smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
അതോടെ എല്ലാം വിധിപോലെ സംഭവിച്ചത് ആണെന്ന് മനസിലാക്കിയ അർജ്ജുനൻ കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരും ആയി ഹസ്തിനപുരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അർജ്ജുനന്റെ അന്ത്യം
കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിനു ശേഷം പഞ്ചപാണ്ഡവരും കൃഷ്ണനും സാത്യകിയും യുയുത്സുവും മാത്രമാണ് പാണ്ഡവപക്ഷത്തു ശേഷിച്ചത് .
കൗരവപക്ഷത്ത് കൃപരും കൃതവർമ്മാവും അശ്വത്ഥാമാവും അവശേഷിച്ചു.
[ ഇതിൽ കൃപരും അശ്വത്ഥാമാവും ചിരഞ്ജീവികളായിരുന്നു. അവർ ഇപ്പോഴും ലോകം ചുറ്റി നടപ്പുണ്ടത്രേ ].
ഇത്തരത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ വല്ലപാടും ജയം നേടിയ പാണ്ഡവർ മുപ്പത്തിയാറു വർഷം ദുഃഖിതരായി രാജ്യം ഭരിച്ചു.
ബന്ധുക്കളെല്ലാം മരിച്ച അവർക്കു ഗുരുജനങ്ങളുടെ വിയോഗവും ഒടുവിലുണ്ടായ രക്ഷകനായ കൃഷ്ണന്റെ വിയോഗവും താങ്ങുവാനായില്ല.
ശേഷം പാണ്ഡവർ പരീക്ഷിത്തിനെ രാജാവാക്കുകയും അവനു പ്രായമാകുന്നതുവരെ രാജ്യകാര്യങ്ങൾ ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ ഒരു മകനായ യുയുത്സുവിനെ ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ട് 
മോക്ഷമാഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് മഹാപ്രസ്ഥാന യാത്രയ്ക്കിറങ്ങി.
മഹാപ്രസ്ഥാനം ചെയ്യുന്നവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കാനോ തിരിച്ചുവരാനോ പാടില്ല.
ഇത്തരത്തിൽ അവർ പല പല രാജ്യങ്ങളും സഞ്ചരിച്ചു ഒടുവിൽ ചെങ്കടലിന്റെ തീരത്തെത്തി.
അവിടെവച്ച് അഗ്നിദേവൻ പാണ്ഡവർക്ക് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
അർജ്ജുനൻ അപ്പോഴും ഗാണ്ഡീവം, അമ്പൊടുങ്ങാത്ത ആവനാഴി എന്നിവ  ധരിച്ചിരുന്നു.
അപ്പോൾ അഗ്നിദേവൻ അർജ്ജുനനോട് ഗാണ്ഡീവം, അമ്പൊടുങ്ങാത്ത ആവനാഴി എന്നിവ സമുദ്രത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കാനും യാത്ര തുടരാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
അഗ്നി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
" ഹേ പാണ്ഡവരേ ഞാൻ അഗ്നിയാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഭ്രാതാവായ അർജ്ജുനൻ ഗാണ്ഡീവം കടലിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടു പൊയ്ക്കൊള്ളട്ടെ. അവന് അതിനി ചേരില്ല . അതിന്റെ ഉദ്ദേശം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി അത് വരുണന് തിരികെ കൊടുത്തേക്കുക. കൃഷ്ണന്റെ ചക്രായുധം പോലും കാലത്താൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയില്ലേ ".
[ മഹാപ്രസ്ഥാന പർവ്വം , അദ്ധ്യായം -1 , ശ്ളോകങ്ങൾ 39 ,40 ].
തുടർന്ന് അർജ്ജുനൻ അവ രണ്ടും കടലിലെറിഞ്ഞു .
പാണ്ഡവർ യാത്ര തുടർന്നു.
വഴിക്കു വച്ച് ഓരോരുത്തരായി തളർന്നു വീണു മരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആദ്യം ദ്രൗപദി, പിന്നീട് സഹദേവൻ, പിന്നീട് നകുലൻ, അതിനു ശേഷം അർജ്ജുനനും വീണു.
മഹാപ്രസ്ഥാനയാത്രയ്ക്കിടയിൽ അർജ്ജുനൻ കുഴഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ ഭീമൻ ചോദിക്കുന്നു.
"മഹാത്മാവായ ഇദ്ദേഹം കളിയായി പോലും ഒരു അനൃതം പറഞ്ഞതായിട്ടു ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല. ഇവനും ഭൂമിയിൽ വീണുപോയിരിക്കുന്നു. ഈ വീഴ്ച എന്തിനുള്ള വികാരമാണ്?"
യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു:
ഏകാഹ്‌നാ നിദർഹേയം വൈ ശത്രൂനിത്യര്ജ്ജുനോബ്രവീത് ന ച തത് കൃതവാനേഷ  ശൂരമാനി തതോ പതത്  (21) അവമേനേ ധനുർഗ്രാഹാനേഷ സർവ്വാംശ്ച ഫാൽഗുന തഥാ ചൈതത്ര തു തഥാ കർത്തവ്യം ഭൂതിമിച്ഛതാ (22) (മഹാഭാരതം, മഹാപ്രസ്ഥാനപർവ്വം, അദ്ധ്യായം 2 , ശ്ളോകങ്ങൾ 21, 22)
(ഭാഷാ അർത്ഥം) 
ഒറ്റ പകല് കൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ മുഴുവനും ചുട്ടുകളയാമെന്ന് അർജ്ജുനൻ പറഞ്ഞു .
എന്നാൽ ശൂരനാണെന്നു സ്വയം മാനിക്കുന്ന ഇവന് അങ്ങനെ ചെയ്യുവാൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല.
(ന ച തത് കൃതവാനേഷ ശൂരമാനി).
അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ വീണുപോയതു .
സകല വില്ലാളികളേയും അർജ്ജുനൻ അപമാനിച്ചു .
ഐശ്വര്യം ചിന്തിക്കുന്നവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുവാൻ പാടില്ലായിരുന്നു .
വിജയൻ എന്ന നാമം
ശത്രുവിനോട്‌ യുദ്ധം ചെയ്താൽ വിജയിക്കാതെ പിന്മടങ്ങില്ല എന്നതിനാലാണ് അർജ്ജുനന് വിജയൻ എന്ന നാമം വന്നത്.
ആ പേരിനോട് അദ്ദേഹം നീതി പുലർത്തിയിരുന്നുവെന്ന് വ്യാസ മഹാഭാരതത്തിൽ കാണാം
ഗുരു ദക്ഷിണ .
ദ്രോണാചാര്യർക്ക്‌ ഗുരു ദക്ഷിണ നൽകാൻ ആദ്യം ദ്രുപദനെ പിടിച്ചു കെട്ടി കൊണ്ടുവരാൻ കൗരവർ പുറപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ആദ്യം ചെന്ന കർണ്ണ - കൗരവാദികൾ തോറ്റ് തിരിഞ്ഞൊടിയപ്പോൾ ഭീമ-അർജ്ജുനന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പാണ്ഡവർ ചെന്നാണ് ദ്രുപദനെ തോൽപ്പിച്ച് പിടിച്ചുകെട്ടുന്നത്.
