smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
സൈനികശക്തിയുള്ള രാജ്യമായിരുന്ന ഓസ്ട്രിയ, ഇറ്റലിയിലെ പല നാട്ടുരാജ്യങ്ങളേയും  കൈവശപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഓസ്ട്രിയൻ-പ്രഷ്യൻ സേനകളെ തോല്പിച്ച് വിയന്നയിലെത്തി ഓസ്ട്രിയയെ മുട്ടുകുത്തിക്കുകയായിരുന്നു ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്കിന്റെ ലക്ഷ്യം.
അതിനായി    നാലു  ഫ്രഞ്ചു സൈന്യ വിഭാഗങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ജനറൽ ജോർഡാനും   മോറോയും കെല്ലർമാനും  റൈൻ തിരത്തുകൂടെ വടക്കുകിഴക്കും   നെപോളിയൻ തെക്കു കിഴക്കോട്ടും  ആക്രമണം നയിക്കണം.
പിന്നീട്  മൂന്നു മുന്നണികളും ടൈറോളിൽ വെച്ച്  ഒത്തുചേർന്ന് വിയന്നയുടെ നേരെ മുന്നേറണം.
ഇതായിരുന്നു യുദ്ധതന്ത്രം.
ഇറ്റാലിയൻ സൈനികദൗത്യം
ജോസ്ഫൈനുമായുള്ള വിവാഹം നടന്ന് രണ്ടു ദിവസത്തിനകം 1796 മാർച്ച് 10-ന്, ഇറ്റാലിയൻ സൈനികദൗത്യത്തിന്റെ തലവനായി  നെപോളിയൻ നൈസിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു .
ഫ്രാൻസിന്റെ തെക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗത്ത് ഇറ്റലിയുടെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിയിലെ പീഡ്മോൺ നാട്ടു രാജ്യമായിരുന്നു ആദ്യ ലക്ഷ്യം.
ഈ സന്ദർഭത്തിലാണ് Buonaparte  എന്നത്   Bonaparte   ആയതെന്നും അതല്ല ഫ്രഞ്ചു പൗരന്മാരായപ്പോൾത്തന്നെ അങ്ങനെ  എഴുതിത്തുടങ്ങിയെന്നും വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട്.
പീഡ്മോൺ   1796 മാർച്ച്-ഏപ്രിൽ
ആൽപ്സ് മലനിരകൾക്കിടയിലെ പീഡ്മോൺ  നാട്ടുരാജ്യത്തെ സഹായിക്കാൻ  ഓസ്ട്രിയൻ സൈന്യം എത്തിയിരുന്നു.
മോൺടോനോട്ടിലും മോൺഡോവിയിലും ഡീഗോവിലും വെച്ചു നടന്ന യുദ്ധങ്ങളിൽ  നെപോളിയൻ നിശ്ശേഷം പരാജയപ്പെടുത്തി.
മെയ് മാസത്തിൽ നടത്തിയ ഉടമ്പടിയനുസരിച്ച് പീഡ്മോൺ രാജാവ് നിരുപാധികം കീഴടങ്ങി.
ലോഡി യുദ്ധം 1796 മെയ്
ലോഡി പ്രവിശ്യയിലെ   ഓസ്ട്രിയൻ സേനയെ  നെപോളിയൻ  പരാജയപ്പെടുത്തി.
ഈ യുദ്ധത്തിൽ നെപോളിയൻ സൈനികരോടൊപ്പം നിന്നു പൊരുതിയതായും അങ്ങനെ സൈനികരുടെ സ്നേഹാദരങ്ങൾ നേടിയെടുത്തതായും പറയപ്പെടുന്നു , മാൺടുവാ കീഴടക്കൽ 1796 ജൂലൈ 1797 ഫെബ്രുവരി-
തടാകങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട നാട്ടു രാജ്യമായിരുന്നു മാൺടുവാ.
നാടുവാഴിയുടെ രക്ഷക്കായി ഓസ്ട്രിയൻ സൈന്യം അണി നിരന്നു.
ലോണാറ്റോ, കാസ്റ്റിഗ്ലിയൻ,റോവെർട്ടേ, ബസ്സാനോ, കല്യാനോ, കാൾഡീറോ, അർകോൾ, റിവോളി എന്നിങ്ങനെ പലയിടത്തും വെച്ചു എട്ടു മാസങ്ങളോളം നടന്ന യുദ്ധങ്ങളിലൂടെ നെപോളിയൻ സൈനികരോടൊപ്പം നിന്ന് മാൺടുവ കീഴ്പെടുത്തി.
വെനീസ് നിഷ്പക്ഷത പാലിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു .
തെക്കോട്ടു നീങ്ങിയ നെപോളിയന്റെ സൈന്യവും റോമുമായി മൂന്നു ദിവസത്തെ യാത്രയുടെ ദൂരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
മാർപാപ്പ സമാധാന ഉടമ്പടിക്കു തയ്യാറായി .
ഓസ്ട്രിയൻ സൈനികമേധാവി ആർച് ഡ്യൂക് ചാൾസും  സന്ധിസംഭാഷണങ്ങൾക്കു തയ്യാറായി , കാംപോഫെർമിയോ ഉടമ്പടി 1797 നവമ്പർ
വടക്കുകിഴക്കൻ ഇറ്റലിയിലെ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമമായിരുന്ന കാംപോഫെർമിയോയിൽ വെച്ച്  നെപോളിയൻ പരാജിത രാഷ്ട്രങ്ങളുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്തു.
തന്റെ 
ഇറ്റാലിയൻ ദൗത്യത്തിന് നെപോളിയൻ വിജയകരമായ അന്ത്യം കുറിച്ചത്  ഈ ഉടമ്പടിയിലൂടേയാണ്.
1792 മുതൽ  1797 വരെ ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്കിനെതിരെ പൊരുതിയ  ഒന്നാം യുറോപ്യൻ സൈനിക കൂട്ടായ്മയുടെ (First Coalition) ചരമക്കുറിപ്പു കൂടിയായിരുന്നു  ഇത്.
ഓസ്ട്രിയയുടേയും ഇറ്റലിയുടേയും പല പ്രദേശങ്ങളും ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്കിന്റേതായി.
പാരിസിൽ  1797-ഡിസമ്പർ-1798 മെയ്
വിജയികളായി തിരിച്ചെത്തിയ നെപോളിയനും സൈന്യവും ഏറെ പ്രശംസകൾക്കു പാത്രമായി , .
നെപോളിയന്റെ വസതി  നിന്നിരുന്ന പാതക്കുതന്നെ വിജയപഥം ( rue de la victoire) എന്നു പേരുമാറ്റം സംഭവിച്ചു .
നെപോളിയന്  സമൂഹത്തിലെ  വരേണ്യരുടെ  സഭയായ ഫ്രഞ്ചു അകാദമിയിൽ( Institut de Francais) അംഗത്വം ലഭിച്ചു , .
പക്ഷെ നെപോളിയന്റെ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന ജനസ്വാധീനം ഡയറക്റ്ററി അംഗങ്ങളെ അസ്വസ്ഥരാക്കി .
മാത്രമല്ല, ഡയറക്റ്ററിയിലെ അംഗത്വത്തിനും നെപോളിയൻ ശ്രമിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു , , .
ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് നെപോളിയന്റെ മൂത്തസഹോദരൻ ജോസെഫ് ബോണപാർട്ട് റോമിലേക്കുള്ള അംബാസഡറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടത്.
കാംപോഫെർമിയോ ഉടമ്പടിയിൽ ഇംഗ്ലണ്ട് ഭാഗഭാക്കായിരുന്നില്ല .
ഫ്രാൻസിന്റെ അതിർത്തി രേഖകൾ അംഗീകരിക്കാനും പിടിച്ചെടുത്ത കോളനികൾ കൈമാറാനും   ഇംഗ്ലണ്ട് തയ്യാറായെങ്കിലും ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്ക്    ഒത്തുതീർപ്പിന് തയ്യാറായില്ല.
സാമ്പത്തികമായി  ഏറെ ഞെരുക്കത്തിലായിരുന്ന ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക് നോട്ടമിട്ടത്  ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ സമ്പന്നവും വിപുലവുമായ  പൗരസ്ത്യ കോളനികളേയായിരുന്നു.
ഇതിൽ പ്രധാനമായിരുന്നു ഇന്ത്യ .
മധ്യധരണ്യാഴിയിൽ ഫ്രഞ്ചു നാവികസേനക്കാണ്  മേൽക്കോയ്മ എന്നിരിക്കേ ഈജിപ്ത് കീഴടക്കി, അതു വഴി ഇന്ത്യയിലെത്താനായിരുന്നു ഡയറക്റ്ററിയുടേയും നെപോളിയന്റേയും പദ്ധതി , .
ഈ പദ്ധതിയുടെ ആസൂത്രണം മുഴുവനായത്   1798 മാർച്ചിലാണ്.
പൗരസ്ത്യസേനാവിഭാഗത്തിന്റെ (Army of the Orient) തലവനായി നെപോളിയൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ഈജിപ്തിലേക്ക് 1798 മെയ്  -1799 ഓഗസ്റ്റ് നെപോളിയൻറെ ഈജിപ്ത് യുദ്ധങ്ങൾ
1798 മെയ്  19-ന്  നെപോളിയനും സൈന്യവും  ഈജിപ്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു , .
ഈജിപ്ത് വാണിരുന്നത് മാമൂലെക്ക് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന നാടുവാഴികളായിരുന്നു.
ജൂലൈ രണ്ടിന്  ഈജിപ്ഷ്യൻ തുറമുഖ പട്ടണം അലക്സാൻഡ്രിയ അതിക്രമിച്ചു കൈവശപ്പെടുത്തി.
മൂവായിരത്തോളം സൈനികരേയും യുദ്ധക്കപ്പലുകളേയും കീഴുദ്യോഗസ്ഥൻ  ക്ലീബറുടെ ചുമതലയിൽ അലക്സാൻഡ്രിയയിൽത്തന്നെ നിർത്തിയശേഷം    നെപോളിയനും ബാക്കി സൈന്യവും കെയ്റോക്കു നേരെ നീങ്ങി.
യുദ്ധക്കോപ്പുകളും മറ്റു ചരക്കുകളും ചങ്ങാടത്തിൽ കയറ്റി നൈൽ നദിയിലൂടെ അയക്കാനും  അവക്ക് അകമ്പടിയെന്നോണം സൈന്യം കരയിലൂടെ പോകാനുമായിരുന്നു പ്ലാൻ.
നെപോളിയനും സൈനികരോടൊപ്പം തന്നെ നീങ്ങി.
, , നെപോളിയനും സൈന്യവും ഈജിപ്തിൽ
കെയ്റോക്കു  നാലഞ്ചു മൈലകലെ വെച്ച് ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം മുറാദ് ബേയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള  മാമുലെക്കു് സൈന്യവുമായി ഏറ്റുമുട്ടി .
ഈ ഏറ്റുമുട്ടലിനെ പിരമിഡ് യുദ്ധമെന്നു (Battle of Pyramids) വിശേഷിപ്പിച്ചത് നെപോളിയൻ തന്നെയായിരുന്നു.
കാരണം യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന്  പത്തു പതിനഞ്ചു മൈലകളേയുള്ള കൂറ്റൻ പിരമിഡുകൾ കാണാമായിരുന്നത്രെ.
പിരമിഡ് യുദ്ധം നെപോളിയൻ നിഷ്പ്രയാസം ജയിച്ചു.
കാരണം മാമുലുക്കു സൈന്യത്തേക്കാളും മികച്ച ആയുധങ്ങളും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളും ഫ്രഞ്ചു സൈന്യത്തിനുണ്ടായിരുന്നു .
സൈന്യത്തെ  ചതുരാകൃതിയിലാണ് നെപോളിയൻ വിന്യസിച്ചത്, ഈ വിന്യാസം മികച്ച യുദ്ധതന്ത്രമായി അറിയപ്പെട്ടു.
ഈ യുദ്ധത്തോടെ നെപോളിയൻ  ഈജിപ്തിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു.
പക്ഷെ ഇതിനിടയക്ക്   നെപോളിയന് അവശ്യം വേണ്ടിയിരുന്ന യുദ്ധസാമഗ്രികളുമായെത്തിയവയും    അബൂക്കർ ഉൾക്കടലിൽ നങ്കുരമിട്ടിരുന്നവയുമായ എല്ലാ  ഫ്രഞ്ചു കപ്പലുകളും 1798 ഓഗസ്റ്റ് ആദ്യവാരത്തിൽ  ബ്രിട്ടീഷ് നാവികമേധാവി അഡ്നമിറൽ ഹൊറേഷ്യോ നെൽസൺ നശിപ്പിച്ചു , .
നൈൽ യുദ്ധം (Battle of Nile) എന്നറിയപ്പെട്ട ഈ പ്രതിക്രിയയോടെ  നെപോളിയനും സൈന്യവും ഈജിപ്തിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി .
ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഈജിപ്ത് ഒരു ഫ്രഞ്ചു കോളനിയെന്ന നിലയിൽ  പ്രയോജനപ്പെടുത്താനും നെപോളിയന് കഴിയാതായി .
1798 സപ്റ്റമ്പറിൽ തുർക്കി സുൽത്താൻ ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്കിനെതിരെ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
സിറിയയിലെ ഗവർണർ ജെസ്സാർ പാഷയുടെ   നേതൃത്വത്തിൽ  പടയൊരുക്കം തുടങ്ങി.
ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് സിനായ് മരുഭൂമി താണ്ടി സിറിയയിലേക്കു കടന്ന് തന്ത്രപ്രാധാന്യമുള്ള  അക്ര്  കോട്ട (ഇന്ന് ഇസ്രായേലിലെ അക്കോ) കൈവശപ്പെടുത്താൻ നെപോളിയൻ തീരുമാനിച്ചു .
1799 ഫെബ്രുവരിയോടെ  തയ്യാറടുപ്പുകൾ പൂർത്തിയായി.
സൈന്യത്തിന്റെ നീക്കം തുടങ്ങി.
മൂന്നു മാസത്തോളം  കോട്ട  പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള   ശ്രമങ്ങൾ നടന്നെങ്കിലും പൂർണമായി   വിഫലമായി.
നെപോളിയനും സൈന്യവും കെയ്റോയിലേക്കു തിരിച്ചു വരാൻ തീർച്ചയാക്കി .
ഇതിനകം  സൈനികരിൽ വലിയൊരു ഭാഗം പ്ലേഗു ബാധിതരായി.
