smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
വർണ്ണാശ്രമ ധർമ്മ നിഷ്ഠയുള്ളവരും കർമ്മാനുഷ്‌ഠാനങ്ങളിൽ താത്പര്യം ഉള്ളതും ആയ ആർക്കാണോ ഒരു ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച് ബിംബ പ്രതിഷ്‌ഠ ചെയ്ത് നിത്യപൂജ ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹം ഉള്ളത് ആ വ്യക്തി ആദ്യമായി ഒരു ഗുരുവിനെ വരിയ്ക്കണം.
ഇവിടെ വരണക്രിയ ചെയ്യുന്നയാൾ ക്ഷേത്രഉടമസ്ഥനും - വരിയ്ക്കപ്പെടുന്നയാൾ തന്ത്രിയുമാകുന്നു.
ഊരാളസ്ഥാനം ഒരു കുടുംബത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ പല കുടുംബങ്ങൾ ചേർന്നോ ആവാം.
താത്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നീട് ചേർക്കുകയും ചെയ്യാം.
"സന്തുഷ്ടേന തതോ നിജായതനവൽ ഭദ്രാസനേ സ്ഥാപിതം
തഷ്ണാത്തൽ കരത:  പ്രഗൃഹ്യ യജമാനെനാഥ തത്പ്രാർപ്പിതം
താരേണ പ്രവിലോക്യ തച്ചരണയോസ്‌താരം പ്ലുതം പ്രാച്ചരൻ
ഗൃഹ്ണീയാമ്‌നനു ബിംബമുത്ഗത കുശാഗ്രാഭ്യാം കരാഭ്യാം ഗുരുഃ"        ( തന്ത്രസമുച്ചയം - 3:31)
സന്തുഷ്ടനായ ശില്പി ബിംബം ഭദ്രാസനത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച് യജമാനൻ വിധിപ്രകാരം സ്വീകരിച്ച് യജമാനൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും ആചാര്യൻ സ്വീകരിക്കണം.
ഭാർഗ്ഗവക്ഷേത്രം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഗോകർണ്ണം മുതൽ കന്യാകുമാരി വരെയുള്ള ഭൂഭാഗത്തിൽ  പൗരാണികമായി സ്ഥാപിതമായ എല്ലാ ദേവസ്വങ്ങൾക്കും ഊരാളന്മാർ അഥവാ ഊരാളർ ഉണ്ടായിരിക്കും.
ആഗമാദി തന്ത്ര ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും വാസ്‌തുശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമായവയാണ് പ്രാചീന കേരളത്തിലെ പൗരാണിക ക്ഷേത്രങ്ങൾ.
ചെറുതും വലുതുമായ അനേകം ക്ഷേത്രങ്ങളും മഹാക്ഷേത്രങ്ങളും പൂർവ്വികന്മാർ തങ്ങളുടെ പരമ്പരയുടെയും ദേശത്തിൻറെയും ഭൗതീകവും അദ്ധ്യാത്മീകവുമായ അഭ്യുന്നതിക്കായി ഉണ്ടാക്കുകയും വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തി പൂജിച്ച് വരികയും ചെയ്യുന്നു.
ഭൂദാനം
ക്ഷേത്ര ഭൂദാനം മുതൽ പ്രതിഷ്‌ഠവരെയും അതിനു ശേഷം അത് നിലനിന്നു പോകുവാനുള്ള സ്വത്തും കൂടി (Religious and Charitable Endowments) ക്ഷേത്ര ദേവങ്കൽ ലയിപ്പിച്ച് അതിൻ്റെ നടത്തിപ്പുകാരനും നിത്യോപാസകനുമായി അധികാര പരമ്പരയായി, സ്വകാര്യ സ്വത്തായി കൈമാറി വരുന്നവരാണ് ഊരാളന്മാർ.
ക്ഷേത്രങ്ങളെയും ക്ഷേത്ര സ്വത്തുക്കളെയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതായ ഉത്തരവാദിത്വം, ക്ഷേത്ര ആചാര അനുഷ്ടാന സംരക്ഷകനായ, ക്ഷേത്ര ഉടമയായ, ഊരാളനു തന്നെയാണ്.
പിന്തുടർച്ചയായി, പാരമ്പര്യ സ്വത്തായി, സ്വകാര്യ സ്വത്തായി, ക്ഷേത്രഭരണവും സംരക്ഷണവും നിലനിർത്തിപ്പോരുന്ന ക്ഷേത്ര ഊരാളന്മാർ ദേവസ്വത്തിൻറെയും ക്ഷേത്രത്തിൻറെയും താത്പര്യം മുൻനിർത്തി പ്രവർത്തിച്ചുവരുന്നു.
ക്ഷേത്ര ആചാര്യന്മാരായ തന്ത്രി വര്യന്മാരെ നിശ്ചയിക്കുന്നതും ക്ഷേത്ര അടിയന്തിരാതി ജീവനക്കാരുടെ നടത്തിപ്പും ഊരാളൻറെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്; ചുമതലയുമാണ്.
പൂർവ്വ സൂരികളാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഇത്തരം അദ്ധ്യാത്മീക സ്ഥാപനങ്ങളെ അതാത് ദേശത്തിൻറെയും കുലത്തിൻറെയും നന്മയ്ക്കായി നിലനിർത്തി പോരേണ്ടതും ധർമ്മകാംക്ഷികളായ ഊരാളന്മാരുടെ ബാദ്ധ്യതയാണ്.
ദേവപ്രതിഷ്‌ഠ
ഊരാള കുടുംബത്തിൻ്റെ ഉപാസന മൂർത്തിയെ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ദേവതയായി വൈദിക താന്ത്രിക ചടങ്ങുകളിലൂടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിനെ ദേവപ്രതിഷ്ഠ എന്നു പറയുന്നു.
അഷ്ടമശുദ്ധി
ദേവ പ്രതിഷ്‌ഠാ മുഹുർത്ത വിഷയത്തിൽ അഷ്ടമശുദ്ധി നിഷ്കർഷിച്ചിരിക്കുന്നത് ഊരാളൻറെ സംരക്ഷണത്തിനായാണ്.
ജ്യോതിശാസ്ത്രവിധി പ്രകാരം അഷ്ഠമഭാവത്തിൽ പാപഗ്രഹങ്ങൾ പാടില്ല എന്ന് നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഊരായ്‌മ അധികാരം
ഊരാളൻറെ കാര്യാലയത്തെ ഊരായ്‌മ എന്നും, ഊരാളൻറെ അധികാരത്തെ "ഊരായ്‌മ അധികാരം" എന്നും പറയുന്നു.
കേരളത്തിലെ പൗരാണിക ക്ഷേത്രങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ അതാതു ദേവൻറെ വാസസ്ഥലമാണ്.
