smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
സംഘടന കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ വിമോചനപ്രസ്ഥാനക്കാർ അതീവ ശ്രദ്ധാലുക്കളായിരുന്നു.
1831-ൽ ആദ്യത്തെ പ്രാദേശികസംഘടന രൂപംകൊണ്ടു.
1832-ൽ ന്യൂഇംഗ്ളണ്ട് അടിമത്തനിരോധനസംഘം രൂപവത്കൃതമായി.
1833-ലെ ഫിലഡൽഫിയ കൺവെൻഷനിൽ വച്ച് അമേരിക്കൻ അടിമത്തനിരോധനസംഘം നിലവിൽവന്നു.
രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി സംഘടനയിൽ 1840-ൽ ഭിന്നിപ്പുണ്ടായി.
ഗാരിസനും കുറെ തീവ്രവാദികളും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് എതിർത്തു.
അടിമത്തത്തെ അംഗീകരിക്കുന്ന യു.എസ്. ഭരണഘടന മരണവുമായുള്ള ഒരു ഉടമ്പടിയും നരകവുമായുള്ള ഒരു കരാറും ആണെന്നായിരുന്നു ഗാരിസന്റെ അഭിപ്രായം.
അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിലെ ഗവൺമെന്റിന്റെ കീഴിൽ വോട്ടുരേഖപ്പെടുത്തുന്നതുപോലും തെറ്റാണെന്നായിരുന്നു വിമോചനപ്രസ്ഥാനക്കാരനും മതപ്രസംഗകനുമായിരുന്ന തിയഡോർ പാർക്കർ (1810-60) വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.
പക്ഷേ, പ്രശസ്തരായ പല നേതാക്കളും ഈ അഭിപ്രായക്കാരായിരുന്നിട്ടും പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായം നേരെമറിച്ചായിരുന്നു.
ഏകോപിച്ച രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനംകൊണ്ടു മാത്രമേ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നിറവേറുകയുള്ളു എന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
1840-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് തൊട്ടുമുൻപായി അവർ ലിബർട്ടി പാർട്ടി രൂപവത്കരിച്ചു.
പാർട്ടി സ്ഥാനാർഥിയായി ജയിംസ് ജി. ബർണി 1840-ലും 1844-ലും പ്രസിഡന്റുസ്ഥാനത്തേക്കു മത്സരിച്ചു.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന് അടിമത്തവിരുദ്ധരും അല്ലാത്തവരും തമ്മിലുള്ള ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ പരിവേഷം ചാർത്തിയത് അബോളിഷനിസ്റ്റുകളുടെ പ്രവർത്തനമായിരുന്നു.
അബോളിഷനിസ്റ്റുകളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആവേശപൂർവം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെതന്നെ അവരോടുള്ള എതിർപ്പും വർധിക്കുകയായിരുന്നു.
അവരുടെ പ്രവർത്തനം നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ യു.എസ്സിന്റെ നിലനില്പുതന്നെ അപകടത്തിലാകുമെന്ന് ജനങ്ങളിൽ ഗണ്യമായ ഒരു വിഭാഗം വിശ്വസിച്ചു.
സംഘടിതമായ രീതിയിൽ അവർ വിമോചനപ്രസ്ഥാനക്കാരെ എതിർത്തുതുടങ്ങി.
അവരെ വധിക്കാൻപോലും തയ്യാറായി.
അക്രമാസക്തമായ ഒരു ജനക്കൂട്ടം ഗാരിസനെ ബോസ്റ്റൺ തെരുവുകളിൽകൂടി വലിച്ചിഴച്ചു.
വിമോചനപ്രസ്ഥാനക്കാരനായ എലിജലൌജോയി എന്ന പത്രാധിപരെ 1837-ൽ കുപിതരായ ഒരു സംഘം ആളുകൾ വെടിവച്ചുകൊന്നു.
എന്നാൽ എതിർപ്പുകളെ അഗവണിച്ചുകൊണ്ട് അബോളിഷനിസ്റ്റുകൾ ധീരമായി അവരുടെ പ്രവർത്തനം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി.
പത്രങ്ങളും ലഘുലേഖകളും പ്രസംഗങ്ങളുംവഴി ജനതയുടെ മനഃസാക്ഷിയെ തട്ടിയുണർത്താൻ അവർ അശ്രാന്തം പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
കൂടാതെ, അടിമകളുടെ വിമോചനം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവർ തുടർച്ചയായി കോൺഗ്രസിന് ഹർജികൾ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഉടമകളുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പ്
വിമോചനപ്രസ്ഥാനം കൂടുതൽ കരുത്താർജിച്ചുവരുന്തോറും അടിമകളുടെ ഉടമകൾ തങ്ങളുടെ ശക്തി വർധിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതരായിത്തുടങ്ങി.
ഇക്കാര്യത്തിൽ അവർ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു.
1803 -ൽ ലൂയിസിയാന വിലയ്ക്കുവാങ്ങിയത്, 1820 -ലെ മിസ്സോറിയെ സംബന്ധിച്ച അനുരഞ്ജനതീർപ്പ്, 1845 -ലെ ടെക്സാസ് പിടിച്ചടക്കൽ, 1850 -ലെ ഒളിച്ചോടുന്ന അടിമകളെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള നിയമം, 1854 -ലെ കാൻസാസ്-നെബ്രാസ്കാബിൽ, 1857 -ലെ ഡ്രെഡ്സ്കോട്ടിനെപ്പറ്റിയുള്ള സുപ്രീംകോടതിവിധി എന്നിവ അവരുടെ വളർച്ചയെ സഹായിച്ചു.
ഇത് വിമോചനപ്രസ്ഥാനത്തിന് കൂടുതൽ നിശ്ചയദാർഢ്യവും ആവേശവും പകർന്നുകൊടുക്കുകയാണുണ്ടായത്.
അമേരിക്കയിലെ പ്രായോഗിക രാഷ്ട്രീയരംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കാതിരുന്ന ബുദ്ധിജീവികൾ പൂർണമായും അടിമത്തവിരുദ്ധർ ആയിത്തീർന്നു.
എന്നാൽ തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളും വടക്കുള്ള അവരുടെ പാർശ്വവർത്തികളും അടിമത്തത്തിനെതിരെ സംസാരിക്കുന്നതുപോലും തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
അടിമത്തം നിലവിലിരുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ക്രൈസ്തവദേവാലയാധികൃതർപോലും അടിമത്തം നിലനിർത്തുന്നതിനെ അനുകൂലിക്കുന്ന തരത്തിൽ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.
പക്ഷേ, അടിമത്തത്തിനെതിരായി ജനവികാരം വളർന്നതിനാൽ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുവാൻ ഒരു സായുധസംഘട്ടനം അനിവാര്യമാണെന്നനില വന്നുചേർന്നു.
എബ്രഹാം ലിങ്കൺ എബ്രഹാം ലിങ്കൺ
1860-ൽ എബ്രഹാം ലിങ്കൺ അമേരിക്കയുടെ പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതോടെ, ദക്ഷിണ സംസ്ഥാനങ്ങൾ യൂണിയനിൽനിന്ന് വിട്ടുപോയി.
തുടർന്ന് ആഭ്യന്തരയുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
യുദ്ധം രൂക്ഷമായതോടെ തീവ്രവാദികൾ അടിമത്തനിരോധനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി.
അതേസമയംതന്നെ ഗവണ്മെന്റ് പല സുപ്രധാന നടപടികളും കൈക്കൊണ്ടു.
1862-ൽ അമേരിക്കയിൽ സ്റ്റേറ്റുപദവി നല്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത പ്രദേശങ്ങളിൽ അടിമത്തം നിരോധിച്ചു.
1862 സെപ്റ്റംബർ 22-ന് എബ്രഹാം ലിങ്കൺ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഒരു വിമോചനവിളംബരം പുറപ്പെടുവിച്ചു.
അമേരിക്കയുടെ സർവസൈന്യാധിപനെന്ന അധികാരം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്, യൂണിയനുമായി യുദ്ധത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ അടിമകളെ 1863 ജനുവരി 1 മുതൽ സ്വതന്ത്രരാക്കിക്കൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു ഈ വിളംബരം.
വിമോചനപ്രസ്ഥാനത്തിന് ലിങ്കന്റെ വിളംബരം ശക്തിമത്തായ ആവേശം പകർന്നു.
യുദ്ധം അവസാനിക്കുന്നതിനുമുൻപായിതന്നെ മിസ്സോറി, വെസ്റ്റ്വെർജീനിയ, മേരിലാൻഡ്, ടെന്നസി, ലൂയിസിയാന എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിക്കുവാൻ നടപടികൾ എടുത്തു.
ഒരു ഭരണഘടനാഭേദഗതി വഴി, നാട്ടിലെ അടിമത്തത്തിന് എന്നെന്നേക്കുമായി വിരാമം ഇടണമെന്ന ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രസ്ഥാനം അപ്പോഴേക്കും വളരെ ശക്തിപ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.
തുടർന്ന് 1865-ൽ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ഭരണഘടനാഭേദഗതി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
അങ്ങനെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ അടിമത്തം അവസാനിച്ചു.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അടിമത്തനിരോധന പ്രസ്ഥാനം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
അടിമാലി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adimali_Gramapanchayat അടിമാലി അടിമാലി 9°45′08″N 77°06′54″E ﻿ / ﻿ 9.7522°N 77.1150°E ﻿ / 9.7522; 77.1150 ഭൂമിശാസ്ത്ര പ്രാധാന്യം പട്ടണം രാജ്യം ഇന്ത്യ സംസ്ഥാനം കേരളം ജില്ല ഇടുക്കി ഭരണസ്ഥാപനം(ങ്ങൾ) അടിമാലി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ' ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡൻറ് ' ' വിസ്തീർണ്ണം 272 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ ജനസംഖ്യ 36312(2001ലെ കാനേഷുമാരി പ്രകാരം) ജനസാന്ദ്രത 783/ ച.
മീ കോഡുകൾ • തപാൽ • ടെലിഫോൺ 685561 +04864 സമയമേഖല UTC +5:30 പ്രധാന ആകർഷണങ്ങൾ
ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ ദേവികുളം താലൂക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു പഞ്ചായത്താണ് അടിമാലി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് .
271.53 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഈ പഞ്ചായത്ത് അടിമാലി ബ്ലോക്കിലെ മന്നാംകണ്ടം വില്ലേജ് പരിധിയിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ പ്രധാന വ്യാപാര കേന്ദ്രം കൂടിയായ ഈ പ്രദേശം ഗ്രാമീണ സവിശേഷതകൾ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള നഗരമായി വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്.
http://adimaligp1.blogspot.in/p/map.html പടിഞ്ഞാറ് - കുട്ടമ്പുഴ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് കിഴക്ക് - വെള്ളത്തൂവൽ,പള്ളിവാസൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾ വടക്ക് - മാങ്കുളം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് തെക്ക് - പെരിയാർ നദി വാർഡുകൾ പഴമ്പള്ളിച്ചാൽ പരിശക്കല്ല് ഇരുമ്പുപാലം പ്ലാക്കയം പതിനാലാം മൈൽ മച്ചിപ്ലാവ് ചാറ്റുപാറ അടിമാലി നോർത്ത് താലമാലി കരിന്കുളം പൂഞ്ഞാർകണ്ടം കൂമ്പൻപാറ ഇരുനൂർറേക്കർ മന്നാംകാല അടിമാലി ചിന്നപ്പാറകുടി മച്ചിപ്ലാവ് വെസ്റ്റ് മെഴുകുംചാല് ദേവിയാർ കാഞ്ഞിരവേലി വാളറ
ഇടുക്കി ജില്ലയിൽ ദേവികുളം താലൂക്കിൽ അടിമാലി ബ്ലോക്കിൽ, മന്നാംകണ്ടം വില്ലേജ് പരിധിയിൽ വരുന്ന അടിമാലി ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന് 271.53 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുണ്ട്.
ഈ പഞ്ചായത്തിൻറെ അതിർത്തികൾ പടിഞ്ഞാറ് കുട്ടമ്പുഴ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്, കിഴക്ക് വെള്ളത്തൂവൽ പഞ്ചായത്ത്, വടക്ക് മാങ്കുളം ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്, തെക്ക് പെരിയാർ നദി എന്നിവയാണ്.
ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന മലയടിവാരത്ത് മന്നാൻ സമുദായക്കാരുടെ സങ്കേതമായിരുന്നു മന്നാംകണ്ടവും കുട്ടമ്പുഴയും.
അടിമാലിയെന്നാൽ മന്നാൻ സമുദായക്കാരുടെ ഭാഷയിൽ “വെള്ളം വന്നു വീഴുന്ന സ്ഥലം” എന്നാണ് അർത്ഥം.
ഒരു കാലത്ത് നിബിഡ വനമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം പൂഞ്ഞാർ തമ്പുരാക്കന്മാരുടെ വകയായിരുന്നു.
കോട്ടയം ജില്ലയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം കവളങ്ങാട് പഞ്ചായത്തിന്റെ ആറാം വാർഡിൽ ഉൾപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
1955-ൽ ആദ്യത്തെ പഞ്ചായത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കുട്ടമ്പുഴ-മന്നാംകണ്ടം എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കവളങ്ങാട് പഞ്ചായത്തിന്റെ ആറാം വാർഡ് ആയിരുന്നു.
1960 ൽ ആണ് മന്നാംകണ്ടം പഞ്ചായത്ത് രൂപീകരിച്ചത്.
1967-ൽ കുട്ടമ്പുഴ പഞ്ചായത്ത് രൂപീകരിച്ചപ്പോൾ മന്നാംകണ്ടം പഞ്ചായത്തിന്റെ രണ്ടു വാർഡുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് ഇന്നത്തെ രൂപത്തിലായി.
പിന്നീട് മന്നാംകണ്ടം അടിമാലി പഞ്ചായത്തെന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.
സഹ്യന്റെ സാനുവിൽ മനോഹരമായ ഈ കൊച്ചുഗ്രാമത്തിന് തെക്ക് ഭാഗത്ത് പെരിയാറും, വടക്കു ഭാഗത്ത് അംബരചുംബികളായ കൊരങ്ങാട്ടി മലകളും കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് കൂമ്പൻപാറ മലകളുടെ അടിവാരവും പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് സുപ്രസിദ്ധമായ നേര്യമംഗലം ആർച്ച് പാലവും അതിരിടുന്നു.
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ നിന്ന് അടിമാലി പഞ്ചായത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന റാണി ലക്ഷ്മിഭായി നിർമ്മിച്ച രാജകീയ പൊതുവഴി ഇന്ന് നാഷണൽ ഹൈവേ 49 ആയി സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയായ മൂന്നാറിലേക്ക് കടന്നുപോകുന്നു.
കൊടുംവനങ്ങളും നീർച്ചാലുകളും നിറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശം കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ താവളമായിരുന്നു.
മലയുടെ അടിവാരങ്ങളിൽ പ്രധാനമായി കേന്ദ്രീകരിച്ചുകിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് അടിമാലിയെന്ന ഓമനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
പ്രകൃതി മനോഹരമായ ഹരിത വനങ്ങളിലെ കരിമ്പാറക്കൂട്ടങ്ങളിലൂടെ കുതറിച്ചാടുന്ന ചീയപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടവും വാളറ വെള്ളച്ചാട്ടവും നാഷണൽ ഹൈവേ 49-ലൂടെയുള്ള യാത്രയിൽ നയനാനന്ദകരമായ  കാഴ്ചയാണ്.
സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന്  ഉദ്ദേശം 4000 അടി ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കുതിരകുത്തി മലയുടെ നെറുകയിൽ നിന്നാൽ, എറണാകുളം ടൌണിന്റെ ദൂരവീക്ഷണം ലഭിക്കും.
താഴ്വാരത്തിൽ ലോവർ പെരിയാർ പദ്ധതി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ഈ പഞ്ചായത്തിൽ 75 ശതമാനം കറുത്ത പശിമരാശി മണ്ണും 25 ശതമാനം ചെമ്മണ്ണും ആണ്.
ആദിവാസികൾക്കും കുടിയേറ്റ കർഷകർക്കും കനകം സമ്മാനിക്കുന്ന ഈ സഹ്യന്റെ പുത്രി ഹൈറേഞ്ചിനഭിമാനമാണ്.
http://lsgkerala.in/adimalypanchayat/history/%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D Census data 2001 http://adimaligp1.blogspot.in/p/map.html
അടിമാലി ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്ത് ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ ദേവികുളം താലൂക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ബ്ളോക്ക് പഞ്ചായത്താണ് അടിമാലി.
അടിമാലി , കൊന്നത്തടി , ബൈസൺ വാലി , വെള്ളത്തൂവൽ , പള്ളിവാസൽ എന്നീ അഞ്ചു ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾ അടിമാലി ബ്ലോക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
അടിമലതുറ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adimalathura
കേരളത്തിലെ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ തീരപ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ് അടിമലതുറ .
കുന്നടിവാരത്തെ ഒരു തീരം (കടൽത്തീരം) എന്ന അർത്ഥത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മലയാളം വാക്കിൽ നിന്നും ആദിമലതുറ എന്ന പേര് ലഭിച്ചിരിക്കാം.
അടി എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം "താഴെ", മല "കുന്ന്", അവസാന അക്ഷരം തുറ എന്നാൽ "തീരം (കടൽ)" എന്നാണ്.
അടിമലതുറയിലെ പ്രാദേശിക ഭാഷ തമിഴ്, മലയാളം ഭാഷകളുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണ്.
പഴയ തലമുറയിൽ വ്യാപകമായി ഈ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നു.
അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ  പേര് 'തീരദേശ ഗ്രാമം' എന്നാണ്.
പുല്ലുവിള എന്ന അയൽ സ്ഥലത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇത്.
അടിമലതുറ 1 കി.
മീ നീളവും അര കിലോ വീതിയുമാണ്.
ഇതിൻറെ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് കാരിച്ചാൽ തടാകവും, വടക്ക് ചോവര കുന്നുകളും, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടലുകളുടെ കാഴ്ച പാറകൾ മറയ്ക്കുന്നു.
എവിടെ നിന്നു നോക്കിയാലും ഒരു അത്ഭുത കാഴ്ചയാണ് ഇവിടെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.
പാരമ്പര്യമായി ഇത് ഒരു ലത്തീൻ കത്തോലിക്ക ഗ്രാമമാണ്.
ഒരുപക്ഷേ 100% ക്രിസ്ത്യാനികളുള്ള ഒരേയൊരു ഗ്രാമം.
ഈ ഗ്രാമത്തിന് രണ്ട് പള്ളികളും രണ്ട് സ്കൂളുകളുമുണ്ട്.
ഇടവക ദേവാലയത്തിന്റെ പേര് ഔവർ ലേഡി ഓഫ് ഫാത്തിമയുടെയും ഗ്രാമത്തിൻറെ അറ്റത്ത് പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തെ പള്ളി ഔവർ ലേഡി ഓഫ് ഇമ്മാക്കുലേറ്റിൻറെയും സ്മരണാർത്ഥമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
ആളുകൾ വളരെ ഈശ്വരവിശ്വാസം കൂടിയവരാണ്.
ഔവർ ലേഡിയുടെ മക്കൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിൽ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു.
പരമ്പരാഗതമായി ഈ ഗ്രാമത്തിലെ ജനങ്ങൾ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളാണ്.
ജനസംഖ്യയുടെ 99% ക്രൈസ്തവ സഭയിൽ നിന്നുള്ളവരാണ്.
അറബിക്കടലിലെ സമുദ്രതീരത്തെ ഒരു വലിയ കടൽത്തീര മലനിരകളിലാണ് ഈ ഗ്രാമം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
അടിമലതുറ ഭാഗത്ത് ഏകദേശം 2 കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിൽ ഈ പ്രദേശം കാണപ്പെടുന്നു.
ആയിരക്കണക്കിന് അഭയാർത്ഥികളും പതിനായിരത്തോളം ജനങ്ങളും ഇവിടെ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പരമ്പരാഗതമായി തിരുവിതാംകൂർ രാജവംശം ഭരിച്ചിരുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.
ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ താപനില 24 ° C (75.2 ° F) ഉം 36 ° C (96.8 ° F) ഉം ആണ്.
ഈർപ്പം താരതമ്യേന കൂടിയതാണെങ്കിലും, തണുത്ത കടൽ ചൂട് കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അടിമലരിണതന്നെ
ഇരയിമ്മൻ തമ്പി മുഖാരിരാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കീർത്തനമാണ് അടിമലരിണതന്നെ .
അടിമലരിണതന്നെ കൃഷ്ണാ അടിയനൊരവലംബം ചരണങ്ങൾ
കടൽമകളുടെ കടമിഴിയിണ പുണരും കാർമുകിൽ നേർവർണാ കൃഷ്ണാ
പരമദയാംബുനിധേ കൃഷ്ണാ പാലിക്കേണം കൃഷ്ണാ
ഗുരുവായുപുരേശ കൃഷ്ണാ ഗുരുവായതു നീയെ
അറിയരുതടിയന് ഗുണവും ദോഷവും അരുളുക ശുഭമാർഗ്ഗം കൃഷ്ണാ
തിരുവുടലതിനുടെ വടിവെപ്പോഴും എന്നുടെചിത്തേ തോന്നേണം കൃഷ്ണാ അർത്ഥം സിനിമയിൽ
1988ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഇന്ദുലേഖ എന്ന മലയാളം സിനിമയിൽ ഈ കീർത്തനം ഗാനമായി ചിട്ടപ്പെടുത്തി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സംഗീതം ചെയ്തത് എം ബി ശ്രീനിവാസനും ആലപിച്ചതു യേശുദാസുമാണ് .
അടിമവ്യാപാരം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Slave_trade കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിലുള്ള ഒരടിമവ്യാപാര കേന്ദ്രം പെയിന്റിംഗ്
മനുഷ്യനെ ജംഗമവസ്തുവായിക്കരുതി വാങ്ങുകയും വില്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന സമ്പ്രദായമാണ് അടിമവ്യാപാരം .
ചരിത്രാതീതകാലം മുതൽ അടുത്തകാലംവരെ അടിമകളെ വാങ്ങുന്നതിനും വില്ക്കുന്നതിനുമുള്ള വ്യാപാരസമ്പ്രദായങ്ങളും വിപണികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അടിമവ്യാപാരത്തിന് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത കമ്പനികൾ, മനുഷ്യച്ചരക്ക് നിറച്ച കപ്പലുകൾ, അടിമച്ചന്തകൾ, ചങ്ങലകൊണ്ടുബന്ധിച്ച അടിമവേലക്കാർ, ആൾപിടിത്തക്കാർ-ഇതെല്ലാം അടുത്തകാലംവരെ വസ്തുതകളായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഇന്ന് പ്രയാസം തോന്നാം.
അടിമച്ചന്തകൾ വിജയനഗരത്തിലുമുണ്ടായിരുന്നു.
കൊച്ചി തുറമുഖത്തും കോഴിക്കോട്ടും പൊന്നാനിയിലും കൊല്ലത്തും ചെന്നൈയിലും നാഗപട്ടണത്തും വിദേശക്കപ്പലുകൾ വന്ന് ഇന്ത്യയിൽനിന്ന് നിർഭാഗ്യവാൻമാരായ മനുഷ്യരെ വാങ്ങി അടിമക്കമ്പോളങ്ങളിൽ വിറ്റിരുന്നു.
വയനാട്ടിൽ മാനന്തവാടിക്കടുത്ത വള്ളൂർക്കാവിൽ ഉത്സവകാലത്ത് സമീപസ്ഥരായ കൃഷിക്കാർ പണിയരെ ഒരു സംവത്സരക്കാലം പണിക്കായി നില്പുപണം കൊടുത്ത് റിക്രൂട്ട് ചെയ്തിരുന്നു.
നിരവധി പണിയർ അങ്ങിങ്ങായി കൂട്ടംകൂടി നില്ക്കുന്നതും കൃഷിക്കാർ അവരുമായി നില്പുപണസംഖ്യയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതും പണ്ടത്തെ അടിമച്ചന്തയുടെ ഒരു നിഴലാട്ടംപോലെ തോന്നും.
അടിമസമ്പ്രദായം നിർത്തി നൂറിലധികം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അതിന്റെ നിഴൽ വയനാട്ടിൽനിന്ന് തീരെ തിരോധാനം ചെയ്തിട്ടില്ല.
ഓണം വന്നാലും ഉണ്ണി പിറന്നാലും കോരന് കുമ്പിളിൽ കഞ്ഞി , അടിയന്റെ പുറം തമ്പുരാന്റെ കൈ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചൊല്ലുകൾ പഴയ അടിമത്തത്തിന്റെ മാറ്റൊലിയായി മലയാളത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്നു.
അടിമവ്യാപാരം കേരളത്തിൽ 13-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ അടിമച്ചന്ത യെമൻ
കേരളത്തിൽ 16-ആം ശതകത്തിനുമുൻപുള്ള അടിമവ്യാപാരത്തെപ്പറ്റി വിശ്വസിക്കത്തക്ക വിവരങ്ങൾ അല്പം മാത്രമേ ലഭ്യമായിട്ടുള്ളൂ.
ഇന്ത്യയിൽ അന്യഭാഗങ്ങളിലെന്നപോലെ, അടിമജാതികൾ കേരളത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് അടിമക്കച്ചവടത്തിന് വലിയ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എ.ഡി. 1902-ൽ കുറുമ്പ്രനാട്ട് രാജാവ് കോവിലകം അടിമപ്പണിയരിൽ 13 കുടുംബങ്ങളെ വയനാട്ട് മുപ്പതിനാടംശംദേശത്ത് കുണ്ടരഞ്ഞിരാമനും അനന്തരവൻ ചൂണ്ടനും വില്ക്കുന്ന ഒരു മുളക്കരണം താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
(ഈ വില്പനയിൽ ഭൂമി കൈമാറ്റമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഈ പണിയർ ഭൂമിയോടു ചേർന്ന അടിമകളല്ലെന്ന് വ്യക്തം).
“ കൊല്ലം 1077... മതമകരം വ്യായം കുഭം ഞായാറ്റിൽ എഴുതിയാ അട്ടിപ്പെറ്റൊല കരുണമാവിത കുറുമ്പ്രനാടു കൊളപ്പുറത്ത കോവിലത്ത് വീരരായിരവൻ വീരരായിര വൻ കുണ്ടരഞ്ഞിയിൽ രാമനും അനിന്തിരവൻ ചൂണ്ടനും കൂടി എഴുതികൊടുത്താ കരുണമാവിത. നമ്മുടെ പുതി ശ്ശേരി കോവിലത്തെ ജെൻമമായി വെള്ളിന്റെ മകൻ മാതൻ പണിയനെയും ചന്തനെയും മൂപ്പനെയും ചാത്തിനെയും അവരുടെ മക്കളെയും ചാത്തിന്റെ മകൻ വെരനെയും പൂയ നെയും ചെമ്പനെയും പുളിയനെയും പൂയന്റെ മകൻ കൊളമ്പനെയും വെളിയനെയും അവരെ മക്കളെയും വെള്ളിന്റെ മകൻ കൊഞ്ചനെയും അവന്റെ മക്കളെയും കറ പ്പന്റെ മകൻ കഴവനെയും കൊറവന്റെ മകൻ കുങ്കനെയും ഇവരെ ണ്ടെൾക്കളന്ന അട്ടിപ്പെരും നീരുമായി അന്നപെറും വില അർഥവും വാങ്ങി എഴുതിക്കൊടുത്താൻ കൊളപ്പു റത്ത കോവിലത്ത വീരരായിരവൻ വീരരായിരവൻ അന്ന ടുക്കും അനന്തരവരെയുംകൂടി അന്നപെറും വില അർഥ വും കൊടുത്ത എഴുതിച്ചുകൊണ്ടാൻ വയനാട താലൂക്ക മുപ്പതിനാടംശം ദേശത്ത കുണ്ടരെഞ്ഞിരാമനും അനന്തി രവൻ ചൂണ്ടനും കൂടി വെള്ളിന്റെ മകൻ മാതൻ' (ബാക്കി പേരുകളും ഇവിടെ രണ്ടാമതും എടുത്തുപറയുന്നു). അന്നുപെറും വില അർഥവും കൊടുത്ത അന്നടുക്കും അനന്തരവരെയും കൂട്ടി അട്ടിപ്പെറും നീരും കൊണ്ടാമെ യിക്കും അറിയും സാക്ഷി സഭവടമറിയെ കേട്ടുകേൾപ്പിച്ച കയ്യഴുതി(നെ)ൻ നാറങ്ങാളി ഇട്ടിരാരപ്പൻ നായരകയ്യഴുത്ത. ”
ൽ
തു
ഇവിടെ സാക്ഷികളുടെ ഒപ്പ് രാമവർമരാജാവവൃകള്
ഷ്ട്രിൽ.
കേരളത്തിലെ മിക്ക തുറമുഖങ്ങളിലും അടിമക്കയറ്റുമതി 16-ആം ശതകം മുതൽ 18-ആം ശതകത്തിന്റെ അവസാനം വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഡച്ചുകാർ കൊച്ചിയിൽനിന്ന് ജാവയിലേക്ക് ധാരാളം അടിമകളെ വാങ്ങി അയച്ചിരുന്നു.
അഞ്ചുതെങ്ങിലെ ഇംഗ്ളീഷ് വ്യാപാരികളും അടിമവ്യാപാരത്തിൽ ഏർ പ്പെട്ടു.
ആഫ്രിക്കൻ അടിമകളെ മിക്ക മുസ്ലീം രാജധാനികളിലും കാവൽക്കാരായും കാണാമായിരുന്നു.
ഒരു കൊച്ചിരാജാവിനും ആഫ്രിക്കൻ അടിമകളിൽ താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് 1793 ആഗസ്റ്റ് 3-ന് കൊച്ചിരാജാവിന് ഡച്ച് ഗവർണർ അയച്ച ഈ കത്തിൽനിന്ന് വ്യക്തമാണ്.
കൊടുത്തയച്ച തിട്ടൂരവും വായിച്ചുകണ്ട അവസ്ഥയും ധരിച്ചു.
കാപ്പിരിവകയിൽ ഒരാങ്കിടാവിനെയും ഒരു പെങ്കിടാവിനെയും മെടിച്ചുകൊടുത്തയക്കമെന്നും തിട്ടൂരത്തിൽ എഴുതിവന്നുവല്ലോ.
ഇവിടെ അന്വെഷിച്ചിട്ടു 36-38 വയസ്സുള്ളതിൽ ഒര ആങ്കിടാവും 34-35 വയസ്സുള്ള ഒര പെങ്കിടാവും നമ്മുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.
അതിന്റെ ഉടയക്കാര ഒരൊന്നിനു മൂന്നരിച്ചെ രൂപ ചോദിച്ചു.
ആയത എത്രയും വില കടുപ്പം ആകകൊണ്ടു നാം അങ്ങയ്ക്കു കൊടുത്തയക്കാൻ ശംഖിച്ചു.
തമിഴ്നാട്ടിൽ
ചോളകാലത്ത് തമിഴ്നാട്ടിലെ കൃഷിത്തൊഴിലാളികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും അടിമകളോ അടിമകൾക്ക് തുല്യരോ ആയിരുന്നു എന്നാണ് കെ.എ. നീലകണ്ഠശാസ്ത്രിയുടെ നിഗമനം.
മനുഷ്യജീവികളെ സ്വകാര്യവസ്തുവായി ഗണിച്ച് അവരെ വില്ക്കുകയും വാങ്ങിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെന്നതിന് അസന്ദിഗ്ധമായ തെളിവ് പല ശിലാശാസനങ്ങളിലും തമിഴ്നാട്ടിൽ കാണാം.
നിരവധി ശാസനങ്ങളിൽ കാണുന്നത് ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്കുള്ള അടിമവില്പനയാണ്.
ചിലപ്പോൾ ഈ വില്പന സ്വന്തം ഇഷ്ടാനുസരണം മതപരമായ ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു.
ഒരു ശാസനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് 13 കാശിന് നൂറുപേരെ ഒരാൾ വില്ക്കുന്ന ഒരിടപാടാണ്; ഇതിൽ കാഞ്ചനേച്ഛയല്ലാതെ ഭക്തിയുടെ ലാഞ്ഛനയൊന്നുംതന്നെയില്ല.
എ.ഡി. 948-ൽ നന്ദിവർമമംഗലം ഗ്രാമത്തിലെ മധ്യസ്ഥൻ തൃശ്ശിനാപ്പള്ളി നാട്ടിലെ വയലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് തിരുപ്പതിയം പാടുവാനും ദേവവിഗ്രഹത്തിന് വെൺചാമരം വീശുവാനുമായി മൂന്നു ദാസികളെ ദാനംചെയ്യുന്നു; ആറുകൊല്ലം മുൻപ് ആ മധ്യസ്ഥൻ വാങ്ങിയവരാണ് ദാസിമാർ എന്നും ശാസനത്തിൽ പറയുന്നു.
രാജരാജചോളന്റെ 17-ആം ഭരണവർഷത്തിൽ (എ.ഡി. 1002) തിരുവടന്തെ (ചിങ്കൽപ്പേട്ട ജില്ല) ശ്രീവരാഹസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് രണ്ടു നാട്ടുപ്രമാണിമാരുടെ (ഒരു നാടു കൺ-കാട് ചി, ഒരു നാടു-വകൈ) ആജ്ഞപ്രകാരം പന്ത്രണ്ടു പട്ടിണവ (മുക്കുവ) കുടുംബങ്ങളെ ക്ഷേത്രദാസൻമാരായി കൊടുക്കപ്പെടുന്നു.
അവരുടെ തൊഴിലിൽനിന്ന് (നെയ്ത്ത്, മീൻപിടുത്തം) കിട്ടുന്ന വരുമാനത്തിൽനിന്ന് ഓരോ മുക്കുവകുടുംബവും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് വർഷംതോറും 3/4 കഴഞ്ച് സ്വർണം കൊടുക്കണമെന്നും ചിങ്ങത്തിൽ ചതയം നാളോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്ന ഉത്സവങ്ങൾക്കുവേണ്ട പണികൾ ചെയ്യണമെന്നും തിരുവടന്തെ ഗ്രാമത്തിലെ സഭയും ഊർകാരും മുക്കുവരെക്കൊണ്ട് ഈ പണി ശരിയായി ചെയ്യിക്കണമെന്നും ശാസനത്തിൽ നിർദ്ദേശമുണ്ട്.
ഇത് കർശനമായ അടിമത്തമല്ലെങ്കിലും അവരുടെ സമ്മതത്തോടെയല്ല തിരുവടന്തെയിലെ മുക്കുവർ ക്ഷേത്രദാസൻമാരായത് എന്ന് വ്യക്തമാണ്.
സതേൺ സെന്റ്ട്രൽ ആഫ്രിക്ക 1880 തുകളിൽ
ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാക്കമ്പനിക്കാരുടെ സൂറത്ത് ഫാക്ടറിയുടെ 1641-ലെ കണക്കുകളിൽ ഇങ്ങനെയൊരു കുറിപ്പു കാണുന്നു.
മൈക്കെൽ എന്ന കപ്പൽ 5-1-1641-ന് തുണിച്ചരക്കുകളോടും മലബാർതീരത്തുനിന്ന് വാങ്ങിയ 14 [അടിമ|അടിമകളോടുംകൂടി]] ബാന്റാമിൽ (ജാവാ) എത്തി.
മലയാളി അടിമകൾ ജാവായിൽ എത്തിയതിനും എങ്ങനെയെത്തിയെന്നതിനും വേറെ തെളിവുകൾ ആവശ്യമില്ല.
അടിമവ്യാപാരത്തിന് ചെന്നൈ പട്ടണത്തിൽ പല സൌകര്യങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഡച്ചുകമ്പനിക്കാരുടെ സങ്കേതമായ പുലിക്കാട്ടും ഈ കച്ചവടം നടന്നുവന്നു.
അന്യദേശങ്ങളിലേക്ക് കയറ്റി അയയ്ക്കുന്ന ഓരോ അടിമയ്ക്കും കമ്പനിക്കാർ ഒരു പഗൊഡ ചുങ്കം ചുമത്തിയിരുന്നു.
വില്ക്കാനുള്ള ഓരോ അടിമയെയും രജിസ്റ്റർ ചെയ്യണമെന്നും നിയമമുണ്ടായിരുന്നു.
രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ കമ്പനിയുടെ ഓഹരി അരരൂപാ ആയിരുന്നു.
1646-ൽ തമിഴ്നാട്ടിൽ ഒരു ക്ഷാമബാധയുണ്ടായപ്പോൾ അനേകം പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾ നാഗപട്ടണത്തുവന്ന് തങ്ങളെത്തന്നെ ഒരു പറങ്കിക്കപ്പിത്താനു വിറ്റുവെന്നും അക്കാലത്തെ ചരിത്രരേഖകളിൽ കാണാം.
ട്രാൻക്യൂബാറിലെ ഒരു ഇറ്റാലിയൻ പുരോഹിതൻ, മധുരക്കാരനായ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ഭാര്യയെയും നാലു മക്കളെയും 30 പഗൊഡക്ക് മനിലായിലേക്കുപോകുന്ന ഒരു കപ്പലിലെ കപ്പിത്താനു വിറ്റുവെന്ന് നിക്കോളായ് മനുച്ചി (1650-1708) തന്റെ യാത്രാഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഫോർട്ട് സെയിന്റ് ജോർജിലെ വ്യാപാരികളുടെ പ്രധാന ദുബാഷു മാരായിരുന്ന വെങ്കടിയും കണ്ണപ്പനും ആൾപിടിത്തക്കാരും അടിമദല്ലാളുകളും ആയിരുന്നു.
കമ്പനിയുടെ പ്രസിഡണ്ട് ബേക്കർ ഇവരുടെ ചങ്ങാതിയായിരുന്നു.
കമ്പനിക്കാർക്കുതന്നെ 1687-ൽ അവരുടെ മസൂല തോണികളിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ 43 മുക്കുവ അടിമകളുണ്ടായിരുന്നു.
അടിമകളാക്കി വില്ക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജ്ഞാതികളിൽനിന്ന് നിരവധി പരാതികൾ കിട്ടിയപ്പോൾ മദിരാശിയിലെ കമ്പനിക്കാർ 1688-ൽ ചില കർശനനടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു.
ചൗൾട്രി (choultry ) ന്യായാധിപതിയുടെ സമ്മതത്തോടുകൂടി മാത്രമേ അടിമകളെ വിദേശങ്ങളിലേക്കു കയറ്റി അയയ്ക്കുവാൻ പാടുള്ളൂ എന്നാക്കി നിയമം; ഇത് ലംഘിക്കുന്നവർക്ക് 5 മുതൽ 16 വരെ പഗൊഡ പിഴ നല്കി; തുടർച്ചയായി നിയമം ലംഘിക്കുന്നവരെ തടങ്കലിലിട്ടു ചെവി അറുക്കുക എന്നതായി ശിക്ഷ.
ഇതുകൊണ്ടും ആൾപിടിത്തം കുറഞ്ഞില്ല; മാത്രമല്ല, പരസ്യമായി തുടർന്നു.
മുസൽമാൻകുടികളെയും ആൾപിടിത്തക്കാർ വിദേശങ്ങളിലേക്ക് വില്ക്കുന്ന കഥ ഡൽഹിയിൽ അറംഗസീബ് ചക്രവർത്തിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ഈ ദുഷിച്ച വ്യാപാരത്തിനെതിരെ മസൂലിപട്ടണത്തിലെ ലന്തക്കാരോട് അദ്ദേഹം പ്രതിഷേധിച്ചു.
ദുഷ് പേര് ഭയന്ന് ഇംഗ്ളീഷുകാരും മദിരാശിപട്ടണത്തിലെ അടിമവ്യാപാരം നിരോധിച്ചു (1688).
ഇതുകൊണ്ടും ഫലമൊന്നുമുണ്ടായില്ല.
ഒരു നൂറ്റാണ്ടുകാലംകൂടി, അതായത്, 1793 വരെ, മദിരാശി തുറമുഖത്ത് അടിമവ്യാപാരം നിർവിഘ്നം തുടർന്നു.
ജാവ , സുമാട്ര എന്നീ പൂർവേഷ്യൻ ദ്വീപുകളിലെ തോട്ടക്കൃഷി വികസനത്തിനാണ് തമിഴ്നാട്ടിലെ അടിമകൾ നിയുക്തരായിരുന്നത്.
നെൽക്കൃഷി അവിടെ പ്രചരിപ്പിച്ചതിന് കാരണക്കാർ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ അടിമകളായിരുന്നു.
അടയാളംകുത്തൽ അടയാളം കുത്തിയ അടിമ അടിമകൾ വിർജീനിയ തോട്ടത്തിൽ
ദേവദാസികളുടെ ദേഹത്തിൽ ഉടമസ്ഥാവകാശം സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനായി അടയാളം കുത്തുന്ന സമ്പ്രദായം ഗ്രീസിലും റോമിലും യു.എസിലും എന്നപോലെ, തമിഴകത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചോളകാലത്ത് ചൂടുവയ്ക്കുകയോ വേറെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ അടയാളം കുത്തുകയോ ചെയ്തിരുന്നുവെന്ന് ഗവേഷകർ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ല.
ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക് ദാനമായി കൊടുത്ത സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തിൽ ത്രിശൂലചിഹ്നമാണ് കുത്തിയിരുന്നത്.
പില്ക്കാലത്തെ വൈഷ്ണവൻമാർ തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ വൈഷ്ണവചിഹ്നങ്ങൾ ചൂടുവച്ചിരുന്നുവെന്നതിൽനിന്ന് അടിമകളെയും ദേവദാസികളെയും ചൂടുവയ്ക്കലിന് വിധേയമാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് തെളിയുന്നു.
അടിമകളുടെ പ്രതിഷേധം
പ്രതിഷേധം തമിഴ്നാട്ടിലെ അടിമകൾ ചില അപൂർവാവസരങ്ങളിൽ യജമാനൻമാർക്കെതിരെ പ്രതിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കാതിരുന്നില്ല എന്നതിനും ചരിത്രപരമായ തെളിവുകളുണ്ട്.
ഇതിനുള്ള ഒരുദാഹരണം തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിലെ തിരുവാലങ്ങാടു ക്ഷേത്രത്തിലെ ഒരു ശിലാലിഖിതത്തിൽ കാണാം.
വയിരാദരായർ എന്നൊരാൾക്ക് കുറെ അടിമകളുണ്ടായിരുന്നു.
ഇവരിൽ കുറെപേർ അയാൾക്ക് പിൻതുടർച്ചയായി കിട്ടിയവരും ബാക്കി അടിയാൾ അയാളുടെ ഭാര്യമാർക്ക് സ്ത്രീധനമായി കിട്ടിയവരും ആയിരുന്നു.
ഭാര്യമാരുടെ സമ്മതത്തോടുകൂടി തന്റെ അടിമകളിൽ ചിലരെ സ്ഥലത്തെ ക്ഷേത്രാധികാരികൾക്കു വിറ്റു.
മഠ-അടിമകളായി ഇവർ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
ശൈവമഠമായിരുന്നതുകൊണ്ട് അടിമകളുടെ ദേഹത്തിൽ ത്രിശൂലമുദ്ര കുത്തി.
ഈ അടിമകൾ ജോലി ശരിക്കു ചെയ്യാതെയും സ്ഥആനത്താരെ (ക്ഷേത്രാധികാരികളെ) അനുസരിക്കാതെയും കലമ്പൽ കൂട്ടിയതിനാൽ ഇവരെ ശിക്ഷിക്കാനായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും മഠത്തിന്റെയും ഭരണസമിതിയോഗം കൂടേണ്ടിവന്നു.
ശിലാലിഖിതത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം തേഞ്ഞുമാഞ്ഞുപോയതുകൊണ്ട് എന്തുശിക്ഷയാണ് അടിയാർക്ക് കിട്ടിയതെന്നറിയുവാൻ നിവൃത്തിയില്ല.
മൈസൂറിൽ
അടിമസമ്പ്രദായം 1830-ൽ മൈസൂർ രാജാവ് നിർത്തൽ ചെയ്തുവങ്കിലും ആ നിയമം ഏട്ടിലെ പശുവായി നിന്നു.
അടിമകളെ കന്നഡഭാഷയിൽ ഇത്താളു എന്നും മണ്ണാളു എന്നും പറയുന്നു.
പരമ്പരാഗതമായി ദാസ്യവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവരാണ് ഇവർ.
ഭൂസ്വത്തിന്റെ ഭാഗമായിക്കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നവരും ഭൂമി കൈമാറ്റത്തിൽ ഉൾ പ്പെട്ടിരുന്നവരുമായ അടിമകളെ മണ്ണാളു എന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നു.
അടിമകളെ വില്ക്കുകയോ പണയം കൊടുക്കുകയോ ചെയ്യുകയായിരുന്നു പതിവ്.
ഗ്രാമത്തിന്റെ പരിധിയിൽനിന്ന് പുറത്തുപോകാൻ അടിമകൾക്ക് പാടില്ലായിരുന്നു.
ഹൊലെരു ജാതിയിൽപ്പെട്ടവരായിരുന്നു അടിമകൾ.
യജമാനൻമാരുടെ (ഹെഗ്ഡെമാരുടെ, ഡെയാറുടെ) സ്ഥിരം വല്ലിയാളാകുന്നതിന് തുടക്കമായി ഹൊലെരുജാതിയിൽപെട്ടവർ സാധാരണ വിവാഹച്ചെലവിന് പണം വാങ്ങുകയും യജമാനന്റെ പക്കൽനിന്ന് പാൽ വാങ്ങിക്കുടിക്കുന്ന ചടങ്ങിനുശേഷം ദാമ്പത്യവൃത്തി തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
എല്ലാ ദീപാവലിദിനത്തിലും ഈ കരാർ പുതുക്കുകയും വേണം.
കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളിൽ ഹൊലെരുജാതിക്കാർക്ക് കൂലിപ്പണിക്ക് സൗകര്യം കിട്ടിയപ്പോൾ വല്ലിയാൾവൃത്തിക്ക് അവർ പോകാതായിത്തുടങ്ങി.
ഭൂവുടമസ്ഥാവകാശം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
സ്വന്തം കൃഷി ചെയ്യാനും അവരെ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല.
പണം അവർക്കു കൊടുത്തുകൂടാ എന്നതായിരുന്നു ചില പ്രദേശങ്ങളിലെ പതിവ്.
ബീഹാറിൽ എ.ഡി. 18-ആം ശതകത്തിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ അടിമകളെ പ്രമാണംവഴി എങ്ങനെയായിരുന്നു കൈമാറ്റം ചെയ്തിരുന്നതെന്ന് ഉദാഹരിക്കുവാൻ ഡോ. ഡി.സി. സർക്കാർ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ സംസ്കൃതഭാഷയിലുള്ള കരണത്തിൽ ഇപ്രകാരം കാണുന്നു.
ഗൗരീ വരാടികാപത്രമിദം മാണ്ഡരസം ശ്രീ ഭവദേവ ശർമാ പാലീസം ശ്രീസാഹേബുശർമസുപത്രം അർപ്പയതി തദ് ഏതദ്സകാശാദ് രാജതമുദ്രാത്രയം ആദായ അമാതജാതീയാം - തുലായീപുത്രീം ശ്യാമവർണാം ഷഡ്വർഷവയസ്കാം വാ (ബാ)ദരീപുത്രായ പരിണേതുംദത്താ.
അതഃപരം മമ സ്വത്ത്വം നാസ്തി .
ശാകെ 1645 സന 1131 സാലമുലകീ ആഷാഡശുക്ളദ്വിതീയാം ഗുരൌെ സാച്ചി (ക്ഷി)ണൌെ ശ്രീ വാസുദേവഝാ ശ്രീ വിഘ്നേശഝാ ലിഖിതം ഉഭയാനുമത്യാ ശ്രീ ഘോഘെശർമണാ.
ലിഖാപണ അനാതീനി (ഗൌരി-എട്ടു വയസ്സായ പെൺകുട്ടി വരാടിക) (കൌടി) പ്രമാണം.
മണ്ഡരക്കാരൻ ഭവദേവശർമ പാലിക്കാരൻ സാഹേബശർമനു കൊടുക്കുന്ന പത്രം.
മൂന്നു വെള്ളി കൈപ്പറ്റി, എന്റെ അമാതജാതിക്കാരി ദാസി തുലായിയുടെ കറുത്ത, ആറുവയസ്സായ മകളെ (സാഹേബശർമന്റെ ദാസി) ബാദരീപുത്രന് കല്യാണം ചെയ്യിക്കുവാൻ കൊടുത്തു.
ഇനിമേൽ എനിക്ക് (അവളുടെമേൽ) യാതൊരവകാശവുമില്ല.
ശക.
1645-ന് മുല്കി വർഷം 1131, ആഷാഡശുക്ളദ്വിതീയവ്യാഴാഴ്ച സാക്ഷികൾ ശ്രീ വാസുദേവ ഝാ.
, ശ്രീ വിഘ്നേശ ഝാ.
രണ്ടുപേരുടെയും അനുമതിയോടുകൂടി ഘോഘെശർമ എഴുത്ത്.
എഴുത്തുപണം മൂന്ന് അണ.
(ഈ പത്രത്തിന്റെ ഇംഗ്ളീഷ് തീയതി 1724 ജൂൺ 11).
സായ്തോ എന്ന ഒരു അടിമസ്ത്രീയുടെയും അവരുടെ മകളുടെയും മേൽ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണർക്കുണ്ടായിരുന്ന അവകാശത്തർക്കത്തിൽ സചലമിശ്രൻ എന്ന മൈഥിലീപണ്ഡിതന്റെ വിധിയും മറ്റു രേഖകളും ഡോ. കെ.പി. ജയസ്വാൽ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഈ തർക്കം നടന്നത് 1794-ലാണ്.
വിദേശങ്ങളിൽ കത്തോലിക്കാ സന്യാസികൾ നടത്തുന്ന അടിമച്ചന്ത
കൊളംബസ് അമേരിക്ക കണ്ടുപിടിച്ചതിനുശേഷം അടിമവ്യാപാരം ആഗോളവ്യാപകമായി.
ഈ വ്യാപാരത്തിലെ വിപണിതവസ്തുവിൽ സിംഹഭാഗവും ആഫ്രിക്കൻ ജനങ്ങളും ഇതിൽനിന്ന് ഏറ്റവും കുപ്രസിദ്ധിയും ലാഭവും നേടിയവർ ഇംഗ്ളീഷുകാരും അവർക്ക് മുൻപ് ലന്തക്കാരും ആയിരുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യരുടെ അമേരിക്കൻ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ നാനൂറുകൊല്ലത്തെ കഥയുടെ ഒരു ഭാഗമായി ഈ അടിമവ്യാപാരം ചരിത്രകാരൻമാർ വിവരിക്കാറുണ്ട്.
ആ എഴുത്തുകാരെല്ലാം വെള്ളക്കാരാണ്.
അടുത്തകാലത്താണ് കറുത്തവർഗ ചരിത്രകാരൻമാരും എഴുത്തുകാരും അവരുടെ ദാരുണമായ കഥ ചർച്ചചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്.
ഒരടിമയെ കഴുത്തിൽ ചങ്ങലയാൽ ബന്ധിച്ച നിലയിൽ
അമേരിക്കയിൽ ആദ്യം എത്തിയ നീഗ്രോകൾ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നല്ല, [[യൂറോപ്പ്|യൂറോപ്പിൽ] നിന്നായിരുന്നു.
എ.ഡി. 14-ആം ശതകത്തിൽ സ്പെയിൻകാരും പോർത്തുഗീസുകാരും വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയിൽനിന്ന് നീഗ്രോത്തൊഴിലാളികളെ കൊണ്ടുപോയി വീട്ടുവേലയ്ക്കും മറ്റു പണികൾക്കുമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
അധികം താമസിയാതെ യൂറോപ്പിൽ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നുള്ള വേറെ ഇറക്കുമതികളോടുകൂടി നീഗ്രോഅടിമകളുടെയും വരവു തുടങ്ങി.
ഈ വ്യാപാരത്തിൽ നല്ല ലാഭം ഉണ്ടെന്ന് സ്പെയിൻകാരും പറങ്കികളും മനസ്സിലാക്കി.
പുതുതായി കണ്ടുപിടിച്ച പടിഞ്ഞാറൻ അർധഗോളത്തിൽ തങ്ങളുടെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കുവാൻ നീഗ്രോത്തൊഴിൽ സഹായകമാകുമെന്നും അവർ കാണാതിരുന്നില്ല.
സ്പെയിൻകാരും പറങ്കികളും അമേരിക്കൻ വൻകരകളിൽ 16-ആം ശതകത്തിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ നടത്തിയ ദിഗ് വിജയങ്ങളിലും സാഹസികയാത്രകളിലും നിരവധി നീഗ്രോദാസൻമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാനഡയിലും മിസ്സിസിപ്പിയിലും ഫ്രഞ്ചുകാർ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ നീഗ്രോദാസൻമാർ സഹായത്തിനെത്തി.
അമേരിക്കയിലെ പുതിയ ഭൂമിയും വിഭവങ്ങളും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിന് അവിടത്തെ ഗോത്രവർഗക്കാരുടെ യത്നം മതിയാവുകയില്ലെന്നും ആഫ്രിക്കൻ കായികശക്തി അതിനാവശ്യമാണെന്നും കണ്ടു.
അടിമയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