smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
നേരാം വണ്ണം കാര്യങ്ങൾ നടക്കാൻ ഇത് തടസ്സമായി.
ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം തന്റെ അരമനയിൽ പ്രാദേശിക ഭാഷകൾ പഠിക്കുവാനുള്ള സൗകര്യം ഏർപ്പെടുത്തുകയും അതുവഴി അദ്ദേഹവും വിവിധ ഭാഷകൾ പഠിക്കുകയും ചെയ്തു.
പിന്നീട് പ്രാദേശിക ഭാഷയിൽ പ്രാവീണ്യമില്ലാത്ത സന്യാസിമാരെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നിയോഗിക്കരുതെന്നും അത്തരക്കാർക്ക് ആനുകൂല്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.
മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ സുവിശേഷ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അതിയായ താല്പര്യം കാണിച്ച മെനസിസ് മെത്രാൻ പേർഷ്യയിലെ മാനസാന്തരവും അർമേനിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കത്തോലിക്കാവത്കരണവും മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ട് വൈസ്രോയിയുടെ അംഗീകാരത്തോടുകൂടി പേർഷ്യയിൽ ഷായുടെ ആസ്ഥാനത്ത് ഒരു എംബസി സ്ഥാപിക്കുകയും തന്റെ സഹായിയായിരുന്ന അന്തോണി ഗുവായെ അംബാസഡറായി നിയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
അക്കാലത്ത് കേരളത്തിൽ മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളെ ഭരിച്ചിരുന്നത് മാർ ജേക്കബ് എന്ന മെത്രാൻ ആയിരുന്നു.
അന്നുവരെ കേരളത്തിൽ മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളെ ഭരിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നത് പേർഷ്യയിലെ കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ മെത്രാന്മാരായിരുന്നു.
മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് അതുവരെ അവരുടെ മേൽ നിയന്ത്രണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പോർച്ചുഗീസുകാർ 1498ൽ മലബാറിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നെങ്കിലും നസ്രാണികളുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ എത്തിയത് 1505നു ശേഷമായിരുന്നു.
തദ്ദേശീയ നസ്രാണികളും വിദേശത്തുനിന്നും വന്ന പോർട്ടുഗീസ് മിഷനറിമാരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ ഊഷ്മളമായിരുന്നു.
എന്നാൽ അധികം വൈകാതെ നസ്രാണികളുടെ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സഭാ ബന്ധവും ആരാധനാക്രമവും മിഷനറിമാരുടെ സംശയ ദൃഷ്ടിയിലായി.
മലബാറിലെ നസ്രാണികൾ നെസ്തോറിയൻ പാഷണ്ഡതയുടെയും ശീശ്മയുടെയും സ്വാധീനത്തിൽപ്പെട്ടു കഴിയുന്നവർ ആണെന്നും അവരെ തിരുത്തി റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കീഴിൽ എത്തിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും മിഷനറിമാർ തീരുമാനിച്ചു.
പോർട്ടുഗീസുകാർ   വന്നപ്പോൾ എന്നാൽ മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ യോഹന്നാൻ എന്ന മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആയിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിനുശേഷം വന്ന മാർ യാക്കോബ് മെത്രാപ്പോലീത്ത മിഷണറിമാരുമായി സൗഹൃദത്തിൽ മുന്നോട്ടു പോയി.
ഇദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം നസ്രാണികളുടെ സഭയുടെ നിയന്ത്രണം പിടിച്ചെടുക്കാം എന്ന് കരുതിയ പോർട്ടുഗീസുകാരെ അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ട് പുതിയ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി മെത്രാന്മാർ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
മാർ അബ്രാഹം, മാർ യൗസേപ്പ് എന്നിവരായിരുന്നു അവർ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിര്യാണശേഷം വന്ന മെത്രൊപ്പോലിത്ത മാർ ആബ്രഹാം ആയിരുന്നു.
ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ പോർട്ടുഗീസുകാർ അദ്ദേഹത്തെ സമ്മർദ്ദം മൂലം കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം പരസ്യമായി അംഗീകരിപ്പിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിൽ സംശയം ഉണ്ടായ അവർ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ പേർഷ്യയിലേഉക്ക് തിരിച്ചയച്ചു.
അദ്ദേഹം അവർക്ക് ഒരു മെത്രപ്പോലീത്തയെ വേണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് പേർഷ്യയിലേയും കൽദായയിലേയും മറ്റും പാത്രിയാർക്കീസിൺ സന്ദേശങ്ങൾ അയച്ചു.
ഇതെല്ലാം പക്ഷേ പോർട്ടുഗീസുകാർ തടഞ്ഞു.
കത്തുകൾ‍ ഒന്നും പുറത്തേയ്ക്ക് പോയില്ല.
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളെയും കുറിച്ച് ക്ലെമൻറ് എട്ടാമൻ മാർപാപ്പയ്ക്ക് വിവരം ലഭിക്കുകയും ഡോ. മെനസിസിനെ അന്വേഷിക്കാൻ ഏല്പിക്കുകയും ചെയ്തു അദ്ദേഹത്തെകുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ നിയുക്തനായ ഡോ. മെനസിസ് വിശദമായ ഒരു അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ട് മാർപാപ്പയ്ക്ക് അയച്ചു.
മാർ അബ്രഹാമിന്റെ നിര്യാണത്തെ തുടർന്ന് ജാതിക്കു കർത്തവ്യൻ എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അർക്കദിയാക്കോൻ ഗീവർഗീസ് (Archdeacon) ഭരണം പരമ്പരാഗതമായി ഏറ്റെടുക്കുകയും അതു ചില പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടവരുത്തുകയും ചെയ്ത സന്ദർഭത്തിലാണ് ഡോ. മെനസിസ് കേരളത്തിലേയ്ക്ക് വരാൻ തീർച്ചപ്പെടുത്തിയത്.
ഇതിന് മാർപാപ്പയുടെ സമ്മതം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.
കുഞ്ഞാലി മരയ്ക്കാരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അറുതി വരുത്തുവാനും അദ്ദേഹം തീർച്ചപ്പെടുത്തി.
1598 സെപ്റ്റംബറിൽ ഗോവയിൽനിന്ന് മലബാറിലേയ്ക്ക് യാത്ര ആരംഭിച്ചു.