ആസന്ന മരണരായ സൈനികരെ അമിതമായ തോതിൽ ഓപിയം നല്കി  കൊല്ലാൻ നെപോളിയൻ സൈനിക ഡോക്റ്റർക്ക് ആദേശം നല്കിയെന്ന്   പ്രസ്താവങ്ങളുണ്ട്; എന്നാൽ അത് വെറും തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ ഫലമാണെന്ന് നെപോളിയൻ പിന്നീട് സെന്റ് ഹെലേനയിൽ വെച്ചു പറഞ്ഞുവത്രെ.
ഇന്ത്യയിലെ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി പട്ടാളത്തിനെതിരെ യുദ്ധത്തിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന ടിപു സുൽത്താനുമായി നെപോളിയൻ സമ്പർക്കം പുലർത്താൻ ശ്രമിച്ചതായി  കാണുന്നു.
, എന്നാൽ നാലാം മൈസൂർ യുദ്ധത്തിൽ ടിപു സുൽത്താൻ മരിച്ചതോടെ(1799 മെയ് 4) ഈ പദ്ധതികളൊക്കെ അലസിപ്പോയി.
1799 ജൂണിൽ  ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്കിനെതിരെയുള്ള  യൂറോപ്യൻ ശക്തികളുടെ  രണ്ടാം സൈനികക്കൂട്ടായ്മയിൽ ബ്രിട്ടനും ഒപ്പു വെച്ചു .
ബ്രിട്ടന്റെ പിൻബലത്തോടെ അബുകീറിലിറങ്ങിയ ഓട്ടോമാൻ സൈന്യം നെപോളിയന്റെ സൈന്യത്തെ ആക്രമിച്ചു.
ജൂലൈ 22-നു നടന്ന ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഫ്രഞ്ചുസൈന്യം നിർണായകവിജയം നേടിയെടുത്തെങ്കിലും ഒരു മാസത്തിനകം, സൈന്യത്തിന്റെ ചുമതല കീഴുദ്യോഗസ്ഥൻ ക്ലീബറിനെ ഏല്പിച്ച്  നെപോളിയൻ പാരിസിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി , .
കാരണം    ഡയറക്റ്ററി അംഗങ്ങൾക്കിടയിലെ  അധികാര വടംവലികളുടേയും  ഫ്രാൻസിന്റെ അതിർത്തിപ്രവിശ്യകളിൽ രണ്ടാം യുറോപ്യൻ സൈനികക്കൂട്ടായ്മ തുടങ്ങിവെച്ച  ആക്രമണങ്ങളുടേയും വിവരങ്ങൾ നെപോളിയനു ലഭിച്ചിരുന്നു.
മാത്രമല്ല ഈജിപ്തിൽനിന്ന്  ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള പാതകളൊക്കെയും അടഞ്ഞു പോയിരുന്നു , .
ഡയറക്റ്ററിയിൽ നിന്ന് യാതൊരു വിധ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കും കാത്തു നില്ക്കാതെ നെപോളിയൻ സ്വേച്ഛയാ എടുത്ത തീരുമാനമായിരുന്നു ഇത്.
ഇതേക്കുറിച്ച്  ക്ലീബർ പിന്നീട് ഡയറക്റ്റിയോടു പരാതിപ്പെടുകയുണ്ടായി.
നെപോളിയനും അഞ്ചു കീഴുദ്യോഗസ്ഥന്മാരും ഓഗസ്റ്റ് 22-ന് അലെക്സാൻഡ്രിയയിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട്  ഒക്റ്റോബർ 9-ന് ഫ്രാൻസിലെ തെക്കുകിഴക്കേ തിരത്തുള്ള ഫ്രെജസ് എന്ന കൊച്ചു തുറമുഖപട്ടണത്തിൽ  എത്തിച്ചേർന്നു.
പിന്നീട്  അവിടെനിന്ന് പാരിസിലേക്കു യാത്രയായി.
നെപോളിയന്റെ ആകസ്മികമായ വരവ് ഡയറക്റ്ററിയും ജനങ്ങളും സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണുണ്ടായത് , , .
അധികാരത്തിലേക്ക് 1799-1804 പശ്ചാത്തലം
1797 -1799 കാലത്ത് നെപോളിയൻ യുദ്ധരംഗത്തായിരുന്നപ്പോൾ ഡയറക്റ്ററിയുടെ ഔദ്ധത്യം  ഫ്രഞ്ചുരാഷ്ട്രീയസാമൂഹ്യമേഖലകളിൽ വലിയ കോളിളക്കങ്ങളുണ്ടാക്കി .
18 ഫ്രക്റ്റിഡോർ വർഷം V (4 സപ്റ്റമ്പർ.1797)-രാജഭക്തരെന്നു സംശയിക്കപ്പെട്ട 197 അംഗങ്ങളെ ഡയറക്റ്ററി  നിയമസഭയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി , 22 ഫ്ലോറിൽ വർഷം VI (11 മെയ് 1798)-അരാജകത്വവാദികളെന്നു സംശയിക്കപ്പെട്ട 60 പേർക്ക്  നിയമസഭാംഗത്വം  നഷ്ടമായി .
30 പ്രയറിയാ  VII (18 ജൂൺ 1799)-ഭരണകൂടത്തിനുനേരെ (executive)നിയമസഭാംഗങ്ങളുടെ(legislative) വക തിരിച്ചടി- രണ്ടു ഡയറക്റ്റർമാർ രാജിവെച്ചൊഴിയാൻ നിർബന്ധിതരായി .
നിയമസഭകളും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള  സ്പർദ്ധ  കാരണം ഭരണം അസാധ്യമായിത്തീർന്നിരുന്നു.
അഞ്ചംഗ ഡയറക്റ്ററിയുടെ നേതൃത്വം  പോൾ ബറാസിനും ഇമ്മാന്വേൽ ഷിയെസിനുമായിരുന്നു   മറ്റു മൂന്നു പേർ   മൂലാ, ഗോബിയർ,ഡൂക്കോസ് വെറും നാമമാത്ര അംഗങ്ങളും , .
ച്വാ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന  രാജഭക്തർ പശ്ചിമ പ്രവിശ്യകളിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചു വരികയായിരുന്നു.
രണ്ടു നിയമസഭകളിലും  സദാ ഉൾപ്പോരുകൾ നടന്നു .
ദേശഭക്തരെന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ച വിപ്ലവവാദികൾ(Jacobines)  എല്ലാ  മിതവാദികളേയും  രാജഭക്തരായി (റോയലിസ്റ്റ്) മുദ്രകുത്തി; മിതവാദികൾ വിപ്ലവവാദികളെ അരാജകത്വവാദികളായി പഴിച്ചു , ,.
മിതവാദികളായിരുന്ന  ബറാസും  , ഷിയെസും  നെപോളിയനുമായി പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം  ചർച്ചകൾ നടത്തി , .
പാർലമെന്റിന്റെ  രണ്ടു സഭകളും ഡയറക്റ്ററിയുടെ അധികാരപരിധിയെ വെട്ടിച്ചുരുക്കുന്നതിനാൽ കാര്യക്ഷമമായ ഭരണനിർവഹണം നടക്കാനാവുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു ഇരുവരുടേയും പരാതികൾ.
നിലവിലുള്ള  ഭരണഘടന റദ്ദാക്കി രണ്ടു നിയമസഭകളും(legislative) പിരിച്ചു വിട്ട്, അധികാരം ഭരണാധികാരികളിൽ  (executive) മാത്രം ഒതുങ്ങിനില്ക്കുന്ന  പുതിയൊരു ഭരണസംവിധാനം നടപ്പാക്കാനായിരുന്നു ഷിയെസിന്റെ  പദ്ധതി, ബറാസ്സിന് തന്റേതായ ചില ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അധികാരകേന്ദ്രീകരണത്തിനായുള്ള ഉദ്യമത്തിൽ, ജനപ്രിയനായ സൈനികനേതാവ് നെപോളിയന്റെ പിൻബലം   ഇരുവർക്കും വേണ്ടിയിരുന്നു.
ഡയറക്റ്ററി അംഗത്വം വേണമെന്ന നെപോളിയന്റെ ആവശ്യം,  വയസ്സ്  40 ആയിട്ടില്ലെന്ന കാരണത്താൽ  വീണ്ടും നിരാകരിക്കപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ സൈന്യത്തലവനായി നെപോളിയനെ നിയമിക്കാൻ ഷിയേസ് ഒരുക്കമായിരുന്നു.
അതിരഹസ്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്ത  രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചന നടപ്പാക്കുന്നതിൽ   നെപോളിയൻ ഷിയെസിനെ പിന്താങ്ങി , , .
ഡയറക്റ്ററിയുടെ പതനം -19 ബ്രുമേർ(10, നവമ്പർ 1799)
രാജ്യത്തിനകത്ത്  ഭീകരവാദികൾ ആക്രമണത്തിനു മുതിരുന്നെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, നവമ്പർ ഒമ്പതിന് രാവിലെ എട്ടുമണിക്ക്  പാർലമെന്റിന്റെ അസാധാരണയോഗം വിളിച്ചു കൂട്ടാൻ ഡയറക്റ്ററി തീരുമാനിച്ചു.
നെപോളിയന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ  ലൂസിയൻ ബോണപാർട്ടായിരുന്നു അഞ്ഞൂറംഗ സമിതിയുടെ (lower house) അധ്യക്ഷൻ എന്നതും ഏറെ സഹായകരമായി .
മൂന്നു മണിക്കൂർ മുമ്പു മാത്രമേ ഈ വിവരം അംഗങ്ങളെ, (അതും തങ്ങളുടെ അനുകൂലികളെ മാത്രം)  അറിയിച്ചിരുന്നുള്ളു.
ഈ യോഗത്തിൽ, രാജ്യത്തിനകത്തെ ഭീഷണി മുൻനിർത്തി  നെപോളിയൻ പാരീസിനകത്തുള്ള സകല സൈനികഘടകങ്ങളുടേയും സർവാധികാരിയായി(കമാൻഡർ ഇൻ ചീഫ്) നിയമിക്കപ്പെട്ടു;  അടുത്ത പാർലമെന്റ് യോഗം പാരിസിനു പുറത്ത്, സാക്ലൂവിൽവെച്ച്  പിറ്റേന്ന് കൂടുമെന്നും തീരുമാനമായി .
ഈ തീരുമാനം പുറംലോകത്തെ അറിയിച്ചത് നെപോളിയൻ തന്നെയായിരുന്നു .
10 നവമ്പറിന്  (വിപ്ലവ കലണ്ടർ 19 ബ്രൂമേർ) ഇരു സഭകളും സാക്ലൂവിൽ സമ്മേളിച്ചു.
നെപോളിയൻ സൈന്യബലത്തോടെ രംഗത്തെത്തി.
പ്രതിപക്ഷം അതിശക്തമായി പ്രതികരിച്ചെങ്കിലും  രാഷ്ട്രീയ അട്ടിമറി നടന്നു , , .
ജനപ്രതിനിധിസഭകൾ പിരിച്ചു വിടപ്പെട്ടു.
ഡയറക്റ്ററി അംഗങ്ങൾ അനിഷ്ടത്തോടെയെങ്കിലും  രാജിവെച്ചൊഴിഞ്ഞു.
ഭരണം താത്കാലികമായി നെപോളിയൻ,ഷിയെസ് , ഡൂക്കോസ്   എന്ന   മൂന്നംഗ കൗൺസിലിൽ നിക്ഷിപ്തമായി , .
കോൺസുലേറ്റ് ഭരണം
അന്നു രാത്രി പതിനൊന്നു മണിക്ക് നെപോളിയൻ ഫ്രഞ്ചു ജനതക്ക്   ഒരു തുറന്ന  കത്തെഴുതിയതായി ബൂറിയേൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു .
ഈ കത്തിൽ താൻ അധികാരമേൽക്കാൻ ഇടയായ സാഹചര്യങ്ങൾ നെപോളിയൻ വ്യക്തമാക്കി.
രാജ്യത്തിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള ഭീഷണികളും, ഭരണകൂടത്തിന്റെ കെടുകാര്യസ്ഥതയും  ഫ്രാൻസിന്റെ അഖണ്ഡതക്കും വിപ്ലവാദർശങ്ങൾക്കും ഭീഷണിയായി ഭവിച്ചതു കണ്ട് ധാർമികരോഷം കൊണ്ട താൻ, രാഷ്ട്രത്തോടും ഭരണഘടനയോടും പ്രതിബന്ധതയുള്ള പട്ടാളക്കാരനെന്ന നിലയിൽ, ചുമതലാബോധമുള്ള പൗരനെന്ന നിലയിൽ  ജനാധിപത്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കണമെന്ന  സദുദ്ദേശത്തോടെ  എടുത്ത തീരുമാനമാണിതെന്ന് നെപോളിയൻ  ജനങ്ങളെ അറിയിച്ചു.
പിറ്റേന്ന്   നെപോളിയനും കുടുംബവും വിജയപഥത്തിലെ (rue de la victoire) വീട്ടിൽ  നിന്ന് ലക്സംബുർഗ് കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് താമസം മാറ്റി , , .
ഒന്നാം കൗൺസിൽ എന്ന നിലക്ക് നെപോളിയൻ പുറപ്പെടുവിച്ച അതിപ്രധാനമായ പല ഉത്തരവുകളിൽ ചിലത് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു .
അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു
രാജ്യത്തിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള  ശത്രുക്കൾ ഫ്രാൻസിനെ തകർക്കാൻ തക്കം പാർത്തിരിക്കയാണെന്ന മുഖവുരയോടേയാണ് 16 ജനവരി 1800-ന്  ഈ ഉത്തരവ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്.
നിലവിലിരുന്ന എഴുപത്തിമൂന്നു പത്രങ്ങളിൽ പതിമൂന്നു പത്രങ്ങൾക്കേ  പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി നല്കിയുള്ളു.
വർഷാന്ത്യത്തോടെ ഇത് ഇത് ഒമ്പതായി ചുരുങ്ങി.
വാർത്തകളും പുസ്തകങ്ങളഉം ലഘുലേഖകളും  കർശനമായ സെൻസർഷിപ്പിന് വിധേയമാക്കപ്പെട്ടു.
തന്നെ ഇകഴ്ത്തിക്കാണിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷുപത്രങ്ങൾക്ക് ഫ്രാൻസിനകത്ത് വിലക്കു കല്പിച്ചു.
ഇൻസ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് ദു ഫ്രാൻസ് എന്ന വരേണ്യസഭയിലെ രാഷ്ട്രീയവിശകലനം ഉൾപ്പെടെ പല വിഭാഗങ്ങളും  റദ്ദാക്കി.
ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരും, ബുദ്ധിജീവികളും സാധാരണജനതയും  ചാരപ്പോലീസുകാരുടെ നിരീക്ഷണത്തിലായിരുന്നു , .
ചാരപ്പോലീസ് അധികാരിയും സ്വകാര്യ സെക്രട്ടറിയുമായി നിയമിതനായ ബൂരിയേൻ പിന്നീട് നെപോളിയനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മരണകൾ എന്ന പുസ്തകമെഴുതി .
ബാങ്ക് ദു ഫ്രാൻസ്
നെപോളിയൻ ഫ്രാൻസിലെ വ്യാപാരികളും സ്വകാര്യ ബാങ്കുടമകളുമായി യി ചർച്ചകൾ നടത്തി .
ഫ്രാൻസിന്റെ സാമ്പത്തിക-വികസന പദ്ധതികൾക്കായി  ബാങ്ക് ദു ഫ്രാൻസ് (Bank of France)18 ജനവരി  1800-ന് സ്താപിതമായി.
പുതിയ ഭരണഘടന, ജനഹിതപരിശോധന, ഭരണകൂടം ഭരണസംവിധാനം നെപോളിയന്റെ വാഴ്ചക്കാലത്ത് മൂന്നു കൗൺസിലുകൾ-കാംബസേഴ്സ്, നെപോളിയൻ, ലൂബ്രാൺ
പുതിയ ഭരണഘടനക്ക് രൂപം നല്കപ്പെട്ടു.
മൂന്നംഗ കൗൺസിൽ ഭരണം നടത്തും.
കൗൺസിലർമാരുടെ കാലാവധി പത്തുകൊല്ലം.
കൗൺസിലിൽ തന്റെ സ്ഥാനം അദ്വിതീയമായിരിക്കണമെന്നും സഹകൗണസിലർമാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അധികാരം തനിക്കുണ്ടായിരിക്കണമെന്നും  നെപോളിയൻ ശഠിച്ചു.
അങ്ങനെ അധികാരം നെപോളിയനിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായി .
സഹകൗൺസിലർമാരായി  കാംബസേഴ്സ്, ലൂബ്രാൺ എന്നിവരെ നെപോളിയൻ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്തു.
ട്രിബൂണാറ്റ്(lower house) ,സെനറ്റ് (upper house) പുതിയ ജനപ്രതിനിധിസഭകൾ നിലവിൽ വന്നു.
ട്രിബൂണാറ്റിന്    ബില്ലുകൾ അംഗീകരിക്കുകയോ നിരാകരിക്കാനോ ഉള്ള അധികാരമേ ഉണ്ടാവൂ.
ഭേദഗതി ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല.
സെനറ്റിലെ പകുതി അംഗങ്ങളെ  ഒന്നാം കൗൺസിൽ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യും.
അവർ മറ്റേ പകുതിയേയും.
വിപ്ലവവർഷം എട്ടിലെ ഭരണഘടന (Constitution of the year VIII) എന്നറിയപ്പെട്ട ഈ പുതിയ ഭരണഘടന, 1799 ഡിസമ്പർ 13-ന്  (22ഫ്രിമേർ, year VIII)ജനങ്ങൾക്കു മുമ്പാകെ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു .1800 ഫിബ്രവരി  7-ന് (18 Pluviose, year VIII) വമ്പിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ  ഫ്രഞ്ചു ജനത ഇതംഗീകരിച്ചു.
കോൺസുലേറ്റ് ഭരണവ്യവസ്ഥക്ക് ജനകീയ അംഗീകാരം  കൈവന്നു.
ഫെബ്രുവരി 18-ന് (പ്ലൂവിയോസ്- 30)നെപോളിയൻ ട്യുല്ലെറി കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് താമസം മാറ്റി , .
ഭരണഘടനയിൽ 7 അധ്യായങ്ങളിലായി  95 ഖണ്ഡികകളുണ്ടായിരുന്നു.
പുതിയ  ഭരണസംവിധാനത്തിൽ   പ്രതിരോധം, ധനകാര്യം, നാവികവിഭാഗം,നീതിന്യായം, ആഭ്യന്തരം, പോലീസ്, വിദേശകാര്യം എന്നീ വകുപ്പുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്.
താമസിയാതെ ആഭ്യന്തരവകുപ്പു മന്ത്രിയായി  നെപോളിയന്റെ ഇളയസഹോദരൻ ലൂസിയെൻ ചുമതലയേറ്റു .
൧ ഭരണം: നയങ്ങൾ, പരിഷ്കാരങ്ങൾ ഡയറക്റ്ററി വാഴ്ചക്കാലത്ത്  രാഷ്ട്രീയക്കുറ്റം ചുമത്തി ഒരു പാടു പേർ  തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
മാത്രമല്ല ഒളിവിൽ പോയവരുടെ ബന്ധുമിത്രാദികളെ തടവിലാക്കാനുള്ള നിയമവും (Loi des otages) ഡയറക്റ്ററി നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നു.
ഒന്നാം കൗൺസിലെന്ന നിലക്ക് നെപോളിയൻ ആദ്യമായി ചെയ്ത പ്രവർത്തികളിലൊന്ന് അകാരണമായി അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടവരെ മോചിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.
രാഷ്ട്രീയകാരണങ്ങളാൽ  ദേശബഹിഷ്കൃതരായ ഫ്രഞ്ചുപൗരന്മാർക്ക്  തിരിച്ചു വരാനുള്ള സുഗമമായ വഴികളും ഒരുക്കിക്കൊടുത്തു.
ഈ നടപടികളിലൂടെ നെപോളിയൻ തന്റെ ജനപിന്തുണ  ഒന്നുകൂടി അരക്കിട്ടുറപ്പിച്ചു.
കേന്ദ്ര-പ്രാദേശിക ഭരണവ്യവസ്ഥകളും സ്ഥാപനങ്ങളും നെപോളിയൻ പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു.
വകുപ്പുകളും ഉദ്യോഗസ്ഥരും  ആഴ്ചതോറും നെപോളിയന്റെ നിരീക്ഷണത്തിന് വിധേയമായി.
ഓരോമന്ത്രിയും പ്രതിദിന റിപോർട്ട് നല്കേണ്ടിയിരുന്നു.
സൈന്യത്തിന്റെ താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നെപോളിയൻ മറന്നില്ല.
വിശിഷ്ട സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചവർ പ്രത്യേക പുരസ്കാരങ്ങൾക്ക് അർഹരായി .
സാമ്പത്തികനില മെച്ചപ്പെടുത്താനായി നെപോളിയൻ പല പദ്ധതികളും ആസൂത്രണം ചെയ്തു.
ഫ്രഞ്ചു അധീനപ്രദേശങ്ങളായിരുന്ന സ്വിറ്റ്സർലാൻഡ്, ഹോളണ്ട്, ജനോവ  എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അധികകരം ഈടാക്കി .
ഭീഷണികളും അഴിമതിയും ഇല്ലാത്ത, നിയമാനുസൃതമായ ഭരണം നടത്തുമെന്ന ഉറപ്പു നല്കിയതിൽ ആശ്വാസം കൊണ്ട വ്യാപാരികളും ബാങ്കുടമകളും സർക്കാരിന് വായ്പ നല്കാൻ തയ്യാറായി .
ലൂയി പതിനാറാമനെ കഴുവിലേറ്റിയ ദിനം (ജനവരി 21) വലിയ ആഘോഷങ്ങളോടെ വർഷന്തോറും കൊണ്ടാടിയിരുന്ന പതിവ് നെപോളിയൻ നിർത്തലാക്കി.
ഇത് സഭ്യരായ മനഷ്യർക്ക് ചേർന്നതല്ലെന്നായിരുന്നു നെപോളിയന്റെ വാദം , .
വിപ്ലവസർക്കാർ  നിർബന്ധപൂർവം അടച്ചു പൂട്ടിയ എല്ലാ മതസ്ഥാപനങ്ങൾക്കും തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള സ്വതന്ത്ര്യം നെപോളിയൻ അനുവദിച്ചു കൊടുത്തു.
ഈ നടപടി കുറെ പേരെ ,വിശേഷിച്ച് വിപ്ലവവാദികളേയും ബുദ്ധിജീവികളേയും പ്രക്ഷുബ്ധരാക്കി .
കാരണം മതരഹിതരാഷ്ട്രം വിപ്ലവമൂല്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.
പക്ഷെ നെപോളിയൻ തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു, സാധാരണജനത നെപോളിയന്റെ കൂടെയായിരുന്നു.
നെപോളിയനും മാർപാപ്പയുമായുള്ള ഉടമ്പടിക്കു ശേഷം  കതോലികാ സഭ വലിയ ആർഭാടത്തോടെ 11 ഏപ്രിൽ 1802-ന് നോത്ര് ദാം  കത്തീഡ്രലിൽ പുനരുദ്ഘാടനം നടത്തി.
ഈ ചടങ്ങിൽ നെപോളിയൻ പങ്കെടുത്തെങ്കിലും തിരുവോസ്തി സ്വീകരിച്ചില്ല..
ഫ്രാൻസിനുവേണ്ടി വേണ്ടി ആത്മാർപണബോധത്തോടെ സേവനമർപ്പിക്കുന്നവർക്കായി വിശിഷ്ടസേവാമെഡലുകൾ( Ordre national de la Légion d'honneur ) നല്കാൻ നെപോളിയൻ തീരുമാനിച്ചത് വളരെയേറെ വിവാദങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കി.
എല്ലാ വിധത്തിലുമുള്ള സ്ഥാനമാനങ്ങൾ റദ്ദാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള സമത്വം എന്ന വിപ്ലവാദർശത്തിനു ഇതു തികച്ചു വിരുദ്ധമാണെന്നും, വരേണ്യവർഗത്തിന്റേയും പഴയപാരമ്പര്യങ്ങളുടേയും (ancient regime)   തിരിച്ചു വരവാണിതെന്നും പരക്കെ വാദമുയർന്നു.
എന്നാൽ പഴയപാരമ്പര്യങ്ങൾ ജന്മാവകാശങ്ങളായിരുന്നെന്നും , താൻ നടപ്പാക്കുന്നത്  യോഗ്യത(merit)മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്നുമുള്ള  നെപോളിയൻറെ നിലപാട് ജനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചു..
1802 മെയ് 19-ന് ഇതു നടപ്പിലായി.
പടിഞ്ഞാറൻ തീരപ്രവിശ്യയായ  ലാവെൻഡി രാജഭക്തരുടെ ഒളിത്താവളവും ശക്തികേന്ദ്രവുമായിരുന്നു .
അവർ നിരന്തരം ആഭ്യന്തരസമരങ്ങൾ നടത്തി ഫ്രാൻസിന്റെ ക്രമസമാധാനം അവർ അലങ്കോേലപ്പെടുത്തി.
ഇവരെ  സഹായിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് നാവികസേനയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നെപോളിയൻ അവരുടെ നേതാവിനേയും അനുയായികളേയും ചർച്ചകൾക്കായി  പാരീസിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു.
ദേശഭക്തിയുടെ പേരിൽ അവരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷം പേരേയും മനസാന്തരപ്പെടുത്താൻ നെപോളിയനു കഴിഞ്ഞു.
നിയമങ്ങൾ ക്രോഡീകരിക്കാനുള്ള ഉദ്യമം ആരംഭിച്ചു.
ഫ്രാൻസിലെ ബഹുമാന്യരായ ജഡ്ജിമാർ അടങ്ങിയ സമിതി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.1801-ൽ നിയമാവലി പൂർത്തിയായെങ്കിലും 1804-ലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത് , .
രണ്ടാം യൂറോപ്യൻ സൈനികക്കൂട്ടായ്മ 1799-1802 ഹോൺലിൻഡൻ യുദ്ധം 3ഡിസമ്പർ 1800.
ചുവപ്പ് ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം .
നീല ഓസ്ട്രിയൻ സൈന്യം
അയൽശക്തികളായ ഓസ്ട്രിയയും ഇംഗ്ലണ്ടുമായി   ഡയറക്റ്ററി വാഴ്ച ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന വിപ്ലവയുദ്ധങ്ങളിൽ ഒത്തുതീർപ്പിലെത്താൻ നെപോളിയൻ ശ്രമിച്ചു .
എന്നാൽ നെപോളിയന്റെ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന ജനസമ്മതി ഓസ്ട്രിയയും ഇംഗ്ലണ്ടും  ആശങ്കയോടേയാണ് വീക്ഷിച്ചത് , .
മാരെംഗോ, ഹോൺലിൻഡൻ യുദ്ധങ്ങൾ, ലൂണെവിൽ ഉടമ്പടി യൂറോപ്  ലൂണെവിൽ ഉടമ്പടിക്കു ശേഷം
വടക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് ചാനലിൽ ഇംഗ്ലീഷു നാവികസൈന്യവും കരയിൽ തെക്കു വടക്കായി ഓസ്ട്രിയൻ സൈന്യവും   നിരന്നു.
സമാധാന ശ്രമങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഫ്രാൻസും യുദ്ധത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി , .
തങ്ങളോളം സാമ്പത്തിക ശേഷിയും സൈന്യബലവും ഇല്ലാത്ത ഫ്രാൻസിനെ തോല്പിക്കുക എളുപ്പമാവുമെന്ന് ഇംഗ്ലണ്ടും ഓസ്ട്രിയയും  കരുതി .
നെപോളിയന്റേയും കമാൻഡർ മോറോയുടേയും കീഴിൽ  ഫ്രഞ്ചുസൈന്യം പൊരുതി.14 ജൂൺ 1800-നു നടന്ന മാരെംഗോ യുദ്ധത്തിൽ  ഓസ്ട്രിയൻ സൈന്യത്തെ നിശ്ശേഷം പരാജയപ്പെടുത്തിയശേഷം നെപോളിയൻ ഓസ്ട്രിയയുമായി സമാധാന ഉടമ്പടിക്ക് തയ്യാറായി , , .
പക്ഷെ  ഫ്രാൻസുമായി ഒറ്റക്ക്  ഒത്തു തീർപ്പിലെത്താനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഓസ്ട്രിയക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു.
കാരണം , ബ്രിട്ടന്റെ അറിവോ സമ്മതമോ ഇല്ലാതെ ഓസ്ട്രിയ ഫ്രാൻസുമായി യാതൊരു ഇടപാടും നടത്തില്ലെന്നതായിരുന്നു   ഓസ്ട്രിയക്കു  ബ്രിട്ടൻ നല്കിയ സാമ്പത്തിക വായ്പയിലെ മുഖ്യ നിബന്ധന .
ഈ വസ്തുത മറച്ചു വെച്ച് ഓസ്ട്രിയ സംഗതികൾ നീട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി , , .
ശൈത്യമാസങ്ങളിൽ ആൽപ്സ് പർവതത്തിൽ  മഞ്ഞുവീഴ്ച തുടങ്ങി.
ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഫ്രഞ്ചുപടനീക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന ഓസ്ട്രിയൻ കണക്കുകൂട്ടലുകളെ പാടേ അട്ടിമറിച്ച്,   ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം ഓസ്ട്രിയയെ തെക്കും വടക്കും ആക്രമിച്ചു .
ഹോൺലിൻഡൻ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചു നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ ഓസ്ട്രിയ പരാജയപ്പെട്ടു.
വിയന്നക്കു മുപ്പതു മൈലകലെ ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം നിലകൊണ്ടു , .
ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഓസ്ട്രിയ ഒത്തു തീർപ്പിനു വഴങ്ങി.
1801 ഫെബ്രുവരി 9-ന് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന ലൂൺവിൽ ഉടമ്പടി പ്രകാരം  റൈൻ നദി ഫ്രാൻസിന്റെ സ്വാഭാവികവും പ്രകൃതിദത്തവുമായ വടക്കു കിഴക്കൻ അതിർത്തിയായി ഓസ്ട്രിയ അംഗീകരിച്ചു , , .
ബ്രിട്ടന്റെ നാവിക ഉപരോധങ്ങൾ, അമിയേ ഉടമ്പടി
ഫ്രാൻസിന് ഇംഗ്ലീഷുചാനലിലൂടേയുള്ള സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം  ബ്രിട്ടീഷു കപ്പലുകൾ തടഞ്ഞു.
ഇതോടെ ഫ്രാൻസിന്റെ സമുദ്രവാണിജ്യം മുടങ്ങി.
അതുമാത്രമല്ല മറ്റേതൊരു രാജ്യത്തിന്റേയും കപ്പലുകൾ പരിശോധിച്ച് ഫ്രാൻസിലേക്കെന്നു സംശയിക്കപ്പെടാവുന്ന ചരക്കുകൾ  കണ്ടുകെട്ടാനുള്ള അവകാശവും അധികാരവും തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് ഇംഗ്ലണ്ട് പ്രഖ്യാപിച്ചു .
ലൂണെവിൽ ഉടമ്പടിയിലൂടെ ഫ്രാൻസുമായി ഇതിനകം മറ്റു   യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ സഖ്യം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു, റഷ്യയും ഈ സഖ്യത്തിൽ കൂട്ടുചേർന്നു .
അവരൊന്നിച്ച് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ഔദ്ധത്യത്തിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചു.
പക്ഷെ ബ്രിട്ടീഷു നാവികസേന ചെറുത്തു നില്പ് തുടർന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് നാവികസൈന്യത്തിന്റെ തലവൻ നെൽസൺ ആയിരുന്നു , .
ചാനൽ കടന്ന്  ഇംഗ്ലണ്ടിലെന്നല്ല, ലണ്ടനിൽത്തന്നെ  ഫ്രഞ്ചു  സൈന്യം എത്തുമെന്ന് നെപോളിയൻ പരസ്യമായി  പ്രഖ്യാപിച്ചു .
ചാനലിന് ഇരു വശവത്തും ബാൾട്ടിക് തീരത്തും ഇരു  ചേരിയിലുള്ള  സൈന്യങ്ങളും അണിനിരന്നു.
കോപൻഹേഗൻ തുറമുഖത്ത് നങ്കുരമിട്ടിരുന്ന റഷ്യൻ - ഡാനിഷ് - സ്വീഡിഷ് യുദ്ധക്കപ്പലുകളെ നെൽസൺ പാടെ തകർത്തു .
തുടർന്ന് ഇംഗ്ലീഷു ചാനലിലെ ഫ്രഞ്ചു യുദ്ധക്കപ്പലുകളായി നെൽസണന്റെ ലക്ഷ്യം.
ഓഗസ്റ്റ് പതിനാറിന് അർദ്ധരാത്രി നടന്ന അതിഘോരമായ യുദ്ധം ഇരു ചേരികൾക്കും കനത്ത നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി.
വാണിജ്യഉപരോധങ്ങൾ യൂറോപ്പിൽനിന്ന്  ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കുള്ള  ചരക്കുനീക്കങ്ങളേയും സാരമായി ബാധിച്ചു.
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ യുദ്ധത്തിനെതിരായി  ജനാഭിപ്രായം ശക്തിപ്പെട്ടു.
ഇംഗ്ലണ്ട് സന്ധിസംഭാഷണത്തിനു തയ്യാറായി ,
1802 മാർച്ച് 25-ന്  അമിയേ എന്ന ഫ്രഞ്ചു ഉൾനാടൻ പട്ടണത്തിൽവെച്ച്   ഇംഗ്ലണ്ടും  ഫ്രാൻസും ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തി.
ഫ്രഞ്ചു റിപബ്ലിക്കനെ അംഗീകരിക്കാൻ ഇംഗ്ലണ്ട് തയ്യാറായി.
ആഗോളാടിസ്ഥാനത്തിൽ എല്ലാ ആംഗ്ലോ-ഫ്രഞ്ചു യുദ്ധങ്ങളിലും ഇടപാടുകളിലും നീക്കുപോക്കുകളുണ്ടായി.
ഇതിൽ പ്രധാനമായിരുന്നത് മാൾട്ടയുടേയും ഈജിപ്തിന്റേയും അധീശത്വമായിരുന്നു.
ഇവ രണ്ടും നിഷ്പക്ഷമായി  നിലനിർത്തൺമെന്ന   നെപോളിയന്റെ  നിർബന്ധത്തിന്  വൈമനസ്യത്തോടേയെങ്കിലും ബ്രിട്ടൻ തത്കാലത്തേക്കു വഴങ്ങി .
ഫ്രാൻസിന്റെ  പ്രതിനിധിയായി  മൂത്തസഹോദരൻ ജോസെഫും   ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ പ്രതിനിധിയായി കോൺവാലിസ് പ്രഭുവും ഇതിൽ ഒപ്പു വെച്ചു.
, ആജീവനാന്തം ഒന്നാം കൗൺസിൽ
ഓസ്ട്രിയയുമായി ഒപ്പു വെച്ച ലൂണേവിൽ (1801 ഫെബ്രുവരി 9), ഇംഗ്ലണ്ടുമായി നടന്ന അമിയേ (1802 മാർച്ച് 25)ഉടമ്പടികൾ ഫ്രാൻസിനെതിരായി അണിനിരന്ന യൂറേപ്യൻ ശക്തികളുടെ രണ്ടാം സൈനികക്കൂട്ടായ്മയുടെ അന്ത്യം കുറിച്ചു.
ഏതാണ്ട് ഇതേ സമയത്തുതന്നെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുമായും നെപോളിയൻ സഖ്യം പുതുക്കി .
താത്കാലികമായെങ്കിലും  ഫ്രാൻസിനകത്ത് ശാന്തിയും സമാധാനവും വിളയാടാൻ കാരണമായി.
ഇതോടെ  നെപോളിയന്റെ ജനസ്വാധീനവും വർദ്ധിച്ചു .
ലണ്ടനിൽ രാഷ്ട്രീയാഭയം തേടിയിരുന്ന  രാജവംശജർ അവകാശം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ നേരിയ ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും നെപോളിയൻ അതിനെ തീരെ അലക്ഷ്യപ്പെടുത്തി , .
നെപോളിയന്റെ   ജനസ്വാധീനം കണ്ടറിഞ്ഞ്  ഒന്നാം കൗൺസലിന്റെ ഉദ്യോഗകാലാവധി  ആജീവനാന്തമായിരിക്കണമെന്ന  പരാമർശം ജനപ്രതിനിധിസഭകൾ ചർച്ച ചെയ്തു.
കാംബേഴ്സാണ് ഇതിനു മുൻകൈ എടുത്തത്.
നെപോളിയൻ  ആജീവനാന്തം ഫ്രാൻസിന്റെ ഒന്നാം കൗൺസിലായിരിക്കും, പിൻഗാമിയെ  നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യും എന്ന ഇരട്ട പ്രമേയം നെപോളിയനു മുമ്പാകെ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു ,.
പ്രമേയത്തിന്റെ രണ്ടാംഭാഗം  നെപോളിയനു സമ്മതമായിരുന്നില്ല.
ഒന്നാം ഭാഗം മാത്രം ജനഹിതപരിശോധനക്കു  വിധേയമാക്കാൻ നെപോളിയൻ ശഠിച്ചതായി പറയുന്നു .
1802 ഓഗസ്റ്റ് ആദ്യവാരത്തിൽ ജനഹിതപരിശോധന നടന്നു.
മൂന്നരലക്ഷത്തോളം പേർ അനുകൂലമായും  എണ്ണായിരം പേർ പ്രതികൂലമായും വോട്ടു ചെയ്തു.
ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥകളിലൂടെത്തന്നെ  എല്ലാ അധികാരങ്ങളും നെപോളിയനിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായി, , , .
നെപോളിയന്റെ പേരിലിറങ്ങിയ സ്വർണ നാണയം: റിപബ്ലികൻ വർഷം 12 (1803-04)
ഭരണഘടന ഭേദഗതി ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ഈയവസരത്തിൽ പിൻഗാമിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള   നിർബന്ധത്തിനു നെപോളിയൻ വഴങ്ങിക്കൊടുത്തു.
ഓഗസ്റ്റ് 15-ന് നെപോളിയന്റെ ജന്മദിനം ഫ്രാൻസ് ആഘോഷപൂർവം കൊണ്ടാടി.
ഗവണ്മെന്റിലെ ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരും  മതസ്ഥാപനങ്ങളിലെ അധികാരികളും, വിദേശരാജ്യപ്രതിനിധികളും നെപോളിയനെ അഭിനന്ദിക്കാനെത്തി.
ക്രൈസ്തവപള്ളികളിൽ നെപോളിയന്റെ പേരിൽ പ്രാർഥനകൾ നടന്നു.
ശബ്ബാത്തു ദിവസങ്ങളിൽ  നെപോളിയനും ജോസ്ഫൈനും  പള്ളിയിലെത്തി പ്രാർഥനകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങി, ജനങ്ങളിൽ പലരും  അത് അനുകരിച്ചു.
നെപോളിയന്റെ ശിരസ്സു മുദ്രിതമായ   സ്വർണനാണയങ്ങൾ ഇറങ്ങി.
ആഗസ്റ്റ് പതിനഞ്ച്, നെപോളിയന്റെ ജന്മദിനം ദേശീയ അവധിയായി .
സെയിൻ നദിക്കു കുറുകെ കാൽനടക്കാർക്കായുള്ള പാലം.
ലൂവ്രിനേയും ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ദു ഫ്രാൻസിനേയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് (Pont des Arts)
കതോലിക്കാ മതത്തോടും അയൽരാജാക്കന്മാരോടുമുള്ള  നെപോളിയൻറെ സൗഹാർദ്ദപരമായ  സമീപനം കാരണം  മറ്റു യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ഫ്രാൻസിനോടുള്ള ശത്രത കൈവെടിഞ്ഞു.
നെപോളിയൻ വിപ്ലവശക്തികളെ അടക്കി നിറുത്തുമെന്ന് അയൽരാജ്യങ്ങളും ഫ്രഞ്ചു ബുർബോൺ രാജവംശത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവ് നെപോളിയൻ അസാധ്യമാക്കിത്തീർക്കുമെന്ന് ഫ്രഞ്ചു ജനതയും ആശ്വാസം കൊണ്ടു .
ഫ്രാൻസിൽ പൊതുവേ  ശാന്തിയും സമാധാനവും വിളയാടി.
ഫ്രാൻസിന്റെ വാണിജ്യ-വ്യാവസായിക മേഖലകൾ അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്താൻ നെപോളിയൻ പരിശ്രമിച്ചു.
പാരിസിൽ പ്രത്യേകിച്ചും ഫ്രാൻസിൽ പൊതുവേയും  പല നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങളും തുടങ്ങി.
വേലിയേറ്റം തടയാനായും  സെയിൻ നദിയുടെ  ഇരുകരകളിലും കരിങ്കല്ലു പാകി ചിറകെട്ടി.
ഇരു കരകളിലുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന  ലൂവ്രിനേയും ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ദു ഫ്രാൻസിനേയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കാൽനടക്കാർക്കായുള്ള പാലം  ( പോൺദീസാ- Pont des Arts) ഇക്കാലത്താണ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടത്.
പാരീസ് നഗരത്തിലേക്ക് കുടിവെള്ളം കൊണ്ടു വരാനായി ഉർക്ക് നദിയിൽനിന്ന് പുതിയൊരു കനാൽ നിർമിച്ചു.
പാരിസ് നഗരപരിധിക്ക് പുറത്ത് മൂന്നു സെമിത്തെരികൾ പണികഴിപ്പിച്ചു മോമാർത്ര്(വടക്ക്) , മൂൺപാർനസ്സ്(തെക്ക്) പേർലാഷസ്(കിഴക്ക്).
അമീയേ ഉടമ്പടി ലംഘനം
1802- മാർച്ചിൽ  അമീയേ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവെച്ചു.
നെപോളിയൻ തന്റെ കരാറുകൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈജിപ്തിലേക്കുള്ള ചവിട്ടു പടിയെന്ന നിലക്ക്  മാൾട്ട തന്ത്രപ്രാധാന്യമുള്ള ദ്വീപായിരുന്നു  1803-മെയ് ആയിട്ടും ബ്രിട്ടൻ മാൾട്ടയിൽ നിന്നോ ഈജിപ്തിൽ നിന്നോ  സൈന്യത്തെ പിൻവലിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
മാത്രമല്ല ബ്രിട്ടീഷ് ഉത്പന്നങ്ങൾക്ക് ഫ്രാൻസിൽ സ്വതന്ത്ര വിപണി നല്കാൻ നെപോളിയൻ വിസമ്മതിച്ചതും ബ്രിട്ടനു രസിച്ചില്ല .