smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
തത്ത്വദർശനത്തെയും ദൈവശാസ്ത്രത്തെയും അക്വിനാസ് വിജ്ഞാനത്തിന്റെ വിഭിന്നശാഖകളായി പരിഗണിച്ചിരുന്നു.
തത്ത്വദർശനം യുക്തിയിലും ദൈവശാസ്ത്രം ഈശ്വരാവിഷ്കൃതസത്യങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതമാണ്.
തത്ത്വദർശനം ദൈവശാസ്ത്രത്തിന് സഹായകമാകയാൽ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന് തത്ത്വദർശനത്തിന്റെ രീതിയും നിഗമനങ്ങളുമെല്ലാം പ്രയോജനപ്പെടുത്താം.
ഭൗതികവിഷയങ്ങൾ തത്ത്വദർശനത്തിന്റെയും ഭൗതികാതീതവിഷയങ്ങൾ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെയും പരിധിയിൽ പെടുന്നു.
ചില വിഷയങ്ങൾ രണ്ടിലും ഉൾപ്പെടുന്നവയാകാം.
അക്വിനാസിന്റെ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം മനുഷ്യൻ ആധ്യാത്മികവും ഭൗതികവുമായ ഘടകങ്ങൾ ചേർന്ന ഒരു സമ്പൂർണ സത്താവിശേഷമാണ്.
അതിന്റെ അധിഷ്ഠാനം ആത്മാവാണ്.
ബുദ്ധിയും ഇച്ഛയും ആത്മാവിന്റെ രണ്ടു പ്രധാന ശക്തികളുമാണ്.
ബുദ്ധിയുടെ വിഷയം സത്യവും ഇച്ഛയുടെ വിഷയം നന്മയുമാണ്‌.
വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് അക്വിനാസിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് വസ്തുനിഷ്ഠമാണ്.
ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ വഴി നമുക്ക് അറിവുണ്ടാകുന്നു.
ധൈഷിണികവും വൈയക്തികവുമായ ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങളിൽനിന്ന് അമൂർത്തങ്ങളും സാർവത്രികവുമായ (Abstract and Universal) ആശയങ്ങൾ രൂപം കൊള്ളുന്നു.
സത്തയുടെ ശാസ്ത്രമായ അതിഭൗതികത്തെപ്പറ്റിയും (metaphysics) അക്വിനാസ് വസ്തുനിഷ്ഠമായി ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അരിസ്റ്റോട്ടലിന്റെ സിദ്ധിയും സാധ്യതയും (Act and potency) ഇദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഇതനുസരിച്ച് ഈശ്വരൻ സിദ്ധിയും സൃഷ്ടവസ്തുക്കൾ സിദ്ധിയുടെയും സാധ്യതയുടെയും സംയുക്ത രൂപങ്ങളുമാണ്‌.
ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ മുഖ്യ ആധാരം ദൈവവെളിപാടാണെന്ന് അക്വീനാസ് സമ്മതിച്ചു.
യേശുവിന്റെ മനുഷ്യാവതാരവും, ദൈവത്തിന്റെ ത്രിത്വസ്വഭാവവും പോലുള്ള വിശ്വാസരഹസ്യങ്ങൾക്ക് സ്വാഭാവികയുക്തിയിൽ  തെളിവു കണ്ടെത്താനാവില്ല.
വിശ്വാസത്തിന്റെ അമ്മാതിരി ഘടകങ്ങൾക്ക് ദൈവവെളിപാട് മാത്രമാണ്‌ തെളിവായുള്ളത്.
എന്നാൽ ദൈവാസ്തിത്വവും മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ അമർത്ത്യതയും ഉൾപ്പെടെ പല വിശ്വാസസത്യങ്ങളേയും സ്വാഭാവികയുക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെളിയിക്കാനാകും.
പേഗൻ ജനത വെളിപാടിനെ മാനിക്കുന്നില്ലെന്നതും, അവരുമായുള്ള സം‌വാദങ്ങളിലും അവരിൽ നിന്നു വന്ന അബദ്ധങ്ങളെ തിരുത്തുന്നതിനും സ്വാഭാവികയുക്തിയെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നു.
പുതുതായി കണ്ടെത്തപ്പെട്ട യവനശാസ്ത്രവും സംസ്കാരവും, ചിന്തയും പാശ്ചാത്യക്രൈസ്തവതയെ തകർക്കുമെന്നാക്കിയ പ്രതിസന്ധിയുടെ ഹൃദയമായിരുന്നു അക്വീനാസിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സ്ഥലകാലങ്ങൾ.
ക്രിസ്തീയദർശനത്തിനു അടിസ്ഥാനമായി പ്ലേറ്റോയുടെ യോഗാത്മ ദർശനത്തേക്കാൾ ഉപകരിക്കുക സ്വാഭാവികയുക്തിയിലുറച്ച അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ ചിന്തയാണെന്നു കത്തോലിക്കാലോകത്തെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയത് അക്വീനാസാണ്‌.
അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റേതായി പ്രചരിച്ചിട്ടുള്ള "അബദ്ധങ്ങൾക്ക്" ഉത്തരവാദികളായി അക്വീനാസ് കണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയെ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ച അവ്വരോസിനെപ്പോലുള്ള ഇസ്ലാമിക ചിന്തകന്മാരേയും ക്രിസ്തീയ അവ്വരോവാദികളേയുമാണ്‌.
ആവുന്നിടത്തോളം സ്വാഭാവിക യുക്തിയെ ആശ്രയിച്ചാണ്‌ തന്റെ രചനകളിൽ അക്വീനാസ് നിലപാടുകൾ വാദിച്ചുറപ്പിക്കുന്നത്.
ഏറ്റവും ദുർബ്ബലമായ വാദം പ്രമാണികരേഖകളെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതായിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ സമ്മതിച്ചു( Locus ab auctoritate est infirmissimus ).
യുക്തിയെ ആധാരമാക്കിയുള്ള പരിചിന്തനത്തിലൂടെ വാദഗതികൾ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം മാത്രം ദൈവവെളിപാടായി കരുതിയ ബൈബിളിലെ വചനങ്ങളും അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസസത്യം യുക്തിയുടെ പരിധിക്കുപുറത്താണെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ മാത്രം അതിന്റെ സ്ഥാപനം വെളിപാടിന്റെ സമ്പൂർണ്ണാശ്രയത്തിലാക്കി.
