smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പിൽക്കാലത്ത് ഗിൽഗിതിലെ ഏജന്റായിരുന്ന സർ ജോർജ് റോബർറ്റ്സൺ ഇവരെ സന്ദർശിക്കുകയും ഇവരെക്കുറിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
1895-96 കാലത്ത് അമീർ അബ്ദ് അൽ റഹ്മാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അഫ്ഗാനികൾ നൂറിസ്താൻ പ്രദേശം പിടിച്ചടക്കിയതോടെയാണ് ഇവർ ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായത്.
മുൻകാലസംസ്കാരം അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ ഭൂപടത്തിൽ ഇളം പച്ച നിറത്തിൽ നൂറിസ്താൻ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു
നൂറിസ്താനികൾ ഇസ്ലാം മതം നിർബന്ധിതമായി സ്വീകരിക്കുന്നതിനു മുൻപുള്ള കാലത്തെ ഇവരുടെ സംസ്കാരത്തെയും ജീവിതരീതിയ്യും കുറിച്ച് ഇന്ന് വളരെക്കുറിച്ച് അറിവുകളേയുള്ളൂ.
ഇവരുടെ സമൂഹം ഗോത്രരീതിയിലുള്ളതായിരുന്നു.
സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ സ്ഥാനം വളരെ താഴെയായിരുന്നു.
ബഹുഭാര്യത്വവും ബഹുഭർതൃത്വവും ഇവർക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു.
1830-ൽ പെഷവാറിൽ നിന്നും കാബൂളിലെത്തിയ അലക്സാണ്ടർ ബർണസ് (Alexander Burnes), കാഫിറുകൾ ഏറ്റവും അപരിഷ്കൃതരായ ജനങ്ങളായിരുന്നുവെന്നാണ്‌ പരാമർശിക്കുന്നത്.
ഇവർ കരടിയേയും കുരങ്ങിനേയും ഭക്ഷിച്ചിരുന്നെന്നും, വില്ലാളികളായ ഇവർ ശത്രുക്കളുടെ തലയറുത്തിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ആദിമനിവാസികളായ ഇവർ അലക്സാണ്ടറുടെ സംഘത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാരാണെന്നും ബർണസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു
ഇവർ ഗ്രീക്കുകാരെപ്പോലെയിരിക്കുന്നു എന്നും വിഗ്രഹാരാധന നടത്തിയിരുന്നെന്നും വെള്ളിപ്പാത്രങ്ങളിൽ വീഞ്ഞ് കുടിച്ചിരുന്നു എന്നും കസേര , മേശ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെന്നും സമീപവാസികൾക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഷയായിരുന്നു സംസാരിച്ചിരുന്നതെന്നും മൗണ്ട്സ്റ്റ്യുവാർട്ട് എൽഫിൻസ്റ്റോൺ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ജന്തുബലി, പൂജകൾ, പൂജാരിമാർ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഇവരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ പുരാതന ഇന്തോ ഇറാനിയൻ മതവുമായി ഇവരുടെ മതത്തിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നെന്ന് കരുതുന്നു.
നൂറിസ്താനികളുടെ പൗരാണികദൈവങ്ങളുടെ പേരുകൾക്കും ഹിന്ദുമതമടക്കമുള്ള പുരാതന ഇന്തോഇറാനിയൻ മതത്തിലെ ദൈവങ്ങളുടെ പേരുമായി സാമ്യമുണ്ട്.
ഇമ്ര, മാറ, യമ്രായ് എന്നീ പേരുകളിലുള്ള ഇവരുടെ പ്രധാന ദേവന്റെ പേര്‌ ഹിന്ദുക്കളുടെ മരണദേവനായ യമന്റെ പേരിനോട് സാമ്യം പുലർത്തുന്നു.
അതുപോലെ ഇന്ദ്രനോട് സാമ്യം പുലർത്തുന്ന ഇന്ദ്ര് എന്ന ഒരു ദേവനും ഇവർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
അനവധി ദേവന്മാർക്കും ദേവതകൾക്കും പുറമേ രാക്ഷസരും, ആത്മാക്കളും ഇവരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇവരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ നിരവധി ഉത്സവങ്ങളുണ്ട്.
പാട്ടും നൃത്തവും ഇവർ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഇവരുടെ മതാചാരങ്ങൾ, ഇന്നും ചില ഒറ്റപ്പെട്ട താഴ്വരകളിൽ ആചരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഭാഷകളും വിവിധ ഭാഷാസമൂഹങ്ങളും
കാഫിരി ഭാഷകൾ എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന, ഇന്തോ ഇറാനിയൻ ഭാഷാകുടുംബത്തില്പ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടം ഭാഷകാളാണ്‌ ഇവർ സാംസാരിക്കുന്നത്.
ഈ ഭാഷകൾക്ക് ഇന്തോ ഇറാനിയൻ കുടുംബത്തിലെ ഒരു വിഭാഗമായ ഇന്തോ ആര്യൻ ഭാഷകളുമായും സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും വേറിട്ടൊരു വിഭാഗമായാണ്‌ ഈ ഭാഷകളെ പരിഗണിക്കാറുള്ളത്.
കാതി, പ്രസൂൻ, വൈഗാലി, ഗംബിരി, അശ്കുൻ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു കാഫിരിഭാഷകളുണ്ട്.
ഓരോ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരിലും സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ വ്യത്യാസങ്ങളും കാണുന്നുണ്ട്.
കാതി ഭാഷക്കാർ പൊതുവേ കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവരാണ്‌.
അതുകൊണ്ട് കറുത്ത വസ്ത്രധാരികൾ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഇവരെ സിയാ പുഷ് എന്ന് പേർഷ്യൻ ഭാഷയിലും തോർകാഫിർ എന്ന് പഷ്തോ ഭാഷയിലും വിളിക്കുന്നു.
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരെ സഫേദ് പുഷ് (പഷ്തോ: സ്പിൻകാഫിർ ) എന്നാണ്‌ വിളിക്കുന്നത്.
കാതി ഭാഷ, നൂറിസ്താന്റെ വടക്കുകിഴക്കും വടക്കുപടിഞ്ഞാറൂം ഭാഗങ്ങളിലാണ്‌ സംസാരിക്കപ്പെടുന്നത്.
മേഖലയിലെ പൊതുഭാഷയായും ഇത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ മാർക്സിസ്റ്റ് ഭരണകാലത്ത് ഈ ഭാഷയെ ഒരു ഔദ്യോഗികഭാഷയാക്കിയിരുന്നു.
