smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
കടന്നുപോകുന്ന പുരോഹിതനോട് അയാൾ തന്റെ പേരും ആൺകുട്ടിയുടെ പേരും പറയുന്നു, ഇത് പോലീസിന് സായുധ കൊള്ളയ്ക്ക് കുറ്റം ചുമത്താൻ അനുവദിക്കുന്നു - വീണ്ടും പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ, അയാൾക്ക് ജീവപര്യന്തം തടവ് ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന ഒരു വാചകം.
സത്യസന്ധമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ഒരു പുതിയ ഐഡന്റിറ്റി (മോൺസിയർ മഡലീൻ) സ്വീകരിക്കുന്നു.
അദ്ദേഹം പുതിയ നിർമ്മാണ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ അവതരിപ്പിക്കുകയും ഒടുവിൽ രണ്ട് ഫാക്ടറികൾ നിർമ്മിക്കുകയും പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും ധനികരിൽ ഒരാളായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജനകീയ പ്രശംസയാൽ, അദ്ദേഹം മോൺട്രൂയിൽ-സർ-മെർയുടെ മേയറായി നിയമിക്കപ്പെടുന്നു.
ഫാന്റൈന്റെ ശിക്ഷയിൽ ജാവെർട്ടിനെ നേരിടുന്നു, മറ്റൊരാളെ ജീവപര്യന്തം ജയിലിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ പോലീസിന് കീഴടങ്ങുന്നു, കൂടാതെ കോസെറ്റിനെ തെനാർഡിയേഴ്സിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.
ദരിദ്രരോടുള്ള ഉദാരമനസ്കത കാരണം പാരീസിൽ ജാവെർട്ട് കണ്ടെത്തിയ അദ്ദേഹം, അടുത്ത കുറച്ച് വർഷത്തേക്ക് ഒരു കോൺവെന്റിൽ തടവിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു.
മാരിയസിനെ തടവിൽ നിന്നും ബാരിക്കേഡിലെ മരണത്തിൽ നിന്നും അവൻ രക്ഷിക്കുന്നു, വിവാഹശേഷം മാരിയസിനും കൊസെറ്റിനും തന്റെ യഥാർത്ഥ വ്യക്തിത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അവരുമായി വീണ്ടും ഒന്നിക്കുന്നു, ബിഷപ്പിനും ഫാന്റൈനും നൽകിയ വാഗ്ദാനം പാലിച്ചു.
മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഫാന്റൈന്റെ പ്രതിച്ഛായയാണ് അദ്ദേഹം അവസാനമായി കാണുന്നത്.
ജാവർട്ട് – വാൽജീനെ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു മതഭ്രാന്തനായ പോലീസ് ഇൻസ്പെക്ടർ.
കുറ്റവാളിയായ ഒരു പിതാവിനും ജോത്സ്യയായ അമ്മയ്ക്കും ജയിലുകളിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം ഇരുവരെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ജയിലിൽ ഒരു ഗാർഡായി ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു, വാൽജീൻ ഭാഗമായ ചെയിൻ ഗ്യാങ്ങിന്റെ മേൽനോട്ടക്കാരനായി ഒരു കാലയളവ് ഉൾപ്പെടെ (ഇവിടെ വാൽജീന്റെ അപാരമായ ശക്തിയും അവൻ എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന് നേരിട്ട് കാണുന്നു).
ഒടുവിൽ, അദ്ദേഹം മോൺട്രൂയിൽ-സർ-മെറിൽ പോലീസ് സേനയിൽ ചേരുന്നു.
അദ്ദേഹം ഫാന്റൈനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും വാൽജീൻ/മാഡലീനുമായി സംഘർഷത്തിലേർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, അവർ ഫാന്റൈനെ മോചിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തോട് കൽപ്പിക്കുന്നു.
വാൽജീൻ തന്റെ സ്ക്വാഡിന് മുന്നിൽ ജാവർട്ടിനെ പുറത്താക്കുന്നു, പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച ജാവർട്ട്, ജീൻ വാൽജീനെ കണ്ടെത്തിയതായി പോലീസ് ഇൻസ്പെക്ടറോട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു.
ജീൻ വാൽജീൻ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ഒരാളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിനാൽ, അദ്ദേഹം തെറ്റാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറയപ്പെടുന്നു.
മറ്റുള്ളവരോട് കാണിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കഠിനമായി പെരുമാറാൻ കഴിയില്ലാത്തതിനാൽ, തന്നെ അപമാനകരമായി പിരിച്ചുവിടാൻ അദ്ദേഹം എം. മഡലീനോട് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.
യഥാർത്ഥ ജീൻ വാൽജീൻ കീഴടങ്ങുമ്പോൾ, ജാവെർട്ടിന് പാരീസ് പോലീസ് സേനയിലേക്ക് സ്ഥാനക്കയറ്റം ലഭിക്കുന്നു, അവിടെ അദ്ദ
േഹം വാൽജീനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജയിലിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.
വാൽജീൻ വീണ്ടും രക്ഷപ്പെട്ടതിനുശേഷം, ജാവെർട്ട് ഒരു അറസ്റ്റ് കൂടി നടത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഗോർബ്യൂ ഹൗസിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം വാൽജീനെ പിടികൂടാൻ പോകുന്നു, തെനാർഡിയേഴ്സിനെയും രക്ഷാധികാരി-മിനെറ്റിനെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.
പിന്നീട്, ബാരിക്കേഡിന് പിന്നിൽ രഹസ്യമായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, അയാളുടെ വ്യക്തിത്വം കണ്ടെത്തുന്നു.
വാൽജീൻ ജാവെർട്ടിനെ വധിക്കുന്നതായി നടിക്കുന്നു, പക്ഷേ അയാളെ വിട്ടയക്കുന്നു.
അടുത്തതായി അഴുക്കുചാലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന വാൽജീനെ ജാവെർട്ട് കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അയാൾക്ക് വീട്ടിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ സന്ദർശനം അനുവദിക്കുകയും തുടർന്ന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതിനുപകരം നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നിയമാനുസൃതമായ ഗതി അധാർമികമാണെന്ന തിരിച്ചറിവുമായി നിയമത്തോടുള്ള തന്റെ ഭക്തിയെ പൊരുത്തപ്പെടുത്താൻ ജാവെർട്ടിന് കഴിയില്ല.
