smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
Young Indian Leaders, CNN-IBN, 2010
Today’s Youth Asia Award (Nepal), 2010 കൂടുതൽ കാണുക
അവലംബം ↑ ↑ http://www.people.com/article/13-year-old-indian-girl-climbs-mount-everest-youngest-ever-malavath-poorna ↑
കൃഷ്ണാ വാലി (വിവക്ഷകൾ)
കൃഷ്ണാ വാലി എന്ന വാക്കിനാൽ താഴെപ്പറയുന്ന എന്തിനേയും വിവക്ഷിക്കാം.
കൃഷ്ണ വാലി (പശു) .
ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പശു ജനുസ്സ് കൃഷ്ണാവാലി, ഹംഗറി - ഇസ്കോൺ ആശ്രമം ഇതൊരു വിവക്ഷാതാളാണ് : ഒരേ വാക്കിനാൽ വിവക്ഷിക്കാവുന്ന വിവിധ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള താളുകൾ ഇവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
കൃഷ്ണാജി ഗോപാൽ കർവെ
ഒരു വിപ്ലവകാരിയായ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനി ആയിരുന്നു കൃഷ്ണാജി ഗോപാൽ കർവെ (മറാത്തി: कृष्णाजी गोपाळ कर्वे) (1887 - 19 ഏപ്രിൽ 1910).
അണ്ണാ കാർവെ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടു.
ബി.എ. (ഓണേഴ്സ്) പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം അദ്ദേഹം ബോംബെ സർവകലാശാലയിൽ നിയമബിരുദപഠനത്തിന് ചേർന്നു.
നാസിക്കിലെ അഭിനവ് ഭാരത് സൊസൈറ്റിയിൽ അംഗമായിരുന്നു.
1909 ഡിസംബർ 21-ന് അനന്ത് ലക്ഷ്മൺ കാനേരെയുമൊത്ത് നാസിക് കളക്ടർ ആയിരുന്ന ജാക്സണെ വെടിവെച്ചു കൊന്നു.
ബോംബെ ഹൈക്കോടതി വിനായക് ദേശ്‌പാണ്ഡെ, കാനേരെ എന്നിവർക്കൊപ്പം കൃഷ്ണാജിയെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുകയും താനെ ജയിലിൽ 1910 ഏപ്രിൽ 19 ന് തൂക്കിലേറ്റുകയും ചെയ്തു .
കൃഷ്ണ് കൻഹായ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Krishn_Kanhai
ഒരു ഇന്ത്യൻ കലാകാരനും ചിത്രകാരനുമായ കൃഷ്ണ് കൻഹായ് ഛായാചിത്രം, റിയലിസ്റ്റിക്, സമകാലിക പെയിന്റിംഗുകൾ, പ്രഭു രാധ-കൃഷ്ണ തീം പെയിന്റിംഗുകൾ എന്നിവയിൽ വിദഗ്ധനാണ്.
പദ്മശ്രീ അവാർഡ് ജേതാവായ കൻ‌ഹായിയെ മിഡാസ് ടച്ച് ഉള്ള ഒരു കലാകാരനായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
സമകാലിക, ഛായാചിത്രത്തിലും പരമ്പരാഗത സ്വർണ്ണ പെയിന്റിംഗിലും മാസ്റ്റർ ആണ് കൃഷ്ണ് കൻഹായ്.
എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹം പരമ്പരാഗതമായി മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല, മാത്രമല്ല ക്യാൻവാസിനെ സൗന്ദര്യാത്മകവും ആത്മീയമായി സമ്പന്നവുമാക്കുന്ന ചില സുപ്രധാന സാങ്കേതിക വിദ്യകളും അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1976 ൽ കൗമാരപ്രായത്തിലുള്ളപ്പോൾ തന്നെ നാടോടി തീമുകളിൽ പെയിന്റിംഗ് ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം ക്രമേണ സ്വന്തമായി ഒരു ശൈലി ആവിഷ്കരിച്ചു.
യമുന ഘട്ട് പെയിന്റിംഗ് സ്കൂളിന്റെ മുൻ‌ഗാമിയായി അറിയപ്പെട്ട അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാധ-കൃഷ്ണ തീമിനെക്കുറിച്ചും അവരുടെ കഥകളെക്കുറിച്ചും ആയിരക്കണക്കിന് ഛായാചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിട്ടുണ്ട്.
മോഹിപ്പിക്കുന്ന രാധ-കൃഷ്ണ ഭാവങ്ങൾ മനോഹരമായി ഉപയോഗിക്കാനും അവയെ സമകാലീന ആധുനിക കലകളാക്കി മാറ്റാനും, അവിസ്മരണീയമാക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ഫ്യൂഷൻ ആർട്ടിസ്റ്റ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
മുൻ പ്രധാനമന്ത്രി അടൽ ബിഹാരി വാജ്‌പേയിയുടെ കൻഹായ് വരച്ച ജീവിത വലുപ്പ ചിത്രം, ന്യൂഡൽഹിയിലെ പാർലമെന്റിന്റെ സെൻട്രൽ ഹാളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇത് 2019 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റ് രാംനാഥ് കോവിന്ദ് ശ്രീ നരേന്ദ്ര മോദിയും മറ്റ് നിരവധി പേരുടെയും സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു.
അന്തർ‌ദ്ദേശീയ പ്രശസ്തി നേടിയ കലാകാരനാണ് കൻ‌ഹായ്.
ലോകത്തെ രാഷ്ട്രീയ പ്രമാണിമാരായ നിരവധി പ്രസിഡന്റുമാരുടെയും പ്രധാനമന്ത്രിമാരുടെയും 2000 ത്തിൽ അധികം ഛായാചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രധാനമന്ത്രി അടൽ ബിഹാരി വാജ്‌പേയി, മുൻ ഉപപ്രധാനമന്ത്രി ലാൽ കൃഷ്ണ അദ്വാനി , ബിൽ ഹിലാരി ക്ലിന്റൺ, ബരാക് ഒബാമ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം, പ്രശസ്ത വ്യവസായി ആദിത്യ ബിർളയും ഭാര്യ രാജശ്രീ ബിർലയും രാഷ്ട്രീയക്കാർ, ചലച്ചിത്ര നടന്മാർ, ഹേമമാലിനി എന്നിവരും പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഛായാചിത്രങ്ങൾ, പെയിന്റിംഗ് കലകളിലെ സമഗ്രവും യഥാർത്ഥവുമായ സംഭാവനയ്ക്ക് 2004 ൽ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മശ്രീ ബഹുമതി നൽകി.
മധ്യപ്രദേശ് സർക്കാരിൽ നിന്ന് 2009-10 ലെ ദേശീയ കാളിദാസ് അവാർഡും ഉത്തർപ്രദേശ് സർക്കാരിന്റെ (2015) യഷ് ഭാരതി അവാർഡും അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു.
