smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പിന്നീട് ഈ ആശയത്തെ കുറേക്കൂടി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയ നീച്ച, പദാർഥത്തെ 'ബലകേന്ദ്രങ്ങൾ' എന്നതിനുപകരം 'ഇച്ഛാശക്തിയുടെ കേന്ദ്രങ്ങൾ' എന്ന് നിർവചിച്ചു.
പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശക്തികൾക്കിടയിൽ അളവുകളിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിനും, ഓരോ ശക്തിയേയും മറ്റുള്ളവയുമായുള്ള ബന്ധത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഗുണത്തിനും അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്ന ഘടകമെന്ന് അധികാരേച്ഛ നിർവചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഈ നിർവചനത്തിൽ അത്, ശക്തികളുടെ സംശ്ലേഷണത്തിനു പിന്നിലെ തത്ത്വമാണ്(principle of synthesis of forces).
ഷോപ്പൻഹോവറുടെ ജീവിതേച്ഛ എന്ന ആശയത്തോടുള്ള പ്രതികരണമായും അധികാരേച്ഛയെ കാണാം.
മരണം അനിവാര്യമായ അന്തിമസത്യമാണെന്നിരുന്നിട്ടും അതിൽ നിന്നൊഴിവാകാനും പ്രത്യുല്പാദനത്തിലേർപ്പെടുവാനും പ്രേരണനൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആദിമമായ ഒരു ജീവിതേച്ഛ പ്രപഞ്ചത്തെയാകെ ഗ്രസിച്ചുനിൽക്കുന്നതായി നീച്ചക്ക് ഒരു തലമുറമുൻപ് ഷോപ്പൻഹോവർ എഴുതി.
ഇതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത നീച്ച, മനുഷ്യരും മറ്റുജീവികളും യഥാർഥത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അധികാരമാണെന്നു വാദിച്ചു.
ജീവിച്ചിരി‍ക്കുകയെന്നത് അധികാരത്തിന്റെ വികസനത്തിന് ആവശ്യമാകുന്നിടത്തോളം മാത്രം പ്രസക്തമായ ആനുഷംഗികലക്‌ഷ്യം മാത്രമാണ്.
ഇതിന് തെളിവായി, മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും അധികാരവർദ്ധനക്കുവേണ്ടി  യുദ്ധങ്ങളിലും മത്സരപ്പോരുകളിലും മറ്റും സ്വമനസാലെ ജീവൻ അപകടത്തിലാക്കുന്നത് നീച്ച ചുണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
ഇവിടേയും നീച്ച, തനിക്ക് നല്ല പരിചയമുണ്ടായിരുന്ന ഹോമറുടെ ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസങ്ങളിൽ നിന്ന് ആശയങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതായി തോന്നും.
അവയിലെ കുലീനനായകന്മാർ ആഗ്രഹിച്ചത് വെറുതേ ജീവിച്ചിരിക്കാനല്ല.
യുദ്ധങ്ങളിൽ ജീവൻ അപകടത്തിലാക്കി അവർ പലപ്പോഴും യുവാവസ്ഥയിൽ തന്നെ മരിച്ചിരുന്നു.
അവർക്കുവേണ്ടിയിരുന്നത്, അധികാരവും, പുകഴ്ച്ചയും, മഹത്ത്വവും ആയിരുന്നു.
യവനസംസ്കാരത്തിലെ മത്സരം(agon) എന്ന ആശയത്തെ ഈ സന്ദർഭത്തിൽ നീച്ച പലപ്പോഴും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
ഷോപ്പൻഹോവറുടെ മനഃശ്ശാസ്ത്രമാനങ്ങളുള്ള സിദ്ധാന്തത്തിനുപുറമേ, അക്കാലത്ത് പ്രചാരത്തിലിരുന്ന മറ്റുപലസിദ്ധാന്തങ്ങളുമായും നീച്ച അധികാരേച്ഛയെ താരതമ്യം ചെയ്തു.
എല്ലാമനുഷ്യരും അടിസ്ഥാനപരമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സന്തുഷ്ടിയാണെന്നു വാദിച്ച പ്രയോജനവാദികളുടേയും, നന്മയുമായോ, ദൈവവുമായോ ഉള്ള ഐക്യമാണ് മനുഷ്യരുടെ ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞ പ്ലേറ്റോണിസ്റ്റുകളുടേയും ക്രൈസ്തവ-നവപ്ലേറ്റോണിസ്റ്റുകളുടേയും ഒക്കെ നിലപാടുകളെ അദ്ദേഹം പരിഗണിക്കുന്നുണ്ട്.
മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടെ പൊതുവിശദീകരണമെന്ന നിലയിൽ അധികാരേച്ഛ ഇവയെല്ലാത്തിനേയുംകാൾ വിശ്വസനീയമാണെന്ന് നീച്ച വാദിച്ചു.
അതിമനുഷ്യൻ
നീച്ചയുടെ ചിന്തയെ മനസ്സിലാക്കാൻ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന സങ്കല്പമാണ് 'അതിമനുഷ്യൻ'.
ജർമ്മൻ ഭാഷയിൽ നീച്ച ഇതിന് ഉപയോഗിച്ച Ubermensch എന്ന് വാക്ക് അലിംഗപദമാണെങ്കിലും ഇംഗ്ലീഷ് അടക്കമുള്ള ഭാഷകളിൽ അതിന് സാധാരണ കാണാറുള്ള പരിഭാഷ പുല്ലിംഗമാണ്.
അതിമനുഷ്യനെ നീച്ച അവസാനമനുഷ്യനുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.
നീച്ചയുടെ സങ്കല്പത്തിലെ 'അവസാനമനുഷ്യൻ'(Last Man) ജനാധിപത്യ, ബൂർഷ്വാ, സോഷ്യലിസ്റ്റ്, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ പദ്ധതികളിലെ  'തരംതാണ' മനുഷ്യസങ്കല്പങ്ങളുടെ ശരാശരിയുടെ അതിശയോക്തരൂപമാണെന്ന് പറയാം.
