smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചലനാത്മകവും,സങ്കീർണ്ണവും കെട്ടുപിണഞ്ഞതുമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്, രൂപകല്പന.
രൂപകർത്താവ് / രൂപകർത്രി (Designer), താൻ നിർമ്മിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന വസ്തുവിന്റെ ഉപയോഗം, സൗകര്യം, സൗന്ദര്യം, തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും, ഗവേഷണം നടത്തുകയും, രൂപം സങ്കല്പിക്കുകയും, ചിത്രങ്ങളും മാതൃകകളും നിർമ്മിക്കുകയും, ഉപയോഗിച്ചുനോക്കുകയും, ആവശ്യമെങ്കിൽ, അവസാനരൂപം തീരുമാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് പല തവണ പരിഷ്ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്.
സാങ്കേതികവും സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ കാര്യങ്ങളും,ഉപയോഗിക്കുന്ന നിർമ്മാണവസ്തുവിന്റെ നിറം, രൂപം, ആകൃതി തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ആവശ്യങ്ങളും രൂപകല്പനയിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
ആധുനികതത്വചിന്തകനായ വിൽയം ഫ്ലൂസർ , രൂപകല്പനയെപ്പറ്റിയുള്ള തന്റെ തത്ത്വചിന്താഗ്രന്ഥത്തിൽ, മനുഷ്യവാംശത്തിന്റെ ഭാവിതന്നെ രൂപകല്പനയിലധിഷ്ഠിതമാണെന്നു പറയുന്നുണ്ട്.
ലോകചരിത്രത്തിൽ നവോത്ഥാനകാലത്തുതന്നെ‌ ഡിസൈനോ (രൂപകല്പന എന്നർത്ഥമുള്ള ഇറ്റാലിയൻ പദം), കലാസിദ്ധാന്തത്തിലെ ഒരു സവിശേഷ വിഷയമായി ഭവിച്ചിരുന്നു.
ഭാവനാകല്പനയെന്നും അതിന്റെ മൂർത്താവിഷ്കരണമെന്നും എന്ന് ആ വാക്കിന് അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഫ്രഞ്ച് സൈദ്ധാന്റികരും അതേ ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ തന്നെയാണ് രൂപകല്പന ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
1712ൽ ഷാഫ്റ്റസ് ബെറിയിൽ ഇംഗ്ലീഷു കലാസിദ്ധാന്തത്തിൽ രൂപകല്പന എന്ന ആശയം ഉൾപ്പെടുത്തിയപ്പോഴും ഇതേ അർത്ഥത്തിലായിരുന്നു.
എന്നാൽ പിന്നീട്, 1750-ഓടെ ഫ്രാൻസിൽ ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങളും വെവ്വേറെ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റ ആദ്യകാലത്ത്, വ്യാവസായിക വളർച്ചക്ക് വേഗത ആർജ്ജിച്ചതോടെയാണ്, രൂപകല്പന, പഴയ അർത്ഥത്തിൽ തന്നെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതും വളർന്നതും.
ജർമ്മനിയിൽ 1919 മുതൽ 1933 വരെ കരകൗശലവും സുകുമാരകലകളും യോജിപ്പിച്ചു പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ബൗഹൗസ് രൂപകല്പനാപാഠശാലയിലെ പ്രവൃത്തികളിൽ ഇത് പ്രതിഫലിച്ചു കാണാം.
രൂപകല്പനാതത്വങ്ങൾ
വളരെയധികം മേഖലകളെ സ്പർശിക്കുന്ന വിപുലമായ ഒരു വിഷയമായതുകൊണ്ട്, രൂപകല്പനക്ക് , ഐകരൂപ്യമുള്ള ഒരൊറ്റ തത്ത്വശാസ്ത്രമോ, സാർവലൗകികമായ ഒരു ഭാഷയോ ഇല്ല; എന്നാൽ അനവധി തത്ത്വങ്ങളും സമീപനരീതികളും ഉണ്ടുതാനും.
രൂപകല്പനാതത്വങ്ങൾ, രൂപകല്പനയുടെ ലക്ഷ്യം എന്താണെന്നു നിർണയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവയാണ്.
ലക്ഷ്യം അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് രൂപകല്പനയുടെ രീതിയും മാർഗ്ഗവും നിർണയിക്കുന്നത്.
തീരെ ചെറിയ അംശങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നവ മുതൽ അതിസമഗ്രമായതും ഉട്ടോപ്പിയനുമായ കാര്യങ്ങൾ വരെ രൂപകല്പനയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളായി വരാം.
എന്നാൽ, പലപ്പോഴും, ചെറിയകാര്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാവുന്ന വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ, രൂപകല്പനയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതിന് ഇടയാക്കിയേക്കാം.
പ്രചാരമുള്ള ചില രീതികൾ: ഉപഭോക്തൃകേന്ദ്രിതരൂപകല്പന : നിമ്മിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന വസ്തു ഉപയോഗിക്കുന്നയാളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും പരിമിതികൾക്കും ആണ് ഈ രീതിയിൽ പ്രഥമ പരിഗണന.
പ്രയോഗകേന്ദ്രിതരൂപകല്പന: വസ്തുവിന്റെ ഉപയോഗവും പ്രവർത്തനവും പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന രീതിയാണിത്.
ലാളിത്യപ്രധാനമായ രൂപകല്പന: സങ്കീർണതകൾ പരമാവധി ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള രീതി.
അനേകോപായ രീതി: ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ, ഒന്നിലധികം വഴികൾ ഉണ്ടാവാമെന്നുള്ള തത്ത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമായ രൂപകല്പന.
രൂപകവും ഉപദാനവും ഈ ലേഖനം ദുർഗ്രഹമാം വിധം സാങ്കേതികസംജ്ഞകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
റോമൻ യാക്കോബ്സൺ സാഹിത്യഭാഷയുടേതായി നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ദ്വന്ദ്വപരികല്പനയാണിത്.
ഭാഷകസമൂഹം ഭാഷക്കുള്ളിൽ നിരന്തരം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചില ഇടപെടലുകളാണ് രൂപകം/ഉപാദാനം(metaphor/ metonymy)  എന്നീ പേരുകളിൽ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
സാദൃശ്യപരമായ തകരാറിൽ വേണ്ട പദം വേണ്ട സ്ഥാനത്ത് പ്രയോഗിക്കാൻ കിട്ടാതെ വരുന്നു.
ഭാഷയിലെ തുടർച്ചാപരമായ തകരാറ് അഥവാ കണ്ടിഗ്വിറ്റി ഡിസോർഡർ എന്നത് ഒരു വാക്കിനു ശേഷം പ്രയോഗിക്കേണ്ട വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വരുന്ന അവസ്ഥയാണ് .
ഈ പ്രതിഭാസത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനമാണ് കാവ്യഭാഷയെ മൊത്തത്തിൽ തന്നെ ഭരിക്കുന്നതും ഭാഷയിലെ സർവസാധാരണമായ  പ്രയോഗരീതിയായി കാണപ്പെടുന്നതുമായ രൂപകം / ഉപാദാനം എന്നീ ഭാഷാസവിശേഷതകൾ  കണ്ടെത്തുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചത്. 'സാദൃശ്യപരമായ ഭാഷാതകരാറിന്  മെറ്റഫറും ഉപാദാനപരമായ തകരാറിന്  മെറ്റോണിമിയും തീർത്തും അന്യമായിരിക്കും' എന്ന് യാക്കോബ്സൺ നിരീക്ഷിക്കുന്നു .
ഇതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി പിൽക്കാല പഠനങ്ങളിലൂടെ യാക്കോബ്സൻ സൊസ്യൂറിന്റെ സംയോജനാത്മകതലം/സാദൃശ്യാത്മകതലം എന്നീ ദ്വന്ദ്വസങ്കല്പനത്തിന് സമാനമായി രൂപകം/ഉപാദാനം എന്നീ ദ്വന്ദ്വസങ്കല്പനത്തെ വികസിപ്പിച്ച് ആവിഷ്കരിച്ചു.
ജീവിതത്തിന് പകരം സാഗരം എന്നപദം പ്രയോഗിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ മിക്ക സവിശേഷതകളും പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പദം അഥവാ ആശയം എന്ന നിലയിലാണ്.
ഭാഗികമായവയുടെ പ്രതിനിധീകരണത്തിലൂടെ പൂർണ്ണമായതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന കാവ്യഭാഷയെ മനസ്സിലാക്കാൻ യാക്കോബ്സന്റെ ഈ ഭാഷാധ്രുവ സങ്കല്പനം സഹായകരമായിട്ടുണ്ട്.1958-ൽ ഒരു കോൺഫറൻസിൽ അവസാനത്തേതായി അവതരിപ്പിച്ച ഒരു പ്രബന്ധത്തിൽ അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു: സാദൃശ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ഒരു തലത്തിൽ നിന്ന് കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളുടേതായ ഒരു തലത്തിലേക്കുള്ള ഭാഷയുടെ മാറ്റമാണ്  കാവ്യധർമ്മം അതായത് കാവ്യഭാഷ മെറ്റഫറിന്റേയും ഗദ്യഭാഷ മെറ്റോണിമിയുടേയും സൃഷ്ടിയാണെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം .
ഭാഷയെ കുറുക്കിയെടുക്കുന്ന മെറ്റോണിമിയെന്ന സങ്കല്പനത്തിന് ഫ്രോയ് ഡിന്റെ സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനത്തിലെ കണ്ടൻസേഷൻ എന്ന സങ്കേതവുമായും രൂപകത്തിന്  ഡിസ് പ്ലേസ്മെന്റ്  എന്ന സങ്കേതവുമായും ബന്ധമുണ്ടെന്നും അതിനാൽ അബോധം ഭാഷയുടെ ഘടനയിലാണ് നിർമ്മിതമായിരിക്കുന്നതെന്നുമുള്ള ഴാക്ക് ലക്കാന്റെ നിരീക്ഷണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനാശയം വികസിച്ചു വന്നത് യാക്കോബ്സന്റെ രൂപകം/ഉപാദാനം എന്നീ സങ്കല്പനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് എന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
രൂപകാതിശയോക്തി (അലങ്കാരം)
രൂപകവും അതിശയോക്തിയും ചേർന്നതാണ് രൂപകാതിശയോക്തി.
പക്ഷേ വർണ്ണ്യത്തെ പറയാറില്ല.
'നിഗീര്യാധ്യാവസാനം താൻ രൂപകാതിശയോക്തിയാം'
ഉദാ:സരോജയുഗളം കാൺക ശരങ്ങൾ ചൊരിയുന്നിതാ.
' നേത്രസരോജയുഗളം കടാക്ഷശരങ്ങളെ ചൊരിയുന്നു എന്ന് പറയേണ്ടടത്ത് ഉപമേയങ്ങളായ സരോജയുഗളശരങ്ങളെ മാത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭാഷാഭൂഷണം (എ.ആർ.രാജരാജവർമ്മ)
രൂപകം (അലങ്കാരം)
രൂപകം : ഒരു അലങ്കാരം .
സാമ്യോക്തി വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഒരു അർത്ഥാലങ്കാരം .
ലക്ഷ്യലക്ഷണങ്ങൾ ( ഭാഷാഭൂഷണം ) ലക്ഷണം
അവർണ്യത്തോടു വർണ്യത്തി- ന്നഭേദം ചൊൽക രൂപകം.
ഉദാഹരണം സംസാരമാം സാഗരത്തി- ലംസാന്തം മുണ്ടെങ്ങോല സഖേ!
മറ്റു ലക്ഷണങ്ങൾ ലീലാതിലകം : ഉപമാനേ ഉപമേയസ്യാരോപം രൂപകം.
ഉദാഹരണങ്ങൾ താരിൽത്തന്വീകടാക്ഷാഞ്ചല...
എന്ന ശ്ലോകത്തിലെ “നീയാം തൊടുകുറി” എന്ന ഭാഗം.
രൂപകാലങ്കാരം നാല്‌ വിധം.
നിരവയവ രൂപകം
ഉപമേയത്തിന്റേയും ഉപമാനത്തിന്റേയും സമ്പൂർണ ചേർച്ചയെ കുറിക്കുന്നത്.
സാവയവ രൂപകം
ഉപമേയത്തിന്റേയോ ഉപമാനത്തിന്റേയോ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ഭാഗം/സ്വഭാവം എന്നിവയെക്കുറിക്കുന്നത്.
പാരമ്പരിത രൂപകം
രൂപകം എന്ന അലങ്കാരം തുടർച്ചയായി വരുന്നതിനെക്കുറിക്കുന്നതിന്‌.
ആഭാസരൂപകം
സാമ്യപ്പെടുത്തുന്നതിന്‌ അനുയോജ്യമല്ലാത്തതിനെ സാമ്യപ്പെടുത്തി പറയുന്നതിന്‌.
രൂപത ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Diocese
എപ്പിസ്കോപ്പൽ സഭകളിൽ ഒരു മെത്രാന്റെ കീഴിൽവരുന്ന ഭരണപ്രദേശത്തിന് പറയുന്ന പേരാണ്‌ രൂപത അഥവാ ഭദ്രാസനം .
