smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1852 ഒക്ടോബറിൽ, വെർമോണ്ട് നിയമസഭയിൽ സമർപ്പിച്ച നിരവധി നിവേദനങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് സ്കൂൾ മീറ്റിംഗുകളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് വോട്ടവകാശം നൽകുന്നതിന് സംഘടിപ്പിക്കാൻ അവർ സഹായിച്ചതായിരുന്നു.
കിഴക്കൻ മേഖലയിൽ വളർന്നുവരുന്ന വനിതാ പ്രസ്ഥാനം സംഘടിപ്പിക്കാൻ അവർ സഹായിച്ചു.
1852 ഒക്ടോബറിൽ, സ്‌കൂൾ മീറ്റിംഗുകളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് വോട്ടവകാശം നൽകുന്നതിനായി വെർമോണ്ട് നിയമസഭയിൽ സമർപ്പിച്ച നിരവധി നിവേദനങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് സംഘടിപ്പിക്കാൻ അവർ സഹായിച്ചു.
1854-ലെ കൻസാസ്-നെബ്രാസ്ക നിയമം തെക്ക് പുറത്ത് അടിമത്തം സ്ഥാപിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, ക്ലാരീന നിക്കോൾസ് തന്റെ കുടുംബത്തെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് കൻസാസിലെ ഒരു പയനിയറും ആക്ടിവിസ്റ്റുമായി.
സൂസൻ ബി. ആന്റണി , എലിസബത്ത് കാഡി സ്റ്റാന്റൺ തുടങ്ങിയ സ്ത്രീകളുടെ ആദരവും പിന്തുണയും നേടി.
സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളുടെ മുൻനിരയിലേക്ക് അവർ ദത്തെടുത്ത സംസ്ഥാനത്തെ എത്തിക്കാൻ അവളുടെ ശ്രമങ്ങൾ സഹായിച്ചു.
തിരക്കേറിയ ജീവിതത്തിനിടയിൽ, ക്ലാരിന നിക്കോൾസ് അധ്യാപിക, ലക്ചറർ, എഡിറ്റർ, എഴുത്തുകാരി, കർഷകൻ, സാധാരണ ഡോക്ടറും അഭിഭാഷകയും, സർക്കാർ ഗുമസ്തൻ, പാവപ്പെട്ട കറുത്ത കുട്ടികളുടെയും വിധവകളുടെയും ഭവനത്തിൽ മേട്രൻ, അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് റെയിൽറോഡിലെ കണ്ടക്ടർ എന്നീ നിലകളിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
1885-ൽ കാലിഫോർണിയയിൽ വച്ച് അവർ മരിച്ചു.
അവിടെ അവർ പ്രഥമപ്രവർത്തകയാകുകയും അവസാനം വരെ പ്രക്ഷോഭം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് Diane Eickhoff, Revolutionary Heart: Clarina Nichols and the Pioneering Crusade for Women's Rights.
Kansas City, KS: Quindaro Press, 2006.
Also released in a YA version as Clarina Nichols: Frontier Crusader for Women's Rights .
Marilyn S. Blackwell and Kristen T. Oertel, Frontier Feminist: Clarina Howard Nichols and the Politics of Motherhood.
Lawrence, KS: University Press of Kansas, 2010.
പുറംകണ്ണികൾ Clarina Nichols , Women’s Rights Activist And Journalist Biography Archived 2007-10-06 at the Wayback Machine .
, from a website created by the University of Kansas and the Kansas State Historical Society Clarina Irene Howard Nichols Papers.
ക്ലാരിബെൽ അലിഗ്രിയ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Claribel_Alegr%C3%ADa
പ്രമുഖ നിക്കരാഗ്വൻ കവിയും നോവലിസ്റ്റും പത്രപ്രവർത്തകയുമാണ് ക്ലാരിബെൽ അലിഗ്രിയ എന്ന തൂലികാ നാമത്തിൽ എഴുതുന്ന ക്ലാരാ ഇസബെൽ അലിഗ്രിയ വിദെസ് (ജനനം :12 മേയ് 1924).
2006 ലെ സാഹിത്യത്തിനു നൽകുന്ന ന്യൂസ്റ്റാഡ് പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നിക്കരാഗ്വൻ മോചന സമരത്തിന്റെ ശക്തമായ പ്രതിധ്വനിയാണ് അലിഗ്രിയയുടെ കവിതകൾ.
നിക്കരാഗ്വെയിൽ ജനിച്ച അലിഗ്രിയ വളർന്നത് പടിഞ്ഞാറൻ എൽസാൽവഡോറിലായിരുന്നു.
1943 ൽ അമേരിക്കിലേക്ക് പോയി.
ജോർജ് വാഷിംഗ്ടൺ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി.
രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു.
സാൻഡനിസ്റ്റ ദേശീയ വിമോചന മുന്നണിയിൽ സജീവമായിരുന്നു.
അക്രമരാഹിത്യത്തിലൂന്നിയ പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ 1979 ൽ നിക്കരാഗ്വെയിലെ അനസ്റ്റാസിയോ സൊമോസ ഡിബെയ്ലിന്റെ ഏകാധിപത്യ ഗവൺമെന്റിനെ പുറത്താക്കുന്നതിൽ  പങ്ക് വഹിച്ചു.
1985 ൽ നിക്കരാഗ്വെയിലേത്ത് മടങ്ങിയ  അവർ രാജ്യത്തിന്റെ പുനസൃഷ്ടിയിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
നിരവധി കാവ്യ സമാഹാരങ്ങളും നോവലുകളും കുട്ടികളുടെ കൃതികളും പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി.
