smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ശ്ലേഷ്മസ്തരം കൊണ്ട് ഉൾഭാഗം ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
നേത്രഗോളവും അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഉള്ളിലായി പ്രകാശം കടത്തിവിട്ടു രൂപഗ്രഹണമുണ്ടാക്കുന്നതിനുള്ള ഭാഗങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
നാസാദ്വാരങ്ങൾ നാസാദ്വാരങ്ങൾ
നാസാദ്വാരങ്ങൾ ശിരസിലേക്കുള്ള ദ്വാരം ആകുന്നു.
നാസാ ഹി ശിരസ്സഃ ദ്വാരം എന്നാണ് നാസാദ്വാരത്തെ വാഗ്ഭടൻ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
നാസാദ്വാരങ്ങൾ വഴി പ്രധാനമായും രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണു സംഭവിക്കുക.
ഒന്ന്-ഗന്ധം തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇത് സ്വീകരിക്കുന്ന ചോദനകൾ, നാഡികൾ വഴി തലച്ചോറിലെത്തി ഗന്ധഗ്രഹനം ഉണ്ടാകുന്നു.
രണ്ട്-പ്രാണവായു ഉള്ളിലേക്കു സ്വീകരിക്കുകയും ദുഷിച്ച വായു പുറത്തേക്കു വിടുകയും ചെയ്യുന്നു.
വായ വായ
അന്നവാഹസ്രോതസ്സ് എന്ന് ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്ന അന്നപഥത്തിന്റെ (alimentary canal) തുടക്കമാണ് വായ .
മുകളിലും താഴെയുമായി വാതിലുകൾ പോലെയുള്ള ഓഷ്ഠങ്ങൾ (lips) ഇതിനെ അടച്ചു സൂക്ഷിക്കുന്നു.
വായയുടെ ഉൾഭാഗം ശ്ലേഷ്മസ്തരം കൊണ്ട് ആവരണം ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.
മുകളിലും താഴെയുമായി 16 വീതം മൊത്തം 32 ദന്തങ്ങൾ ഇതിനുള്ളിലാണ് ഉള്ളത്.
രസനേന്ദ്രിയമായ ജിഹ്വ വായ്ക്കുള്ളിലായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ശരീരത്തിനുള്ളിലേക്കു ആഹാരവസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കുക, സംഭാഷണത്തിനു സഹായകമാകുക എന്നീ ധർമങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും വായയ്ക്കുള്ളത്.
ഗുദം ഗുദം
മേല്പറഞ്ഞ അന്നവാഹസ്രോതസ്സിന്റെ അവസാനഭാഗമാണ് ഗുദം എന്നറിയപ്പെടുന്ന സുഷിരം.
സ്ഥൂലാന്ത്ര (Large intestine) ത്തിന്റെ അവസാനഭാഗമാണ് ഗുദം എന്ന് ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നു.
പുരീഷം, അധോവായു എന്നിവ പുറത്തുകളയാനുള്ള ദ്വാരമാണ് ഇതെന്നതുകൊണ്ട് മറ്റു പേരുകളിൽ കൂടി ഗുദാവയവത്തെ വിളിക്കാറുണ്ട്.
പുരീഷമാർഗം, ശകൃത്മാർഗം, വിട്മാർഗം, മലമാർഗ്ഗം എന്നിവയാണീ പേരുകൾ.
ഗുദഭാഗം ബാഹ്യമായി ആരംഭിക്കുന്നയിടത്തുനിന്നു ഉത്തരഗുദവും, അതിനെത്തുടർന്ന് അധരഗുദവും എന്നിങ്ങനെയാണ് ഈ സുഷിരം കടന്നുപോകുന്നതെന്നു ചരകസംഹിത.
ഇത് സ്ഥൂലാന്ത്രത്തിൽ ചെന്നു ചേരുന്നു.
ഗുദദ്വാരം സ്ഥൂലാന്ത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതു വരെ നാലര അംഗുലം നീളമുണ്ടെന്നു സുശ്രുതസംഹിതയിൽ പറയുന്നു.
മൂത്രമാർഗം
മലാംശമായ മൂത്രം പുറത്തുകളയുന്നതിനുള്ള ഭാഗമാണ് മൂത്രമാർഗ്ഗം എന്ന ബാഹ്യസുഷിരം.
അധോഭാഗത്തു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
മൂത്രമാർഗ്ഗം ഉള്ളിലേക്കു എത്തിച്ചേരുന്നത് മൂത്രാശയം-വസ്തി എന്ന അവയവത്തിലേക്കാണ്.
പുരുഷന്മാരിൽ ശുക്ലസ്രോതസ്സ് കൂടി മൂത്രമാർഗ്ഗത്തിലേക്കാണ് തുറക്കപ്പെടുന്നത്.
സ്തന്യപഥങ്ങൾ
സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രസവശേഷം സ്തന്യഗ്രന്ഥിയിൽ നിന്നും മുലപ്പാൽ (സ്തന്യം) പുറത്തേക്കു വരുന്നതിനുള്ള സുഷിരങ്ങളാണ് സ്തന്യപഥങ്ങൾ.
ഹൃദയസ്ഥമായ സിരകൾ പൂർണമായി തുറക്കപ്പെടാത്തിനാൽ പ്രസവശേഷം 3-4 ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടേ പൂർണരീതിയിലുള്ള സ്തന്യപ്രവർത്തനം ഉണ്ടാകുകയുള്ളു എന്ന് അഷ്ടാംഗഹൃദയം 
(സിരണാം ഹൃദയസ്ഥാനാം വിവൃതത്വാൽ പ്രസൂതിതഃ തൃതീയേ അഹ്നി ചതുർത്ഥേ വാ സ്ത്രീണാം സ്തന്യം പ്രവർത്തതെ ) - പാലൂട്ടുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞാൽ ഈ സുഷിരങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ പ്രവർത്തനമില്ലാത്തതാകും.
യോനീ ദ്വാരം യോനീ ദ്വാരം
ആർത്തവകാലത്ത് ഋതുരക്തം പുറത്തേക്കു വരുന്നതിനും, ലൈംഗിക പ്രക്രിയയിൽ ശുക്ലം ഉള്ളിലേക്കു കടക്കുന്നതിനും പ്രസവകാലത്ത് ശിശു പുറത്തേക്കു വരുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള ദ്വാരമാണ് യോനീ ദ്വാരം അഥവാ രക്തപഥം.
ഈ സുഷിരം ഗർഭാശയമുഖത്ത് അവസാനിക്കുന്നു.
