smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പക്ഷേ മെമ്മോറൻഡം കൊണ്ട് ഫലം ഒന്നും ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്നു കണ്ട അബ്രഹാം മല്പാൻ തന്നോട് വിധേയത്വം പുലർത്തുന്ന തന്റെ ഇടവകയായ മാരാമൺ പള്ളിയിൽ തന്നെ നവീകരണ ആശയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ നിശ്ചയിച്ചു.
ആദ്യമായി അദ്ദേഹം സുറിയാനിയിൽ ചൊല്ലികൊണ്ടിരുന്ന കുർബ്ബാന ക്രമം മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി.
വേദപുസ്തക പരാമർശമില്ല എന്ന് കണ്ട് മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയും, വിശുദ്ധന്മാരോടുമുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾ അദ്ദേഹം കുർബ്ബാന ക്രമത്തിൽ നിന്നു നീക്കി.
ഈ പരിഷ്ക്കരിച്ച കുർബ്ബാന ക്രമം ഉപയോഗിച്ച് 1836-ൽ ഒരു ഞായറാഴ്ച മാരാമൺ പള്ളിയിൽ അദ്ദേഹം കുർബ്ബാന ചൊല്ലി.
ഇത് മലങ്കര സഭയിലെ യാഥാസ്തികയ്ക് ഇളക്കം തടുത്തന്നതായുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രവർത്തനം ആയിരുന്നു.
പിന്നീട് അദ്ദേഹം മാരാമൺ പള്ളിയിൽ അന്ന് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന 1680-തുകളിൽ യെരുശലേമിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യയിൽ വന്ന യൽദോ മാർ ബസേലിയോസിന്റെ മരപ്രതിമ പള്ളി കിണറ്റിൽ എറിഞ്ഞു .
മുത്തപ്പൻ എന്ന സ്നേഹത്തോടെ നാട്ടുകാർ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഈ വിശുദ്ധന്റെ പേരിൽ എല്ലാവർഷവും നടത്തിയിരുന്ന പെരുന്നാൾ വഴി നല്ല വരുമാനം ലഭിച്ചിരുന്നത് സംവാദങ്ങളോടെ നിർത്തലാക്കുകയും ചെയ്തു.
അന്നത്തെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലിത്തായായിരുന്ന ചേപ്പാട്ട് ഫിലിപ്പോസ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് ഈ അനുസരണക്കേടും ചട്ടങ്ങൾക്കും സാക്ഷ്യങ്ങൾക്കും വിരുദ്ധമായ പ്രവർത്തങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റുന്നത് അല്ലായിരുന്നു.
അന്ന് എബ്രഹാം മല്പാൻറെ കൂടെ നിന്ന് പഠിച്ചവർക് മല്പാൻ തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി എന്ന വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെയ് പഠനം റദ്ദാക്കുകയും, അബ്രഹാം മല്പാനു കീഴിൽ പഠിച്ച ശെമ്മാശന്മാർക്ക് പട്ടം കൊടുക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും മല്പാനെ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കുകയും ചെയ്തു.
മാരാമണ്ണും കോട്ടയത്തെ സുറിയാനി സെമിനാരിയുടെ സമീപ ഇടവകകളായ പള്ളം, കൊല്ലാട് എന്നിവടങ്ങളിലും അബ്രഹാം മല്പാൻ തന്റെ രീതികൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
കശീശ്ശായി സ്ഥാനമേല്കുന്നതിനു മുൻപ് ദൈവമുമ്പാകെ സത്യം ചെയ്തത് തെറ്റിച്ചുവെന്നും നവീകരണം എന്ന പേരിൽ സഭയെ വേര്പിരിക്കുന്നതിനായുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി എന്ന് പേരിലും പിന്നീട് മല്പാനെ സഭയിൽ നിന്നു പുറത്താക്കി.
1840-ൽ അബ്രഹാം മല്പാനും, കൈതയിൽ ഗീവർഗീസ് മല്പാനും സുറിയാനി സെമിനാരിയിലെ തങ്ങളുടെ സേവനം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു.
അതിനു ശേഷം അബ്രഹാം മല്പാൻ നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടരുന്നതിലും, വേദപുസ്തക പഠനക്ലാസ്സുകൾ എടുക്കുന്നതിലും, പ്രസംഗങ്ങൾ, പ്രാർത്ഥനകൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിലും, തന്റെ നവീകരണ ആശയങ്ങളോട് അഭിമുഖ്യമുള്ളവരെ സംഘം  ചേർക്കുന്നതിനായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
നവീകരണപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ വേദപുസ്തകപരമായ സന്ദേശത്തിലേക്ക് മടങ്ങി പോവുക അതിനു പ്രാഥമ്യം കൊടുക്കുക എന്നത് ആയിരുന്നു.
നിർദ്ദോഷങ്ങളായ ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ ആദിമ ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ ജീവിത വിശുദ്ധിയിലേക്കും പ്രവർത്തങ്ങളിലേക്കും ഉള്ള ഒരു മടങ്ങിപ്പോകുവാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു ഈ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനം.
ദൈവവചനത്തേപ്പറ്റി പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും ഉണർവ്വ് യോഗങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിലും നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തോട് കൂറു പുലർത്തുന്ന പുരോഹിതന്മാരും സഭാവിശ്വാസികളും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.
ദൈവനുഗ്രഹം കൊടുക്കുന്നതിന് പുരോഹിതന്മാർക്ക് മാത്രമാണ് അവകാശം എന്ന വിശ്വാസം തിരുത്തപ്പെട്ടു.
ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏക മാദ്ധ്യസ്ഥം‍, സാധാരണ സഭാജനങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം, എല്ലാ വിശ്വാസികളുടേയും വിശ്വാസപരമായ പട്ടത്വം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തു.
വേദപുസ്തകപഠനത്തിനായി കൂടുതൽ കൂട്ടങ്ങൾ രൂപവത്കരിച്ചു, ദൈവവചന പ്രചാരണത്തിനായി കൺവെൻഷനുകൾ സംഘടിപ്പിച്ചു, ദൈവവചനം കേൾക്കുക എന്നത് സാധാരണമായി.
അങ്ങനെ സഭയിൽ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനം കൂടുതൽ ശക്തി ആർജ്ജിച്ചു.
അതോടെ അബ്രഹാം മല്പാൻ തന്റെ മാതൃ ഇടവകയായ മാരാമൺ പള്ളിയിൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കു അശ്രാന്തം ശ്രമിച്ചു.
തന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവസാന കാലഘതങ്ങളിൽ നേരിടുന്ന ഈ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലും അദ്ദേഹം തന്റെ നവീകരണപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അചലഞ്ചനായി നിന്നു.
മാതൃഇടവക അദ്ദേഹത്തിനു പിന്തുണയുമായി നിന്നു.
നവീകരണ ആശയങ്ങളോട് ആഭിമുഖ്യം ഉള്ള ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം കേൾക്കാൻ പോവുകയും ആ ഉപദേശങ്ങളിൽ ബലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
മാരാമണ്ണിനു പുറമേ മറ്റു ചില ഇടവകകളും നവീകരണ ആശയങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
നവീകരണ ആശയങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും അതിനോട് ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മെത്രാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ നവീകരണ ആശയങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോകില്ല എന്നു അബ്രഹാം മല്പാന് മനസ്സിലായി.
അന്ന് മദ്രാസിൽ പഠിക്കുകയായിരുന്ന തന്റെ ഒരു ബന്ധുവായ മാത്യു ശെമ്മാശനെ അദ്ദേഹം അന്നത്തെ രീതികൾ തെറ്റിച്ചു അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കിസിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചു.
മല്പാൻറെ കത്തുകളിലും ശെമ്മാശന്റെ കഴിവിലും സ്വഭാവത്തിലും വിശ്വസിച്ചു പാത്രിയർക്കിസ് അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യം പുരോഹിതനായും പിന്നീട് മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് എന്ന പേരിൽ  മെത്രാപ്പോലിത്തയായും വാഴിച്ചു.
പാത്രിയർക്കിസിൽ നിന്നു ലഭിച്ച പുതിയ സ്ഥാനമാനങ്ങളുമായി മാത്യൂസ് മാർ അത്താനാസ്യോസ് 1843-ൽ കൊച്ചിയിലെത്തി.
കൊച്ചിയിലെത്തിയ മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് മെത്രാപ്പോലീത്താ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോയി രാജാവിനെ കണ്ട് തന്നെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്താ ആയി ചുമതല പെടുത്തികൊണ്ടുള്ള കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കണം എന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
സ്വാഭാവികമായും അന്നത്തെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്താ ആയിരുന്ന ചേപ്പാട്ട് ഫിലിപ്പോസ് മാർ ദിവാന്ന്യോസ് ഇതിനെ എതിർത്തു.
രണ്ടു മെത്രാപ്പോലീത്തമാരും തമ്മിലുള്ള തർക്കം പത്തു കൊല്ലം നീണ്ടു നിന്നു.
ഈ സമയത്തോടടുത്ത് 1845-ൽ തന്റെ 49-മത്തെ വയസ്സിൽ അബ്രഹാം മല്പാൻ മരിച്ചു.
1852-ൽ രാജവിളംബരം മൂലം മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസിസ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്താ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു.
രാജാവിന്റെ അംഗീകാരം കിട്ടിയതോടെ മെത്രാപ്പോലിത്താ കൂടുതൽ പ്രവർത്തന നിരതനാവുകയും നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പുനരാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസിനെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലിത്താ ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചതിനാൽ പഴയ സെമിനാരി എന്നറിയപ്പെടുന്ന കോട്ടയത്തെ സുറിയാനി സെമിനാരി നവീകരണവിഭാഗത്തിന്റെ അധീനതയിൽ ആയി തീർന്നു.
മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് 1868-ൽ അബ്രഹാം മല്പാന്റെ പുത്രനെ തോമസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് എന്ന പേരിൽ മെത്രാനായി വാഴിച്ചു.
ഇതേ സമയം മലങ്കര സഭയിൽ ഭൂരിപക്ഷമുണ്ടായിരുന്ന യാഥാസ്ഥിക വിഭാഗം തങ്ങളുടെ തലവനായിരുന്ന ചേപ്പാട്ട് ഫിലിപ്പോസ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് വാർദ്ധക്യത്തിലെത്തിയപ്പോൾ  പുലിക്കോട്ടിൽ ജോസഫ് കത്തനാരെ മർദ്ദീനിൽ അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചു.
മലങ്കരയിലെ കാര്യങ്ങൾ   അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസിനെ ബോധിപ്പിച്ചു ജോസഫ് കത്തനാർ പാത്രിയർക്കീസിനാൽ മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയി വാഴിക്കപ്പെട്ടു.
ഇദ്ദേഹം പുലിക്കോട്ടിൽ ജോസഫ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് രണ്ടാമൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
ജോസഫ് മാർ ദിവാന്ന്യോസോസും കൂട്ടരും മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസിനെയും അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ശക്തിയായി എതിർത്തു.
അന്തോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസ് പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനായി 1875-ൽ കേരളത്തിലെത്തുകയും മുളംതുരുത്തിയിൽ ഒരു സുന്നഹദോസ് വിളിച്ചു കൂട്ടുകയും ചെയ്തു.
മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസ് മലങ്കര സഭയെ 7 ഭദ്രാസനങ്ങളായി വിഭജിക്കുകയും മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസിനെയും അദ്ദേഹത്തോട് കൂറു പുലർത്തുന്ന നവീകരണക്കാരേയും തള്ളിപ്പറയുകയും ചെയ്തു.
ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്താ എന്നതിനെ ചൊല്ലി തർക്കം മുറുകി.
കേസ് കോടതിയിലെത്തി.
മലങ്കര സഭയുടെ ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ അന്തോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസിനു അധികാരമില്ല എന്നു മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് വാദിച്ചു.
കേസിന്നു ആധാരം 1808-ൽ കേണൽ മെക്കാളെയുടെ ഉത്സാഹത്താൽ തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിൽ നിന്നു മലങ്കര സഭയ്ക്കു പതിനായിരത്തഞ്ഞൂറു രൂപ (മൂവായിരം പൂവരാഹൻ) നിക്ഷേപത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പലിശയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തെ ചൊല്ലി ഉള്ളത് ആയിരുന്നു.
സഭയുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഒരു വരുമാന മാർഗ്ഗത്തിനായി ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഗവൺമെന്റിനെ ഏൽപ്പിച്ചത് ആണ്.
