smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
സ്പ്രിംഗ്ഫീൽഡ്, മസാച്യുസെറ്റ്സ്
സ്പ്രിംഗ്ഫീൽഡ് , അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ കോമൺവെൽത്ത് ഓഫ് മസാച്ചുസെറ്റ്സിലെ ഒരു നഗരവും ഹാംപ്ഡൻ കൗണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാനവുമാണ്.
കണക്റ്റിക്കട്ട് നദിയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്തായി, പടിഞ്ഞാറൻ വെസ്റ്റ്ഫീൽഡ് നദി, കിഴക്കൻ ചിക്കോപ്പി നദി, കിഴക്കൻ മിൽ നദി എന്നീ മൂന്നു നദികളുടെ സംഗമ സ്ഥാനത്തിന് സമീപത്തായാണ് സ്പ്രിംഗ്ഫീൽഡ് നഗരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
2020 ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം, 155,929 ജനസംഖ്യയുള്ള ഈ നഗരം മസാച്യുസെറ്റ്സിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ നഗരമെന്നതുപോലെ ബോസ്റ്റൺ , വോർസെസ്റ്റർ , പ്രൊവിഡൻസ് എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള നാലാമത്തെ നഗരവും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള 12-ാമത്തെ നഗരവുമാണ്.
മസാച്യുസെറ്റ്‌സിലെ (മറ്റൊന്ന് ഗ്രേറ്റർ ബോസ്റ്റൺ) രണ്ട് മെട്രോപൊളിറ്റൻ ഏരിയകളിൽ ഒന്നായ മെട്രോപൊളിറ്റൻ സ്പ്രിംഗ്ഫീൽഡിൽ 2020 ലെ കണക്കനുസരിച്ച് 699,162 ജനസംഖ്യയുണ്ടായിരുന്നു.
അവലംബം കുറിപ്പുകൾ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑
ഭീമനടി ഈ ലേഖനത്തിനു മിഴിവേകാൻ ചിത്രങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
കേരളത്തിലെ കാസറഗോഡ് ജില്ലയിലെ ഒരു ചെറു മലയോര പട്ടണമാണ് ഭീമനടി .
ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ വടക്കും തെക്കുമായി റിസർവ്വ് വനമാണ്.
അതിരുകൾ വടക്ക്: ഭീമനടി റിസർവ്വ് വനം തെക്ക്: പടിഞ്ഞാറ്: പരപ്പച്ചാൽ കിഴക്ക്: കോട്ടമല സ്ഥാനം ജനസംഖ്യ
As of 2001 India census , ഭീമനടിയിൽ16022ജനങ്ങളുണ്ട്.
അതിൽ, 7921പുരുഷന്മാരും 8101 സ്ത്രീകളുമുണ്ട്.
നീലേശ്വരത്തുകൂടി കടന്നുപൊകുന്ന ദേശീയപാത 17 ഈ പട്ടണവുമായി പ്രാദേശിക റോഡുകൾകൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അടുത്ത റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ നീലേശ്വരം ആണ്.
അടുത്ത വിമാനത്താവളങ്ങളാണ് കണ്ണൂരും മംഗലാപുരവും ആണ്.
പ്രധാന സ്ഥലങ്ങൾ നർക്കിലക്കാട് എളേരിത്തട്ട് പുങ്ങംചാൽ കുന്നുംക്കൈ പ്രധാന റോഡുകൾ ഒടയഞ്ചാൽ-ചെറുപുഴ റോഡ് ഭിമനടി-മുക്കട-ചോയ്യംകോട് റോഡ് ഭാഷകൾ
മലയാളമാണ് പ്രധാന ഭാഷ.
വിദ്യാഭ്യാസം ഭരണം പ്രധാന വ്യക്തികൾ :
പാമ്പാടി കുഞ്ഞുഞ്
സ്ഥാപനങ്ങൾ വെസ്റ്റ് ഏളേരി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ഓഫീസ് ഫെഡറൽ ബാങ്ക് കോർപ്പറേഷൻ ബേങ്ക്
ഭീമനടി ബസ് സ്റ്റാന്റ് വനിതാ ITI വിമലാ എൽപി സ്കൂൾ ടെലഫോൺ എക്സേഞ്ച് കൃഷിഭവൻ ഖാദി ഭവൻ ഹൊസ്ദുർഗ് ഫാർമേഴ്സ് ബാങ്ക് PWD സെക്ഷൻ ഓഫീസ് KSEB ഓഫീസ് മതസ്ഥാപനങ്ങൾ ക്രൈസ്റ്റ് ദകിങ് ചർച്ച് ശ്രീ മുത്തപ്പൻ മഠപ്പുര സെന്റ് മേരീസ്  ക്ര്യസ്ത്യൻ പള്ളി  കോട്ടമല , മൗവ്വേനി അവലംബം
കിഴക്കിന്റെ സഭ Church of the East Church of the East
മെസപ്പൊട്ടാമിയ കേന്ദ്രമായ ഒരു പരമ്പരാഗത ക്രിസ്തീയ വിഭാഗമാണ് കിഴക്കിന്റെ സഭ ( സുറിയാനി : ܥܕܬܐ ܕܡܕܢܚܐ )  അഥവാ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സഭ .
5, 6 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ നിഖ്യൻ ക്രൈസ്തവ സഭയിൽ ഉടലെടുത്ത ക്രിസ്തുശാസ്ത്ര വിവാദങ്ങളേത്തുടർന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് ഉണ്ടായ ഐക്യസ്വഭാവവാദി സഭകൾക്കും കൽക്കിദോനിയൻ സഭയ്ക്കും (പിൽക്കാലത്ത് ഇതിന്റെ പൗരസ്ത്യ വിഭാഗം കിഴക്കൻ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയായും പാശ്ചാത്യ വിഭാഗം റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയായും മാറി) സമാന്തരമായി നിലകൊണ്ട ഒരു ക്രിസ്തീയ സഭയാണിത്.
ഇതേത്തുടർന്ന്
പിശകായും അവഹേളനപരമായും നെസ്തോറിയൻ സഭ എന്നും ഈ സഭ വിളിക്കപ്പെട്ടു.
സസ്സാനിയപൂർവ്വിക മെസപ്പൊട്ടാമിയയയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഈ സഭ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സഭകളിൽ നിന്ന് വ്യതിരിക്തമായ ഒരു സഭാസംവിധാനവും ക്രൈസ്തവ ദൈവശാസ്ത്രവും പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആരാധനാക്രമവും വികസിപ്പിച്ചു.
തൻമൂലം പേർഷ്യൻ സഭ എന്ന പേരിലും ഈ സഭ അറിയപ്പെട്ടു.
410ലെ സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോൺ സൂനഹദോസിലൂടെ സംഘടിതരൂപം പ്രാപിച്ച കിഴക്കിന്റെ സഭ സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ദേശീയ ക്രൈസ്തവ സഭയായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും സഭയ്ക്ക് ഒരു കേന്ദ്രീകൃത അധികാര ശ്രേണി സ്ഥാപിതമാവുകയും ചെയ്തു.
പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കോസ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ഈ സഭയുടെ പരമാദ്ധ്യക്ഷൻ, സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോൺ എന്ന സസ്സാനിയൻ തലസ്ഥാനനഗരം കേന്ദ്രമാക്കിയാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.
സഭയുടെ പാരമ്പര്യപ്രകാരം ശ്ലൈഹിക കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് , പ്രത്യേകിച്ച് തോമാ ശ്ലീഹായുടെയും അദ്ദായി , മാറി എന്നിവരുടെയും പ്രവർത്തനകാലത്തേക്ക്, നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ഒരു പിന്തുടർച്ച കാതോലിക്കോസ് അവകാശപ്പെടുന്നു.
പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആചാരക്രമത്തിലെ ദിവ്യബലിക്രമം അദ്ദായി, മാറി ആരാധനാക്രമം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
14ആം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം ഈ സഭയിലുണ്ടായ ഭിന്നതകളുടെ ഒരു പരമ്പര, ചിലപ്പോൾ രണ്ടോ, മറ്റുചിലപ്പോൾ മൂന്നോ എന്നനിലയിൽ, സമാന്തര പാത്രിയർക്കാസനങ്ങൾ ഉയരുന്നതിന്,  കാരണമായി.
അവശേഷിച്ച തനത് സഭ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതി മുതൽ, കിഴക്കിന്റെ അസ്സീറിയൻ സഭ എന്നും കിഴക്കിന്റെ പുരാതന സഭ എന്നും, രണ്ട് സമാന്തര സഭകളായി ഭിന്നിച്ചാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ഈ രണ്ട് സഭകളും മാതൃസഭയുടെ പരമ്പരാഗത ദൈവശാസ്ത്രവും ആരാധനാക്രമവും പിന്തുടർന്നുപോവുന്നു.
ഇറാഖ് കേന്ദ്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭയും ഇന്ത്യയിലെ സിറോ-മലബാർ സഭയും കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ പൈതൃകം അവകാശപ്പെടുന്ന രണ്ട് പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ സഭകളാണ് .
325ലെ നിഖ്യാ സൂനഹദോസിന്റെയും 381ലെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ സൂനഹദോസിന്റെയും തീരുമാനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിന് ഒരു വ്യവസ്ഥാപിത സഭാസംവിധാനം ഉണ്ടാവുന്നത് 410ലെ സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോൺ സൂനഹദോസിലൂടെയാണ് .
സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോണിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ആയിരുന്ന ഇസഹാഖിന്റെ നേതൃത്തിൽ നടന്ന ഈ സഭാസമ്മേളനം യാസ്ദെഗെർദ് ചക്രവർത്തിയാണ് വിളിച്ചുചേർത്തത്.
നിഖ്യാ സൂനഹദോസിൽ ക്രൈസ്തവരുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചും സഭാ സംവിധാനത്തെക്കുറിച്ചും എടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ കിഴക്കിന്റെ സഭയിൽ ആധികാരികമായി നടപ്പാക്കിയത് 410ൽ സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോണിൽ ചേർന്ന സൂനഹദോസിലൂടെയാണ്.
സാമ്രാജ്യ തലസ്ഥാനമായ സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോണിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ മുഴുവൻ ബിഷപ്പുമാരുടെയും മേലധികാരിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് വലിയ മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്ന പദവി സൂനഹദോസ് അദ്ദേഹത്തിന് അനുവദിച്ചു.
315ൽ നടന്ന ആദ്യ സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോൺ സൂനഹദോസിൽ ഇതേ ആവശ്യം അന്നത്തെ അവിടത്തെ ബിഷപ്പായിരുന്ന പാപ്പാ ബർ അഗ്ഗായി ഉന്നയിച്ചപ്പോൾ മറ്റു മെത്രാന്മാർ അതിന് അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ 410 ആയപ്പോഴേക്കും സെലൂക്യാ-ക്ടെസിഫോണിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തമാർ സഭയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യാനാവാത്ത അധികാരികളായി വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യവും റോമാ സാമ്രാജ്യവും സമാധാനം നിലനിന്നിരുന്നതും ക്രൈസ്തവ സഭയ്ക്ക് സസ്സാനിദ് ചക്രവർത്തിയുടെ അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നതിന് കാരണമായി.
സമാധാന കാലഘട്ടം അധികം നീണ്ടുനിന്നില്ല.
റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ദേശീയ ക്രൈസ്തവ സഭയുമായി സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സഭ ഭരണപരമായ ബന്ധങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം എതിർത്തു.
ഇതിനെത്തുടർന്ന് റോമൻ സഭയുമായി ഭരണപരമായ അകലം പാലിക്കാൻ പേർഷ്യൻ ക്രൈസ്തവ സഭ നിർബന്ധിതമായി.
424ൽ മർകബ്തായിൽ ചേർന്ന സസ്സാനിയൻ ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ സൂനഹദോസ് , 'കിഴക്കിന്റെ സഭ' എന്ന പേരിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ സഭയിൽ നിന്ന്, അഥവാ 'പടിഞ്ഞാറിന്റെ സഭ'യിൽ നിന്ന്, തങ്ങൾ ഭരണപരമായി സമ്പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്രരാണ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
431 വരെ നിഖ്യൻ ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ ഭാഗമായി റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സഭയുമായുള്ള കൂട്ടായ്മ നിലനിർത്തിയ കിഴക്കിന്റെ സഭ, റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സഭയിൽ നെസ്തോറിയസ് , കുറില്ലോസ് എന്നിവർ തമ്മിൽ രൂപപ്പെട്ട കലഹത്തിനും നെസ്തോറിയസിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെടലിനും ശേഷം അവരുമായി അകന്നു.
നെസ്തോറിയസിനെ അപലപിക്കാനോ തള്ളിപ്പറയാനോ കിഴക്കിന്റെ സഭ തയ്യാറായില്ല.
സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള നെസ്തോറിയൻ അനുഭാവികൾ അഭയാർത്ഥികളായി ചെക്കേറിയതോടെ മറ്റ് സഭകൾ കിഴക്കിന്റെ സഭയെയും നെസ്തോറിയൻ എന്ന് ആക്ഷേപിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.
രാഷ്ട്രീയപരമായി സസ്സാനിദ്, റോമൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ കലഹവും യുദ്ധങ്ങളും പതിവായിരുന്നതിനാലും അവിടങ്ങളിലെ സഭകൾ തമ്മിലുള്ള ഈ അകൽച്ച കൂടുതൽ വളർന്നു.
അതേസമയം നെസ്തോറിയൻ എന്ന പേര് സഭയുടെ സാമൂഹിക വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായി സഭ സ്വയം ഏറ്റെടുക്കുകയും എഫേസൂസ് സൂനഹദോസിനെയും അതിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെയും എതിർക്കുകയും നെസ്തോറിയസിനെ ഒരു പുണ്യവാനായി പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്തുവന്നു.
544ൽ സഭയുടെ കാതോലിക്കോസ് ആയിരുന്ന ആബാ 1ാമൻ , താൻ വിളിച്ചുചേർത്ത സൂനഹദോസിലൂടെ, കൽക്കിദോനിയാ സൂനഹദോസിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ ശരിവെച്ചിട്ടുമുണ്ട്.
431ലെ എഫേസൂസ് സൂനഹദോസിന് ഏഴു വർഷം മുമ്പേ, 424ൽ തന്നെ കിഴക്കിന്റെ സഭ റോമാസാമ്രാജ്യ സഭയിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനം നടത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് സൂനഹദോസുകൾ അതിനു മുൻപേ നടന്നവയാണ്: പേർഷ്യക്കാരൻ ആയ മെത്രാൻ പങ്കെടുത്ത 325ലെ നിഖ്യാ സൂനഹദോസും 381ൽ നടന്ന കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ സൂനഹദോസും.
തത്ഫലമായി, കിഴക്കിന്റെ സഭ ഈ രണ്ടു സൂനഹദോസകളുടെയും തീരുമാനങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുകയും 431ൽ നടന്ന സൂനഹദോസിനെയും അതിനുശേഷം നടന്ന മറ്റു സൂനഹദോസുകളെയും റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ സഭയിലെ പാത്രിയാർക്കാസനങ്ങളെ ( റോം , കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ , അലക്സാണ്ഡ്രിയ , അന്ത്യോഖ്യാ , ജെറുസലേം എന്നിവയെ) മാത്രം ബാധിക്കുന്നവയായി കണക്കാക്കി അവഗണിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദൈവശാസ്ത്രപരമായി, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവ-മനുഷ്യ സ്വഭാവങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യതിരിക്തതയ്ക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്ന മോപ്സുവേസ്ത്യായിലെ തിയദോറിന്റെ ദ്വൈതസ്വഭാവ ക്രിസ്തുവിജ്ഞാനീയം ആണ് കിഴക്കിന്റെ സഭ സ്വീകരിച്ചത്.
ഇക്കാരണത്താലാണ് ഈ സഭയുടെ എതിരാളികൾ ഇവരെ' നെസ്തോറിയർ' എന്നും 'നെസ്തോറിയൻ സഭ' എന്നും തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായി വിശേഷിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആധുനിക കാലത്ത്, നെസ്തോറിയൻ എന്ന ആക്ഷേപം "വിലാപകരമായ ഒരു പിശകും", ദൈവശാസ്ത്രപരമായി അടിസ്ഥാനമില്ലാത്തതും ആണെന്ന് പണ്ഡിതർ വിലയിരുത്തുന്നു.
പേർഷ്യയിലെ അറബ് അധിനിവേശത്തിനും സസ്സാനിദ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്കും (633–654) ശേഷം, മുസ്ലിം ഖിലാഫത്തിന് കീഴിലെ, ഒരു ധിമ്മി സമൂഹമായി മാറിയ കിഴക്കിന്റെ സഭ ഏഷ്യയിലെ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
9, 14 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ഇടയിൽ, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വ്യാപ്തിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രൈസ്തവ വിഭാഗമായിരുന്ന ഈ സഭ മദ്ധ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ ലത്തീൻ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കും ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയ്ക്കും ഒപ്പം മൂന്ന് പ്രധാന ക്രൈസ്തവ ശക്തിസ്രോതസ്സുകളിൽ ഒന്നായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.
മദ്ധ്യധരണ്യാഴി , ആധുനിക ഇറാഖ്, ഇറാൻ രാജ്യങ്ങളുടെ ഭൂപ്രദേശം എന്നിവ മുതൽ ഇന്ത്യയിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികളിലേക്കും മധ്യേഷ്യയിലെ മംഗോൾ , തുർക്കിക് ഗോത്രങ്ങളിലേക്കും താങ് രാജവംശകാലത്തെ ചൈനയിലേക്കും (7–9 നൂറ്റാണ്ടുകൾ) വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന നിരവധി രൂപതകൾ ഈ സഭ സ്ഥാപിച്ചു.
13, 14 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ മംഗോൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിൽ സഭ അതിൻറെ വളർച്ചയുടെ പാരമ്യത്തിൽ എത്തുകയും അതിലെ പുരോഹിതർ മംഗോൾ കച്ചേരിയിലെ ഉന്നത പദവികൾ അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ മെത്രാസനങ്ങൾ.
മെസപ്പൊട്ടാമിയ പേർഷ്യ സസ്സാനിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിന് പുറത്ത് സഭാസാന്നിധ്യം
വളർച്ചയുടെ ഈ പാരമ്യത്തിൽ നിന്ന്, 14ാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ആരംഭിച്ച ദ്രുതഗതിയിലുള്ള തകർച്ചയുടെ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് സഭ പ്രവേശിച്ചു.
ഇതിനുമുമ്പുതന്നെ അതിന്റെ ഹൃദയ ഭൂമിയിലും സഭയുടെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രധാനമായും ബാഹ്യ സ്വാധീനങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളുമാണ് ഇതിന് കാരണമായത്.
മംഗോൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിഭജനത്തിന് ശേഷം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ബൗദ്ധ , ഇസ്ലാമിക സ്വാധീനങ്ങൾ കിഴക്കിന്റെ സഭയ്ക്കെതിരെ മതമർദ്ദനങ്ങൾ വ്യാപകമാക്കുകയും സഭയുടെ വിശ്വാസീസമൂഹങ്ങളെ മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
1368ൽ ചൈനയിലെ മംഗോളുകളെ അട്ടിമറിച്ച് ഭരണം നേടിയ മിങ് രാജവംശം ചൈനയിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുമതത്തെയും മറ്റ് വൈദേശിക സ്വാധീനങ്ങളെയും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ പരിശ്രമിച്ചു.
മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ മംഗോളുകളിൽ പലരും ഇക്കാലത്തോടടുത്ത് ഇസ്ലാം മതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തുർക്കി, മംഗോൾ സങ്കര വംശകനായ മുസ്ലിം യുദ്ധപ്രഭു തിമൂർ ലെങ് (1336–1405) മധ്യപൂർവ ദേശത്തെ അവശേഷിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളെയും ഏതാണ്ട് ഉന്മൂലനം ചെയ്തു.
സജീവമായ രൂപതകളുടെ എണ്ണത്തിൽ ഉണ്ടായ കുറവ് ഈ തകർച്ചയെ വെളിവാക്കുന്നതാണ്.
1000ാമാണ്ടിൽ സഭയ്ക്ക് 60 രൂപതകളിൽ അധികം ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത് 13ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതി എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവ 20 ആയും തിമൂറിന്റെ അധിനിവേശത്തിന് ശേഷം 7ായും കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞു.
ഇതിനുശേഷം പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സഭയുടെ സ്വാധീനം മെസപ്പൊട്ടാമിയൻ മലകളിലേക്കും ഇന്ത്യയിലെ മലബാർ തീരത്തേക്കും മാത്രമായി ഒതുങ്ങി.
2005ൽ അവശേഷിച്ച മാർ ഏലിയായുടെ ആശ്രമത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ (ഇറാഖ്) .
2014ൽ ഇത് ഐ. എസ്. (ഇസ്ലാമിക സ്റ്റേറ്റ്) തീവ്രവാദികൾ ബോംബിട്ട് തകർത്തു
1552ൽ ജൂലിയസ് 3ാമൻ മാർപ്പാപ്പ അന്നത്തെ കാതോലിക്കോസ്-പാത്രിയാർക്കീസ് ആയിരുന്ന ശീമൂൻ 7ാമന് ബദലായി യോഹന്നാൻ സുലാഖാ എന്ന റമ്പാനെ പാത്രിയർക്കീസ് ആയി വാഴിച്ചതോടെ കിഴക്കിന്റെ സഭയിൽ ആഭ്യന്തരമായ വലിയ ഒരു ശീശ്മ ഉടലെടുക്കുകയും അതിലൂടെ കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭ എന്ന പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ വിഭാഗം രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇന്ത്യയിലെ നസ്രാണികളുടെ മേലുള്ള ആത്മീയ അധികാരത്തിനായി തനത്, കൽദായ കത്തോലിക്കാ വിഭാഗങ്ങൾ പരസ്പരം മത്സരിച്ചെങ്കിലും 1599ൽ മലബാറിൽ പോർച്ചുഗീസ് പദ്രുവാദോ അധികൃതരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസോടെ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണം ഇരുവിഭാഗത്തിനും നഷ്ടമായി.
ഇരുവിഭാഗത്തിലും ആഭ്യന്തര ഭിന്നതകൾ തുടർന്നും ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ 1830 ഓടെ രണ്ട് വ്യതിരിക്ത പാത്രിയർക്കാസനങ്ങളായി ഇവ വ്യവസ്ഥാപിതമായി നിലവിൽവന്നു: തനത് പാരമ്പര്യവാദി സഭ കിഴക്കിന്റെ അസ്സീറിയൻ സഭ എന്നും പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ വിഭാഗം കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭ എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.
1968ൽ പാരമ്പര്യവാദി വിഭാഗത്തിൽ നിന്ന് തോമാ ധർമ്മോയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വേർപെട്ട വിഭാഗം കിഴക്കിന്റെ പുരാതന സഭ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
നെസ്തോറിയൻ എന്ന വിശേഷണം 5-7 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ ക്രിസ്തുവിജ്ഞാനീയ ധാരകളും കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ സ്ഥാനവും (ഇളം നീല) ഇതും കാണുക പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കോസ് എദേസ്സൻ സഭാപാരമ്പര്യം എദേസ്സയിലെ ദൈവശാസ്ത്രകേന്ദ്രം സിറോ മലബാർ സഭ കൽദായ കത്തോലിക്കാ സഭ അസ്സീറിയൻ പൗരസ്ത്യ സഭ പുരാതന പൗരസ്ത്യ സഭ കൽദായ സുറിയാനി സഭ അവലംബം 1 2 1 2 Meyendorff 1989 , പുറം.
287-289.
sfn error: no target: CITEREFMeyendorff1989 ( help ) ↑ Stewart 1928 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFStewart1928 ( help ) ↑ ↑ .
↑ 1 2 Fiey 1994 , പുറം.
97-107.
sfn error: no target: CITEREFFiey1994 ( help ) 1 2 3 Baum Winkler 2003 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBaumWinkler2003 ( help ) ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ Baum Winkler 2003 , പുറം.
