യഭാഷയും ഗദ്യഭാഷയും
മലയാളഭാഷയുടെ വളർച്ചയെ സാഹിത്യ ചരിത്രകാരൻമാർ പ്രധാനമായി മൂന്ന്‌ ശാഖകളായാണ്‌ തിരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌.
1) പദ്യ  ഭാഷ 2) മണിപ്രവാള ഭാഷ 3) ഗദ്യഭാഷ.
ഗദ്യഭാഷക്കു തന്നെ ശാസനഗദ്യം എന്നും പല തരംതിരിവുകളുണ്ട്‌.
അവലംബം ഇവയും കാണുക മലയാളം
മലയാളബൈബിൾ പരിഭാഷാചരിത്രം ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സഭ സുദീർഘമായ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭകാലം വരെ അവർക്ക് അവരുടെ മാതൃഭാഷയിൽ ബൈബിൾ ലഭ്യമായിരുന്നില്ല.
മലയാളദേശത്തിലെ ക്രൈസ്തവർ ഉപയോഗിച്ചു വന്നിരുന്നത് സുറിയാനി ഭാഷയിലുള്ള ബൈബിളും കുർബ്ബാനക്രമവും  ആയിരുന്നു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സി.എം.എസ്. മിഷനറിമാർ വന്നതോടു കൂടി മലയാളദേശത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളെ പറ്റി പാശ്ചാത്യർ കൂടുതൽ അറിയാനിടയാവുകയും ബൈബിൾ മലയാളത്തിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ ലേഖനം ബൈബിൾ മലയാളത്തിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയതിന്റേയും വിവിധ മലയാളം ബൈബിൾ പരിഭാഷകളുടേയും ചരിത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
റമ്പാൻ ബൈബിൾ
ഈസ്റ്റിൻ‌ഡ്യാ കമ്പനിയുടെ കൽക്കട്ടയിലെ ചാപ്ലയിനായിരുന്ന ഡോ. ക്ലോഡിയസ് ബുക്കാനൻ 1806-ൽ മലബാർ സന്ദർശിച്ചു.
ബൈബിൾ മലയാളത്തിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെപ്പറ്റി ഇംഗ്ലണ്ടിലെ തന്റെ മാതൃസഭയേയും മലയാളദേശത്തെ സുറിയാനി സഭാ നേതാക്കളേയും ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു.
അങ്ങനെ ബൈബിൾ സുറിയാനിയിൽ നിന്നു മലയാളത്തിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യുവാനുള്ള യത്നം ആരംഭിച്ചു.
അന്നത്തെ  മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായ മാർ ദിവന്നാസ്യോസിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ 1807-ൽ നാലു് സുവിശേഷങ്ങൾ സുറിയാനിയിൽ നിന്നു മലയാളത്തിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചു.
ഈ യത്നത്തിൽ സഹകരിച്ചവരിൽ പ്രമുഖനാണ് കായംകുളം ഫിലിപ്പോസ് റമ്പാൻ .
1811-ൽ ഈ നാലു സുവിശേഷങ്ങളും ഒരു പുസ്തകമായി ബോംബെയിലെ കൂറിയർ പ്രസ്സിൽ നിന്നു അച്ചടിച്ചു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
സുറിയാനിയിൽ നിന്നുള്ള പദാനുപദ വിവർത്തനം ആയതിനാൽ ധാരാളം സുറിയാനി പദങ്ങൾ ആ വിവർത്തനത്തിൽ കടന്നു കൂടിയിരുന്നു.
ബഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ പരിഭാഷ
1817-ൽ ബൈബിൾ പൂർണ്ണമായി തർജ്ജമ ചെയ്യുവാനും കോട്ടയത്തു നിന്നു അതു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാനും ബൈബിൾ സൊസൈറ്റി തീരുമാനിച്ചു.
അതിനു വേണ്ടി ചർച്ച് മിഷനറി സൊസൈറ്റി (സി.എം.എസ്.), റവ.
ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ സേവനം വിട്ടു കൊടുത്തു.
കൊച്ചിക്കാരനായ എബ്രായഭാഷാപണ്ഡിതൻ മോശെ ഈശാർഫനി എന്ന യെഹൂദൻ , ത്രിഭാഷാ പണ്ഡിതനായ ചാത്തു മേനോൻ , സംസ്കൃത പണ്ഡിതനായ വൈദ്യനാഥയ്യർ എന്നിവരുടെ സഹകരണം വിവർത്തന പ്രക്രിയയിൽ ബെയ്‌ലിക്കു ലഭിച്ചു.
ഇവരെക്കൂടാതെ സുറിയാനി പണ്ഡിതന്മാരായ എട്ടു പുരോഹിതന്മാരുടെ സഹായവും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു.
അന്നു തിരുവിതാംകൂറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റായിരുന്ന കേണൽ മൺ‌റോയുടെ പിന്തുണയും ഈ സംരംഭത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
ബൈബിൾ സൊസൈറ്റി ഇതിനു ആവശ്യമുള്ള ധനസഹായം നൽകി.
1825-ൽ ബെയ്‌ലി വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഒരു താത്ക്കാലിക മലയാള തർജ്ജുമ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
1829-ൽ ബൈബിൾ സൊസൈറ്റിയുടെ മദ്രാസ് ഓക്സിയലറി ബെയ്‌ലിയുടെ ആദ്യത്തെ പുതിയ നിയമ തർജ്ജുമ കോട്ടയം സി.എം.എസ്. പ്രസ്സിൽ അച്ചടിച്ചു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഈ പുതിയ നിയമം അച്ചടിക്കുവാൻ വേണ്ടി, ബെയ്‌ലി സ്വയം രൂപകല്പന ചെയ്തു നിർമ്മിച്ച മരംകൊണ്ടുള്ള പ്രസ്സ് ഇന്നും കോട്ടയം സി.എം.എസ്. പ്രസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1835-ൽ ബെയ്‌ലിയുടെ പഴയനിയമ തർജ്ജുമ പൂർത്തിയായി.
മദ്രാസ് ഓക്സിലിയറി 1841-ൽ അതു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഈ ബൈബിളിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച പതിപ്പ് 1859-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ പരിഭാഷ
ബെയ്‌ലിയുടെ പരിഭാഷയ്ക്ക് ചില പരിമിതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പദങ്ങളിലും പ്രയോഗങ്ങളിലും മലബാറിലെ ഭാഷയ്ക്ക് തിരുവിതാം കൂറിലെ മലയാളത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വടക്കേ മലബാറിലെ ഉപയോഗത്തിനു മതിയായ ബൈബിൾ ആവിഷ്ക്കരിക്കുന്നതിനു നേതൃത്വം നൽകിയത് ആധുനിക മലയാളത്തിന്റെ സൃഷ്ടി കർത്താക്കളിൽ ഒരാളായ ഹെർമ്മൻ ഗുണ്ടർട്ടാ‍ണ് .
ഗ്രീക്കു ഭാഷയും , സംസ്കൃതവും ഉൾപ്പെടെ പല ഭാരതീയ ഭാഷകളും അദ്ദേഹത്തിനു വശമായിരുന്നു.
ഗ്രീക്കു പുതിയനിയമത്തിൽ നിന്നു ഗുണ്ടർട്ട് നേരിട്ടു വിവർത്തനം ചെയ്ത പുതിയ നിയ നിയമം മംഗലാപുരത്തു ബാസൽ മിഷൻ പ്രസ്സിൽ നിന്നും 1854-ൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്തു.
1859-ൽ പഴയനിയമവും അദ്ദേഹം തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
സത്യവേദപുസ്തകം
തിരുവിതാംകൂർ , കൊച്ചി , മലബാർ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു പൊതുവായ ഒരു പരിഭാഷ തയ്യാറാക്കുവാൻ 1871-ൽ ബൈബിൾ സൊസൈറ്റിയുടെ മദ്രാസ് ഓക്സിലിയറി ഒരു കമ്മിറ്റിയെ നിയമിച്ചു.