2016 ൽ ഉത്തർപ്രദേശ് സർക്കാരിന്റെ അഭ്യർഥന മാനിച്ച് യുപി മുൻകാലത്തെയും ഇന്നത്തെയും 22 മുഖ്യമന്ത്രിമാരുടെ ജീവിത വലുപ്പത്തിലുള്ള ഛായാചിത്രവും യുപി അസംബ്ലിയിലെ മുൻകാലത്തെയും ഇപ്പോഴത്തെ 19 സ്പീക്കറുകളെയും കൂടാതെ മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ രണ്ട് ജീവിത വലുപ്പ ചിത്രങ്ങളും അദ്ദേഹം വരച്ചു.
പിതാവും പുത്രനും വരച്ച ചിത്രങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ ആർട്ട് സർക്കിളുകളിൽ വളരെയധികം പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റി.
2004 ൽ രണ്ട് ഗവേഷണ പണ്ഡിതന്മാർ, ഭീംറാവു അംബേദ്കർ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ആഗ്രയിലെ സംഗീത ഗുപ്ത, മറ്റൊന്ന് ഗ്വാളിയറിലെ ജിവാജി റാവു സർവകലാശാലയിലെ മുഹമ്മദ്.
വസീം എന്നിവർ കൻഹായ് (പിതാവ്), കൃഷ്ണ് (മകൻ) എന്നിവർക്ക് പിഎച്ച്ഡി നൽകി.
അന്താരാഷ്ട്ര എക്സിബിഷനുകൾ ഹ്യൂസ്റ്റൺ, ടെക്സസ്, യുഎസ്, ഓഗസ്റ്റ് 2000 ഹോട്ടൽ ഹോളിഡേ ഇൻ, ഹോങ്കോംഗ്, ഫെബ്രുവരി 2002 ഹിന്ദു ക്ഷേത്രം, മനില (ഫിലിപ്പൈൻസ്), ഫെബ്രുവരി 2002 ഹോട്ടൽ പാർക്ക് പ്ലാസ, വെസ്റ്റ്മിൻസ്റ്റർ, ലണ്ടൻ ഏപ്രിൽ 2015
കൻ‌ഹായ് സ്വർണ്ണ ഇലകളും രത്‌നക്കല്ലുകളും ഉപയോഗിച്ച് പരമ്പരാഗത പെയിന്റിംഗ് രീതിയുടെ മാസ്റ്റർ ആണ്.
ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ ഉത്തർപ്രദേശിലെ മഥുര ജില്ലയിലെ വൃന്ദാവനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
പിതാവ് പത്മശ്രീ ശ്രീ കൻഹായ് ചിത്രകറിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം കലയെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചു.
വൃന്ദാവനത്തിലെ അവരുടെ കൻഹായ് ആർട്ട് വർക്ക്സിൽ നിന്നാണ് കൃഷ്ണ് ഈ പാരമ്പര്യം ലഭിക്കുന്നത്.
1999 ൽ അദ്ദേഹം ആർക്കൈവർ ഓഫ് ദി മില്ലേനിയം അവാർഡ് നേടിയ വ്യക്തിയാണ്.
ഏകസ്വഭാവവാദം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Monophysitism
ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് നിത്യവചനമായ ദൈവപുത്രന്റെ മനുഷ്യാവതാരമായ യേശുവിൽ, ഒരു പ്രകൃതി, അല്ലെങ്കിൽ സ്വഭാവം മാത്രമേയുള്ളെന്നും അത് ദൈവസ്വഭാവമോ ദൈവ-മനുഷ്യസ്വഭാവങ്ങളുടെ സംശ്ലേഷിതരൂപമോ ആണെന്നും വാദിക്കുന്ന ക്രിസ്തുശാസ്ത്ര നിലപാടാണ് ഏകസ്വഭാവവാദം അഥവാ മോണോഫിസിറ്റിസം (Monophysitism).
യേശുവിലെ ദൈവമനുഷ്യസത്തകളുടെ വ്യതിരിക്തതയ്ക്ക് ഊന്നൽ കൊടുക്കുന്ന നെസ്തോറിയൻ പക്ഷത്തോടുള്ള പ്രതികരണമെന്ന നിലയിൽ  5-6 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ പൗരസ്ത്യദേശത്ത് രൂപപ്പെട്ട ഈ സിദ്ധാന്തം ചില പൗരസ്ത്യസഭകളുടെ ക്രിസ്തുശാസ്ത്ര നിലപാടായി പറയപ്പെടുന്നെങ്കിലും മിക്കവാറും ക്രിസ്തുമത വിഭാഗങ്ങൾ ഇതിനെ പാഷണ്ഡതയായി കരുതുന്നു.
യേശുവിന്റെ ഏകമായ വ്യക്തിത്വത്തിൽ ദൈവ-മനുഷ്യസ്വഭാവങ്ങൾ ഊനംതട്ടാതെയിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതരസഭകളുടെ വിശ്വാസം.
ചരിത്രം യൂത്തിക്കീസ്
ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവമനുഷ്യസത്തകളുടെ വ്യതിരിക്തതയെ സംബന്ധിച്ച നെസ്തോറിയൻ സിദ്ധാന്തത്തെ തിരസ്കരിച്ച ഒന്നാം എഫേസൂസ് സൂനഹദോസിനു (പൊതുവർഷം 431) ശേഷം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഒരു ആശ്രമത്തിന്റെ തലവനായിരുന്ന യൂത്തിക്കീസ് ആണ് യേശുവിൽ ഏകപ്രകൃതി മാത്രമേയുള്ളു എന്ന വാദം അവതരിപ്പിച്ചത്.
ദൈവപുത്രന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തിൽ മനുഷ്യസ്വഭാവം ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ വിലയം പ്രാപിച്ചു എന്നായിരുന്നു യൂത്തിക്കീസിന്റെ വിശദീകരണം.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ പാത്രിയർക്കീസായിരുന്ന ഫ്ലാവിയൻ വിളിച്ചുകൂട്ടിയ പ്രാദേശികസൂനഹദോസ് ഈ വാദത്തെ ശപിച്ചു.
തുടർന്ന് യൂത്തിക്കീസ് അലസ്കാണ്ട്രിയയിലെ പാത്രിയർക്കീസ് ദിയസ്കോറോസിന്റേയും റോമിലെ മാർപ്പാപ്പ ലിയോയുടേയും പിന്തുണ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ദിയസ്കോറോസ് പൊതുവർഷം 449-ൽ വിളിച്ചുകൂട്ടിയ എഫേസൂസിലെ രണ്ടാം സൂനഹദോസ് യൂത്തിക്കീസിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തെ അംഗീകരിച്ചു.
എന്നാൽ ലിയോ മാർപ്പാപ്പ ഈ സൂനഹദോസ് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
കൽക്കദോനിയ
ലിയോ മാർപ്പാപ്പ എഫേസൂസിലെ രണ്ടാം സൂനഹദോസിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നില്ലെങ്കിലും യൂത്തിക്കീസിന്റെ വാദത്തെ എതിർത്ത് സൂനഹദോസിനു കത്തുകൾ എഴുതിയിരുന്നു.
എന്നാൽ ലിയോ മാർപ്പാപ്പയുടെ കത്ത് വായിക്കുവാൻ സൂനഹദോസ് തയ്യാറായില്ല.
മാത്രമല്ല യൂത്തീക്കൂസിന്റെ സിദ്ധാന്തം അംഗീകരിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ അധികാരത്തിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
സൂനഹദൊസിന്റെ തീരുമാനം അംഗീകരിക്കാൻ ലിയോ മാർപ്പാപ്പ വിസമ്മതിച്ചു.
അദ്ദേഹം അതിനെ "കൊള്ളക്കാരുടെ സൂനഹദോസ്" (Robber Synod) എന്ന് വിളിച്ചു.
പിൽക്കാലചരിത്രത്തിൽ എഫേസൂസിലെ ഈ സഭാസമ്മേളനത്തിന് ആ പേര് കൈവന്നു.
ഇതേത്തുടർന്ന് മറ്റൊരു സൂനഹദോസ് വിളിച്ചുചേർക്കാൻ മാർപ്പാപ്പ ബൈസാന്റൈൻ ചക്രവർത്തി തിയോഡോഷ്യസ് രണ്ടാമനോട് നിർദ്ദേശിച്ചു.
ക്രിസ്തുവർഷം 451-ൽ ഏഷ്യാമൈനറിലെ കൽക്കദോനിയയിൽ (Chalcedon) ചേർന്ന സൂനഹദോസ് യൂത്തിക്കീസിനെയും കൂട്ടാളികളേയും ശപിച്ച് മുടക്കി.
ദൈവമനുഷ്യപ്രകൃതികൾ ഏകവ്യക്തിയായ യേശുവിൽ "നിർമ്മിശ്രവും, അവിഭക്തവും, അവിഘടിതവും ആയി ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നെന്നു" സൂനഹദോസ് വിധിച്ചു.
ഈ തീരുമാനത്തിനു പിന്നിലെ മുഖ്യപ്രേരകശക്തി ലിയോ ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ ആയിരുന്നു.
ക്രിസ്തീയവിശ്വാസസംഹിതയുടെ നിർവചനത്തിൽ മാർപ്പാപ്പായുടെ പങ്ക് വളരെ നിർണ്ണായകമായ അവസരങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഇത്.
ചരിത്രപരമായ വീക്ഷണത്തിൽ ഏകസ്വഭാവവാദം എന്നത് പൊതുവർഷം 451-ൽ ഏഷ്യാമൈനറിലെ കൽക്കദോനിയയിൽ (Chalcedon) നടന്ന നാലാം എക്യൂമെനിക്കൽ സൂനഹദോസിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ തിരസ്കരിച്ചവരുടെ പക്ഷമാണ്.
ഈജിപ്തിലേയും എത്യോപ്യയിലേയും കോപ്റ്റിക് സഭകൾ ഇതിൽ പെടുന്നു.
ആറാം നൂറ്റാണ്ടോടെ പശ്ചിമസിറിയയിലും അർമേനിയയിലും കൽക്കദോനിയ വിരുദ്ധപക്ഷത്തിനു പിന്തുണ കിട്ടി.
പല പ്രാദേശികസഭകളേയും ഈ ന്യൂനപക്ഷ വിശ്വാസധാരയിലെത്തിച്ചത് അവയുടെ  ദേശീയവികാരമായിരുന്നു എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഉദാഹരണമായി ഈജിപ്തിലെ കോപ്റ്റിക് ജനതയെ അതിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത് അവരുടെ ബൈസാന്തിയൻ അധിപതികളുടെ വിരുദ്ധചേരിയിൽ നിൽക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നിരിക്കാം.
കാലക്രമേണ ഒരു ഐക്യസ്വഭാവ ദൈവശാസ്ത്രം (Miaphysite theology) പിന്തുടർന്ന് ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളായ കൽക്കദോനിയ വിരുദ്ധപക്ഷം, നിലനിൽക്കുയും പ്രചരിക്കുകയും വൈവിദ്ധ്യമാർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമായപ്പോൾ ഈജിപ്തിൽ മാത്രം ഈ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട ഇരുപതോളം സഭാസമൂഹങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതേ നൂറ്റാണ്ടിൽ സിറിയയിൽ ഇവർക്കിടയിലുണ്ടായ പ്രസിദ്ധ താപസനും വേദപ്രചാരകനുമായിരുന്നു യാക്കോബ് ബുർദാന.
പൊതുവർഷം 490-നടുത്തു ജനിച്ച അദ്ദേഹം തന്റെ വേദപ്രചാരപര്യടനങ്ങൾക്കിടെ രണ്ടു പാത്രിയർക്കീസുമാരേയും 89 മെത്രാന്മാരേയും വാഴിച്ചതായും ഒരു ലക്ഷം പേരെ പൗരോഹിത്യത്തിലേക്കുയർത്തിയതായും പറയപ്പെടുന്നു.
ക്രിസ്തീയതയിലെ ഈ ന്യൂനപക്ഷത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും അവർക്കിടയിൽ സാമാന്യമായ ഐക്യം സൃഷ്ടിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യം സഹായിച്ചു.
കൽക്കദോനിയ വിരുദ്ധപക്ഷത്തെ ഒരു വലിയവിഭാഗത്തിനു "യാക്കോബായ സഭ" എന്ന പേരുണ്ടായതു തന്നെ യാക്കോബ് ബുർദാനയുടെ സ്മരണയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
യേശുവിന്റെ സഹോദരനായി പറയപ്പെടുന്ന യാക്കോബുമായുള്ള ബന്ധമാണ് ആ പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്നും വാദമുണ്ട്.
ഏകസ്വഭാവവാദികളായി കരുതപ്പെടുന്നവർക്കിടയിൽ തന്നെ അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് അഭിപ്രായൈക്യമില്ല.
ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളെ ഏകസ്വഭാവവാദി (മോണോഫിസൈറ്റ്)  സഭകളായി പരാമർശിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രവീക്ഷണത്തിന്റെ വികലചിത്രമാണിതെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്ന ഈ സഭകൾ സ്വന്തം വിശ്വാസത്തെ ഐക്യസ്വഭാവ ദൈവശാസ്ത്രം ( Miaphysitism ) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
എങ്കിലും, ചരിത്രപരമായ രചനകളിൽ ഒരു പൊതുനിലപാടിന്റെ സൂചകം എന്ന നിലയിൽ 'ഏകസ്വഭാവവാദം' (മോണൊഫിസൈറ്റിസം) എന്ന സംജ്ഞയുടെ പ്രയോഗം വ്യാപകമായി കാണാവുന്നതാണ്.
ആധുനികകാലത്തെ ചരിത്രഗവേഷണങ്ങളുടേയും സഭകൾക്കിടയിൽ ഐക്യത്തിനുവേണ്ടി നടക്കുന്ന ആശയവിനിമയങ്ങളുടേയും വെളിച്ചത്തിൽ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ കൽക്കദോനിയ സൂനഹദോസിന്റെ തീരുമാനങ്ങളും ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളുടെ ഐക്യസ്വഭാവ ദൈവശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തിലെ ഏതെങ്കിലും അടിസ്ഥാനനിലപാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ളതല്ല; 'പ്രകൃതി' അഥവാ 'സ്വഭാവം' (Nature) എന്ന പദത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെ അഭിപ്രായഭിന്നത മാത്രമാണ് എന്ന നിലപാടിലെത്താവുന്നതാണ്.
എങ്കിലും ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളും ഇതരക്രിസ്തീയതകളും തമ്മിൽ കൂദാശാപരമായ സംസർഗ്ഗം ഇനിയും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
൧ ഏകസ്വഭാവവാദത്തെ തിരസ്കരിച്ച് ലിയോ മാർപ്പാപ്പ എഴുതിയ കൽപന ('Leo's Tome') കൽക്കദോനിയ സൂനഹദോസിൽ വായിച്ചപ്പോൾ സൂനഹദോസിലെ സഭാപിതാക്കന്മാർ "അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ വിശ്വാസമാണിത്; ലിയോയിൽക്കൂടി പത്രോസ് സംസാരിക്കുന്നു" എന്നു  ഘോഷിച്ചതായി കത്തോലിക്കാ ചരിത്രകാരന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നു.
൨ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എത്യോപ്യ (അബിസീനിയ) ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കിയ ഇറ്റാലിയൻ സ്വേച്ഛാധിപതി മുസ്സോളിനി അതിനു പറഞ്ഞ ന്യായങ്ങളിലൊന്ന് എത്യോപ്യാക്കാരുടെ 'ശീശ്മ' ആയിരുന്നു.
൩ കിഴക്കൻ സിറിയയിൽ, ഏകസ്വഭാവവാദത്തിന്റെ 'വിപരീതശീശ്മ' എന്നു പറയാവുന്ന നെസ്തോറിയൻ ക്രിസ്തീയതയാണ് പ്രബലമായത്.
൪ "മതയാഥാസ്ഥിതികത ദേശീയതയെ എതിർത്തു; ശീശ്മ അതിനെ പിന്തുണച്ചു."
(Orthodoxy opposed nationalism, heresy defended it.) അവലംബം ↑ Credo House Ministries, Theological word of the Day Monophysitism Archived 2012-10-11 at the Wayback Machine .
1 2 വിവിയൻ ഗ്രീൻ, എ ന്യൂ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റി(പുറം 34) 1 2 ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ " പാശ്ചാത്യ തത്ത്വചിന്തയുടെ ചരിത്രം (പുറം 369) ↑ ചാൾസ് ഫ്രീമാൻ, "ദ ക്ലോസിങ് ഓഫ് ദ വെസ്റ്റൺ മൈൻഡ്" (പുറം 262) 1 2 വിൽ ഡുറാന്റ് , "വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം", സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , നാലാം ഭാഗം (പുറം 49) ↑ കെന്നത്ത് സ്കോട്ട് ലട്ടൂറെട്ട്, എ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റി (പുറം 276) ↑ കെന്നത്ത് സ്കോട്ട് ലട്ടൂറെറ്റ് (പുറം 282) ↑ THE ISSUE BETWEEN MONOPHYSITISM AND DYOPHYSITISM , The Ethiopian Orthodox Tewahedo Church Faith and Order ↑ Coptnet - Monophysitism Reconsidered, Fr.
Matthias F. Wahba , St. Antonius Coptic Orthodox Church, Hayward, California, Coptnet ↑ ഹയർസെക്കണ്ടറി ക്ലാസ്സുകളിലെ വേദോപദേശത്തിനായി, കേരളത്തിലെ പാലാ രൂപതയുടെ പാഠപുസ്തകസമിതി 1966-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'തിരുസഭാചരിത്രസംഗ്രഹം' (പുറം 19) ↑ വിൽ ഡുറാന്റ് (പുറം 46)
ഏകാധിപത്യം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Autocracy This article is part of the Politics series Basic forms of government Power structure Chiefdom Confederation Empire Federation Hegemony Unitary state Power source Authoritarian state Autocracy Despotism Illiberal democracy Semi-authoritarian Dictatorship Totalitarianism Democracy Direct Representative Semi others Monarchy Absolute Constitutional Legalist Oligarchy Aristocracy Military junta Plutocracy Stratocracy Timocracy Theocracy Kritarchy Particracy Other Republic Anarchy Anocracy Minarchy Politics portal ക സ തി
ഭരണകൂടത്തിന്റെ അധികാരങ്ങൾ തന്നിൽതന്നെ നിക്ഷിപ്തമാക്കി ഒരൊറ്റയാൾനടത്തുന്ന അനിയന്ത്രിത ഭരണത്തെ ഏകാധിപത്യം ( ഇംഗ്ലീഷ് :Autocracy) എന്നുപറയുന്നു.
ഏകാധിപതിയുടെ മേൽവ്യവസ്ഥാപിത നിയന്ത്രണങ്ങളൊന്നും തന്നെ ബാധകമായിരിക്കയില്ല.
ആദ്യകാലം മുതൽക്കുതന്നെ ഗവണ്മെന്റിന്റെ രൂപമനുസരിച്ച് രാഷ്ട്രങ്ങള് ‍ മൂന്നായി തരം തിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; രാജവാഴ്ച , അഭിജാതാധിപത്യം (Aristocracy), ജനാധിപത്യം .
രാജവാഴ്ച, അതിന്റെ വൈകൃതമായ സ്വേച്ഛാധിപത്യം (Tyranny); അഭിജാതാധിപത്യം, അതിന്റെ വൈകൃതമായ അല്പാധിപത്യം (Oligarchy); ജനാധിപത്യം, അതിന്റെ വൈകൃതമായ പാമരപ്രഭുത്വം (Mobocracy) എന്നിങ്ങനെയാണ് പ്ലേറ്റോ ഗവണ്മെന്റുകളെ തരം തിരിച്ചത് ( റിപ്പബ്ലിക്ക് 8, 9, പുസ്തകങ്ങൾ).