അതിമനുഷ്യർ എന്ന ബഹുവചനരൂപം നീച്ച ഉപയോഗിക്കുന്നതേയില്ല.
അതിമനുഷ്യൻ എന്ന സങ്കല്പത്തിന് നാസികൾ കൊടുത്ത വംശീയമാനങ്ങളുള്ള വ്യാഖ്യാനം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ഇത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.
സുഖദുഃഖങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അവിഭാജ്യബന്ധം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സന്തോഷസന്താപങ്ങൾക്കുപരിയും അപ്പുറവും നിലകൊള്ളുന്നവനാണ് അതിമനുഷ്യൻ എന്ന് മൈക്കേൾ ടാനർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പ്രത്യാഗമനനൈരന്തര്യം
നീച്ചയുടെ ആശയങ്ങളിൽ ഏറെ ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒന്നാണ് പ്രത്യാഗമനനൈരന്തര്യം(eternal recurrence) എന്ന സങ്കല്പം.
ഇതിനെ നിത്യമായ തിരിച്ചുവരവ്, നിത്യമായ ആവർത്തനം എന്നുമൊക്കെ വിളിക്കാം.
ശക്തിയും ഉശിരുമുള്ള ജീവിതത്തിന് സഹായകമായ ഒരു ചിന്താപരീക്ഷണമാണ്(thought experiment) നീച്ച ഇതിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് പറയാം.
നാം നയിക്കുന്ന ജീവിതം നമ്മുടെ മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ലെന്നും, അതിലെ ഓരോ നിമിഷവും നിത്യതയോളം അതേരൂപത്തിൽ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നുമാണ് പ്രത്യാഗമനനൈരന്തര്യം വാദിക്കുന്നത്.
ഈ ആശയത്തെ അംഗീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവപ്പെടുന്നത്, ജീവിതത്തെ വിലമതിക്കേണ്ടതുപോലെ വിലമതിക്കാൻ ആറിയാതെവരുമ്പോഴാണ്.
ഈ ആശയത്തെ സന്തോഷപൂർവം സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തെ അത് ധന്യമാക്കുന്നു.
പ്രത്യാഗമനനൈരന്തര്യം എന്ന സങ്കല്പം, 'സന്തുഷ്ടശാസ്ത്രം', "സരത്തുസ്ട്രാ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു" എന്നിവയടക്കം നീച്ചയുടെ പല കൃതികളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്.
സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് അമ്മ ഫ്രാൻസെസ്കായോടൊത്ത് നീച്ച
സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് നീച്ച പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകോപനപരവും ഏറെ ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവയുമാണ്.
അവരെ എത്ര വിലകുറച്ചുകാണിച്ചാലും അദ്ദേഹത്തിന് മതിവരില്ല എന്നു തോന്നും.
സ്ത്രീകൾ ഇനിയും സൗഹൃദത്തിന് കഴിവുള്ളവരായിട്ടില്ലെന്നും അവർ ഇപ്പോഴും പൂച്ചകളും , കിളികളും ഏറിയാൽ പശുക്കളും ആണെന്നും അദ്ദേഹം 'സരത്തുസ്ട്രാ'യിൽ എഴുതി.
"പുരുഷന്മാർക്ക് യുദ്ധപരിശീലനവും സ്ത്രീകൾക്ക് യോദ്ധാവിനെ വിനോദിപ്പിക്കാനുള്ള പരിശീലനവും ആണ് നൽകേണ്ടത്. മറ്റുവാദങ്ങളൊക്കെ തട്ടിപ്പാണ്" എന്നായിരുന്നു നീച്ചയുടെ അഭിപ്രായം.
പുരുഷന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച് ഒരുപദേശവുമുണ്ട്: "നീ പെണ്ണിന്റെ അടുത്തുപോവുകയാണോ? ചാട്ടവാർ കൊണ്ടുപോകാൻ മറക്കരുത്."
സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വിലയിരുത്തലിന് നീച്ച ഒരുതരത്തിലുമുള്ള തെളിവുകളും അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ലെന്നും ഇക്കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഭവം സ്വന്തം സഹോദരി എലിസബത്തിൽ ഒതുങ്ങിനിന്നുവെന്നും പ്രസിദ്ധചിന്തകനായ ബർട്രാൻഡ് റസ്സൽ വിമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പെണ്ണിന്റെ അടുത്തുപോകുമ്പോൾ ചാട്ടവർ കരുതണമെന്ന് പുരുഷന്മാരെ ഉപദേശിച്ചതിനെ റസ്സൽ ഇങ്ങനെ പരിഹസിക്കുന്നു: "പത്തുപെണ്ണുങ്ങളിൽ ഒൻപത്പേർക്കും നീച്ചയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചാട്ടവാർ പിടിച്ചുവാങ്ങാൻ കഴിയും.
നീച്ചക്ക് ഇതറിയാമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവരിൽ നിന്ന് കഴിയുന്നത്ര ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും, തന്റെ വൃണിതഗർവിന്റെ സാന്ത്വനത്തിനായി, അവർക്കെതിരെ കടുത്ത വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
കൃതികൾ ദുരന്തകഥയുടെ ജനനം (1872) സദാചാരനിരപേക്ഷമായ നേരും നുണയും (1873) അസമയ ചിന്തകൾ (1876) മാനുഷികം, അങ്ങേയറ്റം മാനുഷികം (1879-80) പ്രഭാതം (1881) സന്തുഷ്ടശാസ്ത്രം (1882) സരത്തുസ്ട്രാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു (1883-85) നന്മ-തിന്മകൾക്കപ്പുറം (1886) സദാചാരത്തിന്റെ വംശാവലി (1887) വാഗ്നറുടെ പക്ഷം (1888) വിഗ്രഹങ്ങളുടെ സായന്തനം (1888) അന്തിക്രിസ്തു (1888) ഇതാണ് ആ മനുഷ്യൻ (1888) നീച്ച വാഗ്നർക്കെതിരെ (1888) അധികാരേച്ഛ (പ്രസിദ്ധീകരിക്കാതിരുന്ന കൈയെഴുത്തുപ്രതി സഹോദരി സംശോധന ചെയ്തത്) നീച്ചയെ സ്വാധീനിച്ചവർ
ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞനെന്ന നിലയിൽ നീച്ച യവന തത്ത്വചിന്തയിൽ സമഗ്രമായ അറിവുനേടിയിരുന്നു.
അദ്ദേഹം കാന്റിന്റേയും മില്ലിന്റേയും ഷോപ്പൻഹോവറുടേയും രചനകളും വായിച്ചു.
ഇവർ പിന്നീട് തത്ത്വചിന്തയിൽ നീച്ചയുടെ മുഖ്യ എതിരാളികളായി.
പിന്നീട് നീച്ച സ്പിനോസയുടെ രചനകളും വായിച്ചു.
സ്പിനോസയെ നീച്ച ഒരളവുവരെ തന്റെ പൂർവഗാമിയായും മറ്റൊരുവിധത്തിൽ തനിക്കിഷ്ടമില്ലാതിരുന്ന സാത്വികതയുടെ വക്താവായും കണക്കാക്കി.
ലാ റോക്കെഫോക്കാൾഡിനേയും മറ്റും പോലുള്ള പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരേയും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സ്റ്റെൻധാളിനേയും നീച്ചക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
യാഥാർഥ്യത്തെ ഒരു ജീവൽഘടനയായി കണ്ട് വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച  പോൾ ബോർഗെറ്റ്, റുഡോൾഫ് വിർചൗ, ആൽഫ്രെഡ് എസ്പിനാസ് തുടങ്ങിയവർ (Organicists)നീച്ചയെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.
ഡാർവിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് നീച്ച, ഫ്രീഡ്രിക്ക് ലാങ്ങ് വഴി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
ലിയോ ടോൾസ്റ്റോയിയുടെ "എന്റെ മതം" ഏണസ്റ്റ് റീനാൻ എഴുതിയ "യേശുവിന്റെ ജീവിതം" ദോസ്തോവ്സ്കിയുടെ 'ഭൂതാവിഷ്ടർ' തുടങ്ങിയ കൃതികളും നീച്ച വായിച്ചിരുന്നു.
തനിക്ക് പഠിക്കാൻ എന്തെങ്കിലുമുള്ള ഒരേയൊരു മനഃശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്ന് നീച്ച ദോസ്തോവ്സ്കിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചു.
റാൽഫ് വാൾഡോ എമേഴ്സന്റെ കൃതികളോടും നീച്ചയുടെ മനോഭാവം അനുകൂലമായിരുന്നെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.
നീച്ചയുടെ സ്വാധീനം
തത്ത്വചിന്തകന്മാരും പൊതുജനസംസ്കാരവും നീച്ചയുടെ രചനകളോട് പ്രതികരിച്ചത് സങ്കീർണ്ണവും വിവാദപരവുമായ രീതികളിലാണ്.
വ്യക്തിവാദത്തിനും വ്യക്തിത്വവികാസത്തിനും നീച്ച 'സരത്തുസ്ട്രാ'യിൽ കൊടുത്ത ഊന്നൽ ജർമ്മൻ സമൂഹം കാലക്രമേണ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
എന്നാൽ അവയോട് പലരും പലവിധത്തിലാണ് പ്രതികരിച്ചത്.
1890-കളിൽ ജർമ്മനിയിലെ ഇടതുപക്ഷത്തിനിടയിൽ ചിലർ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണച്ചിരുന്നു.
1894-95-ൽ യാഥാസ്ഥിതികർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ വിധ്വംസകമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവയുടെ നിരോധനം ആവശ്യപ്പെട്ടു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലം നീച്ചയുടെ രചനകൾ അരാജകത്വവാദവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഫ്രാൻസിലേയും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേയും അരാജകത്വവാദികൾക്കിടയിൽ നീച്ചക്ക് സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഒന്നാംലോകമഹായുദ്ധസമയമായപ്പോൾ ജർമ്മനിയിലെ വലതുപക്ഷ സൈനികവാദത്തിന്റെ പ്രചോദകനായി അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
യുദ്ധത്തിനിടെ ജർമ്മൻ പട്ടാളക്കാർക്ക് 'സരത്തുസ്ട്രാ'യുടെ പ്രതികൾ സമ്മാനമായി കൊടുക്കുവാൻ പോലും തുടങ്ങി.
നീച്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണകളുടെ ഒരു ചിത്രം, യഹൂദവംശജനായിരുന്ന ആൽഫ്രഡ് ഡ്രൈഫസ് എന്ന ഫ്രഞ്ച് സൈനികോദ്യോഗസ്ഥനെ നിരപരാധിയായിരുന്നിട്ടും രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റത്തിന് വിചാരണചെയ്തു ശിക്ഷിച്ച സംഭവത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടും.
ഡ്രൈഫസിനെ പിന്തുണച്ച യഹൂദ-ഇടതുപക്ഷ ബുദ്ധിജീവികളെ, വലതുപക്ഷത്തെ യഹൂദവിരുദ്ധന്മാർ വിളിച്ചത് 'നീച്ചയന്മാർ' (Nietzscheans) എന്നാണ്.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ രാഷ്ട്രീയ സ്വേച്ഛാപതികളായ സ്റ്റാലിൻ , ഹിറ്റ്ലർ , മുസ്സോലിനി തുടങ്ങിയവർ നീച്ചയുടെ കൃതികൾ വായിച്ചിരുന്നു.
നാത്‌സികൾ നീച്ചയുടെ തത്ത്വചിന്തയിൽ തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് സ്വീകരിച്ചു.
നാത്‌സി ആശയസംഹിതയുമായുള്ള ഈ ബന്ധം രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം നീച്ചയുടെ ജനസമ്മതിയെ ബാധിച്ചു.
ഏതായാലും നീച്ചയുടെ ചിന്തകൾ മൈക്കേൾ ഫുക്കോ , ഷാക്ക് ഡെറിഡാ , മാർട്ടിൻ ഹൈഡഗർ , ആൽബർട്ട് കാമ്യു , ജീൻ പോൾ സാർത്രെ എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള പിൽക്കാല ചിന്തകന്മാരെ കാര്യമായി സ്വാധീനിച്ചു.
ആംഗല-അമേരിക്കൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ വാൾട്ടർ കൗഫ്മാന്റേയും ആർ.ജെ. ഹോളിങ്ങ്‌ഡേലിന്റെയും പഠനങ്ങൾ ഒരു തത്ത്വചിന്തകനെന്ന നിലയിൽ നീച്ചക്ക് പുന:പ്രതിഷ്ഠ നൽകി.
നീച്ചയുടെ "ഉപരിവർഗ്ഗ തീവ്രവാദത്തെ" സമാനതാവാദമായി ദുർവ്യാഖ്യാനമാക്കുന്ന ജനകീയവ്യാഖ്യാനത്തെ വിമർശിക്കുന്ന ഒരു ന്യൂനപക്ഷം നീച്ച വ്യാഖ്യാതാക്കൾ വേറേയുമുണ്ട്.
നീച്ചയുടെ സഹോദരി
തന്റെ സഹോദരി എലിസബത്തിന് നീച്ച ഒട്ടേറെ കത്തുകൾ എഴുതിയിരുന്നു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിനൊടുവിലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും എലിസബത്ത് യഹൂദവിരുദ്ധതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു.
തുടക്കം മുതലേ ആര്യൻ വംശത്തിന്റെ മേന്മയിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന എലിസബത്ത് 1880-കളിൽ യഹൂദവിരുദ്ധപ്രവർത്തകനായ ബെർണാർഡ് ബേൺഹാർഡ് ഫോർസ്റ്ററെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവരിരുവരും, പരാഗ്വേയിൽ നവ-ജർമ്മനി എന്ന പേരിൽ ഒരു ആര്യൻ കോളനി സ്ഥാപിക്കാനുദ്ദേശിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
അവരുടെ പദ്ധതി പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ നടപ്പായില്ല.
നേരത്തേതന്നെ സഹോദരിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ്‌കൊടുത്തിരുന്ന നീച്ചയെ അത് അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയില്ല.
"ഞാൻ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ പോകുന്ന പുസ്തകങ്ങളുടെ വായന, അപകടകരമായ കൗതുകത്തിനൊന്നും കാരണമാകാതെ നോക്കണമെന്ന്" നീച്ച എലിസബത്തിനെഴുതിയിരുന്നു.
സഹോദരി തന്റെ രചനകളെ സഹോദരി ദുർവ്യഖ്യാനം ചെയ്യുകയോ, അവയ്ക്ക് ഗ്രന്ഥകാരൻ ഉദ്ദേശിക്കാത്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ നൽകാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരാൽ വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തേക്കാമെന്ന ഭയമായിരുന്നു നീച്ച പ്രകടിപ്പിച്ചത്.
നീച്ചയുടെ ഈ ഭയം ഒടുവിൽ യാഥാർഥ്യമായി.
എലിസബത്ത്, നീച്ചയുടെ രചനകളെ തന്റെ മുൻഗണനകൾക്ക് ചേരുംവിധം വ്യാഖ്യാനിച്ചു.
നീച്ചയുടെ മാനസികമായ തകർച്ചക്കുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകാശിതവും അപ്രകാശിതവുമായ രചനകളുടെ നിയന്ത്രണം എലിസബത്ത് ഏറ്റെടുക്കുകയും അവയെ, തോന്നും‌പോലെ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
നീച്ചയുടെ മരണശേഷം അവർ ഒരുപടികൂടി കടന്ന്, കൃതികളിൽ തിരുത്തലുകൾ വരുത്തുകയും ചിലതൊക്കെ പൂർണ്ണമായി മറ്റിയെഴുതുകയും ചെയ്തു.
പിന്നീട് എലിസബത്ത് നാത്‌സി സർക്കാരിനെ പിന്തുണക്കുകയും നീച്ചയുടെ ചിന്തയെ നാത്‌സി ആശയസംഹിതക്കിണങ്ങും വിധം വളച്ചൊടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
നുറുങ്ങുകൾ നീച്ചയുടെ ജനനകാലത്ത് ഏകീകൃതജർമ്മൻ രാഷ്ട്രം രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ പ്രഷ്യയിലാണ് നീച്ച ജനിച്ചതെങ്കിലും ബാസലിൽ അദ്ധ്യാപകനായി ജോലി സ്വീകരിക്കാൻ വേണ്ടി പ്രഷ്യൻ പൗരത്വം ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു.
എന്നിട്ടും നീച്ചയെ ഒരു ജർമ്മൻ ചിന്തകനായാണ് തത്ത്വചിന്തകന്മാരും സാധാരണക്കാരും കരുതിവരുന്നത്.
തന്റെ ദേശീയതയെക്കുറിച്ച് നീച്ചയുടെതന്നെ ധാരണ വളരെ സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നു.
പൂർവികന്മാർ പോളണ്ടുകാരായിരുന്നെന്നും യാത്രകൾക്കിടയിൽ പോളണ്ടുകാരടക്കമുള്ളവർ തന്നെ ആ നാട്ടുകാരനായി കരുതാറുണ്ടെന്നും ജർമ്മനിയുടേതെന്ന് പറയാൻ തന്നിലുള്ളത് പുറം പൂച്ച് മാത്രമാണെന്നും "ഇതാണ് ആ മനുഷ്യൻ" എന്ന കൃതിയിൽ നീച്ച എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
പഴയ ജർമ്മൻ ചിന്തകന്മാരിൽ ഷോപ്പൻഹോവറുടെ കൃതികൾ മാത്രമാണ് നീച്ചയുടെ സ്വകാര്യഗ്രന്ഥശേഖരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഭ്രാന്തിന്റെ കയത്തിൽ മുങ്ങിയ നീച്ചയെ അമ്മ കാണുന്ന രംഗം, യേശുവിന്റെ ശവശരീരത്തെ മേരി മടിയിൽ കിടത്തിയതായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന മൈക്കെലാഞ്ജലോയുടെ പ്രഖ്യാതശില്പമായ പിയേത്തായെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുമെന്ന് വിൽ ഡുറാന്റ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
ഭ്രാന്ത്, നീച്ചക്ക് ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും ലഭിക്കാതിരുന്ന ശാന്തി കൊടുത്തുവെന്നും ഡുറാന്റ് എഴുതി.