അതിൽ സി.എം.എസ് ന്റേയും എൽ.എം.എസ്സ്.
ന്റേയും ബാസൽ മിഷണ്ടേയും സുറിയാനി സഭയുടേയും പ്രതിനിധികൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഈ കമ്മിറ്റി ആദ്യം തയ്യാറാക്കിയത് പുതിയ നിയമത്തിന്റെ പരിഭാഷയാണ്.
യവന മൂലകൃതിയെ ആധാരമാക്കിയാണ് ഈ വിവർത്തനം നിർവഹിച്ചത്.
ഇതിനു വേണ്ടി ലൂഥറിന്റേയും സ്റ്റെറിന്റേയും ജർമ്മൻ ഭാഷയിലുള്ള വിവർത്തനങ്ങളും, തമിഴിലുള്ള പുതിയ പരിഭാഷയും, ബെയ്‌ലിയുടെ മലയാള തർജ്ജുമയും, സാമുവേൽ ലീയുടെ സുറിയാനി ബൈബിളും സസൂക്ഷ്മം പരിശോധിച്ചു.
ഡോ. ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ പരിഭാഷയായിരുന്നു ഈ പരിഭാഷയ്ക്കു അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്വീകരിച്ചത്.
1880-ൽ പുതിയ നിയമം പൂർത്തിയാക്കിയെങ്കിലും 1889-ലാണ് അതു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
1871-ൽ ബൈബിൾ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഇന്ത്യ നിയമിച്ച കമ്മിറ്റിയുടെ കാർമ്മികത്വിൽ പരിഭാഷ ചെയ്യപ്പെട്ട് 1910-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാള ബൈബിൾ പരിഭാഷ ആണ് സത്യവേദപുസ്തകം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇംഗ്ലീഷ് റിവൈസ്‌ഡ് വേർഷന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ വിവർത്തനത്തിൽ വരുത്തിയ പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി 1889-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ശൈലിയിലാണ്  ഇത് തയ്യാറാക്കിയത്.
ഈ പരിഭാഷയാണ് ഇപ്പോൾ പ്രചുര പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്ന സത്യവേദപുസ്തകം .
മലയാള ഭാഷയുടെ അന്നുവരെയുള്ള വളർച്ചയും, വികാസവും, ആശയവ്യാപ്തിയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഈ തർജ്ജുമയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു.
കേരള കത്തോലിക്കാ സഭയും യാക്കോബായ സഭയും ഒഴിച്ചുള്ള മിക്കവാറും എല്ലാ കേരള ക്രൈസ്തവ സഭകളും, 1910-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ സത്യവേദപുസ്തകം എന്ന ഈ ബൈബിൾ പരിഭാഷ ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
കേരള കത്തോലിക്ക സഭയുടെ പരിഭാഷ
കേരള കത്തോലിക്ക സഭ‍ 1893-മുതൽ പരിഭാഷപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
ഫാദർ മാത്യു വടക്കേലിൻറെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു വിവർത്തക സമിതി പഴയ നിയമം പൂർണ്ണമായി പരിഭാഷപ്പെടുത്തുകയും മൂന്നു വാല്യങ്ങളിലായി യഥാക്രമം 1930, 1934, 1939 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ എസ്. എച്ച്. ലീഗ് അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ മാണിക്കത്തനാർ വിവർത്തനം ചെയ്തു 1935 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുതിയനിയമ ഗ്രന്ഥമാണ് കേരളത്തിലെ കത്തോലിക്കാർക്കിടയിൽ കൂടുതൽ പ്രചാരം നേടിയതു്.
പ്ശീത്താ ബൈബിൾ
പ്ശീത്താ എന്ന സുറിയാനി വാക്കിന്റെ അർത്ഥം സരളം എന്നാണ്, അതായത് സാധാരണക്കാരന് മനസ്സിലാകുന്ന തർജ്ജിമ എന്നർത്ഥം.
