smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ചരിത്രം, കല, സാംസ്കാരിക പൈതൃകം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് സന്ദർശകരെ ബോധവൽക്കരിക്കുകയാണ് സംഗ്രഹാലയങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉദ്ദേശം.
പുരാതന കാലങ്ങളിൽ വ്യക്തികളുടെ സ്വകാര്യ ശേഖരങ്ങൾ ആണ് സംഗ്രഹാലയങ്ങൾ ആയി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ സ്വകാര്യ സംഗ്രഹാലയം നിയോ ബാബിലോണിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു  എന്നിഗൽഡി  (530 BC ) രാജ കുമാരിയുടേത് ആയിരുന്നു.
ഇത്തരം സ്വകാര്യ സംഗ്രഹാലയങ്ങൾ പലപ്പോഴും സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക്‌ പ്രവേശനമില്ലാത്തവയായിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ പൊതു സംഗ്രഹാലയങ്ങൾ യുറോപ്പിൽ നവോത്ഥാന കാലത്തു ആണ് തുടങ്ങിയത്.
Pope Sixtus നാലാമൻ തന്റെ സ്വകാര്യ ശേഖരം 1471 ൽ റോമിലെ പൊതു ജനങ്ങൾക്ക്‌ സമർപ്പിച്ചപ്പ്പോൾ ആണ് ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ പൊതു സംഗ്രഹാലയം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്.
വിക്റ്റോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിലെ  തിരുവനന്തപുരത്ത് ഉള്ള നേപ്പിയർ മ്യൂസിയം കേരളത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സംഗ്രഹാലയമാണു്.
പാരിസിലെ ലൂവ്രേ മ്യൂസിയം ലോകത്തിലെ പ്രധാന സംഗ്രഹാലയങ്ങൾ Capitone മ്യൂസിയം (Rome)  - Pope Sixtus നാലാമൻ 1471 ൽ തുടങി വച്ച ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഗ്രഹാലയം.
വത്തിക്കാൻ മ്യൂസിയം (Vatican) - പഴക്കത്തിൽ  ലോകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സംഗ്രഹാലയം പാരിസിലെ ലൂവ്രേ സംഗ്രഹാലയം.
ലിയനാഡോ ഡാവിഞ്ചി വരച്ച വിശ്വവിഖ്യാതം ആയ മോണാലിസ ഇവിടെ ആണു പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ലണ്ടനിലെ ടവർ ഒഫ് ലണ്ടൻ മ്യൂസിയം.
അന്താരാഷ്ട മ്യൂസിയദിനം
മെയ് മാസം 18ന് അന്താരാഷ്ട്ര മ്യൂസിയദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.
അവലംബം പുറമെ നിന്നുള്ള കണ്ണികൾ International Council of Museums VLmp directory of museums Museums ഓപ്പൺ ഡയറക്റ്ററി പ്രൊജക്റ്റിൽ Museums എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ ( വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ )
സംഗീതോപകരണം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Musical_instrument
സംഗീതത്തിന്റെ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിപ്പിക്കുവാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഉപകരണത്തെ സംഗീതോപകരണം അഥവാ വാദ്യം എന്നു വിളിക്കുന്നു.
തത്ത്വത്തിൽ സംഗീതാത്മകമായ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന എന്തിനെയും സംഗീതോപകരണം എന്ന് വിളിക്കാം.
മനുഷ്യസംസ്കാരം ആവിർഭവിച്ച് തുടങ്ങിയ കാലം മുതലേ സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെ ഉപയോഗവും തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഓർഗാനോളജി എന്നാണ് സംഗീതോപകരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തെ വിളിക്കുന്നത്.
പുരാതന ഓടക്കുഴലുകൾ 37000 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപുതന്നെ ഉണ്ടെന്നാണ് ചരിത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതെങ്കിലും സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെ ഉപയോഗം 67000 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപുതന്നെ ഉള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഇതിൻറെ ആരംഭം എന്നാണെന്ന് കൃത്യമായി കണക്കാക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നത്
ഭാരതീയസംഗീതശാസ്ത്രപ്രകാരം വാദ്യങ്ങളെ നാലായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: തതം വീണാധികം വാദ്യ- മാനദ്ധം മുരജാദികം വംശാദികന്തു സുഷിരം കാംസ്യതാളാദികം ഘനം.
തന്ത്രിവാദ്യങ്ങൾ
സ്വരവിസ്താരത്തിനു് അനുയോജ്യമായ വീണ , തംബുരു , മൻഡോലിൻ , സിതാർ , വയലിൻ തുടങ്ങിയവയാണു് തതവാദ്യങ്ങൾ (Strings).
അവനദ്ധവാദ്യങ്ങൾ
തോൽ കൊണ്ട് മുഖം വലിച്ചുകെട്ടിയിട്ടുള്ള മുരശ് , മദ്ദളം , മൃദംഗം , മിഴാവ് , ചെണ്ട , തകിൽ , ഇടക്ക , തബല തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ആനദ്ധവാദ്യങ്ങൾ (Percussion) എന്ന ഗണത്തിൽ പെടുന്നു.
ഇവ തുകൽവാദ്യം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.
ക്രമമായി വിന്യാസം ചെയ്ത ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ വായു കടത്തിവിട്ട് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്ന ഓടക്കുഴൽ , നാഗസ്വരം ( നാദസ്വരം ), ശംഖ് , കൊമ്പ് , കുഴൽ , ഷെഹ്‌നായ് , മകുടി , ഓർഗാൻ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം സുഷിരവാദ്യങ്ങളാണു് (Wind).
ഘനവാദ്യങ്ങൾ
ലോഹത്തകിടുകൾ കമ്പനം ചെയ്തു് സംഗീതത്തിനു വേണ്ടി ശബ്ദം ചേർക്കുന്ന ചേങ്ങല , ഇലത്താളം , മണി , ഘടം എന്നിവയെല്ലാം ഘനവാദ്യങ്ങൾ എന്ന ഗണത്തിൽ പെടുന്നു.
തതം, ആനദ്ധം, സുഷിരം, ഘനം എന്നീ നാലു വാദ്യവിശേഷങ്ങളേയും ഒരുമിച്ചു വിളിക്കുന്ന പേരാണു് വാദ്യചതുഷ്ടയം .
സംഗ്രഹചൂഡാമണി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sangraha_Chudamani
18-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാർദ്ധത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഗോവിന്ദാചാര്യ രചിച്ച സംഗീത ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥമാണ് സംഗ്രഹ ചൂഡാമണി .
