smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ഉപയോഗിച്ചു തീരുന്നതിനനുസൃതമായി  പ്രകൃതിദത്ത മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ വേഗത്തിൽ പുനസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളാണ് പുനസ്ഥാപിക്കാനാകാത്ത വിഭവങ്ങൾ (Non Renewable Resources) ഇവയെ പരിമിത വിഭവങ്ങൾ എന്നും നശ്വരവിഭവങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു.
കാർബൺ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾ ഇവയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.
ജൈവവസ്തുക്കൾ താപത്തിന്റെയും മർദ്ദത്തിന്റെയും സഹായത്തോടെ എണ്ണയോ വാതകമോ പോലുള്ള ഇന്ധനങ്ങളായി മാറുന്നു.
ഭൂമിയിലെ ധാതുക്കളും ലോഹ അയിരുകളും , ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളും ( കൽക്കരി , പെട്രോളിയം , പ്രകൃതിവാതകം ), ചില ജലാശയങ്ങളിലെ ഭൂഗർഭജലവും എല്ലാം പുനരുൽപ്പാദിപ്പിക്കാനാവാത്ത വിഭവങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ഒറ്റയായ മൂലകങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നിലനില്ക്കും.
(ആണവ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഒഴികെ).
നേരെമറിച്ച്, തടി, കാറ്റ് എന്നിവ പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന ഊർജ്ജസ്രോതസ്സുകളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഭൂമിയിലെ ധാതുക്കളും ലോഹ അയിരുകളും സ്വർണ്ണമാക്കി മാറ്റപ്പെടുന്നു അസംസ്കൃത സ്വർണ്ണ അയിര്
ഭൂമിയിലെ ധാതുക്കളും ലോഹ അയിരുകളും പുതുക്കാനാവാത്ത വിഭവങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
ലോഹങ്ങൾ സ്വയമേതന്നെ ഭൂവൽക്കത്തിൽ വലിയ അളവിൽ കാണപ്പെടുന്നു, അവ സ്വാഭാവിക ഭൗമശാസ്ത്ര പ്രക്രിയകളാൽ (ചൂട്, മർദ്ദം, ജൈവ പ്രവർത്തനം, കാലാവസ്ഥ, മറ്റ് പ്രക്രിയകൾ എന്നിവ) ഒരിടത്ത് ആവശ്യമായ അളവിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ മനുഷ്യർക്ക് അവയെ ലാഭകരമായി വേർതിരിച്ചെടുക്കാനാകൂ.
ഈ ഭൗമശാസ്ത്ര പ്രക്രിയകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിന് പതിനായിരം മുതൽ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ വരെ വേണ്ടിവരും.
മനുഷ്യർക്ക് ലാഭകരമായി വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭൗമോപരിതലത്തിലെ ലോഹ അയിരുകളുടെ നിക്ഷേപം മനുഷ്യൻ്റെ സമയപരിധികളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പുനസ്ഥാപിക്കാനാകില്ല.
അപൂർവമായ ചില ധാതുക്കളും മൂലകങ്ങളും , മറ്റുള്ളവയേക്കാൾ വിരളവും നശ്വരവുമാണ്.
ഇലക്ട്രോണിക്സ് വ്യവസായം പോലുളള ഉത്പാദനമേഖകളിൽ ഇവയ്ക്ക് വലിയതോതിലുളള ആവശ്യക്കാരാണുളളത്..
പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളായ കൽക്കരി , പെട്രോളിയം (ക്രൂഡ് ഓയിൽ), പ്രകൃതിവാതകം എന്നിവ സ്വാഭാവികമായി രൂപപ്പെടാൻ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളെടുക്കും, അവ ഉപഭോഗം ചെയ്യുന്നതിനനുസരിച്ച് വേഗത്തിൽ പുനസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇന്ന് ഫോസിൽ അധിഷ്ഠിത വിഭവങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത് വളരെയധികം ചെലവേറിയതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, മനുഷ്യരാശി  മറ്റ് ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളായ സൗരോർജ്ജം അല്ലെങ്കിൽ കാറ്റ് എന്നിവയിലേക്ക് മാറേണ്ടതുണ്ട്, പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന ഊർജ്ജം കാണുക.
നിലവിൽ, മനുഷ്യർ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സ് പുനസ്ഥാപിക്കാനാവാത്ത ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളാണ് .
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആന്തരിക ജ്വലന എഞ്ചിൻ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ആരംഭിച്ചതുമുതൽ, പെട്രോളിയത്തിനും മറ്റ് ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾക്കും നിരന്തരമായ ആവശ്യകതയുണ്ട്.
തൽഫലമായി, ജ്വലന എഞ്ചിനുകൾ  ഘടിപ്പിച്ചസാമ്പ്രദായിക യന്ത്രസജ്ജീകരണങ്ങളും ഗതാഗത സംവിധാനങ്ങളും ലോകമെമ്പാടും പ്രചുരപ്രചാരം നേടി.
ഫോസിൽ ഇന്ധനത്തെ അധിഷ്ടിതമാക്കിയുളള ഇന്നത്തെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, പുനസ്ഥാപിക്കൽ ശേഷിയില്ലാത്തതും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിന് കാരണമാണെന്നതും വ്യാപകമായ വിമർശനത്തിന് കാരണമായി.
ആണവ ഇന്ധനങ്ങൾ റോസിംഗ് യുറേനിയം ഖനി, ലോകത്തിലെ എറ്റവും വലിയ തുറന്ന ഖനിമുഖമുളള യുറേനിയം ഖനികളിലൊന്ന്.
2005 ൽ ആഗോളതലത്തിൽ ആവശ്യമുളള  യുറേനിയം ഓക്സൈഡിൻ്റെ എട്ട് ശതമാനം (3,711 ടൺ) ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടു.
ലോകത്തെ  യുറേനിയത്തിന്റെ 13% ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്ന കാനഡയിലെ ഭൂഗർഭ മൿഅർതർ റിവർ യുറേനിയം ഖനിയും ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ ഭൂഗർഭ പോളി-മെറ്റാലിക് ഒളിമ്പിക് ഡാം ഖനിയും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉൽ‌പാദനക്ഷമതയുള്ള ഖനികളാണ്.