ഭാരത സഭയിൽ ഉപയോഗത്തിലിരുന്നതും അവരുടെ ആരാധനാഗ്രന്ഥവുമായിരുന്നു സുറിയാനി പശീത്താ വേദപുസ്തകം.
ഈ പുസ്തകം ആദ്യം മലയാളത്തിലേക്ക് തർജ്ജിമ ചെയ്യുന്നത് പാറേമാക്കൽ മാർത്തോമ്മാ ഗോവർണ്ണദോറാണ്, പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവശാൽ ഈ തർജ്ജിമകൾ ഇന്നു നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അതിനുശേഷം കായംകുളം റബാച്ചനും പുലിക്കോട്ടിൽ യൗസേഫ് റബാച്ചനും കൂടി ക്ലോഡീയസ് ബുക്കാനന്റെ സഹായത്തോടേ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമായ പ്ശീത്തായുടെ തർജ്ജിമയാണ് റബാൻ ബൈബിൾ.
1908-ൽ കോനാട്ട് മാത്തൻ കോര മല്പാൻ പബാക്കുടയിൽ നിന്നും സുറിയാനി പ്ശീത്തായുടെ മലയാളം വിവർത്തനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി, ഈ തർജ്ജിമ കോനാട്ട് ബൈബിൾ അഥവാ പബാക്കുട ബൈബിൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1926-ൽ ആണ്ടുമാലി മാണിക്കത്തനാരുടെ (സി . എം .ഐ) നേതൃത്വത്തിൽ മാന്നാനം കുന്നിൽ നിന്നും വിവർത്തകസംഘത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ പഞ്ചഗന്ഥിയും പുതിയനിയമവും പ്ശീത്തായിൽ നിന്നും വിവർത്തനം ചെയ്തു.
സങ്കീർത്തനപുസ്തകം മാത്രമായി  കോച്ചിയിൽ നിന്നും ഫാ.
റൗൾഫ് കരിപ്പാശ്ശേരി സി.എം.ഐ 1940-ൽ പ്ശീത്തായുടെ ഒരുഭാഗം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
വടവാതൂർ സെമിനാരിയിൽ നിന്നും 1987-ൽ നിരപ്പേൽ ആന്റണി അച്ചന്റെ ചുമതലയിൽ പുതിയ നിയമത്തിന്റെ പ്ശീത്താ തർജ്ജിമ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ദീപിക കേന്ദ്രമായി 1997-ൽ ഉപ്പാണി മാത്യു അച്ചൻ തയ്യാറാക്കിയ സബൂർണ്ണ പ്ശീത്താ മലയാള പരിഭാഷയാണു രാഷ്ട്ര ദീപികയുടെ പ്ശീത്താ വിവർത്തനം.
വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം
വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം എന്ന പേരിലാണു് 1994-ൽ കണിയാമ്പറമ്പിൽ കുര്യൻ കോർഎപ്പിസ്കോപ്പ പരിഭാഷ ചെയ്തു് പ്ശീത്തോ (സാധാരണ,ലളിതം) എന്നറിയപ്പെടുന്ന പുരാതന സുറിയാനി വേദപുസ്തകം  മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതു്.
വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം എന്ന പേരു് ഈ പുസ്തകത്തിനു് കൊടുത്തതിനു് കാരണമായി പരിഭാഷകൻ വിശദീകരിച്ചതു്, സുറിയാനിയിൽ ൿതോബോ ദ്കാദീശോ എന്നാണു് വേദപുസ്തകത്തിന്റെ പേരെന്നാണു്.
ആംഗലഭാഷയിലെ ഹോളി ബൈബിൾ എന്ന പ്രയോഗവും ഇതിനു് സമാനമായതിനാലാണ്.
