smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഒരു സ്പാനിഷ് ബിഷപ്പാണ് അമേരിക്കൻ അടിമത്തൊഴിൽ വ്യവസ്ഥ നാന്ദി കുറിച്ചത്.
അമേരിക്കൻ ഗോത്രവർഗക്കാരെ സ്പെയിൻ കോളനിക്കാർ നശിപ്പിക്കുന്നതുകണ്ട് സങ്കടം തോന്നി അവർക്കുപകരം യൂറോപ്പിൽനിന്ന് നിഗ്രോ അടിമകളെ ഹെയ്തിയിലേക്കയച്ചുകൊടുക്കാൻ രാജാവിന്റെ കല്പന ബിഷപ്പ് ബാർതൊലൊമെ ദെ ലാസ്കാസാസ് സമ്പാദിച്ചു.
ഇതോടുകൂടി യൂറോപ്യൻ അടിമവ്യാപാരം പടിഞ്ഞാറൻ അർധഗോളത്തിൽ ഔദ്യോഗികമായി ആരംഭിച്ചു.
അടിമവ്യാപാരത്തിന് വലിയ കമ്പനികൾ 1621 മുതൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യത്തെ പ്രധാന കമ്പനി ഡച്ച് വെസ്റ്റ് ഇന്ത്യാക്കമ്പനിയായിരുന്നു.
വെസ്റ്റിൻഡീസിലും അവിടെനിന്ന് വടക്കും തെക്കുമുള്ള എല്ലാ തുറമുഖങ്ങളിലും ആഫ്രിക്കയിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന അടിമകളുടെ വിപണനം ഈ കമ്പനിക്കാർ നടത്തി.
ഒരു ഡച്ചുകപ്പലാണ് 1619-ൽ ഒന്നാമതായി യു.എസ്സിലെ വെർജീനിയായിൽ ജെയിംസ്ടൌൺ തുറമുഖത്ത് 20 നീഗ്രോ കൂലിക്കാരെ (അവർ അടിമകളായിരുന്നില്ല) കൊണ്ടുവന്നിറക്കിയത്.
ആഫ്രിക്കയുടെ പടിഞ്ഞാറൻതീരത്ത് പറങ്കികൾക്കുണ്ടായിരുന്ന വ്യാപാരക്കുത്തക ഭേദിച്ച് (1562) അവിടത്തെ കച്ചവടത്തിലെ ഒരു നല്ലഭാഗം സ്വായത്തമാക്കാനും, അമേരിക്കൻ വ്യാപാരത്തിൽ സ്പെയിനിനുള്ള കുത്തക പൊളിക്കാനും ക്യാപ്റ്റൻ ജോൺ ഹോക്കിൻസ് എന്ന ഇംഗ്ളീഷുകാരന് കഴിഞ്ഞു.
ഈസ്റ്റിന്ത്യാക്കമ്പനി, റോയൽ ആഫ്രിക്കൻ കമ്പനി മുതലായ ബ്രിട്ടിഷ് കമ്പനികൾ മറ്റുള്ള വ്യാപാരങ്ങളിലെന്നപോലെ അടിമവ്യാപാരത്തിലും ഇംഗ്ലണ്ടിനെ ഒന്നാം സ്ഥാനത്തേക്കുയർത്തി.
18-ആം ശതകത്തിന്റെ രണ്ടാം ദശകം മുതൽ അടിമവ്യാപാരത്തിന്റെ മാതൃകാസമ്പ്രദായം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടേതായിരുന്നു.
ബ്രസീലിയൻ അടിമവേട്ടക്കാരൻ
യൂറോപ്യൻ തുറമുഖങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന കപ്പലുകൾ പരുത്തിത്തുണി , ലോഹങ്ങൾ , മണികൾ , വെടിമരുന്ന് , മദ്യങ്ങൾ മുതലായ ചരക്കുകളോടുകൂടി ആഫ്രിക്കൻ തീരപ്രദേശത്ത് അവരുടെ കച്ചവടസങ്കേതങ്ങളിൽ എത്തുന്നു; ആ സങ്കേതങ്ങളിലെ വർത്തകർ കപ്പലിൽ വന്ന ചരക്കുകൾ ആഫ്രിക്കക്കാർക്ക് വില്ക്കുന്നു; ഗോത്രപ്രമുഖൻമാരിൽനിന്ന് അവർ പിടിച്ചുവച്ചിട്ടുള്ള അടിമകളെ കപ്പലിൽ നിറയ്ക്കുന്നു - കപ്പൽ നിറയെ അടിമകളെ സംഭരിക്കുന്നതിന് ചിലപ്പോൾ മൂന്നോ നാലോ തുറമുഖങ്ങൾ സന്ദർശിക്കേണ്ടിവരും - പിന്നീട് പടിഞ്ഞാറോട്ടു യാത്ര തിരിക്കുന്നു.
അടിമകൾക്ക് കപ്പൽ ജയിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
ഈരണ്ടടിമകളെ മണിബന്ധത്തിലും കണങ്കാലിലും ചങ്ങലകൊണ്ടു കൂട്ടിക്കെട്ടുകയായിരുന്നു പതിവ്.
അറ്റ്ലാന്റിക്ക് സമുദ്രം തരണം ചെയ്യുന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു നല്ല ശതമാനം അടിമകൾ മരിച്ചുപോകുമായിരുന്നു.
അമേരിക്കൻ തുറമുഖങ്ങളിൽ അടിമക്കപ്പലുകളെ സ്വീകരിക്കുവാൻ ദല്ലാളൻമാർ സദാ സന്നദ്ധരായിരുന്നു.
അമേരിക്കയിൽ ഇറക്കുമതി ചെയ്ത അടിമകളുടെ എണ്ണം 17, 18, 19 ശതകങ്ങളിൽ യഥാക്രമം 27,50,000; 70,00,000; 40,00,000 ആണെന്ന് കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
വഴിക്കുവച്ചുമരണമടഞ്ഞവരുടെ എണ്ണത്തിനു കണക്കില്ല.
കരീബിയൻ ദ്വീപുകളിലെ വൻകിട തോട്ടങ്ങളിലാണ് പുതിയ ലോകത്തിലെ അടിമവ്യവസ്ഥ രൂപംകൊണ്ടത്.
അവിടെ ആദ്യം പുകയിലത്തോട്ടങ്ങളും പിന്നീട് കരിമ്പു തോട്ടങ്ങളും ആണ് വൻകിടവ്യവസായങ്ങളായി വികസിച്ചത്.
ഉടമസ്ഥൻമാർ യൂറോപ്പിലായിരിക്കും.
അടിമകളെക്കൊണ്ടു പണിയെടുപ്പിച്ചിരുന്നത് തോട്ടം മാനേജർമാരും കങ്കാണികളുമായിരുന്നു.
തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമം വിദൂരസ്ഥരായ ഈ ഉടമസ്ഥൻമാർക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല.
പണി എടുപ്പിക്കുക, ലാഭം പെരുപ്പിക്കുക എന്നിവ മാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം.
അടിമകളെ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ മർദിച്ചും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും അത്യധ്വാനം ചെയ്യിച്ചു.
യു.എസ്സിൽ യൂറോപ്യൻമാർ കുടിയേറ്റക്കാരായതുകൊണ്ട് അവരുടെ കൃഷി വൻതോട്ടകൃഷി മാതൃകയിലായിരുന്നില്ല.
ഏറ്റവും വലിയ കൃഷിക്കാരന് 100 അടിമകളിലധികം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഭൂരിഭാഗം കൃഷിക്കാർക്കും നാലോ അഞ്ചോ അടിമകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
കൃഷിക്കാരുടെയും അടിമകളുടെയും എണ്ണം ഓരോ കോളനിയിലും വർധിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, കരീബിയൻ പ്രദേശത്തുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, കർശനമായ അടിമനിയമങ്ങൾ (Slave codes) കൊളോണിയൽ അധികാരികൾ അടിമകളുടെമേൽ അടിച്ചേല്പിക്കുവാൻ തുടങ്ങി (കരോലിനാ കോളനിയുടെ ഉടമസ്ഥൻമാർ നാലുപേർ റോയൽ ആഫ്രിക്കൻ കമ്പനി അംഗങ്ങളായിരുന്നു).
അടിമയ്ക്ക് അക്ഷരാഭ്യാസം പാടില്ല എന്നുതൊട്ട് ശരിയായ വിവാഹവും പാടില്ല എന്നതരത്തിൽ പോലും നിഷ്ഠൂരമായിരുന്നു അടിമനിയമാവലി.
വിദ്യാഭ്യാസംകൊണ്ടും സാംസ്കാരികജീവിതംകൊണ്ടും അടിമ നന്നായാൽ അടിമത്തം നിലനിർത്താൻ പ്രയാസമായിരിക്കും എന്നറിഞ്ഞ് അതിനു മുൻകരുതലായിട്ടാണ് അടിമനിയമങ്ങളുണ്ടാക്കിയത്.
1808-ൽ അടിമവ്യാപാരം ഔദ്യോഗികമായി തടയപ്പെട്ടുവെങ്കിലും കള്ളക്കച്ചവടം പണ്ടത്തെപ്പോലെതന്നെ നാട്ടിന് പുറത്തും അകത്തും അരനൂറ്റാണ്ടുകാലം നടന്നു.
അടിമവ്യവസ്ഥയ്ക്കെതിരായുള്ള ചലനങ്ങൾ ഇംഗ്ളണ്ടിലും അമേരിക്കയിലും ക്രമേണ ശക്തിയേറിവന്നതും അതിന് എബ്രഹാം ലിങ്കൺ നേതൃത്വം നല്കിയതും 19-ആം ശതകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ പ്രധാന ഏടുകളാണ്.
ആഫ്രിക്കയിൽ അബിസീനിയയിലും അറബിരാജ്യങ്ങളിൽ പലതിലും (ഉദാ. സൗദി അറേബ്യ) 20-ആം ശതകത്തിൽ അടിമവ്യാപാരം അവശേഷിച്ചിരുന്നു.
അവലംബം ↑ The politics of property: labour, freedom and belonging By Laura Brace ↑ ↑ Slavery In Kerala Book Description ↑ Conversion from Slavery to Plantation Labour ↑ ↑ COMMUNICATION RAFFLES AND THE SLAVE TRADE AT BATAVIA IN 1812 ↑ The Madras Journal of Literature and Science, Volume 1 പുറകണ്ണികൾ Black History of Slavery Encyclopedia Britanicca's Guide Forced Labour "Slavery in the 21st century" Slavery is not dead, just less recognizable.
Experts Encourage Action Against Sex Trafficking Historical survey Slave-owning societies Slavery in Ancient Greece The Roman slave supply British Slaves on the Barbary Coast Muslim Slave System in Medieval India Archived 2008-05-12 at the Wayback Machine .
Christian slaves, Muslim masters: white slavery in the Mediterranean, the ...
By Robert C. Davis Slavery In Kerala Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine .
Home  Kerala to Washington, via the slave trade Archived 2011-01-18 at the Wayback Machine .
Slavery in Kerala The Madras Journal of Literature and Science, Volume 1 Slavery in America: with notices of the present state of slavery and the.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അടിമവ്യാപാരം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ഉഛിപ്പുലി
തമിഴ്നാട്ടിലെ രാമനാഥപുരം ജില്ലയിലെ മണ്ഡപം എന്ന ബ്ലോക്കിലുള്ള ഒരു പ്രദേശമാണ് ഉഛിപ്പുലി.
രാമനാഥപുരം നഗരത്തിന്റെ ജലവിതരണത്തിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടമാണിത്.
ഇന്ത്യൻ നേവി എയർ സ്റ്റേഷനായ ഐ.എൻ.എസ് പരുന്ദു , ഉഛിപ്പുലിയ്ക്കടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
റെഫറൻസുകൾ ↑ ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ ഐ.എൻ.എസ് Archived 2009-04-03 at the Wayback Machine .
ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ
ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ അല്ലെങ്കിൽ ഉസിർ സിംഗ് ഥാപ്പ ( Nepali : उजिरसिंह थापा ), വസീർ സിംഹ ഥാപ്പ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, ( വുസീർ സിംഗ് എന്ന് ആംഗലേയവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട പേര്)  നേപ്പാളിലെ ഭരണാധികാരിയും സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായിരുന്നു.
മുഖ്തിയാർ ഭീംസെൻ ഥാപ്പയുടെ അനന്തരവനും മതാബർ സിംഗ് ഥാപ്പയുടെ മൂത്ത സഹോദരനുമായ കാജി നൈൻ സിംഗ് ഥാപ്പയുടെ മകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
മുൽക്കാജി രണജിത് പാണ്ഡെയുടെ മകളും കാജി തുലാറാം പാണ്ഡെയുടെ ചെറുമകളുമായ റാണാ കുമാരി പാണ്ഡെ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ.
കൗമാരത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ആംഗ്ലോ-നേപ്പാൾ യുദ്ധത്തിൽ പല്പ-ബട്വാൾ അച്ചുതണ്ടിലെ സൈനിക കമാൻഡറായിരുന്നു.
1814-ൽ ആ വർഷം മരണമടഞ്ഞ തന്റെ മുത്തച്ഛൻ അമർ സിംഗ് ഥാപ്പയ്ക്ക് (സനുകാജി) പകരക്കാരനായി അദ്ദേഹം ഗവർണറും (ബഡാ ഹക്കിം) സായുധസേനാ മേധാവിയുമായി പല്പ ഭരണ മേഖലയിൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടു, .
1852 ബിക്രം സംവത് (എ.ഡി. 1796) മാസത്തിലെ ചൈത്ര ശുക്ല പ്രതിപദ തിഥിയിലാണ് ഉജിർ സിംഗ് ജനിച്ചത്.
കാജി നൈൻ സിംഗ് ഥാപ്പയുടെ മകനും സാനു സർദാർ അമർ സിംഗ് ഥാപ്പയുടെ ചെറുമകനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ഛൻ 1871 ബിക്രം സംവത് കാർത്തിക മാസം 7-ന് മരിച്ചു.
അദ്ദേഹം കാഠ്മണ്ഡുവിൽ നിന്ന് 20 ദിവസം  യാത്ര ചെയ്തു പല്പയിലേക്ക് എത്തി, 1871 ബിക്രം സംവത്  മംഗ്ഷിർ മാസം 8-ന് ഗവർണറുടെ ഓഫീസിൻ്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു.
അദ്ദേഹത്തിന് അന്ന് 19 വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം.
സൈനിക, ഭരണപരമായ ജീവിതം
നേപ്പാൾ ആർമിയുടെ റാങ്കിലുള്ള കേണലായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന് ഔദ്യോഗികമായി സ്വകാര്യ ബ്ലാക്ക് സീൽ ലഭിച്ചു.
അത് 1821 എഡി-ൽ മുഖ്തിയാർ ഭീംസെൻ ഥാപ്പയ്ക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ കാണാം.
1814-1816 ലെ ആംഗ്ലോ-നേപ്പാൾ യുദ്ധത്തിൽ ജിത് ഗാധി യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിനെതിരെ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധമായ വിജയം നേടി.
ആംഗ്ലോ-നേപ്പാൾ യുദ്ധകാലത്ത് മിഡ്-വെസ്റ്റേൺ (പാൽപ-ബട്വാൾ) അച്ചുതണ്ടിലെ സൈനിക കമാൻഡറായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ജിത് ഗാധി, നുവകോട്ട് ഗാധി, കാഥേ ഗാധി എന്നിവിടങ്ങളിലെ പ്രതിരോധത്തിനായി അദ്ദേഹം 1200 സൈനികരെ വിന്യസിച്ചിരുന്നു.
മനുഷ്യർ, ഭൗതികം, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങൾ, പർവത തന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നല്ല പരിചയമുള്ളവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ഹെൻറി തോബി പ്രിൻസെപ് ഉജിർ സിംഗ് ഭരിച്ചിരുന്ന ജീത്ഗദിനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഉദ്ധരിച്ചു.
ഭീം സെയ്‌ന്റെ അനന്തരവൻ കേണൽ വുസീർ സിങ്ങിന്റെ കീഴിലുള്ള ഗൂർഖകൾ ബൂട്ട്‌വുൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇടത്ത് ചുരത്തിന്റെ അഴിമുഖം പിടിച്ചെടുത്ത് അവിടെ ജീത്ഗുർ എന്ന പേരിൽ ഒരു മരവേലി നിർമ്മിച്ചതായും, ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ സ്ഥാനങ്ങൾ നല്ലതുപോലെ പരിശോധിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ച്, കൂടുതൽ നീങ്ങുന്നതിനു മുന്നെ, സാധ്യമെങ്കിൽ അവ കൊണ്ടുപോകുക...
ജിത്ഗാഡി കോട്ട
യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഉജിർ സിംഗ് ബട്വാൾ-പൽപ മേഖലയിൽ റോഡുകളും പാലങ്ങളും കലുങ്കുകളും ഉറപ്പുള്ള സൈനികപ്പാളയങ്ങളും നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് മുന്നേറ്റം ബിക്രം സംവത് 22 പൗഷ് മാസം, 1871  (അതായത് ജനുവരി 1814 AD) ന് ജിത് ഗാധിയിലേക്ക് ആരംഭിച്ചു.
കോട്ടയെ ആക്രമിക്കാൻ ടിനാവു നദി മുറിച്ചുകടക്കുമ്പോൾ ഉജിറിന്റെ സൈന്യം വെടിയുതിർക്കുകയും അവരെ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതുപോലെ, താൻസെൻ ബസാറിൽ 70 നേപ്പാളികൾക്ക് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷുകാർ 300 പേരുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു.
1825-ൽ, ഉജിർ സിങ്ങിന്റെ ഭരണപരിധിയിൽ അതിർത്തി കടന്നുകയറ്റത്തെക്കുറിച്ച് പരാതി ഉയർന്നു.
ബർമീസ് സർക്കാരുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കുക എന്ന നയത്തിൽ മുഖ്ത്യാർ ഭീംസെൻ ഥാപ്പയെ എതിർക്കാനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്.
സിന്ദൂര യാത്ര എന്ന ഘോഷയാത്ര താൻസെനിലെ റാണാ ഉജിരേശ്വരി ഭഗവതി ക്ഷേത്രം, പല്പ
വിവിധ ദേവതകളെ ആരാധിക്കുകയും 1814-1816 യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സേനയുമായി യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വിജയം ഉറപ്പാക്കാൻ ശുഭ സമയം നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്ന് ഉജിർ സിംഗ് തൻസെൻ ബസാറിലെ 16 കൈകളുള്ള മഹിഷാസുര മർദിനി ഭഗവതിയുടെ പാദങ്ങളിൽ സ്പർശിക്കുകയും യുദ്ധത്തിൽ ഗൂർഖാലി സൈന്യം വിജയിച്ചതിന് ശേഷം ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയുകയും സിന്ദൂര യാത്ര എന്ന ഘോഷയാത്ര ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് മഹിഷാസുര മർദിനി ഭഗവതിയുടെ പ്രശസ്തി പ്രചരിപ്പിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
ഗോർഖാലി സേനയുടെ വിജയത്തിനുശേഷം, അദ്ദേഹം ബിക്രം സംവത് 1872-ൽ മൂന്ന് നിലകളുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു.
ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണത്തിനായി അദ്ദേഹം തൻ്റെ പൊക്കത്തിൻ്റെയത്ര സ്വർണ്ണം സംഭാവനയായി കൊടുത്തു.
മഹിഷാസുര മർദിനി ഭഗവതിയുടെ 18 കൈകൾ അഷ്ടധാതു (ഒക്ടോ-അലോയ്) കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചു.
ക്ഷേത്രത്തിനു വെള്ളി മേലാപ്പ് നിർമ്മിച്ചു.
ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണം ബിക്രം സംവത് 1876 -ൽ പൂർത്തീകരിച്ചു.
1877 VS ലെ ഭദ്ര കൃഷ്ണ നവമി ദിനത്തിൽ പല്പ ഭഗവതിയുടെ സിന്ദൂര യാത്രയോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ഖത് യാത്ര ആരംഭിച്ചു ആരാധനയ്ക്കും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും വേണ്ടി, നിത്യ നൗമൈതിക് പൂജ, ബർഷ ബന്ധൻ പൂജ എന്നിവയും കൂടാതെ കാളരാത്രി, ചൈതേ ദശൈൻ , തുടങ്ങിയ സമയങ്ങളിലെ താന്ത്രിക ചടങ്ങുകൾ എന്നിവയും നടത്താൻ പാടാനിലെ ചന്ദ്രമണി ഗുഭാജുവിനെ അദ്ദേഹം ക്ഷണിച്ചു.
ഘോഷയാത്ര വിജയത്തിന്റെ ആഘോഷമായാണ് നാളിതുവരെ ആചരിക്കുന്നത്.
സൈനിക നിയമങ്ങൾ
ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ 1879 ബിക്രം സംവതിൽ സിവിൽ, മിലിട്ടറി ഭരണത്തിന് വേണ്ടി ആറ് നിയമങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നു.
2017 ഏപ്രിൽ 7 വെള്ളിയാഴ്‌ച, ചീഫ് ഓഫ് ആർമി സ്റ്റാഫ് (നേപ്പാൾ) രാജേന്ദ്ര ഛേത്രി പല്‌പയിലെ തൻസെനിൽ ഉജിർ സിങ്ങിന്റെ യഥാർത്ഥത്തിലുള്ളത്രയും വലിപ്പമുള്ള പ്രതിമ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തു.
പല്പ ചേംബേഴ്‌സ് ഓഫ് കൊമേഴ്‌സ് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയും നേപ്പാൾ ആർമിയിലെ ചന്ദി പ്രസാദ് ബറ്റാലിയനും സംയുക്തമായാണ് പ്രതിമ നിർമ്മിച്ചത്.
ഉജിർ സിങ്ങിന്റെ മറ്റൊരു യഥാർത്ഥത്തിലുള്ളത്രയും വലിപ്പമുള്ള പ്രതിമയും നേപ്പാളിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദേശീയ പതാകയും ബട്‌വാളിലെ ടിനാവു നദിയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ജിത്ഗധി കില്ല കോട്ടയിൽ സ്ഥാപിക്കാനും പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നു.
1814-1816 ലെ ആംഗ്ലോ-നേപ്പാൾ യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിനെതിരെ നേപ്പാളി സൈന്യം നേടിയ വിജയത്തെ തുടർന്നാണ് കോട്ടയ്ക്ക് ജീത്ഗഡ് എന്ന് പേരിട്ടത്.
ബട്‌വാൾ മേയർ ശിവരാജ് സുബേദിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ദേശീയതയുടെ പ്രതീകമായും ബട്‌വാളിന്റെ നാഴികക്കല്ലുമായും ജീത്ഗഡ് വികസിപ്പിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.
വംശപരമ്പര Ancestors of ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ 16.
വിക്രമ ഥാപ്പ 8.
ബീർ ഭദ്ര ഥാപ്പ 4.
അമർ സിംഗ് ഥാപ്പ 2.
നൈൻ സിംഗ് ഥാപ്പ 5.
സത്യരൂപ മായ 1.
' ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ 24.
വാലിറാം പാണ്ഡേ 12.
തുലാറാം പാണ്ഡേ 6.
രണജിത് പാണ്ഡേ 3.
റാണ കുമാരി പാണ്ഡേ ചിത്രശാല ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ തന്റെ അമ്മാവൻ മുഖ്തിയാർ ഭീംസെൻ ഥാപ്പയ്‌ക്കുള്ള കത്ത്, കത്തിന്റെ പുറംചട്ടയിൽ അദ്ദേഹം ബാബജ്യു ജനറൽ (ഫാദർ ജനറൽ) എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു; ഉജിർ സിംഗ് ഥാപ്പ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരായ വിജയത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം പണികഴിപ്പിച്ച റാണ ഉജിരേശോരി ക്ഷേത്രം കേണൽ ഉജിർ സിംഹ ഥാപ്പ കേണൽ ഉജിർ സിംഹ ഥാപ്പയും ക്യാപ്റ്റൻ ബൽഭദ്ര കുൻവാറും ആംഗ്ലോ-നേപ്പാൾ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരാണ്.
റഫറൻസുകൾ കുറിപ്പുകൾ ഗ്രന്ഥസൂചിക
ഉജ്ജയിൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ujjain ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
പണ്ട് ഉജ്ജയിനി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഉജ്ജയിൻ ( / uː ˈ dʒ eɪ n / ⓘ / uː ˈ dʒ eɪ n / ⓘ / uː ˈ dʒ eɪ n / ⓘ , Hindustani pronunciation: [ʊd͡ːʒɛːn] , old name Avantika ) ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ മധ്യപ്രദേശിലെ ഉജ്ജയിൻ ജില്ലയിലെ ഒരു നഗരമാണ്.
ജനസംഖ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ മധ്യപ്രദേശിലെ അഞ്ചാമത്തെ വലിയ നഗരമായ ഇത്, ഉജ്ജയിൻ ജില്ലയുടെയും ഉജ്ജയിൻ ഡിവിഷന്റെയും ഭരണ കേന്ദ്രമാണ്.
അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം എന്ന് മഹാഭാരതത്തിലും ഈ നഗരം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഹിന്ദുക്കളുടെ സപ്തപുരി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഏഴ് പുണ്യനഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്.
12 വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ഇവിടെ കുംഭമേള നടക്കാറുണ്ട്.
മഹാകാലേശ്വർ ജ്യോതിർലിംഗം നഗരമധ്യത്തിലാണ് ഇവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ , ബലരാമൻ , സുദാമാവ്(കുചേലൻ) എന്നിവർ ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസം നടത്തിയ സാന്ദീപനി മഹർഷിയുടെ ആശ്രമം ഈ നഗരത്തിനടുത്തായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഭാരതീയ ഭൂമിശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള 0° രേഖാംശം ഈ നഗരത്തിലൂടെയാണ്.
പുരാതന മഹാജനപദങ്ങളുടെ കാലം മുതൽ ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിവൽക്കരണം വരെ ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ വ്യാപാര-രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ഈ നഗരം.
ഷിപ്ര നദിയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു പുരാതന നഗരമായ ഇത്, അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലുടനീളം മദ്ധ്യേന്ത്യയിലെ മാൾവ പീഠഭൂമിയിലെ സുപ്രധാന നഗരമായിരുന്നു.
ബിസി 600-ഓടെ മദ്ധ്യേന്ത്യയുടെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രമായി ഇത് ഉയർന്നുവന്നു.
പതിനാറ് മഹാജനപദങ്ങളിൽ ഒന്നായ പുരാതന അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു അക്കാലത്ത് ഇത്.
18-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ, അതായത് 1731-ൽ റാണോജി സിന്ധ്യ തന്റെ തലസ്ഥാനം ഉജ്ജയിനിൽ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, ഈ നഗരം ഹ്രസ്വകാലത്തേക്ക് മറാത്താ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സിന്ധ്യ രാജ്യത്തിൻറെ തലസ്ഥാനമായി മാറി.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭം വരെ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികൾ ഇൻഡോറിനെ നഗരത്തിന് ഒരു ബദലായി വികസിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നത് വരെയുള്ള കാലത്ത് ഇത് മദ്ധ്യേന്ത്യയുടെ ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ, വാണിജ്യ, സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായി തുടർന്നു.
ശൈവർ , വൈഷ്ണവർ , ശാക്തർ എന്നിവരുടെ പ്രധാന തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി ഉജ്ജയിനി ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.
പുരാണേതിഹാസമനുസരിച്ച്, പാലാഴിമഥനത്തിലൂടെ ലഭിച്ച അമൃത് ഗരുഢൻ ഒരു കുംഭത്തിൽ വഹിച്ചു കൊണ്ടു പോകവേ ഹരിദ്വാർ , നാസിക് , പ്രയാഗ് എന്നിവയ്‌ക്കൊപ്പം കുംഭത്തിൽനിന്ന് തുള്ളികൾ നിപതിച്ച നാല് സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഉജ്ജൈനിയും.
പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ മുൻനിര സ്മാർട്ട് സിറ്റി മിഷനു കീഴിൽ സ്മാർട്ട് സിറ്റിയായി വികസിപ്പിക്കുന്ന നൂറ് ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഉജ്ജയിനും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ചരിത്രം ചരിത്രാതീത കാലഘട്ടം
കയാതയിൽ (ഉജ്ജയിനിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 26 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഒരു സ്ഥലം) നടത്തിയ ഉദ്ഖനനത്തിൽ ബിസി 2000 കാലഘട്ടത്തിലെ നവീനശിലായുഗ കാർഷിക വാസസ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
നാഗ്ദ ഉൾപ്പെടെ ഉജ്ജൈനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിലും നവീനശിലായുഗത്തിൻ അവശിഷ്ടങ്ങളടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, എന്നിരുന്നാലും ഉജ്ജയിനിയിലെ ഖനനത്തിൽ നവീനശിലായുഗ വാസസ്ഥലങ്ങളൊന്നുംതന്നെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായ എച്ച്.ഡി. സങ്കലിയയുടെ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം, ഉജ്ജയിനിലെ നവീനശിലായുഗ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഇരുമ്പുയുഗ കുടിയേറ്റക്കാർ നശിപ്പിച്ചതാകാം.
ഹെർമൻ കുൽക്കെയും ഡയറ്റ്‌മർ റോഥെർമുണ്ടും പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഉജ്ജൈനിയുടെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന അവന്തി, "മധ്യേന്ത്യയിലെ ആദ്യകാല കാവൽപ്പുരകിലൊന്നായിരുന്നു", കൂടാതെ ബിസി 700-നടുത്ത് ഇത് ആദ്യകാല നഗരവൽക്കരണത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു.
ഏകദേശം 600 BCE യിൽ ഉജ്ജയിൻ മാൾവ പീഠഭൂമിയിലെ രാഷ്ട്രീയ, വാണിജ്യ, സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായി ഉയർന്നു.
പുരാതനകാലത്തെ കോട്ടകെട്ടിയുറപ്പിച്ചിരുന്ന നഗരമായിരുന്ന ഉജ്ജൈനി സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത് ഇന്നത്തെ ഉജ്ജൈനി നഗരത്തിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ, ക്ഷിപ്ര നദിയുടെ തീരത്ത്, ഗർ കാലിക കുന്നിന് ചുറ്റുപാടുമായിരുന്നു.
ഈ നഗരം 0.875 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ക്രമരഹിതമായ പഞ്ചഭുജ പ്രദേശം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു.
ഇതിന് ചുറ്റുമായി 12 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള ചെളികൊണ്ടുള്ള കൊത്തളമുണ്ടായിരുന്നു.
പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങൾ നഗരത്തിന് ചുറ്റുമായി 45 മീറ്റർ വീതിയും 6.6 മീറ്റർ ആഴവുമുള്ള ഒരു കിടങ്ങിന്റെ സാന്നിധ്യവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
എഫ്.ആർ. ആൽചിനും ജോർജ്ജ് എർഡോസിയും പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഈ നഗര പ്രതിരോധങ്ങൾ ബിസിഇ 6-4 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്.
600-നു മുമ്പാണ് ഇവ നിർമ്മിച്ചതെന്നാണ് ഡയറ്റർ ഷ്ലിംഗ്ലോഫ് വിശ്വസിക്കുന്നത്.
കല്ലും ചുട്ടെടുത്ത ഇഷ്ടികയും, ഇരുമ്പ് കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഉപകരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും, കറുപ്പും ചുവപ്പും നിറങ്ങളിൽ തേച്ചുമിനുക്കിയ പാത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സവിശേഷതകളായിരുന്നു.
പുരാണ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം, ഐതിഹാസിക ഹൈഹയ രാജവംശത്തിന്റെ ഒരു ശാഖ ഉജ്ജയിൻ ഭരിച്ചിരുന്നു.
പ്രാചീന കാലം
ബുദ്ധകാലഘട്ടത്തിലെ രേഖകളിലും ഈ നഗരം അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം എന്ന നിലയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനു് മുമ്പ് നാലാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽക്കുതന്നെ പ്രഥമ രേഖാoശമായും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നപ്പോൾ, പിൽക്കാലത്ത് ചക്രവർത്തിയായ അശോകരാജകുമാരൻ ഈ പ്രവിശ്യയിലെ കലാപം അടിച്ചമർത്തുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുകയും, ഉജ്ജയിനിയിൽ താമസിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
മൗര്യകാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം ശുംഗരും ശതവാഹനരും തുടർച്ചയായി ഭരിച്ചു.
പിന്നീട് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ നാലാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ റോർ എന്ന നാടോടി ഗോത്രങ്ങൾ ഈ നഗരം ഭരിച്ചു.
ഗുപ്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വരവോടെ ഉജ്ജയിനിയുടെ പ്രാമുഖ്യം വർദ്ധിച്ചു.
ചന്ദ്രഗുപ്തൻ രണ്ടാമന്റെ(വിക്രമാദിത്യൻ) തലസ്ഥാനം ഉജ്ജയിനിയായിരുന്നു.
നിരവധി ഐതിഹ്യങ്ങളിലെ വീരനായകനായിരുന്ന വിക്രമാദിത്യനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങൾ ഇന്നും ഉജ്ജയിനിൽ സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സദസ്സിലെ നവരത്നങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പണ്ഡിതരുടെ കാലത്ത് ഉജ്ജയിനി സാഹിത്യം , ഗണിതശാസ്ത്രം , ജ്യോതിശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ കേന്ദ്രമായി മാറി.
1235-ൽ ഇൽത്തുമിഷ് ഈ നഗരം കീഴടക്കി.
മുഗൾകാലഘട്ടത്തിൽ , അക്ബറിനു കീഴിൽ ഉജ്ജയിനി മാൾവയുടെ തലസ്ഥാനമായി.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മറാഠാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്ത് ഉജ്ജയിനി സിന്ധ്യായുടെ കീഴിലായി.
പിന്നീട് 1947 വരെ ഗ്വാളിയോറിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
സ്വാതന്ത്യലബ്ധിയോടെ ഗ്വാളിയോർ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ ഉജ്ജയിൻ മദ്ധ്യഭാരത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി.
1956-ൽ മദ്ധ്യഭാരത് മധ്യപ്രദേശിൽ ലയിച്ചു.
ഉജ്ജയിനിയുടെ പഴക്കവും പ്രശസ്തിയും മൂലം നിരവധി പേരുകളിൽ ഈ നഗരം അറിയപ്പെടുന്നു.
അവന്തിക പദ്മാവതി കുശസ്ഥലി ഭഗവതി ഹരണ്യവതി കുമുദവതി ഉദേനി വിശാല
കൂടാതെ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ ഒസീൻ എന്നും രേഖപ്പെടുത്തി കാണാം.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റ് Archived 2015-06-30 at the Wayback Machine .
↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ About Haridwar sahajaharidwar.
ഉച്ചേലി ഉച്ചേലി
മന്ത്രമൂർത്തി ആയി കെട്ടിയാടുന്ന ഒരു തെയ്യമാണ്  ഉച്ചേലി .
ആഭിചാരം , മൃഗബലി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ ഉള്ളതിനാൽ രഹസ്യമായും അപൂർവമായും മാത്രമേ ഉച്ചേലി തെയ്യം കെട്ടിയാടാറുള്ളൂ.
ഉച്ച സമയത്തെ ബലി ആണ്  ഉച്ചേലി ആയത്.
പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ഉച്ച നേരത്തായാണ് ഈ തെയ്യം കെട്ടിയാടുക.
ഉച്ച ബലി  എന്നും ഈ തെയ്യം അറിയപ്പെടാറുണ്ട് ചടങ്ങുകൾ കോഴിയെ വെള്ളം കൊടുത്ത ശേഷം മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിടുന്നു.
വെറ്റില ,അടയ്ക്ക ,ഉണങ്ങലരി,ചുവന്ന മുളക് തുടങ്ങിയവയാണ് ഉച്ചേലി തെയ്യത്തിന്റെ നിവേദ്യങ്ങൾ.
തെയ്യാട്ടം തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ മണ്ണിൽ ഒരു ചെറിയ കുഴി ഉണ്ടാക്കിയ ശേഷം അതിനുള്ളിൽ ഒരു കോഴിയെ ജീവനോടെ വച്ച് , അതിനു മുകളിൽ വാഴയുടെ തണ്ടുകളും മണ്ണും ഇട്ടു കുഴി മൂടുന്നു.
അതിനു മുകളിൽ ചന്ദന മര തണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ചെറിയ ഹോമകുണ്ഡം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ആൾരൂപം കൊണ്ടുള്ള  ആഭിചാരം
ഹോമ കുണ്ഡത്തിനു സമീപം , തെയ്യം കെട്ടുന്ന തറവാട്ടിലെ കാരണവർ കോലധാരിയോടും , മേൽ നോട്ടക്കാരനായ പണിക്കാരോടും കൂടെ ഇരിക്കുന്നു.
കാരണവർ തന്റെ ശത്രുവിനെ സങ്കല്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ ആൾ രൂപത്തിൽ ആണികളും  നൂലും ബന്ധിക്കുന്നു.
ശേഷം പ്രസ്തുത രൂപത്തെ വെട്ടി മുറിക്കുന്നു.
ഇത് ഒരു ആഭിചാര ചടങ്ങാണ്.
ആഭിചാരം കഴിഞ്ഞ ശേഷം വേറൊരു പൂവൻ കോഴിയെ ബലി കൊടുക്കുന്നു.
പിന്നീട് ഹോമകുണ്ഡം മുഴുവൻ കത്തിക്കുന്നു.
എല്ലാ ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞു , ഹോമ കുണ്ഡത്തിനു അടിയിൽ കുഴിച്ചിട്ട കോഴിയെ പുറത്ത് എടുക്കുന്നു.
ഈ കോഴി ജീവനോടെ ഉണ്ടങ്കിൽ ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം ശുഭ സൂചകം എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ കോഴിയെ ബലി കൊടുക്കാറില്ല.
പിന്നീട്  കുരുത്തോല ധരിച്ച കോലക്കാരൻ തെയ്യാട്ടം തുടങ്ങുന്നു.
വേഷം ഉച്ചേലി തെയ്യത്തിന്റെ മുഖത്തെഴുത്ത്
കണ്ണെഴുത്തും കിരീടവും മാത്രമാണ് ഈ തെയ്യത്തിന്റെ മുഖത്തെഴുത്ത്.
കുരുത്തോല കൊണ്ടുള്ള ആട  അരയിൽ ധരിക്കുന്നു.
കയ്യിൽ വാൾ അല്ലെങ്കിൽ പിച്ചാത്തി  ഉണ്ടായിരിക്കും.
കോലധാരി
മലയർ ആണ്  ഈ തെയ്യം കെട്ടു നടത്തുക.
ഉജറുൾവാർ
കാസറഗോഡ് ജില്ലയിലെ മഞ്ചേശ്വരം താലൂക്കിലെ ബംബ്രാണ (ബംബ്രാണ, ആരിക്കാടി, കിടൂർ, ഉജറുൾവാർ) ഗ്രൂപ്പ് വില്ലേജിൽപ്പെട്ട ഒരു ഗ്രാമം.
ഇച്ചിലമ്പാടി, കിഡൂർ, ബംബ്രാണ, ഇച്ചിലംകോട്, ഹേരൂർ എന്നീ ഗ്രാമങ്ങളാണ് അതിരിൽ.
170.02 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയുണ്ട്.
980 പേർ മാത്രമാണ് ജനങ്ങൾ.
477 പുരുഷന്മാരും 503 സ്ത്രീകളുമുണ്ട്.
596 പേർ മാത്രമാണ് സാക്ഷരർ.
അതിൽ പുരുഷന്മാർ: 329, സ്ത്രീകൾ: 267.
കാസറഗോഡ് ജില്ലയുടെ വടക്കൻഭാഗങ്ങളിൽ പൊതുവേ, ഏഴിലധികം ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഔദ്യോഗിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മലയാളം , കന്നഡ എന്നീ ഭാഷകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
തുളു , മറാത്തി , കൊറഗ എന്നീ ഭാഷകളും തമിഴ് , ഹിന്ദി ന്നീ മറുനാടൻ ഭാഷകളും സംസാരിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
സ്കൂളുകളിൽ സമാന്തരമായി മലയാളവും കന്നഡയും ഡിവിഷനുകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
കാസറഗോഡ് ലോകസഭാ നിയോജകമണ്ഡലത്തിൽപ്പെട്ട പ്രദേശം.
അടുത്ത റെയിൽവേസ്റ്റേഷൻ, മഞ്ചേശ്വരം ആകുന്നു.
ദേശീയപാത 66ലേയ്ക്ക് ഗ്രാമീണ റോഡുകൾ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഉജുങ് കുലോൺ ദേശീയോദ്യാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ujung_Kulon_National_Park 1938 ൽ ആൻഡ്രീസ് ഹൂഗർവെർഫ് പകർത്തിയ ഒരു ജാവൻ കടുവയുടെ ഫോട്ടോ ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ബാൻറെങ്ങുക ള് മേയുന്നു (1941)
ഉജുങ് കുലോൺ ദേശീയോദ്യാനം (ഇംഗ്ലീഷ്‍: വെസ്റ്റേൺ എൻഡ് ഓഫ് പോയിൻറ് വെസ്റ്റ്) ഇന്തോനേഷ്യ യിലെ ബാൻറൺ പ്രവിശ്യ യ്ക്കുള്ളിൽ, ജാവ യുടെ പടിഞ്ഞാറേ അറ്റത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ലംബങ് പ്രവിശ്യയിലെ ക്രാക്കത്തോവ അഗ്നിപർവ്വത ദ്വീപസമൂഹങ്ങളും പനൈറ്റാൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റു ദ്വീപുകളും അതുപോലെതന്നെ തീരത്തുനിന്നകലെയുള്ള സുന്ദ കടലിടുക്കി ലെ ഹാൻഡ്യൂല്യൂം , പ്യൂക്കാങ് പോലെയുള്ള ചെറു ദ്വീപുകളും ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിനുള്ളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ദേശീയോദ്യാനത്തിൻറെ ആകെയുള്ള വിസ്തൃതി 1,206 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററാണ് (443 ച.കി.മീ ഭാഗം സമുദ്രം) ഇവയിൽ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളും ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലെത്തുന്ന ഒരു ഉപദ്വീപിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
1883 ൽ തൊട്ടടുത്തുള്ള ക്രാക്കത്തോവ അഗ്നിപർവ്വത്തിലുണ്ടായ സ്ഫോടനത്തിൻറെ ഫലമായി സുനാമി (ഭീമൻ തരംഗം) സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും അത് പടിഞ്ഞാറൻ ഉപദ്വീപിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ മുഴുവൻ ഗ്രാമങ്ങളും വിളകളും നശിപ്പിക്കുകയും  30 സെൻറീമീറ്റർ കട്ടിയുള്ള ഒരു ചാരത്തിൻറെ പാളിയാൽ പ്രദേശം മുഴുവൻ മൂടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇക്കാലത്ത് ഉപദ്വീപിലെ മുഴുവൻ മനുഷ്യരെയും ഒഴിപ്പിക്കുകയും അങ്ങനെ പ്രദേശത്തെ താഴ്ന്ന വനപ്രദേശം ജാവ യുടെ സസ്യജന്തുജാലങ്ങളുടെയും ജന്തുക്കളുടെയും ഒരു ശേഖരമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
ഇന്തോനേഷ്യ യിലെ ആദ്യത്തെ ദേശീയ ഉദ്യാനമായ ഇവിടെ ജാവയിലെ താഴ്ന്ന പ്രദേശത്തുള്ള ശേഷിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മഴക്കാടുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നതിനാൽ 1991-ൽ യുനസ്കോ ലോക പൈതൃക പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.1883 ലെ ക്രാകത്തോവ അഗ്നിപർവ്വത ത്തിൻറെ പൊട്ടിത്തെറിക്കലിനുശേഷം ദേശീയോദ്യാന മേഖലയിലുള്ള അനേകം പാർപ്പിടങ്ങൾ അക്കാലത്ത് തുടച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
പിന്നീടൊരിക്കലും അവ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ടില്ല.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻറെ ആരംഭം മുതൽ ഇന്നത്തെ ദേശീയോദ്യാനവും ലോക പൈതൃക പട്ടികയിൽപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നുണ്ട്.
1921 ൽ ക്രാക്കോറ്റ അഗ്നിപർവ്വത ദ്വീപ് (അൽപ്പംകൂടി ശരിയായി പറയുന്ന പക്ഷം, അതിൽ ശേഷിക്കുന്ന മൂന്ന് ചെറിയ ദ്വീപുകൾ) ഒരു പ്രകൃതിദത്ത കരുതൽ പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
അതിനു ശേഷം 1937 ൽ പുവാലു പനൈറ്റാൻ , പുവാലു പ്യൂക്കാങ്  നേച്ചർ റിസേർവ് എന്നിവയും, 1958 ൽ ഉജുങ് കുലോൺ നേച്ചർ റിസർവ്വ് , 1967 ൽ ഗുനുങ് ഹോഞ്ചെ നേച്ചർ റിസർവ്വ് , 1992ൽ ഉജുങ് കുലോൺ ദേശീയോദ്യാനം എന്നിവയും പ്രൃകൃതിദത്ത കരുതൽ മേഖലയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
2005 ൽ ദേശീയോദ്യാനം ആസിയാൻ ഹെറിറ്റേജ് പാർക്കായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
സസ്യജീവിജാലങ്ങൾ
വിയറ്റ്നാമിലെ കാറ്റ് ടിയെൻ ദേശീയ ഉദ്യാനത്തിൽ വച്ച് അവസാനത്തെ ശേഷിച്ച ജാവൻ കാണ്ടാമൃഗത്തെ വേട്ടക്കാർ വെടിവച്ചു കൊന്നതിനുശേഷം ഉജുങ് കുലോൺ വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ജാവൻ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളുടെ ഏക അഭയകേന്ദ്രമാണ്.
അവിടെ (കാറ്റ് ടിയെൻ) 2010 ൽ പത്തോ അതിൽ കുറവോ എണ്ണമാണ് അവശേഷിച്ചിരുന്നത്.
ഉജുങ് കുലോണിൽ 1980 കളിൽ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളുടെ അംഗസംഖ്യ 40 മുതൽ 60 വരെയായിരുന്നു എന്ന് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
2001 മുതൽ 2010 വരെയുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ക്യാമറയും വീഡിയോ ട്രാപ്സും ഉപയോഗിച്ചു നടത്തിയ കണക്കെടുപ്പിൽ 14 കാണ്ടാമൃഗങ്ങളുടെ ജനനം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
2011 ഫെബ്രുവരി മുതൽ ഒക്ടോബർ വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ 35 കാണ്ടമൃഗങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അതിൽ 22 എണ്ണം ആൺ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളും 13 എണ്ണം പെൺ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളുമാണ്.
ഇതിൽ 7 എണ്ണം പ്രായമേറിയവയും 18 എണ്ണം പ്രായപൂർത്തിയായവയും 5  എണ്ണം ചെറുതും 5 എണ്ണം ശിശുക്കളായ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളുമായിരുന്നു.
2013 ൽ മുൻവർഷങ്ങളേക്കാൾ ഇവയുടെ എണ്ണത്തിൽ വർദ്ധനവുണ്ടായി.
8 കുഞ്ഞുങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയതിൽ 3 എണ്ണം പെൺ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളും ചെറുപ്രായത്തിലുള്ളവയും പ്രായപൂർത്തിയെത്തിയവയുമായി കണ്ടെത്തി 50 എണ്ണത്തിൽ, 20 എണ്ണം പെൺകാണ്ടാമൃഗങ്ങളായിരുന്നു.
ഇരുട്ടിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചലിക്കുന്ന സെൻസറുകളുള്ള 120 വീഡിയോ ക്യാമറകൾ സ്ഥാപിച്ചതിൽനിന്നാണ് എണ്ണം തിട്ടപ്പെടുത്തിയത്.
ഓരോ കാണ്ടാമൃഗങ്ങൾക്കും രൂപശാസ്ത്രപരമായി അതുല്യമായ വിരലടയാളങ്ങളും കണ്ണുകൾക്കു ചുറ്റുമുള്ള ചർമ്മ ചുളിവുകളുടെ വ്യത്യസ്തതയും കാരണമായി  ഇവയെല്ലാം വളരെ കൃത്യമായി വിവരങ്ങളായിരിക്കുന്നതാണ്.
2013 ൽ Eupatorium odoratum വർഗ്ഗത്തിലുള്ള സസ്യവസ്തുക്കൾ ലഭ്യമായ ഭക്ഷണ മേഖലകൾ 158 ഹെക്ടറുകളിലെ 10 സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്നും വെറും 20 ഹെക്ടറുകളിലെ 5 സ്ഥലങ്ങളിലേയ്ക്കു ചുരുങ്ങി.
അങ്ങനെ കാണ്ടാമൃഗങ്ങളും ബാൻറെങ്ങുകളും (ഒരു തരം കാട്ടുകാള) തമ്മിൽ ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള ഒരു മത്സരം ഉടലെടുത്തിരുന്നു.
57 അപൂർവ്വയിനം സസ്യങ്ങളെ ഈ ദേശീയോദ്യാനം സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ബാൻറെങ് , സിൽവറി ഗിബ്ബൺ , ജാവൻ ലൂട്ടങ്ങ് (ഒരു തരം കുരങ്ങ്), ക്രാബ്-ഈറ്റിങ് മക്കാക്വേ (നീണ്ടവാലുള്ള ഒരുതരം കുരങ്ങ്), ജാവൻ പുള്ളിപ്പുലി , സുമാത്രൻ ധോൾ (ഒരുതരം കാട്ടുനായ്), ജാവ മൗസ്-ഡീയർ , ജാവൻ റുസാ (ഒരുതരം മാൻ), മിനുസമാർന്ന തൊലിയുള്ള നീർനായ് എന്നിവയാണ് ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്ന 35 തരം സസ്തനികളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ.
ഇതുകൂടാതെ 72 ഇനം ഉരഗവർഗ്ഗങ്ങളും ഉഭയജീവികളുമുണ്ട്.
240 ഇനം പക്ഷികൾ ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു.
ദേശീയോദ്യാനത്തിനുള്ളിലെ മുതലകളുടെ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ ലഭ്യമല്ല.
മുതലകൾ ഇവിടെ അപൂർവമായ കാഴ്ചയാണ്.
പാർക്കിനുള്ളിൽ ഫാൾസ് ഘറിയൽ ( മലേഷ്യൻ ഉപദ്വീപ് , ബോർണിയോ , സുമാട്രാ , ജാവ എന്നിവിടങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരിനം ശുദ്ധജലമുതല ) ദേശീയോദ്യാനത്തിനുള്ളിൽ കാണപ്പെട്ടതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ട്, എന്നാൽ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ഇതുകൂടാതെ, ലവണജല മുതല കൾ ജാവയുടെ തീരദേശ നദീതടത്തുടനീളം ചരിത്രപരമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഈ മേഖലകളിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല.