smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
എട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ ആദ്യമായി സിനിമ കാണാൻ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾതന്നെ അദ്ദേഹത്തിനു സിനിമയിൽ താത്പര്യമായി.
പിന്നീട് പലപ്പോഴും പഠനമുപേക്ഷിച്ച് സിനിമ കാണാൻ പോകുക പതിവായിരുന്നു.
ഓരോ ആഴ്ചയിലും പുതിയ മൂന്നു സിനിമകളും, പുതിയ മൂന്നു പുസ്തകങ്ങളും ത്രൂഫോയുടെ ഒരു പതിവായി മാറി.
പതിനാലാമത്തെ വയസ്സിൽ ത്രൂഫോ വിദ്യാലയത്തോട് വിടപറഞ്ഞു.
കുറേക്കാലം ഒരു വ്യവസായശാലയിൽ വെൽഡർ ആയി ജോലി ചെയ്തു.
പിന്നീട് ജീവിക്കാനായി മറ്റു പല ജോലികളും ചെയ്തു.
1948-ൽ പതിനാറാമത്തെ വയസ്സിൽ ഒരു ചലച്ചിത്രാസ്വാദന ക്ലബ് അദ്ദേഹം തുടങ്ങുകയുണ്ടായി.
ആദ്യകാലത്ത്, തന്റെ പിതാവിന്റെ ഓഫീസിലെ ഒരു ടൈപ് റൈറ്റർ മോഷ്ടിച്ചാണ്, ഈ ക്ലബിൽ സിനിമ പ്രദർശിപ്പിക്കാനുള്ള പണം സ്വരൂപിച്ചത്.
1948-ലാണ്, അക്കാലത്ത് പ്രശസ്ത സിനിമാ-നിരൂപകനായിരുന്ന ആന്ദ്രേ ബാസിനെ ത്രൂഫോ പരിചയപ്പെടുന്നത്.
ചലച്ചിത്രപ്രവർത്തനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാമെന്നും പകരം സാഹിത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ച് സ്ഥിരജോലി നേടാമെന്നും പിതാവിനു കൊടുത്തിരുന്ന വാഗ്ദാനം പാലിക്കാതിരുന്നതിനെത്തുടർന്ന് ത്രൂഫോയുടെ പിതാവു തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ പോലീസിലേൽപ്പിക്കുകയുണ്ടായി.
അതെത്തുടർന്ന് പ്രായപൂർത്തിയായിട്ടില്ലാത്തവർക്കായുള്ള ജയിലിലടക്കപ്പെട്ട ത്രൂഫോ, ബാസിന്റെ ഇടപെടലുകളുടെ സഹായത്തോടെയാണു ജയിൽ മോചിതനായത്.
18-മത്തെ വയസ്സിൽ ബാസിൻ അദ്ദേഹത്തെ സെക്രട്ടറിയായി നിയമിക്കുകയും, പിന്നീട് ത്രൂഫോ തന്റെ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്ന് നിയമപരമായി സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുകയും ചെയ്തു.
1951-ൽ ആന്ദ്രേ ബാസീന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ‘കഹേ ദു സിനിമ’ എന്ന ഫിലിം മാഗസിൻ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചപ്പോൾ ഷാക്വ് റിവറ്റ്, ഴാങ്ങ്‌-ലുക് ഗൊദാർദ്, ക്ലോദ് ഷാബ്രോൾ എന്നിവർക്കൊപ്പം എഴുത്തുകാരനായി ത്രൂഫോയുമുണ്ടായിരുന്നു.
1957-ൽ തന്റെ ലേഖനങ്ങൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കണമെന്ന ത്രൂഫോയുടെ ആവശ്യം എഡിറ്റോറിയൽ ബോർഡ് അംഗീകരിക്കുകയും ത്രൂഫോയുടെ നിരൂപണലേഖനങ്ങൾക്കെല്ലാം ബൈലൈൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു.
സിനിമകളുടെ ആപേക്ഷികഗുണനിലവാരം കാണിക്കാനായി സ്റ്റാർ റേറ്റിംഗ് സമ്പ്രദായം ആരംഭിക്കുന്നതും ത്രൂഫോയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമായിരുന്നു.
ഈ രീതി പിന്നീട് ലോകമെമ്പാടും പ്രചാരം നേടി.
1950-കളുടെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ‘കഹേ ദു സിനിമ’യുടെ നിരൂപകന്മാർ ഓരോരുത്തരായി സംവിധാനത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ഷാക്വ് റിവെറ്റിന്റെ Le coup du berger (1956) എന്ന ഹ്രസ്വചിത്രത്തിൽ നടനായി സഹകരിച്ചതാണ് സംവിധാനത്തിലേക്ക് തിരിയാൻ ത്രൂഫോയെ പ്രചോദിപ്പിച്ചത്.
1957 സെപ്റ്റംബറിൽ ത്രൂഫോ Les Mistons (1957) എന്ന ഹ്രസ്വചിത്രം പൂർത്തിയാക്കി.
ഈ ചിത്രം 1958-ൽ ബ്രസൽ‌സ് ഫെസ്റ്റിവൽ ഓഫ് വേൾഡ് സിനിമയിൽ മികച്ച സംവിധായകനുള്ള പുരസ്കാരം ത്രൂഫോയ്ക്ക് നേടിക്കൊടുത്തു.
പ്രസിദ്ധ സംവിധായകനായ റോസെലിനിയുടെ സഹായിയായി കുറച്ചുകാലം പ്രവർത്തിച്ചശേഷം 1959-ൽ ദ് 400 ബ്ലോസ് എന്ന ചലച്ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തു.
ത്രൂഫോയുടെ കൗമാരകാലം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം കാൻ ഫെസ്റ്റിവലിൽ മികച്ച സംവിധായകനുള്ള പുരസ്കാരത്തിനു ത്രൂഫോയെ അർഹനാക്കിയതിനു പുറമെ 450,000 ടിക്കറ്റുകളുടെ വില്പനയുമായി ആദ്യകാല നവ തരംഗ സിനിമകളിൽ വൻ‌വിജയമായിത്തീർന്നു.
