smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഫ്രഞ്ച് ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവും സഞ്ചാരിയുമായ വിൻസെന്റ് മൂൺ, ഐസ്‌ലാൻഡിക് ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവ് Isolde Uhadottir, ഇന്റർനാഷണൽ ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ കോർഡിനേറ്റർ മോളോഡിസ്റ്റ് ഇൽക്കോ ഗ്ലാഡ്‌സ്റ്റീൻ ഒക്യുസോണിക് എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഐറിഷ് ചലച്ചിത്രകാരൻ പോൾ ഒഡോനഹ്യു, കനേഡിയൻ സംവിധായകനും നിർമ്മാതാവുമായ ഫെലിക്സ് ഡുഫോർ-ലാപെരിയർ (ഫെലിക്സ് ഡുഫോർ-ലാപെരിയർ)എന്നിവരായിരുന്നു പ്രത്യേക അതിഥികളും ജൂറി അംഗങ്ങളും.
ഫെസ്റ്റിവലിൽ ഹംഗേറിയൻ സംവിധായകനും ബുഷോ ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ സംഘാടകനുമായ തമസ് ഹബെല്ലി, ഉക്രേനിയൻ സംവിധായകൻ അലക്സാണ്ടർ യുഡിൻ, മാക്സ് അഫനസ്യേവ്, ലാരിസ ആർത്യുഹിന എന്നിവർ പങ്കെടുത്തു.
ഹംഗേറിയൻ, ഇറ്റാലിയൻ ഷോർട്ട് ഫിലിമുകളുടെ പ്രദർശനങ്ങളും സംവിധായകർ ഉൾപ്പെട്ട യുവ ഉക്രേനിയൻ ചിത്രങ്ങളായ "ക്രൈ, ബട്ട് ഷൂട്ട്" (അലക്സാണ്ടർ ഡോവ്‌ഷെങ്കോയുടെ ഉദ്ധരണി) ഷോകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിസ്-ആർട്ട് 2012-ന്റെ ഭാഗമായി, ഫെസ്റ്റിവലിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരും അതിഥികളും നൽകുന്ന പ്രഭാഷണങ്ങളും മാസ്റ്റർ ക്ലാസുകളുമുള്ള വിസ്-ആർട്ട് ലാബ് - ഫിലിം സ്കൂൾ സന്ദർശിക്കാൻ പ്രേക്ഷകർക്ക് അവസരം ലഭിച്ചു.
38 രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള 98 സിനിമകൾ മത്സര-മത്സരേതര പരിപാടികളിലായി പ്രദർശിപ്പിച്ചു.
ഗ്രാൻഡ് പ്രിക്സിന് ഫംഗസ് എന്ന സിനിമ ലഭിച്ചു (ഷാർലറ്റ് മില്ലർ, സ്വീഡൻ, 2011).
2013 ജൂലൈ 24-29 — VI ഇന്റർനാഷണൽ ഷോർട്ട് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ Wiz-Art 2013.
പ്ലണ്ടൻ ഷോർട്ട് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ ഡയറക്ടർ ഫിലിപ്പ് ഇൽസൺ, ഓസ്ട്രിയൻ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവ് മരിയ സിഗ്രിസ്റ്റ്, ഉക്രേനിയൻ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവ് ദിമിട്രോ സുഖോലിറ്റ്കി-സോബ്ചുക്ക്, ഓസ്ട്രിയൻ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവ് ഫ്ലോറിയൻ പോച്ച്ലാറ്റ്കോ, ലിത്വാനിയൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകൻ റോമാസ് സബറൗസ്കസ് എന്നിവർ വിശിഷ്ടാതിഥികളായിരുന്നു.
ലിത്വാനിയൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകൻ റോമാസ് സബറൗസ്കസും.
ഗ്രാൻഡ് പ്രിക്സിന് മേബ്സ് എന്ന സിനിമ ലഭിച്ചു (ഫ്ലോറിയൻ പോച്ച്ലാറ്റ്കോ, ഓസ്ട്രിയ, 2012) - നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന കാലഘട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വലിയ പ്രശ്‌നങ്ങളുള്ള ഒരു അടുപ്പമുള്ള കഥയായിരുന്നു അത്.
വിസ്-ആർട്ട് 2013-ലെ മറ്റ് വിജയികൾ: മികച്ച സംവിധായകൻ - ടാർക്വിൻ നെതർവേ ഈ ചിത്രത്തിന് ദി റിവർ (ഓസ്‌ട്രേലിയ, 2012), മികച്ച സ്‌ക്രിപ്റ്റ് - പ്രെമാറ്റൂർ (ഗൺഹിൽഡ് ഏംഗർ, നോർവേ, 2012), പ്രത്യേക പരാമർശം - ജാമോൻ (ഇരിയ ലോപ്പസ്, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം, 2012), ഓഡിയൻസ് അവാർഡ് - ടച്ച് ആൻഡ് സീ (താരാസ് ഡ്രോൺ, ഉക്രെയ്ൻ, 2013).
2014 ജൂലൈ 24-27 — VII ഇന്റർനാഷണൽ ഷോർട്ട് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ വിസ്-ആർട്ട് 2013.
പ്രത്യേക അതിഥികളും ജൂറി അംഗങ്ങളും: ഗുൻഹിൽഡ് ഏംഗർ, നോർവീജിയൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായിക, കാതറിന ഗോർനോസ്റ്റൈ, ഉക്രേനിയൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായിക, ഷോർട്ട് വേവ്സ് ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ ഡയറക്ടർ സിമോൺ സ്റ്റെംപ്ലേവ്സ്കി ( പോളണ്ട്), ഉക്രേനിയൻ സംവിധായകൻ-ആനിമേറ്റർ മൈകിത ലിസ്കോവ്, ബാബിലോൺ'13 പ്രോജക്റ്റിന്റെ കലാസംവിധായകൻ വോലോഡൈമർ ടൈഖി, ഉക്രേനിയൻ സംവിധായിക-ആനിമേറ്റർ ഓൾഹ മക്കാർചുക്ക്, ഓസ്ട്രിയൻ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവ് ലിസ വെബർ, മെക്സിക്കൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകൻ ഇസ്മയിൽ നവ അലെജോസ്.
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള 15 ഷോർട്ട് ഫിലിമുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് മത്സര പരിപാടി.
ദേശീയ മത്സര പരിപാടിയിൽ 11 ഉക്രേനിയൻ ഷോർട്ട്സ് ഉണ്ട്.
