smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഫിക്കറിനെഴുതിയ ഒരു കത്തിൽ നിബന്ധത്തിന്റെ പരിധിയേയും ലക്ഷ്യത്തേയും സംബന്ധിച്ച തന്റെ തന്നെ ധാരണകൾ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു:
അതിന്റെ പ്രമേയം ധാർമ്മികമാണ്....
എന്റെ കൃതിയിൽ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്:  ആദ്യത്തേത് ഞാൻ അതിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ളതെല്ലാം; രണ്ടാമത്തേത്  "എഴുതാതിരുന്നത്."
കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, ഇതിൽ രണ്ടാമത്തേതാണ് കൂടുതൽ പ്രധാനമായത്.
ധാർമ്മികമായവയുടെ പരിധികൾ എന്റെ കൃതിയുടെ പരിധിയാണ്;  അവയ്ക്ക് പരിധി നിശ്ചയിക്കാൻ മറ്റു വഴികളില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഞാൻ കരുതുന്നതിതാണ്:  ഇന്ന് ഒട്ടേറെപ്പേരുടെ കലപിലകൂട്ടലിന് വിഷയമായിട്ടുള്ളതിനെയൊക്കെ ഞാൻ എന്റെ കൃതിയിൽ മൗനത്തിലുടെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനികസങ്കല്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം, പ്രകൃതിനിയമങ്ങളായി കരുതപ്പെടുന്നവ പ്രതിഭാസങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നുവെന്ന മിഥ്യാധാരണയാണ്.
ഇക്കാലത്തെ മനുഷ്യർ പ്രകൃതിനിയമങ്ങളെ, പൂർവികർ ദൈവത്തേയും വിധിയേയും കണക്കാക്കിയിരുന്നതുപോലെ, അവസാനവാക്കായി കണക്കാക്കുന്നു.
നേരുപറഞ്ഞാൽ രണ്ടു നിലപാടുകളും ശരിയും തെറ്റുമാണ്; എന്നാൽ പൂർവികർക്ക് എവിടെ നിർത്തണം എന്ന്  അറിയാമായിരുന്നു എന്ന മെച്ചമുണ്ട്.
ആധുനികരാകട്ടെ, എല്ലാം വിശദീകരിക്കാവുന്നതാണെന്ന് ഭാവിക്കുന്നു.
— വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ, നിബന്ധം 6.371-2
'നിബന്ധം' പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത് "യുക്തിയെ സംബന്ധിച്ച അണുസിദ്ധാന്തം" (Logical atomism)എന്ന അതിലെ ആശയത്തിന്റെ പേരിലാണ്.
"പൊരുളിന്റെ ചിത്രസിദ്ധാന്തം"(Picture theory of meaning) എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന അതിലെ വാദം ഇതാണ്: ലോകത്തിലുള്ളത് സ്വതന്ത്രമായ അണുവസ്തുതകൾ അല്ലെങ്കിൽ അവസ്ഥാവിശേഷങ്ങൾ ആണ്.
അണുവസ്തുതകളിൽ ചേർന്ന് വലിയ വസ്തുതകൾ രൂപം കൊള്ളുന്നു.
ഭാഷയിലുള്ളത് ചെറിയ "അണുപ്രസ്താവനകളും"(atomic propositions) അവ ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന വലിയ പ്രസ്താവനകളുമായതു കൊണ്ട്, ഭാഷ വസ്തുതകൾ ചേർന്നുണ്ടായ ലോകത്തിന്റെ യുക്തിരൂപം പങ്കുപറ്റുന്നു.
വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ചിന്ത വസ്തുതകളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
ഈ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച്, ഏതെങ്കിലും വസ്തുതയെ പ്രതിഭലിപ്പിക്കാത്ത ഭാഷാശകലമൊന്നും പ്രസ്താവനയല്ലാത്തതിനാൽ അസംബന്ധമാണ്.
നിബന്ധത്തിൽ തന്നെ, കപടപ്രസ്താവങ്ങളായ ഇത്തരം അസംബന്ധങ്ങൾ ഏറെയുണ്ടെന്ന് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ മടിയില്ലാതെ സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്:
എന്റെ പ്രസ്താവനകളുടെ പ്രയോജനം താഴെ പറയുന്ന വിധമാണ്:  അവയെ കടന്നു പോകാനാകും വിധം മനസ്സിലാക്കി കഴിയുന്നയാൾ, അവ അസംബന്ധമാണെന്ന് ക്രമേണ തിരിച്ചറിയും.
(മറ്റൊരുവിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മുകളിൽ എത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ അയാൾ‍, ഗോവണി തള്ളിയിടണം.) അവൻ ഈ പ്രസ്താവനകളെ കടന്നുപോകണം.
അപ്പോൾ അയാൾക്ക് ലോകത്തെ നന്നായി കാണാനാകും.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പുസ്തകത്തിലെ പ്രധാന വാദം ആവർത്തിക്കുന്നു:
"നമുക്ക് വിവരിക്കാനാവാത്തതിനെ നാം മൗനമായി കടന്നുപോകണം."
ധാർമ്മികതയുടെ അതിരുകൾ പരിമിതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, അതിനെ ശാസ്ത്രത്തിന്റേയും സൈദ്ധാന്തികയുക്തിയുടേയും കടന്നാക്രമണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റിനോട് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈനെ താരതമ്യപ്പെടുത്താനാകും.
വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈനെപ്പോലെ കാന്റും ഭാഷയുടേയും മനുഷ്യചിന്തയുടേയും പരിമിതികൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
‍ ഇടവേള
കേംബ്രിഡ്ജിലെ മടങ്ങിയെത്തിയ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ ഏറെ എഴുതുകയും രചനകളെ അപൂർണ്ണമായ ഒരു പറ്റം കൈയെഴുത്തുപ്രതികളായി ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണസമയത്ത് അവ ഏതാണ്ട് മുപ്പതിനായിരം പുറങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവയിൽ എല്ലാമല്ലെങ്കിലും കുറേയധികം തരംതിരിച്ച് വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1920-30-കളിലെ തന്റെ ഈ 'മദ്ധ്യകാലത്ത്', നിബന്ധത്തിൽ സൂചിതമായ ദാർശനികപൂർണ്ണതാവാദത്തെ (Philosophical perfectionism) പുന:പരിശോധിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്.
വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ പുതിയതായി എന്തെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ തയ്യാറായിട്ടില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹവുമായി നടത്തിയ സംഭാഷണങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടുകൾ തെറ്റായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന രചനകൾ മറ്റുള്ളവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നത് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന് അമർഷം ഉണ്ടാക്കി.
അതിനാൽ ആർ. ബി. ബ്രെയ്ത്ത്‌വെയ്‌റ്റ് ആയിടെ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തെ പരാമർശിച്ച്, താൻ സ്വയം അവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് തന്റെ "കണ്ടെത്തലുകളെക്കുറിച്ച്" എഴുതുന്നത് നിർത്താൻ തത്ത്വചിന്തകന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം "മനസ്സ്" എന്ന ആനുകാലികത്തിൽ ഒരു കത്തെഴുതുക പോലും ചെയ്തു.
1933-34-ൽ കേംബ്രിഡ്ജിലെ തന്റെ ക്ലാസ്സിൽ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത ഒരുപറ്റം നോട്ടുകളുടെ സമാഹാരമായ 'നീലപ്പുസ്തകം', ഭാഷയെ സംബന്ധിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൽക്കാലചിന്തകളുടെ ബീജരൂപമാണ്.
ആ നിലപാടുകൾ ദാർശനികാന്വേഷണങ്ങളിൽ വികസിതമായി.
വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ ഭാഷാദർശനത്തിലെ വഴിത്തിരിവെന്ന നിലയിൽ ഈ കൃതി ഇന്ന് പരക്കെ വായിക്കപ്പെടുന്നു. 'ദാർശനികാന്വേഷണങ്ങൾ'
നിബന്ധത്തിനൊപ്പം വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ മറ്റൊരു മുഖ്യരചനായാണ് ദാർശനികാന്വേഷണങ്ങൾ.
ഏറെക്കാലം കാത്തിരുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ മരിച്ച് രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞ് 1953-ൽ രണ്ടുഭാഗങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
അതിന്റെ ഒന്നാം ഭാഗത്തിൽ എണ്ണം കൊടുത്തിട്ടുള്ള 693 ഖണ്ഡികകളിൽ മിക്കവയും 1946-ൽ തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് ഒരുങ്ങിയിരുന്നു.
എന്നാൽ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ അതിനെ പ്രസാധകന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് തിരികെ പിൻവലിച്ചു.
ഹ്രസ്വമായ രണ്ടാം ഭാഗം സംശോധകന്മാരായ ജി.ഇ.
എം.ആൻ‌സ്കോംബും റഷ് റീസും ചേർത്തതാണ്.
ദാർശനികാന്വേഷണങ്ങളുടെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം രണ്ടാം ഭാഗത്ത് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന "താറാമുയൽ"(Duckrabbit
വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ സംഭാവനയെക്കുറിച്ച് വ്യാഖ്യാതാക്കൾക്കിടയിൽ അഭിപ്രായസമന്വയം കണ്ടെത്തുക ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നത് ദാർശനികാന്വേഷണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഏറെ ശരിയാണ്.
ഭാഷയേയും അതിന്റെ പ്രയോഗത്തേയും ബഹുതരമായ ഭാഷാകേളികളായി (language games) കാണാൻ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ വായനക്കാരോടാവശ്യപ്പെട്ടു.
ആ കേളിയിൽ ഭാഷയുടെ ഘടകങ്ങൾ പങ്കെടുക്കുകയും അവയ്ക്ക് അർത്ഥമുണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വാക്കുകളെ അദ്ദേഹം ഒരുപകരണപ്പെട്ടിയിലെ(tool box) ഉപകരണങ്ങളോടുപമിച്ചു.
ഉപകരണങ്ങൾക്ക് സന്ദർഭമനുസരിച്ചുള്ള ഉപയോഗമല്ലാതെ പ്രത്യേകമായ അർത്ഥമൊന്നുമില്ല.
വാക്കുകളുടെ മറ്റൊരു സാമ്യം, ചതുരംഗക്കളിയിലെ കരുക്കളോടാണ്.
കരുക്കളുടെ പങ്ക് നിശ്ചയിക്കുന്നത് അവയുടെ രൂപമല്ല, കളിയിലെ നിയമങ്ങളാണ്.
വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം നിശ്ചയിക്കുന്നത് സമൂഹത്തിലെ പൊതുസമ്മതമാണ്.
bഈ നിലപാടിൽ നിന്നു നോക്കുമ്പോൾ, തത്ത്വചിന്തയിലെ പരമ്പരാഗതമായ ചോദ്യങ്ങൾ പലതും (ഉദാഹരണമായി, "എന്താണ് സത്യം?" എന്ന ചോദ്യം) അർത്ഥരഹിതമായ വായാടിത്തമായി മാറുന്നു.
ശലഭഭരണികൾ - ഭാഷയുടെ വിഭ്രാമകത തീർത്ത കപടസമസ്യകൾ തത്ത്വചിന്തകന്മാരെ ഭരണിയിലെ ശലഭങ്ങളാക്കി - ഭരണിയുടെ ഭിത്തിയിൽ തുടർച്ചയായി പറന്നിടിക്കുകയല്ല, അതിനു മുകളിലുള്ള വായിലൂടെ രക്ഷപെടുകയാണ് അവർ ചെയ്യേണ്ടത്.
യുക്തിപരമായ വിശകലനത്തിലൂടെ "മനസ്സിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം", "മന-പദാർത്ഥ ബന്ധം", "നന്മ-സൗന്ദര്യങ്ങളുടെ സ്വരൂപം" തുടങ്ങിയ തത്ത്വചിന്തയിലെ സങ്കീർണ്ണസമസ്യകൾക്ക് പരിഹാരം കണ്ടെത്തുകയാണ് തത്ത്വചിന്തകന്റെ ധർമ്മമായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്നത്.
എന്നാൽ ഇവയൊക്കെ തത്ത്വചിന്തകൻ ഭാഷയെ ദുരുപയോഗം ചെയ്തതിൽ നിന്നുദിച്ച 'ഇല്ലാപ്രശ്നങ്ങൾ' ആണെന്ന് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ കരുതി.
വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ജീവിതപ്പാവിനോട്, ഇഴപിരിച്ചുമാറ്റാനാകാത്തവിധം നെയ്തുചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ് ഭാഷ.
ആ നെയ്ത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുമ്പോൾ അത് പ്രശ്നമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ദാർശനികസമസ്യകൾ ജനിക്കുന്നത് ഭാഷയെ അതിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നിറക്കി തത്ത്വമീമാംസയുടെ ലോകത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടുമ്പോഴാണ്.
ഭാഷയെ അതിനു പരിചയമുള്ള സന്ദർഭസൂചകങ്ങളും, വഴിയടയാളങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ലോകത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടുന്നതാണ് പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം.
തത്ത്വമീമാംസയുടെ ഈ ചുറ്റുപാടിനെ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ ഘർഷണമില്ലാത്ത മഞ്ഞുകട്ടയിലെ അനുഭവത്തോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തി: ദാർശനികവും യുക്തിപൂർണ്ണവുമായ ഭാഷയ്ക്ക് ഏറ്റവും പറ്റിയ ചുറ്റുപാടാണതെന്നും, നിത്യജീവിതസന്ദർഭങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ദിഗ്‌ഭ്രമത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമായി ദാർശനികസമസ്യകൾ പരിഹരിഹാക്കാൻ അവിടെ കഴിയുമെന്നും തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും, ഘർഷണത്തിന്റെ അഭാവം മൂലം ഭാഷക്ക് അവിടെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല്ല.
തത്ത്വചിന്തകന്മാർ ഘർഷണമില്ലാത്ത മഞ്ഞുകട്ടയിൽ നിന്ന്, സാധാരണഭാഷയുടെ പരുക്കൻ നിലത്തേയ്ക്കിറങ്ങണമെന്ന് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഭാഷയെ തത്ത്വമീമാസയുടെ സേവനത്തിൽ നിന്ന് മുക്തമാക്കി, ദൈനംജീവിതത്തിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത്.
ഭാഷയുടെ ദുരുപയോഗം തത്ത്വചിന്തകന്മാരെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ മിഥ്യ, മന്ത്രബലം, ആഭിചാരം എന്നീ വാക്കുകൾ ആവർത്തിച്ചുപയോഗിക്കുന്നു.
ഇവയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ട് തത്ത്വചിന്തകന്മാർ ഇല്ലാത്ത ദാർശനികസമസ്യകളുമായി മല്ലിട്ടതിന് തത്ത്വചിന്തയുടെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ഉദാഹരണങ്ങൾ നിരത്തുന്നു.
ഈ അന്വേഷണങ്ങളിലൊക്കെ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ പിന്തുടരുന്നത് സംഭാഷണ ശൈലിയാണ്.
വഴിതെറ്റി വിഷമിക്കുന്ന തത്ത്വചിന്തകന്റേയും അയാളെ കപടസമസ്യകളുടെ ശലഭഭരണിയിൽ(fly bottle) നിന്ന് പറന്നു പോകാൻ സഹായിക്കുന്ന വഴികാട്ടിയുടേയും ഭാഗം അദ്ദേഹം മാറിമാറി ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
തത്ത്വചിന്താസമസ്യകളായി കരുതപ്പെടുന്നവ പരിഹരിക്കപ്പെടുകയല്ല അവ അപ്രത്യക്ഷമാവുകയാണ് (dissolved rather than solved) വേണ്ടത്.
നിത്യജീവിതത്തിലെ ഭാഷയുടെ ശ്രദ്ധാപൂർവമായ പരിശോധനയിലൂടെ തത്ത്വചിന്തയുടെ ലോകത്തിലെ വഴിതെറ്റലിലെ ആദ്യപടികൾ തന്നെ ഒഴിവാക്കാനാവുമെന്ന് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ കരുതി.
സ്വാധീനങ്ങൾ
ഭാഷയുടേയും മനുഷ്യചിന്തയുടെ തന്നെയും പരിമിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തിൽ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈൻ ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു.
അനുഭങ്ങളിൽ വേരൂന്നിയ സങ്കല്പങ്ങളെ അനുഭവസാധ്യതയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള ലോകത്തിൽ പ്രയോഗിയ്ക്കുമ്പോൾ, വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും ചിന്താക്കുഴപ്പങ്ങളും ജനിക്കുമെന്ന് ശുദ്ധയുക്തിയുടെ വിമർശനത്തിൽ കാന്റ് വാദിച്ചു.
അതിനാൽ ആ കൃതിയുടെ രണ്ടാം ഭാഗം അദ്ദേഹം ആത്മാവ് , ദൈവം മുതലായ സങ്കല്പങ്ങളെ യുക്തി ഉപയോഗിച്ച് തെളിയിക്കാൻ സാധാരണ ഉന്നയിയ്ക്കാറുള്ള വാദങ്ങളുടെ വിമർശനത്തിന് മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു.
അങ്ങനെ, വാക്കുകളെ അവയുടെ അംഗീകൃതമായ അർത്ഥത്തിന്റെ ലോകത്തിനു പുറത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെതിരായുള്ള വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ വിമർശനത്തിൽ, അനുഭവയുക്തിയുടെ അനുഭവേതരമായ ഉപയോഗത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള കാന്റിന്റെ വിമർശനം പ്രതിഭലിക്കുന്നു.
പരമ്പരാഗതമായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട മൗലികസങ്കല്പങ്ങളുടേയും വിശ്വാസങ്ങളുടേയും അപനിർമ്മിതിയിൽ (deconstruction) ഊന്നിയ വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ ദർശനത്തെ പൗരാണികഭാരതത്തിലെ മഹായാനചിന്തകൻ നാഗാർജുനന്റെ ചിന്തയുമായും താരതമ്യപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈനുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് റസ്സൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ആവേശകരമായ ബൗദ്ധിക സാഹസങ്ങളിലൊന്ന്....വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈനിൽ അഗ്നിയും കൂർമ്മബുദ്ധിയും ബുദ്ധി നൈർമ്മല്യവും അതിശയകരമായ അളവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏനിക്ക് പഠിപ്പിക്കാനുണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം അയാൾ താമസിയാതെ പഠിച്ചു. അയാളുടെ മാനസിക നില ഒരു കലാകാരന്റേതായിരുന്നു: ധ്യാനാത്മകവും ഭാവപ്പകർച്ചകൾ നിർഞ്ഞതും. താൻ എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും പ്രതീക്ഷയോടെ തുടങ്ങി സായാഹ്നത്തിൽ നിരാശയിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നുവെന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു."
