smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
നുറുങ്ങുകൾ അഷ്ടാധ്യായിയുടെ പേരുകേട്ട വിമർശകൻ കാത്യായനനും പാണിനിയും ഒരേ ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരായിരുന്നതായി സോമദേവന്റെ കഥാസരിത്സാഗരത്തിൽ പറയുന്നു.
അഷ്ടാധ്യായിയിലെ അ അ ഇതി എന്ന അവസാന സൂത്രത്തിന്മേൽ(അഷ്ടാദ്ധ്യായി 8:4:68) ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഒരു സിംഹത്തിന്റെ ആക്രമണത്തിലാണ്‌ പാണിനി മരിച്ചതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ആ സൂചനയുള്ള ഒരു പദ്യശകലം പഞ്ചതന്ത്രത്തിലുണ്ട്: "സിംഹോ വ്യാകരണസ്യ കർതൃരഹരത പ്രാണാൻ മുനേ: പാണിനോ:" കുറിപ്പുകൾ
പാണിനിയുടെ കൃതിയെ പരാമർശിക്കാൻ "അഷ്ടാധ്യായി" എന്ന പേര്‌ ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചു കാണുന്നത് ക്രി.
രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പതഞ്ജലി അതിനെഴുതിയ പ്രഖ്യാത നിരൂപണമായ മഹാഭാഷ്യത്തിലാണ്‌.
അഷ്ടാധ്യായി എഴുതിയ പാണിനി വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാരതത്തിൽ നിന്നുള്ളവനായിരുന്നിട്ടും ഗംഗാതടത്തിലുള്ള കുരുപാഞ്ചാലദേശത്തെ സംസ്കൃതമാണ്‌ ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട ഭാഷയായി വിലയിരുത്തപ്പെട്ടതെന്ന വൈപരീത്യം റോമിള്ളാ ഥാപർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അഷ്ടാധ്യായിയ്ക്ക് മഹാഭാഷ്യം രചിച്ച വൈയാകരണൻ പതഞ്ജലിയും യോഗസൂത്രങ്ങളുടെ രചയിതാവായ പതഞ്ജലിയും ഒരാളാണോ എന്നത് തർക്കവിഷയമാണ്‌.
"The grammarian's date is definitely known--second century BC. Some people are of opinion that the author of the 'Yoga Sutras" was a different person and lived two or three hundred years later.
അഷ്ടാധ്യായിയെ "മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ സൃഷ്ടികളിൽ ഒന്ന്" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച റഷ്യൻ പണ്ഡിതൻ തിയോഡോർ സ്റ്റ്ചെർബാസ്കി(Th. Stcherbatsky), പാണിനിയുടെ വ്യാകരണവും പതഞ്ജലിയുടെ മഹാഭാഷ്യവും ചേർന്നാൽ ഭാരതീയ മനസ്സിന്റെ മാതൃകാസൃഷ്ടിയാകും("The ideal scientific work for India is the grammar of Panini with the Mahabhashya of Patanjali") എന്നു കരുതി.
അവലംബം ↑ Abraham Eraly, Gem in the Lotus, The Seeding of Indian Civilization, പെൻ‌ഗ്വിൻ പ്രസിദ്ധീകരണം(പുറം 535)  ക്രി.
നാലാം നൂറ്റാണ്ട് അവസാനത്തിനടുത്താണ്‌ അഷ്ടാധ്യായിയുടെ രചനാകാലമായി ഈ ഗ്രന്ഥകാരൻ നൽകുന്നത്   "...and it was there(Taxila) too that Panini, one of the greatest linguists the world has known, wrote his Sanskrit grammar towards the close of the fourth century BC." 1 2 ഡി.ഡി. കൊസാംബി , പ്രാചീനഭാരതത്തിന്റെ സംസ്കാരവും നാഗരികതയും: ചരിത്രപരമായ രൂപരേഖ, വിവർത്തനം, എം. ലീലാവതി (പുറം 251) 1 2 3 Encyclopedia of Indian Literature(പുറം 1490) Gammatical Literature, Sanskrit 1 2 Romilla Thaper, Early India, From the origins to AD 300(പുറം 163) ↑ Sanskrit Documents അഷ്ടാധ്യായിയുടെ ദേവനാഗരി പാഠം 1 2 Introduction, Ashtadhyayi of Panini Translated by Sumitra M.Katre ↑ Preface, Ashtadhyayi of Panini Translated by Sumitra M.Katre ↑ ചോംസ്കി പാണിനിയെ കൊന്നതെന്തിന്?
" - 2013 മേയ് 12-ലെ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ (പുറങ്ങൾ 28-33) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സംവാദം - പങ്കാളികൾ: കെ.എ.ജയശീലൻ, കെ.എം.ഷെറീഫ്, സഞ്ജയ് കെ.വി. 1 2 Makers of Indian Literature എന്ന കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പരമ്പരയുടെ ഭാഗമായി സരോജ് ഭാട്ടേ പാണിനിയെക്കുറിച്ചെഴുതിയ ലഘുഗ്രന്ഥം ↑ ജവഹർലാൽ നെഹ്രു , ഇൻഡ്യയെ കണ്ടെത്തൽ(185-ആം പുറത്തെ അടിക്കുറിപ്പ്) ↑ ജവഹർലാൽ നെഹ്രു , ഇൻഡ്യയെ കണ്ടെത്തൽ(പുറങ്ങൾ 115 185)
അഷ്‌ക്കർ സൗദാൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ashkkar_Soudaan
മലയാളം, തമിഴ് ചലച്ചിത്രമേഖലയിൽ ഉള്ള നടനാണ് അഷ്കർ സൗദാൻ .
തസ്കരവീരൻ , കൂട്ട് മുതലായ നിരവധി ചിത്രങ്ങളിലൂടെ സഹനടനായിട്ടായിരുന്നു അഷ്കർ സിനിമാജീവിതം ആരംഭിച്ചത്.
മലയാളസിനിമയിലെ സൂപ്പർ സ്റ്റാർ മമ്മൂട്ടിയുടെ മരുമകനാണ് അഷ്കർ സൗദാൻ.
2014 ഇൽ മിത്രം എന്ന സിനിമയിലൂടെ നായക കഥാപാത്രമായും അഷ്കർ രംഗത്തു വന്നു.
തുടന്ന് നിരവധി സിനിമകളിലൂടെ അഷ്കർ സൗദാൻ അഭിനയിച്ചു വരുന്നു.
അഷ്കർ തമിഴ് സിനിമായിലും തന്റെ സന്നിദ്ധ്യം അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കോട്ടയം ജില്ലയിലെ താലയോലപറമ്പിൽ അബ്ദുൾ കരീം, സൗദ കരീം എന്നിവരുടെ മകനായി അഷ്കർ സൗദാൻ ജനിച്ചു.
1983 ഡിസംബർ 20 -നായിരുന്നു ജനനം.