1987-ൽ, ലോക പരിസ്ഥിതി വികസന  കമ്മീഷൻ (WCED) ഉപയോഗിച്ചു തീരുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ആണവഇന്ധനങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുളള ആണവവിഘടന റിയാക്ടറുകളെ (അതായത് ബ്രീഡർ നിലയങ്ങൾ ), സൗരോർജ്ജത്തെയും വെളളച്ചാട്ടത്തെയും പോലെ പരമ്പരാഗത പുനസ്ഥാപനീയ ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളുടെ ഗണത്തിൽ പെടുത്തി.
അമേരിക്കൻ പെട്രോളിയം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടും ബ്രീഡർ റിയാക്ടർ ന്യൂക്ലിയർ പവർ ഇന്ധനം പുനരുപയോഗിക്കാവുന്നതും സുസ്ഥിരവുമാണെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു എന്നാൽ അവർ പരമ്പരാഗത ആണവ വിഘടനത്തെ പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നില്ല, ഉപയോഗിച്ച ഇന്ധന കമ്പികളിൽ നിന്നുള്ള ആണവ മാലിന്യങ്ങൾ റേഡിയോ ആക്ടീവതയുളളവയായി തുടരുന്നു, അതിനാൽ ഇവയെ നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഭൗമ താപോർജ്ജം പോലുള്ള പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ആണവ മാലിന്യ ഉൽപന്നങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണം ആവശ്യമാണ്.
ആണവ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഉപയോഗക്ഷമത പ്രകൃത്യാ കാണപ്പെടുന്ന ആണവവസ്തുക്കളെ (Naturally occurring radioactive material) ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏറ്റവും സാധാരണമായ വിഘടന ഇന്ധനമായ യുറേനിയം താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ സാന്ദ്രതയിലാണുളളത്, ഇത് 19 രാജ്യങ്ങളിൽ ഖനനം ചെയ്യുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഖനനം ചെയ്യുന്ന യുറേനിയം  ആണവനിലയങ്ങളിൽ  യുറേനിയം -235 ന് ഒപ്പം ഉപയോഗിച്ച് താപോർജ്ജം ഉണ്ടാക്കുകയും അതിൽ നിന്നും വൈദ്യുതോത്പാദനത്തിനുളള ടർബൈനുകളെ കറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആണവോർജ്ജം ലോകത്തിന്റെ ഊർജ്ജത്തിന്റെ 6% ഉം ലോകത്തിലെ വൈദ്യുതിയുടെ 13-14% ഉം സംഭാവന ചെയ്യുന്നു.
ആണവോർജ്ജ ഉത്പാദനം അപകടകരമായ ആണവ മലിനീകരണം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
പ്രത്യേകിച്ചും, ആണവോർജ്ജ സങ്കേതങ്ങൾ ഓരോ വർഷവും ലോകമെമ്പാടും ഏകദേശം 200,000 മെട്രിക് ടൺ താഴ്ന്നതും ഇടത്തരം നിലവാരമുള്ളതുമായ മാലിന്യങ്ങളും (LILW) 10,000 മെട്രിക് ടൺ ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള മാലിന്യങ്ങളും (HLW)  ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.
കരഭൂമി
താരതമ്യത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയനുസരിച്ച് കരഭൂമിയെ പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ  വിഭവമായി കണക്കാക്കാം.
ഭൂമി പുനരുപയോഗിക്കാൻ കഴിയും, പക്ഷേ ആവശ്യാനുസരണം പുതിയ ഭൂമി സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല, അതിനാൽ സാമ്പത്തിക വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന്നോക്കുമ്പോൾ ഇത് തികച്ചും അനിലാസ്തിക ലഭ്യത  മാത്രമുളള ഒരു സ്ഥാവര വിഭവമാണ്.
പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന വിഭവങ്ങൾ ത്രീ ഗോർജസ് ഡാം , ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അക്ഷയോർജ്ജ  ഉൽപാദന കേന്ദ്രം.
പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന വിഭവങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രകൃതി വിഭവങ്ങൾ  പ്രകൃതിദത്ത പരിസ്ഥിതിയിൽ  സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയകളാൽ  പുനസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
ജലം , വനം , സസ്യങ്ങൾ ജന്തുജാലങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അവയെ നാം എത്രകാലത്തോളം സംരക്ഷിച്ചു നിലനിർത്തുന്നുവോ അത്രയും കാലം പുനസ്ഥാപിക്കാവുന്ന വിഭവങ്ങളായിതുടരും.
മണ്ണിന്റെ പുഷ്ടിയും ഫലഫൂയിഷ്ടതയും വളരെക്കാലത്തേയ്ക്ക് അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുകയും സസ്യജന്തുജാലങ്ങളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയുും ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ് സുസ്ഥിര കൃഷി .
തെറ്റായ വ്യാവസായിക രീതികളും പ്രവണതകളും ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഭീഷണിയാകും എന്നതിൻ്റെ തെളിവാണ് അമിത മത്സ്യബന്ധനം മൂലം കടലിലെ ജീവജാതികൾ നാശോന്മുഖമായത്.
വ്യവസ്ഥാപിതമല്ലാത്ത വ്യാവസായികരീതികൾ പരിപൂർണ വിഭവ അപക്ഷയത്തിലേയ്ക്ക് നയിക്കും.
ഇതും കാണുക സംശുദ്ധ സാങ്കേതികവിദ്യ (Clean technology) ഊർജ്ജ സംരക്ഷണം യൂറോ സോളാർ ഫോസിൽ ഇന്ധനം ഫോസിൽ ജലം ഹരിത രൂപകൽപ്പന Hartwick's rule Hermann Scheer
| പ്രമാണം:Renewable energy കവാടം: Energy ഹോട്ടല്ലിംഗ് നിയമം ഹുബർട്ട് ഉച്ചം ലൈബിഗിൻ്റെ അവശ്യവസ്തു നിയമം (Liebig's law of the minimum) പ്രകൃതിവിഭവ പാലനം അമിത മത്സ്യബന്ധനം ഇന്ധന പാരമ്യാവസ്ഥ (Peak oil) കരുതൽസൂക്ഷിപ്പ്- ഉൽപ്പാദന അനുപാതം (Reserves-to-production ratio) സുസ്ഥിരത (Sustainability)
|} ബാഹ്യ കണ്ണികൾ NASA.gov- ൽ പുതുക്കാനാവാത്ത വിഭവങ്ങൾ Archived 2014-03-30 at the Wayback Machine .
,* Archived 2021-04-23 at the Wayback Machine .
,* Archived 2021-04-21 at the Wayback Machine .
പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പ് ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
Video taken by the crew of Expedition 29 on board the ISS on a pass over Western Europe in 2011
പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പ് യൂറോപ്പിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയാണ്.
പ്രദേശത്തിന്റെ രാജ്യങ്ങളും പ്രദേശങ്ങളും സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.
"പടിഞ്ഞാറ്" എന്ന ആശയം യൂറോപ്പിൽ "കിഴക്ക്" എന്നതിനോട് ചേർന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, യഥാർത്ഥത്തിൽ പുരാതന മെഡിറ്ററേനിയൻ ലോകം, റോമൻ സാമ്രാജ്യം (പടിഞ്ഞാറൻ റോമൻ സാമ്രാജ്യം, കിഴക്കൻ റോമൻ സാമ്രാജ്യം), മധ്യകാല "ക്രൈസ്തവലോകം" (പാശ്ചാത്യ ക്രിസ്തുമതം, കിഴക്കൻ ക്രിസ്തുമതം) എന്നിവയ്ക്ക് ബാധകമാണ്.
നവോത്ഥാനത്തിലും കണ്ടെത്തലിന്റെ യുഗത്തിലും തുടങ്ങി, ഏകദേശം 15-ആം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ, യൂറോപ്പ് "പടിഞ്ഞാറ്" എന്ന ആശയം സാവധാനം വേർതിരിക്കപ്പെടുകയും ഒടുവിൽ "ക്രൈസ്തവലോകം" എന്ന പ്രബലമായ ഉപയോഗത്തിൽ നിന്ന് ഈ പ്രദേശത്തിനുള്ളിൽ മുൻഗണന നൽകുകയും ചെയ്തു.
ജ്ഞാനോദയത്തിന്റെയും വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, "കിഴക്കൻ യൂറോപ്പ്", "പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പ്" എന്നീ ആശയങ്ങൾ പതിവായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/West_Lombok_Regency
പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി ( ഇന്തോനേഷ്യൻ : കബുപതൻ ലോംബോക് ബരാത്ത്) ഇന്തോനേഷ്യയിലെ പ്രവിശ്യയായ പടിഞ്ഞാറൻ നുസാ തെൻഗാരയിലെ ഒരു റീജൻസിയാണ്.
ലോംബോക്ക് ദ്വീപിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇതിന്റെ തലസ്ഥാനം ജെറുങ് നഗരമാണ്.
വടക്ക് വശത്ത് വടക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി , തെക്ക് വശത്ത് മധ്യ ലോംബോക്ക് റീജൻസി , കിഴക്ക് വശത്ത് കിഴക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി , പടിഞ്ഞാറ് വശത്ത് ലോംബോക്ക് കടലിടുക്ക് എന്നിവയാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ട അതിർത്തികളാണ് ഈ റീജൻസിയ്ക്കുള്ളത്.
പ്രദേശത്തിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്തായി രാജ്യത്തെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ പർവ്വതവും രണ്ടാമത്തെ വലിയ സജീവ അഗ്നിപർവ്വതവുമായ റിൻജാനി പർവ്വതം 3,726 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഇതിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഏറ്റവും പഴയ ചരിത്രപരമായ പൊട്ടിത്തെറി 1847 ലും അവസാന സ്ഫോടനം 2010 മെയ് മാസത്തിലുമായിരുന്നു.
1958-ൽ സ്ഥാപിതമായ പടഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസിയിൽ ഇപ്പോൾ സമീപകാലത്ത് വടക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി ആയി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ലോംബോക്കിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് ഭരണപ്രദേശം മുമ്പ് വെസ്റ്റ് കോസ്റ്റ്, ആംപെനാൻ, ടാൻജംഗ്, ബയാൻ, ജെറംഗ്, ഗോണ്ടാംഗ്, കക്രനെഗാര എന്നിവയുടെയും മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നു.
1993 ൽ പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് ജില്ല രണ്ട് സ്വയംഭരണ പ്രദേശങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
2000 ൽ മാതറാം സർക്കാർ രൂപീകരഫലമായി പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസിയുടെ തലസ്ഥാനം പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്കിലെ മാത്തറാമിൽ നിന്ന് ജില്ലയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ജെറൂങ്ങിലേക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഈ മാറ്റത്തിന്റെ അനന്തരഫലമായി ദ്വീപിന്റെ വടക്കേയറ്റത്തെ 5 ജില്ലകൾ ജെറൂങിലെ വെസ്റ്റ് ലോംബോക്ക് റീജൻസി ആസ്ഥാനത്തിന്റെ സേവനങ്ങളിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയായിത്തീർന്നു.
തുടർന്ന്, 2008-ൽ (പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസിയിലെ പ്രാദേശിക സർക്കാരിന്റെ പൂർണ്ണ പിന്തുണയോടെ) വടക്കൻ ലോംബോക്ക് തൻജംഗ് നഗരത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം റീജൻസി സർക്കാർ സ്ഥാപിച്ചു.
ദ്വീപിന്റെ വടക്കൻഭാഗം ഇപ്പോൾ പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസിയിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ സ്വയംഭരണാധികാരത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസിയുടെ ആകെ വിസ്തീർണ്ണം 862.62 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ ആണ്.
ലോംബോക്കിന്റെ നാല് റീജൻസികളിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഭരണ മേഖലകളിൽ ഒന്നാണ് കബുപതൻ ലോംബോക്ക് ബരാത്ത് (പടിഞ്ഞറൻ ലോംബോക് റീജൻസി).
ഭരണപരമായ അതിരുകൾ അതിര് ജില്ല റീജൻസി വടക്ക് പെമെനാംഗ്, റിൻജാനി പർവ്വതം വടക്കൻ ലോംബോക്ക് റീജൻസി തെക്ക് ലോംബോക്ക് ബേസിൻ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം പടിഞ്ഞാറ് ലോംബോക്ക് കടലിടുക്ക് കിഴക്ക് പ്രായ ബരാത്ത് മധ്യ ലോംബോക്ക് റീജൻസി വംശീയവിഭാഗങ്ങൾ
ലോംബോക്കിലെ തദ്ദേശവാസികളായ സസക് ജനതയാണ് പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്കിലെ ഭൂരിഭാഗം നിവാസികളും.
ബാലിനീസ്, ചൈനീസ്, ഇന്തോനേഷ്യൻ മിശ്ര വർഗ്ഗക്കാരായ ടിയോൺ‌ഗോവ-പെരാനകൻ, ചൈനീസ് വംശജർ, ആദ്യകാല തുറമുഖ നഗരമായ ആംപെനാനിൽ താമസമാക്കിയവരും എണ്ണത്തിൽ കുറവായ, പ്രധാനമായും യെമൻ വംശജരായ അറബ് ഇന്തോനേഷ്യൻ ജനതതുടങ്ങിയവരുടേയും വാസഗേഹമാണ് പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക്.
പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്കിലെ ഭൂരിപക്ഷ ജനതയുടെ മതം ഇസ്ലാമാണ്.
ക്രിസ്തുമതം, കത്തോലിക്കാ മതം, ഹൈന്ദവമതം, ബുദ്ധമതം, കൺഫ്യൂഷ്യനിസം എന്നിവയും പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്കിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള മറ്റ് മതങ്ങളാണ്.
ലോംബോക്കിലെ തദ്ദേശവാസികളുടെ മാതൃഭാഷയായ സസക് ഭാഷയാണ് പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്കിലെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും സാധാരണയായി സംസാരിക്കുന്നത്.
ഹോട്ടലുകൾ, സെൻ‌ഗിഗി ടൌൺ‌ഷിപ്പിലെ വലിയ വാണിഭശാലകൾ, സർക്കാർ ഓഫീസുകൾ പോലെ ദൈനംദിന ഇടപെടലുകളിൽ ഏറ്റവും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷയാണ് ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷ.
വീട്ടിലോ വിനോദ സ്ഥലങ്ങളിലോ ആയിരിക്കുമ്പോൾ പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് നിവാസികൾ സസക് ഭാഷയുടെ വ്യതിയാനമായ പ്രാദേശിക പടിഞ്ഞാറൻ ലോംബോക്ക് നാട്ടു ഭാഷകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സേവനങ്ങളും വികസനവും
മേഖലയിലെ മിക്ക സേവനങ്ങളും മാത്തറത്തിൽ നിന്നാണ് നൽകപ്പെടുന്നത്.
പ്രാദേശിക സർക്കാർ (റീജൻസി) സേവനങ്ങൾ ജെറുങ് നഗരത്തിലാണ് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അരി , കൊപ്ര , കസവ , തടികൾ, മറ്റ് വിളകൾ എന്നിവയ്ക്കു പ്രാമുഖ്യമുള്ള ഒരു കാർഷിക മേഖലയാണിത്.
റീജൻസിയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് മഴ കുറവും റിൻജാനി പർവതത്തിന്റെ ഉയരത്തിലേയ്ക്കു പോകന്ന വടക്കൻ പ്രദേശത്ത് കൂടുതലുമാണ്.
ഈ പ്രദേശത്ത് ഒരു വൃഷ്ടി പ്രദേശം സൃഷ്ടിക്കുന്ന റിൻജാനിയുടെ ചരിവുകളിൽ നിന്നാണ് നിരവധി കിഴക്കൻ ലോംബോക്ക് നദികൾ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
കടൽ ഈ പ്രദേശത്ത് ഒരു ചെറിയ പ്രാദേശിക മത്സ്യബന്ധന വ്യവസായം, മുത്ത് വ്യവസായം, ചെമ്മീൻ കൃഷി എന്നിവയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
സ്വർണം , വെള്ളി , ചെമ്പ് എന്നിവയടങ്ങിയ ധാതു പര്യവേക്ഷണം ഈ പ്രദേശത്തെ കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രവർത്തനമായി മാറുന്നുണ്ട്.
പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Western_Satraps
പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപർ , അഥവാ പടിഞ്ഞാറൻ ക്ഷത്രപർ (35-405) മദ്ധ്യ ഇന്ത്യയും പടിഞ്ഞാറേ ഇന്ത്യയും ഭരിച്ചിരുന്ന ശകരാജാക്കന്മാരായിരുന്നു .
സൌരാഷ്ട , മാൾവ , ഇന്നത്തെ ഗുജറാത്ത് , മഹാരാഷ്ട്ര , രാജസ്ഥാൻ , മധ്യപ്രദേശ് എന്നിവ ആയിരുന്നു സത്രപരുടെ ഭരണപ്രദേശം.
"എറിത്രിയൻ കടലിലെ പെരിപ്ലിസ്" എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെട്ട ഒരു സഞ്ചാരിയുടെ വാക്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഈ രാജ്യം അര്യാക്ക എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇന്തോ-സിഥിയരുടെ പിന്തുടർച്ചക്കാരായിരുന്നു പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപർ.
ഇന്ത്യാ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗം ഭരിച്ചിരുന്ന കുശരും മദ്ധ്യ ഇന്ത്യ ഭരിച്ചിരുന്ന ശാതവാഹനരും ഇവർക്ക് സമകാലീനരായിരുന്നു.
കുശസാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിൽ മഥുരയിലെ പ്രദേശങ്ങൾ ഭരിച്ചിരുന്ന രജുവുള , "മഹാസത്രപൻ" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്ന ഖരപല്ലന , വനസ്പര തുടങ്ങിയ വടക്കേ ഇന്തോ-സിഥിയൻ സത്രപരിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് അറിയുന്നതിനാണ് പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപർ എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
350 വർഷത്തെ കാലയളവിൽ 27 സത്രപ രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ക്ഷത്രപൻ എന്ന വാക്കിന്റെ പേർഷ്യൻ തത്തുല്യ പദം ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഗവർണ്ണർ, അല്ലെങ്കിൽ വൈസ്രോയ് എന്ന് അർത്ഥമുള്ള ക്ഷത്രപവൻ വാക്കാണ്.
പടിഞ്ഞാറൻ നുസ ടെങ്കാര ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/West_Nusa_Tenggara
പടിഞ്ഞാറൻ നുസാ തെങ്കാര , ( ഇന്തോനേഷ്യൻ : നുസാ തെങ്കാരാ ബരത്-NTB) ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഒരു പ്രവിശ്യയാണ്.
സ്വയം ഒരു പ്രവിശ്യയായ ബാലി ഒഴികെ ലെസ്സർ സുന്ദ ദ്വീപുകളുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗമാണ് ഈ പ്രവിശ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്.
