smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പ്രദേശത്ത് ഒരു പ്രമുഖമായ ക്ഷേത്രം നിലനിന്നിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഇത് ബൗദ്ധരുടെ ആയിരുന്നോ ജൈനരുടെ ആയിരുന്നോ അതോ ഹൈന്ദവരുടെ ആയിരുന്നോ എന്നതിൽ അഭിപ്രായ ഐക്യം ഇല്ല.
തോമാശ്ലീഹായുടെ പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ ചില അത്ഭുതങ്ങൾക്കും പാലയൂർ പശ്ചാത്തലമായി.
അവിടത്തെ പുരോഹിതന്മാർ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ ഇറങ്ങി വിഗ്രഹത്തിന് നേർക്ക് ജലധാര കോരി സമർപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട് തോമാ അവരുമായി വാഗ്വാദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
നിങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്ന ജലധാര നിങ്ങളുടെ ദേവൻ സ്വീകരിക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്നാൽ എൻറെ ദേവന് സമർപ്പിച്ചാൽ സ്വീകരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തോമാശ്ലീഹാ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ നിന്ന് അല്പം വെള്ളം കോരി അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചു.
അത് താഴേക്ക് വീഴാതെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തന്നെ നിന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇത് കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ട പുരോഹിതർ തോമായുടെ പ്രസംഗം കേൾക്കുകയും മാമോദിസ സ്വീകരിച്ച് ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആവുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
യഹൂദരും അല്ലാത്തവരുമായ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആണ് പാലയൂരിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിൻറെ അടിസ്ഥാനം.
തുടർന്നുള്ള കാലയളവിൽ നസ്രാണികളുടെയിടയിൽ സഭാപരവും സാംസ്കാരികവുമായ പ്രാധാന്യത്തിനപ്പുറം സാമ്പത്തികവും ഭൗതികവുമായ വളർച്ചയും ആർജിക്കാൻ പാലയൂർ പള്ളിക്ക് സാധിച്ചു.
ചേരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് ശേഷം നസ്രാണികളുടെ മറ്റ് പ്രധാന ആവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി സാമൂതിരിയുടെ ഭരണ മേഖലയുടെ ഭാഗമായി ഈ പള്ളി.
കാലക്രമേണ പാലയൂരിൻറെ പ്രതാപത്തിനും മങ്ങലേറ്റു.
മുസ്ലിങ്ങളുടെ വാണിജ്യ മേഖലയിലുള്ള മേൽക്കൈ, ആക്രമണങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിന് കാരണമായി.
എങ്കിലും പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ എങ്കിലും പ്രദേശത്ത് പള്ളിയുടെ സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ സ്വാധീനം നിലനിന്നു.
പാലയൂർ പള്ളിയുടെ പൂർവ്വകാല സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയെക്കുറിച്ച് വിവരം നൽകുന്ന 17, 18 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ മൂന്ന് ചെമ്പോലകൾ ഇതിന് തെളിവാണ്.
ചരിത്രരേഖകളിലൂടെ പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ്
കൊടുങ്ങല്ലൂർ, കൊല്ലം എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം മലബാറിലെ സുറിയാനി നസ്രാണികളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കേന്ദ്രമായി പാലൂർ അറിയപ്പെട്ടു.
1504-ൽ കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷനായ പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കാ-പാത്രിയാർക്കീസ്‌ മാർ ഏലിയ അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യയ്‌ക്കായി വാഴിച്ച് അയച്ച നാല്‌ പൗരസ്‌ത്യ സുറിയാനി ബിഷപ്പുമാരായ മാർ യഹ്ബല്ലാഹ, മാർ ദനഹാ, മാർ യാക്കോബ്‌ ആബൂന , മാർ തോമാ എന്നിവർ സഭാ അധ്യക്ഷന് അയച്ച കത്തിൽ പാലൂരിലെ ക്രിസ്‌തീയ സമൂഹത്തിന്റെ ഈ പ്രാധാന്യം എടുത്തു പരാമർശിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ രാജ്യങ്ങൾ എണ്ണമറ്റതും ശക്തവുമാണ്, അവയുടെ ദൂരം ഏകദേശം ആറ് മാസത്തെ യാത്രയാണ്.
ഓരോ രാജ്യത്തിനും അത് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക പേരുണ്ട്, നമ്മുടെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉള്ള രാജ്യത്തിന്റെ പേര് മലബാർ എന്നാണ്.
ഇതിന് ഇരുപതോളം പട്ടണങ്ങളുണ്ട്, അവയിൽ മൂന്നെണ്ണം പ്രശസ്തവും ശക്തവുമായ കറങ്ങോൾ [കൊടുങ്ങല്ലൂർ], പാല്ലൂർ, കൊല്ലം എന്നിവയും ഒപ്പം അവയുടെ സമീപത്തുള്ള മറ്റുള്ളവയുമാണ്.
ഗീവർഗീസ് അർക്കദിയാക്കോൻ
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ സഭാ ഭരണത്തിന്മേലുള്ള അധിനിവേശ ശ്രമങ്ങളെ ശക്തമായി പ്രതിരോധിച്ചിരുന്ന അവിഭക്ത മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ അവസാന സുറിയാനി മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന മാർ അബ്രാഹം തന്റെ അർക്കദിയാക്കോനായ മിശിഹായുടെ ഗീവർഗീസിനെ പാലൂരിന്റെ മെത്രാനും തൻറെ അനന്തരാവകാശിയുമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും മാർപാപ്പയിൽ നിന്നും കൽദായ പാത്രിയർക്കീസിൽ നിന്നും അതിന് ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരം നേടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
എന്നാൽ അർക്കദിയാക്കോന്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന് ഈ നീക്കം വിജയിച്ചില്ല.
ഇത് മാർ അബ്രഹാമിന്റെ മരണശേഷം പോർച്ചുഗീസ് ഗോവ മെത്രാപ്പോലീത്തയായ അലെക്സിസ് മെനസസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസ് വിളിച്ചു ചേർക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കും പോർച്ചുഗീസുകാർ നസ്രാണികളുടെ സഭാ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു.
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിനുശേഷം പോർച്ചുഗീസ് മിഷനറിമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ലത്തീൻ വൽക്കരണത്തിനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ ശക്തമായി പ്രതിരോധിച്ച പള്ളികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പാലൂർ പള്ളി.
ഇതിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു വിവരണം ഗുവേയ ജൊർനാദയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അക്കാലത്ത് സാമൂതിരിയുടെ ഭരണ പ്രദേശത്തുള്ള നാല് സുറിയാനി പള്ളികളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് പാലൂർ പള്ളി ആയിരുന്നു.
ഏനമ്മാവ്, മറ്റത്തിൽ, ചാട്ടുകുളങ്ങര ( കുന്നംകുളം ) എന്നിവയായിരുന്നു മറ്റുള്ളവ.
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിനെയും അതിൻറെ തീരുമാനങ്ങളെയും അവിടെ അംഗീകരിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടി മെനസിസ് തൻറെ പ്രതിനിധികളെ ഒരു കത്തുമായി പാലൂരിലേക്ക് അയച്ചു.
എന്നാൽ അവിടെ ഈ നീക്കത്തിന് ശക്തമായ എതിർപ്പ് നേരിടേണ്ടി വന്നു.
ഇടവക പള്ളിയിലെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെയും വിശ്വാസികൾ ഒരുമിച്ചു കൂടി മെനസസിന്റെ പ്രതിനിധികളുടെ മുമ്പാകെ ഒരു നാടകം അവതരിപ്പിച്ചു.
അതിൽ തോമാശ്ലീഹായും പത്രോസ് ശ്ലീഹായും തമ്മിൽ ഇന്ത്യയിലെ സഭയുടെ മേലുള്ള അധികാരത്തെ ചൊല്ലി വാദപ്രതിവാദം നടത്തുന്നതും അവസാനം പള്ളിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ മാർ കുര്യാക്കോസ് അവരുടെ ഇടയിൽ പ്രശ്നപരിഹാരം നടത്തുന്നതുമായിരുന്നു നാടകത്തിൻറെ ഇതിവൃത്തം.
പത്രോസ് ശ്ലീഹായുടെയും തോമാശ്ലീഹായുടെയും നിയമങ്ങൾ രണ്ടും തുല്യമാണെന്നും അതിനാൽ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ റോമിലെ അപ്പോസ്തോലിക സിംഹാസനത്തിനല്ല, മറിച്ച് ബാബിലോണിലെ മാർത്തോമായുടെ അപ്പോസ്തോലിക സിംഹാസനത്തിനാണ് മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിധേയപ്പെടേണ്ടത് എന്നുമുള്ള തീർപ്പാണ് അവസാനം മാർ കുര്യാക്കോസിന്റേതായി നാടകത്തിൽ നൽകിയത് എന്നും ഗുവേയ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
മെനസിസ് ഈ സംഭവത്തെ പിശാചിനാൽ പ്രേരിപ്പിച്ച ഒന്നായി വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും പാലൂരിലെ നസ്രാണികളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ 'വിശുദ്ധ തോമസിന്റെ നിയമത്തിന്' കീഴിൽ ഇരുമ്പ് ബന്ധിതമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
കുര്യാക്കോസും അമ്മ യൂലീത്തയും
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിന് ശേഷം മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ആദ്യ ലത്തീൻ ബിഷപ്പായി ചുമതലയേറ്റ ഫ്രാൻസിസ്കോ റോസ് 1602ൽ പാലൂർ സന്ദർശിച്ചു.
റോസ് മാർപാപ്പയ്ക്ക് അയച്ച നസ്രാണികളെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണത്തിൽ പാലൂർ പള്ളിയെ കുറിച്ച് പ്രത്യേകമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പാലൂരിൽ അക്കാലത്ത് നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പള്ളിക്കെട്ടിടം നസ്രാണികളിൽ നിന്ന് തനിക്ക് ലഭിച്ച വിവരം അനുസരിച്ച് ഏതാണ്ട് 300 വർഷം പഴക്കമുള്ളതാണെന്ന് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പള്ളി പിൽക്കാലത്ത് പുതുക്കി പണിതതായും റോസ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അക്കാലത്ത് സാമൂതിരിയുടെ രാജ്യത്ത് എത്തിച്ചേർന്ന ജ്യോകോമോ ഫെനീച്ചിയോ (അർത്തുങ്കൽ വെളുത്തച്ചൻ) എന്ന ഈശോസഭാ മിഷനറി വൈദികന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് പാലൂർ പള്ളി പുതുക്കിപ്പണിയുന്നതിന് സാഹചര്യമൊരുങ്ങിയത്.
അക്കാലത്ത് പള്ളി മരത്തടി കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതും വളരെ ചെറുതും ആയിരുന്നു.
കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ടും പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥ കൊണ്ടും കെട്ടിടം ദ്രവിച്ച് കേടുപാടുകൾ ഏറ്റിരുന്നു.
പാലൂർ പള്ളി ഉൾപ്പെടെ ഏതാനും പള്ളികൾ പണിയുന്നതിനും പുതുക്കുന്നതിനും സാമൂതിരിയിൽ നിന്ന് പ്രത്യേക അനുമതി അദ്ദേഹം നേടിയെടുത്തിരുന്നു.
പാലൂർ പള്ളിയുടെ ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികവും ആയ പ്രാധാന്യം ഫെനീച്ചിയോ തൻറെ കത്തുകളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
മലബാറിലെ പള്ളികളിൽ ഒന്നാമത്തേത് പാലൂർ പള്ളിയാണെന്നും അതൊരു വലിയ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമാണെന്നും ഫെനീച്ചിയോ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ സഭാ ഭരണത്തിനെതിരെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ നടത്തിയ കൂനൻ കുരിശ് സത്യത്തിന് ശേഷം നസ്രാണികളെ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക നേതൃത്വവുമായി പുനരൈക്യപ്പെടുത്തുന്നതിന് മാർപാപ്പ നിയോഗിച്ച ജോസഫ് മരിയ സെബസ്ത്യാനി എന്ന കർമലീത്ത വൈദികൻ പാലൂർ സന്ദർശിച്ചു.
