smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ആക്കുളത്ത് ഒരു ഫിലിം സ്റ്റുഡിയോയും 1974-ൽ ആരംഭിച്ചു.
സഹകരണ മേഖലയിലെ ഇന്ത്യയിലെതന്നെ പ്രഥമ സംരംഭമായിരുന്നു ഇത്.
ചിത്രമെഴുത്ത് കെ.എം. വർഗീസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Chithramezhuthu_K.
ചിത്രമെഴുത്തുകാരൻ, സാഹിത്യ വിമർശകൻ, ചെറുകഥാകൃത്ത്, നോവലിസ്റ്റ്, ചരിത്ര ഗവേഷകൻ, ഗദ്യകവി തുടങ്ങിയ നിലകളിലെല്ലാം പ്രശസ്തനായിരുന്നു ചിത്രമെഴുത്ത് കെ.എം.വർഗീസ് (ഏപ്രിൽ 22, 1888  - 21 ജൂലൈ, 1962 ) ജീവിതരേഖ
1888 ഏപ്രിൽ 22-ന് മാവേലിക്കരയിൽ തഴക്കര അങ്ങാടിയിൽ കുഞ്ഞു നൈനാ മാത്തന്റെയും ആച്ചിയമ്മയുടെയും മകനായി ജനനം.
കെ.എം. വർഗ്ഗീസിന്റെ ആദ്യഗുരു ചിത്രമെഴുത്തിലും സംഗീതത്തിലും വാസനയുണ്ടായിരുന്ന പിതാവായിരുന്നു.
വിശ്രുത ചിത്രകാരനും രാജാരവിവർമയുടെ ശിഷ്യനുമായിരുന്ന പി. മുകുന്ദൻ തമ്പിയുടെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ചിത്രകലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയത്.
മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന പുലിക്കോട്ടിൽ ജോസഫ് മാർ ദിവന്നാസ്യോസിന്റെ ചിത്രമാണ് കെ.എം. വർഗീസ് വരച്ച ആദ്യ എണ്ണഛായാചിത്രം.
കേരളവർമ്മ വലിയ കോയിത്തമ്പുരാൻ , കൊച്ചി മഹാരാജാവ്, വട്ടശ്ശേരിൽ തിരുമേനി , ശ്രീനാരായണ ഗുരു , കെ.സി. മാമ്മൻ മാപ്പിള തുടങ്ങിയവരുടേതടക്കം 120-ഓളം ഛായാചിത്രങ്ങൾ ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചിത്രരചനയ്ക്കും പെയിന്റിംഗിനും ഇദ്ദേഹം ധാരാളം കീർത്തിപത്രങ്ങളും പാരിതോഷികങ്ങളും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
1926-ൽ ചങ്ങനാശ്ശേരി ആനന്ദാശ്രമത്തിലേക്ക് വരച്ചുകൊടുത്ത ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ ഛായാചിത്രം കേരള സന്ദർശന വേളയിൽ ആശ്രമത്തിലെത്തിയ മഹാത്മാഗാന്ധിയെ ഏറെ ആകർഷിച്ചു.
ഇത് വരച്ചയാൾ പ്രശംസ അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ആ കലാകാരനെ താൻ ആദരിക്കുന്നുവെന്നുമാണ് ഗാന്ധിജി അന്ന് പ്രതികരിച്ചത്.
മലയാള സാഹിത്യത്തിലും കെ.എം.വർഗീസിന്റെ സംഭാവനകൾ അമൂല്യമാണ്.
മലയാളത്തിലാദ്യമായി ഗദ്യകവിത രചിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ്.
അഞ്ച് ചരിത്രകഥകളും രണ്ട് നോവലുകളും രണ്ട് ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും ഗദ്യകവിത, കഥാ സമാഹാരങ്ങളുമുൾപ്പെടെ ചെറുതല്ലാത്ത സാഹിതീസമ്പത്ത് കെ.എം. വർഗീസിന്റേതായുണ്ട്.
ഇതിനു പുറമേ മഗ്ദലന മറിയം എഴുതാൻ മഹാകവി വളളത്തോളിനു പ്രേരണ നൽകിയതും വർഗീസാണ്.
ഇദ്ദേഹം തന്നെയാണ് ആ ഖണ്ഡകാവ്യത്തിന് അവതാരികയും ടിപ്പണിയും എഴുതിയതും.
ചിത്രമെഴുത്ത് കെ.എം. വർഗീസിന്റെ പാണ്ഡിത്യവും പ്രാഗല്ഭ്യവും കണക്കിലെടുത്ത് തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് 1939-ൽ മാവേലിക്കര വില്ലേജ് കോടതി ജഡ്ജിയായും രണ്ടാം ക്ലാസ് മജിസ്‌ട്രേറ്റായും നിയമിച്ചിരുന്നു.
പ്രാചീനതാരകയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ബുൾപ്പട്ടിക്കു വെച്ച കാടി ആയിരുന്നു ആദ്യ കഥ.
ഭാഷാപോഷിണിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആനന്ദഭൈരവി എന്ന കഥ ഇദ്ദേഹത്തെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയനാക്കി.
ആത്മപോഷിണി മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സുഖസ്വപ്നം ആണ് ആദ്യ ഗദ്യ കവിത.
1941-ൽ പുറത്തുവന്ന ചെങ്കോലുംമുരളിയും ആണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യഗദ്യകവിതാ സമാഹാരം.
വിമർശനം ഈ ലേഖന വിഭാഗം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
പഞ്ചകല്യാണി എന്ന എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിലൂടെ ചിത്രമെഴുത്ത്‌ കെ.എം.വറുഗീസ്‌ കൊച്ചി രാജാവിനേയും, സർക്കാരിനേയും അപകീർത്തിപ്പെടുത്തിയതായി ആക്ഷേപമുണ്ട്.
മന്നത്തു പത്മനാഭൻ ഇതിനെ അതിനിശിതമായി വിമർശിച്ചിരുന്നു.
മന്നവും, ആർ. ശങ്കറും തുടങ്ങിവച്ച ഹൈന്ദവ ഏകീകരണകാലത്ത്, ചില ക്രൈസ്തവ നേതാക്കൾ ചിത്രോദയം എന്നൊരു വാരിക ആരംഭിച്ചു.
ചിത്രമെഴുത്ത്‌ കെ.എം.വറുഗീസ്‌ അതിൽ ഹൈന്ദവനേതാക്കളെ ആക്ഷേപിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എഴുതിയിരുന്നു.
കെ.എം.വറുഗീസ്‌.
ചിത്രോദയത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഊട്ടുപുരപ്പള്ളിക്കൂടം എന്ന ലേഖനം ഹൈന്ദവ നേതാക്കളെയും അവർ ഹിന്ദുക്കൾക്കായി ചെയ്തുവന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെയും അങ്ങേയറ്റത്തെ അശ്ലീലഭാഷയിൽ പരാമർശിച്ചതിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധമുണ്ടായി.
അന്ന്‌ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന പറവൂർ ടി.കെ.നാരായണ പിള്ള ചിത്രോദയം പത്രത്തെ നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ച്‌ അടച്ചുപൂട്ടിച്ചു.
പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണി സ്‌നേഹം കൊണ്ടു ജീവിതം വരഞ്ഞൊരാൾ, മനോരമ ഓൺലൈനിലെ മകന്റെ അനുസ്മരണ ലേഖനം, യാഹൂ ഇന്ത്യാ വെബ്‌സൈറ്റിൽ നിന്നും, 21 ജൂലൈ 2012 അവലംബം 1 2 1 2 3 ↑
ചിത്രമേള ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Chithramela
ശ്രീമൂവീസിനുവേണ്ടി ടി.എസ്. മുത്തയ്യ നിർമിച്ച മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് ചിത്രമേള .
സെൻട്രൽ പിക്ചേഴ്സ് റിലീസ് വിതരണം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം 1967 സെപ്റ്റംബർ 29-ന് കേരളത്തിൽ പ്രദർശനം തുടങ്ങി.
ഈചിത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ വ്യത്യസ്തമായ മൂന്നു കഥകൾ ഒരേ ചിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുക എന്ന പരീക്ഷണം ആദ്യമായി നടത്തിയത് ചിത്രമേളയിലാണ്.
അപസ്വരങ്ങൾ എഴുതിയത് ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി നഗരത്തിന്റെ മുഖങ്ങൾ എഴുതിയത് എം കെ മണി പെണ്ണിന്റെ പ്രപഞ്ചം എഴുതിയത് ഭവാനിക്കുട്ടി
ഇവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതും, ദൈർഘ്യമേറിയതുമായ ചിത്രം "അപസ്വരങ്ങൾ" ആയിരുന്നു.
പ്രശസ്ത നടൻ ടി എസ്  മുത്തയ്യ ആയിരുന്നു ചിത്രമേളയുടെ നിർമ്മാതാവും സംവിധായകനും ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി ഒരു തിരക്കഥാകൃത്തെന്ന നിലയിൽ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ചിത്രമേളയിലാണ്.
ഈ ചിത്രത്തിലെ എട്ട് ഗാനങ്ങളും രചിച്ചത് ശ്രീകുമാരൻ തമ്പിയാണ്.
എട്ട് ഗാനങ്ങളും പാടിയത് യേശുദാസാണ്.
യേശുദാസ് എല്ലാ ഗാനങ്ങളും പാടുന്ന ആദ്യ ചിത്രവും ഇതു തന്നെ.
താഷ്കെന്റ് മേളയിലേയ്ക്ക് ഈ ചിത്രം ക്ഷണിയ്ക്കപ്പെട്ടു.
അഭിനേതാക്കൾ നഗരത്തിന്റെ മുഖങ്ങൾ ഷീല കെ.പി. ഉമ്മർ കോട്ടയം ചെല്ലപ്പൻ ബേബി രജനി ബേബി ഉഷ പെണ്ണിന്റെ പ്രപഞ്ചം എസ്.പി. പിള്ള അടൂർ ഭാസി ബഹദൂർ മണവാളൻ ജോസഫ് ശ്രീനാരായണ പിള്ള കടുവാക്കുളം ആന്റണി ജെ.എ.ആർ. ആനന്ദ് മീന ഖദീജ സി.ആർ. ലക്ഷ്മി ദേവി ചന്ദ്രിക അഭയ അപസ്വരങ്ങൾ പ്രേം നസീർ തിക്കുറിശ്ശി സുകുമാരൻ നായർ ജി.കെ. പിള്ള ശാരദ ടി.ആർ. ഓമന സുകുമാരി നെല്ലിക്കോട് ഭാസ്കരൻ ശ്രീനാരായണ പിള്ള മാസ്റ്റർ ശ്രീധർ വഹാബ് കാഷ്മീരി രാജേശ്വരി കുട്ടൻപിള്ള പിന്നണിഗായകർ കെ.ജെ. യേശുദാസ് എസ്. ജാനകി അണിയറപ്രവർത്തകർ നിർമ്മാണം :: ടി.എസ്. മുത്തയ്യ സംവിധാനം :: ടി.എസ്. മുത്തയ്യ, എം. കൃഷ്ണൻ നായർ സംഗീതം :: ജി. ദേവരജൻ ഗാനരചന :: ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി കഥ :: ഭവാനിക്കുട്ടി, ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി തിരക്കഥ :: ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി, എം.കെ. മണി സംഭാഷണം :: ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി, എസ്.എൽ. പുരം സദാനന്ദൻ, ഭവാനിക്കുട്ടി ചിത്രസംയോജനം :: ജി. വെങ്കിട്ടരാമൻ കലാസംവിധാനം :: ആർ.ബി.എസ്. മണി ഛായാഗ്രഹണം ::  എൻ.എസ്. മണി നൃത്തസംവിധാനം :: ചിന്നി, സമ്പത്ത് ഗാനങ്ങൾ ഗനരചന :: ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി സംഗീതം :: ജി. ദേവരാജൻ ക്ര.
നം ഗാനം ആലാപനം 1 ആകാശദീപമേ ആർദ്രനക്ഷത്രമേ കെ.ജെ. യേശുദാസ് 2 പാടുവാൻ മോഹം ആടുവാൻ മോഹം കെ ജെ യേശുദാസ് 3 കണ്ണുനീർക്കായലിലെ കെ ജെ യേശുദാസ് 4 അപസ്വരങ്ങൾ കെ ജെ യേശുദാസ് 5 നീയൊരു മിന്നലായ് കെ ജെ യേശുദാസ് 6 നീയെവിടെ നിൻ നിഴലെവിടെ കെ ജെ യേശുദാസ് 7 മദം പൊട്ടി ചിരിക്കുന്നൂ കെ ജെ യേശുദാസ്, എസ്. ജാനകി 8 ചെല്ലച്ചെറുകിളിയേ കെ ജെ യേശുദാസ് അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ നിന്ന് ചിത്രമേള
ചിത്രവൃത്ത
ഒരു സം‍സ്കൃത‍വർണ്ണവൃത്തമാണ് ചിത്രവൃത്ത .
തന ത ഗുരുയുഗം ചിത്രവൃത്ത
വൃത്തശാസ്ത്രസങ്കേതമനുസരിച്ചു് “ത ന ത” എന്നീ ഗണങ്ങളും ഒരു ഗുരുവും  കൂടി വരുന്ന വൃത്തമാണു ചിത്രവൃത്ത.
ജ്ഞാനയോഗം
പ്രപഞ്ചത്തേയും അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തിയേയും ആ ശക്തിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റിയും പഠിച്ചു തത്ത്വസാക്ഷാത്കാരം സിദ്ധിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു യോഗപദ്ധതി യാണു ഞാനയോഗ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
കർമ്മം, ഭക്തി തുടങ്ങിയ മറ്റു യോഗപദ്ധതികളേക്കാൾ ദുഷ്കരതരമാണു ജ്ഞാനയോഗം എന്നു ആചാര്യന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
വേദാന്തവിഷയകമായ ഈ ജ്ഞാനം അത്യന്തം ദുർഗ്രാഹ്യമാണു.
ഗുരുമുഖത്തുനിന്ന് കേട്ടുമനസ്സിലാക്കിയാൽ മാത്രം പോരാ, സ്വയം സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചെങ്കിൽ മാത്രമേ ജ്ഞാനം പൂർണ്ണതയിലെത്തുകയുള്ളൂ.
ശ്രവണം, മനനം , നിദിദ്ധ്യാസനം എന്നീ മൂന്നു അഭ്യാസമുറകൾവഴി ചിരകാലപ്രയത്നം കൊണ്ടുമാത്രം സാദ്ധ്യമായതാണു പരമാർത്ഥസാക്ഷാത്കാരം.
ജീവാത്മാവ്
ജ്ഞാനയോഗിയാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നയാൾ ആദ്യം പഠിക്കേണ്ടത്, ജീവാത്മാവും പരമാത്മാവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുകയാണു.
ദൃശ്യവും, അദൃശ്യവുമായ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞും അവയ്ക്കെല്ലാം അതീതമായും ഇരിക്കുന്ന ശുദ്ധചൈതന്യമാണു ബ്രഹ്മം അല്ലെങ്കിൽ പരമാത്മാവ് .
ആ ചൈതന്യംതന്നെ ജീവരൂപത്തിൽ മനുഷ്യനിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതാണു ജീവാത്മാവ് .
ശിരസ്സ് , മാറിടം, വയറ്, രണ്ടു കൈകൾ, രണ്ടു കാലുകൾ എന്നിങ്ങനെ ഏഴംഗങ്ങളും, പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾ (ശ്രോത്രം, ചക്ഷുസ്സ്, രസനം, ഘ്രാണം, സ്പർശം), അഞ്ചു കർമ്മേന്ദ്രിയങ്ങൾ (വാക്ക്, പാണി, പാദം, പായു, ഉപസ്ഥം), അഞ്ചു പ്രാണങ്ങൾ (പ്രാണൻ, അപാനൻ, ഉദാനൻ, വ്യാനൻ, സമാനൻ), അന്തഃകരണത്തിന്റെ നാലു ഭാവങ്ങൾ (ചിത്തം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹംകാരം) എന്നിങ്ങനെ പത്തൊൻപതു മുഖങ്ങളോടും കൂടിയതാണു മനുഷ്യശരീരം എന്നു മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ ശരീരത്തെ സ്ഥൂലശരീരമെന്നും അതിൽ പ്രജ്ഞയോടുകൂടി ഇരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്കു ജാഗ്രദാവസ്ഥയെന്നും സ്ഥൂലശരീരാഭിമാനിയായി നിൽകുന്ന ആത്മാവിനെ വിശ്വൻ എന്നും പറയുന്നു.
സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ തനിക്കുണ്ടെന്നു തോന്നുന്ന ശരീരത്തിനു സൂക്ഷ്മശരീരമെന്നും അതിൽ അഭിമാനിയായി നിൽക്കുന്ന ആത്മാവിനു തൈജസൺ എന്നുമാണു പേർ.
ഗാഢനിദ്രാവസ്ഥയിൽ (സുഷുപ്തിയിൽ) സ്ഥൂലശരീരത്തിലോ സൂക്ഷ്മശരീരത്തിലോ, പ്രജ്ഞ നിൽക്കാതെ ആഗ്രഹമോ വിചാരമോ ഒന്നുമില്ലാതെ ആനന്ദം മാത്രം അനുഭവിച്ചു കാരണശരീരാഭിമാനിയായി നിൽക്കുന്ന ആത്മാവാണു പ്രാജ്ഞൻ.
അന്നമയം, പ്രാണമയം, മനോമയം, വിജ്ഞാനമയം, ആനന്ദമയം എന്നിങ്ങനെ ശരീരത്തിലെ വിവിധകോശങ്ങളിൽ ഈ മൂന്ന് അവശതകളിലും പ്രജ്ഞ മാറി മാറി നിൽക്കുന്നു.
ഈ പഞ്ചകോശങ്ങളിൽനിന്നു വ്യതിരിക്തമായ നിലയിൽ ഉപാധികളൊന്നും കൂടാതെ നില്ക്കുന്ന ആത്മഭാവമാണു പ്രത്യഗാത്മ അല്ലെങ്കിൽ കൂടസ്ഥൻ.
ഇങ്ങനെ വിവിധഭാവങ്ങളിൽ മനുഷ്യശരീരത്തിൽ വർത്തിക്കുന്ന ജീവാത്മാവ് ജനനം, മരണം മുതലായ വികാരങ്ങളാൽ ബാധിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
അതിനെ ആയുധം മുറിവേല്പിക്കുന്നില്ല.
തീ ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ല.
വെള്ളം ദ്രവിപ്പിക്കുന്നില്ല.
വായു ശോഷിപ്പിക്കുന്നില്ല.
ബാല്യം, കൗമാരം, യൗവനം, വാർദ്ധക്യം എന്നീ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്നു വ്യത്യാസങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നെങ്കിലും ആത്മാവ് ഒരേ അവസ്ഥയിൽ പ്രജ്ഞാക്ഷയം കൂടാതെ തന്നെയിരിക്കുന്നു.
മരണം എന്ന അവസ്ഥയിലും ഇതുപോലെതന്നെ; സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മശരീരങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി നശിക്കുന്നെങ്കിലും ആത്മാവിനെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം ഒരു പഴയ വസ്ത്രം മാറുന്നത്ര പ്രാധാന്യമേ അതിനുള്ളൂ.
വിജ്ഞാനമയം, ആനന്ദമയം എന്നീ രണ്ടു കോശങ്ങളാൽ ആവൃതമായി ആത്മാവു നിലകൊള്ളുന്നു.
ഈ വിജ്ഞാനാത്മാവാണു വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മം സ്വീകരിക്കുന്നത്.
പൂർവ്വകർമ്മ വാസനകളാൽ നിയന്ത്രിതമായ ഈ പുനർജന്മമാകട്ടെ പരമാർത്ഥസാക്ഷാത്ക്കാരം വരെ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയും സക്ഷാത്ക്കാരലബ്ധിയിൽ പ്രത്യഗാത്മാ എന്ന തുരീയപദത്തിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
പരമാത്മാവ്
പരമാത്മാവ് ഏകവും പിപീലികാദിസർവ്വപ്രാണികളിലും അദൃശ്യമായി വർത്തിക്കുന്ന പ്രകാശസ്വരൂപവുമാണു.
സർവ്വ വസ്തുക്കളിലും വ്യാപിച്ചു സർവ്വപ്രാണികളുടേയും അന്തരാത്മാവായി അതു വർത്തിക്കുന്നു.
സൃഷ്ടിസ്ഥിതിസംഹാരാദി സകലകർമ്മങ്ങളും അതിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയിലാണു നടക്കുന്നത്.
സർവ്വപ്രാണികളുടേയും വാസസ്ഥാനവും അതുതന്നെ.
എന്നിരുന്നാലും യാതൊരു വികാരവും ബാധിക്കാതെ സാക്ഷിയായി മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു.
അതു കേവലചൈതന്യസ്വരൂപവും സത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ് എന്നീ യാതൊരു ഗുണങ്ങളും ബാധിക്കാത്തതും ആകുന്നു.
ഇപ്രകാരമാണു ശ്വേതാശ്വതരോപനിഷത്തിൽ പരമാത്മാവിനെ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നത് സ്ഥൂലപ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ പരമാത്മാവിന്റെ സ്ഥൂലശരീരമായി സങ്കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഭഗവദ്ഗീതയിൽ അനേക ബാഹൂദരവക്ത്രനേത്രം എന്നും സർവ്വതഃപാണിപാദം ച എന്നും വിശ്വരൂപത്തെ വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റേയും സാരം ഇതുതന്നെ.
സ്ഥൂലപ്രപഞ്ചത്തിൽക്കൂടി സ്ഫുരിക്കുന്ന പരമാത്മാവിന്റെ വൈശ്വാനര ഭാവമാണു ഇത്.
സൂക്ഷ്മപ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ച് അതിനേയും അതിലംഘിച്ച് നിൽക്കുന്ന പരമാത്മഭാവത്തിന്നു ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്നും കാരണപ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചും അതിനേയും അതിലംഘിച്ചു നിൽക്കുന്ന പരമാത്മഭാവത്തിനു ഈശ്വരൻ എന്നും പറയുന്നു.
ഈ ഈശ്വരഭാവത്തെത്തന്നെയാണു മൂലപ്രകൃതി, അവ്യക്തം, ഗുണസാമ്യം എന്നെല്ലാം പറയുന്നത്.
ജ്ഞാനസ്നാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Baptism
ഒരു വ്യക്തിയെ ജലത്താൽ ശുദ്ധീകരണം നടത്തി ക്രൈസ്തവസഭയുടെ അംഗമായി ചേർക്കുന്ന ചടങ്ങിനെ baptism അഥവാ മാമ്മോദീസ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സുറിയാനി ഭാഷയിലെ കഴുകുക എന്നർത്ഥമുള്ള മ'ആമോദീതാ എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ്‌  മാമ്മോദീസ എന്ന പദം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്.
യോർദ്ദാൻ നദിയിൽ സ്നാപക യോഹന്നാനിൽ നിന്ന്‌ യേശു നേടിയ സ്നാനത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്  ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ജ്ഞാനസ്നാനം.
യഹൂദരുടെയിടെയിലെ മിക്‌വാഹ് എന്ന ആചാരത്തിൽ നിന്നാണ് ക്രിസ്തീയ സ്നാനം ഉരുവായത് എന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.
ബൈബിൾ പരാമർശങ്ങൾ
യേശുക്രിസ്തു നൽകിയ പ്രധാന കല്പനകളിലൊന്നാണ് സ്നാനം .
തന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് മുമ്പായി ശിഷ്യൻമാർക്ക് നൽകിയ അന്ത്യനിയോഗത്തിൽ സ്നാനത്തെക്കുറിച്ച് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മത്തായി എഴുതിയ സുവിശേഷത്തിൽ ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
“യേശു അടുത്തുചെന്നു: സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും സകല അധികാരവും എനിക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ നിങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു, പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചും ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിച്ചതു ഒക്കെയും പ്രമാണിപ്പാൻ തക്കവണ്ണം ഉപദേശിച്ചുംകൊണ്ടു സകലജാതികളെയും ശിഷ്യരാക്കിക്കൊൾവിൻ; ഞാനോ ലോകാവസാനത്തോളം എല്ലാനാളും നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടു” എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു(മത്തായി 28:18,19).
യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിച്ചവരെല്ലാം സ്നാനപ്പെട്ടതായി പുതിയനിയമത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഒരു വിശ്വാസി ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും ഏകീഭവിച്ചു എന്നതിന്റെ പരസ്യമായ  പ്രഖ്യാപനമാണ് സ്നാനത്തിലൂടെ നിവൃത്തിക്കുന്നത് എന്ന് പൗലോസ് അപ്പോസ്തോലൻ തന്റെ ലേഖനങ്ങളിലൂടെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
സ്നാനം വിവിധസഭകളിൽ മാമ്മോദീസത്തൊട്ടി
ചില സഭകൾ ജന്മപാപം കഴുകിക്കളഞ്ഞ് ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർക്കപ്പെടുന്ന കൂദാശയായി ജ്ഞാനസ്നാനത്തെ അഥവാ മാമ്മോദീസയെ കാണുമ്പോൾ  ജന്മപാപത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത ക്രിസ്തീയവിഭാഗങ്ങൾ, സഭയിൽ ചേർക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ചടങ്ങായി മാത്രം ഇതിനെ കാണുന്നു.
സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് , മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് , റോമൻ കത്തോലിക്ക , മലങ്കര കത്തോലിക്ക , മലങ്കര മാർത്തോമ്മാ തുടങ്ങിയ സഭകൾ നന്നെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ശിശുക്കളെ മാമ്മോദീസ മുക്കണം എന്ന നിഷ്ക്കർഷ പുലർത്തുന്നവരാണ്.
ഏഴ് പ്രധാന കൂദാശകളിലൊന്നായ് ഈ സഭകൾ മാമ്മോദീസയെ കാണുന്നു.
വി. മൂറോൻ കൂദാശയും മാമ്മോദീസയോടൊപ്പമാണ് നൽകപ്പെടുന്നത്.
വൈദികൻ മാമ്മോദീസ നൽകുന്നു
കേരളത്തിൽ‍ തന്നെ,ഈ ചടങ്ങിലേക്കായി പലതരം ചട്ടവട്ടങ്ങളാണ് നിലവിലുള്ളത്.
ശിശുക്കളുടെ മാമ്മോദീസ സാധാരണ ജനനത്തിന് അൻപത്താറ് ദിവസം തികഞ്ഞതിനു ശേഷമാവണം എന്നതായിരുന്നു ആദ്യകാലങ്ങളിലെ നിഷ്ക്കർഷ.
ശിശുക്കൾ മാമ്മോദീസ മുക്കപ്പെടവെ, വൈദികൻ ചൊല്ലുന്ന പ്രാർത്ഥന ഏറ്റ് ചൊല്ലുന്നത് തലതൊട്ടപ്പനോ തലതൊട്ടമ്മയോ ആണ്.
മാമ്മോദീസ ചെയ്യപ്പെടുന്ന കുട്ടിയുടെ ബന്ധത്തിൽ പെട്ട പ്രായപൂർത്തിയവരാരെങ്കിലുമാവും സാധാരണ തലതൊട്ടപ്പനോ, തലതൊട്ടമ്മയോ ആകാൻ സന്നദ്ധരാകുന്നത്.
കുട്ടികൾക്ക് പള്ളിയിലെ പേരും ഈയവസരത്തിലാണ് നൽകപ്പെടുന്നത്.
മാമ്മോദീസ ചെയ്യപ്പെടുന്ന കുട്ടിയെ വൈദികൻ മാമ്മോദീസ തൊട്ടിയിലിരുത്തി തലവഴി വെള്ളമൊഴിച്ച് കുളിപ്പിച്ച ശേഷം മൂറോൻ എന്ന വിശുദ്ധ തൈലം പുരട്ടുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങിന്റെ കാതൽ.
ചടങ്ങ് കഴിയുമ്പോൾ മാമ്മോദീസ തൊട്ടിയിലെ ജലം പള്ളിക്ക് കീഴെയുള്ള മണ്ണിലേക്ക് ഒഴുക്കിവിടത്തക്കവണ്ണമാണ് പരമ്പരാഗതമായി മാമ്മോദീസാ തൊട്ടികൾ നിർമ്മിച്ചിരുന്നത്.
യോർദ്ദാൻ നദിയിൽ സ്നാനം ഏൽക്കുന്നതിന്റെ ദൃശ്യം
എന്നാൽ സുവിശേഷ വിഹിത സഭകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന പെന്തകൊസ്ത്, ബ്രദറൺ തുടങ്ങിയ സഭാവിഭാഗങ്ങൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള ശിശുസ്നാനം വേദപുസ്തകാനുസൃതമല്ലെന്നും മുതിർന്നതിന് ശേഷം വിശ്വാസം ഏറ്റുപറഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള വിശ്വാസസ്നാനം മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ സ്നാനം എന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരു വ്യക്തി യേശുക്രിസ്തുവിനെ രക്ഷകനായി സ്വീകരിച്ച് ഏറ്റുപറയുമ്പോൾ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആന്തരീകമായി നടന്ന  ആത്മീകാനുഭവത്തിന്റെ പരസ്യമായ  പ്രഖ്യാപനമാണ് സ്നാനത്തിലൂടെ ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
പുഴകൾ, തോടുകൾ മുതലായ ജലസ്രോതസ്സുകളിൽ പൂർണ്ണമായി നിമജ്ജനം ചെയ്തു കൊണ്ടുള്ള ജ്ഞാനസ്നാന രീതിയാണ് ഇവർ പൊതുവേ സ്വീകരിക്കുന്നത്.
കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് തലതൊട്ടപ്പൻ കൂദാശകൾ ചിത്രശാല സമ്പാളൂർ പള്ളിയിൽ പണ്ട് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന മാമോദീസതൊട്ടി, ഇപ്പോൾ മ്യൂസിയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
അവലംബം ↑ {{ cite book }} : Cite has empty unknown parameter: | coauthors= ( help ) ↑ റോമർ 6:3-5
ജ്ഞാനസുന്ദരി
1961-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാള ചലച്ചിത്രമാണ് ജ്ഞാനസുന്ദരി .
അസോസിയേറ്റഡ് പ്രൊഡ്യൂസേഴ്സും ഫിലിംകൊ പ്രൊഡക്ഷനും ചേർന്ന് അസോസിയേറ്റഡിന്റെ ബാനറിൽ നിർമിച്ചതാണ് ഈ ചിത്രം.
നിർമാതാവ് റ്റി.
വസുദേവനാണ്.
മുട്ടത്തുവർക്കി തിരക്കഥയും സംഭാഷണവു രചിച്ചപ്പോൾ അഭയദേവ് ഗാനങ്ങളുടെ രചനയും നിർവഹിച്ചു.
വി. ദക്ഷിണാമൂർത്തിയാണ് ഇതിലെ പത്തു ഗാനങ്ങൾക്കും സംഗിത സംവിധാനം നിർവഹിച്ചത്.
ആദി എം ഇറാനിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മെല്ലി ഇറാനിയാണ് ഇതിന്റെ ച്ഛായാഗ്രഹണം നിർവഹിച്ചത്.
ഇതിന്റെ ശബ്ദലേഖനം നിർവഹിച്ചത് എം. കൃഷ്ണന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സി.വി.സി ശേഖറാണ്.
ആർ.ബി.എസ്. മണി രംഗസംവിധാനവും, കെ. രാമൻ വേഷവിധാനവും, എം. എസ്. മണി ചിത്രസംയോജനവും നിർവഹിച്ചു.
കെ.എസ്. സേതുമാധവനാണ് ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തത്.
വിജയ-വാഹിനി സ്റ്റുഡിയോകളിൽ ചിത്രീകരണം പൂർത്തീകരിച്ചു.
പ്രേംനസീർ വിജയലക്ഷ്മി തിക്കുറിശ്ശി സുകുമാരൻ നായർ അടൂർ ഭാസി എസ്.പി. പിള്ള പങ്കജവല്ലി ജി.കെ. പിള്ള ബഹദൂർ ആറന്മുള പൊന്നമ്മ അടൂർ പങ്കജം പിന്നണിഗായകർ
കെ.വി. ശാന്ത കമുകറ പി. ലീല പി.ബി. ശ്രീനിവാസ് വി. ദക്ഷിണാമൂർത്തി അവലബം പുറത്തേക്കുള്ള കന്നികൾ http://www.malayalasangeetham.info/m.php?1485
ജ്ഞാനപീയൂഷം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Jnanapeeyusham ജ്ഞാനപീയൂഷം
1846ൽ, വാഴ്ത്തപ്പെട്ട കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസച്ചൻ കോട്ടയത്തിനടുത്തുള്ള മാന്നാനത്തു സ്ഥാപിച്ച അച്ചുകൂടമായ  ' മാന്നാനം സെൻറ് ജോസഫ്സ് പ്രസ്സിൽ അച്ചടിച്ച ആദ്യ ഗ്രന്ഥമാണ്  "ജ്ഞാനപീയൂഷം".
ഒരു തമിഴ് ക്രൈസ്തവഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പരിഭാഷയായിരുന്നു 332 പേജുള്ള ഈ  പ്രാർത്ഥനാപ്പുസ്തകം.
മലയാളികളായ ക്രൈസ്തവർക്ക് മാതൃഭാഷയിൽ അച്ചടിച്ചു കിട്ടിയ ആദ്യത്തെ ജപപുസ്തകമായിരുന്നു .
അവലംബം ↑ മാന്നാനത്തെ വിശുദ്ധ യൌസേപ്പിതാവിന്റെ അച്ചുകൂടം ദീപിക ദിനപത്രം.
↑ {{ cite web }} : | first= missing | last= ( help ) ; Check date values in: | accessdate= ( help )
ജ്ഞാനപ്പാന ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Jnanappana Poonthanam Nambudiri
കേരളത്തിലെ പ്രശസ്ത ഭക്ത കവികളിലൊരാളായിരുന്ന പൂന്താനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കൃതിയാണ് ജ്ഞാനപ്പാന.
ലളിതമായ ശൈലിയിലൂടെ ഭാരതീയ ജീവിതചിന്ത കുറിക്കുകൊള്ളുന്ന രീതിയിൽ ആവിഷ്ക്കരിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ കൃതിയുടെ മേന്മ.
ഐഹികങ്ങളായ ഭ്രമങ്ങളുടെ അർത്ഥശൂന്യതയും ഭഗവത്സ്മരണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവുമാണ് ഇതിൽ കവി പ്രധാനവിഷയമാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
അതിൽ അന്തർഹിതമായിരിക്കുന്ന ജീവിതവിമർശനം ഇന്നത്തെ വായനക്കാരുടെ മനസ്സിലും പ്രതിധ്വനിക്കാൻ പോന്നവയാണ്.
ആറ്റുനോറ്റുണ്ടായ ഓമനപ്പുത്രന്റെ ആകസ്മിക വിയോഗം പ്രാപഞ്ചികനായ ഒരു കവിയിലുണ്ടാക്കിയ അദമ്യദുഃഖത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണ്  ജ്ഞാനപാന.
കൃതി പൂർത്തിയാക്കിയതിനുശേഷം പൂന്താനം മേല്പുത്തൂർ ഭട്ടതിരിയെ സമീപിക്കുകയും ജ്ഞാനപ്പാനയിൽ എന്തെങ്കിലും തിരുത്തലുകൾ നടത്തേണ്ടതുണ്ടോ എന്നാരായുകയും ചെയ്തു.
മലയാളത്തിലായ കാവ്യം വായിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാത്ത ഭട്ടതിരി ആവശ്യം നിരസിച്ചപ്പോൾ ജ്ഞാനപ്പാനയിൽ ഭഗവാൻ അവതരിക്കുകയും പൂന്താനത്തിന്റെ ഭക്തിയും ഭട്ടതിരിയുടെ വിഭക്തിയും തുല്യമാണെന്നരുളിചെയ്തെന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്.
ദാർശനികത
അനുവാചക ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ ഒരു ദാർശനീക കാവ്യം(Penetrating Philosophical Poem) എന്ന നിലയിൽ പ്രസിദ്ധമായ കൃതിയാണിത് ഇത്.
ഭക്തിയേയും ജ്ഞാനത്തേയും കർമ്മപാശം കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിച്ച് ശക്തമായ രീതിയിൽ അനുവാചക ഹൃദയത്തിലേക്ക് കവി തന്റെ സന്ദേശം സന്നിവേശിപ്പിക്കുന്നു.
ചില വരികൾ “ കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ
രണ്ടു നാലു ദിനംകൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ മാളിക മുകളേറിയമന്നന്റെ തോളിൽ മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ ”
“ എണ്ണിയെണ്ണികുറയുന്നിതാ‍യുസ്സും മണ്ടി മണ്ടി കരേറുന്നു മോഹവും ”
“ കൂടിയല്ലാ പിറക്കുന്ന നേരത്തും
കൂടിയല്ലാ മരിക്കുന്ന നേരത്തും മധ്യേയിങ്ങനെ കാണുന്ന നേരത്തു മത്സരിക്കുന്നതെന്തിനു നാം വൃഥാ ”
എന്നീ കാവ്യ ഭാഗങ്ങളിലെ താത്വികചിന്തകൾ സരസമായ ഭാഷയിൽ ആവിഷ്കരിക്കാൻ അവ ഭക്തനായ കവിയുടെ ആന്തരികാനുഭുതികളിൽ നിന്നും ഉറവെടുത്തവയായതുകൊണ്ടാണ്.
മഹാകവി ഉള്ളൂർ പരാമർശിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും നൂറ്റെട്ടുഹരി എന്ന സ്തോത്രകൃതി പൂന്താനത്തിന്റേതാണ് എന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തൃശ്ശൂരിൽ തേക്കിൻ കാട് മൈതാനത്ത് ആർട്ട് ഓഫ് ലിവിംഗ് സംഘടനക്കാർ 2014 ഫെബ്രുവരി 2-ന് സംഘടിപ്പിച്ച 46,660 പേർ പങ്കെടുത്ത സമുഹ ജ്ഞാനപ്പാന പാരായണം ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ ബൃഹത്തായ ഗ്രന്ഥപാരായണം എന്ന നിലയിൽ ഗിന്നസ് ബുക്കിൽ ലോകറെക്കോർഡായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ജ്ഞാനപ്പാന കവിത വരികൾ
ജ്ഞാനമൊസഗ രാദാ
ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ പൂർവികല്യാണിരാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കൃതിയാണ് ജ്ഞാനമൊസഗ രാദാ വരികളും അർത്ഥവും വരികൾ അർത്ഥം പല്ലവി ജ്ഞാനമൊസഗ രാദാ ഗരുഡ ഗമന വാദാ ഗരുഡൻ വാഹനമായ പ്രഭോ അങ്ങെനിക്കെന്താണ് ജ്ഞാനത്തെ നൽകാത്തത്, അതോ ഞാനത് അർഹിക്കുന്നില്ലേ അനുപല്ലവി നീ നാമമു ചേ നാ മദിനിർമലമൈനദി നിന്റെ നാമം നിരന്തരം ജപിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധവും കറയില്ലാത്തതുമായി മാറി ചരണം പരമാത്മുഡു ജീവാത്മുഡു പതിനാലുഗു ലോകമുലു നര കിന്നര കിമ്പുരുഷുലു നാരദാദി മുനുലു പരിപൂർണ നിഷ്കളങ്ക നിരവധി സുഖദായക വര ത്യാഗരാജാർചിത വാരമു താനനേ അദ്വൈതസിദ്ധാന്തത്തിലുള്ളതുപോലെ പരമാത്മാവും ജീവാത്മാവും ഒന്നാവുന്ന ആ പരമാനന്ദത്തിലേക്ക്, പതിനാലുലോകത്തിലെയും നരന്മാരും കിന്നരന്മാരും കിമ്പുരഷന്മാരും നാരദനെപ്പോലെയുള്ള മാമുനിമാരും എല്ലാം ഒന്നാവുന്ന ആ പരമമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എന്നെയും ഉയർത്തില്ലേ?
ത്യാഗരാജനാൽ പൂജിക്കുന്നവനും പരിപൂർണ്ണ നിഷ്കളങ്കനും നിരവധിയായ സൗഖ്യങ്ങളും നൽകുന്നവനേ അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
ജ്ഞാനവാദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Gnosticism
ക്രിസ്ത്വബ്ദം ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകളിൽ പ്രചാരത്തിലിരുന്ന ഒരു മതവിശ്വാസവും തത്ത്വചിന്താവ്യവസ്ഥയുമാണ് ജ്ഞാനവാദം അഥവാ നോസ്റ്റിസിസം .
മനുഷ്യന് രക്ഷയിലേക്കുള്ള വഴി ഒരു പ്രത്യേകതരം രഹസ്യജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നു ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
Gnosticism എന്ന പേര് അറിവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന Gnosis (നോസിസ്) എന്ന വാക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പി. രൺടും മൂന്നും നൂറ്റാണ്ടുകളിലണ് ജ്ഞാനവാദം ഏറെ പ്രചാരം നേടിയത്.
ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റി പൺഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായൈക്യമില്ല.
ക്രൈസ്തവവിശ്വാസവുമായി ഇതു പങ്കിട്ട സമാനതകളും, ക്രിസ്തുവിനു നൽകിയ പ്രാധാന്യവും, ക്രിസ്തീയ പദാവലികളുടെ ഉപയോഗവും എല്ലാം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുമതത്തിലെ ഒരു വിഭാഗമായി ഇതു പരിഗണിക്കപ്പെട്ടേക്കാം.
എന്നാൽ ക്രിസ്തുമതത്തിനും മുൻപേ ജ്ഞാനവാദം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ക്രിസ്തുമതത്തിൽ നിന്നു ഭിന്നമായി, ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ വിശ്വാസസംഹിത ദ്വൈതചിന്തയിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു.
പുതിയ നിയമത്തിലെ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ നടപടികളുടെ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്ന ജാലവിദ്യക്കാരൻ ശിമയോൻ(Simon Magus) ആണ് ജ്ഞാനവാദം തുടങ്ങിയത് എന്ന് ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
ജ്ഞാനവാദികളുടെ ദൈവം അറിയപ്പെടാത്തവനും, ശുദ്ധനും, സൃഷ്ടികൾക്കപ്പുറത്തുള്ളവനും, സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെടാത്തവനുമാണ്.
ആ ദൈവത്തെ ജ്ഞാനവാദികൾ പ്ലെരോമ (Pleroma) എന്നു വിളിച്ചു.
പൂർണത, നിറവ് എന്നൊക്കെയാണ് ഈ ഗ്രീക്ക് വാക്കിനർഥം.
പദാർഥപ്രഞ്ചം തിന്മായാണെന്നും അതിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് നേരിട്ടല്ലാതെയാണെങ്കിലും പ്ലെരോമയിൽ നിന്നുതന്നെ ഉത്‍ഭവിച്ച ഡെമിയർജ് (Demiurge)എന്നു പേരായ ദുഷ്ടദൈവം ആണെന്നും ജ്ഞാനവാദികൾ കരുതി.
പ്ലെരോമയുടെ സ്ഫുലിംഗങ്ങളായ മനുഷ്യാത്മാക്കളെ ദുഷ്ടദൈവമായ ഡെമിയർജ് പദാർഥത്തിൽ ബന്ധനസ്ഥരാക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
പദാർഥബന്ധനത്തിന്റെ നഷ്ടാവസ്ഥയിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന് ജ്ഞാനവാദികൾ കൺട വഴി, തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ചിലർക്കുമാത്രം വിധിച്ചിട്ടുള്ള രഹസ്യജ്ഞാനം പ്രാപിക്കുക എന്നതാണ്.
പഴയനിയമത്തിലെ യഹോവയെ ഡെമിയർജ് തന്നെ ആയാണ് ജ്ഞാനവാദികൾ കണ്ടത്.
മനുഷ്യനെ മോചനമാർഗ്ഗമായ രഹസ്യജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിനിർത്താൻ പാടുപെടുന്ന ദുഷ്ടദൈവമാണ് പഴയനിയമത്തിലെ വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ കഥയിലും മറ്റും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് എന്നായിരുന്നു വാദം.
ജ്ഞാനവദികൾക്കിടയിൽ തന്നെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിൽ ഏറെ വൈവിദ്ധ്യം ഉണ്ട് എന്നും ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ജ്ഞാനവാദികളും ബൈബിളും
പൗലോസ് അപ്പസ്തോലന്റെ ലേഖനങ്ങൾ ആദ്യമായി സമാഹരിച്ചതും ക്രൈസ്തവ ലിഖിതങ്ങളുടെ ഒരു 'കാനൻ' എന്ന ആശയം അവതരിപ്പിച്ചതും രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏഷ്യാമൈനറിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ ജ്ഞാനവാദി മാർഷൻ ആണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹം, ബൈബിളിലെ പഴയനിയമത്തിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ ഒന്നോടെ തിരസ്കരിച്ചു.
പുതിയനിയമത്തിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ തന്നെ, ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷവും പൗലോസിന്റെ പത്തു ലേഖനങ്ങളും മാത്രമാണ് ജ്ഞാനവാദികൾക്കു സ്വീകാര്യമായിരുന്നത്.
അവയെ തന്നെയും സ്വീകരിച്ചത് സംശോധിത രൂപത്തിലാണ്.
ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ യഹൂദപാരമ്പര്യം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഗങ്ങളാണ് സംശോധനയിൽ നീക്കപ്പെട്ടത്.
ക്രൈസ്തവദൃഷ്ടിയിൽ
ജ്ഞാനവാദികളിൽ മിക്കവരും സ്വയം ക്രിസ്ത്യാനികളായി കരുതി.
അതേസമയം ക്രിസ്തുമതത്തിനു വലിയ വെല്ലിവിളിയായി വളർന്നു വന്ന ഈ പ്രസ്ഥാനത്തെ, ക്രൈസ്തവസഭയുടെ മുഖ്യധാരയിലുള്ളവർ വെറുപ്പോടെയാണ് നോക്കിക്കണ്ടത്.
ആദ്യകാലസഭാപിതാക്കന്മാരായ ഐറേനിയസ് , തെർ‍ത്തുല്യൻ , പോളികാർപ്പ് എന്നിവരുടെ രചനകളിൽ ഒരു വലിയ ഭാഗം, ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ വിമർശനമാണ്.
ജ്ഞാനവാദത്തെ വിവരണവും വിമർശനവുമായ ഒരു ദീർഘരചന ഐറേനിയസ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
പദാർത്ഥപ്രപഞ്ചത്തേയും, യേശുവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തേയും, എബ്രായബൈബിളിനേയും മറ്റും  സംബന്ധിച്ച ജ്ഞാനവാദികളുടെ നിലപാടുകളെ അതിൽ  അദ്ദേഹം വിമർശിച്ചു.
ക്രൈസ്തവചിന്തകർ ജ്ഞാനവാദികളെ സാത്താന്റെ ആദ്യജാതന്മാർ എന്നുവരെ വിളിച്ചു.
സുവിശേഷകനും അപ്പസ്തോലനുമായ യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യനും സ്മിർനായിലെ മെത്രാനുമായിരുന്ന പോളികാർപ്പും പ്രമുഖ ജ്ഞാനവാദി മാർഷനും തമ്മിൽ റോമിലെ ഒരു തെരുവിൽ വച്ച് നടന്ന മുഖാമുഖത്തിന്റെ കഥ രസകരമാണ്.
തന്നെ കൺടിട്ട് അഭിവാദ്യം ചെയ്യാതെ കടന്നുപോയ പോളികാർപ്പിനോട്, "എന്നെ മനസ്സിലായില്ലേ?"
എന്നു ചോദിച്ച മാർഷന് പോളികാർപ്പ് കൊടുത്ത മറുപടി " സാത്താന്റെ ആദ്യജാതനായ നിന്നെ എനിക്കു നന്നായി അറിയാം " എന്നായിരുന്നത്രെ.
ജ്ഞാനവാദത്തോടുള്ള ക്രൈസ്തവസഭകളുടെ നിലപാടിന് ഇന്നും വലിയ മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ല.
ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ വേരുകൾ ക്രൈസ്തവമല്ലെന്നും, ക്രിസ്തുമതത്തിനും മുൻപേ അതുണ്ടായിരുന്നെന്നും വാദിക്കുന്ന കത്തോലിക്കാവിജ്ഞാനകോശം തുടർന്നു ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:-
"ക്രിസ്തുമതം ഉണ്ടായി താമസിയാതെ തന്നെ അതിനോടടുത്ത ജ്ഞാനവാദം അതിശീഘ്രം സ്വന്തം ചിന്താശൈലിയെ ക്രൈസ്തവീകരിച്ചു; ക്രൈസ്തവപദാവലികൾ കടമെടുത്തു; ക്രിസ്തുവിനെ ലോകരക്ഷകനെന്ന് അംഗീകരിച്ചു; കൂദാശകൾക്ക് അനുകരണങ്ങൾ ചമച്ചു; ക്രിസ്തുവിന്റേയും അവന്റെ അപ്പസ്തോലന്മാരുടേയും ഉന്നതമായ വെളിപാടാണ് അതെന്ന് നടിച്ചു; അതിനൊക്കെ പുറമെ, ആ നാട്യത്തിന് തെളിവു നൽകാനായി വ്യാജസുവിശേഷങ്ങളുടേയും, നടപടിഗ്രന്ഥങ്ങളുടേയും, വെളിപാടുകളുടേയും പ്രളയത്തിൽ ലോകത്തെ മുക്കുകയും ചെയ്തു. ക്രിസ്തുമതം റോമാസാമ്രാജ്യത്തിനകത്തും പുറത്തും പരന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, ജ്ഞാനവാദം അതിന്റെ വേരിൽ പൂപ്പൽ കണക്കെ അള്ളിപ്പിടിച്ചു; തങ്ങളുടേത് സാധാരണക്കാർക്കുവേണ്ടിയല്ലാതെ ബുദ്ധിമാന്മാർക്കും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്കും മാത്രം വേണ്ടിയുള്ള മതമാണെന്നും അത് മാത്രമാണ് യഥാർഥ ക്രിസ്തുമതം എന്നും ജ്ഞാനവാദികൾ അവകാശപ്പെട്ടു. ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ വിഷമയമായ വളർച്ച ക്രിസ്തുമത്തെ ഞെക്കിക്കൊല്ലുമോയെന്നു ഭയന്ന ആദിമസഭാപിതാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ശക്തിയത്രയും അതിനെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതിന് മാറ്റിവച്ചു."
ജ്ഞാനവാദസാഹിത്യം
ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ സ്വീകാര്യതകുറഞ്ഞ് അത് പുറന്തള്ളപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ജ്ഞാനവാദികളുടെ രചനകളും ഒന്നൊന്നായി നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ, വിസ്മൃതിയിലാവുകയോ ചെയ്തു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാൺടിന്റെ ആദ്യപകുതിവരെ, ജ്ഞാനവാദ സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചറിയാൻ ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ ക്രൈസ്തവവിമർശകരുടെ രചനകളിലെ ഉദ്ധരണികളെ ആശ്രയിക്കുകയേ വഴിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
എന്നാൽ 1945-ൽ ഈജിപ്തിലെ നാഗ് ഹമ്മാദിയിൽ കണ്ടുകിട്ടിയ ജ്ഞാനവാദഗ്രന്ഥശേഖരം ഈ സ്ഥിതി പാടെ മാറ്റി.
പുരാതന ഈജിപ്തിലെ കോപ്റ്റിക് ഭാഷയിലുള്ള അൻപതോളം ജ്ഞാനവാദഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് അവിടെ കണ്ടുകിട്ടിയത്.
അവയിൽ ജ്ഞാനവാദവീക്ഷണം വച്ച് എഴുതപ്പെട്ട സുവിശേഷങ്ങളും, വെളിപാടുകളും, സംവാദങ്ങളും, പ്രാർഥനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തോമസിന്റെ സുവിശേഷമാണ് ഒരു പക്ഷേ ആ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പിന്നീട് ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായത്.
ജ്ഞാനവാദികളുടെ നിലപാടുകളോടു ചായ്‌വുകാട്ടുന്നു എന്നു പറയാവുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ 114 വചനങ്ങളാണ് അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം.
തോമസ് രേഖപ്പെടുത്തിയ യേശുവിന്റെ രഹസ്യവചനങ്ങളാണിവ എന്നു പറഞ്ഞാണ് ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ തുടക്കം.
സംഘടിതമായ മതപ്രസ്ഥാനമെന്ന നിലയിൽ ജ്ഞാനവാദം അപ്രത്യക്ഷമായിട്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളായെങ്കിലും ഒരു ദർശനമെന്ന നിലയിൽ അതിന്റെ സ്വാധീനം ഒരിക്കലും ഇല്ലാതായിട്ടില്ല.
രണ്ടും മൂന്നും നൂറ്റാൺടുകളിലെ ജ്ഞാനവാദത്തിന്റെ വസന്തത്തിനുശേഷം ക്രിസ്തുമതത്തിനു വെല്ലുവിളി ഉയർത്തി മുന്നോട്ടുവന്ന മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനമായ മനിക്കേയിസവും ജ്ഞാനവാദത്തെപ്പോലെതന്നെ ദ്വൈതചിന്തയിൽ വേരൂന്നിയതായിരുന്നു.
മനിക്കേയിസം ജ്ഞാനവാദം തന്നെയായിരുന്നുവെന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്.