നോർവേയിലേക്കു പോകുന്നതിൽ നിന്ന് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ച തനിക്കു കിട്ടിയ പ്രതികരണത്തെക്കുറിച്ച് ബെർട്രൻഡ് റസ്സൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്: "അവിടെ ആകെ ഇരുട്ടായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ താൻ ദിനവെളിച്ചത്തെ വെറുക്കുന്നെന്ന് അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. അയാൾ ഏകാകിയായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബുദ്ധിമാന്മാരുമായുള്ള സംസർഗ്ഗത്തിൽ മനസ്സിനെ വ്യഭിചരിപ്പിച്ച് താൻ മടുത്തെന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു. അയാൾക്ക് വട്ടാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സുബോധത്തിൽ നിന്ന് ദൈവം എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു."
ഇതിനോട്, "വാക്കുകൾ കൊണ്ടു വിവരിക്കാനാകാത്തതിനെ ചൂളമടിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല" എന്ന് വിറ്റ്ജൻ‌സ്റ്റൈന്റെ സുഹൃത്തും സഹപ്രവർത്തകനുമായിരുന്ന ഫ്രാങ്ക് റാംസേ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
ലുഡ്‌വിഷ് മീസ് വൻ ഡെ ഗോഹെ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ludwig_Mies_van_der_Rohe Ludwig Mies van der Rohe (1934)
ലോകപ്രശസ്ത ജർമ്മൻ-അമേരിക്കൻ വാസ്തുശില്പിയാണ് ലുഡ്‌വിഷ് മീസ് വൻ ഡെ ഗോഹെ (Ludwig Mies van der Rohe) .
മീസ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഇദ്ദേഹം ആധുനിക വാസ്തുവിദ്യക്ക് ഗണ്യമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
ഗോത്തിക്, ക്ലാസ്സികൽ തുടങ്ങിയ പഴയ വാസ്തുശൈലികൾക്കു ബദലായി ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തനതായ വാസ്തുശൈലിക്ക് രൂപം നൽകാൻ അദ്ദേഹം വളരെയധികം പരിശ്രമിച്ചു.
വ്യക്തതയും, ലാളിത്യവുമായിരുന്നു ആധുനികവാസ്തുവിദ്യാ എന്ന് പ്രശസ്തമായ ഈ വാസ്തുശൈലിയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർമ്മിതികൾ പലതും ഗ്ലാസ് സ്റ്റീൽ മുതലായ നവീന നിർമ്മാണ സാമഗ്രികൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ളതായിരുന്നു.
മിതവാദ വാസ്തുവിദ്യയുടെ(Minimalist architecture) പ്രധാന ആശയങ്ങളിലൊന്നായ കുറവ് അധികമാണ് (less is more) എന്ന വാക്യം ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്.
ലുഡ്‌വിഗ് ബൂഷ്‌നർ
ഫ്രീഡ്രിഷ് കാൾ ക്രിസ്ത്യൻ ബൂഷ്നർ (29 March 1824 – 1 May 1899) ജർമ്മൻകാരനായ തത്വശാസ്ത്രജ്ഞനും ശരീരശാസ്ത്രജ്ഞനും ഭിഷഗ്വരനും ആയിരുന്നു.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ശാസ്ത്രീയ ഭൗതികവാദം ത്തിന്റെ പ്രണേതാക്കളിലൊരാളുമായിരുന്നു.
ബൂഷ്നർ ഡാർമ്സ്റ്റാഡ്റ്റിൽ 1824 മാർച്ച് 29നു ജനിച്ചു.
1842 മുതൽ 1848 അദ്ദേഹം ഭൗതികശാസ്ത്രം , രസതന്ത്രം , സസ്യശാസ്ത്രം , ധാതുശാസ്ത്രം, തത്വശാസ്ത്രം and വൈദ്യശാസ്ത്രം എന്നിവ ഗീസ്സൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ പഠിച്ചു, 1848 ൽ അവിടെവച്ച് Beiträge zur Hall'schen Lehre von einem excitomotorischen Nervensystem (Contributions to the Hallerian Theory of an Excitomotor Nervous System) എന്ന പേപ്പർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സ്ട്രാസ്‌ബർഗ്ഗ് സർവ്വകലാശാലയിൽ തന്റെ പഠനം തുടർന്നു, വൂസ്ബർഗ്ഗ് സർവ്വകലാശാല (where he studied pathology with the great Rudolf Virchow) and the വിയന്ന സർവ്വകലാശാല എന്നിവിടങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പഠിച്ചു.
1852ൽ ട്യൂബിങ്ങൻ സർവ്വകലാശാല യിൽ ഒരു പ്രൊഫസ്സർ ആയിമാറി, അവിടെവച്ച് അദ്ദേഹം magnum opus Kraft und Stoff: Empirisch-naturphilosophische Studien (Force and Matter: Empiricophilosophical Studies, 1855) എന്ന പെപ്പർ തയ്യാറാക്കി.
തന്റെ രചനകളിൽ പദാർത്ഥത്തിന്റെ നാശമില്ലാത്ത അവസ്ഥയും ഭൗതികശക്തിയെയും പറ്റി പറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികവാദ നിലപാടുകൾ അദ്ദേഹത്തിനു തന്റെ ജോലിതന്നെ അന്നു നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
ട്യൂബിങ്ങൻ സർവ്വകലാശാലയിലെ ജൊലിയുപെക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹംഡാർമ്സ്റ്റാഡ്ടിൽ എത്തി, അവിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ വൈദ്യവൃത്തി തുടർന്നു.
അവിടെവച്ച് രോഗഗവേഷണവും ശരീരശാസ്ത്രഗവേഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാഗസിനുകളിൽ ലേഖനമെഴുതി.
ലുഡ്‌വിഗ് ബൂഷ്‌നറുടെ ഭൗതികനിലപാടുകൾ ജർമ്മനിയിലെ സ്വതന്ത്രചിന്താപ്രസ്ഥാനത്തിനു തുടക്കമിട്ടു.1881ൽ അദ്ദേഹം ജർമ്മൻ സ്വതന്ത്രചിന്താലീഗ് സ്ഥാപിച്ചു.
