smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
തകരം, വെള്ളി, ചെമ്പ്, ടങ്സ്റ്റൺ, ആന്റിമണി, കറുത്തീയം, നാകം, ബിസ്മത് തുടങ്ങി സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമുള്ള പല ധാതുക്കളും ആൻഡീസ് പ്രദേശത്തുനിന്നു ലഭ്യമാണ്.
ചിലിയിലെ നൈട്രേറ്റ്, ഇരുമ്പ് എന്നിവയുടെ കനത്ത നിക്ഷേപങ്ങൾ (ആൻഡീസ് അതിർത്തിക്കു പുറത്താണെങ്കിലും) രൂപംകൊള്ളുന്നതിനു പ്രധാന നിദാനം ആൻഡീസ് പർവതനം തന്നെയാണ്.
അർജന്റീനയിലെ ആൻഡീസ് മേഖലയിലും ധാതുനിക്ഷേപങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഗതാഗതസൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവുനിമിത്തം ഖനനം അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
വെള്ളി, ബിസ്മത്, വനേഡിയം, ചെമ്പ് എന്നിവ കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിൽ പെറു ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മുൻപന്തിയിലാണ്.
ഇവിടത്തെ സെറോ ദെ പാസ്കോ, മീനാ റാഗ്ര എന്നീ പ്രധാന ഖനികൾ 5,000 മീറ്ററോളം ഉയരത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇക്വഡോർ, കൊളംബിയ, വെനിസ്വേല എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്പന്നം പെട്രോളിയമാണ്; വിവിധ ലോഹങ്ങളും ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
കൊളംബിയയിലെ പ്രധാന ഉത്പന്നം മരതകം (emerald) ആണ്.
വൻകരയിലെ തെക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ആൻഡീസ്മേഖലയുടെ പൂർവഭാഗത്തും പെട്രോളിയം നിക്ഷേപങ്ങളുള്ളതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
കൊടുമുടികൾ
ആന്തിസ് പർവ്വതനിരയിലുള്ള പ്രധാന കൊടുമുടികൾ താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്നു.
ഏറ്റവും ഉയരമുള്ളത അർജന്റീനയിലെ അകൊൻകാഗ്വയാണ്‌.
അർജന്റീന അകൊൻകാഗ്വ (Aconcagua), 6,962 m (22,841 ft) സെറോ ബോണെറ്റ് (Cerro Bonete), 6,759 m (22,175 ft) ഗലാൻ (Galán), 5,912 m (19,396 ft) മെർസിഡാരിയോ (Mercedario), 6,720 m (22,047 ft) മോണ്ടി പിസ്സിസ് (Monte Pissis|Pissis), 6,795 m (22,293 ft) Aconcagua, Argentina Aconcagua , Argentina Tronador , Argentina/Chile അർജന്റീനയുടേയും ചിലിയുടേയും അതിർത്തി സെറോ ബായൊ കോം‌പ്ലക്സ് (Cerro Bayo Complex), 5,401 m (17,720 ft) Cerro Chaltén , 3,375 m (11,073 ft) or 3,405 m, Patagonia , also known as Cerro Fitz Roy Cerro Escorial , 5,447 m (17,871 ft) Cordón del Azufre , 5,463 m (17,923 ft) Falso Azufre , 5,890 m (19,324 ft) Incahuasi , 6,620 m (21,719 ft) Lastarria , 5,697 m (18,691 ft) Llullaillaco , 6,739 m (22,110 ft) Maipo , 5,264 m (17,270 ft) Marmolejo , 6,110 m (20,046 ft) Ojos del Salado , 6,893 m (22,615 ft) Olca , 5,407 m (17,740 ft) Sierra Nevada de Lagunas Bravas , 6,127 m (20,102 ft) Socompa , 6,051 m (19,852 ft) Nevado Tres Cruces , 6,749 m (south summit) (III Region) Tronador , 3,491 m (11,453 ft) Tupungato , 6,570 m (21,555 ft) Nacimiento , 6,492 m (21,299 ft) Torres del Paine , Chile Llullaillaco , Chile/Argentina Camino de Alta Montana , Chile/Argentina ബൊളീവിയ Ancohuma , 6,427 m (21,086 ft) Cabaray , 5,860 m (19,226 ft) Chacaltaya , 5,421 m (17,785 ft) Huayna Potosí , 6,088 m (19,974 ft) Illampu , 6,368 m (20,892 ft) Illimani , 6,438 m (21,122 ft) Macizo de Larancagua , 5,520 m (18,110 ft) Macizo de Pacuni , 5,400 m (17,720 ft) Nevado Anallajsi , 5,750 m (18,865 ft) Nevado Sajama , 6,542 m (21,463 ft) Patilla Pata , 5,300 m (17,390 ft) Tata Sabaya , 5,430 m (17,815 ft) Sajama Huayna Potosí ബൊളീവിയയുടേയും ചിലിയുടേയും അതിർത്തി Acotango , 6,052 m (19,856 ft) Cerro Minchincha , 5,305 m (17,405 ft) Irruputuncu , 5,163 m (16,939 ft) Licancabur , 5,920 m (19,423 ft) Olca , 5,407 m (17,740 ft) Parinacota , 6,348 m (20,827 ft) Paruma , 5,420 m (17,782 ft) Pomerape , 6,282 m (20,610 ft) Licancabur , Bolivia/Chile Parinacota ചിലി Monte San Valentin , 4,058 m (13,314 ft) Cerro Paine Grande , c. 2,750 m (9,022 ft) Cerro Macá , c. 2,300 m (7,546 ft) Monte Darwin , c. 2,500 m (8,202 ft) Volcan Hudson , c. 1,900 m (6,234 ft) Cerro Castillo Dynevor , c. 1,100 m (3,609 ft) Mount Tarn , c. 825 m (2,707 ft) Polleras, 5,993 m (19,662 ft) Santiago de Chile on the western slopes of a snowcapped Andes View of Cuernos del Paine in Torres del Paine National Park കൊളംബിയ Galeras , 4,276 m (14,029 ft) Nevado del Huila , 5,365 m (17,602 ft) Nevado del Ruiz , 5,321 m (17,457 ft) Ritacuba Blanco , 5,410 m (17,749 ft) Nevado del Quindío , 5,215 m (17,110 ft) ഇക്വഡോർ Antisana , 5,752 m (18,871 ft) Cayambe , 5,790 m (18,996 ft) Chimborazo , 6,268 m (20,564 ft) Corazón , 4,790 m (15,715 ft) Cotopaxi , 5,897 m (19,347 ft) El Altar , 5,320 m (17,454 ft) Illiniza , 5,248 m (17,218 ft) Pichincha , 4,784 m (15,696 ft) Quilotoa , 3,914 m (12,841 ft) Reventador , 3,562 m (11,686 ft) Sangay , 5,230 m (17,159 ft) Tungurahua , 5,023 m (16,480 ft) Titicacha , 5,035 m (16,519 ft) Rift valley near Quilotoa , Ecuador .
Chimborazo , Ecuador പെറു Alpamayo , 5,947 m (19,511 ft) Artesonraju , 6,025 m (19,767 ft) Carnicero , 5,960 m (19,554 ft) El Misti , 5,822 m (19,101 ft) El Toro , 5,830 m (19,127 ft) Huascarán , 6,768 m (22,205 ft) Jirishanca , 6,094 m (19,993 ft) Pumasillo , 5,991 m (19,656 ft) Rasac , 6,040 m (19,816 ft) Rondoy , 5,870 m (19,259 ft) Sarapo , 6,127 m (20,102 ft) Seria Norte , 5,860 m (19,226 ft) Siula Grande , 6,344 m (20,814 ft) Yerupaja , 6,635 m (21,768 ft) Yerupaja Chico , 6,089 m (19,977 ft) Alpamayo , Peru El Misti , Peru വെനസ്വേല പികോ ബോളിവർ , 4,981 m (16,342 ft) പികോ ഹംബോൾഡ്റ്റ് , 4,940 m (16,207 ft) പികോ ബോൺപ്ലാൻഡ് , 4,880 m (16,010 ft) പികോ ലാ കോൻച്ച , 4,870 m (15,978 ft) പികോ പീഡ്രാസ് ബ്ലാങ്കാസ് , 4,740 m (15,551 ft) Pico Bolívar , Venezuela Pico Humboldt, Venezuela Pico Humboldt , Venezuela അവലംബം ↑ {{ cite web }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ Tropical Andes - biodiversityhotspots.org കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ആന്തിസ് എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ആന്തരിക ധമനീ കോയിലിംഗ് ചികിത്സ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Endovascular_coiling Post-embolization arteriogram showing coiled aneurysm (indicated by yellow arrows) of the posteriorcerebral artery with a residual aneurysmal sac.
ശരീരത്തിൽ എവിടെയുമുള്ള ധമനീവിക്കത്തിനും രക്തസ്രാവത്തിനുമുള്ള ഒരു ചികിത്സയാണ് ആന്തരിക ധമനീ കോയിലിംഗ് (Endovascular coiling).
തലച്ചോറിലെ സെറിബ്രം ഭാഗത്ത് സംഭവിക്കുന്ന ധമനിവീക്കത്തിനും (cerebral aneurysms)രക്തസ്രാവത്തിനുമുള്ള പരിഹാരങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
മറ്റൊന്ന്, ശസ്ത്രക്രിയ വഴിയുള്ള ക്ലിപ്പിങ്ങ് ആണ്.
രകതസ്രാവം നിർത്താനുള്ള സ്റ്റെന്റിങ്ങിനു പകരമുള്ള ചികിത്സയുമാണ്.
സൂചനകൾ
സെറിബ്രം ഭാഗത്ത് സംഭവിക്കുന്ന ധമനിവീക്കത്തിനും (cerebral aneurysms)രക്തസ്രാവത്തിനുമുള്ള പരിഹാരങ്ങളിലൊന്നാണ് ആന്തരിക ധമനീ കോയിലിംഗ് (Endovascular coiling).
വീർത്ത ധമനി പൊട്ടാതെയും പൊട്ടി രക്തസ്രാവം നടക്കുന്ന ധമനിയെ തുടർന്ന് രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകാതെയും തടയുകയുമാണ് ലക്ഷ്യം.
പൊട്ടിയ ധമനിവീക്കത്തിൽ ധമനിയിൽനിന്നും രക്തസ്രാവം തുടങ്ങിയ ഉടനെ തന്നെ ഈ പ്രക്രിയ നടത്തുന്നതാണുത്തമം.
അല്ലെങ്കിൽ ആദ്യ ധമനീ പൊട്ടലിനു ശേഷം വരുന്ന കുറച്ചു ആഴ്ചകൾക്കകംതന്നെ വീണ്ടും രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകാൻ ഇടയാകും.
വീർത്തിരിക്കുന്ന ധമനിയുടെ കഴുത്തുഭാഗത്തിനു 4 മില്ലീമീറ്ററിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യാസമുള്ളതും ലൂമിനൽ വ്യാസം 25 മില്ലീമീറ്ററിൽ കുറഞ്ഞതും ആയ വീർത്തഭാഗത്താണ് ഈ ചികിത്സ ചെയ്യാൻ ഉത്തമം.
പ്രധാന രക്തക്കുഴലിൽനിന്നും വേർതിരിഞ്ഞ് കാണാൻ കഴിയും വിധമുള്ള ഇത്തരം വീർത്ത ഭാഗത്ത് ആന്തരിക ധമനീ കോയിലിംഗ് ചെയ്യുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിച്ച ഇക്കാലത്ത് മറ്റു പല തരത്തിലുള്ള ധമനിവീക്കത്തേയും ഇങ്ങനെ ചികിത്സിക്കാൻ കഴിയും.
കോയിലുകൾക്കു ചുറ്റുപാടുമായി രക്തം കട്ടപിടിക്കാൻ ഇടയാക്കി വീക്കമുള്ള ഭാഗത്തെ വീർപ്പിനെ സീൽ ചെയ്ത് രക്തക്കുഴലിന്റെ ദുർബ്ബലമായ പുറംഭിത്തിയെ അധികം മർദ്ദമുണ്ടാകാതെ തടയുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.
ചെയ്യുന്ന വിധം Resected middle cerebral artery aneurysm filled with multiple coils.
പൊതുവായി ബോധം കെടുത്തിയശേഷം നാഡീറേഡിയോളജിസ്റ്റ് ആയ വിദഗ്ദ്ധൻ ആന്തരിക ധമനീ കോയിലിംഗ് ചെയ്യുന്നു.
ഫ്ലൂറോസ്കോപ്പിക് ഇമേജിങ് സഹായത്താലാണ് ഇതു ചെയ്യുന്നത്.
മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശകമായി ഒരു കത്തീറ്റർ (കുഴൽ) ഫെമോറൽ ആർട്ടറി വഴി കടത്തി എവിടെയാണ് ആന്തരിക ധമനീ കോയിലിംഗ് ചെയ്യേണ്ട ഇടത്തെത്തിക്കുന്നു.
അഞ്ചിയോഗ്രാഫി ചെയ്തശേഷമാണ് വീക്കമുള്ള ഭാഗം കൃത്യമായി കണ്ടെത്തുന്നത്.
ഇതിനുശേഷം ഒരു സൂക്ഷ്മമായ കത്തീറ്ററിനെ വീർപ്പുള്ള ഭാഗത്തേയ്ക്കു നയിക്കുന്നു.
ഈ മൈക്രോ കത്തീറ്റർ ഉപയൊഗിച്ച് ഇളക്കി വേർപെടുത്താവുന്ന തരം പ്ലാറ്റിനം കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച കോയിലുകൾ (ചുരുളുകൾ) വീർത്തിരിക്കുന്ന ധമനിഭാഗത്തു കടത്തുന്നു.
പലതരം ഇത്തരം കോയിലുകൾ ലഭ്യമാണ്.
പ്ലാറ്റിനംകൊണ്ടുള്ള ഗുഗ്ല്യെൽമി ഡിറ്റാച്ചബിൾ കോയിലുകൾ, ബയോപോളിമർ കൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ മാട്രിക്സ് കോയിലുകൾ, ഹൈഡ്രോജെൽ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ കോയിലുകൾ എന്നിവ ഇവയിൽ ചിലവയാണ്.
ഇത്തരം ചെറു കോയിലുകളിൽ അനുയോജ്യമായതിലേതെങ്കിലും ഈ വീർത്ത ഭാഗം മുഴുവൻ നിറയും വരെ അനെകമെണ്ണം കടത്തിവിടുന്നു.
എന്നാൽ വിശാലമായ കഴുത്തുള്ള വീർപാണെങ്കിൽ ഒരു സ്റ്റെന്റ് ഉപയോഗിച്ചേക്കാം.
ഇതിന്റെ ഗുണഫലത്തെപ്പറ്റി വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും കൂടുതൽ പഠനങ്ങളും അനുകൂലമായാണ് ഫലം കാണിച്ചതെന്നു കാണുന്നു.
ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഇതിന്റെ ഗുണഫലം ശരിയായരീതിയിൽ ലഭിച്ചതായി പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
1991ൽ ഗ്വിഡോ ഗുഗ്ലൈൽമി ആണ് ഈ സംബ്രദായം വികസിപ്പിച്ചത്.
ഈയടുത്തകാലത്ത് കോയിലിങ് ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് പകരമുള്ള ചികിത്സയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അവലംബങ്ങൾ Adnan I. Qureshi, Alexandros L. Georgiadis, Textbook of Interventional Neurology , Cambridge University Press, 2011, ISBN 0-521-87639-7 .
ആന്തരികാസ്ഥികൂടം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Endoskeleton ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
കരയിൽ അധിവസിക്കുന്ന, ഷഡ്പദജീവികൾ ഉൾപ്പെടാത്ത മിക്ക ജന്തുക്കളിലും പേശികൾ , രക്തക്കുഴലുകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അസ്ഥികൂടമാണ് ആന്തരാസ്ഥികൂടം.
ആന്തരാസ്ഥികൂടം വഴക്കമുള്ള ശരീരചലനങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.
കൂടാതെ ശരീരവളർച്ചയ്ക്കും വികാസത്തിനും ആന്തരാസ്ഥികൂടം സഹായിക്കുന്നു.
മനുഷ്യരുൾപ്പെടെയുള്ള സസ്തനികളിലും ഉരഗങ്ങളിലും ഉഭയജീവികളിലും ആന്തരാസ്ഥികൂടത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ട്.
അസ്ഥികളും തരുണാസ്ഥികളുമാണ് ഇവ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് സഹായകമാവുക.
Endoskeleton of a swordfish അവലംബം
ആന്തരിക ഊർജ്ജം
ഒരു വ്യൂഹത്തിൽ ആന്തരികമായി ഉള്ള ഊർജ്ജമാണ് താപഗതികത്തിൽ ആന്തരിക ഊർജ്ജം എന്നു പറയുന്നത്.
ഇതിൽ നിന്ന് വ്യൂഹം സഞ്ചരിക്കുന്നതുവഴിയുണ്ടാവുന്ന ഗതിക ഊർജ്ജവും വ്യൂഹത്തിന്റെ സ്ഥാനം മൂലമുള്ള സ്ഥിതികോർജ്ജവും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യൂഹത്തിന്റെ ആന്തരികാവസ്ഥയിലുള്ള മാറ്റം മൂലം ഊർജ്ജത്തിലുണ്ടാവുന്ന വ്യത്യാസം ആന്തരികഊർജ്ജം മുഖേന അളക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രവൃത്തി ചെയ്തോ താപം കൈമാറ്റം ചെയ്തോ ദ്രവ്യം കൈമാറ്റം ചെയ്തോ ഒരു വ്യൂഹത്തിന്റെ ആന്തരിക ഊർജ്ജത്തിൽ വ്യത്യാസം വരുത്താവുന്നതാണ്.
ദ്രവ്യം കൈമാറ്റം ചെയ്യൽ ചുവരുകളുപയോഗിച്ച് തടഞ്ഞിട്ടുള്ള വ്യൂഹങ്ങളെ അടഞ്ഞ വ്യൂഹങ്ങൾ എന്നുപറയുന്നു.
താപഗതികത്തിന്റെ ആദ്യനിയമം പറയുന്നത്  ഒരു വ്യൂഹത്തിന്റെ ആന്തരികോർജ്ജത്തിലെ വർദ്ധനവ് അതിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെട്ട ആകെ താപത്തിന്റെയും ചുറ്റുപാടുകൾ ആ വ്യൂഹത്തിന്റെ മേൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെയും തുകയാണെന്നാണ്.
വ്യൂഹത്തിന്റെ ചുവരുകൾ ദ്രവ്യമോ ഊർജ്ജമോ കടത്തിവിടുന്നില്ലെങ്കിൽ അത്തരം വ്യൂഹത്തെ ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യൂഹം എന്നുപറയുന്നു.
ഇവയുടെ ആന്തരികോർജ്ജത്തിന് യാതൊരു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നതല്ല.
ഒരു താപഗതിക വ്യൂഹത്തിന്റെ രണ്ട് കാർഡിനൽ സ്റ്റേറ്റ് ഫലനങ്ങളിലൊന്നാണ് ആന്തരിക ഊർജ്ജം.
ആന്തരിക ദഹന യന്ത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Internal_combustion_engine
ഇന്ധനത്തിന്റെ ദഹനം (കത്തൽ) എഞ്ചിനകത്തുവച്ച് നടക്കുന്ന തരം എഞ്ചിനുകളാണ്‌ ആന്തരിക ദഹന എഞ്ചിൻ (Internal combustion engine) .
എഞ്ചിനുകൾക്കകത്ത് ഇന്ധനം ദഹിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന മർദ്ദം നേരിട്ട് ഗതികോർജ്ജമായി പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ഈ ഗതികോർജ്ജം എഞ്ചിൻറെ ചലിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു.
പെട്രോൾ എഞ്ചിൻ , ഡീസൽ എഞ്ചിൻ തുടങ്ങിയവ ആന്തരിക ദഹനയന്ത്രങ്ങൾക്കുദാഹരണമാണ്‌.
ആവിയന്ത്രവും ആവിടർബൈനും പോലെ ഒരു താപയന്ത്രമാണ് ആന്തരദഹനയന്ത്രവും.
ആന്തരദഹനയന്ത്രം മറ്റെല്ലാ താപയന്ത്രങ്ങളെക്കാളും പലവിധത്തിലും മെച്ചപ്പെട്ടതാണ്.
ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപയോഗം ഗതാഗതരംഗത്താണ് (transportation).
ഈ വിഭാഗത്തിൽ​പ്പെടുന്ന യന്ത്രങ്ങൾക്ക് അവശ്യം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഗുണങ്ങളായ പ്രവർത്തനസരളതയും ഘനക്കുറവും ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതകളാണ്.
ചെറുതും ഇടത്തരവുമായ പവർ പ്ലാന്റുകളിലും വയലുകളിലും ചെറിയ വ്യവസായശാലകളിലും മറ്റും വാതകയന്ത്രങ്ങളും (Gas engines) എണ്ണയന്ത്രങ്ങളും (Oil engines) ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രധാനകാരണം അവയുടെ പ്രവർത്തനസരളതയും അവിരാമപ്രവർത്തനത്തിലുള്ള ചെലവു കുറവുമാണ്.
വലിയ വ്യവസായശാലകളിലും തീവണ്ടികളിലും കപ്പലുകളിലും മറ്റും പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കേണ്ടത് യന്ത്രങ്ങളുടെ ഇന്ധനമിതോപയോഗം (economy of fuel) ആണ്.
ഒരു ആന്തരദഹനയന്ത്രത്തിലെ സിലിൻഡറിനുള്ളിൽ ഇന്ധന-വായു മിശ്രിത(fuel-air mixture)ത്തിന്റെ ജ്വലനംമൂലം താരതമ്യേന ഉയർന്ന മർദവും താപനിലയും ഉണ്ടാകുന്നു.
ഈ ഉയർന്ന താപനിലയിലുള്ള ദഹന-ഉത്പന്നങ്ങളുടെ (products of combustion) മർദംമൂലം സിലിൻഡറിനുള്ളിലെ പിസ്റ്റണിന്റെ ചലനം സാധ്യമാകുന്നു.
മറ്റു പ്രത്യാഗാമിതാപയന്ത്രങ്ങളിലെപ്പോലെ (Reciprocating Heat Engine-ഉദാ. ആവിയന്ത്രം) ആവശ്യമായ യാന്ത്രികഭാഗങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ പിസ്റ്റണിന്റെ ഈ ചലനം യാന്ത്രിക ഊർജ്ജമാക്കി മാറ്റപ്പെടുന്നു.
ആന്തരദഹനയന്ത്രം എന്ന പേരിൽ നിന്നു തന്നെ വ്യക്തമാകുന്നതുപോലെ ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളിൽ താപോർജം ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയ (ഇന്ധന-വായു മിശ്രിതത്തിന്റെ ദഹനം) യന്ത്രത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു.
മാത്രമല്ല ദഹന ഉത്പാദങ്ങൾ പിസ്റ്റണിൽ നേരിട്ടു സമ്മർദം പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നാൽ മറ്റു യന്ത്രങ്ങളിൽ, ഇന്ധന-വായു മിശ്രിത ദഹനം യന്ത്രത്തിനു വെളിയിൽവച്ചു നടക്കുകയും ദഹന ഉത്പന്നങ്ങളുടെ താപം മറ്റൊരു മാധ്യമത്തിനു കൈമാറുകയും ഈ മാധ്യമം യന്ത്രത്തിലെ ശക്ത്യുത്പാദനഭാഗങ്ങളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും ആണ് ചെയ്യുന്നത്.
ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളെ ബാഹ്യദഹനയന്ത്രങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കാം.
ഉദാഹരണമായി ആവിയന്ത്ര(Steam Power Plant)ത്തിൽ ഇന്ധനദഹനത്താൽ ബോയിലർ എന്ന ഘടകത്തിൽവച്ച് വെള്ളം തപിപ്പിച്ച് നീരാവിയാക്കി മാറ്റുകയും ഈ നീരാവി തുടർന്ന് ആവിയന്ത്രത്തിൽ കടത്തി പിസ്റ്റണെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ചരിത്രപശ്ചാത്തലം.
ക്രിസ്തുവർഷാരംഭത്തിനു മുമ്പുതന്നെ പല വിധത്തിലുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും 18-ാം ശ.
-ത്തിൽ ജെയിംസ് വാട്ട് പുറത്തിറക്കിയ ആവിയന്ത്രമാണ്, നേരത്തെ നടന്നിട്ടുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രയോഗക്ഷമമായ രീതിയിൽ നിർമിച്ച ആദ്യത്തെ യന്ത്രം.
യാന്ത്രികയുഗത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട മിക്കവാറും എല്ലാ ഉത്പന്നങ്ങളെയുംപോലെ ആന്തരദഹനയന്ത്രവും ഒരാളുടെ മാത്രം കണ്ടുപിടിത്തത്തിന്റെ ഫലമല്ല.
ഉദാഹരണമായി ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പിസ്റ്റൺ ബി.സി. 150-നോടടുത്തുതന്നെ കാറ്റടിക്കുവാനുള്ള പമ്പുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
അതുപോലെതന്നെ, നീരാവിയുടെ ചോർച്ച കുറയ്ക്കുവാൻ പിസ്റ്റണും സിലിൻഡറിനും ഇടയിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്ന പാക്കിങ് എ.ഡി. 1764-ൽ ജെയിംസ് വാട്ട് ആണ് കണ്ടുപിടിച്ചത്.
അതിനും വളരെ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ആവിയന്ത്രത്തിലെ പിസ്റ്റണിൽ പിച്ചള (brass) കൊണ്ടുള്ള പിസ്റ്റൺ വളയങ്ങൾ ഘടിപ്പിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയത്.
ഇപ്പോൾ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ലോഹംകൊണ്ടുള്ള പിസ്റ്റൺ വളയങ്ങളുടെ ആവിർഭാവം ഇങ്ങനെയാണ്.
ഏതാണ്ട് നൂറുവർഷത്തെ പഠനത്തിന്റെയും പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും പരിണതഫലമാണ് ആധുനികരീതിയിലുള്ള ആന്തരദഹനയന്ത്രം.
അനേകവർഷത്തെ പരീക്ഷണനീരിക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലമായി ക്രമാനുഗതമായുണ്ടായ വിജ്ഞാനസമ്പത്തും കൂടുതൽ പരിചയം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന പ്രായോഗികവൈദഗ്ദ്ധ്യവും നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ മെച്ചപ്പെട്ട പദാർഥങ്ങളുടെ ലഭ്യതയുമാണ് ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കു സഹായിച്ച ഘടകങ്ങൾ.
1677-ൽ ആബേ ഴാങ് ദോതെഫൊയ് (Abbe' Jean de Haute-feuille), വെള്ളം പമ്പു ചെയ്യുവാൻ വെടിമരുന്നിന്റെ ദഹനഫലമായുണ്ടാകുന്ന ശൂന്യത ഉപയോഗിച്ചതു മുതല്ക്കാണ് പ്രയോഗക്ഷമമായ ആന്തരദഹനയന്ത്രം നിർമ്മിക്കുവാനുള്ള വഴി തെളിഞ്ഞത്.
വെടിമരുന്നിന്റെ ദഹന ഉത്പന്നങ്ങൾ തണുക്കുന്നതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന ഭാഗികശൂന്യത ഉപയോഗപ്പെടുത്തി, ജലം കൂടുതൽ ഉയരത്തിലേക്ക് ഉയർത്താമെന്ന് ഇദ്ദേഹം കണ്ടുപിടിച്ചു.
ക്രിസ്ത്യൻ ഹീജൻസ് (Christian Hugens)  1680-ലും ഡെനീസ് പെപിൻ (Denis Pepin) 1690-ലും ഇതുപോലെയുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ല.
1794-ൽ റോബർട്ട് സ്ട്രീറ്റ് (Robert Street), പിസ്റ്റണും പിസ്റ്റൺ ചലനം ഘൂർണനഗതി(rotational motion)യായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള യന്ത്രഭാഗങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു ആന്തരദഹനയന്ത്രത്തിനുള്ള പേറ്റെന്റ് എടുത്തു.
ഇന്ധന-വായുമിശ്രിതം ദഹനത്തിനു മുൻപ് മർദനവിധേയമാക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് 1801-ൽ ലെബോൺ (Lebon) അഭിപ്രായപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ഈ തത്ത്വം പ്രായോഗികമാക്കാവുന്ന ഒരു യന്ത്രം നിർമ്മിക്കുവാൻ ഇദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞില്ല.
ഹൈഡ്രജൻ-വായു-മിശ്രിതത്തിന്റെ വിസ്ഫോടനംമൂലമുണ്ടാകുന്ന ദഹന ഉത്പന്നങ്ങൾ തണുപ്പിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ശൂന്യത ഉപയോഗപ്പെടുത്തി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു യന്ത്രംകൊണ്ടുള്ള ചില പരീക്ഷണങ്ങൾ ഡബ്ല്യു. സെസിൽ (W.Cecil) 1820-നോടടുത്ത് നടത്തുകയുണ്ടായി.
ഈ പരീക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടാണ് വാതകയന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രമാണരേഖ.
1823-ൽ സാമുവൽ ബ്രൗൺ (Samuel Brown) ദഹന ഉത്പാദങ്ങളുടെ വികാസം മൂലമുളവാകുന്ന ശൂന്യത ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന വാതകയന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചതോടെയാണ്  വാതകയന്ത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും വില്പനയും വ്യാപാരാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആരംഭിച്ചത്.
വാതകയന്ത്രത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ ബ്രൗണിനുള്ള സ്ഥാനം ആവിയന്ത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ന്യൂ കോമനു(New Comen)ള്ളതിനോട് താരതമ്യപ്പെടുത്താം.
ബ്രൗണിന്റെ യന്ത്രങ്ങൾ വളരെ ഭാരമുള്ളവയും അപരിഷ്കൃതവും ആയിരുന്നുവെങ്കിലും പിന്നീട് നിലവിൽവന്ന, കൂടുതൽ വിജയകരമായ യന്ത്രങ്ങളുടെ പല സവിശേഷതകളും അവയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.
1824-ൽ സാദി കാർണോ (Sadi Carnot) ആണ് ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ തെർമോ-ഡൈനാമിക് തത്ത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായ പഠനം ആദ്യമായി നടത്തിയത്.
ഇദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, താപത്തിന്റെ ചാലക ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ (Reflections on the Motive Power of Heat) എന്ന ലഘുലേഖയിൽ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ മൗലികമായ തത്ത്വങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഈ ശാഖയിൽ പിന്നീട് പല പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും വഴിതെളിച്ച   കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പരാമർശിച്ചിരുന്നു.
ദഹന ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വികാസംമൂലമുളവാകുന്ന ഭാഗിക ശൂന്യതയ്ക്കു പകരം ദഹനംകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന മർദം ഉപയോഗിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന യന്ത്രം ആദ്യമായി നിർമിച്ചത് 1883-ൽ ഡബ്ല്യു. എൽ.റൈറ്റ് (W.L.Wright) ആണ്.
1838-ൽ വില്യം ബാർണെറ്റ് (William Barnett) നിർമിച്ച യന്ത്രത്തിൽ ഇന്ധന-വായു മിശ്രിതം ദഹനത്തിനു മുൻപ് സമ്മർദത്തിനു വിധേയമാക്കുകയുണ്ടായി.
ചാർജ് (ജ്വലന മിശ്രിതം) കത്തിക്കുവാനുള്ള ഒരു മാർഗദർശിജ്വാല(Pilot flame)യും ഈ ജ്വാല കെടുകയാണെങ്കിൽ അതു വീണ്ടും കത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ജ്വലന-കോക്കും (igniting cock) അദ്ദേഹം കണ്ടുപിടിച്ചു.
ചാർജ് കത്തിക്കുവാൻ വൈദ്യുതി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു മുൻപ് മിക്കവാറും എല്ലാ യന്ത്രങ്ങളിലും ഈ സമ്പ്രദായമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
1860-നു മുൻപ് വളരെ കുറച്ചു യന്ത്രങ്ങളേ വിജയകരമായി പ്രവർത്തിക്കത്തക്കവിധം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളു; മിക്കവാറും സംഭാവനകൾ വെറും ആശയരൂപത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
സാവധാനത്തിൽ, പ്രായോഗികവൈഷമ്യങ്ങൾ പലതും തരണം ചെയ്യാനും ആശയങ്ങൾ പ്രവൃത്തിരൂപത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനും കഴിഞ്ഞു.
1860-ൽ ജെ.ജെ. ലിണോയർ (J.J.Linoir), മിക്കവാറും തൃപ്തികരമായ ഒരു യന്ത്രം പുറത്തിറക്കി.
എന്നാൽ പുതിയതെന്നോ മൗലികമെന്നോ അവകാശപ്പെടാവുന്ന യാതൊന്നും ലിണോയർയന്ത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
സ്ലെഡുവാൽവുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വാതകവും വായുവും പ്രവേശിപ്പിക്കുവാനും ബഹിർഗമിപ്പിക്കുവാനും സാധിക്കുന്ന ഒരു ഉഭയക്രിയാ (double acting) ആവിയന്ത്രത്തിന്റെ പരിഷ്കൃതരൂപം മാത്രമായിരുന്നു അത്.
ചാർജ് യന്ത്രത്തിന്റെ സിലിൻഡറിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുൻപ് പമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് അതിന്റെ മർദം വർധിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ ദഹന ഉത്പന്നങ്ങൾ കൂടുതൽ വികസിക്കുമെന്നും തദ്വാരാ, കൂടുതൽ യാന്ത്രികോർജം കിട്ടുമെന്നും ജി. ഷ്മിറ്റ് (G.Schmidt) നിർദ്ദേശിച്ചു (1861).
1862-ൽ അൽഫോൺസ് ബ്യൂ റോഷാസ് (Alphonse Beau Rochas) പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചില നിർദ്ദേശങ്ങളിലാണ് ആധുനിക മോട്ടോർവാഹനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനചക്രം അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ പരമാവധി പ്രവർത്തനക്ഷമത (maximum efficiency) ലഭിക്കുന്നതിന് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഉപാധികൾ താഴെപറയുന്നവയാണ്: (1) സിലിൻഡറിന്റെ വ്യാപ്തം ഏറ്റവും കൂടുതലും ശീതനപ്രതലം (cooling surface) ഏറ്റവും കുറവും ആയിരിക്കണം; (2) ജ്വലന ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വികാസം കഴിയുന്നിടത്തോളം വേഗത്തിൽ ആയിരിക്കണം; (3) വികാസാനുപാതം കഴിയുന്നതും കൂടിയിരിക്കണം, (4) ഇന്ധന-വായു മിശ്രിതത്തിന്റെ മർദം ഏറ്റവും കൂടുതലായിരിക്കണം.
പരമാവധി പ്രവർത്തനക്ഷമത ലഭിക്കുന്നതിന് ഓരോ പ്രവർത്തനത്തിന്റെയും ക്രമം എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഇപ്രകാരമാണ്: (1) സിലിൻഡറിലെ പിസ്റ്റണിന്റെ ചൂഷണസ്ട്രോക്ക് (suction stroke) മുഴുവനും മിശ്രിതം പ്രവേശിപ്പിക്കുവാൻ വിനിയോഗിക്കുക; (2) പിസ്റ്റണിന്റെ അടുത്ത സ്ട്രോക്കിൽ നേരത്തെ പ്രവേശിപ്പിച്ച മിശ്രിതം മർദനവിധേയമാക്കുക; (3) മർദനസ്ട്രോക്കിന്റെ അവസാനം മിശ്രിതം ജ്വലിപ്പിക്കുകയും ജ്വലന ഉത്പന്നങ്ങൾ പിസ്റ്റണിന്റെ അടുത്ത സ്ട്രോക്കിൽ വികസിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക; (4) നാലാമത്തെ സ്ട്രോക്കിൽ വികാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ദഹന ഉത്പന്നങ്ങളെ സിലിൻഡറിൽനിന്നും നിഷ്കാസനം ചെയ്യുക.
റോഷാസ് പ്രായോഗികമായ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തുകയോ  മേല്പറഞ്ഞ തത്ത്വങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു യന്ത്രം നിർമ്മിക്കുകയോ ചെയ്തില്ലെങ്കിലും യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും കഴിവിനെയുംകുറിച്ചുള്ള ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഗമനങ്ങൾ ആന്തരദഹനയന്ത്രത്തിന്റെ വളർച്ചയിലെ ഒരു പ്രധാന നാഴികക്കല്ലാണ്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഗമനങ്ങൾ മുഴുവൻ സിദ്ധാന്തപരമായിരുന്നതിനാൽ, ചതുഷ്സ്ട്രോക്കുയന്ത്ര(four stroke engine)ങ്ങളുടെ മൗലികതത്ത്വങ്ങൾ ആവിഷ്കരിച്ചതിന്റെ മുഴുവൻ പങ്കും ഇദ്ദേഹത്തിന്റേതല്ല.
ആ നേട്ടത്തോടുബന്ധിച്ച് നിക്കോളാസ് ഓട്ടോ (Nicholas Otto) എന്ന നാമധേയം ആണ് കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
1867-ൽ ഓട്ടോ, ലാൻഗേൻ എന്നിവർ ആരംഭിച്ച കമ്പനി സ്വതന്ത്ര പിസ്റ്റൺ യന്ത്രങ്ങൾ (free piston engines) വൻതോതിൽ നിർമ്മിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
ഇതിനു മുൻപുതന്നെ ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും ഓട്ടോ-ലാൻഗേൻയന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തനത്തിലും രൂപകല്പനയിലും മെച്ചപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.
ചതുഷ്സ്ട്രോക്കുവിഭാഗത്തിൽ​പ്പെടുന്ന ഈ യന്ത്രത്തിൽ ആദ്യത്തെ സ്ട്രോക്കിന്റെ പകുതിയോളം വാതക-വായുമിശ്രിതം പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു.
പിന്നീട് ഈ ചാർജ് വൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ച് കത്തിക്കുകയും വിസ്ഫോടനഫലമായി പിസ്റ്റൺ കവർഭാഗത്തേക്കു തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
പിസ്റ്റൺ, സിലിൻഡറിന്റെ മേൽഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ അടിയിൽ ഒരു ഭാഗികശൂന്യത ഉണ്ടാകുകയും, പിസ്റ്റൺ അതിന്റെ ഭാരവും അതിന്റെമേലുള്ള അന്തരീക്ഷമർദവും കാരണം താഴേക്കു നീങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ യന്ത്രത്തിന് ശക്തി താരതമ്യേന കുറവും പ്രവർത്തനം ശബ്ദമുഖരിതവുമായിരുന്നുവെങ്കിലും ലിണോർ യന്ത്രത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ഇതിന്റെ ഇന്ധനച്ചെലവ് വളരെ കുറവായിരുന്നു.
വിപണിയിലെ ഇതിന്റെ വിജയത്തിനു പ്രധാനകാരണം ഈ ഇന്ധനമിതത്വമായിരുന്നു.
ബ്യൂ റോഷാസിന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഓട്ടോയും ലാൻഗേനുംകൂടി 1876-ൽ ഒരു പുതിയ യന്ത്രം പുറത്തിറക്കി. 'നിശ്ശബ്ദ ഓട്ടോ യന്ത്രം' (Otto Silent Engine) എന്ന പേരിലാണ് അത് അറിയപ്പെട്ടത്.
ആധുനിക മോട്ടോർ വാഹനങ്ങളുടെ മൗലികതത്ത്വങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായതും ജ്വലനത്തിനു മുൻപ് വാതക-വായുമിശ്രിതം മർദനവിധേയമാക്കിയതുമായ ആദ്യത്തെ ചതുഷ്സ്ട്രോക്കുയന്ത്രമായിരുന്നു അത്.
വാതക ടർബൈൻ (Gas Turbine).
അവിരാമമായ കറക്കം  പ്രത്യാഗാമി (reciprocating) ചലനത്തെക്കാൾ എല്ലാവിധത്തിലും മെച്ചമാണ്.
പ്രത്യാഗാമിയന്ത്രത്തിലെ പല ദൂഷ്യങ്ങൾക്കും കാരണം അവയിലെ പല ഘടകങ്ങളുടെയും ചലനത്തിനും സിലിൻഡറിനുള്ളിലെ ദഹനത്തിനും വരുന്ന തടസ്സങ്ങൾ ആണ്.
വാതക ടർബൈന്റെ മൗലികതത്ത്വം മറ്റെല്ലാ താപയന്ത്രങ്ങളുടേതിനെക്കാളും മൻപുതന്നെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ബി.സി. 130-ൽ അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ 'ഹീറോ' ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു യന്ത്രം നിർമിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഇരുപതാം ശതകത്തിന്റെ ആരംഭം വരെ പ്രയോഗക്ഷമമായ ഒരു വാതക ടർബൈൻ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
ഒരു ബഹുഘട്ട അക്ഷീയപ്രവാഹമർദകവും (Multistage axial flow compressor) പ്രതിക്രിയാടർബൈനും (Reaction turbine) അടങ്ങിയ ഒരു ടർബൈൻ യൂണിറ്റിന്റെ രൂപരേഖ 1872-ൽ എഫ്. സ്റ്റോൾസേ (F.Stolze) തയ്യാറാക്കുകയുണ്ടായി.
-ത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ഇരുപതാം ശ.
-ത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലുമായി പല പേറ്റന്റുകളും നല്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ഒരു വാതകടർബൈൻ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് 1902-ൽ സ്റ്റാൻഫോർഡ് എ. മോസ്സ് (Standard A.Moss), ഒരു ഡീ-ലാവൽടർബൈൻ വാതകടർബൈനായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തിയപ്പോഴാണ്.
പ്രവർത്തനതത്ത്വം.
സരളവാതക ടർബൈന്റെ പ്രവർത്തനതത്ത്വം താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ മനസ്സിലാക്കാം.
Brayton cycle
വാതകടർബൈൻ, ബ്രേയ്ടൻ ചക്ര(Brayton cycle)ത്തെ ആധാരമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
സരളവാതകടർബൈൻ യൂണിറ്റിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ വായുമർദകവും (air compressor-C) ദഹന അറയും (combustion chamber-B) വാതക ടർബൈനും (T) ആണ്.
വായുമർദകത്തിൽ വച്ച് വായുവിന്റെ മർദം അന്തരീക്ഷമർദത്തെക്കാൾ വളരെ മടങ്ങു വർധിപ്പിക്കുന്നു.
പിന്നീട് ഈ വായു, ദഹന അറയിൽ എത്തുന്നു.
ദഹന അറയിൽവച്ച് ഇന്ധന-വായുമിശ്രിതത്തിന്റെ ദഹനം നടക്കുന്നു.
വാതകടർബൈനിൽവച്ചു നടക്കുന്ന ദഹന ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വികാസം മൂലം വാതകടർബൈൻ​ബ്ലേഡുകൾ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
സാധാരണയായി ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തിയിൽ ഒരു ഭാഗം വായുമർദകം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുവാൻ വിനിയോഗിക്കുന്നു.
വായുമർദകത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു സ്റ്റാർട്ടറി (starter)ന്റെ സഹായമാവശ്യമാണ്.
ഉയർന്ന താപനില താങ്ങുവാൻ കെല്പുള്ള പദാർഥങ്ങൾ ലഭിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയതോടുകൂടി ടർബൈൻ പ്രവർത്തനം കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായിത്തീർന്നു.
കൂടാതെ, രണ്ടു മർദകഘട്ടങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു മധ്യശീതകം (inter cooler) ഉപയോഗിച്ചും താപോർജം ഒരു ഹീറ്റ് എക്സ്ചേഞ്ചറിന്റെ സഹായത്താൽ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി വിനിയോഗിച്ചും ടർബൈൻ-മർദക യൂണിറ്റിന്റെ ക്ഷമത വർധിപ്പിക്കുന്നു.
വളരെ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ വാതകടർബൈൻ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വിഭാഗത്തിൽ​പ്പെടുന്നില്ല.
എന്നാൽ വാതകടർബൈൻ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയിലെ ഒരു സുപ്രധാനഘട്ടത്തെ കുറിക്കുന്നു.
വാതകടർബൈനെ സ്പർശിക്കാതെ, ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയുടെ ചരിത്രം പൂർണമാവില്ല.
തരം തിരിവുകൾ.
ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളെ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പല വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം.
ചക്രം
ഏതു തെർമോഡൈനാമിക് (താപഗതിക) ചക്രത്തെ ആധാരമാക്കിയാണ് ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളെ ഓട്ടോയന്ത്രം, ഡീസൽയന്ത്രം, അർധഡീസൽയന്ത്രം എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിക്കാം.
ഓട്ടോയന്ത്രം ഓട്ടോചക്രത്തെയും (Otto cycle), ഡീസൽയന്ത്രം ഡീസൽ (diesel) ചക്രത്തെയും, അർധഡീസൽ യന്ത്രം അർധഡീസൽ (ദ്വൈത) ചക്ര(duel cycle)ത്തെയും ആധാരമാക്കിയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
യന്ത്രത്തിനാധാരമായ ചക്രം (cycle) മാറുമ്പോൾ യന്ത്രങ്ങളുടെ മൗലികമായ രൂപസംവിധാനത്തിലും മാറ്റമുണ്ടാകും.
സ്ട്രോക്കുകൾ
സിലിൻഡറിനുള്ളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ (events) പിസ്റ്റണിന്റെ എത്ര സ്ട്രോക്കുകൊണ്ടാണ് പൂർത്തിയാകുന്നത് എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളെ ചതുഷ് സ്ട്രോക്കു യന്ത്രങ്ങൾ (four-stroke engines) എന്നും ഇരുസ്ട്രോക്കു (two-stroke) യന്ത്രങ്ങൾ എന്നും വിഭജിക്കാം.
സിലൻഡറിനുള്ളിൽ നടക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ - വായു-ഇന്ധനമിശ്രിതത്തിന്റെ (അല്ലെങ്കിൽ, വായുവിന്റെ) പ്രവേശനം, മർദനം, വികാസം, ദഹനഉത്പന്നങ്ങളുടെ ബഹിഷ്കരണം-പിസ്റ്റണിന്റെ നാലു സ്ട്രോക്കുകളിലായി (അതായത്, ക്രാങ്ക്ഷാഫ്ടിന്റെ രണ്ടു കറക്കംകൊണ്ട്) പൂർത്തിയാക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ ചതുഷ്സ്ട്രോക്കുയന്ത്രങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എല്ലാം പൂർത്തിയാക്കുവാൻ പിസ്റ്റണിന്റെ രണ്ടു സ്ട്രോക്കുകൾ (അതായത്, ക്രാങ്ക്ഷാഫ്ടിന്റെ ഒരു കറക്കം) മാത്രം മതിയാകുന്ന യന്ത്രങ്ങളെ ഇരുസ്ട്രോക്കുയന്ത്രങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു.
ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇന്ധനത്തിന്റെ അവസ്ഥയുടെ (ഖരം, ദ്രവം, വാതകം) അടിസ്ഥാനത്തിൽ യന്ത്രങ്ങളെ മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം.
ദ്രവ ഇന്ധനയന്ത്രങ്ങളെ (Liquid Fuel Engines) ഗ്യാസലിൻ (Gasolin), ആൽക്കഹോൾ (Alcohol) തുടങ്ങി പെട്ടെന്ന് ബാഷ്പീകരിക്കുന്ന ഇന്ധനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവ, ഘനഎണ്ണകൾ (heavy oils) ഉപയോഗിക്കുന്നവ എന്നു വീണ്ടും വിഭജിക്കാം.
മർദന അനുപാതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഘന എണ്ണ യന്ത്രങ്ങളെ മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം.