smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
പുതുതായി സൃഷ്ടിച്ച മെക്സിക്കോയിലെ കോഓപറേറ്റീവ് വീറ്റ് റിസർച്ച് ആന്റ് പ്രൊഡക്ഷൻ പ്രോഗ്രാമിന്റെ തലവനായി ഹരാർ അപ്പോൾത്തന്നെ ബോർലോഗിനെ കിട്ടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഡൂപോണ്ടിലെ യുദ്ധഗവേഷണങ്ങളിൽ തുടരാൻ ആയിരുന്നു ബോർലോഗിന്റെ തീരുമാനം.
1944 ജൂലൈയിൽ ശമ്പളം ഇരട്ടിപ്പിക്കാമെന്ന ഡൂപോണ്ടിന്റെ വാഗ്ദാനം നിരസിച്ച് ബോർലോഗ് ഗർഭിണിയായ ഭാര്യയെയും 14 മാസം പ്രായമായ മകളെയും താൽക്കാലത്തേക്ക് വിട്ട് മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിൽ സസ്യരോഗവിഭാഗത്തിൽ ജനിതകശാസ്ത്രവിഭാഗം തലവനായി സ്ഥാനമേറ്റു.
1964-ൽ മെക്സിക്കോ സിറ്റിയുടെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള ടെക്സ്‌കോകോയിലെ എൽ ബാറ്റനിലെ ഇന്റർനാഷണൽ മെയ്സ് ആന്റ് വീറ്റ് ഇമ്പ്രൂവ്‌മെന്റ് സെന്ററിൽ (Centro Internacional de Mejoramiento de Maíz y Trigo, or CIMMYT) പുതുതായി രൂപീകരിച്ച കൺസൾട്ടീവ് ഗ്രൂപ് ഓൺ ഇന്റർനാഷണൽ അഗ്രികൾച്ചർ റിസേർച്ച്ന്റെ ഡിറക്ടർ ആയി ബോർലോഗ് നിയമിതനായി.
സ്വയംഭരണാധികാരമുള്ള ഈ അന്താരാഷ്ട്ര ഗവേഷണ പരിശീലനപരിപാടിയുടെ സാമ്പത്തികകാര്യങ്ങളാവട്ടെ ഫോർഡ് ഫൗണ്ടേഷനും റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനും മെക്സിക്കൻ സർക്കാരും സംയുക്തമായി വഹിച്ചു.
1979-ൽ ഈ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് വിരമിച്ചെങ്കിലും ബോർലോഗ് CIMMYT യുടെ സീനിയർ കൺസൾട്ടന്റ് ആയി തുടർന്നു.
ചാരിറ്റിയുടെയും വിദ്യാഭ്യാസകാര്യങ്ങളുടെയും കാര്യങ്ങൾ നോക്കിനടത്തുമ്പോഴും അദ്ദേഹം CIMMYT -യിൽ ഗോതമ്പും ട്രിട്ടിക്കേലും ബാർളിയും ചോളവും ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ വിളയിക്കാവുന്ന മണിച്ചോളവും ഉപയോഗിച്ച് സസ്യഗവേഷണങ്ങളിൽ സജീവപങ്കുവഹിച്ചു.
1981-ൽ ബോലോഗ് വേൾഡ് കൾച്ചറൽ കൗൺസിലിന്റെ പ്രാരംഭ അംഗമായി.
1984-ൽ അദ്ദേഹം ടെക്സാസ് A M സർവ്വകലാശാലയിൽ പഠിപ്പിക്കാനും ഗവേഷണം നടത്താനും തുടങ്ങി.
പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് അന്താരാഷ്ട്രകാർഷികപ്രൊഫസർ എന്ന് ബഹുമാനിതപദവി നൽകപ്പെട്ടതു കൂടാതെ അവിടുത്തെ കാർഷിക ബയോടെക്നോളജി വിഭാഗത്തിലെ യൂജീൻ ബട്‌ലർ എൻഡോവ്‌ഡ് ചെയറിന്റെ സ്ഥാനവും നൽകി.
2009 സെപ്തംബറിൽ മരിക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം അവിടെ തുടർന്നു.
മെക്സിക്കോയിലെ ഗോതമ്പ് ഗവേഷണം
റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷന്റെയും മെക്സിക്കൻ സർക്കാരിന്റെ കാർഷികമന്ത്രാലയത്തിന്റെയും കൂട്ടുസംരംഭമായ സഹകരണ ഗോതമ്പ് ഗവേഷണ-ഉൽപ്പാദന പദ്ധതിയിൽ (The Cooperative Wheat Research Production Program) ജനിതകശാസ്ത്രത്തിലും , സസ്യപ്രജനനത്തിലും , സസ്യരോഗശത്രത്തിലും, പ്രാണിപഠനശാസ്ത്രത്തിലും , അഗ്രോണമിയിലും , മണ്ണിൻ്റെ രസതന്ത്രത്തിലും , ധാന്യസാങ്കേതികവിദ്യയിലുമെല്ലാം ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നു.
അക്കാലത്ത് തങ്ങളുടെ ധാന്യത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടതിൽ വലിയൊരു ഭാഗം ഇറക്കുമതി ചെയ്തിരുന്ന മെക്സിക്കോയിൽ ഈ ഗവേഷണപദ്ധതിയുടെ ലക്ഷ്യം ഗോതമ്പ് ഉൽപ്പാദനത്തിൽ വലിയ വർദ്ധന ഉണ്ടാക്കുക എന്നതായിരുന്നു.
സസ്യരോഗഗവേഷകനായ ജോർജ് ഹരാർ 1944-ന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി ഗോതമ്പ് ഗവേഷണത്തിനായി ഒരുകൂട്ടം ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെച്ചേർത്ത് ഒരു ടീം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
എല്ലാവരും അമേരിക്കക്കാരായ ഈ കൂട്ടത്തിൽ ബോർലോഗിനെക്കൂടാതെ മറ്റംഗങ്ങൾ മണ്ണുഗവേഷകനായ വില്യം കോൾവെൽ, ചോളപഠിതാവായ എഡ്‌വേഡ് വെൽഹോസൻ, ഉരുളക്കിഴങ്ങിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന ജോൺ നീഡെർഹോസർ എന്നിവരായിരുന്നു.
ആ പദ്ധതിയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന പതിനാറ് വർഷക്കാലത്തിനിടയ്ക്ക് ഉയർന്ന ഉൽപ്പാദനശേഷിയുള്ളതും, രോഗപ്രതിരോധശേഷിയുള്ളതും, ഉയരം കുറഞ്ഞതുമായ നിരവധിയിനം ഗോതമ്പുകൾ ബോർലോഗ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
ധാന്യോൽപ്പാദനത്തിൽ മൂന്നാം സ്ഥാനത്താണ് ഗോതമ്പ്
മെക്സിക്കോയിലെ തന്റെ ആദ്യ കുറെ വർഷങ്ങൾ അത്യന്തം വിഷമം നിറഞ്ഞതായിരുവെന്നെന്ന് ബോർലോഗ് പറയുന്നുണ്ട്.
പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞരോ മികച്ച ഉപകരണങ്ങളോ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
1939-41 കാലത്തെ സ്റ്റെം റസ്റ്റ് രോഗംകൊണ്ട് ഗോതമ്പുകൃഷി കാര്യമായി നശിച്ച പ്രാദേശികകർഷകർ ഈ ഗവേഷണപരിപാടിയോട് മുഖം തിരിച്ചുനിന്നു.
" മെക്സിക്കോയിലേക്ക് ഗവേഷണത്തിനുപോകാമെന്ന് സമ്മതിച്ചത് വലിയ മണ്ടത്തരമായെന്ന് എനിക്കു തോന്നിത്തുടങ്ങി" തന്റെ ലോകത്തെ പട്ടിണിയെപ്പറ്റി നോർമൻ ബോർലോഗ് ( Norman Borlaug on World Hunger) എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖത്തിൽ ബോർലോഗ് എഴുതി.
ഗവേഷണത്തിന്റെ ആദ്യ പത്തുവർഷങ്ങളിൽ റസ്റ്റ് അടക്കമുള്ള രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പറ്റിയ വിവിധയിനം ഗോതമ്പുകൾ വിളയിക്കാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു.
അവരുടെ കൂട്ടായ്മ 6000 വ്യത്യസ്തയിനം ഗോതമ്പുകൾ  വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
ഇരട്ട ഗോതമ്പ് സീസൺ
ആദ്യമാദ്യം റസ്റ്റിനാലും മണ്ണിന്റെ ഗുണനിലവാരമില്ലായ്മയാലും ധാരാളം പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്ന മെക്സിക്കോയുടെ മധ്യഭാഗത്തെ ഉയരംകൂടിയ പ്രദേശങ്ങളായ ടെക്സ്കോകോയുടെ സമീപത്തുള്ള ചാപിംഗോയിലാണ് ബോർലോഗ് തന്റെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്.
അവിടെ രണ്ട് സീസൺ വിളവെടുപ്പുള്ളതിനാൽ ഇരട്ടിവേഗതയിൽ സസ്യപ്രജനനം നടത്താമെന്നത് ഒരു വലിയ അനുകൂലഘടകമായിരുന്നു.
വേനലിൽ സാധാരണപോലെ ഉയർന്ന മധ്യമേഖലകളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വിത്തുകൾ ഉടൻതന്നെ വടക്ക് സൊനോറയിലെ സിയൂഡാഡ് ഒബ്രെഗോണിനടുത്തുള്ള യാക്വീ താഴ്‌വരയിലെ ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു.
ഉയരത്തിന്റെയും താപനിലയുടെയും വ്യത്യാസം മൂലം വർഷത്തിൽ രണ്ട് വിളകൾ എടുക്കാനായതുകൊണ്ട് ഓരോ വർഷവും കൂടുതൽ വിളവുകൾ  ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.
ഈ പരിപാടിക്ക് മേലധികാരിയായ ജോർജ് ഹരാറിന് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പിന്നീട് തെറ്റാണെന്ന് തെളിഞ്ഞെങ്കിലും അന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന അഗ്രോണമി സമ്പ്രദായമനുസരിച്ച് ഈ ഇരട്ടിപ്പ് ചെലവ് തെറ്റായിരുന്നു.
കൂടാതെ അന്നു കരുതിയിരുന്നത് വിളവെടുപ്പിനുശേഷം മുളയ്ക്കാനാവശ്യമായ ഊർജ്ജം സംഭരിക്കുന്നതിന് വിത്തുകൾക്ക് ഒരു വിശ്രമകാലം ആവശ്യമാണെന്നാണ്.
തന്റെ പദ്ധതി ഹരാർ തടഞ്ഞപ്പോൾ ബോർലോഗ് രാജിവച്ചു.
പ്രൊജക്റ്റ് സന്ദർശിച്ച എൽവിൻ സ്റ്റാക്‌മാൻ രണ്ടുപേരെയും അനുനയിപ്പിച്ച് ബോർലോഗിനെകൊണ്ട് രാജി പിൻവലിപ്പിക്കുന്നതിലും ഹരാറിനെക്കൊണ്ട് പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടരാനുള്ള അനുമതി നൽകിക്കുന്നതിലും വിജയിച്ചു.
1945 കാലത്ത് 1000 കിലോമീറ്റർ ദൂരവ്യത്യാസത്തിലും 10 ഡിഗ്രി ലാറ്റിറ്റ്യൂഡ് വ്യത്യാസത്തിലും 2600 മീറ്റർ ഉയരവ്യത്യാസത്തിലും ഗോതമ്പ് വിളയിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നു.
ഇതിനെ ഷട്ടിൽ ബ്രീഡിംഗ് എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ബോർലോഗിന്റെ യാക്വി താഴ്‌വരയിലെയും ചാപിംഗോയിലെയും ഗവേഷണകേന്ദ്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ
വിചാരിച്ചതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഇരട്ടവിളവെടുപ്പു സീസണിൽ വിത്തുകൾക്ക് രാപകലിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിൽകൊണ്ടുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.
സാധാരണ ഗോതമ്പ് ഇനങ്ങൾക്ക് സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണമുള്ള പ്രശ്നങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ബോർലോഗ് പിന്നീട് അനുസ്മരിച്ചു: "വടക്ക് ഞങ്ങൾ ദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ ദിവസവും ഉയരം കുറഞ്ഞപ്രദേശവും കൂടിയ ചൂടും ഉള്ളിടത്ത് കൃഷി ചെയ്തു. അതിലെ മികച്ച ഇനങ്ങളെ ഞങ്ങൾ തെക്കൻദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയി ഉയർന്ന പ്രദേശത്ത് ദൈർഘ്യമേറിയ ദിവസങ്ങളുള്ള കാലത്ത് ധാരാളം മഴയും കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്ത് കൃഷി ചെയ്തു. താമസിയാതെ എവിടെയും കൃഷി ചെയ്യാവുന്ന പലയിനം വിത്തുകൾ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമായി. കാർഷികഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അറിവുകൾ പ്രകാരം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത് അസാദ്ധ്യമായിരുന്നു."
അതായത് ലോകത്ത് ഓരോ സ്ഥലത്തും കൃഷി ചെയ്യാൻ പ്രത്യേകമായി വിത്തുകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.
സങ്കരയിനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കൽ
ഒരേയിനം ശുദ്ധജീനുകളിൽ നിന്നും രൂപം കൊള്ളുന്ന സന്തതികളിൽ രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഒന്നോ അല്ലെങ്കിൽ വളരെക്കുറച്ചോ പ്രധാനജീനുകളേ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ എന്നാൽ റസ്റ്റ് പോലുള്ള പലരോഗങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്ന സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ തുടർച്ചയായി പുതിയ വർഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ഈ ശുദ്ധജീനുകളുടെ രോഗപ്രതിരോധശേഷിയെ മറികടകാൻ ശേഷിയുള്ള പുതിയഇനങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയാൻ ഇടയാക്കുന്നു.