കൂടാതെ, വിസ്-ആർട്ട് 2014 യൂറോമൈദനെക്കുറിച്ചുള്ള ഷോർട്ട് ഫിലിമുകൾക്കും XX നൂറ്റാണ്ടിലെ മികച്ച ഉക്രേനിയൻ ഷോർട്ട് ഫിലിമിന്റെ മുൻകാല അവലോകനങ്ങൾക്കുമായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഡോക്യുമെന്ററി പ്രോഗ്രാം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
വിസ്-ആർട്ട് ഫിലിം സ്കൂൾ, ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ ബ്ലോക്കിൽ, പ്രഭാഷണങ്ങൾ, ചോദ്യോത്തര സെഷനുകൾ, മീറ്റിംഗുകൾ, ഉത്സവ അതിഥികളുമായുള്ള വർക്ക്ഷോപ്പുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ Official website Archived 2022-01-21 at the Wayback Machine .
വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ റഷ്യൻ കോളനിവൽക്കരണം Russian colonization of North America Russian colonization of North America ടിലിംഗിറ്റ് ജനതയുടെ ചരിത്രത്തിലും റഷ്യൻ അലാസ്കയുടെ രൂപീകരണത്തിലും സിറ്റ്ക യുദ്ധം (1804) ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലം ഉൾപ്പെടുത്തി ഇപ്പോൾ അലാസ്കയിലെ ഏറ്റവും പഴയ ദേശീയോദ്യാനമായ സിറ്റ്ക നാഷണൽ ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ പാർക്ക് രൂപീകരിക്കരിക്കപ്പട്ടു.
1867-ൽ, യു.എസ്. അലാസ്ക പ്രദേശം വാങ്ങിയതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയുള്ള അലാസ്ക പ്രദേശം ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒരു ഭൂപടം
വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ റഷ്യൻ കോളനിവൽക്കരണം അമേരിക്കയിലെ വടക്കൻ പസഫിക് തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം അവകാശവാദമുന്നയിച്ച 1732 മുതൽ 1867 വരെയുള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
അമേരിക്കയിലെ റഷ്യൻ കൊളോണിയൽ സ്വത്തുക്കൾ മൊത്തത്തിൽ റഷ്യൻ അമേരിക്ക എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1552-ൽ റഷ്യയുടെ കിഴക്കോട്ടുള്ള വ്യാപനം ആരംഭിച്ചതോടെ 1639-ൽ റഷ്യൻ പര്യവേക്ഷകർ പസഫിക് സമുദ്രത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു .
1725-ൽ, മഹാനായ പീറ്റർ ചക്രവർത്തി വിറ്റസ് ബെറിംഗ് എന്ന നാവികനോട് കോളനിവൽക്കരണ സാധ്യതയുള്ള വടക്കൻ പസഫിക്കിൻറെ പര്യവേക്ഷണത്തിന് ഉത്തരവിട്ടു.
സൈബീരിയയിലെ അനിയന്ത്രിത  വേട്ടയാടൽ മൂലം അസംസ്കൃത രോമ ശേഖരം ക്ഷയിച്ചതോടെ, റഷ്യക്കാർ പ്രാഥമികമായി അലാസ്കൻ തീരപ്രദേശത്തെ രോമ വാഹകരായ സസ്തനികളുടെ സമൃദ്ധിയിൽ ആകൃഷ്ടരായി.
ബെറിംഗിന്റെ ആദ്യ സമുദ്ര യാത്ര കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞും മഞ്ഞുകട്ടികളും കാരണം പരാജയപ്പെട്ടുവെങ്കിലും 1741-ൽ ബെറിംഗും അലക്‌സി ചിരിക്കോവും നടത്തിയ രണ്ടാമത്തെ സമുദ്രയാത്ര വടക്കേ അമേരിക്കൻ വൻകരയിലെ റഷ്യൻ കോളനിവത്കരണത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിച്ചു.
റഷ്യൻ പ്രോമിഷ്ലെനിക്കി (കെണിക്കാരും വേട്ടക്കാരും) സമുദ്രത്തിലൂടെയുള്ള രോമ വ്യാപാരം വേഗത്തിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതോടെ 1760 കളിൽ അലൂട്ടുകളും റഷ്യക്കാരും തമ്മിൽ നിരവധി സംഘട്ടനങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.
രോമവ്യാപാരം ലാഭകരമായ ഒരു സംരംഭമായി മാറിയതോടെ ഇത് മറ്റ് യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളുടേയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി.
തങ്ങളുടെ വ്യാപാര സാധ്യതകൾക്ക് ഭീഷണിയാകുവാൻ സാധ്യതയുള്ള എതിരാളികൾക്ക് ഒരു മറുപടിയെന്ന നിലയിൽ, റഷ്യക്കാർ തങ്ങളുടെ പ്രാദേശിക അവകാശവാദങ്ങൾ കിഴക്കോട്ട് കമാൻഡർ ദ്വീപുകളിൽ നിന്ന് അലാസ്കയുടെ തീരത്തേക്ക് വ്യാപിപ്പിച്ചു.
1784-ൽ, കാതറിൻ ദി ഗ്രേറ്റ് ചക്രവർത്തിനിയുടെ അനുഗ്രാഹശിസുകളോടെ, പര്യവേക്ഷകനായ ഗ്രിഗറി ഷെലെഖോവ് അലാസ്കയിലെ ത്രീ സെയിന്റ്സ് ബേയിൽ റഷ്യയുടെ ആദ്യത്തെ സ്ഥിരവാസ കേന്ദ്രം സ്ഥാപിച്ചു.
പത്ത് വർഷത്തിന് ശേഷം, ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാരുടെ ആദ്യ സംഘം എത്തിച്ചേരാൻ തുടങ്ങിയതോടെ, ആയിരക്കണക്കിന് തദ്ദേശീയരായ അമേരിക്കക്കാർക്ക് സുവിശേഷം നൽകുകയും, അവരുടെ പിൻഗാമികളിൽ പലരും മതം നിലനിർത്തുന്നത് തുടരുകയും ചെയ്തു.
1780-കളുടെ അവസാനത്തോടെ, ടിലിംഗിറ്റുകളുമായി വ്യാപാരബന്ധം ആരംഭിക്കുകയും രോമവ്യാപാരം കുത്തകയാക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ 1799-ൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട റഷ്യൻ-അമേരിക്കൻ കമ്പനി (RAC) അലാസ്ക സ്വദേശികളുടെ റഷ്യൻവൽക്കരണത്തിൽ ഒരു സാമ്രാജ്യത്വ ചട്ടുകമായി പ്രവർത്തിച്ചു.
