smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1971 ഡിസംബർ 16നു പടിഞ്ഞാറൻ പാകിസ്താന്റെ കീഴടങ്ങലോടെ ആ യുദ്ധം അവസാനിച്ചു.
പശ്ചാത്തലം Map of the British Raj in 1909 showing Muslim majority areas in green, including modern-day Bangladesh on the east and Pakistan on the west.
ഇതും കാണൂ Timeline of Bangladesh Liberation War Mukti Bahini Awards and decorations of the Bangladesh Liberation War Movement demanding trial of war criminals (Bangladesh) Liberation War Museum The Concert for Bangladesh Footnotes കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്
ബംഗ്ലാദേശ് വിമോചനസമരത്തിന്റെ സമയരേഖ
ബംഗ്ലാദേശ് വിമോചനസമരം 1971 മാർച്ച് 26നു തുടങ്ങി.
1971 ഡിസംബർ 16നു അവസാനിച്ചു.
താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന സമയരേഖയൈൽ ആ സമരത്തിലെ പ്രധാനസംഭവങ്ങളാണു നൽകിയിരിക്കുന്നത്: സമയരേഖ യുദ്ധത്തിനു മുമ്പ് മാർച്ച് 1 : ജനറൽ യാഹ്യാഖാൻ ഒരു റേഡിയോപ്രസംഗത്തിൽ മാർച്ച് 3നു വിളിച്ചിരുന്ന Yahya Khan നാഷണൽ കൗൺസിലിന്റെ സെഷൻ റദ്ദാക്കി.
7 March: Sheikh Mujibur Rahman – leader of Awami League party that had won a landslide victory in East Pakistan in the Federal Elections in 1970, but never been granted authority – announces to a jubilant crowd at the Dhaka Race Course ground, "The struggle this time is the struggle for our emancipation! The struggle this time is the struggle for independence!".
9 March: Workers of Chittagong port refuse to unload weapons from the ship 'Swat'.
10 March: Expatriate Bengali students demonstrate in front of the United Nations Headquarters and calls for UN intervention to put an end to violence on Bengali people.
16 March: Yahya Khan starts negotiation with Sheikh Mujibur Rahman.
19 March: Nearly 50 people die as Pakistan Army opens fire on demonstrators at Jaydevpur.
24 March: Pakistan Army opens fire on Bengali demonstrators in Syedpur, Rangpur and Chittagong.
More than a thousand people are killed.
ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യം Bangladesh Army during Victory Day Parade 2011
ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യം The Bangladesh Armed Forces ( ബംഗാളി : বাংলাদেশ সশস্ত্র বাহিনী, Bangladesh Sôshôstrô Bahini ) മൂന്നു സൈനികവിഭാഗം ചേർന്നതാണ്: ബംഗ്ലാദേശ് കരസേന, ബംഗ്ലാദേശ് നാവികസേന, ബംഗ്ലാദേശ് വ്യോമസേന.
പാരാമിലിട്ടറി സംഘടനയായ ബംഗ്ലാദേശ് നാഷണൽ കേഡറ്റ് കോർപ്സ് ഒരു റിസർവ്ഡ് സേനാവിഭാഗമാണ്.
ബംഗ്ലാദേശ് കര-നാവിക-വ്യോമസേനകൾ ഈ പാരാ മിലിട്ടറി സംഘടനയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
ഇത് പ്രതിരോധ മന്ത്രാലയത്തിനു കീഴിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
പാരാമിലിട്ടറി സേനകളായ ബോർഡർ ഗാർഡ് ബംഗ്ലാദേശ് (മുമ്പ് ഇത് ബംഗ്ലാദേശ് റൈഫിൾസ് എന്നറിയപ്പെട്ടു), ബംഗ്ലാദേശ് കോസ്റ്റ് ഗാർഡ് എന്നിവ സമാധാനസമയത്ത് ആഭ്യന്തരമന്ത്രാലയത്തിനു കീഴിലാണു പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ യുദ്ധസമയത്ത് ഇവ ബംഗ്ലാദേശ് കരസേനയുടെയും നാവികസേനയുടെയും കീഴിലേയ്ക്കു യഥാക്രമം മാറും.
സൈന്യത്തിന്റെ സർവ്വസൈന്യാധിപൻ ബംഗ്ലാദേശ് പ്രസിഡന്റ് ആണ്.
സൈനികപരമായ നയങ്ങളും മറ്റും പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നത്, ആർമ്ഡ് ഫോഴ്സസ് ഡിവിഷൻ ആകുന്നു.
പ്രതിരോധവകുപ്പിനു ആർമ്ഡ് ഫോഴ്സസ് ഡിവിഷനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ അധികാരങ്ങളേ സൈന്യത്തിലുള്ളു.
ഇപ്പോൾ, ആർമ്ഡ് ഫോഴ്സസ് ഡിവിഷന്റെയും പ്രതിരോധവകുപ്പിന്റെയും തലവൻ ബംഗ്ലാദേശിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയാണ്.
തന്ത്രപരമായ സൈനികനയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ പ്രസിഡന്റിനേയും പ്രധാനമന്ത്രിയേയും ഉപദേശിക്കുവാനായി 6 അംഗ ഉപദേശകസമിതി പ്രവർത്തിച്ചുവരുന്നു.