ഇവിടെ പലയിനം ഗോതമ്പിൽ നിന്നും ഉണ്ടാക്കുന്ന സങ്കരയിനങ്ങളിലാവട്ടെ, പലവഴിയിൽ നിന്നും വരുന്ന ജീനുകൾ ശുദ്ധജീനുകളിൽ നിന്നും ഉണ്ടാവുന്ന വിത്തുകളേക്കാൾ രോഗപ്രതിരോധശേഷി കൂടിയവയായിമാറി.
ഒരേ ഉയരവും പുഷ്പിക്കലും പാകമാകുന്ന തീയതിയും വിത്തുകളുടെ നിറവും സ്വഭാവവുമെല്ലാം കാരണം ഒരുമിച്ച് വിതയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിനാൽ അവയുടെ വിളവിൽ കുറവൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
1953-ൽ വ്യത്യസ്ത പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള പല ശുദ്ധലൈനുകളിൽ നിന്നും പുതിയ ഇനങ്ങൾ ബാക്റോസ് രീതിയുപയോഗിച്ച് ഒരു പാരന്റിൽ നിന്നും ഉണ്ടാക്കണമെന്ന് ബോർലോഗ് നിർദ്ദേശിച്ചു.
തുടർച്ചയായി ഒരേ പാരന്റിൽ നിന്നും സങ്കരയിനങ്ങളെ ക്രോസ് ചെയ്ത് വികസിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണ് ബാക്റോസിംഗിൽ അനുവർത്തിക്കുന്നത്.
ഇതിന്റെ ഫലമായി ജീനോടൈപ്പും ബാക്റോസ് ചെയ്ത സന്താനവും പാരന്റ് ചെടിയുമായി ഒരോ തലമുറ കഴിയുന്തോറും സാമ്യം ഏറിവരുന്നു.
ബോർലോഗിന്റെ രീതികൊണ്ട് രോഗപ്രതിരോധശേഷിയുള്ള നിരവധി മാതൃസസ്യങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ജീനുകൾ ഒരൊറ്റ ആവർത്തിത പാരന്റിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
ഓരോ ലൈനിലും വ്യത്യസ്തപ്രതിരോധശേഷിയുള്ള ജീനുകൾ ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ ഓരോ മാതൃതലമുറയേയും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ബാക്റോസ് പദ്ധതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചു.
ഇങ്ങനെ വിവിധങ്ങളായ മാതൃനിരകളിൽ നിന്നും ഉണ്ടായ അഞ്ചിനും പത്തിനും ഇടയിലുള്ള നിരകളെ ഓരോ പ്രദേശത്തും കാണുന്ന രോഗകാരികളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി കൂട്ടിക്കലർത്തുന്നു.
ഈ പ്രവൃത്തി ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ ചില നിരകൾ രോഗകാരികൾക്ക് കീഴടങ്ങുന്നു, അവയെ എളുപ്പത്തിൽ മറ്റു പ്രതിരോധമുള്ളനിരകൾ കൊണ്ട് പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു.
പുതിയ പ്രതിരോധസ്രോതസ്സുകൾ ലഭ്യമാകുമ്പോൾ അവ ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ നിരകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നു.
ഇതുവഴി ഏതാനും നിരകൾ മാത്രമേ ഒരു സീസണിൽ രോഗകാരികൾക്ക് കീഴടുങ്ങുന്നുള്ളൂ, ബാക്കിയെല്ലാം രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നു.
ഇങ്ങനെ കൃഷിനഷ്ടം പരമാവധി കുറയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നു.
ചെറിയൊരു ഭാഗത്തിനുമാത്രമേ രോഗം ഉണ്ടാകുന്നുള്ളൂ എന്നതിനാൽ അവ പടരുന്നതും തീരെ ചെറിയരീതിയിൽ മാത്രമാണ് അതിനാൽത്തന്നെ വേണ്ടത്ര പ്രതിരോധമില്ലാത്ത ചെടികൾക്കുപോലും രോഗമുണ്ടാകുന്നില്ല.
ഇവിടെയും എല്ലാ നിരകളെയും ബാധിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള പുതിയൊരു രോഗകാരി ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത ഇല്ലാതില്ല.
കുള്ളന്മാരാക്കൽ
ഗോതമ്പിനെ സംബന്ധിച്ച് ഉയരം കുറഞ്ഞിരിക്കുക എന്നത് വളരെ അനുപേക്ഷണീയമായ ഒരു ഗുണമാണ്.
ഉയരം കുറഞ്ഞവയ്ക്ക് കട്ടിയുള്ള തണ്ട് ഉണ്ടാവും.
ബോർലോഗ് ഗവേഷണം നടത്തിയിരുന്ന ഇനങ്ങൾക്ക് മെലിഞ്ഞ തണ്ടും കൂടിയ പൊക്കവുമാണുണ്ടായിരുന്നത്.
പോഷകം കുറഞ്ഞ മണ്ണിൽ നൈട്രജൻ അടങ്ങിയ വളങ്ങൾ ബോർലോഗ് പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഉയർന്ന വിളവും കതിരിന്റെ ഭാരവും കാരണം സൂര്യപ്രകാശത്തോട് മൽസരിക്കാൻ ഉയരം ഗുണം ചെയ്യുന്നുവെങ്കിലും അവയുടെ കൂടിയ പൊക്കം ചെടികൾ ഒടിഞ്ഞുവീഴാൻ കാരണമായി.
ഇതിനെ മറികടക്കാനായി ഉയരം കുറഞ്ഞ, തണ്ടിന്ന് വണ്ണം കൂടിയ, കൂടുതൽ ഭാരം താങ്ങാൻ ശേഷിയുള്ള ഇനം ഗോതമ്പുചെടികൾ അദ്ദേഹം വളർത്തിയെടുത്തു.
ജപ്പാനിലെ ഇവാട്ടെയിലെ കാർഷികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗൊഞ്ജിറോ ഇനാസൂക്ക വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഉയരംകുറഞ്ഞ ഗോതമ്പ് ഇനമായ നോറിൻ 10 1953 -ൽ ബോർലോഗ് വാങ്ങി.
അതോടൊപ്പം ഒർവിൽ വോഗെൽ ഇതിനോട് ക്രോസ് ചെയ്ത് ഉണ്ടാക്കിയ അമേരിക്കൻ ഇനമായ ബ്രെവർ 14 -ഉം അദ്ദേഹം സ്വന്തമാക്കി.
നോറിൻ 10/ബ്രെവർ 14 എന്ന അർദ്ധകുള്ളൻ ചെടിയിൽ (സാധാരണയുള്ളവയുടെ പകുതി മുതൽ മൂന്നിൽ രണ്ട് വരെ പൊക്കം ഉള്ളവ) കൂടുതൽ കതിരുകൾ ഉണ്ടാവുന്നവയായതിനാൽത്തന്നെ ഒരു ചെടിയിൽ നിന്നും കൂടുതൽ ഉൽപ്പാദനം ലഭിക്കുന്നു.
ഇതോടൊപ്പം അസിമിലേറ്റുകൾക്ക് വലിപ്പം കൂടിയവയായതിനാൽ വിളവ് പിന്നെയും വർദ്ധിക്കുന്നു.
ബോർലോഗ് അർദ്ധകുള്ളൻ നോറിൻ 10/ബ്രെവർ 14 സങ്കരയിനത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധശേഷി കൂടിയ ഇനവുമായിച്ചേർത്ത് ഉഷ്ണമേഖല-മദ്ധ്യോഷ്മേഖലകളിലെ കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് യോജിച്ച ഇനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു.
പിടിൿ 62 (Pitic 62) എന്നും പെൻജാമോ 62(Penjamo 62) എന്നും പേരുള്ള ബോർലോഗിന്റെ രോഗപ്രതിരോധശേഷിയുള്ള അർദ്ധകുള്ളൻ ഇനങ്ങൾ വസന്തകാലത്തെ ഗോതമ്പുകൃഷിയെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ചു.
1963 ആയപ്പോഴേയ്ക്കും മെക്സിക്കോയിലെ 95% ഗോതമ്പുകൃഷിയും ബോർലോഗ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഇനങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ചുള്ളതായിരുന്നു.
ബോർലോഗ് മെക്സിക്കോയിൽ എത്തിയ 1944 -നെ അപേക്ഷിച്ച് ആ വർഷം വിളവ് ആറ് മടങ്ങായി വർദ്ധിച്ചിരുന്നു.
മെക്സിക്കോ ഗോതമ്പ് ഉൽപ്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടിയെന്നുമാത്രമല്ല കയറ്റുമതിക്കാരായി മാറുകയും ചെയ്തു.
1964 -ൽ  ഉയർന്ന വിളവുനൽകുന്ന മറ്റു നാല് ഇനങ്ങൾ കൂടി പുറത്തിറക്കി.
ലെർമ റോജോ 64 (Lerma Rojo 64), സിയേറ്റെ സെറോസ് (Siete Cerros), സൊണോറ 64 (Sonora 64), സൂപ്പർ എക്സ് (Super X) എന്നിവയായിരുന്നു അവ.
തെക്കനേഷ്യയിലേക്കുള്ള വ്യാപനം: ഹരിതവിപ്ലവം
അധിക വായനയ്ക്ക് ഹരിതവിപ്ലവം , ഇന്ത്യയിലെ ഹരിതവിപ്ലവം എന്നിവ കാണുക മെക്സിക്കോയിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും പാകിസ്താനിലെയും ഗോതമ്പ് ഉൽപ്പാദനം 1950-2004 കാലത്ത്.
500 kg/ ha.
ആണ് ബേസ്‌ലൈൻ
1961 ലും 1962 ലും അമേരിക്കൻ കൃഷിവകുപ്പിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബോർലോഗിന്റെ കുള്ളൻ ഗോതമ്പിനങ്ങൾ അന്തർദ്ദേശീയതലത്തിൽ വിവിധയിടങ്ങളിൽ ഇന്റർനാഷണൽ വീറ്റ് റസ്റ്റ് നേഴ്‌സറികളിൽ കൃഷിചെയ്തുപരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി അയച്ചു.
ഇവയിൽ കുറച്ചെണ്ണം,1962 മാർച്ചിൽ, ന്യൂഡൽഹിയിലെ പുസയിലുള്ള ഇന്ത്യൻ അഗ്രികൾച്ചർ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ (IARI) വയലിലും വളർത്തിനോക്കി.
IARI യിലെ ഗോതമ്പ് ഗവേഷണവിഭാഗത്തിലെ അംഗമായിരുന്ന എം എസ് സ്വാമിനാഥൻ പരിപാടിയുടെ ഡിറക്ടർ ആയിരുന്ന ഡോ. ബി. പി. പാലിനോട് ബോർലോഗിനെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാനും അതുവഴി നോറിൻ 10 ജീനുകളുള്ള കുള്ളൻവിത്തുകളുടെ നല്ലൊരു ശേഖരം ലഭ്യമാക്കണമെന്നും അപേക്ഷിച്ചു.
ഈ കത്ത് ഇന്ത്യയിലെ കാർഷികവകുപ്പ് മന്ത്രിയായിരുന്ന സി. സുബ്രഹ്മണ്യത്തിന് അയച്ചുകൊടുക്കുകയും അവർ വഴി അത് റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനിൽ എത്തിക്കുകയും ബോർലോഗിന്റെ സന്ദർശനത്തിന് വഴിയൊരുങ്ങുകയും ചെയ്തു.
1963 മാർച്ചിൽ റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനും മെക്സിക്കൻ സർക്കാരും ബോർലോഗിനെയും ഡോ. റോബർട്ട് ഗ്ലെന്നിനേയും ഇന്ത്യയിലേക്ക് അവരുടെ പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാനായി  അയച്ചു.
ഏറ്റവും മികച്ച് നാല് ഇനങ്ങളിൽ നിന്നായി അദ്ദേഹം നൂറ് കിലോഗ്രാം വീതം വിത്തുകളും ഗവേഷണത്തിന്റെ മുൻനിരയിലുള്ള മറ്റൊരു 630 ഇനങ്ങളും 1963 ഒക്ടോബറിൽ IARI -യ്ക്ക് നൽകി.
പരീക്ഷണങ്ങൾക്കായി അവ ഡൽഹി, ലുധിയാന , പന്ത് നഗർ , കാൺപൂർ , പൂനെ , ഇൻഡോർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നട്ടു.
1975 വരെ റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷന്റെ ന്യൂ ഡൽഹിയിലെ തലവനായി ആൻഡേർസൺ  തുടർന്നു.
1960 -കളിൽ യുദ്ധവും ചെറിയതോതിൽ ക്ഷാമവും പട്ടിണിയും ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തെ ഗ്രസിച്ചപ്പോൾ അമേരിക്ക 1966-67 കാലത്ത് അവരുടെ ഗോതമ്പ് ഉൽപ്പാദനത്തിന്റെ അഞ്ചിലൊന്നും  ഇന്ത്യയിലേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്തതിനാൽ ആ അവസ്ഥ തരണം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെയും പാകിസ്താനിലെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിലപാടുകളും പുതുമാതൃകയിലുള്ള  കൃഷിരീതികളോട് ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉടലെടുത്ത സാംസ്കാരികകാരണങ്ങാലുള്ള എതിർപ്പുകളും മൂലം എത്രയും പെട്ടെന്ന് പുതിയവിത്തുകൾ ഇവിടെ വിതയ്ക്കുന്നതിന്ന് ബോർലോഗിന് തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
1965-ൽ ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തെ നേരിടാൻ ബോർലോഗ് 550 ടൺ വിത്തുകൾ ഇങ്ങോട്ടു എത്തിക്കുകയുണ്ടായി.
1968-ൽ വലിയതോതിൽ വിറ്റ തന്റെ ദി പോപുലേഷൻ ബോംബ് എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനായ പോൾ ആർ എഹ്ർലിൿ ഇങ്ങനെയെഴുതി "ലോകജനസംഖ്യയെ തീറ്റിപ്പോറ്റാനുള്ള യുദ്ധം തോറ്റുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ...1970-80 കാലത്ത് ഇതിനെ മറികടക്കാൻ നാം എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും കോടിക്കണക്കിന് ആൾക്കാർക്ക് പട്ടിണി മരണം സംഭവിക്കുകതന്നെചെയ്യും."
അയാൾ എഴുതി, "1971-ആകുമ്പോഴേക്കും ഭക്ഷ്യകാര്യത്തിൽ ഇന്ത്യ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന ആരെയും ഞാൻ ഇനിയും കണ്ടിട്ടില്ല, കൂടാതെ 1980-ൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് 20 കോടി ജനങ്ങൾക്കുകൂടി ഭക്ഷണം നൽകാൻ ആവുകയേ ഇല്ല."
1965-ൽ വലിയ രീതിയിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾക്കുശേഷം ആൻഡേർസന്റെ കീഴിൽ ബോർലോഗിന്റെ ടീം 450 ടൺ ലെർമാ റോജോ ഇനത്തിന്റേയും സൊണോറ 64 അർദ്ധകുള്ളൻ ഇനത്തിന്റെയും വിത്തുകൾ ഇന്ത്യയിലേക്കും പാകിസ്താനിലേക്കും കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി: 250 ടൺ പാകിസ്താനിലേക്കും 200 ടൺ ഇന്ത്യയിലേക്കും .
എന്നാൽ അവർ നിരവധി തടസ്സങ്ങളാണ് നേരിട്ടത്.
മെക്സിക്കോയിലെ ഗെയ്മാസ് തുറമുഖത്ത് കസ്റ്റംസ് തടഞ്ഞതിനാൽ വിത്തുകളുടെ ആദ്യബാച്ച് അവയുടെ വിതയ്ക്കലിനു പറ്റിയ സമയത്ത് എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പകരം 30 ട്രക്കുകളുടെ കോൺവോയ് ആക്കി ലോസ് ആഞ്ചലസ് തുറമുഖത്ത് എത്തിക്കാനുള്ള നീക്കം മെക്സിക്കോ-അമേരിക്ക അതിർത്തിയിൽ ഉണ്ടായ തടസ്സങ്ങളെത്തുടർന്ന് വൈകി.
അമേരിക്കയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോഴാവട്ടെ ലോസ് ആഞ്ചലസിൽ ഉണ്ടായ വാട്‌സ് കലാപത്തെത്തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ പോലീസ് ഹൈവേ അടച്ചതിനാൽ വളഞ്ഞ വഴികളിൽക്കൂടി പോകേണ്ടിയും വന്നു.
വിത്തുകൾ ലോസ് ആഞ്ചലസിൽ എത്തിയപ്പോഴാവട്ടെ പാകിസ്താൻ നൽകിയ ഒരു ലക്ഷം അമേരിക്കൻ ഡോളറിന്റെ ചെക്ക് അതിൽ മൂന്നു വാക്കുകളുടെ സ്പെല്ലിംഗ് തെറ്റായതിനാൽ ഒരു മെക്സിക്കൻ ബാങ്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയുമില്ല.
എന്നിട്ടും വിത്തുകൾ ബോംബെയിലേക്കും കറാച്ചിയിലേക്കുമുള്ള ചരക്കുകപ്പലിൽ കയറ്റുവാൻ കഴിഞ്ഞു.
കപ്പൽ പുറപ്പെട്ട് 12 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കാശ്മീർ പ്രശ്നത്തിൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും തമ്മിൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
പാകിസ്താൻ കൃഷിമന്ത്രിയായ മാലിക് ഖുദാ ബക്ഷ് ബുച്ചായിൽ നിന്നും ബോർലോഗിന് ഒരു ടെലഗ്രാം ലഭിച്ചു:  "എന്റെ ചെക്ക് മൂലം നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായതിൽ ഖേദിക്കുന്നു, എനിക്കും ഇവിടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നെയാണ്, എന്റെ മുറ്റത്തുപോലും ബോംബുകൾ വീഴുകയാണ്, ഇത്തിരികൂടി കാക്കൂ, കാശ് ബാങ്കിൽത്തന്നെയുണ്ട് ..."
ഈ കാലതാമസമെല്ലാം കാരണം വിത്തുകളുടെ ഗുണനിലവാരവും മുളയ്ക്കൽശേഷിയുമൊക്കെ പരീക്ഷിക്കാൻ ബോർലോഗിനും കൂട്ടർക്കും സമയം കിട്ടിയില്ല.
വിത്ത് എത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ അവരത് വിതയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി, പലപ്പോഴും കവചിതസേനയുടെ യുദ്ധമദ്ധ്യത്തിൽപ്പോലും ഇത് ചെയ്യേണ്ടിവന്നു.
സാധാരണയിലും പകുതിവിത്തുകൾ മാത്രമേ മുളയ്ക്കുന്നുള്ളൂവെന്നു ഒരാഴ്ചയ്ക്കകം ബോർലോഗ് മനസ്സിലാക്കി.
മെക്സിക്കോയിലെ സംഭരണശാലയിൽ വച്ച് കൂടിയ അളവിൽ ഒരു കീടനാശിനി പുകച്ചതുകൊണ്ടാണിതു സംഭവിച്ചതെന്ന് പിന്നീട് ബോധ്യമായി.
ഉടൻതന്നെ എല്ലായിടത്തും ഇരട്ടിവിത്തുകൾ വിതയ്ക്കാൻ ബോർലോഗ് നിർദ്ദേശം നൽകി.
അക്കാലം വരെ എന്നെങ്കിലും തെക്കനേഷ്യയിൽ ഉണ്ടായ വിളവിനേക്കാൾ ഏറെയായിരുന്നു ബോർലോഗിന്റെ കൃഷിയുടെ ആദ്യവിളവെടുപ്പിൽത്തന്നെ ലഭിച്ചത്.
ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനുമടക്കം കൂടുതൽ രാജ്യങ്ങൾ കെർമ റോജോ 64 ന്റെയും സൊണോറ 64 -ന്റെയും വിത്തുകൾ വലിയതോതിൽ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1966-ൽ ഇന്ത്യ അക്കാലം വരെ ഏതെങ്കിലും രാജ്യം ഏതെങ്കിലും വിത്തുകൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതിൽവച്ച് ഏറ്റവും വലിയ വിത്ത് ഇറക്കുമതിയായ 18000 ടൺ വിത്തുകൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്തു.
1967-ൽ പാകിസ്താൻ 42000 ടണ്ണും ടർക്കി 21000 ടണ്ണും വിത്തുകൾ വാങ്ങി.
പാകിസ്താൻ ഇറക്കുമതിചെയ്ത വിത്തുകളിൽ നിന്നും അടുത്തവർഷം പാകിസ്താന്റെ ഗോതമ്പുപാടങ്ങൾ മുഴുവൻ, ഏതാണ്ട് 15 ലക്ഷം ഏക്കർ കൃഷി ചെയ്യാൻ മാത്രം വിത്തുകളാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.
1968 -ൽ എഹ്ർലിക്കിന്റെ പുസ്തകം പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അമേരിക്കൻ അന്താരാഷ്ട്രവികസന ഏജൻസിയിലെ വില്യം ഗൗഡ് പറഞ്ഞത് ബോർലോഗിന്റെ പ്രവൃത്തി ഒരു ഹരിതവിപ്ലവം ആണെന്നാണ്.
അമിതമായ വിളപ്പെടുപ്പിൽ ഉണ്ടായ പ്രശ്നങ്ങളും വളരെയായിരുന്നു.
കൊയ്ത്തിന് വേണ്ടത്ര ആളുകൾ, വിള കൊണ്ടുപോകാൻ ആവശ്യമായത്ര കാളവണ്ടികൾ , ചാക്കുകൾ, ട്രക്കുകൾ, തീവണ്ടികൾ , വിത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഇടങ്ങൾ ഒക്കെയും മതിയാവാതെ വന്നു.
പലയിടങ്ങളിലും ഗോതമ്പുസൂക്ഷിക്കാനായി വിദ്യാലയങ്ങൾ പോലും അടച്ചിടേണ്ടിവന്നു.
1961 മുതലുള്ള അവികസിതരാജ്യങ്ങളിലെ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം
പാകിസ്താനിൽ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം 1965 ലെ 46 ലക്ഷം ടണ്ണിൽ നിന്നും 1970 ആയപ്പോഴേക്കും 73 ലക്ഷം ടണ്ണായിമാറി.
1968-ൽ പാകിസ്താൻ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടി.
2000 -ത്തിൽ രണ്ടു കോടിയിലേറെ ടണ്ണായിരുന്നു ഉൽപ്പാദനം.
ഇന്ത്യയിൽ 1965 -ലെ ഒന്നേകാൽ കോടി ടണ്ണിൽ നിന്നും 1970 ആയപ്പൊഴേക്കും ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം രണ്ടുകോടി ടൺ കഴിഞ്ഞു.
1974 ആവുമ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യ എല്ലാ ധാന്യങ്ങളുടെയും ഉൽപ്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തതയിൽ എത്തിയിരുന്നു.
2000 -ത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം ഏഴേമുക്കാൽ കോടി ടണ്ണിനടുത്തെത്തി.
1960 നുശേഷം രണ്ടുരാജ്യങ്ങളിലെയും ഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനം ജനസംഖ്യാവർദ്ധനവിന്റെ നിരക്കിനെ മറികടന്നു.
ഇതിനൊക്കെയുപരി ഇന്ത്യയുടെ ഉയർന്നനിലവാരത്തിലുള്ള കൃഷിരീതി കാരണം ഏതാണ്ട് നാലുലക്ഷം ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ, ഏതാണ്ട് കേരളത്തിന്റെ പത്തിരട്ടിയോളമുള്ള ഭൂമി, കൃഷിഭൂമിയാക്കിമാറ്റുന്നതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടെന്നും പറയാം.
ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ആകെ വിസ്തൃതിയുടെ 13.6 ശതമാനം വരും.
ഈ രാജ്യങ്ങൾ കൂടാതെ ബോർലോഗിന്റെ വിത്തുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതുവഴി ആറ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ആറ് മധ്യപൂർവ്വേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും അവയുടെ സമീപരാജ്യങ്ങളിലും നിരവധി ആഫിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ജീവിതനിലവാരത്തിൽത്തന്നെ വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം ഉണ്ടായി.
ബോർലോഗിന്റെ ഗോതമ്പുഗവേഷണം ഉയർന്ന വിളവുതരുന്ന നെല്ലിനങ്ങളിലെ ഗവേഷണത്തേയും വളരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അന്താരാഷ്ട്ര നെല്ലുഗവേഷണ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലും ചൈനയിലെ ഹുനാൻ നെല്ലുഗവേഷണ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലും വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത നല്ല വിളവുകിട്ടുന്ന അർദ്ധകുള്ളനായ ഇൻഡിക്കയും ജപോണിക്കയും ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഇനങ്ങളാണ്.
കൺസൾട്ടേറ്റീവ് ഗ്രൂപ് ഓൺ ഇന്റർനാഷണൽ അഗ്രിക്കൾച്ചർ റിസേർച്ചിലുള്ള ബോർലോഗിന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ വൻതോതിൽ വിളവുതരുന്ന ഒരു അരി ഇനം ഏഷ്യയിലെങ്ങും അവതരിപ്പിച്ചു.
അർദ്ധകുള്ളൻ ഗോതമ്പും അരിയും ഏഷ്യയിൽ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ 1965 -ൽ 200 ഏക്കർ ആയിരുന്നത് 1970 ആയപ്പോഴേക്കും നാലുകോടി ഏക്കറിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു.
1970-ൽ ഇത് ഏഷ്യയിലെ ഉയർന്ന വിളവുനൽകുന്ന ധാന്യങ്ങളുടെ മൊത്തം കൃഷിഭൂമിയുടെ 10 ശതമാനത്തിനു മുകളിൽ ആയിരുന്നു..
സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്കാരം
ലോകഭക്ഷ്യസുരക്ഷയ്ക്കുനൽകിയ സംഭാവനകളെ മാനിച്ച് ബോർലോഗിന് 1970 -ലെ സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.
മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നിയെ നോർവേ അധികാരികൾ രാവിലെ 4 മണിക്ക് വിവരം അറിയിക്കുമ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം മെക്സിക്കോസിറ്റിയ്ക്ക് പടിഞ്ഞാറ് 65 കിലോമീറ്റർ അകലെ ടൊലുകാ താഴ്‌വരയിലുള്ള പരീക്ഷണപ്പാടത്തേക്ക് പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വിവരം അറിയിക്കാനായി ഒരു ഡ്രൈവർ അവരെ പാടത്തേയ്ക്കു കൊണ്ടുപോയി.
അവരുടെ മകളായ ജീനീ ലൊബിന്റെ വാക്കുകൾ ഇങ്ങിനെ: "എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങൾക്ക് സമാധാനത്തിനുള്ള നൊബേൽ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു,' അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'ഇല്ല, കിട്ടിയിട്ടില്ല', ... കാര്യം അദ്ദേഹത്തെ ബോധിപ്പിക്കാൻ കുറെ പണിപ്പെടേണ്ടിവന്നു ... താൻ കേൾക്കുന്നത് ആരോ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ തട്ടിപ്പാണെന്നാണ് അദ്ദേഹം കരുതിയത്".
ഡിസംബർ 10 -ന് അദ്ദേഹത്തിന് നൊബേൽ പുരസ്കാരം സമ്മാനിച്ചു.
പിറ്റേന്നത്തെ തന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:  "നൊബെൽ കമ്മിറ്റി ഹരിതവിപ്ലവത്തിൽ എന്നെ ഈ പുരസ്കാരത്തിനു തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ലോകത്തെ കൃഷിയേയും ഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്നതുവഴി ഭക്ഷണത്തെയും സമാധാനത്തെയും അംഗീകരിക്കാൻ ഞാൻ എന്ന വ്യക്തിയെ ഒരു പ്രതീകമായി തെരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത".
ജനസംഖ്യയെപ്പറ്റിയും ഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനത്തെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ നിറയെ പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
"പട്ടിണിയോടും ഇല്ലായ്മയോടുമുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ഹരിതവിപ്ലവം ഒരു താൽക്കാലികവിജയമാണ് നേടിയിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യന് സ്വസ്ഥമായി നിവർന്നുനിന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ഇത് ഒരു അവസരം നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. അടുത്ത മൂന്നുപതിറ്റാണ്ടേക്കുവേണ്ട ഭക്ഷണം നൽകാൻ ഇത് ചിട്ടയായി നടത്തിയെടുത്താൽ മതി. എന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ എണ്ണം പെരുകുന്നത് നിയന്ത്രിച്ചേ മതിയാവൂ, അല്ലെങ്കിൽ ഹരിതവിപ്ലവത്തിന്റെ വിജയം വെറും താൽക്കാലികം മാത്രമായി മാറും. ജനപ്പെരുപ്പമെന്ന ഭീകരനെപ്പറ്റി മിക്കവർക്കും വ്യക്തമായ അറിവ് ഇന്നും ഇല്ല. മനുഷ്യൻ കാര്യകാരണത്തോടെ ചിന്തിക്കുന്നൊരു ജീവിയായതിനാൽ ഇത് വേണ്ടുംവണ്ണം മനസ്സിലാക്കി അടുത്ത എതാനും പതിറ്റാണ്ടുകളിൽ ജനപ്പെരുപ്പത്തിനൊരു പരിഹാരം കാണുമെന്നുതന്നെ കരുതാം..."
ബോർലോഗിന്റെ സിദ്ധാന്തം
വനനശീകരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗമായി വിളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണ് മാർഗ്ഗമെന്ന് ബോർലോഗ് ആവർത്തിച്ചിരുന്നു.
വിളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും തൻ്റെ ഈ കാഴ്ചപ്പാട് കൂടുതൽ പേരിലെത്തിക്കാനുമായി ബോർലോഗ് നൽകിയ വലിയ സംഭാവനകൾ കണക്കിലെടുത്ത് ബോർലോഗിന്റെ ഈ വാദം കാർഷികസാമ്പത്തികശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ഇടയിൽ ബോർലോഗ് സിദ്ധാന്തം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
അതായത് ഏറ്റവും മികച്ച കൃഷിയിടങ്ങളിൽ കൃഷിയുടെ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതവർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽക്കൂടി പുതിയ കാർഷികഭൂമി കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടതില്ലാത്തതിനാൽ വനനശീകരണം കുറയ്ക്കാൻ കഴിയും ഇതാണ് ബോർലോഗ് സിദ്ധാന്തം.
ഇതുപ്രകാരം ആഗോളഭക്ഷ്യാവശ്യം കൂടിക്കൊണ്ടുതന്നെയിരിക്കുമ്പോൾ കുറഞ്ഞ വിളവുതരുന്ന നാടൻവിത്തിനങ്ങൾ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ നിലനിൽപ്പിനു്  രണ്ടുവഴികളാണുള്ളത്: ഒന്നുകിൽ ലോകജനസംഖ്യ സ്വയമേവ അല്ലെങ്കിൽ പട്ടിണിമരണം കൊണ്ട് കുറയണം,  അതല്ലെങ്കിൽ വനഭൂമി കൃഷിഭൂമിയാക്കിയെടുക്കണം.
അതുകൊണ്ട് വലിയ വിളവുതരുന്ന വിത്തുകൾ ശരിക്കും പരിസ്ഥിതിയെ നാശത്തിൽനിന്നും രക്ഷിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
എന്നാൽ ഒരു ആഗോളവീക്ഷണത്തിൽ കൃഷി ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാ ഘടകങ്ങളും അനുകൂലമായി നിന്നാൽ മാത്രമേ ഈ പ്രസ്താവന ശരിയെന്നുകരുതാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ.
കൃഷിക്കല്ലാതെ നഗരവൽക്കരണത്തിനും കാലിമേയ്ക്കുന്നതിനും മറ്റും വേണ്ടി വനഭൂമി വകമാറ്റുന്നതിനാൽ ഈ പ്രസ്താവന എത്രത്തോളം ശരിയാകുമെന്നതിന് കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണെന്നുവരുന്നു.
ലാഭവർദ്ധനയുണ്ടായാൽ കൃഷിചെയ്യുന്ന ഇടങ്ങളും വർദ്ധിച്ചേക്കാം, എന്നാൽ ഭക്ഷ്യാവശ്യം കുറയുമ്പോൾ ഈ വിസ്തൃതി കുറയുകതന്നെ ചെയ്യും.
വിമർശനങ്ങളും വിമർശനങ്ങളോടുള്ള നിലപാടുകളും
പതിറ്റാണ്ടുകളായി പല പരിസ്ഥിതിപ്രേമികളുടെയും പോഷകാഹാരവിദഗ്ദ്ധരുടെയും വിമർശനങ്ങൾക്ക് ഹരിതവിപ്ലവത്തിന്റെ പര്യായമായിത്തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന ബോർലോഗ് ഹേതുവായിട്ടുണ്ട്.
തന്റെ ഗവേഷണകാലത്തുടനീളം ജനിതകസങ്കരയിനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് പ്രകൃതിവിരുദ്ധമാണെന്നും പ്രതികൂലമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്നും കരുതുന്ന ആൾക്കാരുടെ വിമർശനങ്ങൾ ബോർലോഗിനു നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.
നേരത്തെ ഉപജീവനക്കൃഷി നിലനിന്നിരുന്ന രാജ്യങ്ങളെയും സമൂഹങ്ങളെയും വലിയതോതിലുള്ള ഏകവിളക്കൃഷി , കടുംകൃഷി എന്നിവ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ച് അതിൽ നിന്നും മാറ്റിയതിനെയും പലരും വിമർശിക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന ലാഭമാകട്ടെ വമ്പന്മാരായ അമേരിക്കൻ അഗ്രിബിസിനസ്സുകൾക്കും കാർഷികരാസവ്യവസായമേഖലയ്ക്കും ലാഭമുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കാനുള്ള പരിപാടിയായും പലരും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
ഭൂപരിഷ്കരണം ഉണ്ടായ രാജ്യങ്ങളിൽ സമൂഹിക അസമത്വവും ഭീതിയും വളർത്തി അമേരിക്കയുടെ വാണിജ്യതാല്പര്യങ്ങൾ അവരിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനാണ് ഇത് ഉപകരിച്ചതെന്നും പലരും പറയുന്നു.
മറ്റു വിമർശകരുടെയും ജൈവസാങ്കേതികവിദ്യ വിമർശകരുടെ സവിശേഷമായും ഉള്ള ഉൽക്കണ്ഠകളിൽ ചിലത് മൂന്നാം ലോകരാജ്യങ്ങളിലെ ജനവാസകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന റോഡുകൾ ജൈവവൈവിധ്യങ്ങൾക്ക് ഭീഷണിയാകുമെന്നതും വന്യതയെ അവ നശിപ്പിക്കുമെന്നും എകമാനമായ ഈ വിത്തിനങ്ങൾ എല്ലാ പോഷകങ്ങളും ലഭ്യമാവാൻ ഉതകില്ലെന്നതും ഏതാനും ചില ഇനങ്ങൾ മാത്രം കൃഷിചെയ്യുന്നത് വിത്തുകളുടെ വൈവിധ്യം ഇല്ലാതാക്കുമെന്നുമെല്ലാം ആണ്.
അജൈവവളങ്ങളും കീടനാശിനികളും ഉണ്ടാക്കുന്ന പാരിസ്ഥിതികവും സാമ്പത്തികവുമായ പ്രശ്നങ്ങളും കളനാശിനിയെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന വിളവുകളിൽ അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന കളനാശിനികൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളുമെല്ലാം ഇവരുടെ ആശങ്കകൾക്ക് കാരണമാവുന്നു.
ബോർലോഗ് ഇത്തരം മിക്ക വിമർശനങ്ങളെയും തള്ളിക്കളഞ്ഞു, എന്നാൽ ചിലവ വളരെ ഗൗരവമായിത്തന്നെയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ നേരായദിശയിൽ ഉള്ള ഒരു മാറ്റം തന്നെയാണെന്നും, എന്നാൽ ഇത് ലോകത്തെ ഒരു ഉട്ടോപ്യ ആയി മാറ്റാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
വിളവുമേനി കൂട്ടാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ എതിർക്കുന്ന പർസ്ഥിതിപ്രവർത്തകരുടെയും വിമർശകരുടെയും വാദങ്ങളെപ്പറ്റി , " ചില പ്രകൃതിസ്നേഹികൾ ഭൂമിക്ക് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്തവരാണെങ്കിലും മറ്റുപലരും ദന്തഗോപുരവാസികളാണെന്ന് ബോർലോഗ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. "
വിശപ്പ് എന്നത് എന്താണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.
വാഷിംഗ്‌ടണിലെയോ ബ്രസൽസിലെയോ നക്ഷത്രഹോട്ടലുകളിൽ ഇരുന്നാണ് അവർ വിമർശിക്കുന്നത്.
ഞാൻ കഴിഞ്ഞ അമ്പതുവർഷം ജീവിച്ചപോലെ ഒരൊറ്റമാസം അവികസിതരാജ്യങ്ങളിൽ അവർ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ട്രാക്ടറുകൾക്കും വളത്തിനും ജലസേചനക്കനാലുകൾക്കും വേണ്ടി അവരും വാദിച്ചേനേ, എന്നുമാത്രമല്ല തിരികെ നാട്ടിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി ഇതിനെയൊക്കെ നിഷേധിക്കുന്നവരെ തള്ളിപ്പറയുകയും ചെയ്തേനേ ".
പിൽക്കാലത്തെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ
വിരമിച്ചതിനുശേഷവും ബോർലോഗ് അധ്യാപനത്തിലും ഗവേഷണത്തിലും  മറ്റും സജീവമായിത്തുടർന്നു.
വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ സമയവും മെക്സിക്കോയിലെ CIMMYT -ൽ ഗവേഷണത്തിലും നാലുമാസക്കാലം 1984 മുതൽ അന്താരാഷ്ട്രകാർഷികവിഷയത്തിൽ താൻ പ്രഫസറായ ടെക്സാസ് A M സർവ്വകലാശാലയിലും അദ്ദേഹം സമയം ചെലവഴിച്ചു.
1994-2003 കാലത്ത് ബോർലോഗ് അന്താരാഷ്ട്ര വളം വികസന കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഡിറക്ടർ ബോർഡിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1999-ൽ സർവ്വകലാശാലയിലെ ബോർഡ് ഓഫ് റീജന്റ്സ് അവരുടെ 16 മില്ല്യൺ അമേരിക്കൻ ഡോളർ  സെന്ററിന് ബഹുമാനാർത്ഥം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരുനൽകി.
അവിടത്തെ ഹീപ് സെന്ററിൽ ജോലി ചെയ്ത ബോർലോഗ് ഓരോ വർഷവും ഒരു സെമസ്റ്റർ അവിടെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആഫ്രിക്കയിലെ ഉൽപ്പാദനം
1980 കളുടെ ആദ്യം ബോർലോഗിന്റെ മാർഗങ്ങളെ എതിർത്തിരുന്ന പരിസ്ഥിതിസംഘടനകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതൃകയുടെ ആഫ്രിക്കയിലേക്കുള്ള കടന്നുവരവിനെ എതിർത്തിരുന്നു.
അവർ റൊക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനോടും ഫോർഡ് ഫൗണ്ടേഷനോടും ലോകബാങ്കിനോടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഫ്രിക്കയിലെ കാർഷികപദ്ധതികൾക്കുള്ള ധനസഹായം നിർത്തിവയ്ക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
പശ്ചിമയൂറോപ്പിലെ രാജ്യങ്ങളോട് ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് വളം ഇറക്കുമതി ചെയ്യരുതെന്ന് പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ഇന്റർനാഷണൽ വാട്ടർ മാനേജ്‌മെന്റ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ മുൻ ഡിറക്ടർ ജനറൽ ആയ ഡേവിഡ് സെക്‌ലർ പറയുന്നതുപ്രകാരം " 1980 -ലെ പരിസ്ഥിതിസമൂഹം അജൈവവളങ്ങൾ ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ധനസഹായം നൽകുകയേ അരുതെന്ന് മറ്റുരാജ്യങ്ങളോടും വലിയ ഫൗണ്ടേഷനുകളോടും ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു."