smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ആദ്യം ഈ നിയമത്തിൽ മറ്റു പ്രദേങ്ങൾക്കായുള്ള വകുപ്പുകളുമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അവ സാമ്പത്തികനില മെച്ചപ്പെടുന്നതിനനുസരിച്ച് ക്രമാനുഗതമായി നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു.
2007-ൽ ഫെയർ മിനിമം വേജസ് നിയമം പാസായി.
ഇത് വർഷാവർഷം 50¢ വീതം ഒരു മണിക്കൂറിലെ അടിസ്ഥാന ശമ്പളം കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് അമേരിക്കയിൽ ഇപ്പോഴുള്ള അടിസ്ഥാന ശമ്പളമായ മണിക്കൂറിൽ $7.25 എന്ന നിരക്കിലെത്തിക്കാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു.
ഇതെത്തുടർന്ന് ഒരു ട്യൂണ കമ്പനി പൂട്ടുകയും 2,041 പേർ തൊഴിൽരഹിതരാവുകയും ചെയ്തു.
ബാക്കിയുള്ള കമ്പനി ജോലിക്കാരെ കുറച്ചുകൊണ്ടുവരുകയാണ്.
അടിസ്ഥാനശമ്പളം മാത്രം വാങ്ങുന്ന ജീവനക്കാരെ പിരിച്ചുവിടുന്നതിനുപകരം കമ്പനി ഉയർന്നതലത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ശമ്പളം കുറയ്ക്കുകയാണ് വേണ്ടതെന്ന് ഗവർണർ അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി.
2005-ൽ തൊഴിലില്ലായ്മ 29.8% ആയിരുന്നു.
2010-ൽ ഇത് 23.8% ആയി മെച്ചപ്പെട്ടു.
ആകെ ജി.ഡി.പി. $537 മില്യണാണ്.
സ്വതന്ത്ര സമോവയിലെ ജി.ഡി.പി.യേക്കാൾ ഇരട്ടിയോളം വരും അമേരിക്കൻ സമോവയിലെ ജി.ഡി.പി. നികുതികൾ
ഒരു സ്വതന്ത്ര കസ്റ്റംസ് പ്രദേശമാണ് അമേരിക്കൻ സമോവ.
അമേരിക്കയുടെ ഫെഡറൽ സർക്കാരിന്റെ വരുമാന നികുതി സമോവൻ വരുമാനത്തിന്മേൽ ചുമത്താൻ സാധിക്കില്ല.
ഗതാഗതം വാഹനങ്ങളുടെ രജിസ്ട്രേഷൻ പ്ലേറ്റ്.
1999-ൽ കൊണ്ടുവന്ന രീതി.
ഹൈവേ റൂട്ടുകൾ
ഇവിടെ 241 കിലോമീറ്റർ ഹൈവേകൾ ഉണ്ട് (2008-ൽ കണക്കാക്കിയത്).
അനൂവു, ഔവാസി, ഫെലെസാവോ, ഓഫു, പാഗോ പാഗോ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ധാരാളം തുറമുഖങ്ങളും ഹാർബറുകളുമുണ്ട്.
അമേരിക്കൻ സമോവയിൽ റെയിൽവേ ലൈനുകളൊന്നുമില്ല.
മൂന്നു വിമാനത്താവളങ്ങളാണിവിടെ ഉള്ളത്.
ഇവിടെ ചരക്കുകപ്പലുകളൊന്നുമില്ലത്രേ.
ജനസംഖ്യയിൽ (55,519) 95% ഏറ്റവും വലിയ ദ്വീപായ ടുടൂവിലയിലാണ് താമസിക്കുന്നത്.
91.6 ശതമാനം ജനങ്ങളും സമോവൻ നിവാസികളാണ്.
2.8% ഏഷ്യക്കാരാണ്.
1.1% വെള്ളക്കാരും 4.2% മിശ്രിതവംശജരുമാണ്.
0.3% മറ്റു വംശങ്ങളിൽ പെട്ടവരാണ്.
ഹവായിയൻ ഭാഷയുമായും മറ്റു പോളിനേഷ്യൻ ഭാഷകളുമായും വളരെയടുത്ത് ബന്ധമുള്ള സമോവൻ എന്ന ഭാഷയാണ് 90.6 ശതമാനമാൾക്കാരും സംസാരിക്കുന്നത്.
2.9% ഇംഗ്ലീഷും 2.4% ടോങ്കനും 2.1% മറ്റു ഭാഷകളും സംസാരിക്കുന്നു.
2% മറ്റ് പെസഫിക് ദ്വീപ് ഭാഷകളാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
മിക്ക ആൾക്കാർക്കും രണ്ട് ഭാഷകളറിയാം.
മിക്ക ആൾക്കാരും ക്രിസ്തുമതവിശ്വാസികളാണ് (50% കൺഗ്രഗേഷണലിൽസ്റ്റ്, 20% റോമൻ കത്തോലിക്, 30% പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗവും മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളും).
ഇവിടെ ഒരു പോസ്റ്റൽ കോഡേ ഉള്ളൂ (96799) ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ 23 പ്രൈമറി സ്കൂളുകളും 10 സെക്കന്ററി സ്കൂളുകളുമുണ്ട്.
സെക്കന്ററി സ്കൂളുകളിൽ അഞ്ചെണ്ണം അമേരിക്കൻ സമോവയിലെ വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പാണ് നടത്തുന്നത്.
മറ്റ് അഞ്ച് സ്കൂളുകൾ സഭകളോ സ്വകാര്യവ്യക്തികളോ ആണ് നടത്തുന്നത്.
1970-ലാരംഭിച്ച അമേരിക്കൻ സമോവ കമ്യൂണിറ്റി കോളേജാണ് ഉപരിപഠനത്തിനാശ്രയം.
ലോക ക്രിസ്ത്യൻ ഡേറ്റാബേസിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് അമേരിക്കൻ സമോവയിലെ ജനസംഖ്യയുടെ 98.3% ക്രിസ്ത്യാനികളും 0.7% അഗ്നോസ്റ്റിക്കുകളും 0.3% ചൈനീസ് യൂണിവേഴ്സലിസ്റ്റുകളും 0.3% ബുദ്ധമതക്കാരും 0.3% ബഹായി മതക്കാരുമാണ് .
സംസ്കാരം കായികമേഖല
പ്രധാന കളികൾ സമോവൻ ക്രിക്കൻ , ബേസ് ബോൾ , ബാസ്കറ്റ്ബോൾ , ഫുട്ട്ബോൾ , അമേരിക്കൻ ഫുട്ട്ബോൾ , വോളിബോൾ എന്നിവയാണ്.
അമേരിക്കൻ ഫുട്ബോൾ
ഏകദേശം 30 സമോവക്കാർ അമേരിക്കയുടെ നാഷണൽ ലീഗ് ഫുട്ബോൾ കളിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇരുനൂറിലധികം ആൾക്കാർ നാഷണൽ കോളേജിയറ്റ് അസ്സോസിയേഷൻ ഫുട്ബോൾ താരങ്ങളാണ്.
അടുത്ത കുറേ വർഷങ്ങളായി സമോവക്കാർക്ക് അമേരിക്കൻ നാഷണൽ ലീഗ് കളിക്കാൻ അമേരിക്കക്കാരേക്കാൾ 40 മുതൽ 56 ഇരട്ടി വരെ സാദ്ധ്യത കൂടുതലാണത്രേ.
റഗ്ബി ലീഗ്
അമേരിക്കൻ സമോവയുടെ റഗ്ബി ലീഗ് ടീം രാജ്യത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര റഗ്ബി ലീഗിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
1988, 1992, 1998, 2004 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ പസഫിക് കപ്പ് റഗ്ബി ലീഗ് മത്സരങ്ങളിൽ ഈ ടീം പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
നാലു ടീമുകളുള്ള ഒരു പ്രാദേശിക മത്സരം സംഘടിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.
പ്രഫഷണൽ റെസ്‌ലിംഗ്
ധാരാളം അമേരിക്കൻ സമോവക്കാർ ബോക്സിംഗ് , കിക്ക് ബോക്സിംഗ് , പ്രഫഷണൽ റെസ്‌ലിംഗ് മുതലായ കായിക ഇനങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയരാണ്.
സുമോ ഗുസ്തി
മുസാഷിമാരു, കോണിഷികി തുടങ്ങിയ സമോവൻ സൂമോ ഗുസ്തിക്കാർ ഒസേകി , യോകോസുന മുതലായ ഗുസ്തിയിലെ ഉയർന്ന റാങ്കുകൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കൻ സമോവയുടെ ഫുട്ബോൾ ടീം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുതിയ ടീമുകളിലൊന്നാണ്.
ഏറ്റവും ദുർബ്ബലരായ ടീമുകളിലൊന്നാണിതെന്ന പ്രത്യേകതയുണ്ട്.
ഒരു മത്സരത്തിൽ 31-0 എന്ന സ്കോറിന് ഇവർ ആസ്ട്രേലിയയോട് പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ജോണി സേലുവ എന്ന കളിക്കാരൻ ലിംഗമാറ്റം നടത്തിയശേഷം ലോകകപ്പ് മത്സര രംഗത്ത് പങ്കെടുക്കുന്ന ആദ്യ താരമായി മാറിയിരുന്നു.
ട്രാക്ക് ആൻഡ് ഫീൽഡ്
ട്രാക്ക് ഇനങ്ങൾ അമേരിക്കൻ സമോവയിൽ അത്ര പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ഒരു സംഭവം ലോകശ്രദ്ധയാർജ്ജിച്ചിരുന്നു.
2011-ൽ ദക്ഷിണ കൊറിയയിൽ വച്ച് 130 കിലോ ഭാരമുള്ള സോഗേലൗ ടുവാലു എന്ന കായികതാരം പുരുഷന്മാരുടെ 100 മീറ്റർ ലോകചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൽ മത്സരിച്ച് 15.66 സെക്കന്റ് സമയത്തോടെ അവസാന സ്ഥാനം കരസ്ഥമാക്കിതായിരുന്നു വാർത്തയായത്.
ടുവാലു യഥാർത്ഥത്തിൽ ഷോട്ട് പുട്ട് മത്സരാർത്ഥിയായിരുന്നുവെങ്കിലും മത്സരിക്കാൻ സാധിക്കാതെവന്നതുകൊണ്ട് 100 മീറ്റർ ഓട്ടത്തിൽ മത്സരിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇവയും കാണുക പസഫിക് മഹാസമുദ്രം പോളിനേഷ്യ അവലംബം 2 പുസ്തകസൂചി എല്ലിസൺ, ജോസഫ് (1938).
ഓപ്പണിംഗ് ആൻഡ് പെനെട്രേഷൻ ഓഫ് ഫോറിൻ ഇൻഫ്ലുവൻസ് ഇൻ സമോവ റ്റു 1880 .
കോർവാലിസ്: ഓറിഗൺ സ്റ്റേറ്റ് കോളേജ്.
സുനിയ ഫോഫോ (1988).
ദി സ്റ്റഡി ഓഫ് ലെജിസ്ലേച്ചർ ഓഫ് അമേരിക്കൻ സമോവ .
പാഗോ പാഗോ: അമേരിക്കൻ സമോവ ലെജിസ്ലേച്ചർ.
മെറ്റി, ലൗഓഫോ (2002).
സമോവ: ദി മേക്കിംഗ് ഓഫ് ദി കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ .
ആപിയ: ഗവണ്മെന്റ് ഓഫ് സമോവ.
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ American Samoa എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Samoan Bios Archived 2019-05-22 at the Wayback Machine .
അമേരിക്കൻ സമോവ ഓപ്പൺ ഡയറക്റ്ററി പ്രൊജക്റ്റിൽ Government of American Samoa NOAA's National Weather Service - American Samoa രാജ്യത്തെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ അമേരിക്കൻ സമോവ entry at The World Factbook അമേരിക്കൻ സമോവ Archived 2012-10-25 at the Wayback Machine .
നാഷണൽ പ്രൊഫൈൽ ഫ്രം ദി അസ്സോസിയേഷൻ ഓഫ് റിലീജിയസ് ഡേറ്റ ആർക്കൈവ്സ്
14°18′S 170°42′W ﻿ / ﻿ 14.3°S 170.7°W ﻿ / -14.3; -170.7 ↑ Archived 2019-01-08 at the Wayback Machine .
↑ 1 2 {{ cite web }} : Check date values in: | accessdate= ( help ) ↑ {{ cite book }} : Unknown parameter | nopp= ignored ( | no-pp= suggested) ( help ) 1 2 ↑ Ryden, George Herbert.
The Foreign Policy of the United States in Relation to Samoa .
New York: Octagon Books, 1975.
(Reprint by special arrangement with Yale University Press. Originally published at New Haven: Yale University Press, 1928), p. 574; the Tripartite Convention (United States, Germany, Great Britain) was signed at Washington on 2 December 1899 with ratifications exchanged on 16 February 1900 ↑ Ryden, p. 571 1 2 Passive Resistance of Samoans to U.S. and Other Colonialisms, from Sovereignty Matters, University of Nebraska Press .
↑ ↑ ↑ Pub.
Res. 68-75, 43 Stat.
1357 , enacted 4 മാർച്ച് 1925 ↑ Story of the Legislature of American Samoa.
↑ ↑ ↑ Edwin Musick , clipperflyingboats.com/ ↑ {{ cite web }} : Check date values in: | accessdate= ( help ) ↑ {{ cite web }} : Check date values in: | accessdate= ( help ) ↑ {{ cite web }} : Check date values in: | accessdate= ( help ) ↑ {{ cite web }} : Check date values in: | date= ( help ) ↑ ↑ {{ cite web }} : Check date values in: | date= ( help ) ↑ 1 2 3 4 5 ↑ {{ cite news }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ 1 2 Archived 2019-01-08 at the Wayback Machine .
↑ Revised Constitution of American Samoa Archived 2007-06-07 at the Wayback Machine .
↑ ↑ (See the discussion, "What is the capital of X?" ) ↑ American Samoa must consider independence - congressman .
Retrieved 2012-09-26.
↑ Call for independence discussion for American Samoa .
↑ {{ cite web }} : Check date values in: | accessdate= and | date= ( help ) ; Explicit use of et al. in: | last= ( help ) ; External link in | publisher= ( help ) CS1 maint: ref duplicates default ( link ) ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 29 U.S.C. § 201 .
United States Government Printing Office .
Retrieved 2008-04-12.
↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 3 4 5 "American Samoa."
Archived 2019-01-08 at the Wayback Machine .
CIA – The World Factbook Archived 2020-06-16 at the Wayback Machine .
Accessed June 2011.
↑ ↑ ↑ ↑ American Samoa: Adherents Profile at the Association of Religion Data Archives Archived 2018-09-29 at the Wayback Machine .
World Christian Database 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ Sogelau Tuvalu Successful in 2011 Daegu World Championships in Athletics (Video) .
Retrieved 2011-09-11
അമേരിക്കൻ സാഹിത്യം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/American_literature
1775-83-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിനു ശേഷം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളായി(യു.എസ്.)ത്തീർന്ന പ്രദേശത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം.
സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിനു മുൻപുള്ള കൊളോണിയൽകാലം, സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയതിനുശേഷമുള്ള ദേശീയകാലം, രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള സാർവദേശീയകാലം, എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയപശ്ചാത്തലമനുസരിച്ച് അമേരിക്കൻ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തെ മൂന്നു പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിഭജിക്കാറുണ്ട്.
ഈ ഘട്ടവിഭജനം അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രായേണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ വികാസത്തെ വിവരിക്കാവുന്നതാണ്.
ആദ്യകാലസാഹിത്യം
കൊളോണിയൽ ദശയിലെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിൽ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യം ബ്രിട്ടീഷ് സാഹിത്യത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ഉപശാഖ മാത്രമായിരുന്നു.
ഇംഗ്ളണ്ടിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന്, അവിടെനിന്നുതന്നെ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ കുടിയേറ്റക്കാരായിരുന്നു ഈ നാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ എഴുത്തുകാർ.
പുതിയ നാടിന്റെ വർണനകളും അവിടത്തെ കുടുംബ-സാമൂഹികജീവിതങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങളും കുടിയേറ്റക്കാർക്കു പുത്തൻ മണ്ണിലുണ്ടായ അനുഭവങ്ങളുമായിരുന്നു, പ്രായേണ ഈ ആദ്യകാലസാഹിത്യത്തിലെ പ്രതിപാദ്യം.
യഥാർഥബന്ധം (True Relation, 1608), വെർജീനിയയുടെ ചരിത്രം (General Histroy of Virginia),  പുതിയ ഇംഗ്ലണ്ടും ഗ്രീഷ്മദ്വീപുകളും (New England and the Summer Isles, 1624) എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളെഴുതിയ ക്യാപ്റ്റൻ ജോൺ സ്മിത്ത് (1580-1631), 1856-ൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത പ്ലിമത്ത് തോട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രം (History of Plymouth plantation) എന്ന കൃതിയെഴുതിയ വില്യം ബ്രാഡ്ഫോഡ് (1590-1657), വെർജീനിയ്ക്കും വടക്കൻകരോലിനയ്ക്കും ഇടയ്ക്കുള്ള വിഭജനരേഖയുടെ ചരിത്രം  (History of the Dividing Line Between Virginia and North Carolina, 1729) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രചയിതാവായ വില്യം ബേഡ് (1674-1744) എന്നിവരായിരുന്നു ആദ്യകാല അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരന്മാരിൽ പ്രമുഖർ.
പ്രശസ്തമതപ്രവർത്തകരുടെ കുടുംബത്തിൽനിന്നും വന്ന കോട്ടൺ മെയ്തർ (1663-1728) അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ എഴുത്തുകാരനായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മാഗ്നേലിയ ക്രിസ്റ്റി അമേരിക്കാന (Magnalia Christi Americana, 1703) തുടങ്ങിയ കൃതികൾ ആധ്യാത്മികചിന്താപ്രധാനങ്ങളായിരുന്നു.
ഇത്തരത്തിൽ ഗ്രന്ഥരചന നടത്തിയ മറ്റൊരാളാണ് ജൊനാഥൻ എഡ്വേഡ്സ് (1703-58).
ഈ ആദ്യകാലസാഹിത്യത്തിൽ, പേരിനു മാത്രമേ കവിത ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; ഉള്ളതു തന്നെയും കേവലം അനുകരണങ്ങളായിരുന്നു.
അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ കവയിത്രി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആൻ ബ്രാഡ്സ്ട്രീറ്റ് (1612-72) ഇംഗ്ലണ്ടിലാണ് ജനിച്ചുവളർന്നത്.
പതിനെട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ ഇവർ ഭർത്താവുമൊന്നിച്ച് അമേരിക്കയിൽ എത്തി.
ഇംഗ്ളീഷ് മാതൃകകളെ ഉപജീവിച്ചെഴുതിയ ബ്രാഡ്സ്ട്രീറ്റിന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം അമേരിക്കയിൽ അടുത്തകാലത്തു പൊട്ടിവിടർന്ന പത്താമത്തെ കാവ്യദേവത (The Tenth Muse Lately Sprung up in America) എന്ന പേരിൽ 1650-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്തു.
1733-58 കാലഘട്ടത്തിൽ ഖണ്ഡശഃ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ പാവപ്പെട്ട റിച്ചാർഡിന്റെ പഞ്ചാംഗം (Poor Richard's Almanac) തുടങ്ങിയ കൃതികളെഴുതിയ ബെഞ്ചമിൻ ഫ്രാങ്ക്ളിൻ (1706-90) ആദ്യകാല സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ മുന്തിയ പരിഗണന അർഹിക്കുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം 1818-ൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത ആത്മകഥയിൽ ഈ പുതിയ ലോകത്തിന്റെ ആദ്യചേതനയുടെ സ്പന്ദനങ്ങൾ കേൾക്കാം.
രാഷ്ട്രീയചിന്താപ്രധാനങ്ങളായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഇക്കാലത്ത് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇവയിൽ ലോകപ്രസിദ്ധങ്ങളായവയാണ് തോമസ് പെയിനിന്റെ (1737-1809) സാമാന്യ ബുദ്ധി (Common Sense, 1776), മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ (The Rights of Man, 1791-92) എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ.
സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിക്കുശേഷം
വിപ്ലവത്തെത്തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ ഒരു പുതിയ കാലഘട്ടം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
-ത്തിലെ സാഹിത്യസങ്കേതങ്ങളോടുള്ള പ്രകടമായ വിപ്രതിപത്തിയായിരുന്നു 19-ാം ശ.
-ത്തിലെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ പൊതുവേ കണ്ടിരുന്നത്.
തിമോത്തി ഡ്വൈറ്റ് (1752-1817), ജോൺ ട്രംബ്ൾ (1756-1843), ചാൾസ് ബ്രോക്ഡൺ എന്നിവരാണ് ഈ നവയുഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികൾ.
പ്രതിഭാശാലിയായ മറ്റൊരു അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ എന്ന പേരിനർഹൻ വാഷിങ്ടൺ ഇർവിങ് (1783-1859) ആണ്.
നിക്കർ ബ്രോക്കറുടെ ന്യൂയോർക്ക് ചരിത്രം (Knicker Brocker's History of New York, 1809) ആണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രഖ്യാതമായ കൃതി.
എങ്കിലും റിപ്വാൻ വിങ്കിളിന്റെ സുപരിചിതമായ കഥ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദി സ്കെച്ച് ബുക്ക് (The Sketch Book, 1819) ആണ് ഇദ്ദേഹത്തെ പ്രസിദ്ധനാക്കിയത്.
കഥാകഥനത്തിൽ പ്രാഗല്ഭ്യമുള്ള ജെയിംസ് ഫെനിമർ കൂപ്പർ (1789-1851) 19-ാം ശ.
-ത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിലെ ഗണനീയരായ ആഖ്യായികാകാരന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളാണ്.
കുട്ടിക്കാലത്തു 'ചുവന്ന ഇന്ത്യാക്കാരു'ടെ (Red Indians) യിടയിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ നാളുകളിലെ അനുഭവങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാവനയെ പ്രഫുല്ലമാക്കി; അതിന്റെ ഫലമായി മോഹിക്കന്മാരിൽ അവസാനത്തെയാൾ (The Last of the Mohicans, 1826), മാർഗദർശകൻ (The Path Finder, 1840), മൃഗഹന്താവ് (The Deer Slayer, 1841) എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഒട്ടധികം നോവലുകൾ ഇദ്ദേഹം രചിക്കുകയുണ്ടായി.
എഡ്ഗാർ അല്ലൻ പോ
അമേരിക്കൻ ഇതിവൃത്തങ്ങളെ ഉപജീവിച്ച്, തികഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമുള്ള ശൈലിയിൽ കാവ്യരചന നടത്തിയ ആദ്യത്തെ അമേരിക്കൻ കവി വില്യം കളൻ ബ്രയന്റ് (1794-1878) ആണ്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കൃതിയായംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന താനടോപ്സിസ് (Thanatopsis, 1817) ഭാവനാസമ്പന്നതയുടെയും വർണനാചാതുരിയുടെയും ഉത്തമനിദർശനമാണ്.
-ത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പകുതിയിൽ അമേരിക്കയുടെ കാവ്യപ്രതിഭയ്ക്കു മിഴിവു നല്കിയ രണ്ടു കവികൾ എഡ്ഗാർ അലൻ പോ (1809-49), ഹെന്റി വാഡ്സ്വർത്ത് ലോങ്ഫെലോ (1807-82) എന്നിവരാണ്.
കഥാസാഹിത്യത്തിന് അവിസ്മരണീയമായ സംഭാവനകൾ നല്കിയ മികവുറ്റ ഒരു കാഥികൻ കൂടിയാണ് പോ.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ ഭാവഭംഗിയും ശബ്ദസൗന്ദര്യവും ഒത്തിണങ്ങിയവയും അപൂർവമായ കല്പനാവൈഭവം തികഞ്ഞവയുമാണ്.
ലോങ്ഫെലോ ആകട്ടെ വൃത്തഭംഗിയും നിർമ്മാണചാതുരിയും പ്രകടമാക്കുന്ന നിശാനാദങ്ങൾ (Voices of the Night, 1839),  ഇവാഞ്ജലിൻ (1847), സുവർണേതിഹാസം (The Golden Legend, 1851), ഹയാവത (Hiawatha, 1853), ഒരു സത്രത്തിലെ കഥകൾ(Tales of a Wayside, 1863) തുടങ്ങിയ ഒട്ടേറെ കൃതികൾ രചിക്കുകയുണ്ടായി.
വൈവിധ്യമാർന്ന സർഗപ്രതിഭയുടെ ഉടമകളായിരുന്നു ജെയിംസ് റസൽ ലോവലും (1819-91) ഒളിവർ വെൻഡൽ ഹോംസും (1809-94).
ഈ രണ്ടു സാഹിത്യനായകന്മാരും ഗദ്യ-പദ്യശാഖകളെ ഒരുപോലെ പോഷിപ്പിച്ചു.
സദാചാരചിന്താപരതയായിരുന്നു ലോവലിന്റെ കവിതയുടെ പ്രകടമായ സവിശേഷതയെങ്കിൽ, ശാലീനസുന്ദരമായ ആകർഷകത്വമാണ് ഹോംസിന്റെ മുഖമുദ്ര.
ഹോംസ് ചില നോവലുകളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
-ത്തിലെ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിലും തത്ത്വചിന്തയിലും ഒരതികായനായിരുന്നു റാൽഫ് വാൾഡോ എമേഴ്സൺ (1803-82).
പ്രബന്ധകർത്താവ്, കവി, വാഗ്മി എന്നീ നിലകളിൽ ഇദ്ദേഹം തന്റെ സമകാലികരുടെ അംഗീകാരവും ആദരവും നേടിയിരുന്നു.
അമേരിക്കയുടെ പ്രജ്ഞാപരമായ ചരിത്രത്തിൽ എമേഴ്സനുള്ള പ്രാധാന്യം പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ദാർശനികചിന്തകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രകൃതി (Nature, 1836), സ്വാശ്രയത്വം (Self-reliance, 1841), അതീതാത്മാവ് (Over Soul, 1841) എന്നീ പ്രബന്ധങ്ങൾ ഓജസ്സും പ്രകാശവുമുള്ള ഗദ്യനിബന്ധങ്ങളുടെ ഉത്തമ മാതൃകകളാണ്.
ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തയുടെ പ്രകടമായ സ്വാധീനം എമേഴ്സന്റെ കൃതികളിൽ ഉടനീളം കാണാം.
എമേഴ്സന്റെ സമകാലികനും സുഹൃത്തുമായിരുന്ന ഹെന്റി ഡേവിഡ് തോറോ (1817-62) ആദർശപരതയിലും ആശയഗാംഭീര്യത്തിലും എമേഴ്സന്റെ ഒട്ടും പിന്നിലായിരുന്നില്ല.
സ്വന്തം ആദർശങ്ങൾ തികഞ്ഞ ആത്മാർഥതയോടുകൂടി ജീവിതത്തിലേക്കു പകർത്തുവാൻ ഇദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു.
സ്വന്തം ജന്മസ്ഥലമായ കൊൺകോഡിലെ ജനങ്ങൾ ഒരു ചിന്തകൻ എന്നതിനെക്കാൾ ഒരു യോഗിയായി തോറോയെ കൊണ്ടാടി.
സ്വജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞവയാണ് വാൾഡൻ (Walden, 1854), കൊൺകോഡ് മെറിമാക് നദികളിൽ ഒരാഴ്ച (A week on the Concord Merrimack Rivers, 1849) എന്നീ കൃതികൾ.
കവിതയിൽ വിപ്ലവം
അമേരിക്കൻ കവിതയിലെ വലിയ ജനാധിപത്യവിപ്ലവശക്തിയായിരുന്നു വാൾട്ട് വിറ്റ്മാൻ (1819-92). 'ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കവി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇദ്ദേഹം ഗദ്യശാഖയിലും കൈവച്ചിട്ടുണ്ട്.
1855-ലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്ത കൃതിയായ തൃണപത്രങ്ങൾ (Leaves of Grass) പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
വാൾട്ട് വിറ്റ്മാൻ
ഇതിലെ ഊർജസ്വലമായ വരികൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ ആശയങ്ങളുടെ ഭാവപുഷ്കലമായ പ്രകാശനമാണ്.
-ത്തിലെ മറ്റു കവികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചിട്ടുള്ള എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ (1830-86) നിസർഗസുന്ദരങ്ങളായ കവിതകൾ, ആധുനിക കാവ്യസങ്കേതത്തെ ഗണ്യമായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു കാണാം.
ഗെഥേയുടെ ഫൗസ്റ്റിന്റെ പരിഭാഷകനായ ബെയാഡ് ടെയ്ലർ (1825-78), ഹാൻസ് ബ്രെയിറ്റ്മാൻസ് ബാലഡ്സിന്റെ (Hans Breitman's Ballads, 1914) രചയിതാവായ ചാൾസ് ലേലൻഡ് (1824-1903), സോങ്സ് ഒഫ് ദി സീറാസ് (Songs o f the Sierras, 1871) എഴുതിയ ജോക്കിൻ മില്ലർ (1841-1913), ദ് സിംഫണി (The Symphony) യുടെ രചയിതാവായ സിഡ്നി ലാനിയർ (1842-81) തുടങ്ങിയ കവികളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
കഥാസാഹിത്യം ഇടക്കാലത്ത്
നഥാനിയൽ ഹാതോൺ  (1804-64) അമേരിക്കയിലെ നോവലെഴുത്തുകാരിൽ പ്രമുഖനായി കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നു.
കെട്ടുറപ്പുള്ള ആഖ്യാനശൈലിയും ശില്പസൗകുമാര്യവുമാണ് ഹാതോണിന്റെ രചനയുടെ പ്രധാനമുദ്രകൾ.
ശോണാക്ഷരം (The Scarlet Letter, 1850), ഏഴുമുഖപ്പുകളുള്ള വീട് (The House of the Seven Gables, 1861), മാർബിൾ ഫാൺ (The Marble Fann, 1860) എന്നിവയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന നോവലുകൾ.
ധാരാളം ചെറുകഥകളും ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അനവധി നോവലുകളെഴുതിയെങ്കിലും ഹാരിയറ്റ് ബീച്ചർ സ്റ്റോവിന്റെ (1811-96) യശഃസ്തംഭം നിലനില്ക്കുന്നത് അങ്കിൾ ടോംസ് ക്യാബിൻ (Uncle Tom's Cabin, 1852) എന്ന ഒരൊറ്റ കൃതിയിന്മേലാണ്.
ഫ്രാൻസിസ് ബ്രെറ്റ്ഹാർട്ട് (1836-1902) തന്റെ സംഭവബഹുലമായ സാഹിത്യജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിൽ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ച പ്രതീക്ഷകൾ സഫലമാക്കിത്തീർക്കുകയുണ്ടായില്ല.
മാർക്ക് ട്വയിൻ
അനേകം കൃതികൾ ഇദ്ദേഹം പില്ക്കാലത്തെഴുതുകയുണ്ടായെങ്കിലും അവയ്ക്ക് സാഹിത്യമൂല്യം ഏറെയില്ല.
എന്നാൽ, ബ്രെറ്റ്ഹാർട്ടിന്റെ സാഹിത്യപങ്കാളിയും 'മാർക്ക് ട്വയിൻ' എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ പരക്കെ കൊണ്ടാടപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരനായ സാമുവൽ ലോങ്ഹോൺ ക്ളെമൻസ് (1835-1910) ടോം സായറുടെ സാഹസങ്ങൾ (The Adventures of Tom Sawyer, 1870), മിസിസിപ്പിയിലെ ജീവിതം (Life on the Mississippy, 1883), ഹക്കിൾബറി ഫിന്നിന്റെ സാഹസങ്ങൾ (The Adventures of Huckleberry Finn, 1884) എന്നീ പ്രശസ്ത കൃതികളിൽക്കൂടി അനശ്വര കീർത്തി നേടി.
ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതശീർഷനായ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരൻ ഹെന്റി ജെയിംസ് (1843-1916) ആണ്.
ബഹുമുഖമായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഭാപ്രകാശനങ്ങൾ.
സാഹിത്യവിമർശനപരമായ കൃതികൾ മാത്രം മതി ഇദ്ദേഹത്തെ ഒരൊന്നാംകിട എഴുത്തുകാരനായി ഗണിക്കുവാൻ.
എന്നാൽ അനവധി നോവലുകളുടെ സ്രഷ്ടാവ് എന്ന നിലയിലാണ് ഇദ്ദേഹം പൊതുവേ ആദരിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഇക്കൂട്ടത്തിൽ, ഒരു വനിതയുടെ ഛായാചിത്രം (The Portrait of a Lady, 1881), സ്ഥാനപതികൾ (The Ambassadors, 1903) എന്നിവ പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്.
ജീവിതവീക്ഷണത്തിൽ ഹെന്റി ജെയിംസ് ഒരമേരിക്കൻ എന്നതിനെക്കാൾ ഒരു യൂറോപ്യനാണ്.
റിയലിസം
വില്യം ഡീൻഹവൻസ് (1837-1920) ആണ് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ റിയലിസ്റ്റു സങ്കേതത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടകൻ.
ഫ്രാങ്ക് നോറിസിന്റെ (1870-1902) മാക് ടീഗ് (1899) എന്ന നോവൽ അമേരിക്കൻ റിയലിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്.
ഡേവിഡ് ഗ്രഹാം ഫിലിപ്സും (1867-1911) ഈ പന്ഥാവിൽക്കൂടി കുറെയേറെ മുന്നേറിയ ഒരു നോവലെഴുത്തുകാരനായിരുന്നു.
സ്റ്റീഫൻ ക്രെയിനിന്റെ (1871-1900) ധീരതയുടെ ശോണമുദ്ര (The Red Badge of Courage, 1895) എന്ന യുദ്ധകഥ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ നാച്വറലിസ (naturalism) ത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ കുറിക്കുന്ന ഒരു നോവലാണ്.
പ്രാദേശികജീവിതത്തെ യഥാതഥമായി പ്രകാശിപ്പിച്ച ഇക്കാലത്തെ എഴുത്തുകാരിൽ തോമസ് നെല്സൻ പേജ് (1853-1922), ജോർജ് വാഷിങ്ടൺ കേബിൾ (1844-1925) എന്നിവർ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യചരിത്രത്തിൽ പ്രാമാണികമായ സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
പേജ്, വെർജീനിയയിലെ ജീവിതം ചിത്രീകരിച്ചപ്പോൾ കേബിൾ ലൂസിയാനാ ജീവിതമാണു പ്രമേയമാക്കിയത്.
ചെറുകഥാസാഹിത്യത്തിന് അമേരിക്കയുടെ സംഭാവന വളരെ വിലപിടിച്ചതാണ്.
കേബിൾ, ഇർവിങ്, അംബ്രോസ്ബിയേഴ്സ് (1842-1914), ഹാതോൺ, പോ, ഹാർട്ട്, ഹെന്റി ജെയിംസ്, എഡിത് വാർട്ടൻ (1862-1937) എന്നീ അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാർ ഈ സാഹിത്യരൂപത്തിലൂടെ സാർവദേശീയ പ്രശസ്തി നേടിയവരാണ്.
സമ്പന്നമായ ഈ പാരമ്പര്യം 20-ാം ശ.
-ത്തിലും അമേരിക്ക പിൻതുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ചെറുകഥാസാഹിത്യത്തിൽ ഒരു നൂതന സാങ്കേതികരീതി ആവിഷ്കരിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് ഒ. ഹെന്റി എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന വില്യം സിഡ്നി പോർട്ടർ (1862-1910).
സാമൂഹികവിമർശനം
ഡബ്ള്യു.ഡി. ഹവല്സ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്ത റിയലിസം ഫ്രാൻസിലെയും റഷ്യയിലെയും എഴുത്തുകാരുടെ സ്വാധീനതമൂലം 20-ാം ശ.
-ത്തിൽ തഴച്ചു വളരുകയും പ്രസിദ്ധങ്ങളായ അനവധി നോവലുകളുടെ പ്രകാശനത്തിന് വഴിതെളിക്കുകയുമുണ്ടായി.
ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ഗണനീയമായ ഒരു കൃതിയാണ് ജാക്ക് ലണ്ടന്റെ (1876-1916) കാടിന്റെ വിളി (The Call of the Wild, 1903) എന്ന നോവൽ.
തീയഡോർ ഡ്രൈസറുടെ (1871-1945) സിസ്റ്റർ ക്യാരി (1900) , ഒരു അമേരിക്കൻ ദുരന്തം (1925) എന്നീ നോവലുകൾ നാച്വറലിസത്തിന്റെ വെന്നിക്കൊടി പറപ്പിച്ചു.
ആക്ഷേപഹാസ്യപ്രധാനമാണ് നോബൽ സമ്മാനാർഹനായിത്തീർന്ന സിങ്ക്ളയർ ലൂയിസിന്റെ (1885-1951) നോവലുകളിലധികവും.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന നിരത്ത് (Main Street, 1920) ചെറുപട്ടണങ്ങളിലെ ജീവിതത്തെയും, ബാബിറ്റ് (1922) കച്ചവടക്കാരനെയും, ആരോസ്മിത് (1925) ഡോക്ടറെയും, എൽമർഗ്യാൻട്രി (1927) പുരോഹിതനെയും നിശിതമായ ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിനു ശരവ്യമാക്കുന്നു.
സാമൂഹികാദർശപ്രചോദിതനായി സോദ്ദേശ്യകമായ നോവലുകൾ രചിച്ച് കീർത്തി നേടിയ എഴുത്തുകാരനാണ് അപ്ടൺ സിങ്ക്ളയർ (1878-1968).
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട കൃതികളിലൊന്നാണ് വനം (The Jungle, 1906) എന്ന നോവൽ.
1939 മുതൽ 1952 വരെയുള്ള ലോകസംഭവങ്ങളെ പ്രമേയമാക്കുന്നവയാണ് നിരവധി വാള്യങ്ങളിലായി പ്രസിദ്ധം ചെയ്തിട്ടുള്ള ലാനി ബഡ് (Lanny Budd) നോവലുകൾ.
ഒ. ഹെൻറി
അപ്ടൺ സിങ്ക്ളയറുടെ സാമൂഹിക വിമർശനരീതി അവലംബിച്ച് എഴുതപ്പെട്ട നോവലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ റാൻഡോൾഫ് ബോൺ (1886-1918), വാൻ വൈക് ബ്രുക്സ് (1886-1963), ലഡ്വിഗ് ലെ വിഷോൺ (1882-1955) എന്നിവരുടെ കൃതികൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം ദശകത്തിൽ ശ്രദ്ധേയനായിത്തീർന്ന മറ്റൊരു കഥാകൃത്താണ് ഷെർവുഡ് അൻഡേഴ്സൺ (1876-1941).
നോവലിസ്റ്റ് എന്നതിനെക്കാൾ ചെറുകഥാകൃത്ത് എന്ന നിലയിലാണ് അൻഡേഴ്സൺ കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഡോൺ-ബേൺ (1889-1928), തോൺടൻ വൈൽഡർ (1897-1975) എന്നിവർ യാഥാർഥ്യങ്ങളിൽനിന്ന് ഓടി, റൊമാൻസിന്റെ ലോകത്തിൽ അഭയം തേടിയ എഴുത്തുകാരാണ്.
ഇതിൽ വൈൽഡറുടെ സാൻ ലൂയി റേയിലെ പാലം (The Bridge of San Luis Ray, 1927) കലാമേന്മയുള്ള കൃതിയാണ്.
മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഉൾക്കാഴ്ചകൾ നല്കുന്നവയാണ് സൂസൺ ഗ്ലാസ്പെലിന്റെ (1882-1948) മിക്ക കൃതികളും.
നിർമ്മാണചാതുര്യത്തിലും ഭാവനാസമ്പന്നതയിലും ഏറെക്കുറെ തുല്യരാണ് ജോൺ ഡോസ് പാസോസ് (1896-1970), ലൂയി ബ്രോം ഫീൽഡ് (1896-1956), തോമസ് വൂൾഫ് (1900-38) എന്നിവർ.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷം അമേരിക്കൻ നോവൽ സാഹിത്യരംഗം കൂടുതൽ സമ്പന്നവും വൈവിധ്യപൂർണവുമായിത്തീരുകയുണ്ടായി.
ജെർട്രൂഡ് സ്റ്റെയിൻ (1874-1946), വില്യം ഫോക്നർ (1897-1962), പേൾ ബക്ക് (1892-1973), സിങ്ക്ളയർ ലൂയിസ്, തിയഡോർ ഡ്രൈസർ, ഏണസ്റ്റ് ഹെമിങ്വേ (1898-1961), എഴ്സ്കിൻ കാൾഡ്വെൽ (1903-87), മാർഗരറ്റ് മിച്ചൽ (1900-49) എന്നിവരെല്ലാം ഈ സമ്പന്നതയ്ക്കു കാരണക്കാരായ പ്രഖ്യാത കഥാകൃത്തുകളാണ്.
സിങ് ക് ളയർ ലൂയിസ്
വ്യക്തിപരതയിൽനിന്ന് സാമൂഹിക ബോധത്തിലേക്കുള്ള വ്യതിയാനത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കൃതികളാണ് സ്റ്റെയിൻബെക്കിന്റെ (1902-69) ക്രോധത്തിന്റെ മുന്തിരിക്കുലകൾ (The Grapes of Wrath, 1939) , എഴ്സ്കിൻ കാൾഡ്വെല്ലിന്റെ പുകയില നിരത്ത് (Tobacco Road, 1932) എന്നിവ.
അമേരിക്കയിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലഘട്ടത്തെ അധികരിച്ചുള്ള അനേകം നോവലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മാർഗരറ്റ് മിച്ചലിന്റെ കാറ്റിനൊപ്പം മറഞ്ഞു (Gone with the Wind, 1936) പലതുകൊണ്ടും പ്രഥമസ്ഥാനം അർഹിക്കുന്നു.
വില്യം ഫോക് നർ
ഹെമിങ്വേയുടെയും ഫോക്നറുടെയും കാലത്തിനുശേഷം ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്ന അനവധി നോവലെഴുത്തുകാർ അമേരിക്കയിൽ വളർന്നുവരികയുണ്ടായി.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം രംഗപ്രവേശം ചെയ്ത ഇവരുടെ സ്വാധീനത വളരെ ശക്തമാണെങ്കിലും വ്യക്തിപരമായി അവരുടെ നേട്ടങ്ങൾ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
സമകാലിക അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതും വിവിധ മാനുഷികപ്രശ്നങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ കൃതികളാണ് ഇവർ രചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
സാഹിത്യവിമർശനം
സർഗാത്മക സാഹിത്യത്തോടൊപ്പം സമ്പന്നമായ ഒരു നിരൂപണസാഹിത്യവും അമേരിക്കയിൽ രൂപംകൊണ്ടിട്ടുണ്ട്.
ഹ്യൂമനിസവും നാച്വറലിസവും ചേരിതിരിഞ്ഞുനിന്നാണ് അമേരിക്കൻ നിരൂപണസാഹിത്യം ഏറെക്കാലം പ്രവർത്തനം നടത്തിയത്.
ഹ്യൂമനിസത്തിന്റെ പക്ഷത്തിലുള്ള പ്രധാന എഴുത്തുകാർ യാഥാസ്ഥിതികരായ ജെ.ജെ. ചാപ്മാൻ (1862-1933), പോൾ എൽമർ മൂർ (1864-1936), ജോർജ് വുഡ്ബെറി (1855-1930), ഇർവിങ് ബാബിറ്റ് (1865-1933), സ്റ്റുവർട്ട് ഷെർമൻ (1881-1926) എന്നിവരാണ്.
നാച്വറലിസ്റ്റു ചിന്താഗതിക്കാരായ വാൻ വൈക് ബ്രൂക്സ്, ഏണസ്റ്റ് ബോയിഡ് (1887-1946), എച്ച്.എൽ. മെൻകൻ (1880-1956) എന്നിവരും ഉന്നതശീർഷരായ നിരൂപകന്മാരായിരുന്നു.
സാഹിത്യാസ്വാദനത്തിന്റെ നിലവാരം ഉയർത്തുന്നതിൽ ശ്രദ്ധേയമായ പങ്കുവഹിച്ച നിരൂപകനാണ് ഡബ്ള്യു.സി. ബ്രൗണൽ (1851-1928).
ഇംപ്രഷണിസ്റ്റിക് നിരൂപണമാണ് ജെയിംസ് ഹുനേക്കറു (1860-1921)ടേത്.
പേൾ എസ്.ബക്ക്
ദാർശനിക സാഹിത്യത്തിന്റെ രംഗത്ത് അമേരിക്കയുടെ പ്രതിനിധികൾ വില്യം ജെയിംസും (1842-1910) ജോർജ് സന്തായനയും (1863-1952) ആണ്.
അവരുടെ ദാർശനിക കൃതികൾ അമേരിക്കയുടെ ബുദ്ധിപരമായ ജീവിതത്തെ ഗണ്യമായ നിലയിൽ ഗുണപുഷ്കലമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഉപന്യാസങ്ങളുടെ രംഗത്ത് ഹെന്റി ബ്രുക് ആഡംസ് (1838-1918), വുഡ്രോ വിൽസൻ (1856-1926) എന്നീ പേരുകൾ അവിസ്മരണീയങ്ങളാണ്.
അമേരിക്കൻ പാരമ്പര്യം എന്ന വസ്തുതയിലൂന്നിനിന്ന് ഗ്രന്ഥരചന നടത്തിയ വാൻ വിക് ബ്രൂക്സ് (1886-1963) സ്വയം ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി തലയുയർത്തി നില്ക്കുന്നു.
ഹ്യൂമനിസ്റ്റുകളെയും കാർഷിക വാദികളെയുംപോലെ ഇദ്ദേഹവും പാരമ്പര്യത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ നിർണായക ഘടകമായി കാണുകയുണ്ടായി.
പ്യൂരിറ്റന്മാരുടെ വീഞ്ഞ് (1908), അമേരിക്കയുടെ പ്രായപൂർത്തി (1915), സാഹിത്യവും നേതൃത്വവും (1918) എന്നീ ആദ്യകാലകൃതികളിൽ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ വന്ധ്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് വിലപിച്ച ഇദ്ദേഹം സാഹിത്യത്തെ ഗൗരവബുദ്ധിയോടെ വീക്ഷിക്കാൻ അമേരിക്കക്കാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
മാർക്ക് റ്റ്വയിനിന്റെ കഠിനപരീക്ഷണം (1920), ഹെന്റി ജെയിംസിന്റെ തീർഥാടനം (1925) എന്നീ കൃതികളിൽ മാനസികാപഗ്രഥന തത്ത്വങ്ങളുടെ വിദഗ്ദ്ധമായ പ്രയോഗം കാണാം.
അമേരിക്കയിലെ എഴുത്തുകാരന്റെ ചരിത്രം 1850-1915 എന്ന അഞ്ചു വാല്യങ്ങളുള്ള ഗ്രന്ഥം ഇദ്ദേഹത്തിന് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിക്കൊടുത്തു.
ഏണസ്റ്റ് ഹെമിങ് വേ
സാമൂഹിക ശാസ്ത്രാധിഷ്ഠിത നിരൂപണ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ച എഡ്മൺഡ് വിൽസൻ (1895-1972), സാന്മാർഗിക മൂല്യങ്ങൾക്ക് ഊന്നൽ നല്കിയ എഫ്.ഓ. മഥീസൻ (1902-50), മനഃശാസ്ത്രതത്ത്വങ്ങൾ മാർഗദർശകമായി സ്വീകരിച്ച ലെസ്ളി ഫീഡ്ലർ (1917-2003) എന്നിവരാണ് മറ്റു നിരൂപകരിൽ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നത്.
എഡ്മൺഡ് വിൽസൻ 1931-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആക്സൽസ് കാസിൽ എന്ന ഗ്രന്ഥം സിംബലിസ്റ്റ് സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യകാല ആധികാരിക ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പ്രമുഖ സ്ഥാനമർഹിക്കുന്നു.
1938-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ദ ട്രിപ്പിൾ തിങ്കേഴ്സ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഇസ് വേഴ്സ് എ ഡൈയിങ് റ്റെക്നിക് എന്ന ലേഖനത്തിൽ പദ്യത്തിന് - അതായത് കവിതയ്ക്ക് - ഭാവിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് മലയാളസാഹിത്യ നിരൂപണരംഗത്തുപോലും അനുരണനം സൃഷ്ടിക്കുകയുണ്ടായി.
മിഷലെ മുതൽ ലെനിനും ട്രോട്സ്കിയും വരെയുള്ള യൂറോപ്യൻ വിപ്ളവപാരമ്പര്യത്തിന്റെ രൂപരേഖ വരച്ചുകാട്ടുന്ന റ്റു ദ ഫിൻലൻഡ് സ്റ്റെയ്ഷൻ (1940), ഫ്രോയ്ഡിയൻ സാഹിത്യസിദ്ധാന്തത്തെയും സാഹിത്യത്തിനു മാർക്സിസവും ചരിത്രവിശകലനവുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ദ വൂൺഡ് ആൻഡ് ദ ബൗ (1941) , ആധുനിക കാലിഫോർണിയൻ സാഹിത്യകാരന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ദ ബോയ്സ് ഇൻ ദ ഡാർക് റൂം (1941) , അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്തെ സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളുൾക്കൊള്ളുന്ന പാട്രിയോട്ടിക് ഗോർ (1962), റഷ്യൻ സാഹിത്യത്തെയും ഭാഷയെയും കുറിച്ചുള്ള എ വിൻഡോ ഓൺ റഷ്യ (1972) എന്നിവയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രധാനം.