smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പക്ഷേ ഇത് ജലത്തിന്റെ താപനിലയെ വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
കാലിഫോർണിയയിലെ മോണ്ടെറി ബേയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒക്ടോബറിനും മെയ് മാസത്തിനും ഇടയിൽ വിരിയുന്നത് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കാനഡയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് കൊളംബിയയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഏപ്രിൽ-മെയ് മാസങ്ങളിൽ വിരിയുന്നു.
വാഷിംഗ്ടണിലെ ഫ്രൈഡേ ഹാർബറിൽ ജൂലൈയിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിരിയുന്നു.
വിരിഞ്ഞതിനുശേഷം  ഞണ്ടുകൾ 5 സോയൽ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെയും ഒരു മഗലോപ്പ (പോസ്റ്റ് ലാർവ) ഘട്ടത്തിലൂടെയും ജുവനൈൽ ഘട്ടം കൈവരിക്കും
ആദ്യത്തെ സോയൽ ഘട്ടത്തിലെ ലാർവാൽ എച്ച്. നഡൂസിന് അവയുടെ രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ഉദരഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം പാർശ്വസ്ഥമായ പ്രൊജക്ഷനുകൾ ഉണ്ട്.
നാല് മുള്ളുകളും സംയുക്ത കണ്ണുകളുമുള്ള സോയയുടെ ആദ്യ ഘട്ടം പ്ലാങ്‌റ്റോട്രോഫിക് ആണ്.
റോസ്ട്രം, പിൻഭാഗത്തുള്ള മുള്ളുകൾ എന്നിവയ്ക്ക് തുല്യ നീളമുണ്ടെങ്കിലും രണ്ട് ഡോർസൽ മുള്ളുകൾ ചെറുതാണ്.
എക്സോസ്‌പൈനിന് 1.2 മില്ലിമീറ്റർ (0.047 ഇഞ്ച്) നീളമുണ്ട്.
H. nudus ന്റെ zoea, H. Oregonensis, P. crassipes എന്നിവയിൽ നിന്ന് അവയുടെ ശരീരത്തിലും കണ്ണിന്റെ വലിപ്പത്തിലും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തുടർച്ചയായ ഘട്ടത്തിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ, സോയ ഒരു ഉരുകലിന് വിധേയമാകും.
ജുവനൈൽ എച്ച്. നഡസ് മുൻവശത്തെ കാരപ്പേസിനൊപ്പം ആഴം കുറഞ്ഞ ഡിപ്രഷനോടുകൂടിയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
നട്ടെല്ലുകൾ പൊതുവെ വൃത്താകൃതിയിലാണ്.
കണ്ണുകൾ വലുതും ഡാക്റ്റൈലുകൾ ചെറുതും പരന്നതുമാണ്.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ ആണിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും വയറുകൾ ഒരുപോലെയാണ്.
ജുവനൈൽ ഘട്ടത്തിനുശേഷം, മോൾട്ടിംഗിലൂടെ വളർച്ച തുടരും.
പുറംതൊലിയിൽ നിന്ന് തൊലി വേർപെടുത്തുന്നത് പ്രീ-മോൾട്ടിംഗിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
എപ്പിഡെർമൽ സെൽ റെപ്ലിക്കേഷന്റെ വർദ്ധനവും ഇതിന് കാരണമാകുന്നു.
മോൾട്ടിനു ശേഷമുള്ള ഞണ്ടുകൾക്ക് മൃദുവായ പുറംതൊലി ഉണ്ട്.
അത് ക്രമേണ കഠിനമാകും.
കൂടാതെ മുമ്പ് ഛേദിക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവനവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രം ഭക്ഷണക്രമവും വേട്ടയാടലും
പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് പ്രാഥമികമായി കടൽ ചീരയും മറ്റ് പച്ച ആൽഗകളും ഭക്ഷിക്കുന്നു, ഇടയ്ക്കിടെ ചത്ത മൃഗങ്ങളും മലിനാവശിഷ്ടങ്ങളും ഭക്ഷിക്കുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ച്, പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് ഡയാറ്റമുകൾ , ഡെസ്മിഡുകൾ, ചെറിയ ഉൽവ, എന്ററോമോർഫ ആൽഗകൾ എന്നിവയെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
എച്ച്. നഡസ് ഏറ്റവും സാധാരണയായി പാറകളിൽ നിന്ന് പച്ച ആൽഗകളെ അവയുടെ ചേല ഉപയോഗിച്ച് ചുരണ്ടിയെടുക്കുന്നു.
മലിന വസ്‌തുക്കൾ നീക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ,എച്ച്.
നഡസ് മിക്കപ്പോഴും കഴിക്കുന്നത് ആംഫിപോഡുകൾ, വീൽക്കുകൾ, ന്യൂസെല്ല എമാർജിനാറ്റയുടെ മുട്ടകൾ എന്നിവയാണ്.
ലിറ്റോറിന സ്കുറ്റുലാറ്റ സെൻസു ലാറ്റോയും എച്ച്. നുഡസ് മറ്റുള്ളവയെ ഇരയായി പിടിക്കുന്നവയാണ്.
ഞണ്ടുകളെ ഒഴിവാക്കാൻ രാസസൂചനകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പർപ്പിൾ ഷോർ  ഞണ്ടിൽ നിന്നും അതിന്റെ ഇരകളിൽ നിന്നും    സ്രവിക്കൽ കണ്ടുപിടിക്കാൻ L scutulata പ്രാപ്തമാണ്, പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് ഈ പ്രദേശത്ത് സജീവമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
കടൽക്കാക്കകൾ, കടൽപ്പക്ഷികൾ, വെള്ള ചിറകുള്ള സ്‌കോട്ടറുകൾ, ആന്തോപ്ലൂറ അനിമോണുകൾ, വലിയ ഞണ്ടുകൾ, സ്‌കോൾപിനുകൾ, ടൈഡ്‌പൂൾ ശിൽപികൾ എന്നിവയുടെ ഇരയാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട്.
ന്യൂസെല്ല ലാമെല്ലോസ എച്ച്. നഡസ്-ന് മുമ്പുള്ളതായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ ഗന്ധത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു.
പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന്റെ പെരിവിസെറൽ അറയെ പോർച്യൂണിയൻ കൺഫോർമിസ് പരാദമാക്കും.
ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ്, പാച്ചിഗ്രാപ്‌സസ് ജനുസ്സുകളിലെ മറ്റ് ഇനങ്ങളെപ്പോലെ, എച്ച്. ന്യൂഡസിന്റെ മുട്ടകളും കാർസിനോനെമെർട്ടസ് എപിയാൽറ്റി പരാദവൽക്കരണത്തിന് ഇരയാകുന്നു.
Front facing image of H. nudus വിതരണവും ആവാസ വ്യവസ്ഥയും
വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുള്ള ഇന്റർ ടൈഡൽ, സബ് ടൈഡൽ മേഖലകളിൽ പാറകൾക്കു കീഴിലും കടൽപ്പായൽക്കിടയിലുമാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിനെ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്.
അലാസ്ക മുതൽ മെക്സിക്കോയിലെ ബജ കാലിഫോർണിയ വരെയാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന്റെ വ്യാപനം.
എന്നാൽ മധ്യ കാലിഫോർണിയയിലെ മൊറോ ബേയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിനെ കണ്ടെത്തുന്നത് അസാധാരണമാണ്.
എച്ച്. നഡസ് അർദ്ധ-സംരക്ഷിതവും സംരക്ഷിതവുമായ പാറക്കെട്ടുകളുള്ള തീരങ്ങളും ഉൾക്കടലുകളുമാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.
വേലിയേറ്റ കുളങ്ങൾ, ഒഴുക്കുള്ള വെള്ളം, വലിയ പാറക്കല്ലുകൾക്ക് താഴെ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത് സാധാരണയായി കാണാം.
സാധാരണഗതിയിൽ, എച്ച്. നഡസ് ഡ്രിഫ്റ്റ് വുഡിന് കീഴിലോ ഉപ്പ് ചതുപ്പുനിലങ്ങളിലോ കാണപ്പെടുന്നു.
ഇന്റർ ടൈഡൽ സോണുകളിൽ നരവംശ പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യ മലിനീകരണം വർധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, എച്ച്. നഡസ് പ്ലാസ്റ്റിക്, ഗ്ലാസ്, സ്റ്റൈറോഫോം ഷെൽട്ടറുകൾ എന്നിവ ഒഴിവാക്കുകയും പകരം പ്രകൃതിദത്ത ഷെൽട്ടറുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഞണ്ടുകൾ അക്രിലിക് പ്രതലങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നത് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ജനുസ്സിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് മാളങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നില്ല.
H. nudus-ന് 33.6 °C (92.5 °F) വരെ താപനില സഹിക്കാൻ കഴിയും.
പക്ഷേ തണുപ്പുള്ള അന്തരീക്ഷമാണ് ഇവ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.
സാധാരണയായി, എച്ച്. നഡസ് 26.9 °C (80.4 °F) ന് മുകളിലുള്ള താപനില ഒഴിവാക്കുകയും 17 °C (63 °F) ജല താപനിലയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് നഡസ് സാധാരണയായി ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ഒറിഗോനെൻസിസിനൊപ്പം കാണപ്പെടുന്നു.
മറ്റ് തീരത്തുള്ള ഞണ്ടുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി,എച്ച്.
നഡസ് സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുന്നു.
പലപ്പോഴും ചത്തു കളിക്കും.
എച്ച്. നഡസ് രാത്രിനേരത്ത്‌ ഇരതേടുന്നു.
ആൺ പെൺ ഞണ്ടുകൾ പലപ്പോഴും വ്യത്യസ്തമായ പ്രതിരോധ സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാകുമ്പോൾ പുരുഷന്മാർ പലപ്പോഴും വഴക്കിടും.
സ്ത്രീകൾ ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി ഓടിപ്പോകും.
വ്യത്യസ്‌ത ലിംഗക്കാർക്കും വ്യത്യസ്‌ത സ്വയംഭരണ മാതൃകകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കും.
ആണിനും പെണ്ണിനും പൊതുവെ ശരാശരി ഒരു കാലെങ്കിലും നഷ്‌ടമാകും.
H. nudus വെള്ളത്തിനകത്തും പുറത്തും ചരിഞ്ഞുകൊണ്ട് തെർമോൺഗുലേഷ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ മറഞ്ഞു നടക്കുന്നു.
ശരീരശാസ്ത്രം ഓസ്മോറെഗുലേഷൻ
പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് ഒരു ഓസ്മോറെഗുലേറ്ററാണ്.
അതിനാൽ ഇതിന് ഹൈപ്പർ-ഓസ്മോട്ടിക്, ഹൈപ്പോ-ഓസ്മോട്ടിക് പരിതസ്ഥിതികൾ സഹിക്കാൻ കഴിയും.
എച്ച്. നഡസ് മറ്റ് ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് സ്പീഷീസുകളെ അപേക്ഷിച്ച് ലവണാംശ വ്യതിയാനങ്ങളോട് കൂടുതൽ സഹിഷ്ണുത കാണിക്കുന്നു.
കൂടാതെ ഡെസിക്കന്റ്നെതിരെ പ്രതിരോധിക്കും.
എച്ച്. നഡസ് കടൽജലം, ഉപ്പുവെള്ളം, ഹൈപ്പർ-സലൈൻ അഴിമുഖ ചതുപ്പുകൾ എന്നിവയിൽ വസിക്കുന്നു.
ജലത്തിന്റെ താപനിലയെ വളരെയധികം ആശ്രയിക്കുന്ന താഴ്ന്ന ലവണാംശങ്ങളോട് സഹിഷ്ണുത പുലർത്തുന്നു..
ഗില്ലുകളിലെ Na K-ATPase ന്റെ കനത്ത നിയന്ത്രണത്തിലൂടെയാണ് ഇത് കൈവരിക്കുന്നത്.
എച്ച്. നഡസ് ലെ പിൻഭാഗത്തെ ചെകിളകൾ ഭൂരിഭാഗം ഓസ്മോറെഗുലേഷനിൽ ഏർപ്പെടുകയും ലവണാംശം വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് അവയുടെ ശുദ്ധീകരണ പ്രവർത്തനം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
ശ്വസനം പുറന്തോട് നീക്കം ചെയ്തതോടെ ആന്തരിക ചെകിളകൾ ദൃശ്യമാകുന്നു.
ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ് ഉഭയജീവിയാണ്.
കൂടാതെ ജലത്തിലും വെള്ളത്തിന് പുറത്തുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിലും അതിജീവിക്കാൻ കഴിവുള്ളവയുമാണ്.
H. nudus 8 മണിക്കൂർ വരെ വെള്ളത്തിന് പുറത്ത് നിൽക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്.
കൂടാതെ ഹീമോലിംഫ് O₂ സാന്ദ്രത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഹൈപ്പർ വെൻറിലേഷനിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
ഹൈപ്പോക്സിക് ആയിരിക്കുമ്പോൾ, മിക്ക ക്രസ്റ്റേഷ്യനുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, നഷ്ടം നികത്തുന്നതിനായി H. nudus ദ്രുതഗതിയിലുള്ള ഉപാപചയ ആൽക്കലോസിസിന് വിധേയമാകും.
8.19 എന്ന ഹീമോലിംഫ് പിഎച്ച് അളവ് സഹിക്കാൻ എച്ച്.നഡസിന് കഴിയും.
ഈ നഷ്ടം ഒരു പരിണമിച്ച പ്രതികരണമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
10 mmHg PO₂-ൽ താഴെയുള്ള ജലത്തിലെ ഓക്സിജൻ സാന്ദ്രതയിൽ പോലും, H. nudus ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം വർദ്ധിപ്പിക്കും.
പക്ഷേ ഹൈപ്പർ വെൻറിലേറ്റ് ചെയ്യുകയോ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.
ഹീമോസയാനിൻ O₂ അഫിനിറ്റിയും യൂറേറ്റ് കോൺസൺട്രേഷനും വർദ്ധിപ്പിച്ചാണ് ഇത് കൈവരിക്കുന്നത്.
ആന്തരിക ആൽക്കലോസിസ് ഈ മാറ്റങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
സാധാരണ ഓക്‌സിജൻ അവസ്ഥയിൽ, എച്ച്. ന്യൂഡസ് വേണ്ടത്ര സമൃദ്ധിക്ക് ധമനികളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന  O₂ നെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
എന്നാൽ കുറഞ്ഞ ഓക്‌സിജൻ പരിതസ്ഥിതിയിൽ ഹീമോസയാനിൻ റിലയൻസിലേക്ക് മാറും.
കൂടാതെ, H. nudus താപനിലയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള രീതിയിൽ യൂറേറ്റ് ഓക്സിഡേസിന്റെ ഉപയോഗം പരിമിതപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവ് കാണിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ അതിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഓക്സിജൻ ഉപയോഗം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു.
ഈ അഡാപ്റ്റേഷനുകൾ ഹൈപ്പോക്സിക് ജലത്തിൽ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശക്തമായ പരിണാമ പ്രേരണയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കൂടാതെ ഹൈപ്പോക്സിയ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമായി ക്രസ്റ്റേഷനുകൾ വായു ശ്വസനത്തെ പരിണമിച്ചു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ എതിർക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു.
ചയാപചയം
ഹെമിഗ്രാപ്സസ് ന്യൂഡസിന് ഗ്ലൂക്കോസ്, ഗാലക്ടോസ്, ഫ്യൂക്കോസ് എന്നിവയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
മാൾട്ടോസ്, മാൾട്ടോട്രിയോസ്, മാൾട്ടോട്ടെട്രോസ്, അതിന്റെ രാസവിനിമയം മറ്റ് ഞണ്ടുകൾക്ക് സമാനമാക്കുന്നു.
H. nudus-ന് ട്രാഹലോസ് ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
രക്തം വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് ആസിഡ്-ലയിക്കുന്ന ഗ്ലൈക്കോപ്രോട്ടീനുകളോടുള്ള മുൻഗണനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മാൾട്ടോസ് ഡെറിവേറ്റീവ് മെറ്റബോളിറ്റുകൾ H. nudus-ന്റെ പ്രാഥമിക ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളിലൊന്നാണ്.
H. nudus-ന് പൊതുവെ മാൾട്ടോസ് ഒലിഗോസാക്കറൈറ്റുകളെ ഉപാപചയമാക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, രക്തത്തിലെ മാൾട്ടോസിന്റെ അളവ് വ്യക്തിയുടെ ഭക്ഷണക്രമവും വർഷത്തിന്റെ സമയവും അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം.
H. nudus, ഗ്ലൂക്കോസ്-6-ഫോസ്ഫേറ്റ്, ഒരു മാൾട്ടോസ് ഡെറിവേറ്റീവ്, മാൾട്ടോസ് ഒലിഗോസാക്കറൈഡ് രൂപീകരണത്തിൽ ഒരു ഇന്റർമീഡിയറ്റായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഇത് ഗ്ലൈക്കോജൻ സിന്തസിസിൽ ഒരു ഇന്റർമീഡിയറ്റായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് ഈ ഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏറെക്കുറെ സ്വതന്ത്രമാണ്.
കാരണം ഇത് മാൾട്ടോസ് രക്തചംക്രമണത്തിൽ നിന്നോ ഗ്ലൈക്കോജൻ തകർച്ചയിൽ നിന്നോ കൂടുതൽ സമന്വയിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
ഈ ഗ്ലൂക്കോസ്, പ്രീ-മോൾട്ട് ചിറ്റിൻ സിന്തസിസിൽ പ്രധാന ഘടകമായി ഹെപ്പറ്റോപാൻക്രിയാസ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
References External links Hemigrapsus nudus എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ )
പെലച്ചിക്കല്ല്
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ വില്ലടത്ത് മഹാശിലാകാലത്തെ സംസ്ക്കാരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ശിലാസ്മാരകമുണ്ട്.
ഇതിനെ ‘’’പെലച്ചിക്കല്ല്’’’,’’’നീലിക്കല്ല്’’ എന്നൊക്കെ പ്രാദേശികമായി അറിയുന്നു.
15 അടി ഉയരവും 12 അടിയുമുള്ള ഈ ശില അവർണ്ണജാതിയിൽ പെട്ട സ്ത്രീയുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്ന്ന്ന് പ്രാദേശവാസികൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ആ സ്ത്രീ തന്നെ ശിലയായതാണെന്നും  ഒരു വിശ്വാസവും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടക്കാലത്തടയാളമായി സ്ഥാപിച്ചതാണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നവരുമുണ്ട്.
1940 മുതൽ പുരാവസ്തു വകുപ്പ് ഇത് സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.
മൂവായിരം വർഷത്തെ പഴക്കമെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമെന്ന് വകുപ്പ് കരുതുന്നു.
അക്കാലത്തെ പ്രമുഖരെ ആരെയെങ്കിലും സംസ്കരിച്ൿഹ സ്ഥലമാകാമെന്നും വകുപ്പ് കരുതുന്നു.
ഇത്തരം പത്തോളം കല്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അതിലൊന്നാണ് ഇതെന്നും പുരാവസ്തു വകുപ്പ് പറയുന്നു.
അവലംബം ↑ പ്രസാദ് താണിക്കുടം - മാതൃഭൂമി നഗരം സപ്ലിമെന്റ്, തൃശ്ശുർ, പേജ്2, 2016 ഡിസംബർ 5
പെലപ്പൊനേഷ്യൻ യുദ്ധം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Peloponnesian_War
പുരാതന ഗ്രീസിൽ, ആഥൻസിന്റെ സാമ്രാജ്യമായി പരിണമിച്ചിരുന്ന ഡീലിയൻ സഖ്യവും സ്പാർട്ടയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പെലപ്പൊന്നേഷൻ സഖ്യവും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധമാണ് പെലോപൊനേഷ്യൻ യുദ്ധം (ബിസി 431-404).
യവനലോകത്ത് അതു കൈവരിച്ചിരുന്ന രാഷ്ട്രീയമേധാവിത്വവും ഈജിയൻ കടൽ പ്രദേശത്തെ വാണിജ്യമേൽക്കോയ്മയും നിലനിർത്താനുള്ള ഏഥൻസിന്റെ നിശ്ചയവും അതിനോട് മറ്റു നഗരരാഷ്ട്രങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ച എതിർപ്പുമാണ് ഈ യുദ്ധത്തിനു കാരണമായത്.
ഗ്രീക്കു ലോകത്തെ സമൂലം ഉടച്ചുവാർത്ത ഈ പോരാട്ടം പെരിക്ലീസിന്റെ ഭരണകാലത്തെ കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഗ്രീസിന്റെ വിഖ്യാതമായ സുവർണ്ണയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യം സൂചിപ്പിച്ചു.
"ഗ്രീസിന്റെ ആത്മഹത്യ" (the suicide of Greece) എന്നു പോലും ഈ യുദ്ധം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
യവനലോകത്തിനാകെ ദുരിതം വിതച്ച ഈ അന്തശ്ചിദ്രത്തിനു പല കാരണങ്ങളും ചൂണ്ടികാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പെരിക്ലിസിന്റെ കീഴിൽ രാഷ്ട്രാതിർത്തിക്കുള്ളിൽ ജനാധിപത്യം പിന്തുടർന്ന ആഥൻസ് , അയൽനാടുകൾക്കു നേരെ സ്വീകരിച്ചതു ശക്തിയുടെ ഭാഷയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള നയമായിരുന്നു.
ഈജിയൻ കടലിലെ കച്ചവടമാർഗ്ഗങ്ങൾ ആഥൻസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
ഈജിപ്തിൽ നിന്നുള്ള ധാന്യഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ആഥൻസ് ഈജിയൻ കടലിന്റെ നിയന്ത്രണം നിലനില്പിന്റെ പ്രശ്നമായി കരുതി.
എങ്കിലും വ്യാപാരമാർഗ്ഗങ്ങളെ വരുതിയിൽ നിർത്താനായി ആഥൻസ് കൈക്കൊണ്ട മയമില്ലാത്ത നടപടികൾ അയൽനാടുകൾക്ക് ഈർച്ചയും അവമാനവും ഉണ്ടാക്കി.
ഈ താത്പര്യസംഘർഷം സമാധാനപരമായി പരിഹരിഹാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ല.
ആയുധമെടുക്കാൻ അവസരം പാർത്തുനിന്ന അപക്വമതികളായ ചെറുപ്പക്കാർ പെലപ്പൊന്നേസിലും ആഥൻസിലും യുദ്ധത്തിനായി മുറവിളി കൂട്ടിയതും സമാധാനത്തിനുള്ള വഴിയടച്ചതായി പെലപ്പൊന്നേഷൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രമെഴുതിയ തുസ്സിഡിഡീസ് പറയുന്നു.
കൊറിന്തിയൻ കടലിടുക്കിലെ സ്പാർട്ടൻപക്ഷനഗരമയിരുന്ന മെഗാരക്കെതിരെ ബിസി 432-ൽ ആഥൻസ് പ്രഖ്യാപിച്ച ഉപരോധം യുദ്ധത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ച പ്രകോപനങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.
മൂന്നു ഘട്ടങ്ങൾ
ബിസി 431 മുതൽ 404 വരെ ദീർഘിച്ച ഈ യുദ്ധത്തിന്റെ പുരോഗതിയിൽ ചരിത്രകാരന്മാർ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങൾ കാണുന്നു.
ആർക്കിദാമിയൻ യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒന്നാം ഘട്ടത്തിൽ ഗ്രീക്ക് ഉപദ്വീപിൽ ആഥൻസ് ഉൾപ്പെട്ട അറ്റിക്കാ പ്രദേശത്തെ സ്പാർട്ട നിരന്തരം ആക്രമിച്ചു.
അതേസമയം, തങ്ങളുടെ നാവികമേൽക്കോയ്മ മുതലെടുത്ത് പെലപ്പൊന്നേസ് തീരത്ത് മിന്നലാക്രമണങ്ങൾ നടത്തിയ ആഥൻസ് സ്വന്തം സാമ്രാജ്യത്തിനുള്ളിലുള്ള എതിർപ്പുകളെ ദാഷിണ്യമില്ലാതെ അടിച്ചമർത്തി.
സ്പാർട്ടയുടെ ആക്രമണത്തെ ഭയന്ന് ആഥൻസിലെ ജനത നഗരഭിത്തികൾക്കുള്ളിൽ കൂട്ടം ചേർന്ന് ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുന്നുകൂടിയ മാലിന്യങ്ങൾ പ്ലേഗു പരത്തി.
യുദ്ധത്തിനൊപ്പം നഗരത്തെ അലട്ടിയ ഈ പകർച്ചവ്യാധി ആഥൻസിന്റെ പ്രസിദ്ധനേതാവ് പെരിക്ലിസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ ജീവൻ അപഹരിച്ചു.
ബി.സി. 421-ൽ "നിക്കിയാസിന്റെ ശാന്തി" (Peace of Nicias) എന്നറിയപ്പെടുന്ന സമാധാന ഉടമ്പടിയോടെ യുദ്ധത്തിന്റെ ഈ ഘട്ടം  സമാപിച്ചു.
ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ അന്ത്യം പ്രഖ്യാപിച്ചതിനപ്പുറം ആഥൻസും സ്പാർട്ടയും തമ്മിൽ അൻപതു വർഷത്തെ മൈത്രീബന്ധത്തിനുപോലും "നിക്കിയാസിന്റെ ശാന്തി"-യിൽ വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു.
സ്പാർട്ട ആക്രമിക്കപ്പെട്ടാൽ സഹായത്തിനെത്താമെന്ന ആഥൻസിന്റെ ഉറപ്പും സന്ധിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ സമാധാനത്തെ "മറ്റുവഴികളിലൂടെയുള്ള യുദ്ധം" (war by other means)  ആയി ഇരുപക്ഷവും കാണാൻ തുടങ്ങിയതിനാൽ "നിക്കിയാസിന്റെ ശാന്തി"-ക്ക് ഏറെ ആയുസ്സുണ്ടായില്ല.
അൻപതു വർഷത്തെ ശാന്തിയും മൈത്രിയും ആറുവർഷത്തെ ശീതയുദ്ധത്തിൽ ഒതുങ്ങി.
ആഥൻസിലെ രാജനീതിയിൽ അൽസിബയഡിസിന്റെ തീവ്രപക്ഷത്തിനു മേൽക്കോയ്മ കിട്ടിയത് സന്ധിയുടെ തകർച്ചയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തി.
പെലപ്പൊന്നേസിൽ താമസിയാതെ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ വീണ്ടും തുടങ്ങിയതോടെ നിക്കിയാസിന്റെ സന്ധി പേരിനു പോലും ഇല്ലാതായി.
സിസിലിയിൽ അതിന്റെ മേൽക്കോയ്മയെ ചെറുത്ത സൈറാക്കൂസിനെ ആക്രമിക്കാനായി ബിസി 415-ൽ ആഥൻസ് ഒരു കൂറ്റൻ നാവികപ്പടയെ നിയോഗിച്ചു.
മൊത്തം നാവികവ്യൂഹത്തിന്റെ നാശത്തോടെ ബിസി 413-ൽ ആ സാഹസം വൻപരാജയത്തിൽ സമാപിച്ചു.
ഡിസേലിയൻ യുദ്ധമെന്നും അയോണിയൻ യുദ്ധമെന്നും ഒക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന അന്തിമപോരാട്ടമാണ് പിന്നീടു നടന്നത്.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ, പേർഷ്യയിലെ അക്കാമെനീയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സഹായം ലഭിച്ച സ്പാർട്ട, അയോണിയയിലും ഈജിയൻ കടൽ പ്രദേശത്തുമുള്ള ആഥൻസിന്റെ അധിനിവേശനാടുകളുടെ കലാപങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച് ആഥീനിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിനു തുരങ്കം വക്കുകയും ആഥൻസിന്റെ നാവിക മേൽക്കോയ്മയെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബിസി 405-ൽ അഗോസ്പോട്ടമൈയിലെ യുദ്ധത്തിൽ ആഥൻസിന്റെ നാവികശക്തി തരിപ്പണമായതോടെ യുദ്ധം സമാപിച്ച്, അടുത്ത വർഷം ആഥൻസ് കീഴടങ്ങി.
പെലപ്പൊന്നേഷൻ യുദ്ധം യവനലോകത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു.
ഗ്രീസിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ നഗരരാഷ്ട്രമായിരുന്ന ആഥൻസ് യുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായ അടിമത്തത്തിലായി.
ഗ്രീക്കു ലോകത്തിലെ മേധാവിത്ത്വം സ്പാർട്ടയുടേതായി.
യുദ്ധം വരുത്തിവച്ച സാമ്പത്തികാഘാതം, മുഴുവൻ ഗ്രീസിനേയും ബാധിച്ചു; പെലപ്പൊന്നീസിൽ ദാരിദ്ര്യം വ്യാപകമായി.
നിശ്ശേഷം തകർന്ന ആഥൻസിന് അതിന്റെ ഐശ്വര്യം ഒരിക്കലും വീണ്ടെടുക്കാനായില്ല.
ഗ്രീക്കു സമൂഹത്തിൽ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ മറ്റു പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും യുദ്ധം കാരണമായി; ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പക്ഷത്തു നിന്ന ആഥൻസും പ്രഭുവാഴ്ചയെ പിന്തുണച്ച സ്പാർട്ടയും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടത്തിനിടെ ഇരുപക്ഷവും മറ്റു നാടുകളിൽ തങ്ങളുടെ അനുഭാവികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു.
അതിനാൽ പിൽക്കാലത്ത് ആഭ്യന്തരകലഹങ്ങൾ യവനസമൂഹങ്ങളിൽ സർവ്വസാധാരണമായി.
മുൻകാലങ്ങളിൽ ഗ്രീസിൽ നടന്നിരുന്ന യുദ്ധങ്ങൾ പരിമിതവും മര്യാദകൾ പിന്തുടരുന്നവയും ആയിരുന്നു.
നഗരരാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിൽ പതിവായ സമ്പൂർണ്ണസ്വഭാവത്തോടു കൂടിയ പുതിയ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് വൻതോതിലുള്ള അരുംചെയ്തികൾ അവശ്യഘടകമായി.
മതപരവും സാംസ്കാരികവുമായ വിലക്കുകളെ തകർക്കുകയും, വിസ്തൃതമായ നാട്ടിൻപുറങ്ങളെ നിർജ്ജനീകരിക്കുകയും, മുഴുവൻ നഗരങ്ങളേയും നാമാവശേഷമാക്കുകയും ചെയ്ത പെലപ്പൊന്നേഷൻ യുദ്ധം ബിസി അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെയും ഗ്രീസിന്റെ സുവർണ്ണകാലത്തിന്റേയും നാടകീയമായ അന്ത്യം കുറിച്ചു.
൧ തന്റെ പ്രേമഭാജനം അസ്പേഷെയെ (Aspasia) മെഗാര പിണക്കിയതിനെ തുടർന്നാണ് പെരിക്ലിസ് മെഗാരക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞ് ഗ്രീസിനാകെ ദുരിതം വരുത്തിയ യുദ്ധം ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് അക്കാലത്തെ നർമ്മസാഹിത്യകാരൻ അരിസ്റ്റോഫനീസും മറ്റും അപവാദം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം 1 2 3 വിൽ ഡുറാന്റ് , "ഗ്രീസിന്റെ ജീവിതം", സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , രണ്ടാം ഭാഗം (പുറങ്ങൾ 437-56) ↑ Kagan, The Peloponnesian War , 488.
↑ Fine, The Ancient Greeks , 528–33.
↑ Kagan, The Peloponnesian War , Introduction XXIII–XXIV.
പെലിസ്റ്റെർ ദേശീയോദ്യാനം
പെലിസ്റ്റെർ ദേശീയോദ്യാനം റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് മാസിഡോണിയയിലെ ബിറ്റോല മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ദേശീയോദ്യാനമാണ്.
ബാബ മൌണ്ടൻ മാസിഫിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ ദേശീയോദ്യാനം,171.5 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (66.2 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.
സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 927 മുതൽ 2,601 മീറ്റർ വരെ (3,041 മുതൽ 8,533 അടി വരെ) വ്യത്യസ്ത ഉയരങ്ങളിലുള്ള ദേശീയോദ്യാനം, മനോഹരമായ സസ്യജാലങ്ങളും വൈവിധ്യമുളള ജന്തുക്കളും നിറഞ്ഞതാണ്.
പെറ്റർലൂ കൂട്ടക്കൊല ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Peterloo_Massacre
53°28′41″N 2°14′49″W ﻿ / ﻿ 53.478°N 2.247°W ﻿ / 53.478; -2.247
വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തെത്തുടർന്ന് ഉയർന്നുവന്ന തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശ സമര ചരിത്രത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന അധ്യായമായിരുന്നു പെറ്റർലൂ കൂട്ടക്കൊല .
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ 1800 ൽ പാസാക്കിയ കോമ്പിനേഷൻ നിയമം തൊഴിലാളികൾ സംഘം ചേരുന്നത് നിരോധിച്ചു.
ഇതിനെതിരെ 1819 ആഗസ്റ്റ് മാസത്തിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ മാഞ്ചസ്റ്ററിലുള്ള സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ഫീൽഡിൽ എൺപതിനായിരതേതോളം തൊഴിലാളികൾ ഒരു പ്രതിഷേധ സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
സമാധാനപരമായി ഇവർ നടത്തിയ പ്രകടനത്തിന് നേരെ  നടന്ന വെടിവെയ്പ്പിൽ പതിനൊന്നു പേർ മരണമടഞ്ഞു.
എഴുന്നൂറോളം പേർക്ക് പരിക്കേറ്റു.
ഈ സംഭവത്തെത്തുടർന്ന് തൊഴിലാളികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കുവാൻ അധികാരികൾ നിർബന്ധിതരായി.
നേട്ടങ്ങൾ കോമ്പിനേഷൻ നിയമം പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു.
ഒളിവിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പല തൊഴിലാളി കൂട്ടായ്മകൾക്കും പരസ്യമായി  പ്രവർത്തിക്കാനായി.
പെലേജിയനിസം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pelagianism ജന്മപാപസങ്കല്പത്തെ നിഷേധിച്ച പെലേജിയൂസ്
ആദിമാതാപിതാക്കളുടെ പാപത്തിന്റെ ഓഹരി ജന്മപാപമായി ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ്‌ മനുഷ്യരെല്ലാം ജനിക്കുന്നതെന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ നിഷേധത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ള ദൈവശാസ്ത്രസിദ്ധാന്തമാണ്‌ പെലേജിയനിസം .
ബ്രിട്ടീഷുകാരനായ പെലേജിയൂസ് (ക്രി.വ. 354-420/40)എന്ന സന്യാസിയുടെ പേരിലാണ്‌ ഇതറിയപ്പെടുന്നതെങ്കിലും പെലേജിയൻ  സിദ്ധാന്തസമുച്ചയത്തിന്റെ പല അംശങ്ങളേയും അദ്ദേഹം നിഷേധിച്ചിട്ടുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു.
സഭാപിതാവായ അഗസ്തീനോസ് പൂർണ്ണരൂപത്തിലെത്തിച്ച ജന്മപാപസങ്കല്പത്തിന്‌ സ്വീകാര്യത കിട്ടിയ  പാശ്ചാത്യ ക്രൈസ്തവസഭയിലാണ്‌ ആ സങ്കല്പത്തിന്റെ നിഷേധത്തിലുറച്ച പെലേജിയനിസവും പ്രചരിച്ചത്.
പെലേജിയൂസ്
പെലേജിയൂസിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഏറെ വിവരങ്ങളൊന്നും ലഭ്യമല്ല.
ബ്രിട്ടണിൽ നിന്നുള്ള സന്യാസിയെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഏതു ദേശക്കാരനാണെന്നു വ്യക്തമല്ല.
പെലേജിയൂസ് ഏറെക്കാലം റോമിൽ ജീവിച്ചിരുന്നതായി പറയുന്ന അഗസ്തീനോസ് , അതേ പേരുള്ള മറ്റൊരാളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചുകാണിക്കാനായി അദ്ദേഹത്തെ "ബ്രിട്ടോ" എന്നു വിളിക്കുന്നു.
സഭാചരിത്രകാരനായ ബീഡും പെലേജിയൂസിനെ "പെലേജിയൂസ് ബ്രിട്ടോ" എന്നു വിളിക്കുന്നുണ്ട്.
"സ്കോട്ട്‌ലണ്ടിലെ പാൽക്കഞ്ഞി കുടിച്ച് വീർത്ത ആ പൊണ്ണത്തലയൻ" (that fathead bloated with Scotch porridge)എന്ന് ജെറോം പെലാജിയസിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും " സ്കോട്ട്‌ലൻഡ് " എന്ന വാക്ക് അക്കാലത്ത് അയർലണ്ട് എന്ന അർത്ഥത്തിലും  ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്നു എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഏതായാലും റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രവിശ്യയായിരുന്ന ബ്രിട്ടണിൽ പെലാജിയൂസ് തപോനിഷ്ഠയുടേയും പ്രഭാഷണചാതുര്യത്തിന്റേയും പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
പെലേജിയൻ  ആശയങ്ങൾ അവയുടെ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ വെളിച്ചം കാണുന്നതിനു മുൻപ്, അഗസ്തീനോസിനെപ്പോലെ ഉന്നതസ്ഥാനീയരായ സഭാനേതാക്കന്മാർ പോലും അദ്ദേഹത്തെ "വിശുദ്ധൻ" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഏറെക്കാലം റോമിൽ കഴിഞ്ഞ പെലേജിയൂസ് അലാറിക്കിന്റെ വിസിഗോത്ത് സൈന്യം നഗരം കൊള്ളയടിച്ചതിനെ തുടർന്ന് ആഫ്രിക്കയിലെത്തി.
അവിടെ തുടമുഖപട്ടണമായ ഹിപ്പോയും അദ്ദേഹം സന്ദർശിച്ചെങ്കിലും അവിടത്തെ മെത്രാനായിരുന്ന അഗസ്തീനോസ് അപ്പോൾ നഗരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ആദിമാതാപിതാക്കളുടെ പാപത്തിന്റെ കളങ്കം മനുഷ്യപ്രകൃതിയെതന്നെ അധഃപതിപ്പിച്ചതിനാൽ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ദാനമായി കിട്ടുന്ന കൃപയല്ലാതെ രക്ഷയിലേയ്ക്ക് മനുഷ്യന്‌ മറ്റു വഴിയില്ലെന്നാണ്‌  ജന്മപാപസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ നിലപാട്.
അധഃപതിച്ച് തിന്മയിലേയ്ക്കു ചാഞ്ഞ മനുഷ്യപ്രകൃതി, നന്മ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തതാണെന്നാണ്‌ വാദം‌.
എന്നാൽ ആദിപാപം സ്പർശിച്ചത് ആദാം - ഹവ്വമാരെ മാത്രമാണെന്നും അവരുടെ സന്തതിപരമ്പരയെ അത് മലിനപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ മനുഷ്യബുദ്ധിയ്ക്ക് ദൈവത്തിന്റെ കൃപയുടെ ഇടപെടൽ കൂടാതെ തന്നെ നന്മ തെരഞ്ഞെടുക്കാനാകുമെന്ന് പെലേജിയൂസ് പഠിപ്പിച്ചു.
മനുഷ്യന്റെ സൽ‌പ്രവർത്തികൾക്ക് ദൈവകൃപയുടെ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനുഷ്യബുദ്ധിയ്ക്ക് ദൈവം നൽകിയിരിക്കുന്ന കഴിവുകൾ, പാപരഹിതമായ ജീവിതത്തിന്‌ മതിയാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
ആദിപാപത്തിന്റെ ദുർമ്മാതൃകയെ മറികടന്ന്, ദൈവദത്തമായ ബുദ്ധിയുടെ വിവേചന ഉപയോഗിച്ചു യേശു കാണിച്ച  ത്യാഗത്തിന്റെ സന്മാതൃക പിന്തുടർന്ന് രക്ഷപ്രാപിക്കാൻ മനുഷ്യന്‌ കഴിവും ബാദ്ധ്യതയും ഉണ്ട്.
ആദാമിന്റെ പാപത്തിൽ മനുഷ്യരെല്ലാം തെറ്റുകാരാണെന്ന് പെലേജിയൂസ് സമ്മതിച്ചില്ല.
ആദാം - ഹവ്വാമാരുടെ പാപം അവരുടെ സന്തതികളെ  ദുർമ്മാതൃക എന്ന നിലയിലല്ലാതെ ജന്മപാപം ആയി പിന്തുടരുന്നില്ല.
യേശുവിന്റെ ജീവിതവും മരണവും ആദിമാതാപിതാക്കളുടെ ദുർമ്മാതൃകയെ മറികടക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന   സന്മാതൃകയായി.
ചുരുക്കത്തിൽ  സ്വന്തം അവസ്ഥ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിവുള്ള മനുഷ്യൻ, സുവിശേഷത്തിലെ അനുശാസനങ്ങൾ പിന്തുടരാൻ ധാർമ്മികമായ ബാദ്ധ്യതയുള്ളവനും കർമ്മങ്ങളുടെ   ഉത്തരവാദിത്തം പേറാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവനുമാണ്‌.
മനുഷ്യർ പാപം ചെയ്യുന്നത് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ആയതിനാൽ അവർ പാപത്തിന്റെ ഇരകളല്ല.
പാപി കൃപ ആവശ്യമുള്ള ഇരയല്ല, മാപ്പു തേടേണ്ട കുറ്റവാളിയാണ്‌.
മനുഷ്യരെല്ലാം പരിപൂർണ്ണത പ്രാപിക്കാൻ കഴിവും ചുമതലയും ഉള്ളവരാണെന്ന വിശ്വാസമാണ്‌ പെലേജിയനിസത്തിന്റെ കാതൽ.
മനുഷ്യരുടെ പിറവി തന്നെ ഹീനാവസ്ഥയിലാണെന്നും, അതിനാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാൻ അവർ അശക്തരാണെന്നുമുള്ള വാദം അസംബന്ധമാണെന്ന് പെലേജിയൂസ് കരുതി.
ആഗസ്തീനോസിന്റെ കൺഫെഷൻസ് എന്ന പ്രഖ്യാതകൃതിയെ ഒരുതരം നിഷ്ക്രിയഭക്തിയ്ക്കുള്ള ആഹ്വാനമായി അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തി.
കൺഫെഷൻസ് പത്താം അദ്ധ്യായത്തിലെ "നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് എന്നോടു കല്പിക്കുക; കല്പിക്കുന്നത് നീ പ്രദാനം ചെയ്യുക" എന്ന പ്രാർത്ഥന പെലേജിയൂസിനെ അരിശം കൊള്ളിച്ചു.
കർമ്മങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തികളെ മുക്തരാക്കി, സമൂഹത്തിൽ അധാർമ്മികത പരാത്താൻ മാത്രം ഉപകരിക്കുന്ന നിലപാടായാണ്‌ ഇതിനെ അദ്ദേഹം കണ്ടത്.
ആഫ്രിക്കയിൽ ക്രമേണ പ്രചരിച്ച പെലേജിയൂസിന്റെ ആശയങ്ങളെ അഗസ്തീനോസ് എതിർത്തു.
മനുഷ്യന്‌ ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൃപകൂടാതെ തന്നെ സ്വതന്ത്രമനസ്സോടെ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ വഴി ധാർമ്മികമായ പൂർണ്ണത നേടാനാകുമെന്ന് പെലേജിയൂസ് വാദിച്ചപ്പോൾ,  എല്ലാമനുഷ്യരും ജന്മപാപത്താൽ പങ്കിലമായ മനസ്സും ബുദ്ധിയുമായി ജനിക്കുന്നതിനാൽ ദൈവകൃപകൂടാതെ പരിപൂർണ്ണത കൈവരിക്കുക സാധ്യമല്ലെന്നായിരുന്നു അഗസ്തീനോസിന്റെ  നിലപാട്.
ജന്മപാപസിദ്ധാന്തം മനിക്കേയവാദത്തിന്‌ സമമാണെന്ന് പെലേജിയന്മാർ വാദിച്ചു:  മാംസം സ്വഭാവത്താലേ പാപോന്മുഖമാണെന്ന വിശ്വാസം മനിക്കേയവാദത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
ക്രിസ്തുമതത്തിലേയ്ക്ക് പരിവർത്തിതനാകുന്നതിനു മുൻപ് അഗസ്തീനോസ് മനിക്കേയവാദത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായിരുന്നുവെന്നത് ഈ ആരോപണത്തിന്‌ കൂടുതൽ പ്രസക്തി നൽകി.
മനുഷ്യനു രക്ഷ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ദാനമായി ലഭിക്കുന്നതാണെന്നും, ആ ദാനം സ്വീകരിക്കുകയോ തിരസ്കരിക്കുകയോ ചെയ്യാനുള്ള കഴിവിലാണ്‌ മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്നും അഗസ്തീനോസ് കരുതി.
പാപം മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ ഭാഗം തന്നെയാണെന്നും പാപം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ ആർക്കുമാവില്ലെന്നും വിശ്വസിച്ച ജെറോം , അഗസ്തീനോസിനൊസ് കഴിഞ്ഞാൻ പെലേജിയൂസിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിമർശകനായി.
വിലക്ക്
റോമിന്റെ മേലുള്ള അലാറിക്കിന്റെ വിസിഗോത്ത് സൈന്യത്തിന്റെ ആക്രമണത്തെ തുടർന്ന് ആഫ്രിക്കയിലെത്തിയ അഭയാർത്ഥികളിൽ പെലേജിയൂസും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
നേരത്തെ ഇറ്റലിയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ അതോടെ ആഫ്രിക്കയിൽ പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
താമസിയാതെ പെലേജിയൂസ് ആഫ്രിക്ക വിട്ട് പലസ്തീനയിലേയ്ക്ക് പോയെങ്കിലും  പെലേജിയൻ നിലപാടിന്റെ ശക്തനായ വക്താവായിരുന്ന സെലസ്റ്റിയസ് ആഫ്രിക്കയിൽ തുടർന്നു‌.
പലസ്തീനയിലെത്തിയ പെലേജിയൂസിനെക്കുറിച്ച് അവിടെ താപസജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന ജെറോമിന്‌ അഗസ്തീനോസ് മുന്നറിയിപ്പു കൊടുത്തു.
പെലേജിയനിസത്തെക്കുറിച്ചു തീരുമാനിക്കാൻ യെരുശലേമിൽ രണ്ടു സൂനഹദോസുകൾ ചേർന്നു.
അതിലൊരു സൂനഹദോസ് പെലേജിയനിസത്തെ ശപിക്കുകയും മറ്റേത് അതിനെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഗസ്തീനോസിന്റെ ഉത്സാഹത്തിൽ ക്രി.
416-ൽ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ട രണ്ട് ഉത്തരാഫ്രിക്കൻ സൂനഹദോസുകളും പെലേജിയനിസത്തെ ശപിച്ചു.
റോമിലെ മെത്രാനായിരുന്ന മാർപ്പാപ്പ ഇന്നസെന്റ് പെലേജിയനിസത്തെ ശപിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻ‌ഗാമി സോസിമസ് തന്റെ കാര്യം വാദിക്കാൻ റോമിലെത്തിയ പെലേജിയൂസിനോട് സഹതാപം കാട്ടി.
എന്നാൽ റോമിൽ അക്കാലത്തു നടന്ന ഒരു ലഹളയ്ക്ക് പെലേജിയൂസിന്റെ അനുയായികൾ ഉത്തരവാദികളാണെന്നു കരുതിയ ഹോണോറിയസ് ചക്രവർത്തി പെലേജിയനിസത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു വിളമ്പരം ഇറക്കുകയും പെലേജിയന്മാരെ റോമിൽ നിന്നു പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭരണരംഗത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന അഴിമതിക്കെതിരെയുള്ള പെലേജിയൂസിന്റെ വിമർശനവും ചക്രവർത്തിയെ അദ്ദേഹത്തിനെതിരായി തിരിക്കാൻ സഹായിച്ചു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
അഗസ്തീനോസിന്റെ സുഹൃത്തും ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജന്മനാടായ തഗാസ്തയിലെ മെത്രാനുമായിരുന്ന അലിപ്പിയസ്, പെലേജിയന്മാർക്കെതിരെ ഈ തീരുമാനമെടുക്കാനായി രാജകീയോദ്യോഗസ്ഥന്മാർക്ക് കൈക്കൂലി കൊടുത്തു എന്നും ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആഫ്രിക്കയിൽ, സഭയുടെ വക ഭൂമിയിൽ മേഞ്ഞുകൊഴുത്ത 80 കുതിരകളായിരുന്നത്രെ കൈക്കൂലി.
ഭരണകൂടം പെലാജിയൂസിനെതിരായതോടെ സോസിമസ് മാർപ്പാപ്പായും പഴയ ‌നിലപാടുമാറ്റി, പെലേജിയൻ വാദത്തെ ശപിച്ചു.
ജൂലിയൻ മെത്രാൻ
ഭരണകൂടത്തിന്റേയും മാർപ്പാപ്പയുടേയും വിലക്കിനു ശേഷവും ഇറ്റലിയിൽ പെലേജിയനിസത്തിനു പിന്തുണ തീരെ ഇല്ലാതായില്ല.
ജൂലിയൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ വിലക്കോടെ തന്നെ  പെലാജിയനിസത്തിന്റെ കഥ കഴിഞ്ഞെന്ന് ("Causa finita est"; Case is finished) അഗസ്തീനോസ് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും ഇറ്റലിയിലെ 18 മെത്രാന്മാർ വിലക്കിനെ ധിക്കരിച്ച് പെലേജിയൂസിനെ പിന്തുണച്ചു.
അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രമുഖൻ എക്ലാനമിലെ ചെറുപ്പക്കാരനായ ജൂലിയൻ മെത്രാൻ (ക്രി.വ.386-454) ആയിരുന്നു.
പെലാജിയൻ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രഗല്ഭനായ നേതാവായി അദ്ദേഹം പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
അഗസ്തീനോസിന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്ന ഇറ്റലിയിലെ മെമോറിയൂസ് മെത്രാന്റെ മകനായിരുന്ന ജൂലിയൻ, പെലേജിയനിസത്തിനെതിരായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ അഗസ്തീനോസിന്റെ ബദ്ധവൈരിയായി.
ഭരണകൂടത്തെ ധിക്കരിച്ചതിന്‌ നാടുകടത്തപ്പെട്ടതിനു ശേഷവും ജൂലിയൻ പെലേജിയൻ പ്രചരണം തുടർന്നു.
അഗസ്തീനോസുമായുള്ള ജൂലിയന്റെ സം‌വാദം ദീർഘവും തീക്ഷ്ണവും വ്യക്തിപരമായ ശത്രുതയുടെ സൂചനകൾ നൽകിയതും ആയിരുന്നു.
430-ൽ അഗസ്തീനോസിന്റെ മരണം വരെ അത് തുടർന്നു.
അഗസ്തീനോസിനെ ജൂലിയൻ, "കഴുതകളുടെ പ്രഭു"(petronus asinorum) എന്നു വിളിക്കുക പോലും ചെയ്തു.
മനുഷ്യപ്രകൃതിയേയും, ദൈവത്തിന്റെ നീതിയേയും ലൈംഗികതയേയും കുറിച്ചുള്ള അഗസ്തീനോസിന്റെ നിലപാടുകളെ ജൂലിയൻ നിശിതമായി വിമർശിച്ചു.
എല്ലാ മനുഷ്യരുടേയും ഉല്പത്തി പാപത്തോടെ ആയതിനാൽ ജ്ഞാനസ്നാനം വഴി ജന്മപാപത്തിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടാതെ മരിക്കുന്ന ശിശുക്കൾ പോലും നരകത്തിൽ നിത്യകാലം ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന അഗസ്തീനോസിന്റെ നിലപാടാണ്‌ ജൂലിയന്റെ വിമർശനത്തിന്റെ മുഖ്യലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായത്.