smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ദക്ഷിണധ്രുവ മേഖലയിലെ ദീപ്തിവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ആദ്യം സൂചന നല്കിയത് ക്യാപ്റ്റൻ കുക്ക് (1773) ആയിരുന്നു.
അദ്ദേഹം അതിനെ 'അറോറാ ആസ്റ്റ്രേലിസ്' (Aurora Australis) എന്നു വിളിച്ചു.
ഇനങ്ങൾ പച്ച ധ്രുവദീപ്തി
അറോറാകളെ പൊതുവേ രണ്ടു വിഭാഗത്തിൽ പ്പെടുത്താം: കിരണങ്ങളായി പ്രകാശിക്കുന്നവയും അല്ലാത്തവയും.
രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിൽ പ്പെട്ടവ സമാംഗചാപങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവയാണ്.
ഇവയിലെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ ചാപം വിസരിച്ചും താഴത്തെ അരികു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു വ്യക്തമായും കാണുന്നു.
വളരെ ഉയരത്തിൽനിന്നു സ്ഫുരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.
ഇവയുടെ അടിത്തട്ട് നിലനിരപ്പിൽ നിന്നു കുറഞ്ഞത് 90 കി.
ഉയരത്തിലായിരിക്കും.
ഭൂമിയുടെ ഗോളാകൃതി ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനംമൂലം ദൂരെയുള്ള നിരീക്ഷകനു ചാപാകൃതിയിൽ ദൃശ്യമാകുന്നു.
മുകളിലേക്കു പോകുന്തോറും ക്രമേണ വിസരിച്ചും കാണാം.
ചിലപ്പോൾ ഈ പ്രകാശചാപങ്ങളോരോന്നും തരംഗാകൃതിയിൽ കാണപ്പെടാം; ഇടവിട്ട് തൊങ്ങലുകളെപ്പോലെയുമാകാം.
കാന്തികധ്രുവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഊർധ്വബിന്ദു (zenith) വിലേക്ക് അഭിസരിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് കിരണരൂപത്തിലുള്ള അറോറാകളിലെ ദീപ്തിപ്രസരണം.
ചിലപ്പോൾ കിരണങ്ങൾക്കുപകരം വീചികളായിട്ടായിരിക്കും കാണുന്നത്.
കാന്തിക-ഊർധ്വബിന്ദുവിനു ചുറ്റുമായി രൂപംകൊള്ളുന്ന പ്രകാശവലയങ്ങൾ പ്രത്യേക അക്ഷാംശത്തിലുള്ള നിരീക്ഷകന്, ആകാശമധ്യത്ത് അതിദീപ്തമായ ഒരു കിരണമണ്ഡലം (corona) ദൃശ്യമാക്കുന്നു.
സൂര്യാസ്തമയത്തോടനുബന്ധിച്ച് ആകാശത്തിന്റെ വടക്കരികിലായി ചാപാകൃതിയിലുള്ള പ്രഭാപുഞ്ജമായാണ് ഇവ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.
ക്രമേണ തെക്കോട്ടുനീങ്ങി, ആകാശത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുന്നു.
കിരണങ്ങളായോ വീചികളായോ പ്രക്ഷിപ്തമാകുന്നത് പിന്നീടാണ്.
ഏറ്റവും ദീപ്തിമത്തായ അവസരത്തിൽ കിരണമണ്ഡലം ദൃശ്യമാകുന്നു.
ധ്രുവദീപ്തികൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അന്തരീക്ഷമണ്ഡലം ഏതെന്നതിനെപ്പറ്റി ആദ്യം പഠനം നടത്തിയത് സ്റ്റാമർ, വേഗാഡ് എന്നിവരായിരുന്നു.
ഏതാണ്ട് 105 കി.
ഉയരത്തിൽ ധ്രുവദീപ്തികളിലെ ഏറ്റവും കൂടിയ തീവ്രത പ്രകടമാകുന്നുവെന്നാണ് സ്റ്റാമറുടെ അഭിപ്രായം.
ചാപാകൃതിയിലുള്ള ദീപ്തികൾ 160 കി.
ലേറെ എത്തുന്നില്ല.
എന്നാൽ കിരണങ്ങളായി പ്രകാശിക്കുന്നവ 400 കി.
മീറ്ററോളം ഉയരത്തിലെത്തുന്നു.
ഇവയിൽ ചിലതു ഭൂപ്രച്ഛായയെ അതിക്രമിച്ചു സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ മേഖലയോളം വ്യാപിക്കുന്നു.
നരച്ച പാടലവർണത്തോടെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഇവയെ സൗരപ്രകാശിത അറോറാ (Sunlit Aurora) എന്നു പറയുന്നു.
ഭൂമിയിലെ കാന്തികവിക്ഷോഭങ്ങളും സൂര്യകളങ്കങ്ങളും ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം കാന്തിക വിക്ഷോഭം കാരണമായ ഒരു ധ്രുവദീപ്തി
ഉഗ്രമായ കാന്തിക വിക്ഷോഭങ്ങളോട് (magnetic storms) അനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന അറോറാകളാണ് ഏറ്റവും ദീപ്തമായി പ്രകാശിക്കുന്നത്.
ആഗോളവ്യാപകമായാണ് കാന്തിക വിക്ഷോഭങ്ങൾ ഉണ്ടാവുക.
തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന ധ്രുവദീപ്തികൾ രണ്ടു ഗോളാർധങ്ങളിലും ഒരേസമയം ദൃശ്യമാകുന്നു.
വിക്ഷോഭങ്ങളുടെ തീവ്രതയ്ക്കൊപ്പം പ്രകാശമേഖലയുടെ വ്യാപ്തിയും വർധിക്കുന്നു.
ചിലപ്പോൾ അറോറാകളുടെ പ്രഭാപൂരം ഉഷ്ണമേഖലയോളം ദൃശ്യമാകുന്നു.
അറോറായും കാന്തിക വിക്ഷോഭങ്ങളുമായുള്ള ആനുപാതികബന്ധത്തെക്കുറിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ സൂചന ഹെയോർതറുടേതായിരുന്നു (1741).
അതിനുമുൻപുതന്നെ സൂര്യകളങ്കങ്ങളും അറോറാകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു (ഡീമെയ്രാൻ;1733).
എന്നാൽ സൂര്യകളങ്കങ്ങളും കാന്തിക വിക്ഷോഭങ്ങളുമായി ഇത്തരമൊരു ബന്ധം കാണുന്നില്ല.
സൂര്യകളങ്കങ്ങളെപ്പോലെ കാന്തിക വിക്ഷോഭങ്ങളും ഒരു പതിനൊന്നുവർഷ ആവർത്തനകാലത്തെ അനുസരിക്കുന്നു.
സൂര്യകളങ്കങ്ങളുടെ ആധിക്യമുള്ള വർഷങ്ങളിൽ കാന്തിക വിക്ഷോഭങ്ങൾ കുറഞ്ഞും അവ നന്നേകുറഞ്ഞുള്ള വർഷം വിക്ഷോഭങ്ങൾ അധികമായും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
സൂര്യകളങ്കങ്ങളുടെ ആധിക്യകാലത്തുണ്ടാകുന്ന വിക്ഷോഭങ്ങൾ അത്യന്തം ഉഗ്രമായിരിക്കും.
തീക്ഷ്ണമായ സൗര ആളലുകളെത്തുടർന്ന് ഒരു ദിവസത്തിനുശേഷം ഉഗ്രവും വ്യാപകവുമായ കാന്തികവിക്ഷോഭമുണ്ടാകുന്നു.
ഇവയ്ക്കിടയിലുള്ള സമയാന്തരാളം 26 മണിക്കൂറാണ് (ന്യൂട്ടൻ, എച്ച്.ഡബ്ലിയു; 1944).
എല്ലാ ആളലുകളോടുമനുബന്ധിച്ചു വിക്ഷോഭമുണ്ടാകണമെന്നില്ല.
കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നും 45o വരെ അകലത്തിനുള്ളിലുള്ള സൗരമേഖലകളിൽനിന്നുള്ള ഉത്സർജങ്ങളാണ് പ്രസക്തം.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അറോറാ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ധ്രുവക്കുറുക്കൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Arctic_Fox
ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന ഒരിനം കുറുക്കനാണ്‌ ധ്രുവക്കുറുക്കൻ ‍.
ആർട്ടിക് കുറുക്കൻ , ഹിമകുറുക്കൻ എന്നിങ്ങനെയും അറിയപ്പെടുന്നു.
കാനിഡെ(Candiae) ജന്തുകുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്നു.
ശാസ്ത്രനാമം: അലോപെക്സ് ലാഗോപ്പസ്  ( Alopex lagopus ).
ധ്രുവക്കുറുക്കന് സാധാരണ കുറുക്കനെ അപേക്ഷിച്ച് വലിപ്പം കുറവാണ്.
കുറുക്കന്റേതിനെക്കാൾ നീളം കൂടിയ കാലുകളും നായയുടേതിനു സദൃശമായ തലയും പല്ലും ഇവയുടെ സവിശേഷതയാണ്.
ആൺമൃഗത്തിന് തലയും ഉടലും കൂടി 46-68 സെന്റിമീറ്റർ.
നീളം വരും; വാലിന് 30-40 സെന്റിമീറ്ററും.
തോളറ്റംവരെ 30 സെന്റിമീറ്ററും.
ഉയരവും നാലര കിലോഗ്രാമോളം തൂക്കവുമുണ്ടായിരിക്കും.
പെൺമൃഗത്തിന്റെ തലയ്ക്കും ഉടലിനും കൂടി 53 സെന്റിമീറ്ററും വാലിന് 30 സെന്റിമീറ്ററും നീളവും മൂന്നു കിലോഗ്രാം തൂക്കവും ഉണ്ടായിരിക്കും.
കട്ടിയുള്ള കൊഴുപ്പുപാളിയും രോമക്കുപ്പായവും ആർട്ടിക് മേഖലയിലെ തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് സഹായിക്കുന്നു.
ശീതകാലത്ത് ഇവയ്ക്ക് വെളുത്ത നിറമാണ്; വേനൽക്കാലത്ത് ഇളം നീലയും.
അതിനാൽ ഇവയെ നീലക്കുറുക്കൻ എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
യൂറോപ്പ് , വടക്കേ അമേരിക്ക , ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെ തുന്ദ്ര പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇവയെ കണ്ടുവരുന്നത്.
ഐസ്‌ലാന്റിലെ കരയിൽ ജീവിക്കുന്ന ഏക സസ്തനി ധ്രുവക്കുറുക്കനാണ്; അവിടെ ഇവ സാധാരണയാണുതാനും.
-70oC വരെയുള്ള തണുപ്പ് അതിജീവിക്കാൻ ധ്രുവക്കുറുക്കനു കഴിയും.
ഒരു ആൺമൃഗവും ഒന്നോ രണ്ടോ പെൺമൃഗങ്ങളും അടങ്ങിയ ചെറുകൂട്ടങ്ങളായാണ് ഇവയെ കാണുക.
കുന്നിൻചരിവുകളിൽ എക്കൽമണ്ണും മണലും ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചെറു ഗുഹകളാണ് ഇവയുടെ വാസസ്ഥലം.
എലികൾ ‍, പ്രാണികൾ ‍, ധ്രുവക്കരടികൾ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ മാംസക്കഷണങ്ങൾ, ചത്തടിഞ്ഞ മത്സ്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ധ്രുവക്കുറുക്കൻ ആഹാരമാക്കുന്നു.
മഞ്ഞിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇരകളുടെ നേരിയ ശബ്ദം പോലും പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇവയ്ക്കുണ്ട്.
മേയ്-ജൂൺ മാസക്കാലമാണ് ധ്രുവക്കുറുക്കന്റെ പ്രജനനകാലം.
ഗർഭകാലം 51-57 ദിവസങ്ങളാണ്.
ഒരു പ്രസവത്തിൽ 4 മുതൽ 11 വരെ കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകും.
പെൺകുറുക്കനും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ആഹാരം സമ്പാദിച്ചുകൊടുക്കുന്നതും അവയെ ശത്രുക്കളിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കുന്നതും കുടുംബത്തിലെ ആൺകുറുക്കനാണ്.
വൻതോതിലുള്ള വേട്ടയാടൽമൂലം ധ്രുവക്കുറുക്കൻ ഇന്ന് വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുകയാണ്.
അലോപെക്സ് കോർസാക്  ( Alopex corsac  ) എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മറ്റൊരിനം ധ്രുവക്കുറുക്കൻ മംഗോളിയ , വടക്കൻ ചൈന എന്നിവിടങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ധ്രുവക്കുറുക്കൻ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ധ്രുവപര്യവേഷണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Arctic_exploration റോആൾഡ് ആമുണ്ഡ്സെൻ , ഉത്തരധ്രുവത്തിൽ പര്യവേഷണം നടത്തുകയും, ദക്ഷിനധ്രുവത്തിൽ വിജയകരമായി എത്തിച്ചേർന്ന ആദ്യ സംഘത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുകയും ചെയ്തു.
ധ്രുവപര്യവേഷണം എന്നത് ഭൂമിയുടെ ആർട്ടിക് , അന്റാർട്ടിക് പ്രദേശങ്ങളുടെ പര്യവേഷണങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കാണ്‌.
ഇത് ആർട്ടിക്ക് വൃത്തത്തിനു വടക്കും, അന്റാർട്ടിക്ക് വൃത്തത്തിനു തെക്കുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ ഏറ്റവും തീവ്രതയോടെ പര്യവേഷണം നടത്തി പ്രസ്തുത പ്രദേശങ്ങൾ കീഴടക്കിയ ഒരു ചരിത്രസമയരേഖയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മാനവരാശി ക്രിസ്തുവിനു 325 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് മുതൽ ഭൂമിയുടെ ഏറ്റവും തെക്കും വടക്കുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ പര്യവേഷണം നടത്താൻ ആ‍രംഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അന്റാർട്ടിക്ക ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ മനുഷ്യർ കാലുകുത്തിയത് 1900-നു ശേഷമായിരുന്നു.
കൊടിയ കാലാവസ്ഥയും അപകടം നിറഞ്ഞ സമുദ്രവും പര്യവേഷകരെ കരയിലൂടെയും കടലിലൂടെയും ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലെത്തുന്നത് അത്യന്തം വിഷമകരമാക്കി.
ആദ്യത്തെ പരിശ്രമങ്ങൾ പുരാതന ഗ്രീസ് ആർട്ടിക്കിന്റെ ഒരു ഭൂപടം.
ആർട്ടിക്ക് പ്രദേശം ഒരു ചുവന്ന വരകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
മദ്ധ്യകാലഘട്ടം മിങ് ചൈന 1763-ൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു ചൈനീസ് ലോകഭൂപടം, 1418-ലെ ഒരു ഭൂപടത്തിൽനിന്നു വിവരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നത്.
അന്റാർട്ടിക്കയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക.
നവീകരണകാലഘട്ടം ആധുനിക പര്യവേഷണം കുറിപ്പുകൾ അവലംബം Menzies, Gavin (2003).
1421: The Year China Discovered America .
Morrow/Avon, ISBN 0-06-053763-9 .
Berton, Pierre (1988).
The Arctic Grail .
Anchor Canada edition [2001], ISBN 0-385-65845-1 Michael Robinson, (2006).
The Coldest Crucible: Arctic Exploration and American Culture .
University of Chicago Press ഇവയും കാണുക ധ്രുവപര്യവേഷകരുടെ പട്ടിക ഉത്തരധ്രുവം ദക്ഷിണധ്രുവം അന്റാർട്ടിക്കയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രം അന്റാർട്ടിക്കൻ ദ്വീപുകൾ ഗവേഷണക്കപ്പലുകളുടെ ചരിത്രം
ധ്രുവദാസ്
ഒരു ഹിന്ദി ഭക്തകവിയാണ് ധ്രുവദാസ് .
രാധാവല്ലഭ വിഭാഗത്തിന്റെ ആരാധനാക്രമങ്ങൾക്കും അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും വ്യാഖ്യാനം നല്കിയ ഭക്തകവി എന്ന നിലയിലാണ് ധ്രുവദാസ് പ്രശസ്തി നേടിയത്.
ഭക്തിമാർഗ്ഗത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി വീട് ഉപേക്ഷിച്ച് വൃന്ദാവനിലെത്തുകയും രാധാവല്ലഭ സമ്പ്രദായത്തിൽ ഔപചാരികമായി പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്ത വ്യക്തിയാണ് ഇദ്ദേഹം.
ധ്രുവദാസിന്റെ പില്ക്കാല ജീവിതവും പ്രവർത്തനങ്ങളും വൃന്ദാവനത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു.
ഉത്തർപ്രദേശിലെ സഹറൻപൂരിൽ 1575-ലാണ് ധ്രുവദാസ് ജനിച്ചത്.
മധ്യകാലത്തെ രാധാവല്ലഭ ആരാധക വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു ഭക്തനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ശ്യാമൾദാസ്.
കായസ്ഥവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവികർ ഗവൺമെന്റ് ഉദ്യോഗം വഹിച്ചിരുന്നവരാണ്.
തികഞ്ഞ ഭക്തനായിരുന്നു ധ്രുവദാസ്.
ഇദ്ദേഹം കാവ്യശാസ്ത്രത്തിൽ അവഗാഹം നേടി. 'ലീല' എന്ന പേരിൽ നാല്പത്തിരണ്ട് കവിതകൾ ഇദ്ദേഹം രചിക്കുകയുണ്ടായി.
ഈ കവിതകളിലെ പ്രതിപാദ്യത്തിൽ കാണുന്ന വൈജാത്യം അനുവാചകരെ അതിശയിപ്പിക്കത്തക്കതാണ്.
ആരാധനാ ക്രമങ്ങൾ, ദാർശനിക സിദ്ധാന്തങ്ങൾ, ആധ്യാത്മികധ്യാനം, ലൗകിക ജീവിതരീതി, കവിതയിലെ സൗന്ദര്യബോധം, ആത്മാവിന്റെ ദേഹാന്തരപ്രാപ്തി എന്നിവയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ധ്രുവദാസിന്റെ വീക്ഷണം ഏതെങ്കിലും ദർശനത്തിലോ മതത്തിലോ ഒതുങ്ങി നില്ക്കുന്നവയല്ല.
ധ്രുവദാസിന്റെ നാല്പത്തിരണ്ട് കൃതികളിൽ ജീവദശാലീല, വൃന്ദാവൻ സത്ലീല, ഹിത്ശൃംഗാർലീല, പ്രേമ്ദശാലീല, രതിമഞ്ജരീലീല, രസാനന്ദ്ലീല എന്നിവയാണ് ഏറെ പ്രചാരം നേടിയവ.
കാവ്യഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കു പുറമേ സിദ്ധാന്ത വിചാർലീല എന്ന പേരിൽ ഒരു ഗദ്യകൃതിയും ധ്രുവദാസ് രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വ്രജഭാഷയിലെ ഗദ്യസാഹിത്യത്തിന്റെ ഒരു ഉത്തമ മാതൃകയാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം.
പ്രേമത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മാപഗ്രഥനം തികച്ചും മൗലിക സ്വഭാവമുള്ളതാണ്. 'രീതി' കവികളുടെ രചനകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രസാദാത്മകത ധ്രുവദാസിന്റെ കവിതകളിലും കാണാം.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ സമാഹരിച്ച് ധ്രുവസർവസ്വ എന്ന പേരിൽ പില്ക്കാലത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി.
ശൃംഗാരം, പ്രേമം എന്നീ ഭാവങ്ങളെ ഉദാത്തീകരിച്ച കവിയാണ് ധ്രുവദാസ്.
1643-ൽ ധ്രുവദാസ് അന്തരിച്ചു.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ധ്രുവദാസ്_(1575_-_1643) എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ധ്രുവമുയൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Arctic_Hare
ലഗാമോർഫ (Lagamorpha) ജന്തുഗോത്രത്തിലെ ലെപോറിഡെ (Leporidae) കുടുംബത്തിൽ പ്പെടുന്ന ഒരിനം മുയലാണ്‌ ധ്രുവമുയൽ .
ശാസ്ത്രനാമം: ലെപ്പസ് ടിമഡസ് (Lepus timidus).
നീല മുയൽ (Blue hare) എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.
അലാസ്ക , ലാബ്രഡോർ ‍, ഗ്രീൻലാൻഡ് , സ്കാൻഡിനേവിയ , സൈബീരിയ , ഉക്രെയിനിന്റെ വടക്കൻഭാഗങ്ങൾ, ലിത്വാനിയ , അയർലൻഡ് എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ചെറുകൂട്ടങ്ങളായാണ് ധ്രുവമുയലുകൾ ജീവിക്കുന്നത്.
ധ്രുവമുയലുകൾ വേനൽക്കാലത്ത് സാധാരണയായി വനപ്രദേശങ്ങളിലോ തടാകങ്ങളുടെയോ അതുപോലെയുള്ള ജലസ്രോതസ്സുകളുടെയോ സമീപത്തുള്ള കുറ്റിക്കാടുകളിലോ ആണ് അധിവസിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ശീതകാലത്ത് ഇവ കുന്നിൻചരിവുകളിലുള്ള ഗുഹകളിൽ ജീവിക്കുന്നു.
ധ്രുവമുയലുകൾക്ക് രണ്ടുമുതൽ നാലരവരെ കി.
ഗ്രാം തൂക്കമുണ്ടായിരിക്കും.
മഞ്ഞുകാലത്ത് വെളുത്തനിറവും വേനൽക്കാലത്ത് നീലകലർന്ന വെളുപ്പുനിറവുമാണ്.
ചെവിയുടെ അറ്റം കറുത്തിരിക്കും.
കാൽപ്പാദങ്ങളിലെ കട്ടിയായ രോമാവരണം മഞ്ഞിലൂടെ സുഗമമായി നടക്കുന്നതിന് ഇവയെ സഹായിക്കുന്നു.
ഇവ സസ്യാഹാരികളാണ്.
മഞ്ഞുകാലങ്ങളിൽ വൃക്ഷങ്ങളുടെയും കുറ്റിച്ചെടികളുടെയും മരത്തൊലി ഭക്ഷിച്ചാണ് ഇവ ജീവിക്കുന്നത്.
ഏകദേശം 50 ദിവസമാണ് ധ്രുവമുയലിന്റെ ഗർഭകാലം .
വർഷംതോറും ഒരു പ്രാവശ്യം രണ്ടോ മൂന്നോ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിക്കുന്നു.
കുഞ്ഞുങ്ങൾ വളരെ വേഗം വളരുന്നു.
ജനിച്ച് ഒൻപത് ദിവസം കഴിയുമ്പോൾത്തന്നെ അവ സസ്യാഹാരം ഭക്ഷിക്കാറുണ്ട്.
89 വർഷമാണ് ഇവയുടെ ആയുർദൈർഘ്യം.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ധ്രുവമുയൽ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ധ്രുവക്കരടി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Polar_bear
ആർട്ടിക് മേഖലയിൽ ജീവിക്കുന്ന വലിയ കരടിയാണ് ധ്രുവക്കരടി .
കരടിവർഗ്ഗത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീവിയും കരയിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാംസഭുക്കുമാണ് ധ്രുവക്കരടി.
വെള്ളക്കരടി എന്നും ഇവ അറിയപ്പെടുന്നു.
പ്രധാനമായും റഷ്യ , കാനഡ , ഡെന്മാർക്ക് , നോർവെ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലാണ് ഇവ കൂടുതലായും കണ്ടുവരുന്നത്.
ഇവയുടെ ത്വക്കിന് കറുത്ത നിറമാണ്.
ഇത് രോമകൂപങ്ങളാൽ ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സാധാരണ കരടികളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇവയ്ക്ക് നീളം കൂടിയ കാലുകളും നീണ്ട വണ്ണം കുറഞ്ഞ കഴുത്തും ആണ് ഉള്ളത്.
25-30 വർഷമാണ് ഇവയുടെ സാധാരണ ആയുർദൈഘ്യം.
സീലുകളും മത്സ്യവുമാണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ആഹാരം.
പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തിയ ഒരു ധ്രുവക്കരടി 150 മുതൽ 300 കിലോഗ്രാം വരെ തൂക്കം ഉണ്ടാകും.
ഇന്ന് വളരെയധികം വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ഒരു ജീവിയാണ് ഇത്.
മാംസത്തിനായും രോമകൂപങ്ങൾക്കായും ഇവ ധാരളമായി വേട്ടയാടപ്പെടുന്നു.
ധ്രുവക്കരടി ദിനം
ഫെബ്രുവരി 27ന്  അന്താരാഷ്ട ധ്രുവക്കരടി ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.
ധ്രുവരേഖ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Meridian_(geography) The prime meridian at Greenwich, England
ഭൂമിയിൽ നാം നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന് നേരെ മുകളിൽ ഖഗോളത്തിൽ വരുന്ന ബിന്ദുവിനു ശിരോബിന്ദു (Zenith) എന്ന്‌ പറയുന്നു.
നേരെ താഴെയുള്ള ബിന്ദുവിനു അധോബിന്ദു (Nadir) എന്നും പറയുന്നു.
ഖഗോളത്തിന്റെ ധ്രുവങ്ങളിൽ കൂടെയും ശിരോ-അധോബിന്ദുക്കളിൽ കൂടെയും കടന്നു പോകുന്ന മഹാവൃത്തത്തിനാണ് ധ്രുവരേഖ (Meridian)എന്ന്‌ പറയുന്നത്.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ The Principal Meridian Project (US) History of the Rectangular Survey System Archived 2008-10-10 at the Wayback Machine .
Note: This is a large file, approximately 46MB.
Searchable PDF prepared by the author, C. A. White.
Resources page of the U.S. Department of the Interior, Bureau of Land Management Archived 2008-10-11 at the Wayback Machine .
ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Textile_printing Design for a hand woodblock printed textile, showing the complexity of the blocks used to make repeating patterns.
Evenlode by William Morris , 1883.
തുണിയിൽ ഡിസൈനുകൾ മുദ്രണം ചെയ്യുന്ന വിദ്യ.
തുണിയെ നിറപ്പകിട്ടുള്ളതാക്കാൻ ആദ്യകാലത്ത് ചായം മുക്കിയ നൂലുകൾ ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്.
അതു പിന്നീട് ഡിസൈനുകൾ നെയ്തെടുക്കുന്ന രീതിയിലേക്കു വളർന്നു.
സങ്കീർണമായ ഡിസൈനുകൾ നെയ്തെടുക്കുക സുസാധ്യമല്ലാത്തതിനാൽ തുണിയിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുചേർക്കുന്ന രീതിയാണ് തുടർന്നു നിലവിൽ വന്നത്.
ഒരേ ഡിസൈൻ തന്നെ പല തുണികളിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടി വന്നതോടെയാകണം ഡിസൈനുകൾ തുണിയിൽ അച്ചുകളുപയോഗിച്ച് മുദ്രണം ചെയ്യുന്നതിനെപ്പറ്റി അതിന്റെ പ്രയോക്താക്കൾ ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങിയത്.
തടികൊണ്ടോ ലോഹം കൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ അവ രണ്ടുമുപയോഗിച്ചോ ഡിസൈനിന്റെ ബ്ളോക്ക് ഉണ്ടാക്കാമെന്നും അതു ചായത്തിൽ മുക്കിയശേഷം തുണിയിൽ അമർത്തിപ്പതിപ്പിച്ചാൽ ഡിസൈൻ അതിൽ പതിയുമെന്നും ഉള്ള കണ്ടെത്തലിലേയ്ക്ക് ആ ചിന്ത എത്തപ്പെട്ടതോടെയാണ് ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് എന്ന പ്രായോഗിക കലയും സാങ്കേതികവിദ്യയും ആവിർഭവിച്ചത്.
തുണിയിൽ ഡിസൈനുകൾ പതിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും വേഗതയാർന്നതും ചെലവുകുറഞ്ഞതുമായ ഉപാധിയെന്ന നിലയിൽ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് തുണിവ്യവസായരംഗത്തെ ഗണ്യമായി സ്വാധീനിക്കുകയുണ്ടായി.
ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗിന്റെ ഉത്പത്തി ചൈനയിലാണെന്ന വാദം നിലനിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും ഇന്ന് ഇന്ത്യയും ഈജിപ്തുമാണ് ഇതിന്റെ ഈറ്റില്ലങ്ങൾ എന്നത് നിസ്സംശയമായും തെളിയിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിൽ നിന്നാണ് ഈ വിദ്യ പേർഷ്യയിലേക്കും ഏഷ്യാമൈനറിലേക്കും തുടർന്ന് ഇംഗ്ളണ്ടിലേക്കും എത്തിച്ചേർന്നത്.
യൂറോപ്പിൽ 17-ാം ശതകത്തോടെ ഈ വിദ്യ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയതായി കരുതുന്നു.
ഇപ്പോൾ പ്രാരംഭകാലത്തെ പരിമിതികളെയെല്ലാം മറികടക്കാൻ പോന്ന അത്യാധുനിക യന്ത്രങ്ങൾ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും വ്യാപകമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
എങ്കിലും പരമ്പരാഗത കരകൗശലമേഖലയിൽ നിന്നുള്ള ഉത്പന്നങ്ങൾക്ക് ഇന്നും പ്രിയമേറെയാണ്.
കൈകൊണ്ട് ബ്ലോക്ക് പ്രിൻറ് ചെയ്ത തുണി (മഹാരാഷ്ട്ര)
സങ്കേതങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗിനെ ബ്ളോക്ക് പ്രിന്റിംഗ്, റോളർ പ്രിന്റിംഗ്, സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്, ട്രാൻസ്ഫർ പ്രിന്റിംഗ് എന്നിങ്ങനെ നാലായി വിഭജിക്കാം.
ഈ സങ്കേതങ്ങളിൽ ഏതുപയോഗിക്കുമ്പോഴും മുദ്രണം നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന രീതി ഡയറക്ട്, ഡിസ്ചാർജ്, റെസിസ്റ്റ് എന്നിവയിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നായിരിക്കും.
അതിനാൽ മുദ്രണ സ്വഭാവത്തെ ആസ്പദമാക്കി ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗിനെ ഡയറക്ട് പ്രിന്റിംഗ്, റെസിസ്റ്റ് പ്രിന്റിംഗ്, ഡിസ്ചാർജ് പ്രിന്റിംഗ് എന്നിങ്ങനെയും വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തടികൊണ്ടോ അനുയോജ്യമായ മറ്റെന്തെങ്കിലും വസ്തുകൊണ്ടോ ഉണ്ടാക്കിയ അച്ചുകൾ (ബ്ളോക്കുകൾ) ചായത്തിൽ മുക്കി മുദ്രണം നിർവഹിക്കുന്നതാണ് ബ്ളോക്ക് പ്രിന്റിംഗ് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
തുണിയിൽ പതിപ്പിക്കുമ്പോൾ ബ്ളോക്കിലെ ഡിസൈൻ മാത്രം പതിയത്തക്കവിധമാണ് ബ്ളോക്ക് തയ്യാറാക്കുക.
അതിനായി ഡിസൈൻ ബ്ളോക്കിന്റെ പ്രതലത്തിൽ നിന്ന് 6 മി.മീ.
ഉയർന്നു നിൽക്കത്തക്ക വിധമായിരിക്കും കൊത്തിയെടുക്കുന്നത്.
ചെറിയ ബ്ളോക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കി അവ ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ചു പതിപ്പിച്ച് വലിയ ഡിസൈനുകളുണ്ടാക്കുകയാണ് ബ്ളോക്ക് പ്രിന്റിംഗിൽ ചെയ്യുന്നത്.
ഇത് തുണിയിന്മേലുള്ള മുദ്രണകലയുടെ ആദിമ മാതൃകയാണ്.
എങ്കിലും ഏറെ സമയമെടുക്കുന്ന ഒന്നാകയാൽ വൻതോതിലുള്ള വ്യവസായങ്ങളുടെ ഇക്കാലത്ത് ഇതിനെ അപ്രസക്തമായ ഒന്നായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
എന്നാൽ പരമ്പരാഗത കരകൌശലരംഗത്ത് ഈ മട്ടിലുള്ള മുദ്രണം ഇന്നും നിലനിന്നുപോരുന്നുണ്ട്.
ബ്ളോക്ക് പ്രിന്റിംഗിന് സഹായകമായ യന്ത്രമാണ് പിറോട്ടിൻ മെഷീൻ.
പിറോട്ട് എന്ന ഇംഗ്ളീഷുകാരൻ കണ്ടെത്തിയ ആ യന്ത്രമുപയോഗിച്ച് മൂന്നു ചായങ്ങളിൽ ഒരേ സമയം പ്രിന്റു ചെയ്യാം.
ബാലിയിലും ഇന്തോനേഷ്യയിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലുപയോഗിച്ചിരുന്ന ഇന്ത്യൻ നിർമിത പ്രിന്റ് തുണിത്തരത്തിന്റെ പരിഷ്കൃതരൂപം
പക്ഷികളുടെ രൂപങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായ ഒരു പ്രിന്റ് ടെക് സ്റ്റൈൽ മാതൃക
കൂടുതൽ വേഗതയിലുള്ള മുദ്രണത്തിന്, റോളർ പ്രിന്ററുകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇതിൽ അച്ചുകൾ സിലിണ്ടർ ആകൃതിയിലുള്ളവ ആയിരിക്കും.
ഡിസൈനുകൾ ആലേഖനം ചെയ്തശേഷം ആവശ്യമുള്ള ചായം പുരട്ടി യന്ത്രസഹായത്തോടെയോ അല്ലാതെയോ അവ കറക്കുകയും അതുമായി ഗാഢമായി ബന്ധപ്പെടത്തക്കവിധം തുണി അതിനടിയിലൂടെ കടത്തിവിടുകയും ചെയ്യും.
അപ്പോൾ അച്ചിലുള്ള ഡിസൈൻ അതിവേഗം തുണിയിൽ പതിയും.
ഒരു 'റോളറിൽ' നിന്ന് ഡിസൈനുള്ള മറ്റൊരു റോളറിലേക്ക് തുണി കടത്തിവിട്ടുകൊണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഡിസൈനുകൾ, വ്യത്യസ്ത ചായത്തിൽ ഒരേ തുണിയിൽ അതിവേഗം മുദ്രണം ചെയ്യാം എന്ന സവിശേഷത ഈ സംവിധാനത്തിനുണ്ട്.
റോളർ പ്രിന്റിംഗിന്റെ വരവോടെ വസ്ത്രമുദ്രണകലയിൽ വൻ കുതിപ്പുകളുണ്ടായി.
1783-ൽ ബെൽ, റോളർ പ്രിന്റിംഗ് മെഷീൻ കണ്ടുപിടിച്ചതോടെ വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിൽ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സിൽക്ക്, നൈലോൺ തുടങ്ങിയ, ചായം വാർന്നു വീഴാൻ സാധിക്കുന്ന സുഷിരങ്ങളുള്ള തുണി ഒരു ഫ്രെയിമിൽ ഉറപ്പിച്ചശേഷം, മുദ്രണം ചെയ്യേണ്ട ഡിസൈൻ ഒഴികെയുള്ള ഭാഗത്തെ സുഷിരങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ അടച്ചശേഷം അത് തുണിയോട് ചേർത്തുവച്ച് ചായം തേച്ച് നടത്തുന്ന മുദ്രണമാണ് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്.
ഇതിനും വ്യാവസായികരംഗത്ത് നല്ല സ്വീകരണമാണു ലഭിച്ചത്.
റോളർ സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമാണ് അതിനു കളമൊരുക്കിയത്.
കൈകൊണ്ട് മണിക്കൂറിൽ 320 മീ.
വരെ തുണിയിൽ മുദ്രണം നടത്താമെന്നിരിക്കെ, റോളർ സ്ക്രീൻ പ്രിന്ററിലൂടെ മണിക്കൂറിൽ 2,200 മീ.
തുണിയിൽ ഡിസൈനുകൾ അച്ചടിക്കാം.
ട്രാൻസ്ഫർ പ്രിന്റിംഗിനെ താപപ്രേഷണമുദ്രണവിദ്യ എന്നു വിളിക്കാം.
ഇതിൽ തുണികളിലുപയോഗിക്കുന്ന ചായം കൊണ്ട് ഡിസൈനുകൾ കടലാസിൽ പ്രിന്റു ചെയ്യുകയാണ് ആദ്യഘട്ടം.
പിന്നീട് മുദ്രണം ചെയ്യേണ്ട തുണി ഏതാണ്ട് 160-210ത്ഥഇ ചൂടിൽ പ്രസ്തുത കടലാസുമായി ചേർത്തുവയ്ക്കും.
അപ്പോൾ അതിലെ ഡിസൈൻ അതേ ചായത്തിൽ തുണിയിൽ പതിയും.
താപത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ മുദ്രണം നിർവഹിക്കുന്ന ഈ വിദ്യ 1965 മുതലാണ് നടപ്പിലായത്.
സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് ചെയ്ത മാതൃക-ചെന്നൈ
ഈ നാലു രീതികൾക്കുപുറമേ മറ്റു ചില രീതികളിലൂടെയും തുണിയിൽ ഡിസൈനുകൾ മുദ്രണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ ബേൺ-ഔട്ട് പ്രിന്റിംഗ്, ഡ്യൂപ്ളെക്സ് പ്രിന്റിംഗ്, ഓവർ പ്രിന്റിംഗ് എന്നിവയാണ്.
രണ്ടു സ്വഭാവമുളള രണ്ടു തരം നൂലുകൊണ്ട് നെയ്ത തുണിയിൽ പ്രത്യേക രാസവർണം നിയത ഡിസൈനിൽ പതിപ്പിച്ചാണ് ബേൺ-ഔട്ട് പ്രിന്റിംഗ് നടത്തുക.
രാസപദാർഥം ഒരു നൂലിനെ കത്തിച്ചുകളയുന്നതിലൂടെയാണ് ഡിസൈനുകൾ തുണിയിൽ ആലേഖനം ചെയ്യുന്നത്.
വെൽവെറ്റ് തുണിയിൽ ശില്പസമാനമായ ചിത്രങ്ങൾ മുദ്രണം ചെയ്യുന്നതിന് ഈ രീതിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
തുണിയുടെ രണ്ടുവശത്തും ഒരേ ഡിസൈൻ മുദ്രണം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് ഡ്യൂപ്ളക്സ് പ്രിന്റിംഗ് അഥവാ രജിസ്റ്റർ പ്രിന്റിംഗ് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
ഒരിക്കൽ ഒരു ഡിസൈൻ മുദ്രണം ചെയ്തശേഷം അതിനു മുകളിൽ വീണ്ടും മറ്റൊന്നോ പലതോ മുദ്രണം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് ഓവർ പ്രിന്റിംഗ്.
ഒരോ കളങ്ങളിലും വ്യത്യസ്ത ഡിസൈനുള്ള മാതൃക-ബംഗാൾ,ഇന്ത്യ]]
ഇരുവശങ്ങളിലും ഡിസൈൻ അച്ചടിച്ചിട്ടുള്ള മാതൃക-ധമാധ്ക,ഇന്ത്യ
മുദ്രണം ഡയറക്ട്, ഡിസ്ചാർജ്, റെസിസ്റ്റ് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രീതിയിലാണ് സംഭവിക്കുക.
തുണിയിലേയ്ക്ക് നേരിട്ട് ചായം പതിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഡയറക്ട് രീതി.
ഒരു ചായത്തിൽ മുക്കിയെടുത്ത തുണിയിൽ, രാസപ്രക്രിയയിലൂടെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങളിലെ ചായം നീക്കം ചെയ്ത് ഡിസൈൻ പതിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഡിസ്ചാർജ് രീതി.
തുണിയിൽ 'റെസിസ്റ്റു'കൾ ഉപയോഗിച്ച് മുദ്രണം ചെയ്യുന്നതാണ് റെസിസ്റ്റ് പ്രിന്റിംഗ്.
റെസിസ്റ്റ് പതിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് പിന്നെ ഒരു ചായവും പതിയില്ല.
ഡിസൈൻ റെസിസ്റ്റുകൊണ്ട് പതിപ്പിച്ചശേഷം ആ തുണി ചായത്തിൽ മുക്കുമ്പോൾ ഡിസൈനൊഴികെയുള്ള ഭാഗത്തു മാത്രമേ ചായം പതിയുകയുള്ളൂ.
ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് ഭാരതത്തിൽ
പരുത്തിത്തുണിയിൽ ചായക്കൂട്ടുകൾ മുദ്രണം ചെയ്യുന്ന കലയിൽ ഭാരതം വളരെ മുമ്പുതന്നെ വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടിയിരുന്നു.
ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് രംഗത്തെ ആദ്യമാതൃകയായ ബ്ളോക്പ്രിന്റിംഗ് ബി.സി. 5-ാം ശ.
മുതൽ തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലിരുന്നു എന്നാണ് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
അത്തരം തുണികളുടെ മാതൃകകൾ ഇന്നവശേഷിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ആ കാലഘട്ടത്തെ പ്രസ്തുത സാങ്കേതികവിദ്യയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്ന സാഹിത്യഗ്രന്ഥങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്.
ബ്ളോക് പ്രിന്റിംഗ് ചെയ്തിട്ടുള്ള ഇന്ത്യൻ തുണികളുടെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള മാതൃക ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് ഈജിപ്തിലെ കെയ്റോയിലുൾപ്പെട്ട ഫൊസ്റ്റാറ്റിൽ നിന്നാണ്.
അവയിലേറെയും 15-ാം ശ.
-ത്തിലോ അതിനുശേഷമോ ഉള്ളവയാണെങ്കിലും കുറേക്കൂടി പ്രാക്തനമായവയും അക്കൂട്ടത്തിൽ ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്.
അടുത്ത കാലത്ത് അവയിലൊരെണ്ണം 11-ാം ശ.
-ത്തിലേതാണെന്ന് വ്യക്തമായിട്ടുണ്ട്.
ചെങ്കടൽ തീരത്ത് അടുത്ത കാലത്തു നടന്ന ഖനനം ഏ.
ഡി. 800-ലേതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന മാതൃകകൾ ലഭ്യമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
പുരാവസ്തു ഖനനങ്ങളിലൂടെ ഈജിപ്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ച മാതൃകകൾ ഗുജറാത്തിലോ പശ്ചിമഭാരതദേശങ്ങളിലോ നിർമിച്ചവയാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
അവയിൽ പുഷ്പചിത്രങ്ങളോ ജ്യാമിതീയ രൂപങ്ങളോ ആണ് മുദ്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
അപൂർവമായി പക്ഷികളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും ആൾരൂപങ്ങളുടെയും ചിത്രങ്ങൾ കാണാം.
സാങ്കേതികമായി ആ ആദ്യമാതൃകകൾ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളിൽപെടുന്നവയാണ് എന്നു പറയാം - മെഴുക്, കളിമണ്ണ് എന്നിവയിലേതെങ്കിലുമൊന്ന് 'റെസിസ്റ്റ്' ആക്കിക്കൊണ്ട് ബ്ളോക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച് മുദ്രണം നടത്തിയിട്ടുള്ളവയാണ് ഒരു വിഭാഗം.
അവയിൽ ഒറ്റ നിറത്തിലുള്ള, വിശേഷിച്ചും അമരിനീലയിലോ ചുവപ്പിലോ ഉള്ള ആലേഖനങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗം ഒന്നോ അതിലധികമോ പശകൾ കൂടെ ഉപയോഗിച്ച് ബ്ളോക് പ്രിന്റിംഗ് നടത്തിയിട്ടുള്ളവയാണ്.
അവയിൽ റെസിസ്റ്റുപയോഗിച്ച് ഡിസൈനിന്റെ ബാഹ്യരേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്ന രീതിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പശകളും റെസിസ്റ്റുകളും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഈ രീതികൾ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗിന്റെ തുടക്കവും തുണികളിലെ ചായം മുക്കുന്ന വിദ്യയുടെ തുടക്കവും ഭാരതത്തിൽ ഏതാണ്ടൊരേ കാലത്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന അനുമാനത്തിന് വക നൽകുന്നുണ്ട്.
ഹാൻഡ് ബ്ലോക്ക് ഉപയോഗിച്ചു തുണിയിൽ പ്രിന്റു ചെയ്യുന്നു
മുതൽ ഇന്ത്യയിൽ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് ഏറെ പ്രചാരത്തിലിരുന്നു എന്നതിന് ഒട്ടനവധി ഭൗതികസാക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. 'ക്വനാറ്റു'കൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആവരണങ്ങൾ, മേൽക്കട്ടികൾ, കുപ്പായങ്ങൾ, അരക്കച്ചകൾ തുടങ്ങിയ ചിത്രമുദ്രിത വസ്ത്രങ്ങളുടെ വൻകയറ്റുമതി അക്കാലം മുതൽ നടന്നിരുന്നു.
ദക്ഷിണ-പൂർവ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ജപ്പാനിലേക്കുമായിരുന്നു ഏറെയും കയറ്റുമതി ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്.
വിദേശവിപണിയെ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്ന മുദ്രിതതുണിത്തരങ്ങളിൽ അതീവ വൈവിധ്യമാർന്ന ഡിസൈനുകളാണ് പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
അതേസമയം ആഭ്യന്തര വിപണിയെ ലക്ഷ്യം വച്ചവയിൽ മുഗൾ ചിത്രകലാശൈലിക്കായിരുന്നു പ്രാധാന്യം.
അക്കാലത്തെ പ്രധാന ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് കേന്ദ്രങ്ങൾ മധ്യേന്ത്യയിലും പശ്ചിമേന്ത്യയിലുമായിരുന്നു നിലവിലിരുന്നത്.
അവയിൽ ഗുജറാത്തിലെ അഹമ്മദാബാദും മധ്യഭാരതത്തിലെ ബർഹാൻപൂരുമായിരുന്നു മുഖ്യകേന്ദ്രങ്ങൾ.
മുഗൾഭരണത്തിന്റെ തകർച്ചയും ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിവത്ക്കരണവും ടെക്സ്റ്റൈൽ കലാരംഗത്തെ തളർത്തി.
നെയ്ത്തിനെയും തുണികളിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്ന കലയെയും അത് ഏതാണ്ട് അസ്തമിപ്പിച്ചുകളയുകപോലും ചെയ്തു.
പക്ഷേ ആ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലും ഇന്ത്യയിലെ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ് രംഗം കാര്യമായ പോറലുകളൊന്നുമേൽക്കാതെ നിലനിന്നുപോന്നിരുന്നു എന്നാണ് ചരിത്രം തെളിയിക്കുന്നത്.
-ത്തിന്റെ അന്ത്യപാദങ്ങളിൽ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലുടനീളം ഈ കലാവ്യവസായം വൻതോതിൽതന്നെ നടന്നിരുന്നു.
1902-03 കാലഘട്ടത്തിൽ ജോർജ് വാട്ട് ഡൽഹി എക്സിബിഷനുവേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയ കാറ്റലോഗിൽ താഴെപ്പറയുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗിന്റെ ആസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് - അഹമ്മദാബാദ്, സൂററ്റ്, ദാറൂച്, ബറോഡ, ഡീസ, രാജ്കോട്ട്, ജാംനഗർ, ഭവ്നഗർ, ജേത്പൂർ, ഭുജ്, മുന്ദ്ര, ധമാഡ്ക, ഖാവ്ദ (ഗുജറാത്ത്), സംഗനർ, ബഗ്രു, ജോധ്പുർ, ബിക്കാനർ, ബാർമെർ, ബലോട്ര, ഉദയ്പുർ, അജ്മീർ, പിപാഡ്, കോട്ട, ചിറ്റോർഗാഢ് (രാജസ്ഥാൻ), ഗ്വാളിയോർ, റാറ്റ്ലം മാൻഡ്ഡോർ, ഇൻഡോർ, ഉജ്ജയിനി, ബുർഹാൻസുർ (മധ്യപ്രദേശ്), ലക്നൌ, കനൌജ്, ഫറൂഖാബാദ്, ഫത്തേപുർ, ആഗ്ര, അലാഹാബാദ്, കാൺപുർ, മിറാസ്പുർ, വാരാണസി, തണ്ടാമഥുര (ഉത്തർപ്രദേശ്) മുംബൈ, ധാർവാർ, നാസിക്, നാഗ്പുർ, ഖൻഡേഷ് (മഹാരാഷ്ട്ര), തിരുപ്പൂർ, മംഗലാപുരം, മച്ചിലിപട്ടണം, ചിരാല, വിജയവാഡ, റ്റുനി, കുംഭകോണം, കൊഡാലിക്കരിപ്പൂർ, പൊന്നേരി, ചെന്നൈ, തഞ്ചാവൂർ (ദക്ഷിണേന്ത്യ).
-ത്തിൽ ഇവയിൽ പലതും നിലവിലില്ലാത്തവയായി.
എന്നാൽ സംഗനർ പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ മുമ്പത്തേതിലുമേറെ വളർച്ച പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആധുനിക സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് പണിപ്പുര
പരുത്തിത്തുണിയിലോ സിൽക്കുതുണിയിലോ ആണ് പൊതുവേ ഇന്ത്യയിൽ ടെക്സ്റ്റൈൽ പ്രിന്റിംഗ്് നടത്താറുള്ളത്.
ഡയറക്ട് പ്രിന്റിംഗ് റെസിസ്റ്റ് പ്രിന്റിംഗ് എന്നീ രീതികളാണ് ഇവിടെ അവലംബിച്ചുപോരുന്നത്.
ഇന്ത്യൻ ബ്ളോക്ക് പ്രിന്റിംഗിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത അതിൽ ഡിസൈനിന്റെ ബാഹ്യരേഖകൾ മാത്രം ആദ്യം മുദ്രണം ചെയ്യുകയും പിന്നീട് അതിനകത്ത് മറ്റൊരു ബ്ളോക്കുപയോഗിച്ച് ചായം നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്.
റെസിസ്റ്റ് പ്രിന്റിംഗിനുമുണ്ട് ഒരു പ്രത്യേകത.
അതിൽ ചായം പതിയേണ്ടാത്ത സ്ഥലത്ത് ഒരു റെസിസ്റ്റും കളിമണ്ണും മുദ്രണം ചെയ്തു പിടിപ്പിക്കും.
പിന്നീട് ആ തുണി ചായത്തിൽ മുക്കും.
തുടർന്ന് അത് ഒഴുക്കുവെള്ളത്തിലിട്ട് നദിയിലും മറ്റും കഴുകും.
ഈ പ്രക്രിയ റെസിസ്റ്റും മറ്റും നീക്കം ചെയ്യാൻ വേണ്ടിയുള്ളതാണെങ്കിലും അതിലൂടെ മറ്റൊരു കാര്യം കൂടെ സംഭവിക്കും.
ചായം ഡിസൈനിന്റെ അരികിലേക്കെല്ലാം അല്പാല്പമായി പടരും.
അങ്ങനെ ബ്ളോക്ക് പ്രിന്റിംഗിലെന്നപോലെ നിശ്ചിത വടിവിലല്ലാത്ത, അരികുകൾ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുംവിധമുള്ള മൃദുവായ ഡിസൈനുകളായിരിക്കും റെസിസ്റ്റ് രീതിയിൽ പ്രിന്റു ചെയ്ത തുണികളിലുണ്ടാവുക.
ഈ സവിശേഷമായ സ്വഭാവം കാരണം ഇന്ത്യൻ റെസിസ്റ്റ് പ്രിന്റിംഗിന്റെ വികസിതരൂപമാണ് 'ബാത്തിക്' എന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.