smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
തിറയാട്ടത്തിൽ കോലങ്ങളുടെ  പൂർണ്ണതക്കും വൈവിധ്യത്തിനും കരണമാകുന്ന പ്രധാന ഘടകം  ചമയങ്ങളാണ്.
മുഖത്തെഴുത്ത് , മേലെഴുത്ത്, ഉടയാടകൾ, തലച്ചമയങ്ങൾ , മെയ്യ്ച്ചമയങ്ങൾ, അരച്ചമയങ്ങൾ, കൈ-കാൽ ചമയങ്ങൾ, മുടികൾ, ആയുധങ്ങൾ  എന്നിവ തിറയാട്ടത്തിലെ ചമയ സമുഛയങ്ങളിൽ പ്പെടുന്നു.
ഓരോ കോലങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കേണ്ട ചമയങ്ങൾ ക്രമപ്രകാരം നിഷ്ഠയോടെ ധരിപ്പിക്കുന്നു.
തിറയാട്ട കോലങ്ങൾ
അനുഷ്ഠാന ഗോത്രകലാ രൂപമായ  തിറയാട്ടത്തിൽ  കാവുകളിലെ വിശ്വാസ പ്രമാണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് വിവിധ തരം കോലങ്ങൾ  കെട്ടിയാടുന്നു.
ഭഗവതി കാവുകളിൽ  ഭഗവതി , ഭദ്രകാളി, ഓടക്കാളി, കരിങ്കാളി, നീലഭട്ടാരി,ചാമുണ്ടി, തീചാമുണ്ടി, വസൂരിമാല,ഇട്ടിക്കുറുമ്പ,  മുതലായ ദേവീഭാവ കോലങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്നു.
മലദൈവ കാവുകളിൽ കരുമകൻ, കരിയാത്തൻ, കരിവില്ലി, കുലവൻ, തലശിലവൻ, കണ്ടാകർണ്ണൻ, കുട്ടിച്ചാത്തൻ, വേട്ടക്കൊരുമകൻ, വീരഭദ്രൻ, തുടങ്ങിയ ശിവഭാവങ്ങളോ ശിവജന്യങ്ങളോ ആയ കോലങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നു.
ഇവകൂടാതെ കുടിവെച്ച മൂർത്തികൾക്കും (വീരാരാധന)   പ്രാദേശിക ദൈവ സങ്കൽപ്പത്തിലുള്ള മൂർത്തികൾക്കും കോലം കെട്ടിയാടാറുണ്ട്.
ഗുരു, ഗുരുമൂർതി,ഗുരുമുത്തപ്പൻ,ഗുരു- ശിഷ്യൻ,  ചെട്ടിമൂർത്തി, സ്തീമൂർത്തി, പെരുമണ്ണാൻ മൂർത്തി മുതലയവ കുടിവെച്ച മൂർത്തികളാണ്.
മൂർത്തി സങ്കൽപ്പത്തിൽ കാണുന്ന അനേകം കോലങ്ങൾ പ്രാദേശിക ദൈവ സങ്കൽപ്പത്തിലുള്ള കോലങ്ങളാണ്.
തിറയാട്ടത്തെ വെള്ളാട്ട്, തിറയാട്ടം, ചാന്താട്ടം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നായി വർഗ്ഗീകരിക്കാം.
ഇവ യഥാക്രമം ദേവതയുടെ കൗമാരം, യവ്വനം, വാർദ്ധക്യം എന്നീ മൂന്ന് അവസ്ഥകളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.
കാവിലെ ഉത്സവ ദിവസം ഉച്ചക്ക് ശേഷമാണ്‌ വെള്ളാട്ട് ആരംഭിക്ക.
വെള്ളാട്ടുകൾ എല്ലാം പകൽവെളിച്ചത്തിൽ  നടത്തണം എന്നതാണ് നിയമം.
രാത്രിയിൽ ചൂട്ട്‌വെളിച്ചത്തിലാണ് തിറയാട്ട കോലങ്ങൾ ആടുന്നത്.
മലദൈവ കാവുകളിൽ പ്രധാന ദേവൻറെ കോലമാണ്  ചാന്താട്ടം നടത്തുന്നത്.
വെള്ളാട്ട് -: കാവിലെ ദേവതാ സങ്കൽപ്പം അനുസരിച്ച്   ഒന്നോ  ഒന്നിലധികമോ  വെള്ളട്ടുകൾ  നടത്താറുണ്ട്‌ .
മനുഷ്യ ജീവിതവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച് ദേവതയുടെ  കൗമാരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്  വെള്ളാട്ട്
ഉൽത്സവദിവസം ഉച്ചക്ക് ശേഷമാണ്‌  കാവിൽ വെള്ളാട്ട് ആരംഭിക്കുന്നത്.
തിറയെ അപേക്ഷിച്ച താരതമ്യേന ലളിതമായ വേഷവിധാനങ്ങളാണ് വെള്ളാട്ടിനുള്ളത് .
കാവിലെ ദേവഭാവത്തിലുള്ള മൂർത്തികൾക്കും കുടിവെച്ച മൂർത്തികൾക്കും വെള്ളാട്ട് നടത്തും.
ഗുരുമൂർത്തി, ഭഗവതി, ഭദ്രകാളി, നാഗകാളി, കരുമകൻ, കാരിയാത്തൻ, കരിവില്ലി, മൂർത്തി,  എന്നിവ ജനപ്രിയ വെള്ളാട്ടുകളാണ്.
പുറപ്പാട് , പ്രദക്ഷിണം, ഇളകിയാട്ടം, ദർശനം, സമർപ്പണം എന്നീ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങളാണ്  വെള്ളാട്ടിനുള്ളത്.
എല്ലാ കോലങ്ങൾക്കും പുറപ്പടിൻറെ താളങ്ങളും ചുവടുകളും ഒരുപോലയാണ്.
പുറപ്പാടിൽ തൊഴുതുകുമ്പിടൽ എന്ന താളനിബദ്ധമായ ചുവടുകൾ ഏറെ ആകർഷകമാണ്‌.
കെട്ടിയാട്ടക്കാരൻറെ പ്രാഗൽഭ്യം തെളിയിക്കുന്നതും ഇവിടെയാണ്.
തിറയാട്ടത്തിൽ വാദ്യങ്ങൾക്ക് പ്രമുഖ സ്ഥാനം നൽകീരിക്കുന്നു.
ചെണ്ട, ഇലത്താളം, തുടി, പഞ്ചായുധം, കുറുങ്കുഴൽ എന്നിവയാണ്  വാദ്യങ്ങൾ.
ചെണ്ടയുടെ ദ്രുതതാളത്തിനൊപ്പം ചടുല നൃത്തം ചെയ്യുന്ന കോലങ്ങൾ  കാണികളിൽ അവാച്യമായ അനുഭൂതി ഉളവാക്കുന്നു.
