smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
അതുപോലെ തിരുവഞ്ചിക്കുളത്തിന് തെക്കോട്ടുള്ള പെരിയാർ അതിരിട്ടിരിക്കുന്ന കോട്ടപ്പുറത്തും പരിസരങ്ങളിലുമായിട്ടായിരുന്നിരിക്കണം തെക്കും ഭാഗക്കാരുടെ ആസ്ഥാനം.
അധികാരപത്രങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും
കാനായി തോമയുടെ ആഗമനത്തോടെയാണ് കേരള നസ്രാണികൾക്ക് പേർഷ്യൻ സഭയുമായി ബന്ധം ആരംഭിക്കുന്നത്.
നെസ്തോറിയന്റെ അബദ്ധസിദ്ധാന്തങ്ങൾ കേരളത്തിൽ പ്രചരിക്കുവാനുണ്ടായ സാഹചര്യം ഇതായിരുന്നിരിക്കണം, ആ അബദ്ധസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും കേരള നസ്രാണികൾ മോചിതരായത് പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ വരവിനു ശേഷമാണ്.
കാനായിതോമയും കൂട്ടരും കുടിയേറിയ കാലത്ത്”-കേരളത്തിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന പെരുമാൾ ഈ വർത്തകപ്രമാണിക്ക് അധികാര പത്രങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങളും നൽകിയതായി കാണുന്നുണ്ട്.
ഇതോടുകൂടി " കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ നസ്രാണികളുടെ സാമൂഹ്യസ്ഥിതിയും സ്വാധീനവും അസൂയാവഹമായ നിലയിലെത്തിച്ചേർന്നു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് പ്രസിദ്ധമായക്രിസ്ത്യൻ രാജകുടുംബം-വില്ല്യാർവട്ടം രാജവംശം-ഉടലെടുത്തത്.
ഈ രാജവംശത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം ആദ്യകാലങ്ങളിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്ത ചേന്ദമംഗലത്തായിരുന്നു.
ചേന്ദമംഗലത്ത് ഇന്നും ഈ പേരിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ചില സ്ഥലനാമങ്ങൾ ഉണ്ട്, ഏതാണ്ട് 1450 നോടടുത്ത കാലത്ത് ഈ രാജവംശം അന്യം നിന്നു പോയതായി കരുതുന്നു.
കൊച്ചി തുറമുഖത്തിന്റെ ആവിർഭാവം
കേരളത്തിൽ ക്രിസ്തീയത ആവിർഭവിച്ചതും അത് വളന്ന് വികസിച്ചതും കൊടുങ്ങല്ലൂരായിരുന്നു എന്ന് നാം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ അന്നത്തെ വ്യാവസായികവും വാണിജ്യപരവുമായ പ്രാധാന്യമാണ് ക്രൈസ്തവമതത്തിന്റെ കേരള പ്രവേശനത്തിന് പശ്ചാത്തലമായിരുന്നത്.
ഈ പശ്ചാത്തലം പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതാവുകയാണുണ്ടായത്.
പ്രശസ്തമായ ഈ തുറമുഖ പട്ടണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം 1343 -ൽ പെരിയാറിലുണ്ടായ അഭൂതപൂർവമായ വെള്ളപ്പൊക്കത്തെത്തുടർന്ന് പെട്ടെന്ന് അസ്തമിച്ചു.
മണ്ണടിഞ്ഞ തുറമുഖത്തിൻറ ആഴം തീരെ കുറഞ്ഞു പോയതാണ് തുറമുഖത്തിൻറെ പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെടുവാനുണ്ടായ കാരണം.
അതോടൊപ്പം കൊച്ചി അഴി കപ്പലുകൾക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പറ്റിയ വിധത്തിൽ തുറക്കപ്പെട്ടത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ പ്രാധാന്യം നശിക്കാൻ ഇടയാക്കി.
ഇതോടൊപ്പം കായലിൽ പുതിയ ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
കൊച്ചി അഴി തുറന്നതോടെ കച്ചവടസംഘങ്ങൾ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്നും കൊച്ചിയിലേക്കും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും മാറി.
ഈ വർത്തകരിൽ യഹൂദരും, ക്രിസ്ത്യാനികളും,മുഹമ്മദീയരുമുണ്ടയിരുന്നു.
അതോടൊപ്പം കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ ആദിമ ക്രിസ്ത്യാനികൾ കൂടി കൊച്ചിയിലേക്കു കടന്നു കയറി.
പ്രാദേശിക ആക്രമണങ്ങൾ
കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ സമീപപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും കുടിയേറി പാർത്തിട്ടുണ്ട്, അതിനു പ്രധാനകാരണമായത് സാമൂതിരിയുടെ ആക്രമണമായിരുന്നു.
1504 ലും, 1514 ലും സാമൂതിരി കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആക്രമിച്ചു.
ഈ രണ്ടു യുദ്ധങ്ങളിലും സാമൂതിരി പട്ടണത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളും അഗ്നിക്കിരയാക്കി.
ഭയവിഹ്വലരായ ജനങ്ങൾ സുരക്ഷിത സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു മാറി.
വലിയൊരു ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹം അന്ന് തുരുത്തിപ്പുറത്തേക്ക്- കോട്ടപ്പുറത്തിനു കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള ദ്വീപ് -മാറിത്താമസിച്ചു.
അവിടെ അവർ 1533-ൽ ഒരു പള്ളി സ്ഥാപിച്ചു.
ആ ദേവാലയം ടിപ്പുവിന്റെ പീരങ്കിയേറ്റ് തകർന്നു.
അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പുതുക്കിപ്പണി കഴിപ്പിച്ചതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ദേവാലയം.
ഈ ദേവാലയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലം പടയാട്ടി കുടുംബാംഗമായ ഒരു ധനികൻ നല്ലിയതാണ്.
പടയാട്ടി കുടുംബം സുറിയാനി റീത്തിൽ പെട്ടവരാണ്.
എന്നാൽ ഇന്ന് തുരുത്തിപ്പുറം ലത്തീൻ റീത്തിൽ പെട്ടവർ മാത്രം തിങ്ങി താമസിക്കുന്ന പ്രദേശമാണ്.
എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് പല സുറിയാനി കത്തോലിക്കരും ലത്തീൻ റീത്ത് സ്വീകരിച്ചതിന്റെ പ്രധാന തെളിവായി ഈ പരിവർത്തനത്തെ കണക്കാക്കുന്നതാണ് യുക്തിഭദ്രവും ചരിത്രവസ്തുതയും, ഇന്നത്തെ പ്രശസ്തമായ പല സുറിയാനി തറവാട്ടുപേരുകളും ഇവിടത്തെ പ്രശസ്തമായ താവാട്ട് പേരുകളായി നിലനിൽക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്നു നസ്രാണി കുടുംബങ്ങൾ തുരുത്തൂർ, പൊയ്യ, മാള, ഗോതുരുത്ത്, ചേന്ദമംഗലം, പറവൂർ, പള്ളിപ്പുറം, ഞാറക്കൽ, മതിലകം, ആലങ്ങാട്, അങ്കമാലി എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലും ചെന്ന് സ്ഥിരതാമസമാക്കി.
കോട്ടപ്പുറത്തെ പുരാതന ദേവാലയം
വിശുദ്ധ തോമ്മാ ആദ്യമായി മാല്യങ്കരയിൽ കപ്പലിറങ്ങി കേരളത്തിൽ ക്രിസ്തുമത പ്രചരണം നടത്തി എന്ന വിശ്വാസം നിലനിൽക്കെ, ആ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചില വസ്തുതകൾ വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
(വിശുദ്ധതോമയുടെ കേരള പ്രവേശനത്തിനു യാതൊരു ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവുമില്ലെന്ന് മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.) കോട്ടപ്പുറത്ത് ഇന്ന് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സെൻറ് മൈക്കിൾസ് കത്തീഡ്രൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നത് പണ്ട് പണ്ട് ക്രൈസ്തവീകതയിൽ ആകൃഷ്ടരായിത്തീർന്നവർ ഒത്തുകൂടിയിരുന്നിടത്താണെന്നാണ് പാരമ്പര്യ വിശ്വാസം.
കാലപ്പഴക്കത്തിൽ ആവശ്യമായ പുതുക്കിപ്പണിയലുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇന്നിപ്പോഴത്തെ ദേവാലയം ഈ നിലയിൽ കാണപ്പെടുന്നത്.
ഇന്നത്തെ നിലയിൽ ആ ദേവാലയം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് 1890 -ൽ ആണ്.
വിപുലമായ ശതാബ്ദി ആഘോഷങ്ങൾ 1990ൽ നടന്നു.
1987 ഒക്ടോബറിൽ കോട്ടപ്പുറം രൂപതയുടെ ആസ്ഥാനമായതോടെയാണ് ഈ ദേവാലയം കത്തീഡ്രൽ പദവിയിലേയ്ക്കുയർത്തപ്പെട്ടത്.
ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുൻപ് സെ്പയിനിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട കുറെ വൈദികർ സുരക്ഷിതരായി കൊടുങ്ങല്ലൂർ തുറമുഖത്ത് എത്തി.
ശുഭപര്യവസായിയായ ആ യാത്രയുടെ ഓർമ്മയായും, ദൈവ സ്തുതിക്കും വേണ്ടി ആ വൈദികർ ഇന്നത്തെ ദേവാലയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തുണ്ടായിരുന്ന ജീർണ്ണിച്ച ദേവാലയം പുതുക്കിപ്പണിയുകയും, സ്വർഗ്ഗീയ മദ്ധ്യസ്ഥനായ സെൻറ് മൈക്കിളിന്റെ നാമധേയത്തിൽ  പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുകയും ചെയ്തു.
പുരോഹിതന്മാർ .
സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന  പായ്ക്കപ്പലിന്റെ പേരും  അതുതന്നെയായിരുന്നു.
പുരാതന കപ്പേളയും അത്ഭുത കുരിശും
അതേ സമയം തന്നെ കോട്ടപ്പുറം കടവിൽ ഇപ്പോഴും കാണുന്ന സെൻറ് തോമസ് കപ്പേള ആദ്യ നൂററാണ്ടിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതമായതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ജാതിമതഭേദമെന്യേ ജനങ്ങൾ ഇവിടെ ആരാധനയെത്തുന്നുണ്ട്.
അത്ഭുതശക്തിയുള്ള ഒരു കുരിശ് ഈ കപ്പേളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഈ കുരിശ് ചില അവസരങ്ങളിൽ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കുയർന്ന് ശക്തിയേറിയ പ്രഭാ പ്രസരത്താൽ വലയം ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നെന്നും സമുദ്ര സഞ്ചാരികൾക്ക് അത് ദീപസ്തംഭം പോലെ ഉപകരിച്ചിരുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
എ. ഡി. 1536 ൽ ഈ കുരിശ് ദേവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
പോർത്തുഗീസ് ആഗമനം
കേരളത്തിന്റെ ക്രിസ്തീയ ചരിത്രത്തിൽ നിർണ്ണായകവും ദൂരവ്യാപകവുമായ ഫലമുളവാക്കിയ ഒരു സംഭവത്തിൻറെ നീക്കം നടന്നതും കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്നാണ്.
വാസ്കോ ഡി ഗാമ കൊച്ചിയിലെത്തിയപ്പോൾ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ പ്രതിനിധി സംഘം വാസ്ക്കോ ഡി ഗാമയെ സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി.
വാസ്ക്കോ ഡി ഗാമയും ക്രിസ്ത്യൻ പ്രതിനിധി സംഘവും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് വളരെയേറെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
പോർത്തുഗീസ് രാജാവിന്റെ ഭൗതികവും ആദ്ധ്യാത്മികവുമായ അധികാരത്തിനും സ്വയം വിധേയരായതോടെ അന്നത്തെ കേരള ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഇടയിൽ കടന്നു കൂടിയിരുന്ന അബദ്ധ വിശ്വാസങ്ങളേയും അനാചാരങ്ങളേയും നിർമ്മാർജനം ചെയ്യാനുള്ള ബാദ്ധ്യത രാജാവിനാൽ നിയുക്തരായ മിഷനറിമാരിൽ നിക്ഷിപ്തമായിത്തീർന്നു.
തങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ബാദ്ധ്യത നിറവേറ്റുന്നതിന് മിഷനറിമാർ ഫലം സുനിശ്ചിതമായ മാർഗ്ഗമാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
ഇവിടത്തെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയിടയിൽ കടന്നുകൂടിയിരുന്ന അബദ്ധസിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളന്ന ആരാധനാരീതികൾക്ക് പകരം പുതിയ രീതി പ്രാവർത്തികമാക്കുക.
അങ്ങനെ ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന സിറിയൻ ആരാധനാക്രമത്തിനു പകരം ലത്തീൻ ആരാധനാക്രമം നടപ്പാക്കി.
അതോടെ പഴയ ആരാധനാക്രമം പാടെ മാറി, പുതിയ ആരാധനാക്രമം നിലവിൽ വന്നു.
ഈ പരിവർത്തനം മൂലം ഇടവകകൾ ഓരോന്നും ലത്തീൻ റീത്തിലേക്കു പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പുരാതന ക്രൈസ്തവ കേന്ദ്രമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ഇന്നുള്ള ക്രൈസ്തവർ അങ്ങനെ ലത്തീൻ റീത്ത് സ്വീകരിച്ചവരാണ്, അടുത്തകാലത്ത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ (ശ്രംഗപുരത്ത്) ഒരു സിറിയൻ ഇടവക രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
വില്ല്യാർവട്ടം ക്രിസ്തീയ രാജാവ്
രേഖപ്പെടുത്തേണ്ട മറ്റൊരു വസ്തുത വില്ല്യാർവട്ടംക്രിസ്തീയ രാജാവിനെക്കുറിച്ചാണ്.