ചില സഭകളിലിതു മഹായിടവക എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
എപ്പാർക്കി ( ഇംഗ്ലീഷ് : eparchy ), എപ്പിസ്കോപ്പി ( episcopy ), ഡയോസിസ് ( diocese ), ബിഷപ്റിക് ( bishopric ) എന്നിവ ഇതിനു തത്തുല്യമായ ഇംഗ്ലീഷ് പദങ്ങളാണ്.
ഓരോ രൂപതയും പ്രാദേശികമായി ഇടവകകളായി ക്രമീകരിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ചരിത്രപരമായോ ഭരണപരമായോ പ്രധാനപ്പെട്ട രൂപത അതിരൂപത അഥവാ അതിഭദ്രാസനം ( archdiocese അല്ലെങ്കിൽ archeparchy ) എന്നും അതിരൂപത ഭരിക്കുന്ന ബിഷപ്പ് ആർച്ചുബിഷപ്പ് ( archbishop ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ആർച്ചുബിഷപ്പിന് മറ്റു രൂപതകളുടെമേൽ മേൽനോട്ടാധികാരം ഉണ്ടാവുകയോ ഇല്ലാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യാം.
ഏതാനം രൂപതകളുടെ ഒരു ഗണത്തെ സഭാ പ്രവിശ്യ ( ecclesiastical province ) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ഇത്തരം ഒരു സഭാ പ്രവിശ്യയുടെ അധ്യക്ഷൻ ആയ ആർച്ചുബിഷപ്പ് മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്ന പദവി കൂടി വഹിക്കുന്നു.
മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ കീഴിൽവരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ മെത്രാസന പ്രവിശ്യ ( metropolitan province ) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
സുറിയാനി ഭാഷയിലെ റബ്ബ്താ ( സുറിയാനി : ܪܒܬܐ ) എന്ന പദത്തിൽ നിന്നുമാണ് രൂപത എന്ന മലയാള പദം രൂപം കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. 'വലുതായ' എന്ന എന്ന അർത്ഥമാണ് സുറിയാനിയിൽ ഇതിന് ഉള്ളത്.
അതിരൂപതയെ കുറിക്കുന്ന സുറിയാനി പദമാണ് അപാർകിയാ റബ്ബ്താ .
ഇംഗ്ലീഷിൽ രൂപത എന്ന വാക്കിന് തത്തുല്യമായ ഡയോസിസ് , എപ്പിസ്കോപ്പി , എപ്പാർക്കി എന്നീ പദങ്ങൾ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ നിന്ന് കടം കൊണ്ടവയാണ്.
രൂപ (വിവക്ഷകൾ)
രൂപ എന്ന വാക്കിനാൽ താഴെപ്പറയുന്ന എന്തിനേയും വിവക്ഷിക്കാം.
ഇന്ത്യൻ രൂപ പാകിസ്താനി രൂപ ശ്രീലങ്കൻ രൂപ സേഷെത്സ് രൂ‍പ മൌറീഷ്യസ് രൂപ നേപ്പാളി രൂപ ഇതൊരു വിവക്ഷാതാളാണ് : ഒരേ വാക്കിനാൽ വിവക്ഷിക്കാവുന്ന വിവിധ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള താളുകൾ ഇവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
രൂപ മഞ്ജരി
രൂപ മഞ്ജരി (ജനനം:19 ആഗസ്റ്റ് 1990) ഒരു ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നായിക ആണ്.
മലയാളം , തമിഴ് , എന്നീ ഭാഷകളിലായി നിരവധി ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ള ഇവർ 2009 ൽ പ്രദർശനത്തിന് എത്തിയ തിരു തിരു തിരു തിരു എന്ന ചിത്രത്തിൽ ആണ് ആദ്യമായി അഭിനയിച്ചത്.
ലാൽ സംവിധാനം ചെയ്ത് 2010 റിലീസ് ചെയ്ത ടൂർണമെന്റ് എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ആണ് മലയാള ചലച്ചിത്ര രംഗത്തേക്ക് കടന്നു വന്നത്.
അഭിനയിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ തിരു തിരു തുരു തുരു (2009)...
അർച്ചന Moscowin Kaveri (2010) Tournament-Play Replay (2010)...
അശ്വതി അലക്സ് മല്ലൂ സിംഗ് (2012)...
പൂജ I Love Me (2012)...
സമീറ Yamirukku Bayamey (2014)...
സ്മിത Sivappu (2015)...
പാർവതി
ഭാഷാഗോത്രങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Language_family ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
ലോകത്തെ പ്രധാന ഭാഷാഗോത്രങ്ങൾ
ഒരു പൊതുപൂർവിക ഭാഷയിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നതിനാൽ വ്യക്തമായ പാരമ്പര്യ ബന്ധം പുലർത്തുന്ന ഒരു കൂട്ടം ഭാഷകളെ ആണ് ഒരു ഭാഷാഗോത്രം അഥവാ ഭാഷാകുടുംബം എന്ന് പറയുന്നത്.
ഈ പൂർവിക ഭാഷയെ ആ ഗോത്രത്തിന്റെ പ്രോട്ടോ-ലാങ്ഗ്വേജ്‌ (proto-language) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ലോകത്തിൽ‍ ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷകളും മൊഴി ഭേദങ്ങളും കൂടി 7111 എണ്ണം ഉണ്ടെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
141 വ്യത്യസ്ത ഭാഷാഗോത്രങ്ങളെ ഇവയിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും.
മറ്റൊരു ഭാഷയുമായും ബന്ധം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഒരു ഭാഷാഗോത്രത്തിലും ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഭാഷകളെ ഐസൊലേറ്റ് (language isolate) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഒരു ഗോത്രത്തിൽ പെട്ട ഭാഷകളിൽ, ശബ്ദാവലി , വ്യാകരണരീതി , എന്നിവയിൽ വളരെയധികം സമാനതകൾ ഉണ്ടാകും.
ഒരേ ഗോത്രത്തിൽ പെട്ട ഭാഷകളിൽ വ്യാകരണത്തിൽ പ്രധാനമായും സാമ്യം കാണുന്നത് സർവ്വനാമങ്ങളുടേയും , ക്രിയാപദങ്ങളുടേയും രൂപത്തിലാണ്‌.
അന്യഭാഷകളിൽ നിന്നും പദങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുമ്പൊൾ കഴിവതും തദ്ഭവങ്ങളാക്കുന്നതാണ്‌ ഭാഷയ്ക്ക് യുക്തമാകുന്നത്.
അങ്ങനെ ലഭിക്കുമ്പോൾ വ്യാകരണരീതിക്ക് മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണ്‌ ശ്രദ്ധേയമായിട്ടുള്ളത് ധാതുവിൽ നിന്നും ശബ്ദരചന നടത്തുന്നതിലുള്ള തുല്യത.
ഉപസർഗ്ഗം, ഇടനില, പ്രത്യയം എന്നിവ ചേർത്ത് ഭിന്നരൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലുള്ള സമാനത.