112-123.
sfn error: no target: CITEREFBaumWinkler2003 ( help ) ↑ ↑ Baum Winkler 2003 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBaumWinkler2003 ( help ) ↑ ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിന്റെ നടപടികൾക്കും ഉത്തരവുകൾക്കുമായി  cf.
Michael Geddes, "A Short History of the Church of Malabar Together with the Synod of Diamper c." London, 1694;Repr.
in George Menachery, Ed.
, Indian Church History Classics, Vol.1, Ollur 1998, pp.33-112 ↑ Mar Thomma Margam by Pathikulangara Varghese Kathanar 1 2 Baum Winkler 2003 , പുറം.
3, 30.
sfn error: no target: CITEREFBaumWinkler2003 ( help ) ↑ Procopius, Wars , I.7.1–2 * Greatrex–Lieu (2002), II, 62 ↑ Joshua the Stylite, Chronicle , XLIII * Greatrex–Lieu (2002), II, 62 ↑ Procopius, Wars , I.9.24 * Greatrex–Lieu (2002), II, 77 ↑ Joseph 2000 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFJoseph2000 ( help ) ↑ Wood 2013 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFWood2013 ( help ) ↑ 1 2 ↑ Brock 1996 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBrock1996 ( help ) ↑ Brock 2006 , പുറം.
sfn error: no target: CITEREFBrock2006 ( help ) ↑ ↑ Baum Winkler 2003 , പുറം.
84-89.
sfn error: no target: CITEREFBaumWinkler2003 ( help ) ↑ The Eastern Catholic Churches 2017 Archived 2018-10-24 at the Wayback Machine .
Retrieved December 2010.
Information sourced from Annuario Pontificio 2017 edition.
ഇർകുട്ട് നദി
ഇർകുട്ട് ( റഷ്യൻ : Ирку́т; Buryat, മംഗോളിയൻ: Эрхүү гол, Erhüü gol) റഷ്യയിലെ ബുരിയാറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിലും ഇർകുത്സ്ക് ഒബ്ലാസ്റ്റിലുമുള്ള ഒരു അന്തർ സംസ്ഥാന നദിയാണ്.
അങ്കാര നദിയുടെ ഇടത് കൈവഴിയാണിത്.
കിഴക്കൻ സയാൻ പർവതനിരകളിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കൊടുമുടിയായ മങ്കു-സാർഡിക്കിൽ നിന്ന് 50 കിലോമീറ്റർ അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇൽചിർ തടാകത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ആരംഭിക്കുന്നത്.
നദിയുടെ നീളം 488 കിലോമീറ്റർ (303 മൈൽ) ആണ്.
അതിൻ്റെ നീർത്തടത്തിൻ്റെ വിസ്തീർണ്ണം 15,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (5,800 ചതുരശ്ര മൈൽ) ആണ്.
ഒക്‌ടോബർ അവസാനത്തിലോ നവംബർ പകുതിയിലോ ഇർകുട്ട് തണുത്തുറയുകയും ഏപ്രിൽ അവസാനമോ മെയ് ആദ്യമോ വരെ ഉപരിതലം മഞ്ഞുപാളിയിൽ തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇർകുട്ട്‌സ്ക് നഗരം അങ്കാര നദിയിലെ ഇർകുട്ട് മുഖത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ടൺകിൻസ്കി ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ സക്തുയ് ഗ്രാമത്തിനടുത്തുകൂടി ഒഴുകുന്ന ഇർകുട്ട് തീവണ്ടിയുടെ ജനാലയിൽ നിന്ന് കാണുന്ന ഇർകുട്ട് നദി (അങ്കാറ നദിയുമായുള്ള സംഗമത്തിന് സമീപം) ഇർകുട്ട് നദി ബുറിയേഷ്യയിൽ (ഫെബ്രുവരി ആദ്യം).
Irkut River എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
അവലംബം ↑ Река Иркут in the State Water Register of Russia (Russian) ↑
തെവോദോസിയോസ് ഒന്നാമൻ
379 മുതൽ 395 വരെ ഭരിച്ച റോമാ ചക്രവർത്തി ആയിരുന്നു തെവോദോസിയോസ് ഒന്നാമൻ അഥവാ തിയോഡോഷ്യസ് ഒന്നാമൻ ( ഗ്രീക്ക് : Θεοδόσιος തെഒദോസിയോസ് ; 347 ജനുവരി 11 – 395 ജനുവരി 17).
മഹാനായ തിയോഡോഷ്യസ് എന്നും ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
ഭരണപരമായി കിഴക്ക് , പടിഞ്ഞാറ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് മേഖലകളായുള്ള വിഭജനം സ്ഥിരമാക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് റോമാ സാമ്രാജ്യം പുനരേകീകരിച്ച്  സമ്പൂർണ്ണമായി ഭരിച്ച അവസാന ചക്രവർത്തി ഇദ്ദേഹമാണ്.
ഗോഥിക് യുദ്ധവും രണ്ട് ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങളും വിജയകരമായി നേരിട്ട ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലം ക്രിസ്തുമതം റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക മതമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നതിനും നിഖ്യൻ ക്രിസ്തീയത അതിന്റെ അംഗീകൃത രൂപമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനും സാക്ഷിയായി.
റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഉന്നത സൈനിക നേതാവായിരുന്ന തേവോദോസിയോസ് പ്രഭുവിന്റെ മകനായി ഹിസ്പാനിയയിൽ ജനിച്ച തേവോദോസിയോസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ റോമൻ സൈന്യത്തിലെ ഉന്നത ശ്രേണിയിൽ എത്തി.
മൊവേഷ്യയിൽ ഒരു സ്വതന്ത്ര സൈനികവിഭാഗത്തിന്റെ അധികാരിയായി മാറിയ തേവോദോസിയോസ് 374ൽ സർമാതിയൻ അധിനിവേശക്കാരെ ഒരു പരിധിവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
പക്ഷേ അധികം വൈകാതെ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിത വിരമിക്കലിന് വിധേയനാവുകയും ദുരൂഹമായ കാരണങ്ങളാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് വധശിക്ഷയ്ക്ക് ഇരയാവുകയും ചെയ്തു.
