smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1963 മേയിൽ ഇറാനിലെ ഷായെ മദ്ധ്യസ്ഥനാക്കി, ഇരുസർക്കാരുകളും ഉഭയകക്ഷിബന്ധം സാധാരണനിലയിലാക്കി.
ഭരണഘടനാനുസൃതസാമ്രാജ്യം
മുഹമ്മദ് യൂസഫ്, പ്രധാനമന്ത്രി ചുമതലയേറ്റ് ആഴ്ചകൾക്കകം ഒരു പുതിയ ഭരണഘടന രൂപീകരിക്കുന്നതിൻ സർക്കാർ പ്രഖ്യാപനമിറക്കി.
അതുവരെ, സഹീർഷായുടെ പിതാവ് മുഹമ്മദ് നാദിർ ഷാ അവതരിപ്പിച്ച ഭരണഘടനയഅയിരുന്നു രാജ്യത്ത് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്.
1964 സെപ്റ്റംബർ 9-ന് പുതിയ ഭരണഘടനക്കുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ ലോയ ജിർഗയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
പത്തുദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ലോയ ജിർഗ ഈ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചു.
1964 ഒക്ടോബർ 1-ന് രാജാവ് പുതിയ ഭരണഘടനയിൽ ഒപ്പുവച്ചു.
ഇതോടൊപ്പം തന്നെ മുഹമ്മദ് യൂസഫിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പുതിയ സർക്കാരിനെ നിയമിച്ചു.
തിരഞ്ഞെടുപ്പിനായി ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഈ സർക്കാരിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശം.
പുതിയ ഭരണഘടനയനുസരിച്ച് അഫ്ഗാനിസ്താൻ ഒരു ഭരണഘടനാനുസൃതസാമ്രാജ്യമായി (Constitutional monarchy).
കാലങ്ങളായി രാജകുടുംബത്തിന് ഭരണത്തിലുൾല പ്രാധാന്യത്തെ ഈ ഭരണഘടന അസാധുവാക്കി.
രാജകുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക്, പ്രധാനമന്ത്രി, പാർലമെന്റംഗം, സുപ്രീം കോടതി ന്യായാധിപൻ തുടങ്ങിയ സ്ഥാനങ്ങൾ വഹിക്കുന്നതിനും വിലക്കേർപ്പെടുത്തി.
ഇതിനു പുറമേ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളാരും ഒരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയെ നയിക്കരുതെന്നും ലോയ ജിർഗ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസം, സ്വത്തവകാശം, മതസ്വാതന്ത്ര്യം, ഒത്തുകൂടാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നിവയും ഈ ഭരണഘടന വിഭാവനം ചെയ്തിരുന്നു.
ഇസ്ലാമികനിയമങ്ങളെ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പത്രസ്വാതന്ത്ര്യവും പൗരന്മാർക്ക് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ രൂപികരിക്കാനുള്ള അനുവാദവും ഇതിലുണ്ടായിരുന്നു.
പഷ്തു ഭാഷയിൽ, വോലെസി ജിർഗ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ജനസഭയും (ദേശീയ അസംബ്ലി) മെഷ്രാനോ ജിർഗ എന്ന പ്രമുഖസഭയും (Senate) അടങ്ങിയതായിരുന്നു പാർലമെന്റ്.
പ്രായപൂർത്തിയായ എല്ലാ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരും തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെയാണ് ജനസഭയിലെ അംഗങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്.
സെനറ്റിൽ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ഇതിൽ മൂന്നിലൊന്നു പേരെ രാജാവ് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യുന്നവരായിരുന്നു.
28 പ്രവിശ്യാസമിതികളിലെ പ്രതിനിധികളായിരുന്നു മറ്റൊരു മൂന്നിലൊന്ന്.
പ്രവിശ്യകളിൽ നിന്നും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ബാക്കിയുള്ളവർ.
പാർലമെന്റ് പിരിച്ചുവിടാനുള്ള അവകാശം രാജാവിൽ നിക്ഷിപ്തമായിരുന്നു.
രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരത
1964 ഭരണഘടന അനുസരിച്ചുള്ള ആദ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് 1965 ഓഗസ്റ്റ് സെപ്റ്റംബർ മാസങ്ങളിലായി നടന്നു.
പുതിയതായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനസഭ, ഒക്ടോബർ 14-ന് സമ്മേളിച്ചു.
സഭയുടെ ആദ്യസമ്മെളനം വിവിധപ്രതിനിധികൾ തമ്മിലുൾല വൻ‌വാഗ്വാദങ്ങൾക്ക് വഴിവച്ചു.
ഒക്ടോബർ 25-ന് സ്വകാര്യമായി സഭാസമ്മേളനം നടത്താൻ തീരുമാനമായെങ്കിലും ഇതിനെതിരെ കാബൂളിൽ പ്രതിഷേധവും പ്രകടനങ്ങളും അരങ്ങേറി.
നാലുദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം മുഹമ്മദ് യൂസഫ് രാജിവച്ചു.
1965-ലെ പ്രതിഷേധപ്രകടനങ്ങൾ ഒരു ദീർഘമായ പ്രക്രിയയുടെ പരിണാമമായിരുന്നു.
നിവവധി വിദ്യാസമ്പന്നരായ ചെറുപ്പക്കാർ ഇക്കാലത്ത് തൊഴിലിനായി രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും കാബൂളിലെത്തിയിരുന്നു.
ഭരണനേതൃത്വത്തിൽ അസംതൃപ്തരായിരുന്ന ഇവർ വലതുപക്ഷ ഇസ്ലാമിക അടിസ്ഥാനവാദത്തളിലേക്കും ഇടതുപക്ഷ മാർക്സിസ്റ്റ് മാവോയിസ്റ്റ് വിഭാഗങ്ങളിലേക്കും തിരിഞ്ഞിരുന്നു.
പുതിയ ഭരണഘടനക്കും ജനസഭക്കും സാമൂഹ്യസ്ഥിതിയിൽ കാര്യമായ മാറ്റമുണ്ടാക്കാനായില്ല.1965-ലെ പല പാർലമെന്റംഗങ്ങളുടേയും വീക്ഷണത്തിൽ, ജനസഭ, കാബൂളിലെ  മദ്ധ്യവർഗ്ഗക്കാരുടെ ചിന്താഗതികളേക്കാൽ കൂടുതൽ പിന്തിരിപ്പനായിരുന്നു.
രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ രൂപീകരിക്കാനുള്ള ഭരണഘടനാനിർദ്ദേശം രാജാവ് ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചിരുന്നുമില്ല.
