smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കേഡറ്റുകളുടെ റാങ്ക് Cadet under Officer (CUO) Cadet Sergeant Cadet Corporal Cadet Lance Corporal Cadet പരിശീലനങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും മറ്റു പ്രവർത്തനങ്ങളും
സൈനികമായ പരിശീലനങ്ങളും മറ്റും ലഭിക്കുന്നതുകൂടാതെ കേഡറ്റുകൾക്ക് മറ്റു ചിലപരിശീലനങ്ങളും ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.
അവർ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനങ്ങളിലും ഏർപ്പെട്ടുവരുന്നു.
താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ആവർ പങ്കെറ്റുത്തുവരുന്നുണ്ട്: Martial Art Practice by BNCC Cadets മരം നടൽ രക്തദാനം അഗ്നിശമന ഉദ്യോഗസ്ഥരെ സഹായിക്കുക പുനരധിവാസം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദുരന്തനിവാരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ സഹായസാമഗ്രികൾ ദുരന്തസമയത്ത് വിതരണം ചെയ്യുക പ്രഥമശുശ്രൂഷയിലും ശുചീകരണപ്രവർത്തനത്തിലും സഹായിക്കുക.
അവരവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളിൽ പ്രത്യേക സമ്മേളനങ്ങളും പരിപാടികളും നടക്കുമ്പോൾ സെക്യൂരിറ്റി, സന്നദ്ധസംഘടനാപ്രവർത്തനം എന്നിവ നടത്തുക.
സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനം നടത്തുക ഉപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും BD-08 7.62 mm type 56 Lee-Enfield (For Ceremonial Purposes) ഇതും കാണൂ Bangladesh Military Academy National Cadet Corps (India) , a similar organization Reserve Officers' Training Corps, a similar organization Combined Cadet Force (U.K), a similar organization അവലംബം
വർക്കല ജനാർദ്ദനസ്വാമി ക്ഷേത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Varkala_Janardanaswamy_Temple
തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയുടെ വടക്കേയറ്റത്ത് വർക്കല താലൂക്കിൽ വർക്കല പട്ടണത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് തിരുവർക്കല ശ്രീ ജനാർദ്ദനസ്വാമി മഹാക്ഷേത്രം .
ഇവിടത്തെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ ത്രിമൂർത്തികളിൽ ഒരാളും ലക്ഷ്മിദേവിക്കും ഭൂമിദേവീക്കുമൊപ്പമുള്ള ഭഗവാൻ മഹാവിഷ്ണുവാണ് .
ജനാർദ്ദന സ്വാമി എന്ന രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെ മഹാവിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നത്.
വർക്കലേശ്വരൻ എന്ന്‌ ഭഗവാൻ അറിയപ്പെടുന്നു.
ആറടി ഉയരം വരുന്ന ചതുർബാഹുവിഗ്രഹത്തിൽ, ലക്ഷ്മീദേവിയ്ക്കും ഭൂമീദേവിയ്ക്കുമൊപ്പം കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് ഭഗവദ്പ്രതിഷ്ഠ.
കൂടാതെ തുല്യപ്രാധാന്യത്തോടെ ശിവനും ഉപദേവതകളായി ഗണപതി , അയ്യപ്പൻ , ശ്രീരാമൻ , ഹനുമാൻ , നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്.
ദക്ഷിണകാശി എന്നാണ് ഈ ക്ഷേത്രം അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇവിടെ ദർശനം നടത്തിയാൽ ഐശ്വര്യവും ദുരിതമുക്തിയും മോക്ഷവും ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.
അറബിക്കടലിന്റെ തീരത്ത് ഒരു കുന്നിന്റെ മുകളിലാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
പിതൃതർപ്പണത്തിന് വളരെയധികം പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രമാണിത്.
തിരുവല്ലം , തിരുനാവായ , തിരുനെല്ലി , എടക്കഴിയൂർ പഞ്ചവടി ശങ്കരനാരായണ മഹാക്ഷേത്രം, ആലുവ ശിവരാത്രി മണപ്പുറം എന്നിവയ്ക്കൊപ്പമാണ് പിതൃതർപ്പണത്തിൽ വർക്കലയുടെയും സ്ഥാനം.
കർക്കടകവാവ് ദിവസം നിരവധി ഭക്തരാണ് ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള പാപനാശം ബീച്ചിൽ കുടുംബത്തിലെ മരിച്ചവർക്കായി ബലിതർപ്പണത്തിനെത്തുന്നത്.
ബലിയിടാനായി പ്രത്യേക സൗകര്യങ്ങൾ ക്ഷേത്രം ഒരുക്കിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുത് ബലിയിട്ടാൽ മരിച്ചവരുടെ ആത്മാവിന് സ്വർഗ്ഗമോ ഭഗവാന്റെ സന്നിധിയിൽ മോക്ഷമോ ലഭിക്കും എന്നാണ് വിശ്വാസം.
മീനമാസത്തിൽ ഉത്രം നാളിൽ ആറാട്ട് വരത്തക്ക വിധത്തിൽ പത്തുദിവസത്തെ ഉത്സവമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്.
സമുദ്രത്തിൽ ആറാട്ട് നടക്കുന്ന അപൂർവ്വം ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
തിരുവുത്സവം കൂടാതെ ചിങ്ങമാസത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണ ജന്മാഷ്ടമി , മേടമാസത്തിലെ വിഷു , ധനുമാസത്തിലെ വൈകുണ്ഠ ഏകാദശി എന്നിവയും ഇവിടെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങളാണ്.
ഒരു ദിവസം നാരദമഹർഷി ഇന്ന് ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന് മുകളിലുള്ള ആകാശത്തുകൂടെ മഹാവിഷ്ണുവിനൊപ്പം സഞ്ചരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോൾ നാരദന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്മാരായ ഒമ്പത് പ്രജാപതിമാർ ( മരീചി , അത്രി , അംഗിരസ്സ് , പുലസ്ത്യൻ , പുലഹൻ , ക്രതു , വസിഷ്ഠൻ , ദക്ഷൻ , ഭൃഗു ) ഇത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ, അവർക്ക് ഭഗവാനെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഈ വിവരം അവർ പിതാവായ ബ്രഹ്മാവിനെ അറിയിച്ചു.
എന്നാൽ, ബ്രഹ്മാവ് ആ ധാരണ തിരുത്തി.
തുടർന്ന്, സ്വന്തം സഹോദരനെ സംശയിച്ചതിൽ ഏറെ ദുഃഖിതരായ അവർ പാപപരിഹാരാർത്ഥം തപസ്സനുഷ്ഠിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
നാരദൻ തന്റെ വൽക്കലം ( മരവുരി ) വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അവർക്ക് തപസ്സനുഷ്ഠിയ്ക്കാനുള്ള സ്ഥലം കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
അങ്ങനെ, നാരദന്റെ വൽക്കലം വന്നുവീണ സ്ഥലം 'വൽക്കല' എന്നും പിന്നീട് അത് ലോപിച്ച് 'വർക്കല' എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.
ക്ഷേത്രപ്രതിഷ്ഠ
ഒരിയ്ക്കൽ ബ്രഹ്മാവ് ഒരു വലിയ യാഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇതിന് ഏറ്റവും ഉചിതമായ സ്ഥലമായി അദ്ദേഹം വർക്കല തിരഞ്ഞെടുത്തു.
കടലിന്റെ മനോഹാരിതയും, മണപ്പുറങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ വളരെയധികം ആകർഷിച്ചു.
തുടർന്ന് യാഗശാലയൊരുങ്ങി.
ബ്രഹ്മാവ് യാഗം തുടങ്ങി.
എന്നാൽ, യാഗത്തിൽ മുഴുകിയ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടികർമ്മം മറന്നുപോയി.
ഭൂമിയിൽ ജീവജാലങ്ങൾ വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.
ഈയൊരു സംഭവം മനസ്സിലാക്കിയ മഹാവിഷ്ണു ഒരു വൃദ്ധന്റെ വേഷത്തിൽ യാഗശാലയിലെത്തി ഭിക്ഷ യാചിച്ചു.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരികർമ്മികൾ വൃദ്ധനെ കാണുകയും അദ്ദേഹത്തിന് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ, എത്ര കഴിച്ചിട്ടും വൃദ്ധന് മതിയായില്ല.
ഈയൊരു വിഷയം പരികർമ്മികൾ ബ്രഹ്മാവിനെ അറിയിച്ചു.
സാക്ഷാൽ മഹാവിഷ്ണു തന്നെയാണ് വൃദ്ധനായി വന്നിരിയ്ക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ബ്രഹ്മാവ് ഉടനെ പരികർമ്മികൾക്കൊപ്പം ഭഗവാന്റെയടുത്തെത്തി.
ഭഗവാൻ ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കുന്ന കാഴ്ച അദ്ദേഹത്തെ സ്തബ്ധനാക്കി.
അദ്ദേഹം ഉടനെ ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കുന്നത് നിർത്തണമെന്നും തുടർന്നാൽ ലോകാവസാനം സംഭവിയ്ക്കുമെന്നും ഭഗവാനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഇതുകേട്ടതും ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കുന്നത് മതിയാക്കിയ ഭഗവാൻ ഉടനെ ബ്രഹ്മാവിനോട് യാഗം മതിയാക്കി സൃഷ്ടികർമ്മം നടത്താൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
തുടർന്ന്, യാഗം നടന്ന സ്ഥലത്ത് ഇന്ദ്രാദിദേവന്മാർ ക്ഷേത്രം പണിത് ലക്ഷ്മിഭൂമി സമേതനായ ഭഗവാന്റെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി.
ആ ക്ഷേത്രമാണ് വർക്കല ജനാർദ്ദനസ്വാമിക്ഷേത്രം.
ഈ ഐതിഹ്യത്തെ അനുസ്മരിപ്പിയ്ക്കും വിധത്തിലാണ് ഇന്ന് ജനാർദ്ദനസ്വാമിയുടെ വിഗ്രഹം കാണപ്പെടുന്നത്.
സാധാരണയായി ചതുർബാഹു മഹാവിഷ്ണുവിഗ്രഹങ്ങൾ കൈകളിൽ പാഞ്ചജന്യം ( ശംഖ് ), സുദർശനചക്രം , കൗമോദകി ( ഗദ ), താമര എന്നിവ ധരിച്ചാണ് കാണപ്പെടാറുള്ളത്.
ഇവ ധരിച്ച കൈകൾക്ക് പ്രതിഷ്ഠാരൂപമനുസരിച്ച് വ്യത്യാസം കാണും.
എന്നാൽ ജനാർദ്ദനസ്വാമിയുടെ മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ താമരയ്ക്കുപകരം ഭക്ഷണപാത്രമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
ഓരോ ദിവസം ചെല്ലുംതോറും ഭഗവാൻ അത് മുകളിലേയ്ക്ക് പൊക്കിക്കൊണ്ടുവരികയാണെന്നും അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായിലെത്തുമ്പോൾ ലോകാവസാനം സംഭവിയ്ക്കുമെന്നുമാണ് ഭക്തർ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നത്.
വർക്കല ക്ഷേത്രത്തിന് ഏകദേശം ആയിരത്തിലധികം വർഷം പഴക്കമുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ അത് വ്യക്തമാക്കാനുള്ള രേഖകൾ കുറവാണ്.
പിന്നീടൊരു കാലത്ത് ക്ഷേത്രം വിദേശികളുടെയും മറ്റും ആക്രമണം കാരണം തകർന്നുപോയി.
ആ സമയത്താണ് ബാധോപദ്രവം കൊണ്ട് പൊറുതിമുട്ടിയിരുന്ന ഒരു പാണ്ഡ്യരാജാവ് ഇവിടെയെത്തിയത്.
തന്റെ നാട്ടിലേതടക്കം പ്രശസ്തമായ നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന് ബാധോപദ്രവത്തിൽ നിന്ന് മുക്തിയുണ്ടായില്ല.
അങ്ങനെ പതുക്കെ വർക്കലയിലെത്തിയ അദ്ദേഹം, നാശോന്മുഖമായ ജനാർദ്ദനസ്വാമിക്ഷേത്രം കാണാനിടയായി.
ആ ക്ഷേത്രം നന്നാക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച രാജാവ് ജനാർദ്ദനസ്വാമിയോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു അശരീരിയുണ്ടായി.
