smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കുറിപ്പുകൾ അവലംബം കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ആദിചേരൻമാർ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ആദിതി പോഹങ്കർ
ആദിതി പോഹങ്കർ (ജനനം, 31 ഡിസംബർ 1994) ഹിന്ദി, മറാത്തി, തമിഴ് ചലച്ചിത്ര മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ അഭിനേത്രിയാണ്.
ലവ് സെക്സ് ഔർ ധോഖാ (2010) എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലൂടെ അഭിനയരംഗത്തെത്തിയ ശേഷം, റിതേഷ് ദേശ്മുഖിനൊപ്പം ലൈ ഭാരി (2014) എന്ന ചിത്രത്തിലെ അഭിനയത്തിലൂടെ അവർ മുന്നേറ്റം നടത്തി.
2020 -ലെ വെബ് സീരീസുകളായ ഷി , ആശ്രം എന്നിവയിലെ വേഷങ്ങളിലൂടെ അവർക്ക് രാജ്യമെമ്പാടും പ്രശസ്തി നേടി.
സുധീർ, ശോഭ പോഹങ്കർ എന്നിവരുടെ മകളായി ആദിതി പോഹങ്കർ ജനിച്ചു.
പിതാവ് മുൻ മാരത്തൺ റണ്ണറും മാതാവ് മുൻ ദേശീയ ഹോക്കി കളിക്കാരിയായിരുന്നു.
മുത്തശ്ശി സുശീല “തായ്” പോഹങ്കർ കിരാന ഘരാനയുടെ ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ഗായികയും ക്ലാസിക്കൽ ഗായകൻ അജയ് പോഹങ്കർ അവരുടെ അമ്മാവനുമായിരുന്നു.
അഭിജിത് പോഹങ്കർ അവരുടെ കസിൻ ആണ്.
സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് അത്ലറ്റിക്സ് കായികരംഗത്ത് മഹാരാഷ്ട്രയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് 100 മീറ്റർ, 200 മീറ്റർ ഓട്ടമത്സരങ്ങളിൽ അവർ മെഡലുകൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ആദിതാളം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adi_tala കർണ്ണാടക സംഗീതം തഞ്ചാവൂർ രീതിയിലുള്ള തമ്പുരു ആശയങ്ങൾ ശ്രുതി സ്വരം രാഗം താളം മേളകർത്താ അസമ്പൂർണ്ണ മേളകർത്താ രചനകൾ ഗീതം സ്വരജതി വർണ്ണം കൃതി കീർത്തനം രാഗം താനം പല്ലവി തില്ലാന വദ്യോപകരണങ്ങൾ ശബ്‌ദസൗകുമാര്യം സരസ്വതി വീണ ഓടക്കുഴൽ നാദസ്വരം ഗോട്ടുവാദ്യം (ചിത്രവീണ) വയലിൻ താളവാദ്യങ്ങൾ മൃദംഗം ഘടം മോർസിംഗ് ഘഞ്ചിറ തവിൽ ശ്രുതി തമ്പുരു ശ്രുതിപ്പെട്ടി വഗ്ഗേയകാരന്മാർ ഗ്ലോസറി ക സ തി
കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിൽ ഇന്ന് പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്ന താളങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആദിതാളം അഥവാ ചതുരശ്രജാതി ത്രിപുടതാളം .
കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിൽ ഏറ്റവും അധികം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന താളമാണിത്.
കർണ്ണാടക സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു തുടങ്ങുന്നത് ആദിതാളത്തിലാണ്.
ഇതിനാലാണ് 'ആദിതാളം' എന്ന പേര് ഇതിന് വന്നത്.
എട്ട് അക്ഷരങ്ങളും നാല് അക്ഷരകാലവുമുള്ള താളമാണ് ആദിതാളം.
അവലംബം ↑ Randel 2003 , പുറങ്ങൾ.
816–817.
sfn error: no target: CITEREFRandel2003 ( help ) ↑ {{ cite book }} : | access-date= requires | url= ( help ) ; Check date values in: | date= ( help ) പുറം കണ്ണികൾ T.N.Chitra's information on Adi Tala on the Indian Heritage website
ആദികൈലാസയാത്ര
ഹിമാലയ സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരന്മാരിൽ പ്രമുഖനായ ശ്രീ.എം. കെ. രാമചന്ദ്രൻ രചിച്ച കൃതിയാണ് ആദികൈലാസയാത്ര .
അദ്ദേഹം നടത്തിയ ആദ്യതത്െ കൈലാസ യാത്രയുടെ അനുഭവ വിവരണമാണ് ഈ കൃതിയിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
മങ്തി ക്യാമ്പ് വരെ വാഹനത്തിലും പിന്നീട് കാളീ നദീ തീരത്തുകൂടി ദർഭ, കാപ്ല, ബുധി, ഗുഞ്ജി നാഭി, കുറ്റി ഫാൽകിവാർ വഴി കാൽനടയായും നടത്തിയ യാത്രകളും അതിനിടയിലുണ്ടായ അനുഭവങ്ങളുമാണ് അദ്ദേഹം ഈ കൃതിയിൽ വർണ്ണിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ആദികൈലാസം
ഉത്തരാഖണ്ഡ് സംസ്ഥാനത്തിൽ തിബറ്റ്- ചൈന  അതിർത്തിയിൽ പിത്തോർഗഡ് ജില്ലയിലാണ് ഛോട്ട കൈലാസ് എന്ന് കൂടി പറയുന്ന ആദികൈലാസം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
തിബറ്റിലുള്ള കൈലാസം പോലെ ദിവ്യമായി കരുതുന്ന കുമയൂൺ താഴ്വരയിലെ മറ്റൊരു പർവ്വതമാണ് ആദികൈലാസം.
ബേസ് ക്യാമ്പായ ദാർചുലയിൽ നിന്നും 120 കിലൊമിറ്റർ അകലെ ആണു ജോലിങ് ചോങ് എന്ന ക്യാമ്പിനടുത്തുള്ള ആദികൈലാസം.
ആദിച്ചനല്ലൂർ അനിൽകുമാർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adichanalur_Anilkumar
കേരളീയനായ സംഗീതജ്ഞനും ഘടം വാദകനുമാണ് ആദിച്ചനല്ലൂർ അനിൽകുമാർ .
കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമിയുടെ കലാശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ രാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ നിരവധി വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ സംഗീത പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ആദിച്ചനല്ലൂരിൽ വെളിച്ചിക്കാല, മൃത്യുഞ്ജയൻ പിള്ളയുടെയും  അംബികാമ്മയുടെയും മകനാണ്.
സ്വാതിതിരുനാൾ സംഗീത കോളേജിൽനിന്ന് ഗാനഭൂഷണവും പിന്നീട് ഗാനപ്രവീണും  പാസ്സായി.
ഡോ. കെ.ജെ.യേശുദാസ്, ടി. എൻ.ശേഷഗോപാലൻ, ടി.വി.ശങ്കരനാരായണൻ, ഡോ. ബാലമുരളീകൃഷ്ണ, നെയ്യാറ്റിൻകര വാസുദേവൻ, ഡോ. എൻ.രമണി, എം.ജി.രാധാകൃഷ്ണൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖരോടൊപ്പം ഘടം വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പുരസ്കാരങ്ങൾ കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമിയുടെ കലാശ്രീ പുരസ്കാരം (2013) അവലംബം ↑ {{ cite news }} : Check date values in: | accessdate= and | date= ( help )
ആദിച്ചനല്ലൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adichanalloor_Gramapanchayat
8°52′57″N 76°42′47″E ﻿ / ﻿ 8.882560°N 76.713130°E ﻿ / 8.882560; 76.713130 കേരളത്തിലെ കൊല്ലം ജില്ലയിൽ കൊല്ലം താലൂക്കിൽ ഇത്തിക്കര ബ്ലോക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഗ്രാമപ്പഞ്ചായത്താണ് ആദിച്ചനല്ലൂർ ( ഇംഗ്ലീഷ് :Adichanalloor Gramapanchayat).
ആദിച്ചനല്ലൂർ, തഴുത്തല എന്നീ വില്ലേജുകളാണ്‌ ഈ പഞ്ചായത്തിലെ വില്ലേജുകൾ.
ഇത്തിക്കരപക്കിയുടെ നാടാണ് ആദിച്ചനല്ലൂർ.
ഇത്തിക്കരയാറും പള്ളിക്കൽ ആറും ഇവിടുത്തെ പ്രധാന  ജലസ്രോതസ്സുകളാണ്‌.
നദികളുടെ കരപ്രദേശങ്ങളിലെ ഫലഭൂയിഷ്ഠത നെൽ‌ കൃഷിയുടേയും തെങ്ങു കൃഷിയുടെയും സമ്പൽ സമൃദ്ധമായ വളർച്ചയ്ക്ക് പ്രകൃതി കനിഞ്ഞു നല്കിയ വരദാനങ്ങളാണ്.
തിരുവിതാംകൂറിലെ ആറ്റിങ്ങലിനും , കൊല്ലത്തിനും മദ്ധ്യേയുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വ്യാപര കേന്ദ്രമായിരുന്ന കൊട്ടിയം വഴി യാത്രക്കാരുടെ വിശ്രമത്തിനു വേണ്ടി മഹാരാജാവിന്റെ പ്രത്യേക നിർ‌ദ്ദേശത്തിൽ കൊട്ടിയത്ത് ഒരു വഴിയമ്പലം നിർ‌മ്മിക്കുകയും പിൽക്കാലത്ത് അതിനെ കൊട്ടിയം അമ്പലം എന്നു നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുളളതുമാണ്.
പഞ്ചായത്തിന്റെ അതിരുകൾ കിഴക്ക് പൂയപ്പളളി, വടക്കുകിഴക്ക് നെടുമ്പന, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് തൃക്കോവിൽവട്ടം, പടിഞ്ഞാറ് മയ്യനാട് , തെക്ക് ചാത്തന്നൂർ എന്നീ പഞ്ചായത്തുകളാണ്‌.
വാർഡുകൾ തഴുത്തല പുഞ്ചിരിച്ചിറ ആലുംകടവു പ്ലാക്കാട് ഫാർമേഴ്സ്  സർവ്വീസ് സഹകരണ ബാങ്ക് കുണ്ടുമൺ ആദിച്ചനല്ലൂർ വെളിച്ചിക്കാല കുമ്മല്ലൂർ കട്ടച്ചൽ കൈതക്കുഴി മൈലക്കാട് ഇത്തിക്കര ഒറ്റപ്ലാമൂട് ആനക്കുഴി പടിഞ്ഞാറേ മൈലക്കാട് കൊട്ടിയം കിഴക്ക് വെണ്മിണിച്ചിറ കൊട്ടിയം തഴുത്തല തെക്ക് സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ
2001 ലെ ഇന്ത്യാ കാനേഷുമാരി പ്രകാരം ആദിച്ചനല്ലൂരിലെ ജനസംഖ്യ 27767 ആണ്‌.
ഇതിൽ 12980 പുരുഷന്മാരം 14787 സ്ത്രീകളുമാണ്‌.
അന്ത്യോഖ്യൻ സഭ ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
അന്ത്യോഖ്യയിൽ വെച്ചാണ് ആദ്യമായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നുള്ള പേര് ഉളവായത്.
ഒന്ന് യവനായ ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നും രണ്ടാമത് യഹൂദ ക്രിസ്ത്യാനികളുമായിരുന്നു.
കർത്താവായ യേശു ക്രിസ്തു തൻ്റെ ശുശ്രുഷകൾ പന്ത്രണ്ടു ശ്ളീഹന്മാരെ ഭരമേല്പിച്ചു, അതിൽ ഒന്നാമനായിരുന്നു മോർ പത്രോസ് ശ്ളീഹാ.
ആദ്യമായി സഭ രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നത് യെരുശലേമിലാകുന്നു, കൊടിയ പീഡനങ്ങൾ അന്ത്യോഖ്യായിലേക്കു നാടുകടത്തപ്പെടേണ്ടി വന്നുവേണങ്കിലും അവർ ശുശ്രുഷകൾ നിറവേറ്റി.
മോർ പത്രോസ് ശ്ലിഹായും, പുറജാതികളുടെ ശ്ളീഹാ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മോർ പൗലോസ് സുവിശേഷം അന്ത്യോഖ്യ മുതൽ റോം വരെ അറിയിച്ചുവെന്നാണ് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം പ്രകാരം കാണുന്നത്.
