smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1991 (39th) – രജത് ധോലകിയ ധാരാവി ഹിന്ദി For using music as an integral part of the film structure, furthering the meaning and dimensions of the theme.
1992 (40th) എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ റോജാ തമിഴ് For the harmonious blend of western and Carnatic classical music in Roja, the separate music systems complementing each other without losing their own identities.
1993 (41st) ജോൺസൺ പൊന്തൻമാട മലയാളം For his music, which exhibits imagination, competence and presentation of the changing contours of music from traditional to modern styles.
1994 (42nd) – ബോംബെ രവി • സുകൃതം • പരിണയം മലയാളം For his melodious rendering of his tunes.
The music in both the films exhibit originality and creatively highlights the entire mood of the two films, achieving musical harmony.
ജോൺസൺ സുകൃതം മലയാളം For scoring the background music.
1995 (43rd) പ്രമാണം:Hamsalekha.jpg ഹംസലേഖ സംഗീത സാഗര ഗാനയോഗി പഞ്ചാക്ഷര ഗവായി കന്നഡ For his authentic utilisation of classical Indian music in both the Hindustani and Karnatic style and presenting a wholesome musical structure to the film.
1996 (44th) എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ മിൻസാര കനവ് തമിഴ് For innovative compositions breaking all traditions, entering into new era.
1997 (45th) എം.എം. കീരവാണി അന്നമയ്യ തെലുഗു For the film's rich, classical music scores and its devotional fervor.
1998 (46th) വിശാൽ ഭരദ്വാജ് ഗോഡ്‌മദർ ഹിന്ദി For the Hindi film Godmother where the narrative of the film and the music bring about an excellent blend of folk and modern music.
It retains the fragrance of the soil of Gujarat.
1999 (47th) ഇസ്മയിൽ ദർബാർ ഹം ദിൽ സേ ചുകേ സനം ഹിന്ദി For an innovative score that blends in the entire spectrum of Indian music form Classical to folk to embellish the musical narrative.
2000 (48th) അനു മാലിക് റെഫ്യൂജി ഹിന്ദി For a score that blends with the story and heightens it's narrative.
A great effort has been made to ensure that the compositions have all the ingredients of the music of the soul.
2001 (49th) എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ ലഗാൻ ഹിന്ദി For a music score, that is both regional in character and popular in appeal bringing out the ethos of Saurashtra region.
2002 (50th) എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ കന്നത്തിൽ മുത്തമിട്ടാൽ തമിഴ് For his original musical score highlighting the cultural conflicts and personal anguish in the story.
2003 (51st) ശങ്കർ എഹ്സാൻ ലോയ് കൽ ഹോ ന ഹോ ഹിന്ദി For its wide range of styles and modes, enriching the themes of the film.
2004 (52nd) വിദ്യാസാഗർ സ്വരാഭിഷേകം തെലുഗു For the songs that are composed as per the situation and enrich the theme of the film.
From the beginning to the end he has maintained traditional classical music and used Indian acoustic instruments thus bringing out the colour and flavour of Indian music.
2005 (53rd) – ലാൽഗുഡി ജയരാമൻ ശ്രീരംഗം തമിഴ് For bringing alive an era of great musical and dance tradition through the deft use of Indian musical instruments.
2006 (54th) അശോക് പട്കി അന്തർനാട് കൊങ്കണി For a judicious range of music from the classical to pop, elevating the film.
2007 (55th) – ഔസേപ്പച്ചൻ ഒരേ കടൽ മലയാളം For achieving through music the poignancy of the turmoil of unconventional love.
2008 (56th) അജയ് - അതുൽ ജോഗ്വ മറാഠി For its well-researched use of traditional and folk music to reinforce the theme of the film.
2009 (57th) അമിത് ത്രിവേദി ദേവ്.
ഡി ഹിന്ദി For the innovative composition that blend contemporary and folk sounds.
ഇളയരാജ പ
ഴശ്ശിരാജ മലയാളം For creating epic grandeur by fusing symphonic orchestration with traditional Indian instrumentation.
2010 (58th) വിശാൽ ഭരദ്വാജ് ഇഷ്ഖ്വിയ ഹിന്ദി For blending rustic flavour with the Indian classical tradition.
– ഐസക് തോമസ് കൊട്ടുകാപ്പള്ളി ആദാമിന്റെ മകൻ അബു മലയാളം For minimalistic use of appropriate background score to nurture the essence of the narrative.
2011 (59th) – നീൽ ദത്ത് രഞ്ജന അമി അർ അഷ്ബോന ബംഗാളി For displaying a variety of contemporary musical forms that rock the city of Kolkata today.
He virtually drives the narrative flow composing a variety of songs to portray the world of an ageing rock music performer who suffers from a deep feeling of inadequacy.
The songs deal with the emotional and social challenges that beset the film's protagonists.
– മയൂഖ് ഭൗമിക് ലാപ്‌ടോപ്പ് ബംഗാളി For his original style in narrating the flow of events centred around a laptop.
He brings in a new dimension with his unconventional musical renderings, using both live and electronic instruments to counterpoint the urban tragedies that accompany this peripatetic laptop.
The music brings in a narrative element that resonates with contemporary problems in Kolkata, a city weighed down by its own contradictions.
2012 (60th) – ശൈലേന്ദ്ര ബാർവെ സംഹിത മറാഠി Versatile and soulful presentation of songs based on Raagas, backed by Indian instrumentation arranged in a manner that enhances the film.
ബിജിബാൽ കളിയച്ഛൻ മലയാളം Fusion of native ensemble and percussions in a period setting is a challenge well-met by the background score.
2013 (61st) കബീർ സുമൻ ജാതീശ്വർ ബംഗാളി The music director has presented a rich variety of musical genres of Bengal with appropriate voices, instruments and orchestration..
ശന്തനു മോയിത്ര നാ ബംഗാരു തല്ലി തെലുഗു The music composer has kept a balance of music programming and regional acoustic instruments like Saraswati Veena, Mridangam,                  Ghatam,Morsing and voices to underline the theme of the film.
2014 (62nd) വിശാൽ ഭരദ്വാജ് ഹെയ്‌ദർ ഹിന്ദി For developing the conflict of the inner and outer landscape through haunting music.
ഗോപി സുന്ദർ 1983 മലയാളം For maintaining the tempo of the film with an in-sync background score.
2015 (63rd) എം. ജയചന്ദ്രൻ എന്നു നിന്റെ മൊയ്തീൻ മലയാളം Creating a haunting melodic composition, that resonates the tragic love story ഇളയരാജ താരൈ തപ്പട്ടൈ തമിഴ് For effectively using folk musical instruments and melodies, to give a harmonic layer of meaning to the world of the characters.
2016 (64th) ബാപു പദ്മനാഭ അല്ലമ കന്നഡ For adding soul to the film through Carnatic ragas.
2017 (65th) എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ കാറ്റു വെളിയിടൈ തമിഴ് എ.ആർ. റഹ്‌മാൻ മോം ഹിന്ദി കുറിപ്പുകൾ അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ Official Page for Directorate of Film Festivals, India National Film Awards Archives
മികുമി ദേശീയോദ്യാനം
മികുമി ദേശീയോദ്യാനം ടാൻസാനിയയിലെ മോറോഗോറോയ്ക്കു സമീപമുള്ള 1964 ൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു ദേശീയോദ്യാനമാണ്.
3,230 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ ദേശീയോദ്യാനം രാജ്യത്തെ നാലാമത്തെ വലിയ ഉദ്യാനമാണ്.
ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തെ ഖണ്ഡിച്ച് ടാൻസാനിയയുടെ എ -7 ഹൈവേ കടന്നുപോകുന്നു.
മികുമി തെക്കൻ പ്രദേശത്ത് സല്യൂസ് ഗെയിം റിസേർവുമായി അതിർത്തി പങ്കിടുന്നു.
ഈ രണ്ട്  ദേശീയോദ്യനങ്ങളും ചേർന്ന് അത്യപൂർവ്വമായ ആവാസവ്യവസ്ഥ കാഴ്ചവയ്ക്കുന്നു.
ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിൻറെ പ്രകൃതിദത്തമായ രണ്ട് അതിരുകൾ ഉഡ്‍സുൻഗ്വ പർവ്വതനിരകളും ഉലുഗുരു പർവതനിരകളുമാണ് .
ചിത്രശാല മികുമി ദേശീയോദ്യാനം പ്രവേശന കവാടം.
മികുമി ഭൂപ്രകൃതി ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ സീബ്രകൾ മികുമി ഭൂപ്രകൃതി ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ഒരു പെൺസിംഹം.
ഒരു ബ്ലൂ വിൽഡെബീസ്റ്റ് കുതിക്കുന്നു.
ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ ഒരു ആഫ്രിക്കൻ കാട്ടുപോത്ത്.
Adansonia digitata എന്ന മരം ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ ആനകൾ അവലംബം ↑ ↑ ↑
മികോഷി ഹിയോഷി-തായ്ഷ യുടെ മികോഷി ഹിമേജിയിലെ , നാദ-നൊ-കെൻക മറ്റ്സൂരി യുടെ മികോഷി ഫൈറ്റിംഗ് തൊക്കുഗാവ ലെയാഷു മികോഷി
പുണ്യമായ പല്ലക്കാണ് മികോഷി (Japanese: 神輿).
ഉത്സവകാലത്ത് പ്രധാന ദേവാലയത്തിൽ നിന്നും താത്കാലിക ദേവാലയത്തിൽ അവിത്തെ കാമി  -യെ(ദൈവം) മാറ്റുവാനോ, അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ ദേവാലയത്തിലേക്ക് കാമി യെ പ്രതിഷ്ടിക്കുവാനോ ഉള്ള വാഹനമായാണ് ഷിൻതോ വിശ്വാസികൾ വിശ്വസിക്കുന്നത്.
തൂണുകളും, ചുമരുകലും, മേൽക്കൂരയും വരാന്തയുമടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ കെട്ടിട രീതിയിലാണ് മികോഷി നിർമ്മിക്കുക.
ബഹുമാനാർത്ഥം മികോഷി  എന്ന് പദത്തിൽ ഒ - (お) ചേർത്ത് ഒമികോഷി (お神輿) എന്നും പറയാറുണ്ട്.
രൂപങ്ങൾ ജപ്പാനിലെ ജാക്ക് മറ്റ്സൂരിയിലെ (ഉത്സവം) മികോഷി.
പ്രധാനമായും ചതുരം,ഷഠ്ഭുജം, അഷ്ഠഭൂജം എന്നീ ആകൃതികളാണ്  ഇവയ്ക്കുള്ളത്.
അവ രണ്ടോ നാലോ തൂണുകളിായി നിൽക്കുന്നതു.
ആഡംബരമായി ഇവയെ അലങ്കരിക്കാറുണ്ട്.
മേൽക്കൂരയിൽ ഫീനിക്സ് കൊത്തുപണി കാണാം.
ഉത്സവങ്ങൾ‍
മറ്റ്സൂരി യോടനുബന്ധിച്ച് (ഉത്സവം) മികോഷി യെ അവിടത്തെ ജനങ്ങൾ തോളുകളിലേറ്റി തെരുവുകൾ‍ തോറും നടക്കാറുണ്ട്.
അവിടത്തെ ദേവാലയത്തിൽ നിന്നാണ് അവർ മികോഷി യെ കൊണ്ടുവരുന്നത്.
പല ഇടങ്ങളിലും തെരുവുകളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തശേഷം പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളിൽ വിശ്രമത്തിനായി വക്കുന്നു, ഇത്തരത്തിൽ വിശ്രമത്തിനായ് വയ്ക്കാനുള്ള പ്രത്യേക ഇരുപ്പിടങ്ങളെ ഉമ (കുതിര) എന്നാണ് പറയുന്നത്.
കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം അവർ ദേവാലയത്തിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചെത്തിക്കുന്നു.
ചില ഇടങ്ങളിൽ മികോഷിയെ  അടുത്തുള്ള ജലാശയത്തിൽ മുക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്.
ചില ഉത്സവങ്ങളിൽ മികോഷിയ്ക്കുള്ളിലെ കാമി യെ (ദൈവത്തെ) പ്രീതിപ്പെടുത്താനായി വശങ്ങളിൽ നിന്ന് മികോഷി  ഏന്തുന്നവർ വീശികാണിക്കാറുണ്ട്.
തോളിൽ വയ്ക്കുന്ന രീതി
ഹീറ-കറ്റ്സുഗി (平担ぎ)  ആണ് തോളിൽ വയ്ക്കാൻ ജപ്പാനിൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി.
വാഷൂയ് (わっしょい)  എന്ന് മികോഷി എന്തുന്നവർ മന്ത്രിക്കുന്നു.
മറ്റ് രീതികൾ ഒരു പ്രാദേശിക ദേവാലയത്തിലെ മികോഷിയെ ജനങ്ങൾ ഏന്തുന്നു.
ഏദോമെ (江戸前) "Edo style" എന്ന രീതി അസാക്കുസ സാൻജ ഉത്സവത്തിൽ മികോഷി ഏന്തുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ്.
ഏന്തി നടക്കുന്നതോടൊപ്പം , യാ സോയി യാ, സാ, സോറിയ എന്നിങ്ങനെ പറയുന്നു.
ഇടതും വലതും തോളിൽ മാറ്റി മാറ്റി അവർ മികോഷി കൊണ്ടുപോകുന്നു.
ദോക്കോയ് ドッコイകനാഗാവ യിലെ മികോഷി ഏന്തുന്ന രീതിയാണ്.
രണ്ട് തൂണുകൾ ഉള്ള മികോഷിയാണ് ഇവരേന്തുന്നത്.
അവർ മുകളിലേക്കും താഴേക്കുമായി ഓളത്തിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നു , എദോമെ രീതിയേക്കാൾ നിന്നും വളരെ പതുക്കെയാണ് ഇത്.
ദോക്ക്യ ദോക്ക്യ് ദോക്കോയ് സോറിയ എന്ന സംഗീതം അവർ പാടുന്നു.
ജിങ്ക് എന്നാണ് ഈ പാട്ടിന് പേര്.
ഒദാവാറ രീതി  小田原担ぎ ഒദാവാറയിൽ കണ്ടുവരുന്നു.
ഇവിടെ രണ്ട് മികോഷി കൾ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
അവർ ഒയ്സാ, കൊറാസ, കൊറിസാ എന്ന് പാടുന്നു.
കിയാറി എന്നാണ് ഈ പാട്ടിന് പേര്.
യുണൈറ്റഡ് രീതിയിൽ ഒരു റോഡിന്റ വലിപ്പത്തിലുള്ള മികോഷി യെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, വശങ്ങളിൽ നിന്ന് മുഴുവൻ വേഗത ഉപയോഗിച്ചാണ് വളവുകളിൽ മികോഷിയെ തിരിക്കുന്നത്.
വിനയം എന്നർത്ഥം വരുന്ന മി എന്ന പദത്തിൽ നിന്നും പല്ലക്ക് എന്നർത്ഥം വരുന്ന കോഷി എന്നീ ജാപ്പനസ് പദത്തിൽ നിന്നാണ് മികോഷി എന്ന പദം രൂപപ്പെട്ടത്.
മികോഷി യുടെ ആവിർഭവിച്ചു എന്നതിന് കൃത്യമായ തെളിവുകളില്ല.
എന്നാൽ ഇങ്ങനത്തെ കഥകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
നായാട്ടും, ഒത്തുചേരലും നിലനിൽപ്പിന് അടിസ്ഥാലമായിരിക്കുമ്പോൾ  തുടർച്ചയായി വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകേണ്ടിയിരുന്നു.
കൊയ്ത്തുത്സവകാലത്ത് ഉത്സവത്തിന് ഭാഗമായി ഒരു ആൽത്തറ അവർ പണിതു,  ഓരോ പ്രാവശ്യവും സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവയെ വിവിധ കഷ്ണങ്ങളാക്കി കൊണ്ടുപോയി.
പിന്നീട് ഒരിടത്ത് സ്ഥിര താമസം ആക്കിതുടങ്ങിയപ്പോൾ അതത് സ്ഥലങ്ങളിൽ ദേവാലയങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ട് അവയ്ക്കായി ആൽത്തറകൾ മികോഷി കളായി, സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവാലയങ്ങളായി രൂപപ്പെടുന്നു.
ഉസ ഹാച്ചിമങ്കു യിൽ ഇംപിരിക്കൽ കോർട്ടാണ് ആദ്യത്തെ മികോഷി ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
702 -ൽ ഉണ്ടായ ക്യൂഷു യിലെ കലാപത്തിൽ സമാധാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയതാണ് ഇത്.
തോദാജിയിലെ ബുദ്ധ ശില നിർമ്മിക്കുന്ന സമയത്ത് ഉസ ഹാച്ചിമങ്കുയിലെ പുരോഹിത (പെൺ) നാറ സന്ദർശിച്ചു.
ചൈനീസ് ഫീനിക്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹോ-ഒ മേൽക്കൂരയിൽ ഘടുപ്പിച്ചുട്ടുള്ള മികോഷിയുായിട്ടാണ് അവർ വന്നത്.
അന്നത് റെന്യോ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന മികോഷിയുടെ ആദ്യകാല രൂപമായാണ് റെന്യോ യെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഹിയാൻ കാലഘട്ടത്ത് (794 - 1185 ) ഷിഗ യിലെ ഹിയോഷി തായിഷ ക്യോത്തോ യിലെ കിതാനോ തെൻമാങ്കു അവരവരുടെ മികോഷി നിർമ്മിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മുകളിൽ ഒരു പക്ഷി ശില, തോറി-ഗെയിറ്റ്, തമാഗാക്കി (മികോഷി ക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മതിൽ) , പാരപെറ്റ്സ് എന്നിവ ചേർത്തുകൊണ്ടാണ് അവരത് നിർമ്മിച്ചത്.
ശേഷം മികോഷി സംസ്കാരം ഷിഗ മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുകയും, പിന്നീട് നാര ക്യോത്ത് ജപ്പാൻ മുഴുവൻ എത്തുകയും ചെയ്തു.
ഹോ-ഒ (ചൈനീസ് ഫീനിക്സ്)
"ഒരിക്കൽ ഹോ-ഒ (ചൈനീസ് ഫീനിക) ആകാശത്തിലൂടെ പറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ കലഹഭരിതമായ ഈ ലോകത്ത് സമാധാനം നിറക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും"
ഹോ-ഒ മിക്ക കിഴക്ക്ൻ ഏഷ്യ രാജ്യങ്ങളിലും ജപ്പാനുൾപ്പടെ അലങ്കാരമായിട്ടാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഒരുപാട് കഥകളിലും, നന്മയുടെ ചിഹ്നങ്ങളിലും, നിരവധദി മികോഷികളിലും ഹൊ-ഒ -നെ കാണാറുണ്ട്.
ഗിബോഷി
എല്ലാ മികോഷികളിലും ഹൊ-ഒ മാത്രമല്ല മേൽക്കൂരയിൽ അലങ്കാരമായി വക്കാറ്.
ഗിബോഷി യെയും അവിടെ കാണാറുണ്ട്.
ഷിൻതോ ദേവാലങ്ങൾ, ബുദ്ധ ദേവാലയങ്ങൾ, പാലങ്ങൾ, പ്രാചീന കെട്ടിടങ്ങൾ എന്നിടങ്ങളിലെല്ലാം ഗിബോഷിയെ കാണാം.
See also References Sokyo Ono, William P. Woodward, Shinto - The Kami Way, Charles E. Tuttle Company, Tokyo 1992, ISBN 4-8053-0189-9 4-8053-0189-9 Basic Terms of Shinto , Kokugakuin University, Institute for Japanese Culture and Classics, Tokyo 1985 അധിക ലിങ്കുൾ
മികച്ച മലയാളചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ പുരസ്കാരം ലഭിച്ച ചിത്രങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/National_Film_Award_for_Best_Feature_Film_in_Malayalam
ഒരു വർഷം പുറത്തിറങ്ങുന്ന മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിന് എല്ലാ വർഷവും നൽകി വരുന്ന ഒരു ദേശീയ പുരസ്കാരമാണ് മികച്ച മലയാളചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ പുരസ്കാരം.
ഭാരത സർക്കാരിന് കീഴിലുള്ള വാർത്താവിനിമയ മന്ത്രാലയം രൂപീകരിച്ച ചലച്ചിത്രോത്സവ ഡയറക്ടറേറ്റ് ആണ് ഈ പുരസ്കാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും വിതരണം ചെയ്യുന്നതും.
രജത കമല പുരസ്കാരങ്ങളോടൊപ്പമാണ് മികച്ച മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള പുരസ്കാരവും പ്രഖ്യാപിച്ച് പിന്നീട് വിതരണം ചെയ്യുന്നത്.
ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരമാണ് ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം.
മലയാളം കൂടാതെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട 22 പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലും ഒപ്പം എട്ടാം ഷെഡ്യൂളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താത്ത പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലും പുറത്തിറങ്ങുന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്കും ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിൽ പുരസ്കാരം നൽകാറുണ്ട്.
ഏഴ് പ്രാദേശിക ഭാഷകളിൽ (ബംഗാളി, ഹിന്ദി, കന്നട, മലയാളം, മറാഠി, തമിഴ്, തെലുഗു) മികച്ച ചിത്രങ്ങൾക്ക് പുരസ്കാരം നൽകാൻ തുടങ്ങിയത് 1955 ഡിസംബർ 21 - ന് പ്രഖ്യാപിച്ച 2 -ാമത് ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം മുതലാണ്.
ഈ വിഭാഗത്തിൽ "മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള രാഷ്ട്രപതിയുടെ വെള്ളി മെഡൽ, മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള അഖിലേന്ത്യാ മെറിറ്റ് സെർട്ടിഫിക്കറ്റ്, മികച്ച മൂന്നാമത്തെ ചലച്ചിത്രം എന്നീ പുരസ്കാരങ്ങളായിരുന്നു നൽകിയിരുന്നത്.
എന്നാൽ പിന്നീട് ഇവയിൽ രണ്ട് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് പുരസ്കാരങ്ങൾ 1967 - ലെ 15 -ാമത് ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം മുതൽ ഒഴിവാക്കുകയുണ്ടായി.
മികച്ച മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള രാഷ്ട്രപതിയുടെ വെള്ളി മെഡൽ ആദ്യമായി കരസ്ഥമാക്കിയത് 1954 - ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ നീലക്കുയിൽ എന്ന ചലച്ചിത്രമായിരുന്നു.
പി. ഭാസ്കരനും രാമു കാര്യാട്ടും ചേർന്ന് സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചലച്ചിത്രം മലയാള സാഹിത്യകാരനായിരുന്ന ഉറൂബിന്റെ കഥയെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ഒരു ദളിത് പെൺകുട്ടിയും, ഉയർന്ന ജാതിയിൽപ്പെട്ടതും സ്കൂൾ‍ അധ്യാപകനുമായ ഒരാളുമായുള്ള പ്രണയമാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം.
മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിലെ തന്നെ ഒരു നാഴികക്കല്ലായാണ് നീലക്കുയിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
നീലക്കുയിലിനോടൊപ്പം എസ്.എസ്. രാജൻ സംവിധാനം ചെയ്ത സ്നേഹ സീമ എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിന് മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.
രജത കമലത്തിലുൾപ്പെട്ട മികച്ച മലയാള ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ പുരസ്കാരം നേടിയ മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയാണ് ചുവടെയുള്ളത്.
വിജയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ Awards legends * President's Silver Medal for Best Feature Film * Certificate of Merit for the Second Best Feature Film * Certificate of Merit for the Third Best Feature Film * Certificate of Merit for the Best Feature Film * Indicates a joint award for that year List of award films, showing the year (award ceremony), producer(s), director(s) and citation Year Film(s) Producer(s) Director(s) Citation Refs.
1954 (2nd) നീലക്കുയിൽ ചന്ദ്രതാരാ പ്രൊഡക്ഷൻസ് • പി. ഭാസ്കരൻ • രാമു കാര്യാട്ട് – സ്നേഹസീമ അസോസിയേറ്റ് പിക്ചേഴ്സ് എസ്.എസ്. രാജൻ – 1955 (3rd) പുരസ്കാരമില്ല 1956 (4th) പുരസ്കാരമില്ല 1957 (5th) പാടാത്ത പൈങ്കിളി നീല പ്രൊഡക്ഷൻസ് പി. സുബ്രഹ്മണ്യം – 1958 (6th) നായര് പിടിച്ച പുലിവാല് ടി.ഇ.
വാസുദേവൻ പി. ഭാസ്കരൻ – രണ്ടിടങ്ങഴി നീല പ്രൊഡക്ഷൻസ് പി. സുബ്രഹ്മണ്യം – 1959 (7th) ചതുരംഗം ക്യാപ്റ്റൻ ജി.ടി. ജോഷ്വാ • ജെ.ഡി. തോട്ടാൻ – 1960 (8th) No Award 1961 (9th) മുടിയനായ പുത്രൻ ചന്ദ്രതാരാ പ്രൊഡക്ഷൻസ് രാമു കാര്യാട്ട് – കണ്ടം ബെച്ചൊരു കോട്ട് മോഡേൺ തിയേറ്റേഴ്സ് ടി.ആർ. സുന്ദരം – ശബരിമല അയ്യപ്പൻ കെ. കുപ്പുസ്വാമി എസ്.എം. ശ്രീരാമുലു നായിഡു – 1962 (10th) പുതിയ ആകാശം പുതിയ ഭൂമി സഹനിർമ്മാതാക്കൾ എം.എസ്. മണി – കാല്പാടുകൾ ടി.ആർ. രാഘവൻ കെ.എസ്. ആന്റണി – 1963 (11th) നിണമണിഞ്ഞ കാൽപ്പാടുകൾ • കെ.വി. ഭാവദാസ് • എൻ.കെ. കരുണാകര പിള്ള • കെ. പരമേശ്വരൻ നായർ എൻ.എൻ. പിഷാരടി – ഡോക്ടർ എച്ച്.എച്ച്. ഇബ്രാഹിം എം.എസ്. മണി – കലയും കാമിനിയും നീല പ്രൊഡക്ഷൻസ് പി. സുബ്രഹ്മണ്യം – 1964 (12th) ആദ്യകിരണങ്ങൾ • പി. ഭാസ്കരൻ • വി. അബ്ദുള്ള പി. ഭാസ്കരൻ – കുടുംബിനി • പി.എ. തോമസ് • ജെ. ശശികുമാർ • പി.എ. തോമസ് • ജെ. ശശികുമാർ – 1965 (13th) കാവ്യമേള ടി.ഇ.
വാസുദേവൻ എം. കൃഷ്ണൻ നായർ – ഓടയിൽ നിന്ന് പി. രാമസ്വാമി കെ.എസ്. സേതുമാധവൻ – മുറപ്പെണ്ണ് കെ. പരമേശ്വരൻ നായർ എ. വിൻസന്റ് – 1966 (14th) കുഞ്ഞാലിമരയ്ക്കാർ ടി.കെ. പരീക്കുട്ടി എസ്.എസ്. രാജൻ – 1967 (15th) അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തിയില്ല കെ. രവീന്ദ്രനാഥൻ നായർ പി. ഭാസ്കരൻ – 1968 (16th) അധ്യാപിക നീല പ്രൊഡക്ഷൻസ് പി. സുബ്രഹ്മണ്യം – 1969 (17th) അടിമകൾ എം.ഒ. ജോസഫ് കെ.എസ്. സേതുമാധവൻ – 1970 (18th) എഴുതാത്ത കഥ ജയ് മൂർത്തി പിക്ചേഴ്സ് എ.ബി. രാജ് – 1971 (19th) കരകാണാക്കടൽ ഹരി പോത്തൻ കെ.എസ്. സേതുമാധവൻ – 1972 (20th) പണിതീരാത്ത വീട് കെ.എസ്.ആർ. മൂർത്തി കെ.എസ്. സേതുമാധവൻ – 1973 (21st) ഗായത്രി • എ.ആർ. ശ്രീധരൻ ഇളയിടം • പി.ബി. ആശ്രം പി.എൻ. മേനോൻ – 1974 (22nd) ഉത്തരായനം പട്ടത്തുവിള കരുണാകരൻ ജി. അരവിന്ദൻ – 1975 (23rd) സ്വപ്നാടനം ടി. മുഹമ്മദ് ബാബു കെ.ജി. ജോർജ് – 1976 (24th) മണിമുഴക്കം കാർട്ടൂണിസ്റ്റ് തോമസ് പി.എ. ബക്കർ – 1977 (25th) കൊടിയേറ്റം കുളത്തൂർ ഭാസ്കരൻ നായർ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ For capturing with an unerring eye for detail the trivia of village life; for presenting through its calculated pace and rhythm a true slice of a rural culture in Kerala; for revealing through seemingly insignificant vignettes the gradual transformation of a casual village drifter into a person of genuine worth and true dignity.
1978 (26th) തമ്പ് കെ. രവീന്ദ്രനാഥൻ നായർ ജി. അരവിന്ദൻ For its cinematic virtousity and defiance of all narrative traditions of film making.
1979 (27th) പെരുവഴിയമ്പലം പ്രേം പ്രകാശ് പത്മരാജൻ – 1980 (28th) യാഗം ബി. ചന്ദ്രമണി ഭായി ശിവൻ For presenting dilemma of romantic revolutionary who understands the futility of his misadventure at the cost of some rare moments of happiness, for successfully building up the sense of impending doom underlining the human relationships throughout the film.
1981 (29th) എലിപ്പത്തായം കെ. രവീന്ദ്രനാഥൻ നായർ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ For presenting the total decadence of the feudal system with unusual sensitivity and realism and for perceptively portraying the personal tragedy of those caught up in it.
1982 (30th) ചാപ്പ പി.കെ. അബ്ദുൾ ലത്തീഫ് പി.എ. ബക്കർ For its powerful depiction of a lone individual's determined fight against tyranny.
1983 (31st) മലമുകളിലെ ദൈവം സൂര്യ മുദ്ര ഫിലിംസ് പി.എൻ. മേനോൻ For the courageous effort to present the cause of tribals and their efforts to join the national mainstream.
1984 (32nd) മുഖാമുഖം കെ. രവീന്ദ്രനാഥൻ നായർ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ – 1985 (33rd) തിങ്കളാഴ്ച നല്ല ദിവസം എം. മണി പി. പത്മരാജൻ For exploring the layers of family relationship in a rural setting threatened by urban culture and explains how the imminent breakdown of the joint family is prevented by a death.
1986 (34th) ഉപ്പ് കെ.എം.എ. റഹീം വി.കെ. പവിത്രൻ For its depiction of people caught in the midst of religious conservatism.
1987 (35th) പുരുഷാർഥം പി.ടി.കെ. മുഹമ്മദ് കെ.ആർ. മോഹനൻ For creating highly disciplined work of great formal quality of a little boy's discovery of his dead father's environment and his eventual alienation from his mother.
1988 (36th) രുഗ്മിണി • എസ്.സി. പിള്ള • ജിജി എബ്രഹാം കെ.പി. കുമാരൻ For compassionate depiction of the human condition permeating the dark realities of a social evil.
1989 (37th) മതിലുകൾ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ
For its remarkable creation of an imprisoned writer's mind hovering between the pain of confinement, existential apprehension of death and the hallucinatory "reality" of sensual love.
1990 (38th) വാസ്തുഹാര ടി. രവീന്ദ്രനാഥ് ജി. അരവിന്ദൻ For being a human document, depicting the cruelties meted out by society to the dispossessed.
1991 (39th) കടവ് എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ For its simplicity of treatment in the delineation of rural life with a genuine feel for human values and relationships.
1992 (40th) സ്വരൂപം പി.ടി.കെ. മുഹമ്മദ് കെ.ആർ. മോഹനൻ For its original concept and in-depth exploration of the psyche of a man who escapes into the mystic past to flee from the harsh reality of everyday life.
1993 (41st) വിധേയൻ കെ. രവീന്ദ്രനാഥൻ നായർ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ For its in-depth handling and complex delineation of the psychological evolution of two characters, representative of the transformation of terror into power and its hold over the life of the existentialist outsider.
1994 (42nd) സുകൃതം എം.എം. രാമചന്ദ്രൻ ഹരികുമാർ Against the backdrop of impending death, complex marital and social relationships are explored.
1995 (43rd) ഓർമ്മകളുണ്ടായിരിക്കണം സലാം കാരശ്ശേരി ടി.വി. ചന്ദ്രൻ For the film, which through the eyes of a young boy traces the graph of a political transformation in Kerala.
1996 (44th) ദേശാടനം ജയരാജ് ജയരാജ് For depicting in an excellent manner the conflicts between love, traditional bonds and duties, arising out of religious beliefs.
1997 (45th) മങ്കമ്മ നാഷണൽ ഫിലിം ഡെവലപ്മെന്റ് കോർപ്പറേഷൻ ടി.വി. ചന്ദ്രൻ The film tells the story of a remarkable courageous middle class woman who takes challenge upon challenge in her stride.
Each confrontation makes a comment on social structures.
1998 (46th) അഗ്നിസാക്ഷി സൃഷ്ടി ഫിലിംസ് ശ്യാമപ്രസാദ് It authentically deals with the social ambience prevailing among the brahmin community ages ago.
The story unfolded through the bold adventures of one brahmin woman, Thethi, who finally takes to Sanyas.
1999 (47th) പുനരധിവാസം എൻ.പി. പ്രകാശ് വി.കെ. പ്രകാശ് For depicting an intricately structured screenplay about the need for discovering new adjustments in family relationship and the complexities and fallacies of conjugal harmony.
2000 (48th) സായാഹ്നം എം.പി. സുകുമാരൻ നായർ എം.പി. സുകുമാരൻ നായർ For the film with a wonderful structure and well worked out mise-en-scenes tries to depict a complex story of the Christian community in a simple manner.
കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾ ഗൃഹലക്ഷ്മി ഫിലിംസ് സത്യൻ അന്തിക്കാട് For a brilliant narrative depicting the complex relationship between a dancer wife and a loving husband.
It highlights the values of life, art and the co-existence of the two.
2001 (49th) ഡാനി ടി.വി. ചന്ദ്രൻ ടി.വി. ചന്ദ്രൻ For documenting the life of an ordinary human being who is denied any meaningful relationship within his family.
In the end however the film very subtly but effectively brings out the triumph of the dignity of human relationships.
2002 (50th) നിഴൽക്കുത്ത് അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ For its exploration of the mind of a hangman.
2003 (51st) സഫലം അനിൽ തോമസ് അശോക് ആർ. നാഥ് For its sensitive portrayal of an old couple in their loneliness and togetherness.
2004 (52nd) അകലേ ടോം ജോർജ്ജ് കോലത്ത് ശ്യാമപ്രസാദ് For its sensitive handling of characters trapped in tragic situation, in an unconventional filmic way.
2005 (53rd) തന്മാത്ര സെഞ്ച്വറി ഫിലിംസ് ബ്ലെസി For the moving depiction of a middle class family which struggles to lead a dignified life in the face of the house holder’s gradual loss of memory.
2006 (54th) ദൃഷ്ടാന്തം എം.പി. സുകുമാരൻ നായർ എം.പി. സുകുമാരൻ നായർ For a powerful tribute to the co modification of ancient tradition.
2007 (55th) ഒരേ കടൽ വിന്ധ്യൻ ശ്യാമപ്രസാദ് A well crafted movie on the emotional conflict of a middle class housewife irresistibly drawn to a radical intellectual.
2008 (56th) തിരക്കഥ വർണചിത്ര ബിഗ് സ്ക്രീൻ രഞ്ജിത്ത് For its poignant story of an actress told with sincerity and conviction.
2009 (57th) കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജ ഗോകുലം ഗോപാലൻ ടി. ഹരിഹരൻ For recreating the life and times of a forgotten and unsung hero who gave the first call of freedom from British rule.
2010 (58th) വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി ബി.സി. ജോഷി ഡി. ബിജു For narrating the story of a doctor who overcomes personal loss to journey through an unfamiliar landscape to fulfil a promise to a dying mother and in the process finds a personal salvation.
2011 (59th) ഇന്ത്യൻ റുപ്പി ഓഗസ്റ്റ് സിനിമ രഞ്ജിത്ത് For its seemingly breezy take on the booming real estate sector of urban Kerala, mirrored in towns and cities all over India, of irregularly employed youth who give up traditional values of family, society and education for quick money.
But what director manages to communicate is the message that crime eventually does pay, but at almost unbearable loss of self esteem, panic, anxiety and loneliness.
2012 (60th) സെല്ലുലോയ്ഡ് • കമൽ • ഉബൈദ് കമൽ The trials and tribulations of the passionate filmmaker and father of Malayalam cinema , J.C. Daniel are poignantly depicted in this biopic.
2013 (61st) നോർത്ത് 24 കാതം സി.വി. സാരഥി അനിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ മേനോൻ A train journey that transforms an eccentric character by taking him through trying situations and making him more compassionate.
2014 (62nd) ഐൻ 1:1 എന്റർടെയിൻമെന്റ്സ് സിദ്ധാർത്ഥ് ശിവ For its gently nuanced narrative in which a carefree young man embraces responsibility and compassion for the lives of others.
2015 (63rd) പത്തേമാരി അലൻസ് മീഡിയ സലീം അഹമ്മദ് For an artistically narrated saga of two generations of Malayali workers who migrated to the gulf for livelihood, told through the poignant story of one man.
2016 (64th) മഹേഷിന്റെ പ്രതികാരം ഡ്രീം മിൽ സിനിമാസ് ആന്റ് എന്റർടെയിൻമെന്റ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് ദിലീഷ് പോത്തൻ A roller coaster ride with tailor made characters.