വടകര , കോട്ടക്കൽ എത്തി പോർട്ടുഗീസു മേധാവികളുമായി കുഞ്ഞാലി മരക്കാരെക്കുറിച്ച് കൂടിയാലോചന ചെയ്ത ശേഷമാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ കേരള പര്യടനം ആരംഭിച്ചത്.
പിന്നീട് ചിറക്കൽ കോവിലകത്തു ചെന്ന കോലത്തിരിയേയും അവിടെ നിന്ന് സാമൂതിരിയേയും സന്ദർശിച്ചു.
1599- ഫെബ്രുവരിയിൽ കൊച്ചിയിൽ വന്നിറങ്ങി.
അദ്ദേഹത്തിന് വിപുലമായ സ്വീകരണമാണ് ഒരുക്കിയിരുന്നത്.
എന്നാൽ അറിയിച്ചിട്ടും ഗീവർഗീസ് അർക്കദിയാക്കോൻ ആഗതനായില്ല.
പിന്നീട് അർക്കദിയാക്കോൻ മെനസിസുമായി രമ്യതയിൽ എത്തുകയായിരുന്നുവത്രേ.
ഡോ. മെനസിസ് പിന്നീട് കേരളത്തിലെ പള്ളികൾ എല്ലാം സന്ദർശിച്ച് അവിടങ്ങളിലെ ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും നിരവധി പേരെ മതപരിവർത്തനം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
അർക്കദിയോക്കാന്റെ എതിർപ്പുകളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് മുപ്പത്തിയെട്ടുപേർക്ക് വൈദികപട്ടം നൽകി.
കേരളത്തിലെ വിശ്വാസങ്ങൾക്കെതിരെ സമരം പ്രഖ്യാപിപ്പിച്ചു.
എന്നാൽ മാർത്തോമായുടെ അനുയായികൾ എന്നവകാശപ്പെട്ട അർക്കദിയാക്കോനും കൂട്ടരും ചെറുത്തുനിന്നു.
അവരുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റമായാണ് അവർ ഇതിനെ കണ്ടത്.
എന്നാൽ ഡോ. മെനസിസ് ഒരുപക്ഷേ തെറ്റായ വിശ്വാസം എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയിരുന്നവ നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യാനായിരുന്നിരിക്കണം ഈ നടപടികളിലൂടെ ശ്രമിച്ചത്.
അദ്ദേഹം അർക്കദിയാക്കോന് പത്തു കല്പനകൾ കോടുത്തു.
അവ താഴെ പറയുന്നവയായിരുന്നു.
പത്തു കല്പനകൾ നെസ്തോറിയസ്, ദിയോദോറസ്, തിയഡോർ എന്നിവരുടെ അബദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിരാകരിക്കുക ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏകനിയമമല്ലാതെ മാർത്തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടേയൊ പത്രോസ് ശ്രീഹായുടേയൊ പേരിലറിയപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക നിയമങ്ങൾ ഒന്നും അനുസരിക്കാതിരിക്കുക.
അങ്കമാലി രൂപതയുടെ അധികാരിയായി നിയമിതനായാൽ അധികാരസ്ഥിരീകരണത്തിന് ഒരു വ്യവസ്ഥ എന്ന നിലയിൽ മെത്രൊപ്പോലീത്ത ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം നടത്തുക പേർഷ്യൻ മെത്രാന്മാർ തിരുക്കർമ്മങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചു വരുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരിശോധനക്കായി ഏല്പിക്കുക.
മാർപ്പാപ്പയോട് അനുസരണം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.
ബാബേൽ പാത്രിയർക്കീസിനെ തള്ളിപ്പറയുക മാർപാപ്പ നിയമിക്കുന്നവരേയും ഗോവ മെത്രപ്പോലീത്ത അംഗീകരിക്കുന്നവരേയും മാത്രമേ സ്വീകരിക്കാവൂ എന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുക ഗോവാ മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ അധീശാധികാരം അംഗീകരിക്കുക ഒരു സൂനഹദോസ് വിളിച്ചുകൂട്ടാൻ വേണ്ട ഏർപ്പാടുകൾ ചെയ്യുക ഇടവക സന്ദർശനത്തിന് പോകുമ്പോൾ മെത്രാപ്പോലീത്തായെ അനുഗമിക്കുക.
മേൽ‌പറഞ്ഞ പത്തു കല്പനകളും അനുസരിക്കാമെന്ന് അർക്കദിയാക്കോൻ സമ്മതിച്ചുവെങ്കിലും പിന്നീട് നേരെ എതിരെ തിരിയുകയാണ് ഉണ്ടായത്.
അതിനുശേഷം ആണ് സൂനഹദോസ് വിളിച്ചുകൂട്ടിയത്.
ഉദയം‍പേരൂർ സൂനഹദോസ്
ഭദ്രാസനം അങ്കമാലിയായിരുന്നതിനാൽ സൂനഹദോസ് അങ്കമാലിയിൽ വച്ചു നടത്താൻ ആയിരുന്നു ആദ്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്.
എന്നാൽ അർക്കദിയോക്കാന് അങ്കമാലിയിൽ ഒരു വൻ നസ്രാണിപ്പട്ടാളം ഉണ്ടായിരുന്നത് ഇതിന് തടസ്സമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.
അടിയന്തര സമയത്ത് പോർട്ടുഗീസ് പട്ടാളത്തിന് എത്തിച്ചേരുകയും ബുദ്ധിമുട്ടായതിനാൽ അതിന് തക്ക സ്ഥലമായി ഉദയം‍പേരൂർ പള്ളി മെനസിസ് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു.
1599 ജൂൺ 20 മുതൽ 26 വരെ നീണ്ടു നിന്ന ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സൂനഹദോസിൽ 153 കത്തനാർമാരും 600 അൽമായരും പോർട്ടുഗീസ് പ്രതിനിധികൾ അടക്കം ആകെ 832 പേർ പങ്കെടുത്തു.
ഈ സൂനഹദോസിനെ കുറിച്ച് ക്രൈസ്തവ ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഇന്നും വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഇതിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ മാർപാപ്പയുടെ അംഗീകാരമില്ലാത്തതിനാൽ ഇതിന് നിയമ സാധുതയില്ലാ എന്നാണ് ചിലർ വാദിക്കുന്നത്.
തീരുമാനങ്ങൾ എകപക്ഷീയമായിരുന്നു എന്നുമാണ് അവർ കരുതുന്നത്.
