smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
അത്തരം ഓപ്ഷനുകളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു: പ്രോ-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി സൈറ്റോകൈനുകളെ തടയാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന മോണോക്ലോണൽ ആന്റിബോഡികൾ ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ രോഗത്തിന് കാരണമാകുന്ന അസാധാരണ കോശങ്ങളെ പ്രത്യേകമായി ലക്ഷ്യം വയ്ക്കാൻ രോഗപ്രതിരോധ കോശങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്ന ആന്റിജൻ-നിർദ്ദിഷ്ട ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പി ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ പ്രതികരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പാത തടയാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കോ-സ്റ്റിമുലേറ്ററി ബ്ലോക്ക് ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ പ്രതികരണത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ ഈ പ്രത്യേക തരം ടി സെൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന റെഗുലേറ്ററി ടി സെൽ തെറാപ്പി ഗവേഷണം
ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ, കോശജ്വലന രോഗങ്ങളിൽ, മനുഷ്യന്റെ അഡാപ്റ്റീവ് അല്ലെങ്കിൽ സഹജമായ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളുടെ വ്യതിചലന പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺരോഗങ്ങളിൽ, ശരീരത്തിന്റെ സ്വന്തം പ്രോട്ടീനുകൾക്കെതിരെ രോഗിയുടെ പ്രതിരോധ സംവിധാനം സജീവമാകുന്നു.
വിട്ടുമാറാത്ത കോശജ്വലന രോഗങ്ങളിൽ, ന്യൂട്രോഫിലുകളും മറ്റ് ല്യൂക്കോസൈറ്റുകളും സൈറ്റോകൈനുകളും കീമോകൈനുകളും ഉപയോഗിച്ച് ഘടനാപരമായി റിക്രൂട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു, ഇത് ടിഷ്യു നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
ആൻറി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ജീനുകൾ സജീവമാക്കുന്നതിലൂടെയും രോഗപ്രതിരോധ കോശങ്ങളിലെ കോശജ്വലന ജീനുകളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിലൂടെയും വീക്കം ലഘൂകരിക്കുന്നത് ഒരു നല്ല ചികിത്സാ സമീപനമാണ്.
ഓട്ടോആന്റിബോഡികളുടെ ഉത്പാദനം ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഓട്ടോആൻറിബോഡികൾക്ക് സ്വന്തം ഉൽപ്പാദനം നിലനിർത്താനുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നതിന് ഒരു തെളിവുണ്ട്.
സ്റ്റെം സെൽ തെറാപ്പി
സ്റ്റെം സെൽ ട്രാൻസ്പ്ലാൻറേഷൻ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്, ചില കേസുകളിൽ ഇത് ചില നല്ല ഫലങ്ങൾ കാണിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പാൻക്രിയാറ്റിക് β കോശങ്ങൾ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള മെഡിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്.
ആൾട്ടേഡ് ഗ്ലൈക്കൻ സിദ്ധാന്തം
ഈ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ കോശങ്ങളും ഹ്യൂമറൽ ഘടകങ്ങളും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ഗ്ലൈക്കനുകൾ (പോളിസാക്രറൈഡുകൾ) രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി പ്രവർത്തനം മധ്യസ്ഥമാക്കുന്നു.
ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ ശേഷിയുള്ള വ്യക്തികൾക്ക് അവരുടെ ഗ്ലൈക്കോസൈലേഷൻ പ്രൊഫൈലിൽ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്, അങ്ങനെ ഒരു പ്രോ-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണം അനുകൂലമാണ്.
വ്യക്തിഗത ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങൾക്ക് സവിശേഷമായ ഗ്ലൈക്കൻ ഒപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് കൂടുതൽ അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ശുചിത്വ സിദ്ധാന്തം
ശുചിത്വ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ഉയർന്ന അളവിലുള്ള ശുചിത്വം മുൻകാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറച്ച് ആന്റിജനുകളിലേക്ക് കുട്ടികളെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു, ഇത് അവരുടെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ അമിതമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും സ്വന്തം ടിഷ്യുകളെ വിദേശികളാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇത് ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ അല്ലെങ്കിൽ ആസ്ത്മ പോലുള്ള അലർജി അവസ്ഥകൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.
രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തിൽ വിറ്റാമിൻ ഡി യുടെ സ്വാധീനം
അഡാപ്റ്റീവ് ആയതും, സഹജമായതും ആയ  രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ഇമ്മ്യൂൺ റെഗുലേറ്റർ എന്നാണ് വിറ്റാമിൻ ഡി അറിയപ്പെടുന്നത്.
പാരമ്പര്യമോ പാരിസ്ഥിതികമോ ആയ കാരണങ്ങളാലുള്ള വൈറ്റമിൻ ഡിയുടെ കുറവ്, കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമല്ലാത്തതും ദുർബലവുമായ രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങളുടെ വികാസത്തിന് കാരണമാകുകയും ചെയ്യും.
വിറ്റാമിൻ ഡി ഉള്ളതിനാൽ, വിറ്റാമിൻ ഡി റെസ്പോൺസ് ഏലമെന്റ് (വിഡിആർഇ) എൻകോഡ് ചെയ്യുകയും പാറ്റേൺ റെക്കഗ്നിഷൻ റിസപ്റ്റർ (പിആർആർ) പ്രതികരണങ്ങളും ആ പ്രതികരണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജീനുകളും വഴി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന നിർദ്ദിഷ്ട ഡിഎൻഎ ടാർഗെറ്റ് സീക്വൻസ് 1,25-(OH)2D3 എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1,25-(OH)2D3 ന്റെ എക്സ്പ്രഷൻ മാക്രോഫേജുകൾ , ഡെൻഡ്രിറ്റിക് സെല്ലുകൾ , ടി-സെല്ലുകൾ , ബി-സെല്ലുകൾ എന്നിവയാൽ പ്രചോദിപ്പിക്കപ്പെടാം.
1,25-(OH)2D3 ന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ ഇൻഫ്ലമേറ്ററി സൈറ്റോകൈനുകളുടെ ഉത്പാദനം അടിച്ചമർത്തപ്പെടുകയും കൂടുതൽ ടോളറോജെനിക് റെഗുലേറ്ററി ടി-സെല്ലുകൾ എക്സ്പ്രസ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
സെൽ പക്വതയിൽ വിറ്റാമിൻ ഡിയുടെ സ്വാധീനം, പ്രത്യേകിച്ച് ടി-കോശങ്ങൾ, അവയുടെ ഫിനോടൈപ്പ് എക്സ്പ്രഷൻ എന്നിവയാണ് ഇതിന് കാരണം.
1,25-(OH)2D3 എക്സ്പ്രഷന്റെ അഭാവം, ടോളറൻസ് കുറഞ്ഞ ടി-സെല്ലുകളിലേക്കുള്ള ആന്റിജനുകളുടെ വലിയ അവതരണത്തിലേക്കും, ഇൻഫ്ലമേറ്ററി പ്രതികരണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിലേക്കും നയിച്ചേക്കാം.
ഇതും കാണുക ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങളുടെ പട്ടിക അവലംബം കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് പുറം കണ്ണികൾ Autoimmune disorders ഓപ്പൺ ഡയറക്റ്ററി പ്രൊജക്റ്റിൽ
ഓട്ടോക്കാർ ചിയാരി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Ottokar_Chiari ഓട്ടോക്കാർ ചിയാരി.
ഒട്ടോക്കാർ ചിയാരി (1 ഫെബ്രുവരി 1853 – 12 മെയ് 1918) ഒരു ഓസ്ട്രിയൻ ലാറിംഗോളജിസ്റ്റും വിയന്ന സർവകലാശാലയിലെ പ്രൊഫസറുമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹം പ്രാഗ് സ്വദേശിയായിരുന്നു.
വിയന്നയിൽ അദ്ദേഹം ലിയോപോൾഡ് വോൺ ഷ്രോട്ടറിന്റെ (1837-1908) സഹായിയായിരുന്നു, പിന്നീട് അദ്ദേഹം കാൾ സ്റ്റോർക്കിന്റെ (1832-1899) പിൻഗാമിയായി ലാറിംഗോളജിക്കൽ ക്ലിനിക്കിന്റെ ഡയറക്ടറായി.
ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ് ജോഹാൻ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ചിയാരിയുടെ (1817-1854) മകനും പാത്തോളജിസ്റ്റ് ഹാൻസ് ചിയാരിയുടെ (1851-1916) ഇളയ സഹോദരനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
റൈനോലാറിംഗോളജി മേഖലയിലെ ഒരു സ്പെഷ്യലിസ്റ്റായിരുന്ന ഒട്ടോക്കർ ചിയാരിക്ക്, വിയന്നയിലെ ലാറിംഗോളജിക്കൽ ക്ലിനിക്കിൽ പുതിയ ശസ്ത്രക്രിയാ നടപടിക്രമങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വച്ചതിന് അംഗീകാരം ലഭിച്ചിരുന്നു.
1912-ൽ അദ്ദേഹം ട്രാൻസ്എത്ത്മോയ്ഡ് ട്രാൻസ്-സ്പെനോയിഡ് ഓപ്പറേഷൻ അവതരിപ്പിച്ചു.
1932-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം വിയന്നയിലെ ചിയാരിഗാസിന് പേര് നൽകി.
തിരഞ്ഞെടുത്ത രചനകൾ Erfahrungen aus dem Gebiete der Hals-und Nasen-Krankheiten .
(ആംബുലറ്റോറിയങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, മൂക്ക്, തൊണ്ട രോഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന അനുഭവങ്ങൾ).
Krankheiten der oberen Luftwege (അപ്പർ എയർവേസിന്റെ രോഗങ്ങൾ) .
Leipzig und Wien: Franz Deuticke, (1903).
Die Wiener Klinik für Nasen- und Kehlkopfkrankheiten : erste Vorlesung in der neuen Klinik (മൂക്കിലെയും ശ്വാസനാളത്തിലെയും രോഗങ്ങൾക്കുള്ള വിയന്ന ക്ലിനിക്ക്: പുതിയ ക്ലിനിക്കിലെ ആദ്യ പ്രഭാഷണം) (1911) Chirurgie des Kehlkopfes und der Luftröhre ( ശ്വാസനാളത്തിന്റെയും ശ്വാസനാളത്തിന്റെയും ശസ്ത്രക്രിയ) (1916).
അവലംബം ഈ ലേഖനം ജർമ്മൻ വിക്കിപീഡിയയിലെ തത്തുല്യ ലേഖനത്തിന്റെ വിവർത്തനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വാചകം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
പുറം കണ്ണികൾ Utah.edu; ജെ ന്യൂറോസർഗ് 95:1083-1096, 2001 ട്രാൻസ്ഫെനോയ്ഡൽ ശസ്ത്രക്രിയയുടെ ചരിത്രവും പരിണാമവും.
മെഡിക്കസ് ബുക്സ്, ആന്റിക്വേറിയറ്റ് ഫോർ മെഡിസിൻ
ഓട്ടോആന്റിബോഡി
ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശരീരത്തിലെ ഒന്നോ അതിലധികമോ മാംസ്യങ്ങൾക്കെതിരെ സ്വന്തം രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥ തന്നെ ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രതിവസ്തു (ആന്റിബോഡി) (ഒരുതരം മാംസ്യം ) ആണ് ഓട്ടോആന്റിബോഡി .
ഇത്തരം ആന്റിബോഡികൾ (പ്രതിവസ്തുക്കൾ) അനേകം ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങൾക്ക് (പ്രത്യേകിച്ച് ല്യൂപ്പസ് എറിത്തിമറ്റോസസ് ) കാരണമാകുന്നു.
പ്രതിവസ്തുക്കളെ ബി-ലസികാണുക്കൾ (B cells) രണ്ട് തരത്തിലാണ് ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്നത്: (i) ക്രമരഹിതമായി, (ii) ശരീരത്തിനുള്ളിൽ പുറത്തുനിന്നും വന്ന ഒരു മാംസ്യത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ പദാർത്ഥത്തിനോ എതിരായി.
തുടക്കത്തിൽ, ഒരു ബി-ലസികാണു ഒരു പ്രത്യേക തരം ആന്റിബോഡിയാണ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുക.
രണ്ടുരീതിയിലും ബി-ലസികാണുക്കൾ എണ്ണം വർധിക്കുകയും ക്ലോണൽ ഡെലീഷനിലൂടെ ആവശ്യമില്ലാത്ത ബി-ലസികാണുക്കളുടെ നാശം സംഭവിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.
സാധാരണഗതിയിൽ, ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന മാംസ്യങ്ങൾ, കോശങ്ങൾ, കലകൾ എന്നിവയെ തിരിച്ചറിയാനും അവഗണിക്കാനും ഭക്ഷണങ്ങൾ പോലെ ശരീരത്തിനു വെളിയിലുള്ള അപകടകരമല്ലാത്ത വസ്തുക്കളോട് അമിതമായി പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാതെയിരിക്കാനുമുള്ള കഴിവ് നമ്മുടെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിനുണ്ട്.
എന്നാൽ ചില സമയങ്ങളിൽ രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥ ശരീരത്തിലെ ഒന്നോ അതിലധികമോ സ്വാഭാവികഘടകങ്ങളെ "സ്വയം" എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കാതെ വരികയും ഇത് പല രോഗങ്ങൾക്കു കാരണമാകുന്ന ഓട്ടോആൻറിബോഡികളുടെ ഉത്പാദനത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതോടൊപ്പം തന്നെ ഓട്ടോആൻറിബോഡികളുടെ ഉൽപ്പാദനം രോഗങ്ങൾക്കു കാരണമാകാതെ അർബുദത്തെ നശിപ്പിക്കാനും മലിനവസ്തുക്കളെ ഇല്ലാതാക്കാനും ശരീരത്തെ സഹായിച്ചേക്കാം.
സ്വാഭാവികമായരോഗപ്രതിരോധ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഓട്ടോആൻറിബോഡികളുടെ പങ്ക് ശാസ്ത്രീയഗവേഷണത്തിന്റെ വിഷയം കൂടിയാണ്.
ഓട്ടോആൻറിബോഡി ഉൽപാദനത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ വൈവിധ്യമാർന്നതും എന്നാൽ നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ ഇപ്പോഴും സാധിക്കാത്തതുമാണ്.
പാരിസ്ഥിതികപരമായ ഘടകങ്ങളായ വൈറസ് മൂലമുള്ള അസുഖം അല്ലെങ്കിൽ ചില വിഷരാസവസ്തുക്കളുമായുള്ള ദീർഘകാല സമ്പർക്കം എന്നിവയോടൊപ്പം ജനിതകമായ ചില പ്രവണതകൾ എന്നിവ ചേർന്നാണ് ഓട്ടോആൻറിബോഡികളുടെ ഉത്പാദനത്തിനു കാരണമാകുന്നത് എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും ജനിതകപരമായ ഒരു ബന്ധം നേരിട്ട് ഇതിനില്ല.
കുടുംബങ്ങൾ ഓട്ടോഇമ്യൂൺ അവസ്ഥയ്ക്ക് ഇരയാകാമെങ്കിലും ഓരോ കുടുംബാംഗത്തിനും വ്യത്യസ്ത ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൾ വൈകല്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.
ഗർഭധാരണപ്രയമായ സ്ത്രീകളിൽ ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ വൈകല്യങ്ങൾ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നതിന് അന്തർഗ്രന്ഥിസ്രാവത്തിന്റെ (hormone) സ്വാധീനവും ഉണ്ടാകാമെന്നാണ് ഗവേഷകർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഓട്ടോആൻറിബോഡികളുടെ ഉൽ‌പാദനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പ്രാരംഭസംഭവവികാസം എന്ത് എന്നത് ഇപ്പോഴും അജ്ഞാതമാണെങ്കിലും ഓട്ടോആൻറിബോഡികൾക്ക് അവയുടെ ഉൽ‌പാദനം നിലനിർത്താനുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്നതിന് ധാരാളം തെളിവുകളുണ്ട്.
ഇതും കാണുക ആന്റി ഗ്ലൂട്ടാമേറ്റ് റിസപ്റ്റർ ആന്റിബോഡികൾ രക്തപരിശോധനയ്ക്കുള്ള റഫറൻസ് ശ്രേണികൾ # ഓട്ടോആന്റിബോഡികൾ പാരാനിയോപ്ലാസ്റ്റിക് സിൻഡ്രോം അവലംബം
പുറംകണ്ണികൾ ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂണിറ്റി - ആൻ ഇൻട്രൊഡക്ഷൻ ഇൻഡസ്ടിയൽ ലേണിങ് യൂണിറ്റ്, ചെംഗാരൂ ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂണിറ്റിബ്ലോഗ് - ഗവേഷണ ലേഖനങ്ങളുടെ സംഗ്രഹം + പദവിവരണസഞ്ചയത്തിലെ (glossary) പദങ്ങൾ MeSH Autoantibodies യുഎസ് നാഷനൽ ലൈബ്രറി ഓഫ് മെഡിസിൻ ഡിറ്റക്ഷൻ ഓഫ് ആന്റിബോഡീസ് വിത്ത് സെൽഫ്-അസ്സെംബ്ലിങ് റേഡിയോലേബൽഡ് ആന്റിജൻ ടെട്രാമേഴ്സ് (ഒരു പ്രോട്ടോക്കോൾ) ആന്റിബോഡി സെൻസറുകൾ
ഓട്ടോഇമ്മ്യൂണിറ്റി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Autoimmunity
സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണം സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ തന്നെ ആരോഗ്യമുള്ള കോശങ്ങൾ, ടിഷ്യുകൾ, മറ്റ് സാധാരണ ശരീര ഘടകങ്ങൾ എന്നിവയ്‌ക്കെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതാണ് ഓട്ടോഇമ്മ്യൂണിറ്റി അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത് .
ഇത്തരത്തിലുള്ള രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടാകുന്ന ഏതൊരു രോഗത്തെയും "സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗം" അല്ലെങ്കിൽ "ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ രോഗം" എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
സെലിയാക് ഡിസീസ് , പോസ്റ്റ്-ഇൻഫെക്ഷ്യസ് ഐബിഎസ്, ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ് ടൈപ്പ് 1, ഹെൻലോക്ക് സ്കോളീൻ പുപുര (എച്ച്എസ്പി) സാർകോയിഡോസിസ്, സിസ്റ്റമിക് ലൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ് (എസ്എൽഇ), ജോഗ്രെൻ സിൻഡ്രോം, ഈസ്നോഫിലിക് ഗ്രാനുലോമാറ്റോസിസ്, ഈസ്നോഫിലിക് ഗ്രാനുലോമാറ്റോസിസ്, ഈസ്നോഫിലിക് ഗ്രാനുലോമാറ്റോസിസ്, പോളിയാംഗിറോസിയോഡോസിസ് , ഗ്രാനുലോമറ്റോസിസ് അഡിസൺസ് രോഗം , റൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ് (ആർഎ), അങ്കിലോസിംഗ് സ്പോണ്ടിലൈറ്റിസ് , പോളിമയോസിറ്റിസ് (പിഎം), ഡെർമറ്റോമിയോസിറ്റിസ് (ഡിഎം), അലോപ്പീസിയ ഏരിയറ്റ , മൾട്ടിപ്പിൾ സ്ക്ലിറോസിസ് (എംഎസ്) എന്നിവയാണ് ഉദാഹരണങ്ങൾ.
സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾ പലപ്പോഴും സ്റ്റിറോയിഡുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ചികിത്സിക്കുന്നത്.
മനുഷ്യ പ്രതിരോധ സംവിധാനം അത് വിദേശമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന വിഷവസ്തുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ സാംക്രമിക സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ പോലുള്ള വസ്തുക്കളെ തിരിച്ചറിയുകയും നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലിംഫോസൈറ്റുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വെളുത്ത രക്താണുക്കളാണ് ഇത് കൂടുതലും നടത്തുന്നത്.
ചില ആന്റിജൻ-ഫൈറ്റിങ് ഏജന്റുകൾ ശരീരത്തിൽ തന്നെയുള്ള ആന്റിജനുകളോട് പ്രതികരിക്കും.
സ്വന്തം പ്രോട്ടീനുമായി പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന ആന്റിബോഡികളുടെയോ ടി സെല്ലുകളുടെയോ സാന്നിദ്ധ്യം, സാധാരണ ആരോഗ്യാവസ്ഥയിൽപ്പോലും എല്ലാ വ്യക്തികളിലും ഉണ്ട്.
സാധാരണഗതിയിൽ, ശരീരത്തിന്റെ സ്വന്തം ടിഷ്യൂകളിൽ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്ന ലിംഫോസൈറ്റുകൾ പക്വത പ്രാപിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഇല്ലാതാക്കപ്പെടും.
ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു എന്നത് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
സ്വയം പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന ടി ലിംഫോസൈറ്റുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ടി കോശങ്ങൾ തൈമസിൽ വെച്ച് നശിക്കുന്നു എന്നതിന് തെളിവുകളുണ്ട്, അതേസമയം ബി ലിംഫോസൈറ്റുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ബി കോശങ്ങൾ അസ്ഥിമജ്ജയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടന്നതിനുശേഷം പക്വത പ്രാപിക്കുന്നത് തടയുന്നു.
സ്വയം പ്രതിപ്രവർത്തനം ടിഷ്യു നാശത്തിലേക്ക് നയിച്ചാൽ അത് ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം വരെ ശരീരത്തിന്റെ സ്വന്തം ടിഷ്യൂകൾക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാൻ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന് കഴിയില്ലെന്ന് ആയിരുന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പോൾ എർലിഷ് ഹൊറർ ഓട്ടോടോക്സിക്കസ് എന്ന ആശയം അവതരിപ്പിച്ചു.
എർലിഷ് പിന്നീട് ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ ടിഷ്യു ആക്രമണങ്ങളുടെ സാധ്യത തിരിച്ചറിയാൻ ഒരു സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചു, എന്നിരുന്നാലും ചില സഹജമായ സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തെ ശരീരത്തിന് ഹാനികരം ആകുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുമെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
1904-ൽ പാരോക്സിസ്മൽ കോൾഡ് ഹീമോഗ്ലോബിനൂറിയ രോഗികളുടെ സീറത്തിൽ ചുവന്ന രക്താണുക്കളുമായി പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു പദാർത്ഥത്തിന്റെ കണ്ടെത്തിയതോടെ ഈ സിദ്ധാന്തം വെല്ലുവിളിക്കപ്പെട്ടു.
തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ, നിരവധി അവസ്ഥകൾ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
എന്നിരുന്നാലും, എർലിഷിന്റെ പോസ്റ്റുലേറ്റിന്റെ ആധികാരിക നില ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് തടസ്സമായി.
ഇമ്മ്യൂണോളജി ഒരു ക്ലിനിക്കൽ വിഭാഗം എന്നതിന് പകരം ഒരു ബയോകെമിക്കൽ ആയി മാറി.
1950-കളോടെ ഓട്ടോആൻറിബോഡികളെയും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ധാരണകൾ പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ പ്രതികരണങ്ങൾ കശേരുക്കളുടെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണെന്ന് അടുത്തിടെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് (ചിലപ്പോൾ "സ്വാഭാവിക സ്വയം രോഗപ്രതിരോധം" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു).
സ്വയം രോഗപ്രതിരോധത്തെ അലോഇമ്മ്യൂണിറ്റിയുമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.
ചെറിയ അളവിലുള്ള സ്വയം രോഗപ്രതിരോധം
ഉയർന്ന തോതിലുള്ള സ്വയം രോഗപ്രതിരോധം ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരം ആണെങ്കിൽ, ചെറിയ തോതിലുള്ള സ്വയം രോഗപ്രതിരോധം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഗുണം ചെയ്യും.
കോശങ്ങൾക്ക് നേരെയുള്ള ആക്രമണം രക്തരസതന്ത്രത്തെ ഹോമിയോസ്റ്റാസിസിൽ നിലനിർത്തുന്നതിന് ആവശ്യമായ സൈക്ലിംഗ് ഉപാപചയ പ്രക്രിയകളുടെ അനന്തരഫലമായിരിക്കാം.
രണ്ടാമതായി, പുറത്തുനിന്നുള്ള ആന്റിജനുകളുടെ ലഭ്യത പ്രതികരണത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുമ്പോൾ (അതായത്, കുറച്ച് രോഗകാരികൾ ഉള്ളപ്പോൾ) അണുബാധയുടെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണം അനുവദിക്കുന്നതിൽ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധത്തിന് ഒരു പങ്കുണ്ട്.
ഇമ്മ്യൂണോളജിക്കൽ ടോളറൻസ്
ന്യൂയോർക്കിലെ നോയൽ റോസും ഏണസ്റ്റ് വിറ്റെബ്‌സ്‌കിയും ലണ്ടനിലെ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജിലെ റോയിറ്റും ഡോണിയച്ചും നടത്തിയ പയനിയറിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ആന്റിബോഡി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ബി കോശങ്ങളുടെ (ബി ലിംഫോസൈറ്റുകൾ) കാര്യത്തിലെങ്കിലും, റുമാറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ്, തൈറോടോക്സിസോസിസ് തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ ഇമ്മ്യൂണോളജിക്കൽ ടോളറൻസിന്റെ നഷ്ടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ നൽകി.
ശരീരത്തിന്റെ "സ്വന്തം" ആയ വസ്തുക്കളെ അവഗണിക്കാനുള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഴിവിന് സംഭവിക്കുന്ന ഈ തകർച്ച രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തെ സ്വന്തം ആന്റിജനുകൾക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ഇമ്മ്യൂണോളജിക്കൽ ടോളറൻസിന്റെ കൃത്യമായ ഉത്ഭവം ഇപ്പോഴും അവ്യക്തമാണ്, എന്നാൽ അതിന്റെ ഉത്ഭവം വിശദീകരിക്കാൻ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യം മുതൽ നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മൂന്ന് അനുമാനങ്ങൾ രോഗപ്രതിരോധശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിൽ വ്യാപകമായ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്: ബർണറ്റ് നിർദ്ദേശിച്ച ക്ലോണൽ ഡിലീഷൻ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് ഒരു വ്യക്തിയിൽ രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയുടെ വികാസത്തിനിടയിൽ സ്വയം പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന ലിംഫോയിഡ് കോശങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
"അക്വയേഡ് ഇമ്മ്യൂണോളജിക്കൽ ടോളറൻസ് കണ്ടെത്തിയതിന്"  ഫ്രാങ്ക് എം. ബർനെറ്റിനും പീറ്റർ ബി. മെദവർക്കും 1960-ലെ വൈദ്യശാസ്ത്ര നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.
നോസൽ നിർദ്ദേശിച്ച ക്ലോണൽ അനർജി സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് സ്വയം പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന ടി- അല്ലെങ്കിൽ ബി-കോശങ്ങൾ സാധാരണ വ്യക്തിയിൽ നിർജ്ജീവമാകുകയും രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ വരികയും ചെയ്യുന്നു.
ജെർൺ നിർദ്ദേശിച്ച ഇഡിയോടൈപ്പ് നെറ്റ്‌വർക്ക് സിദ്ധാന്തം പ്രകാരം സ്വയം പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുന്ന ആന്റിബോഡികളെ നിർവീര്യമാക്കാൻ കഴിവുള്ള ആന്റിബോഡികളുടെ ഒരു ശൃംഖല ശരീരത്തിനുള്ളിൽ സ്വാഭാവികമായും നിലനിൽക്കുന്നു.
ഇവ കൂടാതെ, താഴെ പറയുന്ന മറ്റ് രണ്ട് സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കൂടി തീവ്രമായ അന്വേഷണത്തിലാണ്: ക്ലോണൽ ഇഗ്നോറൻസ് തിയറി , ഇതനുസരിച്ച് തൈമസിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കാത്ത ഓട്ടോ റിയാക്ടീവ് ടി സെല്ലുകൾ പക്വത പ്രാപിക്കുകയും ചുറ്റിലും കുടിയേറുകയും ചെയ്യും, അവിടെ അവ ആക്സസ് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ടിഷ്യൂകളായതിനാൽ ഉചിതമായ ആന്റിജനെ നേരിടില്ല.
തൽഫലമായി, ഓട്ടോ-റിയാക്ടീവ് ബി സെല്ലുകൾക്ക് ആന്റിജനോ നിർദ്ദിഷ്ട ഹെൽപ്പർ ടി സെല്ലോ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
സപ്രസ്സർ പോപ്പുലേഷൻ അല്ലെങ്കിൽ റെഗുലേറ്ററി ടി സെൽ സിദ്ധാന്തം , ഇതിൽ റെഗുലേറ്ററി ടി-ലിംഫോസൈറ്റുകൾ (സാധാരണയായി CD4 + FoxP3 + കോശങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവയിൽ) രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിലെ സ്വയം ആക്രമണാത്മക രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണങ്ങളെ തടയുന്നതിനും കുറയ്ക്കുന്നതിനും അല്ലെങ്കിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതിനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഇമ്മ്യൂണോഡെഫിഷ്യൻസിയും സ്വയം പ്രതിരോധശേഷിയും
സ്വയം രോഗപ്രതിരോധത്തിന്റെ ക്ലിനിക്കൽ, ലബോറട്ടറി സവിശേഷതകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ധാരാളം ഇമ്മ്യൂണ ഡഫിഷ്യൻസി സിൻഡ്രോമുകൾ ഉണ്ട്.
ഈ രോഗികളിൽ അണുബാധകൾ നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ കഴിവ് കുറയുന്നത്, ശാശ്വതമായ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ സജീവമാക്കൽ വഴി സ്വയം രോഗപ്രതിരോധത്തിന് കാരണമാകാം.
ഒന്നിലധികം സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്ന കോമൺ വേരിയബിൾ ഇമ്മ്യൂണോ ഡെഫിഷ്യൻസി (CVID) ഒരു ഉദാഹരണമാണ്, ഉദാ: ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ബവൽ ഡിസീസ്, ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ ത്രോംബോസൈറ്റോപീനിയ, ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ തൈറോയ്ഡ് രോഗം.
ഒരു ഓട്ടോസോമൽ റീസെസീവ് പ്രൈമറി ഇമ്മ്യൂണോ ഡെഫിഷ്യൻസിയാ ഫമിലിയൽ ഹെമോഫാഗോസൈറ്റിക് ലിംഫോഹിസ്റ്റിയോസൈറ്റോസിസ് മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ്.
പാൻസിറ്റോപീനിയ, തിണർപ്പ്, വീർത്ത ലിംഫ് നോഡുകൾ, കരളിന്റെയും പ്ലീഹയുടെയും വർദ്ധനവ് എന്നിവ അത്തരം വ്യക്തികളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നു.
പെർഫോറിൻ അഭാവം മൂലമുള്ള ഒന്നിലധികം വൈറൽ അണുബാധകളുടെ സാന്നിധ്യം കാരണമായി കരുതപ്പെടുന്നു.
വിട്ടുമാറാത്തതും/അല്ലെങ്കിൽ ആവർത്തിച്ചുള്ളതുമായ അണുബാധകൾക്ക് പുറമേ, സന്ധിവാതം, ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ ഹീമോലിറ്റിക് അനീമിയ, സ്ക്ലിറോഡെർമ, ടൈപ്പ് 1 ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ് എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളും എക്സ്-ലിങ്ക്ഡ് അഗമാഗ്ലോബുലിനീമിയയിൽ (എക്സ്എൽഎ) കാണപ്പെടുന്നു.
ആവർത്തിച്ചുള്ള ബാക്ടീരിയ, ഫംഗസ് അണുബാധകൾ, കുടലിലെയും ശ്വാസകോശത്തിലെയും വിട്ടുമാറാത്ത വീക്കം എന്നിവ ക്രോണിക് ഗ്രാനുലോമാറ്റസ് രോഗത്തിലും (സിജിഡി) കാണപ്പെടുന്നു.
ന്യൂട്രോഫിൽസ് നിക്കോട്ടിനാമൈഡ് അഡിനൈൻ ഡൈന്യൂക്ലിയോടൈഡ് ഫോസ്ഫേറ്റിന്റെ (NADPH) ഓക്സിഡേസിന്റെ ഉത്പാദനം കുറയുന്നതാണ് സിജിഡി.
പോളിയാംഗൈറ്റിസ്, എൻകെ/ടി സെൽ ലിംഫോമ എന്നിവയുള്ള ഗ്രാനുലോമാറ്റോസിസ് രോഗികളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ വൈകല്യമായ മിഡ്‌ലൈൻ ഗ്രാനുലോമാറ്റസ് രോഗമുള്ള രോഗികളിൽ ഹൈപ്പോമോർഫിക് ആർഎജി മ്യൂട്ടേഷനുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.
വിസ്‌കോട്ട്-ആൽഡ്രിച്ച് സിൻഡ്രോം (WAS) രോഗികളിൽ എക്‌സിമ, സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ പ്രകടനങ്ങൾ, ആവർത്തിച്ചുള്ള ബാക്ടീരിയ അണുബാധകൾ, ലിംഫോമ എന്നിവയും ഉണ്ട്.
ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺപോളിഎൻഡോക്രൈനോപ്പതി-കാൻഡിഡിയസിസ്-എക്‌ടോഡെർമൽ ഡിസ്ട്രോഫിയിൽ, സ്വയം രോഗപ്രതിരോധവും അണുബാധകളും ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു.
അവസാനമായി, IgA യുടെ കുറവ് ചിലപ്പോൾ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ, അറ്റോപിക് പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ വികാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ജനിതക ഘടകങ്ങൾ
ചില വ്യക്തികൾ ജനിതകമായി സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾ വികസിക്കുന്നതിന് വിധേയരാണ്.
ഈ സംവേദനക്ഷമത ഒന്നിലധികം ജീനുകളുമായും മറ്റ് അപകട ഘടകങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ജനിതകപരമായി ഇതിന് സാധ്യതയുള്ള വ്യക്തികളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾ വികസിക്കണമെന്നില്ല.
പല സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളിലും മൂന്ന് പ്രധാന ജീനുകൾ ഉണ്ടെന്ന് സംശയിക്കുന്നു.
ഈ ജീനുകൾ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ഇമ്യൂണോഗ്ലോബുലിൻസ് ടി-സെൽ റിസപ്റ്ററുകൾ മേജർ ഹിസ്റ്റോകോംപാറ്റിബിലിറ്റി കോംപ്ലക്സുകൾ (MHC).
ആന്റിജനുകളുടെ തിരിച്ചറിയലിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ടെണ്ണം, അന്തർലീനമായി വേരിയബിളും പുനഃസംയോജനത്തിന് വിധേയവുമാണ്.
ഈ വ്യതിയാനങ്ങൾ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തെ വൈവിധ്യമാർന്ന ആക്രമണകാരികളോട് പ്രതികരിക്കാൻ പ്രാപ്തമാക്കുന്നു, എന്നാൽ ഇവ സ്വയം പ്രതിപ്രവർത്തനം നടത്താൻ കഴിവുള്ള ലിംഫോസൈറ്റുകൾക്കും കാരണമായേക്കാം.
എച്ച്എൽഎ ഡിആർ2 സിസ്റ്റമിക് ല്യൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ് , നാർകോലെപ്സി , മൾട്ടിപ്പിൾ സ്ക്ലിറോസിസ് എന്നിവയുമായി ശക്തമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഇത് ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹവുമായി പ്രതികൂലമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ജോഗ്രെൻ സിൻഡ്രോം, മൈസ്തെനിയ ഗ്രാവിസ് , സിസ്റ്റമിക് ലൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസിസ്, ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം എന്നിവയുമായി എച്ച്എൽഎ ഡിആർ3 ശക്തമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
റൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ്, ടൈപ്പ് 1 ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ്, പെംഫിഗസ് വൾഗാരിസ് എന്നിവയുടെ ഉത്ഭവവുമായി എച്ച്എൽഎ ഡിആർ4 ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എംഎച്ച്സി ക്ലാസ് I തന്മാത്രകളുമായി കുറച്ച് പരസ്പര ബന്ധങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്.
ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയവും സ്ഥിരതയുള്ളതും എച്ച്എൽഎ ബി 27 ഉം അങ്കിലോസിംഗ് സ്പോണ്ടിലൈറ്റിസ്, റിയാക്ടീവ് ആർത്രൈറ്റിസ് തുടങ്ങിയ സ്പോണ്ടിലോ ആർത്രോപതികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ്.
ക്ലാസ് II എംഎച്ച്സി പ്രൊമോട്ടറുകൾക്കുള്ളിലെ പോളിമോർഫിസങ്ങളും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളും തമ്മിൽ പരസ്പര ബന്ധമുണ്ടാകാം..
എംഎച്ച്സി കോംപ്ലക്‌സിന് പുറത്തുള്ള ജീനുകളുടെ സംഭാവനകൾ രോഗത്തിന്റെ മൃഗ മാതൃകകളിലും (ലിൻഡ വിക്കറിന്റെ എൻഒഡി മൗസിലെ പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിപുലമായ ജനിതക പഠനങ്ങൾ), രോഗികളിലും (സിസ്റ്റമിക് ലൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസിസിനുള്ള സംവേദനക്ഷമതയെക്കുറിച്ചുള്ള ബ്രയാൻ കോട്‌സിന്റെ ലിങ്കേജ് വിശകലനം) ഗവേഷണ വിഷയമായി തുടരുന്നു.
അടുത്തിടെ, ടൈപ്പ് I പ്രമേഹം, റൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ്, സിസ്റ്റമിക് ല്യൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ്, ഹാഷിമോട്ടോസ് തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ്, ഗ്രേവ്സ് രോഗം, അഡിസൺസ് രോഗം, മയസ്തീനിയ ഗ്രാവിസ്, വിറ്റിലിഗോ, സിസ്റ്റമിക് സ്ക്ലിറോസിസ്, ജുവനൈൽ ഇഡിയോപതിക് ആർത്രൈറ്റിസ് എന്നിവയുൾപ്പെടെ ഒന്നിലധികം സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളുമായി പിടിപിഎൻ22 എന്ന സൈറ്റോപ്ലാസ്മിക് പ്രോട്ടീൻ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തി.
ലിംഗഭേദം സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളുടെ സ്ത്രീ/പുരുഷ അനുപാതം ഹാഷിമോട്ടോസ് തൈറോയ്ഡൈറ്റിസ് 10:1 ഗ്രേവ്സ് ഡിസീസ് 7:1 മൾട്ടിപ്പിൾ സ്ക്ലിറോസിസ് (എംഎസ്) 2:1 മയസ്തീനിയ ഗ്രാവിസ് 2:1 സിസ്റ്റമിക് ല്യൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ് (SLE) 9:1 റൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ് 5:2 പ്രൈമറി സ്ക്ലിറോസിംഗ് ചോളങ്കൈറ്റിസ് 1:2
ഒരു വ്യക്തിയുടെ ലിംഗഭേദത്തിന് സ്വയം പ്രതിരോധശേഷി വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ ചില പങ്കുണ്ട് എന്നതിന് ചില തെളിവുകളുണ്ട്; അതായത്, മിക്ക സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളും വ്യക്തിയുടെ ലിംഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും ഒരേപോലെ വികസിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ചില സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളിൽ അങ്കൈലോസിംഗ് സ്പോണ്ടിലൈറ്റിസ്, ടൈപ്പ് 1 ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ്, ഗ്രാനുലോമാറ്റോസിസ് വിത്ത് പോളിയാംഗൈറ്റിസ്, ക്രോൺസ് രോഗം, പ്രൈമറി സ്ക്ലിറോസിംഗ് കോളങ്കൈറ്റിസ്, സോറിയാസിസ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സ്വയം രോഗപ്രതിരോധത്തിൽ ലിംഗഭേദം പങ്കുവഹിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്.
സ്ത്രീകളുടെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ പ്രവർത്തനക്ഷമമാകുമ്പോൾ, സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ പുരുഷന്മാരേക്കാൾ വലിയ കോശജ്വലന പ്രതികരണങ്ങൾ സ്ത്രീകളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
ലൈംഗിക സ്റ്റിറോയിഡുകളുടെ പങ്കാളിത്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, പല സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളും ഹോർമോൺ മാറ്റങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മാറുന്നു എന്നാണ്, ഉദാഹരണത്തിന്: ഗർഭകാലത്ത്, ആർത്തവ സമയത്ത് അല്ലെങ്കിൽ വായിലൂടെ കഴിക്കുന്ന ഗർഭനിരോധന മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ.
ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ചരിത്രവും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗത്തിനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു.
ഗർഭാവസ്ഥയിൽ അമ്മമാരും കുട്ടികളും തമ്മിലുള്ള കോശങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള കൈമാറ്റം സ്വയം രോഗപ്രതിരോധത്തിന് കാരണമാകുമെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.
ഇത് സ്ത്രീയുടെ ദിശയിൽ ലിംഗ സന്തുലിതാവസ്ഥയെ നയിക്കും.
മറ്റൊരു സിദ്ധാന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു അസന്തുലിതമായ എക്സ്-ക്രോമസോം ഇനാക്റ്റിവേഷൻ സ്ത്രീകളിൽ സ്വയം പ്രതിരോധശേഷി നേടാനുള്ള ഉയർന്ന പ്രവണതയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു എന്നാണ്.
പ്രിൻസ്റ്റൺ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ജെഫ് സ്റ്റുവർട്ട് നിർദ്ദേശിച്ച എക്‌സ്-ഇൻആക്ടിവേഷൻ സ്‌ക്യൂ സിദ്ധാന്തം, സ്‌ക്ലിറോഡെർമയിലും ഓട്ടോ ഇമ്മ്യൂൺ തൈറോയ്‌ഡൈറ്റിസിലും അടുത്തിടെ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മറ്റ് സങ്കീർണ്ണമായ X- ലിങ്ക്ഡ് ജനിതക സംവേദനക്ഷമത മെക്കാനിസങ്ങളും പഠിച്ചുവരുന്നു.
പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ പകർച്ചവ്യാധികളും പരാന്നഭോജികളും
പകർച്ചവ്യാധികളും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളും തമ്മിൽ രസകരമായ ഒരു വിപരീത ബന്ധം നിലനിൽക്കുന്നു.
ഒന്നിലധികം പകർച്ചവ്യാധികൾ നിലനിൽക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ, സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
ശുചിത്വ സിദ്ധാന്തം ഈ പരസ്പര ബന്ധങ്ങളെ രോഗകാരികളുടെ ഇമ്മ്യൂൺ-മാനിപ്പുലേറ്റിംഗ് തന്ത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു.
അത്തരം ഒരു നിരീക്ഷണം വ്യാജവും ഫലപ്രദമല്ലാത്തതുമാണെന്ന് പലവിധത്തിൽ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ചില പഠനങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, പരാന്നഭോജി അണുബാധ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സ്വയം പരിരക്ഷിക്കുന്നതിനായി പരാന്നഭോജികൾ ആതിഥേയ രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതാണ് പുട്ടേറ്റീവ് മെക്കാനിസം.
സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗം ഉള്ള ഒരു ഹോസ്റ്റിന് ഇത് ഒരു യാദൃശ്ചികമായ നേട്ടം നൽകിയേക്കാം.
പരാന്നഭോജികൾ വഴിയുണ്ടാകുന്ന ഇമ്യൂൺ മോഡുലേഷന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഇതുവരെ അറിവായിട്ടില്ല, എന്നാൽ ആൻറി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഏജന്റുകളുടെ സ്രവണം അല്ലെങ്കിൽ ഹോസ്റ്റ് ഇമ്മ്യൂൺ സിഗ്നലിങ്ങിൽ ഇടപെടൽ എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളുമായി ചില സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ ബന്ധവും നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഉദാഹരണത്തിന്, ക്ളെബസിയെല്ല ന്യൂമോണിയെ, കോക്സ്സാകിവൈറസ് B എന്നിവ യഥാക്രമം അങ്കിലോസിംഗ് സ്പോണ്ടിലൈറ്റിസ്, ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ് ടൈപ്പ് 1 എന്നിവയുമായി ശക്തമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അണുബാധയുണ്ടാക്കുന്ന ജീവിയുടെ ബി-ലിംഫോസൈറ്റുകളുടെ പോളിക്ലോണൽ ആക്റ്റിവേഷന് കഴിവുള്ള സൂപ്പർ-ആന്റിജനുകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവണതയും, വലിയ അളവിൽ ആന്റിബോഡികളുടെ ഉത്പാദനവും ആയിരിക്കാം ഇതിന് കാരണം.
കെമിക്കൽ ഏജന്റുകളും മരുന്നുകളും
ചില രാസ ഘടകങ്ങളും മരുന്നുകളും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ അവസ്ഥകളുടെ ഉത്ഭവവുമായൊ അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളെ അനുകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയുമായൊ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇവയിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് ഡ്രഗ്-ഇൻഡ്യൂസ്ഡ് ല്യൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ് ആണ്.
സാധാരണയായി, ഇതിന് കാരണമാകുന്ന മരുന്ന് പിൻവലിക്കുന്നത് ഒരു രോഗിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.
സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾ റൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസിന്റെ വികാസത്തിനും തീവ്രതയ്ക്കും ഒരു പ്രധാന അപകട ഘടകമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇത് പ്രോട്ടീനുകളുടെ അസാധാരണമായ സിട്രൂലിനേഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കാം, കാരണം പുകവലിയുടെ ഫലങ്ങൾ സിട്രുലിനേറ്റഡ് പെപ്റ്റൈഡുകളിലേക്കുള്ള ആന്റിബോഡികളുടെ സാന്നിധ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഓരോ രോഗത്തിന്റെയും പ്രധാന ക്ലിനിക്കൽ-പാത്തോളജിക്കൽ സവിശേഷതകളെ ആശ്രയിച്ച് സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങളെ സിസ്റ്റമിക് അല്ലെങ്കിൽ ഓർഗൻ-സ്പെസിഫിക് (അവയവ-നിർദ്ദിഷ്ട) അല്ലെങ്കിൽ ലോക്കലൈസ്ഡ് ആയി വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നു.
സിസ്റ്റമിക് ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങളിൽ സീലിയാക് രോഗം , ല്യൂപ്പസ് എറിത്തമറ്റോസസ്, സ്ജോഗ്രെൻ സിൻഡ്രോം, സാർകോയിഡോസിസ്, സ്ക്ലിറോഡെർമ, റൂമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ്, ക്രയോഗ്ലോബുലിനമിക് വാസ്കുലിറ്റിസ്, ഡെർമറ്റോമയോസിറ്റിസ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഈ അവസ്ഥകൾ ടിഷ്യൂ സ്പെസിഫിക് അല്ലാത്ത ആന്റിജനുകളെ ബാധിക്കുന്ന ഓട്ടോആൻറിബോഡികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പോളിമയോസിറ്റിസ് ടിഷ്യൂ കീന്ദ്രീകൃതം ആണെങ്കിലും, ഓട്ടോആന്റിജനുകൾ പലപ്പോഴും സർവ്വവ്യാപിയായ ടി-ആർഎൻഎ സിന്തറ്റേസുകളാണ് എന്നതിനാൽ അതിനെയും ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുത്താം.