smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
2006 ഫെബ്രുവരി 6-ന് അസ്അദ് മദനി ഡൽഹിയിൽ വച്ച് അന്തരിച്ചു .
ജംഇയ്യത്തുൽ ഉലമ-ഇ-ഹിന്ദിന്റെ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായ മഹ്മൂദ് മദനി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനാണ് .
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി 2007 ഏപ്രിൽ 23, 24 തീയതികളിൽ ന്യൂഡൽഹിയിൽ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര സെമിനാർ സംഘടിപ്പിച്ചു.
മദനിയുടെ പാർലമെന്ററി പ്രസംഗങ്ങളുടെ സമാഹാരം ഇതേ സെമിനാറിൽ മുൻ ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി മൻമോഹൻ സിംഗ് പ്രകാശനം ചെയ്തു.
അടുക്കള ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Kitchen ഒരു ആധുനിക പാശ്ചാത്യ അടുക്കള
ഭക്ഷണം പാചകം ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള മുറിയാണ് അടുക്കള .
ആഹാരം പാചകം ചെയ്യുവാനും കഴിക്കുവാനും ആവശ്യമായ സൗകര്യങ്ങൾ, സാധനസാമഗ്രികളും ആഹാരപദാർഥങ്ങളും സൂക്ഷിക്കുവാനുള്ള സൗകര്യം എന്നിവ അടുക്കളയിൽ സംവിധാനിക്കാറുണ്ട്.
ഉദാഹരണത്തിന് അടുപ്പ് , വിറക് അല്ലെങ്കിൽ പാചക വാതകം സൂക്ഷിക്കുവാനുള്ള ഇടം, പാത്രങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുവാനുള്ള അലമാരകൾ, പാത്രങ്ങളും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും കഴുകുവാൻ ആവശ്യമായ ജലവിതരണം, അഴുക്കുകൾ ഒഴുക്കിവിടുവാൻ ആവശ്യമായ ഓവുകൾ, ദീർഘകാലം ആഹാരം കേടുവരാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ, അരയ്ക്കുവാനും പൊടിക്കുവാനും മുറിക്കുവാനും ആവശ്യമായ സൗകര്യങ്ങൾ,  തുടങ്ങിവ.
വീടുകളും ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലും ആവശ്യാനുസരണം അടുക്കള സജ്ജീകരിക്കാറുണ്ട്.
വേവിക്കുക, പാകംചെയ്യുക, കുടിക്കുക, കഴിക്കുക  എന്നൊക്കെ അർത്ഥമുള്ള അടുകുക എന്ന പദത്തിൽനിന്നാണ് അടുക്കള ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്.
സംവിധാനം A modern (2007), fully-equipped, compact fitted kitchen in London.
It demonstrates how a large number of appliances can be fitted into a small space while still being entirely usable.
The original kitchen design is by Steinbeck-Reeves Design.
ഗൃഹജോലികളിൽവച്ച് ഏറ്റവും അധികം സമയം അപഹരിക്കുന്ന ഒന്നാണു പാചകം.
അരിയുക, മുറിക്കുക, പാകംചെയ്യുക, വിളമ്പിവയ്ക്കുക എന്നീ ജോലികൾ അടുക്കളയിലാണു നിർവഹിക്കാറ്.
ആയതിനാൽ ഇവ ഏറ്റവും കുറച്ചു സമയവും ഊർജവും ഉപയോഗിച്ച് നിർവഹിക്കത്തക്കരീതിയിലാണ് അടുക്കള സംവിധാനം ചെയ്യാറ്.
അടുക്കളയുടെ സ്ഥാനം, വലിപ്പം , ആകൃതി , ജനാലകളുടെയും കതകുകളുടെയും സ്ഥാനം, അടുക്കള ഉപകരണങ്ങളുടെ സംവിധാനം ഇവയെല്ലാംതന്നെ ജോലിയുടെ ഫലപ്രദമായ നിർവഹണത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണു.
ആവശ്യാനുസരണം വിവിധ ആകൃതിയിലും വലിപ്പത്തിലും അടുക്കള നിർമ്മിക്കാറുണ്ട്.
ഉപകരണങ്ങൾ, പാചകത്തിനുവേണ്ട മറ്റു സാമഗ്രികൾ എന്നിവ സൂക്ഷിക്കുന്നതിന് ഭിത്തിഅലമാരകളും അടുക്കളയിൽ സൗകര്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കും.
കുനിയുക, നിവരുക, ശരീരം ആയാസപ്പെട്ട് സാധനങ്ങൾ എത്തി എടുക്കുക മുതലായ അദ്ധ്വാനങ്ങൾ പരമാവധി കുറക്കുക്കുന്ന രീതിയിലാണ് അടുക്കള നിർമ്മിക്കാറ്.
പഴയ സമ്പ്രദായവും ആധുനികസംവിധാനവും തമ്മിൽ താരതമ്യപ്പെടുത്തി നോക്കിയാൽ ആഹാരം പാകംചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടി ഒരാൾ ചെലവഴിക്കുന്ന ഊർജ്ജം ആധുനിക സംവിധാനത്തിൽ ക്രമീകരിച്ച അടുക്കളയിൽ വളരെ കുറഞ്ഞതാണ്.
ഊണുമുറി , കലവറ എന്നിവയോട് ഏറ്റവും അടുത്തായിട്ടാണ് മിക്ക അടുക്കളുടെയും സ്ഥാനം.
ചൂടും പുകയും മറ്റും ഏല്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് വളരെവേഗം പൊട്ടലുകളും വിള്ളലുകളും അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാകാം.
ഇതു തടയുന്നതിന് അഗ്നിരോധകസാമഗ്രികളും വേഗത്തിൽ വൃത്തിയാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന കണ്ണാടിപ്രതലങ്ങളും , ശബ്ദം പുറത്തുകടക്കാത്ത തരത്തിൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ഭിത്തികളും മറ്റുമുള്ള അടുക്കളകൾ നിലവിലുണ്ട്.
ഹൃദ്രോഗികൾക്കുപോലും ആയാസരഹിതമായി പാചകജോലി നിർവഹിക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നതരത്തിലുള്ള പ്രത്യേക അടുക്കളകൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
വൈദ്യുതോപകരണങ്ങൾ ഇന്നത്തെ അടുക്കളയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന ഘടകമാണ്.
ആധുനിക അടുക്കള ആഹാരം പാകം ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലം മാത്രമല്ല കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു വേദി കൂടിയാണ്.
തുറന്ന അടുക്കള, മോഡുലർ അടുക്കള തുടങ്ങിയ രീതികൾ അടുക്കളയെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കൽപങ്ങളിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾക്കുദാഹരണമാണ്.