ഗ്രാസിയാൻ ചക്രവർത്തിയുടെ സദസ്സിൽ അരങ്ങേറിയ നിരവധി വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കലുകൾക്കും ചരടുവലികൾക്കും ശേഷം അധികം താമസിയാതെ തേവോദോസിയോസ് തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട പദവി തിരികെപ്പിടിച്ചു.
ഗോഥുകൾക്ക് എതിരായി നടന്ന അദ്രിയാനോപ്പിൾ യുദ്ധത്തിൽ കിഴക്കൻ റോമാ ചക്രവർത്തി വാലെൻസ് പരാജയപ്പെടുകയും വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതിനെത്തുടർന്ന് 379ൽ ഗ്രാസിയാൻ തേവോദോസിയോസിനെ വാലെൻസിന്റെ പിൻഗാമിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അപ്പോഴേക്കും വ്യാപകമായിത്തീർന്നിരുന്ന സൈനിക അടിയന്തരാവസ്ഥ നേരിടാൻ ആദ്ദേഹത്തെ ചുമതലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ പുതിയ ചക്രവർത്തിയുടെ ശോഷിച്ച ഖജനാവും ദുർബ്ബലമായ സൈന്യവും അധിനിവേശക്കാരെ പുറന്തള്ളാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല.
അതിനാൽ 382ൽ ഗോഥുകളെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്വയംഭരണാധികാരമുള്ള സഖ്യകക്ഷികളായി ഡാന്യൂബിന് തെക്കുഭാഗത്ത് അധിവസിക്കാൻ തേവോദോസിയോസ് അനുവദിച്ചു.
386ൽ സസ്സാനിയൻ സാമ്രാജ്യവുമായി സന്ധിയിൽ ഒപ്പുവെച്ച അദ്ദേഹം ദീർഘനാളുകളായി തർക്കവിഷയമായിരുന്ന അർമേനിയാ രാജ്യം രണ്ടായി വിഭജിച്ചുകൊണ്ട് ഇരു സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ശാശ്വതമായ സമാധാനത്തിന് നടപടി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
തൻ്റെ ഭരണത്തിന്റെ ആദ്യകാലത്ത് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ പ്രവിശ്യകളുടെ അധികാരമാണ് തെവോദോസിയോസിന് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
അക്കാലത്ത് പടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയുടെ ഭരണം കയ്യാളിയിരുന്നത് ചക്രവർത്തിമാരായ ഗ്രാസിയാനും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പിൻഗാമിയായ വാലന്റീനിയൻ 2ാമനും ആയിരുന്നു.
വാലന്റീനിയന്റെ സഹോദരിയായ ഗല്ലായെ തെവോദോസിയോസ് വിവാഹം കഴിച്ചു.
തൻറെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രമായ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനും മോടി പിടിപ്പിക്കുന്നതിനും തേവോദോസിയോസ് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി.
പുരാതനകാലത്ത് ഏറ്റവും വിസ്തൃതമായ പൊതു ചത്വരം ആയി അറിയപ്പെടുന്ന ഫോറം തൗറി വിപുലപ്പെടുത്തിയത് ഇവയിൽ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രവർത്തിയാണ്.
ഗ്രാസിയാനും വാലന്റീനിയനും വധിക്കപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് പടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയുടെ ഭരണം അനധികൃതമായി പിടിച്ചെടുത്ത മാഗ്നസ് മാക്സിമസ് , യൂഗേനിയസ് എന്നിവരെ താഴെയിറക്കാൻ 388ലും 394ലും തെവോദോസിയോസ് അവിടേക്ക് പടയോട്ടങ്ങൾ നടത്തി.
394 സെപ്റ്റംബറിൽ അന്തിമ വിജയം നേടിയ തെവോദോസിയോസ് അങ്ങനെ കിഴക്കിന്റെയും പടിഞ്ഞാറിന്റെയും മേൽ അധികാരം കൈവശമാക്കി.
റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഏകഛത്രാധിപതിയായ ശേഷം ഏതാനും മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് തെവോദോസിയോസ് മരണപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായി മക്കളായ അർക്കാദിയൂസും ഹൊണോറിയൂസും യഥാക്രമം കിഴക്കിന്റെയും പടിഞ്ഞാറിന്റെയും ചക്രവർത്തിമാരായി അധികാരമേറ്റു.
അടിയുറച്ച നിഖ്യൻ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസിയായിരുന്ന തെവോദോസിയോസ് അറിയൻവാദത്തെ എതിർക്കുകയും ഏകസത്താവാദത്തെ അനുകൂലിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇത് ക്രൈസ്തവ സഭയിൽ ഉടനീളം നടപ്പിലാക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശലക്ഷ്യത്തോടെ 381ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ അദ്ദേഹം സഭാ സൂനഹദോസ് സംഘടിപ്പിച്ചു.
അതേസമയം പരമ്പരാഗത പേഗൻ മതവിഭാഗങ്ങളുടെ മേൽ അദ്ദേഹം കാര്യമായ ഇടപെടലുകൾ ഒന്നും നടത്തിയില്ല, മാത്രവുമല്ല ഈ മതവിഭാഗങ്ങളിൽ പെട്ട ആളുകളെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പല ഉന്നത പദവികളിലും അദ്ദേഹം നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നിരുന്നാലും അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ സേറാപ്പെയും മുതലായ നിരവധി പൗരാണികമായ യവന ക്ഷേത്രങ്ങൾ മൗലികവാദികളായ ക്രൈസ്തവരുടെ ആക്രമണത്തിൽ തകർക്കപ്പെടുന്നത് തടയുന്നതിൽ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഒരു ഭരണാധികാരി എന്ന നിലയിൽ തെവോദോസിയോസ് ആത്മാർത്ഥതയും ദയയും തൻ്റെ നയങ്ങളിലും ശീലങ്ങളിലും കാർക്കശ്യവും ഉള്ള വ്യക്തിയും സംശുദ്ധനായ ഒരു ക്രൈസ്തവനും ആയാണ് വിവരിക്കപ്പെടുന്നത്.
തന്റെ മരണത്തിനുശേഷം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം പേഗൻ മതത്തിന്റെ സ്വാധീനങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കിയ ക്രൈസ്തവ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ മുന്നണി പോരാളിയായാണ് തെവോദോസിയോസ് അറിയപ്പെട്ടത്.
എന്നാൽ ആധുനിക പണ്ഡിതർ ഇതിനെ ചരിത്രത്തിൻറെ കൃത്യമായ ഒരു വിവരണമായി കണക്കാക്കുന്നില്ല പകരം, ക്രൈസ്തവ രചയിതാക്കളുടെ ചരിത്രഭാഷ്യമായി മാത്രമാണ് ഇതിനെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത്.
പരമ്പരാഗത കലയിൽ തെവോദോസിയോസിയൻ നവോത്ഥാനം എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായും ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
ഗോഥുകളുമായി അദ്ദേഹം രൂപപ്പെടുത്തിയ സമാധാന സന്ധി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാഴ്ചക്കാലത്ത് സാമ്രാജ്യത്തിൽ സമാധാനം ഉറപ്പാക്കിയെങ്കിലും അവർക്ക് അദ്ദേഹം അനുവദിച്ച സ്വയംഭരണ അവകാശങ്ങൾ തുടർന്നുള്ള റോമൻ ചക്രവർത്തിമാർക്ക് ആഭ്യന്തരമായ തലവേദനയ്ക്ക് കാരണമായി.
തൻറെ രാജകുടുംബത്തിന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി രണ്ട് ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങൾക്ക് കാരണഭൂതനായി എന്ന നിലയിലും അദ്ദേഹം വിമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായി അധികാരമേറ്റ രണ്ടു മക്കളും ദുർബലരും അസമർത്ഥരുമായ ഭരണാധികാരികളായിരുന്നു.
അവരുടെ കാലത്ത് റോമാസാമ്രാജ്യം നിരവധി വൈദേശിക അധിനിവേശങ്ങൾക്കും കൊട്ടാര വിപ്ലവങ്ങൾക്കും വിധേയമായി.
തുടർന്നുള്ള ആറു ദശാബ്ദ കാലവും തെവോദോസിയോസിന്റെ രാജകുടുംബത്തിൽ പെട്ടവരാണ് റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണചക്രം കയ്യാളിയത്.
അദ്ദേഹത്തിൻറെ മരണശേഷം റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ കിഴക്ക് - പടിഞ്ഞാറ് വിഭജനം വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിതമാവുകയും അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ പടിഞ്ഞാറൻ സാമ്രാജ്യം തകരുന്നതുവരെ രണ്ട് സമാന്തര ചക്രവർത്തിമാരുടെ ഭരണത്തിന് കീഴിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ Smith Ratté , പുറങ്ങൾ.
sfn error: no target: CITEREFSmithRatté ( help ) ↑ ↑ ↑ Hydatius and Zosimus ↑ Marcellinus Comes and Jordanes ↑ Bagnall et al. , പുറങ്ങൾ.
sfn error: no target: CITEREFBagnallCameronSchwartzWorp ( help ) ↑ Simon Hornblower, Who's Who in the Classical World (Oxford University Press, 2000), pp. 386–387 ↑ ↑ ↑ Epitome de Caesaribus 48.
8–19 ↑ Gibbon, Decline and Fall , chapter 27 ↑ Oxford Dictionary of Late Antiquity , pp. 1482, 1484 ↑ Woods 2023 , Family and Succession.
sfn error: no target: CITEREFWoods2023 ( help )
ആത്മസഖി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Athmasakhi
1952-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാള ചലച്ചിത്രമാണ് ആത്മസഖി .
പി. സുബ്രഹ്മണ്യത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിൽ തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള നേമം എന്ന സ്ഥലത്ത് സ്ഥപിച്ച മെരിലാൻഡ് സ്റ്റുഡിയോയിൽ നിർമിച്ച ആദ്യചിത്രമാണ് ആത്മസഖി.
നീല പ്രൊഡക്ഷന്റെ ബാനറിൽ സുബ്രഹ്മണ്യം തന്നെയാണ് ഈ ചിത്രം നിർമിച്ചത്.
ഇതിന്റെ കഥയും സംഭാഷണവും രചിച്ചത്  കെ,പി.
കൊട്ടാരക്കരയാണ്.
നൃത്തസംവിധാനം ജി.ആർ. റാവുവാണു നിർവഹിച്ചത്.
17/08/1952-ൽ ഈ ചിത്രം പ്രദർശനം ആരംഭിച്ചു.
അഭിനേതാക്കൾ സത്യൻ വീരൻ എം.എൻ. നമ്പ്യാർ മുതുകുളം രാഘവൻ പിള്ള കെ.പി. കൊട്ടാരക്കര മുത്തയ്യ സോമൻ (പ) ബി.എസ്. സരോജ പങ്കജവല്ലി മിസ് കുമാരി സി.ആർ. ലക്ഷ്മി കുമാരി തങ്കം അമ്പലപ്പുഴ മീനാക്ഷി എൻ.ആർ. തങ്കം പിന്നണിഗായകർ ഘണ്ഠശാല ജിക്കി മോത്തി എൻ.എൽ. ഗാനസരസ്വതി പി. ലീല ടി. ലോകനാഥൻ അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ ആത്മസഖി ഇന്റർനെറ്റ് മൂവി ഡാറ്റാബേസിൽ ആത്മസഖി
നൈജീരിയ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Nigeria
നൈജീരിയ (ഔദ്യോഗിക നാമം: ഫെഡറൽ റിപബ്ലിക്‌ ഓഫ്‌ നൈജീരിയ ) ആഫ്രിക്കൻ വൻകരയുടെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുള്ള രാജ്യമാണ്‌.
അറ്റ്ലാൻ്റിക് മഹാസമുദ്ര തീരത്തായി, വടക്ക് സഹേലിനും തെക്ക് ഗിനിയ ഉൾക്കടലിനും ഇടയിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഈ രാജ്യം 923,769 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (356,669 ചതുരശ്ര മൈൽ) വിസ്തൃതിയുള്ളതാണ്.
230 ദശലക്ഷത്തിലധികം ജനസംഖ്യയുള്ള ഇത് ആഫ്രിക്കയിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള രാജ്യവും ലോകത്തിലെ ആറാമത്തെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള രാജ്യവുമാണ്.
പടിഞ്ഞാറ് ബെനിൻ , വടക്കുകിഴക്ക് ചാഡ് ‌, കിഴക്ക് കാമറൂൺ , വടക്ക് നൈജർ എന്നിവയാണ്‌ അയൽരാജ്യങ്ങൾ.
അബുജയാണ്‌ നൈജീരിയയുടെ തലസ്ഥാനം.
നൈജീരിയ 36 സംസ്ഥാനങ്ങളും അതിൻ്റെ തലസ്ഥാനമായ അബുജ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഫെഡറൽ ക്യാപിറ്റൽ ടെറിട്ടറിയും ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ഫെഡറൽ റിപ്പബ്ലിക്കാണ്.
നൈജീരിയയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരമായ ലാഗോസ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മെട്രോപൊളിറ്റൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഒന്നും ആഫ്രിക്കയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവുമാണ്.
അലാനിയ ദേശീയോദ്യാനം
അലാനിയ ദേശീയോദ്യാനം കോക്കസസ് പർവ്വതനിരകളുടെ വടക്കേച്ചരിവിൽ, ഉയർന്ന തോതിൽ ഹിമാവൃതമായ പർവ്വതപ്രദേശമാണ്.
നോർത്ത് ഒസെറ്റിയ- അലാനിയയിലെ ഇറാഫ്സ്ക്കി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തായി ഇത് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
വെങ്കല യുഗത്തിലെ കോബൻ ജനങ്ങൾ (1200–300 ബി. സി. ഇ ) , ആലൻസ് ജനങ്ങൾ  (100 ബി. സി. ഇ – 1234 സി. ഇ) എന്നിവർ ഉൾപ്പെട്ട  പ്രാധാന്യമുള്ള അനേകം ആദ്യകാല സംസ്ക്കാരങ്ങളുടെ വിസ്തൃതമായ പുരാവസ്തു അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഈ ഉദ്യാനത്തിലുണ്ട്.
ആലൻസ് എന്ന പേരിൽ നിന്നാണ് അലാനിയ എന്ന പേരും പരോക്ഷമായും ആര്യൻ എന്ന പേരും ആത്യന്തികമായും  ഉണ്ടായത്.
ചെറിയ ദൂരങ്ങളിൽ ഉദ്യാനത്തിലെ ഉയർന്ന മേഖലകൾ ലംബമായി ഏകദേശം 4,000 മീറ്ററുകൾ ഉയരം വരെ പരമാവധി ഉയരമുള്ളതിനാൽ, മലഞ്ചെരിവുകളും താഴ്വാരകളും ഉയർന്ന ആൾട്ടിറ്റ്യൂട് സോണിങ് കാണിക്കുന്നു.
ഈ കാലാവസ്ഥാമേഖലകൾ ആൽപ്പൈൽ ഗ്ലേസിയറുകളും തെക്കൻ ഭാഗങ്ങളിലെ ഉയർന്ന പർവ്വതശൃഖങ്ങളും മുതൽ വടക്കൻ പ്രദേശത്തെ സ്റ്റെപ്പി പുൽമേടുകൾ വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതും കാണുക റഷ്യയിലെ സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങൾ നോർത്ത് ഒസെറ്റിയ-അലാനിയയുടെ ചരിത്രം അവലംബം Alania National Park എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
അൽഖനെ ദേശീയോദ്യാനം
സൈബീരിയയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രാദേശിക  ജനവിഭാഗമായ ബുറ്യാത്ത് ജനങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ പർവ്വതവും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തുള്ളതുമായ അൽഖനെ പർവ്വതത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള സ്ഥലമാണ് അൽഖനെ ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ( Russian : Национальный парк «Алханай» ) ഉൾപ്പെടുന്നത്.
കുറച്ചുകാലങ്ങൾക്കു ശേഷം മംഗോളുകൾ , ഷമാനിസ്റ്റിക് ജനങ്ങൾ, ബുദ്ധമതക്കാർ എന്നിവ അൽഖനെ പർവ്വതത്തെ വിശുദ്ധമായി അംഗീകരിച്ചു.
ദലൈലാമ അൽഖനെയിലേക്ക് രണ്ട് അനൗദ്യോഗിക സന്ദർശനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രകൃതിയുടേയും വിശ്രമത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ടൂറിസത്തോടൊപ്പം ശിലാമേഖലകളിലേക്കും ധാതു ഉറവകളിലേക്കുമുള്ള  ആവർത്തിച്ചുള്ള തീർത്ഥാടനത്തിന്  സന്തുലിതമായ സംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടി ഉദ്യാനം സഹായം തേടുകയാണ്.
സബൈകാൽസ്ക്കി ക്രായിലെ അഗിൻസ്ക്കി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭരണമേഖലയിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഇതും കാണുക റഷ്യയിലെ സംരക്ഷിതപ്രദേശങ്ങൾ അവലംബം Alkhanay National Park എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
അന്യൂയ്സ്ക്കി ദേശീയോദ്യാനം
റഷ്യയുടെ വിദൂര കിഴക്കൻ ദിക്കിലെ സിഖോട്ടെ- അലിൻ പർവ്വതമേഖലയുടെ പടിഞ്ഞാറേച്ചരിവിലുള്ള അന്യൂസ്ക്കി നദിയുടെ നദീതടപ്രദേശത്തിൽ അന്യൂയ്സ്ക്കി ദേശീയോദ്യാനം ( Russian : Анюйский (национальный парк) ) വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈ ദേശീയോദ്യാനം ഖബറോവ്സ്ക്കി ക്രായിയിലെ നനായ്സ്ക്കി സംസ്ഥാനത്തിൽ, ഖബറോവ്സ്ക്ക് നഗരത്തിൽ നിന്നും 50 മൈൽ അകലെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ഏതാനും പട്ടണങ്ങളും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ജനസംഖ്യയുമുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട മേഖലയാണിത്.
ചരിത്രപരമായി ഈ മേഖല സാൽമൺ മൽസ്യത്തെ പിടിക്കുക, മരംവെട്ടൽ, വേട്ടയാടൽ എന്നിവയുമായാണ് ഈ മേഖല ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത്.