2016 ൽ അദ്ദേഹം ഷബാനയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവർക്ക് അർസലാൻ മുബാറക്ക് എന്ന മകനുണ്ട്.
അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ മലയാളം സിനിമകൾ കൂട്ട്  - 2004 തസ്കരവീരൻ  -  2005 ഇവർ വിവാഹിതരായാൽ - 2009 വലിയങ്ങാടി - 2010 കന്യാകുമാരി എക്സ്പ്രസ് - 2010 നിന്നിഷ്ടം എന്നിഷ്ടം 2 - 2011 ഹാപ്പി ദർബാർ - 2011 മിത്രം - 2014 കൊലമാസ് - 2016 സ്കൂൾ ഡയറി - 2018 വള്ളിക്കെട്ട് - 2019 മേരേ പ്യാർ ദേശ്‌വാസിയോം - 2019 തമിഴ് സിനിമകൾ സൂരിയൻ സട്ട കല്ലോറി - 2009 സൗക്കർ പേട്ടൈ - 2016 പൊട്ട് - 2019 പ്രക്ഷേപണത്തിനു തയ്യാറാവുന്ന സിനിമകൾ മൂന്നാം പ്രളയം എന്നോടു പറ ഐ ലൗ യു-ന്ന് നാരദൻ തിരക്കിലാണ് ഇനിയും കഥ സുഗീഷിനു പെണ്ണു കിട്ടുന്നില്ല അവലംബം
അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം
' ഓം നമോ നാരായണായ' എന്ന എട്ടക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രമാണ് അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
സാധാരണനിലയിൽ മന്ത്രങ്ങളെല്ലാം ' ഓം ' ചേർത്താണ് ജപിക്കാറുള്ളത്. ' നമഃശിവായ ' എന്ന പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ഉദാഹരണം.
എന്നാൽ 'ഓം നമോ നാരായണായ' എന്ന മന്ത്രത്തിലെ ഓംകാരം കൂടി ചേർന്നാലേ എട്ടക്ഷരമാകുന്നുള്ളു.
അതിനാൽ അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ ' ഓം ' മന്ത്രത്തിന്റെ ഒഴിച്ചുകൂടാത്ത ഒരംശമാണ്.
പ്രതിദിനം108 അല്ലെങ്കിൽ 1,008തവണ അഷ്ടാക്ഷരമന്ത്രം ഉരുവിടാറുണ്ട്.
അഷ്ടാക്ഷരിമേളം [ ] [ ] ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
കാഞ്ഞിരമറ്റം അനി
ക്ഷേത്രമേളങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ പഞ്ചാരിയും പാണ്ടിയും ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളുടെ ജീവാത്മാവാണ്.
രൌദ്രതയാണ് പാണ്ടിയുടെ മനോഹാരിതയെങ്കിൽ സംഗീത സാന്ദ്രമാണ് പഞ്ചാരി .
പൂർവികരാൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പഞ്ചാരി ജന്യമായ മേളങ്ങ ലാണ് ധ്രുവം , അടന്ത , അഞ്ചടന്ത, ചെമ്പട , ചെമ്പ തുടങ്ങിയവ .
128  അക്ഷരകാലത്തിൽ  പതിനാറ്  ചെമ്പടവട്ടത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ അഷ്ടാക്ഷരിമേളം അഞ്ച് കാലങ്ങളായാണ് കൊട്ടുന്നത്.
അഷ്ടാക്ഷരിമേളത്തിന് അഞ്ചു കാലങ്ങൾ ആണ് ഉള്ളത്.
ഒന്ന് മുതൽ അഞ്ചു വരെ ഉള്ള കാലങ്ങൾ 128, 64, 32, 16, 8 അക്ഷരങ്ങൾ എന്ന ക്രമത്തിൽ ആണ്.
96 അക്ഷരകാലത്തിൽ രൂപക താളത്തിൽ കൊട്ടുന്ന പഞ്ചാരിമേളം ആയിരുന്നു ഇതുവരെ ഏറ്റവും വലിയ മേളം .
കൊട്ടിവരുന്ന കലാകാരന്മാർ ചെണ്ട കാഞ്ഞിരമറ്റം ശ്രീകുട്ടൻ മാരാർ മുത്തോലപുരം രജീഷ് കാഞ്ഞിരമറ്റം അനി (ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് ) പെരുമാകണ്ടം  വിഷ്ണു വഴിത്തല അഖിൽ അഖിൽ വിഷ്ണു വി എസ് വലംതല ഇലത്താളം കുറുംകുഴൽ കൊമ്പ്
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ https://www.facebook.com/AshtakshariMelam https://www.facebook.com/KshethraMelangal ഇവയും കാണുക പഞ്ചാരിമേളം പാണ്ടിമേളം പഞ്ചവാദ്യം തായമ്പക പഞ്ചാരിമേളം പാണ്ടിമേളം ചെമ്പടമേളം തായമ്പക അഷ്ടാക്ഷരിമേളം
അഷ്ടാവക്രഗീത ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ashtavakra_Gita ബാലനായഅഷ്ടവക്രമുനി ജനകരാജാവിനു ഉപദേശം നൽകുന്നു
വേദാന്തശാസ്ത്രത്തിലെ ശേഷ്ഠമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ് അഷ്ടാവക്രഗീത അഥവാ അഷ്ടാവക്രസംഹിത .
ജ്ഞാനയോഗത്തിന്റെയും കർമ്മയോഗത്തിന്റെയും സ്വരൂപവിജ്ഞാനത്തിലും, പൊതുവേ വേദാന്തശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ സാമാന്യജ്ഞാനത്തിലുംഅദ്വിതീയമായ ആത്മവസ്തുവിന്റെ അപരോക്ഷജ്ഞാനം സിദ്ധിക്കുന്നത്തിലും അതിൽ പ്രതിഷ്ഠയെ പ്രാപിക്കുന്നതിലും അഷ്ടാവക്രഗീത ജിജ്ഞാസുക്കൾക്ക് വളരെ ഉപകാരപ്രദമാകുന്നു.
ഭഗവദ്‌ഗീത എന്നപോലെ അഷ്ടാവക്രഗീതയും സംവാദ രൂപത്തിലാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
ഗുരുശിഷ്യ രൂപത്തിലുള്ള ഈ സംവാദത്തിൽ ശിഷ്യനായി ജനകപുരി രാജാവും ഗുരുവായി അഷ്ടാവക്രമുനിയുമാണ് .
ശിഷ്യന്റെ ചോദ്യങ്ങളും അതിനു ഗുരുവിന്റെ ഉത്തരങ്ങളും, കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാനുഭവകഥകളും ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അഷ്ടാവക്രമഹർഷിയും (ഗുരു) ജനകപുരി മഹാരാജാവും (ശിഷ്യൻ) തമ്മിൽ നടന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന ആധ്യാത്മിക ചർച്ചകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു അദ്വൈത വേദാന്തകൃതിയാണിത്.
അനുഷ്ടുപ്പു വൃത്തത്തിൽ 298 ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥം 20 അധ്യായങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (21 അധ്യായങ്ങളെന്നും മതഭേദമുണ്ട്).
ഇരുപതിൽ 13 അധ്യായങ്ങൾ അഷ്ടാവക്രന്റെയും 7 അധ്യായങ്ങൾ ജനകന്റെയും വാക്കുകളാണ്.
ഈ കൃതിയിൽ നൂറു ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു വലിയ അധ്യായവും (അധ്യായം:18) നാലു ശ്ലോകങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ചെറിയ അധ്യായങ്ങളും (അധ്യായം:6, 8, 14) ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്.
മഹാഭാരതാന്തർഗതമായ ഭഗവദ്ഗീതയുടെ രീതിയിൽ ഗുരുശിഷ്യ സംവാദരൂപത്തിലാണ് അഷ്ടാവക്രഗീത നിബദ്ധമായിട്ടുള്ളത്.
ജനകമഹാരാജാവ് ശിഷ്യനെന്ന നിലയിൽ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അഷ്ടാവക്രൻ ഗുരുവെന്ന നിലയിൽ നല്കുന്ന ഉത്തരങ്ങളും അവ കേട്ട് ആത്മജ്ഞാനിയുടെ സ്ഥിതിയിലെത്തിച്ചേർന്ന ജനകന്റെ സ്വാനുഭൂതികഥനവും ആണ് കൃതിയുടെ ഉള്ളടക്കം.
വളരെ ലളിതമായ ശൈലിയിൽ ഗഹനമായ വേദാന്ത രഹസ്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഏകജീവവാദവും സൃഷ്ടിവാദവും ശുദ്ധമായ നിലയിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഈ ഗ്രന്ഥം കലർപ്പില്ലാത്ത അദ്വൈതവിചാരപദ്ധതി ഉപദേശിച്ചുതരുന്നു.
ഉത്ഭവ കാരണം
മിഥിലാപുരിയിലെ രാജാക്കന്മാർ ജനകൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഒരിക്കൽ ജനകമഹാരാജാവ് നിദ്രയിലാണ്ടിരിക്കെ താൻ ഒരു യാചകനായി ദാരിദ്യ ദുഃഖമനുഭവിക്കുന്നതായുള്ള സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് ഞെട്ടിയുണർന്നു.
പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയമുദിച്ചു.
സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ ഒരു യാചകനായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു രാജാവാണ്.
സ്വപ്നവേളയിൽ ഞാൻ യാചകനാണെന്നത് സത്യമായി അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഇപ്പോൾ ഞാൻ രാജാവാണെന്നുള്ളതും സത്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.
ഇവയിലേതാണ് യഥാർഥത്തിൽ സത്യമായിട്ടുള്ളത്?
ഈ സംശയം രാജാവ് തന്റെ മന്ത്രിമാരോടും, രാജസദസ്സിലെ സകല വിദ്വാന്മാരോടും ചോദിച്ചുവെങ്കിലും അവർക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് തൃപ്തികരമായ ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ആവസരത്തിലാണ് പിതാവിന്റെ മരണത്തിനു കാരണനായ വാന്ദികനുമായി തർക്കത്തിലേർപ്പെടാൻ അഷ്ടാവക്രമുനി എത്തുന്നത്.
വാന്ദികനെ തോല്പിക്കുകയും തുടർന്ന് ജനകരാജാവ് ബാലനായ അഷ്ടാവക്രനോട് താൻ കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ പൊരുൾ ചോദിച്ചു.
രാജാവ് (ചോദ്യം): മുനേ, ജാഗ്രദവസ്ഥയാണോ അതോ സ്വപ്നാവസ്ഥയാണോ സത്യമായുള്ളത്?
അഷ്ടാവക്രൻ (ഉത്തരം): രാജൻ, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും സ്വപ്നത്തിലും അങ്ങയ്ക്കുണ്ടായ അനുഭവങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ മിഥ്യയാണ്.
ജാഗ്രത്തും, സ്വപ്നവും ഒരു പോലെ മിഥ്യയാണ്.
അങ്ങ് രാജാവോ, യാചകനോ അല്ല, അവയിൽ നിന്നെല്ലാം ഭിന്നമായ ചൈതന്യ സ്വരൂപമായ ആത്മാവാണ്.
ആത്മാവ് മാത്രമാണ് അദ്വിതീയമായ സത്യം
ഇതിനെതുടർന്ന് മഹാരാജാവും അഷ്ടാവക്രമുനിയുമായി ഉണ്ടായ സംവാദമാണ് അഷ്ടാവക്രഗീതയ്ക് കാരണമായത്.
സാരാംശം സാകാരമനൃതം വിദ്ധി
നിരാകാരന്തു നിശ്ചലം (അധ്യാ. 1. 18)
ആകാരത്തോടുകൂടിയതെല്ലാം അസത്യവും നിരാകാരമായിട്ടുള്ളത് നിശ്ചലമായ സത്യവസ്തുവും ആകുന്നു.
ഈ തത്ത്വം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്ന പക്ഷം സംസാരബന്ധം പിന്നീട് ഉണ്ടാവുകയില്ല.
ഇതാണ് അഷ്ടാവക്രമഹർഷി നല്കുന്ന ഉപദേശം.
തീവ്രമായ ജിജ്ഞാസയുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ജൻമത്തിൽത്തന്നെ ആർക്കും തത്ത്വസാക്ഷാത്കാരം സിദ്ധിക്കുമെന്ന അസന്ദിഗ്ധ പ്രഖ്യാപനമാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്.
അദ്വൈത വേദാന്ത ഗ്രന്ഥകാരന്മാർ തത്ത്വപ്രകാശനത്തിനു വേണ്ടി സ്വീകരിക്കാറുള്ള ചമത്കാര ഭാസുരങ്ങളായ കല്പനകൾ അഷ്ടാവക്രഗീതയിലും കാണാം.
: മയ്യനന്തമഹാംഭോധൗ ചിത്തവാതേ പ്രശാമ്യതി അഭാഗ്യാജ്ജീവവണിജോ ജഗത്പോതോ വിനശ്വരഃ (അധ്യാ. 2. 24)
ജീവനെ ജഗത്താകുന്ന കപ്പൽ കൊണ്ട് സംസാര സമുദ്രത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു കച്ചവടക്കാരനായും മനസാകുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങി സാർവത്രികമായ പ്രശാന്തിയുണ്ടാകുമ്പോൾ അയാളുടെ ഭാഗ്യദോഷത്തിന് ആ യാനപാത്രം പൊളിഞ്ഞു പോകുന്നതായും രൂപണം ചെയ്യുന്ന ഒരു വിചിത്ര കല്പനയാണ് പ്രസ്തുത ശ്ലോകത്തിൽ കാണുന്നത്.
സാധാരണ സമുദ്രത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റും തിരമാലകളും ഉള്ളപ്പോഴാണ് കപ്പൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നത്.
എന്നാൽ ചിദാനന്ദസമുദ്രത്തിലെ സ്ഥിതി ഭിന്നമാണ്.
എല്ലാം പ്രശാന്തമാകുമ്പോഴാണത്രെ അവിടെ കപ്പൽ തകർന്നുപോകുന്നത്.
ഇപ്രകാരമുള്ള കല്പനകൾ കൊണ്ട് ചിന്തോദ്ദീപകവും ഹൃദയഹാരിയും ആണ് ഈ കൃതി.
ജനകസദസ്സിൽവച്ച് അഷ്ടാവക്രമുനി വരുണപുത്രനായ വന്ദികനുമായി ചെയ്ത ബ്രഹ്മവാദം മഹാഭാരതത്തിൽ ആരണ്യപർവത്തിലെ ഒരു ഉപവിഭാഗമായ തീർഥയാത്രാപർവത്തിൽ (132-134 അധ്യായങ്ങൾ) അഷ്ടാവക്രീയം എന്ന പേരിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം ↑ അദ്ധ്യാത്മരാമായണം -- തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ -- അയോദ്ധ്യാകാണ്ഡം അഷ്ടാവക്രഗീത -- മഹോപാദ്ധ്യായ രവിവർമ്മതമ്പാൻ -- കമലാലയാ ബുക്ക് ഡിപ്പോ, തിരുവനന്തപുരം മഹാഭാരതം -- ഡോ.പിഎസ്.
നായർ -- വിദ്യാരംഭം പബ്ലിഷേഴ്സ്
അഷ്റഫ് തുലൂബ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Achraf_Touloub
പാരീസ് കേന്ദ്രീകരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രതിഷ്ഠാപന കലാകാരനാണ് അഷ്റഫ് തുലൂബ്(ജനനം: 1986).
മൊറോക്കോയിലെ കാസബ്ലാങ്കയിൽ ജനിച്ചു.
പാരീസിലെ ഇകോൾ ദെ ബ്യൂക്സ് ആർട്സിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടി.
ഡ്യൂച്ച് ബാങ്ക് ശേഖരത്തിലും ഫ്രങ്ക്ഫർട്ട് ശേഖരത്തിലും ഇദ്ദഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളുണ്ട്.
സമകാലീന കലാപ്രവൃത്തിയിൽ പാരമ്പര്യം ചെലുത്തുന്ന പങ്കിനെ ചോദ്യംചെയ്യുന്ന, അൺടൈറ്റിൽ‍ഡ് (എക്സെറ്റന്റഡ് ഫീലിങ്സ്‌) എന്ന രചനയാണ്  അഷഫ് തുലൂബ്, കൊച്ചി-മുസിരിസ് ബിനാലെ 2016 യിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്.
വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത ഇതിലെ രൂപങ്ങളുടെയും
വസ്തുക്കളുടെയും ഇഴചേരൽ പരമ്പരാഗത അറേബ്യൻ വിതാനങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നവയാണ്.
പരമ്പരാഗത ഇസ്‌ലാമിക ചിത്ര അലങ്കാരശൈലിയിൽ, രൂപങ്ങൾ പല ആവർത്തി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
വാഗ്ഭടൻ (550-600 എ ഡി) രചിച്ചത് എന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്ന അഷ്ടാംഗഹൃദയം , ആയുർവേദ ചികിത്സയിലെ എട്ടു വിഭാഗങ്ങളുടെ സാരാംശവും, പുരാതന ഇൻഡ്യൻ ചികിത്സാ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള ആധികാരിക പ്രബന്ധങ്ങളിൽ ഒന്നുമാണ്.
ശൈലിയുടെ സൗന്ദര്യവും മിതത്വവും, കൃത്യമായ നിരീക്ഷണങ്ങളും വിശദീകരണങ്ങളും ചേർത്തുള്ള വിഷയത്തിന്റെ അനുക്രമമായ അവതരണവും, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ചികിത്സാ രീതികളുടെ സവിശേഷതകളും ചേർന്ന് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തെ ആയുർവേദത്തിലെ ബൃഹത് ത്രയങ്ങളിൽ (പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്ന് പ്രബന്ധങ്ങളിൽ) ഒന്നെന്ന നിലയിലേക്കുയർത്തിയിരിക്കുന്നു.
പുരാതനകാലത്തു തന്നെ അഷ്ടാംഗഹൃദയം പല  ലോകഭാഷകളിലേക്കും തർജ്ജമ ചെയ്യപ്പെടുകയും, അതതു ഭാഷകളിൽ അനേകം വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
(ഈ ഭാഗം മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിൽ നിന്ന്) ആയുർവേദശാസ്ത്രത്തിന്റെ വികാസം ഉപദേശകാലം, സംഹിതാകാലം, സംഗ്രഹകാലം എന്നീ മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു.
ഗുരു ശിഷ്യന് ഉപദേശരൂപത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊടുത്തുവന്നിരുന്നത് ഉപദേശ (ദൈവ) കാലം ശിഷ്യന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കും സംശയങ്ങൾക്കും ഉത്തരം നല്കുന്ന രീതിയിൽ ഗ്രന്ഥം നിർമിച്ചിരുന്നതു സംഹിതാ (ആർഷ) കാലം ക്രമീകരണങ്ങളോടുകൂടി വിഷയവിശകലനം ചെയ്തു സംഗ്രഹിച്ച് ഗ്രന്ഥനിർമ്മാണം ചെയ്തിരുന്നതു സംഗ്രഹ (സംസ്കാര) കാലം
സംഗ്രഹകാലത്തിനു മുൻപ് രചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിഷയങ്ങൾക്ക് ക്രമമോ, പരസ്പര ബന്ധമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ശിഷ്യന്മാരുടെ സംശയങ്ങൾക്ക് മറുപടി കൊടുക്കൽ മാത്രമായിരുന്നു അവയുടെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.
ഭാഷയുടെ കാഠിന്യവും സംഹിതകളുടെ വിസ്തൃതിയും കാരണം അവ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് സ്വായത്തമാക്കുവാനും പ്രയാസമായിരുന്നു.
സുന്ദരമായ ഭാഷയും, ക്രോഡീകരിച്ച ഉള്ളടക്കവും ചേർത്ത് ശിഷ്യർക്കു കൂടുതൽ സൗകര്യമായി അഭ്യസിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് വാഗ്ഭടൻ അഷ്ടാംഗഹൃദയം നിർമിച്ചത്.
വിഷയങ്ങൾ അങ്ങുമിങ്ങുമായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന സംഹിതാകാലഗ്രന്ഥങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രധാനപ്പെട്ടവയെ  ഒന്നിച്ചു ചേർത്ത് തീരെ ചുരുക്കാതെയും അധികം വിസ്തരിക്കാതെയും അഷ്ടാംഗഹൃദയം നിർമ്മിക്കുന്നു എന്നാണ്  വാഗ്ഭടൻ  ആരംഭത്തിൽ ഗ്രന്ഥനിർമ്മാണോദ്ദേശ്യം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ ഭാഷാജ്ഞാനവും, ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വ്യക്തമാണ്‌.
ഉള്ളടക്കവും അവയുടെ ക്രമീകരണവും
കായചികിത്സ, ബാലചികിത്സ, ഊർധ്വാംഗ ചികിത്സ, ശല്യചികിത്സ (ശസ്ത്രക്രിയാവിഭാഗം), ദംഷ്ട്ര (വിഷ) ചികിത്സ, ജരാ (രസായന) ചികിത്സ, വൃഷ (വാജീകരണ) ചികിത്സ എന്നിങ്ങനെ എട്ട് അംഗങ്ങളോടുകൂടിയതാണ് ആയുർവേദം.
ഇപ്രകാരം എട്ടു വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചു ചികിത്സകൾ വിവരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആയുർവേദ ചികിത്സയ്ക്ക് അഷ്ടാംഗചികിത്സ എന്നും പേരുണ്ട്.
ശരീരത്തിൽ ഹൃദയത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യം ആയുർവേദത്തിൽ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിനുണ്ട്; അതുകൊണ്ട് അഷ്ടാംഗഹൃദയം എന്ന ഗ്രന്ഥനാമം അന്വർഥമാണ്.
മേൽക്കാണിച്ച കായചികിത്സാദികളായ എട്ടു വിഭാഗങ്ങളും ഒരു കാലത്തു പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു; ഓരോ വിഭാഗത്തിലും പ്രശസ്തങ്ങളായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഗ്നിവേശാദിസംഹിതകളിൽത്തന്നെ എട്ടു വിഭാഗങ്ങളും വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷേ  അവ അതിവിസ്തൃതങ്ങളും സങ്കീർണങ്ങളുമായിരുന്നു.
ഇത്തരം പ്രശസ്തങ്ങളും പ്രാമാണികങ്ങളുമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ അവലംബിച്ചുതന്നെയാണ് കായചികിത്സ തുടങ്ങിയ ഓരോ ഭാഗവും അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
സംഹിതാഗ്രന്ഥങ്ങളോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തി അഷ്ടാംഗഹൃദയം പഠിക്കുന്നവർക്ക് ഇതു മനസ്സിലാക്കാം.
അഗ്നിദേവൻ, സുശ്രുതൻ, ദേളൻ, ചരകൻ മുതലായ പൂർവാചാര്യന്മാരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽനിന്നു തനിക്കു വളരെ സഹായം ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതായി അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വാഗ്ഭടൻതന്നെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, പല ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അറിവുകളുടെ സമാഹരണമാണിത് എന്ന് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ആറു വിഭാഗങ്ങളിലായി ആകെ120 അദ്ധ്യായങ്ങൾ; പദ്യരൂപത്തിൽ രചിച്ച പ്രബന്ധത്തിൽ ആരംഭത്തിൽ 7120 ശ്ലോകങ്ങളും പിന്നീട്  കൂട്ടി ചേർത്തതെന്നു കരുതുന്ന 33 ശ്ലോകങ്ങളും; എല്ലാ അദ്ധ്യായങ്ങളുടെയും  ആരംഭത്തിലുള്ള രണ്ടുവരി ഗദ്യവും(മൊത്തം 240) അടങ്ങുന്നു.
ചികിത്സാവിഭജനക്രമം
കായ-ബാല-ഗ്രഹാദികളായ എട്ട് അംഗങ്ങളെയും പൂർവസംഹിതകളിൽനിന്നു സമാഹരിച്ചു ഭംഗിയായും ക്രമാനുസൃതമായും അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ശരീരോത്പത്തിവിവരണത്തിന് പഞ്ചഭൂതസിദ്ധാന്തവും രോഗജ്ഞാനത്തിനും ചികിത്സയ്ക്കുമായി ത്രിദോഷസിദ്ധാന്തവും കൂടാതെ ഇവിടെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കായചികിത്സ
ശരീരത്തിൽ പൊതുവേ ബാധിച്ചുവരുന്ന ജ്വരാദിരോഗങ്ങളും അവയുടെ ചികിത്സകളും.
ബാലചികിത്സ
ശിശുസംരക്ഷണവും ശിശുക്കൾക്കുണ്ടാകുന്ന പ്രത്യേക രോഗങ്ങളും അവയുടെ ചികിത്സകളും.
ഗ്രഹചികിത്സ
മാനസികരോഗ ചികിത്സകളും.
മന്ത്രവാദ പ്രതിവിധികളും ഊർധ്വാംഗചികിത്സ
കഴുത്തിനു മുകളിൽ ശിരസ്സിനെയും നേത്രം, ശ്രോത്രം, നാസിക മുതലായ ശരീര ഭാഗങ്ങളേയും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങളെ വിവരിച്ചു ചികിത്സാനിർണയനം ചെയ്യുന്നരീതി.
ശല്യചികിത്സ അഥവാ ശസ്ത്രക്രിയാചികിത്സ
ഈ വിഭാഗത്തിൽ ശസ്ത്രങ്ങളുടെയും യന്ത്രങ്ങളുടെയും ലക്ഷണഭേദങ്ങളും അവ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട വിധങ്ങളും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മാരകവസ്തുക്കളെ നീക്കം ചെയ്യേണ്ട മാർഗങ്ങളും അനന്തരോപചാരങ്ങളും അംഗഭംഗങ്ങളിൽ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ക്രമങ്ങളും, വൃണ ചികിത്സ, ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്യുന്ന ഭിഷഗ്വരൻ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട മറ്റു പല കാര്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അതതു രോഗങ്ങളിൽ (അർശസ്സ്, അശ്മരി, മഹോദരം, നേത്രരോഗങ്ങൾ ഇത്യാദിയിൽ) ചെയ്യേണ്ട ശസ്ത്രക്രിയാക്രമങ്ങളെ അതതിടങ്ങളിൽത്തന്നെ ചികിത്സാവിഭാഗങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദംഷ്ട്രചികിത്സ അഥവാ വിഷചികിത്സ
വിഷാംശം ശരീരത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച ലക്ഷണങ്ങൾ, ആയതിന്റെ ചികിത്സകൾ, സർപ്പവിഷം, ചിലന്തിവിഷം, തേൾവിഷം, എലി, പേപ്പട്ടി തുടങ്ങിയ  ൾ, സർപ്പദംശംമൂലം വരാവുന്ന വികാരങ്ങൾ, പ്രഥമശുശ്രൂഷ, ചികിത്സകൾ, സർപ്പദംശം ഏല്ക്കാതിരിക്കാനുള്ള മുൻകരുതലുകൾ, ക്ഷുദ്രവിഷങ്ങൾ, പരിഹാരങ്ങൾ, ചിലന്തി വിഷ തത്പരിഹാരങ്ങൾ, വൃശ്ചിക (തേൾ) വിഷചികിത്സ, മൂഷിക (എലി) വിഷചികിത്സ, അളർക്ക (പേപ്പട്ടി) വിഷചികിത്സ ഇങ്ങനെ സാർവത്രികമായി കാണുന്നതും വിഷജന്തുക്കളിൽനിന്നും സംക്രമിക്കുന്നതും വിഷപാനം മുതലായവ കൊണ്ടുവരുന്നതുമായ വിഷവികാരങ്ങൾക്കു ശാസ്ത്രീയമായ പ്രതിവിധികൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ജരാചികിത്സ അഥവാ രസായനചികിത്സ
രസരക്താദിധാതുക്കൾക്കു പുഷ്ടിയും ബലവും ഉണ്ടാക്കുന്നതിനും ഓജസ്സും യൌവനവും നിലനിർത്തുന്നതിനും ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്ന യൌവനത്തെ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനും രോഗാക്രമണങ്ങൾ മൂലം അപചയം വരുന്ന ശരീരത്തിന്റെ ഉപചയത്തിനും ആരോഗ്യപരിരക്ഷയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള കുടീപ്രാവേശികം, വാതാതപികം എന്നീ രണ്ടു വിഭാഗം പ്രയോഗക്രമങ്ങളും രസായനങ്ങളായ ഔഷധയോഗങ്ങളും ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നു.
ഓജസ്കരങ്ങളും രോഗഘ്നങ്ങളുമായ യോഗങ്ങൾ ഇതിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.
വൃഷചികിത്സ അഥവാ വാജീകരണചികിത്സ
ശരീരക്ഷീണം മാറ്റി ധാതുപുഷ്ടിയും സംഭോഗശക്തിയും ലൈംഗികശേഷിയും ഉണ്ടാക്കി സന്തത്യുത്പാദനത്തിനു സഹായിക്കുന്ന ചികിത്സാക്രമമാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം.
ഇവയ്ക്കു പുറമേ, ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനുതകുന്ന ദിനചര്യ, ആചാരപദ്ധതി, ആഹാരവ്യവസ്ഥകൾ, ദ്രവ്യോത്പത്തി, രസവീര്യാദിപഞ്ചദ്രവ്യഘടകധർമങ്ങൾ എന്നിവയും, ഗർഭോത്പത്തി, ഗർഭവൃദ്ധിക്രമം, ഗർഭിണി അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ചര്യകൾ, പ്രസവകാലശുശ്രൂഷ, ഗർഭവൈകൃതികൾ, പ്രസവവൈഷമ്യങ്ങൾ, തത്പരിഹാരങ്ങൾ എന്നിവയും വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശാരീരവിഭാഗത്തിൽ അംഗപ്രത്യംഗ വിവരണങ്ങളും അന്നപചനപ്രക്രിയയും ധാതുപരിണാമം, രക്തചംക്രമണം, മർമവിജ്ഞാനം മുതലായവയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ദോഷധാതുമലങ്ങളുടെ ധർമകർമങ്ങളെ പ്രത്യേകം വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്ഥാനങ്ങൾ വിഭാഗങ്ങൾ
വിഷയവിവേചനത്തിലെന്നപോലെ, ഗ്രന്ഥത്തെ സമുച്ചയിച്ചു രചിക്കുന്നതിലും വിവിധ ഭാഗങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതിലും ഹൃദയകാരൻ വിജയം കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സംഹിതാഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാവുന്ന വൈകല്യങ്ങൾ ഇവിടെ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പഠിതാവിനു വസ്തുഗ്രഹണത്തിൽ വലിയ ആയാസമോ സംശയമോ വരാതിരിക്കുവാനും ഗ്രന്ഥകാരൻ പ്രത്യേകം മനസ്സിരുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അതിനുവേണ്ടി യഥാക്രമം സൂത്രസ്ഥാനം, ശാരീരസ്ഥാനം, നിദാനസ്ഥാനം, ചികിത്സാസ്ഥാനം, കല്പസ്ഥാനം, ഉത്തരസ്ഥാനം എന്ന് ആറു 'സ്ഥാന'ങ്ങളായി തിരിച്ച് ആകെ 120 അധ്യായങ്ങളായി ഗ്രന്ഥത്തെ ആസൂത്രണം ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.
നേരത്തെ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള കായരോഗാദി എട്ട് അംഗങ്ങളെയും ഇതിൽ അടുക്കായും ചിട്ടയായും പ്രതിപാദിക്കുകയും അവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ ശരിയായി ദൃഢപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
സൂത്രസ്ഥാനം
ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തിൽ ആയുർവേദത്തിന്റെ മൌലിക സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും, ആരോഗ്യത്തെയും അതിന്റെ തത്ത്വങ്ങളെയും, രോഗകാരണങ്ങളെയും, ഔഷധങ്ങളുടെ ഗുണവിശേഷങ്ങളും, രോഗനിവാരണവും, ശരീരശാസ്ത്രവും ചികിത്സാരീതികളും പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന 30 അദ്ധ്യായങ്ങളുണ്ട്.
(30 അധ്യായങ്ങൾ; 1,491 ശ്ലോകങ്ങൾ).
ഒരു വൈദ്യവിദ്യാർഥി അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ശാസ്ത്രതത്ത്വങ്ങളെ സൂത്രരൂപേണ, സംവിധാനകൗശലത്തോടുകൂടി ഇതിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈ തത്ത്വങ്ങളുടെ വിശദീകരണങ്ങളോ വ്യാഖ്യാനങ്ങളോ മാത്രമാണ് പിന്നീടുള്ള സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളതെന്നു പറയാം.
ആയുർവേദമൂലസിദ്ധാന്തങ്ങളെ ക്രോഡീകരിച്ചു സമന്വയിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥാനമാണിത്.
ശാരീര സ്ഥാനം
രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിൽ ഭ്രൂണശാസ്ത്രം, ശരീരഘടനാ‍ശാസ്ത്രം, മനഃശാസ്ത്രം, തെറ്റായ രോഗനിർണ്ണയതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ, ആസന്ന മരണത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ അടങ്ങിയ ആറ് അദ്ധ്യായങ്ങളുണ്ട്.
(6 അധ്യായങ്ങൾ; 557 ശ്ളോകങ്ങൾ) ഗർഭോത്പത്തി, ഗർഭവ്യാപത്തുകൾ, അംഗപ്രത്യംഗവിഭാഗം, അംഗധർമവിഭാഗം, മർമവിഭാഗം, വികൃതിവിജ്ഞാനം, (ഓരോ രോഗത്തിലെയും മരണലക്ഷണങ്ങൾ), ദൂതവിജ്ഞാനം (നിമിത്ത ശകുനങ്ങൾ) ഇവ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നിദാന സ്ഥാനം
മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തിൽ 16 അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി കായ ചികിത്സയിലെ (ആന്തരിക ചികിത്സ, internal medicine) പ്രധാന രോഗങ്ങളുടെ കാരണങ്ങൾ, പൂർവ്വസൂചനകൾ, രോഗ ലക്ഷണങ്ങൾ, രോഗ ഗതിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനങ്ങൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
(16 അധ്യായങ്ങൾ; 784 ശ്ലോകങ്ങൾ).
ജ്വരാദികായികരോഗങ്ങൾ, നിദാനപൂർവരൂപ-രൂപ-ഉപശയ-സംപ്രാപ്തികളോടുകൂടി വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സർവരോഗസാധാരണമായ നിദാനാദി പഞ്ചകങ്ങളെ സാമാന്യമായി വിവരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥാനം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.
ചികിത്സാ സ്ഥാനം
നാലാം വിഭാഗത്തിൽ 22 അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി എല്ലാ പ്രധാന രോഗങ്ങളുടെയും ചികിത്സ, ഔഷധ നിർമ്മാണം, ഭക്ഷണ രീതികൾ, രോഗീപരിചരണം തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
(22 അധ്യായങ്ങൾ; 1,961 ശ്ലോകങ്ങൾ) ഇതിൽ നിദാനസ്ഥാനത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ജ്വരാദിരോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സകൾ യഥാക്രമം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തിരഞ്ഞെടുത്ത ക്രിയാക്രമങ്ങളും ഔഷധങ്ങളുമാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
കല്പസിദ്ധി സ്ഥാനം
അഞ്ചാം വിഭാഗത്തിൽ ആറ് അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി ഔഷധനിർമ്മാണം, പല ശുദ്ധീകരണ ചികിത്സകളുടെ നിർവഹണം, സങ്കീർണ്ണ സ്ഥിതിയിലെത്തിയ രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സ, ഔഷധ ശാസ്ത്രതിലെ അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
(6 അധ്യായങ്ങൾ; 312 ശ്ലോകങ്ങൾ) വമനകല്പം, വിരേചനകല്പം, വസ്തികല്പം എന്നിവയും ഇവയുടെ വ്യാപത്സിദ്ധികളും (പിഴച്ചാൽ വേണ്ട പ്രതിവിധികൾ) ഭേഷജകല്പവും മാനപരിഭാഷയും സമഗ്രമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭേഷകല്പത്തിൽ മൂലികകളെ സംഭരിച്ചു സൂക്ഷിച്ചു രസ-കഷായ-ചൂർണ-ലേഹ്യ-സ്നേഹ-ഗുളികാദികളാക്കി സംസ്കരിക്കാനുള്ള കല്പനാവിശേഷങ്ങളും മാനപരിഭാഷയും (അളവുകളും മാത്രകളും) ആണ് പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
രസം, സ്വർണം, താമ്രം മുതലായ ധാതുദ്രവ്യങ്ങളുടെ സംസ്കരണക്രമം വിവരിച്ചിട്ടില്ല.
ഉത്തരസ്ഥാനം
(40 അധ്യായങ്ങൾ; 2,179 ശ്ലോകങ്ങൾ) എട്ടംഗങ്ങളുള്ള ആയുർവേദത്തിന്റെ കായരോഗചികിത്സ ഒഴിച്ചുള്ള ബാലരോഗചികിത്സാദി 7 വിഭാഗങ്ങളും ഈ സ്ഥാനത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
ബാലഗ്രഹാവേശം, ഉൻമാദം, അപസ്മാരം എന്നീ മാനസികരോഗങ്ങൾ, ശസ്ത്രക്രിയ-ദംഷ്ട്രാ (വിഷ) വിഭാഗം, ജരാചികിത്സ (രസായന ചികിത്സ), വാജീകരണ ചികിത്സാവിധികൾ എന്നിവ ഈ സ്ഥാനത്തിൽ യഥോചിതം പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
40 അദ്ധ്യായങ്ങളുള്ള ആറാമത്തെ വിഭാഗത്തിൽ കായചികിത്സ ഒഴികെയുള്ള വിഷയങ്ങൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബാലചികിത്സ 3 അദ്ധ്യായങ്ങൾ ഗ്രഹചികിത്സ 4 അദ്ധ്യായങ്ങൾ (മാനസിക/മന്ത്രവാദ ചികിത്സ) ഊർവ്വാംഗചികിത്സ 17 അദ്ധ്യായങ്ങൾ നേത്രചികിത്സ 9 അദ്ധ്യായങ്ങൾ കർണ്ണചികിത്സ 2 അദ്ധ്യായങ്ങൾ നാസാചികിത്സ 2 അദ്ധ്യായങ്ങൾ മുഖചികിത്സ 2 അദ്ധ്യായങ്ങൾ (വായ, പല്ലുകൾ, തൊണ്ട എന്നീ അവയവങ്ങളുടെ ചികിത്സ) ശിരോരോഗം 2 അദ്ധ്യായങ്ങൾ ശല്യചികിത്സ 10 അദ്ധ്യായങ്ങൾ (ശസ്ത്രക്രിയ) ദംഷ്ട്രചികിത്സ 4 അദ്ധ്യായങ്ങൾ (വിഷ/പ്രതിവിഷ വൈദ്യശാസ്ത്രം) ജരാചികിത്സ, വൃഷ (വാജീകരണം) എന്നിവയ്ക്ക് ഓരോ അദ്ധ്യായം വീതം.
അഷ്ടാംഗഹൃദയ കർത്താവായ വാഗ്ഭടാചാര്യൻ ഒരു ബുദ്ധഭിക്ഷുവാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ വ.
ഭാഗത്തുള്ള സിന്ധുദേശമാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജൻമഭൂമി.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകാലത്തെപ്പറ്റി അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.
ഇദ്ദേഹം അഷ്ടാംഗഹൃദയം രചിക്കുന്നതിനുമുൻപ് അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹം എന്ന വൈദ്യഗ്രന്ഥം എഴുതി; അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹം ഒന്നുകൂടി പരിഷ്കരിച്ചു ചുരുക്കിയാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയം രചിച്ചിട്ടുള്ളത്.
അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹം ഗദ്യപദ്യസമ്മിശ്രമാണ്; അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹകർത്താവ് വേറൊരു വാഗ്ഭടൻ (വൃദ്ധ വാഗ്ഭടൻ) ആണെന്നും ചിലർ പറയുന്നുണ്ട്.
പക്ഷേ, പ്രതിപാദനരീതി, ഭാഷാശൈലി, പക്ഷാന്തരമില്ലായ്മ മുതലായവ നോക്കുമ്പോൾ, അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹകാരൻ തന്നെയാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയകർത്താവെന്നു ബോധ്യപ്പെടും.
പ്രസ്തുത വാഗ്ഭടനെ കൂടാതെ രസതന്ത്രവിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന രസരത്നസമുച്ചയ (13-ാം ശ.) കർത്താവായ ഒരു വാഗ്ഭടാചാര്യനുമുണ്ട്.
എന്നാൽ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ പാരദാദിധാതുദ്രവ്യങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾ പറയാതിരുന്നതു രസരത്നസമുച്ചയമെന്ന പേരിൽ ധാതുദ്രവ്യങ്ങളെക്കൊണ്ടുമാത്രം ചികിത്സിക്കാനുതകുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം വാഗ്ഭടാചാര്യൻ നിർമിച്ചതുകൊണ്ടാണെന്നും, അഷ്ടാംഗഹൃദയകർത്താവായ വാഗ്ഭടാചാര്യനും രസരത്നസമുച്ചയ കർത്താവായ വാഗ്ഭടനും ഒരാളാണെന്നും വാദിക്കുന്നവരുമുണ്ട്.
അഷ്ടാംഗസംഗ്രഹം, അഷ്ടാംഗഹൃദയം എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ലളിതമായ ഭാഷാരീതിയും രസരത്നസമുച്ചയത്തിലെ ഭാഷാരീതിയും തമ്മിൽ താരതമ്യപ്പെടുത്തി നോക്കുന്നവർക്ക് ഈ അഭിപ്രായത്തോടു യോജിക്കാൻ നിവൃത്തിയില്ല.
ഏതായാലും അഷ്ടാംഗഹൃദയകർത്താവ് വാഗ്ഭടാചാര്യനാണെന്നുള്ളതിൽ രണ്ടു പക്ഷമില്ല.
വാഗ്ഭടാചാര്യൻ ബുദ്ധമതപ്രചരണാർഥം ഇന്ത്യയിൽ പല ഭാഗത്തും സഞ്ചരിക്കുകയും അക്കൂട്ടത്തിൽ കേരളത്തിലും വരികയും ദീർഘകാലം ഇവിടെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തതായി ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
ബുദ്ധമതപ്രചാരകാലത്തു കേരളത്തിൽ പല ബുദ്ധവിഹാരങ്ങളും ഭിക്ഷുണീസങ്കേതങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്രകാരൻമാർ പറയുന്നു.
ചേർത്തല താലൂക്കിലെ തിരുവിഴ ബുദ്ധഭിക്ഷുസങ്കേതവും, കാർത്ത്യായനീക്ഷേത്രം ഭിക്ഷുണീസങ്കേതവുമായിരുന്നുവെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ബുദ്ധമതക്കാരാണ് ധർമാശുപത്രിപ്രസ്ഥാനം ആദ്യം നടപ്പിലാക്കിയത്. 'അവൃത്തിവ്യാധിശോകാർത്താനനുവർത്തേതശക്തിതഃ' എന്ന സേവനമന്ത്രം വ്രതമാക്കിയിരുന്നവരാണ് ശരണത്രയീധനരായ ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കൾ.
തിരുവിഴയിൽ ഇന്നും നടപ്പിലിരിക്കുന്ന കൈവിഷത്തിനുള്ള വമനപ്രയോഗം പണ്ട് ബുദ്ധഭിക്ഷുക്കൾ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ചികിത്സകളുടെ നഷ്ടാവശിഷ്ടമാണെന്നുവരാം.
വാഗ്ഭടാചാര്യൻ തിരുവിഴ ബുദ്ധവിഹാരത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന സമയത്താണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയം രചിച്ചതെന്നു വൃദ്ധവൈദ്യന്മാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു; ഈ അഭിപ്രായം സ്ഥാപിക്കുവാൻ രേഖകളില്ല.
എന്നാൽ കേരളത്തിലെ അഷ്ടവൈദ്യന്മാർ വാഗ്ഭടപരമ്പരയിൽപ്പെട്ടവരാണെന്നും അഷ്ടവൈദ്യന്മാർ എന്ന പേർ 'അഷ്ടവൈദ്യകുടുംബക്കാർ' എന്ന അർഥത്തിലല്ല അഷ്ടാംഗഹൃദയ വൈദ്യന്മാർ എന്ന അർഥത്തിലാണ് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നും ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
അഷ്ടാംഗപൂർണമായ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരാണ് 'അഷ്ടവൈദ്യൻമാർ' എന്ന അഭിപ്രായക്കാരുമുണ്ട്.
ഇവർ ബുദ്ധമതപരമ്പരയിൽപ്പെട്ടവരായതുകൊണ്ടാണത്രെ യാഥാസ്ഥിതിക നമ്പൂതിരിമാർ ഇവർക്കു പാതിത്യം കല്പിച്ചുവന്നത്.
അഷ്ടാംഗഹൃദയമാണ് കേരളത്തിൽ ഗുരുകുലസമ്പ്രദായപ്രകാരം, ഗുരുശിഷ്യപരമ്പരയാ, അഷ്ടവൈദ്യന്മാരും മറ്റു വൈദ്യകുടുംബങ്ങളും പാഠ്യഗ്രന്ഥമായും പ്രമാണഗ്രന്ഥമായും സ്വീകരിച്ചുപോന്നിട്ടുള്ളത്.
അതുകൊണ്ട് കേരളീയ വൈദ്യന്മാരുടെ ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിനും ചികിത്സയ്ക്കും ഐകരൂപ്യം ഉണ്ട്.
ആയുർവേദവൈദ്യത്തിൽ കേരളത്തിനുള്ള പ്രശസ്തിക്ക് ഇതും ഒരു പ്രധാന കാരണമാണ്.
കേരളത്തിലെപ്പോലെ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിനു ഇന്ത്യയിൽ ഒരിടത്തും പ്രചാരം കാണുന്നില്ല.
ഉത്തരേന്ത്യക്കാർക്ക് ഇന്നും ചരകസുശ്രുതാദി ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് അവലംബം.
വാഗ്ഭടാചാര്യനും അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിനും കേരളത്തോട് ഒരു അഭേദ്യബന്ധമാണുള്ളത്.
കേരളത്തിൽ സർവസാധാരണമായിരുന്ന ആഹാരക്രമങ്ങളെയാണ് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ കൂടുതലും വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
പ്രസിദ്ധമായ പേയാദിക്രമം (പേയ = കഞ്ഞിത്തെളി) പഥ്യാഹാരവുമാണല്ലോ. 'ദാക്ഷിണാത്യഃ പേയാസാത്മ്യഃ' എന്നു ചരകൻ കേരളീയരെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്.
ഇതും മേൽ സൂചിപ്പിച്ച അഭേദ്യബന്ധത്തിനു ഒരു സൂചനയാണ്.