ഇതിൽ, മൂന്നു സേനകളുടെയും ചീഫ് ഓഫ് സ്റ്റാഫ് (സൈനികമേധാവികൾ) ആർമ്ഡ് ഫോഴ്സ്സ് ഡിവിഷന്റെ പ്രിൻസിപ്പൽ സ്റ്റാഫ് ഓഫീസർ പ്രസിഡന്റിന്റെയും പ്രധാനമന്ത്രിയുടെയും സൈനിക സെക്രട്ടറിമാരും ചേർന്നതാണ് ഈ ആറംഗ സമിതി.
NSI, the DGFI and the BGB എന്നിവയുടെ ഡയറക്റ്റർ ജനറലുകളും ഉപദേശകപദവിയിലുള്ളവരാണ്.
നവംബർ 21നാണ് ആംഡ് ഫോഴ്സസ് ഡേ ആചരിക്കുന്നത്.
ഔദ്യോഗികമായ സേനാദിനാചരണം ധാക്ക കന്റോണ്മെന്റിലുള്ള സൈനിക ഡിവിഷൻ ഹെഡ് ക്വാർടേഴ്സ് ആയ "ബംഗഭബൻ" നിൽ നടക്കും.
ഇതുകൂടാതെ രാജ്യത്തുടനീളം എല്ലാ സൈനിക സ്ഥാനങ്ങളിലും നടക്കും.
ചരിത്രം Bangladesh Navy's guided missile frigate cruising at sea MiG-29 and Chengdu F-7 during Bangladesh Air Force Victory Day Fly Past and Aerobatics Show 2016 ബംഗ്ലാദേശ് സ്വാതന്ത്ര്യസമരം
ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യത്തിന്റെ ആധുനിക ചരിത്രം തുടങ്ങുന്നത്, 1971 മാർച്ച് 25നു രാത്രിയിൽ പാകിസ്താനി സൈന്യം ഓപ്പറേഷൻ സെർച്ച് ലൈറ്റ് എന്ന പേരിലുള്ള അതിഭീകരമായ ആക്രമണം നടത്തിയതോടെയാണ്.
1971ൽ, എട്ടാമത് കിഴക്കൻ ബംഗാൾ റെജിമെന്റിന്റെ സെക്കന്റ് ഇൻ കമാന്റ് ആയ മേജർ സിയാവുർ റഹ്മാൻ,  മറ്റു ബംഗാളി സൈനിക ഓഫീസർമാരുമായിച്ചേർന്ന് പാകിസ്താൻ കരസേനയ്ക്കെതിരായി ജെസ്സോർ, ചിറ്റഗോങ്, കോമില്ല, തുടങ്ങിയ കിഴക്കൻ പാകിസ്താന്റെ കരസേനാ യൂണിറ്റുകൾ ഏകോപിപ്പിച്ച് കലാപം നടത്തി.
മാർച്ച് 26 ലെ പ്രഭാതത്തിൽ പ്രാദേശിക ബംഗ്ലാദേശ് പ്രവിശ്യാതലവൻ ആയിരുന്ന ഷെയ്ഖ് മുജീബുർ റഹ്മാൻ  ബംഗ്ലാദേശിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ചിറ്റഗോങ്ങിൽ ബംഗാളി സൈനികർ പാകിസ്താനിൽ നിന്നും പിടിച്ചെടുത്ത ചിറ്റഗോംഗിലെ കലൂർഘട്ട് റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ വഴി മേജർ സിയാവുർ റഹ്മാൻ ഷെയ്ഖ് മുജീബുർ റഹ്മാൻ  ബംഗ്ലാദേശിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം രണ്ടാമത് ഒന്നുകൂടി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അങ്ങനെ ബംഗ്ലാദേശിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം മാർച്ച് 26 ആയി മാറി.
1971 ഏപ്രിൽ 4 നു എം. എ. ജി ഒസ്മാനി കമാന്റർ ഇൻ ചീഫ് ആയി ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യം മുക്തിബാഹിനി എന്ന പേരിൽ ഒത്തുചേർന്നു.
ആദ്യ ബംഗ്ലാദേസ് സെക്റ്റർ കമാൻഡേഴ്സിന്റെ കോൺഫറൻസിൽ (11–17 July 1971) അന്നു നടന്നുവരുന്ന പാകിസ്താനിൽ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാനുള്ള ബംഗ്ലാദേശ് ലിബറേഷൻ യുദ്ധം മുക്തിബാഹിനി രൂപികരിച്ച് ശക്തമാക്കി.
ഈ കോൺഫറൻസിൽ വച്ച് മുക്തിബാഹിനിയുടെ ഫീൽഡ് കമാന്റ് രൂപഘടന, സെക്റ്ററുകളിൽ ഈ സൈനികവിഭാഗത്തെ പുനർവിന്യാസം നടത്തേണ്ട രീതി, സുശക്തമാക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ, ഫീൽഡ് കമാന്റർമാരുടെ നിയമനം, യുദ്ധത്തിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട തന്ത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ തീരുമാനിച്ചു.
അതിനനുസരിച്ചു നടപ്പിലാക്കി.
ഈ സമ്മേളനത്തിൽ അന്നത്തെ ബംഗ്ലാദേശ് പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന താജുദ്ദീൻ അഹമ്മദും, ബംഗ്ലാദേശിന്റെ കമാന്റർ ഇൻ ചീഫ് ആയിരുന്ന കേണൽ മുഹമ്മദ് അതാവുൽ ഗനി ഒസ്മാനിയും സംയുക്തമായാണു അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചത്.
