smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
1945-ൽ ഇന്തോനേഷ്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനത്തിനും 1949 അവസാനത്തോടെ ഇന്തോനേഷ്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നെതർലാൻഡ്‌സ് അംഗീകരിക്കുന്നതിനും ഇടയിലായിരുന്നു ഈ വിപ്ലവം നടന്നത്.
നാലുവർഷത്തെ പോരാട്ടത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ രക്തരൂക്ഷിതമായ സായുധ പോരാട്ടം, ആഭ്യന്തര ഇന്തോനേഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയ, സാമുദായിക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ, രണ്ട് പ്രധാന അന്താരാഷ്ട്ര നയതന്ത്ര ഇടപെടലുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ജാവയിലെയും സുമാത്രയിലെയും ജനാധിപത്യപരമായ പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രധാന പട്ടണങ്ങളും നഗരങ്ങളും വ്യാവസായിക സ്വത്തുക്കളും നിയന്ത്രിക്കാൻ ഡച്ച് സൈനിക സേനയ്ക്ക് (കൂടാതെ, കുറച്ചുകാലത്തേക്ക്, രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ സഖ്യകക്ഷികൾക്കും) കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1949 ആയപ്പോഴേക്കും നെതർലൻഡിന്മേലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദവും ഭാഗിക സൈനിക സ്‌തംഭനാവസ്ഥയും ഇന്തോനേഷ്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ അംഗീകരിച്ചു.
നെതർലാൻഡ്‌സ് ന്യൂ ഗിനിയ ഒഴികെ വിപ്ലവം ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസിന്റെ കോളനി ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിച്ചു.
വംശീയ ജാതികളെ ഗണ്യമായി മാറ്റിമറിക്കുകയും പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികളിൽ ( രാജ ) അധികാരം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
വാണിജ്യത്തിൽ വലിയൊരു പങ്ക് നേടാൻ കുറച്ച് ഇന്തോനേഷ്യക്കാർക്ക് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഇത് ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെയും സാമ്പത്തികം അല്ലെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയം കാര്യമായി മെച്ചപ്പെടുത്തിയില്ല.
1908 മെയ് മാസത്തിൽ ആരംഭിച്ച ഇന്തോനേഷ്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം  " ദേശീയ ഉണർവിന്റെ ദിനം " ആയി അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
(ഇന്തോനേഷ്യൻ: ഹരി കെബാംകിതൻ നാഷനൽ).
ഇന്തോനേഷ്യൻ ദേശീയതയും ഡച്ച് കൊളോണിയലിസത്തിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങളായ ബുഡി ഉട്ടോമോ, ഇന്തോനേഷ്യൻ നാഷണൽ പാർട്ടി, ബുഡി ഉട്ടോമോ, ഇന്തോനേഷ്യൻ നാഷണൽ പാർട്ടി (പിഎൻഐ), സരേകത്ത് ഇസ്ലാം, ഇന്തോനേഷ്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി (പി കെ ഐ), എന്നിവ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ അതിവേഗം വളർന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്ക് സ്വയംഭരണം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഡച്ച് ആരംഭിച്ച വോൾക്‌സ്‌റാഡിൽ ("പീപ്പിൾസ് കൗൺസിൽ") ചേർന്ന് ബുഡി ഉട്ടോമോ, സരേകത്ത് ഇസ്‌ലാമും മറ്റുള്ളവരും സഹകരണത്തിന്റെ സമരതന്ത്രങ്ങൾ പിന്തുടർന്നു.
ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് കോളനിയിൽ നിന്ന് സ്വയംഭരണത്തിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ആവശ്യപ്പെട്ട് മറ്റുള്ളവർ നിസ്സഹകരണ തന്ത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഈ നേതാക്കളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയരായവർ ഡച്ച് എത്തിക്കൽ പോളിസിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രയോജനം നേടിയ രണ്ട് വിദ്യാർത്ഥികളായ ദേശീയ നേതാക്കൾ സുകർണോയും മുഹമ്മദ് ഹട്ടയുമായിരുന്നു .
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് മൂന്നര വർഷക്കാലം ജപ്പാൻ ഇന്തോനേഷ്യ പിടിച്ചടക്കിയത് തുടർന്നുള്ള വിപ്ലവത്തിൽ നിർണായക ഘടകമായിരുന്നു.
ജാപ്പനീസ് സൈന്യത്തിനെതിരെ തങ്ങളുടെ കോളനിയെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള കഴിവ് നെതർലൻഡിന് ഇല്ലായിരുന്നു.
അവരുടെ ആദ്യ ആക്രമണത്തിന് മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളിൽ ജപ്പാനീസ് സേന ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് പിടിച്ചടക്കിയിരുന്നു.
ജാവയിലും, ഒരു പരിധിവരെ സുമാത്രയിലും (ഇന്തോനേഷ്യയിലെ രണ്ട് പ്രബലമായ ദ്വീപുകൾ), ജാപ്പനീസ് ദേശീയ വികാരം പ്രചരിപ്പിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്തോനേഷ്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പരോപകാരപരമായ പിന്തുണയേക്കാൾ ജാപ്പനീസ് രാഷ്ട്രീയ നേട്ടത്തിനായിട്ടാണ് ഇത് കൂടുതൽ ചെയ്തതെങ്കിലും, ഈ പിന്തുണ പുതിയ ഇന്തോനേഷ്യൻ സ്ഥാപനങ്ങളെയും (പ്രാദേശിക അയൽസംഘടനകൾ ഉൾപ്പെടെ) സൃഷ്ടിക്കുകയും സുകർനോയെപ്പോലുള്ള ഉന്നത രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്നുള്ള വിപ്ലവത്തെ പോലെ തന്നെ, ഡച്ചുകാർ സൃഷ്ടിച്ച സാമ്പത്തിക, ഭരണ, രാഷ്ട്രീയ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ജപ്പാൻകാർ നശിപ്പിക്കുകയും പകരം പുതിയതായി കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു.
1944 സെപ്റ്റംബർ 7 ന്, ജപ്പാൻകാർക്ക് യുദ്ധം മോശമായിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, പ്രധാനമന്ത്രി കൊയ്‌സോ ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
പക്ഷേ തീയതി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നില്ല.
സുകർനോയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഈ പ്രഖ്യാപനം ജാപ്പനീസുമായുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹകരണത്തിന് തെളിവായിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
കുറിപ്പുകൾ അവലംബം {{ cite web }} :  CS1 maint: archived copy as title ( link ) {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) {{ cite book }} :  CS1 maint: multiple names: authors list ( link ) {{ cite web }} : | first2= has generic name ( help ) {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) Holst Pellekaan, R.E. van, I.C. de Regt "Operaties in de Oost: de Koninklijke Marine in de Indische archipel (1945-1951)" (Amsterdam 2003).
Ide Anak Agug Gde Agung (1996) (translated to English by Linda Owens) From the Formation of the State of East Indonesia Towards the Establishment of the United States of Indonesia Jakarta: Yayasan Obor Indonesia ISBN 979-461-216-2 (Original edition Dari Negara Indonesia Timur ke Republic Indonesia Serikat 1985 Gadjah Mada University Press) Jong, Dr. L. de (1988).
Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog , deel 12, Sdu, 's-Gravenhage (an authoritative standard text on both the political and military aspects, in Dutch) {{ cite journal }} : Cite journal requires | journal= ( help ) {{ cite book }} :  CS1 maint: unrecognized language ( link ) പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Indonesian Revolution എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചിത്രങ്ങൾ വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിലുണ്ട്.
Parallel and Divergent Aspects of British Rule in the Raj, French Rule in Indochina, Dutch Rule in the Netherlands East Indies (Indonesia), and American Rule in the Philippines .
Radio address by Queen Wilhelmina on 7 December 1942 .
Dutch Proposals for Indonesian Settlement 6 November 1945 .
Dutch Proposals for Indonesian Settlement 10 Feb 1946 .
Text of the Linggadjati Agreement 10 Feb 1946 .
The Renville Political Principles 17 January 1948 .
Dutch Queen Signs away an Empire (1950) , newsreel on the British Pathé YouTube Channel
ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Indonesian_language ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നയിടങ്ങളുടെ ഭൂപടം.
കടും നീല : മുഖ്യഭാഷയായി സംസാരിക്കുന്നു.
ഇളം നീല : ന്യൂനപക്ഷഭാഷയായി സംസാരിക്കുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഔദ്യോഗികഭാഷയാണ് ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷ ( ബഹസ ഇന്തോനേഷ്യ [baˈhasa.indoneˈsia] ).
ഇന്തോനേഷ്യൻ ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ പൊതുഭാഷയായി നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇത് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നു.
ഒരു ഓസ്ട്രണേഷ്യൻ ഭാഷയാണിത് .
മിക്ക ഇന്തോനേഷ്യക്കാരും ഇവിടെയുള്ള മറ്റ് 700 ഭാഷകളിലൊരെണ്ണമെങ്കിലും സംസാരിക്കുന്നവരാണ്.
ലോകജനസംഖ്യയിൽ നാലാം സ്ഥാനമാണ് ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്കുള്ളത്.
ജനസംഖ്യയിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരാണ്.
ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലാൾക്കാർ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷകളിലൊന്നാണിത് .
ജാവനീസ് , സുൺഡനീസ് , മഡുരീസ് എന്നിവ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ മറ്റു പ്രമുഖ ഭാഷകളിൽ ചിലതാണ്.
മിക്ക ഇന്തോനേഷ്യക്കാരും ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷയ്ക്കു പുറമേ ഇതിലൊന്നുകൂടി സംസാരിക്കാനറിയാവുന്നവരാണ്.
ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസവും ദേശീയമാദ്ധ്യമങ്ങളും മറ്റ് ആശയവിനിമയമാർഗ്ഗങ്ങളും ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷയാണ് പൊതുവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
1975 മുതൽ 1999 വരെ  ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന കിഴക്കൻ ടിമോറിൽ ഔദ്യോഗികഭാഷകളായ ടേറ്റം , പോർച്ചുഗീസ് എന്നിവ കൂടാതെ ഇംഗ്ലീഷും ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷയും പ്രവർത്തനഭാഷകളായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വിക്കിവൊയേജിൽ നിന്നുള്ള ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷ യാത്രാ സഹായി free language resource Archived 2013-05-10 at the Wayback Machine .
Learning Indonesian Archived 2010-04-07 at the Wayback Machine .
Indonesian Swadesh list of basic vocabulary words (from Wiktionary's Swadesh-list appendix ) Indonesia WWW Virtual Library Archived 2009-11-11 at the Wayback Machine .
Bahasa Indonesia Dictionary Archived 2007-10-12 at the Wayback Machine .
Kamus Besar Bahasa Indonesia dalam jaringan Archived 2011-12-24 at the Wayback Machine .
(Great Dictionary of the Indonesian Language of the Language Center, in Indonesian only) Example recording of spoken bahasa Indonesia babla.co.id English-Indonesian dictionary from bab.la, a language learning portal
ഇംഗ്ലീഷിൽ നിന്ന് ബഹസ ഇന്തോനേഷ്യയിലേയ്ക്ക് തർജ്ജമ ചെയ്യുവാൻ Google Indonesia Translator http://www.indotranslate.com/translated-text.php http://vvv.sederet.com/translate.php http://translation2.paralink.com/English-Indonesian-Translator http://imtranslator.net/translation/english/to-indonesian/translation/ http://www.toggletext.com/main.cgi?page=translation Archived 2014-06-24 at the Wayback Machine .
നിഘണ്ടു സോഫ്റ്റ്‌വെയർ http://www.softpedia.com/get/Others/Home-Education/Kamus.shtml Archived 2014-08-27 at the Wayback Machine .
http://indodic.com/dlEnglish.html http://indodic.com/dlIndo.html
ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദേശീയചിഹ്നം
ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദേശീയചിഹ്നം ഗരുഡ പഞ്ചശീല ( Garuda Pancasila) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദേശീയചിഹ്നത്തിലെ പ്രധാനഭാഗം നെഞ്ചിൽ ഒരു ഷീൽഡും കാലുകളിൽ ഒരു ഫലകവും മുറുകെപ്പിടിച്ച നിലയിൽ ഉള്ള ഗരുഡനാണ്.
ഷീൽഡിന്റെ അഞ്ചു ചിഹ്നങ്ങൾ ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദേശീയപ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായ പഞ്ചശീലങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ദേശീയ ആപ്തവാക്യമായ Bhinneka Tunggal Ika എന്നത് വെള്ളപ്പിന്നണിയിൽ കറുത്ത അക്ഷരത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വം എന്നാണ് ഈ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം.
സുകർണോയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പൊണ്ടിയാനാക്കിലെ സുൽത്താൻ ഹമീദ് രണ്ടാമൻ ആണ് 1950 ഫെബ്രുവരി 11 -ന് ഗരുഡപഞ്ചശീല ദേശീയചിഹ്നമായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്.
Statue of King Airlangga depicted as Vishnu mounting Garuda.
ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദേശീയപതാക
ചുവപ്പ്, വെളുപ്പ് എന്നീ വർണ്ണങ്ങളുള്ള ഒരു ദ്വിവർണ്ണ പതാകയാണ് ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദേശീയ പതാക .
2:3 എന്ന അനുപാതത്തിലുള്ള ഈ പതാകയെ തിരശ്ചീനമായി രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇതിൽ മുകളിൽ ചുവപ്പ് നിറവും താഴെ വെള്ളനിറവും ചേരുന്നതാണ് പതാകയുടെ രൂപം.
1945 ആഗസ്ത് 17ന് ഇന്തോനേഷ്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപന വേളയിലാണ് ഈ പതാക ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത്.
ജക്കാർത്തയിലെ പെഗാങ്സാൻ തിമൂർ സ്റ്റ്രീറ്റിൽ വച്ചായിരുന്നു ഈ പതാക ഉയർത്തിയത്.
1950 ആഗസ്ത് 17ന് ഡച്ചുകാർ ഭരണം കൈമാറിയപ്പോഴും ഈ പതാക ഉയർത്തിയിരുന്നു.
അന്നുമുതൽ ഇന്നുവരെ പതാകയുടെ രൂപകല്പനയിൽ യാതൊരു മാറ്റങ്ങളൊന്നും വരുത്തിയിട്ടില്ല.
ഇന്തോനേഷ്യയുടെ പതാക, മൊണാക്കോയുടെ പതാകയുമായി കാഴ്ചയിൽ ഒന്നാണ് എങ്കിലും ഇവയുടെ നീളം- വീതി അനുപാതങ്ങൾ രണ്ടും വ്യത്യാസ്തമാണ്.
1945 ഭരണഘടനയിലെ ആർട്ടിക്ക്ല് 35 പ്രകാരം ഈ  പതാകയുടെ ഔഗ്യോഗിക നാമം സാങ് സക മെരാ-പുതിഹ് ("ചുവപ്പ് വെളുപ്പ് നിറങ്ങളുള്ള ഉന്നതമായ ദ്വിവർണ്ണ പതാക" എന്നർത്ഥം) എന്നാണ്.
ബെന്ദേര മെരാ-പുതിഹ് (ചുവപ്പ്-വെളുപ്പ് പതാക) എന്ന് ഇതിനെ സാധാരണയായി വിളിക്കുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയുടെ ദ്വിവർണ്ണ പതാകയുടെ അർത്ഥത്തെ കുറിച്ച് നിരവധി അഭിപ്രായങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ചുവപ്പ് ധൈര്യത്തിന്റെയും വെളുപ്പ് പരിശുദ്ധിയുടെയും പ്രതീകങ്ങളാണ് എന്നാണ്  ഒരു വ്യാഖ്യാനം.
ചുവപ്പ് മനുഷ്യ ശരീരം അഥവാ ഭൗതിക ലോകത്തെയും, വെളുപ്പ് ആത്മാവ് അല്ലെങ്കിൽ ആത്മീയ ജീവിതത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നും എന്നും വ്യഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു; ഇവരണ്ടും കൂടിചേർന്ന് മനുഷ്യനെ പ്രതിനിധികരിക്കുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യരുടെ ആചാരങ്ങളിലും ചുവപ്പ്, വെളുപ്പ് നിറങ്ങൾക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു.
ചുവന്നനിറത്തിലുള്ള പഞ്ചസാര ( പനഞ്ചക്കര ) വെള്ളനിറത്തിലുള്ള അരി എന്നിവ ചേരുന്നത് ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭക്ഷ്യസംസ്കാരത്തിൽ അതി പ്രധാനമായ ഒന്നാണ്.
മജാപഹിത് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതാകയിലും ഇതേ നിറങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഇന്തോനേഷ്യൻ വിക്കിപീഡിയ
ഇന്തോനേഷ്യൻ വിക്കിപീഡിയ ( Indonesian : Wikipedia bahasa Indonesia : Wikipedia bahasa Indonesia , ചുരുക്കത്തിൽ WBI ) ഇന്തോനേഷ്യൻ ഭാഷയിലുള്ള വിക്കിപീഡിയയുടെ പതിപ്പാണ്.
ജാപ്പനീസ് , ചൈനീസ് , കൊറിയൻ , ടർക്കിഷ് ഭാഷാ വിക്കിപീഡിയകൾക്ക് ശേഷം ഏഷ്യൻ ഭാഷയിൽ അതിവേഗം വളരുന്ന അഞ്ചാമത്തെ വിക്കിപീഡിയയാണ് ഇന്തോനേഷ്യൻ വിക്കിപീഡിയ.
വിക്കിപീഡിയകളിൽ ആഴത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് 25-ാം സ്ഥാനത്താണ്.
ഇതിന്റെ ആദ്യ ലേഖനം 2003 30 നാണ് എഴുതിയത് എന്നിട്ടും അതിന്റെ പ്രധാന പേജ് ആറ് മാസത്തിന് ശേഷം 29 നവംബർ 2003 നാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
ഇന്തോനേഷ്യൻ വിക്കിപീഡിയയിൽ 7,06,786 ലേഖനങ്ങളുണ്ട്.
2016 ഏപ്രിലിൽ മാസത്തിൽ കുറഞ്ഞത് അഞ്ച് എഡിറ്റുകളെങ്കിലും നടത്തിയ 462 എഡിറ്റർമാർ ഇതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവലംബം ↑ (in Indonesian) Wikipedia Bahasa Indonesia Main Page history ↑ (in Indonesian) Electron History Page in Bahasa Indonesia ↑ (in Indonesian) Tokoh Indonesia: Revo AGS: Indonesian Wikipedia Contributor Archived 10 October 2007 at the Wayback Machine .
ഇന്തോനേഷ്യൻ ദേശീയ മ്യൂസിയം ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/National_Museum_of_Indonesia
മെർഡേക്ക ചത്വരത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് വശത്തായി, മദ്ധ്യ ജക്കാർത്തയിലെ ജലാൻ മേദൻ മെർഡേക്ക ബരാത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പുരാവസ്തു , ചരിത്ര , വംശശാസ്ത്ര, ഭൂമിശാസ്ത്ര മ്യൂസിയമാണ് നാഷണൽ മ്യൂസിയം ഓഫ് ഇന്തോനേഷ്യ .
ഇതിന് മുൻഭാഗത്തെ തുറസായ സ്ഥലത്ത് പ്രതിഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആനയുടെ പ്രതിമ ഇതിന് എലിഫന്റ് മ്യൂസിയം ( ഇന്തോനേഷ്യൻ : മ്യൂസിയം ഗജ) എന്ന അപരനാമം ചാർത്തപ്പെടാൻ കാരണമായി.
മ്യൂസിയത്തിലെ അതിവിപുലമായ ശേഖരം ഇന്തോനേഷ്യയുടെ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളുടേയും അതുപോലെതന്നെ മിക്കവാറും എല്ലാ ചരിത്രത്തേയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്.
രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇന്തോനേഷ്യയുടെ പൈതൃകസംരക്ഷണമെന്ന കർത്തവ്യം ഈ മ്യൂസിയം സ്തുത്യർഹമായി നിർവ്വഹിക്കുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും പൂർണ്ണതയുള്ളതും മികച്ചതുമായ ഒന്നായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്ന ഈ മ്യൂസിയം , തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച മ്യൂസിയങ്ങളിലൊന്നുകൂടിയാണ്.
ചരിത്രാതീതകാലത്തെ കരകൌശല വസ്തുക്കൾ, പുരാവസ്തുക്കൾ, പ്രാചീന നാണയങ്ങൾ, സെറാമിക്സ്, വംശീയശാസ്ത്ര , ചരിത്ര , ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ശേഖരങ്ങൾ തുടങ്ങി ഏകദേശം 141,000 വസ്തുക്കളാണ് മ്യൂസിയത്തിന്റെ സംരക്ഷണപരിധിയിലുള്ളത്.
പുരാതന ജാവയിലെയും സുമാത്രയിലെയും ക്ലാസിക്കൽ ഹിന്ദു-ബുദ്ധമത കാലഘട്ടത്തിലെ ശിലാ പ്രതിമകളുടെ ഒരു സമഗ്ര ശേഖരത്തോടൊപ്പം ഏഷ്യൻ സെറാമിക്സിന്റെ വിപുലമായ ശേഖരങ്ങളും ഇവിടെ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ചരിത്രം ഡച്ച് കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലെ മ്യൂസിയം.
1778 ഏപ്രിൽ 24 ന് ഡച്ച് സ്വദേശികളായ ഒരു പറ്റം ബുദ്ധിജീവികൾ ബട്ടാവിയാഷ് ജെനൂട്ട്‌ഷാപ്പ് വാൻ കുൻസ്റ്റെൻ എൻ വെറ്റൻ‌ഷാപ്പൻ (റോയൽ ബട്ടാവിയൻ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ആർട്സ് ആൻഡ് സയൻസസ്) എന്ന പേരിൽ ഒരു ശാസ്ത്ര സ്ഥാപനം സ്ഥാപിച്ചു.
കലാ-ശാസ്ത്ര മേഖലകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ചരിത്രം , പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം , നരവംശശാസ്ത്രം , ഭൗതികശാസ്ത്രം എന്നിവയടങ്ങുന്ന മേഖലകളിലെ ഗവേഷണത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, വിവിധ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു ഈ സ്വകാര്യ സംഘടനയുടെ പ്രഥമിക ലക്ഷ്യങ്ങൾ.
പരിചയസമ്പന്നരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമൊരുക്കുന്നതിലൂടെ ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസിന്റെ സാമൂഹിക, പ്രാകൃതിക, പരിസ്ഥിതി ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ വിഷയങ്ങളിലെ സാംസ്കാരികവും ശാസ്ത്രീയവുമായ വശങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യുകയാണ് ബറ്റേവിയാഷ് ജെനൂട്ട്‌ഷാപ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം.
സ്ഥാപകരിലൊരാളായിരുന്ന ജെ.സി.എം. റാഡർമാച്ചർ എന്ന വ്യക്തി പഴയ ബതാവിയ മേഖലയിലെ ഡി ഗ്രൂട്ട് റിവിയർ തെരുവിൽ ഒരു കെട്ടിടവും ഇന്തോനേഷ്യൻ സമൂഹത്തിനായി ഒരു മ്യൂസിയവും ലൈബ്രറിയും ആരംഭിക്കാൻ തക്കവണ്ണം ഏറെ വിലമതിപ്പുള്ള സാംസ്കാരിക വസ്തുക്കളുടെയും പുസ്തകങ്ങളുടെയും ഒരു ശേഖരവും സംഭാവന ചെയ്തു.
ജേക്കബ് ഡി മെയ്ജർ, ജോസ്വ വാൻ ഇൻപെരെൻ, ജോഹന്നെസ് ഹൂയ്മാൻ, സിറാർഡസ് ബാർട്‍ലോ, വില്ലെം വാൻ ഹോഗെൻഡോർപ്, ഹെൻഡ്രിക് നിക്കോളാസ് ലാക്കിൾ, ജക്കോബസ് വാൻ ഡെർ സ്റ്റീഗ്, എഗ്ബർട്ട് ബ്ലോംഹെർട്ട്, പൗളസ് ഗിവേഴ്‌സ്, ഫ്രെഡറിക് ബാരൺ വാൻ വുർമ്ബ് എന്നിവരായിരുന്ന ഇതിന്റെ സഹ സ്ഥാപകർ.
മ്യൂസിയത്തിലേയ്ക്കുള്ള ശേഖരങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചുവന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ജനറൽ സർ തോമസ് സ്റ്റാംഫോർഡ് റാഫിൾസ് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രാരംഭത്തിൽ സൊസീറ്റീറ്റ് ഡി ഹാർമോണിക്കയ്ക്ക് (ഇന്ന് ജലൻ മജാപഹിത് നമ്പർ 3) പിന്നിലുള്ള പുതിയ വളപ്പിലേയ്ക്ക് ഇതിനെ പറിച്ചുനടുകയും ലിറ്റററി സൊസൈറ്റി എന്ന് നാമകരണം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
1862-ൽ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് സർക്കാർ ഇതിനെ ഒരു ഓഫീസെന്നതിലുപരി ശേഖരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനും പ്രദർശിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്നതരത്തിൽ ഒരു പുതിയ മ്യൂസിയം വിഭാവന ചെയ്തു.
1868 ൽ ഔദ്യോഗികമായി തുറന്ന ഈ മ്യൂസിയം ഗെഡംഗ് ഗജ (ആന സൗധം) അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ഗെഡംഗ് അർക്ക (പ്രതിമകളുടെ ഭവനം) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
1871 ൽ സയാമിലെ രാജാവായിരുന്ന ചുളലോംഗ്കോർണിന്റെ ബതാവിയയ്ക്കുള്ള ഒരു സമ്മാനമായ, അങ്കണത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആനയുടെ വെങ്കല പ്രതിമ ഇതിനെ ഗെദുങ് ഗജാ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടാൻ ഇടയാക്കി.
വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വൈവിധ്യമാർന്ന പ്രതിമകൾ ഇതിനുള്ളിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇതിനെ ഗെഡംഗ് അർക്ക എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു.
1931 ൽ മ്യൂസിയത്തിന്റെ ശേഖരങ്ങൾ പാരീസ് നഗരത്തിൽനടന്ന ലോക കൊളോണിയൽ പ്രദർശനത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
നിർഭാഗ്യവശാൽ, എക്സിബിഷൻ ഹാളിലുണ്ടായ ഒരു തീപിടുത്തം ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസിന്റെ എക്സിബിഷൻ പവലിയൻ പൊളിച്ചുമാറ്റാൻ ഇടയാക്കുകയും മിക്ക വസ്തുക്കളും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
നഷ്ടപരിഹാരമായി ലഭിച്ച കുറച്ച് ഇൻഷുറൻസ് തുക ഉപയോഗിച്ച് അടുത്ത വർഷം പഴയ സെറാമിക്സ് റൂം, വെങ്കല മുറി, രണ്ടാം നിലയിലെ രണ്ട് നിധി മുറികൾ എന്നിവ പുനരുദ്ധരിക്കുന്നതിനും മ്യൂസിയത്തിന് സാധിച്ചു.
ഇന്തോനേഷ്യൻ റിപ്പബ്ലിക് കാലഘട്ടം 1931 ലെ പാരീസ് കൊളോണിയൽ എക്‌സ്‌പോസിഷനിലെ ഡച്ച് പവലിയനിൽ തീപിടുത്തമുണ്ടാകുകയും മ്യൂസിയത്തിലെ ചില ശേഖരങ്ങൾ കത്തി നശിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്തോനേഷ്യ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രാപിച്ചതിന്ശേഷം 1950 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഈ സ്ഥാപനത്തെ ലെംബാഗ കെബുഡായാൻ ഇന്തോനേഷ്യ (ഇന്തോനേഷ്യൻ കൾച്ചറൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്) എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.
1962 സെപ്റ്റംബർ 17 ന് ഇന്തോനേഷ്യൻ സർക്കാരിന് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട മ്യൂസിയം പുസാറ്റ് (സെൻട്രൽ മ്യൂസിയം) എന്നറിയപ്പെട്ടു.
വിദ്യാഭ്യാസ സാംസ്കാരിക മന്ത്രിയുടെ 1979 മെയ് 28 ലെ നമ്പർ 092/0/1979  ഉത്തരവ് പ്രകാരം ഇത് മ്യൂസിയം നാഷനൽ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പാദത്തിൽ മ്യൂസിയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളും സാഹിത്യ ശേഖരണങ്ങളും നാഷണൽ ലൈബ്രറി ഓഫ് ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയും പെയിന്റിംഗുകൾ പോലെ കലാമൂല്യമുള്ള ഫൈൻ ആർട്സ് ശേഖരങ്ങൾ ദേശീയ ഗാലറിയിലേക്ക് മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
1977 ൽ ഇന്തോനേഷ്യയും നെതർലാന്റും തമ്മിൽ ഒപ്പുവച്ച ഒരു കരാർ പ്രകാരം കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇന്തോനേഷ്യയിൽനിന്ന് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയ ചില സാംസ്കാരിക നിധികൾ ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്ക് തിരികെ നൽകാമെന്ന് സമ്മതിക്കപ്പെട്ടു.
ലോംബോക്കിലെ നിധികൾ, നാഗക്രതഗാമ ലോന്തറിന്റെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതി, അതിമനോഹരമായ പ്രജ്ഞാപാരമിത ജാവ പ്രതിമ എന്നിവയാണ് ഇത്തരത്തിൽ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട വസ്തുക്കളിൽ ചിലത്.
ഈ നിധികൾ നെതർലാൻഡിൽ നിന്ന് തിരിച്ചയക്കുകയും നിലവിൽ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ദേശീയ മ്യൂസിയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
1980 കളിൽ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ എല്ലാ പ്രവിശ്യകളിലും മ്യൂസിയം നെഗേരി അഥവാ സംസ്ഥാന മ്യൂസിയം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഒരു സർക്കാർ നയമുണ്ടായിരുന്നു.
1995 ൽ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ എല്ലാ പ്രവിശ്യകൾക്കും സ്വന്തമായി സംസ്ഥാന മ്യൂസിയങ്ങൾ  നിലവിൽവന്നതോടെ ഈ ആശയം യാഥാർത്ഥ്യമായി.
അതിനുശേഷം, ഓരോ പ്രവിശ്യകളിൽനിന്നും കണ്ടെടുക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാ പുരാവസ്തുക്കളും ജക്കാർത്തയിലെ ദേശീയ മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയെന്ന നയത്തിന് പകരം പ്രവിശ്യാ തലസ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്റ്റേറ്റ് മ്യൂസിയങ്ങളിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്താൽ മതിയാകുന്നതാണെന്ന് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു.
എന്നിരുന്നാലും, പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ വോനോബയോ ഹോർഡ് , വെങ്കല ശിവ പ്രതിമ എന്നിവ പോലുള്ള വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില പുരാവസ്തു കണ്ടെത്തലുകൾക്ക് ഈ തീരുമാനം ബാധകമല്ലായിരുന്നു.
2007 ൽ, നിലവിലുള്ള കെട്ടിടത്തിന്റെ വടക്കുവശത്തായി ഒരു പുതിയ കെട്ടിടം തുറക്കുകയും ഇവിടെ ചരിത്രാതീതകാലം മുതൽ ആധുനിക കാലം വരെയുള്ള നിരവധി കരകൌശല വസ്തുക്കൾ ഉൾക്കൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ഗെഡംഗ് അർക്ക (സ്റ്റാച്യു ബിൽഡിംഗ്) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പുതിയ കെട്ടിടം ഒരു പുതിയ എക്സിബിഷൻ വിഭാഗംകൂടി നൽകുന്നു.
നാല് നിലകളുള്ള പുതിയ വിംഗായ ഗെഡാംഗ് അർക്ക.
2013 സെപ്റ്റംബർ 11-ൽ, പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ കിഴക്കൻ മെഡാംഗ് രാജ്യ കാലഘട്ടത്തിലെ വിലയേറിയതും സ്വർണ്ണത്താൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായ 4 കലാസൃഷ്ടികൾ മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
ജലതുണ്ട പുരാതന രാജകീയ കുളിക്കടവ് പ്രദേശത്തെ അവശിഷ്ടങ്ങളിലും കിഴക്കൻ ജാവയിലെ മൊജോകെർട്ടോ റീജൻസിയിലെ പെനാങ്‌ഗൻഗൻ പർവതത്തിന്റെ ചരിവിലുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഈ ഇനങ്ങൾ ആദ്യം കണ്ടെത്തിയത്.
ഡ്രാഗൺ ആകൃതിയിലുള്ള സ്വർണ്ണ ഫലകം, മുദ്രാക്ഷരങ്ങൾ കൊത്തിയ ചന്ദ്രക്കലയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള സ്വർണ്ണ ഫലകം, ഒരു സ്വർണ്ണ-വെള്ളി ഹരിഹര ഫലകം, ഒരു ചെറിയ സ്വർണ്ണ പെട്ടി എന്നിവയാണ് കാണാതായ നാല് കരകൌശല വസ്തുക്കൾ.
ഗെഡംഗ് ഗജ (പഴയ വിംഗ്) കെട്ടിടത്തിന്റെ രണ്ടാം നിലയിലെ പുരാതന സ്വർണ്ണ കലാശിൽപമാതൃകാ ഭണ്ഡാരപ്പുരയുടെ ഉള്ളിലുള്ള ഗ്ലാസ് ഷോകേസിനുള്ളിൽ കാണാതായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഒരുമിച്ചാണ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
നിലവിലെ മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രധാനമായി രണ്ട് കെട്ടിടങ്ങളാണുള്ളത്.
തെക്കുഭാഗത്തുള്ള ഗെഡംഗ് A (ഗെഡംഗ് ഗജ അഥവാ പഴയ വിഭാഗം), വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ഗെഡംഗ് B (ഗെഡംഗ് അർക്ക അഥവാ പുതിയ വിഭാഗം ).
ഒരു മൂന്നാം കെട്ടിടം ഗെഡംഗ് C എന്ന പേരിൽ മ്യൂസിയത്തിന്റെ വിപുലമായ ശേഖരം സൂക്ഷിക്കുന്നതിനും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുമായി ആസൂത്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
2017 ൽ പഴയ വിംഗ് അല്ലെങ്കിൽ ഗെഡംഗ് ഗജ നവീകരണത്തിനും അതേസമയം ഗെഡംഗ് C നിർമ്മാണ ഘട്ടത്തിലുമായിരിക്കുമെന്ന് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
2020 മാർച്ചിൽ റോയൽ നെതർലാന്റ്സിന്റെ വിദേശ സന്ദർശന വേളയിൽ, വില്ലം-അലക്സാണ്ടർ രാജാവ് ഡിപോനെഗോറോ രാജകുമാരന്റെ ക്രിസ് (കഠാര) ഇന്തോനേഷ്യയ്ക്ക് മടക്കി നൽകുകയും പ്രസിഡന്റ് ജോക്കോ വിഡോഡോ അത് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്ന് ഇന്തോനേഷ്യൻ ദേശീയ നായകനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന യോഗ്യകർത്തായിലെ ഡിപോനെഗോറോ രാജകുമാരൻ മധ്യ ജാവയിലെ ഡച്ച് കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിനെതിരായ ജനകീയ കലാപത്തിന്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവമുള്ള നേതാവായിരുന്നു .1830 ൽ ജാവ യുദ്ധാനന്തരം പരാജിതനായ അദ്ദേഹം തടവുകാരനായി പിടിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
നഷ്ടപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഠാര ലൈഡനിലെ ഡച്ച് നാഷണൽ മ്യൂസിയം ഓഫ് എത്‌നോളജി തിരിച്ചറിയുകയും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു.
മുമ്പ് ഡച്ച് സ്റ്റേറ്റ് കളക്ഷനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അസാധാരണമായ സ്വർണ്ണ-കൊത്തുപണികളുള്ള ഈ ജാവനീസ് കഠാര, ഇപ്പോൾ ഇന്തോനേഷ്യൻ നാഷണൽ മ്യൂസിയത്തിലെ ശേഖരണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
അവലംബം ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ https://munas.kemdikbud.go.id/mw/index.php%5Bപ്രവർത്തിക്കാത്ത+കണ്ണി%5D Encyclopedia National Museum of Indonesia ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ {{ cite news }} : | first= has generic name ( help ) ↑ ↑
ഇന്തോനേഷ്യൻ പഗായ് ഐലന്റ് മകാക് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pagai_Island_macaque
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ സുമാത്ര ദ്വീപിനടുത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മെന്തവായ് ദ്വീപുകളിലെ കാടുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന കുരങ്ങുവർഗ്ഗമാണ് ഇന്തോനേഷ്യൻ പഗായ് ഐലന്റ് മകാക് (Macaca pagensis) അല്ലെങ്കിൽ പഗായ് മകാക്  .
ഇതിന്റെ സ്വാഭാവിക വാസസ്ഥലം ഇല്ലാതായി വന്നതിനാൽ ഐ. യു. സി. എൻ റെഡ് ലിസ്റ്റിൽ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ വംശനാശം നെരിടുന്ന ജീവിവർഗ്ഗമായി കണക്കാക്കിവരുന്നു.
വിവരണം വാസസ്ഥാനവും എക്കോളജിയും വംശവർധനവ് ആകെ എണ്ണവും അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിനുള്ള ഭീഷണിയും അവലംബം പുറം കണ്ണി
ഇന്തോനേഷ്യൻ വായുസേന
ഇന്തോനേഷ്യൻ വായുസേന ( Tentara Nasional Indonesia-Angkatan Udara , TNI–AU ) ഇന്തോനേഷ്യൻ ദേശീയ സൈന്യത്തിന്റെ വ്യോമവിഭാഗമാണ്.
ഇന്തോനേഷ്യൻ വായുസേനയിൽ 37,850 ഉദ്യോഗസ്ഥരും 110 സൈനികവിമാനങ്ങളുമുണ്ട്.
പ്രധാന യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ റഷ്യയിൽനിന്നുള്ള SU-27 (സുഖോയി - 27),  SU-30 (സുഖോയി-30 ) എന്നിവയാണ്.
ഇതിനുപുറമേ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിന്നുള്ള എഫ്-16 വിമാനങ്ങളുമുണ്ട്.
ഇന്തോനേഷ്യൻ വായുസേന സുഖോയി 35 വാങ്ങാനും തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതുപോലെ 50 KF-X വാങ്ങാനും തീരുമാനമുണ്ട്.
ഇവ ഇപ്പോൾത്തന്നെ പഴകിയ  Northrop F-5 Tiger  പകരമാണ്.
ചരിത്രം ഇന്തോനേഷ്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുമ്പ് (1941–1945)
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ തായ്‌ലന്റിനുശേഷം ഇന്തോനേഷ്യയാണ് വായുസേന രൂപികരിച്ച ആദ്യ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന്.
ഇന്തോനേഷ്യൻ പൈലട്ടുകൾ നെതർലാന്റിന്റെ കൊളോണിയൽ ശക്തിക്കെതിരായി 1945–1949 കാലത്ത് യുദ്ധം ചെയ്തു.
അവരുടെ കയ്യിൽ അതിനുമുമ്പത്തെ അധിനിവേശ ശക്തിയായിരുന്ന ജപ്പാന്റെ കാലഹരണപ്പെട്ട സൈനികവിമാനങ്ങൾ ആണുണ്ടായിരുന്നത്.
(including Curtiss P-36 Hawk (P-36 Mohawk ), Brewster F2A Buffalo and Fokker D.XXI fighters; Martin B-10 bombers; Fokker C.X reconnaissance floatplanes) left before the Japanese occupation in 1941.
അവലംബം Bibliography Aero-News Network.
"Indonesian Air Force Grounds OV-10 Bronco Fleet" 25 July 2007 Angkasa (Sky) magazine, Gramedia, Jakarta No. 7 Year XVII April 2008 Crouch, Harold (2007) The Army and Politics in Indonesia , Equinox, Jakarta ISBN 979-3780-50-9 979-3780-50-9 Davies, Steve (2008) Red Eagles: America's Secret MiGs Osprey Publishing ISBN 9781846039706 9781846039706 F. Djoko Poerwoko (2001) My Home My Base: Perjalanan Sejarah Pangkalan Udara Iswahjudi 1939–2000 , Publisher – Iswahjudi Air Force Base, No ISBN Indonesian Embassy, Ottawa: US to help RI in repair/refurbishing 15 of 24 RI's C-130 transport Grodin, Yefim Rigmat, Vladimir (2004) Tupelov Tu-16 Badger, Aerofax, London ISBN 1-85780-177-6 1-85780-177-6 Scramble Magazine.
"Indonesian Air Arms Overview" Willis, David (Ed).
Aerospace Encyclopedia of the World's Air Forces .
Aerospace Publishing, London, 1999 ISBN 1-86184-045-4 1-86184-045-4 Further reading
ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ സയൻസ് അക്കാദമി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Indian_National_Science_Academy
ഇന്ത്യയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ പരസ്പര ആശയവിനിമയത്തിനും വികസനത്തിനും സഹകരണത്തിനും സഹപ്രവർത്തനത്തിനും വേദിയൊരുക്കുന്ന മൂന്നു ശാസ്ത്ര അക്കാദമികളിൽ ഒന്നാണ് ന്യൂ ഡൽഹി ആസ്ഥാനമായുളള ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ സയൻസ് അക്കാദമി ( ചുരുക്കപ്പേർ ഇൻസ , INSA).
മററു രണ്ടെണ്ണം ഇന്ത്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസ് ബെംങ്കളൂരിലും നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസ്, ഇന്ത്യ അലഹബാദിലുമാണുളളത് ചരിത്രം
1935-ൽ രൂപം കൊണ്ട ഈ സ്ഥാപനം 1970 വരെ നാഷണൽ ഇൻസ്ററിട്ട്യൂട്ട് ഓഫ് സയൻസസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
1945-ൽ ഇന്ത്യൻ
ഗവണ്മെൻറിൻറെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചു.
1968-മുതൽ അന്താരാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്ര സമിതിയിൽ ( ഇൻറർനാഷണൽ കൌൺസിൽ ഫോർ സയൻസ്, ICSU) ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് ഇൻസയാണ് അംഗങ്ങൾ(എഫ്.എൻ.എ F.N.A.)
അക്കാദമിയിൽ മൂന്നുതരം അംഗങ്ങളാണുളളത്.
സ്ഥാപകാംഗങ്ങൾ (ഫൌണ്ടേഷൻ ഫെല്ലോസ്), തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അംഗങ്ങൾ ( ഇലക്ററഡ് ഫെല്ലോസ്), വിദേശാംഗങ്ങൾ (ഫോറിൻ ഫെല്ലോസ്).
നാമനിർദ്ദേശം, മൂല്യ നി ർണ്ണയം, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നീ പടവുകളിലൂടെയാണ് പുതിയ അംഗങ്ങളെ ചേർക്കുന്നത്.
പ്രധാനലക്ഷ്യങ്ങൾ
ശാസ്ത്രചിന്ത പരിപോഷിപ്പിക്കുക,  രാഷ്ട്രക്ഷേമത്തിനായി ശാസ്ത്ര വിജ്ഞാനം ഉപയോഗപ്പെട്ത്തുക,  ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക, അന്താരാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രസംഘടനകളുമായി സഹകരിക്കുക, ശാസ്ത്രീയചർച്ചകൾക്കും, സമ്മേളനങ്ങൾക്കും വേദിയൊരുക്കുക,  ആനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ പുറത്തിറക്കുക എന്നിവയാണ് ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ചിലത്.
ഇന്ത്യയിലെ ശാസ്ത്രരംഗത്ത് പ്രതിഭാശാലികളെ കണ്ടെത്തുന്നതിലും, അവരെ യഥോചിതം ബഹുമതികൾ നല്കുന്നതിലും ഇൻസ മുൻകയ്യെടുക്കുന്നു.
നാലു വിഭാഗങ്ങളിലായി 59 അവാർഡുകളാണുളളത്.
സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും അനുയോജ്യമായ ഗവേഷണ വിഷയങ്ങളിൽ പ്രഭാഷണ പരമ്പരകൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നു.
അവലംബം http://www.insaindia.org http://web-japps.ias.ac.in:8080/fellowship2012/ Archived 2012-01-01 at the Wayback Machine .
ഇന്ത്യൻ നേതാക്കളുടെ വിശേഷണങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Honorary_titles_of_Indian_leaders
സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം നടക്കുന്ന കാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ നേതാക്കൾക്കു ചില വിശേഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജനങ്ങൾ ഇവരെ ബഹുമാനസൂചകമായി വിളിച്ചിരുന്നത് ഈ പേരുകളിലാണ്.
വിശേഷണം അർത്ഥം നേതാവ് ബാപ്പു, രാഷ്ട്ര പിതാവ്, മഹാത്മ "പിതാവ്" ( ഹിന്ദി ).