കർണ്ണാടകസംഗീതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സംഗ്രഹ ചൂഡാമണി സുപ്രധാന ഗ്രന്ഥമാണ്.
ഈ കൃതി പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതോടെ 72 മേളങ്ങൾക്ക് കനകാംഗി , രത്നാംഗി എന്നു തുടങ്ങുന്ന നാമകരണരീതി പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു.
72 മേളകർത്താരാഗ പട്ടിക നാം ഇന്നു കാണുന്ന നിലയിൽ ആക്കിയതായുള്ള വിവരണം കാണുന്നതു് ഗോവിന്ദാചാര്യയുടെ 'സംഗ്രഹചൂടാമണി' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലാണ്.
തഞ്ചാവൂർ രാജസദസ്സിലെ ആസ്ഥാനവിദ്വാനായിരുന്നു ഗോവിന്ദാചാര്യ.
സംഗീതത്തിനുപുറമേ ജ്യോതിഷകവിയുമായിരുന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ശ്രുതി , സ്വരം , മേളപ്രസ്താരം , ജന്യരാഗങ്ങൾ ,  ഇവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ, ലക്ഷണഗീതങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
72  മേളകർത്താപദ്ധതി വെങ്കിടമുഖി ആവിഷ്കരിച്ചെങ്കിലും നാമകരണം ചെയ്തിരുന്നില്ല.
കനകാംഗി , രത്നാംഗി എന്നു തുടങ്ങുന്ന .
72 മേളകർത്താപദ്ധതിയിലെ  നാമകരണരീതി ഗോവിന്ദാചാര്യയാണ് വ്യക്തമായി തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ളത്.
പഞ്ചശ്രുതി ഋഷഭം, പഞ്ചശ്രുതി ധൈവതം തുടങ്ങിയ ആശയകുഴപ്പമുളവാക്കുന്ന സ്വരനാമകരണം ഈ ഗ്രന്ഥം പ്രകാശിതമായതോടെ ഇല്ലാതായി.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 22 ശ്രുതികളിൽ ശുദ്ധ-വികൃതസ്വരങ്ങളെ അദ്ദേഹം ബുദ്ധിപൂർവ്വം വിന്യസിച്ചു.
അദ്ദേഹം നിർണ്ണയിച്ച സ്വരനാമങ്ങളും സ്വരസ്ഥാനങ്ങളും അതേപടി ഇന്നും പിൻതുടർന്നുവരുന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന നാമം 'സംഗ്രഹചൂടാമണി' എന്നാണ്.
എന്നാലും തെലുങ്കുഭാഷയിലുള്ള യഥാർത്ഥ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ ഇതിന്റെ നാമം 'സംഗീതശാസ്ത്ര സംക്ഷേപ' എന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
ഇതും കാണാം സംഗ്രഹ ചൂഡാമണി അവലംബം
സംഗീതമുദ്രകൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Mudra_(music)
കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിലെ സാഹിത്യരചനകളായ കീർത്തനങ്ങളിൽ വാഗേയകാരന്മാരും രചയിതാക്കളും അവരുടേതായ ചില മുദ്രകൾ അവശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഈ മുദ്രകളെയാണ് സംഗീതമുദ്രകൾ അല്ലെങ്കിൽ കീർത്തനമുദ്രകൾ എന്നുപറയുന്നത്.
ഈ മുദ്രകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം വാഗ്ഗേയകാര മുദ്രയാണ് .
ഈ മുദ്രകൾ കൃതികളെ അവയുടെ രചയിതാവിനോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും രചനയുടേയും രചയിതാവിന്റേയും ചരിത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്നു.
വിവിധമുദ്രകൾ
സാധാരണയായി ഉപയോഗത്തിലിരിക്കുന്ന സംഗീത മുദ്രകൾ ഇവയാണ്.
വാഗ്ഗേയകാരമുദ്ര
രചയിതാവിന്റെ മുദ്ര.
ഇതു രണ്ടൂ രീതിയിൽ കണ്ടുവരുന്നു.
സ്വനാമമുദ്ര
തിരുജ്ഞാനസംബന്ധർ, ജയദേവ, നാരായണതീർഥ, ത്യാഗരാജ, ചെങ്കൽ വരായശാസ്ത്രി, രാമനാട് ശ്രീനിവാസ അയ്യങ്കാർ തുടങ്ങിയവർ വാഗ്ഗേയകാരന്റെ തന്നെ പേര് മുദ്രയായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതരനാമമുദ്ര
വാഗ്ഗേയകാരന്മാർ ഭജിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെയോ ജനിച്ച സ്ഥലത്തിന്റെയോ പേരുകളാകാം.
ഉദാ: ഗർഭപുരി, ധർമപുരീശ മുതലായവ.
പട്ടം സുബ്രഹ്മണ്യയ്യർ (വെങ്കിടേശ), സുബ്ബരായശാസ്ത്രി (കുമാര), മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതർ (ഗുരുഗുഹ), അനയ്യ (ഉദാദാസ) തുടങ്ങിയവർ ഈ രീതി പിന്തുടർന്നവരാണ്.
രാഗമുദ്ര
ലക്ഷണഗീതങ്ങളിലും രാഗമാലികകളിലും താളമാലികകളിലും സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന ഒന്നാണ് രാഗമുദ്ര.
ഒരു സംഗീതരചനയുടെ ഏതെങ്കിലും ഒരു വരിയിൽ ഇതു കാണപ്പെടുന്നു.
സാഹിത്യത്തിന്റെ അർഥത്തിനു പൊരുത്തപ്പെട്ടോ സാധാരണഗതിയിലോ മുദ്രകൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.
കോടീശ്വര അയ്യരുടെ 72 മേളകർത്താ കൃതികളിലും രാഗമുദ്ര ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.
രാഗമുദ്ര അർഥത്തിനോടൊപ്പം ഉപയോഗിച്ച മഹാനാണ് ദീക്ഷിതർ .
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒട്ടുമിക്ക കൃതികളിലും ഇതു ദൃശ്യമാണ്.
ഉദാഹരണമായി ആരഭി രാഗത്തിൽ രചിച്ചിട്ടുള്ള "ശ്രീസരസ്വതീ നമോസ്തുതേ".
സമഷ്ഠിചരണത്തിൽ "സംസാരഭീത്യാപഹേ" എന്ന ഭാഗത്ത് ആരഭിയെന്നും അതിനോടൊപ്പം സംസാരഭീതിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൾ എന്ന അർഥവും വരുന്നു.
ഇതുപോലെ അനേകം ഉദാഹരണങ്ങൾ എടുത്തു കാണിക്കുവാൻ കഴിയും.
രാഗമുദ്രകൾ രണ്ടുവിധത്തിൽ കാണാം.
ശുദ്ധമെന്നും സൂചിതമെന്നും.
ശുദ്ധം
ഒരു രാഗനാമം വളരെ വ്യക്തമായും സ്വതന്ത്രമായുമായാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിനെ ശുദ്ധമെന്നു പറയാം.
ഉദാഹരണം: മഹാവൈദ്യനാഥയ്യരുടെ രചനയായ "പാഹിമാം ശ്രീ രാജരാജേശ്വരി"യിൽ "ജനരഞ്ജനി" എന്ന രാഗനാമം വ്യക്തമാണ്.
സുചിതം
നിർദ്ദേശരൂപത്തിലും രാഗനാമങ്ങൾ കാണപ്പെടാറുണ്ട്.
"സാനന്ദം" എന്ന ഒരു രാഗമാലിക സ്വാതിതിരുനാൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതിൽ ശുദ്ധ തരംഗിണി എന്ന രാഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം നൽകിയിരിക്കുന്നത് ക്ഷീരതരംഗിണി എന്നാണ്.
താളമുദ്ര
ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള താളത്തിന്റെ പേര് ഒരു കൃതിയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് താളമുദ്ര.
താളമാലികയിൽ ഇതൊരു അനിവാര്യഘടകമാണ്.
രാഗതാളമാലികയിൽ രാഗനാമവും താളനാമവും ചേർത്തിട്ടുള്ളതായി കാണാം.
രാമസ്വാമിദീക്ഷിതർ രചിച്ചിട്ടുള്ള 108 രാഗതാളമാലികയിൽ ആദ്യത്തെ ഖണ്ഡത്തിൽത്തന്നെ നാട്ട (രാഗം) ധ്രുവം (താളം) എന്നിങ്ങനെ രാഗനാമവും താളനാമവും ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
ആചാര്യമുദ്ര
ചില വാഗ്ഗേയകാരന്മാർ ഗുരുവിന്റെ നാമം സ്വന്തം രചനകളിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നതായി കാണാം.
ഉദാഹരണമായി പൈദാല ഗുരുമൂർത്തിശാസ്ത്രിയുടെ നാട്ടരാഗത്തിലുള്ള സപ്തതാളഗീതത്തിൽ "ഗാനവിദ്യാധുരന്തര വെങ്കടസുബ്ബയ്യഗുരോ" എന്നു ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
പൊന്നയ്യാപിള്ളയുടെ മായാമാളവഗൗള കൃതിയായ "മായാതീത സ്വരൂപിണി"യിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ഗുരു, മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതരെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആറുമുതൽ 102 വരെയുള്ള പദ്യസംഹിതയിൽ ഭദ്രാചലം രാമദാസ് തന്റെ ഗുരുനാഥനായ രഘുനാഥ ഭട്ടാചാര്യയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
"ദേവദേവം ക്വേതിതം" എന്ന കൃഷ്ണലീലാതരംഗിണിയിലെ ദരുവിൽ നാരായണതീർഥർ തന്റെ ഗുരുവായ ശിവരാമതീർഥരെ പ്രകീർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
രാജമുദ്ര
ഒരുകാലത്ത് കലയെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അനേകം രക്ഷാധികാരികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവരുടെ പേരുകൾ തങ്ങളുടെ രചനകളിൽ ചേർത്തിട്ടുള്ള വാഗ്ഗേയകാരന്മാരുമുണ്ട്.
ഘനം കൃഷ്ണയ്യർ : "പേരെങ്കും പാർത്താലും" എന്ന തന്റെ കല്യാണിരാഗപദത്തിൽ ഉദയർപാളയത്തുള്ള കലാസംരക്ഷകനായ "കാഞ്ചി കല്യാണരംഗയെ" പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതരുടെ ചതുർദശരാഗമാലികയിൽ വൈദ്യലിംഗമുതലിയാരെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തോടിരാഗ അടതാളവർണമായ കനകാംഗിയിൽ പല്ലവി ഗോപാലയ്യയുടെ കൃതിയിൽ ശരഭോജി മഹാരാജാവിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
വിഴിനഗർ ചക്രവർത്തിയായ പ്രൗഢപ്രതാപദേവരായർ രണ്ടാമനെക്കുറിച്ച് (1422-1449) അരുണഗിരിനാഥർ "അതല ചേദ നാരദ" എന്ന ഗാനത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വംശമുദ്ര
തങ്ങൾ ഏതു വംശത്തിലും ഗോത്രത്തിലുമാണ് ഭൂജാതനായത് എന്നു പരാമർശിക്കുന്ന മുദ്രകളുമുണ്ട്.
ത്യാഗരാജസ്വാമികളുടെ ശിഷ്യനാണ് വലജപത് വെങ്കിടരമണ ഭാഗവതർ .
ഗുരുവായ ത്യാഗരാജസ്വാമികളെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം "മംഗളശതകം" രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതിൽ തന്റെ ഗുരു "കകർല" വംശജനാണെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
"ദൊരഗുണ ഇടുവണ്ടി സേവ" എന്ന കൃതിയിൽ ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ താൻ രാമബ്രഹ്മത്തിന്റെ മകനാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെതന്നെ വസന്തരാഗത്തിൽ രചിച്ചിട്ടുള്ള "സീതമ്മ മായമ്മ" കൃതിയിൽ പല്ലവിയിൽത്തന്നെ തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ പേരുകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ദാശരഥി ശതകത്തിലെ 103-ാം പദ്യത്തിൽ ഭദ്രാചലം രാമദാസ് തന്റെ ഗോത്രത്തെയും കുലത്തെയുംകുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പ്രബന്ധമുദ്ര
ഏതു പ്രബന്ധമാണോ എഴുതിയിട്ടുള്ളത്, അതിന്റെ നാമത്തെ കുറിക്കുന്ന മുദ്ര അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പ്രബന്ധമുദ്ര.
മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ധാരാളം രചനകളിൽ പ്രബന്ധമുദ്ര ദൃശ്യമാണ്.
അരുണഗിരിനാഥർ "തിരുപ്പുഗഴിൽ" സിനട്ടവർ , ഭക്തിയാൽ ഉന്നെ എന്ന ഭാഗത്ത് പ്രബന്ധമുദ്ര ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വെങ്കിട്ടരാമശാസ്ത്രി തന്റെ കൈവാര പ്രബന്ധത്തിൽ തൊട്ഗിഡം ധിമി എന്ന ഭാഗത്തും ത്യാഗരാജ തന്റെ ശതരാഗരത്നമാലികയിൽ രാഗരത്നമാലികചേ എന്ന ഭാഗത്തും ഇത്തരത്തിൽ പ്രബന്ധമുദ്ര ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.
നായകമുദ്ര
പദങ്ങളിൽ സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന മുദ്രയാണിത്.
പദരചയിതാവ് അവർക്കിഷ്ടപ്പെട്ട നായകനെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് അത് സ്വന്തം രചനയിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നു.
നായകൻ രചയിതാവ് മൂവഗോപാല ക്ഷേത്രജ്ഞർ രാജഗോപാല മൂവലൂർ സഭാപതി അയ്യർ വേണുഗോപാല ശാരങ്ഗപാണി മന്നരുരംഗ ഘനം ശീനയ്യ മുത്തുക്കുമാര വൈദീശ്വരംകോവിൽ സുബ്ബരാമഅയ്യർ സ്ഥലമുദ്ര
സ്ഥലമുദ്ര (ക്ഷേത്രമുദ്ര): ചില കൃതികളുടെ സാഹിത്യത്തിൽ ഏതെങ്കിലും ക്ഷേത്രത്തിലെ ദേവനെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നതിനൊപ്പം ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നാമംകൂടി ചേർത്തിരിക്കുന്നതായി കാണാം.
തേവാരത്തിലും തിരുപ്പുകഴിലും തിരുവാചകത്തിലും ഇത്തരം മുദ്രകൾ കാണുന്നു.
ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ സന്ദർശിച്ചിട്ടുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ദേവതകളെ പ്രകീർത്തിക്കുന്ന ചില പഞ്ചരത്ന കൃതികളിൽ അദ്ദേഹം ദേവതാമുദ്രയോ സ്ഥലമുദ്രയോ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.
ഉദാഹരണം: കോവൂർ പഞ്ചരത്നം, തിരുവൊട്ടിയൂർ പഞ്ചരത്നം തുടങ്ങിയവ.
മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതരുടെ പഞ്ചലിംഗ സ്ഥലകൃതികളിലും ശ്യാമാശാസ്ത്രിയുടെ നവരത്നമാലികയിലും വീണകുപ്പയ്യരുടെ കാളഹസ്തീശ പഞ്ചരത്നത്തിലും ഇതുപോലുള്ള മുദ്രകൾ കാണുവാൻ കഴിയും.
ബിരുദമുദ്ര
വാഗ്ഗേയകാരന് ലഭിച്ച ബിരുദങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ സാഹിത്യത്തിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നതായി കാണാം.
മുമ്പു നൽകിയ സപ്തതാളഗീതത്തിലുള്ള ഗാനവിദ്യാധുരന്തര ഇതിനുദാഹരണമായി വർത്തിക്കുന്നു.
ലക്ഷണഗ്രന്ഥമുദ്ര
രചയിതാവിനു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള ലക്ഷണഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന മുദ്രയാണിത്.
ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ രചിച്ചിട്ടുള്ള ശങ്കരാഭരണരാഗത്തിലുള്ള സ്വരരാഗസുധ എന്ന കൃതിയിൽനിന്നും അദ്ദേഹത്തിന് സ്വരാർണവം എന്ന ലക്ഷണഗ്രന്ഥത്തെപ്പറ്റി അറിവുള്ളതായി നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ഛന്ദസ് മുദ്ര
ചില തെലുങ്കുപദങ്ങളിൽ ഏതു ഛന്ദസ്/തോത്/മീറ്ററിലാണോ അതെഴുതിയിട്ടുള്ളത് അതിന്റെ പേര് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം.
ജയദേവ അഷ്ടപദിയിലും ഇതുപോലുള്ള ഛന്ദസ് മുദ്രകൾ ദൃശ്യമാണ്.
ഭക്തിമുദ്ര
ഭഗവാനെ നവവിധഭക്തിയെന്നറിയപ്പെടുന്ന - ശ്രവണം, കീർത്തനം, സ്മരണം, പാദസേവനം, അർച്ചനം, വന്ദനം, ദാസ്യം, സഖ്യം, ആത്മനിവേദനം എന്നീ ഒമ്പതുമാർഗങ്ങളിൽ കൂടി സേവിക്കാൻ കഴിയും.
പ്രത്യക്ഷമായോ പരോക്ഷമായോ ഈ മുദ്രകൾ കൃതികളിൽ ദർശിക്കാം.
സ്വാതിതിരുനാളിന്റെ നവരത്നമാലിക കീർത്തനങ്ങൾ ഇവയ്ക്കുദാഹരണങ്ങളാണ്.
ചക്രമുദ്ര
ദേവിയെ ഉപാസിക്കുമ്പോൾ ദേവിയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചു പ്രകീർത്തിക്കാറുണ്ട്.
വിവിധ ചക്രങ്ങളെ ഇവയിൽ പ്രതിപാദിക്കാറുമുണ്ട്.
മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതരുടെ കമലാംബ നവാവരണത്തിൽ ചക്രമുദ്രകൾ കാണപ്പെടുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ ആവരണകൃതിയായ കമലാംബാം ഭജരേയിൽ സർവസപരിപൂരക ചക്ര എന്നെടുത്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഗ്രഹമുദ്ര
ഗ്രഹങ്ങളെ പ്രതിപാദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതരുടെ നവഗ്രഹകൃതികളിൽ ഈ മുദ്രകൾ കാണാം.
ലിംഗമുദ്ര
പൃഥ്വി, അപ്പ്, തേയു, വായു, ആകാശം ഈ അഞ്ചു ലിംഗങ്ങളെക്കുറിക്കുന്ന കൃതികളാണ് ദീക്ഷിതരുടെ പഞ്ചലിംഗസ്ഥലകൃതികൾ .
രസമുദ്ര
ചില ഗാനങ്ങളിൽ അവ ഉദ്യോതിപ്പിക്കുന്ന രസങ്ങളുടെ പേരുകൾ മുദ്രയായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം.
ത്യാഗരാജസ്വാമികളുടെ ശാന്തമുലേക എന്ന കൃതി ശ്യാമരാഗത്തിലാണ്.
ശാന്തരസപ്രധാനമാണീ കൃതി.
ദേവഗാന്ധാരി രാഗത്തിലെ കൃതിയായ ക്ഷീരസാഗരയിലെ ധീരുഡൗ എന്ന ഭാഗം ധീരരസത്തെ കാണിക്കുന്നു.
സംവത്സര മുദ്ര
തമിഴ്നാടകമായ "ശരഭേദ്ര ഭൂപാല കുറവഞ്ചി നാടക"ത്തിലെ മൂന്നാംരംഗത്തിലെ ഒരു ഗാനം ഇതിനുദാഹരണമാണ്.
സംഗീതരത്നാകരം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sangita_Ratnakara Sangita Ratnakara Sanskrit manuscript, verses 1.1.1-1.1.4.
ഭാരതീയ സംഗീതശാസ്ത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ആധികാരികവും പ്രാമാണികവുമായ കൃതികളിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ് ശാർങ്ഗദേവൻ രചിച്ച സംഗീതരത്നാകരം सङ्गीतरत्नाकर, (IAST: Saṅgīta ratnākara), അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ " "Ocean of Music and Dance"" .
സംഗീതരത്നാകരത്തിലെ അടിസ്ഥാനവ്യവസ്ഥകളാണു് പിൽക്കാലത്ത് കർണ്ണാടകസംഗീതത്തിലും ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതത്തിലും ആധികാരികതത്വമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സംസ്‌കൃതത്തിൽ ശാർംഗദേവ (शार्ङ्गदेव) രചിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥം ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതവും ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിലെ കർണാടക സംഗീത പാരമ്പര്യങ്ങളും ഇതിനെ ഒരു നിർണായക ഗ്രന്ഥമായി കണക്കാക്കുന്നു.
ഗ്രന്ഥകർത്താവ് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ദേവഗിരിയുടെ തലസ്ഥാനമായ യാദവ രാജവംശത്തിലെ രാജാവായ സിംഘാന രണ്ടാമന്റെ (1210–1247) കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
ഏഴ് അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി വിന്യസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ഈ ഗ്രന്ഥം സപ്താദ്ധ്യായി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ ആറ് അദ്ധ്യായങ്ങളും സംഗീതത്തിനേയും സംഗീതോപകരണങ്ങളേയും കുറിച്ചു പ്രതിപാദിക്കുമ്പോൾ ഏഴാമത്തേതായ ‘നർത്തനാദ്ധ്യായം’ നൃത്തത്തിനു വേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു .
എ. ഡി. 1210 നും 1247 നും ഇടയ്ക്ക് ദേവഗിരിയിലെ (ഇപ്പോൾ ദക്ഷിണ മഹാരാഷ്ട്രത്തിലെ ദൗലത്താബാദ് ) രാജാവായ ഇമ്മാഡി ദേവരായരുടെ കാര്യാലയത്തിൽ രാജസേവകനായ ശാർങ്ഗദേവൻ ആണ് സംഗീതരത്നാകരം രചിച്ചത്.
സംസ്കൃത പണ്ഡിതനായിരുന്ന ശാർങ്ഗദേവന് തമിഴിലും വ്യുത്പത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ധ്രുവചലവീണ പരീക്ഷണങ്ങളെപ്പറ്റി ഭരതനു ശേഷം മാതംഗനും ശാർങ്ഗദേവനുമാണ്  വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നത്.
രാഗങ്ങൾ എണ്ണമറ്റതാണെന്നും ദേശവ്യത്യാസമനുസരിച്ച് അതിന്റെ മേന്മയിലും ഭാവത്തിലും ഘടനയിലും മറ്റും വ്യത്യാസമുണ്ടാകുന്നുവെന്നും ബൃഹദ്ദേശി വെളിപ്പെടുത്തി.
മേളജന്യ വ്യവസ്ഥ വന്നതോടുകൂടി  ശാർങ്ഗദേവന്റെ രാഗ ലക്ഷണ വർണ്ണനകളിൽ പലതും അപ്രസിദ്ധങ്ങളായി.
സംഗീതരത്നാകരത്തെ അവലംബിച്ച് പിൽക്കാലത്തു് പല വ്യാഖ്യാനങ്ങളും പാഠങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടു്.
ഇവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണു് സിംഹഭൂപാലന്റെ സംഗീതസുധാകരം (ഏ.1330), കല്ലീനാഥന്റെ കലാനിധി (ഏ.1430) എന്നിവ.
സംഗീതപ്രശംസയോടെയാണ് ശാർങ്ഗദേവൻ സംഗീതരത്നാകരത്തിലെ അദ്ധ്യായങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നത്.
സ്വരാദ്ധ്യായം
ശരീരോത്പത്തി, നാദോത്പത്തി, ശ്രുതി, ജാതി, ശുദ്ധ, വികൃതസ്വരങ്ങൾ, സ്വരങ്ങളുടെ കുലങ്ങൾ, നിറം, ദ്വീപം, ഋഷി, ദേവത, ഛന്ദസ്സ്, സാധാരണ, കാകാല്യാന്തരങ്ങളിൽ പ്രയോഗങ്ങൾ, വർണ്ണം, ലക്ഷണം, 63 അലങ്കാരങ്ങൾ, 13 വിവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ, ഗ്രഹം, അംശം തുടങ്ങിയവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ, കപാലം, കമ്പളം തുടങ്ങിയ ഗീതങ്ങൾ എന്നിവ  ആദ്യത്തെ അദ്ധ്യായത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
രാഗവിവേകാദ്ധ്യായം
ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ ഗ്രാമരാഗം, ഉപരാഗം, ഭാഷാ, വിഭാഷാ, ആന്തരഭാഷാ, രാഗാംഗം, ഭാഷാംഗം, ഉപാംഗം, ക്രിയാംഗം, തുടങ്ങിയവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ വർണ്ണിക്കുന്നു.
പ്രകീർണ്ണ അദ്ധ്യായം
മൂന്നാമത്തെ പ്രകീർണ്ണ അധ്യായത്തിൽ വാഗ്ഗേയകാരകർ, ഗാന്ധർവ്വർ, സ്വരാദി ഗായകർ, സ്വരാദി ഗായികമാർ, ഗായകഗുണദോഷങ്ങൾ, ശാരീരലക്ഷണം, ശാരീരദോഷം, ഗമകലക്ഷണം, തുടങ്ങിയവ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രബന്ധാദ്ധ്യായം
നാലാമത്തെ പ്രബന്ധാദ്ധ്യായത്തിലാണ് ദാതുക്കൾ, അംഗങ്ങൾ, ജാതികൾ, ശുട, ഛായാലഗലക്ഷണം, ശൂടപ്രബന്ധം, ഗീതങ്ങളിലെ ഗുണദോഷങ്ങൾ എന്നിവയുള്ളത്.
താള അദ്ധ്യായം
അഞ്ചാമത്തെ അദ്ധ്യായത്തിലാണ് മാർഗ താളങ്ങളിലെ ക്രമം,അവയിലെ എട്ടു വിധം കലകൾ, ഗുരു ലഘുക്കളുടെ പ്രമാണം, മാത്രാലക്ഷണം, യതി, ലയം തുടങ്ങിയവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ, ദേശാദി താള ലക്ഷണം എന്നിവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.
വാദ്യാദ്ധ്യായം
അനേകം വാദ്യങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ് ഈ അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രതിപാദ്യം നർത്തനാദ്ധ്യായം
ഏഴാമത്തെ നർത്തനാദ്ധ്യായത്തിൽ നർത്തനഭേദങ്ങൾ, പലവിധ രസഭാവങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ സവിസ്തരം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
സിംഹഭൂപാലൻ , കുംഭകർണൻ , കല്ലീനാഥൻ എന്നിവർ സംഗീതരത്നാകരത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ സംസ്കൃത ഭാഷയിൽ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗംഗാരാമൻ എന്ന പണ്ഡിതൻ ഹിന്ദിയിലും വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
സംഗീതരത്നാകരത്തിൽ 250 ൽപ്പരം രാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.
അവയിൽ ബംഗാള, ഭൈരവി, ധന്യാസി, ഛായാനാട്ട, ഘണ്ടാരവ, കാംബോജി, ലളിത, മാളവശ്രീ, മാളവി,നാട്ട, പ്രതാപ വരാളി, രവിചന്ദ്രിക, ശങ്കരാഭരണ, ശ്രീരാഗ, ടക്ക, തരംഗിണി, തോഡി, നസന്ത,വേളാവലി തുടങ്ങിയവയിൽ ലക്ഷണങ്ങളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും ആവക രാഗനാമങ്ങൾ ഇന്നും കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിൽ ശോഭിക്കുന്നു.
ശാർങ്ഗദേവന്റെ ശുദ്ധ-വികൃത സ്വരജാതികൾ
22 ശ്രുതികളെ കണക്കാക്കി, അവയിൽ ശുദ്ധങ്ങളും(fundamental) വികൃതങ്ങളും(derived)എന്നു തരം തിരിച്ച് ശാർങ്ഗദേവൻ സ്വരങ്ങലെ ഇനം തിരിച്ചു.
അവ ഇപ്രകാരമാണു്: നമ്പർ ശുദ്ധസ്വരങ്ങൾ വികൃതസ്വരങ്ങൾ 1 (കൈശികി) നിഷാദം 2 കാകളി നിഷാദം 3 ച്യൂതഷഡ്ജം 4 ഷഡ്ജം അച്യുതഷഡ്ജം 5 6 7 ഋഷഭം വികൃതഋഷഭം 8 9 ഗാന്ധാരം 10 സാധാരണഗാന്ധാരം 11 അന്തരഗാന്ധാരം 12 ച്യുതമധ്യമം 13 മധ്യമം അച്യുതമധ്യമം 14 15 16 കൈകിശിപഞ്ചമം 17 പഞ്ചമം 18 19 20 ധൈവതം വികൃതധൈവതം 21 22 നിഷാദം
അവലംബം ഗ്രന്ഥസൂചിക {{ cite journal }} : Cite journal requires | journal= ( help ) , OCLC 5051774 പുറംകണ്ണികൾ
Sangit Ratnakar সংগীত রত্নাকর
സംഗീതാത്മകമായ കൃത്രിമാവയവങ്ങൾ
കാനഡയിലെ മക്-ഗിൽ സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷക സംഘം കൃത്രിമാവയവങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു വരുന്ന നവീന സംഗീതോപകരണങ്ങളാണ് സംഗീതാത്മകമായ കൃത്രിമാവയവങ്ങൾ (Musical Prostheses).
ശരീരാവയവങ്ങളുടെ ചലനങ്ങളിൽ നിന്നും സംഗീതം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി 2010 മുതൽ മക്-ഗിൽ സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷകർ മൂന്നു വർഷത്തോളം നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ ആശാവഹമായ ഫലം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
നട്ടെല്ല്, കൈ കാലുകൾ എന്നിങ്ങനെ മനുഷ്യ ശരീരത്തിലെ ചലനാത്മകമായ ഭാഗങ്ങൾക്കനുസൃതമായി വളഞ്ഞു പുളയുന്ന ഡിജിറ്റൽ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ ശരീര ചലനങ്ങളിൽ നിന്നും സംഗീതത്തെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന പുതിയ രീതിക്കു തുടക്കം കുറിക്കുന്നു.
സംഗീത് പ്രതാപ്
മലയാള ചലച്ചിത്രരംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന സിനിമ എഡിറ്ററും നടനുമാണ് സംഗീത് പ്രതാപ് .
പ്രേമലുവിലെ അമൽ ഡേവിസ് എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനായത്.
എഡിറ്ററായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ കരിയർ ആരംഭിച്ചത്.
2022ൽ ഹൃദയത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം അഭിനയ രംഗത്തേക്ക് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.
പ്രേമലുവിലെ അമൽ ഡേവിസ് ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന വേഷം.
2024ൽ ലിറ്റിൽ മിസ് റാവുത്തർ എന്ന ചിത്രത്തിലെ പ്രവർത്തനത്തിന് മികച്ച എഡിറ്ററിനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡ് അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.
ചലച്ചിത്രങ്ങൾ എല്ലാ സിനിമകളും മലയാളത്തിലാണ്.
തലക്കെട്ട് റോൾ കുറിപ്പുകൾ Ref. 2022 ഹൃദയം ബൈജു നടൻ പത്രോസിൻറെ പടപ്പുകൾ ടാറ്റൂ ആർട്ടിസ്റ്റ് നടനും എഡിറ്ററും 4 വർഷം – എഡിറ്റർ സൂപ്പർ ശരണ്യ സോനയുടെ കസിൻ നടൻ 2023 ലിറ്റിൽ മിസ് റാവുത്തർ ഷൈൻ നടനും എഡിറ്ററും 2024 പ്രേമലു അമൽ ഡേവിസ് നടൻ ജയ് ഗണേഷ് – എഡിറ്റർ TBA ബ്രോമാൻസ് നടൻ പുരസ്കാരങ്ങൾ വർഷം.
പുരസ്കാരം വിഭാഗം സിനിമ റഫ.
2023 54-ാമത് കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡുകൾ മികച്ച എഡിറ്റർ ലിറ്റിൽ മിസ് റാവുത്തർ അവലംബങ്ങൾ പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ സംഗീത് പ്രതാപ്-ഐ.
എം. ഡി. ബി സംഗീത് പ്രതാപ് ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ
സംഗീത് ശിവൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sangeeth_Sivan
ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര ചലച്ചിത്രവേദിയിലെ ഒരു സംവിധായകനാണ് സംഗീത് ശിവൻ (1958/1959 – 8 May 2024).
യോദ്ധാ , ഗാന്ധർവം തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളുടെ സംവിധായകനാണ്  ഇദ്ദേഹം.
സംവിധായകൻ സന്തോഷ് ശിവൻ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനാണ്.
1959ൽ ഛായാഗ്രാഹകനും ഹരിപ്പാട് സ്വദേശിയും സംവിധായകനുമായിരുന്ന പടീറ്റത്തിൽ ശിവന്റേയും ഹരിപ്പാട് സ്വദേശിനി ചന്ദ്രമണിയുടേയും മകനായി തിരുവനന്തപുരത്തിനടുത്ത് പോങ്ങുമ്മൂട്ടിൽ ജനിച്ചു.
ശ്രീകാര്യം ലയോള സ്കൂളിൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം തിരുവനന്തപുരം എംജി കോളേജ്, മാർ ഇവാനിയോസ് കോളേജിലുകളുമായി പ്രീഡിഗ്രിയും ബി.കോം ബിരുദവും കരസ്ഥമാക്കി.
ചെറുപ്രായത്തിൽ കായികരംഗത്ത് തല്പരനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന വിഭാഗങ്ങൾ ഹോക്കിയും ക്രിക്കറ്റുമായിരുന്നു.
കേരളത്തെയും കേരള സർവകലാശാലയേയും പ്രതിനിധീകരിച്ച് നിരവധി മത്സരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ചലച്ചിത്ര ലോകത്തേക്ക് ആകൃഷ്ടനായ അദ്ദേഹം, എല്ലാ വിഭാഗത്തിലും പെട്ട ചിത്രങ്ങളും ആ കാലത്ത് കണ്ടിരുന്നു.
ചലച്ചിത്ര ലോകത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുരുക്കന്മാർ അച്ഛനും സഹോദരനുമാണ്.
തന്റെ ബിരുദ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം 1976ൽ, അച്ഛനോടൊത്ത് പരസ്യങ്ങളും ഡോക്യുമെന്ററികളും ചെയ്യുവാൻ ആരംഭിച്ചു.
തുടർന്ന് തന്റെ സഹോദരൻ സന്തോഷ് ശിവനുമായി ചേർന്ന് ഒരു പരസ്യ കമ്പനിക്ക് രൂപം നൽകിത്.
അച്ഛൻ ശിവൻ സംവിധാനം ചെയ്തിരുന്ന ഡോക്യുമെന്ററികളിൽ  അച്ഛനെ സംവിധാനത്തിൽ സഹായിച്ചിരുന്നത് സംഗീതുമായിരുന്നു.
അതിൽ ക്യാമറ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത് സന്തോഷും.
അതിനു ശേഷം, പൂനെയിൽ ഫിലിം അപ്രീസിയേഷൻ കോഴ്സ് ചെയ്തു.
ആ പഠനകാലം അദ്ദേഹത്തെ ലോക സിനിമയിലെ ക്ലാസിക്കുകളുമായി പരിചയപ്പെടുത്തി.
ചലച്ചിത്ര ലോകത്ത് തന്റെ വഴിയെന്തെന്നും, താൻ ഏതു തരം ചിത്രങ്ങളാണ് ചെയ്യേണ്ടതുമെന്ന ദിശാബോധം അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചത് ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.
മലയാള ചലച്ചിത്ര സംവിധായകരായ ഭരതനും പത്മരാജനും അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.
ആ കാലത്ത് പ്രധാനമായും ഡോക്യുമെന്ററികൾ ചെയ്തിരുന്ന അദ്ദേഹം, യുണിസെഫിനായും ഫിലിം ഡിവിഷനായും ഒട്ടേറെ ഡോക്യുമെന്ററികൾ ചെയ്തു.
പൂനെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ നിന്നും പഠനം കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ സഹോദരൻ സന്തോഷ് ശിവൻ, ആ സമയത്ത് തിരക്കുള്ള ഒരു ഛായാഗ്രാഹകനായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
സന്തോഷ് ശിവനാണ് സ്വന്തമായി ഒരു ചിത്രം എഴുതി സംവിധാനം ചെയ്യുക എന്ന ആശയം സംഗീതിന്റെ മനസ്സിൽ പാകുന്നത്.
അത് വരെ ഒരു സംവിധാന സഹായി പോലും ആയി ജോലി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അദ്ദേഹം, അതിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറുവാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ സന്തോഷ് ശിവന്റെ നിരന്തരമായ പ്രേരണയായിരുന്നു അദ്ദേഹം സംവിധാന രംഗത്തേക്ക് കടന്നു വരുവാനുള്ള പ്രധാന കാരണം.
സ്വന്തമായൊരു ശൈലി സ്വീകരിക്കുവാനും ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ വലിയ താര നിരയെ ഒഴിവാക്കി തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുവാനും അദ്ദേഹത്തെ ഉപദേശിച്ചതും സന്തോഷ് ശിവൻ തന്നെ.
അങ്ങനെയാണ് 1990 ൽ രഘുവരനേയും സുകുമാരനേയും കേന്ദ്ര കഥാപാത്രങ്ങളാക്കി സാഗാ ഫിലിംസിനു വേണ്ടി "വ്യൂഹം" എന്ന ചിത്രം അദ്ദേഹം സംവിധാനം ചെയ്യുന്നത്.
ചിത്രം വിജയിക്കുകയും അവതരണത്തിലെ പുതുമ പ്രേക്ഷകർ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
പിന്നീട് മോഹൻ ലാലിനെ നായകനാക്കി യോദ്ധ എന്ന സംവിധാനം ചെയ്തു.
മലയാളത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച ചിത്രങ്ങളിലൊന്നായി അത് മാറി.
പിന്നീട് "ഡാഡി", "ഗാന്ധർവ്വം", "നിർണ്ണയം" തുടങ്ങി ആറോളം ചിത്രങ്ങളാണ് സംഗീത് ശിവൻ മലയാളത്തിൽ ഒരുക്കിയത്.
"ഇഡിയറ്റ്സ്" എന്നൊരു ചിത്രം നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു.
സണ്ണി ഡിയോളിനെ നായകനാക്കിയ സോർ എന്ന ചിത്രമാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യം ഹിന്ദിയിൽ സംവിധാനം ചെയ്തത്, തുടർന്നു എട്ടോളം ചിത്രങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഹിന്ദിയിൽ ഒരുക്കി.
