smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
{{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) CS1 maint: unrecognized language ( link ) {{ cite web }} : Italic or bold markup not allowed in: | publisher= ( help ) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Adolf Hitler's 50 Birthday Part 1 യൂട്യൂബിൽ Adolf Hitler's 50 Birthday Part 2 യൂട്യൂബിൽ "Our Hitler" – Goebbels' 1939 Speech on Hitler's 50th Birthday
അഡോൾഫ് വോൺ ബയർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adolf_von_Baeyer
അഡോൾഫ് വോൺ ബയർ അല്ലെങ്കിൽ ജൊഹാൻ ഫ്രിഡ്രിഷ് വിൽഹെം അഡോൾഫ് വോൺ ബയർ (October 31, 1835 – August 20, 1917) 1905ൽ രസതന്ത്രത്തിനു നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ ജർമ്മൻ രസതന്ത്ര ശാസ്ത്രജ്ഞനാകുന്നു.
അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ഇൻഡിഗോ ചായം കൃത്രിമമായി നിർമ്മിച്ചു.
ബയർ ജർമനിയിലെ ബെർലിനിൽ, ജൊഹാൻ ജേക്കബ് ബയെറിന്റെയും യൂജെനി ഹിറ്റ്സിഗ് ന്റെയും മകനായി ജനിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഒരു ലൂതെറൻ സഭക്കാരനും മാതാവ് ക്രിസ്തുമതത്തിലേയ്ക്കു മാറിയ ജൂതകുടുംബത്തിൾ പ്പെട്ടവരും ആയിരുന്നു.
ബയർ ആദ്യം ബർലിൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്ന് ഗണിതവും ഭൗതികശാസ്ത്രവും അഭ്യസിച്ചു.
തുടർന്ന്, റോബർട്ട് ബൂൺ സണിന്റെ കൂടെ ഹീഡൽബർഗ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്ന് രസതന്ത്രം പഠിച്ചു.
അവിടെ അദ്ദേഹം ആഗസ്റ്റ് കെക്കുലെയുടെ ലബോറട്ടറിയിൽ ജോലിചെയ്ത് 1858ൽ തന്റെ ഡോക്ടറേറ്റ് കരസ്തമാക്കി.
കെക്കുലെ ഘെന്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പ്രൊഫസർ ആയി ജോലിചെയ്തപ്പോൾ അദ്ദേഹം കെക്കുലെയെ പിന്തുടർന്ന് ആ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർന്നു.
1860ൽ അദ്ദേഹം ബെർലിൻ ട്രേഡ് അക്കാദമിയിൽ ലക്ചറർ ആയിചേർന്നു.
തുടർന്ന്, 1871ൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് സ്റ്റ്രാസ്ബർഗ്ഗിൽ പ്രൊഫസറായി നിയമിതനായി.
1875ൽ ജസ്റ്റസ് വോൺ ലിബിഗിന്റെ പിങാമിയായി മൂണിച്ച് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ രസതന്ത്ര പ്രൊഫസർ ആയി നിയമിതനായി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇൻഡിഗോ എന്ന സസ്യ വർണ്ണം കൃത്രിമമായി നിർമ്മിച്ചു.
താലീൻ ചായങ്ങൾ കണ്ടെത്തി പോളിഅസറ്റിലീൻ, ഓക്സോണിയം ലവണങ്ങൾ, നൈട്രോസോ സംയുക്തങ്ങൾ, യൂറിക്ക് ആസിഡ്  തുടങ്ങിയവയെപ്പറ്റി പഠിച്ചു.
1869ൽ ഇൻഡോളിന്റെ കൃത്യമായ രാസസൂത്രം അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.
ത്രിബന്ധത്തിൽ സ്ട്രൈൻ സിദ്ധാന്തവും ചെറിയ കാർബൺ വലയങ്ങളിലെ സ്ട്രൈൻ സിദ്ധാന്തവും
സൈദ്ധാന്തിക രസതന്ത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനയാണ്.
1871ൽ അമ്ല നിലയിൽ ഫ്താലിക് അൻഹൈഡ്രൈഡ് സാന്ദ്രീകരിച്ച് ഫിനോൾഫ്തലീൻ നിർമ്മിക്കുന്ന രീതി അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.
അതേ വർഷംതന്നെ, കൃത്രിമമായി ഒരു ഫ്ലൂറോഫോർ വർണ്ണമായ ഫ്ലൂറസീൻ നിർമ്മിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗവും കണ്ടുപിടിച്ചു.
ഇതു പ്രകൃതിയിൽ ലഭ്യമായ പ്യോവെഡിൻ എന്ന സൂക്ഷ്മജീവികളിൽനിന്നും (സ്യൂഡൊമോണാസിന്റെ തിളങ്ങുന്ന തരം) ലഭിക്കുന്ന വർണ്ണവസ്തുവിനു തുല്യമാണ്.
പിന്നീട് ഈ വസ്തുവിനു നൽകപ്പെട്ട ഫ്ലുറസീൻ എന്ന പേര് 1878 വരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല.
1872ൽ ഫീനോൾ, ഫോർമാൽഡിഹൈഡ്  എന്നിവയുപയോഗിച്ച് ബെക്കലൈറ്റ് എന്ന വസ്തുവിന്റെ നിർമ്മാണത്തിന്റെ ആദ്യപടിയിലെത്തി.
1881ൽ ലണ്ടൻ റോയൽ സൊസൈറ്റി ബേയറിനു ഇൻഡിഗോ കണ്ടുപിടിത്തത്തിനു ഡേവി മെഡൽ നൽകി.
1884ൽ അമേരിക്കൻ അക്കാഡമി ഓഫ് ആട്സ് ആന്റ് സയൻസസ് അദ്ദേഹത്തെ വിദേശ മെംബറായി ആദരിച്ചു.
1905ൽ അദ്ദേഹത്തിനു നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.
തന്റെ മരണത്തിനു തോട്ടുമുൻപുള്ള വർഷം വരെ അദ്ദേഹം തന്റെ ഗവേഷണങ്ങളിൽ മുഴുകി.