ദേവതയെ നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ "Perpetual Minor" ആയിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
ദേവതയ്ക്കുവേണ്ടി രക്ഷിതാവ് എന്ന നിലയിൽ ദേവസ്വം ഉടമകളായ ഊരാളൻ/ർ ദേവൻ വസിക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവും ദേവസ്വത്തിൻറെ പൂർണ്ണ നടത്തിപ്പും ഊരാളന്മാരുടെ കടമയും ഊരാള കുടുംബത്തിൻ്റെ പാരമ്പര്യ അവകാശവും ഉത്തരവാദിത്വവുമാണ്.
ഊരായ്‌മ അധികാരം ഭാരതത്തിലെ മറ്റിടങ്ങളിൽ "ഷെബൈത്ത് അധികാരം" [Shebait right] എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു [Sree Padmanabhaswami Temple case].
ഊരായ്‌മ അധികാരം ഊരാള കുടുംബത്തിൻറെ പാരമ്പര്യ അവകാശമാണ്.
ഊരാളകുടുംബത്തിലെ അഥവാ അധികാരപ്പെട്ട താവഴിയിലെ കാരണവരോ അല്ലെങ്കിൽ മുക്ത്യാർ നാമക്കാരനോ ആയിരിക്കും കുടുംബത്തിൻറെ പ്രതിനിധിയായി ദേവസ്വം നടത്തിപ്പ് ചുമതല നിർവ്വഹിക്കുന്നത്.
മേൽ ചുമതലയിൽ നിന്ന് വിട്ടൊഴിയുന്നതിനോ ചുമതല കുടുംബത്തിനു പുറത്തുള്ള ആർക്കും കൈമാറ്റം ചെയ്യുവാനോ ഊരാളന് അധികാരമില്ലാത്തതും അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അതിനു നിയമസാധുതയില്ലാത്തതുമാണ്.
പിതൃസ്ഥാനീയനായ ഊരാളൻ സ്വന്തം പുത്രനെ വേറൊരാൾക്ക് കൈമാറുന്നതിന് തുല്യമാണ്.
ആയതുകൊണ്ട് നിയമസാധുതയില്ലാത്തതുമാണ്.
ഊരായ്‌മ ക്ഷേത്ര ദേവസ്വങ്ങൾ ഭൂപരിഷ്കരണം
നല്ലൊരു ശതമാനം ദേവസ്വങ്ങളെയും ക്ഷയിപ്പിച്ച ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം സുപ്രധാന നാഴികക്കല്ലുകൾ: പാട്ടകോടതികൾ നിർത്തലാക്കി പുറപ്പാട് നിർത്തലാക്കി ദേവസ്വം ജൻമം ഭൂമികൾ അന്യാധീനപ്പെട്ടു അവലംബം
സ്തുതിക്കാട്ട് കുട്ടികൃഷ്ണൻ നായർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sthuthikkad_Kuttikrishnan_Nair
ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയുടെ ഭാഗമായി ബർമ്മ , ജപ്പാൻ , ചൈന എന്നിവിടങ്ങളിൽ സുഭാസ് ചന്ദ്ര ബോസ് , ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി എന്നിവർക്കൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ച മലബാറുകാരനായ ഐ.എൻ.എ. ഭടനായിരുന്നു സ്തുതിക്കാട്ട് കുട്ടികൃഷ്ണൻ നായർ .
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മാതൃകാ ജീവിതത്തെ പുരസ്കരിച്ച് ചെർപ്പുളശ്ശേരി ഹൈസ്ക്കൂളിൽ രൂപം ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
1917 മെയ് 9 -ന് കുന്നത്തൊടി ഗോപാലൻ നായരുടെയും പന്നിയംകുറുശ്ശി സ്തുതിക്കാട്ട് പാറുക്കുട്ടിയമ്മയുടെയും മകനായി നെടുങ്ങനാട്ടിലെ ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിൽ ജനിച്ചു.
പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയ ശേഷം അധികം വൈകാതെ എട്ടാം വയസ്സിൽ അമ്മാവനോടൊപ്പം ബർമ്മയിലേക്കു പോയി.
സ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞു നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചുവന്നു.
നാട്ടിലെത്തിയ ശേഷം പാലക്കാട്ട് അമ്പാട്ട് ശങ്കുണ്ണി മേനോൻ എന്ന അപ്പോത്തിക്കരിയുടെ കീഴിൽ ജോലിക്കു ചേർന്നു.
അദ്ദേഹത്തിൻറെ വീട്ടിൽ ധാരാളം പുസ്തകങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ഒഴിവു സമയങ്ങളിൽ അവ വായിക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയത് തൻറെ ജീവിതത്തെ പിൽക്കാലത്ത് വളരെ സ്വാധീനിച്ചുവെന്ന് നായർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തെക്കുറിച്ച് കുട്ടികൃഷ്ണൻ നായർ അറിയുന്നത് ഈ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയാണ്.
അതിൽ പങ്കെടുക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം അദ്ദേഹത്തിൽ ശക്തമായിത്തീർന്നു.
ശങ്കുണ്ണി മേനോൻ ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഡോക്ടർ രോഗികളെ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു വെള്ളക്കാരൻ താൻ വളർത്തുന്ന നായയുമായി കയറിവന്ന് അതിനു സുഖമില്ലെന്നും ഡോക്ടർ പരിശോധിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
താൻ മൃഗങ്ങളെ ചികിസ്തിക്കാറില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും അത് സായിപ്പിന് രസിച്ചില്ല.
ദേഷ്യപ്പെട്ട സായിപ്പിനെ അടക്കുവാനായി രോഗികളെ മുഴുവൻ പരിശോധിച്ച ശേഷം നായയെ നോക്കാമെന്നു അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു.
ഈ മറുപടി സായിപ്പിനെ ക്രൂദ്ധനാക്കി.
ഇന്ത്യൻ രോഗികളെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാണ് തൻ്റെ നായുടെ ജീവനെന്ന് അയാൾ അലറി.
ഇത് വലിയ ലഹളക്കു വഴിവെച്ചു.
വെള്ളക്കാരന്റെ ശക്തമായ ആവശ്യത്തിനും അധികാരത്തിനും മുമ്പിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവാതെ ഡോക്ടർക്ക് നായയെ ചികിത്സിക്കേണ്ടി വന്നു.
ഇത് യുവാവായ കുട്ടികൃഷ്ണനിൽ വലിയ ചിന്താ മാറ്റത്തിനു കാരണമായിത്തീർന്നു.
ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക്   വായനയുടെ ലോകത്തിലൂടെ എത്തപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്ന അദ്ദേഹം രാജ്യസ്നേഹത്താൽ സമരമുഖത്തേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ഘോഷും പ്രവർത്തനങ്ങളും
കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായർ ഡോക്ടറുടെ അനുവാദത്തോടെ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു ബർമ്മയിലേക്കു പോയി.