("Deutsche Freidenkerbund").
ഇതും കാണൂ Jacob Moleschott Karl Vogt കുറിപ്പുകൾ
ലുഡ്വിഗ് റെൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ludwig_Renn
ലുഡ്വിഗ് റെൻ (1889 ഏപ്രിൽ 22 - ഡ്രെസ്ഡെൻ - 21 ജൂലൈ 1979 ബെർലിൻ) ഒരു ജർമ്മൻ ഗ്രന്ഥകാരൻ ആയിരുന്നു.
സാക്സൺ മാന്യനായി ജനിച്ച അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഒരു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനായി മാറുകയും കിഴക്കൻ ബെർലിനിൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു.
യൂത്ത്, ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം
ലുഡ്വിഗ് ആർന്നെ ആർനോൾഡ് വിത്ത് വോൺ ഗോൽസനൌ എന്നു പേരുള്ള ഗോൾസെൻ (നെഡേർലാസിറ്റ്സ്) എന്ന സ്ഥലത്തെ ഒരു നല്ല സക്സൺ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു.
1930- ൽ ലുഡ്വിഗ് റെൻ എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചു.
കമ്യൂണിസ്റ്റായി മാറിയതിനു ശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോബിൾ ടൈറ്റിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പകരം ക്രിഗ് (1928) എന്ന ആദ്യ നോവലിലെ ഹീറോയുടെ പേര് എടുത്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് കാൾ ജൊഹാൻ വിത്ത് വോൺ ഗോൽസനൌ (1856-1938), റോയൽ കോർട്ട് ഓഫ് സാക്സണിലെ ഗണിതശാസ്ത്രം , ഭൗതികശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവയുടെ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവ് ബെർത്തയുടെ ആദ്യ പേര് റസ്പെ (1867 - 1949) മോസ്കോയിലെ ഒരു വൈദ്യന്റെ മകൾ ആയിരുന്നു.
ലുഡ്വിഗ് ആർനെ മുഖാന്തരം പ്രിൻസ് ഫ്രീഡ്രിക്ക് അഗസ്റ്റൽ ജോർജ് വാൺ സച്സൻ (1865 - 1932),സാക്സണിലെ രാജകുമാരനായി അറിയപ്പെട്ടു.
പിന്നീട് 1918- ലെ വിപ്ലവത്തിനു ശേഷം സാക്സണിലെ അവസാന രാജാവ് ആയിരിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് ഫ്രെഡെറിക് ആഗസ്ത് മൂന്നാമനാണ്.
അവലംബം ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Ludwig Renn എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
ലുഡ്വിഗ് റെൻ in the German National Library catalogue Biografie beim DHM (in German) Eintrag in der Sächsischen Biografie (in German) Ludwig Renn's Krieg / Nachkrieg Nemesis, the socialist archive for fiction (in German)
ലുഡ്‌മൈല പഡാൽകോ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ludmyla_Padalko
ഒരു ഉക്രേനിയൻ ഡോക്ടറും, പ്രസവചികിത്സ- ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റും , ഡിനിപ്രോപെട്രോവ്സ്ക് റീജിയണൽ പെരിനാറ്റൽ സെന്ററിലെ ചീഫ് ഡോക്ടറുമാണ് ലുഡ്‌മൈല പഡാൽകോ (ഉക്രേനിയൻ: Падалко Людмила Іванівна; ജനനം 8 മാർച്ച് 1949) ജീവചരിത്രം പഡാൽകോ അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരിക്കുമൊപ്പം (1956)
1949 മാർച്ച് 8 ന് സപോരിസിയ ഒബ്ലാസ്റ്റിലെ നോവോമികോലൈവ്ക റയോണിലെ ടെർസിയങ്കയിലാണ് ലുഡ്‌മൈല ജനിച്ചത്.
അവരുടെ പിതാവ് ഇവാൻ കി ഒരു പ്രാദേശിക വിദ്യാലയത്തിലെ ഗണിതശാസ്ത്ര അധ്യാപകനായിരുന്നു.
അവരുടെ മാതാവ് ഗലീന ഒരു പലചരക്ക് കടയുടെ ഉടമയായിരുന്നു.
1964-1965 ൽ, ലുഡ്‌മൈല അവരുടെ മാതാപിതാക്കളോടും സഹോദരി നീനയോടുമൊപ്പം ജില്ലാ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് താമസം മാറി.
അവർ തന്റെ ഭാവി ഭർത്താവായ വാഡിമിനെ പുതിയ വിദ്യാലയത്തിൽ വച്ച് കണ്ടുമുട്ടി.
1966-ൽ നോവോനികോളയേവ്സ്ക് സെക്കൻഡറി സ്കൂളിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണ മെഡലോടെ ലുഡ്‌മൈല ബിരുദം നേടി.
ബയോളജിയും കെമിസ്ട്രിയും ഇഷ്ടപ്പെട്ട അവർ ഒരു ഡോക്ടറാകാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു.
ബിരുദാനന്തരം, യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശന പരീക്ഷയ്ക്ക് തയ്യാറെടുക്കാൻ അവർ സെൻട്രൽ റീജിയണൽ ലൈബ്രറിയിൽ ജോലി ചെയ്തു.
1967-ൽ അവർ വോറോഷിലോവ്ഗ്രാഡ് മെഡിക്കൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ സ്കൂൾ ഓഫ് മെഡിസിനിൽ പ്രവേശിച്ചു എങ്കിലും അവർ വാഡിമുമായി കത്തിടപാടുകളും ടെലിഫോൺ സംഭാഷണങ്ങളും നടത്തി.
അവർ എല്ലാ വേനൽക്കാലത്തും വീട്ടിൽ വന്ന് ഡിനിപ്രോപെട്രോവ്സ്ക് മെഡിക്കൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ പഠിച്ച ഭാവി ഭർത്താവിനൊപ്പം സമയം ചെലവഴിച്ചു.
1970-ൽ അവർ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, ലുഡ്‌മൈല ഡിനിപ്രോപെട്രോവ്സ്കിലേക്ക് തന്നെ മാറി.
1971-ൽ അവരുടെ മകൻ ജെന്നഡി ജനിച്ചു.
