smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഗുആട്ടിമാലയിലെ ഗ്രാമീണസ്കൂളുകളുടെ സ്ഥിതി വളരെ പരിതാപകരമാണ്.
പ്രാഥമികമായ സൗകര്യങ്ങൾപോലും ഈ സ്കൂളുകളിൽ ഇല്ല.
ആവശ്യത്തിനു ക്ലാസ് മുറികളോ പഠനസഹായക ഉപകരണങ്ങളോ ക്ലാസ് റൂം ഉപകരണങ്ങളോ ജലലഭ്യതയോ ശുചീകരണസംവിധാനങ്ങളോ മിക്കയിടത്തും ലഭ്യമല്ല.
കുട്ടികളുടെ ഹാജർ
ഗ്വാട്ടിമാലയിലെ ജനങ്ങളിൽ പകുതിയും ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്കു താഴെയാണുള്ളത്.
യൂണിഫോം, പുസ്തകങ്ങൾ, ഗതാഗതം ഇവയൊന്നും സർക്കാർ നൽകുന്നില്ല.
ആയതിനാൽ കുട്ടികൾക്ക് ഇവമൂലം സ്കൂളുകളിൽ പോകാനുള്ള സാഹചര്യമില്ല.
പാവപ്പെട്ട കുടുമ്പങ്ങളിൽനിന്നും  വരുന്ന കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ച്, സ്കൂളിൽ അവർ ചെലവാക്കുന്ന സമയത്തേക്കാൾ ലാഭം തങ്ങളുടെ കുടുമ്പത്തെ സഹായിക്കാനായി ഏതെങ്കിലും ജോലിയിലേർപ്പെടുന്നതാണ് ഗ്രാമീണ പ്രദേശങ്ങളിലുള്ള കുട്ടികൾക്ക് തങ്ങളുടെ വീട്ടുജോലിവിട്ട് സ്കൂളുകളിൽ പോകാൻ പ്രയാസവുമാണ്.
മിക്ക കുട്ടികളും ആവശ്യത്തിനു സൗകര്യങ്ങളില്ലാത്ത സ്കൂളുകളും സ്കൂളുകളുടെ എണ്ണക്കുറവും കുട്ടികൾ സ്കൂൾ വിട്ടുപോകാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
ലിംഗ അസമത്വം ഗ്വാട്ടിമാലയിലെ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് സ്പഷ്ടമാണ്.
എല്ലാ കാര്യത്തിലും പെൺകുട്ടികൾ പിന്നാക്കമാണ്.
പുരുഷന്മാർ ആണ് സാക്ഷരതയിലും സ്കൂളിൽ ചേരുന്നതിലും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്.
ഗ്വാട്ടിമാലയിൽ സ്കൂളുകളിൽ ചേരാത്ത 20 ലക്ഷം കുട്ടികളിൽ പിന്നാക്കമായ ഗ്രാമപ്രദേശത്തു ജീവിക്കുന്ന ആദിവാസി പെൺകുട്ടികളാണു കൂടുതൽ.
പിതൃമേധാവിത്വമുള്ള സമൂഹമാണ് ഗ്വാട്ടിമാലെയിലേത്.
ആയതിനാൽ മിക്ക കുടുംബങ്ങളും സ്ത്രീകളെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനയയ്ക്കാതെ വീട്ടുജോലികളിൽ തളച്ചിടുന്നു.
ഒരു കുടുംബത്തിന് അവിറ്റെയുള്ള കുട്ടികളിൽ ഒരു കുട്ടിയെ സ്കൂളിലയയ്ക്കാൻ താത്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ ആൺകുട്ടിയെ മാത്രമേ സ്കൂളിലയയ്ക്കു എന്നതാണ് നിലവിലുള്ള സാഹചര്യം.
ഗ്വാഡലഹാര ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Guadalajara
മെക്‌സിക്കോയിലെ ഹലിസ്‌കോ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമാണ് ഗ്വാഡലഹാര .
മെക്‌സിക്കോയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ - പസിഫിക് പ്രവിശ്യയിലെ ഹലിസ്‌കോ പ്രദേശത്തിന്റെ മധ്യത്തായാണ് ഈ നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
1,564,514 പേർ വസിക്കുന്ന നഗരം മെക്‌സിക്കോയിലെ രണ്ടാമത്തെ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയാണിത്.
ജനസംഖ്യയിൽ ലാറ്റിനമേരിക്കയിൽ പത്താം സ്ഥാനത്തുള്ള നഗരവുമാണിത്.
മെക്സിക്കോയുടെ സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനമായി ഗ്വാഡലഹാര അറിയപ്പെടുന്നു.
ഗ്വാഡലഹാര അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രമേള, ഗ്വാഡലഹാര അന്താരാഷ്ട്ര പുസ്തകപ്രദർശനം എന്നിവ പ്രസിദ്ധമാണ്.
പടിഞ്ഞാറിന്റെ മുത്ത് എന്ന് മെക്സിക്കോക്കാർ ഈ നഗരത്തെ സംബോധനചെയ്യുന്നു.
ആറു സർവകലാശാലകൾ ഈ നഗരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഇരുപത്തിരണ്ട് മ്യൂസിയങ്ങൾ ഈ നഗരത്തിലുണ്ട്.
അന്താരാഷ്ട്രപ്രസിദ്ധിയാർജ്ജിച്ച അനവധി എഴുത്തുകാരും ചിത്രകാരന്മാരും ശില്പികളും ചലച്ചിത്ര സംവിധായകരും അഭിനേതാക്കളും ഈ നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
2011ൽ അമേരിക്കൻ സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനം എന്ന് ഈ നഗരം നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അവലംബം ↑ Diccionario de la lengua española | Real Academia Española ↑ guadalajarense - Definición - WordReference.com പുറം കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Guadalajara, Mexico .
From San Pedro Tlaquepaque, to the Palacio de Gobierno (Government Palace), Metropolitan Cathedral, Rotonda de los Hombres Ilustres, the Orosco murals...
H. Ayuntamiento de Guadalajara Archived 2016-10-02 at the Wayback Machine .
ഗ്വാട്ടിമാലയിലെ സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ അക്രമങ്ങൾ A woman from Guatemala.
