smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത്, 1000 കിടക്കകളുള്ള ബാനിങ്ങ് ജനറൽ ആശുപത്രിയുടെ സൈറ്റായിരുന്നു ബാനിംഗ് നഗരം.
ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന മരുഭൂമിയിലെ പരിശീലനകേന്ദ്രമായ ഡെസർട്ട് ട്രെയിനിംഗ് സെന്റർ പിന്നീട് നേവൽ ആശുപത്രിയായി ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു.
ഈ സൌകര്യങ്ങൾ പിന്നീടു പൊളിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടു.
ബാന്റൻ സുൽത്താനേറ്റ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Banten_Sultanate Part of a series on the Indonesia പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രം Timeline Prehistory Java Man 1,000,000 BP Flores Man 94,000–12,000 BP Buni culture 400 BCE Hindu and Buddhist kingdoms Salakanagara Kingdom 130–362 Kutai Kingdom 350–1605 Tarumanagara Kingdom 358–669 Kalingga Kingdom 500s–600s Melayu Kingdom 600s Srivijaya Kingdom 600s–1200s Sailendra Kingdom 800s–900s Galuh Kingdom 669 – 1482 Sunda Kingdom 669 – 1579 Medang Kingdom 752 – 1006 Bali Kingdom 914 – 1908 Kahuripan Kingdom 1006 – 1045 Kediri Kingdom 1045 – 1221 Dharmasraya Kingdom 1183 – 1347 Singhasari Kingdom 1222 – 1292 Majapahit Kingdom 1293 – 1500 Rise of Muslim states Spread of Islam 1200 – 1600 Ternate Sultanate 1257 – 1914 Samudera Pasai Sultanate 1267 – 1521 Pagaruyung Kingdom 1347 – 1833 Brunei Sultanate 1368 – 1888 Malacca Sultanate 1400 – 1511 Sulu Sultanate 1405 – 1851 Cirebon Sultanate 1445 – 1677 Demak Sultanate 1475 – 1548 Aceh Sultanate 1496 – 1903 Banten Sultanate 1526 – 1813 Kalinyamat Sultanate 1527 – 1599 Mataram Sultanate 1500s – 1700s Johor Sultanate 1528s – 1877 Surakarta Sunanate 1745 – 1946 Yogyakarta Sultanate 1755 – 1945 Siak Sultanate 1725 – 1946 Deli Sultanate 1814 – 1946 Riau-Lingga Sultanate 1824 – 1911 Christian kingdom Larantuka Kingdom 1600–1904 European colonisation Portuguese 1512 – 1850 Dutch East India Company 1602 – 1800 French and British interlude 1806 – 1815 Netherlands East Indies 1800 – 1942 1945 – 1950 Emergence of Indonesia National Awakening 1908 – 1942 Japanese occupation 1942 – 1945 National Revolution 1945 – 1950 Independence Liberal democracy 1950 – 1957 Guided Democracy 1957 – 1965 Transition 1965 – 1966 New Order 1966 – 1998 Reformasi 1998 – present By topic Currency Economy Military ക സ തി
ബാന്റൻ സുൽത്താനേറ്റ് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജാവയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുള്ള ഒരു തുറമുഖ നഗരമായ ബാന്റൺ കേന്ദ്രമായി സ്ഥാപിതമായ സുൽത്താനേറ്റാണ്.
രണ്ടിന്റെയും സമകാലീന ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരവിന്യാസം ബാന്റം എന്നായിരുന്നു.
മുമ്പ് സിറബൺ സ്ഥാപിച്ച സുനൻ ഗുനുങ്ജതിയാണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഒരിക്കൽ തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ പ്രത്യേകിച്ച് കുരുമുളകിന്റെ ഒരു വലിയ വ്യാപാര കേന്ദ്രമായിരുന്ന സുൽത്താനേറ്റിന്റ പ്രാധാന്യം ബറ്റാവിയ മറികടക്കുകയും ഒടുവിൽ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസുമായി 1813 ൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രദേശം ഇപ്പോൾ ഇന്തോനേഷ്യൻ പ്രവിശ്യയായ ബാന്റൻ ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഇന്ന്, പഴയ ബാന്റനിൽ, വിനോദ സഞ്ചാരികൾക്കും ഇന്തോനേഷ്യയിൽ നിന്നും വിദേശങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള തീർഥാടകരും ലക്ഷ്യംവയ്ക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന സ്ഥലമാണ് ബാന്റനിലെ ഗ്രാൻഡ് മോസ്ക്.
1526-ന് മുമ്പ്, സിബാന്റൻ നദീ തീരത്ത് നിന്ന് പത്ത് കിലോമീറ്റർ ഉൾനാട്ടിലായി ബാന്റൻ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു വാസസ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന പ്രദേശം ഇന്ന് സെറാംഗ് പട്ടണത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അത് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന സ്ഥാനം കാരണമായി ബാന്റൻ ഗിറാങ് എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മുസ്ലീം നിയമ പണ്ഡിതന്മാരിലെ വിദ്യാസമ്പന്നരായ ഒരു "ഉലമ" ആയിരുന്നു സുനാൻ ഗുണുംജാതി (ഷെരീഫ് ഹിദായത്തുല്ല).
പശ്ചിമേഷ്യയിൽനിന്നു വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശപരമ്പര സുന്ദ രാജ്യത്തിൽ കണ്ടെത്താനാകും.
1479 ൽ ഷെരീഫ് ഹിദായത്തുല്ല സിറബോണിന്റെ സുൽത്താനായി.
1482 ൽ ഷെരീഫ് ഹിദായത്തുല്ല സുന്ദ പജജാരനിൽനിന്നും സ്വതന്ത്ര പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതായി സുന്ദ രാജാവിന് ഒരു കത്തയച്ചു.
1445 ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മാവൻ കക്രബുവാന രാജകുമാരനാണ് മുൻ സിറബൺ കുടിയേറ്റകേന്ദ്രം സ്ഥാപിച്ചത്.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, അപ്പോഴും ഹൈന്ദവ സംസ്കാരം നിലനിന്നരുന്ന പ്രദേശത്ത് ഇസ്ലാം  പ്രചരിപ്പിക്കുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഗുനുങ്ജതി പട്ടണത്തിലെത്തിയത്.