എന്നാൽ നിയമാനുസ്രണമായിരുന്നെന്നും അർക്കദിയോക്കാനടക്കം മലങ്കര സഭയുടെ പ്രമുഖ നേതാക്കന്മാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കനുസരിച്ചാണ് ഇതിലെ തീരുമാനങ്ങൾ നടത്തിയതെന്നും മറ്റൊരു കൂട്ടം പറയുന്നു.
സൂനഹദോസിൽ വച്ച് പാഷാണ്ഡത ആരോപിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ആചാരരീതികൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും, ഗ്രന്ഥങ്ങൾ തീയിട്ട് നശിപ്പിക്കുകയും ലത്തീൻ ആരാധനാക്രമങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
പാഷാണ്ഡത ആരോപിക്കപ്പെട്ട മാർ സബോർ , മാർ അഫ്രോത്ത് എന്നിവരുടെ പേരിലുള്ള പള്ളികൾ എല്ലാം സകല വിശുദ്ധന്മാരുടെ പേരിലേയ്ക്ക് പുനർനാമകരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
ഉദയം‍പേരൂർ പള്ളി , വടക്കൻ പറവൂർ വലിയപള്ളി , അകപ്പറമ്പ് പള്ളി , കായംകുളം പള്ളി , കോതനല്ലൂർ പള്ളി എന്നിവ അക്കൂട്ടത്തിൽ പെടുന്നു.
സൂനഹദോസിനു ശേഷം
ഏതാണ്ട് 250 വർഷം ശ്രമിച്ചിട്ടും റോമിന് വഴങ്ങാത്ത ഒന്നായിരുന്നു മലങ്കര സഭ.
എന്നാൽ കേവലം ഒരു വർഷം കൊണ്ട് മെനസിസിന് അതിലെ ഒരു വലിയ വിഭാഗത്തെ കീഴ്പെടുത്തുവാൻ സാധിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക് ചാതുര്യവും സാമർത്ഥ്യവും ഭരണതന്ത്രജ്ഞതയും അതിന് അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു.
ഇതിനിടയ്ക്ക് പോർച്ചുഗലിലെ റോം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ബ്രാഗ എന്ന സ്ഥലത്തെ മെത്രാപൊലീത്തയും നഗര പിതവുമായ ഡോ. അഗസ്തിഞ്ഞ് 1609- കാലം ചെയ്യുകയും പിൻ‍ഗാമിയായി മെനസിസിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
1611- ന് മെനസിസ് കേരളത്തോട് വിടപറഞ്ഞ് ലിസ്ബണിലേയ്ക്ക് പോയി.
ഇൻഹ്റ്റ്യയിലെ നേട്ടങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് പോർട്ടുഗലിലെ വൈസ്രോയി എന്ന ബഹുമതി ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ രാജാവ് നൽകി ആദരിക്കുകയുണ്ടായി.
മെനസിസിന്റെ അവസാനകാലം വളരെ ദുരിതപൂർണ്ണമായിരുന്നു എന്നാണ് രേഖകൾ.
അദ്ദേഹത്തിന് അസുഖങ്ങൾ ബാധിക്കുകയും ശയ്യാവലംബിയായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
1617 മാർച്ച് 30 -നു കാലം ചെയ്തു.
മൃതദേഹം വി.ഫിലിപ്പിന്റെ നാമത്തിലുള്ള മത്രീയനെസിലെ ആശ്രമദേവാലയത്തിൽ സംസ്കരിക്കുകയും പിന്നീട് ബ്രാഗയിലെ അഗസ്തീനിയൻ ദേവാലയത്തിൽ പ്രധാന അൾത്താരയ്ക്കു സമീപം പുന:സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ ഉദയം‍പേരൂർ സുനഹദോസ് (ഗ്രന്ഥം) വിദാസ് ദോസ് റിലിജിയോസോസ് മോഡേർണോസ് (vidas dos Religiosos modernos) പോർട്ടുഗലിലെ രണ്ടു സന്യാസിമാരുടെ ജീവചരിത്രം കച്ചീസ്മുസ് പ്രൊക്രൂദെസ് ഇന്ത്യാ പഗാനോസ് ഇൻഫിദെ (ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ. catchismus Procrudes india Paganos inFide) ഇന്ത്യയിലെ അക്രൈസ്തവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള വേദപുസ്തകം അദ്ദേഹം വഹിച്ച പദവികൾ അവലംബം ↑ ഫാ.
ജോൺ പള്ളത്ത്.
, ഡോ. അലക്സ് ഡെ മെനസിസും ഉദയം‍പേരൂർ സൂനഹദോസും .
ഗുഡ് ഷെഫേർഡ് മൊണാസ്ട്രി.
കോട്ടയം 1999.
↑ http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bmene.html ↑ ↑ ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യാനിറ്റി എന്ന വെബ്പേജ് ↑ ↑ വർഗീസ് അങ്കമാലി, ഡോ. ജോമോൻ തച്ചിൽ; അങ്കമാലി രേഖകൾ; മെറിറ്റ് ബുക്സ് എറണാകുളം 2002.
↑ സഹസ്രാബ്ദ സ്മരണിക- അകപ്പറമ്പ് മാർ ശാബോർ അഫ്രോത്ത് യാക്കൊബായ സുറിയാനി പള്ളി, വാപ്പാലശ്ശേരി .
1997 ↑ ഫാ.
, ഡോ. അലക്സ് ഡെ മെനസിസും ഉദയം‍പേരൂർ സൂനഹദോസും.
↑ ഉദയമ്പേരൂർ പള്ളിയുടെ വെബ് സൈറ്റ് കൂടുതൽ അറിവിന് കത്തോലിക്കാ എൻസൈക്ലോപീഡിയ Dom Aleixo de Menezes, O. S. A. Archived 2012-05-31 at the Wayback Machine .
അലെക്‌സി നവാൽനി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Alexei_Navalny Alexei Navalny's voice recorded August 2013 ഈ പ്രമാണം കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലേ?
ഒരു റഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരനും അഴിമതി വിരുദ്ധ പ്രവർത്തകനുമാണ് അലക്സി അനറ്റോലീവിച്ച് നവാൽനി ( റഷ്യൻ : Алексе́й Нава́льный, ജനനം: 4 ജൂൺ 1976) .
റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്‌ളാഡിമിർ പുടിൻ , അദ്ദേഹത്തിൻറെ സർക്കാർ എന്നിവയിലെ അഴിമതിക്കെതിരായും പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കുമായി  വാദങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചും ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിച്ചും അദ്ദേഹം അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധനേടി.
വ്‌ളാഡിമിർ പുടിൻ ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുന്ന മനുഷ്യൻ" എന്നാണ് 2012 ൽ വാൾസ്ട്രീറ്റ് ജേണൽ അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
റഷ്യൻ, ഉക്രേനിയൻ വംശജനാണ് നവാൽനി.
ഉക്രെയ്നിലെ കീവ് ഒബ്ലാസ്റ്റിലെ ഇവാങ്കിവ് റയോണിൽ ബെലാറസ് അതിർത്തിക്കു സമീപത്തെ സാലിസിയ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്.
മോസ്കോയിൽ നിന്ന് 100 കിലോമീറ്റർ (62 മൈൽ) തെക്ക് പടിഞ്ഞാറായുള്ള ഒബ്നിൻസ്കിലാണ് അദ്ദേഹം വളർന്നതെങ്കിലും ബാല്യകാലത്തെ വേനൽക്കാലങ്ങൽ ഉക്രെയ്നിൽ മുത്തശ്ശിക്കൊപ്പം ചെലവഴിക്കുകയും ഉക്രേനിയൻ ഭാഷയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടുകയും ചെയ്തു.
1994 മുതൽക്ക് മോസ്കോ ഒബ്ലാസ്റ്റിലെ കോബിയാക്കോവോ ഗ്രാമത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കളായ അനറ്റോലി നവാൽനിയും ല്യൂഡ്‌മില നവൽ‌നായയും ഒരു ബാസ്‌ക്കറ്റ്-നെയ്ത്ത് ഫാക്ടറി സ്വന്തമായി നടത്തിയിരുന്നു.
പരാമർശങ്ങൾ അവലംബങ്ങൾ ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑
അലെജാന്ദ്രോ ഡി ഹംബോൾട്റ്റ് ദേശീയോദ്യാനം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Alejandro_de_Humboldt_National_Park
അലെജാന്ദ്രോ ഡി ഹംബോൾട്റ്റ ദേശീയോദ്യാനം ,( സ്പാനിഷ് : Parque Nacional Alejandro de Humboldt ) ക്യൂബൻ പ്രവിശ്യകളായ ഹോൾഗ്വിൻ , ഗ്വാണ്ടനാമോ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ദേശീയ ഉദ്യാനമാണ്.
1800 ലും 1801 ലും ഈ ദ്വീപ് സന്ദർശിച്ചിരുന്ന ജർമ്മൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന അലക്സാണ്ടർ വോൺ ഹംബോൾട്റ്റി നെ അനുസ്മരിച്ചാണ് ഈ ദ്വീപ് ഈ പേരു നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
ഈ ദേശീയോദ്യാനത്തിൻറെ വലിപ്പം, ഉയരം, സങ്കീർണ്ണമായ ലിത്തോളജി, ഭൂതല വൈവിധ്യം, വംശനാശം, ഇവിടെ മാത്രം കണ്ടുവരുന്ന സസ്യജന്തു ജാല സമ്പത്ത് എന്നിവയുടെ പേരിൽ 2001 ൽ യുനെസ്കോ ഈ ഉദ്യാനത്തെ ലോക പൈതൃകപട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി.
പാർക്കിലെ കൊടുമുടികളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഏതാനും നദികൾ കരീബിയൻ ദ്വീപിലെ ഏറ്റവും വലിയവയാണ്.
ക്യൂബിലെ ഏറ്റവും ഈർപ്പമുള്ള പ്രദേശമാണ് ഈ ഉദ്യാനം.
ഇത് ഈ മേഖലയിൽ ഉയർന്ന ജൈവ വൈവിധ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
711.38 km 2 (274.67 sq mi) വിസ്തീർണ്ണമാണ് ഉദ്യാനത്തിനുള്ളത്.
ഇതിൽ 685.72 km 2 (264.76 sq mi) കരപ്രദേശവും 22.63 km 2 (8.74 sq mi) ഭാഗം സമുദ്രപ്രദേശവുമാണ്.
സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 1,168 മീറ്റർ (3,832 അടി) വരെയാണ് എൽ ടോൾഡോ കൊടുമുടിവരെയുള്ള ഉയരം.
ക്യൂബയിൽ മാത്രം സാധാരണ കണ്ടുവരുന്ന 28  സസ്യങ്ങളിൽ 16 ഉം ഈ ഉദ്യാനത്തിലാണ് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഇതിൽ Dracaena cubensis , Podocarpus ekman തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
വിവിധയിനം തത്തകൾ , പല്ലിവർഗ്ഗങ്ങൾ, ഹമ്മിങ്ബേർഡുകൾ, വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ക്യൂബൻ സൊലനോഡോൺ (ഇവിടെ മാത്രം കാണപ്പെടുന്നത്), ഹുതിയ (ഒരു തരം എലി), ഒച്ചുകൾ തുടങ്ങിയവ ജീവികളെ സാധാരണയായി ഈ ഉദ്യാനത്തിൽ കാണാവുന്നതാണ്.
അലെപ്പോ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Aleppo
സിറിയയിലെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടാമത്തെ നഗരമാണ് അലെപ്പോ (Arabic: حلب‎ ['ħalab], Turkish: Halep, English:Aleppo).
അലെപ്പോ ഗവ‌ർണറേറ്റിന്റെ ആസ്ഥാനവും വടക്കൻ സിറിയയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പട്ടണവുമാണിത്.
ജനവാസമുറപ്പിക്കപ്പെട്ട ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതന നഗരങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
ടെൽ ഖറാമെലിൽ കണ്ടെത്തിയ താമസ കെട്ടിടങ്ങളിലൂടെ, ബി.സി. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ തന്നെ ഇവിടെ ജനവാസമുണ്ടായിരുന്നതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഖൽ‌പെ, ഖാലിബൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്‌ പുരാതനകാലത്ത് ഈ നഗരം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഗ്രീക്കുകാരുടെ ഇടയിൽ ബിറോയ് എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.
കുരിശുയുദ്ധകാലത്തും പിന്നീട് ഫ്രഞ്ച് ഭരണകാലത്തും അലിപ് (alep) എന്ന പേരായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചു വന്നിരുന്നത്.
അലെപ്പോ എന്നത് അലിപിന്റെ ചെരിച്ചുള്ള ഉച്ചാരണ രീതിയാണ്‌. 'ശുദ്ധപാൽ' എന്നാണ് അറബിയിൽ അലെപ്പോ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം.
മദ്ധ്യധരണ്യാഴിക്കും യൂഫ്രട്ടീസിനും ഇടയിലുള്ള തന്ത്രപ്രധാന വാണിജ്യ സ്ഥാനമാണ് അലെപ്പോ.
പ്രാരംഭഘട്ടത്തിൽ, പ്രധാന കുന്നിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട കൊട്ടാരത്തിനു ചുറ്റുമായി കൊച്ചു കുന്നുകളിന്മേൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു അലെപ്പോ നഗരം.
ഖുവെക് [(Quwēq (قويق)] എന്ന ചെറു നദി നഗരത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
അവലംബം കുറിപ്പുകൾ കുറിപ്പുകൾ ↑ Al-Shahbaa ( അറബി : الشهباء ‬ ), is an adjective which means "white-colored mixed with black".
അലെപ്പോ കോഡക്സ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Aleppo_Codex അലെപ്പോ കോഡക്സ് ജോഷ്വയുടെ പുസ്തകം ആദ്യവാക്യത്തിന്റെ സമീപദർശനം
എബ്രായബൈബിളിന്റെ മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കൈയെഴുത്തുപുസ്തകമാണ് അലെപ്പോ കോഡക്സ് .
പൊതുവർഷം പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് അത് എഴുതപ്പെട്ടത്.
എബ്രായബൈബിളിനെ തലമുറകളിലൂടെ സംശുദ്ധി കാത്ത് നിലനിർത്തിയ മസോറാ പാരമ്പര്യത്തിലെ എറ്റവും ആധികാരികമാതൃകയായി മിക്കവാറും പണ്ഡിതന്മാർ അതിനെ കരുതുന്നു.
സിറിയിലെ അലെപ്പോ നഗരത്തിലെ സിനഗോഗിൽ ആറു നൂറ്റാണ്ടോളം കാലം സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഇതിന് അലെപ്പോ കോഡക്സ് എന്ന പേരുണ്ടായത്.
1947-ൽ സിനഗോഗ് തീവയ്ക്കപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് നഷ്ടമായെന്നു കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന അത് 1958-ൽ കണ്ടുകിട്ടി.
എങ്കിലും അതിന്റെ തോറ ഖണ്ഡം ഉൾപ്പെടെ 40 ശതമാനത്തോളം പുറങ്ങൾ അപ്പോൾ നഷ്ടമായിരുന്നു.
പൊതുവർഷം 920-നടുത്ത് ഉത്തര ഇസ്രായേലിൽ തിബേരിയസിൽ മസോറട്ട് പാരമ്പര്യത്തിൽ പെട്ട വേദപഠനകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നിൽ എഴുതപ്പെട്ട അതിനെ, ഏതാണ്ട് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം യെരുശലേമിലെ കരാരീയ യഹൂദസമൂഹം വിലയ്ക്കു വാങ്ങി.
ഒന്നാം കുരിശുയുദ്ധത്തിൽ യെരുശലേമിലെ സിനഗോഗ് കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈജിപ്തിൽ കെയ്റോയിലെ യഹൂദർ വലിയ തുക മോചനദ്രവ്യമായി നൽകി വീണ്ടെടുത്ത് അതിനെ അവിടത്തെ റബ്ബാനിയ സിനഗോഗിൽ സൂക്ഷിച്ചു.
അവിടെ അതുമായി പരിചയപ്പെട്ട വിഖ്യാതയഹൂദ മനീഷി മൈമോനിഡിസ് , എല്ലാ യഹൂദപണ്ഡിതന്മാരും വിശ്വസനീയമായി കരുതുന്ന പാഠമെന്ന് അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചു.
1375-ൽ അലെപ്പോ കോഡക്സ് കെയ്റോയിലെത്തിച്ചത് മൈമോനിഡിസിന്റെ അനന്തരാവകാശികൾ ആണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
തുടർന്ന് കോഡക്സ് അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകാലം സിറിയയിൽ ആയിരുന്നു.
നഷ്ടം, വീണ്ടുകിട്ടൽ
1947-ൽ, ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തെ പ്രതിക്ഷേധിച്ച പ്രക്ഷോപകാരികൾ അലെപ്പോ സിനഗോഗിനു തീവച്ചതിനെ തുടർന്ന് കാണാതായ കോഡക്സ് പിന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്, മുറാദ് ഫഹാം എന്ന സിറിയാക്കാരൻ യഹൂദൻ 1958-ൽ ഇസ്രായേലിലേയ്ക്ക് ഒളിച്ചുകടത്തിയപ്പോഴാണ്.
ഫഹാം ഇസ്രായേലിൽ എത്തിച്ച കോഡക്സിൽ പല ഭാഗങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നതായി കണ്ടു.
ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന 487 പുറങ്ങളിൽ 294 എണ്ണം മാത്രമേ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
തോറ ഖണ്ഡത്തിൽ അവസാനത്തെ രണ്ടു പുറം മാത്രം അവശേഷിച്ചിരുന്നു.
ഇസ്രായേൽ മ്യൂസിയത്തിലെ പുസ്തകശ്രീകോവിലിലാണ് (Shrine of the Book) അലെപ്പോ കോഡക്സ് ഇപ്പോൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
നഷ്ടഖണ്ഡങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ മ്യൂസിയത്തിലെ പുസ്തകശ്രീകോവിൽ - അലെപ്പോ കോഡക്സ് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
അലെപ്പോ കോഡക്സിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഖണ്ഡങ്ങൾ വലിയ വിവാദത്തിനു വിഷയമായിട്ടുണ്ട്.
1947-ലെ യഹൂദവിരുദ്ധലഹളയിൽ സിനഗോഗ് തീവയ്ക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവ കത്തിനശിച്ചതാണെന്ന് അലെപ്പോയിലെ യഹൂദർ അവകാശപ്പെടുന്നു.
എങ്കിലും കോഡക്സിൽ കണ്ട പാടുകൾ കുമിൾബാധയുടെ ഫലമാണെന്നും തീ കോഡക്സിനെ സ്പർശിച്ചു എന്നു കരുതാൻ ന്യായമില്ലെന്നും ആണ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ വിശകലനത്തിൽ വെളിവായത്.