ഭൂമിയുടെ കയ്യേറ്റം, മറ്റ് പീഢകൾ എന്നിവയാൽ രോഷാകുലരായ തദ്ദേശീയ ജനതയും, റഷ്യക്കാരുമായുള്ള ബന്ധം വഷളായിത്തീർന്നു.
1802-ൽ, റ്റ്ലിംഗിറ്റ് യോദ്ധാക്കൾ റെഡൗബ്റ്റ് സെന്റ് മൈക്കൽ (ഓൾഡ് സിറ്റ്ക) കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം ഉൾപ്പെടെയുള്ള  നിരവധി റഷ്യൻ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, നശിപ്പിച്ചതോടെ, ന്യൂ റഷ്യ അലാസ്കയുടെ പ്രധാന ഭൂപ്രദേശത്ത് അവശേഷിക്കുന്ന ഒരേയൊരു ഔട്ട്‌പോസ്‌റ്റായി മാറി.
സിറ്റ്ക യുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം തങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം പുനഃസ്ഥാപിച്ച റഷ്യക്കാരെ പുറത്താക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യം പരാജയത്തിൽ കലാശിച്ചു.
റഷ്യക്കാരും തദ്ദേശീയ അമേരിന്ത്യക്കാരും തമ്മിലുള്ള സമാധാന ചർച്ചകൾ പിന്നീട് ഒരു മോഡസ് വിവെണ്ടി (വൈരുദ്ധ്യമുള്ള കക്ഷികളെ അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് അല്ലെങ്കിൽ അന്തിമ ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തുന്നത് വരെ സമാധാനപരമായി സഹവസിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു ക്രമീകരണം) പ്രകാരം കുറച്ച് വിഘ്നങ്ങളോടെ, അലാസ്കയിൽ റഷ്യൻ സാന്നിധ്യം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു.
മുൻ കൊളോണിയൽ ആസ്ഥാനം കൊഡിയാക്കിൽ നിന്ന് മാറ്റിയതിന് ശേഷം 1808-ൽ, റെഡൗബ്റ്റ് സെന്റ് മൈക്കിൾ  ന്യൂ ആർക്കാഞ്ചൽ എന്ന പേരിൽ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടുകയും റഷ്യൻ അമേരിക്കയുടെ തലസ്ഥാനമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, 1812-ൽ ഫോർട്ട് റോസ് നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് വടക്കൻ കാലിഫോർണിയയിലെ കൂടുതൽ സമൃദ്ധമായ സീ ഓട്ടർ സമൃദ്ധ പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് RAC അതിന്റെ പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ റഷ്യയുടെ വടക്കേ അമേരിക്കൻ കോളനികളിൽ നിന്നുള്ള ലാഭം കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഹഡ്സൺസ് ബേ കമ്പനിയുമായുള്ള മത്സരത്തിൽ സീ ഒട്ടറിനെ ഏതാണ്ട് വംശനാശത്തിലേക്ക് നയിച്ചു, കരടി, ചെന്നായ്ക്കൾ, കുറുക്കൻ എന്നിവയുടെ കരയിലെ എണ്ണം ശോഷണത്തിലേക്ക് അടുക്കുകയും ചെയ്തു.
കാലാനുസൃതമായ തദ്ദേശീയ അമേരിന്ത്യൻ കലാപങ്ങൾ, ക്രിമിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ, തൃപ്തികരമായി അമേരിക്കയെ പൂർണ്ണമായും കോളനിവത്കരിക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യം, തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളാൽ, റഷ്യക്കാർ അവരുടെ വടക്കേ അമേരിക്കൻ കോളനികൾ നിലനിർത്തുകയെന്ന ത് വളരെ ചെലവേറിയതാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്തു.
റഷ്യക്കാർ 1842-ൽ ആദ്യം ഫോർട്ട് റോസ് യു.എസിന് വിൽപ്പന നടത്തി.
1867-ൽ, ഒരു മാസത്തിൽ താഴെയുള്ള ചർച്ചകൾക്ക് ശേഷം, അലക്സാണ്ടർ രണ്ടാമൻ ചക്രവർത്തിയുടെ അലാസ്ക വിൽക്കാനുള്ള വാഗ്ദാനം അമേരിക്ക സ്വീകരിച്ചു.
7.2 മില്യൺ ഡോളറിന് അലാസ്ക വാങ്ങിയതോടെ അമേരിക്കകളിലെ സാമ്രാജ്യത്വ റഷ്യയുടെ കൊളോണിയൽ സാന്നിധ്യം എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി അവസാനിപ്പിച്ചു.
അലാസ്കയിലെത്തിയ ആദ്യ യൂറോപ്യന്മാർ റഷ്യക്കാരെന്ന് ആദ്യകാല ലിഖിത വിവരണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ സ്ലാവോണിക് നാവിഗേറ്റർമാർ അലാസ്ക തീരത്ത് എത്തിയതായി അനൗദ്യോഗിക അനുമാനമുണ്ട്.
വടക്കേ അമേരിക്കൻ ചരിത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/History_of_North_America വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ ഉപഗ്രഹചിത്രം
വടക്കേ അമേരിക്കൻ വൻകരയിലെ ചരിത്രാതീതകാലം മുതൽ ഇന്നുവരെയുള്ള ജനപഥത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ് വടക്കേ അമേരിക്കൻ ചരിത്രം.
40000ത്തിനും 17000ത്തിനും ഇടക്കുള്ള എത്രയോ വർഷം പഴക്കമേ വടക്കൻ അമേരിക്കയിലെ ജനവാസത്തിനുള്ളൂ എന്നായിരുന്നു അടുത്ത കാലം വരെയുള്ള അറിവ്.
ബെറിങ്ങ് കടൽ കടന്ന് മനുഷ്യർ കുടിയേറ്റം നടത്തിയപ്പോളാണ് ആദ്യമായി ജനവാസം വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ ആരംഭിച്ചത് എന്നായിരുന്നു തെളിവുകൾ.
അടുത്ത കാലത്ത് കണ്ടത്തിയ തെളിവുകൾ അനുസരിച്ച് 90000 വർഷം മുൻപെങ്കിലും ജനവാസം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വേണം കരുതാൻ.
എന്നിരുന്നാലും കുടിയേറ്റക്കാരാണ് വടക്കേ അമേരിക്കക്ക് ജീവൻ പകർന്നത്.
ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഇനൂയി വംശക്കാർ തൊട്ട് വടക്കുള്ള മായൻ , ആസ്ടെക് വംശം വരെ അതിലുൾപ്പെടുന്നു.
ഈ ഒറ്റപ്പെട്ട വംശങ്ങൾ അവരുടേതായ ജീവിത ചര്യകളും സംസ്കാരവും വളർത്തിയെടുത്തു.
മറ്റുള്ളവരുമായി തീരെക്കുറച്ച് ഇടപെടലുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
യൂറോപ്പിലെയും ഏഷ്യയിലെയും ജനപഥങ്ങൾ പോലെ വലിയ വ്യാപാരങ്ങളോ യുദ്ധങ്ങളോ അവിടെ ഉണ്ടായില്ല.
പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ വൈക്കിങ്ങുകളാണ് യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് വടക്കേ അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചതായി രേഖകളിൽ കാണുന്നത്.
എഡി 985ൽ അവർ ഗ്രീൻലൻഡിൽ ഒരു താവളം സ്ഥാപിച്ചു.
അത് 1400കൾ വരെ നിലനിന്നു.
കാനഡയുടെ കിഴക്കേതീരങ്ങളും അവർ പര്യവേക്ഷണം നടത്തിയെങ്കിലും അവിടത്തെ താവളങ്ങൾ അല്പായുസ്സുകളായിരുന്നു.
കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളുടെ യുഗം ആരംഭിച്ചതും കൊളംബസിന്റെ യാത്രകളാൽ പ്രചോദിതരായും യൂറോപ്പുകാർ വലിയതോതിൽ അമേരിക്കയിലേക്ക് വന്നെത്തുകയും അതോടെ വടക്കൻ തെക്കൻ അമേരിക്കകളിൽ കോളനിവത്കരണം തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
കൊളംബസ് അമേരിക്കയിൽ എത്തുമ്പോൾ തന്നെ അമേരിക്കയിൽ സ്വദേശികളായ റെഡ് ഇന്ത്യൻ വംശജർ വസിച്ചിരുന്നു.
അതിനുശേഷമുണ്ടായ കുടിയേറ്റത്തിൽ ഈ സ്വദേശികളെ കുടിയേറ്റക്കാർ പരാജയപ്പെടുത്തി.
വടക്കേ അമേരിക്ക യൂറോപ്യൻ കിടമത്സരങ്ങളുടെ കൂത്തരങ്ങായിമാറി.
യൂറോപ്പിലെ ശക്തികളായ ബ്രിട്ടണും ഫ്രാൻസും സ്പെയിനും ചേർന്ന് വൻകരയെ പകുത്തെടുത്തു.
ഈ രാജ്യങ്ങളുടെ കോളനിവത്കരണത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ ഇന്നും വടക്കേ അമേരിക്കൻ സംസ്കാരങ്ങളിൽ കാണാം.
വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ വിഭവങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഈ യൂറോപ്യൻ ശക്തികൾ തമ്മിൽ പല യുദ്ധങ്ങളും നടന്നു.
പതിയെ കോളനികൾ സ്വാതന്ത്യത്തിനായി ദാഹിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അമേരിക്കൻ വിപ്ലവവും മെക്സിക്കൻ സ്വാതന്ത്ര്യ യുദ്ധവും വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ പുതിയ ശക്തികളായ രാജ്യങ്ങൾ ജനിപ്പിച്ചു.1867-ൽ കനേഡിയൻ കോൺഫെഡറേഷൻ രൂപം കൊണ്ടതോടെ വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ നവരാഷ്ട്രീയ ഭൂപടം പൂർണ്ണമായി.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ വടക്കേ അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ദൃഢമായ ബന്ധങ്ങൾ വികസിച്ചു വന്നു.
ചില ഉരസലുകൾ ഉണ്ടായെങ്കിലും പൊതുവെ ഈ ഭൂഖണ്ഡം സമാധാനവും രാഷ്ടങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സഹകരണവും ആസ്വദിച്ചു.
അതേപോലെ തുറന്ന വ്യാപാരവും രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ നടക്കുന്നു.
ആധുനിക കാലത്തെ വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ മുഖ്യ സംഭവികാസങ്ങൾ തുറന്ന വ്യാപാര നയങ്ങളിലെ ഉടമ്പടികളും, മെക്സിക്കോയിൽനിന്നും ലാറ്റിനമേരിക്കയിൽനിന്നും വർധിച്ചുവരുന്ന കുടിയേറ്റവും, മയക്കുമരുന്ന് വ്യാപാരം ഉയർത്തുന്ന ഭീഷണികളുമാണ്.
അവലംബം ↑ ↑ A 130,000-year-old archaeological site in southern California, USA
വടക്കേ അമേരിക്കൻ സിനിമ
വടക്കേ അമേരിക്കൻ സിനിമ പൊതുവേ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് , കാനഡ എന്നിവിടങ്ങളിലെ ചലച്ചിത്ര വ്യവസായങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മെക്സിക്കോ , ക്യൂബ എന്നീ ചലച്ചിത്ര വ്യവസായങ്ങളേയും ലാറ്റിനമേരിക്കൻ സിനിമയുടെ ഭാഗമായും സാധാരണയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതും കാണുക സിനിമ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് Film in Florida Cinema of Canada അവലംബം
വടക്കെ എഴിപ്രം ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2018 ഡിസംബർ മുതൽ തുടരുന്നു.
കേരളത്തിലെ എറണാകുളം ജില്ലിയൽ ആലുവ താലൂക്കിൽ  കുന്നുവഴിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 1 കിലോമീറ്റർ തെക്ക്  മാറിസ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഗ്രാമമാണ് വടക്കെ എഴിപ്രം .
വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ജനരീതി
അവർ കൃഷി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു.
ഭൂവിസ്തൃതിയുടെ 10 ശതമാനം മാത്രമാണ് വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ കൃഷിക്ക് ഉപയുക്തമാക്കിയിട്ടുള്ളത്.
മധ്യസമതലപ്രദേശമാണ് ഈ വൻകരയിലെ പ്രധാന കാർഷിക മേഖല.
ഫലഫുഷ്ടിയായ മണ്ണ്, ജലലഭ്യത, അനുകൂലമായ കാലാവസ്ഥ, വിസ്തൃതമായ കൃഷിഭൂമി എന്നീ ഘടകങ്ങൾ ഈ മേഖലയിലേ കാർഷിക പുരോഗതിക്ക് കാരണമാകുന്നു.
ഗോതമ്പ് , ചോളം , ഓട്സ് , ബാർലി ,എന്നീവയാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ധാന്യവിളകൾ.
ഗോതമ്പ് ഉൽപാദനത്തിൽ ലോകത്തിൽ മുഖ്യ സ്ഥാനം വടക്കേ അമേരിക്കയ്ക്കാണ്.
ചൂടുകാലാവസ്ഥയും ഇടവിട്ടുള്ള മഴയും ചോളകൃഷിക്ക് അനുകൂല ഘടകങ്ങളാണ്.
മെക്സിക്കൻ ജനതയുടെ മുഖ്യഭക്ഷ്യ ധാന്യവും ഇതുതന്നെ.
എന്നാൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ , കാനഡ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ചോളം അധികവും ഉപയോഗിക്കുന്നത് കന്നുകാലികളുടെ തീറ്റയായിട്ടാണ്.
കാലിവളർത്തൽ
വടക്കെ അമേരിക്കയിലെ ജനങ്ങളുടെ ഒരു മുഖ്യ തൊഴിലാണ് കാലിവളർത്തൽ.
വിസ്ത്രുതമായ ഇവിടുത്തെ പുൽമേടുകൾ കാലിവളർത്തലിൻ അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യം ഒരുക്കുന്നു.
വടക്കേ ഇന്ത്യ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/North_India
ഇന്ത്യയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത്, വിന്ധ്യ പർവ്വതങ്ങളുടെയും നർമദ നദിയുടെയും മഹാനദിയുടെയും വടക്കായും, എന്നാൽ ഗുജറാത്ത് , മഹാരാഷ്ട്ര എന്നിവയെയും, പടിഞ്ഞാറ് പശ്ചിമ ബംഗാൾ , ബീഹാർ എന്നിവയും, ഝാർഖണ്ഡ് , വടക്കുകിഴക്കേ സംസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവയെയും ഒഴിച്ചുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളെയാണ് വടക്കേ ഇന്ത്യ അഥവാ ഉത്തരേന്ത്യ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇന്ത്യയുടെ തലസ്ഥാനമായ ന്യൂ ഡെൽഹി വടക്കേ ഇന്ത്യയിലാണ്.
വടക്കേ ഇന്ത്യയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളിൽ പ്രധാനം ധാരാളം നദികളും ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ കൃഷിയിടങ്ങളും നിറഞ്ഞതും ജനവാസമേറിയതുമായ സിന്ധൂ-ഗംഗാ സമതലങ്ങളും , ഇന്ത്യൻ ഭൂപ്രദേശത്തെ ഏഷ്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും വേർതിരിക്കുന്ന ഹിമാലയവുമാണ് .
പുരാതനവും വൈവിധ്യമേറിയതുമായ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രദേശമാണ് വടക്കേ ഇന്ത്യ.
വടക്കെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/North_Indian_cuisine ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങൾ എന്ന പരമ്പരയുടെ ഭാഗം പ്രാദേശിക വിഭവങ്ങൾ വടക്കേ ഇന്ത്യ പ്രധാന ലേഖനം
ഇന്ത്യയുടെ വടക്കു ഭാഗത്തുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഭക്ഷണങ്ങളെ പൊതുവെ പറയുന്ന പേരാണ്‌ വടക്കേ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ ( North Indian cuisine ) ( Hindustani : शुमाली हिन्दुस्तानी खाना, شُمالی ہندوستانی کھانا ‬ Shumālī Hindustānī Khānā ).
ഇത് ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്‌.
ഇങ്ങനെ പൊതുവെ വടക്കെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത് ജമ്മു കശ്മീർ , പഞ്ചാബ് , ഹരിയാന , ഹിമാചൽ പ്രദേശ് , രാജസ്ഥാൻ , ഉത്തരാഖണ്ഡ് ( കുമാവോൺ ) , മധ്യ-പടിഞ്ഞാറ് ഉത്തർ പ്രദേശ് ( അവധ് , ബ്രജ് ) എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഭക്ഷണങ്ങളെയും അവയുടെ രീതികളെയുമാണ്‌.
പ്രധാനമായും വടക്കെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങളിൽ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്‌ പ്രധാനം: ബിഹാരി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ പഞ്ചാബി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ മുഗളായ് ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ കശ്മീർ ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ അവധി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ സിന്ധി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ കുമാവോണി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ രാജസ്ഥാനി ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ ഉത്തർ പ്രദേശ് ഭക്ഷണവിഭവങ്ങൾ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Indian food and recipe portal Archived 2019-06-22 at the Wayback Machine .
വിയർപ്പ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Perspiration
സസ്തനികളുടെ തൊലിയിലെ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ സ്രവിക്കുന്ന ദ്രാവകമാണ് വിയർപ്പ് .
മനുഷ്യരിൽ രണ്ട് തരം വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ കാണാം: എക്രിൻ ഗ്രന്ഥികളും അപ്പോക്രൈൻ ഗ്രന്ഥികളും.
അമിതമായ ശരീര താപനില മൂലമുണ്ടാകുന്ന വെള്ളവും ഉപ്പുരസവും ഉള്ള വിയർപ്പ് സ്രവിക്കാൻ ഉത്തരവാദികളായ എക്ക്രൈൻ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ ശരീരത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
അപ്പോക്രൈൻ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ കക്ഷങ്ങളിലും ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ചില ഭാഗങ്ങളിലും മാത്രമായി പരിമിതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവ മണമില്ലാത്ത, എണ്ണമയമുള്ള, അതാര്യമായ ഒരു സ്രവം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു, അത് ബാക്ടീരിയ വിഘടനത്തിൽ നിന്ന് അതിന്റെ ഗന്ധം നേടുന്നു.
മനുഷ്യരിൽ , വിയർപ്പ് പ്രാഥമികമായി തെർമോൺഗുലേഷൻ വഴിയാണ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.
മുതിർന്നവരുടെ പരമാവധി വിയർപ്പ് നിരക്ക് മണിക്കൂറിൽ 2-4 ലിറ്റർ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിദിനം 10-14 ലിറ്റർ (10-15 g/min·m 2 ) വരെയാകാം, എന്നാൽ കുട്ടികളിൽ ഇത് കുറവാണ്.
ചർമ്മത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്നുള്ള വിയർപ്പ് ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെടുന്നത് കാരണം ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടാം.
ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ധ്വാനം മൂലം വ്യക്തിയുടെ പേശികൾ ചൂടാകുമ്പോൾ, കൂടുതൽ വിയർപ്പ് ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
വൈവിധ്യമാർന്ന സസ്തനികളിൽ വിയർപ്പ് കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, താരതമ്യേന കുറച്ച് ജീവികൾ (മനുഷ്യർ, കുതിരകൾ , ചില പ്രൈമേറ്റുകൾ, ചില ബോവിഡകൾ) മാത്രം തണുപ്പിക്കാനായി വിയർപ്പ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.
കുതിരകളിൽ, അപ്പോക്രൈൻ ഗ്രന്ഥികളാൽ അത്തരം തണുപ്പിക്കൽ വിയർപ്പ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു അതിൽ പ്രോട്ടീൻ ലാതറിൻ എന്ന ഒരു വെറ്റിങ് ഏജന്റ് അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
നിർവചനങ്ങൾ ഡയഫോറെസിസ് , ഹൈഡ്രോസിസ് എന്നീ പദങ്ങൾ വിയർപ്പിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ അമിതമായ വിയർപ്പ് അതായത്, ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസിന്റെ പര്യായമാകാം .
ഏത് കാരണത്താലും വിയർപ്പ് കുറയുന്നതാണ് ഹൈപ്പോഹൈഡ്രോസിസ്.
ഫോക്കൽ ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ് എന്നത് കക്ഷം, കൈ, മുഖം അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രോയിൻ എന്നിവ പോലുള്ള ചില ഭാഗത്ത് മാത്രമായ വർദ്ധിച്ചതോ അമിതമായതോ ആയ വിയർപ്പ് ആണ്.
അമിതമായ വിയർപ്പാണ് ഫോക്കൽ ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ്ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ്, ഒരു അന്തർലീനമായ ദ്വിതീയ അവസ്ഥയ്ക്ക് ശേഷമാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് എങ്കിൽ അതിനെ സെക്കണ്ടറി ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
അതുപോലെ മൊത്തം ശരീരത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയെ ജെനറലൈസഡ് ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഈർപ്പമുള്ള അവസ്ഥയിൽ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികളുടെ തടസ്സം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വിയർപ്പ് കുറയുന്നതാണ് ഹൈഡ്രോമിയോസിസ്.
വിയർപ്പിന് കാരണമാകുന്ന ഒരു പദാർത്ഥം അല്ലെങ്കിൽ മരുന്ന് ഒരു സുഡോറിഫിക് അല്ലെങ്കിൽ സുഡേറ്ററി ആണ്.
വിയർപ്പ്, ചർമ്മത്തിലെ ബാക്ടീരിയകൾ വഴി ശരീരത്തിലെ ദുർഗന്ധത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
മറ്റ് ചികിത്സകൾക്കും ഭക്ഷണത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുകളും വിയർപ്പ് ഗന്ധത്തെ ബാധിക്കുന്നു.
വൃക്ക തകരാർ, ഡയബറ്റിക് കെറ്റോഅസിഡോസിസ് തുടങ്ങിയ ചില രോഗാവസ്ഥകളും വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധത്തെ ബാധിക്കും.
കാരണങ്ങൾ കുറച്ച് ശാരീരിക അദ്ധ്വാനത്തിന് ശേഷം വിയർപ്പ് നനഞ്ഞ കുപ്പായത്തിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ.
ഡയഫോറെസിസ് ഒരു നിർദ്ദിഷ്ടമല്ലാത്ത ലക്ഷണമോ അടയാളമോ ആണ്, അതിനർത്ഥം ഇതിന് സാധ്യമായ നിരവധി കാരണങ്ങളുണ്ട് എന്നാണ്.
ശാരീരിക അദ്ധ്വാനം, ആർത്തവവിരാമം , പനി, വിഷവസ്തുക്കളോ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നവയോ കഴിക്കുന്നത്, ഉയർന്ന പാരിസ്ഥിതിക താപനില എന്നിവ ഡയഫോറെസിസിന്റെ ചില കാരണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ശക്തമായ വികാരങ്ങളും (കോപം, ഭയം, ഉത്കണ്ഠ) മുൻകാല ആഘാതത്തിന്റെ ഓർമ്മകളും വിയർപ്പിന് കാരണമാകും.
ശരീരത്തിലെ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും സിമ്പതെറ്റിക് കോളിനെർജിക് ന്യൂറോണുകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.
സിമ്പതെറ്റിക് പോസ്റ്റ്ഗാംഗ്ലിയോണിക് ന്യൂറോണുകൾ നോറെപിനെഫ്രിൻ സ്രവിക്കുന്നു, അവയ്ക്ക് സിമ്പതെറ്റിക് അഡ്രിനെർജിക് ന്യൂറോണുകൾ എന്ന് പേരുണ്ട്; അതുപോലെ സിമ്പതെറ്റിക് പോസ്റ്റ്ഗാംഗ്ലിയോണിക് ന്യൂറോണുകൾ അസറ്റൈൽകോളിൻ സ്രവിക്കുന്നു, അതിനാൽ സിമ്പതറ്റിക് കോളിനെർജിക് ന്യൂറോണുകൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
പാത്തോളജിക്കൽ ആയ വിയർപ്പും ലക്ഷണങ്ങളും
ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം , ഷോക്ക് തുടങ്ങിയ ചില അസാധാരണ അവസ്ഥകളുമായി ഡയഫോറെസിസ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കാം.
വിശദീകരിക്കാനാകാത്ത ഭാരം കുറയൽ, പനി / വിറയൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഹൃദയമിടിപ്പ്, ശ്വാസതടസ്സം, ബോധമില്ലായ്മ, ക്ഷീണം, തലകറക്കം, പേശി വേദന, ഓക്കാനം , ഛർദ്ദി , വയറിളക്കം , നെഞ്ചിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവയോടൊപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ, ഇത് ഗുരുതരമായ രോഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സിമ്പതെറ്റിക് നാഡീവ്യൂഹത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ച ഫയറിങ്ങിൽ നിന്നുള്ള അക്യൂട്ട് മയോകാർഡിയൽ ഇൻഫ്രാക്ഷനിലും (ഹൃദയാഘാതം) ഡയഫോറെസിസ് കാണപ്പെടുന്നു, സെറോടോണിൻ സിൻഡ്രോമിൽ പതിവായി കാണപ്പെടുന്ന ഇത് ഗുരുതരമായ രോഗത്തിനോ മരണത്തിനോ കാരണമാകാം.
പല തരത്തിലുള്ള അണുബാധകൾ മൂലവും ഡയഫോറെസിസ് ഉണ്ടാകാം, പലപ്പോഴും ഉയർന്ന പനി കൂടാതെ/അല്ലെങ്കിൽ വിറയലും ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
മിക്ക അണുബാധകളും ഒരു പരിധിവരെ ഡയഫോറെസിസിന് കാരണമാകും, മലേറിയ , ക്ഷയം തുടങ്ങിയ ചില ഗുരുതരമായ അണുബാധകളിൽ ഇത് വളരെ സാധാരണമായ ലക്ഷണമാണ്.
