smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
Maloo Creeper • Assamese: Nak kati lewa • Bengali: Chehur lata, Shimool • Hindi: मालू Malu, Jallaur, Jallur, Mahul • Kannada: Chambolli • Malayalam: Mottanvalli • Marathi: चम्बुली Chambuli • Nepali: भोर्ला Bhorla • Oriya: Siyali • Sanskrit: Asmantaka, Malanjhana • Tamil: Mandarai, Adda, Kattumandarai • Telugu: Madapu, Adattige (ഇന്റർനെറ്റിലെ പലയിടത്തുനിന്നും ശേഖരിച്ച പേരുകളാണിവ, തെറ്റുകളുണ്ടായേക്കാം) അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ http://www.hear.org/pier/species/bauhinia_vahlii.htm Archived 2012-11-25 at the Wayback Machine .
http://hortuscamden.com/plants/view/bauhinia-vahlii-wight-arn ഔഷധഗുണങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ] വിക്കിസ്പീഷിസിൽ Bauhinia vahlii എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.
Bauhinia vahlii എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
ആരാച്ചാർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Executioner ആരാച്ചാരുടെ കൃത്രിമരൂപം പരമ്പര വധശിക്ഷ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച · മതവും വധശിക്ഷയും തെറ്റായ വധശിക്ഷ · വധശിക്ഷ - മയക്കുമരുന്ന് കടത്തിന് വധശിക്ഷ നിലവിലുള്ള ചില രാജ്യങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ · ബെലാറൂസ് ചൈന · ക്യൂബ · ഈജിപ്റ്റ് · ഇന്ത്യ · ഇറാൻ ഇറാക്ക് · ജപ്പാൻ · മലേഷ്യ · മംഗോളിയ ഉത്തര കൊറിയ · പാകിസ്താൻ സൗദി അറേബ്യ · സിങ്കപ്പൂർ · ദക്ഷിണ കൊറിയ തായ്‌വാൻ · ടോങ്ക · ഉഗാണ്ട വിയറ്റ്നാം പണ്ട് വധശിക്ഷ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ചില രാജ്യങ്ങൾ ആസ്ട്രേലിയ · ഓസ്ട്രിയ · ബെൽജിയം · ഭൂട്ടാൻ ബ്രസീൽ · ബൾഗേറിയ · കാനഡ · സൈപ്രസ് ഡെന്മാർക്ക് · ഇക്വഡോർ · ഫ്രാൻസ് · ജർമനി ഹോങ്ക് കോങ്ങ് · ഹങ്കറി · ഐർലാന്റ് · ഇസ്രായേൽ ഇറ്റലി · മെക്സിക്കോ · നെതർലാന്റ്സ് ന്യൂസിലാന്റ് · നോർവേ · ഫിലിപ്പീൻസ് പോളണ്ട് · പോർച്ചുഗൽ · റൊമാനിയ · റഷ്യ സാൻ മറീനോ · ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക · സ്പെയിൻ സ്വീഡൻ · സ്വിറ്റ്സർലാന്റിൽ · ടർക്കി ബ്രിട്ടൻ · വെനസ്വേല നിലവിലുള്ള വധശിക്ഷാരീതികൾ ശിരഛേദം · വൈദ്യുതക്കസേര · ഗാസ് ചേമ്പർ തൂക്കിക്കൊല്ലൽ · വിഷം കുത്തിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ ( ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡ് ) · കല്ലെറിഞ്ഞുള്ള വധശിക്ഷ നൈട്രജൻ കൊണ്ടു ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ (നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്) പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന വധശിക്ഷാരീതികൾ തിളപ്പിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · ബ്രേക്കിംഗ് വീൽ · തീവച്ചുള്ള വധശിക്ഷ കുരിശിലേറ്റൽ · ചതച്ചുകൊല്ലൽ · വയറു കീറിയുള്ള വധശിക്ഷ ശരീരം വലിച്ചു കീറൽ · ക്വാർട്ടറിംഗ് ആനയെക്കൊണ്ട് ചവിട്ടിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ · തൊലിയുരിക്കൽ · ശൂലത്തിലേറ്റൽ അറുത്തുകൊല്ലൽ · ലിങ് ചി ബന്ധമുള്ള വിഷയങ്ങൾ കുറ്റങ്ങൾ · മരണശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്നവർ · അവസാന ഭക്ഷണം · ശിക്ഷാശാസ്ത്രം · ആരാച്ചാർ ക സ തി
നിയമാനുസൃതമായി വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്ന ആൾക്കാരെയാണ് ആരാച്ചാർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തൂക്കിലേറ്റപ്പെടുന്നവരുടെ മുഖം കറുത്ത തുണികൊണ്ടു മറയ്ക്കുന്നതും കഴുത്തിൽ കയറിടുന്നതും തൂക്കിലിടുന്നതും ആരാച്ചാരന്മാരുടെ ജോലിയായിരുന്നു.
തിരുവിതാംകൂറിന്റെ രാജഭരണകാലത്ത് വളരെ ശക്തനായ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു അരാച്ചാർ എന്നത്.
അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ മതിലകം രേഖകളിൽ മുതൽ ആരാച്ചാരന്മാരെ പറ്റിയുള്ള രേഖകൾ ലഭ്യമാണ്.
വട്ടിയൂർക്കാവിലും ചാലയിലുമായിരുന്നു ആരാച്ചരന്മാർ താമസിച്ചിരുന്നത്.
വധശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കപ്പെട്ട കുറ്റവാളികളെ വിലങ്ങിട്ടു സൂക്ഷിക്കാനും മറ്റും സ്വന്തം വീട്ടിനോടനുബന്ധിച്ചു തന്നെ അവർക്കു സൗകര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
തൂക്കിലേറ്റലുകൾ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ കാടുകളിൽ നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും ജയിലുകളുടെ വരവോടു കൂടി തൂക്കിലിടലും ജയിലുകൾക്കുള്ളിലേക്കു മാറി.
അരാച്ചാരന്മാരുടെ യാത്ര കറുത്ത വില്ലുവണ്ടിയിൽ ഉടുക്കും കൊട്ടിയായിരുന്നെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
യമധർമ്മന്റെ പ്രതിരൂപമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അക്കാലത്തെ ആരാച്ചാരന്മാരുടെ ജയിലിലേക്കുള്ള വരവു പോക്കുകൾ വളരെ ഭീതിദമായി ആൾക്കാർക്കു തോന്നിയിരുന്നതായും; അവരെ കാണുന്നതു പോലും ഭയമുളവാക്കുന്നതിനാൽ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അവരെ കാണാൻ കൂട്ടാക്കിയിരുന്നില്ലന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
1944 നവംബർ 11-ന് മഹാരാജാവ് ചിത്തിര തിരുനാൾ ബാലരാമവർമ്മ തിരുവിതാംകൂറിൽ വധശിക്ഷനിർത്തലാക്കിയപ്പോൾ ആരാച്ചാർന്മാരുടെ തസ്തിക നിർത്തലായി.
സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം വീണ്ടും വധശിക്ഷ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിൽ വരുകയും ആരാച്ചാരന്മാരുടെ തസ്തികവീണ്ടും ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.
ഇപ്പോൾ ആരാച്ചാർ എന്നത് ജയിലിലെ ഒരു പ്രത്യേക തസ്തിക അല്ല.
വധശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കുന്നതാരായാലും അവരെയാണ് ആരാച്ചാർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
ജയിലിലെ സ്ഥിരം ജീവനക്കാർ വധശിക്ഷനടപ്പാക്കാൻ വൈമനസ്യം കാണിച്ചാൽ പുറത്തുനിന്നുള്ള-ഇതിനു തയാറുള്ള ആരെയെങ്കിലും ഇതിനായി നിയോഗിക്കുകയാണ് പതിവ്.
വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നയാൾക്ക് 500 ഇന്ത്യൻ രൂപ മാത്രമായിരുന്നു 2014 വരെ പ്രതിഫലം ഇത് വളരെ അനാകർഷകമായതിനാൽ വധശിക്ഷനടപ്പാക്കാൻ ആളെ കിട്ടുക ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ 2014 ജൂലൈയിലെ വരുത്തിയ ഒരു ചട്ട-ഭേദഗതി പ്രകാരം ഇതിന് 2 ലക്ഷം രൂപ പ്രതിഫലമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു.
ചിത്രശാല കടൽക്കൊള്ളക്കാരുടെ വധശിക്ഷ, ഹാംബർഗ്, 1573 ആനയെക്കൊണ്ട് തലചവിട്ടിത്തകർക്കൽ തലവെട്ടി മാറ്റുന്നു അവലംബങ്ങൾ
ആരാച്ചാർ (നോവൽ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Aarachar
കെ.ആർ. മീര എഴുതിയ ഒരു മലയാള നോവലാണു ആരാച്ചാർ .
മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ ഖണ്ഡശ്ശഃ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ നോവൽ ഡി സി ബുക്സാണു പുസ്തക രൂപത്തിൽ പ്രസാധനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
കൊൽക്കത്തയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു പെൺ ആരാച്ചാരുടെ കഥ പറയുകയാണ് ഈ നോവൽ.
സമകാല ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രവ്യവഹാരത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ചില തലങ്ങളെ ചെന്നുതൊടുന്നതും ഇന്ത്യാചരിത്രത്തിൻെറ സംഘർഷങ്ങളെ മുഴുവൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ യുദ്ധരംഗത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് സംഭ്രമിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു രചനാതന്ത്രം ഈ നോവലിൽ കെ.ആർ. മീര സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് നിരൂപകനായ ടി.ടി. ശ്രീകുമാർ സമർത്ഥിക്കുന്നു.
ഈ അർഥത്തിൽ ഒരു പാൻ ഇന്ത്യൻ നോവൽ എന്ന വിശേഷണം ഈ നോവൽ അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ശ്രീകുമാർ പറയുന്നു .
ബംഗാൾ പശ്ചാത്തലമാക്കിയ നോവൽ, പരമ്പരകളായി വധശിക്ഷനടപ്പാക്കൽ തൊഴിലാക്കിയ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കഥപറയുന്നു.
നോവലിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായ ചേതന, തന്റെ പരമ്പരാഗത തൊഴിൽ സ്വായത്തമാക്കാനായി തീവ്രപ്രയത്നം ചെയ്യുന്ന ശക്തയായ ഒരു സ്ത്രീയാണ്.
22 വയസുകാരിയായ ചേതനയുടെ കുടുംബത്തിന്റെ തൊഴിൽ ചരിത്രം  440 BCE വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്നതാണ്.
തൊഴിലിനെ സംബന്ധിച്ച് അഹങ്കാരത്തോടടുത്തുനിൽക്കുന്ന ആത്മപ്രതാപം കൊണ്ടുനടക്കുന്ന പ്രസ്തുതകുടുംബത്തിലേക്ക് പുതിയൊരു വധശിക്ഷ കടന്നുവരുമ്പോൾ‌, 451 പേരെ കാലപുരിക്ക് കൈപിടിച്ചയച്ചിട്ടുള്ള 88 വയസായ ചേതനയുടെ പിതാവ് തൊഴിലെടുക്കാനാവാത്ത വിധം വാർദ്ധക്യബാധിതനാണ്.
കൈയും കാലും  മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട സഹോദരനാലും ഈ തൊഴിലെടുക്കാനാവില്ല.
ബാക്കിയുള്ളത് ചേതനയാണ്.
ജനിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ പൊക്കിൾക്കൊടിയാൽ കുരുക്കുതീർത്തുകൊണ്ട് പുറത്തെത്തിയ ചേതനയുടേത് ആരാച്ചാരുടെ രക്തമാണ്.
രാജഭരണത്തിലും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലും തിരക്കേറിയ തൊഴിൽ ആയിരുന്നു ആരാച്ചാരുടെത്.
എന്നാൽ ജനാധിപത്യത്തിൽ തൂക്കിക്കൊലകൾ കുറഞ്ഞതോടെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആയ കുടുംബം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ വഴിയില്ലാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ വീണു കിട്ടുന്ന ഒരു വധശിക്ഷയെ പരമാവധി ഉപയോഗിച്ചു പണമുണ്ടാക്കാനും ചേതനയ്ക്ക് ഒരു ജോലി തരപ്പെടുത്തുവാനും ചേതനയുടെ അച്ഛൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ലോകത്തിലെ തന്നെ ആദ്യത്തെ വനിതാ ആരാച്ചാർ എന്ന് ചേതനയെ ടെലിവിഷൻ ചാനലുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
വധശിക്ഷയും അതിനെതിരെയും അനുകൂലമായും ഉള്ള ശബ്ദങ്ങളും വധശിക്ഷയെ മുതലെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങളും രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളും നോവലിലെ പ്രമേയങ്ങളാണ്.
ആരാച്ചാർ എന്ന നോവൽ ഹാങ്ങ് വുമൺ എന്ന പേരിൽ ജെ. ദേവിക ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലേക്ക് പരിഭാഷ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
പെൻഗ്വിൻ ബുക്സിന്റെ രാജ്യാന്തര മുദ്രണമായ ഹാമിഷ് ഹാമിങ്ടൺ ആണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയുടെ പ്രസാധകർ .
അരുന്ധതി റോയ് ആണു ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷ പ്രകാശനം ചെയ്തത് .
