smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ആറാം ദലായ് ലാമ Part of a series on Tibetan Buddhism Schools Nyingma Kagyu Sakya Gelug Jonang Rimé Kadam Bon Glossary Three marks of existence Skandha Cosmology Saṃsāra Rebirth Bodhisattva Dharma Dependent origination Karma Key figures Gautama Buddha Padmasambhava Je Tsongkhapa Dalai Lama Panchen Lama Lama Karmapa Rinpoche Geshe Tertön Tulku Practices and attainment Buddhahood Avalokiteśvara Four stages of enlightenment Tantric yoga Pāramitās Meditation Laity Major monasteries Tradruk Drepung Dzogchen Ganden Jokhang Kumbum Labrang Mindrolling Namgyal Narthang Nechung Pabonka Palcho Ralung Ramoche Rato Sakya Sanga Sera Shalu Tashilhunpo Tsurphu Yerpa Festivals Chotrul Duchen Dajyur Losar Monlam Sho Dun Texts Kangyur Tengyur Tibetan Buddhist canon Mahāyāna sūtras Nyingma Gyubum Art Sand mandala Thangka Wall paintings Ashtamangala Tree of physiology Festival thangka History and overview History Timeline Outline Culture Index of articles ക സ തി
സങ്‌യാങ് ഗ്യാറ്റ്സോ ( തിബറ്റൻ : ཚངས་དབྱངས་རྒྱ་མཚོ ; വൈൽ : tshangs-dbyangs rgya-mtsho ; ZWPY : Cangyang Gyamco ) (1 മാർച്ച് 1683 – 15 നവംബർ 1706) ആറാമത്തെ ദലായ് ലാമയായിരുന്നു .
മോൺപ വംശജനാ‌യിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യയിലുള്ള തവാങ് ടൗണിന് 5 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള ഉർഗെല്ലിങ് സന്യാസാശ്രമത്തിലാണ് ജനിച്ചത്.
അരുണാചൽ പ്രദേശിലെ വലിയ തവാങ് സന്യാസാശ്രമത്തിന് അടു‌ത്താണ് ഇത്.
കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ നല്ല ബുദ്ധിശക്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന ഇദ്ദേഹം യാഥാസ്ഥിതികനല്ലായിരുന്നു.
സന്തോഷവും മദ്യവും സ്ത്രീകളും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ താല്പര്യങ്ങളി‌ൽപ്പെട്ടിരുന്നു.
1706-ൽ ബീജിങ്ങിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയിൽ ക്വിങ്ഹായിക്കടുത്തുവച്ച് ഇദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി.
കൊല്ലപ്പെട്ടതായിരിക്കാം എന്ന് ഊഹിക്കപ്പെടുന്നു.
ആറാമത് ദലായ് ലാമ രചിച്ച കവിതകൾ ആധുനിക ടിബറ്റിൽ ഇപ്പോഴും പ്രചാരമുള്ളവയാണ്.
ഇവയ്ക്ക് ചൈനയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും ജനപ്രീതിയുണ്ട്.
ആദ്യകാല ജീവിതം അരുണാചൽ പ്രദേശിലുള്ള ആറാം ദലായ് ലാമയുടെ ജന്മസ്ഥലം.
ഉർഗെല്ലിങ് സന്യാസാശ്രമം , തവാങ് ടൗൺ , അരുണാചൽ പ്രദേശ്, ഇന്ത്യ
സങ്യാങ് 1683 മാർച്ച് ഒന്നാം തീയതി ഇന്ന് ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായ മോൺ തവാങ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് ജനിച്ചത്.
ഇന്ന് അരുണാചൽ പ്രദേശ് സംസ്ഥാനത്തിലാണിത്.
ഉർഗെല്ലിങ് സന്യാസാശ്രമത്തിലെ ലാമ താഷി ടെൻസിൻ ആയിരുന്നു പിതാവ്.
നിധി കണ്ടുപിടിത്തക്കാരനായ പേമ ലിങ്പയുടെ വംശത്തിൽ പെട്ടയാളായിരുന്നു പിതാവ്.
സെവാങ് ലാമോ എന്ന രാജകുടുംബത്തിൽ പെട്ട മോൺപ സ്ത്രീയായിരുന്നു അമ്മ.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെയും മരണത്തെയും സംബന്ധിച്ച് ധാരാളം കഥകളുണ്ട്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തിനു മുൻപ് അമ്മയായ സെവാങിന് ചില അത്ഭുതങ്ങൾ ദർശിക്കാൻ സാധിച്ചു എന്നതാണ് ഒന്ന്.
ഗർഭത്തിന്റെ ആദ്യ മാസത്തിൽ നെല്ല് കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഉരലിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു എന്നതാണ് ഒരദ്ഭുതം.
ഒരു അരുവിയിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചപ്പോൾ അത് പാലായി മാറി എന്നതാണ് മറ്റൊരു അത്ഭുതം.
ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം ഈ അരുവി ഓമ-സികാങ് (പാലുപോലുള്ള വെള്ളം) എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
സാൻജെ ടെൻസിൻ എന്നായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന് ആദ്യം നൽകിയ പേര്.
പിന്നീട് സന്യാസിമാർ ഇത് ഗവാങ് ഗ്യാംറ്റ്സോ എന്നാക്കി മാറ്റണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.
കുട്ടിയെ ദൈവിക ശക്തികൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതായി മുത്തച്ഛൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു എന്നും ഒരു വലിയ സൈന്യം കുട്ടിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുവാൻ വന്നു എന്ന് അമ്മ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു എന്നും വിശ്വാസമുണ്ട്.
രണ്ട് സൂര്യന്മാർ ആകാശത്ത് തിളങ്ങുന്നതായി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛന്റെ അച്ഛൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു.
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം
അഞ്ചാമത്തെ ദലായ് ലാമ 1682-ൽ മരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും റീജന്റായ ദേസി സാങ്യേ ഗ്യാറ്റ്സോ ( വൈൽ : sangs rgyas rgya mtsho ) മരണം ഒരു രഹസ്യമാക്കി വച്ചിരുന്നു.
ഭരണസ്ഥിരത ഉറപ്പുവരുത്താനും പൊടാല കൊട്ടാരത്തിന്റെ പണി പൂർത്തിയാക്കുവാനും വേണ്ടിയായിരുന്നു ഇത്.
ഭിക്ഷുക്കൾ ടിബറ്റിൽ ദലായ് ലാമയ്ക്കുവേണ്ടി തിരച്ചിൽ നടത്തിയെങ്കിലും പുനരവതാരം ടിബറ്റിന് പുറത്താണെന്ന് പിന്നീട് തീരുമാനിച്ചു.
ലിങ് എന്ന പേരുള്ള ഒരു താഴ്വരയിലാണ് ജനനം എന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചു.
തവാങിൽ ഇത്തരം മൂന്ന് താഴ്വരകളുണ്ടാ‌യിരുന്നു - ഉർഗ്യാൻലിങ്, സാൻഗെലിങ്, സോർഗെലിങ് എന്നിവ.
1697-ലാണ് പൊടാലയിൽ നിന്നുള്ള ഭിക്ഷുക്കൾ ഉർഗ്യാൻലിങിൽ വന്ന് ഇദ്ദെഹത്തി‌ന്റെ മാതാവിൽ നിന്ന് കുട്ടിയെ ഏറ്റെടുത്തത്.
തവാങിൽ നിന്ന് 7 ദിവസം യാത്ര ചെയ്താലേ പോട ലാസയിൽ എത്താൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.
ഇവർ ആദ്യ ദിവസം സോണയിലാണ് തങ്ങിയത്.
ഇത് (ചൈനയിലെ കുവോണ തടാകത്തിനടുത്താണ്).
ഇവിടെ ഇദ്ദേഹം പെൺകുട്ടികളുമായി കിടക്ക പങ്കിട്ടു.
ടിബറ്റൻ നിയമങ്ങൾക്കെതിരായി ഇദ്ദേഹം എപ്പോഴും കലഹിച്ചിരുന്നു.
ഒടുവിൽ ഇദ്ദേഹം ഒരു മദ്യപാനിയായി മാറി.
ടിബറ്റിൽ എത്തിയശേഷം സാൻഗ്യേ ഗ്യറ്റ്സോ ക്വിങ് ചൈനയിലെ കാങ്സി ചക്രവർത്തിക്ക് അഞ്ചാം ദലായ് ലാമ മരിച്ചു എന്നറിയിക്കുവാനും ആറാമത്തെ ദലായ് ലാമയെ കണ്ടുപിടിച്ചു എന്നറിയിക്കുവാനുമായി ഒരു പ്രതിനിധി സംഘത്തെ അയച്ചു.
1697 ഒക്റ്റോബറിൽ ഇദ്ദേഹം ആറാമത്തെ ദലായ് ലാമയായി ചുമതലയേറ്റു.
ദലായ് ലാമയായുള്ള ജീവിതം
സങ്‌യാങ് മികച്ച കവിതകളും ഗാനങ്ങളും രചിച്ചിരുന്നു.
ഗെലുഗ് പാരമ്പര്യത്തിനെതിരായി സഞ്ചരിക്കാനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന് താല്പര്യം.
മദ്യപാനവും സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുമായുള്ള സാമീപ്യവും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതരീതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.
പ്രണയത്തെപ്പറ്റി ഇദ്ദേഹം കവിതകൾ എഴുതിയിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹം ലാസയിലെ ബർഖോർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ട്രോംസിഖാങ് കൊട്ടാരം നിർമ്മിക്കുവാൻ ഉത്തരവിട്ടു.
പഞ്ചൻ ലാമയെ സന്ദർശിച്ച് തന്റെ സന്യാസദീക്ഷ തിരിച്ചെടുക്കുവാൻ ഇദ്ദേഹം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ഒരു സന്യാസിയെപ്പോലെയല്ല ഒരിക്കലും സൻഗ്യാങ് ഗ്യാറ്റ്സോ ജീവിച്ചത്.
ഇതിനർത്ഥം ഇദ്ദേഹം ദലായ് ലാമ സ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞു എന്നായിരുന്നില്ല.
പല്ലക്കിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതിനും കുതിരപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നതിനും പകരം നടക്കാനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന് താല്പര്യം.
സാധാരണക്കാരുടെ വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം ധരിച്ചിരുന്നത്.
ഉദ്യാനങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയും രാത്രികൾ ലാസയിലെ തെരുവുകളിൽ മദ്യപിച്ചും പാട്ടുപാടിയും സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചും ചിലവഴിക്കുകയും പതിവായിരുന്നു.
പൊടാല കൊട്ടാരത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു തമ്പിലേയ്ക്ക് ഇദ്ദേഹം താമസം മാറ്റി.
പിന്നീട് 1702-ൽ പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ രീതികൾ ഇദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചു.
പിടികൂടലും കാണാതാകലും
ചൈനയിലെ കാങ്സി ചക്രവർത്തിയുടെ അനുമതിയോടെ ലാ-ബ്സാങ് ഖാൻ ടിബറ്റിലെ റീജന്റിനെ കൊല്ലുകയും ആറാമത് ദലായ് ലാമയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്തു.
1706 ജൂൺ ഇരുപത്തെട്ടിന് സങ്‌യാങിനെ പുറത്താക്കുകയും 1707-ൽ 25 വയസ്സുള്ള ഗവാങ് യെഷേ ഗ്യാഗ്സോയെ യഥാർത്ഥ ദലായ് ലാമയായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
ടിബറ്റൻ ജനത പൊതുവിൽ ഇത് സ്വീകരിച്ചില്ല.
സങ്യാങിന്റെ സ്ഥാനമാണ് പൊതുവിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഗവാങ് യെഷേ ഗ്യാഗ്സോ അവലോകിതേശ്വരന്റെ അവതാരമായാണ് ടിബറ്റൻ ജനത കണക്കാക്കുന്നത്.
ക്വിങ്ഹായിക്കടുത്ത് 15 നവംബർ 1706-ൽ ഇദ്ദേഹത്തെ കാണാതായി.
ഇതാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ശവകുടീരം പോടാല കൊട്ടാരത്തിൽ ഇല്ലാത്തതിന് കാരണം.
ചൈനയിലോ മംഗോളിയയിലോ ഇദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു എന്നും ഊഹമുണ്ട്.
ടിബറ്റിന്റെ അഭ്യർത്ഥനയനുസരിച്ച് നടന്ന സുൻഗാർ ആക്രമണത്തിൽ ലാ-ബ്സാങ് ഖാൻ 1717-ൽ മരണമടഞ്ഞു.
ലിതാങിൽ ജനിച്ച കെൽസാങ് ഗ്യാറ്റ്സോ പിന്നീട് ഏഴാം ദലായ് ലാമയായി .
കുറിപ്പുകൾ അവലംബം Mullin, Glenn H. (2001).