ഇവിടെപ്പറഞ്ഞവ കൂടാതെ വിയർപ്പുഗ്രന്ഥിയുടെ സുഷിരങ്ങൾ, സ്നേഹഗ്രന്ഥി സുഷിരങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ആധുനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ബാഹ്യസുഷിരങ്ങളായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
സൂക്ഷ്മസുഷിരങ്ങളായിരിക്കയാലാകണം ഇവയ്ക്ക് ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തത്.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ http://www.harekrishnablog.com/index.php/krishna-katha/56-krishna-katha/284-dissecting-the-body.html%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ നവദ്വാരങ്ങൾ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
നവഗ്രഹങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Navagraha
ഭാരതീയ ജ്യോതിഷത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന നവഗ്രഹങ്ങൾ ആദിത്യൻ, ചന്ദ്രൻ, കുജൻ ബുധൻ, വ്യാഴം, ശുക്രൻ, ശനി, രാഹു, കേതു എന്നിവയാണ്.
ഇവ ആധുനിക ജ്യോതിഃശാസ്ത്ര ത്തിലെ അതേ പേരുകളിലുള്ള ഖഗോളവസ്തുക്കളുമായി നേരിട്ടു പൊരുത്തമുള്ളതായിരിക്കണമെന്നില്ല.
ഉദാഹരണത്തിനു് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ സൂര്യൻ (ആദിത്യൻ) യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ഗ്രഹമല്ല, നക്ഷത്രമാണ്.
ചന്ദ്രൻ ഭൂമിയുടെ ഒരു ഉപഗ്രഹവും രാഹുവും കേതുവും പരസ്പരം എതിർവശങ്ങളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന രണ്ട് ഖഗോളനിർദ്ദേശാങ്കങ്ങളും ആണ്.
ജ്യോതിഷത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നു വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ബുധൻ , ശുക്രൻ , ചൊവ്വ (കുജൻ), ശനി , വ്യാഴം എന്നീ അഞ്ചു ഖഗോളവസ്തുക്കൾ മാത്രമാണു് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിലെ ഗ്രഹങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതു്.
ഭാരതീയ ജ്യോതിഷത്തിൽ നവഗ്രഹങ്ങൾ ആരാധനാമൂർത്തികളായും സങ്കല്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടു്.
ഓരോ ഗൃഹങ്ങളെയും ഹിന്ദുമത വിശ്വാസവുമായും  ആഴ്ചയിലെ ഓരോ ദിവസവുമായും ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നു.
ആദിത്യൻ (Sun)
ഭാരതീയ സങ്കൽപമനുസരിച്ച് കശ്യപ പ്രജാപതിക്ക് അദിതിയിൽ ജനിച്ച പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരിൽ ഒരാളാണ് സൂര്യൻ അഥവാ സവിതാവ്.
പ്രത്യക്ഷദൈവമാണ് സൂര്യഭാഗവാൻ.
ചിങ്ങം രാശിയുടെ അധിപനായ സൂര്യന് മേടം ഉച്ചരാശിയും തുലാം നീചരാശിയുമാണ്.
തേൻ നിറമുള്ള കണ്ണുകൾ, ചതുഷ്കോണ ശരീരം, പിത്തപ്രകൃതി, കുറച്ച് തലമുടി എന്നിങ്ങനെയാണ് രൂപം.
സൂര്യൻ നിൽക്കുന്ന രാശിയേയും അതിന്റെ കേന്ദ്രരാശിയേയും അധോമുഖ രാശികൾ എന്നും വിട്ടുപോന്ന രാശിയേയും അതിന്റെ കേന്ദ്രരാശിയേയും ഊർദ്ധ്വമുഖരാശികൾ എന്നും പ്രവേശിക്കാൻ പോകുന്ന രാശിയേയും അതിന്റെ കേന്ദ്രരാശിയേയും തിര്യങ്മുഖരാശികൾ എന്നും പറയുന്നു.
സൂര്യൻ ആയുസ്സിനെ കുറിക്കുന്നു.
സൂര്യന്റെ അധിദൈവം പരമശിവനാണ്.
സൂര്യശംഭു എന്ന്‌ ശിവൻ അറിയപ്പെടുന്നു‌.
ശാക്തേയ വിശ്വാസപ്രകാരം ഭുവനേശ്വരി  (ദുർഗ്ഗ) സൂര്യനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
വിശേഷദിവസം ഞായറാഴ്ച.
അതിനാൽ ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഭുവനേശ്വരി ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഞായറാഴ്ച പ്രധാനമാണ്.
വൈഷ്ണവ ആചാരപ്രകാരം മഹാവിഷ്ണുവിനെ സൂര്യനാരായണനായി ആരാധിക്കുന്നുണ്ട്.
ചന്ദ്രൻ (Moon)
പന്ത്രണ്ടു രാശികളെ ശരീരമായി സങ്കല്പിക്കുന്ന കാലപുരുഷന്റെ മനസാണ് ചന്ദ്രൻ.
ആകാശത്തിൽ ഒരു ദിവസം ചന്ദ്രൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭാഗത്തെ നക്ഷത്രം എന്നു പറയുന്നു.
ഭാരതീയ പുരാണമനുസരിച്ച് ദക്ഷപ്രജാപതിയുടെ പുത്രിമാരാണ് ഇരുപത്തേഴു നക്ഷത്രങ്ങൾ.
കാലത്തെ നടത്തുന്നത് ഇവരാണ് എന്നാണ് സങ്കൽപം.
ഇവരിൽ പൂർണ്ണമായ ആധിപത്യം ചന്ദ്രനുണ്ട്.
മനസിന്റെ കാരകനാണ് ചന്ദ്രൻ.
ചന്ദ്രന് ബലം കുറവുള്ളവർക്ക് മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വാസം.
ചന്ദ്രന്റെ അധിദൈവം ദുർഗ്ഗ ഭഗവതി അഥവാ ശ്രീ പാർവതിയാണ്.
എന്നാൽ പക്ഷബലം ഇല്ലാത്ത ചന്ദ്രന് ഭദ്രകാളിയാണ് അധിദൈവം.
വിശേഷദിവസം തിങ്കളാഴ്ച, പൗർണമി.
മാനസിക പ്രശ്നം ഉള്ളവർ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ദുർഗ്ഗ, ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തുന്നത് ഉത്തമം എന്ന്‌ വിശ്വാസം.
കുജൻ (Chowa, Mars)
ചൊവ്വ, അംഗാരകൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
പാപഗ്രഹമാണ്.
പോലീസ്, പട്ടാളം, യുദ്ധം, കോപം, കലഹം, ബലം, രക്ത സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗ്രഹമാണ്.