ഗീതങ്ങൾ
അഞ്ചടികളും തോറ്റങ്ങളും തിറയാട്ടത്തിലെ പ്രധാന ഗീതങ്ങളാണ്.
കൂടാതെ പൊലിലിച്ചു പാടൽ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ
ഗോത്രകലയായ തിറയാട്ടത്തിൽ അനുഷ്ഠനങ്ങൾക്ക്  വലിയ ധർമ്മമാനുളളത്.
ഇരുന്നുപുറപ്പാട്, കാവിൽ കയറൽ, പൂവും നാരും കയ്യിഷ്sമെടുക്കൽ, വില്ലികളെ കെട്ടൽ,  വെട്ടും വെളിച്ചപ്പാടും, ഊണാശാരം, ഊൺതട്ടു്, കാവുണർത്തൽ, അണിമറ പൂജ, ഓടക്കു കഴിക്കൽ, തിരുനെറ്റി പതിക്കൽ, കലശം എഴുന്നള്ളത്ത് , കലശാട്ടം, ഗുരുതി തർപ്പണം, ചാന്താട്ടം, കുടികൂട്ടൽ എന്നിവ കാവുകളിലെ ഉത്സവത്തിനുള്ള പ്രധാന അനുഷ്ഠനങ്ങളാണ്.
തിറയാട്ടത്തെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം കാവിലെ ആരാധനാ മൂർത്തിയുടെ പ്രതിപുരുഷനാണ് കോമരം (വെളിച്ചപ്പാട്) .
ഭഗവതിയുടെ കോമരത്തിനാണ്  പ്രാധാന്യം കൂടുതൽ.
മലദൈവങ്ങൾക്കും കോമരങ്ങളുണ്ട്.
കാവിൻറെ അവകാശികളായിരിക്കും മിക്കവാറും ക്കാവുകളിൽ കോമരമായി മാറുന്നത്.
ഇവരെ വീട്ടുകോമരം  എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
കാവിൽ‍ കുടിയിരുത്തീരിക്കുന്ന ദേവതകളുടെ ഇഷ്ടാ- അനിഷ്ടങ്ങൾ "കൽപ്പനയിലൂടെ" ഭക്തരെ അറിയികുകയും ഭക്തരുടെ സങ്കടങ്ങൾക്ക്  നിവൃത്തി നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്  കോമരങ്ങളാണ്.
ഇവരെ കൂടാതെ ഉത്സവദിവസം ആവേൻ, ചോപ്പൻ എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കോമരങ്ങൾ കാവിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും.
പ്രധാന തിറയാട്ട കാവുകൾ
മലബാറിലെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെ ആയിരത്തിലധികം കാവുകളിലാണ് തിറയാട്ടം നടക്കുന്നത്.
അവയിൽ ചില കാവുകളുടെ പേരുകൾ താഴെ ചേർക്കുന്നു. 'തിറയാട്ടം' എന്തെന്നും അതിന്റെ രീതികളും പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് എത്‌നിക് ആർട്‌സ് കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ സഹായം തേടാവുന്നതാണ്.
തച്ചമ്പലത്ത്‌ കാവ്, കാക്കഞ്ചേരി
അണിമംഗലത്ത് കാവ്, സിയാംകണ്ടം
വെണ്ണാതൊടിക്കാവ്, പെരിയമ്പലം
പാലപ്പറമ്പ് കാവ്, കോട്ടപ്പുറം
ചോലക്കൽ കാവ്, പുതുക്കോട്
ചിറക്കൽ കാവ്, കൊടൽ നടക്കാവ്
കൂടത്തിൽ കാവ്, പന്തീരങ്കാവ്‌
വടക്കേപ്പറമ്പ് കാവ്, വള്ളിക്കുന്ന്
കുഴിപ്പള്ളിക്കാവ്, പുത്തൂർമഠം
ഇളമനക്കാവ്, പാറക്കുളം
ശ്രീ പള്ളിയറക്കൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം ,ബേപ്പൂർ
ശ്രീ തിരൂപറമ്പത് കരുമകൻ കരിയാത്തൻ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം , വെള്ളിപ്പറമ്പ
ശ്രീ ഇളയിടത് ദേവി ഓടകാളി ക്ഷേത്രം , വെള്ളിപ്പറമ്പ 6/2
തുടികൊട്ടി ക്ഷേത്രം, ഒളവട്ടൂർ, മലപ്പുറം ഇതും കാണുക
കാവാട്ടം അവലംബം ↑ Puppetry and Lesser Known dance Traditions of kerala , G. venu, Natana Karirali ↑ നാട്ടാരങ്ങ്, വികാസവും പരിണാമവും , ഭാർഗ്ഗവൻ പിള്ള .
G, കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ↑ ↑ തിറയാട്ടം, മൂർക്കനാട് പീതാംബരൻ, കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട്‌, ISBN 978-81-200-4294-0 ↑ മനോരമ ദിനപത്രം, പഠിപ്പുര, 2012 നവംബർ 28 ↑ നാട്ടാരങ്ങ്, വികാസവും പരിണാമവും , G ഭാർഗ്ഗവൻ പിള്ള, കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ↑ Ethnic Arts Council Of India
വർഗ്ഗം;ഇന്ത്യയിലെ നാടൻ കലകൾ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Thirayattam web site ചിത്രശാല വിവിധ തിറയാട്ട കോലങ്ങൾ
വെങ്ങാനെല്ലൂർ തിരുവീമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ തലപ്പിള്ളി താലൂക്കിൽ ചേലക്കരയ്ക്കടുത്ത് വെങ്ങാനെല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുരാതനമായ ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് വെങ്ങാനെല്ലൂർ തിരുവീമ്പിലപ്പൻ മഹാശിവക്ഷേത്രം .
മഹാകാലഭാവത്തിലുള്ള, അത്യുഗ്രമൂർത്തിയായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ.
കൂടാതെ ശ്രീകോവിലിൽ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സങ്കല്പവും ഉപദേവതകളായി പാർവ്വതി , ഗണപതി , ദക്ഷിണാമൂർത്തി , സുബ്രഹ്മണ്യൻ , അയ്യപ്പൻ , മണികണ്ഠൻ , അന്തിമഹാകാളൻ , ഭദ്രകാളി , നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്ക് പ്രതിഷ്ഠകളുമുണ്ട്.
കുംഭമാസത്തിലെ ശിവരാത്രിയും വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വൈക്കത്തഷ്ടമിയുമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ.
ഇവ കൂടാതെ ധനുമാസത്തിൽ തിരുവാതിരയും അതിവിശേഷമാണ്.
ഇന്ന് ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലം നിരവധി വീമ്പുമരങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു.
അത്തരത്തിലൊരു വലിയ വീമ്പുമരത്തിനടിയിൽ ഒരു ദിവസം കണ്ടെത്തിയ ശിവലിംഗമാണ് ഇന്ന് ഇവിടെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായിരിയ്ക്കുന്നത്.
അടുത്തുള്ള പാഴ്ച്ചെടികൾ വെട്ടാനോ മറ്റോ വന്ന ഒരാൾ, തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അരിവാളിന് മൂർച്ച കൂട്ടാൻ അടുത്തുള്ള കല്ലിൽ ഉരച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് രക്തപ്രവാഹമുണ്ടാകുകയും പിന്നീട് വിവരമറിഞ്ഞ് സ്ഥലത്തെത്തിയ നമ്പൂതിരിമാർ അവിടെ പൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തു.
കാലാന്തരത്തിൽ അവിടെ മഹാദേവന് ക്ഷേത്രം ഉയർന്നുവരികയും പൂജാദികാര്യങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു.
വീമ്പുമരച്ചുവട്ടിൽ കുടികൊണ്ട മഹാദേവൻ, തന്മൂലം തിരുവീമ്പിലപ്പൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ക്ഷേത്ര വാസ്തുവിദ്യ ക്ഷേത്രപരിസരവും മതിലകവും
തനതായ കേരളീയ വാസ്തുവിദ്യാ ശൈലിയിലാണ് തിരുവീമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.
വെങ്ങനല്ലൂർ തിരുവീമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം കേരളത്തിലെ മനോഹരങ്ങളായ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
ഇവിടുത്തെ വട്ടശ്രീകോവിലും, കിഴക്കേനടയിലെ കൂറ്റൻ ഗോപുരവും, വലിയമ്പല സമുച്ചയവും എല്ലാം ശ്രദ്ധേയമാണ്.
വളരെയേറെ വിസ്താരമേറിയതാണ് ഇവിടുത്തെ ക്ഷേത്രമതിലകം.
കൂറ്റൻ മതിൽക്കെട്ടിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതാണ് ഈ ക്ഷേത്ര മൈതാനം.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുന്നിൽ അഭിമുഖമായി എടത്തറക്കോവിൽ എന്നുപേരുള്ള ഒരു ചെറിയ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രവുമുണ്ട് .
വിശ്വരൂപദർശനഭാവത്തിലുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണനാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ.
ഈ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്താണ് പ്രസിദ്ധമായ ക്ഷേത്രക്കുളം.
ഉഗ്രദേവതകളായ പരമശിവന്റെയും ശ്രീകൃഷ്ണന്റെയും ഉഗ്രത കുറയ്ക്കാനാണ് ഇരുമൂർത്തികൾക്കും ഇടയിൽ കുളം പണിതതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ കുളം പിന്നിട്ട് അല്പം കൂടി നടന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിന് മുന്നിലെത്താം.
2005-ലാണ് ഈ ഗോപുരം പണികഴിപ്പിച്ചത്.
ഇതിലൂടെ കടന്നാൽ അതിവിശാലമായ മതിലകത്തെത്താം.
കിഴക്കേ നടയിൽ സാമാന്യം വലുപ്പത്തിൽ ഒരു നടപ്പുര പണിതിട്ടുണ്ട്.
ഇതും താരതമ്യേന പുതിയ കാലത്തെ നിർമ്മിതിയാണ്.
മഴ നനയാതെ ദർശനം നടത്താൻ ഇത് ഉപകരിയ്ക്കുന്നു.
ഏകദേശം മൂന്ന് ആനകളെ വച്ചെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമുള്ള ഈ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് ചോറൂൺ , വിവാഹം , തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ നടക്കുന്നത്.
ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം , ചെണ്ടമേളം തുടങ്ങിയവ നടക്കുന്നതും ഇവിടെത്തന്നെയാണ്.
എന്നാൽ, ബലിക്കൽപ്പുര പണിതിട്ടുണ്ട്.
സാമാന്യം വലുപ്പമുള്ള ബലിക്കൽപ്പുരയാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
മനോഹരമായ നിരവധി കൊത്തുപണികളാൽ സമ്പന്നമായ ഈ ബലിക്കൽപ്പുരയുടെ ഒത്ത നടുക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലെ വലിയ ബലിക്കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
അസാമാന്യ വലുപ്പമുള്ള ബലിക്കല്ലാണിത്.
തന്മൂലം പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുന്ന ഭക്തർക്ക് ശിവലിംഗം കാണാൻ സാധിയ്ക്കില്ല.
ശിവന്റെ പ്രധാന സേനാനിയായ ഹരസേനനെയാണ് വലിയ ബലിക്കല്ല് പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്നത്.
കൂടാതെ ചുവട്ടിലായി എട്ട് ചെറിയ ബലിക്കല്ലുകളും കാണാം.
ഇവ ഉപസൈന്യാധിപന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്നു.
ബലിക്കല്ലിന് നേരെ മുകളിലായി ബ്രഹ്മാവിന്റെയും അഷ്ടദിക്പാലകരുടെയും രൂപങ്ങൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ക്ഷേത്രമതിലകത്ത് തെക്കുകിഴക്കേമൂലയിലാണ് ദേവസ്വം ഓഫീസും മറ്റ് അനുബന്ധ കെട്ടിടങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലുള്ള ഒരു 'ബി' ഗ്രേഡ് ദേവസ്വമാണ് വെങ്ങാനെല്ലൂർ ദേവസ്വം.
തിരുവില്വാമല ഗ്രൂപ്പിന്റെ കീഴിലാണ് ഇത് വരുന്നത്.
ചേലക്കര ഭാഗത്ത് കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന് കീഴിലുള്ള എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളും ഈ ദേവസ്വത്തിന്റെ കീഴിലാണ്.
തെക്കേ നടയിൽ മതിലകത്തുതന്നെ ഒരു കുളം കാണാം.
ഇതൊരു തീർത്ഥക്കുളമായാണ് കണക്കാക്കിവരുന്നത്.
അതിനാൽ ഇതിൽ ആരും കുളിയ്ക്കാറില്ല.
തെക്കേ നടയിൽ നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്ക് വാതിലും പണിതിട്ടില്ല.
പകരം അല്പം മാറിയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
പടിഞ്ഞാറേ നടയിൽ പാർവ്വതീനടയിലും ചെറിയൊരു നടപ്പുര പണിതിട്ടുണ്ട്.
ഇതിന് പഴക്കവും വലുപ്പവും കുറവാണ്.
ഇവിടെ സാധാരണയായി പരിപാടികൾ നടത്താറില്ല.
വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം തീർത്ത ഒരു തറയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠ.
പരിവാരസമേതരായ നാഗദൈവങ്ങളുടെ ഒരു പ്രതിഷ്ഠയാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ശിവക്ഷേത്രമായതിനാൽ ഇവിടെ നാഗരാജാവായി വാഴുന്നത് ശിവന്റെ കണ്ഠാഭരണമായ വാസുകിയാണ് .