ചേന്ദമംഗലം ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന ഈ രാജാക്കന്മാരുടെ നേരിട്ടുള്ള നായന്ത്രണം കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെമേൽ ഈ രാജാക്കന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
എ.ഡി. 1500 നോടടുത്ത കാലത്ത് വില്ല്യാർവട്ടം രാജാവ് അന്തരിച്ചതായി കാണുന്നു.
പ്രസ്തുത രാജാവിന് സന്തതികളില്ലാതിരുന്നതിനാൽ രാജവംശം വക സ്വത്തുക്കൾ അധീശ രാജാവായ കൊച്ചി രാജ്യത്തിലേക്കു ചേർന്നു.
അങ്ങനെ ആ പുരാതന ക്രിസ്ത്യൻ രാജവംശം നാമാവശേഷമായി.
വില്ല്യാർവട്ടം രാജവംശം നശിച്ചതോടെ നസ്രാണികൾ പലവിധ ഉപദ്രവങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വന്നതായി ചരിത്രത്തിൽ അങ്ങിങ്ങു കാണാൻ കഴിയും.
ഈ പീഢനങ്ങളിൽ നിന്നും സംരക്ഷണം ലഭിക്കുക എന്നതായിരുന്നു വാസ്കോ ഡി ഗാമയെ സന്ദർശിച്ച പ്രതിനിധിസംഘത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
അവർ സ്വതന്ത്രരായിരുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നതിന്നായിരിക്കാം അന്യംനിന്നുപോയ രാജവംശം വക ചെങ്കോലും ആ രാജവംശത്തിന് പുരാതന പെരുമാക്കന്മാരിൽ നിന്നു ലഭിച്ച രാജപത്രികയും വാസ്ക്കോ ഡി ഗാമയെ ഏൽപിച്ചത്.
അബൂന യാക്കോബ്ബ് എന്ന സുറിയൻ മെത്രാനാണ് ഈ പ്രതിനിധി സംഘത്തിൻറ നേതാവ്.
ഇദ്ദേഹം പിന്നീട് ലത്തീൻ റീത്ത് സ്വീകരിച്ചു.
അന്ത്യനാളുകളിൽ അദ്ദേഹം കൊച്ചിയിലെ പോർട്ടുഗീസ് കേന്ദ്രത്തിൽ ആണ് താമസിച്ചിരുന്നത്.
അവിടെ വച്ചു തന്നെയായിരുന്നു അന്ത്യവും.
ആദ്ധ്യാത്മിക നവീകരണ പദ്ധതികൾ
കേരളക്കരയിലെ പുരാതന ക്രൈസ്തവരുടെ ഇടയിൽ കാര്യക്ഷമവും ഫലപ്രദവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നതിനായി വൈദികരെ ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഈ കുറവ് പരിഹരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി സെമിനാരി സ്ഥാപിച്ചത് കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ആയിരുന്നു.
1540-ൽ ഈ സെമിനാരി  സ്ഥാപിച്ചത് ഫാദർ വിൻസെൻറ് ലാഗോസ് എന്ന മിഷനറിയാണ്.
ലത്തീൻ ക്രമത്തിലും ലത്തീൻ ഭാഷയിലും മതകർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനുള്ള പരിശീലനമാണ്  ഇവിടെ നല്ലിയിരുന്നത്.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തിലെ മറെറാരു പ്രധാന സംഭവമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെ ഒരു രൂപതയായും പിന്നീട് അതിരൂപതയായും ഉയർത്തിയത് .
1605-ൽ ആണ് പോൾ അഞ്ചാമൻ മാർപാപ്പ കൊടുങ്ങല്ലൂർ രൂപത സ്ഥാപിച്ചത്.
1782 വരെ ഈ രൂപത നിലനിന്നിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്.
ചരിത്രത്തിൻറെ ആവർത്തനമെന്നോണം പുരാതന ക്രൈസ്തവീകത പിറന്നു വളർന്ന നടുമുറ്റത്ത് തന്നെ ഇപ്പോൾ കോട്ടപ്പുറം രൂപത ജന്മമെടുത്തിരിക്കുന്നു.
കോട്ടപ്പുറം രൂപതയുടെ ആസ്ഥാനവും ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ ഈ മണ്ണിൽ തന്നെയാണ് നൂററാണ്ടുകളുടെ സാഫല്യമെന്നോണം കോട്ടപ്പുറം രൂപതയുടെ പ്രഥമ സാരഥിയായി അവരോധിക്കപ്പെട്ടത്.
കേരള ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തറവാടിന്റെ തിരുമുറ്റത്ത് സുവിശേഷത്തിന്റെ കൈത്തിരി ഏറ്റു വാങ്ങിയ നാൾ മുതൽ സഭാചരിത്രത്തിന്റെ നിർണ്ണായക ഘട്ടങ്ങളുടെയെല്ലാം ധൂമസ്മരണകളുടെ പുളകോദ്ഗമങ്ങൾ അയവിറക്കുന്ന ക്രൈസ്തവികതയുടെ പിള്ളത്തൊട്ടിലിൽ വളർന്ന കോട്ടപ്പുറത്തിന്റെ മാനസപുത്രൻ റൈററ് റവ.
ഡോ: ഫ്രാൻസിസ് കല്ലറക്കൽ ആണ്.
കോട്ടപ്പുറം രൂപതയുടെ രൂപീകരണം കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തിന് ഒരു നാഴികക്കല്ലായിത്തീർന്നിരിക്കയാണ്.
1937 ഒക്ടോബർ 4 ന് കോട്ടപ്പുറം രൂപത ജന്മം കൊണ്ടു.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ ക്രൈസ്തവരെ കുറിച്ചുള്ള ഈ ലേഖനം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപ് അവരുടെ സാമൂഹിക ആചാരങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച പരാമർശം അനിവാര്യമാകുന്നു.
സാമൂഹികമായും മറ്റ‍ും വളരെ ഉയർന്ന നിലവാരം പുലർത്തിയിരുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിവാഹം, മരണം മുതലായ സന്ദർഭങ്ങളിലും വസ്ത്രധാരണ രീതിയിലും തനതായ ചില ആചാരങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുകയുണ്ടായി.
ആദ്യകാലത്ത് ക്രൈസ്തവർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും ആചാരക്രമങ്ങൾ മിക്കവാറും ഹൈന്ദവമായിരുന്നു.
1599ൽ ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിലെ കാനോനകൾ വ്യക്തമാക്കുന്ന വസ്തുത അതാണ്.
പൂർവ്വ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന അനാചാരങ്ങളെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും നീക്കി വലിയ സാമൂഹ്യ പരിഷ്ക്കരണത്തിനായുള്ള ഒരു മഹാസംരംഭമായിരുന്നു ഉദയം പേരൂർ സൂനഹദോസ്.
ക്രൈസ്തവരുടെ വിവാഹ സമ്പ്രദായം എന്തെന്നും, ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങൾ എന്തെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഏതാനും നാടൻപാട്ടുകൾ പ്രചാരത്തിലിരുന്നത് ഇന്ന് ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടണ്ട്.
വിവാഹത്തെ സംബന്ധിച്ച ക്രൈസ്തവ വീക്ഷണം കേരള ക്രൈസ്തവരിൽ വേരൂന്നിയത് മേൽ സൂചിപ്പിച്ച സൂനഹദോസിനു ശേഷമാണ്.
ഭാര്യാഭർതൃബന്ധത്തിന്റെ പരിപാവനത, വിശുദ്ധി ആദ്യകാലത്ത് പാലിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
ബഹുഭർത്തൃ സമ്പ്രദായം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഇടയിലും സാധാരണമായിരുന്നു.
ഉദയം പേരൂർ സുനഹദോസിലെ പതിമൂന്നാംവകുപ്പും ഉപവകുപ്പുകളുമാണ് ഈ അനാചാരത്തെ തടഞ്ഞത്.
ക്രൈസ്തവ വിവാഹം ഒരു കൂദാശയാണ്.
ക്രിസ്തുവാണ് അതിൻറ പരികർമ്മി.
വധൂവരന്മാരെ വൈവാഹികതലത്തിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ പുരോഹിതൻ ക്രിസ്തുവിനെയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്.
അതിനാൽത്തന്നെ അത് ദൈവീക ഉടമ്പടിയും ആജീവനാന്ത ബന്ധവുമാണ്.
ഒപ്പം വിവാഹാഘാഷങ്ങൾ അതിന്റേതായ സാമൂഹികമാനങ്ങളുമുണ്ട്.
തങ്ങൾക്കു് സമൂഹത്തിലുള്ള ഉയർന്ന പദവി, പുരാതനമായി ഭരണാധികാരികളിൽ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുള്ള അവകാശാധികാരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ എല്ലാം ഭാവപ്പൊലിമയോടു കൂടിയ വിവാഹാഘോഷങ്ങൾ ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ടു നില്ക്കുന്നവയായിരുന്നു.
ഇന്ന് അവയിൽ പലതും രംഗത്തുനിന്നും തിരോഭവിച്ചു.
വരൻറയും വധുവിന്റെയും ഭവനങ്ങളിൽ നടന്നിരുന്ന ആഘോഷ പരിപാടികളുടെയും, അന്നത്തെ സാമൂഹ്യ മര്യാദകളെയും വ്യക്തമാക്കുന്നചില കല്ല്യാണപ്പാട്ടുകൾ ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്.
കല്യാണപ്പാട്ടുകൾ - ആചാരങ്ങൾ
വിവാഹ നിശ്ചയമാണ് പ്രഥമചടങ്ങ്.
ഇതിന് സാധാരണ ഒത്തുകല്ല്യാണം എന്ന് പറയുന്നു.
വിവാഹനിശ്ചയം സാധാരണഗതിയിൽ വരന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വച്ചാണ് നടത്തുക.
വധുവിൻറ ബന്ധുക്കൾ വരഗൃഹത്തിൽ എത്തി കേമമായ വിരുന്നിനുശേഷം മുതിർന്നവർ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞൊത്ത് ഓല എഴുതിമാറുന്നു, ഇതിനെ സംബന്ധിച്ച ഒരു പഴയ പാട്ടിലെ വരികൾ ഇങ്ങിനെയാണ്.
"ഖണ്ഡിച്ചുകല്ല്യാണവുമെണ്ണിക്കുറിച്ചനാളിൽ
     പുത്തൻ പനയോലയിൽ ചിത്രമെഴുത്തുപെട്ടു"
പരസ്പര ഉടമ്പടി എന്ന നിലയിലാണ് പനയോലയിൽ എഴുതി ഉറപ്പിക്കുന്നത്.
ഇന്നും ഈ 'ഓലയെഴുതി മാറൽ' നടക്കുന്നുണ്ട്; അപൂർവ്വമായി.
കല്യാണനിശ്ചയം നടന്നാൽ അധികം താമസിയാതെ 'മനസ്സമ്മതം' നടത്തുന്ന പതിവ് ഇന്നുണ്ട്,-പണ്ട് പക്ഷെ മനസ്സമ്മതം എന്ന ചടങ്ങ് നടന്നിരുന്നതായി കാണുന്നില്ല.
ഇത് വിവാഹിതരാകാൻ പോകുന്ന സ്ത്രീയും പുരുഷനും തങ്ങൾ സ്വമനസ്സാലെത്തന്നെയാണ് വിവാഹിതരാകാൻ പോകുന്നത് എന്ന് പള്ളിയിൽ പുരോഹിതൻ മുന്നിൽ വച്ച് സമ്മതിച്ച് എഴുതി ഒപ്പുവയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണ്.
അപൂർവ്വം സന്ദർഭങ്ങളിൽ പുരോഹിതൻ വധുവിന്റെ വീട്ടിലെത്തി അവിടെ വച്ചു നടത്താറുണ്ട്.
തുടർന്ന് വധുവിൻറ വീട്ടിൽ എത്തിയ വരനും പാർട്ടിക്കും ഗംഭീരമായ സദ്യയും നടത്തും.
വിവാഹപരസ്യം ക്രൈസ്തവരെ സംബന്ധിച്ച് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
മൂന്നു ഞായറാഴ്ചകളിൽ പള്ളികളിൽ -വരാന്റെ ഇടവകയിലും വധുവിൻറ ഇടവകയിലും- പരസ്യമായി ഇവർ വിവാഹിതരാകുവാൻ പോകുന്നതായും ആർക്കെങ്കിലും ഇക്കാര്യത്തിൽ എതിർപ്പോ മുടക്കമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ബന്ധപ്പെട്ട പള്ളിവികാരിയെ അറിയിക്കേണ്ടതാണെന്നും പരസ്യത്തിലൂടെ അറിയിക്കുന്നു.
ഇതും വളരെ പുരാതനമായ ഒരു ചടങ്ങാണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പാട്ട്.
"കത്തൻ വിളിച്ചുചൊല്ലി ശുദ്ധമാം പൂജനേരം
     കോലാഹലത്തോടങ്ങു നാലുദിശയറിഞ്ഞു"
ഇത്രയുമാകുമ്പോഴേക്കും രണ്ടുകൂട്ടരും കല്ല്യാണത്തിരക്കിലായി.
പിന്നെ മോടിയിൽ കല്യാണത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളാണ്.
പണ്ടുപണ്ടേയുള്ള ആ ഒരുക്കൂട്ടൽ ഒരു അജ്ഞാതനാമവാനായ കവി എഴുതിയിരിക്കുന്നത് നോക്കുക.
"ചെത്തി വഴി പറമ്പും എത്തുന്നവർക്കിരിക്കാൻ
     പുത്തനാം പന്തൽ ചമച്ചു പത്തുപ്രകാരത്തോടെ
     ഇട്ടൊരു പന്തലൊക്കെ പട്ടാൽവിതാനം ചെയ്തു.
     വെട്ടം കൊളുത്തി നീളെ ഇട്ടവീരാളിപ്പായ്"
കാലത്തിനൊത്ത രൂപമാറ്റങ്ങളോടെ ഇന്നും ഇതൊക്കെ നടന്നുവരുന്നു.
പന്തൽ തീർക്കുന്നതും അലങ്കരിച്ചു മനോഹരമാക്കുന്നതുമെല്ലാം അന്നും ഇന്നും സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങളെ അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്ന പരിപാടികളാണ്.
അയൽവാസികളും ബന്ധുക്കളും ഒത്തുകൂടി ആഘോഷമായാണ് പന്തൽ ' കാൽനാട്ട്' നടത്തുന്നത്.
പ്രായത്തിൽ മുതിർന്നവർ നേതൃത്വം നല്ലന്നു.
ഒപ്പം അടുക്കളഭാഗത്ത് അയൽവാസികളും ബന്ധുക്കളുമായ സ്ത്രീകൾ ഒത്തുകൂടിപലതരം പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കും.
കല്ല്യാണാഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഇന്നും പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങാണ് പെണ്ണിനും ചെക്കനും 'മധുരം കൊടുക്കൽ'.
കല്ല്യാണത്തിന്റെ തലേദിവസം സന്ധ്യയ്ക്കാണ് ഈ ചടങ്ങ് വരൻറയും വധുവിന്റെയും വീട്ടിൽ നടത്തുന്നത്.
മണവാളൻ ഒരുങ്ങി പന്തലിൽ വെള്ളത്തുണിവിരിച്ച കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നു.
ഈ സമയം ചെക്കന്റെ ഇരുവശവുമായി തലതൊട്ടപ്പനും തലതൊട്ടമ്മയും നില്ക്കും.
ചെക്കന് മധുരം കൊടുക്കേണ്ടത് തലതൊട്ടപ്പനും തലതൊട്ടമ്മയും കൂടിയാണ്.
അവർ പന്തലിൽ കൂടിയിരിക്കുന്നവരോടായി ചോദിക്കുന്നു: "ചെക്കന് മധുരം കൊടുക്കട്ടെ? '' ഉത്തരമായി പന്തലിൽ ഇരിക്കുന്നവർ "കൊടുക്കാം" എന്നു പറയുന്നു, തുടർന്ന് പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ വളരെ ചെറിയ ഒരു കിണ്ടിയിൽ വെള്ളമെടുത്ത് ചെറുക്കൻ വായ കുലുക്കുഴിയുന്നു വെള്ളം കുഞ്ഞിക്കോളാമ്പിയിൽ തുപ്പിക്കളയുന്നു, ഇത് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിക്കണം.
അതിനുശേഷം പതിരിഞ്ഞമ്മ ചെക്കന്റെ നെററിയിൽ കുരിശ് വരയ്ക്കുന്നു, അനന്തരം ഒരു നുള്ള് പഞ്ചസാര ചെറുക്കന്റെ നാവിൽ പതിരിഞ്ഞപ്പൻ നുള്ളി ഇടുന്നു.
ഈ സ്മയത്ത് ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും മണവാളന് പാരിതോഷികങ്ങൾ നല്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
തുടർന്ന് 'അത്താഴഊട്ട്' നടക്കും.
സാധാരണയായി വിവാഹം വധൂഗൃഹത്തിലായതിനാൽ വരഗൃഹത്തിൽ നടത്തുന്ന ഈ അത്താഴഊട്ട് വിഭവസമൃദ്ധവും ധാരാളം വിശിഷ്ടാതിഥികളും ബന്ധുമിത്രാദികളും പങ്കെടുക്കുന്നതുമായിരിക്കും.
ഈ പരിപാടികൾ വധൂഗൃഹത്തിലും നടക്കും.
പണ്ടൊക്കെ അന്തം ചാർത്ത് എന്ന പ്രധാന പരിപാടിയും നടന്നിരുന്നു.
(ചന്തം ചാത്ത് എന്നും ഭേദമുണ്ട്.) ചെറുക്കനെ പന്തലിൽ പ്രധാന സ്ഥാനത്തിരുത്തി മുടിവെട്ടി, ക്ഷൗരം ചെയ്ത്, കുളിപ്പിച്ചൊരുക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്.
അന്തം ചാർത്താൻ എത്തുന്ന ക്ഷരകൻ പതിനമ്പരിഷമാളോരോട് : "അന്തം ചാർത്താൻ കയറ്റി ഇരുത്തട്ടെ? '' എന്ന് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ചോദിക്കുന്നു. തുടർന്ന് കോതുവെട്ട്, മൈലാഞ്ചി ഇടൽ, എണ്ണതേച്ചുകുളി ഇതൊക്കെ പന്തലിൽ ത്തന്നെ നടത്തുന്നു. തുടർന്നാണ് മധുരം കൊടുപ്പും സദ്യയും. മണവാളനേയും മണവാട്ടിയേയും കുളിപ്പിക്കുന്ന സമയത്ത് പാടിയിരുന്ന പഴയ പാട്ടുകൾ ആ ചടങ്ങിന്റെ പൊലിമയും ആഘോഷവും എടുത്തു കാട്ടുന്നു. "
" കുന്നുകുഴിച്ചു കുളിക്കടവും തൊണ്ടീതേ
     മണ്ണകുഴിച്ചു മണിക്കിണറും തൊറന്തിതേ
     പൊന്നിൻ കിടാരത്തിൽ നീർക്കോരി അവൻ കുളിച്ചു
     ഭൂമിയോടൊത്ത പുറവും നനഞ്ഞീതേ
     ആലിലക്കൊത്ത വയറും നനഞ്ഞീതേ"
ഇന്നിപ്പോൾ ഇത്തരം പരിപാടികളൊന്നും തന്നെയില്ല.
കല്ല്യാണദിവസം ദേവാലയത്തിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ വധൂവരന്മാർ വിവാഹിതരാകുന്നു.
തുടർന്ന് വധുഗൃഹത്തിൽ വധൂവരന്മാരെ സ്വീകരിച്ച് മധുരം കൊടുക്കുന്നു.
തുടർന്ന് കേമമായി സദ്യ കഴിഞ്ഞ് ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും പിരിയുന്നു.
ഭർതൃഗൃഹത്തിലേക്കും, വധുഗൃഹത്തിലേക്കുമുള്ള ആദ്യയാത്രകൾ ബന്ധുക്കൾ ചേർന്നാണ് നടത്തുക.
ഭർതൃഗൃഹത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ വധുവിന് പെട്ടിയും ഉടുപ്പും കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
ഇന്ന് പെട്ടിയുടെ സ്ഥാനം അലമാര കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു.
മാതാപിതാക്കളുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷിക്കനുസരിച്ച് അലമാരിയും അതിൽ നിറയ്ക്കുന്ന ഉടുപുടവകളും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുമെന്നു മാത്രം.
വധൂവരന്മാർ വധുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ആദ്യമായി പോകുന്നതിനെ 'നൽവാതൽ' പോകുക എന്നാണ് പണ്ട് പറഞ്ഞിരുന്നത്. 'നൽവാതിൽ' പോകുന്നതിന് മുൻപ് ചില ചടങ്ങുകൾ നടത്തിയിരുന്നു.
കച്ചതഴുകൽ, വിളക്കുതൊട്ടിൽ, കൂടിയിരുന്ന് തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾക്കുശേഷമാണ് വിവാഹചടങ്ങുകൾ അവസാനിച്ചിരുന്നത്.
ഇന്ന് ഈ സമ്പ്രദായമെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പരിഷ്കൃതസമൂഹത്തിന് ഇതിനെല്ലാം എവിടെ സമയം?
കല്ല്യാണാഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി പരിചമുട്ടുകളി, മാർഗ്ഗം കളി, പാണൻപാട്ട് ' എന്നീ പരിപാടികളും അരങ്ങേറുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു, മരണവും സംസ്കാരവും
മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ച് മരണം അവസാനമല്ല; മറിച്ച് അവൻ പാരത്രിക ജീവിതത്തിൻറ ആരംഭം മാത്രമാണെന്നാണ് ക്രൈസ്തവന്റെ സൈദ്ധാന്തിക വീക്ഷണം.
കാലത്തിന്റെ തികവിൽ മരിച്ച ഏവരും ഉയർപ്പിക്കപ്പെടും എന്ന വിശ്വാസത്തിലധിഷ്ഠിതമാണ് ക്രൈസ്തവന്റെ മരണത്തിനു മുൻപും പിൻപുമുള്ള ചടങ്ങുകൾ.
മരണാസന്നനായ ഒരു വ്യക്തിക്ക് തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ചെയ്തുപോയേക്കാൻ ഇടയുള്ള തെറ്റുകളെക്കുറിച്ച് പശ്ചാത്തപിക്കാനും, പാപസങ്കീർത്തനം ചെയ്യുവാനുമുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.
അതിന് മരണാസന്നനായ വ്യക്തിയുടെ സമ്മതത്തോടെ തന്നെ പുരോഹിതന്റെ സഹായം തേടുന്നു.
പാപസങ്കീർത്തനത്തോടൊപ്പം രോഗീലേപനം നല്ക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.
രോഗീലേപനം ഒരു കൂദാശയാണ്.
ഈ കൂദാശ സ്വീകരിക്കുന്നതോടെ മരണാസന്നൻ പലപ്പോഴും രോഗവിമുക്തി നേടാറുണ്ട്.
അഥവാ മരിയ്ക്കയാണെങ്കിൽ തന്നെ മരണസമയത്തെ വിഹ്വലതയിൽ നിന്നും മുക്തിയും; ശാന്തമായി തന്റെ ആത്മാവിനെ പരമാത്മാവിന്റെ കരങ്ങളിലേല്പിക്കുന്നതിനും സഹായകമായിത്തീരുന്നു.
മരണാസന്നനായ ഒരു രോഗിയ്ക്ക് ശാന്തവും സമാധാനപൂർണ്ണമായ മരണം ലഭിക്കുന്നതിനും ദൈവീക ചിന്ത മനസ്സിലുണർത്തുന്നതിനും സഹായകമായ മറെറാരു ചടങ്ങാണ് 'ചെവിട്ടോർമ്മ' ചൊല്ലിക്കൊടുക്കൽ, മരണാസന്നന്റെ ചെവിയിൽ ചുണ്ടു ചേർത്ത് "ദയാപരനായ കർത്താവേ ഈയാൾക്ക് കൂട്ടായിരിക്കേണമേ" എന്ന് ബന്ധുക്കൾ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും.
മരണാനന്തരം പരേതൻറെ ശരീരം ശുദ്ധജലം കൊണ്ടdകഴുകി വൃത്തിയാക്കി പുതുവസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ച് പെട്ടിയിൽകിടത്തി ദർശനത്തിനായി കിടത്തുന്നു.
ഇത് മിക്കവാറും ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂർ വരെ നീണ്ടുപോകാറുണ്ട്.
കാരണം അകലെയുള്ള ബന്ധുക്കൾ എത്തിച്ചേരുന്നതിനുവേണ്ടിയാണത്.
ഇതിനിടെ അന്ത്യദർശനത്തിനായെത്തുന്നവർ പരേതന്റെ ആത്മശാന്തിക്കായി പ്രാർത്ഥനകൾ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും.
"കർത്താവേ ആഴത്തിൽ നിന്നുമിപ്പോൾ
     ആർത്തനായ് കേഴുന്നു പാപിയാം ഞാൻ
     കർത്താവേ എൻശബ്ദം കേൾക്കേണമേ
     അൻപോടെൻ പ്രാർത്ഥന കൈക്കൊള്ളണേ"
എന്നു തുടങ്ങുന്ന പ്രാർത്ഥനാഗീതം ആലപിക്കുകയാണ് പതിവ്.
അതുപോലെ അർണോസ് പാതിരി രചിച്ച പുത്തൻ പാനയിൽ നിന്നുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ഇമ്പമായി ഈണത്തിൽ ഉറക്കെ ചൊല്ലാറുണ്ട്.
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവ ഭാഗങ്ങളായിരിക്കും ഈസന്ദർഭത്തിൽ വായിക്കുക.
യേശുവിന്റെ മരണസമയത്ത് അനുഭവിച്ച വേദനകൾ ഈ പരേതന്റെ വേർപാട് ഉണർത്തുന്ന വേദനകളമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുന്നതിനും; കർത്താവനുഭവിച്ച വേദനയെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾക്കനുഭവപ്പെടുന്നത് എത്രയോ നിസ്സാരം എന്ന് ആശ്വസിക്കുന്നതിനും ഇത്തരം വായനകൾ ഉപകരിക്കണം എന്ന ഒരു മന:ശാസ്ത്രപരമായ സമീപനം ഇതിന്റെയൊക്കെ പിന്നിൽ കാണാൻ കഴിയും.
പട്ടിണിക്കഞ്ഞിയും കണ്ണോക്കും
പരേതന്റെ ശരീരവും വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വിലാപയാത്രയോടെ പള്ളിയിൽ എത്തി പുരോഹിതൻ സംസ്കാരകർമ്മങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകും.
ശവസംസ്കാരത്തിനുശേഷം 'പട്ടിണിക്കഞ്ഞി' വീഴ്ത്തുന്ന പതിവ് ഉണ്ട്.
കഞ്ഞിയെന്നു പറയുന്നത് വിരോധാഭാസമായിരിക്കും.
വിഭവസമൃദ്ധമായിരിക്കും ഈ ഭക്ഷണം.
പരേതൻറ വീട്ടുകാരും ബന്ധുമിത്രാദികളും മറ്റും ദിവസങ്ങളായി പട്ടിണിയിലായിരിക്കും എന്നതാണ് ഈ സംരംഭത്തിനു പിന്നിലെ പ്രേരണ.
അതുപക്ഷെ പലപ്പോഴും പരേതന്റെ അനന്തരാവകാശികളുടെ പ്രതാപപ്രകടനത്തിൻറ രംഗമായി തരംതാഴുന്നു എന്നതൊരു വസ്തുതയാണ്.
അടുത്ത വീട്ടിലായിരിക്കും ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തുക എങ്കിൽത്തന്നെയും ഇന്നതൊക്കെ അരോചകമായി അനുഭവപ്പെടുന്നതിനാൽ ഒഴിവാക്കിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
മുൻകാലങ്ങളിൽ പരേതൻറ ഗൃഹത്തിൽ 'കണ്ണോക്ക്' നടത്തുമായിരുന്നു.
മൃതശരീരം കിടത്തിയിരിക്കുന്ന പന്തലിനു പുറത്ത് മാറി ഒരു സംഘം ആളുകൾ-സ്ത്രീയും പുരുഷനും- പരേതന്റെ ബന്ധുമിത്രാദികൾ വരുമ്പോൾ പരേതനെക്കുറിച്ച് അലമുറയിട്ട് വിലപിക്കുമായിരുന്നു.
ഈ സമ്പ്രദായം പണം മോഹിച്ചോ അഥവാ പഴയ ഫ്യൂഡൽ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ പീഡനം ഭയന്നോ ആണ് നടന്നിരുന്നത്.
ഇന്നിപ്പോൾ ജന്മിത്തവും മറ്റും ഇലാതായതോടെ കണ്ണോക്കും അലമുറയും തീരെ ഇല്ല.
പരേതൻറ ബന്ധുക്കൾ പരേതനെക്കുറിച്ച് ഏതാനും നാളുകൾ ദു:ഖം ആചരിക്കുന്ന പതിവുമുണ്ട്.
പ്രത്യേകിച്ചും നാല്പതു ദിവസം നീളുന്ന ദു:ഖാചരണ വേളയിൽ മത്സ്യമാംസങ്ങൾ, മുട്ട, പാൽ എന്നിവയും മദ്യവും ഉപയോഗിക്കാറില്ല.
അതുപോലെ സംസാരത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും സംയമനം പാലിക്കുന്നതും സാധാരണയാണ്.
ഈയടുത്തകാലം വരെ വസ്ത്രധാരണരീതി പല സമുദായങ്ങൾക്കും വ്യതിരിക്തമായിരുന്നു.
താന്താങ്ങളുടെ പ്രത്യേക ശൈലിയും രീതിയും ഓരോ സമുദായങ്ങളെയും വേർതിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കുവാൻ സഹായിക്കുമായിരുന്നു.
എന്നാൽ ആദ്യ ന‍ൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഇവിടുത്തെ ക്രൈസ്തവരുടെ വസ്ത്രധാരണ രീതി തങ്ങളുടെ സമീപവാസികളായ ഹിന്ദുക്കളുടേതു തന്നെയായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ കുടമയിൽ ഒരു കുരിശ തൂക്കിയിരുന്നതൊഴിച്ചാൽ കേരളത്തിലെ ഹൈന്ദവരുടെ വസ്ത്രധാരണരീതി തന്നെയായിരുന്നു ക്രൈസ്തവരുതും.
മിക്കവാറും അർദ്ധനഗ്നരായിരുന്നു പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും.
ക്രൈസ്തവരും ഈ രീതി തന്നെയാണ് അവലംബിച്ചിരുന്നത്.
പുരുഷന്മാർ മുട്ടുവരെ മാത്രം ഇറക്കമുള്ള മുണ്ടുകൾ അരയിൽ ധരിച്ചിരുന്നു.
മതാനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ മേത്തരം മുണ്ടുകൾ ധരിക്കുമായിരുന്നു.
സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയനുസരിച്ച് മുണ്ട് പട്ടോ ചിത്രവേലകൾ ചെയ്ത് കസവുതൊങ്ങലുകൾ പിടിപ്പിച്ചതോ ആയിരിക്കും.
ധനിക ക്രൈസ്തവർ സ്വർണ്ണമോ വെള്ളിയോ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അരപ്പട്ട മുണ്ടിനുമീത ധരിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.
ആഘോഷാവസരങ്ങളിൽ -കല്ല്യാണം, തിരുനാളുകൾ- നീണ്ട ബഹുവർണ്ണ അങ്കികളും ധരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
കഴുത്തിൽ കുരിശുമാല ധരിക്കുന്ന പതിവ് പിൽക്കാലത്ത് സാധാരണയായി.
സാധാരണ ചരടിലും, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടോ വെള്ളി കൊണ്ടോ തീർത്ത നേർത്ത ചങ്ങലയിലും കുരിശു കഴുത്തിൽ ധരിക്കാറുണ്ട്, വിശുദ്ധരുടെ തിരുശേഷിപ്പ് നിറച്ച അരുളിക്കകൾ ധരിക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ട്.
കാതുകുത്തി കമ്മലിടുന്ന പതിവ് പുരുഷന്മാരും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു സമ്പന്നതയും ആഭിജാത്യവും വിളിച്ചറിയിക്കുന്നതിനായിരുന്നു അത്, കമ്മലുകളിൽ മുന്തിയ ഇനം രത്നങ്ങൾ പതിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ് കമ്മലും കടുക്കനും ധരിക്കുന്ന പതിവ് ഹൈന്ദവരിലും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ക്രൈസ്തവരെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി ക്രൈസ്തവർ കമ്മലും കടുക്കനും ധരിക്കുന്നത് ഉദയം പേരൂർ സുനഹദോസ് നിരോധിക്കുകയുണ്ടായി.
വിവാഹാവസരങ്ങളിൽ മുടിക്കെട്ടിൽ സ്വർണ്ണം, വെള്ളി എന്നിവകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച പൂക്കൾ തിരുകിവരുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു.
വർണ്ണാഭമായ പട്ടുതൂവാലകൾ തലയിൽ കെട്ടി അതിന്റെ തലകൾ ചുമലിൽ തൂക്കിയിട്ടും അരയിൽ ചുവന്നപട്ടം കെട്ടി അതിൻറ അറ്റത്ത് പണം കെട്ടി സൂക്ഷിക്കുന്നപതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അരപ്പട്ടയിൽ നല്ല മൂർച്ചയുള്ളതും നീളമുള്ള കൈപ്പിടിയോടുകൂടിയതുമായ ഒരു വാൾ മുൻവശത്ത് തുക്കിയിട്ടിരിക്കും.
കൈപ്പിടി സ്വർണ്ണനിർമ്മിതവും കൊത്തു പണികൾ ഉള്ളതുമായിരിക്കും.
അരപ്പട്ടയിൽ നിന്നും സ്വർണ്ണച്ചരടുകൾ തൂക്കിയിടും.
അവയിൽ വാൾ മൂർച്ച കൂട്ടന്നതിനുള്ള ആയുധം, ചുണ്ണാമ്പുപാത്രം, ചെവിതോണ്ടി, ചവണ എന്നിവ തൂക്കയിട്ടിരിക്കും.
അക്ഷരജ്ഞാനം സമ്പാദിച്ചതോടെ വാളിന്റെ സ്ഥാനം എഴുത്താണി കയ്യടക്കി.
നീണ്ട് അഗ്രം കൂർത്ത ഈ ആയുധം എഴുത്താണിക്കത്തി എന്നാണറിയപ്പെട്ട രുന്നത്.
ഭാണ്ഡത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന പനയോലയിൽ അപ്പപ്പോൾ എഴുതിയിരുന്നത് അരപ്പട്ടയിൽ തൂക്കിയിട്ടു കൊണ്ടുനടന്നിരുന്ന ഈ എഴുത്താണിക്കത്തി ഉപയോഗിച്ചാണ്.
സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച് ആദ്യകാലത്ത് അർദ്ധനഗ്നത അനുവർത്തിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് അതിനു് പ്രകടമായമാറ്റം വന്നു.
സ്ത്രീകൾ മാറു മറച്ച് ചട്ടയും; ശിരസ്സ് മുതൽ പാദം വരെ മുട്ടുന്ന നെടിയ അങ്കിയും ധരിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായി.
പള്ളിയിൽ പോകുമ്പോഴും, പുരോഹിതന്മാരെ സന്ദർശിക്കുമ്പോഴും തലയിലൂടെ ഒരു തുണികൊണ്ട് ദേഹം മുഴുവൻ വയ്ക്കുന്ന രീതിയും നടപ്പിലായി.
ഈ സമയത്ത് മുഖം മാത്രമേ വെളിയിൽ കാണുമായിരുന്നുള്ളൂ.
സ്ത്രീകൾ ഇന്നും പള്ളിയിൽ പ്രവശിക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ തല വലിച്ച് തലമറന്ന രീതി നിലനില്ക്കുന്നുണ്ട്.
പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ വരവോടെ ക്രൈസ്തവ വനിതകൾ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ നവീനമായ രീതി സ്വീകരിച്ചു.
ചട്ടയും ഞൊറിഞ്ഞ മുണ്ടും സാർവത്രികമായി അംഗീകരിച്ചു.
പള്ളിയിൽ പോകുമ്പോൾ തലയിലൂടെ ഒരു മുണ്ട് പുതയ്ക്കും.
നേർത്ത നൂൽകൊണ്ട് നെയ്ത് അരിക് കസവുനൂൽ പാകിയ ഈ പുതുമുണ്ടിനെ 'കൗണി' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
വസ്ത്രധാരണത്തിൽ അടക്കവും ഒതുക്കവും പാലിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു ഈ രീതി സ്വീകരിച്ചത്.
ഇന്നിപ്പോൾ തുണിയും ചട്ടയും കൗണിയും ധരിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവ വനിതകൾ അത്യപൂർവ്വമായിരിക്കുന്നു.
ക്രൈസ്തവ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങളും പ്രത്യേകതരത്തിലുള്ളവയാണ്.
വള, കൈമോതിരം, കാതില, ഒക്കഴുത്ത്, വെള്ളിത്തള, ഒറ്റിഴ, സ്വർണ്ണക്കൊന്ത ഇവയൊക്കെ ഒരു ക്രൈസ്തവത്തരുണിക്ക് അനിവാര്യമായ ആഭരണങ്ങളായിരുന്നു.
അഞ്ചുകൂട്ടവും കോപ്പും ഇണക്കിയാണ് മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ പെൺമക്കളെ വിവാഹം കഴിച്ച് അയക്കുന്നത്.
വളകൾ കട്ടിപ്പൊന്നോ, പൊള്ളയോ ആയിരിക്കും.
പൊള്ളയാണെങ്കിൽ കിലുങ്ങുന്നതിനായി തരികൾ അകത്ത് ഇട്ടിരിക്കും.
മേക്കാ മോതിരം, മൊരിശു ഇവ കാതിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങളാണ്.
ചെവിയുടെ മേൽഭാഗം തുളച്ചാണ് മേക്കാമോതിരം ധരിക്കുക.
ചെവിയുടെ മേൽഭാഗം തുളച്ച് ധരിക്കുന്ന മറെറാരു ആഭരണമാണ് മൊരിശു.
സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് ഒന്നരയിഞ്ചുവ്യാസത്തിൽ ഉരുട്ടി വൃത്താകൃതിയിലാണ് മേക്കാമോതിരം നിർമ്മിക്കുന്നത്.
അരയ്ക്കാൽ ഇഞ്ച് വ്യാസത്തിൽ ഒന്നരയിഞ്ച് നീളത്തിൽ സിലിണ്ടർ ആകൃതിയാണ് മൊരിശിന്.
സിലിണ്ടറിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്തും താഴെയും മകുടം തീർത്ത് അതിൽ മണികൾ തൂക്കിയിട്ട് അലങ്കാരപ്പണികൾ ചെയ്ത് മൊരശുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു.
പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രവേശം കേരളീയരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി.
പാശ്ചാത്യരെ അനുകരിച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ക്രൈസ്തവരുടേതെന്ന തനിമ നിലനിർത്തുന്ന വസ്ത്രധാരണ രീതികൾ തീർത്തും ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്.
അവലംബം {{ cite book }} :  CS1 maint: location missing publisher ( link ) {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | 1= ( help )
കൊടുങ്ങല്ലൂർ അമ്മിണിഅമ്മ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Kodungallur_Amminiamma
പ്രമുഖയായ നാടക അഭിനേത്രിയായിരുന്നു കൊടുങ്ങല്ലൂർ അമ്മിണിഅമ്മ (1925 - 26 ഫെബ്രുവരി 2012 ).
അഭിനയത്തിനുള്ള കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡ് നേടിയിട്ടുണ്ട്.
കലാനിലയം കൃഷ്ണൻനായരുടെ സഹധർമ്മിണിയായിരുന്നു.
കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ചേന്ദമംഗലം മുണ്ടിയത്ത് ശങ്കരമേനോന്റെയും മീനാക്ഷി അമ്മയുടെയും മകളായി ജനിച്ചു.
ബാല്യകാലം മുതൽ തന്നെ അഭിനയവാസന പ്രദർശിപ്പിച്ചുപോന്നിരുന്നു.
ഭിന്നസ്വഭാവമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളെ തന്മയത്വത്തോടുകൂടി രംഗത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഇവർക്കുള്ള കഴിവ് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.