അവരുടെ കല്ലറ ഇന്നും റോമിലുണ്ട്.
മോർ പത്രോസിൻ്റെ ദയറാ ഇന്നും തുർക്കിയിൽ കാണുവാൻ കഴിയുന്നതാണ്, ഇവിടാന് മോർ പത്രോസ് ശ്ളീഹാ തൻ്റെ ആദ്യ സഭ സ്ഥാപിച്ചത് എന്ന് കരുത്തന്നത്.
യെരുശലേമിൽ പന്ത്രണ്ട് ശ്ളീഹന്മാരുടെ മുകളിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ആവസിച്ചെങ്കിൽ, അവിടെ സഭയുടെ ആലോചന യോഗം നടന്നിരിക്കാം എന്തായാലും മോർ പത്രോസ് ശ്ളീഹാ വചനപ്രകാരം അന്ത്യോഖ്യായിൽ ആദ്യ സഭ സ്ഥാപിച്ചു.
അന്ത്യോഖ്യാ ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയാർക്കാസനം Part of a series on the Eastern Orthodox Church Mosaic of Christ Pantocrator , Hagia Sophia Overview Structure Theology ( History of theology ) Liturgy Church history Holy Mysteries View of salvation View of Mary View of icons Background Crucifixion / Resurrection / Ascension of Jesus Christianity Christian Church Apostolic succession Four Marks of the Church Orthodoxy Organization Autocephaly Patriarchate Ecumenical Patriarch Episcopal polity Clergy Bishops Priests Deacons Monasticism Degrees of monasticism Autocephalous jurisdictions Autocephalous Churches who are officially part of the communion: Constantinople Alexandria Antioch Jerusalem Russia Serbia Romania Bulgaria Georgia Cyprus Greece Poland Albania Czech Lands and Slovakia
ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ഭാഗമായ ഒരു സ്വയംശീർഷക വിഭാഗമാണ് അന്ത്യോഖ്യായുടെ ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയാർക്കാസനം ( ഗ്രീക്ക് : Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας ), അഥവാ അന്ത്യോഖ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭ അല്ലെങ്കിൽ, നൈയ്യാമികമായി, അന്ത്യോഖ്യയുടെയും കിഴക്കൊക്കെയുടെയും റൂം ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയാർക്കാസനം ( അറബി : بطريركيّة أنطاكية وسائر المشرق للروم الأرثوذكس ‬ ബാത്രിയർക്കിയത്ത് അന്താകിയാ വ-സായിർ അൽ-മശ്രിഖ് ലി-ർ-റൂം അൽ-ഊർത്തുദൂക്സ് ).
ലോകവ്യാപകമായ കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭാ കൂട്ടായ്മയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ സഭ പുരാതനമായ അന്ത്യോഖ്യൻ സഭയിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ കിഴക്കൻ നഗരമായ അന്ത്യോഖ്യയിൽ അപ്പസ്തോലന്മാരായ പത്രോസ്, പൗലോസ് എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപമെടുത്ത ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്ന ഈ സഭയുടെ അദ്ധ്യക്ഷൻ അന്ത്യോഖ്യായുടെ ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയാർക്കീസ് എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഈജിപ്തിലെ കോപ്റ്റിക്, ലെബനനിലെ മാറോനായ എന്നീ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം മദ്ധ്യപൂർവ്വദേശത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഈ സഭയും.
അവലംബം ↑ {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ ↑ Greek Orthodox Patriarchate of Antioch and All the East Archived 30 May 2019 at the Wayback Machine .
at World Council of Churches ↑ ↑
അന്ത്യോഖ്യൻ വേദശാസ്ത്രകേന്ദ്രം
ക്രൈസ്തവ വേദശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പഠനകേന്ദ്രം അല്ലെങ്കിൽ ചിന്താധാര ആണ് അന്ത്യോഖ്യൻ വേദശാസ്ത്രകേന്ദ്രം അഥവാ അന്ത്യോഖ്യൻ ചിന്താധാര ( ഇംഗ്ലീഷ് : The School of Antioch ).
ക്രൈസ്തവ തിരുലിഖിതങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ചരിത്രാവലോകനം, ഭാഷാവ്യാകരണം, സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണം എന്നിവയിൽ ഊന്നിയ വ്യാഖ്യാനത്തിലും പഠനത്തിലുമാണ് ഇതിന്റെ അനുയായികൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്.
അലക്സാണ്ട്രിയൻ വേദശാസ്ത്രകേന്ദ്രത്തോടൊപ്പം റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സഭയിലെ രണ്ട് പ്രധാന വേദശാസ്ത്രകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് നിലകൊണ്ടു.
അന്ത്യോഖ്യാ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസ്
അന്ത്യോഖ്യായുടെയും കിഴക്കൊക്കെയുടെയും സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസ് ( സുറിയാനി : ܦܛܪܝܪܟܐ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ ܘܕܟܘܠ ܡܕܢܚܐ ) സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ( സുറിയാനി : ܥܺܕܬܳܐ ܣܽܘ̣ܪܝܳܝܬܳܐ ܬܪܺܝܨܰܬ ܫܽܘ̣ܒ̣ܚܳܐ ) പരമാദ്ധ്യക്ഷനും അന്ത്യോഖ്യായുടെ സ്ഥാനീക മെത്രാനുമാണ് .
സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ആകമാന സുന്നഹദോസിന്റെ അധ്യക്ഷൻ കൂടിയാണ് ഇദ്ദേഹം.
അന്ത്യോഖ്യയിലെ പാത്രിയർക്കീസ് ​​സ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ചതും ആദ്യം അത് വഹിച്ചതും പത്രോസ് ശ്ലീഹാ ( സുറിയാനി : ܫܹܡܥܘܿܢ ܟܹ݁ܐܦ݂ܵܐ ശെമഓൻ കീഫോ ) ആണെന്നാണ് പൗരാണിക ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യം.
അന്ത്യോഖ്യയിലെ പാത്രിയാർക്കീസ് ​​അന്ത്യോഖ്യയിലെ അപ്പസ്തോലിക സിംഹാസനത്തിന്റെ പിന്തുടർച്ച അവകാശപ്പെടുന്നു.
നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് സ്ഥിരീകരിച്ച പ്രകാരം ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ മൂന്ന് പാത്രിയാർക്കാസനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അന്ത്യോഖ്യയിലെ പാത്രിയാർക്കേറ്റ്.
അദ്ദേഹം അന്ത്യോഖ്യയുടെ മെത്രാനും, കിഴക്കൻ ഡയോസിസ് മുഴുവനിലെയും മെത്രാന്മാരുടെ ഇടയിലെ തുല്യരിൽ ഒന്നാമനും ആയിരുന്നു.
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ട് ശിഷ്യന്മാരിൽ പ്രധാനിയായിരുന്ന പത്രോസ് ശ്ലീഹാ ക്രി.
34ൽ അന്ത്യോഖ്യായിൽ സഭ സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കപ്പെട്ട് പോരുന്നു.
പത്രോസ് അന്ത്യോഖ്യയിൽ നിന്ന് റോമിലേക്ക് പോയപ്പോൾ എവോദിയോസിനെ അന്ത്യോഖ്യയിൽ ബിഷപ്പായി നിയമിച്ചു.
എവോദിയോസിന്റെ പിൻഗാമിയായി ഇഗ്നാത്തിയോസും സ്ഥാനമേറ്റു.
നിഖ്യാ സൂനഹദോസിന്റെ സമയത്ത്, അന്ത്യോഖ്യായിലെ ബിഷപ്പ് റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സഭയിലെ മൂന്ന് പാത്രിയാർക്കാസനങ്ങളിൽ ഒന്നായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
പാശ്ചാത്യ മേഖലയിൽ റോമും പൗരസ്ത്യ മേഖലയിൽ ഈജിപ്ത് , ലിബിയ മുതലായ പ്രദേശങ്ങളിൽ അലക്സാണ്ട്രിയയും ശേഷിച്ച കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ അന്ത്യോഖ്യയും സ്വാധീനം നേടി.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ സൂനഹദോസിനു ശേഷം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളും പാത്രിയാർക്കാസനമായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു.
കാൽക്കിദോനിയാ സൂനഹദോസിൽ വെച്ച് ജെറുസലേമിനെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി അഞ്ച് പാത്രിയാർക്കാസനങ്ങൾ ഉള്ള ക്രമീകരണം കൊണ്ടുവന്നു.
കാൽക്കിദോനിയാ സൂനഹദോസിൽ വെച്ച് സൂനഹദോസിനെ അനുകൂലിക്കുന്നവർ, എതിർത്തിരുന്നവർ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി ഭിന്നിച്ചു.
അന്ത്യോഖ്യയിൽ ഈ ഭിന്നത രൂക്ഷമായിരുന്നു.
സേവേറിയോസ് അന്ത്യോഖ്യാ പാത്രിയർക്കീസ് ആയതോടെ ഭിന്നത പിളർപ്പിലേക്ക് നീങ്ങി.
കാൽക്കിദോനിയാ സൂനഹദോസിനെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിപ്പറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെ ചക്രവർത്തിയും മറ്റു സഭാ നേതാക്കളും സഭയിൽ നിന്നും മുടക്കി പാത്രിയർക്കീസ് പദവിയിൽ നിന്ന് സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി.
ഇതേ തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ഈജിപ്തിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെടുകയും അവിടെ കാൽക്കിദോനിയാ സൂനഹദോസിനെ പൂർണ്ണമായി തള്ളി പറഞ്ഞിരുന്ന സഭാ നേതാക്കളുടെ പിന്തുണ നേടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇവർ ഓറിയൻറൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകൾ എന്ന് പിൽക്കാലത്ത് അറിയപ്പെട്ടു.
അതേസമയം റോമിലെ മാർപാപ്പയുടെയും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ റോമാ ചക്രവർത്തിയുടെയും പാത്രിയർക്കീസിന്റെയും അംഗീകാരത്തോടെ അന്ത്യോഖ്യയിൽ പത്രോസ് പാത്രിയർക്കീസിനെ പുതിയ പാത്രിയർക്കീസ് ആയി വാഴിക്കപ്പെട്ടു.
ചക്രവർത്തിയെയും മാർപാപ്പയെയും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പാത്രിയർക്കീസിനെയും പിന്താങ്ങിയിരുന്നവർ സേവേറിയോസിന് പകരം പുതിയ അന്ത്യോഖ്യ പാത്രിയർക്കീസ് പത്രോസിനെ സ്വീകരിച്ചു.
ഇദ്ദേഹവും ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ പിൻഗാമികളും കാൽക്കിദോനിയ സൂനഹദോസിന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ ശിരസ്സാൽവഹിച്ച് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഔദ്യോഗിക സഭയിൽ തുടർന്നു.
അന്ത്യോഖ്യയിലെ സഭാ ആസ്ഥാനവും സംവിധാനങ്ങളും ഇവർക്ക് ലഭിച്ചു.
ഇവർ പിൽക്കാലത്ത് അന്ത്യോഖ്യായുടെ ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയാർക്കീസുമാർ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
അതേസമയം ഐക്യസ്വഭാവവാദികൾ സേവേറിയോസിനെ മരണം വരെ പിന്തുണച്ചിരുന്നു.
സഭയിലെ ഭിന്നതയും ചക്രവർത്തിയുടെ ശിക്ഷാനടപടികളും കാരണം 518ൽ പാത്രിയാർക്കീസ് സേവേറിയോസ് അന്ത്യോക്യയിൽ നിന്ന് പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതനായി.
അദ്ദേഹം ആദ്യം ഈജിപ്തിലേക്ക് പോയി.
അവിടെയുള്ള കാൽക്കിദോനിയ സുന്നഹദോസിനെ എതിർത്തിരുന്ന ആളുകളുമായി സഖ്യത്തിൽ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേർന്നു.
ഇവർ കോപ്റ്റിക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
അവിടെ അവർ ചക്രവർത്തിയെ പിന്താങ്ങുന്നവരേക്കാൾ ഭൂരിപക്ഷം ആയിരുന്നു.
ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭാകൂട്ടായ്മയുടെ ഉൽഭവം ഇങ്ങനെയാണ്.
544 ആയപ്പോഴേക്കും സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ മൂന്ന് ബിഷപ്പുമാർ മാത്രമേ അവശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
സേവേറിയോസ് ഇതിനോടകം മരണപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഈ സമയത്ത്, യാക്കോബ് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു സന്യാസി വൈദികൻ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്ക് പോയി അവിടെ കാൽക്കിദോനിയ വിരുദ്ധ ചേരിയോട് കൂറുപുലർത്തിയിരുന്ന തിയോദോറ രാജ്ഞിയുടെ സഹായം തേടി.
ഇതിനെത്തുടർന്ന് രാജ്ഞിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അദ്ദേഹം യാക്കോബ് ബുർദ്ദാന എന്ന പേരിൽ മെത്രാനായി അഭിഷിക്തനായി ( സുറിയാനി : ܝܥܩܘܒ ܒܘܪܕܥܝܐ ).
കോപ്റ്റിക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ അലക്സാണ്ട്രിയാ പാത്രിയർക്കീസ് തിയോഡോഷ്യസ് 1ാമനാണ് മെത്രാഭിഷേകം നടത്തിയത്.
ഇതിനുശേഷം നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയ യാക്കോബ് ബുർദ്ദാന സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങി.
27 ബിഷപ്പുമാരെയും നൂറുകണക്കിന് വൈദികരെയും ശെമ്മാശന്മാരെയും സഭയ്ക്കായി വാഴിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
544ൽ അന്ത്യോഖ്യയുടെ ആദ്യ സ്വതന്ത്ര സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസായി തെല്ലായിലെ സെർജിയൂസിനെ അദ്ദേഹം വാഴിച്ചു.
ഇങ്ങനെ യാക്കോബ് ബുർദ്ദാന നടത്തിയ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ പുനരുജ്ജീവനത്തിന് കാരണമായത്.
അതുകൊണ്ട് സഭ യാക്കോബായ സഭ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പിൽക്കാല ചരിത്രം
1662ൽ, ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പാത്രിയർക്കാസനത്തിലേക്ക് കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അനുഭാവിയായ ഇഗ്നാത്തിയോസ് അന്ത്രയോസ് അകിജാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
കത്തോലിക്കരെ എതിർത്തിരുന്നവർ ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുൾമാസിഹ് 1ാമന്റെ നേതൃത്വം സ്വീകരിച്ചു.
1677ൽ അന്ത്രയോസ് അകിജാന്റെ മരണശേഷം അബ്ദുൾമാസിഹ് 1ാമൻ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസം ഏറ്റ് പറയാൻ തയ്യാറായി.
ഇതിനെ തുടർന്ന് കത്തോലിക്ക അനുഭാവികളും അല്ലാത്തവരും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് അബ്ദുൾമാസിഹ് 1ാമനെ പാത്രിയർക്കീസായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
എന്നാൽ ഉടനെ തന്നെ അദ്ദേഹം കത്തോലിക്കാ ബന്ധം തള്ളിപ്പറഞ്ഞു.
ഇതേത്തുടർന്ന് 1678ൽ കത്തോലിക്കാ അനുഭാവികൾ ജറുസലേം മെത്രാപ്പോലീത്ത ഗ്രിഗോറിയോസ് പത്രോസ് ഷാഹ്ബാദ്ദീനെ തങ്ങളുടെ പാത്രിയാർക്കീസായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഇക്കാലഘട്ടമത്രയും സഭയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കൂറുമാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായി.
ഇതിനേത്തുടർന്ന് സഭയിൽ രക്തരൂക്ഷിതമായ കലാപംതന്നെ ഉണ്ടായി.
1702ൽ ഷഹ്ബാദ്ദീൻ പാത്രിയാർക്കീസ് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
അതോടെ കത്തോലിക്ക പാത്രിയാർക്കീസുമാരുടെ പരമ്പര താൽക്കാലികമായി എങ്കിലും നിലച്ചു.
ഈ കാലയളവിൽ ഇന്ത്യയിലെ കിഴക്കിന്റെ സഭയിൽ പോർച്ചുഗീസ് കത്തോലിക്കാ മിഷനറിമാരുടെ ഇടപെടലുകളെ തുടർന്ന് ഭിന്നത രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു.
രണ്ട് വിഭാഗമായി പിളർന്ന മാർത്തോമാ നസ്രാണികളിലെ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ അപേക്ഷാപ്രകാരം 1665ൽ ജറുസലേം മെത്രാപ്പോലീത്ത ഗ്രിഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീൽ മലബാറിലേക്ക് വരുകയും പുത്തങ്കൂർ  മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിൽ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയ്ക്ക് സ്വധീനം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതിനുശേഷം സുറിയാനി യാക്കോബായ സഭയിലെ ഇരുവിഭാഗവും മലബാറിലേക്ക് തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളെ അയച്ചു.
എന്നാൽ തുടർച്ചയായ ബന്ധം നിലനിർത്താനായത് കത്തോലിക്കാ വിരുദ്ധ ചേരിയിലെ പാത്രിയർക്കീസുമാർക്കാണ്.
1782ൽ അന്ത്യോഖ്യാ പാത്രിയാർക്കീസ് മരണപ്പെട്ട ഒഴിവിൽ സഭയുടെ സുന്നഹദോസ് ചേരുകയും മിഖായേൽ 3ാമൻ ജാർവേഹിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
കത്തോലിക്കാ അനുഭാവി ആയിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഉടനെതന്നെ മാർപ്പാപ്പയോട് കൂറ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
തുടർന്നുണ്ടായ  കലാപകലുഷിതമായ കാലഘട്ടത്തിനുശേഷം, കത്തോലിക്കാ വിരുദ്ധ ചേരി സ്വന്തമായി മറ്റൊരു പാത്രിയർക്കീസിനെ വാഴിച്ചു.
അവർ അവരുടെ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ ഒപ്പം നിലകൊണ്ട് സ്വതന്ത്ര സുറിയാനി ഓർത്തോഡോക്സ് സഭയായി സംഘടിക്കപ്പെട്ടു.
കത്തോലിക്കാ പാത്രിയർക്കീസിനൊപ്പം നിലകൊണ്ട മറുവിഭാഗം സുറിയാനി കത്തോലിക്കാ സഭ എന്ന് അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
മതപീഡനങ്ങൾ
ബൈസാന്റിയൻ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന് കീഴിൽ വലിയ മതമർദ്ദനങ്ങൾക്ക് സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ വിധേയമായി.
റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന് ശേഷം മദ്ധ്യപൂർവ്വദേശത്ത് ഭരണംനടത്തിയ അറബികൾ , മംഗോളിയർ , കുരിശുയുദ്ധക്കാർ , മാമ്ലുക്കുകൾ , ഒട്ടോമൻ തുർക്കികൾ എന്നിവരുടെ കീഴിലും മതപീഡനങ്ങൾ തുടർന്നു.
1915ൽ അരങ്ങേറിയ കൂട്ടക്കൊല ഒട്ടോമൻ തുർക്കിയിലെ 250,000 സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഉന്മൂലനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
ഇത് സയ്ഫോ ( സുറിയാനി : ܨܝܦ ) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
നിരവധി യാക്കോബായ ഗ്രാമങ്ങൾ ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടു, ചരിത്രപരമായ ആശ്രമങ്ങളും പള്ളികളും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത്, ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അക്രമം മൂലം പാത്രിയാർക്കാസനം വീണ്ടും മാറ്റി സ്ഥാപിക്കാൻ സഭ നിർബന്ധിതരായി.
1953ൽ സിറിയയിലെ ഹോംസിലേക്കും പിന്നീട് 1957ൽ ഡമാസ്കസിലേക്കും സഭാ ആസ്ഥാനം മാറ്റി.
പാത്രിയർക്കീസിന്റെ കീഴിൽ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ ഇന്നും വളർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ, ബാക്കിയുള്ള ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകൾ , മദ്ധ്യപൂർവ്വദേശത്തെ ഇതരസഭകൾ, കത്തോലിക്കാ സഭ എന്നിവയുമായി എല്ലാം ശക്തമായ സഹകരണ ബന്ധത്തിലാണ്.
നിലവിൽ ക്രൈസ്തവസഭാ ഐക്യത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ലോകമാസകലമുള്ള എല്ലാ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും സഭ പങ്കാളിയാണ്.
പാത്രിയാർക്കാസന കേന്ദ്രം
ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അന്ത്യോഖ്യയിലെ സഭാ ആസ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ട സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസുമാർക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു സഭാ ആസ്ഥാനം സ്ഥിരപ്പെടുത്തി എടുക്കാൻ ആദ്യം കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
നൂറ്റാണ്ടുകളോളം വിവിധ ആശ്രമങ്ങൾ, പള്ളികൾ, സഭാംഗങ്ങളുടെ താമസസ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവടങ്ങളെല്ലാം പാത്രിയാർക്കീസുമാർ ആസ്ഥാനമാക്കി.
1106ൽ മർദ്ദീനിലെ ദയ്റോ ദ്-മോർ ഹാനാന്യോ (കുർകുമോ ദയ്റോ,  ദെയ്ർ അസ്സ്-സ്സഫറാൻ) സ്ഥിരമായ പാത്രിയർക്കാസനകേന്ദ്രം ആകുന്നത് വരെ ഈ സാഹചര്യം തുടർന്നു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെയും 1915ലെ സുറിയാനി കൂട്ടക്കൊലയെയും തുടർന്ന് തുർക്കിയിൽ നിന്ന് സഭാ ആസ്ഥാനം സിറിയയിലെ ഹോംസിലേക്കും പിന്നീട് ദമാസ്കസിലേക്കും മാറ്റി.
സിറിയൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം രൂക്ഷമായതോടെ ലബനോനിലെ ബെയ്റൂട്ട് പട്ടണത്തിനടുത്തുള്ള അച്ചാനേ എന്ന സ്ഥലത്ത് പാത്രിയർക്കാസനത്തിന് ഒരു ഇടക്കാല കാര്യാലയവും തുറന്നു.
പാത്രിയർക്കീസുമാരുടെ പിന്തുടർച്ചാപ്പട്ടിക 512ന് മുമ്പുള്ള അന്ത്യോഖ്യയിലെ പാത്രിയർക്കീസുമാർ
512 മുതൽ 1292 വരെയുള്ള പാത്രിയർക്കീസുമാർ
518മുതലാണ് വ്യതിരിക്തമായ അന്ത്യോഖ്യാ സുറിയാനി പാത്രിയർക്കാസനം രൂപപ്പെടുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് അതിനുശേഷമുള്ള പാത്രിയാർക്കീസുമാർ മാത്രമാണ് പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്.
ഇതിന് പുറമേ 518ലെ ശീശ്മയ്ക്ക് മുൻപുള്ള പൊതുവായ അന്ത്യോഖ്യ പാത്രിയർക്കീസുമാരുടെ പട്ടികയും പിന്തുടർച്ചാ പട്ടികയുടെ ആദ്യം ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
അതിനാൽ ക്രമസംഖ്യ സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക ഭാഷ്യത്തിന് അനുസൃതമായി ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
സേവേറിയോസ് 1ാമൻ (512–538) ഒഴിവ് (538–c. 544/557) തെല്ലായിലെ സെർജിയൂസ് (544–547; 557–560) ഒഴിവ് (547–551; 560–564) ഫൗലൂസ് 2ാമൻ ( 551/564–578) ഒഴിവ് (578–581) പത്രോസ് 3ാമൻ (578/581–591) ജൂലിയാൻ 2ാമൻ (591–594) ഒഴിവ് (594–603) അത്തനാസിയോസ് ഒന്നാമൻ ഗമ്മോലോ (594/595/603–631) യൂഹാനോൻ 3ാമൻ (631–648) തിയദോർ (649–666/667) സേവേറിയോസ് രണ്ടാമൻ ബർ മസ്ഖേ (667/668–680/684) ഒഴിവ് (680–684) അത്താനാസിയോസ് രണ്ടാമൻ (683/684–687) ജൂലിയാൻ 3ാമൻ (687–707/708) ഏലിയാസ് 1ാമൻ (709–723/724) അത്തനാസിയോസ് 3ാമൻ (724–739/740) ഇവാന്നീസ് ഒന്നാമൻ (739/740–754/755) ഇസഹോഖ് 1ാമൻ (755–756) അത്താനാസിയോസ് സാന്ദലായ (756–758) ഗീവർഗീസ് 1ാമൻ (758/759–789/790) റാഖ്ഖയിലെ യൂഹാനോൻ (758–762) ദാറയിലെ ദാവീദ് (762–774) യൂസെഫ് (സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് യൂസെഫ് (790–791/792) തിക്രിതിലെ കുരിയാക്കോസ് (793–817) അബ്രാഹം (807/808–837) ദിവന്നാസിയോസ് ഒന്നാമൻ തെൽമഹറോയോ (818–845) ശിമെഊൻ (c. 837) യൂഹാനോൻ 4ാമൻ (846/847–873/874) ഒഴിവ് (874–878) ഇഗ്നാത്തിയോസ് രണ്ടാമൻ (878–883) ഒഴിവ് (883–887) തിയോഡോഷ്യസ് റൊമാനൂസ് (887–896) ഒഴിവ് (896–897) ദിവന്നാസിയോസ് 2ാമൻ (896/897–908/909) യൂഹാനോൻ 5ാമൻ (910–922) ബസേലിയോസ് 1ാമൻ (923–935) യൂഹാനോൻ 6ാമൻ (936–953) ഇവാന്നീസ് 2ാമൻ (954–957) ദിവന്നാസിയോസ് 3ാമൻ (958–961) അബ്രാഹം 1ാമൻ (962–963) ഒഴിവ് (963–965) യൂഹാനാൻ 7ാമൻ സറിഗ്ത (965–985) അത്തനാസിയോസ് നാലാമൻ സൽഹോയോ (986/987–1002/1003) യൂഹാനോൻ എട്ടാമൻ ബർ അബ്ദൗൻ (1004–1030/1031/1033) ദിവന്നാസിയോസ് 4ാമൻ യഹ്യോ (1031–1042) ഒഴിവ് (1042–1049) യൂഹാനോൻ 9ാമൻ ബർ അബ്ദൗൻ (1042/1048/1049–1057) അത്തനാസിയോസ് 5ാമൻ യഹ്യോ (1057/1058–1062/1064) യൂഹാനോൻ (1063/1064–1072/1073) ബസേലിയോസ് 2ാമൻ (1074–1075) യൂഹാനോൻ ബർ അബ്ദൗൻ (1075–1076/1077) ദിവന്നാസിയോസ് 5ാമൻ ലാസറസ് (1077–1078/1079) ഒഴിവ് (1078/1079–86) ഇവാന്നീസ് 3ാമൻ (1086–1087/1088) ദിവന്നാസിയോസ് 6ാമൻ (1088–1090) അത്തനാസിയോസ് ആറാമൻ ബർ ഖമോറോ (1090/1091–1129) യൂഹനോൻ പതിനൊന്നാമൻ ബർ മൗദ്യോനോ (1129/1130–1137) അത്താനാസിയോസ് ഏഴാമൻ ബർ ഖത്ര (1138/1139–1166) മിഖോയിൽ 1ാമൻ (1166–1199) തിയദോറോസ് ബർ വഹ്ബൂൻ (1180–1193) അത്താനാസിയോസ് 8ാമൻ ബർ സാലീബി (1199–1207) മിഖോയിൽ 2ാമൻ (1199/1200–1215) യൂഹാനോൻ 7ാമൻ (1207/1208–1219/1220) ഒഴിവ് (1220–1222) ഇഗ്നാത്തിയോസ് മൂന്നാമൻ (1222–1252) ദിവന്നാസിയോസ് ഏഴാമൻ അൻഗൂർ(1252–1261) യൂഹാനോൻ 8ാമൻ (1252–1263) ഇഗ്നാത്തിയോസ് 4ാമൻ യേശു (1264–1282/1283) ഫിലക്സീനോസ് 1ാമൻ നമ്റൂദ് (1283–1292) 1292 മുതൽ 1445 വരെയുള്ള സുറിയാനി പാത്രിയർക്കീസുമാർ
1282ൽ ഫിലക്സീനോസ് 1ാമൻ നമ്റൂദിന്റെ മരണശേഷം സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ സീസ് (പാശ്ചാത്യ പാത്രിയാർക്കാസനം), മർദ്ദീൻ, മെലിത്തീൻ എന്നീ പാത്രിയാർക്കാസനങ്ങളായി പിളർന്നു.
മെലിത്തീനിലെ പാത്രിയാർക്കാസനം 1360ൽ ഇല്ലാതായി.
1364ൽ മർദ്ദീനിലെ പാത്രിയാർക്കാസനത്തിൽ നിന്ന് തുർ ആബ്ദീൻ പാത്രിയാർക്കാസനം വേർപെട്ടു.
ഇവയിൽ 1445നുമുമ്പ് സീസ് പാത്രിയർക്കാസനത്തെയും 1445നുശേഷം മർദ്ദീനിലെ പാത്രിയാർക്കാസനത്തെയും ആണ് ആധുനിക സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കുന്നത്.
സീസിലെ പാത്രിയാർക്കാസനം മിഖോയിൽ 2ാമൻ (1292–1312) മിഖായേൽ 3ാമൻ യേശു (1313–1349) ബസേലിയോസ് 3ാമൻ ഗബ്രിയേൽ (1349–1387) ഫീലക്സീനോസ് 2ാമൻ (1387–c. 1421) ബസേലിയോസ് നാലാമൻ ശിമെഊൻ (1421/1422–1444/1445)
മെലിത്തീൻ പാത്രിയാർക്കാസനം ഇഗ്നാത്തിയോസ് കുസ്തന്തീനോസ്(1292–1293) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഫീലക്സീനോസ് (1349–c. 1360)
മർദ്ദീൻ പാത്രിയാർക്കാസനം ഇഗ്നാത്തിയോസ് ബർ വാഹിബ് (1293–1333) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഇസ്മായിൽ (1333–1365/1366) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ശഹാബ് (1365/1366–1381) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്രാഹം ബർ ഗറീബ് (1382–1412) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ബെഹ്നാം ഹദ്ലോയോ (1412–1445)
തുർ ആബ്ദീനിലെ പാത്രിയാർക്കാസനം
1364 മുതൽ 1840 വരെ തുർ ആബ്ദീൻ പ്രദേശത്ത് സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ തന്നെ വ്യതിരിക്തമായ ഒരു പാത്രിയാർക്കാസനം നിലനിന്നിരുന്നു.
അവിടത്തെ പാത്രിയർക്കീസുമാരുടെ പട്ടിക: സലാഹിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് സോബോ (1364–1389) മിധ്യാതിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് യേശു (1389–1418), മരണം 1421ൽ സലാഹിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് മസൂദ് (1418–1420) ആയിൻ വാർദിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഹ്നൂഖ് (1421–1444) ബേഥ് സബ്റീനായിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഖോമോ (1444–1454) സലാഹിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് യേശു (1455–1460) ബാസിലയിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് അസ്സീസ്സ് (ഫീലക്സീനോസ്) (1460–1482) അർബോയിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് സോബോ (1482–1488) ആയിൻ വാർദിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് യൂഹാനോൻ ഖോഫർ (1489–1492) സ്സാസ്സിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് മസൂദ് (1492–1512) സ്സാസ്സിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് യേശു (1515–1524) ഹത്താഖിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ശെമവൂൻ (1524–1551) ഹിസ്നിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് യാക്കൂബ് (1551–1571) മിധ്യാതിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് സഹ്ദോ (1584–1621) മിധ്യാതിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദല്ലാഹ് (1628–?) മിധ്യാതിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഹബീബ് (1674–1707) അർനാസിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ദിന്ഹോ (1707–1725) മിധ്യാതിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ബർസോം (1740–1791) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ആഹോ (1791–1816) അർബോയിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഈശിയാസ്  (1791–1816)
1804നും 1840നുമിടയിൽ പരിമിതമായ അധികാരം മാത്രം കൈയാളിയിരുന്ന സമാന്തര പാത്രിയർക്കീസുമാർ: സേവേറിയോസ് ഇസ്ഹോഖ് (1804–1816) അർനാസിലെ യൂസഫ് (1805–1834) ഹ്ബോബിലെ ബർസൗമോ (1816–1839) ബേഥ് സബ്രീനായിലെ  (1816–1842) ബേഥ് സബ്രീനായിലെ ബർസൗമോ (1821–1842) മിധ്യാതിലെ ഗ്രിഗോറിയോസ് സ്സ്യാതുൻ ഘൽമാ (1821–1844) അർബോയിലെ സേവേറിയോസ് അബദൽ-നൂർ (1834–1839) 1445 മുതൽ 1782 വരെയുള്ള മർദ്ദീനിലെ പാത്രിയർക്കീസുമാർ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ബെഹ്നാം ഹദ്ലോയോ (1445–1455) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഖാലഫ് മദ്നോയോ (1455/1456–84) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യൂഹാനോൻ പതിനാലാമൻ (1484–1493) ഇഗ്നാത്തിയോസ് നൂഹ (1493/1494–1509) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യേശു 1ാമൻ (1509–1510/1519) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യാക്കൂബ് ഒന്നാമൻ (1510/1512–1517/1519) അത്താനാസിയോസ് ബർ സൂബായ് (1511–1514നും 1518 ഇടയിൽ) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ദാവീദ് 1ാമൻ (1519–1521) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുല്ല 1ാമൻ (1521–1557) ഇഗ്നാത്തിയോസ് നീമത്തല്ല (1557–1576) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ദാവീദ് 2ാമൻ ഷാ (1576–1591) ഇഗ്നാത്തിയോസ് പീലാത്തോസ് (1591–1597) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഹിദായത്തല്ല (1597/1598–1639/1640) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ശുക്ർ-അല്ലാഹ് 1ാമൻ (1640–1670) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ശിമവൂൻ (1640–1662) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യേശു 2ാമൻ ഖാമ്ശേഹ് (1655–1661) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അന്ത്രയോസ് അകിജാൻ (1661-1677) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുൽ മസിഹ് 1ാമൻ (1662–1686) ഇഗ്നാത്തിയോസ് പത്രോസ് 4ാമൻ ഷാഹ്ബദ്ദീൻ (1678-1702) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഗീവർഗീസ് 2ാമൻ (1687–1708) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഇസ്ഹോഖ് 2ാമൻ (1709–1722) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ശുക്ർ-അല്ലാഹ് 2ാമൻ (1722/1723–1745) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഗീവർഗീസ് 3ാമൻ (1745/1746–1768) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഗീവർഗീസ് 4ാമൻ (1768–1781) ഇഗ്നാത്തിയോസ് മിഖോയിൽ 3ാമൻ ജാർവേഹ് (1782–1800) 1782 മുതലുള്ള സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാത്രിയർക്കീസുമാർ ഇഗ്നാത്തിയോസ് മോത്തായി (1782–1817/1819) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യൂനാൻ (1817–1818) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഗീവർഗീസ് 5ാമൻ (1819–1836/1839) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഏലിയാസ് 2ാൻ (1836/1839–1847) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യാക്കൂബ് 2ാമൻ (1847–1871) ഇഗ്നാത്തിയോസ് പത്രോസ് 4ാമൻ (1872–1894) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുൽമസിഹ് 2ാമൻ (1894/1895–1903/1906) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അബ്ദുല്ല 2ാമൻ (1906–1915) ഒഴിവ് (1915–1917) ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഏലിയാസ് ത്രിതീയൻ (1917–1932/1933) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അപ്രേം ഒന്നാമൻ ബർസോം (1933–1957) ഇഗ്നാത്തിയോസ് യാക്കൂബ് ത്രിതീയൻ (1957–1980) ഇഗ്നാത്തിയോസ് സഖാ 1ാമൻ (1980–2014) ഇഗ്നാത്തിയോസ് അപ്രേം 2ാമൻ (2014–തുടരുന്നു) അവലംബം സൂചിക
സ്രോതസ്സുകൾ പുസ്തകങ്ങൾ
അന്ത്യോഖ്യൻ ആചാരക്രമം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Antiochene_Rite ബൈസാന്ത്യൻ ആചാരക്രമം ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിലെ അന്ത്യോഖ്യൻ ആരാധന അന്ത്യോഖ്യൻ സുറിയാനി ആചാരക്രമം സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിലെ അന്ത്യോഖ്യൻ ആരാധന
അന്ത്യോഖ്യയിലെ ക്രൈസ്തവ സഭയിൽ ഉടലെടുത്ത ആരാധനാനുഷ്ഠാന രീതിയാണ് അന്ത്യോഖ്യൻ റീത്ത് അഥവാ അന്ത്യോഖ്യൻ സഭാപാരമ്പര്യം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
റീത്ത് എന്ന പദത്തിന് രീതി എന്നാണ് അർഥം.