ഭ്രാന്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട് പ്രകൃതി അദ്ദേഹത്തോട് കരുണ കാണിക്കുകയായിരുന്നത്രെ.
ആ അവസ്ഥയിൽ അദ്ദേഹം അസന്തുഷ്ടനായിരുന്നില്ല.
ഒരിക്കൽ തന്നെ നോക്കി സഹോദരി കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നതുകണ്ടിട്ട്, നീച്ചക്ക് കാരണം മനസ്സിലായില്ല.
അദ്ദേഹം അവരോട് ചോദിച്ചു: "ലിസ്ബത്ത്, നമുക്ക് സന്തോഷമാണല്ലോ. പിന്നെ നീ കരയുന്നതെന്തിന്."
മറ്റൊരിക്കൽ ആരോ പുസ്തകങ്ങളുടെ കാര്യം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് കേട്ട അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ച്, "ഹാ!, ഞാനും ചില നല്ല പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്" എന്നു പറഞ്ഞു.
ഒരു കാലത്ത് തന്റെ പേരിൽ വിശുദ്ധി ആരോപിക്കപ്പെട്ടേക്കാമെന്ന ഭയം, നീച്ച "ഇതാണ് ആ മനുഷ്യൻ" എന്ന കൃതിയിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
1880-കളുടെ ആദ്യഭാഗത്ത് നീച്ചയെ അടുത്തറിഞ്ഞിരുന്ന സലോമി, അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം 1932-ൽ വീണ്ടും എഴുതി.
"തിരിഞ്ഞുനോട്ടം: സ്മരണകൾ" എന്നു പേരിട്ട ആ പുസ്തകം നീച്ച, റെയ്നർ മരിയ റിൽക്കെ , സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയിഡ് എന്നിവരുമായുള്ള സലോമിയുടെ ബൗദ്ധികസൗഹൃദത്തിന്റെ കഥയായിരുന്നു.
അത് ഇംഗ്ലീഷുകാരന്റെ മാത്രം ആഗ്രഹമാണെന്ന് നീച്ച കരുതി.
അവലംബം ഗ്രന്ഥസൂചി Magnus and Higgins, "Nietzsche's works and their themes", in The Cambridge Companion to Nietzsche , Magnus and Higgins (ed.), University of Cambridge Press, 1996, pp. 21–58.
ISBN 0-521-36767-0 O'Flaherty, James C., Sellner, Timothy F., Helm, Robert M., "Studies in Nietzsche and the Classical Tradition" (University of North Carolina Press)1979 ISBN 0-08078-8085-X O'Flaherty, James C., Sellner, Timothy F., Helm, Robert M., ""Studies in Nietzsche and the Judaeo-Christian Tradition" (University of North Carolina Press)1985 ISBN 0-8078-8104-X Seung, T.K. Nietzsche's Epic of the Soul: Thus Spoke Zarathustra .
Lanham, MD: Lexington Books, 2005.
ISBN 0-7391-1130-2 {{ cite encyclopedia }} : | edition= has extra text ( help ) {{ cite book }} : Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help ) പുറംകണ്ണികൾ ഫ്രീഡ്രിക്ക് നീച്ച വിക്കിപീഡിയയുടെ സഹോദര സംരംഭങ്ങളിൽ നിർവചനങ്ങൾ വിക്കിനിഘണ്ടുവിൽനിന്ന് മീഡിയ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽനിന്ന് വാർത്തകൾ വിക്കിന്യൂസിൽനിന്ന് ഉദ്ധരണികൾ വിക്കിക്വോട്ട്സിൽനിന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിക്കിസോഴ്സിൽനിന്ന് പാഠപുസ്തകങ്ങൾ വിക്കിബുക്സിൽനിന്ന് പഠനസഹായികൾ വിക്കിവാഴ്സിറ്റിയിൽനിന്ന് പൂർണ്ണ‌ഗ്രന്ഥങ്ങൾ The Complete Works of Friedrich Nietzsche Online, including selected letters 1865-1889 Friedrich Nietzsche എന്ന വ്യക്തിയുടെ രചനകൾ പ്രോജക്ട് ഗുട്ടൻബർഗിൽനിന്ന് Works by Friedrich Nietzsche in audio format from LibriVox മാധ്യമങ്ങൾ Nietzsche on Hardship Archived 2007-12-23 at the Wayback Machine : a documentary about Nietzsche and his philosophy Human, All Too Human : Nietzsche : a documentary by the BBC (1999) Nietzschelieder Archived 2010-03-25 at the Wayback Machine : the written songs by Nietzsche, set to music by independent artists Archived 2007-12-21 at the Wayback Machine (in German) Friedrich Nietzsche : text with concordances and frequency-list മറ്റ് ഉറവിടങ്ങൾ Open Directory Project: Friedrich Nietzsche Archived 2008-10-07 at the Wayback Machine Friedrich Nietzsche Society Nietzsche Chronicle Archived 2006-02-11 at the Wayback Machine (Detailed Chronology and Biography) Nietzsche Forum Nietzsche Research Group: Radboud University Nijmegen (in Dutch) (in German) (in English) Nietzsche Research Guide Archived 2008-10-19 at the Wayback Machine Nietzsche: Works of Youth - Music - Lou Salomé Seattle Nietzsche Reading Group: Nietzsche memorabilia and bibliography Archived 2008-11-02 at the Wayback Machine The Nietzsche Circle The Friedrich Nietzsche Society official Blog Archived 2008-10-20 at the Wayback Machine Nietzsche y Sloterdijk ; Nihilism Archived 2008-10-31 at the Wayback Machine Dr. Joseph Jacobs, A Critical Consideration of the German Philosopher, if Philosopher He Can be Called, Based Upon the New English Translation of His Works - May 7, 1910, The New York Times, Page BR8.
