smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
സന്ദർശിക്കേണ്ട സ്ഥലങ്ങൾ 'ഇ' എഴുതുന്ന രീതി "ഇ",ഉം വ്യഞ്ജനങ്ങൾ മെയ്യെഴുത്തുകൾ സന്ധി ഉയിർമേയ്കൾ രൂപരേഖ പേര് എഴുത്തുരേഖ പേര് க் இக்கன்னா க் + இ கி கீனா ங் இங்ஙன்னா ங் + இ கி ஙீனா ச் இச்சன்னா ச் + இ சி சீனா ஞ் இஞ்ஞன்னா ஞ் + இ ஞி ஞீனா ட் இட்டன்னா ட் + இ டி டீனா ண் இண்ணன்னா ண் + இ ணி ணீனா த் இத்தன்னா த் + அ தி தீனா ந் இந்தன்னா ந் + இ நி நீனா ப் இப்பன்னா ப் + இ பி பீனா ம் இம்மன்னா ம் + இ மி மீனா ய் இய்யன்னா ய் + இ யி யீனா ர் இர்ரன்னா ர் + இ ரி ரீனா ல் இல்லன்னா ல் + இ லி லீனா வ் இவ்வன்னா வ் + இ வி வீனா ழ் இழ்ழன்னா ழ் + இ ழி ழீனா ள் இள்ளன்னா ள் + இ ளி ளீனா ற் இற்றன்னா ற் + இ றி றீனா ன் இன்னன்னா ன் + இ னி னீனா രൂപ മാതൃക ബ്രെയ്‌ലിയിലെ ഇഗരം ഭാരതി ബ്രെയ്‌ലിയിലെ ഇക്കാറം കുറിപ്പുകൾ പരാമർശങ്ങൾ പ്രിൻസ്, സോമ.
ഇ .
ആർ ആൻഡ്‌ ഡി .
സി. ഐ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി ഈ ലേഖനത്തിന്റെ വിഷയം വിക്കിപീഡിയയുടെ ശ്രദ്ധേയതനയം അനുസരിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു .
സി-ഡാക് പ്രവേശന കവാടം ഇലട്രോണിക്സ് റിസർച്ച് ആൻഡ്‌ ഡെവലപ്മെൻണ്ട്  സെന്റർ ഓഫ് ഇന്ത്യഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി എന്ന് പൂർണ നാമം.
കേന്ദ്ര സർക്കാർ  സ്ഥാപനം അയ സി-ഡാക് ഇന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഉള്ള ഒരു ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രം.
തിരുവന്തപുരം നഗരത്തിലെ വെള്ളയമ്പലം എന്നാ സ്ഥലത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.2001 ഇൽ  സ്ഥാപിതം.
നിലവിൽ കൊച്ചി കേന്ദ്രം ആയി ഉള്ള കൊച്ചിൻ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സർവകലാശാല അംഗീകരിച്ച  2 ബിരുദാനന്തര ബിരുദ ക്ലാസുകൾ നടത്തി വരുന്നു.
↑ {{ cite web }} : External link in | website= ( help ) ; Missing or empty | title= ( help ) ; Missing or empty | url= ( help )
സി.ജി. ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Electrocardiography
ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം ഉളവാക്കുന്ന വിദ്യുത് സിഗ്നലുകൾ അളന്നു രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വൈദ്യപരിശോധന സംവിധാനമാണ് ഇ.
സി.ജി. അഥവാ ഇലക്ട്രോ കാർഡിയൊഗ്രാഫ്.
സി.ജി പരിശോധന ഹൃദയത്തെ ബാധിച്ചിരിക്കാവുന്ന സാരവും നിസ്സാരവുമായ വ്യതിയാനങ്ങളെക്കുറിച്ചും, രോഗാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും സൂചനകൾ നൽക്കുന്നു.
പലപ്പോഴും ഇ.
സി.ജി.യുടെ ലഭ്യത ഒരു  ജീവൻരക്ഷാ നടപടിയായി ഭവിക്കാറുണ്ട്.
ഹൃദയവും വിദ്യുത് സിഗ്നലുകളും
ഹൃദയപേശികളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പേസ് മേക്കർ കോശങ്ങളാണ് വിദ്യുത് സിഗ്നലുകൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.
ഹൃദയത്തിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്തുനിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന ഈ വിദ്യുത് പ്രവാഹം ഉടൻതന്നെ സമീപ കോശങ്ങളിലേക്കും പടരുന്നു.
ഇതുമുലം സംഭവിക്കുന്ന പേശീചുരുങ്ങലും(contraction), വികസിക്കലുമാണ്(relaxation) ഹൃദയമിടിപ്പ്.
ഹൃദയമിടിപ്പ് വൈദ്യുത് സിഗ്നലുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത 18-മാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും അതിസൂക്ഷ്മമായ അളവിൽ മാത്രം ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പ്രവാഹം അളക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള മാപിനികൾ വിദൂരമായിരുന്നു.
യന്ത്രം ഹൃദയത്തിലേക്ക് നേരിട്ട് ഘടിപ്പിച്ചാല്ലലാതെ ഈ സിഗ്നലുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുക അസാധ്യമായതിനാൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ തവളകളിലും മറ്റു ജന്തുക്കളിലും ഒതുങ്ങുകയാണുണ്ടായത്.
സ്വതേ വളരെ ചെറിയ അളവിൽ മാത്രം ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുക്കുന്ന സിഗനലുകൾ രക്ത , മാംസ , അസ്ഥി മണ്ഡലത്തിലൂടെ കടന്ന് തൊലിപ്പുറത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും തീർത്തും ദുർബലമായ സിഗ്നലുകളാവുന്നതു മൂലം അവ രേഖപ്പെടുത്താനോ അവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം സ്ഥിരീകരിക്കാൻ പോലുമോ സാധ്യമായിരുന്നില്ല.
ഈ ന്യൂനതമറികടക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായകമായ കാൽവെയ്പ്പായിരുന്നു ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പിറവിയോടെ വില്യം ഐന്തോവൻ രൂപകല്പനചെയ്തെടുത്ത യന്ത്രസംവിധാനം.
ഇലക്ട്രോ ക്കാർഡിയോഗ്രാഫ് എന്ന പദവും ശാസ്ത്രത്തിനു സംഭാവന ചെയ്തതും അദ്ദേഹമാണ്.
ഇന്ന്  ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒട്ടിക്കാവുന്ന ഇലക്ട്രോടുകളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി ഐന്തോവൻ ഉപ്പുവെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങളിൽ രോഗികളുടെ കൈ മുക്കികൊണ്ടാണ് പരിക്ഷണം നടത്തിയത്.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിനൊപ്പം പിറന്ന ഇ.