ലൊമ്പോക്ക് ദ്വീപിലെ മതറാം ആണ് ഇതിന്റെ തലസ്ഥാനവും പ്രവിശ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവും.
2010 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം ഈ പ്രവിശ്യയിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ 4,496,855 ആയിരുന്നു.
ഏറ്റവും പുതിയ കണക്കനുസരിച്ച് (ജനുവരി 2014-ൽ) 4,702,389 ആയിരുന്നു.
പ്രവിശ്യയുടെ ആകെ വിസ്തീർണ്ണം 19,708.79 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ ആണ്.
പ്രവിശ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടു ദ്വീപുകൾ  പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ലമ്പോക്കും കിഴക്കുഭാഗത്തെ അൽപംകൂടി വലിയ സുംബാവ ദ്വീപുമാണ്.
ഫ്ലോർസ് , സുമ്പ എന്നീ ദ്വീപുകൾ കിഴക്കൻ നുസാ തെങ്കാരയുടെ ഭാഗമാണ്.
ചരിത്രം ഇസ്ലാമിനു മുമ്പ്
ഈ പ്രദേശത്തുനിന്നു കണ്ടെടുത്ത ചരിത്രാതീതകാലത്തെ വസ്തുക്കളുടെ വിശകലനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ (സങ്കീർണ്ണമായ സാർകോഫാഗി, അലങ്കരിച്ച ശിലാ മാതൃകകൾ, വാളുകൾ, മഴു തുടങ്ങിയവ), പടിഞ്ഞാറൻ നുസാ ടെങ്കാരായിൽ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ നിന്നുള്ളവർ മുൻകാലത്തു തന്നെ താമസിച്ചിരുന്നു എന്നു വ്യക്തമാകുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്തെ അധിവാസികളെ സാസക് ജനത എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ലേമ്പോക്കി ദ്വീപിലാണ് താമസിക്കുന്നത്.
അതേസമയം, സുമ്പാവ ദ്വീപിൽ രണ്ടു വിഭാഗം തദ്ദേശീയ ജനങ്ങളുണ്ട്.
അതായത് സുംബാവ ഗോത്ര ജനതയും (സമവാ), ബീമാ ജനതയും.
ബാലി, മക്കസാർ, ജാവ, കാളിമാന്തൻ, നുസ തെങ്കാര, മലുക്കു, കിഴക്കൻ നുസ തെങ്കാര എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റത്തൊഴിലാളികളുടെ തിരത്തള്ളലോടെ തദ്ദേശീയ ജനത കൃഷിക്കളങ്ങളിലേയക്കും തുടർന്ന് ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്കും പിന്മാറി.
14 – ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ മജാപാഹിത് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതാപകാലത്തിൽനിന്ന് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ അസ്തിത്വം വേർതിരിക്കാനാവില്ല, കാരണം അവർ ലാമ്പോക്ക്, സുമ്പാവ ദ്വീപുകളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന എല്ലാ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും പിടിച്ചെടുത്തിരുന്നു.
1365 ൽ എമ്പു പ്രപാൻക രചിച്ച നെഗാരകെർത്തഗാമ എന്ന കൃതിയിൽ കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്, പടിഞ്ഞാറൻ ലോമ്പോക്കിനെ ലൊമ്പോക്ക് മീറാഹ് എന്നും കിഴക്കൻ ലമ്പോക്കിനെ സാസക് ആദി, താലിവാങ്, ഡോംപോ (ഡോമ്പു), സേപ്പ്, സാംഘ്യാങ് ഫയർ, ഭീമ (ബീമാ), സെറാം (സെരാൻ) ഹുതാൻ കേദാലി (ഉഥാൻ) എന്നിങ്ങനെയും പേരിട്ടു വിളിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ്.
ഇസ്ലാമിക് കാലഘട്ടം
പടിഞ്ഞാറ് നുസാ തെങ്കാരയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ ആദ്യ ഭരണകാലങ്ങളിൽ, ഹിന്ദുയിസത്തിന്റെ സ്വാധീനം വളരെ ശക്തമായിരുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്തേക്കുള്ള മജാപാഹിറ്റ് സാമ്രാജ്യ വികാസത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് ഇതിനെ വേർതിരിക്കാനാവില്ല.
എന്നാൽ മജാപാഹിത് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയോടൊപ്പം, തീരദേശ സമൂഹങ്ങളിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ ഊറ്റമായ തുടക്കവും സ്വാധീനവും കാരണമായി ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ സ്വാധീനം ക്രമേണ കുറയാൻ തുടങ്ങി.
മദ്ധ്യ ജാവയിലെ ഡെമാക് സുൽത്താനേറ്റിന്റെ ആവിർഭാവം പടിഞ്ഞാറൻ നുസാ തെങ്കാരയിലെ ഇസ്ലാമിക ബോധനങ്ങളുടെ വ്യാപനത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ നുസ തെങ്കാരയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ സ്വാധീനം സാധാരണയായി മലയക്കാരാൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടതാണ്.
ബിമായിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ സ്വാധീനത്തെ മകസ്സാറിലെ ഒന്നാം രാജാവായ മാലിങ്കാങ് ഡായെങ്-മന്യോൻറിഖിന്റെ പിന്തുണയിൽനിന്നു മാറ്റിനിർത്താൻ സാധിക്കില്ല.
മേഖലയിലെ ഇസ്ലാമിലെ വ്യാപനത്തിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച അദ്ദേഹം അക്കാലത്ത് കറായെങ്ങ് മാതോവായ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ബീമാ സുൽത്താനേറ്റിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ സ്വാധീനം ഏകദേശം 1605 ൽ രാജാവ് മാനുറു സലേഹിയുടെ ഭരണകാലത്ത് വന്നുതുടങ്ങുകയും രാജാവ് അബ്ദുൾ കഹീറിന്റെ ഭരണകാലഘട്ടത്തിൽ ദ്രുതഗതിയിൽ വളരാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
രാജാവ് അബ്ദുൽ കാഹിർ ബീമായിലെ സുൽത്താൻ I എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ബീമായിൽ ആദ്യമായി ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ച വ്യക്തി ഇദ്ദേഹമായിരുന്നതിനാൽ മുൻകാലത്തെ, ഹിന്ദുമതം സ്വീകരിച്ചിരുന്ന ബീമ രാജാവിന്റെ കാലഘട്ടവുമായി   ഇതിനെ വേർതിരിക്കുകയും ഇതിനെ ഒരു പുതിയ കാലഘട്ടം ആയി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ നുസാ തെങ്കാരയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ ഔദ്യോഗിക മതമായി ഇസ്ലാം മാറി.
നുസാ തെങ്കാരയുടെ ഭൂപ്രദേശത്തേയ്ക്ക് ആദ്യമായി എത്തിയ യൂറോപ്പുകാർ 1605 ൽ സോളോർ , തിമോർ ദ്വീപുകളിലെത്തിയ പോർട്ടുഗീസുകാർ ആയിരുന്നു.
അതേ സമയംതന്നെ മലുക്കൂസ് ദ്വീപുകളിലെ ഹിതു, അമ്പോൺ ദ്വീപകളിൽ ഡച്ചുകാരും എത്തിയിരുന്നു.
1611 ൽ കുപ്പാങ്ങിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ടെർ വെർ ആയിരുന്നു ആദ്യ ഡച്ച് കപ്പൽ.
ഡച്ചുകാരുടെ ആഗമനം പോർട്ടുഗീസുകാരും ഡച്ചുകാരും തമ്മിൽ നുസാ തെങ്കാര പ്രദേശത്ത് ഏറെക്കാലംനീണ്ടുനിന്ന തർക്കത്തിനു കാരണമായിത്തീർന്നു.
പോർച്ചുഗീസുകാരെ എതിർത്ത പ്രാദേശിക രാജാക്കന്മാർക്ക് ഡച്ചുകാർ സഹായം നൽകി.
സുമ്പാവ ദ്വീപിനു ചുറ്റുപാടുമുള്ള ചെറിയ രാജാക്കന്മാരുമായി വൈവിധ്യമാർന്ന ഉടമ്പടികൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് നുസാ തെങ്കാരയിൽ നെതർലാന്റ്സ് അവരുടെ സ്വാധീനം വിപുലമാക്കി.
പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലം Vasyugan River Western Siberian plain on a satellite map of North Asia
സൈബീരിയയുടെ പടിഞ്ഞാറായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു സമതലം ആണ് പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലം ( West Siberian Plain , Zapadno-Sibirskaya ravnina , ( Russian : За́падно-Сиби́рская равни́на ) പടിഞ്ഞാറ് യൂറാൽ പർവ്വതനിര കിഴക്ക് യെനിസി നദി തെക്ക് കിഴക്ക് അൽത്തായ് മലകൾ എന്നിവയ്ക്കിടയിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
നീർവാർച്ച കുറവായതിനാൽ ഇവിടെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചതുപ്പുനിലങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
ഇവിടെയുള്ള പ്രധാന നഗരങ്ങളിൽ ഓംസ്ക് , നൊവോസിബിർസ്ക് , ടോംസ്ക് , ചെലിയാബിസ്ക് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഭൂമിശാസ്ത്രം ട്രാൻസ് സൈബീരിയൻ റെയിൽ‌വേയിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലത്തിന്റെ ടാറ്റർസ്കായയ്ക്ക് സമീപമുള്ള ദൃശ്യം
പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലം യൂറാൽ പർവ്വതനിരകൾക്ക് കിഴക്കായി പ്രധാനമായും റഷ്യയുടെ പ്രദേശത്തായാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
എട്ട് ഗ്രേറ്റ് റഷ്യൻ പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നായ (Great Russian Regions) ഇത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വിസ്തൃതിയുള്ള നിമ്നപ്രദേശമായി (Lowlands)കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ അമ്പത് ശതമാനത്തിലധികവും സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 100 മീറ്ററിൽ (330 അടി) താഴെയായാണ് കിടക്കുന്നത്.
കൂടാതെ ഏകദേശം 2.6–2.7 ദശലക്ഷം ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഇതിനു (1.0 ദശലക്ഷം ചതുരശ്ര മൈൽ) സൈബീരിയയുടെ മൂന്നിലൊന്ന് വിസ്തീർണ്ണം വരും, വടക്ക് നിന്ന് തെക്ക് വരെ 2,400 കിലോമീറ്റർ (1,490 മൈൽ), ആർട്ടിക് സമുദ്രം മുതൽ അൽത്തായ് മലകളുടെ താഴ്‌വര വരെയും കിഴക്ക് നിന്ന് പടിഞ്ഞാറ് വരെ 1,900 കിലോമീറ്റർ (1,180 മൈൽ) യുറൽ പർവതനിരകൾ മുതൽ യെനിസെ നദി വരെയും വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലത്തിൽ എട്ട് വ്യത്യസ്തതരം സസ്യപ്രദേശങ്ങളുണ്ട്: തുന്ദ്ര , തുന്ദ്ര വനങ്ങൾ (forest-tundra), വടക്കൻ ടൈഗ , മദ്ധ്യ ടൈഗ, തെക്കൻ ടൈഗ, സബ്-ടൈഗ ഫോറസ്റ്റ്, സ്റ്റെപ് കാടുകൾ , സ്റ്റെപ് എന്നിവയാണവ.
പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലത്തിലെ തുന്ദ്രയിൽ കുറഞ്ഞത് 107 മുതൽ വനമേഖലയിൽ 278 വർഗ്ഗങ്ങളോളം വ്യത്യസ്ത വർഗ്ഗങ്ങളിൽപ്പെട്ട മൃഗങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
3,530 കിലോമീറ്റർ (2,195 മൈൽ) നീളമുള്ള യെനിസെ നദി തെക്ക് നിന്നും വടക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് ആർട്ടിക് സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകി, അവിടെ സെക്കൻഡിൽ 20 ദശലക്ഷം ലിറ്റർ (5 ദശലക്ഷം ഗാലൻ) വെള്ളം പുറന്തള്ളുന്നു.
അതിന്റെ പോഷകനദിയായ അംഗാര നദിക്കൊപ്പം രണ്ട് നദികളും 5,530 കിലോമീറ്റർ (3,435 മൈൽ) ഒഴുകുന്നു.
പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലവും മധ്യ സൈബീരിയൻ പീഠഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള വിഭജന രേഖയായി യെനിസെ താഴ്വര നിലകൊള്ളുന്നു.
ഹിമാനികൾ തെക്ക് ഒബ്-ഇർതിഷ് സംഗമസ്ഥാനത്ത് വരെ വ്യാപിച്ച് ഇടയ്ക്കിടെ താഴ്ന്ന കുന്നുകളും വരമ്പുകളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അല്ലാത്തപക്ഷം പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലം പരന്നതും പ്രത്യേകലക്ഷണമില്ലാത്തതുമാണ്.
അസാധാരണമായി പരന്ന പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലത്തിൽ കൂടുതലും സെനോസോയിക് (Cenozoic) കാലഘട്ടത്തിലെ എക്കൽമണ്ണ് നിക്ഷേപമാണ്.
സമുദ്രനിരപ്പ് അമ്പത് മീറ്റർ ഉയരുന്നത് ആർട്ടിക് സമുദ്രത്തിനും ഖാന്തി-മാൻസിസ്കിനടുത്തുള്ള ( Khanty-Mansiysk ) ഒബി - ഇർട്ടൈഷ് സംഗമത്തിനും ഇടയിലുള്ള എല്ലാ  പ്രദേശങ്ങളും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങാൻ കാരണമാകും.
ഭൂവൽക്കത്തിൽ വളരെക്കാലമായി അവതലനത്തിനു(subsidence) വിധേയമായതും ആറര കോടി വർഷങ്ങളായുള്ള തിരശ്ചീന നിക്ഷേപങ്ങളും ചേർന്നതാണ് ഈ പ്രദേശം.
ഐസ് ഡാമുകൾ ഓബ്, യെനിസെ നദികളുടെ ഗതിയെ മാറ്റിമറിക്കുകയും ഒരുപക്ഷേ  അവയെ കാസ്പിയൻ കടലിലേക്കും അരാൽ കടലിലേക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് ഈ സമതലത്തിലെ പല നിക്ഷേപങ്ങളും.
ഇത് വളരെയധികം ചതുപ്പുകൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശമാണ്, മണ്ണ് കൂടുതലും തഴച്ചുവളരുന്ന ഹിസ്റ്റോസോളുകളും വൃക്ഷമില്ലാത്ത വടക്കൻ ഭാഗത്ത് ഹിസ്റ്റലുകളുമാണ്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കാണ്ടാമരം (Peat) നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്, ഇവയ്ക്ക് ഉയർന്ന ചതുപ്പുകളുടെ  (Raised bog)സ്വഭാവമാണ്.
ഏകദേശം 51,600 ചതുരശ്ര മീറ്റർ (19,900 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തൃതിയുള്ള ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉയർന്ന ചതുപ്പാണ് വാസ്യുഗൻ സ്വാംപ് എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
സമതലത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത്, പെർമാഫ്രോസ്റ്റ് കൂടുതലായി ഇല്ലാത്ത, കസാഖ് സ്റ്റെപ്പിന്റെ തുടർച്ചയായ സമ്പന്നമായ പുൽമേടുകൾ ആയിരുന്നു, ഇവിടെ നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്ന യഥാർത്ത സസ്യജാലം മുഴുവൻ 21-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കമായപ്പോഴേക്കും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സമതലങ്ങളിലെ വലിയ ഒരു ഭാഗം പ്രദേശവും ചതുപ്പുനിലങ്ങൾ ആയതിനാലും വസന്തകാലത്ത് വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകാറുള്ളതിനാൽ ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും കാർഷിക മേഖലയ്ക്ക് അനുയോജ്യമല്ല.
പടിഞ്ഞാറൻ സൈബീരിയൻ സമതലത്തിലെ പ്രധാന നദികൾ പടിഞ്ഞാറ് നിന്ന് കിഴക്കോട്ടേക്ക് സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഇർട്ടൈഷ് നദി, ഒബി നദി, നദിം , പർ , ടാസ് and യെനിസി നദി എന്നിവയാണ്.
ഇവിടെ ധാരാളം തടാകങ്ങളും ചതുപ്പുനിലങ്ങളും ഉണ്ട്.
ഈ പ്രദേശത്ത് വലിയ പെട്രോളിയം , പ്രകൃതിവാതക ശേഖരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
റഷ്യയുടെ മിക്ക എണ്ണ, വാതക ഉൽപാദനവും 1970 കളിലും 80 കളിലും ഈ പ്രദേശത്ത് നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്തിരുന്നു അവലംബം
പടിഞ്ഞാറൻ ഷൗ History of China History of China ANCIENT 3 Sovereigns and 5 Emperors Xia Dynasty 2100–1600 BC Shang Dynasty 1600–1046 BC Zhou Dynasty 1045–256 BC Western Zhou Eastern Zhou Spring and Autumn Period Warring States Period IMPERIAL Qin Dynasty 221 BC–206 BC Han Dynasty 206 BC–220 AD Western Han Xin Dynasty Eastern Han Three Kingdoms 220–280 Wei , Shu Wu Jin Dynasty 265–420 Western Jin 16 Kingdoms 304–439 Eastern Jin Southern Northern Dynasties 420–589 Sui Dynasty 581–618 Tang Dynasty 618–907 ( Second Zhou 690–705 ) 5 Dynasties 10 Kingdoms 907–960 Liao Dynasty 907–1125 Song Dynasty 960–1279 Northern Song W. Xia Southern Song Jin Yuan Dynasty 1271–1368 Ming Dynasty 1368–1644 Qing Dynasty 1644–1911 MODERN Republic of China 1912–1949 People's Republic of China 1949–present Republic of China ( Taiwan ) 1945–present Related articles
പുരാതന ചൈനയിലെ ഷൗ രാജവംശത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയാണ് പടിഞ്ഞാറൻ ഷൗ കാലഘട്ടം (1046–771 ബിസി) എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
വു രാജാവ് മുയേ യുദ്ധത്തിൽ ഷാങ് രാജവംശത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തിയതോടെയാണ് ഈ കാലഘട്ടം ആരംഭിച്ചത്.
എഴുപത്തഞ്ച് വർഷം ശക്തരായിരുന്ന ഈ രാജവംശത്തിന്റെ സ്വാധീനം അതിനുശേഷം ക്ഷയിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു.
ഷാങ് ഭരണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ രാജാവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്ന് ക്രമേണ സ്വതന്ത്രമാകുവാൻ ആരംഭിച്ചു.
ബിസി 771-ൽ ഷൗ രാജവംശം വൈ നദീതടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
ഇതിനുശേഷം അധികാരം രാജാവിന്റെ സാമന്തന്മാരുടെ കൈവശമായിരുന്നു.
ആഭ്യന്തര യുദ്ധം
ഈ കാലഘട്ടത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വ്യക്തമായ രേഖകൾ നിലവിലില്ല.
പടിഞ്ഞാറൻ ഷൗ രേഖകളിൽ രാജ്യം ഭരിച്ച രാജാക്കന്മാരുടെ പേരുകളും ഭരണകാലത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വ്യക്തമല്ലാത്ത വിവരങ്ങളുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല.
രാജ്യം പിടിച്ചടക്കി രണ്ടോ മൂന്നോ വർഷങ്ങൾക്കകം വു രാജാവ് മരണമടഞ്ഞു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും കിരീടാവകാശിയുമായ ചെങ് രാജാവ് ചെറുപ്പമായിരുന്നതിനാൽ സഹോദരൻ ഷൗ ഡ്യൂക്ക് റീജന്റ് എന്ന നിലയിൽ രാജാവിനെ ഭരണത്തിൽ സഹായിച്ചു.
വു രാജാവിന്റെ മറ്റ് സഹോദരന്മാരായ ഷു ഡു , ഗുവാൻ ഷു, ഹുവോ ഷു എന്നിവർ ഷൗ ഡ്യൂക്കിന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സ്വാധീനത്തിൽ ആശങ്കാകുലരായി മറ്റ് പ്രാദേശിക നേതാക്കളുമായി ചേർന്ന് ഒരു സഖ്യം രൂപീകരിച്ചു.
ഈ കലാപശ്രമത്തെ ഷൗ ഡ്യൂക്ക് അടിച്ചമർത്തുകയും കൂടുതൽ പ്രദേശങ്ങൾ ഷൗ ഭരണത്തിന്റെ കീഴിൽ കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്തു.
ഭരണത്തിന് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അംഗീകാരമുണ്ട് എന്ന തത്ത്വം ഡ്യൂക്ക് മുന്നോട്ടുവച്ചു.
കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായ ലുവോയാങ് സ്ഥാപിച്ചത് ഇദ്ദേഹമാണ്.
ഫെൻജിയാൻ എന്ന ഫ്യൂഡൽ സംവിധാനത്തിലൂടെ രാജകുടുംബവുമായി ബന്ധമുള്ളവർക്കും സേനാധിപന്മാർക്കും രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ പ്രദേശത്ത് അവരവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഭാഗങ്ങൾ നൽകി.
ലുവോയാങ്, ജിൻ, യിങ്, ലു, ക്വി, യാൻ എന്നിവ ഇതിലുൾപ്പെടുന്നു.
കൂടുതൽ പ്രദേശങ്ങൾക്കുമേൽ ഷൗ സ്വാധീനം നിലനിർത്തുവാനാണ് ഈ പ്രക്രീയയിലൂടെ ലക്ഷ്യമിട്ടതെങ്കിലും ഈ ഫ്യൂഡൽ പ്രഭുക്കളുടെ പ്രദേശങ്ങൾ പലതും പിൽക്കാലത്ത് രാജാവിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചതിനൊപ്പം സ്വാധീനമുള്ള രാജ്യങ്ങളായി മാറി.
ഷൗ ഡ്യൂക്ക് റീജന്റ് സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞശേഷം ചെങ് ഭരണകാലവും (1042–1021 BC) അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ കാങ് രാജാവിന്റെ (1021–996 BC) ഭരണകാലവും ശാന്തിയും അഭിവൃദ്ധിയും നിലനിന്നിരുന്ന കാലമായിരുന്നു.
പിന്നീടുള്ള രാജാക്കന്മാർ പടിഞ്ഞാറൻ ഷൗ രാജവംശത്തിലെ സംസ്ഥാനങ്ങൾ
നാലാമത്തെ രാജാവായിരുന്ന ഷാവോ (996–977 BC) തെക്ക് ചു രാജ്യത്തിനെതിരേ പടനയിച്ചു.
തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗത്തോടൊപ്പം അദ്ദേഹവും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
അഞ്ചാമത്തെ രാജാവ് മു (977–922 BC) പടിഞ്ഞാറുള്ള രാജ്ഞി സി വാങ്മുവിനെ സന്ദർശിച്ചത് പ്രസിദ്ധമായ സംഭവമായിരുന്നു.
തെക്ക്പടിഞ്ഞാറുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ സു റോങ് ഇക്കാലത്ത് പിടിച്ചെടുത്തു.
മു രാജാവിന്റെ കാലത്ത് രാജ്യത്തിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചു.
ആദ്യകാലത്ത് സഹോദരന്മാർ ഭരിച്ചിരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ വളരെ അകന്ന ബന്ധുക്കൾ ഭരിക്കുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായപ്പോളാണ് ഒരുപക്ഷേ മു രാജാവിന്റെ സ്വാധീനം ക്ഷയിക്കാൻ ആരംഭിച്ചത്.
രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയോടടുത്ത പ്രദേശങ്ങളുടെയും ശക്തിയും പ്രശസ്തിയും വർദ്ധിച്ചു.
അടുത്ത നാല് രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണകാലം ( ഗോങ് രാജാവ് , യി രാജാവ് , സിയാവോ രാജാവ് , യി രാജാവ് ) (922-878 BC) സംബന്ധിച്ച് വിശദാംശങ്ങളൊന്നും ലഭ്യമല്ല.
ഒൻപതാമത്തെ രാജാവ് ക്വി ഡ്യൂക്കിനെ വലിയൊരു പാത്രത്തിലിട്ട് പുഴുങ്ങി കൊലപ്പെടുത്തി.
സാമന്തരാജാക്കന്മാർ ഇക്കാലത്ത് അനുസരണയുള്ളവരായിരുന്നില്ല എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് ഊഹിക്കാം.
പത്താമത്തെ രാജാവായിരുന്ന ലി (877–841 BC) പുറത്താക്കപ്പെടുകയും അധികാരം പതിന്നാല് വർഷത്തേയ്ക്ക് ഗോങ്ഹെ റീജൻസിയുടെ കൈവശമാവുകയും ചെയ്തു.
ലി രാജാവിനെ പുറത്താക്കുന്നതിൽ ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയതിൽ ആദ്യത്തെ കർഷക കലാപത്തിനും പങ്കുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.