1972-ൽ വാഡിം യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ ലുഡ്‌മൈല സിനെൽനിക്കിന്റെ ദിശയിൽ ജോലിക്ക് പോയി.
1973-ൽ, മെഡിക്കൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ അവർ "ജനറൽ മെഡിസിൻ" ന്റെ സ്പെഷ്യാലിറ്റിയും പ്രസവചികിത്സ-ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ യോഗ്യതയും നേടി.
അവലംബം Resources In who-is-who.ua Archived 2019-02-27 at the Wayback Machine .
(in Ukrainian) In perinatalcenter-dnepr.com Archived 2019-02-27 at the Wayback Machine .
(in Ukrainian) In s-meridian.com (in Russian) Падалко Людмила Іванівна // Талановиті співвітчизниці: історико-біографічні нариси: монографія / Л.
Шумрикова-Карагодіна; дар.
Шумрикова-Карагодіна.
– Дніпропетровськ: Гамалія, 2003.
– С.120: фото.
– ISBN 966-7180-64-6 പുറം കണ്ണികൾ Перинатальному центру 5 лет (in Russian) В Днепропетровске 12-летняя жертва изнасилования родила здорового ребенка (in Russian) Журнал «ЗДОРОВ'Я ЖІНКИ» WH № 05 2016 та стаття «Затримка народження другого і третього плодів при багатоплідній вагітності трійнею (Клінічний випадок)» (in Ukrainian) У Дніпропетровському обласному Перинатальному центрі вітали дітей (in Ukrainian) Преждевременно родившиеся дети: об этом должна знать будущая мама Archived 2019-02-27 at the Wayback Machine .
(in Russian) Небайдужість і чуйність зберігають мир (in Ukrainian) Кто станет новым почетным гражданином Днепропетровска?
(in Russian) Полкило — не приговор: в Днепре выхаживают крох с критически маленьким весом (in Russian) В Днепропетровске мужчина обвиняет врачей в гибели жены и нерожденной дочки (in Russian) Людмила Падалко: Вершина всех достоинств и успеха (in Russian) Потрійна радість (in Ukrainian) «Народження любить тишу. Тож нам потрібен Мир!»
Людмила Падалко (in Ukrainian)
ലുഡ്‌വിക് ഗ്രോസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Gross
ലുഡ്‌വിക് ഗ്രോസ് (ജീവിതകാലം: സെപ്റ്റംബർ 11, 1904 - ജൂലൈ 19, 1999) രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ട്യൂമർ വൈറസുകളായ മുരിൻ ലുക്കേമിയ വൈറസ്, പരീക്ഷണശാലയിലെ എലികളിൽ അർബുദം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിവുള്ളവ മൗസ് പോളിയോമാവൈറസ് എന്നിവ കണ്ടുപിടിച്ചതിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പോളിഷ്-അമേരിക്കൻ വൈറോളജിസ്റ്റായിരുന്നു.
1904 സെപ്റ്റംബർ 11 ന് പോളണ്ടിലെ ക്രാക്കോവ് നഗരത്തിൽ ഒരു പ്രമുഖ ജൂത കുടുംബത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
ജാഗിയെലോണിയൻ സർവകലാശാലയിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി.
1939 ലെ നാസി ആക്രമണത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ 1940 ൽ അധിനിവേശ പോളണ്ടിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട അദ്ദേഹം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേയ്ക്ക് പോകുകയും ഒടുവിൽ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത് അമേരിക്കൻ സായുധ സേനയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധാനന്തരം ബ്രോങ്ക്സ് വെറ്ററൻസ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ മെഡിക്കൽ സെന്ററിലെ ഗവേഷണത്തിന്റെ ഒരു "സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തിൽ" അദ്ദേഹം മറ്റ് ശാസ്ത്രജ്ഞരോടൊപ്പം (പ്രത്യേകിച്ച് 1977 ലെ മെഡിസിൻ അല്ലെങ്കിൽ ഫിസിയോളജി നൊബൽ സമ്മാനം നേടിയ റോസലിൻ യാലോവിനോടൊപ്പം ) ഗവേഷണത്തിനായി ചേരുകയും അവിടുത്തെ കാൻസർ റിസർച്ച് വിഭാഗത്തിന്റെ ഡയറക്ടറായി നിയമിതനാകുകയും ചെയ്തു.
1999 ജൂലൈ 19 ന് 94 ആം വയസ്സിൽ വയറിലെ അർബുദ ബാധയെത്തുടർന്ന് മോണ്ടെഫിയോർ മെഡിക്കൽ സെന്ററിൽ വച്ച് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
ഗവേഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ചില ക്യാൻസറുകൾ വൈറസ് മൂലമുണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുടെ ഒരു പ്രധാന വക്താവായിരുന്ന ലുഡ്‍വിക് ഗ്രോസ്, മുരിൻ രക്താർബുദത്തിന്റെ വൈറൽ കാരണങ്ങൾക്കായി ഒരു നീണ്ട അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.
ഈ പഠനത്തിനിടയിൽ, അദ്ദേഹം ഗ്രോസ് മുരിൻ രക്താർബുദ വൈറസ് ഇനത്തേയും ഒന്നിലധികം ടിഷ്യു തരങ്ങളിൽ ക്യാൻസറിന് കാരണമാകുന്നതിന്റെ പ്രവണതയാൽ പേരിടപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ പോളിയോമാ വൈറസിനെയും വേർതിരിച്ചു.
ശാസ്ത്ര അവാർഡുകൾ ആർ. ആർ. വില്ലിയേഴ്സ് ഫൌണ്ടേഷന്റെ (രക്താർബുദ സൊസൈറ്റി) രക്താർബുദ ഗവേഷണത്തിനുള്ള അവാർഡ് (1953) ലണ്ടനിലെ റോയൽ കോളേജ് ഓഫ് സർജൻസ് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ വാക്കർ സമ്മാനം (1961) പാരീസിലെ പാസ്ചർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ പാസ്ചർ സിൽവർ മെഡൽ (1962) ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് കാൻസർ ഗവേഷണ സമ്മാനം (1962) ബെർട്ട്നർ ഫൌണ്ടേഷൻ അവാർഡ് (1963) നാഷണൽ കാൻസർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ സ്പെഷ്യൽ വൈറസ് കാൻസർ പ്രോഗ്രാം അവാർഡ് (1972) അടിസ്ഥാന മെഡിക്കൽ ഗവേഷണത്തിനുള്ള ആൽബർട്ട് ലാസ്കർ അവാർഡ് (1974) വില്യം ബി. കോളി അവാർഡ് (1975) 1978 പോൾ എർ‌ലിഷ്-ലുഡ്‌വിഗ് ഡാർ‌ംസ്റ്റേഡർ പ്രമുഖ പുരസ്കാരം, ഫ്രാങ്ക്ഫർട്ട്.
ഗ്രിഫുവൽ പ്രൈസ്, പാരീസ് (1978) നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു (1973) ഫ്രഞ്ച് ലെജിയൻ ഓഫ് ഓണർ (1977) അവലംബം ↑ ↑
ലുഡ്വിഗ് ബാൻഡ്ൽ
ഒരു ഓസ്ട്രിയൻ ഒബ്സ്റ്റട്രിഷ്യനും ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റും ആയിരുന്നു ലുഡ്‌വിഗ് ബാൻഡ്ൽ (1 നവംബർ 1842 – 26 ഓഗസ്റ്റ് 1892).
നീഡെറോസ്റ്റെറിച്ചിലെ ഹിംബർഗിൽ ആണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
1867-ൽ അദ്ദേഹം വിയന്ന സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് മെഡിക്കൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടി, അവിടെ അദ്ദേഹം കാൾ വോൺ ബ്രൗൺ-ഫെർൺവാൾഡ് (1822-1891), ജോസഫ് ഹിർട്ടൽ (1810-1894), ജോഹാൻ വോൺ ഡുംറീച്ചർ (1815-1880) എന്നിവരുടെ കീഴിൽ പഠിച്ചു.
1878-ൽ അദ്ദേഹം വിയന്നയിലെ ജനറൽ പോളിക്ലിനിക്കിലെ പ്രസവചികിത്സ വിഭാഗത്തിന്റെ തലവനായി, പിന്നീട്, ഒബ്സ്റ്റട്രിക്സ് ആൻഡ് ഗൈനക്കോളജി (1880) അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസറായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ആറ് വർഷത്തിന് ശേഷം, ബാൻഡലിന് പ്രാഗിൽ പൂർണ്ണ പ്രൊഫസർഷിപ്പ് ലഭിച്ചു, എന്നാൽ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ മാനസികരോഗം കാരണം തന്റെ സ്ഥാനം രാജിവയ്ക്കേണ്ടി വന്നു.
വിയന്നയിലെ ഒരു അഭയകേന്ദ്രത്തിൽ തന്റെ അവസാന വർഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചു.
കോർപ്പസ് യൂട്ടറിയുടെയും യുട്ടറിൻ ടൂബ് ഇസ്ത്മസിന്റെയും ജംഗ്ഷനിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സങ്കോചമായ യൂട്ടറിൻ കോൺട്രാക്ഷൻ റിംഗ് എന്ന വലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണത്തിന് ബാൻഡൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ ഘടനയെ ചിലപ്പോൾ "പാത്തോളജിക് റിട്രാക്ഷൻ റിംഗ്" അല്ലെങ്കിൽ "ബാൻഡൽസ് റിംഗ് ഓഫ് കോൺട്രാക്ഷൻ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
അവലംബം ലുഡ്വിഗ് ബാൻഡ്ൽ @ ഹൂ നേംട് ഇറ്റ്
രാജേഷ് മുരുകേശൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Rajesh_Murugesan
മലയാള സിനിമയിലെ ഒരു സംഗീതസംവിധായകാൻ ആണ് രാജേഷ് മുരുകേശൻ (Rajesh Murugesan) (ജനനം  14 മെയ്‌ , 1988) .
പ്രേമം , നേരം എന്നീ സിനിമകളുടെ സംഗീതം നിർവഹിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ് .
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ തമിഴ് മാതാപിതാക്കൾക്ക് ജനിച്ച രാജേഷ്, കൊച്ചിൻ റിഫൈനറീസ് വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്നും സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസവും,ചെന്നൈയിലെ എസ്.എ.ഇ ഇന്റർനാഷണൽ കോളേജിൽ നിന്നും ബിരുദവും നേടി.
സംഗീത ജീവിതം
രാജേഷ് തന്റെ സംഗീത ജീവിതത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചത് അൽഫോൻസ്‌ പുത്രൻ സംവിധാനം ചെയ്ത നേരം എന്ന തമിഴ് - മലയാളം ദ്വിഭാഷ ചിത്രത്തിലൂടെ ആണ്.
ഈ ചിത്രത്തിലെ സംഗീതം അദ്ദേഹത്തിന് വ്യാപകമായ ശ്രദ്ധ നേടി കൊടുത്തു.
നേരത്തിലെ പിസ്ത: ദി റൺ ആന്തം എന്ന പാട്ട് 2013ൽ വൈറൽ ആയിരുന്നു.
2015-ൽ  അൽഫോൻസ്‌ പുത്രൻ തന്നെ സംവിധാനം ചെയ്ത പ്രേമം എന്ന ചിത്രത്തിൽ രാജേഷ്‌ സംഗീത സംവിധായകനായി പ്രവർത്തിച്ചു.
ഈ സിനിമയിലെ എല്ലാ ഗാനങ്ങളും ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി . 'മലരേ' എന്ന ഗാനം യൂട്യൂബിൽ 5 ലക്ഷം കാഴ്ചകൾ ലഭിച്ച   ഏറ്റവും വേഗം ഏറിയ വീഡിയോ ആയിരുന്നു.
ലഘുചിത്രങ്ങൾ കട്ടൻ  കാപ്പി (2014) ദി റാറ്റ്: എ  സെക്സി ടെയിൽ (2011) വിൻഡ് (2011) ബ്ലാക്ക് ആൻഡ്‌ വൈറ്റ് (2011) റെഗ് : വീ  (2011) സംഗീതം വർഷം സിനിമ ഭാഷ 2013 നേരം മലയാളം നേരം തമിഴ്
2015 പ്രേമം മലയാളം 2016 ആക്ഷൻ ഹീറോ ബിജു മലയാളം അവിയൽ തമിഴ് അവലംബം
രാജേഷ് ബാബു കെ ശൂരനാട്
രാജേഷ് ബാബു കെ ശൂരനാട് ഒരു ഇന്ത്യൻ സംഗീത സംവിധായകനും, ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവും, തിരക്കഥാകൃത്തും ആണ്.
പ്രധാനമായും മലയാളചലച്ചിത്ര വ്യവസായത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
കേരളത്തിലെ കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ശൂരനാട് ഗ്രാമത്തിൽ എൻ കരുണാകരൻ നായരുടെയും വിജയലക്ഷ്മി അമ്മയുടെയും മൂന്നാമത്തെ മകനായി ജനിച്ച രാജേഷ് ബാബുവിന് തന്റെ മൂത്ത സഹോദരിമാരിൽ നിന്നാണ് പാടാൻ പ്രചോദനമുണ്ടായത്.
തുടർന്ന് ശ്രീ ശൂരനാട് ഗംഗാധരന്റെ  ശിക്ഷണത്തിൽ ഏഴ് വർഷം കർണാടക സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു.
ഗംഗാധരൻ ഗുരുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം സ്കൂൾ പഠനകാലത്തും ബിരുദപഠനകാലത്തും സംഗീത കച്ചേരികളിലും ഗാനമേളകളിലും സജീവമായിരുന്നു.
നാഗ്പൂർ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഹ്യൂമൻ റിസോഴ്‌സ് മാനേജ്‌മെന്റിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയ രാജേഷ് ബാബു അതിനുശേഷം പതിനഞ്ച് വർഷത്തോളം വിവിധ മേഖലകളിൽ എച്ച്ആർ പ്രൊഫഷണലായി ജോലി ചെയ്തു, തുടർന്ന് രണ്ട് വർഷത്തോളം സംരംഭകനായി പ്രവർത്തിച്ച് 2015ൽ മലയാള സിനിമയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു ഔദ്യോഗികജീവിതം
റീട്ടെയിൽ, ഹോസ്പിറ്റാലിറ്റി, ഐടി, മാനുഫാക്ചറിംഗ്, സർവീസ് ഇൻഡസ്ട്രീസ് തുടങ്ങിയ വിവിധ മേഖലകളിൽ പതിനഞ്ച് വർഷത്തെ പ്രവർത്തന പരിചയത്തിന് ശേഷം "ടേക്ക് ഇറ്റ് ഈസി" എന്ന മലയാളം ചിത്രത്തിന് തിരക്കഥയെഴുതികൊണ്ടാണ് രാജേഷ് ബാബു സിനിമാ രംഗത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്.
തന്റെ വ്യക്തിജീവിതത്തെയും ഔദ്യോഗികജീവിതത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് സിനിമയുടെ തിരക്കഥ എഴുതിയത്.
എച്ച്ആർ മാനേജ്‌മെന്റിൽ സാധാരണയായി പരിശീലിക്കുന്ന ന്യൂറോ-ലിംഗ്വിസ്റ്റിക് പ്രോഗ്രാമിംഗ് , ഇമോഷണൽ ഇന്റലിജൻസ്, റിലേഷൻഷിപ്പ് മാനേജ്‌മെന്റ് ടെക്‌നിക്‌സ്, ട്രാൻസാക്ഷണൽ അനാലിസിസ് തുടങ്ങിയ വിവിധ മാനേജ്‌മെന്റ് രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തം ജീവിതം ഫിക്ഷനലൈസ് ചെയ്താണ് ടേക്ക് ഇറ്റ് ഈസിയുടെ തിരക്കഥ എഴുതിയത്.
"ടേക്ക് ഇറ്റ് ഈസി" എന്ന സിനിമയുടെ പോസ്റ്റ്-പ്രൊഡക്ഷൻ ജോലികൾക്കിടെ, സിനിമാ മേഖലയിലെ പല പ്രമുഖരെയും അദ്ദേഹം കണ്ടുമുട്ടി.
കേരള രൂപീകരണത്തിന്റെ വജ്രജൂബിലി ആഘോഷിക്കുന്നതിനായി 2016 നവംബർ 1 ന് കേരളത്തിന് സമർപ്പിച്ച പ്രശസ്ത കവി ശ്രീ പി.കെ. ഗോപി രചിച്ച ചന്ദനം സുഗന്ധമേകിയ സുന്ദരോദയകേരളം എന്ന ഗാനം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് രാജേഷ് ബാബുവാണ്.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ പരമ്പരാഗത കലാരൂപങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി നൂറിലധികം കലാകാരന്മാർ ചേർന്ന് അവതരിപ്പിച്ച ഈ ഗാനം ആലപിച്ചത് പത്തു ചലച്ചിത്ര പിന്നണിഗായകരാണ്.
അതിനിടയിൽ, രാജേഷ് ബാബു മറ്റൊരു സംഗീതജ്ഞനായ ഷിംജിത്ത് ശിവനുമായി ചേർന്ന് മട്ടാഞ്ചേരി എന്ന മലയാള സിനിമക്ക് വേണ്ടി ഗാനങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തി.
തുടർന്ന്, സംഗീതസംവിധായക-ദ്വയമായി, ശ്രീഹള്ളി, തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം സംഗീതം നൽകി.
കൂടാതെ ഇത്തിരിവെട്ടം, വെള്ളരിപ്രാവുകൾ എന്ന ചിത്രങ്ങള്ക്കും സംഗീതം നൽകി.
അതിനുശേഷം പ്രശസ്ത സംവിധായകൻ ഷാജൂൺ കാര്യാലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉള്ള ഫസ്റ്റ് ക്ലാപ് എന്ന സിനിമാ സംഘടന നിർമ്മിച്ച പുള്ള് എന്ന സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി രാജേഷ് ബാബുവും ഷിംജിത്തും ചേർന്ന് ഗാനങ്ങളും പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ചിട്ടപ്പെടുത്തി.
"പുള്ളു" നിരവധി അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രമേളകളിൽ നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങളും അംഗീകാരങ്ങളും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
2020-2023 കാലയളവിൽ.
രാജേഷ് ബാബു പെർഫ്യൂം ഹെർ ഫ്രാഗ്രൻസ് , ബൈനറി, ഴ എന്നീ മലയാള ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും സംഗീത സംവിധാനം നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്തു.