സി.ജി യന്ത്രം അതിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവിനു 1924ലെ നൊബേൽ സമ്മാനവും നേടികൊടുത്തു.
പരിശോധന സംവിധാനം
വേദനാരഹിതവും ശരീരത്തെ ഹനിക്കാതെയും(painless non invasive) ഉള്ള പരിശോധനയാണ് ഇ.
സി.ജി.
ആധുനിക ഇ.
സി.ജി. സംവിധാനത്തിൽ സാധാരണയായി 10 ഇലക്ട്രോടുകൾ ആണ് കാണപ്പെടുക.
ഇരുകൈകളിലും ഇരുകാലുകളിലുമായി 4 ഇലക്ട്രോടുകളും നെഞ്ചിന്റെ ഇരുവശത്തുമായി ആറ് ഇലക്ടോടും ചേർന്നതാണ് പത്ത് ഇലക്ട്രോടുകൾ .
ഈ ഇലക്ട്രോടുകൾ ഇ.
സി.ജി യന്ത്രത്തിലേക്കാണ് ഘടിപ്പിക്കുക.
സി.ജി. രേഖപ്പെടുത്താനായി  ഇലക്ട്രോടുകൾ  ഘടിപ്പിക്കുന്ന 
ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഇ.
സി.ജി. രേഖ ഹൃദയമിടിപ്പ്മൂലം രൂപപ്പെടുന്ന തരംഗരേഖ
ഹൃദയമിടിപ്പ്മൂലം തൊലിപ്പുറത്ത് സംഭവിക്കുന്ന വൈദ്യുത വിത്യാനങ്ങൾ ഈ ഇലക്ട്രോടുകൾ പിടിച്ചെടുത്ത്, വിസ്തരണം (amplify)ചെയ്തു രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ് യന്ത്രം ചെയ്യുന്നത്.
ഹൃദയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശരീര ഉപരിതലത്തിലെ രണ്ട് ഇലക്ട്രോടുകൾ തമ്മിലുള്ള അതിസൂക്ഷമമായ വോൾട്ടേജ് വ്യത്യാസം  തരംഗരൂപത്തിലാക്കി (wave form) കടലാസ്സിലോ, സ്ക്രീനിലോ ലഭിക്കുന്ന ഗ്രാഫാണ് ഇ.
സി.ജി രേഖ.
താളാവൃത്തി , വേഗമാറ്റം, ആവർത്തനവ്യത്യാനങ്ങൾ (arrythmia), ഹൃദയപേശിയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളുടെ ക്ഷമത തുടങ്ങിയ അതിപ്രധാനമായ  നിരവധി വിവരങ്ങളാണ് ഇ.
സി.ജി. വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.
സി.ജി.യുടെ പ്രാധാന്യം
ഹൃദ്രോഗികളിലും, ഹൃദ്രോഗമുള്ളതായി സംശയിക്കപ്പെടുന്നവരിലും മാത്രമായി നടത്തപ്പെടുന്ന പരിശോധനയല്ല.
സി.ജി.
ഇ.
സി.ജി.യുടെ പ്രവചനമൂല്യം (predictive value) അതിനെ അടിസ്ഥാനവും അനിവാര്യവുമായ ഒരു ആരോഗ്യ നിർണ്ണയ പരിശോധനയാക്കിയിരിക്കുന്നു.
രക്തപരിശോധനയോടൊപ്പം ഇ.
സി.ജി, ഇന്ന് എല്ലാ മെഡിക്കൽ ചെക്കപ്പിന്റെയും ഭാഗമാണ്.
തലചുറ്റൽ, അപസ്മാരം , രക്തസ്രാവം, ബോധക്ഷയം തുടങ്ങിയ അത്യാഹിത വിഭാഗ അവസരങ്ങളിലും, ഓപ്പറേഷനുകൾക്ക് മുമ്പും, അനസ്തീസിയ കൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വേളകളിലും ഇ.
സി.ജി. അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
സി.ജി യെപ്പറ്റി പ്രാഥമിക വിവരങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന നൊബേൽ സമ്മാന സംഘടനയുടെ സൈറ്റ് ↑ ഇ.
സി.ജി.യുടെ സാങ്കേതിക വശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങൾ പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ
ഇ9 (രാജ്യങ്ങൾ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/E9_(countries)
യുനെസ്കോയുടെ എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം (ഇഎഫ്എ) (Education For All) പദ്ധതിയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നതിനായി രൂപീകരിച്ച ഒമ്പത് രാജ്യങ്ങളുടെ ഒരു ഫോറമാണ് ഇ9 .
ഇതിലെ "ഇ" എന്നത് വിദ്യാഭ്യാസത്തെ (എഡ്യൂക്കേഷൻ) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
"9" എന്നത്, ലോകജനസംഖ്യയുടെ പകുതിയിലേറെ ജനങ്ങളെയും,  ലോകത്തിലെ നിരക്ഷരരായ മുതിർന്നവരിൽ 70% ആളുകൾ ജീവിക്കുന്നതുമായ ബംഗ്ലാദേശ് , ബ്രസീൽ , ചൈന , ഈജിപ്റ്റ് , ഇന്ത്യ , ഇന്തോനേഷ്യ , മെക്സിക്കോ , നൈജീരിയ , പാകിസ്താൻ എന്നീ ഒമ്പത് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
1993 ൽ ന്യൂ ഡൽഹിയിൽ നടന്ന ഇഎഫ്എ ഉച്ചകോടിയിൽ ഇ-9 ഇനിഷ്യേറ്റീവ് ആരംഭിച്ചു.
വിദ്യാഭ്യാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിനും മികച്ച സമ്പ്രദായങ്ങൾ കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിനും ഇഎഫ്എ-യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുരോഗതി നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനുമുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഒരു ഫോറമായി ഇ-9 ഇനിഷ്യേറ്റീവ് മാറിയിരിക്കുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായങ്ങളിൽ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള മാറ്റം വരുത്തിക്കൊണ്ട്  2020-ലെ ആഗോള വിദ്യാഭ്യാസ മീറ്റിംഗ് മുൻഗണനകളിൽ പെടുന്ന താഴെ പറയുന്ന മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിലൂന്നി നാലാം സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യം അജണ്ടയുടെ മെച്ചപ്പെടുത്തലും പ്രോൽസാഹനവും ത്വരിതപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ഈ സംരംഭത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം: അധ്യാപകർക്ക് പിന്തുണ; കഴിവുകളിൽ നിക്ഷേപം; ഡിജിറ്റൽ വിഭജനം കുറയ്ക്കൽ.
സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക നില
ഇ-9 രാജ്യങ്ങൾ ഗണ്യമായ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക പുരോഗതി കൈവരിച്ചു.
ബ്രസീൽ , ചൈന , ഇന്ത്യ , ഇന്തോനേഷ്യ , മെക്സിക്കോ എന്നിവയാണ് ജി-20 അംഗങ്ങൾ.
മെക്സിക്കോ ഒഇസിഡി അംഗമാണ്, ചൈന ഇപ്പോൾ ലോകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയാണ്.
അതുകൂടാതെ ബ്രസീലും ഇന്ത്യയും ഏറ്റവും മികച്ച പത്ത് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയും അതിവേഗം വളരുകയാണ്.
1993-ൽ, ഇ-9 രാജ്യങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ നാമമാത്രമായ ജിഡിപിയുടെ 16.5% മാത്രമായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ, അവർ ലോകത്തിന്റെ നാമമാത്രമായ ജിഡിപിയുടെ ഏകദേശം 30% പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ഇതും കാണുക G6 (EU) G8 G20 പുറം കണ്ണികൾ UNESCO - E9 പങ്കാളിത്തം അവലംബം
വി. രാമകൃഷ്ണൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/E.
V._Ramakrishnan ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/KPAppan
വിമർശകൻ എന്നീ നിലയിൽ ശ്രദ്ധേയനാണ് ഇ.
വി. രാമകൃഷ്ണൻ.
ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും ലേഖനങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹം.
റഷ്യൻ ഉത്തരഘടനാവാദിയായ മിഖായിൽ ബക്തിന്റെ 'ഉൽസവാത്മകത', 'പാഠാന്തരത്വം'  എന്നീ സങ്കൽപ്പനങ്ങളെ മുൻനിർത്തി അദ്ദേഹം കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ തുള്ളൽകൃതികളെ അപഗ്രഥിച്ചത് ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.
കേരളീയ ആധുനികതയിൽ അച്ചടി നടത്തിയ ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികവുമായ ഇടപെടലുകൾ വിലയിരുത്തിയ 'അച്ചടിയും ആധുനികതയും' എന്ന ലേഖനം കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുറത്തിറക്കിയ 'നമ്മുടെ സാഹിത്യം നമ്മുടെ സമൂഹം' സീരീസിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
വ്യക്തിവിവരം
1951 ൽ കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ വിളയാങ്കോടിൽ ജനിച്ചു.
പയ്യന്നൂർ കോളജ്‌, ഗവ.
ബ്രണ്ണൻ കോളജ്‌, ദേവഗിരി കോളജ്‌ എന്നിവിടങ്ങളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം.
ഔറംഗബാദ്‌ (മഹാരാഷ്‌ട്ര) മറാത്ത്‌വാഡാ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽനിന്ന്‌ പി.എച്ച്‌.
1973-‘84 ൽ മഹാരാഷ്‌ട്രയിലെ ജാൽനയിൽ ഇംഗ്ലീഷ്‌ ലക്‌ചറർ.
1985 മുതൽ സൂററ്റിലെ സൗത്ത്‌ ഗുജറാത്ത്‌ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ  പ്രൊഫസ്സറും ഡീനുമായി ജോലി ചെയ്യുന്നു.
കൃതികൾ അക്ഷരവും ആധുനികതയും വാക്കിലെ സമൂഹം ദേശീയതകളും സാഹിത്യവും അനുഭവങ്ങളെ ആർക്കാണു പേടി മാധവിക്കുട്ടി പഠനങ്ങളും രചനകളും ( എഡിറ്റർ ) Making it New:Modernism in Malayalam,Marathi and Hindi poetry Locating Indian Literature: Texts,Traditions and Translation മലയാള നോവലിന്റെ ദേശകാലങ്ങൾ പുരസ്കാരങ്ങൾ
•കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് 2022 മലയാള നോവലിലെ ദേശകാലങ്ങൾ.
'അക്ഷരവും ആധുനികതയും' എന്ന പുസ്തകം 1995-ൽ നിരൂപണ-പഠനസാഹിത്യത്തിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം നേടി അവലംബം
അന്തർവാഹിനി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Submarine ജർമൻ അന്തർ‌‌വാഹിനി യൂ-995 സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിവുള്ള ജാപ്പനീസ് അന്തർവാഹിനി ഒയാഷിയോ വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു അന്തർവാഹിനി.
ജലാന്തർഭാഗത്ത് സ്വതന്ത്രമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കഴിവുള്ള കപ്പലാണ് അന്തർവാഹിനി അഥവാ മുങ്ങിക്കപ്പൽ .
അന്തർവാഹിനിക്ക് ജലനിരപ്പിലും ജലാന്തർഭാഗത്തും ഒരുപോലെ സഞ്ചരിക്കാൻകഴിയും.
ഇവ പ്രധാനമായും യുദ്ധാവശ്യങ്ങൾക്കാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
സമുദ്രഗവേഷണത്തിനും മറ്റും പ്രത്യേകം നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള അന്തർവാഹിനികൾ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
എന്നാൽ വലിപ്പം കുറവായത് കാരണം മുങ്ങിക്കപ്പലുകളെ ബോട്ടുകളായും പരിഗണിക്കാറുണ്ട്.
മുമ്പും നിരവധി അന്തർവാഹിനികൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അന്തർവാഹിനികൾക്ക് സ്വതസ്സിദ്ധമായ രൂപം കൈവരുന്നത് 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്.
ആ രൂപം പിന്നീട് നിരവധി വ്യോമസേനകൾ കടമെടുക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യമായി വൻതോതിൽ അന്തർവാഹിനികൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത് ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലാണ് .
ഇപ്പോഴത്തെ പല നാവികസേനകളുടെയും അവിഭാജ്യഘടകം കൂടിയാണ് അന്തർവാഹിനികൾ.
ശത്രുക്കളുടെ കപ്പലുകളെയും അന്തർവാഹിനികളെയും ആക്രമിക്കുക, വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകളുടെ സംരക്ഷണം, ഉപരോധപ്രവർത്തനങ്ങൾ, ആണവസേനയുടെ ഭാഗമായുള്ള ബാലിസ്റ്റിക്ക് മിസൈൽ അന്തർവാഹിനികൾ , സൈനികാവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള സമുദ്രപര്യവേക്ഷണം , സാമ്പ്രദായിക കരയാക്രമണങ്ങൾ ( ക്രൂയിസ് മിസൈൽ പോലെയുള്ളവ ഉപയോഗിച്ച്), പ്രത്യേക സേനകളുടെ രഹസ്യ ഉൾച്ചെലുത്തലുകൾ എന്നിവയാണ് അന്തർവാഹിനികൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള സൈനികാവശ്യങ്ങൾ.