പഞ്ച്ഡ് കാർഡ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Punched_card ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ 12-വരി/80-കോളം ഐബിഎം പഞ്ച്ഡ് കാർഡ്.
പഞ്ചഡ് കാർഡ് ( പഞ്ച് കാർഡ് ) ഒരു കാർഡിൽ ചെറിയ തുളകൾ പഞ്ച് ചെയ്ത് ഡാറ്റ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പഴയ സാങ്കേതികവിദ്യ ആണ്.
ഈ കാർഡുകൾ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, മറ്റ് യന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ ഇന്ന് ആ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലാത്തതിനാൽ, അവ ഏറ്റവും പഴക്കുമുള്ളതായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് .
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പഞ്ചഡ് കാർഡുകൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഈ കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് യൂണിറ്റ് റെക്കോർഡ് മെഷീനുകൾ ഡാറ്റ ഇൻപുട്ടും ഔട്ട്പുട്ടും സ്റ്റോറേജും നടത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു സിസ്റ്റം ആയി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
ഇതുവഴി കമ്പ്യൂട്ടറുകളും മറ്റും കാര്യക്ഷമമായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചു .
ഐബിഎം 12 റോയും 80 കോളവും ഉള്ള പഞ്ച് കാർഡ് ഫോർമാറ്റ് 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഡിജിറ്റൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ഇടയിൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഫോർമാറ്റായിരുന്നു.
ഈ ഫോർമാറ്റ്, 12 നിരകളും 80 കോളങ്ങളുള്ള പഞ്ച് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഡാറ്റയും പ്രോഗ്രാമുകളും കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് നൽകുന്നതിന് സഹായിച്ചു.
പഞ്ച് കാർഡുകൾക്ക് ഓരോ നിരയിലും ആകെ 80 കോളങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്, ഈ കോളങ്ങളിൽ തൊട്ട് വരുന്ന പഞ്ചുകൾ ഉപയോഗിച്ച് 0 മുതൽ 9 വരെ എങ്കിലും അക്ഷരങ്ങളോ മറ്റു ചിഹ്നങ്ങളോ കാണിക്കുന്നത് സാധ്യമായിരുന്നു.
ആദിമ ഡിജിറ്റൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് പ്രോഗ്രാമുകളും ഡാറ്റകളും നൽകിയതിൽ ഈ കാർഡുകൾ വലിയ പ്രാധാന്യം വഹിച്ചിരുന്നത്.
കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പഞ്ച് കാർഡുകൾ വായിക്കുന്നതിനും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനുമായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരുന്നത്, ഇത് "പഞ്ച് കാർഡ് ബേസ് കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്" എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ, പിന്നീട് കമ്പ്യൂട്ടർ ഫലപ്രദമായ പ്രോഗ്രാമിംഗ് , ഡാറ്റ പ്രോസസ്സിംഗ് തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ വിപുലമായ വഴികൾ തുറന്നു.
ഡാറ്റ പഞ്ച് കാർഡിൽ നൽകാൻ "കീപഞ്ച്" എന്ന ഉപകരണം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഇത് ഒരു മെക്കാനിക്കൽ മെഷീൻ ആണ്, കാർഡിന്റെ ഓരോ കോളത്തിലെയും ചെറിയ ഹോളുകൾ (തുളകൾ) പഞ്ച് ചെയ്യുന്നു.
ഈ ഹോളുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കമ്പ്യൂട്ടറിന് നമ്മുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ( ഡാറ്റ ) നൽകി, പ്രോഗ്രാമുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രാരംഭ മാർഗ്ഗമായി ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പ്രവർത്തിച്ചു.
പഞ്ച് കാർഡുകൾ ഇന്ന് ഉപയോഗത്തിൽ ഇല്ലാതായിരിക്കാം, പക്ഷേ 2012-ൽ ചില വോട്ടെടുപ്പ് യന്ത്രങ്ങളിൽ അവ ഉപയോഗിച്ച് വോട്ടുകൾ രേഖപ്പെടുത്താറുണ്ടായിരുന്നു.
20-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഈ കാർഡുകൾ കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു, പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ വികസിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു.
കൂടാതെ, ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ ചിന്തകളും ചർച്ചകളും ഉണ്ടായി, അത് ഒരു സാംസ്കാരിക മാറ്റമായിരുന്നു .
8 × 26 ഹോൾ പഞ്ച്ഡ് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ച ഒരു ജാക്കാർഡ് ലൂം ശൃംഖലയുടെ ക്ലോസ്-അപ്പ്.
പഞ്ച് തുളകളിലൂടെ ഡാറ്റ സംഭരിക്കുകയും കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ആശയം, ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ പല ആളുകളും സ്വതന്ത്രമായി വികസിപ്പിച്ചു.
ഈ ആശയം ഒരേ സമയം പല സ്ഥലങ്ങളിലും വിവിധ ആളുകളാൽ കണ്ടെത്തിയതാണ്.
എന്നാൽ, ഓരോ വ്യക്തിക്കും മറ്റൊരാളുടെ ജോലി അറിയാമായിരുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് തെളിവുകൾ ഇല്ല.
ഇതിന്റെ പരിതസ്ഥിതിയിൽ, ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ സ്വന്തം പരിചയത്തിൽ നിന്നുള്ള കണ്ടെത്തലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിച്ചതാണ്.
മുൻഗാമികൾ 1860-ൽ കാൾ ഏംഗൽ നിർമ്മിച്ച ജാക്കാർഡ് ഉപകരണത്തോടുകൂടിയ കാർപെറ്റ് ലൂം.
ചെയിൻ ഫീഡ് ഇടതുവശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
1725-ൽ, ബാസിൽ ബുഷോൺ എന്ന ഫ്രഞ്ച് എഞ്ചിനീയർ പേപ്പർ ടേപ്പിൽ പഞ്ച് തുളകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ലൂം (വസ്ത്രം നെയ്യുന്ന യന്ത്രം) നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയെ വികസിപ്പിച്ചു.
ഈ സംവിധാനം, ഒരു നിശ്ചിത പാറ്റേൺ അനുസരിച്ച് ലൂമിന്റെ പ്രവർത്തനം ക്രമീകരിക്കാൻ പഞ്ച് ടേപ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ബുഷോണിന്റെ ഈ കണ്ടുപിടുത്തം, ലൂം ഓട്ടോമേഷൻ സാധ്യതകൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു.
അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായി ജാൻ-ബാപ്റ്റിസ് ഫാൽകോൺ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ ചില മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ വരുത്തി, അതിൽ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമത ഉണ്ടാക്കി.
പിന്നീട്, എഞ്ചിനീയർ ജാക്ക് വോക്കൻസൺ ഈ ആശയം കൂടുതൽ പരിഷ്കരിച്ചു, അതിൽ നിരവധി മെക്കാനിക്കൽ ഭാഗങ്ങൾ ചേർക്കുകയും യന്ത്രങ്ങളുടെ ഓട്ടോമേഷൻ പ്രവർത്തനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ഇതിന്റെ സാധ്യതകൾ പിന്നീട് കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ്, മിഷിനറി നെയ്യൽ, ഒട്ടുമിക്ക സാങ്കേതിക രംഗങ്ങളിലും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു .
ഈ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ പാറ്റേൺ സ്വയം നെയ്യുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണം നൽകിയിരുന്നെങ്കിലും, ഈ സംവിധാനം പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ഒരു സഹായി എപ്പോഴും ആവശ്യമായിരുന്നു.
യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നടത്താൻ മനുഷ്യന്റെ സഹായം നിർബന്ധമായിരുന്നു, കാരണം ഓട്ടോമേഷൻ പര്യാപ്തമാക്കാൻ ആ സമയത്ത് സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഇല്ലായിരുന്നു.
1804-ൽ ജോസഫ് മാരി ജാക്കാർഡ് ഒരു യന്ത്രം വികസിപ്പിച്ചു, അത് ലൂം (തറി) പ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഇത് പഞ്ച്ഡ് കാർഡ്സ് എന്ന ചെറിയ കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു, ഓരോ കാർഡിലും ലൂമിന്റെ കയറുകൾ ഉയർത്താനും കുറയ്ക്കാനും, ഷട്ടിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാനും വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഈ കാർഡുകൾ ഒരു ശൃംഖലയായി ബന്ധിപ്പിച്ച് യന്ത്രം പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു, അതിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ സഹായം ഇല്ലാതെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിച്ചു .
സെമിയോൺ കോർസകോവ് 1832-ൽ പഞ്ച്ഡ് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വിവരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനും ആ വിവരങ്ങൾ തിരയുവാനും കണ്ടെത്താനും കഴിയുന്ന ഒരു പുതിയ സംവിധാനം നിർദ്ദേശിച്ചയാളായിരുന്നു.
പഞ്ച്ഡ് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഡാറ്റ സിസ്റ്റം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ആശയം അദ്ദേഹം ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചു.
1832 സെപ്റ്റംബറിൽ, ഈ പുതിയ രീതി കോർസാക്കോവ് ആളുകൾക്കിടയിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു .
ചാൾസ് ബാബേജ് തന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ യന്ത്രത്തിൽ സംഖ്യകൾ സംഭരിക്കാനായി ഒരു ആശയം അവതരിപ്പിച്ചു.
അദ്ദേഹം "നമ്പർ കാർഡുകൾ" എന്ന ആശയത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു, അതായത് തുളകളുള്ള കാർഡുകൾ.
ഈ കാർഡുകൾ തെറ്റായ നമ്പറുകൾ തടയാനും ശരിയായ നമ്പറുകൾ തിരികെ കൈമാറാനും സഹായിക്കും.
ഉദാഹരണത്തിന്, തുളകളുള്ള കാർഡ് ഒരു കണക്റ്റഡ് ലീവ്ർ (lever) കാണുമ്പോൾ, അതിന്റെ സംഖ്യ നൽകാൻ അനുവദിക്കും.
തുള ഇല്ലാത്ത കാർഡ് അത് തടയും.
ഇതുവഴി, സംഖ്യകൾ സുരക്ഷിതമായി സംഭരിക്കപ്പെടും.
ഇതൊരു ആശയമായിരുന്നു, പക്ഷേ ബാബേജ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് നിർമ്മിച്ചിട്ടില്ല .
1881-ൽ, ജൂൾസ് കാർപന്റിയർ ഒരു ഹാർമോണിയത്തിൽ (harmonium) പാടുന്ന സംഗീതം പഞ്ച് ചെയ്ത കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് രേഖപ്പെടുത്താനും പിന്നെ വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്യാനുമുള്ള ഒരു സംവിധാനം കണ്ടുപിടിച്ചു.
ഈ സംവിധാനം ജാക്കാർഡ് ലൂമിലെ സാങ്കേതിക വിദ്യയെ പോലെ തുളകൾ ഉള്ള കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു.
1887-ൽ, മെലോഗ്രാഫ് (Melograph) എന്ന ഉപകരണം കീ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ (key presses) രേഖപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുകയും മെലോട്രോപ്പ്(Melotrope) എന്നത് സംഗീതം വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു .
ഹെർമൻ ഹോളറിത് 1800-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ഡാറ്റ പ്രോസസ്സിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ നടത്തിയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ഇന്നും ചരിത്രപരമായി സുപ്രധാനമാണ് .
1890-ലെ അമേരിക്കൻ സെൻസസിന് വേണ്ടിയുള്ള ഡാറ്റ വേഗത്തിൽ സംഭരിക്കാനും പ്രോസസ്സ് ചെയ്യാനും വേണ്ടി അദ്ദേഹം പഞ്ച് കാർഡ് സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിച്ചു .