ജയിലുകളിൽ സംഭവിക്കുന്ന വൃത്തികെട്ട സാഹചര്യങ്ങളും തടവുകാർ നേരിടുന്ന ദുരുപയോഗങ്ങളും വിവരിച്ചുകൊണ്ട് പോലീസ് പ്രിഫെക്റ്റിന് ഒരു കത്ത് എഴുതിയ ശേഷം, അദ്ദേഹം സീനിലേക്ക് ചാടി സ്വന്തം ജീവൻ എടുക്കുന്നു.
ഫാന്റൈൻ – മോൺട്രൂയിൽ-സർ-മെറിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും കൗമാരപ്രായത്തിൽ പാരീസിലേക്ക് താമസം മാറി.
ഈ ഗ്രിസെറ്റ് ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയോടൊപ്പം കാമുകൻ ഫെലിക്സ് തോലോമിയസ് ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഫാന്റൈൻ തന്റെ മകൾ കൊസെറ്റിനെ മോണ്ട്ഫെർമെയിൽ ഗ്രാമത്തിലെ സത്രം നടത്തിപ്പുകാരായ തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ സംരക്ഷണയിൽ വിടുന്നു.
അമ്മേ, തെനാർഡിയേഴ്സ് സ്വന്തം പെൺമക്കളെ കൊള്ളയടിക്കുകയും കൊസെറ്റിനെ പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഫാന്റൈൻ മോൺസിയൂർ മഡലീന്റെ ഫാക്ടറിയിൽ ജോലി കണ്ടെത്തുന്നു.
നിരക്ഷരയായ അവൾ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് തന്റെ പേരിൽ തെനാർഡിയേഴ്സിന് കത്തുകൾ എഴുതിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരു വനിതാ സൂപ്പർവൈസർ താൻ ഒരു അവിവാഹിതയായ അമ്മയാണെന്ന് കണ്ടെത്തി അവളെ പിരിച്ചുവിടുന്നു.
തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ ആവർത്തിച്ചുള്ള പണ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനായി, അവൾ തന്റെ മുടിയും രണ്ട് മുൻ പല്ലുകളും വിൽക്കുകയും വേശ്യാവൃത്തിയിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവൾ രോഗിയാകുന്നു.
തന്നെ അപമാനിക്കുന്ന പേരുകൾ വിളിച്ച് മഞ്ഞ് വിതറിയ ഒരാളെ ആക്രമിച്ചതിന് ജാവെർട്ട് അവളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ വാൽജീൻ അവളുടെ ദുരവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
അയാൾ അവളെ ഒരു ആശുപത്രിയിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.
അവളുടെ രോഗം അവളെ വളരെ ദുർബലയാക്കി, ആശുപത്രി മുറിയിൽ വാൽജീനുമായി ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ജാവെർട്ട്, വാൽജീൻ ഒരു കുറ്റവാളിയാണെന്നും കൊസെറ്റിനെ അവളുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ലെന്നും വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ (ജീൻ വാൽജീന്റെ സമീപകാല അസാന്നിധ്യം തന്റെ മകളെ അവളുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നതുകൊണ്ടാണെന്ന തെറ്റായ വിശ്വാസത്തെ ഡോക്ടർ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം).
കോസെറ്റ് (ഔപചാരികമായി യൂഫ്രാസി, "ദി ലാർക്ക്" എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, മാഡമോയിസെല്ലെ ലാനോയർ, ഉർസുല) – ഫാന്റൈന്റെയും തോലോമിയസിന്റെയും അവിഹിത മകൾ.
ഏകദേശം മൂന്ന് വയസ്സ് മുതൽ എട്ട് വയസ്സ് വരെ, അവളെ മർദ്ദിക്കുകയും തെനാർഡിയേഴ്സിന് വേണ്ടി ഒരു തൊഴിലാളിയായി ജോലി ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവളുടെ അമ്മ മരിച്ചതിനുശേഷം, വാൽജീൻ അവളെ തെനാർഡിയേഴ്സിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് തന്റെ മകളെപ്പോലെ പരിപാലിക്കുന്നു.
പാരീസ് കോൺവെന്റിലെ കന്യാസ്ത്രീകൾ അവളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
അവൾ വളർന്നു വളരെ സുന്ദരിയായി മാറുന്നു.
അവൾ മാരിയസ് പോണ്ട്മെർസിയുമായി പ്രണയത്തിലാകുകയും നോവലിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത് അദ്ദേഹത്തെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മാരിയസ് പോണ്ട്മെർസ – ഫ്രണ്ട്സ് ഓഫ് ദി എബിസിയുമായി അയഞ്ഞ ബന്ധമുള്ള ഒരു യുവ നിയമ വിദ്യാർത്ഥി.
തന്റെ പിതാവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ തത്വങ്ങൾ പങ്കിടുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ രാജകീയ മുത്തച്ഛനായ മോൺസിയൂർ ഗില്ലെനോർമണ്ടുമായി ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുള്ള ബന്ധത്തിലാണ്.
വാൽജീൻ അവളെ ലണ്ടനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയെന്ന് വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം കൊസെറ്റുമായി പ്രണയത്തിലാകുകയും ബാരിക്കേഡുകളിൽ പോരാടുകയും ചെയ്യുന്നു.
താനും കൊസെറ്റും വിവാഹിതരായ ശേഷം, തെനാർഡിയറെ ഒരു തട്ടിപ്പുകാരനായി അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുകയും ഫ്രാൻസ് വിടാൻ പണം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
എപോണിൻ (ജോണ്ട്രെറ്റ് പെൺകുട്ടി) - തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ മൂത്ത മകൾ.
കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോൾ, മാതാപിതാക്കളാൽ ലാളിക്കപ്പെടുകയും കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ കൗമാരത്തിലെത്തുമ്പോൾ അവൾ ഒരു തെരുവുനായയായി മാറുന്നു.
പണം സമ്പാദിക്കുന്നതിനായി അവൾ പിതാവിന്റെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലും യാചനാ പദ്ധതികളിലും പങ്കെടുക്കുന്നു.
അവൾ മാരിയസുമായി അന്ധമായി പ്രണയത്തില
ാകുന്നു.
മാരിയസിന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം, അവൾ വാൽജീന്റെയും കൊസെറ്റിന്റെയും വീട് കണ്ടെത്തി ദുഃഖത്തോടെ അവനെ അവിടേക്ക് നയിക്കുന്നു.
മാരിയസ് കൊസെറ്റിനെ കാണാൻ അവിടേക്ക് പോകുന്ന ഒരു സമയത്ത്, വീട് കൊള്ളയടിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവളുടെ പിതാവ് പാട്രൺ-മിനെറ്റിനെയും ബ്രൂജോൺ നെയും അവൾ തടയുന്നു.
ഒരു ആൺകുട്ടിയുടെ വേഷം ധരിച്ച ശേഷം, താനും മാരിയസും ഒരുമിച്ച് അവിടെ മരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച് അവൾ മാരിയസിനെ ബാരിക്കേഡുകളിലേക്ക് പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, അവന്റെ മുമ്പിൽ മരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ അവനെ വെടിവയ്ക്കുന്നത് തടയാൻ അവൾ കൈ നീട്ടുന്നു; വെടിയുണ്ട അവളുടെ കൈയിലൂടെയും പുറകിലൂടെയും കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവൾക്ക് മാരകമായി പരിക്കേറ്റു.
അവൾ മരിക്കുമ്പോൾ, ഇതെല്ലാം മാരിയസിനോട് ഏറ്റുപറയുകയും കോസെറ്റിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
മാരിയസിനോടുള്ള അവളുടെ അവസാന അഭ്യർത്ഥന, അവൾ കടന്നുപോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിക്കണമെന്നാണ്.
അവൻ അവളുടെ അഭ്യർത്ഥന നിറവേറ്റുന്നത് അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള പ്രണയ വികാരങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവളുടെ കഠിനമായ ജീവിതത്തോടുള്ള സഹതാപം കൊണ്ടാണ്.
മോൺസിയൂർ തേനാർഡിയറും മാഡം തേനാർഡിയറും (ജോണ്ട്രെറ്റ്സ്, എം. ഫാബന്റോ, എം. തേനാർഡ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ചില വിവർത്തനങ്ങൾ അവരെ തെനാർഡീസ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു) – ഭർത്താവും ഭാര്യയും, അഞ്ച് കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കൾ: രണ്ട് പെൺമക്കൾ, എപോണിൻ, അസെൽമ, മൂന്ന് ആൺമക്കൾ, ഗാവ്രോച്ചെ , പേരില്ലാത്ത രണ്ട് ഇളയ ആൺമക്കൾ.
സത്രം നടത്തിപ്പുകാരെന്ന നിലയിൽ, അവർ കുട്ടിയായിരിക്കെ കൊസെറ്റിനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുകയും വാൽജീൻ കൊസെറ്റിനെ കൊണ്ടുപോകുന്നതുവരെ അവളുടെ പിന്തുണയ്ക്കായി ഫാന്റൈനിൽ നിന്ന് പണം കൈപ്പറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവർ പാപ്പരാകുകയും ജോണ്ട്രെറ്റ് എന്ന പേരിൽ പാരീസിലെ ഗോർബ്യൂ ഹൗസ് എന്ന വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറ്റുകയും മാരിയസിന് അടുത്തുള്ള മുറിയിൽ താമസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭർത്താവ് പാട്രൺ-മിനെറ്റ് എന്ന ക്രിമിനൽ ഗ്രൂപ്പുമായി സഹവസിക്കുകയും മാരിയസ് വാൽജീനെ തടയുന്നതുവരെ കൊള്ളയടിക്കാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജാവെർട്ട് ദമ്പതികളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.
ഭാര്യ ജയിലിൽ മരിക്കുന്നു.
വാൽജീന്റെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ഉപയോഗിച്ച് ഭർത്താവ് മാരിയസിനെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, പക്ഷേ മാരിയസ് പണം നൽകി രാജ്യം വിടുകയും അയാൾ അമേരിക്കയിൽ അടിമക്കച്ചവടക്കാരനായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗാവ്‌റോച്ചെ – തെനാർഡിയേഴ്‌സിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മധ്യസ്ഥനും മൂത്ത മകനുമാണ്.
ബാസ്റ്റില്ലിന് പുറത്ത് ഒരു ആന പ്രതിമയുടെ ഉള്ളിൽ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന അദ്ദേഹം ഒരു തെരുവ് അർച്ചിൻ ആയി ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്നു.
തന്റെ രണ്ട് ഇളയ സഹോദരന്മാർ തന്നോട് ബന്ധമുള്ളവരാണെന്ന് അറിയാതെ അദ്ദേഹം അവരെ കുറച്ചുനേരം പരിപാലിക്കുന്നു.
ബാരിക്കേഡുകളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും മരിച്ച നാഷണൽ ഗാർഡ്‌സ്മാൻമാരിൽ നിന്ന് വെടിയുണ്ടകൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനിടെ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബിഷപ്പ് മിറിയൽ – ഡിഗ്‌നെ ബിഷപ്പ് (മുഴുവൻ പേര് ചാൾസ്-ഫ്രാങ്കോയിസ്-ബിയൻ‌വെനു മിറിയൽ, മോൺസീഗ്നൂർ ബിൻ‌വെനു എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) – നെപ്പോളിയനുമായി യാദൃശ്ചികമായി കണ്ടുമുട്ടിയതിന് ശേഷം ബിഷപ്പായി സ്ഥാനക്കയറ്റം ലഭിച്ച ഒരു ദയാലുവായ വൃദ്ധ പുരോഹിതൻ.
വാൽജീൻ അയാളിൽ നിന്ന് കുറച്ച് വെള്ളി മോഷ്ടിച്ച ശേഷം, അറസ്റ്റിൽ നിന്ന് അയാളെ രക്ഷിക്കുകയും, വഴികൾ മാറ്റാൻ അവനെ പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എബിസിയുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ
ഒരു വിപ്ലവ വിദ്യാർത്ഥി ക്ലബ്.
ഫ്രഞ്ചിൽ, "ABC" എന്ന അക്ഷരങ്ങൾ "അബസിഡഡ്" എന്ന ഫ്രഞ്ച് പദമായ abaissés എന്നതിന് സമാനമായി ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു.
Bahorel - പാരീസിലെ വിദ്യാർത്ഥി കഫേകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കർഷക പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഡാൻഡി, അലസൻ.
Combeferre - വിപ്ലവത്തിന്റെ തത്ത്വചിന്തയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥി.
Courfeyrac - ഫ്രണ്ട്സ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ കേന്ദ്രമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നിയമ വിദ്യാർത്ഥി.
അദ്ദേഹം മാന്യനും, ഊഷ്മളനും, മാരിയസിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരനുമാണ്.
Enjolras - പാരീസ് കലാപംയിലെ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ നേതാവ്.
ദൃഢനിശ്ചയവും ആകർഷകവുമായ ഒരു യുവാവായ അദ്ദേഹം റിപ്പബ്ലിക്കൻ തത്വങ്ങളോടും പുരോഗതിയുടെ ആശയത്തോടും ആവേശപൂർവ്വം പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനാണ്.
ബാരിക്കേഡ് വീണതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തെയും ഗ്രാന്റൈറിനെയും നാഷണൽ ഗാർഡുകൾ വധിക്കുന്നു.
Feuilly – അനാഥനായ ആരാധക നിർമ്മാതാവ് , സ്വയം എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിച്ച ഒരു വികാരഭരിതനായ പോളോനോഫൈൽ .
ഫ്രണ്ട്സിലെ വിദ്യാർത്ഥിയല്ലാത്ത ഒരേയൊരു അംഗമാണ് അദ്ദേഹം.
ഗ്രാന്റൈർ ("R") - വിപ്ലവത്തിൽ താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത ഒരു മദ്യപാനി.
അശുഭാപ്തിവിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അദ്ദേഹം ഒടുവിൽ റിപ്പബ്ലിക്കിൽ വിശ്വസിക്കുന്നയാളായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അദ്ദേഹം ബഹുമാനിക്കുന്ന എൻജോൾറാസിനൊപ്പം മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജീൻ പ്രൂവൈർ (ജെഹാനും) - ഇറ്റാലിയൻ, ലാറ്റിൻ, ഗ്രീക്ക്, ഹീബ്രു ഭാഷകളിൽ അറിവുള്ളതും മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ താൽപ്പര്യമുള്ളതുമായ ഒരു റൊമാന്റിക് ജോളി – ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് അസാധാരണമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളുള്ള ഒരു മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥി.
അദ്ദേഹം ഒരു ഹൈപ്പോകോൺഡ്രിയാക്ക് ആണ്, ഫ്രണ്ട്സിലെ ഏറ്റവും സന്തുഷ്ടൻ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
Lesgle'' (Lègle, Laigle, L'Aigle [ The Eagle ], അല്ലെങ്കിൽ Bossuet എന്നിവയും) – ഗ്രൂപ്പിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ അംഗം.
നിർഭാഗ്യവാനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ലെസ്ഗിൾ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വയസ്സിൽ കഷണ്ടി വരാൻ തുടങ്ങുന്നു.
മാരിയസിനെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ലെസ്ഗിളാണ്.
മൈനർ അസെൽമ – തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ ഇളയ മകൾ.
അവളുടെ സഹോദരി എപോണിനെ പോലെ, അവൾ കുട്ടിക്കാലത്ത് കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുകയും പ്രായമാകുമ്പോൾ ദരിദ്രയാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
വാൽജീനിനെ തന്റെ പിതാവ് കൊള്ളയടിക്കുന്നത് പരാജയപ്പെട്ടതിൽ അവൾ പങ്കാളിയാകുന്നു.
മാരിയസിന്റെയും കോസെറ്റിന്റെയും വിവാഹദിനത്തിൽ, പിതാവിന്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം അവൾ വാൽജീനിനെ പിന്തുടർന്നു.
നോവലിന്റെ അവസാനം അവൾ പിതാവിനൊപ്പം അമേരിക്കയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നു.
ബമാറ്റബോയിസ് – ഫാന്റൈനെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന ഒരു അലസനും പിന്നീട് ചാമ്പ്മാത്തിയുവിന്റെ വിചാരണയിൽ ജൂറിയറുമായി (മ്ലെ) ബാപ്റ്റിസ്റ്റൈൻ മിറിയൽ – ബിഷപ്പ് മിറിയലിന്റെ സഹോദരി.
അവൾ തന്റെ സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബ്ലാഷെവെല്ലെ – മൊണ്ടൗബനിൽ നിന്നുള്ള പാരീസിലെ ഒരു ധനിക വിദ്യാർത്ഥി.
അദ്ദേഹം ഫെലിക്സ് തോലോമിയസിന്റെ സുഹൃത്താണ്, ഫാന്റൈന്റെ സുഹൃത്തായ ഫേവറിറ്റുമായി പ്രണയത്തിലാകുന്നു.
ബൗഗൺ, മാഡം (മാഡം ബർഗൺ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു) – ഗോർബ്യൂ ഹൗസിന്റെ വീട്ടുജോലിക്കാരി ബ്രെവെറ്റ് – വാൽജീനെ അവിടെ അറിയാവുന്ന ഒരു മുൻ കുറ്റവാളി; വാൽജീനിന് ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം മോചിതനായി.
1823-ൽ, അജ്ഞാതമായ ഒരു കുറ്റകൃത്യത്തിന് അദ്ദേഹം അറാസിലെ ജയിലിൽ കഴിയുകയാണ്.
ചാമ്പ്മാത്തിയു യഥാർത്ഥത്തിൽ വാൽജീൻ ആണെന്ന് ആദ്യമായി അവകാശപ്പെടുന്നത് അദ്ദേഹമാണ്.
അദ്ദേഹം നെയ്ത, ചെക്കർഡ് സസ്പെൻഡറുകൾ ധരിച്ചിരുന്നു.
ബ്രൂജോൺ – ഒരു കൊള്ളക്കാരനും കുറ്റവാളിയും.
എം. തെനാർഡിയറുമായും പാട്രൺ-മിനെറ്റ് സംഘവുമായും (ഗോർബ്യൂ കവർച്ച, റൂ പ്ലൂമെറ്റിലെ കവർച്ച ശ്രമം പോലുള്ളവ) കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം പങ്കെടുക്കുന്നു.
ബ്രൂജോണിനെ "ഒരു ഉന്മേഷദായകനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ, വളരെ കൗശലക്കാരനും വളരെ സമർത്ഥനും, വ്യസനപരവും സങ്കടകരവുമായ ഒരു വ്യക്തി" എന്ന് രചയിതാവ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
ചാംപ്മാതിയു - ആപ്പിൾ മോഷ്ടിച്ചതിന് പിടിക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷം വാൽജീൻ എന്ന് തെറ്റായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഒരു അലഞ്ഞുതിരിയുന്നയാൾ ചെനിൽഡിയു - ടൗലോണിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ജീവപര്യന്തം തടവുകാരൻ.
അവനും വാൽജീനും അഞ്ച് വർഷമായി ചങ്ങലയിൽ ഇണകളായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ തീക്കനൽ നിറഞ്ഞ ഒരു ചാഫിംഗ് ഡിഷിൽ തോളിൽ വച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ജീവപര്യന്തം തടവുകാരന്റെ ബ്രാൻഡായ TFP ( travaux forcés à perpetuité , "ജീവനുവേണ്ടി നിർബന്ധിത തൊഴിൽ") നീക്കം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടു.
ചെറുതും നൂലുകളുള്ളതും എന്നാൽ ഊർജ്ജസ്വലവുമായ ഒരു മനുഷ്യനായിട്ടാണ് അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
കൊച്ചെപൈൽ - ടൗലോണിൽ നിന്നുള്ള മറ്റ
ൊരു ജീവപര്യന്തം തടവുകാരൻ.
പൈറീനീസിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഇടയനായിരുന്നു അദ്ദേഹം, കള്ളക്കടത്തുകാരനായി മാറി.
മണ്ടനായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, കൈയിൽ ഒരു പച്ചകുത്തൽ ഉണ്ട്, 1 മാർച്ച് 1815 .
കേണൽ ജോർജ്ജ് പോണ്ട്മെർസി - മാരിയസിന്റെ പിതാവും നെപ്പോളിയന്റെ സൈന്യത്തിലെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനും.
വാട്ടർലൂവിൽ പരിക്കേറ്റ പോണ്ട്മെർസി തെറ്റായി വിശ്വസിക്കുന്നു, എം. തെനാർഡിയർ തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചു.
ഈ വലിയ കടത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം മാരിയസിനോട് പറയുന്നു.
അദ്ദേഹം മാരിയസിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു, എം. ഗില്ലെനോർമണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, മാരിയസിനെ ദൂരെ നിന്ന് നോക്കാൻ വേണ്ടി ഞായറാഴ്ച പള്ളിയിലെ ഒരു തൂണിന് പിന്നിൽ അദ്ദേഹം നിരന്തരം ഒളിച്ചിരിക്കും.
നെപ്പോളിയൻ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ബാരൺ ആക്കി, പക്ഷേ അടുത്ത ഭരണകൂടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാരണിയെയോ കേണൽ എന്ന നിലയെയോ അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു, പകരം അദ്ദേഹത്തെ ഒരു കമാൻഡന്റ് ആയി മാത്രമേ പരാമർശിക്കുന്നുള്ളൂ.
പുസ്തകം സാധാരണയായി അദ്ദേഹത്തെ "കേണൽ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഡാലിയ - പാരീസിലെ ഒരു യുവ ഗ്രിസെറ്റ്, ഫേവറിറ്റ്, സെഫിൻ എന്നിവരോടൊപ്പം ഫാന്റൈന്റെ തയ്യൽക്കാരി സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിലെ അംഗം.
ഫെലിക്സ് തോലോമിയസിന്റെ സുഹൃത്ത് ലിസ്റ്റോളിയറുമായി അവൾ പ്രണയത്തിലാകുന്നു.
Fameuil – പാരീസിലെ ഒരു ധനികയായ വിദ്യാർത്ഥിനി, യഥാർത്ഥത്തിൽ ലിമോജസിൽ നിന്നുള്ളയാളാണ്.
ഫെലിക്സ് തോലോമിയസിന്റെ സുഹൃത്തായ അദ്ദേഹം ഫാന്റൈന്റെ സുഹൃത്ത് സെഫൈനുമായി പ്രണയത്തിലാകുന്നു.
ഫൗഷെലെവെന്റ് – വാൽജീൻ (എം. മഡലീൻ ആയി) ഒരു വണ്ടിക്കടിയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോകുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പരാജയപ്പെട്ട ബിസിനസുകാരൻ.
വാൽജീൻ അദ്ദേഹത്തിന് പാരീസ് കോൺവെന്റിൽ ഒരു തോട്ടക്കാരനായി ജോലി നൽകുന്നു, അവിടെ ഫൗഷെലെവെന്റ് പിന്നീട് വാൽജീനും കൊസെറ്റിനും അഭയം നൽകുകയും വാൽജീനെ തന്റെ സഹോദരനായി വേഷമിടാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രിയപ്പെട്ടവൻ – പാരീസിലെ ഒരു യുവ ഗ്രിസെറ്റ് , ഫാന്റൈന്റെ തയ്യൽക്കാരി സുഹൃത്തുക്കളുടെ (സെഫൈനും ഡാലിയയും ഉൾപ്പെടെ) ഗ്രൂപ്പിന്റെ നേതാവുമാണ്.
അവൾ സ്വതന്ത്രയും ലോകത്തിന്റെ വഴികളിൽ നല്ല അറിവുള്ളവളുമാണ്, മുമ്പ് ഇംഗ്ലണ്ടിലായിരുന്നു.
ഫെലിക്സ് തോലോമിയസിന്റെ സുഹൃത്തായ ബ്ലാഷെവല്ലെയെ അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും മറ്റൊരാളുമായി പ്രണയത്തിലാണെങ്കിലും, ഒരു ധനികനെ പ്രണയിക്കുന്നതിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാൻ അവൾ അവനുമായി ഒരു ബന്ധം നിലനിർത്തുന്നു.
ഗില്ലെനോർമണ്ട്, മാഡെമോയ്‌സെല്ലെ - അവൾ താമസിക്കുന്ന എം. ഗില്ലെനോർമണ്ടിന്റെ മകൾ.
അവളുടെ പരേതയായ അർദ്ധസഹോദരി (മറ്റൊരു വിവാഹത്തിൽ നിന്നുള്ള എം. ഗില്ലെനോർമണ്ടിന്റെ മകൾ) മാരിയസിന്റെ അമ്മയായിരുന്നു.
ഗില്ലെനോർമണ്ട്, മോൺസിയർ - മാരിയസിന്റെ മുത്തച്ഛൻ.
ഒരു രാജവാഴ്ചക്കാരനായ അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങളിൽ മാരിയസുമായി കടുത്ത വിയോജിപ്പിലാണ്, അവർക്ക് നിരവധി വാദങ്ങളുണ്ട്.
മാരിയസിനെ തന്റെ പിതാവ് കേണൽ ജോർജ്ജ് പോണ്ട്മെർസി സ്വാധീനിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നു.
ആശയങ്ങളുടെ പേരിൽ അദ്ദേഹവുമായി നിരന്തരം സംഘർഷത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ ചെറുമകനെ വാത്സല്യത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
തിയോഡ്യൂൾ ഗില്ലെനോർമണ്ട് - സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥനും മാരിയസിന്റെ കസിനും.
മാരിയസിനെ അവരുടെ മുത്തച്ഛന്റെ വാത്സല്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ അദ്ദേഹം അർദ്ധമനസ്സോടെയും പരാജയപ്പെട്ടതുമായ ശ്രമം നടത്തുന്നു. ' ലിസ്റ്റോലിയർ' – കാഹോർസിൽ നിന്നുള്ള പാരീസിലെ ഒരു ധനിക വിദ്യാർത്ഥി.
ഫെലിക്സ് തോലോമിയസിന്റെ സുഹൃത്തായ അദ്ദേഹം ഫാന്റൈന്റെ സുഹൃത്ത് ഡാലിയയുമായി പ്രണയത്തിലാകുന്നു.
മബ്യൂഫ് - കേണൽ പോണ്ട്മെർസിയുടെ സുഹൃത്തും വൃദ്ധയുമായ ഒരു പള്ളി വാർഡനും.
കേണലിന്റെ മരണശേഷം മകൻ മാരിയസുമായി സൗഹൃദത്തിലാകുകയും പിതാവ് തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മബ്യൂഫിന് സസ്യങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും ഇഷ്ടമാണ്, പക്ഷേ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വൈദ്യചികിത്സയ്ക്ക് പണം നൽകുന്നതിനായി തന്റെ പുസ്തകങ്ങളും പ്രിന്റുകളും വിൽക്കുന്നു.
മുറ്റത്ത് ഒരു പേഴ്സ് കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, മബ്യൂഫ് അത് പോലീസിന് നൽകുന്നു.
തന്റെ അവസാന പുസ്തകം വിറ്റ ശേഷം, കലാപത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളോടൊപ്പം ചേരുന്നു.
ബാരിക്കേഡിന് മുകളിൽ പതാക ഉയർത്തി വെടിയേറ്റ് മരിക്കുന്നു.
മഗ്ലോയർ, മാഡം - ബിഷപ്പ് മിറിയലിന്റെയും സഹോദരിയുടെയും വീട്ടുജോലിക്കാരൻ മഗ്നോൺ - എം. ഗില്ലെനോർമണ്ടിന്റെ മുൻ സേവകനും തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ സുഹൃത്തും.
എം. ഗില്ലെനോർമണ്ടിൽ നിന്ന് തന്റെ രണ്ട് അവിഹിത പുത്രന്മാർക്ക് ശിശു സംരക്ഷണ പേയ്‌മെന്റുകൾ അവൾ സ്വീകരിച്ച
ിരുന്നു, അവർക്ക് അദ്ദേഹം ജന്മം നൽകിയതായി അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു.
ഒരു പകർച്ചവ്യാധിയിൽ മക്കൾ മരിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ വരുമാനം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി അവർ അവരെ തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ രണ്ട് ഇളയ ആൺമക്കളെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു.
തെനാർഡിയേഴ്സിന് പേയ്‌മെന്റുകളുടെ ഒരു ഭാഗം ലഭിക്കുന്നു.
ഗോർബ്യൂ കവർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്തതിന് അവർ തെറ്റായി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
മദർ ഇന്നസെന്റ് (മാർഗറൈറ്റ് ഡി ബ്ലെമൂർ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) – പെറ്റിറ്റ്-പിക്പസ് കോൺവെന്റിന്റെ പ്രിയോറസ് രക്ഷാധികാരി-മിനെറ്റ് – ഗോർബ്യൂ ഹൗസിൽ വാൽജീനെതിരെ തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ പതിയിരുന്നാക്രമണത്തിലും റൂ പ്ലൂമെറ്റിൽ നടന്ന കവർച്ചശ്രമത്തിലും സഹായിക്കുന്ന കൊള്ളക്കാരുടെ ഒരു ക്വാർട്ടറ്റ്.
മോണ്ട്പർണാസെ, ക്ലാക്വസസ്, ബാബെറ്റ്, ഗുയുലെമർ എന്നിവരാണ് സംഘത്തിലുള്ളത്.
ഗോർബ്യൂ കവർച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ജയിലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന വണ്ടിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ക്ലാക്വസസ്, "ലെ കാബക്" എന്ന മറവിൽ വിപ്ലവത്തിൽ ചേരുകയും സാധാരണക്കാരെ വെടിവച്ചതിന് എൻജോൾറാസ് വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പെറ്റിറ്റ് ഗെർവൈസ് - ഒരു നാണയം താഴെയിടുന്ന ഒരു സഞ്ചാരിയായ സാവോയാർഡ് ആൺകുട്ടി.
ഇപ്പോഴും ക്രിമിനൽ മനസ്സുള്ള വാൽജീൻ, നാണയത്തിൽ കാൽ വയ്ക്കുകയും അത് തിരികെ നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സിസ്റ്റർ സിംപ്ലൈസ് - ഫാന്റൈനെ രോഗശയ്യയിൽ പരിചരിക്കുകയും വാൽജീനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ജാവെർട്ടിനോട് കള്ളം പറയുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രശസ്തയായ സത്യസന്ധയായ കന്യാസ്ത്രീ.
ഫെലിക്സ് തോലോമിയസ് - ഫാന്റൈന്റെ കാമുകനും കോസെറ്റിന്റെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ പിതാവുമാണ്.
പാരീസിലെ ഒരു ധനികനും സ്വാർത്ഥനുമായ വിദ്യാർത്ഥിനി, ടൗലൗസിൽ നിന്നുള്ളയാളാണ്, മകൾക്ക് രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒടുവിൽ ഫാന്റൈനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
ടൗസെന്റ് - വാൽജീന്റെയും കോസെറ്റിന്റെയും പാരീസിലെ വേലക്കാരി.
അവൾക്ക് നേരിയ വിക്ക് ഉണ്ട്.
രണ്ട് കൊച്ചുകുട്ടികൾ - തെനാർഡിയേഴ്സിന്റെ പേരിടാത്ത രണ്ട് ഇളയ പുത്രന്മാർ, അവരുടെ മരിച്ച രണ്ട് പുത്രന്മാർക്ക് പകരമായി അവർ മാഗ്നോണിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.
തെരുവുകളിൽ താമസിക്കുന്ന അവർ ഗാവ്‌റോച്ചെയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു, അവർ തന്റെ സഹോദരങ്ങളാണെന്ന് അയാൾക്ക് അറിയില്ല, പക്ഷേ അവരെ തന്റെ സഹോദരന്മാരെപ്പോലെയാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്.
ഗാവ്‌റോച്ചെയുടെ മരണശേഷം, ലക്സംബർഗ് ഗാർഡനിലെ ഒരു ജലധാരയിൽ ഒരു ബൂർഷ്വാ മനുഷ്യൻ ഫലിതങ്ങൾക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുത്ത റൊട്ടി അവർ വീണ്ടെടുക്കുന്നു.
സെഫിൻ – പാരീസിലെ ഒരു യുവ ഗ്രിസെറ്റ് ഫേവറിറ്റും ഡാലിയയും ചേർന്ന് ഫാന്റൈന്റെ തയ്യൽക്കാരി സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിലെ അംഗമാണ്.
ഫെലിക്സ് തോലോമിയസിന്റെ സുഹൃത്ത് ഫാമുയിലുമായി അവൾ പ്രണയത്തിലാകുന്നു.
ആഖ്യാതാവ്
ഹ്യൂഗോ ആഖ്യാതാവിന് ഒരു പേര് നൽകുന്നില്ല, കൂടാതെ നോവലിന്റെ രചയിതാവിനെ തിരിച്ചറിയാൻ വായനക്കാരനെ അനുവദിക്കുന്നു.
ആഖ്യാതാവ് ഇടയ്ക്കിടെ ആഖ്യാനത്തിലേക്ക് സ്വയം കുത്തിവയ്ക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ആഖ്യാനത്തിന്റെ സമയത്തിന് പുറത്തുള്ള വസ്തുതകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നു, താൻ പൂർണ്ണമായും ഫിക്ഷനല്ല, ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ വിവരിക്കുകയാണെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
വാട്ടർലൂ എന്ന തന്റെ വിവരണം അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, യുദ്ധക്കളത്തോടുള്ള ആഖ്യാതാവിന്റെ സമീപകാല സമീപനത്തെ വിവരിക്കുന്ന നിരവധി ഖണ്ഡികകളോടെയാണ്: "കഴിഞ്ഞ വർഷം (1861), മെയ് മാസത്തിലെ മനോഹരമായ ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ, ഒരു സഞ്ചാരി, ഈ കഥ പറയുന്ന വ്യക്തി, നിവെല്ലസിൽ നിന്ന് വരികയായിരുന്നു..." 1832-ലെ തെരുവ് പോരാട്ടത്തിനിടെ "[ഒരു] നിരീക്ഷകൻ, ഒരു സ്വപ്നജീവി, ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ രചയിതാവ്" എങ്ങനെയാണ് ഏറ്റുമുട്ടലിൽ അകപ്പെട്ടതെന്ന് ആഖ്യാതാവ് വിവരിക്കുന്നു: "വെടിയുണ്ടകളിൽ നിന്ന് അവനെ സംരക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം കടകളെ വേർതിരിക്കുന്ന രണ്ട് പകുതി നിരകളുടെ വീർപ്പുമുട്ടൽ മാത്രമായിരുന്നു; ഏകദേശം അരമണിക്കൂറോളം അദ്ദേഹം ഈ അതിലോലമായ സാഹചര്യത്തിൽ തുടർന്നു."
ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, "തന്റെ ചെറുപ്പത്തിലെ പാരീസിനെ... അത് ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ" വിവരിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാരന്റെ ധാരണയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ - "സ്വയം പരാമർശിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയിൽ ഖേദിക്കുന്ന ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ രചയിതാവ്" - കടന്നുകയറിയതിന് അദ്ദേഹം ക്ഷമാപണം നടത്തുന്നു.
പ്രവാസത്തിൽ നിന്ന് എഴുതിയ ഒരു സ്വയം ഛായാചിത്രമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലിക വായനക്കാർ തിരിച്ചറിയുന്ന മുൻകാല സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ധ്യാനം ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു: "നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ, നിങ്ങളുടെ രക്തത്തിന്റെ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗം, ആ നടപ്പാതകളിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു."
"ഒരു ഹെയർഡ്രെസ്സറുടെ കടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ഒരു വെടിയുണ്ട തുളച്ചുകയറി... തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന ഒരു പിച്ചള ഷേവിംഗ് ഡിഷ് തുളച്ചുകയറി. ഈ തുളച്ച ഷേവിംഗ് ഡിഷ് 1848-ൽ, മാർക്കറ്റിന്റെ തൂണുകളുടെ മൂലയിലുള്ള റൂ ഡു കോൺട്രാറ്റ്-സോഷ്യലിൽ ഇപ്പോഴും കാണാമായിരുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു.
ബാരിക്കേഡുകളിൽ പോലീസിന്റെ ഇരട്ട ഏജന്റുമാരുടെ തെളിവായി, അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു, "ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ രചയിതാവിന്റെ കൈകളിൽ, 1848-ൽ, ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യേക റിപ്പോർട്ട് 1832-ൽ പോലീസ് പ്രിഫെക്റ്റിന് നൽകിയിരുന്നു."
സമകാലിക സ്വീകരണം
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഫ്രാൻസിലെ മുൻനിര കവികളിൽ ഒരാളായി വിക്ടർ ഹ്യൂഗോ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, നോവലിന്റെ ആവിർഭാവം ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന ഒരു സംഭവമായിരുന്നു.
ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് 1860 ഏപ്രിലിൽ തന്നെ അതിന്റെ വരാനിരിക്കുന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഹ്യൂഗോ തന്റെ പ്രസാധകരെ തന്റെ കഥ സംഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കുകയും പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് മുമ്പ് ഉദ്ധരണികൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അനുമതി നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ മുൻകാല വിജയങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരോട് നിർദ്ദേശിച്ചു.
ലെസ് മിസറബിൾസിന്റെ ആദ്യ രണ്ട് വാല്യങ്ങൾ 1862 മാർച്ച് 30 അല്ലെങ്കിൽ 31 തീയതികളിൽ ബ്രസ്സൽസിലും ഏപ്രിൽ 3 ന് പാരീസിലും പുറത്തിറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു വലിയ പരസ്യ പ്രചാരണം നടന്നു.
ശേഷിക്കുന്ന വാല്യങ്ങൾ 1862 മെയ് 15 ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ബാക്കിയുള്ള വാല്യങ്ങൾ 1862 മെയ് 15 ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വിമർശനാത്മക പ്രതികരണങ്ങൾ വ്യാപകവും പലപ്പോഴും നിഷേധാത്മകവുമായിരുന്നു.
ചില വിമർശകർ വിഷയം അധാർമികമാണെന്ന് കണ്ടെത്തി, മറ്റുള്ളവർ അതിന്റെ അമിതമായ വൈകാരികതയെക്കുറിച്ച് പരാതിപ്പെട്ടു, മറ്റുള്ളവർ വിപ്ലവകാരികളോടുള്ള അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ സഹതാപം കണ്ട് അസ്വസ്ഥരായി.
1862 ഓഗസ്റ്റ് 17-ന് എൽ. ഗൗത്തിയർ ലെ മോണ്ടെ യിൽ എഴുതി, "വിജയകരമായ കലാപ ആസൂത്രണത്തെക്കുറിച്ച് മോൺസിയർ ഹ്യൂഗോ നൽകുന്ന എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും അജയ്യമായ വെറുപ്പില്ലാതെ ഒരാൾക്ക് വായിക്കാൻ കഴിയില്ല."
Goncourt brothers നോവലിനെ കൃത്രിമവും നിരാശാജനകവുമായി വിലയിരുത്തി.
ഫ്ലോബർട്ട് അതിൽ "സത്യമോ മഹത്വമോ" കണ്ടെത്തിയില്ല.
കഥാപാത്രങ്ങൾ "വളരെ നന്നായി സംസാരിക്കുന്നു - പക്ഷേ എല്ലാവരും ഒരേ രീതിയിൽ" സംസാരിക്കുന്ന അപരിഷ്കൃതമായ സ്റ്റീരിയോടൈപ്പുകളാണെന്ന് അദ്ദേഹം പരാതിപ്പെട്ടു.
അദ്ദേഹം അതിനെ ഒരു "ശിശു" ശ്രമമായി കണക്കാക്കുകയും "ഒരു ദൈവത്തിന്റെ പതനം" പോലെ ഹ്യൂഗോയുടെ കരിയർ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു പത്ര അവലോകനത്തിൽ, ചാൾസ് ബോഡ്‌ലെയർ സാമൂഹിക പ്രശ്‌നങ്ങളിൽ പൊതുജനശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിൽ ഹ്യൂഗോയുടെ വിജയത്തെ പ്രശംസിച്ചു, എന്നിരുന്നാലും അത്തരം പ്രചാരണം കലയുടെ വിപരീതമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
സ്വകാര്യമായി, അദ്ദേഹം അതിനെ "വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതും അയോഗ്യവും" ( immonde et inepte ) എന്ന് അധിക്ഷേപിച്ചു.
ഈ കൃതി വാണിജ്യപരമായി വിജയിക്കുകയും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമുതൽ ജനപ്രിയ പുസ്തകമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
അതേ വർഷം തന്നെ ഇറ്റാലിയൻ , ഗ്രീക്ക് , പോർച്ചുഗീസ് എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി വിദേശ ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഇത് ഫ്രാൻസിൽ മാത്രമല്ല, യൂറോപ്പിലുടനീളം, വിദേശത്തും പ്രചാരത്തിലായി.
മലയാളത്തിലെ ഒരു നോവലിസ്റ്റും നാടകകൃത്തും കവിയുമായിരുന്നു കാനം ഇ.
ജെ. എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇലവുങ്കൽ ജോൺ ഫിലിപ്പ് .
7 നാടകങ്ങളും 2 കവിതാ സമാഹാരങ്ങളും നൂറോളം നോവലുകൾക്കുംവേണ്ടി തൂലിക ചലിപ്പിച്ച അദ്ദേഹം ഏതാനും സിനികൾക്കുവേണ്ടി ഗാനങ്ങളുമെഴുതി.
ഉദയായുടെ ആദ്യ സൂപ്പർ ഹിറ്റ് ചിത്രമായ ഭാര്യ (1962) എന്ന സിനിമയ്ക്ക് കഥയും തിരക്കഥയും രചിച്ചുകൊണ്ട് സിനിമയിലും അരങ്ങേറ്റം നടത്തി.
തുടർന്ന് 23 ഓളം ചിത്രങ്ങൾക്ക് കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം എന്നിവ എഴുതുകയുണ്ടായി.
1926 ജൂൺ 13 കോട്ടയം ജില്ലയിലെ കാനം ഗ്രാമത്തിൽ ഇലവുങ്കൽ ജോസഫിന്റെ മകനായി ജനിച്ചു.
നേത്രരോഗവിദഗ്ദ്ധനായിരുന്ന കാനം പടിഞ്ഞാറ്റുപകുതിയിലെ ഫീലിപ്പോസ് ആശാന്റെ കൊച്ചു മകനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം.
കങ്ങഴ ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്നും മലയാളം ഹയ്യർ പാസ്സായ ഫിലിപ്പ് പട്ടാളത്തിൽ ചേർന്നു.
തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ബി ക്ളാസ്സ് മെഡിക്കൽ പ്രാക്റ്റീഷണറാകാൻ യോഗ്യത നേടിയിരുന്നുവെങ്കിലും സാഹിത്യവാസന ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, അദ്ദേഹം കാനം സി.എം.എസ്സ് മിഡിൽസ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപകനായി ചേർന്നു.
പിന്നീട് മുണ്ടക്കയം , കുമ്പളാംപൊയ്ക, കോട്ടയം എന്നിവിടങ്ങളിലെ സി.എം എസ്സ്.
സ്കൂളുകളിൽ ജോലി നോക്കി.
കഥാരചന ജോലിയ്ക്ക് തടസമാകുമെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ജോലി രാജിവച്ചു.
അദ്ധ്യാപികയായിരുന്ന ശോശാമ്മയയിരുന്നു ഭാര്യ.
സോഫി, സാലി, സാജൻ, സൂസി, സേബ എന്നിവർ മക്കൾ.
1982 ജൂൺ 13നു അന്തരിച്ചു.
"ബാഷ്പോദകം" എന്ന കവിതാസമാഹാരം ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ കൃതി.
അതിലെ "കുടിയിറക്ക്" എന്ന കവിത കഥാപ്രസംഗം ആയും ടാബ്ളോ ആയും സ്കൂൾ വാർഷികങ്ങളിൽ പേരെടുത്തു.
പുസ്തകമായി ആദ്യം പുറത്തുവന്നത് ക്രിസ്തീയ ഭക്തിഗാന സമാഹാരമായ  ഗാനാഞ്ജലി (1964) ആയിരുന്നു.
"ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നു" ആയിരുന്നു ആദ്യ നോവൽ.
മനോരമ വാരികയിൽ വന്ന "ഈ അരയേക്കർ നിന്റേതാണ്"," പമ്പാനദി പാഞ്ഞൊഴുകുന്നു" എന്നീ നീണ്ടകഥകളിലൂടെ പ്രസിദ്ധനായി.
തുടർന്നു മനോരമയിൽ ചേർന്നു.