The Fourteen Dalai Lamas: A Sacred Legacy of Reincarnation , pp. 238–271.
പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ Erotic verse sheds light on 'playboy Lama' - BBC News article Tsangyang Gyatso: The Rebel Dalai Lama, by Mr. K. Dhondup Urgelling Monastery Archived 2015-04-03 at the Wayback Machine .
ആറാം പ്രമാണം (നോവൽ) ഈ ലേഖനത്തിന്റെ വിഷയം വിക്കിപീഡിയയുടെ ശ്രദ്ധേയതനയം അനുസരിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു .
ആറാം പ്രമാണം , മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ജനപ്രിയ എഴുത്തുകാരനായിരുന്ന മുട്ടത്തു വർക്കി രചിച്ച നോവലാണ്.
ഈ നോവൽ 1967 ൽ പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
കോട്ടയത്തെ ഡി.സി. ബുക്സാണ് ഈ നോവലിന്റെ പ്രസാധകർ.
കഥയുടെ രത്നച്ചുരുക്കം
മുട്ടത്തുവർക്കിയുടെ ഈ നോവൽ സാഹിത്യലോകത്ത് വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത് എന്ന ക്രിസ്തമത പ്രമാണമാണ് നോവലിന്റെ കാതൽ.
നോവലിലെ നായകനായ ജോസ്, ധനാഢ്യരായ സെബാസ്റ്റ്യൻ സാറിന്റെയും ത്രേസ്യാമ്മയുടെയും മകനാണ്.
ഒരു സ്ത്രീവിരുദ്ധനായ അയാൾ ക്രസ്തുമത പ്രമാണങ്ങളിൽ അടിയുറച്ചു വിശ്വസിക്കുകയും പാപങ്ങളിൽനിന്നു മുക്തി നേടി മോക്ഷം നേടുവാൻ സ്ത്രീകളിൽനിന്ന് അകന്നു ജീവിക്കണമെന്നുള്ള തത്ത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ലില്ലി എന്ന യുവതിയുമായി ജോസിന്റെ വിവാഹം നേരത്തേ തീരുമാനിച്ചു വച്ചിരുന്നതാണെങ്കിലും അയാൾ അതിൽ അത്ര താല്പരനല്ല.
മകന്റെ മനസു മാറ്റിയെടുക്കുവാൻ അവർ അയാളെ പട്ടണത്തിലേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.
പട്ടണത്തിലെത്തിയ ജോസിന് ഒരു സ്വകാര്യ ബാങ്കിൽ ജോലി കിട്ടുന്നു.
ബാങ്കിലെ ജോലിക്കാരി കൊച്ചുത്രേസ്യാമ്മ, ബാങ്കുടമയുടെ പുത്രി റൂബി എന്നിവർ ജോസിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാകുന്നു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകവേ മുതലാളിയുടെ മകൾ റൂബി ജോസിൽ അനുരക്തനാകുന്നു.
റൂബിയുടെ വീട്ടുകാർ ഈ ബന്ധത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
ഏതുനിലയ്ക്കും ഇതു നല്ല ഒരു ബന്ധമാണെന്ന് അവർ വിചാരിച്ചു.
ഇതിനിടെ നാട്ടിൽനിന്നു ലില്ലിയുടെ കത്തുകളും അവനു ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രലോഭനങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽജോസിന്റെ മനസ്സിന് ഇളക്കം തട്ടുവാനാരംഭിച്ചു.
ഇതിനിടെ റൂബിയുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുവാനുള്ള അവസരം അവർ തമ്മിൽ കൂടുതൽ‌ അടുത്തിടപഴകുന്നതിനുള്ള അവസങ്ങളിലേയ്ക്കു നയിച്ചു.
പിന്നീട് അയാൾ വേറേ താമസസ്ഥലം കണ്ടെത്തുകയും അവിടെവച്ച്  നർത്തകിയും ഗായികയും കൂടിയായ ഉഷ എന്നൊരു യുവതിയെ പരിചയപ്പെടാനുള്ള അവസരമുണ്ടാകുന്നു.
ജോസ് അവളുടെ വലിയ ആരാധകനായി മാറുകയും മദ്യപാനം, പുകവലി തുടങ്ങിയ ദുശ്ശീലങ്ങളിലേയ്ക്കു തിരിയുകയും ചെയ്തു.
ജോസിനെ ഒരു പരിഷ്കാരിയാക്കുവാനുള്ള കൊണ്ടുപിടിച്ച ശ്രമത്തിലായി ഉഷ.
ആറാം പ്രമാണം ലംഘിക്കാവാനുള്ള അനേകം പ്രലോഭനങ്ങളുണ്ടായി.
ഉഷയുടെ വീട്ടുകാർ സദാചാരവിരുദ്ധരാണെന്നു മനസ്സിലായെങ്കിലും അവരുടെ പിടിയിൽനിന്നു വഴുതിമാറുവാൻ അയാൾക്കു സാധിക്കുന്നില്ല.
ഇതിനിടെ ലില്ലി അയാളുടെ മനോകുമുരത്തിൽനിന്ന് ഏറെക്കുറെ അപ്രത്യക്ഷയായിരുന്നു.
വളരെ നാളുകൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അയാളുടെ പിതാവ് മരണപ്പെട്ടിരുന്നു.
വീണ്ടും നഗരത്തിലെത്തിയ ജോസിനെ ഉഷയും അമ്മയും അവഗണിക്കുകയും നിരാശനായ അയാൾ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അയാൾ ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ലില്ലിയുമായി കണ്ടുമുട്ടുകയും ആപത്തിൽപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവളെ അവിടെനിന്നു രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഒടുവിൽ നല്ലവനായി ജീവിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ച ജോസ് ലില്ലിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതാണ് നോവലിന്റെ അവസാന അദ്ധ്യായം.
ക്രിസ്തീയ മതമൂല്ല്യങ്ങളും മനുഷ്യമനസ്സിലെ പാപ ചിന്തകളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം ഈ നോവലിലൂടെ മുട്ടത്തുവർക്കി ഭംഗിയായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു.
ആറാം വാർഡിൽ ആഭ്യന്തര കലഹം
അഗസ്റ്റിൻ പ്രകാശ് നിർമ്മിച്ച് മുരളി സംവിധാനം ചെയ്ത് 1990ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രമാണ് ആറാം വാർഡിൽ ആഭ്യന്തരകലഹം വിനീത് , സിദ്ദീഖ് തുടങ്ങിയവർ പ്രധാനവേഷം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു.
എം.ഡി. രാജേന്ദ്രൻ രചനയും എ.ടി. ഉമ്മർ സംഗീതവും നൽകിയിരിക്കുന്നു.
താരങ്ങൾ തിലകൻ ബൈജു സിദ്ദീഖ് അടൂർ ഭവാനി ബോബി കൊട്ടാരക്കര ജോണി മാള അരവിന്ദൻ പൂജപ്പുര രവി ശാന്തകുമാരി സുഗന്ധി വിൻസെന്റ് വിനീത് അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ ആറാം വാർഡിൽ ആഭ്യന്തര കലഹം ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ
അർത്ഥശാസ്ത്രം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Arthashastra Part of a series on Hindu scriptures and texts Shruti Smriti Vedas Rigveda Samaveda Yajurveda Atharvaveda
Shaiva puranas Shiva Linga Skanda Vayu Agni Itihasa Ramayana Mahabharata Shastras and sutras Dharma Shastra Artha Shastra Kamasutra Brahma Sutras Samkhya Sutras Mimamsa Sutras Nyāya Sūtras Vaiśeṣika Sūtra Yoga Sutras Pramana Sutras Charaka Samhita Sushruta Samhita Natya Shastra Vastu Shastra Panchatantra Divya Prabandha Tirumurai Ramcharitmanas Yoga Vasistha Swara yoga Shiva Samhita Gheranda Samhita Panchadasi Vedantasara Stotra Timeline Chronology of Hindu texts ക സ തി Part of a series on Politics Primary topics Index of politics articles Politics by country Politics by subdivision Political economy Political history Political history of the world Political philosophy Political systems Anarchism Capitalism City-state Communism Democracy Federacy Feudalism Mixed economy Dictatorship Directorialism Meritocracy Monarchy Parliamentary Presidential Semi-presidential Theocracy Academic disciplines Political science ( political scientists ) International relations ( theory ) Comparative politics Public administration Bureaucracy ( street-level ) Adhocracy Policy Public policy ( doctrine ) Public interest Foreign policy Organs of government Separation of powers Legislature Executive Judiciary Electoral branch Related topics Sovereignty Theories of political behavior Political psychology Biology and political orientation Political organisations Subseries Electoral systems Elections Politics portal ക സ തി
ചാണക്യൻ അഥവാ കൗടില്യൻ ബി സി നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതിയ പ്രബന്ധമാണ് അർത്ഥശാസ്ത്രം .
രാഷ്ട്രതന്ത്രം , സാമ്പത്തികശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ എന്നത്തേക്കും മികച്ച കൃതികളിലൊന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അർത്ഥശാസ്ത്രം
രാഷ്ട്രമീമാംസാ പ്രതിപാദകമായ കൃതി.
ചന്ദ്രഗുപ്തമൗര്യന്റെ (ഭ.കാ. ബി.സി. 324-300) പ്രധാന സചിവൻ എന്നു പ്രസിദ്ധനും, പില്ക്കാലത്തു ചാണക്യൻ , വിഷ്ണുഗുപ്തൻ എന്നീ പേരുകളിൽ സുവിദിതനും, പ്രായോഗിക രാജ്യതന്ത്രപടുവുമായ കൌടില്യൻ രാഷ്ട്രമീമാംസ, ഭരണനീതി എന്നീ വിഷയങ്ങളെ ആധാരമാക്കി രചിച്ച പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥം.
ഏതാണ്ട് 18 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം ഇതേ വിഷയങ്ങളെ പുരസ്കരിച്ച് ഇറ്റാലിയൻ നയതന്ത്രപടുവായ നിക്കൊളൊ മാക്കിയവെല്ലി (1469-1527) രചിച്ച ദ് പ്രിൻസ് (മലയാളവിവർത്തനം-രാജനീതി) എന്ന കൃതിയും കൌടിലീയാർത്ഥശാസ്ത്രവും പല രാജ്യങ്ങളിലെയും രാഷ്ട്രമീമാംസാപണ്ഡിതന്മാരുടെ താരതമ്യ പഠനത്തിനു വിധേയമായിട്ടുണ്ട്.
ഈ കൃതിയിൽ ആവിഷ്കൃതമായിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ആധാരമാക്കിയുള്ള താരതമ്യാന്വേഷണങ്ങൾ പ്രാചീന യവനദാർശനികന്മാരായ പ്ലേറ്റോ (ബി.സി. 427-347) യുടെ റിപ്പബ്ലിക്കിലും അരിസ്റ്റോട്ടലിന്റെ (ബി.സി. 384-322) പോളിറ്റിക്സിലും വരെ ചിലപ്പോൾ ചെന്നെത്തുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും.
ഭൌതികവിജ്ഞാനീയം, അതിഭൗതികവാദം (Meta-physics), മനഃശാസ്ത്രം, തർക്കശാസ്ത്രം, ധർമനീതി എന്നിവയിൽ പ്രബലമായി ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ള സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ വിമർശനങ്ങൾ സമഗ്രമായ ഉപപാദനത്തിനു വിധേയമായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പ്രാചീനവും പ്രാമാണികവുമായ ഭാരതീയ ഗ്രന്ഥമാണ് കൗടിലീയാർത്ഥശാസ്ത്രം എന്ന കാര്യത്തിൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള എല്ലാ പണ്ഡിതന്മാരും ഏകകണ്ഠതയാണ് പുലർത്തുന്നത്.
ഗ്രന്ഥനാമം
അർത്ഥം എന്ന വാക്കിന് ധനം, മൂല്യം, പൊരുൾ, നേടേണ്ടത് (പുരുഷാർത്ഥം) തുടങ്ങിയ അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്.
അർത്ഥശാസ്ത്രം എന്ന പദത്തിനു സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള വിജ്ഞാനശാഖ എന്നതോടൊപ്പം രാജ്യഭരണ പ്രശ്നങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ശാസ്ത്രം എന്ന അർത്ഥവും, കൗടില്യന്റെ കാലത്തിനു മുൻപുതന്നെ, സിദ്ധിച്ചിരുന്നു.
മഹാഭാരതത്തിൽ അർജുനനെപ്പറ്റി പറയുന്ന കൂട്ടത്തിൽ,
'സമാപ്തവചനേ തസ്മി-
ന്നർത്ഥശാസ്ത്രവിശാരദഃ
പാർത്ഥോ ധർമാർത്ഥതത്ത്വജ്ഞോ
ജഗൗ വാക്യമതന്ദ്രിതഃ' (ശാന്തിപർവം, 161-9)
എന്നും, 'ഉത്തമന്മാരായ രാജാക്കന്മാർ അർത്ഥശാസ്ത്രതത്ത്വങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കും', 'യഥാർത്ഥശാസ്ത്രേനുപശിഷ്ടജുഷ്ടേ' (290-104) എന്നും പ്രസ്താവമുണ്ട്.
ഇതേ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച്, കൌടില്യന്റെ കൃതിയെ ഉപജീവിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ പില്ക്കാലത്ത് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കാമന്ദകീയ നീതിസാരം, ക്ഷേമേന്ദ്രന്റെ നീതികല്പതരു, ചണ്ഡേശ്വരന്റെ രാജനീതിരത്നാകരം, സോമദേവന്റേതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന നീതിവാക്യാമൃതം, വൈശമ്പായനന്റെ നീതിപ്രകാശിക തുടങ്ങിയ കൃതികളിൽ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിനു പൊതുവേ നീതിശാസ്ത്രം എന്ന പദമാണ് ഉപയോഗിച്ചു കാണുന്നത്.
രാഷ്ട്രമീമാംസയ്ക്ക് 'രാജനീതി' എന്നും ശിക്ഷാശാസ്ത്ര (Penology) ത്തിനു ' ദണ്ഡനീതി ' എന്നും മറ്റും പിന്നീട് സിദ്ധിച്ച രൂഢീസംജ്ഞകളിലും 'നീതി' എന്ന പദം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
രാജനീതിയെക്കുറിച്ചും രാജശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചും ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ ഗ്രന്ഥം കൗടിലീയാർത്ഥശാസ്ത്രമാണ്.
ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ സംവിധാനം
തന്ത്രയുക്തി എന്നു പേര് നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള അവസാന (പതിനഞ്ചാമത്തെ) പ്രകരണത്തിന്റെ ആദ്യവാക്യങ്ങളിലാണ് 'അർത്ഥ'ത്തെയും 'അർത്ഥശാസ്ത്ര'ത്തെയും നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'മനുഷ്യാണാം വൃത്തിരർത്ഥഃ മനുഷ്യവതീഭൂമിരിത്യർത്ഥഃ; തസ്യാപൃഥിവ്യാലാഭപാലനോപായഃ ശാസ്ത്രം അർത്ഥശാസ്ത്രമിതി'  (അർത്ഥമെന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ വൃത്തി; അതായതു മനുഷ്യർ നിറഞ്ഞ ഭൂമി; അങ്ങനെയുള്ള ഭൂമിയുടെ ലബ്ധിക്കും പാലനത്തിനും ഉപായമായ ശാസ്ത്രം അർത്ഥശാസ്ത്രം).
അധികരണം എന്നു പേരു നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള 15 ഭാഗങ്ങളായാണ് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിന്റെ സംവിധാനം.
ഓരോ അധികരണവും അദ്ധ്യായങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആദ്യം മുതൽ അവസാനംവരെ ഓരോ അധികരണത്തിലെയും അതിലുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളിലെയും പ്രതിപാദ്യവിഷയങ്ങളെ അനുക്രമമായി നമ്പരിട്ട് ഓരോന്നിനെയും ഓരോ പ്രകരണം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിലുള്ള പ്രകരണങ്ങളുടെ ആകെ സംഖ്യ 180 ആണ്.
ചില പ്രകരണങ്ങൾക്ക് ഉപശീർഷകങ്ങളുണ്ട്.
രചന ഏറിയകൂറും ഗദ്യത്തിലാണെങ്കിലും, ഒരു പ്രത്യേക വിഷയത്തെ വിശദീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ സാധാരണ ഓരോ അനുഷ്ടുപ്പ് ശ്ലോകം കാണാം.
മിക്കവാറും ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ അദ്ധ്യായങ്ങളുടെ അവസാനത്തിലാണ്.
അതുവരെ വിസ്തരിച്ചു പ്രതിപാദിച്ചതിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കമാണ് ഈ ശ്ലോകങ്ങളിൽ കാണുന്നത്.
മേൽ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ 15 അധികരണങ്ങളിലായി 195 ശീർഷകങ്ങളിലാണ് അർത്ഥശാസ്ത്രം രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; എങ്കിലും ചില പ്രകരണങ്ങളിൽ ഒന്നിലധികം ഉപശീർഷകങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇതിൽ പ്രതിപാദിതമായ വിഷയങ്ങളുടെ സംഖ്യ ഏതാണ്ട് ഇരുനൂറിനടുത്തു വരും.
രാഷ്ട്രമീമാംസ, നയതന്ത്രം, ചാരവൃത്തി, യുദ്ധം, സമാധാനം, ദണ്ഡനീതി, ശിക്ഷാശാസ്ത്രം, സിവിൽ-ക്രിമിനൽ നടപടിക്രമങ്ങൾ, സാമൂഹിക-സാൻമാർഗിക മര്യാദകൾ, വിവാഹം, ദായക്രമം, സ്വത്തവകാശം, വ്യാപാര വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങൾ, ഭരണവകുപ്പുവിഭജനം, പൊതുവായ പെരുമാറ്റസംഹിത തുടങ്ങി മനുഷ്യ വ്യവഹാരപരിധിയിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ട ഘടകങ്ങളിലൊന്നു പോലും കൗടില്യൻ ഈ പ്രാമാണികകൃതിയിൽ നിന്നൊഴിവാക്കിയിട്ടില്ലെന്നു ശീർഷകനാമങ്ങൾ തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഇതിലെ അധികരണങ്ങൾ അനുക്രമമായി താഴെ കൊടുക്കുന്നു: വിനയാധികാരികം	(21 വിഷയങ്ങൾ) അധ്യക്ഷപ്രചാരം 	(40 വിഷയങ്ങൾ) ധർമസ്ഥീയം 	(25 വിഷയങ്ങൾ) കണ്ടകശോധനം  	(13 വിഷയങ്ങൾ) യോഗവൃത്തം 	( 7  വിഷയങ്ങൾ) മണ്ഡലയോനി 	( 2  വിഷയങ്ങൾ) ഷാഡ്ഗുണ്യം 	(32 വിഷയങ്ങൾ) വ്യസനാധികാരികം 	( 8  വിഷയങ്ങൾ) അഭിയാസ്യൽകർമം 	(12 വിഷയങ്ങൾ) സാംഗ്രാമികം 	(13 വിഷയങ്ങൾ) സംഘവൃത്തം 	( 2  വിഷയങ്ങൾ) ആബലീയസം 	( 9  വിഷയങ്ങൾ) ദുർഗലംഭോപായം 	( 6  വിഷയങ്ങൾ) ഔപനിഷദികം 	( 4  വിഷയങ്ങൾ) തന്ത്രയുക്തി (തന്ത്രയുക്തികൾ എന്ന ഒരു വിഭാഗം)
മൊത്തത്തിൽ 195 വിഷയങ്ങൾ.
സാമാന്യം ദീർഘമായ ഈ വിഷയാനുക്രമണിക പരിശോധിച്ചാൽ, 'രാജധർമം', 'നീതിശാസ്ത്രം', 'രാജ്യഭരണം' എന്നെല്ലാം പറയാവുന്ന രാഷ്ട്രമീമാംസാസംഹിതയിൽ കൌടില്യൻ എത്ര ആഴത്തിലും പരപ്പിലും പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യവിഷയങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം ഒരു പഠിതാവിനെ ആദ്യം ഒന്ന് അമ്പരിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, അർത്ഥശാസ്ത്രം സയുക്തികമായ വിഷയ വിഭജനത്തിന്റെയും പൌർവാപര്യസമന്വയത്തിന്റെയും വിദഗ്ദ്ധാസൂത്രണത്തിന്റെയും സത്ഫലങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു അസാമാന്യ സൃഷ്ടിയാണെന്നതിനു സംശയമില്ല.
ഭാഷാസവിശേഷതകൾ
അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ ആകെ 150 അദ്ധ്യായങ്ങളും 180 പ്രകരണങ്ങളും 6,000 ശ്ലോകങ്ങളുമാണുള്ളതെന്ന് ആദ്യത്തെ അദ്ധ്യായം അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് കൗടില്യൻ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (ശാസ്ത്രസമുദ്ദേശഃ സപഞ്ചാശദധ്യായശതം സാശീതി പ്രകരണശതം ഷട്ശ്ലോകസഹസ്രാണാമിതി).
അർത്ഥശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ദശകുമാരചരിതത്തിൽ ദണ്ഡി പരാമർശിക്കുമ്പോഴും 6,000 ശ്ലോകങ്ങൾ അതിലുണ്ടെന്നു പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും (ഇയമിദാനീമാചാര്യവിഷ്ണുഗുപ്തേന മൌര്യാർഥോ ഷഡ്ഭിഃശ്ലോകസഹസ്രൈഃസംക്ഷിപ്താ) പല അദ്ധ്യായങ്ങളുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി  380 ശ്ലോകങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ഒരു ഗദ്യഗ്രന്ഥമാണ് ലഭ്യമായിട്ടുള്ളത്.
പൊതുവേ നോക്കിയാൽ ആദ്യകാല 'സൂത്രശാസ്ത്ര'ങ്ങളിലെ പ്രതിപാദനരീതിയും ഭാഷാപ്രയോഗവിധങ്ങളുമാണ് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിലുള്ളത്.
ഗദ്യഭാഗങ്ങളെല്ലാം ചെറിയ വാക്യങ്ങളിൽ സംക്ഷിപ്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു; ശ്ലോകങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ അനുഷ്ടുപ്പ് വൃത്തത്തിലാണെന്നു പറയാം.
ഗദ്യഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് പദ്യങ്ങൾ അതീവലളിതങ്ങളാണ്.
പ്രതിപാദ്യവിഷയങ്ങളുടെ കാഠിന്യവും അവയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സാങ്കേതികസംജ്ഞകളുടെ ബാഹുല്യവും അവയുടെ വിവൃതിയിൽ നല്കിയിരിക്കുന്ന ശൈലിയുടെ സവിശേഷതകളും അർത്ഥശാസ്ത്രത്തെ ആദ്യം സമീപിക്കുന്ന ഒരു പഠിതാവിനെ അല്പം വിഷമിപ്പിച്ചുവെന്നു വരാം.
മറ്റു ഗ്രന്ഥകാരന്മാരോ വ്യാഖ്യാതാക്കളോ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലാത്തവയും, ഉണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ വ്യത്യസ്താർത്ഥങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുള്ളവയും ആയ പല പദങ്ങളും അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ സുലഭമാണ്.
അനർഥ്യൻ (ദ്രോഹശീലൻ), അന്വാധി (രക്ഷാകർത്താവ്), അപസാരം (നീതീകരണം), അവസ്ഥ (ഉറപ്പ്, ജാമ്യം), ആബന്ധ്യം (ആഭരണം), ഉപലിംഗം (ഊഹം, തെളിവ്), പ്രകർമം (ചാരിത്രധ്വംസനം), പ്രവഹണം അല്ലെങ്കിൽ പ്രഹവണം (വിനോദയാത്ര, പാനസത്കാരം), ഭർമണ്യം (ഭാര്യയ്ക്ക് ചെലവിന് കൊടുക്കുന്ന ധനം), മാനവൻ (കൊള്ളക്കാരൻ), രൂപാജീവ (കുലട), വിവീത (മേച്ചിൽസ്ഥലം), വിശിഖം (വഴി), വീവധം (സൈന്യങ്ങൾക്കുള്ള വിഭവങ്ങൾ), സംയാനം (സമുദ്രയാത്ര), സംവദനം (സ്ത്രീകളെ വശീകരിക്കൽ), സ്ഥാപ്യം (പണയം, സ്ത്രീധനം) മുതലായി എത്ര ഉദാഹരണങ്ങൾ വേണമെങ്കിലും എടുത്തുകാണിക്കാൻ കഴിയും.
ഇവയ്ക്കു പുറമേ, രത്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന കൂട്ടത്തിൽ 'ആളകന്ദികം' (ബർബരദേശത്ത് സമുദ്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായ അളകന്ദത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നത്), കാർദമികം (പാരസിക-പാഴ്സി?-പ്രദേശത്തുള്ള കർദമനദിയിൽ), കൌടം (മലയാദ്രിയുടെയും ദക്ഷിണസമുദ്രത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള കോടി എന്ന സ്ഥലത്ത്), കൌലേയം (സിംഹളദ്വീപിൽ മയൂരഗ്രാമത്തിലുള്ള കൂല എന്ന സ്ഥലത്ത്), വൈവർണികം (യവനദ്വീപിൽ വിവർണ സമുദ്രത്തിൽ) എന്നു തുടങ്ങി ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും മറ്റും പല പദശൈലീസൃഷ്ടികളും കൌടില്യൻ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഈ രീതിയിൽ അർത്ഥം കണ്ടെത്താവുന്ന ശൈലീപ്രയോഗങ്ങളാണ് 'ഛായാപൌരുഷം' (ശങ്കുപ്രമാണം അതായത് ഒരാളിന്റെ നിഴൽ തന്നിൽത്തന്നെ ഒതുങ്ങുന്ന വലിപ്പം), 'ഹൈമന്യം' (ഹിമജലംകൊണ്ട് സസ്യങ്ങൾ വളരുന്ന സ്ഥലം) മുതലായവ മക്കുണം 
എന്ന വാക്ക് കൊമ്പില്ലാത്ത ആന എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഇതിൽ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.
'അപകാരയിത്വാ', 'അഭിമന്ത്രയിത്വാ', അവഘോഷയിത്വാ', 'ഉൻമാദയിത്വാ', 'നിസ്താരയിത്വാ', 'പ്രവാസയിത്വാ', 'സംപുരയിത്വാ' തുടങ്ങി ഉപസർഗങ്ങളുള്ള ക്രിയകൾ 'ക്ത്വാന്ത'ത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന പതിവ് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിനുശേഷം സംസ്കൃതത്തിൽ അത്ര സാധാരണമല്ലാതായിത്തീർന്നിട്ടുണ്ട്.
രാഷ്ട്ര സങ്കല്പം
ഏറ്റവും സാധാരണമായ ഭരണവ്യവസ്ഥ രാജവാഴ്ചയാണെന്നുള്ള മുൻവിധിയോടുകൂടിയാണ് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രതിപാദനം.
മാത്സ്യന്യായം (വലിയ മത്സ്യം ചെറിയ മത്സ്യത്തെ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ, ശക്തിയുള്ളവൻ ദുർബലനെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന രീതി) കൊണ്ട് മനുഷ്യർ വലഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവർ വൈവസ്വത മനുവിനെ രാജാവാക്കിയതെന്നും, ധാന്യങ്ങളുടെ ആറിലൊന്നും മറ്റു സമ്പത്തുകളുടെ പത്തിലൊന്നും രാജഭോഗ (നികുതി) മായി അദ്ദേഹത്തിനു നൽകിയതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അവർക്ക് 'യോഗക്ഷേമം' വിതരണം ചെയ്തു തുടങ്ങിയെന്നും രാജവാഴ്ചയുടെ ഉത്പത്തിയെപ്പറ്റി ഇതിൽ ഒരു കഥയുണ്ട്.
പ്രജകൾക്ക് യോഗക്ഷേമം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിനു രാജാവ് അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട കർത്തവ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അർത്ഥശാസ്ത്രം ദീർഘമായി ഉപന്യസിക്കുന്നു.
ശൂന്യനിവേശനം (തരിശുഭൂമി കൃഷിയോഗ്യമാക്കുക), സേതുബന്ധം (ജലസേചനത്തിന് അണകെട്ടുക), വണിക് പഥനിർമ്മാണം (നിരത്തുകൾ ഉണ്ടാക്കുക), വ്രജം (കന്നുകാലികൾക്ക് മേച്ചിൽസ്ഥലങ്ങൾ), ഖനി തുടങ്ങിയവയുടെ സംരക്ഷണം എന്നിവയാണ് രാജാവിന്റെ പ്രാഥമിക കടമകൾ. 'വിജിഗീഷു'വായ രാജാവ് ശത്രുക്കളുമായി 'കർമസന്ധി' ഉണ്ടാക്കി സമാധാനം ഉറപ്പുവരുത്തണം.
വർണാശ്രമധർമങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയശേഷം ദണ്ഡനീതി നിഷ്കൃഷ്ടമായി നടപ്പിൽ വരുത്താൻ രാജാവ് ഒരിക്കലും അശ്രദ്ധ കാണിച്ചുകൂടാ.
ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ രാജാവിനെ സഹായിക്കേണ്ട അമാത്യന്മാർക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഗുണങ്ങളെയും അവർക്കു നല്കേണ്ട ശമ്പളത്തെയുംപറ്റി അർത്ഥശാസ്ത്രം സവിസ്തരം പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്; ഒരു മന്ത്രിയുടെ സ്ഥാനത്തു മന്ത്രിസഭതന്നെയാകാം.
ഒരു രാജാവിനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി മറ്റൊരാളെ വാഴിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപജാപങ്ങളെയും അവയെ നേരിടേണ്ട വിധങ്ങളെയും വിവരിക്കുമ്പോൾ കൌടില്യൻ ഒരാധുനികരാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞന്റെ പ്രായോഗികവൈഭവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങൾ
സുനിർവചിതമായ അതിർത്തികളോടുകൂടിയ ഒരു ഭൂപ്രദേശമോ ജനങ്ങളോ കൂടാതെ ഒരു ജനപദം (രാഷ്ട്രം) ഉണ്ടാകുക സാധ്യമല്ല ('നഹ്യജനോജനപദോ രാജ്യമജനപദം വാ ഭവതി').
ശത്രുബാധയിൽ നിന്ന് അനായാസമായി സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നതും കൃഷിഭൂമി, ഖനി, വനം, മേച്ചിൽസ്ഥലം, രാജവീഥി തുടങ്ങിയവയുള്ളതും അധ്വാനശീലരായ കർഷകർ നിറഞ്ഞതും ആയിരിക്കണം രാജ്യം.
കൃഷി, പശുപാലനം, വാണിജ്യം എന്നിവയാണ് മൂന്നു മുഖ്യ 'വൃത്തി'കൾ.
രാജ്യത്തിനു സമാഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന കാർഷിക-സൈനിക ശക്തികളെക്കുറിച്ചു പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അവയെ കൗടില്യൻ 'കർഷകപ്രായജനപദം' എന്നും 'ആയുധീയപ്രായജനപദം' എന്നും വിവേചനം ചെയ്തുപറയുന്നു.
സ്വകാര്യസ്വത്തിനു സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിച്ചുകൊടുക്കവെതന്നെ സർക്കാർവകയായുള്ള ഭൂമികളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് 'സിതാധ്യക്ഷ'ന്റെ കടമകളെ വിവരിക്കുന്ന പ്രകരണം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഏറ്റവും നല്ല കൃഷിഭൂമിയെ കൌടില്യൻ 'അദേവമാതൃക' എന്നു വിളിക്കുന്നു; മഴയെയും മറ്റും ആശ്രയിക്കാതെ ജലസേചനം നടത്തപ്പെടുന്നവയാണ് ഇവ.
'കരം', 'ബലി', 'ദണ്ഡം', 'ഭാഗം' എന്നിങ്ങനെ നാലുതരം വരുമാനങ്ങളാണ് സർക്കാരിനുള്ളതെന്നു പറയുന്നുണ്ട്.
ഇവ പണമായും ഉത്പന്നമായുമുള്ള പലവിധ നികുതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സർക്കാർ നടത്തുന്ന ജലസേചനപദ്ധതികളിൽനിന്നും ഗുണം സിദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള ഭൂമികൾക്ക് 'ഉദകഭാഗം' എന്ന പേരിലുള്ള അഭിവൃദ്ധിനികുതി (Betterment tax) കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
എന്നാൽ ജലസേചന സൗകര്യം ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥൻതന്നെ ഉണ്ടാക്കിയതാണെങ്കിൽ 'സ്വസേതു' വായ ആ ഭൂമിക്ക് ഇത്തരം കരം കൊടുക്കേണ്ടതില്ല.
സിതാധ്യക്ഷൻ (കൃഷിവകുപ്പ്), വിവീതാധ്യക്ഷൻ (മേച്ചിൽസ്ഥലം), ഗോധ്യക്ഷൻ (മൃഗസംരക്ഷണം), പണ്യാധ്യക്ഷൻ (വാണിജ്യം) എന്നിവരാണു സർക്കാരിലേക്ക് മുതൽക്കൂട്ടുണ്ടാക്കുന്നതിനു ചുമതലപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ.
ഒരു വിധത്തിലും കൃഷിയോഗ്യമാക്കാൻ വയ്യാത്ത തരിശുഭൂമികളെ 'ഭൂമിച്ഛിദ്രം' എന്ന പേരിൽ കന്നുകാലി-മേച്ചിൽസ്ഥലങ്ങളാക്കി.
അവ ഉപയോഗിക്കുന്നവരിൽനിന്നും കരം ഈടാക്കിവന്നു.
വനംവകുപ്പിനു രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്: ദ്രവ്യവനവും (തടികളും ലോഹങ്ങളും വനോത്പന്നങ്ങളും ലഭിക്കുന്നവ) ഹസ്തിവനവും (ആനകളെയും മറ്റു ഉപയോഗയോഗ്യമായ ജന്തുക്കളെയും പിടിക്കാനുള്ളവ).
സാധനങ്ങളുടെയും ഉത്പന്നങ്ങളുടെയും കയറ്റുമതിയും വിദേശരാജ്യങ്ങളുമായുള്ള വ്യാപാരബന്ധവും നിയന്ത്രിക്കുകയാണ് പണ്യാധ്യക്ഷന്റെ ജോലി.
വിദേശരാജ്യങ്ങളുമായി ചരക്കുകൾ കൈമാറുന്നത് 'പണ്യപ്രതിപണ്യം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. 'നാവാധ്യക്ഷന്റെ' മേല്നോട്ടത്തിൽ ജലമാർഗ്ഗമായ ചരക്കുകളുടെ കയറ്റിറക്കുമതികളും, സാർഥവാഹകസംഘങ്ങളുടെ സഹായത്തോടുകൂടി കരമാർഗ്ഗമായ വാണിജ്യവ്യാപാരങ്ങളും നടത്തപ്പെട്ടുവന്നു. 'വർത്തനി' എന്ന പേരിൽ ചുങ്കം ചുമത്തുന്ന ഏർപ്പാടിനും വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു.
ആയമാനം, വ്യാവഹാരികം, ഭാജനം തുടങ്ങിയ അളവുതൂക്ക ഉപകരണങ്ങളെയും, കാകനി, പണം തുടങ്ങിയ നാണയങ്ങളെയും പറ്റി അർത്ഥശാസ്ത്രം പറയുന്നുണ്ട്.
കമ്മട്ടത്തിന്റെ തലവൻ ലക്ഷണാധ്യക്ഷനാണ്. 'രൂപിക', 'വ്യാജി' എന്നീ പേരുകളിൽ പറയുന്ന ആദായമാർഗങ്ങൾ വില്പന നികുതിയാണെന്നും 'പാരീക്ഷിക' എന്നത് പദാർഥങ്ങളെ പരിശോധിക്കുന്നവനുള്ള പ്രതിഫലം (ളലല) ആണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു.
മൂല്യം, പരിഘ, ശുല്കം, അത്യയം, വൈധരണം, രൂപ, രൂപിക, ധാതു തുടങ്ങിയ വരുമാന മാർഗങ്ങളെപ്പറ്റിയും പരാമർശം കാണാം.
'സൂത്രാധ്യക്ഷൻ' (നെയ്ത്തുവ്യവസായമേധാവി), 'രഥാധ്യക്ഷൻ' (വാഹനവകുപ്പ്), 'വൈയാവൃത്യകാരൻ' (കച്ചവട ഏജന്റ്), 'കർമകാരൻ' (പ്രത്യേക വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഉള്ള പണിക്കാരൻ), 'ദാസൻ' (അടിമ) തുടങ്ങിയവരും ഓരോ വിധത്തിൽ രാജഭണ്ഡാരത്തിലെ മുതൽക്കൂട്ടിനു സംഭാവന ചെയ്തുവന്നു.
ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ രാജാവ് കഴിഞ്ഞാൽ അധികാരശ്രേണിയിൽ അനുക്രമമായി സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നവർ മന്ത്രി, പുരോഹിതൻ, സേനാപതി, യുവരാജാവ് എന്നിവരാണ്.
അന്തഃപുരരക്ഷികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ദൗവാരികന്മാർ, അന്തർവംശികന്മാർ, അന്തരമാത്യൻമാർ തുടങ്ങിയവരെ കാണാം.
ഭരണശ്രേണിയുടെ മേധാവിയായ സമാഹർത്താക്കൾ ഏതാണ്ട് ഇന്നത്തെ ചീഫ് സെക്രട്ടറിയുടെ സ്ഥാനമാണ് വഹിച്ചിരുന്നത്.
രാജ്യത്തിലെ ദുർഗ (കോട്ട) ങ്ങളിലൊഴികെ ബാക്കിയെല്ലാറ്റിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരം വ്യാപിച്ചിരുന്നു.
രാജ്യത്തെ ജില്ലകളായി തിരിച്ച് ഓരോന്നിലും സ്ഥാനികൻ (Collector) മാരെ നിയമിക്കുകയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജോലിയായിരുന്നു.
എട്ടോ പത്തോ ഗ്രാമങ്ങളുൾപ്പെട്ട റവന്യൂഘടകത്തിന്റെ മേധാവിക്ക് 'ഗോപൻ' എന്നായിരുന്നു പേര് (തഹസീൽദാർ).