പേഗൻ ജനതയുമായുള്ള സം‌വാദത്തിൽ ഉപകരിക്കാനായ അക്വീനാസ് രചിച്ച "സുമ്മാ കോൺ‌ട്രാ ജെന്റൈൽസ്" എന്ന രചന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ശൈലിയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്‌.
ആ കൃതി ഈ നാലു ഭാഗങ്ങളടങ്ങിയതാണ്‌: ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം സൃഷ്ടലോകത്തിന്റെ കാരണമായ ദൈവം സൃഷ്ടലോകത്തിന്റെ അന്തിമലക്ഷ്യമായ ദൈവം വെളിപാടിൽ പ്രകടമാകുന്ന ദൈവം.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഈ നാലു ഭാഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ മൂന്നിലും അക്വീനാസ് തന്റെ ആശയങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നത് സ്വാഭാവിക യുക്തിയെ ആശ്രയിച്ചാണ്‌.
അവസാനഭാഗത്തെ വാദം മാത്രം ദൈവവെളിപാടായി കരുതിയ ബൈബിളിലെ വചനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാക്കി.
താൻ നിരത്തുന്ന വാദങ്ങൾക്ക് സാധ്യമായ എല്ലാ എതിർ വാദങ്ങളും ശക്തിപൂർ‌വം അവതരിപ്പിച്ച് അവയ്ക്ക് മറുപടി പറയാൻ അക്വീനാസ് എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു.
മരണാനന്തരമുള്ള മനുഷ്യശരീരങ്ങളുടെ ഉയിർപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചർച്ച ഇതിനുദാഹരണമാണ്‌.
നരമാംസം മാത്രം തിന്നു ജീവിച്ച ഒരുവന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിൽ, അവൻ തിന്ന മനുഷ്യരുടെ ശരീരങ്ങൾക്ക് ഉയിർപ്പ് നിഷേധിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പ്രശ്നം അദ്ദേഹം ഉന്നയിക്കുന്നു.
ശരീരങ്ങളുടെ തനിമയ്ക്ക്(identity) ആധാരം അവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പദാർത്ഥകണികകളുടെ മാറ്റമില്ലായ്മയല്ലെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്‌ ഈ എതിർപ്പിന്‌ അക്വീനാസ് മറുപടി പറയുന്നത്.
ജീവിതകാലമത്രയും ഭക്ഷണപാചനപ്രക്രിയകളിലൂടെ  ശരീരത്തിലെ കണികകൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഒരാൾ ശാരീരികമായ തനിമ നിലനിർത്തുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഈശ്വരാസ്തിത്വം നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സ്വതഃപ്രകാശമല്ലെങ്കിലും അഞ്ചു മാർഗങ്ങളിലൂടെ തെളിയിക്കാമെന്ന് അക്വിനാസ് വാദിച്ചു.
ദൈവാസ്തിത്ത്വത്തിന്‌ സുമ്മാ തിയോളജിയേ -യിൽ അക്വീനാസ് അവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധമായ അഞ്ചു തെളിവുകൾ താഴെക്കൊടുക്കുന്നവയാണ്‌‌: ചലിക്കാത്ത ചാലകൻ : പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളവയെല്ലാം ചലിപ്പിക്കപ്പെടുക മാത്രം ചെയ്യുന്നവയോ, ചലിപ്പിക്കുകയും ചലിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവയോ ആണ്‌.
ചലിക്കുന്നവയുടെയൊക്കെ ചലനം മറ്റൊന്നിനാൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിൽ നിന്നാണ്‌.
ചലിത-ചാലക ശൃഖലയുടെ അന്തമില്ലാത്ത പശ്ചാൽഗതി സംഭവ്യമല്ലാത്തതിനാൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെടാതെ ചലിപ്പിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന ഒന്നിലായിരിക്കണം എല്ലാ ചലനങ്ങളുടെയും തുടക്കം.
ആ തുടക്കമണ്‌ ദൈവം.
കാരണമില്ലാത്ത കാര്യം : എല്ലാ കാര്യത്തിനും പിന്നിൽ ഒരു കാരണം ഉണ്ടായിരിക്കും.
കാര്യകാരണശൃംഖലയും അനന്തമാവുക വയ്യ.
അതിനാൽ അത് ചെന്നു നിൽക്കുന്നത് കാരണമില്ലാത്ത കാര്യമായ ദൈവത്തിലായിരിക്കും.
സോപാധികമല്ലാത്ത ഉണ്മ : പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളവയെല്ലാം, ഉപാധികളെ/സാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച്(contingent) നിലനിൽക്കുന്നവയാണ്‌.
ഉപാധികളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഉണ്മയ്ക്ക് നിലവിൽ വരാൻ മറ്റൊന്ന് വേണ്ടിയിരിക്കുമെന്നതിനാൽ എല്ലാത്തിന്റേയും ഉണ്മ സോപാധികമായിരുന്നെങ്കിൽ ഒന്നും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.
എല്ലാത്തിന്റേയും ഉറവിടമായി ഉപാധികളില്ലാതെ നിത്യം നിലനിൽപ്പുള്ള ദൈവം ഉണ്ടായിരിക്കണം.
പരമപൂർണ്ണത : പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളതെല്ലാം പൂർണ്ണതകളുടെ ശ്രേണിയിൽ പലയിടങ്ങളിലായി നിൽക്കുന്നു.
അവയ്ക്കൊക്കെ ആധാരമായി പരമപൂർണ്ണതയായ ഒരു ദൈവം ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ക്രമീകരണത്തിനു പിന്നിലെ പരമജ്ഞാനം :  ചേതനവും അചേതനവുമായി പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളവയെല്ലാം, നിശ്ചിതമായ ഒരു പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി  ക്രമപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു.
ഈ ക്രമീകരണത്തിനു പിന്നിൽ പരമജ്ഞാനമായി ഒരു ദൈവം ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ചലനത്തിൽനിന്ന് അചഞ്ചലവും നിമിത്തകാരകത്വത്തിൽനിന്ന് ആദികാരണവും പൂർണതയുടെ തരതമഭാവങ്ങളിൽനിന്ന് അനന്തഗുണസംപൂർണവും കാദാചിത്കതയിൽനിന്ന് അവശ്യംഭാവിയും, ക്രമത്തിൽനിന്ന് എല്ലാം ക്രമവത്കരിക്കുന്നതുമായ ഒരു സത്തയിലേക്ക് അക്വിനാസ് ഈ അഞ്ചു തെളിവുകളുടെ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ചെന്നെത്തുന്നു.
ഈ ആത്യന്തികസത്തയെ അദ്ദേഹം ഈശ്വരനെന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഭാരതീയ ന്യായശാസ്ത്രത്തിൽ ഈശ്വരസത്തയെ തെളിയിക്കുന്ന യുക്തികൾക്കും അക്വിനാസിന്റെ പഞ്ചമാർഗ്ഗത്തിനും തമ്മിൽ സാദൃശ്യം കാണാൻ കഴിയും.
യുക്തിയുടെ നിയമങ്ങളെ കഴിയുന്നത്ര പിന്തുടരുന്നൊരു ദൈവമാണ്‌ അക്വീനാസിന്റേത്.
അതിനാൽ അദ്ദേഹം ആ ദൈവത്തിന്‌ വിചിത്രമായ ചില പരിമിതികളും കല്പിച്ചു നൽകുന്നു.
അക്വീനാസിന്റെ ദൈവത്തിന്‌ ശരീരമായിരിക്കാനോ, സ്വയം മാറാനോ, പരാജയപ്പെടാനോ, ക്ഷീണിക്കാനൊ, മറക്കാനോ, പശ്ചാത്തപിക്കാനോ, ദുഖിക്കാനോ, ദ്വേഷിക്കാനോ, ആത്മാവില്ലാത്ത മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കാനോ, ഒരു ത്രികോണത്തിലെ കോണളവുകൾ ചേർന്നാൽ രണ്ടു മട്ടക്കോണളവുകൾ ചേർന്നതിനു തുല്യമല്ലെന്നാക്കാനോ, ഭൂതകാലത്തിൽ നടന്നത് നടന്നില്ലെന്നാക്കാനോ, പാപം ചെയ്യാനോ, മറ്റൊരു ദൈവത്തെ സൃഷ്ടിക്കാനോ, തന്നെത്തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാനോ ആവില്ല.
രാഷ്ട്രീയദർശനം Super libros de generatione et corruptione
രാഷ്ട്രമീമാംസയ്ക്കും അക്വിനാസ് വിലപ്പെട്ട സംഭാവന നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
യുക്തിവിചാരത്താൽ കണ്ടെത്താനാവാത്ത സത്യങ്ങളുണ്ടെന്നും അവ ഈശ്വരാവിഷ്കരണത്തിലൂടെ മാത്രമേ മനുഷ്യമനസ്സുകളിലേക്കു കടന്നുചെല്ലുകയുള്ളുവെന്നുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനസംഹിതയിലെ ഒരു പ്രധാനാശയം.
ഈ സങ്കല്പത്തിനു വിധേയമായിട്ടാണ് അക്വീനാസ് രാഷ്ട്രതന്ത്രത്തെ വിശകലനം ചെയ്തത്.
നീതിശാസ്ത്രപരവും നിയമപരവുമായ തത്ത്വങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് അക്വിനാസ് രാഷ്ട്രമീമാസയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരു സമൂഹത്തിൽ താത്പര്യമുള്ളവർ പൊതുനന്മയെ ലാക്കാക്കി പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന യുക്തിപൂർവകമായ അനുശാസനമാണ് നിയമം.
നിയമത്തെ ശാശ്വതം (Eternal), സ്വാഭാവികം (Natural), മാനവികം (Human), ദൈവികം (Divine) എന്നു നാലായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശാശ്വതനിയമമെന്നതു ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രപഞ്ചനിയന്ത്രണപദ്ധതിയാണ്.
അതു സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തിന്റെ ഉത്കൃഷ്ടചിന്തയാണ്.
മനുഷ്യപ്രകൃതിയിലധിഷ്ഠിതമായ ശാശ്വതനിയമപ്രകാശനമാണ് സ്വാഭാവികനിയമം.
ഇത് പൊതുവിൽ നന്മയെ അംഗീകരിക്കുന്നു, തിന്മയെ നിരാകരിക്കുന്നു.
സ്വാഭാവിക നിയമത്തിന്റെ പ്രത്യേക പരിതഃസ്ഥിതികൾക്കനുസരിച്ചുള്ള പ്രയോഗമാണ്‌ മാനവികനിയമം.
സമാധാനപൂർണമായ സാമൂഹികജീവിതത്തിന് അത് അനിവാര്യമാണ്.
ശിക്ഷയെപ്പറ്റിയുള്ള ഭീതിയിലൂടെ അത് പ്രാവർത്തികമാക്കപ്പെടുന്നു.
മാനവിക നിയമത്തിന്റെ പരിമിതികളും അപൂർണതകളുമല്ലാത്ത അമാനുഷികമായ ഒന്നാണ് ദൈവിക നിയമം.
ഇത് ബൈബിളിൽ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളായി വെളിവാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
നീതി ഒരുവന്റെ അവകാശങ്ങൾ അവനു നേടിക്കൊടുക്കുന്നു.
അതിന്റെ മൗലികതത്ത്വങ്ങൾ സമത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമാണ്.
സമത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം രണ്ടുതരത്തിലാകാം.
ഒരാൾ കൊടുക്കുന്നതത്രയും സ്വയം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന നിലയിൽ സമത്വം പ്രകൃത്യധിഷ്ഠിതമാണ്.
ജനകീയാചാരങ്ങളും രാജകല്പനകളും വഴി രണ്ടു വസ്തുക്കൾ ഒന്നുപോലെ പരിഗണിക്കപ്പെടണമെന്നു വരുമ്പോൾ സമത്വത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാനം മനുഷ്യേച്ഛയാണ്.
ഈ വ്യത്യാസം ഒരുവന്റെ സ്വാഭാവികാവകാശത്തെ നിയതാവകാശത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തുന്നു.
നിയതാവകാശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം മാനവികനിയമമാണ്.
മാനവിക നിയമങ്ങളാണ് യഥാർഥത്തിൽ അവകാശങ്ങളുടെയും നീതിയുടെയും ഉറവിടം.
ലിഖിതങ്ങളായ മാനവികനിയമങ്ങൾ സ്വാഭാവിക നീതിയിൽനിന്നു വ്യതിചലിക്കുമ്പോൾ അവയ്ക്കു ന്യൂനത സംഭവിക്കുന്നു.
അക്വീനാസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ മറ്റെല്ലാ അധികാരങ്ങളെയുംപോലെ രാഷ്ട്രീയാധികാരവും ഉറവെടുക്കുന്നത് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ്. 'ദൈവത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ ഒരധികാരവുമില്ല.'
(റോമ. 13-1) എന്ന വി. പൗലോസിന്റെ പ്രഖ്യാപനവും മറ്റു വേദവചനങ്ങളും ഇദ്ദേഹം ഇതിനു തെളവായി ഹാജരാക്കുന്നു.
ദൈവദത്തമായ രാഷ്ട്രീയാധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നയാളാണ് ഭരണകർത്താവ്.
ഭരണകർത്താവിന്റെ സാമാന്യധർമം മതേതരവിഷയങ്ങളുടെ പരമമായ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ പ്രജകൾക്കിടയിൽ നല്ല ജീവിതം നിലനിർത്തുകയെന്നതാണ്.
പ്രജകളെ യഥാവിധി സംരക്ഷിക്കാൻ ഭരണകർത്താവിന് ചുമതലയുണ്ട്.
മധ്യകാലത്തെ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പ്രത്യേകമായ അനുരണനമുണ്ടാക്കിയ ഗ്രീക്കുദർശനത്തിലെ പ്രമാണവാക്യങ്ങളാണ് ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് ആസ്പദം. 'പ്രകൃതിയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറുക തന്നെ ചെയ്യും', 'പ്രകൃതിയെ കല അനുകരിക്കുന്നു', എന്നിവയാണ്‌ ആ പ്രമാണവാക്യങ്ങൾ, കലകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത് ഭരണകലയത്രേ.
അതിന്റെ പ്രയോക്താക്കൾ ഭരണീയരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിക്കൊടുക്കണം.
അക്കൂട്ടത്തിൽ പാവപ്പെട്ടവർക്കു ഭിക്ഷ നൽകണമെന്ന കാര്യവും അക്വിനാസ് നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഭിക്ഷാദാനം ഭരണകൂടത്തിന്റെ ധർമമാണെന്ന നിഗമനം രാഷ്ട്രതന്ത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സിദ്ധാന്തമായിത്തീർന്നത് അങ്ങനെയാണ്‌.
ഭരണാധികാരം ആരിൽ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കണമെന്ന പ്രശ്നവും അക്വിനാസിന്റെ ചിന്തയ്ക്കു വിഷയീഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതു ജനങ്ങളിൽ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കണമെന്നാണ് അരിസ്റ്റോട്ടിൽ സമർഥിച്ചത്.
പക്ഷേ നിയന്ത്രിതമായ ഒരു രാജവാഴ്ചയാണ് ആദർശപരമെന്ന് അക്വിനാസ് കരുതി.
ഭരണസംവിധാനത്തിന് അനിവാര്യമാണ് സമൂഹത്തിലെ ഐക്യം എന്നും അതു സാധിതമാകുന്നത്, സ്വയം ഒരു ഏകകം (Unit) ആയിരിക്കുന്ന ഭരണരൂപത്തിൻകീഴിലാണ് എന്നുമുള്ള വിശ്വാസം ആ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പിന്നിലുണ്ട്.
രാജാവിന്റെ അധികാരശക്തി എത്രത്തോളമാകണമെന്നതിനെപ്പറ്റി അക്വിനാസിന്റെ അഭിപ്രായം മധ്യകാല ചിന്താഗതിക്കനുസൃതമായ ഒന്നാണ്.
ഭരിക്കുകയെന്നതു ഭരണത്തിന്റെ യഥാർഥലക്ഷ്യപ്രാപ്തിക്കുവേണ്ടിയുള്ള കാര്യനിർവഹണമാണ്.
എന്നാൽ എന്താണ് യഥാർഥലക്ഷ്യം?
ശുദ്ധമായ ജീവിതത്തിലൂടെ ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം നേടുകയാണ് അത് എന്ന് ഇദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
മാനുഷികനന്മയിലൂടെ മാത്രം ഈ ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റപ്പെടുമെങ്കിൽ പരമോന്നതമായ രാഷ്ട്രീയശക്തിയുടെ - രാജാവിന്റെ - ധർമം യഥാവിധി അനുഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതാം.
അനുഭവാതീതമായ ഒരു മണ്ഡലത്തിലേക്കു മരണത്തിലൂടെ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഭൗതികജീവിതം പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനത്തിലൂടെ കടന്നുപോകണം‌.
അതിനാൽ ഭൗതികകാര്യങ്ങളിൽ രാജാവാണ് പരമാധികാരിയെങ്കിലും ആ കാര്യങ്ങളെ ഉന്നതമായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നയിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമത്തിനു കീഴ്പ്പെട്ടേ മതിയാകൂ.
അക്വിനാസിന്റെ ഈ സിദ്ധാന്തം പൗരോഹിത്യശക്തികൾക്കു രാഷ്ട്രീയമണ്ഡലത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യം നേടിക്കൊടുത്തു.
അക്വീനാസിന്റെ ശൈലി
ഏറെ അലങ്കാരങ്ങളില്ലാത്ത ലളിതവും ഋജുവുമായ ശൈലിയിലാണ്‌ അക്വീനാസ് തന്റെ ദൈവശാസ്ത്ര-ദാർശനിക രചനകൾ നിർ‌വഹിച്ചത്.
ഒതുക്കവും കൃത്യതയുമുള്ള ഭാഷയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്.
അഗസ്റ്റിന്റെ രചനകളിൽ കാണുന്ന ചടുലതയും ഭാവനാവിലാസവും കവിതയും അക്വീനാനാസിന്റെ രചനകളിൽ കണ്ടെത്താനാവില്ല.
തത്ത്വചിന്തയിൽ ഉജ്ജ്വലതയ്ക്ക് സ്ഥാനമില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയതായി ഈ രചനകൾ വായിക്കുന്നവർക്കു തോന്നിയേക്കാം.
എന്നാൽ ആവശ്യമെന്നു തോന്നിയാൽ കവനകലയിൽ കവികൾക്കൊപ്പമാകാനും അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അക്വീനാസിന്റെ തൂലികയുടെ സൃഷ്ടികളിൽ ഏറ്റവും തികവുറ്റത് വിശുദ്ധകുർബ്ബാനയുടെ തിരുനാളിനു(Feast of Corpus Christi) വേണ്ടി അദ്ദേഹം രചിച്ച ഗീതങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളുമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തിരുനാളിലെ സമാപനാരാധനയ്ക്കായി രചിച്ച പാൻ‌ഗേ ലിംഗ്വാ ഗ്ലോറിയോസി കോർപ്പോറിസ് മിസ്റ്റീരിയം (Pange lingua gloriosi corporis mysterium - നാവേ, യോഗാത്മശരീരത്തിന്റെ മഹത്ത്വം പ്രകീർത്തിച്ചാലും) എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗീതം, എല്ലാക്കാലത്തേയും മഹത്തായ പ്രാർത്ഥനാഗീതങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്‌.
ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെയും കവിതയുടേയും ഹൃദയാലുതപകരുന്ന സങ്കരം എന്ന് അത് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
തത്ത്വചിന്തക്കപ്പുറം തോമസ് അക്വീനാസ്, ഫ്രാ അഞ്ജലിക്കോ(1395 – 1455) വരച്ച ചിത്രം
തത്ത്വചിന്തയുടെ ലോകത്തിനു പുറത്ത്, കലയിലേയും സാഹിത്യത്തിലേയും സൃഷ്ടികൾക്കും അക്വീനാസ് പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ട്.
നവോത്ഥാനകാലത്തെ പ്രമുഖ കലാകാരനായിരുന്ന ഫിലിപ്പിനോ ലിപ്പിയുടെ ഒരു ചിത്രത്തിന്റെ വിഷയം അക്വീനാസ് മതദ്രോഹികളെ (heretics) വാദിച്ചു തോല്പ്പിക്കുന്നതാണ്.
ദാന്തേയുടെ ഡിവൈൻ കോമഡി യിൽ അക്വീനാസ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്.  'കോമഡി' യുടെ ദൈവശാസ്ത്രവും ലോകവീക്ഷണവും അക്വീനാസിൽനിന്നു കടമെടുത്തത്താണ് എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സുമ്മാ തിയോളജിയേ പദ്യത്തിലാക്കിയതാണ് ഡിവൈൻ കോമഡി എന്നു പോലും പറയാറുണ്ട്.
അക്വീനാസിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് മദ്ധ്യയുഗത്തിൽ പ്രചാരത്തിലിരുന്ന ഒരു കഥ ദാന്തെ ഡിവൈൻ കോമഡിയിലെ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലമെന്ന രണ്ടാം ഭാഗത്ത് ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.
അതനുസരിച്ച് സിസിലിയിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന അൻജോവിലെ ചാൽസിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അക്വീനാസ് ഫോസ്നോവയിൽ വച്ച് വിഷം കൊടുത്തു കൊല്ലപ്പെടുകയായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ കഥ ആരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
തത്ത്വചിന്തയിൽ അക്വീനാസ് പിന്തുടർന്നത് നിഷ്പക്ഷമായ സത്യാന്വേഷണത്തിന്റെ വഴിയല്ല എന്ന് വിമർശിക്കുന്നവരുണ്ട്.
നിഗമനങ്ങൾ നേരത്തേ നിശ്ചയിച്ചതിനു ശേഷം അവ സ്ഥാപിച്ചുറപ്പിക്കാനായി വാദഗതികൾ അന്വേഷിച്ചു പോവുകയാണ് അക്വീനാസ് ചെയ്തതെന്നും ആ വഴി തത്ത്വചിന്തയുടേതല്ല, വക്കാലത്തിന്റേതാണ് (of special pleading) എന്നും ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ , പാശ്ചാത്യ തത്ത്വ ചിന്തയുടെ ചരിത്രം (History of Western Philosophy)എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അക്വീനാസിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്.
നുറുങ്ങുകൾ അക്വീനാസിന്റെ ജീവിതശുദ്ധിയും ബ്രഹ്മചര്യനിഷ്ഠയും ഏറെ ഘോഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മാലാഖ പോലുള്ള വേദപാരംഗതൻ‍ (Angelic Doctor)എന്ന് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു.
മരണത്തിനു മുൻപ് അദ്ദേഹം നടത്തിയ മുഴുവൻ കുമ്പസാരം കേട്ട വൈദികന് അഞ്ചു വയസ്സുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യ കുമ്പസാരം പോലെയാണത്രെ തോന്നിയത്.
ഭക്ഷണവേളകളിൽ പോലും തത്ത്വചിന്തയിലെ സമസ്യകളുമായി മനസ്സിൽ മല്ലടിച്ചിരുന്ന അക്വീനാസ് ചുറ്റുപാടുകളുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ മറക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നത്രെ.
ഒരിക്കൽ ഇതര സന്യാസിമാരോടും ആശ്രമാധിപനുമൊപ്പം ഫ്രാൻസിലെ ലൂയി ഒൻപതാം രാജാവിനൊപ്പം ഭക്ഷണത്തിനു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം ഭക്ഷണത്തിനിടെ "മനിക്കേയന്മാർക്ക് അതാണ്‌ മറുപടി" എന്നു പറഞ്ഞ് മേശമേൽ ശക്തിയായി ഇടിച്ചു.
രാജാവിനൊപ്പമാണിരിക്കുന്നതെന്നു മറക്കരുതെന്ന് ആശ്രമാധിപൻ അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ, അക്വീനാസ് ഏതോ വലിയ ദൈവശാസ്ത്രസമസ്യയ്ക്ക് മനസ്സിൽ പരിഹാരം കണ്ടെത്തിയതിന്റെ സൂചനയായി അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ രാജാവ് ഉടനേ അദ്ദേഹത്തിനു എഴുത്തുസാമിഗ്രികൾ വരുത്തിക്കൊടുത്തു.
അക്വീനാസിന്റെ രണ്ടു "സുമ്മാ"-കളിൽ തത്ത്വചിന്താപരമായി നോക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളത് "സുമ്മാ കോൺ‌ട്രാ ജെന്റൈൽസ്" ആണെന്ന് ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ കരുതുന്നു:- "Saint Thomas' most important work, The Summa Contra Gentiles , was written during the years 1959-64......He wrote another book, Summa Theologiae , of almost equal importance, but of somewhat less interest to us because less designed to use arguments not assuming in advance the truth of Christianity."
"Lowered in a basket into the arms of the Dominicans"(കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം) തടിച്ച് വളരെ വലിയ ശരീരമായിരുന്നു അക്വീനാസിന്റേത്.
കൊട്ടയിലിൽ തൂങ്ങിയിറങ്ങിയതിനെ സംബന്ധിച്ച കഥ ശരിയാണെങ്കിൽ, രക്ഷപെടാൻ ഉപയോഗിച്ച് കൊട്ട ഏറെ വലുതായിരുന്നിരിക്കണെമെന്ന് ജി.കെ. ചെസ്റ്റർട്ടൻ ഫലിതം പറയുന്നു.
"it must have been rather a big basket if he was indeed lowered in this fashion".
അക്വീനാസിനെ രക്ഷപെടാൻ സഹായിച്ചത്, മകന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യം കണ്ട് മനസ്സലിഞ്ഞ അമ്മ തന്നെയാണെന്നു വിൽ ഡുറാന്റ് പറയുന്നു.
അക്വീനാസും ബൊനവന്തുരയും ബിരുദം സ്വീകരിച്ചത് ഒരേദിവസം ഒരുമിച്ചാണെന്നും ആരാണ്‌ ആദ്യം അതു സ്വീകരിക്കുക എന്നതിനെച്ചൊല്ലി  ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രതിയോഗികളെന്നതിനൊപ്പം സുഹൃത്തുകളും ആയിരുന്ന അവർക്കിടയിൽ "എളിമ-മത്സരം" (contest of humility) നടന്നെന്നും ഒരു പാരമ്പര്യമുള്ളതായി കത്തോലിക്കാവിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു.
അക്വീനാസിനുണ്ടായതായി പറയപ്പെടുന്ന ദർശനത്തിന്റെ വിവരണം ഇംഗ്ലീഷ് കവി റോബർട്ട് ബ്രിഡ്ജസിന്റെ "ടെസ്റ്റമെന്റ് ഓഫ് ബ്യൂട്ടി" (Testament of Beauty) എന്ന കവിതയിലുണ്ട്.
അതനുസരിച്ച്, എഴുത്തു പുനരാരംഭിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ട റെജിനാൾഡിനോട് അക്വീനാസ് പ്രതികരിച്ചത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: “ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ ആർക്കും നീ പങ്കുവയ്ക്കില്ലെങ്കിൽ,
മകനേ, ഞാൻ നിന്നൊടൊരു രഹസ്യം പറയാം.
എന്റെ എഴുത്തിന്റെ നാളുകൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ എഴുതിയതും പഠിപ്പിച്ചതുമൊക്കെ, ഒന്നുമല്ലെന്നു തോന്നിയ്ക്കും വിധമുള്ള കാര്യങ്ങൾ എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എന്റെ തത്ത്വാന്വേഷണം എന്നപോലെ ജീവിതവും വേഗം അവസാനിക്കുമെന്നാണ്‌ ദൈവത്തിൽ എന്റെ പ്രതീക്ഷ.
("I will tell thee a secret, my son, constraining thee, lest thou dare impart it to any man while I live My writing is at an end.  I have seen such things revealed that what I have written and taught seemeth to me of small worth And hence I hope in my God, that, as of doctrine, there will be speedily also an end of Life.") ”
ങ.
ബെനഡിക്ടൻ സന്യാസിയാകാനുള്ള കുടുംബത്തിന്റെ ഇംഗിതം ധിക്കരിച്ച അക്വീനാസ്, മരണസമയത്ത് ബെനഡിക്ടിനെ തേടിച്ചെന്നതാണെന്ന് ജി.കെ. ചെസ്റ്റർട്ടൺ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
"He had come back to Saint Benedict to die."
അവലംബം 1 2 {{ cite book }} :  CS1 maint: location missing publisher ( link ) ↑ http://www.newadvent.org/summa/ 1 2 3 4 5 6 വിൽ ഡുറാന്റ് , വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം, സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , നാലാം ഭാഗം(പുറങ്ങൾ 961-967) 1 2 3 4 5 6 Saint Thomas Aquinas, Catholic Encyclopedia 1 2 3 4 5 ജി.കെ. ചെസ്റ്റർട്ടൺ അക്വിനാസിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന്: http://gutenberg.net.au/ebooks01/0100331.txt .
↑ വിൽ ഡുറാന്റ്, വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം, സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , നാലാം ഭാഗം(പുറം 957) 1 2 എസ്.രാധാകൃഷ്ണൻ , പൗരസ്ത്യമതങ്ങളും പാശ്ചാത്യചിന്തയും(പുറം 246) ↑ Renn Dickson Hampden The Life of Thomas Aquinas: A Dissertation of the Scholastic Philosophy of the Middle Ages (പുറങ്ങൾ 21-22) 1 2 Healy, Nicholas M. (2003) Thomas Aquinas: Theologian of the Christian Life.
Ashgate Publishing Ltd. 1 2 3 4 5 6 ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ , എ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് വെസ്റ്റേൺ ഫിലോസഫി , (പുറങ്ങൾ 452-462) ↑ Charles Freemaan: Closing of the Western Mind: The Rise of Faith and the Fall of Reason, Publisher: Alfred A. Knopf(2003) ↑ ↑ ↑ http://www.vatican.va/holy_father/leo_xiii/encyclicals/documents/hf_l-xiii_enc_04081879_aeterni-patris_en.html ↑ Metaphysics ↑ ↑ Medieval Source Book, Thomas Aquinas, Reasons in Proof of the Existence of God ↑ St. Thomas Aquinas
തോമസ് അത്താനാസിയോസ്
മലങ്കര മാർത്തോമാ സുറിയാനി സഭയുടെ നേതാവും മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയുമായിരുന്നു പാലക്കുന്നത്ത് തോമസ് മാർ അത്താനാസിയോസ് (7 ഒക്ടോബർ 1836 - 10 ഓഗസ്റ്റ് 1893).
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആംഗ്ലിക്കൻ സഭാ മിഷനറിമാരുമായുള്ള ബന്ധത്തെ തുടർന്ന് പുത്തങ്കൂർ മലങ്കര സുറിയാനി സഭയിൽ പ്രോട്ടസ്റ്റൻറ് നവീകരണ ആശയങ്ങൾ പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നവീകരണവാദികളുടെ നേതാവായ അബ്രഹാം മൽപ്പാന്റെ മൂത്ത മകനായി മാരാമണിലെ പാലക്കുന്നത്തു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച തോമസ് അത്താനാസിയോസ് സഭയിലെ നവീകരണവാദ പക്ഷത്തിന്റെ ശക്തരായ വാക്താക്കളിൽ ഒരാളായി മാറി.
പാലക്കുന്നത്ത് കുടുംബക്കാരൻ തന്നെയായ മാത്യൂസ് മാർ അത്താനാസിയോസ് മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായി സ്ഥാനമേറ്റതോടെ സഭയിൽ ഈ വിഭാഗം വളരെ ശക്തരായി.
മലങ്കര സഭ ഒരു സ്വതന്ത്ര സഭയാണെന്നും ആംഗ്ലിക്കൻ പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളുമായുള്ള ബന്ധം സഭയ്ക്ക് ആവശ്യമാണ് എന്നും ഈ വിഭാഗം വാദിച്ചു.
എന്നാൽ ഇതിനെ എതിർത്ത വിഭാഗം സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസുമായുള്ള സഭാപരവും വിശ്വാസപരവുമായ ബന്ധം നിലനിർത്തണമെന്ന് നിലപാടെടുത്തു.
ഇവരുടെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം 1876ൽ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന പാത്രിയർക്കീസ് ഇഗ്നാത്തിയോസ് പത്രോസ് തൃതീയൻ മുളന്തുരുത്തിയിൽ സഭയുടെ സുന്നഹദോസ് വിളിച്ചു ചേർക്കുകയും മാത്യൂസ് അത്താനാസിയോസിനെ നീക്കി പുലിക്കോട്ടിൽ ദിവന്നാസിയോസ് ജോസഫ് രണ്ടാമനെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ തീരുമാനം അംഗീകരിക്കാൻ നവീകരണവാദികൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
ഇതേത്തുടർന്ന് സഭ നവീകരണ കക്ഷി - പാത്രിയർക്കീസ് കക്ഷി എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി പിളർന്നു.
1877ൽ മാത്യൂസ് മാർ അത്താനാസിയോസിന്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന് അനന്തരവനായ തോമസ് അത്താനാസിയോസ് നവീകരണ കക്ഷിയുടെ മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായി ചുമതലയേൽക്കുകയും സഭാ സ്വത്തുക്കളുടെ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന് ഇരുവിഭാഗങ്ങളും തർക്കപരിഹാരത്തിന് കോടതി വ്യവഹാരത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.
വട്ടിപ്പണക്കേസ് , ഒന്നാം സമുദായ കേസ് എന്നെല്ലാം ഇത് അറിയപ്പെട്ടു.
1889ലെ തിരുവിതാംകൂർ റോയൽ കോടതി വിധി നവീകരണ കക്ഷിക്ക് പ്രതികൂലമായതോടെ തോമസ് അത്താനാസിയോസിന് ഔദ്യോഗിക വസതിയായ കോട്ടയം പഴയ സെമിനാരിയും സഭാ സ്വത്തുക്കളും വട്ടിപ്പണത്തിന് മേലുള്ള അവകാശവും സഭയിലെ പാത്രിയാർക്കീസ് അനുകൂല വിഭാഗത്തിന് കൈമാറേണ്ടതായി വന്നു.
തോമസ് അത്താനാസിയോസിനോട് വിശ്വസ്തത പുലർത്തിയിരുന്ന നവീകരണ കക്ഷിക്കാർ പിന്നീട് മലങ്കര മാർത്തോമ്മാ സുറിയാനി സഭ എന്ന പേരിൽ, ഒരു സ്വയംശീർഷക സ്വതന്ത്ര നവീകൃത സുറിയാനി സഭയായി രൂപപ്പെട്ടു.
സഭയ്ക്ക് സ്വതന്ത്രമായ ഭരണസംവിധാനവും ദൈവാലയങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും ക്രമീകരിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യപങ്കു വഹിച്ച ഇദ്ദേഹം ആധുനിക മാർത്തോമ്മാ സഭയുടെ സ്ഥാപകനായി അറിയപ്പെടുന്നു.
തോബിയാസ് ആന്റ് ദ എയ്ഞ്ചൽ (വെറോച്ചിയോ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tobias_and_the_Angel_(Verrocchio)
1470–1475 കാലഘട്ടത്തിൽ ഫ്ലോറൻസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രശാലയുടെ ഉടമസ്ഥനായിരുന്ന ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാന ചിത്രകാരൻ ആൻഡ്രിയ ഡെൽ വെറോച്ചിയോ ചിത്രീകരിച്ച ഒരു അൾത്താര ചിത്രമാണ് തോബിയാസ് ആന്റ് ദ എയ്ഞ്ചൽ.
ലണ്ടനിലെ നാഷണൽ ഗാലറിയിലാണ് ഈ ചിത്രം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അന്റോണിയോ ഡെൽ പൊള്ളയോളോ ചിത്രീകരിച്ച തോബിയാസിനെയും എയ്ഞ്ചലിനെയും ചിത്രീകരിക്കുന്ന മുമ്പത്തെ ചിത്രത്തിന് സമാനമാണ് ഈ ചിത്രം.
ഓക്സ്ഫോർഡ് കലാചരിത്രകാരൻ മാർട്ടിൻ കെമ്പ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, വെറോച്ചിയോയുടെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ അംഗമായിരുന്ന ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ മിക്കവാറും മത്സ്യം വരച്ചിരിക്കാം.
വാഷിംഗ്ടണിലെ നാഷണൽ ഗാലറിയിലെ ഡേവിഡ് അലൻ ബ്രൗൺ, മൃദുരോമമുള്ള കൊച്ചു നായയുടെ ചിത്രവും ഉദാഹരണമായി പറയുന്നു.
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, ലിയോനാർഡോയുടെ ചിത്രീകരണം ഉള്ള ഒരു ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ഉദാഹരണമാണിത്.
Possibly attributed to the young Leonardo da Vinci: The fish The dog അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ Tobias and the Angel by Andrea del Verrocchio എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
തോബിയാസ് സ്റ്റിമ്മർ Portrait of Stimmer, Zentralbibliothek Zürich collection.
തോബിയാസ് സ്റ്റിമ്മർ (ജീവിതകാലം :7 ഏപ്രിൽ 1539 മുതൽ 4 ജനുവരി 1584 വരെ) ഒരു സ്വിസ് ചിത്രകാരനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ സൃഷ്ടിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് സ്ട്രാസ്ബർഗിലെ ജ്യോതിശാസ്ത്ര ഘടികാരത്തിലെ ചിത്രരചനയാണ്.
അദ്ദേഹം സ്ട്രോസ്ബർഗിൽവച്ച് അന്തരിച്ചു.
ഷാഫ്ഹൗസനിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം ഷാഫ്ഹൗസെൻ, സ്ട്രാസ്ബർഗ്, ബാഡൻ ബാഡൻ എന്നി നഗരങ്ങളിൽ ഒരു ചുമർചിത്രകാരനായും ഛായാചിത്രകാരനായും പ്രവർത്തനനിരതനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം വുഡ്കട്ട് മാതൃകയിൽ നിരവധി ചിത്രങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും (ബൈബിൾ ദൃശ്യങ്ങൾ, ഗൂഢാർത്ഥപരമായ ചിത്രങ്ങൾ) ഇവ ഫ്രാങ്ക്ഫർട്ട് ആം മെയിൻ നഗരത്തിലെ അച്ചടിക്കാരനായിരുന്ന സിഗ്മണ്ട് ഫെവറാബന്റും സ്ട്രാസ്ബർഗിലെ ബേൺഹാർട്ട് ജോബിനും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
അവലംബം ↑ He was not born on April 17, see Lieb 1990.
↑ In the old style.
തോമസ് അത്താനാസിയോസ് (വിവക്ഷകൾ)
തോമസ് മാർ അത്താനാസിയോസ് എന്ന വാക്കിനാൽ താഴെപ്പറയുന്ന എന്തിനേയും വിവക്ഷിക്കാം.
മാർത്തോമ്മാ സുറിയാനി സഭയിലെ തോമസ് അത്താനോസിയോസ് പാലക്കുന്നത്ത് (1877–1893) - മാർത്തോമ്മാ സുറിയാനി സഭയുടെ ആദ്യത്തെ സ്വതന്ത്ര മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്ത തോമസ് അത്താനോസ്യോസ് സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലീത്ത പാനമ്പുന്നയ്ക്കൽ (1914-1984)- മാർത്തോമ്മാ സുറിയാനി സഭയിലെ മുൻ സഫ്രഗൻ മെത്രാപ്പോലീത്ത തോമസ് അത്താനാസിയോസ് വടക്കേത്തലയ്ക്കൽ - ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ചെങ്ങന്നൂർ ഭദ്രാസനത്തിന്റെ മുൻ മെത്രാപ്പോലീത്ത.
തോമസ് അത്താനാസിയോസ് പുറ്റാനിൽ - ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ കണ്ടനാടു് (ഈസ്റ്റ്)  ഭദ്രാസനത്തിന്റെ നിലവിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത.
തോബിയാസ് ജേർണി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tobias%27_Journey
ഫ്ലെമിഷ് ആർട്ടിസ്റ്റ് ജൂസ് ഡി മോമ്പർ വരച്ച പാനലിലെ ഒരു എണ്ണച്ചായാചിത്രമാണ് തോബിയാസ് ജേർണി .
പെയിന്റിംഗ് മോമ്പറിന്റെ വലിയ തോതിലുള്ള സാങ്കൽപ്പിക ലാൻഡ്സ്കേപ്പ് പെയിന്റിംഗും വിദൂര കാഴ്ചപ്പാടുകളിലെ വ്യാഖ്യാനവും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.
അതേ സമയം ഒരു ബൈബിൾ വിഷയത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു.
റാഫേൽ മാലാഖയുടെ മീഡിയയിലേക്ക് പിതാവിന്റെ പണം വീണ്ടെടുക്കാൻ അയക്കുന്ന നീനെവേയിൽ താമസിക്കുന്ന നഫ്താലി ഗോത്രത്തിലെ നീതിമാനായ ഇസ്രായേല്യനായ തോബിറ്റിന്റെ കഥയാണ് ഈ പെയിന്റിംഗ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.
ആന്റ്വെർപിലെ റോക്കോക്സ് ഹൗസിലാണ് ഈ പെയിന്റിംഗ് ഇപ്പോൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ടോബിറ്റിന്റെ മകൻ തോബിയയെ മീഡിയയിൽ നിക്ഷേപിച്ച പണം ശേഖരിക്കാൻ പിതാവ് അയയ്ക്കുന്നു.
റാഫേൽ സ്വയം തോബിറ്റിന്റെ ബന്ധുവായ അസരിയയായി അവതരിപ്പിക്കുകയും തോബിയാസിനെ സഹായിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
റാഫേലിന്റെ മാർഗനിർദേശപ്രകാരം തോബിയാസ് തന്റെ നായയുമായി മീഡിയയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
വഴിയിൽ, ടൈഗ്രിസ് നദിയിൽ കാലുകൾ കഴുകുമ്പോൾ, ഒരു മത്സ്യം അവന്റെ കാൽ വിഴുങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
മാലാഖയുടെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം തോബിയാസ് മത്സ്യത്തെ പിടികൂടി അതിന്റെ ഹൃദയം, കരൾ, പിത്തസഞ്ചി എന്നിവ നീക്കം ചെയ്യുന്നു.
മീഡിയയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, റാഫേൽ തോബിയാസിനോട് കാമത്തിന്റെ അമാനുഷിക ശക്തി ഉള്ള അസ്മോഡിയസ് ബാധിച്ച സുന്ദരിയായ സാറയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.
തോബിയാസിന് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്, കാരണം അവൾ അവന്റെ കസിൻ ആണ്.
അവൻ അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധുമാണ്.
വിവാഹ രാത്രിയിൽ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ ഭൂതത്തെ തുരത്താൻ മത്സ്യത്തിന്റെ കരളും ഹൃദയവും കത്തിക്കാൻ ദൂതൻ യുവാവിനോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.
തോബിയാസും സാറയും വിവാഹിതരായി.
കത്തുന്ന അവയവങ്ങളുടെ പുക ഡീമോനെ അപ്പർ ഈജിപ്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
അവിടെ റാഫേൽ അവനെ പിന്തുടർന്ന് ബന്ധിക്കുന്നു.
സാറയുടെ പിതാവ് തോബിയാസിനെ കൊല്ലുമെന്ന് കരുതി ഒരു ശവക്കുഴി കുഴിക്കുകയായിരുന്നു.
കാരണം വിവാഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിനുമുമ്പ് സാറ വിവാഹം കഴിച്ച അവരുടെ വിവാഹ രാത്രിയിൽ എല്ലാവരെയും ഡീമോൻ കൊന്നിരുന്നു.
തന്റെ മരുമകനെ ജീവനോടെയും നല്ലനിലയിലും കണ്ടെത്തിയതിൽ ആശ്ചര്യപ്പെട്ട സാറയുടെ പിതാവ് ഇരട്ട നീളമുള്ള വിവാഹ വിരുന്നിന് ഉത്തരവിടുകയും രഹസ്യമായി കല്ലറ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.