പ്രാതിനിധ്യ ജനാധിപത്യ രാജ്യമായ ഗ്വാട്ടിമാലയുടെ തലസ്ഥാനം ഗ്വാട്ടിമാല നഗരം ആണ്.
Guatemala is a country of approximately 15 million people, situated in Central America , bordered by Mexico to the north and west, the Pacific Ocean to the southwest, Belize to the northeast, the Caribbean to the east, Honduras to the east and El Salvador to the southeast.
1960 മുതൽ 1996 വരെ നടന്ന ഗ്വാട്ടിമാലൻ ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിൽ ഗ്വാട്ടിമാലയിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് വലിയ അക്രമം നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.
യുദ്ധസമാനമായ ആ കാലത്ത് യുദ്ധത്തിൽ ആയുധമായി സ്ത്രീകളെ ബലാൽകാരം ചെയ്യുന്നത് പതിവായിരുന്നു.
താരാബായ് ഷിൻഡെ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tarabai_Shinde
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യയിൽ പുരുഷാധിപത്യത്തെയും ജാതിയെയും എതിർത്ത ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകയായിരുന്നു താരാബായ് ഷിൻഡെ (1850-1910) .
1882 ൽ മറാത്തിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സ്ത്രീപുരുഷ് തുലാന ("സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഒരു താരതമ്യം") എന്ന കൃതിയിലൂടെയാണ് അവർ അറിയപ്പെടുന്നത്.
പുരുഷാധിപത്യത്തിനെതിരെയുള്ള ഒരു വിമർശനമായും മിക്കപ്പോഴും ആദ്യത്തെ ആധുനിക ഇന്ത്യൻ ഫെമിനിസ്റ്റ് പാഠമായും ഈ പ്രചരണപത്രിക  കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
സ്ത്രീകളുടെ അടിച്ചമർത്തലിന്റെ ഉറവിടമായി ഹിന്ദു മതഗ്രന്ഥങ്ങളെ സ്വയം വെല്ലുവിളിക്കുന്നതിനാൽ ഇത് വളരെ വിവാദമായിരുന്നു.
ഈ കാഴ്ചപ്പാട് ഇപ്പോഴും വിവാദപരവും ചർച്ചാവിഷയവുമായി തുടരുന്നു.
സത്യശോധക് സമാജത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു താരാബായ് ഷിൻഡെ .
ഇന്നത്തെ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ബെരാർ പ്രവിശ്യയിലെ ബുൾദാനയിലെ ബാപ്പുജി ഹരി ഷിൻഡെയിൽ 1850 ൽ മാതാങ് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അവർ പൂനെയിലെ സത്യശോധക് സമാജത്തിന്റെ സ്ഥാപക അംഗമായിരുന്നു.
അവരുടെ പിതാവ് റവന്യൂ ഡെപ്യൂട്ടി കമ്മീഷണറുടെ ഓഫീസിൽ റാഡിക്കലും ഹെഡ് ഗുമസ്തനുമായിരുന്നു.
1871 ൽ "Hint to the Educated Natives" എന്ന പേരിൽ ഒരു പുസ്തകവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
പ്രദേശത്ത് പെൺകുട്ടികൾക്കുള്ള സ്കൂളില്ലായിരുന്നു.
താരാബായി ഏക മകളായിരുന്നു.
മറാത്തി, സംസ്കൃതം, ഇംഗ്ലീഷ് എന്നിവ അവരുടെ പിതാവ് പഠിപ്പിച്ചു.
അവർക്ക് നാല് സഹോദരന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ താരാബായ് വിവാഹിതയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഭർത്താവ് മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറിയതുമുതൽ അക്കാലത്തെ മറ്റ് മറാത്തി ഭാര്യമാരെ അപേക്ഷിച്ച് വീട്ടിൽ കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചു.
സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകരായ ജോതിറാവു , സാവിത്രിഭായ് ഫൂലെ എന്നിവരുടെ സഹകാരിയായിരുന്നു ഷിൻഡെ, അവരുടെ സത്യശോധക് സമാജിന്റെ ("സത്യം കണ്ടെത്തുന്ന കമ്മ്യൂണിറ്റി") സ്ഥാപക അംഗവുമായിരുന്നു.
ലിംഗഭേദവും ജാതിയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അടിച്ചമർത്തലിന്റെ വേറിട്ട അച്ചുതണ്ടുകളെക്കുറിച്ചും അവ രണ്ടിന്റെയും ഇടകലർന്ന സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചും ഫൂലെകൾ ഷിൻഡെയുമായി പങ്കുവെച്ചു.
"സ്ത്രീ പുരുഷ തുലാന"
താരാഭായ് ഷിൻഡസിന്റെ ജനപ്രിയ സാഹിത്യ കൃതിയാണ് "സ്ത്രീ പുരുഷ തുലാന" .
തന്റെ ലേഖനത്തിൽ, ജാതിയുടെ സാമൂഹിക അസമത്വത്തെയും ഹിന്ദു സമൂഹത്തിലെ പ്രധാന വിരോധത്തിന്റെ പ്രധാന രൂപമായി ജാതിയെ കണ്ട മറ്റ് ആക്ടിവിസ്റ്റുകളുടെ പുരുഷാധിപത്യ വീക്ഷണങ്ങളെയും ഷിൻഡെ വിമർശിച്ചു.
സൂസി തരുവും കെ. ലളിതയും പറയുന്നതനുസരിച്ച്, "...ഭക്തി കാലഘട്ടത്തിലെ കവിതയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ സമ്പൂർണവും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ സ്ത്രീപക്ഷ വാദമാണ് സ്ത്രീ പുരുഷ തുലാന. എന്നാൽ, ബുദ്ധിജീവികളും ആക്ടിവിസ്റ്റുകളും പ്രാഥമികമായി ഒരു ഹിന്ദു വിധവയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രയാസങ്ങളെക്കുറിച്ചും സ്ത്രീകളോട് എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്ന മറ്റ് അതിക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഉത്കണ്ഠാകുലരായിരുന്ന ഒരു കാലത്ത്, ഒറ്റപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന താരാഭായ് ഷിൻഡെയ്ക്ക് അതിന്റെ വ്യാപ്തി വിശാലമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്ര ഘടന ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള വിശകലനം. എല്ലായിടത്തും സ്ത്രീകൾ, അവർ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, സമാനമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നു. അവലംബം Shinde, Tarabai. 1882. Stri purush tulana . (Translated by Maya Pandit). In S. Tharu and K. Lalita (Eds.) "Women writing in India.