ചൊവ്വയ്ക്ക് രണ്ടു അധിദൈവങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഒരാളുടെ ജാതകത്തിൽ ചൊവ്വ ഓജരാശി ആണെങ്കിൽ സുബ്രമണ്യനാണ്‌ അധിദൈവം, എന്നാൽ യുഗ്മരാശി ആണെങ്കിൽ ഭദ്രകാളി അഥവാ ഭഗവതി (യുഗ്മരാശി) ആണ് അധിദൈവം.
കൂടാതെ ആഞ്ജനേയൻ അഥവാ ഹനുമാൻ ചൊവ്വ മൂലമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഇല്ലാതാക്കും എന്ന്‌ വിശ്വാസമുണ്ട്.
പ്രധാന ദിവസം ചൊവ്വാഴ്ച.
നിറം ചുവപ്പ്.
ചൊവ്വാഴ്ച ഭദ്രകാളി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ എന്നിവരെ ആരാധിക്കുന്നത് ചൊവ്വ ദോഷത്തെ കുറയ്ക്കും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
ബുധൻ (Mercury)
വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെയും ബുദ്ധിയുടെയും കാരകൻ.
ബുധന്റെ അധിദൈവം ശ്രീകൃഷ്‌ണൻ അല്ലെങ്കിൽ സരസ്വതിദേവി.
പ്രധാന ദിവസം ബുധനാഴ്ച.
ബുധനാഴ്ച ദിവസം ശ്രീകൃഷ്ണ, സരസ്വതി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തുന്നത് ബുധ പ്രീതിക്കും വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയ്ക്കും ഉത്തമം എന്ന്‌ സങ്കല്പം.
വ്യാഴം (Jupiter)
ദേവഗുരു ബ്രഹസ്പതിയാണ് വ്യാഴം.
ഗുരു എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ദൈവാദീനത്തിന്റെയും കാരകനാണ് വ്യാഴം.
വ്യാഴത്തിന്റെ ദൈവം ഭഗവാൻ മഹാവിഷ്ണുവാണ്.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ശ്രീരാമൻ, ധന്വന്തരി ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ  അവതാരങ്ങൾക്കും ഇത് ബാധകമാണ്.
പ്രധാന ദിവസം വ്യാഴാഴ്ച.
അതിനാൽ വ്യാഴാഴ്ച ദിവസം വൈഷ്ണവ ക്ഷേത്ര ദർശനം നടത്തുന്നത് ദൈവാനുഗ്രഹം വർധിപ്പിക്കുകയും ആപത്തുകൾ ഒഴിയാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
ശുക്രൻ (Venus)
ദൈത്യഗുരുവാണ് ശുക്രാചാര്യർ.
ഐശ്വര്യം, സാമ്പത്തികം, അഭിവൃദ്ധി, പ്രസിദ്ധി, ഭാര്യ/ ഭർത്താവ്, ദാമ്പത്യം, പ്രണയം, ലൈംഗികത എന്നിവയുടെ കാരകനാണ് ശുക്രൻ.
ശുക്രന്റെ ദൈവം കുടുംബദൈവം, മഹാലക്ഷ്മി, പരാശക്തി /ദുർഗ്ഗ/ ഭദ്രകാളി അഥവാ ഭഗവതി, അന്നപൂർണെശ്വരി, മഹാഗണപതി എന്നിവരാണ്.
പ്രധാന ദിവസം വെള്ളിയാഴ്ച.
വെള്ളിയാഴ്ച കുടുംബ ക്ഷേത്രം , ഭഗവതി അല്ലെങ്കിൽ ദേവി ക്ഷേത്രം, ഗണപതി ക്ഷേത്രം എന്നിവിടങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തുന്നത് സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും ഉയർച്ചയും ഉണ്ടാകാൻ ഉത്തമം എന്ന്‌ വിശ്വാസം.
ശനി (Saturn)
നവഗ്രഹങ്ങളിൽ ഈശ്വരതുല്യനാണ് ശനി.
അതിനാൽ ശനീശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ആയുസ്, രോഗം, ദുരിതം, മരണം, മന്ദത, അപമാനം, കലഹം എന്നിവയുടെ കാരകൻ.
ശനിയുടെ ദൈവം ധർമ്മശാസ്താവ് അഥവാ അയ്യപ്പൻ, ഹനുമാൻ, ഭദ്രകാളി എന്നിവരാണ്.
പ്രധാന ദിവസം ശനിയാഴ്ച.
ശനിയാഴ്ച ദിവസം ധർമ്മ ശാസ്താവ് അല്ലെങ്കിൽ ഹനുമാൻ എന്നിവരുടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനം നടത്തുന്നത് ശനി മൂലമുള്ള ദുരിതങ്ങളുടെ തീവ്രത കുറയ്ക്കും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്ര ദർശനവും നല്ലതാണ് എന്നാണ് വിശ്വാസം.
ശനി മൂലം മാരകമായ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ മൃത്യഞ്ചയമൂർത്തിയായ ശിവൻ, ധന്വന്തരി എന്നിവരുടെ ആരാധന ഉത്തമം എന്ന്‌ വിശ്വാസം.
ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നിരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ രാശിചക്രത്തിലൂടെ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളും ഭൂമിയെ വലം വയ്ക്കുന്നതായി നമുക്ക് തോന്നുന്നു.
ചന്ദ്രൻ രാശിചക്രത്തിലൂടെയാണ് ഭൂമിയെ വലം വയ്ക്കുന്നതെങ്കിലും സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന അതേ തലത്തിലൂടെയല്ല (Plane) ചന്ദ്രൻ ഭൂമിയെ വലം വയ്ക്കുന്നത്.
സൂര്യപഥവും ചന്ദ്രപഥവും തമ്മിൽ ഏകദേശം 5 ഡിഗ്രിയുടെ വ്യത്യാസം ഉണ്ട്.
ഇതു കാരണം രണ്ട് ബിന്ദുക്കളിൽ മാത്രമേ സൂര്യപഥവും ചന്ദ്രപഥവും തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടുകയുള്ളൂ.
ഈ ബിന്ദുക്കളെയാണ് രാഹുവും കേതുവും എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
സൂര്യനും ഭൂമിയും ചന്ദ്രനും നേർരേഖയിലെത്തി ഗ്രഹണം സംഭവിക്കുന്നത് അവ രാഹു കേതുക്കളിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴാണ്.
എന്നാൽ ഫലജ്യോതിഷ സങ്കല്പത്തിലെ നവഗ്രഹങ്ങളിൽ ഇവയേയും ഗ്രഹങ്ങളായും ഫലകാരകന്മാരായും കണക്കാക്കുന്നു.
രാഹുവിനെ സർപ്പൻ എന്നും വിളിക്കുന്നു.
രാഹുവിന്റെ ദൈവം നാഗരാജാവ്, അഷ്ടനാഗങ്ങൾ, ദുർഗ്ഗാഭഗവതി എന്നിവരാണ്.
കേതുവിന്റെ ദൈവം ഗണപതി (ഓജരാശി), ഭദ്രകാളി ഭഗവതി അഥവാ ചാമുണ്ഡി (യുഗ്മരാശി).
പ്രധാന ദിവസം ചൊവ്വ, വെള്ളി.
നവഗ്രഹക്ഷേത്രങ്ങൾ
സാധാരണയായി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഉപദേവതകളായാണ് നവഗ്രഹങ്ങൾ കുടികൊള്ളാറുള്ളത്.
തമിഴ്നാട്ടിലെ മിക്ക ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിലും നവഗ്രഹസന്നിധികളുണ്ട്.
ഗ്രഹങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ
ബുധൻ
വ്യാസം: ഏകദേശം 4,880 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: വലിയ ഇരുമ്പ് കോറുള്ള പാറപ്പുറ്റ് ഗ്രഹം
ചരിവ്: 0.034 ഡിഗ്രി
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 58.6 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 88 ദിവസം
വ്യാസം: ഏകദേശം 12,104 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ് അടങ്ങിയ കട്ടിയുള്ള വായുമണ്ഡലമുള്ള പാറപ്പുറ്റ് ഗ്രഹം
ചരിവ്: 177.4 ഡിഗ്രി (മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളെ വിപരീതമായി ഭ്രമണം)
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 243 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 225 ദിവസം
ഭൂമി
വ്യാസം: ഏകദേശം 12,742 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: നൈട്രജൻ ഓക്സിജൻ അടങ്ങിയ വായുമണ്ഡലമുള്ള പാറപ്പുറ്റ് ഗ്രഹം
ചരിവ്: 23.5 ഡിഗ്രി
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: 1 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 365 ദിവസം
വ്യാസം: ഏകദേശം 6,779 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ്, നൈട്രജൻ, ആർഗോൺ എന്നിവ അടങ്ങിയ വായുമണ്ഡലമുള്ള പാറപ്പുറ്റ് ഗ്രഹം
ചരിവ്: 25.2 ഡിഗ്രി
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 1.03 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 687 ദിവസം
വ്യാഴം
വ്യാസം: ഏകദേശം 139,820 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: ഹൈഡ്രജൻ ഹീലിയം അടങ്ങിയ വാതക ഭീമൻ
ചരിവ്: 3.13 ഡിഗ്രി
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 0.41 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 4,333 ദിവസം (11.86 ഭൂമി വർഷങ്ങൾ)
ശനി
വ്യാസം: ഏകദേശം 116,460 കിലോമീറ്റർ
ചരിവ്: 26.7 ഡിഗ്രി
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 0.45 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 10,759 ദിവസം (29.46 ഭൂമി വർഷങ്ങൾ)
യുറാനസ്
വ്യാസം: ഏകദേശം 50,724 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: വെള്ളം, അമോണിയ, മീഥേൻ ഐസ് അടങ്ങിയ ഐസ് ഭീമൻ
ചരിവ്: 97.77 ഡിഗ്രി (ഇത് വളരെ വശത്തോട് ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു)
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 0.72 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 30,589 ദിവസം (84 ഭൂമി വർഷങ്ങൾ)
നെപ്ട്യൂൺ
വ്യാസം: ഏകദേശം 49,244 കിലോമീറ്റർ
പ്രധാന ഘടകം: ഹൈഡ്രജൻ, ഹീലിയം, വെള്ളം, മീഥേൻ അടങ്ങിയ ഐസ് ഭീമൻ
ചരിവ്: 28.3 ഡിഗ്രി
ഭൂമി ദിവസങ്ങൾക്കുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 0.67 ദിവസം
സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള ഭ്രമണം: ഏകദേശം 60,190 ദിവസം (164.8 ഭൂമി വർഷങ്ങൾ) അവലംബം
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Pictures and Information about the Grahas Graha-s Navagraha എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
നവജ്യോത് സിങ് സിദ്ദു ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Navjot_Singh_Sidhu
ഒരു മുൻ ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്ററും അമൃത്സർ നിന്നുള്ള മുൻ ലോകസഭാംഗവുമാണ് നവജ്യോത് സിങ് സിദ്ദു .
ക്രിക്കറ്റിൽ നിന്നും വിരമിച്ച ശേഷം, ക്രിക്കറ്റ് കമന്ററി രംഗത്ത് സജീവമായ ഇദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയത്തിലും ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
1988-ൽ നടന്ന റോഡ് അപകടത്തെ തുടർന്ന്  ഉണ്ടായ കൊലപാതകത്തിനു 2006-ൽ ഇദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തുടർന്ന് എം.പി സ്ഥാനം രാജിവെക്കുകയും സുപ്രീം കോടതിയിൽ അപ്പീൽ പോയി കേസ് തള്ളുകയും അദ്ദേഹം ഉപതെരെഞ്ഞെടുപ്പ് ജയിക്കുയും ചെയ്തു.
നവചരിത്രവാദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/New_Historicism
ഉത്തരാധുനികതയുടെ ഭാഗമായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഒരു സാഹിത്യവിശകലന പദ്ധതിയാണ് നവചരിത്രവാദം .
1980-കളിൽ അമേരിക്കൻ വിമർശകനായ സ്റ്റീഫൻ ഗ്രീൻബ്ലാറ്റിലൂടെയാണ് നവചരിത്രവാദം അഥവാ ന്യൂഹിസ്റ്റോറിസിസം തുടങ്ങിയത്.
പഴയ ചരിത്രവാദത്തിന്റെ രീതിയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, സാഹിത്യം ചരിത്രപരമാണെന്നും നിരവധി ആശയലോകങ്ങളിൽ രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ ഒരു നിർമിതിയാണെന്നും നവചരിത്രവാദം പറയുന്നു.
സാഹിത്യകൃതിയുടെ ഘടനയിലും ഭാഷയിലും മാത്രം ശ്രദ്ധയൂന്നിയ ജർമൻ-ഫ്രഞ്ച് ചിന്താപദ്ധതികൾ ആംഗ്ളോ-അമേരിക്കൻ സർവകലാശാലകളിൽ മേൽക്കോയ്മ നേടിയപ്പോൾ അതിനെതിരായിട്ടുകൂടിയാണ് നവചരിത്രവാദം ആവിർഭവിച്ചത്.
സാഹിത്യകൃതികളുടെ പഠനത്തിലും വ്യാഖ്യാനത്തിലും രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹികവുമായ സംജ്ഞകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു ഇതിന്റെ ഫലം.
കൃതിയുടെ രൂപത്തിൽമാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച അമേരിക്കൻ നവവിമർശനവും (New Criticism) സാഹിത്യത്തെ ചരിത്രനിരപേക്ഷമായി വിലയിരുത്താനാണ് ശ്രമിച്ചത്.
ഈ സമീപനങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമെന്ന നിലയിലാണ് നവചരിത്രവാദികൾ തങ്ങളുടെ സാഹിത്യസമീപനം രൂപപ്പെടുത്തിയത്.
ഘടനാവാദം , അപനിർമ്മാണം , മാർക്സിസം തുടങ്ങിയ ആശയപദ്ധതികളെപ്പോലെ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തോടും സാമൂഹിക സിദ്ധാന്തങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെട്ടല്ല നവചരിത്രവാദം വികസിച്ചത്.
അതിന് പ്രത്യേകിച്ചൊരു സൈദ്ധാന്തിക ബന്ധമില്ലെന്നു പറയാം.
പുതിയ ചരിത്രവസ്തുതകളും രേഖകളുമാണ് അത് മുഖ്യമായും ആശ്രയിക്കുന്നത്.
പൂർവസ്ഥിതമായ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളെയോ ലോകചരിത്രങ്ങളെയോ ആശ്രയിക്കാതെ ചരിത്രസ്രോതസ്സുകളെ നേരിട്ടാശ്രയിക്കുകയെന്നതാണ് നവചരിത്രവാദത്തിന്റെ രീതി.
ചരിത്രം സാമ്പത്തികശക്തികളാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നതായി   വീക്ഷിക്കുന്ന മാർക്സിസ്റ്റ് സമീപനത്തിൽനിന്നും നവചരിത്രവാദം വ്യത്യസ്തമാണ്.
യാഥാർഥ്യവും സാഹിത്യപാഠവും തമ്മിലും ചരിത്രവും സംസ്കാരവും തമ്മിലും അതിർത്തികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമൂഹികശക്തികളെ അത് പഠനവിധേയമാക്കുന്നു.
മുഖ്യമായും നാല് വാദങ്ങളാണ് നവചരിത്രവാദം മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.
ഒന്ന്, സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ നിർമിതിയായി സാഹിത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശരിയായ വഴി അത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട സമൂഹത്തിലൂടെയും സംസ്കാരത്തിലൂടെയുമാണ്.
രണ്ട്, സാഹിത്യം മനുഷ്യന്റെ ക്രിയകളിൽ വേറിട്ടുകാണേണ്ട ഒരു സംവർഗമല്ല.
ചരിത്രത്തോട് സ്വാംശീകരിക്കപ്പെട്ടതായതുകൊണ്ട് സാഹിത്യത്തിനു സവിശേഷമായ ചരിത്രദർശനമുണ്ടാവും.
മൂന്ന്, സാഹിത്യകൃതികളെപ്പോലെ മനുഷ്യനും ഒരു സാമൂഹിക നിർമിതിയാണ്.
നാല്, ഇക്കാരണം കൊണ്ടുതന്നെ ചരിത്രകാരൻ/വിമർശകൻ തന്റെ ചരിത്രപരതയിൽനിന്നു മുക്തനല്ല.
സ്വന്തം പ്രത്യയശാസ്ത്രശിക്ഷണങ്ങൾക്ക് അതീതനായി നില്ക്കാൻ വ്യക്തികൾക്കാവില്ല.
പഴയൊരു കൃതിയെ അതിന്റെ സമകാലികർ മനസ്സിലാക്കിയപോലെ ഇന്നത്തെ വായനക്കാർക്ക് അനുഭവിക്കാനാവില്ല.
ഈ യാഥാർഥ്യം മുൻനിർത്തി നോക്കിയാൽ ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ പുനർനിർമിതിക്കുവേണ്ടി കൃതിയെ ഉപയോഗിക്കാനേ കഴിയു.
നവചരിത്രവാദം ചെയ്യുന്നതും അതാണ്.
ഒരു സവിശേഷ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഒരംശമായി ഇത് കൃതിയെ കാണുന്നു.
ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കലല്ല, കൃതി ഉണ്ടായ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം വ്യാഖ്യാനിക്കലാണ് നവചരിത്രവാദികളുടെ രീതി.
സ്റ്റീഫൻ ഗ്രീൻ ബ്ലാറ്റാണ് പ്രോദ്ഘാടകനെങ്കിലും നവചരിത്രവാദത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾക്ക് വേറെയും സ്രോതസ്സുകളുണ്ട്.
ജർമൻ തത്ത്വചിന്തകനായ മാർട്ടിൻ ഹൈദഗറിന്റെ ചരിത്രപരതയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രമാണം നവചരിത്രവാദത്തിലേക്കു കടന്നുവന്നത് മറ്റൊരു ജർമൻ തത്ത്വചിന്തകനായ ഹാൻസ്-ഗയോർഗ് ഗദാമറിന്റെ രചനകളിലൂടെയാണ്.
ഫ്രഞ്ച് ചിന്തകനായ ലൂയി അൽത്തൂസർ , മിഷേൽ ഫൂക്കോ , ജാക്വിസ് ദെറീദ എന്നിവരുടെ സിദ്ധാന്തീകരണങ്ങളും ചിന്തകളും നവചരിത്രവാദത്തെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നവോത്ഥാനകാല ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യമാണ് നവചരിത്രവാദവിമർശകർ മുഖ്യമായും പഠനയവിധേയമാക്കിയിട്ടുള്ളത്.
ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹിത്യേതരം എന്നു ഗണിക്കപ്പെടുന്ന രചനകളിൽനിന്ന് സാഹിത്യകൃതികളെ പുനർസ്ഥാനനിർണയനം ചെയ്യാൻ നവചരിത്രവാദം ശ്രമിക്കുന്നു.
അക്കാലത്തെ ചരിത്രവസ്തുതകളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ഈ പഠനം നടത്തുന്നത്.
ഉദാഹരണത്തിന് 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നോവലിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പ്രതിനിധാനവും അക്കാലത്ത് പാർലമെന്റിലെ പ്രതിനിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ടായ വിവാദങ്ങളും തമ്മിൽ ബന്ധമുള്ളതായി അവർ തെളിവുസഹിതം വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഷെയ്ക്സ്പിയറുടെ ഒഥല്ലോയിൽ ഇയാഗോ ഒഥല്ലോയ്ക്കെതിരെ നടത്തുന്ന ഗൂഢാലോചനയെ ഈ വിമർശകർ കോളനിവാഴ്ചയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചുകാണുന്നു.
കോളനികളിലെ ജനങ്ങളുടെ അസ്തിത്വം നിഷേധിക്കാനുള്ള എലിസബത്തൻ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ശ്രമങ്ങളാണ് വെള്ളക്കാരനായ ഇയാഗോ കറുത്തവർഗക്കാരനായ ഒഥല്ലോയ്ക്കെതിരെ നടത്തുന്ന ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിലുള്ളത്.
സാഹിത്യകൃതിയെ മുൻനിർത്തി ഒരു സവിശേഷകാലഘട്ടത്തിലെ യഥാർഥ മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ പുനഃനിർമ്മാണമാണ് നവചരിത്രവാദികൾ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
അല്ലാതെ കൃതിയിലുള്ള ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രതിനിധാനമല്ല.
അതിനുവേണ്ടി പഠനവിധേയമാക്കുന്ന കൃതിയുടെ അതേകാലത്തെ സാഹിത്യേതരമായ രേഖകൾ അവർ ആശ്രയിക്കുന്നു.
ചരിത്രരേഖകളും സാമൂഹികചരിത്രവസ്തുതകളുമെല്ലാം അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
നവചരിത്രവാദവീക്ഷണത്തിൽ സാഹിത്യകൃതികൾ അവ    ആവിർഭവിച്ച സംസ്കാരത്തിന്റെ 'പ്രതിനിധാനങ്ങൾ' ആണ്.
ആ സംസ്കാരത്തെ വലയം ചെയ്തു നില്കുന്ന പ്രത്യയ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉദ്ഗമനങ്ങളും സജീവത്വരകങ്ങളുമാണ് അവിടെയുണ്ടാകുന്ന സാഹിത്യകൃതികൾ.
അവ സംസ്കാരത്തിന്റെ നിർമിതികളും സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തെ പുനഃനിർമ്മിക്കുന്നവയുമാണ്.
സാഹിത്യകൃതി മനുഷ്യക്രിയകളെ അനുകരിക്കുകയല്ല അവയ്ക്ക് ഇടനിലയായി വർത്തിക്കുകയാണ്.
അനുകരണത്തിനു പകരം ഇടനിലയായി നില്ക്കുന്നതിലൂടെ സാഹിത്യകൃതി ഒരു സവിശേഷ കാലഘട്ടത്തിലെ മനുഷ്യാനുഭവത്തെയും ശേഷികളെയും രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന വസ്തുത നവചരിത്രവാദത്തിൽ ചരിത്രം സാഹിത്യകൃതികളുടെ കാരണമോ സ്രോതസ്സോ അല്ല എന്നുള്ളതാണ്.
പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിനാണ് അവർ പ്രാധാന്യം നല്കുന്നത്.
സ്റ്റീഫൻ ഗ്രീൻബ്ലാറ്റിന്റെ റിനൈസൻസ് സെൽഫ്-ഫാഷനിങ്: ഫ്രം മോർ ടു ഷെയ്ക്സ്പിയർ (1980), ഷെയ്ക്സ്പീരിയൻ നെഗോഷിയേഷൻസ് (1988), മാർവലസ് പൊസഷൻസ് (1988), ലേണിങ് ടു കഴ്സ് (1990) അദ്ദേഹം എഡിറ്റുചെയ്ത സമാഹാരമായ റപ്രസന്റിങ് ദ ഇംഗ്ളീഷ് റിനൈസൻസ് (1988), ക്ളെയർ കോൾബ്രൂക്കിന്റെ ന്യൂലിറ്റററി ഹിസ്റ്ററീസ്, അരാംഗന്റെ ദ ന്യൂ ഹിസ്റ്റോറിസിസം ആൻഡ് കൾച്ചറൽ മെറ്റീരിയലിസം (1988) തുടങ്ങിയവയാണ് നവചരിത്രവാദശാഖയിലെ മുഖ്യകൃതികൾ.
ലൂയിസ് അഡ്രിയാൻ മോണ്ട് റോസ്, ജൊനാഥൻ ഡോളിമോർ, ജയ്ൻ ടോംപ്കിൻസ്, ഡോൺ ഇ.
വെയ്ൻ, വാൾട്ടർ ബെൻ മൈക്കേൽസ്, കാതറിൻ ഗാലഘർ, ആർതർ എഫ് മാറോറ്റി തുടങ്ങിയ നിരവധി വിമർശകർ ഈ ധാരയിൽപ്പെടുന്നു.
കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാല പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന 'റപ്രസന്റേഷൻസ്' എന്ന ജേർണലാണ് നവചരിത്രവാദികളുടെ മുഖപത്രം.
നവചരിത്രവാദികൾ സാഹിത്യത്തെ ചരിത്രത്തിന്റെ അടിക്കുറിപ്പുമാത്രമായി ചുരുക്കിയെന്ന് ആക്ഷേപമുണ്ട്.
കൃതിയുടെ അനന്യമായ സാഹിത്യഗുണങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നു എന്നതാണ് മറ്റൊരു വിമർശനം.
മിക്ക നവചരിത്രവിമർശനങ്ങൾക്കും ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കുറവുണ്ടെന്ന് ഫ്രെഡറിക് ജെയിംസൺ വിമർശിക്കുന്നു.
ഓരോന്നും എന്തുകൊണ്ട് സംഭവിച്ചുവെന്നും അത് ആരെ ബാധിച്ചുവെന്നും നവചരിത്രവാദം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് ജെയിംസണിന്റെ വിമർശനം.
എന്തായാലും ഭൂതകാലസാഹിത്യത്തെയും അന്നത്തെ സാമൂഹികാവസ്ഥയെയും വിലയിരുത്താനുള്ള വിമർശനോപകരണമായി നവചരിത്രവാദം ഇടം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ നവചരിത്രവാദം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
നവജീവൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Navajivan
മഹാത്മാഗാന്ധി സ്ഥാപിച്ച പത്രം .
അഹിംസാത്മകമായ സമരം എന്ന സന്ദേശം ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കുകയായിരുന്നു അതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
1919 സെപ്റ്റംബർ 7-ന് പ്രഥമ ലക്കം പുറത്തുവന്നു.
ഹിന്ദിയിലും ഗുജറാത്തിയിലുമായിരുന്നു ആദ്യ പ്രസിദ്ധീകരണം.
