smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പ്രോജസ്റ്ററോൺ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്ന പ്രധാന സ്ത്രീ ലൈംഗിക ഹോർമോണാണ്, കൂടാതെ ആർത്തവവിരാമം നേരിടുന്ന ഹോർമോൺ തെറാപ്പിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു മരുന്നായി ഇത് നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു .
രണ്ട് വിഭാഗത്തിലുള്ള ഹോർമോണുകൾക്കും രോഗലക്ഷണ ഗുണമുണ്ടാകുമെങ്കിലും, എൻഡോമെട്രിയൽ ക്യാൻസറിനുള്ള സാധ്യത ഒഴിവാക്കാൻ, ഗർഭപാത്രം നീക്കം ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, പ്രോജസ്റ്റോജൻ പ്രത്യേകമായി ഈസ്ട്രജൻ വ്യവസ്ഥകളിൽ ചേർക്കുന്നു.
എതിർക്കാത്ത ഈസ്ട്രജൻ തെറാപ്പി എൻഡോമെട്രിയൽ ഹൈപ്പർപ്ലാസിയയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും കാൻസർ സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം പ്രോജസ്റ്റോജൻ ഈ അപകടസാധ്യത കുറയ്ക്കുന്നു.
ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ പോലെയുള്ള ആൻഡ്രോജൻ ചിലപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
HRT വിവിധ വഴികളിലൂടെ ലഭ്യമാണ്.
റഫറൻസുകൾ 1 2 1 2 1 2 ↑ ↑ ↑ {{ cite journal }} :  CS1 maint: multiple names: authors list ( link ) ↑
തിമോത്തെയോസ് ഒന്നാമൻ ഭാഗം പൗരസ്ത്യ ക്രിസ്തീയത Mainstream communions കിഴക്കിന്റെ സഭ ( കിഴക്കിന്റെ അസ്സീറിയൻ സഭ - കൽദായ സുറിയാനി സഭ , പുരാതന പൗരസ്ത്യ സഭ പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ സഭകൾ ( കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭ and സിറോ-മലബാർ സഭ ) List Major controversies Nestorianism Monophysitism Miaphysitism Dyophysitism Three Chapters Traditions Other topics Christian mysticism Christology Divine Liturgy Eastern Christian history Monasticism Index of related articles Western Christianity Christianity portal ക സ തി
ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു കിഴക്കിന്റെ കാതോലിക്കോസ്-പാത്രിയർക്കീസ് ആയിരുന്നു മാർ തിമോത്തെയോസ് ഒന്നാമൻ അഥവാ മഹാനായ തിമോത്തി .
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ എക്കാലത്തെയും പ്രഗത്ഭരായ പരമാദ്ധ്യക്ഷന്മാരിൽ ഒരാളായി ഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്ത് സഭ ഏറ്റവും വലിയ വ്യാപ്തി പ്രാപിച്ചു.
ഗ്രന്ഥകാരൻ, സഭാ നേതാവ്, നയതന്ത്രജ്ഞൻ എന്നീ നിലകളിലും ഇദ്ദേഹം സുപ്രസിദ്ധനാണ്.
തന്റെ ഭരണകാലത്ത്, സഭയുടെ ബാഹ്യ പ്രവിശ്യകൾക്ക് കൂടുതൽ സ്വയംഭരണ അധികാരവും അവയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്തമാർക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യവും അനുവദിക്കുകയും അതേസമയം കാതോലിക്കാ-പാത്രിയർക്കീസ്  തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ അവരുടെ പങ്കാളിത്തം നിർബന്ധമല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, സഭയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്തൻ സംവിധാനം ഇദ്ദേഹം പരിഷ്കരിച്ചു.
മദ്ധ്യേഷ്യയിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും ചൈനയിലെയും കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ വളർച്ചയ്ക്കും വ്യാപനത്തിനും അടിത്തറയിട്ടവയാണ് ഈ പരിഷ്കാരങ്ങൾ.
പാത്രിയർക്കാ സ്ഥാനാരോഹണം
അസൂറിസ്താനിലെ അദിയബേനെ മേഖലയിലെ ഹസ്സാ സ്വദേശിയായിരുന്നു തിമോത്തെയോസ്.
അഖ്റാ ജില്ലയിലെ സപ്സാപായിൽ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ബാശീശോയുടെ വിദ്യാലയത്തിൽ അബ്രാഹം ബർ ദശന്ദാദിന്റെ ശിഷ്യനായി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുപ്പകാലം കടന്നുപോയി.
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ അദിയാബേനെ മെത്രാസന പ്രവിശ്യയിൽ ഉൾപ്പെട്ട ബേഥ് ബ്ഗാശ് രൂപതയുടെ ബിഷപ്പായി സ്ഥാനമേറ്റ ഇദ്ദേഹം മൊസൂളിലെ മുസ്ലിം ഗവർണറായിരുന്ന അബു മൂസാ ഇബ്ന് മുസാബ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്രിസ്ത്യൻ സഹായിയായ അബു നൂഹ് അൽ-അൻബാറി, എന്നിവരുടെ ഇഷ്ടം നേടിയെടുത്തു.
778ൽ കാതോലിക്കോസ് ഹന്നാനീശോ രണ്ടാമന്റെ പിൻഗാമിയായി തിമോത്തെയോസ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
തിമോത്തെയോസ് പാത്രിയർക്കീസ് ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് വിവാദപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആയിരുന്നു.
കുതന്ത്രങ്ങളിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം സ്ഥാനം നേടിയെടുത്തത് എന്ന് യാക്കോബായ സഭാ നേതാവും ചരിത്രകാരനുമായ ഗ്രിഗോറിയോസ് ബാർ എബ്രായ ആരോപിക്കുന്നു.
പാത്രിയാർക്കീസ് പദവിയിലേക്ക് തൻറെ എതിരാളിയായിരുന്ന ബേഥ് ആബേ ദയറയിലെ റമ്പാൻ ഈശോയാബിനെ "താങ്കൾ ഉന്നത പദവിയുടെ കുടിലതകളെ അതിജീവിക്കാൻ പ്രാപ്തനല്ല" എന്ന് ഉപദേശിച്ച് തിമോത്തെയോസ് ഭയപ്പെടുത്തി പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നും അവസാനം അദിയാബേനെയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്ത പദവി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ആദരിച്ചു എന്നും ബാർ എബ്രായ ആരോപിക്കുന്നു.
പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി എഴുത്തുകാരനായ മർഗായിലെ തോമാ വിവരിക്കുന്നത് അനുസരിച്ച് സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠയും മറ്റ് കാര്യങ്ങളിൽ ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണയും വലയ്ക്കുന്നതിനാൽ കൂടെക്കൂടെ കാതോലിക്കോസിന്റെ ഉപദേശം തേടുന്ന വയോധികൻ ആയിരുന്നു ഈശോയാബ്.
ബാഗ്ദാദിലെ മാർ പെഥിയോൻ ദയറയിൽ വെച്ച് കശ്കറിലെ ബിഷപ്പായിരുന്ന തോമായുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ചേർന്ന സൂനഹദോസ് തെരഞ്ഞെടുത്ത ഗീവർഗീസ് ആയിരുന്നു പാത്രിയർക്കീസ് പദവിയിലേക്കുള്ള തിമോത്തിയോസിന്റെ മറ്റൊരു എതിരാളി.
ഖലീഫാ അൽ-മഹദിയുടെ ക്രൈസ്തവ വൈദ്യൻ ഈസാ ഇബ്ന്-ഖുറായ്ഷിന്റെ പിന്തുണ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം സംശയാസ്പദമായ സാഹചര്യത്തിൽ മരണപ്പെട്ടതും തിമോത്തെയോസിന്റെ സ്ഥാനലബ്ദിക്ക് സഹായകമായി.
ഈ മരണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വവും ബാർ എബ്രായ തിമോത്തിയോസിനുമേൽ ആരോപിക്കുന്നു.
തുടർന്നുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ തന്നെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവർക്ക് ഉദാരമായ ആനുകൂല്യങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഭൂരിപക്ഷം നേടിയെടുക്കാൻ തിമോത്തെയോസിന് കഴിഞ്ഞു.
എന്നാൽ കാതോലിക്കോസ് ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം ഈ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിന് അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല.
തനിക്ക് അനുകൂലമായി സമ്മതിദാനം തരുന്നതിന് പ്രതിഫലമായി, രണ്ട് ചാക്കുകൾ നിറച്ച് തരും എന്ന് അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു.
രണ്ട് ചാക്ക് സ്വർണ്ണമാണ് അദ്ദേഹം തരാനിരിക്കുന്നത് എന്ന് കരുതിയിരുന്ന ആളുകളെ ഞെട്ടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ട് ചാക്ക് നിറയേ കല്ലുകളാണ് താൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് അദ്ദേഹം വ്യംഗ്യമായി പ്രസ്താവിച്ചു.
ഇത് ചോദ്യം ചെയ്ത് രംഗത്തെത്തിയ മെർവിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത യൗസേപ്പിനോടും മറ്റുള്ളവരോടും "പൗരോഹിത്യം ധനത്തിന് പകരം വിൽക്കപ്പെടാൻ ഉള്ളതല്ല" എന്ന് അദ്ദേഹം മറുപടി പറയുകയും ചെയ്തുവത്രേ.
മെർവിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത യൗസേപ്പിൻ്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയ തിമോത്തിയോസിന്റെ എതിരാളികൾ ബേഥ് ഹാലെയിലെ ദയറയിൽ ഒരു സൂനഹദോസ് നടത്തുകയും അതിൽ തിമോത്തിയോസിനെ പുറത്താക്കുകയും അദിയാബേനെയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയി നിയമിതനായ  ഈശോയാബിനെ ആ പദവിയിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തിമോത്തെയോസ് അതേ നാണയത്തിൽ തിരിച്ചടിക്കുകയും മെർവിലെ യൗസേപ്പിനെ തിരിച്ച് സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതിൽ ഖലീഫ അൽ-മഹ്ദിയിൽ നിന്ന് പരിഹാരം കണ്ടെത്തുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ട യൗസേപ്പ് അവസാനം ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ചു.
തുടർന്നുള്ള പരസ്പരം പുറത്താക്കലുകൾ ബഗ്ദാദിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ തമ്മിൽ നഗര വീഥികളിൽ പരസ്പരം കലാപത്തിന് കാരണമായി.
അവസാനം ഈസാ ഇബ്‌ന്-ഖുറായെഷിന്റെ ഇടപെടലിനെ തുടർന്നാണ് തിമോത്തിയോസിനോടുള്ള എതിർപ്പ് കെട്ടടങ്ങിയത്.
സഭാ ഭരണം പുതിയ മെത്രാസങ്ങൾ
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ വളർച്ചയിലും വ്യാപനത്തിലും പ്രത്യേക തത്പരൻ ആയിരുന്നു തിമോത്തിയോസ്.
ദമാസ്കസ്, അർമേനിയ, ദൈലാമും ഗിലാനും, തബറിസ്ഥാനിലെ റായ്, സെഗസ്താനിലെ സർബാസ്സ്, ചൈന എന്നിവിടങ്ങൾക്കും മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ തുർക്കിക്കും വേണ്ടി അദ്ദേഹം മെത്രാപ്പോലീത്തമാരെ വാഴിച്ചു.
തിബെറ്റിന് വേണ്ടി ഒരു മെത്രാപ്പോലീത്തയെ വാഴിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ആഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയെ ഒരു മെത്രാസന പ്രവിശ്യ ആയി സ്ഥിരീകരിക്കുകയും പാർസ് പ്രവിശ്യയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി വേർപെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ദൈലാമിന്റെയും ഗിലാന്റെയും മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയിരുന്ന മാർ ശുഭാലിഷോ അക്കാലത്ത് രക്തസാക്ഷിയായി.
