smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ദേവർഷോളയുടെ ശരാശരി സാക്ഷരതാ നിരക്ക് 68% ആണ്, ഇത് ദേശീയ ശരാശരിയായ 59.5% നേക്കാൾ കൂടുതലാണ്: പുരുഷ സാക്ഷരത 75%, സ്ത്രീ സാക്ഷരത 62%.
ദേവർഷോളയിൽ, ജനസംഖ്യയുടെ 13% 6 വയസ്സിന് താഴെയുള്ളവരാണ്.
ദേശങ്ക മാക്സിമോവിച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Desanka_Maksimovi%C4%87
ദേശങ്ക മാക്സിമോവിച്ച് ( Serbian Cyrillic : Десанка Максимовић 16 മേയ് 1898 - 11 ഫെബ്രുവരി 1993) ഒരു സെർബിയൻ സ്വദേശിയായ കവയിത്രിയും എഴുത്തുകാരിയും വിവർത്തകയുമായിരുന്നു.
ബെൽഗ്രേഡ് സർവകലാശാലയിലെ വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് 1920 ൽ മിസാവോ എന്ന സാഹിത്യ ജേണലിലാണ് അവരുടെ ആദ്യ കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, ബെൽഗ്രേഡിൽ അക്കാലത്ത് ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള സാഹിത്യ പ്രസിദ്ധീകരണമായ സെർബിയൻ ലിറ്റററി ഹെറാൾഡിൽ അവരുടെ കവിതകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
1925 -ൽ മാക്സിമോവിച്ച് പാരീസ് സർവകലാശാലയിൽ ഒരു വർഷത്തെ പഠനത്തിനായി ഫ്രഞ്ച് സർക്കാരിൻറെ ഒരു സ്കോളർഷിപ്പ് നേടി.
തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, ബെൽഗ്രേഡിലെ എലൈറ്റ് ഫസ്റ്റ് ഹൈസ്കൂൾ ഫോർ ഗേൾസിൽ പ്രൊഫസർ പദവിയിൽ നിയമിതയാകുകയും, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം വരെ അവർ തുടർച്ചയായി ഈ പദവി വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
1933 -ൽ മാക്സിമോവിച്ച് ഒരു റഷ്യൻ കുടിയേറ്റ സാഹിത്യകാരനായ സെർഗേജ് സ്ലാസ്റ്റിക്കോവിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
1941-ൽ നാസി ജർമ്മനി അവരെ ഹൈസ്കൂളിലെ ജോലിയിൽ നിന്ന് പിരിച്ചുവിട്ടതിനുശേഷം, ദാരിദ്ര്യാവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങിയ അവർ, മൂന്ന് വർഷത്തെ ജർമ്മൻ അധിനിവേശത്തെ അതിജീവിക്കാൻ പലതരം ജോലികൾ ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതയായി.
ഈ കാലയളവിൽ ബാലസാഹിത്യം മാത്രം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അനുമതിയുണ്ടായിരുന്ന അവരുടെ ദേശസ്നേഹ കവിതകളുടെ രഹസ്യമായി സമാഹരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശേഖരം യുദ്ധം കഴിയുന്നതുവരെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല.
ക്രഗുജെവാക് കൂട്ടക്കൊലയോടനുബന്ധിച്ച് വെർമാച്റ്റ് സ്കൂൾ കുട്ടികളെ കൊന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രാവാ ബാജ്ക (എ ബ്ലഡി ടെയിൽ) എന്ന കൃതിയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
യുദ്ധാനന്തര അനുസ്മരണ ചടങ്ങുകളിൽ ഇത് വ്യാപകമായി പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന സെർബിയൻ ഭാഷാ കവിതകളിലൊന്നായി മാറുകയും ചെയ്തു.
അവരുടെ 60-ാം ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നതിനായി, 1958 -ൽ മാക്സിമോവിച്ച് വിവിധ ബഹുമതികളുടെയും അവാർഡുകളുടെയും ഒരു നിരയിലേയ്ക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
1964 -ൽ, അവരുടെ ഏറ്റവും പ്രശംസനീയമായ ഒരു കൃതിയായ, ട്രാസിം പൊമിലോവാൻജെ (ഞാൻ ക്ലെമൻസി അന്വേഷിക്കുന്നു) എന്ന പേരിൽ പ്രതിബിംബാത്മക കവിതകളുടെ ഒരു വാല്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
കൃതിയുടെ ടിറ്റോ ഗവൺമെന്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒളിഞ്ഞുള്ള വിമർശനം അതിനെ പ്രത്യേകിച്ചും ജനപ്രിയമാക്കി.
അടുത്ത വർഷം, അവർ സെർബിയൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസ് ആന്റ് ആർട്സിലെ പൂർണ്ണ  അംഗമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
1970 -ൽ ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്നുള്ള മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ കവിതകൾ മനുഷ്യമരണാവസ്ഥ വിഷയമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു.
മാക്സിമോവിച്ച് 1970 കളിലും 1980 കളിലും ധാരാളം യാത്രകൾ നടത്തുകയും അവരുടെ വിദേശ സന്ദർശനങ്ങളിൽ ചിലത് നിരവധി കൃതികൾക്ക് പ്രചോദനമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
1980 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ സർക്കാർ സെൻസർഷിപ്പിനെ ചെറുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട അവർ, 1993 ൽ മരണംവരെ ഈ വിഷയത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു.
യുഗോസ്ലാവ് സാഹിത്യവൃത്തങ്ങളിലും പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിലും വ്യാപകമായ അംഗീകാരം നേടിയ ആദ്യ സെർബിയൻ കവയിത്രിയാണ് മാക്സിമോവിച്ച്.
മറ്റ് സെർബിയൻ സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു മാതൃകയായി അവൾ പ്രവർത്തിച്ചതായി ഒരു സാഹിത്യ പണ്ഡിതൻ കുറിക്കുന്നു.
ജീവിതരേഖ മാക്സിമോവിച്ച് ബാല്യകാലത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ബ്രാൻകോവിനയിൽ ചെലവഴിച്ചു.
1898 മേയ് 16 -ന് വാൽജെവോയ്ക്കടുത്തുള്ള റബ്രോവിക്ക ഗ്രാമത്തിലാണ് ദേശങ്ക മാക്സിമോവിച്ച് ജനിച്ചത്.
മാതാപിതാക്കളുടെ ഏഴ് മക്കളിൽ ഏറ്റവും മൂത്തയാളായിരുന്നു അവർ.
പിതാവ് മിഹൈലോ ഒരു സ്കൂൾ അദ്ധ്യാപകനും മാതാവ് ദ്രഗിഞ്ജ (മുമ്പ്, പെട്രോവിച്ച്) ഒരു വീട്ടമ്മയുമായിരുന്നു.
മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ പൂർവ്വികർ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഹെർസഗോവിനയിൽ നിന്ന് സെർബിയയിലേക്ക് കുടിയേറിവരായിരുന്നു.
അവളുടെ മാതൃപിതാമഹൻ ഒരു കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോക്സ് പുരോഹിതനായിരുന്നു.
മാക്സിമോവിച്ച് ജനിച്ച് രണ്ട് മാസത്തിനുള്ളിൽ, പിതാവിന് അടുത്തുള്ള ബ്രാങ്കോവിന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം ലഭിച്ചതിനാൽ കുടുംബത്തിന് താമസം മാറ്റേണ്ടി വന്നു.
മാക്സിമോവിച്ച് തന്റെ ബാല്യകാലത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ബ്രാൻകോവിനയിൽ ചെലവഴിച്ചു.
ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ പിതവാവി‍ന്റെ വായനശാലയിൽ മണിക്കൂറുകൾ ചെലവഴിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ വായനയിൽ താൽപര്യം കാണിച്ചു.
അവർക്ക് 10 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, കുടുംബം വാൽജെവോയിലേക്ക് മാറി.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ കുടുംബം തകർച്ചയെ നേരിട്ടു.
1915 -ൽ, റോയൽ സെർബിയൻ ആർമിയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന സമയത്ത് അവർക്ക് പിതാവിനെ ടൈഫസ് മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പിതാവിന്റെ മരണം കുടുംബത്തെ കടുത്ത സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.
മാതാവിനെയും സഹോദരങ്ങളെയും പരിപാലിക്കാൻ, മാക്സിമോവിച്ച് ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം ഉപേക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി.
ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ അവൾ ഫ്രഞ്ച് പഠിച്ചു.
യുദ്ധാനന്തരം അവൾ വീണ്ടും വിദ്യാലയത്തിൽ ചേരുകയും 1919 ൽ സെക്കൻഡറി വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു.
1929 -ൽ യുഗോസ്ലാവ് സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ യോഗത്തിൽ മാക്സിമോവിച്ച് (മുൻനിരയിൽ, മധ്യഭാഗം)
ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, മാക്സിമോവിച്ച് പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട കിംഗ്ഡം ഓഫ് സെർബ്സ്, ക്രോട്സ് ആൻറ് സ്ലോവെൻസ് രാജ്യത്തിൻറെ തലസ്ഥാനമായ ബെൽഗ്രേഡിലേക്ക് താമസം മാറി.
ബെൽഗ്രേഡ് സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്ന അവർ കലാ ചരിത്രത്തിലും താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിലും കോഴ്സുകൾ എടുത്തു.
ഈ സമയമായപ്പോഴേക്കും മാക്സിമോവിച്ച് വർഷങ്ങളോളം ചെറുകാവ്യങ്ങൾ രചിച്ചിരുന്നു.
അവർ തൻറെ ചില കവിതകൾ മുൻ പ്രൊഫസർമാരിൽ ഒരാൾക്ക് നൽകുകയും, അവ അദ്ദേഹം സെർബിയയിലെ പ്രമുഖ കലാ സാഹിത്യ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൊന്നായ മിസാവോ (ചിന്ത) യുടെ ചീഫ് എഡിറ്റർ വെളിമിർ മസുകയ്ക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തു.
1920 -നും 1921 -നും ഇടയിൽ മിസാവോയിലാണ് മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ കവിത ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.
അവരുടെ ഒരു കവിത ജേണലിലെ ഏറ്റവും മികച്ചതായി വായനക്കാർ തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ, നിരവധി സാഹിത്യ അവാർഡുകളിൽ ആദ്യത്തേത് അവരെ തേടിയെത്തി.
ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, അക്കാലത്ത് ബെൽഗ്രേഡിന്റെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ളതും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നതുമായ സാഹിത്യ ജേണലായിരുന്ന Srpski književni glasnik (സെർബിയൻ ലിറ്റററി ഹെറാൾഡ്) അവരുടെ കവിതകൾ അച്ചടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടൊപ്പം, അവരുടെ നിരവധി കൃതികൾ യുഗോസ്ലാവ് ഗാനങ്ങളുടെ ഒരു സമാഹാരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
1924 -ൽ മാക്സിമോവിച്ച് പെസ്മെ (കവിതകൾ) എന്ന പേരിൽ തന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
കവിതാ സമാഹാരത്തിന് മികച്ച അവലോകനങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
ഈ സമയത്ത് ബെൽഗ്രേഡ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ മാക്സിമോവിച്ച്  പാരീസ് സർവകലാശാലയിൽ ഒരു വർഷത്തെ പഠനത്തിനായി ഫ്രഞ്ച് സർക്കാരിൽ നിന്ന് ഫെലോഷിപ്പ് നേടി.
1925 -ൽ അവൾ ബെൽഗ്രേഡിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, അവരുടെ സാഹിത്യ നേട്ടങ്ങളുടെ പേരിൽ സർക്കാരിൽ നിന്ന് ഒരു സെയിൻറ് സാവ മെഡൽ നേടുകയും നഗരത്തിലെ എലൈറ്റ് ഫസ്റ്റ് ഹൈസ്കൂൾ ഫോർ ഗേൾസിൽ പ്രൊഫസറായി നിയമിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
1920 -കളുടെ അവസാനത്തോടെ, വംശീയ സംഘർഷങ്ങളാൽ സെർബ്, ക്രൊട്ട്സ് ആൻറ് സ്ലൊവേൻ സാമ്രാജ്യം തകർച്ചയെ നേരിട്ടു.
1929 -ൽ, അലക്സാണ്ടർ രാജാവ് വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ദേശീയതാപരമായ നീരസം ലഘൂകരിക്കുന്നതിനായി രാജ്യത്തെ യുഗോസ്ലാവിയ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അധികം താമസിയാതെ, രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ തർക്കങ്ങൾ സാഹിത്യ ലോകത്തേയ്ക്കും വ്യാപിച്ചു.
യുഗോസ്ലാവ് സാഹിത്യം സ്വീകരിക്കേണ്ടതായ രാഷ്ട്രീയവും കലാപരവുമായ ദിശയോട് യുഗോസ്ലാവ് എഴുത്തുകാർക്ക് യോജിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പഴയ സാഹിത്യകാരന്മാർ നിലവിലുള്ള സാഹിത്യ മാനദണ്ഡങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാൻ പാലിക്കാൻ താൽപ്പര്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ചെറുപ്പക്കാർ ആധുനിക ജീവിതത്തെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാനും മനുഷ്യന്റെ ഉപബോധമനസ്സ് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാനുമുള്ള ഒരു മാർഗമായ ആധുനികതയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
പരമ്പരാഗത സാഹിത്യ രൂപങ്ങളിൽ നിന്നും പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യതിചലിക്കാനുള്ള മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ ഉറച്ച വിസമ്മതം യുഗോസ്ലാവ് സാഹിത്യ സ്ഥാപനത്തിലെ അവരുടെ പല സഹപ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും കടുത്ത വിമർശനത്തിന് ഇടയാക്കി.
"എന്റെ കവിതയെക്കുറിച്ചോ എന്നെ സംബന്ധിച്ചോ ഉള്ള തുളച്ചു കയറുന്ന തമാശകളോ വിമർശനാത്മകമായ പരാമർശങ്ങളോ എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്ര സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു" എന്നാണ് അവർ പിന്നീട് കുറിച്ചത്.
മഹാമാന്ദ്യകാലത്ത് യുഗോസ്ലാവിയ കടുത്ത സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളിലൂട കടന്നുപോകുകയും രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം കൂടുതൽ മോശമായിത്തീരുകയുംചെയ്തു.
ഈ സമയത്ത്, മാക്സിമോവിച്ച് തൻറെ രചനാപാടവം കവിതയിലേയ്ക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
മിസാവോയുടെ പ്രസാധകനായ സ്മിൽജ സാകോവിച്ചിന്റെ ഭവനത്തിൽ സഹ എഴുത്തുകാർക്ക് മുമ്പാകെയാണ് അവരുടെ പല കവിതകളും ആദ്യമായി വായിക്കപ്പെട്ടത്.
1933-ൽ മാക്സിമോവിച്ച് റഷ്യൻ വംശജനായ സെർഗേജ് സ്ലാസ്റ്റിക്കോവിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ജർമ്മൻ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അച്ചുതണ്ട് ശക്തികളുടെ കടന്നുകയറ്റത്തിനും തുടർന്നുള്ള യൂഗോസ്ലാവിയയുടെ അധിനിവേശത്തിനും ശേഷം, തൊഴിൽ അധികാരികളുടെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് ഫസ്റ്റ് ഹൈസ്കൂൾ ഫോർ ഗേൾസിലെ അദ്ധ്യാപകവൃത്തിയിൽനിന്ന് മാക്സിമോവിച്ച് നിർബന്ധിതമായി വിരമിച്ചു.
ദരിദ്രയായ അവർ സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസം നൽകിയും കുട്ടികളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ തുന്നിയും ചന്തയിൽ പാവകളെ വിറ്റും ഉപജീവനത്തിന് ശ്രമിച്ചു.
തന്റെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിനെ തണുപ്പിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കാന് മാക്സിമോവിക്ക് വിറക് ശേഖരിക്കാൻ ബെൽഗ്രേഡ് നഗരത്തിൽ നിന്നകലെയുള്ള അവാല പർവതത്തിലേക്ക് കാൽനടയായി സഞ്ചരിക്കേണ്ടിവന്നു.
ഈ സമയത്ത് അവർ രഹസ്യമായി ദേശഭക്തി ഗാനങ്ങള് എഴുതിയിരുന്നെങ്കിലും കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ മാത്രമാണ് അനുമതി ലഭിച്ചത്.
പിൽക്കാല ജീവിതം 1992 ഒക്ടോബറിൽ ഇവോ ആൻഡ്രിക്കിന്റെ നൂറാം വാർഷികം ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങിൽ മാക്സിമോവിച്ച് പങ്കെടുക്കുന്നു.
യുദ്ധാനന്തരം, ജോസിപ് ബ്രോസ് ടിറ്റോയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ യൂഗോസ്ലാവിയ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രമായി മാറി.
ഫസ്റ്റ് ഹൈസ്കൂൾ ഫോർ ഗേൾസിൽ പ്രൊഫസറായി മാക്സിമോവിച്ച് പുനഃപ്രവേശനം നേടി.
1946 -ൽ അവർ പെസ്നിക് ഐ സവികാജ് (കവിയും അവന്റെ ജന്മദേശവും) എന്ന പേരിൽ ഒരു യുദ്ധ കവിതാ സമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
1941 ഒക്ടോബറിലെ ക്രാഗുജെവാക് കൂട്ടക്കൊലയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്കായുള്ള ക്വാവ ബജ്ക (എ ബ്ലഡി ഫെയറി ടെയിൽ) എന്ന പേരിലുള്ള അവളുടെ അറിയപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ കവിതകളിലൊന്നും ഈ ശേഖരത്തിലുൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അനുബാവിയല്ലാതിരുന്നിട്ടും അവരുടെ കൃതികൾക്ക് യൂഗോസ്ലാവ് സർക്കാരിന്റെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചിരുന്നു.
1964-ൽ, മാക്സിമോവിച്ച് സെർബിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായിരുന്ന ദുഗാൻ ദി മൈറ്റിയുടെ 14-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഭരണത്തെ വിവരിക്കുന്ന ട്രാസിം പോമിലോവാൻജെ (ഞാൻ ക്ലെമെൻസി അന്വേഷിക്കുന്നു) എന്ന പേരിൽ പ്രതീകാത്മക കവിതകളുടെ ഒരു വാല്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഈ ശേഖരത്തിന് നല്ല സ്വീകാര്യത ലഭിക്കുകയും വേഗത്തിൽ ഒരു ബെസ്റ്റ് സെല്ലറായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ഈ കൃതിയിലെ ടിറ്റോയ്‌ക്കെതിരായ വിമർശനത്തിൻറെ ഉളിയമ്പുകൾ, പ്രത്യകിച്ച് യൂഗോസ്ലാവ് സർക്കാരിൽ അനിയന്ത്രിതമായി വർദ്ധിച്ച അഴിമതിയിൽ നിരാശരായവരിൽ ജനപ്രിയമാക്കി.
തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ബഹുമതികൾക്ക് മാക്സിമോവിച്ച് അർഹയായി.