ന്യൂറോലെപ്റ്റിക് മാലിഗ്നന്റ് സിൻഡ്രോം, മറ്റ് മാരകമായ രോഗങ്ങൾ (ഉദാ: രക്താർബുദം) എന്നിവയും ഡയഫോറെസിസിന് കാരണമാകും.
ഇൻസുലിൻ കുത്തിവയ്പ്പുകളെയോ മരുന്നുകളെയോ ആശ്രയിക്കുന്ന പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കുറയുമ്പോൾ ( ഹൈപ്പോഗ്ലൈസീമിയ ) ഡയഫോറെസിസിസ് ഉണ്ടാകാം.
ഡ്രഗ്ഗുകൾ (കഫീൻ, മോർഫിൻ , ആൽക്കഹോൾ, ആന്റീഡിപ്രസന്റുകൾ, ചില ആന്റി സൈക്കോട്ടിക്കുകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ), മദ്യം, ബെൻസോഡിയാസെപൈൻസ്, നോൺബെൻസോഡിയാസെപൈൻസ് അല്ലെങ്കിൽ മയക്കുമരുന്ന് വേദനസംഹാരികളുടെ ആശ്രിതത്വം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള പിൻവലിക്കൽ എന്നിവയും ഡയഫോറെസിസിന് കാരണങ്ങളാകാം.
സിമ്പതെറ്റിക് നാഡീവ്യവസ്ഥയുടെ ഉത്തേജകങ്ങളായ കൊക്കെയ്ൻ , ആംഫെറ്റാമൈൻസ് എന്നിവയും ഡയഫോറെസിസുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എക്ടോപിക് കാറ്റെകോളമൈൻ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഡയഫോറെസിസ്, അഡ്രീനൽ ഗ്രന്ഥിയിലെ അപൂർവ ട്യൂമറായ ഫിയോക്രോമോസൈറ്റോമയുടെ ഒരു ക്ലാസിക് ലക്ഷണമാണ്.
അസറ്റൈൽകോളിനെസ്റ്ററേസ് ഇൻഹിബിറ്ററുകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, ചില കീടനാശിനികൾ ) വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥിയുടെ മിനുസമാർന്ന പേശികളുടെ സങ്കോചത്തിനും അതുവഴി ഡയഫോറെസിസിലേക്കും നയിക്കുന്നു.
മെർക്കുറി ഒരു ഡയഫോറെറ്റിക് ആണ്, ഇത് 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലും 20-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും ശരീരത്തെ "ശുദ്ധീകരിക്കാൻ" വൈദ്യന്മാർ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, മെർക്കുറി ശരീരത്തിന് ഉയർന്ന അളവിൽ ടോക്സിക് ആണ്.
ശിശുക്കളിലെ അക്രോഡൈനിയ (കുട്ടിക്കാലത്തെ മെർക്കുറി വിഷബാധ) അമിതമായ വിയർപ്പിന് കാരണമാകും.
അമിതമായി വിയർക്കുന്ന കുട്ടിയിൽ ഒരു ക്ലിനിഷ്യൻ ഉടൻ തന്നെ അക്രോഡൈനിയയെ പരിഗണിക്കണം.
ചില ആളുകൾക്ക് വിയർപ്പ് അലർജി ഉണ്ടാകാം.
അലർജിക്ക് കാരണം വിയർപ്പ് അല്ല, മറിച്ച് ചർമ്മത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ബാക്ടീരിയകൾ സ്രവിക്കുന്ന അലർജി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനാണ്.
കഴുകുന്നത് കൂടാതെ അലർജി പ്രതികരണത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ ടാനിക് ആസിഡ് ഉപയോഗിക്കാം.
ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ്
ചില ആളുകളിൽ, ശരീരത്തിന്റെ തണുപ്പിക്കാനുള്ള സംവിധാനം തന്നെ അമിതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു-അതിനാൽ അവർ സാധാരണയേക്കാൾ നാലോ അഞ്ചോ മടങ്ങ് കൂടുതൽ വിയർക്കുന്നു.
ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ ഈ അവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്നു, എന്നാൽ പകുതിയിലധികം ആളുകൾക്ക് നാണക്കേട്, അവബോധമില്ലായ്മ അല്ലെങ്കിൽ ഇതിനെ കാര്യമാക്കാത്തത് കാരണം ചികിത്സിക്കാറില്ല.
സാധാരണയായി കക്ഷങ്ങൾ, പാദങ്ങൾ, കൈകൾ, മുഖം എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്ന ഈ അവസ്ഥ അപൂർവ്വമായി മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും അനുഭവപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
അനിയന്ത്രിതമായി വിയർക്കുന്നത് രോഗികളിൽ ശാരീരികവും വൈകാരികവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.
ജീവന് ഭീഷണിയല്ല എങ്കിലും ഹൈപ്പർഹൈഡ്രോസിസ്, ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിത നിലവാരത്തിന് ഭീഷണിയായി മാറാം.
ഹൈപ്പർ ഹൈഡ്രോസിസിനുള്ള ചികിത്സകളിൽ ആന്റിപെർസ്പിറന്റുകൾ, അയൺടോഫോറെസിസ്, വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ നീക്കം ചെയ്യൽ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കഠിനമായ കേസുകളിൽ, ബോട്ടുലിനം ടോക്സിൻ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ അല്ലെങ്കിൽ അമിതമായ വിയർപ്പ് ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഞരമ്പുകൾ ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ മുറിക്കൽ (എൻഡോസ്കോപ്പിക് തൊറാസിക് സിംപതെക്ടമി) എന്നിവ പരിഗണിക്കുന്നു.
രാത്രി വിയർക്കൽ
നോക്ടെണൽ ഹൈപ്പർ ഹൈഡ്രോസിസിൽ ഉറക്കത്തിൽ അമിതമായ വിയർപ്പ് ഉണ്ടാകുന്നു.
അതേസമയം വ്യക്തി ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ അമിതമായി വിയർക്കുകയോ വിയർക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യാം.
40 വയസ്സിനു മുകളിലുള്ള സ്ത്രീകളിൽ രാത്രിയിലെ വിയർപ്പിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ കാരണങ്ങളിലൊന്ന് ആർത്തവവിരാമം, പെരിമെനോപോസ് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങളാണ്.
ആർത്തവവിരാമ പരിവർത്തന വർഷങ്ങളിൽ ഇത് വളരെ സാധാരണമായ ഒരു സംഭവമാണ്.
രാത്രിയിലെ വിയർക്കൽ താരതമ്യേന നിരുപദ്രവകരമാകുമെങ്കിലും, ഇത് ഗുരുതരമായ ഒരു രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണവുമാകാം.