അദ്ദേഹം പാലൂർ പള്ളിയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് മലബാറിലെ എല്ലാ പള്ളികളിലും വെച്ച് ഒന്നാമത്തേത് എന്നാണ്.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം മിഖായേൽ അഗസ്തിനോസ് കോറപ്പിസ്കോപ്പ
നസ്രാണികളുടെ വിവിധ സഭായോഗങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ അടങ്ങിയ പടിയോലകളിലും പാലൂർ പ്രത്യേകം എടുത്തു പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്.
1632ലെ ഇടപ്പള്ളി പടിയോലയിൽ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സാന്നിധ്യം തെക്ക് കൊല്ലം മുതൽ വടക്ക് പാലൂർ വരെ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
1787ലെ അങ്കമാലി പടിയോലയിൽ ഒപ്പുവെച്ച പഴയകൂർ പള്ളികളിൽ ഒന്നാണ് പാലയൂർ പള്ളി.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകത്തിൽ മൈസൂർ ഭരണാധികാരി ടിപ്പുസുൽത്താന്റെ മലബാർ അധിനിവേശത്തെ തുടർന്ന് പള്ളിക്ക് നേരെ ആക്രമണം ഉണ്ടായി ടിപ്പുവിന്റെ പട്ടാളം പള്ളി തീയിട്ടു നശിപ്പിച്ചു.
ടിപ്പുവിന്റെ പതനത്തിനു ശേഷമാണ് പള്ളി വീണ്ടും പുനർ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പഴയകൂർ കൽദായ സുറിയാനി അഥവാ സിറോ-മലബാർ സഭയിൽ ഉണ്ടായ പിളർപ്പിന്റെ കാലത്ത് മാർ ഏലിയാ മേല്ലൂസ് മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ നേതൃത്വം സ്വീകരിച്ച ഈ പള്ളി കുറേക്കാലം മിഖായേൽ അഗസ്തിനോസ് കോറപ്പിസ്കോപ്പയുടെ കീഴിൽ നിലകൊണ്ടു.
ഈ വിഭാഗം പിന്നീട് കിഴക്കിന്റെ അസ്സീറിയൻ സഭയിൽ ചേരുകയും സിറോ-മലബാർ സഭ ലത്തീൻ സഭയിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമാവുകയും സഭയ്ക്ക് തദ്ദേശീയ മെത്രാന്മാർ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ ഇത് വീണ്ടും കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി.
1948 മുതലുള്ള വർഷങ്ങളിൽ പള്ളിയുടെ വികാരിയായിരുന്ന ജി.എഫ് ചൂണ്ടലിൻറെ കാലത്ത് പള്ളിയിൽ പല പരിഷ്കരണങ്ങളും നടന്നു.
ഇക്കാലത്താണ് പള്ളിയുടെ മധ്യസ്ഥപദവിയിൽ നിന്ന് വിശുദ്ധ കുര്യാക്കോസ് സഹദായെ നീക്കി തോമാശ്ലീഹയുടെ നാമധേയത്തിലേക്ക് പള്ളി മാറ്റപ്പെട്ടത്.
പുനഃസ്ഥാപിതമായ സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ ആദ്യ അധ്യക്ഷനായിരുന്ന അഗസ്റ്റിൻ കണ്ടത്തിലിന്റെ കാലത്ത് സഭയിൽ ഉയർന്നുവന്നതും തോമാശ്ലീഹായുടെ ഇന്ത്യാ പ്രേക്ഷിതത്വത്വം, സഭയുടെ ഭാരതവത്കരണം എന്നിവയെ മുൻനിർത്തിയുള്ളതുമായ സഭാ വ്യാപകമായ സ്വതന്ത്രതാ വാദത്തിന്റെ ഭാഗമായി എടുത്ത പരിഷ്കരണ പരിപാടിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇത്.
ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികവും വാസ്തു കലാപരവും ആയ കാരണങ്ങളാൽ ഇന്ത്യയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന പള്ളികളിൽ ഒന്നാണ് പാലയൂർ പള്ളി പരമ്പരാഗത കേരളീയ വാസ്തു കലയുടെ സ്വാധീനം നിലവിലെ കെട്ടിടത്തിലും കാണാനാകും.
ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴയ പള്ളി എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു എങ്കിലും നിലവിലെ കെട്ടിടം നിരവധി പുതുക്കിപ്പണികൾക്ക് വിധേയമായിട്ടുള്ളതാണ്.
നിലവിൽ സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ തൃശൂർ അതിരൂപതയിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ ദൈവാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്.
പ്രമുഖ മാർത്തോമൻ തീർഥാടന കേന്ദ്രമായും ഇത് പ്രസിദ്ധമാണ്.
ദുക്റാന , പുതുഞായർ തുടങ്ങിയ പെരുന്നാളുകൾ വളരെ ആഘോഷമായും ജനപങ്കാളിത്തത്തോടെയും ഇവിടെ ആചരിക്കപ്പെടുന്നു.
പള്ളിയുടെ സഭാപരമായ പ്രാധാന്യം കണക്കിലെടുത്ത് സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ അധ്യക്ഷനായ മാർ ജോർജ് ആലഞ്ചേരി ഇതിനെ ഒരു മേജർ ആർക്കിയെപിസ്കോപ്പൽ പള്ളിയായി ഉയർത്തി.
കോട്ടക്കാവ് കോട്ടക്കാവ് പുതിയ പള്ളി
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വടക്കൻ പറവൂരിൽ ആണ് കോട്ടക്കാവ് പള്ളി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
തോമാശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ച ഏഴര പള്ളികളിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന മൂന്നു പള്ളികളിൽ ഒന്ന് എന്ന നിലയിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള പള്ളികളിൽ ഒന്നായാണ് ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
പട്ടമന പറവൂർ അല്ലെങ്കിൽ പറൂർ എന്ന പേരിലാണ് ചരിത്ര രേഖകളിൽ ഈ സ്ഥലം പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നത്.
മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ പ്രധാന വിശുദ്ധന്മാരിൽപ്പെട്ട സാപോർ, അപ്രോത്ത് എന്നീ പേർഷ്യൻ ക്രൈസ്തവ ആചാര്യന്മാരുടെ പേരിലായിരുന്നു കോട്ടക്കാവിലെ പള്ളി നിലനിന്നിരുന്നത്.