കൂടാതെ, നാഗയക്ഷി , നാഗകന്യക , നാഗചാമുണ്ഡി , മറ്റുള്ള ഉത്തമമധ്യമാധമസർപ്പങ്ങൾ തുടങ്ങിയവരും ഇവിടെയുണ്ട്.
എല്ലാമാസത്തിലെയും ആയില്യം നാളിൽ ഇവർക്ക് വിശേഷാൽ പൂജകളും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യം നാളിൽ സർപ്പബലിയും പതിവാണ്.
വടക്കുഭാഗത്ത് പ്രത്യേകം തീർത്ത ചെറിയൊരു ചതുരശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
പേരൂർ തേവർ എന്നാണ് ഇവിടെ സുബ്രഹ്മണ്യൻ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഏകദേശം ആറടി ഉയരം വരുന്ന വിഗ്രഹം, വലതുകൈ കൊണ്ട് ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിച്ച് ഇടതുകൈ അരയിൽ കുത്തിനിൽക്കുന്ന വേലായുധസ്വാമിയുടേതാണ്.
മകരമാസത്തിലെ തൈപ്പൂയം , തുലാമാസത്തിലെ സ്കന്ദഷഷ്ഠി എന്നിവയാണ് ഇവിടെയുള്ള പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ.
കൂടാതെ, എല്ലാ മാസത്തിലെയും വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ഷഷ്ഠിയും ഇവിടെ അതിവിശേഷമായി ആചരിച്ചുവരുന്നു.
സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ ശ്രീകോവിലിനോടുചേർന്നുതന്നെ ഇവിടെ ചെറിയൊരു ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയും കാണാം.
കുട്ടി ഗണപതി എന്നാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ അറിയപ്പെടുന്നത്.
പണ്ട് ഇവിടെയടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിയ്ക്കുകയായിരുന്ന കുട്ടികൾക്ക് അവിടെനിന്നുകിട്ടിയതാണ് ഈ ഗണപതിയെ എന്നാണ് വിശ്വാസം.
അതിനാലാണ് പ്രതിഷ്ഠയെ കുട്ടി ഗണപതി എന്നുവിളിയ്ക്കുന്നതും.
ഏകദേശം ഒരടി മാത്രം ഉയരം വരുന്ന ബാലഗണപതിയുടെ വിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ഇതും കിഴക്കോട്ടാണ് ദർശനം.
ചില വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ പൂജയുണ്ടെന്നൊഴിച്ചാൽ മറ്റ് വിശേഷങ്ങളൊന്നും ഇവിടെയില്ല.
വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ വലിയൊരു അരയാൽത്തറയിൽ ശിവസ്വരൂപമായ അന്തിമഹാകാലന്റെയും ഭദ്രകാളിയുടെയും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്.
ചേലക്കരയ്ക്ക് തെക്ക് പങ്ങാരപ്പിള്ളിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രസിദ്ധമായ അന്തിമഹാകാളൻ കാവ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠകളാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ഇവിടെ ഇവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം വന്നത് അജ്ഞാതമാണ്.
എങ്കിലും നിത്യേന ഇവർക്കും പൂജകളുണ്ടാകാറുണ്ട്.
അസാമാന്യ വലുപ്പമുള്ള ഒറ്റനില വട്ടശ്രീകോവിലാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്.
കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത ഈ ശ്രീകോവിൽ, നിലവിൽ ഓടുമേഞ്ഞിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
ചെമ്പോല മേയാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.
ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് കയറാനുള്ള സോപാനപ്പടികളും കരിങ്കല്ലിലാണ് തീർത്തിരിയ്ക്കുന്നത്.
അകത്തേയ്ക്ക് നേരിട്ട് കയറാവുന്ന രീതിയിലുള്ള പടികളാണ് ഇവ.
അകത്തേയ്ക്കുള്ള വാതിലിനിരുവശവും ദ്വാരപാലകരൂപങ്ങൾ കാണാം.
ദ്വാരപാലകരെ വണങ്ങി, മുകളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന മണിയടിച്ചശേഷമേ തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും മറ്റും അകത്ത് കയറാൻ അനുവാദമുള്ളൂ.
ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂവായ ശിവലിംഗം കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.
വീമ്പുമരച്ചുവട്ടിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ശിവലിംഗം എന്ന ഐതിഹ്യത്തെ സാധൂകരിയ്ക്കും വിധത്തിലാണ് ശിവലിംഗം കാണപ്പെടുന്നത്.
അലങ്കാരം നടക്കുമ്പോൾ സ്വർണ്ണത്തിലും വെള്ളിയിലും തീർത്ത ചന്ദ്രക്കലകളും തിരുമുഖവും കൂവളത്തില , തുമ്പപ്പൂ , രുദ്രാക്ഷം തുടങ്ങിയവ കൊണ്ടുള്ള മാലകളും ചാർത്തി ശിവലിംഗം അതിമനോഹരമായി കാണാവുന്നതാണ്.
ശിവലിംഗത്തിന്റെ അതേ പീഠത്തിൽ 
വൈഷ്ണവപ്രതീകമായി ഒരു സാളഗ്രാമവും കാണാം.
ഇരുശക്തികളും ചേർന്ന് ശങ്കരനാരായണഭാവവും പ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് സങ്കല്പിച്ചുവരുന്നു.
അങ്ങനെ, വിശ്വപ്രകൃതിയുടെ മൂലതേജസ്സിനെ മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീ തിരുവീമ്പിലപ്പൻ വെങ്ങാനെല്ലൂരിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.
58 ഭീമൻ കഴുക്കോലുകൾ വച്ചുറപ്പിച്ച ശ്രീകോവിലാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ഈ ഓരോ കഴുക്കോലിലും വിവിധ ദേവീദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾ കാണാം.
വെങ്ങാനെല്ലൂരിലെ ദാരുശില്പങ്ങൾ കാഴ്ചക്കാരുടെ മനം മയക്കുന്നതാണ്.
ശ്രീകോവിലിന് തെക്കുവശത്തെ ഇടനാഴിയിൽ തെക്കോട്ട് ദർശനമായി ശിവസ്വരൂപമായ ദക്ഷിണാമൂർത്തിയുടെയും ഗണപതിയുടെയും പ്രതിഷ്ഠകൾ കാണാം.
ഒന്നരയടി മാത്രം ഉയരം വരുന്ന ചെറിയൊരു ശിവലിംഗമാണ് ദക്ഷിണാമൂർത്തിയ്ക്ക്.
ഗണപതിവിഗ്രഹത്തിന് രണ്ടടി ഉയരം കാണും.
വലത്തോട്ട് തുമ്പിക്കൈ നീട്ടിനിൽക്കുന്ന ചതുർബാഹുവായ ഗണപതിയാണിവിടെ.
പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ മഴുവും പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ കയറും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ മോദകവും ധരിച്ച ഗണപതി, മുന്നിലെ വലതുകൈ കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു.
പടിഞ്ഞാറേ നടയിൽ ഭഗവാന് അനഭിമുഖമായി പാർവ്വതീദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
ഇത് പിൽക്കാലത്തുണ്ടായ പ്രതിഷ്ഠയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹം സ്വയംവരപാർവ്വതിയുടെ സങ്കല്പത്തിലാണ്.
ഒരുകയ്യിൽ താമരപ്പൂ ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ദേവിയെ എല്ലാ മുപ്പെട്ട് തിങ്കളാഴ്ചകളിലും വന്ദിയ്ക്കുന്നത് അത്യുത്തമമായി കണക്കാക്കുന്നു.
ശ്രീകോവിലിനെ ചുറ്റി നാലമ്പലം പണിതിരിയ്ക്കുന്നു.
കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത നാലമ്പലത്തിന്റെ പുറംചുവരുകൾ വിളക്കുമാടത്താൽ അലംകൃതമാണ്.
എട്ടുനിലകളോടുകൂടിയ വിളക്കുമാടത്തിന്റെ ഓരോ നിലയിലും പിച്ചളയിൽ പൊതിഞ്ഞ ദീപങ്ങൾ കാണാം.
സന്ധ്യയ്ക്കുള്ള ദീപാരാധനാസമയത്ത് ഇവ കൊളുത്തിവച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് അതിമനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്.
നാലമ്പലത്തോടനുബന്ധിച്ച് കിഴക്കുഭാഗത്ത് വലിയമ്പലവും പണിതിട്ടുണ്ട്.
ഇവിടെ വച്ചാണ് നവരാത്രിക്കാലത്ത് പൂജവെപ്പും മറ്റും നടത്തുന്നത്.
ഇതിന്റെ തെക്കേ വരിയിൽ തവിലും നാദസ്വരവും സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നിത്യേന രാവിലെയുള്ള പള്ളിയുണർത്തലിനും അഞ്ചുപൂജകൾക്കും സന്ധ്യയ്ക്കുള്ള ദീപാരാധനയ്ക്കുമെല്ലാം ഇവിടെ നാദസ്വരവായനയുണ്ടാകും.
ഇതുകടന്ന് അകത്തെത്തുമ്പോൾ പ്രവേശനകവാടത്തിന് ഇരുവശവുമായി രണ്ട് വാതിൽമാടങ്ങളും കാണാം.
ഇവയിൽ തെക്കുഭാഗത്തെ വാതിൽമാടത്തിലാണ് വിശേഷാൽ പൂജകളും ഗണപതിഹോമം അടക്കമുള്ള ഹോമങ്ങളും നടത്തുന്നത്.
ഇവിടെയാണ് ചെണ്ട , മദ്ദളം , തിമില , ഇടയ്ക്ക , മരം , ചേങ്ങില , ഇലത്താളം തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കുന്നത്.
അതിവിചിത്രമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ് നാലമ്പലത്തിനകത്തേയ്ക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ആദ്യം കാണാൻ സാധിയ്ക്കുക.
മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ വാഹനമായ ഗരുഡന്റെ ഒരു പ്രതിമ ഇവിടെ ശ്രീകോവിലിന് അഭിമുഖമായി തൂക്കിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്നത് കാണാം.
ഇതിന് ഒരു ചിറകേയുള്ളൂ എന്നൊരു പ്രത്യേകതയുമുണ്ട്.
ഒരു ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ഗരുഡസാന്നിദ്ധ്യം എങ്ങനെ വന്നു എന്നതിനുപിന്നിൽ പറയുന്ന കഥ ഇങ്ങനെയാണ്: ഒരിയ്ക്കൽ, ക്ഷേത്രത്തിലെ നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്ന സമയത്ത് ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മൂത്താശ്ശാരി മരത്തിൽ ഒരു ഗരുഡരൂപം സൃഷ്ടിച്ചു.
അപാരമായ ചൈതന്യമുണ്ടായിരുന്ന ആ രൂപത്തിന് അപ്പോൾത്തന്നെ ജീവൻ വയ്ക്കുകയും അത് പറന്നുപോകുകയും കുപിതനായ മൂത്താശ്ശാരി, തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഉളി മുകളിലേയ്ക്കെറിയുകയും ഗരുഡന്റെ ഇടത്തേ ചിറക് ഉളികൊണ്ട് നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അങ്ങനെ വീണ്ടും പ്രതിമയായി മാറിയ ആ രൂപം, ഇന്നത്തെ സ്ഥലത്ത് സ്ഥാപിയ്ക്കുകയായിരുന്നുവത്രേ.
സംഗതി എന്തായാലും അപാരമായ ഒരു ചൈതന്യം ഇതിനുണ്ടെന്നത് നിശ്ചയമാണ്.
ശ്രീകോവിലിലെ വിഷ്ണുസാന്നിദ്ധ്യത്തിന്റെ തെളിവായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം തീർത്ത മുറിയിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ കാണാം.
വലതുകൈ മുട്ടിൽ വച്ചുനിൽക്കുന്ന അമൃതകലശശാസ്താവാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠ.
തന്മൂലം രോഗശമനത്തിന് ഇവിടത്തെ ശാസ്താവിന്റെ ഭജന ഉത്തമമായി കണ്ടുവരുന്നു.
വലതുകയ്യിൽ അമൃതകലശം ധരിച്ച ശാസ്താവ്, ഇടതുകൈ താഴേയ്ക്ക് വച്ചിരിയ്ക്കുകയാണ്.
നീരാജനമാണ് അയ്യപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാട്.
മണ്ഡലകാലത്ത് ശബരിമല തീർത്ഥാടകർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഇവിടെ വച്ചാണ്.
അതിനായി പ്രത്യേകം മണ്ഡപം തന്നെ ഇവിടെ കാണാം.
ഇതിനടുത്തന്നെയാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ വഴിപാട് കൗണ്ടറും കാണാൻ സാധിയ്ക്കുക.
ധാര, ശംഖാഭിഷേകം, പിൻവിളക്ക്, കൂവളമാല എന്നിവയാണ് തിരുവീമ്പിലപ്പന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
പാർവ്വതീസമേതനായതിനാൽ ഉമാമഹേശ്വരപൂജ (ദമ്പതിപൂജ), സ്വയംവര പുഷ്പാഞ്ജലി, വേളിയോത്ത് ചൊല്ലൽ തുടങ്ങിയവയും ഇവിടെ അതിവിശേഷമാണ്.
പാർവ്വതീദേവിയ്ക്ക് പട്ടും താലിയും ചാർത്തുന്നതാണ് പ്രധാന വഴിപാട്.
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് വടക്കുകിഴക്കേമൂലയിൽ പ്രത്യേകം തീർത്ത ഒരു മുറിയിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി ഒരു അപൂർവ്വപ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
മണികണ്ഠൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പ്രതിഷ്ഠ, ശിവഭൂതഗണങ്ങളിൽ പെട്ട ഒരാളായാണ് സങ്കല്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്.
വളരെ ചെറിയൊരു ശിവലിംഗമാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്.
ഒരടി ഉയരമേ ഇതിനുള്ളൂ.
ക്ഷേത്രത്തിലെ മഹാദേവന്റെ മുഖ്യസംരക്ഷകനായാണ് മണികണ്ഠനെ കണ്ടുവരുന്നത്.
നിത്യവും വിളക്കുവയ്പുണ്ടെന്നൊഴിച്ചാൽ ഈ മൂർത്തിയ്ക്ക് മറ്റ് വഴിപാടുകളോ, വിശേഷദിവസങ്ങളോ ഒന്നുമില്ല.
അഷ്ടദിക്പാലകർ (കിഴക്ക് - ഇന്ദ്രൻ , തെക്കുകിഴക്ക് - അഗ്നി , തെക്ക് - യമൻ , തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് - നിരൃതി , പടിഞ്ഞാറ് - വരുണൻ , വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് - വായു , വടക്ക് - കുബേരൻ ചന്ദ്രൻ , വടക്കുകിഴക്ക് - ഈശാനൻ എന്ന ക്രമത്തിൽ), സപ്തമാതൃക്കൾ (തെക്കുഭാഗത്ത് ഒറ്റക്കല്ലിൽ - കിഴക്കുനിന്ന് ബ്രാഹ്മി , മാഹേശ്വരി , കൗമാരി , വൈഷ്ണവി , വാരാഹി , കൗമാരി , ചാമുണ്ഡി എന്ന ക്രമത്തിൽ), വീരഭദ്രൻ (സപ്തമാതൃക്കൾക്കൊപ്പം - കിഴക്കുഭാഗത്ത്), ഗണപതി (സപ്തമാതൃക്കൾക്കൊപ്പം - പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്), ബ്രഹ്മാവ് (വടക്കുകിഴക്കിനും കിഴക്കിനുമിടയിൽ), അനന്തൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറിനും പടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), ശാസ്താവ് (തെക്കിനും തെക്കുപടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), 
സുബ്രഹ്മണ്യൻ (പടിഞ്ഞാറിനും വടക്കുപടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), ദുർഗ്ഗാദേവി (വടക്കുപടിഞ്ഞാറിനും വടക്കിനുമിടയിൽ), നിർമ്മാല്യധാരി (വടക്കിനും വടക്കുകിഴക്കിനുമിടയിൽ ശിവലിംഗരൂപത്തിൽ - ഇവിടെ ചണ്ഡികേശ്വരൻ ) എന്നിവരെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന ബലിക്കല്ലുകൾ ഇവിടെ കാണാം.
ബലിക്കല്ലുകൾ ദേവന്റെ/ദേവിയുടെ വികാരഭേദങ്ങളാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുവരുന്നതിനാൽ അവയിൽ ചവിട്ടുന്നതും തൊട്ടുതലയിൽ വയ്ക്കുന്നതും നിരോധിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
-- പൂജാക്രമങ്ങൾ
നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള മഹാക്ഷേത്രമാണ് വെങ്ങാനെല്ലൂർ തിരുവീമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം.
പുലർച്ചെ നാലുമണിയ്ക്ക് നിയമവെടിയോടെയും തുടർന്ന് ഏഴുതവണയുള്ള ശംഖുവിളിയോടെയും തവിൽ, നാദസ്വരം, കുഴിത്താളം തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളോടെയും ഭഗവാനെ പള്ളിയുണർത്തി അഞ്ചുമണിയ്ക്ക് നടതുറക്കുന്നു.
തലേന്നുചാർത്തിയ അലങ്കാരങ്ങളോടുകൂടി കാണപ്പെടുന്ന ശിവലിംഗം ദർശിച്ച് ഭക്തർ നിർവൃതിയടയുന്നു.
തുടർന്ന് അഭിഷേകച്ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങും.
ആദ്യം എണ്ണ കൊണ്ടും, പിന്നീട് ക്രമത്തിൽ ശംഖതീർത്ഥം, ഇഞ്ച , കലശതീർത്ഥം എന്നിവ കൊണ്ടും അഭിഷേകങ്ങൾ നടത്തിയശേഷം പുതിയ മാലകളും തിരുമുഖവും ചന്ദ്രക്കലകളും കൊണ്ട് ഭഗവദ്സ്വരൂപം അലങ്കരിച്ച് ആദ്യ നിവേദ്യമായി മലർ , ശർക്കര , കദളിപ്പഴം എന്നിവ നേദിയ്ക്കുന്നു.
ആറുമണിയ്ക്ക് ഉഷഃപൂജയും തുടർന്ന് എതിരേറ്റുപൂജയും ഗണപതിഹോമവും നടത്തുന്നു.
ഏഴുമണിയ്ക്ക് ഉഷഃശീവേലി.
നാലമ്പലത്തിനകത്ത് ഒന്നും, പുറത്ത് മൂന്നും പ്രദക്ഷിണങ്ങൾ നടത്തുന്ന ഈ ശീവേലി കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ അലങ്കാരങ്ങൾ മാറ്റി ധാര തുടങ്ങും.
ശിവലിംഗത്തിനുമുകളിൽ പാത്രം വച്ച് വെള്ളം ഇറ്റിയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ധാര.
തുടർന്ന് ഒമ്പത് വെള്ളിക്കുടങ്ങളിൽ ജലം കൊണ്ടുവന്ന് ഒഴിയ്ക്കുന്ന അതിവിശേഷമായ നവകാഭിഷേകവും നടത്തും.
നിത്യേന നവകാഭിഷേകം നടക്കുന്ന അപൂർവ്വം ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് വെങ്ങാനെല്ലൂർ തിരുവീമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം.
ഇതിനുശേഷം എട്ടുമണിയോടെ പന്തീരടി പൂജ.
നിഴലിന് പന്ത്രണ്ടടി നീളം വരുന്ന സമയത്തെ പൂജയാണ് പന്തീരടി പൂജ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇതും കഴിഞ്ഞ് പത്തുമണിയ്ക്ക് ഉച്ചപ്പൂജയും പത്തരയ്ക്ക് ഉച്ചശീവേലിയും നടത്തി പതിനൊന്നുമണിയ്ക്ക് നടയടയ്ക്കുന്നു.
ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിനകത്തും പുറത്തും കൊളുത്തിവച്ചിട്ടുള്ള ദീപങ്ങളെല്ലാം കൊളുത്തിവയ്ക്കും.
അതിമനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ് ഈ സമയത്തുണ്ടാകുക.
വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ ഈ സമയത്ത് പണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണർ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് വേദപാരായണം നടത്തുന്ന പതിവുമുണ്ട്.
ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞാൽ ഏഴുമണിയോടെ അത്താഴപ്പൂജയും തുടർന്ന് അത്താഴശീവേലിയും നടത്തുന്നു.
ഇതിനുശേഷമാണ് അത്യപൂർവ്വമായ തൃപ്പുക എന്ന ചടങ്ങ്.
ഭഗവാനെ പള്ളിയുറക്കുന്ന സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചടങ്ങാണ് തൃപ്പുക.
ശ്രീകോവിലിനകത്ത് സുഗന്ധപൂരിതമായ അഷ്ടഗന്ധപ്പുക സൃഷ്ടിച്ച് ഭഗവാനെ പള്ളിയുറക്കുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്.
തൃപ്പുക കഴിഞ്ഞ് രാത്രി എട്ടുമണിയോടെ ക്ഷേത്രനട വീണ്ടും അടയ്ക്കുന്നു.
വിശേഷദിവസങ്ങളിലും ഉദയാസ്തമനപൂജയുള്ള അവസരങ്ങളിലും ഗ്രഹണം നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിലും ഇവയ്ക്ക് മാറ്റമുണ്ടാകും.
വൈക്കത്തഷ്ടമിനാളിൽ രാവിലെ ഒരുമണിക്കൂർ നേരത്തേ നടതുറക്കുകയും വിശേഷാൽ അഷ്ടമിദർശനമുണ്ടാകുകയും ചെയ്യും.
അന്നുരാത്രി നടയടയ്ക്കുന്നതും വളരെ വൈകിയാണ്.
ശിവരാത്രിനാളിൽ രാത്രി നടയടപ്പും തന്മൂലം തൃപ്പുകയുമില്ല.
പകരം രാത്രിയിലെ ഓരോ യാമത്തിലും വിശേഷാൽ പൂജയും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കലശാഭിഷേകവുമാണ് നടത്തുക.
എല്ലാ മാസവും വരുന്ന പ്രദോഷവ്രതദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് വിശേഷാൽ അഭിഷേകവും നടത്താറുണ്ട്.
ഈ ദിവസങ്ങളിലെല്ലാം സന്ധ്യയ്ക്ക് വേദപാരായണവുമുണ്ടാകും.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പൊന്നാനിയ്ക്കടുത്ത് കാലടി ഗ്രാമക്കാരായ പടിഞ്ഞാറേടത്തുമനയ്ക്കാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രാധികാരം.
വിശേഷദിവസങ്ങൾ വൈക്കത്തഷ്ടമി മഹോത്സവം
വൃശ്ചികമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിൽ വരുന്ന അഷ്ടമിനാളിലാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷമായ വൈക്കത്തഷ്ടമി നടത്തുന്നത്.
കഷ്ടിച്ച് 80 വർഷം മാത്രം പഴക്കം വരുന്ന ഈ ആഘോഷം, ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ടുതന്നെ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
തിരുവീമ്പിലപ്പന്റെ നടയിൽ ഈ ആഘോഷം തുടങ്ങിയത് സ്ഥലത്തെ തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരുടെ വകയായാണ്.
ഇവരിൽ ചിലർ മുടങ്ങാതെ വൈക്കം ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി അഷ്ടമിദർശനം നടത്തിയിരുന്നവരായിരുന്നു.
വാഹനസൗകര്യങ്ങളില്ലാതിരുന്ന അക്കാലത്ത് മൂന്നുദിവസങ്ങളെടുത്ത് കാൽനടയായും തോണിയിൽ കയറിയുമൊക്കെയാണ് അവർ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നത്.
ഏറെക്കാലം അത്തരത്തിൽ നടത്തിയിരുന്ന അവർക്ക് പ്രായാധിക്യം കാരണം അത് തുടരാൻ പറ്റാതായപ്പോൾ പകരം വെങ്ങാനെല്ലൂരിൽ വച്ച് ആഘോഷിച്ചുകൂടേ എന്ന് ആലോചിയ്ക്കുകയും അത്തരത്തിൽ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തതാണ് വെങ്ങാനെല്ലൂരിലെ അഷ്ടമിദർശനം.
അന്നേദിവസം പുലർച്ചെ ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേ (നാലുമണിയ്ക്ക്) നടതുറക്കും.
തുടർന്ന് അഷ്ടമിദർശനം.
ഈ സമയത്തെ ദർശനം അതിവിശേഷമായി കണ്ടുവരുന്നു.
അന്നേദിവസം വേദജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണരുടെ വകയായി ശ്രീരുദ്രമന്ത്രം കൊണ്ടുള്ള ലക്ഷാർച്ചനയും പഞ്ചവാദ്യം , ചെണ്ടമേളം തുടങ്ങിയവയുടെയും മൂന്ന് ആനകളുടെയും അകമ്പടിയോടെയുള്ള വിശേഷാൽ കാഴ്ചശീവേലികളുമുണ്ടാകും.
അഷ്ടമിനാളിൽ വൈക്കത്ത് പോകാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ വെങ്ങാനെല്ലൂരിൽ തൊഴുതാലും മതി എന്നാണ് നാട്ടുകാരുടെ വിശ്വാസം.
ധാരാളം കലാപരിപാടികളും അഷ്ടമിയോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിവരാറുണ്ട്.
കുംഭമാസത്തിലെ കറുത്തപക്ഷത്തിലെ ചതുർദ്ദശിനാളിൽ ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന മഹാശിവരാത്രിയാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു ആഘോഷം.
തൃശ്ശൂർ ചേലക്കര ജഗ്ഷനിൽ നിന്നും അടുത്താണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ചേലക്കര ജഗ്ഷനിൽ നിന്നും ടെമ്പിൾ റോഡു വഴി ഒരു കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചാൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കിഴക്കേ ഗോപുരനടയിൽ എത്തി ചേരാം.
അവലംബം ↑ നൂറ്റെട്ട് ശിവക്ഷേത്രങ്ങൾ:കുഞ്ഞികുട്ടൻ ഇളയത് ↑ https://www.youtube.com/watch?v=VgL_oRKQ9UQ list=LL index=16
ഭൂമി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Earth
സൂര്യനെ ചുറ്റുന്ന എട്ട് ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യനിൽനിന്നും മൂന്നാമതായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഗ്രഹമാണ് ഭൂമി .
(ചിഹ്നം: .) ലോകം എന്നു നാം വിവക്ഷിക്കുന്നതും  ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ ടെറ എന്നറിയപ്പെടുന്നതും ഭൂമിയെയാണ്.
ഗ്രഹങ്ങളിൽ വലിപ്പത്തിൽ അഞ്ചാം സ്ഥാനമാണ് ഭൂമിക്ക്.
കൂടാതെ സൗരയൂഥത്തിലെ ഏറ്റവും സാന്ദ്രത കൂടിയ ഗ്രഹവുമാണിത്.