അപ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ(അപ്പോക്രിഫ) എന്നു് നവീകരണ സഭകൾ എണ്ണുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളടക്കമുള്ള പഴയ നിയമവും പുതിയ നിയമവും ചേർന്ന വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ഇഗ്നാത്തിയോസ്‌ സാഖാ പ്രഥമൻ ഇവാസ് പാത്രിയർക്കീസിന്റെയും പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്ക ബസേലിയോസ് പൗലോസ് ദ്വിതീയന്റെയും ആശീർവാദത്തോടെയാണു് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതു്.
വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പുതിയ ലോക ഭാഷാന്തരം
വാച്ച് ടവർ ബൈബിൾ ആന്റ് ട്രാക്റ്റ് സൊസൈറ്റി 1961-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ബൈബിൾ പരിഭാഷയാണ് വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പുതിയ ലോക ഭാഷാന്തരം (ഇംഗ്ലിഷ്:New World Translation of the Holy Scriptures).
ഈ പരിഭാഷ യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ ഉപയോഗിക്കുകയും വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇത് യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യത്തെ ബൈബിൾ പരിഭാഷ അല്ലെങ്കിലും എബ്രായ, ഗ്രീക്ക്, ആരാമ്യ മൂല ഭാഷകളിൽ നിന്നുള്ള അവരുടെ ആദ്യത്തെ പരിഭാഷയാണിത്.
2010-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് വാച്ച് ടവർ സംഘടന 88 ഭാഷകളിലായി ഈ പരിഭാഷയുടെ 16 കോടി 50 ലക്ഷം പ്രതികൾ വിതരണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
മലയാളത്തിൽ മുഴുബൈബിളും ലഭ്യമാണ്.
യഹോവാസാക്ഷികളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്നതിനാൽ, ആ ഉപദേശങ്ങൾക്കനുസൃതമായ തിരുത്തലുകൾ നടത്തിയിട്ടാണ് അവർ ഈ പരിഭാഷ പുറത്തിറക്കിയത്.
എന്നിട്ടും തൃപ്തി വരാത്തതുകൊണ്ട് 1961-ലും 70-ലും 81-ലും അതിൻറെ പുതുക്കിയ പതിപ്പുകൾ (Revised Editions) ഇറക്കി.
ഓരോ പുതിയ പതിപ്പുകളിലും വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.
ഓരോ പ്രാവശ്യവും തിരുത്തിയ പദങ്ങളുടെയും വാക്യങ്ങളുടെയും വലിയ ലിസ്റ്റ്, അനുബന്ധമായി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് (New World Translation, 5th Edition, p.1445,46).
തിരുത്തലുകൾ അവസാനിച്ചതായി അവരെങ്ങും പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല.
ഈ പരിഭാഷ ആകമാനം അവരുടെ സ്വന്ത ഉപദേശ പ്രകാരം തിരുത്തിയതുകൊണ്ട് ഇതൊരു ദുരുപദേശ സമാഹാരമാണ് എന്ന് പറയാം.
യഹോവാസാക്ഷികളുടെ ദുരുപദേശങ്ങളെ കൂലങ്കഷമായി പഠിച്ച ഹോമർ ഡങ്കൻ എന്ന സുപ്രസിദ്ധ വേദപണ്ഡിതൻ ഈ പരിഭാഷയെപ്പറ്റി എഴുതിയിരിക്കുന്ന ത് ഇങ്ങനെയാണ്: “ഈ പരിഭാഷ ഏറ്റവും ഹീനമായതും യഹോവ സാക്ഷികളുടെ ദുരുപദേശത്തിനനുസരണമായി കൊട്ടിമാട്ടിയിട്ടുള്ളതുമാണ്” (യഹോവസാക്ഷികളുടെ ഉപദേശം, പേജ് 3).
മൂലഭാഷയിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ പദങ്ങളും അർത്ഥങ്ങളും കൊടുത്തിട്ടുള്ള ഈ പരിഭാഷയിലൂടെ ദൈവവചനത്തിൻറെ വിശുദ്ധിക്ക് പോലും ഇവർ കളങ്കം ചാർത്തി.
പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയവർ അതിന് പ്രാപ്തരായിരുന്നോ?