കാതി ഭാഷക്കാരുടേയും, നൂറിസ്താന്റെ തന്നെയും പ്രധാന കേന്ദ്രം, ബശ്ഗൽ താഴ്വരയിലെ കാംഗ്രോം അഥവാ കാംദേശ് ഗ്രാമമാണ്‌.
കാതി ഭാഷക്കാർ, അവരുടെ പൂർവികരുടെ വൻപ്രതിമകൾ മരത്തിൽ നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.
മരണമടഞ്ഞവരുടെ കുഴിമാടത്തിനു മുകളിലായിരുന്നു ഇത്തരം മരപ്രതിമകൾ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്നത്.
കുതിരപ്പുറത്തേറിയ രീതിയിലാണ് പൊതുവേ ഈ പ്രതിമകൾ കണ്ടുവരുന്നത്.
ഇസ്ലാമിക ആക്രമണകാലത്ത് ഇത്തരത്തിലുള്ള അനവധി പ്രതിമകൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കാതി ഭാഷക്കാരുടെ ആവാസമേഖലക്കിടയിലുള്ള ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട താഴ്വരയിലാണ്‌ പ്രസൂൻ ഭാഷക്കാർ വസിക്കുന്നത്.
കാഫിറിസ്താന്റെ മതകേന്ദ്രമായിരുന്നു ഈ താഴ്വര.
താഴ്വരയിലെ കുശ്തെകി എന്ന സ്ഥലത്ത് ഇവരുടെ പ്രധാന ദൈവമായ മാര (ഇമ്രാ)യുടെ ആരാധനാലയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രസൂൻ ഭാഷക്കാർ മതത്തിന്‌ വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്നു.
കാതി ഭാഷക്കാരുടേതു പോലെ ഇവർ പൂർ‌വികരുടെ പ്രതിമകൾ നിർമ്മിച്ചിരുന്നില്ല.
മറിച്ച് ദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിമകളായിരുന്നു.
ഇവർ തീർത്തിരുന്നത്.
പ്രസൂനുകളുടെ വാസസ്ഥലത്തിന്‌ തെക്കാണ്‌ വൈഗാലി, ഗംബിരി, അശ്കുൻ എന്നീ ഭാഷക്കാർ വസിച്ചിരുന്നത്.
ഇതിൽ വൈഗലിയും ഗംബിരിയും ഏതാണ്ട് ഒരുപോലെയുള്ള ഭാഷകളാണ്‌ അതുകൊണ്ട് ഇവയെ ഒരൊറ്റ ഭാഷയായും കണക്കാക്കാറുണ്ട്.
വൈഗാലികളും അശ്കുനുകളൂം മാത്രമായിരുന്നു, തെക്ക് കാബൂൾ താഴ്വരയിലെ മറ്റു ജനവിഭാഗങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തിയിരുന്നത്.
എന്നാൽ ഈ ബന്ധം അത്ര സമാധാനപൂർണമായിരുന്നില്ല.
അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇവരുടെ സമൂഹം ആയോധനവിദ്യക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്നു.
പോരാളികൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ ഉന്നതസ്ഥാനം നൽകിയിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടു തന്നെ കാതികളിൽ നിന്നും പ്രസൂനുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന വ്യക്തികളുടെ പ്രതിമകളായിരുന്നു ഇവർ നിർമ്മിച്ചിരുന്നത്.
കുറിപ്പുകൾ ൧ 1890-91 കാലത്ത് ജോർജ് സ്കോട്ട് റോബർട്ട്സൺ കാംഗ്രോം സന്ദർശിച്ച് കാഫിറുകളുടെ (നൂറിസ്താനികളുടെ) ജീവിതരീതിയെക്കുറീച്ച് പഠനം നടത്തിയിരുന്നു.
ഇതിനെത്തുടർന്ന് 1896-ൽ ഹിന്ദുക്കുഷിലെ കാഫിറുകൾ (The Kafirs of Hindukush) എന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം അദ്ദേഹം പുറത്തിറക്കിയിരുന്നു.
൨ കാഫിറുകളിലെ വംശങ്ങളുടെ പേരുകളെക്കുറിച്ച് വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന വിവരങ്ങളിൽ പൊരുത്തക്കേടുണ്ട്.
കാതിർ, കാം, വായ് എന്നിവയാണ് കാഫിറുകളിലെ ഭൂരിപക്ഷവംശങ്ങളെന്നും ഇവരിലെ മറ്റു വംശങ്ങളായ ജാസി (Jazhi) അരോം, പ്രസൂൻ എന്നിവർ ദാസന്മാരും കൂടുതൽ പുരാതനവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെടുന്നവരുമാണെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.
൩ ഇമ്ര എന്ന സൃഷ്ടിയുടെ ദേവനു പുറമേ ഗിഷ് എന്ന യുദ്ധദേവനുമാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന ദൈവങ്ങൾ എന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.
നൂറിസ്ഥാൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nuristan_Province
അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്റെ വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവിശ്യയാണ് നൂറിസ്ഥാൻ .
ഹിന്ദുക്കുഷ് താഴ്‌വരകളുടെ ഭാഗമായി തെക്കുവശത്ത് കിടക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് കാഫിറിസ്ഥാൻ (അവിശ്വാസികളുടെ നാട്) എന്നായിരുന്നു.
1896 ഇൽ തദ്ദേശവാസികൾ ബലമായി ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറ്റപ്പെട്ടതിനു ശേഷം ഈ പ്രദേശം നൂറിസ്ഥാൻ (വെളിച്ചത്തിന്റെ നാട്) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവിടത്തെ നിവാസികളെ നൂറിസ്ഥാനികൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
2001 നു മുമ്പു വരെ ഈ പ്രദേശത്തിൽ മുജാഹിദീൻ തീവ്രവാദികളുടെ സ്വാധീനം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ലാഖമാൻ പ്രവിശ്യയിലായിരുന്നു.
ഇന്ന് ഈ പ്രവിശ്യയുടെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രം പാറുൺ ആണ്.
ഈ പ്രദേശത്തെ സാധാരണക്കാരുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കൃഷി, കാലിവളർത്തൽ, കൂലിപ്പണി എന്നിവയാണ്.
ഹിന്ദുക്കുഷ് താഴ്‌വരയുടെ തെക്കൻ ചെരിവുകളിൽ കിടക്കുന്ന ഈ പ്രദേശത്തിലൂടെ അലിൻഗർ , പെച്ച് , ലാൻഡായി സിൻ , കുനാർ എന്നീ നദികൾ ഒഴുകുന്നു.
