smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇസ്‌ലാമും വികസനവും (Islam and Development-1980) ഈജിപ്തിലെയും പാകിസ്താനിലെയും മുസ്‌ലിം കുടുംബനിയമങ്ങൾ (Muslim family law in Egypt and Pakistan-1980) സ്ത്രീ- മുസ്‌ലിം കുടുംബ നിയമത്തിൽ (Women in Muslim family law-1982) ഇസ്‌ലാമും രാഷ്ട്രീയവും(Islam and politics-1984) ഇസ്‌ലാം- ഏഷ്യയിൽ(Islam in Asia-1987) ഇസ്‌ലാം- നേർവഴി(Islam: the straight path-1988) ഇറാൻ വിപ്ലവം(The Iranian Revolution-1990) ഇസ്‌ലാമിക ഭീഷണി(The Islamic Threat-1992) ആധുനിക ഇസ്‌ലാമിക ലോകം- ഓക്സ്ഫഡ് വിജ്ഞാനകോശം-01(The Oxford Encyclopedia of the modern Islamic World, Vol. 1-1995) ആധുനിക ഇസ്‌ലാമിക ലോകം- ഓക്സ്ഫഡ് വിജ്ഞാനകോശം-02(The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World, Vol. 2-1995) ആധുനിക ഇസ്‌ലാമിക ലോകം- ഓക്സ്ഫഡ് വിജ്ഞാനകോശം-03(The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World, Vol. 3-1995) ആധുനിക ഇസ്‌ലാമിക ലോകം- ഓക്സ്ഫഡ് വിജ്ഞാനകോശം-04(The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World, Vol. 4-1995) ഇസ്‌ലാമും ജനാധിപത്യവും (Islam and democracy-1996) രാഷ്ട്രീയ ഇസ്‌ലാം (Political Islam-1997) ഇസ്‌ലാമും പൊതുസമൂഹവും (Islam and civil society-2000) ഇസ്‌ലാമിനെ മനസ്സിലാക്കൽ (Understanding Islam-2002) അവിശുദ്ധ യുദ്ധം (Unholy War-2002) ഇസ്‌ലാമിനെ പറ്റി ആളുകൾ അറിയേണ്ടത് (What Everyone Needs to Know about Islam-2002) ലോക മതങ്ങൾ (World religions today-2002) പ്രധാന ലോക മതങ്ങൾ (Great World Religions-2003) ആധുനിക ഇസ്‌ലാം (Modernizing Islam-2003) ഇസ്‌ലാമിക ലോകം (The Islamic World-2004) ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഭാവി (The Future of Islam-2005) ആരാണ് ഇസ്‌ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് (Who speaks for Islam?-2007) മതവും ആഗോളീകരണവും (Religion globalization-2008) ഏഷ്യൻ മതങ്ങൾ (Religions of Asia today-2009) ഇസ്‌ലാമും സമാധാനവും (Islam and peace building-2010) പടിഞ്ഞാറൻ മതങ്ങൾ (Religions of the West today-2012)
അവലംബം ↑ 1 2 3 Bio of John Esposito Archived 2006-10-26 at the Wayback Machine .
, Center for the Study of Islam Democracy .
Accessed February 23 2007 ↑ Esposito, John.
Academic Biography Archived 2006-09-06 at the Wayback Machine .
, Georgetown University .
Accessed February 23 2007 ↑ ഗൂഗ്‌ൾ ബുക്സ് ↑ ഓപൺ ലൈബ്രറി
ജോൺ ഏലിയറ്റ് ഡ്രിങ്ക് വാട്ടർ ബെത്യൂൺ
ജോൺ എലിയറ്റ് ഡ്രിങ്ക്‌വാട്ടർ ബെത്യൂൺ (1801-1851) ഒരു അധ്യാപകനും ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനും ബഹുഭാഷാജ്ഞാനിയുമായിരുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകൾ പേരുകേട്ടതാണ്.
കൽക്കത്തയിലെ കൽക്കട്ട സ്ത്രീ സ്കൂൾ  (ഇപ്പോൾ ബെത്യൂൺ കോളേജ് ) അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചതാണ്.
ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വനിത കോളേജാണ് ഇത്.
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ഒരു അഭിഭാഷകനായി തന്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം ഗവർണർ ജനറൽ കൗൺസിൽ ഓഫ് മിനിസ്റ്റേഴ്സിലെ നിയമ അംഗമായി നിയമിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു.
ഈശ്വരചന്ദ്ര വിദ്യാസാഗറും ബംഗാളി നവോത്ഥാനത്തിന്റെ മറ്റ് അംഗങ്ങളും സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ കൂടുതൽ പരിശ്രമങ്ങളെ സജീവമായി പിന്തുണച്ചു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഈലിങ്ങിൽ ജോൺ ഡ്രിങ്ക് വാട്ടർ ബെത്യൂണിൻറെ മൂത്തമകനായി ബെത്യൂൺ ജനിച്ചു .
കേംബ്രിഡ്ജിലെ ട്രിനിറ്റി കോളേജിൽ പഠിച്ച ശേഷം ഹോം ഓഫീസിന്റെ കൗൺസലായി ജോലി ലഭിച്ചു.
മുനിസിപ്പൽ പരിഷ്കരണ നിയമം, ദശാംശം കമ്മ്യൂട്ടേഷൻ നിയമം, കൗണ്ടി കോടതി നിയമം എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ ഈ സ്ഥാനത്ത് അദ്ദേഹം നിരവധി സുപ്രധാന പരിഷ്കാരങ്ങൾ തയ്യാറാക്കി.
1848 -ൽ അദ്ദേഹത്തെ സുപ്രീം കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ അംഗമായി നിയമിക്കുകയും പിന്നീട് കൗൺസിൽ ഓഫ് എജ്യുക്കേഷന്റെ പ്രസിഡന്റാകുകയും ചെയ്തു.
ദക്ഷിണരഞ്ജൻ മുഖർജി, രാംഗോപാൽ ഘോഷ്, ഈശ്വർ ചന്ദ്ര വിദ്യാസാഗർ , മദൻ മോഹൻ തർക്കലങ്കർ എന്നിവരുടെ പിന്തുണയോടെ, ബെത്യൂൺ 1849 -ൽ കൽക്കത്ത സ്ത്രീ സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചു.
മുഖർജിയുടെ ബൈത്തഖാനയിലെ വീട്ടിൽ (ഇപ്പോൾ ബൗബസാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു) 21 പെൺകുട്ടികൾ ചേർന്നാണ് സ്കൂൾ ആരംഭിച്ചത്.
