smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
തദ്ദേശവംശീയരുടേയും വിവിധ വിഭാഗക്കാരുടേയും മാതൃഭാഷയിലുള്ള സാഹിത്യത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസാത്തിനും ഈ കാലയളവിൽ പ്രോത്സാഹനം നൽകി.
1978 മേയിൽ നിരക്ഷരക്കെതിരെയുള്ള ജിഹാദ് എന്ന ആശയം പ്രഖാപിച്ചു.
ഈ വർഷം ജൂലൈയിൽ പ്രഖ്യാപിച്ച മറ്റൊരു ഉത്തരവിലൂടെ 1973-നു മുൻപുള്ള കടങ്ങളെല്ലാം എഴുതിത്തള്ളുകയും ശേഷമുള്ളവക്ക് ഇളവ് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
താരക്കിയുടെ കാലത്ത് പുറത്തിറക്കിയ പതാക
വിവാഹത്തേയും കുടുംബത്തേയും സംബന്ധിച്ചുള്ളതായിരുന്നു മറ്റൊരു ഉത്തരവ്.
ഇതനുസരിച്ച് സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാരുക്കും തുല്യാവകാശം  നൽകുകയും സ്ത്രീധനം പുരുഷധനം എന്നിവ ചടങ്ങിന് മാത്രമുള്ള ഒരു ചെറിയ തുകയായി നിജപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
നിർബന്ധിതവിവാഹം നിരോധിക്കുകയും പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും വിവാഹത്തിനുള്ള കുറഞ്ഞ പ്രായം യഥാക്രമം 18-ഉം 16-ഉം ആയി നിജപ്പെടുത്തി.
1978 നവംബറിൽ പുറത്തിറക്കിയ ഒരു ഉത്തരവിൽ ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന് പരമാവധി പരിധി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു.
1978 ഒക്ടോബർ 19-ന് രാജ്യത്തിന്റെ കറുപ്പും ചുവപ്പും പച്ചയുമടങ്ങിയ പരമ്പരാഗതപതാക മാറ്റി, പകരം ചുവന്ന പതാക പുറത്തിറക്കി.
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന്റെ പരിഷ്കരണനടപടികൾ എല്ലാവരും സ്വാഗതം ചെയ്തില്ല.
പി.ഡി.പി.എയുടെ നേതൃസ്ഥാനത്തുള്ളത് എല്ലാവരും പഷ്തൂണുകളാണെന്നുള്ളതും പഷ്തു , രാജ്യത്തെ പ്രധാനഭാഷയായി മാറുന്നതും രാജ്യത്തെ പഷ്തൂൺ-ഇതരവിഭാഗങ്ങളിൽ അസഹിഷ്ണുത വളർത്തി.
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിലെ ഇരുവിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വടംവലിയും പ്രശ്നങ്ങളെ സങ്കീർണമാക്കി.
താരതമ്യേന മിതവാദികളൂം കൂടുതൽ വിദ്യാസമ്പന്നരുമായ പാർചം വിഭാഗക്കാർ കാലക്രമേണ സർക്കാരിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു.
പാർചം വിഭാഗത്തിലെ പ്രമുഖരെ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ നയതന്ത്രചുമതലകളേൽപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് താരക്കി, തന്റെ പാർചം വിരുദ്ധപരിപാടികൾ നടപ്പാക്കിയത്.
ഓഗസ്റ്റ് 17-ന്, താരക്കി, പ്രതിരോധവകുപ്പിന്റെ ചുമതലകൂടി ഏറ്റെടുത്തു.
തൊട്ടടുത്ത ദിവസം തന്നെ, തനിക്കെതിരെ അട്ടിമറിക്ക് ശ്രമിച്ചുവെന്നാരൊപിച്ച്, നേരത്തെ പ്രതിരോധമന്ത്രിയായിരുന്ന പാർചം നേതാവായ അബ്ദുൾ ഖാദിറിനെ തടവിലാക്കി.
ഒരഴ്ചക്കകം, ഹസാര നേതാവായിരുന്ന സുൽത്താൻ അലി കെഷ്ത്മന്ദ് അടക്കം സർക്കാരിൽ പ്രധാനസ്ഥാനങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്ന മറ്റു പാർചം വിഭാഗം നേതാക്കളേയും തടവിലാക്കി.
സോവിയറ്റ് സൗഹൃദക്കരാർ
ഭരണകൂടത്തിനകത്തും പുറത്തും നിന്ന് എതിർപ്പുകൾ ശക്തമാകുന്നതിനിടയിൽ 1978 ഡിസംബർ 5-ന് സോവിയറ്റ് യൂനിയനുമായി 20 വർഷത്തെ ഒരു സൗഹൃദസഹകരണക്കരാറിൽ അഫ്ഗാനിസ്താൻ ഏർപ്പെട്ടു.
രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയെ നിർണായകമായി സ്വാധീനിച്ച ഒരു കരാറായിരുന്നു ഇത്.
കരാറിന്റെ നാലാമത്തെ അനുച്ഛേദമനുസരിച്ച്, ഇരുകക്ഷികൾക്കും സുരക്ഷയുടേയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും അതിർത്തിയുടേയും കാര്യത്തിൽ പരസ്പരം സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനും ഇടപെടുന്നതിനും വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു.
ഈ കരാറിന്റെ ബലത്തിലാണ്‌ പിൽക്കാലത്ത് സോവിയറ്റ് യൂനിയൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ സൈനികവിന്യാസം നടത്തിയത്.
പ്രതിഷേധനടപടികൾ
പ്രധാനമായും സർക്കാരിനെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധം, കാബൂളിലെ ശോർബസാറിലെ ഹസ്രത്തിന്റെ മുജദ്ദിദി കുടുംബത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.
1979 ജനുവരിയിൽ ഹസ്രത്തിനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഏതാണ്ടെല്ലാ പുരുഷന്മാരേയും തടവിലാക്കി.
80-ഓളം വരുന്ന ഇവരെ തുടർന്ന് രഹസ്യമായി കൊലപ്പെടുത്തി.
ഇക്കാലത്തുതന്നെ സർക്കാരിന്റെ എതിർകക്ഷികൾ വിവിധ പ്രദേശങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അധീനതയിലാക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
നൂറിസ്താൻ ഫ്രണ്ട് , നൂറിസ്താന്റെ ഏതാണ്ടെല്ലാ മേഖലയും അധീനതയിലാക്കിയപ്പോൾ, ഹസാരകളുടെ സം‌യുക്തസംഘടനയായ റെവല്യൂഷണറീ കൗൺസിൽ ഓഫ് ദ് ഇസ്ലാമിക് യൂനിയൻ ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താൻ ( ശവ്ര എന്ന് ഇവർ പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്നു) എന്ന സംഘടന, ഹസാരാജാത് പ്രദേശവും കൈയടക്കി.
