smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
സൗന്ദര്യത്തിന് പേരുകേട്ട ഒരു റഷ്യൻ പ്രഥമ ബാലെ നർത്തകിയായിരുന്നു താമര കർസവിന (റഷ്യൻ: Тама́ра Плато́новна Карса́вина, 10 മാർച്ച് 1885 - 26 മെയ് 1978).
ഇംപീരിയൽ റഷ്യൻ ബാലെയുടെയും പിന്നീട് സെർജി ഡയാഗിലേവിന്റെ ബാലെ റസ്സസിലെയും പ്രധാന കലാകാരിയും ആയിരുന്നു.
ലണ്ടനിലെ ഹാംപ്‌സ്റ്റെഡിൽ ബ്രിട്ടനിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ശേഷം, ബാലെ പ്രൊഫഷണലായി പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആധുനിക ബ്രിട്ടീഷ് ബാലെയുടെ സ്ഥാപകരിലൊരാളായി അവർ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ദി റോയൽ ബാലെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ സഹായിച്ച അവർ ഇപ്പോൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നൃത്ത-അദ്ധ്യാപന സംഘടനയായ റോയൽ അക്കാദമി ഓഫ് ഡാൻസിന്റെ സ്ഥാപക അംഗമായിരുന്നു.
പ്ലേറ്റൺ കോൺസ്റ്റാന്റിനോവിച്ച് കർസാവിന്റെയും ഭാര്യ അന്ന ഇയോസിഫോവ്നയുടെയും (നീ ഖോമിയാക്കോവ) മകളായി സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിലാണ് താമര കർസവിന ജനിച്ചത്.
ഇംപീരിയൽ ബാലെയിലെ പ്രധാന നർത്തകനും മൈമും ആയ പ്ലാറ്റൺ ഇംപീരിയൽ ബാലെ സ്കൂളിൽ (വാഗനോവ ബാലെ അക്കാദമി) അദ്ധ്യാപകനായും പഠിപ്പിച്ചു.
ഭാവിയിലെ നൃത്ത പങ്കാളിയും മകളുടെ ജാരനുമായ മൈക്കൽ ഫോക്കിൻ തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി.
കർസവിനയുടെ ജ്യേഷ്ഠൻ ലെവ് പ്ലാറ്റോനോവിച്ച് കർസവിൻ (1882–1952) ഒരു മത ദാർശനികനും മധ്യകാല ചരിത്രകാരനുമായി.
അവളുടെ മരുമകൾ മരിയാന കർസവിന (1910-1993) ഉക്രേനിയൻ എഴുത്തുകാരനും കലാ രക്ഷാധികാരിയുമായ പ്യോട്ടർ സുവ്ചിൻസ്കിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അമ്മയിലൂടെ, കർസവിന മതകവിയും സ്ലാവോഫിലിയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സഹസ്ഥാപകനുമായ അലക്സി ഖോമിയാക്കോവുമായി വിദൂര ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
അദ്ധ്യാപകനും നൃത്തസംവിധായകനുമായ മരിയസ് പെറ്റിപയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യനായിരുന്നു കർസവിനയുടെ പിതാവ്.
എന്നാൽ പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ഇവരുടെ ബന്ധം വഷളായി.
രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് പിന്നിൽ പെറ്റിപ്പയാണെന്ന് കർസവിന സംശയിച്ചു.
ഇത് അവളുടെ പിതാവിനെ നേരത്തെ വിരമിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാക്കി.
പ്ലാറ്റൺ ഇംപീരിയൽ ബാലെ സ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപനം തുടർന്നെങ്കിലും ചില സ്വകാര്യ വിദ്യാർത്ഥികളെ നിലനിർത്തിയിരുന്നെങ്കിലും, ഈ അനുഭവം അദ്ദേഹത്തെ നിരാശപ്പെടുത്തി.
സ്വന്തം കയ്പേറിയ അനുഭവങ്ങൾ കാരണം, പ്ലേറ്റൺ ആദ്യം കർസവിനയെ ബാലെ പഠിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
പക്ഷേ അമ്മ ശുപാർശ ചെയ്തു.
"" എന്നെ നർത്തകിയാക്കുക എന്നതായിരുന്നു അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം, "കർസവിന പിന്നീട് എഴുതി."
"ഇത് ഒരു സ്ത്രീയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മനോഹരമായ ഒരു കരിയറാണ്," അവർ പറയും, "കുട്ടിക്ക് സ്റ്റേജിലേക്ക് ഒരു ചായ്‌വ് ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. എല്ലായ്പ്പോഴും അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി വസ്ത്രധാരണം ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. "
പ്ലേറ്റന്റെ അനുമതി തേടാതെ, കർസവിനയുടെ അമ്മ ഒരു കുടുംബസുഹൃത്തായ വിരമിച്ച നർത്തകിയായ വെരാ ജൗക്കോവയുമായി  പാഠം പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തന്റെ മകൾ നൃത്ത പാഠങ്ങൾ ആരംഭിച്ചതായി മാസങ്ങൾക്കുശേഷം പ്ലേറ്റൺ അറിഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹം പ്രധാന അധ്യാപകനായി.
എന്നിരുന്നാലും, മുൻ‌ഗണനാ ശിക്ഷണം ലഭിക്കുന്നതിനുപകരം, കർസവിന തന്റെ പിതാവിനെ "ഏറ്റവും കൃത്യമായ അധ്യാപകൻ ..."
എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫിഡലിന്റെ രാഗത്തിൽ ഞാൻ സ്വയം പരിശ്രമിച്ചു.
കർശനമായ പരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം 1894-ൽ കർസവിനയെ ഇംപീരിയൽ ബാലെ സ്കൂളിൽ സ്വീകരിച്ചു.
അമ്മയുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം 1902 ന്റെ തുടക്കത്തിൽ കർസവിന ബിരുദം നേടാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പതിനെട്ട് വയസ്സിന് മുമ്പ് സ്ത്രീകൾ പ്രൊഫഷണലായി നൃത്തം ആരംഭിക്കുന്നത് അക്കാലത്ത് കേട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.
എന്നാൽ 1896-ൽ അവളുടെ പിതാവിന് സ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപന സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഇത് കുടുംബത്തെ സാമ്പത്തികമായി പ്രതിസന്ധിയിലാക്കി.
കോർപ്സ് ഡി ബാലെക്കൊപ്പം നർത്തകിയെന്ന നിലയിൽ കർസവിനയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന ചെറിയ വരുമാനം അവർക്ക് വളരെ ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഇംപീരിയൽ ബാലെ സ്കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ ശേഷം, കർസവിന റാങ്കുകളിലൂടെ മികച്ച മുന്നേറ്റം നടത്തി, ഇംപീരിയൽ ബാലെയിൽ ഒരു പ്രമുഖ ബാലെ നർത്തകിയായി.
പെറ്റിപ നാടകശേഖരത്തിൽ അവൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
താമര 1912 ബാലെ റസ്സസിനൊപ്പം കർസവിന, 1913 താമര കർസവിനയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട രത്നം 1902 ലെ ഇംപീരിയൽ ബാലെ സ്കൂളിലെ ബിരുദ ക്ലാസ്.
താമര കർസവിനയാണ് ഏറ്റവും നല്ല വിദ്യാർത്ഥി താമര കർസവിന "എൽ ഒയിസോ ഡി ഫ്യൂ" / ഫയർബേർഡ് (1910)" സേവേലി സോറിൻ എഴുതിയ ലെസ് സിൽഫൈഡിലെ താമര കർസവിന അവലംബം പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന കൃതികൾ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Tamara Karsavina എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
The Ballerina Gallery - Tamara Karsavina Tobacco cards
താമരംകുളങ്ങര ശ്രീ ധർമശാസ്താ ക്ഷേത്രം
കേരളത്തിൽ എറണാകുളം ജില്ലയിലെ രാജനഗരിയായിരുന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് താമരംകുളങ്ങര ശ്രീ ധർമ്മശാസ്താ ക്ഷേത്രം .
ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പ്രസിദ്ധമായ ചമ്രവട്ടം ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ തന്നെയാണ്.
താമരക്കുടി ശിവവിലാസം വൊക്കേഷണൽ ഹൈയർ സെക്കൻ്ററി സ്കൂൾ താമരക്കുടി
കേരള സംസ്ഥാനത്തെ കൊല്ലം ജില്ലയിലെ കോട്ടാരക്കര താലൂക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഗ്രാമമാണ് താമരക്കുടി .
ഇത് ജില്ലാ ആസ്ഥാനമായ കൊല്ലത്ത് നിന്ന് 34 കിലോമീറ്റർ കിഴക്കോട്ടും , വെട്ടിക്കവലയിൽ നിന്നും 6 കിലോമീറ്ററും, സംസ്ഥാന തലസ്ഥാനമായ തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് 75 കിലോമീറ്ററും മാറിയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
മൈലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ് താമരക്കുടി.
ഈ സ്ഥലം 2013 ൽ ഒരു സഹകരണ ബാങ്ക് തട്ടിപ്പിൻ്റെ പേരിൽ വാർത്തകളിൽ ഇടം നേടിയിരുന്നു.
അടുത്തുള്ള ഗ്രാമങ്ങൾ ഏനാത്ത് - 10 കിലോമീറ്റർ (കലയപുരം, എംസി റോഡ് വഴി) പട്ടാഴി - 6 കിലോമീറ്റർ കുളക്കട - 8 കിലോമീറ്റർ (കലയപുരം വഴി) മേലില - 10 കിലോമീറ്റർ (മൈലം കുര, തലവൂർ റോഡ് വഴി) കുന്നിക്കോട് - 9 കിലോമീറ്റർ (പാണ്ടിത്തിട്ട, തലവൂർ വഴി) ഗതാഗതം ബസ്സ് ഗതാഗതം : അടുത്തുള്ള പട്ടണമായ കൊട്ടാരക്കര കേരളത്തിൻ്റെ  എല്ലാ ഭാഗങ്ങളുമായി ബസ്സ് മാർഗ്ഗം ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു.
അവിടെ നിന്നും 15 മിനിറ്റ് ഇടവേളയിൽ കൊട്ടാരക്കര-പട്ടാഴി (മൈലം, താമരക്കുടി) വഴി കെഎസ്ആർടിസി സർവീസ് നടത്തുന്നുണ്ട്.
റെയിൽ‌വേ സ്റ്റേഷനുകൾ‌ : കുര ആണ് അടുത്തുള്ള റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ (5 കിലോമീറ്റർ) ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള പ്രധാന റെയിൽ ഹെഡ് ആയ കൊല്ലം ജംഗ്ഷനെ (34 കിലോമീറ്റർ) ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു, ചെങ്ങന്നൂർ (41) കിലോമീറ്റർ).
വിമാനത്താവളങ്ങൾ : ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള വിമാനത്താവളം തിരുവനന്തപുരത്താണ് (90) കിലോമീറ്റർ).
കൊച്ചി അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളം 175 കിലോമീറ്റർ അകലെ ആണ്.
പരാമർശങ്ങൾ വിക്കിമാപിയ
തോണി മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പുറത്തൂർ തിരൂർ പുഴയിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന തോണികൾ.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പുറത്തൂർ തിരൂർ പുഴയിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന തോണികൾ.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പുറത്തൂർ തിരൂർ പുഴയിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന തോണി.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ പുറത്തൂർ തിരൂർ പുഴക്കരികിലെ തോണി നിർമ്മാണ യൂണിറ്റ്.
ശ്രീ കല്ലേൻ പൊക്കുടൻ കണ്ടൽക്കാട് സംരക്ഷണത്തിനും കണ്ടൽ വിത്ത്‌ ശേഖരനത്തിനായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന തോണികൾ.
ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Canoe തോണിയും വള്ളമൂന്നുന്ന കഴുക്കോലേന്തിയ തോണിക്കാരനും
ജലഗതാഗതത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന മരം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വാഹനത്തെയാണ്‌ സാധാരണയായി തോണി എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
പരമ്പരാഗതമായി മരംകൊണ്ടാണ് ഇവ നിർമ്മിക്കാറുള്ളതെങ്കിലും ഇന്ന് ഫൈബർ തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കുന്ന തോണികളും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്‌.
വഞ്ചി, വള്ളം, ഓടം എന്നീ പേരുകളിലും ഇവ അറിയപ്പെടുന്നു.
സാധാരണയായി കടവിൽ നിന്ന് ആളുകളെയും സാധനങ്ങളെയും മറ്റൊരു കടവിലേക്ക് കടത്തുന്നതിനാണ് തോണി ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്.
എന്നാൽ ജലോത്സവങ്ങളിലെ ഒരു മത്സര ഇനമാണ്‌ വള്ളം കളി .
ആകൃതിയുടെയും വലിപ്പത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിവിധ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന വള്ളങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നു.
ചുണ്ടൻ വള്ളം , ചുരുളൻ വള്ളം , ഇരുട്ടുകുത്തി വള്ളം , ഓടി വള്ളം , വെപ്പു വള്ളം (വൈപ്പുവള്ളം), വടക്കന്നോടി വള്ളം , കൊച്ചുവള്ളം , പള്ളിയോടം എന്നിവ ഇതിൽ ചിലതാണ്‌‍.
കേരളത്തിൽ സിമന്റ് കൊണ്ടും തോണി നിർമ്മിക്കാറുണ്ട്.
പുരാതനകാലം മുതൽക്കേ ജലഗതാഗതം മനുഷ്യൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പുരാതന സംസ്കാരങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ സമുദ്രതീരങ്ങളിലാണ്‌ വികസിച്ചത് എന്നതും സമുദ്രമാർഗ്ഗം വ്യാപാരം എളുപ്പം നടത്താനായിരുന്നു എന്നതും അന്നത്തെ ജനത നൗകകളും തോണികളും ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നതിൽ വിദഗ്ദ്ധരായിരിക്കണം എന്ന് കാണിക്കുന്നു.
വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മരങ്ങൾ ചേർത്ത് വച്ച് വടം കൊണ്ട് കെട്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന കട്ടമരം ആയിരിക്കണം അവർ ആദ്യം ഉണ്ടാക്കിയത്.
പിന്നീട് ലോഹം കൊണ്ടുള്ള ആയുധങ്ങൾ വന്നതോടെ മരത്തിൽ കൊത്തിയുണ്ടാക്കുന്ന തോണികളും മരപ്പലകകൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന തോണികളും രൂപമെടുത്തു.
വലിയ നൗകകളും മറ്റും വടങ്ങൾ കൊണ്ട് കെട്ടിവരിഞ്ഞുതന്നെയാണ്‌ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത് ഈജിപ്ത് മെസോപൊട്ടേമിയ കട്ടമരവുമായി മത്സ്യബന്ധനത്തിന്
ക്രിസ്തുവിന് 3000 വർഷങ്ങൾ മുന്ന് ഈജിപ്തിലും മെസൊപൊട്ടേമിയയിലും തോണികളും വൻ നൗകകളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
നൈൽ , യൂഫ്രട്ടീസ് , ടൈഗ്രിസ് എന്നീ നദികളിലൂടെ വൻ തോതിൽ ജലഗതാഗതം നടന്നിരുന്നു.
മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിലേക്ക് ഈജിപ്തുകാർ വൻ യാനങ്ങൾ അയച്ചിരുന്നു.
ഈ വൻ യാനങ്ങൾ ബിബ്ലോസ് എന്നാണ്‌ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ബിബ്ലോസായിരുന്നു ഫിനീഷ്യരുടെ പ്രധാന തുറമുഖം.
ഇവിടെ നിന്നും ഗ്രീസ്|ഗ്രീസിലേക്ക് ലെബനൻ|ലെബനണിലെ സെഡാർ മരങ്ങൾ കയറ്റി അയക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഗ്രീസിന്റെ വാസ്തുശില്പമാതൃകലളും നൗകകളും പ്രധാനമയും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് ഈ മരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു.
കേരളത്തിൽ നിന്നും തേക്ക്, വീട്ടി എന്നീ മരങ്ങളും അവർ കൊണ്ടുപോയിരുന്നതായും തെളിവുകൾ ഉണ്ട്.
ഇന്ന് ലഭ്യമായ തോണികളിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്നത് ഗീസായിൽ നിന്നാണ്‌ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടത്.
ഇത് കാർബൺ ഡേറ്റിങ്ങ് പ്രകാരം 2500 ക്രി.
വിലേതാണ്‌ എന്ന് കരുതുന്നു.
സെഡാർ മരം ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ച് ഈ തോണിക്ക് 143 അടി നീളവും 20 അടി വീതിയും ഉണ്ട്.
ഫിനീഷ്യരും റൊമാക്കാരും
ക്രിസ്തുവിന്‌ പത്ത് നൂറ്റാണ്ട് മുൻപ് ഫിനീഷ്യന്മാർ നാവികശക്തിയായിത്തീർന്നു.
അവരുടെ നാവികവ്യൂഹം രണ്ട് പ്രത്യേകതരത്തിലുള്ള നൗകകളടങ്ങിയതായിരുന്നു.
ഒന്ന് യാത്രക്കും മറ്റേത് യുദ്ധങ്ങള്ക്കുമാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
പത്തു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം റോമാക്കാരും അവരുടേതായ നാവികവ്യൂഹങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിത്തുടങ്ങി.
പൂണിക യുദ്ധത്തിൽ വച്ച് അവർ കയ്യടക്കിയ അഞ്ച് തട്ടുകളുള്ള വലിയ കപ്പലാൺ അവർ മാതൃകയാക്കിയത്.
ഇതിനുശേഷം അവർ നിരവധി കപ്പലുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയും അവയെല്ലാം റോമാ സാമ്രാജ്യത്തെ വികസനത്തിന്‌ സാരമായ പിൻ‌തുണ നൽകി.
ഇന്ത്യ കൊച്ചി(അരൂർ)യിലെ ഹാർബറിൽ വിവിധവലിപ്പത്തിലുള്ള പായ്ക്കപ്പലുകൾ നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്നു (1850-1897) കൊല്ലം പാലത്തിനു താഴെ കെട്ടുവള്ളങ്ങൾ അടുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
(1900) കൊല്ലത്ത് ആശ്രാമത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡൻസിക്കു മുന്നിലുള്ള കായലിലൂടെ പായ് വള്ളങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു (1900) ആലപ്പുഴയിലെ കല്ലുപാലത്തിനു താഴെയുള്ള കനാലിൽ വിവിധതരം വള്ളങ്ങൾ.
(1900) വർക്കലയിലെ ടണലിലൂടെ യാത്രചെയ്യാൻ പോകുന്ന തോണി (1900-1920) പൊന്നാനിയിലെ ഹാർബറിൽ ഉരുക്കൾ അടുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു (1930 - 1937).
പൊന്നാനിയിലെ ഒരു കനാലിലെ കെട്ടുവള്ളങ്ങൾ (1930-1937) മലബാറിലെ വഞ്ചിക്കാരൻ കോലുപയോഗിച്ച് (കഴുക്കോൽ എന്നും പറയും) വള്ളമൂന്നുന്നു (1921-1940) ചൈന പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സോങ് രാജവംശക്കാലത്തുള്ള ഒരു ചൈനീസ് ജങ്ക് കപ്പൽ ഹോങ്ക് കോങ്ങിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ആധുനിക ജങ്ക് നൗക കടവ്
സാധാരണയായി വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് തോണിയുടെ സേവനം ലഭ്യമാക്കുന്ന പുഴയോരത്തെയോ ജലാശയങ്ങളുടെ തീരത്തെയോ കടവ് എന്നു വിളിക്കുന്നു.
കൂടാതെ നദീതീരങ്ങളിലുള്ള മണൽ (പൂഴി) എടുക്കുകയോ സ്ഥിരമായി ആളുകൾ കുളിക്കുകയോ അലക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന തീരങ്ങളെയും കടവ് എന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്.
തോണിക്കാരൻ
തുഴ അല്ലെങ്കിൽ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തോണിയുടെ ഗതിയും വേഗതയും നിയന്ത്രിക്കുന്നയാളിനെ തോണിക്കാരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
തുഴയുപകരണങ്ങൾ
തോണിയുടെ ഗതിയും വേഗതയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണങ്ങൾ.
തുഴ
പങ്കായം എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന തുഴ സാധാരണയായി ചെറിയ തോണികളിലാണ് കാണുക.
തോണിക്കാരൻ ഇടതും വലതും മാറി മാറി തുഴയുന്ന ഉപകരണമാണിത്.
തണ്ട്
തോണിയിൽ ബന്ധിച്ചു നിർത്തിയ രീതിയിലാണ്‌‍ തണ്ട് കാണപ്പെടുന്നത്.
ചെറിയ തോണികളിൽ ഒരാൾക്ക് തന്നെ തോണിയുടെ രണ്ട് വശങ്ങളിലും ഒരേസമയം തുഴയുന്നതിനുപകരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്നു.
വലിയ തോണികളാണെങ്ങിൽ തോണിയുടെ രണ്ട് വശങ്ങളിലും വിവിധ നിരകളിലും ഘടിപ്പിക്കുന്നു.
കോല്
കഴുക്കോൽ എന്നും പറയുന്ന കോല് ആഴം കുറഞ്ഞ ജലശയങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വലിയ വഞ്ചികളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുക.
തോണിക്കാരൻ വഞ്ചിയിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട് കോല് ജലാശയത്തിൽ കുത്തി മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.
പായകെട്ടി കാറ്റിന്റെ ഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വലിയ തോണികളിലും കരകൾക്കടുത്ത് വഞ്ചിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും കാറ്റ് കുറവാണെങ്ങിൽ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതിനും കോല് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
വള്ളത്തിൻ്റെ അല്ലെങ്കിൽ നൗകയുടെയോ ഗതി നിയന്ത്രിക്കുന്ന ,എവിടെയാണ് പോകേണ്ടത് എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന ആൾ.
കാറ്റമരാൻ(കട്ടമരം) കാറ്റമരാൻ
രണ്ടു പള്ളകളുള്ള ഒരുതരം തോണിയാണ് കാറ്റമരാൻ.
തമിഴിലെ കെട്ടുമരം എന്നതിൽ നിന്നാണ് പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം.
തമിഴ്നാട്ടിലെ മുക്കുവ വർഗമായ പറവന്മാരാണ് ഇത് ആദ്യമായി നിർമിച്ചത്.
ചോള രാജവംശം കട്ടമരങ്ങൾ ഉയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഇതുകൂടി കാണുക ഉരു കപ്പൽ നൗക ചിത്രശാല ഉപയോഗ്യശൂന്യമായ വഞ്ചി പങ്കായം തോണി വെപ്പ് വള്ളം ചുണ്ടൻ വള്ളം കഴുക്കോൽ ഊന്നുന്ന വള്ളക്കാരൻ ആലപ്പുഴയിലെ പ്രധാന ഗതാഗത മാർഗ്ഗമാണ്‌ തോണികൾ മീൻപിടുത്തക്കാരൻ വഞ്ചിയിൽ നിന്ന് വെള്ളം തേവിക്കളയുന്നു.
കൊച്ചിയിലെ കാഴ്ച്ച.
അരിച്ചാക്കുകളുമായി പോകുന്ന വഞ്ചി അവലംബം ↑ http://www.historyworld.net/wrldhis/PlainTextHistories.asp?historyid=aa14
തോന്നയ്ക്കൽ പീതാംബരൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thonnakal_Peethambaran
കഥകളി കലാകാരനാണ് തോന്നയ്ക്കൽ പീതാംബരൻ (ജനനം : 2 ഡിസംബർ 1939).
2014 ൽ സംസ്ഥാന കഥകളി പുരസ്‌കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ചിറയൻകീഴ് താലൂക്കിലുള്ള തോന്നക്കൽ വിളയിൽ വീട്ടിൽ പി. രാമകൃഷ്ണൻ വൈദ്യൻ, ജി. തങ്കമ്മ ദമ്പതികളുടെ മകനായി  ജനിച്ചു.
പിരപ്പൻകോട് കുഞ്ഞൻപിള്ള, ഓയൂർ കൊച്ചുഗോവിന്ദപ്പിള്ള തുടങ്ങിയവരുടെ ശിക്ഷണത്തിൽ കുറച്ചു നാൾ കഥകളി അഭ്യസിച്ചു.
അതിനു ശേഷം കലാമണ്ഡലം കൃഷ്ണൻ നായരുടെ ശിക്ഷണത്തിൽ തൃപ്പൂണിത്തുറ ആർ.എൽ.വിയിൽ കഥകളി പരിശീലനം നേടി.
കൊല്ലത്ത് ' കൊല്ലം കഥകളി ക്ലബ്ബ് ട്രസ്റ്റ്‌ ' എന്ന സംഘടനയ്ക്ക് രൂപം നൽകി.
32 വർഷം അതിന്റെ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്നു.
കഥകളിസംബന്ധിയായ രണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പച്ചവേഷങ്ങളും കത്തിവേഷങ്ങളും ഒരുപോലെ അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ദുര്യോധനവധം, ഉത്തരാസ്വയംവരം, നിഴൽക്കുത്ത് എന്നീ കഥകളിലെ ദുര്യോധനൻ, കീചകൻ, രാവണൻ തുടങ്ങിയ കത്തിവേഷങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്.
രൌദ്രഭീമൻ, കചൻ.
നിഴൽക്കുത്തിലെ ഭാരതമലയൻ, കിരാതത്തിൽ കാട്ടാളൻ തുടങ്ങിയ കരി വേഷങ്ങളും ചെയ്യാറുണ്ട്.
പുരസ്കാരങ്ങൾ സംസ്ഥാന കഥകളി പുരസ്‌കാരം (2014) 2012 ലെ ചെന്നിത്തല ചെല്ലപ്പൻപിള്ള പുരസ്കാരം കേന്ദ്ര സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡ്‌ (2011) കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡ് (2003) അവലംബം ↑
തോത്താറാം സനാദ്ധ്യ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Totaram_Sanadhya
കരിമ്പിൻ തോട്ടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് 1879 മുതലുള്ള 40 വർഷക്കാലത്തിനിടെ ഫിജിയിലെത്തിയ അറുപതിനായിരത്തിലധികം ഇന്ത്യാക്കാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു തോത്താറാം സനാദ്ധ്യ (1876–1947).
കരാർ തൊഴിലാളികളിൽ മിക്കവരേയും പോലെ, ജോലിയേയും വേതന, ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളേയും സംബന്ധിച്ച തെറ്റായ ഉറപ്പുകളുടെ പ്രലോഭനത്തിൽ ഫിജിയിലെത്തിയ സനാദ്ധ്യ, തന്റെയും മറ്റു തൊഴിലാളികളുടേയും അവകാശങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ശബ്ദമുയർത്തി.
കരാർ പ്രകാരമുള്ള അഞ്ചുവർഷത്തെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷവും ഫിജിയിൽ തുടർന്ന അദ്ദേഹം അവിടെ കരാർതൊഴിലാളികളുടേയും മറ്റ് ഇന്ത്യാക്കാരുടേയും ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ പശ്ചാത്തമുണ്ടായിരുന്ന സനാദ്ധ്യ അക്കാലത്ത് ഫിജിയിലെ ഇന്ത്യൻ വംശജർക്കിടയിൽ ഹിന്ദുപുരോഹിതനും ആത്മീയോപദേഷ്ടാവുമായും പ്രവർത്തിച്ചു.
ഫിജിയിലെ ഇന്ത്യൻ തൊഴിലാളികളുടെ ദയനീയാവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്ത്യൻ ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റേയും, മഹാത്മഗാന്ധിയെപ്പോലുള്ള നേതാക്കളുടേയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്നതിൽ സനാദ്ധ്യ മുൻകൈയ്യെടുത്തു.
21 വർഷത്തെ ഫിജി വാസത്തിനു ശേഷം 1914-ൽ ഇന്ത്യയിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ  അദ്ദേഹം തന്റെ അനുഭവങ്ങൾ വിവരിച്ച്, "ഫിജി ദ്വീപിലെ എന്റെ 21 വർഷം" എന്ന പേരിൽ ഒരു പുസ്തകവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ഫിജിയിൽ നിരോധിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, പല ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിലേക്കും മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ കൃതി, മനുഷ്യത്വരഹിതമായ കരാർ തൊഴിൽ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അറുതിവരുത്തുന്നതിനായുള്ള ശ്രമങ്ങളെ ഏറെ സഹായിച്ചു.
1927-ൽ അഖിലേന്ത്യാ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റിയുടെ മദ്രാസ് സമ്മേളനത്തിൽ ഫിജിയിലെ സ്ഥിതിഗതികളെ സംബന്ധിച്ചു സനാദ്ധ്യ പ്രഭാഷണം നടത്തി.
അവലംബം ↑ രാജേന്ദ്ര പ്രസാദ്, Tears in Paradise, Suffering and Struggles of Indians in Fiji (1879-2004)
തോണിച്ചങ്ങാടം
തോണികളുപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കുന്ന പാലമാണ് തോണിച്ചങ്ങാടം.
ഒഴുകുന്ന ഫ്ലോട്ടിങ് പാലം എന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നു.
കാൽനട വാഹന യാത്ര തുടർച്ചയായ ഡെക്ക് പിന്തുണയ്ക്കാൻ ചങ്ങാടം അല്ലെങ്കിൽ ആഴം-ഡ്രാഫ്റ്റ് ബോട്ടുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
യുദ്ധകാലത്തെ സിവിൽ അടിയന്തര ഉപയോഗിക്കാനാണ് തോണിച്ചങ്ങാടങ്ങൾ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
താത്കാലികമായാണ് അധിക തോണിച്ചങ്ങാടങ്ങലും നിർമ്മിക്കാറുള്ളത്.
↑ Beck, Alfred M., et al., The Corps of Engineers: The War Against Germany , Center of Military History (U.S. Army), 1985.
The bridge was built by the 85th Engineer Heavy Combat Battalion on March 26, 1945, 200 feet downstream from the demolished Ernst Ludwig highway bridge.
It was named the Alexander Patch Bridge after the Seventh Army commander, General Alexander Patch .
A stone tower of the former bridge is visible on the opposite bank.
തോണീപ്പുറം ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി  2018 മാർച്ച് മുതൽ തുടരുന്നു.
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ മണ്ണാർക്കാട് താലൂക്കിൽ കാരാകുർശ്ശി  ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ് തോണീപ്പുറം .
തോന്നയ്ക്കൽ ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
കേരളത്തിലെ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ മംഗലപുരം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലുള്ള ഒരു വില്ലേജ് ആണ് തോന്നയ്ക്കൽ .
ആറ്റിങ്ങൽനിന്ന് 10 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് തോന്നയ്ക്കൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ആരാധനാലയങ്ങൾ ക്ഷേത്രങ്ങൾ * ഇടയാവണത്ത് ശ്രീ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം കുടവൂർ ശ്രീ മഹാദേവക്ഷേത്രം മുളയ്‌ക്കോട് ശ്രീധർമ്മശാസ്താ ക്ഷേത്രം വിഷ്ണുമംഗലം ശ്രീ മഹാവിഷ്ണു സ്വാമി ക്ഷേത്രം കല്ലൂർ മഠം ക്ഷേത്രം ഇലഞ്ഞിംമൂട് ശ്രീ ദുർഗാദേവി ക്ഷേത്രം കോട്ടറത്തല ശ്രീ നാഗരുകാവ് ദേവീക്ഷേത്രം.
അടപ്പിനകത്ത് ശ്രീഭഗവതി ക്ഷേത്രം തച്ചപ്പള്ളി ഊരുട്ടുമണ്ഡപ ദേവീക്ഷേത്രം മണലകം ശ്രീ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം വെള്ളാണിക്കൽ ശ്രീ വനദുർഗ്ഗാക്ഷേത്രം തുടിയാവൂർ മാടൻ കാവ് നടുവിൽ വീട് നാഗര് കാവ് പുളിക്കൽ വിളകത്തു ദേവി ക്ഷേത്രം പള്ളിക്കൽ നാഗർ കാവ് മോസ്കുകൾ മഖ്ദൂമിയ മസ്ജീദ് പൊയ്കയിൽ മുസ്ലിം ജമാഅത്ത് വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ എ.ജെ കോളേജ് ഓഫ് സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജി ബ്ലൂ മൗണ്ട് പബ്ലിക് സ്കൂൾ .
ജി.എച്ച്. എസ്.എസ്.തോന്നയ്ക്കൽ ജി.എൽ.പി.സ്‌കൂൾ തോന്നയ്ക്കൽ ഗവ എൽ പി എസ് പാട്ടത്തിൽ പ്രശസ്തവ്യക്തികൾ കുമാരനാശാൻ തോന്നയ്ക്കൽ പീതാംബരൻ മാർഗി വിജയകുമാർ മണികണ്ഠൻ തോന്നയ്ക്കൽ തോന്നയ്ക്കൽ ഷിജിനവകേരള റോഡുകൾ
Chembakamangalam - Valakkad road
16th milestone - Vengode road
Thonnakkal - Kallor road (via A J College) അഴൂർ- ശാസ്തവട്ടം റോഡ് പൻവേൽ-കൊച്ചി,കന്യാകുമാരി ഹൈവേ അവലംബങ്ങൾ
തോടർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Toda_people തോടരുടെ കുടിൽ
നീലഗിരി മലകളിൽ വസിക്കുന്ന ഇടയന്മാരായ ഒരു ജനസമൂഹമാണ്‌ ‌ തോടർ .
തുദർ, തുദവർ അഥവാ തൊദ എന്നും പറയാറുണ്ട്.
സന്യാസ വർഗ്ഗങ്ങൾ ആയ ഇവർ ഭിക്ഷയാചിച്ചും സ്വന്തമായുള്ള ആടുകളെയും പോത്തുകളെയും മേച്ചും ആയിരുന്നു‌ ജീവിച്ചിരുന്നത്.
ഇവർ മറ്റുള്ള ആദിവാസികളെ അപേക്ഷിച്ച് വെളുത്ത നിറമുളളവരും ഉയരം കൂടിയവരുമാണ്‌.
മഠം എന്നു വിളിക്കുന്ന ചെറിയ സുന്ദരമായ കൂരകളിലാണ്‌ പാരമ്പര്യമായി ഇവർ താമസിക്കുന്നത്.
ഇവരിൽ തന്നെ വ്യത്യസ്തകാലങ്ങളിലായി കുടിയേറിയവർ വിവിധ ഗോത്രങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഈ വർഗ്ഗക്കാർ മറ്റുള്ള ആദിവാസികളായ ബഡഗ , കുറുമർ എന്നിവരെക്കാൾ ബുദ്ധിശക്തിയുള്ളവരും ധൈര്യം ഉള്ളവരുമാണ്‌ എന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഇവരുടെ ആചാരങ്ങളും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്‌.
എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ വർഗ്ഗം ഇന്ത്യയിലെ മറ്റേതു വർഗ്ഗക്കാരെയും പോലെ തന്നെ സാംസ്കാരികമായും സാമൂഹികമായും മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഇന്ന് അവരെ തിരിച്ചറിയാൻ പ്രത്യേക അടയാളങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തവിധം മറ്റു വർഗ്ഗക്കാരുമായി ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ഫെറേറി എന്ന പോർച്ചുഗീസ് പുരോഹിതനാണ്‌ 1602-ൽ ആദ്യമായി തോഡരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് .
ഡബ്ല്യു.എച്ച്.ആർ. റിവർസ് എന്ന കേംബ്രിഡ്ജിലെ നരവംശ ശാസത്രജ്ഞനാണ്‌ ആദ്യമായി തോടകളെ പറ്റി പഠിച്ചത്.
തമിഴിലെ തൊഴ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ്‌ (കാലിക്കൂട്ടം) തൊദവർ എന്ന നാമം നിഷ്പന്നമായതെന്നാണ്‌ റവ:ഡോ.
പോപ് തന്റെ തുദഭാഷാവ്യാകരണഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.
മേഖലയിലെ മറ്റു ഗിരിവംശജരേക്കാൾ കൂടുതൽ വെളുത്ത നിറമുള്ള തോഡർ അലക്സാണ്ടറുടെ സൈനികരുടെ പിൻഗാമികളാണെന്നും വിശ്വസമുണ്ട് ‌.
മറ്റുള്ള ആദിവാസികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്താൽ വെളുത്തവരും ഉയരം കൂടിയവരുമാണ്‌.
പുരുഷന്മാർക്ക് ശരാശരി അഞ്ചടി ഏഴിഞ്ചും സ്ത്രീകൾ അഞ്ചടി ഒരിഞ്ചും ഉയരം ഉള്ളവരാണ്‌.
ഉറച്ച ശരീരവും വീതിയുള്ള തലയുമാണിവർക്ക്.
പുരുഷന്മാരുടെ ശരീരം കൂടുതലും രോമാവൃതമാണ്‌.
സ്ത്രീകൾ മുടി നീട്ടി വളർത്തി പിന്നിയിടുകയും അവയിൽ വെണ്ണ തേക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മറ്റുള്ളവരേക്കാൽ മികച്ചവരെന്ന ബോധം എപ്പോഴും അവർക്കുണ്ട്.
ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതമാണ്‌ ഇക്കൂട്ടർ പിന്തുടരുന്നത്.
മറ്റുള്ളവരുമായി ഒട്ടുതന്നെ ഇവർ ബന്ധപ്പെടാറില്ല.
അരി , പാൽ , വെണ്ണ ,കാട്ടുകനികൾ, പച്ചക്കറികൾ എന്നിവ ആഹാരമാക്കുന്ന തോഡർ സസ്യഭുക്കുകളുമാണ്‌.
‍ സംസ്കാരം ഒരു തോട പുരുഷൻ.
പെൻ എടുത്ത ചിത്രം
ആയിരത്തിനടുത്തു വരുന്ന ഈ സമൂഹം തെക്കെ ഇന്ത്യയിൽ നീലഗിരി കുന്നുകളുടെ താഴ്വാരങ്ങളിലും പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലും കണ്ടു വരുന്നു.
തോടകൾ താർത്താർ , തേയ്‍വാളി എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഇത് തോടകളുടെ തന്നെ രണ്ട് വിഭിന്ന വർഗ്ഗങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത സമയത്ത് കുടിയേറിയതിലൂടെ ഉണ്ടായതാണ് എന്നാണ് കരുതുന്നത്.
ഇത് വീണ്ടും ചെറിയ ചെറിയ വിഭാഗങ്ങളായി തിരിഞ്ഞ് മഠങ്ങളിലായി മാറിത്താമസിക്കുന്നു.
കൃഷി ചെയ്യാത്ത വർഗ്ഗമായിരുന്നു ഇവർ.
ഭിക്ഷയാചിക്കുകയും എരുമയെ വളർത്തുകയും അതിൽ നിന്നുള്ള പാലുകൊണ്ട് വെണ്ണ നെയ്യ് തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കുകയും മാത്രമേ അവർ ചെയ്യൂ.
ഇവരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് പോത്തിനെ മേക്കലൊഴികെ മറ്റെല്ലാ ജോലികളും നിഷിദ്ധമാണ്‌ .
അതിനാൽ എരുമയെ അവർ പാവനമായി കണക്കാക്കുന്നു.
ഇതിൽ തന്നെ ചില എരുമകളെ പുരോഹിതന്മാർ മാത്രമേ സ്പർശിക്കുകയുള്ളൂ.
ഈ പുരോഹിതന്മാരെ പാലോൾ എന്നാണ് വിളിക്കുക.
പാലു സൂക്ഷിക്കുന്നത് പ്രത്യേകമായി ഉണ്ടാക്കിയ മഠത്തിലാണ്.
ഇതിലാണ് എരുമയെയും കെട്ടുക.
ഇത് ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ തോടകളുടെ ക്ഷേത്രങ്ങളാണ്.
പാലു കറക്കുകയും സൂക്ഷിക്കുകയും മറ്റും പൂജാദി ആചാരങ്ങളോടെയാണ് ചെയ്യുക.
ഇത്തരം പാൽ സംഭരണി മഠങ്ങളുടെ പരിശുദ്ധത വ്യത്യസ്ത വിഭാഗങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത നിലവാരത്തിലായിരിക്കും.
ചിലതിനു മുന്നിൽ ഒന്നു മുതൽ അഞ്ചു വരെ മണികൾ തൂക്കിയിടാറുണ്ട്.
എരുമകൾക്കും ഇത്തരം മണികൾ കാണാറുണ്ട്.
ഇതിലെതന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ക്ഷേത്രം സിഗൂർ ഘട്ടിലായിരുന്നു.
ഇതിനെ വിദേശീയർ തോട കത്തീഡ്രൽ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ബഹുഭർ‌ത്തൃത്വം ഇവർക്കിടയിൽ നില നിന്നിരുന്നു.
എന്നാൽ അത് ഇന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.
പോത്തുകളെ സം‌രക്ഷിക്കുന്നതിനാണ്‌ ദൈവം തോഡരെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നാണ്‌ ഇവരുടേ പരമ്പരാഗതവിശ്വാസം.
ഇവരുടെ ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച് മലഞ്ചെരുവിലെ ഒരു ഗുഹയിൽ നിന്ന് 1600 പോത്തുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവന്നപ്പോൾ അതിൽ അവസാനത്തേതിന്റെ വാലിൽ തൂങ്ങിയാണ്‌ ആദ്യത്തെ തോഡവംശജൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് എന്നും ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഉദയസൂര്യന്‌ അഭിവാദ്യമർപ്പിക്കുന്നതിന്‌ തോഡകൾ സൂര്യനെ നോക്കി അവരുടെ കൈയിലെ പെരുവിരലുകൾ മൂക്കിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് വിരലുകൾ വിടർത്തി നിൽക്കുന്നു.
ജീവിതരീതിയും ആചാരങ്ങളും ഒരു തോട സ്ത്രീ 1900 കളിൽ .
എഡ്ഗാർ തഴ്സ്റ്റന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നും
മണ്ട്/മുണ്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചെറുഗ്രാമങ്ങളിലാണ്‌ തോഡർ ജീവിക്കുന്നത്.
അഞ്ചോ ആറോ കുടിലുകളും, ഒരു അമ്പലവും, കാലികളെ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഇടം എന്നിവ ഇവിടെയുണ്ടാകും.
നിരവധി നടപ്പാതകളും ഈ ചെറുഗ്രാമങ്ങളിൽ കാണുന്നു.
അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള പാതയാണ്‌ ഇതിൽ പ്രധാനം.
ഈ അമ്പലം സാധരണ വീടുകളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറേക്കൂടി വലിപ്പമുള്ളതായിരിക്കും .
തോടകൾ ചെറിയ കുടിലുകളിലാണ്‌ പാരമ്പര്യമായി താമസിക്കുന്നത്.
ഇവയ്ക്ക് അവർ മഠം എന്നാണ്‌ വിളിക്കുന്നത്.
ഈ മഠങ്ങൾ നാലോ അഞ്ചോ ചെറിയ കുടിലുകൾ ഒന്നു ചേർന്നവയാണ്‌.
അതിൽ വലിയ കുടിൽ പാൽ സംഭരിക്കുവാനും എരുമയെ കെട്ടാനുമായി ഉള്ളതാണ്‌.
മഠങ്ങൾ പ്രകൃതി രമണീയമായ സ്ഥലത്തായിരിക്കും സാധാരണയായി സ്ഥാപിക്കുക.
ടോഡകളുടെ കുടിൽ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ആണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്, പാതി വീപ്പയുടേ ആകൃതിയിലാണ് ഇവ.
ഏകദേശം 10 അടി ഉയരവും, 18 അടി നീളവും 9 അടി വീതിയുമാണ് ഈ വീടുകൾക്കുണ്ടാകുക.
ഇതിന്റെ കവാടം വളരെ ചെറുതാണ്,അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കണമെങ്കിൽ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇഴയണം.
വന്യമൃഗങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് ഇത്തരത്തിൽ കവാടം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഈ വാതിലിനു പുറത്ത് രണ്ടു വശത്തും മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള പീഠം ഉണ്ടാവും .
വീടിനകത്ത് രണ്ട് ഉയർന്ന തറകൾ ഉണ്ടാവും.
ഇത് ഉറങ്ങാനുള്ളതാണ്‌.
തറ മണ്ണുകോണ്ടുള്ളതാണ്‌.
ഇതിനു നടുക്കായി ധാന്യം പൊടിക്കാനുള്ള ചെറിയ കുഴി ഉണ്ട്.
ഇത് കല്ലുകൊണ്ട് പാകിയിരിക്കും.
തൊടരുടെ വലിയ പള്ളി
വളച്ച മുളയെ , ചൂരൽ കൊണ്ട് അടുപ്പിച്ച് കെട്ടിയുറപ്പിച്ചാണ്‌ വീടിന്റെ ചട്ടക്കൂടുണ്ടാക്കുന്നത്.
റാഗിപ്പുല്ലുകൊണ്ട് ഇതിനു മുകളിൽ കട്ടിയുള്ള മേൽക്കൂര മേയുന്നു.
തടികൊണ്ടാണ്‌ വീടുകളുടെ മുൻവശം നിർമ്മിക്കുന്നത്.
ഓരോ വീടിനു ചുറ്റും വെടിപ്പാക്കിയ മുറ്റവും മൂന്നടിയോളം ഉയരമുള്ള കൽഭിത്തിയോ മൺതിട്ടയോ ഉണ്ടാകും .
എന്നാൽ ഇന്ന് ഇവ എണ്ണത്തിൽ വളരെയധികം കുറഞ്ഞു വരുന്നു.
തോടകൾ ആധുനികമായ വീടുകൾ സ്വായത്തമാക്കിയത് കുടിലുകളിൽ താമസിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറച്ചിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഇന്നും ഇതേ രീതിയിൽ തന്നെയാണ്‌ നിർമ്മിക്കുന്നത്.
ക്ഷേത്രങ്ങൾ തോട ക്ഷേത്രം അഥവാ പാൽ സംഭരണി.
ചുവരിലെ ആലേഖനങ്ങളിൽ നിന്നും വാതിലിന്റെ വലിപ്പത്തിലും ഇവ വ്യത്യസ്തമാണ്‌
പാലുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് മിക്ക ആചാരങ്ങളും.
ക്ഷേത്രമെന്ന പാൽ സംഭരണിയാണ് മഠങ്ങളിൽ വച്ച് വലുത്.
ഇതിന് രണ്ട് മുറിയാണ് ഉണ്ടാവുക.
ഒന്നിൽ എരുമയും മറ്റേതിൽ പുരോഹിതനും വസിക്കും.
പാൽ കറക്കുവാനുള്ള വിവിധ പാത്രങ്ങൾ മുറിയിലുണ്ടാവും.
പാലുകറക്കലും മറ്റും പാലോൾ എന്ന ഈ പുരോഹിതനാണ് നടത്തുക.
കറക്കുന്ന സമയത്ത് ലങ്കോട്ടി മാത്രമേ ധരിക്കാവൂ.
കറന്ന പാൽ മറ്റു പാത്രങ്ങളിലേക്ക് പകർന്ന ശേഷമേ സാധാരണക്കാർക്ക് കൊടുകൂ.
അങ്ങനെ സാധാരണക്കാർ ഉപയോഗിക്കുന്ന പാത്രങ്ങൾ എരുമയുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വരാതെ സൂക്ഷിക്കും.
ഒരു അരുവി ഇതിന്റെ ഉപയോഗത്തിനായി മാറ്റി വയ്ക്കും അത് മറ്റുള്ളവർ തൊടാൻ പോലും പാടില്ലാത്തതാണ്.
സ്ത്രീകൾ ഈ ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കടുത്ത് പോകുന്നതുപോലും നിഷിദ്ധമാണ്.
പാലോളുമാർ ചന്തയിൽ പോവുന്നതും പെണ്ണുങ്ങളുമായി രമിക്കുന്നതും വിലക്കിയിരിക്കുന്നു.
സാധാരണക്കാർ തിങ്കളാഴ്ചയും വ്യാഴാഴ്ചയും മാത്രമേ ഇയാളെ സന്ദർശിക്കാവൂ.
താഴ്ന്ന ആൾക്കാർ ഇയാളെ തൊട്ടാൽ അശുദ്ധിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും.
നെയ്യ് വിറ്റു കിട്ടുന്ന വരുമാനമാണ് പാലോളിനുണ്ടാവുക.
ഇതിനു പുറമേ തോഡരുടെ എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളിലും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒന്നാണ്‌ നെയ്യ് .
പുരോഹിതന്മാരെ നിയമിക്കുന്നതിനും ചടങ്ങുകൾ ഉണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിനുള്ള അരുവിയിൽ നിന്ന് കഴുകുയെന്നതാണ് അതിൽ പ്രധാനം.
തുഡ്‍ര് , മുളി എന്നിങ്ങനെയുള്ള മരത്തിന്റെ ഇലയും ഇത്തരം പൂജക്ക് ആവശ്യമാണ്.
3, 7 എന്നീ അക്കങ്ങൾ പൂജയിലൂടനീളം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
ചില അവസരങ്ങളിൽ പാലോൾ നഗ്നനായി കുറ്റിക്കാടുകളിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം ചിലവഴിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
വേനൽക്കാലത്ത് പുല്ല് ഉണങ്ങുമ്പോൾ എരുമകളെ പുല്ല് സമൃദ്ധമായ മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റി താമസിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ഇതിനു പോലും പ്രത്യേകം ചടങ്ങുകൾ നടത്തപ്പെടുന്നു.
ആരാധനയെക്കുറിച്ച് വിഹ്വലമായ കാഴ്ചപ്പാടാണ് തോടകൾക്കുള്ളത്.
അവരുടെ ദൈവം അവരെപ്പോലെതന്നെ ജീവിക്കുകയും എരുമയെ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളാണ്.
ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചുമതല പലോളിനെ ഏൽ‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നതായും അദ്ദേഹം മലയുടെ മുകളിൽ വസിക്കുന്നതായും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
പല ഗോത്രങ്ങൾക്കും പല ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഓൻ എന്ന ദൈവവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരിയായ തെയ്ക്കിഴി എന്ന ദൈവവും ആണ്.
ഓൻ പിതി എന്ന ദൈവത്തിന്റെ മകനാണ്‌.
പിതിയാണ്‌ മുന്ന് തോടകളെ ഭരിച്ചിരുന്നതെന്നും, 1600 എരുമകളെ മറ്റൊരുലോകത്തില്ല് നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നും എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ 1800 എരുമകളേയും ഉണ്ടാക്കിയെന്നും ഇവറ്റകൾ ഇന്നത്തെ എരുമകളുടെ പുർവ്വികരാണ് എന്നുമൊക്കെ വിശ്വസിച്ചു പോരുന്നു.
ഈ എരുമകളുടെ കൂടെയാണ് ആദ്യത്തെ തോട മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിലെത്തിയത്.
ഓൻ ആണ് തോട പെണ്ണിനെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
ഇതിനായി അദ്ദേഹം സ്വന്താം വാരിയെല്ല് ഉപയോഗിച്ചു എന്നത് ക്രിസ്ത്യാന്നികളുടെ വിശ്വാസവുമായി സാമ്യം പുലർത്തുന്നു.
ഓൻ ന്റെ മകൻ മുങ്ങി മരിക്കുകയും ദുഃഖം താങ്ങാന്നാവാതെ അദ്ദേഹമ്മ് മറ്റേ ലോകത്തേക്ക് പോവുകയും അതിനുശേഷം തേയ്ക്കിഴി തോടകളെ ഭരിച്ചു എന്നും വിശ്വസിച്ചു വരുന്നു.
അവരുടെ സ്വന്തം ദൈവങ്ങളെ മാത്രമല്ല ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളേയും തോടകൾ ആരാധിക്കാറുണ്ട്.
എന്നാൽ ഇത് പ്രത്യേക അവസരങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്.