കൃതികൾ Anillo de silencio (1948) Suite de amor,angustia y soledad (1950) Vigilias (1953) Acuario (1955) Tres cuentos (1958) Huésped de mi tiempo (1961) Vía única (1965) Cenizas de Izalco (1966) Aprendizaje (1970) Pasaré a cobrar y otros poemas (1973) Sobrevivo (1978, Premio Casa de las Américas de Poesía) La encrucijada salvadoreña (1980) Nicaragua: la revolución sandinista (1980) Flores del volcán; Suma y sigue (1981) Flowers from the Volcano (1983) No me agarran viva: la mujer salvadoreña en lucha (1983) Para Romper El Silencio: Resistencia Y Lucha En Las Carceles Salvadoreñas (1983) Álbum familiar (1984) Despierta, mi bien, despierta (1986) Luisa en el país de la realidad (1987) Ashes of Izalco: a Novel (1989) Woman of the River (Pitt Poetry Series) (1989) They Won't Take Me Alive: Salvadoran Women in Struggle for National Liberation (1990) Family Album (1991) Fugue (1993) Death of Somoza (1996) Thresholds/Umbrales: Poems (1996) Tunnel to Canto Grande (1996) El Nino Que Buscaba A Ayer (1997) Sorrow (1999) Casting Off (2003) Soltando Amarras (2003) ഇംഗ്ലീഷ് തർജ്ജമ Luisa in Realityland , trans.
Darwin J. Flakoll (New York: Curbstone Press, 1987) ISBN 0-915306-70-0 Sorrow , trans.
Carolyn Forché (New York: Curbstone Press, 1999) ISBN 1-880684-63-2 പുരസ്കാരങ്ങൾ 2006 ലെ സാഹിത്യത്തിനു നൽകുന്ന ന്യൂസ്റ്റാഡ് പുരസ്കാരം 1978 ൽ ക്യൂബ നൽകുന്ന കാസ ഡെ ലാസ് അമേരിക്കാസ് പുരസ്കാരം (ഐ സർവൈവ്) ( ജിയോകോൺട ബെല്ലിയോടൊപ്പം ) അവലംബം ↑ {{ cite journal }} : | access-date= requires | url= ( help ) ; Check | doi= value ( help ) ; Unknown parameter | month= ignored ( help ) ↑ http://www.poets.org/poet.php/prmPID/275 അധിക വായനയ്ക്ക് {{ cite book }} :  CS1 maint: multiple names: authors list ( link ) പുറം കണ്ണികൾ (in Spanish) Claribel Alegría gana premio internacional Archived 2007-04-17 at the Wayback Machine .
(in Spanish) Encuentro-Taller con Claribel Alegría Archived 2007-02-21 at the Wayback Machine .
(in Spanish) Academy of American Poets (in Spanish) Claribel Alegria at Curbstone Press
ക്ലാരിയോൺ ചുക്വുറ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Clarion_Chukwura
ഒരു നൈജീരിയൻ അഭിനേത്രിയും മനുഷ്യസ്‌നേഹിയുമാണ് ചീഫ് ക്ലാരിയോൺ ചുക്വുറ (ജനനം Clara Nneka Oluwatoyin Folashade Chukwurah; 24 ജൂലൈ 1964).
അവർ ലാഗോസിൽ നഴ്‌സറിയും പ്രൈമറി സ്‌കൂളും പഠിച്ചു.
പിന്നീട് ക്വീൻ ഓഫ് ദി റോസറി കോളേജിൽ നിന്ന് സെക്കൻഡറി വിദ്യാഭ്യാസം നേടി.
ഒനിറ്റ്ഷ ഒബാഫെമി അവോലോവോ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ഡ്രമാറ്റിക് ആർട്‌സ് വിഭാഗത്തിൽ അഭിനയവും സംസാരവും പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആഫ്രിക്കയിലുടനീളമുള്ള അവരുടെ ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അവർ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സമാധാന അംബാസഡറായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
1980-ൽ അഭിനയജീവിതം ആരംഭിച്ച അവർ "മിറർ ഇൻ ദി സൺ" എന്ന സോപ്പ് ഓപ്പറയിൽ അഭിനയിച്ചതോടെ ജനപ്രീതി നേടി.
1982-ൽ ബുർക്കിന ഫാസോയിൽ നടന്ന ഫെസ്‌പാക്കോ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ മികച്ച നടിക്കുള്ള പുരസ്‌കാരം നേടിയ ആദ്യത്തെ നൈജീരിയക്കാരിയായിരുന്നു അവർ.
1964 ജൂലൈ 24 ന് നാലംഗ കുടുംബത്തിൽ ഏക മകളായി ചുക്വുറ ജനിച്ചു.
അനമ്പ്ര സംസ്ഥാനത്ത് നിന്നുള്ള അവർ മ്യൂസിക് വീഡിയോ ഡയറക്ടർ ക്ലാരൻസ് പീറ്റേഴ്സിന്റെ അമ്മയാണ്.
2016-ൽ, ചുക്വുറ ആന്റണി ബോയിഡിനെ മൂന്നാമതും വിവാഹം കഴിക്കുകയും തന്റെ പുതിയ ഭർത്താവിനെ യഹോവയുടെ സാക്ഷികളുടെ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
അംഗീകാരം The traditional title of Ada Eji Eje Mba I of Onitsha , Anambra State Legends of Nollywood award at the Nollywood at 20 Celebration 1982 Best Actress of the Year at All Africa Film Festival, Ougadagodou, Burkina Faso (won) 1997 Afro-Hollywood Best Actress Award for Glamour Girls (won) 2001 THEMA Best supporting actress (yoruba) award (won) 2001 Lebatino Film Festival, Mexico award for best actress (won) 2003 Africa Cinema Award (won) 2004 Reel Award for Best Actress (won) 2014 Africa Movie Academy Awards for Best Actress in a Leading Role അവലംബം
ക്ലാര സെത്കിൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Clara_Zetkin പ്രമാണം:Stamps of Germany (DDR) 1987, MiNr 3085.jpg Stamp of the GDR
ക്ലാര സെത്കിൻ (1857 ജൂലൈ 5 – 1933 ജൂൺ 20) വിപുലമായ സ്വാധീനശക്തിയുണ്ടായിരുന്ന ജർമ്മൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതാവും സ്ത്രീവിമോചനപ്പോരാളിയുമായിരുന്നു.
1910 -ൽ ആദ്യ സാർവ്വദേശീയ വനിതാദിനം സംഘടിപ്പിക്കുന്നത് ക്ലാരസെത്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.
റോസാ ലക്സംബർഗ്ഗിന്റെ ദീർഘകാല സഹായിയായി സ്പാർട്ടാസിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവും ജർമ്മൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ചു.
ജർമ്മനിലെ സാക്സോണിയിലുള്ള വീഡേരോ (Wiederau)എന്ന കാർഷിക ഗ്രാമത്തിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭാ പ്രവർത്തകനും സ്കൂൾ അധ്യാപകനുമായിരുന്ന ഗോഡ്ഫ്രൈഡ് എൽസനറിന്റെയും സമ്പന്നയായിരുന്ന ജോസഫൈൻ വിറ്റാലേ എൽസനേറിന്റേയും മകളായിട്ടാണ് ക്ലാര എൽസനേർ ജനിച്ചത്.
അദ്ധ്യാപികയാവാൻ വേണ്ടി പഠിച്ച ക്ലാര പിന്നീട് ജർമ്മൻ വനിതാ പ്രസ്ഥാനവുമായും തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനവുമായും അടുക്കുന്നതുവഴിയാണ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതാവായി ഉയർന്നത്.
തന്റെ കാമുകനും ആദ്യകാല ജീവിത സഖാവുമായിരുന്ന റഷ്യൻ വിപ്ലവകാരി ഒസിപ്പ് സെത്കിന്റെ പേര് സ്വീകരിച്ചതിലൂടെയാണ് ക്ലാര എൽസനേർ ക്ലാര സെത്കിൻ ആയി മാറുന്നത്.
ജർമ്മൻ സോഷ്യൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ വനിതാ പത്രമായ ഇക്വാലിറ്റി (Die Gleichheit) യുടെ പത്രാധിപയായി അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
സ്ത്രീകളുടെ വോട്ടവകാശം, തുല്യതയ്ക്കുള്ള അവകാശം തുടങ്ങിയവയ്കായി സാർവ്വദേശീയ തലത്തിലുള്ള ഇടപെടലുകൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകി.
ലെനിന്റെ സ്ത്രീ പ്രശ്നം സംബന്ധിച്ച നിലപാടുകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ സജീവമായി ഇടപെട്ടു.
ജർമ്മനിയിലെ പാർലമെന്റായ റെയ്ഷ്റ്റാഗിൽ ജർമ്മൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
ഹിറ്റ്ലർ പാർട്ടിയെ നിരോധിച്ചതിനെ തുടർന്ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുകയും 76 -ാമത്തെ വയസ്സിൽ അവിടെവെച്ച് അന്തരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അവലംബം ↑ http://www.marxists.org/archive/zetkin/index.htm ↑ http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/GERzetkin.htm
ക്ലാര ഷൂമൻ
ഒരു ജർമൻ സംഗീതജ്ഞയും റൊമാന്റിക് കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പിയാനിസ്റ്റുകളിൽ ഒരാളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ആളുമാണ് ക്ലാര ഷൂമൻ (Clara Schumann ) ( née Clara Josephine Wieck ; 13 സെപ്തംബർ 1819 – 20 മെയ്1896).
61 വർഷം നീണ്ടുനിന്ന സംഗീതജീവിതത്തിൽ പിയാനോ വാദനത്തിനെ ജനങ്ങൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ട രീതിയിൽ മാറ്റിമറിക്കാൻ ക്ലാരയ്ക്കായി.
സംഗീതജ്ഞനായ റോബർട്ട് ഷൂമൻ ആയിരുന്നു ക്ലാരയുടെ ഭർത്താവ്.
രണ്ടുപേരും കൂടി ജൊഹാൻ ബ്രാംസിനെ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ബ്രാംസിന്റെ ഏതൊരു കൃതി തന്നെയും പൊതുവേദിയിൽ ആദ്യം അവതരിപ്പിച്ചത് ക്ലാരയായിരുന്നു.
പിന്നീട് ബ്രാംസിന്റെ മറ്റു കൃതികളും, പ്രധാനമായി Variations and Fugue on a Theme by Handel എന്നതും വേദിയിൽ ആദ്യം അവതരിപ്പിച്ചതും ക്ലാര തന്നെയായിരുന്നു.
1989 ജനുവരി 2 മുതൽ 2002 ജനുവരി ഒന്നിന് ജർമൻ മാർക്ക് യൂറോയ്ക്ക് വഴിമാറുന്നതുവരെ 100 മാർക് നോട്ടിൽ ക്ലാരയുടെ ചിത്രം ആലേഖനം ചെയ്തിരുന്നു.
അവലംബം സ്രോതസ്സുകൾ Avins, Styra (ed), Johannes Brahams: Life and Letters (1997), selected and annotated by Styra Avins, Transl.
by Joseph Eisinger and S. Avins, Oxford University Press.
Gál, Hans, Johannes Brahms: His Work and Personality , transl.
from German by Joseph Stein, Knopf, New York, 1963; published in the UK by Wiedenfeld Nicholson Litzmann, Berthold, Clara Schumann: An Artist's Life based on Material found in Diaries and Letters , translated and abridged from the fourth German edition by Grace E. Hadow.
MacMillan, London, and Breitkopf and Härtel, Leipzig, 1913, two vols.
; reprinted at unspecified date.
Another printing New York, Da Capo Press , 1979, ISBN 978-0-306-79582-4 .
Another, Litzmann Press, 2007, ISBN 978-1-4067-5906-8 .
Page numbers may not agree between different printings.
Reich, Nancy B. (1986).
"Clara Schumann."
In Women Making Music: The Western Art Tradition, 1150–1950.
Urbana and Chicago, University of Illinois Press.
ISBN 0252012046 Reich, Nancy B., Clara Schumann, The Artist and The Woman , Revised edition, Ithaca, New York: Cornell University Press, 2001.
ISBN 978-0-8014-8637-1 ISBN 978-0-8014-3740-3 Reich, Susanna (1999, 2005), Clara Schumann: Piano Virtuoso , New York: Houghton Mifflin Harcourt, ISBN 0-618-55160-3 .
Schumann, Clara, and Brahms, Johannes, Briefe aus den Jahren [Letters from the Years] 1853–1896, two vols.
, Band I: 1853–1871, Band 2: 1872–1896, with a "Geleitwort" (Preface) by Marie Schumann.
Schumann, Eugenie, The Schumanns and Johannes Brahms: The Memoirs of Eugenie Schumann , English Edition 1927, reprinted 1991 by Music Book Society, Lawrence, Massachusetts, ISBN 1-878156-01-2 ; translated by Marie Busch from the German original Erinnerungen von Eugenie Schumann , 1925.
To be called "Eugenie Schumann."
അധികവായനയ്ക്ക് Borchard, Beatrix : Clara Schumann.
Ullstein, Frankfurt/Main – Berlin 1991 (four editions), ISBN 3-548-35367-3 .
Borchard: Clara Schumann.
Ihr Leben.
Eine biographische Montage.
3rd edition Olms, Hildesheim 2015, ISBN 978-3-487-08553-1 .
Bogousslavsky, J. and M. G. Hennerici, Bäzner, H., Bassetti, C., Neurological disorders in famous artists, Part 3 , Karger Publishers, 2010, pp. 101–18.
Boyd, Melinda.
"Gendered Voices: The 'Liebesfrühling' Lieder of Robert and Clara Schumann." 19th-Century Music 39 (Autumn 1975): 145–62.
Gould, John.
"What Did They Play? The Changing Repertoire of the Piano Recital from the Beginnings to 1980."
The Musical Times 146 (Winter 2005): 61–76.
Kopiez, Reinhard, Andreas C. Lehmann and Janina Klassen.
"Clara Schumann's collection of playbills: A historiometric analysis of life-span development, mobility, and repertoire canonization."
Poetics , Volume 37, Issue 1, February 2009: 50–73.
Burstein, L. Poundie.
"Their Paths, Her Ways: Comparison of Text Settings by Clara Schumann and Other Composers."
Women and Music – A Journal of Gender and Culture 6 (2002): 11ff.
Rattalino, Piero.
Robert Clara .
In Italian; Varese: Zecchini Editore, 2002.
ISBN 88-87203-14-8 .
Kees van der Vloed, Clara Schumann-Wieck.
De pijn van het gemis.
Aspekt, Soesterberg 2012.
ISBN 9789461531773 .
(in Dutch) Dieter Kühn, Clara Schumann, Klavier .
Fischer Taschenbuch Verlag.
Auflage: März 2009.
ISBN 9783596142033 .
(in German) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Clara Schumann: A Composer’s Wife as Composer - by Eugene Gates, Kapralova Society Journal .
Kreusch-sheet-music.net - Free Scores by Clara Schumann Free scores by Clara Schumann in the International Music Score Library Project International Music Score Library Project (IMSLP) Complete works of Clara Schumann-Wieck Archived 2008-10-17 at the Wayback Machine .
Goldenwattle.net - Play about Clara Schumann March in Es dur യൂട്യൂബിൽ , for piano duet, Clara Schumann's last work Scherzo Nr.2 Op.14 യൂട്യൂബിൽ Clara Schumann - Classical Composer Clara Schumann Piano Trio in G minor , YouTube of a concert given by the Galos Piano Trio at St. Martin in the Fields on 26 May 2015.
ക്ലാര വിച്മാൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Clara_Wichmann
ജർമ്മൻ -ഡച്ച് അഭിഭാഷകയും എഴുത്തുകാരിയും അരാജക-സിൻഡിക്കലിസ്റ്റും ഫെമിനിസ്റ്റും നിരീശ്വരവാദിയുമായിരുന്നു ക്ലാര ഗെർ‌ട്രൂഡ് വിച്മാൻ ,(17 ഓഗസ്റ്റ് 1885 - 15 ഫെബ്രുവരി 1922) ക്ലാര മൈജർ-വിച്മാൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ജീവിതം De theorie van het syndikalisme , design by Theo van Doesburg (1920).
ഹാംബർഗിലാണ് ജനിച്ചതെങ്കിലും ക്ലാര വിച്മാൻ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നെതർലാൻഡിലാണ് ചെലവഴിച്ചത്.
ധാതുശാസ്‌ത്രത്തിലും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിലും യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി പ്രൊഫസറായ ആർതർ വിക്‌മാന്റെയും ജോഹന്ന തെരേസ ഹെൻറിയറ്റ് സെയ്‌സിന്റെയും (1852–1938) മകളും ആർട്ടിസ്റ്റ് എറിക് വിച്മാന്റെ (1890-1919) സഹോദരിയുമാണ്.
1902 ൽ അവർ തത്ത്വചിന്തയും ജോർജ്ജ് വിൽഹെം ഫ്രീഡ്രിക്ക് ഹെഗലിന്റെ കൃതികളും പഠിച്ചു.
1903 നും 1905 നും ഇടയിൽ അവർ നിയമം പഠിച്ചു.
ഒരു വിദ്യാർത്ഥി എന്ന നിലയിൽ ക്ലാര വിച്മാൻ ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു.
കൂടാതെ കോമിറ്റ മിസ്ഡാഡ് എൻ സ്ട്രാഫിൽ പങ്കെടുത്തു.
അതിൽ ഹെൻഡ്രിക് എബോ കാസ്പേഴ്സും പങ്കെടുത്തു.
1908 മുതൽ ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സജീവമായിരുന്ന അവർ 1918 ൽ അരാജകവാദിയായി.
അരാജകവാദ, സൈനിക വിരുദ്ധ, ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ അവർ വളരെ സജീവമായിരുന്നു.
പ്രാഥമികമായി അവളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെ.
ക്രിമിനൽ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെ നിശിതമായി വിമർശിക്കുന്ന നിരവധി ലേഖനങ്ങളും അവർ എഴുതി.
1912-ൽ 'ബെസ്‌ചൗവിംഗൻ ഓവർ ഡി ഹിസ്റ്റോറിഷ് ഗ്രോണ്ട്‌സ്‌ലാജൻ ഡെർ ടെഗൻവുർഡിഗെ ഓംവോർമിംഗ് വാൻ ഹെറ്റ് സ്ട്രാഫ്ബെഗ്രിപ്പ്' (ലൈഡൻ, 1912) എന്ന തന്റെ പ്രബന്ധത്തിലാണ് അവർ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി എഴുതിയത്.
ക്രിമിനൽ നിയമത്തിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശ തത്വമെന്ന നിലയിൽ ശിക്ഷാ നീതി എന്ന ആശയം നിർത്തലാക്കണമെന്ന് അവർ ഇതിൽ വാദിച്ചു.
1919-ൽ അവർ 'കുറ്റവും ശിക്ഷയും സംബന്ധിച്ച നിലവിലുള്ള സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കെതിരെ ഒരു കമ്മിറ്റി പ്രവർത്തനം' സൃഷ്ടിച്ചു.
1920 മാർച്ച് 21 ന് അവർ "കുറ്റം, ശിക്ഷ, സമൂഹം" എന്ന വിഷയത്തിൽ തന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പ്രഭാഷണം നടത്തി.
ഈ പ്രഭാഷണത്തിൽ അവർ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ സാമൂഹിക അനീതിയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതാണെന്നും, നീതിയുക്തമായ സാമൂഹിക ബന്ധത്തിലൂടെ മിക്ക കുറ്റകൃത്യങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമാകുമെന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു.
പാരമ്പര്യം ക്ലാര വിച്ച്മാൻ
ക്ലാര വിച്ച്മാൻ തന്റെ മകൾ ഹെറ്റി ക്ലാര പാസ്‌ഷിയർ-മൈജറിനെ (1922-2012) പ്രസവിച്ച് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം 36 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചു.
ജോ മെയ്ജർ അവളുടെ മരണശേഷം അവളുടെ കൃതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് തുടർന്നു, അവളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു 'സ്കെച്ച്' എഴുതി.
ഒരു നിരീശ്വരവാദിയാണെങ്കിലും, ജന്മം കൊണ്ട് യഹൂദനായിരുന്നു, രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തെ അതിജീവിച്ച് ആംസ്റ്റർഡാമിൽ ഒളിവിൽ പോയി.
ഹെറ്റി ക്ലാര യുദ്ധത്തെ അതിജീവിക്കുകയും ചെറുത്തുനിൽപ്പിനൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു ജൂത കുടുംബത്തെ ലൈഡനിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.
യുദ്ധാനന്തരം അവൾ ഒരു ഡോക്ടറായിത്തീർന്നു, മരണം വരെ അമ്മയുടെ കൃതികളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലും ആർക്കൈവിംഗിലും സജീവമായി ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി വാദിച്ച 'ക്ലാര വിച്ച്മാൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്' (1987-2004) അവളുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
2005-ൽ ആംസ്റ്റർഡാമിൽ എല്ലി സ്മോളനാർസ് എഴുതിയ പാസ്സി വൂർ വ്രിജൈദ് എന്ന അവളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
അവലംബം ↑ E. Smolenaars: Passie voor Vrijheid.
Clara Wichmann (1885-1922).
Verlag Aksant, Amsterdam 2005, ISBN 90-5260-173-9 ↑ Kurzbiographie über Clara Wichmann .
ക്ലാര ഹിറ്റ്ലർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Klara_Hitler
ക്ലാര ഹിറ്റ്‌ലർ (née Pölzl; 12 ഓഗസ്റ്റ് 1860 - 21 ഡിസംബർ 1907) അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്‌ലറുടെ അമ്മയായിരുന്നു.
കുടുംബ പശ്ചാത്തലം, വിവാഹം
ഓസ്ട്രിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഓസ്ട്രിയൻ ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ചു.
പിതാവ് ജൊഹാൻ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് പോൾസും അമ്മ ജോഹന്ന ഹീഡ്ലറായിരുന്നു.
പഴയ കർഷകരുടെ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് ക്ലാര വരുന്നത്.
അവർ കഠിനാദ്ധ്വാനിയും, ഊർജ്ജസ്വലയും, ഭക്തയും, മനസാക്ഷിയുള്ളവളുമായിരുന്നു.
കുടുംബ ഡോകടറായ ഡോക്ടർ എഡ്വേർഡ് ബ്ളോച്ചിന്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ക്ലാര വളരെ മാധുര്യമുളളവളും സുന്ദരിയും ആയിരുന്നു.
1876 -​​ൽ, 16 വയസ്സുള്ള ക്ളാരയെ അന്ന ഗിൽസ്-ഹോറെയുമായുള്ള ആദ്യബന്ധത്തിനു ശേഷം മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് തന്റെ ബന്ധു അലോയിസ് ഹിറ്റ്ലർ ഒരു വീട്ടു ജോലിക്കായി വാടകയ്ക്കെടുത്തിരുന്നു.
അലോയിസ്ന്റെ ജാതീയ പിതാവ് അജ്ഞാതനായിരുന്നെങ്കിലും, മറിയ ഷീക്ലർബർബർ , ജൊഹാൻ ജോർജ് ഹൈഡ്ലറെ വിവാഹം കഴിച്ചതോടെ അലൂയിസ് ഹൈഡെലിൻറെ മകനായി ഔദ്യോഗികമായി നിയമിതനായി.
ക്ലാരയുടെ അമ്മ ഹീഡ്ലറിന്റെ അനന്തരവൻ ജോഹന്ന ഹൈഡലർ ആയിരുന്നു.
ജോഹന്നൻ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് പോൾസ് എന്ന സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
ക്ളാരയും അലോയിസും  ആദ്യം മാറ്റപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീട് ബന്ധുക്കളായി മാറി.
1884 ൽ അലോയിസ്ന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ ഫ്രാൻസിസ്ക മാറ്റ്സൽസ്ബർഗറുടെ മരണശേഷം, ക്ലാരയും അലോയിസും  1885  ജനുവരി ഏഴിന് വിവാഹിതരായി.
ഹിറ്റ്ലറുടെ വാടകയ്ക്കെടുത്തിരുന്ന ബ്രൌണോ അം ഇന്നിലെ പോംമെർ ഇന്നിൽ മുകളിലെ നിലയിലെ മുറിയിൽ അതിരാവിലെ  ചെറിയൊരു ചടങ്ങ് നടന്നു.
അലോയി ഒരു കസ്റ്റംസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഇതും കാണുക Hitler family അവലംബം ഉറവിടങ്ങൾ Bullock, Alan.
Hitler: A Study in Tyranny (1953) ISBN 0-06-092020-3 Fest, Joachim C. Hitler Verlag Ullstein (1973) ISBN 0-15-141650-8 Kershaw, Ian.
Hitler 1889–1936: Hubris , WW Norton (1999) ISBN 0-393-04671-0 {{ cite book }} : Invalid | ref=harv ( help ) Langer, Walter C. The Mind of Adolf Hitler .
Basic Books, New York, (1972) ISBN 0-465-04620-7 ASIN: B000CRPF1K Marc Vermeeren, " De jeugd van Adolf Hitler 1889–1907 en zijn familie en voorouders "; Soesterberg (2007), 420 blz.
Uitgeverij Aspekt.
ISBN 978-90-5911-606-1 Maser, Werner.
Hitler: Legend, Myth and Reality , Penguin Books (1973) ISBN 0-06-012831-3 Anna Rosmus: Hitlers Nibelungen , Samples Grafenau (2015) ISBN 978-3-938401-32-3 Smith, Bradley F. Adolf Hitler: His Family, Childhood and Youth , Hoover Institute (1967; reprint 1979), ISBN 0-8179-1622-9 ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ Works by or about ക്ലാര ഹിറ്റ്ലർ at Internet Archive
ഒസാർക്സ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ozarks
ഒസാർക്സ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ അർക്കൻസാസ് , മിസോറി , ഒക്ലാഹാമ , കൻസാസ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി പരന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു ഭൂപ്രകൃതിശാസ്ത്രപരമായ മേഖലയാണ്.
ഒസാർക്സ് മലനിരകൾ, ഒസാർക്സ് പീഠഭൂമി എന്നും ഈ മേഖല അറിയപ്പെടുന്നു.
വടക്കൻ  അർക്കൻസാസിന്റേയും തെക്കൻ മിസോറിയുടേയും പ്രബലമായ ഭാഗങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒസാർക്സ്, അർക്കാൻസസിൽ അന്തർസംസ്ഥാന പാത 40 മുതൽ സെന്റ് ലൂയിസ് നഗര പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഒസാർക്സിൻറെ ഒരു ഭാഗം വടക്കുകിഴക്കൻ ഒക്ലഹോമ, തെക്കു കിഴക്കൻ കൻസാസ് എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു.
ഒസാർക്സ്  മേഖലയുടെ പരിധിയിൽ രണ്ടു പർവ്വതനിരകളാണുള്ളത്.
അർക്കൻസാസിലെ ബോസ്റ്റൺ പർവ്വതനിരയും മിസോറിയിലെ സെന്റ് ഫ്രാങ്കോയിസ് പർവ്വതനിരയുമാണിവ .
ഒസിപ്പ് ബ്രിക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Osip_Brik
Osip Brik (Top row, second from left)
ഒസിപ്പ് മാക്സിമോവിച്ച് ബ്രിക് (Russian: Осип Максимович Брик) (16 January 1888 in Moscow – 22 February 1945 in Moscow), റഷ്യൻ എഴുത്തുകാരനും സാഹിത്യവിമർശകനും ആയിരുന്നു.
ബ്രിക് മോസ്കോയിൽ ജൂത രത്നവ്യാപാരിയുടെ മകനായാണ് ജനിച്ചത്.
അദ്ദേഹം നിയമം പഠിച്ചു.
പക്ഷേ, പിന്നീട് കവിതയെഴുത്തിൽ കുടുതൽ സമയം ചെലവൊഴിച്ചു.
ഒസിയോസ് ലൂക്കാസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Hosios_Loukas
ഗ്രീസിലെ ദിസ്തോമോ പട്ടണത്തിനു സമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്രൈസ്തവ മഠമാണ് ഒസിയോസ് ലൂക്കാസ് (ഇംഗ്ലീഷ്: Hosios Loukas ; ഗ്രീക്: Ὅσιος Λουκᾶς).
ഡെൽഫിയിൽനിന്നും 37 കിലോമീറ്റർ അകലെയായാണ് ഈ മഠം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
മധ്യകാല ബൈസന്റൈൻ വാസ്തുവിദ്യയുടെ ഒരു ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ മഠം.
നിയ മോണി , ഡാൽഫ്നി എന്നീ മഠങ്ങളോടൊപ്പം  ഒസിയോസ് ലൂക്കാസിനേയും യുനെസ്കോ ലോകപൈതൃകപട്ടികയിൽ ഇടംനേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഒസാക്ക കാസിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Osaka_Castle Main Tower Replica Outer moat of Osaka castle
ജപ്പാനിലെ ഒസാക്കയിലെ ചൗ-കുവിലുള്ള ഒരു ജാപ്പനീസ് കോട്ടയാണ് ഒസാക്ക കാസിൽ ( 大坂城 അല്ലെങ്കിൽ 大阪城, Ōsaka-jō ) .
ജപ്പാനിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ലാൻഡ്‌മാർക്കുകളിൽ ഒന്നായ ഈ കോട്ട അസൂച്ചി-മോമോയാമ കാലഘട്ടത്തിലെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജപ്പാന്റെ ഏകീകരണത്തിൽ ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
ഒസാക്ക കാസ്റ്റിലിന്റെ പ്രധാന ഗോപുരം ഏകദേശം ഒരു ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ സ്ഥലത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ബർഡോക്ക് പൈലിംഗ് എന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച്, ഓരോ കിടങ്ങിനും അഭിമുഖമായി, മുറിച്ച പാറയുടെ പൂർണ്ണമായ ചുവരുകളാൽ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ലാൻഡ്‌ഫില്ലിന്റെ രണ്ട് ഉയർന്ന പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിലാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.
സെൻട്രൽ കാസ്റ്റിൽ കെട്ടിടത്തിന് പുറത്ത് അഞ്ച് നിലകളും അകത്ത് എട്ട് നിലകളുമുണ്ട്.
ആക്രമണകാരികളിൽ നിന്ന് അതിലെ താമസക്കാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഉയരമുള്ള ശിലാഅസ്തിവാരത്തിന് മുകളിലാണിത് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പ്രധാന ഗോപുരത്തിന് ചുറ്റും കിടങ്ങുകളും പ്രതിരോധ കോട്ടകളും ഉണ്ട്.
കോട്ടയ്ക്ക് 2 കിടങ്ങുകൾ ഉണ്ട് (അകത്തും പുറത്തും).
അകത്തെ കോട്ട കിടങ്ങ് കോട്ടയുടെ മൈതാനത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
അതിൽ 2 തരം ഉൾപ്പെടുന്നു: നനഞ്ഞതും (വടക്ക്-കിഴക്ക്) വരണ്ടതും (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്).
അതേസമയം, പുറത്തെ കിടങ്ങ് മുഴുവൻ കോട്ടയുടെ പരിസരത്തെയും ചുറ്റുന്നു, ഇത് കോട്ടയുടെ പുറം അതിരുകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കൂടാതെ 4 വെവ്വേറെ ജലം നിറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
ഓരോന്നും ഒരു പ്രധാന ദിശയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു (വടക്ക്, കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്).
ഏകദേശം 61,000 ചതുരശ്ര മീറ്റർ (15 ഏക്കർ) വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ കാസ്റ്റിൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ ജാപ്പനീസ് ഗവൺമെന്റ് "പ്രധാനമായ സാംസ്കാരിക ആസ്തികൾ" എന്ന് സൂചിപ്പിച്ച പതിമൂന്ന് ഘടനകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു: ഇച്ചിബാൻ-യാഗുര ടററ്റ് ഇനുയി-യാഗുര ടററ്റ് റോകുബാൻ-യാഗുര ടററ്റ് സെൻഗൻ ടററ്റ് ടാമൺ ടററ്റ് കിൻമിസുയി കിണർ കിൻസോ സ്റ്റോർഹൗസ് എൻഷോഗുര വെടിമരുന്ന് ആയുധശാല കോട്ടമതിലിന്റെ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങൾ ഒട്ടേമോൻ ഗേറ്റിന് ചുറ്റും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു കൊട്ടാരത്തിലെ മെഗാലിത്തുകളിൽ ഒക്ടോപസ് കല്ല് ഉൾപ്പെടുന്നു.
പുറത്തെ കിടങ്ങിന് രണ്ട് പ്രധാന കാവൽ ചെക്ക്പോസ്റ്റുകളുണ്ട്: അയോമോൻ ഗേറ്റ് (വടക്ക്-കിഴക്ക്), ഒട്ടേമോൻ ഗേറ്റ് (എതിർവശത്ത് തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്).
ചരിത്രം അസൂച്ചി കാസിൽ മുൻവശത്ത് കിടങ്ങുള്ള ഓറ്റെ-മോൺ ഗേറ്റ് 1865-ൽ ഒസാക്ക കാസിൽ കോട്ട ഒസാക്ക കാസിലിന്റെ പതനത്തിന് ശേഷം ടൊയോട്ടോമി ഹിഡയോറിയും അമ്മ യോഡോ-ഡോണോയും ആത്മഹത്യ ചെയ്ത സ്ഥലത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന കല്ല്
1583-ൽ ടൊയോട്ടോമി ഹിഡെയോഷി ഇഷിയാമ ഹോംഗൻ-ജിയുടെ ഇക്കോ-ഇക്കി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥലത്ത് നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു.
ഒഡ നൊബുനാഗയുടെ ആസ്ഥാനമായ അസൂച്ചി കാസിലിന്റെ മാതൃകയിലാണ് അടിസ്ഥാന പദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയത്.
നൊബുനാഗയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കോട്ട പണിയാൻ ഹിഡെയോഷി ആഗ്രഹിച്ചു.
എന്നാൽ എല്ലാ വിധത്തിലും അതിനെ മറികടന്നു: പദ്ധതിയിൽ അഞ്ച് നിലകളുള്ള പ്രധാന ഗോപുരവും മൂന്ന് അധിക നിലകളുള്ള ഭൂഗർഭ ഗോപുരവും സന്ദർശകരെ ആകർഷിക്കുന്നതിനായി ഗോപുരത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണ ഇലകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1585-ൽ ഇന്നർ ഡോൺജോൺ പൂർത്തിയായി.
ഹിഡെയോഷി കോട്ടയുടെ വിപുലീകരണവും തുടർന്നു.
ആക്രമണകാരികൾക്ക് അത് കൂടുതൽ ദുർഘടമാക്കി.
1597-ൽ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായി.
അടുത്ത വർഷം ഹിഡെയോഷി മരിച്ചു.
ഒസാക്ക കാസിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ടൊയോട്ടോമി ഹിഡയോറിക്ക് കൈമാറി.
1600-ൽ സെക്കിഗഹാര യുദ്ധത്തിൽ തോക്കുഗാവ ഇയാസു തന്റെ എതിരാളികളെ പരാജയപ്പെടുത്തി, എഡോയിൽ സ്വന്തം ബകുഫു (അതായത് ഷോഗുനേറ്റ്) ആരംഭിച്ചു.
1614-ൽ ടോക്കുഗാവ ഹിഡയോറിയെ ഹിഡയോറി ആക്രമിച്ചു.
ഒസാക്ക ഉപരോധം തുടങ്ങി.
ടൊയോട്ടോമി സേനയുടെ എണ്ണം രണ്ടിൽ നിന്ന് ഒന്നിൽ കൂടുതലായിരുന്നുവെങ്കിലും, ടോക്കുഗാവയുടെ 200,000 ആളുകളുടെ സൈന്യത്തോട് പോരാടാനും കോട്ടയുടെ പുറം മതിലുകൾ സംരക്ഷിക്കാനും അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു.
ഇയാസു കോട്ടയുടെ പുറത്തെ കിടങ്ങ് നികത്തി.
കോട്ടയുടെ പ്രധാന ബാഹ്യ പ്രതിരോധങ്ങളിലൊന്ന് നിരാകരിച്ചു.
1615-ലെ വേനൽക്കാലത്ത്, ഹിഡെയോരി പുറത്തെ കിടങ്ങ് പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പ്രകോപിതനായ ഇയാസു തന്റെ സൈന്യത്തെ വീണ്ടും ഒസാക്ക കാസിലിലേക്ക് അയച്ചു.
ജൂൺ 4 ന് ടോയോട്ടോമി പുരുഷന്മാരെ പുറം മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ തോൽപ്പിച്ചു.
ഒസാക്ക കാസിൽ ടോകുഗാവ വംശത്തിന്റെ കീഴിലായി.
ടൊയോട്ടോമി വംശം നശിച്ചു.
ഹിഡെയോരിയും യോഡോ-ഡോണോയും സെപ്പുകു ചെയ്തു.
കോട്ടയുടെ കെട്ടിടങ്ങൾ കത്തി നശിച്ചു.
1620-ൽ, ഷോഗുണേറ്റിന്റെ പുതിയ അവകാശിയായ ടോക്കുഗാവ ഹിഡെറ്റാഡ ഒസാക്ക കാസിൽ പുനർനിർമിക്കാനും ആയുധമാക്കാനും തുടങ്ങി.
അവൻ ഒരു പുതിയ ഉയർന്ന പ്രധാന ഗോപുരം നിർമ്മിച്ചു.
പുറത്ത് അഞ്ച് നിലകളും അകത്ത് എട്ട് നിലകളും നിർമ്മിച്ചു.
കൂടാതെ പുതിയ മതിലുകൾ നിർമ്മിക്കാനുള്ള ചുമതല വ്യക്തിഗത സമുറായി വംശങ്ങൾക്ക് നൽകി.
1620-കളിൽ നിർമ്മിച്ച ഭിത്തികൾ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
അവ മോർട്ടാർ ഇല്ലാതെ ഇന്റർലോക്ക് ചെയ്ത ഗ്രാനൈറ്റ് പാറകൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.
സെറ്റോ ഉൾനാടൻ കടലിനടുത്തുള്ള പാറ ക്വാറികളിൽ നിന്നാണ് പല കല്ലുകളും കൊണ്ടുവന്നത്.
അവ സംഭാവന ചെയ്ത വിവിധ കുടുംബങ്ങളുടെ ആലേഖനം ചെയ്ത ചിഹ്നങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു.
5 നിലകളുള്ള ടെൻഷുവിന്റെ നിർമ്മാണം 1628-ൽ ആരംഭിക്കുകയും 2 വർഷത്തിന് ശേഷം പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു.
അതേ സമയം ബാക്കിയുള്ള പുനർനിർമ്മാണവും യഥാർത്ഥ ടൊയോട്ടോമി ഘടനയുടെ പൊതുവായ ലേഔട്ട് പിന്തുടരുകയും ചെയ്തു.
1660-ൽ, മിന്നൽ വെടിമരുന്ന് വെയർഹൗസിന് തീപിടിച്ചു.