smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
s,p,d,f എന്നീ അക്ഷരങ്ങളാണ്‌ ഓർബിറ്റലുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.
ഓർബിറ്റലുകളുടെ അക്ഷങ്ങളിലെ അഥവാ അക്ഷങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രതലങ്ങളിലെ ദിക്‌വിന്യാസം അനുസരിച്ച് അവയുടെ ഊർജ്ജത്തിലും ആകൃതിയിലും വ്യത്യാസം സംഭവിയ്ക്കും.
ഒരു ഓർബിറ്റലിൽ ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന പരമാവധി ഇലക്ട്രൊണുകളുടെ എണ്ണം 2 ആണ്‌.
ഈ രണ്ട് ഇലക്ട്രോണുകളും വ്യത്യസ്ത ഭ്രമണദിശ ഉള്ളവയായിരിക്കും.
സവിശേഷതകൾ അറ്റോമികസംഖ്യയും പിണ്ഡസംഖ്യയും
പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തെയാണ് ആറ്റോമിക സംഖ്യ (ആംഗലേയം: atomic number) എന്നു പറയുന്നത്.
ഒരു മൂലകത്തിന്റെ ഭൗതികസ്വഭാവവും രാസസ്വഭാവവും നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത് അറ്റോമിക സംഖ്യയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌.
ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാലയിലെ Z എന്ന അക്ഷരമാണ്‌ അറ്റോമികസംഖ്യയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കാറ്.
പ്രോട്ടോണുകളുടേയും ന്യൂട്രോണുകളുടേയും ആകെ എണ്ണമാണ് പിണ്ഡസംഖ്യ (ആംഗലേയം: mass number).
ന്യൂക്ലിയസിന്റെ പിണ്ഡം സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്ന സംഖ്യയാണിത്.
A എന്ന അക്ഷരം കൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അറ്റോമികസംഖ്യയിൽ നിന്ന് പിണ്ഡസംഖ്യ കുറച്ചാൽ(A-Z) ആകെ ന്യൂട്രോണുകളുടെ എണ്ണം ലഭിയ്ക്കും.
ഒരേ മൂലകത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത അണുക്കളിൽ ന്യൂട്രോണിന്റെ എണ്ണത്തിൽ ചിലപ്പോൾ മാറ്റമുണ്ടാകാറുണ്ട്.
ഇത്തരം വ്യത്യസ്ത പിണ്ഡമുള്ള ഒരേ മൂലകത്തിന്റെ തന്നെ അണുക്കളെ ഐസോട്ടോപ്പുകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണം പൊതുവേ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണത്തിനു തുല്യമാണ്.
എന്നാൽ ഇലക്ടോണുകളും അണുകേന്ദ്രവുമായുള്ള ബന്ധനത്തിന്റെ ശക്തി കുറവായാൽ, ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണത്തിന്‌‍ എളുപ്പത്തിൽ മാറ്റം സംഭവിക്കാം.
പ്രോട്ടിയം ( 1 H 1 ), ഡ്യുട്ടീരിയം ( 1 H 2 ), ട്രീറ്റിയം ( 1 H 3 ) എന്നിവ ഹൈഡ്രജന്റെ മൂന്ന് പ്രകൃത്യാ ഉള്ള ഐസോട്ടോപ്പുകൾ ആണ്‌.
ഐസോബാറുകൾ
ഒരേ പിണ്ഡസംഖ്യയുള്ള മൂലക ആറ്റങ്ങളാണ്‌ ഐസോബാറുകൾ .
ഇവയുടെ അറ്റോമികസംഖ്യകൾ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും.
18 40 Ar, 19 40 K, 20 40 Ca എന്നിവ ഐസോബാറുകൾക്ക് ഉദാഹരണമാണ്‌.
ഐസോടോണുകൾ
ന്യൂട്രോണുകളുടെ എണ്ണം തുല്യമായ വ്യത്യസ്ത മൂലക ആറ്റങ്ങളാണ്‌ ഐസോടോണുകൾ (Isotones).
14 Si 30 , 15 P 31 , 16 S 32 എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്‌ അറ്റോമികഭാരം
കാർബൺ -12നെ ആധാരമാക്കിയാണ്‌ സാധാരണയായി അറ്റോമികഭാരം കണക്കാക്കാറ്.
ഏകീകൃത അറ്റോമിക് മാസ് യൂണിറ്റ് ( unified atomic mass unit-u) അഥവാ ഡാൾട്ടൺ (dalton-Da) ആണ് അറ്റോമികഭാരത്തിന്റെ ഏകകം .
ഇത് ഒരു കാർബൺ -12 ആറ്റത്തിന്റെ  ഭാരത്തിന്റെ 1/12നു തുല്യമാണ്‌.
1 u = 1/NA gram = 1/ (1000 NA) kg   ( NA - അവോഗാഡ്രോ സംഖ്യ ) 
1 u = 1.660538782(83)×10−27 kg = 931.494027(23) MeV
ഹൈഡ്രജൻ ആറ്റത്തിന്റെ ഭാരം ഏകദേശം 1u ആണ്‌.
അതായത്, യൂണിഫൈഡ് അറ്റോമിക് മാസ് യൂണിറ്റിൽ ഒരു അണുവിന്റെ ഭാരം അതിന്റെ പിണ്ഡസംഖ്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്.
സ്ഥിരതയുള്ള(stable) ഏറ്റവും ഭാരംകൂടിയ ആറ്റം ലെഡ്-208 ആണ്‌.
ഇതിന്റെ ഭാരം  207.9766521 uഉം.
സാധാരണയായി പരീക്ഷണശാലകളിൽ  അറ്റോമികഭാരം മോൾ ആയാണ് കണക്കാക്കാറ്.
ആറ്റത്തിന്റെ വലിപ്പം
അണുവിന്റെ ആരത്തെ(Atomic radius)  അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്‌ അതിന്റെ വലിപ്പം കണക്കാക്കുന്നത്.
അണുവിന്റെ ആരം ആപേക്ഷികമാണ്‌.
ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാസബന്ധനത്തിന്റെ സ്വഭാവം, സമീപത്തുള്ള ആറ്റങ്ങളുടെ എണ്ണം, ഭ്രമണം(spin) എന്നിവയെല്ലാം അറ്റോമിക ആരത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.
ഇലക്ട്രോണുകൾ കാണപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത അഥവാ ഇലക്ട്രോൺ മേഘപടലങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ആറ്റത്തിന്റെ ചുറ്റുപാടുകളെ ആധാരമാക്കി മാറികൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ്‌ അറ്റോമിക ആരത്തിന്റെ ആപേക്ഷിക സ്വഭാവത്തിനു കാരണം.
ആവർത്തനപ്പട്ടികയിൽ മുകളിൽ നിന്നു താഴോട്ടുപോകുന്തോറും ന്യൂക്ലിയസിനു ചുറ്റുമുള്ള ഷെല്ലുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നതിനാൽ ആറ്റത്തിന്റെ വലിപ്പവും വർദ്ധിക്കുന്നു.
അതായത് ഒന്നാമത്തെ ഗ്രൂപ്പിൽ  ഏറ്റവും താഴെയുള്ള ഫ്രാൻസിയവും സീസിയവുമാണ്‌ ഏറ്റവും വലിയ ആറ്റങ്ങൾ.
എന്നാൽ ആറ്റങ്ങൾക്ക് പിരീഡിൽ ഇടത്തുനിന്നു വലത്തോട്ടു പോകുന്തോറും അറ്റോമിക സംഖ്യയുടെ ആരോഹണക്രമമനുസരിച്ച്  വലിപ്പം കുറയുന്നു.
പിരീഡിൽ ഇടത്തുനിന്നു വലത്തോട്ടു പോകുന്തോറും ന്യൂക്ലിയസിലെ പ്രോട്ടോണുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നതും അതനുസരിച്ച് ഇലക്ട്രോൺ സമൂഹം കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ ന്യൂക്ലിയസ്സിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്‌ ഈ പ്രവണതയ്ക്കു കാരണം.
ഹീലിയം ആണ് ഏറ്റവും ചെറിയ ആറ്റം.
ഹീലിയം കഴിഞ്ഞാൽ ‍ആവർത്തനപ്പട്ടികയിൽ മുകളിൽ വലത്തെ അറ്റത്തുള്ള നിയോണും ഫ്ലൂറിനും ആണ്  യഥാക്രമം ഏറ്റവും ചെറിയ രണ്ടാമത്തേയും മൂന്നാമത്തേയും ആറ്റങ്ങൾ.
കാന്തിക ആഘൂർണം(Magnetic moment)
ഇലക്ട്രോണുകൾ അണുകേന്ദ്രത്തെ വലം വയ്ക്കുന്നതോടൊപ്പം സ്വയം ഭ്രമണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ്വയം ഭ്രമണം മൂലമുള്ള ഇല‍ക്ട്രോണുകളുടെ ആന്തരകോണീയ സം‌വേഗം അഥവാ ചക്രണം (spin) ക്വാണ്ടം ബലതന്ത്രത്തിൽ്‍ ഡിറാക് സ്ഥിരാങ്ക (ലഘൂകരിച്ച പ്ലാങ്ക് സ്ഥിരാങ്കം,ħ) ത്തിന്റെ ഭിന്നസംഘ്യാഗുണിതങ്ങളായാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കാറ്.
ഉദാഹരണത്തിന്‌ ½ ħ ഇലക്ട്രോണിന്റെ ചക്രണം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഇതോടൊപ്പം അണുകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള പരിക്രമണം അവയുടെ കക്ഷക കോണീയ സം‌വേഗ (orbital angular momentum)ത്തിനും കാരണമാകുന്നു.
ചക്രണവും  കക്ഷക കോണീയ സം‌വേഗവും ചേർന്ന് angular momentum coupling വഴി ആറ്റത്തിന്റെ സദിശ കാന്തികമണ്ഡലം അഥവാ കാന്തിക ആഘൂർണം നിർണയിക്കുന്നു.
ആറ്റത്തിന്റെ Magnetic moment കണ്ടെത്താനുള്ള സമവാക്യം, m A t o m = g J μ B J ( J + 1 ) , {\displaystyle m_{\mathrm {Atom} }=g_{J}{\mu }_{B}{\sqrt {J(J+1)}}\ ,} ആണ്‌.
ഇവിടെ J ആറ്റത്തിന്റെ ആകെ കോണീയ സം‌വേഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ക്വാണ്ടം സംഖ്യയും(total angular momentum quantum number), g J ലൻഡെ ജി-ഘടക (Lande g-factor) വും μ B ബോർ മാഗ്നറ്റണും ആണ്‌ രാസബന്ധനം
അണുകേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നും ഏറ്റവും അകലെയുള്ള ഇലക്ട്രോണുകളെ മറ്റു അണുക്കൾക്ക് കൈമാറിയോ അവയുമായി പങ്കിടുകയോ ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് അണുക്കൾ രാസബന്ധനത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നത്.
ഇങ്ങനെയാണ് തന്മാത്രകളും മറ്റു രാസസംയുക്തങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നത്.
അണുക്കൾ രസതന്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങളാണ്.
രാസപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇവ വിഘടിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
അതായത് ഒരു രാസപ്രവർത്തനത്തിനു ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന അണുക്കളുടെ എണ്ണം അതിൽ പങ്കെടുത്ത അണുക്കളുടേതിന് തുല്യമായിരിക്കും.
അണുകേന്ദ്രഭൗതികം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nuclear_physics അണുകേന്ദ്രഭൗതികം Nucleus Nucleons p n Nuclear matter Nuclear force Nuclear structure Nuclear reaction Models of the nucleus Liquid drop Nuclear shell model Interacting boson model Ab initio Nuclides ' classification Isotopes – equal Z Isobars – equal A Isotones – equal N Isodiaphers – equal N − Z Isomers – equal all the above Mirror nuclei – Z ↔ N Stable Magic Even/odd Halo Borromean Nuclear stability Binding energy p–n ratio Drip line Island of stability Valley of stability Stable nuclide ആണവാപചയം ആൽഫാ ക്ഷയം ബീറ്റാ ക്ഷയം ഇരട്ട ബീറ്റാക്ഷയം 0v പോസിട്രോൺ ഉൽസർജ്ജനം K/L capture Isomeric ഗാമാ വികിരണം Internal conversion Spontaneous fission ക്ലസ്റ്റർ ക്ഷയം Neutron emission Proton emission Decay energy Decay chain Decay product Radiogenic nuclide അണുവിഘടനം Spontaneous Products pair breaking Photofission Capturing processes electron 2× neutron s r proton p rp High-energy processes Spallation by cosmic ray Photodisintegration ന്യൂക്ലിയോസിന്തെസിസ് and nuclear astrophysics Nuclear fusion Processes: Stellar മഹാവിസ്ഫോടന ന്യൂക്ലിയോസിന്റെസിസ് സൂപ്പർ നോവ ന്യൂക്ലിയോസിന്തെസിസ് Nuclides: Primordial Cosmogenic Artificial High-energy nuclear physics Quark–gluon plasma RHIC LHC Scientists Alvarez Becquerel Bethe A. Bohr N. Bohr Chadwick Cockcroft Ir.
അണുകേന്ദ്രത്തിൽ നടക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന ഭൗതികശാസ്ത്രശാഖയാണ്‌ അണുകേന്ദ്രഭൗതികം അഥവാ ന്യൂക്ലിയർ ഫിസിക്സ് (Nuclear Physics).
അണുകേന്ദ്രം സ്വച്ഛന്ദമായി വിഘടിക്കുന്നതാണ് റേഡിയോ ആക്റ്റിവത എന്ന് 1904-ൽ റഥർഫോർഡ് വ്യാഖ്യാനിച്ചു.
ഈ വ്യാഖ്യാനമാണ് അണുകേന്ദ്ര ഭൗതികത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിച്ചത്.
1930-നുശേഷം ഈ വിഷയത്തിൽ പ്രധാനമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടായി.
റേഡിയോ ആക്റ്റിവത കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിച്ചതും പ്രോട്ടോൺ , ന്യൂട്രോൺ എന്നീ കണങ്ങളെ അണുകേന്ദ്രത്തിൽ കണ്ടെത്തിയതും അണുകേന്ദ്രത്തെ ഭേദിക്കുവാനും അതിന്റെ ഘടനയിൽ മാറ്റം വരുത്തുവാനുമുള്ള യാന്ത്രികോപകരണങ്ങൾ (Accelerators) കണ്ടുപിടിച്ചതും അക്കൂട്ടത്തിൽപെടുന്നു.
ചാർജില്ലാത്ത ന്യൂട്രോണുകളും ധനാത്മകചാർജുള്ള (+) പ്രോട്ടോണുകളും അടങ്ങിയതാണ് അണുകേന്ദ്രം.
അണുസംഖ്യ കുറഞ്ഞ മൂലകങ്ങളിൽ അവ ഏകദേശം തുല്യമായിരിക്കും.
ന്യൂട്രോണുകളേയും പ്രോട്ടോണുകളേയും പൊതുവായി ന്യൂക്ലിയോണുകൾ എന്ന് പറയുന്നു.
ന്യൂട്രോണുകളും പ്രോട്ടോണുകളും അണുകേന്ദ്രത്തിൽ പരസ്പരം അതിശക്തമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാണെന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തവും ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടു.
അണുകേന്ദ്രത്തിൽനിന്ന് ഏതെങ്കിലും ന്യൂക്ലിയോണുകൾ മാറിപ്പോകുമ്പോഴോ അവ തകർന്ന് മറ്റു മൗലികകണങ്ങൾ രൂപപ്പെടുമ്പോഴോ മാത്രമാണ് മൂലകാന്തരണങ്ങളും (transmutations) വിഘടനങ്ങളും (disintegrations) സംഭവിക്കുന്നത്.
അണുകേന്ദ്രത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ വേർപെടുമ്പോൾ അതിലെ ബന്ധനോർജം (binding energy) മോചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
അണുകേന്ദ്രവിഘടനവും (nuclear fission) അണുകേന്ദ്ര സംയോജനവും (nuclear fusion) അണുകേന്ദ്രഭൌതികത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ഇവിടെ ദ്രവ്യം ഊർജ്ജമായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ബന്ധനോർജം കുറവുള്ള അണുകേന്ദ്രാവസ്ഥയെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശാസ്ത്രശാഖയ്ക്ക് നിമ്നോർജ-അണുകേന്ദ്രഭൌതികം (Low Energy Nuclear Physics) എന്നും കൂടുതലുള്ളതിന് ഉന്നതോർജ-അണുകേന്ദ്രഭൌതികം (High Energy Nuclear Physics) എന്നും പറയുന്നു.
കോസ്മികരശ്മികളിൽ അധികവും വളരെയേറെ ഊർജമുള്ള പ്രോട്ടോണുകളായതിനാൽ, കോസ്മികരശ്മികളുടെ പഠനം ഉന്നതോർജ-അണുകേന്ദ്ര ഭൗതികത്തിൽപെടുന്നു.
പ്രോട്ടോണുകളും ന്യൂട്രോണുകളും അണുകേന്ദ്രത്തിനകത്ത് ഏതെല്ലാംവിധത്തിൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഏതേതു ബലങ്ങളാണ് അവയെ ബന്ധിക്കുന്നതെന്നുമുള്ള പഠനമാണ് ആദ്യത്തെ വിഭാഗത്തിൽപെടുന്നത്.
മൌലികകണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പരസ്പര പ്രവർത്തനങ്ങളെ രണ്ടാംവിഭാഗത്തിൽ പഠനവിധേയമാക്കുന്നു.
കണങ്ങളുടെ സംസൂചകങ്ങൾ (Partical detectors), യുറേനിയം ഇന്ധന റിയാക്റ്ററുകൾ (Uranium fuel Reactors), കണങ്ങളുടെ ത്വരകങ്ങൾ (Partical Accelerators) എന്നിവയെ പരീക്ഷണശാലയിൽ നിർമ്മിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ആണവപ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളാണ് (ന്യൂക്ലിയർ റിയാക്ഷൻ) ആണ് അണുകേന്ദ്രത്തിലെ ഘടനാമാറ്റത്തിന് നിദാനം.
മൂന്നു തരത്തിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളുണ്ട്.
റേഡിയോ ആക്റ്റിവിറ്റി നശീകരണം അണുവിഘടനം (ന്യൂക്ലിയർ ഫിഷൻ) അണുസംയോജനം (ന്യൂക്ലിയർ ഫ്യൂഷൻ) അവലബം ↑ യാന്ത്രികോപകരണങ്ങൾ ↑ ↑ വിഘടനങ്ങൾ ↑ ബന്ധനോർജം ↑ ↑ അണുകേന്ദ്ര സംയോജനം ↑ ↑ ↑ കണങ്ങളുടെ സംസൂചകങ്ങൾ ↑ ↑ കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അണുകേന്ദ്രഭൗതികം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nuclear_Instruments_and_Methods_in_Physics_Research
അണുകേന്ദ്രങ്ങളിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന വികിരണങ്ങളെ (radiations) അളക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭൌതികശാസ്ത്രോപകരണങ്ങളെ അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു.
α,β,γ- രശ്മികൾ, ന്യൂട്രോണുകൾ തുടങ്ങിയവയാണ് അണുകേന്ദ്രത്തിൽനിന്നുള്ള വികിരണങ്ങൾ.
ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥാനത്തുള്ള കിരണനം (irradiation), തീവ്രത (intensity), നിശ്ചിത റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് സ്രോതസ്സിന്റെ ആക്റ്റിവത (activity), അപക്ഷയം (depletion) തുടങ്ങിയവയാണ് ഈ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അളക്കുന്നത്.
അണുകേന്ദ്രീയ കണങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രക്ഷേപപഥങ്ങളുടെ ഛായാചിത്രങ്ങൾ നല്കുന്ന ന്യൂക്ളിയർ എമൽഷൻ, ക്ളൌഡ് ചേംബർ പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങളെ അണുകേന്ദ്രീയ സംസൂചകങ്ങൾ (nuclear detectors) എന്നും വിവരങ്ങൾ വിശ്ളേഷണം ചെയ്യുന്ന വിശ്ളേഷണോപകരണങ്ങൾ എന്നും രണ്ടായി തരംതിരിക്കാം.
അണുകേന്ദ്രീയകണങ്ങൾ ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥാനത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ സംസൂചകങ്ങൾ സൂചന നല്കുകയും അവയുടെ ഏതെങ്കിലും ഗുണത്തെ ( ഊർജം , വേഗം തുടങ്ങിയവയെ) അളക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇവയുടെ പ്രധാന രൂപങ്ങൾ പട്ടികയിൽ നിന്നും വ്യക്തമാകും.
ഒരു കണത്തെ സൂചിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പൊതുവേ, ഇവയ്ക്കെല്ലാം തന്നെ കുറച്ചുസമയത്തേക്ക് പ്രവർത്തനശേഷി ഇല്ലാതായിത്തീരുന്നു.
ഇങ്ങനെ തുടരെ വരുന്ന രണ്ടു കണങ്ങളെ വേർതിരിച്ചു സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിവരുന്ന അല്പതമകാലാന്തരാള(least interval of time)ത്തിനെ വിഭേദനകാലം (resolution time) എന്നു പറയുന്നു.
അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങളുടെ വിഭേദനകാലം കുറയുന്തോറും പ്രവർത്തനക്ഷമത കൂടുന്നതിനാൽ ഈ ഉപകരണങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്നതിന്, സംവേദകശീലത(sensitivity)യോടൊപ്പം വിഭേദനകാലവും ഒരു മാനദണ്ഡമായിത്തീരുന്നു.
സംസൂചകവർഗങ്ങൾ വികിരണം സംസൂചകത്തിൽകൂടി കടന്നുപോകുമ്പോളുണ്ടാകുന്ന പ്രവർത്തനം സംസൂചകം പ്രതിപ്രവർത്തന മാദ്ധ്യമം താപോത്പാദനം വികിര താപമാപിനി (തേജമാപി) ഖരം പ്രകാശോത്പാതനം പ്രസ്ഫുരണഗണിത്രം ചെരൻകോഫ്ഗണിത്രം ഖരം, ദ്രവം വൈദ്വ്യുതഗുണത്തിൽ മാറ്റം വൈദ്വ്യതമാപിനി, വിദ്വ്യുദർശി അയോണന ചേംബർ (lonisation chamber),അനുപാതിക ഗണിത്രം (proportional counter), ഗൈനർ ഗണിത്രം (Geger counter), സ്ഫുലിംഗഗണിത്രം (spark counter), സ്ഫുലിംഗ ചേംബർ (spark chamber), അർധചാലക ഗണിത്രം (semiconductor counter) വാതകം, ഖരം രാസപ്രവർത്തനം ഫോട്ടോഗ്രാഫിക എമൽഷൻ (Photographic emulsion) ഡോസിമീറ്റർ (Dosimeter) ഖരം പ്രാവസ്ഥാവ്യതിയാനം ക്ലൗഡ് ചേംബർ (Cloud chamber), ബബിൾ ചേംബർ (Bubble chamber), വാതകം, ദ്രവം അണുകേന്ദ്ര പ്രസ്പരക്രിയ (Nuclear interaction) വിസ്ഫോടന ചേംബർ, ന്യൂട്രോൺ ഗണിതം ഖരം, ദ്രാവകം വാതകഗണിത്രങ്ങൾ
വികിരണം (radiation) ഒരു വാതകത്തിൽകൂടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതിന്റെ പഥത്തിനടുത്തുള്ള തന്മാത്രകളുമായുണ്ടാകുന്ന വിദ്യുത്കാന്തിക പരസ്പരക്രിയ (electro-magnetic interaction) മൂലം തൻമാത്രകളിൽനിന്നും ഇലക്ട്രോണുകൾ സ്വതന്ത്രമാകുന്നു; തൻമൂലം വാതകത്തിന്റെ വൈദ്യുതചാലകത ക്രമാതീതമായി വർധിക്കുന്നു.
ഇതാണ് വാതകഗണിത്രങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനതത്ത്വം.
ഇവയുടെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനമാതൃക, അയോണന ചേംബർ (Ionisation chamber) ആണ്.
എന്നാൽ വാതകത്തിൽക്കൂടി ഒരു വികീർണ കണം (radiation particle) കടന്നുപോകുമ്പോൾ കണത്തിന്റെ ഊർജ്ജത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഏതാനും ആവേശിതകണയുഗ്മങ്ങളെ മുൻപറഞ്ഞതുപോലെ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
അതിനാൽ  വൈദ്യുതപ്രവാഹം ഉണ്ടാകുകയും ഈ ആവേശിതകണങ്ങൾ പുനഃസംയോജനം ചെയ്ത് അപ്രത്യക്ഷമാകുമ്പോൾ വൈദ്യുതപ്രവാഹം നിലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ സ്പന്ദത്തിന്റെ സ്തരം (level) വികിരണ കണം ഉളവാക്കുന്ന ആവേശിതകണയുഗ്മങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
വാതകഗണിത്രങ്ങളുടെ പ്രധാന പരിമിതി ദീർഘമായ പ്രവർത്തനരഹിതകാലം (10-4 സെ.) ഉണ്ടെന്നതാണ്.
ക്ലൗഡ് ചേംബർ
(Cloud Chamber).
വാതകഗണിത്രങ്ങളുടേതിൽനിന്നും തികച്ചും വിഭിന്നമാണ് ക്ലൗഡ് ചേംബറിന്റെ പ്രവർത്തനം.
പേരിന് അന്വർഥമായി, കണങ്ങളുടെ പ്രക്ഷേപപഥങ്ങളിൽ മേഘശകലങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച് അവയെ ഛായാഗ്രഹണസമർഥമാക്കിത്തീർക്കുന്നു.
വിൽസൺ എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ കണ്ടുപിടിച്ച ക്ലൗഡ് ചേംബറിൽ ഒരു അതിപൂരിത വാതകമിശ്രിതത്തെ ഒരു പിസ്റ്റൺ മൂലം പെട്ടെന്നുള്ള വികാസംകൊണ്ട് തണുപ്പിച്ചാണ് ഇതു സാധിക്കുന്നത്.
പ്രവർത്തനരഹിതകാലം ദീർഘമായതിനാൽ വിസരണം ഉപയോഗിച്ചുള്ള മറ്റൊരുതരം ക്ലൗഡ് ചേംബറും ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്.
ഖര-ദ്രവ ഗണിത്രങ്ങൾ
(Solid_Liquid counters).
പ്രസ്ഫുരണ ഗണിത്രം
(Scintillation counter).
വാതകഗണിത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇപ്പോൾ പ്രധാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് പ്രസ്ഫുരണഗണിത്രം ആണ്.
ചില ഖര, ദ്രവ-വസ്തുക്കളിൽക്കൂടി വികിരണം കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവയിലുള്ള തൻമാത്രകളിലെ ഇലക്ട്രോണുകൾ ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെടുകയും തൻമൂലം പ്രകാശകണങ്ങൾ വികിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് ഇവയുടെ പ്രവർത്തനതത്ത്വം.
ഈ പ്രകാശകണങ്ങളെ പ്രകാശ ഇലക്ട്രോൺ സംവർധകം (Photo electric multiplier) ഉപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതസ്പന്ദങ്ങളാക്കി മാറ്റി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പലതരത്തിലുള്ള ക്രിസ്റ്റലുകളും ഫോസ്ഫോറുകളും (ZnS,Kl,മുതലായവ), ആന്ത്രാസീൻ, ചില പ്രത്യേക പ്ലാസ്റ്റിക്കുകൾ തുടങ്ങിയ ജൈവയൌഗികങ്ങളും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
പ്രവർത്തനലാളിത്യവും വളരെ ചെറിയ വിഭേദനകാലവും (10-9 സെ.) ഇവയുടെ മേൻമ വർധിപ്പിക്കുന്നു.
ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് എമൽഷൻ
(Photographic emulsion).
ആദ്യകാലം മുതല്ക്കുതന്നെ പ്രചാരത്തിലുള്ളതാണ് ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് എമൽഷൻ.
രജതഹാലൈഡ് ക്രിസ്റ്റലുകളും ജെലാറ്റിനും മറ്റു ചില വസ്തുക്കളുമായുള്ള മിശ്രിതം, അതിൽക്കൂടി കടന്നുപോകുന്ന ആവേശിത കണങ്ങളുടെ സൂചന നല്കുകയും അതേസമയം അവയുടെ പ്രക്ഷേപപഥത്തിന്റെ സ്ഥിരമായ അഭിലേഖങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സാധാരണ ഛായാഗ്രഹണത്തിലെന്നപോലെ വ്യക്തീകരണവും (developing) സ്ഥായീകരണവും (fixing) ആവശ്യമാണ്.
ഡോസിമീറ്ററുകളിലും ഫിലിം എത്രമാത്രം കറുക്കുന്നു എന്നതിൽനിന്നും വികിരണ തീവ്രത കണക്കാക്കാം.
സാധാരണ ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് ഏമൽഷനെക്കാൾ കൂടുതൽ സ്ഥൂലതയും (25 മുതൽ 1000μ വരെ) സൂക്ഷ്മചൂർണിതമായ തരികളും ഉള്ള അണുകേന്ദ്രീയ എമൽഷനുകളിൽ ഓരോ കണങ്ങളുടെയും പ്രക്ഷേപപഥങ്ങൾ സൂക്ഷ്മദർശിനി ഉപയോഗിച്ച് പഠനവിധേയമാക്കാവുന്നതാണ്.
ഈ പഥങ്ങളുടെ ജ്യാമിതീയ ഗുണങ്ങളിൽനിന്നും കണങ്ങളുടെ ഊർജം, ചാർജ് മുതലായവ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഇത്തരം അളവുകൾ എടുക്കാൻവേണ്ടി വ്യക്തീകരണം, സ്ഥായീകരണം മുതലായവ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഇവയുടെ താപനില, ആർദ്രത തുടങ്ങിയവയെ കർശനമായി നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
അല്ലെങ്കിൽ അളവുകൾ തെറ്റായിത്തീരുമെന്നതാണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ന്യൂനത.
ചെരൻകോഫ് ഗണിത്രം
(Cherenkov counter).
ഒരു സുതാര്യ വസ്തുവിലൂടെയുള്ള നൈസർഗികമായ പ്രകാശവേഗത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ഒരു ആവേശിതകണം ആ വസ്തുവിൽക്കൂടി സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ.
വെള്ളത്തിൽക്കൂടി വളരെവേഗത്തിൽ പോകുന്ന ബോട്ട് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ആഘാതതരംഗങ്ങൾപോലെ ഈ കണം പ്രകാശതരംഗങ്ങളെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ പ്രകാശധാര, പഥത്തിനുചുറ്റും ഒരു കോണിന്റെ രൂപത്തിൽ ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഈ കോണിന്റെ ആകൃതി കണത്തിന്റെ വേഗത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഈ തത്ത്വം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഗണിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കണങ്ങളുടെ വേഗം അളക്കാവുന്നതാണ്.
വേഗം കുറഞ്ഞ കണങ്ങൾക്ക് ഖരദ്രവങ്ങളും വേഗം കൂടിയവയ്ക്ക് ദ്രാവകങ്ങളും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.
അർധചാലക ഗണിത്രം
(Semiconductor counter).
അർധചാലക ക്രിസ്റ്റലുകളിൽക്കൂടി അണുകേന്ദ്രീയവികിരണങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവയുടെ വൈദ്യുതചാലകത പെട്ടെന്ന് വർധിക്കുന്നു.
അതിനാൽ അർധചാലകങ്ങൾ ഗൈഗർ ഗണിത്രങ്ങളെപ്പോലെ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.
എന്നാൽ കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്തോറും ഇവയുടെ സംവേദനശീലത കുറയുന്നതിനാൽ ഇവ വിരളമായേ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളു.
ബബിൾ ചേംബർ
(Bubble chamber).
ഒരു അതിതപ്തദ്രാവകത്തിന്റെ മർദം പെട്ടെന്ന് കുറച്ചാൽ അതിൽ ബാഷ്പീകരണം ആരംഭിക്കുകയും കുമിളകൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ അവസരത്തിൽ ഏതെങ്കിലും ആവേശിതകണം അതിൽക്കൂടി കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ പ്രക്ഷേപപഥത്തിൽ ഉടനീളം നേരിയ കുമിളകൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ വ്യക്തമായി ഫോട്ടോഗ്രാഫ് ചെയ്യാവുന്നതാണ്.
ദ്രവഹൈഡ്രജൻ, ഫ്രിയോൺ തുടങ്ങിയ ദ്രാവകങ്ങൾ ഇതിന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു.
വളരെ വലിയ ബബിൾ ചേംബറുകൾ (1.83 മീ. വ്യാസം) ഇപ്പോൾ ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്.
ഒരു കാന്തികമണ്ഡലം കൂടി ഉപയോഗിച്ചാൽ കണങ്ങളുടെ ഊർജം, ദ്രവ്യമാനം, ചാർജ് തുടങ്ങിയ പല ഗുണങ്ങളും കൃത്യമായി അളക്കാവുന്നതാണ്.
ന്യൂട്രോൺ ഗണിത്രം
(Neutron counter).
മേല്പറഞ്ഞ ഗണിത്രങ്ങളെല്ലാംതന്നെ, വിദ്യുത്കാന്തിക പരസ്പരക്രിയമൂലം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ അവയ്ക്ക് ന്യൂട്രോൺ തുടങ്ങിയ അനാവേശിത (neutral) കണങ്ങളുടെ സൂചന നല്കുന്നതിന് പരോക്ഷമായി മാത്രമേ സാധിക്കുകയുള്ളു.
തൻമാത്രകളുടെ അണുകേന്ദ്രങ്ങളുമായുള്ള പരസ്പരക്രിയ മൂലം ന്യൂട്രോണുകൾ ജനിപ്പിക്കുന്ന പ്രോട്ടോണുകൾ പോലെയുള്ള ആവേശിതകണങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചാണ് ഇതു സാധിക്കുന്നത്.
ബോറോൺ തുടങ്ങിയ ചില മൂലകങ്ങളുമായി ന്യൂട്രോണുകൾ കൂടുതൽ പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്നു.
അതിനാൽ ബോറോൺ പൂശിയതോ BF3-വാതകം നിറച്ചതോ ആയ അയോണന ചേംബറുകൾ, ആന്ത്രാസീൻ പോലുള്ള പ്രസ്ഫുരണഗണിത്രങ്ങൾ, ചില പ്രത്യേക രാസവസ്തുക്കൾ ഉള്ള എമൽഷനുകൾ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗപ്പെടുന്നു.
കൂടാതെ ബബിൾചേംബറുകൾ, ക്ലൗഡ് ചേംബറുകൾ തുടങ്ങിയവയും അനാവേശിതകണങ്ങളുടെ പരോക്ഷമായ സൂചന നല്കുന്നവയാണ്.
വിശ്ലേഷണോപകരണങ്ങൾ
(Analysing Instruments).
മുമ്പു പ്രസ്താവിച്ച മിക്ക സംസൂചകങ്ങളും കണങ്ങളുടെ സൂചന നല്കുന്നത് വൈദ്യുതസ്പന്ദങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ്.
ഈ സ്പന്ദങ്ങളെ അവയുടെ സ്തരമനുസരിച്ച് തരം തിരിച്ചെണ്ണിയാണ് വികിരണതീവ്രത മുതലായവ അളക്കുന്നതും സ്രോതസ്സുകളുടെ സ്പെക്ട്രം മുതലായവ വരയ്ക്കുന്നതും.
ഇതിന്നായി അനേകം ഇലക്ട്രോണികോപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്.
ഉദാഹരണമായി നിശ്ചിത സീമകൾക്കുള്ളിൽ സ്തരമുള്ള സ്പന്ദങ്ങളുടെ എണ്ണം കണക്കാക്കുന്ന ഉപകരണമാണ് ഏകവാഹിക-സ്പന്ദോച്ച-വിശ്ളേഷകം(Single channel pulse height analyser ).
ഇത്തരം പലവിധത്തിലുള്ള ബഹുവാഹിക-സ്പന്ദോച്ച വിശ്ളേഷക(multi channel pulse height analyser)ങ്ങൾ, സ്പെക്ട്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നതിന് ഉപയോഗപ്പെടുന്നു.
പഠനവിധേയമാക്കപ്പെടുന്ന കണങ്ങളെ കോസ്മിക കിരണ പശ്ചാത്തലത്തിൽനിന്നും വേർതിരിച്ചറിയുന്നതിനും പല വിധത്തിലുള്ള ഇലക്ട്രോണിക പരിപഥങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ആധുനിക ഇലക്ട്രോണിക ഗണിത്രങ്ങളുടെ വിഭേദനകാലം 10-9 സെ.
വരെ ആകാവുന്നതാണ്.
ബബിൾ ചേംബർ, ക്ലൗഡ് ചേംബർ, സ്ഫുലിംഗ ചേംബർ, ന്യൂക്ളിയർ എമൽഷൻ എന്നിവ നല്കുന്ന കണപഥചിത്രങ്ങളെ അപഗ്രഥിക്കുന്നതിനും മറ്റും ആധുനിക കംപ്യൂട്ടറുകൾ വളരെ അധികം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ ക്ലൗഡ് ചേംബർ ചിത്രങ്ങൾ അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങൾ അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങൾ Archived 2011-05-26 at the Wayback Machine .
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അണുകേന്ദ്രോപകരണങ്ങൾ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
അണിയറ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Green_room
നാടകം , നൃത്തം , തുള്ളൽ , കഥകളി തുടങ്ങിയ നാട്യകലാപ്രദർശനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന നടീനടൻമാർക്ക് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങാൻ രംഗവേദിക്കു സമീപം തയ്യാറാക്കുന്ന ചമയമുറിയാണ് അണിയറ . 'അണിയുന്നതിനുള്ള അറ' എന്നാണ് ഇതിന്റെ ശബ്ദാർഥം.
സ്ഥലലഭ്യതയനുസരിച്ച് സാധാരണയായി രംഗവേദിക്ക് തൊട്ടു പിന്നിലോ വശങ്ങളിലോ ആയാണ് അണിയറകൾ സജ്ജമാക്കുക.
ഒരു നടനോ നടിയോ അവതരിപ്പിക്കാൻ പോകുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ യഥാതഥമാക്കുവാൻ ആവശ്യമായ വേഷഭൂഷാദികളും എത്രയും വേഗം രംഗത്ത് ഒരുക്കേണ്ട ഉപകരണങ്ങളും അണിയറകളിൽ തയ്യാറായിരിക്കും.
വേഷാലങ്കാരങ്ങൾക്കു പുറമേ നടീനടൻമാർക്കണിയേണ്ട ചായങ്ങൾ, ചൂർണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയും ചിലപ്പോൾ രംഗത്തിലെ പ്രകാശസംവിധാനം ആസൂത്രണം ചെയ്യാനുള്ള ഉപകരണങ്ങളും അണിയറകളിൽ യഥാസ്ഥാനങ്ങളിൽ വയ്ക്കുന്നു.
ആധുനിക ദൃശ്യകലാപ്രകടനങ്ങളിൽ സങ്കീർണമായ പല സംവിധാനക്രമങ്ങളുടെയും സജ്ജീകരണങ്ങളുടെയും ഇരിപ്പിടമാണ് അണിയറ.
പ്രാചീനകാലങ്ങളിലും ഇതിന് സർവതോമുഖമായ പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് -
'അണിസഭയിൽ നടിതുമുടനണിയറകളും മറ-
ച്ചപ്സരോഗന്ധർവ വിദ്യാധരാദികൾ' ---(ഗിരിജാകല്യാണം)
എന്നു തുടങ്ങിയ കാവ്യപരാമർശങ്ങൾ തെളിവാണ്.
രംഗസംവിധാനത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഭരതമുനിയുടെ നാട്യശാസ്ത്രം അണിയറയുടെ കാര്യവും വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
പ്രാചീനഗ്രീക് നാടകവേദിയുടെ സംവിധാനത്തെപ്പറ്റി സമഗ്രമായ പ്രതിപാദനം അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ കാവ്യമീമാംസയിൽ കാണാം.
യൂറോപ്പിലെ നവോത്ഥാനഘട്ടം , ഇംഗ്ലണ്ടിലെ എലിസബത്തൻ കാലം തുടങ്ങിയ വിവിധ ദശകളിലൂടെ വികസിച്ച പാശ്ചാത്യനാടകവേദി വിദ്യുച്ഛക്തിയുടെ കണ്ടുപിടിത്തത്തോടു കൂടി 20-ാം ശതകത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിലായപ്പോഴേക്കും അവിശ്വസനീയമായ പല പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും രംഗമൊരുക്കിക്കഴിഞ്ഞു.
പരമാവധി യാഥാതഥ്യബോധം ഉണ്ടാക്കുക എന്ന പുതിയ പ്രവണതയുടെ ഫലമായി അണിയറയുടെ സജ്ജീകരണങ്ങൾ കുറഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് ആധുനികകാലത്ത് കണ്ടുവരുന്നത്.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അണിയറ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
അണുകേന്ദ്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Atomic_nucleus
ഒരു അണുവിലെ ധനചാർജ്ജുള്ള പ്രോട്ടോണുകളും ,ചാർജ്ജില്ലാത്ത ന്യൂട്രോണുകളും അടങ്ങിയതും,അണുവിന്റെ പിണ്ഡം കേന്ദ്രീകരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമായ ഭാഗമാണ് അണുകേന്ദ്രം അഥവാ ന്യൂക്ലിയസ് .
‌ ആറ്റത്തിലെ ഏറ്റവും സാന്ദ്രത കൂടിയ ഭാഗമാണിത്.
അണുകേന്ദ്രത്തിലെ ഘടകങ്ങളായ ന്യൂട്രോണും പ്രോട്ടോണും ഉപാണുകേന്ദ്രകണങ്ങൾ അഥവാ ന്യൂക്ലിയോണുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1911 -ൽ ആൽഫാ കണങ്ങളുപയോഗിച്ചുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾക്കിടെ ഏണസ്റ്റ് റൂഥർഫോർഡാണ്‌ അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ആദ്യമായി തെളിയിച്ചത്.
സാധാരണയായി അണുകേന്ദ്രത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് Z X A എന്ന ശൈലിയിലാണ്‌.
ഇവിടെ Z അണുസംഖ്യയും , A പിണ്ഡ സംഖ്യയും X അണുവിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്‌.
അണുസംഖ്യയിൽ നിന്ന് പിണ്ഡസംഖ്യ കുറച്ചാൽ ആകെ ന്യൂട്രോണുകളുടെ എണ്ണം ലഭിക്കും.
അണുകേന്ദ്രത്തിൽ നടക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചു പഠിക്കുന്ന ഭൗതികശാസ്ത്രശാഖയാണ്‌ അണുകേന്ദ്രഭൗതികം (Nuclear Physics).
ഒരു അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ വ്യാസം 1.6 ഫെംറ്റോമീറ്റർ (1.6 × 10 −15 മീറ്റർ) ( ഹൈഡ്രജൻ ന്യൂക്ലിയസ്) മുതൽ 16 ഫെംറ്റോമീറ്റർ ( യുറേനിയം പോലുള്ള വലിയ അണുക്കളുടെ കേന്ദ്രം) വരെയാണ്‌.
ഇത് അണുവിന്റെ വ്യാസത്തിന്റെ പതിനായിരത്തിലൊന്നു മാത്രമാണ്‌.
പിണ്ഡസംഖ്യ A ആയ ഒരു ആറ്റത്തിന്റെ അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ വ്യാസാർദ്ധം r 0 A 3 {\displaystyle r_{0}{\sqrt[{3}]{A}}} ഫെർമി ആയിരിക്കും (r 0 =1.3×10 −15 മീറ്റർ).
അതായത് കാർബൺ ആറ്റത്തിന്റെ (A =12) ന്യൂക്ലിയസിന്റെ ആരം 3.21×10 −15 മീറ്ററും യുറേനിയം ന്യൂക്ലിയസിന്റെത് (A =238) 8.68×10 −15 മീറ്ററും ആയിരിക്കും.
മാസ് സ്പെക്ട്രോഗ്രാഫുപയോഗിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളനുസരിച്ച്,അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെന്റെ പിണ്ഡം അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രോട്ടോണുകളുടെയും ന്യൂട്രോണുകളുടെയും ആകെ ഭാരത്തെക്കാൾ അല്പം കുറവായിരിക്കും.
ഉപാണുകണങ്ങളിൽ നിന്ന് ന്യൂക്ലിയസ് രൂപം കൊള്ളുമ്പോൾ, കുറച്ചു പിണ്ഡം ഊർജ്ജരൂപത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണിതിനു കാരണം.
പിണ്ഡത്തിലുള്ള ഈ കുറവ് മാസ് ഡിഫക്ട് എന്നും അതിനു തത്തുല്യമായ ഊർജ്ജം(E=mc 2 എന്ന സമവാക്യപ്രകാരം) ബന്ധനോർജ്ജം (Binding Energy) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
Zm p +Zm n ഉപാണുകണങ്ങളുടെ ആകെ പിണ്ഡവും M അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ പിണ്ഡവുമായാൽ, മാസ് ഡിഫക്ട്, Δm=Zm p +Zm n -M ബന്ധനോർജ്ജം = Δmc 2
ഓരോ ഉപാണുകണവും പിണ്ഡത്തിന്റെ ഓരോ ഏകകമായി കണക്കാക്കിയാൽ(ഒരു അറ്റോമിക് മാസ് യൂണിറ്റ് - amu) ,അണുവിന്റെ പിണ്ഡസംഖ്യ അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ പിണ്ഡത്തിനു തുല്യമാണെന്നു പറയാം.
അതായത് കാർബൺ ആറ്റത്തിന്റെ അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ ഭാരം 12 amu ഉം യുറേനിയം ന്യൂക്ലിയസിന്റേത് 238amu ഉം ആണ്‌.
ചാർജ്ജ്
അണുകേന്ദ്രത്തിന്‌ പോസിറ്റീവ് ചാർജ്ജാണുള്ളത്.
ധന ചാർജ്ജുള്ള പ്രോട്ടോണിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാണിതിനു കാരണം.
ഒരു പ്രോട്ടോണിന്റെ ചാർജ്ജിന്റെ അളവ് e(=1.6×10 −19 ) ആണ്.
അതായത് ന്യൂക്ലിയസിന്റെ ചാർജ്ജ് =Ze .
അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ പിണ്ഡവും വ്യാപ്തവും തമ്മിലൂള്ള അനുപാതമാണ്‌ അതിന്റെ സാന്ദ്രത.
ന്യൂക്ലിയസിന്റെ പിണ്ഡം വളരെക്കൂടുതലും വലിപ്പം വളരെക്കുറവുമായതിനാൽ അതിന്റെ സാന്ദ്രത വളരെ കൂടുതലാണ്‌.
ന്യൂക്ലിയസ് ഗോളാകൃതിയിലാണെന്നു കരുതിയാൽ,
അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ പിണ്ഡം=അറ്റോമിക സംഖ്യ x ന്യൂക്ലിയോണിന്റെ പിണ്ഡം M = A m n {\displaystyle \!M={A}{m}_{n}} ,    m n =1.67x10 -27
വ്യാപ്തം, V = 4 3 π r 3 {\displaystyle \!V={\frac {4}{3}}\pi r^{3}} = 4 3 π A r 0 3 {\displaystyle \!={\frac {4}{3}}\pi {A}r_{0}^{3}}
സാന്ദ്രത, ρ = A m n 4 3 π A r 0 3 {\displaystyle \rho ={\frac {Am_{n}}{{\frac {4}{3}}\pi {A}r_{0}^{3}}}} = m n 4 3 π r 0 3 {\displaystyle \!={\frac {m_{n}}{{\frac {4}{3}}\pi r_{0}^{3}}}} അവലംബം
അണുകത ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Atomicity_(chemistry)
അണുകത എന്നത് ഒരു മൂലകത്തിന്റെയോ, യൗഗികത്തിന്റെയോ ഒരു തന്മാത്രയിൽ ഉള്ള ആകെ അണുക്കളുടെ എണ്ണമാണ്.
ഹൈഡ്രജനിൽ (H) നിന്നും, ക്ലോറിനിൽ (Cl) നിന്നുമുള്ള ഹൈഡ്രജൻ ക്ലോറൈഡിന്റെ രൂപീകരണത്തെ കണക്കിലെടുക്കാം.
സന്തുലിത രാസസമവാക്യത്തെ ഇങ്ങനെ എഴുതാം:
H2 (g) + Cl2 (g) → 2HCl (g)
1 വ്യാപ്തം  + 1 വ്യാപ്തം  → 2 വ്യാപ്തങ്ങൾ
n തന്മാത്രകൾ  + n തന്മാത്രകൾ  → 2n തന്മാത്രകൾ  ...
(One volume of gas contains 'n' molecules.)
1 Molecules  +1 Molecules  → 2 Molecules  ...
(Dividing by 'n') OR
½ Molecules + ½ Molecules  → 1 Molecules
ഇതിനർഥം, 1 തന്മാത്ര ഹൈഡ്രജൻ ക്ലോറൈഡിൽ 1/2 മോൾ ഹൈഡ്രജനും 1/2 മോൾ ക്ലോറിനും ഉണ്ട് എന്നുവച്ചാൽ, ഹൈഡ്രജന്റെയും ക്ലോറിന്റെയും അണുകത 2 വീതം ആയിരിക്കും.
ഹൈഡ്രജൻ ക്ലോറൈഡിന്റെ അണുകത 2 ആകുന്നു.
വാതകങ്ങളുടെ ഏകാറ്റോമിക, ദ്വിയാറ്റോമിക, ത്രയാറ്റോമിക തന്മാത്രകൾ
ഒരാറ്റം മാത്രമുള്ള ഒരു തന്മാത്രയെ ഏകാറ്റോമിക തന്മാത്ര എന്നു പറയുന്നു.
(നിഷ്ക്രിയ വാതകങ്ങൾ), ഒരു തന്മാത്രയിൽ രണ്ട് ആറ്റങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ അതിനു ദ്വയാറ്റോമിക തന്മാത്ര എന്നു പറയുന്നു.
(ഓക്സിജൻ,നിട്രിൿ ഓക്സൈഡ്, ഹൈഡ്രജൻ തുടങ്ങിയവ. ) ഒരു തന്മാത്രയിൽ മൂന്നു ആറ്റങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ ത്രയാറ്റോമിക തന്മാത്ര എന്നും പറയുന്നു.
ഓസോൺ, സൾഫർ ഡയോക്സൈഡ്, കാർബൺ ഡയോക്സൈഡ് എന്നിവ എന്നിവ ഇത്തരം തന്മാത്രകളാണ്.
അണുകേന്ദ്ര-അഘൂർണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nuclear_magnetic_moment
അണുകേന്ദ്രത്തിന്റെ ഭ്രമണം, ഘടന, വിന്യാസം എന്നിവയെആശ്രയിച്ചു നിലകൊള്ളുന്ന വൈദ്യുത, കാന്തിക, യാന്ത്രിക പരിമാണങ്ങളെ അണുകേന്ദ്ര-അഘൂർണം എന്നു പറയുന്നു.