smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
അവലംബം ↑ {{ citation }} : Check date values in: | accessdate= ( help ) പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Georgi Plekhanov Internet Archive , Marxists Internet Archive, marxists.org/ Georgi Plekhanov Biography , Spartacus UK, spartacus.schoolnet.co.uk/ Georgii Plexhanov Collected Works in 24 Volumes Archived 2011-10-01 at the Wayback Machine .
, Plekhanov Fond, plekhanovfound.ru/ In Russian.
Tomb of Plekhanov The Plekhanov House in The National Library of Russia Archived 2012-12-01 at the Wayback Machine .
ജോർജിന ഡാഗ്മർ ബേൺ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Dagmar_Berne Dagmar Berne, circa 1890
ഒരു ഓസ്‌ട്രേലിയൻ മെഡിക്കൽ ഡോക്ടറും ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ മെഡിസിൻ പഠിച്ച ആദ്യത്തെ വിദ്യാർത്ഥിനിയുമാണ് ജോർജിന ഡാഗ്മർ ബേൺ എൽആർസിപി എഫ്ആർസിഎസ്ഇ (16 നവംബർ 1866 - 22 ഓഗസ്റ്റ് 1900) .
1866-ൽ എട്ട് സഹോദരങ്ങളിൽ മൂത്ത മകളായി ന്യൂ സൗത്ത് വെയിൽസിലെ ബെഗയിലാണ് ബെർൺ ജനിച്ചത്.
ഡെന്മാർക്കിൽ നിന്ന് ഓസ്‌ട്രേലിയയിലേക്ക് കുടിയേറിയ അവരുടെ പിതാവ് ബെർണിന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ മരിച്ചു.
ബേഗാ നദിയിൽ മുങ്ങിത്താഴുന്ന ഒരാളെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ അദ്ദേഹം സ്വയം മുങ്ങിമരിച്ചു.
അവരുടെ അമ്മയുടെ രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവ്, ഒരു ഇടയൻ, ബേണിന്റെ കൗമാരപ്രായത്തിൽ മരിച്ചു.
കുടുംബത്തെ സിഡ്‌നിയിലേക്ക് മാറ്റാൻ ഇത് പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ആത്യന്തികമായി ബെർണിന് ക്ഷയരോഗം പിടിപെട്ടു, വരണ്ട കാലാവസ്ഥ അവരുടെ ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലതായിരിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ കുടുംബ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം താമസിക്കാൻ ട്രണ്ടിലെ ഗ്രാമീണ പട്ടണത്തിലേക്ക് മാറി.
1900-ൽ മരിക്കുന്നതുവരെ അവർ ട്രണ്ടിൽ പരിശീലനം തുടർന്നു.
ബെർണിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന്, അവരുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം അവരുടെ അമ്മ ഡാഗ്മർ ബേൺ സമ്മാനം സ്ഥാപിച്ചു.
ഇത് വർഷം തോറും സിഡ്‌നി സർവകലാശാലയിലെ അവസാന വർഷ മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥിക്ക് ഏറ്റവും ഉയർന്ന മാർക്കോടെ നൽകപ്പെടുന്നു.
കിഴക്കൻ സിഡ്‌നി പ്രാന്തപ്രദേശമായ വേവർലിയിലെ വേവർലി സെമിത്തേരിയിലാണ് ബെർണിനെ സംസ്‌കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
2001-ൽ ബെർണിനെ വിക്ടോറിയൻ ഹോണർ റോളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.
ജോർജിന റിസ്‌ക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Georgina_Rizk
ലെബനാനിലെ പ്രമുഖ മോഡലിങ് കലാകാരിയാണ് (സൗന്ദര്യമത്സരജേതാവ്) ജോർജിന റിസ്‌ക് (ഇംഗ്ലീഷ്: Georgina Rizk ( അറബി : جورجينا رزق ‬ )
അറബ് ലോകത്തു നിന്നു മിസ് യൂനിവേഴ്‌സ് പട്ടം ലഭിച്ചച്ച പ്രഥമ  വനിതയാണ് റിസ്‌ക്.
മിസ് ലെബനാൻ മത്സരത്തിലെ പ്രധാന വിധികർത്താവാണ് ഇപ്പോൾ ഇവർ.
ലബനാൻ ഗായകനും നടനുമായ വലീദ് തൗഫീഖിന്റെ ഭാര്യയാണ്.
1953 ജനുവരി മൂന്നിന് ലെബനാനിലെ ബെയ്‌റൂത്തിൽ ജനിച്ചു.
ലെബനാനി പിതാവിലും ഹംഗേറിയൻ മാതാവിലുമായി ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബത്തിലാണ് ജനനം .
റിസ്‌കിന്റെ പിതാവിനെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവരുടെ മാതാവ് ഇറ്റാലിയൻ ക്രിസ്തീയ പുരോഹിതനായ റോസ്സി എന്നയാളെയാണ് വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നത്.
ഈ ബന്ധത്തിൽ ഫെലിസിന റോസ്സി എന്ന ഒരു മകളുണ്ട്.
1971-ൽ ഫ്ലോറിഡയിലെ മിയാമി ബീച്ചിൽ നടന്ന മിസ് യൂണിവേഴ്സ് സൗന്ദര്യമത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചു.
അതോടെ, മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് / പശ്ചിമേഷ്യ, അറബ് ലോകം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യത്തെ മിസ് യൂണിവേഴ്സും ഏഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള നാലാമത്തെ മിസ് യൂണിവേഴ്സും ആയി.
ചാൾസ് ഡാർവിൻ ദേശീയോദ്യാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Charles_Darwin_National_Park
ഓസ്ട്രേലിയയുടെ നോർത്തേൺ ടെറിട്ടറിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേശീയോദ്യാനമാണ് ചാൾസ് ഡാർവ്വിൻ ദേശീയോദ്യാനം .
ഡാർവിനിൽ നിന്നും 4 കിലോമീറ്റർ തെക്കു-കിഴക്കായാണ് ഇതിന്റെ സ്ഥാനം.
ഈ ദേശീയോദ്യാനം രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്തെ കോൺക്രീറ്റ് ബങ്കറുകളാൽ പ്രശസ്തമാണ്.