അതിങ്ങനെയായിരുന്നു: “ എന്റെ വിഗ്രഹം കടലിനടിയിലാണ് ഇപ്പോഴുള്ളത്. നീ അത് പുറത്തെടുക്കണം. അതിനായി നാളെ വീണ്ടും കടൽത്തീരത്ത് വരിക. തകർന്ന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അവിടെ കാണാം. അതിനടുത്താകണം നീ നിൽക്കേണ്ടത്. അപ്പോൾ നിനക്ക് കടലിൽ ഒരു സ്ഥലത്ത് ധാരാളം പൂക്കളൊഴുകുന്നത് കാണാം. അവിടെയിറങ്ങി നോക്കിയാൽ നിനക്ക് വിഗ്രഹം കിട്ടും. അതിലെ മുന്നിലെ വലതുകൈ കൈ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു സ്വർണ്ണക്കൈ കൂടി നീ വച്ചുപിടിപ്പിയ്ക്കണം. അതോടെ നിന്റെ ബാധോപ്രദവവും തീരും. ”
ഭഗവാന്റെ അരുളപ്പാടാണ് ഇതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ്, പിറ്റേന്ന് കടൽത്തീരത്തെത്തുകയും പൂക്കളൊഴുകുന്നത് കണ്ട ഭാഗത്ത് ഇറങ്ങിത്തപ്പി വിഗ്രഹം കണ്ടുപിടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
പറഞ്ഞതുപോലെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ മുന്നിലെ വലതുകൈ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
അവിടെ സ്വർണ്ണത്തിൽ ഒരു കൈ വച്ചുപിടിപ്പിയ്ക്കുകയും അത് ഉറച്ചുപോകുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന്, തന്റെ ചെലവുമുഴുവൻ വിനിയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രം പണിതു.
അങ്ങനെയാണ് ഈ ക്ഷേത്രം നിലവിൽ വന്നത്.
ഒരിയ്ക്കൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുള്ള കടൽ വഴി പോകുകയായിരുന്ന ഡച്ചുകാർ, പെട്ടെന്ന് കപ്പൽ കുടുങ്ങിയതായി മനസ്സിലാക്കുകയും, നാട്ടുകാരിൽ നിന്ന് ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ചറിഞ്ഞ കപ്പിത്താൻ, സഹായിയോടൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുകയും രണ്ട് പടുകൂറ്റൻ മണികൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ സമർപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
അതോടെ കപ്പൽ ഓടിത്തുടങ്ങി.
ഈ മണികൾ ഇന്നും ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് തെക്കുഭാഗത്തായി കാണാം.
ഇവയിൽ കപ്പിത്താന്റെയും സഹായിയുടെയും പേരുകൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട് (പീറ്റർ വോൺ ബെൽസൺ, മൈക്കിൾ എഡ്വാർഡ്).
പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂർ രാജാക്കന്മാരുടെ കീഴിൽ വന്നു.
അക്കാലത്ത് ക്ഷേത്രം വൻ ഭൂസ്വത്തുക്കളുള്ളതായിരുന്നു.
വർക്കലയിലും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലുമായി കണ്ടമാനം ഭൂസ്വത്തുകൾ ഇവരുടെ പേരിലുണ്ടായിരുന്നു.
തിരുവിതാംകൂർ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ചേർന്നപ്പോഴാണ് ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡ് ഏറ്റെടുത്തത്.
ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം ബോർഡിനുകീഴിലെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ആസ്ഥാനമാണ് വർക്കല.
വൻ നടവരവുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്.
ക്ഷേത്രക്കുളം ക്ഷേത്രനിർമ്മിതി ക്ഷേത്രപരിസരവും മതിലകവും
വർക്കല പട്ടണത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് പാപനാശം ബീച്ചിനടുത്ത് സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 200 അടി ഉയരമുള്ള ഒരു കുന്നിന്റെ മുകളിലാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
കിഴക്കേ നടയിൽ നിന്ന് മുകളിലെത്താൻ ഏതാണ്ട് അൻപതിനടുത്ത് പടിക്കെട്ടുകളുണ്ട്.
കേരളീയ ശൈലിയിൽ പണിത ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരം പ്രൗഢിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ചക്രതീർത്ഥം എന്ന് പേരുള്ള ക്ഷേത്രക്കുളം വടക്കുഭാഗത്ത് നീണ്ടുനിവർന്നുകിടക്കുന്നു.
ഐതിഹ്യപ്രകാരം മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സുദർശനചക്രം കൊണ്ടുണ്ടായ കുളമാണിത്.
അതിനാലാണ് 'ചക്രതീർത്ഥം' എന്ന പേര്.
ചക്രതീർത്ഥത്തിന്റെ കിഴക്കേക്കരയിൽ ഒരു ചെറിയ ശ്രീരാമ-ഹനുമാൻ ക്ഷേത്രവുമുണ്ട്.
2021-ലാണ് ഇത് നവീകരിച്ചത്.
വടക്ക്, തെക്ക് വശങ്ങളിലും പടിക്കെട്ടുകളോടുകൂടിയ പ്രവേശനകവാടങ്ങൾ കാണാം.
വടക്കേ പ്രവേശനകവാടത്തിന്റെ താഴെ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിനും റോഡിനുമിടയിൽ ഭഗവാന്റെ പാദതീർത്ഥം എന്ന സങ്കല്പത്തിൽ ഒരു ചെറിയ കുളവും കാണാം.
അതിന് തൊട്ടടുത്ത് ഒരു ശാസ്താക്ഷേത്രവുമുണ്ട്.
ചെറിയ കുളത്തൂപ്പുഴ ധർമ്മശാസ്താക്ഷേത്രം എന്നാണ് ഇതിന്റെ പേര്.
വടക്കേ പ്രവേശനകവാടത്തിൽ ലക്ഷ്മിദേവി-ഭൂമീദേവീസമേതനായ  മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇരുവശവുമായി ഗരുഡന്റെയും ഹനുമാന്റെയും രൂപങ്ങളും കാണാം.
ഇതിന് സമീപമായി ഒരു വെടിപ്പുരയും കാണാം.
സാധാരണയായി വിഷ്ണുക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാണാത്ത വെടിവഴിപാട് ഇവിടെ ഭഗവാന് പ്രധാനമാണ്.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗം മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഉയർന്നതാണ്.
അതിനാൽ, അവിടെ പടിക്കെട്ടുകളില്ല.
കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിലൂടെ അകത്തുകടന്നാൽ ഒരു പടുകൂറ്റൻ അരയാൽമരം കാണാം.
സാധാരണയായി ഗോപുരത്തിന് പുറത്ത് കാണാറുള്ള അരയാൽ ഇവിടെ അകത്തുവന്നത് അത്ഭുതമാണ്.
അതായത്, അരയാൽ ത്രിമൂർത്തീസ്വരൂപമാകുന്നു .
ദിവസവും രാവിലെ അരയാലിനെ ഏഴുവലം വയ്ക്കുന്നത് പുണ്യകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അരയാലിന്റെ ചുവട്ടിൽ തന്നെയാണ് നാഗദൈവങ്ങളുടെ പ്രതിഷ്ഠകളും.
നാഗരാജാവായി അനന്തനും നാഗയക്ഷിയും നാഗചാമുണ്ഡിയും നാഗകന്യകയുമടക്കമുള്ള പരിവാരങ്ങളുമടങ്ങുന്നതാണ് ഇവിടത്തെ പ്രതിഷ്ഠ.