1960-ൽ സംവിധാനം പൂർത്തിയാക്കിയ ഷൂട്ട് ദ് പിയാനോ പ്ലേയർ ഹോളിവുഡ് ആക്ഷൻ ചിത്രങ്ങളുടെ ഒരു ഫ്രഞ്ച് പതിപ്പായിരുന്നു.
തുടർന്ന് പുറത്തുവന്ന ജൂൾസ് എറ്റ് ജിമ് (1961) ലാപിൻ ഡൗസ് (1964) എന്നീ ചിത്രങ്ങൾ ട്രൂഫോയെ മുൻനിരക്കാരനാക്കി.
അവഗണിക്കപ്പെട്ട പ്രേമം പ്രമേയമാക്കുന്ന മറ്റൊരു ചിത്രമാണ് ലൗ അറ്റ് ട്വന്റി (1962).
ഫാരൻഹീറ്റ് 451 (1966), ദ് ബ്രൈഡ് വോർ ബ്ലാക്ക് (1967), സ്റ്റോളൻ കിസ്സസ് (1968), ബെഡ് ആന്റ് ബോഡ് (1970), ലൗ ഓൺ ദ് റൺ (1979) എന്നിവയാണ് തുടർന്നുവന്ന ശ്രദ്ധേയ ചിത്രങ്ങൾ.
ഹിച്ച്കോക്കിൽ നിന്നു പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത ചിത്രമാണ് ദ് ബ്രൈഡ് വോർ ബ്ലാക്ക്.
വനവാസിയായ ഒരു ബാലനെ പരിഷ്കാരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ കഥയാണ് എൽ എൻഫാന്റ് സാവേജ്.
ഈ ചിത്രത്തിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ വേഷമണിഞ്ഞത് ട്രൂഫോ തന്നെയായിരുന്നു.
വിക്ടർ യുഗോയുടെ കഥയെ ആസ്പദമാക്കി സംവിധാനം ചെയ്ത ദ സ്റ്റോറി ഒഫ് അഡിലി എച്ച്(1975) നാസി ആക്രമണത്തെ സംബന്ധിച്ച ദ് ലാസ്റ്റ് മെട്രോ (1980) എന്നിവ അവസാനകാലചിത്രങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സ്റ്റീവൻ സ്പീൽബെർഗിന്റെ ചിത്രമായ ക്ലോസ് എൻകൗണ്ടേഴ്സ് ഒഫ് ദ് തേഡ് കൈന്റിൽ ട്രൂഫോ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1957 ൽ മദെലീൻ മോർഗൻസ്റ്റൺ എന്ന ധനിക യുവതിയെ ത്രൂഫോ വിവാഹം ചെയ്തു.
ഈ ദാമ്പത്യത്തിൽ ഇവർക്ക് രണ്ട് പെൺകുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു.
ഫ്രാൻസിലെ ഒരു വലിയ സിനിമാ വിതരണ കമ്പനിയുടെ ഉടമസ്ഥന്റെ മകളായിരുന്നു മദെലീൻ.
ത്രൂഫോയുടെ ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്കാവശ്യമായ പണം കണ്ടെത്തുന്ന ഉത്തരവാദിത്തം നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത് മദെലീൻ ആയിരുന്നു.
ത്രൂഫോയ്ക്ക് മറ്റു പല സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് അഭിനേത്രികളായിരുന്ന ക്ലോഡ് ജേഡ്, ഫാനി ആർദാന്റ് എന്നിവരുടെ കൂടെയും ത്രൂഫോ ഒരുമിച്ചു താമസിച്ചിരുന്നു.
ത്രൂഫോയുടെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ജീവിതം മദെലീനുമായുള്ള വിവാഹമോചനത്തിൽ കലാശിച്ചു.
1965 ൽ ഇരുവരും വിവാഹ ബന്ധം വേർപെടുത്തി.
ഫാനിയുമായുള്ള  മൂന്നു വർഷം മാത്രം നീണ്ടു നിന്ന ബന്ധത്തിൽ ത്രൂഫോയ്ക്ക് ഒരു മകളും ജനിച്ചിരുന്നു.
ഒരു നിരീശ്വരവാദിയായിരുന്നു ത്രൂഫോ.
സംവിധായകനായിരുന്ന ഗൊദാർദ്ദുമായി ത്രൂഫോയക്ക് വളരെ അടുത്ത ബന്ധമായിരുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് നവതരംഗ സിനിമയിലെ ലെനോൺ-മക്കാർട്ടിനി എന്നാണ് ഇരുവരേയും പത്രങ്ങൾ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
1973 ൽ ത്രൂഫോ സംവിധാനം ചെയ്ത ഒരു ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഗൊദ്ദാർദ്ദ് വിമർശിക്കുകയുണ്ടായി.
20 താളുകൾ വരുന്ന ഒരു കത്തിലൂടെയാണ് ത്രൂഫോ ഗൊദ്ദാർദ്ദിന് മറുപടി നൽകിയത്.
എല്ലാവരും ഒന്നായിരിക്കണമെന്ന തത്ത്വം പറയുകയും, എന്നാൽ അത് നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്ത ഒരു കപടവേഷധാരിയാണ് ഗൊദ്ദാർദ്ദെന്നും ഈ കത്തിലൂടെ ത്രൂഫോ പറയുകയുണ്ടായി.
പിന്നീടൊരിക്കലും ഇരുവരും തമ്മിൽ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഇമ്മാനുവൽ ലോറന്റ് സംവിധാനം ചെയ്ത ടു ഇൻ ദ വേവ് എന്ന ഡോക്യുമെന്ററി ചിത്രം ഗൊദ്ദാർദ്ദിന്റേയും, ത്രൂഫോയുടേയും സൗഹൃദത്തിന്റേയും, വേർപിരിയലിന്റേയും കഥ പറയുന്നു.
മരണം ശവകുടീരം
1983 ൽ തന്റെ പുതിയ ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ആദ്യമായി ഹൃദയാഘാതം സംഭവിക്കുന്നത്.