ബാന്റൻ തുറമുഖം അപ്പോഴും സുന്ദ രാജ്യത്തിന്റെ അധീനതയിലായിരിക്കുകയും അതേസമയം സിറബൺ ഒരു ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെന്ന പോർച്ചുഗീസ് പര്യവേഷകനായ ടോം പയേഴ്സ് റിപ്പോർട്ടുചെയ്തതായി 1512–1515 ൽ എഴുതപ്പെട്ട സുമ ഓറിയന്റൽ പറയുന്നു.
ആദ്യം സുന്ദ അധികാരികളാൽ ഊഷ്മള സ്വീകരണം ലഭിച്ചുവെങ്കിലും 1522 ലെ പോർച്ചുഗീസ്-സുന്ദ സഖ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ അറിഞ്ഞതിനുശേഷം, ഗുനുങ്‌ജതി ഡെമാക് സുൽത്താനേറ്റിനോട് ബാന്റനിലേക്ക് സൈന്യത്തെ അയയ്ക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഈ പട്ടണങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനായി പോർച്ചുഗീസ് കപ്പൽ സുന്ദ കേലാപ്പ തീരത്ത് എത്തുമ്പോൾത്തന്നെ 1527-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ ഹസനുദ്ദീൻ ഈ സൈനിക നടപടിക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയിരിക്കാം.
ബാന്റനിലെ രാജാവായി പുത്രൻ ഹസനുദ്ദീനെ സുനാൻ ഗുനുങ്‌ജതി കിരീടധാരണം ചെയ്യിക്കുകയും ഡെമാക്കിലെ സുൽത്താൻ തന്റെ സഹോദരിയെ ഹസനുദീന് വിവാഹം കഴിച്ചുകൊടുക്കുന്നതിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
അങ്ങനെ ഒരു പുതി രാജവംശം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അതേ സമയം തന്നെ ഒരു പുതിയ രാജവംശത്തിന്റേയും പിറവി ദർശിക്കപ്പെട്ടു.
രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിത്തീർന്ന ബാന്റൻ സുൽത്താനേറ്റ് ഓഫ് സിറബന്റെ കീഴിലുള്ള  ഒരു പ്രവിശ്യയായിത്തീർന്നു വളർച്ച
പുരാതന സുന്ദ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പത്തുകൾ സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുകയെന്നത് ഹസനുദ്ദീന്റെ ലക്ഷ്യമാണെന്നത് തുടക്കം മുതൽ തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു.
പരമ്പരാഗതമായി സുന്ദ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന തെക്കൻ സുമാത്രയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല തീരുമാനങ്ങളിലൊന്ന്.
സുന്ദ പ്രദേശത്ത് വിൽക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കുരുമുളകിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും വന്നു ചേർന്നിരുന്നത് ഇവിടെനിന്നായിരുന്നതിനാൽ ഈ സമ്പന്ന പ്രദേശങ്ങൾക്ക് തന്നോടുള്ള വിശ്വസ്തത ഉടനടി ഉറപ്പുനൽകുന്നതിനും തന്റെ തുറമുഖങ്ങൾക്ക് കുരുമുളക് വിതരണം ഉറപ്പ് വരുത്തുന്നതിലും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു.
കാരണം ഈ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളുടം ക്രയവിക്രയയമായിരുന്നു അക്കാലത്തെ എല്ലാ അന്താരാഷ്ട്ര വ്യാപാരങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതെന്നതിനാൽ അതിന്റെ നിയന്ത്രണം രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തികനിലയുടെ അഭിവൃദ്ധിക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു.
തുറമുഖങ്ങളിലും കുരുമുളക് വ്യാപാരത്തിലും നിയന്ത്രണം കൈവരിച്ച ഹസനുദ്ദീൻ ഒരു പുതു യുഗത്തിന്റെ ഉദയത്തിന്റെ പ്രതീകമായി പുതിയൊരു തലസ്ഥാനം നിർമ്മിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പിതാവ് സുനൻ ഗുനുങ്ജതിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം സിബാന്റൻ നദിയുടെ തീരം ഇത് നിർമ്മിക്കാൻ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഈ സ്ഥലത്ത് ഇതിനകം തന്നെ ഒരു വാസസ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് അതിന്റെ തുറമുഖ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തെളിവായിരുന്നുവെന്നാലും ഈ സമയത്ത് രാഷ്ട്രീയ അധികാരം കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത് ബാന്റൻ ഗിരാങ്ങിലായിരുന്നു.
നദിയുടെ രണ്ട് കൈവഴികളാൽ രൂപംകൊണ്ട അഴിമുഖത്താണ് രാജകീയ നഗരം സ്ഥാപിതമായത്.
വടക്കുനിന്നു തെക്കോട്ടും, കിഴക്കുനിന്നു പടിഞ്ഞാറും മുറിച്ചുകടക്കുന്ന രണ്ട് പ്രധാന തെരുവുകൾ നഗരത്തെ നാലുഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു.
പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ വസതികളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജകൊട്ടാരം രാജകീയ ചത്വരത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്തായും മഹത്തായ പള്ളി പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തായും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
ഭൂരിപക്ഷവും വ്യാപാരികളായിരുന്ന വിദേശികൾ അഴിമുഖത്തിന് ഇരുകരകളിലുമുള്ള രാജകീയ നഗരത്തിനു പുറത്തു താമസിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
ഏതാണ്ട് ഇരുപത് വർഷത്തിന് ശേഷം ഈ പുതിയ രാജവംശം ശക്തമായി വേരുറപ്പിച്ചതോടെ 1546 ൽ ഡെമാക്കിന്റെ മൂന്നാമത്തെ സുൽത്താനായ സുൽത്താൻ ട്രെങ്ഗാനയുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം കിഴക്കൻ ജാവയിലെ പസുരുവാനെതിരായ സൈനിക നടപടികളിൽ പങ്കെടുക്കാനായി രാജ്യം വിടുന്നതിൽ ഹസനുദ്ദീന് യാതൊരു മടിയുമില്ലായിരുന്നു.