അഡോൾഫ് വോൺ ഹാർനാക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Adolf_von_Harnack
പ്രമുഖ ജർമ്മൻ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും ക്രിസ്തീയ സഭാചരിത്രകാരനുമായിരുന്നു അഡോൾഫ് വോൺഹാർനാക് (ജനനം: 7 മേയ് 1851;മരണം : 10 ജൂൺ 1930).
ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ വിശ്വാസസംഹിതയേയും ചരിത്രത്തേയും കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഒട്ടേറെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചു.
ആദിമ ക്രിസ്തീയരചനകളിന്മേൽ യവനദർശനം ചെലുത്തിയ  ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം തുറന്നു  കാട്ടിയ ഹാർനാക്,  ആദ്യകാല സഭയിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ വിശ്വസനീയത പരിശോധിക്കാൻ  ക്രിസ്ത്യാനികളോടാവശ്യപ്പെട്ടു.
യവനദർശനത്തിന്റെ ഭൂമികയിൽ വികസിച്ചു വന്ന ക്രിസ്തീയചിന്ത, യേശുവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ കാതലിനെ മറച്ചുകളഞ്ഞെന്നും,  സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ പുറം തോടിനുള്ളിൽ അവഗണിക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്രിസ്തുസന്ദേശത്തിന്റെ മൂലസത്തയെ വീണ്ടെടുക്കാൻ ചരിത്രപരമായ വിമർശനരീതി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും ഹാർനാക്  പഠിപ്പിച്ചു.
യവനചിന്തയുടെ അഗാധസ്വാധീനമുള്ള യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വിശ്വസനീയത ചോദ്യം ചെയ്ത അദ്ദേഹം സമാന്തരസുവിശേഷങ്ങളെ കൂടുതൽ സ്വീകാര്യമായി കരുതി.
ശ്ലീഹന്മാരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണത്തേയും ഹാർനാക് ചോദ്യം ചെയ്തു.
സുവിശേഷസന്ദേശത്തിന്റെ സാമൂഹ്യപ്രസക്തിയിലും സാമൂഹ്യനീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള സമരത്തിൽ അതിനുള്ള പ്രാധാന്യത്തിലും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജർമ്മനിയിലെ ടൂബിങ്ങൻ സർവകലാശാല കേന്ദ്രീകരിച്ചു പ്രചരിച്ച ഉദാത്തനിരൂപണം (higher criticism) ബൈബിളിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിനും ചരിത്രത്തിലെ യേശുവിനെ മനസ്സിലാക്കാനുമായി രൂപപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രാധിഷ്ഠിത വിമർശനരീതി (historical-critical method) ടൂബിങ്ങൻ പ്രസ്ഥാനം എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കുറവുകളോടുള്ള പ്രതിക്ഷേധവും,   മറ്റൊരു നിലപാടിൽ നിന്നുള്ള ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പുനർവ്യാഖ്യാനവും ആയിരുന്നു ഹാർനാക് നടത്തിയത്.
ദൈവശാസ്ത്ര രംഗത്തെ സംഭാവനകൾക്കു പുറമേ, ജർമ്മനിയിലെ ഭൗതികശാസ്ത്രരംഗത്തെ ഒരു സംഘാടകൻ എന്ന നിലയിലും ഹാർനാക് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
ശാസ്ത്രപുരോഗതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള കൈസർ വില്യം സൊസൈറ്റിയുടെ(Kaiser Wilhelm Gesellschaft) രൂപീകരണത്തിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ച ഹാർനാക് അതിന്റെ ആദ്യത്തെ അദ്ധ്യക്ഷനും ആയിരുന്നു.
അവലംബം ↑ Adolf von Harnack (1851-1930) , Boston Collaborative Encyclopedia of Western Theology ↑ Adolf von Harnack (1851-1930) Archived 2011-05-12 at the Wayback Machine .
Religion Facts, Just the Facts of the World's Religions ↑ Adolf Harnack  -  (1851-1930), German historian and theologian , Christian Classics Ethereal Library പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Adolf von Harnack എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Works by or about അഡോൾഫ് വോൺ ഹാർനാക് at Internet Archive Harnack-Forum (German Website) .
അഡോൾഫ് വോൺ ഹാർനാക് in the German National Library catalogue അഡോൾഫ് വോൺ ഹാർനാക് എന്ന വ്യക്തിയുടെ രചനകൾ പ്രോജക്ട് ഗുട്ടൻബർഗിൽനിന്ന് അഡോൾഫ് വോൺ ഹാർനാക് at the Mathematics Genealogy Project .
Newspaper clippings about  അഡോൾഫ് വോൺ ഹാർനാക് in the 20th Century Press Archives of the German National Library of Economics (ZBW)
അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Death_of_Adolf_Hitler അമേരിക്കൻ പത്രമായ സ്റ്റാർസ് ആൻഡ് സ്ട്രൈപ്സിന്റെ ഒന്നാം പേജ്, 1945 മേയ് 2
ഒരു ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകനും നാസി പാർട്ടിയുടെ നേതാവുമായിരുന്ന അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലർ 1933 മുതൽ 1945 വരെ ജർമ്മനിയുടെ ചാൻസലറായിരുന്നു. 'നേതാവ്' എന്നർത്ഥം വരുന്ന 'ഫ്യൂറർ' (Führer) എന്ന പേരിലാണ് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
1945 ഏപ്രിൽ 30-ന് ബെർലിനിലെ ഫ്യൂറർബങ്കർ എന്ന ഒളിത്താവളത്തിൽ വച്ച് ഹിറ്റ്ലർ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
ഒരു തോക്കിൽ നിന്ന് വെടിയുതിർത്താണ് അദ്ദേഹം ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാമുകിയും ഒരു ദിവസം മാത്രം ഭാര്യയുമായിരുന്ന ഈവാ ബ്രൗണും ഹിറ്റ്ലറോടൊപ്പം ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
സയനൈഡ് കഴിച്ചാണ് ഈവാ ബ്രൗൺ ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്.
ഹിറ്റ്ലറുടെയും ഈവാ ബ്രൗണിന്റെയും മൃതശരീരങ്ങൾ ബങ്കറിനു പുറത്തുള്ള റെയ്ച്ച് ചാൻസലറി ഉദ്യാനത്തിൽ കൊണ്ടുവന്ന് പെട്രോൾ ഒഴിച്ച് തീ കൊളുത്തി അടക്കം ചെയ്തു.
ഇരുവരുടെയും കത്തിക്കരിഞ്ഞ ശരീരഭാഗങ്ങൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി കുഴിച്ചിട്ടുവെന്നും 1970-ൽ ഇവ കണ്ടെടുത്ത് വീണ്ടും ദഹിപ്പിച്ചുവെന്നും ചിതാഭസ്മം പല സ്ഥലങ്ങളിലായി വിതറിയെന്നും സോവിയറ്റ് രേഖകളിൽ പറയുന്നു.
അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണത്തെ സംബന്ധിച്ച് പല അഭ്യൂഹങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു.
അദ്ദേഹം വിഷം കഴിച്ച് ആത്മഹത്യ ചെയ്തുവെന്ന് ചിലർ വാദിക്കുന്നു.
സയനൈഡ് കഴിക്കുമ്പോൾ വെടിയുതിർത്തതാണ് ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണകാരണമെന്ന് മറ്റുചിലരും വിശ്വസിക്കുന്നു.
എന്നാൽ അക്കാലത്തെ ചരിത്രകാരന്മാർ ഈ രണ്ടു വാദങ്ങളും തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സോവിയറ്റ് യൂണിയനാണ് ഇത്തരം കഥകൾ പ്രചരിപ്പിച്ചതെന്നാണ് അവരുടെ നിഗമനം.
ഹിറ്റ്ലറുടെ വായിലൂടെ വെടിയുണ്ട കടന്നുപോയതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ മൃതശരീരത്തിലുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന ദൃക്സാക്ഷിമൊഴിയും സത്യമല്ലെന്നു തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഹിറ്റ്ലറുടേതായി കണ്ടെടുത്ത തലയോട്ടിയുടെയും താടിയെല്ലിന്റെയും ആധികാരികത സംബന്ധിച്ചും വിവാദങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
സോവിയറ്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ദീർഘകാലം ഹിറ്റ്ലറുടേതെന്നു വിശ്വസിച്ചുവന്നിരുന്ന തലയോട് 2009-ൽ ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനകൾക്കു വിധേയമാക്കിയിരുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഗവേഷകർ നടത്തിയ ഡി.എൻ.എ. പരിശോധനയിൽ ഈ തലയോട് ഹിറ്റ്ലറുടേതല്ല എന്നും ഇതൊരു നാൽപ്പതു വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള സ്ത്രീയുടേതാണെന്നും തെളിയുകയുണ്ടായി.
ഹിറ്റ്ലറുടേതായി കണ്ടെടുത്ത താടിയെല്ല് ഇതുവരെ ഡി.എൻ.എ. പരിശോധനയ്ക്കു വിധേയമാക്കിയിട്ടില്ല.
ചരിത്രം 1945 ഏപ്രിൽ 16 മുതൽ 26 വരെയുള്ള സോവിയറ്റ് സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നേറ്റം
1945-ന്റെ ആരംഭത്തിൽ ജർമ്മനിയുടെ സൈനികശക്തി തകർച്ചയുടെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു.
ബെർലിൻ പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ കുതിപ്പിനു മുമ്പിൽ പോളണ്ടിനു പരാജയം നേരിടേണ്ടി വന്നു.
റൈൻ നദി കടന്ന് ജർമ്മൻ വ്യവസായകേന്ദ്രമായ റൂർ പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനായി പുറപ്പെട്ട ബ്രിട്ടീഷ് - കനേഡിയൻ ശക്തികൾ ജർമ്മനിയെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
അതേസമയം ലൊറൈൻ പിടിച്ചെടുത്ത അമേരിക്കൻ സൈന്യം കൂടുതൽ ജർമ്മൻ പ്രദേശങ്ങൾ കീഴടക്കുന്നതിനായി മുന്നേറി.
ഇറ്റലിയിലെ ജർമ്മൻ മുന്നേറ്റത്തെ അമേരിക്കയും കോമൺവെൽത്ത് ശക്തികളും ദുർബലാക്കി.
യൂറോപ്പിലെങ്ങും ജർമ്മനി പരാജയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
ജർമ്മനിയുടെ തുടർച്ചയായ പരാജയങ്ങളെത്തുടർന്ന് 1945 ജനുവരി 16-ന് ബെർലിനിലെ ഫ്യൂറർബങ്കറിൽ ഹിറ്റ്ലർ എത്തിച്ചേർന്നു.
ബെർലിൻ യുദ്ധം യൂറോപ്പിലെ അവസാനത്തെ യുദ്ധമായിരിക്കുമെന്ന് നാസി നേതൃത്വത്തിനു ബോധ്യമായിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഏപ്രിൽ 18-ന് ജർമ്മനിയുടെ ആർമി ഗ്രൂപ്പ് ബിയിലെ 3,25,000 സൈനികർ തടവിലാക്കപ്പെട്ടതോടെ അമേരിക്കയ്ക്കു ബെർലിൻ കീഴടക്കുന്നത് എളുപ്പമായിത്തീർന്നു.
ഏപ്രിൽ 11-ന് എൽബെ മറികടന്ന അമേരിക്കൻ സൈന്യം ബെർലിൻ നഗരത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുവശത്തെത്തി.
നഗരത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് സോവിയറ്റ് സൈന്യവും എത്തിച്ചേർന്നു.
ഹിറ്റലറുടെ ജന്മദിനമായിരുന്ന ഏപ്രിൽ 20-ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ബെർലിൻ നഗരത്തിൽ ആദ്യമായി ബോംബ് പ്രയോഗിച്ചു.
ഫ്യൂറർബങ്കറിന്റെ ചിത്രം
ഏപ്രിൽ 22-ന് ഹിറ്റ്ലറുടെ നാഡികൾക്കു തളർച്ചയനുഭവപ്പെട്ടു.
ബെർലിൻ നഗരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി തലേദിവസം എസ്.എസ്.-ജനറൽ ഫെലിക്സ് സ്റ്റെയ്നർക്കു നൽകിയ ആജ്ഞ പാലിക്കപ്പെടാതിരുന്നതാണ് ഹിറ്റ്ലറെ തളർത്തിയത്.
സൈനികരുടെ വിശ്വാസവഞ്ചനയെയും സാമർത്ഥ്യമില്ലായ്മയെയും ഹിറ്റ്ലർ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് അന്നാദ്യമായി ഹിറ്റ്ലർ സമ്മതിച്ചു.
ഇനി ബെർലിനിൽ കഴിയുമെന്നും ഒടുവിൽ താൻ വെടിയുതിർത്ത് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമെന്നും ഹിറ്റലർ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ആത്മഹത്യ ചെയ്യുവാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗ്ഗമേതാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഡോ. വെർണർ ഹാസെയോടു ചോദിച്ചു.
"തോക്കും വിഷവും ഉപയോഗിച്ചുള്ള ആത്മഹത്യയാണ്" ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ചത്.
ഒരു ഡോസ് സയനൈഡ് കഴിച്ച ശേഷം തലയ്ക്കു നേരെ വെടിയുതിർക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആ രീതി.
ലുഫ്റ്റ്വാഫെ (Luftwaffe)യുടെ തലവനായിരുന്ന ഹെർമ്മൻ ഗോറിംഗ് ഇക്കാര്യം അറിയുകയും റെയ്ക്കിന്റെ (Reich) തലവനായി തന്നെ നിയമിക്കണമെന്ന് ഹിറ്റ്ലറോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
1941-ൽ ഹെർമ്മൻ ഗോറിങ്ങിനെ തന്റെ പിൻഗാമിയായി ഹിറ്റ്ലർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ ഗോറിംഗിനെ വിശ്വസിക്കരുതെന്ന് ഹിറ്റ്ലറുടെ വിശ്വസ്തനായ സെക്രട്ടറി മാർട്ടിൻ ബോർമ്മാൻ ഹിറ്റലറെ ഉപദേശിച്ചു.
അതോടെ ഗോറിങ്ങിന്റെ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും പിൻവലിച്ച് അയാളെ അറസ്റ്റു ചെയ്യുവാൻ ഹിറ്റ്ലർ ഉത്തരവിട്ടു.
അത്രയും നാൾ താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പലരും തന്നെ വഞ്ചിക്കുവാൻ തുടങ്ങി എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഹിറ്റ്ലർ മനസ്സിലാക്കി.
അതോടെ 
തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ തീരുമാനമെടുക്കുവാൻ ഹിറ്റ്ലർ നിർബന്ധിതനായി.
ഏപ്രിൽ 29-ന് അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഫ്യൂറർബങ്കറിൽ വച്ച് ഹിറ്റ്ലർ തന്റെ കാമുകി ഇവാ ബ്രൗണിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
പിറ്റേന്നു രാവിലെ അവസാന ഉത്തരവിൽ ഹിറ്റ്ലർ ഒപ്പുവച്ചു.
തന്റെ സുഹൃത്ത് ബെനിറ്റോ മുസ്സോളിനി കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന വാർത്ത ഏപ്രിൽ 29-ന് ഹിറ്റ്ലർ അറിഞ്ഞു.
മുസ്സോളിനിയുടെയും ഭാര്യയുടെയും മൃതശരീരങ്ങളോട് ഇറ്റലിക്കാർ അനാദരവു കാണിച്ചുവെന്ന വാർത്ത ഹിറ്റലറെ ചിന്താഭരിതനാക്കി.
തന്റെ ഭാര്യയോടും ശത്രുക്കൾ ഇപ്രകാരം അനാദരവു കാണിക്കുമെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഹിറ്റ്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ആത്മഹത്യ ചെയ്യുവാൻ തയ്യാറായ ഹിറ്റലർ തന്റെ പക്കലുള്ള സയനൈഡിന്റെ ശക്തി ഒരിക്കൽ കൂടി പരീക്ഷിച്ചറിയുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ബ്ലോണ്ടി എന്ന വളർത്തുനായയിൽ സയനൈഡ് പരീക്ഷിച്ചുനോക്കുവാൻ ഡോ. വെർണർ ഹാസെയോട് ഹിറ്റ്ലർ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സയനൈഡ് നൽകിയ നിമിഷം തന്നെ ആ നായ ചത്തുവീണു.
ഈവാ ബ്രൗണും ഹിറ്റ്ലറും ബ്രോണ്ടി എന്ന വളർത്തുനായയ്ക്കൊപ്പം.
1942 ജൂണിലെ ദൃശ്യം ആത്മഹത്യ
ഹിറ്റ്ലർക്കും ഇവാ ബ്രൗണിനും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായി ജീവിച്ചിക്കുവാൻ നാൽപ്പതു മണിക്കൂറിൽ കുറവു സമയം മാത്രമാണ് ലഭിച്ചത്.
ബെർലിനെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഹിറ്റ്ലറുടെ സൈന്യം പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന വാർത്ത ഏപ്രിൽ 30-ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയോടെ ജനറൽ വിൽഹം കെയ്റ്റൽ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തു.
ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ഹിറ്റ്ലറും ഇവാ ബ്രൗണും ഫ്യൂറർബങ്കറിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരോടും യാത്രപറഞ്ഞു.
അവിടെ അപ്പോൾ ഫ്യൂറർബങ്കറിലെ തൊഴിലാളികളും സെക്രട്ടറമാരും സൈനികരും ജോസഫ് ഗീബൽസും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും എന്നിങ്ങനെ ധാരാളം പേരുണ്ടായിരുന്നു.
സമയം ഉച്ചയ്ക്കു 2:30 ആകാറായപ്പോൾ ഹിറ്റ്ലർ ഇവാ ബ്രൗണിനോടൊപ്പം പഠനമുറിയിലേക്കു പോയി.
യൂറോപ്പിലെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണസമയത്ത്.
ചിത്രത്തിൽ വെളുത്ത നിറത്തിൽ കാണുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ നാസികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ളവ സഖ്യകക്ഷികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലും ആയിരുന്നു.
ചുവപ്പുനിറം സഖ്യകക്ഷികളുടെ മുന്നേറ്റം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഉച്ചയ്ക്കു 2:30-ഓടുകൂടി അവിടെ ഒരു വെടിയൊച്ച കേട്ടുവെന്ന് പലരും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
കുറച്ചു മിനിറ്റുകൾക്കുശേഷം ഹിറ്റ്ലറുടെ ഭൃത്യൻ ഹെയ്ൻസ് ലിങ്ങും ബോർമാനും കൂടി മുറി തുറന്നു നോക്കി.
അവിടെ കരിഞ്ഞ ബദാം പരിപ്പിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നതായി ലിങ്ങ് പറയുന്നു.
ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡിന്റെ ദ്രവരൂപമായ പ്രൂസിക് ആസിഡിന് അത്തരം ഗന്ധമാണുള്ളത്.
ഹിറ്റ്ലറുടെ വിശ്വസ്ത സൈനികന്മാരായ സ്ട്രംബൻ ഫ്യൂററും ഓട്ടോ ഗൺഷെയും മുറിയിൽ കയറിയപ്പോൾ കണ്ടത് സോഫയിൽ കിടക്കുന്ന രണ്ടു ജീവനറ്റ ശരീരങ്ങളാണ്.
ഹിറ്റലറുടെ മൃതശരീരത്തിന്റെ ഇടതുവശത്താണ് ഇവാ ബ്രൗണിന്റെ മൃതദേഹം കിടന്നിരുന്നത്.
ഹിറ്റ്ലറുടെ നെറ്റിക്കും വലതു ചെവിക്കുമിടയിലുള്ള ഭാഗത്തുനിന്ന് രക്തം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വാൾതർ പി.പി.കെ. 7.65 പിസ്റ്റൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തം തലയ്ക്കു നേരെ ഹിറ്റ്ലർ വെടിയുതിർക്കുകയായിരുന്നു.
ഹിറ്റ്ലറുടെ കാലിനു സമീപമാണ് തോക്ക് കിടന്നിരുന്നത്.
ഹിറ്റ്ലർക്കു സമീപമുള്ള സോഫയിലും കാർപ്പെറ്റിലും രക്തം പുരണ്ടിരുന്നു.
ഇവ ബ്രൗണിന്റെ ശരീരത്തിൽ മുറിവുകളൊന്നും കാണപ്പെട്ടില്ല.
അവർ സയനൈഡ് കഴിച്ചാണ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതെന്ന കാര്യം അവരുടെ മുഖത്തു നിന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു.
മരണസമയത്ത് ആ മുറിയിൽ മറ്റാരും പ്രവേശിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് ബങ്കറിലുണ്ടായിരുന്നവർ നിസ്സംശയം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ ഗൺഷെയാണ് ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണം പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഹിറ്റ്ലർ തയ്യാറാക്കിയ കുറിപ്പുകളിലും ശബ്ദശകലങ്ങളിലും പറഞ്ഞിരുന്നതു പോലെ ഇരുവരുടെയും മൃതശരീരങ്ങൾ ബങ്കറിനു വെളയിൽ കൊണ്ടുവന്ന് റെയ്ക് ചാൻസലറിക്കു സമീപമുള്ള ഉദ്യാനത്തിൽ വച്ച് പെട്രോൾ ഒഴിച്ച് തീ കൊളുത്തി.
വേഗം മുകളിലേക്കു വരൂ..
അവർ യജമാനനെ കത്തിക്കുന്നു ("Hurry upstairs, they're burning the boss!") എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടുവെന്ന് റോച്ചസ് മിഷ് എന്ന ദൃക്സാക്ഷി പറഞ്ഞു.
പെട്രോൾ ഉപയോഗിച്ച് തീ കൊളുത്തുവാൻ ആദ്യം കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ബങ്കറിലേക്ക് ഓടിപ്പോയ ലിങ്ങ് കുറച്ചു പേപ്പർ ചുരുളുകളുമായി മടങ്ങിയെത്തുകയും അതുപയോഗിച്ച് മൃതദേഹങ്ങൾക്കു തീകൊളുത്തുകയും ചെയ്തു.
മൃതദേഹങ്ങൾക്കു തീ പീടിച്ചപ്പോൾ അവിചടെയുണ്ടായിരുന്ന ബോർമാൻ, ഗൺഷെ, ലിങ്ങ്, ഗീബെൽസ്, എറിക് കെംക, പീറ്റർ ഹോൾ, എവാൾഡ് ലിൻഡ്ലോഫ്, ഹാൻസ് റെയ്സർ എന്നിവർ കൈയ്യുയർത്തി സല്യൂട്ട് ചെയ്തു.
സമയം 4:15 ആയപ്പോൾ ഹിറ്റലറുടെ മുറിയിലെ രക്തം പുരണ്ട പരവതാനി കത്തിച്ചുകളയുവാൻ ലിങ്ങ് ഉത്തരവിട്ടു.
രണ്ടു സൈനികർ ആ പരവതാനി ചുരുട്ടിയെടുത്ത് ഉദ്യാനത്തിൽ വച്ചു തന്നെ കത്തിച്ചുകളഞ്ഞു.
അവിടെയെത്തിയ സോവിയറ്റ് സൈനികർ റെയ്ക് ചാൻസലറിയും പരിസരവും ബോംബിട്ടു തകർത്തു.
കൂടുതൽ പെട്രോൾ കൊണ്ടുവന്ന് എസ്.എസ്. ഗാർഡുകൾ മൃതശരീരങ്ങൾ വീണ്ടും കത്തിച്ചു.
ശവശരീരങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും കത്തിത്തീരുവാൻ മണിക്കൂറുകൾ വേണ്ടിവന്നുവെന്ന് ലിങ്ങ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
മരണത്തിനുശേഷം ഫ്യൂറർബങ്കറിന്റെ മുകൾ ഭാഗം.
1947-ൽ തകർക്കപ്പെടുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ദൃശ്യം.
ഇടതുവശത്താണ് ഹിറ്റ്ലറുടെയും ഇവാ ബ്രൗണിന്റെയും മൃതശരീരങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചത്.
തകർക്കപ്പെട്ട ഫ്യൂറർബങ്കർ (1947)
ഹിറ്റ്ലർ മരിച്ചുവെന്ന വാർത്ത പുറംലോകമറിഞ്ഞത് ജർമ്മൻകാരിൽ നിന്നുതന്നെയാണ്.
ഹിറ്റ്ലർ മരിച്ചുവെന്ന വാർത്ത റേഡിയോയിലൂടെ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തത് മേയ് ഒന്നിനായിരുന്നു.
ഹിറ്റ്ലർ തന്റെ പിൻഗാമിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്ന ഗ്രാൻഡ് അഡ്മിറൽ കാൾ ഡൊണിറ്റ്സ് ആണ് ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണവാർത്ത റേഡിയോയിലൂടെ പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
ജർമ്മൻ ജനത തങ്ങളുടെ ഫ്യൂറർക്ക് അന്തിമോപചാരമർപ്പിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഹിറ്റ്ലർ മരണമടഞ്ഞിട്ടും ജർമ്മൻ സൈന്യത്തിന് യുദ്ധം തുടരേണ്ടിവന്നു.
ഹിറ്റ്ലർ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞ് 13 മണിക്കൂറുകൾക്കുശേഷം മേയ് 1-നാണ് ജോസഫ് സ്റ്റാലിൻ ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണവാർത്തയറിയുന്നത്.
ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശവശരീരം എത്രയും വേഗം കണ്ടെത്തണമെന്ന് സൈനികർക്കു സ്റ്റാലിൻ നിർദ്ദേശം നൽകി.
മേയ് 2-ന് സോവിയറ്റ് സൈനികർ റെയ്ക് ചാൻസലറി പിടിച്ചെടുത്തു.
ഫ്യൂറർബങ്കറിനുള്ളിൽ ജനറൽ ക്രബ്സും വിൽഹം ബുർഗ്ഡോർഫും നിറയുതിർത്ത് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതായി കണ്ടെത്തി.
മേയ് 2-ന് റെഡ് ആർമി ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻസിയായ SMERSH ഹിറ്റ്ലറുടെയും ഇവാ ബ്രൗണിന്റെയും രണ്ടു നായകളുടെയും (ബ്ലോണ്ടിയും വൂൾഫും) മൃതദേഹങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.
ഹിറ്റ്ലർ മരിച്ചുവെന്ന കാര്യം വിശ്വസിക്കുവാൻ സ്റ്റാലിൻ തയ്യാറായില്ല.
ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണവാർത്ത പുറത്തുവിടുന്നതിന് സ്റ്റാലിൻ നിയന്ത്രണമേർപ്പെടുത്തി.
മൃതശരീരങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കത്തിക്കുകയും അടക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
ഗീബെൽസിന്റെയും ഭാര്യയുടെയും ആറു കുട്ടികളുടെയും മൃതശരീരങ്ങൾ ബങ്കറിനു സമീപം ഏതോ അജ്ഞാത സ്ഥലത്തു കുഴിച്ചിട്ടു.
രക്ഷപ്പെടുന്നതിനായി ഹിറ്റ്ലർ സ്വീകരിച്ചേക്കാവുന്ന രൂപം 1944-ൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സീക്രട്ട് സർവ്വീസസ് തയ്യാറാക്കിയപ്പോൾ
സോവിയറ്റ് യൂണിയനു വിവിധ രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണം സംബന്ധിച്ചുള്ള ചില കഥകൾ തയ്യാറാക്കേണ്ടി വന്നു.
ഹിറ്റ്ലറുടെ മരണം രഹസ്യമാക്കി വയ്ക്കുവാൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചിരുന്നു.
ഹിറ്റ്ലർ മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് പലപ്പോഴും സ്റ്റാലിൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
1945 മേയ് 11-ന് ഹിറ്റ്ലറുടെ ദന്തഡോക്ടറുടെ സഹായത്തോടെ ഹിറ്റ്ലറുടെയും ഇവാ ബ്രൗണിന്റെയും മരണം ഉറപ്പിക്കുവാൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനു കഴിഞ്ഞു.
1946 മേയിൽ ഹിറ്റ്ലറെ അടക്കിയ സ്ഥലത്തുനിന്നും കത്തിക്കരിഞ്ഞ തലയോടിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.
തലയോട്ടിയിൽ വെടിയേറ്റതിന്റെ അടയാളങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
2009-ൽ ഈ തലയോടിനെ ഡി.എൻ.എ. പരിശോധനയ്ക്കു വിധേയമാക്കി.
നാൽപ്പതു വയസ്സിൽ താഴെയുള്ള സ്ത്രീയുടെ തലയോടാണ് അതെന്ന് അമേരിക്കൻ ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി.
റഷ്യൻ ചാരസംഘടനയായ കെ.ജി.ബി.യുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന SMERSH ഏജൻസിയെ പൂർവ്വ ജർമ്മൻ ഭരണകൂടത്തിനു വിട്ടുനൽകാൻ 1970-ൽ തീരുമാനമായി.
ഹിറ്റ്ലറെ അടക്കം ചെയ്ത സ്ഥലം ഏതെന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയാൽ അത് പിന്നീട് നാസികളുടെ തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രമായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ കെ.ജി.ബി. ഡയറക്ടർ യൂറി ആൻഡ്രപ്പോവ് ഒരു നിർണായക തീരുമാനമെടുത്തു.
1946 ഫെബ്രുവരി 21-ന് SMERSH മഗ്ഡേബർഗ്ഗിൽ അടക്കം ചെയ്ത ഹിറ്റ്ലറുടെ ശരീരാവശിഷ്ടങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചുകളയാൻ അദ്ദേഹം ഉത്തരവു നൽകി.
ഏതൊക്കെ സ്ഥലങ്ങളിലാണ് ഹിറ്റ്ലറെ അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന് വിശദമാക്കുന്ന ചാർട്ട് സോവിയറ്റ് സൈന്യത്തിനു ലഭിച്ച.
1970 ഏപ്രിൽ 4-ന് പത്തോ പതിനൊന്നോ അഴുകിയ ശരീരാവശിഷ്ടങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അഞ്ചു പെട്ടികൾ അവർ ദഹിപ്പിച്ചു.
ശവശരീരങ്ങളുടെ യാതൊരു ഭാഗവും ശേഷിക്കാത്തവിധമാണ് അവ ദഹിപ്പിച്ചത്.
അവശേഷിച്ച ചാരം മുഴുവൻ എൽബെ നദിയുടെ പോഷകനദിയായ ബൈഡെറിറ്റ്സിൽ ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു.
ഹിറ്റ്ലറുടെയും ബ്രൗണിന്റെയും ശവസരീരങ്ങൾ റെഡ് ആർമി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ പൂർണ്ണമായും കത്തിച്ചുകളഞ്ഞുവെന്നും ഹിറ്റ്ലറുടേതായി കീഴ്ത്താടിയെല്ലു മാത്രമാണ് അവശേഷിച്ചതെന്നും ഇയാൻ കെർഷോ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
ചിത്രശാല ജോസഫ് ഗീബൽസും കുടുംബവും 1945 ഏപ്രിലിൽ ഹിറ്റ്ലർ (വലത്) ബെർലിനിലെ സൈനികരെ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ.
ഹെർമ്മൻ ഗൊറിങ്ങും (മധ്യത്തിൽ) ഫീൽഡ് മാർഷൽ കെയ്ത്തലും (ഭാഗികമായി മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു) ഹിറ്റ്ലറുടെ ഭൃത്യൻ ഹെയ്ൻസ് ലിങ്ങ്.
ഹിറ്റ്ലറുടെ മൃതശരീരം ആദ്യം കണ്ടവരിലൊരാളാണ് ഇദ്ദേഹം.
1945 ജൂലൈയിൽ ഫ്യൂറർബങ്കറിനു സമീപം ഒരു ഒടിഞ്ഞ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ കുറിപ്പുകൾ അവലംബം അവലംബമാക്കിയ പുസ്തകങ്ങൾ {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite web }} : | author= has generic name ( help ) ; Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite news }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite news }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite news }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite web }} : Invalid | ref=harv ( help ) CS1 maint: numeric names: authors list ( link ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) {{ cite news }} : Invalid | ref=harv ( help ) കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ ലേഖനങ്ങൾ {{ cite web }} : | author= has generic name ( help )
അഡോൾഫ് ഡെലേസർട്ട്
അഡോൾഫ് ഫ്രാങ്കോയിസ് ഡെലേസർട്ട് (15 സെപ്റ്റംബർ 1809 – 6 ഏപ്രിൽ 1869) ഒരു ഫ്രഞ്ച് പര്യവേക്ഷകനും പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനും ആയിരുന്നു.
ബെഞ്ചമിൻ ഡെലേസർട്ടിന്റെ അനന്തരവനനായിരുന്ന അദ്ദേഹം ജോർജ്ജ് സാമുവൽ പെറോട്ടേറ്റ്ന്റെ
ഒരു യാത്രയിൽ ഇന്ത്യയിലേക്കും തെക്കുകിഴക്കേ ഏഷ്യയിലേക്കും അനുഗമിച്ചു.
24 ഏപ്രിൽ 1834 തുടങ്ങിയുള്ള അഞ്ചു വർഷങ്ങളിലായി നിരവധി പുതിയ സസ്യങ്ങളെയും ജന്തുക്കളെയും ശേഖരിച്ചു.
നീലഗിരി മലനിരകളുടെ ചെരുവിൽനിന്നും കണ്ടെത്തിയ പതുങ്ങൻ ചിലപ്പൻ അവയിലൊന്നാണ്.
അദ്ദേഹത്തിൻറെ ബഹുമാനാർത്ഥം തോമസ് സി ജെർഡോൺ അതിന് Garrulax delesserti എന്ന പേരു നൽകി.
മൗറീഷ്യസ് ,റീയൂണിയൻ ഐലൻഡ്, പെനങ്ങ് , പുതുച്ചേരി , മലയ് പെനിൻസുല, സിംഗപ്പൂർ , ജാവ , ചെന്നൈ എന്നീ സ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിച്ഛ് അദ്ദേഹം 30 ഏപ്രിൽ 1839-ൽ ഫ്രാൻസിൽ മടങ്ങിയെത്തി.
ജർമൻ കലാകാരനായ ജീൻ ക്രിസ്റ്റൊഫെ ഹെയ്‌ലൻഡ് ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ചില ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിരിക്കുന്നത്.
1843-ൽ അദ്ദേഹം തന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ഛ് Souvenirs d'un Voyage dans l'Inde exécuté de 1834 à 1839 എന്ന പുസ്തകമെഴുതി.
അതിലെ ഭൂദൃശ്യങ്ങൾ V. ഡോളറ്റ്-ഉം, ജന്തുക്കൾ JG പ്രീട്രെ-ഉം ആണ് വരച്ചത്.
അവലംബം പുറം കണ്ണികൾ Adolphe Delessert (1843) Souvenirs d'un voyage dans l'Inde exécuté de 1834 à 1839.
Fortin, Masson et cie, Paris
അഡോൾഫ് മേയർ
അഡോൾഫ് എഡ്വേർഡ് മേയർ (ജീവിതകാലം: 9 ഓഗസ്റ്റ് 1843 - 25 ഡിസംബർ 1942) ഒരു ജർമ്മൻ കാർഷിക രസതന്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുകയിലയെ ബാധിക്കുന്ന മൊസൈക് രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ പുകയില മൊസൈക് വൈറസും പൊതുവെ വൈറസുകളും കണ്ടെത്തുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചിരുന്നു.
ഓൾഡൻബർഗിലെ ഒരു ഹൈസ്‌കൂൾ അധ്യാപകന്റെ കുടുംബത്തിലാണ് 1843 ൽ മേയർ ജനിച്ചത്.
പ്രശസ്ത ജർമ്മൻ രസതന്ത്രജ്ഞൻ ലിയോപോൾഡ് ഗ്മെലിന്റെ മകളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവ്.
1860 മുതൽ 1862 വരെ കാൾസ്‌റൂഹെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്‌നോളജിയിൽ ഗണിതവും രസതന്ത്രവും പഠിച്ചു.
1879-ൽ നെതർലാൻഡിലെ വാഗെനിൻ‌ഗെനിലെ അഗ്രികൾച്ചറൽ എക്സ്പിരിമെൻറ് സ്റ്റേഷന്റെ ഡയറക്ടർ സ്ഥാനം മേയർ വഹിക്കവേ, പുകയിലച്ചെടിയെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തരം രോഗത്തെക്കുറിച്ച് പഠനം നടത്താൻ ഡച്ച് കർഷകർ അദ്ദേഹത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
1886-ൽ ഈ രോഗത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രബന്ധം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മേയർ, അതിന് ടുബോക്കോ മൊസൈക് രോഗം എന്ന് പേരിട്ട്, രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി തന്റെ പ്രബന്ധത്തിൽ വിവരിച്ചു.
രോഗം ബാധിച്ച പുകയില സസ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സ്രവത്തിലൂടെ ആരോഗ്യകരമായ വളരുന്ന സസ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് രോഗം ബാധിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.
അക്കാലത്ത്, വളരെ ചെറിയ ബാക്ടീരിയയോ വിഷവസ്തുക്കളോ പടർത്തിയിരുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ രോഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം ടുബാക്കോ മൊസൈക് വൈറസ് (ടിഎംവി) ആണെന്ന് കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് തെളിഞ്ഞത്.
അവലംബം ↑ Translated into English in Johnson, J., Ed.
(1942) Phytopathological classics (St. Paul, Minnesota: American Phytopathological Society) No. 7, pp. 11–-24.
അനാമിർട്ട ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Anamirta
മെനിസ്പെർമേസീ കുടുംബത്തിലെ വലിയ മരം പോലെ വളരുന്ന വള്ളിച്ചെടികൾ അടങ്ങിയ ഒരു ജനുസ് ആണ് അനാമിർട്ട (Anamirta) .
ഇവ തെക്കേഷ്യയിലെ തദ്ദേശവാസികളാണ്.
ഈ ജനുസിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സ്പീഷിസ് ആണ് ആനയമൃത് .
സ്പീഷിസ് Anamirta cocculus (Indian Berry) Anamirta jucunda Miers (Java) Anamirta lemniscata Miers (Java) Anamirta lourieri Pierre (Cambodia) Anamirta luctuosa Miers (Java) Anamirta paniculata (Levant Berry) (East Asia) Anamirta populifera Miers (Timor) Anamirta pfeiffer (Status : fossil) അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Media related to Anamirta at Wikimedia Commons Anamirta എന്ന ജീവവർഗ്ഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ വിക്കിസ്പീഷിസിൽ കാണുക.
അനായ് അയ്യ സഹോദരങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Anai_Ayya_brothers
19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തമിഴ്നാട്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന, കർണാടക സംഗീത രചയിതാക്കളായ രണ്ട് സഹോദരന്മാരാണ് അനായ് അയ്യ സഹോദരങ്ങൾ .
അനൈ അയ്യരും അന്നവയ്യരും തെലുങ്കിലും തമിഴിലും കൃതികൾ രചിക്കുകയും ഉമദാസ എന്ന മുദ്ര ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
ത്യാഗരാജന്റെ സമകാലികരായിരുന്നു, മഹാ വൈദ്യനാഥ അയ്യരുമായി ബന്ധമുള്ള അനൈ അയ്യ സഹോദരങ്ങൾ.
തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിലെ വയച്ചേരിയിലും തിരുവയ്യാറിലുമാണ് അവർ താമസിച്ചിരുന്നത്.
തഞ്ചാവൂരിലെ സെർഫോജി രണ്ടാമൻ രാജാവാണ് അവരെ സംരക്ഷിച്ചത്.
നിലവിൽ ലഭ്യമായ 26 തമിഴ് കൃതികളും, 12 തെലുങ്ക് കൃതികളും അവർ ഒരുമിച്ച് എഴുതിയെന്ന് കരുതുന്നു.
തത്ത്വചിന്താപരമായ രചനകൾ, ശിവനേയും പാർവ്വതിയേയും പ്രകീർത്തിക്കുന്നതാണ്.
അംബനംനു ( തോടി ), ഇന്ത പരാക ( മായാമാളവഗൗള ), പരുവം പാർക്ക ന്യായമ ( ശുദ്ധധന്യാസി ), ശരണു ശരണു ( ചെഞ്ചുരുട്ടി ) മഹിമ തെലിയ തരമാ ( ശങ്കരാഭരണം ) തുടങ്ങിയവ അവരുടെ പ്രശസ്തമായ ചില രചനകളാണ്.
അനാഹനാദം, സംഗീതത്തിൽ വിക്കിപീഡിയയുടെ ഗുണനിലവാരത്തിലും, മാനദണ്ഡത്തിലും എത്തിച്ചേരാൻ ഈ ലേഖനം വൃത്തിയാക്കി എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
പൃഥ്വീജലാദികളുടെ സൂക്ഷ്മാംശങ്ങളായ പരമാണുക്കൾ സർവത്ര വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ശബ്ദദ്രവ്യത്തിന്റെ പരമാണുക്കളും സർവവ്യാപ്തങ്ങളാണ്.
പഞ്ചഭൂതങ്ങളിലൊന്നായ ആകാശമെന്നു പറയുന്നത്, ഈ ശബ്ദാണു സമൂഹത്തെയാണ്.
മൂർത്താഭിഘാതം നിമിത്തം അവിടെയുള്ള ശബ്ദാണുസമൂഹം വായുവിന്റെ സഹായത്തോടുകൂടി തമ്മിൽ ചേർന്ന് തരംഗാകൃതിയായിത്തീരുമ്പോൾ അതിന് ആഹതശബ്ദമെന്നു പറഞ്ഞുവരുന്നു.
അപ്പോൾ അതു നമുക്കു കേൾക്കത്തക്കതാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
അനാഹതനാദത്തെ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് സംഗീതമകരന്ദ കർത്താവായ നാരദമുനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്:
അനാഹതാദാഹതോ മരുതാ നുന്നസ്സരതി വിദ്യുതാ അനാഹതശബ്ദത്തിൽനിന്നും വായുവിനാൽ പ്രേരിതമായിട്ടാണ് ആഹതശബ്ദമുണ്ടാകുന്നത്.
അതായത് അനാഹത ശബ്ദമാണ് ആഹതശബ്ദത്തിന് ഉപാദാനകാരണം.
വായുപ്രേരണം നിമിത്തകാരണവുമാണ്.
ഈ ആഹതശബ്ദം വായുപ്രേരിതമായി വിദ്യുത്തിൽ കൂടി ഗമിക്കുന്നു.