71% ഉം വെള്ളത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഗ്രഹമായതിനാൽ ഗഗനഗഹനതകളിൽനിന്ന് കാണുമ്പോൾ ഭൂമിയുടെ നിറം നീലയായി കാണപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് ഇതിനെ നീലഗ്രഹം എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ലോഹങ്ങളും പാറകളും കൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങളുടെ (Terrestrial Planets) ഗണത്തിലാണ് ഭൂമി ഉൾപ്പെടുന്നത്.
ഭൂമിയുടെ പ്രായം 454 കോടി വർഷമാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രപഞ്ചത്തിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നതായി അറിയുന്ന ഏകയിടം ഭൂമി മാത്രമാണ്.
മനുഷ്യനുൾപ്പെടെ അനേകായിരം ജീവിവർഗങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇതിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ ജീവൻ പ്രത്യക്ഷമായത് കഴിഞ്ഞ നൂറുകോടി വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിലാണെന്നും അറിയാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ജീവൻ രൂപപ്പെട്ടതുമുതൽ ഭൂമിയിലെ ജൈവമണ്ഡലം ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലും ഇവിടത്തെ അജൈവവ്യവസ്ഥയിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്കു കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
എയറോബിക് ജീവികളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള വർദ്ധനയും ഓസോൺ പാളിയുടെ രൂപപ്പെടലും ഇതിൽപ്പെടുന്നു.
ഈ ഓസോൺ പാളിയും ഭൂമിയുടെ കാന്തമണ്ഡലവും ചേർന്ന് പുറത്തുനിന്നും വരുന്ന ഹാനികരമായ കിരണങ്ങളെ തടയുകയും ഭൂമിയിലെ ജീവന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭൂമിയുടെ ഭൗതികഗുണങ്ങളും അതിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ചരിത്രവും സൂര്യനുചുറ്റുമുള്ള പരിക്രമണവും ഇക്കാലം വരെയുള്ള ജീവന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ സഹായിച്ചു.
അടുത്ത 150 കോടി വർഷത്തേക്കു കൂടി ഭൂമിയിൽ ജീവന് സ്വാഭാവികമായ നിലനിൽപ്പ് സാധ്യമാണെന്ന് ശാസ്ത്രലോകം കരുതുന്നു.
സൂര്യന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന തിളക്കം അന്ന് ജൈവമണ്ഡലത്തെ നശിപ്പിക്കുമെന്നതിനാൽ ഈ കാലയളവിനുശേഷം ഭൂമിയിൽ ജീവൻ അവസാനിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.
ഗ്രീക്ക് -റോമൻ ദേവന്മാരുടെയൊന്നും പേരില്ലാത്ത സൗരയൂഥത്തിലെ ഒരേയൊരു ഗ്രഹമാണ് ഭൂമി (The Earth) ഭൗമഘടന
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം ഏതാനും ഉറച്ച ഖണ്ഡങ്ങളായി അഥവാ ടെക്റ്റോണിക് ഫലകങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇവ ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് ഉപരിതലത്തിൽ കൂടെ പതുക്കെ അവയുടെ സ്ഥാനം മാറുന്നു..
ഉപരിതലത്തിന്റെ 71 ശതമാനവും ഉപ്പുജലത്താൽ നിറഞ്ഞ സമുദ്രങ്ങളാണ്, ഉപരിതലത്തിന്റെ ബാക്കിഭാഗം ഭൂഖണ്ഡങ്ങളും ദ്വീപുകളും ആണ്.
ളും ഭൂമിയിലെ ജീവനെ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നതും മറ്റൊരു ഗ്രഹത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിലും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുമായ ദ്രവജലവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഭൗമാന്തർഭാഗം സജീവമായ അവസ്ഥയിലാണ്, താരതമ്യേന ഖരാവസ്ഥയിലുള്ള മാന്റിലിനാൽ പൊതിഞ്ഞ് ദ്രാവകാവസ്ഥയിലുള്ള പുറം കാമ്പും അതിനുമുള്ളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഇരുമ്പടങ്ങിയ ഖരാവസ്ഥയിലുള്ള അകക്കാമ്പുമാണുള്ളത്, ഇതിൽ പുറം കാമ്പാണ് കാന്തമണ്ഡലം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
ഭൂവൽക്കം
സിയാൽ ,സിമ എന്നീ ചെറു പാളികൾ ചേർന്ന ഭൂമിയുടെ ഭാഗമാണ്  ഭൂവൽക്കം.
ബാഹ്യ സിലിക്കേറ്റ് പടലമെന്നറിയപ്പെടുന്നഭൂവൽക്ക മണ്ഡലത്തിൽ  ഏറിയ കൂറും സിലിക്കേറ്റുകളാണ്.
ഭൂഖണ്ഡങ്ങളുടെ മുകൾഭാഗം സിയാൽ (SiAl) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
മുഖ്യമായും സിലിക്കൺ അലൂമിനിയം എന്നിവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ ഭാഗം സിയാൽ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
സിയാലിനു താഴെ കടൽത്തറ ഭാഗത്തെ Sima എന്നു പറയുന്നു.
ഇതിൽ പ്രധാനമായും സിലിക്കൺ,മഗ്നീഷ്യം എന്നിവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഭൂവൽക്കകത്തിന്റെ അടിവരമ്പാണ് മൊഹോറോ വിസിക് വിച്ഛിന്നത.
മാന്റിൽ
പുറക്കാമ്പിനും ഭൂവൽക്കത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഏകദേശം 2900 കിലോമീറ്റർ കനമുള്ള ഈ പാളി, ഭൂമിയുടെ വ്യാപ്തത്തിന്റെ 84 ശതമാനം വരും.
ഖരപദാർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ ഈ പാളി ഇരുമ്പിനാൽ സമ്പുഷ്ടമാണ്.
അപ്പർ മാന്റിൽ (Upper mantle)എന്ന ഉൾഭാഗം ഭൂവൽക്കത്തിന്റെ അടിവശത്തെ പാളിയായ മോഹോ(MOHO) അഥവാ Base of the crust ൽ നിന്ന് താഴേയ്ക്ക് ഏകദേശം ഏഴുമുതൽ 410 കി.
മീറ്റർ വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
തൊട്ടുതാഴെയായി 410 മുതൽ 660 വരെ കി.
മീറ്റർ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ട്രാൻസിഷൻ സോൺ (Trasition Zone) ഉണ്ട്.
ഏറ്റവും താഴെയായി 660 മുതൽ 2891 കി.
മീറ്റർ വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന പാളിയാണ് ലോവർ മാന്റിൽ(lower mantle).
മാന്റിലിന്റെ ഏറ്റവും പുറം പാളിയെ ഭൂകമ്പപ്രകമ്പനപ്രവേഗത്താൽ നിർവ്വചിക്കാവുന്നതാണ്.