smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഹേഡിസും സഹോദരന്മാരായ സ്യൂസും പൊസൈഡണും ചേർന്ന് ടൈറ്റന്മാരെ തോല്പിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭരണാധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു.
മൂവരും യഥാക്രമം പാതാളത്തിന്റെയും ആകാശത്തിന്റെയും സമുദ്രത്തിന്റെയും അധിപന്മാരായി.
കരയുടെ അവകാശം മൂവരും തുല്യമായി പങ്കിട്ടെടുത്തു.
ഹേഡിസിന് വിശേഷപ്പെട്ട തൊപ്പിയുണ്ട് അതു ധരിച്ചാൽ അപ്രത്യക്ഷനാകാം.
ആ തൊപ്പിയും സെർബെറസ് എന്ന മൂന്ന് തലയൻ പട്ടിയും ഹേഡിസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിഹ്നങ്ങളാണ്.
പെർസഫനിയാണ് ഹേഡിസിന്റെ ഭാര്യ.
പാതാള ലോകം
മരിച്ചവരുടെ ലോകമായ പാതാളം ഭൂമിക്കടിയിലാണെന്നാണ് ഇലിയഡിലും  അവിടേക്കുളള പാത സമൂദ്രവും ചക്രവാളവും ചേരുന്നിടത്തുകൂടിയാണെന്ന്  ഒഡ്ഡീസ്സിയിലും പറയുന്നു.
ഇഹലോകത്തിനും പരലോകത്തിനുമിടക്കായി 5 നദികളുണ്ട്,അഗ്നി നദിയായ ഫളെഗിതോൺ ,അലംഘനീയ പ്രതിജ്ഞയുടെ  നദി സ്റ്റൈക്സ്, മറവിയുടെ നദി ലെത്.
ദുരിതങ്ങളുടെ നദിയായ അഷിറോണ് ചെന്നു വീഴുന്നതോ  വിലാപ നദിയായ കോസൈറ്റിസിലും.
അവിടെ, ആത്മാക്കളെ  അക്കരക്കെത്തിക്കാനായി  വൃദ്ധനായ കടത്തുകാരൻ ചാറോൺ തയ്യാറായി നില്ക്കുന്നു.
പക്ഷെ ജഡങ്ങളുടെ അധരങ്ങളിൽ കടത്തുകൂലി വെച്ച്,   വേണ്ടപോലെ അന്ത്യസംസ്കാരം ചെയ്യപ്പെട്ട ആത്മാക്കളെ മാത്രമേ ചാറോൺ തോണിയിലേറ്റു.
മറ്റേക്കരയിലാണ് പാതാളത്തിലേക്കുളള ബൃഹത്തായ കവാടം.
കാവലിനായി  സെർബറസ്  എന്ന മൂന്നു തലയുളള പെരുമ്പാമ്പു പോലുളള വാലുളള ഉഗ്രനായ പട്ടിയുണ്ട്.
അകത്തു കടന്നാൽ പിന്നെ ആർക്കും പുറത്തേക്കു കടക്കാനാവില്ല.
പരേതാത്മക്കളെല്ലാം മൂന്നംഗ കോടതിക്കു മുമ്പാകെ ഹാജരാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇവരാണ്  വിധിയെഴുത്തുകാരും.
ഹേത്വതിശയോക്തി (അലങ്കാരം) ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
കാര്യകാരണങ്ങൾക്ക് അഭേദം പറഞ്ഞാൽ ഹേത്വതിശയോക്തി .
'അഭേദം കാര്യഹേതുക്കൾ- ക്കെങ്കിലോ ഹേതുവാമത്.
ഉദാ:'മുക്കണ്ണൻ തൻ പുണ്യമാകും മൈക്കണ്ണി തുണചെയ്യണം' മുക്കണ്ണന് പുണ്യത്താൽ ലഭിച്ച ദേവീരൂപമായിത്തന്നെ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സെനക്ക ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Seneca_the_Younger സെനക്കയുടെ ഒരു പുരാതന അർത്ഥകായശില്പം
ലത്തീൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ രജതയുഗത്തിൽ പുരാതന റോമിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന സ്റ്റോയിക് ചിന്തകനും, രാജ്യതന്ത്രജ്ഞനും നാടകകൃത്തും ആയിരുന്നു ലുസ്യസ് അന്നേയസ് സെനക്ക (ജനനം ബിസി 4; മരണം എഡി 65) .
ഒരു ഹാസ്യരചനയും അദ്ദേഹത്തിന്റേതായുണ്ട്.
അവസാനത്തെ ജൂലിയോ-ക്ലോഡിയൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന നീറോ ചക്രവർത്തിയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ഗുരുവും ഉപദേഷ്ടാവും ആയിരുന്നു.
എങ്കിലും നീറോയെ  അപായപ്പെടുത്താനായി നടന്ന "പിസോയുടെ ഗുഢാലോചനയിൽ" പങ്കുചേർന്നു എന്ന ആരോപണത്തെ തുടർന്ന് ചക്രവർത്തി അദ്ദേഹത്തെ നിർബ്ബന്ധപൂർവം ആത്മഹത്യ ചെയ്യിച്ചു.
ഇക്കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം നിരപരാധി ആയിരുന്നിരിക്കാനാണ് സാദ്ധ്യത.
എഴുത്തുകാരനും താർക്കികനുമായ "മുതിർന്ന സെനക്ക" അദ്ദേഹത്തിനു പിതാവും റോമൻ സാമാജികൻ ഗല്ലിയോ മൂത്ത സഹോദരനും ആയിരുന്നു.
പിതാവിൽ നിന്നു വേർതിരിച്ചു കാട്ടാനായി "ചെറിയ സെനക്ക" (Seneca the Younger) എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹത്തെ പരാമർശിക്കുക പതിവാണ്.