യഹോവാസാക്ഷികളുടെ പുസ്തകങ്ങളോ മാസികകളോ എഴുതുന്നതാരാണ് എന്നുള്ള കാര്യം അവർ പുറത്തു വിടാറില്ല.
അതുപോലെ അവരുടെ ബൈബിൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത് ആരോക്കെയാണെന്നോ അവർ അതിന് പ്രാപ്തരായിരുന്നോ എന്നൊന്നും അവർ പുറത്തു വിട്ടിട്ടില്ല.
യഹോവ സാക്ഷിക്കാരുടെ ഒഴികെ ബാക്കി എല്ലാ ബൈബിൾ പരിഭാഷകളുടെ കാര്യത്തിലും അതാരൊക്കെയാണ് പരിഭാഷപ്പെടു ത്തിയത് എന്ന് നമുക്ക് അന്വേഷിച്ച് അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്.
പുതിയ ലോക ഭാഷാന്തരം പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അതിൽ ധാരാളം പിശകുകളും ദുരുപദേശങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടു ചില ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഇതിൻറെ പരിഭാഷകരെക്കുറിച്ച് കൂലങ്കഷമായി പഠിക്കുവാൻ തയ്യാറായി.
അതിൻറെ ഫലമായി, പരിഭാഷ നിർവ്വഹിച്ചത് അഞ്ച് വ്യക്തികൾ ചേർന്നാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
അതിൽ Fredy W.Franz എന്ന ഒരാളൊഴികെ ബാക്കിയുള്ളവർക്കാർക്കും കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത.
ബൈബിൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നതിനു വേണ്ടി ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അറിവോ ഹീബ്രു, ഗ്രീക്ക് തുടങ്ങിയ ഭാഷാപരമായുമുള്ള വിജ്ഞാനം ഇല്ലാത്തവരോ ആയിരുന്നു ഈ പ്രവൃത്തി ഏറ്റെടുത്തതെന്ന് വെളിപ്പെട്ടു.
ഈ പരിഭാഷയ്ക്കെതിരെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ രംഗത്ത് വരികയും ചിലർ കോടതിയിൽ കേസ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗ്രീക്ക് ഭാഷയുടെ അക്ഷരമാല പോലും അറിയില്ലായിരുന്നെങ്കിലും “ഞാനൊരു ഗ്രീക്ക് പണ്ഡിതനാണ്” എന്ന് ഇവരുടെ സ്ഥാപകൻ റസ്സൽ പണ്ട് കോടതി മുൻപാകെ അവകാശപ്പെട്ടത് പോലെ ഈ പരിഭാഷകരിൽ തമ്മിൽ ഭേദം എന്ന് പറയാൻ കഴിയുന്ന Fredy W.Franz സ്കോട്ട്ലാൻറിലെ കോടതിയിൽ വെച്ച് ‘തനിക്ക് ഹീബ്രു ഭാഷ നല്ല വശമാണ്’ എന്ന് അവകാശപ്പെടുകയുണ്ടായി.
ഹീബ്രു ബൈബിളിൽ നിന്ന് ഉൽപ്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ ഒരു ഭാഗം കാണിച്ചിട്ട് കോടതി അത് വായിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
അതോടെ തനിക്ക് ഹീബ്രു ഭാഷ അറിയില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
ആ കേസ് വിസ്താരത്തിൻറെ വിവരങ്ങൾ ഇന്നും ലഭ്യമാണ് (Nov.24.1954, Pursuer’s Proof of the Cross-examination, Para.A-B, Page 102) മലയാളം ബൈബിൾ ഇന്റർനെറ്റിൽ 2004 ഓഗസ്റ്റ് 14നു് സത്യവേദ പുസ്തകത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ഡിജിറ്റൽ രൂപം ഇന്റർനെറ്റിൽ ആദ്യമായി നിഷാദ് കൈപ്പള്ളി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
കത്തോലിക്ക സഭ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള പി.ഓ.സി. ബൈബിളും സൗജന്യമായി ഇന്റർനെറ്റിൽ ലഭ്യമാണ്.