മലയാളത്തിലും ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗാന്ധിയൻ രചനകളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണാർഥം അഹമ്മദാബാദിൽ രൂപീകരിച്ചിരുന്ന നവജീവൻ ട്രസ്റ്റാണ് ഇത് നടത്തിയിരുന്നത്.
മദ്യനിരോധനം , ഹരിജനോദ്ധാരണം തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗാന്ധിജിയുടെ മൗലികചിന്തകൾ ആദ്യം വെളിച്ചം കണ്ടത് ഇതിലൂടെയായിരുന്നു.
1933 ഫെ.
11-ന് ഗാന്ധിജി ഹരിജൻ എന്ന വാരിക തുടങ്ങിയതോടെ നവജീവൻ നിർത്തി.
അവലംബം ↑ http://www.printweek.com/bulletin/indiabulletin/article/1061272/mahatma-gandhis-print-legacy-alive-navjivan-press-ahmedabad/%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D ↑ കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ നവജീവൻ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
നവജോത് കൗർ സിദ്ധു ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Navjot_Kaur_Sidhu
ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരിയും പഞ്ചാബ് നിയമസഭയിലെ മുൻ അംഗവുമാണ് നവജോത് കൗർ സിദ്ധു .
ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി അമൃത്സർ ഈസ്റ്റിൽ നിന്ന് 2012 ൽ നിയമസഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ചീഫ് പാർലമെന്ററി സെക്രട്ടറിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
തൊഴിൽ രംഗത്ത്, ഡോക്ടറായ അവർ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ചേരുന്നതിന് 2012 ജനുവരിയിൽ രാജിവയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പഞ്ചാബ് ആരോഗ്യ വകുപ്പിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
മുൻ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാരനും കോൺഗ്രസ് നേതാവുമായ നവജോത് സിംഗ് സിദ്ധുവിന്റെ ഭാര്യയാണ്.
അവർക്ക് കരൺ എന്നൊരു മകനും മകൾ റാബിയയുമുണ്ട്.
മൊഹാലിയിൽ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രി നടത്തുന്ന മുതിർന്ന സംസ്ഥാന സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ സ്റ്റിംഗ് ഓപ്പറേഷനിലൂടെ നവജോത് കൗർ സിദ്ധു തുറന്നുകാട്ടി.
ആരോഗ്യവകുപ്പിലെ പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കായുള്ള ദേശീയ പി‌എൻ‌ഡി‌ടി കമ്മിറ്റിയിൽ അംഗമാകാൻ അന്നത്തെ കേന്ദ്ര ആരോഗ്യമന്ത്രി ഗുലാം നബി ആസാദ് സിദ്ധുവിനെ ക്ഷണിച്ചു.
നവതരംഗസിനിമ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/New_Wave
1950-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ഉടലെടുത്ത ഒരു ചലച്ചിത്രപ്രസ്ഥാനമാണു് നവസിനിമ അഥവാ നവതരംഗസിനിമ .
ഫ്രാൻസിലാണ് ഇത് രൂപംകൊണ്ടതെങ്കിലും പിന്നീട് ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള ചലച്ചിത്രകാരന്മാരിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് യുവ ചലച്ചിത്രകാരന്മാരിൽ, വമ്പിച്ച സ്വാധീനമാണ് ഈ പ്രസ്ഥാനം ചെലുത്തിയത്.
ചലച്ചിത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച സങ്കല്പത്തിലും സമീപനത്തിലും ഏറെ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിതെളിച്ച ഈ പ്രസ്ഥാനത്തെ ക്കുറിക്കാൻ ഫ്രഞ്ചുകാർ 'ന്യൂവെല്ലി വാഗ്യൂ' (La Nouvelle Vague) എന്ന സംജ്ഞയാണുപയോഗിച്ചത്.
അതിന്റെ ഇംഗ്ളീഷ് പരിഭാഷയായ 'ന്യൂ വേവ്' (New wave) എന്ന പദമാണ് ലോകത്തെങ്ങും ചലച്ചിത്ര പഠനങ്ങളിലും നിരൂപണങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്; മലയാളത്തിൽ 'നവസിനിമ' എന്നും.
സ്റ്റൂഡിയോ സെറ്റുകളുടെ കൃത്രിമാന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്നും യഥാർത്ഥ ലോക്കേഷനുകളിലേയ്ക്കുള്ള മാറ്റം, എഡിറ്റിങ്ങിലെ ജംബ് കട്ട് പോലുള്ള പുതു പരീക്ഷണങ്ങൾ, സംവിധായകർക്ക് സിനിമയ്ക്കുമേലുള്ള സമ്പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം, സംഭാഷണങ്ങളിൽ അഭിനേതാക്കൾക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി മെച്ചപ്പെടുത്തൽ, ലോങ്ങ് ടേക്കുകൾ പോലുള്ള സാങ്കേതിക പരീക്ഷണങ്ങൾ, കൃത്രിമ പ്രകാശ സ്രോതസ്സുകൾക്ക് പകരം സ്വാഭാവിക പ്രകാശത്തിന്റെ ഉപയോഗം, തത്സമയത്തുള്ള ശബ്ദലേഖനം, എന്നിവയായിരുന്നു നവതരംഗസിനിമകളുടെ പ്രധാന സവിശേഷതക.
ൾ ഓഥ്യൂർ തത്ത്വം ഴാങ് ലൂങ് ഗൊദാർദ്
1950-കളുടെ ആദ്യപകുതിയിൽ, ഫ്രാൻസിലെ ഉത്പതിഷ്ണുക്കളായ ചലച്ചിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ രൂപപ്പെട്ട ചില സംവാദങ്ങളാണ് ഈയൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിന് പ്രചോദനമായത്.
ഴാങ് ലൂങ് ഗൊദാർദ് , ക്ളോദ് ഛാബ്രോൾ , ഫ്രാങ്കോ ട്രൂഫോ , എറിക്ക് റോമർ , ജാക്വസ് റിവേറ്റി തുടങ്ങിയ അക്കാലത്തെ പ്രമുഖരായ ചലച്ചിത്രകാരന്മാരായിരുന്നു സംവാദത്തിന് തുടക്കമിട്ടത്.
അന്നുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ചലച്ചിത്രസമ്പ്രദായങ്ങൾക്കും സമീപനങ്ങൾക്കും നേരെയുള്ള ഒരു 'കലാപം' എന്ന നിലയിലായിരുന്നു ഈ സംവാദം.