വലിയ ഒരു യഹൂദ സമൂഹവും പറവൂരിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലും 1308ലും കോട്ടക്കാവ് പള്ളി പുനർനിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആസ്ഥാനമാക്കിയ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി മെത്രാൻ മാർ യാക്കോബ് ആബൂനയുടെ നേതൃത്വത്തിന് കീഴിൽ ഈ പള്ളി നിലനിന്ന കാലത്തെ സുറിയാനി കയ്യെഴുത്ത് പ്രതികൾ ലഭ്യമാണ്.
1556ൽ പറവൂരിൽ വെച്ച് എഴുതപ്പെട്ട ഒരു പ്രാർത്ഥന പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖവുരയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:
നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സഹായത്താൽ ഞങ്ങൾ പ്രവാചകന്മാരുടെ ഈ പുസ്തകം പൂർത്തിയാക്കി; ഇത് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ജനന വർഷം 1556 ഫെബ്രുവരി 18-ാം തീയതി തിങ്കളാഴ്ചയാണ് എഴുതിയത്.
ഞാൻ, യാക്കോബ് കാശീശ, മാർ യാക്കോബിന്റെ ശിഷ്യൻ, പറൂർ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന്, മാർ ശാപോറിന്റെയും മാർ യാപോഥിന്റെയും വിശുദ്ധ പള്ളിയിൽ ഈ പുസ്തകം എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധ നാമം എന്നേക്കും സ്തുതിക്കപ്പെടട്ടെ.
ആമേൻ!
— MS വത്തിക്കാൻ സുറിയാനി N. iv, ഫോളിയോ 278 കോട്ടക്കാവ് പഴയ പള്ളി
കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണി സമൂഹം അവിടെനിന്നും പലായനം ചെയ്തതിൽ വലിയൊരു പങ്ക് ആളുകൾ പറവൂരിലാണ് താമസമാക്കിയത്.
സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പള്ളികളിൽ ഒന്നായി എണ്ണപ്പെട്ട ഇത് പ്രദേശത്തെ വാണിജ്യ പുരോഗതിയെ തുടർന്ന് ഇടവക അംഗസംഖ്യയിലും വളർന്നു.
ഇതേ തുടർന്ന് പറവൂരിൽ മാർത്തോമാ ശ്ലീഹായുടെ നാമത്തിൽ ഒരു പുതിയ പള്ളി കൂടി പണിയപ്പെട്ടു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ മലബാറിൽ സഭാഭരണം നടത്തിയിരുന്ന കൽദായ മെത്രാപ്പോലീത്ത മാർ യൗസേപ്പ് സുലാഖയാണ് ഈ പള്ളിയുടെ തറക്കല്ലിട്ടതും വെഞ്ചിരിപ്പ് നടത്തിയതും എന്ന പള്ളിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ശിലാലിഖിതത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
— ഗുവേയ 1606 , pp. 449
1575ൽ ഗ്രിഗറി പതിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ ഈ പള്ളിയ്ക്ക് വിശേഷാധികാരമുള്ള അൾത്താര എന്ന പദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തി.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ ലത്തീൻ വൽക്കരണ ശ്രമങ്ങളെ ശക്തമായി എതിർത്തിരുന്ന പള്ളികളിൽ ഒന്നായാണ് പറവൂർ അറിയപ്പെടുന്നത്.
അലെക്സിസ് മെനസിസ് പറവൂർ പള്ളി ആദ്യം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ അവിടെയുള്ള വിശ്വാസികൾ സംഘടിതമായി പ്രതിഷേധിച്ചു എന്ന് ജൊർനാദയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിനു ശേഷം സാപോർ, അപ്രോത്ത് നാമധേയത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മറ്റ് പള്ളികളെ പോലെ പറവൂരിലെ വലിയപള്ളിയും ആദ്യം സകല വിശുദ്ധരുടെ പേരിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ ഇതിൽ ജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പ് രൂക്ഷമായതിനാൽ പിന്നീട് മെനസിസ് അവരുടെ പേരുകളോട് സാമ്യമുള്ള കത്തോലിക്കാ വിശുദ്ധരായ ഗെർവാസീസ്, പ്രോത്താസീസ് എന്നിവരുടെ നാമധേയത്തിലേക്ക് പള്ളിയെ മാറ്റി.
അധികം വൈകാതെ പറവൂർ വലിയപള്ളി കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മലബാറിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി വളർന്നു.
അങ്കമാലിയുടെ ബിഷപ്പും പിന്നീട് കൊടുങ്ങല്ലൂർ പദ്രുവാദോ മെത്രാപ്പോലീത്തയും ആയിരുന്ന ഫ്രാൻസിസ് റോസ് തൻറെ ഭരണകാലത്തിന്റെ അവസാന കാലം ഇവിടെയാണ് ചെലവഴിച്ചത്.
അങ്കമാലിയിൽ നസ്രാണികളിൽ നിന്നുള്ള ശക്തമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പും കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ യുദ്ധങ്ങൾ മൂലമുള്ള രാഷ്ട്രീയമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥയും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ആണ് അദ്ദേഹം പറവൂർ ആസ്ഥാനമാക്കിയത്.
1624ൽ പറവൂരിൽ വെച്ച് അന്തരിച്ച ഇദ്ദേഹം ഈ പള്ളിയിൽ തന്നെ കബറടക്കപ്പെട്ടു.
കൂനൻ കുരിശു സത്യത്തിനുശേഷം മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിലുണ്ടായ പിളർപ്പിനെ തുടർന്ന് പറവൂരിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹവും രണ്ട് ചേരിയായി.
ഇതേത്തുടർന്ന് വലിയപള്ളി പഴയകൂർ പക്ഷത്തും ചെറിയപള്ളി പുത്തൻകൂർ പക്ഷത്തും ആയി വേർതിരിഞ്ഞു.
മാർത്തോമാ ഒന്നാമന്റെ ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി ചെറിയപള്ളി മാറി.
അതേസമയം വലിയ പള്ളി പഴയകൂറ്റുകാരുടെ ആരാധനാകേന്ദ്രമായി കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തുടർന്നു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ഈ പള്ളി ഗർവാസീസ്, പ്രോത്താസീസ് എന്നിവരുടെ പേരിൽനിന്ന് മാർത്തോമാ ശ്ലീഹായുടെ നാമധേയത്തിലേക്ക് മാറ്റിയത്.
നിലവിൽ സിറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയുടെ കീഴിലുള്ള ഒരു ഫൊറോനാ പള്ളിയും തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രവുമാണ് കോട്ടക്കാവ് സെന്റ് തോമസ് പള്ളി.
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ വടക്കൻ പറവൂരിൽ ദേശീയപാത 17-ന്  അരുകിലായി പെരിയാറിന്റെ തീരത്താണ് ഈ പള്ളി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
വടക്കൻ പറവൂർ സെന്റ് തോമസ് യാക്കോബായ പള്ളി വടക്കൻ പറവൂർ മാർത്തോമാ യാക്കോബായ പള്ളി
വടക്കൻ പറവൂർ ചെറിയപള്ളി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന സെന്റ് തോമസ് യാക്കോബായ സുറിയാനി പള്ളി വടക്കൻ പറവൂരിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട രണ്ടാമത്തെ പള്ളിയാണ്.
1566 നവംബർ 29നാണ് ഈ പള്ളി കൂദാശ ചെയ്യപ്പെട്ട് ആരാധനയ്ക്കായി തുറന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടത്.
കൂനൻകുരിശ് സത്യത്തിനും മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിലെ പിളർപ്പിനും ശേഷം മാർത്തോമാ ഒന്നാമന്റെ ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി ചെറിയപള്ളി മാറിയ ഈ പള്ളി 1665ൽ മലബാറിലെത്തിയ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ (യാക്കോബായ സഭ) ജറുസലേം മെത്രാപ്പോലീത്ത ഗ്രിഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീലിന്റെ ആസ്ഥാനമായും നിലകൊണ്ടു.
തോമാ ഒന്നാമന്റെ കീഴിലുള്ള പുത്തൻകൂറ്റ് വിഭാഗത്തെ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുമായി ഐക്യപ്പെടുത്തിയ അബ്ദുൽ ജലീൽ കബറടക്കപ്പെട്ടതും ചെറിയപള്ളിയിലാണ്.
നിലവിൽ മലങ്കര യാക്കോബായ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ അങ്കമാലി ഭദ്രാസനത്തിന്റെ കീഴിലാണ് ഈ പള്ളി ഭരിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഗ്രിഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീലിന്റെ കബറിടം നിലനിൽക്കുന്ന ഈ പള്ളി സഭയുടെ ഒരു തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രവുമാണ്.
സഭയുടെ നിരവധി ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾക്ക് വേദിയായ ഈ പള്ളിയിൽ മലങ്കര സഭാ തർക്കത്തെ തുടർന്ന് മറുവിഭാഗവും അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്.
കോക്കമംഗലം
തോമാശ്ലീഹായാൽ സ്ഥാപിതമായി എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു പള്ളിയാണ് കോക്കമംഗലം പള്ളി.
കേരളത്തിൽ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചേർത്തലയ്ക്കടുത്തുള്ള പള്ളിപ്പുറം എന്ന പ്രദേശത്തിന് സമീപത്താണ് കോക്കമംഗലം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
1600 പേരോളം അന്ന് ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചതായി കേരളത്തിലെ പുരാതന ക്രിസ്തീയ ഗാനരൂപമായ റമ്പാൻ പാട്ടിൽ പറയുന്നു.
തോമാശ്ലീഹാ കോക്കമംഗലത്ത് എത്തി ഏകദേശം ഒരു വർഷത്തോളം വചന പ്രഘോഷണം നടത്തി എന്നാണ് വിശ്വാസം.
അദ്ദേഹം കോക്കമംഗലത്ത് ഒരു ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തെ വാർത്തെടുക്കുകയും അവർക്കായി ഒരു കുരിശ് വാഴ്ത്തി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നും പാരമ്പര്യം അനുസരിച്ച് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ പ്രദേശത്തെ അന്യമതസ്ഥർ ഇതിൽ അസ്വസ്ഥരാവുകയും അവർ ആ കുരിശ് എടുത്ത് കായലിൽ എറിഞ്ഞു കളയുകയും ചെയ്തു എന്നും പള്ളിപ്പുറത്തിന് അടുത്ത് ഉള്ള ഒരു തുരുത്തിൽ അത് ചെന്ന് അടിഞ്ഞു എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും പുരാതനവും കോക്കമംഗലത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്നതായി വിവിധ എഴുത്തുകാരന്മാർ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതുമായ പള്ളിയാണ് പള്ളിപ്പുറം പള്ളി.
പള്ളിപ്പുറം പള്ളിയും കോക്കമംഗലം പാരമ്പര്യവും പള്ളിപ്പുറം പള്ളിയും അതിനോട് ചേർന്നുള്ള സെമിനാരിയും ഒരു പഴയ ചിത്രം
തോമാശ്ലീഹായാൽ സ്ഥാപിതമായി എന്ന് പരമ്പരാഗതമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന കോക്കമംഗലം ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിൻറെ ഭാഗമായി രൂപപ്പെട്ടു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന പള്ളിയാണ് പള്ളിപ്പുറം പള്ളി.
കന്യകാമറിയത്തിന്റെ നാമധേയത്തിൽ ഉള്ള ഈ പള്ളി മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ പള്ളികളിൽ ഒന്നാണ്.
നിലവിലെ എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വൈപ്പിൻ ദ്വീപിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇതേ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പലപ്പോഴും തെക്കൻ പള്ളിപ്പുറം എന്നും ഈ സ്ഥലം അറിയപ്പെടുന്നു.
പള്ളിപ്പുറം പള്ളിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് കീഴിൽ മാട്ടൂൽ എന്ന കായൽ തുരുത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കുരിശുപള്ളിയും വിവിധ ചരിത്ര രേഖകളിൽ ഈ പള്ളിയോടൊപ്പം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കോക്കമംഗലത്ത് തോമാശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ചതും അവിടെയുള്ള അക്രൈസ്തവർ കായലിലേക്ക് എറിഞ്ഞതും ആയ കുരിശ് ചെന്നടിഞ്ഞ സ്ഥലത്താണ് ഈ കുരിശുപള്ളി പണിയപ്പെട്ടത് എന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കപ്പെട്ട് പോരുന്നു.
അലക്സിസ് മെനസസിന്റെ ജോർനാദയിൽ ഇതിനെപ്പറ്റി പരാമർശം ഉണ്ട്.
അക്കാലത്ത് വൈക്കം പ്രദേശത്തെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹവും ആരാധനാവശ്യങ്ങൾക്കായി ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് പള്ളിപ്പുറം പള്ളിയെ ആയിരുന്നു എന്നും ജൊർണാദ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
മുട്ടത്ത് നിന്ന് കുരുമുളക് റാണിയുടെ [വടക്കുംകൂർ] ദേശത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലുള്ള പള്ളിപ്പുറത്തേക്ക് ആർച്ചുബിഷപ്പ് പോയി.
ഈ പള്ളിയിലെ ഭൂരിഭാഗം ക്രിസ്ത്യാനികളും താമസിക്കുന്നത് നദിയുടെ മറുകരയിൽ അവർ വൈക്കം എന്ന് വിളിക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ്, അത് ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്, പള്ളിയും കുരിശും അവിടെ ഉള്ളത് അവിടത്തെ ബ്രാഹ്മണർ സഹിക്കുന്നില്ല.
അതുകൊണ്ട് നദിയുടെ മറുവശത്ത് അത് വെക്കാൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നിർബന്ധിതരാകുന്നു, മറുകരെ കടക്കാൻ ഉള്ള പ്രയാസത്തോടെയും അവിടേക്ക് അവർ എല്ലാവരും പോകുന്നു.
— ഗുവേയ 1606 , p. 366
കൂനൻ കുരിശ് സത്യത്തിന് ശേഷം പൂർണമായി പഴയകൂർ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയ ഈ പള്ളി സഭയിലെ നിരവധി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും സംഭവവികാസങ്ങൾക്കും കേന്ദ്രമായിത്തീർന്നു.
ഈ പള്ളിയുടെ പ്രധാന പുരോഹിതന്മാർ മല്പാന്മാർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
പഴയകൂറുകാരുടെ ആദ്യ തദ്ദേശീയ മെത്രാൻ ആയിരുന്ന പറമ്പിൽ ചാണ്ടി മെത്രാന്റെ പിൻഗാമിയായി മലബാറിന്റെ വികാരി അപ്പോസ്തോലിക്ക എന്ന പദവിയിൽ അവരോധിതനായ റാഫായേൽ ഫിഗ്വെരെഡോ എന്ന പോർട്ടുഗീസ്-മലയാളി വംശജനായ പുരോഹിതൻ 1695ൽ ഈ പള്ളിയിൽ കബറടക്കപ്പെട്ടു.
നസ്രാണികളുടെ ഇടയിലോ മിഷനറിമാരുടെ ഇടയിലോ അദ്ദേഹത്തിൻറെ കാര്യമായ പിന്തുണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പഴയകൂർ വിഭാഗത്തിൻറെ കൽദായ കത്തോലിക്ക ബന്ധത്തിനുള്ള നീക്കങ്ങൾക്കും ഈ പള്ളി വേദിയായി.
1861ൽ കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ നിന്ന് മാർ തോമാ റോക്കോസ് എന്ന മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ വരവിലേക്ക് നയിച്ച നീക്കങ്ങൾക്ക് ചുക്കാൻ പിടിച്ചതിൽ ഈ പള്ളി അധികൃതർക്കും നിർണായക പങ്കുണ്ടായിരുന്നു.
ഇതിനുപുറമേ ഒരു സെമിനാരിയും പള്ളിപ്പുറം പള്ളിയോട് ചേർന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
സി. എം. ഐ. സന്യാസ സമൂഹത്തിന്റെ സ്ഥാപക നേതാവായിരുന്ന പാലക്കൽ തോമാ മൽപ്പാൻ ഇവിടം കേന്ദ്രമാക്കിയാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
നിലവിൽ സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയിലെ ഒരു ഫൊറോന പള്ളിയും തീർത്ഥാടന ദേവാലയവും ആണ് പള്ളിപ്പുറം സെൻറ് മേരീസ് പള്ളി.
കോക്കമംഗലം പള്ളി കോക്കമംഗലം പള്ളി പഴയ ചിത്രം
1900ൽ സ്ഥാപിതമായതാണ് നിലവിലിരിക്കുന്ന കോക്കമംഗലം സെൻറ് തോമസ് സിറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ പള്ളി.
സഭയുടെ എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയുടെ ഭാഗമായ പള്ളിപ്പുറം ഫൊറോനയിൽ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു ഇടവക പള്ളിയാണ് ഇത്.
ഏഴര പള്ളികളിൽ ഒന്ന് നിലനിന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന പള്ളി എന്ന നിലയിൽ നിരവധി തീർത്ഥാടകരെ ഈ പള്ളി ആകർഷിക്കുന്നു.
നിരണം നിരണം പള്ളി പാരമ്പര്യം
ഏഴരപ്പള്ളികളിൽ ഒന്നായി എണ്ണപ്പെടുന്ന പ്രമുഖമായ മറ്റൊരു പള്ളിയാണ് നിരണം പള്ളി.
നിലവിൽ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിൽ തിരുവല്ലയിൽ നിരണം പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇവിടുത്തെ പള്ളി ക്രി.
വ 54-ൽ തോമ്മാശ്ലീഹ സ്ഥാപിച്ചതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
പണ്ടുമുതലേ  കായലുകൾ, തണ്ണീർത്തടങ്ങൾ, മറ്റു ജലസ്രോതസ്സുകൾ, വിശാലമായ നെൽപ്പാടങ്ങൾ എന്നിവയാൽ സമ്പുഷ്ടമായ ഒരു കാർഷിക മേഖലയായിരുന്നു നിരണം.
പഴയ ഒരു വ്യാപാര കേന്ദ്രവും ആയിരുന്നു ഈ പ്രദേശം.
പുരാതന ഗ്രീക്ക് ചരിത്ര രേഖകളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന നെൽക്കിണ്ട നിരണം ആയിരുന്നു എന്ന് കരുതുന്ന ചരിത്രകാരന്മാർ ഉണ്ട്.
ഈ പ്രദേശത്തിന് അടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന 'തൃക്കാൽപ്പേശ്വരം' എന്ന സ്ഥലത്ത് തോമാശ്ലീഹാ എത്തിച്ചേരുകയും അവിടെ മത പ്രചരണം നടത്തി കുറെ ആളുകളെ ക്രൈസ്തവ വശ്വാസത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു എന്ന് പാരമ്പര്യ പ്രകാരം വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
അവിടെ അദ്ദേഹം ഒരു കുരിശ് സ്ഥാപിച്ചു എന്ന വിശ്വാസം ഈ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്.