2014 ജനുവരി 1-നു പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച മലയാളം ബൈബിൾ വെബ്സൈറ്റിന്റെ പുതിയ വേർഷൻ 2020 ജനുവരി 1നു പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു.
MalayalamBible.app ഈ വെബ്സൈറ്റിലൂടെ നിങ്ങള്ക്ക് മലയാളം ബൈബിൾ വായിക്കുവാനും, നിങ്ങളുടെ വെബ്സൈറ്റ്/ബ്ലോഗിൽ സൌജന്യമായി എംബഡ് ചെയ്യുവാനും സാധിക്കും.
ലളിതമായ ഇൻറർഫേസ്, അനായാസം വായിക്കാവുന്ന മലയാളം യൂണികോഡ് ഫോണ്ട്, നിങ്ങളുടെ സൈറ്റിൽ എംബഡ് ചെയ്യാനുള്ള HTML കോഡ്, മലയാളം ബൈബിൾ പരിഭാഷാ ചരിത്രം, ആദ്യകാല മലയാള ബൈബിൾ പരിഭാഷകളുടെ ലിങ്കുകൾ, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഷെയർ ബട്ടൻസ്, വിൻഡോസ്‌ / ആൻഡ്രോയിഡ് / iOs / MacOS മൊബൈൽ അപ്ലിക്കേഷൻ ഡൌൺലോഡ് ലിങ്കുകൾ, എന്നിവയാണ് ഈ വെബ്സൈറ്റിന്റെ സവിശേഷതകൾ.
കൂടാതെ  ഓഡിയോ ബൈബിൾ ഇന്റഗ്രേഷൻ, വായിക്കുന്ന ബൈബിൾ ഭാഗം അതെ സമയം തന്നെ ശ്രവിക്കുവാൻ കൂടി സഹായിക്കുന്നു.
അവലംബം ↑ പി. ഓ. സി. ബൈബിൾ ഒന്നാം പതിപ്പ് (പേജ് VI) - പ്രസ്താവന ↑ Asianet Gulf Round up വാർത്ത ↑ ↑ ബൈബിൾ ഓൺലൈൻ ഇതും കാണുക സത്യവേദപുസ്തകം ബൈബിൾ പുറംകണ്ണികൾ സത്യവേദപുസ്തകം മലയാളം വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിൽ സത്യവേദപുസ്തകം Archived 2009-08-19 at the Wayback Machine .
ഓൺലൈ൯‍ മലയാളം ബൈബിൾ Archived 2017-05-15 at the Wayback Machine .
മലയാളം ബൈബിൾ ഡെസ്ക്ടോപ്പ് ആപ്ലിക്കേഷൻ മലയാളം ബൈബിൾ ആൻഡ്രോയിഡ് ആപ്ലിക്കേഷൻ മലയാളം ബൈബിൾ MacOS ആപ്ലിക്കേഷൻ പി. ഓ. സി. ബൈബിൾ മലയാളം പുതിയലോകഭാഷാന്തരം ( PDF Archived 2016-09-21 at the Wayback Machine . )
പാൻഞ്ച് നദി
പാൻഞ്ച് നദി, അമു ദാരിയ നദിയുടെ ഒരു പോഷകനദിയാണ്.
1,125 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള ഈ നദി അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ - താജിക്കിസ്ഥാൻ പ്രദേശങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ഭാഗത്തെ അതിർത്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഖ്വില-ഇ-പാഞ്ച ഗ്രാമത്തിനടുത്തായി പാമിർ നദിയും വഖാൻ നദിയും സംഗമിച്ചാണ് ഈ നദി രൂപംകൊള്ളുന്നത്.
അവിടെ നിന്നു പടിഞ്ഞാറേയ്ക്കൊഴുകുന്ന ഈ നദി അഫ്ഗാനിസ്ഥാനും താജിക്കിസ്ഥാനുമായുള്ള ഒരു സ്വാഭാവിക അതിർത്തിയായി പരണമിക്കുന്നു.