smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
It was published as a revised edition under the title Atomic Theory of Solid States .
Dynamical Theory of Crystal Lattices , with Kun Huang .
(Oxford, Clarendon Press, 1954) Die Relativitätstheorie Einsteins und ihre physikalischen Grundlagen (Springer, 1920) – Based on Born's lectures at the University of Frankfurt am Main.
Available in English under the title Einstein's Theory of Relativity .
Vorlesungen über Atommechanik (Springer, 1925) Mechanics of the Atom (George Bell Sons, 1927) – Translated by J. W. Fisher and revised by D. R. Hartree .
Problems of Atomic Dynamics (MIT Press, 1926) – A first account of matrix mechanics being developed in Germany, based on two series of lectures given at MIT , over three months, in late 1925 and early 1926.
Elementare Quantenmechanik (Zweiter Band der Vorlesungen über Atommechanik) , with Pascual Jordan.
(Springer, 1930) – This was the first volume of what was intended as a two-volume work.
This volume was limited to the work Born did with Jordan on matrix mechanics.
The second volume was to deal with Erwin Schrödinger's wave mechanics.
However, the second volume was not even started by Born, as he believed his friend and colleague Hermann Weyl had written it before he could do so.
Optik: Ein Lehrbuch der elektromagnetische Lichttheorie (Springer, 1933) – The book was released just as the Borns were emigrating to England.
Principles of Optics: Electromagnetic Theory of Propagation, Interference and Diffraction of Light , with Emil Wolf.
(Pergamon, 1959) – This book is not an English translation of Optik , but rather a substantially new book.
Shortly after World War II, a number of scientists suggested that Born update and translate his work into English.
Since there had been many advances in optics in the intervening years, updating was warranted.
In 1951, Emil Wolf began as Born's private assistant on the book; it was eventually published in 1959 by Robert Maxwell's Pergamon Press.
– the delay being due to the lengthy time needed  "to resolve all the financial and publishing tricks created by Maxwell."
Moderne Physik (1933) – Based on seven lectures given at the Technischen Hochschule Berlin.
Atomic Physics (Blackie, London, 1935) – Authorized translation of Moderne Physik by John Dougall , with updates.
The Restless Universe (Blackie and Son Limited, 1935) - A popularised rendition of the workshop of nature.
Born's nephew, Otto Königsberger , whose successful career as an architect in Berlin was brought to an end when the Nazis took over, was temporarily brought to England to illustrate the book.
Experiment and Theory in Physics (Cambridge University Press, 1943) – The address given King's College, Newcastle upon Tyne , at the request of the Durham Philosophical Society and the Pure Science Society.
An expanded version of the lecture appeared in a 1956 Dover Publications edition.
Natural Philosophy of Cause and Chance (Oxford University Press, 1949) – Based on Born's 1948 Waynflete lectures, given at the College of St. Mary Magdalen, Oxford University.
A later edition (Dover, 1964)  included two appendices: "Symbol and Reality" and Born's lecture given at the Nobel laureates 1964 meeting in Landau, Germany.
A General Kinetic Theory of Liquids with H. S. Green (Cambridge University Press, 1949) – The six papers in this book were reproduced with permission from the Proceedings of the Royal Society .
Physics in My Generation: A Selection of Papers (Pergamon, 1956) Physik im Wandel meiner Zeit (Vieweg, 1957) Physik und Politik (VandenHoeck und Ruprecht, 1960) Zur Begründung der Matrizenmechanik , with Werner Heisenberg and Pascual Jordan (Battenberg, 1962) – Published in honor of Max Born's 80th birthday.
This edition reprinted the authors' articles on matrix mechanics published in Zeitscrift für Physik , Volumes 26 and 33 – 35 , 1924–1926.
My Life and My Views: A Nobel Prize Winner in Physics Writes Provocatively on a Wide Range of Subjects (Scribner, 1968) – Part II (pp. 63–206) is a translation of Verantwortung des Naturwissenschaftlers .
Briefwechsel 1916–1955, kommentiert von Max Born with Hedwig Born and Albert Einstein (Nymphenburger, 1969) The Born–Einstein Letters: Correspondence between Albert Einstein and Max and Hedwig Born from 1916–1955, with commentaries by Max Born (Macmillan, 1971).
Mein Leben: Die Erinnerungen des Nobelpreisträgers (Munich: Nymphenburger, 1975).
Born's published memoirs.
My Life: Recollections of a Nobel Laureate (Scribner, 1978).
Translation of Mein Leben.
For a full list of his published papers, see HistCite Archived 2019-02-26 at the Wayback Machine .
For his published works, see Published Works – Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften Akademiebibliothek Archived 2007-02-10 at the Wayback Machine .
ബഹുമതികൾ 1934 – Stokes Medal of Cambridge 1939 – Fellow of the Royal Society 1945 – MacDougall–Brisbane Medal of the Royal Society of Edinburgh 1945 – Gunning–Victoria Jubilee Prize of the Royal Society of Edinburgh 1948 – Max Planck Medaille der Deutschen Physikalischen Gesellschaft 1950 – Hughes Medal of the Royal Society of London 1953 – Honorary citizen of the town of Göttingen 1954 – Nobel Prize in Physics The award was for Born's fundamental research in quantum mechanics, especially for his statistical interpretation of the wavefunction.
1954 – Nobel Prize Banquet Speech 1954 – Born Nobel Prize Lecture 1956 – Hugo Grotius Medal for International Law, Munich 1959 – Grand Cross of Merit with Star of the Order of Merit of the German Federal Republic 1972 – Max Born Prize was created by the German Physical Society and the British Institute of Physics .
1982 – Ceremony at the University of Göttingen in the 100th Birth Year of Max Born and James Franck, Institute Directors 1921–1933.
1991 – Max-Born Institut für Nichtlineare Optik und Kurzzeitspektroskopie im Forschungsverbund Berlin e.V. - Institute named in his honor.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ മാക്സ് ബോൺ എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
മാക്സ് മുള്ളർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Max_M%C3%BCller
ലോകപ്രശസ്തനായ ഭാഷാതത്ത്വജ്ഞനും, പൗരസ്ത്യപൈതൃക ഗവേഷകനുമായിരുന്നു മാക്സ് മുള്ളർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ജർമൻകാരനായിരുന്ന ' ഫ്രീഡ്റിക് മാക്സ് മുള്ളർ (ജ. ഡിസംബർ 6 1823, മ. ഒക്ടോബർ 28 , 1900) .
പാശ്ചാത്യലോകത്ത് പൌരസ്ത്യ തത്ത്വചിന്തയെക്കുറിച്ചും ഭാരതത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള പഠനങ്ങൾക്ക് തുടക്കമിട്ട വ്യക്തിയെന്ന നിലയിലും മാക്സ് മുള്ളറെ കരുതുന്നവരുണ്ട്.
ഋഗ്വേദത്തിന്റെ സംസ്കൃത വ്യാഖ്യാനവും  പഠനങ്ങളും മാക്സ് മുള്ളറെ പ്രശസ്തനാക്കുകയുണ്ടായി.
1850 ൽ മാക്സ് മുള്ളർ നവീന യൂറോപ്യൻ ഭാഷകൾക്കായുള്ള പ്രൊഫസ്സറായി ഓക്സ് ഫോഡ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിയമിയ്ക്കപ്പെട്ടു.
കമ്പാരറ്റീവ് ഫിലോളജിയുടെ ഓക്സ്ഫോഡിലെ ആദ്യത്തെ പ്രൊഫസ്സറും  മാക്സ് മുള്ളർ ആയിരുന്നു.
1844 ൽ ഓക്സ്ഫോഡിൽ തന്റെ ധൈഷണിക ജീവിതം ആരംഭിയ്ക്കുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ഉപനിഷത്തുക്കൾ തർജ്ജമ ചെയ്യാനും, ഫ്രാൻസ് ബോപ്പിന്റെ കീഴിൽ സംസ്കൃതഭാഷയിൽ ഗവേഷണം  നടത്തുവാനും  തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഫ്രീഡ്റിക്ക് ഷെല്ലിങ്ങുമായി സഹകരിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ബർലിൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
ഇക്കാലത്തു തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ഗ്രന്ഥമായ ഹിതോപദേശകഥകളുടെ ജർമ്മൻ ഭാഷാന്തരം പ്രസിദ്ധീകൃതമായത്.
പ്രാചീന ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നതിന് ആദ്യകാല ഓറിയന്റലിസ്റ്റുകളെ പ്രേരിപ്പിച്ചവയിൽ പ്രധാനമായ ഒരു ഘടകം സ്വന്തം സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ‌വിച്ഛേദനമായിരുന്നു.
‌യൂറോപ്പിൽ വ്യാവസായികവിപ്ലവാനന്തരമുള്ള പരിവർത്തനങ്ങളെ ഇവർ സംശയദൃഷ്ടിയോടെയാണ് കണ്ടത്.
അതിനാൽ ഒരു കാൽപനിക സ്വർഗം മറ്റൊരിടത്ത് കണ്ടെത്താൻ ഇക്കൂട്ടരിൽ ചിലർ ശ്രമിച്ചതായും വർഗീയതയും ചരിത്രപൈതൃകവും എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ചരിത്രകാരിയായ റൊമില ഥാപ്പർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
അത്തരത്തിൽ ഇന്ത്യൻ‌ പൗരാണികതയുടെ ആദർശവത്ക്കരണത്തിന് ശ്രമിച്ചവരിൽ പ്രധാനിയാണ് മാക്സ് മുള്ളറെന്നും, അദ്ദേഹം സ്വന്തം പേരിനെ 'മോയുഷ്മുല' എന്ന സംസ്കൃതീകരിക്കുക പോലുമുണ്ടായെന്നും, മാക്സ് ‌മുള്ളർ തന്റെ ജീവിതകാലത്തിനിടയിൽ യഥാർത്ഥ ഇന്ത്യയിൽ സന്ദർശനം നടത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ നിലപാടുകളിൽ മാറ്റമുണ്ടാകുമായിരുന്നെന്നും ‌റൊമില ഥാപ്പർ സമർത്ഥിക്കുന്നു.
പഠനങ്ങളും ഗ്രന്ഥങ്ങളും
മുള്ളറുടെ പഠനങ്ങളും ഗ്രന്ഥങ്ങളും 18 വാല്യങ്ങളിലായി ലഭ്യമാണ്.
താഴെക്കാണുന്നവ അവയിൽ ചിലതാണ്.
A History of Ancient Sanskrit Literature So Far As It Illustrates the Primitive Religion of the Brahmans (1859), 1859 Lectures on the Science of Language (1864, 2 vols.), Fifth Edition, Revised 1866 Chips from a German Workshop (1867–75, 5vols.) Introduction to the Science of Religion (1873) Lectures on the Origin and Growth of Religion as Illustrated by the Religions of India (1878) India, What can it Teach Us?
(1883) Biographical Essays (1884) {{ cite book }} : Check | isbn= value: length ( help ) ; Check date values in: | year= ( help ) ; Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) The German Classics from the Fourth to the Nineteenth Century (1886,2Vols) The Science of Thought (1887,2Vols) Studies in Buddhism (1888) Six Systems of Hindu Philosophy (1899) Gifford Lectures of 1888–92 (Collected Works, vols. 1-4) Natural Religion (1889), Vol.
1 Archived 2011-11-18 at the Wayback Machine .
2 Archived 2011-11-18 at the Wayback Machine .
Physical Religion (1891), Archived 2011-10-10 at the Wayback Machine .
Anthropological Religion (1892), Archived 2011-11-19 at the Wayback Machine .
Theosophy, or Psychological Religion (1893), Archived 2011-11-18 at the Wayback Machine .
Auld Lang Syne (1898,2 Vols), a memoir My Autobiography: A Fragment (1901) The Life and Letters of the Right Honourable Friedrich Max Müller (1902, 2 vols.) Vol I , Vol II Friedrich Max Müller എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
അവലംബം ↑ 1
വർഗീയതയും ചരിത്രപൈതൃകവും - റൊമില ഥാപ്പർ, ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം
മാക്സ് റൂഞ്ച് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Max_Runge ഹെൻറിച്ച് മാക്സ് റൂഞ്ച്
ഒരു ജർമ്മൻ പ്രസവചികിത്സകനും ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റും ആയിരുന്നു ഹെൻറിച്ച് മാക്സ് റൂഞ്ച് (21 സെപ്റ്റംബർ 1849, സ്റ്റെറ്റിനിൽ - 27 ജൂലൈ 1909, ഗോട്ടിംഗൻ).
ജെന, ലീപ്സിഗ്, ബോൺ , സ്ട്രാസ്ബർഗ് സർവകലാശാലകളിൽ നിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം പഠിച്ച അദ്ദേഹം 1875-ൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടി.
1879-ൽ അഡോൾഫ് ഗസ്സെറോയുടെ സ്പോൺസർഷിപ്പിൽ അദ്ദേഹം ബെർലിനിൽ ഹാബിലിറ്റേഷൻ നേടി.
1883-ൽ ഡോർപാറ്റ് സർവ്വകലാശാലയിൽ ഒബ്‌സ്റ്റട്രിക്‌സ് ആൻഡ് ഗൈനക്കോളജി പ്രൊഫസറായി, അഞ്ച് വർഷത്തിന് ശേഷം ഗോട്ടിംഗനിലേക്ക് പ്രൊഫസറായി സ്ഥലം മാറി, അവിടെ മൂന്ന് തവണ സർവകലാശാല ഡീനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
സ്റ്റാഡ്‌ഫ്രീഡ്‌ഹോഫിലെ (ഗോട്ടിംഗൻ) റൂഞ്ചിന്റെ ശവക്കല്ലറ.
പ്രസവചികിത്സയിലെയും ഗൈനക്കോളജിയിലെയും സ്വാധീനമുള്ള പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ രചയിതാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
യൂട്രിൻ അറ്റോണിക്കുള്ള ചൂടുവെള്ള ചികിത്സ, പ്യുപെറൽ ഫീവറിന്റെ ചികിത്സ, ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിന്റെ രോഗം , പൊക്കിൾ അണുബാധകൾ, ലാപ്രോട്ടമി എന്നിവയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ.
തിരഞ്ഞെടുത്ത കൃതികൾ Die Krankheiten der ersten Lebenstage , 1885 – ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസങ്ങളിലെ രോഗങ്ങൾ.
Lehrbuch der Geburtshülfe , 1891 – പ്രസവചികിത്സയുടെ പാഠപുസ്തകം Lehrbuch der Gynäkologie , 1902 – ഗൈനക്കോളജിയുടെ പാഠപുസ്തകം.
മാക്സ് ഡൗതെൻഡി മാക്സ് ഡൗതെൻഡി
ജർമൻ കവിയും നാടകകൃത്തുമായിരുന്നു മാക്സ് ഡൗതെൻഡി .
1867 ജൂലൈ 25-ന് വൂർസ്ബെർഗിൽ ജനിച്ചു .
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ഇദ്ദേഹം ഇന്തോനേഷ്യ ജാവയിൽ തടവുകാരനാക്കപ്പെട്ടു.
പ്രകൃതിയോടുള്ള യോഗാത്മക മനോഭാവം (Mystical attitude) നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന, തികച്ചും പ്രതീത്യാത്മകമായ (impressionistic) കവിതകളാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ ശ്രദ്ധേയനാക്കിയത്.
പൗരസ്ത്യ ദർശനത്തിൽ ഇദ്ദേഹത്തിനുള്ള ആഭിമുഖ്യവും കവിതകളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാം.
ഡൗതെൻഡിയുടെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരമായ അൾട്രാവയലറ്റ് 1893-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ചില നോവലുകളും നാടകങ്ങളും കൂടി ആദ്യകാലത്തു രചിക്കുകയുണ്ടായി.
തന്റെ വിപുലമായ പര്യടനങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച അനുഭവസമ്പത്തിനെ ഉപജീവിച്ചു രചിച്ച ഡി ഗെഫ്ലുഗെൽറ്റ് എർഡ് എന്ന കൃതിയാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ പ്രസിദ്ധിയിലേക്കുയർത്തിയത്.
കവിതാരചന വീണ്ടും തുടരുക തന്നെ ചെയ്തു.
എയ്ന ഷാറ്റൻ ഫീൽ ഊബേർ ഡെൻറ്റിഷ് (1911) എന്ന നാടകവും സ്വന്തം കുടുംബ ചരിത്രമെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന ഡെർ ഗെയ്സ്റ്റ് മെയ്ൻസ് വാറ്റേഴ് സും(1912) ആണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ.
1918 സെപ്റ്റംബർ 4-ന് ജാവയിൽ ഡൗതെൻഡി നിര്യാതനായി.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ http://www.answers.com/topic/max-dauthendey http://wikipedia.qwika.com/de2en/Max_Dauthendey Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine .
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ഡൌതെൻഡി, മാക്സ് (1867 - 1918) എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
മാക്സ് ടീലർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Max_Theiler
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനും വൈറസ് വിജ്ഞാനിയുമായിരുന്നു മാക്സ് ടീലർ (30 ജനുവരി 1899 – 11 ആഗസ്റ്റ് 1972).
മഞ്ഞപ്പിത്തത്തെയും അതിന്റെ നിവാരണത്തെയും സംബന്ധിച്ച കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾക്ക് 1951-ലെ ശരീരക്രിയാവിജ്ഞാനം അഥവാ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ പ്രിട്ടോറിയയിൽ 1899 ജനു.
30-ന് ജനിച്ചു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കേപ് ടൗൺ സർവകലാശാലയിൽ വൈദ്യശാസ്ത്ര പഠനം നടത്തി.
ലണ്ടൻ സ്കൂൾ ഒഫ് ട്രോപ്പിക്കൽ മെഡിസിനിൽനിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്ര ബിരുദം സമ്പാദിച്ച ശേഷം ഹാർവാർഡ് മെഡിക്കൽ സ്കൂളിൽ പരിശീലകനായി (1922).
തുടർന്ന് റോക്ക് ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ച (1930) ടീലർ യെല്ലോ ഫീവറിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
യെല്ലോ ഫീവർ വൈറസ് കുത്തിവെച്ച എലികളിൽ മസ്തിഷ്കസുഷുമ്നാശോഥം (encephalomyelitis) ഉണ്ടായെങ്കിലും ഹൃദയം , വൃക്ക , കരൾ എന്നീ അവയവങ്ങൾക്ക് യാതൊരു തകരാറും സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത ഇദ്ദേഹത്തെ ആകർഷിച്ചു.
ഈ രോഗം ബാധിച്ച മനുഷ്യരിലും കുരങ്ങുകളിലും ഈ അവയവങ്ങൾക്ക് സാരമായ കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കാറുണ്ട്.
എലികളുടെ തലച്ചോറിലേക്കു രോഗാണു കുത്തിവച്ച് എലികൾക്ക് പ്രതിരോധശേഷി നൽകുന്ന വൈറസിനെ വികസിപ്പിക്കുവാൻ ടീലർക്ക് സാധിച്ചു.
എന്നാൽ ഇപ്രകാരം വികസിപ്പിച്ച വൈറസ് മനുഷ്യരിൽ കുത്തിവെച്ചപ്പോൾ വൃക്കയ്ക്ക് തകരാറുണ്ടാക്കുന്നതായി ഇദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.
ഒരിക്കൽ യെല്ലോ ഫീവർ ബാധിച്ചശേഷം രോഗം ഭേദമായവരുടെ രക്തത്തിൽ നിന്നുള്ള സിറവുമായി ഈ വൈറസിനെ സംയോജിപ്പിച്ച് കുത്തിവച്ചാൽ ഏതാണ്ട് 6 മാസത്തേക്ക് പ്രതിരോധശക്തിയുണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് നിരവധി പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഇദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.
മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് പ്രതിരോധക്ഷമമായ സിറം വേർതിരിക്കുക എന്നത് ക്ലേശകരമായിരുന്നു.
നിരന്തരമായ പരീക്ഷണനിരീക്ഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഭ്രൂണകലകളിൽനിന്ന് ഒരു വാക്സിൻ ഇദ്ദേഹം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു (1937).
മനുഷ്യർക്ക് യെല്ലോ ഫീവറിൽനിന്ന് പരിപൂർണമായ പ്രതിരോധം ഉറപ്പാക്കാൻ ഈ വാക്സിന്റെ ഉപയോഗം കൊണ്ടു കഴിഞ്ഞു.
1951-ൽ റോക്ക്ഫെല്ലർ സർവകലാശാലയുടെ വൈറസ് പരീക്ഷണശാലകളുടെ ഡയറക്ടറായി ഇദ്ദേഹം സ്ഥാനമേറ്റു.
1964-67 വരെ യേൽ സർവകലാശാലയിൽ അധ്യാപകനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
1972 ആഗ.
11-ന് ന്യൂഹേവനിൽ (കണക്ടികട്) വച്ച് മരണമടഞ്ഞു.
കൃതികൾ വൈറൽ ആൻഡ് റിക്കറ്റ്സിയൽ ഇൻഫക്ഷൻസ് ഓഫ് മാൻ (1948) യെല്ലോഫീവർ (1951) ദ ആർത്രോപോഡ് - ബോൺ വൈറസസ് ഓഫ് വെർടിബ്രേറ്റ്സ് 1951–1970 , പുരസ്കാരങ്ങൾ 1951-ലെ ശരീരക്രിയാവിജ്ഞാനം അഥവാ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം അവലംബം അധിക വായനക്ക് പുറം കണ്ണികൾ കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ മാക്സ് (1899-1972) ടീലർ, മാക്സ് (1899-1972) എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
മാക്സ് പ്ലാങ്ക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Max_Planck ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ക്വാണ്ടം ഭൗതികത്തിന്റെ പിതാവ് എന്ന വിശേഷണത്തിനർഹനായ ജർമൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്‌ മാക്സ് പ്ലാങ്ക് (ഏപ്രിൽ 23, 1858 – ഒക്ടോബർ 4, 1947).
പ്രകാശം അനുസ്യൂതതരംഗപ്രവാഹമല്ലെന്നും നിരവധി ഊർജ്ജപ്പൊതികളുടെ(അഥവാ ക്വാണ്ടം) രൂപത്തിലാണവ പ്രസരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതെന്നും ആദ്യം പറഞ്ഞത് അദ്ദേഹമാണ്‌.
1918-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ വ്യക്തിയാണ്‌ പ്ലാങ്ക്.
സൈദ്ധാന്തിക ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം ഗണ്യമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തി പ്രധാനമായും നിലകൊള്ളുന്നത് ക്വാണ്ടം സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവ് എന്ന നിലയിലാണ്.
42 വയസ്സുള്ളപ്പോളാണ് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ശാസ്ത്രവിജ്ഞാനത്തെ മുഴുവൻ പിടിച്ചുകുലുക്കിയതും, ഭാവിയിൽ ഏതാണ്ട് എല്ലാ വിജ്ഞാനമേഖലകളിലേക്കും വ്യാപിച്ച് പ്രകാശം വിതറാൻ പോരുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളിലേക്കു വഴി തെളിച്ചതുമായ, തന്റെ ഊർജസിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചത്.
ഈ സിദ്ധാന്തമാണ് 18 വർഷം കഴിഞ്ഞ്, 1918ൽ അദ്ദേഹത്തിനെ ഭൗതികത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്‌കാരത്തിന് അർഹനാക്കിയത്.
മാക്സ് പ്ലാങ്ക് പാരമ്പര്യപരമായി ബൌദ്ധികമായ കഴിവുകൾ ഉള്ള കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരാളായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ചനും മുതു-മുത്തച്ചനും ഗോട്ടിങ്ങാൻ സർവകലാശാലയിലെ അധ്യാപകർ ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവും കീൽ മ്യുനിച് സർവകലാശാലയിലെ നിയമ അധ്യാപകൻ ആയിരുന്നു.
കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മാവൻ ഒരു ജഡ്ജി ആയിരുന്നു.
പ്ലാങ്ക് ജനിച്ചത് ജർമ്മനിയിലെ കീൽ എന്ന സ്ഥലത്ത് ആണ്.
ജോഹൻ ജൂലിയസ് വിൽഹെം ഉം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ എമ്മാ പാറ്റ്സിഗ് ഉം ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ.
അദ്ദേഹത്തിനെ മാമോദീസാ മുക്കിയപ്പോൾ നൽകിയ പേര് കാൾ എറണ്സ്റ്റ്‌ ലുട്വിഗ് മാക്സ് പ്ലാങ്ക്(Karl Ernst Ludwig Marx Planck) എന്നാണ്.
അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് മാക്സ് എന്ന നാമധേയത്തിൽ ആയിരുന്നു.
മാക്സ് ആ കുടുംബത്തിലെ ആറാമത്തെ കുട്ടിയായിരുന്നു.
അതിൽ രണ്ടു സഹോദരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനെ പിതാവിന്റെ ആദ്യ ഭാര്യയിൽ ഉള്ളവർ ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത് അദ്ദേഹം 1864 ലെ ഡാനിഷ്-പ്രേഷിയൻ യുദ്ധത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.
1867 ൽ പ്ലാങ്കിന്റെ കുടുംബം ജർമ്മനിയിലെ തന്നെ മ്യുണിച് എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് താമസം മാറി, അവിടെ പ്ലാങ്ക് ഒരു കായിക വിദ്യാലയത്തിൽ ചേർന്നു.
അവിടെ അദ്ദേഹം ഹെർമൻ മുള്ളർ എന്ന ഗണിത ആദ്യപകന്റെ കീഴിൽ വാനശാസ്ത്രവും കണക്കും പഠിച്ചു.
മുള്ളർ ആണ് പ്ലാങ്കിനെ ഊർജ സംരക്ഷണം എന്നാ ഭൗതിക ശാസ്ത്ര തത്ത്വം പഠിപ്പിച്ചത്.
പ്ലാങ്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ 17ആം വയസിൽ ബിരുദം നേടി.
അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിനു ഭൗതിക ശാസ്ത്ര രംഗത്തേക്ക് വളരെ വേഗം കടന്നുവരാനായി.
പ്ലാങ്ക് ഒരു സംഗീത വിദഗ്‌ദൻ കൂടിയായിരുന്നു, അദ്ദേഹം സംഗീത ക്ലാസുകൾക്ക്‌ സ്ഥിരമായി പോയിരുന്നു.
കൂടാതെ പിയാനോ സെല്ലോ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് മനോഹരമായ ഗാനങ്ങൾ പ്ലാങ്ക് നിർമിച്ചിരുന്നു.
മ്യുനിച്ചിലെ ഫിസിക്സ്‌ പ്രോഫെസ്സർ ആയ ഫിലിപ്പ് വോൺ ജോളി അദ്ദേഹത്തെ ഭൗതിക ശാസ്ത്ര മേഖലയിൽ വരുന്നതിനെതിരെ ഒരിക്കൽ ഉപദേശിച്ചു "എല്ലാ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളും നടന്നുകഴിഞ്ഞ ഒരു മേഖലയിൽ ശേഷിക്കുന്നത് അടക്കാനുള്ള ചില ദ്വാരങ്ങൾ മാത്രമാണ്."
അതിനു മറുപടിയായി മാക്സ് പറഞ്ഞു  "ഞാൻ പുതിയവ ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല പക്ഷേ ഭൗതിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ.
അങ്ങനെ മാക്സ് 1874 ഇൽ തുടർ പഠനങ്ങൾക്കായി മ്യുണിച് സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്നു.
അദ്ധ്യാപകൻ ആയ ജോളിയുടെ കീഴിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ പഠനങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ചു.
ആദ്യകാലത്ത്‌ പ്ലാങ്കിന്റെ ശ്രദ്ധ ഹൈഡ്രജൻ ചൂടാക്കിയ പ്ലാറ്റിനം ലോഹത്തിലൂടെ കടത്തിവിടുന്നതിൽ ആയിരുന്നു.
പിന്നീട് പ്ലാങ്ക് പ്രായോഗിക ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു.
1877 ൽ പ്ലാങ്ക് ജെർമനിയിലെ ബെർലിനിൽ ഭൗതിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരായ ഹെർമാൻ വോൺ ഹെൽമ്ഹോല്റ്റ്‌, ഗുസ്താവ് കിർചോഫ്ഫ്‌ ഗണിതശാസ്ത്രഞ്ജനായ കാൾ വെയിർസ്ട്രാസ് എന്നിവരുടെ കൂടെ ഒരു വർഷത്തെ പഠനത്തിനു ചേർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന് ഹേംഹോൾഡ്നെ പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായം ഇപ്രകാരം ആയിരുന്നു "ഹേംഹോൾഡ് ഒരിക്കലും തയ്യാറാവാതെ ക്ലാസുകൾ എടുക്കുന്നവനും, കൂടെ കൂടെ കണക്കിൽ തെറ്റുകൾ വരുത്തുന്നവനും, ശ്രോതാക്കളെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നവനും ആണ്" പക്ഷേ കിർചോഫ്ഫ്‌ വളരെ തയ്യാറായ ശേഷം മാത്രം ക്ലാസുകൾ എടുക്കുന്ന ആൾ ആയിരുന്നു.
വളരെ പെട്ടെന്നു തന്നെ അദ്ദേഹവും ഹേംഹോൾഡ്ഉം അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കൾ ആയി മാറി.
പ്ലാങ്ക് അവിടെ വച്ച് ക്ലോസിയാസ് എന്ന ജർമ്മൻ ഭൗതിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് സ്വയം പഠിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
അത് പ്ലാങ്കിനെ താപ വികിരണങ്ങൾ തന്റെ ഗവേഷണ വിഷയമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
മാക്സ് ബ്രോഡ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Max_Brod Brod in 1965 Max Brod with Paul Ben-Haim and his wife
മാക്സ് ബ്രോഡ് (Hebrew: מקס ברוד; മേയ് 27, 1884 - ഡിസംബർ 20, 1968) ജർമൻ സംസാരിക്കുന്ന യഹൂദ ചെക്ക് , പിന്നീട് ഇസ്രായേൽ രചയിതാവ്, എഴുത്തുകാരൻ, പത്രപ്രവർത്തകൻ എന്നിവ ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹം സ്വന്തമായി ഒരു നല്ല എഴുത്തുകാരനായിരിക്കുന്നതു കൂടാതെ ഫ്രാൻസ് കാഫ്കയുടെ സുഹൃത്തും ജീവചരിത്രകാരനുമായിരുന്നതിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
കാഫ്കയുടെ സാഹിത്യസൃഷ്ടികളുടെ executor എന്ന നിലയിൽ എഴുത്തുകാരൻറെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പിന്തുടരാൻ ബ്രോഡ് വിസമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുകയും പകരം അവയെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള കൃതികൾ Plaque commemorating Max Brod, next to the grave of Franz Kafka Schloß Nornepygge ( Nornepygge Castle , 1908) Weiberwirtschaft ( Woman's Work , 1913) Über die Schönheit häßlicher Bilder ( On the Beauty of Ugly Pictures , 1913) Die Höhe des Gefühls ( The Height of Feeling , 1913) Anschauung und Begriff: Grundzüge eines Systems der Begriffsbildung , 1913 (together with Felix Weltsch )-- Tycho Brahes Weg zu Gott ( Tycho Brahe 's Path to God 1915) Heidentum, Christentum, Judentum: Ein Bekenntnisbuch ( Paganism, Christianity, Judaism: A Credo , 1921) Sternenhimmel: Musik- und Theatererlebnisse (1923, reissued as Prager Sternenhimmel ) Reubeni, Fürst der Juden ( Reubeni, Prince of the Jews , 1925) Zauberreich der Liebe ( The Charmed Realm of Love , 1930) Biografie von Heinrich Heine ( Biography of Heinrich Heine , 1934) Subtitled The Artist in Revolt it was first published in English in 1956 in a revised version translated by Joseph Witriol Die Frau, die nicht enttäuscht ( The Woman Who Does Not Disappoint , 1934) Novellen aus Böhmen ( Novellas from Bohemia , 1936) Rassentheorie und Judentum ( Race Theory and Judaism , 1936) Annerl ( Annie , 1937) Franz Kafka, eine Biographie ( Franz Kafka, a Biography , 1937, later collected in Über Franz Kafka , 1974) Franz Kafkas Glauben und Lehre ( Franz Kafka's Thought and Teaching , 1948) Die Musik Israels ( The Music of Israel , Tel Aviv, 1951) Beinahe ein Vorzugsschüler, oder pièce touchée: Roman eines unauffälligen Menschen ( Almost a Gifted Pupil , 1952) Die Frau, nach der man sich sehnt ( The Woman For Whom One Longs , 1953) Rebellische Herzen ( Rebellious Hearts , 1957) Verzweiflung und Erlösung im Werke Franz Kafkas ( Despair and Redemption in the Works of Franz Kafka , 1959) Beispiel einer deutsch-jüdischen Symbiose ( An Example of German-Jewish Symbiosis , 1961) Johannes Reuchlin und sein Kampf ( Eine Historische Monographie , 1965) Die verkaufte Braut , translation of the Czech libretto of Prodaná nevěsta ( The Bartered Bride , a comic opera by Bedřich Smetana ), and numerous other translations of Czech opera libretti Über Franz Kafka , (Fischer, Frankfurt am Main, 1974) തിരഞ്ഞെടുത്ത അഭിനയിച്ച സിനിമകൾ The Woman One Longs For (1929) ഇതും കാണുക Exilliteratur List of Bialik Prize recipients അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Kayser, Werner, Max Brod , Hans Christians, Hamburg, 1972 (in German) Pazi, Margarita (Ed.): Max Brod 1884–1984.
Untersuchungen zu Max Brods literarischen und philosophischen Schriften .
Peter Lang, Frankfurt am Main, 1987 (in German) Lerperger, Renate, Max Brod.
Talent nach vielen Seiten (exhibit catalog), Vienna, 1987 (in German) Wessling, Berndt W. Max Brod: Ein Portrait .
Kohlhammer, Stuttgart, Berlin, Cologne and Mainz, 1969.
New edition: Max Brod: Ein Portrait zum 100.
Geburtstag , Bleicher, Gerlingen, 1984 (in German) Bärsch, Claus-Ekkehard, Max Brod im Kampf um das Judentum.
Zum Leben und Werk eines deutsch-jüdischen Dichters aus Prag.
Passagen Verlag, Wien, 1992.
Vassogne, Gaelle, Max Brod in Prag: Identität und Vermittlung , Niemeyer, Conditio Judaica 75, 2009 (in German).
The Modern Hebrew Poem Itself (2003), ISBN 0-8143-2485-1 Barbora Šrámková: Max Brod und die tschechische Kultur.
Arco Verlag, Wuppertal 2010, Arco Wissenschaft Band 17; ISBN 978-3-938375-27-3 .
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Max Brod എന്ന വ്യക്തിയുടെ രചനകൾ പ്രോജക്ട് ഗുട്ടൻബർഗിൽനിന്ന് Works by or about മാക്സ് ബ്രോഡ് at Internet Archive
മാക്സ് ഡിസ്സോയിർ മാക്സ് ഡിസ്സോയിർ
ജർമൻ തത്ത്വചിന്തകനായ മക്സ് ഡിസ്സോയിർ 1867- ഫെബ്രുവരി 8‌ന് ബെർലിനിൽ ജനിച്ചു .
ബെർലിൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് 1889-ൽ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിലും വുർസ്ബർഗ് (Wurzburg)-ൽ നിന്ന് 1892-ൽ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലും ഡോക്ടറേറ്റ് സമ്പാദിച്ചു.
ബർലിൻ സർവകലാശാലയിൽ ആദ്യം അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസറായും തുടർന്ന് പ്രൊഫസറായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
താമസമാറ്റം
1933-ൽ നാഷണൽ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഭരണം നിലവിൽവന്നപ്പോൾ ഡിസ്സോയിറിന് പല എതിർപ്പുകളും നേരിടേണ്ടിവന്നു.
ഇദ്ദേഹം അധ്യാപനം നടത്തുന്നതും, പ്രസംഗിക്കുന്നതും, കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതും അധികാരികൾ നിരോധിച്ചു.
1943ൽ ഇദ്ദേഹം ബെർലിനിൽ നിന്നും ബാദ്നൗഹെം (Bad Nauheim) എന്ന നഗരത്തിലേക്ക് താമസം മാറ്റി.
മാക്സിന്റെ ദാർശനിക വീക്ഷണങ്ങൾ നവ-കാന്റിയൻ സ്വഭാവമുള്ളവയായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹം പാരാസൈക്കോളജിയിലും സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിലും (aesthetics) പ്രത്യേകം ഔത്സുക്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിനു വിലപ്പെട്ട സംഭാവനകൾ
മരിച്ചവരുടെ ആത്മാവുകൾ ചില പ്രത്യേക വ്യക്തികളിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പം അക്കാലത്തും നിലനിന്നിരുന്നു.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ അന്തർലീനമായിരിക്കുന്ന സവിശേഷതകൾ അബോധാവസ്ഥയിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതു മാത്രമാണ് ആവാഹിത വ്യക്തികളുടെ സംസാരത്തിനും എഴുത്തിനുമുള്ള കാരണം എന്ന് ഇദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ അറിവുകളും അന്തർബോധാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്ന ഇമ്മാനുവൽ കാന്റിന്റെ സിദ്ധാന്തവുമായി ഇതിന് സാദൃശ്യമുണ്ടെന്നു കാണാം.
സൌന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിന് ഇദ്ദേഹം നിരവധി വിലപ്പെട്ട സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രകൃതി നിർമിതവും ശാസ്ത്രനിർമിതവുമായ വസ്തുക്കളും, ബൗദ്ധികവും സാമൂഹികവുമായ ആശയങ്ങളും രചനകളും കലാമൂല്യമുള്ളവയാണെന്നും, ഇവയുടെ ഓരോ അംശവും അതിന്റെ പൂർണതയ്ക്ക് അനിവാര്യമാണെന്നും ഇദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
കലാമൂല്യമുള്ള രൂപങ്ങളുടെ തരംതിരുവ്
കലാമൂല്യമുള്ള രൂപങ്ങളെ ഡിസ്സോയിർ സുന്ദരം (beautiful) ഉദാത്തം (sublime) ദുരന്തം (Tragic) വിരൂപം (ugly) ഹാസജനകം (comic)
എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചായി തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദുഖകരമായ ബോധം
സന്തുലിതമായ ഏകരൂപതയാണ് സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമായി ഇദ്ദേഹം കണക്കാക്കുന്നത്.
അതിന് എപ്പോഴും വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരിക്കും.
മൃദുലത, അനുകമ്പ എന്നീ ഗുണങ്ങളും കലാസൗന്ദര്യത്തിന് അനിവാര്യമാണ്.
ഭയത്തെ കീഴടക്കുന്ന അതുല്യമായ ശക്തിയാണ് ശ്രേഷ്ഠത എന്ന് ഡിസ്സോയിർ കരുതുന്നു.