അടുത്ത വർഷം, എൻറോൾമെന്റ് 80 ആയി ഉയർന്നു.
നവംബറിൽ, കോൺവാലിസ് സ്ക്വയറിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള ഒരു പ്ലോട്ടിൽ, സ്ഥിരമായ ഒരു സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിനുള്ള മൂലക്കല്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ചു.
കല്ലിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള ചെമ്പ് പ്ലേറ്റിലും ആഘോഷത്തിനായി നിർമ്മിച്ച ആചാരപരമായ വെള്ളി നിറത്തിലും "ഹിന്ദു സ്ത്രീ സ്കൂൾ" എന്ന പേര് ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
1851 ആഗസ്റ്റിൽ ബെത്യൂണിൻറെ മരണശേഷം സ്കൂളിനുള്ള പിന്തുണ കുറഞ്ഞു.
1856 -ൽ സർക്കാർ ഇത് ഏറ്റെടുത്തു, 1862-63 -ൽ ബെത്യൂൺ സ്കൂൾ എന്ന് പേരുമാറ്റി.
1879 -ൽ ഇത് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാ കോളേജായ ബെത്യൂൺ കോളേജായി വികസിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
മരണവും ശ്മശാനവും
ജോൺ എലിയറ്റ് ബെത്യൂൺ 1851 ൽ ഇന്ത്യയിലെ പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ കൽക്കട്ടയിൽ വച്ച് മരിച്ചു.
ലോവർ സർക്കുലർ റോഡ് സെമിത്തേരിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ചു.
↑ ↑ ↑ 1 2 3 4 ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ {{ cite book }} : | volume= has extra text ( help ) ↑ ↑ Find A Grave, database and images (accessed 19 March 2020), memorial page for John Elliot Drinkwater Bethune (1801–12 Aug 1851), Find A Grave Memorial no. 105604985, citing Lower Circular Road Cemetery, Calcutta, West Bengal, India; Maintained by Chris Nelson (contributor 46617359)
ജോൺ എബ്രഹാം (മേയർ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/John_Abraham_(mayor)
ജോൺ എബ്രഹാം (ജനനം: 1945) ഇന്ത്യൻ വംശജനായ അമേരിക്കൻ പൗരനാണ്.
ഇദ്ദെഹം ന്യൂ ജേഴ്സി സംസ്ഥാനത്തിലെ ടീനെക്ക് പട്ടണത്തിന്റെ മേയറായിരുന്നു.
1992 മുതൽ 1993 വരെയായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലാവധി.
ടാൻസാനിയയിൽ ടെക്സ്റ്റൈൽ എഞ്ചിനിയറായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം 1972-ലാണ് അമേരിക്കയിലെത്തിയത്.
ഇദ്ദേഹം മലയാളിയാണ്.
അവലംബം പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Mention in New York Times about running for statehouse 37th District Indian diaspora
ജോൺ എബനസർ
കർണാടകയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഇന്ത്യൻ ഓർത്തോപീഡിക് സർജനാണ് ജോൺ എബനസർ .
ആധുനിക മെഡിക്കൽ ചികിൽസയോടൊപ്പം ഹോളിസ്റ്റിക് ഓർതോപീഡിൿസ് എന്ന ഓസ്റ്റിയോആർത്രിറ്റിൿസിന്റെ ചികിൽസയിൽ യോഗയുമുപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ചികിൽസാരീതിയിൽ ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
കാൽമുട്ടുകൾ, താഴ്ന്ന നടുവേദന, കഴുത്ത് വേദന, ഫ്രോസൺ തോൾ തുടങ്ങിയ വിട്ടുമാറാത്ത ഓർത്തോപീഡിക് പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ അദ്ദേഹം ഈ രീതിയിൽ ചികിൽസിക്കുന്നു.
2012 ൽ ഒ‌എ നീസിനെക്കുറിച്ച് (OA Knees) ഒടിവ് ചികിത്സയിൽ യോഗയുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചും ഉള്ള പഠനത്തിന് ബാംഗളൂരിലെ SVYASA Yoga Universityയിൽ നിന്നും മികച്ച ഗവേഷൺ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.
2016 -ൽ പദ്മശ്രീ ലഭിച്ചു.
ഗിന്നസ് ബുക്ക് ഓഫ് വേൾഡ് റെക്കോർഡ്സ്
ഒരു വർഷത്തിൽ ഒരു വ്യക്തി എഴുതിയ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പുസ്തകങ്ങൾക്കായി 2010 ലും 2012 ലും ഗിന്നസ് ബുക്ക് ഓഫ് വേൾഡ് റെക്കോർഡ് അദ്ദേഹത്തെ രണ്ടുതവണ പട്ടികപ്പെടുത്തി.
ഇതും കാണുക യോഗ സന്ധിവാതം Wholistic orthopaedics അവലംബം
TechagappeJanuary-March 2020,Page 39 പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
ജോൺ ഒകീഫ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/John_O%27Keefe
ബ്രിട്ടീഷ് അമേരിക്കൻ ഗവേഷകനാണ് ജോൺ ഒകീഫ് (ജനനം : 18 നവംബർ 1939).
തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങൾ ദിശാനിർണയം നടത്തുന്നത് സംബന്ധിച്ച് നടത്തിയ പഠനത്തിന് നോർവീജിയൻ ദമ്പതികളും ഗവേഷകരുമായ എഡ്വേഡ് മോസർ , മേയ് ബ്രിട്ട് മോസർ എന്നിവരോടൊപ്പം 2014 ൽ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ പുരസ്‌ക്കാരം ലഭിച്ചു.
ലണ്ടൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജിലെ ന്യൂറൽ സർക്യൂട്ട് ആൻഡ് ബീഹേവിയറൽ വിഭാഗം മേധാവി ആണ് ജോണ് കീഫ്.
നമ്മുടെ തലച്ചോറിലെ 'ആന്തര സ്ഥലകാലബോധ' സംവിധാന'ത്തിലെ ആദ്യഘടകം 1971-ൽ ജോൺ ഒകീഫ് ആണ് കണ്ടെത്തിയത്.
എലികളെ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തിൽ, ഓരോ പ്രത്യേക സ്ഥലത്തെത്തുമ്പോൾ തലച്ചോറിൽ ഹിപ്പൊകാംപസിലെ ചില പ്രത്യേക കോശങ്ങൾ പ്രവർത്തനക്ഷമമാകുന്നതായി അദ്ദേഹം കണ്ടു.
അത്തരം കോശങ്ങൾ തലച്ചോറിൽ ഭൂപടം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതായി ആ നിരീക്ഷണം തെളിയിച്ചു.
പുരസ്കാരങ്ങൾ 2014 ൽ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ പുരസ്‌ക്കാരം അവലംബം ↑ ↑ പുറം കണ്ണികൾ
ടസ്റ്റിൻ
ടസ്റ്റിൻ , യു.എസ്. സംസ്ഥാനമായ കാലിഫോർണിയയിലെ‌ , ഓറഞ്ച് കൌണ്ടി യിൽ ലോസ് ആഞ്ചെലസ് മെട്രോപോളിറ്റൻ പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരമാണ്.
2010 ലെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് ഈ നഗരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ജനസംഖ്യ 75,540 ആയിരുന്നു.
കൌണ്ടി ആസ്ഥാനമായ സാന്താ അനയ്ക്ക് സമീപസ്ഥമായാണ് ഈ നഗരം നിലനിൽക്കുന്നത്.
തോങ്ക്വ , ജുവാനെനോ / ലൂയിസെനോ രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ അംഗങ്ങൾ യൂറോപ്യൻ ആഗമനത്തിനു വളരെക്കാലും മുമ്പുതന്നെ ഈ പ്രദേശത്ത് വസിച്ചിരുന്നു.
1769 ൽ ഫാദർ ജൂനിപ്പെറോ സെറയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു സ്പാനിഷ് പര്യവേക്ഷണ സംഘമായ ഗാസ്പർ ഡി പോർട്ടോളയുടെ ഈ പ്രദേശത്തെ പര്യടനത്തിനുശേഷം ഈ പ്രദേശം വല്ലെജോ ഡി സാന്ത അന (സെന്റ് ആനിന്റെ താഴ്‍‌വര) എന്ന പേരു നൽകപ്പെട്ടു.
1776 നവംബർ 1-ന് ‘മിഷൻ സാൻ ജുവാൻ കാപിസ്ട്രാനോ’ ന്യൂ സ്പെയിനിലെ അൾട്ട കാലിഫോർണിയയിലെ ആദ്യത്തെ സ്ഥിര യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രമായി മാറി.
1801-ൽ സ്പാനിഷ് സാമ്രാജ്യം, 62,500 ഏക്കർ ഭൂമി (253 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ജോസ് അന്റോണിയോ യോർബ എന്നയാൾക്ക് ഭൂഗ്രാന്റായി കൊടുക്കുകയും അദ്ദേഹം അത് ‘റാഞ്ചോ സാൻ അന്റോണിയോ’ എന്ന പേരിൽ കൈവശം വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
യോർബയുടെ വമ്പൻ മേച്ചിൽപ്രദേശത്തിൽ ഇന്നത്തെ ഒലിവ് , ഓറഞ്ച് , വില്ല പാർക്ക് , സാന്ത അന , ടസ്റ്റിൻ, കോസ്റ്റ മെസ , ന്യൂപോർട്ട് ബീച്ച് എന്നീ നഗരങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.
റോഞ്ചോ സാന്റിയേഗോ ഡി സാന്ത അന ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചെറിയ റാഞ്ചോകൾ ഈ വലിയ റാഞ്ചോയിൽനിന്നു പരണമിച്ചതാണ്.
മെക്സിക്കൻ-അമേരിക്കൻ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം, അൾട്ടാ കാലിഫോർണിയ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭാഗമായിത്തീരുകയും അമേരിക്കൻ കുടിയേറ്റക്കാർ ഈ പ്രദേശത്തേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തുകയും ചെയ്തു.
വടക്കൻ കാലിഫോർണിയയിൽനിന്നുള്ള ഒരു ചക്രവണ്ടി നിർമ്മാതാവായ കൊളമ്പസ് ടസ്റ്റിൻ 1870 കളിൽ പഴയ റാഞ്ചോ സാന്റിയേഗോ ഡി സാന്ത അനയിൽനിന്നുള്ള 1,300 ഏക്കർ (5 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ഭൂമിയിൽ ടസ്റ്റിൻ നഗരത്തിന് അടിത്തറ പാകി.
1927 ൽ ഏകദേശം 900 പേരുണ്ടായിരുന്ന ഈ നഗരം സംയോജിപ്പക്കപ്പെട്ടു.
നഗരം നിലനിൽക്കുന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ അതിരുകൾ തെക്കുഭാഗത്ത് കാമിനോ റീയലും കിഴക്ക് ന്യൂപോർട്ട് അവന്യൂവും ഫസ്റ്റ് സ്ട്രീറ്റ്  പാത വടക്കു വശത്തും കോസ്റ്റാ മെസ ഫ്രീവേ പാത പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുമാണ്.
ടാ തടിയാ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Da_Thadiya
ആഷിഖ് അബു സംവിധാനം ചെയ്ത് 2012 ഡിസംബർ 21-നു പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണു് ടാ തടിയാ .
ശേഖർ മേനോൻ, ശ്രീനാഥ്  ഭാസി, ആൻ അഗസ്റ്റിൻ എന്നിവരാണ് ഈ ചിത്രത്തിലെ പ്രധാനകഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ശ്യാം പുഷ്കരൻ, അഭിലാഷ് കുമാർ, ദിലീഷ് നായർ എന്നിവർ ചേർന്നാണ് ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.
തടി കൂടിയവർ ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണു ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം.
സമൂഹം കൗതുകത്തോടെയും തെല്ലു പരിഹാസത്തോടെയും  നോക്കിക്കാണുന്ന    പൊണ്ണത്തടിയന്മാരുടെ പ്രശ്നങ്ങളാണ് ചെറിയൊരു കഥയിലൂടെ ആഷിക് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
അഭിനേതാക്കൾ ശേഖർ മേനോൻ – ലൂക്ക് ജോൺ പ്രകാശ് ശ്രീനാഥ് ഭാസി – സണ്ണി ജോസ് പ്രകാശ് ആൻ അഗസ്റ്റിൻ – ആൻ മേരി താടിക്കാരൻ നിവിൻ പോളി – രാഹുൽ വൈദ്യർ വിനയ് ഫോർട്ട് – ശന്തനു മണിയൻപിള്ള രാജു – ജോൺ പ്രകാശ് പാലയ്ക്കൽ ഇടവേള ബാബു – ജോസ് പ്രകാശ് പാലയ്ക്കൽ അരുന്ധതി നാഗ് – നൈറ്റ് റൈഡർ വി.കെ. ശ്രീരാമൻ – ഹാജിയാർ ജയരാജ് വാര്യർ – കോതാട് ദാസൻ എൻ.എൽ. ബാലകൃഷ്ണൻ – പ്രകാശൻ പാലയ്ക്കൽ കുഞ്ചൻ – ജോഷ്വാ താടിക്കാരൻ തെസ്നി ഖാൻ – റാണി താടിക്കാരൻ നിർമ്മാണം
ഒ.പി.എം. സിനിമയുമായി ചേർന്ന് ആന്റോ ജോസഫാണ് ഈ ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത്.
എറണാകുളത്തും ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലുമാണ് ചിത്രീകരണം നടന്നത്.
സംഗീതസംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത് ബിജിബാൽ .
"മേലെ മോഹവാനം" ആർ. വേണുഗോപാൽ നജിം അർഷാദ് , ഷഹബാസ് അമൻ 2.
"വാനം നീലയാണു" ആർ. വേണുഗോപാൽ റെക്സ് വിജയൻ , ബിജിബാൽ , ജയറാം രഞ്ജിത്ത് 3.
"രാജാവേ നീ വേണം" ശരത് വയലാർ ജയറാം രഞ്ജിത്ത്, ഡെസ്മണ്ട് 4.
"മൈ ലവ്" ശ്രീനാഥ് ഭാസി ശ്രീനാഥ് ഭാസി അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ മലയാളസംഗീതം ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് ടാ തടിയാ ടാ തടിയാ – m3db.com
ടാംഗനിക്ക തടാകം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Lake_Tanganyika
ആഫ്രിക്കയിലെ ഒരു ശുദ്ധജലതടാകമാണ്‌ ടാംഗനിക്ക തടാകം .
ശുദ്ധജലതടാകങ്ങളിൽ വലിപ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ആഴത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ലോകത്തിൽ രണ്ടാം സ്ഥാനമാണ്‌ ഇതിന്‌ ( സൈബീരിയയിലെ ബൈകൽ തടാകത്തിനാണ്‌ ഒന്നാം സ്ഥാനം).
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ ശുദ്ധജലതടാകവുമാണിത്.
ബറുണ്ടി , ഡെമോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് കോംഗോ , ടാൻസാനിയ , സാംബിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങളുടെ കീഴിലായി തടാകത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
ഇതിൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് കോംഗോ (45%), ടാൻസാനിയ (41%) എന്നിവയുടെ കീഴിലാണ്‌ തടാകത്തിൻറെ കൂടുതൽ ഭാഗങ്ങളും.
തടാകത്തിലെ ജലം കോംഗോ നദീവ്യവസ്ഥയിലൂടെ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ പതിക്കുന്നു.
കിഴക്കൻ തീരത്തുള്ള താൻസാനിയയെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള കോങ്ഗോയിൽ നിന്ന് തങ്കനീക്കാ തടാകം വേർതിരിക്കുന്നു.
തടാകത്തിന്റെ ഒരേയൊരു ബഹിർഗമന മാർഗ്ഗം ലുകുഗ നദിയാണ് .
ഇത്  തടാക ജലത്തെ കോങ്ഗോനദിയിലെത്തിക്കുന്നു.
ഇടയ്ക്കിടെ ഈ നദി എക്കൽ നിക്ഷേപത്താൽ അടഞ്ഞുപോകുന്നതിനാൽ തടാകത്തിലെ ജലനിരപ്പിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ടാവുക സാധാരണമാണ്.
ജലഗതാഗതത്തിന് വളരെ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ജലാശയങ്ങളിലൊന്നാണ് ടാംഗനിക്ക തടാകം. ' ഗ്രേറ്റ് റിഫ്റ്റ്വാലി 'യുടെ ആഴം കൂടിയ പടിഞ്ഞാറൻ താഴ്വരയിലാണ് തങ്കനീക്കാ തടാകത്തിന്റെ സ്ഥാനം.
കോങ്ഗോയിലെ ആൽബർട്ട് വില്ലി (Albertville), ബുറുണ്ടിയിലെ ബുജുംബുറ (Bujumbura), താൻസാനിയയിലെ കിഗോമ (Kigoma) തുടങ്ങിയവ തങ്കനീക്കാ തടാകത്തിലെ മുഖ്യ തുറമുഖങ്ങളാണ്.
അളവുകൾ നീളം: 676 കിലോമീറ്റർ വീതി: 48-64 കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണം: 32,893 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ ആഴം: 1,436 മീറ്റർ
അതിരുകൾ കിഴക്ക്:താൻസാനിയ വടക്ക്:ബുറുണ്ടി തെക്ക്:സാംബിയ പടിഞ്ഞാറ്:സയർ ചരിത്രം Lake Tanganyika from space, June 1985
റിച്ചാർഡ് ബർട്ടൺ , ജോൺ സ്പെക് എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് പര്യവേക്ഷകരാണ്‌ തടാകം കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ പാശ്ചാത്യർ.
1858-ലായിരുന്നു ഇത്.
നൈൽ നദിയുടെ ഉദ്ഭവം തിരയുകയായിരുന്നു ഇവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം.
പര്യവേക്ഷണം തുടർന്ന സ്പെക് നൈൽ നദിയുടെ യഥാർഥ പ്രഭവകേന്ദ്രമായ വിക്റ്റോറിയ തടാകം പിന്നീട് കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തടാകം പൂർണ്ണമായും ജർമ്മൻ സേനയുടെ കീഴിലായിരുന്നു.
രണ്ട് പ്രധാന യുദ്ധങ്ങളിലൂടെയാണ്‌ സഖ്യശക്തികൾ തടാകത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം നേടിയത്.
1965-ൽ തടാകത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരം ചെ ഗുവേര ഗറില്ലാ പോരാളികളെ പരിശീലിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു.
ഭരണം കൈക്കലാക്കുകയായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യമെങ്കിലും ലക്ഷ്യം നേടാനാവാതെ അവർക്ക് പിൻതിരിയേണ്ടി വന്നു.
19-ആം ശതകം മുഴുവൻ തങ്കനീക്കയുടെ തീരപ്രദേശം അറബികളായ അടിമക്കച്ചവടക്കാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
ജോൺസ്പേക് (John Speke), റിച്ചാർഡ് ബർടൺ (Richard Burton) എന്നീ ബ്രിട്ടിഷ് പര്യവേക്ഷകരാണ് തങ്കനീക്കാ തടാകക്കരയിൽ 1858-ൽ ആദ്യമായെത്തിയ യൂറോപ്യന്മാർ.
ആഫ്രിക്കൻ പര്യവേക്ഷണത്തിനു പുറപ്പെട്ട ഡേവിഡ് ലിവിങ്സ്റ്റനെ കാണാതായതിനെത്തുടർന്ന് തെരച്ചിലേറ്റെടുത്ത ഹെന്റി മോർട്ടൻ സ്റ്റാൻലി തങ്കനീക്കാ തടാകത്തിന്റെ കിഴക്കേക്കരയുള്ള ഉജീജിനിയിൽ വച്ചാണ് 1871-ൽ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തിയത്.
250 ജാതി സിക്ലിഡ് മത്സ്യങ്ങളും 150 ജാതി മറ്റു മത്സ്യങ്ങളും തടാകത്തിലുണ്ട്.
180 മീറ്റർ വരെ ആഴമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലാണ്‌ ഇവയിലധികവും ജീവിക്കുന്നത്.
പരിണാമശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളിന്‌ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ജൈവവിഭവമാണ്‌ ടാംഗനിക്ക തടാകം.
വൈവിധ്യമാർന്ന മത്സ്യസമ്പത്തിനു പുറമേ നീർക്കുതിര , മുതലകൾ തുടങ്ങിയ ജീവികളുടേയും ആവാസകേന്ദ്രമാണ് ഈ തടാകം.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ടാംഗനിക്ക തടാകം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ടാംപ, ഫ്ലോറിഡ
ടാംപ ( / ˈ t æ m p ə / ) അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഫ്ലോറിഡ സംസ്ഥാനത്ത് ഹിൽസ്ബറോ കൌണ്ടി യിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രധാന നഗരവും ഹിൽസ്ബറോ കൌണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാനവുമാണ്.
ഫ്ലോറിഡയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ കടൽത്തീരത്ത് ടാംപ ഉൾക്കടലിൽ ഗൾഫ് ഓഫ് മെക്സിക്കോയ്ക്കു സമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ നഗരം ടാംപ ഉൾക്കടൽ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരമാണ്.
2010 ലെ യു.എസ്. സെൻസസ് പ്രകാരം നഗരത്തിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ 335,709 ആയിരുന്നു.
2016-ൽ ഇത് 377,165 ആയി വർദ്ധിച്ചുവെന്നു കണക്കു കൂട്ടിയിരുന്നു.
പുരാവസ്തുശാസ്ത്ര തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി തദ്ദേശീയ ജനത ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നുെന്നാണ്.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ "John Thomas Lesley – 12th Mayor of Tampa".
Archived 2010-07-20 at the Wayback Machine .
TampaGov .
Retrieved March 22, 2010.
Archived July 20, 2010, at the Wayback Machine .
ടസ്കൻ ക്രമം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tuscan_order ടസ്കൻ ക്രമം
ക്ലാസിക്കൽ വാസ്തുവിദ്യയിലെ പഞ്ചക്രമങ്ങളിൽ (orders) ഏറ്റവും സരളമായ ക്രമമാണു് ടസ്കൻ ക്രമം .
ഡോറിക്, അയോണിക്, കൊർനിൻതിയൻ, കോം പൊസിറ്റ് എന്നിവയാണ് മറ്റു നാലു ക്രമങ്ങൾ.
ഘടനയിൽ റോമൻ ഡോറിക് രീതിയുമായി സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും അതിനെ അപേക്ഷിച്ചു വക്ര ഭാഗങ്ങൾ ടസ്കൻ രീതിയിൽ കുറവാണ്.
കൂടുതൽ പരന്ന രൂപമായതിനാൽ ഇതിൽ സ്തംഭങ്ങൾ സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ അകലത്തിലാണ് ഉറപ്പിക്കുന്നത്.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ മരമേൽക്കൂരകളെ താങ്ങിനിറുത്താനായിട്ടാണ് ടസ്കൻ രീതിയിലുള്ള സ്തംഭങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്നാണ് റോമൻ വാസ്തുശില്പിയായ വിട്രുവ്യസ് (1 ബി. സി.) അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്.
പിന്നീട്, ഗ്രീക്ക്/റോമൻ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ, കൽപ്പണിയുള്ളതും ഘനമേറിയതുമായ എൻടാബ്ലേറ്റർ (entablature), താങ്ങി നിറുത്താനും ഇവ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങി.
സമചതുര അടിത്തറ, മുകളിലേക്കു കൂർത്തു വരുന്നതും നാളികകളില്ലാത്തതുമായ ഷാഫ്റ്റ്, സരളമായ സ്തംഭശീർഷം (capital), സ്തംഭത്തിന്റെ നാലിലൊന്നു പൊക്കമുള്ള എൻടാബ്ലേറ്റർ എന്നിവയാണ് ടസ്കൻ രീതിയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ.
ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഘനരൂപമുള്ള ക്രമവും ഇതുതന്നെ.
സ്തംഭവും എൻടാബ്ലേച്ചറും ചേർന്നു രൂപപ്പെടുന്ന വടിവൊത്ത സംവിധാനമാണ് ക്രമം.
മേൽവാതിൽപ്പടി, ഫ്രീസ് (frieze), കോർണിസ് എന്നിവ ചേർന്നതാണ് എൻടാബ്ലേറ്റർ.
ക്രമത്തിന്റെ സ്വഭാവവിശേഷം വിളിച്ചോതുന്നത് അതിന്റെ സ്തംഭശീർഷമാണ്.
വാസ്തുവിദ്യയിലെ പഞ്ച ക്രമങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഏറ്റവും സരളമായ രീതി എന്ന നിലയിൽ ഏറ്റവും താഴെയുള്ള തട്ടിലാണ് വിട്രുവ്യസ് ടസ്കൻ രീതിയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ "Buffalo as an Architectural Museum" Archived 2004-10-10 at the Wayback Machine .
: Tuscan കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ടസ്കൻ ക്രമം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ടസ്കനി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tuscany
ഇറ്റാലിയൻ ഉപദ്വീപിന്റെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വിശാലമായ ഭൂപ്രദേശമാണ് ടസ്കനി .
മാസ-കരാറ, ലൂക്ക , പിസ്തോയ , ഫിറൻസെ,പ്രാത്തോ,ലിവോർണോ, പിസ , അരെറ്റ്സ്സോ, സിയെന്ന , ഗ്രൊസെതോ എന്നീ 10 ഇറ്റാലിയൻ പ്രവിശ്യകൾ ടസ്കനിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഇറ്റാലിയൻ ഭാഷയിൽ ടോസ്കാന എന്നാണ് ഇതറിയപ്പെടുന്നത്.
വിസ്തീർണം: 22997 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (1996) ജനസംഖ്യ: 3,529,946 (1991) ജനസാന്ദ്രത: 154/ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ(1991).
ഏതാണ്ട് ത്രികോണാകൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന ഈ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ അതിരുകൾ  ഇപ്രകാരമാണ്: പടിഞ്ഞാറ് ടൈറീനിയൻ-ലിഗൂറിയൻ കടലുകളും , ലിഗൂറിയൻ പ്രദേശം വടക്കും വടക്കു പടിഞ്ഞാറും എമിലിയ-റോമാഞ്ഞ പ്രദേശം കിഴക്ക് മാർചസ് പ്രദേശം തെക്കുകിഴക്കും  തെക്കും ഉംബ്രിയ , ലാറ്റ്സ്സിയൊ പ്രദേശങ്ങളും അതിരുകളായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഭൂപ്രകൃതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ടസ്കനിയെ നാലു പ്രധാന ഭൂവിഭാഗമായി തിരിക്കാം: ആപിനൈൻസ് ടസ്കൻ പീഠഭൂമി ആർനോനദിക്കരയിലെ നിമ്നപ്രദേശങ്ങൾ തീരപ്രദേശങ്ങൾ.
ആപിനൈൻ ടസ്കനിയുടെ ഭൂമി പ്രാറ്റൊ കസ്റ്റിൽ സിംഹ പ്രതിമ
ആപിനൈൻസിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ പ്രദേശമാണ് മോൺട് സിമോൺ (2163 മീ.).
മാഗ്രാ, സെർചിവോ, സീവ്, ആർണോ എന്നീ നദികളുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തിനടുത്തായി നിരനിരയായുള്ള അനേകം തടങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
അസാധാരണമായ ചരിവുകളും നിമ്നോന്നതഭാഗങ്ങളുമുള്ള അപുവൻ ആൽപ്സ് പ്രദേശത്തിനു സമീപത്തെ കരാരയിൽ ധാരാളം മാർബിൾ ഖനനകേന്ദ്രങ്ങളുണ്ട്.
ടസ്കാൻ പീഠഭൂമി
വരണ്ടതും പൊങ്ങിയും താണും കിടക്കുന്നതുമായ ഭൂപ്രകൃതി ടസ്കൻ പീഠഭൂമിയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്.
ഈ പീഠഭൂമിയുടെ ഭൂരിഭാഗവും രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ടെർഷ്യറി മണ്ണും കളിമണ്ണും കൊണ്ടായതിനാൽ മഴക്കാലത്ത് കുത്തിയൊഴുകുന്ന ജലം ഉപരി തലത്തിൽ ആഴമുള്ള ചാലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
അഗ്നിപർവത പ്രവർത്തനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഉഷ്ണനീരുറവകളും ചെളി-അഗ്നിപർവതങ്ങളും നിർജീവമായ ഒരു അഗ്നിപർവതവും (മോൺട് ആമിയാത) ഈ പ്രദേശത്തുണ്ട്.
അർനോനദിക്കരയിലെ നിമ്നപ്രദേശങ്ങളും തീരപ്രദേശങ്ങളും
ആർനോ നദീതടത്തിലെ നിമ്നപ്രദേശങ്ങളും തീരപ്രദേശവും കൂടിച്ചേർന്ന നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
കടലിലേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന പാറക്കൂട്ടങ്ങളും മണൽത്തിട്ടകളും ധാരാളമുള്ള തീരപ്രദേശം മറേമ എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു.
ലിഗൂറിയൻ പ്രദേശത്തെ ലാ സ്പീസിയ (La Spezia) ആണ് ടസ്കൻ തീരത്തെ ഒരേയൊരു പ്രകൃതിദത്ത തുറമുഖം.
എന്നാൽ കൃത്രിമ തുറമുഖമായ ലെഗോൺ (Leghorn) വാണിജ്യപരമായി കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആർനോ, ഓമ്പ്രോൺ (Ombrone) എന്നിവയാണ് ടസ്കനിയിലെ മുഖ്യനദികൾ.
കടുത്ത വേനലും കനത്ത മഴയും ടസ്കനിയിലെ നദികളുടെ ജലവിതാനത്തിൽ ഏറ്റകുറച്ചിലുകൾ സൃഷ്ടിക്കാറുണ്ട്.
വേനൽക്കാലത്ത് വറ്റിപ്പോകുന്നതിനാൽ നദികൾ ജലഗതാഗതത്തിന് ഉപയുക്തമാകുന്നില്ല.
ജല വൈദ്യുതോർജ ഉത്പ്പാദനവും ഇവിടെ കുറവാണ്.
മെഡിറ്ററേനിയൻ കാലാവസ്ഥയാണ് ടസ്കനിയിലനുഭവപ്പെടുന്നത്.
ഇതിനനുസൃതമായി ഗോതമ്പും ഒലീവും മുന്തിരി തുടങ്ങിയ ഫലങ്ങളും ഇവിടെ ഉത്പ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇവിടെയനുഭവപ്പെടുന്ന കുറഞ്ഞ താപനില നാരകഫലങ്ങളുടെ കൃഷിക്ക് തടസ്സമായി വർത്തിക്കുന്നു.
ചോളവും തീറ്റപ്പുല്ലിനങ്ങളും താഴ്ന്ന സമതലങ്ങളിൽ സമൃദ്ധമായി വളരുന്നു.
വാണിജ്യപ്രാധാന്യമുള്ള പഴങ്ങൾ , പച്ചക്കറികൾ , പുകയില തുടങ്ങിയവയുടെ കൃഷിയും ഉത്പ്പാദനവും ആർനോ നദിയുടെ സമതലത്തിലാണ് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
വ്യവസായം അരിസ്സൊ ഫ്ലോറൻസിലെ സൂര്യാസ്തമയം പിസയിലെ ചരിഞ്ഞ ഗോപുരം
ഇറ്റലിയിലെ ഒരു പ്രധാന ധാതുവിഭവകേന്ദ്രമാണ് ടസ്കനി.