പാർസ് മെത്രാസനം
അവസാന സസ്സാനിയൻ, ആദ്യകാല ഇസ്ലാമിക കാലഘട്ടത്തിൽ റെവ് അർദാശിറിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തമാർ കാതോലിക്കോസുമാരുമായി ഭരണപരമായ തർക്കത്തിൽ നിരന്തരം ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഈശോയാബ് 2ാമൻ (ഭരണകാലം 628–645), ഈശോയാബ് 3ാമൻ (ഭരണകാലം 649–659), ഗീവർഗ്ഗീസ് 1ാമൻ (ഭരണകാലം 661–680) എന്നീ കാതോലിക്കോസുമാരുടെ കാലത്ത് ഈ തർക്കം രൂക്ഷമായിരുന്നു.
കാതോലിക്കോസ് തിമോത്തിയോസ് ഈ തർക്കം ശാശ്വതമായി പരിഹരിക്കുന്നത് വരെ ഇത് വലിയ വിവാദമായി തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ബർ എബ്രായാ നൽകുന്ന വിവരണം ഇപ്രകാരമാണ്:
തിമോത്തിയോസിന്റെ കാലത്ത് പാർസ് പ്രദേശത്തെ ബിഷപ്പുമാർ
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും ഇതരമത പുരോഹിതരെപ്പോലെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുകയും വിവാഹം കഴിക്കുകയും, "ഞങ്ങൾ മാർത്തോമാ ശ്ലീഹായുടെ ശിഷ്യന്മാരാണ് ഞങ്ങൾക്ക് മാറിയുടെ സിംഹാസനവുമായി യാതൊന്നും ചെയ്യാനില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോണിലെ കാതോലിക്കോസിന് കീഴ്പ്പെടാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു...
തിമോത്തിയോസ് അവരുമായി അനുരഞ്ജനപ്പെടുകയും അവരെ തന്നോട് പുനരൈക്യപ്പെടുത്തുകയും മാംസം ഭക്ഷിക്കുകയോ വിവാഹം ചെയ്യുകയോ കമ്പിളി അല്ലാത്തപക്ഷം വെളുത്തത് ധരിക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ച് അവർക്കായി ശിമയോൻ എന്ന് പേരായ ഒരു മെത്രാപ്പോലീത്തയെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് നൽകുകയും ചെയ്തു.
ബിഷപ്പുമാരെ അഭിഷേകം ചെയ്യുമ്പോൾ, മറ്റ് ഭദ്രാസനങ്ങളിലെ ബിഷപ്പുമാരെപ്പോലെ സ്ഥിരീകരണത്തിനായി കാതോലിക്കോസിന്റെ മുമ്പാകെ വരാതെ സ്വയമേവ അവരെ സ്ഥിരീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തെ അനുവദിച്ചു.
ഇങ്ങനെയാണ് ഇന്നുവരെയുള്ള  പതിവ് —
പാർസിലെ സഭാനേതൃത്വത്തിന്റെ വിമത നിലപാടിനെ ശക്തമായ രീതിയിൽ അടിച്ചമർത്താനാണ് മാർ തിമോത്തിയോസ് ശ്രമിച്ചത്.
വിമത പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം കൊടുത്തിരുന്ന റെവ് അർദാശിറിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായ മാർ ബാവായിയെ അദ്ദേഹം മുടക്കുകയും പകരം ശിമയോൻ എന്ന വൈദികനെ പുതിയ മെത്രാപ്പോലീത്തയായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
വിഭാഗീയത അവസാനിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ സഭയുടെ കേന്ദ്ര പ്രവിശ്യകളിൽ ഒന്ന് എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് മാറ്റി പാർസിനെ ഒരു വിദൂര പ്രവിശ്യയായി അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഇതിലൂടെ പാർസിലെ സഭയ്ക്ക് പ്രാദേശികമായി കൂടുതൽ പ്രവർത്തന സ്വതന്ത്ര്യം കരഗതമായി.
അതേസമയം കാതോലിക്കോസ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുന്ന സൂനഹദോസുകളിൽ പാർസിലെ ബിഷപ്പുമാരുടെ സാന്നിധ്യം നിർബന്ധമല്ലാതാക്കുക വഴി സഭാഭരണത്തിൽ അവരുടെ നിലപാട് അപ്രസക്തമായി തീരുകയും ചെയ്തു.
അന്ത്യവിശ്രമസ്ഥലം
ബാഗ്ദാദിലെ ദയർ അൽ-ജതാലിഖിൽ ("കാതോലിക്കാ ആശ്രമം", ദയറാ ക്ലീലാ ഈശോ, സുറിയാനി : ܕܝܪܐ ܟܠܝܠܐ ܝܫܘܥ "ഈശോയുടെ കിരീടം") ആണ് തിമോത്തിയോസ് കബറടക്കപ്പെട്ടത്.
സസാനിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ മെസൊപ്പൊട്ടാമിയൻ പ്രവിശ്യയായ അസോറിസ്താനിൽ ടൈഗ്രിസിൻ്റെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് പണിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു ഈ ആശ്രമം.
ശാസ്ത്രം, ദൈവശാസ്ത്രം, ആരാധനാക്രമം, കാനോൻ നിയമം എന്നീ വിഭാഗങ്ങളിൽ നിരവധി കൃതികൾ സംഭാവന ചെയ്ത് ആദരണീയനായ എഴുത്തുകാരനാണ് തിമോത്തിയോസ്.
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പാത്രിയർക്കാ ഭരണകാലത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ നിന്നുള്ള 59-ഓളം ലേഖനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുണ്ട്.
ഈ കത്തുകൾ ബൈബിൾസംബന്ധിയും, ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ വിവിധ ചോദ്യങ്ങൾ ചർച്ചചെയ്യുന്നവയാണ്.
കൂടാതെ ഇവ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കാലത്തെ സഭയുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ധാരാളം വിവരങ്ങളും നൽകുന്നു.
മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ തുർക്കികൾ, ടിബറ്റ്, ഷിഹാർസൂർ, റദ്ദാൻ, റായ്, ഇറാൻ, ഗുർഗാൻ, ബാലാദ് തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ബിഷപ്പുമാരെ നിയമിച്ചതായി ഒരു കത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പുരാതന ക്രൈസ്തവ സാഹിത്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള വിപുലമായ പരിചയവും ഈ കത്തുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
പാത്രിയർക്കീസായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ബാഗ്ദാദിലേക്ക് താമസം മാറിയ അദ്ദേഹം, അബ്ബാസിയ കച്ചേരിയിൽ സുപരിചിതനായിരുന്നു.
അവിടെ അരിസ്റ്റോട്ടിലിൻ്റെയും മറ്റും കൃതികളുടെ വിവർത്തനത്തിൽ അദ്ദേഹം പങ്കുവഹിച്ചു.
അൽ-മഹദിയുമായുള്ള സംവാദം
782-ൽ മൂന്നാം അബ്ബാസിയ ഖലീഫ അൽ-മഹ്ദിയുമായി (വാഴ്ച 775-85) കാതോലിക്കോസ് തിമോത്തിയോസ് നടത്തിയതായി കരുതപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തുമതത്തിൻ്റെയും ഇസ്‌ലാംമതത്തിൻ്റെയും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തീർപ്പ് കൽപ്പിപ്പെടാത്ത ഒരു സംവാദത്തിൻ്റെ രേഖയാണ് തിമോത്തിയോസിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ സാഹിത്യ സൃഷ്ടികളിലൊന്ന്.
ഈ സംവാദം, ഒരു സാഹിത്യ കെട്ടുകഥയാണെന്ന് ചിലർ ആരോപിക്കുന്നുണ്ട്.
എന്നാൽ ഈ സംവാദം ഒരു പരിധിവരെ ക്രമീകരിക്കപ്പെടാത്തതും വാദ-പ്രതിവാദ രൂപത്തിലുള്ളതും ആണ് എന്ന വസ്തുത ഈ സംവാദം യഥാർത്ഥത്തിൽ നടന്നതും തിമോത്തിയോസ് തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതും ആണെന്നുള്ള വാദത്തിന് കുടുതൽ വിശ്വാസ്യത നൽകുന്നു.
ആദ്യം സുറിയാനിയിലും പിന്നീട് അറബിയിലും ആണ് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
നിലവിൽ ലഭ്യമായ സുറിയാനി രൂപം ഇസ്‌ലാംമതത്തോട് ശ്രദ്ദേയമായ വിധത്തിൽ ആദരവ് കാണിക്കുന്നതാണ്.
ഇത് ക്രൈസ്തവ, മുസ്ലീം വായനക്കാരുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി എഴുതിയതുമാകാം.
1928-ൽ 'ക്രിസ്തുമതത്തിനുള്ള തിമോത്തിയോസിന്റെ വാദം' എന്ന തലക്കെട്ടിൽ അൽഫോൺസ് മിംഗനയാണ് ഈ സംവാദം ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തത്.
എക്കാലത്തും ചരിത്രം, മതവിശ്വാസം, സാഹിത്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ തത്പരരായ വായനക്കാർക്ക് ആകർഷകമായ ഗ്രന്ഥമായി ഇത് നിലകൊള്ളുന്നു.
സഭാ നിയമങ്ങൾ
തിമോത്തിയോസിന്റെ നൈയ്യാമിക സംഭാവന ഇരുമടങ്ങാണ്.
775നും 790നും ഇടയിൽ അദ്ദേഹം "സിനോഡിക്കോൻ ഓറിയന്താലെ" 
എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സൂനഹദോസ് തീരുമാനങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരം ക്രോഡീകരിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
"സഭാപരമായ ശാസനങ്ങളുടെയും പിന്തുടർച്ചകളുടെയും ക്രമം" ( സുറിയാനി : ܛܟܣܹ̈ܐ ܕܕܝ̈ܢܹܐ ܥܹܕܬܵܢܝܹܐ ܘܕܝܪ̈ܬܿܘܵܬܵܐ ) എന്ന പേരിൽ ഒരു നിയമപുസ്തകവും അദ്ദേഹം എഴുതി.
തിമോത്തിയോസിന്റെ നിയമപുസ്തകം അവതാരിക, ആമുഖം, 99 നൈയ്യാമിക തീരുമാനങ്ങൾ, ഉപസംഹാരം എന്ന ക്രമത്തിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അബ്ബാസിയ ഖിലാഫത്തിലെ ക്രൈസ്തവ ധിമ്മി സമൂഹത്തിന് സവിശേഷ മത കോടതികളുടെയും ന്യായാധിന്മാരുടെയും ആവശ്യകതയും പ്രയോജനവും വിശദമാക്കുന്ന ഒരു നൈയ്യാമിക സിദ്ധാന്തം നിയമപുസ്തകത്തിൻ്റെ ആമുഖം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
നിയമപുസ്തകം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന വിഷയങ്ങളിൽ സഭയുടെ ക്രമവും അധികാരശ്രേണിയും, വിവാഹവും വിവാഹമോചനവും, അനന്തരാവകാശവും സ്ത്രീധനവും, അടിമത്തം, സ്വത്ത് നിയമം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സഭാ കോടതികളുടെ സംഘാടനത്തിലും നടപടിക്രമനിയമത്തിലും പുസ്തകം വിശദാംശങ്ങൾ നൽകുന്നു.
കൃതികൾ Timothy I, Dialogue with a Moslem Caliph, tr.
Alphonse Mingana (1928).
Intro and translation The religious debate between Timothy I and the Caliph al-Mahdī Arabic text with English translation by Clint Hackenburg, 2009 De Timotheo I, Nestorianorum patriacha, et Christianorum orientalium condicione sub chaliphis Abbasidis by Jérôme Labourt, 1904 Timothy I, Letters : syriac text and Latin translation by Oskar Braun, 1915 Timothy I, Letter 47 : English translation Hackenburg, Clint,  "An Arabic-to-English Translation of the Religious Debate between the Nestorian Patriarch Timothy I and the ‘Abbāsid Caliph al-Mahdi" (M.A. thesis, Ohio State University, 2009) Bidawid, Raphaël J., Les Lettres du Patriarche Nestorien Timothée I, Studi e Testi 187 (Vatican:  Biblioteca Apostolica Vaticana, 1956).
അവലംബം സൂചിക പ്രാഥമിക സ്രോതസ്സുകൾ {{ cite book }} :  CS1 maint: location missing publisher ( link ) Gismondi, H., Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria I: Amri et Salibae Textus (Rome, 1896) Gismondi, H., Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria II: Maris textus arabicus et versio Latina (Rome, 1899) Wallis Budge, E. A., The Book of Governors:  The Historia Monastica of Thomas, Bishop of Marga, AD 840 (London, 1893) ദ്വിതീയ സ്രോതസ്സുകൾ Toma, James.
"The Prologue to Timothy’s 'Orders' as a Source for Change in East Syriac Law."
Journal of the Canadian Society for Syriac Studies, vol.
21, no. 1, 2021, pp. 85-97.
Tillier, Mathieu (2017), "Chapitre 5. La justice des non-musulmans dans le Proche-Orient islamique", L'invention du cadi : La justice des musulmans, des juifs et des chrétiens aux premiers siècles de l'Islam, Bibliothèque historique des pays d’Islam, Paris: Éditions de la Sorbonne, pp. 455–533, ISBN 979-10-351-0102-2 Berti, Vittorio, Vita e studi di Timoteo I, patriarca cristiano di Baghdad.
Studi sull'epistolario e sulle fonti contigue, Cahier de Studia Iranica 41, Chrétiens en terre d'Iran III (Paris: Association pour l'avancement des études iraniens – Peeters Publishers, 2010).
Bogoslovskie sobesedovanija mezhdu Katolikosom Tserkvi Vostoka Mar Timateosom I (727–823) i khalifom al-Mahdi, povelitelem pravovernykh / Russian translation by Nikolai N. Seleznyov in consultation with Dmitry A. Morozov.
Moscow: Assyrian Church of the East, 2005, 48 pp. Hunter, Erica C. D., Interfaith dialogues: The Church of the East and the Abbassids , in Der Christliche Orient und seine Umwelt ed.
S.G.Vashaolmidze and L. Greisiger, Harrassowitze (2007), pp. 289–302.
Suermann, H., Timothy and his dialogs with Muslims, in The Harp VIII,IX (1995–1996), 263–275 Suermann, H., Timothy and his Concern for the School of Bašōš, in: The Harp X, (1997), 2, 51–58 Suermann, H., Der nestorianische Patriarch Timotheos I. und seine theologischen Briefe im Kontext des Islam, in Zu Geschichte, Theologie, Liturgie und Gegenwartslage der syrischen Kirchen ed.
M. Tamcke and A. Heinz = Studien zur Orientalischen Kirchengeschichte 9, (Münster 2000) pp. 217–230 Suermann, H., Timotheos I, † 823, in Syrische Kirchenväter , ed.
W. Klein (Stuttgart 2004), 152–167 Wright, W., A Short History of Syriac Literature (London, 1894)
കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/K.
പത്രാധിപരും എഴുത്തുകാരനും പ്രഭാഷകനും രാഷ്ട്രീയനേതാവും ആയിരുന്നു കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന കേശവൻ ബാലകൃഷ്ണൻ (1924 മാർച്ച്‌  18 - 1984 ജൂലൈ 16).
തിരു-കൊച്ചി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മുൻ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ശ്രീ സി. കേശവന്റെയും ശ്രീമതി വാസന്തിയുടെയും മകനാണ് ഇദ്ദേഹം.
കേരളകൗമുദി യുടെ സ്ഥാപകനായ സി.വി.കുഞ്ഞുരാമന്റെ ചെറുമകനുമാണ് ബാലകഷ്ണൻ.
രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പോരാട്ടങ്ങൾക്കും നെട്ടോട്ടങ്ങൾക്കുമിടയിൽ ആഴത്തിൽ വായിക്കാനും നിരന്തരം എഴുതാനും കനപ്പെട്ട പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ നടത്താനും സമയം കണ്ടെത്തിയ പ്രതിഭാശാലിയായ ബാലകൃഷ്ണന്റെ മൗലികതയും ആർജവവുമുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ കേൾക്കാൾ കേരളം എന്നും കാതോർത്തിട്ടുണ്ട്.
വിവിധ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം എഴുതിയ പംക്തികൾ അസാധാരണമായ ആ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അനാഛാദനങ്ങളായിരുന്നു.
സ്വന്തം പ്രസിദ്ധീകരണമായ കൗമുദി വാരികയിൽ അദ്ദേഹം മുഖപേജിൽ പേരുവെച്ചെഴുതിയ  കൗമുദികുറിപ്പുകൾ ഒരേ സമയം മുഖപ്രസംഗവും ഒപ്പം തന്റെ സ്വകാര്യപംക്തിയുമായി.
വായനക്കാർ ഇതിനെ മുഖപ്രസംഗമായാണ് കണ്ടത്.
കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും രണ്ട് പതിറ്റാണ്ട് കാലത്തെ ചരിത്രം ആയിരുന്നു ആ കുറിപ്പുകൾ.
പാർട്ടി നേതാവായിരിക്കെയാണ് Italic text കൗമുദി നടത്തിയിരുതെങ്കിലും കുറിപ്പുകൾ ഒരിക്കലും പാർട്ടി പ്രചാരണത്തിന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയില്ല.
പാർട്ടിക്കും രാഷ്ട്രീയത്തിനും അപ്പുറമുള്ള ലോകത്തെക്കൂടി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഉയർ ധാർമിക നിലപാടുകളായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നത്.
ഇരുപത്തിയാറ് വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ്, പരിപക്വതയുള്ള ഒരു ചിന്തകന്റെ മനസ്സ് ആർജിച്ച് പത്രാധിപത്യം വഹിച്ചുതുടങ്ങിയത്.
കൗമുദിക്കുറിപ്പുകളോളം ജനപ്രീതി നേടിയിരുന്ന അദ്ദേഹം വായനക്കാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കു മറുപടി എഴുതിപ്പോന്ന ചോദ്യോത്തരപംക്തി ആ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ സർവ സവിശേഷതകളും അത് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.
കൗമുദി നിലച്ചതിനു ശേഷം പല പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും അതു തുടർന്നു.
അറുപതുകളുടെ മധ്യത്തോടെ കേരള കൗമുദി വീക്ക്എൻഡ് മാഗസീനിൽ ഞായറാഴ്ച തോറും എഴുതിയ ചൂടും വെളിച്ചവും എന്ന പംക്തി ഏറെ പ്രതികരണങ്ങളും രാഷ്ട്രീയമായ ചലനങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി.
1969 മെയ് മാസത്തിൽ കൊല്ലത്ത് നിന്ന് എസ്.കെ.നായർ ആരംഭിച്ച '' മലയാളനാട് വാരികയിൽ ആദ്യലക്കം മുതൽ കെ.ബാലകൃഷ്ണൻ അപ്‌സരസ്സുകളും ഭദ്രകാളികളും എന്നൊരു പംക്തി എഴുതി.
താൻ പരിചയപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചും അവരുടെ പിടികിട്ടാത്ത മനസ്സിനെക്കുറിച്ചും ഉള്ള ആ പംക്തി ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
ഒരു  ലക്കത്തിൽ സ്വന്തം ഭാര്യയെക്കുറിച്ച് എഴുതാനും മടിച്ചില്ല.
എം.എസ് മന്ത്രിസഭക്കാലത്ത് സംസ്ഥാന ബജറ്റ് നിയമസഭയിൽ അവതരിക്കും മുമ്പ് അപ്പടി ചോർത്തി കൗമുദി ദിനപത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്സംഭവം വലിയ വിവാദവും കേസ്സും അറസ്റ്റും ശിക്ഷയുമൊക്കയായി.
ആദ്യം കേരള സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും പിന്നീട് ആർ.എ്‌സ്.
പി.യുടെയും നേതാവായിരുന്നു ബാലകൃഷ്ണൻ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആവേശകരമായ പ്രസംഗങ്ങൾ കേൾക്കാൻ വലിയ ജനക്കൂട്ടം എത്തിച്ചേരാറുണ്ട്.
റെവല്യൂഷണറി സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ കേരളത്തിലെ സ്ഥാപകനേതാക്കളിലൊരാളാണ് ഇദ്ദേഹം.
കേരളാ സോഷ്യലിസ്റു പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കൊച്ചി ആസ്ഥാനമാക്കി അഖില തിരുവിതാംകൂർ നാവികത്തൊഴിലാളി സംഘടന രംഗത്തുണ്ടായിരുന്നു.
കേരളാ സോഷ്യലിസ്റ് പാർട്ടി (കെ.എസ്.പി)യുടെ നേതാവായിരുന്ന മത്തായി മാഞ്ഞൂരാനായിരുന്നു ഈ സംഘടനയുടെ ആദ്യകാല പ്രസിഡന്റ്.
യൂണിയനിൽ അഭിപ്രായ ഭിന്നതയുണ്ടാവുകയും ശ്രീകണ്ഠൻനായർ , ടി.കെ.ദിവാകരൻ , കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ, ബേബിജോൺ തുടങ്ങിയവർ മത്തായി മാഞ്ഞൂരാന്റെ നേതൃത്വത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു പുറത്തുപോവുകയാണുണ്ടായത്.
ഇവർ കൊല്ലത്ത് അർ.
എസ്.പി. രൂപീകരിച്ചു.
1954-ൽ ഇദ്ദേഹം തിരു കൊച്ചി നിയമസഭയിലെ അംഗമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
തിരുവനന്തപുരം II ആയിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയോജകമണ്ഡലം.
1971-ൽ ഇദ്ദേഹം അമ്പലപ്പുഴ ലോകസഭാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് പാർലമെന്റംഗമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
ഇന്ത്യൻ ഗവണ്മെന്റിൽ നിന്ന് ഇദ്ദേഹത്തിന് താമ്രപത്രം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ നിറമില്ലാത്ത മാരിവില്ല് കാലയളവ് ഒരു വർഷം സഹ്യാദ്രി സാനുക്കളിൽ (യാത്രാവിവരണം) നനഞ്ഞുപോയി എങ്കിലും ജ്വാല (ആത്മകഥ) മധുവിധു പ്രേമം മഞ്ഞ ജലം
ജീവചരിത്രം കെടാത്ത ജ്വാല കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ- പ്രസന്നരാജൻ ഡി സി ബുക്‌സ്‌ അവലംബം സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ റിപ്പോർട്ട്സ് Archived 2007-06-16 at the Wayback Machine .
താഷ്കന്റ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tashkent
ഉസ്ബെകിസ്താന്റെ തലസ്ഥാനനഗരമാണ് താഷ്കന്റ് ( ഉസ്ബെക് : Toshkent , Тошкент ; Russian : Ташкент ).
കല്ലുകൊണ്ടൂള്ള പട്ടണം എന്നാണ് താഷ്കന്റ് എന്ന വാക്കിനർത്ഥം.
താഷ്കന്റ് പ്രവിശ്യയുടെ ആസ്ഥാനം കൂടിയാണ് ഈ നഗരം.
ഔദ്യോഗികകണക്കുകൾ പ്രകാരം 21 ലക്ഷമാണ് ഇവിടത്തെ ജനസംഖ്യ.
നഗരത്തിലെ ജനസംഖ്യ 44.5 ലക്ഷമാണെന്ന് അനൗദ്യോഗികകണക്കുകളുണ്ട്.
പതിനെട്ട് പത്തൊമ്പത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന കോകന്ദ് ഖാനേറ്റിന്റെ കാലത്ത് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നവും ജനവാസമേറിയതുമായ നഗരമായിരുന്നു താഷ്കന്റ്.
അന്നുതന്നെ തുണിവ്യവസായത്തിന് പേരുകേട്ടയിടമായിരുന്നു.
റഷ്യക്കാരുടെ മദ്ധ്യേഷ്യൻ ആക്രമണകാലത്ത് 1870-ൽ താഷ്കന്റിൽ ഏതാണ്ട് 1500-ലധികം നെയ്ത്തുകാരുണ്ടായിരുന്നു.
റഷ്യക്കാർ മദ്ധ്യേഷ്യ കീഴടക്കിയതിനുശേഷം, താഷ്കന്റ്, തുർക്കിസ്താന്റെ തലസ്ഥാനനഗരമായി.
പിന്നീട് റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റേയും സോവിയറ്റ് ശിഥിലീകരണത്തിനും ശേഷം 1991 രൂപമെടുത്ത ഉസ്ബെകിസ്താൻ രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായി.
