smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ആയിരത്തിതൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തിനാലാ കട്ടെ, സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിന് കീഴിലുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രീകരണമാണ്. 'മനുഷ്യനെ മയക്കുന്ന കറുപ്പ്' എന്നു മാർക്സ് മതത്തിനുകൊടുത്ത വിശേഷണത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുമാറ്, 1984 എന്ന നോവലിലെ സത്യമന്ത്രാലയം ഇറക്കിയിരുന്ന പത്രങ്ങൾ ജനസാമാന്യത്തിന് വിളമ്പിയിരുന്നത് ലൈംഗികതയുടേയും കായികാഭ്യാസങ്ങളുടേയും ജ്യോതിഷത്തിന്റേയും ചേരുവയായിരുന്നു.
ഈ നോവൽ അൽഡസ് ഹക്സ്‌ലിയുടെ ധീരനൂതനലോകം എന്ന കൃതിയോട് താരതമ്യം ചെയ്യപ്പെടാറുണ്ട്.
രണ്ടും, എല്ലായിടത്തും എത്തുന്ന ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വരുംകാലസമൂഹങ്ങളെ സങ്കല്പിച്ച് എഴുതിയവയാണ്.
ഇവയിൽ ആദ്യം എഴുതപ്പെട്ട ഹക്സ്‌ലിയുടെ നോവൽ കൂടുതൽ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
ഓർവെലിന്റെ കൃതിയാകട്ടെ, അണുവായുധയുഗത്തിലെ, സദാ യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങിനിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ചിത്രീകരണമാണ്.
സാഹിത്യ വിമർശനം
വളരെക്കാലം ഓർവെൽ ഒരു ഗ്രന്ഥനിരൂപകനായിരുന്നു.
ദീർഘവും പ്രഗല്ഭവുമായ ആ നിരൂപണങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിലെ നിരൂപണശാഖയെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചു.
ചാൾസ് ഡിക്കൻസിനെക്കുറിച്ച് 1940-ൽ എഴുതിയ പ്രബന്ധത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ സമാപനഭാഗം ഓർവെലിന്റെ നിരൂപണശൈലിക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.
“ ശക്തമായ വ്യക്തിനിഷ്ഠത പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഏതു രചന വായിക്കുമ്പോഴും, വായിക്കുന്ന പുറത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു മുഖം കാണുന്നതായി നമുക്കു തോന്നും. അത് ആ പുറം എഴുതിയ ആളിന്റെ യഥാർഥമുഖമായിരിക്കണമെന്നില്ല. സ്വിഫ്റ്റ്, ഡോഫോ, ഫീൽഡിങ്ങ്, സ്റ്റെന്ധാൾ, താക്കറേ, ഫ്ലോബേർ തുടങ്ങിയവരുടെ കൃതികൾ വായിക്കുമ്പോൾ എനിക്കീ അനുഭവം ശക്തമായി ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. പലപ്പോഴും അവരുടെ യഥാർത്ഥമുഖഛായ തന്നെ എനിക്ക് അറിവുണ്ടാവുകയില്ല. അത് അറിയണമെന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹവുമില്ല. ഞാൻ കാണുന്നത് ആ എഴുത്തുകാരന് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്ന മുഖമാണ്. ഡിക്കൻസിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ കാണാറുള്ളത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളിലെ മുഖത്തിന്റെ അതേ ഛായയുള്ള മുഖമല്ല. എന്നാൽ അതുമായി ആ മുഖത്തിന് സാമ്യമുണ്ട്.  അത് നല്ല നിറവും കൊച്ചു താടിയുമുള്ള ഒരു നാല്പതുകാരന്റെ മുഖമാണ്. അയാൾ ചിരിക്കുകയാണ്. ചിരിയിൽ കോപം കലർന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അതിൽ വിജയഭാവമോ കാലുഷ്യമോ ഇല്ല. അത് എപ്പോഴും എന്തിനോടൊക്കെയോ സമരം ചെയ്യുന്ന ഒരാളുടെ മുഖമാണ്.  അതേസമയം, അയാളുടേത് ഭയം കലരാത്ത തുറന്ന യുദ്ധമാണ്. കോപത്തിലും അയാൾ മഹാമനസ്കനാണ്. മറ്റൊരുരീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ അയാൾ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സ്വന്തന്ത്രബുദ്ധിയായ ലിബറൽ ആണ്. ഇന്ന് നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ പരിവർത്തനം ചെയ്തെടുക്കാനായി മത്സരിക്കുന്ന നാറുന്ന കൊച്ചു യാഥാസ്ഥിതികതകളെല്ലാം ഒരുപോലെ വെറുക്കുന്ന ഒരു ജനുസ്സിലാണദ്ദേഹം പെടുന്നത്. ”
എഴുത്തുകാർക്കുള്ള നിയമങ്ങൾ
രാഷ്ട്രീയവും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയും എന്ന ലേഖനത്തിൽ ഓർവെൽ എഴുത്തുകാർ പിന്തുടരേണ്ട ആറ് നിയമങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രയോഗിക്കാൻ പരിഗണിക്കുന്ന ഉപമയോ ഉല്പ്രേക്ഷയോ മറ്റലങ്കാരമോ സാധാരണ അച്ചടിച്ചു കാണാറുള്ളതാണെങ്കിൽ അതുപേക്ഷിക്കുക.
ചെറിയൊരു വാക്ക് മതിയാകുമെന്നുള്ളപ്പോൾ വലിയ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക.
എഴുതിയതിൽ ഒരു വാക്ക് വെട്ടിക്കളയാൻ വഴിയുണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെയ്യുക.
കർത്തരി പ്രയോഗം ആകാമെന്നുള്ളപ്പോൾ കർമ്മണി പ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക.
പകരം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന സാധാരണ ഭാഷയിലെ ഒരു വാക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അന്യഭാഷാപദമോ, ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക സംജ്ഞയോ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുക.
ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു നിയമം പിന്തുടരുന്നത് രചനയെ വികൃതമാക്കുമെങ്കിൽ ആ നിയമത്തെ മടികൂടാതെ ലംഘിക്കുക.
ഓർവെലും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയും
1984 -ലേയും ആനിമൽ ഫാമി ലേയും മറ്റും പല പ്രയോഗങ്ങളും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയുടെ ശൈലീസമുച്ചയത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ആ കൃതിയിൽ നിന്ന് ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ കടംകൊണ്ടവയിൽ ചിലത് താഴെ പറയുന്നവയാണ്.
പുതുമൊഴി
രാഷ്ട്രീയവും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയും എന്ന പേരിൽ 1946-ൽ എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ ഓർവെൽ, സത്യസന്ധവും വ്യക്തവുമായ ഭാഷയുടെ ആവശ്യകത ഊന്നിപ്പറഞ്ഞതിനൊപ്പം, തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതും അവ്യക്തവുമായ ഭാഷ  രാഷ്ട്രീയ ഉപജാപങ്ങളുടെ ഉപകരണമാകുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഓർവെലിന്റെ 1984 -ലെ ഭാഷയുടെ പേര് പുതുമൊഴി (New speak) എന്നാണ്.
രാഷ്ട്രീയവൽക്കൃതമായ ആ വക്രഭാഷ സ്വീകാര്യമായ വാക്കുകൾക്ക് പരിധി നിശ്ചയിച്ച് സ്വതന്ത്രചിന്ത അസാധ്യമാക്കിത്തീർക്കുന്നു.
വല്യേട്ടൻ
1984 -ലെ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു പ്രയോഗം വല്യേട്ടൻ (Big Brother) എന്നതാണ്.
പൗരന്മാരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളേയും ഗ്രസിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഏകാധിപത്യരാഷ്ട്രത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തെ സൂചിപ്പിച്ച്, "വല്യേട്ടൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്" എന്ന് നോവലിൽ പലയിടത്തും പറയുന്നുണ്ട്.
വല്യേട്ടൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു യഥാതഥ ടെലിവിഷൻ പ്രോഗ്രാം (reality television show) തന്നെയുണ്ട്.
നൂറ്റിയൊന്നാം നമ്പർ മുറി
നൂറ്റിയൊന്നാം നമ്പർ മുറി എന്ന ടെലിവിഷൻ പരിപാടിയുടെ പേരും 1984 -ൽ നിന്നാണ് വന്നത്.
ആ നോവലിലെ സ്നേഹമന്ത്രാലയത്തിൽ (Ministry of Love) മനുഷ്യരെ പുന:രഭ്യസിപ്പിക്കാൻ (to re-educate) കൊണ്ടുപോയിരുന്ന മർദ്ദനഅറയുടെ സംഖ്യയാണത്.
ചിന്താപോലീസ്
ചിന്താപോലീസ് (Thought Police) എന്ന പ്രയോഗത്തിനും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ 1984 -നോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അഭിപ്രായപ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യം നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന സമൂഹങ്ങളിൽ  സ്വതന്ത്രമായ ആശയപ്രകടനത്തിനുള്ള അവകാശത്തിന്റെ നിഷേധത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്.
ഇരുചിന്ത
1984 -ൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷയായ പുതുമൊഴിയിലെ ഒരു വാക്കാണ് ഇരുചിന്ത (Double think) .
പരസ്പരവിരുദ്ധമായ രണ്ടഭിപ്രായങ്ങൾ ഒരേസമയം വച്ചുപുലർത്തുകയും രണ്ടിലും ആത്മാർ‍ത്ഥമായി വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചിന്താരീതിയെ പരാമർശിക്കാനാണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. 'കൂടുതൽ തുല്യരായ' ചിലർ
ആനിമൽ ഫാം എന്ന നോവലിൽ, ഫാമിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളുടെ വിമോചനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള സമരത്തിലെ മുദ്രാവാക്യം, എല്ലാമൃഗങ്ങളും തുല്യരാണ് (All Animals are Equal) എന്നായിരുന്നു.
വിമോചനം നടന്ന് മൃഗാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നടപ്പായത് ചില മൃഗങ്ങളുടെ ഏകാധിപത്യമാണ്.
എല്ലാ മൃഗങ്ങളും തുല്യരാണ്; എന്നാൽ ചില മൃഗങ്ങൾ മറ്റുള്ളവയേക്കാൾ കൂടുതൽ തുല്യരാണ് (All animals are equal, but some are more equal than others) എന്നായി പുതിയ മുദ്രാവാക്യം.
ഇതിന്റെ വകഭേദങ്ങൾ, മനുഷ്യർക്കിടയിലെ സമത്വം പാലിക്കപ്പെടാതെ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന സ്ഥിതിയെ പരാമർശിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ഉദാഹരണത്തിന്, കോടതികൾ കുറ്റവാളികൾക്ക് അവരുടെ സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ നീതിവിളമ്പുന്നുവെന്ന് സംശയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, എല്ലാ കുറ്റവാളികളും തുല്യരാണ്, എന്നാൽ ചില കുറ്റവാളികൾ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ കൂടുതൽ തുല്യരാണ് എന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം.
ശീതയുദ്ധം
ശീതയുദ്ധം (Cold War) എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്തമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റേയും ആദ്യത്തെ പ്രയോക്താവ് ‌ഓർവെൽ ആയിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ട്രിബ്യൂൺ മാസികയിൽ 1945-ൽ എഴുതിയ ആറ്റം ബോ‌ബും നിങ്ങളും എന്ന പ്രബന്ധത്തിലാണ് ഓർവെൽ ശീതയുദ്ധം എന്നെഴുതിയത്.
രാഷ്ട്രീയ വീക്ഷണങ്ങൾ
ഓർവെലിന്റെ രാഷ്ട്രീയനിലപാടുകൾ പരിണമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിൽ ആജീവനാന്തം അദ്ദേഹം ഇടതുപക്ഷത്തായിരുന്നു .
ഒടുവിലൊക്കെ ഓർവെൽ സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത് അരാജകത്വവാദിയായ യാഥാസ്ഥിതികൻ എന്നാണ്.
ബർമ്മയിലെ അനുഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ സാമ്രാജ്യത്ത്വത്തിന്റെ കടുത്ത വിമർശകനാക്കി.
ഡൗൺ ആൻഡ് ഔട്ട് ഇൻ പാരിസ് ആൻഡ് ലണ്ടനും വിഗൻ കടവിലേക്കുള്ള വഴി യും എഴുതുന്നതിനുവേണ്ടി നടത്തിയ പഠനത്തിൽ തെളിവായ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ മുഖം അദ്ദേഹത്തെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പക്ഷപാതിയാക്കി.
"1936-നു ശേഷം ഞാൻ എഴുതിയ ഓരോ വരിയും നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ സ്വേഛാധിപത്യത്തെ എതിർത്തും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ജനാധിപത്യസോഷ്യലിസത്തെ പിന്തുണച്ചും ആണ്" എന്നദ്ദേഹം 1946-ൽ എഴുതി.
സോഷ്യലിസത്തോടുള്ള ഓർവെലിന്റെ നിലപാടിനെ രൂപപ്പെടുത്തിയത് സ്പാനിഷ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധമാണ് .
കറ്റലോണിയയിൽ അരാജകവാദികളായ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിഭാഗങ്ങളുടെ വിജയത്തിനും അതേതുടർന്ന് അവരേയും  മറ്റിടതുപക്ഷവിഭാഗങ്ങളേയും സോവിയറ്റ് പക്ഷപാതികൾ ക്രൂരമായി അടിച്ചമർത്തുന്നതിനും സാക്ഷ്യം വഹിച്ച അദ്ദേഹം അവിടന്ന് മടങ്ങിയത് സ്റ്റാലിനിസത്തിന്റെ കടുത്ത ശത്രുവായിട്ടാണ്.
ബ്രിട്ടണിൽ മടങ്ങിവന്ന അദ്ദേഹം സ്വതന്ത്ര തൊഴിലാളി പാർട്ടിയിൽ ചേർന്നു.
ആദ്യം, മറ്റിടതുപക്ഷവാദികളെപ്പോലെ അദ്ദേഹവും ജർമ്മനിയെ ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള ബ്രിട്ടന്റെ പുനരായുധീകരണത്തിന് എതിരായിരുന്നു.
എന്നാൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയനും നാസി ജർമ്മനിയും തമ്മിലുണ്ടാക്കിയ മൊളോട്ടോവ് - റിബ്ബൺത്രോപ്പ് ഉടമ്പടിയും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റി.
സ്വതന്ത്രതൊഴിലാളി കക്ഷിയുടെ സമാധാനവാദത്തെ എതിർത്ത് അദ്ദേഹം ആ കഷി വിട്ട് വിപ്ലവദേശീയത എന്ന നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു.
യുദ്ധസം‌രംഭങ്ങളെ അദ്ദേഹം പിന്തുണച്ചു.
യുദ്ധം ബ്രിട്ടീഷ് സമൂഹത്തിൽ ഒരു വിപ്ലവസോഷ്യലിസ്റ്റ് മുന്നേറ്റത്തിന് കാരണമാകമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അത് സഫലമായില്ല.
"വിപ്ലവകാരി ദേശസ്നേഹിയും, ദേശസ്നേഹി വിപ്ലവകാരിയും ആയിരിക്കേണ്ട വിചിത്രമായ ചരിത്രസന്ധിയിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്" എന്നദ്ദേഹം 1940 ഡിസംബറിൽ ട്രിബ്യൂൺ പത്രത്തിൽ എഴുതി.
എന്നാൽ 1943-ഓടെ ഓർവെലിന്റെ നിലപാട് പിന്നെയും മാറി.
ട്രിബ്യൂണിൽ സാഹിത്യസമ്പാദകനായി ചേർന്ന അദ്ദേഹം അപ്പോൾ മുതൽ മരണം വരെ തൊഴിലാളികക്ഷിയെ പിന്തുണക്കുന്ന ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആയി തുടർന്നു.
1945-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അദ്ദേഹം തൊഴിലാളികക്ഷിക്കുവേണ്ടി വോട്ടുതേടി.
ഭരണത്തിൽ ആ കക്ഷി സ്വീകരിച്ച നിലപാടുകളെ, പൊതുവേ പിന്തുണച്ചെങ്കിലും പല പ്രശ്നങ്ങളിലും അത് പിന്തുടർന്ന ഭീരുത്വം നിറഞ്ഞ സമീപനത്തേയും അതിലെ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ സോവിയറ്റ് പക്ഷപാത നിലപാടിനേയും അദ്ദേഹം വിമർശിച്ചു.
ട്രോസ്കിയിസ്റ്റോ അരാജകത്വവാദിയോ ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും സോവിയറ്റ് ഭരണകൂടത്തോടുള്ള ട്രോസ്കിയിസ്റ്റുകളുടേയും അരാജകത്വവാദികളുടേയും നിലപാടും, അരാജകത്വവാദികൾ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് കൊടുത്ത പ്രാധാന്യവും ഓർവെലിനെ സ്വാധീനിച്ചു.
അതിന്റെ ഫലമായി "എല്ലാ ഭരണവും തിന്മയാണെന്നും, ശിക്ഷ എല്ലായ്പ്പോഴും കുറ്റത്തേക്കാൾ ഉപദ്രവകാരിയാണെന്നും, മനുഷ്യരെ വെറുതേവിട്ടാൽ അവർ മര്യാദയോടെ പെരുമാറുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയാണുചിതമെന്നമുള്ള ഒരു അരാജകത്വ സിദ്ധാന്തത്തിൽ" താൻ ചെന്നെത്തിയതായി വിഗൻ കടവിലേക്കുള്ള വഴി യിൽ അദ്ദേഹം എഴുതി.
എന്നാൽ പതിവുപോലെ, പിന്നീടദ്ദേഹം ഈ നിലപാടിനെ വൈകാരിക അസംബന്ധമായി (sentimental nonsense) തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
മര്യാദക്ക് ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ അക്രമത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം എപ്പോഴുമുണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ നിലപാട്.
കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചിലർക്ക് പ്രയോജനകരമായേക്കാവുന്ന ഏതു സാമൂഹ്യസ്ഥിതിയിലും കർശനമായ  ശിക്ഷാനിയമം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും അത് വിട്ടുവീഴചയില്ലാതെ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തേ മതിയാവൂ എന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.
അതേസമയം, ഓർവെലിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളിൽ പലരും 1940-കളിൽ ലണ്ടണിലെ ചെറിയ അരാജകത്വവാദിവിഭാഗത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു.
സിയോണിസത്തോട് യാതൊരു സഹമതിയും ഇല്ലാതിരുന്ന ഓർവെൽ ഇസ്രായേലിന്റെ രൂപവത്കരണത്തെ എതിർത്തു.
"പാലസ്തീനിയൻ പ്രശ്നം ഒരളവുവരെ വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണെന്നും (a colour issue) ഒരിന്ത്യൻ ദേശീയവാദിയോ മറ്റോ ഒരു പക്ഷേ അറബികളുടെ പക്ഷത്തേ നിൽക്കൂ എന്നും മനസ്സിലാക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷുകാർ ചുരുക്കമാണെന്ന്" അദ്ദേഹം 1945-ൽ എഴുതി.
പലസ്തീനിലെ അറബികൾക്ക് നീതിലഭ്യമാക്കണം എന്നു വാദിച്ചതിനൊപ്പം തന്നെ യഹുദവിരോധത്തേയും (antisemitism) അദ്ദേഹം എതിർത്തു.
1945-ൽ സമകാലീന യഹൂദ രേഖ എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ബ്രിട്ടണിലെ യഹൂദവിരോധം എന്ന പേരിൽ ദീർഘമായ ഒരു ലേഖനം അദ്ദേഹം എഴുതി.
അതിൽ അദ്ദേഹം, യഹൂദവിരോധം ഏറിവരുകയാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
യഹൂദവിരോധികളെ നയിക്കുന്നത് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള യുക്തി അല്ലാത്തതുകൊണ്ട്, ചർച്ചകളിലൂടെ അവർക്ക് മനഃപരിവർത്തനം ഉണ്ടാക്കാനാവില്ലെന്നും അദ്ദേഹം കരുതി.
മറ്റുകാര്യങ്ങളിലൊക്കെ യുക്തിപൂർവ്വം പെരുമാറാൻ കഴിയുന്ന യഹൂദവിരോധികൾക്ക് ഈയൊരു വിഷയത്തിൽ മാത്രം വിഡ്ഢിത്തങ്ങൾ വിഴുങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നറിയാൻ മനഃശാസ്ത്രപരമായ സമീപനം സഹായിച്ചേക്കാമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നു.
ഓർവെലിന്റെ രാഷ്ട്രീയനിലപാടുകളിൽ മറ്റൊന്ന് സം‌യുക്ത സോഷ്യലിസ്റ്റ് യൂറോപ്പ് എന്ന ആശയത്തിന് അദ്ദേഹം നൽകിയ പിന്തുണയാണ്.
1947-ൽ പാർട്ടിസാൻ റിവ്യൂ എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ എഴുതിയ "യൂറോപ്യൻ ഐക്യത്തിലേക്ക്" എന്ന ലേഖനത്തിലാണ് ഈ നിലപാട് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചത്.
ഓർവെലിന്റെ സുഹൃത്ത് സീലിയ കിർവാൻ, ബ്രിട്ടീഷ് വിദേശകാര്യവകുപ്പിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ പ്രചാരണത്തിനായി തൊഴിലാളികക്ഷി സർക്കാർ സ്ഥാപിച്ച വിവര-ഗവേഷണ വിഭാഗത്തിൽ ജോലി ജോലിചെയ്തിരുന്നു.
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചായ്‌വ് കണക്കിലെടുത്ത്, വിവര-ഗവേഷണ വിഭാഗത്തിനുവേണ്ടി എഴുതാൻ അവസരം കൊടുത്തുകൂടാത്ത 37 എഴുത്തുകാരുടെ ഒരു പട്ടിക ഓർവെൽ 1949-ൽ അവർക്ക് കൊടുത്തു.
2003-ൽ മാത്രം പ്രസിദ്ധീകൃതമായ ആ പട്ടികയിൽ പ്രധാനമായും ഉണ്ടായിരുന്നത് ന്യൂ സ്റ്റേറ്റ്സ്മാന്റെ പ്രസാധകനായ കിങ്സിൽ മാർട്ടിനെപ്പോലുള്ള പത്രപ്രവർത്തകരായിരുന്നു.
മൈക്കേൾ രെഡ്ഗ്രേവ്, ചാർളി ചാപ്ലിൻ തുടങ്ങിയ നടന്മാരേയും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഇങ്ങനെയൊരു പട്ടിക ഉണ്ടാക്കാൻ ഓർവെലിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്താണെന്ന് വ്യക്തമല്ല.
അദ്ദേഹവും സുഹൃത്തും പിന്തുണച്ചിരുന്ന ‍സ്റ്റാലിൻ വിരുദ്ധ നിലപാട് പ്രചരിപ്പിക്കാൻ സുഹൃത്തിനെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു ഓർവെൽ എന്നു കരുതുകയാണ് ഉചിതം.
രചനകളിൽ താൻ പിന്തുണച്ചിരുന്ന ജനാധിപത്യസോഷ്യലിസത്തെ ഓർവെൽ ഉപേക്ഷിച്ചെന്നോ, പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന എഴുത്തുകാരുടെ രചനകളെ തമസ്കരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയെന്നോ തോന്നുന്നില്ല.
ഓർ‌വെലിന്റെ പട്ടിക വസ്തുനിഷ്ഠമായിരുന്നു എന്നും പറയേണ്ടതുണ്ട്.
അതിൽ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്ന വ്യക്തികൾ സോവിയറ്റ്-കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അനുഭാവ പ്രസ്താവനകൾ നടത്തിയിരുന്നു.
പട്ടികയിൽ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നവരിൽ ഒരാളും ബ്രിട്ടണിലെ ഇൻഫോർമേഷൻ വകുപ്പിലെ സൊവിയറ്റ് വിഭാഗത്തിന്റെ തലവനുമായിരുന്ന പീറ്റർ സ്മോളറ്റ് റഷ്യൻ ഏജന്റ് ആയിരുന്നുവെന്ന് പിന്നീട് കെ.ജി.ബി. രേഖാശേഖരങ്ങൾ പരസ്യപ്പെടുത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ വ്യക്തമായി.
പ്രസാധകൻ ജോനാഥൻ കേപ്പ് ആനിമൽ ഫാമിനെ അനാരോഗ്യകരമായ സോവിയറ്റ്വിരുദ്ധരചന എന്ന പറഞ്ഞ് നിരസിച്ചതിനുപിന്നിൽ  സ്മോളറ്റ് ആയിരുന്നുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
പൊതുജീവിതത്തിലെ തർക്കങ്ങളിൽ ശക്തവും വ്യതിരിക്തവുമായ നിലപാടുകൾ കൈക്കോണ്ടതിനൊപ്പം തന്നെ രാഷ്ട്രനീതിയിലെ കോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിൽ ജീവിതത്തിന്റേയും പ്രകൃതിയുടേയും സൗന്ദര്യം കാണാൻ കഴിയേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചും ഓർവെൽ ബോധവാനായിരുന്നു.
1946-ൽ എഴുതിയ ചൊറിയൻ തവളയെക്കുറിച്ച് ചില ആലോചനകൾ (Some Thoughts on the Common Toad) എന്ന പ്രബന്ധം സമാപിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്:‌ “ എത്രയോ തവണ തവളകൾ ഇണചേരുന്നതും മുയൽജോഡികൾ പാടത്ത് ഗുസ്തിപിടിക്കുന്നതും നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, കഴിയുമെങ്കിൽ അത്തരം കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് നമ്മെ തടയുമായിരുന്ന യജമാനന്മാരെ ഞാൻ ഓർത്തിട്ടുണ്ട്. അവർക്കതിന് കഴിയില്ലെന്നത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യം.  രോഗമോ വിശപ്പോ, പട്ടിണിയോ, കാരാഗൃഹമോ, ഭയമോ നമ്മുടെ വഴിമുടക്കാത്ത കാലത്തോളം, വസന്തം നമുക്ക് വസന്തം തന്നെയാണ്.  ഫാക്ടറികളിൽ അണുബോംബുകൾ കുന്നുകൂടുകയും നഗരങ്ങളിൽ പോലീസ് ചുറ്റിത്തിരിയുകയും ഉച്ചഭാഷിണികൾ നുണപരത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴും ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്വേച്ഛാധിപതിക്കും, ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദത്തിനും അരുചികരമാണെങ്കിലും ആ പ്രക്രിയ തടയുവാൻ അവർക്ക് കഴിവില്ല. ”
ഓർവെലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില അഭിപ്രായങ്ങൾ ബെർണാർഡ് ക്രിക്ക്
എഴുത്തിനായും, എന്താണ് എഴുതേണ്ടതെന്നതിനെക്കുറിച്ച് സമഗ്രമായ ഒരു ദർശനം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനും കഠിനമായി പ്രയത്നിച്ച ധീരനായിരുന്നു ഓർവെൽ.
തന്റെ പശ്ചാത്തലത്തെക്കുറിച്ചും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും സുഹൃത്തുക്കളെ അദ്ദേഹം വിശ്വാസത്തിലെടുത്തിരുന്നില്ല.
ആശയങ്ങളുടേയും സാഹിത്യത്തിന്റേയും തലങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങിനിന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ തുറന്ന പ്രകൃതി, എഴുത്തിൽ മാത്രമാണ് പ്രകടമായത്.
തന്റെ ചെറിയ സുഹൃദ്‌വലയത്തിലുള്ളവരെപ്പോലും അദ്ദേഹം പരസ്പരം അകറ്റിനിർത്തി.
ഓരോ ആൾക്കും മറ്റാരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിചയത്തിലുണ്ടെന്നറിയുമ്പോൾ അത്ഭുതമായിരുന്നു.
വളരെ അടുത്തറിയാമായിരുന്ന സ്ത്രീകളുമായിപ്പോലും വൈകാരികമായ സ്വകാര്യങ്ങൾ പങ്കുവക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വിമുഖനായിരുന്നു.
സ്വന്തം ചർമ്മത്തിനുള്ളിൽ സ്വസ്ഥനോ പൂർണ്ണമായും ഉൽഗ്രഥിതനോ ആയ മനുഷ്യനായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം.
ബഹുമുഖവ്യക്തിത്വത്തിനുടമയായിരുന്ന ഓർവെലിന്റെ സ്വഭാവം അതിസങ്കീർണ്ണമായിരുന്നു.
മൈക്കൽ ഷെൽഡൺ
ഓർവെലിന് തോറ്റുപോയവനായി അഭിനയിക്കുകയെന്നത്, ജയിക്കുന്നവർക്കുനേരേയുള്ള പ്രതികാരമെന്നതിന് പുറമേ, ഉപജാപങ്ങളും, ആർത്തിയും, തത്ത്വദീക്ഷയില്ലായ്മയും വഴി നേടുന്ന ജീർണ്ണതകലർന്നതും പൊതുവേ മാനിക്കപ്പെടുന്നതുമായ വിജയത്തിന്റെ തിരസ്കാരവും ആയിരുന്നു.
അതോടൊപ്പം അത്, സ്വന്തം ഗർവിനേയും പുരോഗമനകാംക്ഷയേയും നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്താൻ വേണ്ടിയുള്ള ഒരുതരം സ്വയം വിമർശനത്തിന്റേയും ഫലം ചെയ്തു.
ടി.ആർ. ഫിവൽ
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന ജീവിതാനുഭവം ദീർഘകാലം ദാരിദ്ര്യവും തോൽവിയും അപമാനവും സഹിച്ച് ഒരെഴുത്തുകാരനായി മാറാൻ നടത്തിയ സമരമാണ്.
അതിനെക്കുറിച്ച് തന്നെയായി അദ്ദേഹം മിക്കവാറും ഒന്നും എഴുതിയിട്ടില്ല.
വിയർപ്പും കഷ്ടതകളും ചേരികളിലെ ജീവിതത്തിലെന്നതിനേക്കാൾ അവിടത്തെ അനുഭങ്ങളെ സാഹിത്യമാക്കി മാറ്റാൻ പെടേണ്ടി വന്ന പാടിലായിരുന്നു.
നുറുങ്ങുകൾ ഓർവെലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രസാധകനായിരുന്ന വിക്തോർ ഗൊല്ലാങ്ക്സുമായുള്ള ബന്ധം ഊഷ്മളമല്ലായിരുന്നു.
അവരുടെ ബന്ധത്തിലെ രണ്ട് സംഭവങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യത്തേത്, വിഗൻ കടവിലേക്കുള്ള വഴി ക്ക് ക്ഷമാപണസ്വരത്തിൽ പ്രസാധകൻ എഴുതിച്ചേർ‍ത്ത മുഖവുരയെ ഓർവെൽ എതിർക്കാതിരുന്നതാണ്.
രണ്ടാമത്തേത്, ഓർവെൽ അഭ്യർത്ഥിച്ചതനുസരിച്ച്, മറ്റൊരു പ്രസാധകൻ മുഖേന കഥാരചനകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയത്തക്കവണ്ണം, താനുമായുണ്ടായിരുന്ന കരാറിൽ നിന്ന് അയാൾ ഓർവെലിനെ മുക്തനാക്കിയതാണ്.
ആനിമൽ ഫാം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ ഗൊല്ലാങ്ക്സ് വിസമ്മതിച്ചത്, അതിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തെ കാര്യമായി താമസിപ്പിച്ചു.
സോവിയറ്റ് പക്ഷപാതിയായിരുന്ന ഗൊല്ലാങ്ക്സിന് ഓർവെലിന്റെ കഥാരചനകളിൽ താത്പര്യമില്ലായിരുന്നു.
ആനിമൽ ഫാം രാഷ്ട്രീയ ദൃഷ്ടിയിൽ ചൂടൻ പുസ്തകമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി.
ഓർവെൽ, തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗവും, ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ സ്പെഷ്യൽ ബ്രാഞ്ച് എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ട രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗത്തിന്റെ നോട്ടപ്പുള്ളിയായിരുന്നു.  'ബൊഹീമിയൻ' ശൈലിയിൽ വസ്ത്രധാരണം ചെയ്യാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവണത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചായ്‌വ് സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ഒരന്വേഷകൻ കണ്ടെത്തിയതായി ബ്രിട്ടണിലെ നാഷനൽ ആർക്കൈവ്സ് പിന്നീട് പരസ്യപ്പെടുത്തിയ രേഖകളിൽ കാണുന്നു.
"ഈ മനുഷ്യൻ കടുത്ത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങൾ വച്ചുപുലർത്തുന്നവനാണ്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സമ്മേളനങ്ങളിൽ ഇയാളെ കണ്ടതായി അയാളുടെ പല ഇന്ത്യൻ സുഹൃത്തുക്കളും പറയുന്നു.  ജോലിസ്ഥലത്തും വിനോദവേളകളിലും ഇയാൾ 'ബൊഹീമിയൻ' ശൈലിയിൽ വേഷം ധരിക്കുന്നു" എന്നൊക്കെയായിരുന്നു 'കണ്ടെത്തൽ'.
അതേസമയം ഓർവെലിന് ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യാന്വേഷണവിഭാഗമായ എം.ഐ.5-മായി അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം അതിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നുവെന്നും പറയുന്നവരുമുണ്ട്.
ഈ അവകാശവാദത്തിന്റെ തെളിവുകൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സ്പാനിഷ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ വിമത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിഭാഗങ്ങളുമായി പുലർത്തിയ ബന്ധം മൂലം ഓർവെൽ റഷ്യൻ രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗത്തിന്റെ നോട്ടപ്പുള്ളിയായിരുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
സ്പാനിഷ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ ഓർവെലിനൊപ്പം പങ്കെടുത്ത ബോബ് എഡ്‌വേർഡ് പറയുന്നത് ഓർവെലിന് എലികളെ വല്ലാതെ ഭയമായിരുന്നു എന്നാണ്.
രാത്രിയിൽ പോരാളികളുടെ ഷൂ പോലും കരണ്ടു നിന്നുമായിരുന്ന എലികളെ സഹിക്കാനാവാതെ, ഒരിക്കൽ ഓർവെൽ അവയ്ക്കുനേരെ നിറയൊഴിക്കുക പോലും ചെയ്തത്രെ.
ഞായറാഴ്ചകളിൽ ഓർവെലിനിഷ്ടം പൊരിച്ച മാട്ടിറച്ചിയും രസമൂറി നിൽക്കുന്ന യോർക്ക്‌ഷയർ പുഡ്ഡിങ്ങും ആയിരുന്നു.
ചായയും ചുരുട്ടും കടുപ്പത്തിലായിരുന്നു വേണ്ടിയിരുന്നത്.
ഏടുത്തുപൊക്കാൻ രണ്ടു കയ്യും വേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു കൂറ്റൻ ചായപ്പാത്രത്തിൽ പന്ത്രണ്ട് സ്പൂൺ വരെ തേയില ഇട്ടായിരുന്നു ചായ.
ഓർവെലിന്റെ രചനകൾ പുസ്തകങ്ങൾ ഡൌൺ ആന്റ് ഔട്ട് ഇൻ പാരിസ് ആന്റ് ലണ്ടൻ (1933) - ബർമ്മീസ് ദിനങ്ങൾ (1934) — പാതിരിയുടെ മകൾ (1935) — അസ്പിദിസ്ട്രാ ജയിക്കട്ടെ(1936) — വിഗൻ കടവിലേക്കുള്ള വഴി (1937) - കറ്റലോണിയയ്ക്ക് സ്മരജ്ജഞ്ജലി (1938) — വായുവിനായി മുകളിലേക്ക് (1939) — ആനിമൽ ഫാം (1945) — 1984 (1949) - പ്രബന്ധങ്ങൾ
Penguin Books George Orwell: Essays , with an Introduction by Bernard Crick The Spike (1931) — Archived 2008-06-18 at the Wayback Machine .
ഒരു കോപ്പ നല്ല ചായ (1946) — Archived 2006-04-11 at the Wayback Machine .
ഒരു തൂക്കിക്കൊല (1931) — ഷൂട്ടിങ്ങ് ആൻ എലിഫന്റ് (1936) — ചാൾസ് ഡിക്കൻസ് (1939) — Boys' Weeklies (1940) — തിമിംഗിലത്തിനുള്ളിൽ (1940) — ആനയും ഒറ്റക്കൊമ്പനും (1941) — വെൽസും ഹിറ്റ്ലറും ലോകരഷ്ട്രവും (1941) — ഡൊണാൾഡ് മാക്ഗില്ലിന്റെ കല (1941) — സ്പെയിനിലെ യുദ്ധത്തിലേക്കൊരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം (1943) — ഡബ്ലിയൂ.
ബി. യീറ്റ്സ് (1943) — പുരോഹിതന്മാരുടെ പ്രയോജനം: സാൽവദോർ ദാലിയെക്കുറിച്ച് ചില കുറിപ്പുകൾ (1944) — ആർതർ കൊസ്ലർ (1944) — ദേശീയതയെക്കറിച്ച് ചില കുറിപ്പുകൾ (1945) — പാവങ്ങൾ എങ്ങനെ മരിക്കുന്നു (1946) — രാഷ്ട്രീയവും സാഹിത്യവും: ഗള്ളിവേഴ്സ് ട്രാവൽസിന്റെ ഒരു പഠനം (1946) — രാഷ്ട്രീയവും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയും (1946) — ജെയിംസ് ബൺഹാമിനെക്കുറിച്ച് പുനർചിന്ത (1946) — ഇംഗ്ലീഷ് കൊലപാതകത്തിന്റെ അധഃപതനം (1946) — ചൊറിയൻ തവളയെക്കുറിച്ച് ചില ആലോചനകൾ (1946) — ബ്രേയിലെ വികാരിയെക്കുറിച്ച് ഒരു നല്ല വാക്ക് (1946) — പി.ജി. വോഡ്‌ഹൗസിന്റെ പക്ഷം (1946) — ഞാൻ എന്തിന് എഴുതുന്നു (1946) — സാഹിത്യത്തെ എങ്ങനെ തടയാം (1946) — അതൊക്കെയായിരുന്നു അന്നത്തെ സന്തോഷങ്ങൾ (1946) — ലിയർ രാജാവും, ടോൾസ്റ്റോയിയും വിദൂഷകനും (1947) — ഗാന്ധിയെക്കുറിച്ച് ചില ചിന്തകൾ (1949) — പുസ്തകക്കടയുടെ സ്മരണകൾ (1936) — വെള്ളത്തിനടിയിലെ നിലാവ് (1946) — Archived 2007-06-26 at the Wayback Machine .
റുഡ്യാർഡ് കിപ്ലിങ്ങ് (1942) — Raffles and Miss Blandish (1944) — കവിതകൾ Romance A Little Poem Awake!
Young Men of England Kitchener Our Minds are Married, But we are Too Young The Pagan The Lesser Evil Poem from Burma കുറിപ്പുകൾ
1946-ൽ ഞാൻ എന്തിന് എഴുതുന്നു (Why I write?) എന്ന പേരിൽ രചിച്ച പ്രബന്ധത്തിൽ ഓർവെൽ, ആറോ ഏഴോ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ തന്നെ, വലുതാകുമ്പോൾ താൻ ഒരു എഴുത്തുകാരനാകും എന്ന് അറിയാമായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.
പതിനേഴാമത്തേയും ഇരുപത്തിനാലാമത്തേയും വയസ്സുകൾക്കിടക്ക് ഈ പരിപാടി ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് തന്റെ സ്വത്വത്തോട് കാട്ടുന്ന ക്രൂരതയാണെന്നും ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ  ലക്ഷ്യബോധം വീണ്ടെടുത്ത് പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതി തുടങ്ങേണ്ടി വരുമെന്ന് അപ്പോഴും ബോദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു എന്നും കൂടി അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
ജോർജ്ജ് കുക്കോസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/George_Coukos
ജോർജ്ജ് കുക്കോസ് (ജനനം ഡിസംബർ 23, 1961) ട്യൂമർ ഇമ്മ്യൂണോളജിയിലെ ഒരു ഫിസിഷ്യൻ-സയന്റിസ്റ്റാണ്.
ലുഡ്‌വിഗ് കാൻസർ റിസർച്ചിൻറെ ലോസാൻ ബ്രാഞ്ചിന്റെ പ്രൊഫസറും ഡയറക്ടറുമായ അദ്ദേഹം സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ലോസാനെയിലെ ലോസാൻ സർവകലാശാലയിലെയും ലോസാൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിലെയും ഓങ്കോളജി വിഭാഗം UNIL-CHUV ഡയറക്ടറുമാണ്.
ട്യൂമറുകൾ ക്യാൻസർ വിരുദ്ധ രോഗപ്രതിരോധ പ്രതികരണങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിനുള്ള സംവിധാനങ്ങളെക്കുറിച്ചും അതിനെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിൽ ട്യൂമർ വാസ്കുലേച്ചറിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിൻറെ പേരിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
അണ്ഡാശയ അർബുദത്തിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് പുറമേ, പ്രൊഫസർ കുക്കോസ് നിർദ്ദേശിച്ച സംയോജിത രോഗപ്രതിരോധ ചികിത്സകൾ വിജയകരമായി പരീക്ഷിക്കുകയും ശ്വാസകോശം, കരൾ, വൃക്ക എന്നിവയ്ക്കുള്ള അർബുദത്തിന് അംഗീകാരം നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അവലംബം External links George Coukos academic profile at University of Lausanne George Coukos profile at Ludwig Cancer Research George Coukos publications indexed by Google Scholar University of Lausanne Lausanne University Hospital (CHUV) Ludwig Institute for Cancer Research
ജോർജ്ജ് കണ്ടത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/George_Kandathil
" ട്രാൻസാക്ഷണൽ അനാലിസിസ് " ( വിനിമയ അപഗ്രഥനം ) എന്ന മനശാസ്ത്ര ശാഖയെ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയതിൽ പ്രമുഖനാണ് ഫാദർ ജോർജ്ജ് കണ്ടത്തിൽ എസ്.ജെ. (ജനനം 1920 ഡിസംബർ 25 - മരണം 2011 നവംബർ 7).
കണ്ടത്തിൽ ജേക്കബിന്റെയും എലിസബത്തിന്റെയും മകനാണ്.
ട്രാൻസാക്ഷണൽ അനാലിസിസിന്റെ ഇന്ത്യയിലെ സ്ഥാപകനായി ഫാദർ ജോർജ് കണ്ടത്തിൽ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹം 1971 - ൽ ഇടപ്പള്ളിയിൽ, ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ കൌൺസിലിംഗ് ആൻഡ് ട്രാൻസാക്ഷണൽ അനാലിസിസ് (ഐ.സി.ടി.എ.) എന്ന സ്ഥാപനം ആരംഭിച്ചു.
പാസ്റ്ററൽ കൌൺസിലിംഗ് പഠിക്കുവാനായി കാലിഫോർണിയ സർവ്വകലാശാലയിൽ ചേർന്ന ഒരു ജസ്യൂട്ട് (ഈശോ സഭ) പാതിരിയായിരുന്ന ജോർജ്ജ് കണ്ടത്തിൽ, അവിടെ വെച്ച് ഡോ. എറിക് ബേൺ എന്ന മനശാസ്ത്രജ്ഞൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ട്രാൻസാക്ഷണൽ അനാലിസിസിൽ ആകൃഷ്ടനായി.
അദ്ദേഹം ബേണിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്ന മുരിയേൽ ജെയിംസിൽ നിന്നും നേരിട്ട് ടി.എ പഠിച്ച് പരിശീലകനാകുന്നതിനുള്ള യോഗ്യത നേടി.
താൻ സ്ഥാപിച്ച ഐ. സി. ടി. എ. യിലൂടെ ടി.എ എന്ന് ചുരുക്കപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ മനശ്ശാസ്ത്ര പദ്ധതിക്ക് ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ നിരവധി അനുയായികളെ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു.
ഈ വിഷയത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലുമായി പല രചനകളും അദ്ദേഹം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഥമ ശിഷ്യരിൽ ഒരാളാണ് സിസ്റ്റർ ആനി മരിയ .
ജോർജ്ജ് കഴ്സൺ ജോർജ് നഥാനിയൽ കഴ്സൺ(1 ജനുവരി 1859 - 20 മാർച്ച് 1925)
ജോർജ് നഥാനിയൽ കഴ്സൺ, കെഡൽസ്റ്റണിലെ ഒന്നാം മാർക്വെസ് കഴ്സൺ, KG, GCSI, GCIE, PC, FRS, FBA (11 ജനുവരി 1859 - 20 മാർച്ച് 1925),1899 മുതൽ 1905 വരെ ഇന്ത്യയുടെ വൈസ്രോയി ആയി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് കൺസർവേറ്റീവ് രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞൻ.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത്, കഴ്സൺ ഹൗസ് ഓഫ് ലോർഡ്സിന്റെ നേതാവായിരുന്നു, 1916 ഡിസംബർ മുതൽ പ്രധാനമന്ത്രി ഡേവിഡ് ലോയ്ഡ് ജോർജിന്റെ ചെറിയ യുദ്ധ കാബിനറ്റിലും യുദ്ധ നയ സമിതിയിലും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
1919 മുതൽ 1924 വരെ അദ്ദേഹം വിദേശകാര്യ ഓഫീസിൽ വിദേശകാര്യ സെക്രട്ടറിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
1923-ൽ, കഴ്‌സൺ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഒരു മത്സരാർത്ഥിയായിരുന്നു, എന്നാൽ ബോണർ ലോയും മറ്റ് ചില മുൻനിര കൺസർവേറ്റീവുകളും ഓഫീസിലേക്ക് സ്റ്റാൻലി ബാൾഡ്‌വിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഡെർബിഷയറിലെ കെഡിൽസ്റ്റണിലെ റെക്ടറായിരുന്ന നാലാമത്തെ ബാരൺ സ്കാർസ്‌ഡെയ്‌ലിന്റെ (1831-1916) ആൽഫ്രഡ് കഴ്‌സന്റെ പതിനൊന്ന് മക്കളിൽ മൂത്ത മകനും രണ്ടാമനുമായിരുന്നു കഴ്‌സൺ.
കംബർലാൻഡിലെ നെതർഹാളിലെ ജോസഫ് പോക്ക്ലിംഗ്ടൺ സെൻഹൗസിന്റെ മകൾ ബ്ലാഞ്ചെ (1837–1875) ആയിരുന്നു ജോർജ്ജ് കഴ്സന്റെ അമ്മ.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ നോർമൻ വംശജരായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത് നിർമ്മിച്ച കെഡൽസ്റ്റൺ ഹാളിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്.
ജോർജിന് 16 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പ്രസവത്താൽ തളർന്ന അവന്റെ അമ്മ മരിച്ചു.
അവളുടെ ഭർത്താവ് 41 വർഷം അവളെ അതിജീവിച്ചു.
മാതാപിതാക്കളാരും കഴ്‌സന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയില്ല.
ഭൂവുടമകൾ അവരുടെ ഭൂമിയിൽ തന്നെ തുടരണമെന്നും ആനന്ദത്തിനായി അനിശ്ചിതമായി ലോകപര്യടനം നടത്തരുതെന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരു കർക്കശക്കാരനും നിഷ്കളങ്കനുമായ പിതാവായിരുന്നു സ്കാർസ്ഡേൽ.
1887 നും 1895 നും ഇടയിൽ ഏഷ്യയിലുടനീളമുള്ള യാത്രകളെ അദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ചില്ല, ഇത് തന്റെ മകനെ ഏതൊരു ബ്രിട്ടീഷ് കാബിനറ്റിലും അംഗമാകാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ യാത്ര ചെയ്തവരിൽ ഒരാളാക്കി.
കഴ്‌സന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ സ്വാധീനിച്ച സാന്നിധ്യമായിരുന്നു അവന്റെ ക്രൂരവും ക്രൂരവുമായ ഭരണം, എലൻ മേരി പരമൻ, നഴ്‌സറിയിലെ സ്വേച്ഛാധിപത്യം അവന്റെ പോരാട്ട ഗുണങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും അവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഭ്രാന്തമായ വശത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
പരമൻ അവനെ അടിക്കുകയും ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ ഗ്രാമത്തിലൂടെ പരേഡ് ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
കഴ്‌സൺ പിന്നീട് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, "നന്നായി ജനിച്ചവരും നല്ല സ്ഥാനമുള്ളവരുമായ ഒരു കുട്ടികളും ഇത്രയും നീതിയോടെ കരഞ്ഞിട്ടില്ല."
ഇന്ത്യയുടെ വൈസ്രോയി (1899–1905)
1901-ൽ കഴ്‌സൺ പ്രസിദ്ധമായി പറഞ്ഞിരുന്നു, "ഇന്ത്യ ഭരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം നമ്മൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയാണ്.
നമുക്ക് അത് നഷ്‌ടപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ നേരിട്ട് മൂന്നാം-നിരക്ക് ശക്തിയിലേക്ക് താഴും.
‘ലയൺ ആൻഡ് ദി ടൈഗർ: ദി റൈസ് ആൻഡ് ഫാൾ ഓഫ് ദി ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്, 1600-1947’ എന്ന കൃതിയിൽ ഡെനിസ് ജൂഡ് എഴുതി: “ഇന്ത്യയെ ശാശ്വതമായി രാജുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുമെന്ന് കഴ്സൺ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.
വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബംഗാൾ വിഭജനവും തുടർന്നുണ്ടായ കടുത്ത വിവാദവും കോൺഗ്രസിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ വളരെയധികം സഹായിച്ചു.
1900-ൽ കഴ്‌സൺ കോൺഗ്രസിനെ 'അതിന്റെ പതനത്തിലേക്ക് ആടിയുലയുന്നു' എന്ന് തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.
എന്നാൽ ചരിത്രത്തിൽ എപ്പോഴത്തേക്കാളും കൂടുതൽ സജീവവും ഫലപ്രദവുമായ കോൺഗ്രസിനൊപ്പം അദ്ദേഹം ഇന്ത്യ വിട്ടു.
ജോർജ്ജ് കോട്ട, ബോംബെ
1769-ൽ നിർമ്മിച്ച ബോംബെയുടെ (ഇപ്പോൾ മുംബൈ ) കോട്ടമതിലുകളുടെ ഒരു വിപുലീകരണമായിരുന്നു ഫോർട്ട് ജോർജ് .
1862-ൽ ഈ കോട്ട തകർത്തു.
17-ആം നൂട്ടാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ ബോംബെ ഒരു മികച്ച തുറമുഖമായി പേരെടുത്തിരുന്നു.
1715-ൽ ചാൾസ് ബൂൺ ബോംബെയുടെ ഗവർണർ ആയി അധികാരമേറ്റു.