ഈ സംരംഭത്തിൽ സുൽത്താന് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു.
രാജകീയ ഭവനത്തോടുള്ള കൂടുതൽ ബാദ്ധ്യതകളിൽ നിന്ന് തന്റെ രാജ്യത്തെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിന് ഹസനുദ്ദീൻ തന്റെ പരമാധികാരിയുടെ മരണവും കുഴപ്പങ്ങളും മുതലെടുത്തതായിരിക്കാം.
1550 മുതൽ രാജ്യം വളരെയധികം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു.
പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, ഈ രാജ്യത്തിന്റെ വികസനം കൈകാര്യം ചെയ്തത് ഹസനുദ്ദീന്റെ മകൻ മൗലാന യൂസഫാണ്.
ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ വളരെക്കാലം ആചരിച്ച ഒരു സമ്പ്രദായത്തെ പിന്തുടർന്നു പിതാവിനൊപ്പം സഹ-പരമാധികാരിയായിത്തീർന്നിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ഈ കാലയളവിൽ, സുന്ദ രാജ്യത്തിന്റെ അവശേഷിക്കുന്ന ഭാഗത്തിന് ഒരു അന്തിമ തിരിച്ചടി നൽകാൻ ഹസനുദ്ദീൻ തീരുമാനിച്ചു.
ആധുനിക ബൊഗോറിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സുന്ദയുടെ തലസ്ഥാന നഗരിയായ ദായൂ പാകുവാനെതിരെ മൗലാന യൂസഫ് ആക്രമണം നയിച്ചു.
ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തുറമുഖമായിരുന്ന സുന്ദ കേലാപ്പ നഷ്ടപ്പെട്ടതിനുശേഷം, വ്യാപാര വരുമാനം ഇതിനകം നഷ്ടപ്പെട്ട സുന്ദ രാജ്യം വെറും പ്രതീകാത്മക പ്രാധാന്യം മാത്രമുള്ളതായിത്തീർന്നു.
രാജ്യം നേരിയ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകൾ മാത്രം നടത്തുകയും അതുമുതൽ ബാന്റൻ  ഇന്നത്തെ ഇന്തോനേഷ്യയുടെ പ്രവിശ്യയായ പടിഞ്ഞാറൻ ജാവയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന മുൻ സുന്ദ രാജ്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രദേശങ്ങളും ഭരിക്കുകയും ചെയ്തു.
സുന്ദ രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തിന്റെ അടയാളമായി നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു പവിത്രമായ കല്ല് (വാട്ടു ഗിഗിലാങ്) എടുത്തുമാറ്റപ്പെടുകയും ബാന്റനിലെ രാജകീയ ചത്വരത്തിലെ പാതയുടെ നാൽക്കവലയിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും അങ്ങനെ സുന്ദ രാജവംശത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതുമുതൽ ഈ കല്ല് ബാന്റൻ പരമാധികാരിയുടെ സിംഹാസനത്തിന്റെ അടയാളമായി പ്രവർത്തിച്ചു.
1570-ൽ ഹസനുദ്ദീൻ മരണമടയുമ്പോൾ ബാന്റൻ സാമ്രാജ്യം സിറബൺ ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ സുന്ദ പ്രദേശങ്ങളും തെക്കൻ സുമാത്ര മുഴുവനായും വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗത്ത് തുലാങ്‌ബവാങ് (ഇന്നത്തെ ലാംപങ്) വരെയും വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ബെങ്‌കുലു വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.
വ്യാപാരം തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒന്നായി മാറിയിരുന്നു.
De Stad Bantam , engraving by François Valentijn , Amsterdam, 1726
ബാന്റനിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഗ്രാൻഡ് മോസ്കിന്റെ കൊളോണിയൽ കാല രേഖാചിത്രം.
ചൈന, ഇന്ത്യ, തുർക്കി, ഇംഗ്ലണ്ട്, പോർച്ചുഗൽ, നെതർലാന്റ്സ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാരികൾ ബാന്റൻ തുറമുഖത്തെ പതിവു സന്ദർശകരായിരുന്നു.
സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, പട്ട്, ചൈനീസ് സെറാമിക്സ്, സ്വർണം, ആഭരണങ്ങൾ, മറ്റ് ഏഷ്യൻ ചരക്കുകൾ എന്നിവ യൂറോപ്യൻ വ്യാപാരികളെ ആകർഷിച്ചു.
ബാന്റൻ അന്താരാഷ്ട്ര വ്യാപാരത്തിനു തുടക്കമിട്ടു.
ഇസ്ലാമിക പഠനത്തിനുള്ള ഒരു കേന്ദ്രമായും ബാന്റൺ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ബാന്റനിലെ ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാരിൽ ഷെയ്ഖ് യൂസഫും ഉൾപ്പെടുന്നു.
മകാസറിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പണ്ഡിതനായിരുന്ന അദ്ദേഹം സുൽത്താൻ അജെംഗ് തീർത്ഥയാസയുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ബാന്റനും മാത്തറാം സുൽത്താനേറ്റും ഈ പ്രദേശത്ത് ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള മത്സരത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും അതേസമയം സിറബൺ മധ്യത്തിൽ കുടുങ്ങുകയും ചെയ്തു.
സിറബണിനെ ഒരിക്കലും മാതാറം ആക്രമിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, 1619 മുതൽ സിറബൺ പ്രായോഗികമായി മാത്തറം സുൽത്താനേറ്റിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ അകപ്പെടുകയും ഒരു സാമന്ത ദേശമെന്നതുപോലെ പെരുമാറുകയും ചെയ്തു.
1650-ൽ മാതാരം, അവരുടെ ആധിപത്യത്തിനു കീഴിലെ ഒരു സാമന്തനാകാൻ ബാന്റനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളാൻ സിറബണിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ബാന്റൻ ഈ ഭീഷണി നിരസിക്കുകയും മറുപടിയായി മാതാരം ബാന്റനെ ആക്രമിക്കാൻ സിറബോണിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
1650 ൽ തനഹാരയിലെ ബാന്റൻ തുറമുഖത്തെ ആക്രമിക്കാൻ സിറബൺ 60 കപ്പലുകൾ അയച്ചു.