അതിൽ ഒന്നിനെ ഒരു വിസിറ്റേഴ്സ് സെന്റർ ആയും രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിന്റെ പ്രദർശനസ്മാരകമായും മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ലറാക്കിയ ജനങ്ങളുട് അടുക്കളച്ചപ്പുകൾ ഉണ്ട്.
ബുഷ് വോക്കിമ്ന്ഗ്ങിന് അനുയോജ്യമായ വിശാലമായ ഒരു വനപധം ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിലുണ്ട്.
അതോടൊപ്പം, ഡാർവിൻ ഓഫ് റോഡ് സൈക്ക്ലിസ്റ്റ് ക്ലബ് ഒരു മൗണ്ടൻ ബൈക്ക് പാത പരിപാലിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ദിനം പ്രതി നടത്തുന്ന ചടങ്ങുകളിൽ എർത്ത്ഡാൻസ് ഫെസ്റ്റിവലും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ചാൾസ് ചിൽട്ടൺ Charles Chilton in c.
ചാൾസ് ചിൽട്ടൺ (27 September 1860 – 25 October 1929) ന്യൂസിലന്റിലെ ജന്തുശാസ്ത്രജ്ഞാനായിരുന്നു.
ന്യൂസിലാന്റിൽ ആദ്യമായി ഒരു ഡോക്ടർ ഓഫ് സയ്യൻസ് നേടിയ ആളായിരുന്നു.
ചിൽട്ടൺ 1860 സെപ്റ്റംബർ 27നു ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഹെറെഫോർഡ്ഷയറിലെ ലിയൊമിനിസ്റ്ററിനടുത്തുള്ള പെൻകോമ്മ്ബിയിലുള്ള ലിട്ടിൽ മാർസ്റ്റോണിൽ ജനിച്ചു.
1862ൽ തന്റെ കുടുമ്പത്തോടൊപ്പം ന്യൂസിലാന്റിലേയ്ക്കു താമസം മാറ്റി.
അവിടെ നോർത്ത് കാന്റർബറിയിലെ ഈസ്റ്റ് അയർട്ടണിൽ ഒരു ഫാമിൽ താമസമുറപ്പിച്ചു.
തന്റെ ഇടത്തെ കാൽ മുറിഞ്ഞുപോയതിനാൽ കൃത്രിമകാലും താങ്ങുമായാണ് ശിഷ്ടകാലം ജീവിച്ചത്.
1875ൽ കാന്റർബറി കോളിജിൽ ചേർന്നു തുടർന്ന് അവിടെനിന്നും 1878ൽ അവിടെനിന്നും മട്രിക്കുലേഷൻ പാസായി.
ഇതും കാണൂ അവലംബം
ചാൾസ് ടെയ്സ് റസ്സൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Charles_Taze_Russell
യു എസ് എയിലെ പെൻസിൽവാനിയയിലെ പിറ്റ്സ്ബർഗിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു ക്രിസ്തീയ ചിന്തകൻ ആയിരുന്നു ചാൾസ് ടെയ്സ് റസ്സൽ (Charles Taze Russell) അഥവാ പാസ്റ്റർ റസ്സൽ (ഫെബ്രുവരി 16, 1852 – ഒക്ടോബർ  31, 1916).
പിന്നീട് യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ എന്ന സംഘടനയായിത്തീർന്ന ഒരു ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി പ്രസ്ഥാനത്തിന് അദ്ദേഹം തുടക്കം കുറിച്ചു.
1879 ജൂലൈയിൽ അദ്ദേഹം സീയോന്റെ വീക്ഷാഗോപുരം എന്ന ഒരു മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.
ഇത് ഇന്ന് യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ വീക്ഷാഗോപുരം യഹോവയുടെ രാജ്യത്തെ പ്രസിദ്ധമാക്കുന്നു എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.
അവലംബം This article അപൂർണ്ണമാണ് .
ചാൾസ് ടൂപ്പർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Charles_Tupper
കാനഡയിലെ രാഷ്ട്രീയനേതാവും മുൻ പ്രധാനമന്ത്രിയുമായിരുന്നു ചാൾസ് ടൂപ്പർ .
കാനഡ ഫെഡറേഷൻ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയ വ്യക്തിയുമാണ് ഇദ്ദേഹം.
ചാൾസ് ടൂപ്പറുടെയും മറിയം ലോവിയുടെയും മകനായി 1821 ജൂലൈ 2-ന് ഇദ്ദേഹം നോവാ സ്കോഷ്യയിൽ ജനിച്ചു.
ജന്മനാട്ടിലുള്ള ഹോർട്ടൻ അക്കാദമിയിലെ പഠനശേഷം സ്കോട്ട്ലണ്ടിലെ എഡിൻബറോ സർവകലാശാലയിൽ വൈദ്യശാസ്ത്ര വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി (1843).
നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ചാൾസ് ടൂപ്പർ പന്ത്രണ്ടു വർഷക്കാലം ഡോക്ടറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
തുടർന്നിദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനാവുകയാണുണ്ടായത്.
യാഥാസ്ഥിതിക കക്ഷി സ്ഥാനാർഥിയായി ഇദ്ദേഹം 1855-ൽ നോവാ സ്കോഷ്യയിലെ പ്രാദേശിക അസംബ്ലിയിലേക്ക് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
1856 മുതൽ 60 വരെ ഇദ്ദേഹം പ്രവിശ്യാ സെക്രട്ടറിയായി പ്രവർത്തിച്ചു.1864 മുതൽ 67 വരെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയുണ്ടായി.
ഈ പദവിയിലിരിക്കെ കാനഡ ഫെഡറേഷൻ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഇദ്ദേഹം നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്നു.
ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ലണ്ടനിലും ക്യുബെക്കിലും വച്ചുനടന്ന സമ്മേളനങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹം പങ്കെടുക്കുകയുമുണ്ടായി.
ഈ പ്രവർത്തനങ്ങളെത്തുടർന്ന് കോൺഫെഡറേഷന്റെ പിതാവ് എന്ന് ഇദ്ദേഹം കാനഡയിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
കുംബർലാൻഡ് കൗണ്ടിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് കാനഡയിലെ കോമൺസ് സഭയിൽ 1867 മുതൽ 84 വരെ ഇദ്ദേഹം അംഗവുമായിരുന്നു.