ശക്തനായ പാഞ്ചാല രാജാവിനെ നേർക്ക് നേരെ യുദ്ധത്തിൽ തോല്പ്പിച്ചു , തേർത്തട്ടിൽ ചാടി കയറി ബന്ധിച്ച് ഗുരുവിന് കാഴ്ച വച്ചു ഫൽഗുനൻ തന്റെ വീര്യം തെളിയിച്ചു.
ദ്രൗപദി സ്വയംവര സന്ദർഭം
ബ്രാഹ്മണന് (ബ്രാഹ്മണ രൂപത്തിൽ ഉള്ള അർജ്ജുനന്) മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു നൽകാൻ തയ്യാറായ ദ്രുപദനെ ക്ഷത്രിയർ ആക്രമിക്കുന്നു.
ഭീമാർജുനന്മാർ അവരെ നേരിടാൻ രംഗത്തിറങ്ങി.
ഭീമനും ശല്യരും തമ്മിലും, അർജ്ജുനനും കർണ്ണനും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടിയ നേരം  അർജ്ജുനനോട് വിഷമിച്ചു എതിർത്തു നിന്ന കർണ്ണൻ, " ഈ ബ്രാഹ്മണൻ അജയ്യനാണെന്ന് വിചാരിച്ചു" പിന്മാറുന്നു.
കർണ്ണ അർജ്ജുനർ തമ്മിലുള്ള ആദ്യ നേർക്കുനേർ  ഏറ്റുമുട്ടലും അർജ്ജുനന്റെ കർണ്ണന്റെ മേലുള്ള ആദ്യ വിജയവും ഇതായിരുന്നു .
ഗന്ധർവ്വ യുദ്ധം
വനവാസ കാലത്ത് പാണ്ഡവരെ പരിഹസിക്കാൻ കാട്ടിൽ എത്തിയ കൗരവർ ഗന്ധർവ സേനയും ആയി ഏറ്റുമുട്ടി തിരിഞ്ഞോടി.
സുഹൃത്തായ  കർണ്ണനെയും തന്റെ  മറ്റു സഹോദരങ്ങളെയും പോലെ ഓടി രക്ഷപെടാൻ സാധിക്കാതെ പോയ ദുര്യോധനനെ ഭീമനും അർജ്ജുനനും ചേർന്ന് ആണ് രക്ഷിക്കുന്നത്.
അർജ്ജുനനും ചിത്രസേനനും തമ്മിൽ നേരിട്ടു യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, ഗന്ധർവൻ കാട്ടിയ മായയെ എല്ലാം ഫൽഗുനൻ അടക്കി.
അവസാനം  അർജ്ജുന അസ്ത്രത്താൽ മരണം വരിക്കുമെന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഗന്ധർവ രാജാവ് ചിത്ര സേനൻ " ഞാൻ അങ്ങയുടെ സുഹൃത്താണ്, എന്നേ കൊല്ലരുത് " എന്ന് പറയുകയും, ദുര്യോധനനെ മോചിപ്പിക്കാൻ തയ്യാർ ആവുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിരാട രാജാവിന്റെ പശുക്കളെ അപഹരിക്കുവാനായി കൗരവ സൈന്യവും ത്രിഗർത്തന്മാരും പടയായി ചെല്ലുമ്പോൾ, വിരാട രാജ്യത്ത് അജ്ഞാതവാസം നടത്തിയിരുന്ന അർജ്ജുനൻ ദ്രോണ-കർണ്ണ-ഭീഷ്മ-കൃപരെല്ലാം അടങ്ങുന്ന സേനയെ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെന്ന് തോൽപ്പിക്കുന്നു.
വിരാടയുദ്ധം , "വിജയൻ" എന്ന നാമം അദ്ദേഹത്തിന് എത്ര അനുയോജ്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.
വിരാട പർവ്വത്തിലെ ഗോഗ്രഹണ പർവ്വത്തിലാണ് ഘോരമായ ഈ യുദ്ധമുള്ളത്.
ശ്വേത കുമാരനെ തേരാളി ആക്കി അർജ്ജുനൻ നടത്തിയ ഈ പോരാട്ടത്തിൽ സംഭവിച്ച പ്രധാന കാര്യങ്ങള് ക്രമത്തിൽ -
ദുര്യോധനനെ ആക്രമിച്ച് അർജ്ജുനൻ പശുക്കളെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.
കർണ്ണനും സഹോരന്മാരും അർജ്ജുനനെ എതിർത്ത് ചെന്നു.
സഹോദരനായ സംഗ്രമജിത്തിനെ തന്റെ മുന്നിലിട്ട് കൊല്ലുന്നത് കണ്ട കർണ്ണൻ ആർത്ത് ചെന്നു എന്നിട്ട് അമ്പുകൾ ഏറ്റ്‌ തിരിഞ്ഞോടി.
പിന്നീട് എത്തിയത് കൃപർ ആണ്.
വില്ലും തേരും കുതിരയും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയ കൃപനെ കൗരവ സൈന്യം അർജ്ജുനന്റെ ശ്രദ്ധ വ്യതിചലിച്ച് രക്ഷിച്ചു.
ശേഷം ഗുരു ദ്രോണരും ദേഹം മുഴുവൻ അമ്പേറ്റ് മുറിഞ്ഞു, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നും പിൻമാറി
അശ്വത്ഥാമാവുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ദ്രൗണിയുടെ അമ്പുകൾ തീരുകയും കർണ്ണൻ വീണ്ടും എത്തുകയും ചെയ്തു.
ഇത്തവണ ചട്ട കീറി ദേഹം മുറിഞ്ഞു എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട കർണ്ണൻ വടക്കോട്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
പിന്നെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് അർജ്ജുനനെ ആക്രമിക്കുകയും ഭീഷ്മൻ ദുര്യോധനൻ എന്നിവർ അർജ്ജുന അസ്ത്രം പതിച്ചു പിന്മാറി.
വീണ്ടും ഉണ്ടായ സങ്കുല യുദ്ധത്തിൽ സമ്മോഹനാസ്ത്രത്താൽ എയ്ത്, ശംഖ് എടുത്ത് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു  സർവ്വ സേനയേ മോഹാസല്യ പെടുത്തി, ബോധം പോകാതെ നിന്ന ഭീഷ്മന്റെ കുതിരകളെ കൊന്നു.
ശേഷം കൗരവരുടെ വസ്ത്രം എടുത്ത ഉത്തരന്റെ ഒപ്പം അർജ്ജുനൻ പൂർണ്ണ വിജയി ആയി മടങ്ങി.
നിവാതകവച യുദ്ധം
ദേവന്മാർ പോലും നിവാതകവചൻമാരെ തോൽപ്പിക്കാൻ അർജ്ജുനന്റെ സഹായം തേടുന്നു.
പുതിയ ദിവ്യായുധങ്ങളുമായി ഒറ്റയ്ക്ക് ചെന്ന് കോടിക്കണക്കിന് നിവാത കവചന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
ശേഷം ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പോലും അജ്ജയ്യരായ ഇന്ദ്ര ശത്രുക്കളായ ഹിരണ്യ പുരത്തെ കാലകേയ സേനയെയും അർജ്ജുനൻ ഇല്ലാതാക്കി.
കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധo , യുദ്ധ ശേഷം നടന്ന അശ്വമേധം ; അങ്ങനെ മഹാഭാരത കഥയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് അർജ്ജുനൻ നേടിയ വിജയങ്ങൾ വലിയ പങ്കാണ് വഹിക്കുന്നത് ↑ KMG Mahabharatha കർണ്ണപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 90,കർണാർജ്ജുനയുദ്ധം ↑ KMG Mahabharatha കർണ്ണപർവ്വം, അദ്ധ്യായം 91, കർണ്ണൻ അർജ്ജുനനെ ബോധം കെടുത്തുന്നു.
തുടർന്ന് അർജ്ജുനന്റെ ചതിയാലുള്ള കർണ്ണവധം ↑ വ്യാസ മഹാഭാരതം - വിദ്വാൻ കെ പ്രകാശം - ആദി പർവ്വം - സംഭവ പർവ്വം - ദ്രുപദ ശാസനം , ദ്രുപദ പരാജയം ↑ The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa by Kisari Mohan Ganguli - Book 1: Adi Parva: Sambhava Parva: Section CXL ↑ ശ്രീ മഹാഭാരതം - കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ - Vol.
1 - ആദി പർവ്വം /സംഭവ പർവ്വം / ദ്രുപദ പരാജയം ↑ വ്യാസ മഹാഭാരതം - വിദ്വാൻ കെ പ്രകാശം -
ആദിപർവ്വം - സ്വയംവര പർവ്വം- പാണ്ഡവ പ്രത്യാഗമനം ↑ The Mahabharata - translated by Bibek Debroy
Volume 1 Section 12 - droupadi svayamvara parva ↑ ↑ വ്യാസ മഹാഭാരതം - വിദ്വാൻ കെ പ്രകാശം - വന പർവ്വം - ഘോഷ യാത്രാ പർവ്വം - പാണ്ഡവ ഗന്ധർവ യുദ്ധം ↑ The Mahabharata of Krishna- Dwaipayana Vyasa by Kisari Mohan Ganguli :  Book 3: Vana Parva: Ghosha-yatra Parva: Section CCXLIII ↑ The Mahabharata Translated by Debroy
Section 39 Ghosha-yatra Parva
Chapter 531 ↑ വ്യാസ മഹാഭാരതം - വിദ്വാൻ കെ പ്രകാശം : വിരാട പർവ്വം - ഗോഹരണ പർവ്വo ↑ The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa Kisari Mohan Ganguli - book 4 - Virata Parva - Go-harana Parva ↑ The Mahabharata - translated by Bibek Debroy
Volume 4 , Section 47 - Go-harana Parva ↑ ശ്രീ മഹാഭാരതം - കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ
2 - വിരാട പർവ്വം/ഗോഗ്രഹണ പർവ്വം ↑ ↑ വ്യാസ മഹാഭാരതം - വിദ്വാൻ കെ പ്രകാശം
വന പർവ്വം/നിവാതകവച യുദ്ധ പർവ്വം അർജ്ജുനദശനാമം
അർജ്ജുനന്റെ പ്രശസ്തമായ പത്തു പേരുകളെയാണ് അർജ്ജുന ദശനാമം അഥവാ അർജ്ജുനപ്പത്ത് എന്ന് മലയാളത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇവ ജപിക്കുന്നത് ഇടിമിന്നലിന്റെ ഉപദ്രവത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുമെന്നും സകലവിധ ഭയങ്ങളേയും അകറ്റുമെന്നും നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ഇതിന്റെ മലയാളത്തിലുള്ള ആഖ്യാനം താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
അർജ്ജുനൻ ഫൽഗുനൻ ശ്വേതവാഹനൻ
കൃഷ്ണ വിജയ സവ്യസാചി ധനഞ്ജയ
ജിഷ്ണു ബീഭത്സു, കിരീടിയു
ഇതനുസരിച്ചു അർജ്ജുനൻ, ഫാൽഗുനൻ, ശ്വേതവാഹനൻ, കൃഷ്ണൻ, വിജയൻ, സവ്യസാചി, ധനഞ്ജയൻ, ജിഷ്ണു, ബീഭത്സു, കിരീടി എന്നീ അർജ്ജുനന്റെ പത്തുനാമങ്ങൾ നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ഒരു മന്ത്രം പോലെ ജപിച്ചിരുന്നു.
കൊടും കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അർജ്ജുനന്റെ നാമം ജപിക്കുന്നതാകയാൽ ഭൂതപ്രേതപിശാചുക്കളും യക്ഷി-ഗന്ധർവ്വ ഗണങ്ങളും അർജ്ജുനനോടുള്ള ഭയം കാരണം ഇത് ജപിക്കുന്നവനെ ഉപദ്രവിക്കില്ലെന്നും പൂർവ്വികർ പറയുന്നു.
കൂടാതെ ദുഷ്ടമൃഗങ്ങളുടെയും കള്ളന്മാരുടെയും ഉപദ്രവങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനും, ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ഗ്രഹപ്പിഴകളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനത്തിനായും അർജ്ജുനപ്പത്ത് ജപിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്.
ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ജപിച്ചാൽ ദുർസ്വപ്നം കാണില്ലെന്നും നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ വിശ്വസിച്ചു പോന്നിരുന്നു.
ഭൂമിയൊക്കെ ജയിച്ചു ധനം സ്വരൂപിക്കുകയാൽ ധനഞ്ജയനായി.
പോരിൽ എപ്പോഴും വിജയിക്കുന്നതിനാൽ വിജയനായി.
ഇന്ദ്രദത്തമായ ഇടിമിന്നലിന്റെ ശോഭയോട് കൂടിയ വെള്ളനിറത്തിലുള്ള അശ്വങ്ങളെ പൂട്ടിയ തേരിൽ പോരാടാനിറങ്ങുകയാൽ ശ്വേതവാഹന നായി .
ഉത്തരഫാല്ഗുനി ( ഉത്രം )നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചതുകൊണ്ടു ഫല്ഗുന നായി.
(നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ രക്ഷാദേവനായ ശ്രീ അയ്യപ്പന്റേയും നക്ഷത്രം ഉത്രമായിരുന്നു ).
പോരിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് അസുരന്മാരെ ജയിച്ചതിനാൽ ഇന്ദ്രൻ ദിവ്യമായ ഒരു കിരീടം അണിയിക്കുകയുണ്ടായി .
അതിനാൽ കിരീടി യായി.
യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും ബീഭത്സമായ കാര്യം ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ടും അധർമ്മികളായ ദുഷ്ടന്മാർക്കു എപ്പോഴും ഭയമുളവാക്കുന്നതുകൊണ്ടും ബീഭത്സു വായി.
അഭ്യാസം കൊണ്ട് ഇടത്തെ കയ്യും വലത്തേക്കയ്യും അർജ്ജുനന് ഒരുപോലെ സ്വാധീനമായിരുന്നു.
അതിനാൽ രണ്ടു കയ്യ് കൊണ്ടും ഒരുപോലെ ഒരേ വേഗത്തിൽ അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുമായിരുന്നു.
അതിനാൽ സവ്യസാചി എന്നും അറിയപ്പെട്ടു .
അത്ഭുതകരമായി വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കറുത്ത നിറമുള്ളതിനാലും എപ്പോഴും ശുഭ്രമായ (ലോകത്തിനു ശുഭകരമായ) കർമ്മം മാത്രം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടും അർജ്ജുനൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു .
അജയ്യനും ശത്രുദമനനും ഇന്ദ്രപുത്രനും വിഷ്ണുവിന്റെ അംശവുമായതിനാൽ ജിഷ്ണു ആയി .
അർജ്ജുനൻ പിറന്നപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായി വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കറുത്തനിറം കണ്ടു അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിതാവായ പാണ്ഡു വിളിച്ച പേരാണ് കൃഷ്ണൻ .
ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ നിറമായ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കറുത്ത നിറം (കൃഷ്ണ വർണ്ണം)ആയിരുന്നു അർജ്ജുനനും.
നരനാരായണന്മാർ
മഹാഭാരതത്തിലെ മംഗള ശ്ളോകത്തിൽ  വ്യാസൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.
നാരായണം നമസ്കൃത്യ നരം ചൈവ നരോത്തമം ദേവീം സരസ്വതീം ചൈവ തതോ ജയമുദീരയേത്
ശ്ളോകാർത്ഥം ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപിക്കാം.
"നാരായണനേയും നരോത്തമനായ നരനേയും സരസ്വതീ ദേവിയേയും വന്ദിച്ചിട്ടു വേണം ജയത്തെ ഉച്ചരിക്കുവാൻ".
ഇവിടെ 'ജയം' എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് മഹാഭാരതത്തെയാണ് .
നരനാരായണന്മാർ വിഷ്ണുവിന്റെ അംശഭൂതന്മാരും ധർമ്മദേവന്റെ പുത്രന്മാരുമായിരുന്നു.
ഈ മുനിദ്വയങ്ങൾ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ കൃഷ്ണാർജ്ജുനന്മാരായി ജന്മമെടുക്കുകയുമുണ്ടായി.
നാരായണൻ കൃഷ്ണനും, നരൻ അർജ്ജുനനുമായി ദേവകാര്യാർത്ഥം അവതരിച്ചു.
കുട്ടികൃഷ്ണമാരാരുടെ വ്യാഖ്യാനം ഇങ്ങനെയാണ്.
"നരന്മാരെല്ലാം ചെന്നണയെണ്ടുന്ന രക്ഷാമൂർത്തിയെയും നരന്മാരെ നാരായണങ്കലലണയ്ക്കാൻ നയിക്കുന്ന ഉത്തമനായ നരനേയും നരന്മാർക്കു നാരായണങ്കലെക്കുള്ള മാര്ഗമായ സാഹിത്യ വിദ്യയുടെ അധിദേവതയായ സരസ്വതി ദേവിയെയും ആ വിദ്യാമാര്ഗത്തിലൂടെ ആദ്യം നടന്നു കാണിച്ച കൃഷ്ണദ്വൈപായനെയും നമസ്കരിച്ചിട്ട് വേണം ജയം ഉച്ചരിച്ചു തുടങ്ങുവാൻ".
(ഇവിടെ വ്യാസൻ ഒരു അധിക പദമായി കുട്ടിക്കൃഷ്ണമാരാർ പറയുന്നുണ്ട്).
നരന്മാരിൽ അഥവാ മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമൻ അർജ്ജുനൻ ആയിരുന്നുവെന്നാണ് വ്യാസവിവക്ഷ.
നാരായണന്മാരുടെ കഥകളും അവരുടെ ശക്തിയും ഉദ്ദേശലക്ഷ്യങ്ങളും ശിവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ, വ്യാസൻ, ഭീഷ്മർ,നാരദൻ, പരശുരാമൻ തുടങ്ങിയ ഒരുപാട് ആളുകൾ മഹാഭാരതത്തിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
അതിൽ ഒന്ന് ഇപ്രകാരം ആണ്.
ഒരിക്കൽ പഞ്ചാലിയെ അപമാനിക്കാൻ ഉള്ള ശ്രമത്തിൽ പിടിക്കപ്പെടും പാണ്ഡവരാൽ പരാജിതനായി കൗരവരുടെ അളിയൻ ജയദ്രതൻ പാണ്ഡവരെ ജയിക്കാൻ വേണ്ടി ശിവനെ തപാസ്സാൽ പ്രീതിപ്പെടുത്തി പ്രത്യക്ഷനാക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാൽ അർജ്ജുനനെ ജയിക്കാനുള്ള വരം പോലും അസാധ്യമാണെന്നും അത്ര ശക്തനാണ് അർജ്ജുനൻ എന്നും ശിവൻ കൗരവരുടെ അളിയൻ ജയദ്രതനോട് പറയുന്നത്:
"ഗംഗാദ്വാരത്തിൽച്ചെന്ന് അവൻ വിരൂപാക്ഷനായ ഉമാകാന്തനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. അവിടെ ഇരുന്ന് അവൻ തപസ്സുചെയ്തു. ഒരു ദിവസം ശിവൻ അവനിൽ പ്രീതനായി. ജയദ്രഥൻ മാഹേശ്വരന്റെ കൈയിൽനിന്നു വരം വാങ്ങിച്ചു.. ജയദ്രഥൻ ശിവനോടു വരം ആവശ്യപ്പെട്ടു. “എനിക്കു പ്രസിദ്ധന്മാരായ അഞ്ചു പാർത്ഥന്മാരേയും പോരിൽ ജയിക്കണം.'അതിനു സാദ്ധ്യമല്ലെന്നു ശിവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. ശിവൻ പറഞ്ഞു: "അർജ്ജുനനെയൊഴികെ മറ്റെല്ലാ പാണ്ഡവന്മാരേയും അവർ അയ്യന്മാരും അവധ്യന്മാരുമാണെങ്കിലും നീ അവരെ തടുക്കും.
എന്നാൽ അർജ്ജുനനെ നിനക്കു തടുക്കുവാനും കൂടി സാദ്ധ്യമല്ല.
അവൻ നരനും സുരേശനും മഹാബാഹുവുമാണ്.
ബദര്യാശ്രമത്തിൽ നാരായണനോടുകൂടി തപം ചെയ്ത നരനാണ്.
അവൻ സർവ്വലോകവിജയിയും ദേവന്മാർക്കുപോലും അധ്യഷ്യനുമാണ്.
ഞാൻ കൊടുത്ത ദിവ്യവും നിസ്തുല്യവുമായ പാശുപതം എന്ന അസ്ത്രം അവന്റെ കൈയിലുണ്ട്.
ലോകപാലകന്മാർ നല്കിയ വജ്രം മുതലായ ശസ്ത്രങ്ങളും അവന്റെ കൈവശമുണ്ട്.
പാർത്ഥനെ എപ്പോഴും സഹായിച്ചുകൊണ്ടു നില്ക്കുന്നവനായ നാരായണൻ സുരഗുരുവും അനന്താത്മാവും ദേവദേവനുമായ വിഷ്ണുവാണ്.
വിശ്വാത്മാവും, വിശ്വമൂർത്തിയും, ആവൃക്തനുമായ ഉത്തമപുരുഷനാണ് ആ പ്രഭു.
ദുർജ്ജനങ്ങളെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതിനും ധർമ്മത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും ഇപ്പോൾ ഭഗവാൻ യദുകുലത്തിൽ മനുഷ്യനായി അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണൻ എന്നു പ്രസിദ്ധനായ ആ യാദവൻ സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ തന്നെയാണ്.
അജനും, പ്രഭുവും, അനാദ്യന്തനും, ലോകനമസ്‌കൃതനുമാണ് ആ ദേവൻ.
ആ അജിതന്റെ കർമ്മങ്ങളെ പണ്ഡിതന്മാർ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഹേ, സൈന്ധവാ!
മഞ്ഞപ്പട്ടുടയാട ചാർത്തിയ ശ്രീവത്സധാരിയും ശംഖചക്രഗദാധരനുമായ കൃഷ്ണൻ സർവ്വജനത്തിനും കീർത്തനീയനാണ്.
അസ്ത്രജ്ഞന്മാരിൽ പ്രവരനായ അർജ്ജുനനെ കൃഷ്ണനാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നതെന്നു നീ അറിയേണ്ടതാണ്.
ശ്രീമാനും അതുല്യവിക്രമനുമായ പുണ്ഡരീകാക്ഷൻ സഹായമായുള്ളപ്പോൾ അർജ്ജുനനെ ജയിക്കുവാൻ ആർക്കാണു സാധിക്കുക?
ശത്രുനാശകനായ കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനെ തന്നോടൊപ്പം ഒറ്റത്തേരിൽ കയറ്റിയിരുത്തിയാൽ ദേവന്മാർക്കുപോലും ആ ദുരാധർഷനായ പാർത്ഥനെ ജയിക്കുവാൻ കഴികയില്ല.
ഈ സ്ഥിതിക്കു മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട ആർക്കെങ്കിലും അർജ്ജുനനെ ജയിക്കുവാൻ കഴിയുമോ?
"അവനെ മാത്രം ഒഴികെ മറ്റു നാലു പാണ്ഡവന്മാരേയും നീ ഒരു ദിവസം ജയിക്കും" എന്നു വരം നൽകി ശിവൻ ജയദ്രതനെ മടക്കി അയച്ചു.
അർജ്ജുനന്റെ പ്രായം
ഭഗവാൻ കൃഷ്‍ണൻ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം നടത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് 125 വയസ്സ് പ്രായമുണ്ടായിരുന്നതായി ഭാഗവതം ഏകാദശസ്കന്ദത്തിൽ സൂചനയുണ്ട് .
ഭവിഷ്യപുരാണം പ്രതിസർഗ്ഗപർവ്വത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ സർഗ്ഗാരോഹണം 135 വയസ്സിലായിട്ടാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നും അർജ്ജുനനെക്കാളും ആറു മാസത്തോളം പ്രായം കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നെന്നും കാണുന്നുണ്ട്.
കൃഷ്ണന്റെ മരണശേഷം പാണ്ഡവർ പിന്നീട് ജീവിക്കുന്നില്ല.
അവരെല്ലാം മഹാപ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിരൻ മാത്രം 12 വര്ഷം കൂടി ഭൂമിയിൽ പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു.
പരമധാർമ്മികനായ അദ്ദേഹത്തെ മരണത്തിനു സ്പര്ശിക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല.
കൃഷ്ണന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനു ശേഷം ഒരു കാർത്തിക നക്ഷത്രത്തിനാണ് പാണ്ഡവർ പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തത്.
ആറ് മാസം കൊണ്ട് അവർ ചെങ്കടലിന്റെ തീരത്തെത്തി.
തുടർന്ന് ഓരോ ദിവസം തോറും മൂപ്പു മുറയ്ക്ക് ഓരോരുത്തർ വീണു മരിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിരൻ മാത്രം മരിച്ചില്ല.
അത്തരത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ അർജ്ജുനൻ കൃഷ്ണന് ശേഷം 6 മാസം 4 ദിവസം കൂടി ജീവിച്ചിരുന്നു കാണണം .
അപ്പോൾ ഭവിഷ്യപുരാണം പ്രകാരം അർജ്ജുനന്റെ മരണസമയത്തെ പ്രായം ഏതാണ്ട് 135 വയസ്സായിരിക്കും.
കൂടാതെ ഇന്ദ്രന്റേയും അശ്വനിദേവകളുടെയും അനുഗ്രഹത്താൽ അർജ്ജുനന് ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും വാർദ്ധക്യം ബാധിച്ചിരുന്നില്ല .
കൃഷ്ണന്മാർ രണ്ടുപേരും നിത്യ യൗവനം നേടിയവരായിരുന്നു എന്ന് സ്കന്ദപുരാണത്തിലും സൂചനയുണ്ട്.
കൃഷ്ണന്മാർ എന്നാൽ കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും.
നാഗാസ്ത്രം ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നാഗപാശത്തിലകപ്പെട്ട ലക്ഷ്മണൻ
ഹൈന്ദവപുരാണങ്ങളിൽ പറയുന്ന  മഹാവിഷം വമിക്കുന്ന ഒരു ഭയങ്കരാസ്ത്രമാണ് നാഗാസ്ത്രം .
രാവണപുത്രനായ ഇന്ദ്രജിത്തിനും മഹാഭാരതത്തിലെ പ്രശസ്തനായ കർണ്ണനും ഈ അസ്ത്രമുണ്ടായിരുന്നു .
ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ അസ്ത്രത്തിൽ വാസുകി ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
കർണ്ണന്റെ പക്കൽ ഉള്ള അസ്ത്രത്തിലെ നാഗ രാജാവായ തക്ഷക 
പുത്രനായ അശ്വസേനൻ ആയിരുന്നു.
ഈ നാഗം അർജ്ജുനനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
ഒരിക്കൽ നാഗൻ എന്നൊരു അസുരൻ സജ്ജനങ്ങളെ വളരെയേറെ ദ്രോഹിച്ചിരുന്നു .
ആ അസുരനെ നിഗ്രഹിക്കാൻ ഒരു മാർഗ്ഗവുമില്ലാതായ ബ്രഹ്‌മാവ്‌ അഥർവ്വണ മന്ത്രങ്ങളാൽ വലിയൊരു ആഭിചാരം നടത്തി .
അപ്പോൾ ഹോമകുണ്ഡത്തിൽ നിന്നും സർപ്പാകൃതിയിൽ ഒരു മഹാഭൂതമുണ്ടായി വന്നു .
ആ നാഗഭൂതത്തോട് ക്ഷണത്തിൽ നാഗാസുരനെ നിഗ്രഹിക്കുവാൻ ബ്രഹ്‌മാവ്‌ നിർദ്ദേശിച്ചു .
ബ്രഹ്മനിർദ്ദേശമനുസരിച്ചു നാഗഭൂതം നാഗാസുരന്റെ രാജ്യത്തെത്തി അവനെ യുദ്ധത്തിന് വെല്ലുവിളിച്ചു .
യുദ്ധം കാണുന്നതിനായി ത്രിമൂർത്തികൾ നാഗഭൂതത്തെ അനുഗമിച്ചിരുന്നു.
നാഗന്റെ സൈനികരെയെല്ലാം നാഗഭൂതം വിഴുങ്ങി .
തുടർന്ന് നാഗന്റെ മന്ത്രിയും കൂടുതൽ സൈന്യങ്ങളും എത്തിയെങ്കിലും നാഗഭൂതം അവരെയും വിഴുങ്ങി .
തുടർന്ന് നാഗാസുരന്റെ ഊഴമായി .
നാഗാസുരനും നാഗഭൂതവും തമ്മിൽ ഉഗ്രമായ യുദ്ധമുണ്ടായി .
അനേകവർഷക്കാലം സമനിലയിൽ യുദ്ധം തുടർന്നതിനു ശേഷം നാഗാസുരൻ ക്ഷീണിച്ചു അവശനായിത്തീർന്നു .
അപ്പോൾ നാഗഭൂതം അവനോടു ധാർമ്മികനായി ജീവിക്കുമെങ്കിൽ വെറുതെ വിടാമെന്ന് പറഞ്ഞു .
നാഗാസുരൻ അത് തിരസ്ക്കരിച്ചു .
കോപിഷ്ഠനായ നാഗഭൂതം നാഗാസുരനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു .
ഇത്തരത്തിൽ നാഗാസുരനെ വധിച്ചതിന് ശേഷം ത്രിമൂർത്തികളെ വന്ദിച്ച നാഗഭൂതത്തിനു അവർ ധാരാളം അനുഗ്രഹങ്ങളും എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകി .
ശിവൻ തന്റെ കണ്ഠത്തിലെ ഒരു ആഭരണമായി നാഗഭൂതത്തെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു .
കുറേക്കാലത്തിനു ശേഷം നാഗഭൂതത്തിനു ഈരേഴു പതിനാലു ലോകങ്ങളും ചുറ്റിക്കാണണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടായി .
ശിവൻ അതിനു അനുവദിക്കുകയും , എന്നാൽ ശാല്മലീ ദ്വീപിൽ മാത്രം പോകരുതെന്ന് താക്കീതു നല്കുകയും ചെയ്തു .
അതിനു ശേഷം സന്തോഷപൂർവ്വം ലോകം ചുറ്റിയ നാഗഭൂതം ശിവന്റെ താക്കീതു മറന്നുകൊണ്ട് ശാല്മലീ ദ്വീപിൽ എത്തിച്ചേർന്നു .
അവിടം മഹാനാഗങ്ങളുടെ  വാസഭൂമിയായിരുന്നു .
നാഗങ്ങളിൽ  ഏറ്റവും ഉഗ്രനായ തന്നെ കണ്ടിട്ടും അവർ ലേശം പോലും ബഹുമാനം കാണിക്കാത്തതു കണ്ടു നാഗഭൂതത്തിനു കോപമായി .
നാഗഭൂതം അവരോടു കാരണമാരാഞ്ഞു .
അപ്പോൾ അവർ തങ്ങൾക്കു പ്രബലനായ ഒരു ശത്രുവുണ്ടെന്നും , അവൻ എല്ലാ മാസവും ഇവിടെ കൃത്യമായി വരുമ്പോൾ സുഭിക്ഷമായി അവനു ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ അവൻ തങ്ങളെ ഓരോരുത്തരെയായി കൊന്നു തിന്നുകയാണ് പതിവെന്നും നാഗങ്ങൾ നാഗഭൂതത്തോടു പറഞ്ഞു .
ഇന്ന് അവൻ വരുന്ന ദിവസമാണ് .
കഴിയുമെങ്കിൽ  അവനെ തോൽപ്പിച്ചു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുക .
എന്നാൽ നിന്നെ രാജാവായി വാഴിക്കാം എന്ന് നാഗങ്ങൾ നാഗഭൂതത്തോടു പറഞ്ഞു .
നാഗഭൂതം അതനുസരിച്ചു നാഗശത്രുവിനേയും കാത്തിരുന്നു .
അപ്പോൾ കിഴക്കുനിന്നും പക്ഷിരാജാവായ ഗരുഡന്റെ വരവായി .
അതുകണ്ടു നാഗങ്ങൾ ഓടിയൊളിച്ചു .
നാഗഭൂതം അനങ്ങിയില്ല .
ഗരുഡൻ വന്നപ്പോൾ അവൻ ഗരുഡനോട് യുദ്ധമാരംഭിച്ചു .
ഗരുഡൻ ആദ്യമായി നാഗഭൂതത്തെ പ്രഹരിച്ചു .
നാഗഭൂതം തിരികെയും പ്രഹരിച്ചു .
ഇങ്ങനെ യുദ്ധം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു .
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാഗഭൂതം തളർന്നുതുടങ്ങി .
വിജയസാധ്യതയില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ നാഗഭൂതം ഉടനെ അവിടെ നിന്നും ഓടി ശിവനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു .
ഗരുഡനും ഉടനെ അവിടെയെത്തി നാഗഭൂതത്തെ വിട്ടുതരണമെന്നു ശിവനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു .
അപ്പോൾ ശിവൻ ഒരു വ്യവസ്ഥ വച്ചു .
ഇനി ഗരുഡനെ ദ്രോഹിക്കുകയാണെങ്കിൽ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തുകൊള്ളാനും , തല്ക്കാലം വെറുതെ വിടുവാനും ശിവൻ ഗരുഡനോട് കല്പ്പിച്ചു .
ഗരുഡൻ അതനുസരിച്ചു തിരിച്ചു പോയി .
തുടർന്ന് ശിവൻ നാഗഭൂതത്തിനു കൈലാസത്തിൽ അഭയം നല്കുകയും , നാഗാസ്ത്ര ത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ദേവതയായി അവരോധിക്കുകയും ചെയ്തു .
നാഗാസ്ത്രത്തിൽ കുടികൊണ്ടു യോദ്ധാക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ സഹായിക്കാനും , നാഗാസ്ത്രത്തിൽ നിന്റെ സേവനം മഹാധനുർധരന്മാർക് ആവശ്യമായി വരുമെന്നും ശിവൻ നാഗഭൂതത്തെ അനുഗ്രഹിച്ചു .
ഇന്ദ്രജിത്തും നാഗാസ്ത്രവും
ലക്ഷ്മണനോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ജയം കിട്ടാതായപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്ത് മായയെടുത്ത് ആകാശത്തിൽ മറഞ്ഞുനിന്നു നാഗാസ്ത്രത്തെ അഭിമന്ത്രിച്ചു ശത്രുനിരയിലേക്കു അയച്ചു.
ആ അസ്ത്രമേറ്റു ലക്ഷ്മണനും വാനരങ്ങളുമെല്ലാം ചേതനയറ്റു നിലംപതിച്ചു.
ഹനുമാനെയും ജാംബവാനേയും നാഗാസ്ത്രം ബാധിച്ചില്ല.
ശ്രീരാമനും വിഭീഷണനും മറ്റൊരിടത്തായിരുന്നതുകൊണ്ടു രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഇത്തരത്തിൽ അവർ ദുഃഖിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീരാമദേവന്റെ ആജ്ഞയനുസരിച്ചു ഗരുഡൻ അവിടെയെത്തുകയും ലക്ഷ്മണന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും നാഗപാശത്തെ കൊത്തിയറുത്തു മാറ്റുകയും ചെയ്ത ശേഷം യുദ്ധഭൂമിയാകെ ഒന്ന് ചുറ്റിപ്പറന്നു.
അപ്പോൾ മരിച്ചുകിടന്ന വാനരങ്ങളും ലക്ഷ്മണനുമെല്ലാം ജീവനോടെ എഴുന്നേറ്റു വന്നു.
കർണ്ണന്റെ നാഗാസ്ത്രം
അർജ്ജുനനുമായുള്ള അന്തിമയുദ്ധത്തിൽ, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അർജ്ജുനന്റെ ബാണങ്ങൾ കർണ്ണനെ മർദ്ദിച്ചു .
അരിശം പൂണ്ട കർണ്ണൻ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള അസ്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മാരകമായ സർപ്പമുഖം എന്ന പ്രത്യേക രീതിയിലുള്ള നാഗാസ്ത്രം അർജ്ജുനനെതിരെയുള്ള അടുത്ത അസ്ത്രമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു .
ഈ അസ്ത്രത്തിന് ഉര്ഗാസ്യാ എന്നും പേരുണ്ട് .
ചാണക്കിട്ടു കടഞ്ഞു നന്നായി മെഴുക്കിയ ആ അസ്ത്രത്തെ കർണ്ണൻ ദിവസേന ചന്ദനപ്പൊടിയിട്ട് പൂജിച്ചു വന്നിരുന്നതാണ് .
അർജ്ജുനന്റെ വധത്തിനായി ഈ അസ്ത്രം അദ്ദേഹം കരുതി വച്ചിരുന്നു .
പരശുരാമൻ നൽകിയ ഈ അസ്ത്രത്തിൽ കർണ്ണനു വലിയ വിശ്വാസവുമുണ്ടായിരുന്നു .
ആ സമയം യുദ്ധം കാണുവാൻ വന്നിരുന്ന അശ്വസേനൻ എന്ന ഒരു മഹാനാഗം കർണ്ണന്റെ ആവനാഴിയിൽ കയറി ബാണമായി ഇരുന്നു .
ദേവന്മാർ ഇതുകണ്ട് ഭയന്നുപോയി .
അശ്വസേനന് അർജ്ജുനനോട് തീരാത്ത പകയുണ്ടായിരുന്നു .
അതിനു കാരണം പണ്ട് ഖാണ്ഡവവനം ദഹിപ്പിക്കുന്ന സമയത്തു അർജ്ജുനൻ അബദ്ധത്തിൽ അശ്വസേനന്റെ മാതാവിനെ കൊന്നിരുന്നു എന്നതാണ്.
അന്നുമുതൽ അർജ്ജുനനോട് പകവീട്ടാനായി അശ്വസേനൻ തക്കം നോക്കിയിരിപ്പാണ് .
അങ്ങനെയാണ് തഞ്ചത്തിൽ കർണ്ണനറെ ആവനാഴിയിൽ കയറി ബാണമായി ഇരുന്നത് .
അസ്ത്രത്തെ പുറത്തെടുത്ത കർണ്ണൻ , തന്റെ വിജയം എന്ന വില്ലിൽ വച്ച് ചെവി വരെ ആഞ്ഞു വലിച്ചുകൊണ്ട് നാഗാസ്ത്രമന്ത്രം ജപിച്ചു .
അപ്പോൾ പത്തു ദിക്കും പ്രകാശിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് , കർണ്ണന്റെ നാഗാസ്ത്രം പ്രകടമായി .
നാഗാസ്ത്രം കർണ്ണൻ പ്രയോഗിക്കുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്ന അശ്വസേനനാഗവും അർജ്ജുനനോടുള്ള പൂർവ്വവൈരത്താൽ യോഗബലം പൂണ്ട് , കർണ്ണന്റെ മന്ത്രത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട് നാഗാസ്ത്രത്തിൽ കയറിക്കൂടിയിരുന്നു .
കർണ്ണൻ നാഗാസ്ത്രം അയച്ചപ്പോൾ , ആകാശത്തു മഹാവിഷം വമിച്ചുകൊണ്ടു , കൊള്ളിമീൻ പോലെ എരിഞ്ഞുകൊണ്ട്  അത് പാഞ്ഞുപോയി.
അസ്ത്രത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ പോക്ക് കണ്ടിട്ട് , ഹേ അർജ്ജുനാ , നീ മരിച്ചു - എന്ന് കർണ്ണൻ വിളിച്ചാർത്തു .
കർണ്ണന്റെ തീക്ഷ്ണമായ നാഗാസ്ത്രം വരുന്നത് കണ്ട് ,  ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ലീലയാൽ തേരിന്റെ തട്ടിനെ ഭൂമിയിലേക്ക് ചവിട്ടി താഴ്ത്തി .
അപ്പോൾ ശ്വേത വർണ്ണമുള്ള കുതിരകൾ മുട്ടുകുത്തി .
രഥം ഭൂമിയിലേക്ക് ഒരു ചാണോളം ആഴത്തിൽ താഴ്ന്നു പോയി .
അപ്പോൾ പാഞ്ഞുവന്ന ആ നാഗാസ്ത്രം അർജ്ജുനന്റെ ശിരസ്സിനു പകരം കിരീടത്തെയുമെടുത്തുകൊണ്ടു പാഞ്ഞു പോയി.
കിരീടം കത്തിക്കരിഞ്ഞു നിലംപതിച്ചു .
ദേവന്മാർ ഇതുകണ്ട് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനെ വാഴ്ത്തുകയും ആശ്വാസപൂർവ്വം നെടുവീർപ്പിടുകയും ചെയ്തു .
അർജ്ജുനന്റെ കിരീടം ഇന്ദ്രൻ സമ്മാനിച്ചതും അമൃതോദ്ധിതമായ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതവുമായിരുന്നു .
ഇന്ദ്രന്റെയോ, വൈശ്രവണന്റേയോ, യമന്റെയോ, വരുണന്റെയോ, പിനാകിയുടേയോ പോലും അസ്ത്രങ്ങളാൽ തകർക്കാൻ സാധിക്കാത്ത ആ കിരീടം , എന്നാൽ കർണ്ണന്റെ ബാണമേറ്റു കത്തിക്കരിഞ്ഞു തകർന്നു .
വീരഭദ്രൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Virabhadra
' വീരഭദ്രൻ' ശിവന്റെ രൗദ്ര അവതാരമാണ്.
ഭദ്രകാളീക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പ്രധാന ഉപദേവനായി വീരഭദ്രന്റെ പ്രതിഷ്ഠ കാണാം.
എന്നാൽ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഇത് അപൂർവമാണ്.
ശൈവ പുരാണപ്രകാരം ശിവപത്നിയും ആദിപരാശക്തിയുടെ അംശവുമായ സതി പിതാവായ ദക്ഷൻ നടത്തിയ യജ്ഞത്തിൽ വച്ച് അപമാനം മൂലം അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്തതറിഞ്ഞ ശിവന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നാണ് വീരഭദ്രൻ  ജനിക്കുന്നത്.
വീരഭദ്രനെ സഹായിക്കാൻ അവതരിച്ച ശ്രീഭദ്രകാളി, പരാശക്തിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് ജന്മം കൊണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
നന്മയുടെ പ്രതീകമായ വീരഭദ്രൻ ദക്ഷനെ വധിക്കുകയും യാഗശാല തകർക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ശിവപുരാണം പറയുന്നത്.
വീരഭദ്രൻ മഹാദേവന്റെ ഒരു പ്രചണ്ഡരൂപമാണ്.
വീരഭദ്രൻ അറിയപ്പെടുന്നത് ശിവനുവേണ്ടി ദേവന്മാരോട് പോലും പോരാടുകയും, ദ്വാദശാദിത്യന്മാരിലെ ഭഗനെ അന്ധനാക്കുകയും, പൂഷണന്റെ ദന്തങ്ങൾ അടിച്ചുടയ്ക്കുകയും ചെയ്ത ശിവന്റെ അവതാരമായാണ്.
വീരഭദ്രസ്വാമിയുടെ വീര്യവും ശക്തിയും കണ്ട് ഭയന്ന് ദേവന്മാർ യുദ്ധക്കളം വിട്ടോടി.
വീരഭദ്രസ്വാമി മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രം ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ ഋഷികേശിനടുത്തുള്ള വീരഭദ്രൻ എന്ന പട്ടണത്തിൽ ഉണ്ട്.
കേരളത്തിൽ കൊല്ലം ജില്ലയിലെ അഷ്ടമുടിയിലുള്ള വീരഭദ്രസ്വാമിക്ഷേത്രം പ്രധാനമാണ്.
ഇവിടുത്തെ 'ഉരുൾ മഹോത്സവം' ധാരാളം ഭക്തജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
ഉരുൾ നേർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്താൽ കടുത്ത ശത്രുദോഷങ്ങളും രോഗദുരിതങ്ങളും ഒഴിയുമെന്നാണ് ഭക്തജന വിശ്വാസം.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതീക്ഷേത്രത്തിൽ സപ്തമാതാക്കളോടൊപ്പം വീരഭദ്രനെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കൊല്ലൂർ മൂകാംബികാക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന സേവകനായി വീരഭദ്രസ്വാമിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മൂകാംബികാദേവിയോളം തന്നെ പ്രാധാന്യം വീരഭദ്രസ്വാമിക്കും ഇവിടെയുണ്ട്.
അതുപോലെ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ തിരുവല്ല കിഴക്കുംമുറി നെന്മേലിക്കാവ് ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ വീരഭദ്രസ്വാമിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വഴിപാട് പാനകനിവേദ്യമാണ്.
ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് വീരഭദ്രസ്വാമിക്കുള്ള വിശേഷ ദിവസം.
നാരങ്ങാവിളക്ക് പ്രധാന വഴിപാട്.
പ്രസാദം ഭസ്മം.
പ്രജാപതികളിൽ പ്രമുഖനായ ദക്ഷന്റെ ഇളയ പുത്രിയായിരുന്നു ദാക്ഷായണി എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സതി .
യൗവനമെത്തിയ സതി പരമേശ്വരനായ ശിവനെ തന്റെ പതിയായി മനസ്സിൽ വരിച്ച്  രഹസ്യമായി പൂജിച്ചു പോന്നിരുന്നു.
തന്റെ അധികാരത്തിൽ പ്രമത്തനായ ദക്ഷൻ , മകളായ സതിയുടെ സ്വയംവരത്തിനു ശിവനെ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ ദേവന്മാരെയും രാജകുമാരന്മാരെയും ക്ഷണിച്ചു.
എന്നാൽ സതി തന്റെ സ്വയംവരമാല്യം ശിവന്റെ നാമം ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ട് വായുവിലേക്കെറിഞ്ഞു.
സ്വയംവരത്തിന്റെ നിയമങ്ങളനുസരിച്ച് ദക്ഷനു മകളെ ശിവനു വിവാഹം ചെയ്തു നൽകുകയല്ലാതെ മറ്റു മാർഗ്ഗമില്ലായിരുന്നു.
ഇത് മൂലം ശിവനോട് പക തോന്നിയ ദക്ഷൻ, ശിവനെ അപമാനിക്കാനായി ഒരു മഹായാഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ശിവനെ ഒഴിവാക്കി മറ്റെല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ക്ഷണിച്ചു.
മനഃപൂർവ്വമുള്ള ഈ അവഗണനയിൽ ദുഖിതയായ സതി യാഗശാലയിൽ എത്താൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.
എന്നാൽ യാഗശാലയിൽ വച്ച് ദക്ഷൻ ശിവനെയും ശിവപത്നിയായ പുത്രിയെയും അതിഥികൾക്ക് മുൻപിൽ വച്ചു അപമാനിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.
ഭർത്താവിനെ അപമാനിച്ചുള്ള  സംസാരത്തിൽ അതീവ ദുഃഖിതയായ സതി, മുറിവേറ്റ തന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ രോഷത്തിൽ, ആത്മീയതേജസിനാൽ സ്വയം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
മരിക്കും മുൻപ് ദക്ഷനെ ശപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സതി ആത്മാഹൂതി ചെയ്ത വിവരമറിഞ്ഞ ശിവൻ അതീവ ക്രുദ്ധനാകുകയും താണ്ഡവനടനം ചെയ്തു തന്റെ ജട പറിച്ച് എറിയുകയും ചെയ്യുന്നു.
തേജോമയമായ ആ ജടാശകലത്തിൽ നിന്നും ആയിരം കൈകളോടെയും ഭീമാകാര രൂപത്തോടെയും മൂന്ന് കണ്ണുകളോടെയും കപാലമാലകളണിഞ്ഞു വിവിധ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചും അജ്ഞാന നാശകനായ വീരഭദ്രസ്വാമി രൗദ്രരൂപത്തോടെ ഉടലെടുക്കുന്നു.
അധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള വീരഭദ്രന്റെ ചുമതലയിൽ സഹായിക്കാൻ, ആദിപരാശക്തിയായ ഭഗവതി ഉഗ്രരൂപിണിയായ ശ്രീ ഭദ്രകാളിയായി അവതരിച്ചു.
ദക്ഷയാഗത്തിന്റെ സംരക്ഷണ ചുമതല മഹാവിഷ്ണുവിനായിരുന്നു.
എന്നാൽ നന്മയുടെ പ്രതീകമായ വീരഭദ്രൻ ദക്ഷനെ വധിക്കുകയും, ഭദ്രകാളി യാഗശാല തകർത്തെറിയുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
ദക്ഷന്റെ അന്തകൻ വീരഭദ്രനും അജമുഖനായ ദക്ഷനും
മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു : " ദക്ഷയാഗം മുടക്കുക! "
തന്റെ സ്വാമിയുടെ അനുവാദം ലഭിച്ചതും, ബന്ധനവിമുക്തനായ സിംഹത്തെപ്പോലെ യജ്ഞശാലയിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയ ഘോരരൂപിയായ വീരഭദ്രൻ, കണ്ണിൽ കണ്ടതെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു.
ഈ വിനാശം മഹാ ദേവിയുടെ അപ്രീതി മൂലമാണെന്നറിയാമായിരുന്ന വീരഭദ്രൻ യജ്ഞശാലയപ്പാടെ തരിപ്പണമാക്കി.