ഈ കോൺഫറൻസിൽ വച്ച് വിരമിക്കാനിരുന്ന മുഹമ്മദ് അതാവുൽ ഗനി ഒസ്മാനിയെ ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതനായ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
കേണൽ പദവിയും നൽകി.
ഈ കോൺഫറൻസിൽ പങ്കെറ്റുത്ത പ്രധാനികൾ: in-Exile at Chakulia Guerilla Training Camp ( Bihar ) Squadron Leader M. Hamidullah Khan, Mukti Bahini Commander Sector 1 Major Ziaur Rahman, Mukti Bahini Commander Sector 2 Major Khaled Mosharraf, Mukti Bahini Commander Sector 3 Major K M Shafiullah, Mukti Bahini Commander Sector 4 Major C R Datta, Major M. A. Jalil, Captain Rafiqul Islam, Lt. Col. Abdur Rab, Wing Commander Khademul Bashar, Major Najmul Haque, Major Mir Shawkat Ali.
Lt. Col. Abdur Rab was appointed as Chief of Staff, Bangladesh Army.
Colonel Osmani unwillingly appointed Group Captain A. K. Khandker as Deputy Chief of Staff in place of Group Captain Muhammad Ghulam Tawab, whom Osmani wanted to appoint as his Deputy Commander-in-Chief.
ബംഗ്ലാദേശ് 11 സെക്റ്ററുകളായി വിഭജിക്കുകയും ഓരൊന്നിനും സെക്റ്റർ കമാന്റേഴ്സിനെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടുതൽ സുഗമമാക്കാനായി ഓരൊ സെക്റ്ററും സബ് സെക്റ്ററുകളായി തിരിച്ചു.
സബ് സെക്റ്റർ കമാന്റർക്കു ചുമതലയും നൽകി.
പിന്നീട് ഇതിലുണ്ടായിരുന്ന നേവി കമാൻഡോകളെ ബംഗ്ലാദേശ് നേവിയിലെയ്ക്ക് എടുത്തു.
ബംഗ്ലാദേസ് വിമോചന യുദ്ധം തുടങ്ങിയ ഉടനെതന്നെ മുക്തിബാഹിനിക്ക് ഇന്ത്യാ ഗവണ്മെന്റിന്റെ സഹായം ലഭിച്ചു.
സോവിയറ്റ് യൂണിയനും അമെരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്കും ശീതയുദ്ധസമയത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വേദിയായി ഈ യുദ്ധം മാറി.
നിക്സൻ സർക്കാരിന്റെ യു എസ് നയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന അന്നത്തെ യു എസ് നാഷണൽ സെക്യൂരിറ്റി അഡ്വൈസർ ആയിരുന്ന ഹെന്റ്റി കിസിഞ്ചർ ചൈനയുമായി അടുത്ത സഖ്യം സ്ഥാപിക്കാൻ തങ്ങളുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ പാകിസ്താനെ നിർബന്ധിച്ചു.
അതിനാൽ യു എസ് ബംഗ്ലാദേശിന്റെ വിമോചനപോരാട്ടത്തെ പിന്തുണച്ചില്ല.
എന്നിരുന്നാലും, നിക്സന്റെ ഈ നയങ്ങൾ ഇന്ത്യയ്ക്ക് അടിയന്തര സഹായമൊന്നും നൽകിയില്ല.
അതുപോലെ പാകിസ്താനു നയതന്ത്രസഹായവും കൊടുത്തില്ല.
1971 നവംബർ 21നു, കാലാവസ്ഥ ഈർപ്പം കുറഞ്ഞതായപ്പോൾ പൊതുവേ ജലസമൃദ്ധമായ ബംഗ്ലാദേശിൽ പാകിസ്താൻ സൈന്യത്തിനെതിരായി തങ്ങളുടെ ഗറില്ലാ ആക്രമണങ്ങൾക്ക് മുക്തിബാഹിനിക്കു അനുകൂലമായ സാഹചര്യം കൈവന്നു.
അവർ കിഴക്കൻ പാകിസ്താൻ സൈന്യത്തിനു അവിടത്തെ സങ്കീർണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയ സൈനികസാഹചര്യത്തിനിടയിൽ കാര്യമായ നാശമുണ്ടാക്കി അവരെ ദുർബലപ്പെടുത്തി.
1971ലെ ഇന്തോ-പാകിസ്താൻ യുദ്ധം തുടങ്ങുകയും ഇന്ത്യൻ സൈന്യം മുക്തിബാഹിനിയുമായിച്ചേർന്ന് ബംഗ്ലാദേശിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
പാകിസ്താനി സൈന്യം മുക്തിബാഹിനിയുടെ തുടരെത്തുടരെയുള്ള ആക്രമണത്തെത്തുടർന്ന് മനൊവീര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് 1971 ഡിസംബർ 16നു ബംഗ്ലാദേശിലെ പാകിസ്താൻ സൈനികവിഭാഗം ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെയും ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യത്തിന്റെയും സംയുക്ത ആക്രമണങ്ങളിൽ കീഴടങ്ങി.
ഗ്രൂപ്പ് കാപ്റ്റൻ എ കെ ഖാന്ദ്കെർ ബംഗ്ലാദേശ് സൈന്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് പാക് സൈന്യത്തിന്റെ കീഴടങ്ങൾ കരാറിൽ ഒപ്പുവച്ചു.
സെക്റ്ററുകളും സബ് സെക്റ്ററുകളും Sectors of Bangladesh Forces – War of Independence Sector Date of Formation Area Sector Commander Sub Sectors (Commanders) Sector 1 – 4 April 1971 Chittagong District, Chittagong Hill Tracts, and the entire eastern area of the Noakhali District on the banks of the river Muhuri.
The headquarters of the sector was at Harina.
• Major Ziaur Rahman –  (10 April 1971 – 10 May 1971)Transferred to Sector 11
• Major Rafiqul Islam (10 May 1971 – 7 April 1972) Rishimukh (Captain Shamsul Islam); Sreenagar (Captain Matiur Rahman, Captain Mahfuzur Rahman); Manughat (Captain Mahfuzur Rahman); Tabalchhari (Sergeant Ali Hossain); and Dimagiri (Army Sergeant, name unknown until today).
Sector 2 – 4 April 1971 Districts of Dhaka, Comilla, and Faridpur, and part of Noakhali District .
• Major Khaled Mosharraf – (10 April 1971 – 22 September 1971)Transferred
• Major ATM Haider (Sector Commander 22 September 1971 – 18 December 1971) Gangasagar, Akhaura and Kasba (Mahbub, Lieutenant Farooq, and Lieutenant Humayun Kabir); Mandabhav (Captain Gaffar); Shalda-nadi (Mahmud Hasan); Matinagar (Lieutenant Didarul Alam); Nirbhoypur (Captain Akbar, Lieutenant Mahbub); and Rajnagar (Captain Jafar Imam, Captain Shahid, and Lieutenant Imamuzzaman) Sector 3 – 4 April 1971 Area between Churaman Kathi (near Sreemangal) and Sylhet in the north and Singerbil of Brahmanbaria in the south.
• Major K M Shafiullah (10 April 1971 – 21 July 1971)
• Captain ANM Nuruzzaman (23 July 1971 – 7 April 1972) Asrambari (Captain Aziz, Captain Ejaz); Baghaibari (Captain Aziz, Captain) Ejaz); Hatkata (Captain Matiur Rahman); Simla (Captain Matin); Panchabati (Captain Nasim); Mantala (Captain MSA Bhuyan); Vijoynagar (Captain MSA Bhuyan); Kalachhora (Lieutenant Majumdar); Kalkalia (Lieutenant Golam Helal Morshed); and Bamutia (Lieutenant Sayeed) Sector 4 – 4 April 1971 Area from Habiganj District on the north to Kanaighat Police Station on the south along the 100 mile long border with India .
The headquarters of the sector was initially at Karimganj and later at Masimpur.
• Major Chittaranjan Datta (10 April 1971 – 7 April 1972)
• Captain A. Rab Jalalpur (Mahbubur Rob Sadi); Barapunji (Captain A. Rab); Amlasid (Lieutenant Zahir); Kukital (Flight Lieutenant Kader, Captain Shariful Haq); Kailas Shahar (Lieutenant Wakiuzzaman); and Subedar Major Fazlul Haque Chowdhury Ex EPR Kamalpur (Captain Enam) Sector 5 Area from Durgapur to Danki (Tamabil) of Sylhet District and the entire area up to the eastern borders of the district.
The headquarters of the sector was at Shilong, Bharat.
• Major Mir Shawkat Ali – (30 July 1971 – 7 April 1972) Muktapur (Captain Qazi Faruq Ahmed, Subsector Commander, 16 June 1971 till 1 February 1972; Subedar Mujibur Rahman, Second in Command; Nayeb Subedar Nazir Hussain, Admin in charge(non-combatant)) Dawki (Subedar Major BR Chowdhury, (non-combatant)); Shela (Captain Helal); Bholaganj (Lieutenant Taheruddin Akhunji); Balat (Sergeant Ghani, Captain Salahuddin and Enamul Haq Chowdhury); and Barachhara (Captain Muslim Uddin).
Captain Abdul Mutalib was in charge of Sangram Punji (Jaflong) until 10 May 1971 Sector 11 – 10 June 1971 Mymensingh and Tangail along with parts of Rangpur – Gaibandha, Ulipur, Kamalpur and Chilmari.
The headquarters of the sector was at Teldhala until 10 October, then transferred to Mahendraganj.
• Major Ziaur Rahman – BDF HQ Appointed(15 May 1971 – 10 October 1971)Transferred to Sylhet Sector 4 5
• Squadron Leader M. Hamidullah Khan - BDF HQ Appointed(2 November 1971 – 7 April 1972) • Major Abu Taher – Interim Appointment by Major Ziaur Rahman (10 October 1971) – mine blast caused loss of leg (2 November 1971); Indian Medical Board Release 14 November '71 Pune Mankarchar ( Squadron Leader M.Hamidullah Khan 15 July ~ 2 November 1971); Mahendraganj ( Major Abu Taher 18 August ~ 10 October – Transferred; Lieutenant Mannan); Purakhasia (Lieutenant Hashem); Dhalu (Lieutenant Taher; Lieutenant Kamal); Rangra (Matiur Rahman) Shivabari (divided between JCOs of the EPR); Bagmara (divided between JCOs of the EPR); and Maheshkhola (a member of the EPR).
Sector 6 Rangpur District and part of Dinajpur District.
The headquarters of the sector was at Burimari near Patgram.
• Wing Commander M Khademul Bashar – (15 July 1971 – 7 April 1972) Bhajanpur (Captain Nazrul, Flight Lieutenant Sadruddin and Captain Shahriyar); Patgram (Initially divided between JCOs of the EPR and later taken over by Captain Matiur Rahman); Sahebganj (Captain Nawazesh Uddin); Mogalhat (Captain Delwar); and Chilahati (Flight Lieutenant Iqbal) Sector 7 Rajshahi, Pabna, Bogra and part of Dinajpur District.
The headquarters of the sector was at Taranngapur.
• Major Nazmul Huq (2–20 August 1971)
• Major Kazi Nuruzzaman (21 August – 7 April 1972) • Subedar Major A Rab Malan (initially divided between JCOs and later taken over by Captain Mohiuddin Jahangir); Tapan (Major Nazmul Huq, also commanded by CO of the EPR); Mehdipur (Subedar Iliyas, Captain Mohiuddin Jahangir); Hamzapur (Captain Idris); Anginabad (unnamed freedom fighter); Sheikhpara (Captain Rashid); Thokrabari (Subedar Muazzam); and Lalgola (Captain Gheyasuddin Chowdhury).
Sector 8 In April 1971, the operational area of the sector comprised the districts of Kushtia, Jessore, Khulna, Barisal, Faridpur and Patuakhali.
At the end of May the sector was reconstituted and comprised the districts of Kuhstia, Jessore, Khulna, Satkhira and the northern part of Faridpur district.
The headquarters of the sector was at Benapole.
• Major Abu Osman Chowdhury – Dishonorable discharge (15 May – 30 June 1971)
• Major Abul Manzur – Deceased (15 August 1971 – 7 April 1972) Boyra (Captain Khandokar Nazmul Huda); Hakimpur (Captain Shafiq Ullah); Bhomra (Captain Salahuddin, Captain Shahabuddin); Lalbazar (Captain AR Azam Chowdhury); Banpur (Captain Mostafizur Rahman); Benapole (Captain Abdul Halim, Captain Tawfiq-e-Elahi Chowdhury); and Shikarpur (Captain Tawfiq-e-Elahi Chowdhury, Lieutenant Jahangir).
Sector 9 Barisal, Patuakhali, and parts of the district of Khulna and Faridpur.
• Major M. A. Jalil – (17 July – 24 December 1971)
• Major Abul Manzur • Major Joynal Abedin Taki; Hingalganj; and Shamshernagar.
Sector 10 This sector consisted of the Naval Commandos.
• Commander HQ BD Forces (3–16 December 1971) None.
Map showing Bangladesh War of Independence Sectors Role മെഡലുകളും പുരസ്കാരങ്ങളും
Gallantry awards Bir Sreshtho -( ബംഗാളി : বীরশ্রেষ্ঠ ; literally, "The Most Valiant Hero"), the highest gallantry award Bir Uttom - ( ബംഗാളി : বীর উত্তম ; literally, "Better among Braves"), the second highest gallantry award Bir Bikrom - ( ബംഗാളി : বীর বিক্রম ; literally, "Valiant hero"), the third highest gallantry award Bir Protik - ( ബംഗാളി : বীর প্রতীক ; literally, "Symbol of Bravery or Idol of Courage"), the fourth highest gallantry award Service Medals Order of Military Merit Jestha Padak I (10 years service) Jestha Padak II (20 years service) Jestha Padak III (30 years service) റാങ്കുകൾ Army Navy Air Force Border Guard Bangladesh(BGB) Coast Guard General Admiral Air Chief Marshal Lieutenant General Vice Admiral Air Marshal Major General Rear Admiral Air Vice Marshal Major General Rear Admiral Brigadier General Commodore Air Commodore Brigadier General Commodore Colonel Captain Group Captain Colonel Captain Lieutenant Colonel Commander Wing Commander Lieutenant Colonel Commander Major Lieutenant Commander Squadron Leader Major Lieutenant Commander Captain Lieutenant Flight Lieutenant Captain Lieutenant Lieutenant Sub Lieutenant Flying Officer Lieutenant Sub Lieutenant Second Lieutenant Midshipman Pilot Officer Second Lieutenant Midshipman Gentleman Cadet Officer Cadet Flight Cadet ഗാലറി Humanitarian operation after Cyclone Sidr Bangladesh Army soldiers unload a shipment of bottled water for cyclone victims.
Bangladesh Army personnel unloading boxes of food for cyclone victims at Barisal Bangladesh Army personnel and armoured personnel carrier in UN peacekeeping mission Army soldiers on active duty in Dhaka Army personnel at Victory Day Parade 2012 Bangladesh Army's main battle tanks at Victory Day Parade 2012 Bangladesh Army's Type-69II Mk2G main battle tank AS365 Dauphin helicopter of Bangladesh Army Aviation Group BTR-80 armoured personnel carrier of Bangladesh Army Bangladesh navy frigate BNS Somudra Joy (F-28) at Pearl Harbor in 2013 BNS Bangabandhu (F-25) guided missile frigate at sea.