റോമിലെ സംസ്കൃതവൃത്തങ്ങളിൽ വ്യാപരിച്ചിരുന്ന സ്പെയിൻകാരനായ 'മുതിർന്ന' സെനക്കയുടെ മകനായി സ്പെനിയിലെ കൊർദോവ നഗരത്തിലാണ് സെനക്ക ജനിച്ചത്.
ജനിച്ചു താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തെ റോമിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.
അവിടെ കിട്ടാവുന്നതിൽ നല്ല വിദ്യാഭ്യാസവും ലഭിച്ചു.
പ്രഗല്ഭരായ ഗുരുക്കന്മാരിൽ നിന്നു സ്റ്റോയിക്ക്, എപ്പിക്യൂറിയൻ ദർശനങ്ങൾ പഠിച്ച അദ്ദേഹത്തിനു പ്രായോഗിക രാജനീതിയിൽ ഗുരുവായത് ഈജിപ്തിലെ റോമൻ സ്ഥാനപതിയായിരുന്ന ഒരു ബന്ധുവാണ്.
ഒടുവിൽ വക്കീൽ പണിയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ അദ്ദേഹം ആ വഴിയിൽ 'ക്വസ്റ്റർ' എന്ന സർക്കാർ പദവിയിലെത്തി.
താമസിയാതെ സെനക്ക പോമ്പിയ പൗലീന എന്ന വനിതയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവരുടെ ദാമ്പത്യം സാമാന്യസന്തുഷ്ടി ഉള്ളതായിരുന്നു.
ചെറുപ്പത്തിൽ സസ്യമാത്രാഹാരം പരിശീലിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അദ്ദേഹം ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം അതുപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും ജീവിതകാലമാത്രയും പാനഭോജനങ്ങളിൽ മിതത്വം പാലിച്ചിരുന്നു.
ഇടക്ക് കാസരോഗം വലച്ചപ്പോൾ സെനക്ക ആത്മഹത്യ പോലും ആലോചിച്ചു.
അക്കാലത്ത് കലിഗുള ചക്രവർത്തിയുടെ അപ്രീതിക്കു പാത്രമായ സെനക്കയെ ചക്രവർത്തി വധിക്കാനൊരുങ്ങിയെങ്കിലും താമസിയാതെ ക്ഷയം പിടിച്ചു സ്വാഭാവികമായി മരിച്ചു കൊള്ളുമെന്നു ചക്രവർത്തിയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി സുഹൃത്തുക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷപെടുത്തി.
കോർസിക്ക
കലിഗുളയെ തുടർന്നു ചക്രവർത്തിയായ ക്ലോഡിയസിന്റെ കാലത്ത് സെനക്ക വീണ്ടും വിഷമത്തിലായി.
കലിഗുളയുടെ സഹോദരി ജെർമാനിക്കസിന്റെ മകൾ ജൂലിയായുമായി അദ്ദേഹത്തിന് അനുചിതബന്ധമുണ്ടെന്ന രാജപത്നി മെസ്സാലിനയുടെ ആരോപണമായിരുന്നു കാരണം.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കോർസിക്ക ദ്വീപിലേക്കു നാടുകടത്തി.
അവിടത്തെ അസൗമ്യമായ ചുറ്റുപാടുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിനു പൊതുവർഷം 41 മുതൽ 49 വരെയുള്ള 8 വർഷം കഴിയേണ്ടി വന്നു.
ഈ കഷ്ടപ്പാടിനെ ദാർശനികമായ നിർമ്മമതയോടെ ആദ്യം നേരിട്ട അദ്ദേഹത്തിനു ക്രമേണ മനസ്സിടിഞ്ഞു.
തുടർന്ന് ദുരന്തനാടകങ്ങളുടെ രചനയിൽ അദ്ദേഹം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി.
ദീർഘപ്രഭാഷണങ്ങളും ആപ്തവാക്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ് ദാർശനികതയുടെ ഭാരം ചുമക്കുന്ന ആ കൃതികൾ, നാടകങ്ങളെന്ന നിലയിൽ പരാജയമാണെന്നും അല്ലെന്നും കരുതുന്നവരുണ്ട്.
രാജഗുരു
പൊതുവർഷം 48-ൽ, സെനക്കയുടെ ശത്രു മെസ്സാലിനയുടെ സ്ഥാനത്ത് അഗ്രിപ്പീന ക്ലാദിയസ് ചക്രവർത്തിയുടെ ഇഷ്ടപത്നി ആയതോടെ സെനക്കയ്ക്ക് നല്ലകാലമായി.
11 വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന മകൻ നീറോ രാജകുമാരനു യോഗ്യനായ ഗുരുവിനെ അന്വേഷിച്ച അഗ്രിപ്പീന ഒടുവിൽ തെരഞ്ഞെടുത്തതു കോർസിക്ക ദ്വീപിൽ പ്രവാസിയായിരുന്ന സെനക്കയെ ആണ്.
അങ്ങനെ പ്രവാസത്തിൽ നിന്നു മടങ്ങിവന്ന അദ്ദേഹം നീറോയെ സ്റ്റോയിക് ദർശനവും മറ്റും അഭ്യസിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നീറോയ്ക്കു വേണ്ടി സെനക്ക എഴുതിയ സ്റ്റോയിക് ചിന്താവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാടകങ്ങളെപ്പോലെ ആപ്തവാക്യങ്ങളും ആവർത്തനങ്ങളും നിറഞ്ഞ വിരസവായനയായി തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും സെനക്കയുടെ സമകാലീനർക്കിടയിൽ ഏറെ പ്രചാരം നേടി.
രാജപത്നി അഗ്രിപ്പീനയുടെ പിന്തുണയോടെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ അധികാരകേന്ദ്രത്തോട് അടുത്തുനിന്ന സെനക്ക, അങ്ങനെ രാജനീതിയിലും ശക്തനായി.
വളരെ സമ്പത്തും അദ്ദേഹം സ്വരുക്കൂട്ടി.
ഏറെക്കാലം സെനക്ക റോമിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരനും, രാജ്യതന്ത്രജ്ഞനും, മുന്തിരികൃഷിക്കാരനും ആയിരുന്നു.
സ്റ്റോയിക് നിർമ്മമതയുടെ വക്താവായിരുന്നെകിലും സമ്പദ്സമാഹരണത്തിൽ അധികാരത്തിന്റെ സൗകര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം നന്നായി ഉപയോഗിച്ചു.
ബ്രിട്ടൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള റോമൻ പ്രവിശ്യകളിൽ കൊള്ളപ്പലിശക്ക് പണം കടം കൊടുത്ത് അദ്ദേഹം സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
പൊതുവർഷം 60-61-ൽ റാണി ബൊവാഡിസിയയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ റോമൻ മേൽക്കോയ്മക്കെതിരെ ബ്രിട്ടണിൽ നടന്ന കലാപത്തിന്റെ കാരണങ്ങളിലൊന്ന് സെനക്ക ഉൾപ്പെടെയുള്ള പണമിടപാടുകാരുടെ ദുര ആയിരുന്നെന്നു ചരിത്രകാരനായ കാസിയൂസ് ദിയോ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പൊതുവർഷം 54-ൽ ചക്രവർത്തിപദത്തിലെത്തിയ നീറോയ്ക്ക് സെനക്ക ഉപദേഷ്ടാവായി.
എങ്കിലും അധികാരത്തിൽ വലിയൊരു പങ്ക് കൈയ്യാളിയിരുന്നത് രാജമാതാവ് അഗ്രിപ്പീന ആയിരുന്നു.
ഈ മാതൃവാഴ്ച ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന സെനക്ക അത് അവസാനിപ്പിക്കാൻ മുൻകൈയ്യെടുത്തു.
സെനക്കയുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ചുള്ള നീറോയുടെ ഭരണത്തിന്റെ ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ സാമ്രാജ്യം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു.
എങ്കിലും ക്രമേണ പെരുകിവന്ന നീറോയുടെ അതിക്രമങ്ങൾ കണ്ട അദ്ദേഹം, ചക്രവർത്തിയുടെ ഭോഗവാസനയെ പ്രീണിപ്പിച്ച് രാജനീതിയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അകറ്റിനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
എങ്കിലും നീറോയുടെ പാതകങ്ങളിൽ പലതുമായും അദ്ദേഹത്തിനു സഹകരിക്കേണ്ടി വന്നു.
തന്നെ വിമർശിച്ച അമ്മ അഗ്രിപ്പീനയെ കൊലപ്പെടുത്തിയ നീറോ അതിനെ ന്യായീകരിച്ചു സെനറ്റിനയച്ച കത്ത് സെനക്കയുടെ തൂലികയിൽ പിറന്നതായിരുന്നു .
നീറോയുടെ അതിക്രമങ്ങൾ അതിരു വിട്ടപ്പോൾ തനിക്കു ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന അധികാരത്തിൽ നിന്നു കൂടി വിരമിക്കാൻ സെനക്ക ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും ചക്രവർത്തി അത് ആദ്യം അനുവദിച്ചില്ല.
പൊതുവർഷം 64-ലെ അഗ്നിബാധക്കു ശേഷം റോമിന്റെ പുനർനിർമ്മിതിക്കു ചക്രവർത്തി സംഭാവന ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ തന്റെ സ്വത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം സെനക്ക സംഭാവന നൽകി.
ക്രമേണ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ അദ്ദേഹം തെക്കൻ ഇറ്റലിയിൽ ക്യാമ്പേനിയയിലുള്ള തന്റെ വസതിയിൽ ഒതുങ്ങി കഴിഞ്ഞു.
ഭക്ഷണത്തിൽ വിഷം കലർത്തി കൊന്നെങ്കിലോ എന്ന ഭയത്തിൽ കുറേക്കാലം അദ്ദേഹം കാട്ടുകനികളും ഒഴുക്കുവെള്ളവും മാത്രം ആഹരിച്ചു ജീവിച്ചു.
ചക്രവർത്തിയുടെ ചാരന്മാരേയും വധശ്രമങ്ങളേയും ഭയന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടു ജീവിച്ച ഇക്കാലത്താണ് അദ്ദേഹം പുരാതനലേഖകന്മാരുടെ പ്രപഞ്ച , പ്രകൃതി നിരീക്ഷണങ്ങൾ സമാഹരിച്ച 'പ്രകൃതിസമസ്യകൾ' (Naturales quaestiones) എന്ന കൃതി എഴുതിയത്.
"ലൂസില്ലസിനുള്ള സന്മാർഗ്ഗലേഖനങ്ങൾ" എന്ന കൃതിയാണ് സെനക്കയുടെ ഇക്കാലത്തെ രചനകളിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായത്.
സ്റ്റോയിക് ചിന്തയുടെ സൗമ്യവ്യാഖ്യാനമാണത്.
മരണം സെനക്കയുടെ മരണം
പൊതുവർഷം 65-ലെ നീറോയെ വധിക്കാനായി നടന്ന ഗൂഢാലോചനയിൽ പങ്കുചേർന്നുവെന്ന ആരോപണത്തിനു മറുപടി പറയാൻ ചക്രവർത്തി സെനക്കയ്ക്ക് ആളയച്ചു.
തനിക്കു രാജനീതിയിൽ താത്പര്യമില്ലെന്നും സമാധാനം മാത്രമേ അന്വേഷിക്കുന്നുള്ളു എന്നും സെനക്ക മറുപടി പറഞ്ഞു.
മറുപടി നീറോയെ അറിയിച്ച സന്ദേശവാഹകൻ, സെനക്ക ഭയമോ ദുഃഖമോ പശ്ചാത്താപമോ പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലെന്നും വ്യക്തമാക്കി.
"അയാളോടു മരിക്കാൻ പറയുക" എന്നു പറഞ്ഞു നീറോ വീണ്ടും സന്ദേശവാഹകനെ അയച്ചു.
സന്ദേശം കേട്ട സെനക്ക വിൽപ്പത്രം എഴുതാനിരുന്നപ്പോൾ, കല്പന ഉടൻ നടപ്പാക്കാനാണ് ഉത്തരവെന്നു സന്ദേശവാഹകൻ അറിയിച്ചു.
അതോടെ സെനക്ക പത്നിയെ ആലിംഗനം ചെയ്ത ശേഷം സ്വന്തം ധമനികൾ മുറിച്ച് രക്തമൊഴുക്കി.
രക്തം വാർന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കെ അദ്ദേഹം തന്റെ കേട്ടെഴുത്തുകാരന് റോമൻ ജനതക്കുള്ള അന്തിമസന്ദേശം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
തുടർന്ന് മരണം വേഗത്തിലാക്കാനും സോക്രട്ടീസിന്റെ മാതൃക പിന്തുടരാനുമായി അദ്ദേഹം ഹെംലോക്ക് എന്ന വിഷപാനീയവും കുടിച്ചു.
ഭർത്താവിനൊപ്പം മരിക്കാനാഗ്രഹിച്ച സെനക്കയുടെ പത്നി പൗളീനയും സ്വന്തം ധമനികൾ മുറിച്ചു മരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് അനുവദിക്കപ്പെട്ടില്ല.
നീറോയുടെ ഉത്തരവനുസരിച്ച് വൈദ്യന്മാർ അവളുടെ ധമനികൾ കെട്ടി രക്തശ്രാവം നിർത്തി.
സിസിലിയിലെ റോമൻ ഗവർണ്ണറെ സംബോധന ചെയ്ത് എഴുതിയിരിക്കുന്ന "ലൂസില്ലസിനുള്ള സന്മാർഗ്ഗലേഖനങ്ങൾ" എന്ന രചന സ്റ്റോയിക് ചിന്തയുടെ പ്രസാദപൂർണ്ണമായ വ്യാഖ്യാനമാണ്.
ധനികനായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ മുന്നിൽ കണ്ട് സ്റ്റോയിക് ആദർശം വിശദീകരിക്കുകയാണ് അതിൽ സെനക്ക.
പിൽക്കാലലേഖകന്മാർ ഏറെ പിന്തുടർന്ന ആത്മഗതശൈലിയിലുള്ള പ്രബന്ധം (informal essay) എന്ന രചനാസങ്കേതത്തിന്റെ ആദ്യമാതൃകകളായിരുന്നു അതിൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
സാഹിത്യത്തിന്റേയും, രാജനീതിയുടേയും ദർശനത്തിന്റേയും ആഴങ്ങളറിഞ്ഞ ജ്ഞാനിയും സഹിഷ്ണുവും സൗമ്യനുമായ ഒരു റോമാക്കാരനെ അവയിൽ വായനക്കാർ കണ്ടെത്തുന്നു.
തന്റെ വാർദ്ധക്യത്തേയും കാസരോഗത്തേയും അലസമായ രചനാശൈലിയേയും ഒക്കെ സെനക്ക അതിൽ ഫലിതത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്നു.
എല്ലാക്കാര്യത്തിലും ഒരു പോലെ ജ്ഞാനികളാകാൻ നമുക്കാവില്ല എന്നത് തത്ത്വചിന്തയുടെ ആദ്യപാഠമാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
അനന്തതയുടെ കണങ്ങളും നിത്യതയിലെ നിമിഷങ്ങളും മാത്രമായ നാം പ്രപഞ്ചത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ  ആകാശഗോളങ്ങൾ ആർത്തുചിരിക്കും.
അതിനാൽ സെനക്ക വേദാന്തത്തിൽ നിന്നും ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നും അകലം പാലിക്കുന്നു.
ദൈവസ്വഭാവം, ആത്മാവ് , ധാർമ്മികദർശനം എന്നിവയിൽ അദ്ദേഹം അവസാനവാക്കായി ഒരു നിയമവും അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ല.
മദ്ധ്യകാലത്തെ ഒരു കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ പ്ലേറ്റോക്കും അരിസ്റ്റോട്ടിലിനും നടുവിൽ സെനക്ക
അതേസമയം, സന്തുഷ്ടിയാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യമെങ്കിലും അതിലേക്കുള്ള വഴി സദാചാരത്തിന്റേതാണെന്നു സെനക്ക കരുതി.
സുഖം നന്മയാകുന്നത്, സദാചാരവുമായി ഇണങ്ങി നിൽക്കുമ്പോഴാണ്.
എറിഞ്ഞുകിട്ടുന്ന ഓരോ എല്ലിൻകഷണത്തിനും നേരേ ഓടുന്ന നായ്ക്കളാകരുത് നാം.
എല്ലാദിവസവും പ്രവൃത്തികളെ അവലോകനം ചെയ്തും അവനവന്റെ തെറ്റുകളെ കാർക്കശ്യത്തോടെയും മറ്റുള്ളവരുടെ വീഴ്ചകളെ കാരുണ്യത്തോടെയും വീക്ഷിച്ചും നമുക്ക് ജ്ഞാനത്തിൽ മുന്നേറാം.
ഏകാന്തതാപ്രേമത്തെ മാനസികമായ പക്വതയുടെ ലക്ഷണങ്ങളിലൊന്നായി അദ്ദേഹം കരുതി.
മനുഷ്യർ കൂട്ടുചേരുമ്പോഴാണ് ഒറ്റയായിരിക്കുമ്പോൾ എന്നതിനേക്കാൾ ദുഷ്ടത കാട്ടുന്നത്.
മനുഷ്യരുടെ മരണഭയത്തേയും ഈ രചനയിൽ സെനക്ക വിമർശിക്കുന്നു.
നിത്യതയോളം തുടരാൻ മാത്രം സന്തുഷ്ടി നിറഞ്ഞതല്ല ജീവിതം.
ജീവന്റെ ജ്വരബാധക്കു ശേഷം മരണനിദ്രയെ നാം സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണു വേണ്ടത്.
ശാന്തിയുടെ പടിവാതിൽക്കൽ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ നിന്ദനീയമായി മറ്റെന്തുണ്ട്?
ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ പല വഴികളും ഉണ്ടെന്നിരിക്കെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചു പരാതി പറയാൻ നമുക്ക് ഒരു ന്യായവുമില്ല.
ധമനികൾ മുറിച്ചോ, ഹൃദയം ഭേദിച്ചോ, കൊക്കയിൽ ചാടിയോ, നദിയിൽ മുങ്ങിയോ എല്ലാം നമുക്ക് നിത്യസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാവുന്നതാണ്.
സെനക്കയുടെ ജീവിതചര്യ, അദ്ദേഹം പ്രഘോഷിച്ച സ്റ്റോയിക് ആദർശത്തിലെ നിർമ്മമതയുമായി പലപ്പോഴും ചേർന്നുപോയില്ല.
എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിൽ സ്റ്റോയിക് ആദർശത്തിന്റെ തികവുറ്റ മാതൃകയും ജീവിതത്തിൽ അതിന്റെ സന്ദിഗ്ദ്ധമാതൃകയും അദ്ദേഹം കാഴ്ചവച്ചു.
രാജനീതിയിൽ നീറോയുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്ക് മനസ്സില്ലാതെയെങ്കിലും പലപ്പോഴും കൂട്ടുനിന്നതിന്റെ പേരിലും, ആർത്തിയോടെ നടത്തിയ സ്വകാര്യസമ്പദ്സമാഹരണത്തിന്റെ പേരിലും അദ്ദേഹം വിമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, രചനകളിലെ ആദർശധീരതയും, മരണത്തിന്റെ അസാധാരണതയും പിൽക്കാലങ്ങളിൽ സെനക്കയുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ആദർശവൽക്കരണത്തിനു വഴിതെളിച്ചു.
ക്രിസ്തീയചിന്തയിലെ ഉന്നതന്മാരിൽ പലരും സെനക്കയെ പുകഴ്ത്തി.
ലത്തീൻ ക്രിസ്തീയസാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രാരംഭകനായ തെർത്തുല്യൻ (160-220) അദ്ദേഹത്തെ "നമ്മിൽ ഒരാൾ" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു.
"'പേഗൻ' ആയ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതിനപ്പുറം നമുക്കെന്തു പറയാനിരിക്കുന്നു" എന്ന് അഗസ്റ്റിനും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
സെനക്കയും പൗലോസ് അപ്പസ്തോലനും കൈമാറിയതായി പറയപ്പെട്ട കത്തുകളും ഒരു കാലത്ത് പ്രചരിച്ചിരുന്നു.
അവയുടെ പരമാർത്ഥതയിൽ ജെറോമിനെപ്പോലുള്ള ക്രിസ്തീയപണ്ഡിതന്മാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
മദ്ധ്യകാലക്രിസ്തീയസങ്കല്പമനുസരിച്ചുള്ള പരലോകചിത്രം വരച്ചുകാട്ടിയ ഡിവൈൻ കോമഡിയിൽ ഡാന്റെ , സെനക്കയ്ക്ക്, ക്രിസ്തീയവിശ്വാസവുമായി പരിചയപ്പെടാതിരുന്നിട്ടും ധാർമ്മികജീവിതം നയിച്ച പൗരാണികലോകത്തിലെ മറ്റു മഹദ്‌വ്യക്തികൾക്കൊപ്പം സ്വർഗ്ഗനരകങ്ങളുടെ അതിരിലുള്ള 'ലിംബോ' എന്നയിടത്തിൽ സ്ഥാനം കൊടുത്തു.
റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചിന്തകന്മാരിൽ ഒരാളാണു സെനക്ക.
സ്റ്റോയിക് ചിന്തയുടെ ചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനം അതിപ്രധാനമാണ്.
പിൻകാലങ്ങൾ സ്റ്റോയിസിസത്തെ വിലയിരുത്തിയത് സെനക്കയുടെ അവതരണത്തെ മുൻനിർത്തിയാണ്.
നവോത്ഥാനയുഗത്തിൽ നടന്ന സ്റ്റോയിക് ചിന്തയുടെ പുനർജ്ജനി സെനക്കയുടെ രചനകളെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു.
൧ കാസരോഗിയുടെ വലിവ്, അന്ത്യശ്വാസം വലിയുടെ പരിശീലനമാണെന്നായിരുന്നു ഫലിതം.
അവലംബം ↑ Bunson, Matthew, A Dictionary of the Roman Empire page 382.
Oxford University Press , 1991 ↑ 1 2 3 4 5 വിൽ ഡുറാന്റ് , സീസറും ക്രിസ്തുവും", സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ മൂന്നാം ഭാഗം (പുറങ്ങൾ 301-308) 1 2 3 ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ , പാശ്ചാത്യ തത്ത്വചിന്തയുടെ ചരിത്രം (പുറം 260) ↑ വിൽ ഡുറാന്റ് (പുറങ്ങൾ 274-84) ↑ ന്യൂയോർക്കിലെ ഫൊർധാം സർവകലാശാലയുടെ ഇന്റർനെറ്റ് സോഴ്സ്ബുക്ക്, റോമൻ ചരിത്രകാരനായ ടാസിറ്റസ് വിവരിക്കുന്ന സെനക്കയുടെ മരണം Archived 2014-11-08 at the Wayback Machine .
↑ ക്രിസ്റ്റ്യൻ ക്ലാസ്സിക്സ് എത്തേറിയൽ ലൈബ്രറിയിൽ ഡിവൈൻ കോമഡിയുടെ ആദ്യഖണ്ഡമായ ഇൻഫെർണോ, നാലാം കാന്റോ ↑ സെനക്കയെക്കുറിച്ച് സ്റ്റാൻഫോർഡ് ദാർശനികവിജ്ഞാനകോശത്തിലുള്ള ലേഖനം
[[വർഗ്ഗം:Upload Photos of Natural Heritage sites of India to help Wikipedia win fantastic Prizes  Check out the rules here [ഒഴിവാക്കുക] Reading Problems?
