smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
വടക്ക് ബ്രസൽസ്സിൽ നിന്ന് ഇംഗ്ലീഷ് ജനറൽ വെല്ലിംഗ്ടണിന്റേയും പ്രഷ്യൻ ജനറൽ ബ്ലൂഷറുടേയും നേതൃത്വത്തിൽ യഥാക്രമം ആംഗ്ലോ-ഡച്ചു സൈനികരും പ്രഷ്യൻ സൈനികരും ഓരോ ലക്ഷം  വീതം.
റൈൻ നദിയുടെ തീരത്ത് ഷ്വാസെൻബർഗന്റെ കീഴിൽ രണ്ടരലക്ഷത്തിലധികം പ്രഷ്യൻ സൈനികർ, ജർമനിയിലൂടെ രണ്ടു ലക്ഷം റഷ്യൻ പടയാളികൾ , ആൽപ്സ് മലയടിവാരത്തിലൂടെ അറുപതിനായിരം ഓസ്ട്രിയൻ പടയാളികൾ.
ഈ സൈനികർക്കൊക്കെ    വേണ്ടവിധത്തിൽ  സഹായങ്ങളെത്തിച്ചുകൊടുക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് നാവികസൈന്യവും തയ്യാറായി നിന്നു , .
സഖ്യശക്തികളുടെ മുഖ്യസൈന്യാധിപൻ വെല്ലിംഗ്ടൺ പ്രഭു ആയിരുന്നു.
നെപോളിയന്റെ പദ്ധതി
ദേശഭക്തിയും, ഫ്രാൻസിന്റെ അഭിമാനവും അഖണ്ഡതയും എടുത്തുകാട്ടി  വളരെ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് രണ്ടുലക്ഷത്തിൽപ്പരം സൈനികരെ സംഘടിപ്പിക്കാൻ നെപ്പോളിയനു കഴിഞ്ഞു .
പക്ഷെ ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ കൂട്ടുബലത്തിനു മുന്നിൽ ഇത് നിസ്സാരമായിരുന്നു.
നെപോളിയന്റെ മുന്നിൽ രണ്ടു സാധ്യതകളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഒന്നുകിൽ ,സർവസൈനികശക്തിയും പാരീസിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ശത്രുവിന്റെ  വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുക.
അതല്ലെങ്കിൽ, പാരിസിന്റെ രക്ഷക്കായി ഒരു ചെറുസൈന്യത്തെ നിർത്തി ബാക്കിയുള്ളവരേയും കൂട്ടി മുന്നോട്ടു ചെന്ന്  അതിർത്തിക്കപ്പുറത്ത്  ശത്രുവിനെനേരിടുക .
നെപോളിയൻ രണ്ടാമത്തെ മാർഗ്ഗമാണ് സ്വീകരിച്ചത്.
ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ അവർ ഒറ്റക്കെട്ടാകുംമുമ്പ് , ഒറ്റക്കൊറ്റക്ക്  നേരിടണം, അതും അതിവേഗം, ആകസ്മികമായി.
ഇത്തരമൊരു പദ്ധതിയാണ്   നെപോളിയൻ  ആസൂത്രണം ചെയ്തത്.
ആദ്യമായി വടക്ക്  വെല്ലിംഗണിന്റേയും ബ്ലൂഷറുടേയും സൈന്യങ്ങൾ ബ്രസൽസിൽവെച്ച്  ഒന്നു ചേരുന്നതു തടയാൻ നെപോളിയൻ തീരുമാനിച്ചു .
സൈനികനീക്കങ്ങൾ വാട്ടർലൂ യുദ്ധം -സൈനികനീക്കങ്ങൾ ജൂൺ 12-14
ജൂൺ 12-ന് അതിരാവിലെ പാരിസിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട്, നെപോളിയനും സൈന്യവും  ഇരുനൂറ്റിയൻപതുമൈൽ അകലെ  ഫ്രാൻസിന്റെ വടക്കൻ അതിർത്തിയിൽ അവെസ്നെസിൽ  എത്തിച്ചേർന്നു.
അമ്പതു മൈലകലെയായിരുന്ന ബ്രസൽസ് .
വെല്ലിംഗ്ടണിന്റെ സൈന്യം അവിടെ താവളമടിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷെ ബ്ലുഷറുടെ സൈന്യം ഏതാനും മൈലുകൾ അകലെയായിരുന്നു.
ജൂൺ 15-ന് നന്നേ പുലർച്ചെ  തീരെ  പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കാത്ത അവസരത്തിലാണ് ജനറൽ സീറ്റന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള    പ്രഷ്യൻ പടയെ  നെപ്പോളിയൻ   ആക്രമിച്ചു തോൽപിച്ചത്.
അവിടന്ന് ഏതാനും മൈലകലെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തായി  ബ്രസ്സൽസിലേക്കുള്ള   തന്ത്രപ്രാധാന്യവുമുള്ള  നാൽക്കവല പട്ടണം, ക്വാത്ര്-ബ്രാസ് , കിഴക്ക് ബ്ലൂഷറുടെ സൈനികത്താവളം നമൂർ.
ക്വാത്ര്-ബ്രാസ് കൈയടക്കിയാൽ പ്രഷ്യൻ പടയുടെ നീക്കങ്ങളെ തടുക്കാം.
നാല്പതിനായിരം സൈനികരേയും കൊണ്ട് ക്വാത്ര്-ബ്രാസ് ഉടൻ സ്വന്തം അധീനതയിലാക്കാൻ ജനറൽ നേയ്ക്ക് നിർദ്ദേശം നല്കിയശേഷം   നെപോളിയനും ഒരുസംഘം സൈനികരും അന്നു സായാഹ്നത്തോടെ ലിഗ്നിയിലേക്കു  നീങ്ങി .
ജൂൺ 15 ക്വാത്ര്-ബ്രാസ്
ജനറൽ നേ ജൂൺ പതിനഞ്ചിനു  രാത്രിതന്നെ  ക്വാത്ര് -ബ്രാസിലെത്തിയെങ്കിലും തന്ത്രപ്രധാനമായ നാല്ക്കവല പ്രതിരോധിക്കുന്നതിൽ കാലതാമസം വരുത്തി .
മൂന്നു ദിവസമായി തുടർച്ചയായി പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന  കനത്തമഴകാരണം പാതകൾ ചളിക്കുണ്ടുകളായി മാറിയിരുന്നു, സൈന്യവും അത്യന്തം ക്ഷീണിതരായിരുന്നു.
ഇരുട്ടും മഴയും കാരണം  കാലാൾപ്പടക്കും കുതിരപ്പടക്കും  സുഗമമായി മുന്നോട്ടു നീങ്ങാനായില്ല.
കവല വളയുന്നത്  പിറ്റേന്ന്  അതിരാവിലേക്കു മാറ്റിവെച്ച് ജനറൽ നേയുടെ സൈന്യം അന്നു രാത്രി വിശ്രമിച്ചു.
പക്ഷെ  ക്വാത്ര്-ബ്രാസ് സുരക്ഷിതമാക്കിയെന്ന സന്ദേശം നെപോളിയന് എത്തിച്ചു .
എന്നാൽ വേണ്ടത്ര സൈനികശക്തി ഇല്ലാഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് താനപ്രകാരം ചെയ്തതെന്ന് ജനറൽ നേ പിന്നീട് രേഖപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി .
ജനറൽ നേയുടെ ഭാഗത്തുണ്ടായ ഈ വീഴ്ച നെപോളിയന്റെ പരാജയകാരണങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു .
ക്വാത്ര്-ബ്രാസിൽ നിന്ന് ബ്രസ്സൽസിലേക്ക്  പതിനഞ്ചു കിലോമീറ്ററേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു .
ജൂൺ പതിനഞ്ചിന് രാത്രിതന്നെ ചാരന്മാർ വഴി ക്വാത്ര്-ബ്രാസിലെ ഫ്രഞ്ചു സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് വിവരം ലഭിച്ചയുടൻ, വെല്ലിംഗ്ടൺ രായ്ക്കുരാമാനം സൈന്യത്തോടൊപ്പം അവിടെയെത്തി നാല്ക്കവല കൈയടക്കി.
ഇതോടെ സഖ്യസൈന്യങ്ങൾക്ക് വടക്കോട്ടു നീങ്ങാൻ  യാതൊരു വിധ തടസ്സങ്ങളും ഇല്ലാതായി.
ജൂൺ 16 ലിഗ്നി യുദ്ധം
ജൂൺ പതിനാറിന് അതിരാവിലെ ഒരു വിഭാഗം  സൈന്യത്തെ പ്രതിരോധത്തിനായി  ക്വാത്ര്-ബ്രാസിൽ നിറുത്തിയശേഷം ബാക്കി സൈന്യവുമായി വെല്ലിംഗ്ടൺ   സുഗമമായി ബ്രസൽസിലേക്കു തിരിച്ചു.
അന്നു തന്നെ  രാവിലെ നെമൂറിലെ  ബ്ലുഷറുടെ പ്രഷ്യൻ സൈന്യം     ലിഗ്നിയിൽ വെച്ച് നെപോളിയനുമായി   ഏറ്റുമുട്ടി .
രാത്രിയോളം   നീണ്ടുനിന്ന  അതിഘോരമായ യുദ്ധത്തിലൂടെ   പ്രഷ്യൻ പട്ടാളത്തെ തടഞ്ഞു നിർത്തി, വാവ്രിലേക്ക്  പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ  നെപോളിയനു കഴിഞ്ഞു , .
ബ്ലൂഷറുടെ പിൻവാങ്ങലിനെക്കുറിച്ചറിഞ്ഞ     വെല്ലിംഗ്ടൺ ബ്രസൽസിലേക്കു തിരിച്ചുപോകാതെ  വാവ്രിനടുത്ത്  വാട്ടർലൂയിൽ താവളമടിച്ചു .
ബ്ലൂഷറുടെ സൈന്യത്തെ പിന്തുടർന്ന്  വാവ്രിൽത്തന്നെ  തടുത്തുനിറുത്താനുള്ള നിർദ്ദേശവുമായി മാർഷൽ ഗ്രൗഷിയെ വലിയൊരു സൈന്യ വിഭാഗത്തോടൊപ്പം  നെപ്പോളിയൻ അയച്ചു , .
നെപോളിയനും    ജനറൽ നേയും ബാക്കി സൈന്യത്തോടൊപ്പം  വെല്ലിംഗ്ടണിനെ നേരിടാൻ ബ്രസ്സൽസ് ലക്ഷ്യമാക്കി സൈന്യത്തെ നയിച്ചു .
ജൂൺ 17 വാട്ടർലൂവിലേക്ക്
ഇതിനകം സൈന്യസമേതം വാട്ടർലൂവിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന.
വെല്ലിംഗ്ടണിന്   യുദ്ധക്കളത്തേയും സമീപപ്രദേശങ്ങളേയും പറ്റി  വിശദമായി മനസ്സിലാക്കി തന്ത്രപൂർവം സൈനികരെ വിന്യസിക്കാൻ വെല്ലിംഗ്ടണിന് ആവോളം സമയം ലഭിച്ചു.
ഉഴുതുമറിച്ചിട്ട വയൽപ്രദേശമായിരുന്നു വാട്ടർലൂ.
ഒഴിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന തോട്ടവളപ്പുകളും അതിനകത്തെ വിശാലമായ വീടുകളും (La Haye Sainte and Hougoumont) വെല്ലിംഗ്ടണിന്റെ സൈന്യവിഭാഗങ്ങൾക്ക് ഏറെ ഉപകാരപ്രദമായിത്തീർന്നു .
അധികം ഉയരമില്ലാത്ത കുന്നിനു  പുറകിലായി (reverse slope)  സൈന്യത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗത്തേയും നിറുത്തി ,   വളരെ കുറച്ചുപേരെ മാത്രം വെല്ലിംഗ്ടൺ മുന്നിൽ അണിനിരത്തി.
കുന്നിൻമുകളിൽനിന്ന്  ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ വ്യക്തമായി കാണാൻ വെല്ലിംഗ്ടണിനു കഴിഞ്ഞു .
ബ്ലൂഷറുടെ സൈന്യം വന്നെത്താൻ കാത്തിരിക്കയായിരുന്നു വെല്ലിംഗ്ടൺ .
രാത്രിയോടേയാണ്  നെപോളിയന്റെ സൈന്യവും വാട്ടർലൂവിലെത്തിയത് .
ഇരുട്ടും മഴയും കാരണം യുദ്ധക്കളത്തിന്റെ കിടപ്പും സാധ്യതകളും വേണ്ടപോലെ മനസ്സിലാക്കാൻ നെപോളിയനു കഴിഞ്ഞില്ല .
ശത്രുസൈന്യത്തിനു സമാന്തരമായി  താഴ്വാരത്തു നിന്നിരുന്ന നെപോളിയന് ശത്രുവിന്റെ സംഖ്യാബലത്തെക്കുറിച്ചും  വ്യക്തമായ ധാരണകളില്ലായിരുന്നു.
എത്രയും പെട്ടെന്ന് സൈന്യസമേതം എത്തിച്ചേരാൻ  മാർഷൽ ഗ്രൗഷിക്ക് നെപോളിയൻ സന്ദേശമെത്തിച്ചു .
പക്ഷെ ഈ സന്ദേശം തനിക്കു ലഭിച്ചില്ലെന്ന് ഗ്രൗഷി പിന്നീട്  പ്രസ്താവിച്ചു , .
ഗ്രൗഷിയുടെ സൈന്യവ്യൂഹം തക്കസമയത്ത് എത്തിച്ചേരാഞ്ഞതും നെപോളിയന്റെ പരാജയകാരണങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു .
ജൂൺ18 വാട്ടർലൂ വാട്ടർലൂ യുദ്ധക്കളം 18ജൂൺ 1815
ലായെസാന്റ് തോട്ടവളപ്പും വീടും പിടിച്ചെടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഫ്രഞ്ചു സൈന്യും മുന്നേറി .
തുടർച്ചയായുള്ള മഴകാരണം ചെളിക്കണ്ടങ്ങളിലൂടെ  നീങ്ങാൻ ഫ്രഞ്ചുസൈന്യം നിർബന്ധിതരായി.
പതിനൊന്നുമണിക്കാണ് യുദ്ധം ആരംഭിച്ചത് .
അനേകം മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ടുനില്ക്കയും ചെയ്തു.
ഉച്ചയോടെ വെല്ലിംഗ്ടണിന്റെ സൈന്യനിരയിൽ പിളർപ്പുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിജയം സുനിശ്ചിതമെന്ന് നെപോളിയൻ ഉറപ്പിച്ച സമയത്ത് ബ്ലൂഷറുടെ വമ്പിച്ച സൈന്യം സ്ഥലത്തെത്തി , .
ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം അതിശക്തമായി ചെറുത്തു നിന്നെങ്കിലും ശത്രുവിന്റെ സൈന്യബലം കാരണം ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോയി.
ഫ്രഞ്ചുസൈന്യത്തേക്കാൾ മൂന്നിരട്ടി സംഖ്യബലമുണ്ടായിരുന്നു ശത്രുസൈന്യത്തിന് .
ഒടുവിൽ ഇംപീരിയൽ ഗാർഡ്സ് എന്ന സ്വന്തം ബറ്റാലിയനോടൊപ്പം നെപോളിയനും രംഗത്തിറങ്ങി .
പക്ഷെ ഫലമുണ്ടായില്ല.
വെല്ലിംഗ്ടൺ വിജയക്കൊടി പറത്തി, ബ്ലൂഷർ ഫ്രഞ്ചുസൈന്യത്തെ യുദ്ധത്തളത്തിൽ നിന്നു തുരത്താനുള്ള ചുമതല ബ്ലൂഷറിനു നല്കി .
നെപോളിയനും ശേഷിച്ച സൈനികരും കഴിയുന്നത്ര വേഗത്തിൽ പാരിസിലേക്കു കുതിച്ചു .
യുദ്ധാനന്തരം നെപോളിയൻ
പാരിസിൽ തിരിച്ചെത്തിയ നെപോളിയൻ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നു.
പക്ഷെ സാഹചര്യങ്ങൾ അനുകൂലമായിരുന്നില്ല.
കിരീടാവകാശിയായി പുത്രൻ നെപോളിയൻ രണ്ടാമനെ പ്രഖ്യാപിച്ച് , നെപോളിയൻ സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്തു.
അമേരിക്കയിലേക്കു കടൽമാർഗ്ഗം പോകുന്നതിന്ടെ ബ്രിട്ടീഷ് കപ്പൽ വഴിതടഞ്ഞ് ഇംഗ്ലീഷു തീരത്ത് എത്തിച്ചു.
ഒടുവിൽ സെന്റ് ഹെലേനയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് തടങ്ങലിൽ മരണം വരെ കഴിയേണ്ടിവന്നു.
1821 മെയ് 5-ന് നെപോളിയൻ അന്തരിച്ചു.
ഭൗതികശരീരം അവിടെത്തന്നെ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
പിന്നീട്  ദശാബ്ദങ്ങൾക്കുശേഷം 1840-ൽ നെപോളിയന്റെ അസ്ഥികൾ വലിയ ആർഭാടത്തോടെ പാരീസിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന്  സൈനിക മന്ദിരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുകയുണ്ടായി .
വെല്ലിംഗ്ടൺ
വെല്ലിംഗ്ടൺ പ്രഭുവിന്റെ സൈനിക ജീവിതത്തിലെ  വൻവിജയമായി  വാട്ടർലൂ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു .
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം സൈനികജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് വെല്ലിംഗ്ടൺ രാഷ്ട്രീയത്തിലിറങ്ങി.
രണ്ടു തവണ ബ്രിട്ടന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി പദത്തിൽ ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു.1846-ൽ സജീവരാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചു.
1852 സപ്റ്റമ്പർ 14-ന്  അന്തരിച്ചു.
ഫ്രാൻസിൽ ബൂർബോൺ രാജവംശം വീണ്ടും അധികാരത്തിലെത്തി .
പൂർണമായ ജനപിന്തുണ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും  ലൂയി പതിനെട്ടാമൻ, മരണം വരെ (1824) ഭരിച്ചു.
സന്താനങ്ങളില്ലാതിരുന്നതിനാൽ   സഹോദരൻ അർത്വാ പ്രഭു,  ചാൾസ് പത്താമനായി  അധികാരമേറ്റു .
രാജാവിന്റെ നയങ്ങളോട് ജനങ്ങൾ പ്രക്ഷോഭത്തിലൂടെ പ്രതികരിച്ചപ്പോൾ   ചാൾസ് പത്താമൻ 1830-ൽ പാലായനം ചെയ്ത്   ഇംഗ്ലണ്ടിൽ അഭയം തേടി .
പിന്നീട് ഒർല്യാൻസ് രാജവംശജനായിരുന്ന ലൂയി ഫിലിപ്പ് സിംഹാസനത്തിലിരുന്നു .
1830മുതൽ-48 വരേയുള്ള ഈ പതിനെട്ടു വർഷങ്ങൾ ജൂലൈ മോണാർകി എന്നാണ് ഫ്രഞ്ചു ചരിത്രത്തിൽ  അറിയപ്പെടുന്നത്.
ലൂയി ഫിലിപ്പിനും പിടിച്ചു നില്ക്കാനായില്ല.
1848-ലെ ജനകീയപ്രക്ഷോഭം  രാജവാഴ്ച അവസാനിപ്പിച്ചു;  ഫ്രാൻസ് വീണ്ടും ഹ്രസ്വ കാലത്തേക്ക് (1848-52) റിപബ്ലിക്കായി , നെപോളിയന്റെ സഹോദരൻ ലൂയിസിന്റെ പുത്രൻ ലൂയി നെപോളിയനെ പ്രസിഡൻഡു സ്ഥാനത്ത് അവരോധിച്ചു.
പക്ഷെ ലൂയി നെപോളിയൻ  1852-ൽ   സ്വയം ചക്രവർത്തിയായി  പ്രഖ്യാപിച്ചു, നെപ്പോളിയൻ മൂന്നാമൻ എന്ന പേരിൽ പതിനെട്ടു വർഷം ഭരിച്ചു .
ജർമനിയുമായുണ്ടായ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട് സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു.
1870-ൽ ഫ്രാൻസ് വീണ്ടും റിപബ്ലിക്കായി യൂറോപ്പ്
വാട്ടർലൂ യുദ്ധത്തിനുശേഷം യൂറോപ്പിന്റെ ഭൂപടത്തിൽ പലേ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.
ഇറ്റാലിയൻ പ്രവിശ്യകൾക്ക് അവയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം തിരിച്ചു കിട്ടി.
പിന്നീട്, ഗരിബാൾഡിയുടെ വർഷങ്ങൾ നീണ്ടു നിന്ന ശ്രമത്തിലൂടെ ഇറ്റലിയുടെ ഏകീകരണം നടന്നു , വടക്കൻയൂറോപ്പിൽ പുതിയൊരു സംയുക്തരാഷ്ട്രം, German Confederation രൂപം കൊണ്ടു.
ഓസ്ട്രിയയും പ്രഷ്യയുമടക്കം മറ്റു 38  പ്രവിശ്യകൾ ജർമൻ സംയുക്തരാഷ്ട്രം ഉൾക്കൊണ്ടു.
പക്ഷെ ഓസ്ട്രിയയും പ്രഷ്യയും തമ്മിലുള്ള അധികാരവടംവലി തുടർച്ചയായ ഉരസലുകൾക്കും പിന്നീട് പിളർപ്പിനും കാരണമായി.
1866-ൽ ബിസ്മാർക്ക് ഉത്തരജർമൻ സംയുക്തരാഷ്ട്രത്തിന് രൂപം നല്കി ഇതാണ് 1871-ൽ സെക്കൻഡ് റൈഷ് (Second Reich) ആയും  പിന്നീട് ജർമനിയായും പരിണമിച്ചത്.
1848-ൽ യുറോപ്പിൽ ജനകീയ വിപ്ലവം പടർന്നു പിടിച്ചു യൂറോപ്പിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വിപ്ലവവർഷം എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്.
വിവിധരാജ്യങ്ങളിൽ വിവിധ കാരണങ്ങളാണ്  ജനങ്ങളെ പ്രക്ഷോഭിപ്പിച്ചതെങ്കിലും ഫ്യൂഡൽ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് ജനാധിപത്യത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റമാാണ് ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചത്.
ഇതേ വർഷം തന്നേയാണ് മാർക്സും ഏംഗൽസും ചേർന്നെഴുതിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
പഠനങ്ങൾ, കലാസൃഷ്ടികൾ
യുദ്ധം അവസാനിച്ചതുമുതൽ ഇന്നു വരെ വാട്ടർലൂ  ചർച്ചകൾക്കും വിശ്ലേഷണങ്ങൾക്കും വിധേയമായ ചരിത്രസംഭവമായി തുടരുന്നു.
ചില പഠനങ്ങളിൽ  സഖ്യശക്തികളുടെ യുദ്ധസാമർഥ്യവും വെല്ലിംഗ്ടൺ പ്രഭുവിന്റെ സന്ദർഭോചിതമായ  സൈനികനേതൃത്വവും ഏറെ പ്രശംസകൾക്ക് പാത്രമായിട്ടുണ്ട് , .
അതേ സമയം ഫ്രഞ്ചു പരാജയത്തിനു കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെടുന്നത് നെപോളിയന്റെ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആരോഗ്യനിലയും നിർണായക ഘട്ടങ്ങളിൽ  മാർഷൽ നേ, മാർഷൽ ഗ്രൗഷി എന്നിവർക്കു പറ്റിയ  വീഴ്ചകളുമാണ് .
അധികം താമസിയാതെത്തന്നെ വില്യം താക്കറേയുടെ വാനിറ്റി ഫെയർ (1847) വിക്റ്റർ യൂഗോയുടെ ലെ മിസ്റാബ്ലെ (1862), എന്നീ സാഹിത്യകൃതികളിൽ വാട്ടർലൂ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടു.
വാട്ടർലൂ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചരിത്രാംശങ്ങൾ ജോർജെറ്റ് ഹെയറുടെ ആൻ ഇൻഫേമസ് ആർമി(1937) എന്ന നോവലിലുണ്ട്.
1990-ലാണ് ബെർണാഡ് കോൺവെല്ലിന്റെ നോവൽ ഷാർപ്പിന്റെ വാട്ടർലൂ (Sahrpe's Waterloo) പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
വാട്ടർലൂ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന  റിചാർഡ് ഷാർപ് എന്ന കാല്പനിക ഇംഗ്ലീഷു സൈനികൻറെ  കഥ പിന്നീട് ടെലിവിഷൻ സീരിയലും ആയി.
1970-ൽ റഷ്യൻ-ഇറ്റാലിയൻ സംരംഭമായ വാട്ടർലൂ എന്ന പടം പുറത്തിറങ്ങി.
സന്ദർഭാനുസരണം നിർണായകമത്സരം, സമ്പൂർണ പരാജയം എന്നീ വിവക്ഷകളോടെ വാട്ടർലൂ എന്ന പദം ഇംഗ്ലീഷു ഭാഷയിൽ  ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു .
അവലംബം {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) ; horizontal tab character in | title= at position 124 ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) ; horizontal tab character in | title= at position 121 ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help ) ; horizontal tab character in | title= at position 121 ( help ) {{ cite book }} : External link in | title= ( help )
വാട്ടർ ലില്ലീസ് (1919) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Water_Lilies_(1919)
1919 ൽ ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ് ക്ലോദ് മോനെ വരച്ച ചിത്രമാണ് വാട്ടർ ലില്ലീസ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാട്ടർ ലില്ലി സീരീസുകളിലൊന്നാണ് ഈ ചിത്രം.
ഒരു വലിയ ജോഡി പാനലിന്റെ ഇടത് പാനലായ പെയിന്റിംഗിൽ മോനെയുടെ ഫ്രഞ്ച് കുളത്തിലെ വാട്ടർ ലില്ലികളുടെ ഉപരിതലത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് വെളിച്ചം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ന്യൂയോർക്കിലെ മെട്രോപൊളിറ്റൻ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ടിൽ ഈ ചിത്രം പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മോനെയുടെ വലിയ പെയിന്റിംഗുകളിലൊന്നായ ഇതിൽ സൂര്യാസ്തമയത്തിന്റെ ഭംഗി വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
1919-ൽ ക്ലോഡ് മോനെ ഒരു വൃദ്ധനായിരുന്നു.
ഇതിനകം 70 വർഷമായി അദ്ദേഹം പെയിന്റിംഗ് നടത്തിയിരുന്നു.
ഫ്രാൻസിലെ ഗിവർണിയിൽ ക്ലോദ് മോനെയുടെ വീടും പൂന്തോട്ടങ്ങളും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ലാഭരഹിത സ്ഥാപനമാണ് ഫോണ്ടേഷൻ ക്ലോദ് മോനെ .
43 വർഷമായി മോനെ ഇവിടെ താമസിക്കുകയും പ്രധാനമായും വാട്ടർ ലില്ലീസ് സീരീസ് പെയിന്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
വാട്ടർ വില്ലോ (റോസെറ്റി) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Water_Willow_(Rossetti)
1871-ൽ ഡാന്റേ ഗബ്രിയേൽ റോസെറ്റി ചിത്രീകരിച്ച ഓയിൽ പെയിന്റിംഗാണ് വാട്ടർ വില്ലോ.
കെൽ‌സ്കോട്ട് മാനറിനടുത്തുള്ള നദീതീരത്ത് ജെയ്ൻ മോറിസ് , ഇടത് പശ്ചാത്തലത്തിൽ മാനർ, കുന്നിന് താഴെ കെൽ‌സ്കോട്ട് ചർച്ച് എന്നിവ വലതുവശത്ത് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഉത്ഭവം Chalk study for Water Willow .
Birmingham Museums Art Gallery .
1871 മെയ് മാസത്തിൽ വില്യം മോറിസ് ലണ്ടനിൽ നിന്നുള്ള വേനൽക്കാല രക്ഷപ്പെടലിനായി 17-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഓക്സ്ഫോർഡ്ഷയറിലെ കെൽ‌സ്കോട്ടിന് സമീപം തേംസിനടുത്തുള്ള ലൈംസ്റ്റോൺ മാനർ ഹൗസ് കെൽ‌സ്‌കോട്ട് മാനറിനെ വാടകയ്‌ക്കെടുത്തു.
ഉടമ്പടി റോസെറ്റി പങ്കിട്ടു.
പക്ഷേ താമസിയാതെ ഈ വീട് റോസെറ്റിയുടെയും മോറിസിന്റെ ഭാര്യ ജെയ്ന്റെയും ദീർഘകാലത്തെ കുഴപ്പംപിടിച്ച രഹസ്യബന്ധം പുലർത്തുന്നതിനുള്ള ഏകാന്തസ്ഥലമായി മാറി.
1871-ൽ മോറിസ് കുട്ടികളോടൊപ്പം ഇരുവരും അവിടെ സമാധാനമുള്ള ഒരു വേനൽക്കാലം ചെലവഴിച്ചു.
ആ സമയത്ത് മോറിസ് സ്വയം ഐസ്‌ലാൻഡിലേക്ക് പോയി.
കെൽ‌സ്‌കോട്ടിലെ നിറമുള്ള ചോക്കുകളിൽ വാട്ടർ വില്ലോയുടെ ഒരു പതിപ്പ് റോസെറ്റി നിർമ്മിക്കുകയും തുടർന്ന് "കൈവശമുള്ള മനോഹരമായ പഴയ ഫ്രെയിമിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ" ചെറിയ എണ്ണച്ചായാചിത്രം വരയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ചോക്ക് പഠനത്തിൽ ജെയ്ൻ അന്തിമ പെയിന്റിംഗിന്റെ സങ്കടത്തിന്റെയും വാഞ്‌ഛയുടെയും പ്രതീകം ആയ വില്ലോ ശാഖകളേക്കാൾ സ്നേഹത്തിന്റെയും ഓർമ്മയുടെയും പ്രതീകം ആയ ഒരു പാൻസി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിട്ട റോസെറ്റി 1877-ൽ ഈ പെയിന്റിംഗ് അക്കാലത്ത് പ്രോസെർപൈൻ വാങ്ങിയ മാഞ്ചസ്റ്റർ കോട്ടൺ സ്പിന്നറായ വില്യം ആൽഫ്രഡ് ടർണർ (1839–1886) എന്ന പുതിയ ചിത്രം വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് വിറ്റു.
ചിത്രം വിറ്റതിന് റോസെറ്റി ജെയ്ൻ മോറിസിനോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു "കെൽ‌സ്കോട്ട് ചിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായതിൽ ശരിക്കും മരണകരമായി  ഖേദിക്കുന്നു" പക്ഷേ "ബദൽ‌ ഇല്ലെന്ന്‌ തോന്നി".
ടർണറുടെ മരണശേഷം, പെയിന്റിംഗ് 1888 ഏപ്രിൽ 28 ന് ക്രിസ്റ്റീസ് ലേലത്തിൽ വിറ്റു.
അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർവഹണാധികാരികൾ വാങ്ങി.
1890 ൽ അമേരിക്കൻ കളക്ടർ സാമുവൽ ബാൻക്രോഫ്റ്റ് ഏറ്റെടുത്ത ആദ്യത്തെ പ്രീ-റാഫലൈറ്റ് പെയിന്റിംഗാണ് വാട്ടർ വില്ലോ.
ചാൾസ് ഫെയർഫാക്സ് മുറെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ ചെയ്യാൻ ബാൻക്രോഫ്റ്റ് പിന്നീട് പെയിന്റിംഗ് ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് അയച്ചു.
ജെയ്ൻ മോറിസിന് നൽകിയ ഒരു പകർപ്പ് നിർമ്മിക്കാൻ മുറെ ബാൻക്രോഫ്റ്റിന്റെ അനുമതി ചോദിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
കാരണം ""അവളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരമായ ചിത്രം അവൾക്കും ഉണ്ടായിരിക്കണം.
" 1935-ൽ ബാൻക്രോഫ്റ്റിന്റെ പിൻഗാമികൾ ഡെലവെയർ ആർട്ട് മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് ഒറിജിനൽ കൈമാറി.
1882-ൽ മാഞ്ചസ്റ്ററിലും 1887-ൽ ലണ്ടനിലും 1892-ൽ ഫിലാഡൽഫിയയിലും പെയിന്റിംഗ് പ്രദർശിപ്പിച്ചു.
1917-ലും 1934-ലും വിൽമിംഗ്ടൺ , ഡെലവെയർ, ന്യൂ ഹാവൻ , 1976-ൽ കണക്റ്റിക്കട്ട്, 2003-ൽ ലിവർപൂൾ, ആംസ്റ്റർഡാം എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇത് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
വാട്നഗർ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Vadnagar
ഗുജറാത്തിലെ മെഹ്സാനയിലെ ഒരു നഗരവും മുനിസിപ്പാലിറ്റിയുമാണ് വാട്നഗർ.
ഇന്ത്യയുടെ പതിനാലാമത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായ നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ ജന്മസ്ഥലവുമാണിത്.
വാട്നഗർ ശരാശരി 143 മീറ്റർ (469 അടി) ഉയരത്തിൽ (23.78 ° N 72.63 ° E ) ആണ് സ്ഥിതിതിചെയ്യുന്നത്.
ശ്രദ്ധേയരായ ആളുകൾ നരേന്ദ്ര മോദി , ഇന്ത്യയുടെ പതിനാലാമത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി അവലംബം Vadnagar - an ancient city Vadnagar's second kirti toran re-established: News report on DeshGujarat.
വാട്ടർഫോർഡ്
വാട്ടർഫോർഡ് , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സംസ്ഥാനമായ കാലിഫോർണിയയിലെ സ്റ്റാനിസ്ലൌസ് കൌണ്ടിയിലുൾപ്പെട്ടതും ഈ കൌണ്ടിയിലെ എട്ടാമത്തെ വലിയ നഗരവുമാണ്.
2010 ലെ സെൻസസ് രേഖകൾ പ്രകാരം ഈ നഗരത്തിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ 8,456 ആയിരുന്നു.
മോഡെസ്റ്റോ മെട്രോപോളിറ്റൻ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ മേഖലയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ നഗരം.
വാട്ടർഫോർഡ് നിലനിൽക്കുന്ന അക്ഷാംശ രേഖാംശങ്ങൾ 37°38′42″N 120°46′3″W (37.645132, -120.767609) ആണ്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സെൻസസ് ബ്യൂറോയുടെ കണക്കുകൾപ്രകാരം, ഈ നഗരത്തിന്റെ മൊത്തം വിസ്തീർണ്ണം ഏകദേശം 2.4 ചതുരശ്ര മൈൽ (6.2 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ആണ്.
ഇതിൽ 2.3 ചതുരശ്ര മൈൽ (6.0 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) പ്രദേശം കരഭൂമിയും ബാക്കി 0.04 ചതുരശ്ര മൈൽ (0.10 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) അതായത് (1.72% ) ജലം ഉൾപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളുമാണ്.
ടൌളുമ്നേ നദിയുടെ പരിസരത്താണ് നഗരം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
വാട്ടർഫോർഡ് നഗരം സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 51 അടി (16 മീറ്റർ) ഉയരത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ്, ന്യൂയോർക്ക്
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് ( / w ɔː t ər ˈ v l iː t / waw-tər-VLEET or / w ɔː t ər v ə ˈ l iː t / waw-tər-və-LEET ) അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ന്യൂയോർക്ക് സംസ്ഥാനത്ത് ആൽബനി കൗണ്ടിയിലെ ഒരു നഗരമാണ് .
2010 ലെ യു.എസ് സെൻസസ് അനുസരിച്ചുള്ള ഈ നഗരത്തിലെ ജനസംഖ്യ 10,254 ആയിരുന്നു.
സംസ്ഥാന തലസ്ഥാനമായ ആൽബനിയുടെ വടക്കു ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് നഗരത്തിന്റെ, വടക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, തെക്ക് അതിർത്തികളിൽ കൊളോണി പട്ടണം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഈ നഗരം "ആഴ്സണൽ സിറ്റി" എന്ന അപരനാമത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്.
1609 -ൽ പര്യവേക്ഷകനായ ഹെൻറി ഹഡ്സൺ വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് പ്രദേശത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു.
ഡച്ച് വ്യാപാരിയായിരുന്ന കിലിയൻ വാൻ റെൻസിലെയറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ റെൻസലയേർസ്വിക്ക് രക്ഷാധികാരിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ പ്രദേശം ആദ്യമായി 1643 -ൽ ഒരു കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രമായിത്തീർന്നു.
1710 -ൽ ഡെറിക് വാൻ ഡെർ ഹെയ്ഡൻ എന്ന വ്യക്തി ബ്ലീക്കർ ഫാമിൽ നിന്ന് (16 ആം തെരുവിന് സമീപം) ഹഡ്സൺ നദിക്ക് കുറുകെ ട്രോയിയിലേക്ക് ഒരു കടത്ത് സേവനം ഏർപ്പെടുത്തി.
വിപ്ലവ യുദ്ധസമയത്ത് സൈന്യം 1777 -ൽ സരടോഗ യുദ്ധത്തിനായി ബെമിസ് ഹൈറ്റ്സിലേക്കും സ്റ്റിൽ വാട്ടറിലേക്കും നയിക്കുന്ന വഴിയിൽ ഈ ഫെറി സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
1786 -ൽ, ഫെറി സ്ട്രീറ്റിൽ (ഇന്നത്തെ 14 ആം തെരുവ്) രണ്ടാമത്തെ കടത്ത് സേവനം ട്രായിയിലേക്ക് ആരംഭിച്ചു.
അക്കാലത്ത് ആൽബാനി നഗരം നിലനിന്നിരുന്ന പ്രദേശമൊഴിച്ചുള്ള ഇന്നത്തെ ആൽബനി കൗണ്ടി മുഴുവനും ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് 1788-ൽ വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് പട്ടണം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് പട്ടണപ്രദേശത്തിൽ നിന്ന് പിൽക്കാലത്ത് മറ്റനേകം പട്ടണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, ഈ നഗരം കൗണ്ടിയിലെ "പട്ടണങ്ങളുടെ മാതാവ്" ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
റിവർ, ഫെറി തെരുവുകളുടെ (ബ്രോഡ്‍വേ, 14 ആം നമ്പർ തെരുവുകൾ) മൂലയ്ക്കായി 1816 ൽ ആദ്യ തപാലാപ്പീസ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതോടെ ഇതിന് വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് എന്ന പേര് ലഭിച്ചു.
1866 ലെ വെസ്റ്റ് ട്രോയ്
ഭാവി നഗരത്തിന്റെ സ്ഥാനം ഗിബ്ബോൺസ്‌വില്ലെ ഗ്രാമം (1824) അതിന്റെ പിൻഗാമിയായ വെസ്റ്റ് ട്രോയി, വാഷിംഗ്ടൺ കുഗ്രാമം (പിന്നീട് പോർട്ട് ഷൂയ്ലർ) എന്നിവ ഏറ്റെടുത്തു.
വടക്ക് ബഫല്ലോ സ്ട്രീറ്റിൽ നിന്നാരംഭിക്കുന്ന (ബ്രോഡ്‌വേ, 15 –ആം തെരുവ് എന്നിവ) ജോൺ ബ്ലീക്കറുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന കൃഷിക്കളം മുതൽ   25 -ആം സ്ട്രീറ്റിനു സമീപത്തെ ഊതൌട്ട് കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുണ്ടായിരുന്ന കൃഷിക്കളം വരെ വ്യാപിച്ചുകിടന്ന പ്രദേശങ്ങൾ 1823 -ൽ ഫിലിപ്പ് ഷൂയ്ലർ, ഐസായ്സ് വാറൻ, റിച്ചാർഡ് പി. ഹാർട്ട്, നാഥൻ വാറൻ എന്നിവർചേർന്ന് വാങ്ങുകയും അവർ അതിന് വെസ്റ്റ് ട്രോയ് എന്ന് പേര് നൽകുകുയും ചെയ്തു.
നോർത്ത് സ്ട്രീറ്റ് (എട്ടാം തെരുവ്) മുതൽ ബഫല്ലോ സ്ട്രീറ്റ് (15 -ആം തെരുവ്) വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ജെയിംസ് ഗിബ്ബോൺസിന്റെ (1805 -ൽ അദ്ദേഹം വാങ്ങിയ) കൃഷിയിടമായിരുന്നു ഗിബൺസ്വില്ലെ.
1814 -ന് മുമ്പ് ഒരു സ്ഥിര കുടിയേറ്റ പ്രദേശമായി മാറിയിരുന്ന വാഷിംഗ്ടൺ, ഗിബ്ബോൺസ്‌വില്ലിന് തെക്ക് ഭാഗവും ഇന്നത്തെ ആഴ്‌സണലിന് തെക്കുള്ള വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് പ്രദേശവും ഉൾപ്പെട്ടതും 1827 ൽ പോർട്ട് ഷയ്ലർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നതുമായിരുന്നു.
ഗിബ്ബോൺസ്‌വില്ലെ, വെസ്റ്റ് ട്രോയി പട്ടണങ്ങൾ അടുത്തടുത്തായി ഇരുന്നിട്ടും (വെസ്റ്റ് ട്രോയ് ഗിബ്ബോൺസ്‌വില്ലെയുടെ വടക്കൻ അതിർത്തിയിൽ കിടക്കുന്നു), രണ്ടും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന കിടമത്സരം ഇരു പട്ടണങ്ങളുടേയും തെരുവുകളുടെ നാമകരണങ്ങളിലും പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നു.
1824 -ൽ ഗിബൺസ്വില്ലെ ഒരു ഗ്രാമമായി സംയോജിപ്പിക്കപ്പെടുകയും, 1836 -ൽ ഗിബൺസ്വില്ലെ, പോർട്ട് ഷൂലർ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ചേർത്ത് വെസ്റ്റ് ട്രോയ് ഗ്രാമമായി സംയോജിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഇത് റദ്ദാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
1847 -ൽ വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് തപാലോഫിസ് അതിന്റെ പേര് വെസ്റ്റ് ട്രോയ് എന്നാക്കി മാറ്റി.
1830 -ൽ ഗിബൺസ്വില്ലിൽ 559, വെസ്റ്റ് ട്രോയിയിൽ 510, പോർട്ട് ഷൂയ്ലറിൽ 450 എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യ.
1865-ൽ, ഇന്നത്തെ വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് ട്രോയ് ജില്ലയ്ക്കുള്ളിലെ ക്യാപ്പിറ്റൽ പോലീസ് ഫോർസിലേയ്ക്ക് ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
മുനിസിപ്പൽ പോലീസിന്റെ പ്രാദേശിക ഏകീകരണത്തിനുള്ള ഈ ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടതോടെ 1870 -ൽ വെസ്റ്റ് ട്രോയ് പോലീസ് സേന സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
1895 ആയപ്പോഴേക്കും വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പട്ടണം ഇന്നത്തെ നഗരമായ വാട്ടർവലിയറ്റ് (അക്കാലത്ത് വെസ്റ്റ് ട്രോയ് ഗ്രാമം) കൊളോനി പട്ടണം, ഗ്രീൻ ഐലന്റ് ഗ്രാമം/പട്ടണം എന്നിവയുൾപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശമായി ചുരുങ്ങി.
1895 -ൽ കോളനി പട്ടണം ഇതിൽനിന്ന് വിട്ടുപോകുകയും, ഗ്രീൻ ഐലന്റ് സ്വന്തമായി ഒരു പട്ടണമായി മാറിയ അതേ സമയംതന്നെ 1896 -ൽ വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് നഗരം സംയോജിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രാരംഭത്തിൽ, ബെൽ ഫൗണ്ടറിയുടെ സ്ഥാപനത്തോടെ വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് അതിന്റെ അയൽപട്ടണങ്ങളായ കോഹോസ്, ട്രോയ് എന്നിവയെപ്പോലെ ഒരു പ്രധാന നിർമ്മാണ സമൂഹമായി മാറി.
14, 15 തെരുവുകൾ‌ക്കിടയിൽ, വാട്ടർ സ്ട്രീറ്റിൽ (ബ്രോഡ്‌വേ) ആദ്യ ഫൗണ്ടറി ജൂലിയസ് ഹാങ്ക്സും, ഗിബൺസ്വില്ലിലെ ആദ്യത്തെ ബെൽ ഫൗണ്ടറി 1826 ൽ ആൻഡ്രൂ മെനെല്ലി സീനിയറും സ്ഥാപിക്കുകയും ഇത് മെനിലി ബെൽ ഫൗണ്ടറി എന്ന കമ്പനിയുടെ ഉത്ഭവത്തിനു കാരണമാകുകയുംചെയ്തു.
അയവ മുതൽ ചെക്ക് റിപ്പബ്ലിക് വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇന്നും ഉപയോഗത്തിലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് നാഴിക മണികൾ ഈ സ്ഥാപനം നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.
1813 -ൽ, യുഎസ് ഫെഡറൽ ഗവൺമെന്റ് ഗിബ്ബോൺസ്വില്ലിലെ ജെയിംസ് ഗിബ്ബൺസിൽ നിന്ന് 12 ഏക്കർ (49,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ), 1828 -ൽ മറ്റൊരു 30 ഏക്കർ (120,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ഭൂമി വാങ്ങിയതൊടൊപ്പം എസ്.എസ്. വാണ്ടലിൽ നിന്നും മറ്റുള്ളവരിൽനിന്നുമായി ചില പ്രദേശങ്ങൾക്കൂടി വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയിരുന്നു.
1812 ലെ യുദ്ധകാലത്ത് 1813 ൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് ആഴ്സണലിന്റെ സൈറ്റായി ഈ ഭൂമി ഉപയോഗിക്കുകയും ഇത് വലിയ കാലിബർ പീരങ്കികളുടെ ഏക നിർമ്മാണ കേന്ദ്രമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
യു.എസ്. ഹെവിവെയ്റ്റ് ബോക്സിംഗ് ചാമ്പ്യനും 1860 -ലെ ലോക ചാമ്പ്യൻ പട്ടത്തിനായി മത്സരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ജോൺ സി. ഹീനാൻ ഒരിക്കൽ ഈ ആയുധപ്പുരയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സെൻസസ് ബ്യൂറോയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരമുള്ള നഗരത്തിന്റെ ആകെ വിസ്തീർണ്ണം 1.5 ചതുരശ്ര മൈൽ (3.8 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ആണ്.
അതിൽ 1.4 ചതുരശ്ര മൈൽ (3.5 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ഭൂപ്രദേശം കരഭൂമിയും ബാക്കി  0.12 ചതുരശ്ര മൈൽ (0.3 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) അതായത് 8.79 ശതമാനം ഭൂപ്രദേശം വെള്ളവുമാണ്.
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് നഗരത്തിന്റെ മൂന്ന് വശങ്ങളിലായി കൊളോണി പട്ടണം (വടക്കുഭാഗത്ത് മേപ്പിൾവുഡ് കുഗ്രാമം, പടിഞ്ഞാറ് ലാതം, മാൻസ്വില്ലെ എന്നീ കുഗ്രാമങ്ങൾ, തെക്ക് ഷൂയ്ലർ ഹൈറ്റ്സ് എന്ന കുഗ്രാമം) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു .
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റിന്റെ വടക്കുകിഴക്കൻ കോണിൽ ഗ്രീൻ ഐലന്റ് പട്ടണ, ഗ്രാമം അതിരിടുന്നു.
ഗ്രീൻ ഐലന്റിന്റെ തെക്ക്, വാട്ടർവ്ലിയെറ്റിന് കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഹഡ്സൺ നദിയാണ് അതിര് (ഇത് അൽബാനി കൗണ്ടിക്കും റെൻസീലർ കൗണ്ടിക്കും ഇടയിലുള്ള അതിർത്തിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു).
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റിൽനിന്ന് നദിക്ക് ഏതിരേയാണ് ട്രോയ് നഗരത്തിന്റെ സ്ഥാനം.
വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് ഭൂപ്രകൃതി മിക്കവാറും പരന്നതാണെങ്കിലും അതിന്റെ ഏറ്റവും പടിഞ്ഞാറൻ അറ്റത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ഒരു തീവ്ര ചരിവ് ആരംഭിക്കുന്നു (പ്രത്യേകിച്ച് വാട്ടർവ്ലിയെറ്റ് ആഴ്സണലിനും 19 –ആം നമ്പർ തെരുവിനും ഇടയിലെ ഒരിക്കൽ "ടെമ്പറൻസ് ഹിൽ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രദേശം).
St. Patrick Church as it appeared in 2012.
വാട്ടർ സ്കേറ്റിംഗ് ഒരു സ്കേറ്റർ തിരമാലയിൽ തെന്നി നീങുന്നു
മറ്റൊരു സ്കേറ്റർ മനോഹരമായി തെന്നുന്നു
ജലത്തിൽ ഒരു പലകയുപയോഗിച്ച് തെന്നി നീങ്ങുന്ന വിനോദമാണ് വാട്ടർ സ്കേറ്റിംഗ്.
നല്ല കായികാധ്വാനവും ബാലൻസും ആവശ്യമുള്ള ഒരു ഗെയിം കൂടിയാണിത്.
ഇന്ന് പല രാജ്യങ്ങളുടേയും ബീച്ചുകളിൽ ഈ വിനോദത്തിനു പ്രിയമേറിവരുന്നു.
സാഹസികത കൊതിക്കുന്നവർ എന്നും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ജല വിനോദമാണിത്.
ജലോപരിതലത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്നതരം ഭാരം തീരെക്കുറഞ്ഞതും പ്രതലം വലുതുമായ പലകയിലാണ് അഭ്യാസി സഞ്ചരിക്കുക.
തിരകളെ മല്ലിട്ട് മുന്നേറുകയാണ് ഈ കളിയുടെ ലക്ഷ്യം.
എന്നാൽ അപകട സാധ്യത്യേറിയ ഈ വിനോദം നല്ല സുരക്ഷാ സംവിധാനമുള്ള ബീച്ചുകളിലേ നടത്താൻ അനുവാദമുള്ളു.
വാട്ടർഗേറ്റ് വിവാദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Watergate_scandal
1970ന്റെ തുടക്കത്തിൽ അമേരിക്കയിൽ നടന്ന രാഷ്ട്രീയ വിവാദമാണ് വാട്ടർ ഗേറ്റ് വിവാദം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
1972 ജൂൺ 17ന് ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ ദേശീയ കമ്മിറ്റി ഓഫീസ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വാഷിങ്ടണിലെ വാട്ടർഗേറ്റ് കോംപ്ലക്‌സിൽ നിന്ന് രാത്രി 2.30 ഓടെ പൊലീസ് അഞ്ച് പേരെ കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു.
അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് റിച്ചാർഡ്‌നിക്‌സൺ നാലു മാസത്തിനു ശേഷം നടക്കാനിരിക്കുന്ന പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ സ്ഥാനാർഥിയായി വീണ്ടും മത്സരിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു.
ബർണാഡ് ബാർക്കർ, വിർജീലി യോ ഗോസാലസ്, യുജെനിയോ മാർട്ടിനെസ്, ഫ്രാങ്ക് സ്പർഗീസ്, ജയിംസ് മാക് കോർഡ് എന്നിവർ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി വിവരങ്ങൾ ചോർത്താനായിട്ടായിരുന്നു എതിർപാർട്ടിയുടെ ഓഫീസിൽ കയറിയത്.
ഇവരുടെ പക്കൽനിന്ന് ഫോൺ സന്ദേശം ചോർത്താനുള്ള ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങൾ, ഫോട്ടോകോപ്പി മെഷീൻ എന്നിവ പൊലീസ് പിടിച്ചെടുത്തു.
പ്ലമ്പർമാർ എന്ന വ്യാജേന കെട്ടിടത്തിനകത്ത് കയറിക്കൂടി ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്തിയെടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം.
സി.ഐ.എയുടെ പങ്ക്
അമേരിക്കൻ രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസിയായ സി.ഐ.എയുടെ അറിവോടെയാണ് വാട്ടർഗേറ്റിൽ നിന്ന് രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്തിയതെന്ന് ആരോപണം ഉയർന്നു.
വാർത്തകൾ പരസ്യമായി നിഷേധിച്ചു കൊണ്ട് ആഗസ്റ്റ് 19 ന് നിക്‌സൺ രംഗത്തുവന്നു.
ഭരണത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട ആർക്കും സംഭവത്തിൽ പങ്കാളിത്തമില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
എന്നാൽ, വാട്ടർഗേറ്റിൽ നുഴഞ്ഞുകയറിയ അഞ്ചു പേരെയും വൈറ്റ് ഹൗസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരായ ഹോവാര്ഡ് ഹണ്ട്, ഹൗഡൻ ലിസ്‌നി എന്നിവരെയും പ്രതിചേർത്ത് കേസിൽ കുറ്റപത്രം സമർപ്പിച്ചു.
പെന്റഗണിൽനിന്നും യുദ്ധരഹസ്യങ്ങൾ ചോർന്നുപോവാതിരിക്കാൻ മുൻ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ വീടുകളിൽ വരെ പരിശോധന നടന്നു.
നിക്‌സൺന്റെ താല്പര്യപ്രകാരം ഫെഡറൽ പോലീസിന്റെ അന്വേഷ ണത്തിൽ സി.ഐ.എ. ഇടപെട്ടെന്ന് ആരോപണമുയർന്നു.