BNS Osman (F-18) guided missile frigate at sea Bangladesh navy frigate BNS Somudra Avijan (F-29) at Alameda, California in 2015 Bangladesh navy patrol ship BNS Sangu Bangladesh Navy frigate and OPV at Exercise CARAT 2012 conducted by US Pacific Fleet Bangladesh Navy SWADS personnel amid a joint military exercise with the US Navy in 2011 Flypast of victory day, 2016 at National Parade Ground Bangladesh Air Force Mikoyan MiG-29 multirole fighter aircraft Bangladesh Air Force Mig-29 rushes of for a short mission Chengdu F-7 BG fighter aircraft of Bangladesh Air Force Lockheed C-130B military transport aircraft of Bangladesh Air Force Bangladesh Air Force Antonov An-32 (converted bomber) Mil Mi-17 Hip helicopter of Bangladesh Air Force Bangladesh Air Force Mil Mi-17 helicopter at UN Peacekeeping mission Bangladesh Air Force paratroopers descend from a C-130 aircraft ഇതും കാണൂ Government of Bangladesh Military coups in Bangladesh Forces Goal 2030 അവലംബം
ബംഗ്ലാദേശ് ദേശീയ ക്രിക്കറ്റ് ടീം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Bangladesh_National_Cricket_Team
ബംഗ്ലാദേശിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രാജ്യാന്തര ക്രിക്കറ്റ് ടീമായ ബംഗ്ലാദേശ് ദേശീയ ക്രിക്കറ്റ് ടീം, ദി ടൈഗേഴ്സ് (The Tigers) എന്ന വിളിപ്പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ബംഗ്ലാദേശ് ക്രിക്കറ്റ് ബോർഡാണ് ടീമിന്റെ കാര്യനിർവാഹകർ.
ടെസ്റ്റ് പദവിയും ഏകദിന പദവിയുമുള്ള ബംഗ്ലാദേശ്, അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് കൗൺസിലിലെ ഒരു പൂർണാംഗമാണ്.
2000മാണ്ട് മുതൽ ബംഗ്ലാദേശ് ക്രിക്കറ്റ് ടീമിന് ടെസ്റ്റ് പദവി ഉണ്ട്.
ടെസ്റ്റ് പദവി ലഭിക്കുന്ന പത്താമത് ടീമാണ് ബംഗ്ലാദേശ്.
ബംഗ്ലാദേശ് ക്രിക്കറ്റ് ടീമിന്റെ ആദ്യ ഔദ്യോഗിക പര്യടനം ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്ന 1979ലെ ഐ.സി.സി. ട്രോഫിയിലായിരുന്നു.
ആ പരമ്പരയിൽ അവർ രണ്ട് മത്സരം വിജയിക്കുകയും രണ്ട് മത്സരം പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 31 മാർച്ച് 1986 ന് ബംഗ്ലാദേശ് അവരുടെ ആദ്യ അന്താരാഷ്ട്ര ഏകദിനം കളിച്ചു.
1986 ഏഷ്യാകപ്പിൽ പാകിസ്താനെതിരെയായിരുന്നു ആ മത്സരം.
രാജ്യത്തിലെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളി വളരെ പെട്ടെന്ന് പ്രശസ്തി നേടി.
അവിടെ ധാരാളം വർഷമായി ഫുട്ബോളായിരുന്നു ജനപ്രിയ കളിയായിരുന്നതെങ്കിലും ക്രിക്കറ്റ് ആ പദവി വളരെ പെട്ടെന്ന് നേടിയെടുത്തു.
1997 ൽ മലേഷ്യയിൽ നടന്ന ഐ. സി. സി. ട്രോഫിയിൽ ജേതാക്കളായതാണ് സ്വന്തം രാജ്യത്തിൽ ജനസമ്മിതി ലഭിക്കാൻ കാരണമായത്.
ആ പരമ്പര വിജയത്തോടെ 1999 ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പിന് അവർ യോഗ്യത നേടി.
ആ ലോകകപ്പിൽ അവർ പാകിസ്താനെ തോൽപ്പിച്ചു.
എന്നാലും അവർക്ക് ഗ്രൂപ്പ് ഘട്ടം കടക്കാനായില്ല.
ഏകദിനങ്ങളിലെ അവരുടെ പ്രകടനങ്ങൾ അവർക്ക് 26 ജൂൺ 2000 ൽ ടെസ്റ്റ് പദവി നേടിക്കൊടുത്തു.
പക്ഷേ ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങളിലെ അവരുടെ പ്രകടനം ഭേദപ്പെട്ടതായിരുന്നില്ല.
2010 മേയ്‌ വരെയുള്ള കണക്കുകൾ പ്രകാരം ബംഗ്ലാദേശ് 68 ടെസ്റ്റുകൾ കളിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇതിൽ മൂന്ന് ടെസ്റ്റുകൾ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
57 ടെസ്റ്റുകൾ പരാജയപ്പെട്ട ബംഗ്ലാദേശ് ടീമിന്റെ 33 തോൽവികളും ഇന്നിംഗ്സ് പരാജയമായിരുന്നു.
അവരുടെ ഈ പ്രകടനങ്ങൾ മൂലം അവരുടെ ടെസ്റ്റ് പദവി പിൻവലിക്കണമെന്ന് ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്തിൽ മുറവിളി കൂട്ടുന്നു.
ബംഗ്ലാദേശ് ക്രിക്കറ്റിന്റെ ചരിത്രം 1999
1999 ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പിൽ നോർത്താംപ്ടണിൽ നടന്ന ഗ്രൂപ്പ് മത്സരത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശ് പാകിസ്താനെ 62 റണ്ണുകൾക്ക് അട്ടിമറിച്ചു.
ആദ്യം ബാറ്റ് ചെയ്ത ബംഗ്ലാദേശ് 50 ഓവറുകളിൽ 9 വിക്കറ്റ് നഷ്ടപ്പെടുത്തി 223 റണ്ണുകളെടുത്തു.
എന്നാൽ 161 റണ്ണുകൾ നേടാനേ പാകിസ്താന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
ബംഗ്ലാദേശ് വിക്കറ്റ് കീപ്പറായ ഖാലിദ് മഷൂദിന്റെ മികച്ച റണ്ണൗട്ടുകളും ഖാലിദ് മഹ്‌മൂദിന്റ മികച്ച ബൗളിങ്ങുമാണ് പാകിസ്താന് വിജയം നിഷേധിച്ചത്.
മഹ്‌മൂദ് 10 ഓവറുകളിൽ 31 റണ്ണുകൾ മാത്രം വഴങ്ങി 3 വിക്കറ്റുകളെടുത്തു.
മഹ്‌മൂദായിരുന്നു കളിയിലെ കേമൻ.
ബാക്കിയുള്ള മത്സരങ്ങളിലെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടതിനാൽ അവർക്ക് സൂപ്പർ സിക്സ് ഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനായില്ല.
എന്നാലും പാകിസ്താനെതിരായ ആ വിജയം അവർക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര ടെസ്റ്റ് പദവി നേടിക്കൊടുത്തു.
എന്നാൽ പാകിസ്താനെതിരായ മത്സരം ഒരു ഒത്തുകളിയായിരുന്നു എന്ന് വിവാദമുയർന്നു.
2000 ൽ ആദ്യമായി അവർ ഒരു ടെസ്റ്റ് മത്സരം കളിച്ചു.
ധാക്കയിൽ വെച്ച് ഇന്ത്യക്കെതിരെയായിരുന്നു അത്.
ആ മത്സരത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശ് 9 വിക്കറ്റുകൾക്ക് ഇന്ത്യയോട് പരാജയപ്പെട്ടു.
2001 ൽ ബംഗ്ലാദേശ് എട്ട് ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങൾ കളിച്ചു.
ഏപ്രിലിൽ അവർ സിംബാബ്‌വേയിലേക്ക് പര്യടനം നടത്തി.
അവിടെ കളിച്ച രണ്ട് മത്സരവും അവർ പരാജയപ്പെട്ടു.
സിംബാബ്‌വേക്കെതിരായി നടക്കുന്ന രണ്ട് മത്സരങ്ങളുടെ പരമ്പരക്കായി നാട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി പാകിസ്താനോടും ശ്രീലങ്കയോടും ഓരോ ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങൾ കളിച്ചു.
ആ രണ്ട് മത്സരത്തിലും അവർ ഇന്നിംഗ്സ് പരാജയം നേടി.
സിംബാബ്‌വേക്കെതിരായുള്ള ധാക്കയിലെ ആദ്യ ടെസ്റ്റിൽ അവർ സമനില കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു.
ആ മത്സരത്തിലെ അവസാന രണ്ട് ദിവസങ്ങിളിലെ കളി മുഴുവനായും മഴ തടസ്സപ്പെടുത്തി.
കളി നിർത്തുമ്പോൾ രണ്ടാം ഇന്നിംഗ്സിൽ ബംഗ്ലാദേശ് 7 വിക്കറ്റുകൾ ബാക്കി നിൽക്കെ 213 റണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിലായിരുന്നു.
ഏഴ് ടെസ്റ്റുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ബംഗ്ലാദേശ് ആദ്യമായി പരാജയം ഒഴിവാക്കിയത്.
എന്നാൽ രണ്ടാം ടെസ്റ്റ്, സിംബാബ്‌വേ 8 വിക്കറ്റുകൾക്ക് സ്വന്തമാക്കി.
അതോടെ പരമ്പരയും സിംബാബ്‌വേ നേടി.
അതിനു ശേഷം അവർ ആദ്യമായി ന്യൂസിലൻഡിലേക്ക് പര്യടനം നടത്തി.
ആ പരമ്പരയിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് മത്സരങ്ങളിലും അവർ പരാജിതരായി.
2002 ൽ രണ്ട് മത്സരങ്ങൾ വീതമുള്ള നാല് പരമ്പരകൾ ബംഗ്ലാദേശ് കളിച്ചു.
പാകിസ്താൻ , ശ്രീലങ്ക , ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക , വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് എന്നിവർക്കെതിരെയായിരുന്നു ആ പരമ്പരകൾ.
എട്ട് മത്സരങ്ങളും അവർ പരാജയപ്പെട്ടു.
അതിലെ ആറ് മത്സരങ്ങളും അവർ ഇന്നിംഗ്സിനാണ് പരാജയപ്പെട്ടത്.
സെപ്റ്റംബറിൽ അവർ ആദ്യ ടെസ്റ്റ് വിജയത്തിന്റെ വളരെ അടുക്കലെത്തി.
എന്നാൽ പാകിസ്താനെതിരായുള്ള ആ മത്സരത്തിൽ അവർ ഒരു വിക്കറ്റിന് പരാജയപ്പെട്ടു.
ആ മത്സരത്തിൽ അലോക് കപാലി പാകിസ്താനി ബാറ്റ്സ്മാന്മാർക്കെതിരെ ഹാട്രിക് നേടി.
ഡിസംബറിൽ അവരുടെ 100 ആമത് ഏകദിന മത്സരത്തിൽ അവർ ഇന്ത്യക്കെതിരെ വിജയം നേടി.
ടെസ്റ്റ് പദവിയുള്ള ഒരു ടീമിനെതിരായുള്ള അവരുടെ മൂന്നാമത് ജയമായിരുന്നു അത്.
അവലംബം ക്രിക്കറ്റ് കവാടം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Bangladesh national cricket team .
TigerCricket: The Official Website of Bangladesh Cricket Control Board Archived 2015-03-16 at the Wayback Machine .
Cricinfo Bangladesh: Bangladesh cricket news, photos, live scores, profiles, statistics by Wisden Cricinfo
ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ
ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ The Bangladesh Road Transport Corporation (BRTC) ബംഗ്ലാദേശിന്റെ പൊതുമേഖലയിലുള്ള ഗതാഗത കോർപ്പറേഷൻ ആണ്.
ഇത് ബംഗ്ലാദേശ് സർക്കാറിന്റെ 1961ലെ ഫെബ്രുവരി 4 തീയതിയിലുള്ള ഓർഡിനൻസ് നമ്പർ 7 പ്രകാരം  സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
1971ൽ ബംഗ്ലാദേശിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുശേഷം ആണ് ഈ കോർപ്പറേഷനു ഈ പേർ ലഭിച്ചത്.
ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ BRTC വാർത്താവിനിമയവകുപ്പിന്റെ കീഴിലുള്ള ഒരു അർദ്ധ സ്വയംഭരണ കോർപ്പറേഷൻ ആണ്.
വാർത്താവിനിമയ ഗതാഗത മന്ത്രി, ഈ വകുപ്പിന്റെ സെക്രട്ടറി, കോർപ്പറേഷന്റെ ഡയറക്റ്റർ, മറ്റു ഉദ്യോഗസ്ഥർ എന്നിവർ ചേർന്നാണീ സ്ഥാപനം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.
ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷനു BRTC യാത്രാ സേവനവും ചരക്കുകടത്തൽ സേവനവുമുണ്ട്.
ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ BRTC 3 അന്താരാഷ്ട്ര ബസ് സർവീസ് നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
( ധാക്ക - കൊൽകട്ട, അഗർത്തല, സിലിഗുരി എന്നീ ഇന്ത്യൻ പട്ടണങ്ങളിലേയ്ക്ക്) ബംഗ്ലാദേശിനകത്തായി അന്തർജില്ലാ സർവ്വീസുകൾ ചിറ്റഗോങ്, ബോഗ്ര, കോമില്ല, പബ്ന, റങ്പുർ, ബാരിസാൽ, സിൽഹെറ്റ് എന്നീ ബസ് ഡിപ്പോകൾ വഴി നടത്തിവരുന്നുണ്ട്.
ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ചെറുതും വലുതുമായ വിവിധ പട്ടണങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിച്ചും അനേകം ബസ് സർവ്വീസുകൾ നടത്തിവരുന്നു.
കാർഗൊ ഗതാഗതത്തിനായി ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ 170 ട്രക്കുകളുടെ ഒരു ഫ്ലീറ്റ് ഓടിച്ചുവരുന്നുണ്ട്.
ഏതാണ്ട്, 20% സർക്കാർ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ ട്രക്കുകളിലൂടെയാണ് രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ എത്തിക്കുന്നത്.
ധാക്കയിലും ചിറ്റഗോങ്ങിലുമാണ് പ്രധാന ട്രക്ക് ഡിപ്പോകളുള്ളത്.
ബംഗ്ലാദേശ് റോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷന്റെ പ്രധാന ഡ്രൈവിങ് ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് ധാക്കയിൽനിന്നും ഏതാണ്ട് 40 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഗാസിപ്പൂർ ജില്ലയിലെ ജൊയ്ദേവ്പൂർ എന്ന സ്ഥലത്താണുള്ളത്.
ചിറ്റഗീങ്, ബോഗ്ര, ഖുൽന, ഛെനൈദ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത്തരം ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ടുകൾ ഉണ്ട്.
റിപ്പയർ, പ്രവർത്തനം എന്നിവ ഈ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ബംഗ്ലാവ് സ്കൂൾ വിക്കിപീഡിയയുടെ ഗുണനിലവാരത്തിലും, മാനദണ്ഡത്തിലും എത്തിച്ചേരാൻ ഈ ലേഖനം വൃത്തിയാക്കി എടുക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ മാത്തൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ ഉള്ള ഒരു സ്കൂൾ ആണ് ബംഗ്ലാവ് സ്കൂൾ .
ഈ സ്കൂൾ 2014 -ൽ 100 വർഷം പിന്നിടും .
ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കാലത്ത് ഇതു ഒരു ബ്രിട്ടീഷ്‌ ബംഗ്ലാവ് ആയിരുന്നു.
അതു പിന്നീട് സ്കൂൾ ആയി മറ്റുകയായിരുന്നു.
ബംഗ്ലാദേശ് സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനം ധാക്കയിലെ റാംനയിലെ സ്വാതന്ത്ര്യ സ്മാരകം
ബംഗ്ലാദേശിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ( ബംഗാളി : স্বাধীনতা দিবস /link ഷാദിനോട്ട ദിബോഷ് ) മാർച്ച് 26 ന് ബംഗ്ലാദേശിൽ ദേശീയ അവധിയായി ആഘോഷിക്കുന്നു.
1971 മാർച്ച് 25 ന് അതിരാവിലെ പാകിസ്ഥാനിൽ നിന്ന് രാജ്യം സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്റെ സ്മരണയാണ് ഇത്.