smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഗ്രാമത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കുനിന്നും തെക്കുപടിഞ്ഞാറു ദിശയിൽ ഒഴുകുന്ന താണിക്കുടം പുഴ ( നടുത്തോട് ) താണിക്കുടത്തിനെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളാക്കി വേർതിരിക്കുന്നു.
വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങൾ, ഓഫീസുകൾ, താണിക്കുടം അപ്പർ പ്രൈമറി സ്കൂൾ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പടിഞ്ഞാറുള്ള ഗ്രാമകേന്ദ്രത്തിലാണു്.
ഇതിലൂടെയാണു് പ്രധാന ഗതാഗതമാർഗ്ഗമായ തൃശ്ശൂർ - കുണ്ടുകാട് - വടക്കാഞ്ചേരി റോഡ് കടന്നുപോവുന്നത്.
എന്നാൽ കൂടുതൽ കൃഷിഭൂമിയും ജനവാസവും ഗ്രാമത്തിന്റെ തന്നെ പ്രധാനശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായ താണിക്കുടം ഭഗവതി ക്ഷേത്രവും പുഴയുടെ മറുകരയിലാണു് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതു്.
പീച്ചി ജലസേചനപദ്ധതിയുടെ പ്രധാന വലതുകര കനാൽ (RBMC - Right Branch Main Canal) ഈ  ഗ്രാമത്തെ വലംവെച്ചു പോകുന്നു.
അതിനാൽ താണിക്കുടം ഡിസ്ട്രിബ്യൂട്ടറി എന്നും ഈ കനാലിനു് പേരുണ്ട്.
താണിക്കുടത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കു ഭാഗത്താണു് കേരളാ സർക്കാർ വിദ്യുച്ഛക്തി വകുപ്പിന്റേയും ദേശീയ പവർ ഗ്രിഡിന്റേയും മേൽനോട്ടത്തിലുള്ള പ്രധാന 400KV വിദ്യുച്ഛക്തി കേന്ദ്രം.
ഇവിടെനിന്നും കേരളത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലേക്കും സമീപസംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പോകുന്ന ഹൈ ടെൻഷൻ വിദ്യുച്ഛക്തി ലൈനുകൾ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂപ്രകൃതിയേയും ഭൂവിനിയോഗരീതികളേയും വ്യാപകമായി മാറ്റിമറിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
തൃശ്ശൂരിന്റെ അതിദ്രുതമായ വികസനങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അനുബന്ധമായി താണിക്കുടവും ക്രമേണ തിരക്കേറിയ ഒരാവാസകേന്ദ്രമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറുനിന്നുള്ള കാലവർഷവും കിഴക്ക് പാലക്കാടൻ ചുരം വഴിയെത്തുന്ന ശക്തമായ തുലാവർഷവും മൂലം ഇവിടെ വേണ്ടത്ര വർഷപാതം ലഭിക്കുന്നു.
പക്ഷേ, അതിതീവ്രമായ മഴ പെയ്തുലഭിക്കുന്ന ജലത്തിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഭൂമിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നതിനു് അവസരം ലഭിക്കുന്നതിനുമുൻപുതന്നെ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഒഴുകി ഏനാമ്മാവ് , ചേറ്റുവ കായൽ‌പ്പാടങ്ങളിൽ ചെന്നുചേരുന്നു.
വർഷം മുഴുവനും സുലഭമായി ജലം ലഭിച്ചിരുന്ന ഈ പ്രദേശം കഴിഞ്ഞ പതിറ്റാണ്ടുകളിൽ മണ്ണൊലിപ്പും തെറ്റായ ഭൂവിനിയോഗരീതികളും മൂലം വേനൽക്കാലത്ത് തീവ്രജലദൌർലഭ്യമേഖലയായി മാറിവരുന്നു.
ജനസംഖ്യയിൽ ഒരു നല്ല ശതമാനം കൃഷി, കൈത്തൊഴിലുകൾ, മറ്റ് അനുബന്ധവ്യവസായങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തികമായി അധോ-മദ്ധ്യവർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവരാണു് ഭൂരിപക്ഷവും.
എങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ പൊതുവേ മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നു.
കേരള കാർഷികസർവ്വകലാശാലയുടെ “പരീക്ഷണശാലയിൽനിന്നും പാടത്തേക്ക്”, “ഗ്രാമബന്ധപരിപാടി” തുടങ്ങിയ പല പദ്ധതികളിലും സജീവഭാഗഭാക്കാവുന്നതുകൊണ്ടു് ജനങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയകൃഷിസമ്പ്രദായങ്ങളിൽ ഏറെക്കാലമായി ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തിവരുന്നു.
ശക്തവും സന്തുലിതവുമായ രാഷ്‌ട്രീയകാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും ജനാധിപത്യബോധവും ജനങ്ങളിൽ പ്രകടമാണു്.
വ്യത്യസ്ത ആശയഗതികൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോഴും പൊതുവേ പരസ്പരസൌഹാർദ്ദവും സഹകരണവും അവർക്കിടയിൽ ദൃശ്യമാണു്.
ദലിത് സമുദായാംഗങ്ങളായ ഒരു വിഭാഗം ഉൾപ്പെടെ മൊത്തത്തിൽ ഗണ്യമായ സാമൂഹ്യപുരോഗതിയും ക്ഷേമവും ഈ ഗ്രാമം കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അമ്പതുവർഷങ്ങൾക്കുമുൻപു മുതൽ തന്നെ, ചുറ്റുപാടുമുള്ള ഒട്ടേറെ ജനങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കാൻ താണിക്കുടം അപ്പർ പ്രൈമറി സ്കൂളും താണിക്കുടം ഗ്രാമീണവായനശാലയും സാദ്ധ്യതയൊരുക്കിയിട്ടുണ്ട് .
എങ്കിലും ശരാശരിയിൽക്കവിഞ്ഞ സാമ്പത്തികനിലവാരമുള്ളവർ മിക്കവാറും എല്ലാവരും തന്നെഅവരുടെ കുട്ടികളെ നഗരത്തിലെ കൂടുതൽ സൌകര്യങ്ങളുള്ള സ്കൂളുകളിലാണു് ഇപ്പോൾ അയക്കുന്നതു്.
താണിക്കുടത്തു ജനിച്ചുവളർന്നു് ക്രമത്തിൽ  അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ഒട്ടേറെ ഗ്രാമവാസികൾ ഇപ്പോൾ ഭാരതത്തിലും  ലോകത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലുമായി വിവിധ ഉദ്യോഗമേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചുവരുന്നു.
മതവും ആരാധനാലയങ്ങളും
ജനസംഖ്യയിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദുക്കളാണു്.
അഞ്ചുശതമാനത്തിൽ കീഴെ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഉണ്ട്.
ഇതരമതക്കാർ ഇല്ലെന്നുതന്നെ പറയാം.
ഹിന്ദുക്കളുടെ പ്രധാന ആരാധനാലയം താണിക്കുടം ഭഗവതി ക്ഷേത്രമാണു് .
മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ  പ്രത്യേകത വർഷത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ പ്രാവശ്യം നടക്കുന്ന ‘ ആറാട്ട് ’ ആണു്.
കാലവർഷത്തിൽ കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠയും മറ്റും പൂർണ്ണമായി മുങ്ങിപ്പോവുന്നു.
വിഷുവിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ‘ വിഷുവേല ’ ഉത്സവം, മകരച്ചൊവ്വ തുടങ്ങിയവയാണു്  ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ.
ക്രിസ്തുമതവിശ്വാസികളിൽ ഭൂരിപക്ഷവുമുള്ള കത്തോലിക്കാവിഭാഗം തൊട്ടടുത്ത പൊങ്ങണംകാട് സെന്റ് ആന്റണീസ് പള്ളിയിലെ ഇടവകയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കൃഷിയും വ്യവസായവും വിരിപ്പ് നെൽകൃഷി - കേരളത്തിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നും സാവധാനത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച്ച
ആദ്യകാലത്ത് നെൽകൃഷി ആയിരുന്നു ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിന്റേയും പ്രധാന ജീവിതമാർഗ്ഗം.
ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ റബ്ബർ, കശുമാവു്, കുരുമുളകു്, ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എന്നിവയും ജനങ്ങൾ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ഇടനിലങ്ങളിൽ തെങ്ങ്, വാഴ, കവുങ്ങ്, മലക്കറികൾ എന്നിവയും വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു.
മാംസം, മുട്ട, പാൽ ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ എന്നീ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ആട്, കോഴി, കന്നുകാലി തുടങ്ങിയ കൃഷികളും സാധാരണമായിരുന്നു.
മണ്ണുത്തി കാർഷികസർവ്വകലാശാല, വെറ്ററിനറി കോളേജ്, പട്ടാമ്പി നെല്ലുഗവേഷണകേന്ദ്രം തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മികച്ച ഗവേഷണഫലങ്ങൾ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആദ്യം കൃഷിചെയ്യാൻ അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നതു് ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ കർഷകർക്കായിരുന്നു.
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനദശകങ്ങളിൽ ഈ അവസ്ഥക്കു് പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.
നെൽകൃഷി ഏകദേശം പൂർണ്ണമായും നിലച്ചു.
തോട്ടവിളകൾ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന മേപ്പാടം തുടങ്ങിയ കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങൾ പുരയിടങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി വൻ‌തോതിൽ മുറിച്ചുവിൽക്കപ്പെട്ടു.
സമതലങ്ങളിൽ വാഴ, മലക്കറികൾ, തെങ്ങ്, മരച്ചീനി തുടങ്ങിയ കൃഷികൾക്കു വഴിമാറി.
ഇതിനുപരി, ഉദ്യാനസസ്യങ്ങളും അലങ്കാരപ്പൂച്ചെടികളും മറ്റും പ്രജനനം ചെയ്തു വളർത്തിയെടുക്കുന്ന ധാരാളം നഴ്‌സറികളും സ്ഥലത്തെ പ്രധാന ആകർഷണകേന്ദ്രങ്ങളായി മാറി.
ഒരു ചെറിയ മരച്ചീനി (കപ്പ) (Cassava / Tapioca)കൃഷിയിടം - മൊത്തമായും നെല്ലു വിളഞ്ഞിരുന്ന ഇത്തരം പാടശേഖരങ്ങൾ തുണ്ടുവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതോടെ നെൽകൃഷി ലാഭകരമല്ലാതായി.
ക്രമേണ, അവ മറ്റു പല വിളകൾക്കും വഴിമാറിക്കൊടുക്കുകയോ തരിശായിക്കിടക്കുകയോ ചെയ്തു.
മൊത്തം ഉല്പാദനക്ഷമത കുറഞ്ഞു.
പക്ഷേ കൃഷിവൈവിദ്ധ്യം വർദ്ധിച്ചു.
വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപുതന്നെ, റബ്ബർ, ചൂള ഇഷ്ടിക, മണൽ, സ്വർണ്ണാഭരണനിർമ്മാണം തുടങ്ങിയ വ്യവസായങ്ങൾ താണിക്കുടത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു.
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷുകാർ തുടങ്ങിവെച്ച മേപ്പാടം റബ്ബർ ഫാക്ടറിയിൽ ബലൂണുകൾ, കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, റബ്ബർ റോളറുകൾ, യന്ത്രഭാഗങ്ങൾ  തുടങ്ങിയവ നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ 1950 കളിൽ ഇതൊരു സാധാരണ റബ്ബർപാൽ സംസ്കരണകേന്ദ്രമായി മാറി.
ഇടക്കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ട ഇഷ്ടികച്ചൂളകളും മണൽഖനനവും അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ തീർന്നതോടെ ഇല്ലാതായി.
1980കളിൽ മേപ്പാടത്തുതുടങ്ങിവെച്ച താണിക്കുടം ഭഗവതി മിൽ‌സ് എന്ന ടെക്സ്റ്റൈൽ (സ്പിന്നിങ്ങ്) ഫാക്ടറിയാണു് എടുത്തുപറയാവുന്ന ഒരു വ്യവസായസ്ഥാപനം.
ഒരു ഗവണ്മെന്റ് റൂറൽ ഡിസ്പെൻസറി, ഗവണ്മെന്റ് ഹോമിയൊ ഡിസ്പൻസറി, ഏതാനും സ്വകാര്യഡോക്ടർമാർ, മരുന്നുശാലകൾ, പരിശോധനാലബോറട്ടറി  തുടങ്ങിയവയാണു് താണിക്കുടത്തെ പ്രധാന ആരോഗ്യസ്ഥാപനങ്ങൾ.
കേരള മൃഗസംരക്ഷണവകുപ്പിന്റെ വക ഒരു മൃഗാശുപത്രിയും ഇവിടെയുണ്ടു്.
പഞ്ചായത്തിന്റേതായി ഒരു മൃഗസംരക്ഷണകേന്ദ്രവും കൂടുതൽ മൃഗചികിത്സാകേന്ദ്രങ്ങളും സമീപഗ്രാമങ്ങളിൽത്തന്നെയുണ്ട്.
ആയുർവ്വേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള പല അപൂർവ്വസസ്യങ്ങളും ഈ ഗ്രാമഭൂമിയിൽ ലഭ്യമാണു്.
ജനങ്ങൾ പൊതുവേ ആരോഗ്യകാര്യങ്ങളിൽ മികച്ച ശ്രദ്ധയും പരിപാലനബോധവുമുള്ളവരാണു്.
എന്നിരുന്നാലും മദ്യപാനം പോലുള്ള ദുശ്ശീലങ്ങൾ കേരളത്തിലെ മറ്റുപ്രദേശങ്ങളെ എന്നപോലെത്തന്നെ ഇവിടെയും വ്യാപകമാണു്.
തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിൽനിന്നും രാമവർമ്മപുരം വഴിയോ കുറ്റുമുക്ക് വഴിയോ താണിക്കുടത്ത് എത്തിപ്പെടാം.
ശരാശരി 5 മിനിറ്റ് കൂടുമ്പോൾ സ്വകാര്യബസ്സ് സൌകര്യം ഉണ്ട്.
രാവിലെ നഗരത്തിലേക്കും വൈകുന്നേരം തിരിച്ചും ഈ ബസ്സുകളിൽ തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാം.
സംസ്ഥാനറോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ വക ബസ്സുകൾ ഈ വഴിയിൽ ഓടുന്നില്ല.
തൊട്ടടുത്ത മാടക്കത്രയിൽ നിന്നും മണ്ണുത്തി വഴിയ്ക്കും തൃശ്ശൂർക്ക് യാത്രാസൌകര്യമുണ്ട്.
ഗുരുവായൂർ , വാഴാനി , വടക്കാഞ്ചേരി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും ഇവിടെനിന്നു് നേരിട്ട് ബസ്സ് ലഭിയ്ക്കും.
പ്രധാന ഗ്രാമകേന്ദ്രത്തിൽനിന്നും ഓട്ടോറിക്ഷ , കാർ, മിനി ട്രക്കുകൾ തുടങ്ങിയവയും വാടകയ്ക്ക് ലഭ്യമാണു്.
തൊട്ടടുത്ത റെയിൽ‌വേ സ്റ്റേഷൻ തൃശ്ശൂരും വിമാനത്താവളം നെടുമ്പാശ്ശേരിയും ആണു്.
ജനങ്ങൾ ധാരാളമായി ഇരുചക്രവാഹനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സ്വകാര്യകാറുകൾ  വളരെക്കുറച്ചുപേർക്കുമാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നതു്.
എങ്കിലും സ്വന്തമായി കാർ വാങ്ങുന്നവരുടെ നിരക്ക് ഈയിടെ ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
തൃശ്ശൂരിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള മിക്ക മേഖലകളിലേക്കും താണിക്കുടത്തുനിന്നു് വലുതും ചെറുതുമായ റോഡുകളുണ്ട്‌.
ദേശീയ പാത 47 മൂന്നുകിലോമീറ്റർ അകലെ മണ്ണുത്തിയിലൂടെ കടന്നുപോവുന്നു.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ - ഷൊർണ്ണൂർ സംസ്ഥാനപാതയ്ക്ക് ഏകദേശം സമാന്തരമായാണു് തൃശൂർ - താണിക്കുടം - വടക്കാഞ്ചേരി റോഡ് കടന്നുപോകുന്നതു്.
പെരിങ്ങാവ് , വിയ്യൂർ , തിരൂർ , അത്താണി , വടക്കാഞ്ചേരി , ഓട്ടുപാറ എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഈ രണ്ടു പാതകളും  തമ്മിൽ ഇടറോഡുകളുണ്ടു്.
സംഗമിക്കുന്നുണ്ടു്.
തിരൂർക്കും അത്താണിയിലേക്കും ചെന്നെത്തുന്ന മലമ്പാതകളെ മണ്ണുത്തി തുടങ്ങിയ കിഴക്കൻപ്രദേശങ്ങളിൽനിന്നും മെഡിക്കൽ കോളേജ് മുതലായ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ സുഗമമായി എത്തിച്ചേരാനുതകുന്ന ആസന്നഭാവിയിലെ പ്രധാന റോഡുകളായി തൃശ്ശൂർ നഗരവികസനസമിതി പരിഗണിക്കുന്നു.
എങ്കിലും ഇതു സാദ്ധ്യമാവാൻ ഈ പാതകളെ നിലവിലുള്ളതിനേക്കാൾ ഏറെ വികസിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടു്.
സമീപപ്രദേശങ്ങൾ
രാമവർമ്മപുരം : ഗവണ്മെന്റ് എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജ്, വിമലാ കോളേജ് , ജില്ലാ വിദ്യാഭ്യാസപരിശീലന ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് , ഹിന്ദി അദ്ധ്യാപകപരിശീലനഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് , ഇംഗ്ലീഷ് കേന്ദ്രം, ആകാശവാണി , കേരള പോലീസ് അക്കാഡമി , ഒന്നാം സായുധപോലീസ് ബറ്റാലിയൻ ആസ്ഥാനം , മിൽമ ഡയറി തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി പ്രമുഖസ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന രാമവർമ്മപുരം താണിക്കുടത്തുനിന്നു്  അഞ്ചുകിലോമീറ്റർ പരിധിയിലാണു്.
കുണ്ടുകാട് : തൃശ്ശൂർ നിന്നും താണിക്കുടം വഴി മൂന്നുകിലോമീറ്റർ കൂടി സഞ്ചരിച്ചാൽ കുണ്ടുകാട് എന്ന സ്ഥലത്തെത്താം.
മലയോരകർഷകർക്കു് പ്രാമുഖ്യമുള്ള ഈ സ്ഥലത്തുനിന്നും കട്ടിലപ്പൂവം , വീരോലിപ്പാടം , മച്ചാട് , വാഴാനി , വടക്കാഞ്ചേരി , അത്താണി , മുളങ്കുന്നത്തുകാവ് എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് നേരിട്ടെത്തിച്ചേരാം.
മാടക്കത്ര ( മാടക്കത്തറ ): താണിക്കുടം ഉൾപ്പെടുന്ന പഞ്ചായത്തിന്റെ പേരിലുള്ള ഈ സ്ഥലം ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ മാറി തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്താണു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
KSEBയുടെ 400 കെ.വി. സബ്‌സ്റ്റേഷൻ, കേരള കാർഷികസർവ്വകലാശാലയുടെ കശുമാവുഗവേഷണകേന്ദ്രം തുടങ്ങിയവ ഇവിടെയാണുള്ളതു്.
ഇവിടെനിന്നും സർവ്വകലാശാലയുടെ വെള്ളാനിക്കര കാമ്പസ്, മണ്ണുത്തി വെറ്ററിനറി കോളേജ്, വിത്തുൽ‌പ്പാദനകേന്ദ്രം, പീച്ചി അണക്കെട്ട് , കണ്ണാറ വാഴഗവേഷണകേന്ദ്രം, പീച്ചി വനഗവേഷണകേന്ദ്രം , കേരള എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് എത്താവുന്നതാണു്.
കേരളത്തിന്റെ  ഭൂഗർഭവിജ്ഞാനീയത്തിൽ
2000 ത്തിനോടടുത്ത വർഷങ്ങളിൽ മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ അനുഭവപ്പെട്ട ഭൂകമ്പങ്ങളിൽ മിക്കവയുടേയും പ്രഭവസ്ഥാനം താണിക്കുടത്തിനു സമീപം പത്തുകിലോമീറ്റർ പരിധിയിൽ പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിലായിരുന്നു.
2012 ഏപ്രിൽ 13നും ജൂലൈ 19നും അനുഭവപ്പെട്ട താരതമ്യേന പ്രകടമായ, എന്നാൽ ഭീഷണമല്ലാതിരുന്ന ഭൂകമ്പങ്ങളുടെ പ്രഭവസ്ഥാനങ്ങൾ താണിക്കുടത്തു തന്നെയായിരുന്നു.
ഭൂഗർഭശാസ്ത്രമനുസരിച്ചു് പൊതുവേ നിഷ്ക്രിയമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശത്തെ ഭൂചലനങ്ങൾ ഇൻഡോ-ആസ്ത്രേലിയൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രധാന ഫലകങ്ങളുടെ പരസ്പരപ്രതിപ്രവർത്തനമല്ലെന്നും സേലം, പാലക്കാടൻ ചുരങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന കിഴക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഉപഫലകങ്ങളുടെ മന്ദവലനത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നും ശാസ്ത്രജ്ഞർ അനുമാനിക്കുന്നു .
തൃശ്ശൂരിലെ പ്രധാന സ്ഥലങ്ങൾ അയ്യന്തോൾ | മണ്ണുത്തി | താണിക്കുടം | രാമവർമ്മപുരം | ഒളരിക്കര | ഒല്ലൂർ | കൂർക്കഞ്ചേരി | മുളങ്കുന്നത്തുകാവ് | വിയ്യൂർ | പൂങ്കുന്നം | വെള്ളാനിക്കര | ആമ്പല്ലൂർ | അടാട്ട് | കേച്ചേരി | കുന്നംകുളം | ഗുരുവായൂർ | ചാവക്കാട് | ചേറ്റുവ | കാഞ്ഞാണി | വാടാനപ്പിള്ളി | തൃപ്രയാർ | ചേർപ്പ് | ഊരകം | പട്ടിക്കാട് | വടക്കാഞ്ചേരി | ചേലക്കര | ചെറുത്തുരുത്തി | കൊടകര | പുതുക്കാട് | മാള | പെരിങ്ങോട്ടുകര | ചാലക്കുടി | ഇരിങ്ങാലക്കുട | കൊടുങ്ങല്ലൂർ | വാടാനപ്പിള്ളി പുറം കണ്ണികൾ ഭൂപടം ഹിന്ദു പത്രത്തിൽനിന്നും Archived 2012-11-07 at the Wayback Machine .
താണിക്കുടം ക്ഷേത്രത്തിലെ ആറാട്ട് -വീഡിയോ Archived 2012-10-12 at the Wayback Machine .
താഡ്‌വാഡി കലാൻ
പഞ്ചാബ് സംസ്ഥാനത്തെ ലുധിയാന ജില്ലയിലെ ഒരു വില്ലേജാണ് താഡ്‌വാഡി കലാൻ.
ലുധിയാന  ജില്ല ആസ്ഥാനത്തുനിന്നും 10 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് താഡ്‌വാഡി കലാൻ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
താഡ്‌വാഡി കലാൻ വില്ലേജിന്റെ പരമാധികാരി സർപഞ്ചാണ് .
2011 ലെ ഇന്ത്യൻ കാനേഷുമാരി വിവരമനുസരിച്ച് താഡ്‌വാഡി കലാൻ ൽ 330 വീടുകൾ ഉണ്ട്.
ആകെ ജനസംഖ്യ 1708 ആണ്.
ഇതിൽ 851 പുരുഷന്മാരും 857 സ്ത്രീകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
താഡ്‌വാഡി കലാൻ ലെ സാക്ഷരതാ നിരക്ക് 52.05 ശതമാനമാണ്.
താഡ്‌വാഡി കലാൻ ലെ 6 വയസ്സിനു താഴെയുള്ള കുട്ടികളുടെ എണ്ണം 296 ആണ്.
ഇത് താഡ്‌വാഡി കലാൻ ലെ ആകെ ജനസംഖ്യയുടെ 17.33 ശതമാനമാണ്.
2011 ലെ ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പ് രേഖകൾ പ്രകാരം 489 ആളുകൾ വിവിധ തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇതിൽ 434 പുരുഷന്മാരും 55 സ്ത്രീകളും ഉണ്ട്.
2011 ലെ കാനേഷുമാരി പ്രകാരം 98.36 ശതമാനം ആളുകൾ അവരുടെ ജോലി പ്രധാന വരുമാനമാർഗ്ഗമായി കണക്കാക്കുന്നു എന്നാൽ 91 ശതമാനം പേർ അവരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ജോലി അടുത്ത 6 മാസത്തേക്കുള്ള താത്കാലിക വരുമാനമായി കാണുന്നു.
താഡ്‌വാഡി കലാൻ ലെ 1665  പേരും പട്ടിക ജാതി വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു.
ജനസംഖ്യാവിവരം വിവരണം ആകെ സ്ത്രീ പുരുഷൻ ആകെ വീടുകൾ 330 - - ജനസംഖ്യ 1708 851 857 കുട്ടികൾ (0-6) 296 148 148 പട്ടികജാതി 1665 829 836 പട്ടിക വർഗ്ഗം 0 0 0 സാക്ഷരത 52.05 % 56.58 % 43.42 % ആകെ ജോലിക്കാർ 489 434 55 ജീവിതവരുമാനമുള്ള ജോലിക്കാർ 481 427 54 താത്കാലിക തൊഴിലെടുക്കുന്നവർ 445 396 49 ലുധിയാന  ജില്ലയിലെ വില്ലേജുകൾ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ലുധിയാന  ജില്ലയിലെ വില്ലേജുകൾ അവലംബങ്ങൾ
താണിക്കുടം ഭഗവതി ക്ഷേത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thanikkudam_Bhagavathi_Temple
10°34′26″N 76°15′34″E ﻿ / ﻿ 10.5739637°N 76.2595797°E ﻿ / 10.5739637; 76.2595797 ഈ ലേഖനത്തിനു മിഴിവേകാൻ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിൽനിന്നും ഏകദേശം പത്തുകിലോമീറ്റർ വടക്കുകിഴക്കായി മാടക്കത്തറ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ താണിക്കുടം ദേശത്ത് പുഴയ്ക്കൽപ്പുഴയുടെ കരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണു് മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്ന താണിക്കുടം ഭഗവതി ക്ഷേത്രം .
മിക്ക ആണ്ടുകളിലും കാലവർഷസമയത്ത് രണ്ടോ മൂന്നോ പ്രാവശ്യം സംഭവിക്കുന്ന ‘ആറാട്ട്’ എന്ന പ്രതിഭാസമാണു് ഇവിടത്തെ പ്രത്യേകത.
ആദിപരാശക്തിയുടെ രൗദ്രഭാവമായ ശ്രീ ഭദ്രകാളിയാണ് പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തി.
ശാക്തേയ സമ്പ്രദായത്തിൽ അടിസ്ഥാനമായ ആദിദ്രാവിഡ ആചാരങ്ങൾ ആണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ പൊതുവേ അനുഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നത്.
സമീപം പൊതുവേ നിബിഢവനമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശത്ത് ക്രൂരന്മാരും ലുബ്ധന്മാരുമായിരുന്ന കുറേ ബ്രാഹ്മണകുടുംബങ്ങളായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത് താമസിച്ചിരുന്നതത്രേ.
ഒരു രാത്രി ജ്ഞാനിയായ ഒരു ഭിക്ഷു ഗ്രാമത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടു.
പ്രായാധിക്യവും യാത്രാക്ഷീണാവും കൊണ്ട് അവശനായ അദ്ദേഹം വിശപ്പകറ്റാനും രാത്രി തങ്ങാനുമായി ഓരോന്നായി  41 വീടുകളിലും ചെന്നു.
എന്നാൽ എല്ലാ വീട്ടുകാരും അദ്ദേഹത്തെ നിർദ്ദാക്ഷിണ്യം കയ്യൊഴിഞ്ഞു.
അവസാനത്തെ വീട്ടുകാർ അദ്ദേഹത്തെ വിഡ്ഢിയാക്കാനായി അകലെയുള്ള താണിമരം കാണിച്ചുകൊടുത്ത് അതിനുതാഴെ കാളി എന്നുപേരായ ഒരു വാരസ്യാർ താമസിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവിടെച്ചെന്നാൽ അവൾ ഭക്ഷണവും മറ്റു സൌകര്യങ്ങളും നൽകുമെന്നും പറഞ്ഞറിയിച്ചു.
ഇതനുസരിച്ച് മരത്തിനു കീഴെയെത്തിയ ഭിക്ഷു യഥാർത്ഥത്തിൽ അവിടെ നല്ലൊരു വീടും അദ്ദേഹത്തെ അതിഥിയായി സ്വീകരിക്കാനായി തേജോമയിയായ ഒരു   യുവതിയേയും കണ്ടുമുട്ടി.
അവർ അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ട ഭക്ഷണവും താമസിക്കാനുള്ള സൌകര്യങ്ങളും ചെയ്തുകൊടുത്തു.
രാത്രി എന്തെങ്കിലും വാദ്യഘോഷങ്ങളോ നിലവിളികളോ മറ്റ് അസാധാരണ ശബ്ദങ്ങളോ കേട്ടാലും ഗൌനിക്കരുതെന്നും സ്വന്തം കിടക്ക വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങരുതെന്നും നിർദ്ദേശിച്ച് കാളി വാരസ്യാർ പിൻ‌വാങ്ങിയത്രേ.
പിറ്റേന്നുരാവിലെ ഉണർന്നെണീറ്റ ഭിക്ഷുവിനു് കാളിയേയോ മറ്റാരെയുമോ പരിസരത്തൊന്നും കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
സമീപത്തുണ്ടായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണഗൃഹങ്ങളെല്ലാം അഗ്നിക്കിരയായി മുച്ചൂടും മുടിഞ്ഞും പോയിരുന്നു.
തനിക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് ലോകമാതാവായ സാക്ഷാൽ ദുർഗ്ഗാഭഗവതി ആണെന്ന്  ബോദ്ധ്യമായ ഭിക്ഷു സ്വയം മുൻ‌കയ്യെടുത്ത് ഉടനെത്തന്നെ തത്സ്ഥാനത്ത് പരാശക്തിക്കായി ഒരു ക്ഷേത്രം പണികഴിച്ചു എന്നാണു്  തലമുറകളായി കൈമാറിവരുന്ന ഐതിഹ്യം.
ഈ ഐതിഹ്യത്തിനകത്ത് ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം.
താണിക്കുടം എന്ന സ്ഥലത്തോ സമീപപ്രദേശത്തോ ഇപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണകുടുംബങ്ങൾ തീരെയില്ല.
പട്ടികജാതിക്കാരുൾപ്പെടെ മറ്റു പല ദ്രാവിഡ സമുദായങ്ങളും ധാരാളമുണ്ടുതാനും.
ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഷുവേലാഘോഷങ്ങളിൽ ഈ ഓരോ ദ്രാവിഡ സമുദായങ്ങൾ വകയായും പ്രത്യേക ‘വേല’കളും കളികളും ഇപ്പോഴും പതിവുണ്ടു്.
ഒരു കാലത്ത് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകാവുന്ന, ബ്രാഹ്മണാധിപത്യവും അതിനെതിരേ മറ്റു സമുദായക്കാർ സംഘടിപ്പിച്ച പ്രതിരോധവും ഉൾപ്പെട്ട സാമൂഹ്യപരിവർത്തന സംഭവമാകാം ഈ ഐതിഹ്യത്തിന്റെ മൂലതന്തു.
കേരളത്തിന്റെ പ്രാചീനചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായ ആദി ദ്രാവിഡ ശാക്തേയ-ബൌദ്ധ-ജൈന-ഹൈന്ദവപരിണാമങ്ങളിലേക്കും ഈ ഐതിഹ്യത്തിനു് കണ്ണികൾ ഉണ്ടാകാം.
മറ്റു പല കേരളക്ഷേത്രങ്ങളേയും പോലെ താണിക്കുടം ക്ഷേത്രത്തിനെക്കുറിച്ചും നിയതമായ ലിഖിതചരിത്രരേഖകൾ ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
‘കുളങ്ങരെ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നായർ കുടുംബത്താവഴിയായിരുന്നു ഏറെക്കാലം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാഴ്മക്കാർ.
ഇപ്പോഴും ഈ കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതിനിധികൾ ക്ഷേത്രച്ചടങ്ങുകളുടെ അവിഭാജ്യഘടകമാണു്.
ഏകദേശം പത്തൊമ്പതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലഘട്ടങ്ങൾ മുതലുള്ള സർവ്വേ രേഖകളിലും കൊച്ചി രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണരേഖകളിലും മറ്റും ഈ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിനു് ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ അകലെയുണ്ടായിരുന്ന അതിപുരാതനമായ കോൺക്രീറ്റ് രണ്ടടിപ്പാലം ‘നേത്യാരമ്മപ്പാലം’ എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നതു്.
കൊച്ചി രാജവംശവും തൃശ്ശൂർ കൊട്ടാരവുമായി ഈ ഗ്രാമത്തിനും ക്ഷേത്രത്തിനും ദൃഢമായ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു തെളിയിക്കാവുന്ന ഇത്തരം മറ്റു ചരിത്രാംശങ്ങളും സുലഭമാണു്.
പുത്തേഴത്തു രാമമേനോൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില കൃതികളിൽ ഈ പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഒരിക്കൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന ആറാട്ടു തൊഴാൻ നഗരത്തിൽനിന്നും പത്നി ഭാനുമതിയമ്മയുമൊത്ത് കാൽനടയായി എത്തിയതിനെക്കുറിച്ച് വൈലോപ്പിള്ളി ശ്രീധരമേനോൻ മനോഹരമായ ഒരു കഥ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിലെ പതിവുസന്ദർശകനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിലെ പല ഗ്രാമസങ്കൽ‌പ്പങ്ങളും ഈ ഗ്രാമപ്രകൃതിയുമായി ഒത്തുപോവുന്നുമുണ്ട്.
ഈ ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് ലഭ്യമായതിൽ സാമാന്യം വിശദമായ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള രേഖ വില്വമംഗലത്തു സ്വാമിയാർ രചിച്ചതെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന കേരളാചാരദീപിക എന്ന കേരളക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യകൃതിയാണു്.
"കലിദ്രുമഘടം" എന്ന പേരിലാണു് ഈ ക്ഷേത്രത്തെ അതിലെ എട്ടാമദ്ധ്യായത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതു്.
അഥാതഃ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി സമാസേന കഥാന്തരം "കലിദ്രുമഘട"ന്നാമ ക്ഷേത്രം ത്രൈലോക്യവിശ്രുതം യത്രാസ്തേഭ്യർച്ചിതാ ദേവീ ഭദ്രകാളീ ഭയങ്കരീ അരാളകരവാളാഞ്ചൽകരാഞ്ചിതവരാഞ്ചിതാ.
ഘോരാട്ടഹാസിനീ നിത്യമത്രാഷേഭ്യർച്ചിതാ സതീ ദക്ഷിണാശാമുഖീ തത്ര വാഹിനീ വഹിനീ യഥാ.
മഹാപ്രവാഹിനീ ഭാതി വിസ്തൃതാ ഘോരനിസ്വനാ നദ്യാഃ പശ്ചിമതീരേ  സാ ഭദ്രകാളീ മഹേശ്വരീ.
ശാഖിമൂലാശ്രിതാ നിത്യം ശാഖിമൂലാ പ്രകാശതേ ഭൂകല്പലതികാകല്പാ കാളാഞ്ജനചയോപമാ.
സഹസ്രഭുജശീർഷോരു കന്ധരാ ഭുവനപ്രസൂ: ഭൂതപ്രേതപിശാചാഢ്യാ ഹത്വാ ദാരികമാഹവേ.
തച്ഛിരഃ കന്ദുകക്രീഢാം കുർവ്വന്തീ സാത്ര തിഷ്ഠതി ഇന്ദ്രാദിഭിഃ സേവ്യമാനാ മനുജൈരപി സന്തതാം ദിവ്യാഭരണദീപ്താംഗീ കാളീ സാ തത്ര ശോഭതേ.
സകലേശകലാ നിത്യം സകലേശാമരാർച്ചിതാ ദൈത്യപ്രമാഥിനീ ഭാതി ഘോരാകാരാ ഭയങ്കരീ മസൂരികാദിശമനീ ദാരിദ്ര്യഭയനാശിനീ.
ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാ നിത്യ മദ്ധ്യാസ്തേ തത്ര ചണ്ഡികാ മഹാഭിചാരശമനീ സർവ്വശത്രുനിബർഹണാ.
രക്തമാല്യാംബരധരാ ലോകമാതാ വിരാജതേ നിത്യം ശാല്യന്നനൈവേദ്യം കേരക്ഷീരഗുളാശ്രിതാ അപൂപകദളീലാജമധുപായസരാശിഭിഃ നിശാമിളിതശാല്യന്നം നിശായാം ഹി നിവേദ്യതേ.
- (കേരളാചാരദീപിക - വില്വമംഗലത്തു സ്വാമിയാർ)
കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡ് രൂപീകൃതമായതിനുശേഷം ക്ഷേത്രഭരണം ബോർഡ് ഏറ്റെടുത്തു.
ബോർഡിനു കീഴിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ദേവസ്വം ഗ്രൂപ്പിന്റെ ആസ്ഥാനമാണു് ഇപ്പോൾ താണിക്കുടം ദേവസ്വം.
അമ്പലത്തിനു തെല്ലുമാറി, ദേവസ്വത്തിനു് സ്വന്തമായി ഓഫീസ് കെട്ടിടവും കലവറയും ഉണ്ട്.
1973-മുതൽ സ്ഥലത്തെ ഭക്തജനങ്ങൾ ക്ഷേത്രക്ഷേമകാര്യങ്ങളിൽ മുന്നിട്ടിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
ആ വർഷം രൂപീകരിച്ച ക്ഷേത്രോദ്ധാരണസമിതി മുൻ‌കയ്യെടുത്ത് അമ്പലം പുതുക്കിപ്പണിയുകയും ലക്ഷാർച്ചന, പ്രത്യേക നവീകരണപൂജ  തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നിത്യനിദാങ്ങൾ കൂടുതൽ ആകർഷകവും സജീവവുമാക്കി.
മുഖ്യക്ഷേത്രത്തിൽനിന്നും ഏകദേശം 2 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തുണ്ടായിരുന്ന ജീർണ്ണിച്ച് നാശപ്രായമായിരുന്ന ധർമ്മശാസ്താവിന്റെയും മാളികപ്പുറത്തമ്മയുടേയും അമ്പലങ്ങൾ 1978-80 കാലഘട്ടത്തിൽ യഥാവിധി തന്ത്രാചാരങ്ങളോടെ സ്ഥാനം മാറ്റി പുതുതായി മുഖ്യക്ഷേത്രത്തിനും അമ്പലക്കുളത്തിനും തെക്കുഭാഗത്തായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
1987-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ വ്യാപകമായ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്തി.
പ്രത്യേകം നവീകരണകലശം ചെയ്ത് പൂജാവിഗ്രഹം പുനർനിർമ്മിച്ചു പുനഃപ്രതിഷ്ഠ നിർവ്വഹിച്ചു.
ഇതോടെ ആണ്ടുതോറും ആഘോഷിക്കാറുള്ള പ്രതിഷ്ഠാദിനവും മാറി.
വിഷുസംക്രമത്തിനു നടത്താറുണ്ടായിരുന്ന വേല ആഘോഷം ഇതോടനുബന്ധിച്ചുതന്നെ പുനഃസംവിധാനം ചെയ്തെങ്കിലും രണ്ടുമൂന്നുവർഷത്തിനകം പ്രശ്നവിധിപ്രകാരം വിഷുസംക്രമത്തിനുതന്നെയാക്കി മാറ്റി.
2008-ൽ വീണ്ടും നവീകരണകലശവും ക്ഷേത്രപുനർ‌നിർമ്മാണവും നടത്തി.
ക്ഷേത്രാങ്കണാത്തിലെ മിക്കവാറും കെട്ടിടങ്ങളും ശ്രീകോവിൽ, ചുറ്റമ്പലം എന്നിവയും പൊളിച്ച് കോൺക്രീറ്റിൽ വാർത്തെടുത്തു.
സാധാരണ ഹിന്ദുക്ഷേത്രങ്ങളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത ഒരു ശ്രീകോവിലിലാണു് ഈ അമ്പലത്തിലെ പ്രധാന മൂർത്തിയായ ശ്രീ ഭദ്രകാളിയുടെ മൂലപ്രതിഷ്ഠ.
വെയിലും മഴയും തടസ്സമില്ലാതെ അനുഭവിക്കാവുന്ന ഇത്തരം ദേവീസങ്കൽ‌പ്പത്തെ ‘വനദുർഗ്ഗ’ എന്നും ‘അപർണ്ണ’ എന്നും വിളിച്ചുവരുന്നു.
യഥാർത്ഥ മൂലപ്രതിഷ്ഠ ‘ സ്വയംഭൂ ’ എന്നു് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്ന ഭദ്രാഭഗവതിയുടെ ഒരു വലിയ ശിലാഫലകമാണു്.
നാലുവശവും അടച്ചുകെട്ടിയ ഒരു ഗർഭഗൃഹത്തിൽ ‘പുവ്വം’ എന്ന തരം ഒരു വൃക്ഷത്തിനു കീഴിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ ഫലകം പുറമേനിന്നും ദൃശ്യമല്ല.
ശ്രീകോവിലിനുള്ളിലെ മറ്റൊരു ചെറിയ ശിലാവിഗ്രഹമാണു് പൂജാബിംബമായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നതു്.
കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് ഭഗവതിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ.
ഉഗ്രരൂപിണിയായ മഹാകാളി ഭഗവതിയുടെ ഉഗ്രഭാവം കുറയ്ക്കാനെന്ന സങ്കല്പത്തിൽ പുഴ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ള ‘പുവ്വം’ വൃക്ഷത്തിനുപകരം മുൻപുണ്ടായിരുന്നത് ഒരു ‘താന്നി’ അഥവാ ‘താണി’മരമായിരുന്നുവത്രേ.
താണി കുടപോലെയാക്കി അതിനുകീഴെ വസിക്കുന്ന ദേവി എന്ന സങ്കൽ‌പ്പത്തിലാണു് ക്ഷേത്രത്തിനു് താണിക്കുട എന്നു പേരു വന്നതെന്നും  പിന്നീട് ലോപിച്ച് അതുതന്നെ താണിക്കുടം എന്നായിമാറിയെന്നുമാണു് സ്ഥലവാസികൾ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നതു്.
‘ താണിക്കുടം പുഴ ’ അഥവാ ‘ നടുത്തോട് ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചെറിയ ഒരു പുഴ പ്രകൃത്യാ ചുറ്റിവളഞ്ഞൊഴുകി ഒരു ഉപദ്വീപുപോലെ രൂപപ്പെട്ട സ്ഥലത്താണു്  ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
മഴക്കാലത്ത് അമിതമായി മഴപെയ്യുമ്പോൾ ഈ പുഴ ഒരുമീറ്ററിൽ കൂടുതൽ ഉയരത്തിൽ കരകവിഞ്ഞൊഴുകാറുണ്ട്.
താരതമ്യേന ഉയരംകുറഞ്ഞ ക്ഷേത്രഭൂമിയും ഉപദ്വീപും ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ നേരത്തേക്ക് ഈ വേലിയേറ്റത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോവും.
വിഗ്രഹമടക്കം ഇങ്ങനെ വെള്ളത്തിനടിയിലാവുന്ന സമയത്ത് വളരെയധികം ഭക്തജനങ്ങൾ അമ്പലം സന്ദർശിച്ച് നെഞ്ചൊപ്പമുള്ള വെള്ളത്തിലൂടെത്തന്നെ നടന്നോ നീന്തിയോ പ്രദക്ഷിണം വെച്ചു തൊഴാറുണ്ട്.
മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പതിവുള്ള ‘ആറാട്ട്’ എന്ന ചടങ്ങിനു സമാനമായി ഇതിനെ ആളുകൾ കണക്കാക്കുന്നു.
മറ്റിടങ്ങളിൽ ‘വിഗ്രഹം’ ഏതെങ്കിലും ജലാശയത്തിലേക്ക് ആനയിച്ച് ‘കുളിപ്പിക്കുന്നതിനു’പകരം ഇവിടെ ഭഗവതിയെ കുളിപ്പിക്കാൻ പുഴതന്നെ സ്വയം ഒഴുകിയെത്തുന്നു എന്നാണു് ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം.
പണ്ട് ഏതാനും വർഷങ്ങൾ കൂടുമ്പോൾ മാത്രം സംഭവിച്ചിരുന്ന ഈ പ്രതിഭാസം കാലാവസ്ഥയിലും ഭൂപ്രകൃതിയിലും വന്ന വ്യത്യാസം കൊണ്ട് (കൂടിയ വർഷപാതനിരക്കും മണ്ണൊലിപ്പും മറ്റും മൂലം) കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ മിക്കവാറും രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ സ്ഥിരമായി സംഭവിക്കുന്നുണ്ടു്.
ആറാട്ട് നടക്കുന്ന വിവരം കേട്ടറിഞ്ഞ് വിശ്വാസികൾ സമീപജില്ലകളിൽനിന്നുപോലും വന്നുചേർന്ന് ഇങ്ങനെ മുങ്ങിത്തൊഴാറുണ്ട്.
താണിക്കുടം ക്ഷേത്രത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത അവിടത്തെ വിഷുസംക്രമവേലയാണു്.
സാധാരണ പതിവുള്ള ആനപ്പൂരത്തിനുപുറമേ അപൂർവ്വമായ മറ്റു ചില വേലകൾ കൂടി ഇവിടെ നടത്തിവരുന്നുണ്ടു്.
ഓരോ വേലയും തൊഴിലധിഷ്ഠിതമായ ഓരോ സമുദായങ്ങൾ വകയാണു് ആചരിക്കുന്നതു്.
കൃഷിത്തൊഴിലാളികളായിരുന്ന ദളിത് ജനങ്ങളുടേതാണു് കാളവേല.
പനമ്പ്, വട്ടി, മുറം, കരി, കലപ്പ, മുട്ടി, വിരി, അരിവാൾ, കൈക്കോട്ട്, മഴു തുടങ്ങിയ കൃഷിസാമഗ്രികളുണ്ടാക്കിയിരുന്ന സമുദായങ്ങൾ യഥാക്രമം പറയൻ‌വേല, ആശാരിവേല(തട്ടുകളി), കരുവാൻ‌വേല തുടങ്ങിയവ ആചരിച്ചിരുന്നു.
ജന്മിക്കുടിയാന്മാരായിരുന്നവർ മുൻ‌കയ്യെടുത്തുനടത്തിയിരുന്ന കുതിരവേലയ്ക്ക് ദേശം തിരിച്ച് മത്സരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആദിമ-പ്രാക്തന കാർഷിക സംസ്കാരങ്ങളുടെ പ്രതിവർഷം നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുനരാവിഷ്കരണങ്ങളാണു് പലതരത്തിലും വൈവിധ്യമുള്ള താണിക്കുടം വിഷുവേലകൾ എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം.
സമൂഹത്തിൽ വന്നുചേർന്ന മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഈയിടെയായി ഇതിൽ പല ചടങ്ങുകളും പേരിനുമാത്രമായി നടത്തുകയോ നിശ്ശേഷം കുറ്റിയറ്റു പോവുകയോ ഉണ്ടായി.
തട്ടാൻ‌വേല, മണ്ണാൻ‌വേല തുടങ്ങി പല വാക്കുകളും ഈയിടങ്ങളിൽ ആദ്യകാലത്ത് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ ഇവയും ഇതിലുമെത്രയോ കൂടുതൽ മറ്റിനങ്ങളും പണ്ട് വിഷുവേലയുടെ ഭാഗമായി ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം എന്നു് പ്രായം ചെന്ന പല സ്ഥലവാസികളും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
ആനപ്പൂരം
ആനകളെ എഴുന്നള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആനപ്പൂരം ഈ അമ്പലത്തെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം പ്രായേണ ആധുനികമാണു്.
1960കളിലാണു് “തെക്കുമ്പുറം” ദേശക്കാർ ആനപ്പൂരം തുടങ്ങിവെച്ചതു്.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ മൂന്നാനകളെ മാത്രം എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്ന വിഷുപ്പൂരത്തിനു് 1987 മുതൽ അഞ്ച് ആനകൾ പതിവായി.
ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് നാലുമണിമുതൽ ആറുവരെ പകൽ‌പ്പൂരവും രാത്രി പതിനൊന്നുമുതൽ പുലർച്ചേ ഒന്നുവരെ രാത്രിപ്പൂരവുമാണു് പതിവു്.
ആനപ്പൂരം തുടങ്ങിവെച്ച ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു ആന ഇടഞ്ഞ് അപകടമുണ്ടാവുകയും ഒരാൾ മരണപ്പെടുകയും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
കുതിരവേല
വളരെപ്പണ്ടുമുതൽക്കേ നിലനിന്നുപോന്ന ഒരു അനുഷ്ഠാനാഘോഷരീതിയായിരുന്നു കുതിരവേല.
താണിക്കുടം കൂടാതെ, മച്ചാട് തുടങ്ങി അപൂർവ്വമായി ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കുതിരവേല ഇപ്പോഴും നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.
ജീവനുള്ള കുതിരക്കു പകരം വയ്ക്കോലും മരച്ചട്ടവും തുണിയും ഉപയോഗിച്ച് നാലു മരക്കാലുകളിൽ ആളുകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് എഴുന്നള്ളിക്കുന്ന പൊയ്ക്കുതിരകളാണു് ഈ അനുഷ്ഠാനകലയുടെ മുഖ്യാംശം.
അകമ്പടിക്കായി പാണ്ടിമേളമോ പഞ്ചാരിമേളമോ പതിവുണ്ടു്.
“ചക്കടെ മടലും ചങ്കുണ്ണ്യാരും പെപ്പര പേ” എന്നു് പാണ്ടിമേളത്തേയും  “നിക്കട നിക്കട ചേരപ്പേ, കൈതവളപ്പു കടന്നോട്ടെ” എന്നു് പാഞ്ചാരിമേളത്തിനേയും അനുകരിച്ചുള്ള വായ്ത്താരികൾ മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ ഒരുകാലത്ത് പ്രശസ്തമായിരുന്നു.
മുൻപേ പണിതുവെച്ചിട്ടുള്ള മരച്ചട്ടം ഉപയോഗിച്ച് ആഴ്ച്ചകൾക്കു മുൻപുതന്നെ വയ്ക്കോലും തുണിയും ഉപയോഗിച്ച് കെട്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന ‘കുതിര‘കളെ വേല സമാപിക്കുന്നതോടെ മരച്ചട്ടം മാത്രം മാറ്റിവെച്ച് തീയിട്ട് നശിപ്പിച്ചുകളയാറുണ്ട്.
പുഴയ്ക്കക്കരേയും ഇക്കരെയും ആയി വടക്കും‌പുറം, തെക്കും‌പുറം എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ദേശങ്ങളായാണു് കുതിരവേല നടത്താറുണ്ടായിരുന്നതു്.
തങ്ങളുടേതായി ആനപ്പൂരം തുടങ്ങിവെച്ചതിനുശേഷം തെക്കും‌പുറക്കാർക്ക് കുതിരവേലയിലുള്ള ശ്രദ്ധ സാവധാനം കുറഞ്ഞുവന്നിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യകാലത്ത് വാശിയേറിയ മത്സരമായി നടന്നുപോന്നിരുന്ന കുതിരവേല ഇപ്പോൾ രണ്ടു ദേശക്കാരും പേരിനൊരു ചടങ്ങുമാത്രമാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
കാളവേല
മരത്തിൽ കൊത്തിയുണ്ടാക്കി ചായം തേച്ച് അലങ്കരിച്ച കാളയുടെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞ ഒരു മാതൃകയാണു് കാളവേലയിലെ പ്രധാന സാമഗ്രി.
ഏകദേശം മൂന്നടി മാത്രം നീളവും അതിനൊത്ത ഉയരവും മാത്രമുള്ള ‘കാള’യെ അതു ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന മരച്ചാട്ടിൽ മുന്നിലും പിന്നിലുമായി രണ്ടുപേർ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് താളവിധികളൊന്നുമില്ലാതെ നാടൻ‌പാട്ട്, കുറുംകുഴൽ, തോൽച്ചെണ്ട തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളോടെ തുള്ളിയാടുന്നതാണു് കാളവേല.
പെരുമ്പറ, ചെട്ടിമേളം, ശിങ്കാരിമേളം തുടങ്ങിയ അനുബന്ധവാദ്യങ്ങളും പതിവുണ്ട്.
പ്രകടനത്തിൽ യാതൊരുതരത്തിലുള്ള ക്ലാസ്സിൿ നൃത്ത-സംഗീത ശൈലികളും കണ്ടെടുക്കാനാവാത്ത കാളവേല യഥാർത്ഥത്തിൽ വളരെ പ്രാചീനവും ലളിതവുമായിരുന്ന ഒരു നാടൻ‌ അനുഷ്ഠാനകലയുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഏക അവതരണരൂപമായിരിക്കാം.
കാളവേലയ്ക്ക് ചൊല്ലിയാടുന്ന നാടൻപാട്ടുകളെപ്പറ്റിയും അവയിലെ പദസമ്പത്തിനെക്കുരിച്ചും കൂടുതൽ ഗവേഷണം ആവശ്യമുണ്ട്.
പറയൻ‌വേല (പറയൻ‌കളി)
വടക്കൻ‌കേരളത്തിലെ തെയ്യങ്ങളുടെ ചെറിയ പതിപ്പ് എന്നുവിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതാണു് അപൂർവ്വമായി മാത്രം മദ്ധ്യകേരളക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന പറയൻ‌വേലയും.
പ്രത്യേകം ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത പൊയ്‌മുഖവും പ്രകൃതിലഭ്യമായ ഓല, മുള, കൈത, സസ്യജന്യമായ ചായങ്ങൾ  തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള മെയ്യലങ്കാരങ്ങളും വസ്ത്രവിധാനങ്ങളുമാണു് പറയൻവേലയുടെ  പ്രധാന ആകർഷണഘടകം.
അകമ്പടിക്ക് കുറുംകുഴൽ, തോൽച്ചെണ്ട എന്നിവ പതിവുണ്ട്.
വായ്പ്പാട്ട് ഇതിന്റെ ഭാഗമല്ല.