smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
യോസ ബുസോൺ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Yosa_Buson യോസ ബുസോൺ, മത്സുമുര ഗോഷുണിന്റെ ചിത്രരചന
ജപ്പാനിൽ എദോ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രസിദ്ധനായ ഒരു കവിയായിരുന്നു യോസ ബുസോൺ (Yosa Buson) (1716 – ജനു: 17, 1784 ).
കൊബയാഷി ഇസ്സയ്ക്കും മത്സുവോ ബാഷോയ്ക്കും തുല്യമായ സ്ഥാനമാണ് ബുസോണിനുള്ളത്.
കവിതാസമാഹാരത്തിൽ നിന്ന് In nooks and corners Cold remains: Flowers of the plum (translated by RH Blyth ) പുറംകണ്ണികൾ Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art , a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on Yosa Buson അവലംബം
കൊബയാഷി ഇസ്സ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Kobayashi_Issa Issa's portrait drawn by Muramatsu Shunpo 1772-1858 (Issa Memorial Hall, Shinano, Nagano , Japan)
ഒരു ജാപ്പനീസ് കവിയും ബുദ്ധസന്യാസിയുമായിരുന്നു കൊബയാഷി ഇസ്സ ((Kobayashi Issa) ( 小林 一茶 , ജൂൺ 15, 1763 – ജനുവരി 5, 1828) , .
ഹൈക്കു രചയിതാക്കളിൽ ബാഷോയ്ക്കും ഷികിയ്ക്കും ബുസോണിനും തുല്യമായ സ്ഥാനമാണ് ഇസ്സയ്ക്കുമുള്ളത്.
അനേകം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇസ്സയെ പരാമർശിച്ച്  എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ഇസ്സയുടെ ജനപ്രീതിയെ കാണിയ്ക്കുന്നു.
ദീർഘമായ തന്റെ സാഹിത്യസപര്യക്കിടയിൽ ഇസ്സ  ഇരുപതിനായിരത്തോളം ഹൈക്കു രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവയിൽ ഭൂരിഭാഗം ഹൈക്കുവും ചെറുപ്രാണികളെയും ജന്തുജീവികളെയും പരാമർശിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടവയാണ്.
ലാളിത്യമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളൂടെ മറ്റൊരു സവിശേഷത.
കവിതാസമാഹാരത്തിൽ നിന്ന്
O snail
Climb Mount Fuji,
But slowly, slowly!
(ആർ. എച്ച്. ബ്ലിത്തിന്റെ പരിഭാഷ) കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് (A biography and selection of translated haiku; TOC is on p. 111.) (An essay about the haiku persona of Issa, by the translator of the Issa Archive.) (A discussion of Issa's approach to haikai no renga including a translation of a hankasen by Issa and Kawahara Ippyō) പുറംകണ്ണികൾ Haiku of Kobayashi Issa A searchable online archive of some 10,000 Issa haiku, translated by David G. Lanoue The Kobayashi Issa Museum Issa's 1818 self-portrait (frontispiece of the Bickerton 1932 source) (in Japanese) 一茶発句全集 (The complete haiku of Issa) (in Japanese) 一茶の俳句データベース some 21,000 haiku of Issa (in English) Issa Memorial Museum - Official English Site Archived 2016-04-08 at the Wayback Machine .
(English Japanese) Issa's Haiku home page Archived 2014-04-17 at the Wayback Machine .
↑ Saihōji homepage bio for Issa .
↑ Ueda, p.xi
മത്സുവോ ബാഷോ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Matsuo_Basho
മത്സുവോ ബാഷോ |松尾 芭蕉 (ജനനം: 1644 – മരണം: നവംബർ 28, 1694) ഈദോ കാലത്തെ ജപ്പാനിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന കവി ആയിരുന്നു.
ജീവിതകാലത്ത് അദ്ദേഹം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത് "ഹൈകായ് നോ രംഗ" രൂപത്തിലുള്ള കവിതകളുടെ പേരിലാണ്.
ഇന്ന്, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ വിലയിരുത്തലിനുശേഷം ഹൈകായ് രൂപത്തിലുള്ള ഹ്രസ്വവും വ്യക്തവുമായ കവിതകളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രയോക്താവായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
മത്സുവോയുടെ കവിത രാഷ്ട്രാന്തരപ്രശസ്തമാണ്.
ജപ്പാനിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ സ്മാരകങ്ങളിലും ചരിത്രപ്രധാനമായ സ്ഥലങ്ങളിലും ആലേഖനം ചെയ്യുക പതിവാണ്.
വളരെ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ കവിതയുടെ ലോകവുമായി അടുത്ത ബാഷോ, താമസിയാതെ ഈദോ യുഗത്തിന്റെ ചിന്താലോകവുമായി പരിചയപ്പെടുകയും ജപ്പാനിലുടനീളം പ്രശസ്തനാവുകയും ചെയ്തു.
അദ്ധ്യാപനം ഉപജീവിനമാർഗ്ഗമയി തെരഞ്ഞെടുത്തെങ്കിലും, നഗരത്തിലെ സാഹിത്യവൃത്തങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാമൂഹ്യജീവിതത്തിൽ താത്പര്യം കാട്ടാതെ നാട്ടിൻ പുറങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അലഞ്ഞുനടന്നു.
കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും, വടക്കൻ വനങ്ങളിലും തന്റെ രചനകൾക്കുള്ള പ്രചോദനം തേടി അദ്ദേഹം യാത്രചെയ്തു.
ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്ന് നേരിട്ടു സമ്പാദിച്ച ജീവിതാനുഭവങ്ങളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളുടെ മുഖ്യപ്രേരകശക്തി.
ഇഗാ പ്രവിശ്യയിൽ ബാഷോയുടെ ജന്മസ്ഥാനമായി കരുതപ്പെടുന്ന സ്ഥലം
1644-ൽ ഇഗാപ്രവിശ്യയിലെ ഉയെനോ എന്ന ദേശത്താണ്‌ ബഷോയുടെ ജനനം.
ഒരു സമുരായികുടുംബത്തിലെ ആറുമക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു.
ചെറുപ്പത്തിൽ ഒരു പ്രഭുകുടുംബത്തിലെ സേവകനായെങ്കിലും കുടുംബനാഥന്റെ മരണത്തോടെ അതുപേക്ഷിച്ചു.
പിന്നീടുള്ള ജീവിതം യാത്രകളുടേതായിരുന്നു.