എന്നാൽ അവിടെ അധിവസിച്ചിരുന്ന ബ്രാഹ്മണർ ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചതിനാൽ ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് മാറി നിരണം എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ക്രൈസ്തവരുടെ ആരാധനാ കേന്ദ്രം മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു എന്നും അവിടെ ഒരു പള്ളി പണിപ്പെട്ടു എന്നും ആണ് പാരമ്പര്യം.
പ്രദേശത്തുള്ള പല പ്രമുഖ പള്ളികളുടെയും ചരിത്രം തുടങ്ങുന്നത് നിരണം പള്ളിയിൽ നിന്നാണ്.
പമ്പാനദിയുടെ പോഷകനദിയായ കോലറയാറിന് തീരത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ പള്ളിയിൽ ഹൈന്ദവക്ഷേത്രങ്ങളിലേതുപോലെ കരിങ്കൽ വിളക്കുകളും കൊത്തുപണികളും ഉണ്ട്.
വീരാടിയാൻ പാട്ടുകൾ, റമ്പാൻ പാട്ട്, മാർഗ്ഗംകളിപ്പാട്ടുകൾ തുടങ്ങിയ സാഹിത്യ കൃതികളിൽ പുരാതന നിരണത്തെക്കുറിച്ചും നിരണം പള്ളിയെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിവരണങ്ങളുണ്ട്.
ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസ് കാലഘട്ടം
നിരണത്തെ മാർത്തോമ നസ്രാണികളുടെ പഴയ പള്ളി നിരവധി ചരിത്ര രേഖകളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അലക്സിസ് ഡി മെനെസിസ് നിരണത്തേക്ക് ജലമാർഗ്ഗം യാത്ര ചെയ്തത് ജൊർണാദയിൽ വിശദമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മുതലകൾ നിറഞ്ഞ ദുർഘടമായ ജലപാതയിലൂടെ തോണിയിലാണ് അദ്ദേഹം നിരണം സന്ദർശിച്ചത്.
കൂനൻ കുരിശു സത്യവും പകലോമറ്റം കുടുംബ വാഴ്ചയും പള്ളിയിലെ ചില ഗ്രന്ഥശേഖരങ്ങൾ
കൂനൻ കുരിശു സത്യത്തിനും പഴയകൂർ-പുത്തങ്കൂർ പിളർപ്പിനും ശേഷം, പുത്തൻകൂർ വിഭാഗത്തിന്റെ സഭാധ്യക്ഷന്മാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട വസതിയായി ഇത് നിലകൊണ്ടു.
1686ൽ മരിച്ച പകലോമറ്റം തോമാ നാലാമൻ ആണ് ഇവിടം ആസ്ഥാനമായി ഭരിച്ച ആദ്യ സഭാധ്യക്ഷൻ.
വടക്കൻ പറവൂർ, ഇടപ്പള്ളി, കോട്ടയം എന്നിവയും അദ്ദേഹം ആസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നു.
തുടർന്ന് പകലോമറ്റം കുടുംബക്കാരായ നിരവധി ബിഷപ്പുമാർ നിരണം തങ്ങളുടെ ആസ്ഥാനമായി നിലനിർത്തി.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യാക്കോബായ സഭയിൽ നിന്നുള്ള മിഷനറിമാരുടെ പ്രവർത്തനം കൂടുതൽ ശക്തമായതോടെ പകലോമറ്റം മെത്രാന്മാരുടെ കുടുംബവാഴ്ച പ്രതിരോധത്തിലായി.
മലബാറിലെ കത്തോലിക്കാ മിഷനറി ആയിരുന്ന പൗളിനോസ് പാതിരി 1785 ഡിസംബർ 22ന് നിരണത്തുവെച്ച് പകലോമറ്റം തോമാ ആറാമനെ സന്ദർശിച്ചതിന്റെ ഒരു വിരണം നൽകുന്നുണ്ട്.
അക്കാലത്ത് തോമാ ആറാമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ ചേരാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
"മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ഒരു കൂട്ടം സുറിയാനി കത്തനാർമാരുടെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധന്റെമേൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞു.
അയാൾക്ക് നീളമുള്ള വെളുത്ത താടി ഉണ്ടായിരുന്നു, മുകൾ അറ്റം വളഞ്ഞ ഒരു വെള്ളി അംശവടി കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്നു.
അവന്റെ തലയിൽ ഒരു കുരിശ് ഘടിപ്പിച്ച ഒരു വൃത്താകൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു; അതേസമയം, ഒരു വെള്ള മൂടുപടം, തൊപ്പിക്ക് മുകളിൽ ധരിച്ചിരുന്നത്, അവന്റെ ചുമലിൽ അയഞ്ഞു വീണുകിടന്നു.
മെത്രാൻ ഒരു കൗശലക്കാരനായി കാണപ്പെട്ടു, തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മെത്രാൻ പദവിയുടെ അവകാശം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ തന്റെ അനന്തരവൻ തന്റെ പിൻഗാമിയായി വരണമെന്ന അതിമോഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ആ വന്യമൃഗത്തെ അതിന്റെ കൊമ്പുകളിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
— പൗളിനോസ് 1794 , p. 110
തോമാ ആറാമന്റെ പുനരൈക്യ ശ്രമങ്ങളോട് മലബാറിലെ ലത്തീൻ മിഷണറിമാർക്ക് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അദ്ദേഹം സ്വന്തം കുടുംബവാഴ്ച സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് നടത്തുന്നത് എന്ന് വിലയിരുത്തലാണ് അവർക്കുണ്ടായിരുന്നത്.
എന്നാൽ നസ്രാണികളിലെ പഴയകൂറ്റുകാരുടെ പിന്തുണ ഈ നീക്കത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
അങ്കമാലി പള്ളിയോഗം, കരിയാറ്റിൽ യൗസേപ്പിന്റെ റോമാ യാത്ര, മെത്രാഭിഷേകം, അങ്കമാലി പടിയോല എന്നിവയിലേക്ക് ഇത് നയിച്ചു.
ഈ നീക്കങ്ങൾക്ക് ഫലം ഉണ്ടാകാതെ വന്നതോടെ തോമാ ആറാമൻ യാക്കോബായ മിഷണറിമാരുമായി ഒത്തുതീർപ്പിലേക്ക് എത്താൻ നിർബന്ധിതനായി.
ബസേലിയോസ് ശക്രള്ള, ഗ്രിഗോറിയോസ് ഹന്ന, ഇവാനിയോസ് യൂഹാനോൻ എന്നിവരായിരുന്നു യാക്കോബായ സഭാ മിഷനറിമാരിൽ പ്രമുഖർ.
1772ൽ നിരണം പള്ളിയിൽ വെച്ച് ഇവാനിയോസിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഗ്രിഗോറിയോസിൽ നിന്ന് തോമാ ആറാമൻ കൂറോയോ മുതൽ മെത്രാൻ വരെയുള്ള എല്ലാ പൗരോഹിത്യ പട്ടങ്ങളും വീണ്ടും വാങ്ങി ദിവന്നാസിയോസ് എന്ന പേരിൽ മെത്രാനായി അഭിഷിക്തനായി.
വർത്തമാനപ്പുസ്തകം , കർമ്മലീത്ത മിഷനറിമാരുടെ വിവരണങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ബദലായി നിരണം ഗ്രന്ഥാവരി ഇക്കാലഘട്ടത്തിലെ ചരിത്രത്തിന്റെ പുത്തങ്കൂർ ഭാഷ്യം നൽകുന്നുണ്ട്.
ബ്രിട്ടീഷ് കാലഘട്ടം
1806ൽ ക്ലോഡിയസ് ബുക്കാനൻ നിരണം സന്ദർശിച്ചു.
അക്കാലത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ആ സ്ഥലം പണ്ട് ഒരു മെത്രാസന വസതിയായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് വിവരിച്ചു, അതോടൊപ്പം മങ്ങിയ ചുവന്ന തുണി കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ചെമ്പ് പടക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ മെത്രാസന കസേരയും അദ്ദേഹത്തെ കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
അതോടൊപ്പം ഒരു പഴയ അംശവടിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് പള്ളി വളരെ നല്ല നിലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു ആറ് വൈദികരും സമ്പന്നരായ ഇടവക സമൂഹവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ബുക്കാനൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
അവിടുത്തുകാരനായ ജേക്കബ് എന്നയാൾക്ക് തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ് തരകൻ എന്ന ബഹുമതി നൽകി ആദരിച്ചതായും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.
മാത്യൂസ് അത്തനാസിയോസും സഭാ പിളർപ്പും
പകലോമറ്റം മെത്രാന്മാരുടെ വാഴ്ച അവസാനിപ്പിച്ച് അന്ത്യോഖ്യാ പാത്രിയർക്കീസിന്റെയും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെയും പിന്തുണ നേടി മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായി സ്ഥാനമേറ്റ പാലക്കുന്നത്ത് മാത്യൂസ് അത്തനാസിയോസ് നിരണം ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം തുടർന്നു.
1863ൽ അവിടം സന്ദർശിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് മിനിഷനറി തോമസ് വൈറ്റ്ഹൗസ് അദ്ദേഹവുമായി നടത്തിയ കൂടിക്കാഴ്ച വിശദമായി തൻറെ പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി വളരെ ഊഷ്മളമായ ബന്ധം നിലനിർത്തിയ അത്തനാസിയോസ് ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയുമായി കൂടുതൽ സഹകരണത്തിന് പരിശ്രമിച്ചു.
അന്ത്യോഖ്യ പാത്രിയർക്കീസുമാരുടെ ഭരണപരമായ ഇടപെടലുകൾ തടയുക എന്ന ലക്ഷ്യവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ നിലപാടുകൾക്ക് എതിരായി അന്ത്യോക്യാ പാത്രിയർക്കീസിനോടും യാക്കോബായ സഭയോടും കൂറുപുലർത്തിയ വിഭാഗവും സഭയിൽ ശക്തമായിരുന്നു.
ഇത് 1876ൽ ഇഗ്നാത്തിയോസ് പത്രോസ് തൃതീയൻ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസിലേക്കും മാത്യൂസ് അനാസിയോസിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെടലിലേക്കും നയിച്ചു.
ഇത് മാത്യൂസ് അത്തനാസിയോസിന്റെ അനന്തരവനും പിൻഗാമിയുമായ പാലക്കുന്നത്ത് തോമസ് അത്താനാസിയോസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മലങ്കര മാർത്തോമാ സുറിയാനി സഭ സ്വതന്ത്രമാകുന്നതിൽ പര്യവസാനിച്ചു.
അന്ത്യോഖ്യാ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നിലകൊണ്ട ഔദ്യോഗിക വിഭാഗം നിരണം പള്ളിയുടെയും മറ്റ് ഭൂരിഭാഗം പള്ളികളുടെയും നിയന്ത്രണം നേടിയെടുത്തു.
ഇതിനുശേഷം ഇരു സഭകളും നിരണത്ത് വ്യത്യസ്തമായ പള്ളികളിൽ ആരാധന നടത്തിവരുന്നു.
പഴയ പള്ളിയുടെ പിന്തുടർച്ച രണ്ടു വിഭാഗവും അവകാശപ്പെട്ടുവരുന്നു.
1912ലെ സഭാ പിളർപ്പ്
സഭയുടെ ഭൗതിക ഭരണാധികാരത്തെ സംബന്ധിച്ച് അന്ത്യോഖ്യ പാത്രിയർക്കീസ് ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുല്ല രണ്ടാമനും അദ്ദേഹം നിയമിച്ച മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത വട്ടശ്ശേരിൽ ഗീവർഗീസ് ദിവനാസ്സിയോസും തമ്മിൽ ഉടലെടുത്ത തർക്കം 1912 യാക്കോബായ സഭയിലെ ബാവാകക്ഷി-മെത്രാൻകക്ഷി പിളർപ്പിലേക്ക് നയിച്ചു.
അക്കാലം മുതലേ നിരണം പള്ളിയുടെയും അനുബന്ധ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം വട്ടശ്ശേരിയിൽ ദിവന്നാസിയോസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മെത്രാൻകക്ഷി വിഭാഗത്തിന് ആയിരുന്നു.