റഷ്യൻ നിയന്ത്രണത്തിൽ
കോട്ട കെട്ടി സുരക്ഷിതമാക്കിയിരുന്ന നഗരത്തെ രണ്ടു ദിവസത്തെ കനത്ത യുദ്ധത്തിനു ശേഷം, റഷ്യക്കാർ പിടിച്ചടക്കി.
ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ മതിപ്പ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന്, ചെർണയേവ് താഷ്കന്റിൽ ഒരു വർഷത്തേക്ക് നികുതികൾ ഒഴിവാക്കുകയും താഷ്കെന്റിന്റെ ഒരു സ്വതന്ത്രദേശമായി നിലനിർത്താൻ റഷ്യയിലെ സാർ ചക്രവർത്തിയോട് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ റഷ്യൻ ചക്രവർത്തി, ചെർണയേവിന്റെ താൽപര്യത്തിനോട് അനുകൂലമായി പ്രതികരിച്ചില്ല.
പകരം 1867-ൽ ഖോകന്ദ് ഖാനേറ്റിന്റെ ബാക്കി മുഴുവനും റഷ്യ കൈവശമാക്കിയതോടെ, താഷ്കന്റിനെ തുർക്കിസ്താന്റെ തലസ്ഥാനമാക്കി.
കുറിപ്പുകൾ ൧ മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ മൊത്തം റഷ്യൻ നിയന്ത്രണപ്രദേശങ്ങളുടെ പേരായിരുന്നു തുർക്കിസ്താൻ എന്നത് അവലംബം
സൂര്യ ഗോപി
ഒരു ഇന്ത്യൻ എഴുത്തുകാരിയാണ് സൂര്യ ഗോപി.
ചെറുകഥാകൃത്ത് , സോഷ്യോളജിസ്റ്റ് എന്നീ മേഖലകളിലും പ്രശസ്തയാണ് സൂര്യ ഗോപി.
1987 ജൂൺ 26-ന് കൊല്ലത്ത് പി.കെ. ഗോപി , കോമളം എന്നിവരുടെ പുത്രിയായി ജനിച്ചു.
സൂര്യ ഗോപി - ചെറുകഥാകാരിയും സോഷ്യോളജിസ്റ്റും ആദ്യകാല ജീവിതം
കോഴിക്കോട് ബാസൽ ഇവാഞ്ചലിയൽ മിഷൻ ഹയർസെക്കൻഡറി സ്കൂളിലും പ്രെസന്റേഷൻ ഹൈസ്കൂളിലുമായി വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി.
സോഷ്യോളജിയിലും മലയാളത്തിലുമായി ബാച്ചിലേഴ്സ് ഡിഗ്രിയും പിന്നീട് മാസ്റ്റേഴ്സ് ഇൻ സോഷ്യോളജിയും സാമൂതിരി ഗുരുവായൂരപ്പൻ കോളേജിൽ നിന്ന് പൂർത്തിയാക്കി.
രണ്ടു കോഴ്സുകളിലും കാലിക്കറ്റ് സർവകലാശാലയിൽ ഒന്നാം റാങ്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
സൂര്യ ജേണലിസ്റ്റ് പി.കെ. സുജിത്തിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവർക്ക് ചിലങ്ക എന്നു പേരുള്ള ഒരു മകളുണ്ട്.
സൂര്യ രണ്ട് പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പൂക്കളെ സ്നേഹിച്ച പെൺകുട്ടി(2006) ഉപ്പുമഴയിലെ പച്ചിലകൾ (2012).
അവാർഡുകൾ കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി യുവ പുരസ്കാരം Archived 2016-08-20 at the Wayback Machine .
Archived 2016-08-20 at the Wayback Machine .
ഉപ്പുമഴയിലെ പച്ചിലകൾ (2016) എന്ന പുസ്തകത്തിന്.
മികച്ച ചെറുകഥക്കുള്ള അങ്കണം ഇപി സുഷമ എൻഡോവ്മെൻറ് അവാർഡ്  (2013) മാധ്യമം - മികച്ച ചെറുകഥയ്ക്കുള്ള വെളിച്ചം അവാർഡ് (2009) അങ്കണം - മികച്ച ചെറുകഥയ്ക്കുള്ള ഗീത ഹിരയ്യൻ പുരസ്കാരം.
(2008) മുട്ടത്ത് വർക്കി കലാസായ സാഹിത്യ പുരസ്കാരം (2008) സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ- എസ്.ബി.ടി അവാർഡ് പൂക്കളെ സ്നേഹിച്ച പെൺകുട്ടി എന്ന പുസ്തകത്തിന്(2006) മലയാള മനോരമ മികച്ച ചെറുകഥ പുരസ്കാരം (2006) മികച്ച ചെറുകഥക്കുള്ള പൂർണ ഉറൂബ് പുരസ്കാരം.
(2005) അവലംബങ്ങൾ ↑ http://sahitya-akademi.gov.in/sahitya-akademi/pdf/yuvapuraskar-2016.pdf ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ http://ijellh.com/factors-promoting-stereotyping-gender-roles-social-study-the-families-kerala/ Archived 2016-08-17 at the Wayback Machine .
ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Finger_Lakes ഉപഗ്രഹ കാഴ്ച.
ഒന്റാറിയോ തടാകം മുകളിൽ, ഒനിഡ തടാകം മുകളിൽ വലത്, കാസെനോവിയ തടാകം ഒനൈഡയ്ക്ക് നേരേ താഴെ.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ മദ്ധ്യ ന്യൂയോർക്കിൽ ഫിംഗർ ലേക്സ് മേഖല എന്ന പേരിൽ അനൗപചാരികമായി അറിയപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്തെ നീളമുള്ളതും ഇടുങ്ങിയതും ഏകദേശം വടക്ക്-തെക്ക് ദിശകളിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതുമായ 11 തടാകങ്ങളുടെ ഒരു ശൃംഖലയാണ് ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
അമിതമായി ആഴമേറിയ ഗ്ലേഷ്യൽ താഴ്‌വരയിലെ നീളമേറിയതും ഇടുങ്ങിയതുമായ തടാകത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ എന്ന ഭൗമശാസ്‌ത്രപരമായ നാമം ഇവയ്ക്ക് തികച്ചും ഉചിതമായതും 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ നൽകപ്പെട്ടതുമാണ്.
യഥാക്രമം 435 അടിയും (133 മീ) 618 അടിയും (188 മീ.) ആഴമുള്ള കയൂഗ, സെനെക തടാകങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ളവയും അടിത്തട്ട് സമുദ്രനിരപ്പിന് ഏറെ താഴെയുള്ളതുമാണ്.
തടാകങ്ങളുടെ വീതി 3.5 മൈൽ (5.6 കിലോമീറ്റർ) കവിയുന്നില്ലെങ്കിലും, 38.1 മൈൽ (61.3 കി.മീ) നീളവും 66.9 ചതുരശ്ര മൈൽ (173 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) വിസ്തൃതിയുമുള്ള സെനെക തടാകമാണ് മൊത്തം വിസ്തൃതിയിൽ മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നത്.
പേര് ഫിംഗർ തടാകങ്ങളുടെ മാപ്പ്.
ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ എന്ന പേരിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അനിശ്ചിതത്വത്തിലാണ്.
നിലവിൽ, 11 തടാകങ്ങളുള്ള ഈ കൂട്ടത്തിനായി ഉപയോഗിച്ച ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ എന്ന പേരിന്റെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ഉപയോഗം 1883 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച തോമസ് ചേംബർ‌ലിൻ എഴുതിയ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ജിയോളജിക്കൽ സർവേ എന്ന പ്രബന്ധത്തിലാണ്.
ഈ പ്രബന്ധം പിന്നീട് ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും 1893 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ജിയോളജിക്കൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് അമേരിക്ക എന്ന പ്രബന്ധത്തിൽ ആർ. എസ്. ടാർ എന്ന വ്യക്തി ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ എന്ന സംജ്ഞ ഒരു ശരിയായ പേരെന്ന നിലയിൽ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാപ്പുകൾ, പേപ്പറുകൾ, റിപ്പോർട്ടുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രേഖകളിൽ ഫിംഗർ തടാകങ്ങൾ എന്ന പഴയ പ്രയോഗം പരിശോധിച്ചുറപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ചെറുതെങ്കിലും, ആകൃതിയിലും ലിംനോളജിയിലും ഏറെ സമാനത പുലർത്തുന്ന കിഴക്ക് ഭാഗത്തുള്ള കാസെനോവിയ തടാകം ചിലപ്പോഴൊക്കെ "പന്ത്രണ്ടാം ഫിംഗർ തടാകം" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്പലേച്ചിയൻ കുന്നിൻ പ്രദേശത്തായി, കൂടുതലും ചരിത്ര ഗ്രാമമായ കാസെനോവിയയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇത് മറ്റ് ഫിംഗർ തടാകങ്ങളുമായി യുഎസ് 20, NY 13 എന്നീ പാതകളിലൂടെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാറ്റലൈറ്റ് ഫോട്ടോകൾ ഒട്ടിസ്കോ തടാകത്തിന് കിഴക്കായി, ഫിംഗർ തടാകങ്ങളോട് സ്വഭാവത്തിലും അകലത്തിലും സമാനമായ മൂന്ന് താഴ്വരകൾ കാണിക്കുന്നതിനാൽ ഇത് ഫിംഗർ തടാകങ്ങളുടെ അതേ രീതിയിൽത്തന്നെ രൂപപ്പെട്ടതാകാമെന്നാണ് നിഗമനം.
മൂന്ന് താഴ്‍വരകളിൽ ആദ്യത്തേതായ ടുള്ളി വാലിയുടെ തെക്കേയറ്റത്തുള്ള ടുള്ളി തടാകങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആറ് ചെറു തടാകങ്ങളുടെ ഒരു ശൃംഖല മൊത്തത്തിൽ ടെർമിനൽ മൊറൈൻ കാരണം ഒരിക്കലും രൂപപ്പെടാത്ത ഒരു "ഫിംഗർ തടാകം" ആയിരിക്കാം.
ഫിംഗർ തടാകങ്ങളുടെ വെള്ളമൊഴുക്കിന് വിപരീതമായി മൊറെയ്ൻ ടിയോഗ്നിയോഗ നദി വടക്കോട്ട് ഒഴുകുന്നതിന് പകരം തെക്കോട്ട് ഒഴുകാൻ കാരണമായി.
കിഴക്ക് ഭാഗത്തെ അടുത്ത രണ്ട് താഴ്വരകളിൽ വടക്കോട്ട് ഒഴുകുന്ന ബട്ടർനട്ട് ക്രീക്കും തെക്കോട്ടൊഴുകുന്ന ടിയോഗ്നിയോഗ നദിയുടെ കിഴക്കൻ ശാഖയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അടുത്ത താഴ്വരയിൽ വടക്കോട്ട് ഒഴുകുന്ന ലൈംസ്റ്റോൺ ക്രീക്ക് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
സിൽവർ, ഒനോണ്ടാഗ തടാകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ മറ്റ് തടാകങ്ങളും 12-ാമത്തെ ഫിംഗർ തടാകമെന്ന അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നുവെങ്കിലും ഒനോണ്ടാഗയ്ക്ക് ഒരു ഡിമിക്റ്റിക് തടാകം എന്ന നിലയിൽ കാര്യമായ ചില വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.
ലൈംസ്റ്റോൺ ക്രീക്ക് നദിയിൽ, കാസെനോവിയ തടാകത്തിന് തെക്ക് പടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ടിയോഗ്നിയോഗ തടാകം അല്ലെങ്കിൽ ഡെറൂയ്റ്റർ തടാകം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു മനുഷ്യനിർമിത ഫിംഗർ തടാകമായ, ഡെറൂയ്റ്റർ റിസർവോയർ, ഫിംഗർ ലേക്ക്സ് ട്രയലിന്റെ വടക്കേയറ്റത്ത് നിന്ന് 8 മൈൽ അകലെയായി ഈറി കനാലിന്റെ ഒരു ഫീഡർ റിസർവോയറായി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്.