ഇതിനടുത്താണ്, ക്ഷേത്രത്തിലെ ആനക്കൊട്ടിൽ.
സാമാന്യം വലിയ ആനക്കൊട്ടിലാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ചോറൂണ് , വിവാഹം , ഭജന തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ഇത് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു.
ആനക്കൊട്ടിലിനപ്പുറമാണ്, ഭഗവദ്വാഹനമായ ഗരുഡനെ ശിരസ്സിലേറ്റുന്ന സ്വർണ്ണക്കൊടിമരം.
അമ്പതടി ഉയരം വരും ഈ കൊടിമരത്തിന്.
കൊടിമരത്തിനപ്പുറം ക്ഷേത്രത്തിലെ ബലിക്കൽപ്പുരയാണ്.
സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ബലിക്കല്ലാണിത്.
ശീവേലിസമയത്ത് ഇവിടെയാണ് അവസാനം ബലി തൂകുന്നത്.
ബലിക്കൽപ്പുരയുടെ മുകളിൽ ശ്രീദേവീ-ഭൂദേവീസമേതനായ ജനാർദ്ദനസ്വാമിയുടെയും ഗരുഡ-ഹനുമാന്മാരുടെയും രൂപങ്ങൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് നീളത്തിൽ ക്ഷേത്രം വക ഓഡിറ്റോറിയമാണ്.
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ മേൽപ്പത്തൂർ ഓഡിറ്റോറിയം പോലെ ഇതും തുറന്ന ഓഡിറ്റോറിയമാണ്.
ഇവിടെ ക്ഷേത്രം ഉപദേശകസമിതിയുടെയും മറ്റും ഓഫീസുകൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ ഇവിടെ പ്രഭാഷണങ്ങളും കലാപരിപാടികളും നടക്കുന്നു.
കൂടാതെ, വേദങ്ങൾ , പുരാണങ്ങൾ , ഉപനിഷത്തുകൾ , ഭഗവദ് ഗീത തുടങ്ങിയ ഹൈന്ദവപുണ്യഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിപ്പിയ്ക്കാനും ഇവിടം ചെലവഴിയ്ക്കാറുണ്ട്.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗണപതിഭഗവാൻ കുടികൊള്ളുന്നു.
ചതുരാകൃതിയിൽ തീർത്ത ഒരു കൊച്ചു ശ്രീകോവിലാണ് ഗണപതിയുടേത്.
ഇതിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ഹോമമണ്ഡപമുണ്ട്.
ഇവിടെ നിത്യേന രാവിലെ ഗണപതിഹോമം നടത്തിവരുന്നു.
ഗണപതിശ്രീകോവിലിന് തൊട്ടടുത്ത് മറ്റൊരു ശ്രീകോവിലിൽ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി അയ്യപ്പസ്വാമി കുടികൊള്ളുന്നു.
ഗണപതിയുടെ ശ്രീകോവിലുമായി രൂപത്തിൽ വളരെ സാമ്യമുണ്ട് അയ്യപ്പന്റെ ശ്രീകോവിലിന്.
എന്നാൽ, കുറച്ചുകൂടി വലുതാണ് അയ്യപ്പന്റേത്.
അയ്യപ്പശ്രീകോവിലിന് മുന്നിലും മണ്ഡപമുണ്ട്.
ഇവിടെ എള്ളുതിരി സ്റ്റാൻഡുണ്ട്.
ഇരുശ്രീകോവിലുകളും തമിഴ്-കേരള ശൈലികളുടെ സമന്വയമാണ്.
ഈ ശ്രീകോവിലുകൾക്കടുത്ത് കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ചെറിയൊരു തറയിൽ നാഗരാജാവിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്.
അനന്തനായാണ് സങ്കല്പം.
മേൽക്കൂരയില്ലാത്ത തറയാണിത്.
ഇവിടെ നിത്യേന പൂജയുണ്ട്.
പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തെ പ്രവേശനകവാടത്തിന് മുകളിൽ ഗജലക്ഷ്മീരൂപം കാണാം.
വടക്കുവശത്താണ് വർക്കല ദേവസ്വത്തിന്റെയും വർക്കല ഗ്രൂപ്പിന്റെയും ക്ഷേത്ര ഉപദേശകസമിതിയുടെയും ഓഫീസുകളുള്ളത്.
തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിനുകീഴിലുള്ള ഒരു സ്പെഷ്യൽ ഗ്രേഡ് ദേവസ്വമാണ് വർക്കല ദേവസ്വം.
എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസറാണ് അധികാരി.
വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്താണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉപക്ഷേത്രമുള്ളത്.
ശിവനാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠ.
പാർവ്വതീസമേതഭാവത്തിലാണ് ശിവൻ ഇവിടെയുള്ളത്.
സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ശിവലിംഗമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
ഉപദേവതാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലുത് ഇതാണ്.
ശില്പാലംകൃതമായ ശ്രീകോവിലിന്റെ മുകൾനിലയിൽ നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങൾ കാണാം.
ശിവന്റെ നടയ്ക്കുമുന്നിൽ മണ്ഡപമുണ്ട്.
ഈ മണ്ഡപത്തിൽ ഭഗവദ്വാഹനമായ നന്ദിയുടെ വിഗ്രഹം കാണാം.
ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ പൂർണ്ണപ്രദക്ഷിണം അനുവദിച്ചിട്ടില്ല.
വടക്കുവശത്ത് ഓവുവരെ മാത്രമാണ് പ്രദക്ഷിണം.
ഓവുതാങ്ങിയായി പതിവുപോലെ ചണ്ഡികേശ്വരനും കുടികൊള്ളുന്നു.
ശിവക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് ഒരു പാലമരമുണ്ട് .
ഇവിടെ മക്കളില്ലാത്ത ദമ്പതികൾ സമർപ്പിച്ചുപോയ പാവകൾ ആണിയടിച്ചുവച്ചിട്ടുള്ളത് കാണാം.
ഇതിനടുത്ത് മറ്റൊരു വഴിപാട് കൗണ്ടറുണ്ട്.
വൃത്താകൃതിയിൽ തീർത്ത സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള വട്ടശ്രീകോവിലാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത ശ്രീകോവിലിന് ഏകദേശം നൂറടി ചുറ്റളവുണ്ട്.
ശ്രീകോവിലിനകത്ത് മൂന്ന് മുറികളാണുള്ളത്.
ആറടിയിലധികം ഉയരമുള്ള ചതുർബാഹു വിഷ്ണുവിഗ്രഹം കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.
നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് അഞ്ജനശിലയിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹം.
ചതുർബാഹുവായ വിഗ്രഹത്തിന്റെ പുറകിലെ വലതുകയ്യിൽ സുദർശനചക്രവും പുറകിലെ ഇടതുകയ്യിൽ പാഞ്ചജന്യം ശംഖും മുന്നിലെ ഇടതുകയ്യിൽ തലകീഴായി കൗമോദകി എന്ന ഗദയും കാണാം.
എന്നാൽ മുന്നിലെ വലതുകയ്യിൽ താമരയ്ക്കുപകരം ഭിക്ഷാപാത്രമാണ്.
ഈ കൈ ഐതിഹ്യത്തിൽ പറയുംപോലെ സ്വർണ്ണക്കയ്യാണ്.
ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഭഗവാൻ മുന്നിലെ വലതുകൈ പൊക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണെന്നും അത് വായ്ക്കടുത്തെത്തിയാൽ അന്ന് ലോകാവസാനമുണ്ടാകുമെന്നുമാണ് വിശ്വാസം.
ഭഗവാന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് ശ്രീദേവി(ലക്ഷ്മി)യും വലതുഭാഗത്ത് ഭൂമീദേവിയുമുണ്ട്.
അതിനാൽത്തന്നെ, പ്രതിഷ്ഠയുടെ മാഹാത്മ്യം പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിയ്ക്കുന്നു.
വിശ്വപ്രകൃതിയുടെ മൂലതേജസ്സിനെ ആവാഹിച്ചുകൊണ്ട് സാക്ഷാൽ ജനാർദ്ദനസ്വാമി, ശ്രീ-ഭൂമീദേവിസമേതനായി വർക്കലയിലെ ശ്രീലകത്ത് കുടികൊള്ളുന്നു.
ശ്രീകോവിൽ, ചുവർച്ചിത്രങ്ങൾ കൊണ്ടോ ദാരുശില്പങ്ങൾ കൊണ്ടോ സമ്പന്നമല്ല.
വളരെ ലളിതമായ നിർമ്മിതിയാണ്.
കരിങ്കല്ലിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ വ്യക്തമായിക്കാണും വിധത്തിലാണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം.
ചുവർച്ചിത്രങ്ങളും ദാരുശില്പങ്ങളും കൂട്ടിച്ചേർക്കണമെന്നൊരു ആവശ്യം ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്.
വടക്കുവശത്ത്, ഓവ് പണിതിരിയ്ക്കുന്നു.
തമിഴ്-കേരള രീതികളുടെ സമന്വയമായ ഈ നിർമ്മിതി പൂർണ്ണമായും കരിങ്കല്ലിലാണ് തീർത്തിരിയ്ക്കുന്നത്.
തെക്കേ വാതിൽമാടത്തിലാണ് വിശേഷാൽ പൂജകളും നിത്യേനയുള്ള ഹോമങ്ങളും നടക്കുന്നത്.
വടക്കേ വാതിൽമാടം പ്രധാനമായും വാദ്യമേളങ്ങൾക്കും നാമജപത്തിനുമായാണ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്.
പൂജാസമയത്തൊഴികെയുള്ളപ്പോൾ ഇവിടെ ചെണ്ട , മദ്ദളം , തിമില , ഇടയ്ക്ക തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ തൂക്കിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്നത് കാണാം.
അകത്തെ ഓരോ തൂണിലും നിരവധി ദേവതാരൂപങ്ങൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദശാവതാരങ്ങൾ, ശ്രീകൃഷ്ണലീല, ശിവകഥകൾ, സാലഭഞ്ജികമാർ, നമസ്കരിച്ചുകിടക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണർ - അങ്ങനെ നിരവധി രൂപങ്ങൾ ഈ തൂണുകളിൽ കാണാം.
അഷ്ടദിക്പാലകർ (കിഴക്ക് - ഇന്ദ്രൻ, തെക്കുകിഴക്ക് - അഗ്നി , തെക്ക് - യമൻ , തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് - നിര്യതി , പടിഞ്ഞാറ് - വരുണൻ , വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് - വായു , വടക്ക് - കുബേരൻ ചന്ദ്രൻ , വടക്കുകിഴക്ക് - ഈശാനൻ ), സപ്തമാതൃക്കൾ (തെക്കുഭാഗത്ത് ഒറ്റക്കല്ലിൽ - കിഴക്കുനിന്ന് ബ്രാഹ്മി / ബ്രഹ്മാണി , മഹേശ്വരി , കൗമാരി , വൈഷ്ണവി , വരാഹി , ഇന്ദ്രാണി , ചാമുണ്ഡി എന്നീ ക്രമത്തിൽ), വീരഭദ്രൻ (സപ്തമാതൃക്കൾക്കൊപ്പം - കിഴക്കുഭാഗത്ത്), ഗണപതി (സപ്തമാതൃക്കൾക്കൊപ്പം - പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത്), ശാസ്താവ് (തെക്കിനും തെക്കുപടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), സുബ്രഹ്മണ്യൻ (പടിഞ്ഞാറിനും വടക്കുപടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), ബ്രഹ്മാവ് (വടക്കുകിഴക്കിനും കിഴക്കിനുമിടയിൽ), അനന്തൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറിനും പടിഞ്ഞാറിനുമിടയിൽ), ദുർഗ്ഗാദേവി (വടക്കുപടിഞ്ഞാറിനും വടക്കിനുമിടയിൽ), നിർമ്മാല്യധാരി (വടക്കിനും വടക്കുകിഴക്കിനുമിടയിൽ ശിവലിംഗരൂപത്തിൽ - ഇവിടെ വിഷ്വക്സേനൻ ) എന്നിവരെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന ബലിക്കല്ലുകൾ ഇവിടെ മേൽ വിവരിച്ച സ്ഥലങ്ങളിലായി കാണാം.
വിഷ്ണുക്ഷേത്രമായതിനാൽ ഇവിടെ ഇവരെക്കൂടാതെ ഉത്തരമാതൃക്കൾ എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരു സങ്കല്പവുമുണ്ട്.
സപ്തമാതൃക്കളുടെ തന്നെ വകഭേദമാണ് ഇവർ.
വടക്കുഭാഗത്താണ് ഇവർക്ക് സ്ഥാനം അനുവദിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ഉത്തരമാതൃക്കൾ എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നത്.
സപ്തമാതൃക്കളുടെ അംഗരക്ഷകരായി ഗണപതിയും വീരഭദ്രനുമുള്ളപോലെ ഇവരുടെ അംഗരക്ഷരായി ശ്രീധരൻ, അശ്വമുഖൻ എന്നീ രണ്ട് ദേവന്മാരുമുണ്ടാകും.
എന്നാൽ, ശീവേലിസമയത്ത് ഇവർക്കും ബലിതൂകും.
അതിനാൽ അവയിൽ ചവിട്ടുന്നതും തൊട്ടു തലയിൽ വയ്ക്കുന്നതും നിരോധിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
നിത്യപൂജാക്രമം
നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള മഹാക്ഷേത്രമാണ് വർക്കല ജനാർദ്ദനസ്വാമിക്ഷേത്രം.
പുലർച്ചെ മൂന്നരയ്ക്ക് നിയമവെടിയോടെയും തുടർന്ന് ഏഴുതവണയുള്ള ശംഖുവിളിയോടെയും തവിൽ , നാദസ്വരം , കുഴിത്താളം എന്നിവയുടെ അകമ്പടിയോടെയും ഭഗവാനെ പള്ളിയുണർത്തിയ ശേഷം നാലുമണിയ്ക്ക് നടതുറക്കുന്നു.
തലേന്ന് ചാർത്തിയ അലങ്കാരങ്ങളോടുകൂടി കാണപ്പെടുന്ന ഭഗവദ്വിഗ്രഹം ദർശിച്ച് ഭക്തർ മുക്തിയടയുന്നു.
എണ്ണ, ശംഖതീർത്ഥം, ഇഞ്ച, കലശതീർത്ഥം തുടങ്ങിയ ദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള അഭിഷേകച്ചടങ്ങുകൾക്കുശേഷം വിഗ്രഹം അലങ്കരിച്ച് ആദ്യ നിവേദ്യങ്ങളായി മലർ , ശർക്കര , കദളിപ്പഴം എന്നിവ നേദിയ്ക്കുന്നു.
പിന്നീട് അഞ്ചുമണിയ്ക്ക് നടയടച്ച് ഉഷഃപൂജയും സൂര്യോദയസമയത്ത് എതിരേറ്റുപൂജയും നടത്തുന്നു.
വിശേഷദിവസങ്ങൾ കൊടിയേറ്റുത്സവം അഷ്ടമിരോഹിണി കർക്കടകവാവ് ക്ഷേത്രസ്ഥാനം
തിരുവനന്തപുരം - കൊല്ലം ദേശീയപാതയിൽ ( ദേശീയപാത 66 ) കല്ലമ്പലത്തുനിന്ന് ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് 12 കിലോമീറ്റർ പോയാൽ വർക്കലയിലെത്താം.
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഏകദേശം രണ്ട് കിലോമീറ്റർ ദൂരം ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്കുണ്ട്.
ക്ഷേത്രനട വരെ ബസ് സർവീസുമുണ്ട്.
വർക്കല ജനാർദ്ദനൻ (ആന)
മുമ്പ് വർക്കല ദേവസ്വംവകയായി വർക്കല ജനാർദ്ദനൻ എന്നു പ്രസിദ്ധനായ ഒരാനയുണ്ടായിരുന്നു.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ ഐതിഹ്യമാല -- കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണി -- ആറന്മുള വലിയ ബാലകൃഷ്ണൻ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Janardanaswamy Temple എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Vedic Talks - ശ്രീ ജനാർദ്ദനസ്വാമി ക്ഷേത്രം - വർക്കല
ബാന്റിമരങ്-ബുലസാരൌങ് ദേശീയോദ്യാനം
ബാന്റിമരങ്-ബുലസാരൌങ് ദേശീയോദ്യാനം ഇൻഡോനേഷ്യയിലെ തെക്കൻ സുലാവെസി യിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ദേശീയോദ്യാനമാണ്.
തെക്കു-കിഴക്കൻ ചൈനയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാർസ്റ്റ് പ്രദേശം കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടാം സ്ഥാനമുള്ള കാർസ്റ്റ് പ്രദേശമായ റമ്മാംഗ്-റമ്മാംഗ് കാസ്റ്റ് പ്രദേശത്തെ ഈ ദേശീയോദ്യനം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
ഈ ദേശീയോദ്യാനം മകസ്സാറിന് 50 കിലോമീറ്റർ വടക്കായും (ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര) അല്ലെങ്കിൽ സുൽത്താൻ ഹസനുദ്ദീൻ അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളത്തിൽനിന്ന് 20 കിലോമീറ്റർ (30 മിനി്ട്ട് യാത്ര) ദൂരത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
കാർസ്റ്റ് രൂപീകരണങ്ങളിൽ ഏറിയകൂറും ഉയരത്തിൽ കുത്തനെയുള്ളതും ഏതാണ്ട് 90 ഡിഗ്രി കോണിൽ മരോസ് നഗരം മുതൽ ബാന്റിമുരങ്ങിലേയ്ക്കുള്ള പാതയിലുടനീളവും തുടർന്ന് പങ്കജീൻ ദ്വീപ് റീജൻസിവരെയും വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നതാണ്.
കാർസ്റ്റ് പ്രദേശം 43,750 ഹെക്ടർ പ്രദേശത്തായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുകയും ഇതിൽ 286 ഗുഹകളുള്ളതിൽ ചരിത്രാതീതകാലത്തുള്ള 16 എണ്ണം മരോസ് റീജൻസിയിലും 17 ചരിത്രാതീത കാലത്തെ ഗുഹകൾ പാങ്കെപ്, ബോൺ റീജൻസികളിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ദേശീയ ഉദ്യാനത്തിൽ രണ്ട് ഗുഹകളോടെയുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടം ഉണ്ട്.
ഇടത് വശത്തുള്ളത് ഡ്രീം കേവ് എന്ന പേരിൽ ഒരു കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ളതും മറ്റൊന്ന് വലതു വശത്ത് സ്റ്റോൺ കേവ് എന്നു പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.
1857 ജൂലൈ-ഒക്ടോബർ മാസങ്ങളിൽ ആൽഫ്രഡ് വല്ലെയ്സാണ് ബാന്റിമരങ് പ്രദേശത്ത് ആദ്യമായി ഒരു പ്രധാന പര്യവേഷണം നടത്തിയത്.
പിന്നീട് അദ്ദേഹം തന്റെ പര്യവേക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് "ദ  മലയ് ആർക്കിപെലാഗോ" എന്ന ഒരു പ്രബന്ധം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ഇത് അനേകം ഗവേഷകരെ മാരോസ് സന്ദർശിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
പിന്നീട് 1970-1980 കാലഘട്ടത്തിൽ മരോസ്-പെങ്കെപ്പ് കാർസ്റ്റ് പ്രദേശത്ത് രണ്ടു പ്രകൃതി സംരക്ഷണ ഉദ്യാനങ്ങളും (ബാന്റിമുരുങ്, ഗ്വാ പട്ടനൌങ് എന്നിവ) മൂന്ന് വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങളും (ബാന്റിമുരങ്, കരെന്താ, ബുലുസൌരങ് എന്നിവ) അടങ്ങുന്ന  അഞ്ച് തെരഞ്ഞെടുത്ത പ്രകൃതി സംരക്ഷണ മേഖലകളെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.
1993-ൽ, XI അന്താരാഷട്ര ഗുഹാവിജ്ഞാനീയ കോൺഗ്രസ് മരോസ്-പാങ്കെപ്പ് കാർസ്റ്റ് പ്രദേശത്തെ ഒരു ലോക പൈതൃക പ്രദേശമായി ശുപാർശ ചെയ്തു.
അതിനുശേഷം അഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഹസനുദ്ദീൻ സർവ്വകലാശാലയുടെ പരിസ്ഥിതി സെമിനാറും (PSL-UNHAS) മാറോസ്-പാങ്കെപ്പ് കാർസ്റ്റിന്റെ സംരക്ഷണത്തിന് ശുപാർശ ചെയ്തു.
ഏഷ്യ , ആസ്ത്രേലിയ മേഖലകളിലെ സംക്രമണ പ്രദേശത്തു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ സുലവെസി മൂർ മകാക്വേ ( Macaca maura ), റെഡ്-നോബ്ഡ് ഹോൺബിൽ ( Aceros cassidix , Penelopides exarhatus ), കസ്കസ് ( Strigocuscus celebensis ), സുലവേസി മരപ്പട്ടി ( Macrogalidia musschenbroekii ), വവ്വാൽ , കുംഭ വയറൻ കാട്ടുപന്നി ( Sus scrofa vittatus ) തുടങ്ങി ഈ അപൂർവ്വ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ശേഖരം തന്നെയുണ്ട്.
സമീപകാലത്ത്, 2008 മാർച്ചിൽ ബാന്റിമരങ്-ബുലസാരൌങ് ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ ജീവനക്കാർ ഇവിടെ ടാർസിയറിന്റെ Tarsius fuscus എന്ന സ്പിഷീസിന്റെ നിലനിൽപ്പും അവ ഈ പ്രദേശത്തു വാസഗേഹമൊരുക്കിയതും രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
കാർസ്റ്റ് പ്രദേശത്തെ കവച ജന്തു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ ജൈവ വൈവിദ്ധ്യത്തിൽ " സ്പൈഡർ ക്രാബ് " ( Cancrocaeca xenomorpha ) എന്ന പേരിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഇനമുണ്ട്.
ഇത് മാറോസ് കാർസ്റ്റ് ഗുഹയിൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
ഇൻസെക്റ്റേറിയം കൂടാതെ, ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചിത്രശലഭ പ്രജനനകേന്ദ്രങ്ങൾ ദേശീയോദ്യാന കാര്യനിർവ്വാഹകനും പ്രദേശവാസികളും ഒത്തുചേർന്ന് കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ രൂപാന്തരീകരണത്തിലെ മുഴുവൻ പ്രക്രിയയയും പൂർത്തീകരിക്കുന്നതുവരെയുള്ള പൂർണ്ണമായ പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ചിത്രശാല ബാന്റിമരങ് വെളളച്ചാട്ട കവാടം വില്പനയ്ക്കു വച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രശലഭ മാതൃകകൾ ബാന്റിമരങ്-ബുപുസരൌങ് ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ദേശീയോദ്യാനത്തിനുള്ളിലെ ഗ്രീൻ നദി ബന്റാമരങ് ഗുഹയിലെ പാറയിൽ നിന്നൊലിച്ചു തൂങ്ങിയ ചുണ്ണാമ്പ്‌ കല്ല്‌, പാറയിൽ നിന്നൂറിവരുന്ന ചുണ്ണാമ്പുകൽപുറ്റ്‌ എന്നിവ Lithograph of Bantimurung Waterfall in 1883–1889 based on Josias Cornelis Rappard painting രമ്മാങ്-രമ്മാങിലെ കാർസ്റ്റ് ഭൂപ്രകൃതി അവലംബം ↑ Lestari Hutan Indonesia Archived 2010-04-20 at the Wayback Machine .
, retrieved 24 February 2010 ↑ ↑ Official website of Bantimurung – Bulusaraung National Park Archived 2019-12-25 at the Wayback Machine .
, accessed in September 20, 2012.
↑ Gatra.com: "Spectacular Tower Karst" Milik Taman Nasional Bantimurung Bulusaraung Archived August 5, 2012, at the Wayback Machine .
, April 3, 2012.
↑ ↑ Kompas.com: Kepiting Laba-laba, Inilah Fauna Endemik Karst Maros....
, Yunanto Wiji Utomo.
Rabu, 9 Mei 2012.
കെ.പി.ആർ. രയരപ്പൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/K.
P.R_Rayarappan
സ്വാതന്ത്രസമര സേനാനിയും, പഴയകാല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളിൽ ഒരാളുമാണ്‌ കുന്നത്ത് പുതിയവീട്ടിൽ രാമപുരത്ത് രയരപ്പൻ എന്ന കെ.പി.ആർ. രയരപ്പൻ .
പഴയകാല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളായ പി. കൃഷ്ണപിള്ള , എ.കെ.ജി. , ഇ.
കെ. നായനാർ തുടങ്ങിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കൾക്കൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ള നേതാവാണ്.
പ്രമുഖ സ്വാതന്ത്രസമര സേനാനി കെ.പി.ആർ. ഗോപാലന്റെ സഹോദരനായ അദ്ദേഹം കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക നേതാക്കളിൽ ഒരാളാണ്.
1911 ജൂൺ 15 -ന് ഏറമ്പാല രയരപ്പൻ നായനാരുടെയും കുന്നത്ത് പുതിയവീട്ടിൽ പാട്ടിയമ്മയുടെയും മകനായി ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ കല്ല്യാശേരിയിൽ ജനനം.
2007 മേയ് 9 - ന് അന്തരിച്ചു.
കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ ജ്യേഷ്ഠനും സ്പോർട്സ് ലേഖകൻ കെ.പി.ആർ. കൃഷ്ണൻ അനുജനുമായിരുന്നു.
തളിപ്പറമ്പ് മൂത്തേടത്ത് സ്കൂളിൽ ഏഴാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്.
42 വർഷത്തോളം പാപ്പിനിശ്ശേരി സഹകരണ ബാങ്ക് പ്രസിഡന്റായിരുന്നു.
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയ പ്രചാരണത്തിനൊപ്പം കർഷക അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നിലകൊണ്ടതോടെ ശ്രദ്ധ നേടിയ രയരപ്പൻ അവകാശസമരങ്ങളുടെ ഭാഗമായി നിരവധി തവണ തടവുശിക്ഷ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മനോരമയിൽ നിന്ന്
ബാബരി മസ്ജിദ്‌ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Babri_Mosque ഈ ലേഖനം/വിഭാഗം സന്തുലിതമല്ലെന്നു സംശയിക്കപ്പെടുന്നു .
ഉത്തർപ്രദേശിലെ അയോദ്ധ്യയിൽ 400 വർഷത്തിലധികം പഴക്കം കണക്കാക്കുന്ന ആരാധനാലയമായിരുന്നു ബാബറി മസ്‌ജിദ്‌ .
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായ ബാബറിന്റെ കമാന്ററായിരുന്ന മിർ ബാക്കിയാണ് ഈ ആരാധനാലയും പണികഴിപ്പിച്ചത്.
1528–29 (935 AH) കാലത്തായിരുന്നു ഇത്.
ബാബറി മസ്ജിദ് ഹൈന്ദവരുടെ ആരാധനാമൂർത്തിയായ ശ്രീരാമന്റെ ജന്മസ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ക്ഷേത്രം മസ്‌ജിദായി പരിവർത്തി‍പ്പിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന ഒരു ആരോപണമുന്നയിച്ച് 1992ൽ ഹിന്ദു തീവ്രവാദികളാണ് ഈ പള്ളി ആക്രമിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത്.
രാജ്യത്ത് വർഗ്ഗീയ സംഘർഷങ്ങൾക്കും ഇത് കാരണമായി.
1940-ന് മുമ്പ് 'മസ്‌ജിദ്-ഇ-ജന്മസ്ഥാൻ' എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
തകർക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ്, ഉത്തരപ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളികളിലൊന്നായിരുന്ന ഇത്, ബാബറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഒരു രാമക്ഷേത്രം തകർത്താണ് 'മിർ ബകി' നിർമ്മിച്ചത്  എന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസർ എച്ച്.ആർ.നെവിൽ റിപ്പോർട്ട് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
അതോടൊപ്പം രാഷ്ട്രീയ ലാഭത്തിന് വേണ്ടി ഇത്തരം വാദങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമച്ചത് ആണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
1992 ഡിസംബർ ന് ബാബരി മസ്ജിദ് ഹിന്ദുത്വവാദികളാൽ തകർക്കപ്പെട്ടു.
രാജ്യത്ത് ഇത് വലിയ സംഘർഷങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.
നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ കലാപം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
2000 ആളുകൾ രാജ്യത്തിന്റെ പലയിടങ്ങളിലായി കൊല്ലപ്പെട്ടു.
സ്ഥലത്തിൻ മേലുള്ള തർക്കം
ഈ സ്ഥലത്തിൻമേലുള്ള തർക്കത്തിൽ ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയ ഹിന്ദു-മുസ്‌ലിം ലഹള നടന്നത് 1853-ൽ നവാബ് വാജിദ് അലി ഷായുടെ ഭരണകാലത്താണ്.
ഹിന്ദുക്കളിലെ ഒരു വിഭാഗമായ നിർമ്മോഹി അഖാര , ഈ മന്ദിരം, ക്ഷേത്രം തകർത്ത സ്ഥലത്താണ് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു.
അക്രമങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഇതോടനുബന്ധിച്ച് ഉണ്ടായതിനെ തുടർന്ന് അന്നത്തെ ഭരണകൂടം അവിടെ ക്ഷേത്രം പണിയാനും ആരാധനക്കും വിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്തി.
1905-ൽ ഫൈസാബാദിലെ ജില്ലാ ഗസ്റ്ററുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം, 1855 വരെ ഹിന്ദുക്കളും മുസ്‌ലിംകളും ഈ മന്ദിരത്തിൽ ആരാധന നടത്തിയിരുന്നു.
എന്നാൽ 1857 മുതൽ മന്ദിരത്തിന്റെ മുൻഭാഗം മറക്കുകയും ഹിന്ദുക്കൾക്ക് ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പ്രവേശനം നിരോധിക്കുകയും ഹിന്ദുക്കൾ മന്ദിരത്തിന്റെ വെളിയിൽ മുൻഭാഗത്തായി ഒരു തറയിൽ ആരാധന തുടരുകയും ചെയ്തു.
1883-ൽ ഹിന്ദുക്കൾ ആരാധന നടത്തിയിരുന്ന തറയിൽ ക്ഷേത്രം പണിയാനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിച്ചെങ്കിലും 1885-ൽ ഡെപ്യൂട്ടി കമ്മീഷണർ തടഞ്ഞു.
ഒരു ഹിന്ദു പണ്ഡിതൻ ആയിരുന്ന രഘുബിർ ദാസ് ഫൈസാബാദ് സബ് ജഡ്ജിന്റെ സമക്ഷം കേസ് ഫയൽ ചെയ്തു.
ആരാധന നടത്തിയിരുന്ന തറയിൽ 17x21 അടി വലിപ്പത്തിൽ ക്ഷേത്രം പണിയാൻ അനുമതിക്കായിരുന്നു കേസ് കൊടുത്തതെങ്കിലും അത് തടയപ്പെട്ടു.
1886-ൽ വീണ്ടും കേസ് കൊടുത്തെങ്കിലും സ്ഥലം പരിശോധിച്ച ശേഷം ഫൈസാബാദ് ജില്ലാ ജഡ്ജ് അപ്പീൽ തള്ളി.
ആ വർഷം തന്നെ മറ്റൊരു അപ്പീൽ കൂടി കൊടുത്തെങ്കിലും ജുഡീഷ്യൽ കമ്മീഷണർ ഡബ്ല്യൂ.
യോംഗ് അതും തള്ളി.
അതോടെ ഹിന്ദുക്കളുടെ ആദ്യഘട്ട നിയമപോരാട്ടം അവസാനിച്ചു.
1934-ലെ വർഗീയ കലാപത്തിൽ മന്ദിരത്തിന്റെ ചുറ്റുമതിലിനും ഒരു മിനാരത്തിനും കേടുവരുത്തിയെങ്കിലും ബ്രട്ടീഷ് സർക്കാർ കേടുപാടുകൾ പരിഹരിച്ചു.
തർക്ക മന്ദിരത്തിനടുത്ത് സുന്നി വഖഫ് ബോർഡിന്റെ കീഴിൽ ഗന്ജ്-ഇ-ശഹീദൻ എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന ഖബർസ്ഥാനം രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിരുന്നു.
സുന്നി വഖഫ് ബോർഡ്‌ ഇൻസ്പെക്ടർ 1949-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ റിപ്പോർട്ടിൽ മുസ്‌ലിംകൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നിരുന്ന എതിർപ്പുകളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.