പുരസ്കാരങ്ങൾ ഓടക്കുഴൽ പുരസ്കാരം (2013) വയലാർ പുരസ്കാരം (2014) കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ( 2013 ) കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം - 2015 അവലംബങ്ങൾ
ഊട്ടിപ്പട്ടണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Oottyppattanam_film
ഹരിദാസിന്റെ സംവിധാനത്തിൽ ജയറാം , സിദ്ദിഖ് , ജഗതി ശ്രീകുമാർ , ഈശ്വരി റാവു എന്നിവർ പ്രധാനവേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച് 1992-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് ഊട്ടിപ്പട്ടണം .
രാജൻ കിരിയത്ത് , വിനു കിരിയത്ത് എന്നിവർ ചേർന്നാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിർവ്വഹിച്ചത്.
മലയാളം ഫിലിംസിന്റെ ബാനറിൽ എ.ആർ. രാജൻ നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം മനോരാജ്യം റിലീസ് ആണ് വിതരണം ചെയ്തത്.
അഭിനേതാക്കൾ ജയറാം – പവിത്രൻ / മോഹനവർമ്മ സിദ്ദിഖ് – ജിമ്മി / രവിവർമ്മ ജഗതി ശ്രീകുമാർ – ബഷീർ/മൂലം തിരുന്നാൾ മഹേന്ദ്ര വർമ്മ നരേന്ദ്രപ്രസാദ് – രാജശേഖരവർമ്മ കെ.ബി. ഗണേഷ് കുമാർ – രാമവർമ്മ ജനാർദ്ദനൻ – മേനോൻ ബാബു നമ്പൂതിരി – സൂര്യ നമ്പൂതിരി മാള അരവിന്ദൻ സൈനുദ്ദീൻ – മാർത്താണ്ഡവർമ്മ അഗസ്റ്റിൻ – ശിങ്കാരവേലൻ കൃഷ്ണൻ ജയഭാരതി – ലക്ഷ്മി തമ്പുരാട്ടി ഈശ്വരി റാവു – സീന / രഞ്ജിനി അഞ്ജു – സേതുലക്ഷ്മി സംഗീതം
ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി എഴുതിയ ഗാനങ്ങൾക്ക്  സംഗീതസംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ചത് ജോൺസൺ ആണ്.
ഗാനങ്ങൾ കളനാദം – കെ.ജെ. യേശുദാസ് , കോറസ് രഞ്ജിനി രാഗമാണോ – കെ.ജെ. യേശുദാസ് , പി. മാധുരി വാനോളം – കെ.എസ്. ചിത്ര , കോറസ് സാമഗാന ലയഭാവം – കെ.ജെ. യേശുദാസ് അണിയറ പ്രവർത്തകർ ഛായാഗ്രഹണം: പ്രതാപൻ ചിത്രസം‌യോജനം: ജി. മുരളി കല: റോയ് പി. തോമസ് ചമയം: വിനോദ് നിർമ്മാണ നിയന്ത്രണം: കെ. രാധാകൃഷ്ണൻ നിർമ്മാണ നിർവ്വഹണം: ഗിരീഷ് വൈക്കം എക്സിക്യുടീവ് പ്രൊഡ്യൂസർ: പി.കെ. പ്രദീപ് മേനോൻ അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറൿടർ: കെ.പി. ഗോപി , സുനിൽ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഊട്ടിപ്പട്ടണം ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ ഊട്ടിപ്പട്ടണം – മലയാളസംഗീതം.
ഊട്ടുപാറ ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ് ഊട്ടുപാറ .
അച്ചൻ‌കോവിലാറിനു സമീപത്തുള്ള ചെറു മലമ്പ്രദേശം ആണിത്.
തമിഴ്‌നാടിന്റെ അതിർത്തിയിലാണ് ഊട്ടുപാറ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉപജീവന മാർഗ്ഗം റബ്ബർ ആണ്.
കോന്നിയിൽ നിന്നും അഞ്ചു കിലോമീറ്റർ അകലെയായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ കിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ വനമാണ്.
ഊട്ടി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ootacamund ഊട്ടി ഊട്ടി 11°24′N 76°42′E ﻿ / ﻿ 11.40°N 76.70°E ﻿ / 11.40; 76.70 ഭൂമിശാസ്ത്ര പ്രാധാന്യം പട്ടണം രാജ്യം ഇന്ത്യ സംസ്ഥാനം തമിഴ്‌നാട് ജില്ല നീലഗിരി ഭരണസ്ഥാപനങ്ങൾ നഗരസഭ മേയർ വിസ്തീർണ്ണം 36 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ ജനസംഖ്യ 93,921 ജനസാന്ദ്രത 2609/ ച.
മീ കോഡുകൾ • തപാൽ • ടെലിഫോൺ 643 xxx +91 423 സമയമേഖല UTC +5:30 പ്രധാന ആകർഷണങ്ങൾ ദൊഡ്ഡബെട്ട, 16ത് മൈൽ, ഊട്ടി തടാകം, ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാർഡൻ, റോസ് ഗാർഡൻ, തിബത്തൻ ചന്ത, കാമരാജ് സാഗർ അണക്കെട്ട്
ഊട്ടി അഥവാ ഉദഗമണ്ഡലം (ഇംഗ്ലീഷ്:Ooty, Udhagamandalam, Ootacamund) (Tamil: உதகமண்டலம்,  உதகை) തമിഴ്‌നാട്ടിലെ നീലഗിരി ജില്ലയിലെ ഒരു മലയോര പട്ടണവും നഗരസഭയുമാണ് .
നീലഗിരി ജില്ലയുടെ ആസ്ഥാനവും ഇതു തന്നെയാണ്‌.
തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പ്രശസ്തമായ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ആളുകളെ ഏറ്റവും ആകർഷിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്‌ ഇത്.
ക്വീൻ ഓഫ് ഹിൽ സ്റ്റേഷൻസ് എന്നാണ്‌ ഊട്ടി അറിയപ്പെടുന്നത് .
ഉദഗമണ്ഡലം എന്നാണ് ഔദ്യോഗിക നാമം.
ഊട്ടക്കമണ്ഡ് എന്നാണ് ബ്രിട്ടീഷുകാർ വിളിച്ചിരുന്നത്; അതിന്റെ ചുരുക്കമാണ്‌ ഊട്ടി.
ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ  കാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ വേനൽക്കാല ആസ്ഥാനകേന്ദ്രമായാണ്‌ ഇതിനെ വികസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുവന്നത്.
ഇന്ത്യയിൽ നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുന്ന അപൂർവ്വം ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.
മേട്ടുപ്പാളയം-ഊട്ടി നാരോ ഗേജ് തീവണ്ടി ലോക പൈതൃക സ്മാരകത്തിലൊന്നായി ഇടം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തോട ഭാഷയിൽ  മലകളിലെ വീട് എന്നർത്ഥമുള്ള 'ഒത്തക്കൽ' 'മുണ്ട്' എന്ന വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ്‌ ഉദകമണ്ഡലം എന്ന പേര്‌ ഉണ്ടായത് .
പാട്ക് മുണ്ട് (Patk - Mund) എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉണ്ടായതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു .
ബ്രിട്ടിഷ് സർക്കാർ ഇത് ഊട്ടക്കമണ്ട് എന്നാക്കി.
ഊട്ടി എന്നത് പറയാൻ എളുപ്പത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു വന്ന പേര്‌ ആണ്‌.
എന്നാൽ ഇന്ന് സാർ‌വ്വത്രികമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പേര്‌ ഇതാണ്‌.
ചരിത്രം ബ്രിട്ടിഷുകാർക്ക് മുൻപ്
ഊട്ടി ഉൾപ്പെടുന്ന നീലഗിരി മലകൾ ഘോരവനങ്ങൾ ആയിരുന്നതിനാലും കാലാവസ്ഥ പ്രതികൂലമായിരുന്നതിനാലും പണ്ടുകാലത്ത് ഇവിടേക്ക് എത്തിച്ചേരുക വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ കാര്യമായിരുന്നു.
അത്ര ഫലഭൂയിഷ്ടതയോ, കീഴ്പ്പെടുത്താനായി കോട്ടകളോ കൊട്ടാരങ്ങളോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആരും ഇങ്ങോട്ട് പ്രവേശിക്കാൻ താല്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നു കരുതുന്നു.
ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ വരവിന് മുൻപുള്ള ചരിത്രം അതിനാൽ അവ്യക്തമാണ്.
മറയൂരിൽ നിന്നും ലഭിച്ച പോലുള്ള മഹാശിലായുഗത്തിന്റെ തെളിവുകൾ പലതും ഇവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവ ഇന്നും തോട വർഗ്ഗക്കാരുടെ ആചാരങ്ങളുമായി ചേർന്ന് പോകുന്നതിനാൽ കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്‌.
നിരവധി ശിലാലിഖിതങ്ങളും, തൊപ്പിക്കല്ലുകളും മുനിയറകളും ഇവിടെനിന്നും കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
സംഘകാലത്തെ ചേരന്മാരുടെ സാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിലായിരുന്നു ഈ മലകൾ.
അന്നത്തെ കുറിഞ്ചിതിണൈ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന തിണകളിൽ ഈ ഘോരവനങ്ങൾ പെടും.
ബഡഗർ , തോട‍ർ , ബേള്ളാളർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള മൂന്നു ആദിവാസി ഗോത്രങ്ങളാണ്‌ ഇവിടെ വസിച്ചിരുന്നത്.
ചേര രാജാക്കന്മാർക്ക് ശേഷം വന്ന നാടുവാഴി-രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് മൈസൂർ ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം നടത്തിയ ഗംഗ സാമ്രാജ്യ ചക്രവർത്തിമാർ വയനാട് ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ ഭൂപ്രദേശം കൈക്കലാക്കി.
ഇതിനെ സാധൂകരിക്കുന്ന ലഭ്യമായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പഴയ ശാസനം 930 -ആമാണ്ടിലുള്ളതാണ്‌.
ഇതിനെ തുടർന്ന് പത്താം ശതകത്തോടടുത്ത് വടക്കൻ കാനറ ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരിച്ചിരുന്ന കദംബർ ഊട്ടി കൈവശപ്പെറടുത്തി.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌  ഹൊയ്സാലരാജാവായ ഹർഷവർദ്ധൻ വയനാടും നീലഗിരിയും ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കിയത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേനാനായകനായ പുനീസാ 1117 -ൽ തോടകളേയും മറ്റും ഭയപ്പെടുത്തി നിരവധിപേരെ വധിച്ചു എന്നും ഹർഷവർദ്ധനന്റെ ശിലാശാസനങ്ങളിൽ കാണുന്നു.
ഈ ശാസനങ്ങളിൽ ആണ്‌ നീലഗിരി , തോട എന്നീ പേരുകൾ ആദ്യമായി പരാമർശിച്ചുകാണുന്നത്.
1120 -ൽ ഹർഷവർദ്ധനൻ നീലമലയെ ഒരു പട്ടണം ആക്കി മാറ്റി.
1141 -ലെ മറ്റൊരു ശാസനത്തിൽ നിരുഗുൺഡനാടിനെപറ്റിയും (നീലഗിരിയിൽ) അവിടെയുള്ള കുക്കുള്ള കോട്ടയെപറ്റിയും പരാമർശമുണ്ടെങ്കിലും കോട്ടയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഒന്നും ഇന്ന് നിലവിലില്ല.
ഹൊയ്സാലരിൽ നിന്ന് 1310 ൽ ഡൽഹിയിലെ മുസ്ലീം ഭരണാധികാരികൾ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തപ്പോൾ ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ഭരണം ഹൊയ്സാല മന്ത്രിയായിരുന്ന മാധവ ദന്നായകനും മക്കൾക്കും ലഭിച്ചു.
അവർ നീലഗിരി-സർദാർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേർ ഉപയോഗിച്ചു വന്നു.
പതിനാറാം ശതകത്തിൽ വിജയനഗരത്തിലെ ഹമ്പി ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരിച്ചിരുന്ന വിജയനഗര രാജാക്കന്മാർ ഡൽഹി സുൽത്താന്മാരുടെ ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ചു.
അവർക്ക് ഈ മേഖലയുടെ അവകാശം കൈവന്നു.
വിജയനഗരത്തിലെ കൃഷ്ണദേവ മഹാരാജാവ് നീലഗിരി പ്രദേശത്തുള്ള മസനഹള്ളിയും അതിന്റെ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളും ചേർന്ന് ആർക്കോ ഭരിക്കാൻ നൽകിയതായി 1537 -ലെ ശാസനത്തിൽ പറയുന്നു.
ഈ സ്ഥലം ഇന്ന് മസനഗുഡി എന്നാണ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്.
1565 -ൽ വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം ഡെക്കാനിലെ മുസ്ലീം രാജാക്കന്മാർ തളിക്കോട്ട യുദ്ധത്തിലൂടെ പിടിച്ചെടുത്തു.
എങ്കിലും അവരുടെ അനന്തരാവകാശികൾ അത്ര ശക്തന്മാരായിരുന്നില്ല.
ചെറിയ രാജാക്കന്മാർ വിഘടിച്ചു, സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അതിലെ ഒരു രാജാവായ വോഡെയാർക്കാണ്‌ നീലഗിരി പീഠഭൂമിയുടെ അവകാശം സിദ്ധിച്ചത്.
1760 -ൽ ഒരു അട്ടിമറിയിലൂടെ ഹൈദരാലി മൈസൂരിന്റെ ഭരണം കൈയടക്കി.
1782 -ൽ ടിപ്പുസുൽത്താന്റേയും 1799 -ൽ മൈസൂർ യുദ്ധത്തിൽ ടിപ്പുവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടേയും അധീനതയിൽ ഈ പ്രദേശം വന്നു ചേർന്നു.
പിന്നീട് പഴശ്ശി വിപ്ലവത്തിനും നീലഗിരി മലകൾ സാക്ഷിയാകേണ്ടി വന്നു.
ഇത്തരം നിരവധി കൈമാറ്റങ്ങൾ നടന്നു എങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് മുൻപ് ആരും തന്നെ ഈ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു വരാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
1602 -ൽ ഈശോ സഭ (jesuit) പുരോഹിതനായ ഫെറേയ്റ ഇവിടം സന്ദർശിക്കുകയും തോടകളേയും ബഡകളേയും പറ്റി പരാമർശിക്കുക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അതിനു മുൻപ്‌ മലങ്കരയിലയിലെ സിറിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ആദ്യത്തെ റോമൻ കത്തോലിക്ക ബിഷപ്പ് ഒരു പുരോഹിതനേയും ദിയാക്കോനേയും ഇവിടത്തെ ക്രിസ്ത്യാനികളെക്കുറിച്ച് അറിയാനായി അയച്ചിരുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്ത് പുരാതന ക്രിസ്ത്യാനികൾ വസിച്ചിരുന്നെന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നു കാരണം.
ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ കാലം
ബ്രിട്ടീഷുകാർ വരുന്നതുവരെ വ്യക്തമായ ഒരു പാത ഇങ്ങോട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
യൂറോപ്പിനു സമാനമായ തണുത്ത കാലാവസ്ഥ  ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഊട്ടിയുടെ ചരിത്രം മാറ്റിയെഴുതി.
പണ്ട്കാടു നിറഞ്ഞ മലമ്പാതകളിലൂടെ നടന്നും കഴുതപ്പുറത്തുമാണ്‌ വന്നിരുന്നത്.
1800 ഒക്ടോബറിൽ ഡോ. ഫ്രാൻസിസ് ബുക്കാനൻ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ആദ്യമായി ഈ സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനായി ഊട്ടിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഊട്ടിയിൽ എത്താതെ മടങ്ങുകയായിരുന്നു.
പിന്നീട് 1812 ൽ വില്യം കീയ്സ് എന്ന സർ‌വേയറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായി മക്മോഹനും ആണ്‌ ആദ്യമായി നീലഗിരി മലകളിൽ എത്തുന്നത്.
1819 -ൽ ജോൺ സള്ളിവൻ എന്ന അന്നത്തെ കോയമ്പത്തൂർ കളക്റ്റർ ആണ്‌ ഊട്ടിയിലേക്ക് ഒരു പാത നിർമ്മിക്കാൻ മുൻ‌കൈ എടുത്തത്.
ലെഫ്റ്റനന്റ് ഇവാൻസ് മക്ഫേർസൺ എന്നയാളുടെ (ഊട്ടിയിലെ ക്ലൂണി ഹാൾ നിർമ്മിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ്‌) സഹായത്തോടെ അദ്ദേഹം മേട്ടുപ്പാളയത്തെ സിരുമുഗൈ എന്ന സ്ഥലത്തു നിന്ന് കോത്തഗിരി യിലേക്ക് ആദ്യമായി കുതിരയെ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പാത നിർമ്മിച്ചു.
ഇതിനായി സേലത്തേയും കോയമ്പത്തൂരിലേയും തടവു പുള്ളികളേയും ഉപയോഗപ്പെടുത്തി.
1823 -ൽ ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായി.
ഇവരുടെ രണ്ടുപേരുടേയും വിവരണങ്ങളിൽ നിന്ന് മദ്രാസ് ഭരണകൂടം ഇത് യൂറോപ്യന്മാർക്ക് സ്ഥിരതാമസമാക്കാവുന്ന സ്ഥലമാണ്‌ എന്ന് തീരുമാനിക്കുകയും വയസ്സായവർക്കും സൈന്യത്തിനും ഉള്ള വിശ്രമസ്ഥലമായും മാറ്റാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ അന്നും ഊട്ടി കണ്ടു പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.
സള്ളിവൻ ഇത് നീരാശ്രിതർക്കുള്ള വിഹാരം എന്ന രീതിയിൽ വികസിപ്പിക്കാനാണ് പദ്ധതിയിട്ടത്.
ഊട്ടിയെപ്പറ്റി ആദ്യത്തെ പരാമർശം 1821 -ലെ മദ്രാസ് ഗസറ്റിലാണ്‌ ഉള്ളത്.
അതിൽ പേരറിവില്ലാത്ത ഒരാൾ അന്നത്തെ ആസ്ഥാനമായിരുന്ന ദിമ്മഹട്ടിയിൽ നിന്ന് ഊട്ടിയിലെ മുക്കാർത്തി പീക്ക് വരെ പോയതായി രേഖപ്പെടുത്തയിരിക്കുന്നു.
ഇതിൽ വൊട്ടോക്കിമണ്ട് (Wotokymund) എന്നാണ്‌ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത്.
1827 ആയപ്പോഴേക്കും സള്ളിവൻ നീലഗിരിയിലെ മിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും ഗതാഗതം സുഗമമാക്കിയിരുന്നു.
കൂടാതെ മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം നിരാലംബർക്കായുള്ള ആവാസ കേന്ദ്രങ്ങളും പണിതു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
സള്ളിവൻ സ്വപ്നം കണ്ടമാതിരിയുള്ള ഒരു സാനിറ്റോറിയം ആയി ഊട്ടക്കമണ്ട് മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
എന്നാൽ പിന്നീട് വന്ന മേജർ കെസ്ലോ ഇത് ഒരു സൈനിക ആസ്ഥാനമായി വികസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
1829 -ൽ അന്നത്തെ മദ്രാസ് ഗവർണർ ആയിരുന്ന ലഷിങ്ടൺ ഊട്ടിയിലെത്തി.
അദ്ദേഹമാണ്‌ വിശുദ്ധ സ്റ്റീഫന്റെ പേരിലുള്ള പള്ളിക്ക് ശിലാസ്ഥാപനം നടത്തിയത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ 1831 -ൽ കോഴിക്കോട് ഊട്ടി പാത നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായി.
തൊട്ടടുത്ത വർഷം കുണൂർ കൂടിയുള്ള ഘാട്ട് പാതയും പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടു.
അന്നു മുതൽ കുണൂർ പാതയും സിസ്പാറ ചുരവും ഊട്ടിയിലേക്കുള്ള പ്രധാന മാർഗങ്ങളിലൊന്നായിത്തീർന്നു.
മേട്ടുപ്പാളയം - ഊട്ടി മൗണ്ടൻ റെയിൽപാതയും നിർമ്മിച്ചു.
ഭൂമിശാസ്ത്രം ഊട്ടി കോത്തഗിരി റോഡിൽ നിന്നുള്ള വിശാലമായ ദൃശ്യം
ഊട്ടി ഉൾപ്പെടുന്ന നീലഗിരി മലനിരകൾ ഏകദേശം 35 മൈൽ നീളവും 20മൈൽ വീതിയും ഏകദേശം 6550 അടി ശരാശരി ഉയരവുമുള്ള പീഠഭൂമിയാണ്‌ .
ഇത് പശ്ചിമഘട്ടത്തിനും പൂർ‌വ്വഘട്ടത്തിനും ഇടക്കാണ്‌ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
നീലഗിരി മലകളുടെ അടിവാരം തെക്കു ഭാഗം ഭവാനി നദിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടുകിടക്കുകയാണ്‌.
വടക്കുഭാഗം മൊയാർ നദിയാണ്‌.
ഇത് ദന്നായന്‌കോട്ടയ്ക്കടുത്തായി ഭവാനി നദിയിൽ ചേരുന്നു.
ഒരു ഭാഗത്തായി ഭവാനി സാഗർ അണക്കെട്ട് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു.
പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്ത് വയനാടാണ്‌.
കിഴക്കു ഭാഗത്ത് പൈക്കാര നദി അതിർ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
പീഠഭൂമി അതിലെ നിവാസികൾക്കനുസൃതമായി നാലായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അ) കിഴക്ക് പേരങ്ങനാട് (മഹാനായ രംഗയുടെ നാട്) ആ) മേർക്കുനാട് (പടിഞ്ഞാറ്) ഇ) തോടനാട് (തോടകളുടെ നാട്) ഈ) കുണ്ടനാട് (ഉയരം കൂടിയ ദക്ഷിണ ഭാഗം)
ഇതിൽ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്‌ കുണൂർ .
മറ്റു രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്‌ ഊട്ടി.
ഊട്ടിയിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ഭാഗം ദൊഡ്ഡബേട്ട ( കന്നടയിൽ വലിയ മല) എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
8640 അടി ഉയരമുള്ള ഇത് ഊട്ടിക്ക് തൊട്ടു കിഴക്കായാണ്‌ ഉള്ളത്.
ആനമുടി യും, മീശപ്പുലിമലയും കഴിഞ്ഞാൽ ഹിമാലയത്തിന്‌ തെക്ക് ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ മൂന്നാമത്തെ മലയാണ് ഇത്.
ഊട്ടിയിൽ നിന്ന് ഈ മലകൾ കാണുവാൻ പ്രയാസമാണ്‌ എന്നാൽ അകലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നേ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ വലിപ്പം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കൂ.
ദൊഡ്ഡബേട്ടയ്ക്ക് കിഴക്കും തെക്കുമുള്ള ഭൂഭാഗങ്ങൾ കൃഷിക്കായി വളരെയധികം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ബഡക വർഗ്ഗക്കാരാണ്‌ ഇവിടെ കൂടുതലും കൃഷി ചെയ്യുന്നത്.
കാമരാജ് സാഗർ അണക്കെട്ട്
ദൊഡ്ഡബേട്ടയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ബഡഗർ കുറവാണ്‌.
ഈ ഭാഗം പച്ചക്കുന്നുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇത് ഇന്ന് പലതട്ടുകളായി കൃഷിക്കായും ആവാസകേന്ദ്രങ്ങൾക്കായും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഊട്ടിയിൽ തന്നെ കാണപ്പെടുന്ന ഉയരം കൂടിയ മറ്റു മൂന്നു മലകൾ സ്നോഡോൺ (8299 അടി), എൽക്‌ ഹിൽ (8090 അടി), ക്ലബ്‌ഹിൽ (8030 അടി) എന്നിവയാണ്‌.
ദോഡ്ഡബേട്ടയും മറ്റു മൂന്നു മലകളും ചേർന്ന് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സെന്റ് സ്റ്റീഫൻസ് ദേവാലയം 7449 അടി ഉയരത്തിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ദോഡ്ബേട്ടയുടെ തെക്ക് ഭാഗം ഉയരം കുറഞ്ഞ ഭൂഭാഗമാണ്‌.
ദേവഷോല (Divine woods) എന്ന നീല പശമരങ്ങൾ അധികമായുള്ള പ്രദേശമാണ്‌ ഇത്.
വീണ്ടും കിഴക്കോട്ട് പോയാൽ 5601 അടി ഉയരമുള്ള കുളകമ്പൈ മലകൾ ആണ്‌.
ഇവിടെ ഇരുള വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവരാണ്‌‌ കൂടുതലായും വസിക്കുന്നത്.
ഊട്ടിക്കും കോത്തഗിരിക്കും ഇടക്കായാണ്‌ റള്ളിയമല സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ദൊഡ്ഡബേട്ടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഉയരം കൂടിയ മലകൾ ആണ്‌.
മൂന്ന് വൻ മലനിരകളാണീഭാഗത്ത് ശ്രദ്ധേയമായിട്ടുള്ളത്.
ഇവ  ഹെക്കൂബ (ഉൾനാട്), സ്റ്റെയർകേസ് (കട്ടക്കാട്), ഷാസ് പ്ലാന്റേഷൻ (കുള്ളുകടി) എന്നിവയാണ്‌.
നീലഗിരി ജില്ലയുടെ ദക്ഷിണ-പശ്ചിമ അതിർത്തിയാകുന്ന ഭാഗമാണ്‌ കുന്ദ .
പ്രശസ്ത്മായാ അവലാഞ്ചെ മലകൾ ഇവിടേയാണ്‌.
8497 അടി ഉയരമുള്ള കുഡിക്കാടും 8,613 അടി ഉയരമുള്ള കോളാരിയും ഇതിലാണ്‌.
കുന്ദ മലനിരകൾ ഊട്ടിക്ക് ഒരു വക്ക്(rim) പോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.
മറ്റ് ശ്രദ്ധേയമായ മലകൾ മുക്കാർത്തി മല, പിച്ചളമല, നീലഗിരി പീക്ക് എന്നിവയാണ്‌.
ഇതിൽ മുക്കർത്തി മലകളിൽ കുറിഞ്ഞി പൂക്കൾ ( Strobilanthes kunthiana ) ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്നു.
പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ പുക്കുന്ന ഈ സസ്യം അവസാനമായി പൂത്തത് 2006 ലാണ്‌.
നീലഗിരി മലനിരകൾ നൂറുകണക്കിന്‌ അരുവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇവ മുഖ്യമായും മഴക്കാലത്താണ്‌ പ്രത്യക്ഷമാകുക വേനൽക്കാലത്ത് ഇവ വറ്റിപ്പോകുന്നു.
ഇത്തരം ചെറിയ അരുവികൾ ഒന്നു ചേർന്ന് താഴേക്ക് ഒഴുകി മൊയാറിലോ ഭവാനിയിലോ ചേരുന്നു.
നദിയെന്നു പറയാവുന്ന വലിപ്പം ഉള്ളത് സിഗൂർ നദിയാണ്‌.
ഊട്ടിയിലെ തടാകത്തിനു മേലെയുള്ള ചരിവുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകുന്ന ഇത് സിഗൂർ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ (പേരിനു കാരണം) ഒഴുകി മൊയ്യാറിൽ ചേരുന്നു.
ഈ നദിയാണ്‌ പിന്നീട് കൽഹാട്ടി വെള്ളച്ചാട്ടം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
ഊട്ടിക്കു കിഴക്കായി ഒരു വലിയ അരുവി (മുദുക്കാട് അരുവി) മൊയ്യാറിലേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ട്.
ഊട്ടിക്ക് അടുത്തുള്ള കോത്തഗിരിയിൽ ഒഴുകുന്ന ഗത്താഡഹള്ള എന്ന നദി സെന്റ് കാതറിൻ വെള്ളച്ചാട്ടം സൃഷ്ടിച്ച് 250 അടി താഴേക്ക് പതിക്കുന്നത് മനോഹരമായ ദൃശ്യമാണ്‌ .
മറ്റൊരു നദിയായ കുന്ദ നദി ഊട്ടിയുടെ തെക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളായ നഞ്ചനാടിൽ നിന്നുത്ഭവിക്കുന്നു.
ബള്ളിത്താഡ ഹള്ള എന്ന നദി ഇതിനടുത്തുതന്നെയാണ്‌.
ഇത് ഭവാനി നദിയുടെ പോഷക നദിയാണ്‌.
ഏറ്റവും വലിയ നദി പൈക്കാര യാണ്‌.
മുക്കൂർത്തി മലകളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഇത് താഴേക്ക് ഒഴുകുന്ന വഴിക്ക് ദൃശ്യമനോഹരമായ രണ്ട് വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.
തോട വർഗ്ഗക്കാർ ഈ നദിയെ പുണ്യനദിയായി കണക്കാക്കുകയും അത് മുറിച്ചു കടക്കുന്നത് പാപമായി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ഊട്ടിയിലെ തടാകം 7228 അടി ഉയരത്തിലാണ്‌.
കൃത്രിമമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഈ തടാകം കാമരാജ് സാഗർ അണക്കെട്ട് നിർമ്മിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് ഉണ്ടായതാണ് ഉണ്ടായതാണ്‌.
വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ ചൈനയിലെ യുന്നാൻ മലകൾ കൃഷിക്കായി തട്ടുകളായി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
ഇതേ രീതിയിലാണ്‌ നീലഗിരിമലകളിലെയും കൃഷി നടക്കുന്നത് കൽഹാട്ടി വെള്ളച്ചാട്ടം സെന്റ് കാതറിൻ വെള്ളച്ചാട്ടം ഇത് എം.ഡി. കോക്ക്‌ബർൺന്റെ പത്നി കാതറിന്റെ പേരിലുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടമാണിത്.
കുളകമ്പൈ വെള്ളച്ചാട്ടം കുളകമ്പൈ അരുവിയിൽ നിന്ന് രൂപമെടുക്കുന്ന ഇത് 400 അടിയോളം നീളത്തിൽ ഇടവിടാതുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടം.
പൈക്കാര മേജർ , പൈക്കാര മൈനർ എന്നീ രണ്ടു വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ കൃഷി
നീലഗിരി ജില്ലയിലെ കൃഷി മൊത്തത്തിൽ രണ്ടായി തരം തിരിക്കാം.
ഒന്ന് ഭക്ഷ്യ ധാന്യങ്ങളുടെ കൃഷി- ഇത് ഇവിടത്തെ തദ്ദേശീയരായ ജനങ്ങളാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്.
അടുത്തത് തേയില , കാപ്പി തുടങ്ങിയവയുടെ കൃഷി.
ഇത് അധികവും വിദേശീയരോ അന്യ നാട്ടുകാരോ ആണ്‌ ചെയ്യുന്നത്.
എന്നാൽ ആകെയുള്ള ഭൂമിയുടെ പത്തിലൊന്നു പ്രദേശത്തു മാത്രമാണ്‌ കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നത്.
കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ നാലുമാസത്തെ ആവശ്യത്തിനു മാത്രമേ തികയുകയുള്ളൂ.
ബാക്കിയുള്ള ഭക്ഷ്യ ധാന്യങ്ങൾ മറ്റു ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും എത്തിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്.
ചായയും കാപ്പിയും കൂടാതെ ചിൻ‍ചോണ ബാർബ് (സിഞ്ചോണ Cinchona) പ്രധാനമായ ഒരു കൃഷിയാണ്‌.
മലേറിയയുടെ മരുന്നായ ക്വിനൈൻ ഇതിൽ നിന്നാണ്‌ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നത്.
കൃഷി രീതികൾ ഊട്ടിയിലെ കൃഷി രീതികൾ, കുന്നുകൾ തട്ടുകളാക്കി തിരിച്ച് ആവാസകേന്ദ്രങ്ങളും കൃഷിയും ചെയ്യുന്നു
നിരപ്പായ സമതലങ്ങൾ കുറാവായതിനാൽ കൃഷി ഭൂമികൾ കുന്നുകളിലും മലഞ്ചെരിവിലുമാണ്‌ ഏറെയും നടക്കുന്നത്.
ഇതിനായി മലഞ്ചെരിവുകൾ തട്ടുകളായി തിരിക്കുന്നു.
ഇത് മണിന്റെ സം‌രക്ഷണത്തിന്‌ അത്യാവശ്യമാണ്‌.
മഴക്കാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ ചെടികൾ കുത്തിയൊലിച്ച് പോവാതിരിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.
കലപ്പകൊണ്ട് ഉഴുതു മെതിക്കുന്നതിന്‌ പലപ്പോഴും കാളകളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
വിത്ത് വിതക്കുന്നതും കൊയ്യുന്നതും എല്ലാം സ്ത്രീകൾ ആണ്‌ ചെയ്തു വരുന്നത്.
പുരുഷന്മാർ കൂലിവേലക്ക് പോവുന്നതും കൊയ്ത് കാലത്ത് ജോലി ലഭ്യത കൂടുന്നതും സ്ത്രീകളെ ഈ ജോലിക്ക് നിർബന്ധിതരാക്കുന്നു.
പ്രധാന വിളകൾ
സമായിയും റാഗിയുമാണ്‌ മുഖ്യമായും കൃഷി ചെയ്തുവരുന്ന ധാന്യങ്ങൾ.
ഗോതമ്പുകൾ രണ്ടുതരം ഉണ്ട്.
ഒന്ന് നഗ്നമായതും മറ്റൊന്ന് ചെറിയ ആവരണത്തോടു കൂടിയതും ഇത് ചെറിയ ഷഡ്പദങ്ങളിൽ നിന്ന് സം‌രക്ഷണം നൽകുന്ന തരം ഗോതമ്പാണ്‌.
ബാർലിയിൽ നിരവധി തരം കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നുണ്ട്.
ഇക്കാലത്ത് കൂടുതലായും കൃഷി ചെയ്യുന്നത് കാരറ്റും ഉരുളക്കിഴങ്ങുമാണ്‌ .
ഇത് തമിഴ്‌നാട്ടിലെ മറ്റു സ്ഥലങ്ങൾക്കു പുറമേ കേരളത്തിലേക്കും കയറ്റി അയക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
മറ്റ് പ്രധാന കൃഷിയിനങ്ങൾ തേയിലയും കാപ്പിയുമാണ്‌ .
തേയില പ്രധാനമായും ഊട്ടിക്ക് പുറമേയാണ്‌ കൃഷി ചെയ്യുന്നത്.
മലകൾ മൊത്തമായി പച്ച ആവരണം പോലെ തേയിലച്ചെടികൾ കാണാം.
1833 മുതൽക്കേ തേയില ഇവിടെ കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു.
പ്രധാനമായും മൂന്നു തരം തേയിലയിനങ്ങളാണ്‌ ഇവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നത്.
ഒന്നാമത്തേത് ശുദ്ധമായ ചൈനീസ് തേയിലയാണ്‌.
ഇതിന്റെ കടുപ്പം പ്രത്യേകതയാണ്‌ മറ്റൊന്ന് പ്രസിദ്ധമായ ആസ്സാം ചായയാണ്‌.
മൂന്നാമത്തേത് ഇവ രണ്ടിന്റേയും സങ്കരയിനമാണ്‌.
റബ്ബർ അടുത്തകാലത്തായി വളരെയധികം ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
ഇതിനു പുറമേ വിവിധതരത്തിലുള്ള പഴവർഗ്ഗങ്ങളും കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നുണ്ട്.
സ്ട്രാബെറി , റാസ്പ്ബെറി , ഗൂസ്ബെറി , മൾബെറി , ഫിഗ് , പിയേഴ്സ് , പീച്ചസ് , പ്ലം , പാഷൻ ഫ്രൂട്ട് , മധുര നാരങ്ങ , ആപ്പിൾ , പേർസിമോം , ചെറി , കൊക്കോ , പേരക്ക , നാരങ്ങ എന്നിവയാണ്‌ ഇവിടെ കൃഷി ചെയ്തു വരുന്ന പഴവർഗ്ഗങ്ങൾ.
ഇവയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കുന്ന പഴസത്ത് , ജാം , എന്നിവ ധാരാളം വിപണി പിടിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ട്.
തേനീച്ച വളർത്തലും ഒരു ഉപജീവനമാർഗ്ഗമായി ചെയ്തു വരുന്നു.
നീലഗിരിയിലെ വനവും കൃഷിയിടവും 1908-ൽ (ശതമാനത്തിൽ) .
ഒരു മല മൊത്തമായി തേയില കൃഷി ചെയ്തിരിക്കുന്നു താലൂക്ക് വനം കൃഷിഭൂമി കുണൂർ 42 29.6 ഊട്ടി 80 10.7 ഗൂഡല്ലൂർ 38 29.5 ഒരു തേയിലത്തോട്ടം
മൊത്തം കൃഷിയിടത്തിലെ ഒരോ വിഭാഗത്തിന്റേയും അളവ് ശതമാനത്തിൽ .
ഇനം 1908 ൽ ഇന്ന് കാപ്പി 18.1 ടീ 12.1 സിഞ്ചോണ 10.5 ഉരുളക്കിഴങ്ങ് 3.2 അരി 7 ഗോതമ്പ് 2.9 കോറളി 7.8 റാഗി 7.1 ബാർലി ജലസേചനം
ഊട്ടിയിൽ മഴ സുലഭമണ്.
എന്നാൽ വേനലിൽ അതേ പൊലെ ജലദൗർലഭ്യവും ഉണ്ട്.
ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ ജോൺ സള്ളിവൻ ഊട്ടിയിലൂടെ ഒഴുകിയിരുന്ന ഒരു കൊച്ചു നദിയെ അണകെട്ടി ജലം സംഭരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഈ ജല സംഭരണിയാണ്‌ ഇന്ന് ഊട്ടി തടാകമായി വികസിച്ചത്.
ഈ തടാകത്തിൽ നിന്ന് ഊട്ടിയിലെ ഉയർന്ന പ്രദേശത്തേക്ക് വെള്ളം പമ്പ് ചെയ്ത് കയറ്റുന്നു.
ദൊഡ്ഡ്ബേട്ടയിലാണ്‌ ഒരു മുഖ്യ ജല സംഭരണി ഉള്ളത്.
ജലം ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം വീടുകളിലേക്ക് കുഴലുകൾ വഴി എത്തിക്കുന്നത് മുനിസിപ്പാലിറ്റിയാണ്‌.
ജനങ്ങൾ ഊട്ടിയിലെ റേസ് ക്ലബ്
നീലഗിരി ജില്ലയിൽ തമിഴ്നാട്ടിലെ മറ്റു ജില്ലകളെ അപേക്ഷിച്ച് ജനസാന്ദ്രത വളരെ കുറവാണ്‌.
ചെങ്കുത്തായ മലകളും വനങ്ങളും ആണ്‌ പ്രധാനകാരണങ്ങൾ.
വിദേശീയർ എത്തുന്നതിനു മുൻപ് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന ജന വിഭാഗങ്ങൾ ആദിവാസികളായ ബഡഗർ , തോടർ , കോത്തർ , കുറുമ്പർ എന്നിവരാണ്‌.
ധാരാളം മുസ്ലീങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്.
ഇവർ മൈസൂർ വഴി വന്നവരാണ്‌.
ക്രിസ്തുമതത്തിൽ പെട്ട വളരെ പേർ വ്യവസായത്തിനും പ്രേഷിത പ്രവർത്തനത്തിനും വന്ന് ഇവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയിരിക്കുന്നു.