Click here സഹായം വർഗ്ഗം:1-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ തത്ത്വചിന്തകർ]]
സെനി റെബാബ് 1630 മുതൽ മുഗൾ പെയിന്റിംഗ് ഗോവർദ്ധൻ ഒരു സംഗീതജ്ഞനോടൊപ്പം സെനി റിബാബ് കളിക്കുന്നു.
അക്ബർ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്തെ പ്രശസ്ത സംഗീതജ്ഞൻ താൻസൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതായി വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു  സ്ട്രിംഗ് സംഗീതോപകരണമാണ് സെനി റെബാബ് ( പഞ്ചാബി : ਸੇਨੀ).
ഇപ്പോൾ, ഇത് സിഖ് സംഗീതവുമായി കൂടുതൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
റബാബികൾ , റാഗികൾ , ധാദികൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് തരം സിഖ് സംഗീതജ്ഞൻ സിഖ് ഗുരുക്കളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു.
ഡെഖാനി റബാബ് എന്ന നിലയിൽ, മുഗൾ ചരിത്രകാരനായ അബുൽ ഫസൽ ഈ ഉപകരണത്തെ മദ്ധ്യേന്ത്യയുടെ സ്ഥാനീയ ഉപകരണമായി പട്ടികപ്പെടുത്തി.
എല്ലാതരം ജനവിഭാഗങ്ങളും ഈ ഉപകരണം വാദനം ചെയ്തിരുന്നു.
ഈ ഉപകരണം സെനിയ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു, അവരിൽ താൻസെൻ ഒരാളായിരുന്നു.
റബബിനെ "ജനപ്രിയമാക്കിയത്" എന്ന ബഹുമതി ടാൻസനുണ്ട്.
സെനി റബാബ് എന്ന പേര് പേർഷ്യൻ പദവിയുടെ ഒരു ഇന്ത്യൻ അനുരൂപമായിരിക്കാം; " സെൻ-ഇ-റബാബ് " (ടാൻ സെന്നിന്റെ റിബാബ്) എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
റബാബി
ഭായ് മർദാനയെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ട് ഗുരു നാനാക്ക് റബാബി പാരമ്പര്യം ആരംഭിച്ചു.
മർദാനയ്ക്കുശേഷം ശ്രദ്ധേയമായ ചില റബാബികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഷാജദ, ബൽവാന്ദ്, സത്ത, സത്തയുടെ മകൻ ബാബക്, ബാബാക്കിന്റെ മകൻ ചത്ര, സദ്ദു, ബഡ്ഡു എന്നിവരായിരുന്നു.
1947 ലെ വിഭജനത്തിന് മുമ്പ് റബാബികൾ അമൃത്സറിൽ പതിവായി കീർത്തനം നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്ത്യാ-പാക് വിഭജനത്തിനുശേഷം  റബാബികൾ പാകിസ്ഥാനിലേക്ക് കുടിയേറി.
റബാബികളുടെ നിരയിൽ അവസാനത്തേത് ഭായ് ചന്ദ് ആയിരുന്നു.
എ.ഡി. 20-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ സിഖ് കീർത്തനിലെ ഉപകരണത്തിന്റെ ഉപയോഗം ഹാർമോണിയം കവർന്നെങ്കിലും സെനി റെബാബ് പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
വീണയും സെനി റബാബും വാദനം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾ, 1680-1700.
സെനറ്റ് (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ)
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ നിയമ നിർമ്മാണ സഭയായ കോൺഗ്രസ്‌സിലെ ഉപരിസഭയാണ് സെനറ്റ് .
മൊത്തം 100 സീറ്റുകൾ ഉള്ള സെനറ്റിൽ നിലവിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്ക് 53ഉം ഡെമോക്രാറ്റിക്‌ പാർട്ടിക്ക് 45ഉം സ്വതന്ത്രർക്ക് 2ഉം വീതം അംഗങ്ങൾ ആണ് ഉള്ളത്.
Notes References Bibliography Baker, Richard A. The Senate of the United States: A Bicentennial History Krieger, 1988.
Baker, Richard A., ed.
, First Among Equals: Outstanding Senate Leaders of the Twentieth Century Congressional Quarterly, 1991.
Barone, Michael, and Grant Ujifusa, The Almanac of American Politics 1976: The Senators, the Representatives and the Governors: Their Records and Election Results, Their States and Districts (1975); new edition every 2 years David W. Brady and Mathew D. McCubbins.
Party, Process, and Political Change in Congress: New Perspectives on the History of Congress (2002) Caro, Robert A. The Years of Lyndon Johnson.
3: Master of the Senate .
Knopf, 2002.
Comiskey, Michael.
Seeking Justices: The Judging of Supreme Court Nominees U. Press of Kansas, 2004.
Congressional Quarterly Congress and the Nation XII: 2005–2008: Politics and Policy in the 109th and 110th Congresses (2010); massive, highly detailed summary of Congressional activity, as well as major executive and judicial decisions; based on Congressional Quarterly Weekly Report and the annual CQ almanac.
The Congress and the Nation 2009–2012 vol XIII has been announced for September 2014 publication.
Congressional Quarterly Congress and the Nation: 2001–2004 (2005); Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1997–2001 (2002) Congressional Quarterly.
Congress and the Nation: 1993–1996 (1998) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1989–1992 (1993) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1985–1988 (1989) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1981–1984 (1985) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1977–1980 (1981) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1973–1976 (1977) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1969–1972 (1973) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1965–1968 (1969) Congressional Quarterly, Congress and the Nation: 1945–1964 (1965), the first of the series Cooper, John Milton, Jr. Breaking the Heart of the World: Woodrow Wilson and the Fight for the League of Nations.
Cambridge U. Press, 2001.
Davidson, Roger H., and Walter J. Oleszek, eds.