600 B.C. to the present.
Volume I: 600 B.C. to the early 20th century". The City University of New York City : The Feminist Press. Gail Omvedt . 1995. Dalit Vision , Orient Longman Chakravarti, Uma and Gill, Preeti (eds). Shadow Lives: Writings on Widowhood . Kali for Women, Delhi. O'Hanlon, Rosalind. 2000. A Comparison Between Women and Men : Tarabai Shinde and the Critique of Gender Relations in Colonial India . Delhi, Oxford University Press, 2000, 144 p., ISBN 0-19-564736-X . O'Hanlon, Rosalind. 1991. Issues of Widowhood: Gender and Resistance in Colonial Western India , in Douglas Haynes and Gyan Prakash (eds) "Contesting Power.
Resistance and Everyday Social Relations in South Asia", Oxford University Press, New Delhi.
O'Hanlon, Rosalind.
For the Honour of My Sister Countrywomen: Tarabai Shinde and the Critique of Gender Relations in Colonial India , Oxford University Press, Oxford.
താരിഖ് ബിൻ സിയാദ് ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tariq_ibn_Ziyad
താരിഖ് ബിൻ സിയാദ് Tariq ibn Ziyad ( അറബി : طارق بن زياد ‬ ) ഉമവി ഖലീഫയായിരുന്ന അൽ വലീദ് അബ്ദുൽ മലിക്കിന്റെ (705 - 715) ( Al-Walid ibn Abd al-Malik)( അറബി : الوليد بن عبد الملك ‬ ) വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സേനാനിയായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹം പടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും ജിബ്രാൾട്ടര് കടലിടുക്ക് വഴി യൂറോപ്പിലേക്ക് സൈന്യത്തെ നയിച്ച് അന്തലൂസിലേക്ക് ( സ്പെയിൻ ) മുസ്ലിം സൈനിക മുന്നേറ്റം നടത്തി.
താരീക് പർവതമെന്ന പെരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ജിബ്രാൾട്ടർ പാറക്കെട്ടുകളും, കടലിടുക്കും ഇദ്ധേഹത്തിന്റെ പേരിൽ  അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇന്നത്തെ അൾജീരിയയിലാണ് ഇദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
711 ഏപ്രിൽ മാസത്തിൽ താരീഖും സൈന്യവും ജിബ്രാൾട്ടറിൽ വന്നിറങി.
ശേഷം അദ്ദേഹം സൈന്യത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു കൊണ്ടു നടത്തിയ പ്രസംഗം ചരിത്രപ്രസിധമാണ്.
"നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ സൈന്യവും പിമ്പിൽ സമുദ്രവും. നിങ്ങൾക്ക് ഇനി രണ്ടായാലും മരണം. മരണത്തിനുള്ള രീതി തെരഞ്ഞെടുക്കാവുന്നതു വീരപോരാട്ടം തന്നെ. "
റോഡറിക്ക് രാജാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും, വധിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് ജൂലൈ 19, 711 ന്ന് മുസ്ലിം സൈന്യം യൂറോപ്പിലേക്ക് ആദ്യമായി പ്രവേശിച്ചു.
യൂറോപ്യൻ‌ വിജയാനന്തരം അമവിയ്യാ ഖലീഫ അൽ‌വലീദ് ഒന്നാമൻ‌ താരിഖിനെ ഹിസ്പാനിയാ ഗവ്രനറാക്കുകയും പിന്നീട് ദമാസ്കസിലേക്ക് തിരിച്ചു വിളിക്കുകയുമാണുണ്ടായ്ത്.
താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tarashankar_Bandopadhyaya
ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യരംഗത്തെ അതിപ്രശസ്തനായ ഒരു നോവലിസ്റ്റും കഥാകാരനുമായിരുന്നു താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ അഥവാ താരാശങ്കർ ബാനർജി .
(ബംഗാളി:তারাসন্কর বন্ডোপাধ্যা) ( 23 ജൂലൈ 1898 - 14 സെപ്റ്റംബർ 1971 ) ബംഗാളിഭാഷയിൽ ആണ് ഇദ്ദേഹം രചനകൾ നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത്.
താരാശങ്കർ 65 നോവലുകളും, 53 ചെറുകഥാസമാഹാരങ്ങളും, 12 നാടകങ്ങളും , 4 പ്രബന്ധസമാഹാരങ്ങളും, 4 ആത്മകഥകളും, 2 യാത്രാവിവരണകൃതികളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന് രബീന്ദ്ര പുരസ്കാർ , കേന്ദ്രസാഹിത്യഅക്കാദമി അവാർഡ് , ജ്ഞാനപീഠം അവാർഡ് , പദ്മഭൂഷൺ എന്നിവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഭീർഭും ജില്ലയിലെ ലാഭ്പൂർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഹരിദാസ് ബന്ദോപാധ്യായയുടെ മകനായി ജനിച്ചു.
1916 -ൽ ഉമാശശി ദേവിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
കൽക്കട്ട, സെന്റ് സവ്യേർസ് കോളേജിൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റിനു പഠിക്കുമ്പോൾ നിസ്സഹകരണപ്രസ്ഥാനത്തിൽ ആകൃഷ്ടനാകുകയും, 1921-ൽ തടങ്കലിലാകുകയും ചെയ്തു.
മക്കൾ സനത്കുമാർ (1918), സരിത്കുമാർ (1922), ഗംഗ (1924), ബുലു (1926), ബനി (1932).
1930-ൽ വീണ്ടും ജയിലിൽ ആയി.
ജയിലിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയതിനു ശേഷം സാഹിത്യത്തിൽ മാത്രമായി താല്പര്യം .
ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയിലെ , ബിർഭും ജില്ലയിലെ ലാഭ്‌പുർ ഗ്രാംതത്റ്റിൽ തന്റെ തറവാട്ടുവീട്ടിൽ ഹരിദാസിന്റെയും പ്രഭാബതിയുടെയും പുത്രനായി അദ്ദേഹം ജനിച്ചു.