ചെറിയൊരിടവേളയിൽ ക്യോട്ടോവിൽ താമസിച്ച്‌ ക്ലാസ്സിക്കുകൾ പഠിച്ചതായും കാണുന്നു.
1672-ൽ 29 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഇഡോ(ഇന്നത്തെ ടോക്യോ)യിലേക്കു പോയി.
അവിടെ വച്ച്‌ ഒരു ഹൈകുസമാഹാരവും ഇറക്കി.
പിന്നീടുള്ള നാലുകൊല്ലം പക്ഷേ നിത്യവൃത്തിക്കായി നഗരത്തിലെ തോടുപണിയിൽ കൂടുകയും ചെയ്തു.
അതിനുശേഷമുള്ള കാലം ശിഷ്യന്മാരുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സഹായത്താൽ ആ വിധമുള്ള വേവലാതികളിൽ നിന്നു മുക്തനാവാനും കവിതയെഴുത്തും യാത്രയും ധ്യാനവുമായി ജീവിതം തുടരാനും അദ്ദേഹത്തിനു സാധ്യമായി.
1680-ൽ ഒരു ശിഷ്യൻ ഇഡോയിലെ ഫുകാഗാവായിൽ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഒരു കുടിൽ കെട്ടിക്കൊടുത്തു.
മറ്റൊരു ശിഷ്യൻ കുടിലിന്റെ വളപ്പിൽ ഒരു വാഴത്തൈയും നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു.
അങ്ങനെ ആ കുടിലിന്‌ ബഷോ-ആൻ(കദളീവനം) എന്നും അതിലെ അന്തേവാസിക്ക്‌ ബഷോ എന്നും പേരു വീണു(തോസെയ്‌ എന്നാണ്‌ വീട്ടുകാരിട്ട പേര്‌).
അവധൂതകവി എന്ന നിലയ്ക്കുള്ള ബഷോയുടെ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നതങ്ങനെയാണ്‌.
1682-ൽ പക്ഷേ കുടിൽ കത്തിനശിച്ചു.
അതിനാൽ കുറച്ചുകാലം അദ്ദേഹം കായിപ്രവിശ്യയിലേക്കു മാറിത്താമസിച്ചു.
ഫുക്കാഗാവായിലെ ചൊക്കായ്ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച്‌ സെൻപഠനം നടത്തുന്നതും ഇക്കാലത്താണ്‌.
അതിന്റെ കൃത്യമായ അർത്ഥത്തിൽ ബഷോ ഒരു സെൻ ഗുരുവായിരുന്നില്ല.
അതിനാൽ ഒരു ഭിക്ഷുവിന്റെ ചര്യയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേതെന്നും ആ ദർശനമാണ്‌ കവിതകളെ തിളക്കുന്നതെന്നുമാണ്‌ പറയേണ്ടത്‌.
1683-ൽ വീണ്ടും കുടിലു കെട്ടി ബഷോ തന്റെ പഴയ ആശ്രമത്തിലേക്കു മടങ്ങി.
അതിനടുത്ത വർഷം തന്റെ ജന്മനാട്ടിലേക്കു നടത്തിയ ഒരു യാത്രയുടെ വിവരണമാണ്‌ 'മഴയും വെയിലും ഏറെക്കൊണ്ട ഒരസ്ഥികൂടം എഴുതിവച്ചത്‌'എന്ന പുസ്തകത്തിൽ.
അതേ വർഷം തന്നെ 'ഹേമന്തദിനങ്ങൾ' എന്ന ഹൈകുപുസ്തകവും പുറത്തുവന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ കവിതകളാണ്‌ ഹൈകുവിന്റെ പിന്നീടുള്ള ഗതിയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്‌.
1687-ൽ കാഷിമാക്ഷേത്രം കാണാൻ പോയതിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ ചെറിയൊരു വിവരണമാണ്‌ 'കാഷിമായാത്ര'.
കാഷിമായിൽ നിന്നു മടങ്ങി അധികനാൾ കഴിയുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ മറ്റൊരു ദീർഘയാത്രയ്ക്ക്‌ അദ്ദേഹം ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു.
പതിനൊന്നുമാസം നീണ്ട ആ യാത്രയിലെ അനുഭവങ്ങളാണ്‌ 'യാത ചെയ്തു മുഷിഞ്ഞ ഒരു മാറാപ്പ്‌', 'സരാഷിനാസന്ദർശനം' എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ. 'പാഴടഞ്ഞ നിലങ്ങൾ' എന്ന ഹൈകുസമാഹാരവും ഇക്കാലത്തേതുതന്നെ. 'വടക്കുദിക്കിലെ ഉൾനാടുകളിലേക്ക്‌ ഊടുവഴികളിലൂടെ' എന്ന പുസ്തകം 1689-ൽ ഔപ്രവിശ്യയിലേക്കു നടത്തിയ ഒരു ദീർഘയാത്രയുടെ പ്രശസ്തമായ രേഖയത്രെ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രക്കുറിപ്പുകളിൽ ഏറ്റവും പേരുകേട്ടതും ഇതുതന്നെ.
തന്റെ അനുയായിയായ സോറയോടൊപ്പം അഞ്ചു മാസം നീണ്ട, 1500 മെയിൽ താണ്ടിയ ആ യാത്ര വെറുമൊരു യാത്രയല്ല, ജപ്പാന്റെ പ്രാചീനതയിലൂടെ, അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലൂടെ, അതിന്റെ പ്രകൃതിയിലൂടെ, അതിന്റെ സാഹിത്യത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു തീർഥാടനമാണ്‌.
അതിനു വഴികാട്ടികളോ, നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പ്‌ അതേ വഴിയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തവരും യാത്രയ്ക്കിടയിൽ വീണുമരിച്ചവരുമായ തന്റെ പൂർവികർ കവികളും ഭിക്ഷുക്കളും.
1694-ൽ പൂർത്തിയാക്കിയെങ്കിലും ഈ കൃതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്‌ 1702-ൽ മാത്രമാണ്‌.
1690-ൽ ബഷോ ക്യോട്ടോവിനു വടക്ക്‌ ബീവാതടാകത്തിനരികിലുള്ള ഗെൻജു-ആൻ എന്ന ആശ്രമത്തിൽ ഏകാന്തവാസത്തിലായിരുന്നു.
അതിന്റെ വിവരണമാണ്‌ 'മായപ്പുരയിൽ വാസം' എന്ന കുറിപ്പ്‌. 'തരിശുനിലം', 'ചുരയ്ക്കാ', കുരങ്ങന്റെ മഴക്കുപ്പായം' എന്നീ ഹൈക്കുസമാഹാരങ്ങളും ഈ കാലത്തുള്ളവ തന്നെ.