അവിടെ നിരത്തുകളുടെ പണി ഏറ്റെടുത്തു കോൺട്രാക്ടറായി.
അക്കാലത്തു ഡഡാങ്കൂർ മുതൽ ഫൂച്ചി വരെയുള്ള റോഡ് പണിതത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലും കരാറിലുമാണ്.
മഹാത്മാ ഗാന്ധിയുമായുള്ള ആശയ വൈരുദ്ധ്യത്താൽ ഇന്ത്യൻ സമരമുഖത്തു നിന്നും വിട്ടുനിന്ന സുഭാസ് ചന്ദ്ര ബോസ് ബ്രിട്ടനെതിരെ വ്യത്യസ്തമായ സമരമുറകൾ വേണ്ടിവരുമെന്ന് പ്രചരിപ്പിച്ചത് ഇക്കാലത്തായിരുന്നു.
രാജ് ബിഹാരി ഘോഷ് ബർമ്മയിലെത്തി .
അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് ലീഗ് എന്നൊരു സംഘടന ബർമയിലെ മേയിയോ എന്ന സ്ഥലത്തുവെച്ചു രൂപീകരിച്ചു.
ബർമ്മയിലുണ്ടായിരുന്ന അനേകം ഭാരതീയർ ഘോഷിനുകീഴിൽ അണിനിരന്നു.
കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായർ മറ്റ് ഭാരതീയരോടൊപ്പം ഐ.എൻ.എ. യിൽ ചേരുകയും അനേകം സമരമുറകളിൽ പങ്കാളിയാവുകയും ചെയ്തു.
മോഹൻസിങ് എന്നൊരു നേതാവുണ്ടായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കീഴിലായിരുന്നു പോരാട്ടം.
ഈ സമയത്തു ജപ്പാനുമായി ചില കരാറുകൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരെയുള്ള ഈ ഉദ്യമത്തിൽ പ്രധാന പങ്കു  വഹിച്ചത് കെ.പി. കേശവ മേനോനായിരുന്നു .
ഈ കരാറുകൾ നിലനിന്നില്ല.
അവ പരാജയപ്പെട്ടു.
അങ്ങനെ ഇന്ത്യൻ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് ലീഗ് പിരിച്ചുവിടപ്പെട്ടു.
ഐ.എൻ.എ. യിൽ ചേരുന്നു
അക്കാലത്തു ബോസ് ജർമ്മനിയിലായിരുന്നു .
അവിടെനിന്നു വന്ന അദ്ദേഹം വസ്തുതകൾ മനസ്സിലാക്കി ജപ്പാനിൽ ചെന്ന് രാജാവുമായി പുതിയ കരാറുകളുണ്ടാക്കി.
ബ്രിട്ടീഷുകാരെ തുരത്താൻ ഒരു പട്ടാളം തന്നെ വേണമെന്നായിരുന്നു ബോസിന്റെ സ്വപ്നം.
അതിലേക്കായി ഭാരതീയരുടെ ധനവും ജീവനും ബലിയർപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ആകെ ജീവിത സമ്പാദ്യമായിരുന്ന അൻപതിനായിരം രൂപാ കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായർ നേതാജിയെ കണ്ട് ഏല്പിച്ചു.
നിങ്ങളെനിക്ക് ചോര തരുവിൻ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം തരാം എന്ന മുദ്രാവാക്യമായിരുന്നു പ്രധാന ആകർഷണം.
കൂടുതൽ പ്രവർത്തന ഫണ്ട് കിട്ടിയതോടെ ആർമിയുടെ പ്രവർത്തനം സജീവമായി.
പൊന്നുസ്വാമി എന്നൊരു വ്യക്തിയായിരുന്നു പുരുഷ വിഭാഗത്തിന്റെ തലവൻ.
ക്യാപ്ടൻ ലക്ഷ്മി സ്ത്രീ വിഭാഗത്തിൻ്റെയും.
ആർമിയിൽ ലെഫ്റ്റനന്റ് ആയ നെല്ലിക്കൽ അച്യുതന്റെ കീഴിലായിരുന്നു കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായരുടെ പ്രവർത്തനം.
ബർമ്മ , ജപ്പാൻ , ചൈന എന്നിവിടങ്ങളിലെ പോരാട്ടങ്ങളിൽ കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായർ സജീവമായി പങ്കെടുത്തു.
രണ്ടാം ലോക യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടൻ വരിച്ച വിജയം ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയുടെ ഉന്മൂലനത്തിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചു.
പോരാളികളെ അറസ്റുചെയ്തു ജയിലിലടച്ചു.
പലരും കാടുകളിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന് പോരാട്ടങ്ങൾ നടത്തി.
കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായർ വെള്ളവും ഭാഷണവുമില്ലാതെ കാടുകളിൽ അകപ്പെട്ടു.
പല ദിവസങ്ങൾ പട്ടിണി കിടന്നതിനാൽ അന്നു പിടിപെട്ട വയറുവേദന ജീവിതാവസാനം വരെ അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടിയിരുന്നു.
അവസാനം ബ്രിട്ടീഷുകാർ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റുചെയ്ത് ഇന്ത്യയിൽ കൊണ്ടുവന്ന് തീഹാർ ജയിലിൽ അടച്ചു.
പിന്നീട് ജാമ്യം കൊടുത്തപ്പോൾ ഇരുപത്തിനാല് പോലീസുകാരുടെ അകമ്പടിയോടെ ചെർപ്പുള്ളശ്ശേരിയിലെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
1970 മുതൽ അദ്ദേഹത്തിനു ഐ.എൻ.എ. ഭടനുള്ള പെൻഷൻ ലഭിച്ചിരുന്നു.
അമ്മാമന്റെ മകളായ ചൂരുവീട്ടിൽ മാധവിക്കുട്ടി അമ്മയെയാണ് വിവാഹം കഴിച്ചത്.
1997 ഫെബ്രുവരി 5-ന് സ്തുതിക്കാട്ട് കുട്ടിക്കൃഷ്ണൻ നായർ അന്തരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭൗതിക ശരീരം വീട്ടുവളപ്പിൽ സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
നർത്തകികളായ പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/The_Twelve_Dancing_Princesses
ജർമൻ സഹോദരന്മാരായ ജേക്കബ് ലുഡ്വിംഗ് കാറൽ ഗ്രിം, വിൽഹെം കാറൽ ഗ്രിം എന്നിവർ സമാഹരിച്ച് 1812 ൽ ഗ്രിമ്മിന്റെ കഥകൾ (ഗ്രിംസ് ഫെയറി ടെയിൽസ്) എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട (KHM 133) ജർമ്മൻ ഭാഷയിലെ ഒരു കെട്ടുകഥയാണ് നർത്തകികളായ പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാർ .
( ജർമ്മൻ : Die zertanzten Schuhe ) ഇത് ആർനെ-തോംസൺ സൂചിക 306 ആണ്.
1457-ൽ കിൻഡർ-അൻഡ് ഹൌസ്സ്മാർച്ചന്റെ ആദ്യ പതിപ്പിൽ വാല്യം 2 ആയി ഈ കഥ ആദ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് ഗ്രിം സഹോദരന്മാരാണ്.
ഗ്രിമ്മിന്റെ ഈ കഥയുടെ ഉറവിടം ജെന്നി വോൺ ഡ്രോസ്റ്റെ-ഹോൾഷോഫ് ആയിരുന്നു.
ഇത് ആദ്യം 47 എന്ന് അക്കമിട്ടെങ്കിലും തുടർന്നുള്ള പതിപ്പുകളിൽ KHM 133 ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാർ ഒരേ മുറിയിൽ പന്ത്രണ്ട് കിടക്കകളിലാണ് ഉറങ്ങുന്നത്.
എല്ലാ രാത്രിയിലും, അവരുടെ വാതിലുകൾ അച്ഛൻ സുരക്ഷിതമായി പൂട്ടിയിരിക്കും.
എന്നാൽ രാവിലെ നോക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ചെരിപ്പുകൾ എല്ലാം വളരെ മുഷിഞ്ഞു ആണ് കാണപ്പെട്ടത്.
നൃത്തം ചെയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ചുളിവുകളും സുഷിരങ്ങളും ചെരിപ്പിൽ കണ്ടിരുന്നു.
ഇത് പരിചാരകർ രാജാവിനെ അറിയിച്ചു.
മക്കൾ ഉറങ്ങാൻ അറയിൽ കയറിക്കഴിയുമ്പോൾ അവർ എന്താണ് ചെയുന്നത് എന്നറിയാൻ രാജാവ് പരിചാരകരെ നിയോഗിച്ചു.
പക്ഷെ ആർക്കും രാജകുമാരിമാർ പുറത്തു പോകുന്നത് കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.
പരിഭ്രാന്തനായ രാജാവ് തന്റെ പെൺമക്കളോട് ഇതേക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അവർ നിരസിക്കുന്നു.
ഇത് പതിവായപ്പോൾ രാജാവ് ഒരു വിളംബരം പുറപ്പെടുവിച്ചു.
രാജകുമാരിമാരുടെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ രഹസ്യം മൂന്ന് പകലും മൂന്ന് രാത്രിയും കൊണ്ട് കണ്ടെത്താനാകുന്ന ഏതൊരു പുരുഷനും രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തെയും ഓരോ മകളെയും വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊടുക്കും, എന്നാൽ നിശ്ചിത സമയപരിധിക്കുള്ളിൽ പരാജയപ്പെടുന്നവർക്ക് വധശിക്ഷയും വിധിക്കും.
നിരവധി രാജകുമാരന്മാർ ഈ ശ്രമത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.
യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ഒരു പഴയ സൈനികൻ ആ രാജ്യത്ത് വന്നു കൂടി.
താമസിക്കാൻ സ്ഥലം അന്വേഷിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ വൃദ്ധയായ ഒരു സ്ത്രീയെ കാണാൻ ഇടയായി.
അവർ സൈനികനോട് രാജകുമാരിയെ വിവാഹം ചെയ്യാനുള്ള വഴികൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
കുമാരിമാർ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് തരുന്ന വീഞ്ഞ് വാങ്ങി കുടിക്കരുത് എന്നതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ഉപദേശം.
തുടർന്ന് അദൃശ്യൻ ആകാനുള്ള വിദ്യയും ഉപദേശിച്ചു പട്ടാളക്കാരനെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് യാത്രയാക്കി.
അവിടെ ചെന്നു രാജാവിനോട് കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തനിക്കൊരു അവസരം തരണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.
അങ്ങനെ അയാൾക്ക് മൂന്നു ദിവസത്തെ സമയം അനുവദിച്ചു.
രാത്രി കുമാരിമാരുടെ അറക്ക് മുന്നിലുള്ള മഞ്ചത്തിൽ ശയിക്കാൻ കിടന്ന സൈനികനെ കാണാൻ കുമാരിമാർ എത്തി.
അവസാനം പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു ഗ്ലാസ് വീഞ്ഞും നൽകി.
വീഞ്ഞിന്റെ ഒരു തുള്ളിപോലും കുടിക്കാതെ സൂത്രത്തിൽ സൈനികൻ അത് കളഞ്ഞു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കുമാരിമാർ നോക്കിയപ്പോൾ സൈനികൻ കൂർക്കം വലിച്ചു ഉറങ്ങുന്നതാണ് കണ്ടത്.
അതേസമയം അയാൾ കള്ള ഉറക്കം നടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാരും, സൈനികൻ ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയശേഷം നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു ഒരുങ്ങി ഇരുന്നു.
മൂത്ത രാജാകുമാരിയുടെ കട്ടിൽ മേൽപ്പോട്ടു ഉയർത്തിയപ്പോൾ ഒരു രഹസ്യ വാതിൽ തുറന്നു വന്നു.
അതിനുള്ളിലൂടെ അവർ പതുക്കെ പടികൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
കുമാരിമാരുടെ സംസാരം ഒളിഞ്ഞു നിന്ന് കേട്ട സൈനികൻ അദൃശ്യനായി അവരുടെ കൂടെ പടികൾ ഇറങ്ങി തുടങ്ങി.
നമ്മൾ ചെയുന്നത് തെറ്റാണു എന്നും ഇങ്ങനെ എന്നും അച്ഛനെ പറ്റിക്കാൻ നമുക്ക് പാടില്ല എന്നും ഇളയ രാജാകുമാരി മൂത്ത കുമാരിയോടു പറഞ്ഞു.
ഇന്ന് നമ്മൾ പിടിക്കപ്പെടും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുമാരിക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തു കൂടെ കൂട്ടി മറ്റുള്ളവർ.
കുമാരിമാരിൽ ഇളയ കുമാരി അലപം പേടിച്ചു പേടിച്ചാണ് ചേച്ചിമാരുടെ കൂടെ കൂടിയിരുന്നത്.
ഇളയ കുമാരി പേടിച്ചു പേടിച്ചു പടികൾ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവരുടെ വസ്ത്രത്തിൽ ആരോ പിടിച്ചു വലിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു തുടങ്ങി.
അപ്പോൾ ഒരാൾ പറഞ്ഞു ആരും പിടിക്കുന്നില്ല വസ്ത്രം ഒരു ആണിയിൽ ഉടക്കിയതാണ് എന്ന്.
അവർ പടികൾ ഇറങ്ങി വിശാലമായ ഒരു പൂന്തോപ്പിൽ എത്തി.
അവിടെ ഉള്ള മരങ്ങളുടെ ഇലകൾ സ്വർണ്ണ നിറത്തിൽ ഉള്ളവ ആയിരുന്നു.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ സൈനികന് അതിശയം തോന്നി.
തെളിവിനായി ഒരു മരച്ചില്ലയുടെ ഒരു ചെറിയ കമ്പ് ഒടിച്ചെടുത്തു.
പിന്നെയും മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയപ്പോൾ അതിലും മനോഹരമായ മറ്റൊരു പൂന്തോട്ടം.
അവിടെ നിന്നും കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ അയാൾ എടുത്തു.
പിന്നെയും മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയപ്പോൾ അവിടെ പന്ത്രണ്ടു വള്ളങ്ങളിൽ ആയി പന്ത്രണ്ടു രാജകുമാരന്മാർ ഇവരെയും കാത്തു ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവർ പന്ത്രണ്ടുപേരും ഓരോ വള്ളത്തിൽ കയറി തുഴഞ്ഞു തുടങ്ങി.
അപ്പോൾ ഇളയ കുമാരി കയറിയ വള്ളത്തിൽ സൈനികനും കയറി.
എല്ലാ ദിവസത്തെ പോലെ വേഗത്തിൽ തുഴയാൻ കുമാരന്‌ പറ്റുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചൂട് കാരണം ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു കുമാരി വിഷയം മാറ്റി.
അവർ തുഴഞ്ഞു ഒരു കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തി.
അവിടെ അവർ എല്ലാരും നേരം വെളുക്കുന്നത്‌ വരെ നൃത്തം ചെയ്തു.
തുടർന്ന് അവർ കൊട്ടാരത്തിൽ തിരികെയെത്തി.
അദൃശ്യനായ സൈനികൻ വേഗത്തിൽ രൂപം മാറി ചെന്ന് കൂർക്കം വലിച്ചു ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു.
രണ്ടാമത്തെ ദിവസവും ഇത് തുടർന്നു.
മൂന്നാമത്തെ ദിവസം രാജാവിന്റെ മുന്നിൽ ഹാജരായപ്പോൾ വിശദമായി തെളിവ് സഹിതം പട്ടാളക്കാരൻ രാജാവിനെ വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു.
കുമാരിമാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി കേട്ടതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ എല്ലാം സത്യം ആണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
രാജാവ് സൈനികനെ അനുമോദിച്ചു.
തുടർന്ന് സൈനികൻ ചെറുപ്പക്കാരനല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മൂത്തകുമാരിയെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ആ രാജ്യത്തെ അവകാശിയും ആവുന്നു.
അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Rodriguez, Juan Santiago Quirós.
""La danza de las trece princesas": Versión guanacasteca de un viejo cuento europeo".
In: Filología y Lingüística XIX (l): 129-133 (1993).
DOI:10.15517/rfl.v19i1.20897 പുറംകണ്ണികൾ നർത്തകികളായ പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാർ എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ ) Works related to നർത്തകികളായ പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാർ at Wikisource The Shoes That Were Danced to Pieces Another translation of the German .
Ever After High Justine Dancer™
പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധം ഈ ലേഖനം പാണ്ടിക്കാട് മിലിട്ടറി ക്യാമ്പ് ആക്രമണം എന്ന താളുമായി ലയിപ്പിക്കാൻ ശുപാർശ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
1921 ലെ മലബാർ കലാപത്തിലെ ഒരു സുപ്രധാന സംഭവമാണ് പാണ്ടിക്കാട് മിലിട്ടറി ക്യാമ്പ് ആക്രമണം അഥവാ പാണ്ടിക്കാട് ചന്തപ്പുര യുദ്ധം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധം.
1921 നവംബർ 14 (1340 റബീഉൽ അവ്വൽ 12) നാണ് പ്രസ്തുത സംഭവം അരങ്ങേറിയത്.
മലബാർ കലാപത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലായിരുന്നു ഇത്.
1921ആഗസ്റ്റ്‌ അവസാനത്തോടെ മലബാർ കലാപത്തിലെ രക്തച്ചൊരിച്ചുലകൾ തൽക്കാലത്തേക്ക് കെട്ടടങ്ങിയെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷുകാർ പ്രതികാരത്തിനിറങ്ങിയത് വീണ്ടും കലാപം ആളിക്കത്തിച്ചു.
പലയിടത്തും ബ്രിട്ടീഷ് - മാപ്പിള ഖിലാഫത്ത് വളണ്ടിയർ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ അരങ്ങേറി.
മലബാർ കലാപത്തിലെ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന വാരിയൻ കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി യുമായിച്ചേർന്നു ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളാണ് മിലിട്ടറി ക്യാമ്പ് ആക്രമണത്തിന് പദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയത്.
പാണ്ടിക്കാട് , പെരിന്തൽമണ്ണ റോഡിൽ മൊയ്തുണ്ണിപ്പാടത്തിന് സമീപമുള്ള ചന്തപ്പുരയായിരുന്നു പ്രസ്തുത സൈനിക ക്യാമ്പ്.
ചെമ്പ്രശ്ശേരി , കരുവാരക്കുണ്ട്, കീഴാറ്റൂർ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകം പരിശീലനം നേടിയെത്തിയ 400 പേരാണ് ക്യാമ്പ് ആക്രമണത്തിന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്.
1921 നവംബർ 14 ന് പുലർച്ചെ അഞ്ചുമണിക്കാണ് ആക്രമണം നടന്നത്.
ക്യാമ്പിന്റെ ചുറ്റുമതിൽ പൊളിച്ചു അകത്തു കയറിയ മാപ്പിള പോരാളികൾ തുടക്കത്തിൽ ശക്തമായ ആക്രമണം അഴിച്ചു വിട്ടു.
എന്നാൽ വിദഗ്ദ്ധ പരിശീലനം നേടിയ പോരാട്ട വീര്യമേറിയ ഗൂർഖ സൈനികരാണ് ക്യാമ്പിൽ കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നത്.
മാപ്പിളപ്പോരാളികളുടെ പ്രതീക്ഷക്ക് വിരുദ്ധമായി വമ്പിച്ച ആയുധ ശേഖരവും ക്യാമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യം ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും മനോനില വീണ്ടെടുത്ത ഗൂർഖ സൈനികർ മെഷീൻ ഗണ്ണുകളുപയോഗിച്ചു ശക്തമായ തിരിച്ചടി ആരംഭിച്ചതോടെ യുദ്ധഗതി മാറി മറിഞ്ഞു.
മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ഏറ്റുമുട്ടൽ അവസാനിച്ചതോടെ മാപ്പിളമാർ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.
മാപ്പിള ഭാഗത്ത് നിന്ന് കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ എണ്ണം 200 അടുത്തായിരുന്നു എന്നാണ് എഴുതിവെക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
പക്ഷെ, ഈ കണക്കുകൾ അത്ര വിശ്വാസയോഗ്യമല്ല എന്ന് കരുതുന്ന ചരിത്രകാരൻമാരുണ്ട്.
മലബാർ കലാപ കാലത്ത് കൊല്ലപ്പെട്ട ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാരുടെ എണ്ണം പുറത്ത് വരാതിരിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വം കണിശത പാലിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ട ചരിത്ര ഗവേഷകർ നിരവധിയാണ്.
മലബാർ കലാപം ഒരു പഠനം എന്ന ഗ്രന്ഥം എഴുതി:
"സൈനിക മേധാവികൾ പട്ടാളക്കാരുടെ മരണ വിവരം കൃത്യമായി വെളിവാക്കിയിരുന്നില്ല.
തങ്ങളുടെ പട്ടാള നടപടികൾക്ക് ലണ്ടനിലെ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളിലും അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള അടവായിരുന്നു അത്.
പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധത്തിൽ നാല് യൂറോപ്യൻമാർ കൊല്ലപെട്ടു എന്നേ വടക്കെ മലബാർ പോലീസ് സുപ്രണ്ടായിരുന്ന ടോട്ടൺ ഹാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ദ മാപ്പിള റബല്യൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ  രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ.
ഈ ഔദ്യോഗിക റിപ്പോർട്ടിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ലഹളയുടെ ചരിത്രമെഴുതിയവർ പാണ്ടിക്കാട് സംഭവം വിവരിക്കുന്നത്.
യതാർത്ഥത്തിൽ പാണ്ടിക്കാട് പട്ടാളത്തിനും പോലീസിനും കനത്ത നാശം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ, അത് രേഖപ്പെടുത്താൻ ആളുണ്ടായില്ല.
പൂക്കോട്ടൂർ ഒഴിച്ചാൽ ഇത്രയും ഭയങ്കരമായ ഒരു പോരാട്ടം വേറൊരു ലഹളയിലുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നു ചരിത്രകാരൻമാരും ഔദ്യോഗക രേഖകളും വൃക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.
( മലബാർ കലാപം ഒരു പഠനം, എം ആലിക്കുഞ്ഞി, തിരൂരങ്ങാടി ബുക്സ്,1972, പേജ്: 335)
1921ൽ നടന്ന പാണ്ടിക്കാട് പട്ടാള ക്യാമ്പ് അക്രമണത്തെക്കുറിച്ച് കെ.മാധവൻ നായർ മലബാർ കലാപം എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഇങ്ങിനെ പറയുന്നു.
കിഴക്കൻ ഏറനാട്ടിലുള്ള പട്ടാളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്ന ക്യാമ്പുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പാണ്ടിക്കാട് ക്യാമ്പ്.
അവിടെ ഒരു പഴയ ചന്തപ്പുരയുണ്ട്.
അതിനുള്ളിലായിരുന്നു ഗൂർക്ക പട്ടാളം താമസിച്ചിരുന്നത്.
പട്ടാളത്തെ പെട്ടെന്ന് എതിർത്ത് നശിപ്പിക്കുവാൻ ലഹളക്കാർ തീർച്ചപ്പെടുത്തി.
പട്ടാളക്കാരുമായി നേരിട്ടെതിർക്കുകയെന്നത് ലഹളക്കാർക്ക് സാധാരണ നയമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പട്ടാളക്കാർ ആലോചിക്കാതെയും ഒരുങ്ങാതെയുമുള്ള അവസരത്തിൽ ക്യാമ്പിനെ ആക്രമിച്ചാൽ അവരെ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് ലഹളക്കാരാശിച്ചു.
അതിനായി കിഴക്കൻ ഏറനാട്ടിലെ ലഹളത്തലവൻമാരിൽ പ്രധാനികളായ കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയും ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളും യോജിച്ച് ഒരുങ്ങി.
ഏകദേശം മൂവായിരം ലഹളക്കാരെ അവർ തങ്ങളുടെ കീഴിൽ ശേഖരിച്ചുവത്രേ.
അങ്ങനെ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും ചെയ്തശേഷം നവംബർ മാസം പതിനഞ്ചാം തീയതി ഞായറാഴ്ച പുലർച്ചെ സമയത്ത് പാറാവിൻ്റെ നിഷ്കർഷയും മറ്റും കുറയുന്ന തഞ്ചം നോക്കി ചന്തപ്പുരയുടെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും ലഹളക്കാർ വളഞ്ഞു, പഴയ ചുമർ ഉന്തിമറിച്ചു.
ലഹളക്കാർ അകത്ത് പ്രവേശിച്ചു പട്ടാളക്കാരോട് എതിർത്തു.
ചന്തപ്പുരയുടെ അകത്തുണ്ടായിരുന്നത് പോലീസ് സൈന്യമോ വെള്ളപ്പട്ടാളമോ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ അവരിലാരെങ്കിലും അന്ന് ശേഷിക്കുമായിരുന്നുവോ എന്ന് സംശയമാണ്.
തോക്കെടുക്കാനും തിര നിറയ്ക്കാനും അണിയായി നിൽക്കാനും കൽപ്പന കൊടുക്കാനും കേൾപ്പാനും ഒന്നിന്നും അതിലേർപ്പെട്ടവർക്ക് ഇടയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ, ഗൂർക്കപ്പട്ടാളത്തിന് തങ്ങളുടെ എതിരാളികളോട് എതിർക്കാൻ ഈവക ഒരുക്കങ്ങൾ ഒന്നും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
കുക്രി എന്നു പറയുന്ന ഒരു വിധം വളഞ്ഞ, നീളംകുറഞ്ഞ വാളാണ് അവരുടെ ആയുധം.
അതവർ എപ്പോഴും അവരുടെ ദേഹത്തിൽ ധരിച്ചിരിക്കും.
ദ്വന്ദ യുദ്ധത്തിൽ കുക്രിധാരിയായ ഗൂർക്കയെ ജയിപ്പാൻ ഈ ലോകത്തിൽ ആരുമില്ല.
പുലർച്ചെ സമയമായതുകൊണ്ട് ഏതാനും പട്ടാളക്കാർ ദിന കർമ്മങ്ങൾക്കായി പുറത്തു പോയിരുന്നു.
എങ്കിലും കുറേപ്പേർ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗൂർക്ക പട്ടാളക്കാർ ആകെ 80 പേർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും ലഹളക്കാർക്ക് ഗൂർക്കാസിൻ്റെ കുക്രിപ്രയോഗം തടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പട്ടാളക്കാർ ലഹളക്കാരെ തലങ്ങും വിലങ്ങും വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
ഇത്ര ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ഈ കലാപത്തിൽ മറ്റെങ്ങും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
230 ലഹളക്കാർ അവിടെവെച്ചുതന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ലഹളക്കാർ തീരെ പരാജിതരായി ഓട്ടമായി.
അപ്പോൾ പട്ടാളക്കാർ അവരുടെ നേരെ വെടി തുടങ്ങി.
ആ വെടിയിൽ എത്ര പേർ മരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയാൻ തരമില്ല.
ഈ യുദ്ധത്തിൽ പട്ടാളക്കാരിൽ മൂന്നോ നാലോ പേർ മാത്രം മരിച്ചു.
34 ആളുകൾക്ക് മുറി പറ്റി.
ക്യാപ്റ്റൻ ആവറിൽ എന്ന പട്ടാള ഉദ്യോഗസ്ഥന് കഠിനമായ മുറിവേൽക്കുകയും പിന്നീട് അയാൾ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
സബ്ഇൻസ്പെക്ടർ അഹമ്മദ് കുട്ടി (ഖാൻ ബഹദൂർ ചേക്കുട്ടിയുടെ മകൻ), ഹെഡ്കോൺസ്റ്റബിൾ ദാമോദരമേനോൻ, മജിസ്ട്രേറ്റ് കോർട്ട് ഹെഡ് ക്ലർക്ക് വേലു ഇവർക്കും മുറിവുകൾ പറ്റിയിരുന്നു.
പാണ്ടിക്കാട് തപാൽ മാസ്റ്ററെ ലഹളക്കാർ പോകുന്ന വഴിക്കാണെന്ന് തോന്നുന്നു കൊല്ലുകയുമുണ്ടായി.
ഈ യുദ്ധത്തോടുകൂടി കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയുടെയും ചെമ്പ്രശ്ശേരി തങ്ങളുടെയും ശക്തി ക്ഷയിച്ചുവെന്നുതന്നെ പറയാം.
പട്ടാളക്കാരുടെ ഉണ്ട വെള്ളമായി പോകുമെന്നും വെട്ട് ഫലിക്കില്ലെന്നും  ലഹളക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസം അസ്ഥാനത്തിലാണെന്നും ഈ യുദ്ധം കൊണ്ട് ലഹളക്കാർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടിരിക്കണം.
1921ൽ കോൺഗ്രസിൻ്റെ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന കെ.മാധവൻ നായർ (1882-1933) രചിച്ച '' മലബാർ കലാപം" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന്.
പേജ് 248,249  (ജനുവരി 2016 എഡിഷൻ) പ്രധാന പോരാളികൾ ചെമ്പ്രശേരി കുഞ്ഞിക്കോയ തങ്ങൾ വാരിയൻ കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി പുക്കുന്നുമ്മൽ ആലി ഹാജി മുക്രി അഹ്‌മദ്‌ പയ്യനാട്ട് നാരായണൻ നമ്പീശൻ പാണ്ടിയാട്ട് ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ നമ്പീശൻ പറമ്പോട്ട് അച്യുതൻ കുട്ടി മേനോൻ തടിയൻ മൊയ്‌തീൻ കുട്ടി മുസ്‌ലിയാർ കാപ്പാട്ട് കൃഷ്ണൻ നായർ മഞ്ചി അയമുട്ടി പൂന്താനം രാമൻ നമ്പൂതിരി സ്മാരകങ്ങൾ പാണ്ടിക്കാടിന്റെ പരിസരങ്ങളിൽ രണ്ട് സൈൻ ബോർഡുകളും ഒരു ചത്വരവും പാണ്ടിക്കാട് ശുഹദാ മസ്ജിദ് സിനിമകൾ
▪️പാണ്ടിക്കാട് യുദ്ധത്തിന്റെ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പതാം വാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് 2020 നവംബർ 14 ന് റിലീസ് ചെയ്ത സിനിമ ആണ് രണഭൂമി .
തിരക്കഥ, സംവിധാനം : ഷഹബാസ് പാണ്ടിക്കാട് .
നിർമ്മാണം : മുബാറക് പാണ്ടിക്കാട്
NB : സിനിമ യൂട്യൂബിൽ ലഭ്യമാണ്.
ഇതും കാണുക ചെമ്പ്രശേരി കുഞ്ഞിക്കോയ തങ്ങൾ ചെമ്പ്രശ്ശേരി
ഗോവിന്ദാനന്ദ ഭാരതി
കേരളീയനായ ഒരു യോഗി യാണ് ശിവപുരി ബാബ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഗോവിന്ദാനന്ദ ഭാരതി .
ഭാരതീയ ദർശനങ്ങളുടെയും സനാതന ധർമ്മത്തിൻറെയും ബുദ്ധദർശനങ്ങളുടെയും സഞ്ചയികയായ സ്വധർമ്മം അഥവാ സമ്യക്‌ജീവിതം ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതസന്ദേശമാകുന്നു.
കാഠ്‌മണ്ഡുവിലെ ശിവപുരി എന്ന പർവ്വതമുകളിൽ വസിച്ചതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തെ തദ്ദേശവാസികൾ ശിവപുരിബാബ എന്നു സംബോധന ചെയ്തത്.
1826 -ൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ അക്കിക്കാവിൽ ഒരുവന്നൂർ പാഴൂർ മനയിൽ ഗോവിന്ദാനന്ദ ഭാരതി  ജനിച്ചു.
ജയന്തൻ എന്നായിരുന്നു  പേര്.
മുത്തച്ഛൻ അച്യുതനിൽ നിന്ന് പാരമ്പര്യപ്രകാരം വിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ചു.
കൗമാരകാലത്തു ഭാരതത്തിൽ പലയിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു.
ഇതിനിടെ മഹാരാഷ്ട്രയിൽവെച്ച് ജ്ഞാനോദയം ലഭിച്ചുവെന്നു പറയുന്നു.
മുത്തച്ഛൻറെ മരണശേഷം ശൃംഗേരിയിൽ ചെന്ന് ശാരദാ പീഠത്തിൽ നിന്നും ഗോവിന്ദാനന്ദ ഭാരതി എന്നപേരിൽ ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചു.
തുടർന്ന്, ലോകപര്യടനത്തിനു പുറപ്പെട്ടു.
അഫ്ഘാൻ വഴി ഹിന്ദുക്കുഷ് കടന്ന് മക്ക സന്ദർശിച്ചു.
പിന്നെ തുർക്കിയിലെത്തി .
അവിടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്ന് അഞ്ചു വർഷം തുർക്കിഭാഷ പഠിച്ചുവെന്നു പറയുന്നു.
പിന്നീട് യൂറോപ്പിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
അദ്ദേഹം ഐൻസ്റ്റീനുമായി സംഭാഷണം നടത്തി.
വിക്ടോറിയ രാജ്ഞിയുമായി അഭിമുഖം നടത്താൻ സാധിച്ചു.
ടോൾസ്റ്റോയ്ക്കൊപ്പം എസ്റ്റേറ്റിൽ മൂന്നുമാസം താമസിച്ചു.
പിന്നീട് കപ്പൽ കയറി അമേരിക്കയിലെത്തി .
അവിടെനിന്നും തെക്കേ അമേരിക്കയിലേക്കു സഞ്ചരിച്ചു.
ചിലിയിലെ സാൻ തിയാഗോയിൽ നിന്നും ന്യൂ സീലാൻഡ് വഴി ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെത്തി .
അവിടെനിന്നും ചൈന വഴി 1919 -ൽ കാഠ്‌മണ്ഡുവിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
അങ്ങനെ നാല്പതു കൊല്ലം നീണ്ടുനിന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ലോകപര്യടനം അവസാനിച്ചു.
ലോകം ചുറ്റിയ ആദ്യ കേരളീയൻ എന്ന നിലക്ക് അദ്ദേഹത്തെ 'മലയാളി മഗല്ലൻ' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
അദ്ദേഹം ആശ്രമം സ്ഥാപിക്കയോ ശിഷ്യരെയോ അനുയായികളെയോ ഉണ്ടാക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.
തന്നെ കാണാൻ വരുന്നവരോട് തുല്യമായി പെരുമാറുകയും പുരാണേതിഹാസങ്ങളിൽ തനിക്കുള്ള അറിവ് പകർന്നു നൽകുകയും ചെയ്തു.
സംഭാഷണങ്ങൾ പകർത്തിയെടുത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിരക്തി പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഒരു പുസ്തകവും പുറത്തുവന്നില്ല.
എങ്കിലും പിൽക്കാലത്ത്  അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അറിവുകൾ പലതും സമാഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വാർധക്യ സഹജമായ അസുഖത്താൽ അദ്ദേഹത്തിന് ശിവപുരിയിലെ പർവ്വതമുകളിൽ നിന്നും താഴേക്കു മാറിത്താമസിക്കേണ്ടി വന്നു.
അപ്പോൾ നേപ്പാൾ രാജാവ് കൊടുത്തതാണ് പശുപതിനാഥ ക്ഷേത്ര സമീപത്തുള്ള ധ്രുവസ്ഥലി എന്ന കുന്നിൻപ്രദേശം.
അവിടെ ഒരു ചെറിയ മരക്കുടിൽ നിർമ്മിച്ചു അദ്ദേഹം താമസിച്ചു.
നേപ്പാൾ രാജാവി നെ  കൂടാതെ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതി ഡോ. എസ്. രാധാകൃഷ്ണൻ , അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജീവിതത്തെകുറിച്ചെഴുതിയ ബ്രിട്ടീഷുകാരൻ ജെ.ജി. ബെന്നെറ്റ് തുടങ്ങിയ പ്രശസ്തർ  ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചു.
1963 ജനുവരി 28-ന് അദ്ദേഹം സമാധിയായി.
കാഠ്‌മണ്ഡുവിലെ ധ്രുവസ്ഥലിയിൽ  അദ്ദേഹത്തിൻറെ സമാധിസ്ഥാനം ഇന്നും സംരക്ഷിച്ചു പോരുന്നുണ്ട്.
അക്കിക്കാവിലെ ജന്മസ്ഥാനത്ത് 2013-ൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അനന്തര തലമുറക്കാരനായ ഒ.പി.വി. നമ്പൂതിരിപ്പാട്  സ്ഥലം വിട്ടുനല്കി ഒരു സ്മാരകം നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഹില്യാബായി ഹോൾക്കർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ahilyabai_Holkar
മറാത്ത ഭരിച്ചിരുന്ന മാൾവാ രാജവംശത്തിലെ ഒരു റാണിയായിരുന്നു അഹില്യാബായി ഹോൾക്കർ (1725 മെയ് 31 – 1795 ആഗസ്റ്റ് 13) മഹാരാഷ്ട്രയിലെ അഹമ്മദ്നഗറിലുള്ള ചൗഡി ഗ്രാമത്തിലാണു് ഇവർ ജനിച്ചതു്.
1754ലെ കുംഭേർ യുദ്ധത്തിൽ അഹല്യാഭായിയുടെ ഭർത്താവായ ഖാണ്ഡേറാവു ഹോൾക്കർ മരിച്ചു.
ഇതിനു ശേഷം ഭരണം കയ്യാളിയിരുന്ന ഭർതൃപിതാവും മരിച്ചതിനെത്തൂടർന്നാണു് അഹല്യയ്ക്ക് മാൾവയുടെ അധിപതിയാകേണ്ടി വന്നത്.
ഠഗ്ഗി രാജവംശത്തിൽ നിന്ന് മറാത്തയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ഇവരുടെ ഭരണനേട്ടമായി കരുതപ്പെടുന്നു.
ഇൻഡോറിനെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമെന്ന നിലയിൽ നിന്നും ഒരു നഗരമെന്ന നിലയിലും രാജ്യതലസ്ഥാനമെന്ന നിലയിലും വളർത്തിയത് അഹല്യഭായിയാണു്.
ഇവരുടെ സ്മരണാർത്ഥം ഇൻഡോർ വിമാനത്താവളത്തിനു് ദേവി അഹില്യാബായി ഹോൾക്കർ വിമാനത്താവളം ഏന്നാണ് പേരു നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
1725 ൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ബീഡ് ജില്ലയിലെ ചോണ്ടി ഗ്രാമത്തിലാണ് അഹില്യാബായി ജനിച്ചത്.
പിതാവ് മങ്കോജി ഷിൻഡെ ഗ്രാമത്തിലെ തലവൻ  ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹം ധൻഗർ സമുദായത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് സ്ത്രീകൾ  സ്കൂളിൽ പോയിരുന്നില്ല,പക്ഷേ അഹില്യാബായിയുടെ അച്ഛൻ അവരെ  വായിക്കാനും എഴുതാനും പഠിപ്പിച്ചു.
ഹോൾക്കർ കുടുംബത്തിൽ
എട്ടുവയസ്സുകാരിയായ അഹില്യ, ഗ്രാമത്തിലെ ദരിദ്രർക്കും, ഭിക്ഷുക്കൾക്കും ഭക്ഷണം നൽകുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ട, മറാഠാ പേഷ്വാ ബാജി റാവുവിന്റെ സേനാനായകരിൽ ഒരാളായ മൽഹാർ റാവു ഹോൾക്കർ അവരെ സ്വന്തം പുത്രന് വധുവായി തെരഞ്ഞെടുത്തു.
അങ്ങനെ 1733 ൽ അഹല്യ ഖാണ്ഡേറാവു ഹോൾക്കറിനെ വിവാഹം ചെയ്തു.
മാൾവ പ്രദേശം അക്കാലത്ത് മൽഹാർ റാവുവിന്റെ അധീനതയിൽ ആയിരുന്നു.
29 ആമത്തെ വയസ്സിൽ അഹല്യാ ബായിയെ വൈധവ്യം തേടിയെത്തി.