പ്രവിശ്യയുടെ വടക്കു വശത്ത് ബദാഖ്‌ശാൻ പ്രവിശ്യയും പടിഞ്ഞാറ് പാഞ്ച്‌ശിർ പ്രവിശ്യയും തെക്കുവശത്ത് ലാഖമാൻ , കുനാർ എന്നീ പ്രവിശ്യകളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
നൂറിസ്ഥാന്റെ കിഴക്കു വശം പാകിസ്താനാണ് .
ചരിത്രം നൂറിസ്ഥാനിലെ ജില്ലകൾ
നാലും മൂന്നും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഇന്നത്തെ നൂറിസ്താൻ, ഗ്രീക്ക് സത്രപിയായിരുന്ന പാരോപമിസഡേയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.
കാംബോജർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ഇന്തോ-ആര്യൻ പാരമ്പര്യമുള്ള ജനവിഭാഗമാണ് അന്നിവിടെ വസിച്ചിരുന്നത്.
കാംബോജവും കപിസയും ഒന്നാണെന്നാണ് ചില പണ്ഡിതർ പറയുന്നത്.
1890 വരെ ഈ പ്രദേശം കാഫിറിസ്ഥാൻ എന്നായിരുന്നു മറ്റുള്ളവർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
പേർഷ്യൻ ഭാഷയിൽ കാഫിറിസ്ഥാൻ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം അവിശ്വാസികളുടെ നാട് എന്നാണ്.
ബഹുദൈവ വിശ്വാസികളും വിഗ്രഹാരാധന നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു ജനതയായിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഇസ്ലാമിന്റെ വരവ്‌
ഈ പ്രദേശം അമിർ അബ്‌ദുൾ റഹ്മാൻ ഖാൻ 1895 ഇൽ കീഴടക്കുകയും അതിനു ശേഷം തദ്ദേശവാസികൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
“ നൂറിസ്ഥാനിലെ യഥാർത്ഥ താമസക്കാർ കാഫിറുകളായിരുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. 700 എ.ഡി യിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ കടന്നുകയറ്റത്തോടെ അവർ മലകൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശത്തിലേക്ക് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടു. ഇവർ പഴയ ഇൻഡ്യൻ ജനതയുടെ പിന്മുറക്കാരായിരുന്നുവെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രദേശത്തെ മറ്റു ജനങ്ങൾ ഇസ്ലാമിലേക്ക് മതം മാറ്റപ്പെട്ടപ്പോഴും ഇവർ മതം മാറാതെ കുറെയധികം നൂറ്റാണ്ടുകൾ കൂടി പിടിച്ചു നിന്നു. അവരുടെ ഭാഷക്ക് സംസ്കൃതത്തോട് സാമ്യമുണ്ടായിരുന്നു. ”
“ "പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം വരെ കാഫിറുകൾ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളുമായി അധികം ഇടപഴകിയിരുന്നില്ല. അബ്ദുൾ റഹ്മാൻ ഖാന്റെ സൈന്യം ആക്രമിച്ചതിനു ശേഷം പ്രദേശവാസികൾ മുസ്ലീം തീർത്ഥാടകരാൽ ഇസ്ലാമിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു" ” ജനസംഖ്യാ വിതരണം
ഏതാണ്ട് 3,00,000 പേരാണ് ഇവിടെയുള്ളത്, അതിൽ 99.3 ശതമാനവും നൂറിസ്ഥാനികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിഭാഗമാണ്.
ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഷകൾ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ് .
അസ്‌കുനു ഭാഷ വാസി-വാരി ഭാഷ ട്രിഗാമി ഭാഷ കലാഷ-അല ഭാഷ ജില്ലകൾ
ബാർഗി മാടാൽ, ഡു അബ്, കാംദേഷ്, മണ്ടോൾ, നുർഗ്രാം, പാറൂൺ, വാമാ, വാൻട് വായ്‌‌‌‌ഗൽ എന്നിവയാണ് ഈ സംസ്ഥാനത്തിലെ ജില്ലകൾ.
2005 മുതൽ ടാമിം നൂറിസ്ഥാനി ആയിരുന്നു നൂറിസ്ഥാനി പ്രവിശ്യയുടെ ഗവർണർ.
പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിനെ അഫ്‌ഘാനിസ്ഥാൻ പ്രസിഡന്റായ ഹമീദ് കർസായി 2008 ജൂലൈ മാസത്തിൽ പുറത്താക്കി.
അതിനു ശേഷം വന്ന ഹസ്രത്ത് ദിൻ നൂർ എന്ന ഗവർണർ 2008 സെപ്തംബർ 5 നു ഒരു കാറപകടത്തിൽ മരണപ്പെട്ടു.
സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങൾ
അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിൽ വംശീയമായി വേറിട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരേയൊരു പ്രവിശ്യ നൂറിസ്ഥാനായതിനാൽ ഇവിടെ ചില വംശീയ കലാപങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.
സ്ഥലവാസികൾ തമ്മിൽ ദശാബ്ദങ്ങളായി നിലനില്ക്കുന്ന തർക്കങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്.
എളുപ്പത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുന്ന വിധത്തിലല്ല നൂറിസ്ഥാന്റെ ഭൂഘടന.
അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും വേണ്ടത്രയില്ല.
വിദ്യാഭ്യാസനിലവാരവും വളരെ താഴെത്തന്നെ.
പാകിസ്താനുമായി ചേർന്നു കിടക്കുന്നതിനാൽ നുഴഞ്ഞു കയറ്റവും ഗവർമെന്റിനെ എതിർക്കുന്ന സംഘടനകളും ഇവിടെ സജീവമാണ്.
താലിബാന്റെ, പാകിസ്താനെയും അഫ്‌ഘാനിസ്ഥാനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കള്ളക്കടത്ത് പാതകളിലൊന്നും ഇതിലെ കടന്നു പോകുന്നു.
നുഗ്രാം ജില്ലയിലെ കാലാ ഗുഷ് എന്ന ജില്ലയിൽ അമേരിക്കയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള 'പ്രവിശ്യ പുനരുദ്ധാരണ സംഘം' പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
അവർ പൊതുജനസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിലും നിർമ്മാണ പ്രവൃത്തികളിലും പ്രവിശ്യ/ജില്ലാതല ഭരണകൂടങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നു.
നൂറിസ്ഥാനിൽ നിന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റ് സൈനികഘടകങ്ങൾ കാലാ ഗുഷ്, നാൻഗാലം, പെച്ച്, കുനാർ നാരായി എന്നീ ജില്ലകളിലാണ്.
അനുബന്ധ വിവരങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് യാത്രക്കാരനായ എറിക് ന്യൂബൈ എഴുതിയ 'A Short Walk in the Hindu Kush' എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം നൂറിസ്ഥാനാണ്.
റുഡ്‌യാർഡ് ക്ലിപ്പിങ്ങിന്റെ 'The Man Who Would Be King' എന്ന ചെറുകഥയും അതിനെ ആധാരമാക്കി എടുത്ത സിനിമയും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടത് ഇസ്ലാം കടന്നു വരുന്നതിനു മുമ്പുള്ള നൂറിസ്ഥാനിലായാണ്(മുസ്ലീമുകൾ പ്രദേശത്തെ കാഫിറിസ്ഥാൻ എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന കാലത്തെ പ്രദേശമായാണ്).
അവലംബം ↑ ↑ {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ Conflict in Afghanistan: a historical encyclopedia By Frank Clements, Ludwig W. Adamec Edition: illustrated Published by ABC-CLIO, 2003 Page 139 ISBN 1-85109-402-4 , 9781851094028 ↑ Conflict in Afghanistan: a historical encyclopedia By Frank Clements, Ludwig W. Adamec Edition: illustrated Published by ABC-CLIO, 2003 Page 139 ISBN 1-85109-402-4 , 9781851094028
നൂറനാട്
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ മാവേലിക്കര താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ചെറുപട്ടണമാണ് നൂറനാട് .
ഓണാട്ടുകര മേഖലയിലെ നൂറനാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് , പാലമേൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് , പള്ളിക്കൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത് എന്നിവിടങ്ങളിലായി ഈ പ്രദേശം വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.
പ്രസിദ്ധമായ പടനിലം പരബ്രഹ്മ ക്ഷേത്രം ഈ ഗ്രാമത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
കേരളത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ശിവരാത്രി കെട്ടുകാഴ്ച നടക്കുന്നത് പടനിലം ക്ഷേത്രത്തിലാണ് .
കേരളത്തിൽ ശിവരാത്രി ദിനം ഉത്സവം നടക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആലുവ കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനങ്ങൾ എത്തുന്നത് പടനിലം കെട്ടുകാഴ്ചക്കാണ്.
ഓണാട്ടുകരയുടെ തനതു കലയായ കെട്ടുകാള നിർമ്മാണത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യം  മൂലം കേരള സർക്കാർ നൂറനാടിനെ കേരളത്തിന്റെ നന്ദികേശ പൈതൃക ഗ്രാമമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പടനിലം ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള 18 കരകൾ ചേർന്നതാണ് നൂറനാട് പ്രദേശം
മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാർഷിക മേഖലയായ ഓണാട്ടുകരയുടെ ഭാഗമാണ് നൂറനാട് പ്രദേശം.
ചെറു കുന്നുകളും വയലുകളും കൃഷിയിടങ്ങളുമായി ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഭൂമിയാണ് ഈ പ്രദേശത്തിനുള്ളത്.
നൂറനാട് ഗ്രാമത്തിന്റെ വടക്കേ അതിരിലൂടെ അച്ചൻകോവിലാർ പടിഞ്ഞാറേക്ക് ഒഴുകുന്നു ചരിത്രം
ആദ്യ കാലത്ത് കൊല്ലം ജില്ലയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു നൂറനാട്.
കൊല്ലം ജില്ലയിൽപ്പെട്ട നൂറനാട് കേന്ദ്രമാക്കി കൊല്ലവർഷം 1078-ൽ (1902) ഒരു റവന്യു ഡിവിഷൻ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.
അത് നൂറനാട് സബ്ഡിസ്ട്രിക്ട് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് അടൂർ കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കേന്ദ്രമായിരുന്നു നൂറനാട്.
നൂറനാട്, ഭരണിക്കാവ്, താമരക്കുളം, ചുനക്കര, പാലമേൽ , തോന്നല്ലൂർ , കുളനട, വള്ളികുന്നം, ശുരനാടിന്റെ  കുറേ ഭാഗങ്ങൾ എന്നീ പകുതികളിൽ നിന്നും (വില്ലേജാഫീസുകൾക്ക് പകുതി കച്ചേരി എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു) നൂറ് റവന്യു കരകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി നൂറ് നാട് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
നൂറ് (100) നാട് ലോപിച്ചാണ് പിൽക്കാലത്ത് നൂറനാട് ഉണ്ടായത്.
പണ്ടുകാലത്ത് കരുനാഗപ്പള്ളി കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ട് സബ്‌രജിസ്ട്രാർ ആഫീസുകളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
നൂറനാടും മാവേലിക്കരയും.
നൂറനാട് സബ്‌ജില്ലയുടെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യവും വിസ്തൃതിയും മനസ്സിലാക്കിയാണ് ഒന്നാമത്തെ അഞ്ചലാഫീസ് നൂറനാട് സ്ഥാപിതമായത്.
1957 ആഗസ്റ്റ് 17 ന് ആലപ്പുഴ ജില്ല രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നൂറനാട്, ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ മാവേലിക്കര താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെട്ടു.
പണ്ടുകാലത്ത് ഒരു ആലിൻചുവട്ടിൽ ഏതാനും കാട്ടുകല്ലുകളാൽ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട ഒരു തറയായിരുന്നു ഇന്ന് നാം കാണുന്ന നൂറനാട്-പടനിലം പരബ്രഹ്മ ക്ഷേത്രം.
ഇപ്പോഴത്തെ ഇടപ്പോൺ - പാറ റോഡ് ക്ഷേത്രത്തിന് തൊട്ടു മുൻവശത്തു കൂടിയായിരുന്നു പണ്ടുകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
നൂറനാടിന്റെ ഭരണ സിരാകേന്ദ്രവും ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്നതുമായ സ്ഥലമാണ് പടനിലം .
കരക്കാർ ക്ഷേത്രാവകാശത്തിനു വേണ്ടി കരമത്സരം നടത്തി കലഹത്തിലേർപ്പെട്ട് പട നയിച്ചിരുന്നതിനാൽ ‘പടനില’മായി  എന്ന ഒരു ഐതിഹ്യവും, കായംകുളം രാജാവിന്റെ പട കിടന്ന സ്ഥലമായതിനാൽ ‘പടനില’മായി എന്ന ഒരു ചരിത്രവും കേട്ടുകേഴ്‌വിയിലൂടെ നാട്ടിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
തിരുവിതാംകൂറിലെ ഏറ്റവും പ്രബലമായ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു കായംകുളം (ഓണാട്ടുകര) .
കൃഷിയും, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള തൊഴിലുകളും ചെയ്ത് ഉപജീവനം കഴിച്ചു പോന്നിരുന്നവരായിരുന്നു നൂറനാട്ടെ ജനങ്ങൾ.
പഞ്ചായത്തിൽ കുന്നുകളും, താഴ്വരകളും, കുറ്റിക്കാടുകളും, വൻമരങ്ങളും, വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും കാണപ്പെട്ടിരുന്നതായും, വന്യമൃഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായും സ്ഥലനാമങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും (ഉദാഹരണം : പുലിക്കുന്ന്, പുലിമേൽ , തത്തമുന്ന, പന്നിത്തടം, കടമാൻകുളം, മയിലാടും കുന്ന്, കരിമാൻ കാവ് തുടങ്ങിയവ).
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഓരോ പ്രദേശത്തിനും (കര) നാട്ടുപ്രമാണിമാരായിരുന്നവർ ഭരണകർത്താക്കളായിരുന്നു.
തിരുവിതാംകൂറിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തുകൂടി കടന്നുപോയിരുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട രാജപാതയായിരുന്നു ഇന്നു കാണുന്ന കായംകുളം-പുനലൂർ റോഡ് (കെ പി റോഡ് ) .
ഇന്നത്തെപോലെതന്നെ തമിഴ്നാട്, കർണ്ണാടകം തുടങ്ങി അന്യനാടുകളിൽ നിന്നും വരുന്ന വഴിയാത്രക്കാർ ചരക്കുകൾ അന്യനാടുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതിനും കൊണ്ടുവരുന്നതിനും ഈ രാജപാതയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ഈ പാതയ്ക്ക് ഇരുവശങ്ങളിലും വഴിയാത്രക്കാർക്ക് തണലേകുന്നതിന് ഫലവൃക്ഷങ്ങൾ (ചോല മരങ്ങൾ) വച്ചുപിടിപ്പിക്കുകയും, ഇന്നത്തെപ്പോലെ വാഹന സൗകര്യമില്ലാതിരുന്ന അക്കാലത്ത് തലച്ചുമടുമായി വരുന്നവർക്ക് ചുമടിറക്കി വയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ചുമടുതാങ്ങികളും വഴിയോര വിശ്രമ കേന്ദ്രങ്ങളും (സത്രങ്ങളും) ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളതുമാണ്.
അന്നു നട്ടുവളർത്തിയിട്ടുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ പാതയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി ഇന്നും തണലേകി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കാണാവുന്നതാണ്.
ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ മഹാരാജാവ് നാടുഭരിച്ചിരുന്ന കാലത്താണ് ഈ വൃക്ഷങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചത്.
നൂറനാട്ടുനിന്നും അന്യനാടുകളിലേക്ക് തപാൽ ഉരുപ്പടികൾ അഞ്ചലോട്ടക്കാരൻ കൊണ്ടുപോയിരുന്നത് ഈ പാതയിൽക്കൂടി ആയിരുന്നു.
നൂറനാട് പടനിലത്ത് രാജാവിന്റെ പടക്കുതിരകളെ കുളിപ്പിക്കുവാൻ ഒരു വലിയ ചിറ പോലുള്ള കുളം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഇതിനെ പിൽക്കാലത്ത് പൊട്ടൻചിറ എന്ന് വിളിച്ചുപോന്നു.
നാലു നൂറ്റാണ്ട്  മുമ്പാണ് പടനിലത്ത് പടയൊഴിഞ്ഞത് (കായംകുളം രാജാവിന്റെ പടയെ പിൻവലിക്കപ്പെട്ടത്).
തദവസരത്തിൽ  നൂറനാട്ട് ഇന്നത്തെപ്പോല ജനവാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഏതാനും പ്രമാണി കുടുംബങ്ങളും അവരുടെ ശിൽബന്ധികളും സഹായികളും, അവരാൽ നയിക്കപ്പെട്ട കായിക അഭ്യാസികളുടേയും കാലമായിരുന്നു.
രാജാവ് ഒഴിഞ്ഞ പടനിലത്തിന്റെ അവകാശികളാകുവാൻ കരക്കാർ തെക്കും വടക്കുമായി മത്സരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
അങ്ങനെയും പടനിലം എന്ന പേര് വന്നു.
ആദ്യകാലത്ത് 22 കരകളായിരുന്നു.
കര കൂടാനും കരയിറങ്ങാനും ഇന്നും നിബന്ധനകൾ നിർബന്ധമാണ്.
തെക്കും വടക്കുമുളള കരക്കാർ തമ്മിലുള്ള പടവെട്ടിൽ വടക്കേക്കര ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ ചത്തിയറക്കാരെ (ശക്തിച്ചിറ ലോപിച്ചാണ് ചത്തിയറ ആയത്) ഒളിച്ചു  കടത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു.
അതിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി വൃശ്ചികം ഒന്നാം തീയതി പടനിലം ക്ഷേത്രത്തിൽ കര കൂടുമ്പോൾ ചത്തിയറക്കാർ വാദ്യമേളങ്ങളോടുകൂടി പറയംകുളം വരെ വരികയും അതിനുശേഷം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നെടുകുളഞ്ഞി മുറിയിലെത്തി സംഭാരവും കുടിച്ച് ക്ഷീണം തീർത്തശേഷം നടുവിലേമുറിയിലെത്തി വിശ്രമിച്ച് കഞ്ഞികുടിയും കഴിഞ്ഞ് ശാസ്താംതറ വഴി മേളത്തോട് കൂടി ആശാൻമുക്കിലെത്തുന്നു.
അവിടെ നിന്നും വടക്കേ കരക്കാരുമായി ചേർന്ന് തെക്കോട്ട് അമ്പലത്തിലേക്ക് ഒരു പൂവൻകോഴിയുമായി യാത്രയാകും.
അമ്പലത്തിലെത്തി ഇരുകരക്കാരും പ്രദക്ഷിണം വച്ച് കോഴിയെ അമ്പലത്തിലേക്ക് പറപ്പിച്ച് തിരികെയെടുത്ത് രണ്ടു കരക്കാരും ചേർന്ന് രണ്ടായി വലിച്ചുകീറും.
അതിനുശേഷം കര കൂടി നാല്പത്തൊന്നു ദിവസത്തെ ഉത്സവം നിശ്ചയിച്ച് പിരിയുന്നു.
ഇന്ന് ഈ ചടങ്ങ് ഒരു സ്മൃതിയായി മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു.
നൂറനാടിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തുള്ള കരിങ്ങാലിപ്പുഞ്ചയിൽ പള്ളിമുക്കത്ത് വടക്കുവശത്തെത്തിയാൽ പിന്നെ ജലമാർഗ്ഗമില്ലായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഒരു വലിയ തോടു വെട്ടി നൂറനാടിന്റെ പടിഞ്ഞാറ്  ഭാഗത്തുള്ള പെരുവേലിൽ ചാലുമായി കൂമ്പിളൂർച്ചിറ വഴി യോജിപ്പിച്ചു.
പകലും രാത്രിയുമായി വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ തോടിന് “പാണ്ടിയാൻ തോട്” എന്നു വിളിക്കുന്നു.
നൂറനാട് ജംഗ്ഷന് സമീപമുള്ള വില്ലേജ് ആഫീസും, മാർക്കറ്റും (ചന്ത) സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം, രാജവാഴ്ചക്കാലത്ത് സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് താമസിക്കുന്നതിനുള്ള സത്രങ്ങളും (സർക്കീട്ട് ഹൗസ്) വണ്ടിപ്പുരയുമുള്ള  സ്ഥലമായിരുന്നു.
സർക്കാർവക ഒന്നര ഏക്കർ സ്ഥലമായിരുന്നു അന്ന് ഇതിനായി നീക്കിവച്ചിരുന്നത്.
രാത്രി കാലങ്ങളിൽ വെളിച്ചം കാണുന്നതിന് ഈ സത്രത്തിനു മുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വിളക്കുമരത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ നൂറനാട് പോലീസ് സ്റ്റേഷനു മുൻവശം ഇന്നും നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ കഴിയും.
സത്രം സൂക്ഷിപ്പുകാർ ഒറ്റദിവസവും മുടങ്ങാതെ ഈ വിളക്ക് കത്തിച്ചുപോന്നിരുന്നു.
മാവേലിക്കര താലൂക്കിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവൃത്തി കച്ചേരിയും നൂറനാട്ടായിരുന്നു.
ഇവിടുത്തെ പ്രവൃത്തിയാരുടെ അധികാരപരിധിയിലായിരുന്ന നൂറനാട് പ്രവൃത്തി കച്ചേരിയെ രാജവാഴ്ചയുടെ അവസാനകാലം നൂറനാട് വില്ലേജ് എന്നും, പാലമേൽ വില്ലേജ് എന്നും രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരുന്നതായും കാണുന്നു.
പഞ്ചായത്തിലെ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഏറിയ പങ്കും ജന്മിമാരുടെ വക ആയിരുന്നു.
അവർ ഈ സ്ഥലങ്ങളെല്ലാം അന്നുണ്ടായിരുന്ന നാട്ടുപ്രമാണിമാർക്ക് കൃഷിചെയ്യുന്നതിനായി കൊടുത്തു.
കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഈ സ്ഥലങ്ങളെല്ലാം നാട്ടുപ്രമാണിമാർ കൈവശത്തിലാക്കിയതായും പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നു.
വൈദേശിക മേധാവിത്വത്തിനും, സി.പി.യുടെ കിരാതവാഴ്ചക്കും എതിരായുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് 1938 മുതൽ തുടക്കം കുറിച്ചിരുന്നതായി കാണാം.
അന്ന് നൂറനാട്, ചുനക്കര, താമരക്കുളം, പാലമേൽ വില്ലേജുകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് താലൂക്കടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ്സിന്റെ കമ്മിറ്റി ചാരുംമൂട് കേന്ദ്രമാക്കിയാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
പട്ടികജാതിയിൽപ്പെട്ടവർക്കു നേരെ അന്നു നിലനിന്നിരുന്ന അയിത്തത്തിനും മറ്റുമെതിരായി അവരെ സംഘടിപ്പിച്ച് 1931-ൽ ചീനിവിള ചാത്തന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അയ്യൻകാളിയെ പോയി കാണുകയും, മറ്റപ്പളളിയിൽ അദ്ദേഹം വന്ന് ഒരു പൊതുയോഗത്തിൽ പ്രസംഗിച്ചതായും അറിയുന്നു.
സാംസ്കാരിക രംഗത്ത് ജനങ്ങളിൽ വായനാശീലവും അറിവും പകർന്നു കൊടുക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാവുമ്പാട് കേന്ദ്രീകരിച്ച് സുഭാഷ് ഗ്രന്ഥശാല സ്ഥാപിതമായി.
രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് നാട്ടിലാകെ പടർന്നു പിടിച്ച പട്ടിണി പഞ്ചായത്തിലെ ജനങ്ങളെ ദുരിതത്തിലാഴ്ത്തിയിരുന്നു.
അരിയും മറ്റു സാധനങ്ങളും കിട്ടാതായി.
ഈ ദുരിതം കണ്ട് എരുമക്കുഴി പ്രദേശത്തെ ഉണ്ണിയുടെയും മറ്റും നേതൃത്വത്തിൽ ഏതാനും പേർ ഒത്തൊരുമിച്ച് കാവുമ്പാട്ട് ദേശാഭിമാനി സ്റ്റോർ എന്ന പേരിൽ ഒരു സ്ഥാപനം തുറന്നു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
ജനങ്ങൾക്കാകെ ആശ്വാസമായിരുന്നു ഈ സ്ഥാപനം.
1946-ൽ നടന്ന പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരത്തിനു ശേഷം ചേർത്തല താലൂക്കിലെ ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലും ദുരിതത്തിലുമായി.
അന്ന് 8 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഒരു ലോറി ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾ പഞ്ചായത്തിൽ നിന്നും സംഭരിച്ച് നൽകിയ സംഭവം ജനങ്ങളുടെ മനുഷ്യ സ്നേഹത്തിന്റെയും ദേശ സ്നേഹത്തിന്റെയും മകുടോദാഹരണമാണ്.
പടനിലം ശിവരാത്രി
നൂറനാട്ടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവമാണ് പടനിലം ശിവരാത്രി .
നൂറനാട്ടെ 16 കരക്കാരും പടുകൂറ്റൻ കെട്ടുകാളകളെ നിർമ്മിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്  കൊണ്ടുവരുന്നു.
50 അടിക്കുമുകളിൽ ഉയരമുള്ള കെട്ടുകളകൾ വരെ പടനിലം ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിക്കാറുണ്ട്.
കാളകെട്ടിനുള്ള പ്രാധാന്യം മൂലം നൂറനാടിനെ കേരളത്തിന്റെ നന്ദികേശ പൈതൃക ഗ്രാമമായി കേരള സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു.
ഭീമാകാരന്മാരായ ജോടിക്കാളകളെ ചെറുതും വലുതുമായ വഴികളിലൂടെ കൈക്കരുത്തും യന്ത്രസഹായവും ഉപയോഗിച്ച് ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നത് കാണുവാൻ വിദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നുവരെ ആളുകൾ ശിവരാത്രിക്ക് എത്തുന്നു.
പടനിലം പരബ്രഹ്മ ക്ഷേത്രം
ഒരുപാട് പ്രത്യേകതകൾ നിറഞ്ഞതാണ് പടനിലം പരബ്രഹ്മ ക്ഷേത്രം.
പടിഞ്ഞാറോട്ടു  ദർശനമുള്ള കേരളത്തിലെ അപൂർവ്വം ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പടനിലം.
സാധാരണ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നതുപോലെ ഗോപുരങ്ങളോ ചുറ്റമ്പലങ്ങളോ ഈ ക്ഷേത്രത്തിനില്ല.
നടയടപ്പ് നടതുറപ്പ് മുതലായ ചടങ്ങുകളും ഇവിടെയില്ല.
അതിനാൽത്തന്നെ 24 മണിക്കൂറിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇവിടെ എത്തി പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നു.
ഏതു ജാതിയിലോ മതത്തിലോ പെട്ടവർക്കും ഇവിടെ പൂജാരിമാരാകാം എന്ന പ്രത്യേകതയുമുണ്ട്.
ഇവിടുത്തെ ശിവരാത്രി മഹോത്സവം എല്ലാ ജാതിമതസ്ഥരും ഓണത്തേക്കാൾ പ്രാധാന്യം നൽകി ആഘോഷിക്കുന്നു.
ശബരിമലയുടെ പ്രധാപ്പെട്ട ഇടത്താവളങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പടനിലം.
മണ്ഡലകാലത്ത് നിരവധി അയ്യപ്പഭക്തർ ഇവിടെ വന്ന് കെട്ടുനിറക്കുന്നു.
24 മണിക്കൂറും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആരോഗ്യവകുപ്പിന്റെ ഹെല്പ് ഡെസ്കും പോലീസിന്റെ എയ്ഡ് പോസ്റ്റും ആ സമയം ഇവിടെ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
കരിങ്ങാലിച്ചാൽ തണ്ണീർത്തടം
കേരളത്തിന്റെ പക്ഷി ഗ്രാമം എന്ന വിശേഷണം നൂറനാടിന് ലഭിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യ കാരണമാണ് വിശാലമായ കരിങ്ങാലിച്ചാൽ തണ്ണീർത്തടം.
ഏകദേശം 13 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററിന് മുകളിൽ വിസ്തീർണ്ണം ഉള്ള, നെൽപ്പാടങ്ങളും നീർച്ചാലുകളും  ആഴമുള്ള വെള്ളക്കെട്ടുകളും ചതുപ്പുകളും  നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ പ്രദേശമാണിത്.
നൂറനാട്, പാലമേൽ പഞ്ചായത്തുകളിലും പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ പന്തളം നഗരസഭയിലുമായാണ്  കരിങ്ങാലിപ്പുഞ്ച സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഓണാട്ടുകരയുടെ നെല്ലറയാണ് ഈ പ്രദേശം.
പ്രധാനമായും  ഡിസംബർ മുതൽ ഏപ്രിൽ വരെയുള്ള 4 മാസം ഇവിടെയുള്ള നെൽപ്പാടങ്ങളിൽ കൃഷി നടക്കുന്നു.
ഇതിനു സഹായമായി കല്ലട ഇറിഗേഷൻ പദ്ധതിയുടെ (KIP) വലതുകര കനാലിലൂടെ ഈ സമയത്ത് തെന്മല അണക്കെട്ടിൽനിന്ന് വെള്ളം ഒഴുക്കുന്നു.
നിരവധി ഉപ കനാലുകളിലൂടെ പ്രധാന കനാലിൽനിന്ന് വെള്ളം കരിങ്ങാലിച്ചാലിൽ എത്തുന്നു.
വടക്ക് ഐരാണിക്കുഴി പാലം വഴി അച്ചൻകോവിൽ ആറിൽ നിന്നുള്ള ജലവും കരിങ്ങാലിച്ചാലിലേക്ക് എത്തുന്നു.
മഴ ഏറിയ സമയങ്ങളിൽ ജലനിരപ്പ് വളരെയധികം ഉയരാൻ ഇത് ഇടയാക്കുന്നു.
പക്ഷി നിരീക്ഷകരുടെ പറുദീസയാണ് നൂറനാട്.
ദേശാടനപ്പക്ഷികൾ ഉൾപ്പടെ അനവധി  ഇനം പക്ഷികളെ ഇവിടെ കാണാനാകും.
പ്രമുഖ പക്ഷി നിരീക്ഷകനായ ശ്രീ പി. കെ. ഉത്തമൻ, ബോംബെ നാച്ചുറൽ ഹിസ്റ്ററി സൊസൈറ്റി ജേർണലിൽ (Journal of The Bombay Natural History Society) 1988 ൽ  പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു റിപ്പോർട്ടിലൂടെയാണ് നൂറനാട് പക്ഷി നിരീക്ഷകരുടെ ഇടയിൽ പ്രസിദ്ധി നേടുന്നത്.
Great Egret (പെരുമുണ്ടി), Little egret (ചിന്നമുണ്ടി), Siberian stonechat, Alpine swift, Eurasian Marsh Harrier, Indian Pitta, Oriental Darter, brown backed needletail (വലിയ മുൾ‌വാലൻ ശരപ്പക്ഷി), Black headed ibis, Red-wattled Lapwing (ചെങ്കണ്ണി തിത്തിരി), Common iora തുടങ്ങി നൂറുകണക്കിന് പക്ഷി വർഗ്ഗങ്ങളെ ഇവിടെ കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നു.
മൺമറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ പി.കെ.പി പോറ്റി ഗീവർഗീസ് കൊച്ചുകുഞ്ഞ് ആശാൻ (ആശാൻ മുക്ക്. പടനിലം) വേണാട് ശിവൻകുട്ടി പി.കെ.വർഗ്ഗീസ് ഗ്രീൻലാൻഡ് (തോമസ്) കൊയ്‌പ്പള്ളി മഠം നാരായണ ഭട്ടതിരിപ്പാട് കടയിക്കാട്ട് ജി ജനാർദ്ദനൻ ഉണ്ണിത്താൻ തമ്പി നാരായണൻ നൂറനാട് ഹനീഫ് (നോവലിസ്ററ്) പ്രശസ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങൾ അജന്താലയം (മംഗളം ചാനൽ) വിശ്വൻ പടനിലം(കഥാകൃത്ത്,നോവലിസ്റ്റ്) റജി വി ഗ്രീൻലാൻഡ് (കവിത, കഥാ കൃത്ത്, പുസ്തക നിരൂപണം) ശ്രീജ പിള്ള ( കവയത്രി) രേഖ ആർ താങ്കൾ (കവയത്രി) ഇടപ്പോൺ അജികുമാർ (കഥാകൃത്ത്) ബിജി വർഗീസ് ഗ്രീൻലാൻഡ്(ദൂരദർശൻ,ആകാശവാണി ലേഖകൻ) കൃഷി മന്ത്രി പി പ്രസാദ് പ്രമോദ് നാരായൺ എം എൽ എ
നൂറനാട് പ്രദീപ്
‌  (നാടക നടൻ,സംവിധായകൻ,തിരക്കഥാകൃത്ത്, ഡബ്ബിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റ് )
[ നൂറനാട് സുകു
(നാടക സംവിധായകൻ,
തിരക്കഥാകൃത്ത്, നടൻ)]- https://sites.google.com/view/nooranadsuku/home
ഉണ്മ മോഹൻ നൂറനാട്, പ്രസാധകൻ
കണിമോൾ, കവയിത്രി
Website of Palamel grama panchayath https://panchayat.lsgkerala.gov.in/palamelpanchayat/history/ Archived 2022-07-20 at the Wayback Machine .
Website of Nooranad grama Panchayath https://panchayat.lsgkerala.v.in/nooranadpanchayat/history/ Archived 2021-12-28 at the Wayback Machine .
"The Hindu" article about Bird village of Kerala.
www.thehindu.com/news/national/kerala/nooranad-becomes-hub-of-avian-beauties/article32016449.ece/amp/
നൂറി
ഹരിയാനയിലെ കർണ്ണാൽ ആസ്ഥാനമായ എൻ.ഡി.ആർ.ഐ (നാഷണൽ ഡെയറി റിസേർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്)യുടെ ക്ലോണിംഗ് സാങ്കേതികസഹായത്തോടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ആട്ടിൻകുട്ടിയാണ് നൂറി .
അറബി ഭാഷയിൽ പ്രകാശം എന്നർത്ഥം വരുന്ന വാക്കാണ് നൂറി.
2012 മാർച്ച് 9 നാണ് ശ്രീനഗറിനടുത്തുള്ള ഷെർ-ഇ-കശ്മീർ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഗവേഷകർ നൂറിയെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
നൂറിയുടെ പ്രാധാന്യം
ഹിമാലയത്തിന്റെ ഉയർന്ന വിതാനങ്ങളിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്നതും പഷ്‌മിന എന്നുപേരുള്ളതുമായ ആട്ടിൻവർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നാണ് നൂറിയെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
അന്തർദ്ദേശീയവിപണിയിൽ കാശ്മീരിന്റെ ഉത്പന്നമായി അറിയപ്പെടുന്ന പഷ്‌മിന കമ്പളങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് പഷ്‌മിന ആടുകളുടെ രോമാവരണത്തിൽ നിന്നാണ്.
ഇവയുടെ എണ്ണം ഇന്ന് ക്രമാതീതമായി കുറഞ്ഞുവരുന്നു.
വംശശുദ്ധി നിലനിൽക്കുന്ന പഷ്‌മിന ആടുകളുടെ എണ്ണത്തിലും കാര്യമായ കുറവുണ്ടാകുന്നതിനാൽ അവയുടെ വംശനാശം തടയുക എന്നത് നൂറി ആടുകളുടെ ക്ലോണിംഗിന് കാരണമായി.
ലഡാക്കിലെ ചാങ്താങ് മേഖലയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ചാങ്താങ്ങി ആടുകളും പഷ്‌മിന ആടുകളും ഒന്നാണ്.
Capra hircus laniger എന്നാണ് ഇവയുടെ ശാസ്ത്രീയനാമം.
നൂറിയുടെ ക്ലോണിംഗിന് പഷ്മിന ആടിന്റെ ചെവിയിലെ കോശങ്ങളായ സൊമാറ്റിക് കോശങ്ങളെത്തന്നെയാണ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്.
എന്നാൽ ഈ കോശങ്ങളിൽ നിന്ന് മർമ്മത്തെ നീക്കം ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനം നടത്തിയത് അതിസൂക്ഷ്മചലനങ്ങൾ പോലും സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന ഒരു കത്തി ഉപയോഗിച്ചാണ്.
അതിനാൽ ഹസ്തനിയന്ത്രിത ക്ലോണിംഗ് എന്ന് ഇതറിയപ്പെടുന്നു.
references ↑ {{ cite book }} : Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help ) ; Unknown parameter | month= ignored ( help )
നൂറിൻ ഷെരീഫ്
നൂറിൻ ഷെരീഫ് (ജനനം:1999 ഏപ്രിൽ 3) മലയാള ചലച്ചിത്ര രംഗത്തെ ഒരു അഭിനേത്രിയാണ്.
ഒമർ ലുലു സംവിധാനം ചെയ്ത 2017ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചങ്ക്‌സ് ആണ് നൂറിൻ അഭിനയിച്ച ആദ്യ ചലച്ചിത്രം.
ഈ ചിത്രത്തിൽ നായകനായ ബാലു വർഗീസിന്റെ സഹോദരിയുടെ കഥാപാത്രമായാണ് 
നൂറിൻ അഭിനയിച്ചത്.
പിന്നീട് ഒമർ ലുലു തന്നെ സംവിധാനം ചെയ്ത ഒരു അഡാർ ലവ് എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഗാദാ ജോൺ എന്ന കഥാപാത്രം വളരെയധികം ശ്രദ്ധ നേടി.
മിസ് കേരള ഫിറ്റ്നസായി 2017ൽ നൂറിൻ ഷെരീഫിനെ തെരഞ്ഞെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
1999 ഏപ്രിൽ 3ന് ഷെരീഫ് എആർ,ഹസീന ഷെരീഫ് ദമ്പതികളുടെ മകളായി കൊല്ലം ജില്ലയിലെ കുണ്ടറയിലാണ് നൂറിൻ ഷെരീഫ്
ജനിച്ചത്.
ഒരു സഹോദരിയുണ്ട് നൂറിൻ ഷെരീഫിന്.
ഒമർ ലുലു സംവിധാനം ചെയ്ത് 2017ൽ പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ ചങ്ക്സ് എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് നൂറിൻ ഷെരീഫ് മലയാള ചലച്ചിത്ര മേഖലയിലേക്ക് കടന്നു വന്നത്.
പിന്നീട് പ്ലസ് ടൂ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പ്രണയകഥ പറഞ്ഞ ഒരു അഡാർ ലവ് എന്ന ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ചു.