മന്ത്രിമാർ ഉന്നതോത്യാഗസ്ഥർ എന്നിവർക്കും സ്വന്തം വിഭാഗത്തിലുമുള്ള ജനങ്ങൾക്കുമിടയിലെ വെറും ഇടനിലക്കാരായാണ് പിന്തിരിപ്പൻ സ്വഭാവം കൈവെടിയാതിരുന്ന പാർലമെന്റംഗങ്ങൾ വർത്തിച്ചിരുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് കാബൂൾ നഗരവാസികളിൽ തങ്ങൾ ജനസഭയിൽ ശരിയായ വിധത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്ന ബോധം ഉടലെടുത്തു.
ഇക്കാലത്തെ ഇടതുപക്ഷവാദികൾ രൂപം കൊടുത്ത പ്രമുഖമായ സംഘടനയാണ്‌ പി.ഡി.പി.എ. എന്ന പീപ്പിൾസ് ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താൻ .
അടിസ്ഥാന ഇസ്ലാമികനിയമങ്ങളിലധിഷ്ഠിതമായ സമൂഹത്തിനായി യത്നിക്കുന്ന വലതുപക്ഷവിഭാഗക്കാരും രാജ്യത്തുണ്ടായിരുന്നു.
ഇത്തരത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഇസ്ലാമികവിഭാഗത്തിന്റെ നേതാവായിരുന്നു ഗുലാം മുഹമ്മദ് നിയാസി .
ഇടതുപക്ഷക്കാർക്കും വലതുപക്ഷക്കാർക്കുമിടയിൽ നിരവധി സാമ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ഇരു പക്ഷക്കാരും സമൂഹത്തിന്റെ ഒരേ തട്ടിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു തീവ്രവാദനിലപാടുകളുണ്ടായിരുന്ന ഇരുകൂട്ടർക്കും ഏതാണ്ട് ഒരേപോലുള്ള സംഘടനാരീതിയും ആയിരുന്നു.
ഒരു സാമൂഹികവിപ്ലവത്തിൽ ഇരുവരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ജനങ്ങളെ നയിക്കുന്നതിനു ഒരു സംഘടന എന്ന കാര്യത്തിലും ഇവർക്ക് ഏകാഭിപ്രായമായിരുന്നു.
അഫ്ഗാനിസ്താൻ എന്ന രാജ്യം എന്ന ആശയവും വംശീയമായ വേർതിരിവുകളെ തിരസ്കരിക്കുന്നതും ഇവരുടെ മറ്റൊരു പൊതുസ്വഭാവമായിരുന്നു.
എന്നാൽ മാർക്സിസ്റ്റുകൾ വിപ്ലവം എന്നുകരുതുന്നത് ഇസ്ലാമികവാദികൾക്ക് ജിഹാദ് ആയിരുന്നു.
മുഹമ്മദ് യൂസഫിന്റെ രാജിക്കു ശേഷം മുഹമ്മദ് ഹാഷിം മായ്‌വന്ദാൽ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
കുറച്ചുകാലങ്ങൾക്കകം, 1967 ഒക്ടോബറിൽ ഇദ്ദേഹം രാജിവച്ചു.
ഇതിനുശേഷം അബ്ദ് അള്ളാ യാഫ്താലി ഇടക്കാലപ്രധാനമന്ത്രിയായി.
പിന്നീട് നൂർ മുഹമ്മദ് ഏതെമാഡി 1967 മുതൽ 71 വരെയും, അബ്ദ് അൽ സഹീർ 71 മുതൽ 72 വരെയും മുഹമ്മദ് മൂസ ഷാഫിഖ് 72-3 കാലത്തും പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നു.
സോവിയറ്റ് സ്വാധീനം വർദ്ധിക്കുന്നു
1971-ൽ ഇന്ത്യയോടൊപ്പം നിന്ന്, പാകിസ്താനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിന് സോവിയറ്റ് നേതാക്കൾ സഹീർ ഷായെ ഉപദേശിച്ചിരുന്നതായും ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന പക്ഷം പഷ്തൂൻ ആവാസപ്രദേശങ്ങൾ മുഴുവൻ അഫ്ഗാനിസ്താന് വിട്ടുകൊടുക്കാമെന്ന് വ്യവസ്ഥ വെച്ചിരുന്നതായും പറയപ്പെടുന്നു.
യുദ്ധാനന്തരം പാകിസ്താനിലെ ജനറൽ യഹ്യ ഖാൻ ഒഴിഞ്ഞ്, സുൾഫിക്കർ അലി ഭൂട്ടോ തത്സ്ഥാനത്തെത്തി.
ഇക്കാലത്ത് അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ പാകിസ്താൻ സ്വാധീനം ഇല്ലാതാകുകയും പകരം സോവിയറ്റ് യൂനിയറ്റ്ന്റെ സ്വാധീനം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാകുന്നു
1970-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഇക്കാലത്ത് കടുത്ത ക്ഷാമം അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ വ്യാപിക്കുകയും അഫ്ഗാനികൾക്കിടയിൽ ഭരണനേതൃത്വത്തിനെതിരെ അസംതൃപ്തി ഉടലെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രധാനമന്ത്രി മുഹമ്മദ് മൂസ ഷാഫിഖിന് ഈ ഘട്ടം ഏറെക്കുറേ ഫലപ്രദമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ സാചിച്ചെങ്കിലും രാജ്യത്ത് സമ്മർദ്ദങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവന്നു.
1973 ജൂലൈ 17-ന് സഹീർ ഷാ രാജാവ്, റോമിൽ ഒരു വൈദ്യചികിത്സക്ക് പോയ അവസരത്തിൽ, രാജാവിന്റെ മാതുലനും മുൻ പ്രധാനമന്ത്രിയുമായിരുന്ന മുഹമ്മദ് ദാവൂദ് ഖാൻ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു.
ഏവരേയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ ഈ നടപടിക്കു പിന്നിലെ അന്തർനാടകങ്ങൾ ഇന്നും അജ്ഞാതമാണ്.
സേനാത്തലവനും സഹീർഷായുടെ മരുമകനുമായിരുന്ന അബ്ദ് അൽ വാലി ഖാൻ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു (1976 മുതൽ ഇയാൾ ഇറ്റലിയിലാണ് ജീവിച്ചത്) പ്രധാനമന്ത്രിയുടേയും അധികാരങ്ങൾ ദാവൂദ് ഖാൻ കവർന്നെടൂത്തു.
1973 ഓഗസ്റ്റ് 24-ന് സഹീർഷാ, താൻ പുറത്തായതായി അംഗീകരിക്കുകയും തുടർന്ന് റോമിൽ ജീവിതം തുടരുകയും ചെത്തു.
സഹീർ ഷായുടെ പിതൃസഹോദരൻ ഷാ വാലിഖാനും റോമിലേക്ക് കടന്നു.
സഹീർ ഷായുടെ കീഴിൽ ഭരണം നടത്തിയ പ്രധാനമന്ത്രിമാർ ക്രമം പേര് കാലയളവ് മറ്റു വിവരങ്ങൾ 1 മുഹമ്മദ് ഹാഷിം ഖാൻ 1929 നവംബർ 14 - 1946 മേയ് സഹീർ ഷായുടെ പിതാവ് നാദിർ ഷായുടെ സഹോദരനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം, നാദിർ ഷായുടെ കീഴിലും പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നു.
2 ഷാ മഹ്മൂദ് ഖാൻ 1946 മേയ് - 1953 സെപ്റ്റംബർ 7 ഇദ്ദേഹവും നാദിർ ഷായുടെ സഹോദരനാണ്.
3 മുഹമ്മദ് ദാവൂദ് ഖാൻ 1953 സെപ്റ്റംബർ 7 - 1963 മാർച്ച് 10 നാദിർ ഷായുടെ സഹോദരപുത്രനാണ് 4 മുഹമ്മദ് യൂസഫ് 1963 മാർച്ച് 10 - 1965 നവംബർ 2 രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്നല്ലാതെയുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി 5 മുഹമ്മദ് ഹാഷിം മായ്‌വന്ദാൽ 1965 നവംബർ 2 - 1967 ഒക്ടോബർ 11 6 അബ്ദുള്ള യാഖ്ത 1967 ഒക്ടോബർ 11 – 1967 നവംബർ 1 7 നൂർ മുഹമ്മദ് ഏതെമാഡി 1967 നവംബർ 1 – 1971 ജൂൺ 9 8 അബ്ദുൾ സാഹിർ 1971 ജൂൺ 9 – 1972 ഡിസംബർ 12 9 മുഹമ്മദ് മൂസ ഷാഫിഖ് 1972 ഡിസംബർ 12 – 1973 ജൂലൈ 17 തിരിച്ചുവരവ്
സഹീർഷായുടെ പലായനത്തിനു ശേഷം അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ രാഷ്ട്രീയസ്ഥിതിയിൽ നാടകീയമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.
ദാവൂദ് ഖാനു ശേഷം, റഷ്യൻ പിന്തുണയിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളും, പിന്നീട് മുജാഹിദീനുകളും, മൗലികവാദി താലിബാനും രാജ്യം ഭരിച്ചു.
അമേരിക്കൻ പിന്തുണയോടെ താലിബാനെ പുറത്താക്കി 2001 അവസാനം ഹമീദ് കർസായ്, അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ പ്രസിഡണ്ടായി സ്ഥാനമേറ്റു.
ഹമീദ് കർസായിയുടെ ഭരണകാലത്ത് 2002 ഏപ്രിൽ 18-ന് സഹീർ ഷാ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ തിരിച്ചെത്തി.
പുതിയ സർക്കാർ, സഹീർ ഷാക്ക് രാഷ്ട്രപിതാവ് എന്ന സ്ഥാനം നൽകി.
തുടർന്ന് മരണം വരെ പ്രസിഡണ്ട് ഹമീദ് കർസായ്ക്കൊപ്പം പ്രസിഡണ്ടിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലായിരുന്നു സഹീർ ഷാ വസിച്ചിരുന്നത്.
2007 ജൂലൈ 23-ന് കാബൂളിൽ വച്ച് സഹീർ ഷാ മരണമടഞ്ഞു.
സഹീർ ഷായുടെ പിതാവായ മുഹമ്മദ് നാദിർ ഷായുടെ , ഒരു അർദ്ധസഹോദരൻ മുഹമ്മദ് അസീസിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു മുഹമ്മദ് ദാവൂദ് ഖാൻ .
മുഹമ്മദ് അസീസ്, നാദിർഷായുടെ കാലത്ത് ബെർലിനിൽ വച്ച് കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു.
1966-ൽ മുഹമ്മദ് യൂസഫ് പശ്ചിമജർമനിയിലും 1973-ൽ മോസ്കോവിലും സ്ഥാനപതിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ, ബൂട്രോസ് ഘാലിയുടെ സ്ഥാനപതിയായിരുന്ന മഹ്മൂദ് മേസ്ത്രി , 1994-95 കാലത്ത്, മുഹമ്മദ് യൂസഫിനെയാണ് പ്രധാനമന്ത്രിയായി നിർദ്ദേശിച്ചത്.
1973-ൽ മുഹമ്മദ് ദാവൂദ് ഖാൻ , സഹീർ ഷായെ അട്ടിമറിച്ച് പ്രസിഡണ്ടായതിനു ശേഷം, മായ്‌വന്ദാലിനെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ഇതേത്തുടർന്ന് 1973 ഒക്ടോബറിൽ അദ്ദേഃഅം കൊല്ലപ്പെടുകയോ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയോ ചെയ്തു .
1970-കളോടെ പി.ഡി.പി.എ. അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ പ്രബലമാകുകയും രാജ്യത്ത് അധികാരത്തിലെത്തുകയും ചെയ്തു.
മുഹമ്മദ് സഹുർ ഖയാം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mohammed_Zahur_Khayyam
ഒരു ഇന്ത്യൻ സംഗീത സംവിധായകനും പശ്ചാത്തല സംഗീത സംവിധായകനുമായിരുന്നു മുഹമ്മദ് സഹൂർ ഖയാം .
1977-ൽ കഭി കഭി എന്ന ഗാനത്തിന് മികച്ച സംഗീതത്തിനുള്ള മൂന്ന് ഫിലിംഫെയർ പുരസ്കാരവും 1982-ൽ ഉംറാവു ജാനിനും, 2010-ൽ ആജീവനാന്ത നേട്ടത്തിനുള്ള അവാർഡും നേടി.
ക്രിയേറ്റീവ് മ്യൂസിക്കിലെ 2007-ലെ സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡ്, ഇന്ത്യയിലെ നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മ്യൂസിക്, ഡാൻസ്, തിയേറ്റർ സംഗീത നാടക് അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിച്ചു.
2011-ലെ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന മൂന്നാമത്തെ സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ പത്മ ഭൂഷൺ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.
1927 ഫെബ്രുവരി 18 ന് ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ പഞ്ചാബിലെ റഹോനിൽ ഖയാം ജനിച്ചു.
ക്ലാസിക്കൽ ഗായകനും സംഗീതസംവിധായകനുമായ പണ്ഡിറ്റ് അമർനാഥിന് കീഴിൽ പരിശീലനം നേടി.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് അദ്ദേഹം സൈന്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം ബോംബെയിലേക്ക് മാറി.
സിനിമകളിലെ വേഷങ്ങൾ തേടി അദ്ദേഹം ലാഹോറിലേക്ക് പോയി.
പ്രശസ്ത പഞ്ചാബി സംഗീത സംവിധായകനായിരുന്ന ബാബ ചിഷ്ടിയിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു.
ചിഷ്ടിയുടെ ഒരു രചന കേട്ട ശേഷം അതിന്റെ ആദ്യ ഭാഗം അദ്ദേഹത്തിന് ആലപിച്ചു.
മതിപ്പുളവാക്കിയ ചിഷ്തി അദ്ദേഹത്തെ സഹായിയായി ചേരാനുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനം നൽകി.
ആറുമാസക്കാലം ചിഷ്ടിയെ സഹായിച്ച ഖയാം 1943 ൽ ലുധിയാനയിലെത്തി .
അന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് 17 വയസ്സ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
1970-കളുടെ അവസാനത്തിലും 1980 കളുടെ തുടക്കത്തിലും ഖയാം അവിസ്മരണീയമായ സംഗീതം നൽകി.
ത്രിശൂൽ, തോഡി സി ബെവഫായ്, ബസാർ, ഡാർഡ്, നൂറി, നഖുഡ, സവാൽ, ബെപ്പന്ന, ഖണ്ടാൻ എന്നിവയിലെ ഗാനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച കൃതികളാണ്.
പതിവ് ചലച്ചിത്ര ഗാനരചയിതാക്കളെ മാറ്റി നിർത്തി കവിതയുടെ ശക്തമായ പശ്ചാത്തലമുള്ള കവികളുമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഖയാം എപ്പോഴും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
സംഗീതമോ ഗായകനോ ആയി ഖയ്യാമിന്റെ രചനകളിൽ കവിത തുല്യ പങ്കുവഹിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.
കവികൾക്ക് അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനും അതുവഴി പാട്ടുകളുടെ ആവിഷ്കാരം കൂടുതൽ കാവ്യാത്മകവും അർത്ഥവത്തായതുമാക്കി മാറ്റാൻ ഖയാം താൽപ്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇന്ത്യയുടെ അതിർത്തി പോസ്റ്റായ പുൽവാമയിൽ തീവ്രവാദ ആക്രമണത്തിന് ശേഷം ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.
തന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ, പ്രായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ അസുഖങ്ങൾ ബാധിച്ചിരുന്നു.
ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അണുബാധയെത്തുടർന്ന് 2019 ജൂലൈ 28 ന് മുംബൈയിലെ ജുഹുവിലെ സുജയ് ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
92 ആം വയസ്സിൽ ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് 2019 ഓഗസ്റ്റ് 19 ന് രാത്രി 9:30 ന് (IST) അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
അവാർഡുകളും നാമനിർദ്ദേശങ്ങളും 2011 ൽ പ്രസിഡന്റ് പ്രതിഭ പാട്ടീൽ ഖയത്തിന് പത്മഭൂഷൺ നൽകി ആദരിച്ചു .
1977: ഫിലിംഫെയർ മികച്ച സംഗീത സംവിധായകനുള്ള അവാർഡ് : കബി കബി 1982: ഫിലിംഫെയർ മികച്ച സംഗീത സംവിധായകനുള്ള അവാർഡ്: ഉംറാവു ജാൻ 1982: മികച്ച സംഗീത സംവിധാനത്തിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര അവാർഡ് : ഉംറാവു ജാൻ 2007: സംഗീത നാടക് അക്കാദമി അവാർഡ് : ക്രിയേറ്റീവ് സംഗീതം 2010: ഫിലിംഫെയർ ലൈഫ് ടൈം അച്ചീവ്മെൻറ് അവാർഡ് 2011: പത്മ ഭൂഷൺ 2018: ഹൃദയനാഥ് മങ്കേഷ്കർ അവാർഡ്
നാമനിർദ്ദേശം 1980: ഫിലിംഫെയർ മികച്ച സംഗീത സംവിധായകനുള്ള അവാർഡ്: നൂറി 1981: ഫിലിംഫെയർ മികച്ച സംഗീത സംവിധായകനുള്ള അവാർഡ്: തോഡിസി ബെവഫായ് 1982: ഫിലിംഫെയർ മികച്ച സംഗീത സംവിധായകനുള്ള അവാർഡ്: ബസാർ 1984: ഫിലിംഫെയർ മികച്ച സംഗീത സംവിധായകനുള്ള അവാർഡ്: റസിയ സുൽത്താൻ സിനിമകൾ റോമിയോ ആൻഡ് ജൂലിയറ്റ് (1947) - ഒരു ഗായകനെന്ന ബഹുമതി ഹീർ രഞ്ജ (1948) - ശർമജി (ശർമജി-വർമാജി ജോഡികളിൽ, റഹ്മാൻ വർമ്മ, അസീസ് ഖാൻ എന്നിവരോടൊപ്പം) ബിവി (1950) പ്യാർ കി ബാറ്റിൻ (1951) ഫുട് പാത്ത് (1953) - ഖയാം എന്ന സ്ക്രീൻ നാമം സ്വീകരിച്ചു.
ഗുൽ സനോബാർ (1953) - ബുലോ സി റാണിക്കൊപ്പം ഗുൽ ബഹർ (1954) ധോബി ഡോക്ടർ (1954) ടാറ്റർ കാ ചോർ (1955) ഫിർ സുഭാ ഹോഗി (1958) ലാലൂഖ് (1958) ബറൂദ് (1960) ബോംബായി കി ബില്ലി (1960) ഷോല Sh ർ ഷബ്നം (1961) ഷഗൂൺ (1964) മൊഹബത്ത് ഇസ്കോ കഹെതെ ഹെയ്ൻ (1965) ആക്രി ഖാട്ട് (1966) മേര ഭായ് മേര ദുഷ്മാൻ (1967) ഐ റൈറ്റ്, ഐ റെസൈറ്റ് (1971) - മീന കുമാരി എഴുതിയതും ആലപിച്ചതുമായ നാസ്മുകൾ അടങ്ങിയ ആൽബം.
പ്യാസെ ദിൽ (1974) സന്ധ്യ (1975) മുട്ടി ഭാർ ചവാൾ (1975) സങ്കൽപ് (1975) കബി കബി (1976) ശങ്കർ ഹുസൈൻ (1977) ത്രിശൂൽ (1978) ഖണ്ടാൻ (1979) നൂറി (1979) മീന കുമാരി കി അമർ കഹാനി (1979) മജ്നൂൺ (1979) - റിലീസ് ചെയ്തിട്ടില്ല തോഡി സി ബെവഫായി (1980) ചമ്പൽ കി കസം (1980) നഖുഡ (1981) ഡാർഡ് (1981) അഹിസ്ത അഹിസ്ത (1981) ദിൽ-ഇ-നദാൻ (1982) ബസാർ (1982) ബാവ്രി (1982) സവാൾ (1982) ദിൽ.
അഖിർ ദിൽ ഹായ് (1982) റസിയ സുൽത്താൻ (1983) മെഹന്തി (1983) ലോറി (1984) ബെപാന (1985) തേരെ ഷഹർ മെയിൻ (1986) അഞ്ജുമാൻ (1986) ദേവർ ഭാഭി (1986) ഏക് നയാ റിഷ്ട (1988) പർബത് കെ ഉസ് പാർ (1988) ജാൻ-ഇ-വാഫ (1990) മൊഹബത്തോൺ കാ സഫർ (1995) ഏക് ഹായ് മൻസിൽ (2000) യാത്ര (2007) മിഷൻ-ദി ലാസ്റ്റ് വാർ (2008) ബസാർ ഇ ഹുസ്ൻ (2014) ഗുലാം ബന്ദു (2016) കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് ഖയ്യം - ദി മാൻ, ഹിസ് ലൈഫ് , ജീവചരിത്രം.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് Mohammed Zahur Khayyam Best of Khayyam Archived 2011-07-10 at the Wayback Machine .
മുഹമ്മദ് സയ്ദ്
എഴുത്തുകാരൻ, പ്രഭാഷകൻ, രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകൻ എന്നീ നിലകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന അമേരിക്കക്കാരനാണ് മുഹമ്മദ് സയ്ദ് .
മതം ഉപേക്ഷിച്ച മുസ്ലീങ്ങളെ സഹായിക്കാനായി രൂപംകൊടുത്ത എക്സ് മുസ്ലിം അസോസിയേഷൻ ഓഫ് നോർത്ത് അമേരിക്കയുടെ സ്ഥാപകനാണ് അദ്ദേഹം.
ഇപ്പോൾ അതിന്റെ പ്രസിഡന്റുമാണ്.
അവലംബങ്ങൾ 1 2 ↑ ↑
മുഹമ്മദ് സലിം
മുഹമ്മദ് സലിം (ജനനം 5 ജൂൺ 1957) ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്) നേതാവാണ്.
2015 ൽ വിശാഖപട്ടണത്ത് നടന്ന 21-ആം പാർട്ടി കോൺഗ്രസ്സിൽ പോളിട് ബ്യൂറോയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു.
16ആം ലോകസഭയിൽ , റായിഗഞ്ച് നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു മുൻപ്, 14-ആം ലോക്സഭയിൽ കല്ക്കട്ട നോർത്ത് ഈസ്റ്റ് മണ്ഡലത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
2009 ലെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സലിം    തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസ് സ്ഥാനാർഥി സുദീപ് ബന്ദ്യോപാദ്യയോട് പരാജയപ്പെട്ടു.
ആദ്യകാല ജീവിതം രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം അവലംബം ↑ Archived 5 September 2004 at the Wayback Machine .
↑ ↑ Partywise ട്രെൻഡുകൾ Result Archived 2009-05-17 at the Wayback Machine .
ELECTION COMMISSION OF INDIA 2005
മാർഷ്മെല്ലോ
യൂറോപ്പ്, പശ്ചിമേഷ്യ, വടക്കേ ആഫ്രിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലുള്ള ഔഷധച്ചെടിയാണ് മാർഷ്മെലോ (marshmallow).
പണ്ട് ഈ ചെടിയുടെ വേരിൽനിന്ന് ഈജിപ്തുകാർ തൊണ്ടവേദനയ്ക്കും മറ്റും ഔഷധം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
അന്നൊക്കെ ഈജിപ്തിലെ ഫറവോമാർക്കും പ്രഭുക്കന്മാർക്കും മാത്രമാണ് മാർഷ്മെലോലഭിച്ചിരുന്നത്.
ഈ വിശിഷ്ടവിഭവം ദൈവത്തിനുള്ള കാഴ്ചയായും സമർപ്പിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ, ഇന്നത്തെ മാർഷ്മെലോ (Marshmallow) മിഠായികൾക്ക് ഈ ചെടിയുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ല.
പഞ്ചസാര, വെള്ളം, ജെലാറ്റിൻ എന്നിവ ചോളപ്പശയിൽ ചേർത്താണ് ഇവ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
ഇതിലെ ജെലാറ്റിൻ തൊണ്ടയുടെ കരകരപ്പ് മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നു.
ജെലാറ്റിൻ മൃഗക്കൊഴുപ്പിൽനിന്ന് ഉണ്ടാക്കുന്നതിനാൽ ഇതൊരു "നോൺ വെജിറ്റേറിയൻ മിഠായി ആയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. മഞ്ഞ, പിങ്ക് നിറങ്ങളിൽ കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആകൃതിയിലുള്ള മിഠായികളാണ് "മാർഷ്മെലോ പീപ്പ്സ്'.
ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളുടെയും മറ്റും മൂക്കിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ മർദ്ദവ്യത്യാസം മൂലം പൊട്ടുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ മാർഷ്മെലോ മിഠായികൾ മൂക്കിൽ വയ്ക്കാറുണ്ട്.
മാർദ്ദവമുള്ള ഇവ ശ്വാസം എടുക്കാൻ തടസ്സമാവുകയും ഇല്ല.
മാർഷൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Marcion_of_Sinope സിനോപ്പിലെ മാർഷൻ
പൊതുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (85-160) ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ക്രൈസ്തവചിന്തകനാണ് മാർഷൻ (Μαρκίων).
പിൽക്കാലത്ത് ക്രൈസ്തവവിശ്വാസത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയായിത്തീർന്ന നിലപാടുകളിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിന്ന ചിന്തകളുടെ പേരിൽ, വ്യവസ്ഥാപിതസഭ മാർഷനെ പാഷണ്ഡിയായി കണക്കാക്കി പുറന്തള്ളി.
രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലും തുടർന്നു വന്ന ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകളിലും, റോം കേന്ദ്രമാക്കി വളർന്നുവന്ന മുഖ്യധാരാസഭയുടെ നിലപാടുകൾക്ക് മാർഷന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കനത്ത വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു.