1979 ഫെബ്രുവരിയിൽ, സർക്കാർ വിരുദ്ധർ, കാബൂളിലെ യു.എസ്. സ്ഥാനപതിയായിരുന്ന അഡോൾഫ് ഡബ്സ് -നെ ബന്ധിയാക്കുകയും രക്ഷപെടുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ കാബൂൾ ഹോട്ടലിൽ വച്ച് ഇദ്ദേഹം കൊല്ലപെടുകയും ചെയ്തു.
ഇതോടെ അമേരിക്കയുമായുള്ള രാജ്യത്തിന്റെ ബന്ധം വഷളാകുകയും അതുവരെ തുടർന്നിരുന്ന അമേരിക്കൻ സഹായങ്ങൾ നിർത്തലാക്കുകയും ചെയ്തു.
1979-ന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്, ഇറാനിൽ ഇസ്ലാമികവിപ്ലവം നടക്കുകയും ഷായെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി ആയത്തുള്ള ഖുമൈനി അധികാരത്തിലെത്തുകയും ചെയ്തത്.
ഇത് അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ മാർക്സിസ്റ്റ് വിരുദ്ധർക്കും ശക്തിപകർന്നു.
1979 മാർച്ചിൽ ഹെറാത്തിൽ കാലാപങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരതന്നെ അരങ്ങേറി.
ഇറാനിലെ ഇസ്ലാമികവിപ്ലവത്തിൽ പങ്കെടുത്ത മടങ്ങിയ ഇസ്ലാമികവാദിനേതാക്കളായിരുന്നു ഈ കലാപങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ.
ഹെറാത്തിലെ അഫ്ഗാൻ സൈന്യത്തെ തോൽപ്പിച്ച് കുറച്ചുനാളേക്ക് ഇവർ പട്ടണത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പിടിച്ചെടൂക്കുകയും ചെയ്തു.
കന്ദഹാറിൽ നിന്നൂള്ള സൈന്യം വോമസേനയുടെ പിന്തുണയോടുകൂടിയാണ്, ഹെറാത്ത് പിന്നീട് നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയത്.
ഹഫീസുള്ള അമീന്റെ ഉയർച്ച
രാജ്യത്തെ വഷളാകുന്ന ക്രമസമാധാനനില, താരക്കിയുടെ സ്ഥാനത്തേയും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ഇതിന്റെ ഫലമെന്നോണം, പ്രധാനമന്ത്രിപദവി കൈയൊഴിയാൻ നിർബന്ധിതനായി.
1979 മാർച്ച് 27-ന് ഹഫീസുള്ള അമീൻ പ്രധാനമന്ത്രിയായി അധികാരമേറ്റു.
ഹഫീസുള്ളയുടെ മകൻ പി.ഡി.പി.എയുടെ യുവജനവിഭാഗത്തിന്റെ തലവനാകുകയും, മരുമകൻ സെക്യൂരിറ്റി സെർവീസസിന്റെ മേധാവിയാകുകയും ചെയ്തു.
സോവിയറ്റ് സ്വാധീനവും കലാപങ്ങളും
1979 മദ്ധ്യത്തോടെ കാബൂളിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന്റെ നില, വളരെ വഷളാകുകയും രാജ്യത്തെ സോവിയറ്റ് സ്വാധീനം വളരെ വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
1979 ജൂണിൽ കാബൂളിന് വടക്കുള്ള ബെഗ്രാമിലെ വ്യോമസേനാകേന്ദ്രത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം സോവിയറ്റ് സേന ഏറ്റെടുത്തു.
1979 ഓഗസ്റ്റ് 3-ന് കാബൂളിലുണ്ടായ ഒരു കലാപം വൻ രക്തച്ചൊരിച്ചിലിലാണ് അവസാനിച്ചത്.
ഇതേ മാസം തന്നെ ബാല ഹിസാറിലെ സൈനികത്താവളത്തിലെ കലാപം, വൻ ബോംബാക്രമണത്തിലൂടെയാണ് അടിച്ചമർത്താനായത്.
അങ്ങനെ താരക്കിയുടെ സ്ഥാനം കൂടുതൽ ക്ഷീണിച്ചു.
1979 സെപ്റ്റംബർ 16-ന് താരക്കി, അസുഖം മൂലം പ്രസിഡണ്ട് സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറുകയും പകരം ഹഫീസുള്ള അമീൻ തത്സ്ഥാനമേറ്റെടുത്തതായും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഒക്ടോബർ 9-ന് താരക്കി മരണമടഞ്ഞു.
താരക്കിയുടേയും അമീന്റേയും പക്ഷക്കാർ തമ്മിൽ നടന്ന ഒരു പരസ്പരവെടിവെപ്പിലാണ് താരക്കിയുടെ മരണം സംഭവിച്ചതെന്ന് ആരോപണമുണ്ട്.
അമീന്റെ പക്ഷക്കാർ തലേദിവസം രാത്രി, താരക്കിയെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് കൊന്നതാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
ഇരുവരും മുൻപ്, പ്രസിഡണ്ട് മുഹമ്മദ് ദാവൂദ് ഖാന്റെ വിശ്വസ്തരും, മുൻപ് സഹീർ ഷാ രാജാവിനെ പുറത്താക്കുന്നതിന് ദാവൂദ് ഖാനോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചവരുമായിരുന്നു.
1980-ൽ ഇദ്ദേഹം മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
1982-85 കാലത്ത് ഇദ്ദേഹം വീണ്ടും പ്രതിരോധമന്ത്രിയായിരുന്നു ഗ.
അലി കെഷ്ത്മന്ദിനെ വധശിക്ഷക്ക് വിധിച്ചെങ്കിലും, ശിക്ഷ പിന്നീട് 15 വർഷത്തെ തടവാക്കി കുറച്ചു.
1980-ൽ ഇദ്ദേഹം മോചിതനായിരുന്നു.
1981-88 കാലത്ത് ഇദ്ദേഃഅം പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഃഅം ഇപ്പോൾ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുന്നു.
നൂർ ജഹാൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nur_Jahan നൂർ ജഹാന്റെ ചിത്രം
മുഗൾ ചക്രവർത്തി ജഹാംഗീറിന്റെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയാണ്‌ നൂർ ജഹാൻ (പേർഷ്യൻ: نور جهان ) അഥവാ മെഹർ-ഉൻ-നിസ (1577 – 1645).
മാത്രമല്ല മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തയായ ചക്രവർത്തിനിയും ഇവരായിരുന്നു.
നൂർ ജഹാന്റെ രണ്ടാം ഭർത്താവാണ്‌ ജഹാംഗീർ.
ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള പ്രേമം പല കഥകളിലും കെട്ടുകഥകളിലുമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തന്റെ കുടുംബം, പേർഷ്യയിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഇന്നത്തെ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ കന്ദഹാറിൽ വച്ചാണ് 1577-ൽ മെഹറുന്നീസ ജനിച്ചത് .
ഇറാനിലെ ടെഹ്രാനിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലെത്തിയ മിഴ്സാഘിയാസ് ബെഗ്ഗിന്റെ മകളായിരുന്നു ഇവർ.
മിഴ്സാഘിയാസ് അക്ബറിന്റെ കീഴിലെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു.
പതിനേഴാം വയസ്സിൽ പേർഷ്യക്കാരനായ അലി ഖ്യുലി ഖാനുമായി അഥവാ ഷേർ അഫ്ഘാനുമായി മെഹറുന്നീസയുടെ വിവാഹം നടത്തി.
എന്നാൽ ബംഗാൾ ഗവർണ്ണറായ കുത്തബ്ദീനുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഷേർ അഫ്ഘാൻ വധിക്കപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് 1611-ലാണ്‌ ജഹാംഗീർ മെഹറുന്നീസയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അതിനുശേഷം ആദ്യം അവർ നൂർമഹൽ (കൊട്ടാരത്തിലെ പ്രകാശം) എന്ന നാമം സ്വീകരിച്ചു .
പിന്നീട് നൂർജഹാൻ (ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശം) എന്നാക്കിമാറ്റുകയും ചെയ്തു.
ചക്രവർത്തിക്ക് വിശ്വസ്തയായും സഹായിയായും നിലകൊണ്ട നൂർ ജഹാൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണത്തിൽ വളരെ ശക്തമായ സാന്നിധ്യമായി.
ഭരണകാലം മുഴുവൻ മദ്യത്തിനും കറുപ്പിനും അടിമയായ ജഹാംഗീറിനു പുറകിൽ നിന്നു ഭരണം നൂർ ജഹാൻ നടത്തി.
നൂർ ജഹാനൊടുള്ള ബഹുമാനസൂചകമായി ഒരു വശത്ത് തന്റേയും, മറുവശത്ത് നൂർ ജഹാന്റേയും പേരുകൾ കൊത്തിയ നാണയങ്ങൾ ജഹാംഗീർ പുറത്തിറക്കി .
അവലംബം ↑ {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) 1 2 Social Science, Our Pasts-II, NCERT Text Book in History for Class VII, Chapter 4, The Mughal Empire, Page 54, ISBN 817450724 ↑ {{ cite book }} : Unknown parameter | Reg.
No= ignored ( help )
നൂർ ഇനായത്ത് ഖാൻ
രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്തെ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് വീരനായികയായിരുന്നു നൂറുന്നിസ ഇനായത്ത് ഖാൻ അഥവാ നോറ ഇനായത്ത് ഖാൻ (1 ജനുവരി 1914 - 13 സെപ്റ്റംബർ 1944) .
ബ്രിട്ടനിലെ പരമോന്നത സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ ജോർജ്ജ് ക്രോസ്സ് മരണാനന്തരബഹുമതിയായി നൽകപ്പെട്ടു, കുടുംബ ചരിത്രം
വർഷം 1799 മെയ്മാസം നാലാം തീയതി  ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയോടെ ടിപ്പു സുൽത്താന് എതിരായ യുദ്ധത്തിൽ  ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം വളരെയധികം മുന്നേറി.
ശ്രീരംഗ പട്ടണം കോട്ടയിലേക് ശത്രുക്കൾ ഇരച്ചുകയറിയപ്പോൾ ടിപ്പുവിനെ സുരക്ഷിത സ്ഥാനത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ സൈനികർ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ താമസിച്ചു പോയിരുന്നു.
ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു.
ആഭരണങ്ങൾ കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടു.
സന്ധ്യയോടെ മൈസൂർ കടുവയുടെ ശരീരം സൈനികരുടെ മൃതദേഹങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തി.
ടിപ്പുവിന്റെ ശരീരം ബഹുമതികളോടെ കബറടക്കി.
ഭരണം ബ്രിടീഷ് നിയന്ത്രണത്തിൽ  ആണെങ്കിലും  വോഡയാർ രാജവംശത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്തി ടിപ്പുവിന്റെ കുടുംബത്തെ വെല്ലൂരിലേക് മാറ്റി.
1806 ലെ വെല്ലൂർ കലാപത്തിൽ പങ്കുണ്ടെന്ന കാരണത്തിൽ അവരെ കൽകട്ട പ്രവിശ്യയിലേക് നാടുകടത്തി.
അവിടെ അവർക്ക്  മാന്യമായ സ്ഥാനവും പെൻഷനും നകിയിരുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 'ഇന്ത്യയുടെ ബീഥോവൻ'എന്ന പേരുകേട്ട ഉസ്താദ് ഖാസിം ബക്ഷി നേ ടിപ്പുവിന്റെ ചെറുമകളായ കാസിംബി വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവരുടെ മകനാണ് പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ സൂഫിസം എത്തിച്ചത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരാണ് ഹസ്രത് ഇനായത്ത് ഖാൻ .
നിരാമയ സൂഫിസത്തിന്റെ പ്രചരണത്തിനായി ഗുരുവായമുഹമ്മദ് അബു ഹാസിം മദാനി അദേഹത്തെ പാശ്ചാത്യ നാടുകളിലേക് അയക്കുകയായിരുന്നു.
1913ൽ യൂറോപ്പിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം അമേരിക്കക്കാരിയായ ' ഓറ റെ ബേക്കറെ ' വിവാഹം കഴിച്ചു.
വിവാഹശേഷം അവർ അമീന ബീഗം എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ചു.
1914ലെ പുതുവർഷ പുലരിയിൽ മോസ്‌കോയിൽ വെച്ച് ദൈവം അവർക്ക് നൂറുന്നീസ എന്നൊരു മകളെ നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു.
നൂറിനെ കൂടാതെ  അവർക്ക് ഹിദായത്ത് , വിലായത് , കമറുന്നീസ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു കുട്ടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു ആദ്യകാല ജീവിതം
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധ കാലത് അവർ ലണ്ടനിലേക്ക് താമസം മാറി അതിനു ശേഷം 1920ഓടെ അവർ പാരീസിൽ സ്ഥിരതാമസം തുടങ്ങി.
വളരെ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ സൂഫിസത്തിലും നൃത്തത്തിലും എഴുത്തിലും നൂറുന്നീസ കഴിവ് തെളിയിച്ചു.
1923 ആയപ്പോഴേക്കും പിതാവിന്റെ സൂഫി പ്രസ്ഥാനം ഇന്റർനാഷണൽ സൂഫി മൂവ്മെന്റ് എന്ന പേരിൽ യൂറോപ്പിലാകെ പ്രചാരം നേടിയിരുന്നു.
1927 ൽ ഹസ്രത് ഇനായത്ത് ഖാൻ മരിച്ചു.
നൂർ കുട്ടികളുടെ മനഃശാസ്ത്രവും സംഗീതവും പഠിച്ചിരുന്നു.
1939 ആയപ്പോഴേക്കും നോറ ബക്കർ എന്ന തൂലികാ നാമത്തിൽ അവൾ കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള 20 ജാതക കഥകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഇക്കാലത്തു തന്നെ ഫ്രഞ്ച് റേഡിയോയിലും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
1939 അപ്രതീക്ഷിതമായി രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടി പുറപ്പെട്ടു.
സൂഫിവിശ്വാസവും പഠനവും എഴുതും അഹിംസയുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന നൂർ ആകട്ടെ അതിൽ വേവലാതിപ്പെട്ടില്ല.
എല്ലാ പെണ്കുട്ടികളെയും പോലെ നൂറും അവളുടേതായ ചെറിയ ലോകത്തു സന്തോഷം കണ്ടെത്തി.
എന്നാൽ ജർമൻ സൈന്യം ഫ്രാൻസിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവരുടെ കുടുംബം കടൽമാർഗ്ഗം കോണ് വാൾ വഴി ഇംഗ്ലണ്ടിലേക് മാറി താമസിക്കുവാൻ നിർബന്ധിതരായി.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ജീവിതവും  രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധവും
യുദ്ധം കൊടുമ്പിരികൊണ്ട നാളുകളിൽ നൂറും അനുജൻ വിലായത്ത് ഉം തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തെ സേവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
അക്കാലത്ത് അവർക്ക് എന്തെകിലും വിധത്തിൽ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ആയ ഇന്ത്യയും റഷ്യയും അമേരിക്കയും ഫ്രാൻസും ഇംഗ്ലണ്ടും എല്ലാം സഖ്യകക്ഷികൾക്ക് ഓപ്പമായിരുന്നു.
നൂറും വിലായത്ത് ഉം ഫ്രാൻസിനെ മാതൃരാജ്യം ആയിത്തന്നെ ആണ് കണ്ടിരുന്നത്.
അതിന്റെ മോചനം അവർ സ്വപനം കണ്ടു.
ആ സ്വപ്നത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.
എന്നാൽ അഹിംസയും സമാധാനവും ഇസ്ലാമിക സൂഫി ചിന്താപരമ്പര്യവും ഒക്കെ കാരണം മാതൃ രാജ്യത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മറ്റൊരാളെ ഉപദ്രവിക്കാനോ കൊല്ലാനോ അവർ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുകയും അഹിംസ മുറുകെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് വളരെ ദുഷ്കരമാണ് എന്നവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
1940 ലെ നവംബർ മാസം നൂർ ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ വിമെൻസ് ആക്സിലറി എയർ ഫോഴ്സിൽ (WAAF) ചേർന്നു.
WAAF ന്റെ ആദ്യഘട്ട ട്രെയിനിങ് വിംസ്ലോയിൽ വെച്ച് ആയിരുന്നു.
WAAF ലെ സ്ത്രീകളായ അംഗങ്ങളെ ഒരിക്കലും യുദ്ധമുഖത്തേക്ക് അയച്ചിരുന്നില്ല.
ആദ്യമേ തന്നെ ഫാക്ടറി ജോലിയോ ഫീൽഡ് വർക്കോ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവർക്ക് അവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഫീൽഡ് തിരഞ്ഞെടുത്താൽ തന്നെ രണ്ടാം നിര സേവനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ജോലികളെ അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു (Air Transport Auxiliary).
റോയൽ എയർ ഫോഴ്സിലോ ഫ്ലീറ്റ് എയർ ആമിലോ ചേരാൻ യോഗ്യത ഇല്ലാത്ത അംഗഭംഗം വന്നവരും പ്രായപരിധി കഴിഞ്ഞവരും സ്ത്രീകളും മാത്രമാണ് അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
തകരാറിലായ പ്ലെയിനുകൾ ഫാക്ടറിയിൽ എത്തിക്കുക.
എയർ ആംബുലൻസ് സൗകര്യം, പട്ടാളത്തിലേക്ക് സാധനങ്ങൾ എത്തിക്കുക ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു അവരുടെ ജോലി.
യുദ്ധം നടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആകാശത്തിൽ എല്ലാവരും ഒരേ പോലെ ആക്രമണ ഭീഷണി നേരിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവിടെ വെച്ച് വയർലെസ് ഓപ്പറേറ്റർ ആകാനുള്ള പരിശീലനം ലഭിച്ച നൂറിനെ സ്‌പെഷ്യൽ ഓപ്പറേഷൻന്റെ (SOE) ഫ്രാൻസ് വിഭാഗത്തിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്തു അധികം താമസിയാതെ തന്നെ ശത്രുക്കളുടെ അധീന പ്രദേശത്തുള്ള വയർലെസ് ഓപ്പറേറ്റർ ആകുന്നതിനുള്ള പരിശീലത്തിനും അവർ അയക്കപ്പെട്ടു.
1943 ഫെബ്രുവരിയിൽ ആണ് അവൾ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചത്.
ശത്രുമേഖലയിലെ പ്രവർത്തനത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആദ്യ വനിതയായിരുന്നു നൂർ.
WAAF ൽ നിന്നും ലഭിച്ച വയർലെസ് ടെലിഗ്രാഫി പരിചയം ആണ് അവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കാരണം.
എന്നാൽ ഇവിടെ പ്രായോഗിക പരിശീലവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്വന്തം വിവരങ്ങൾ മറച്ചുവെച്ചു പുതിയ ഒരാളായി (ഫേക്ക് ഐഡന്റിറ്റി) ജീവിക്കുകയും തനിക്കു പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രദേശത്തു തനിച്ചു ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയാൽ അവിടെനിന്നും വയർലെസ് വഴി തന്റെ ഓഫീസർക്ക് വിവരങ്ങൾ അയക്കുകയും അങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുകയും വേണമായിരുന്നു.
അവർ അറിയാതെ അവരെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനെ കബളിപ്പിച്ചു വേണമായിരുന്നു ഇതു വിജയിക്കേണ്ടത്.
ഈ വിജയത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടം ഗസ്റ്റപ്പോ പരീക്ഷണം ആണ്.
ജർമനിയുടെ ചോദ്യം ചെയ്യൽ/ പീഡന രീതികളുടെ യഥാർത്ഥ മുഖമായിരുന്നു ഗസ്റ്റപ്പോ (നാസി ചാര സംഘടന).
ആദ്യ ഘട്ടം വിജയിച്ചു വരുന്നവരെ പരീക്ഷണം കഴിഞ്ഞു എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ശേഷം അപ്രതീക്ഷിതമായി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുകയും ഗസ്റ്റപ്പോ മോഡലിൽ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും ആയിരുന്നു പദ്ധതി.
നാസികളുടെ പിടിയിൽപെട്ടാൽ എന്തു സംഭവിക്കും എന്ന ഒരു പരിചയവും ഏജന്റുകൾക്ക് നൽകിയ രഹസ്യ ഫെയ്ക്ക് ഐഡന്റിറ്റി അവർ ശത്രുക്കൾക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള പരീക്ഷണം ആയിരുന്നു അത്.
സൂഫി പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നും വന്ന നൂറിന് ഇതു വളരെ കഠിനമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ടെസ്റ്റുകളിലെ പ്രകടനം വളരെ മോശവും ആയിരുന്നു..
നൂറിന്റെ അധ്യാപകർക്ക് ആകട്ടെ അവളെക്കുറിച്ചു പല അഭിപ്രായങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
കഴിവ് കെട്ടവൾ, കദിനാധ്വാനി, തുടങ്ങി പല രൂപത്തിൽ ആണ് അവൾ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
ഈ ജോലിക്ക് കൊള്ളുകയില്ല എന്ന അഭിപ്രായം എഴുതിയ ഒരു ഫയലും യുദ്ധത്തിന് ശേഷം കണ്ടെത്തി.
ഒട്ടത്തിലോ ചാട്ടത്തിലോ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാനോ പിടിക്കപ്പെടാതെ ഇരിക്കാനോ തോക്ക് ഉപയോഗിക്കാനോ ഒക്കെയുള്ള പരീക്ഷകളിൽ മിക്കവാറും അവൾ പരാജയപെട്ടു.
എന്നാൽ അതിർത്തിക്ക് അപ്പുറത് സ്ഥിതിഗതികൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു..
ഫ്രഞ്ച് ഭാഷ സംസാരിക്കാൻ അറിയുന്നവരെ മാത്രമേ ഫ്രാൻസിലേക്ക് വിടാൻ കഴിയു.
എങ്കിൽ പോലും ഫ്രഞ്ചുകാരെ പോലെ ആ ഭാഷ സംസാരിക്കാൻ അറിയാത്ത ഏജന്റുമാരുടെ ശരാശരി ജോലിസമയം ഒരാഴ്ച മാത്രം ആയിരുന്നു.
മറ്റുള്ളവർക് 5 -6ആഴ്ചയും.
അതിനുള്ളിൽ ജോലി അവസാനിക്കുകയല്ല.
ഗസ്റ്റപ്പോയുടെ കൈയ്യിൽ പെടുകയും താമസിയാതെ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
സംഗീതവും നൃത്തവും പഠിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഹാർപ് എന്ന സംഗീത ഉപകരണം വായിക്കാൻ പഠിച്ചിരുന്നതും നൂറിന് ഇവിടെ തുണയായി.
അവളുടെ വയർലെസ് സിഗ്നലിങ് വേഗതയും കൃത്യതയും ഏറ്റവും മികച്ചതായിരുന്നു.
മറ്റെന്തിനേക്കാളും ഫ്രാൻസ് സെക്ഷന് വേണ്ടിയിരുന്നത് ഇതു രണ്ടും ആയിരുന്നു.
1943നിന്റെ പകുതി ആകുമ്പോഴേക്കും ഫ്രാൻസിലെ വയർലസ് സിഗ്നലിങ് ഏജന്റുമാർ മുമ്പെങ്ങും ഇല്ലാത്തവിധം പിടിക്കപ്പെടുകയോ കൊല്ലപ്പെടുകയോ ചെയ്തു.
ഒരു ഡബിൾ ഏജന്റിന്റെ സാന്നിധ്യം ഇംഗ്ലണ്ട് ഊഹിച്ചുവെങ്കിലും അയാളെ പിടികൂടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് യുദ്ധാനന്തരം നോവലിസ്റ്റും മറ്റും ആയിത്തീർന്ന സഖ്യ സേന ഉദ്യോഗസ്ഥൻ സിൽവിൻ ജോപ്‌സൻ വയർലസ് ഓപ്പറേറ്റർമാർ ആയി കൂടുതൽ റിക്രൂട്ടുകളെ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട്അക്കാലത്തെ SOE യുടെ ഫ്രാൻസ് സെക്ഷൻ ഹെഡ് Maurice Buckmasterക്കു കത്തെഴുത്തുന്നത്.
സ്‌ക്വാഡ്രൻ ഓഫീസർ വേര അറ്റ്കിന്സ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ആയിരുന്നു SOE യിലെ സ്ത്രീ ഏജന്റുമാരുടെ ഉത്തരവാദിത്തം വഹിച്ചിരുന്നത് വേരയാണ്.
കത്ത് അദ്ദേഹം വേരയ്ക്കു കൈമാറി.
ആ സമയത്ത് നൂറിന്റെ ട്രെയിനിങ് അവസാനഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
എന്നാൽ ജർമൻ അധീന ഫ്രാൻസിൽ നിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ നൽകേണ്ട വയർലെസ് ഓപ്പറേറ്റർമാർ ഈയാംപാറ്റകളെപോലെ അവിടെ മരിച്ചുവീഴുകയോ ജയിലിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യപ്പെട്ടു.
മൂന്നാഴ്ചയിൽ കൂടുതൽ ജോലിചെയ്ത ഒരു ഏജന്റ് പോലും അപ്പോൾ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു പറയുമ്പോൾ അവർ അനുഭവിച്ചിരുന്ന ഭീഷണി എന്തുമാത്രമാണ് എന്നു ഊഹിക്കാമല്ലോ.
യുദ്ധമുഖത്തെ ഈ അടിയന്തര ആവശ്യവും നൂറിന്റെ ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതും കണക്കിലെടുത്ത്.
പോകാണമോ എവേണ്ടയോ എന്ന തീരുമാനം എടുക്കാൻ വേര നൂറിന് ഒരുഅവസരം നൽകുകയാണ് ഉണ്ടായത്.
വയർലെസ് സെറ്റിൽ നിന്നും വരുന്ന സിഗ്നലുകളുടെ ഉറവിടം ട്രയൻഗുലേഷൻ പോലെയുള്ള വിദ്യകൾ വഴി കൃത്യമായി കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഒരു തവണ സന്ദേശം അയച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെതന്നെ അവിടെനിന്നും രക്ഷപ്പെടുകയും വേണമായിരുന്നു.
അതിർത്തിക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് പോകാമോ എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ടുള്ള സിൽവിൻ ജോപ്‌സന്റെ കത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ നൂർ ഈ അപകടങ്ങളെ കുറിച്ചെല്ലാം ബോധവതിയായിരുന്നു.
നൂർ തന്റെ താല്പര്യം അറിയിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മറുപടി അന്നുതന്നെ സിൽവിന് അയച്ചുകൊടുത്തു.
പിന്നീട് വളരെ പെട്ടെന്നുള്ള തയാറെടുപ്പുകൾ ആണ് നടന്നത്.
അതിർത്തിക്ക് അപ്പുറത് നൂറിന് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടതെല്ലാം അവർ ഒരുക്കി.
ഫ്രാൻസിലേക്ക്
FANY (the First Aid Nursing Yeomanry) യുടെ ഒരു യൂണിഫോമും കുറച്ചു പരിശീലനവും കൂടി അവർ അവൾക്ക് നൽകി.
ശത്രുരാജ്യത്തെ അവളുടെ ഒരു ഐഡന്റിറ്റി അതായിരുന്നു.
ഒരു ചാരിറ്റബിൾ സംഘടനയായിരുന്നു അത്.
സ്ത്രീകൾ മാത്രമുള്ള ഒരു നഴ്‌സിംഗ് സംഘം.
എന്നാൽ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ പട്ടാളത്തിന്റെ പോലെയുള്ള യൂണിഫോം ധരിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും പട്ടാളവും ആയി അതിനു ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
യുദ്ധകാലത്ത് പട്ടാളക്കാർക്ക് വേണ്ടി നിസ്സ്വാർത്ഥ സേവനം ചെയ്യുന്ന അവരെ സൈന്യവും സംശയിച്ചിരുന്നില്ല.
നൂറിന്റെ അമ്മയും സഹോദരങ്ങളും ഈ വാർത്ത എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കും എന്ന ആശങ്ക അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് താൻ താരതമ്യേനെ ശാന്തമായ ആഫ്രിക്കയിലേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്നവൾ അവരോടു പറഞ്ഞു.
അനുജൻ വിലായത്ത് മാത്രമാണ് തന്റെ സഹോദരി എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്നു സത്യത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നത്.
അദ്ദേഹം ഈ സമയം കുഴിബോംബുകൾ നിർവീര്യമാക്കുന്ന ജോലിയിൽ ആയിരുന്നു.
ശക്തമായ ഇസ്ലാം-സൂഫി പാരമ്പര്യത്തിൽ വളർന്ന അവൾ തന്റെ കുടുംബത്തോട് ഇങ്ങനെ ഒരു കള്ളം പറയേണ്ടി വന്നതിൽ വളരെ വേദനിച്ചു.
ഇതുമാത്രമായിരുന്നു ഫ്രാന്സിലേക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ അവളെ അല്പമെങ്കിലും വിഷമിപ്പിച്ചത്.
ഫാൻസിലെ ഒദ്യോഗിക ജീവിതം
"ചെന്നായ ഒരു കടുവയല്ല"(the wolf is not a tiger) എന്ന മെസ്സേജ് സിൽവിൻ ജോപ്സൻ ഫ്രാൻസിസ് സറ്റയിലിന് അയച്ചതോട്‌ കൂടി നൂർ ഫ്രാൻസിൽ എത്തുന്നതിനുള്ള അവസാന നടപടിക്രമവും കഴിഞ്ഞു
1942 കാലത്ത് ജർമൻ അധീന ഫ്രാൻസിൽ ഹിറ്റ്ലർക്ക് എതിരെ ഒരു റിബൽ സംഘം (തീവ്രവാദി സംഘം)ഉണ്ടാക്കുന്നതിനായി SOE ഫ്രാൻസിസ് സറ്റിൽ എന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനെ ( Major Francis Alfred Suttil aka prosper) ഫ്രാന്സിലേക്ക് അയച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തന ഫലമായി 1943 ആയപ്പോഴേക്കും പതിനായിരത്തോളം പേര് ചേർന്ന ഒരു വലിയ പ്രസ്ഥാനമായി അതു വികസിച്ചിരുന്നു.
സറ്റിലിന്റെ code name ആയ പ്രോസ്പെർ എന്നായിരുന്നു അതിന്റെയും പേര്.
അക്കാലത്തെ ഫ്രാൻസിൽ ഇത്തരത്തിൽ വേറെയും സംഘങ്ങൾ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
ജർമൻ ഭരണത്തിന് തലവേദന ഉണ്ടാക്കുക.
പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ആളുകളെ ഭരണത്തിന് എതിരെ തിരിക്കുക.
സഖ്യസൈന്യം ഫ്രാൻസിനെ അക്രമിച്ചാൽ ആ നാട്ടിൽ നിന്നും ജനങ്ങളുടെയും മറ്റും സഹായവും പിന്തുണയും സൈന്യത്തിന് ഉറപ്പാക്കുക ഇതൊക്കെയാണ് അതിർത്തി കടന്ന് തീവ്രവാദം നടത്തുമ്പോൾ ഇംഗ്ലണ്ട് ലക്ഷ്യം വെച്ചത്.
ഈ സംഘങ്ങൾക്ക് സഖ്യ കക്ഷികളുടെ ആസ്ഥാനമായ ലണ്ടനുമായി ആശയവിനിമയം എപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
വിവരങ്ങൾ അറിയാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കാരണം അതിനായി ഒരു സന്നാഹം ഒരുക്കാൻ SOE നിർബന്ധിതമായി.
ഫ്രഞ്ച് വ്യോമസേനയിൽ നിന്നും വിരമിച്ച ഹെന്ററി ഡറിക്കോട്ട് (Henri Déricourt , കോഡ് നെയിം:ഗിൽബർട്ട്) 1943 ജനുവരി 22 ന് രഹസ്യമായി ഫ്രാൻസിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ഫ്രാൻസിൽ സഖ്യ കക്ഷികളുടെ ഒരു കൊറിയർ നടത്താനും രഹസ്യന്വേഷണ ആവശ്യങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി വിമാനം ഇറക്കുന്നതിനും മറ്റും പറ്റിയ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു ഉദ്യേശം.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ആറുമാസം കൊണ്ട് അറുപതിലധികം മിഷനുകൾ നടന്നു.
ഫ്രാൻസിലെ വിവരങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ അറിയാം എന്നായി.
ഇതിലധികവും പ്രോസ്പെർ മുഖേന ആയിരുന്നതിനാൽ എല്ലാ സംഘങ്ങളും വയർലെസ് സന്ദേശമയക്കാനും ആയുധങ്ങൾക്കും പ്രോസ്പെറിനെ ആണ് ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്.
മെയ്മാസം 15നു ഫ്രാൻസിസ് സറ്റിൽ രഹസ്യമായി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പോയിവന്നു.
വിമാനം വഴി സാധനങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന സ്ഥിതിക്ക് കൂടുതൽ ആയുധങ്ങളും മറ്റും എത്തിച്ചു തീവ്രവാദികളെ മുൻനിർത്തി സ്ഫോടനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ഫ്രാൻസിലെ ജർമൻ ഭരണം അസ്ഥിരപ്പെടുത്താൻ ഉള്ള പദ്ധതിയുമായിട്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹം വന്നത്.
അതുപ്രകാരം 1943 ജൂണ് മാസം 10 നു രാത്രിയിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്നും പ്രോസ്പെർ സംഘനയ്ക്കു വേണ്ടി അയച്ച സ്ഫോടക വസ്തുക്കൾ ചിലത് അബദ്ധത്തിൽ ഒരു കൃഷിസ്ഥലത് വീണു പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
സ്ഥലത്തെ ഒരു കൃഷിക്കാരൻ ഇതു അധികാരികളെ അറിയിച്ചു.
ഈ സംഭവം ജർമൻ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥതലത്തിൽ എത്തിയതോടെ ജർമൻ രഹസ്യപൊലീസ് വളരെയധികം ജാഗരൂകരായി.
ഈ അന്വേഷണം നടക്കുന്നതിനു ഇടയിലേക്കാണ്
1943 ജൂണ് മാസം 16നും 17നും ഇടയിലുള്ള രാത്രി നൂർ ഫ്രാൻസിൽ എത്തുന്നത്.
ഡയാന റോഡൻ, സിസിലിലിഫോർട്ട്, ചാൾസ് സ്കിപ്പർ എന്നിവർക്കൊപ്പം വിമാനമാർഗ്ഗം വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ഫ്രാൻസിലെ ആംഗേഴ്‌സ് എന്ന പ്രദേശത്തു എത്തി.
രഹസ്യമായി ജർമ്മൻ അധീന ഫ്രാൻസിൽ എത്തുന്ന സഖ്യകക്ഷി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ അവിടെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നത് ഹെന്ററി ഡറിക്കോട്ട് ആയിരുന്നു.
ജർമൻ രഹസ്യപൊലീസ് പ്രോസ്പെർ അംഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടി വലിയ തിരച്ചിൽ നടത്തുന്ന സമയമായിരുന്നു.
അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ എത്തും എന്നു കരുതിയ ഹെൻറിയും കൂട്ടരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ നൂറിന് ഉള്ള നിർദ്ദേശം വ്യക്തമായിരുന്നു.
പാരീസിൽ ചെന്ന്‌ കയ്യിലുള്ള വിലാസത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ട് എമിലിഗ്യാരി ( കോഡ് നെയിം: സിനിമ)യെന്ന ആളെ കണ്ടെത്തുക അദേഹം വഴി പ്രോസ്പെർ നെറ്റ്‌വർക്കിൽ ചേരുക അവിടെ വയർലെസ് ഓപ്പറേറ്റർ ആയി പ്രവർത്തിക്കുക.
വിമാനമിറങ്ങിയ ആംഗേഴ്സിൽ നിന്നും പാരീസ് വരെ തനിയെ പോകുകയല്ലാതെ മറ്റു വഴി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ജെന്നി മേരി റെയ്നർ(Jeanne Marie Renier ) എന്നായിരുന്നു അവളുടെ പുതിയ പേര്.
മധ്യഫ്രാന്സിൽ ലോറി നദിക്കരയിൽ (Loire) മലഞ്ചരിവിൽസ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറിയ നഗരമാണ് ബ്ലോയിസ് (Blois).
അവിടെനിന്നും യുദ്ധകാലത് ജോലിയന്വേഷിച്ചു പരീസിലേക്കു വന്ന കുട്ടികളുടെ ആയയും നേഴ്‌സും ആയിരുന്നു അവൾ.
ഒരു ഫ്രാൻസ് റേഷൻ കാർഡും മറ്റു തിരിച്ചറിയൽ രേഖകളും അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
SOE നൽകിയ ഈ പുതിയ വ്യക്തിത്വവും ഫ്രാൻസിലെ മുൻകാല ജീവിതവും ഭാഷയും ഒക്കെ നൂറുന്നീസയെ ജെന്നിയാക്കി മാറ്റി.
ആർക്കും ഒരു സംശയവും ഉണ്ടാക്കാതെ, ഒരാളും തന്നെ പിന്തുടരാൻ ഇടവരുത്താതെ ജെന്നി യാത്ര ആരംഭിച്ചു.
10 ആം തീയതിയിലെ സ്ഫോടനത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമായ റോഡ് ബ്ലോക്കുകളും കർശന പരിശോധനകളും പിന്നിട്ടു ആർക്കും ഒരു സംശയവും ഉണ്ടാകാതെ നൂർ ആംഗേഴ്‌സിൽ നിന്നും മുന്നൂറോളം കിലോമീറ്റർ അകലെ പാരസിലെത്തി.
താൻ ബന്ധപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന എമിലിഗ്യാരിയെയും സുഹൃത്തിനേയും കണ്ടെത്തി..
അദ്ദേഹം അവളെ സ്വീകരിച്ചു.
പാസ്സ്‌വേർഡ്‌ പറഞ്ഞു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അദ്ദേഹം സന്തോഷം കൊണ്ട് അവളെ ആശ്ലേഷിച്ചു.
നൂർ എത്തിച്ചേരാൻ തമാസിച്ചപ്പോൾ പിടിക്കപ്പെട്ടു കോണ്സണ്ട്രേഷൻ ക്യാമ്പിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കാം എന്നാണ് അവർ കരുതിയത്.
അദ്ദേഹം അവളെ ചില പ്രോസ്പെർ അംഗങ്ങൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.
Professor Alfred Serge Balachowsky എന്ന ആളുടെ വീട്ടിലാണ് എമിലി നൂറിന് താമസം ഒരുക്കിയിരുന്നത്.
പ്രോസ്പെർ നെറ്റവർക്ക് നാസികൾ കണ്ടെത്തി ഏജന്റുമാരേ ഒന്നൊന്നായ പിടിക്കുകയോ കൊല്ലുകയോ ചെയ്യുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്.
10 തീയതിയിലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കു ശേഷം പുറത്തിറങ്ങുന്നത് തന്നെ അപകടകരമായിരുന്നു.
12 ആം തീയതി ആയുധങ്ങൾ എടുക്കാൻ വേണ്ടി പോയ Yvonne Rudelatt അവിടെ ജർമൻ പൊലീസ്‌കാവൽ കാരണം തിരികെ വന്നു.
20 ആം തീയതി രഹസ്യമായി എത്തിയ ചാരന്മാരെ സ്വീകരിക്കാൻ പോയ Yvonne Rudelatt ജർമൻ പോലീസുമായി ഉണ്ടായ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ പരിക്കേറ്റ് പിടിക്കപ്പെട്ടു.
മറ്റുള്ളവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
21ആം തീയതി Pierre Culioli അടക്കം നാലുപേർ പിടിക്കപ്പെട്ടു.
23 നു പ്രോസ്പെർ തലവൻ ഫ്രാൻസിസ് സിറ്റൽ തന്നെ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ ആയി.
തുടർന്നുള്ള മൂന്നുമാസ കാലയളവിൽ നൂറിലധികം SOE ഏജന്റ്മാർ പിടിക്കപ്പെടുകയോ കൊല്ലപ്പെടുകയോ ചെയ്തു.
പിടിക്കപ്പെട്ടവരും കോണ്സണ്ട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിൽ വെച്ചു പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു മരിക്കുകയാണ്‌ ഉണ്ടായത്.
പ്രോസ്പർ പിടിയിലായത്തോടെ സംഘടനയുടെ കെട്ടുറപ്പ് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.
കൂടുതൽ കൂടുതൽ റിബലുകൾ പിടിക്കപ്പെട്ടു.
Balachowsky യുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും നൂർ രക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു.
Balachowsky യുടെ വീടുവിട്ട നൂർ അതിനുശേഷം എവിടെയായിരുന്നു എന്നും മറ്റും കൃത്യമായി അറിയില്ല.
നൂർ ഇനായത്ത് ഖാനെ കുറിച്ചുള്ള ചരിത്ര വസ്തുതകളും ഒദ്യോഗിക രേഖകളും ബാലക്കോവ്സ്കിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരുദിവസം രാത്രി അവൾ അനിശ്ചിതത്വങ്ങളിലേക് ഇറങ്ങിപ്പോയതോടെ അവസാനിക്കുന്നു. 'പോസ്റ്റേ മഡെലീൻ' എന്നറിയപ്പെട്ട അവളുടെ വയർലെസ് സന്ദേശങ്ങളിൽ ആകട്ടെ അവളാണ് എന്നു ഉറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി കുട്ടിക്കാലത്തെ കുറിച്ചും മറ്റും പറയുന്ന ഹ്രസ്വമായ റെഫെറന്സുകൾ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല അവളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തിപരമായ വിവരങ്ങൾ ഒന്നും ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല
ഒരു ദിവസം തന്റെ അടുത്ത അപ്പാർട്ട്‌മെന്റിൽ താമസിക്കുന്ന ജെന്നി മേരി റെയ്നർ എന്ന നർസ് ആ പട്ടാളക്കാരനോട് ഒരു സഹായം ചോദിച്ചു.
തന്റെ കഴുകിയ തുണികൾ ഉണക്കാൻ ഇടാൻ വേണ്ടി ഒരു അയൽ കെട്ടികൊടുക്കുമോ എന്നാണ് അവർ ചോദിച്ചത്.
തന്റെ ജോലിഭാരവും കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ആശുപത്രിയിലെ അണുബാധ കുറയാൻ എത്ര അത്യാവശ്യമാണെന്നും ഒക്കെ അവർ അയാളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തുണി ഇടുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള കമ്പികൾ അവർ എവിടുന്നോ സമ്പാദിച്ചിരുന്നു.
പട്ടാളക്കാരൻ റെയ്നറുടെ ജനാലയിൽ ചവിട്ടി നിന്നുകൊണ്ട് അവർക്ക് തുണി ഉണക്കാൻ വേണ്ട സംവിധാനം ആ കമ്പികൾ ഉപയോഗിച്ചു കെട്ടികൊടുത്തു.
അത് അവർക്ക് വലിയ ഉപകാരമായി എന്നു സൂചിപ്പിച്ചു വശ്യമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മിസ് റെയ്നർ ആ പട്ടാളക്കാരനു നന്ദി പറഞ്ഞു.
നൂർ ജർമ്മൻ പട്ടാളക്കാർ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു അപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് ബില്ഡിങ്ങിൽ ഒരു റൂം വാടകയ്ക്ക് എടുത്തു.
നൂറിനെ ആ റൂം ആകർഷിച്ചത് അതിന്റെ ജനാലയും അതിനോട് ചേർന്നു വളർന്നു നിൽക്കുന്ന മരവും ആയിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ രഹസ്യവിവരങ്ങൾ ശത്രുക്കൾക്ക് ചോർത്തികൊടുക്കാനുള്ള വയർലെസ് സെറ്റിന് വേണ്ടി ആന്റിന വെച്ചുകൊടുക്കുകയാണ് താൻ ചെയ്തത് എന്നു ആ പട്ടാളക്കാരൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.
ജനാലയിൽ ആന്റിന സെറ്റ് ചെയ്തു കിട്ടിയതോടെ അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിൽ സുരക്ഷാ അവഗണിച്ചും വയർലെസ് മെസ്സേജുകൾ സ്വീകരിക്കാനും അവൾക്കു കഴിഞ്ഞു.
പ്രോസ്പർ നേരിട്ട പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇരുപതിൽ അധികം മെസ്സേജുകൾ അവൾ ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് അയച്ചു.
മഡെലീൻ എന്ന കോഡ് നെയിമിൽ ആയിരുന്നു ഇവയൊക്കെയും അയച്ചത്.
പ്രോസ്പെർ നശിച്ച ശേഷം 'ഫോണോ' (phono) 'സിനിമ' തുടങ്ങിയ നെറ്റുവർക്കുകൾക്കുവേണ്ടിയാണ് കൂടുതലും പ്രവർത്തിച്ചത്.
ഇതേ സമയത്തു തന്നെ പ്രോസ്പെർ തകർന്നപ്പോൾ ചിതറിപോയ അംഗങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കൊറിയർ പോയിന്റ് ആയിട്ടും അവൾ പ്രവർത്തിച്ചു.
ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാം തന്നെ നൂർ ജർമൻ പട്ടാളക്കാർ ഇടയിൽ ആയിരുന്നു എന്തെകിലും പ്രശ്നമുണ്ടാകുന്ന പക്ഷം പെട്ടെന്ന് രക്ഷപെടാനുള്ള വഴികൾ കണ്ടെത്തണമായിരുന്നു.
നൂർ താൻ വഴി കടന്നുപോകുന്ന മെസ്സേജുകൾ കോഡ് ഭാഷയിലും അതിനുശേഷം ഇംഗ്ലീഷ് അല്ലെങ്കിൽ ഫ്രഞ്ച് ഭാഷയിലും എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.
രഹസ്യ വിവരങ്ങൾ എഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്നത് എന്നും എല്ലാ രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗങ്ങളും എന്നും എതിർത്തിട്ടുള്ള കാര്യമാണ്.
എന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് നൂർ അങ്ങനെ ചെയ്തത് എന്നു വ്യക്തമല്ല.