സമുദ്രശാസ്ത്രപഠനം , സമുദ്രപര്യവേക്ഷണം , കടലിൽ പോയവയുടെ വീണ്ടെടുക്കൽ എന്നിവയാണ് അന്തർവാഹിനികളുടെ പ്രധാന സൈനികേതര ആവശ്യങ്ങൾ.
പ്രത്യേകമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട അന്തർവാഹിനികൾ അടിയന്തര രക്ഷാസഹായങ്ങൾ, സമുദ്രാന്തർഭാഗത്തെ കേബിളുകളുടെ കേടുപാടുകൾ തീർക്കൽ, എന്നിവക്ക് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ടൂറിസം , സമുദ്രാന്തരപുരാവസ്തുശാസ്ത്രം എന്നിവക്കും അന്തർവാഹിനികൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ഭൂരിഭാഗം അന്തർവാഹിനികളും സിലിണ്ടറിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള, അറ്റം കൂർത്തതോ അർദ്ധവൃത്താകൃതിയിലോ ഉള്ള, കുത്തനെ നിൽക്കുന്ന രൂപങ്ങളായിരിക്കും.
അന്തർവാഹിനികളിൽ ഏറെക്കുറെ കപ്പലിന്റെ നടുഭാഗത്തായി വാർത്താവിനിമയ ഉപകരണങ്ങളും പെരിസ്കോപ്പ് പോലുള്ള ഗ്രാഹികളും ഉണ്ടായിരിക്കും.
ഈ സംഗതിയെ അമേരിക്കക്കാർ സെയിൽ എന്നും യൂറോപ്യന്മാർ ഫിൻ എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു കോണിംഗ് ടവർ പഴയകാല അന്തർവാഹിനികളുടെ പ്രധാനഭാഗമായിരുന്നു.
മുങ്ങിക്കപ്പലിന്റെ പ്രധാനഭാഗത്തിന് ലേശം മുകളിലായി കാണപ്പെടുന്ന ഈ ഭാഗത്താണ് ചെറിയ പെരിസ്കോപ്പുകൾ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
പുറകിലായി ഒരു പ്രൊപ്പല്ലർ (അല്ലെങ്കിൽ പമ്പ് ജെറ്റ്), നിരവധി ജലഗതികനിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങൾ, ബല്ലാസ്റ്റ് ടാങ്കുകൾ എന്നിവയും അന്തർവാഹിനികളിൽ കാണാം.
എന്നാൽ ചെറിയതും കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുമായ പ്രത്യേകതരം അന്തർവാഹിനികളുടെ രൂപഘടന സാമ്പ്രദായിക അന്തർവാഹിനികളിൽ നിന്ന് വളരെയധികം വ്യതിചലിച്ചതായിരിക്കും.
കുഴൽപോലെയുള്ള ഘടനയുള്ള വാഹനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച സാധ്യതകളുള്ളത് അന്തർവാഹിനികൾക്കാണ്.
മനുഷ്യരുടെ സഹായമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചെറിയ രൂപങ്ങൾ, ഒന്നോ രണ്ടോ മനുഷ്യർക്ക് ഏതാനും മണിക്കൂർ നേരത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കാവുന്ന രൂപങ്ങൾ മുതൽ ആറ് മാസം വരെ വെള്ളത്തിനടിയിൽ കഴിയാവുന്ന റഷ്യൻ ടൈഫൂൺ അന്തർവാഹിനികൾ വരെയുണ്ട് മുങ്ങിക്കപ്പലുകളിൽ.
റഷ്യൻ ടൈഫൂൺ തന്നെയാണ് ലോകത്തിൽ ഇന്നു വരെയുള്ളതിൽ ഏറ്റവും വലിയ അന്തർവാഹിനി.
സാധാരണ മനുഷ്യർക്കോ ഡൈവർമാർക്കോ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആഴങ്ങളിൽപ്പോലും മുങ്ങിക്കപ്പലുകൾ പ്രവർത്തിക്കും.
ഡൈവിംഗ് ബെല്ലിന്റെ നവീകരിക്കപ്പെട്ട രൂപമായ ബാതിസ്കാഫെയിൽ നിന്നാണ് ഏറെക്കുറെ എല്ലാ ആധുനിക അന്തർവാഹികളും രൂപമെടുത്തിട്ടുള്ളത്.
ചരിത്രം അൽ‌‌വിൻ അന്തർ‌‌വാഹിനി - 1978.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിലെ ജർമൻ യു.സി-1 അന്തർ‌‌വാഹിനി.
പരിശീലന അന്തർ‌‌വാഹിനി
അന്തർവാഹിനിയുടെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിനടിസ്ഥാനമായത് ബി. സി. 3-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആർക്കിമിഡീസ് പ്രഖ്യാപിച്ച പ്ലവനതത്വമാണ് .
അതായത്, ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്ലവം ദ്രവത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഭാരത്തോളം ദ്രവത്തെ അത് ആദേശം ചെയ്യുന്നു.
ഈ പ്ലവത്തിന്റെ രൂപത്തിനു വ്യത്യാസം വരുത്താതെ ഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ ക്രമേണ അതു ദ്രവത്തിൽ മുങ്ങുന്നതാണ്.
പഴയതുപോലെ ഭാരം കുറയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ വീണ്ടും അത് ദ്രാവകത്തിനു മുകളിൽ പൊങ്ങിവരും.
ഈ തത്ത്വമാണ് അന്തർവാഹിനിയുടെ നിർമ്മാണത്തിനാധാരം.
ബ്രിട്ടീഷ് ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനായ വില്യം ബേൺ (William Bourne) ആണ് അന്തർവാഹിനിയെപ്പോലുള്ള ഒരു ഉപകരണത്തെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി (1578) പ്രതിപാദിച്ചത്.
മാഗ്നസ് പേജിലിയസ് (Magness Pagelius) അതു നിർമ്മിച്ചുവെങ്കിലും ആദ്യത്തെ അന്തർവാഹിനി നിർമാതാവ് എന്ന ബഗഹുമതി ലഭിച്ചത് കോർണീലിയസ് ഡ്രെബൽ (Cornelius Drebbel) എന്ന ഡച്ചുകാരനാണ്.
18-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അനേകതരത്തിലുള്ള അന്തർവാഹിനികൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും മുങ്ങുന്നതിനും പൊങ്ങുന്നതിനും ആവശ്യമായ ബല്ലാസ്റ്റ് ടാങ്കിന് (Bellast tank) രൂപം കൊടുത്തത് 1747-ആം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടിയാണ്.
ഇക്കാലഘട്ടത്തിൽ ഡേവിഡ് ബുഷ്നൽ (David Bushnell) എന്ന അമേരിക്കക്കാരൻ ഒരു അന്തർവാഹിനി നിർമിച്ചു.
ഇതിൽ നോദനത്തിനായി (propulsion) ഒരു സ്ക്രൂ പ്രൊപ്പല്ലർ (screw propeller) ആണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
പിൽക്കാലത്ത് ജലനിരപ്പിലായിരിക്കുമ്പോൾ നോദനത്തിനായി കപ്പൽപായ് ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു അന്തർവാഹിനി റോബർട്ട് ഫുൾട്ടൺ (Robert Fulton) നിർമ്മിച്ചു.
ഗവണ്മെൻറു സഹായങ്ങൾ ലഭിക്കാതിരുന്നതിനാൽ അന്തർവാഹിനി നിർമ്മാണം തുടരാൻകഴിഞ്ഞില്ല.
അന്തർവാഹിനി നിർമ്മാണത്തിനു നേരിട്ട ഒരു പ്രധാനതടസ്സം അനുയോജ്യമായ ഒരു ഊർജ്ജ നിലയത്തിന്റെ (Power plant) അഭാവമായിരുന്നു.
1880-ൽ ജോർജ് വില്യം ഗാരറ്റ് (George William Garrett) ആവിയന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു അന്തർവാഹിനി നിർമിച്ചു.
അതിൽ ഇന്ധനമായി കൽക്കരിയാണുപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
കൂടാതെ ഉയർത്തുകയും താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യാവുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു പുകക്കുഴലും അതിനുണ്ടായിരുന്നു.
ഇതേ കാലഘട്ടത്തിൽ സ്വീഡൻകാരനായ തോസ്റ്റർ ഫിൽറ്റ് (Thorster Nordoufilt) ആവിയന്ത്രങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ച രണ്ടു പ്രൊപ്പെല്ലറുകൾഉള്ള ഒരു അന്തർവാഹിനി നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
16 മീറ്റർവരെ മുങ്ങുന്നതിനു കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഇതിൽ ടോർപിഡോ ട്യൂബുകളും ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
സ്റ്റോറേജ് ബാറ്ററിയുടെ ഉപയോഗം നിലവിൽവന്നശേഷം 1886 - ൽ ഇതുപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന 50 കുതിരശക്തിയുള്ള മോട്ടോർ ഘടിപ്പിച്ച ഒരു അന്തർവാഹിനി ഹോൾസിലിയും ലിയോൺസും (Wholsely and Lyons) ചേർന്നു നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
സ്റ്റോറേജ് ബാറ്ററിയുടെ വൈദ്യുത സംഭരണശേഷിക്കുള്ള പരിമിതി ഇതിന്റെ ഒരു ന്യൂനതയായിരുന്നു.
ഇതിനുമുൻപ് (1875) ന്യൂജെർസിക്കാരനായ ഹോളണ്ട് (J. P. Holland U. S. A.) ബല്ലാസ്റ്റുടാങ്കും ഹൈഡ്രോപ്ലെയിനുകളും (Hydro plane) ഉള്ള ഒരു അന്തർവാഹിനി നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
ഇതാണ് പിൽക്കാല അന്തർവാഹിനികൾക്കെല്ലാം മാതൃകയായിത്തീർന്നത്
സൈമൺ ലേക് (Simon Lake) 1894 - ൽ നിർമിച്ച അന്തർവാഹിനി ഒരു വലിയ നേട്ടമായിരുന്നു.
ചുരുട്ടിന്റെ ആകൃതിയോടുകൂടിയ ഇതിൽ പെട്രോ യന്ത്രമാണ് നോദനോപാധിയായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിനു മുമ്പുതന്നെ ക്രമമായി അന്തർവാഹിനിയുടെ നിർമിതിയിലെ മൗലികതത്വങ്ങൾ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടു.
ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ ആവിർഭാവവും പെരിസ്കോപ്പിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തവും ആക്രമണോപകരണമായ ടോർപിഡോയുടെ നിർമ്മാണവും എല്ലാംകൂടിയായപ്പോൾ അന്തർവാഹിനിയുടെ പ്രാഥമിക സജ്ജീകരണങ്ങളായി.
ഇത്തരത്തിൽ സജ്ജീകരിച്ച അന്തർവാഹിനിക്ക് നാവികസേനയിൽ അതിപ്രധാനമായ ഒരു സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള അന്തർവാഹിനികൾക്ക് വിശദാംശങ്ങളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ എല്ലാം നിർമ്മാണത്തിനടിസ്ഥാനമായ തത്ത്വങ്ങൾ ഒന്നു തന്നെയാണ്.
ജലപ്പരപ്പിലായിരിക്കുമ്പോൾ വളരെ കുറച്ചുമാത്രം പുറത്തു കാണത്തക്കവിധമാണ് എല്ലാ അന്തർവാഹിനികളും രൂപകല്പന ചെയ്യാറുള്ളത്.
മധ്യഭാഗത്തു നിന്നും ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും പോകുംതോറും വണ്ണം കുറഞ്ഞുവരുന്ന വിധമാണ് ഇതിന്റെ രൂപം.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് അമേരിക്ക നിർമ്മിച്ച അന്തർവാഹിനികൾക്ക് 95 മീറ്റർനീളവും 4.9 മീറ്റർ മധ്യവ്യാസവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജലമർദ്ദത്തെ രോധിച്ചുനിൽക്കുന്ന കമ്പാർട്ടുമെന്റുകളെ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ച് ഒരു വലിയ വൃത്തസ്തംഭാകൃതിയിലാണ് അന്തർവാഹിനി നിർമ്മിക്കുന്നത്.
സമ്മർദത്തിനു വിധേയമാകുന്ന മർദ്ദപേടകങ്ങളെ (pressure vessels) ബലിഷ്ഠങ്ങളാക്കാൻ അവയെ ഒരു പ്രധാന ദണ്ഡുകൊണ്ട് പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു
അന്തർവാഹിനിക്കു രണ്ടു പുറംചട്ടക്കൂടുകൾ (double hull) ഉണ്ട്.
ഇതിൽ അകത്തുള്ളതാണ് ജലമർദരോധക്കൂട് (water tight pressure hull).
രണ്ടു ചട്ടക്കൂടുകൾക്കുമിടക്കുള്ള ഭാഗം ഇന്ധന അറകളും ബല്ലാസ്റ്റു ടാങ്കുകളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പുറം ചട്ടക്കൂടിനു മുകളിലായി നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ള മേൽത്തട്ട് (super structure) കപ്പൽ , ജലനിരപ്പിലായിരിക്കുമ്പോൾ ഗതാഗതനിയന്ത്രണത്തിനുള്ള പ്രധാന ഡെക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഡെക്കിനും ജലരോധപേടകത്തിനും ഇടയ്ക്കുള്ള ജലരോധഗോപുരഭാഗത്തെ കോണിങ് ടവർ (conning tower) എന്നു പറയുന്നു.
(അമേരിക്കൻ അന്തർവാഹിനികളിൽ ഇന്നിതു നിലവിലില്ല).
കപ്പൽ മുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ കോണിങ് ടവറിൽനിന്നുമാണ് ഗതാഗതനിയന്ത്രണം നടത്തുന്നത്.
ആയുധസജ്ജീകരണം സർഫെയ്സ്-2 അന്തർ‌‌വാഹിനി ന്യൂക്ലിയർ അന്തർ‌‌വാഹിനി ഫ്രഞ്ച് ന്യൂക്ലിയർ അന്തർ‌‌വാഹിനി
അന്തർവാഹിനിയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആയുധം ടോർപിഡോയാണ്.
സാധാരണയായി 53.35 സെ.
വ്യാസമുള്ള 10 ടോർപിഡോ ട്യൂബുകളാണുള്ളത്.
6 എണ്ണം അണിയത്തും 4 എണ്ണം അമരത്തുമായി ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കും.
ടോർപിഡോകൾ 24 എണ്ണം വരെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കും.
അവ അകത്തുനിന്നും ടോർപിഡോ ട്യൂബുകളിൽ നിറക്കുന്നതിനുള്ള സജ്ജീകരണവുമുണ്ടായിരിക്കും.
കൂടാതെ ഡെക്ക് ഗണ്ണുകളും വിമാനവേധ തോക്കുകളും ചെറുകിട യന്ത്രത്തോക്കുകളും കൂടി സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കും.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് ഇവക്കെല്ലാം പുറമേ മൈനുകളുമുണ്ടായിരുന്നു.
വിവിധഘടകങ്ങൾ
കപ്പൽ ജലപ്പരപ്പിലായിരിക്കുമ്പോൾ അതു പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിന് വേണ്ടതിലേറെ ഉപകരണങ്ങൾ ജലാന്തർഭാഗത്തായിരിക്കുമ്പോൾ ആവശ്യമാണ്.
ഇവയെല്ലാം സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് കൂടുതൽ വേഗതയും കാര്യക്ഷമതയും പ്രദാനം ചെയ്യത്തക്കവിധമാണ്.
ബാഹ്യതലം
പ്രധാന ഡെക്ക് ജലമർദരോധപേടകവുമായി ഉരുണ്ട സംരചനാഘടകങ്ങൾ (rounded structural members) കൊണ്ട് യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുങ്ങുമ്പോൾ വായു അറ ( air pocket) ഉണ്ടാകാതിരിക്കുന്നതിനും പൊങ്ങുമ്പോൾ ജലനിർഗമനത്തിനുമായി വശങ്ങളിൽ സുഷിരങ്ങൾ ഉണ്ട്.
പ്രധാന ഡെക്കിൽ റേഡിയോ , റഡാർ മുതലായവയും മുൻഭാഗത്ത് സ്ഥാനനിർണയം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള പ്ലവഗോളങ്ങളും (marked buoys) സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കൂടാതെ രക്ഷപ്പെടുന്നതിനും രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതിനുമുള്ള വാതിലുകളും വാർത്താവിനിമയം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഹൈഡ്രോഫോണുകളും വശങ്ങളിൽമുങ്ങുന്നതിനു സഹായിക്കുന്ന ഹൈഡ്രോപ്ലെയിനുകളും അടിയിൽബല്ലാസ്റ്റു ടാങ്കുകളും ഉണ്ട്.
ടാങ്കുകൾ
കപ്പലിൽ പ്രധാനമായി ബല്ലാസ്റ്റു ടാങ്കുകൾ ഇന്ധന ടാങ്കുകൾ സന്തുലനാവസ്ഥ വരുത്തുന്നതിനുള്ള ടാങ്കുകൾ എന്നിവയാണുള്ളത്.
ബല്ലാസ്റ്റു ടാങ്കുകളിൽ ജലം നിറച്ച് ഭാരം വർദ്ധിപ്പിച്ചാണ് മുങ്ങുന്നത്.
പൊങ്ങുന്നതിന്, ഈ ടാങ്കുകളിൽനിന്ന് സമ്മർദിതവായു (compressed air) ഉപയോഗിച്ചോ പമ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ചോ ജലം നിർഗമിപ്പിച്ച് ഭാരം കുറയ്ക്കുന്നു.
കപ്പലിനാവശ്യമുള്ള ഇന്ധനം നിറച്ചിട്ടുള്ളവയാണ് ഇന്ധന ടാങ്കുകൾ.
ഇവയിൽനിന്നും ഇന്ധനം ഉപയോഗിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ, ഇന്ധനോപയോഗത്തിനനുസരിച്ച് അവയിൽ ജലം നിറച്ച് ഭാരം ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.
എന്നാൽ കപ്പൽ ജലപ്പരപ്പിലായിരിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ധനമൊഴിഞ്ഞ ടാങ്കുകളിൽ ജലം നിറയ്ക്കുന്നതല്ല.
ഇന്ധനം, ഭക്ഷണപദാർഥങ്ങൾ, സ്പോടകവസ്തുക്കൾ ഇവ ഉപയോഗിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അസന്തുലിതാവസ്ഥ മാറ്റി നിഷ്പക്ഷ പ്ലവകക്ഷമത (neutral buoyance) വരുത്തുന്നതിന് ഏകദേശം മധ്യഭാഗത്തായി സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുള്ള ടാങ്കുകൾക്ക് ട്രിമ്മിങ് ടാങ്കുകൾ (trimming tank) എന്നു പറയുന്നു.
മേൽപറഞ്ഞവകൂടാതെ ശുദ്ധജലശേഖരണത്തിനും മറ്റുമായി ഒട്ടനവധി ടാങ്കുകൾ അന്തർവാഹിനിയിലുണ്ട്.
വായുസംവിധാനങ്ങൾ
ഡീസൽ യന്ത്രങ്ങളും മറ്റും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുന്നതിനും ബല്ലാസ്റ്റു ടാങ്കുകളിലെ ജലം നിർഗമിപ്പിക്കുന്നതിനും ഏറെനേരം ജലാന്തർഭാഗത്തു കഴിഞ്ഞാൽ സമ്മർദിത ഓക്സിജൻ കലർത്തി കപ്പലിലെ വായു ചൈതന്യവത്താക്കുന്നതിനും മറ്റും സമ്മർദിത വായു (compressed air) ആവശ്യമാണ്.
ഇത് പ്രത്യേകം നിർമിച്ച് സിലിണ്ടറുകളിൽ ശേഖരിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നു (സമ്മർദനിരക്ക് 135 - 200 കി. ഗ്രാം/ (സെ. മീ.) 2 ).
പ്രവർത്തനസജ്ജീകരണം യൂ-ബോട്ട് ടൈപ്-XXI വിക്റ്റോറിയാ ക്ളാസ് ഹണ്ടർ അന്തർ‌‌വാഹിനി
ഡിസൈൻ ചെയ്ത വേഗത്തിൽ കപ്പൽ സഞ്ചരിക്കണമെങ്കിൽ നെടുകെയും കുറുകെയും ഉള്ള സന്തുലനാവസ്ഥ ശരിയായിരിക്കണം.
കപ്പലിലെ ടാങ്കുകളിലുള്ള ജലത്തിന്റെ അളവ് ക്രമപ്പെടുത്തിയാണ് ഇതു സാധിക്കുന്നത്.
ചുക്കാൻ
കപ്പലിന്റെ ഗതി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി പുറകിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ഫലകമാണിത്.
ജലശക്തി (hydraulic power) ഉപയോഗിച്ചാണ് ഗതി നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.
കൂടാതെ മുങ്ങുന്നതിനും കപ്പലിന്റെ വിതാനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുമായി അണിയത്തും അമരത്തും ഈരണ്ടുവീതം നാലു ഹൈഡ്രോപ്ലെയിനുക അക്ഷത്തിനു സമാന്തരമായി കപ്പലിൽഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇത് 35 * വരെ യഥേഷ്ടം ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും തിരിക്കാവുന്നതാണ്.
പെരിസ്കോപ്പ്
ഇതിനെ മുങ്ങിക്കപ്പലിന്റെ കണ്ണ് എന്നു വിളിക്കാം.
കപ്പൽ ജലാന്തർഭാഗത്തായിരിക്കുമ്പോൾ ഉപരിതലത്തിലുള്ള വസ്തുക്കൾ വീക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപകരണമാണിത്.
ആദ്യകാലത്തെ കപ്പലുകളിൽ ഇതുണ്ടായിരുന്നില്ല.
നോദനയന്ത്രങ്ങൾ
ആദ്യകാലത്തെ അന്തർവാഹിനികളിൽ യന്ത്രങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
പകരം കൈകൊണ്ടു തിരിക്കാവുന്ന സ്ക്രൂ പ്രൊപ്പല്ലറുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്.
ഇന്ന് ഡീസൽയന്ത്രങ്ങളും വൈദ്യുതജനറേറ്ററുകളും (electric generators) വൈദ്യുത മോട്ടോറും കൂട്ടിയിണക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ശക്തിനോദന സംവിധാനമാണ് നിലവിലുള്ളത്.
കൂടാതെ കപ്പൽ ജലാന്തർഭാഗത്തായിരിക്കുമ്പോൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനായി സംചായകബാറ്ററികളും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ആധുനിക അന്തർവാഹിനികളിൽ (അമേരിക്കൻമാതൃക) 1600 കുതിരശക്തി വീതമുള്ള 4 ഡീസൽയന്ത്രങ്ങളും വൈദ്യുത - ജനറേറ്ററുകൾകൊണ്ടും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാവുന്ന 1375 കുതിരശക്തി വീതമുള്ള വൈദ്യുത മോട്ടോറുകളുമാണുള്ളത്.
ഇതരാവശ്യങ്ങൾക്ക് വൈദ്യുതി നൽകുന്നതിനായി 300 കി.
വാ
ശക്തി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വൈദ്യുത ജനറേറ്ററും അതു പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനായി 450 കുതിരശക്തിയുള്ള ഒരു സഹായകയന്ത്രവും കൂടിയുണ്ട്.
സംചായക ബാറ്ററികൾ
അന്തർവാഹിനികൾക്ക് ജലപ്പരപ്പിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ അതിന്റെ ഊർജ്ജ നിലയത്തിനെ (power plant) ശക്തി കേന്ദ്രമായി ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു.
ജലാന്തർഭാഗത്തായിരിക്കുമ്പോൾ അന്തർവാഹിനി നോദനം (propel) ചെയ്യുന്നതിനും അതിനകത്തുള്ള ഇതരാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം നൽകുന്നതിനുമായി രണ്ടു സെറ്റു ബാറ്ററികളുണ്ട്.
ഓരോസെറ്റിലും സാധാരണയായി 800 കി.
വീതം ഭാരമുള്ള 126 സെല്ലുകളാണുള്ളത്.
അന്തർവാഹിനി ജലപ്പരപ്പിലായിരിക്കുമ്പോൾ പ്രധാന യന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇവ പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കുന്നത്.
രക്ഷോപായങ്ങൾ
അപകടത്തിൽപെട്ട അന്തർവാഹിനിയിൽ നിന്നും ആളുകളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗമാണിത്.
അതിനുപയോജിക്കുന്ന ഉപകരണമാണ് റസ്ക്യു അപ്പാരറ്റസ്.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഇത്തരമൊന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
വളരെക്കാലത്തിനു ശേഷമാണ് മൂന്നുഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു രക്ഷാമാർഗ്ഗം ആവിഷ്കരിച്ചത്.
ആദ്യഘട്ടത്തിൽ, അപകടത്തിൽപെട്ട കപ്പലിൽനിന്നും അടയാളപ്പെടുത്തിയ പ്ലവഗോളങ്ങൾ (marked buoys) വിക്ഷേപിക്കുന്നു.
ഇതുമൂലം ജലോപരിതലത്തിലുള്ള രക്ഷാപ്രവർത്തകർക്ക് കൃത്യമായി അപകടസ്ഥാനം നിർണയിക്കാൻകഴിയുന്നു.
അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ രക്ഷാപേടകം (rescue chamber) ഉപയോഗിച്ച് ഒരോരുത്തരെയായി രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു.
സ്ഥാനനിർണയം അസാധ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ കൃത്രിമ ശ്വസനോപകരണങ്ങളുടെ സഹായത്താൽ, അപകടത്തിൽപെട്ട കപ്പലിൽനിന്നും ഓരോരുത്തരായി മുകളിലോട്ടു പൊങ്ങി രക്ഷപ്പെടുന്നതാണ് മൂന്നാം ഘട്ടം.
ഇക്കാലത്താകട്ടെ കൃത്രിമ ശ്വസനോപകരണങ്ങൾക്കു പകരം രക്ഷാകവചം (life jacket) ഉപയോഗിച്ചുള്ള പ്ലവനാരോഹണ (buoyant ascent) മാണ് നിലവിലുള്ളത്.
സ്നോർക്കൽ
രണ്ടാംലോകയുദ്ധത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിൽ ജർമനി ആവിഷ്കരിച്ചതാണ് സ്നോർക്കൽ.
കപ്പൽ ആഴത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അതിലെ യന്ത്രങ്ങൾക്കാവശ്യമുള്ള വായു അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്നും വലിച്ചെടുക്കുന്നതിനും നിഷ്കാഷിതവാതകങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് നിർഗമിപ്പിക്കുന്നതിനും ഉള്ള ഒരു ശ്വസനക്കുഴലാണ് സ്നോർക്കൽ.
കപ്പൽ കൂടുതൽ മുങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ അതിനകത്ത് ജലം കയറാതിരിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപാധികളും അതിനോടുകൂടിയുണ്ട്.
ഗപ്പി
പരിഷ്കരിച്ച സ്നോർക്കലും രൂപസംവിധാനവും കൊണ്ട് അമേരിക്കൻ നാവികസേന രൂപപ്പെടുത്തിയ കപ്പലാണ് ഗപ്പി.
ഇതിൽ മേൽത്തട്ടിൽ ഘടിപ്പിക്കുന്ന അകത്തേക്കു വലിക്കുകയോ മാറ്റുകയോ ചെയ്യാം.
തൻമൂലം വേഗത രണ്ടിരട്ടിയായി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള പുരോഗതി ജർമൻ ടൈപ്-212 അന്തർ‌‌വാഹിനി ജർമൻ ടൈപ് XXI അന്തർ‌‌വാഹിനി ടോർപിഡോ ട്യൂബ്
ഒന്നും രണ്ടും ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തുണ്ടായ അനുഭവ പാഠങ്ങൾ അന്തർവാഹിനിക്ക് പല പരിവർത്തനങ്ങളും വരുത്തുന്നതിനു കാരണമായി.
യാന്ത്രികസജ്ജീകരണത്തിലും സംവിധാനത്തിലും മാത്രമല്ല, അതിൽ സജ്ജീകരിക്കുന്ന പടക്കോപ്പുകളിലും സാരമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി.
ശക്തിയുല്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനായി അണുശക്തിയുപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയതാണ് അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും ആന്തരദഹന യന്ത്രങ്ങളാണ് ശക്തിയുല്പാദനതിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ജലപ്പരപ്പിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ജലം വിശ്ലേഷണം ചെയ്തുകിട്ടുന്ന വാതകങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും, കപ്പൽ ജലാന്തർഭാഗത്തായിരിക്കുമ്പോൽ അവ ഇന്ധനവായു ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുങ്ങിക്കപ്പലുകൾ പില്ക്കാലത്ത് ജർമനി നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
തുടർന്നു ഹൈഡ്രജൻപെറോക്സൈഡിലെ ഓക്സിജൻ ഉപയോഗിച്ചുള്ള സംവൃത ചക്ര യന്ത്രങ്ങൾ (closed cycle engines) ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള അന്തർവാഹിനികൾ ജർമനി നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളെ തുടർന്ന് അമേരിക്കയും ബ്രിട്ടനും നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി.
മറ്റനവധി ശക്തിപ്ലാൻറുകൾ പരീക്ഷണവിധേയമാക്കിയെങ്കിലും പ്രയോഗത്തിൽവന്നത് അണുശക്തി പ്ലാൻറ് ആണ്.
അമേരിക്കയാണ് ആദ്യമായി (1955 - ൽ) അണുശക്തി കൊണ്ടോടുന്ന ഒരു മുങ്ങിക്കപ്പൽ (U. S. S. Nautilus) നിർമിച്ചത്.
ഇതിന് അന്തരീക്ഷവായുവിന്റെ സഹായമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനുള്ള കഴിവുണ്ട്.
ജലോപരിതലത്തിൽ വരാതെതന്നെ അനേകനാൾ സമുദ്രാന്തർഭാഗത്തു കഴിയാമെന്നതിനാൽ ഏറ്റവും മെച്ചപ്പെട്ട വേഗം കിട്ടത്തക്കവിധത്തിൽ ഇതിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനും കഴിഞ്ഞു.
മാത്രമല്ല ഇവയ്ക്ക് മഞ്ഞുകട്ടകൾക്കിടയിൽകൂടിയും സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും.
വിവിധാവശ്യങ്ങൾക്കായി വ്യത്യസ്തരീതിയിലാണ് അന്തർവാഹിനികൾ നിർമ്മിക്കുന്നതും സജ്ജീകരിക്കുന്നതും.
ഉദ്ദേശ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി അമേരിക്കൻനാവികസേന അന്തർവാഹിനികളെ താഴെപറയുന്നവിധത്തിൽ തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആക്രമണത്തിനുള്ളവ.
അതിവേഗത്തിലുള്ള ആക്രമണത്തിനുള്ളവ.
നിയന്ത്രിത മിസ്സൈലുകൾഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളവ.
റഡാർപിക്കറ്റ്തരം (Radar picket class).
ഇവയിൽ ശക്തിയേറിയ റഡാറും മറ്റ് വാർത്താവിനിമയ ഉപകരണങ്ങളുമുണ്ട്.
മറ്റുകപ്പലുകൾക്കു വേണ്ടമുന്നറിയിപ്പും മാർഗനിർദ്ദേശങ്ങളും ഇവ നൽകുന്നു.
ഹണ്ടർകില്ലർതരം (Hunter killer class).
ശത്രുക്കളുടെ അന്തർവാഹിനികളെ കണ്ടുപിടിച്ച് നശിപ്പിക്കുകയാണ് ഇവ കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്.
ബാലിസ്റ്റിക് മിസ്സൈൽതരം (Ballistic missile class).
ഇവയിൽ പ്രത്യേക ബാലിസ്റ്റിക് മിസ്സൈലുകൾ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
പരീക്ഷണങ്ങൾക്കുള്ളവ.
ഇവ ദ്രവഗതിക (Hydrodynamics) പഠനത്തിനും മറ്റുമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് സമ്മർദിതവായൂ ഉപയോഗിച്ചാണ് ടോർപിഡോകൾ വിക്ഷേപിച്ചിരുന്നത്.
സമ്മർദിത ഓക്സിജൻ ഉപയോഗിച്ചുള്ള നോദനം ജപ്പാൻ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുകയുണ്ടായി.