കൂടുതൽ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തുവാനായി ഹിന്ദിയിലാണ് അദ്ദേഹം കൂടുതലായും തന്റെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്.
പ്രമുഖരായ ഒട്ടേറെ ടെക്നീഷ്യൻസിനൊപ്പം അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ മലയാള ചിത്രങ്ങൾക്കും ക്യാമറ ചലിപ്പിച്ചത് സന്തോഷ് ശിവനായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥിരം എഡിറ്റർ ശ്രീകർ പ്രസാദായിരുനു എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം.
യോദ്ധയിലൂടെ എ ആർ റഹ്മാനെ മലയാളത്തിലെത്തിച്ചതും സംഗീത് ശിവനാണ്.
ഹിന്ദി സംഗീത സംവിധായകനായ ആഗോഷിനു തന്റെ കരിയറിലെ വലിയ ബ്രേക്ക് നൽകിയത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളായ സഞ്ജീവ് ശങ്കറും മനോജ് സിഡിയും മലയാളത്തിൽ ഛായാഗ്രാഹകന്മാരാണ്.
മറ്റൊരു ബന്ധു സുബിൽ സുരേന്ദ്രൻ സംവിധാന രംഗത്തുമുണ്ട്.
ഭാര്യ: ജയശ്രീ, മക്കൾ: സജന (പ്രൊഫഷണൽ സ്റ്റിൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ), ശന്തനു (മാസ് മീഡിയ വിദ്യാർത്ഥി) അവലംബം
യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡം സിവിലിയൻ ബഹുമതികൾ
യുനൈറ്റഡ് കിങ്ങ്ഡത്തിലെ സിവിലിയൻ ബഹുമതികൾ വർഷത്തിൽ രണ്ട് പ്രാവശ്യമാണ് പ്രഖ്യാപിക്കുക.
വർഷത്തിന്റെ ആദ്യവും (New year) രാജ്ഞിയുടെ പിറന്നാളിനും.
ഇവയെ ന്യൂ ഇയർ ഹോണർസ് (New year honours) എന്നും, ക്വീൻസ് ബർത്ഡേ ഹോണർസ് (Queen's Birthday Honours) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
മൂന്ന് തരം ബഹുമതികളാണ് യുനൈറ്റഡ് കിങ്ങ്ഡത്തിൽ നിലവിലുള്ളത് ഹെറിഡിറ്ററി പീറേജ് (Hereditary Peerage), ലൈഫ് പീറേജ് (Life Peerage), ഷിവാൽറിക് ഓർഡർസ് (Chivalric Orders).
ഇതിൽ ഹെറിഡിറ്ററി പീറേജ് ലഭിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ മരണശേഷം പദവി അനന്തരാവകാശികൾക്ക് കൈമാറപ്പെടും.
ഡ്യൂക്, മാർകീ, ഏൾ, വൈകൗണ്ട്, ബാരൺ (Duke, Marquis, Earl, Viscount and Baron) എന്നീ പദവികളാണ് ഹെറിഡിറ്ററി പീറേജിൽ പെടുക.
ഹെറിഡിറ്ററി പീറേജ് ഇപ്പോൾ രാജ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ നൽകാറുള്ളൂ.
ലൈഫ് പീറേജ് ആകട്ടെ പദവി ലഭിക്കുന്ന ആളിന്റെ കാലശേഷം അത് അനന്തരാവകാശികൾക്ക് ലഭിക്കുകയില്ല.
ബാരൺ സ്ഥാനമാണ് ലൈഫ് പീറേജ് ആയിട്ടു കൊടുക്കുക.
മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗമായ ഷിവാൽറിക് ഓർഡർസ് (Chivalric Orders) പല തരത്തിലുള്ളത് ഉണ്ട്.
അതിലെ നൈറ്റ് കമാണ്ടർ ഒഫ് ദി ഓർഡർ ഒഫ് ദി ബ്രിട്ടീഷ് എമ്പയർ (KBE - Knight Commander of the Order of the British Empire) പദവി കിട്ടുന്ന ആളിനെയാണ് പേരിനു മുൻപിൽ സർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് വച്ച് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.
യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് ട്രസ്റ്റീഷിപ്പ് കൗൺസിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Trusteeship_Council
ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെ പ്രധാനഘടകങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭാ ട്രസ്റ്റീഷിപ്പ് കൗൺസിൽ .
ഐക്യരാഷ്ട സഭയാൽ ട്രസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളുടെയും അവിടങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുടെയും താല്പര്യ സംരക്ഷണം, അന്താരാഷ്ട്ര സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്വവും ഉറപ്പാക്കൽ തുടങ്ങിയവയിൽ സഹായിക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് ട്രസ്റ്റീഷിപ്പ് കൗൺസിൽ രൂപീകൃതമായത്.
ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭാ ചാർട്ടർ പ്രകാരം 1945 ൽ ആരംഭിച്ച ഈ ഘടകം അതിന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തീകരണത്തെ തുടർന്ന് 1994 നവംബർ 1 മുതൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചു.
ലീഗ് ഓഫ് നേഷൻസിന് കീഴിലുണ്ടായിരുന്നതും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഭാഗമായിരുന്നതുമായ പ്രദേശങ്ങളാണ് ട്രസ്റ്റ് പ്രദേശങ്ങളായി ഈ ഘടകത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്.
ട്രസ്റ്റ് പ്രദേശങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുടെ ഉന്നമനത്തിനും സ്വയംഭരണത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമായി പ്രവർത്തിച്ച ട്രസ്റ്റീഷിപ്പ് കൗൺസിൽ, അവയിൽ ചിലത് സ്വതന്ത്രമാവുകയും മറ്റുള്ളവ സമീപത്തെ സ്വതന്ത്രപ്രദേശങ്ങളിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്തതിനെ തുർന്നാണ് പ്രവർത്തനം അവസാനിപ്പിച്ചത്.
ഇപ്രകാരം കൗൺസിലിന് കീഴിൽ അവസാനമായി ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രദേശം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ അംഗരാജ്യമായി തീർന്ന പസഫിക് ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ പലാവു ആണ് .
ഔപചാരികമായി പ്രവർത്തനം അവസാനിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും ഐക്യരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടി വ്യവസ്ഥകൾക്കനുസരിച്ച് ഒരു കടലാസ് സംഘടനയായി ട്രസ്റ്റീഷിപ്പ് കൗൺസിൽ ഇന്നും തുടരുന്നുണ്ട്.
യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ് എൻവിറോണ്മെന്റ് പ്രോഗ്രാം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Environment_Programme