വാക്യരചനയിലുള്ള തുല്യത.
രണ്ട് ഭാഷകൾ ഒരു ഗോത്രത്തിൽ ഉള്ളവയാണെന്ന് കണക്കാക്കുന്നതിന്‌ സ്വനിമകളുടെ സാദൃശ്യം ചില സ്വനിമങ്ങൾ വ്യത്യസ്തങ്ങളായി കാണുന്നു എങ്കിൽ, മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഷകളുടെ സ്വാധീനം, സ്വാഭാവികമായ വ്യതിയാനമാണെങ്കിൽ അതിന്‌ ചരിത്രപരമായ സാധ്യത എന്നിവയും ശബ്ദങ്ങളുടെ അതായത് നാമം, ക്രിയ, സർവനാമം, സംഖ്യാവാചി വിശേഷണം എന്നിവയുടെ സ്വനിമത്തിലും അർത്ഥത്തിലുമുള്ള തുല്യത.
ശബ്ദങ്ങളുടെ സ്വനിമത്തിലോ അർത്ഥത്തിലോ കാണുന്ന സാദൃശ്യത്തിന്‌ പരസ്പര ബന്ധമോ അന്യഭാഷാ സമ്പർക്കമോ കാരണമായിട്ടുണ്ടോ എന്നതും.
ധാതുവിലോ മൂലശബ്ദത്തിലോ പ്രത്യയമോ ഉപസർഗ്ഗമോ ചേർത്ത് വേറെ ശബ്ദങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള സാമ്യത വാക്യഘടനയിലെ സാമ്യം ഭാഷാവിഭജനത്തിന്റെ ചരിത്രം
17-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ പരിജ്ഞാനം നേടിയ ചില യൂറോപ്യൻ പണ്ഡിതന്മാർ സംസ്കൃതം , ഗ്രീക്ക് ,
ലാറ്റി
ൻ എന്നീ പുരാതന ഭാഷകളിൽ പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ കണ്ടെത്തിയ സാദൃശ്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി താരതമ്യപഠനത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും, ഈ ഭാഷകൾ മൂന്നും ഏതോ ഒരു ആദിഭാഷയിൽ നിന്നും ഉദ്ഭവിച്ചതാണെന്ന് അനുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇത് ഭാഷകളുടെ ശാസ്ത്രീയമായ ഗോത്രവിഭജനത്തിന്‌ തുടക്കം കുറിച്ചു.
അവർ കണ്ടെത്തിയ ഭാഷാഗോത്രം ഇന്ന് ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ ഗോത്രം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സർ വില്യം ജോൺസ് ആയിരുന്നു ഒരു ആദ്യകാല വക്താവ്.
"സംസ്കൃത ഭാഷ, അതിൻ്റെ പൗരാണികത എന്തായാലും, മനോഹരമായ ഒരു ഘടന ഉള്ളതാണ്; ഗ്രീക്കിനേക്കാൾ തികഞ്ഞത്, ലത്തീനിനേക്കാൾ സുലഭം, രണ്ടിനേക്കാളും ഭംഗിയായി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടത്, എന്നാൽ ആകസ്മികത മൂലം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യമല്ലാത്ത വിധം അവ രണ്ടിനോടും ക്രിയാമൂലങ്ങളിലും വ്യാകരണഘടനകളിലും ശക്തമായ ഒരു സാമീപ്യം വഹിക്കുന്നതുമാണ്. ഇന്ന് ഒരു പക്ഷെ നിലവിലില്ലാത്ത ഒരു പൊതു സ്രോതസ്സിൽ നിന്നും അവ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ എത്തിപ്പെടാതെ ഒരു ഭാഷാ വിദഗ്ദ്ധന് അവ മൂന്നിനെയും പരിശോധിക്കുക സാധ്യമല്ലാത്ത വിധത്തിൽ ശക്തമാണ് അത്. അതുപോലെ അത്ര അനിവാര്യമല്ലെങ്കിലും വ്യത്യസ്ത ശൈലി കലർന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സമാനമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഗോത്തിക്, കെൽറ്റിക് എന്നിവയും സംസ്കൃതവുമായി പൊതുവായ ഉറവിടം ഉള്ളതാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ന്യായമുണ്ട്. ഓൾഡ് പേർഷ്യനും ഇതേ കുടുംബത്തിൽ തന്നെ ചേർക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും."
— സർ വില്യം ജോൺസ് (1786 ഫെബ്രുവരി രണ്ടിന് ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റി മുൻപാകെ നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിൽ നിന്ന്) ചില ഭാഷാഗോത്രങ്ങൾ ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ ഗോത്രം ആഫ്രോ-ഏഷ്യാറ്റിക് ഗോത്രം (ഹാമിറ്റോ-സെമിറ്റിക് എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു) യൂറാളിക് ഗോത്രം സൈനോ-ടിബറ്റൻ ഗോത്രം ദ്രാവിഡ ഗോത്രം ആസ്ട്രോനേഷ്യൻ ഗോത്രം നൈജർ-കോംഗോ ഗോത്രം കെച്ച്വാൻ ഗോത്രം കാർട്‌വേലിയൻ ഗോത്രം ജാപോണിക് ഗോത്രം
ഇതിൽ ചില ഭാഷാകുടുംബങ്ങൾ വളരെ വിശാലമായ പ്രദേശത്ത് വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.
ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ ആണ് ഒരു പ്രമുഖ ഉദാഹരണം.
അതേസമയം തെക്കൻ ആഫ്രിക്ക, കോക്കസസ്, ഓസ്‌ട്രേലിയ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ അനേകം ചെറിയ ഭാഷാഗോത്രങ്ങളെയും ഒറ്റപ്പെട്ട ഭാഷകളെയും (isolates) കാണാൻ കഴിയും.
ബുഷ്മാൻ
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ ആരേഞ്ജ് നദി മുതൽ നഗാമീതടാകം വരെയുള്ള പ്രദേശത്ത് താമസിക്കുന്ന വർഗ്ഗക്കാരായ ബുഷ്മാൻ വർഗ്ഗക്കാർ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷയാണ്‌ ബുഷ്മാൻ ഭാഷ.
ഭിന്ന വർഗ്ഗങ്ങളായി വേർപിരിഞ്ഞ് താമസിക്കുന്ന ഇവരുടെ ഭാഷകളും ഉപ ഭാഷകളും അനേകങ്ങളാണ്‌.
ഈ ഭാഷകളെല്ലാം ഒരേ ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷയല്ല എന്ന അഭിപ്രായവും നിലവിലുണ്ട്.
ഈ ഭാഷകൾ ബാണ്ടു, സുഡാൻ വർഗങ്ങളില്പ്പെട്ട ഭാഷകളെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അന്ത:സ്ഫോടരൂപമായ ധ്വനികൾ ഈ ഭാഷകളുടെ സവിശേഷതകളാണ്‌.