1691-ൽ ബഷോ ഇഡോവിലേക്കു മടങ്ങി.
പഴയ ആശ്രമം നിന്നിരുന്ന അതേ സ്ഥലത്തു തന്നെ പുതിയൊരു കുടിൽ( വളപ്പിൽ ഒരു വാഴത്തൈ വയ്ക്കാനും അവർ മറന്നില്ല)ശിഷ്യന്മാർ കെട്ടിക്കൊടുത്തിരുന്നു.
അടുത്ത മൂന്നുകൊല്ലം കവിതയെഴുതിയും, ശിഷ്യന്മാരോടു കവിതയെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചും ബഷോ അവിടെത്തന്നെ കഴിഞ്ഞു.
1694-ൽ അദ്ദേഹം വീണ്ടുമൊരു യാത്രയ്ക്കൊരുമ്പെട്ടു.
ഒസാക്കായിൽ വച്ചു പക്ഷേ അദ്ദേഹം രോഗബാധിതനായി.
സുഹൃത്തുക്കളും ശിഷ്യന്മാരും അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിക്കാനെത്തി.
1694 നവംബർ 28-ന്‌ അമ്പത്തിയൊന്നാമത്തെ വയസ്സിൽ ബഷോ ഈ ലോകം വിട്ടു.
ബീവാതടാകത്തിന്റെ കരയിൽ സംസ്കാരം നടക്കുമ്പോൾ എമ്പതു ശിഷ്യന്മാരും മുന്നൂറോളം ആരാധകരും അതിനു സാക്ഷികളായിരുന്നു.
അവലംബം ↑ Kokusai 1948, p. 246 ഗ്രന്ഥസൂചി {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | unused_data= ( help ) ; Unknown parameter | ISBN status= ignored ( help ) {{ cite book }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | unused_data= ( help ) ; Unknown parameter | ISBN status= ignored ( help ) {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | unused_data= ( help ) ; Unknown parameter | ISBN status= ignored ( help ) {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | unused_data= ( help ) ; Unknown parameter | ISBN status= ignored ( help ) Takarai, Kikaku (2006).
An Account of Our Master Basho's Last Days , translated by Nobuyuki Yuasa in Springtime in Edo .
Hiroshima, Keisuisha.
ISBN 4-87440-920-2 Matsuo, Bashō (1966).
"The narrow road to the Deep North", translated by Nobuyuki Yuasa.
Harmondsworth, Penguin.
ISBN 0-14-044185-9 Basho The Complete Haiku (2008) Jane Reichhold , Kodansha International,Tokyo ISBN 978-4-7700-3063-4 വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ ഈ ലേഖനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ലഭ്യമാണ് ( വർഗ്ഗം )
ഇല്ലിക്കുന്ന്
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ തലശ്ശേരി മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിലെ രണ്ടാം വാർഡാണ് ഇല്ലിക്കുന്ന് .
കണ്ണൂരിൽ നിന്നും ഇവിടേക്ക് 20 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്.
ബാസൽ മിഷൻ ബംഗ്ലാവ് ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ്
മലയാള ഭാഷയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും മാത്രമല്ല പത്രപ്രവർത്തനത്തിനും വലിയ സംഭാവനകൾ നൽകിയ ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് ഇല്ലിക്കുന്നിലെ ബാസൽ മിഷൻ ബംഗ്ലാവ് കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിയത്.
ഇംഗ്ലീഷുകാരനായ
ന്യായാധിപൻ സ്‌ട്രെയ്ഞ്ചാണ്.
ഈ ബംഗ്ലാവ് നിർമ്മിച്ചത്.
അദ്ദേഹമാണ് ഗുണ്ടർട്ടിനെ തലശ്ശേരിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്.
ഇവിടെ  വച്ച്‌ കല്ലച്ചിലടിച്ച്‌ പുറത്തിറക്കിയ രാജ്യസമാചാരമാണ്‌ മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വർത്തമാന പത്രം.
20 വർഷത്തോളം ഗുണ്ടർട്ട്‌ ഇല്ലിക്കുന്നിൽ താമസിച്ചു.
ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇവിടെ തലശ്ശേരി പൈതൃകനഗരം പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി മ്യൂസിയവും ഭാഷാപഠന ഗവേഷണകേന്ദ്രവുമാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സി.എസ്.ഐ. പള്ളിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ് ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ്.
തലശ്ശേരി മിഷൻ പ്രസ്
1845 ഒക്ടോബർ 23-ന് മിഷൻ ബംഗ്ലാവിന്റെ വരാന്തയിൽ മിഷൻ വകയായി ലിത്തോ പ്രസ് സ്ഥാപിച്ചു.
ഈ അച്ചുകൂടത്തിലൂടെ 1846 നവംബർ ഒന്നിന് 'മലയാള പഞ്ചാംഗം' എന്ന ചെറിയ പുസ്തകം അച്ചടിമഷി പുരണ്ടു.
1847 ജൂണിൽ ഇതേ വരാന്തയിൽത്തന്നെ മലയാളത്തിലെ ആദ്യപത്രമായ 'രാജ്യസമാചാരം'
വെളിച്ചം കണ്ടു.
രണ്ടാമത്തെ പത്രമായ 'പശ്ചിമോദയം' 1847 ഒക്ടോബറിൽ പുറത്തിറങ്ങിയതും ഇവിടെ നിന്നാണ്.
ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക ദേവാലയം ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക ദേവാലയം
ഗുണ്ടർട്ട് സ്ഥാപിച്ച ഒരു കൃസ്തീയ ദേവാലയവും ഇവിടുണ്ട്.
സി.എസ്.ഐ. ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക ദേവാലയം എന്നാണിതറിയപ്പെടുന്നത്.
1839 ൽ ഇല്ലിക്കുന്ന് പള്ളി എന്നുമറിയപ്പെടുന്ന ഈ ദേവാലയം സ്ഥാപിച്ചത് ഗുണ്ടർട്ടാണ്.
ബാസൽ മിഷന്റെ ആദ്യ പള്ളികളിലൊന്നാണിത്.
1839  മുതൽ 1846 വരെ ഗുണ്ടർട്ടായിരുന്നു ഈ പള്ളിയിലെ വികാരി.
ഈ പള്ളി സെമിത്തേരിയിലാണ് കുട്ടിയായിരിക്കേ മരിച്ച ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ചെറു മകന്റെയും സർക്കസ് രംഗത്തെ പ്രതിഭയായിരുന്ന കീലേരി കുഞ്ഞിക്കണ്ണന്റെയും ശവകുടീരങ്ങൾ.
അവലംബം ↑ https://www.mathrubhumi.com/kannur/kazhcha/1.1958186%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D ↑ {{ cite web }} : Missing or empty | title= ( help ) ചിത്രശാല ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക ദേവാലയം ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക ദേവാലയം ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക ദേവാലയം
ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Hermann_Gundert ഡോ. ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്
കേരളത്തിനും മലയാള ഭാഷയ്ക്കും ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയ ജർമൻ ഭാഷാ പണ്ഡിതനായിരുന്നു റെവ്.
ഡോ. ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് (കാലം: 1814 ഫെബ്രുവരി 4 - 1893 ഏപ്രിൽ 25 ).
ജർമനിയിലെ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട് എന്ന സ്ഥലത്ത് 1814 ഫെബ്രുവരി 4 -നു ജനിച്ചു.
1836 ജൂലൈ 7-നു് ഇന്ത്യയിലെത്തി.
മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ മതപ്രചരണ സംബന്ധമായ ജോലികൾ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ 1838 ഒക്ടോബർ 7-നു് ഗുണ്ടർട്ടും ഭാര്യയും തിരുനെൽവേലിയിൽ നിന്നും തിരുവന്തപുരത്തെത്തി താമസമാക്കി.
തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഹ്രസ്വകാല ജീവിതത്തിനിടയിൽ തമിഴ്ഭാഷയിൽ പ്രസംഗപാടവം നേടിയ ഗുണ്ടർട്ട് അതിവേഗം മലയാളവും പഠിച്ചു.
ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിനെ മലയാളം പഠിപ്പിച്ചത് ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥൻമാർ .
തലശ്ശേരിക്കടുത്ത് ചൊക്ലിയിലെ കവിയൂർ ആണ് ഗുരുനാഥൻമാരുടെ ജന്മദേശം.
ഇവരെക്കുറിച്ച് കേട്ടറിഞ്ഞ ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് മലയാളം പഠിക്കാൻ ഇവരെ തേടിയെത്തുകയായിരുന്നു.
താൻ താമസിച്ചിരുന്ന ഇല്ലിക്കുന്നിലേക്ക് ഊരാച്ചേരി ഗുരുനാഥൻമാരെ ക്ഷണിച്ചു.
കൊണ്ടുപോയായിരുന്നു ഗുണ്ടർട്ട് മലയാള ഭാഷയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയത്.
താമസിയാതെ തലശ്ശേരിയിലും നെട്ടൂരിലും സ്കൂളുകളും നെട്ടൂരിൽ ഒരു കല്ലച്ചുകൂടവും സ്ഥാപിച്ചു.
‘ ബാസൽ മിഷൻ ’ എന്ന അന്തർദ്ദേശീയമത സംഘടനയുടെ ഇന്ത്യയിലെ സെക്രട്ടറിയായും സ്കൂൾ ഇൻസ്പെക്ടറായും പ്രവർത്തിച്ചു.
ഇക്കാലഘട്ടത്തിൽ സ്കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിക്കാനായി മലയാളം , കന്നട , ഇംഗ്ലീഷ് എന്നീ ഭാഷകളിൽ പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതി അച്ചടിച്ചു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഒര ആയിരം പഴഞ്ചൊൽ എന്ന പഴഞ്ചൊൽ ശേഖരം സമാഹരിച്ചതും ഇദ്ദേഹമാണ്.
അദ്ദേഹം ജർമ്മനിയിലെ കാൽവ് നഗരത്തിൽ വച്ച് 1893ൽ അന്തരിച്ചു.
സാഹിത്യ നോബൽ ജേതാവായ ഹെർമൻ ഹെസ്സെ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ മകൾ മേരിയുടെ മകനാണ് ജനനം
ജർമ്മനിയിലെ ബാദൻവ്യുർട്ടൻബർഗ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ സ്റ്റുട്ഗാർട്ടിലെ കിർഷ് സ്റ്റ്രാസ്സ് (ദേവാലയ റോഡ്) എന്ന തെരുവിലെ ഒരു വീട്ടിലാണു് ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് ജനിച്ചതു്.
പിതാവ് ലുഡ്‌വിഗ് ഗുണ്ടർട്ട് ഒരു അദ്ധ്യാപകനും വ്യവസായിയും ആയിരുന്നു.
1810 ഒക്ടോബർ 14-നു് അദ്ദേഹം ക്രിസ്റ്റ്യാനെ എൻസ്‌ലിൻ (Christiane Ensslin) എന്ന യുവതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.
അവരുടെ മൂന്നാമത്തെ മകനായി 1814 ഫെബ്രുവരി നാലിനായിരുന്നു ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ജനനം.
പതിനേഴും പതിനെട്ടും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തെക്കൻ ജർമ്മനിയിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചുവന്ന ഒരു മതനവീകരണസംരംഭമായിരുന്നു ഭക്തിപ്രസ്ഥാനം (Pietism).
ജീവനുള്ള വിശ്വാസം സ്നേഹഫലങ്ങൾ പ്രകടമാക്കണമെന്നും അതിനുവേണ്ടി സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്നും ഭക്തിപ്രസ്ഥാനക്കാർ വിശ്വസിച്ചു.
ഒരു തരം ആത്മീയമായ പുനർജനനത്തിലൂടെ മാത്രമാണു് യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള ദൈവസന്തതികളാകാൻ കഴിയൂ എന്നു് അവർ കരുതി.
യൊഹാൻ ആൽബ്രഷ്ട് ബെംഗൽ (Johann Albrecht Bengel, 1687-1752), ഫ്രീഡറിക് ക്രിസ്റ്റഫ് ഓട്ടിംഗർ (Friedrich Christoph Oetinger, 1702-1782)എന്നിവരായിരുന്നു ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖ്യവക്താക്കൾ.
സാർവ്വലൗകികവീക്ഷണവും മിസ്റ്റിസിസവും കലർന്ന ഇവരുടെ ചിന്തകളും ആശയങ്ങളും പിൽക്കാലത്തു് ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ജീവിതശൈലിയെ സാരമായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
1812-ൽ ഇവരുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ബൈബിൾ സൊസൈറ്റി സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിൽ ഒരു ശാഖ തുറന്നു.
ലുഡ്‌വിഗ് അതിന്റെ പ്രാരംഭപ്രവർത്തകരിൽ ഒരാളായിച്ചേർന്നു.
ഭാര്യ ക്രിസ്റ്റ്യാനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അത്യധികം സഹായിച്ചിരുന്നു.
ജനിച്ചു പത്താം ദിവസം സ്ഥലത്തെ കത്തീഡ്രലിൽ കുട്ടിയ്ക്കു് സ്നാപനം നൽകി 'ഹെർമൻ' എന്നു പേരിട്ടു.
അക്കാലത്തു് ജർമ്മൻ ദേശീയതയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു, ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമാക്കാരെ ജർമ്മനിയിൽ നിന്നു തുരത്തിയോടിച്ച ഹെർമൻ ഡെർ കെറുസ്കെർ (Herman der Cherusker).
1813-ൽ ലൈപ്സിഗ്ഗിൽ വെച്ച് നെപ്പോളിയൻ സൈന്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി ജർമ്മനിയെ ഒരിക്കൽ കൂടി വിദേശാധിപത്യത്തിൽ നിന്നു വിമോചിപ്പിച്ചതിൽ ദേശാഭിമാനം പൂണ്ട ജർമ്മൻ ജനത അക്കാലത്തു ജനിച്ച അനേകം കുട്ടികൾക്കു് 'ഹെർമൻ' എന്നു തന്നെയാണു് പേരിട്ടിരുന്നതു്.
ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും ഹെർമ്മന്റെ അമ്മ വളരെ അന്തർമുഖിയായിരുന്നു.
തനിക്കു് ആത്മീയമായ പുനർജ്ജനനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന ഉത്കണ്ഠ അവരെ സദാ അലട്ടിയിരുന്നു.
"നവ്യഹൃദയം തനിക്കു ലഭ്യമാക്കണേ" എന്നായിരുന്നു അവരുടെ നിരന്തരമായ പ്രാർത്ഥന.
ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ പിൽക്കാലജീവിതത്തിൽ ഇതിന്റെ അലയൊളികൾ ധാരാളം പ്രകടമായിക്കാണാം.
പിതാവിന്റെ പ്രവർത്തനമേഖലകളിലൂടെ, നന്നേ ചെറുപ്പത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനു കണ്ടുമുട്ടാൻ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വ്യക്തികളായിരുന്നു സ്റ്റെഫാൻ ഗ്രെല്ലെറ്റ് (1773-1837) എന്ന അമേരിക്കൻ കച്ചവടക്കാരനും യൊഹാൻ എവാൻഗെലിസ്ത ഗോസ്നർ (Johannes Evangelista Gossner, 1773-1858) എന്ന പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ് മതപുരോഹിതനും.
ഗ്രെല്ലെറ്റ് യൂറോപ്പിൽ മിഷണറി പ്രവർത്തങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്നു.
"വത്തിക്കാനും രാജകൊട്ടാരങ്ങളും മുതൽ ആതുരാലയങ്ങളും തടവറകളും വരെ ഗ്രെല്ലെറ്റിന്റെ വശ്യസൗമ്യമായ വ്യക്തിത്വത്തിനുമുമ്പിൽ കവാടങ്ങൾ തുറന്നുവെച്ചുകൊണ്ട് സ്വാഗതമരുളി" എന്നു് പിൽക്കാലത്ത് ഗുണ്ടർട്ട് എഴുതിയിട്ടുണ്ടു്.
ഒരു മുൻ‌കത്തോലിക്കാ പുരോഹിതനായിരുന്ന ഗോസ്നറാകട്ടെ, അറുപതാം വയസ്സിൽ പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ് വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച് ഒരു മിഷണറി സംഘവും രൂപീകരിച്ച് യൂറോപ്പിലാകമാനം ഊർജ്ജസ്വലമായി പ്രവർത്തനം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഗോസ്നറുടെ 'മാനുഷഹൃദയം' എന്ന ലഘുഗ്രന്ഥം മിഷണറികളിലൂടെ ലോകമെങ്ങും പ്രചരിച്ചിരുന്നു.
ഗുണ്ടർട്ട്  മലയാളത്തിലേക്കു തർജ്ജമചെയ്ത ഈ പുസ്തകവും ഗോസ്നറുടെ തന്നെ ലഘുജീവചരിത്രവും പിന്നീട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
1816-ൽ തെക്കൻ ജർമ്മനി കടുത്ത ക്ഷാമത്തിൽ അകപ്പെട്ടു.
ലുഡ്‌വിഗ് കുടുംബവും ഈ ക്ഷാമത്തിനു് ഇരയായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ഏറെത്താമസിയാതെ, 1817-ൽ ജെ.എച്ച്. എൻസ്ലിൻ (1778-1847) എന്ന സമ്പന്നൻ അദ്ദേഹത്തെ തന്റെ കച്ചവടസ്ഥാപനത്തിൽ ജോലിക്കെടുത്തു.
അതോടൊപ്പം തന്നെ ബൈബിൾ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടരുവാനും അദ്ദേഹം അനുമതി നൽകി.
1820-ൽ ലുഡ്‌വിഗ് സൊസൈറ്റിയുടെ മുഴുവൻ സമയ സെക്രട്ടറിയായി.
സർക്കാർ സൗജന്യമായി നൽകിയിരുന്ന ഒരു കൊട്ടാരമായിരുന്നു ബൈബിൾ സൊസൈറ്റിയുടെ ഓഫീസ്.
അവിടത്തെ പഴയ കുതിരലായം നിരവധി ബൈബിളുകളും മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങളും നിറഞ്ഞുകിടന്ന ഒരു ലൈബ്രറിയായി മാറി.
കൊച്ചുഹെർമന്റെ കളിസ്ഥലങ്ങൾ പിതാവിന്റെ ഓഫീസ് കെട്ടിടങ്ങളും ഒളിയിടങ്ങൾ ഈ ലൈബ്രറിയും ആയിരുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസം ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്(1832) ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ കൈപ്പട
1820- ഒക്ടോബറിൽ ഹെർമൻ തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനോടൊപ്പം സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലെ ലത്തീൻ സ്കൂളിൽ ചേർന്നു.
മൂത്തയാൾക്കു് ഒറ്റയ്ക്കു പോവാൻ മടിയായതുകൊണ്ടായിരുന്നു കൂടെ, പ്രായം തികഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഹെർമനേയും അയച്ചിരുന്നതു്.
പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ, രണ്ടാം ഘട്ട അഭ്യസനത്തിനായി ഹെർമൻ  സ്റ്റുട്ഗാർട്ടിനും കാൾസ്രൂഹിനും ഇടയ്ക്കുള്ള മൗൾബ്രോൺ (Maulbronn) എന്ന സ്ഥലത്തെ പുരാതനപ്രശസ്തമായ വിദ്യാലയത്തിൽ എത്തപ്പെട്ടു.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒരു സന്യാസമന്ദിരമായി തുടങ്ങിവെച്ച് പിന്നീട് ഒരു പൊതുവിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനമായി മാറിയിരുന്ന ഈ സ്കൂളിൽ ജോഹന്നാസ് കെപ്ലർ തുടങ്ങിയ പല പ്രഗല്ഭമതികളും പഠിച്ചുപോയ ചരിത്രമുണ്ടായിരുന്നു.
ഹെർമൻ സ്കൂൾ പഠനത്തിൽ വളരെയൊന്നും മുമ്പനായിരുന്നില്ല.
ഹീബ്രു, ലത്തീൻ, ഗ്രീക്ക്, ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ഗണിതശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പഠിക്കാനുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഹെർമനു് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവും ഗണിതശാസ്ത്രവുമായിരുന്നു.
പക്ഷേ, അതിനേക്കാളൊക്കെ അവനു് ആഭിമുഖ്യം, രാഗങ്ങളും വാദ്യങ്ങളും ദേവാലയസംഗീതവും പരിശീലിപ്പിക്കാൻ വിപുലമായ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആ സ്കൂളിലെ  ഓർഗാനിലും പിയാനോവിലും വയലിനിലും ആയിരുന്നു.
ഗ്രീക്ക്, ലത്തീൻ ക്ലാസ്സിക് കവികളുടേയും ജെർമ്മനിൽ ഗെയ്ഥേയുടേയും കൃതികൾ വായിക്കാനും പകർത്തിയെടുക്കാനും ഗുണ്ടർട്ട് അത്യധികം ഉത്സുകനായിരുന്നു.
16-ആം വയസ്സിൽ സ്കൂളിൽ വെച്ച് ഹെർമൻ തയ്യാറാക്കിയ ഒരു പ്രഭാഷണം കൈയെഴുത്തായി ഇപ്പോൾ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്റ്റുണ്ടു്.
മൗൾബ്രോൺ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹത്തിനു സ്വായത്തമായതായിരിക്കണം പിൽക്കാലത്തു് മലയാളചരിത്രപഠനത്തിൽ നിഴലിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശകലനവൈഭവം  എന്നു് അനുമാനിക്കാൻ ഈ ലേഖനത്തിന്റെ അർത്ഥപുഷ്ടിമയും പ്രതിഭയും തെളിവുകളാണു്.
മൗൾബ്രോണിലെ വിദ്യാഭ്യാസം കാര്യക്ഷമമായിരുന്നെങ്കിലും അവിടത്തെ കർക്കശമായ അച്ചടക്കം ഗുണ്ടർട്ടിനു് അസഹ്യമായിത്തോന്നി.
അക്കാലത്തു് ജെർമനിയിൽ വിപ്ലവചിന്തകൾക്കു് വ്യാപകമായ പ്രചാരണം ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അയൽഗ്രാമമായ ഫയിഹിംഗനിൽ (Vaihingen) നിന്നു് ഗ്രെൻസ് ബോട്ടൻ (Grenzbotten = അതിർത്തിദൂതൻ) എന്നൊരു ആനുകാലികത്തിൽ അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയലേഖനങ്ങൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങി.
ഇതു് മാതാപിതാക്കൾക്കു് തീരെ അനിഷ്ടകരമായിരുന്നു.
എന്തായാലും 1831 ജനുവരിയിൽ തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണം ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിരോധിക്കപ്പെടുകയും കണ്ടുകെട്ടുകയും ചെയ്തു.
സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലേക്ക്ക്കു മടങ്ങിപ്പോകാൻ ഗുണ്ടർട്ട് ആഗ്രഹിച്ചു.
പക്ഷേ മാതാപിതാക്കൾക്കു് അതു സമ്മതമായിരുന്നില്ല.
ആയിടെയാണു് ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ യഥാർത്ഥ ആചാര്യനായിത്തീർന്ന ഡേവിഡ് ഫ്രീഡറിക് സ്റ്റ്രൗസ് (David Friedrich Strausss, 1808-1874) അവിടെ അദ്ധ്യാപകനായി എത്തിപ്പെട്ടതു്.
സ്ട്രൗസ്സ്, മൗൾബ്രോണിലും പിന്നീട് ട്യൂബിങ്ങൻ സർവ്വകലാശാലയിലും ഗുണ്ടർട്ടിനു് ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരനായ ഗുരുഭൂതനായിത്തീർന്നു.
1814 ൽ ജർമ്മനി വിട്ട അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലണ്ട് വഴി ഇന്ത്യയിലെത്തി .
ആദ്യം എത്തിയത് മദ്രാസിലാണ്.
സ്വിറ്റ്‌സർലാന്റുകാരിയായ ജൂലി ഡുബോയിസി നെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ജൂലിയുടെ മാതൃഭാഷ ഫ്രെഞ്ച് ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന് പാലിയും സംസ്കൃതവും എഴുതാനും വായിക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നു.
ഇരുപത്തിമൂന്ന് വർഷത്തോളം അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിൽ താമസിച്ചു.
ഇതിൽ ജർമ്മനിയിൽ ചെലവഴിച്ച ഒരു വർഷത്തെ ഇടവേളയുൾപ്പെടെ കേരളത്തിൽ കഴിഞ്ഞത് ഇരുപതു വർഷമാണ്.
അതിൽ ഒൻപതു വർഷം അദ്ദേഹം തലശ്ശേരിയിലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം 1847-ൽ  തുടങ്ങിയ രാജ്യസമാചാരം എന്ന പത്രമാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യ പത്രം.
ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ സംഭാവനകൾ തലശ്ശേരിയിലെ സ്റ്റേഡിയത്തിനു സമീപമുള്ള ഗുണ്ടർട്ട് സ്മാരക പ്രതിമ
ഒരു സാധാരണ പാതിരിയായി പ്രവർത്തിച്ചെങ്കിലും, ഭാഷാ പാണ്ഡിത്യത്തിന്റെ പേരിലാണ് അദ്ദേഹം ചരിത്രത്തിൽ അവിസ്മരണീയനായത്.
1868 -ൽ എഴുതിയ മലയാളം വ്യാകരണം , 1872 -ലെ ഗുണ്ടർട്ട് നിഘണ്ടു എന്ന മലയാളം-ഇംഗ്ലീഷ് ഡിൿഷണറി എന്നിവ വളരെ സുപ്രധാനമാണ്.
ബൈബിൾ വേദ പുസ്തകവും മലയാളത്തിലേക്ക് ഗുണ്ടർട്ട് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി ഭാഷാ വ്യാകരണത്തിൽ അദ്ദേഹം നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ, സംസ്കൃതേതരമായ ആദ്യത്തെ ആധികാരിക പഠനമായിരുന്നു.
സ്വന്തമായി രണ്ടു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ അദ്ദേഹം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇതിൽ രാജ്യസമാചാരം മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വർത്തമാന പത്രവും ആനുകാലികവുമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ പ്രസിദ്ധീകരണമായ പശ്ചിമോദയം വിജ്ഞാനസംബന്ധമായ ലേഖനങ്ങളിലായിരുന്നു ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ചതു്.
തലശേരിയിൽ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഒരു പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രശസ്ത ജർമ്മൻ നോവലെഴുത്തുകാരനും നോബൽ സമ്മാനിതനുമായ ഹെർമ്മൻ ഹെസ്സെ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ചെറുമകനായിരുന്നു.
1859ൽ രോഗബാധിതനായി ജർമ്മനിയിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി.
1893 ഏപ്രിൽ 25 -ന് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
കൃതികൾ കേരളോല്പത്തി പഴഞ്ചൊൽ മാല ഒര ആയിരം പഴഞ്ചൊൽ ഭാഷാശാസ്ത്രം മലയാളഭാഷാവ്യാകരണം, തലശ്ശേരി , 1851 മലയാളം-ഇംഗ്ലിഷ് നിഘണ്ടു, മംഗലാപുരം , 1872 മലയാള ഭാഷാവ്യാകരണം , മംഗലാപുരം, 1868 ത്രിഭാഷാ നിഘണ്ടു (ഇംഗ്ലീഷ്‌-ഹിന്ദി-മലയാളം) ജർമ്മൻ-മലയാള നിഘണ്ടു ഗുണ്ടർട്ട്‌ നിഘണ്ടു പഴഞ്ചൊൽമാല , ബാസൽ മിഷൻ, മംഗലാപുരം - 1896 ഒര ആയിരം പഴഞ്ചൊൽ കാറ്റക്കിസം ഓഫ്‌ മലയാളം ഗ്രാമർ (Catechism of Malayalam grammar) വ്യാകരണ ചോദ്യോത്തരം ഗുരുകൂടാതെ ലത്തീൻപെച്ച പഠിപ്പിക്കാൻ തക്കവിധത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട മലയാഴ്മ ലത്തീൻ ഗ്രമത്തി സംസ്കാരം, ചരിത്രം സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും കേരള ജൂതന്മാരുടെയും പക്കലുള്ള പുരാതന ചെമ്പേടുകളുടെ തർജ്ജുമയും പഠനവും (ഇംഗ്ലിഷ്), മദ്രാസ് ജേർണൽ ഓഫ് ലിറ്ററേച്ചർ ആൻഡ് സയൻസ് , മദ്രാസ് , 1844 - 1845 കേരള ഉൽപ്പത്തി, മംഗലാപുരം, 1843 ലോക ചരിത ശാസ്ത്രം, തലശ്ശേരി, 1849 - 1851 കേരള പഴമ അഥവാ മലബാറിന്റെ ചരിത്രം ക്രി.
1498-1631, മംഗലാപുരം, 1868 നളചരിത സാരശോധന - 1867 ആത്മീയം മലയാളം ബൈബിൾ വജ്രസൂചി സഞ്ചാരിയുടെ പ്രയാണം - ബനിയൻ ജോൺ (വിവർത്തനം) മതവിചാരണ - മോഗ്ലിങ്ങ്‌ ഹെർമ്മൻ (വിവർത്തനം) പ്രവാചക ലേഖകൾ ഇയ്യോബ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ, സദൃശങ്ങൾ, സഭാപ്രസംഗി ശലമോന്റെ അത്യുത്തമഗീതം എന്നിവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പവിത്രലേഖകൾ - (വിവർത്തനം)1857 ഗൃഹസ്ഥരായ കർ‌മ്മെലീത്താ ദി.
മൂന്നാം സഭക്കാരുടെ ക്രമചട്ടം - 1899 ഗൃഹസ്ഥധർ‌മ്മോദ്യാനം - 	1872 ഗുപ്തരത്നം അതായത്‌ സന്യാസാന്തത്തിൽ പുണ്യപൂർണ്ണത പ്രാപിപ്പാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തിയുള്ള ആത്മാവിന്റെ പഠനങ്ങൾ - 1883 ജർമ്മനീയ രാജ്യത്തിലെ ക്രിസ്തുസഭാ നവീകരണം - 1866 ക്രിസ്തുസഭാ ചരിത്രം - 1871 ഗൃഹസഖി - 1944 പ്രവാചക ലേഖകൾ - 	1886 വിമർശനം
മലയാളഭാഷക്ക് ഗുണ്ടർട്ട് നൽകിയ സംഭാവനകൾ വിലയിരുത്തുന്നവരെ, ഭാഷയുടേയും സാഹിത്യത്തിന്റേയും മേഖലകളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകളുടെ പോലും അടിസ്ഥാനലക്ഷ്യം മതപ്രചരണമായിരുന്നു എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നവരുണ്ട്.
ഈ നിലപാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ മലയാളവ്യാകരണവും, നിഘണ്ടുവും പോലും ലക്ഷ്യം വച്ചത്, മിഷനറിമാരുടെ പ്രവർത്തനം സുഗമമാക്കുകയായിരുന്നു.
ജർമ്മനിയിലേക്കു മടങ്ങിയതിനു ശേഷം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒ ചന്തുമേനോന്റെ പ്രശസ്തനോവൽ ഇന്ദുലേഖ ഗുണ്ടർട്ടിന് അവിടെ അയച്ചുകിട്ടി.
നോവൽ വായിച്ച ഗുണ്ടർട്ട് അതേക്കുറിച്ച് മകൻ ഹെർമ്മന് ഇങ്ങനെ എഴുതി:- “ നോവലിസ്റ്റിന്റെ ആവിഷ്കരണരീതി ശക്തമാണ്. ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം നന്നായി പ്രേരണ ചെലുത്തുന്നുണ്ട്.  പക്ഷേ ക്രിസ്തുമതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ധാരണയുമില്ല. ക്രൈസ്തവമതപ്രചരണം നടത്തുന്നവർക്ക് ദൈവം ഇത്രയും ഓജസ്സുള്ള ഭാഷ നൽകിയില്ല. ”
ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ രചനകളിൽ തെളിയുന്ന കേരളസമൂഹത്തിന്റെ ചിത്രം പക്ഷപാതപരമായ വേദപ്രചാരകവീക്ഷണത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടതാണെന്ന് എം.ആർ. രാഘവ വാരിയർ വിമർശിക്കുന്നു.
ആ ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം എഴുത്തുകാരന്റെ പൗരസ്ത്യവാദപരമായ (Oriantalist) ആശയങ്ങളുടെ നിറക്കലർപ്പു കാണുന്നു.
"കൃഷ്ണചരിതം മുതലായ ഓരോരോ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ വായിച്ചാൽ ഓരോരോ നാണക്കേടു തോന്നും, ആ വക, ബാല്യക്കാരുടെ മനസ്സിനെ കെടുപ്പാൻ മതിയാകയാൽ" എന്നു ഗുണ്ടർട്ട് എഴുതി.
പഴഞ്ചൊൽമാലയിലും, നളചരിതസാരശോധനയിലും മറ്റും ഗുണ്ടർട്ട് ഹിന്ദുമതത്തെ പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി ഇകഴ്ത്തുന്നു.
ജോൺ ബുന്യാന്റെ പിൽഗ്രിംസ് പ്രോഗ്രസിനെ ആശ്രയിച്ചെഴുതിയ "സഞ്ചാരിയുടെ പ്രയാണം" എന്ന ഗുണ്ടർട്ടിന്റേതായി കരുതപ്പെടുന്ന രചനയിലും ഈ നിലപാട് പ്രതിഫലിക്കുന്നു.
ബന്യാന്റെ വിശ്വപ്രശസ്തരചനയിലെ ദുഷ്ടകഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേരുകൾ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ ഭാഷ്യത്തിൽ കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗത ജാതിനാമങ്ങൾ ചേർന്ന് അസൂയ-ഹസ്സൻഖാൻ ബഹദൂർ, വ്യർത്ഥഭക്തി-കൃഷ്ണൻനായർ, അനാവശ്യകാരി-രാമൻ, കൈതവശാസ്ത്രി, കുരുദാസനമ്പൂതിരി, പ്രകാശദ്വേഷപ്പട്ടർ എന്നൊക്കെയായിത്തീരുന്നു.
ഇതും കാണുക രാജ്യസമാചാരം പശ്ചിമോദയം ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ് ട്യൂബിങ്ങൻ സർവ്വകലാശാല സ്കറിയ സക്കറിയ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഗുണ്ടർട്ടിനെ പറ്റിയുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് വെബ്‌സൈറ്റ് Archived 2013-12-23 at the Wayback Machine .
ഡോ. ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ മലയാളം-ഇംഗ്ളീഷ് നിഘണ്ടു അവലംബം
ഹാനോവർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Hanover
ജർമ്മനിയിലെ ലോവർ സാക്സണി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തലസ്ഥാനവും ഏറ്റവും വലിയ നഗരവുമാണ് ഹാനോവർ .
ജർമ്മൻ ഭാഷയിൽ ഹനോഫർ എന്നാണ് ഉച്ചാരണം.
535,061 (2017) ജനസംഖ്യയുള്ള ഹാനോവർ ജർമ്മനിയിലെ പതിമൂന്നാമത്തെ വലിയ നഗരമാണ്.
ഹാംബുർഗിനും ബ്രമനും ശേഷം വടക്കൻ ജർമ്മനിയിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ നഗരം കൂടിയാണ് ഇത്.
വടക്കൻ ജർമ്മൻ സമതലത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് ലെയിൻ നദിയുടെയും അതിന്റെ കൈവഴിയായ ഇഹ്മെ നദിയുടെയും സംഗമസ്ഥാനത്താണ് ഹാനോവർ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ലീൻ നദിയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് മധ്യകാലഘട്ടത്തിലാണ് ഹാനോവർ നഗരം സ്ഥാപിതമായത്.
അതിൻ്റെ യഥാർത്ഥ നാമമായ ഹോണോവെർ എന്നതിന് 'ഉയർന്ന നദീതീരം' എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത് എന്നിരുന്നാലുംത് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയം ആണ്.
കടത്തുകാരുടെയും മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെയും ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമായിരുന്നു ഹാനോവർ 13-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ താരതമ്യേന വലിയ പട്ടണമായി മാറുകയും അതിൻ്റെ ഒരു സ്വാഭാവിക ക്രോസ്റോഡിലെ സ്ഥാനം കാരണം 1241-ൽ പട്ടണാവകാശങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു .
കരയിലൂടെയുള്ള യാത്ര താരതമ്യേന ദുഷ്‌കരമായതിനാൽ, നദിയുടെ മുകൾ ഭാഗത്തുള്ള അതിൻ്റെ സ്ഥാനം വർദ്ധിച്ച വ്യാപാരത്തിലൂടെ നഗരത്തിന്  വളരാൻ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിച്ചു.
അവലംബം ↑ ↑ Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen – Bevölkerungsfortschreibung
കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കവാടം
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ വളപട്ടണം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഭഗവതി ക്ഷേത്രമാണ് കളരിവാതുക്കൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം .
ജഗദീശ്വരിയും ആദിപരാശക്തിയുമായ ശ്രീ ദുർഗ്ഗാ ഭഗവതിയാണ് മുഖ്യ പ്രതിഷ്ഠ.
സപ്തമാതാക്കളിലെ മറ്റു ആറു പേരും ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്നു.
ബ്രാഹ്മി, വൈഷ്ണവി, മഹേശ്വരി, കൗമാരി, വാരാഹി പഞ്ചമി, ചാമുണ്ഡി എന്നിവരാണ് സപ്തമാതാക്കൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
ഉത്തരമലബാറിലെ തെയ്യക്കാലത്തിന്റെ അവസാനം ഇവിടെ നടക്കുന്ന കളിയാട്ടത്തോടു കൂടിയാണ് .
കളിയാട്ടം
സാധാരണയായി മേയ് മാസത്തിന്റെ അവസാനത്തിലോ ജൂൺ ആദ്യത്തിലോ ആണിവിടെ കളിയാട്ടം നടക്കുന്നത്.
സാധാരണ തെയ്യങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി വലിയ തിരുമുടിയാണ് ഇവിടത്തെ ഭഗവതി തെയ്യത്തിനുള്ളത് .