എന്നിരുന്നാലും, ഈ നാവിക സൈനിക പ്രവർത്തനം സിറബോണിന്റെ വിനാശകരമായ തോൽവിയിൽ അവസാനിച്ചു.
ഈ യുദ്ധം പഗാരേജ് യുദ്ധം അഥവാ 1650 ൽ നടന്ന പസിരേബോനൻ യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1661-ൽ സുൽത്താൻ അജെംഗ് തീർത്ഥയാസ ബാന്റന്റെ ഭരണം പടിഞ്ഞാറൻ ബോർണിയോയിലെ ലാൻഡാക്കിലേക്ക് നീട്ടി.
മറുവശത്ത് മാത്തറാമുമായുള്ള സിറബന്റെ ബന്ധവും വഷളായി.
സിറബൺ രാജാവായ പനേംബഹാൻ ഗിരിലായ പ്ലെറഡിൽവച്ചു വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ പിരിമുറുക്കം അവസാനിക്കുകയും സിറബൺ രാജകുമാരന്മാർ മാത്തറാമിൽ ബന്ദികളാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
സഹോദരന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാനായി സുൽത്താൻ അജെങ്‌ തീർത്ഥയാസയുടെ സഹായം തേടി സിറബനിലെ രാജകുമാരൻ വാങ്‌സാകെർത്ത ബാന്റണിലേക്ക് പോയി.
പഗാരേജ് യുദ്ധത്തിൽ മരണമടഞ്ഞ അബു മാലി രാജകുമാരന്റെ മകനായിരുന്നു സുൽത്താൻ അജെംഗ് തീർത്ഥയാസ.
സിർ‌ബോണിനെ സഹായിക്കാൻ തിർ‌ത്ഥയാസ സമ്മതിക്കുകയും സിറബോണിൽ‌ ബാന്റന്റെ സ്വാധീനം വർദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു അവസരമായി ഇതിനെ കാണുകയും ചെയ്തു.
മാത്താരാമിനെതിരായ ട്രൂനോജോയോ കലാപത്തിന്റെ അവസരം ഉപയോഗിച്ച് സുൽത്താൻ അജെംഗ് തീർത്ഥയാസ കലാപത്തെ രഹസ്യമായി പിന്തുണച്ചതോടെ മാത്തറാമിനെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതിനും രണ്ട് സിറബൻ രാജകുമാരന്മാരെ സുരക്ഷിതരാക്കാനും കഴിഞ്ഞു.
അവലംബം ↑ Multa Fidrus, ' Historic Grand Mosque to get new look' , The Jakarta Post , 20 April 2013.
↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) ↑ ↑ ↑ ↑ From Valentijn, Beschrijving van Groot Djava, ofte Java Major, Amsterdam, 1796.
Ludwig Bachhofer, India Antiqua (1947:280) notes that Valentijn had been in Banten in 1694.
ബാപ്പുജി സ്മാരക വായനശാല ഈ  ലേഖനം വിക്കിപീഡിയ ശൈലി അനുസരിച്ച് വിക്കിവൽക്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട് .
ബാപ്പുജി വായനശാല സ്ഥാപിച്ച പുസ്തകക്കൂട് ബാപ്പുജി സ്മാരക വായനശാല, പെരുംകുളം
കൊട്ടാരക്കര താലൂക്കിൽ പെരുംകുളം ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു വായനശാലയാണ് ബാപ്പുജി സ്മാരക വായനശാല .
എം.മുകുന്ദൻ രക്ഷാധികാരി സ്ഥാനം വഹിക്കുന്ന ഈ വായനശാല ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഗ്രാമീണഗ്രന്ഥശാലകളിലൊന്നാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടാമത്തേയും കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തേയും പുസ്തകഗ്രാമം പെരുംകുളമാണ്.
2021 ജൂൺ 19 വായനാ ദിനത്തിൽ കേരളാ മുഖ്യമന്ത്രി ശ്രീ പിണറായി വിജയൻ പെരുംകുളത്തെ കേരളത്തിലെ ആദ്യ പുസ്തക ഗ്രാമമായി ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഗ്രാമത്തിൽ ഇരുനൂറ് മീറ്റർ ഇടവിട്ട് വായനശാലയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പുസ്തകക്കൂടുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇത്തരത്തിൽ കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി പൊതുസ്ഥലത്ത് പുസ്തക്കൂട് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് പെരുംകുളം റേഡിയോ ജംഗ്ഷനിൽ 2017 ജനുവരി 1നാണ്.
കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരെഴുത്തുകാരന്റെ പേരിൽ ഫാൻസ് അസോസിയേഷൻ ഉണ്ടാകുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
എം.മുകുന്ദൻ ആരാധകക്കൂട്ടം എന്നാണതിന്റെ പേര്.
കൊട്ടാരക്കരയിലെ പത്തോളം ഓട്ടോറിക്ഷകളിൽ എം.മുകുന്ദന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ഒരു ഗ്രാമീണ വായനശാലയിൽ എ.സി മിനി തീയറ്റർ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുട്ടികൾക്ക് ഐ.എ.എസ് പരിശീലനം നല്കുന്ന 'ബാപ്പുജി സിവിൽ സർവ്വീസ് അക്കാഡമി ' ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
കുട്ടികൾ കണ്ടെത്തുന്ന മികച്ച അധ്യാപകർക്ക് വർഷം തോറും അധ്യാപക ദിനത്തിൽ 'ഗുരുനന്മ' പുരസ്കാരം നല്കുന്നു.
ഗ്രാമ വാർത്തകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി 'പെരുംകുളം കാഴ്ച' എന്ന പേരിൽ ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം മാസം തോറും പുറത്തിറക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി ഒരു ഗ്രന്ഥശാലയ്ക്ക് ശാഖ ഉണ്ടാകുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
കൊട്ടാരക്കര പുത്തൂരിന് സമീപമുള്ള തേവലപ്പുറം എന്ന സ്ഥലത്ത് 2020 ഫെബ്രുവരി 16നാണ് പെരുംകുളം ബാപ്പുജി സ്മാരക വായനശാലയുടെ ആദ്യ ശാഖ തുറന്നത്.