Congress and Its Members , 6th ed.
Washington DC: Congressional Quarterly.
(Legislative procedure, informal practices, and member information) Gould, Lewis L. The Most Exclusive Club: A History Of The Modern United States Senate (2005) Hernon, Joseph Martin.
Profiles in Character: Hubris and Heroism in the U.S. Senate, 1789–1990 Sharpe, 1997.
Hoebeke, C. H. The Road to Mass Democracy: Original Intent and the Seventeenth Amendment .
Transaction Books, 1995.
(Popular elections of senators) Lee, Frances E. and Oppenheimer, Bruce I. Sizing Up the Senate: The Unequal Consequences of Equal Representation .
U. of Chicago Press 1999.
304 pp. MacNeil, Neil and Richard A. Baker.
The American Senate: An Insider's History.
Oxford University Press, 2013.
455 pp. McFarland, Ernest W. The Ernest W. McFarland Papers: The United States Senate Years, 1940–1952 .
Prescott, Ariz.: Sharlot Hall Museum, 1995 (Democratic majority leader 1950–52) Malsberger, John W. From Obstruction to Moderation: The Transformation of Senate Conservatism, 1938–1952 .
Susquehanna U. Press 2000 Mann, Robert.
The Walls of Jericho: Lyndon Johnson, Hubert Humphrey, Richard Russell and the Struggle for Civil Rights .
Harcourt Brace, 1996 Rothman, David.
Politics and Power the United States Senate 1869–1901 (1966) Swift, Elaine K. The Making of an American Senate: Reconstitutive Change in Congress, 1787–1841 .
U. of Michigan Press, 1996 Valeo, Frank.
Mike Mansfield, Majority Leader: A Different Kind of Senate, 1961–1976 Sharpe, 1999 (Senate Democratic leader) VanBeek, Stephen D. Post-Passage Politics: Bicameral Resolution in Congress .
U. of Pittsburgh Press 1995 Weller, Cecil Edward, Jr. Joe T. Robinson: Always a Loyal Democrat.
U. of Arkansas Press, 1998.
(Arkansas Democrat who was Majority leader in 1930s) Wilson, Woodrow .
Congressional Government .
New York: Houghton Mifflin, 1885; also 15th ed.
1900, repr.
by photoreprint, Transaction books, 2002.
Wirls, Daniel and Wirls, Stephen.
The Invention of the United States Senate Johns Hopkins U. Press, 2004.
(Early history) Zelizer, Julian E. On Capitol Hill : The Struggle to Reform Congress and its Consequences, 1948–2000 (2006) Zelizer, Julian E., ed.
The American Congress: The Building of Democracy (2004) (overview) Official Senate histories Biographical Directory of the United States Congress , 1774–1989
The following are published by the Senate Historical Office .
Robert Byrd .
The Senate, 1789–1989 .
Four volumes.
I, a chronological series of addresses on the history of the Senate Vol.
II, a topical series of addresses on various aspects of the Senate's operation and powers Vol.
III, Classic Speeches, 1830–1993 Vol.
IV, Historical Statistics, 1789–1992 Dole, Bob .
Historical Almanac of the United States Senate Hatfield, Mark O. , with the Senate Historical Office.
Vice Presidents of the United States, 1789–1993 ( essays reprinted online ) Frumin, Alan S. Riddick's Senate Procedure .
Washington, D.C.: Government Printing Office , 1992.
External links Wikimedia Commons has media related to United States Senate .
The United States Senate Official Website Sortable contact data Senate Chamber Map [ ഫലകം:US Senate Rule URL Standing Rules of the Senate] Biographical Directory of the United States Congress, 1774 to Present List of Senators who died in office , via PoliticalGraveyard.com Chart of all U.S. Senate seat-holders, by state, 1978–present , via Texas Tech University A New Nation Votes: American Election Returns 1787–1825 Archived July 25, 2008, at the Wayback Machine .
, via Tufts University Bill Hammons' American Politics Guide – Members of Congress by Committee and State with Partisan Voting Index Archived December 30, 2014, at the Wayback Machine .
Works by or about സെനറ്റ് at Internet Archive First U.S. Senate session aired by C-SPAN via C-SPAN Senate Manual via govinfo.gov (U.S. Government Publishing Office) United States Senate Calendars and Schedules Information about U.S. Bills and Resolutions Archived January 2, 2020, at the Wayback Machine .
സെനറ്റ് (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) public domain audiobooks from LibriVox
സെത്യ നൊവന്തൊ
സെത്യ നൊവന്തൊ Setya Novanto (born 12 November 1955) ഇൻ തോനേഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്.
മുമ്പ് ഗോൾക്കർ പാർട്ടി ചെയർമാനും പീപ്പിൾസ് റപ്രസന്റേറ്റീവ് കൗൺസിൽ സ്പീക്കറും ആയിരുന്നു.
( Indonesian : Dewan Perwakilan Rakyat , DPR).
ബന്ദൂങിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം 1998ൽ ആണ് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ എത്തിയത്.
അതിനു മുമ്പ് ബിസിനസ്സുകാരനായിരുന്നു.
സെനാന ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Zenana സെനാന അല്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീകളുടെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ പ്രിൻസ് അല്ലെങ്കിൽ മാന്യസന്ദർശകർ അന്തഃപുര കാഴ്ച്ച
സെനാന (പേർഷ്യൻ: زنانه, ഉർദു: زنانہ, ഹിന്ദി: ज़नाना), അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ "സ്ത്രീകളുടെയോ" അല്ലെങ്കിൽ "സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവ" എന്നോ ആണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ ഹിന്ദു-മുസ്ലിം കുടുംബത്തിന്റെ സ്ത്രീകൾക്കായി സംവരണം ചെയ്തിട്ടുള്ളതാണ്.
സെനാന കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ജീവിക്കുന്ന ഒരു വീടിൻറെ അകത്തെ അപ്പാർട്ട്മെന്റാണ്.
അതിഥികൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും ഉള്ള പുറത്തെ അപ്പാർട്ട്മെന്റുകൾ മാർഡന പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതുപോലെ തെക്കേ ഏഷ്യയിൽ ഇത് അന്തഃപുരത്തിന് തുല്യമാണ്.
ക്രിസ്തീയ മിഷനറിമാർക്ക് സെനാന ദൗത്യങ്ങളിലൂടെ സെനാനകളിലേക്ക് പ്രവേശനം നേടിയെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
ഡോക്ടർമാരും നഴ്സുമാരും ആയി പരിശീലിപ്പിച്ച സ്ത്രീ മിഷനറിമാരായ ഈ സ്ത്രീകൾക്ക് ആരോഗ്യപരിചരണം നൽകാനും അവരുടെ വീടുകളിൽ അവരെ സുവിശേഷീകരിക്കാനും കഴിഞ്ഞു.
മുഗൾ ദർബാർ ജീവിതം മുംതാസ് മഹൽ കലാകാരന്റെ ഭാവനയിൽ ഷാജഹാൻ ജഹനാര ബിഗം സാഹിബ്
ശാരീരികമായി, മുഗൾ ദർബാറിലെ സെനാന പ്രത്യേകമായി ആഡംബര സാഹചര്യങ്ങളായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് രാജകുമാരിമാർക്കും, ഉയർന്ന റാങ്കുള്ള സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവർക്കും.
മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു.
സ്ത്രീകളുടെ ക്വാർട്ടേഴ്സിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിനുള്ള കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാരണം, അവരുടെ വിവരണത്തിലെ വളരെ വിശ്വസനീയമായ കുറച്ച് വിവരങ്ങൾ മാത്രം ലഭ്യമാണ്.
എന്നിരുന്നാലും മുഗൾ കാലഘട്ടത്തിലെ സമകാലിക ദർബാർ റെക്കോർഡുകളും യാത്രാവിവരണങ്ങളും വിലയിരുത്തുന്ന ആധുനിക പണ്ഡിതർ സ്ത്രീകളുടെ ദർബാറു കൾ, കുളങ്ങൾ, ഉറവകൾ, തോട്ടങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വിവരണം നൽകുന്നു.
കൊട്ടാരങ്ങൾ കണ്ണാടികൾ, പെയിന്റിംഗുകൾ, മാർബിൾ എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഷാജഹാന്റെയും മുംതാസ് മഹലിന്റെയും മകളായ ജഹാനരയുടെ തന്റെ സ്വന്തം അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ വിലപിടിപ്പുള്ള പരവതാനികളും, പറക്കുന്ന ദൂതന്മാരുടെ ചുവർചിത്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദർബാർ ജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രീകരണങ്ങളിൽ മറ്റു സൗകര്യങ്ങൾ, ഒഴുകുന്ന ജലവും, സൂക്ഷ്മമായ തോട്ടങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
റെസിഡന്റ് ജനസംഖ്യ ഔറംഗസേബ്
യൂറോപ്യൻ ഭാവനയിലൂടെ പ്രചോദിതമായ ലൈംഗിക പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ജയിലിനു പകരം, വിധവകൾക്കും അവിവാഹിതരായ സഹോദരിമാർക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും വിദൂരബന്ധങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂടുതൽ ദൂരെയുള്ള ബന്ധുക്കൾക്കും ഭാര്യമാർ മുതൽ വീട്ടുജോലിക്കാർ വരെ സെനാന ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
റാങ്കിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് പുറമേ, വിവിധ നൈപുണ്യങ്ങളുള്ള പരിചാരകരെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, സ്ത്രീകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉള്ള ശുശ്രൂഷകരായിരുന്നു സെനാനയിലെ ജനങ്ങൾ.
സന്ദർശകരായ സുഹൃത്തുക്കളും സേവകരും വിനോദവും എല്ലാം തന്നെ സ്ത്രീകളായിരുന്നു.
വളരെ ഫലപ്രദമായി പരിശീലനം നേടിയ സെനാനയിലെ പട്ടാളക്കാർ, ഉറുദുബീഗീസ് എന്നറിയപ്പെട്ടു.
അവർ ഔറംഗസേബിന്റെ സെനാനയിലെ സ്ത്രീകളെ രക്ഷിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
Fortified entrance to the zenana at Fatehpur Sikri .
അക്ബർനാമയുടെ രചയിതാവായ അബൂൽ ഫസൽ ഇബ്ൻ മുബാറക് പറയുന്നത്, ഫത്തേപൂർ സിക്രിയിൽ അക്ബറിന്റെ സെനാനയിൽ അയ്യായിരത്തിലധികം സ്ത്രീകൾ പാർത്തിരുന്നു.
ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തമായി മുറികളും നൽകിയിരുന്നു.
സെനാനയുടെ വലിപ്പം അതിന്റെ ഉള്ളിലെ  സമൂഹമനുസരിച്ചായിരുന്നു.
അങ്ങനെ അതു നിലനിർത്താൻ വ്യവസ്ഥാപിതമായ ഭരണ സംവിധാനം ആവശ്യമായിരുന്നു.
സെനാന വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് അബു'ൽ ഫാദ്ൽ വിവരിക്കുന്നു, താമസിക്കുന്നവരുടെ സാമ്പത്തികവും സംഘടനാപരമായ ആവശ്യകതകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂടെ ദാരിഗാസിനെ നിയോഗിച്ചിരുന്നു സെനാനയിലെ മറ്റ് ഭരണ പദവികൾ ടെഹ്വിൽദാർ, അല്ലെങ്കിൽ അക്കൗണ്ട്സ് ഓഫീസർ, സെനാന നിവാസികളുടെ ശമ്പളം, സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾ എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നു.
ദറോഗകളുടെ സ്ഥാനത്തു നിന്നും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മഹൽദാർസ്, അത്യുന്നത അധികാരികളുടെ പെൺ സേവകർ ആയിരുന്നു.