ഇതോടെ ജോൺ എ. മക്ഡൊണാൾഡിന്റെ യാഥാസ്ഥിതിക മന്ത്രിസഭയിൽ 1870 മുതൽ 73 വരെയും 1879 മുതൽ 84 വരെയും പല ക്യാബിനറ്റ് പദവികളിൽ അവരോധിതനാവുകയും ചെയ്തു.
1884-നും 96-നും മധ്യേ ലണ്ടനിൽ കാനഡയുടെ ഹൈക്കമ്മീഷണറായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയുണ്ടായി.
1896 ഏ.
-ൽ ചാൾസ് ടൂപ്പർ കാനഡയിലെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി ചുമതലയേറ്റു.
എന്നാൽ തുടർന്നുനടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ യാഥാസ്ഥിതിക കക്ഷിക്കുണ്ടായ പരാജയം മൂലം ഇദ്ദേഹം ജൂല.
-ൽ പ്രധാനമന്ത്രിപദം രാജിവയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്.
പിന്നീട് പ്രതിപക്ഷ നേതാവായി പ്രവർത്തിച്ചു.
1900-ൽ ടൂപ്പർ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം അവസാനിപ്പിച്ചു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ബക്സ്ലീ ഹീത്തിൽ ഇദ്ദേഹം 1915 ഒക്ടോബർ 15-ന് നിര്യാതനായി.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Charles Tupper എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Biography from First Among Equals Biography from Library and Archives Canada website "The Life of Sir Charles Tupper" from the June 1939 edition of the Journal of the Canadian Medical Association Archived 2013-08-01 at Archive.is The Right Hon. Sir Charles Tupper, P.C., G.C.M.G., C.B., LL.
D., M.D., 1821–1915 from the 12 June 1965 edition of the Journal of the Canadian Medical Association Archived 2013-08-01 at Archive.is Sir John and Sir Charles, or The Secrets of the Syndicate - an 1881 Shakespearean satire on Macdonald and Tupper's roles in awarding George Stephen's syndicate control of the Canadian Pacific Railway Archived 2018-12-18 at the Wayback Machine .
Tupper's grave site Archived 2007-05-29 at the Wayback Machine .
Sir Charles Tupper- The Big Man Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine .
, a short National Film Board film about Tupper.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ചാൾസ് ടൂപ്പർ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ചാൾസ് ഡയസ്
ലോകസഭയിലെ ആഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധിയായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ട വ്യക്തിയാണ് ചാൾസ് ഡയസ് .
സഭയിലെ രണ്ട് ആഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധികളിൽ ഒരാളാണ് ഇദ്ദേഹം.
വൈദ്യുതി ബോർഡിൽനിന്ന് സീനിയർ സൂപ്രണ്ടായി വിരമിച്ച ചാൾസ് കൊച്ചിയിലെ ആഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിനിടയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചാൾസ് ഡബ്ല്യൂ.
ചെസ്‍നട്ട് Charles W. Chesnutt at the age of 40
ചാൾസ് വാഡ്ഡെൽ ചെസ്‍നട്ട് (ജീവിതകാലം: ജൂൺ 20, 1858 – നവംബർ 15, 1932) ഒരു ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ, പ്രബന്ധകാരൻ, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകൻ, അഭിഭാഷകൻ എന്നീ നിലകളിലൊക്കെ പ്രശസ്തനായിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു.
തെക്കൻ മേഖലകളിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധാനന്തരമുള്ള ജാതി, വംശീയ സ്വത്തം എന്നീ സങ്കീർണ്ണ പ്രശ്നങ്ങളിലൂന്നിയ ചെറുകഥകളും നോവലുകളുമാണ് അദ്ദേഹത്തെ പ്രസിദ്ധനാക്കിയത്.
അദ്ദേഹത്തിൻറെ നിരവധി പുസ്തകങ്ങളുടെ പുനപ്രസിദ്ധീകരണത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന് സാഹിത്യലോകത്ത് ഔപചാരിക അംഗീകാരം ലഭിച്ചിരുന്നു.
2008 ൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഒരു അനുസ്മരണ സ്റ്റാമ്പ് പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു.
തെരഞ്ഞെടുത്ത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ The Conjure Woman, and Other Conjure Tales (1899) The Wife of His Youth and Other Stories of the Color-Line (1899) " The Wife of His Youth " " The Passing of Grandison " Frederick Douglass (1899) The House Behind the Cedars (1900) novel The Marrow of Tradition (1901), novel The Colonel's Dream (1905), novel Published posthumously A Business Career (written in the 1890s; published 2005, University Press of Mississippi) Mandy Oxendine (written in the 1890s; published in 1997) Paul Marchand, F.M.C. (written in 1921; published 1998, University Press of Mississippi ) Evelyn's Husband (2005, University Press of Mississippi) The Quarry (written 1928; published 1999, Princeton University Press) Collection Stories, Novels and Essays: The Conjure Woman, The Wife of His Youth Other Stories of the Color Line, The House Behind the Cedars, The Marrow of Tradition, Uncollected Stories, Selected Essays (Werner Sollors, ed., Library of America , 2002) ISBN 978-1-931082-06-8 .
ചാൾസ് ഡി ഗാൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Charles_de_Gaulle
ഫ്രാൻസിന്റെ പ്രസിഡൻറും ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് തോൽവിയിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തിയ ഫ്രാൻസിന് പുതുജീവൻ നൽകിയ ജനറലുമായിരുന്നു ചാൾസ് ഡി ഗാൾ .
തീവ്രദേശീയവാദിയായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതിയെ ഗാള്ളിസം എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഫിലോസഫി പ്രൊഫസറായിരുന്ന ഹെന്റി ഡി ഗോളിന്റെ പുത്രനായി ഫ്രാൻസിലെ ലിലിയിൽ 1890 നവംബർ 22 -ന് ഇദ്ദേഹം ജനിച്ചു.
ചെറുപ്പത്തിലേ ഫ്രഞ്ചു ചരിത്രവും യുഗപുരുഷന്മാരുടെ ജീവചരിത്രവും വായിച്ച് ദേശാഭിമാനിയും രാജ്യസ്നേഹിയുമായി വളർന്ന ഡി ഗോൾ ഫ്രഞ്ച് സൈനിക അക്കാദമിയിൽ നിന്നും 1911-ൽ ബിരുദമെടുത്തു.
തുടർന്ന് സൈന്യത്തിൽ ചേർന്നു.
[[ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കാൻ സന്ദർഭം ലഭിച്ചു.
1914-നും 1939-നുമിടയ്ക്ക് ഇദ്ദേഹം പല ഉന്നത സൈനികസ്ഥാനങ്ങളും വഹിക്കുകയുണ്ടായി.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലം ഡി ഗോളിന്റെ പൊതുജീവിതത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഘട്ടമായിരുന്നു.
ബ്രിഗേഡിയർ ജനറലായി നിയമിതനായിരുന്ന ഡി ഗോൾ 1940 ജൂണിൽ യുദ്ധകാര്യങ്ങൾക്കായുള്ള അണ്ടർ സെക്രട്ടറി ആയി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ഫ്രാൻസ് ജർമനിക്കു കീഴടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് ഡി ഗോൾ ലണ്ടനിൽ അഭയം തേടി.
ലണ്ടനിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഫ്രാൻസിന്റെ മോചനത്തിനുവേണ്ടി പൊരുതാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ഫ്രഞ്ച് നാഷണൽ കമ്മിറ്റി രൂപവത്കരിക്കുന്നതിനു നേതൃത്വം നൽകുകയും ചെയ്തു.
ജർമൻ ആക്രമണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ട് ലണ്ടനിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച ഫ്രഞ്ചുകാരെ അണിനിരത്തിക്കൊണ്ട് ഇദ്ദേഹം 'ഫ്രീ ഫ്രഞ്ച്' സേനയ്ക്ക് രൂപം നൽകി.
ജർമനിക്കു മുന്നിൽ അടിയറവ് പറഞ്ഞ ഫ്രഞ്ച് ജനതയ്ക്ക് ഒരു പുതിയ ഉണർവും പ്രതീക്ഷയും നൽകുന്നതിൽ ഈ വിമോചനപ്രസ്ഥാനം വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു.
1943 ആയപ്പോഴേക്കും ഇദ്ദേഹം ഫ്രീ ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ അനിഷേധ്യ നേതാവായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
1944-ൽ സഖ്യകക്ഷികൾ പാരിസിനെ ജർമൻ കരങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു.
ആഗ.
25-ന് പാരിസിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ ഡി ഗോൾ ഒ. -ൽ താത്ക്കാലിക ഗവൺമെന്റിന്റെ പ്രസിഡന്റായി.
കൂട്ടുകക്ഷി മന്ത്രിസഭയിലെ ഘടകകക്ഷികളുടെ സഹകരണത്തോടെ സുശക്തമായ ഭരണം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനു ഡി ഗോൾ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവത്തെ ചൊല്ലി ഇടതുപാർട്ടികളുമായുള്ള ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ ദിനംതോറും രൂക്ഷമായി.
അനിതരസാധാരണമായ അധികാരങ്ങൾ പ്രസിഡന്റിൽ നിക്ഷിപ്തമാക്കുന്ന ഒരു ഭരണഘടനയ്ക്കുവേണ്ടി ഡി ഗോൾ നിലകൊണ്ടു.
ഈ നിലപാട് ഇടതുപാർട്ടികൾക്കു സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല.
തുടർന്ന് പ്രസിഡന്റു സ്ഥാനത്തു നിന്നും 1946 ജനു.
-ൽ ഡി ഗോൾ രാജിവച്ച് വിശ്രമജീവിതത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.
പിന്നീട് റാലി ഒഫ് ദ് പീപ്പിൾ ഒഫ് ഫ്രാൻസ് (R.P.F.) എന്ന പാർട്ടി രൂപവത്കരിച്ചുകൊണ്ട് ഇദ്ദേഹം 1947-ൽ വീണ്ടും രംഗത്തെത്തിയെങ്കിലും പറയത്തക്ക ചലനമൊന്നും സൃഷ്ടിക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ പാർട്ടിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.
തുടർന്നു രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നും വിരമിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെങ്കിലും ഫ്രാൻസിലെ രാഷ്ട്രീയ ഗതിവിഗതികൾ ഡി ഗോളിനെ വീണ്ടും സജീവരാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് ആനയിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
ആഫ്രിക്കയിലെ മൊറോക്കോ, ടുണീഷ്യ എന്നീ കോളനികൾക്ക് ഫ്രാൻസ് 1956-ൽ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി.
എന്നാൽ ഫ്രഞ്ചുകാർ സാമാന്യത്തിലധികമുണ്ടായിരുന്ന അൽജീരിയയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിച്ചതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ സംഭവവികാസങ്ങൾ ഫ്രാൻസിനെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമാക്കി.
ഈ പ്രതിസന്ധിക്കു വിരാമമിടാനായി ഫ്രാൻസിലെ വിവിധ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ ഡി ഗോളിനെ ദേശീയ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാൻ തയ്യാറായി.
1958-ൽ പാരിസിലെത്തിയ ഡി ഗോൾ ഫ്രഞ്ച് പ്രസിഡന്റ് റിനെ കോട്ടിയുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി.
തുടർന്ന് ഒരു പുതിയ ഗവൺമെന്റ് രൂപീകരിക്കുവാനുള്ള കോട്ടിയുടെ ക്ഷണം ഡി ഗോൾ സ്വീകരിച്ചു.
1958 ജൂൺ 1-ന് ഡി ഗോൾ ഫ്രഞ്ച് പ്രധാനമന്ത്രിയായി അധികാരമേറ്റു.
ഒരു പുതിയ ഭരണഘടന രൂപീകരിക്കുവാനുള്ള അനുമതി ഉൾപ്പെടെ വിപുലമായ അധികാരങ്ങൾ നാഷണൽ അസംബ്ലി ഡി ഗോളിനു നൽകി.
പ്രസിഡന്റിന് വിപുലമായ അധികാരങ്ങൾ നൽകുന്ന ഒരു ഭരണഘടനയ്ക്ക് ഡി ഗോൾ രൂപംനൽകി.
ഈ ഭരണഘടനയാണ് അഞ്ചാമത്തെ ഫ്രഞ്ച് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ (ഫിഫ്ത്ത് റിപ്പബ്ലിക്) അടിസ്ഥാന നിയമാവലിയായി അംഗീകൃതമായത്.
1959 ജനു.
8-ന് അഞ്ചാം റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രസിഡന്റായി ഡി ഗോൾ അധികാരമേറ്റു.
പ്രസിഡന്റ് എന്ന നിലയിൽ ഡി ഗോളിന് ഉടനടി അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവന്നത് അൽജീരിയയിലെ പ്രതിസന്ധിയായിരുന്നു.
ആരംഭത്തിൽ അൽജീരിയ ഫ്രാൻസിന്റെ ഭാഗമായി തുടരണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഡി ഗോൾ പിന്നീട് ആ നിലപാടിൽനിന്നും വ്യതിചലിച്ചു.
ഈ തീരുമാനത്തിന്റെ പേരിൽ അൽജീരിയയിലെ ഫ്രഞ്ച് കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കനത്ത എതിർപ്പു നേരിടേണ്ടിവന്നെങ്കിലും ഇദ്ദേഹം അതിനെ ശക്തിയായി അടിച്ചമർത്തി.
1962 ജൂലൈ 3 -ന് അൾജീറിയയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി.
അധിനിവേശകാലത്ത് പാടേ തകർന്ന വ്യാവസായിക-സാമ്പത്തിക രംഗം നേരേയാക്കുന്നതിൽ ഡി ഗോൾ വിജയിച്ചു.
ഇതോടെ യൂറോപ്പിലെ മികച്ച രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഫ്രാൻസ് മാറുകയും ചെയ്തു.
അന്നത്തെ വൻശക്തികളായ അമേരിക്കയോടോ യു.എസ്.എസ്.ആറിനോടോ വിധേയത്വം പുലർത്താതെ ഫ്രാൻസ് ലോകകാര്യങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്രമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ഇദ്ദേഹം നിഷ്കർഷിച്ചു.
യൂറോപ്പിൽ അമേരിക്കയുടെ സ്വാധീനം വ്യാപിക്കുന്നത് ഇദ്ദേഹം സംശയത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു.
നാറ്റോയിൽ അമേരിക്കയ്ക്കുള്ള മുൻതൂക്കം ഇദ്ദേഹത്തെ അലോസരപ്പെടുത്തി.
യൂറോപ്യൻ കോമൺ മാർക്കറ്റിലേക്കുള്ള ബ്രിട്ടന്റെ പ്രവേശനം 1963 ജനുവരിയിൽ ഡി ഗോൾ തടഞ്ഞു.
കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചൈനയെ ഇദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ചു.
ജർമനിയുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ ബ്രിട്ടനോട് ഡി ഗോൾ തണുപ്പൻ രീതിയാണ് അവലംബിച്ചത്.
1965-ൽ ഡി ഗോൾ വീണ്ടും പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏകപക്ഷീയമായ ഭരണം 1968-ഓടെ വിദ്യാർഥികളിലും തൊഴിലാളികളിലും എതിർപ്പുളവാക്കി.
വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് മാറ്റങ്ങൾ അനിവാര്യമാണെന്നും വിദ്യാഭ്യാസസൗകര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് വിദ്യാർഥികൾ സമരം ചെയ്തു.
വിദ്യാർഥികളോട് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തൊഴിലാളികളും രാജ്യവ്യാപകമായി പണിമുടക്കി.
ഫ്രാൻസിലെ പൌരജീവിതം രണ്ടാഴ്ചയോളം സ്തംഭിച്ചു.
ഈ പ്രതിസന്ധി തരണം ചെയ്യുന്നതിന് നാഷണൽ അസംബ്ലി പിരിച്ചുവിട്ട ഡി ഗോൾ ജൂണിൽ പുതിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് തയ്യാറായി.
തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടിയെങ്കിലും മറ്റു സംഭവവികാസങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു.
1969 ഏപ്രിലിൽ ഡി ഗോൾ അവതരിപ്പിച്ച ഏതാനും ഭരണപരിഷ്കാരങ്ങൾ ഹിതപരിശോധനയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് 1969 ഏപ്രിൽ 28 -ന് ഇദ്ദേഹം രാജിവച്ചു.
വിശ്രമജീവിതം നയിക്കവേ, 1970 നവംബർ 9 -ന് ഡി ഗോൾ നിര്യാതനായി.
ദ് ഫിലോസഫി ഒഫ് കമാൻഡ് (ഇംഗ്ലീഷ് തർജുമ, 1932), ദി ആർമി ഒഫ് ദ് ഫ്യൂച്ചർ (ഇംഗ്ലീഷ് തർജുമ, 1934), ദി എഡ്ജ് ഒഫ് ദ് സ്വേഡ് (ഇംഗ്ലീഷ് തർജുമ, 1960 ) എന്നിവ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യകൃതികളാണ്.
അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ഡി ഗോൾ, ചാൾസ് (1890 - 1970) എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ചാൾസ് ജി. ഡേവ്സ് ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2020 സെപ്റ്റംബർ മുതൽ തുടരുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മുപ്പതാമത്തെ വൈസ് പ്രസിഡൻറായിരുന്നു ചാൾസ് ജി. ഡേവ്സ് - Charles G. Dawes അവലംബം
ചാൾസ് ജോസഫ് കാർട്ടർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Charles_Joseph_Carter
ചാൾസ് ജോസഫ് കാർട്ടർ (ജീവിതകാലം: ജൂൺ 14, 1874 - ഫെബ്രുവരി 13, 1936) കാർട്ടർ ദ ഗ്രേറ്റ് എന്ന അപരനാമത്തിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു അമേരിക്കൻ സ്റ്റേജ് മാന്ത്രികനായിരുന്നു.
1874 ജൂൺ 14 ന് പെൻ‌സിൽ‌വാനിയയിലെ ന്യൂ കാസിലിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം ചെറുപ്പം മുതൽക്കുതന്നെ മാന്ത്രികവിദ്യയിൽ അതീവ താൽപര്യമുള്ള വ്യക്തിയായിരുന്നു.
ചാൾസ് കാർട്ടറിന്റെ ആദ്യ മാന്ത്രികവേദി ബാൾട്ടിമോറിലെ ഹെർസോഗ് മ്യൂസിയം ആന്റ് പാറ്റ് ഹാരിസൺസ് മസോണിക് ടെമ്പിളിൽ തന്റെ പത്താം വയസിലായിരുന്നു.
അവിടെ അദ്ദേഹം "മാസ്റ്റർ ചാൾസ് കാർട്ടർ ദ ഒറിജിനൽ ബോയ് മജീഷ്യൻ" ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അക്കാലത്ത് അമേരിക്കൻ വേദികളിലെ മാജിക് പ്രകടനങ്ങളുടെ ആധിക്യവും കടുത്ത മത്സരവും കാരണം, കാർട്ടർ തന്റെ ജീവനോപാധി വിദേശത്ത് കണ്ടെത്തുകയും അവിടെ പ്രശസ്തിയോടൊപ്പം കുപ്രസിദ്ധിയും നേടുകയും ചെയ്തു.
ചാന്ദ്രപര്യവേഷണം അപ്പോളോ 12 ലൂണാർ മോഡ്യൂൾ ഇൻട്രേപിഡ് ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
നാസ ഫോട്ടോ.
ചന്ദ്രന്റെ ഭൗതിക പര്യവേക്ഷണം തുടങ്ങിയത് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ആയിരുന്നു.
അവരയച്ച  ബഹിരാകാശപേടകമായ ലൂണ 2 1959 സെപ്റ്റംബർ 14 ന് ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ ഇടിച്ചിറങ്ങി.
ഇതിനുമുൻപ് ഭൂമിയിൽനിന്നു മാത്രമേ ചന്ദ്രനിരീക്ഷണം നടത്താനാവുമായിരുന്നുള്ളു.
ഒപ്റ്റിക്കൽ ദൂരദർശിനിയുടെ കണ്ടുപിടിത്തം ചാന്ദ്രനിരീക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വലിയ കുതിച്ചു ചാട്ടം ആയിരുന്നു.
ജ്യോതിശാസ്ത്ര ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് ദൂരദർശിനി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആദ്യ വ്യക്തിയായി ഗലീലിയോ ഗലീലി മാറി.
1609 ൽ സ്വന്തം ദൂരദർശിനി നിർമിച്ച്, ചന്ദ്രനിലെ പർവതങ്ങളും, ഗർത്തങ്ങളും അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു.
നാസയുടെ അപ്പോളോ പരിപാടി ആദ്യത്തേതും ഇന്നുവരെ തന്നെ മനുഷ്യനെ വിജയകരമായി ചന്ദ്രനിലെത്തിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ച ദൗത്യവുമായിരുന്നു.
ആറു പ്രാവശ്യം നാസ മനുഷ്യനെ വിജയകരമായ് ചന്ദ്രനിലെത്തിച്ചു.
1969 ൽ ആണ്ആദ്യ ലാൻഡിംഗ് നടന്നത്, അന്ന് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ ചന്ദ്രനിൽ ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു, ഭൂമിയിലേക്ക് ചന്ദ്രനിൽനിന്നും മണ്ണും കല്ലും ശേഖരിച്ച് മടങ്ങിവന്നു.
ആദ്യകാല ചരിത്രം റോബർട്ട് ഹുക്ക്സ് മൈക്രോഗ്രാഫിയയിൽ നിന്നുള്ള ചന്ദ്രനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം, 1665
പുരാതന ഗ്രീക്ക് തത്ത്വചിന്തകൻ അനക്സഗോറസ് (ക്രി.മു. 428-ൽ), സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഭീമൻ ഗോളാകൃതിയുള്ള പാറക്കഷണങ്ങളാണെന്നു പറഞ്ഞു.
സൂര്യന്റെ പ്രകാശം ചന്ദ്രനിൽ വീണ് പ്രകാശത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം മൂലമാണ് ചന്ദ്രനിൽ വെളിച്ചമുണ്ടാകുന്നത് എന്ന് വാദിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതരഹിതമായ കാഴ്ച്ചപ്പാടാണ് ജയിൽ ശിക്ഷയും ഒടുവിൽ നാടുകടത്താനും കാരണമായത്.
ചന്ദ്രന്റെ ഭ്രമണപഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ചെറുപുസ്തകത്തിൽ, പ്ലൂട്ടാർക്ക് സൂര്യന്റെ പ്രകാശം എത്താത്ത ആഴത്തിലുള്ള ഉൾപ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും, ഇവ നദികളുടെയോ ഗർത്തങ്ങളുടെയോ നിഴലുകളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ലെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ചന്ദ്രനിൽ ജനവാസമുണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം കരുതി.
അരിസ്റ്റാർക്കസ് ഒരു പടി കൂടി കടന്ന്  ഭൂമിയും ചന്ദ്രനുമായുള്ള ദൂരവും , അതിന്റെ വലിപ്പവും ചേർത്ത്, ഭൂമിയുടെ വ്യാസാർദ്ധവുമായി ദൂരത്തിനു 20 മടങ്ങ് മൂല്യവും (യഥാർഥത്തിൽ 60 ആണ്, എററ്റോസ്തെനിസ് എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ കാലം മുതൽ ഭൂമിയുടെ വ്യാസാർദ്ധം ഏകദേശം കണക്കാക്കിവന്നിരുന്നു.) അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി.
ചൈനയിലെ ഹാൻ രാജവംശത്തിന്റെ (202 ബി.സി.-202 എഡി) കാലത്തെ ജനങ്ങൾ വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് ചന്ദ്രന്റെ ഊർജ്ജം ക്വി യുമായി തുല്യമാണെന്നായിരുന്നു.
അവരുടെ 'പ്രസരിക്കുന്ന സ്വാധീനം' സിദ്ധാന്തം പ്രകാരം ചന്ദ്രന്റെ വെളിച്ചം കേവലം (മുകളിൽ അനെക്സാഗൊറസ് സൂചിപ്പിക്കുന്ന) സൂര്യന്റെ ഒരു പ്രതിഫലനം മാത്രമാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു .
ജിൻ ഫാങ് , തുടങ്ങിയ മുഖ്യധാരാ ചിന്തകന്മാർ ഇതിനു പിന്തുണയേകി.
സോങ്ങ് രാജവംശത്തിലെ (960-1279) ഷാൻ ക്യു (1031-1095) ചന്ദ്രന്റെ വാക്സിംഗും ക്ഷയിപ്പും ഒരു റൗണ്ട് ബാൾ റിഫ്ളക്ടീവ് വെള്ളിയുമായി സാമ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇത് വെളുത്ത പൊടിയിൽ ചിതറുകയും വശത്തുനിന്നു വീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു ചന്ദ്രക്കല ആയിരിക്കണം.
499 ആയപ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യക്കാരനായ ആര്യഭടൻ തന്റെ ആര്യഭട്ടിയത്തിൽ ചന്ദ്രൻ പ്രകാശിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതാണെന്നു സൂചിപ്പിച്ചു.
ജോൺ ഡാപ്പർ (1840), ചന്ദ്രനിലെ ഡാജെറോടൈപ്പ് 1865 ൽ ലൂയിസ് റൂഥർഫുഡ് എടുത്ത ചന്ദ്രന്റെ ഫോട്ടോ
825-നും 835-നും ഇടയിൽ ബാഗ്ദാദിലെ അൽ-ഷമ്മിസിയായിലെ നിരീക്ഷണശാലയിൽ ഹബാഷ് അൽ ഹസീബ് അൽ-മാർവാസി എന്ന പേർഷ്യൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ നിരവധി നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഈ നിരീക്ഷണങ്ങളിൽനിന്ന്, ചന്ദ്രന്റെ വ്യാസം 3,037 കി.
മീ ആണെന്ന് അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തി.
(1,519 കി.മീ വരെ തുല്യമാണ്) ഭൂമിയുമായുള്ള ചന്ദ്രന്റെ ദൂരം 215,209 mi (346,345 km) , ആണെന്ന്നി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി.
നിലവിൽ കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്ന ദൂരം ഈ അളവുമായി ഏതാണ്ട് അടുത്തിരിക്കുന്നു.
11 ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇസ്ലാമിക ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആയിരുന്ന അൽഹാസൻ , ചാന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശം കാരണമാണ് ചന്ദ്രനു പ്രകാശം ലഭിക്കുന്നത് എന്നു ശരിയായി കണ്ടെത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഗമനം "ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ സൂര്യപ്രകാശം പതിച്ചയിടങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് പ്രകാശം പുറത്തുവരുന്നത്."
എന്നായിരുന്നു.
മധ്യകാലഘട്ടങ്ങളിൽ ദൂരദർശിനി കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനു മുൻപ്, കൂടുതൽ ആളുകളും ചന്ദ്രനെ ഒരു ഗോളമായി അംഗീകരിച്ചുതുടങ്ങി.
എങ്കിലും ചന്ദ്രന്റെ പ്രതലം "തികച്ചും മിനുസമായി പരന്നു കിടന്നു" എന്ന് പലരും വിശ്വസിച്ചു.
1609 ൽ, ഗലീലിയോ ഗലീലി ചന്ദ്രന്റെ ആദ്യ ടെലസ്കോപ്പിക് ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്ന് Sidereus Nuncius എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ വരച്ചുവച്ചു.
ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലം മിനുസമാർന്നതല്ലെന്നും, അവിടെ പർവതങ്ങളും ഗർത്തങ്ങളും ഉണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
പിന്നീട് പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ജിയോവാനി ബാറ്റിസ്റ്റ റിക്കിയോളിയും ഫ്രാൻസെസ്കോ മരിയ ഗ്രിമാൽഡിയും ചന്ദ്രന്റെ ഒരു ഭൂപടം വരച്ചു.
അവിടത്തെ പല ഗർത്തങ്ങൾക്കും ഇന്നു നമ്മൾ വിളിക്കുന്ന പേരുകൾ തന്നെ നൽകുകയുണ്ടായി.
ഭൂപടത്തിൽ ചന്ദ്രന്റെ ഉപരിതലത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ഭാഗങ്ങൾ മറിയ (സിംഗിൾ മാർ ) അല്ലെങ്കിൽ കടലുകൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
തെളിച്ചമുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ടെർറേ അല്ലെങ്കിൽ ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു.
തോമസ് ഹരിയോട്ടും ഗലീലിയോ ഗലീലിയും ചന്ദ്രന്റെ ആദ്യത്തെ ടെലസ്കോപ്പിക് ചിത്രങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുകയും വർഷങ്ങളോളം നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡ്രോയിങ്ങുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല.
ചന്ദ്രന്റെ ആദ്യത്തെ മാപ്പ് 1645 ൽ ബെൽജിയൻ കോസ്മോഗ്രാഫർ, ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ മൈക്കൽ ഫ്ലോറന്റ് വാൻ ലാംഗ്രെൻ നിർമ്മിച്ചു.
രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം ജോഹന്നസ് ഹെവിവിയസിന്റെ പുസ്തകം പുറത്തുവന്നു.
1647-ൽ ഹെവീലിയസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സെലെനൊഗ്രഫിയ , ആദ്യമായി ചന്ദ്രനെപ്പറ്റി മാത്രം രചിച്ച ആദ്യ ഗ്രന്ഥമാണ്.
1851 വരെ പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഹവേലിയസ് പദവി, ജസ്യൂട്ട് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജിയോവാനി ബാട്ടിസ്റ്റ റിച്ചിോളി എന്ന ജസ്യൂട്ട് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ ജിയോവാനി ബാറ്റിസ്റ്റ റിക്കിയോളി പുറത്തിറക്കിയ സിസ്റ്റവും, കടലിന്റെ പേരുകളും ടെലിസ്കോപിൽക്കൂടി കണ്ട പൊട്ടുകളും (ഇപ്പോൾ അറിയപ്പെടുന്ന ഗർത്തങ്ങൾ) തത്ത്വചിന്തകന്മാരുടെയും ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെയും പേരിട്ടു വിളിക്കപ്പെട്ടു.
1753-ൽ, ക്രൊയേഷ്യൻ ജെസ്യൂട്ടും ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ റോജർ ജോസഫ് ബോസ്കോവിച്ച് ചന്ദ്രന്റെ അന്തരീക്ഷമില്ലാത്ത അവസ്ഥ കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി.
1824-ൽ ഫ്രാൻസ് വോൺ ഗ്രുയിത്യൂസെൻ ഉൽക്കാശിലാഘാതത്തിന്റെ ഫലമായാണ് ചന്ദ്രനിലെ ഗർത്തങ്ങൾ ഉണ്ടായത് എന്ന് വിശദീകരിച്ചു.
ചന്ദ്രനിൽ സസ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാമെന്നും സെലീനൈറ്റ്സ് എന്ന ജീവികൾ അവിടെ പാർക്കുന്നുണ്ടെന്നും പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പതിറ്റാണ്ടുകളിൽപ്പോലും വലിയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
1834-1836 കാലഘട്ടത്തിൽ വിൽഹെം ബിയർ , ജൊഹാൻ ഹീൻറിച്ച് മാഡ്ലർ തന്റെ നാലു വാല്യമുള്ള Mappa Selenographica Der Mond എന്ന പുസ്തകത്തിൽ 1837-ൽ, ചന്ദ്രനിൽ വെള്ളമോ അന്തരീക്ഷമോ ഇല്ലെന്ന് നിഗമനത്തിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ബഹിരാകാശ മത്സരം
സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള ശീതയുദ്ധം " ബഹിരാകാശ മത്സരം ", " ചാന്ദ്ര യുദ്ധം " എന്നിവയ്ക്കിടയാക്കി.
ചന്ദ്രനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു ഈ സമരം പ്രധാനമായി നടന്നത്.
ശാസ്ത്രീയമായി പ്രധാനപ്പെട്ട പല കാര്യങ്ങളും ആദ്യം ചെയ്യാനുള്ള മത്സരമായി ഇതു മാറി.
സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ 1959 ൽ ചന്ദ്രന്റെ വിദൂരമായ മറുഭാഗത്തിന്റെ ആദ്യ ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ എടുത്തു തുടങ്ങി.
1969 ൽ മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിൽ മനുഷ്യർ ആദ്യമായി ഇറങ്ങി.
ലോകത്തെമ്പാടും  ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രധാന വിഷയങ്ങളിൽ ഒന്നായി അതു മാറി.
വാസ്തവത്തിൽ മനുഷ്യ ചരിത്രവും വലിയ മാറ്റത്തിനു ഇതോടെ വിധേയമായി.
ലൂണ 3 (സോവിയറ്റ്എ യൂണിയൻ) എടുത്ത ഛായാചിത്രങ്ങളിൽ ആദ്യ ചിത്രം.
മറ്റൊരു ലോകത്തിന്റെ ബഹിരാകാശത്ത് നിന്ന് ലഭിച്ച ആദ്യ ചിത്രം.
ചന്ദ്രനിൽ ലാൻഡിംഗ് പൂർത്തിയാക്കുന്ന ആദ്യ ബഹിരാകാശപേടകമായ ലൂണ 9 .
ചന്ദ്രനിലെത്തിയ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനിർമ്മിത വസ്തു, മനുഷ്യൻ കയറാത്ത് സോവിയറ്റ് സംരംഭമായ ലൂണ 2 ആണ്.
1959 സെപ്തംബർ 14 ന്, 21:02:24 Z ന് അത് ചന്ദ്രനിൽ നിലം പതിച്ചു.
ചന്ദ്രന്റെ ദൂരപക്ഷം ഒക്ടോബർ 7, 1959, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ലൂണ 3 .
ഇന്നത്തെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ മൂലം അവ്യക്ത്രമായിരുന്നെങ്കിലും ചന്ദ്രന്റെ ദൂരവശങ്ങളിൽ മരിയകൾ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലെന്ന് ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ കാണിച്ചു.
ഈ സോവിയറ്റ് വിജയത്തോടുള്ള മത്സരത്തിൽ, യു.എസ്. പ്രസിഡന്റ് ജോൺ എഫ്. കെന്നഡി ഒരു മനുഷ്യനെ ചന്ദ്രനിൽ ഇറക്കാനുള്ള ദേശീയ ലക്ഷ്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
1961 മെയ് 25 ന് കോൺഗ്രസ്സിന്റെ സംയുക്ത സമ്മേളനത്തിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം
"ഒന്നാമത്, ഈ ദശാബ്ദം മുമ്പാണ്, ചന്ദ്രനിലെ ഒരു വ്യക്തിയെ ഇറക്കാനും ഭൂമിയിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി മടങ്ങിയെത്താനും, ഈ ലക്ഷ്യം നേടിയെടുക്കാൻ ഈ രാജ്യം സ്വയം തന്നെത്തന്നെ ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.  ഈ കാലയളവിൽ ഒരൊറ്റ സ്പേസ് പ്രൊജക്റ്റും മനുഷ്യരാശിയെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥലം ദീർഘദൂര പര്യവേക്ഷണത്തിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകും. "
സോവിയറ്റ്കൾ തങ്ങളുടെ ചാന്ദ്രദൗത്യം ഏതാനും നാളുകൾ കൂടി തുടർന്നു.
ചന്ദ്രനിലെ മൃദുവായ ഭൂപ്രകൃതിയും 1966 ഫെബ്രുവരി 3 ന് ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ സാവധാനം ലൂണ 9നെ ഇറക്കുകയും ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ നിന്നും ചിത്രങ്ങൾ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ചന്ദ്രനിലെ പൊടിക്കൂമ്പാരത്തിൽ ചാന്ദ്രപേടകം താണുപോകുമെന്ന മുൻ ധാരണ തെറ്റാണെന്ന്  ലൂണ 9 ദൗത്യം കൊണ്ട് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തെളിയിച്ചു.
ചന്ദ്രന്റെ ആദ്യത്തെ കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹം 1966 മാർച്ച് 31 ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ വിക്ഷേപിച്ച ലൂണ 10 ആണ് .