യഹൂദസമൂഹത്തിൽ തന്നെ ചിലർ കോഡക്സിന്റെ പുറങ്ങൾ ചീന്തിയെടുത്തു ഒളിച്ചു സൂക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് ആരോപണമുണ്ട്.
1982-ലും 2007-ലും, നഷ്ടപ്പെട്ട താളുകളിൽ ഓരോന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്നത്, മറ്റു താളുകളും നിവലിലുണ്ടാകാം എന്ന വാദത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു.
അവ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വീണ്ടുകിട്ടലിനു ശേഷം അലെപ്പോ കോഡക്സ് പരിശോധിച്ച പണ്ഡിതന്മാർ, മദ്ധ്യകാലയഹൂദതയിലെ മഹാമനീഷിയായ മൈമോനിഡിസ് പരിശോധിക്കുകയും പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്ത രചന എന്ന അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദം ഉറപ്പിച്ചു.
തോറ ഖണ്ഡത്തിന്റെ നിലവിലുള്ള പുറങ്ങളുടെ പരിശോധന അതിന്റെ ആധികാരികത തെളിയിച്ചു.
പുരാതതനകാലത്ത് വ്യത്യസ്തസാഹചര്യങ്ങളിൽ ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന യഹൂദസമൂഹങ്ങളിലെ റബൈമാർ അതിലെ പാഠത്തെ ആശ്രയിച്ചു നൽകിയ തീരുമാനങ്ങളുടെ നിലവിലുള്ള രേഖകളും ആധുനികകാലത്തെ പഠനങ്ങളും അതിനു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മാന്യതയ്ക്കും അതിന്റെ സൂക്ഷ്മതയ്ക്കും തെളിവായിരിക്കുന്നു.
മസോറട്ടിക് പാഠത്തിലെ 27 ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന വർണ്ണ-മാത്രാസൂചകങ്ങളുടെ ഏറ്റവും കൃത്യതയുള്ള പകർപ്പാണത്.
അവലംബം 1 2 3 4 ↑ M. H. Goshen-Gottstein, "The Aleppo Codex and the Rise of the Massoretic Bible Text" The Biblical Archaeologist 42 .3 (Summer 1979), pp. 145-163.
↑ M. Nehmad, Keter Aram Tzova , Aleppo 1933 ; Fragment of ancient parchment given to Jewish scholars Archived 2009-07-07 at the Wayback Machine .
↑ "Ben-Zvi Institute calls for return of Aleppo Codex fragments" Archived 2009-07-10 at the Wayback Machine .
, Haaretz , December 3, 2007.
↑ this chart as part of the Westminster Leningrad Codex ഈ ലിങ്കിലെ കണക്കുകളെ ആശ്രയിച്ച്.
അലെക്സിസ് കാറെൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Alexis_Carrel Carrel in 1912
അലെക്സിസ് കാറെൽ 28 June 1873 – 5 November 1944) ഫ്രഞ്ചുകാരനായ ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ദ്ധനും ജീവശാസ്തജ്ഞനും ആകുന്നു.
1912ൽ ശരീരശാസ്ത്രത്തിലും വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലുമുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.
അദ്ദേഹം മുറിഞ്ഞ രക്തക്കുഴലുകൾ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തു തുന്നിക്കെട്ടാനുള്ള സങ്കേതം രുപപ്പെടുത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെർഫുഷൻ പമ്പ് അവയവദാനരംഗത്ത് ഉപയുക്തമായി.
അന്നത്തെ മറ്റു പല ബുദ്ധിജീവികളേപ്പോലെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു മുൻപ് അദ്ദേഹം മനുഷ്യന്റെ ബീജഗുണോൽക്കർഷസിദ്ധാന്തത്തെ പിന്തുണച്ചു.
ബീജഗുണം ക്കൂടിയതെന്നും ഉന്നതകുലജാതരെന്നും കരുതുന്നവരെ മാത്രം സന്താനോല്പാദനത്തിനനുവദിക്കുക അങ്ങനെ സമൂഹത്തെ ഉന്നതസമൂഹമാക്കുക എന്നതാണിതുകൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്.
അശാസ്ത്രീയമായ ഈ സിദ്ധാന്തം യൂജെനിക്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹം 1924ലിലും 1927ലും യു എസ് എസ് ആറിലെ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസിലെ ഓണററി മെംബർ ആയിരുന്നു.
സെയ്തെ ഫോ ലെസ് ലയോൺ, റോഡ് എന്ന സ്ഥലത്ത് ജനിച്ച കാറെൽ കാതലിക് കുടുംബത്തിലാണ് വളർന്നത്.
ജസ്യൂട്ട് പാതിരിമാർ ആണു വിദ്യാഭ്യാസം നൽകി.
പക്ഷെ, കലാലയത്തിലെത്തിയതോടെ, സന്ദേഹവാദിയായി മാറി.
നെഞ്ചുശസ്ത്രക്രിയയുടെയും അവയവമാറ്റശസ്ത്രക്രിയയുടെയും തുടക്കക്കാരനായി അദ്ദേഹം.
അമേരിക്ക, സ്പെയിൻ, റഷ്യ, സ്വീഡൻ, നെതർലാന്റ്, ബെൽജിയം, ഫ്രാൻസ്, വത്തിക്കാൻ, ജെർമനി, ഇറ്റലി, ഗ്രീസ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ അക്കാദമികളിൽ അദ്ദേഹം അംഗമായിരുന്നു.
ബെൽഫാസ്റ്റിലെ ക്യൂൻസ് സർവ്വകലാശാല, പ്രിൻസ്റ്റൺ സർവ്വകലാശാല, ബ്രൗൺ സർവ്വകലാശാല, കൊളംബിയ സർവ്വകലാശാല എന്നീ സർവ്വകലാശാലകൾ അദ്ദേഹത്തിനു ഡോക്ടറേറ്റു നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
ശാസ്ത്രത്തിനുള്ള സംഭാവന സംവഹനകലകളുടെ തുന്നിക്കെട്ടൽ
ഫ്രഞ്ച് പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്ന സാദി കാർനോ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ കാറെൽ ഒരു യുവാവായ ശസത്രക്രിയാവിദഗ്ദ്ധൻ ആയിരുന്നു.
പ്രെസിഡന്റിന്റെ ഉദരത്തിലെ വലിയ വെയിനുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
ഈ വെയിനുകൾ വീണ്ടും ചേർത്ത് വിജയകരമായി തുന്നിച്ചേർക്കാനാവാത്തവിധം വലുതായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ചികിത്സിച്ച ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ദ്ധർക്കു തോന്നി.
ഇത് കാറെലിൽ ആഴത്തിൽ ഇക്കാര്യത്തിൽ ചിന്തിക്കാൻ കാരണമായി.
അങ്ങനെ ഇത്തരം രക്തക്കുഴലുകളെ തുന്നിച്ചേർക്കാനുള്ള പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം പരിശ്രമിച്ചു.
റ്റ്രയാംഗുലേഷൻ എന്ന് ഈ സങ്കേതം അറിയപ്പെട്ടു.
ഒരു എംബ്രോയിഡറി തുന്നൽവിദഗ്ദ്ധയിൽനിന്നുമാണ് ഇതിനുള്ള ആശയം അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചത്.
ഇന്നും ഈ സങ്കേതം തന്നെയാണ് ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ദ്ധർ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.
മുറിവിന്റെ അണുനിർമ്മാർജ്ജനം
കാറെൽ ചാൾസ് എ. ലിൻഡ്ബെർഗുമായിച്ചേർന്ന് The Culture of Organs ന്ന ഗ്രന്ഥം എഴുതി.
1930കളിൽ ലിൻഡ്ബെർഗുമായിച്ചേർന്ന് കാറെൽ പെർഫ്യൂഷൻ പമ്പ് നിർമ്മിച്ചു.
ശസ്ത്രക്രിയ നടക്കുമ്പോൾ ശരീരാവയവങ്ങൾ ശരീരത്തിനുപുറത്തു ജീവനോടെ നിലനിർത്താൻ ഈ ഉപകരണത്തിനു കഴിയും.
ഈ കണ്ടുപിടിത്തം ഹൃദയം തുറന്നുള്ള ശസ്ത്രക്രിയയിലും അവയവം മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന ശസ്ത്രക്രിയയിലും വളരെ പ്രയോജനപ്പെട്ടു.
മാത്രമല്ല, ഭാവിയിൽ കൃത്രിമഹൃദയത്തിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിനും അടിസ്ഥാനമിട്ടു.
ലിൻഡ് ബെർഗ് ആണ് ഈ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന്റെ പ്രധാനി എന്നു ചിലർ പറയുന്നു.
അവയവമാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയ കിട്ടിയ പുരസ്കാരങ്ങൾ
1972ൽ സ്വീഡനിലെ പോസ്റ്റൽ വകുപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സ്റ്റാമ്പ് ഇറക്കി.
1979ൽ ചന്ദ്രനിലെ ഒരു ഗർത്തത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരുനൽകി.
അലെക്സിസ് മെനെസിസിന്റെ ജൊർണാദ
പോർട്ടുഗീസ് എഴുത്തുകാരനായ ആന്റോണിയോ ഡെ ഗുവേയ എഴുതിയ ഒരു സഞ്ചാരസാഹിത്യ , ചരിത്ര ഗ്രന്ഥമാണ് അലെക്സിസ് ഡി മെനെസിസിന്റെ ജൊർണാദ ( പോർച്ചുഗീസ് : Jornada do Arcebispo de Goa Dom Frey Alexio de Menezes... ) അഥവാ അലെക്സിസ് മെനസിസിന്റെ സഞ്ചാരം .
1606ൽ പോർട്ടുഗലിലെ കോയ്മ്പ്രയിൽ വെച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ പുസ്തകം ഗോവയിലെ ലത്തീൻ മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന അലെക്സിസ് ഡി മെനെസിസിന്റെ യാത്രകളും അനുഭവങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
ഇതിൽ മെനസിസിന്റെ മലബാറിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യത്തോടെ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
പശ്ചാത്തലം ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്തുമതം
ഇന്ത്യയിലെ തദ്ദേശീയമായ ക്രൈസ്തവ സമൂഹമാണ് മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ .
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ട് ശ്ലീഹന്മാരിൽ ഒരാളായ മാർത്തോമാ (സെൻറ് തോമസ് അപ്പസ്തോലൻ) ക്രി.
52ൽ മലബാർ തീരത്തിലെ മുസിരിസ് തുറമുഖത്തിൽ കപ്പലിറങ്ങുകയും തുടർന്ന് യഹൂദ കുടിയേറ്റക്കാരെയും തദ്ദേശീയരെയും  ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു എന്ന് പാരമ്പര്യ പ്രകാരം വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടുപോരുന്നു.
ഈ സമൂഹത്തിൻറെ പിന്തുടർച്ചക്കാരാണ് മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ തങ്ങളെത്തന്നെ കണക്കാക്കിവരുന്നത്.
പേർഷ്യൻ സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ അംഗീകൃത ക്രൈസ്തവ സഭയായ കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ ആത്മീയ നേതാക്കളുടെ സാന്നിധ്യം ഇന്ത്യയിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിന്റെ ഇടയിൽ 6ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭാംഗങ്ങളായ പോർട്ടുഗീസ് മിഷനറിമാർ മധ്യകേരളത്തിൽ എത്തുന്നത് വരെ കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹം ഈ സഭയുമായാണ് ആധ്യാത്മിക നേതൃത്വത്തിന് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത്.
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ ഒരു ബാഹ്യ പ്രവിശ്യയായി ഇന്ത്യ ഗണിക്കപ്പെട്ടു.
സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക ആരാധനാക്രമവും 'നെസ്തോറിയൻവാദം' എന്ന് പാശ്ചാത്യർ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്ന തനത് പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ദൈവശാസ്ത്ര വീക്ഷണങ്ങളും മാർത്തോമാ നസ്രാണികളും സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.
പോർട്ടുഗീസ് ആഗമനവും തുടർ സംഭവവികാസങ്ങളും
മധ്യപൂർവദേശത്തിന്റെയും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെയും ഇസ്ലാമിക അധിനിവേശത്തിനും ഉസ്മാനിയ ഖിലാഫത്തിന്റെ തുടക്കത്തിനും ശേഷം യൂറോപ്യൻ റോമൻ കത്തോലിക്കാ ക്രൈസ്തവ രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യയുമായി വ്യാപാരത്തിന് നിയന്ത്രണങ്ങളും സംഘർഷകാലങ്ങളിൽ നിരോധനങ്ങളും തുടർക്കഥയായി.
