smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
http://www.britannica.com/EBchecked/topic/25071/Anglo-Japanese-Alliance കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ആംഗ്ലോ-ജപ്പാൻ സഖ്യം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ആംഗ്ലോ-ഫ്രഞ്ച്-റഷ്യൻ സൗഹൃദധാരണ
റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം , ഫ്രഞ്ച് മൂന്നാം റിപ്പബ്ലിക്, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം ഓഫ് ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടൻ ആന്റ് അയർലന്റ്എന്നിവ തമ്മിൽ 1907 മുതൽ നിലവിലിരുന്ന അനൗപചാരിക ധാരണയായിരുന്നു ട്രിപ്പിൾ ഓന്റോന്റ് എന്നറിയപ്പെട്ട ആംഗ്ലോ-ഫ്രഞ്ച്-റഷ്യൻ സൗഹൃദധാരണ .
ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നത് "സൗഹൃദം, ധാരണ, കരാർ" എന്നാണ്.
1894-ലെ ഫ്രാങ്കോ-റഷ്യൻ അലയൻസ്, 1904-ലെ പാരീസിനും ലണ്ടനും ഇടയിലുള്ള ഓന്റോന്റ് കോർഡിയൽ , 1907-ലെ ആംഗ്ലോ-റഷ്യൻ ഓന്റോന്റ് എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ ധാരണ ഉണ്ടാക്കിയത്.
ജർമ്മനി, ഓസ്ട്രിയ-ഹംഗറി , ഇറ്റലി എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ ചേർന്ന് രൂപീകരിച്ച ട്രിപ്പിൾ അലയൻസിന് ഇത് ശക്തമായ പ്രതിരോധം തീർത്തു.
ട്രിപ്പിൾ അലയൻസ് പോലെയോ ഫ്രാങ്കോ-റഷ്യൻ സഖ്യം പോലെയോ ട്രിപ്പിൾ ഓന്റോന്റ് പരസ്പരപ്രതിരോധത്തിന്റെ സഖ്യമായിരുന്നില്ല.
ജപ്പാൻ, റഷ്യ, ബ്രിട്ടൻ (അനൗപചാരികമായി) എന്നീ രാജ്യങ്ങളുമായി സഖ്യങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നതിനു ഫ്രാൻസ് നേതൃത്വം നൽകി.
1907-ലെ ഫ്രാങ്കോ-ജാപ്പനീസ് ഉടമ്പടി, ഈ സഖ്യങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായിരുന്നു.
ജപ്പാൻ പാരീസിൽ നിന്ന് ഒരു വായ്പ വാങ്ങാൻ താത്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അതിനാൽ ഫ്രാൻസ് വായ്പക്കുള്ള വ്യവസ്ഥകളായി റഷ്യൻ-ജാപ്പനീസ് ഉടമ്പടിയും ഇൻഡോചൈനയിലെ ഫ്രാൻസിന്റെ അധീനതയിലുള്ളതും എന്നാൽ തന്ത്രപരമായി ദുർബലമായതും ആയ പ്രദേശങ്ങൾക്കുള്ള ജാപ്പനീസ് ഗ്യാരണ്ടിയും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
റഷ്യൻ-ജാപ്പനീസ് സൗഹൃദത്തെ ബ്രിട്ടൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
അങ്ങനെ ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ട്രിപ്പിൾ ഓന്റോന്റ് സഖ്യം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
1914-ൽ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, മൂന്ന് ട്രിപ്പിൾ ഓന്റോന്റ് അംഗങ്ങളും സഖ്യകക്ഷികളായി കേന്ദ്ര ശക്തികളായ ജർമ്മനി, ഓസ്ട്രിയ-ഹംഗറി എന്നിവർക്കെതിരെ  യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1914 സെപ്തംബർ 4 ന്, ട്രിപ്പിൾ ഓന്റോന്റ് അംഗങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി സമാധാനസന്ധി അംഗീകരിക്കരുതെന്നും മൂന്നു കക്ഷികൾ തമ്മിൽ അംഗീകരിച്ച സമാധാന വ്യവസ്ഥകൾ മാത്രമേ അംഗീകരിക്കൂ എന്നുമുള്ള ഒരു പ്രഖ്യാപനം പുറപ്പെടുവിച്ചു.
ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ കാരണങ്ങളിലൊന്നായി സഖ്യ സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് തുടരുന്നു.
സഖ്യ സംവിധാനം
1870-1871 ലെ ഫ്രാങ്കോ-പ്രഷ്യൻ യുദ്ധത്തിൽ, പ്രഷ്യയും അതിന്റെ സഖ്യകക്ഷികളും രണ്ടാം ഫ്രഞ്ച് സാമ്രാജ്യത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
ഈ തോൽവിയുടെ ഫലമായി ഫ്രാൻസിൽ മൂന്നാം റിപ്പബ്ലിക് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഫ്രാങ്ക്ഫർട്ട് ഉടമ്പടിപ്രകാരം പ്രഷ്യ ഫ്രാൻസിനെ പുതിയ ജർമ്മൻ സാമ്രാജ്യത്തിന് അൽസാസ്-ലോറൈനെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു.
ഇത് ഫ്രാൻസും ജർമ്മനിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വഷളാക്കി.
ജർമ്മനിയുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സൈനിക വികസനത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലരായ ഫ്രാൻസ്, ജർമ്മൻ ആക്രമണത്തെ തടയാൻ സ്വന്തം യുദ്ധവ്യവസായങ്ങളും സൈന്യവും കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
റഷ്യ മുമ്പ് 1873-ൽ ഓസ്ട്രിയ-ഹംഗറി, ജർമ്മനി എന്നിവർക്കൊപ്പം മൂന്ന് ചക്രവർത്തിമാരുടെ ലീഗിൽ അംഗമായിരുന്നു.
ഫ്രാൻസിനെ നയതന്ത്രപരമായി ഒറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള ജർമ്മൻ ചാൻസലർ ഓട്ടോ വോൺ ബിസ്മാർക്കിന്റെ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ഈ സഖ്യം.
1871-ലെ ഫ്രാങ്കോ-പ്രഷ്യൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടായ നഷ്ടങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഫ്രാൻസ് ശ്രമിച്ചേക്കുമെന്ന ബിസ്മാർക്കിന്റെ ഭയങ്ങളായിരുന്നു ഈ സഖ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
യാഥാസ്ഥിതിക ഭരണാധികാരികളെ അസ്വസ്ഥരാക്കിയ ഫസ്റ്റ് ഇന്റർനാഷണൽ പോലുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ എതിർക്കുന്നതിനും ഈ സഖ്യം സഹായിച്ചു.
