smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
നിയമപരമായി രൂപീകരിച്ച അയൽ‌പ്രദേശമോ കമ്മ്യൂണിറ്റി അസോസിയേഷനോ ശവകുടീരത്തിന്റെ വാർ‌ഷിക റോസ് അലങ്കാരത്തിന് ഇത് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു.
ഔപചാരികമായ ഉത്തരവിൽ “അവർ‌ ഓരോ വർഷവും റോസാപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചില്ലെങ്കിൽ‌, അവർ‌ ദൈവത്തിന്റെ നീതിയെ വിലമതിക്കേണ്ടതുണ്ട്.”
"അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവത്തിനുമുന്നിൽ കണക്കുബോധിപ്പിക്കേണ്ടിവരും" എന്ന പ്രമാണസൂത്രം ഫ്രിഗിയയിലെ ജൂതന്മാർക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുമിടയിൽ മാത്രമേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
ലിഖിതം ക്രിസ്ത്യാനികളുടേതാകാനുള്ള സാദ്ധ്യതയുണ്ട്.
സാമ്രാജ്യത്വ ലോകത്തിലെ പൊതു മത പരിതഃസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് യഹൂദമതം ഒറ്റപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവുകളിലൊന്നാണ് ഈ ലിഖിതം, കാരണം ശവകുടീരത്തിൽ ബലിയർപ്പിക്കാതെ ഒരു റൊസാറ്റിയോ നടത്താം.
ഒന്നിലധികം ദേവതകൾക്കുപകരം, യഹൂദ ഭർത്താവ് ഭാര്യയെ ബഹുമാനിക്കുന്നത് സ്വന്തം ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യനീതിയിൽ മാർഗ്ഗദർശനം സ്വീകരിക്കുകയും സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുകയും "യഹൂദ വിശ്വാസത്തിന് സ്വീകാര്യമായ" രീതിയിൽ അവ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.
സെബാസ്റ്റ്യാനോ റിച്ചി (1659–1734) ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബച്ചനാലിയയിൽ ഒരു ആരാധനാ പ്രതിമ റോസാപ്പൂക്കളുടെ പുഷ്പചക്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു
സാമ്രാജ്യപരമായ കാലഘട്ടത്തിലെ മാസിഡോണിയയിൽ, നിരവധി ലിഖിതങ്ങൾ റോസാലിയയെ ഒരു വിസിയനസ്, ഒരു ഗ്രാമം അല്ലെങ്കിൽ അയൽ‌രാജ്യ അസോസിയേഷൻ ( വികസിൽ നിന്ന്) പോലുള്ള ഗ്രൂപ്പുകൾ‌ക്ക് സ്വമേധയാ ധനസഹായം നൽകുന്ന ഒരു അനുസ്മരണ ഉത്സവമായി പരാമർശിക്കുന്നു.
തിയാസോസ് , നിയമപരമായി രൂപവത്കരിച്ച ഒരു അസോസിയേഷൻ, പലപ്പോഴും മദ്യപാനത്തിനായി ഒരു സാമൂഹിക ക്ലബ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മതപരമായ രീതിയിൽ അല്ലെങ്കിൽ സിമ്പോസിയം കാണപ്പെടുന്നു.
തെസ്സലോനിക്കയിൽ , ഒരു തിയാസോസിന്റെ പുരോഹിതൻ റോസ് പുഷ്പചക്രങ്ങൾക്ക് പണം നൽകാനായി മുന്തിരിവള്ളിയുടെ ഒരു പ്രദേശം നൽകി.
ഡയോണിഷ്യൻ തിയാസോസ് പിരിച്ചുവിടുകയോ അതിന്റെ ചുമതലകളിൽ പരാജയപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, സ്വത്ത് ഡ്രയോഫൊറോയിയുടെ ("ഓക്ക്-ബിയേഴ്സ്") ഒരു സമൂഹത്തിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ഒടുവിൽ സംസ്ഥാനത്തിലേക്കോ കൈമാറണം എന്നു വ്യവസ്ഥയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഡയോനിഷ്യസിന്റെ രഹസ്യമായ സംഘടനകൾക്ക് പുറമേ, മാസിഡോണിയയിലെയും ത്രേസിലെയും ലിഖിതങ്ങളിൽ തിയാസോയിലെ ഡയാന ( ആർട്ടെമിസ് ), ത്രേസിയൻ ദേവൻ അല്ലെങ്കിൽ യവന നായകൻ സൗരോഗെത്സ്, ഒരു ശവക്കുഴി നിർമ്മാതാക്കളുടെ സംഘടിതസംഘം എന്നിവരെയും റോസ് അലങ്കരിക്കാനുള്ള രേഖകളിൽ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ശവക്കുഴി നിർമ്മാതാക്കൾ റോസാലിയയ്‌ക്കായി ഓരോ വർഷവും ശവക്കല്ലറകൾ കത്തിക്കുമായിരുന്നു.
മറ്റ് പശ്ചാത്തലങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പുഷ്പചക്രങ്ങൾ തന്നെ വഴിപാടായി കത്തിച്ചിരിക്കാം എന്നാണ്.
വളരെക്കുറച്ചു തവണ സംഭവിക്കുന്ന മാസിഡോണിയൻ അനുസ്മരണത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ലിഖിതങ്ങളിൽ റിലീഫ് ശൈലിയിൽ ചിത്രീകരിച്ച ത്രേസിയൻ കുതിരപ്പടയാളിയോടൊപ്പം റോസാലിയയെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു.
ചില പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നത് റോസാലിയയുടെ ആചാരങ്ങൾ റോമൻ സൈന്യത്തിലെ മരിച്ചവരുടെ ബാക്ച്ചിക് ഉത്സവങ്ങളുമായി പ്രത്യേകിച്ച് മാസിഡോണിയയിലും ത്രേസിലും ഒത്തുചേർന്നിരുന്നുവെന്നാണ്.
എ.ഡി. 138-ലെ ഒരു ഗ്രീക്ക് ലിഖിതത്തിൽ ഹിസ്റ്റ്രിയയിലെ ഉപദേശകസമിതിക്ക് റോസ്-അലങ്കാരത്തിനുള്ള (റോഡിസ്മോസ്) സംഭാവന രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആധുനിക ഡോബ്രുജയിൽ , ത്രേസിയൻ ബെസ്സി ഗോത്രക്കാർ താമസമാക്കിയ പ്രദേശം, പ്രത്യേകിച്ച് ഡയോനിഷ്യസിനോട് സമർപ്പിതരായിരുന്നു.
റോസാപ്പൂക്കൾക്ക് മാസിഡോണിയ പ്രശസ്തമായിരുന്നു.
പക്ഷേ റോസാലിയയുടെ എല്ലാ തെളിവുകളും റോമൻ കാലഘട്ടത്തിലേതാണ്.
ബാക്ച്ചിക് ആചാരങ്ങൾ
ഐവിയും മുന്തിരിപ്പഴവും ഡയോനിഷ്യസിന്റെ സസ്യങ്ങളാണെങ്കിലും, ഏഥൻസിലെ റോസാപ്പൂക്കളും വയലറ്റുകളും ഡയോനിഷ്യൻ വിരുന്നുകൾക്ക് അലങ്കാരങ്ങളായിരുന്നു.
ഡയോനിഷ്യസിനെ പ്രശംസിക്കുന്ന ഒരു ദിത്തിറാമ്പിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മുഴുവനാക്കാത്തഭാഗത്തിൽ, പിൻഡാർ (ബിസി അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ട്) ഡയോനിഷ്യസിന്റെ മൃത്യുവസ്ഥയിലുള്ള അമ്മ സെമെലിനെ ബഹുമാനിക്കേണ്ട ഒരു കാലം ആയ സീസണുകൾ (ഹോറേ) ആരംഭിക്കുന്നതിലൂടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു പുഷ്പ രംഗം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അരിയാഡ്‌നെ (1898) പ്രീ-റാഫെലൈറ്റ് ജോൺ വില്യം വാട്ടർഹൗസ്: ഉറങ്ങുന്ന ചുവന്ന നിറമുള്ള മേലാട ധരിച്ചിരിക്കുന്ന അരിയാഡ്‌നെക്കു ചുറ്റും റോസാപ്പൂക്കൾ കാണാം.
പശ്ചാത്തലത്തിൽ കപ്പൽ യാത്രയിലൂടെ തിസസിന്റെ പുറപ്പെടലും ഡയോനിഷ്യസിന്റെ വരവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഭാവി സംഭവസൂചനയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുള്ളിപ്പുലികളെയും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.
as the chamber of the purple-robed Horai is opened, the nectar-bearing flowers bring in the sweet-smelling spring.
Then, then, upon the immortal earth are cast the lovely tresses of violets, and roses fitted to hair and voices of songs echo to the accompaniment of pipes and choruses come to Semele of the circling headband.
ഡെമോക്രാറ്റിക് പോളിസിന്റെ തുല്യശക്തിയുള്ള മാതൃകയായിരുന്നു ഡയോനിസസ്, അവരുടെ സംഘടന (തിയാസോസ്) നാഗരിക സംഘടനകൾക്ക് ഒരു മാതൃക നൽകി.
ജനാധിപത്യത്തിനു മുമ്പുള്ള ഏഥൻസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഡയോനിഷ്യയുടെ ഒരു രൂപമാണ് ആന്തീസ്റ്റീരിയ, ഗ്രീക്ക് ആന്തോകളിൽ നിന്ന് "പുഷ്പം, പൂക്കുക" എന്നതിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ചു.
ഗ്രീക്കുകാർ അതിനെ പൂക്കുന്ന മുന്തിരവള്ളിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
എ.ഡി ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, |ബൈസന്റൈൻ പുരാതനവസ്‌തു സമ്പാദകൻ ജോവാൻസ് ലിഡസ് ഉത്സവത്തിന്റെ പേര് ആന്തൂസയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി, ലാറ്റിൻ സസ്യജാലങ്ങൾക്ക് ഗ്രീക്ക് സസ്യജാലങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുകയുണ്ടായി.
ശൈത്യകാലത്തിനും വസന്തത്തിനുമിടയിലുള്ള പ്രാരംഭത്തിൽ നടന്ന മൂന്ന് ദിവസത്തെ ഉത്സവത്തിൽ ലിമിനാലിറ്റിയും "ആരംഭവും" എന്ന വിഷയങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ ആദ്യകാല ഏഥൻസിലെ പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, പല വശങ്ങളും നിശ്ചയദാർഢ്യത്തെ ഒഴിവാക്കുന്നു.
ഉത്പത്തിപുസ്തകത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള ആദിമനുഷ്യൻറെ പതനത്തിൽ നിന്ന് പുതിയ വീഞ്ഞ് തുറക്കുന്നതിന്റെ ആഘോഷമായിരുന്നു ഇത്.
ആദ്യ ദിവസം, "ഡയോനിഷ്യസ്" ഒരു പൊതു ഘോഷയാത്രയിൽ ചക്രമുള്ള "കപ്പൽ" വഹിച്ച് രാജാവിന്റെ ഭാര്യയുടെ സ്വകാര്യ അറയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അവളുമായി ഒരു ആചാരപരമായ ഐക്യത്തിനായി; കൃത്യമായ ചടങ്ങുകൾ അജ്ഞാതമാണ്, പക്ഷേ അരിയാഡ്‌നെയുടെ കെട്ടുകഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാകാം.
ഏഥൻസിലെ സംസ്കാര നായകനായ തീസസ് ഉപേക്ഷിച്ചശേഷം ഡയോനിഷ്യസിന്റെ ഭാര്യയായി.
ആന്തീസ്റ്റീരിയയ്‌ക്കായുള്ള കുട്ടികളുടെ ആചാരപരമായ വൈൻ പാത്രം (ചൗസ്), ഒരു വണ്ടി വലിച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തം പുഷ്പചക്രവുംകൊണ്ട് ചൗസിലേക്ക് കൈ നീട്ടുന്ന മാംസപുഷ്‌ടിയുള്ള ബാലനായി ഈറോസിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
(ഏകദേശം 410 BC)
പുതിയ വളർച്ചയുടെയും പരിവർത്തനത്തിൻറെയും പ്രമേയത്തിന് അനുസൃതമായി, ശൈശവം മുതൽ കുട്ടിക്കാലം വരെ ഒരു ആചാരാനുഷ്ഠാനത്തിനുള്ള അവസരമായിരുന്നു ആന്തീസ്റ്റീരിയ.
പുരാതന ലോകത്ത് ശിശുമരണനിരക്ക് ഉയർന്ന തോതിൽ നൽകിയ ആഘോഷവേളയായിരുന്നു ഇത്.
മൂന്ന് വയസ്സിനും നാല് വയസ്സിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള കുട്ടികൾക്ക് മുതിർന്നവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കുട്ടികൾ കളിക്കുന്ന രംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു ചെറിയ ജഗ് (ചൗസ്) ലഭിച്ചു.