അരിസ്റ്റോട്ടിലാകട്ടെ ആധുനിക അർത്ഥത്തിലുള്ള ജനാധിപത്യത്തിന് പോളിറ്റി എന്ന പദം പ്രയോഗിക്കുകയും ഡെമോക്രസി എന്ന പദത്തെ പോളിറ്റിയുടെ വൈകൃതം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
പോളിറ്റിയെന്ന് അരിസ്റ്റോട്ടൽ വിശേഷിപ്പിച്ചത് മധ്യവഗ്ഗങ്ങളുടെ ഭരണത്തെയാണെന്നും പാമരന്മാരുടെ (ദരിദ്രരായ താണവർഗ്ഗങ്ങൾ) നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഭരണത്തെ ഡെമോക്രസി (ജനാധിപത്യം) യെന്ന് വിവക്ഷിച്ചുവെന്നും പ്രാചീന രാഷ്ട്രമീമാംസാ സംഹിതകളുടെ വ്യാഖ്യാതാക്കൾഅഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
ഭരണാധികാരിടെ ഹിതം മാത്രമാണ് ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അധികാരത്തിനുള്ള ന്യായീകരണം.
സമൂഹത്തെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഏകാധിപത്യത്തിന് സ്ഥായിയായ ആദർശതത്വങ്ങളോ മൗലികമായ നിയമങ്ങളോ ഇല്ല.
നിയമമോ നടപടിക്രമങ്ങളോ ഏകാധിപതിയുടെ ഇച്ഛയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
അതിന്റെ നിയമം സന്ദർഭാനുസരണം വേണ്ട ആവശ്യത്തെ മുൻനിറുത്തിയുള്ളതു മാത്രമാണ്.
ഒരു നിയമത്തിനും ഏകാധിപതിയുടെ കല്പനയിൽകവിഞ്ഞ പദവി ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.
നീതിയെ സംബന്ധിച്ച തന്റെ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾക്കൊന്നും സാമൂഹികമായ അടിസ്ഥാനമുണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല.
ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ ചരിത്രം
യുദ്ധമോ ആഭ്യന്തര കലാപമോ നിമിത്തം ആപത്കരമായ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യമുണ്ടാവുമ്പോൾ പുരാതന റോമൻ റിപ്പബ്ലിക്കിൽ അവലംബിച്ചിരുന്ന സൈനിക ഭരണസമ്പ്രദായമാണ് ഏകാധിപത്യം.
സെനറ്റിന്റെ അപേക്ഷപ്രകാരം കോൺസൽമാർ ചേർന്ന്  മുൻകോൺസൽമാരിൽ ഏറ്റവും ധീരനും സത്യസന്ധനുമായ ഒരാളെ ഏകധിപതിയായി തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.
എന്നാൽഇങ്ങനെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഏകാധിപതിക്ക് സെനറ്റിനോട് ഉത്തരവാദിത്തം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.
ഈ പ്രത്യേക അധികാര കേന്ദ്രീകർണം പരമാവധി ആറു മാസമേ നീണ്ടു നിൽക്കുമായിരുന്നുള്ളു.
ആദ്യത്തെ റോമന് ‍ ഏകാധിപതിയെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ബി.സി. 500 - ം മാണ്ടിലാണ്.
പ്രാരംഭകാലത്ത് റോമിലെ അഭിജാത വർഗ്ഗമായ പെട്രീഷ്യന്മാരിൽനിന്നുമാണ് ഏകാധിപതികളെ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്.
എന്നാല് ‍ ബി.സി. 356 - ം മാണ്ടോടുകൂടി പ്ലെബിയന്മാരും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.
ബി.സി. 3 - ം ശ.
നു ശേഷം ഏകാധിപത്യം ദുരുപയോഗപ്പെടുത്താൻതുടങ്ങി.
സുള്ളായുടെയും ജൂലിയസ് സീസറുടെയും കാലത്തോടെ ഇത് പുനരുദ്ധരിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ഏകാധിപത്യം പേരിൽമാത്രമൊതുങ്ങി.
സ്വേച്ഛാധിപത്യം ( ഇംഗ്ലീഷ് :Tyranny) എന്ന ഗ്രീക്കു സംജ്ഞയ്ക്ക് ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന ഏകാധിപത്യത്തോട് സാമ്യമുണ്ട്.
സ്വേച്ഛാധിപതിയായ ഒരു വ്യക്തി തനിയയോ അഥവാ തനിക്ക് അധീനരായ വ്യക്തികളിലൂടെയോ നിയമനിർമ്മാണ നിർവഹണപരമായ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും പിടിച്ചടക്കിയിരിക്കുന്ന ഗവണ്മെന്റു രൂപം എന്ന അർത്ഥത്തിൽഇത് ഉപയോഗിച്ചു പോന്നു.
ഗ്രീസും റോമും കാലികമായ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിന് വിധേയമായിരുന്നുവെങ്കിലും അവിടെങ്ങും ബാബിലോണിയ , അസീറിയ , ഈജിപ്ത് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലേതുപോലെ അനിയന്ത്രിതാധിപത്യ സിദ്ധാന്തം ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുകയോ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.
യഹൂദ പാർമ്പര്യത്തിനോ രാഷ്ട്രീയ അമിതാധിപത്യ സിദ്ധാന്ത പ്രയോഗത്തിനോ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഏകദൈവവിശ്വാസം മനുഷ്യ സാഹോദര്യത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ സമാനതയിലും വിശ്വസിക്കുവാൻ ഇടയാക്കുകയും ഒരു അനിയന്തിതാധിപ രാജാവിനു സാദ്ധ്യത ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു.
നിയമത്തിനു പിന്നിലെ നിയമത്തെ സംബന്ധിച്ച ബൈബിള് ‍ സങ്കല്പം ഭൗമിക ഗവണ്മെന്റിനും മേലായ ദൈവിക നിയമത്തെക്കുറിച്ച് ഐഹിക രാജാക്കന്മാർക്കുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു.
എന്നാൽപ്രാചീന കാലത്ത്, മിക്ക കിഴക്കൻരാജ്യങ്ങളിലും ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങൾനിലനിന്നിരുന്നു.
ഗ്രീക്കു - റോമൻസംസ്കാരങ്ങളുടെ സവിശേഷതകളായ് വ്യഷ്ടിവാദം , അസ്വസ്ഥത , അന്വേഷണം എന്നിവ ഏഷ്യയിലെ അനിയന്ത്രിതാധിപത്യത്തിന്റെ (absolute authority) യൂറോപ്പിലേക്കുള്ള വ്യാപനതിനെതിരേ കോട്ടകളെപ്പോലെ ചെറുത്തുനിന്നു.
പരസ്പര വിരുദ്ധമായ പൗരസ്ത്യ - പാശ്ചാത്യ ജീവിതരീതികൾ തമ്മിലുള്ള സമരമായിരുന്നു പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെയും ലോക ചരിത്രത്തിന്റെയും ആവിർഭാവത്തിനു കാരണമായ പ്രമുഖ പ്രമേയങ്ങളിൽ ഒന്ന്.
മധ്യകാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ആചാരങ്ങളെയും പുരാതനനിയമങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച ശക്തമായ ബോധം, ഒരു രാഷ്ട്രീയ സിദ്ധാന്തവും ഭരണസംവിധാനവുമെന്ന നിലയിലേക്കുള്ള നിയന്ത്രിതാധിപത്യത്തിന്റെ വളർച്ചയെ തടസപ്പെടുത്തി.
മധ്യകാലത്തെ സുപ്രധാന സവിശേഷതയായ ഫ്യൂഡലിസത്തിന്റെ ആവിർഭാവം സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുംമായിരുന്നു എങ്കിലും അതിന് സുപ്രധാന രാഷ്ട്രീയ വിവക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു.
അടിയാനു ജന്മിയോട് കൂറും അനുസരണയും ബഹുമാനവും ഉണ്ടായിരുന്നു; പകരം ജന്മി അടിയാന് സംരക്ഷണവും സഹായവും നീതിയും നൽകണമെന്ന ധാരണയുമുണ്ടായിരുന്നു.
16 - ം ശ.
മുതൽക്ക് അമിതാധിപത്യം പാശ്ചാത്യലോകത്ത് ശക്തമായൊരു രാഷ്ട്രീയ യാഥാർഥ്യമായി തീർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
എന്നാൽഅതിശക്തമായ കുലീന വിഭാഗങ്ങളുടെ ചെറുത്തുനില്പു കാരണം അത്യധികം ആയാസകരമായിട്ടായിരുന്നു ഇറ്റലി ഒഴികെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ സ്വേച്ഛാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്.
യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽവച്ച് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജാവാണ് ആദ്യമായി തികച്ചും അനിയന്ത്രിതാധികാര രാജാവ് (absolute prince) ആയിരിക്കുവാൻ വേണ്ട ശക്തി ആർജിച്ചത്.
ട്യൂഡർ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ രാജകീയാധികാരത്തിന്റെ ഉപകരണം മാത്രമായിരുന്നു പാർലമെന്റ് .
എന്നാൽ എലിസബെത്തിന്റെ ഭരണകാലാവസാന വർഷങ്ങളിൽ അത് കുറേക്കൂടി ശക്തമായിത്തീർന്നു.
ഫ്രാൻസിൽരാജകീയധികാര ശക്തി വിജയം വരിച്ചത് കുറേക്കൂടി വൈകിയായിരുന്നു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഹെന്റ്റി viii നോളം ശക്തനായ ആദ്യത്തെ ഫ്രഞ്ചു രാജാവ് ലൂയി xiv - മനായിരുന്നു.
17 - ം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി യൂറോപ്പിലെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളും അനിയന്ത്രിതാധികാര വാഴ്ചക്കു കീഴിലായി.
1789 ലെയും 1848 ലെയും വിപ്ലവം വരെ ഈ ഗവണ്മെന്റു രൂപത്തിനായിരുന്നു, പ്രാമാണ്യം.
അമിതാധികാര രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണോപകരണങ്ങൾ അപ്രായോഗികങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
മിക്കപ്പോഴും അവർക്ക് സാമ്പത്തിക ഞെരുക്കം നേരിടേണ്ടതായും വന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഇത്തരം ഭരണകൂടങ്ങളുടെ അധികാരം ആധുനിക ഗവണ്മെന്റുകളുടേതു പോലെ ഫലപ്രദമായിരുന്നില്ല.
സഭയുടെയും സാമ്രാട്ടിന്റെയും സർവാധികാരത്തെ സംബന്ധിച്ച അവകാശ വാദങ്ങൾക്കും കുലീനരുടെയും ചെറുകിട രാജാക്കന്മാരുടെയും വിഘടന പ്രവണതകൾക്കുമെതിരായുള്ള സമരത്തിലൂടെ ആധുനിക ദേശീയരാഷ്ട്രങ്ങൾ ജന്മമെടുത്തു.
രാജകീയ പരമാധികാരം എന്ന തത്ത്വത്തിൽനിന്നുദ്ഭവിച്ച അനിയന്ത്രിതാധികാര സിദ്ധാന്തം ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രിയ സംഘടനാരൂപത്തിൽ ദേശീയ രാഷ്ട്രങ്ങളെ ഏകീകരിക്കുവാനും ബലവത്താക്കുവാനും ഹായിച്ചു.
1917 ന് മുൻപ് റഷ്യയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന സാർഭരണവും 20 - ം നൂറ്റണ്ടിലെ നാസിസ്വേച്ഛാധിപത്യവും ആണ് ആധുനിക ഏകാധിപത്യ ഭരണക്രമത്തിന്റെ പരമമായ രൂപങ്ങൾ.
വ്യത്യസ്തപദപ്രയോഗങ്ങൾ.
ഏകാധിപത്യത്തെ വിവക്ഷിക്കുന്നതിന് ആംഗലഭാഷയിൽ വിവിധ പദങ്ങൾപ്രയോഗിക്കുന്നുണ്ട്: അബ്സല്യൂട്ടിസം ( അനിയന്ത്രിതാധിപത്യം ), ഓട്ടോക്രസി ( ഏകാധിപത്യം ), ഡെസ്പോട്ടിസം ( സ്വേച്ഛാപ്രഭുത്വം ), ടിറനി ( സ്വേച്ഛാധിപത്യം ), ഡിക്റ്റേറ്റർഷിപ്പ് ( സർവാധിപത്യം ).
ഒന്നിലേറെ വ്യക്തികൾചേർന്നുള്ള അനിയന്ത്രിതാധികാരഭരണവും ' അബ്സല്യൂറ്റിസം ' എന്ന സംജ്ഞയ്ക്കു കീഴിൽവരാം.
വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട നിയമത്തിന്റെയും ധാർമികത്വത്തിന്റെയും സംയമം കൂടാതെ ഭരണാധിപനോ ഭരണാധിപൻമാരോ ഒരു സമൂഹത്തെ ഭരിക്കുന്നതിനുപയോഗിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സിദ്ധാന്തവും സംവിധാനവും എന്ന് അബ്സല്യൂട്ടിസത്തെ നിർവചിക്കാം.
ഓട്ടോക്രസി എന്ന പദത്തെയാകട്ടെ ഭരണാധിപന്റെ വ്യാമോഹത്തിനെതിരെ ജനങ്ങളെ  സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് രാഷ്ട്രീയവും നിയമപരവുമായ സ്ഥാപനങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത പിന്നോക്ക സമൂഹങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഒന്നായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയാണ് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്.
യന്ത്രവത് സമൂഹങ്ങളിലെ ഏകധിപത്യത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ ഡിക്റ്റേറ്റർഷിപ് എന്ന പദമാണ് പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.
എന്തെന്നാൽഈ കാലഘട്ടത്തെ ഏകാധിപത്യം കൂടുതൽവ്യാപകവും ശക്തവുമാണ്.
എന്നാൽ ഏകാധിപത്യം നിലനിൽക്കണമെങ്കിൽ സൈന്യത്തെയും മറ്റു പ്രബല ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
ഏറ്റവും നിരങ്കുശനായ ഏകാധിപതി പോലും ഉദ്യോഗസ്ഥ-അഭിജാത വർഗ്ഗങ്ങളുടെ പൊതു താത്പര്യങ്ങളുടെയും ഇടപെടലുകളുടെയും സ്വാധീനതയ്ക്ക് വിധേയനാണ്.
പദപ്രയോഗങ്ങളിലും വിശദാംശങ്ങളിലും വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടാവാമെങ്കിലും ചരിത്രപരമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം സാമൂഹിക വളർച്ചയുടെ എല്ലാ കാലഘട്ടങ്ങളിലും ഒരേപോലെ തന്നെയാണ്.
ഇത് മാനുഷികവും തുടച്ചയുള്ളതുമാണ്; ദൈവിക വിധിയോ പ്രാദേശികമോ പ്രത്യേക കാലഘട്ടന്റേതോ അല്ല.
വ്യക്ത്യധിഷ്ഠിത ഭരണാധികാരികൾ
' കിങ് ' എന്ന ആംഗ്ലോ-സാക്സൻ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം 'കഴിവുള്ള മനുഷ്യൻ' എന്നാണ്.
മറ്റുള്ളവരുടെ മേലുള്ള അധികാരത്തിന്റെ യാതൊരു  സൂചനയും ഈ പദത്തിനില്ല.
കിങിനു സമാനമായ ലാറ്റിൻ പദം കൈയ്സ് എന്നും ഇന്ത്യൻപദം രാജാവ് എന്നുമാണ്.
രാജാവ് മന്ത്രിസഭയുമായി കൂടിയാലോചന നടത്തുന്നതിലോ അതിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിലോ ഏകശാസനസംവിധാനത്തിന് നിരക്കാത്ത യാതൊന്നുമില്ല.
തന്റെ ഔന്നിത്യത്തിൽ സമൂഹത്തിൽ നിന്നും വളരെയധികം ഉയർന്ന ഏകനായ ഭരണാധിപനാണ് മോണാർക്ക് .
ഏതുതരം ഏജന്റുകളിലൂടെ ഭരിച്ചാലും ഭരണരീതിയെ മോണാർക്കി ( രാജവാഴ്ച ) എന്നാണു വിളിക്കുക.
രാജവാഴ്ച ഒരു പർമ്പരാഗത-രാജവംശീയ-സ്വയംപര്യാപ്ത വർഗത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്.
വംശാവലിയല്ലാതെ മറ്റൊരു അനുശാനത്തോടും അതിനുത്തരവാദിത്വമില്ല.  'ഞാൻതന്നെ രാഷ്ട്രം' എന്ന ലൂയി xiv -ംന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ താത്പര്യം ഇതാണ്.
തന്റെ മതാനുസാരിത്വവും സാമ്പത്തിക-ഏകീകരണ നയങ്ങളും അത്രത്തോളം സമഗ്രാധിപത്യ പരമായിരുന്നു.
എന്നാൽ ജപ്പാനിലെ രാജാക്കന്മാർ നിസ്സംഗത പാലിക്കുകയും സൈന്യാധിപന്മാർ യഥാർഥ-അധികാരം കൈയടക്കി വയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
ജനങ്ങളുടെ 'ചെറിയച്ഛൻ' എന്നർഥമുള്ള ഷാ എന്ന പദവി, വീടു പോലെ പിതൃപ്രാമുഖ്യ ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള ഒരു കുടുംബമാണ് രാഷ്ട്രം എന്ന ആശയത്തെ ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു.
സാമാന്യമായ അർത്ഥത്തിൽ മുസ്ലീം രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ പാദുഷ ( ബാദ്ശാഹ് ), പാഷാ , ഷാ എന്നീ പേരുകളാണ് രാജസ്ഥാനത്തിന് നൽകിയിരുന്നത്.
ഇവിടെ രാജാവ് ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷകനാണ്.
റോമാക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം രാജത്വത്തെ സംബന്ധിച്ച സംബോധന അധികാരത്തിന്റെ ഭഷയിലായിരുന്നു.
പ്രാചീന റോമൻ റിപ്പബ്ലിക്കിൽ ഒരു പ്രത്യേക യുദ്ധത്തിൽ വിജയിയായ സൈനിക ജനറിന് ഇമ്പറേറ്റർ(imperator) എന്ന പേരു നൽകിയിരുന്നു.
ഇതിൽനിന്നാണ് എമ്പറർ (emperor) എന്ന പദം ആവിർഭവിച്ചത്.
ആക്രമണങ്ങളും കീഴടക്കലുകളുമാണ് ചക്രവർത്തിയുടെ യശസ്സ് ഉയർത്തുന്നത്.
മഹാനായ അൽക്സാണ്ടർ , ചെങ്കിസ്ഖാൻ , നെപ്പോളിയൻ എന്നീ ചക്രവർത്തിമാർ ആ പദത്തിന്റെ എല്ലാ സവിശേഷതകളുടെയും മൂർത്തീകരണങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
സ്വേച്ഛാപ്രഭുത്വം.
ഡെസ്പോട്ട് (Despot) എന്ന പദത്തിന് യജമാനൻ അഥവാ പ്രഭു എന്ന അർത്ഥമാണുണ്ടായിരുന്നത്.
പിൽക്കാലത്ത് ഇത് തങ്ങളുടെ മക്കളോ മരുമക്കളോ പ്രവശ്യാഗവർണർ ആയിരിക്കുമ്പോൾ അവർക്കു നൽകുന്ന ബഹുമതിബിരുദമായിത്തീർന്നു.
12 - ം ശ.
ത്തിന്റെ അവസാനം ഏഞ്ചലസ് എന്ന് ഇരട്ടപ്പേരുള്ള അലക്സിസ്  iii - മനാണ്  ഈ പദവി ആദ്യമായി സൃഷ്ടിക്കുകയും ചക്രവർത്തി കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത സ്ഥാനം അതിനു നൽകുകയും ചെയ്തതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പിൽക്കാലത്ത് ഈ പദത്തിന് സ്വേച്ഛാധിപതി അഥവാ അനിയന്ത്രിതാധിപതി എന്ന അർത്ഥമുണ്ടായി.
സങ്കുചിതമായ അർത്ഥത്തിൽ ഇതിന്റെ ആശയം നിഷ്ടുരശാസനം എന്നാണ്.
കാരണം അമിതാധികാരത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയും അതിന്റെ ദുരുപയോഗവും ഒന്നിനോടൊന്നു ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ് സ്വേച്ഛാധിപതി (Tyrant).
'ടൈറന്റ്' എന്ന ഗ്രീക്കു പദം ദുശകുനം പിടിച്ച ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
സ്വേച്ഛാദുർഭരണത്തെയാണ് ടിറനി എന്നു വിവക്ഷിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ആദ്യം അധികാരത്തിന്റെ പ്രയോക്താവ് എന്ന അർത്ഥം മാത്രമേ ഈപദത്തിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
നഗരങ്ങൾ ചെറുതും വേറിട്ടുള്ള ഭരണത്തിൻകീഴിലും ആയിരുന്നപ്പോൾ സ്വേച്ഛാധിപതിയുടെ ഭരണം എക്സിക്യൂട്ടീവ് മേയറുടേതുപോലെ ആയിരുന്നു.
ഇറ്റാലിയൻ നഗരങ്ങളിൽ ഇത്തരം ഭരണാധികാരികളെ പോഡെസ്റ്റ (podesta) എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു.
ആര്യൻഫ്യൂററിനെ (Fuhrer) പോലെ അദ്ദേഹവും കുലീനരെയും സമ്പന്നരെയും പ്രതിയോഗികളായി കണക്കാക്കി.
അവരെ അടിച്ചമർത്തുകയും കൊള്ളയടിക്കുകയും നാടുകടത്തുകയും ചെയ്യാമെന്നും കരുതിയിരുന്നു.
സ്വേച്ഛാധിപതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു പദമാണ് ഓട്ടോക്രാറ്റ് (Autocrat).
ഗ്രീക്കു സങ്കല്പമനുസരിച്ച്, വ്യക്തിപരമായ യോഗ്യതകൾഎന്തൊക്കെയായാലും അധികാരം വിനിയോഗിക്കുന്നതിനുള്ള തന്റെ അവകാശം (ദൈവികാനുമതിയാൽ ലഭിചത്) തന്നിൽതന്നെ നിക്ഷിപ്തമാക്കിയിരിക്കുന്നയാളാണ്  ഓട്ടോക്രാറ്റ്.
സർവാധിപതി (Dictator).
മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് സർവ അധികാരങ്ങളും നിക്ഷിപ്തമാക്കിക്കൊണ്ട് നിയമിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മജിസ്ട്രേറ്റിൽ നിന്നുമാണ് ഡിക്ടേറ്റർ എന്ന പദം ആവിർഭവിച്ചത്.
ലാറ്റിനിൽ ഈ പദത്തിന് അത്ര സൈനിക പ്രാധാന്യമില്ലായിരുന്നു.
സമൂഹമോ സവിശേഷ സാഹചര്യമോ നിർദ്ദേശിച്ചാലല്ലാതെ ഒരു സർവാധിപതിക്കും  ആധിപത്യം പുലർത്തൻ കഴിയില്ലെന്നാണ്  പരമ്പരാഗത ലാറ്റിൻധാരണ.
തിബര് ‍ നദീതീരത്തുള്ള പുരാതന ലാറ്റിന് ‍റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ ഈ പാരമ്പര്യത്തെ മുസോളിനിയും ഹിറ്റലറും പോലും മാനിച്ചിരുന്നുവെന്നു വാദിക്കുന്നവരുണ്ട്.
എത്ര തന്നെ കപടമായിട്ടാണെങ്കിലും ഔപചാരിക നടപടിക്രമങ്ങളുള്ള ജനഹിത പരിശോധനയിൽ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു അവർതങ്ങളുടെ അധികാരം വിനിയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഇത് പൂർവികരിൽനിന്നാർജിക്കുകയോ സന്തതികൾക്ക് കൈമാറുകയോ ചെയ്യുന്നതല്ല.
ഏകധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങൾ.
ഫ്രാൻസ് ആണ് യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ അതിശക്തമായ ഏകാധിപത്യം വളർന്നുവന്ന ആദ്യത്തെ രാജ്യം.
രാഷ്ട്രീയ സൈദ്ധാന്തികനായ ബൊദൊൻ തന്റെ കൃതികളിലൂടെ ഏകധിപത്യത്തെ ന്യായീകരിക്കുകയും അതിന് തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായ അടിത്തറ നൽകുകയും ചെയ്തു.
അതിശക്തമായ സൈന്യം ഏകധിപത്യത്തെ താങ്ങിനിറുത്തി.
16, 18, നൂറ്റാണ്ടുകളിൽഫ്രഞ്ചു രാജവാഴ്ച യൂറോപ്പിലെങ്ങും വ്യാപകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
രാജാവിന്റെ ദൈവികാനുമതിയെ സംബന്ധിച്ച സിദ്ധാന്തം അധികാര പ്രയോഗത്തിന് തുണയായിരുന്നു.
ദേശീയവാതികൾ പോലും ഏകാധിപതിയെ  രാഷ്ട്രനേതാവയി കരുതുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്തിൽഅഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
സ്പെയിൻ , പ്രഷ്യ , റഷ്യ , എന്നിവ ഫ്രഞ്ചുരീതിയിലുള്ള ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ മറ്റു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്.
ഭരണാധികാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രീകരണം, മതപരമായ അസഹിഷ്ണതയുടെ വളർച്ച, ആശയങ്ങളുടെ തകർച്ച്, ബുദ്ധിപരമായ തളർച്ച എന്നിവയിലൂടെയാണ് സ്പെയിനിൽ ഏകാധിപത്യം വളർന്നു വന്നത്.
സമ്പത്തികനില ഏറ്റവും സോചനീയമായി.
അഭിജാതവർഗവും പുരോഹിതരും നികുതിയിളവനുഭവിച്ചപ്പോൾ, നികുതി സംവിധാനം താണവർഗങ്ങളെ തളർത്തുകയും വ്യവസായങ്ങളെ മുരടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭരണാധികാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രീകരണം, സാമ്പത്തിക ക്ഷേമത്തിന്റെ ക്രമീകൃത വികസനം, സൈന്യത്തിനായി വന്തോതിൽസമ്പത്തിക വിഭവ വിനിയോഗം എന്നിവയായിരുന്നു പ്രഷ്യൻ ഏകധിപത്യത്തിന്റെ പ്രധാന നയങ്ങൾ.
സമ്പദ്ഘടന സൈന്യവത്കരിക്കപ്പെട്ടു.
ബ്യൂറോക്രസി വളർന്നു; ഭൂപ്രഭുക്കളുടെ മേധാവിത്വം ശാശ്വതീകരിക്കപ്പെട്ടു.