വട്ടിപ്പണം ആധാരം ആയിരുന്നതാൽ വട്ടിപ്പണം കേസ് എന്ന പേരിൽ ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.
1877-ൽ മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് കാലം ചെയ്തു.
തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്തുർച്ചയായി അധികാരമേറ്റു.
തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസിനു കോടതി കേസുകളുടെയും,  സുറിയാനി സെമിനാരിയുടേയും, പള്ളികളുടേയും ഉടമസ്ഥതർക്കത്തിന്റേയും അധിക ബാദ്ധ്യത പേറേണ്ടി വന്നു.
അവസാനം 1889-ൽ തിരുവനന്തപുരം റോയൽ കോടതി ചേപ്പാട്ട് ഫിലിപ്പോസ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കീസിനു വിധേയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹമാണ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്താ എന്നു വിധിച്ചു.
ജഡ്ജിമാരിൽ ഒരാൾ മലങ്കര സഭ തുടക്കം മുതൽ ഒരു സ്വതന്ത്ര സഭ ആയിരുന്നു എന്നും അതിനാൽ തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസ് ആണ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്നു വിധിച്ചു.
എന്നാൽ ഭൂരിപക്ഷം ജഡ്ജിമാർ ചേപ്പാട്ട് മാർ ദിവന്ന്യോസോസിന് അനുകൂലമായി വിധി എഴുതിയതിനാൽ സ്വാഭാവികമായും അദ്ദേഹം കേസ് ജയിച്ചു.
അന്ത്യോക്യൻ പാത്രിയർക്കിസിനെ അംഗീകരിക്കാമെങ്കിൽ തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസിനെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലിത്താ ആയി അംഗീകരിക്കാം എന്നൊരു നിർദ്ദേശം വന്നു എങ്കിലും അദ്ദേഹം അതിനോട് യോജിച്ചില്ല.
ആരാധന ക്രമങ്ങൾ പരിഷ്ക്കരിക്കുന്നതിലും മലങ്കര സഭയിൽ നില നിന്നിരുന്ന പല അനാചാരങ്ങളും നിർത്തലാക്കുന്നതിലും ഒക്കെ നവീകരണക്കാർ വിജയിച്ചു എങ്കിലും അവർക്ക് അതിനു വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു.
കേസു നടത്തികൊണ്ടു പോകുന്നതിനുണ്ടായ ഭാരിച്ച ചെലവും കേസിൽ തോറ്റതു മൂലം ഉണ്ടായ വിഷമവും ആയിരുന്നു മലങ്കര സഭയെ നവീകരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ട നവീകരണകാരുടെ പ്രവർത്തികൾക്ക് കിട്ടിയത്.
കേസിൽ ഉണ്ടായ തോൽവി മൂലം തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസിന് മലങ്കര സഭയുടെ ആസ്ഥാനമായി കരുതിയിരുന്ന കോട്ടയം സുറിയാനി സെമിനാരി വിട്ടിറങ്ങേണ്ടി വന്നു.
എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി നവീകരണക്കാർ സുറിയാനി സെമിനാരിയും ദുഃഖത്തോടെ വിട്ടിറങ്ങി.
അവർ വേറെ ഒരു പുതിയ ഒരു സഭ രൂപവത്കരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അതിനു ശേഷം പള്ളികളുടെ ഉടമസ്ഥതയെ ചൊല്ലി തർക്കം ഉടലെടുത്തു.
നവീകരണക്കാർക്ക് കോടതി വിധിയിലൂടെ മാരാമൺ, കോഴഞ്ചേരി എന്നീ പള്ളികളും തർക്കം കൂടാതെ കൊട്ടാരക്കര പള്ളിയും ലഭിച്ചു.
അഞ്ച് പള്ളികളിൽ രണ്ട് കൂട്ടർക്കും ഇടവിട്ട ഞായറാഴ്ചകളിൽ ആരാധന നടത്താൻ അനുമതി കൊടുത്തു.
ബാക്കിയെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട നവീകരണക്കാർ  ചെറിയ ഷെഡുകൾ നിർമ്മിച്ചു അതിൽ ആരാധന നടത്തി.
സത്യത്തിൽ ഭൗതികമായി നേരിട്ട ഈ വമ്പൻ തോൽവി നവീകരണക്കാർക്ക് വിശ്വാസപരമായിമായി ഒരു നവചൈതന്യം സമ്മാനിച്ചു.
തങ്ങൾക്ക് കൂടി പാരമ്പര്യമായി അവകാശപ്പെട്ട ചിലതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു എങ്കിലും ഈ അവസരം ദൈവശക്തിയിൽ എല്ലാം അർപ്പിക്കാനും ഉള്ള ഒരു അവസരമായി സഭാ ജനങ്ങളും പുരോഹിതന്മാരും ഉപയോഗിച്ചു.
ഈ സമയത്ത് സഭ ആത്മീകമായി അതിന്റെ ഔന്നത്യങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു.
തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസ്  തന്റെ പിൻഗാമിയെ വാഴിക്കാതെ 1893-ൽ കാലം ചെയ്തു.
ഈ സമയത്ത് ഈ പുതിയ സഭയുടെ (നവീകരണക്കാരുടെ) രക്ഷയ്ക്ക് തോഴിയൂർ സഭയുടെ ബിഷപ്പായ ഗീവർഗീസ് മാർ കൂറിലോസ് എത്തി.
അദ്ദേഹം തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസിന്റെ ഇളയ സഹോദരനെ ടൈറ്റസ് ഒന്നാമൻ (തീത്തൂസ് പ്രഥമൻ) എന്ന പേരിൽ മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയി വാഴിച്ചു.
ഇത് നവീകരണത്തിന്റെ വരവ് അറിയിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ശരിയായ ദിശയിലുള്ള പുതു യാത്രയായി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമയത്താണ് 1896-ൽ പ്രശസ്തമായ മാരാമൺ കൺവൻഷനു‍ തുടക്കം കുറിച്ചത്.
വർഷം തോറും ഫെബ്രുവരിമാസം നടക്കുന്ന ഈ കൺവെൻഷൻ മാർത്തോമ്മാ സഭയുടെ ആത്മീയ അഭിവൃദ്ധിയിൽ ഒരു വലിയ പങ്കു വഹിക്കുന്നു.
113-മത്തെ മാരാമൺ കൺവൻഷൻ 2008.
നവീകരണത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലം (1899 മുതൽ)
നവീകരണകാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം സഭയുടെ ആദിമ പിതാക്കന്മാർക്ക് സഭയെ ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്നു വളർത്തി കൊണ്ടു വരേണ്ടി വന്നു.
ആത്മീയമായി നേടിയ വളർച്ച മറ്റ് നഷ്ടങ്ങളെ കുറിച്ച് മറക്കാൻ അവരെ സഹായിച്ചു.
സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനെകുറിച്ചുള്ള അറിവ് നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിനു പുത്തൻ ഉണർവ്വ് നൽകി.1909 -ൽ തീത്തൂസ് പ്രഥമനെ തുടർന്ന് തീത്തൂസ് ദ്വിതീയൻ മെത്രാപ്പോലിത്ത ആയി സ്ഥാനമേറ്റു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്താണ് നവീകരണക്കാർ "മാർത്തോമ്മാ സുറിയാനി സഭ" എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചത്.
1927-ൽ നവീകരണ ദൈവശാസ്ത്ര പ്രകാരം കുർബ്ബാനക്രമവും മറ്റ് സഭാസംബന്ധിയായ പുസ്തകങ്ങളും സഭാജനങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുവാൻ വേണ്ടി പുറത്തിറക്കി.
1944-ൽ തീത്തൂസ് ദ്വിതീയൻ കാലം ചെയ്തപ്പോൾ അബ്രഹാം മാർത്തോമ്മയും അദ്ദേഹത്തെ തുടർന്ന് 1947-ൽ യൂഹാനോൻ മാർത്തോമ്മയും മെത്രാപ്പോലിത്താ ആയി സ്ഥാനമേറ്റു.
1961-ൽ  ദൈവശാസ്ത്രപരമായും, പാരമ്പര്യമായും ഉള്ള ചില വിഷയങ്ങളിൽ അഭിപ്രായ ഭിന്നത ഉള്ളതിനാൽ സഭാംഗം ആയ കെ.എൻ ദാനിയേലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു വിഭാഗം മാർത്തോമ്മാ സഭയിൽ നിന്നു വിഘടിച്ചു പോയി സെന്റ് തോമസ് ഇവാഞ്ചലിക്കൽ സഭ എന്ന പേരിൽ ഒരു പുതിയ സഭ രൂപവത്കരിച്ചു.
തിരുവല്ലയിലെ മീന്തലക്കരയാണ് ആ സഭയുടെ ആസ്ഥാനം.
യൂഹാനോൻ മാർത്തോമ്മയുടെ കാലത്ത് സഭ ഭൌതീകമായി വളരെ വളർച്ച നേടി.
യൂഹാനോൻ മാർത്തോമയെ തുടർന്ന് 1976-ൽ അലക്സാണ്ടർ മാർത്തോമ്മയെയും 1999-ൽ ഫിലിപ്പോസ് മാർ ക്രിസോസ്റ്റം മാർത്തോമ്മയെയും തുടർന്ന് 2007-ൽ ജോസഫ് മാർത്തോമ്മയും മാർത്തോമ്മാ സഭയെ നയിക്കാൻ  തെരെഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഇപ്പോൾ തിയോഡോഷ്യസ് മാർത്തോമ്മ ആണ് മലങ്കര മാർത്തോമ്മാ സുറിയാനി സഭയെ നയിക്കുന്നത്.
ഭൗതികമായി കഴിഞ്ഞ ഒരു നൂറ്റാണ്ടു കാലം കൊണ്ട് സഭ വളരെയധികം വളർന്നു.
വടക്കേ അമേരിക്ക, യൂറോപ്പ്, പശ്ചിമേഷ്യ എന്നിവടങ്ങളിലും ഇന്ന് ഈ സഭയുടെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ട്.
പന്ത്രണ്ട് ഭദ്രാസനങ്ങൾക്ക് കീഴിലായി 1229 ഇടവകകൾ ഇന്നു മാർത്തോമ്മാ സഭയിൽ.
മാർത്തോമ്മാ മെത്രാപ്പോലീത്തായോടൊപ്പം, 1 വലിയ മെത്രാപ്പോലീത്തായും,  8 എപ്പിസ്കോപ്പാമാരും , 786 പുരോഹിതന്മാരും സഭയിൽ വിവിധ ഭദ്രാസനങ്ങളിലായി സഭയെ നയിക്കുന്നു.
ജനാധിപത്യമായ ഒരു ഭരണ സംവിധാനം ആണ് സഭയ്ക്ക് ഉള്ളത്.
ഇതിനു വേണ്ടി പ്രതിനിധി മണ്ഡലം, സഭാ കൗൺസിൽ, എപ്പിസ്ക്കോപ്പൽ സിനഡ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു സംവിധാനം സഭയ്ക്ക് ഉണ്ട്.
വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ സഭ അതിന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സഭയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ 8 കോളേജുകളും, 6 ഹയർ സെക്കന്ററി സ്ക്കൂളുകളും,  ഒരു വൊക്കേഷണൽ ഹയർ സെക്കന്ററി സ്ക്കൂളും, 8 ഹൈസ്ക്കൂളുകളും, പിന്നെ മറ്റു ചില വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും ഉണ്ട്.
പ്രാദേശിക ഇടവകൾക്ക് ഉള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് പുറമേ ആണിത്.
ദയറാകളും സന്യാസിനി സമൂഹങ്ങളും
ഇപ്പോൾ ദയറാകളും, സന്യാസിനി സമൂഹങ്ങളുമുൾപ്പടെ 7 സന്യാസ ആശ്രമങ്ങൾ മാർത്തോമ്മാ സഭയുടെ അധീനതയിലുണ്ട് ; ക്രിസ്തുമിത്ര ആശ്രമം, അങ്കോള ക്രിസ്തപന്തി ആശ്രമം, സീഹോറ മാർത്തോമ്മാ ദയറായ സമൂഹം, പുനലൂർ ശാന്തിഗിരി ആശ്രമം, ആലുവ സുവാർത്തപ്രേമി സമിതി, പിത്തോറാഗഡ് മാർത്തോമ്മാ സന്യാസിനി സമൂഹം, ഇലന്തൂർ ക്രിസ്തുദാസ ആശ്രമം, പാലക്കാട് ഭരണം
മാർത്തോമ്മാ സഭയ്ക്ക് വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഭരണഘടന ഉണ്ട്.
ത്രിത്വത്തിലുള്ള വിശ്വാസം, യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ആണ് രക്ഷ എന്ന വിശ്വാസം, എല്ലാ ദൈവശാസ്ത്രപമായ വിശ്വാസങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാനം വേദപുസ്തകം ആണെന്നുള്ള വിശ്വാസം, മുതലായ ചില അടിസ്ഥാന ശിലകളിൽ ആണ് സഭയുടെ ഭരണഘടന പടുത്തുയർത്തിയിരിക്കുന്നത്.
സഭയുടെ ഭരണസംവിധാനം മൂന്നായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
സഭയെ മൊത്തമായി നയിക്കുന്ന കേന്ദ്രഭരണ സംവിധാനം 2.
ഭദ്രാസനങ്ങൾ 3.
ഇടവകകൾ കേന്ദ്ര ഭരണം
കേന്ദ്ര ഭരണ സംവിധാനത്തിൽ മെത്രാപ്പോലിത്തയും, എപ്പിസ്ക്കോപ്പൽ സുന്നഹദോസും, പ്രധിനിധി മണ്ഡലവും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഭദ്രാസനങ്ങൾ
സഭയെ വിവിധ ഭദ്രാസനങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
കേന്ദ്ര ഭരണസംവിധാനത്തെ ഭദ്രാസനങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.
ഭദ്രാസന എപ്പിസ്കോപ്പാമാ൪ മെത്രാപ്പോലിത്തായെ ഭരണത്തിൽ സഹായിക്കുന്നു.
13 ഭദ്രാസനങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ സഭയിൽ ഉള്ളത്.
അടൂ൪ ഭദ്രാസനം ചെങ്ങന്നൂ൪-മാവേലിക്കര ഭദ്രാസനം ചെന്നൈ-ബെംഗളുരു ഭദ്രാസനം ഡൽഹി ഭദ്രാസനം കോട്ടയം-കൊച്ചി ഭദ്രാസനം കുന്നംകുളം-മലബാ൪ ഭദ്രാസനം മലേഷ്യ-സിംഗപ്പൂ൪-ഓസ്ട്രേലിയ-ന്യൂസിലാ൯ഡ് ഭദ്രാസനം മുംബൈ ഭദ്രാസനം നിരണം-മാരാമണ് ഭദ്രാസനം നോ൪ത്ത് അമേരിക്ക-യൂറോപ്പ് ഭദ്രാസനം റാന്നി-നിലക്കൽ ഭദ്രാസനം തിരുവനന്തപുരം-കൊല്ലം ഭദ്രാസനം കൊട്ടാരക്കര—പുനലൂ൪ ഭദ്രാസനം ഇടവകകൾ
ഇടവകകൾ ആണ് സഭയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രാദേശിക ഘടകം.
ഇടവകയുടെ രജിസ്ട്രറിൽ പേരുള്ള എല്ലാവരും ഇടാവകാംഗങ്ങൾ ആണ്.
ഇടവകാംഗങ്ങളെ വിശ്വാസപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ നയിക്കുന്നത് കശ്ശീശന്മാരാണ് മേല്പട്ടക്കാർ ഇപ്പോഴത്തെ മേല്പട്ടക്കാർ ഡോ. തിയോഡോഷ്യസ് മാർത്തോമ്മ മെത്രാപ്പോലിത്ത ഡോ. യുയാക്കീം മാർ കൂറിലോസ് സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലീത്ത ജോസഫ് മാർ ബർണബാസ് സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലീത്ത തോമസ് മാർ തിമൊഥെയോസ് എപ്പിസ്കോപ്പ ഡോ. ഐസക് മാർ പീലക്സിനോസ് എപ്പിസ്കോപ്പ ഡോ. ഏബ്രഹാം മാർ പൗലോസ് എപ്പിസ്കോപ്പ ഡോ. മാത്യൂസ് മാർ മക്കാറിയോസ് എപ്പിസ്കോപ്പ ഗ്രിഗോറിയോസ് മാർ സ്തേഫാനോസ് എപ്പിസ്കോപ്പ ഡോ. തോമസ്‌ മാർ തീത്തൂസ് എപ്പിസ്കോപ്പ സഖറിയാസ് മാർ അപ്രേം എപ്പിസ്കോപ്പ ജോസഫ് മാർ ഈവാനിയോസ് എപ്പിസ്‌കോപ്പ മാത്യൂസ് മാർ സെറാഫിം എപ്പിസ്‌കോപ്പ സഭയെ ഭരിച്ച മാർത്തോമാ മെത്രാപ്പോലീത്തമാർ മാർത്തോമ്മാ 21ാമൻ  (2007-2020) ജോസഫ് മാർത്തോമ്മ മാർത്തോമാ 20ാ (1999-2007) - മൻ ഫിലിപ്പോസ് ക്രിസോസ്റ്റം മാർത്തോമ്മാ 19ാമൻ (1976 - 1999) അലക്സാണ്ടർ മാർത്തോമ്മ മാർത്തോമ്മാ 18ാമൻ (1947 - 1976) യൂഹാനോൻ മാർത്തോമ്മ മാർത്തോമ്മാ 17ാമൻ (1944 - 1947) അബ്രഹാം മാർത്തോമ്മാ മാർത്തോമ്മാ 16ാമൻ (1909 - 1944) ടൈറ്റസ് II മാർത്തോമ്മ മാർത്തോമ്മാ 15ാമൻ (1893 - 1909) ടൈറ്റസ് I മാർത്തോമ്മ മാർത്തോമ്മാ 14ാമൻ (1877 - 1893) തോമസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് മാർത്തോമ്മാ 13ാമൻ (1842 - 1877) മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് മാർത്തോമ്മാ 12ാമൻ (1827 - 1852) ചേപ്പാട്ട് ഫിലിപ്പോസ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് (ദിവന്നാസ്യോസ് 4ാമൻ) മാർത്തോമ്മാ 11ാമൻ (1817 - 1825) പുന്നത്തറ മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് (ദിവന്നാസ്യോസ് 3ാമൻ) മാർത്തോമ്മാ 10ാമൻ (1816 - 1817) പുലിക്കോട്ടിൽ ജോസഫ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസ് I (ദിവന്നാസ്യോസ് 2ാമൻ) മാർത്തോമ്മാ 9ാമൻ (1816 - 1817) മാർത്തോമ്മാ 8ാമൻ (1809 - 1816) മാർത്തോമ്മാ 7ാമൻ (1808) മാർത്തോമ്മാ 6ാമൻ (1765 - 1809)	ദിവന്നാസ്യോസ് 1ാമൻ മാർത്തോമ്മാ 5ാമൻ (1728 - 1765) മാർത്തോമ്മാ 4ാമൻ (1688 - 1728) മാർത്തോമ്മാ 3ാമൻ (1686 - 1688) മാർത്തോമ്മാ 2ാമൻ (1670 - 1686) മാർത്തോമ്മാ 1ാമൻ (1663 - 1670) കാലം ചെയ്ത മേല്പട്ടക്കാർ ഗീവർഗീസ് മാർ അത്താനാസ്യോസ് സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലിത്താ ഡോ. സഖറിയാസ് മാർ തെയോഫിലസ് സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലിത്താ ഡോ.മാത്യൂസ് മാർ അത്താനോസ്യോസ് എപ്പിസ്ക്കോപ്പ ഡോ. തോമസ് മാർ അത്താനാസ്യോസ് സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലീത്ത ഡോ.ഈശോ മാർ തിമൊഥെയോസ് എപ്പിസ്ക്കോപ്പ അവലംബം 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ http://marthoma.in/ ↑ {{ cite web }} : | first= missing | last= ( help ) ; Check date values in: | accessdate= ( help ) ↑ http://marthoma.in/ ↑ Vahan Hovhanessian, The Old Testament as Authoritative Scripture in the Early Churches of the East, 2010, ISBN:9781433107351 ↑ {{ cite book }} : More than one of | author= and | last= specified ( help ) ↑ കെ.പി. പത്മനാഭൻ.
കൊച്ചി രാജ്യ ചരിത്രം.
ഉദയമ്പേരൂർ സുന്നഹദോസ് വാള്യം 1 പുറങ്ങൾ 175-177.
ഡിസി ബുക്സ്.
↑ Stephen Neill, A History of Christianity in India: The Beginnings to AD 1707 , pp. 326-27 ↑ The Cambridge History of Christianity Volume 8: World Christianities c.1815–c.1914 ↑ മനോരമ ഇയർ ബുക്ക്‌ 2006 ഏട് 424.
മനോരമ പ്രസ്സ്‌ കോട്ടയം ↑ {{ cite web }} : | first= missing | last= ( help ) ; Check date values in: | accessdate= ( help ) ↑ http://marthoma.in/diocese-directory സഭയിലെ ഭദ്രാസനങ്ങൾ ചിത്രശാല മാർത്തോമാ നസ്രാണികളിലെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങൾ സഭയുടെ പള്ളികളുടെയും സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും ചിത്രങ്ങൾ 1904 ൽ സ്ഥാപിതമായ വെണ്മണി സെഹിയോൻ മാർ‍ത്തോമ്മാ പള്ളി ക്രിസ്ത്യൻ കോളജ് ചെങ്ങന്നൂർ മാരാമൺ കൺവൻഷൻ 2009 പുറത്തേക്കുള്ള ലിങ്കുകൾ മാർത്തോമാ സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക വെബ് സൈറ്റ് Directory of Mar Thoma Churches Worldwide Archived 2019-07-10 at the Wayback Machine .
Kuwait Mar Thoma Parish Archived 2006-03-21 at the Wayback Machine .
കനേഡിയൻ മാർത്തോമാ സഭ, ടോറന്റൊ,കാനഡ Archived 2008-12-02 at the Wayback Machine .
Hermon Mar Thoma Church, West Midlands UK Archived 2011-10-29 at the Wayback Machine .
Pallipad Mar Thoma Mar Thoma Congregation, Scotland UK New portal of Maramon Convention Archived 2014-12-17 at the Wayback Machine .
( http://www.ahmadimarthomaparish.org Archived 2007-02-19 at the Wayback Machine . )
മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത
ചരിത്രപരമായ മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ തലവൻ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സഭാത്മക ശീർഷകമാണ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത അഥവാ മലബാറിന്റെ മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്നത്.
മലബാറിന്റെ മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യയുടെ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സഭാദ്ധ്യക്ഷന്മാരുടെ ശീർഷകത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിനും കൂനൻ കുരിശ് സത്യത്തിനും ശേഷം ഇന്ത്യയിലെ മലബാർ തീരത്തെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിലുണ്ടായ പിളർപ്പിനെ തുടർന്ന് ഈ ശീർഷകം, മലങ്കര യാക്കോബായ സഭ എന്ന് പൊതുവേ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന, അവരിലെ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി വിഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് കൂടുതലായി ഉപയോഗിച്ചുവന്നത്.
ഈ വിഭാഗത്തിന്റെ ഇടയിൽ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ സ്ഥാനം തദ്ദേശീയ അർക്കദിയാക്കോൻ പദവിയുടെ തുടർച്ചയായി മാറി.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതി മുതൽ ഈ പദവി അവിഭക്ത മലങ്കര സഭയുടെ മേലദ്ധ്യക്ഷന് മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ്  സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി അസോസിയേഷനും ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരത്തിന് കീഴിലെ തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരും കൊടുത്തുവന്നിരുന്നു.
1653ൽ പോർച്ചുഗീസ് റോമൻ കത്തോലിക്കരുടെ സഭാപരമായ ആധിപത്യത്തിന് എതിരെ അരങ്ങേറിയ കൂനൻ കുരിശ് സത്യത്തെ തുടർന്ന് അന്നത്തെ അർക്കദിയാക്കോനും നസ്രാണി സമുദായ നേതാവും ആയിരുന്ന പറമ്പിൽ തോമ മെത്രാപ്പോലീത്തയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
മെത്രാന്മാരുടെ അഭാവത്തിൽ നടന്ന ഈ സ്ഥാനാരോഹണത്തിന് സമുദായത്തിൽ പൂർണ്ണമായ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചില്ല.
ഇതേ തുടർന്ന് സമുദായം പുത്തങ്കൂർ പഴയകൂർ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി പിളരുകയും പഴയകൂറ്റുകാർ തോമായുടെ നേതൃത്വം തള്ളിപ്പറയുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന് തോമായുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം 1665ൽ മലബാറിൽ എത്തിച്ചേർന്ന സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ്  മെത്രാപ്പോലീത്തയായ ഗ്രിഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീൽ തോമായെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായി സാധൂകരിക്കുകയും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അക്കാലം മുതൽ നസ്രാണികളിലെ പുത്തങ്കൂർ വിഭാഗത്തിന്റെ തലവൻ അറിയപ്പെടുന്നത് മലങ്കര മെത്രാൻ, മാർത്തോമാ മെത്രാൻ എന്നീ പദവിപ്പേരുകളിലാണ്.
ഈ പദവി സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ അംഗീകരിക്കുകയും കാലക്രമേണ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസിന് വിധേയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ തുടർന്നുണ്ടായ അധികാരത്തർക്കങ്ങൾ മൂലം മലങ്കര സഭ വിവിധ വിഭാഗങ്ങളായി പിരിഞ്ഞതിനു ശേഷം പല സഭകളും ഇതേ സ്ഥാനത്തിന്റെ പിന്തുടർച്ച അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്.
1876ലെ മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസിലാണ് ഈ പദവി ഒരു മെത്രാപ്പോലീത്തൻ സ്ഥാനമായി പൂർണ്ണമായി സ്ഥരീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
മാർത്തോമാ സഭയും ഓർത്തഡോക്സ്  സഭയും തമ്മിൽ പൂർണ്ണമായും പിളരുന്നത് പാത്രിയാർക്കീസ് ഇഗ്നാത്തിയോസ് പത്രോസ് തൃതിയന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയിൽ ചേർന്ന ഈ സുന്നഹദോസിനെ തുടർന്നാണ്.
തുടർന്ന് ഇരുസഭകളും തമ്മിൽ ഉടലെടുത്ത സ്വത്തു തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ 1889 ഉണ്ടായ റോയൽ കോടതിവിധി ഓർത്തഡോക്സ്  സഭയ്ക്ക് അനുകൂലമാവുകയും മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത പദവി അവർക്ക് ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ 1912ൽ ഓർത്തഡോക്സ്  സഭയിലും അധികാര തർക്കം രൂപപ്പെടുകയും പാത്രിയർക്കീസിനെ അനുകൂലിക്കുന്ന യാക്കോബായ വിഭാഗവും (ബാവാ കക്ഷി) മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഓർത്തഡോക്‌സ് വിഭാഗവും (മെത്രാൻ കക്ഷി) തമ്മിൽ പിളരുകയും ചെയ്തു.
ഇപ്പോൾ ഈ പദവിപ്പേര് സുപ്രീം കോടതിയുടെ വിധിപ്രകാരം ഔദ്യോഗികമായി ഉപയോഗിച്ച് വരുന്നത് മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷനാണ്.
കൂടാതെ ' പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കോസ് ' എന്ന സ്ഥാനനാമവും ഇദ്ദേഹം വഹിക്കുന്നു.
ഇതിന് പുറമേ യാക്കോബായ സഭയുടെ പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരിയും മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അതേസമയം മാർത്തോമാ സഭ തങ്ങളുടെ സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷന് മാർത്തോമാ മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് എന്നിരുന്നാലും മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത ശീർഷകവും അവർ നിലനിർത്തുന്നുണ്ട്.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ തിരുവിതാംകൂർ, കൊച്ചി ഗവൺമെന്റ് മലങ്കര സഭയുടെ തലവൻ നൽകിയ നിയമപരമായ തലക്കെട്ടാണ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത.
തിരുവിതാംകൂർ രാജാവിന്റെയും കൊച്ചി രാജാവിന്റെയും പ്രഖ്യാപനതോടെയാണ്  ഈ പദവി നൽകിയത്.
മലങ്കര സഭയിൽ കാതോലിക്കാ സ്ഥാനം 1912 മുതലാണ് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതെങ്കിലും മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത സ്ഥാനം ആദിമകാലം മുതലേ നിലനിന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ സ്ഥാനം ആദ്യം അർക്കദിയക്കോൻ എന്ന പേരിലും 1653 മുതൽ മാർ_തോമാ മെത്രാൻ എന്ന പേരിലും 1815 മുതൽ മലങ്കര മെത്രാൻ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
1876-ലെ മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസിന് മുൻപ് സഭയിൽ മലങ്കര മെത്രാൻ എന്ന ഈ ഒരു മെത്രാപ്പോലിത്ത സ്ഥാനം മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഈ സുന്നഹദോസിലാണ് സഭയെ ഭദ്രാസനങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നതും ഒരോ ഭദ്രാസനങ്ങൾക്കും മെത്രാപ്പോലീത്തമാരെ നിയമിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും.
പിന്നീട് 1934-ൽ കൂടിയ മലങ്കര സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി അസോസിയേഷൻ പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കേസിനെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായി തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് ശേഷം ഈ രണ്ടു സ്ഥാനങ്ങളും ഒരാൾ തന്നെ വഹിക്കുന്ന പതിവ് തുടർന്ന് വരുന്നു.
എങ്കിലും മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയ്ക്കു പൂർണ്ണ വിധേയരായിട്ടാണ് ഭദ്രാസന മെത്രാപ്പോലീത്തമാർക്ക് അധികാരങ്ങളും സ്ഥാനങ്ങളും നൽകി വന്നത്.
സഭാ പിളർപ്പ്
അവിഭക്ത മലങ്കര സഭയിൽ ഉണ്ടായ 1911-ൽ സംഭവിച്ച പിളർപ്പ് മുതൽ  മലങ്കര സഭയിലെ ഇരു വിഭാഗവും ഈ സ്ഥാനം അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും  
വട്ടിപ്പണക്കേസിൽ തിരുവതാംകൂർ ഹൈകോടതി  വട്ടശ്ശേരിൽ മാർ ദീവന്നാസ്യോസ് ആണ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്ന് വിധിച്ചു .
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലശേഷം വീണ്ടും ഈ സ്ഥാനത്തെ  ചൊല്ലി തർക്കം ആയി.
വീണ്ടും കോടതി വ്യവഹാരം ആരംഭിച്ചു .
സമുദായ കേസ് എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെട്ടത്.
1958-ൽ സുപ്രീം കോടതി  ബസേലിയോസ് ഗീവര്ഗീസ് II ആണ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്ന് വിധിച്ചു.
തുടർന്നു iഇരു വിഭാഗങ്ങളും ഒന്നാകുകയും സഭയിൽ സമാധാനം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു
എന്നാൽ പിന്നീട്  1970-കളിൽ ഇരു വിഭാഗങ്ങളും തമ്മിൽ വീണ്ടും തർക്കം ഉണ്ടാവുകയും 1995-ലെ സുപ്രീം കോടതി വിധിപ്രകാരം നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പ് യാക്കോബായ വിഭാഗം ബഹിഷ്കരിക്കുകയും അത്‌ വഴി ഈ സ്ഥാനം മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയ്ക്ക് മാത്രമായി നിശ്ചയപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു .
യാക്കോബായ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി സഭയുടെ കാതോലിക്ക 1876-ലെ മുളന്തുരുത്തി സുന്നഹദോസ് തീരുമാനപ്രകാരമുള്ള കൂട്ട്ട്രസ്റ്റി സമ്പ്രദായത്തിനനുസൃതമായി മെത്രാപ്പൊലീത്തൻ ട്രസ്റ്റി എന്ന സ്ഥാനപ്പേരാണ്  ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
മലങ്കര ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഇന്നത്തെ കേരളം ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ പഴയ പേരാണ് മലങ്കര എന്നത്.
സംഘകാല നാട്ടുരാജ്യങ്ങളായ ചേരനാട്, ഏഴിമല, ആയ് എന്നിവയാണ് മലങ്കരയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മുസിരിസ്, നെൽസിൻഡ, തിണ്ടിസ്, ബറക്കേ എന്നിവയായിരുന്നു മലങ്കരയിലെ പ്രധാന തുറമുഖങ്ങൾ.
ബിസി 3000 കാലഘട്ടം മുതൽ തന്നെ മലങ്കരയ്ക്ക് മെഡിറ്ററേനിയൻ, പശ്ചിമേഷ്യൻ പ്രദേശങ്ങളുമായി വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
മലങ്ക ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Malanka
ജനുവരി 13 ന് ആഘോഷിക്കുന്ന ഉക്രേനിയൻ, ബെലാറസ്, നാടോടി അവധി ദിനമാണ് മലങ്ക .
ജൂലിയൻ കലണ്ടറിന് അനുസൃതമായി ഇതൊരു പുതുവത്സരാഘോഷമാണ് .
മലങ്ക ഉത്ഭവിച്ച കഥ
കിഴക്കൻ സ്ലാവ്‌ വർഗ്ഗക്കാരുടെ പുതുവത്സരത്തിന് മലങ്ക എന്ന പേര് നേടിയത് വിഗ്രഹാരാധകരുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ നാടോടി കഥയിൽ നിന്നാണ്.
സ്രഷ്ടാവായ ദേവനായ പ്രബോയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാല് ആൺമക്കളെയും ഒരു മകളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് കഥ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാരിൽ ഒരാൾ പിശാച്, രണ്ടാമത്തെ മകൻ സെന്റ് ജോർജ് (യാർ-യാരിലോ), മൂന്നാമത്തെ സെന്റ് ജോൺ (റായ്), നാലാമൻ ലാഡ് അല്ലെങ്കിൽ മിർ (സമാധാനം) എന്നിവരായിരുന്നു.
ഒരു മകൾ ലഡ എന്ന ഭൂമിദേവതയാണ്.
അവർക്ക് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: ചന്ദ്രൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു മകനും "സ്പ്രിംഗ്-മെയ്" എന്ന മകളും, സ്പ്രിംഗ്-മെയ് പിന്നീട് മൈലാങ്ക എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടു.
കാരണം അവൾ സ്നേഹവതിയായിരുന്നു.
ഭൂമിയുടെ അമ്മ ദൈവം എന്ന നിലയിൽ പൂക്കൾ വിരിയുന്നതിനും വസന്തത്തിന്റെ പച്ചപ്പിനും അവൾ ഉത്തരവാദിയായിരുന്നു.
ഹേഡിസിന്റെയും പെർസെഫോണിന്റെയും കെട്ടുകഥയുടെ ഒരു പതിപ്പിൽ, മൈലാങ്കയുടെ ദുഷ്ടനായ അമ്മാവൻ (പിശാച്) അധോലോകത്തിൽ അവളുടെ സാന്നിധ്യം ആഗ്രഹിക്കുകയും ചന്ദ്രൻ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ദിവസം അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു.
അവൾ പോയപ്പോൾ ഭൂമി നീരുറവയില്ലാതെ പോയി.
ഒരിക്കൽ പിശാചിന്റെ ദുഷ്ടതയിൽ നിന്ന് മൈലാങ്ക മോചിതയായപ്പോൾ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു തുടങ്ങുകയും പച്ചപ്പ് ലോകമെമ്പാടും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
വസന്തത്തിന്റെ തുടക്കത്തിന്റെ പ്രതീകമായി റഷ്യക്കാർ മലങ്ക ആഘോഷിക്കുന്നു.
പുറജാതീയ ഉത്ഭവത്തിന്റെ ക്രിസ്ത്യൻ നാടോടി കഥയിൽ നിന്നാണ് ഈ ആചാരം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
സ്രഷ്ടാവായ പ്രബോഹിന്റെ മകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ഈ കഥ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാല് ആൺമക്കളിൽ വെലെസ് ("പിശാച്" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു), യാരിലോ (സെന്റ് ജോർജ്ജ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു), റായ് (സെന്റ് ജോൺ), ലാഡ് അല്ലെങ്കിൽ മിർ (സമാധാനം) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ ലാഡ മാതാവ് ഭൂമിയായിരുന്നു, അവർക്ക് രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു: ഒരു മകൻ ചന്ദ്രനെന്നും മകളെ "സ്പ്രിംഗ്-മെയ്" എന്നും വിളിക്കുന്നു, പിന്നീട് മൈലങ്ക എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടു, കാരണം അവൾ സ്നേഹമുള്ളവളായിരുന്നു (ഉക്രേനിയൻ: мила)[സംശയാസ്പദമായ - ചർച്ച].