ബാപ്പുജി ബാലവേദി, യുവത, ശ്രേഷ്ഠ ജനസഭ, വനിതാവേദി, കാഴ്ച ചലച്ചിത്ര കൂട്ടായ്മ, ചിറക് നാടകക്കളരി, കായിക കൂട്ടായ്മ.
കർഷകക്കൂട്ടായ്മ തുടങ്ങിയ ഉപസംഘടനകളിലൂടെ കേരളത്തിൻെറ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിൽ ശക്തമായ സാന്നിധ്യമായി പെരുംകുളം ബാപ്പുജി സ്മാരക വായനശാല തുടരുന്നു.
ബാപ്പുജി സ്മാരക വായനശാലയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പുസ്തകപ്പുര എന്ന് പേരിട്ട ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ പുസ്തകസ്തൂപം 2022 ജൂൺ 19ന് പ്രശസ്തകവി വയലാർ ശരത്ചന്ദ്രവർമ്മ നാടിന് സമർപ്പിച്ചു.
ബാന്ധോൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Baandhon
2012 ലെ  മികച്ച ആസാമീസ് ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ് ലഭിച്ച ചിത്രമാണ് ബാന്ധോൻ.
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും സംവിധാനവും ജാനു ബറുവയുടേതാണ്.
ഗോവ അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ ഇന്ത്യൻ പനോരമ വിഭാഗത്തിൽ ഉദ്ഘാടന ചിത്രമായിരുന്നു ജാനു ബറുവയുടെ ബാന്ധോൻ.
മുംബൈയിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിന് പഠിക്കുന്ന കൊച്ചു മകൻ പോനയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് വൃദ്ധരായ ദംദേശ്വറും ഭാര്യയും ജീവിക്കുന്നത്.
26/11 ന്റെ മുംബൈ ഭീകരാക്രമണത്തിനിടെ  പോന കാണാതാകുന്നതോടെ മാറി മറിയുന്ന ഈ വൃദ്ധ ദമ്പതികളുടെ ജീവിതമാണ് ബാന്ധോൻ.
ബിഷ്ണു കാർഗോറിയ എന്ന നടനാണ് ഇതിൽ മുഖ്യ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചത്.
എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കിടയിലും നിലനിൽക്കുന്ന ഐക്യവും സ്‌നേഹവുമാണ് അസം സ്റ്റേറ്റ് ഫിലിം കോർപ്പറേഷൻ നിർമിച്ച ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ പറയാൻ ജാനു ബറുവ ശ്രമിച്ചത്.
ബിഷ്ണു കാർഗോറിയ എന്ന നടനാണ് ഇതിൽ മുഖ്യ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പുരസ്കാരങ്ങൾ മികച്ച ആസാമീസ് ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ് (2012) അവലംബം ↑ ↑ ↑ {{ cite news }} : Missing or empty | title= ( help )
ബാന്റൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Banten ബെന്റൻ നഗരം 1724 ൽ
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ജാവ ദ്വീപിലെ പടിഞ്ഞാറേ അറ്റത്തുള്ള പ്രവിശ്യയാണ് ബാന്റൺ .
ഇതിന്റെ പ്രവിശ്യാ തലസ്ഥാനം സെരാങ് ആണ്.
2014 ന്റെ തുടക്കത്തിലെ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൂട്ടലിൽ 11,834,087 ആയിരുന്നു ബാൻറനിലെ ജനസംഖ്യ.
2010 ലെ സെൻസസിനു ശേഷമുള്ള കാലത്ത് ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യയിൽ 10.6 മില്യന്റെ വർദ്ധനവുണ്ടായി.
മുൻകാലത്ത് പടിഞ്ഞാറൻ ജാവയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന ബാന്റൻ 2000 ൽ ഒരു പ്രത്യേക പ്രവിശ്യയായി മാറി.
സമീപസ്ഥ ഇന്തോനേഷ്യൻ ദ്വീപായ സുമാത്രയിലേക്കുള്ള ഒരു പ്രവേശനകവാടമാണ് ഈ പ്രവിശ്യയാണ്.
ചരിത്രപരമായി, ജാവയിലെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങൾ, ഇന്തോനേഷ്യൻ ദ്വീപസമൂഹങ്ങളിലെ വിശാലമായ പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സംസ്കാരമാണ് ഇവിടെ നിലവിലുള്ളത്.
സമീപ വർഷങ്ങളിൽ പ്രത്യകിച്ചു ജക്കാർത്തക്ക് സമീപവും, ജാവ കടൽത്തീരത്തിനുമടുത്തുള്ള വടക്കൻ പകുതിയും  ജനസംഖ്യ, നഗരവൽക്കരണം എന്നിവയിൽ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളർച്ചയുണ്ടായി.
എന്നാൽ ദക്ഷിണ പകുതി, പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ അതിന്റെ പരമ്പരാഗത സ്വഭാവം നിലനിർത്തുന്നു.
അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബന്റൻ തരുമാനഗര രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
1947 ൽ സി ഡാങ്ഖിയാങ് , മുൻജുൾ , പാണ്ഡെങ്‍ലാങ് , ബന്റൻ എന്നിവിടങ്ങളിലെ താഴ്ന്നപ്രദേശത്തുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽനിന്നു കണ്ടെത്തിയ ലെബക്ക് അവശിഷ്ട ലിഖിതങ്ങളിൽ പല്ലവ ലിപിയിലും സംസ്കൃത ഭാഷയിലും കുറിക്കപ്പെട്ട രണ്ടുവരി കവിത ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
ഈ ലിഖിതങ്ങളിൽ പൂർണവർമൻ രാജാവിന്റെ വിപദിധൈര്യത്തെക്കുറിച്ചു വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്.
ശ്രീവിജയയുടെ ആക്രമണത്താൽ, തരുമാനഗാര സാമ്രാജ്യം നിലംപതിക്കുകയും പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ സുന്ദാ രാജ്യത്തിലേക്ക് വന്നു ചേരുകയും ചെയ്തു.
ഉദ്ദേശം 1225 ൽ ചൌ ജു-കുവയാൽ എഴുതപ്പെട്ട രണ്ടു വാല്യങ്ങളടങ്ങുന്ന ചൈനീസ് ഗ്രന്ഥമായ ചു-ഫാൻ-ചിയിൽ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ശ്രീവിജയ അപ്പോഴും സുമാത്ര, മലയൻ ഉപദ്വീപ, പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ (സുന്ദ) എന്നിവൾ ഭരിച്ചിരുന്നതായി വ്യക്തമാകുന്നു.
ഉറവിടം സുന്ദയുടെ തുറമുഖം തന്ത്രപരവും പുരോഗമനവുമാണ്.
സുന്ദയിൽനിന്നുള്ള കുരുമുളകാണ് ഏറ്റവും മികച്ചത്.
ഈ ചൈനീസ് വസ്തുതാ ഉറവിടങ്ങൾ സുന്ദ തുറമുഖം തന്ത്രപരവും സമ്പന്നവുമായിരുന്നുവെന്നും സുന്ദയിൽനിന്നുള്ള കുരുമുളക് ഏറ്റവും മികച്ചതായിരുന്നുവെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
ജനങ്ങൾ കാർഷികവൃത്തിയിലേർപ്പെട്ടിരുന്നു.
അവരുടെ വീടുകൾ മരക്കുറ്റികളിന്മേൽ ( rumah panggung ) ഉയർത്തി നിർമ്മിച്ചവയായിരുന്നു.
എന്നാൽ കവർച്ചക്കാരും കള്ളന്മാരും രാജ്യത്തു വ്യാപകമായുണ്ടായിരുന്നു.
പോർട്ടുഗീസ് പര്യവേക്ഷകനായ ടോം പയേർസ് പറയുന്നതു പ്രകാരം, പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലത്ത് ബന്താം തുറമുഖം (ബാന്റൻ) മറ്റു തുറമുഖങ്ങളായ പോണ്ടാങ്, ചെഗ്വീഡെ (സിഗെഡെ), ടങ്കരാം (ടെങ്കരാങ്), കലാപ്പ (സുന്ദ കെലാപ്പ), ചിമാനുക്ക് (ചിമാനുക് നദിയുടെ അഴിമുഖം) എന്നിവയോടൊപ്പം സുന്ദ രാജ്യാതിർത്തിക്കുള്ളിലെ ഒരു പ്രധാന തുറമുഖമായിരുന്നുവെന്നാണ്.
ബാന്റൻ സുൽത്താനേറ്റ്
1527-ൽ പോർട്ടുഗീസ് കപ്പൽവ്യൂഹം തീരത്തേക്ക് അടുക്കുന്ന കാലത്ത്, സുനാൻ ഗുനുങ്ജാത്തിയുടെ കീഴിൽ പുതുതായി രൂപന്തരപ്പെട്ട ജാവനീസ് മുസ്ലീങ്ങൾ ബന്റൻ തുറമുഖവും ചുറ്റുപാടുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളേയും സുന്ദാൻ നേതാക്കളിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുക്കുകയും ബാന്റൻ സുൽത്താനേറ്റ് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജെ. ഡെ ബാരോസ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഈ സുൽത്താനേറ്റിന്റെ കേന്ദ്രഭാഗം അക്കാലത്ത് തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ മലാക്കാ, മക്കസാർ എന്നീ തുറമുഖങ്ങളുടെ പ്രതിയോഗിയും പ്രമുഖ തുറമുഖവുമായിരുന്ന ബന്റൻ ആയിരുന്നുവെന്നാണ്.
ബാൻടൻ നഗരം നിലനിന്നിരുന്നത് ഉൾക്കടലിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് മൂന്നു മൈൽ അകലെയായിരുന്നു.
ബാന്റൻ പ്രവിശ്യ
ഇൻഡോനേഷ്യ ഒരു സ്വതന്ത്ര രാജ്യമായിത്തീർന്നപ്പോൾ, ബാന്റൻ പടിഞ്ഞാറൻ ജാവയുടെ പ്രവിശ്യയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ വിഘടനാ വികാരങ്ങൾ 2000-ൽ പ്രത്യേക ബാൻറൻ പ്രവിശ്യയുടെ രൂപവത്കരണത്തിനു വഴിതെളിച്ചു.
ബാൻറൻ 5° 7'50 ", 7 ° 1'11" ദക്ഷിണ അക്ഷാംശത്തിനും 105° 1'11 ", 106° 7'12" കിഴക്കൻ രേഖാംശത്തിനുമിടയ്ക്കായാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഈ പ്രവിശ്യയുടെ ആകെ വിസതീർണ്ണം 9,662.92 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററാണ്.
അവലംബം ↑ http://www.republika.co.id/berita/en/national-politics/15/08/12/nsyzxa317-rano-karno-officially-becomes-governor-of-banten ↑ ↑ ↑ {{ cite web }} :  CS1 maint: archived copy as title ( link ) ↑ ↑
മണിഗ്രീവൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Manigreevan
അഷ്ടദിക്പാലകരിൽ ഉത്തര ദിക്കിനു നാഥനായ കുബേരന്റെ രണ്ടാമത്തെപുത്രനാണ് മണിഗ്രീവൻ .
കുബേരന്റെ ആദ്യ പുത്രനാണ് നളകൂബരൻ .
സുന്ദരന്മാരായ യക്ഷന്മാരായിരുന്നു ഇരുവരും.
നാരദമുനിയുടെ ശാപത്താൽ വൃക്ഷങ്ങളായിമാറിയ ഇവരെ രണ്ടുപേരെയും ഭഗവാൻ മഹാവിഷ്ണു ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനായി പിറന്ന് മോക്ഷം നൽകിയതായി ഭാഗവതത്തിൽ പറയുന്നു.
മദ്യം കഴിച്ച് നഗ്നരായി പുണ്യഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്യുകമൂലം നാരദമഹർഷി കുബേര പുത്രന്മാരായ നളകൂബരനേയും, മണിഗ്രീവനേയും ശപിക്കുകയുണ്ടായി.
രണ്ടു മരുതമരങ്ങളായി മാറിയ ഈ യക്ഷ കുമാരന്മാർക്ക് ദ്വാപരയുഗത്തിൽ കൃഷ്ണനാണ് ഇവർക്ക് ശാപമോക്ഷം നൽകുന്നത്.
നാരായണീയത്തിൽ മേല്പത്തൂർ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ..
കുബേരസൂനുർനളകൂബരാഭിധഃ പരോ മണിഗ്രീവ ഇതി പ്രഥാം ഗതഃ മഹേശസേവാധിഗതശ്രിയോന്മദൌ ചിരം കില ത്വദ്വിമുഖാവഖേലതാം.
അവലംബം ↑ ഭാഗവതം -- ഡോ.പി.എസ്. നായർ -- വിദ്യാരംഭം, ആലപ്പുഴ
മണിച്ചിത്രത്താഴ് ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
തറവാടു വീടുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട വാതിലുകൾ പൂട്ടുവാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചിത്രങ്ങളോട് കൂടിയതും മനോഹരമായതും സങ്കീർണ്ണമായതുമായ  താഴ്.
കേരളത്തിലെ  വലിയ തറവാടുകളിലെ നിലവറകളിലെ മുറികളും മറ്റും പൂട്ടിയിടുവാനായി ഇത്തരം താഴുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു Manichithra Thazh
മണിച്ചിത്തോട്
കൊല്ലം നഗരത്തിൽ കൂടി ഒഴുകുന്ന ഒരു തോടാണ് മണിച്ചിത്തോട്.
വടക്കേവിളയിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് പട്ടത്താനം, കടപ്പാക്കട, പുള്ളിക്കട കോളനി വഴി അഷ്ടമുടിക്കായലിൽ പതിക്കുന്നു.
നാലര കിലോ മീറ്ററാണ് ആകെ നീളം.
വളരെ അധികം മാലിന്യം വഹിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് മണിച്ചിത്തോട്.
ജില്ലാ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും വിക്ടോറിയയിൽ നിന്നുമുള്ള ഓടകളും മണിച്ചിത്തോട്ടിലേക്കാണ് ഒഴുകിയെത്തുന്നത്.
പലയിടങ്ങളിലും കക്കൂസ് മാലിന്യവും ഈ തോട്ടിലേക്ക് ഒഴുക്കുന്നുണ്ട്.
മണിച്ചിറ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Manichira
വയനാട് ജില്ലയിലെ സുൽത്താൻ ബത്തേരി നഗരസഭയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ് മണിച്ചിറ .
ഇവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു ചിറ കാരണമാണ് ഈ പ്രദേശത്തിന് മണിച്ചിറ എന്ന പേര് വന്നത്.
ഗ്ലാടീസ് സോപ് ഫാക്ടറി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
എടക്കൽ ഗുഹകൾ എന്ന വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഇതുവഴി പോകാവുന്നതാണ്.
സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിൽ നിന്ന് 3 കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലം ഉള്ള ഗ്രാമപ്രദേശമാണ് മണിച്ചിറ.
വയനാട് ജില്ലയിലെ പ്രധാനപെട്ട 3 മുൻസിപ്പലിറ്റികളിൽ ഒന്നായ സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിൽപ്പടുന്നതാണ്  മണിച്ചിറ.
വിദ്യാലയങൾ അസംപ്ഷൻ ഹൈ സ്കൂൾ, സുൽത്താൻ ബത്തേരി.
മണിച്ചോളം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sorghum ഈ  ലേഖനം വിക്കിപീഡിയ ശൈലി അനുസരിച്ച് വിക്കിവൽക്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട് .
പൊവേസീ കുടുംബത്തിൽ പെട്ട വിവിധ ഇനങ്ങളുള്ള ധാന്യചെടിയാണ് മണിച്ചോളം .
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അഞ്ചാമത്തെ ധാന്യവിളയാണിത് . ' ജോവാർ' (Sorghum bicolor) ഒരു പ്രധാന ഭക്ഷ്യവിളായാണ് നെല്ല് കഴിഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവുമധികം സ്ഥലത്ത് കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്ന ഭക്ഷ്യവിളയാണിത്.
തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെയും മധ്യഇന്ത്യയിലെയും വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രധാന ഭക്ഷ്യധാന്യമാണിത്.
ഉമി കളഞ്ഞ് അരി പോലെതന്നെ വേവിച്ച് കഴിക്കാം.
അരി പോലെ പൊടിച്ച് പലഹാരങ്ങളുണ്ടാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ചിലയിനങ്ങൾ മലര് ഉണ്ടാക്കാനും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആഹാരങ്ങളുണ്ടാക്കാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
പച്ചയും ഉണങ്ങിയതുമായ ചെടിത്തണ്ടുകൾ മുറിച്ച് കന്നുകാലികൾക്ക് ഭക്ഷണമായി നല്കുന്നു.
മിതമായി മഴ ലഭിക്കുന്നയിടങ്ങളിലാണ് ജോവാർ നന്നായി വളരുന്നത്.
വിതച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൊയ്യുന്ന കാലം വരെ ഏതാണ്ട് 20-40 സെ.
മഴ ഇതിന്റെ കൃഷിക്ക് അനിവാര്യമാണ്.
തുടർച്ചയായുള്ള മഴയും വരൾച്ചയും വിളയ്ക്ക് ദോഷകരമാണ്.
സമതലങ്ങളിൽ തഴച്ചുവളരുന്ന ജോവാർ ഏതാണ്ട് ആയിരം മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്നു.
കളിമണ്ണു നിറഞ്ഞ പശിമരാശി മണ്ണാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമെങ്കിലും കറുത്ത പരുത്തിക്കരിമണ്ണിലും ഇത് വളരും.
വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ തുവരപ്പയറിനോടൊപ്പം ജോവാറും കൃഷിചെയ്തുവരുന്നു.
മണ്ണ് ഉഴുത് കട്ടയുടച്ച് അടിവളവും ചേർത്താണ് വിത്തുവിതയ്ക്കുന്നത്.
4-5 മാസം കൊണ്ട് മൂപ്പെത്തുന്ന വിളയെ പക്ഷിശല്യത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
വിളവെടുക്കുമ്പോൾ ആദ്യം കതിർക്കുലകൾ മാത്രമായി മുറിച്ചെടുക്കുന്നു; പിന്നീടാണ് ചെടിക്കുറ്റികൾ മുറിച്ചെടുക്കുന്നത്.
മെതിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് വലിപ്പവും നിറവുമുള്ള മെച്ചമായ കതിർക്കുലകൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് വിത്തിന് സൂക്ഷിക്കുകയാണ് പതിവ്.
കാലികളെക്കൊണ്ട് നടത്തിച്ചാണ് കതിർക്കുലകൾ മെതിക്കുന്നത്.
യന്ത്രമുപയോഗിച്ചും മെതിക്കാറുണ്ട്.
ധാന്യം പാറ്റി വെയിലിലുണക്കി സൂക്ഷിക്കുന്നു.
വയ്ക്കോലിന്റെ വിളവ് മറ്റുധാന്യവിളകളെ അപേക്ഷിച്ച് താരതമ്യേന കൂടുതലാണ്.
നെല്ലിന്റെ വയ്ക്കോലിനെ അപേക്ഷിച്ച് സ്വാദും പോഷകാംശവും മണിച്ചോളത്തിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന വയ്ക്കോലിന് കൂടുതലായുണ്ട്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ കാലിത്തീറ്റയ്ക്കുവേണ്ടി മാത്രമായിട്ടും മണിച്ചോളം കൃഷിചെയ്തുവരുന്നു.
കാലിത്തീറ്റയ്ക്കുവേണ്ടി കൃഷിചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ സസ്യം പുഷ്പിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് കൊയ്തെടുക്കുന്നു.
തീരെ ഇളം പ്രായത്തിൽ കൊയ്തെടുത്താൽ വിഷമയമുള്ള പ്രസ്സിക് ആസിഡ് ഇതിൽ ഉണ്ടാകാനിടയുണ്ട്.
കാലിത്തീറ്റ പച്ചയായോ ഉണക്കിയോ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അധികവും ഉണക്കി സൂക്ഷിച്ചുപയോഗിക്കുകയാണ് പതിവ്.
ധാന്യം നന്നായി വെയിലിലുണക്കി, പ്രാണിശല്യം ഒഴിവാക്കാനായി മൺപാത്രങ്ങളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ധാന്യനിരപ്പിനു മുകളിൽ രണ്ടിഞ്ച് കനത്തിൽ മണലിട്ട് പാത്രം മണ്ണും ചാണകവും കൂടി കൂട്ടി ചേർത്തടയ്ക്കണം.
വിത്തിന് ആവശ്യത്തിനുള്ളവ മരപ്പെട്ടികളിലോ ലോഹപ്പെട്ടികളിലോ സൂക്ഷിക്കാറാണ് പതിവ്.
പ്രാണിശല്യം ഒഴിവാക്കാൻ നാഫ്തലീൻ ചേർക്കുന്നു.
വിവിധ കാലാവസ്ഥയ്ക്കും മണ്ണിനും നേരത്തെയുള്ള വിതയ്ക്കും പ്രധാനവിളയ്ക്കും ഒക്കെ അനുയോജ്യമായ ഇനങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
കാലിത്തീറ്റയ്ക്കു മാത്രം പറ്റിയ ഇനങ്ങളുമുണ്ട്.
ഇതും കാണുക ചോളം മക്കച്ചോളം അവലംബം ↑ Kew World Checklist of Selected Plant Families ↑ Sorghum , U.S. Grains Council.
↑ {{ cite journal }} : | access-date= requires | url= ( help ) ; Unknown parameter | coauthors= ignored ( | author= suggested) ( help ) കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ധാന്യവിളകൾ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
മണിഘൃണി
മണിഘൃണി മലയാള ഭാഷയിലെ ഒരു വൃത്തമാണ്.
മണിച്ചട്ടം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Abacus ഒരു ചൈനീസ് മണിച്ചട്ടം.
ഒരു ചട്ടത്തിനുള്ളിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കമ്പികളിൽ നിശ്ചിത എണ്ണം മണികൾ (മുത്തുകൾ) കോർത്തുണ്ടാക്കിയതും, ലളിതമായ അങ്കഗണിതക്രിയകൾ ചെയ്യുവാനുപയോഗിക്കുന്നതുമായ ഒരു ഉപകരണമാണ് മണിച്ചട്ടം ( Abacus ).
ലിഖിതമായി ഗണിതക്രീയകൾ ചെയ്യുന്നത് ആരംഭിക്കുന്നതിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുൻപുതന്നെ ഏഷ്യയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ ഇത് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഇപ്പോഴും ഏഷ്യയുടേയും, ആഫ്രിക്കയുടേയും ചില ഭാഗങ്ങളിലും ലോകത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലും ചെറുകിട കച്ചവടക്കാർ, ഗുമസ്തന്മാരും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
പദോൽഭവം
മണിച്ചട്ടത്തിന് അബാക്കസ് എന്നാണു മറ്റു ഭാഷകളിൽ പറയുന്നത്.
1387 സി. ഇ ക്കു മുൻപു തന്നെ ഈ പദം ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽനിന്നും ഇംഗ്ലിഷിലേയ്ക്ക് എത്തിയതാണ്.
മണൽതട്ടി അബാക്കസിനെ വിവരിക്കാനായാണ് ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്.
എന്നാൽ ഈ ലാറ്റിൻ വാക്ക് ഗ്രീക്കു വാക്കായ ἄβαξ abax എന്നതിൽ നിന്നും ഉൽഭവിച്ചതാണ്.
ഇതിന്റെ അർത്ഥം അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും വസ്തു എന്നോ ഏതെങ്കിലും ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള തട്ടിയോ പാനലോ ആകുന്നു.
ഇതിനു പകരമായി, പൊടി നിറച്ച ഒരു എഴുത്തിനുള്ള ചതുരപ്പലക എന്നും അർത്ഥം കാണുന്നുണ്ട്.
(the exact shape of the Latin perhaps reflects the genitive form of the Greek word, ἄβακoς abakos) ചരിത്രം മെസൊപൊട്ടാമിയൻ
ബി. സി. ഇ 2700–2300 ൽ ആണ് സുമേറിയൻ അബാക്കസ് ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.