1965 -ൽ, അവരുടെ സഹപ്രവർത്തകർ അവരെ SANU- ൽ ഒരു പൂർണ്ണ അംഗമാക്കാൻ വോട്ടു ചെയ്തു.
ഈ സമയം, മാക്സിമോവിച്ച് യുഗോസ്ലാവിയയിൽ മാത്രമല്ല, വിദേശത്തും അറിയപ്പെടുകയും ബഹുമാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹിത്യകാരിയായി മാറുകയും അവരുടെ കൃതികൾ ഡസൻ കണക്കിന് ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയുമുണ്ടായി.
അവരുടെ കൃതികളുടെ പരിഭാഷകരിൽ റഷ്യൻ കവയിത്രി അന്ന അഖ്മതോവയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1967 -ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ സുപ്രീം സോവിയറ്റ് മാക്സിമോവിക്ക് ഒരു മെഡൽ നൽകി.
പൈതൃകം വാൽജെവോയിലെ പ്രതിമ.
"മാക്സിമോവിച്ച് ... അവരുടെ ഗാനരചനയിലൂടെ ഒരു യുഗം മുഴുവൻ അടയാളപ്പെടുത്തി," എന്നാണ് സാഹിത്യ പണ്ഡിതനായ ഐഡ വിദാൻ എഴുതിയത്.
യൂഗോസ്ലാവ് സാഹിത്യ രംഗത്ത് പ്രധാനമായും പുരുഷ സഹപ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും വ്യാപകമായ സ്വീകാര്യത നേടിയ ആദ്യ സെർബിയൻ കവയിത്രിയും പൊതുജനങ്ങളിൽ ഗണ്യമായ അനുയായികളെ സൃഷ്ടിച്ച ആദ്യത്തെ സെർബിയൻ വനിതാ കവയിത്രിയുമാണ് അവർ.
അവലംബം ↑ Haag 2002 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFHaag2002 ( help ) 1 2 3 4 Haag 2002 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFHaag2002 ( help ) 1 2 3 4 5 Haag 2002 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFHaag2002 ( help ) ↑ Vidan 2016 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFVidan2016 ( help ) ↑ Hawkesworth 2000 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFHawkesworth2000 ( help )
പവിത്രേശ്വരം മലനട ക്ഷേത്രം
ശകുനിദേവ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള കേരളത്തിലെ ഏക ക്ഷേത്രമാണ് കൊല്ലം ജില്ലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പവിത്രേശ്വരം മലനട ക്ഷേത്രം.
മകരമാസത്തിലാണ് ഇവിടുത്തെ ഉത്സവം.
വർ‍ണാഭമായ കെട്ട് കാഴ്ചയാണ് ഇവിടുത്തെ ഉത്സവത്തിൻറ പ്രത്യകത.
ഉള്ളടക്കം ആട്ടവിശേഷങ്ങളും പൂജകളും
​​എല്ലാ വർഷവും മകരം 28ന് ആണ് ഇവിടുത്തെ ഉച്ചാര മഹോത്സവം.
ഇവിടെ നേർച്ചയായി ദേവന് അർപ്പിക്കുന്നത് കള്ള് , മദ്യം, ചക്കര , തീവെട്ടി , പട്ട്, മുറുക്കാൻ ​എന്നിവയാണ്.
ട്രയിൻ മാർഗ്ഗം കൊല്ലത്ത് നിന്നും പുനലൂർ ചെങ്കോട്ട ട്രയിനിൽ കുണ്ടറ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി അവിടെ നിന്നും ചീരങ്കാവ് -പുത്തൂർ ബസ്സിൽ പവിത്രേശ്വരത്ത് ഇറങ്ങി അവിടെ നിന്നും 500 മീറ്റർ നടന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാം
ബസ്സ് മാർഗ്ഗം കൊല്ലത്ത് നിന്നും പുനലൂർ ബസ്സിൽ കയറി ചീരങ്കാവിൽ ഇറങ്ങുക അവിടെ നിന്നും പുത്തൂർ ബസ്സിൽ പവിത്രേശ്വരത്ത്  ഇറങ്ങുക ; കൊട്ടാരക്കരയിൽ നിന്നും വരുന്നവർ  പുത്തൂർ-കരുനാഗപ്പള്ളി ബസ്സിൽ കയറി പുത്തൂരിൽ ഇറങ്ങുക അവിടെ നിന്നും പവിത്രേശ്വരത്ത് ഇറങ്ങി 500 മീറ്റർ നടന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാം.
പവിത്രേശ്വരം മഹാദേവർ ക്ഷേത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pavithreswaram_Mahadevar_Temple
കേരളത്തിൽ കൊല്ലം ജില്ലയിൽ കൊട്ടാരക്കരയ്ക്ക് അടുത്ത് പവിത്രേശ്വരം ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശിവ ക്ഷേത്രമാണ് പവിത്രേശ്വരം മഹാദേവർ ക്ഷേത്രം .
പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമുള്ള അപൂർവ്വം ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നായ ഈ ക്ഷേത്രം പവിത്രേശ്വരം ഗ്രാമത്തിലെ പ്രധാന ആരാധനായലങ്ങളിലൊന്നാണ്.
കുംഭമാസത്തിലെ തിരുവാതിര നക്ഷത്ര കൊടിയേറി  ഏഴാം ദിവസം ആറാട്ടോട് കൂടി ഉത്സവം നടത്തുന്നു.
പ്രകൃതി രമണീയമായ വയലേലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവനെ കൂടാതെ പാർവ്വതി , ഗണപതി , ശാസ്താവ് തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരും ദേശവാസികൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകി ഇവിടെ പവിത്രേശ്വരത്ത് കുടികൊള്ളുന്നു.
ട്രെയിൻ മാർഗ്ഗം കൊല്ലത്ത് നിന്നും പുനലൂർ ചെങ്കോട്ട ട്രെയിനിൽ കുണ്ടറ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി അവിടെ നിന്നും ചീരങ്കാവ് -പുത്തൂർ ബസ്സിൽ  പവിത്രേശ്വരം വഞ്ചിമുക്കിൽ ഇറങ്ങിയാൽ ക്ഷേത്ര നടപ്പാത കാണാം
ബസ്സ് മാർഗ്ഗം   കൊല്ലത്ത് നിന്നും പുനലൂർ ബസ്സിൽ കയറി ചീരങ്കാവിൽ ഇറങ്ങുക അവിടെ നിന്നും പുത്തൂർ ബസ്സിൽ പവിത്രേശ്വരം വഞ്ചിമുക്കിൽ ഇറങ്ങിയാൽ ക്ഷേത്ര നടപ്പാത കാണാം
ബസ്സ് മാർഗ്ഗം  കൊട്ടാരക്കരയിൽ നിന്നും പുത്തൂർ-കരുനാഗപ്പള്ളി ബസ്സിൽ കയറി പുത്തൂരിൽ ഇറങ്ങുക  അവിടെ നിന്നും പവിത്രേശ്വരം - ചീരങ്കാവ്  ബസ്സിൽ വഞ്ചിമുക്കിൽ ഇറങ്ങിയാൽ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള നടപ്പാത കാണാം അവലംബം
പവിത്രൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pavithran
മലയാളചലച്ചിത്രസംവിധായകനും, സംഗീതജ്ഞനുമായിരുന്നു പവിത്രൻ .
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ ഗുരുവായൂരിനടുത്ത് കണ്ടാണിശ്ശേരിയിൽ ജനിച്ചു.
അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് പി.എ.ബക്കറുടെ കബനീനദി ചുവന്നപ്പോൾ എന്ന ചിത്രം നിർമിച്ചു (1975) .
യാരോ ഒരാൾ എന്ന പരീക്ഷണചിത്രവും നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി .
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ സംഗീതസംവിധായകൻ അരവിന്ദനായിരുന്നു .
തുടർന്ന്  ടി.വി. ചന്ദ്രന്റെ കൃഷ്ണൻകുട്ടി (1980) എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സംഗീതസംവിധാനം നിർവഹിച്ചു.
ടി.വി. ചന്ദ്രനോടൊപ്പം സിനിമാനിർമ്മാണത്തിൽ ബക്കറിന്റെ പാരമ്പര്യം നിലനിർത്തി അദ്ദേഹം.
നർത്തകി കലാമണ്ഡലം ക്ഷേമാവതി പത്‌നിയാണ്.
2006 ഫെബ്രുവരി 26-ന്‌ തന്റെ 56-ആം വയസ്സിൽ കരൾരോഗത്തെത്തുടർന്ന് തൃശ്ശൂരിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് പവിത്രൻ മരണമടഞ്ഞു.
ചലച്ചിത്രനടി ഇവ പവിത്രൻ,ലക്ഷ്മി എന്നിവർ മക്കൾ .
മറ്റ് പ്രധാന ചിത്രങ്ങൾ യാരോ ഒരാൾ ഉപ്പ് (ചലച്ചിത്രം) ഉത്തരം (ചലച്ചിത്രം) കള്ളിന്റെകഥ ബലി (1991) കുട്ടപ്പൻ സാക്ഷി (2000) അവലംബം പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് V.K. Pavithran 'Cinema of Malayalam' profile Archived 2011-05-25 at the Wayback Machine .
The Hindu news Archived 2012-10-24 at the Wayback Machine .
പവിത്രൻ (തമിഴ് സിനിമാ സംവിധായകൻ) ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
പവിത്രൻ (തമിഴ് സിനിമാ സംവിധായകൻ) ](തമിഴ്: A.N.Pavithran) ഒരു ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനാണ്, നിരവധി തെലുങ്ക് ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1990 കളിൽ ശരത് കുമാറിന്റെ പ്രധാന ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാന വേഷം അഭിനയിച്ചു.
ഔദ്യോഗിക ജീവിതം Filmography Year Film Credited as Notes Director Producer Writer 1991 വസന്തകാല പറവൈ Y N Y 1992 സൂരിയൻ Y N Y 1993 ഐ ലവ് ഇന്ത്യ Y N Y 1994 Iഇന്ദു Y N Y 1995 തിരുമൂർത്തി Y N Y 1996 കല്ലൂരി വാസൽ Y N Y 1996 സെൽവ N Y N 1997 കഥൽ പള്ളി Y N Y 1999 ഹലോ യാമ Y N N തെലുങ്ക് സിനിമ 2012 മട്ടുത്തവാനി (സിനിമ) Y Y Y 2018 ധാരാവി Y Y Y References
ദ്രൗപദി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Draupadi ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഹിന്ദു ഐതിഹ്യങ്ങളിൽ പാണ്ഡവപത്നിയായ ദ്രൗപദി ദ്രുപദപുത്രിയാണ്.
പാഞ്ചാലി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.
ദ്രൗപദിക്ക് പല പൂർവജന്മങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി പുരാണ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.
വ്യാസന്റെ ബോധപൂർവമായ ഒരു നായികാസൃഷ്ടിയാണ് ദ്രൗപദി എന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.
പാഞ്ചാല രാജാവായ ദ്രുപദന്റെ ഒരു പ്രതികാരശപഥത്തിൽ നിന്നാണ് ദ്രൗപദിയുടെ ഉദ്ഭവം.
വൈരിയായ ദ്രോണനെ വധിക്കാൻവേണ്ടി ഒരു പുത്രനും, വീരശൂരപരാക്രമിയായ അർജ്ജുനനു നല്കാൻ ഒരു പുത്രിയും വേണമെന്ന സങ്കല്പത്തോടെ പഞ്ചാഗ്നി മധ്യത്തിൽ തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച് യജ്ഞം നടത്തിയ ദ്രുപദനു ലഭിച്ച സന്താനങ്ങളിലൊരുവളായ ദ്രൗപദി കൃഷ്ണവർണയും മുഗ്ധാപാംഗിയും ആയിരുന്നു.
യജ്ഞസേനൻ എന്ന ദ്രുപദൻ പാഞ്ചാലദേശത്തെ സോമകരാജാവിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു .
ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കാനായി അദ്ദേഹം ഭരദ്വാജമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തുന്നു.
അവിടെവച്ചാണ് സുപ്രസിദ്ധനായ ദ്രോണരുമായി ദ്രുപദൻ പരിചയപ്പെടുന്നത് .
അവർ അടുത്ത സ്നേഹിതന്മാരായിത്തീര്ന്നു .
വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് ദ്രുപദൻ ദ്രോണരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിരുന്നു .
" സുഹൃത്തേ നീ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ അംശമാണ് . വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം എന്റെ പിതാവ് എന്നെ പാഞ്ചാലത്തിന്റെ അടുത്ത രാജാവായി അവരോധിക്കുന്നതാണ്. അപ്പോൾ എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പത്ത് നിന്റെ സ്വന്തമെന്നു നീ ധരിക്കുക . നിന്റെ ദാരിദ്ര്യം തീരുന്നതും രാജബന്ധുവായി നീ സുഖിക്കുന്നതുമാണ് ".
വിദ്യാഭ്യാസ ശേഷം അവർ പിരിയുകയും , ദ്രോണർ ഉടനെ തന്നെ കൃപിയെ വിവാഹംചെയ്തു അവളിൽ അശ്വത്ഥാമാവ് എന്ന തേജസ്വിയായ പുത്രൻ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു .
ദ്രുപദനാകട്ടെ പാഞ്ചാലത്തിന്റെയും കൌശ്യത്തിന്റെയും അനിഷേധ്യ നേതാവും രാജാവുമായിത്തീർന്നു .
ദ്രോണർ ദാരിദ്രനായിരുന്നു .
അതിനാൽ കുട്ടിക്ക് പാല് വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ പോലും അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല .
അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ കൂട്ടുകാരായ ബാലന്മാർ ഒരിക്കൽ അവനു അരിമാവ് കലക്കി കൊടുത്തു.
അത് കുടിച്ചശേഷം താൻ ശക്തിമാനായി എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ ഓടുവാൻ തുടങ്ങി .
അപ്പോൾ സുഹൃത്തുക്കൾ അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു .
" വിഡ്ഢീ നീ കുടിച്ചത് പാലല്ല . അരിമാവാണ്. നിന്റെ അച്ഛന് പാല് വാങ്ങാൻ പണമില്ല . വിദ്യയുള്ളവന് ധനദേവതയായ ലക്ഷ്മി ശത്രുവായിത്തീരും."
അശ്വത്ഥാമാവ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഈ വിവരം പിതാവിനെ അറിയിച്ചു .
ദ്രോണർക്കു ഇതുകേട്ട് വലിയ വിഷമമായി .
അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിനു ദ്രുപദന്റെ പഴയ വാക്കുകൾ ഓര്മ്മ വന്നു .
ദ്രുപദൻ യാഗാദികളും മറ്റും നടത്തി കുരുക്കൽക്കു തുല്യം ഐശ്വര്യത്തോടെ വസിക്കുകയാണ് .
അപ്പോഴാണ്‌ ദ്രോണരും പത്നിയും ദ്രുപദന്റെ അടുക്കൽ പോയത് .
പഴയ മൈത്രിയെപ്പറ്റി ദ്രോണര് ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും ദ്രുപദൻ അറിഞ്ഞഭാവം പോലും കാണിച്ചില്ല .
വാസ്തവത്തിൽ ദ്രോണരെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ദ്രുപദന് ആളെ മനസ്സിലായിരുന്നു .
എന്നാൽ വെറുമൊരു യാച കന്റെ സുഹൃത്താണ് താനെന്നതു രാജാവായ തന്റെ യശസ്സിനു കളങ്കമാകുമല്ലോ എന്ന ദുരഭിമാനമാണ് ദ്രുപദനെ അപ്പോൾ ബാധിച്ചത് .
അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു .
"എന്തേ സ്വാമീ വിളിച്ചത് ? സുഹൃത്തെന്നോ ? സൌഹൃദവും ശത്രുത്വവുമെല്ലാം തുല്യന്മാർ തമ്മിലാണ് വേണ്ടത് . ദരിദ്രൻ ധനവാനും , യാചകൻ രാജാവിനും , ഭീരു ധീരനും , മൂഡൻ പണ്ഡിതനും എങ്ങനെ മിത്രമാകും ?. എനിക്ക് മുൻപ് വിദ്യ അഭ്യസിക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു . അതുകൊണ്ടാണ് ഗുരുകുലത്തിൽ വസിച്ചതും നിന്റെ സുഹൃത്തായതും . ഇപ്പോൾ ഞാൻ രാജാവും നീ ദരിദ്രനായ യാചകനുമാണ് . അങ്ങനെയുള്ള നീ എങ്ങനെ എന്റെ മിത്രമാകും ?. അല്ലെങ്കിലും കുട്ടിക്കാലത്ത് അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതൊക്കെ ആരാണ് മനസ്സില് വയ്ക്കുന്നത് ? . എന്തായാലും വന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോകാം ."
ദ്രുപദന്റെ വാക്കുകൾ രാജോചിതമെങ്കിലും ക്രൂരമായിരുന്നു .
ദ്രോണർ അതുകേട്ടു കുപിതനാവുകയും താൻ ഇതിനു പക വീട്ടുമെന്ന് ശപഥം ചെയ്തശേഷം പത്നിയോടും പുത്രനോടുമൊത്തു അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു  .
നേരെ പോയ ദ്രോണർ പിന്നീട് ഹസ്തിനപുരിയിലെത്തുകയും ഭീഷ്മരുടെ ആവശ്യപ്രകാരം പാണ്ഡവരുടെയും കൌരവരുടെയും ഗുരുവായിത്തീരുകയും ചെയ്തു .
വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞു ഗുരുദക്ഷിണ നല്കേണ്ട സമയമായപ്പോൾ ദ്രോണർ രാജകുമാരന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് ശത്രുവായ ദ്രുപദനെ ആക്രമിക്കുവാനും അവനെ പിടിച്ചുകെട്ടി തന്റെ കാൽക്കൽ കൊണ്ടിടുവാനുമായിരുന്നു .
ഗുരുവിന്റെ നിര്ദ്ദേശപ്രകാരം അര്ജുനനും സഹോദരങ്ങളും ദ്രുപദനെ യുദ്ധത്തിൽ തോല്പ്പിക്കുകയും , തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ പിടിച്ചുകെട്ടി ദ്രോണരുടെ കാൽക്കൽ കൊണ്ടിടുകയും ചെയ്തു .
അപ്പോൾ ദ്രോണർ ദ്രുപദനെ കണക്കിന് പരിഹസിക്കുകയും , അദ്ദേഹത്തിൻറെ രാജ്യത്തെ പാതിയായി പകുത്തു ദക്ഷിണ പാഞ്ചാലം സ്വന്തമാക്കി അതിനെ ഭരിക്കുകയും ചെയ്തു .
തുടർന്ന് മരണംവരെ ദ്രോണരായിരുന്നു ദക്ഷിണപാഞ്ചാലത്തിന്റെ രാജാവ് .
ദ്രുപദൻ ദ്രോണരോട് മാപ്പിരന്നു തല്ക്കാലം വൈരം അവസാനിപ്പിച്ചെങ്കിലും ചവിട്ടേറ്റ സര്പ്പത്തെപ്പോലെ ആ മനസ്സ് പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .
ദ്രോണരെ കൊല്ലുവാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു പുത്രനും , വീരന്മാരിൽ വീരനായ അർജുനന് നല്കുവാൻ യോഗ്യയായ ഒരു മകളും തനിക്കുണ്ടാകണമെന്നു ദ്രുപദൻ ആഗ്രഹിച്ചു .
അതിനായി ആഭിചാരം പോലെയുള്ള കര്മ്മം ചെയ്യാൻ അറിയാവുന്ന ആചാര്യന്മാരെ തിരക്കി ദ്രുപദന്റെ ദൂതന്മാരായ ബ്രാഹ്മണർ ഓടിനടന്നു .
അപ്പോഴാണ്‌ അഗ്നിയുടെ ഉപാസകനായ ഉപയാജൻ എന്നൊരു മുനിയെ ഗംഗാതീരത്തിൽ രാജാവ് കണ്ടെത്തിയത് .
അദ്ദേഹത്തിനു യാജൻ എന്നൊരു ജ്യേഷ്ഠനുണ്ടായിരുന്നു .
ഉപയാജനോട് ദ്രുപദൻ തന്റെ ആവശ്യം പറഞ്ഞെങ്കിലും , ഈ നീചകർമ്മം ചെയ്യാൻ ആദ്യം ഉപയാജൻ സമ്മതിച്ചില്ല .
ദ്രുപദൻ ഒരു വര്ഷം ഉപയാജനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു .
പ്രസന്നനായ ഉപയാജൻ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠനും മഹാമാന്ത്രികനുമായ യാജനെ കണ്ടാൽ കാര്യം സാധിക്കുമെന്ന് രാജാവിനെ അറിയിച്ചു .
ഒടുവിൽ മുനി സഹോദരന്മാരായ യാജനും ഉപയാജനും രാജാവിന് വേണ്ടി വലിയൊരു യാഗം നടത്തി .
യാഗം 18 മാസം നീണ്ടു നിന്നു.
യാഗാവസാനം അഗ്നിയിൽ നിന്നും ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ട് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ എന്ന പുരുഷനും , "കൃഷ്ണ" എന്ന സ്ത്രീരത്നവും ഉയര്ന്നുവന്നു .
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ അഗ്നിയിൽ നിന്നും സംഭൂതനായ സമയത്ത് , " ഈ വീരൻ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണരെ വധിക്കും" എന്നൊരു അശരീരി യുണ്ടായി .
കൃഷ്ണയാണ് പാഞ്ചാലി അഥവാ ദ്രൗപദി .
ഇവൾ അഷ്ടലക്ഷ്മികളിൽ ഒരാളായ വിജയലക്ഷ്മിയുടെ അംശമായിരുന്നു .
മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിനു കാരണം
മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിനു പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു കാരണമായി ഭവിച്ചത് പാഞ്ചാലിയായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ പാണ്ഡവരുടെ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം കാണാനെത്തിയ കൗരവാദികൽ അവിടത്തെ കൊത്തുപണികൾ കണ്ടു മയങ്ങിപ്പോവുകയും ബുദ്ധിഭ്രമത്തിനിരയായി സ്ഫടികത്തെ ജലമെന്നും , ജലത്തെ സ്ഫടികമെന്നും തെറ്റിദ്ധരിച്ചു ജലത്തിൽ വീണും , തറയിലിഴഞ്ഞും ഇളിഭ്യരായിത്തീരുകയും ചെയ്തു .
ഇതുകണ്ട് ദ്രൗപദിയും ഭീമനും കുടുകുടെ ചിരി തുടങ്ങി .
കുരുടന്റെ മകനും കുരുടനാണെന്നു പറഞ്ഞു ദ്രൗപദി ദുര്യോധനനെയും സഹോദരങ്ങളെയും കളിയാക്കി .
ഇതിൽ മനം നൊന്ത ദുരഭിമാനിയായ ദുര്യോധനൻ അന്ന് മുതൽ ദ്രൗപദിയെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ തക്കം നോക്കിയിരുന്നു .
അങ്ങനെയാണ് ചൂതിൽ പാണ്ഡവരെ ജയിക്കുന്നതും സഭയിൽ വസ്ത്രാക്ഷേപം ചെയ്തു ദ്രൗപദിയെ അപമാനിക്കുന്നതും .
തന്നെ കടന്നു പിടിച്ച ദുശ്ശാസ്സനന്റെ മാറ് പിളര്ന്ന രക്തംകൊണ്ടു മാത്രമേ തന്റെ മുടി കെട്ടിവയ്ക്കൂവെന്നു ദ്രൗപദി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു .
ഇതുകൂടാതെ , സ്വയംവരത്തിനു മുന്നോടിയായി നടന്ന ആയുധപരീക്ഷയിൽ അർജുനനു തുല്യനായ കർണ്ണനെയും , തങ്ങളെയും പരസ്യമായി അവഹേളിച്ചു പാണ്ഡവരെ വരിച്ച ദ്രൗപദിയെ തുടക്കം മുതൽക്കു തന്നെ കൌരവര്ക്കും കർണ്ണനും പുച്ഛമായിരുന്നു .
"സൂതപുത്രനെ ഞാൻ വരിക്കില്ല " എന്ന് പറഞ്ഞാണ് ദ്രൗപദി കർണ്ണനെ ഒഴിവാക്കിയത് .
ആയുധപരീക്ഷയിൽ കര്ണ്ണൻ ജയിക്കുമെന്ന് ദ്രൌപദിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു .
സുന്ദരിയായ അവൾ വളർന്ന് സർവാസ്ത്രശാസ്ത്ര വിശാരദയായി.
ബഹുമുഖ വ്യക്തിത്വത്തിനുടമയായ കൃഷ്ണയെ അത്യന്തം വിഷമകരമായ ധനുർപ്രയോഗ മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ച അർജ്ജുനൻതന്നെ വരിച്ചു.
എന്നാൽ അഞ്ച് സഹോദരന്മാരുടെയും മുറപ്രകാരമുള്ള ധർമപത്നിയാവുക എന്നത് ദ്രൗപദിയുടെ നിയോഗമായിരുന്നു.
ദ്രൗപദി തന്റെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, തുറന്നു പറയേണ്ട സന്ദർഭങ്ങളിൽ സധൈര്യം പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാതന്തു ഈ കഥാപാത്രത്തിലൂടെ വികസിക്കുന്നു.
ഏതൊരു മഹാവിപത്തിലും പതറാതെ കർത്തവ്യം അനുഷ്ഠിക്കാനും ചെയ്യിക്കാനുമുള്ള മനക്കരുത്ത് ദ്രൌപദി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
രാജസൂയയാഗം കഴിഞ്ഞ സന്ദർഭത്തിൽ തങ്ങളുടെ മായാമന്ദിരത്തിൽ കടന്ന സുയോധനൻ സ്ഥലജലവിഭ്രാന്തിക്ക് അടിമയായപ്പോൾ ദ്രൗപദി അറിയാതെ ഒന്നു ചിരിച്ചുപോയി.
ആ ചിരിയാണ് മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിന് ആദികാരണമായിത്തീർന്നത്.
തുടർന്നു നടന്ന ചൂതുകളിയും പാഞ്ചാലിയെ വസ്ത്രാക്ഷേപം ചെയ്ത് അപമാനിക്കലും പാഞ്ചാലിയുടെ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടിയോടെയുള്ള ഉഗ്രശപഥവും മറ്റും ദ്രൗപദിയുടെ സഹനശക്തിയെയും ഒപ്പം സൂക്ഷ്മമായ ധർമാവലോകന പാടവത്തെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു....
ഓരോ പാണ്ഡവന്മാരിലായി ദ്രൗപദിക്ക് അഞ്ച് ആൺമക്കൾ ഉണ്ട്.
പ്രതിവിന്ധ്യൻ (അച്ഛൻ: യുധിഷ്ഠിരൻ) സുതസോമൻ   (അച്ഛൻ: ഭീമൻ) ശ്രുതസേനൻ  (അച്ഛൻ: അർജ്ജുനൻ) ശതാനികൻ    (അച്ഛൻ: നകുലൻ) ശ്രുതകർമ്മാവ് (അച്ഛൻ: സഹദേവൻ) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ http://moralstories.wordpress.com/2006/05/15/draupadi-an-ikon-of-a-true-indian-woman/ http://www.sacred-texts.com/hin/maha/index.htm Draupadi, the Woman: Epitome of Feminity and Feminism by Madhuri Guin The Kaurava race of Sri Lanka and the worship of Draupadi
ദ്രൗപദി (നോവൽ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Draupadi_(Novel) ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ഹിമാലയസാനുക്കളിൽ കാൽ വഴുതിവീണ ദ്രൗപദി തൻറെ സഖാവായ കൃഷ്ണനയക്കുന്ന സുദീർഘമായ കത്താണ് ഈ കൃതിയുടെ ഉള്ളടക്കം.
ഒറിയ ഭാഷയിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഈ കൃതി പ്രതിഭ റായിയെ ജ്ഞാനപീഠത്തിൻറെ മൂർത്തീദേവി പുരസ്കാരത്തിനർഹയാക്കി.
കാറും കോളും നിറഞ്ഞ തൻറെ പ്രക്ഷുബ്ധമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്ന ദ്രൗപദിയിലൂടെ
അവരുടെ സങ്കീർണ്ണമായ വ്യക്തിത്വംവും ഒപ്പം ഭാരതകഥയും ഗ്രന്ഥകർത്താവിൻറെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെ ചുരുളഴിയുന്നു.
മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും അപമാനിക്കപ്പെടുകയും എന്നാൽ ഏറ്റവും പരിശുദ്ധയായ് 
കണക്കാക്കപെടുകയും ചെയ്യുന്ന ദ്രൗപദി, തൻറെ അവസ്ഥ മറ്റൊരു സ്ത്രീക്കും ഉണ്ടാവരുതേ 
എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ,കാലാകാലങ്ങളായി തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ത്രീപുരുഷ 
അസമത്വത്തിനെതിരെ ധീരമായി പോരാടുന്ന ആധുനിക വനിതയായി  മാറുന്നു.
പി മാധവൻ പിള്ളയാണ്
ഈ പ്രശസ്ത കൃതി മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്.
ഗ്രന്ഥകാരി
1943 ജനുവരി 21-ന് ഒറിസയിലെ കട്ടക്ക് ജില്ലയിൽ ജനിച്ചു.
ഒറിസയിലെ വിവിധ കോളേജുകളിൽ അധ്യാപികയായി.
പിന്നീട്  ഒറീസ്സ പബ്ലിക്‌ സർവീസ് കമ്മിഷനിൽ മെമ്പറായി.
ഇന്ത്യ ഗവണ്മെന്റ് വിദ്യാഭ്യാസ സമൂഹ്യക്ഷേമാവകുപ്പിൻറെ അവാർഡ്‌(1977), 'അപരാജിത' എന്ന കൃതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നിർമ്മിച്ച സിനിമക്ക് ഏറ്റവും നല്ല തിരിക്കഥക്കുള്ള അവാർഡ്‌ , 'ശിലാപത്മ'ക്ക് ഒറിയ അകാദമി അവാർഡ്‌ (1985) തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പന്ത്രണ്ടോളം നോവലുകളും പതിനാറു കഥാസമാഹാരങ്ങളും ഒരു യാത്രാ വിവരണവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
ഇവയിൽ പലതും മറ്റു ഭാരതീയ ഭാഷകളിലേക്കും ഇന്ഗ്ലീഷിലേക്കും പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ലോകസാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ കൃതികളിലൊന്നായ മഹാഭാരതത്തിലെ നെടുംതൂണായ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ദ്രൗപദി.
ഏറെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും അതിലേറെ ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഒരു ദുരന്ത കഥാപാത്രം.
ദ്രുപദൻറെ പ്രതികാരാഗ്നിയുടെ തീജ്വാലയിൽ ഉയിർകൊണ്ട ദ്രൗപദി , അതീവ സുന്ദരിയും ,കൃഷ്ണവർണയും ,വിദുഷിയും ആയിരുന്നു.
സർവ സൗഭാഗ്യങ്ങളുടെയും നടുവിൽ ജനിച്ച് സർവഗുണങ്ങളും തികഞ്ഞ പഞ്ചപാണ്ഡവന്മാരെ വരിച്ചിട്ടും എക്കാലവും കരയാനും അപമാനിക്കപ്പെടാനും അവൾ വിധിക്കപ്പെട്ടു.
കാൽപനികതയും ഭക്തിയും ഇഴപിരികാനാവാത്തവിധം കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മഹാഭാരതകഥയിലെ ഏടുകൾ ദ്രൗപദിയുടെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെ തികച്ചും മാനുഷിക തലത്തിലേക്ക് ഗ്രന്ഥകാരി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.