എന്നാൽ ഈ സമയത്ത് ബാൽക്കണിലെ , ദേശീയതയുടെ ഉയർച്ചയും, ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയും നിരവധി മുൻ ഓട്ടോമൻ പ്രവിശ്യകളെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
ഇത് പ്രധാനമായും റഷ്യയും ഓസ്ട്രിയ-ഹംഗറിയും തമ്മിലുള്ള വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പിരിമുറുക്കങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.
യൂറോപ്പിലെ റഷ്യൻ, ഫ്രഞ്ച് താൽപ്പര്യങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ, ജർമ്മനിയും ഓസ്ട്രിയ-ഹംഗറിയും തമ്മിലുള്ള ഇരട്ട സഖ്യം 1879 ഒക്ടോബറിലും ഇറ്റലിയുമായി 1882 മെയ് മാസത്തിലും രൂപീകരിച്ചു.
ബാൽക്കണിലെ സാഹചര്യം, പ്രത്യേകിച്ച് 1885-ലെ സെർബിയൻ-ബൾഗേറിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെയും 1878 -ലെ ബെർലിൻ ഉടമ്പടിയുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ, 1877/8 ലെ റഷ്യൻ-തുർക്കി യുദ്ധത്തിൽ നേടിയ നേട്ടങ്ങൾ റഷ്യക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതായി തോന്നി.
അത് റഷ്യയെ മൂന്നു ചക്രവർത്തിമാരുടെ ലീഗ് പുതുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു.
1887-ൽ.
ഫ്രാൻസുമായുള്ള സഖ്യത്തിൽ നിന്ന് റഷ്യയെ തടയാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, ബിസ്മാർക്ക് 1887 ൽ റഷ്യയുമായി രഹസ്യ റീഇൻഷുറൻസ് ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവച്ചു.
യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടാൽ ഇരു പാർട്ടികളും നിഷ്പക്ഷത പാലിക്കുമെന്ന് ഈ ഉടമ്പടി ഉറപ്പുനൽകി.
റഷ്യയും ഫ്രാൻസും തമ്മിലുള്ള വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അടുപ്പവും 1887-ൽ ജർമ്മൻ സാമ്പത്തിക വിപണിയിൽ നിന്ന് റഷ്യയെ ബിസ്മാർക്ക് ഒഴിവാക്കിയതും റഷ്യയെ 1890-ൽ ഉടമ്പടി പുതുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു.
ഇത് ജർമ്മനിയും റഷ്യയും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം അവസാനിപ്പിച്ചു.
1890-ൽ ബിസ്മാർക്കിന്റെ നിർബന്ധിത രാജിക്ക് ശേഷം, യുവ കൈസർ വിൽഹെം തന്റെ സാമ്രാജ്യത്വപ്രവണതയായ  വെൽറ്റ്പൊളിറ്റികിലൂടെ ("ലോക രാഷ്ട്രീയം") ലോകത്തിൽ ജർമ്മൻസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാധീനവും നിയന്ത്രണവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഫ്രാങ്കോ-റഷ്യൻ സഖ്യം
ആറ് യൂറോപ്യൻ ശക്തികളേക്കാൾ ഏറ്റവും വലിയ മനുഷ്യശക്തി റഷ്യയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ അത് സാമ്പത്തികമായി ഏറ്റവും പിന്നോക്കമായിരുന്നു.
ജർമ്മനിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഫ്രാൻസിന്റെ ആശങ്കകൾ റഷ്യ പങ്കുവച്ചു.
ബാൽക്കണിലെ സ്വാധീന മേഖലകളിൽ ഓസ്ട്രിയ-ഹംഗറിയുമായി റഷ്യയുടെ മത്സരവും ആ സമയത്ത് സജീവമായിരുന്നു.
1890-ൽ റീഇൻഷുറൻസ് ഉടമ്പടി പുതുക്കാതിരുന്നതിനുശേഷം, റഷ്യൻ നേതാക്കൾ രാജ്യത്തിന്റെ നയതന്ത്ര ഒറ്റപ്പെടലിൽ ആശങ്കാകുലരായി 1894-ൽ ഫ്രാങ്കോ-റഷ്യൻ സഖ്യത്തിൽ ചേർന്നു.
ഫ്രാങ്കോ-റഷ്യൻ സഖ്യം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഫ്രാൻസ് റഷ്യയുമായി ശക്തമായ ബന്ധം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
ഫ്രാൻസിന്റെ പ്രധാന ആശങ്കകൾ ജർമ്മനിയിൽ നിന്നുള്ള ആക്രമണത്തിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണവും അൽസാസ്-ലോറെയ്ൻ വീണ്ടെടുക്കുകയുമായിരുന്നു.
1914-ലെ റഷ്യൻ പോസ്റ്ററിൽ മുകളിൽ  "കരാർ" എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
അനിശ്ചിതത്വത്തിലായ ബ്രിട്ടാനിയയും ( വലത് ) മരിയാനെയും ( ഇടത് ) വരാനിരിക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ തങ്ങളെ നയിക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയമുള്ള റഷ്യൻ മാതാവിലേക്ക് ( മധ്യത്തിൽ ) നോക്കുന്നു.
ഓന്റോന്റ് കോർഡിയലെ (ആംഗ്ലോ-ഫ്രഞ്ച് സൗഹൃദധാരണ)
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകത്തിൽ, ബ്രിട്ടൻ അതിന്റെ " മനോഹരമായ ഒറ്റപ്പെടൽ " നയം തുടർന്നു.
ബ്രിട്ടൻ അതിന്റെ വൻതോതിലുള്ള വിദേശ സാമ്രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
എന്നാൽ 1900-കളുടെ തുടക്കത്തോടുകൂടി ജർമ്മൻ ഭീഷണി ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുകയും തങ്ങൾക്ക് സഖ്യകക്ഷികൾ ആവശ്യമാണെന്ന് ബ്രിട്ടൻ കരുതുകയും ചെയ്തു.
ലണ്ടൻ ബെർലിനുമായി ചർച്ചകൾ നടത്താനാഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും ബെർലിനു അതിൽ താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അത് പരസ്പരവിരുദ്ധമായിരുന്നില്ല,  അതിനാൽ ലണ്ടൻ പകരം പാരീസിലേക്കും സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിലേക്കും തിരിഞ്ഞു.
1904-ൽ ബ്രിട്ടനും ഫ്രാൻസും കൊളോണിയൽ തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഓന്റോന്റ് കോർഡിയേൽ എന്ന കരാറുകളിൽ ഒപ്പുവച്ചു.
അത് ബ്രിട്ടന്റെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ അന്ത്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
1904-ൽ ഫ്രാൻസും ബ്രിട്ടനും വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ സ്വാധീന മേഖലകളെ സംബന്ധിച്ച് അഞ്ച് വ്യത്യസ്ത കരാറുകളിൽ ഒപ്പുവെച്ചിരുന്നു.
ടാംഗിയർ പ്രതിസന്ധി ജർമ്മൻ വിപുലീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരസ്പര ഭയത്തിൽ നിന്ന്  ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സഹകരണത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
ജർമ്മനിയുമായി നാവിക മത്സരം
പരമ്പരാഗതമായി കടലിന്റെ നിയന്ത്രണമുള്ള ബ്രിട്ടൻ, 1909 ആയപ്പോഴേക്കും ജർമ്മൻ നാവികസേനയെ ഗുരുതരമായ ഭീഷണിയായി കണ്ടു.
ഡ്രെഡ്‌നോട്ട് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കാര്യത്തിൽ ബ്രിട്ടൻ വളരെ മുന്നിലായിരുന്നു.
ജർമ്മനിക്ക് ഒരിക്കലും എതിർക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു റോയൽ നേവി അവർ നിർമ്മിച്ചു.
ആംഗ്ലോ-ജർമ്മൻ നാവിക ആയുധ മത്സരത്തിൽ നിന്നുള്ള സംഘർഷം കുറയ്ക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർ 1912 ഫെബ്രുവരിയിൽ യുദ്ധമന്ത്രി ലോർഡ് ഹാൽഡനെ ബെർലിനിലേക്ക് അയച്ചു.
"ജർമ്മനി ആക്രമണകാരിയാണെന്ന് പറയാനാവാത്ത" യുദ്ധത്തിൽ ജർമ്മനി ഏർപ്പെട്ടാൽ നിഷ്പക്ഷത പാലിക്കുമെന്ന ബ്രിട്ടീഷ് വാഗ്ദാനവുമായി "നാവിക അവധിക്കാലം" ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ജർമ്മനികൾ ശ്രമിച്ചതിനാൽ ആ ദൗത്യം പരാജയപ്പെട്ടു.
സാറ സ്റ്റെയ്‌നറിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ "കഴിഞ്ഞ ആറ് വർഷത്തിനിടയിൽ വളരെ ശ്രദ്ധാപൂർവം ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത അനൗപചാരിക സഖ്യങ്ങളെല്ലാം (എന്റന്റെ കോർഡിയാൽ) ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ജർമ്മൻ നിർദ്ദേശം സ്വീകരിച്ചാലുള്ള അനന്തരഫലം . ജർമ്മൻ നിർദ്ദേശത്തിൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ജർമ്മൻ ആക്രമണോദ്ദേശങ്ങൾക്കെതിരായി ഇളവുകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല."
അടിസ്ഥാനപരമായി, ജർമ്മനി സംഘർഷം ആരംഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ പോലും, ജർമ്മനിയെ ആക്രമിക്കുന്ന ഏത് രാജ്യത്തും ചേരാനുള്ള അവകാശം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് നിക്ഷിപ്തമായിരുന്നു, ഇത് ചർച്ചകൾ പരാജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനു കാരണമായി.
ജർമ്മൻ ചരിത്രകാരനായ ഡിർക്ക് ബോങ്കർ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, "നാവികമത്സരം 1914-ൽ യുദ്ധത്തിനുള്ള തീരുമാനത്തിന് കാരണമായില്ല. എന്നാലും അത് പരസ്പര ശത്രുതയുടെയും അവിശ്വാസത്തിന്റെയും അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. നാവികമത്സരം സമാധാനപരമായ നയതന്ത്രത്തിനും പൊതുതാൽപ്പര്യങ്ങൾക്കുമുള്ളയിടം പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും യൂറോപ്പിൽ യുദ്ധത്തിലേക്കുള്ള ഒരു വളഞ്ഞ വഴിയൊരുക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു."
ട്രിപ്പിൾ അലയൻസ്, ഫ്രാങ്കോ-റഷ്യൻ അലയൻസ് എന്നിവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി എന്റന്റെ, പരസ്പര പ്രതിരോധത്തിന്റെ സഖ്യമായിരുന്നില്ല.
അതിനാൽ 1914-ൽ ബ്രിട്ടന് സ്വന്തം വിദേശ നയ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് വിദേശകാര്യ ഓഫീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഐർ ക്രോ പറഞ്ഞു, "അടിസ്ഥാനപരമായ വസ്തുത, എന്റന്റെ ഒരു സഖ്യമല്ല എന്നതാണ്. ആത്യന്തികമായി അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങൾക്കായി അതിനു യാതൊരു അർത്ഥവുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായേക്കാം. ഓന്റോന്റ് എന്നത് ഒരു മാനസികാവസ്ഥയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല, അത് രണ്ട് രാജ്യങ്ങളിലെ ഗവൺമെന്റുകൾ പങ്കിടുന്ന പൊതുനയത്തിന്റെ വീക്ഷണമാണ്."
ആംഗ്ലോ-റഷ്യൻ കൺവെൻഷൻ
റഷ്യൻ-ജപ്പാൻ യുദ്ധത്തിലെ ദയനീയ പരാജയം 1905-ലെ റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിനും റഷ്യയുടെ ഭരണഘടനാപരമായ രാജവാഴ്ചയിലേക്കുള്ള പ്രത്യക്ഷമായ പരിവർത്തനത്തിനും കാരണമായി.
ജപ്പാനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ഈ സഖ്യം ഉപയോഗശൂന്യമാണെന്ന് കരുതിയിരുന്നെങ്കിലും, ട്രിപ്പിൾ അലയൻസിന്റെ ഭീഷണിയെ ചെറുക്കുന്നതിന് യൂറോപ്പിൽ ഈ സഖ്യം വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
റഷ്യൻ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്ന് ട്രിപ്പിൾ ഓന്റോന്റ് ബന്ധത്തിന്റെ 1908 മുതൽ 1914 വരെയുള്ള കാലയളവിലെ പരിണാമം വിവിധ പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിക്കുകയും ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടതിനുശേഷം ഒരു സമ്പൂർണ്ണ സഖ്യമായി ഉയർന്നുവരുകയും ചെയ്തു.
(ടോമാസെവ്സ്കി).
1907-ൽ ആംഗ്ലോ-റഷ്യൻ സൗഹൃദകരാർ അംഗീകരിച്ചു.
ഈ കരാർ പേർഷ്യ, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, ടിബറ്റ് എന്നിവയെച്ചൊല്ലി റഷ്യയും ബ്രിട്ടനുമായുള്ള ദീർഘകാല തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും മധ്യേഷ്യയിലെ അവരുടെ വൈരാഗ്യം അവസാനിപ്പിക്കാനും ശ്രമിച്ചു.
കൂടാതെ പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ജർമ്മൻ വിപുലീകരണത്തെ സഹായിക്കാനുതകുന്ന ബഗ്ദാദ് റെയിൽവേയെക്കുറിച്ചുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് ഭയം പരിഹരിക്കാനും ഇത് സഹായിച്ചു.
കരാറിന്റെ പ്രവർത്തനം
സൗഹൃദകരാർ യൂറോപ്പിനെ സ്ഥിരമായ രണ്ട് എതിർ ശക്തി ബ്ലോക്കുകളായി വിഭജിച്ചിരുന്നില്ല.
യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ട് ശക്തി കേന്ദ്രങ്ങളുമായി റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൗഹൃദകരാർ ഇരുവശത്തും വിവാദമായിരുന്നു.
പല റഷ്യൻ യാഥാസ്ഥിതികരും മതേതര ഫ്രഞ്ചുകാരെ അവിശ്വസിക്കുകയും നിയർ ഈസ്റ്റിൽ റഷ്യൻ സ്വാധീനം തടയുന്നതിനുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് മുൻകാല നയതന്ത്രതന്ത്രങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതോടൊപ്പം പ്രമുഖ ഫ്രഞ്ച്, ബ്രിട്ടീഷ് പത്രപ്രവർത്തകരും അക്കാദമിക് വിദഗ്ധരും പാർലമെന്റേറിയന്മാരും സാർ ഭരണം പിന്തിരിപ്പനാണെന്ന് വിമർശിച്ചു.
1917 ഫെബ്രുവരി വിപ്ലവത്തിനുശേഷം സാർ നിക്കോളാസ് രണ്ടാമൻ സ്ഥാനമൊഴിയുകയും പകരം റഷ്യൻ താൽക്കാലിക ഗവൺമെന്റ് അധികാരമേൽക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷ്, ഫ്രഞ്ച് ഭരണകൂടങ്ങൾ ആശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
ജനകീയ പ്രതികരണം ഭയന്ന് റൊമാനോവിന് നൽകിയ രാഷ്ട്രീയ അഭയവാഗ്ദാനം ബ്രിട്ടീഷ് രാജാവ് പോലും പിൻവലിച്ചു.
കൂടാതെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ട രാജാവിനു ഫ്രാൻസ് ഒരിക്കലും അഭയം വാഗ്ദാനം ചെയ്തില്ല.
ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാ കൂട്ടായ്മ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Anglican_Church Part of a series on the ആംഗ്ലിക്കൻ സഭ കാന്റർബറി കത്തീഡ്രൽ Organization ആർച്ച് ബിഷപ്പ് ഓഫ് കാന്റർബറി ( റോവാൻ വില്യംസ് ) Primates' Meeting Lambeth Conferences Anglican Consultative Council മെത്രാൻ / രൂപത എപ്പിസ്ക്കോപ്പാ Background and history ക്രിസ്തുമതം · Christian Church ( യേശു · വിശുദ്ധ പൗലോസ് ) Anglicanism ( history ) Anglo-Catholicism Oxford Movement Apostolic Succession Ministry · Ecumenical councils Augustine of Canterbury · ബീഡ് Medieval cathedral architecture Henry VIII · Reformation Thomas Cranmer Dissolution of the Monasteries Church of England Edward VI · എലിസബത്ത് I Matthew Parker · Richard Hooker James I · Authorized Version Charles I · William Laud Nonjuring schism Ordination of women Homosexuality · Windsor Report Theology ത്രിത്വം ( പിതാവ് · പുത്രൻ · പരിശുദ്ധാത്മാവ് ) Christian theology Doctrine · Thirty-Nine Articles The Books of Homilies Caroline Divines Chicago-Lambeth Quadrilateral Sacraments · Mary · Saints Liturgy and worship Book of Common Prayer Morning / Evening Prayer Eucharist · Liturgical year Biblical Canon High Church · Low Church Broad Church Other topics Ecumenism · Monasticism Prayer in Christianity Music · Christian art Anglicanism portal ക സ തി
കാന്റർബറി ആർച്ചുബിഷപ്പിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയോട് (ചർച്ച് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ട്) കൂട്ടായ്മ പുലർത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വം അംഗീകരിക്കയും ആംഗ്ലിക്കൻ വിശ്വാസാചാരങ്ങൾ പാലിക്കയും ചെയ്യുന്ന ക്രൈസ്തവസമൂഹമാണ് ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാസംസർഗ്ഗം അഥവാ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാ കൂട്ടായ്മ ( ഇംഗ്ലീഷ് : Anglican communion ).
ചർച്ച് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ടിനെ കൂടാതെ ചർച്ച് ഓഫ് അയർലൻഡ്, ചർച്ച് ഇൻ വെയിൽസ്, എപ്പിസ്കോപ്പൽ ചർച്ച് ഇൻ സ്കോർട്ട്ലൻഡ്, പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ് എപ്പിസ്കോപ്പൽ ചർച്ച് ഇൻ യു.എസ്.എ., കനേഡിയൻ ചർച്ച്, ചർച്ച് ഓഫ് ബർമ, ചർച്ച് ഓഫ് സിലോൺ, ചർച്ച് ഓഫ് വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസ്, ഓസ്ട്രേലിയൻ ചർച്ച്, ചർച്ച് ഓഫ് ന്യൂസിലൻഡ്, ചർച്ച് ഓഫ് ദി പ്രോവിൻസ് ഓഫ് വെസ്റ്റ് ആഫ്രിക്ക മുതലായി ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയുടെ ശാഖകൾ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സഭാസംബന്ധമായ ഐക്യം രൂപം പ്രാപിച്ചതോടുകൂടി ഇന്ത്യയിലെ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയുടെ ദക്ഷിണേന്ത്യാ മഹായിടവകകൾ 1947-ൽ ദക്ഷിണേന്ത്യാസഭയിലും ഉത്തരേന്ത്യൻ മഹായിടവകകൾ 1971-ൽ ഉത്തരേന്ത്യാസഭയിലും പാകിസ്താനിലെ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭകൾ 1971-ൽ പാകിസ്താനിലെ ഐക്യസഭയിലും ലയിച്ചു.
അതുകൊണ്ട് ഇന്ത്യയിലും പാകിസ്താനിലും ഇപ്പോൾ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയുടെ ശാഖകളില്ല.
ശ്രീലങ്കയിലും ബർമയിലും ഈ സഭ നിലവിലുണ്ട്.
മേല്പറഞ്ഞ മൂന്നു ഐക്യസഭകളുമായി ആംഗ്ലിക്കൻ സമൂഹം കൂട്ടായ്മബന്ധം പുലർത്തുന്നു.
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ക്രിസ്തുമതം ആരംഭം എപ്പോഴാണെന്നതിനു വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ല.
എന്നാൽ നാലാം ശതകാരംഭത്തിൽ ബിഷപ്പുമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ക്രൈസ്തവസഭ നിലവിലിരുന്നു എന്നതിനു തെളിവുകളുണ്ട്.
പതിനൊന്നാം ശതകത്തിലാണ് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ക്രൈസ്തവസഭകളുടെ മേൽ കാന്റർബറി ആർച്ചു ബിഷപ്പിന്റെ ഭരണാധിപത്യം സ്ഥിരപ്പെട്ടത്.
ആറാം ശതകം മുതൽ പതിനാറാം ശതകം വരെ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സഭ, കാന്റർബറി ആർച്ചുബിഷപ്പിന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.
അതേസമയം റോമൻ സഭാചട്ടങ്ങളും സംഘടനാരീതികളും മറ്റും നടപ്പിലാക്കുന്നതിൽ റോമുമായി ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു.
കാലക്രമേണ പോപ്പിന്റെ മേൽക്കോയ്മയും പ്രാബല്യത്തിൽവന്നു.
പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഹെന്റി എട്ടാമൻ രാജാവ്, തന്റെ ഭാര്യയായ കാതറിൻ രാജ്ഞി ജീവിച്ചിരിക്കെതന്നെ കൊട്ടാരം നർത്തകിയായ അനിബോളിനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച് മാർപാപ്പയ്ക്ക് കത്തയച്ചു.
എന്നാൽ മാർപാപ്പ വിവാഹത്തിന് അനുവാദം നല്കിയില്ല.
ഇതിൽ പ്രതിക്ഷേധിച്ച്  രാജാവ് പുതിയ സഭ സ്ഥാപിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
പുതിയ സഭയിൽ വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്ന ചാൻസിലർ തോമസ് മൂർ സ്ഥാനഭൃഷ്ടനാക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
പതിനാറാം ശതകത്തിൽ റ്റ്യൂഡർ ഭരണകാലത്ത് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്ന മതനവീകരണമാണ് പോപ്പിന്റെ മേൽ‌ക്കോയ്മയ്ക്കും റോമുമായുള്ള ബന്ധത്തിനും അവസാനം കുറിച്ചത്.
മാർട്ടിൻ ലൂഥർ, കാൽവിൻ, മുതലയാവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന മതനവീകരണത്തിന്റെ കാറ്റ് ഇംഗ്ലണ്ടിലും വീശുകയും നവീകരണാശയങ്ങൾ വേദശാസ്ത്ര പണ്ഡിതൻമാരിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയും ചെയ്തു.
പതിനേഴാം ശതകത്തിന്റെ പൂർവാർധത്തിൽ 'ഹൈചർച്ച്' ചിന്താഗതിയും ഉത്തരാർധത്തിൽ 'പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്' ചിന്താഗതിയും പ്രബലപ്പെട്ടു.
റോമൻ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസാചാരങ്ങളുടെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ഏതാണ്ട് ഇടയ്ക്കുള്ള ഒരു അനുരഞ്ജനപഥമാണ് ആംഗ്ളിക്കൻ സഭയിൽ 1662-ലെ പ്രാർഥനാ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രകാശനത്തോടുകൂടെ തുറക്കപ്പെട്ടത്.
രാഷ്ട്രത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടു വളർന്നു വികസിച്ച ചർച്ച് ഒഫ് ഇംഗ്ലണ്ട് ഒരു സുസ്ഥാപിത സഭയെന്നനിലയിൽ (Established Church) രാഷ്ട്രവുമായുള്ള ബന്ധം ഇന്നും പുലർത്തിപ്പോരുന്നു.
ഇപ്പോൾ ഇംഗ്ളണ്ടിലെ ജനസംഖ്യയുടെ ഏകദേശം മൂന്നിൽ രണ്ടുഭാഗം ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയുടെ അംഗങ്ങളാണ്.
സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ സുസ്ഥാപിതസഭ കാൽവിന്റെ ഉപദേശാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പ്രെസ്ബിറ്റീരിയൻ സഭയാണ്.
അവിടെ ആംഗ്ളിക്കൻ സഭ ഒരു ന്യൂനപക്ഷവും രാഷ്ട്രത്തിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രവും ആണ്.
ഹൈചർച്ച് അനുഭാവികളാണ് ഇതിലെ അംഗങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും.
അയർലൻഡിലാകട്ടെ, ഭൂരിപക്ഷം ആളുകൾ റോമൻ കത്തോലിക്കാസഭയിൽപ്പെട്ടവരാണ്.
ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാംഗങ്ങൾ സുവിശേഷഘോഷണത്തിനു പ്രഥമസ്ഥാനം കൊടുക്കുന്ന ഇവാൻജലിക്കൽ ചിന്താഗതിക്കാർ ആകുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷുകാർ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത് കച്ചവടം നടത്തുകയും സാമ്രാജ്യസീമ വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതും ആംഗലേയ മിഷനറിമാർ സുവിശേഷപ്രചരണാർഥം നാനാരാജ്യങ്ങളിലേക്കു പോയതും ആംഗ്ലിക്കൻസഭ ഒരു ആഗോളസഭയായിത്തീരുവാൻ കാരണമായിത്തീർന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ ചർച്ച് ഓഫ് സൗത്ത് ഇന്ത്യ , ചർച്ച് ഓഫ് നോർത്ത് ഇന്ത്യ എന്നിവയാണ് പ്രധാന ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാ വിഭാഗങ്ങൾ.
ഇവയ്ക്ക് പുറമേ സുറിയാനി പൈതൃകം പിന്തുടരുന്ന മാർത്തോമാ സഭയും ആംഗ്ലിക്കൻ കൂട്ടായ്മയുടെ ഭാഗമാണ്.
ആംഗ്ലിക്കൻസഭയുടെ പ്രവർത്തനം പതിനേഴാം ശതകത്തിന്റെ പ്രാരംഭത്തിൽത്തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ ആരംഭിച്ചു.
ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാക്കമ്പനിയുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻമാരായി ഇന്ത്യയുടെ പലഭാഗങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഇംഗ്ലീഷുകാർക്ക് മതകർമങ്ങൾ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്നതിന് ആംഗലേയ പുരോഹിതൻമാർ കമ്പനിയുടെ ചാപ്ളേന്മാരായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
സൂറത്ത് , ചെന്നൈ , മുംബൈ , കൊൽക്കത്ത എന്നിവിടങ്ങളിൽ യഥാക്രമം 1614, 1647, 1661, 1690 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ പുരോഹിതൻമാർ നിയമിതരായി.
ഇംഗ്ലീഷുകാരുടെ ആത്മീയാവശ്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്നതിനു മാത്രമേ അവർക്ക് ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ടായിരുന്നുള്ളുവെങ്കിലും ചില പുരോഹിതൻമാർ അങ്ങിങ്ങായി മതാധ്യാപനത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി വിദ്യാലയങ്ങൾ ആരംഭിക്കുകയുണ്ടായി.
തുറമുഖപ്പട്ടണങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ഇംഗ്ലീഷുകാർ താമസിച്ചിരുന്ന ഉൾനാടുകളിലും (ഉദാ. കാൺപൂർ, ബഹറൻപൂർ, ആഗ്ര, തിരുനെൽവേലി) ചാപ്ളേൻമാർ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
തന്നെയുമല്ല സുവിശേഷസംഘടനകളായ എസ്.പി.സി.കെ. (Society for the Propagation of Christian Knowledge), എസ്.പി.ജി. (Soceity for the Propagation of Gospel) മുതലായവ പതിനെട്ടാം ശതകം മുതലും സി.എം.എസ്. (ചർച്ച് മിഷൻ സൊസൈറ്റി) പത്തൊമ്പതാം ശതകത്തിലും ഇന്ത്യയിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു.
1771-ൽ പാളയംകോട്ടയിൽ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചവർ ചേർന്നുണ്ടായ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭ രൂപമെടുത്തു.
സഭയിലെ ഒരു പ്രമുഖനായിരുന്ന സത്യനാഥൻ 1790-ൽ ആംഗ്ളിക്കൻ പൗരോഹിത്യം സ്വീകരിച്ചു.
1805-ൽ അവിടെ ആയിരക്കണക്കിനു ഭാരതീയർ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയിൽ ചേരുകയുണ്ടായി.
ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാകമ്പനിയുടെ ചാപ്ളേനായിരുന്ന ഹെന്റി മാർട്ടിൻ സുവിശേഷപ്രചരണാർഥം അക്ഷീണം പ്രവർത്തിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാക്കമ്പനിയുടെ ചാർട്ടർ 1813-ൽ പുതുക്കിയതോടുകൂടിയാണ് ഇന്ത്യയിൽ ബിഷപ്പിനെ അയയ്ക്കുവാൻ വ്യവസ്ഥയുണ്ടായത്.
ഒന്നാമത്തെ ബിഷപ്പായ മിഡിൽട്ടൺ 1814-ൽ ഇന്ത്യയും ഓസ്ട്രേലിയയും പൂർവദ്വീപുകളും ചേർന്ന രാജ്യങ്ങളുടെയും ബിഷപ്പായി നിയമിതനായി.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം കൊൽക്കത്തയായിരുന്നു; പിന്നീട് ചെന്നൈ (1835), മുംബൈ (1837) തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലും.
1877-ൽ തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചിയെയും ഒരു മഹായിടവകയായി തിരിച്ച് ബിഷപ്പിന്റെ ഭരണത്തിൻകീഴിലാക്കി.
ഇന്ത്യയിൽ ആംഗ്ലിക്കൻസഭ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ വളരെ ഔത്സുക്യം പ്രദർശിപ്പിച്ച ചാപ്ളേനായിരുന്നു ക്ലോഡിയസ് ബുക്കാനൻ .
1927 വരെ ഇന്ത്യയിലെ ആംഗ്ലിക്കൻസഭ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റിന്റെ കീഴിലുള്ള സുസ്ഥാപിത സഭയെന്നനിലയിൽ ചർച്ച് ഒഫ് ഇംഗ്ളണ്ടിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു.
ഏതാനും ചില അധികാരങ്ങളും പദവികളും നല്കി മെത്രാപ്പൊലിത്താ (ആർച്ച് ബിഷപ്പ് സ്ഥാനമല്ല) യെന്ന സ്ഥാനത്തേക്ക് 1883-ൽ കൊൽക്കത്താ ബിഷപ്പിനെ ഉയർത്തി.
ഇന്ത്യാക്കാരനായ ആദ്യ ആംഗ്ലിക്കൻ ബിഷപ്പ് വി.എസ്. അസേറിയ (1912-45) ആയിരുന്നു.
ആംഗ്ലിക്കൻസഭ പല രാജ്യങ്ങളിലായി വളർന്നതോടെ ഓരോ രാജ്യത്തുമുള്ള സഭയെ പ്രവിശ്യയായി തിരിച്ച് കാന്റർബറി ആർച്ച് ബിഷപ്പിന്റെ ഭരണത്തിൽനിന്നും വേർപെടുത്തി സ്വതന്ത്രസഭകളായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മിഷനറി മഹായിടവകകൾ ആർച്ചുബിഷപ്പിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഭരണത്തിലാണ്.
വിശ്വാസാചാരങ്ങൾ, സഭാഭരണരീതികൾ എന്നിവ നിശ്ചയിക്കുവാൻ അതത് പ്രവിശ്യയ്ക്കു സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭ
ക്ലോഡിയസ് ബുക്കാനൻ തിരുവിതാംകൂർ സന്ദർശിച്ചതിനുശേഷം ഇംഗ്ളണ്ടിലെ സി.എം.എസ്സിന് അയച്ച റിപ്പോർട്ടിന്റെ ഫലമായിട്ടുകൂടെയാണ് സി.എം.എസ്. മിഷനറിമാർ കേരളത്തിൽ വന്നുചേർന്നത്.
കൂടാതെ റാണിലക്ഷ്മിഭായിയുടെ കാലത്ത് അന്നത്തെ റസിഡന്റും റാണിയുടെ ദിവാനുമായിരുന്ന കേണൽ മൺറോ തന്റെ സ്വാധീനം ഉപയോഗിച്ച് മിഷനറി പ്രവർത്തനത്തിനു പ്രോത്സാഹനം നല്കുകയും കോട്ടയത്ത് സുറിയാനി സഭയിലെ പട്ടക്കാരെ പഠിപ്പിക്കുവാൻ 1813-ൽ ഒരു കോളജ് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആദ്യം മിഷനറിയായി വന്ന തോമസ് നോർട്ടൺ ആലപ്പുഴ കേന്ദ്രമാക്കി (1816) പ്രവർത്തിച്ചു.
ഇദ്ദേഹം ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു പരിവർത്തനം ചെയ്തവർക്കുവേണ്ടി ആലപ്പുഴയിൽ സഭ സ്ഥാപിക്കുകയും സ്കൂളുകൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
1817-ൽ കൊച്ചി കേന്ദ്രമാക്കി തോമസ് ഡോസനും, അതേവർഷം കോട്ടയത്തു ബഞ്ചമിൻ ബെയിലിയും, 1818 - ൽ ജോസഫ് ഫെന്നും, 1819 - ൽ ഹെന്റി ബേക്കറും സുറിയാനിസഭയുടെ സഹായാർഥം സി.എം.എസ്. അയച്ച മിഷൻ ഓഫ് ഹെൽപ് എന്ന ദൗത്യം നിർവഹിക്കുവാൻ പരിശ്രമിച്ചു.
സുറിയാനിസഭയുമായി ഒത്തിണങ്ങിപ്പോകുവാൻ മിഷനറിമാർക്ക് കഴിയാതെ വന്നതിനാൽ 1837-ൽ അവർ തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞു.
ആംഗ്ളിക്കൻസഭ തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലും ആരംഭിച്ചു.
ചില സുറിയാനി കുടുംബങ്ങൾ മിഷനറിമാരോടു ചേരുകയുണ്ടായി.
അക്കാലത്ത് അധഃകൃതരെന്നു കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദലിതരിൽനിന്നും ചിലർ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച് ആംഗ്ളിക്കൻ സഭാംഗങ്ങളാകുകയും ചെയ്തു.
1879-ൽ ബിഷപ്പ് സ്പീച്ചിലിയുടെ കീഴിൽ തിരുവിതാംകൂർ - കൊച്ചി ഒരു മഹായിടവകയായി രൂപംകൊണ്ടു.
ഇദ്ദേഹത്തിനുശേഷം ഹോഡ്ജസ്, ഗിൽ, മൂർ, കോർഫീൽഡ്, സി.കെ. ജേക്കബ് എന്നിവർ ആംഗ്ളിക്കൻ ബിഷപ്പുമാരായി സഭയ്ക്കു നേതൃത്വം നല്കിയിട്ടുണ്ട്.
അംഗ്ലിക്കൻ സഭയുടെ നാട്ടുകാരനായ ആദ്യത്തെ പട്ടക്കാരൻ മലയാള വ്യാകരണകൃത്തും പ്രസിദ്ധ ഗദ്യകാരനും ആയിരുന്ന ജോർജു മാത്തനും , ആദ്യത്തെ നാട്ടുകാരനായ ബിഷപ്പ് സി.കെ.ജേക്കബും ആയിരുന്നു.
1947-ൽ സി.എം.എസ്-ലെ അഥവാ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയിലെ ഒരു വിഭാഗം മെതഡിസ്റ്റ് സഭയുമായി ചേർന്ന് സി.എസ്.ഐ. (ചർച്ച് ഓഫ് സൗത്ത് ഇന്ത്യ) എന്ന പേരിൽ പുതിയ സഭയായി മാറി.
എന്നാൽ ഈ ലയനത്തിൽ പങ്ക് ചേരാതിരുന്ന അവശേഷ വിഭാഗമാണ് കേരളത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭ.
വിശ്വാസാചാരങ്ങൾ
റോമൻ കത്തോലിക്കാ-ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസങ്ങളോട് ചായ്‌വ് ഉള്ള ആംഗ്ലോ-കാത്തലിക് അഥവാ 'ഹൈചർച്ചു'കാരും, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ചിന്താഗതിയുള്ള ഇവാൻജലിക്കൽ അഥവാ 'ലോചർച്ച്'കാരും ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയിലുണ്ട്.
ഹൈചർച്ച് വിഭാഗക്കാർ പൗരോഹിത്യത്തിനും പാരമ്പര്യത്തിനും പ്രാചീനവും കാതോലികവുമായ മതാചാരങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നല്കുന്നു.
ലോചർച്ച് വിഭാഗക്കാർ ബൈബിളിനെയും 1662-ലെ പ്രാർത്ഥനാപുസ്തകത്തെയും ആധാരമാക്കിയുള്ള ലളിതമായ ആരാധനാസമ്പ്രദായത്തെയും മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു.
ഹൈചർച്ച്-ലോചർച്ച് ചിന്താഗതികൾ തമ്മിലുള്ള അനുരഞ്ജനമെന്ന നിലയിൽ മധ്യവർത്തികളായ സ്വതന്ത്ര ചിന്താഗതിക്കാരും ആംഗ്ലിക്കരിലുണ്ട്.
ദിയാക്കോൻ (Deacon), പ്രെസ്ബിറ്റർ (Priest), എപ്പിസ്കോപ്പാ (Bishop) എന്നീ മൂന്നു പുരോഹിത സ്ഥാനങ്ങൾ സഭയിൽ പാലിക്കപ്പെട്ടുപോരുന്നു.
ദിയാക്കോന് ജ്ഞാനസ്നാനകർമം, വിവാഹശുശ്രൂഷ, കുർബാന എന്നിവ നടത്തുവാനും ബിഷപ്പിന്റെ അനുമതിയോടുകൂടി പ്രസംഗിക്കുവാനും പ്രെസ്ബിറ്റർക്ക് കുർബാന നടത്തുവാനും അധികാരമുണ്ട്.
വിശ്വാസസ്ഥിരീകരണം, പട്ടം നല്കൽ എന്നിവ ബിഷപ്പിന്റെ ചുമതലയിൽപ്പെടുന്നു.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാ കൂട്ടായ്മ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഔദ്യോഗിക വെബ്‌സൈറ്റ് ആഗ്ലിക്കൻസ് ഓൺലൈൻ Decentralised nature of worldwide Anglicanism Project Canterbury Anglican historical documents from around the world
ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണരീതികൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Anglo-Indian_cuisine ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങൾ എന്ന പരമ്പരയുടെ ഭാഗം പ്രാദേശിക വിഭവങ്ങൾ വടക്കേ ഇന്ത്യ പ്രധാന ലേഖനം
ബ്രിട്ടൻ , ഇന്ത്യ , അമേരിക്ക എന്നിവടങ്ങളിലെ ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ ഭക്ഷണരീതികളെ പൊതുവായി പറയുന്നതാണ് ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണരീതികൾ ( Anglo-Indian cuisine ) Kedgeree
ചില ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണ രീതികൾ പരമ്പരാഗതമായ ബ്രിട്ടീഷ് ഭക്ഷണരീതികളിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്.
ഇതിനൊരുദാഹരണം റോസ്റ്റ് ബീഫ് ആണ്.
ഇതിന്റെ ഇന്ത്യൻ രീതിയിൽ ഇന്ത്യൻ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ ചേർത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.
മത്സ്യ വിഭവങ്ങളും മാംസ വിഭവങ്ങളും സാധാരണ രീതിയിൽ കറി വക്കുന്നത് ഇന്ത്യൻ പച്ചക്കറികൾ ചേർത്താണ്.
ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണങ്ങളിലെ പ്രധാന ഘടകം തേങ്ങ , തൈര് , ബദാം എന്നിവയാണ്.
ചില പ്രശസ്ത ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങൾ : ഉപ്പിട്ട ബീഫ് റംഗ് കെഡ്‌ഗേരി , ഫിഷ് റിസ്സോൾ മുല്ലിഗതാവനി .
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Food Stories Archived 2021-04-10 at the Wayback Machine .
— Explore a century of revolutionary change in UK food culture on the British Library's Food Stories website How Britain got the hots for curry Fears for the decline of Anglo-Indian cooking - BBC News
ആംഗ്ലോ-അറബ് കുതിര ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Anglo-Arabian
ഫ്രാൻസിലാണ് ആംഗ്ലോ-അറബ് കുതിരകളുടെ ഉദ്ഭവം.
ഇംഗ്ലീഷ് തൊറോബ്രഡിന്റെയും അറേബ്യൻ കുതിരകളുടെയും ഗുണങ്ങളുണ്ട് ഈ കുതിരകൾക്ക് ആംഗ്ലോ-അറബ് എന്ന പേര് സിദ്ധിച്ചത്.
16 ഹാൻസ് വരെ ഉയരമുള്ള ഇവയ്ക്ക് തവിട്ടുനിറമോ ചാര നിറമോ ആയിരിക്കും.
കാലുകളിലും തലയിലും വെള്ള നിറം കാണാം.
തൊറോബ്രഡ് കുതിരകളുടെ കരുത്തും അറേബ്യൻ കുതിരകളുടെ സൌന്ദര്യവും ഒത്തുചേർന്ന ആംഗ്ലോ-അറബ് കുതിരകളെ പൊതുവായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും മത്സരങ്ങൾക്കുമാണ് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുക.
ഓട്ടക്കുതിരകളുടെ രാജകീയ ഗണത്തിലാണ് ആംഗ്ലോ-അറബ് കുതിരകളെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരികികുന്നത്.
Wikimedia Commons has media related to Anglo-Arabian .
ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ സംവരണം ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ വിഭാഗത്തിനു നിയമസഭയിൽ മതിയായ പ്രാതിനിധ്യം ഇല്ലാത്ത പക്ഷം ഗവർണർക്ക് ഈ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരംഗത്തെ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യാവുന്നതാണു.
മന്ത്രിസഭയുടെ ഉപദേശപ്രകാരമാണു ഗവർണർ ഇപ്രകാരം ചെയ്യുന്നത്.
ഇതുമൂലം നിയമസഭയിലെ അംഗസംഖ്യ 141 ആവുന്നു.
ഇതു കൂടി കാണുക ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ സമൂഹം
ആംഗ്ലോ-അഫ്ഗാൻ യുദ്ധങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Anglo-Afghan_War
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലുമായി അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെതിരായി ബ്രിട്ടിഷ് സാമ്രാജ്യം നടത്തിയ യുദ്ധങ്ങൾ ‍ ആംഗ്ലോ-അഫ്ഗാൻ യുദ്ധങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
പ്രധാനമായും മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളാണ് (1838-42; 1878-80; 1919) ബ്രിട്ടിഷുകാരും അഫ്ഗാനിസ്താനും തമ്മിൽ ഉണ്ടായത്.
അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്റെ രാഷ്ട്രപിതാവായി കരുതുന്ന അഹമ്മദ്ഷാ അബ്ദാലിയുടെ (1722-73) മരണശേഷം അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ ആഭ്യന്തരകലാപങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു.
1803-ൽ അഫ്ഗാൻ അമീറായ ഷൂജാഉൽമാലിക് (ഷാഷൂജ) 1809-ൽ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായി.
തുടർന്ന് 1826-ൽ ദോസ്ത് മുഹമ്മദ്ഖാൻ കാബൂൾ പിടിച്ചടക്കി അമീർ ആയി.
സിക്ക് രാജാവായ രഞ്ജിത് സിങ് (1780-1839) അഫ്ഗാൻകാരെ തോൽപിച്ച് 1834-ൽ പെഷവാർ പിടിച്ചടക്കി.
ഈ ഘട്ടത്തിൽ റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഏഷ്യയിലെ വികസനം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികളെ പരിഭ്രാന്തരാക്കി.
റഷ്യക്കാരുടെ ഈ നീക്കം ബ്രിട്ടിഷിന്ത്യൻ ഗവൺമെന്റിന് ആപത്തെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ബ്രിട്ടിഷുകാർ, അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ ഈ കാലത്തുണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ സംഭവ വികാസങ്ങളെ കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ട് അഫ്ഗാൻ രാഷട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ് ആംഗ്ലോ-അഫ്ഗാൻ യുദ്ധങ്ങൾ എന്നുകൂടി പേരുള്ള അഫ്ഗാൻ യുദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായത്.