വിശദമായ വൈദ്യപരിശോധനയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലച്ചോറിൽ വളരുന്ന ഒരു ട്യൂമറിനെക്കുറിച്ചുള്ള  സംശയം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു.
1984 ഒക്ടോബർ 21 ന് ത്രൂഫോ അന്തരിച്ചു.
മരിക്കുമ്പോഴും നിരവധി ചിത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം, ഏതാനും ചിത്രങ്ങൾ കൂടി നിർമ്മിച്ചശേഷം തന്റെ സിനിമാ അനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചും, നവതരംഗ സിനിമകളെക്കുറിച്ചും പുസ്തകരചനയിലേർപ്പെടണം എന്നതായിരുന്നു ത്രൂഫോയുടെ ആഗ്രഹം.
ഇരുപത്തഞ്ച് ചിത്രങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കാനേ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചിരുന്നുള്ളു.
പാരീസിലുള്ള മോൺമാർത്രെ സെമിത്തേരിയിലാണ് ത്രൂഫോയുടെ ശരീരം അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
ത്രൂഫോയുടെ ആദ്യ ഫീച്ചർചിത്രമായ 400 ബ്ലോസ്, 1959-ലെ കാൻ ഫെസ്റ്റിവലിൽ മത്സരവിഭാഗത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതിനു പുറമെ ഒ.ഐ.സി.സി അവാർഡു നേടുകയും മികച്ച സംവിധായകനുള്ള പുരസ്കാരം ത്രൂഫോയ്ക്ക് നേടിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
1960-ൽ മികച്ച അവലംബിതമല്ലാത്ത തിരക്കഥയ്ക്കുള്ള അക്കാദമി അവാർഡ് നോമിനേഷനും ത്രൂഫോയ്ക്ക് ലഭിച്ചു.
1962-ലെ കാൻ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ ജൂറിയംഗമായിരുന്നു ത്രൂഫോ.
1964-ൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ദി സോഫ്റ്റ് സ്കിൻ എന്ന ചലച്ചിത്രം കാൻ ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ മത്സരവിഭാഗത്തിലേക്ക് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ലവ് അറ്റ് ട്വെന്റി (1962), സ്മോൾ ചേയ്ഞ്ച് (1976), ദി മാൻ ഹു ലവ്ഡ് വിമെൻ (1977), ലവ് ഓൺ ദി റൺ (1979) എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ ബെർലിൻ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിന്റെയും ഫാരൻഹീറ്റ് 451 (1966) വെനീസ് ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിന്റെയും മത്സരവിഭാഗത്തിലേക്ക് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
1973-ൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ഡേ ഫോർ നൈറ്റ് എന്ന ചിത്രത്തിന് ഏറ്റവും നല്ല വിദേശചിത്രത്തിനുള്ള 46-ആമത് ഓസ്കാർ പുരസ്കാരം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.
ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Francoise_Barre-Sinoussi
റെഗുലേഷൻ ഓഫ് റിട്രോവൈറൽ ഇൻഫെക്ഷൻസ് ഡിവിഷനിലെ (Regulation of Retroviral Infections Division) വൈറോളജിസ്റ്റും ഡയറക്ടറുമാണ് ഫ്രഞ്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞയായ ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി (Francoise Barre-Sinoussi)  ഇവരുടെ ജനനം ജൂലൈ 30, 1947 ഇൽ ആയിരുന്നു.
ഫ്രാൻസിലെ പാരീസിലായിരുന്നു ജനനം.
പാരീസിലെ ഇൻസ്റ്റിറ്റൂട്ട് പാസ്റ്ററിൽ പ്രൊഫസർ കൂടിയാണ്.
എയ്‌ഡ്‌സിനു കാരണമായ വൈറസ്സിനെ ( എച്ച്.ഐ.വി. ) കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിൽ ബാരി-സിനോസിയാണ് അടിസ്ഥാനവും പ്രാഥമികവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അവരുടെ മുൻ മാർഗദർശ്ശിയായ ല്യൂക്ക് മൊണ്ടാഗ്നിയർക്കും ( Luc Montagnier) ഹറാൾഡ് സുർ ഹോസണിനും (Harald zur Hausen) ഒപ്പം എച്ച് ഐ വി കണ്ടെത്തിയതിന് 2008-ൽ ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം പങ്കിട്ടെടുത്തു.
2015 ആഗസ്റ്റ് 31 ന് അവർ സജീവഗവേഷണത്തിൽ നിന്ന് വിരമിക്കുകയും, 2017 ൽ പൂർണ്ണമായി വിരമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസിക്ക് വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ശാസ്ത്രത്തിൽ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു കുഞ്ഞിനടുത്തു താമസിക്കാനിടവന്ന അവധിക്കാലത്ത് അവർക്ക് മണിക്കൂറുകളോളം പ്രാണികളെയും മൃഗങ്ങളെയും അപഗ്രഥിച്ച് പഠിക്കുവാൻ അവസരം കിട്ടിയിരുന്നു.
അവയുടെ സ്വഭാവരീതികളെ താരതമ്യം ചെയ്തു ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഇതു കാരണമായി, മറ്റുള്ളവയെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ചിലത് ചലിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ  ശ്രമിച്ചതൊക്കെ ഉദാഹരണമായെടുക്കാം.
പിന്നീട്, തന്റെ കൂടെ പഠിക്കുന്നവരുമായി സ്വയം താരതമ്യം ചെയ്തപ്പോൾ  ശാസ്ത നിപുണതയിൽ അവരിൽ വെച്ച് ഏറെ കഴിവുള്ളവളായിരുന്നുവെന്ന് ബാരി-സിനോസി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ശാസ്ത്രവിഷയങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനോ ഗവേഷകയാകുവാനോ മറ്റോ ആയി സർവകലാശാലയിൽ പോയി ചേരുവാൻ തനിക്ക് താത്പര്യമുണ്ടെന്ന് അവർ മാതാപിതാക്കളെ ആ സമയം അവർ അറിയിച്ചു.
ഒരു ഡോക്ടറാകാൻ കൂടുതൽ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി സമ്മതിച്ചു.
എന്നാൽ, വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അതു തുടരുക എന്നത് ജീവിതത്തിൽ ചെലവേറിയതും നീണ്ടതുമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയായിരിക്കും എന്നൊരു തെറ്റായ ബോധം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
സർവകലാശാലയിൽ രണ്ടു വർഷത്തെ പഠനത്തിനുശേഷം, ബാരി-സിനോസി പരീക്ഷണാർത്ഥം ഏതെങ്കിലും ഒരു ലബോറട്ടറിയിൽ പാർട്ട് ടൈം ജോലി കണ്ടുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
താൻ പഠിച്ചെടുത്ത കാര്യങ്ങൾ ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപകരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോദിക്കുവാൻ കൂടി ആയിരുന്നു ഇത്.
ഒടുവിൽ പിന്നീട് പ്രൊഫസർ ആയി പ്രവർത്തിച്ച പാസ്ച്ചർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിനെ തന്നെ അവൾ പ്രവർത്തന മേഖലയായി സ്വീകരിച്ചു.
പാസ്ച്ചർ ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ടിന്റെ പാർട്ട് ടൈം ജോലി മാറ്റിയെടുത്ത് വേഗത്തിൽ തന്നെ മുഴുവൻ സമയവും എടുത്തു ചെയ്യുന്ന ജോലിയാക്കി.
പരീക്ഷയിൽ പങ്കെടുക്കാനായി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പോകുമെന്നല്ലാതെ, ക്ലാസ്സുകളിൽ സ്ഥിരമായി പങ്കെടുക്കാതിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ക്ലാസ് കുറിപ്പുകളിൽ മാത്രം പഠനകാര്യങ്ങളായി കണ്ട് അവയെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി പരീക്ഷയുടെ മുൻ കാലത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന സ്കോർ നേടിയിരുന്നു, അവൾക്ക് പ്രചോദനം ലഭിച്ചത് ശാസ്ത്രസംബന്ധിയായ കാര്യത്തിൽ തന്നെ ഒരു ജോലി വേണമെന്ന ആഗ്രഹം അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.
പ്രവർത്തനങ്ങൾ മനുഷ്യ ടി-ലിംഫോട്രോപിക് വൈറസ് തരം 1 (HTLV-1), എയ്ഡ്സ് വൈറസ് (എച്ച്ഐവി).
1970-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ പാരീസിലെ പാസ്റ്റർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി ചേർന്നു.
1975-ൽ പി.എച്ച്.ഡി ലഭിച്ചു.
പാസ്ചർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്നതിനു മുമ്പ് യു.എസ് നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഹെൽത്തിൽ പ്രാക്റ്റിക്കൽ ട്രെയിനിങ്ങെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവിടെ വെച്ച് പെട്ടെന്നു തന്നെ റിട്രോ വൈറസുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന  ഒരു പ്രത്യേക വൈറസ്സിനെ പറ്റി പഠിക്കുന്നതിലേക്ക് ബാരി-സിനോസിയുടെ ഗവേഷണം വഴിമാറി.
1980-കളിൽ എയ്ഡ്സ് പകർച്ചവ്യാധിയായി പടരുന്നതിന്റെ കാരണം എന്താണെന്ന് അറിയാതെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ  വലഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ആണ്  1983 ൽ ഇവർ എച്ച്. ഐ. വി. കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായത്.
രോഗകാരണം എച്ച്. ഐ. വി. ആണെന്ന സ്ഥിരീകരണം അതോടെ പ്രബലമായി വന്നു.
രോഗബാധയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്ന പരിശോധനകളുടെ അടിയന്തരാവശ്യം കൂടി ഈ കണ്ടെത്തൽ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു.
1988 ൽ പാസ്ച്ചേഴ്സ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ബാരെ സിനൂസ്സി സ്വന്തമായി ഒരു പരീക്ഷണശാല ആരംഭിച്ചു.
ബാരി-സിനോസിയുടെ സമീപകാല ഗവേഷണങ്ങളിൽ പലതും, വൈറസ് രോഗബാധക്കെതിരായ അഡാപ്റ്റീവ് ഇമ്യൂൺ പ്രതികരണത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളായിരുന്നു.
എച്ച്ഐവി ബാധിതരായ അമ്മമാരിൽ നിന്നും കുട്ടികൾക്ക്  എച്ച്.ഐ.വി / എയ്ഡ്സ് കൈമാറ്റം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ ഹോസ്റ്റിന്റെ സഹജമായ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയുടെ പങ്ക് ഇവർ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു, ഇതിലൂടെ എലൈറ്റ് സസ്പെക്ടേർസ് അല്ലെങ്കിൽ കൺട്രോളർ ഉപയോഗിച്ച് എച്ച്ഐവി പോസിറ്റീവ് വ്യക്തികളുടെ ഒരു ചെറിയ ശതമാനം മാത്രമായി ആന്റി-റിട്രോവൽ മരുന്നുകളില്ലാതെ പകരുന്നത് പരിമിതപ്പെടുത്തുവാൻ സാധിക്കുമെന്നവർ കണ്ടെത്തി.
ഇവർ ഏതാണ്ട് 240 ശാസ്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുമായി സഹകരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
250 അന്തർദേശീയ സമ്മേളനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും നിരവധി യുവപ്രതിഭകളെ പരിശീലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
2006-ൽ ഇന്റർനാഷണൽ എയ്ഡ്സ് സൊസൈറ്റി (ഐ.എ.എസ്.) ഗവേണിംഗ് കൗൺസിലിനു തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
2012 മുതൽ 2016 വരെ ഐ.എ.എസ്. പ്രസിഡന്റ് ആയി പ്രവർത്തിച്ചു.
ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസി, എച്ച്ഐവി സയൻസിലെ ഒമ്പതാമത് ഐ.എ.എസ്. കോൺഫറൻസിന് വേണ്ടി കോൺഫറൻസ് ഉപദേശക സമിതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
2017 ജൂലായ് മൂന്നിന് ഐ.എ.എസ് അസിസ്റ്റന്റ് കോ-ചെയർമാനായി സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
വികസ്വര രാജ്യങ്ങളുമായി ലോക ആരോഗ്യ സംവിധാനത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ കണ്ണുതുറപ്പിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
ആഫ്രിക്ക , ഏഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലൂടെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളുമായി ശാസ്ത്രീയമായി സഹകരിച്ച് തുടർന്നും സഹകരിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ഈ സഹകരണം ചെറുപ്പക്കാരായ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പാരിസ്, ഫ്രാൻസിലെ വിഭവ പരിമിതമായ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഗവേഷകരിൽ നിന്നും പല കൈമാറ്റങ്ങളും വർക്ക്ഷോപ്പുകളും നടത്തുന്നതിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു വന്നിരുന്നു.
പുരസ്കാരങ്ങൾ എച്ച്. ഐ. വി. വെെറസ്സിന്റെ ഘടന
2008 ലെ നൊബേൽ സമ്മാനം ഇവർ ല്യൂക്ക് മൊണ്ടാഗ്നിയർ, ജർമ്മൻകാരനായ ഹറാൾഡ് സുർ ഹോസൺ എന്നിവരുമായി പങ്കിട്ടെടുത്തിരുന്നുവെങ്കിൽ കൂടി ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസിക്ക് മറ്റു ചില പുരസ്കാരങ്ങളും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗർഭാശയദളാർബുദത്തിനു കാരണമാകുന്ന ഹ്യൂമൻ പാപ്പിലോമ വൈറസിന്റെ കണ്ടെത്തിയതിനായിരുന്നു ഹറാൾഡ് സുർ ഹോസണിന് അപ്പോൾ നൊബേൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചത്.
എച്ച്.ഐ.വി. കണ്ടെത്തിയതിൽ  ഫ്രാൻസ്വാസ് ബാരി-സിനോസിയുടെ സഹപ്രവർത്തകനും മാർഗനിർദ്ദേശിയും ആയിരുന്നു ല്യൂക്ക് മൊണ്ടാഗ്നിയർ.
സോചിക് സമ്മാനം (Sovac Prize) കോർബർ യൂറോപ്യൻ ശാസ്ത്ര പുരസ്കാരം (യൂറോപ്യൻ ശാസ്ത്രം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് കോർബർ ഫൗണ്ടേഷൻ നൽകുന്ന സമ്മാനം) ഫ്രഞ്ച് അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസിന്റെ സമ്മാനം (അക്കാഡമി ഡെസ് സയൻസൻസ്) ദ കിങ് ഫൈസൽ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രിൻസ് ഇന്റർനാഷണൽ എയ്ഡ്സ് സൊസൈറ്റി പ്രൈസ്
2009 മെയ് മാസത്തിൽ തുലെയ്ൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ (Tulane University) നിന്നും ഡോക്ടർ ഓഫ് സയൻസ് ബിരുദം നേടി.
2014 ജൂലൈയിൽ ന്യൂ സൗത്ത് വെയിൽസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ (University of New South Wales) നിന്നും ഡോക്ടർ ഓഫ് മെഡിസിനു ബഹുമാനപുരസ്കരമായി ഡോക്ടറേറ്റും ലഭിച്ചിരുന്നു.
ഇതും കാണുക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം അവലംബം
ഫ്രാൻസ്വ ഒലാദ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7ois_Hollande ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2016 ജനുവരി മുതൽ തുടരുന്നു.
ഫ്രാൻസിന്റെ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകനാണ് ഫ്രാൻസ്വ ഒലാദ് (ഫ്രഞ്ച്: ​[fʁɑ̃swa ɔlɑ̃d]; born 12 August 1954) .
ഫ്രാൻസ്വാ വില്ലോൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Francois_Villon
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ (ജനനം:1431-നടുത്ത്; മരണം 1463-നടുത്തെങ്ങോ) ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ഫ്രെഞ്ചു കവിയായിരുന്നു ഫ്രാൻസ്വാ വില്ലോൻ (Francois Villon).
ദരിദ്രമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജനിച്ച്, ഒരു കത്തോലിക്കാപുരോഹിതന്റെ ദത്തുപുത്രനായി വളർന്ന അദ്ദേഹം മോഷ്ടാവും തെരുവുതെണ്ടിയും ആയി ജീവിക്കുകയും കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് തടവുശിക്ഷയും നാടുകടത്തലും ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്തു.
വില്ലോൻ പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത് "ഓസ്യത്തുകൾ" (Testaments)  എന്നറിയപ്പെടുന്ന രചനകളുടേയും തടവിൽ കഴിയുമ്പോൾ എഴുതിയ "പെൻഡസിന്റെ നാടൻ പാട്ട്" എന്ന കൃതിയുടേയും പേരിലാണ്.
"കഴിഞ്ഞകാലങ്ങളിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ നാടൻപാട്ട്" (Ballade des dames du temps jadis) എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതിയിലെ "പോയവർഷത്തെ ഹിമമൊക്കെ എവിടെപ്പോയി" എന്ന ചോദ്യം, ഫ്രെഞ്ചുഭാഷയിലെ മതേതരകവിതകളിൽ ഏറ്റവുമേറെ പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വരികളിൽ പെടുന്നു.
അവലംബം ↑ വിൽ ഡുറാന്റ് , നവീകരണം(The Reformation), വൈക്ലിഫ് മുതൽ കാൽവിൻ വരെയുള്ള കാലത്തെ യൂറോപ്യൻ സംസ്കരത്തിന്റെ ചരിത്രം, സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , നാലാം ഭാഗം(99-105 പുറങ്ങൾ)
ഫ്രാൻസ്വാ എല്ലോംഗ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7oise_Ellong
കാമറൂണിയൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായികയും എഴുത്തുകാരിയുമാണ് ഫ്രാൻസ്വാസ് എല്ലോംഗ് (ജനനം: 8 ഫെബ്രുവരി 1988).
1988-ൽ കാമറൂണിലെ ദൗവ്വാലയിലാണ് എല്ലോംഗ് ജനിച്ചത്.
പതിനൊന്നാമത്തെ വയസ്സിൽ, അമ്മാവനോടൊപ്പം താമസിക്കാനായി അവർ ബ്രൂണോയിയിലേക്ക് മാറുകയും അവരുടെ ആദ്യത്തെ കഥ എഴുതുകയും ചെയ്തു.
2002-ൽ ഫ്രഞ്ച് സംസാരിക്കുന്ന യുവ എഴുത്തുകാർക്കായുള്ള മത്സരത്തിൽ എല്ലോംഗ് പങ്കെടുത്തു.
മത്സരത്തിന്റെ ഫലമായി, തിരക്കഥാരചനയിൽ അവർ താൽപര്യം വളർത്തി.
2006-ൽ അവരുടെ ആദ്യത്തെ ഹ്രസ്വചിത്രം ലെസ് കൊളോക്സ് പുറത്തിറങ്ങി.
എല്ലോംഗ് തന്റെ ആദ്യ ചലച്ചിത്രമായ W.A.K.A 2013-ൽ സംവിധാനം ചെയ്തു.
ഫെസ്റ്റിവൽ ഡു സിനിമാ ആഫ്രിക്കൻ ഡി ഖൗറിബ്ഗയിൽ W.A.K.A ന് പ്രത്യേക ജൂറി സമ്മാനവും കാൻ  ആഫ്രിക്കൻ ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ ഡികാലോ അവാർഡും ലഭിച്ചു.
എക്രാൻസ് നോയേഴ്‌സ് ഫെസ്റ്റിവലിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഈ ചിത്രം പ്രദർശിപ്പിച്ചു.
ബാല്യകാല സുഹൃത്തുക്കളുടെ പുനഃസമാഗമത്തെക്കുറിച്ചും രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഗെയിമിനെക്കുറിച്ചും ഉള്ള അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ ചലച്ചിത്രം ബറിഡ് 2020-ൽ പുറത്തിറങ്ങി.
ടെലിവിഷനിൽ കണ്ട ഒരു വാർത്താ റിപ്പോർട്ടിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടാണ് നകസ്സോമോ ഗ്രാമത്തിൽ ഈ ചിത്രം ചിത്രീകരിച്ചത്.
തിരക്കഥയെഴുതുന്നതിനും സംവിധാനം ചെയ്യുന്നതിനും പുറമേ, എല്ലോംഗ് 2008-ൽ "ജേണൽ ഇന്റൈം ഡി യുൻ മെർട്ടിയർ" എന്ന നോവൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
2016-ൽ അവർ "ലെ ഫിലിം കാമറൂണൈസ്" എന്ന ബ്ലോഗ് ആരംഭിച്ചു.
ഇത് എൽ‌എഫ്‌സി അവാർഡുകളിലേക്ക് നയിച്ചു.
കാമറൂണിയൻ അഭിനേതാക്കളിൽ 10 ശതമാനം മാത്രമേ നല്ലവരാണെന്ന് എൻ‌ടമാക് പറഞ്ഞതിനെത്തുടർന്ന് 2020-ൽ തിയറി എൻ‌ടമാക്കിന്റെ അഭിനയ ക്യാമ്പുകൾ ബഹിഷ്‌കരിക്കാൻ എല്ലോംഗ് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഫിലിമോഗ്രാഫി 2006: ലെസ് കൊളോക്സ് (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2007: ഡേഡ് (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2008: മിസേറിയ (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2009: ബിഗ് വുമൺ ഡോൺട് ക്രൈ (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2010: നെക് (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2011: അറ്റ് ക്ലോസ് റേഞ്ച് (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2011: വെൻ സൗഖിന ഡിസ്അപിയേർഡ് (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2012: നൗ ആന്റ് ദെം (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2013: W.A.K.A (സംവിധായകൻ) 2017: ആഷിയ (ഹ്രസ്വചിത്രം, (ഹ്രസ്വചിത്രം, എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) 2020: ബറീഡ് (എഴുത്തുകാരൻ / സംവിധായകൻ) അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ Françoise Ellong at the Internet Movie Database
ഫ്രാൻസ്വാ വീറ്റ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Francois_Viete
ഒരു ഫ്രഞ്ച് ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ഫ്രാൻസ്വാ വീറ്റ (1540 – ഫെബ്രുവരി 23, 1603) ജീവചരിത്രം
ചെറുപ്പത്തിൽ നിയമപണ്ഡിതനായിരുന്ന വീറ്റ പാർലിമെന്റ് അംഗമായിരുന്നു.
പിന്നീടു രാജാവിന്റെ പ്രിവി കൗൺസിൽ അംഗമായി.
വിവിധ ഉദ്യോഗങ്ങൾ വഹിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഗണിതഗവേഷണത്തിന് സമയം കണ്ടെത്തി.
1603 ഫെബ്രുവരി 23-ൻ അദ്ദേഹം മരണമടഞ്ഞു.
ഫ്രാൻസ് ഷൂബർട്ട് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Franz_Schubert ഫ്രാൻസ് ഷുബർട്ട് : വിൽഹെൽമ് ഒഗസ്ത് റീഡറുടെ 1875-ലെ ചിത്രം
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഓസ്ട്രിയൻ സംഗീതജ്ഞനായിരുന്നു ഫ്രാൻസ് പീറ്റർ ഷൂബർട്ട് ( ജർമ്മൻ ഉച്ചാരണം: [ˈfʁants ˈʃuːbɛɐ̯t] ; 1797 ജനുവരി 31 , – 1828 നവംബർ 19 ).
600 ലീഡുകളും ഒമ്പത് സിംഫണികളും രചിച്ചു.
അപൂർണ്ണ സിംഫണി എന്നറിയപ്പെടുന്ന എട്ടാം സിംഫണി ഏറെ പ്രശസ്തമാണ്.
ഇതിനു പുറമെ ഓപ്പറകൾക്ക് സംഗീതം നൽകുകയും സോളോ പിയാനോ സംഗീതം രചിക്കുകയുമെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
സംഗീതജ്ഞരുടെ ഒരു കുടുംബത്തിലായിരുന്നു ജനനം.
ബാല്യകാലത്ത് ഔപചാരിക സംഗീതവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചു.
തന്റെ രചനകളെ ആദരിച്ചിരുന്ന ഒരു സുഹൃദ്‌വലയം എന്നും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ഇതിനുപുറത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതം ജീവിതകാലത്ത് അധികം പ്രശസ്തി നേടിയില്ല.
സ്ഥിരമായി ഒരു ജോലി നേടാൻ ഒരിക്കലും സാധിക്കാതിരുന്നതിനാൽ സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സാമ്പത്തികസഹായത്തെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്നു.
പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചില രചനകളിൽ നിന്നും ഇടക്കിടെ നൽകിയിരുന്ന സംഗീതാധ്യാപനത്തിൽ നിന്നും അൽപം പണം നേടാൻ സാധിച്ചു.
31-ആം വയസ്സിൽ മരണമടഞ്ഞു.
സിഫിലിസ് ആണ് മരണകാരണമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
മരണശേഷമുള്ള ദശകങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾക്ക് ധാരാളം അനുവാചകരുണ്ടായി.
ഫ്രാൻസ് ലിസ്റ്റ് , റോബർട്ട് ഷൂമാൻ , ഫെലിക്സ് മെൻഡൽസൺ തുടങ്ങിയ സംഗീതജ്ഞരും സംഗീതശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോർജ് ഗ്രോവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ കണ്ടെടുക്കുകയും ശേഖരിക്കുകയും പ്രശസ്തമാക്കുകയും ചെയ്തു.
പാശ്ചാത്യസംഗീതജ്ഞരിൽ മഹത്തായ സ്ഥാനം ഇന്ന് ഷൂബർട്ടിന് കൽപിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഓട്ടോ എറിക് ഡൂയിഷ് ആയിരുന്നിരിക്കണം ഫ്രാൻസ് ഷൂൾബെർട്ടിന്റെ ജീവിതത്തെയും സംഗീതത്തെയും സംബന്ധിച്ച ഏറ്റവും ആധികാരിക പണ്ഠിതൻ.
ഷൂൾബെർട്ടിന്റെ സംഗീതത്തിന്റെ കാറ്റലോഗ് ഉണ്ടാക്കിയതു കൂടാതെ ഇദ്ദേഹം ധാരാളം വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഇതിൽ ചിലത് ഇപ്പോഴും അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
{{ cite book }} : Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help ) {{ cite book }} : Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help ) {{ cite book }} : Unknown parameter | notes= ignored ( help ) {{ cite book }} : Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help ) {{ cite book }} : Check date values in: | year= ( help )
ജർമൻ വിക്കിപ്പീഡിയ ലേഖനത്തിൽ നിന്നുള്ള കൂടുതൽ വായനാ സാമഗ്രികൾ: Walther Dürr , Andreas Krause (ed.): Schubert-Handbuch .
Metzler, Stuttgart 1997, ISBN 3-476-01418-5 Ernst Hilmar: Verzeichnis der Schubert-Handschriften in der Musiksammlung der Wiener Stadt- und Landesbibliothek .
Kassel u. a. 1978 (Catalogus Musicus 8).
Ernst Hilmar, Margret Jestremski (ed.): Schubert-Enzyklopädie .
2 Bände.
Hans Schneider, Tutzing 2004, ISBN 3-7952-1155-7 H.-J.
Hinrichsen : Untersuchungen zur Entwicklung der Sonatenform in der Instrumentalmu­sik Franz Schuberts .
Tutzing 1994 Elizabeth Norman McKay : Franz Schubert's Music for the Theatre .
Foreword by Claudio Abbado .
(Veröffentlichungen des IFSI, 5), Tutzing 1991 Christian Pollack (ed.): Franz Schubert: Bühnenwerke.
Kritische Gesamtausgabe der Texte .
Tutzing 1988 Ernst Hilmar, Otto Brusatti (ed., mit einer Einleitung von Walter Obermaier): Franz Schubert.
Ausstellung der Wiener Stadt- und Landesbibliothek zum 150.
Todestag des Komponisten.
Katalog .
Wien 1978.
Ernst Hilmar: Schubert .
Graz 1989 Till Gerrit Waidelich (ed., together with R. Hilmar-Voit, A. Mayer): Franz Schubert.
Dokumente 1817–1830.
Erster Band: Texte.
Programme, Rezensionen, Anzeigen, Nekrologe, Musikbeilagen und andere gedruckte Quellen (Veröffentlichungen des IFSI, 10/1), Tutzing 1993 Michael Lorenz : Studien zum Schubert-Kreis , PhDiss.
, University of Vienna, Vienna 2001 Ernst Hilmar (ed.): Franz Schubert.
Dokumente 1801–1830.
Erster Band.
Addenda und Kommentar .
(Veröffentlichungen des IFSI, 10/2), Tutzing 2003 Ernst Hilmar (ed.): Schubert durch die Brille.
Mitteilungen des Internationalen Franz Schubert Instituts .
Wien/Tutzing 1988–2003 Hans-Joachim Hinrichsen, Till Gerrit Waidelich (ed.): Schubert : Perspektiven Stuttgart 2001ff.
ISSN 1617-6340 ( content since 2001 Archived 2012-06-16 at the Wayback Machine . ) പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Franz Schubert .
The Lied and Arts Song Texts Page Archived 2009-06-25 at the Wayback Machine .
Franz Schubert Museum in Hohenems/Austria Archived 2016-02-04 at the Wayback Machine .
Franz Schubert discography at MusicBrainz Franz Schubert at the Internet Broadway Database ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് Franz Schubert Catalogue of Works by Franz Schubert Digital reproductions of score manuscripts and letters by Franz Schubert Archived 2015-02-17 at the Wayback Machine .
Notes on Franz Schubert by pianist Bart Berman The Schubert Institute (UK) , detailed time-line, biography, work list and (flawed) family tree The Schubert Society of the USA Archived 2014-09-17 at the Wayback Machine .
The Franz Schubert Society of Victoria Archived 2012-11-30 at the Wayback Machine .
Franz-Schubert-Institut in Baden bei Wien Archived 2008-04-11 at the Wayback Machine .
രചനകൾ ഫ്രാൻസ് ഷൂബർട്ട് ലൈബ്രറികളിൽ ( വേൾഡ്കാറ്റ് കാറ്റലോഗ്) റെക്കോഡിംഗുകളും മിഡി ഫൈലുകളും Schubertsongs.com Archived 2012-12-08 at the Wayback Machine .
– free Recordings of all works by Schubert for voice and piano (mp3) Schubert cylinder recordings , from the Cylinder Preservation and Digitization Project at the University of California, Santa Barbara Library.
Chronological Spotify playlist of Schubert's compete works , from D. 1 to D. 988 , from Spotify Classical Playlists ഷീറ്റ് മ്യൂസിക്ക് Kreusch-sheet-music.net Schubert's Piano Works Schubertline.co.uk Archived 2021-03-21 at the Wayback Machine .
about 250 of Schubert's Songs (Schubertline edition) Free scores by Franz Schubert in the International Music Score Library Project Free scores by ഫ്രാൻസ് ഷൂബർട്ട് in the Choral Public Domain Library (ChoralWiki) Franz Schubert എന്ന വ്യക്തിയുടെ രചനകൾ പ്രോജക്ട് ഗുട്ടൻബർഗിൽനിന്ന് Schubert's Sheet Music by Mutopia Project Lieder sheet music
ഫ്രാൻസ്വാ ഗിറൗഡ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7oise_Giroud
ഒരു ഫ്രഞ്ച് പത്രപ്രവർത്തകയും തിരക്കഥാകൃത്തും എഴുത്തുകാരിയും രാഷ്ട്രീയക്കാരിയുമായിരുന്നു ഫ്രാൻസ്വാ ഗിറൗഡ് , ജനനം.
ലിയ ഫ്രാൻസ് ഗോർഡ്ജി (1916 സെപ്റ്റംബർ 21, സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ലോസാനിൽ- 19 ജനുവരി 2003 ന്യൂവിലി-സർ-സീനിൽ).
കുടിയേറ്റക്കാരായ സെഫാർഡിക് ടർക്കിഷ് ജൂത മാതാപിതാക്കളുടെ മകളായി ഗിറൗഡ് ജനിച്ചു.
ജനീവയിലെ ഏജൻസ് ടെലഗ്രാഫിക് ഓട്ടോമന്റെ ഡയറക്ടർ സാലിഹ് ഗോർഡ്ജി ആയിരുന്നു അവരുടെ പിതാവ്.
ലൈസി മോളിയർ, കൊളാഷ് ഡി ഗ്രോസ്ലെ എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു അവരുടെ ആദ്യകാലം വിദ്യാഭ്യാസം.
അവർ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയില്ല.
അവർക്ക് വിവാഹം കഴിച്ച് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു മകനും (അവൾക്ക് മുമ്പായി മരിച്ചു) ഒരു മകളും.
1932-ൽ മാർസെൽ പാഗ്‌നോളിന്റെ ഫാനിയുടെ ഒരു സ്‌ക്രിപ്റ്റ്-ഗേൾ എന്ന നിലയിൽ സംവിധായകൻ മാർക്ക് അല്ലെഗ്രെറ്റ് സിനിമയിൽ ജിറൂഡിന്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു.
1936-ൽ ലാ ഗ്രാൻഡെ ഇല്ല്യൂഷന്റെ സെറ്റിൽ ജീൻ റിനോയറിനൊപ്പം അവർ പ്രവർത്തിച്ചു.
അവർ പിന്നീട് തിരക്കഥകൾ എഴുതി.
ഒടുവിൽ 30 മുഴുനീള പുസ്തകങ്ങൾ (ഫിക്ഷനും നോൺ-ഫിക്ഷനും) പൂർത്തിയാക്കി.
കൂടാതെ പത്ര കോളങ്ങളും എഴുതി.
1946 മുതൽ (അത് സ്ഥാപിതമായതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ) 1953 വരെ അവർ എല്ലെ മാസികയുടെ എഡിറ്ററായിരുന്നു.
അവളും ജീൻ-ജാക്വസ് സെർവാൻ-ഷ്രെയിബറും ചേർന്ന് ഫ്രഞ്ച് വാർത്താ മാഗസിൻ എൽ'എക്സ്പ്രസ് സ്ഥാപിച്ചു.
1971 വരെ അവർ L'Express എഡിറ്റ് ചെയ്തു.
തുടർന്ന് 1974 വരെ ഫ്രഞ്ച് ദേശീയ സർക്കാരിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് വരെ അതിന്റെ ഡയറക്ടറായിരുന്നു.
1984 മുതൽ 1988 വരെ ജിറൂഡ് ആക്ഷൻ ഇന്റർനാഷണൽ കോൺട്രെ ലാ ഫെയിമിന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു.
1989 മുതൽ 1991 വരെ അവർ സിനിമാ-ടിക്കറ്റ് വിൽപ്പന മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു കമ്മീഷന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു.
ലെ ജേണൽ ഡു ഡിമാഞ്ചെയിലെ സാഹിത്യ നിരൂപകയായിരുന്നു അവർ.
1983 മുതൽ മരണം വരെ ലെ നോവൽ ഒബ്സർവേറ്ററിന് ഒരു പ്രതിവാര കോളം സംഭാവന ചെയ്തു.
വീഴ്ചയിൽ തലയ്ക്ക് പരിക്കേറ്റ് ചികിത്സയിലിരിക്കെ പാരീസിലെ അമേരിക്കൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ച് അവർ മരിച്ചു.
1974-ൽ ഫ്രഞ്ച് പ്രസിഡന്റ് വലേരി ഗിസ്‌കാർഡ് ഡി എസ്റ്റിംഗ് ജിറൂദിനെ സെക്രട്ടേറിയർ ഡി'എറ്റാറ്റ് എ ലാ കണ്ടീഷൻ ഫെമിനിൻ സ്ഥാനത്തേക്ക് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്തു, അത് 1974 ജൂലൈ 16 മുതൽ 1976 ഓഗസ്റ്റ് 27 വരെ സാംസ്കാരിക മന്ത്രിയായി നിയമിതയായി.