smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചെറുതും സുസംഘടിതവുമായ കൽപ്പിതകഥയാണ് നോവെല്ല .
നോവലിന്റെയും ചെറുകഥയുടെയും പൂർവ്വരൂപമാണിത്.
ചെറുകഥയെക്കാൾ വലുതും നോവലിനെക്കാൾ ചെറുതുമായ ഗദ്യരൂപം എന്നും ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.
ഒരു നോവെല്ലയിൽ ഏകദേശം 7000 മുതൽ 40,000 വരെ വാക്കുകളുണ്ടായിരിക്കും. 'പുതിയ' എന്നർത്ഥം വരുന്ന 'നൊവെല്ല' എന്ന ഇറ്റാലിയൻ പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ വാക്കിന്റെ ഉത്ഭവം.
പല യൂറോപ്യൻ സാഹിത്യകൃതികളിലും നോവെല്ലകളുണ്ട്.
പതിനാലാം ശതകത്തിൽ ഇറ്റാലിയൻ സാഹിത്യകാരനായ ബൊക്കാച്ചിയോ രചിച്ച ഡെക്കാമറൺ കഥകൾ നോവെല്ലെയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.
ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിലെ ജെഫ്രി ചോസറുടെ കാന്റർബറി കഥകളും ഈ സാഹിത്യരൂപമായി പരിഗണിക്കുന്നു.
പതിനെട്ടാം ശതകത്തിൽ നോവലും പത്തൊൻപതാം ശതകത്തിൽ ചെറുകഥയും വികാസം പ്രാപിച്ചതോടെ നോവെല്ലയ്ക്കു പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞു.
ചരിത്രം ഒരു എത്തിനോട്ടം
ഇറ്റാലിയൻ, ഫ്രെഞ്ച് ലിറ്ററൂറരകൾ നവോത്ഥാനകാലഘട്ടത്തിൽ രൂപകല്പന ചെയ്തതോടെയാണ് ദി ഡേമാറോൺ (1353) രചയിതാവായ ഗിയോവന്നി ബോക്കാകിയോയോ സാഹിത്യജീവിതം ആരംഭിച്ചത്. [2]
ഫ്ലോറൻസിൽ നിന്ന് 1348-ൽ ഫിസോൾ കുന്നുകളിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ട പത്ത് പേരെ (ഏഴ് വനിതകൾക്കും മൂന്നുപേർക്കും) പത്തുലക്ഷം ആൾക്കാർ കൊന്നൊടുക്കിയ ഡെക്കമെറോനിൽ 100 ​​നോവലുകളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
പിന്നീട് ഈ ലേഖനം പിന്തുടർന്ന് ഫ്രെഞ്ച് രാജ്ഞി മാർഗരറ്റ് ഡി ഡീമോറോൺ എന്ന ഘടനയുടെ മാതൃകയിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത 72 ഹെപ്ലേമർൻ (1559) നാവറീനിൽ 72 യഥാർത്ഥ ഫ്രഞ്ച് കഥകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പതിനെട്ടും പത്തൊൻപതും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ വരെ, സാഹിത്യസൃഷ്ടികൾ ആഖ്യാന ശൈലിയും ചട്ടങ്ങളും ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെയാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്.
അക്കാലത്ത് ജർമൻ എഴുത്തുകാരിൽ ഏറ്റവും സജീവമായ എഴുത്തുകാരായിരുന്നു ജർമനീസ്.
(ജർമ്മൻ: "നോവെല്ലെ" എന്ന ബഹുവചനം: "Novellen").
ജർമ്മൻ എഴുത്തുകാരനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു നോവൽ എന്നത് അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ നീണ്ടകാലത്തെ ഒരു കഥാപാത്രമാണ് - നൂറുകണക്കിനു-പരിമിതമായ ഒരു സംഭവത്തിലേക്ക് (വെൻഡെപ്നെക്ക്) നയിക്കുന്ന ഒരു സംശയാസ്പദമായ സംഭവം, സ്ഥിതി അല്ലെങ്കിൽ പൊരുത്തക്കേടുകൾ എന്നിവക്ക് പരിധി വരെ, ഒരു ലോജിക്കൽ എന്നാൽ ആശ്ചര്യകരമായ അവസാനത്തെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു.
നോവെല്ലൻ മൂർത്തമായ ചിഹ്നമായ സങ്കീർണ്ണമായ ചിഹ്നമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
നവീനമായതിനേക്കാൾ ചെറിയ സംഘർഷങ്ങളാണെങ്കിലും, ഒരു ചെറുകഥയേക്കാൾ സങ്കീർണ്ണമായവയാണ് പൊതുവേ ഒരു നോവലിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
ചെറു കഥകൾക്കപ്പുറം വികസിപ്പിക്കുന്നതിലും സംഘർഷങ്ങൾ കൂടുതൽ സമയം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
നോവെല്ലസ് അധ്യക്ഷനുകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം.
(ഹെഡ്ജിംഗ് ഓർവെൽ ആനിമൽ ഫാം, എച്ച്.ജി വെൽസ് എഴുതിയ വേൾഡ്സ് ഓഫ് വേൾഡ്സ് എന്നീ അദ്ധ്യായങ്ങളുള്ള നല്ല ഉദാഹരണങ്ങൾ) ഒറ്റക്കോയരത്തിലോ, ഒരു നോവലെ വൈറ്റ് സ്പെയ്നിൽ പലപ്പോഴും വിഭാഗങ്ങൾ വിഭജിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്, അതിനാൽ ഒരു ഒറ്റപ്രഭാവം നോവലിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
വാറൺ കരിയു എഴുതി:
നോവലാണ് സാധാരണയായി ദീർഘകാലത്തെ കഥാപാത്രവും നോവലും ആകുലത ആയിട്ടുള്ളത്.
സാധാരണയായി ഇത് , ബഹുവിധ പോയിന്റ്, നോവലിൽ സാധാരണമായ പൊതുവായ ജനകീയവൽക്കരണമില്ല.
വലിയ സാമൂഹ്യ മണ്ഡലത്തേക്കാളും വ്യക്തിപരമായതും വൈകാരികവുമായ വികസനത്തിന് ഇത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.
ചെറു കഥയുടെ മുഖമുദ്രയായിട്ടുള്ള ഒരു കൂട്ടുകെട്ടിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഈ നോവലിലുള്ളത്, എന്നാൽ കൂടുതൽ വികസിതമായ സ്വഭാവവും കൂടുതൽ അലങ്കാരവസ്തുക്കളും അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
നോവെൽ നെറ്റ്‌വെയർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/NetWare
നോവെൽ ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡ് വികസിപ്പിച്ച ഒരു നെറ്റ്വർക്ക് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റമാണ് നെറ്റ്‌വെയർ .
പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് , സുതാര്യമായി വിദൂരഫയലുകൾ പങ്കിടൽ , വിദൂരപ്രിന്ററിന്റെ പങ്കുവെച്ചുള്ള ഉപയോഗം , ഇ-മെയിൽ , ഡാറ്റാബേസ് തുടങ്ങി സൗകര്യങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കുകയാണ് നെറ്റ്വെയർ കൊണ്ടുള്ള ഉപയോഗങ്ങൾ.
പലതരം നെറ്റ്വർക്കുകളിൽ ( ഈതർനെറ്റ് , ടോക്കൺറിങ് മുതലായവ) പ്രവർത്തിക്കാമെന്നതിനു പുറമേ പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ മുതൽ മെയിൻഫ്രെയിം വരെയുള്ള വിവിധതരത്തിലുള്ളതും, വിവിധ ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമായ കമ്പ്യൂട്ടറുകളെ ശൃംഖലയിൽ ബന്ധിപ്പിക്കാമെന്നതും നെറ്റ്വെയറിന്റെ നേട്ടമായിരുന്നു.
1990-കളുടെ പകുതിയിൽ വിൻഡോസ് നെറ്റ്‌വർക്കിങ്ങും ഇന്റർനെറ്റും ജനപ്രീതിയാർജ്ജിക്കുന്നതുവരെ ഈ മേഖലയിൽ മുൻനിരയിലായിരുന്നു നെറ്റ്വെയറിന്റെ സ്ഥാനം.
ക്സെറോക്സ് നെറ്റ്വർക്ക് സിസ്റ്റംസിന്റെ പ്രോട്ടോക്കോൾ സ്റ്റാക്ക് അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നെറ്റ്വർക്ക് നിയമാവലികളുപയോഗിച്ച് ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ കോഓപ്പറേറ്റീവ് മൾട്ടിടാസ്കിങ് ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു നെറ്റ്വെയർ തുടക്കത്തിൽ വിവിധ സൗകര്യങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്തിരുന്നത്.
ഡിസ്ക് പങ്കിടലിനു പകരം ഫയൽ പങ്കിടുക എന്ന ലളിതമായ ആശയമാണ് നെറ്റ്‌വെയറിന്റെ പിറവിക്കുപിന്നിലുള്ളത്.
1983-ൽ നെറ്റ്‌വെയറിന്റെ ആദ്യത്തെ പതിപ്പുകൾ പുറത്തിറങ്ങുന്ന സമയത്ത് മറ്റുള്ള നെറ്റ്വർക്കിങ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽ നേരിട്ടുള്ള ഹാർഡ് ഡിസ്ക് ഉപയോഗം പങ്കുവെക്കുന്ന രീതിയായിരുന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്.
നോവെലിന്റെ ഈ പുതിയ രീതിയെ 1984-ൽ ഐ.ബി.എം. പിന്താങ്ങുകയും ഇത് നെറ്റ്‌വെയറിന്റെ വളർച്ചക്ക് ആവേശം പകരുകയും ചെയ്തു.
1983-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ആദ്യത്തെ നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പ്, സി.പി./എം.
, എം.എസ്. ഡോസ് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ക്ലൈന്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകളെ പിന്തുണച്ചിരുന്നു.
മോട്ടറോള 68000 പ്രോസസർ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നോവലിന്റെ തന്നെ ഫയൽ സെർവറും , നോവെൽ തന്നെ വികസിപ്പിച്ച സ്റ്റാർ നെറ്റ്വർക്ക് ടോപ്പോളജിയിൽ ഈ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമായിരുന്നു.
ഇതിനുശേഷം കമ്പനി ഹാർഡ്വെയർ നിർമ്മാണത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിയുകയും നെറ്റ്വെയർ, ഹാർഡ്‌വെയർ-നിബദ്ധമല്ലാതെ, ഐ.ബി.എം. പി.സി. അനുരൂപികളിൽ ഏതിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നതും പലതരം നെറ്റ്‌വർക്ക് കാർഡുകളെ പിന്തുണക്കുന്നതുമായി മാറി.
തുടക്കം മുതലേ, മെയിൻഫ്രെയിം , മിനി കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ നിന്നും ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടുള്ള സവിശേഷതകൾ വികസിപ്പിച്ച് നെറ്റ്വെയർ എതിരാളികളിൽനിന്ന് ബഹൂദൂരം മുന്നിലെത്തി.
1990-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ നെറ്റ്വെയറുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത ചെലവുകുറഞ്ഞ പിയർ-ടു-പിയർ നെറ്റ്വർക്കിങ് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നോവൽ പുറത്തിറക്കിയിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ ലൈറ്റ് 1.0 (NWL), ഇതിനെത്തുടർന്ന് 1993-ൽ പുറത്തിറക്കിയ പേഴ്സണൽ നെറ്റ്വെയർ 1.0 (PNW) എന്നിവയായിരുന്നു ഇവ.
ഒട്ടേറെ പുതിയ പ്രത്യേകതകളോടെയായിരുന്നു 1993-ൽ നെറ്റ്വെയറിന്റെ പതിപ്പ് 4 പുറത്തിറങ്ങിയത്.
നോവെൽ ഡയറക്റ്ററി സെർവീസ് എന്ന ആഗോള ഡയറക്റ്ററി ആയിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
മൈക്രോസോഫ്റ്റിന്റെ ആക്റ്റീവ് ഡയറക്റ്ററിക്കു തുല്യമായ ഇത് അതിനും ഏഴുവർഷം മുമ്പേയായിരുന്നു പുറത്തുവന്നത്.
ഗ്രൂപ്പ്‌വൈസ് എന്ന പുതിയ ഇമെയിൽ സംവിധാനം, സെൻവർക്സ് എന്ന ആപ്ലിക്കേഷൻ കോൺഫിഗറേഷൻ സ്വീറ്റ്, ബോർഡർമാനേജർ എന്ന സൂരക്ഷാസംവിധാനം എന്നിങ്ങനെ വൻകിടസ്ഥാപനങ്ങളെ ലക്ഷ്യവച്ചുകൊണ്ടുള്ള നിരവധി സൗകര്യങ്ങളും ഈ പുതിയ പതിപ്പിലുണ്ടായിരുന്നു.
എങ്കിലും 2000-മാണ്ടോടെ നോവെലിന്റെ ഉപയോക്താക്കളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മൈക്രോസോഫ്റ്റ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലേക്ക് കൂടുമാറി.
ഇതിനെത്തുടർന്ന് ലിനക്സ് കെർണൽ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലേക്ക് നോവൽ ശ്രദ്ധതിരിച്ചു.
2005 മാർച്ചിൽ നെറ്റ്‌വെയറിന്റെ പിൻഗാമിയായി നോവെൽ അവതരിപ്പിച്ച ഓപ്പൺ എന്റർപ്രൈസ് സെർവറിൽ നെറ്റ്വെയറിന്റെ 6.5 പതിപ്പ് കെർണലോ, സ്യൂസെ ലിനക്സ് എന്റർപ്രൈസ് സെർവർ പതിപ്പ് 9 കെർണലോ ഇഷ്ടാനുസരണം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഉപയോക്താവിനുണ്ട്.
ഐ.ബി.എം. പി.സി. അനുരൂപികളിൽ സചിത്രസമ്പർക്കമുഖം വ്യാപകമാകുന്നതിനു മുൻപുള്ള ഡോസ് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റത്തിന്റെ കാലത്താണ് നെറ്റ്‌വെയർ ഉപയോഗം വ്യാപകമായിരുന്നത്.
നെറ്റ്‌വെയർ സെർവറിലെ ഉപയോക്താക്കൾക്കായി പങ്കുവച്ചിരിക്കുന്ന ഡിസ്ക്-സ്പേസ്, ഡോസിലെന്നപോലെ, വോള്യം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
എം.എസ്. ഡോസിലും മറ്റും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ക്ലൈന്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, ഒരു പ്രത്യേക ടി.എസ്.ആർ. പ്രോഗ്രാമിന്റെ സഹായത്താൽ, ഈ നെറ്റ്‌വെയർ വോള്യത്തെ ഒരു തദ്ദേശ ഡ്രൈവായി ( local drive ) ഏറ്റെടുക്കുകയും ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നെറ്റ്‌വെയർ വോള്യത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കവും ലഭ്യതയും, ഉപയോക്തൃനാമമനുസരിച്ച് നിയന്ത്രിക്കാമായിരുന്നു.
ഇതുപോലെ ഡെഡിക്കേറ്റഡ് നെറ്റ്വെയർ സെർവറിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പ്രിന്ററുകളെ ക്ലൈന്റുകൾകൾക്ക് തദ്ദേശപ്രിന്റർ ആയി കണക്കാക്കി അച്ചടിക്കാനും സൗകര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയറിന്റെ നെറ്റ്വർക്ക് ബൂട്ടിങ് പിന്തുണ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി ഹാർഡ്‌ഡിസ്ക് ഇല്ലാത്ത ചെലവുകുറഞ്ഞ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയ കമ്പ്യൂട്ടർശൃംഖലകൾ മുൻകാലത്ത് വളരെ പ്രചാരത്തിലിരുന്നു.
ചരിത്രം ആദ്യകാലം
ഡ്രൂ മേജർ , ഡേൽ നെയ്ബോർ, കൈൽ പവൽ, മാർക്ക് ഹഴ്സ്റ്റ് എന്നീ നാല് സുഹൃത്തുക്കൾ സ്ഥാപിച്ച സൂപ്പർസെറ്റ് സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എന്ന കൂട്ടത്തിന്റെ ശ്രമഫലമായാണ് നെറ്റ്‌വെയർ പിറവിയെടുക്കുന്നത്.
യുട്ടായിലെ പ്രോവോയിലുള്ള ബ്രൈഹാം യങ് സർവകലാശാലയിലെ അവരുടെ പഠനപരിശീലനത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് 1981 ഒക്ടോബറിൽ ഈ പദ്ധതി നാമ്പെടുത്തത്.
1983-ൽ നോവെലിന്റെ മേധാവിയായിരുന്ന റയ്മണ്ട് നൂർദ ഈ സംഘത്തിൽ ആകൃഷ്ടനാകുകയും നോവെൽ അന്ന് വിറ്റുകൊണ്ടിരുന്ന സി.പി./എം.
അടിസ്ഥാനമായുള്ള കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കുവേണ്ടി ഒരു ഹാർഡ് ഡിസ്ക് പങ്കുവെക്കാനുള്ള നെറ്റ്‌വർക്ക് സംവിധാനം വികസിപ്പിക്കാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തി.
സി.പി./എം.
ഒരു ഭാവിയില്ലാത്ത തട്ടകമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സൂപ്പർസെറ്റ്, അതിനു പകരം പുതിയതായി പുറത്തിറങ്ങിയ ഐ.ബി.എം. പി.സികൾക്കായി ഒരു ഫയൽ പങ്കിടൽ സംവിധാനം വികസിപ്പിച്ചു.
ഒപ്പം, പുതിയ ശൃഖലയുടെയും സോഫ്റ്റ്വെയറിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതിനായി സ്നൈപ്സ് എന്ന ടെക്സ്റ്റ് മോഡ് കളിയും ഇവർ വികസിപ്പിച്ചു.
ഈ സംവിധാനമാണ് നോവെൽ നെറ്റ്‌വെയർ.
ഐ.പി.എക്സ്./എസ്.
പി.എക്സ്. അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള നെറ്റ്വെയർ കോർ പ്രോട്ടോകോൾ അനുസരിച്ചായിരുന്നു നെറ്റ്വെയർ ക്ലൈന്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ നെറ്റ്വെയർ സെർവറുമായി വിവരവിനിമയെ നടത്തിയിരുന്നത്.
തുടക്കത്തിൽ നെറ്റ്വെയർ ഐ.പി.എക്സ്./എസ്.
പി.എക്സ്. മാത്രമേ പിന്തുണച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
ആദ്യകാല പതിപ്പുകൾ
നെറ്റ്വെയർ എന്ന പേരിലുള്ള ആദ്യത്തെ ഉൽപ്പന്നം 1983-ൽ പുറത്തിറങ്ങി.
ഇക്കാലത്ത് നെറ്റ്വെയറിന് രണ്ടു പതിപ്പുകളുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്റൽ 8086 പ്രോസസറിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന നെറ്റ്വെയർ 68 (നോവെൽ എസ്-നെറ്റ്) ആയിരുന്നു ഒന്ന്.
മോട്ടറോള 68000 പ്രോസസറിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ പതിപ്പ് നോവെൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ച ഫയൽസെർവറും സ്റ്റാർ ടോപ്പോളജി നെറ്റ്വർക്കിനോടൊപ്പവുമായിരുന്നു പുറത്തിറക്കിയത്.
ഇതിനു പിന്നാലെ ഇന്റൽ 8086 നുവേണ്ടിയുള്ള നെറ്റ്വെയർ 86 V 4.x പതിപ്പും പുറത്തിറങ്ങി.
1985-ൽ ഇവക്കെല്ലാം പകരം അഡ്വാൻസ്ഡ് നെറ്റ്വെയർ 86 പതിപ്പ് 1.0a പുറത്തിറങ്ങി.
ഇതിൽ ഒരു ശൃംഖലയിൽത്തന്നെ ഒന്നിലധികം നെറ്റ്വെയർ സെർവറുകൾ ബന്ധിപ്പിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ലഭ്യമാക്കി.
1986-ൽ ഇന്റൽ 80286 പ്രോസസർ പുറത്തിറങ്ങിയതിനു ശേഷം അഡ്വാൻസ്ഡ് നെറ്റ്വെയർ 286 V 1.0a എന്ന ഒരു പതിപ്പും അതിനെത്തുടർന്ന് നെറ്റ്വെയർ V 2.0B എന്ന പതിപ്പും പുറത്തിറങ്ങി.
ഒരു സെർവറിൽത്തന്നെ നാല് നെറ്റ്വർക്ക് കാർഡുകൾ ഉൾക്കൊള്ളിക്കാമെന്നുള്ള സവിശേഷത V 2.0Bയിലുണ്ടായിരുന്നു.
1989-ൽ ഇന്റൽ 80386 -നായി നെറ്റ്വെയർ 386 പുറത്തിറക്കി.
ഇതിനുശേഷം പതിപ്പുകളുടെ പേരിലും നോവെൽ മാറ്റംവരുത്തി.
അങ്ങനെ നെറ്റ്വെയർ 386, നെറ്റ്വെയർ 3.x എന്ന പേരിലേക്കുമാറി.
നെറ്റ്‌വെയറിന്റെ ഉയർച്ച
നെറ്റ്വെയറിന്റെ പ്രതാപകാലം ആരംഭിക്കുന്നത് 1985-ൽ നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പ് 286 2.0a -യുടേയും ഇന്റൽ 80286 , 16 ബിറ്റ് പ്രോസസറിന്റെയും ഒരുമിച്ചുള്ള രംഗപ്രവേശനത്തോടെയാണ്.
അന്നുവരെ പി.സി. സെർവറുകളിൽ ഇന്റൽ 8086 / 8088 പ്രോസസറുകളായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഇവയിൽ പ്രോസസറിന് പരമാവധി ലഭ്യമായ പ്രൈമറി മെമ്മറി 1 എം.ബിയും, നേരിട്ടുപയോഗിക്കാവുന്നത് 640 കെ.ബിയുമായിരുന്നു.
80286-ന്റെ 16 ബിറ്റ് പ്രൊട്ടക്റ്റഡ് മോഡിൽ ഈ പരിധി 16 എം.ബിയായി വർദ്ധിക്കുകയും മൾട്ടിടാസ്കിങ്ങിനുള്ള പുതിയ സങ്കേതങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
80286-ന്റെ ഉയർന്ന റാം പരിധിയെ കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും, 256 എം.ബി. എന്ന ഉയർന്ന ഡിസ്ക് വോള്യം പരിധി (അക്കാലത്ത് എം.എസ്. ഡോസിന്റെ ഡിസ്ക് വോള്യങ്ങൾക്ക് 32 എം.ബിയായിരുന്നു പരിധി) പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതുമായ നെറ്റ്വെയർ സെർവർ അടിസ്ഥാനമാക്കി മൂല്യദായകവും വിശ്വസയോഗ്യവുമായ ഒരു ലോക്കൽ ഏരിയ നെറ്റ്വർക്ക് സജ്ജീകരിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ആദ്യമായി സംജാതമായി.
16 എം.ബി. റാം പരിധി എന്നത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു; ഡിസ്കിലെ വിവരങ്ങളെ മെമ്മറിയിൽ താൽക്കാലികമായി ആവശ്യാനുസരണം ശേഖരിക്കാനും ( disk caching ) അത് ഉപയോക്താക്കൾക്ക് വേഗത്തിൽ വിതരണം ചെയ്യാനും, അങ്ങനെ സെർവറിന് മെച്ചപ്പെട്ട പ്രകടനം കാഴ്ചവക്കാനുമായി.
നെറ്റ്വർക്കിന്റെ വലിപ്പം വികസിക്കുമ്പോഴും മികച്ച പ്രകടനം നിലനിർത്തുന്നതിന് ഈ ഡിസ്ക് കാഷിങ് നെറ്റ്വെയറിനെ സഹായിച്ചു.
സെർവർ രംഗത്തെ അന്നത്തെ എതിരാളിയാരുന്ന 3കോമിനെ അപേക്ഷിച്ച്, നെറ്റ്വെയർ 286 ഹാർഡ്വെയർനിബദ്ധമല്ലെന്നുള്ളതായിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രത്യേകത.
ഇന്റൽ 80286-ഓ ഉയർന്നതോ ആയ സി.പി.യു. അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഏതൊരു കമ്പ്യൂട്ടറിലും നെറ്റ്വെയർ സജ്ജീകരിക്കാമായിരുന്നു.
ഏതെങ്കിലും എം.എഫ്.എം. , ആർ.എൽ.എൽ. , എസ്ഡി അല്ലെങ്കിൽ സ്കസി ഹാർഡ്‌ഡിസ്കും നെറ്റ്വെയറിനുള്ള ഡ്രൈവർ ലഭ്യമായ ഏതെങ്കിലും 8 അല്ലെങ്കിൽ 16 ബിറ്റ് നെറ്റ്വർക്ക് ഇന്റർഫേസ് കാർഡും ഉപയോഗിക്കാമായിരുന്നു.
ഡോസിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ക്ലൈന്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് നെറ്റ്വെയർ സെർവറുമായി ബന്ധപ്പെടാനും അതിലെ സെർവറിലെ പങ്കിട്ട ഹാർഡ് ഡ്രൈവ് ഉപയോഗിക്കാനുമായുള്ള ഒരു ഒതുങ്ങിയ ക്ലൈന്റ് സോഫ്റ്റ്വെയറും നോവൽ വികസിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഇതിലൂടെ നെറ്റ്വെയറിന്റെ സ്വന്തമായ പ്രത്യേകതരം ഫയൽ സിസ്റ്റം, ഒരു സാധാരണ ഡോസ് ഡ്രൈവ് എന്ന പോലെ ഉപയോക്താവിന് ലഭിച്ചു.
നിലവിലുള്ള എല്ലാ ഡോസ് പ്രോഗ്രാമുകളും ഈ ഫയൽസിസ്റ്റത്തിൽനിന്ന് യാതൊരു മാറ്റവും കൂടാതെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
നെറ്റ്വെയർ 286 2.x
സിസ്കോൺ (SYSCON) പോലെയുള്ള ടെക്സ്റ്റ്-അടിസ്ഥിത പ്രോഗ്രാമുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് നെറ്റ്വെയറിൽ കാര്യനിർവഹണം നടത്തിയിരുന്നത്.
നെറ്റ്വെയർ 2-ലെ ഫയൽ സിസ്റ്റം, നെറ്റ്വെയർ ഫയൽ സിസ്റ്റം 286 (എൻ.ഡബ്ല്യു.എഫ്.എസ്. 286) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഒരു ഡിസ്ക് വോള്യത്തിൽ പരമാവധി 256 എം.ബി. ഇതിൽ പിന്തുണക്കുന്നു.
80286 -ന്റെ പ്രോട്ടക്റ്റഡ് മോഡ് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതിനാൽ 16 എം.ബി. പ്രൈമറി മെമ്മറി വരെ ഉപയോഗിക്കാമായിരുന്നു.
ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം പ്രവർത്തനമാരംഭിക്കുന്നതിന് കുറഞ്ഞത് 2 എം.ബി. ഈം ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഇതിലധികമുള്ള റാം, ഫാറ്റ് (FAT), ഡയറക്റ്ററി എൻട്രി ടേബിൾ (DET), ഫയലുകൾ തുടങ്ങിയവ താൽക്കാലികമായി ശേഖരിക്കുന്നതിന് (caching) ഉപയോഗിക്കുന്നു.
80286-ൽ ആരംഭിച്ച 16-ബിറ്റ് പ്രോട്ടക്റ്റഡ് മോഡ് ഇതിനെത്തുടറ്]ന്നുവന്ന എല്ലാ ഇന്റൽ x86 പ്രോസസറുകളിലും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ നെറ്റ്വെയർ 286 പതിപ്പ് 2.x പിൽക്കാലത്തുള്ള എല്ലാ 80286 അനുരൂപപ്രോസസറുകളിലും പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നു.
മെയിൻഫ്രെയിം - മിനി കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ നിന്ന് സ്വാംശീകരിച്ചതും അക്കാലത്തെ മറ്റ് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ ലഭ്യമല്ലാത്തതുമായ നിരവധി സവിശേഷതകൾ നെറ്റ്വെയർ 2-ൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നു.
സിസ്റ്റം ഫോൾട്ട് ടോളറൻസ് (എസ്.എഫ്.ടി.) എന്നറിയപ്പെടുന്ന കേടുപാട് പരിഹാരസംവിധാനങ്ങൾ ഇതിലൊന്നായിരുന്നു.
ഡിസ്കിൽ നിന്ന് വായിക്കുന്നതിനു മുൻപായി അതിൽ എഴുതി പരീക്ഷിക്കുക ( read-after-write verification ) (എസ്.എഫ്.ടി. I) ഒപ്പം ഡിസ്കിലെ കേടായ ബ്ലോക്കുകളിലെ വിവരങ്ങൾ മാറ്റി സ്ഥാപിക്കുക (അക്കാലത്തെ ഹാർഡ്‌ഡിസ്കുകളിൽ ഈ സൗകര്യം സ്വതേ ലഭ്യമല്ലായിരുന്നു), സോഫ്റ്റ്‌വേർ അധിഷ്ഠിത റൈഡ് 1 (ഒരേ വിവരങ്ങൾ രണ്ടു ഡിസ്കുകളിൽ ശേഖരിക്കൽ) (എസ്.എഫ്.ടി. II) ഇവ എസ്.എഫ്.ടി. സംവിധാനങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അപൂർണ്ണമായി എഴുതപ്പെടുന്ന ഫയലുകളെ മുൻപ്രാപനം ചെയ്യുന്നതിനായി ട്രാൻസാക്ഷൻ ട്രാക്കിങ് സംവിധാനവും (ടി.ടി.എസ്.) നെറ്റ്വെയറിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഫയലുകളുടെ T എന്ന ആട്രിബ്യൂട്ട് ക്രമീകരിച്ച് ഓരോരോ ഫയലുകൾക്കായി ഈ സംവിധാനം സജ്ജീകരിക്കാം.
ടി.ടി.എസ്. എ.പി.ഐ. ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന പ്രോഗ്രാം ഉപയോഗിച്ച് ഒന്നിലധികം ഫയലുകളുടെ മുൻപ്രാപനവും സജ്ജീകരിക്കാമായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ 286 2.x സെർവർ രണ്ടുതരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നു.
ഡെഡിക്കേറ്റെഡ് മോഡ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ രീതിയിൽ സെർവർ ഡോസ് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം ഉപയോഗിച്ച് ബൂട്ട് ചെയ്യുകയും, net$os.exe എന്ന നെറ്റ്വെയർ ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷം മെമ്മറിയിൽ നിന്ന് ഡോസിനെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുന്നു.
ഇതോടെ മുഴുവൻ മെമ്മറിയും നെറ്റ്വെയർ സെർവറിനായി ലഭ്യമാകുന്നു.
ക്ലൈന്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകളിലൂടെ സെർവറിന്റെ സേവനം നേടാമെന്നല്ലാതെ, മറ്റു കാര്യങ്ങൾക്കൊന്നും (നെറ്റ്വെയർ സെർവർ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള കൺസോൾ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കല്ലാതെ) സെർവർ നേരിട്ട് ഉപയോഗപ്പെടുത്താനാവില്ല.
നോൺ-ഡെഡിക്കേറ്റെഡ് മോഡ് എന്ന രണ്ടാം രീതിയിൽ ഡോസ്, മെമ്മറിയിൽത്തന്നെ തുടരുകയും, നെറ്റ്വെയറും ഡോസും പ്രോസസർസമയം പങ്കിട്ട് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപയോക്താവിന് നെറ്റ്വെയർ സെർവർ, ഒരു ഡോസ് വർക്ക്സ്റ്റേഷനായും ഉപയോഗിക്കാനാകും.
എന്നിരുന്നാലും കമ്പ്യൂട്ടറിലെ മുഴുവൻ എക്സ്റ്റെൻഡഡ് മെമ്മറിയും (1 എം.ബിക്ക് മുകളിലുള്ള റാം) നെറ്റ്വെയർ ഉപയോഗിക്കുമെന്നതിനാൽ ഡോസിന് 640 കെ.ബി. മെമ്മറിയേ ലഭ്യമാകൂ.
പ്രോസസറിന്റെ പ്രൊട്ടക്റ്റഡ് മോഡ് നെറ്റ്വെയറിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കുമെന്നതിനാൽ EMM386 പോലുള്ള എക്സ്പാൻഡെഡ് മെമ്മറി മാനേജർ പ്രോഗ്രാമുകളും അപ്പോൾ ഡോസിൽ പ്രവർത്തിക്കില്ല.
ഡോസും നെറ്റ്വെയറും തമ്മിൽ സമയം പങ്കിട്ടിരുന്നത് കീബോഡ് ഇന്ററപ്റ്റ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു.
ഐ.ബി.എം. പി.സി. രൂപകൽപനയെ വളരെയേറെ ആശ്രയിച്ച് രൂപംനൽകിയ നോൺ-ഡെഡിക്കേറ്റെഡ് മോഡ്, രൂപകൽന കൃത്യമായി പിന്തുടരാത്ത ഹാർഡ്വെയറുകളിൽ മോശം പ്രകടനം കാഴ്ചവെച്ചിരുന്നു.
ഒരു വർക്ക്സ്റ്റേഷൻ (സെർവർ തന്നെ) അധികമായി ലഭിക്കുമെന്നതിനാൽ ചെറിയ നെറ്റ്വർക്കുകളിൽ നോൺ-ഡെഡിക്കേറ്റഡ് മോഡ് പ്രിയങ്കരമായിരുന്നു എങ്കിലും ഡോസിൽ ഓടുന്ന പ്രോഗ്രാമിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ, നെറ്റ്വെയർ സെർവറിനെയും തകരാറിലാക്കുമായിരുന്നു.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ സെർവറിലെ വർക്ക്സ്റ്റേഷൻ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ള ക്ലൈന്റുകൾക്ക് സേവനലഭ്യതയും വേഗതയും കുറയുന്നതും പതിവായിരുന്നു.
ഇതുകൊണ്ടായിരിക്കാം, നെറ്റ്വെയർ 386 3.x പതിപ്പുമുതൽ ഡെഡിക്കേറ്റഡ് മോഡ് മാത്രമേ അനുവദിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പ് 2-ന്, സജ്ജീകരണവും പരിപാലനവും വളരെ സങ്കീർണ്ണമാണെന്ന ചീത്തപ്പേരുണ്ട്.
കംപൈൽ ചെയ്ത ഭാഗങ്ങളായാണ് ( compiled object modules ) ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം ലഭിക്കുന്നതെങ്കിലും ക്രമീകരണങ്ങളും ലിങ്കിങും ഉപയോക്താവ് നടത്തേണ്ടിയിരുന്നു.
നിരവധി ഡിസ്കുകൾ മാറ്റിമാറ്റിയിട്ട് ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്, ഈ പ്രക്രിയയെ വീണ്ടും സാവധാനവും സങ്കീർണ്ണവുമാക്കി.
ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റത്തിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം വരുത്തിയാൽ വീണ്ടും ഇരുപത് തവണയെങ്കിലും ഡിസ്കുകൾ മാറ്റിമാറ്റിയിട്ടുള്ള കേർണൽ റീലിങ്കിങ്ങും സെർവർ റീസ്റ്റാർട്ടിങ്ങും അനിവാര്യമായിരുന്നു.
എം.എഫ്.എം. ഹാർഡ് ഡ്രൈവുകൾക്കുള്ള ലോ-ലെവൽ ഫർമാറ്റ് പ്രോഗ്രാം, ആദ്യകാല നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പുകൾക്കുള്ള മറ്റൊരു സങ്കീർണ്ണതയായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ സജ്ജീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് കോംപ്സർഫ് (COMPSURF) എന്ന ഈ പ്രോഗ്രാം തനിയേ പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ 286-ന്റെ ആദ്യകാല പതിപ്പുകളിൽ സെർവറിന്റെ ലൈസൻസിങ് ഒരു താക്കോൽ കാർഡ് ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു.
ഒരു 8-ബിറ്റ് ഐ.എസ്.എ. ബസിനു വേണ്ടി രൂപകൽപന ചെയ്തിരുന്ന ഈ കാർഡിലുൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്ന റോം ചിപ്പിൽ ഒരു സീരിയൽ നമ്പർ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.
കാർഡിലെ സീരിയൽ നമ്പറും സെർവറിൽ ഓടുന്ന നെറ്റ്വെയർ ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റത്തിന്റെ സീരിയൽ നമ്പറും ഒന്നുതന്നെ ആകണമായിരുന്നു.
കൂടുതൽ ഹാർഡ്വെയറുകളെ പിന്തുണക്കുന്നതിന്, പ്രത്യേകിച്ചും ഐ.ബി.എം. എം.സി.എ. ബസുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറുകളെ പിന്തുണക്കുന്നതിനായി, നെറ്റ്വെയർ 2.x ന്റെ പിൽക്കാലപതിപ്പുകൾക്ക് ഈ താക്കോൽ കാർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
സീരിയൽ നമ്പറുള്ള ഫ്ലോപ്പി ഡിസ്കുകളാണ് പകരം ഉപയോഗിച്ചത്.
നെറ്റ്വെയർ 3.x
നെറ്റ്വെയറിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പതിപ്പായിരുന്നു 1989-ലിറിങ്ങിയ 3.x. ഈ പതിപ്പിൽ 32 ബിറ്റ് പ്രോട്ടക്റ്റഡ് മോഡിന്റെ പിന്തുണയാരംഭിച്ചു.
അങ്ങനെ 16 എം.ബി. എന്ന റാം പരിധിയും അവസാനിച്ചു.
ഒപ്പം കൂടിയ ശേഷിയുള്ള ഹാർഡ് ഡിസ്കുകൾക്കും പിന്തുണയാരംഭിച്ചു.
ഫയൽ അലോക്കേഷൻ ടേബിളും (ഫാറ്റ്), ഡയറക്റ്ററി എൻട്രി ടേബിളും എന്നിവ മൊത്തമായി നെറ്റ്വെയർ മെമ്മറിയിലേക്കെടുക്കുന്നതിനാൽ ഹാർഡ്‌ഡിസ്ക് ശേഷി കൂട്ടുന്നതിന് പ്രൈമറി മെമ്മറി പരിധി കൂടുന്നത് അനിവാര്യമായിരുന്നു.
സോഫ്റ്റ്വെയറിനെ ഘടകങ്ങളായി (modules) തിരിച്ചിരുന്നതിനാൽ നെറ്റ്വെയർ മൂന്നാം പതിപ്പിൽ കാര്യനിർവ്വഹണവും വിപുലീകരണവും എളുപ്പമായിരുന്നു.
ഓരോ സെർവർ ധർമ്മങ്ങൾക്കും വേണ്ടുന്ന സോഫ്റ്റ്‌വേർ ഘടകങ്ങളെ തുടക്കത്തിലോ ആവശ്യമുള്ളപ്പോളോ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനും ഒഴിവാക്കാനുമുള്ള സൗകര്യം ഇതിലുണ്ടായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ ലോഡബിൾ മൊഡ്യൂൾ (NLM) എന്നാണ് ഇത്തരം ഘടകങ്ങളെ പറയുന്നത്.
നെറ്റ്വെയറിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്ന ആന്റി-വൈറസ് , ബാക്കപ്പ് , ഡാറ്റാബേസ് , വെബ് സെർവർ തുടങ്ങിയ സോഫ്റ്റ്വെയറുകൾ ഇത്തരം എൻ.എൽ.എം. ഘടകങ്ങളായാണ് വന്നിരുന്നത്.
നെറ്റ്വെയർ 3.x ൽ ആരംഭിച്ച നെറ്റ്വെയർ ഫയൽസിസ്റ്റം 386 (NWFS 386) തന്നെയാണ് നെറ്റ്വെയർ 5.x പതിപ്പുവരെയും സ്വതേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഇതിൽ ഫയലുകൾക്ക് 4 ജി.ബി. വരെ വലിപ്പം സാധ്യമായിരുന്നു.
ഡിസ്ക് വോള്യത്തിന്റെ പരമാവധിശേഷി 1 ടി.ബി. ആയി ഉയർത്തുകയും ഇത്തരം വോള്യങ്ങളെ പരമാവധി 16 ഭാഗങ്ങളായി (സെഗ്മെന്റുകൾ) പല ഹാർഡ്‌ഡിസ്കുകളിൽ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നു.
സെർവർ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേതന്നെ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് ഒരു തടസ്സവും നേരിടാതെ, ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഡിസ്ക് വോള്യത്തിൽ സെഗ്മെന്റുകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് അതിന്റെ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും പറ്റുമായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ ഫയൽ സിസ്റ്റത്തിലെ ഫയലുകളുടെ പേരുകൾ ഡോസ് ശൈലിക്കിണങ്ങുംവിധമായിരുന്നു .
സ്വതേ ഫയലിന്റെ പേരിന്റെ പരമാവധി നീളം 8 അക്ഷരങ്ങളും എക്സ്റ്റെൻഷൻ പരമാവധി 3 അക്ഷരങ്ങളുമായിരുന്നു.
നീളം കൂടിയ ഫയൽ നാമങ്ങൾക്കുള്ള പിന്തുണയും ഒരു എൻ.എൽ.എം. മൊഡ്യൂൾ ചേർത്ത് ലഭ്യമാക്കാമായിരുന്നു.
ഉപയോക്താക്കളുടെ വിവരങ്ങളും അവർക്കുള്ള ആക്സസ് നിയന്ത്രണങ്ങളും ശേഖരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ബൈൻഡറി സെർവീസസ് എന്നൊരു ഡാറ്റാബേസ് ആയിരുന്നു നെറ്റ്വെയർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഒന്നിലധികം നെറ്റ്വെയർ സെർവറുകൾ ശൃംഖലയിലുള്ളപ്പോൾ ഉപയോക്താവ് ഓരോ സെർവറിലേക്കും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ലോഗിൻ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
മാത്രമല്ല ഓരോ സെർവറിനു വേണ്ടിയും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ഉപയോക്താക്കളേയും അവരുടെ അവകാശങ്ങളും ക്രമീകരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.
ഇതിനൊരു പരിഹാരമായി നെറ്റ്വെയർ 3.x-ൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഉൽപ്പന്നമാണ് നെറ്റ്വെയർ നെയിം സെർവീസെസ് .
ഉപയോക്താവിന്റെ വിവരങ്ങളും വിവിധ സെർവറുകളിലുള്ള അവരുടെ അവകാശങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഈ സംവിധാനത്തിൽ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു.
കുറച്ചുകാലം പോർട്ടബിൾ നെറ്റ്വെയർ എന്ന പേരിൽ നെറ്റ്വെയർ 3-ന്റെ ഒരു ഒ.ഇ.
എം. പതിപ്പും നോവെൽ വിപണിയിലിറക്കിയിരുന്നു.
ഹ്യൂലറ്റ്-പാക്കാഡ് , ഡി.ഇ.
സി. , ഡേറ്റ ജനറൽ എന്നീ നിർമ്മാതാക്കളുമായുള്ള പങ്കാളിത്തത്തിലിറക്കിയ ഈ പതിപ്പുകൾ, നെറ്റ്വെയറിന്റെ സോഴ്സ് കോഡ് അവരുടെ യുണിക്സ് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റങ്ങൾക്കായി മാറ്റിയെടുത്തതായിരുന്നു.
എങ്കിലും പോർട്ടബിൾ നെറ്റ്വെയർ കാര്യമായി വിറ്റഴിഞ്ഞില്ല.
നെറ്റ്വെയർ 3.x സജീവമായി നിൽക്കുന്ന കാലയളവിൽ, നെറ്റ്വെയർ എസ്.എഫ്.ടി.-III എന്ന പേരിൽ നോവെൽ അതിന്റെ ആദ്യത്തെ ഹൈ-അവൈലബിലിറ്റി ക്ലസ്റ്ററിങ് സംവിധാനം അവതരിപ്പിച്ചു.
ഇതിൽ ഒരു നെറ്റ്വെയർ സെർവറിനെ എല്ലായ്പോഴും അതേപടി മറ്റൊരു കമ്പ്യൂട്ടറിലേക്ക് പകർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
ഈ രണ്ടു സെർവറുകളും തമ്മിൽ വേഗതയേറിയ (സാധാരണയായി 100 എം.ബി.പി.എസ്.) ഒരു നെറ്റ്വർക്ക് ലിങ്ക് മുഖേന ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കും.
ഈ രണ്ടു സെർവറുകളും, അവ തമ്മിലുള്ള ലിങ്കിന്റെ അനുവദനീയമായുള്ള ദൂരം വരെയുള്ള അകലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കാമായിരുന്നു.
ഏതെങ്കിലും കാരണവശാൽ ഇതിൽ ഒരു സെർവറോ ഡിസ്കോ തകരാറിലായാൽ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് അസൗകര്യമില്ലാതെ ഒരു ചെറിയ ഇടവേളക്കു ശേഷം, ശേഷിക്കുന്ന സെർവർ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും ഏറ്റെടുക്കുമായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ 3.x പതിപ്പിന്റെ ആദ്യമിറക്കിയ ക്ലൈന്റ് ടി.എസ്.ആർ. പ്രോഗ്രാമുകൾ 80386 പ്രോസസറുകളിലെ 32 ബിറ്റ് രെജിസ്റ്ററുകളിലെ 16 ഹൈ ബിറ്റുകൾക്ക് മാറ്റം വരുത്തുകയും ഇവ മറ്റൊരു പ്രോഗ്രാമിനും ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റാത്തതാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഇത് അബദ്ധത്തിൽ സംഭവിച്ചതാണോ അതോ ഇങ്ങനെത്തന്നെ രൂപകൽപന ചെയ്തതാണൊഎന്നുറപ്പില്ല.
നെറ്റ്വെയർ 4.x
1993-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ നെറ്റ്വയർ നാലാം പതിപ്പിൽ, X.500 അടിസ്ഥാനമായുള്ള നെറ്റ്വെയർ ഡയറക്റ്ററി സെർവീസും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
പിന്നീട് നോവെൽ ഡയറക്റ്ററി സെർവീസ് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ ആഗോള ഡയറക്റ്ററി സെർവീസ് , നെറ്റ്വെയർ 3-ലെ ബൈൻഡറി സംവീധാനത്തെ മൊത്തം ആദേശം ചെയ്തു.
നിരവധി സെർവറുകളുള്ള ശൃംഖലയിലെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും സൗകര്യങ്ങളും ഒരൊറ്റ ഉപയോക്തൃനാമമുപയോഗിച്ച് ഉപയോക്താക്കൾക്ക് ലഭ്യമായി.
ഉപയോക്താക്കൾക്ക് നിയന്ത്രണങ്ങളേർപ്പെടുത്തുന്നതിൽ കാർനിർവാഹകരുടെ ജോലിയും എളുപ്പമായി.
നാലാംപതിപ്പിൽ മറ്റുപല സവിശേഷതകളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഫയൽസിസ്റ്റം തലത്തിലുള്ള കംപ്രഷൻ, ആർ.എസ്.എ. എൻക്രിപ്ഷൻ തുടങ്ങിയവ അക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
മോഡം പോലുള്ള സീരിയൽ വിനിമയോപകരണങ്ങളെ ഉപയോക്താക്കൾക്കായി പങ്കുവെക്കുന്ന നെറ്റ്വർക്ക് അസിങ്ക്രണസ് സെർവീസ് ഇന്റർഫേസ് (NASI) മറ്റൊരു പുതിയ സൗകര്യമായിരുന്നു.
ഡോസിനും വിൻഡോസിനും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു ഡ്രൈവർ ഉപയോഗിച്ച് ക്ലൈന്റ് കമ്പ്യൂട്ടറുകളിലെ പോർട്ടുകൾ സെർവറിലേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ടാണ് ഇത് സാധിച്ചിരുന്നത്.
ഇതുവഴി കമ്പനികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ടെലിഫോൺ ലൈനുകളും മോഡങ്ങളും ഒരിടത്ത് കേന്ദ്രീകരിക്കാനും പങ്കുവക്കാനും സാധിച്ചു.
പുതിയ പതിപ്പിന് പരിമിതികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തുടക്കത്തിൽ നെറ്റ്വെയർ 4 അതിന്റെ പഴയ പതിപ്പുകളോപ്പം ഒരേ ശൃഖലയിൽ ഒന്നിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നില്ല.
ഓ.എസ്./2-നു വേണ്ടിയുള്ള നെറ്റ്വെയർ
1993 ഓഗസ്റ്റിൽ ഓ.എസ്./2 -നു വേണ്ടിയുള്ള ആദ്യത്തെ നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പ് പുറത്തിറങ്ങി.
ഓ.എസ്./2-ന്റെ 2.1 (1993) പതിപ്പായിരുന്നു ഇതിന്റെ  ഓ.എസ്. അടിത്തറ.
ഉപയോക്താക്കൾ ആദ്യം ഓ.എസ്./2-വും അതിനു വേണ്ട നെറ്റ്വെയർ 4.01 പതിപ്പും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം വാങ്ങി ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്യണമായിരുന്നു.
ഈ നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പിന് 200 ഡോളറാണ് വിലയീടാക്കിയിരുന്നത്.
ഡോസ് അടിത്തറയിലോടുന്ന നെറ്റ്വെയർ ഡെഡിക്കേറ്റെഡ് മോഡിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഓ.എസ്./2-നു വേണ്ടിയുള്ള നെറ്റ്വെയർ നോൺ-ഡെഡിക്കേറ്റെഡ് മോഡിലായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
അതായത് നെറ്റ്വെയർ സെർവറിനെ ഒരേസമയം ഓ.എസ്./2 ഡെസ്ക്ടോപ്പായും ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു.
1995-ൽ ഓ.എസ്./2-വിന്റെ പുതിയ പതിപ്പായ ഓ.എസ്./2 വാർപ് സെർവറും ഡെസ്ക്ടോപ്പ് ക്ലൈന്റും രംഗത്തെത്തി.
നെറ്റ്വെയർ 4.1 സെർവർ, ഓ.എസ്./2 സെർവറിലും ഒരു സെർവീസ് എന്ന രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
നെറ്റ്വെയറിനുവേണ്ടിയുള്ള മൂന്നാംകക്ഷി ക്ലൈന്റ്-സെർവർ പ്രോഗ്രാമുകളും നെറ്റ്വെയർ ലോഡബിൾ മൊഡ്യൂളുകളും ഇതിലും പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നു.
32 ബിറ്റിലോടുന്ന ഓ.എസ്./2-വിൽ നെറ്റ്ബയോസ് , ഐ.പി.എക്സ്./എസ്.
പി.എക്സ്. , ടി.സി.പി./ഐ.
പി. എന്നീ ജനകീയമായ എല്ലാ പ്രോട്ടോക്കോളുകളുടേയും പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, നെറ്റ്വയർ കൂടി ഓടുന്ന ഓ.എസ്./2 ഏതൊരു ക്ലൈന്റിൽ നിന്നും ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാവുന്ന ഒരു തികഞ്ഞ നെറ്റ്വർക്ക് സെർവറും ഒപ്പം ഒരു ഓ.എസ്./2 വർക്ക്സ്റ്റേഷനുമായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ, ഓ.എസ്./2-വുമായി തടസ്സങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ മെമ്മറി പങ്കുവെച്ചുപയോഗിച്ചു.
"നെറ്റ്വെയർ 4.x സെർവർ പ്രോഗ്രാമിന് ഓ.എസ്./2 സിസ്റ്റത്തിലെ എല്ലാ വിഭവങ്ങളും സ്വന്തമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന തോന്നലുണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു ഇവ തമ്മിലുള്ള പരസ്പരപ്രവർത്തനം" എന്ന് ക്ലൈന്റ് സെർവർ സർവൈവൽ ഗൈഡ് വിത്ത് ഓ.എസ്./2 എന്ന പുസ്തകത്തിൽ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രവർത്തനമികവിൽ നെറ്റ്വെയർ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന സെർവറുകളെ അപേക്ഷിച്ച് 5 മുതൽ 10 ശതമാനം വരെ കുറവ് മാത്രമേ ഓ.എസ്./2-വിൽ ഓടുന്ന നെറ്റ്വെയറിന് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ഈ ചെറിയ നഷ്ടത്തിനു പകരമായി ഓ.എസ്./2-വിന്റെ പ്രീ-എംറ്റീവ് മൾട്ടിടാസ്കിങ്ങും ഒബ്ജക്റ്റ് ഓറിയെന്റഡ് സചിത്രസമ്പർക്കമുഖവും ഉപയോക്താവിന് അധികമായി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഓ.എസ്./2-നുള്ള നെറ്റ്വെയറിനു വേണ്ടിയുള്ള അപ്ഡേറ്റുകളും ബഗ്ഫിക്സുകളും 1998 വരെയും നോവെൽ പുറത്തിറക്കിയിരുന്നു.
പ്രതാപനഷ്ടം
നെറ്റ്വെയർ 2.x, 3.x പതിപ്പുകളുടെ കാലത്ത് നോവലിന്റെ തന്ത്രപരിപാടികൾ വളെരെ വിജയകരമായിരുന്നു.
വിൻഡോസ് എൻ.ടി. സെർവറിന്റെ വരവിനു മുൻപ് പി.സി. അടിസ്ഥാനമായുള്ള സെർവറുകളുടെ വിപണിയിൽ 90 ശതമാനവും നോവലിന്റെ കൈയിലായിരുന്നു.
1990-കളുടെ അവസാനമുണ്ടായ ഇന്റർനെറ്റ് തരംഗത്തിന്റെ കാലത്ത് ഇന്റർനെറ്റിന്റെ പ്രോട്ടോക്കോളായ ടി.സി.പി./ഐ.
പി. , ലോക്കൽ ഏരിയ നെറ്റ്വർക്കുകളിലും വ്യാപകമായി.
ഇതോടെ നെറ്റ്വെയറിനും ഭാഗികമായ ടി.സി.പി./ഐ.
പി. പിന്തുണ നൽകിത്തുടങ്ങി.
1992-ലിറക്കിയ നെറ്റ്വെയർ പതിപ്പ് 3.x , 1995-ലിറക്കിയ നെറ്റ്വെയർ 4.x പതിപ്പിലും എഫ്.ടി.പി. , യുനിക്സ് രീതിയിലുള്ള എൽ.പി.ആർ. / എൽ.പി.ഡി. പ്രിന്റിങ് തുടങ്ങിയ ടി.സി.പി./ഐ.
പി. അധിഷ്ടിതസൗകര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
നെറ്റ്വെയർ 4.x പതിപ്പിൽ ഒരു വെബ്സെർവറും വികസിപ്പിച്ചു.
ഫയൽ-പ്രിന്റ് സേവനങ്ങൾക്ക് സഹജമായ ടി.സി.പി./ഐ.
പി. പിന്തുണ 1998-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ നെറ്റ്വെയറിന്റെ അഞ്ചാം പതിപ്പോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്.