smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കിഴക്കൻ ഭാഗത്തുള്ള കനാലുകൾ കുഴിച്ചപ്പോൾ പുതിയ തലസ്ഥാന നഗരം ഒരു കൃത്രിമ ദ്വീപായി മാറി.
ദ്വീപിന് റട്ടനാകോസിൻ എന്ന പേര് നൽകി.
1768-ൽ രാജാവ് ടാക്സിൻ നിർമ്മിച്ച മുൻ രാജകീയ വസതിയാണ് ഡേം പാലസ് .
ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് വടക്ക് വാട്ട് ഫോ മുതൽ തെക്ക് വരെ, വടക്ക് വാട്ട് മഹത്തത്, പടിഞ്ഞാറ് ചാവോ ഫ്രയോ നദിയും ചേർന്ന് ചതുരാകൃതിയിലുള്ള നിലയിലാണ് പുതിയ കൊട്ടാരം പണിതത്.
ഈ സ്ഥലം മുമ്പ് ഒരു ചൈനീസ് കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരുടെ അധീനതയിലായിരുന്നു.
നഗരത്തിന്റെ ചുറ്റുപാടിന് തെക്ക് ഭാഗത്തേക്കും പുറത്തേക്കും പ്രാധാന്യം നൽകാൻ രാമ I നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഈ പ്രദേശം ഇപ്പോൾ ബാങ്കോക്കിന്റെ ചൈന ടൌൺ ആണ്.
ഇതും കാണുക An information sign regarding the strict dress code for entry to the Grand Palace.
അസോസിയേറ്റഡ് വാട്ട്ഫ്ര ക്യൂ എമെറാൽഡ് ബുദ്ധ ബാങ്കോക്കിലെ മറ്റ് കൊട്ടാരങ്ങൾ ദസിറ്റ് പാലസ് - 1899 മുതൽ 1950 വരെ പ്രധാന രാജകീയസ്ഥലം അംഫോൺ സാത്താൻ റെസിഡൻഷ്യൽ ഹാൾ - പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പ്രധാന വസതി 2016 മുതൽ ചിത്രാലാഡ റോയൽ വില്ല - 1950 മുതൽ 2016 വരെ പ്രധാന രാജ്യം ആനന്ത സമാഖം സിംഹാസനം ഹാൾ അഭിഷേക് ദസിറ്റ് സിംഹാസൺ ഹാൾ വിമൻമെക് കൊട്ടാരം ഫയാ തായ് കൊട്ടാരം - 1909 മുതൽ 1910 വരെ പ്രധാന രാജ്യം അനുബന്ധ വിഷയങ്ങൾ തായ് രാജവംശങ്ങളുടെ പട്ടിക റട്ടാനകോസിൻ കിംഗ്ഡം ചക്രി രാജവംശം തായ്ലന്റിലെ രാജവംശം തായ് മൊണാർക്ക് കിരീടധാരണം തായ് ആർട്ട് തായ്ലാന്റിലെ വാസ്തുവിദ്യ അവലംബം Citations ബിബ്ലിയോഗ്രഫി {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ citation }} : Invalid | ref=harv ( help ) ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Grand Palace, Bangkok എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Official Website of the Grand Palace Bureau of the Royal Household Archived 2016-03-22 at the Wayback Machine .
The Grand Palace on Bangkok For Visitors Archived 2011-12-06 at the Wayback Machine .
Panoramic view of The Grand Palace
13°44′57″N 100°29′30″E ﻿ / ﻿ 13.74917°N 100.49167°E ﻿ / 13.74917; 100.49167
ഗ്ലോറിയ സർഫോ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Gloria_Sarfo
ഒരു ഘാന നടിയും ടിവി അവതാരകയുമാണ് ഗ്ലോറിയ ഒസെയ് സർഫോ .
ഷേർലി ഫ്രിംപിംഗ് മാൻസോയുടെ ദി പെർഫെക്റ്റ് പിക്ചർ - ടെൻ ഇയർ ലേറ്റർസ് ലേറ്റർ എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിന് 2020ലെ ആഫ്രിക്ക മാജിക് വ്യൂവേഴ്‌സ് ചോയ്‌സ് അവാർഡിൽ അവർ മികച്ച സഹനടി അവാർഡ് നേടി.
2000-കളുടെ മധ്യത്തിൽ റെവെലെ ഫിലിംസിന്റെ ഹോട്ടൽ സെന്റ് ജെയിംസിൽ അഭിനയിച്ച സർഫോ തന്റെ അഭിനയ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.
എഫീവുരയിലെ നാന അമ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചതിന് ശേഷമാണ് അവർ ജനപ്രീതി നേടിയത്.
2020-ലെ ആഫ്രിക്ക മാജിക് വ്യൂവേഴ്‌സ് ചോയ്‌സ് അവാർഡിൽ സർഫോ മികച്ച സഹനടി അവാർഡ് നേടി.
ഫിലിമോഗ്രഫി Friday Night (2008) Friday Night 2 (2008) The Most Beautiful Hour (2012) Efiewura Akwaaba (film) Living with Trisha The Perfect Picture - Ten Years Later Somewhere in Africa Aloe Vera (2020) അവലംബം
ഗൾഫ് ഓഫ് അലാസ്ക A view of the Gulf of Alaska from space.
Notice the swirling sediment in the waters.
ശാന്തസമുദ്രത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഒരു കടലാണ് ഗൾഫ് ഓഫ് അലാസ്ക ( Gulf of Alaska French : Golfe d'Alaska , Russian : Зали́в Аля́ска ) അലാസ്കയുടെ തെക്കൻ തീരത്തായി പടിഞ്ഞാറ് അലാസ്കൻ ഉപദ്വീപ് കൊഡൈക് ദ്വീപ് മുതൽ കിഴക്ക് അലക്സാണ്ഡർ ദ്വീപസമൂഹം വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
ദുർഘടമായ ഗൾഫ് ഓഫ് അലാസ്കയുടെ കടൽത്തീരത്തിൽ വനങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ , കടലിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഹിമാനികൾ എന്നിവ കാണപ്പെടുന്നു.
അലാസ്കയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹിമാനികളായ മലാസ്പിന ഗ്ലേഷ്യർ , ബെറിങ് ഗ്ലേഷ്യർ എന്നിവ ഈ കടൽത്തീരത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ സുനാമികൾ ഏറ്റവും വലുത്, ഇവിടെ 1958-ൽ ലിറ്റുയ ഉൾക്കടലിൽ ഭൂകമ്പത്തെത്തുടർന്നുണ്ടായ 524 മീറ്റർ ഉയരമുണ്ടായിരുന്ന മെഗാസുനാമി ആയിരുന്നു.
വൃത്തസ്തൂപികാഖണ്ഡം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Conic_section
ഒരു വൃത്തസ്തൂപികയെ ഒരു പ്രതലം ഖണ്ഡിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വക്രരേഖാഖണ്ഡമാണ് കോണികം അഥവാ വൃത്തസ്തൂപപരിച്ഛേദം (conic section) .
ഇത് പരവലയ (parabola)മോ ദീർഘവൃത്ത (ellipse)മോ അധിവലയ (hyperbola)മോ ആവാം.
വ്യത്യസ്ത കോണികങ്ങൾ: 1.
പരവലയം 2.
വൃത്തവും , ദീർഘവൃത്തവും 3.
അധിവലയം
ഒരേ പ്രതലത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നിയതരേഖ(directrix)യെയും പ്രസ്തുതരേഖയ്ക്കു പുറത്തുള്ള ഒരു കേന്ദ്രബിന്ദു(focus)വിനെയും ആധാരമാക്കിയാണ് കോണികങ്ങളെ നിർവചിക്കാറ്.
നിയതരേഖയിൽ നിന്നും കേന്ദ്രബിന്ദുവിൽ നിന്നുമുള്ള അകലങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അനുപാതം സ്ഥിരസംഖ്യ ആകത്തക്കവിധത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ബിന്ദുവിന്റെ പാത ഒരു കോണിക് സെക്ഷൻ ആയിരിക്കും.
കോണികങ്ങളെ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം- ദീർഘവൃത്തം, പരവലയം, അധിവലയം, എന്നിങ്ങനെ.
വൃത്തത്തെ നാലാമത്തെ വിഭാഗമായും ചിലർ കണക്കാക്കാറുണ്ട്.
വൃത്തസ്തൂപികയെ ഖണ്ഡിക്കുന്ന പ്രതലവും സ്തൂപികയുടെ അക്ഷവും തമ്മിലുള്ള കോണിനനുസൃതമായാണ് കോണികങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്.
കോണികം സമവാക്യം eccentricity ( e ) linear eccentricity ( c ) semi-latus rectum ( ℓ ) focal parameter ( p ) വൃത്തം x 2 + y 2 = a 2 {\displaystyle x^{2}+y^{2}=a^{2}\,} 0 {\displaystyle 0\,} 0 {\displaystyle 0\,} a {\displaystyle a\,} ∞ {\displaystyle \infty } ദീർഘവൃത്തം x 2 a 2 + y 2 b 2 = 1 {\displaystyle {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}=1} 1 − b 2 a 2 {\displaystyle {\sqrt {1-{\frac {b^{2}}{a^{2}}}}}} a 2 − b 2 {\displaystyle {\sqrt {a^{2}-b^{2}}}} b 2 a {\displaystyle {\frac {b^{2}}{a}}} b 2 a 2 − b 2 {\displaystyle {\frac {b^{2}}{\sqrt {a^{2}-b^{2}}}}} പരവലയം y 2 = 4 a x {\displaystyle y^{2}=4ax\,} 1 {\displaystyle 1\,} a {\displaystyle a\,} 2 a {\displaystyle 2a\,} 2 a {\displaystyle 2a\,} അധിവലയം x 2 a 2 − y 2 b 2 = 1 {\displaystyle {\frac {x^{2}}{a^{2}}}-{\frac {y^{2}}{b^{2}}}=1} 1 + b 2 a 2 {\displaystyle {\sqrt {1+{\frac {b^{2}}{a^{2}}}}}} a 2 + b 2 {\displaystyle {\sqrt {a^{2}+b^{2}}}} b 2 a {\displaystyle {\frac {b^{2}}{a}}} b 2 a 2 + b 2 {\displaystyle {\frac {b^{2}}{\sqrt {a^{2}+b^{2}}}}}
ചിത്രാൾ സർവകലാശാല
പാക്കിസ്ഥാനിലെ ഖൈബർ പഖ്തുൻഖ്വ പ്രവിശ്യയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു പൊതുമേഖലാ സർവ്വകലാശാലയാണ് ചിത്രാൾ സർവകലാശാല .
ചിത്രാൾ ജില്ലയിലാണ് ഈ സർവ്വകലാശാല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇവിടത്തെ പ്രവിശ്യാ സർക്കാരാണ് ഈ സർവ്വകലാശാലയുടെ നടത്തിപ്പ് ചുമതല നിർവ്വഹിക്കുന്നത്.
ചരിത്രവും അവലോകനവും
2017ൽ ഖൈബർ പഖ്തുൻഖ്വ സർക്കാർ ചിത്രാൾ ജില്ലയിൽ ചിത്രാൾ സർവകലാശാല സ്ഥാപിച്ചു.
ഖൈബർ പഖ്തുൻഖ്വയിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ, ആർക്കൈവ്സ്, ലൈബ്രറീസ് വകുപ്പ് പുറപ്പെടുവിച്ച വിജ്ഞാപനത്തിന് മറുപടിയായി, റഫറൻസ് നമ്പർ SO (UE-II).
ചിത്രാൾ സർവകലാശാല ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, ഷഹീദ് ബേനസീർ ഭൂട്ടോ സർവകലാശാലയുടെ ഉപ കാമ്പസുകളായ ഷെറിംഗാൾ, അബ്ദുൾ വാലി ഖാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി മർദാൻ എന്നീ രണ്ട് സർവകലാശാല കാമ്പസുകൾ ചിത്രാൾ ജില്ലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
കാലക്രമേണ ഈ കാമ്പസുകളിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പ്രവേശനം ക്രമാനുഗതമായി വർദ്ധിച്ചതിനാൽ അക്കാദമിക് സൌകര്യങ്ങളുടെ ആവശ്യം ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചു.
നിലവിലുള്ള അക്കാദമിക, ഗവേഷണ, പാർപ്പിട അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല.
ഈ ആവശ്യത്തോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് 2011ലാണ് ചിത്രാൾ സർവകലാശാല സ്ഥാപിതമായത്.
വഖാൻ സ്ട്രിപ്പ്, ഗിൽജിത് ബാൾട്ടിസ്ഥാൻ , ഗിൽഗിറ്റ്-ചിത്രാൾ, ദിർ, മലാകണ്ട് ഇതര സിപിഇസി റൂട്ട് വഴി പാകിസ്ഥാൻ, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, കൂടാതെ മധ്യേഷ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രാദേശിക വിദ്യാഭ്യാസ ഇടനാഴിയായി ചിത്രാൾ സർവകലാശാല പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
സർവ്വകലാശാലയിലെ വകുപ്പുകൾ
സർവകലാശാലയിൽ നിലവിൽ താഴെപ്പറയുന്ന വകുപ്പുകളുണ്ട്ഃ സസ്യശാസ്ത്ര വകുപ്പ് കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് വകുപ്പ് സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര വകുപ്പ് വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയും സാഹിത്യവും വകുപ്പ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് മാനേജ്മെന്റ് സയൻസസ് പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസ് വകുപ്പ് സോഷ്യോളജി വകുപ്പ് ടൂറിസം, ഹോട്ടൽ മാനേജ്മെന്റ് വകുപ്പ് ഉർദു വകുപ്പ് ജന്തുശാസ്ത്ര വകുപ്പ് ഇതും കാണുക ഷഹീദ് ബേനസീർ ഭൂട്ടോ സർവകലാശാല, ഷെറിംഗാൾ അബ്ദുൾ വാലി ഖാൻ സർവകലാശാല മലകന്ദ് സർവകലാശാല, ചക്ദാര ബുനേർ സർവകലാശാല അവലംബങ്ങൾ
ചിഹ്വാഹുവാൻ മരുഭൂമി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Chihuahuan_Desert
ചിഹ്വാഹുവാൻ മരുഭൂമി വടക്കൻ മെക്സിക്കോയുടെയും തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടേയും ഭാഗങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു മരുഭൂമിയും പരിസ്ഥിതി പ്രദേശവുമാണ്.
ഇത് പടിഞ്ഞാറൻ ടെക്സസിന്റെ ഭൂരിഭാഗത്തോടൊപ്പം റിയോ ഗ്രാൻഡെ വാലിയുടെ മധ്യ, നിമ്ന്ന ഭാഗങ്ങൾ, ന്യൂ മെക്സിക്കോയിലെ നിമ്ന്ന പെക്കോസ് താഴ്വര, തെക്കുകിഴക്കൻ അരിസോണയുടെ ഒരു ഭാഗം, അതുപോലെ മെക്സിക്കൻ പീഠഭൂമിയുടെ മധ്യ, വടക്കൻ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
ഏകദേശം 501,896 km2 (193,783 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഇത് വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും വലിയ മരുഭൂമിയാണ്.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ Chihuahuan Desert എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Chihuahuan Desert images at bioimages.vanderbilt.edu ( slow modem version ) Small desert beetle found to engineer ecosystems Archived 2009-04-26 at the Wayback Machine .
EurekAlert!
ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Indian_independence_movement ഇന്തോ ബർമീസ് അതിർത്തിയിലെ ഒരു പോസ്റ്റ് പിടിച്ചെടുത്ത INA പ്രവർത്തകരുടെയും ജാപ്പനീസ് പട്ടാളത്തിന്റെയും ആഹ്ലാദപ്രകടനം.
സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ചരിത്രകാരന്മാർ ഏറെ അവഗണിച്ച ആസാദ് ഹിന്ദ് മൂവ്മെന്റിന്റെ സംഭാവനകൾ ഇന്ന് ശ്രദ്ധേയമായവയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ബ്രിട്ടൻ , ഫ്രാൻസ് , പോർച്ചുഗൽ എന്നീ രാജ്യങ്ങളുടെ ഇന്ത്യയിലെ കോളനിഭരണത്തിനെതിരെ ഇന്ത്യക്കാർ നടത്തിയ സമരങ്ങൾക്ക് പൊതുവിൽ പറയുന്ന പേരാണ് ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം .
1700 -കളുടെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ആരംഭം കാണാം.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ സാമ്രാജ്യവ്യാപനം തുടങ്ങുന്ന കാലത്തായിരുന്നു ഇത്.
1900-കളിലെ മുഖ്യധാരാ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ചുക്കാൻ പിടിച്ചത് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് ആയിരുന്നു.
ആദ്യകാലത്ത് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിലെ പ്രധാന മിതവാദിനേതാക്കളുടെ ആവശ്യം ബ്രിട്ടീഷ് കോമൺ‌വെൽത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഡൊമീനിയൻ പദവി വേണമെന്നായിരുന്നു.
1900-കളുടെ ആരംഭത്തിൽ ശ്രീ അരബിന്ദോ , ലാൽ-ബാൽ-പാൽ തുടങ്ങിയവർ ആവശ്യപ്പെട്ട രീതിയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി കൂടുതൽ വിപ്ലവകരമായ  മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായി.
1900-കളുടെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ തീവ്രവാദദേശീയതയും ഉടലെടുത്തു.
1857-ലെ ശിപായി ലഹള എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം മുതൽക്കാണ് ഇന്ത്യയിൽ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ശക്തി പ്രാപിച്ചത്.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസും , ഗാന്ധിജിയും മറ്റും സ്വാതന്ത്ര്യസമര പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കെത്തിയത് സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം കോൺഗ്രസ്, മഹാത്മാ ഗാന്ധി നേതൃത്വം നൽകിയ പൊതു നിസ്സഹകരണം , അഹിംസാ മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള സമരം, തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചു.
സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെപ്പോലെയുള്ള മറ്റു ചില നേതാക്കന്മാർ പിൽക്കാലത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൽ തീവ്രവാദപരമായ ഒരു സമീപനം സ്വീകരിച്ചു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ് നേതൃത്വം നൽകിയ ഐ.എൻ.എ. പോലെയുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ഗാന്ധിജി നേതൃത്വം നൽകിയ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യാ പ്രസ്ഥാനവും അവയുടെ ഉന്നതിയിലെത്തി.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഉണ്ടായ മുംബൈ ലഹള , ഐ.എൻ.എ-യുടെ റെഡ് ഫോർട്ട് വിചാരണ , തുടങ്ങിയ സംഭവവികാസങ്ങളും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിനു ആക്കം കൂട്ടി.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിൽ നിന്നും ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിനു സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചു.
ഇന്ത്യ , പാകിസ്താൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ 1947 ആഗസ്റ്റിൽ രൂപീകൃതമായി.
1950 ജനുവരി 26 വരെ ഇന്ത്യ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു ഡൊമീനിയൻ ആയി തുടർന്നു.
1950 ജനുവരി 26 -നു ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന അംഗീകരിക്കുകയും ഇന്ത്യ സ്വയം ഒരു റിപ്പബ്ലിക്ക് ആയി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
പാകിസ്താൻ റിപ്പബ്ലിക്ക് ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചത് 1956 -ൽ ആണ്.
ആഭ്യന്തര കലഹങ്ങൾ കാരണം പാകിസ്താനിൽ പലതവണ ജനാധിപത്യം മരവിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു.
1971-ലെ പാകിസ്താൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ പരിണതഫലമായി 1971-ലെ ഇന്ത്യാ പാക്ക് യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുകയും കിഴക്കൻ പാകിസ്താൻ വിഘടിച്ച് ബംഗ്ലാദേശ് രാജ്യം രൂപീകൃതമാവുകയും ചെയ്തു.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലും ഇത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമായി.
ഇവയിൽ പലതും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യം ലോകമെമ്പാടും തകരുന്നതിനും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനു പകരം കോമൺ‌വെൽത്ത് ഓഫ് നേഷൻസ് നിലവിൽ വരുന്നതിനും കാരണമായി.
ഗാന്ധിജിയുടെ അഹിംസാ മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള പ്രതിരോധം മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിങ്ങ് ജൂനിയർ നയിച്ച അമേരിക്കൻ സിവിൽ റൈറ്റ്സ് പ്രസ്ഥാനത്തിനു (1955-1968) പ്രേരകമായി.
മ്യാന്മാറിലെ ജനാധിപത്യത്തിനു വേണ്ടി ഓങ്ങ് സാൻ സുകി നയിച്ച പോരാട്ടം, വർണ്ണവിവേചനത്തിനു എതിരേ സൗത്ത് ആഫ്രിക്കയിൽ നെൽസൺ മണ്ടേലയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന സമരം എന്നിവക്കും അഹിംസാ സിദ്ധാന്തം പ്രേരണയായി.
എങ്കിലും ഇതിൽ എല്ലാ നേതാക്കന്മാരും അഹിംസ, നിസ്സഹകരണം എന്നിവയെ ശക്തമായി പിന്തുടർന്നില്ല.
യൂറോപ്യൻ ഭരണം റോബർട്ട് ക്ലൈവ്, ഫസ്റ്റ് ബാരൺ ക്ലൈവ് മിർ ജാഫറിനൊപ്പം, പ്ലാസ്സി യുദ്ധം
കോഴിക്കോടിനടുത്തുള്ള കാപ്പാട് കടൽത്തീരത്ത് പോർച്ചുഗീസ് നാവികനായ വാസ്കോ ഡ ഗാമ 1498-ൽ കപ്പലിറങ്ങിയതോടെയാണ് യൂറോപ്യൻ കച്ചവടക്കാർ സമുദ്രമാർഗ്ഗം ഇന്ത്യൻ തീരങ്ങളിലെത്തിയത്.
1757 -ലെ പ്ലാസ്സി യുദ്ധത്തിൽ റോബർട്ട് ക്ലൈവ് നയിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം ബംഗാൾ നവാബിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ഇന്ത്യയിൽ ശക്തമാവുന്നതിനു ഈ യുദ്ധം കാരണമായി.
ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ ആരംഭമായി ഈ യുദ്ധം കരുതപ്പെടുന്നു.
ബക്സാർ യുദ്ധത്തിനു പിന്നാലെ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയ്ക്ക് ബംഗാൾ , ബിഹാർ , ഒറീസ്സ പ്രദേശങ്ങളിൽ 1765-ൽ ഭരണാവകാശം ലഭിച്ചു.
ആദ്യ ആംഗ്ലോ-british യുദ്ധം (1845-1846), രണ്ടാം ആംഗ്ലോ-സിഖ് യുദ്ധം (1848-49) എന്നിവയ്ക്കും മഹാരാജാ രഞ്ജിത്ത് സിങ്ങിന്റെ നിര്യാ‍ണത്തിനും (1849) ശേഷം ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി 1849-ൽ പഞ്ചാബ് പ്രദേശം പിടിച്ചടക്കി.
പുതുതായി പിടിച്ചടക്കിയ പ്രവിശ്യകളുടെ ഭരണത്തിനായി ബ്രിട്ടീഷ് നിയമസഭ പല നിയമങ്ങളും നിർമ്മിച്ചു.
1773-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റ് സൃഷ്ടിച്ച റെഗുലേറ്റിങ്ങ് ആക്ട് , 1784-ലെ ഇന്ത്യാ ആക്ട്, 1813-ലെ ചാർട്ടർ ആക്ട് എന്നിവയെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം ഇന്ത്യയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനു സഹായിച്ചു.
1835-ൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ ഉത്തരവുകൾക്കുള്ള മാദ്ധ്യമമായി സ്ഥാപിച്ചു.
പാശ്ചാത്യവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ച ഹിന്ദുക്കൾ ഹിന്ദുമതത്തിൽ നിന്നും ബാലവിവാഹം , വർണ്ണവ്യവസ്ഥിതി , സതി തുടങ്ങിയ പല വിവാദപരമായ സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങളും നീക്കുന്നതിനു ശ്രമിച്ചു.
ബോംബെയിലും മദ്രാസിലും ആരംഭിച്ച സാഹിത്യ, സംവാദ വേദികൾ തുറന്ന രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾക്കുള്ള വേദികളായി പരിണമിച്ചു.
ഈ ആദ്യകാല പരിവർത്തനനായകർ വിദ്യാഭ്യാസവും പത്രങ്ങളുടെ വിദഗ്ദ്ധോപയോഗവും കൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക മൂല്യങ്ങളും മതപരമായ ആചാരങ്ങളും ത്യജിക്കാതെ തന്നെ വ്യാപകമായ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുക്കി.
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ ആധുനികവൽക്കരണം ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തെ സ്വാധീനിച്ചു എങ്കിലും ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തോടുള്ള എതിർപ്പ് വർദ്ധിച്ചുവന്നു.
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സ്വാധീനം വർദ്ധിച്ചു വരുന്നതനുസരിച്ച് അവർ തദ്ദേശീയ സംസ്കാരത്തെ കൂടുതലായി അവമതിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മോസ്ക്കുകളിൽ അവിവാഹിത പുരുഷന്മാരുടെ പാർട്ടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുക, താജ് മഹലിന്റെ മട്ടുപ്പാവിൽ റെജിമെന്റൽ ബാൻഡുകൾക്ക് അനുസരിച്ച് നൃത്തം ചെയ്യുക, തിരക്കുനിറഞ്ഞ തെരുവുകളിൽ ജനങ്ങളെ ചാട്ടവാറിനടിച്ച് തങ്ങൾക്കു സഞ്ചരിക്കാൻ വഴിയുണ്ടാക്കുക (ജെനറൽ ഹെന്രി ബ്ലേക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നു), ശിപായികളെ നിന്ദിക്കുക, തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തികൾ ഇതിനു ഉദാഹരണമാണ്.
പഞ്ചാബ് 1849-ൽ പിടിച്ചടക്കിയതിനു പിന്നാലെ പല ശിപായി ലഹളകളും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
ഇവയെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷുകാർ അടിച്ചമർത്തി.
1857-നു മുൻപുള്ള പ്രാദേശിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഇവയും ശ്രദ്ധിക്കുക: സന്യാസിലഹള , പിന്റോകളുടെ ഗൂഢാലോചന , പോളിഗാർ യുദ്ധങ്ങൾ
1857-നു മുൻപ് ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും വിദേശഭരണത്തിനെതിരായി പ്രാദേശിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
എങ്കിലും ഇവയൊന്നും തന്നെ സംഘടിതസ്വഭാവം ഉള്ളവയായിരുന്നില്ല.
ഈ മുന്നേറ്റങ്ങളെ വിദേശഭരണാധികാരികൾ എളുപ്പത്തിൽ അടിച്ചമർത്തി.
ബംഗാളിൽ 1770-കളിൽ നടന്ന സന്യാസി ലഹള , 1787-ൽ ഗോവയിലെ തദ്ദേശീയർ പോർച്ചുഗീസ് ഭരണത്തിനു എതിരായി നടത്തിയ മുന്നേറ്റം (ഇത് പിന്റോകളുടെ ഗൂഢാലോചന എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു), 1830-കളിൽ ബംഗാളിൽ റ്റിറ്റുമിർ നടത്തിയ മുന്നേറ്റം, കർണാടകത്തിലെ കിറ്റൂർ ലഹള , തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പോളിഗാർ യുദ്ധങ്ങൾ, സൗരാഷ്ട്രയിലെ കച്ച് ലഹള, തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ വീരപാണ്ഡ്യ കട്ടബ്ബൊമ്മൻ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാർ നടത്തിയ യുദ്ധങ്ങൾ എന്നിവ ഇതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്‌.
മറ്റ് മുന്നേറ്റങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് സന്താൾ പ്രക്ഷോഭം 1857-ലെ ഒന്നാം ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം ലഹളക്കാലത്തെ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ സെക്കന്ദ്രാ ബാഘ്, 93-ആം ഹൈലാന്റേഴ്സും 4-ആം പഞ്ജാബ് റെജിമെന്റും വിപ്ലവകാരികളോട് യുദ്ധം ചെയ്തതിനു ശേഷം, നവംബർ 1857
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരായി 1857–58-കളിൽ‍ മദ്ധ്യേന്ത്യയിലും ഉത്തരേന്ത്യയിലും ഉണ്ടായ ലഹളയാണ് 1857-ലെ ഇന്ത്യൻ ലഹള.
ദശാബ്ദങ്ങളായി ഇന്ത്യൻ സൈനികരും ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസർമാരും തമ്മിൽ നിലനിന്ന തദ്ദേശീയവും സാംസ്കാരികവുമായ വ്യത്യാസങ്ങളുടെ ഫലമായിരുന്നു ഈ ലഹള.
മുഗളന്മാർ , പേഷ്വാകൾ , തുടങ്ങിയ ഇന്ത്യൻ ഭരണാധികാരികളോട് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കുണ്ടായിരുന്ന മതിപ്പില്ലായ്മയും ഊധ് ബ്രിട്ടീഷുകാർ പിടിച്ചടക്കിയതും ഇന്ത്യക്കാർക്കിടയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ വികാരം വളരുന്നതിനു കാരണമായി.
ഡൽഹൌസിയുടെ , സാമ്രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കുന്ന നയം, ഡോക്ട്രിൻ ഓഫ് ലാപ്സ് അഥവാ എസ്ഷീറ്റ്, മുഗളന്മാരുടെ പിൻ‌ഗാമികളെ അവരുടെ പരമ്പരാഗതകൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും ദില്ലിയ്ക്കടുത്തുള്ള കുത്ത്ബിലേയ്ക്കു മാറ്റിയത്, തുടങ്ങിയ നടപടികൾ പലരെയും പ്രകോപിപ്പിച്ചു.
ലഹള പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാനുള്ള നിമിത്തം .557 കാലിബർ പാറ്റേൺ 1853 എൻഫീൽഡ് (പി/53) റൈഫിൾ വെടിയുണ്ടകളിൽ പശുവിന്റെയും പന്നിയുടെയും നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ചു എന്ന കിംവദന്തി പരന്നതായിരുന്നു.
ഭടന്മാർക്ക് വെടിയുണ്ടകൾ തോക്കിൽ നിറയ്ക്കുന്നതിനു മുൻപ് അവരുടെ പല്ലുകൊണ്ട് പൊട്ടിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
പശുവിനെ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഹിന്ദുമത അനുയായികളായ സൈനികർക്കും, പന്നിയെ വെറുക്കപ്പെട്ട മൃഗമായി കരുതിയിരുന്ന മുസ്ലീംമത അനുയായികളായ സൈനികർക്കും ഇത് നിഷിദ്ധമായിരുന്നു.
1857 ഫെബ്രുവരിയിൽ, ഇന്ത്യൻ ശിപായിമാർ ഈ പുതിയ വെടിയുണ്ടകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഈ വെടിയുണ്ടകൾക്കു പകരം പുതിയ വെടിയുണ്ടകൾ കൊണ്ടുവന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ശിപായിമാരെ സ്വന്തമായി തേനീച്ചമെഴുകിൽ നിന്നും സസ്യ എണ്ണകളിൽ നിന്നും ഗ്രീസ് ഉണ്ടാക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ കിംവദന്തി നിലനിന്നു.
1857 മാർച്ചിൽ ബാറാക്ക്പൂരിലെ 34-ആം കാലാൾപ്പടയിലെ ഒരു ഭടനായിരുന്ന മംഗൽ പാണ്ഡെ തന്റെ ബ്രിട്ടീഷ് സെർജന്റിനെ ആക്രമിയ്ക്കുകയും ഒരു അഡ്ജൂറ്റന്റിനെ മുറിവേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജെനറൽ ഹിയേഴ്സി ഒരു ജമീന്ദാരിനോട് മംഗൽ പാണ്ഡെയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ ഈ ജമീന്ദാർ കല്പന അനുസരിച്ചില്ല.
മംഗൽ പാണ്ഡെ ഒരുതരം മതപരമായ സന്നിയിലാണെന്നായിരുന്നു ജെനറൽ ഹിയേഴ്സിയുടെ അഭിപ്രായം.
മംഗൽ പാണ്ഡെയെയും ഈ ജമീന്ദാറിനെയും ഏപ്രിൽ 7-നു തൂക്കിലേറ്റി.
കൂട്ടത്തോടെയുള്ള ശിക്ഷാനടപടിയായി റെജിമെന്റിനെ മൊത്തത്തിൽ പിരിച്ചുവിട്ടു.
മെയ് 10-നു 11, 12 കാലാൾപ്പടകൾ അണിനിരന്നപ്പോൾ അവർ കൂറുമാറി കമാൻഡിങ്ങ് ഓഫീസർമാരെ ആക്രമിച്ചു.
ഇവർ പിന്നീട് 3-ആം റെജിമെന്റിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കി.
മെയ് 11-നു ശിപായികൾ ദില്ലിയിലെത്തി .
ദില്ലിയിൽ മറ്റ് ഇന്ത്യക്കാരും ഇവരോടൊത്തു ചേർന്നു.
അവസാനത്തെ മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായ ബഹദൂർ ഷാ II -ന്റെ വസതിയായ ചെങ്കോട്ട ഇവർ ആക്രമിച്ച് പിടിച്ചെടുത്തു.
ബഹദൂർ ഷാ തന്റെ ചക്രവർത്തി പദം തിരികെ ഏൽക്കണം എന്നായിരുന്നു ഇവരുടെ ആവശ്യം.
ആദ്യം മടിച്ചുനിന്ന അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഇവരുടെ ആവശ്യം അംഗീകരിക്കുകയും മുന്നേറ്റത്തിന്റെ നേതൃസ്ഥാനം ഏൽക്കുകയും ചെയ്തു.
തൊട്ടുപിന്നാലെ യുദ്ധം വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെമ്പാടും വാപിച്ചു.
മീററ്റ് , ഝാൻസി , കാൻപൂർ , ലക്നൌ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ലഹള പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
ബ്രിട്ടീഷുകാർ പ്രതികരിച്ചത് താമസിച്ചായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഈ സായുധസമരത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ശക്തമായി നേരിട്ടു.
ക്രിമിയൻ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നും റെജിമെന്റുകളെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യയിലേയ്ക്കു നീക്കി.
ചൈനയിലേയ്ക്കു പോവാൻ തയ്യാറായിരുന്ന യൂറോപ്യൻ റെജിമെന്റുകളെയും അവർ ഇന്ത്യയിലേയ്ക്കു വിന്യസിച്ചു.
വിപ്ലവകാരികളുടെ സൈന്യത്തെ അവർ ദില്ലിയ്ക്കടുത്ത് ബാദ്‌ൽ-കി-സെറായി എന്ന സ്ഥലത്തുവെച്ച് നേരിട്ടു.
വിപ്ലവകാരികളെ ദില്ലിയിലേയ്ക്കു തുരത്തുകയും ദില്ലി നഗരം വലയം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
ദില്ലിയുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഉപരോധം ജൂലൈ 1 മുതൽ ഓഗസ്റ്റ് 31 വരെ നീണ്ടുനിന്നു.
ഒരാഴ്ച്ച നീണ്ടുനിന്ന തെരുവുയുദ്ധത്തിനു ശേഷം ബ്രിട്ടീഷുകാർ ദില്ലി പിടിച്ചെടുത്തു.
അവസാനത്തെ പ്രധാന യുദ്ധം നടന്നത് 1858 -ൽ ഗ്വാളിയറിൽ ജൂൺ 20 -നു ആയിരുന്നു.
ഈ യുദ്ധത്തിലാണ് റാണി ലക്ഷ്മി ബായി കൊല്ലപ്പെട്ടത്.
1859 വരെ ഒറ്റപ്പെട്ട പോരാട്ടങ്ങൾ നടന്നു, എങ്കിലും ഒടുവിൽ വിപ്ലവകാരികളെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം അടിച്ചമർത്തി.
ഈ യുദ്ധത്തിലെ പ്രധാന നേതാക്കൾ അഹ്മെദ് ഉള്ള (ഊധിലെ മുൻ-രാജാവിന്റെ ഉപദേഷ്ടാവ്); നാനാ സാഹിബ് ; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതുലനായ റാവു സാഹിബും സഹായികളും; താന്തിയാ തോപ്പി , അസീമുള്ള ഖാൻ; ഝാൻസി റാണി ; കുൻ‌വർ സിങ്ങ് ; ബീഹാറിലെ ജഗദീഷ്പൂരിലെ രജപുത്ര നേതാവ്; മുഗള ചക്രവർത്തിയുടെ ബന്ധുവായ ഫിറൂസ് സാഹ, മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായ ബഹദൂർ ഷാ , പ്രാൺ സുഖ് യാദവ് , റെവാരിയിലെ റാവു തുലാ റാം (ഇവർ ഹരിയാനയിലെ നാസിബ്പൂരിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യവുമായി ഏറ്റുമുട്ടി) എന്നിവരായിരുന്നു.
1857-ലെ യുദ്ധം ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന നാഴികക്കല്ലായിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ബ്രിട്ടീഷുകാർ നിറുത്തലാക്കി.
ഇതിനു പകരം ബ്രിട്ടീഷ് രാജഭരണത്തിൻ കീഴിൽ നേരിട്ടുള്ള ഭരണം തുടങ്ങി.
ബ്രിട്ടീഷ് രാജാവിന്റെ പ്രതിനിധിയായി ഇന്ത്യയിൽ ഒരു വൈസ്രോയിയെ നിയമിച്ചു.
“ഇന്ത്യയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കും തലവന്മാർക്കും ജനങ്ങൾക്കുമായി“ പുതിയ നേരിട്ടുള്ള ഭരണ നയം വിളംബരം ചെയ്തുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്ഞിയായ വിക്ടോറിയ രാജ്ഞി ബ്രിട്ടീഷ് നിയമ പ്രകാരം ഇന്ത്യക്കാർക്ക് തുല്യ പരിഗണനയും അവകാശങ്ങളും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
എങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തോടുള്ള വിശ്വാസമില്ലായ്മ 1857-ലെ സമരത്തിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായി.
ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യയിൽ പുരോഗമനത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയ പുന:ക്രമീകരണത്തിന്റെയും ഒരു പദ്ധതി ആരംഭിച്ചു.
ഇതിലൂടെ ഇന്ത്യയിലെ ഉന്നതജാതീയരെയും ഭരണാധികാരികളെയും സർക്കാരിലേയ്ക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു.
ഭൂമി പിടിച്ചടക്കുന്നത് അവർ നിറുത്തലാക്കി.
മതപരമായ സഹിഷ്ണുതയ്ക്കുവേണ്ടി അനുശാസനങ്ങൾ ഇറക്കി.
പ്രധാനമായും താഴേക്കിടയിലുള്ള ജോലികൾക്കായിട്ടാണെങ്കിലും ഇന്ത്യക്കാരെ സിവിൽ സർവ്വീസിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
തദ്ദേശീയരുടെ അനുപാതത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സേനാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂട്ടി.
വെടിക്കോപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അനുമതി ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികർക്കുമാത്രമാക്കി പരിമിതപ്പെടുത്തി.
ബഹദൂർ ഷായെ ബർമ്മയിലെ റങ്കൂണിലേയ്ക്കു നാടുകടത്തി.
മുഗൾ രാജവംശത്തിനു അന്ത്യം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ബഹദൂർ ഷാ ബർമ്മയിൽ വെച്ച് 1862-ൽ അന്തരിച്ചു.
1877-ൽ വിക്ടോറിയ രാജ്ഞി ygjj എന്ന പദം സ്വീകരിച്ചു.
Bn== സംഘടിത മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ ഉദയം ==
ശിപായി ലഹളയെ തുടർന്നുള്ള ദശാബ്ദങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തിന്റെയും ഇന്ത്യൻ പൊതുജനാഭിപ്രായ പ്രകാശനത്തിന്റെയും പ്രവിശ്യാതലത്തിലും ദേശീയതലത്തിലും ഇന്ത്യൻ നേതൃത്വം ഉയർന്നുവരുന്നതിന്റേതുമായിരുന്നു.
ദാദാഭായ് നവറോജി 1867-ൽ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ അസോസിയേഷൻ രൂപവത്കരിച്ചു.
സുരേന്ദ്രനാഥ ബാനർജി 1876-ൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ അസോസിയേഷൻ രൂപവത്കരിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷ് സിവിൽ സർവ്വീസിൽ നിന്നും വിരമിച്ച എ.ഒ. ഹ്യൂമിന്റെ നിർദ്ദേശത്തിൽ പ്രേരിതരായി 1885-ൽ എഴുപത്തിമൂന്ന് ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധികൾ ബോംബെയിൽ ഒത്തുചേർന്ന് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് രൂപവത്കരിച്ചു.
ഇവർ പ്രധാനമായും തങ്ങളുടെ പ്രവിശ്യകളിലെ സമ്പന്നരും പാശ്ചാത്യവിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ചവരും ആയിരുന്നു.
നിയമം , അദ്ധ്യാപനം , പത്രപ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയ ജോലികൾ സ്വീകരിച്ചവരായിരുന്നു ഇവരിൽ അധികവും.
തുടക്കത്തിൽ കോൺഗ്രസിനു വ്യക്തമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ട തത്ത്വശാസ്ത്രങ്ങളോ സിദ്ധാന്തങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയ്ക്കു വേണ്ടുന്ന അവശ്യ കാര്യങ്ങളിൽ വളരെ കുറച്ചുമാത്രമേ കോൺഗ്രസിനു ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം കൂടുകയും ബ്രിട്ടീഷ് രാജിനോട് തങ്ങളുടെ കൂറു പ്രഖ്യാപിക്കുകയും താരതമ്യേന വിവാദം കുറഞ്ഞ വിഷയങ്ങളായ പൌരാവകാശം, സർക്കാരിലെ (പ്രത്യേകിച്ചും സിവിൽ സർവ്വീസിലെ) ഉദ്യോഗാവസരങ്ങൾ, തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് തീർപ്പുകൾ‍ പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സംവാദ സമിതിയായി കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തിച്ചു.
ഈ തീർപ്പുകൾ വൈസ്രോയിയുടെ സർക്കാരിനും ചിലപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനും അവർ സമർപ്പിച്ചു.
എങ്കിലും ആദ്യകാലത്ത് കോൺഗ്രസിന്റെ നേട്ടങ്ങൾ ശുഷ്കമായിരുന്നു.
ഇന്ത്യയെ പൂർണ്ണമായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടെങ്കിലും കോൺഗ്രസിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നഗരങ്ങളിലെ മേലേത്തട്ടിന്റേതായിരുന്നു.
മറ്റ് സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരുടെ പ്രാതിനിധ്യം വളരെ കുറവായിരുന്നു.
ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ പരിവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ സ്വാമി ദയാനന്ദ് സരസ്വതി ആരംഭിച്ച ആര്യസമാജം , മറ്റുള്ളവരോടൊത്ത് രാജാ റാം മോഹൻ റോയ് ആരംഭിച്ച ബ്രഹ്മ സമാജം തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക-മത സംഘടനകളുടെ പങ്ക് പ്രകടമായിരുന്നു.
മതപരമായ പരിവർത്തനങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക അഭിമാനത്തിന്റെയും ഉത്തേജനം ഒരു പൂർണ്ണ രാഷ്ട്രത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പൊതുജന മുന്നേറ്റത്തിനു അടിത്തറ പാകി.
സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ , രാമകൃഷ്ണ പരമഹംസൻ , ശ്രീ അരബിന്ദോ , സുബ്രഹ്മണ്യ ഭാരതി , ബങ്കിം ചന്ദ്ര ചാറ്റർജി , സർ സയ്യിദ് അഹമ്മദ് ഖാൻ , രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ , ദാദാഭായി നവറോജി , തുടങ്ങിയവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒരു പുനരുത്തേജനത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹം ഇന്ത്യക്കാരിൽ ശക്തമാക്കി.
1900-ത്തോടെ കോൺഗ്രസ് ഒരു അഖിലേന്ത്യാ രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയായി വളർന്നു എങ്കിലും മുസ്ലീങ്ങളെ സംഘടനയിലേയ്ക്ക് ആകർഷിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതു കോൺഗ്രസിന്റെ നേട്ടങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചടിയായി.
സർക്കാർ ഉദ്യോഗങ്ങളിൽ മുസ്ലീങ്ങൾക്കു പ്രാതിനിധ്യം കുറവാണെന്നു പരാതി ഉണ്ടായി.
മതം മാറ്റങ്ങളെ ഹിന്ദു പരിവർത്തന വാദികൾ എതിർത്തത്, പശുവിനെ ഇറച്ചിയ്ക്കായി കൊല്ലുന്നതിനെ എതിർത്തത്, അറബി ലിപിയിൽ ഉർദ്ദു‍ നിലനിർത്തിയത്, തുടങ്ങിയവ തങ്ങളുടെ ന്യൂനപക്ഷ പദവിയെക്കുറിച്ചുള്ള മുസ്ലീങ്ങളുടെ ആശങ്കകൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
കോൺഗ്രസ് ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചാൽ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെടും എന്ന് മുസ്ലീങ്ങൾ ഭയന്നു.
മുസ്ലീം ശാക്തീകരണത്തിനായി സർ സയ്യെദ് അഹ്മെദ് ഖാൻ ഒരു മുന്നേറ്റം ആരംഭിച്ചു.
ഇതിന്റെ ഫലമായി 1875-ൽ ഉത്തർ പ്രദേശിലെ അലിഗഡിൽ മുഹമ്മദൻ ആംഗ്ലോ-ഓറിയെന്റൽ കോളെജ് സ്ഥാപിതമായി.
(1920-ൽ ഈ കലാലയം അലിഗഡ് മുസ്ലീം യൂണിവേഴ്സിറ്റി എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു).
ഈ കലാലയത്തിന്റെ പ്രധാനോദ്യേശം സമ്പന്നരായ വിദ്യാർത്ഥികളെ ആധുനിക പാശ്ചാത്യ ജ്ഞാനവും ഇസ്ലാം മതവും പൂരകങ്ങളാണെന്നതിൽ ഊന്നിക്കൊണ്ട് അവരെ പഠിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.
എങ്കിലും ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലീങ്ങളിലെ നാനാത്വം പൊതുവായ ഒരു സാംസ്കാരിക, ബൌദ്ധിക പുനരുദ്ധാനം അസാദ്ധ്യമാക്കി.
ഇന്ത്യൻ ദേശീയതയുടെ ഉദയം
കോൺഗ്രസ് അംഗങ്ങളിൽ ആദ്യമായി ദേശീയതയുടെ സ്ഫുരണങ്ങൾ കണ്ടത് അവർ സർക്കാർ സമിതികളിൽ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കണം എന്നും ഇന്ത്യയുടെ ഭരണകാര്യങ്ങളിലും നിയമനിർമ്മാണത്തിലും വോട്ട് വേണം എന്നും തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിനു വില ഉണ്ടാവണം എന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോഴായിരുന്നു.
കോൺഗ്രസ് അംഗങ്ങൾ തങ്ങളെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തോട് കൂറുള്ളവരായി കണ്ടു, എങ്കിലും അവർക്ക് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ തങ്ങളുടെ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നതിൽ ഒരു ക്രിയാത്മക പങ്ക് വേണം എന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടായി.
ദാദാഭായി നവറോജി , ഹൗസ് ഓഫ് കോമൺസ് ഓഫ് ദി യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കുകയും വിജയിച്ച് ഹൌസ് ഓഫ് കോമൺസിലെ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ അംഗം ആവുകയും ചെയ്തത് ഈ ആഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണമായിരുന്നു.
സ്വരാജ് എന്ന ആവശ്യം ആദ്യമായി മുന്നോട്ടുവെച്ച ആദ്യ ഇന്ത്യൻ ദേശീയനേതാവായിരുന്നു ബാല ഗംഗാധര തിലകൻ .
ഇന്ത്യയുടെ സംസ്കാരം, ചരിത്രം, മൂല്യങ്ങൾ എന്നിവയെ അവഗണിക്കുകയും നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്ത ബ്രിട്ടീഷ് വിദ്യാഭ്യാ‍സ സമ്പ്രദായത്തെ തിലൿ ശക്തമായി എതിർത്തു.