ബിരഭൂമിലെ ലാബ്പൂരിലെ താരശങ്കർ ബാനർജിയുടെ വീട്
1916 ൽ ലബ്പൂർ ജാദബ്ലാൽ എച്ച്ഇ സ്കൂളിൽ നിന്ന് മെട്രിക്കുലേഷൻ പരീക്ഷ പാസായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് കൊൽക്കത്ത സെന്റ് സേവ്യർസ് കോളേജിലും പിന്നീട് സൗത്ത് സബർബൻ കോളേജിലും (ഇപ്പോൾ അസുതോഷ് കോളേജ് ) പ്രവേശനം നേടി.
സെന്റ് സേവ്യർസ് കോളേജിൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നു .
അനാരോഗ്യവും രാഷ്ട്രീയ ആക്ടിവിസവും കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോഴ്‌സ് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഈ കോളേജ് പഠനകാലത്ത് തീവ്രചിന്തകളുള്ള ഒരു യുവജനസംഘവുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റുചെയ്ത് ഗ്രാമത്തിൽ വീട്ടുതടങ്കലിലാക്കി.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ സജീവമായി പിന്തുണച്ചതിന് 1930 ൽ അറസ്റ്റിലായെങ്കിലും ആ വർഷം അവസാനം മോചിതനായി.
അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സാഹിത്യത്തിൽ സ്വയം അർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1932 ൽ അദ്ദേഹം രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിനെ ആദ്യമായി ശാന്തിനികേതനിൽ കണ്ടുമുട്ടി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ നോവൽ ചൈതാലി ഗുർണി അതേ വർഷം തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
1940 ൽ അദ്ദേഹം ബാഗ്ബസാറിൽ ഒരു വീട് വാടകയ്‌ക്കെടുക്കുകയും കുടുംബത്തെ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്തു.
1941 ൽ അദ്ദേഹം ബാരാനഗറിലേക്ക് മാറി.
1942 ൽ ബിർഭം ജില്ലാ സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ച അദ്ദേഹം ബംഗാളിലെ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ എഴുത്തുകാരുടെയും കലാകാരന്മാരുടെയും സംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റായി.
1944 ൽ അദ്ദേഹം അവിടെ താമസിക്കുന്ന പ്രവാസി ബംഗാളികൾ സംഘടിപ്പിച്ച കാൺപൂർ ബംഗാളി സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു.
1947 ൽ കൊൽക്കത്തയിൽ നടന്ന പ്രഭാസി ബംഗാ സാഹിത്യ സമ്മേളൻ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു; ബോംബെയിലെ സിൽവർ ജൂബിലി പ്രഭാസി ബംഗാ സാഹിത്യ സമ്മേളന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു; കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ശരത് മെമ്മോറിയൽ മെഡൽ നേടി.
1948 ൽ അദ്ദേഹം കൊൽക്കത്തയിലെ താല പാർക്കിലുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മാറി.
1952 ൽ അദ്ദേഹത്തെ നിയമസഭാംഗമായി നാമനിർദേശം ചെയ്തു.
1952–60 കാലഘട്ടത്തിൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ വിധാൻ പരിഷത്ത് അംഗമായിരുന്നു.
1954 ൽ അദ്ദേഹം അമ്മയിൽ നിന്ന് ദീക്ഷയെടുത്തു.
1955 ൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് രവീന്ദ്ര പുരാസ്‌കർ നൽകി.
1956 ൽ സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിച്ചു .
1957-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ സന്ദർശിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്റെ പ്രിപ്പറേറ്ററി കമ്മിറ്റിയിൽ ചേർന്നു.
പിന്നീട് ചൈനീസ് സർക്കാരിന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷനിലെ ഇന്ത്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് പ്രതിനിധി സംഘത്തിന്റെ നേതാവായി താഷ്‌കന്റിലേക്ക് പോയി.
1959 ൽ കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ജഗട്ടാരിനി സ്വർണ്ണ മെഡൽ നേടി, മദ്രാസിൽ നടന്ന അഖിലേന്ത്യാ എഴുത്തുകാരുടെ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു.
1960 ൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ നിയമസഭയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതി പാർലമെന്റിലേക്ക് നാമനിർദേശം ചെയ്തു.
1960–66 കാലഘട്ടത്തിൽ രാജ്യസഭാംഗമായിരുന്നു.
1962 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മശ്രീ ലഭിച്ചു ; എന്നാൽ മരുമകന്റെ മരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ തകർത്തു, ദുഃഖത്തിൽ നിന്നും മുക്തിനേടാൻ അദ്ദേഹം പെയിന്റിങ്ങും മരം കൊണ്ടുള്ള കളിപ്പാട്ട നിർമ്മാണവും നടത്തി.
1963 ൽ സിസിർകുമാർ അവാർഡ് ലഭിച്ചു.
1966 ൽ പാർലമെന്റിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച അദ്ദേഹം നാഗ്പൂർ ബംഗാളി സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു.
1966 ൽ ജ്ഞാനപീഠ അവാർഡ് നേടിയ അദ്ദേഹം 1969 ൽ പത്മഭൂഷണും നേടി.
കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയും ജാദവ്പൂർ സർവകലാശാലയും ഡോക്ടർ ഓഫ് ലിറ്ററേച്ചർ പദവി നൽകി ആദരിച്ചു.
1969 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ ഫെല്ലോഷിപ് ലഭിച്ചു, 1970 ൽ ബംഗിയ സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ / വംഗിയ സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായി.
1971 ൽ വിശ്വഭാരതി സർവകലാശാലയിൽ നൃപേന്ദ്രചന്ദ്ര മെമ്മോറിയൽ പ്രഭാഷണവും കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ ഡി എൽ റോയ് മെമ്മോറിയൽ പ്രഭാഷണവും നടത്തി.
1971 സെപ്റ്റംബർ 14 ന് അതിരാവിലെ കൊൽക്കത്തയിലെ വസതിയിൽ വച്ച് താരാശങ്കർ അന്തരിച്ചു.
വടക്കൻ കൊൽക്കത്തയിലെ നിംതാല ശ്മശാന മൈതാനത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യകർമങ്ങൾ നടത്തിയത്.
പ്രധാന കൃതികൾ നോവലുകൾ ഛായ്താലി ഖുർണി (Chaitali Ghurni) (1930) റായ്കമൽ (Raikamal) (1933) ആഗുൻ (Aagun) (1937) ധാത്രിദേവത (Dhatridevata) (1939) ഗണദേവത (Ganadevata) (1942) പഞ്ചഗ്രാം (Panchagram) (1944) ഹൻ‌സു‌ലി ബൻ‌കേർ ഉപകർത്ത (Hansuli Banker Upakatha) (1947) ആരോഗ്യനികേതനം (Arayagya Niketan আরোগ্য নিকেতন)(1953) നഗിനികന്യാർ കാഹ്നി (Naginikanyar Kahini) (1955) കാളിന്ദി (Kalindi) ജനപദ (Janapada) പദചിഹ്ന (Padachinha) കാലന്തർ (Kalantar) കിർത്തിഹതേർ കർച്ച (Kirtihater Karcha) കബി (Kabi) അഭിജാൻ (Abhijan) ചാൻപഡങാർ ബൌ (Chanpadangar Bou) (1945) മഞ്ചൂരി ഓപ്പറ (Manjuri Opera) (1964) ഫരിയാദ് (Fariyad) രാധ (Radha) ഗന്നാ ബേഗം (Gannabegum ) സപ്തപദി (Saptapadi ) ബിപാഷ (Bipasha ) ദഖാർഖ (Dakharkara ) ഷതാബ്ദിർ മൃത്യു (Shatabdir Mrityu) (1972) പുരസ്കാരങ്ങൾ 1955 - രബീന്ദ്ര പുരസ്കാർ , ആരോഗ്യനികേതനം എന്ന നോവലിന് 1956 - കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് 1966 - ജ്ഞാനപീഠം പുരസ്കാരം , ഗണദേവത എന്ന നോവലിന്.
1962 - പദ്മശ്രീ 1969 - പദ്മഭൂഷൻ ---- - ശരദ് സ്മൃതി പുരസ്കാർ ---- - ജഗധാരിണി സ്വർണ്ണമെഡൽ , കൊൽക്കൊത്ത സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും അവലംബം 1 2 3 4 5 6 7 ↑ Sengupta, Subodh Chandra and Bose, Anjali (editors), (1976/1998), Sansad Bangali Charitabhidhan (Biographical dictionary) Vol I, (in Bengali) , p 195, ISBN 81-85626-65-0 ↑ ↑ Sengupta, Subodh Chandra and Bose, Anjali (editors), (1976/1998), Samsad Bangali Charitabhidhan (Biographical dictionary) Vol I, (in Bengali) , Kolkata: Sahitya Samsad, ISBN 81-85626-65-0 , p 195 ↑ ↑ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Works by or about താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ at Internet Archive ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ
താരാസ്പെഷൽസ്
1968 - ൽ വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീർ എഴുതി ഡി സി ബുക്ക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നോവലാണ് താരാ സ്പെഷ്യൽസ് .
താരാസ്പെഷൽസ്' എന്നു തുടങ്ങുന്ന നോവലിൽ മൂന്നു സുഹൃത്തുക്കളുടെ ജീവിതമാണ് പറയുന്നത്.
പാപ്പച്ചൻ എന്ന കഥാപാത്രം തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് ചേർന്ന് മുതൽ മുടക്കില്ലാതെ ഒരു സിഗരറ്റ് ഫാക്ടറി നിർമ്മിക്കാനാഗ്രഹിക്കുകയും ഫാക്ടറിക്ക് തന്റെ കാമുകിയുടെ പേര് കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
' താരാ സിഗരറ്റ് ഫാക്ടറി ' .എന്നാൽ മാനേജിങ് പാർട്നറായ പോളിയാകട്ടെ തന്റെ കാമുകിയുടെ പേര് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു'ഏലിക്കുട്ടി സിഗരറ്റ് ഫാക്ടറി'.
പോളിയുടെ അപ്പച്ചന്റെ വകയായ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുറികളാണ് ഫാക്ടറിക്കായി കണ്ടുവയ്ക്കുന്നത്.
എന്നാൽ സിഗരറ്റ് നിർമ്മിക്കാനുള്ള യന്ത്രം തങ്ങളുടെ പഴയ സുഹൃത്തായ പ്രേം രഘുവിന്റെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന് മീശറപ്പായി എന്ന സ്മഗ്ളിങ് കച്ചവടക്കാരനിൽ നിന്നറിയുന്നു.
ഇതു നേടിയെടുക്കാൻ തന്ത്രപരമായി രഘുവിനെ പാർട്നറാക്കാൻ നിശ്ചയിച്ച് ഇരുവരും രഘുവിന്റെ മതിപ്പുനേടാൻ വേണ്ടി ഗോൾഡ്ഫ്ളേക്ക് പാക്കറ്റുകളുംജോണീവാക്കർ വിസ്കികളുമായി പോകുന്നു.
അവിടെ ഗംഭീരമായ വിരുന്നു സൽകാരവും മറ്റും കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുമ്പോൾ അവർക്കു നൽകുന്ന സമ്മാനങ്ങളിലൊന്ന് അവരാഗ്രഹിച്ച യന്ത്രമാണ്.
അതുവരെ അതിനെ പറ്റി രഘു പറയാൻ വേണ്ടി അവർ ആഗ്രഹിച്ചുവെങ്കിൽ ഒടുവിൽ അതവർക്ക് സ്വന്തമായി.
താരയ്ക്കും പാപ്പച്ചനും,ഏലിക്കുട്ടിക്കും പോളിക്കും വിവാഹ സമ്മനങ്ങളും രഘു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയുണ്ടായി .
എന്നാൽ മടക്കയാത്രയിലാണ് തങ്ങൾ നളിനിക്കും പ്രേം രഘുവിനും വിവാഹ സമ്മാന വാഗ്ദാനം പോലും ചെയ്തില്ല എന്നോർക്കുന്നത്.
അതിലവർ പശ്ചാതപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മുതൽമുടക്കാൻ പോലുമില്ലാത്തവൻ യന്ത്രയുടമയായതിലെ വൈരുദ്ധ്യവും വിവാഹം ഒരു ബിസിനസ് ആണെന്ന കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ അപഗ്രഥനവും,പ്രണയ സാഫല്യത്തിനും 'കിടപ്പറ'പോലുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾക്കുള്ള എതിരാളികളിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാൻ സമരങ്ങളിൽ പങ്കുചേരുന്ന കുതന്ത്രങ്ങളെയും ,എല്ലാവരും നേതാക്കളും കട്ടുമുടിച്ച് പണം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പൊതുജന വാസനയെയും പണക്കാരന്റെയും ദരിദ്രന്റെയും ജീവിതാവസ്ഥകളെയും ആറ് അധ്യായങ്ങൾ ചേർന്ന ഈ സൗഹൃദകഥയിലൂടെ ബഷീർ കാഴ്ചവെക്കുന്നു.
കഥാപാത്രങ്ങൾ എൻ.ആർ. പാപ്പച്ചൻ സി.പി.പോളി(ബി.എ.ബി.എൽ) പ്രേം രഘു(പി.കെ.രഘുനാഥൻ) ചെഞ്ചിസ്ഖാൻ(കൊച്ചിട്ട്യാതി) അപ്പച്ചൻ (പോളിയുടെ) റിക്ഷാക്കാരൻ പൈലി നളിനി (രഘുവിന്റെ കാമുകി) താര(പാപ്പച്ചന്റെ കാമുകി) ഏലിക്കുട്ടി (പോളിയുടെ കാമുകി) അവലംബം ↑ https://m.madhyamam.com/velicham/content/വായിച്ചാലും-തീരാത്ത-ബഷീർ%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D ↑ https://www.deepika.com/sundaydeepika/SundaySpecialNews.aspx?
ID=528 CID=5
താരാബായ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tarabai താരാബായുടെ പ്രതിമ, കോലാപ്പൂർ
മറാത്തയിൽ റീജന്റായി ഭരണം നടത്തിയ വനിതയാണ് താരാബായ് (1675–1761).
മറാത്ത ജനറൽ ഹംബിറാവു മോഹിതെയുടെ മകളും ശിവജിയുടെ പുത്രനായ രാജാറാമിന്റെ പത്നിയുമായിരുന്നു താരാബായ്.
ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന്, പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത തന്റെ മകനുവേണ്ടി 1700 മുതൽ ഏഴുവർഷക്കാലം ഇവർ റീജന്റായി ഭരണം നടത്തി.
ഈ കാലയളവിൽ മറാത്തരെ സംഘടിപ്പിച്ച് മുഗളൻമാർക്കെതിരെ പോരാട്ടം നടത്താൻ ഇവർക്കു സാധിച്ചു.
ഇവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബീഹാർ , ഗുജറാത്ത് , അഹമ്മദ് നഗർ എന്നീ മുഗൾ പ്രവിശ്യകളെ ആക്രമിക്കുവാൻ മറാത്തർക്കു കഴിഞ്ഞുവെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
മറാത്താ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപക രാജാവായ ശിവാജിയുടെ സേനാനായകൻ ഹംബിറാവു മോഹിതെയുടെ മകളായി താരാബായ് ജനിച്ചു.
ശിവാജിയുടെ രാജ്ഞിയും ഇളയ മകൻ രാജാറാം ഒന്നാമന്റെ അമ്മയുമായിരുന്ന സോയാരാബായ് ഹംബിറാവുവിന്റെ സഹോദരിയായിരുന്നു.
താരാബായ് തന്റെ മച്ചുനനായ രാജാറാമിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയായി.
1689 മുതൽ 1700 വരെ രാജാറാം മറാഠ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാര്യ ജാൻകിബായ് ആയിരുന്നു രാജ്ഞി.
രാജാറാമിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് 1700 മാർച്ച് രണ്ടാം തീയതി ജാൻകിബായ് സതി അനുഷ്ഠിക്കുകയുണ്ടായി.
തുടർന്ന് താരാബായ് അന്നു ശിശുവായിരുന്ന തന്റെ മകൻ ശിവാജി രണ്ടാമനെ രാജാറാമിന്റെ പിൻഗാമിയായും സ്വയം റീജന്റായും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
റീജന്റ് എന്ന നിലയിൽ താരാബായ് മുഗൾ സൈന്യത്തിനെതിരായ യുദ്ധത്തിന്റെ ചുമതല ഏറ്റെടുത്തു.
കുതിരപ്പടയുടെ നീക്കങ്ങളിൽ അവർ വിദഗ്ധയായിരുന്നു.
യുദ്ധസമയത്ത് അവർ സ്വയം തന്ത്രപരമായ നീക്കങ്ങൾ നടത്തുകയും നേരിട്ട് യുദ്ധം നയിക്കുകയും ചെയ്തു.
മുഗൾ ചക്രവർത്തി  നിരസിക്കും വിധത്തിൽ ഒരു സന്ധി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും മറാഠാ പ്രതിരോധം തുടരുകയും ചെയ്തു.
1705 ആയപ്പോഴേക്കും മറാഠ നർമ്മദാ നദി മുറിച്ചുകടക്കുകയും മാൾവയിൽ ചെറിയ നുഴഞ്ഞുകയറ്റങ്ങൾ നടത്തുകയും ഉടൻ തന്നെ പിൻവാങ്ങുകയും ചെയ്തു.
1706-ൽ താരാബായിയെ മുഗൾ സൈന്യം 4 ദിവസത്തേക്ക് പിടികൂടിയിരുന്നു.
എന്നാൽ ഒരു മുഗൾ സൈനികന് 10 ദശലക്ഷം രൂപയോളം വിലയുള്ള തന്റെ ആഭരണങ്ങൾ കൈക്കൂലിയായി നൽകി അവർ രക്ഷപ്പെട്ടു.
1700-1707 കാലഘട്ടത്തെ കുറിച്ച് ഒരു പ്രമുഖ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരൻ ജാദുനാഥ് സർക്കാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു: "ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, മഹാരാഷ്ട്രയിലെ പരമോന്നത മാർഗനിർദേശക ശക്തി ഏതെങ്കിലുമൊരു മന്ത്രിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് താരാബായ് റാണി ആയിരുന്നു. അവരുടെ ഭരണനൈപുണ്യവും  വ്യക്തിത്വവും ആ ഭീകരമായ പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തിൽ രാജ്യത്തെ രക്ഷിച്ചു."
സാഹുവുമായുള്ള അധികാരയുദ്ധം
മറാഠാ ആക്രമണത്തെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നതിനായി, ചില വ്യവസ്ഥകളോടെ മുഗളന്മാർ സാംഭാജിയുടെ മകനും താരാബായിയുടെ സഹോദരപുത്രനുമായ സാഹുജിയെ വിട്ടയച്ചു.
മറാഠാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിനായി അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ താരാബായിയെയും ശിവജി രണ്ടാമനെയും വെല്ലുവിളിച്ചു.
തന്റെ നിയമപരമായ സ്ഥാനവും പേഷ്വ ബാലാജി വിശ്വനാഥിന്റെ നയതന്ത്രവും കാരണം താരാഭായിയെ മാറ്റുന്നതിൽ സാഹു ഒടുവിൽ വിജയിച്ചു.
1709-ൽ താരാബായ് കോലാപ്പൂരിൽ ഒരു വിമതരാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു.
എന്നാൽ രാജാറാമിന്റെ മറ്റൊരു വിധവയായ രാജാസബായി, തന്റെ സ്വന്തം മകൻ സാംഭാജി രണ്ടാമനെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി.
താരാബായിയേയും മകനെയും സംഭാജി രണ്ടാമൻ തടവിലാക്കി.
ശിവാജി രണ്ടാമൻ 1726-ൽ അന്തരിച്ചു.
പിന്നീട് 1730-ൽ ഛത്രപതി സാഹുവുമായി അനുരഞ്ജനത്തിലേർപ്പെട്ട താരാബായ് രാഷ്ട്രീയ അധികാരങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് സത്താറയിലേക്ക് പോയി.
പേഷ്വയുമായുള്ള ഭിന്നത
1740-കളിൽ, സാഹുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽ, ഒരു യുവാവിനെ താരാബായ് തന്റെ ചെറുമകനാണെന്നും അങ്ങനെ ശിവാജിയുടെ നേരിട്ടുള്ള പിൻഗാമിയാണെന്നും അവകാശപ്പെട്ട്  സാഹുവിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
അവന്റെ സുരക്ഷക്കായി അവനെ ഒരു സൈനികന്റെ ഭാര്യ രഹസ്യമായി വളർത്തിയതാണെന്നും അവർ അവകാശപ്പെട്ടു.
സ്വന്തമായി ഒരു മകനില്ലാതിരുന്ന സാഹു, പിന്നീട് തന്റെ പിൻഗാമിയായി വന്ന യുവാവിനെ രാജാറാം രണ്ടാമനായി (രാമരാജൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) ദത്തെടുത്തു.
1749-ൽ സാഹുവിന്റെ മരണശേഷം രാജാറാം രണ്ടാമൻ ഛത്രപതിയായി.
പേഷ്വ ബാലാജി ബാജി റാവു മുഗൾ അതിർത്തിയിലേക്ക് പോയ തക്കത്തിന്, അദ്ദേഹത്തെ പേഷ്വാ സ്ഥാനത്തുനിന്നും മാറ്റാൻ താരാബായ് രാജാറാം രണ്ടാമനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
രാജാറാം വിസമ്മതിച്ചപ്പോൾ, അവർ അവനെ 1750 നവംബർ 24-ന് സത്താറയിലെ ഒരു തടവറയിൽ അടച്ചു.
അവൻ തന്റെ ചെറുമകനല്ലെന്നും അവനെ താൻ വ്യാജമായി അവതരിപ്പിച്ചതാണെന്നും താരബായ് അവകാശപ്പെട്ടു.
നേരത്തെ, 1750 ഒക്ടോബറിൽ, താരാഭായി ഉമാബായി ദബാഡെയെ കണ്ടിരുന്നു.
അദ്ദേഹവും പേഷ്വയോട് പക പുലർത്തിയിരുന്നു.
താരാഭായിയെ പിന്തുണച്ച് ദാമാജി റാവു ഗെയ്‌ക്‌വാദിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉമാബായി 15,000 സൈനികരെ അയച്ചു.
പേഷ്വായുടെ വിശ്വസ്തനായ ത്രയംബക്റാവു പുരന്ദരെയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള 20,000 പേരടങ്ങുന്ന സൈന്യത്തെ സത്താറയുടെ വടക്കുള്ള ഒരു ചെറിയ പട്ടണമായ നിംബിൽ വെച്ച് ഗെയ്‌ക്‌വാദ് പരാജയപ്പെടുത്തി.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹം സത്താറയിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്തു.
അവിടെ താരാഭായി അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു.
എന്നിരുന്നാലും, ത്രയംബക്റാവു തന്റെ സൈന്യത്തെ വീണ്ടും രൂപീകരിക്കുകയും മാർച്ച് 15 ന് വെണ്ണ നദിയുടെ തീരത്ത് പാളയമിട്ടിരുന്ന ഗെയ്‌ക്‌വാദിന്റെ സൈന്യത്തെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഗെയ്‌ക്‌വാദ് പരാജയപ്പെട്ടു.
കനത്ത തോൽവികളോടെ പിൻവാങ്ങാൻ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനായി.
അതേസമയം, പേഷ്വ മുഗൾ അതിർത്തിയിൽ നിന്ന് മടങ്ങി, ഏപ്രിൽ 24-ന് സത്താറയിലെത്തി.
അദ്ദേഹം സത്താറയിലെ യവതേശ്വർ പട്ടാളബാരക്ക് ആക്രമിച്ച് താരാബായിയുടെ സൈന്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
സത്താറ കോട്ട വളഞ്ഞ പേഷ്വാ, ഛത്രപതി രാജാറാം രണ്ടാമനെ മോചിപ്പിക്കാൻ താരാബായിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
രാജാറാം രണ്ടാമന്റെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അവസ്ഥ ഗണ്യമായി വഷളായിരുന്നു.
എന്നാൽ താരാഭായി അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു.
സുസജ്ജവും ശക്തവുമായ സത്താറ കോട്ടയുടെ ഉപരോധം എളുപ്പമല്ല എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ പേഷ്വ പൂനെയിലേക്ക് മടങ്ങി.
അതിനിടെ, ദാമാജി ഗെയ്‌ക്‌വാദിനെയും ഉമാബായി ദഭാഡെയെയും അവരുടെ ബന്ധുക്കളെയും പേഷ്വായുടെ ആളുകൾ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.
സത്താറ പട്ടാളത്തിലെ ഒരു വിഭാഗം താരാബായിക്കെതിരെ ഒരു കലാപം നടത്തിയെങ്കിലും അത് വിജയിച്ചില്ല.
വിമത നേതാവായ ആനന്ദറാവു ജാദവിനെ അവർ തലയറുത്തു കൊന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, പേഷ്വയോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ താരാബായ്, സമാധാന ഉടമ്പടിക്കായി പൂനെയിൽ വെച്ച്  കാണാമെന്ന് പേഷ്വയോട് സമ്മതിച്ചു.
പേഷ്വയുടെ എതിരാളി കൂടിയായ ജനോജി ഭോസ്ലെ, ശക്തമായ ഒരു സൈന്യവുമായി താരാബായിയുടെ സുരക്ഷക്കായി പൂനെയുടെ സമീപത്തുണ്ടായിരുന്നു.
പൂനെയിൽ വച്ച് പേഷ്വ അവളോട് മാന്യമായി പെരുമാറുകയും കുറച്ച് വിമുഖതയ്ക്ക് ശേഷം താരാബായ് പേഷ്വയുടെ മേൽക്കോയ്മ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
പേഷ്വ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത തന്റെ ലെഫ്റ്റനന്റ് ബാബുറാവു ജാദവിനെ പിരിച്ചുവിടാൻ അവർ സമ്മതിച്ചു.
പകരമായി, പേഷ്വ താരാബായിക്ക് മാപ്പുനൽകി.
1752 സെപ്തംബർ 14-ന് ഇരുവരും ജെജുരിയിലെ ഖണ്ഡോബ ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച് പരസ്പര സമാധാനം വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
ഈ സത്യപ്രതിജ്ഞ ചടങ്ങിൽ, രാജാറാം രണ്ടാമൻ തന്റെ ചെറുമകനല്ലെന്ന് താരാബായ് സത്യം ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും, പേഷ്വ രാജാറാം രണ്ടാമനെ നാമമാത്രമായി ഛത്രപതി എന്ന നിലയിൽ അധികാരമില്ലാത്ത സ്ഥാനിയായി നിലനിർത്തി.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ താരാബായ് എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
താരാബെൻ പ്രേംചന്ദ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Taraben_Premchand താരാബെൻ പ്രേംചന്ദ്, 1936 ൽ
താരാബെൻ പ്രേംചന്ദ് ഒരു ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകയും വോട്ടവകാശവാദിയും ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പ്രവർത്തകയുമായിരുന്നു.
ഓൾ ഇന്ത്യ വിമൻസ് കോൺഫറൻസിൽ അംഗമായിരുന്ന അവർ ഇന്ത്യയിലെ സാർവത്രിക വോട്ടവകാശത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയ ഒരു കമ്മിറ്റിയിലെ അംഗം കൂടിയായിരുന്നു.
വ്യവസായി മനേക്‌ലാൽ പ്രേംചന്ദിനെയാണ് അവർ വിവാഹം കഴിച്ചത്.
ഇന്ത്യയിലെ വോട്ടവകാശ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രേംചന്ദ് സജീവമായിരുന്നു.
രാജ്കുമാരി അമൃത് കൗർ , നല്ലമുത്തു രാമമൂർത്തി, ലക്ഷ്മി മേനോൻ എന്നിവരോടൊപ്പം അവർ സാർവത്രിക വോട്ടവകാശത്തിനായി പരസ്യമായി വാദിക്കുകയും ലോത്തിയൻ ലോർഡ്, സൈമൺ കമ്മീഷൻ എന്നിവർക്ക്  സ്ത്രീകൾക്ക് വോട്ട് അനുവദിക്കുന്ന വിഷയത്തിൽ നിവേദനങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു.
ഓൾ ഇന്ത്യ വിമൻസ് കോൺഫറൻസിലെ അംഗം കൂടിയായിരുന്ന അവർ, 1931-ൽ, ഇന്ത്യയിലെ സാർവത്രിക ഫ്രാഞ്ചൈസിയെക്കുറിച്ച് ഒരു റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുന്നതിനായി കോൺഫറൻസ് രൂപീകരിച്ച ഒരു കമ്മിറ്റിയിൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ഹൻസ മേത്ത , മാർഗരറ്റ് കസിൻസ് , ഫൈസ് ത്യാബ്ജി, ഹില്ല റസ്തോംജി ഫർദൂൻജി, ഷരീഫ ഹമീദ് അലി, മാലിനി സുഖ്താങ്കർ, ലക്ഷ്മിഭായി രാജ്‌വാഡെ എന്നിവരുമായി ചേർന്ന് അവർ സാർവത്രിക വേട്ടവകാശം ആവശ്യപ്പെടുകയും ലിംഗഭേദത്തിന്റെയോ മതത്തിന്റെയോ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉള്ള പ്രത്യേക വോട്ടവകാശം എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കി രണ്ടാം വട്ടമേശ സമ്മേളനത്തിൽ സമർപ്പിച്ചു.
അനാഥരും നിരാലംബരുമായ കുട്ടികൾക്ക് പരിചരണം നൽകുന്ന ഹിന്ദു മത സ്ഥാപനമായ ശ്രദ്ധാനന്ദ് ആശ്രമത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി പ്രേംചന്ദ് അടുത്തുചേർന്നിരുന്നു.
1934-ൽ, സറീന കുറിംബോയ്, വിജയലക്ഷ്മി പണ്ഡിറ്റ് , ലേഡി തനുമതി ഗിരിജാപ്രസാദ്, അനസൂയാബെൻ രാംനിക്ലാൽ പരീഖ് എന്നിവരോടൊപ്പം ജ്യോതി സംഘത്തിന്റെ ട്രസ്റ്റിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.