കിടപ്പുമുറി അസാധാരണമാംവിധം ചൂടുള്ളതിനാലോ കിടക്കയിൽ വളരെയധികം കവറുകൾ ഉള്ളതിനാലോ അന്തരീക്ഷം വളരെ ചൂടുള്ളതിനാലോ സംഭവിക്കുന്നവയിൽ നിന്ന് മെഡിക്കൽ കാരണങ്ങളാൽ ഉള്ള രാത്രിയിലെ വിയർക്കലിനെ വേർതിരിച്ചറിയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.
മെക്കാനിസം ചർമ്മത്തിലെ വിയർപ്പിന്റെ ബാഷ്പീകരണം ശരീരത്തെ തണുപ്പിക്കുന്നു.
ശരീരം വിയർക്കുന്നത് ശരീര താപനില നിയന്ത്രിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു.
മസ്തിഷ്കത്തിലെ ഹൈപ്പോതലാമസിന്റെ പ്രീ-ഓപ്റ്റിക്, മുൻഭാഗങ്ങളിൽ, തെർമോസെൻസിറ്റീവ് ന്യൂറോണുകൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നാണ് വിയർപ്പ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.
ചർമ്മത്തിലെ താപനില റിസപ്റ്ററുകളിൽ നിന്നുള്ള ഇൻപുട്ടുകളും ഹൈപ്പോഥലാമസിന്റെ താപ-നിയന്ത്രണ പ്രവർത്തനത്തെ ബാധിക്കുന്നു.
ചർമ്മത്തിലെ വിയർപ്പിന്റെ ബാഷ്പീകരണം ശരീര ഉപരിതലം തണുപ്പിക്കുന്നു.
തണുത്ത സിരയിൽ നിന്നുള്ള രക്തം പിന്നീട് ശരീരത്തിന്റെ കാമ്പിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ഉള്ളിലെ ഉയരുന്ന താപനിലയെ പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഞരമ്പുകൾ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും വിയർപ്പിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്ന രണ്ട് സാഹചര്യങ്ങളുണ്ട്.
ശാരീരിക ചൂടും വൈകാരിക സമ്മർദ്ദവും ആണ് അവ.
പൊതുവേ, വൈകാരികമായി പ്രേരിതമായ വിയർപ്പ്, കൈപ്പത്തികൾ , കാലുകൾ, കക്ഷങ്ങൾ, ചിലപ്പോൾ നെറ്റി എന്നിവയിൽ പരിമിതപ്പെടുന്നു, അതേസമയം ശാരീരികമായ ചൂട് മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിയർപ്പ് ശരീരത്തിലുടനീളം സംഭവിക്കുന്നു.
ആളുകൾക്ക് ശരാശരി രണ്ട് മുതൽ നാല് ദശലക്ഷം വരെ വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ ഉണ്ട്, എന്നാൽ ഓരോ ഗ്രന്ഥിയും എത്ര വിയർപ്പ് പുറത്തുവിടുന്നു എന്നത് ലിംഗഭേദം, ജനിതകശാസ്ത്രം, പാരിസ്ഥിതിക സാഹചര്യങ്ങൾ, പ്രായം, ഫിറ്റ്നസ് നില എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ഘടകങ്ങളാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു.
ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഫിറ്റ്‌നസ് ലെവലും ഭാരവുമാണ് വിയർപ്പ് നിരക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്ന രണ്ട് ഘടകങ്ങൾ.
ഒരു വ്യക്തിക്ക് കൂടുതൽ ഭാരമുണ്ടെങ്കിൽ, വിയർപ്പ് നിരക്ക് വർദ്ധിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്, കാരണം ശരീരം പ്രവർത്തിക്കാൻ കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ആവശ്യമാണ്, അതേസമയം, തണുക്കാൻ കൂടുതൽ ശരീരഭാരവുമുണ്ട്.
മറുവശത്ത്, ഫിറ്റ് ആയ ഒരാൾ നേരത്തെ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങും.
ആരെങ്കിലും ഫിറ്റ് ആകുമ്പോൾ, ശരീരത്തിന്റെ താപനില നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ ശരീരം കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായി മാറുകയും ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് സംവിധാനങ്ങളുമായി വിയർപ്പ് ഗ്രന്ഥികൾ പൊരുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ വിയർപ്പ് ശുദ്ധജലമല്ല ; അതിൽ പ്രോട്ടീൻ ഇല്ലെങ്കിലും, അതിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ചെറിയ അളവിൽ (0.2-1%) ലായനി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഒരു വ്യക്തി തണുത്ത കാലാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ, വ്യക്തിയുടെ വിയർപ്പ് സംവിധാനങ്ങളിൽ അഡാപ്റ്റീവ് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു.
ഈ പ്രക്രിയയെ അക്ലിമൈസേഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
വിയർക്കുന്നതിലൂടെ ദിവസേന നഷ്ടപ്പെടുന്ന ജലത്തിന്റെ അളവ് 100 മുതൽ 8,000 മില്ലി വരെ വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.
തീവ്രതയുള്ള വ്യായാമ വേളയിൽ, വിയർപ്പ് നഷ്ടം ശരാശരി 2 ലിറ്റർ വെള്ളം / മണിക്കൂർ വരെയാകാം.
തണുത്ത കാലാവസ്ഥയിലും വ്യായാമത്തിന്റെ അഭാവത്തിലും സോഡിയം നഷ്ടം വളരെ കുറവായിരിക്കും (5mmol/d-ൽ താഴെ).
അക്ലിമൈസേഷന്റെ അളവ് അനുസരിച്ച് വിയർപ്പിലെ സോഡിയം സാന്ദ്രത 30-65 mmol/L ആണ്.
മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കുതിരകളിലെ വിയർപ്പ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് അപ്പോക്രൈൻ ഗ്രന്ഥികളാണ്.
കുതിരകളുടെ വിയർപ്പിൽ ഉയർന്ന സാന്ദ്രതയിൽ ലാതറിൻ എന്ന ഡിറ്റർജന്റ് പോലുള്ള പ്രോട്ടീൻ ഉണ്ട്.
ഈ പ്രോട്ടീൻ, കുതിരകളുടെ രോമങ്ങൾ നനയ്ക്കുന്നതിലൂടെ ബാഷ്പീകരണത്തിനായി ജലപ്രവാഹം സുഗമമാക്കുന്നു.
വിയർക്കുന്ന കുതിരകളുടെ ദേഹത്ത് ഉരസുമ്പോൾ, ഈ പ്രോട്ടീന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം കാണാവുന്നതാണ്.