പൊതുജനങ്ങൾക്ക് അവരുടെ ദുരിതങ്ങളും കഷ്ടപ്പാടുകളും മറന്ന് ഉല്ലസിക്കാനുള്ള ഒരു പലായനമാർഗ്ഗം (Escapist out-let) മാത്രമാണ് സിനിമ എന്ന ചിന്താഗതിയിൽ മാറ്റം വരുത്താനാണ് ഇതിലൂടെ അവർ ശ്രമിച്ചത്.
സാഹിത്യത്തിന്റെ വിധേയത്വത്തിൽ നിന്നും സിനിമയെ സംരക്ഷിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ സാഹിത്യാധിഷ്ഠിതമായ ഒരു തിരക്കഥയ്ക്ക് വഴങ്ങാൻ വേണ്ടി, സംവിധായകൻ ധാരാളം വിട്ടുവീഴ്ച്ചയ്ക്കു തയ്യാറാകേണ്ടി വരും.
അതിലൂടെ സിനിമയുടെ സത്ത തന്നെ ചോർന്ന് പോകും.
ഇതായിരുന്നു ഇവരുടെ അഭിപ്രായം.
അതിനാൽ, സാമ്പ്രദായിക സിനിമകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാകണം പുതുസിനിമ എന്നവർ വാദിച്ചു.
ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ലേഖനം 1954-ൽ 'കാഹിയേഴ്സ് ഡ്യൂ സിനിമ' (cahiers du cinema) എന്ന സിനിമാപ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതോടെ ഇവരുടെ വാദം ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു. 'ഓഥ്യൂർ തത്ത്വം' (Autheur Theory) എന്നായിരുന്നു ഇതറിയപ്പെട്ടത്.
ചലച്ചിത്രസംവിധായകൻ ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ സമ്പൂർണ കർത്താവായി മാറണമെന്നും അതിലൂടെ സംവിധായകൻ പൂർണമായും ചലച്ചിത്രകാരനായി മാറേണ്ടതുണ്ടെന്നുമായിരുന്നു ഓഥ്യൂർ തത്ത്വത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം.
ഗൊദാർദും ഛാബ്രോളും ട്രൂഫോയുമടങ്ങുന്ന പ്രസ്ഥാനനായകർക്ക് ഈ തത്ത്വം ആവിഷ്കരിക്കുന്നതിന്, പ്രശസ്ത ചലച്ചിത്ര സൈദ്ധാന്തികനായിരുന്ന ആന്ദ്രേ ബസായിന്റെ ചലച്ചിത്രപഠനങ്ങളും ഏറെ സഹായകമായിരുന്നു.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധാനന്തര ഇറ്റലിയിൽ രൂപംകൊണ്ട നിയോറിയലിസമാണ് യഥാർഥത്തിൽ നവസിനിമാ ചർച്ചകൾക്ക് തുടക്കമിട്ടത്.
മുൻകൂറായി തിട്ടപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞ ഇഫക്ടുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പ്രകടനങ്ങളുടെയും മറ്റും ആശയങ്ങളെയൊക്കെ ഇല്ലാതാക്കി വിറ്റോറിയോ ഡെ സീക്ക , റോസല്ലീനി തുടങ്ങിയ ചലച്ചിത്രകാരന്മാരുടെ പുതിയ സിനിമാസംസ്കാരം നവസിനിമയെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നവസിനിമയിൽ പ്രൊഫഷണൽ അഭിനേതാക്കൾക്കുപകരം സാധാരണക്കാർ അഭിനയിച്ചതും ക്യാമറകൾ 'തെരുവിലേക്കിറക്കി' യാഥാർഥ്യങ്ങളെ അങ്ങനെതന്നെ ചിത്രീകരിച്ചതുമെല്ലാം ഇറ്റാലിയൻ നിയോറിയലിസ്റ്റ് സിനിമയിൽ നിന്നും കടംകൊണ്ടതാണെന്ന് പറയാം.
യുദ്ധാനന്തര ഫ്രാൻസിലെ സവിശേഷ സാഹചര്യം നവസിനിമയ്ക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
അവിടുത്തെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയാവസ്ഥകൾ ചുരുങ്ങിയ ചെലവിൽ സിനിമ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർഥാവസ്ഥ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനും ചലച്ചിത്രകാരന്മാരെ നിർബന്ധിതരാക്കി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമ്പ്രദായിക സിനിമാരീതികളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സമീപനം നവസിനിമയിൽ രൂപപ്പെട്ടു.
കൃത്രിമമായി നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന സെറ്റുകൾക്കും സ്റ്റുഡിയോകൾക്കും പകരം പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽത്തന്നെ രംഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചു.
എഡിറ്റിങ്ങിൽ സ്വതന്ത്രമായ ശൈലി സ്വീകരിച്ചു.
പ്രശസ്ത സാഹിത്യകൃതികളെ സിനിമയുടെ പ്രമേയമാക്കാതെ സ്വന്തമായ കഥാബീജങ്ങൾ ചലച്ചിത്രകാരൻ കണ്ടെത്തി ആവിഷികരിച്ചു.
അതുകൊണ്ടാണ് അക്കാലങ്ങളിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ ഏറിയപങ്കും അതത് രാജ്യങ്ങളിലെ സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നങ്ങൾ മുഖ്യപ്രതിപാദ്യമായത്.
ആരംഭം ഴാങ് ലൂങ് ഗൊദാർദ് സംവിധാനം ചെയ്ത ബ്രീത്ത്ലെസ് എന്ന ആദ്യകാല നവതരംഗസിനിമയിലെ ഒരു രംഗം
ക്ലോദ് ഛാബ്രോളിന്റെ ലി ബ്യൂ സെർഗ് (Le Beau Serge) ആണ് ആദ്യനവസിനിമയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
ട്രൂഫോയുടെ ദ് ഫോർ ഹൺഡ്രണ്ട് ബ്ലോസ് (1959), ഷൂട്ട് ദ പിയാനോ പ്ലെയർ (1960); ഗൊദാർദിന്റെ ബ്രത്ത്ലസ് (1966), എ വുമൺ ഈസ് എ വുമൺ (1966), കണ്ടംപ്റ്റ് (1963), എ മാരീഡ് വുമൺ (1966); ഛാബ്രോളിന്റെ ദി കസിൻസ് (1959) തുടങ്ങിയവ ആദ്യകാല നവസിനിമകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്.
പ്രതിഭാശാലിയായ ഒരു കലാകാരന് ആത്മാവിഷ്കാരം സാധിക്കാൻ സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താനാകുമെന്ന് ഈ സിനിമകൾ തെളിയിച്ചതോടെ സിനിമയിലെ ഈ 'നവതരംഗം' ലോകത്തിന്റെ ഇതര ഭാഗങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.