മാർബിൾ , ഗ്രാനൈറ്റ്, പൈറൈറ്റുകൾ, ഇരുമ്പ് എന്നിവ പ്രധാന ധാതുനിക്ഷേപങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.
അപ്പർ ആർനോയിൽ നിന്നു ലിഗ്നൈറ്റും , എൽബയിൽ (Elba) നിന്ന് ഇരുമ്പും മോണ്ട് ആമിയാത പ്രദേശത്ത് നിന്ന് മെർക്കുറിയും അപുവൻ ആൽപ്സ് പ്രദേശത്തുനിന്ന് മാർബിളും ഖനനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ടസ്കനിയിൽ ജലവൈദ്യുതോത്പ്പാദനം കുറവാണ്; ഊർജാവശ്യങ്ങൾക്കായി ഇന്ധനം ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ടസ്കനി ഒരു വ്യവസായകേന്ദ്രം കൂടിയാണ്.
ലോഹശുദ്ധീകരണം, രാസവസ്തുക്കളുടെ ഉത്പ്പാദനം, എണ്ണ ശുദ്ധീകരണം, കപ്പൽ നിർമ്മാണ മുൾപ്പെടെയുള്ള എൻജിനിയറിങ് വ്യവസായം തുടങ്ങിയവ ലെഗോണിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പിസ്തോയിയ (Pistoia) യിലും, ഫ്ലോറൻസിലും ഭക്ഷ്യസംസ്കരണം, വൈദ്യുത എൻജിനിയറിങ്, വസ്ത്രനിർമ്മാണം, രാസവസ്തുക്കളുടെ ഉത്പ്പാദനം, സൂക്ഷ്മോപകരണങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം എന്നിവയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം.
കമ്പിളി വസ്ത്രനിർമ്മാണ വ്യവസായത്തിന്റെ പ്രധാനകേന്ദ്രം പ്രാറ്റോയാണ്.
തടി , തുകൽ , ലോഹം , കളിമൺ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കരകൗശല വ്യവസായങ്ങൾ ഫ്ലോറൻസ്, പിസ, സീന തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രാചീന എട്രൂസ്കൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണ് ടസ്കനി.
പുരാതന എട്രൂറിയയോട് ഏതാണ്ട് തുല്യമാണ് ഈ പ്രദേശം.
ഇവിടത്തെ ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും എട്രൂസ്കൻ സംസ്കാരത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വിലപ്പെട്ട പല വിവരങ്ങളും ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.
ബി. സി. 4-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ റോമാക്കാർ ഇവിടം കീഴടക്കി.
റോമാക്കാരുടെ പതനത്തിനുശേഷം എ. ഡി. 6 മുതൽ 8 വരെ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ലൂക്ക ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം പിടിച്ചെടുക്കുകയും അധീശത്വം പുലർത്തുകയും ചെയ്തതു ലൊംബാർഡുകളായിരുന്നു.
ലൊംബാർഡുകളെ എ. ഡി. 8-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഷാർല മെയ് ൻ പരാജയപ്പെടുത്തിയതു മുതൽ 12-ആം നൂറ്റാണ്ടു വരെ ഈ പ്രദേശം ഫ്രാങ്കുകളുടെ കൈവശമായിരുന്നു.
അവസാനത്തെ ഫ്രാങ്കിഷ് ഭരണാധിപയായിരുന്ന മാറ്റിൽഡ (1046-1115) മതാധികാരികളെ പിന്തുണച്ചത് പിന്നീട് പോപ്പും ചക്രവർത്തിമാരും തമ്മിൽ ദീർഘകാലം നിലനിന്ന ഏറ്റുമുട്ടലുകൾക്കു കാരണമായി.
ഇതേത്തുടർന്ന് 11-ഉം 12-ഉം നൂറ്റാണ്ടൂകളിൽ പിസ, ലൂക്ക, സീന, ഫ്ലോറൻസ് തുടങ്ങിയ കമ്യൂണുകൾ രൂപംകൊണ്ടു.
ഗ്വെൽഫുകളും (പോപ്പിന്റെ പക്ഷത്തുള്ളവർ) ഗിബെലിനുകളും (ചക്രവർത്തിയുടെ പക്ഷത്തുള്ളവർ) തമ്മിലുള്ള മത്സരം ഇക്കാലത്ത് രൂക്ഷമായിരുന്നു.
കമ്യൂണുകൾ തമ്മിലുള്ള മത്സരവും നിലവിലിരുന്നു.
12-ഉം 13-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ പിസ നഗരത്തിന്റെ മേൽക്കോയ്മയ്ക്കുശേഷം ടസ്കനിയിൽ ഫ്ലോറൻസ് മേധാവിത്വം സ്ഥാപിച്ചു.
ഇതോടെ ടസ്കനി ഫ്ലോറൻസിലെ മെഡിസി കുടുംബത്തിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായി.
ഈ കുടുംബം 1569-ഓടെ ടസ്കനിയിലെ ഗ്രാൻഡ് ഡ്യൂക്ക് പദവിയിലെത്തി.
മെഡിസി ഭരണനിരയുടെ പതനത്തിനുശേഷം ടസ്കനി 1737-ൽ ലൊറെയ്നിലെ (പിന്നീടുള്ള ഹാബ്സ്ബർഗ്-ലൊറെയ്ൻ പരമ്പര) ഫ്രാൻസിസ് പ്രഭുവിന്റെ (പിൽക്കാലത്ത് ഫ്രാൻസിസ് I എന്ന ഹോളി റോമൻ ചക്രവർത്തി) ഭരണത്തിൻകീഴിലായി.
തുടർന്ന് ഗ്രാൻഡ് ഡ്യൂക്ക് ലിയോപോൾഡ് I (1765-90), ഫെർഡിനന്റ് III (1790-1801; 1814-24) എന്നിവർ ഭരണം നടത്തി.
ഫ്രഞ്ച് റവല്യൂഷണറി സേന 1799-ൽ ടസ്കനി കീഴടക്കി.
ഇതിന്റെ ഫലമായി ഫെർഡിനന്റ് പലായനം ചെയ്തു.
അതോടുകൂടി ടസ്കനിയിൽ ഫ്രഞ്ചുകാരുടെ താത്ക്കാലിക ഗവൺമെന്റ് നിലവിൽ വന്നു.
1801 മുതൽ 1807 വരെ ടസ്കനി അന്നു നിലവിലിരുന്ന എട്രൂസ്കൻ രാജ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
പിന്നീട് നെപ്പോളിയൻ I ഇവിടം ഫ്രാൻസിന്റെ ഭാഗമാക്കി.
1814-ൽ ഫെർഡിനന്റ് III അധികാരത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി.
തുടർന്ന് ലിയോപോൾഡ് II (1824-59) ഭരണം നടത്തി.
ടസ്കനിക്ക് ഒരു ഭരണഘടനയുണ്ടാക്കാൻ ലിയോപോൾഡ് 1848-ൽ നിർബന്ധിതനായി.
അതോടെ രൂപംപ്രാപിച്ചു വന്ന ഇറ്റലിരാജ്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്ന സാർഡീനിയയുടെ ഭാഗമായി ടസ്കനി മാറി (1860).
ടസ്കനി ഉൾപ്പെട്ട ഇറ്റലിരാജ്യം 1861 ഫെബ്രുവരി 18-ന് നിലവിൽവന്നു.
മധ്യകാലം മുതൽ 19 ആം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ടസ്കനി കലയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും മണ്ഡലങ്ങളിൽ വളരെ ഔന്നത്യം പുലർത്തിയിരുന്നു.
ദാന്തെ, ബൊക്കാഷിയോ എന്നീ സാഹിത്യകാരന്മാരും ലിയനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി , മൈക്കൽ ആൻജലോ എന്നീ കലാകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയതത്ത്വചിന്തകനായിരുന്ന മാക്കിയവെല്ലിയും ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗലീലിയോയും ഇക്കാലത്തു ജീവിച്ചിരുന്നവരാണ്.
ഇതുകൂടികാണുക ഇറ്റലി അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ http://www.discovertuscany.com/ http://www.tuscanyslc.com/ http://www.tripadvisor.com/Tourism-g187893-Tuscany-Vacations.html http://www.tuscanyholidaysaccommodations.com/?gclid=CI3L4vTwyK8CFUka6wodD3AVag കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ടസ്കനി എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ടസ്കലൂസ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tuscaloosa
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഒരു സംസ്ഥാനമായ അലബാമയുടെ പശ്ചിമ ഭാഗത്തുള്ള ഒരു നഗരമാണ് ടസ്കലൂസ ( Tuscaloosa ഉച്ചരിക്കുന്നത് /tʌskəˈluːsə/ TUSK -ə- LOO -sə ) .
ടസ്കലൂസ കൗണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാനവുമാണ് ഈ നഗരം.
ബിർമിങ്ഹാമിന് 96 കി.
തെക്ക് പടിഞ്ഞാറ് മാറി 'ബ്ലാക് വാറിയർ' നദിക്കരയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
1540-ൽ ഹെർനാന്റോ ദ സോട്ടോവിന്റെ പര്യവേക്ഷക സംഘത്തോടേറ്റു മുട്ടി കൊല്ലപ്പെട്ട ടസ്കലൂസ (കറുത്ത പോരാളി) എന്ന ചോക്തവ് ഇന്ത്യൻ സേനാനിയുടെ പേരിൽ നിന്നാണ് നഗര-കൌണ്ടി നാമധേയങ്ങൾ നിഷ്പന്നമായതെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ജനസംഖ്യ: 93,215 (2009 -ൽ).
ഒരു പ്രമുഖ വ്യാവസായിക-വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രമാണ് ഈ നഗരം.
വാർപ്പിരുമ്പു കൊണ്ടുള്ള പൈപ്പുകൾ, പേപ്പർ, റബർ ടയറുകൾ, രാസവസ്തുക്കൾ, തടി, പരുത്തിക്കുരു എന്നിവ ഇവിടത്തെ മുഖ്യവ്യാവസായികോത്പ്പന്നങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.
ഒരു നദീ തുറമുഖനഗരം കൂടിയാണ് ടസ്കലൂസ.
1831-ൽ സ്ഥാപിതമായ അലബാമ സർവകലാശാലയുടെയും, യു. എസിലെ പ്രെസ്ബൈറ്റേറിയൻ പള്ളിയുടെ കീഴിലുള്ള സ്റ്റിൽമൻ കോളജ് എന്ന കലാസ്ഥാപനത്തിന്റെയും ആസ്ഥാനവും ഈ നഗരമാണ്.
1829-ൽ പണിതീർത്ത ഗോർഗസ് മന്ദിരം, 1827-ൽ നിർമിച്ച ഓൾഡ് ടാവേൺ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ ആകർഷകങ്ങളായ നിരവധി പുരാതനമന്ദിരങ്ങൾ ഈ നഗരത്തിലുണ്ട്.
അലബാമ സർവകലാശാലയിൽ ഒരു ആർട്ട് മ്യൂസിയവും ഒരു നാച്വറൽ ഹിസ്റ്ററി മ്യൂസിയവും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
യു. എസ്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ അനുമതിയോടെ ക്രീക് ഇന്ത്യരാണ് ഇവിടെ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചത് (1809).
എന്നാൽ നാലുവർഷത്തിനുശേഷം നഗരം തീവച്ചു നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് ഇവർ പടിഞ്ഞാറോട്ടു പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരായി.
1816-ൽ ദക്ഷിണ കാരോലിനയിൽ നിന്നും വന്ന വെള്ളക്കാർ ഇവിടെ ആധിപത്യമുറപ്പിച്ചു.
1819-ലാണ് ഇത് അമേരിക്കൻ യൂണിയനിൽ ലയിച്ചത്.
1826-1846 വരെ സംസ്ഥാന തലസ്ഥാനമായിരുന്നു ഈ നഗരം.
ഇക്കാലത്താണ് ഈ നഗരം നിർണായകമാംവിധം പുരോഗതി പ്രാപിച്ചത്.
അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ ടസ്കലൂസ നഗരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ ഫെഡറൽ സേന ഇവിടത്തെ സർവകലാശാലാ മന്ദിരങ്ങളും വ്യാവസായിക സ്ഥാപനങ്ങളും തീവച്ചു നശിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി.
കമ്മീഷൻ  മാതൃകയിലുള്ള ഒരു ഭരണസംവിധാനമാണ് ഈ നഗരത്തിൽ നിലവിലുള്ളത്.
കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ടസ്കലൂസ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.