പഴഞ്ചൊല്ലുകളിലും ശൈലികളിലും മറ്റും അടുക്കള എന്ന പദം പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
അടുക്കളക്കാരി, അടുക്കളക്കുറ്റം, അടുക്കളമിടുക്ക്, അടുക്കളസേവ, അടുക്കളക്കാണം ഇവ ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
ചൈനാക്കാർക്ക് ഒരു അടുക്കളദേവൻ തന്നെയുണ്ട്.
ഈ ദേവനെ അടുപ്പിന്റെ മുകളിലാണ് പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.
വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ മുട്ടുകൂടാതെ പോകുന്നതിന് ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ നിവേദിച്ച് അടുക്കളദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നു.
തുറന്ന അടുക്കള
അടുക്കളയും ഊണുമുറിയും വേർതിരിക്കുന്ന ഭിത്തി ഇല്ലാതായതാണ് തുറന്ന അടുക്കളയുടെ പ്രത്യേകത.
മോഡുലർ അടുക്കള
പ്രത്യേകം രൂപകൽപന ചെയ്ത് തയ്യാറാക്കിയ അടുക്കളകൾ ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും ആവശ്യാനുസരണം നിശ്ചിത വിലയ്ക്ക് വാങ്ങി സ്ഥാപിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന സംവിധാനമാണ് മോഡുലർ അടുക്കള.
പ്രാചീനകേരളത്തിലെ സമ്പന്നരുടെ ഗൃഹങ്ങളിലെ  അടുക്കളകൾ പാചകത്തിന് ഏറ്റവും സൗകര്യമായ രീതിയിൽ സംവിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.
അടുക്കളയിൽ നിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ വെള്ളം കോരിയെടുക്കത്തക്കവിധം കിണർ അടുക്കളഭിത്തിയോടു ചേർന്നാണ് നിർമിച്ചിരുന്നത്.
വെള്ളംകോരി നിറയ്ക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ചെറിയ കൽത്തൊട്ടികളും വെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകുന്നതിനുവേണ്ടി ഓവുചാലുകളും മറ്റും അന്നത്തെ അടുക്കളയിൽ സൗകര്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
അടുക്കളജോലിയുടെ ഭാഗമായി നെല്ലുകുത്തുന്നതിനും അരയ്ക്കുന്നതിനും പ്രത്യേകം മുറികൾ, പലപ്പോഴും പുരകൾ തന്നെയും, ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതിന് അടുക്കളയോടനുബന്ധിച്ച് കുളവും , കുളമില്ലെങ്കിൽ തളവും നിർമ്മിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
പാശ്ചാത്യസംസ്കാരത്തിന്റെ സ്വാധീനമാണ് ഉയർത്തിക്കെട്ടിയ തിണ്ണ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് മലയാളികളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
അതുവരെ അടുപ്പുകൾ അടുക്കളയുടെ തറനിരപ്പിൽ തന്നെയാണ് നിർമിച്ചിരുന്നത്.
ആധുനികകാലത്ത് ഇടത്തരം കുടുംബങ്ങളിലെല്ലാംതന്നെ ഉയർത്തിക്കെട്ടിയ തിണ്ണയാണ് അടുക്കളയിലുള്ളത്.
ഇങ്ങനെ ഉയർന്ന തിണ്ണയുടെ അടിയിലുള്ള ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തോ, അടുപ്പിന്റെ മുകളിൽ ഉത്തരത്തിന്റെ അടിയിലായി ഉണ്ടാക്കിയ ചേരിലോ (പരണ് /അട്ടം) ആണ് വിറകു സൂക്ഷിക്കുന്നതിന് സൌകര്യപ്പെടുത്തുക.
അടുപ്പിൽനിന്നും ചൂടുതട്ടി വിറക് ഉണങ്ങുന്നതിന് ഈ രീതി സഹായിക്കുന്നു.
വിറകിന്റെ ഉപയോഗം ചുരുങ്ങിവന്നതോടെ ഈ രീതിയിലുള്ള സംവിധാനം ആവശ്യമില്ലാതായി തീർന്നിട്ടുണ്ട്.
അടുക്കള ഉപകരണങ്ങൾ
പുരാതനകാലത്തു ചുട്ടെടുക്കുക എന്ന ഒരേ ഒരു രീതിയിൽ പാചകം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്നു.
അതിന് പാത്രങ്ങളുടെയോ മറ്റുപകരണങ്ങളുടെയോ ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ചുടുക, വെള്ളത്തിൽ വേവിക്കുക, ആവിയിൽ പുഴുങ്ങുക, പൊരിക്കുക, വറക്കുക എന്നിങ്ങനെ പാചകരീതി വിവിധവും സങ്കീർണവും ആയതോടെയാണ് പലതരം ഉപകരണങ്ങളും പാത്രങ്ങളും കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടത്.
എസ്കിമോകൾ ‍, വടക്കെ അമേരിക്കയിലെ അമേരിന്ത്യർ മുതലായവർ പാകംചെയ്യുന്നതിനുള്ള പാത്രമായി ചില മൃഗങ്ങളുടെ കട്ടിയുള്ള ആമാശയം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയിലും ഏഷ്യയുടെ തെക്ക്-കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലും മുളംകുഴലുകളാണ് ഇക്കാര്യത്തിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
അസ്ഥിരമായ നാടോടി ജീവിതക്രമത്തിൽ നിന്നും സുസ്ഥിരമായ കാർഷികജീവിതത്തിലേക്കു മനുഷ്യവർഗം പുരോഗമിച്ച ആദ്യകാലഘട്ടങ്ങളിൽതന്നെ കല്ലുകൊണ്ടുള്ള പലതരം ഉപകരണങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു.
അരകല്ല് , തിരികല്ല് , ഉരൽ തുടങ്ങിയവയുടെ ആവിർഭാവം ഇങ്ങനെയാണ്.
ഭൂഖനനഗവേഷണങ്ങളുടെ ഫലമായി പുരാതനകാലത്തെ അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങളുടെ ഒട്ടേറെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അവയിൽനിന്നെല്ലാം അന്ന് മനുഷ്യൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങളുടെ രൂപത്തെയും സ്വഭാവത്തെയും പറ്റി വളരെ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്.
പൊംപേയ് , ഹെർക്കുലേനിയം എന്നിവിടങ്ങളിൽനിന്നും 2000 വർഷം മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഉപകരണങ്ങളാണ് കണ്ടെടുത്തിട്ടുള്ളത്.
കരി ഉപയോഗിച്ചു കത്തിക്കുന്ന അടുപ്പ് , ഉറിപോലെയുള്ള പിച്ചളപ്പാത്രങ്ങൾ, അടപലക എന്നിവ ഇതിൽപ്പെടുന്നു.
ഗ്രീക്കുകാരും റോമാക്കാരും വളരെയധികം വൈവിധ്യമുള്ള അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
വാർപ്പിരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കപ്പെട്ട പാത്രങ്ങൾ ‍, സോസ്പാൻ ‍, പൊരിക്കുന്നതിനുള്ള പാത്രങ്ങൾ, തിളപ്പിക്കുന്നതിനുള്ളവ, മണ്ണുകൊണ്ടു നിർമിച്ച സൂപ്പുപാത്രങ്ങൾ, ബേസിനുകൾ , വിളമ്പിക്കൊടുക്കുന്നതിനുള്ള വലിയ ഭരണികൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇങ്ങനെ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അസീറിയാക്കാരും പേഴ്സ്യാക്കാരും ഊണുമേശ ആകർഷകമാക്കുന്നതിൽ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുവെന്നതിനു മതിയായ തെളിവുകൾ പുരാവസ്തുഗവേഷണഫലമായി ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
17-ാം ശതകത്തോടുകൂടി ഇന്നത്തെ പ്രഷർകുക്കറിനോടു സാദൃശ്യമുള്ള ഇരുമ്പ് സോസ്പാൻ, മുള്ള് , പലതരം പാത്രങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു.
18-ാം ശതകത്തിലാണ് പാകം ചെയ്യാൻ കണ്ണാടിപ്പാത്രങ്ങളും ഇനാമൽ പൂശിയ പാത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയത്.
19-ാം ശതകം മുതൽ അടുക്കളയുടെ സംവിധാനത്തിലും ഉപകരണങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിലും ശീഘ്രഗതിയിലുള്ള പുരോഗതിയുണ്ടായി.
അടുപ്പിൽ തീകത്തിച്ച് പാകംചെയ്യുന്നരീതി മാറി ഗ്യാസ് അടുപ്പുകൾ, വൈദ്യുത-അടുപ്പുകൾ എന്നിവ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു.
പഴയ ഉപകരണങ്ങൾ പരിഷ്കരിക്കുകയും പുതിയവ കണ്ടുപിടിക്കുകയും ചെയ്തു.
തകരം , ചെമ്പ് എന്നിവകൊണ്ടു നിർമിച്ച ഉപകരണങ്ങൾക്കുപകരം, അലൂമിനിയം , സ്റ്റീൽ എന്നിവകൊണ്ടു നിർമിച്ച ഉപകരണങ്ങൾ ധാരാളം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
ചൂടുതട്ടിയാൽ കേടുവരാത്ത കണ്ണാടിഉപകരണങ്ങൾ, മൺപാത്രങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതോടെ പാകംചെയ്യലും വിളമ്പിക്കൊടുക്കലും ഒരേപാത്രത്തിൽ തന്നെയാകാമെന്നുവരെ വന്നു.
ലോഹംകൊണ്ടോ, തടികൊണ്ടോ, മണ്ണുകൊണ്ടോ, സ്ഫടികംകൊണ്ടോ നിർമിച്ച ഉപകരണങ്ങളാണ്  അടുക്കളയിൽ ഉപയോഗിക്കാറ്.
ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
ലോഹത്തിൽ നിർമ്മിക്കുന്നവ
ചെമ്പുകലങ്ങള് ‍, ഓടുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ തവികള് ‍, ചട്ടുകം , ഉരുളി , കരണ്ടി , മൊന്ത , ചീനച്ചട്ടി , ദോശക്കല്ല് , റൊട്ടി ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുള്ള ഇരുമ്പുതവ , അപ്പക്കാര , ചിപ്പിലി , കോരിക , സേവനാഴി , തേങ്കുഴൽ , ഇഡ്ഡലിപ്പാത്രം , അരിവാൾ ‍, കറിക്കത്തി , വെട്ടുകത്തി , പർപ്പടകസൂചി , അപ്പക്കോല് ‍, അരിപ്പ എന്നിവ.
തടിയിൽ നിർമ്മിക്കുന്നവ ചിരട്ട,സ്റ്റീൽ തവി അടപലക
മത്ത് , ചിരവ , അടപലക , കലം , മരപ്ലാവില , തവി , പല വലിപ്പത്തിലുള്ള മരവികൾ , ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കുന്ന പലക , അതിനുള്ള ഉരുളൻതടി മുതലായവ.
മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കുന്നവ
കുടം , കലം, ചട്ടി , ഭരണി , കൽച്ചട്ടി , വിളമ്പിക്കൊടുക്കുന്നതിനുള്ള പാത്രങ്ങൾ, അടപ്പുചട്ടി എന്നിവ ഇതിൽപ്പെടുന്നു.
സ്ഫടികത്തിൽ നിർമ്മിക്കുന്നവ
ഗ്ലാസ്സ് , കോപ്പ , പിഞ്ഞാണം , തുടങ്ങിവ മറ്റുള്ളവ
കയർ, ഓല എന്നിവകൊണ്ടു നിർമ്മിക്കുന്ന ഉറി , തിരിക , എന്നിവയും, മുള, ഈറ തുടങ്ങിയവകൊണ്ടു നിർമ്മിക്കുന്ന കുട്ട , വട്ടി , മുറം എന്നിവയും അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങളിൽ പെടുന്നു.
ആധുനികോപകരണങ്ങൾ
ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങളിലും പാചകരീതിയിലും വൈവിധ്യമുണ്ടായതോടെ നൂതനങ്ങളായ അനവധി അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങൾ സംവിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സമയം ലാഭിക്കുക, അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക, ജോലി ലഘൂകരിക്കുക എന്നീ ലക്ഷ്യങ്ങൾ വച്ചുകൊണ്ട് പല ഉപയോഗങ്ങൾ ഒരേ ഉപകരണംകൊണ്ടു സാധിക്കുന്നതും യന്ത്രസഹായത്താൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമായ അനവധി അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങൾ സംവിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ഇവ പ്രധാനമായി വൈദ്യുതികൊണ്ടു പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവയാണ്.
കുഴയ്ക്കുന്നതിനും പതപ്പിക്കുന്നതിനും മറ്റുമുള്ള മിക്സറുകൾ , അരയ്ക്കാനും പൊടിയ്ക്കാനും ഉതകുന്ന മിക്സർ ഗ്രൈൻഡർ , പച്ചക്കറികൾ, മാംസം, മത്സ്യം മുതലായവ മുറിക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന സ്ളൈസർ , ഗ്രേറ്റർ , മാവുകുഴക്കാനും പച്ചക്കറികളും മറ്റും അരിയാനും അരയ്ക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഫുഡ്പ്രോസസർ , പഴച്ചാറുകളും പച്ചക്കറി ജ്യൂസുകളും എടുക്കുന്ന ജ്യൂസറുകള് ‍, അവൻ , ബ്രഡ് ടോസ്റ്റർ , ചപ്പാത്തി മേക്കർ , ഗ്രില്ലർ , കോഫി മേക്കർ , ടീ മേക്കർ , ആഹാരപദാർഥങ്ങൾ കേടുവരാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനും ഐസ്ക്രീം , പുഡ്ഡിംഗ് മുതലായ ഭക്ഷണങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന റെഫ്രിജറേറ്റർ , ഭക്ഷണപദാർഥങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പാകംചെയ്യാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രഷർകുക്കർ , മൈക്രോവേവ് അവനുകൾ , വെള്ളം തിളപ്പിക്കുന്നതിനും മറ്റുമുള്ള ബോയിലറുകൾ , ആഹാരപദാർഥങ്ങൾ ചൂടുമാറാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള കാസറോളുകൾ , തെർമോസ്ഫ്ളാസ്ക് , പാത്രംകഴുകുന്നതിനുള്ള ഡിഷ് വാഷർ ആധുനിക അടുക്കള ഉപകരണങ്ങളാണ്.
ആഹാരം വിളമ്പിവയ്ക്കുന്നതിന് പ്രാചീനകാലംതൊട്ടേ ചീനക്കളിമണ്ണുകൊണ്ടു നിർമിച്ചിട്ടുള്ള പലതരം പ്ളേറ്റുകൾ, കപ്പുകൾ, സാസറുകൾ, ഭരണികൾ, കുടുവൻപിഞ്ഞാണങ്ങൾ എന്നിവയും, സ്ഫടികനിർമിതമായ കുപ്പികൾ, ഭരണികൾ, പ്ളേറ്റുകൾ, കപ്പുകൾ, കോപ്പകൾ, ടംബ്ളറുകൾ, സാസറുകൾ എന്നിവയും, ഇരുമ്പിൽ നിർമിച്ച് ഇനാമൽപൂശിയ പാത്രങ്ങളും ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
പ്ളാസ്റ്റിക്കിൽ നിർമിതമായ ഈവക സാധനങ്ങളും ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്.
അതുപോലെ അലൂമിനിയം, നിക്കൽ, വൈറ്റ്മെറ്റൽ തുടങ്ങിയ ലോഹങ്ങളിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട പാത്രങ്ങളും ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്.
താത്കാലികമായ ഉപയോഗം മാത്രം കരുതി കടലാസു പൾപ്പുകൊണ്ടു നിർമിതമായ പ്ളേറ്റുകളും കപ്പുകളും സാസറുകളും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
അടുക്കള ഉപകരണങ്ങൾ ഭാരതത്തിൽ
പ്രാചീന ഭാരതത്തിൽ കുടുംബത്തിന്റെ അംഗസംഖ്യയും ജീവിതനിലവാരവും കണക്കിലെടുത്ത് അടുക്കള-ഉപകരണങ്ങളുടെ എണ്ണവും തരവും പാചകവിദഗ്ദ്ധർ പ്രത്യേകം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഉപകരണങ്ങൾ അവ നിർമ്മിക്കാനുപയോഗിച്ച വസ്തുക്കളുടെ ഗുണദോഷങ്ങൾ അറിഞ്ഞശേഷമേ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടുള്ളു എന്നതും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
തൈരു കടയുന്നതിനുള്ള മത്ത് കറിവേപ്പിന്റെയോ നാരകത്തിന്റെയോ തടി ഉപയോഗിച്ചും, കലം വയണയുടെ തടികൊണ്ടും ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്.
അതുപോലെ ഓരോ ലോഹത്തിനും അതിന്റേതായ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും പലതരം ലോഹങ്ങൾ മനുഷ്യശരീരത്തെ ഏതുവിധത്തിൽ ബാധിക്കുന്നുവെന്നും വാഗ്ഭടാചാര്യർ അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇതനുസരിച്ച് ആരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും നല്ല ലോഹം സ്വർണ്ണമാണ് .
ഇത് ശരീരത്തിന് മാർദവവും ശക്തിയും പുഷ്ടിയും നല്കുന്നു.
വിഷാംശത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
അടുക്കള ഉപകരണങ്ങൾ കേരളത്തിൽ പുകയടുപ്പുള്ള ഒരടുക്കളക്കാഴ്ച
കേരളത്തിൽ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം, ജീവിതരീതി, പാചകരീതി, ധനസ്ഥിതി എന്നിവയിലുള്ള വ്യത്യാസമനുസരിച്ച് നിത്യോപയോഗസാധനങ്ങളിലും വൈവിധ്യം കാണുന്നുണ്ട്.
വരുമാനം കുറഞ്ഞവർ മൺപാത്രങ്ങൾ, അലൂമിനിയംപാത്രങ്ങൾ, തടികൊണ്ടുതീർത്ത ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, ഇടത്തരം കുടുംബങ്ങളിൽ പിച്ചള, ചെമ്പ്, ഓട്, സ്റ്റീൽ തുടങ്ങിയ ലോഹങ്ങൾകൊണ്ടുതീർത്ത ഉപകരണങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
റെഫ്രിജറേറ്റർ, വൈദ്യുത-അടുപ്പുകൾ, വൈദ്യുതികൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റുപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ധനികകുടുംബങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളു.
ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന് വാഴയില , പ്ലാവില , എന്നിവയായിരുന്നു അടുത്തകാലംവരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഇന്നും സദ്യകൾ വാഴയിലയിൽതന്നെയാണ് വിളമ്പുന്നത്.
നിലത്ത് പായോ തടുക്കോ വിരിച്ച് അതിൽ ഇരുന്നോ, കുരണ്ടിയിട്ട് അതിൽ ഇരുന്നോ ഉണ്ണുന്നസമ്പ്രദായമാണ് പണ്ടുമുതൽ കേരളത്തിൽ നിലവിലിരുന്നത്.
ബഞ്ച് , നാല്കാലി, കസേര തുടങ്ങിയ ഇരിപ്പിടങ്ങളിലിരുന്ന് മേശപ്പുറത്ത് പാത്രങ്ങളിൽ വിളമ്പിവച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം ഇന്ന് സർവസാധാരണമായിട്ടുണ്ട്.
ഇവകൂടി കാണുക Kitchens എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
പാചകം അടുക്കള (പാചകശാല ) 
   ആഹാര പാചക ആവശയത്ത്നായി അടുപ്പിലേക്ക് പകരുന്ന തീ ഉണ്ടാക്കുന്ന പുകയും മണവും മറ്റു    ഭാഗങ്ങളിലേക്ക്  പകരാതിരിക്കുന്ന  ഭാഗത്താവണം അടുക്കള .
വായു പ്രവാഹം ഇതര മുറികളിൽ കയറിയിറങ്ങി  അവസാനം മാത്രം അടുപ്പിരിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് വന്നു പുറത്ത് ഗമിക്കുന്ന ദിസയിലയിരിക്കണം .
വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് , 
വടക്ക് കിഴക്ക് , കിഴക്ക് തെക്ക് ഭാഗങ്ങൾ ഇതിനനുയോജ്യമാണ്.
പാചകത്തിന് ദിവസം മുഴുവൻ സമയവും      ആവശയാ  മില്ലത്ത്തതും അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാവാൻ സാധ്യത ഉള്ള അനാവശ്യ  അണുക്കളെ ഒരു പരിധിവരെ  ഇല്ലാതാക്കാനും കുഉടുതൽ പ്രകാശം ലഭിക്കുന്നതുമായ തെക്ക് കിഴക്ക് ഭാഗം -  അഗ്നി മൂല - ആകുന്നു ഉത്തമം  .
അടുപ്പ് തെക്കേ മൂലയിലയിരിക്കണം .
കിഴക്കോട്ടു അഭിമുഘമായി നിന്ന്  അടുപ്പ് കത്തിക്കുന്ന ആളിന്റെ മറ മൂലം പടിഞ്ഞരുനിന്നുള്ള വായുപ്രവഹത്തൽ തീ നാളം കെടാതെ ഉയരുന്ന  പുക ചിമ്മിനിയിലൂടെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തുകൂടി പുരത്റെക്ക് തളുന്നതിനും കിഴക്ക് അതിരിലെക്ക് കൂടുതൽ വിസത്താരം  വരുന്നതിനാൽ അപ്പുറം ഉള്ള കട്ടിടങ്ങളിലേക്ക് ബാധിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതിനും ഈ ഭാഗമാനുത്തമം.
- മനുഷ്യാലയ ചന്ദ്രിക - അധികവായനക്ക് Andritzky, M. (Ed.): Oikos: Von der Feuerstelle zur Mikrowelle , Anabes, Giessen 1992; ISBN 3-87038-669-X .
In German ; out of print.
Beecher, C. E. and Beecher Stowe, H. : The American Woman's Home , 1869.
The text is available at Project Gutenberg at .
Harrison, M.: The Kitchen in History , Osprey; 1972; ISBN 0-85045-068-3 ; out of print.
Lupton, E. and Miller, J. A.: The Bathroom, the Kitchen, and the Aesthetics of Waste , Princeton Architectural Press; 1996; ISBN 1-56898-096-5 .
The introduction is available online Archived 2009-01-12 at the Wayback Machine .
In English .
Snodgrass, M. E.: Encyclopedia of Kitchen History ; Fitzroy Dearborn Publishers; (November 2004); ISBN 1-57958-380-6 .
Nicolas Cahill's Household and City Organization at Olynthus ISBN 0-300-08495-1
ഇന്ത്യൻ നദീതട പദ്ധതികൾ
പുരാതനകാലം മുതൽ മനുഷ്യർ നദീതടങ്ങളിലാണ് അധിവസിച്ചിരുന്നത്.
ഗതാഗത്തിനും കൃഷിക്കും ഗാർഹികാവശ്യങ്ങൾക്കും നദീജലം പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ കഴിയും എന്നതായിരിക്കാം ഇതിനു കാരണം.
ഇന്ത്യയിലെ സ്ഥിതിയും ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല.
ഏകദേശം 5000 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സിന്ധുനദീതട നാഗരികതയുടെ ചരിത്രംതന്നെ ഇതിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.
മോഹൻജദാരോ-ഹരപ്പാ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നു ലഭിച്ച അവശിഷിടങ്ങളിൽ നിന്നും ഇവിടെ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളും പരുത്തിയും വൻതോതിൽ കൃഷിചെയ്തിരുന്നു എന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അലക്സാണ്ടറുടെ പ്രധിനിധിയായി ഇന്ത്യയിൽ വന്ന മെഗസ്തനീസ് ഈ വസ്തുത രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അതുപോലെ തഞ്ചാവൂരിലെ നെൽകൃഷിക്കുവേണ്ടി തിരുച്ചിറപ്പള്ളിക്കു സമീപം ചോളരാജാക്കന്മാർ കല്ലണ നിർമിച്ചിരുന്നു.
മൗര്യരാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തുതന്നെ ഇന്ത്യ ജലസേചന പദ്ധതികളുടെ നിർമ്മാണത്തിന് ലോകപ്രശസ്തിയാർജിച്ചിരുന്നു.
Website:- [ [./ Https://www.kuttanadpackage.in Archived 2021-09-12 at the Wayback Machine . kuttanadpackage.in] ] പ്രധാന നദികൾ
ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നദികളെ മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം.
ഹിമാലയൻ നദികൾ :- ഗംഗ , ബ്രഹ്മപുത്ര എന്നീ നദികളും അവയുടെ അനേകം കൈവഴികളും.
മധ്യേന്ത്യൻ നദികൾ :- ചമ്പൽ, മഹാനദി , നർമദ , താപ്തി എന്നിവ.
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ നദികൾ :- ഗോദാവരി , കൃഷ്ണ , കാവേരി , പെന്നാർ, വൈഗ, ഭാരതപ്പുഴ , പെരിയാർ , പമ്പ തുടങ്ങിയവ.
സിന്ധുനദീതട പദ്ധതികൾ ഭക്രാനംഗൽ പദ്ധതി ഭക്രാനംഗൽ ഡാം
സിന്ധുനദിയുടെ പോഷകന്ദികളിൽ ഒന്നായ സത്‌ലജ് നദിയിൽ ഹരിയാനയിലെ ഭക്ര എന്ന സ്ഥലത്ത് നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന അണക്കെട്ടാണ് ഇതിന്റെ മുഖ്യഭാഗം.
ഇൻഡ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിവിധോദ്യേശ പദ്ധതിയായ അണക്കെട്ടിന്റെ ഉയരം 226മീറ്റർ ആണ്.
കൂടാതെ ഭക്രയിൽ നിന്ന് 128 കിലോമീറ്റർ താഴെ നംഗൽ എന്ന സ്ഥലത്ത് 29 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള ഒരു അണക്കെട്ട്, 64 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള നംഗൽ ജലവൈദ്വുത തോട്, ഭക്രയിലെ രണ്ടും തോടിന്റെ കരയിൽ ശങ്കർമാൾ, കോട്‌ല എന്നീസ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നുവീതവും വൈദ്യുതോത്പാതനകേന്ദ്രങ്ങൾ, 4,464 കിലോമീറ്റർ നീളം വരുന്ന പ്രധാന തോടുകൾ ഇവയെല്ലാം ഈ പദ്ധതിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഇതുമൂലം 14.6 ലക്ഷം ഹെക്റ്ററിൽ ജലസേചനം നടത്തുവാനും 1,204 മെഗാവാട്ട് വിദ്യുഛക്തി ഉത്പാദിപ്പിക്കുവാനും കഴിയുന്നുണ്ട്.
ഹരിയാന , പഞ്ചാബ് , രാജസ്ഥാൻ എന്നീ മൂന്നുസംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും പങ്കുള്ള ഈ പദ്ധതിയുടെ പ്രവർത്തനവും മേൽനോട്ടവും കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റിന്റെ കീഴിലുള്ള ഒരു ബോർഡിന്റെ ചുമതലയിലാണ്.
ഇതിന്റെ മൊത്തം ചെലവ് ഏകദേശം 235 കോടി രൂപയാണെന്നാണ് കണക്കാക്കിയിരിക്കുണത്.
ഭക്ര അണക്കെട്ടുണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള ജലാശയം ഗൊവിന്ദസാഗർ എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ബിയാസ് പദ്ധതി
സിന്ധു നദിയുടെ പോഷക നദികളായ ബിയാസിനെയും സത്‌ലജിനേയും കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ച്  ഇരു നദികളിലെയും ജലപ്രവാഹം അണകെട്ടി നിയന്ത്രിച്ച് വൈദ്യുതി ഉത്പാദനത്തിനും ജലസേചനത്തിനു ഉപയോഗിക്കുവാൻ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന പദ്ധതിയാണിത്.
ബിയാസിൽ ഹിമാചൽ പ്രദേശത്തുള്ള പാണ്ടോ എന്ന സ്ഥലത്ത് 61 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള അണകെട്ടി ഭക്രാ ജലാശയത്തിനു മുകളിൽ ദഹാദ് എന്ന സ്ഥലത്തു നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന വൈദ്വുതിനിലയത്തിലേക്കും, അവിടെനിന്ന് സത്‌ലജിലേക്കും ബിയാസ് നദീജലം തിരിച്ചുവിടുന്നതുമൂലം 305 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള ഒരു ജലപാതം സാധ്യമാകുന്നു.
ഇതിൽ നിന്ന് 660 മെഗാവാട്ട് വിദ്യുച്ഛക്തി ഉത്പാദിക്കുവാനും സാധിക്കുന്നു.
വൈദ്വുതിനിലയത്തിൽ നിന്നും പ്രവഹിക്കുന്ന ജലംകൊണ്ട് ഭക്രാപദ്ധതിയുടെ കീഴിൽവരുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ കൂടാതെ 5.3 ലക്ഷം ഹെക്റ്റർ സ്ഥലത്തുകൂടി ജലസേചനം വ്യാപിപ്പിക്കുവാനും കഴിയും.
പാണ്ടോ അണയ്ക്കു താഴെ ബിയാസിൽ പോങ്ങ് എന്ന സ്ഥലത്ത് 116 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള വേറൊരു അണകെട്ടി രാജസ്ഥാൻ, പഞ്ചാബ്, ഹരിയാന എന്നീസംസ്ഥാനങ്ങളിൽ 6.5 ലക്ഷം ഹെക്ടർ ഭൂമിയിൽകൂടി ജലസേചനം വ്യാപിക്കുന്നതിനു പുറമേ, 300 മെഗാവാട്ട് വിദ്യുച്ഛക്തി ഉത്പാദിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഒരു പദ്ധതിയും ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ രണ്ടുപദ്ധതികൾക്കും കൂടി മൊത്തം 240 കോടി രുപയുടെ ചെലവാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
രാജസ്ഥാൻതോട് പദ്ധതി രാജസ്ഥാൻ കനാൽ
രാജസ്ഥാൻ സംസ്ഥാനത്തിലെ ശ്രീഗംഗാനഗർ, ജയ്സൽമീർ, ബിക്കാനീർ എന്നീ ജില്ലകളിൽ ഏകദേശം 12 ലക്ഷം ഹെക്ടർ സ്ഥലത്ത് കൃഷിനടത്തുവാൻ ഉതകുന്ന ഒരു പദ്ധതിയാണിത്.
ഇന്ദിര ഗാന്ധി കനാൽ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ബിയസ് നദിയിലെ പോങ് അണക്കെട്ടിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ജലം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുന്നത്.
സത്‌ലജും ബിയാസും തമ്മിൽ ചേരുന്ന ഹരീക്കയിൽ ഒരു റെഗുലേറ്റർ സ്ഥപിച്ച് കനാൽവ്യവസ്ഥയിലെ 470 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള പ്രധാന തോടും, 215 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള പോഷക തോടും 6,308 കിലോമീറ്റർ നീളം വരുന്ന പോഷകതോടും വഴിയാണ് ജലസേചനം നടത്തുന്നത്.
ഈ വിധത്തിൽ ഥാർ മരുഭൂമിയുടെ ഒരുഭാഗം കൃഷിയോഗ്യമാക്കാൻ ഈ പദ്ധതി സഹായിക്കുന്നു.
ഇതിന്റെ മൊത്തം ചെലവ് 184 കോടി രൂപയായിരിക്കും.
സിന്ധുനദീജലക്കരാർ
സിന്ധുനദീതടം ഇന്ത്യയിലും പാകിസ്താനിലുമായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നതിനാൽ സിന്ധുനദിയിലേയും പോഷകനദികളിലേയും ജലം ഇരുരാജ്യങ്ങളും പങ്കുവച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് സംബന്ധിച്ചുള്ള ഒരുടമ്പടി 1960-ൽ ഉണ്ടായി.
രവി, ബിയാസ് നദികളിലെ ജലം 1960 മുതൽ പത്തു വർഷത്തേക്കു താത്കാലിക അടിസ്ഥാനത്തിൽ പാകിസ്താൻ ഉപയോഗിച്ചുകൊള്ളുന്നതിനും, ഈ പത്തു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ആ രാജ്യം പുതിയ ജലസേചനമാർഗങ്ങൾ നിലവിൽ വരുത്തേണ്ടതാണെന്നും ഉടമ്പടിയിൽ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നു.
ഗംഗാനദീതട പദ്ധതികൾ തെഹ്‌രി പദ്ധതി
ഡൽഹിയിൽ നിന്നും  200 മൈയിൽ വടക്കു കിഴക്കായി ഉത്തരാഞ്ചലിൽ ഭാഗീരഥി നദിയിൽ നിർനിച്ച അണക്കെട്ടാണ് തെഹ്‌രീ.
ഉയരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ലോകത്തിൽ 5-ആം സ്ഥാനമാണ് ഈ അണക്കെട്ടിനുള്ളത്.
അണക്കെട്ടുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ജലവൈദ്യുതിയും, കൃഷിയാവശ്യങ്ങൾക്കായി ജലസേചനവും, ഉത്തരാഞ്ചൽ , ഉത്തർപ്രദേശ് ഡൽഹി നിവാസികൾക്ക് കുടിവെള്ളവുമാണ്.
2.7 കോടി ഗാലൻ കുടിവെള്ളം വീതം പ്രതിദിനം കൊടുക്കാനുള്ള കഴിവ് പദ്ധതിക്കുണ്ട്.
1000 മെഗാവട്ട് വൈദ്യുതിയും 2,70,000 ഹെക്റ്റർ കൃഷിസ്ഥലങ്ങൾക്ക് വെള്ളവും കോടുക്കാൻ ഇതുകോണ്ട് സാധിക്കും.
വിവാദങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി ഇതിന്റെ ഒന്നാം ഘട്ടം മാത്രമേ തുറന്നു കൊടുത്തിട്ടുള്ളു
പദ്ധതി രൂപരേഖ പദ്ധതി അംഗീകരിച്ചത് - 1972 പദ്ധതി ആരംഭിച്ചത് - 1978 ഡാം പണിതീർത്തത് -1996 അവസാന രണ്ടു ടണലുകൾ 2002 ഡിസംബറിൽ അടച്ചു പദ്ധതി തീർന്നത് - 2003
പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ തെഹ്‌രി പട്ടണവും ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമങ്ങളും പൂർണമായും മുങ്ങിപ്പോകും മെന്നതിനാൽ അവസാനത്തെ രണ്ടു ടണലുകൾ 2002 - ൽ അടച്ചുകഴിഞ്ഞു.
ചമ്പൽ പദ്ധതി ചമ്പൽ നദി ഗാന്ധിസാഗർ ഡാം പ്രതാപ് സാഗർ ഡാം
യമുനാ നദിയുടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട പോഷക നദിയാണ് ചമ്പൽ നദി .
വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഈ നദി മദ്ധ്യപ്രദേശ് രാജസ്ഥാൻ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ കൂടി ഒഴുകി ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഈത്വാ എന്ന സ്ഥത്തുവച്ച് യമുനാനദിയുമായി ചേരുന്നു.
മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളായി തീർക്കേണ്ട ഒരു വിവിധോദ്ദേശ പദ്ധതിയാണ് ചമ്പൽ പദ്ധതി.
ഇത് മധ്യപ്രദേശും രാജസ്ഥാനു യോജിച്ചാണ് ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ഒന്നാം ഘട്ടം ചമ്പൽ നദിയിൽ ഗാന്ധിസാഗർ അണക്കെട്ടും വൈദ്വുതിഉത്പാദന കേന്ദ്രവും.
രാജസ്ഥാനിൽ കോട്ടഎന്നസ്ഥലത്ത് ജലസേചനത്തിനായി ഒരു ബരാഷും (barrage) ഇരു വശത്തേക്കും തോടുകളും.
ഇതിന്റെഫലമായി ഇരു സംസ്ഥാനങ്ങളിലുമായി ഏതാണ്ട് 4.4 ലക്ഷം ഹെക്റ്റർ ഭൂമിയിൽ ജലസേചനം നടത്താൻ കഴിയും.
64 കോടി രൂപ ഇതിനു ചെലവു പ്രതീഷിക്കുന്നു.
രണ്ടാം ഘട്ടം ഗാന്ധിസാഗർ അണക്കെട്ടിന് 26 കിലോമീറ്റർ താഴെ റാണാപ്രതാപ് സാഗർ അണക്കെട്ടും അതിനോടുചേർന്ന വൈദ്വ്യുതിഉത്പാദനകേന്ദ്രവും.
ജൽസേചന തോടുകളും.
ഇതിന്റെ പ്രയോജനം 1.22 ലക്ഷം ഹെക്ടർ ഭൂമിയിൽ ജലസേചനം സാധ്യമാകും എന്നതാണ്.
ഇവയുടെ ചെലവ് 23 കോടി രൂപയാണ്.
മൂന്നാം ഘട്ടം കോട്ട അണക്കെട്ടിനും റാണാപ്രതാപ്‌ സാഗർ അണക്കെട്ടിനും ഇടയിൽ ജവാഹർ സാഗർ അണക്കെട്ടും വൈദ്വ്യുതിഉത്പാതനകേന്ദ്രവും
മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളും പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ചമ്പൽ പദ്ധതിമൂലം 386 മെഗാവാട്ട് വിദ്യുച്ഛക്തി ഉത്പാതിപ്പിക്കും.
യമുനാകനാലുകൾ യമുനാകനാൽ ആഗ്രക്കു സമീപം ഗംഗാകനാൽ റൂർക്കിക്കു സമീപം
പുരാതന ഭാരതത്തിലെ തന്നെ ഒരു പ്രധാന ജലസേചന പദ്ധതിയാണ് യമുനാനദിയുടെ പടിഞ്ഞാറും കിഴക്കുമുള്ള തോടുകൾ.
ഇവയിൽ കിഴക്കേകനാലിന്റെ നിർമ്മാണ ചരിത്രത്തെ പ്പറ്റി ശരിയായ രേഖകൾ ഇനിയും ലഭ്യമായിട്ടില്ല.
പടിഞ്ഞാറൻ കനാൽ 14-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉത്തരേന്ത്യ ഭരിച്ചിരുന്ന ഫിറോസ് ഷാ തുഗ്ലക്ക് , വെള്ളപ്പൊക്കകാലത്തെ അധികജലം പഞ്ചാബിലെ ഹിസ്സാർ ജില്ലയിലെ കൃഷിയാവശ്യങ്ങൾക്കായി  തിരിച്ചുവിടുന്നതിനുവേണ്ടി ആവിഷ്കരിച്ചതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ജലനിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ കാലക്രമേണ രണ്ടുതോടുകളും ഉപയോഗശൂന്യമായി.
ഷാജഹാന്റെ കലത്ത് പ്രസിദ്ധ ശില്പിയായിരുന്ന ആലി മദ്ദാൻ പടിഞ്ഞാറൻ യമുനത്തോട് പുതുക്കി ഉപയോഗപ്രദമാക്കി ഡൽഹിയിലേക്കു വ്യാപിപ്പിച്ചു.
19 ആം നൂറ്റാണ്ടിലും അതിനുശേഷവും രണ്ടുകനാലുകളിലും ചീപ്പുകൾ നിർമിച്ച് പുതുക്കിയതുമൂലം കിഴക്കൻ കനാൽ രണ്ടുലക്ഷം ഹെക്റ്റർ സ്ഥലത്തും പടിഞ്ഞാറൻ കനാൽ 7 ലക്ഷം ഹെറ്റർ സ്ഥലത്തും ജലം നൽകുവാൻ പ്രാപ്തമായി.
ഗംഗാകനാലുകൾ
ഗംഗാനദി സമതലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന സ്ഥലമായ ഹരിദ്വാറിൽ 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ നദിക്കു കുറുകെ ഒരണകെട്ടി.
ഉത്തർപ്രദേശിൽ ജലസേചനത്തിനു വേണ്ടി അപ്പർഗംഗാ കനാൽ എന്നും ലോവർഗംഗാ കനാൽ എന്നും പേരുള്ള രണ്ടു തോടുകൾ  നിർമിച്ചു.
6.4 ലക്ഷം ഹെക്റ്റർ സ്ഥലത്ത് ജലസേചനം അതുകൊണ്ട് സാധിക്കും.
അന്ന് അപ്പർഗംഗാകനാൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജലസേചന കനാൽ ആയിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ഈ പദവി ഇല്ലെങ്കിലും അനേകം പവർഹൗസുകൾ ഇവയിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതോത്പാദനം നടത്തിവരുന്നു.
രാംഗംഗാ പദ്ധതി
കുമയോൺ മലകളിൽ നിന്നുദ്ഭവിച്ച് ഉത്തർപ്രദേശിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തു കൂടി ഒഴുകി കനൗജിനു സമീപംവച്ച് ഗംഗാനദിയിൽ ചേരുന്ന രാംഗംഗയിൽ നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന 125.6 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള ഒരു അണക്കെട്ടും 108 കിലോമീറ്റർ നീളം വരുന്ന കനാലുകളുമാണ് ഈ പദ്ധതിയുടെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ.
ഉത്തർപ്രദേശിലെ പൗരിഗാർവാൾ കാലാഗഡ് ഗ്രാമത്തിന് മുന്നു കിലോമീറ്റർ മുകളിലാണ് ഈ അണക്കെട്ട്.
5.7 ലക്ഷം ഹെക്റ്റർ നിലങ്ങൾക്ക് ജലസേചനം നടത്തുന്നു.
180 മെഗാവാട്ട് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുവാനും ഈ പദ്ധതിമൂലം സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇതിന്റെ മൊത്തം ചെലവ് 96.86 കോടി രൂപയാണ് .
ശാരദാകനാൽ പദ്ധതി
ഹിമാലയത്തിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ച് ഉത്തർപ്രദേശിൽകൂടി ഒഴുകുന്ന ഒരു നദിയാണ് ഘാഘ്‌ര.
ഘാഘ്‌രയുടെ ഒരു പോഷക നദിയാണ് ശാരദ.
ഇതു സമതലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നിടത്തുവച്ച് നദിയിലെ ഒഴുക്കു നിയന്ത്രിച്ച് കനാലുകളിലേക്കു ജലം തിരിച്ചുവിടുന്നു.
ഈ ആവശ്യത്തിനു വേണ്ടി 1915-ൽ ഒരു അണ കെട്ടിയിരുന്നു.
ഇതിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ 1873 കിലോമീറ്റർ മൊത്തം നീളം വരുന്ന അനേകം തോടുകൾ വഴി 4.5 ലക്ഷം ഹെക്റ്റർ സ്ഥലത്ത് ജലസേചനം നടത്തുവാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പദ്ധതിയുടെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ മറ്റൊരു അണക്കെട്ടുകൂടി നിർമിച്ച് 1114 കിലോമീറ്റർ നീളം വരുന്ന കനാലുകൾ വഴി 75,000 ഹെക്റ്റർ സ്ഥലത്തുകൂടി ജലസേചനം സാദ്ധ്യമാക്കി.
രണ്ടാം ഘട്ടം 1926-ൽ പൂർത്തീകരിച്ചു.
സോൺ ബാരേജ് പദ്ധതി
ഗംഗാനദിയുടെ ഒരു പോഷക നദിയാണ് സോൺ.
ബീഹാറിലെ ഷാഹാബാദ് ജില്ലയിൽ ഇന്ദ്രപുരി എന്ന സ്ഥലത്ത് സോൺ നദിക്കുകുറുകെ 1407 മീറ്റർ നീളമുള്ള ഒരു അണക്കെട്ടും ഇരുവശത്തേക്കുമുള്ള കനാലുകളും ചേർന്നുള്ള ജലസേചന പദ്ധതിയാണിത്.
ഇതിന്റെ ഫലമായി 10.3 ലക്ഷം ഹെക്റ്റർ സ്ഥലത്ത് ജലസേചനം നടത്തുവൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്;  ഇതിന്റെ മൊത്തം ചെലവ് ഏകദേശം 22 കോടി രൂപയാണ്.
റിഹൻഡ് പദ്ധതി
ഉത്തർപ്രദേശിന്റെയും മദ്ധ്യപ്രദേശിന്റെയും അതിർത്തിയിലുള്ള മിർസാപൂർ ജില്ലയിൽ റിഹൻഡ് നദി സോൺനദിയുമായി യോജിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന് 46 കിലോമീറ്റർ മുകളിലായി റിഹൻഡ് നദിയിൽ 91.4 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള അണകെട്ടി ജലം സംഭരിച്ച് 300 മെഗവാട്ട് വിദ്യുച്ഛക്തി ഉത്പാദിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഈ പദ്ധതിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം.
ഇതിന്റെ മൊത്തം ചെലവ് 46 കോടി രൂപയാണെന്നാണ് കണക്കാക്കിയിക്കുന്നത്.
ഗാണ്ഡക് പദ്ധതി
ഇന്ത്യയും നേപാളും തമ്മിൽ 1959 ഉണ്ടാക്കിയ ഒരുടമ്പടി അനുസരിച്ചാണ് ഈ പദ്ധതി വിഭാവന ചെയ്തത്.
ഇന്ത്യയിൽ ബീഹാർ , ഉത്തർപ്രദേശ് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും ഈ പദ്ധതികൊണ്ട് പ്രയോജനം ഉണ്ടാകും.
ഇനിപറയുന്നവ ഈ പദ്ധതിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ബീഹാറിലെ വാല്മീകി നഗറിനുസമീപം ഗംഗാനദിയുടെ പോഷകനദിയായ ഗാണ്ഡക്കിൽ 747.4 മീറ്റർ നീളവും 9.76 മീറ്റർ ഉയരവുമുള്ള ഒരണക്കെട്ടും, കൂടാതെ ഗതാഗത സൗകര്യത്തിനുള്ള ഒരു വൻകിട പാലവും ഉണ്ട്.
ഉത്തർപ്രദേശിൽ 3.8 ലക്ഷം ഹെക്റ്ററും ബീഹാറിൽ 11.52 ലക്ഷം ഹെക്റ്ററും നേപാളിൽ 63,400 ഹെക്റ്ററും സ്ഥലത്ത് ജലസേചനം നൽകുവാൻ ആവശ്യമുള്ള തോടുകളും നിർമിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നേപാളിന്റെ മാത്രം ആവശ്യത്തിനുള്ള 15 മെഗാവാട്ട് വൈദ്യുതിക്കായി ഒരു പവ്വർഹൗസും സ്ഥപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പദ്ധതിയുടെ മൊത്തം ചെലവ് എതാണ്ട് 95 കോടി രൂപയായിരിക്കും.
കോസി പദ്ധതി കോസി ബാരേജ്
നേപാളിൽ നിന്നു് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ഗംഗയുടെ ഒരു പോഷക നദിയാണു കോസി.
ഈ നദി ബീഹാർ സംസ്ഥാനത്ത് വർഷംതോറും വെള്ളപ്പൊക്കം മൂലം വൻ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുക പതിവാണ്.