മുഖ്യധാരാസഭയുടെ ത്രിത്വാധിഷ്ഠിതവിശ്വാസമായി പിന്നീട് പരിണമിച്ച  ആദിമക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തോട്  ഒത്തുപോകാത്ത ദൈവശാസ്ത്രം പ്രചരിപ്പിച്ചതിന്, ആദ്യകാലസഭാപിതാക്കൾ മാർഷനെ നിശിതമായി വിമർശിച്ചു; അവരുടെ നിലപാടുകളാണ് ഇന്ന് ക്രിസ്തുമതത്തിൽ മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നത്.
ക്രൈസ്തവസഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന  "പാഷണ്ഡികളിൽ" ഒരാളായ അദ്ദേഹം, വ്യവസ്ഥാപിത ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകൾകൾക്കും അസ്വീകാര്യനായിത്തീർന്നു.
ആദ്യകാലസഭാ പിതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്ന സ്മിർനായിലെ പോളിക്കാർപ്പ് മാർഷനെ, "സാത്താന്റെ ആദ്യജാതന്"‍(first born of Satan) എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
മാർഷന്റെ സ്വന്തം രചനകളൊന്നും ലഭ്യമല്ല.
അദ്ദേഹത്തെ ചിലർ ജ്ഞാനവാദിയായി വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും എതിരാളികളുടെ വിമർശനങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞുവരുന്ന ചിത്രം വിശ്വസിക്കാമെങ്കിൽ, മാർഷന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ജ്ഞാനവാദത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ച  വിശുദ്ധഗ്രന്ഥസംഹിതയിൽ (Canon) ഉണ്ടായിരുന്നത് പൗലോസിന്റെ പത്തു ലേഖനങ്ങളും "മാർഷന്റെ സുവിശേഷം" എന്നറിയപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രന്ഥവുമാണ്.
എബ്രായ ബൈബിൾ ഒന്നടങ്കം മാർഷൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
കൂടാതെ പിൽക്കാലത്ത് പുതിയനിയമത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയ ഇതരഗ്രന്ഥങ്ങളും മാർഷന്റെ സംഹിതയ്ക്ക് പുറത്തുനിന്നു.
പൗലോസ് അപ്പസ്തോലനെ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ ആശ്രയിക്കാവുന്ന ഉറവിടമായി കണക്കാക്കിയ മാർഷൻ, യഹൂദസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമായ ഒരു വിശ്വാസസംഹിതയ്ക്ക് രൂപം കൊടുത്തു.
ക്രിസ്തു കൊണ്ടുവന്ന രക്ഷയുടെ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കിയ ഒരേയൊരു അപ്പസ്തോലൻ പൗലോസായിരുന്നെന്ന് മാർഷൻ കരുതി.
മാർഷന്റെ ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾക്കും ആശ്രയിക്കാനുള്ളത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമർശകരുടെ രചനകൾ തന്നെയാണ്.
തുർക്കിയിലെ പൊണ്ടസ് പ്രവിശ്യയിലെ സിനോപ്പിലെ മെത്രാന്റെ മകനായിരുന്നു അദ്ദേഹമെന്ന് ഹിപ്പോലിറ്റസ് പറയുന്നു.
അദ്ദേഹം ഒരു കപ്പലുടമയായിരുന്നെന്ന് റോഡനും, തെർത്തുല്യനും പറയുന്നു.
ഒരു കന്യകയെ നശിപ്പിച്ചതിന് പിതാവ് അദ്ദേഹത്തെ സഭാഭ്രഷ്ടനാക്കിയെന്നും അവർ പറയുന്നു.
എന്നാൽ കന്യകയെ നശിപ്പിച്ചുവെന്നതിന്, "സഭാകന്യകയെ" തെറ്റായ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കൊണ്ടു മലിനപ്പെടുത്തി എന്ന ആലങ്കാരികാർത്ഥമാണ് കല്പിക്കേണ്ടതെന്ന് ബാർട്ട് ഡി. എഹ്രമാൻ, "നഷ്ടപ്പെട്ട ക്രിസ്തുമതങ്ങൾ" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
142-143-നടുത്ത് മാർഷൻ റോമിലേയ്ക്കു പോയി.
തുടർന്നുവന്ന വർഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ദൈവശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കു രൂപം നൽകുകയും ഒട്ടേറെ അനുയായികളെ നേടുകയും ചെയ്തു.
കത്തോലിയ്ക്കാ വിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നത് മാർഷൻ അഭിഷിക്തനായ മെത്രാനായിരുന്നെന്നും ഒരുപക്ഷേ, സിനോപ്പിലെ മെത്രാനായിരുന്ന സ്വന്തം പിതാവിന്റെ സഹായി ആയിരുന്നിരിക്കാം എന്നുമാണ്.
റോമിലെ മെത്രാന്മാരുമായുള്ള സംഘർഷം മൂത്തപ്പോൾ മാർഷൻ തന്റെ അനുയായികളെ മറ്റൊരു സമൂഹമായി സംഘടിപ്പിച്ചു.
റോമിലെ സഭ അദ്ദേഹത്തെ ക്രി.
144-നടുത്ത് സഭാഭ്രഷ്ടനാക്കുകയും അദ്ദേഹം സംഭാവനയായി നൽകിയിരുന്ന വലിയ തുക മടക്കി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
സഭാഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ട മാർഷൻ ഏഷ്യാമൈനറിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി അവിടെ സ്വന്തം സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
റോമൻ സഭയുടെ മാതൃകയിൽ ശക്തമായ ഒരു സഭാഘടന രൂപപ്പെടുത്തിയ അദ്ദേഹം സ്വയം അതിന്റെ മെത്രാനായി.
സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന മാർഷൻ
പുതിയനിയമ സം‌ഹിത രൂപപ്പെടുന്നതിനു മുൻപാണ് മാർഷൻ തന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചത്.
എബ്രായബൈബിളിന്റേയും ആദ്യകാലസഭയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന ക്രൈസ്തവലിഖിതങ്ങളുടേയും പഠനം മാർഷനെ, യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലും പ്രബോധനങ്ങളിലും പ്രകടമായ ആദർശങ്ങളിൽ പലതും പഴയനിയമത്തിലെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ നടപടികളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തവയാണെന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചു.
ഇത് അദ്ദേഹത്തെ ക്രി.
144-നടുത്ത് ദ്വന്ദാധിഷ്ഠിതമായ ഒരു നിലപാടിൽ എത്തിച്ചു.
യഹോവയും സ്വർഗ്ഗപിതാവും
സ്വർഗ്ഗപിതാവായ ദൈവം അയച്ച രക്ഷകനാണ് യേശുക്രിസ്തുവെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന അപ്പസ്തോലനായിരുന്നു പൗലോസെന്നും മാർഷൻ കരുതി.
ക്രിസ്തുമതം, യഹൂദമതത്തിൽ നിന്ന് ഭിന്നവും അതിന് വിരുദ്ധവും ആണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.
അന്ന് ശൈശവാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ക്രിസ്തുമതം , യഹൂദമതത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിരിക്തമായ മതം എന്ന നിലയിൽ അതിന്റെ അസ്തിത്വം ഉറപ്പിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്നത് പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, വിപ്ലവാത്മകമായ ഒരു നിലപാടായിരുന്നു അത്.
എബ്രായ ബൈബിളിനെ ഒന്നായി തിരസ്കരിച്ചതിനു പുറമേ അതിലേയും ക്രിസ്തുമതത്തിലേയും ദൈവങ്ങൾ രണ്ടാണെന്നു പോലും മാർഷൻ വാദിച്ചു: ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ച പഴയനിയമത്തിലെ യഹോവയും, യേശുവിലൂടെ അവതരിച്ച പുതിയനിയമത്തിലെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവുമാണ് ആ ദൈവങ്ങൾ‍.
ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, "കണ്ണിനു പകരം കണ്ണ്" എന്ന പ്രാകൃതനീതിയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ മോശയുടെ നിയമം പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്ന യഹോവ, "ഡെമിയർജ്" എന്നു വിളിക്കാവുന്ന തരം താണ ദൈവമാണ്.
യേശു വ്യത്യസ്തനായ മറ്റൊരു ദൈവത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന അവതാരമാണ്:  ചിലപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന, കരുണയുടേയും സ്നേഹത്തിന്റേയും ഒരു പുതിയ ദൈവം.
ഈ രണ്ടു ദൈവങ്ങളുടേയും വ്യക്തിത്വങ്ങൾ വ്യതിരിക്തമാണ്: അല്പനും, ക്രൂരനും, അസൂയാലുവും, യഹൂദരുടെ മാത്രം ഉയർച്ചയിൽ താത്പര്യമുള്ളവനുമായ ഒരു ഗോത്രദൈവവുമാണ് യഹോവ; മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തെ ഒന്നടങ്കം സ്നേഹിക്കുന്ന സാർവത്രികദൈവമായ സ്വർഗ്ഗീയപിതാവാകട്ടെ, തന്റെ മക്കളെ  ദയാവാത്സല്യങ്ങളോടെ വീക്ഷിക്കുന്നു.
ഈ ദ്വൈതസങ്കല്പം, പഴയനിയമവും, യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തേയും ദൗത്യത്തേയും സംബന്ധിച്ച കഥകളും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ മാർഷനെ സഹായിച്ചു.
യഹോവയെ മാർഷൻ നിയമവ്യഗ്രനായ ഒരു ദൈവമായി കണ്ടു.
ലോകത്തെയും മനുഷ്യരാശിയേയും സൃഷ്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞ്, മനുഷ്യരെ ആ ദൈവം അവരുടെ പാപങ്ങളുടെ പേരിൽ വെറുത്തു.
പാപികളായ മനുഷ്യർക്ക് സഹനവും മരണവും വിധിച്ചുകൊടുക്കുന്നതിൽ അവൻ  കണ്ടത് നീതി മാത്രമാണ്.
നിയമത്തിന്റെ മാത്രം ദൃഷ്ടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഇത് ശരിയായ നടപടിയായിരുന്നു.
എന്നാൽ, തന്റെ പുത്രൻ യേശു വഴി സ്വയം മനുഷ്യർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയ സ്വർഗ്ഗീയപിതാവിന്റെ പ്രവർത്തികൾ നിയമത്തിലെന്നതിനു പകരം ദയയിലൂന്നിയവയായിരുന്നു.
രോഗശാന്തികളും അത്ഭുതപ്രവർത്തികളും വഴി ആ ദൈവം തന്റെ കരുണ പ്രകടിപ്പിച്ചു.
ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ പുത്രനിലൂടെ തന്നെത്തന്നെ കുരിശിൽ ബലിയായി നൽകി.
യേശുവിലൂടെ സ്വയം ബലിയായി നൽകുക വഴി, സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവ്, മനുഷ്യരാശിയ്ക്ക് പഴയ ദൈവത്തിനോടുണ്ടായിരുന്ന കടപ്പാട് വീട്ടുകയായിരുന്നു.
ഈ ബലി, മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ പാപക്കറ തുടച്ചു നീക്കി അവരെ നിത്യജീവിതത്തിന് അവകാശികളാക്കി.
മാർഷന്റെ "ബൈബിൾ"
മാർഷന്റെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥസംഹിത (Canon) ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തെ ആധാരമാക്കിയ മാർഷന്റെ തന്നെ സുവിശേഷവും, പൗലോസിന്റെ പത്ത് ലേഖനങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
മറ്റെല്ലാ ലേഖനങ്ങളും പുതിയനിയമത്തിലെ ഇതരസുവിശേഷങ്ങളും അദ്ദേഹം തിരസ്കരിച്ചു.
യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ സാർവലൗകികസ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായി മാർഷൻ കരുതിയ പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങൾക്ക്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഹിതയിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
ഇതര ലേഖനങ്ങൾ യേശുവിനെ, യഹൂദമതത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ ഒരു പുതിയ വിഭാഗം തുടങ്ങാൻ വന്നവനായി മാത്രം ചിത്രീകരിച്ചുവെന്ന് കരുതിയതിനാൽ അവ അദ്ദേഹത്തിന് സ്വീകാര്യമായില്ല.
യേശുവിനെ അങ്ങനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്, യഹോവവാദികളുടേതുപോലുള്ള മതഗോത്രവാദവും സ്വർഗ്ഗീയപിതാവിന്റെ സന്ദേശത്തിന് വിരുദ്ധവുമാണെന്ന് മാർഷൻ കരുതി.
മാർഷന്റെ സുവിശേഷം ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തെ ആധാരമാക്കിയുള്ളതാണെങ്കിലും അവ തമ്മിൽ പല വ്യത്യാസങ്ങളുമുണ്ട്.
ലൂക്കായിൽ നിന്ന് മാർഷൻ സ്വീകരിച്ചത് തന്റെ ദൈവശാസ്ത്രവുമായി ചേർന്നുപോകുന്ന ഭാഗങ്ങൾ മാത്രമായതിനാൽ മാർഷന്റെ സുവിശേഷം ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തേക്കാൾ ഹ്രസ്വമാണ്.
യഹോവയെ സ്വർഗ്ഗീയപിതാവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന പ്രതിവാദം(antethesis) എന്ന കൃതിയും മാർഷന്റേതായുണ്ട്.
മാർഷന്റെ പൈതൃകം യാഥാസ്ഥിതിക ക്രിസ്തീയത
ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യപ്പെടുന്ന അറിയപ്പെടുന്ന "പാഷണ്ഡി" മാർഷനാണ്.
യേശുവിന്റെ ദൗത്യത്തിനും സന്ദേശത്തിനും അദ്ദേഹം കൊടുത്ത വ്യത്യസ്തമായ വ്യാഖ്യാനം, ചിലതരം യാഥാസ്ഥിതിക ദൈവശാസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രം സ്വീകാര്യവും അല്ലാത്തവ തിരസ്കരിക്കപ്പെടേണ്ടവയും ആണെന്ന ആശയത്തിന് പ്രചാരം കൊടുത്തു.
മാർഷൻ-സഭയ്ക്ക് ലഭിച്ച പ്രചാരത്തോട് യാഥാസ്ഥിതികവിഭാഗം പ്രതികരിച്ചത്, സാർവലൗകിക സ്വീകാര്യതയുള്ള 'കാത്തോലിക' വിശ്വാസങ്ങളുടെ ഒരു സംഹിത മുന്നോട്ടുവച്ചുകൊണ്ടാണ്.
അതിനാൽ, യഹൂദ-മതസിദ്ധമായ പിൽക്കാലത്തെ 'കാത്തോലിക' ക്രിസ്തീയസാർവലൗകികതയുടെ വികാസത്തിന് കാരണമായത് മാർഷനാണ്.
മാർഷന്റെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ അക്കാലത്ത് ചെന്നെത്താവുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലൊക്കെ പ്രചരിച്ച മാർഷന്റെ സഭ കാത്തോലിക സഭയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയായി.
അതിനെ പിന്തുടർന്നവരുടെ ബോധ്യങ്ങളുടെ ശക്തി, ഒരു നൂറ്റാണ്ടു കാലം പ്രാബല്യത്തോടെ നിലനിൽക്കാൻ ആ സഭയെ സഹായിച്ചു.
തുടർന്നുവന്ന നൂറ്റാണ്ടുകളിലും, മുഖ്യസഭയുടെ എതിർപ്പിനേയും, സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശത്രുതയേയും മറികടന്ന് അത് സാന്നിദ്ധ്യം പ്രകടമാക്കി.
ബൈബിൾ സമുച്ചയം
സ്വീകാര്യമായ വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങളുടെ ഒരു സമുച്ചയം എന്ന ആശയം ആദ്യം അവതരിപ്പിച്ചതും സ്വന്തമായി അത്തരം ഒരു സമുച്ചയം നിർദ്ദേശിച്ചയും മാർഷനാണ്.
മതഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ക്രിസ്തീയ ചിന്തയിലും ദർശനത്തിലും ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു വീക്ഷണകോണമാണ് അദ്ദേഹം അങ്ങനെ തുടങ്ങിവച്ചത്.
മാർഷനുശേഷം ക്രിസ്ത്യാനികൾ, അഗീകൃത ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ അളവുകോലുകളുമായി ഒത്തുപോകുന്നവ, പാഷണ്ഡതയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവ, എന്നിങ്ങനെ പവിത്രരചനകളെ രണ്ടായി തിരിച്ചു. 'കാനൻ' എന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ 'അളവുകോൽ' എന്നാണ്.
ഈ ദ്വന്തവീക്ഷണം, ബൈബിൾ എന്ന് പിന്നീട് അറിയപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥസമുച്ചയത്തിന്റെ രൂപവത്കരണത്തെ സഹായിച്ചു.
മാർഷന്റെ "കപടസമുച്ചയം" ആണ് ഔദ്യോഗികസഭയുടെ "നേർസമുച്ചയത്തിന്റെ" രൂപവത്കരണത്തിന്  പ്രേരകമായത്.
യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം
യേശു സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യനും സമ്പൂർണ്ണദൈവവും ആണെന്ന നിലപാട് ശക്തിയോടെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷവും മാർഷന്റെ മിക്കവാറും ലിഖിതങ്ങളിലും ദർശനത്തിലും പ്രകടമായ ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ തിരസ്കാരമായിരുന്നു.
യേശുവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവത്തിന് പ്രാധാന്യം കൊടുത്ത അത്മീയസുവിശേഷമെന്ന നിലയിൽ, യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം സമാന്തരസുവിശേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് യാഥാസ്ഥിതിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ പോലും സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്.
യേശുവിന്റെ ദ്വന്ദസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് മാർഷൻ സൃഷ്ടിച്ച സംശയങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കാൻ വേണ്ടിക്കൂടി ആയിരിക്കാം ആ സുവിശേഷം എഴുതപ്പെട്ടത്.
മാർഷൻ വിമർശനം
മാർഷനെ "സാത്താന്റെ ആദ്യജാതൻ" എന്ന് സ്മിർനായിലെ പോളികാർപ്പ് വിശേഷിപ്പിച്ചത് പ്രസിദ്ധമാണ്.
മാർഷന്റെ എണ്ണമറ്റ വിമർശകരിൽ, സിറിയയിലെ എഫ്രായീം, കോറിന്തിലെ ഡയോണിസിയസ്,  അന്ത്യോക്യായിലെ തിയോഫിലസ്, ഗോർത്തീനയിലെ പീലിപ്പോസ്, റോമിലെ ഹിപ്പോലിറ്റസും റോഡോയും, എഡെസ്സായിലെ ബാർഡെസാനസ്, അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ ക്ലെമെന്റ്, ഒരിജൻ എന്നിവർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ വലിയ വിമർശകനായിരുന്ന തെർത്തുല്യനുപോലും മാർഷന്റേയോ അനുയായികളുടേയോ സ്വഭാവത്തിൽ കളങ്കമൊന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പിൽക്കാലങ്ങളിൽ
മാർഷന്റെ ചില ആശയങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് മനിക്കേയൻ ചിന്തയിലും, പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബൾഗേറിയയിലെ ബോഗോമിലുകളുടേയും  പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഫ്രാൻസിലെ കാത്താറുകളുടേയും നിലപാടുകളിലും നിഴലിച്ചു.
അവലംബം ↑ തെർത്തുല്യൻ , മാർഷനെതിരെ , ഏറെക്കുറെ സമകാലീനമെന്നു പറയാവുന്ന ഒരു വിമർശനം.
↑ ഐറേനിയസ്, പാഷണ്ഡികൾക്കെതിരെ , III.3.4.
↑ ബ്രിട്ടാനിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം: മാർഷൻ Archived 2012-02-06 at the Wayback Machine .