സാധാരണയായി ഈ ഭാഷയിൽ; ഭാഷാധ്വനികളോടൊപ്പം ശ്വാസവായുവിനെ പുറന്തള്ളിക്കൊണ്ട് ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്.
സചേതനം അചേതനം എന്ന വിഭജനത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ്‌ ഈ ഭാഷയിൽ ലിംഗഭേദം കുറിക്കുന്നത്.
ബഹുവചനരൂപമുണ്ടാക്കാൻ ഈ ഭാഷയിൽ പ്രത്യേക നിയമങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല.
പ്രായോഗിക പരിശീലനം കൊണ്ട് മാത്രമേ ഇതിൽ ബഹുവചനം പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.
ജപ്പാനീസ് ഭാഷയിലെപ്പോലെ നാമങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് പ്രയോഗിച്ച് ബഹുവചനാർത്ഥം കുറിക്കുന്നു.
ബാണ്ടൂഗോത്രം
ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക, മധ്യ ആഫ്രിക്ക എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലും സാൻസിബാർ ദ്വീപിലും ഈ ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
സാൻസിബാർ ദ്വീപിലെ സ്വാഹിലി എന്ന ഭാഷയ്ക്ക് മാത്രമേ സാഹിത്യരൂപമുള്ളൂ.
മറ്റുള്ള ഭാഷകൾ വാമൊഴിയായി പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്നവയാണ്‌.
കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഈ ഭാഷകളിലെ പദങ്ങൾ കൂടുതലും സ്വരാന്തരങ്ങളാണ്‌.
ഈ വർഗ്ഗത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകളിൽ ഉപസർഗ്ഗങ്ങൾ കൊണ്ട് പദങ്ങൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ ഭാഷയിൽ ലിംഗഭേദം കുറിക്കുന്ന വിഭാഗം ഇല്ല.
ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള ബാണ്ടു വർഗ്ഗഭാഷകളിൽ അന്ത:സ്ഫോടരൂപമായ ധ്വനികളുള്ള പദങ്ങളും കാണാൻ കഴിയും.
സുഡാൻവർഗ്ഗം
ഏഴു ഭാഷകളുടെ ഒരു വർഗ്ഗമാണിത് എന്ന് W.Smith കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ ഇത് ഒരു ഭാഷാ ഗോത്രമാണെന്നായിരുന്നു കരുതിയിരുന്നത്.
ആഫ്രിക്കയിൽ ഭൂമധ്യരേഖയ്ക്ക് വടക്ക്, ഹെമറ്റിക് ഗോത്രത്തിന്‌ തെക്ക്, കിഴ്ക്ക് പടിഞ്ഞാറായി വീതി കുറഞ്ഞ ഒരു പ്രദേശത്താണ്‌ ഈ വർഗ്ഗത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകൾ പ്രചരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ഇവയിൽ ചിലതിന്‌ സ്വന്തമായി ലിപിപോലും ഇല്ല.
ബാണ്ഡു ഗോത്രവുമായി ഇവയ്ക്ക്  വളരെയധികം സാമ്യത കാണപ്പെടുന്നു.
ചൈനീസ്ഭാഷ പോലെ ഈ വർഗ്ഗത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകൾ വിയോഗാത്മങ്ങളാണ്‌.
ഇവയിൽ ഏകാക്ഷരങ്ങളാണ്‌.
കൂടാതെ വിഭക്തികൾ തീരെയില്ല എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്.
അതിലുപരിയായി ഇവയിൽ വ്യാകരണവും ഇല്ല.
സമൂഹ സൂചിക ശബ്ദങ്ങൾ ബഹുവചനത്തിന്റെ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനാൽ ഇവയിൽ ബഹുവചനത്തിന്റെ പ്രയോഗരീതിയും നിലവിലില്ല.
ലിംഗവിഭാഗവും ഇതുപോലെയാണ്‌.
ഗതി എന്നൊരു വിഭാഗം ശബ്ദങ്ങളിൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ സങ്കീർണ്ണവാക്യങ്ങളോ മഹാവാക്യങ്ങളോ ഇല്ല.
ചൈനീസ് ഭാഷകളിലേപ്പോലെ ഈ ഭാഷകളിലും ഉച്ചാരണരീതിയുടെ ഭേദം കൊണ്ട് അർത്ഥതലത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുന്നു.
ഹെമറ്റിക് ഗോത്രം
ഉത്തരാഫ്രിക്ക മുഴുവനും മറ്റു ചില ആഫ്രിക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലും ഈ ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷയ്ക്ക് പ്രചാരമുണ്ട്.
ബൈബിളിലെ പുരാണ കഥ അനുസരിച്ച് നോഹയുടെ രണ്ടാമത്തെ പുത്രനായ ഹാം ചില ആഫ്രിക്കൻ വംശജരുടെ ആദിപുരുഷനായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
ഹാം എന്ന പേരുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ്‌ ഈ ഗോത്രത്തിന്‌ ഹെമറ്റിക് ഗോത്രം എന്ന പേര്‌ വന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളുടെ പ്രചാരം കുറഞ്ഞതോടെ സെമറ്റിക് ഗോത്രഭാഷകൾ ഈ ഭാഷകളുടെ സ്ഥാനത്ത് കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്.
ഹെമറ്റിക് ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിൽ മതഗ്രന്ഥങ്ങളും ശിലാലേഖനങ്ങളും വളരെയധികമുണ്ട്.
ഹെമറ്റിക് ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകളിൽ കൂടുതലും വിയോഗാത്മങ്ങളാണ്‌.
നാമങ്ങളോട് പ്രത്യയങ്ങൾ മാത്രം ചേരുന്നു.
ഉപസർഗ്ഗങ്ങളും പ്രത്യയങ്ങളും ക്രിയയുടെ രചനയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നുമുണ്ട്.
സ്വരശബ്ദം കൊണ്ട് തന്നെ അർത്ഥതലത്തിൽ സാരമായ പരിവർത്തനം ഈ ഭാഷയിൽ കാണാം.
ക്രിയയുടെ കാലഭേദം കുറിയ്ക്കുന്നതിലേയ്ക്കായി കാലസൂചകങ്ങളായ മറ്റ് പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സെമെറ്റിക് ഗോത്രം
നോഹയുടെ മൂത്തമകനായ സോം തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഏഷ്യയിൽ ജനങ്ങളുടെ ആദിപുരുഷനായി കരുതപ്പെടുന്നതിനാൽ ഈ ഭാഷാ ഗോത്രത്തിന്‌ സെമറ്റിക് ഗോത്രം എന്ന പേരുവന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട അറബിഭാഷ ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ വളരെയധികം പ്രചാരം നേടിയിട്ടുള്ള ഭാഷയാണ്‌.
അതിനാൽ ആഫ്രിക്കാ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഭാഷകളുടെ കൂട്ടത്തിലും ഈ ഭാഷയെ പരിഗണിക്കുന്നു.
സെമിറ്റിക് , ഹെമിറ്റിക് എന്നീ ഗോത്രങ്ങളിലെ ഭാഷകളിൽ അടിസ്ഥാനപരമായി പല കാര്യങ്ങളിലും സാമ്യം കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ  ഇവ രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളല്ല എന്നും അവ ർണ്ടും ഒരേ ഗോത്രഭാഷയാണ്‌ എന്നും വാദിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാരുമുണ്ട്.
രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളിലേയും ഭാഷകൾ സം‌യോഗാത്മങ്ങളും അന്തർമുഖികളുമാണ്‌.
സ്വരം എന്ന ശബ്ദത്താൽ തന്നെ അർത്ഥതലത്തിൽ വളരെയധികം വ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളിലേയും ഭാഷകൾക്ക് കഴിയും.
ആഫ്രിക്കയിലെ ചില ഭാഷകളേപ്പോലെ ഈ ഗോത്രങ്ങളില്പ്പെടുന്ന ഭാഷകൾക്ക് ക്രിയയുടെ കാലഭേദത്തിന്‌ പ്രാധാന്യം കാണപ്പെടുന്നില്ല.
ബഹുവചനരൂപത്തിന്‌ രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളില്പ്പെടുന്ന ഭാഷകളും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രത്യയങ്ങൾ സാമ്യമുള്ളവയാണ്‌.
രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളിലും സ്ത്രീലിംഗ സൂചനകൾ തകാര ധ്വനിയാണ്‌.
കൂടാതെ പ്രകൃതിസിദ്ധമായ സ്ത്രീ-പുരുഷ ഭേദമല്ല ഈ ഗോത്രഭാഷകളിൽ ലിംഗഭേദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നത്.
രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളിലും സർവനാമങ്ങളുടെ ഉത്പത്തി ഒരേ രൂപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ്‌.
ഈ കാരണങ്ങളാൽ സെമിറ്റിക് ഗോത്രവും ഹെമിറ്റിക് ഗോത്രവും ഒന്നാണെന്ന് വാദിക്കുന്നത്.
ഈ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട് എങ്കിലും ചില പ്രകടമായ വ്യത്യാസം രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളിലേയും  ഭാഷകൾക്കുണ്ട്.
സെമിറ്റിക് ഗോത്രത്തിലേയും ഹെമിറ്റിക് ഗോത്രത്തിലേയും ഭാഷകളുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ സെമിറ്റിക് ഗോത്രം ഹെമിറ്റിക് ഗോത്രം ക്രിയാധാതുക്കളിൽ കൂടുതലും മൂന്ന് വ്യഞ്ജനങ്ങൾ ചേർന്നുണ്ടായവയാണ്‌.
ഇങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നില്ല.
ക്രിയാധാതുക്കളുടെ വ്യഞ്ജനങ്ങളിൽ സ്വരങ്ങൾ ചേർത്ത് പദങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നു.
ഇങ്ങനെ കാണുന്നില്ല സ്വരങ്ങൾ ചേർത്ത് അർത്ഥം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ ഉപസർഗ്ഗമോ പ്രത്യയമോ ചേർക്കുന്നു.
ഈ സമ്പ്രദായം ഇല്ല.
സംജ്ഞാനാമങ്ങൾക്കുമാത്രമേ സമാസം കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
ഈ രീതി ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
സ്ത്രീലിംഗങ്ങളായ തകാരങ്ങൾ അതിഖരമായോ ഹകാരമായോ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
തകാരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
കർത്താവ്, കർമ്മം, സം‌ബന്ധം എന്നിവയേയും ദ്വിവചനം, ബഹുവചനം എന്നിവയേയും സൂചിപ്പിക്കാൻ പ്രത്യയം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ക്രിയാരൂപത്തിൽ മാത്രമേ പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർക്കുന്നുള്ളൂ.
സെമിറ്റിക് ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട വിവിധ ശാഖകൾ തമ്മിൽ നേരിയ വ്യത്യാസം മാത്രമേ പ്രകടമാക്കുന്നുള്ളൂ.
ഈ കൂട്ടത്തില്പ്പെടുന്ന അറബി ഭാഷ വളരെയധികം സമ്പന്നമാണ്‌.
ജ്യോതിഷം , ഗണിതം , മതം , സാഹിത്യം തുടാങ്ങിയ മേഖലകളിൽ വളരെയധികം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അറബി ഭാഷയിൽ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
ഫാർസി , തുർക്കി ഭാഷ , ഉർദു , ഹിന്ദി , ബംഗാളി , മറാത്തി , ഗുജറാത്തി തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിലെല്ലാം അറബി ഭ്ജാഷയുടെ സ്വാധീനം വളരെയധികം പ്രകടമാണ്‌.
കാകേഷ്യസ് ഗോത്രം
കരിങ്കടലിനും കാസ്പിയൻ കടലിനും മദ്ധ്യത്തിലുള്ള കാകേഷ്യസ് പർവ്വതപ്രദേശാങ്ങളാണ്‌ ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളൂടെ പ്രചാരഭൂമി.
വാമൊഴി രൂപത്തിൽ ഒട്ടേറെ ഭാഷകൾ ഇ ഗോത്രത്തിൽ നിന്നും രൂപം കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്.
എന്നിരുന്നാലും ഇങ്ങനെ പുതിയതായി രൂപം കൊണ്ടിട്ടുള്ള ഭാഷകൾ ഒരു ഗോത്രത്തിൽ പെടുന്നവയല്ല എന്നാണ്‌ പണ്ഡിതമതം.
അവതമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളാണ്‌ പ്രധാന കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ വിയോഗാത്മകഭാഷയാണെന്നും വിഭക്തിപ്രധാനങ്ങളാണെന്നും തോന്നിക്കുന്ന ഈ ഭാഷകൾ സം‌യോഗാത്മങ്ങളാണ്‌.
ഇവയിൽ പ്രത്യയങ്ങളും ഉപസർഗ്ഗങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ ഗോത്രത്തില്പ്പെട്ട വടക്ക്ൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഭാഷകളിൽ സ്വരങ്ങൾ കുറവാണ്‌.
ഈ ഗോതത്തിലെ ഭാഷകളിലെല്ലം പദരചന പ്രയാസമുള്ള കാര്യമാണ്‌.
െങ്കിലും ചില മൊഴികളിൽ നാമങ്ങൾക്ക് മുപ്പത് (30) വിഭക്തികള്വരെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ചില മൊഴികളിൽ ആറ് (6) ലിംഗങ്ങൾ വരെ പ്രയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ക്രിയകളിൽ, സർവനാമങ്ങൾ ചേർന്ന് രൂപസിദ്ധിയുണ്ടാക്കുന്ന സമ്പ്രദായവും നിവിലുണ്ട്.
ക്രിയകളുടെ രൂപനിഷ്പത്തി ഈ ഗോത്രത്തിലെ എല്ലാ ഭാഷകൾക്കും  ജടിലമാണ്‌.
യൂറാൾ - അൾടായിക് ഗോത്രം
ഫിനോ - താതാറിക്, സിഥിയൻ എന്നീ പേരുകളിലും  ഈ ഗോത്രം അറിയപ്പെടുന്നു.
മധ്യധരണ്യാഴി മുതൽ ഉത്തരധ്രുവം വരേയും, ടർക്കി , ഹംഗറി , ഫിൻലന്റ് മുതൽ  കിഴക്കോട്ട് ഓഖോത്സ്ക് വരേയും ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകൾ പ്രചരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രചാര പരിധിയുടെ വിസ്തൃതി കണക്കാക്കിയാൽ ഭാരോപീയഗോത്രം മാത്രമാണ്‌ ഈ ഗോത്രത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്.
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകൾക്ക് പരസ്പരം ഉള്ള വൈജാത്യങ്ങൾ കാരണം ഇവയെ യൂറാൾ ഗോത്രമെന്നും അൾടായിക് ഗോത്രമെന്നും രണ്ടായി തരം തിരിക്കാമെന്നാണ്‌ പണ്ഡിതമതം.
ശബ്ദാവലി, സ്വനിമം, ധാതുക്കൾ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടമാണെങ്കിലും വ്യാകരണദൃഷ്ട്യാ ഇവയെല്ലാം ഒരേ ഗോത്രഭാഷയാണെന്നുകാണാം.
യൂറാൾ, അൾടായിക് ഗോത്രങ്ങളിലെ ഭാഷകൾ സം‌യോഗാത്മങ്ങളാണ്.
ഇവയിൽ ധാതുരൂപത്തിനോട് പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർത്ത് പദങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നു.
ഒരു പദത്തിന്‌ ഒന്നിലേറെ പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു എന്ന പ്രത്യേകതയും ഉണ്ട്.
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിലെല്ലാം ധാതുക്കൾ അവ്യയങ്ങളെപ്പോലെയാണ്‌.
അവയ്ക്ക് രൂപഭേദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുതേയില്ല.
ഈ ഗോത്രങ്ങളിലെ ഭാഷകളിൽ സംബന്ധവാചക സർവനാമം പ്രത്യയങ്ങളായി നാമങ്ങളോട് ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സ്വരങ്ങളുടെ സാമ്യത; ധാതുവിനോട് ചേർക്കുന്ന പ്രത്യയങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ സാമ്യം വളരെ പ്രകടമായി കാണാൻ സാധിക്കും.
ഫിന്നിഷ് ഭാഷയിൽ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള , 16-ആം നൂറ്റാണ്ടുമുതലുള്ള മികച്ച കൃതികൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഹംഗറിയിലെ മഗിയാർ ഗോത്രക്കാർ ഈ ഭാഷയാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.
തുർക്കിഭാഷയുടെ സ്വാധീനം അറബി, ഫാർസി എന്നീ ഭാഷകളിൽ ഉള്ളതുപോലെതന്നെ, ഇത്തരം ഭാഷകളുടെ സ്വാധീനം തുർക്കിഭാഷയിലും പ്രകടമാണ്‌.
ഏകാക്ഷരഗോത്രം
ഈ ഗോത്രത്തിലെ പ്രധാനഭാഷ ചൈനീസ് ആയതിനാൽ ഈ ഗോത്രം ചൈനീസ് ഗോത്രം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഈ വർഗ്ഗത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകൾ ചൈന , സയാം , തിബെത്ത് , മ്യാൻമാർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രചരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭാരോപീയഗോത്രം ഒഴിച്ചു നിർത്തിയാൽ, ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളാണെന്നു കാണാം.
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളുടെ മുഖ്യമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇന്ന് ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ മാത്രമേ കാണാൻ സാധിക്കുന്നുള്ളൂ.
ആര്യഗോത്രത്തിന്റേയും മറ്റ് ഗോത്രങ്ങളിലെ ഭാഷകളുടേയും സ്വാധീനം ഈ ഗോത്രത്തലെ മറ്റ് ഭാഷകളിൽ വളരെയധികം കാണാൻ സാധിക്കുന്നതാണ്‌.
ആധുനിക ചൈനീസ് ഭാഷയിലും മറ്റ് ഗോത്രങ്ങളിലെ ഭാഷകളുടെ സ്വാധീനം കാണുവാൻ കഴിയും.
എങ്കിലും പ്രാചീന ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ ഈ ഗോത്രത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ വളരെയധികം ഉണ്ട്.
മു.5-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന കൺഫ്യൂഷ്യസ് ; ക്രി.
മൂവായിരത്തോളം (3,000)വർഷം പഴക്കമുള്ള ചൈനീസ് സാഹിത്യ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സമാഹരിക്കുകയും അവയിൽ അക്കാലത്ത് പ്രചാരത്തിലിരുന്ന ഭാഷയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും ചെയ്തു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
എങ്കിലും പദ്യങ്ങളിലെ അന്ത്യാനുപ്രാസം തുടങ്ങിയ ചില കാര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രാചീന ചൈനീസ് ഭാഷയുടെ രൂപവും ഉച്ചാരണവും അനുമാനിക്കാൻ കഴിയും.
ഇക്കാര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇന്ന് ലഭ്യമായിട്ടുള്ള പ്രാചീന ഭാഷാരൂപം; ആധുനിക ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ നിന്നും ഏറെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നും അനുമാനിക്കാം.
അതിസൂക്ഷ്മങ്ങളായ ആശയങ്ങൾ പോലും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിന്‌ ചൈനീസ് ഭാഷപോലെ വേറൊരു ഭാഷ ഇല്ലെന്നു കരുതുന്നു.
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകൾ വിയോഗാത്മകങ്ങളാണ്‌.
ഇതിലെ ഒരു വാക്യത്തിന്‌  ശബ്ദങ്ങളുടെ പരസ്പര ബന്ധം കുറിയ്ക്കുന്നത് പദങ്ങളുടെ സ്ഥാനം മൂലമാണ്‌.
അതിനാൽ വാക്യത്തിൽ ശബ്ദങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തിന്‌ വളരെയധികം പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
ഓരോ ശബ്ദവും ഓരോ അക്ഷമാണ്‌.
ഇവയെല്ലാം അവ്യങ്ങളാണ്‌.
ഒരു ശബ്ദത്തിനും രൂപമാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ചൈനീസ് അക്ഷരമാലയിൽ അഞ്ഞൂറിനും (500) ആയിരത്തിനുമിടയിൽ (1,000) ഏകാക്ഷര ശബ്ദങ്ങൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
ഒരേ ശബ്ദത്തിന്‌ സ്വരഭേദം കൊണ്ട് വിവിധങ്ങളായ അർത്ഥം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിന്‌ കഴിയുന്ന ഭാഷഗോത്രമാണിത്.
പ്രധാനമായും നാല്‌ (4) സ്വരങ്ങാൽ മാത്രമേ ഈ ഭാഷയിലുള്ളൂ എങ്കിലും ചില ഉപഭാഷകളിലും മൊഴിഭേദങ്ങളിലും ഇതിന്‌ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ട്.
ഈ ഭാഷകൾക്ക് സുനിശ്ചിതമായ വ്യാകരണ നിയമങ്ങളില്ല.
ഒരേ ശബ്ദം സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ച് നാമമോ, ക്രിയയോ, വിശേഷണമായോ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പദങ്ങളുടെ സ്ഥാനം മൂലം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിച്ചത് പറയാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് സഹായകമായി ചില സഹായക ശബ്ദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
അതിനാൾ ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളെ നിപാതപ്രധാനങ്ങൾ എന്നുവിളിക്കുന്നു.
അനുനാസിക ധ്വനികളുടെ കൂടുതൽ ഈ ഗോതത്തില്പ്പെട്ട ഭാഷകളിൽ എടുത്തുപറയത്തക്ക സവിശേഷതയാണ്‌.
ദ്രാവിഡഗോത്രം
തമിഴ് കുടുംബം എന്നുകുടി പേരുള്ള ഈ ഭാഷാകുടുബത്തിലെ ഭാഷകൾ; ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലെ നർമ്മദ , ഗോദാവരി എന്നീ  നദീതടങ്ങളിൽ തുടങ്ങി കന്യാകുമാരിമുനമ്പ് വരെ പ്രചരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കൂടാതെ ഉത്തരലങ്ക , ലക്ഷദ്വീപുകൾ , മധ്യഭാരതം, ബലൂചിസ്ഥാൻ , ബീഹാർ , ഒറീസ്സ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലും ഈ ഗോത്രത്തിലെ  ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നവരുണ്ട്.
വാക്യങ്ങളുടെ ഘടന, സ്വരങ്ങളുടെ കടിച്ചേരൽ എന്നീ കാര്യങ്ങളിൽ യൂറാൾ - അൾടായിക് ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളോട് വളരെയധികം സാമ്യത  കാണുന്നു.
W.Smith ഈ ഗോത്രത്തെ ഓസ്ട്രേലിയൻ ഭാഷകളുമായി സാമ്യപ്പെടുത്തി.
അതി പുരാതനകാലത്ത് ഭാരതം, മഡഗാസ്കർ , ഓസ്ട്രേലിയ എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ ചെറിയ ദ്വീപുകളാൽ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു.
മോഹൻ -ജൊ- ദാരോയിലെ ഉത്ഖനനത്തിൽ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുള്ള വസ്തുതകളുടെ പരിശോധനയിൽ ഈ ഗോത്രത്തിന്‌ പ്രസ്തുത സംസ്കാരവുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു എന്നും തെളിവ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദ്രാവിഡ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകൾ ധാതുവിലോ ശബ്ദത്തിലോ മേൽക്കുമേൽ പ്രത്യയങ്ങൾ ചേരുന്നു.
ചേരുന്ന പ്രത്യയങ്ങളെല്ലാം വ്യക്തവും അവ ശബ്ദത്തിന്‌ മാറ്റം വരുത്തുന്നുമില്ല.
എത്ര പദങ്ങളെ വേണമെങ്കിലും സമാസിപ്പിച്ച് നീളമുള്ള ശബ്ദങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.
വ്യഞ്ജനാന്തപദങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ സ്പഷ്ടതയ്ക്കായി സംവൃത ഉ കാരം ചേർക്കുന്നു.
പക്ഷേ, ഈ ഗോത്രത്തിലെ ചില  ഭാഷകളിൽ ഉകാരം എഴുത്തിൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
മറ്റുചില ഭാഷകളിൽ എഴുത്തിലും ഉച്ചാരണത്തിലും ഉകാരം ചേർക്കുന്നുണ്ട്.
യൂറാൾ - അൾടായി ഗോത്രത്തിലേപ്പോലെ ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിലും സ്വരങ്ങളുടെ അനുരൂപത കാണപ്പെടുന്നു.
ഘോഷാക്ഷരങ്ങളിൽ തുടങ്ങുന്ന പദങ്ങൾ ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിൽ കുറവാണ്‌.
മറ്റൊരു അനുനാസികത്തിന്റേയോ  വ്യഞ്ജനത്തിന്റേയോ പിന്നാലെയാണ്‌ ഘോഷാക്ഷരങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നത്.
തമിഴിൽ ഈ നിയമം സാർവത്രികമായും മറ്റ് ഭാഷകളിൽ വളരെ കുറച്ചും ഈ നിയമം പാലിക്കപ്പെടുന്നു.
മൂർദ്ധന്യ ധ്വനികൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യം ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിൽ കാണുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷതകളിൽ ഒന്നാണ്‌.
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിൽ രണ്ട് വചനങ്ങൾ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
ബഹുവചനരൂപം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനായി പ്രത്യയം ചേർക്കുന്നു.
കൂടാതെ ഉത്തമപുരുഷസർവനാമത്തിന്റെ ബഹുവചനത്തിന്‌ രണ്ട് രൂപങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു.
ശ്രോതാവിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ബഹുവചനരൂപം ദ്രാവിഡഭാഷാഗോത്രത്തിൽ കാണാം.
ഭാരോപീയഗോത്രത്തിലേപ്പോലെ, ദ്രവിഡഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളിൽ പത്ത് (10) എന്നതിനെ ഒരു ഏകകമായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പുല്ലിംഗം , സ്ത്രീലിംഗം , നപുംസകലിംഗം എന്നിങ്ങനെ ലിംഗങ്ങളെ മൂന്നായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നാമങ്ങളിലും വിശേഷണങ്ങളിലും  പുംസ്ത്രീലിംഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിന്‌, പ്രഥമപുരുഷസർവനാമത്തിലെ പുംസ്ത്രീലിംഗ രൂപങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.
നാമങ്ങളെ സചേതനം , അചേതനം എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചില നാമങ്ങൾ ക്രിയയ്ക്ക് പകരമായും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.