ഈ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ ഇസ്ലാമിക അധീനപ്രദേശങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഒരു പുതിയ സമുദ്രപാത കണ്ടെത്താൻ സ്പെയിനും പോർട്ടുഗലും ശ്രമം തുടങ്ങി.
1498ൽ മലബാർ തീരത്ത് എത്തിച്ചേർന്ന പോർട്ടുഗീസ് നാവികനും പര്യവേഷകനുമായ വാസ്കോ ഡ ഗാമയാണ് മധ്യപൂർവദേശം ഒഴിവാക്കിയുള്ള ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള സമുദ്ര പാത കണ്ടെത്തിയത്.
തോമാശ്ലീഹായുടെ ഇന്ത്യയിലെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും അവിടെ ഒറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തെ പറ്റിയും വിവിധ കഥകൾ യൂറോപ്പിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ ആ യാത്രയിൽ തദ്ദേശീയരായ ക്രിസ്തുമത വിശ്വാസികളെ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നില്ല.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിയ പെഡ്റോ അൽവാറീസ് കബ്രാൾ എന്ന പോർട്ടുഗീസ് നാവികനാണ് മലബാർ തീരത്തെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയത്.
തുടക്കത്തിൽ വളരെ സൗഹാർദ്ദപരം ആയിരുന്ന പോർട്ടുഗീസുകാരും നസ്രാണികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അധികം വൈകാതെ അകൽച്ചയിലേക്കും പിന്നീട് സംഘർഷത്തിലേക്കും വഴിമാറി.
പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ കച്ചവട-സാമ്രാജ്യത്വ താല്പര്യങ്ങളും നസ്രാണികളുടെ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സഭാ ബന്ധവും ആയിരുന്നു ഇതിന് കാരണം.
യേശുക്രിസ്തുവിൽ ദൈവവും മനുഷ്യനും എന്നീ രണ്ടു വ്യക്തികൾ ഉണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന നെസ്തോറിയൻ പാഷണ്ഡതയുടെ വാക്താക്കളാണ് നസ്രാണികൾ എന്ന് പോർട്ടുഗീസുകാർ ആരോപിച്ചു.
അതേസമയം പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ അതീശത്വമനോഭാവവും അടിച്ചമർത്തലും നസ്രാണികളെയും പ്രകോപിപ്പിച്ചു.
നസ്രാണികളുടെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്നു യാക്കോബ് ആബൂനയുമായി സൗഹാർദത്തിലെത്താൻ പോർട്ടുഗീസുകാർക്ക് സാധിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിലൂടെ നസ്രാണികളെ മുഴുവൻ തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയവും വ്യാപാരപരവും മതപരവും ആയ അധീനതയ്ക്ക് കീഴിൽ കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കുമെന്ന് അവർ കണക്കുകൂട്ടി.
എന്നാൽ ഇതിനെതിരെ വലിയ വിഭാഗം നസ്രാണികളും നിലപാടെടുത്തു.
സമുദ്ര പര്യവേഷണങ്ങളിലൂടെ തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലും ചെന്നെത്തിയ പുതിയ വ്യാപാര കേന്ദ്രങ്ങളിലും ഉള്ള വ്യാപാരപരവും മതപരവുമായ കുത്തക അവകാശം സ്പെയിൻ, പോർട്ടുഗൽ തുടങ്ങിയ യൂറോപ്യൻ ശക്തികൾ അവകാശപ്പെട്ടു.
ഇതിൻറെ തുടർച്ചയായി പോർട്ടുഗലിന് ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ക്രൈസ്തവസഭാ ഭരണത്തിന്റെ മേൽ അധികാരം നൽകുന്ന പദ്രുവാദോ ഉടമ്പടിയിൽ മാർപാപ്പ ഒപ്പുവച്ചു.
ഇതിനുശേഷം മലബാറിലെ നസ്രാണികളുടെ സഭാ ഭരണത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പിടിച്ചെടുക്കാൻ പോർട്ടുഗീസുകാർ തീവ്രമായ പരിശ്രമം ആരംഭിച്ചു.
എന്നാൽ മധ്യപൂർവ ദേശത്തുനിന്ന് തുടർന്നും വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി മെത്രാന്മാർ അവരുടെ പരിശ്രമങ്ങൾക്ക് വിലങ്ങുതടി ആയി.
അതുകൊണ്ട് സുറിയാനി മെത്രാന്മാരുടെ വരവ് തടയാനും എല്ലാ നിരോധനങ്ങളും മറികടന്ന് രഹസ്യമായി എത്തുന്നവരെ തടവിലാക്കാനും പീഡനമുറകൾക്ക് വിധേയരാക്കി നാടുകടത്താനും പോർട്ടുഗീസുകാർ തയ്യാറായി.
1552ൽ കിഴക്കിന്റെ സഭയിൽ നിന്ന് പിളർന്ന കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ രൂപീകരണവും ഈ സഭയിൽ നിന്ന് മാർപാപ്പയുടെ അംഗീകാരത്തോടുകൂടി മലബാറിൽ എത്തിച്ചേരുന്ന മെത്രാന്മാർ പോർട്ടുഗീസുകാരുടെ പദ്രുവാദോ അധികാരങ്ങൾക്ക് കടുത്ത പ്രതിബന്ധമായി.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ മലബാറിൽ എത്തിച്ചേർന്ന യൗസേപ്പ് സുലാഖ , അബ്രാഹം എന്നീ മെത്രാന്മാർ മാർപാപ്പയുടെ പ്രത്യേക അംഗീകാരത്തോടുകൂടി നസ്രാണികളുടെ ആത്മീയ അധികാരികളായി പ്രവർത്തിച്ചു.
ഈ സുറിയാനി മെത്രാൻമാരുടെ കാലശേഷം സഭാ ഭരണം ഏതുവിധേനയും പിടിച്ചെടുക്കാനും കൽദായ സഭയുമായുള്ള നസ്രാണികളുടെ ബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ച് സുറിയാനി മെത്രാൻമാരുടെ വരവ് എന്നന്നേക്കുമായി തടയാനും  പോർട്ടുഗീസുകാർ കാത്തിരുന്നു.
അലെക്സിസ് മെനെസിസും ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസും