smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
റഫേലും , മൈക്കേലാഞ്ജലോയും , പിന്റൂറിച്ചിയോയും മറ്റും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രോത്സാഹനത്തിൽ ശോഭിച്ചു.
വത്തിക്കാനിൽ ഇന്ന് ബോർജിയാമാരുടെ വീട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന കെട്ടിടത്തിലെ മുറികളിൽ ചിത്രപ്പണി ചെയ്യാൻ പിന്റൂറിച്ചിയോയെ നിയോഗിച്ചത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വളർച്ചയേയും അലക്സാണ്ടർ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
ഇപ്പോൾ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ അബെർഡീൻ സർവകലാശാലയുടെ ഭാഗമായിരിക്കുന്ന കിങ്ങ്സ് കോളേജിന്റെ സ്ഥാപനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പങ്ക് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ 'യഹൂദ-ക്രിസ്ത്യാനി' ആയിരുന്നെന്ന്, മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാനകാംക്ഷിയെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിരാളി ആയിരുന്ന ഗിയൂലിയാനോ ദെല്ലാ റൊവേർ ആരോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
യഹൂദജനതയോടുള്ള മയമുള്ള പെരുമാറ്റം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു നല്ല വശമായിരുന്നു.
1492-ൽ സ്പെയിനിൽ നിന്നുള്ള അവരുടെ ബഹിഷ്കരണത്തെ തുടർന്ന് നിരാശ്രയരായിത്തീർന്ന ഒൻപതിനായിരത്തോളം യഹൂദർ, മാർപ്പാപ്പായുടെ ഭരണസീമയിൽ വന്നെത്തി.
അവരെ സ്വാഗതം ചെയത അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ, "ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ശല്യമില്ലാതെ സ്വതന്ത്രരായി ജീവിക്കാനും, സ്വന്തം അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ തുടരാനും, പണമുണ്ടാക്കാനും, മറ്റവകാശങ്ങൾ അനുഭവിക്കാനും അവർക്ക് തടസ്സമുണ്ടാവില്ലെന്നു" വ്യക്തമാക്കി.
അതു പൊലെ 1497-ൽ പോർത്തുഗലിൽ നിന്നും 1498-ൽ പ്രോവൻസ് പ്രദേശത്തു നിന്നും പുറത്തക്കപ്പെട്ട യഹൂദർക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരസീമയിൽ അഭയം ലഭിച്ചു.
അവലംബം 1 2 " Pope Alexander VI " in the 1913 കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം .
↑ Catherine B. Avery, 1972, The New Century Italian Renaissance Encyclopedia , Appleton-Century-Crofts, ISBN 0136120512 ISBN 9780136120513 p. 189.
↑ Monsignor Peter de Roo (1924), Material for a History of Pope Alexander VI, His Relatives and His Time , (5 vols.), Bruges, Desclée, De Brouwer, volume 2, p. 29.
volumes 1-5 (Note: Msrg. de Roo's 5 volume work has been hailed as "among the most completely documented books ever published." ) ↑ Barbara Tuchman (1984).
The March of Folly.
Alfred A. Knopf.
ISBN 978-0-394-52777-2 1 2 3 4 നവോത്ഥാനം, സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ , അഞ്ചാം ഭാഗം, വിൽ ഡുറാന്റ് ('ബോർജിയാമാർ' - പുറങ്ങൾ 404-440) ↑ Peter de Rossa, Vicars of Christ , p.144.
↑ John Burchard, Diaries 1483–1492 (translation: A.H. Matthew, London, 1910) ↑ James Reston, Dogs of God , New York, Anchor Books, 2005, p. 287.
↑ Studies in Church History , 1906, Reuben Parsons, New York and Cincinnati, F. Pustet Co., Volume 3, p. 210, n. 1.
1 2 നവോത്ഥാനം, സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ അഞ്ചാം ഭാഗം, വിൽ ഡുറാന്റ്(പുറങ്ങൾ 143-169) ↑ Stogre, p. 69-70 ↑ Raiswell, p. 469, "Black Africans in Renaissance Europe", P. 281, Luis N. Rivera, 1992, p. 25-28 ↑ cited by Luis N. Rivera, 1992, p. 28 ↑ "Black Africans in Renaissance Europe", P. 281 ↑ Patrick Madrid, "Pope Fiction" ↑ Thornberry 2002, p. 65; Luis N. Rivera, 1992, p. 37 ↑ Thornberry 2002, p. 65 ↑ "Cesare lay in bed, his skin peeling and his face suffused to a violet colour."
The Borgias , 1981, Georgina Masson, Marion Johnson, Penguin, ISBN 0141390751 ISBN 9780141390758 , p. 179.
↑ Johann Burchard, 1921, Pope Alexander VI and His Court: Extracts from the Latin Diary of Johannes Burchardus ,  F. L. Glaser, tr.
,  N.L. Brown, New York, p. 179.
↑ Peter de Roo, 1924, Material for a History of Pope Alexander VI , vol.
5, p. 89, note.
(Word frequency and page number of specific words and phrases for all 5 vols.
at HathiTrust Latin text: “Dum graviter aegrotaret, factorum conscientia punctus contrito dolentique animo ad lachrymas ut audio fusus, sacrosanctum communionis corpus sua sponte, dilutis prius diligentissima confessione peccatis, petierit, et alia sacramenta ...”
Alexis Celadoni (Alexius Celadonius, Celadeni, 1451-1517), Bishop of Gallipoli, Italy (1494 – 1508), Alexii Celadeni Episcopi Gallipolitani Oratio ad sacrum cardinalium senatum ingressurum ad novum pontificem eligendum , Publisher: Rome: Johann Besicken, 1503.
See also: "A Contemporary Oration on Pope Alexander VI," English Historical Review , 1892,  vol.
7, pp. 311ff.
; Archivum Historiae Pontificiae , 1976, Volume 14, p. 65.
) ↑ Pope Alexander VI (1431 - 1503) - Find A Grave Memorial ↑ നിക്കോളോ മാക്കിയവെല്ലി , ദ പ്രിൻസ് പീറ്റർ ബൊണ്ടാനെല്ലായുടെ പരിഭാഷ, ഓക്സ്ഫോർഡ് വേൾഡ് ക്ലാസിക്സ് (പുറം 59) ↑ Knights of Columbus Catholic Truth Committee, The Catholic encyclopedia: an international work of reference on the constitution, doctrine, discipline, and history of the Catholic Church, Volume 1 , Encyclopedia Press, 1907, p. 294 ↑ The Encyclopædia Britannica , Eleventh Edition (1911) ↑ Black Legend#Origin ↑ James Carroll, Constantine's Sword , Boston, Houghton Mifflin, 2002, pp. 363-64.
ഗ്രന്ഥസൂചി " Pope Alexander VI " in the 1913 Catholic Encyclopedia .
John Burchard, Diaries 1483–1492 (translation: A.H. Matthew, London, 1910) Eamon Duffy , Saints Sinners: A History of the Popes (Yale Nota Bene, 2002) Peter de Rossa, Vicars of Christ: The Dark Side of the Papacy (Corgi, 1989) Encyclopædia Britannica, 11th edition.
Borja or Borgia (in Spanish) Archived 2019-12-22 at the Wayback Machine .
DIARIO BORJA BORGIA (Spanish) " That the world may believe: the development of Papal social thought on aboriginal rights ", Michael Stogre S.J, Médiaspaul, 1992, ISBN 978-2-89039-549-7 " The Historical Encyclopedia of World slavery" , Editor Junius P. Rodriguez, ABC-CLIO, 1997, ISBN 978-0-87436-885-7 "Black Africans in Renaissance Europe ", Thomas Foster Earle, K. J. P. Lowe, Cambridge University Press, 2005, ISBN 978-0-521-81582-6 " A violent evangelism" , Luis N. Rivera, Luis Rivera Pagán, Westminster John Knox Press, 1992, ISBN 978-0-664-25367-7 " Indigenous peoples and human rights ", Patrick Thornberry, Manchester University Press, 2002, ISBN 978-0-7190-3794-8
സവിത അംബേദ്കർ
ഒരു ഇന്ത്യൻ സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകയും ഭിഷഗ്വരയുമായിരുന്നു ഡോ. സവിത ഭീംറാവു അംബേദ്കർ (ജീവിതകാലം: 1909 ജനുവരി 27 - 29 മേയ് 2003).
ബാബസാഹിബ് അംബേദ്കറിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയായിരുന്നു അവർ.
അംബേദ്കറിൻറെ അനുയായികൾ അവരെ അമ്മ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ‘മായി’ അല്ലെങ്കിൽ ‘മായിസാഹെബ്’ എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നു.
എട്ടു-പത്തു വർഷക്കാലം തന്റെ ആയുസ്സ്  നീട്ടിയതിന് താൻ രചിച്ച " ബുദ്ധനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധർമ്മവും " എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖത്തിൽ അംബേദ്കർ സവിതയ്ക്ക് നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ബോംബെയിൽ 1912 ജനുവരി 27 ന് ഒരു സാരസ്വത ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിലാണ് സവിതാ അംബേദ്കർ ജനിച്ചത്.
അവരുടെ ജനനനാമം "ശാരദ" എന്നായിരുന്നു.
മാതാവിൻറെ പേര് ജാനകി, പിതാവിൻറെ പേര് കൃഷ്ണറാവു വിനായക് കബീർ എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു.
മഹാരാഷ്ട്രയിലെ രത്നഗിരി ജില്ലയിലെ രാജാപുർ തെഹ്സിലിൽ ദൂർസ് എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ താമസക്കാരായിരുന്നു അവരുടെ കുടുംബം.
പിന്നീട്, പിതാവ് രത്നഗിരിയിൽനിന്ന് ബോംബെയിലേയ്ക്ക് വന്നു.
ദാദറിൽ ഒരു വീട് വാടകയ്ക്ക് എടുത്താണ് അവർ താമസിച്ചിരുന്നത്.
സവിതാ അംബേദ്കർ ഒരു സമർത്ഥയായ വിദ്യാർത്ഥിനി ആയിരുന്നു.
പുണെയിൽ ആയിരുന്നു അവരുടെ ആദ്യകാല വിദ്യാഭ്യാസം.
അതിനു ശേഷം 1937 ൽ ബോംബെയിലെ ഗ്രാന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് എം.ബി.ബി.എസ് പൂർത്തിയാക്കി.
പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഗുജറാത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ ആശുപത്രിയിലെ ഒന്നാം ക്ലാസ് മെഡിക്കൽ ഓഫീസറായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം അനാരോഗ്യം മൂലം അവർ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി.
സവിതയുടെ കുടുംബത്തിലെ എട്ട് സഹോദരങ്ങളിൽ ആറ് പേരും അന്യജാതിക്കാരെയാണ് വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നത്.
അക്കാലത്ത് സരസ്വത ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് ഇതൊരു അസാധാരണമായ ഒരു കാര്യമായിരുന്നു.
"ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം മിശ്ര വിവാഹങ്ങൾ എതിർത്തിരുന്നില്ല.
കാരണം, കുടുംബാംഗങ്ങൾ വിദ്യാസമ്പന്നരും പുരോഗമനവാദികളുമായിരുന്നു” എന്ന് സവിത പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അംബേദ്കറുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച്ച സവിത, ബാബാസാഹെബ് അംബേദ്കറോടൊപ്പം
ബോംബേയിൽ വിലെ പാർലെ എന്ന സ്ഥലത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന ഡോ. എസ്.എം. റാവു.
ബി. ആർ. അംബേദ്കറുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു.
അദ്ദേഹമാണ് തന്റെ മകളുടെ സുഹൃത്തായിരുന്ന സവിതയെ അംബേദ്കർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.
ആ സമയത്ത് അംബേദ്കർ വൈസ്രോയിയുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് കൗൺസിലിലെ തൊഴിൽ മന്ത്രിയായിരുന്നു.
വൈസ്രോയി കൌൺസിൽ അംഗമാണെന്നതല്ലാതെ അംബേദ്കറിനെക്കുറിച്ച് ഡോ. ശാരദയ്ക്ക് അധികമൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഡോ. അംബേദ്കറിന്റെ അതിശയകരമായ വ്യക്തിത്വം ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ ഡോ. ശാരദയെ ആകർഷിച്ചു.
സ്ത്രീകളുടെ ഉന്നമനത്തിനായുള്ള ശാരദയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കുറിച്ച് അംബേദ്കർ താല്പര്യത്തോടെ ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.
ബുദ്ധമതത്തെ കുറിച്ചും അവർ ചർച്ച ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
ഡോ. മാവലങ്കറിന്റെ ഉപദേശക മുറിയിൽ വച്ചാണ് അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച്ച നടന്നത്.
ആ സമയത്ത് അംബേദ്കർക്ക് രക്താതിമർദ്ദം , പ്രമേഹം , സന്ധി വേദന എന്നിവ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1947-ൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന തയ്യാറാക്കുന്ന കാലത്ത് പ്രമേഹവും ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദവും മൂലം അംബേദ്കർക്ക് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ വന്നു.
ഇൻസുലിനും ചില ഹോമിയോപ്പതി മരുന്നുകളും ഒരു പരിധി വരെ സഹായിച്ചു.
ഈ കാലത്ത് ചികിത്സയ്ക്കായി അദ്ദേഹം ബോംബെയിൽ എത്തി.
ശാരദ അംബേദ്കറെ ചികിത്സിക്കുകയും അവർ കൂടുതൽ അടുക്കുകയും ചെയ്തു.
തുടർന്നും അവർ കണ്ടുമുട്ടുകയും സാഹിത്യം, സമൂഹം, മതം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അംബേദ്കർ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ശാരദയുടെ വാദങ്ങൾ കേൾക്കുകയും തുടർന്ന് പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്തു.
1947 ൽ അംബേദ്കർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
ശാരദയെ വിവാഹം കഴിക്കുവാനുള്ള തീരുമാനത്തിനു പിന്നിൽ തന്റെ ആരോഗ്യത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകളും കാരണമായി.
1948 ഏപ്രിൽ 15 ന് ശാരദ കബീർ ഭീംറാവു അംബേദ്കറെ വിവാഹം കഴിച്ചു.
അവർ 39-ഉം അംബേദ്കർക്ക്  57 വയസ്സും ആയിരുന്നു.
അവരുടെ വിവാഹത്തിനു ശേഷം അനുയായികൾ അവരെ "മായ്" (അമ്മ) എന്ന് വിളിച്ചു.
ശാരദ വിവാഹശേഷം സവിത എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചു.
എന്നാൽ അംബേദ്കർ അവരെ "ശാരദ" എന്ന പേരിന്റെ ചുരുക്കമായി “ശാരു” എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
വിവാഹശേഷം അംബേദ്കറുടെ ആരോഗ്യം കൂടുതൽ വഷളായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
അംബേദ്കറുടെ മരണം വരെ സവിത അദ്ദേഹത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
ബുദ്ധമതം അംബേദ്കറും സവിതയും ദീക്ഷാ ചടങ്ങിൽ, നാഗ്പൂർ, ഒക്റ്റോബർ 14, 1956
1956-ൽ അശോക വിജയ ദശമി ദിവസമായ (മഹാനായ അശോകചക്രവർത്തി ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ച ദിവസം) ഒക്ടോബർ 14 ന് നാഗ്പൂരിലെ ദീക്ഷാഭൂമിയിൽ വച്ച് അംബേദ്കറും സവിതാ അംബേദ്കറും ഒപ്പം 50,000 അനുയായികളും ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ചു.
ഈ പരിവർത്തന വേളയിൽ ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ച ആദ്യ വനിതയായിരുന്നു സവിത അംബേദ്കർ.
ഭർത്താവിന്റെ മരണശേഷം സവിത അംബേദ്കർ ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതം നയിച്ചു.
അംബേദ്ക്കറിന്റെ മരണശേഷം അനുയായികളിൽ ചിലർ സവിത അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നതാണെന്ന് ആരോപിക്കുകയുണ്ടായി.
ജവഹർലാൽ നെഹ്രു നിയോഗിച്ച ഒരു കമ്മിറ്റി ഈ മരണം അന്വേഷിക്കുകയും സവിത കുറ്റക്കാരിയല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു.
ബാബസാഹിബിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം, പ്രധാനമന്ത്രി ജവഹർലാൽ നെഹ്റു, ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി , പ്രസിഡന്റ് എസ്. രാധാകൃഷ്ണൻ , എന്നിവർ സവിതയെ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയുടെ പിന്തുണയോടെ രാജ്യസഭയിൽ അംഗമാക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പക്ഷേ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ആദർശങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായതിനാൽ അവർ താഴ്മയോടെ ആ വാഗ്ദാനം നിരസിച്ചു.
ബാബാസാഹേബ് അംബേദ്കർക്ക് വേണ്ടി ഏറ്റവും ഉയർന്ന സിവിലിയൻ പുരസ്കാരമായ ഭാരതരത്നം 1990 ഏപ്രിൽ 14 ന് അന്നത്തെ പ്രസിഡന്റ് രാമസ്വാമി വെങ്കിട്ടരാമനിൽ നിന്നും  സവിത അംബേദ്കർ ഏറ്റു വാങ്ങി.
പിൽക്കാലത്ത് അവർ ദലിത് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നു.
2003 ഏപ്രിൽ 19 ന്, ശ്വാസതടസ്സം നേരിട്ടു.
2003 മേയ് 29-ന് മുംബൈയിലെ ജെ.ജെ. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വച്ച് അവർ മരണമടഞ്ഞു.
വടംവലി ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Tug_of_war ഓണക്കാലത്തെ വടംവലി വടം വലി മത്സരം (2011-ൽ ഓണത്തിനു വാഴപ്പള്ളിയിൽ നടന്ന മത്സരം)
രണ്ട് സംഘങ്ങളുടെ ബലപരീക്ഷണം നേരിട്ട് നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു കായികവിനോദമാണ് വടംവലി ( Tug of war , tug o' war ) എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
ഈ പദം കൊണ്ട് എതിർകക്ഷികളുടെ മത്സരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിന് രൂപാലങ്കാരമായും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
വടംവലിമത്സരത്തിൽ രണ്ടു സംഘങ്ങൾക്കു പുറമേ വടം എന്നു വിളിക്കുന്ന കട്ടിയുള്ള കയറാണ് ഈ കളിയിലുള്ള മൂന്നാമത്തെ ഘടകം.
ഉത്ഭവം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കൂടി നടത്തിയ പാലാഴി മഥനം ഒരു വടം വലിയായി കണക്കാക്കുന്നു 2006 ലെ ലോകവടംവലി മത്സരത്തിൽ ഡച്ച് ടിം ഒരു വടം വലി മത്സരം
വടം വലിയുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്നും വ്യക്തമായ അറിവില്ല.
പക്ഷേ ഇത് ഒരു പുരാതനമായ മത്സരമാണ്.
ആദ്യകാലത്ത് ഇത് മതപരമായ ആചാരത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതിന്റെ തെളിവുകൾ ഈജിപ്ത് , ഇന്ത്യ , മ്യാൻ‌മാർ ‍, ന്യൂ ഗിനിയ എന്നിവടങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലെ ഒറീസ്സയിലെ കൊണാർക് സൂര്യക്ഷേത്രത്തിലെ ഒരു ശിലയിൽ ഒരു വടം വലി മത്സരത്തിന്റെ കൊത്തുപണികൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പുരാത ഈജിപ്തിലും ചൈനയിലും ഇത് നടന്നുവന്നതായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
നിയമങ്ങൾ 1904 ലെ സമ്മർ ഒളിമ്പിക്സിലെ വടം വലി മത്സരം
8 അംഗങ്ങൾ ഉള്ള രണ്ട് ടീമുകൾ ഇതിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു.
ഇതിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന ടീമുകളുടെ ആകെ ഭാരം നിജപ്പെടുത്തിയതിൽ നിന്ന് കൂടുവാൻ പാടില്ല.
ഇരു ടീമുകളും ഒരു വടത്തിനു ഇരു വശവുമായി അണിനിരക്കുന്നു.
ഈ വടത്തിന് സാധാരണ 10 സെ.
മി വ്യാസമുള്ളതായിരിക്കും.
വടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു അടയാളം  രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കും.
ഇത് നടുവിലെ ഒരു വരയിൽ വരുന്ന വിധം വടത്തിനെ വച്ചിരിക്കും.
ഈ അടയാളത്തിൽ നിന്നും നാലു മീറ്റർ അകലത്തിൽ ഇരു വശത്തേക്കും ഓരോ അടയാളങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും.
ഏതു ടീമാണോ എതിർ ടീമിനെ ആദ്യം തങ്ങളുടെ വശത്തേക്ക് വലിച്ച് വശങ്ങളിലെ അടയാളത്തെ നടുവിലത്തെ വരയിൽ നിന്ന് ക്രോസ്സ് ചെയ്യിക്കുന്നത് ആ ടീമിന്റെ വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ഒരു കായിക ഇനമായി
1900 മുതൽ 1920 വരെ ഒളിമ്പിക്സ് മത്സരങ്ങളിൽ വടം വലി ഒരു ഇനമായിരുന്നു.
പക്ഷേ പിന്നീട് ഇത് ഒളിമ്പിക്സിൽ ഇതുവരെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
വടംവലിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ഫെഡറേഷനായ ടഗ് ഓഫ് വാർ ഇന്റർനാഷണൽ ഫെഡറേഷൻ ( Tug of War International Federation (TWIF))  അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ മത്സരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.
കേരളത്തിൽ പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഒരു വിനോദമായി വടം വലി നടത്താറുണ്ട്.
ഓണത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തുന്ന മത്സരങ്ങളിൽ ഒരു പ്രധാന ഇനമാണ് ഇത്.
കേരളത്തിൽ ഏകദേശം 400 ഓളം പ്രഫഷണൽ  വടംവലി  ടീമുകൾ  ഉണ്ട്.
, വൈ എഫ്സി മൂർക്കനാട്  ഉള്ളനാട് പാലാ ,ആഹാ  നീലൂർ ,സമന്വയ പറവൂർ ,കിംഗ്സ് പറവൂർ ,മീനച്ചിൽ സെവൻസ് പാലാ ,ആഹാ എടപ്പാൾ ,ന്യൂസ്റ്റാർ പൊൻകുന്നം ,തൈമ തങ്കമണി,ഗ്രാൻഡ് സ്റ്റാർ പുളിക്കൽ, വാൻഗാഡ്  പുഴക്കാട്ടിരി ,സെവൻസ് കോട്ടക്കൽ, കവിത വെങ്കാട്, വൈ എം പുളിക്കൽ,അലയൻസ്  എളമക്കര, ബാനം, ധർമശാസ്താ കരിച്ചേരി ,.
ഷാഡോസ് കരിയോട്,നാസ് കോളിയാടി, ഫ്രണ്ട്സ് കല്ലുള്ളതോട്,വടംവലി കോർട്ടിലെ ബാഹുബലി എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രീജേഷ് ചുണ്ട(അച്ചു ചുണ്ട )നയിക്കുന്ന യുവധാര ചുണ്ട മടിക്കൈ തുടങ്ങിയ ടീമുകൾ ആണ്  പ്രമുഖർ.
കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജില്ലകൾക്കും തങ്ങളുടേതായ അസ്സോസിയേഷനുകളും മത്സര നിയമങ്ങളും ഉണ്ട്.
രണ്ട് കാറ്റഗറിയിലാണ് സാധാരണ മത്സരം നടക്കാറുള്ളത്.
ഒന്ന് തൂക്കം അടിസ്ഥാനമാക്കിയും മറ്റേത് ഹെവി വൈറ്റ് കാറ്റഗറി ആയും.
ഇതിൽ തൂക്കം അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ഇനത്തിൽ നിലവിലെ ചാമ്പ്യൻമാർ മലബാറിന്റെ സുൽത്താന്മാരെന്ന അപരനാമത്തിലറിയപ്പെടുന്ന ആഹാ ഫ്രണ്ട്സ് എടപ്പാളാണ്(മലപ്പുറം) .
അയൺ ബട്ടർഫ്ലൈസ് എന്ന അപരനാമമുള്ള നാസ് കോളിയാടിയാണ്(വയനാട്) രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത്.
ഹെവിവൈറ്റ് ഇനത്തിൽ എഗൈൻ കൊണ്ടോട്ടി(മലപ്പുറം)  ആണ് ചാമ്പ്യന്മാർ.
കേരളത്തിലെ തോൾ ശൈലി മത്സരങ്ങളുടെ പിതാവ് എന്ന് തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ജേക്കബ് കരിമ്പൻ മുന്നിൽ നിന്ന് പട നയിക്കുന്ന സെൻറ് മേരീസ് മുട്ടം ആണ് നിലവിലെ രണ്ടാം സ്ഥാനക്കാർ..
അന്താരാഷ്ട്ര വടംവലി ദിനം
ഫെബ്രുവരി 19  അന്താരാഷ്ട്ര വടം വലി ദിനമായി ആചരിക്കുന്നുണ്ട് 1.
അവലംബം പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ Wikimedia Commons has media related to Tug of war .
Tug of War International Federation
സയ്യിദ് രാജവംശം
the voice
തുഗ്ലക്ക് രാജവംശത്തിൻറെ പതനത്തിനുശേഷം 1414 മുതൽ 1451 വരെ ദില്ലി സുൽത്താനത്ത് ഭരിച്ച നാലാമത്തെ രാജവംശമാണ് സയ്യിദ് രാജവംശം .
1451-ൽ അവസാനത്തെ സയ്യിദ് സുൽത്താനായിരുന്ന അലാവുദ്ധീൻ ആലം ഷായുടെ കീഴടങ്ങലിനുശേഷം സയ്യിദ് രാജവംശത്തിൻറെ ഭരണം അവസാനിച്ചു.
പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദിൻറെ പിന്മുറക്കാരാണ് തങ്ങളെന്ന് സയ്യിദ് രാജവംശം അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ദില്ലിയിലെ സുൽത്താൻ ഭരണത്തിന് അന്ത്യം കുറിച്ചുകൊണ്ട് 1398 ൽ തിമൂർ ദില്ലി ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ഈ സയ്യിദ് വംശക്കാരെയാണ് അവിടുത്തെ ഗവർണർമാരായി നിയമിച്ചത്.
ഖിസ്‌ർ ഖാൻ ആണ് സയ്യിദ് രാജവംശം സ്ഥാപിച്ചത്.
തിമൂർ, പഞ്ചാബിലെ മുൾത്താൻറെ ഗവർണറായി നിയമിച്ച ഖിസ്‌ർ ഖാൻ 1414 മാർച്ച് മാസം ദില്ലി ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കി.
എന്നാൽ ഖിസ്‌ർ ഖാൻ സുൽത്താൻ പദവി ഏറ്റെടുത്തില്ല.
ആദ്യം തിമൂറിൻറെയും, തിമൂറിൻറെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിൻറെ പൗത്രനായ രുഖിൻറെയും സാമന്തനായാണ്‌ ഖിസ്‌ർ ഖാൻ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ച്ത്.
സയ്യിദ്  ഖിസ്‌ർ ഖാൻ
ഫിറോസ് ഷാ തുഗ്ലക്കിൻറെ ഭരണകാലത്ത് മുൾട്ടാനിലെ ഗവർണരായിരിന്നു ഖിസ്‌ർ ഖാൻ.
തിമൂറിൻറെ അധിനിവേശസമയത്ത് ഖിസ്‌ർ ഖാൻ തിമൂറിൻറെ ഭാഗത്ത് ചേർന്നു.
ദില്ലി കീഴടക്കിയ തിമൂർ ഖിസ്‌ർ ഖാനെ മുൾട്ടാനിലെ ഗവർണറായി നിയമിച്ചു.
പിന്നീട് ഖിസ്‌ർ ഖാൻ 1414 മാർച്ച് മാസം ദില്ലി ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കുകയും സയ്യിദ് ഭരണം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
സയ്യിദ് മുബാറക്ക്‌ ഷാ
ഖിസ്‌ർ ഖാൻറെ പുത്രനായിരിന്നു മുബാറക്ക്‌ ഷാ.
1421 ൽ അധികാരത്തിലേറിയ മുബാറക്ക്‌ ഷാ വിശാലമായ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകൾ ഉള്ള ഭരണകർത്താവായിരിന്നു.
എന്നാൽ രാജ്യത്തെ പ്രമാണിമാർ അദേഹത്തിന് എതിരാവുകയും അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ കലാപങ്ങൾ ഉയർത്തിവിടുകയും ചെയ്തു.
സയ്യിദ് മുഹമ്മദ്‌ ഷാ മുബാറക്ക്‌ ഷായുടെ കാലത്തെ നാണയം
മുബാറക്ക്‌ ഷായുടെ സഹോദരീപുത്രൻ ആയിരിന്നു 1434 മുതൽ 1443 വരെ ദില്ലി ഭരിച്ച മുഹമ്മദ്‌ ഷാ.
സയ്യിദ് അലാവുദ്ധീൻ ആലം ഷാ ആലം ഷായുടെ കാലത്തെ നാണയം
ദുർബലനായ ഭാരണാധികാരിയായിരിന്നു ആലം ഷാ.
1451 ലോധി വംശ സ്ഥാപകനായ ബഹ്ലൂൽ ലോധിയ്ക്ക് മുമ്പാകെ കീഴടങ്ങിയ ആലം ഷാ ബാദായൂണിലേക്ക് പോകുകയും മരണം വരെ അവിടെ തന്നെ കഴിയുകയും ചെയ്തു.
ഇവയും കാണുക ദില്ലി സുൽത്താനത്ത് തിമൂർ തുഗ്ലക്ക് രാജവംശം ലോധി രാജവംശം അവലംബം ↑ ↑ Mahajan, V.D. (1991, reprint 2007).
History of Medieval India, Part I, New Delhi: S. Chand, ISBN 81-219-0364-5 , p.237
തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭമഹാക്ഷേത്രം This article is written like a personal reflection or essay rather than an encyclopedic description of the subject .
( മാർച്ച് 2017 ) ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Sreevallabha_Temple ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വേണ്ടത്ര തെളിവുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.
പത്തനംതിട്ട  ജില്ലയിലെ തിരുവല്ല പട്ടണത്തിലുള്ള ക്ഷേത്രമാണ് ശ്രീവല്ലഭമഹാക്ഷേത്രം .
59-ആം ആണ്ടിൽ നിർമ്മിച്ചു എന്നു വിലയിരുത്തപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം കേരളത്തിലെ പഴക്കം കൊണ്ടും, വിസ്തീർണ്ണം കൊണ്ടും വലിയ ആരാധനാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്‌.
മഹാവിഷ്ണുവും സുദർശനമൂർത്തിയുമാണ് പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠകൾ.
മഹാവിഷ്ണു ഇവിടെ "ശ്രീവല്ലഭൻ" ( ആദിവിരാടപുരുഷൻ ) എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.
ഈ പേരിൽ നിന്നാണ് 'തിരുവല്ല' എന്ന പേരുണ്ടായതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
തമിഴ് വൈഷ്ണവഭക്തകവികളായ ഭക്തകവികളായ പന്ത്രണ്ട് ആഴ്വാർമാർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ 108 വൈഷ്ണവദേവാലയങ്ങളിലൊന്നാണ് തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭമഹാക്ഷേത്രം.
ഉപദേവതകളായി ഗണപതി , ദക്ഷിണാമൂർത്തി ( ശിവൻ ), അയ്യപ്പൻ , വരാഹമൂർത്തി , വടക്കുംതേവർ ( ശിവകുടുംബം ), വേദവ്യാസൻ , ദുർവാസാവ് , കുരയപ്പസ്വാമി എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്.
കേരളത്തിന്റെ തനതുകലാരൂപമായ കഥകളി ഇവിടെ പ്രധാന വഴിപാടാണ്.
നിത്യവും കഥകളി നടക്കുന്ന കേരളത്തിലെ ഏക ക്ഷേത്രമെന്ന ഒരു പ്രത്യേകത ഇതിനുണ്ട്.
കുംഭമാസത്തിൽ പൂയം നാളിൽ ആറാട്ടോടെ സമാപിയ്ക്കുന്ന പത്തുദിവസത്തെ കൊടിയേറ്റുത്സവം, മീനമാസത്തിലെ ഉത്രം നാളിൽ നടക്കുന്ന ഉത്രശീവേലി, ചിങ്ങമാസത്തിലെ അഷ്ടമിരോഹിണി , മേടമാസത്തിലെ വിഷു തുടങ്ങിയവയാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ.
ഐതിഹ്യങ്ങൾ സുദർശനമൂർത്തി
പ്രാചീനകാലത്ത് തിരുവല്ല 'മല്ലികാവനം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമമായിരുന്നു.
മണിമലയാറിന്റെ തീരത്തുള്ള അതിമനോഹരമായ ആ ഗ്രാമത്തിലെ ജനങ്ങൾ തികഞ്ഞ ഈശ്വരഭക്തരും ധർമ്മിഷ്ഠരുമായിരുന്നു.
അവിടെ അന്ന് മൂവായിരത്തിലധികം ബ്രാഹ്മണഗൃഹങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവയിലൊന്നായിരുന്നു ശങ്കരമംഗലത്ത് മന.
അക്കാലത്ത്, മല്ലികാവനം ഭരിച്ചിരുന്നത് ദുഷ്ടനും ക്രൂരനുമായ തുകലൻ എന്ന അസുരനായിരുന്നു.
തികഞ്ഞ ശിവഭക്തനായിരുന്ന തുകലൻ വിഷ്ണുഭക്തരെ പലതരത്തിലും ഉപദ്രവിച്ചുപോന്നു.
ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള തുകലശ്ശേരി എന്ന സ്ഥലത്തിന് ആ പേരുവരാൻ തന്നെ കാരണം അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന തുകലന്റെ കൊട്ടാരമായിരുന്നു.
അയാളുടെ ക്രൂരതകൾ കാരണം പല ബ്രാഹ്മണരും സ്ഥലം വിട്ടുപോകുക തന്നെ ചെയ്തു.
എന്നാൽ, ശങ്കരമംഗലത്ത് മനക്കാർ ഇവിടെത്തന്നെ തുടർന്നു.
ഈ മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന നാരായണൻ ഭട്ടതിരിപ്പാടും 'ശങ്കരമംഗലത്തമ്മ' അഥവാ 'ചംക്രോത്തമ്മ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പത്നി ശ്രീദേവി അന്തർജനവും തികഞ്ഞ ഈശ്വരഭക്തരായിരുന്നു.
മക്കളില്ലാതിരുന്ന ഇരുവരും നാമജപത്തിൽ മുഴുകി സമയം നീക്കി.
സന്താനഭാഗ്യത്തിനായി ഇരുവരും ഏകാദശീവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു.
ദശമി നാളിൽ ഒരിയ്ക്കലുണ്ട് ഏകാദശിനാളിൽ തുളസീതീർത്ഥം മാത്രം സേവിച്ച് ദ്വാദശി നാളിൽ ബ്രഹ്മചാരികളെ ഊട്ടിയാണ് ഇരുവരും വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചത്.
എന്നാൽ കടുത്ത നിഷ്ഠയോടുകൂടി വ്രതമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടും അവർക്ക് സന്താനഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല.
കാലം പോകെ, നാരായണൻ ഭട്ടതിരിപ്പാട് ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു.
ചംക്രോത്തമ്മ അതോടെ ഒറ്റയ്ക്കായി.
ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷവും അവർ വ്രതം തുടർന്നു.
നിരക്ഷരയായിരുന്ന ചംക്രോത്തമ്മ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചാണ് ഏകാദശിദിവസം അറിഞ്ഞിരുന്നത്.
നിഷ്ഠയോടെത്തന്നെ അവർ വ്രതമനുഷ്ഠിച്ചുപോന്നു.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദ്വാദശിനാളിൽ കാലുകഴിച്ചൂട്ടാൻ ബ്രഹ്മചാരികളാരും വന്നില്ല.
ചംക്രോത്തമ്മ അതീവദുഃഖിതയായി.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ പെട്ടെന്ന് 'അമ്മേ' എന്നൊരു വിളി അവർ കേൾക്കാനിടയായി.
നോക്കുമ്പോൾ അതീവതേജസ്വിയായ ഒരു ബ്രഹ്മചാരി ശ്രീലകത്ത് നിൽക്കുന്നു!
ബ്രഹ്മചാരിയെക്കണ്ട ചംക്രോത്തമ്മ ഭക്ഷണത്തിനുമുമ്പ് അവനോട് പോയി അടുത്തുള്ള കുളത്തിൽ കുളിച്ചുവരാൻ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ, ഒഴുക്കുള്ള പുഴയിൽ കുളിയ്ക്കാനായിരുന്നു അവന്റെ ആവശ്യം.
പുഴയിൽ കുളിയ്ക്കരുതെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞെങ്കിലും ബ്രഹ്മചാരി കേട്ടില്ല.
ബ്രഹ്മചാരിയായി വന്നിരിയ്ക്കുന്നത് സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് ചംക്രോത്തമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.
ഭഗവാൻ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം തുകലശ്ശേരിയിൽ പോവുകയും അവിടെവെച്ച് തുകലനുമായി ഏറ്റുമുട്ടി സുദർശനചക്രം പ്രയോഗിച്ച് അയാളെ നിഗ്രഹിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് മണിമലയാറ്റിൽ കുളിച്ച് ചക്രം കഴുകുകയും ചെയ്തു.
ഭഗവാൻ ചക്രം കഴുകിയ കടവ് അന്നുമുതൽ 'ചക്രക്ഷാളനകടവ്' എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി (ക്ഷാളനം=കഴുകുക).
കാലാന്തരത്തിൽ അത് ലോപിച്ച് ചക്രശ്ശാലക്കടവ് എന്നായി.
തുടർന്ന്, തുകലൻ പൂജിച്ചിരുന്ന ശിവലിംഗം അടുത്തുള്ള ഒരു കുന്നിൽ ക്ഷേത്രം പണിത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
ഇതാണ് തുകലശ്ശേരി മഹാദേവക്ഷേത്രം .
അന്ന് ഭഗവാൻ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ശിവലിംഗം ഉറയ്ക്കാതെ വരികയും ഇരി ശങ്കരാ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ കൈകൊണ്ട് ശക്തിയോടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയുമാണുണ്ടായത്.
അന്ന് ബലം പിടിച്ചത് ഒരു കുഴിയായി ശിവലിംഗത്തിന് മുകളിൽ ഇന്നുമുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
തിരിച്ച് ഇല്ലത്തെത്തിയ ഭഗവാനെക്കണ്ട ചംക്രോത്തമ്മ ഭക്ത്യാശ്രുക്കളോടെ കാൽക്കൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു.
തുടർന്ന്, വിഭവസമൃദ്ധമായ ഒരു സദ്യതന്നെ അവർ തന്റെ ഇഷ്ടദേവന് നൽകി.
പാളയിലയിൽ വിളമ്പിഴ സദ്യയിൽ പടറ്റിപ്പഴവും അമ്പ്ലവുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നും തിരുവല്ല ക്ഷേത്രത്തിൽ പാളനമസ്കാരവും പടറ്റിപ്പഴവും അമ്പ്ലനിവേദ്യവുമുണ്ട്.
ഭഗവാൻ ചംക്രോത്തമ്മയുടെ പുത്രനായി ജീവിച്ച് മനയുടെ കിഴക്കിനിയിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി സുദർശനചക്രത്തെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
ഇതാണ് പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തെ ശ്രീസുദർശനമൂർത്തിപ്രതിഷ്ഠ.
കാലാന്തരത്തിൽ, ശ്രീദേവി അന്തർജനം തന്റെ സകലസ്വത്തുക്കളും സുദർശനമൂർത്തിയ്ക്ക് ദാനം ചെയ്ത് മുക്തിയടഞ്ഞു.
സുദർശനമൂർത്തിപ്രതിഷ്ഠ മൂലം മല്ലികാവനം ചക്രപുരം എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീവല്ലഭൻ
സുദർശനമൂർത്തി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണ് ശ്രീവല്ലഭ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത്.
ചേരരാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷ്ഠ.
ചേരരാജാവായിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാളിന്റെ പത്നി തികഞ്ഞ വിഷ്ണുഭക്തയായിരുന്നു.
ഒരു രാത്രിയിൽ അവർക്ക് ഭഗവദ്വാഹനമായ ഗരുഡന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായി.
അതിൽ ഗരുഡന്റെ അരുളപ്പാട് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
ചക്രപുരത്തെ സുദർശനമൂർത്തി ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു മഹാവിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ കൂടി വേണം.
അതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ബിംബം ഇന്ന് മംഗലാപുരത്ത് നേത്രാവതി നദിയിൽ ജലാധിവാസമേറ്റ് കിടപ്പുണ്ട്.
പണ്ട് ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ചതും ഭഗവാന്റെ അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ പൂജിച്ചിരുന്നതുമായ, ദർഭയും മണലും കൊണ്ടുതീർത്ത അതിദിവ്യമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹമാണിത്.
ഇതേ സമയത്ത് നേത്രാവതിനദിയുടെ മറുകരയിലെ തുളു ബ്രാഹ്മണർക്കും ചക്രപുരത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർക്കും ഗരുഡന്റെ അരുളപ്പാടുണ്ടായി.
വിവരമറിഞ്ഞ ചേരമാൻ പെരുമാൾ ഉടനെത്തന്നെ രാജ്ഞിയ്ക്കും പത്തിലത്തിൽ പോറ്റിമാർക്കും രാജഭടന്മാർക്കുമൊപ്പം മംഗലാപുരത്തേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന്, വിഗ്രഹം അന്വേഷിച്ചുതുടങ്ങി.
എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ആർക്കും വിഗ്രഹം കണ്ടുകിട്ടിയില്ല.
അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ സാക്ഷാൽ ഗരുഡൻ തന്നെ ഒരു തുളു ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ വന്ന് മഹാരാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ച് വിഗ്രഹം മുങ്ങിയെടുത്തു.
തുടർന്ന്, ആ തുളു ബ്രാഹ്മണനോട് നന്ദി പറയാൻ പോലും നിൽക്കാതെ പെരുമാളും സംഘവും കൂടി യാത്ര തിരിച്ചു.
എന്നാൽ, യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഒരു സ്ഥലത്തുവച്ച് തോണി മറിയുകയും വിഗ്രഹം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അപ്പോൾ, അവിടെ കുളിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്ന മണ്ണിലത്ത് നമ്പൂതിരി എന്ന വൈദികശ്രേഷ്ഠൻ വിഗ്രഹം മുങ്ങിയെടുത്ത് പെരുമാൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു.
തുളു ബ്രാഹ്മണന്റെ കോപം മൂലമാണ് ഇതുണ്ടായതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ ഉടനെത്തന്നെ മംഗലാപുരത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോയി അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തിന് പൂജാവകാശം നൽകി ചക്രപുരത്തേയ്ക്ക് കൂടെക്കൂട്ടി.
ഈ യാത്രയിൽ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സ്വദേശികളായ ഭക്തർക്കെല്ലാം പെരുമാൾ ഓരോ അവകാശം നൽകി.
തുടർന്ന് വിഗ്രഹഘോഷയാത്ര തിരുവല്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ ഭഗവാനെ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിച്ചു.
തുടർന്ന് വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ വിഗ്രഹം ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിച്ചു.
പക്ഷേ, വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ചില ദുർനിമിത്തങ്ങളുണ്ടായി.
വിഗ്രഹത്തിന്റെ നാളം എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും പീഠനാളത്തിലുറയ്ക്കാതെ വരുന്നത് ഭക്തരും കർമ്മികളും അന്ധാളിപ്പോടെ നോക്കിനിന്നു.
അതേ സമയത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യതന്ത്രിയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മൂത്രശങ്കയുണ്ടായി.
അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിലുകളടച്ച് നേരെ അടുത്തുള്ള പറമ്പിലേയ്ക്ക് പോയി മൂത്രമൊഴിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് അശുദ്ധി ഒഴിവാക്കാൻ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലിറങ്ങി കുളിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
കുളികഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രം മാറി മറ്റ് കർമ്മങ്ങളും കഴിച്ച് പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ക്ഷേത്രനാലമ്പലത്തിനകത്തുനിന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം തന്ത്രി കേൾക്കുകയുണ്ടായി.
തിടുക്കപ്പെട്ട് ഓടി ശ്രീലകവാതിൽ തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം കണ്ടത് കോടിസൂര്യന്മാരുടെ കാന്തിയോടെ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവദ്വിഗ്രഹം ശ്രീലകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നതാണ്!
തന്ത്രി ഉടനെത്തന്നെ ഭഗവാന് പാളയിലയിൽ പടറ്റിപ്പഴം നേദിച്ചു.
ആ സമയത്ത് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു വൃദ്ധൻ  നാലമ്പലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി വടക്കോട്ട് നടന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ആ വൃദ്ധൻ ദുർവാസാവ് മഹർഷിയാണെന്നും ദിവസവും രാത്രി നടയടച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം ഭഗവദ്പൂജയ്ക്ക് എത്തുന്നുവെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.
പഴയ കേരളത്തിലെ 64 ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു തിരുവല്ല.
അന്ന് അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗം മുഴുവൻ കടലായിരുന്നു.
ഈ കടലിലാണ് 'വല്ലയാർ' എന്ന് അന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മണിമലയാർ പതിച്ചിരുന്നത്.
അങ്ങനെ, വല്ലയാറിന്റെ വായയിൽ (നദീമുഖത്ത്) സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലം 'വല്ലവായ്' എന്നറിയപ്പെട്ടുപോന്നു.
വല്ലവായിൽ ദേവസാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായപ്പോൾ
'തിരുവല്ലവായ്' എന്നും പിന്നീട് അത് ലോപിച്ച് 'തിരുവല്ല' എന്നുമായിമാറി.
ഇതല്ല, 'ശ്രീവല്ലഭപുരം' എന്ന പേരാണ് കാലാന്തരത്തിൽ ലോപിച്ച് തിരുവല്ലയായതെന്നും വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.
ചരിത്രസൂചനകൾ അനുസരിച്ച് ബി.സി. 3000-ന് മുമ്പുതന്നെ ഇവിടെ മനുഷ്യവാസമുണ്ടായിരുന്നു.
ചരിത്രകാരന്മാരുടെ നിഗമനപ്രകാരം ബി.സി. 2998-ലാണ് സുദർശനമൂർത്തിപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത്.
ബി.സി. 59-ൽ ശ്രീവല്ലഭപ്രതിഷ്ഠയും നടത്തി.
ക്ഷേത്രത്തിൽ വൻ തോതിൽ നവീകരണം നടത്തിയ ശേഷമാണ് ശ്രീവല്ലഭപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത്.
അപ്പോൾ തന്നെയാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിലെ കരിങ്കൽക്കൊടിമരത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും നടന്നത്.
പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലത്തിലെ ഉളിയന്നൂർ പെരുന്തച്ചനാണ് കരിങ്കൽക്കൊടിമരം നിർമ്മിച്ചത്.