ഈ സംവിധാനത്തിൽ ഡാറ്റ പഞ്ച് ചെയത കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സൂക്ഷിക്കുകയും ടാബുലേറ്റിംഗ് മെഷീൻ ഉപയോഗിച്ച് വായിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതിലൂടെ കണക്കെടുപ്പ്‌ സമയത്തിൽ വലിയ കുറവ് കൈവന്നു, അതായത്, പതിവായി വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടു നടത്തേണ്ട പ്രവർത്തനം ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പൂർത്തിയാക്കാനായി.
അവ സർക്കാർ, വാണിജ്യ ഡാറ്റ പ്രോസസ്സിംഗിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ആരംഭിച്ചു.
ഈ കണ്ടുപിടിത്തം ഡാറ്റ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ ഒരു വിപ്ലവമായി മാറി, ഇക്കാരണത്താൽ ഹോളറിത്തിനെ ആധുനിക കണക്കെടുപ്പ് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ പിതാവ് എന്നും വിളിക്കുന്നു .
ആദ്യം, ഈ ഇലക്ട്രോമെക്കാനിക്കൽ യന്ത്രങ്ങൾ തുളകൾ എണ്ണാൻ മാത്രമേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുള്ളു.
എന്നാൽ, 1920-കളോടെ, ഇവയ്ക്ക് ആദിമ ഗണിത പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള യൂണിറ്റുകൾ ഉണ്ടായി .
ഹോളറിത് 1896-ൽ ടാബുലേറ്റിംഗ് മെഷീൻ കമ്പനി സ്ഥാപിച്ചു, ഇത് നാല് കമ്പനികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.
1911-ൽ, ഈ കമ്പനികൾ ഷെയർ വാങ്ങലിലൂടെ ചേർത്ത് കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്-ടാബുലേറ്റിംഗ്-റെക്കോഡിംഗ് കമ്പനി (CTR) എന്ന അഞ്ചാമത്തെ കമ്പനിയായി രൂപീകരിച്ചു.
1924-ൽ, ഈ കമ്പനിക്ക് ഇന്റർനാഷണൽ ബിസിനസ് മെഷീന്സ് കോർപ്പറേഷൻ (IBM) എന്ന് പേര് മാറി, അത് ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തമായ ഒരു സാങ്കേതികവിദ്യ രംഗത്തെ അതികായകനാണ്.
പഞ്ച് കാർഡ് ബിസിനസിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച മറ്റ് കമ്പനികൾ ഇനിപറയുന്നവയാണ്: ദ ടാബുലേറ്റർ ലിമിറ്റഡ് (ബ്രിട്ടൻ, 1902), ഡോയ്ച്ചെ ഹോളറിത്-മെഷീനൻ ഗെസെൽഷാഫ്റ്റ് എംബിഹെ (ഡെഹോമാഗ്, ജർമ്മനി, 1911), പവേഴ്‌സ് അക്കൗണ്ടിംഗ് മെഷീൻ കമ്പനി (യു.എസ്., 1911), റെമിങ്ടൺ റാൻഡ് (യു.എസ്., 1927), എച്ച്.ഡബ്ല്യു. എഗ്ലി ബുൾ (ഫ്രാൻസ്, 1931) അവലംബം ↑ (NB. Notes the loss of -ed in pronunciation as it did in ice cream, mincemeat, and box set, formerly iced cream, minced meat, and boxed set. ) ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ 1 2 ↑ ↑ ↑
ഹൊറസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Horace ഹൊറസ്, ആന്റൻ വോൺ വെർണറുടെ ഭാവനയിൽ
അഗസ്റ്റസ് ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്തെ പ്രസിദ്ധനായ റോമൻ കവിയായിരുന്നു ഹൊറസ് എന്ന് ആംഗലേയലോകത്ത് അറിയപ്പെടുന്ന ക്വിന്തൂസ് ഹൊറഷ്യൂസ് ഫ്ലാച്ചൂസ് ( വെനോസ , ഡിസംബർ 8 , 65 ബി.സി. - റോം , നവംബർ 27 , 8 ബി.സി.).
വാഗ്മിയായ ക്വിന്റിലിയൻ തന്റെ ഓഡസിന്റെ വായനയിലുളള ഒരേയൊരു ലത്തീൻ ഭാഷയിലെ വരികളെ മാത്രമായിരുന്നു പരാമർശിച്ചത്: അദ്ദേഹം ചിലപ്പോൾ ഉന്നതമായതാവാം.
എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആകർഷകത്വവും, മഹത്ത്വവും തികച്ചും നിഗൂഢത നിറഞ്ഞതാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണക്കുകൾക്കുമൊപ്പം വ്യക്തിരിക്തനും, വാക്കുകളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ധൈര്യപൂർവ്വം സംസാരിച്ചും കാണപ്പെടുന്നു.
ഇവയും കാണുക Horatia (gens) Otium Prosody (Latin) Translation Notes Citations അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് പുറം കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Quintus Horatius Flaccus .
Horace എന്ന വ്യക്തിയുടെ രചനകൾ പ്രോജക്ട് ഗുട്ടൻബർഗിൽനിന്ന് Works by or about ഹൊറസ് at Internet Archive ഹൊറസ് public domain audiobooks from LibriVox Q. Horati Flacci opera , recensuerunt O. Keller et A. Holder, 2 voll.
, Lipsiae in aedibus B. G. Teubneri, 1864-9.
Common sayings from Horace Archived 2018-09-30 at the Wayback Machine The works of Horace at The Latin Library Selected Poems of Horace Works by Horace at Perseus Digital Library Biography and chronology Archived 2008-12-06 at the Wayback Machine Horace's works : text, concordances and frequency list SORGLL: Horace, Odes I.22, read by Robert Sonkowsky Archived 2009-05-27 at the Wayback Machine Translations of several odes in the original meters (with accompaniment).
A discussion and comparison of three different contemporary translations of Horace's Odes Archived 2020-08-18 at the Wayback Machine Some spurious lines in the Ars Poetica ?
Horati opera, Acronis et Porphyrionis commentarii, varia lectio etc. (latine) Horace MS 1a Ars Poetica and Epistulae at OPenn
തെർമോസെറ്റിങ് പ്ലാസ്റ്റിക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Thermosetting_plastic