ചൗസ് ചിലപ്പോൾ പാത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ച് പുഷ്പചക്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
അടുത്ത വർഷം, കുട്ടിക്ക് തന്റെ ചൗസിൽ നിന്ന് ആചാരപരമായ വീഞ്ഞ് നൽകി.
ഈ പാത്രങ്ങൾ പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ ശവക്കുഴികളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
അവ അകാലമരണത്തിനുശേഷം അധോലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
ആന്തീസ്റ്റീരിയയെ റോമൻ ലെമുറിയയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി.
രണ്ടാം ദിവസം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ലോകവും മരിച്ചവരും തമ്മിലുള്ള തടസ്സം വ്യാപകമാകുന്നതും, മരിച്ചവരുടെ നിഴലുകൾ ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നതുമായ ഒരു ദുർബലമായ സമയമായി മാറി.
മൂന്നാം ദിവസം, പ്രേതങ്ങളെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് ആട്ടിയോടിച്ചു, ഹെർമിസ് ചാത്തോണിയോസ് ("അധോലോക ഹെർമിസ്") ധാന്യങ്ങളുടെയും വിത്തുകളുടെയും കലങ്ങൾ യാഗങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചു.
നിഴലുകളുടെ ഐഡന്റിറ്റി വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും, സാധാരണഗതിയിൽ അസ്വസ്ഥരായ അകാലത്തിൽ മരിച്ചവരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
തെസ്സലോനിക്കയിലെ പുരോഹിതപത്നിമാർ അവരുടെ ഓർമ്മ നിലനിർത്തുന്നതിനായി മുന്തിരിത്തോട്ടം ഇഷ്‌ടദാനം ചെയ്യുകയും ഓരോ ഡയോനിഷ്യനും പുഷ്പചക്രം അണിയിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു ഡയോനിഷ്യൻ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വീഞ്ഞ്, റോസാപ്പൂവ്, ചുവപ്പ് നിറം എന്നിവ അക്രമത്തിന്റെയും ശവസംസ്കാരത്തിന്റെയും ഒപ്പം രസകരമായ കാര്യങ്ങൾ, ഉല്ലാസം എന്നിവയും ആണ്.
ഡയോനിഷ്യസ് അരിയാഡ്‌നെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ റോസാപ്പൂവിന്റെ പുഷ്പചക്രത്തിൽ ചുവപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ പർപ്പിൾവസ്ത്രവും ധരിച്ചുകൊണ്ട് മരണംപോലുള്ള ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് ദൈവസ്നേഹത്താൽ ഉണർന്ന് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതായി ഫിലോസ്ട്രാറ്റസ് (എ.ഡി. 250) വിവരിക്കുന്നു.
3-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ മൊസൈക്കിൽ പുള്ളിപ്പുലിതൊലി ധരിച്ച് പുഷ്പചക്രം ധരിച്ച ഡയോനിഷ്യസിന്റെ അർദ്ദകായപ്രതിമ വീഞ്ഞും റോസാപ്പൂവും
ഡയോനിസസുമായുള്ള അരിയാഡ്‌നെയുടെ അനശ്വരമായ ഐക്യത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്ന കിരീടം കൊറോണ ബോറാലിസ് ( കിരീടമണ്ഡലം ) എന്ന ഒരു നക്ഷത്രരാശിയുടെ രൂപാന്തരീകരണത്തിന് വിധേയമായി.
ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ, കൊറോണ ഒരു വജ്രകിരീടമായിരുന്നു.
പക്ഷേ റോമൻ നാടകകൃത്ത് സെനേക്കയ്ക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഇത് റോസാപ്പൂക്കളുടെ മാലയായിരുന്നു.
അസ്ട്രോണിമികയുടെ രചയിതാവായ മനിലിയസ് (എ.ഡി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട്), അരിയാഡ്‌നെയുടെ കിരീടം പർപ്പിൾ, ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള പൂക്കൾ - വയലറ്റുകൾ, ഹയാസിന്ത്സ്, പോപ്പിസ്, "രക്തത്തിന്റെ ചുവപ്പുനിറമുള്ള വിരിയുന്ന റോസാ പുഷ്പം" എന്നിവകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു.
ഒപ്പം പൂന്തോട്ടങ്ങൾ നട്ടുവളർത്തുന്നതിലും പൂമാലകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ വാറ്റിയെടുക്കുന്നതിലും ജ്യോതിഷപരമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.
റോമൻ സാർകോഫാഗിയിൽ ഡയോണിഷ്യൻ രംഗങ്ങൾ സാധാരണമായിരുന്നു.
കുപ്പിഡ്സ് അല്ലെങ്കിൽ ഈറോട്ട്സ് എന്നിവർ സ്നേഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനുവേണ്ടി മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.
ശവസംസ്കാര ചടങ്ങുകളിൽ ബാക്ച്ചിക് ലിബേഷനുകൾ പകർന്നുകൊണ്ട് വെർജിലിന്റെ ഐനെയിഡിൽ പർപ്പിൾ പുഷ്പങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നോനസിന്റെ ഡയോനിസിയാക്കയിൽ (എ.ഡി. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ 5-ആം നൂറ്റാണ്ട് വരെ) സുന്ദരനായ യുവാവായ ആമ്പലോസിന്റെ മരണത്തിൽ ഡയോനിഷ്യസ് അനുശോചനം രേഖപ്പെടുത്തുകയും ശരീരത്തെ പൂക്കൾ - റോസാപ്പൂവ്, ലില്ലി, അനെമോൺസ് എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് മൂടുകയും അംബ്രോസിയ തളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മരിച്ചുപോയ ആൺകുട്ടിയുടെ രൂപാന്തരീകരണമായി ആദ്യത്തെ മുന്തിരി സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ഇതിൽനിന്ന് മനുഷ്യന്റെ ഉപയോഗത്തിനായി വീഞ്ഞ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.
അഡോണിസിന്റെ ആചാരങ്ങൾ The blood of the dead Adonis turns into an anemone (Ovid, Met. X 735) (1609), by Hendrick Goltzius
അഡോണിസിന്റെ ( അഡോണിയ ) ആചാരങ്ങൾ സാമ്രാജ്യത്വ കാലഘട്ടത്തിൽ ഒരു റോസാലിയയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.
പുരാണത്തിന്റെ ഒരു പതിപ്പിൽ, മുള്ളുകൊണ്ട് കുത്തി അഫ്രോഡൈറ്റിന്റെ കാലിൽ നിന്നുള്ള രക്തവും അഡോണിസിനെ പന്നി കൊന്നപ്പോൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന രക്തവും പൂക്കൾക്ക് ചായം നൽകുന്നു.
ബയോൺ (ബിസി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട്) രചിച്ചത് എന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന അഡോണിസിന്റെ വിലാപത്തിൽ, അഫ്രോഡൈറ്റിന്റെ കണ്ണുനീർ അഡോണിസിന്റെ രക്തച്ചൊരിച്ചിലുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
and the blood and tears become flowers upon the ground.
Of the blood comes the rose, and of the tears the windflower .
ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, മിറയുടെയും അവളുടെ പിതാവിന്റെയും സംഗമത്തിൽ നിന്നാണ് അഡോണിസ് ജനിച്ചത്.
വഞ്ചനാപരമായ സംഗമം മിറ അവഗണിച്ചതിനുള്ള അഫ്രോഡൈറ്റിന്റെ ശിക്ഷയായിരുന്നു.
കപടവേഷവും ഇരുട്ടും പെൺകുട്ടി അബന്ധത്തിലകപ്പെടാൻ കാരണമായി.
എന്നാൽ അവൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, പിതാവിന്റെ ദേഷ്യം അവളുടെ മനുഷ്യ സ്വത്വത്തെ മാറ്റിമറിക്കുകയും അവൾ സുഗന്ധം ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്ന മിറ വൃക്ഷമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
അഡോണിസിന്റെ സസ്യപ്രകൃതം മരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സമയത്താണ് പ്രകടമാകുന്നത്.
ഒരു പാരമ്പര്യത്തിൽ, അഫ്രോഡൈറ്റ് ശിശുവിനെ എടുത്ത് ഒരു പെട്ടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു (ലാർനാക്സ്, ചാരത്തെയോ മറ്റ് മനുഷ്യാവശിഷ്ടങ്ങളെയോ ​​പെട്ടിക്കകത്താക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വാക്ക്), അവനെ വളർത്താൻ അധോലോക ദേവതയായ പെർസെഫോണിന് നൽകി.
അവൻ സുന്ദരനായ ഒരു യുവാവായി വളർന്നപ്പോൾ, സ്നേഹത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും മേഖലകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അഫ്രോഡൈറ്റും പെർസെഫോണും അവകാശവാദമുന്നയിച്ചു.
അഡോണിസ് വർഷത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് സ്വർഗ്ഗീയ അഫ്രോഡൈറ്റിനൊപ്പം, ഒന്ന് ചാത്തോണിക് പെർസെഫോണിനൊപ്പം, മറ്റൊന്ന് നക്ഷത്രലോകത്തും ചെലവഴിക്കുമെന്ന് സ്യൂസ് വിധിച്ചു.
പെർസെഫോണിന്റെ കാലവും സ്വന്തം അധോലോക ഭർത്താവും മുകളിലുള്ള ലോകവും തമ്മിൽ വിഭജിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്തിനും സമാനമാണ് ഈ ദൃഷ്ടാന്തം.
ഒരു സ്കോട്ടിഷ് സാമൂഹിക നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനും നാടോടി ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ജെ.ജി. ഫ്രേസർ , അഡോണിസ് പുരാതന കാർഷികദേവനായി  ഗണിക്കപ്പെടുന്നതായി കാണിക്കുന്നു.
എച്ച്ജെ റോസ് അഡോണിസിന്റെ ആചാരങ്ങളിൽ "മഹതിയായ അമ്മയുടെയും സസ്യജാലങ്ങൾ മരിക്കുമ്പോൾ മരിക്കുന്ന അവളുടെ കാമുകനും വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്ന കാൽപനികകഥ പൗരസ്‌ത്യദേശത്തുള്ള രൂപരേഖകളിൽ കണ്ടെത്തി."
റോബർട്ട് എ. സെഗൽ അഡോണിസിന്റെ മരണത്തെ ""അനശ്വരമായ ശിശുവിന്റെ" (പ്യൂർ) പരാജയമാണെന്ന് വിശകലനം ചെയ്തു. നഗര-സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മുതിർന്നവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്ന ചടങ്ങ് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതാണെന്നും അതിനാൽ വ്യഭിചാരം, കൊലപാതകം, തോന്ന്യാസം, കൈവശപ്പെടുത്തുക, അവിവാഹിതാവസ്ഥ, സന്താനഹീനമായ അവസ്ഥ തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക ലംഘനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ജാഗ്രതാ കഥയെന്നും "വിശകലനം ചെയ്തു.
മരിക്കുന്ന അഡോണിസിനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന നായ.
ഒരു ശവസംസ്ക്കാര സ്മാരകത്തിന്റെ മൂലയുടെ പാദങ്ങളിൽ പുഷ്പ അലങ്കാരങ്ങൾ (ബിസി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ)
ആചാരപരമായ ശോകഗീതത്തോടും ശ്‌മശാനഗീതത്തോടും സ്ത്രീകൾ അഡോണിയ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചിലപ്പോൾ കട്ടിലിൽ മരിച്ച യുവാക്കളുടെ ഒരു പ്രതിമ വയ്ക്കുകയും അതിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സുഗന്ധം പരത്തുകയും പച്ചപ്പ് കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി, അവർ " അഡോണിസിന്റെ പൂന്തോട്ടങ്ങൾ " നട്ടു, "ആഴമില്ലാത്ത മണ്ണിൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച വിത്തുകളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായ സസ്യങ്ങളും പാത്രങ്ങളിൽ വളർത്തുന്ന വാർഷികസസ്യങ്ങൾ, അത് വേഗത്തിൽ വളർന്നു വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങിപ്പോയി" ജീവിതത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ചക്രം ചുരുക്കുന്നു.
ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച, രാത്രിയാത്ര, പലപ്പോഴും അവധിദിനങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക കലണ്ടറിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല, കൂടാതെ ഒരു സ്വകാര്യ ആചാരമെന്ന നിലയിൽ റോസാലിയയ്ക്ക് ഒരു നിശ്ചിത തീയതി ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ആഘോഷം ഓരോ സ്ഥലത്തും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, ഇതിന് സാധാരണയായി രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
അഫ്രോഡൈറ്റും അഡോണിസും തമ്മിലുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ ആഘോഷത്തിൽ വിവാഹ വിരുന്നു പോലുള്ള സന്തോഷകരമായ ആനന്ദം, അഡോണിസിന്റെ മരണത്തിൽ അനുഷ്ഠാനപരമായ വിലാപം.
വിരുന്നിനുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും ആചാരപരമായ വേഷഭുഷണങ്ങൾ, തളികയിലെ പൂന്തോട്ടങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവ, ശവസംസ്കാരത്തിനായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു അല്ലെങ്കിൽ വഴിപാടുകളായി നശിപ്പിച്ചു.
മാലയിട്ട കിടക്കകൾ കിടക്കുന്ന കിടക്കയായി മാറി ( പ്രോതെസിസ് ) '.
ദമ്പതികളെന്ന നിലയിൽ അഫ്രോഡൈറ്റിന്റെയും അഡോണിസിന്റെയും പ്രതിരൂപം ഗ്രീക്ക് കലയിൽ ഡയോനിഷ്യസ്, അരിയാഡ്നെ എന്നിവരിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്.
പ്രണയത്തിന്റെ ആഡംബരവും ആനന്ദവും ആസ്വദിക്കുന്ന ദമ്പതികളുടെ ഗ്രീക്ക് ചിത്രീകരണത്തിന് വിപരീതമായി, റോമൻ ചിത്രങ്ങളും സാർക്കോഫാഗിയും നഷ്ടപ്പെടുന്ന നിമിഷത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും അവരുടെ പ്രണയത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.
അഫ്രോഡൈറ്റിന്റെ കൈകളിലെ അഡോണിസിന്റെ മരണം പുനരുത്ഥാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
ഇന്നത്തെ ജോർദാനിലെ അറേബ്യ പ്രവിശ്യയിലെ ഒരു സാമ്രാജ്യ നഗരമായ മഡബയിൽ , പൗരാണികസങ്കൽപ്പമുളള മൊസൈക്കുകളുടെ ഒരു പരമ്പരയിൽ അഫ്രോഡൈറ്റിന്റെയും അഡോണിസിന്റെയും സിംഹാസനാരോഹണമുണ്ട്.
അതിൽ ആറ് ഈറോട്ടുകളും മൂന്ന് ചാരിറ്റികളും ("ഗ്രേസെസ്") പങ്കെടുക്കുന്നു.
റോസാലിയയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി ഒരു കൊട്ട മറിഞ്ഞ റോസാപ്പൂവ് കാണാം.
പുരാതന കാലഘട്ടത്തിൽ, ഒരു റൊസാലിയയെക്കുറിച്ച് സജ്ജമാക്കിയ സാഹിത്യകൃതികൾ യഥാർത്ഥ സന്ദർഭത്തിൽ ആസൂത്രണം ചെയ്തതാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിൽ ഈ സന്ദർഭത്തെ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക ക്രമീകരണമായി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാലും "" അഡോണിസിനുവേണ്ടിയുള്ള വിലാപം "ഒരു പ്രമേയമായി എടുത്തിരുന്നു.
റോമൻ ഉത്സവത്തിനായുള്ള റോസാലിയയുടെ പങ്കിട്ട ഭാഷയും അഡോണിയയിലെ പുഷ്‌പത്തിന്റെ നിരീക്ഷണം സമാനമോ താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്നതോ ആയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാം, മാത്രമല്ല നേരിട്ടുള്ള ഏകീകരണവും ഇതിന് ആവശ്യമില്ല.
ആറ്റിസിന്റെ വയലറ്റുകൾ ചാരിയിരിക്കുന്ന റേഡിയേറ്റ് കിരീടത്തോടുകൂടിയ ആറ്റിസിന്റെ ഇടത് കൈയിൽ ഇടയന്റെ വക്രത്തെയും (കേടായ) വലതു കൈയിൽ മാതളനാരങ്ങയും പൈൻ കോണുകളും ഗോതമ്പും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഗിക നഗ്നത കാണിക്കുന്നത് അയാൾ പൂർണ്ണമായ വൃഷ്‌ണച്ഛേദത്തിന് വിധേയനായിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം ചാരിയിരിക്കുന്ന താടിയുള്ള തല മിക്കവാറും  സാംഗാരിയസ് നദി ദേവനാണ് അല്ലെങ്കിൽ ഗാലസ് ( ഓസ്റ്റിയയിൽ നിന്ന്, എ ഡി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട്)
ക്ലോഡിയസിന്റെ ഭരണം മുതൽ അന്റോണിനസ് പയസ് വരെ മാർച്ചിലെ ഒരു "വിശുദ്ധ വാരം" മാഗ്ന മേറ്ററിന്റെയും ആറ്റിസിന്റെയും ചടങ്ങുകൾക്കായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു ("ഗ്രേറ്റ് മദർ", മേറ്റർ ഡ്യൂം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, "ദൈവങ്ങളുടെ മാതാവ്" അല്ലെങ്കിൽ സൈബലെ ).
മാർച്ച് 15 ന് നടന്ന ഒരു പ്രാഥമിക ഉത്സവത്തിൽ, ഫ്രിജിയൻ നദിയുടെ ഞാങ്ങണകൾക്കിടയിൽ ആറ്റിസിന്റെ ശിശുക്കളെ ഇടയന്മാരോ സൈബേലോ കണ്ടെത്തിയതായി അടയാളപ്പെടുത്തി.
തുടർച്ചയായ ചടങ്ങുകൾ മാർച്ച് 22 ന് ആർബർ ഇൻട്രാട്ട് ("ദി ട്രീ എൻട്രസ്") ഉപയോഗിച്ച് പുനരാരംഭിക്കുകയും മാർച്ച് 27 അല്ലെങ്കിൽ 28 വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ആർബർ ഇൻട്രാറ്റിന്റെ ദിവസത്തിൽ, കോളേജ് ഓഫ് ഡെൻഡ്രോഫോറസ് ("ട്രീ-ചുമക്കുന്നവർ") ഒരു പൈൻ മരം കൊണ്ടുപോയി ആറ്റിസിന്റെ ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി "ദൈവത്തെപ്പോലെ കമ്പിളി തലപ്പാവു കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ് വയലറ്റ് പുഷ്പചക്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ലുക്രേഷ്യസ് (ബിസി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട്) ഏപ്രിലിൽ ആഘോഷിക്കുന്ന മെഗാലെൻസിയയിലെ മാഗ്ന മെറ്ററിന്റെ ഉല്ലാസയാത്രയിൽ റോസാപ്പൂക്കളെയും പേരിടാത്ത മറ്റ് പുഷ്പങ്ങളെയും കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു.
ആറ്റിസ് പുരാണത്തിലെ അക്രമത്തിൽ നിന്ന് വയലറ്റ് എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തവും സങ്കീർണ്ണവുമായ വിവരണം നൽകിയിരിക്കുന്നത് ക്രിസ്ത്യൻ അപ്പോളജിസ്റ്റ് അർനോബിയസ് (മരണം: 330),ആണ്.
റോമൻ സാമ്രാജ്യത്വ കാലഘട്ടത്തിലെ ആരാധനാ സമ്പ്രദായത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിപ്പ് മികച്ച രീതിയിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
ഫ്രിഗിയയിലെ അഗ്ഡസ് എന്ന പാറയിൽ നിന്നാണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്, അതിൽ നിന്ന് പ്രളയത്തിനുശേഷം ലോകത്തെ വീണ്ടും ജനകീയമാക്കുന്നതിനായി പിർഹയും ഡീകാലിയനും ചേർന്ന് കല്ലുകൾ മനുഷ്യരായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി.
ദേവന്മാരുടെ മഹതിയായ അമ്മ അവിടെ പതിവായി വിശ്രമിച്ചു.
അവിടെ അവളെ കാമഭ്രാന്തനായ ജൂപ്പിറ്റർ ആക്രമിച്ചു.
തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ കഴിയാതെ, ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് പാറയിൽ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തുകൊണ്ട് സ്വയം ഒഴിവായി.
അതിൽ നിന്ന് അക്രമാസക്തനും അതിശക്തനുമായ ഹെർമാഫ്രോഡിറ്റിക് ദേവതയായ അക്ഡെസ്റ്റിസ് അല്ലെങ്കിൽ അഗ്ഡിസ്റ്റിസ് ജനിച്ചു.
ചർച്ചകൾക്ക് ശേഷം, ഡയോനിഷ്യസുമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ദേവന്മാർ ഈ അതിശക്തനായ അഗ്ഡിസ്റ്റിസിനെ പരിചരണത്തിനായി (ക്യൂറ) റോമൻ ദേവനായ ലിബറിന് നൽകുന്നു.
ക്യൂറ എന്നാൽ "പരിചരണം, ഉത്കണ്ഠ, ചികിത്സ, മേൽനോട്ടം" എന്നാണ്.
വീഞ്ഞിന്റെ ദേവനായ ലിബർ അഗ്ഡിസ്റ്റിസിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നീരുറവയുടെ ( ഫോണ്ടസ് ) ജലത്തെ ശുദ്ധമായ വീഞ്ഞ് ആക്കി മാറ്റുന്നു.
നിവൃത്തിയില്ലായ്‌മയാൽ ദാഹിക്കുന്ന അഗ്ഡിസ്റ്റിസിനെ വീഞ്ഞ് കുടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
സിരകൾ വീഞ്ഞ് വലിച്ചെടുക്കുന്നതിലൂടെ മയങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നു.
മുടിയിൽ നിന്ന് നെയ്ത ഒരു കുടുക്കിലകപ്പെട്ട അഗ്ഡിസ്റ്റിസിനെ താൽക്കാലികമായി സ്വതന്ത്രമാക്കാനുള്ള സ്വയം നടത്തിയ പോരാട്ടത്തിൽ ജനനേന്ദ്രിയളെ മുറിച്ച് സ്വയം വൃഷ്‌ണച്ഛേദത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
ഇംപീരിയൽ കാലഘട്ടത്തിലെ മെഡിക്കൽ, ക്രിസ്ത്യൻ രചനകളിലെ ഒരു യൂഫെമിസം അനുസരിച്ച് രക്തനീരുറവയിൽ നിന്നുണ്ടായ ഒരു മാതളനാരകമരം, അതിന്റെ ഫലം വളരെ ആകർഷകമാണ്, നദിദേവനായ സംഗാരിയസിന്റെ മകളായ നാന , സിനു റിപോണിറ്റിൽ, ഈ ഫലം "യോനിയിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു."
പിതാവിനെ പ്രകോപിപ്പിച്ച് നാന ഗർഭിണിയാകുന്നു.
പിതാവ് അവളെ കേടായ സാധനങ്ങളുടെയിടയിൽ പൂട്ടിയിട്ട് പട്ടിണിക്കിടുന്നു.
ദൈവങ്ങളുടെ മാതാവ് നൽകുന്ന പഴങ്ങളും മറ്റ് സസ്യാഹാരങ്ങളും അവളെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തുന്നു.
ശിശു ജനിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ സംഗാരിയസ് ഉത്തരവിടുന്നു.
പക്ഷേ ഒരു ആട്ടിടയൻ കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി വളർത്തുന്നു.
ഈ കുട്ടി ആറ്റിസ് ആണ്.
ജോൺ വില്യം ഗോഡ്‌വാർഡ് ചിത്രീകരിച്ച അയോണിയൻ ഡാൻസിംഗ് ഗേൾ.
വയലറ്റ് പുഷ്പചക്രവും കുങ്കുമപ്പൂവിന്റെ നിറമുള്ള വസ്ത്രവും ധരിച്ച മറ്റൊരു ചിത്രത്തിന്റെ (' With Violets Wreathed and Robe of Saffron Hue ) രൂപസാദൃശ്യമുള്ള വിക്ടോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിലെ പൗരാണിക സാഹിത്യചിത്രം
അസാധാരണമായ സൗന്ദര്യമുള്ള ആറ്റിസ് ദൈവങ്ങളുടെ അമ്മയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരന്തരമായ കൂട്ടാളിയായ അഗ്ഡിസ്റ്റിസും ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
വീഞ്ഞിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ, ആറ്റിസ് ഒരു വേട്ടക്കാരനെന്ന നിലയിൽ തന്റെ നേട്ടങ്ങൾ ദൈവിക പ്രീതി മൂലമാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കേതത്തിൽ വീഞ്ഞ് മതപരമായി നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ (നെഫാസ്) കാരണം വിശദീകരിക്കുന്നു.
വീഞ്ഞുമായി പ്രവേശിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു മലിനീകരണമായി കണക്കാക്കുന്നു.
അപലപനീയവും സാമൂഹികമായി പാർശ്വവൽക്കരിക്കുന്നതിന്റെയും ഭാഗമായി ആഗ്ഡിസ്റ്റിസുമായുള്ള ആറ്റിസിന്റെ ബന്ധത്തെ ഇൻഫാമിസ് എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയെ (പ്യൂവർ) വീണ്ടെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഫ്രിജിയൻ രാജാവായ മിഡാസ് , മകളുമായി ഒരു വിവാഹം സംഘടിപ്പിക്കുകയും നഗരം പൂട്ടിയിടുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, മേറ്റർ ഡ്യൂമിന് ആറ്റിസിന്റെ വിധി (ഫാറ്റം) അറിയാം.
വിവാഹബന്ധം ഒഴിവാക്കിയാൽ മാത്രമേ അയാളെ ദ്രോഹത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുകയുള്ളൂ.
ദേവന്മാരുടെ അമ്മയും അഗ്ഡിസ്റ്റിസും വിവാഹചടങ്ങിനെ തകർക്കുന്നു.
ഒപ്പം അഗ്ഡിസ്റ്റിസ് അതിഥികൾക്കിടയിൽ പരിഭ്രമവും ഭ്രാന്തും പരത്തുന്നു.
ക്രൈസ്തവ സ്രോതസ്സിലെ വിഷമകരമായ ഒരു ഭാഗത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന വിശദാംശങ്ങളിൽ ഗാലസ് എന്ന പുരോഹിതന്റെ വെപ്പാട്ടിയുടെ മകളുടെ മുലകൾ മുറിച്ചുമാറ്റി ഒരു കുടിയനെപ്പോലെ ആക്രോശിച്ച ആറ്റിസ് സ്വയം ഒരു പൈൻ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ എത്തുകയും അഗ്ഡിസ്റ്റിസിന് ഒരു വഴിപാടായി ജനനേന്ദ്രിയം മുറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവൻ രക്തം വാർന്നു ആറ്റിസ് മരിക്കുകയും രക്തപ്രവാഹത്തിൽ നിന്ന് വയലറ്റ് പുഷ്പം ജനിക്കുന്നു.
ദൈവങ്ങളുടെ മാതാവ് ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളെ "മരിച്ചവരുടെ വസ്ത്രത്തിൽ" പൊതിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ മൂടുകയും ജന്തുക്കളുടെ വൃഷണസഞ്ചിയുടെ യാഗോചിതമായ ചികിത്സയെക്കുറിച്ചുള്ള അനുഷ്ഠാനത്തിൽ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ പുരാണത്തിന്റെ ഒരുഭാഗം ലിഖിതങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
വയലറ്റ് (ഗ്രീക്ക് Ia) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന വധു ആറ്റിസിന്റെ നെഞ്ചിനെ കമ്പിളി കെട്ടുകളാൽ മൂടുന്നു.
അഗ്ഡിസ്റ്റിസിനുവേണ്ടി വിലപിച്ച ശേഷം ആത്മഹത്യചെയ്യുന്നു.
മരിക്കുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ രക്തം പർപ്പിൾ വയലറ്റുകളായി മാറുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ ഒരു ബദാം മരമായി മാറുന്നു.
ഇത് മരണത്തിന്റെ കയ്പ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
തുടർന്ന് അവൾ പൈൻ മരത്തെ തന്റെ പവിത്രമായ ഗുഹയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
അഗ്ഡിസ്റ്റിസ് അവളുമായി വിലാപത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു.
ആറ്റിസിനെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെകൊണ്ടുവരാൻ ജുപ്പിറ്റർ ദേവനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഇത് അദ്ദേഹത്തിന് അനുവദിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
എന്നാൽ വിധി ശരീരം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാതിരിക്കാനും, മുടി വളരാൻ തുടരാനും, ചെറുവിരലിനു ജീവിക്കാനും നിരന്തരമായ ചലനങ്ങളിൽ തരംഗമാകാനും അനുവദിക്കുന്നു.
ആറ്റിസിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം നടത്തിയ ആചാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്ത് മിഥ്യയുടെ വശങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ചും ഡയോനിഷ്യൻ ആരാധനയുമായുള്ള പോരാട്ടവും വിഭജനവും പുനർനിർമ്മിക്കുന്നുവെന്ന് അർനോബിയസ് വ്യക്തമായി പറയുന്നു.
ഇവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും വികസിച്ചത് സാമ്രാജ്യത്വ കാലഘട്ടത്തിൽ മാത്രമാണ്.
മാർച്ച് 22-ന് ആർബർ ഇൻട്രാറ്റിനായി, ഡെൻഡ്രോഫോറുകൾ ആറ്റിസിന്റെ വയലറ്റ് പുഷ്പചക്ര മരത്തെ മാഗ്ന മേറ്ററിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
മരിക്കുന്ന വയലയെന്ന നിലയിൽ, പാരന്റാലിയയ്‌ക്കായി ശവക്കുഴികളിലേക്ക് വയലറ്റുകൾ വിതറിയത് ആർബർ ഇൻട്രാറ്റിന്റെ ദിവസം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം ഡെൻഡ്രോഫോറുകൾ കോറിബാന്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഗൗരവമേറിയ സംഗീതവും, സായുധ നൃത്തങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച യുവാക്കളും പുരാണങ്ങളിലെ ശിശുദേവന്മാരുടെ സംരക്ഷകരായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
മാർച്ച് 24 ന് നടന്ന ഡൈസ് സാങ്കുനിസിനായി ("രക്ത ദിനം"), ഭക്തർ വിലാപത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തിൽ മുഴുകി, മരിച്ചവരുടെ "പോഷണം" എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച് പ്രതിമയിൽ രക്തം വിതറി.
ഗല്ലി സൈബലിന്റെ ഷണ്ഡനായ പുരോഹിതനാകുന്നതിനുള്ള പ്രാഥമികമെന്ന നിലയിൽ ചില അനുയായികൾ ഈ ദിവസം സ്വയം ഷണ്‌ഡനായതായിരിക്കാം.
തുടർന്നുള്ള വിശുദ്ധരാത്രിയ്ക്കായി ആറ്റിസിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ "ശവകുടീരത്തിൽ" സ്ഥാപിച്ചു.
സല്ലുസ്റ്റിയസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, മരം മുറിക്കുന്നത് ഉപവാസത്തോടൊപ്പമായിരുന്നു.
മരം വെട്ടിയതിനുശേഷം "തലമുറയുടെ കൂടുതൽ പുരോഗതിക്കുവേണ്ടി പുനർജന്മത്തിനായി പാൽ കുടിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം പുതിയ ഉയർച്ചയ്ക്കുവേണ്ടി ദേവന്മാർക്ക് സന്തോഷത്തോടുകൂടി മാലകളും അർപ്പിക്കുന്നു. ജൂലിയൻ കലണ്ടറിലെ മഹാവിഷുവം മാർച്ച് 25 ന് ആറ്റിസിന്റെ ഏതെങ്കിലും അർത്ഥത്തിൽ" പുനർജന്മം "അല്ലെങ്കിൽ നവീകരണവുമായി സന്തോഷത്തോടുകൂടി ( ഹിലാരിയ ) മാലകളും അർപ്പിക്കുന്നു. ചില ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവ സ്രോതസ്സുകൾ ഈ ദിവസത്തെ യേശുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു. ഡമാസ്കിയസ് അതിനെ " ഹേഡിസിൽ നിന്നുള്ള വിമോചനമായി" കണ്ടു.
ഒരു ദിവസത്തെ വിശ്രമത്തിനുശേഷം (റിക്വീഷ്യോ), മാഗ്ന മെറ്ററിന്റെ ആചാരപരമായ ശുദ്ധീകരണം (ലാവറ്റിയോ) മാർച്ച് 27 ന് നടത്തി.
മാർച്ച് 28 വത്തിക്കാനത്തിലെ മാഗ്ന മെറ്ററിന്റേയും ആറ്റിസിന്റേയും രഹസ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് മതപ്രവേശം ചെയ്യുന്ന ഒരു ദിനമായിരിക്കാം.
"മരിക്കുകയും പുനർജീവിക്കുന്നതുമായ സസ്യദേവൻ" എന്ന കർക്കശമായ രൂപരേഖയിൽ ആറ്റിസിനെ കാണാൻ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് താൽപ്പര്യമില്ലെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളുടെ ശവസംസ്കാര സ്വഭാവത്തിന് സസ്യചക്രം അവിഭാജ്യമാണ്.
റോമൻ കാലഘട്ടത്തിൽ പൈൻ ട്രീ, പൈൻ കോണുകൾ അവയുടെ ആരാധന പ്രാധാന്യത്തിനായി ആറ്റിസിന്റെ പ്രതിരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഒന്നോ രണ്ടോ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഏഥൻസിൽ നിന്നുള്ള ആറ്റിസിന്റെ പ്രതിമയിൽ മാതളനാരങ്ങ , പൈൻ കോണുകൾ, വയലറ്റുകളുടെ ഒരു പൂച്ചെണ്ട്‌ എന്നിവ അടങ്ങിയ ഒരു കൊട്ടയുണ്ട്.
വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളിലെ സസ്യങ്ങൾ
റോസാലിയകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന പഴയ വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം റോസാലിയയെ പ്രചരിപ്പിക്കാനും ജനപ്രിയമാക്കാനും സഹായിച്ചു.
കൂടാതെ സ്വകാര്യപരമായ മരിക്കുന്ന വയല അല്ലെങ്കിൽ റോമാക്കാരുടെ വയലാരിസ് അർബർ ഇൻട്രാറ്റ് ചടങ്ങുകളുടെ പൊതു പ്രാധാന്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
ആറ്റിസും അഡോണിസും തമ്മിലുള്ള ആശയപരമായ ബന്ധം പ്രധാനമായും പിൽക്കാല സാമ്രാജ്യത്വ കാലഘട്ടത്തിലാണ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്.
നവപ്ലേറ്റോണിസത്തിലെ തത്ത്വചിന്തകനായ പോർഫിറി (എ.ഡി. 305 എ.ഡി) അഡോണിസിനെയും ആറ്റിസിനെയും "ഭൂമിയുടെ ഫലങ്ങളായി" കണ്ടു.
വാട്ടർഹൗസ് ചിത്രീകരിച്ച അവേയർനെസ് ഓഫ് അഡോണിസ് (1900)
Attis is the symbol of the blossoms which appear early in the spring, and fall off before the complete fertilization; whence they further attributed castration to him, from the fruits not having attained to seminal perfection: but Adonis was the symbol of the cutting of the perfect fruits.
പോർഫിറി, ആറ്റിസ്, അഡോണിസ്, കോറെ (പെർസെഫോൺ "മെയ്ഡൻ", "വരണ്ട" അല്ലെങ്കിൽ ധാന്യവിളകളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു), ഡയോനിസസ് (മൃദുവായതും ഷെൽ പഴങ്ങളും സ്വാധീനിക്കുന്നവർ) എന്നിവരെ "സെമിനൽ നിയമത്തിന്റെ" ദേവതകളായി ബന്ധിപ്പിച്ചു:
For Korē was carried off by Pluto , that is, the sun going down beneath the earth at seed-time; but Dionysus begins to sprout according to the conditions of the power which, while young, is hidden beneath the earth, yet produces fine fruits, and is an ally of the power in the blossom symbolized by Attis, and of the cutting of the ripened corn symbolized by Adonis.
പ്ലൂട്ടോയുടെ മണവാട്ടിയായി പെർസെഫോൺ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ പുൽമേടുകൾ നിറഞ്ഞ പുഷ്പ ഇനങ്ങളിൽ റോസാപ്പൂക്കളും വയലറ്റുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
താരതമ്യ പുരാണശാസ്ത്രജ്ഞനായ മിർസിയ എലിയേഡ്, സസ്യജാലങ്ങൾക്കും മനുഷ്യന്റെ നിലനിൽപ്പിനുമിടയിലുള്ള ഒരു "ജീവിത പ്രവാഹമായി" ദിവ്യ രൂപാന്തരീകരണത്തെ കണ്ടു.
അക്രമാസക്തമായ മരണം ജീവിതത്തിന്റെ സൃഷ്ടിപരമായ കഴിവിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അത് സസ്യങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, പുഷ്പം" തുടങ്ങി മറ്റേതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
ആറ്റീസിന്റെ വയലറ്റുകളും അഡോണിസിന്റെ റോസാപ്പൂക്കളും അനെമോണുകളും എലിയേഡ് വീരന്മാരുടെ മരണശേഷം യുദ്ധക്കളങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പുഷ്പങ്ങളുടെ ഇതിഹാസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു.
മിലിട്ടറി റോസാലിയ ഒരു റോമൻ പട്ടാളക്കാരന്റെ ശവസംസ്കാര സ്മാരകത്തിലെ സൈനിക നിലവാരത്തിലുള്ള ഈഗിൾ (എ.ഡി 1 മുതൽ 2 വരെ നൂറ്റാണ്ട്)
മെയ് മാസത്തിൽ രണ്ട് തീയതികളിൽ സൈനിക മാനദണ്ഡങ്ങൾ (സിഗ്ന) റോസാപ്പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട് റോമൻ സൈന്യം റോസാലിയ സിഗ്നോറം ആഘോഷിച്ചു.
എ.എച്ച്. ഹൂയി മിലിട്ടറി റോസ് ഫെസ്റ്റിവലിനെ കാർഷിക ദേവതകളുടെ പരമ്പരാഗത വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളായാണ് കാണുന്നത്.
സെവേറസ് അലക്സാണ്ടറുടെ (എ.ഡി. 224–235) ഭരണകാലത്ത് ഡ്യൂറ-യൂറോപോസിൽ നിലയുറപ്പിച്ച ഒരു കൂട്ടായ്‌മയുടെ പാപ്പിറസ് കലണ്ടറായ ഫെരിയേൽ ഡുറാനത്തിൽ ഈ ഉത്സവം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.