smcproject/ml-wiki-sentences huggingface dataset:
ദമൻ, ദിയു ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Daman_and_Diu ദമനും ദിയുവും അപരനാമം: തലസ്ഥാനം ദമൻ രാജ്യം ഇന്ത്യ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ ആശിഷ് കുന്ദ്ര ഐ എ എസ് വിസ്തീർണ്ണം 112 ച.
മീ ജനസംഖ്യ 158,059 ജനസാന്ദ്രത 1,296/ ച.
മീ സമയമേഖല UTC +5:30 ഔദ്യോഗിക ഭാഷ ഗുജറാത്തി , മറാഠി , ഇംഗ്ലിഷ് [[Image:|75px|ഔദ്യോഗിക മുദ്ര]]
ഇന്ത്യയിലെ ഗുജറാത്ത് സംസ്ഥാനത്തോട് ചേർന്ന് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ദമൻ എന്ന ചെറു പ്രദേശവും, ദീവ് എന്ന ഒരു ദ്വീപും അടങ്ങുന്ന ദാദ്ര നഗർ ഹവേലി, ദമൻ ദീവ് എന്ന​ കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശത്തിന്റെ ഒരു ജില്ലയാണ് ദമൻ ദിയു എന്നറിയപെടുന്നത്.
( ഗുജറാത്തി : દમણ અને દિવ, മറാഠി : दमण आणि दीव, പോർച്ചുഗീസ് : Damão e Diu)  ഇത് 20 o 22’N, 20 o 27’N അക്ഷാംശങ്ങൾക്കും 72 0 49’E,72 0 54'E രേഖാംശങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
ഗുജറാത്തിന്റെ തെക്കൻ അതിർത്തിയിൽ സ്ഥിതി ‍ചെയ്യുന്ന ദമൻ വടക്ക് ഭഗവാൻ നദിയാലും തെക്ക് കലെം നദിയാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇതിന്റെ വിസ്തീർണം 72 ച.
ദിയു എന്ന ചെറിയ ദ്വീപ് കാംബേ ഉൾക്കടലിൽ വേരാവൽ തുറമുഖത്തിനടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു .
കത്തിയവാറിലെ ബാരെൺ തീരത്തു നീന്നും 8 മൈൽ ദൂരെയായി പാറക്കെട്ടുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ ദ്വീപാണിത് ‌.
"ദിയു" എന്ന വാക്കിനർഥം ദ്വീപെന്നാണ്.
എ.ഡി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ കൊങ്കൺ വൈഷയയുടെ ഏഴു ഭാഗങ്ങളിലൊന്നായ ലതയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇത്.
അശോകന്റെ ശിലാ ശാസനങ്ങൾ (273-136 ബി.സി) ഇവിടെ നിന്നും കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ദ്യൂ ദ്വീപിന്‌ സൈനികപ്രാധാന്യം ഉണ്ടെന്ന് കണക്കാക്കിയ പോർച്ചുഗീസുകാർ 1535-ൽ ഇവിടെ ഒരു കോട്ട പണിയാനുള്ള അനുവാദം നേടി.
ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കൻ തുമ്പത്ത് അവർ കോട്ട പണിയുകയും ചെയ്തു.
1538-ൽ ഈ കോട്ട തുർക്കികൾ ആക്രmichu.
തുടർന്ന് 1546-ൽ ഗുജറാത്തിൽ നിന്നും ആക്രമണം ഉണ്ടായെങ്കിലും ഇവയെയെല്ലാം പോർച്ചുഗീസുകാർ വിജയകരമായി പ്രതിരോധിച്ചു .
‍1559-ൽ പോർച്ചുഗീസുകാർ ദമനും പിടിച്ചെടുത്തു.
1947-ൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്രലബ്ധിക്കു ശേഷവും ഗോവയോടൊപ്പം ഈ പ്രദേശങ്ങൾ പോർട്ടുഗീസ് അധീനതയിലായിരുന്നു.
(" ഗോവ " കാണുക).
1987 ൽ‍ ഗോവ സംസ്ഥാനമായപ്പോൾ ഈ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങൾ കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളായി തുടർന്നു.
വിനോദസഞ്ചാരവും, വ്യവസായവും ആണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വരുമാനമാർഗങ്ങൾ.
ഇന്ത്യയുടെ 40% പ്ലാസ്റ്റിക് ഉല്പന്നങ്ങൾ ഇവിടെയാണ്‌ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.
നെല്ല് , പഞ്ഞപ്പുല്ല് , പയർ വർഗങ്ങൾ , നാളികേരം തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാനകൃഷി.
2004ലെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം മൊത്തം ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനം 15.6 കോടി ഡോളർ‍ ആണ്‌.
ദമൻ, ദിയുവിലെ ഭൂമിശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്‌.
ദമാസൂസ് മാർപ്പാപ്പ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Pope_Damasus ഇതൊരു വിവക്ഷാതാളാണ് : ഒരേ വാക്കിനാൽ വിവക്ഷിക്കാവുന്ന വിവിധ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള താളുകൾ ഇവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ രണ്ട് മാർപ്പാപ്പമാർ ദമാസൂസ് മാർപ്പാപ്പ എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദമാസൂസ് ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ (366–384) ദമാസൂസ് രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ (1048) ഇതും കാണുക മാർപ്പാപ്പമാരുടെ പട്ടിക
ദമാസ്കസ് അപ്പോളോഡോറസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Apolodorous_of_Damascus ദമാസ്കസ് അപ്പോളോഡോറസ്
എ.ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്പിലാകെ പ്രസിദ്ധിയാർജിച്ച റോമൻ വാസ്തുശില്പിയായിരുന്നു ദമാസ്കസ് അപ്പോളോഡോറസ് .
ഇദ്ദേഹം ട്രാജൻ (Trajan) ചക്രവർത്തിയുടെ ആപ്തമിത്രമായിരുന്നു.
ചക്രവർത്തിക്കുവേണ്ടി അപ്പോളോഡോറസ് ഡാന്യൂബ് നദിയിൽ ഒരു കല്പാലം പണിതീർത്തു (104-105).
റോമാനഗരത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഒരു കായികാഭ്യാസക്കളരി, ഒരു കലാശാല, പൊതുസ്നാനഘട്ടങ്ങൾ, നടനകലാലയം, ഫോറം ട്രാജനീയം എന്ന സഭാമണ്ഡപം എന്നിവ സംവിധാനം ചെയ്തതും ഇദ്ദേഹമാണ്.
ബനവന്തം, അങ്കോണ എന്നിവിടങ്ങളിൽ വിജയകവാടങ്ങളും പണികഴിപ്പിച്ചു.
ഫോറ ത്തിന്റെ നടുക്കുള്ള ട്രാജൻസ്തൂപിക ഇത്തരത്തിലുള്ള ആദ്യത്തെ വിജയസ്തംഭമാണ്.
ഹാഡ്രിയാൻ ഭരണാധിപതിയായി സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്തപ്പോൾ അപ്പോളോഡോറസ് രാജ്യഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ടു.
അധികം താമസിയാതെ ഏതോ കുറ്റം ചുമത്തി ഇദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇതിനൽപം മുൻപാണ് യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളെ (Engines of war) കുറിച്ച് ഒരു പ്രബന്ധം തയ്യാറാക്കി അപ്പോളോഡോറസ് ഹാഡ്രിയാന് സമർപ്പിച്ചത്.
ഈ കൃതി ഇന്നും ലഭ്യമാണ്.
അവലംബം പുറംകണ്ണികൾ http://www.livius.org/ap-ark/apollodorus/apollodorus.html Archived 2011-11-05 at the Wayback Machine .
http://penelope.uchicago.edu/~grout/encyclopaedia_romana/imperialfora/trajan/apollodorus.html Images for Apollodorus of Damascus http://www.answers.com/topic/apollodorus-of-damascus കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ അപ്പോളോഡോറസ്, ഡമാസ്കസ് എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ദമാസൂസ് ഒന്നാമൻ ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Saint_Damasus
366 ഒക്ടോബർ 1 മുതൽ 384 ഡിസംബർ 11 വരെ മാർപ്പാപ്പയായിരുന്ന വ്യക്തിയാണ് ദമാസൂസ് ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ.
കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ റോമിന്റെ പരമാധികാരം നിലനിർത്തുവാൻ ഇദ്ദേഹം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്താണ് ആരാധനയ്ക്ക് ലത്തീൻ ഭാഷ കൂടുതലായി ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയത്.
കത്തോലിക്കാസഭ പിന്നീട് ഇദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ദമാസൂസിന്റെ ജനനം 305-ൽ റോമിലായിരുന്നു എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
കോൺസ്റ്റാൻഷ്യസ് ചക്രവർത്തി ലൈബീരിയസ് മാർപ്പാപ്പയെ നാടുകടത്തിയപ്പോൾ ഡീക്കൻ ആയിരുന്ന ദമാസൂസ് അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു.
ലൈബീരിയസിനു പകരം ഫെലിക്സിനെ മാർപ്പാപ്പയാക്കാൻ നടത്തിയ നീക്കത്തെ ദമാസൂസ് പിന്തുണച്ചു.
ഫെലിക്സിന്റെ മരണശേഷം ദമാസൂസ് മാർപ്പാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം വൈദികർ മറ്റൊരു ഡീക്കൻ ആയ ഉർസിനസ്സിനെ മാർപ്പാപ്പയാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.
തുടർന്നു കലാപങ്ങൾ ഉണ്ടായെങ്കിലും ഭൂരിപക്ഷം വൈദികരുടേയും വലന്റിനിയൻ ഒന്നാമൻ ചക്രവർത്തിയുടേയും പിന്തുണയോടെ ദമാസൂസ് മാർപ്പാപ്പയായി സ്ഥാനമേറ്റു.
മാർപ്പാപ്പ എന്ന നിലയിൽ ദമാസൂസ് നേരിട്ട പ്രധാന പ്രശ്നം ഏരിയൻ പാഷണ്ഡതയായിരുന്നു.
ഏരിയൻ ചായ്വുള്ള ബിഷപ്പുമാരാണ് പല പ്രധാന അധികാരസ്ഥാനങ്ങളും വഹിച്ചിരുന്നത്.
ഇവരിൽ പലരെയും നീക്കം ചെയ്തെങ്കിലും സ്ഥിതി പൂർണമായും നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
യേശുക്രിസ്തുവിനു മനുഷ്യാത്മാവ് ഇല്ലെന്നു വാദിക്കുന്ന 'അപ്പോളിനാറിയനിസം' എന്ന പാഷണ്ഡതയ്ക്ക് അംഗീകാരം നൽകുവാൻ ദമാസൂസ് തയ്യാറായില്ല.
377ൽ റോമിലെ സിനോദിൽ അപ്പോളിനാറിയസിന്റെ ശിഷ്യനായ വെറ്റാലിസ് ഇതിനായി നടത്തിയ അഭ്യർഥന ഇദ്ദേഹം നിരാകരിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
ഡൊണാറ്റിസം, മാസിഡോണിയനിസം, ലുസിഫെറിയനിസം തുടങ്ങിയ പാഷണ്ഡതകളേയും ദമാസൂസ് എതിർത്തു.
384 ഡിസംബർ 11ന് ഇദ്ദേഹം കാലം ചെയ്തു.
വിശുദ്ധ ദമാസൂസിന്റെ പെരുന്നാൾ മുൻകാലങ്ങളിൽ ഡിസംബർ 11നു ആഘോഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ഡിസംബർ 4നാണ് ആഘോഷിച്ചുവരുന്നത്.
അവലംബം "The Pelican History of the Church – 1: The Early Church" by Henry Chadwick "A History of the Christian Church" by Williston Walker പുറമേനിന്നുള്ള കണ്ണികൾ Opera Omnia by Migne Patrologia (in Latin) കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ദമാസൂസ് ഒന്നാമൻ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ദമോഹ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Damoh
മധ്യപ്രദേശിലെ ഒരു ജില്ലയും അതിന്റെ ആസ്ഥാന പട്ടണവുമാണ് ദമോഹ് ( ഹിന്ദി : दमोह, ഉറുദു : دموہ ).
വിന്ധ്യാപീഠഭുമിയുടെ തെക്കുകിഴക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദമോ ജില്ലയ്ക്ക് 7,306 ച.
ജനസംഖ്യ: 1,12,160(2001) ജനസാന്ദ്രത: 148/ച.
(2001) ആസ്ഥാനം: ദമോ.
അതിരുകൾ: വടക്കും വടക്കുപടിഞ്ഞാറും ഛതർപൂർ ജില്ല; പടിഞ്ഞാറ് സാഗർ; തെക്കു നരസിംഹപൂർ, ജബൽപൂർ ജില്ലകൾ; കി.
ജബൽപൂർ, പന്ന ജില്ലകൾ.
സോനാർ നദീതാഴ്വര ദമോ ജില്ലയെ രണ്ടായി വിഭജിക്കുന്നു.
ജില്ലയ്ക്കും ജബൽപൂരിനും മധ്യേ നൈസർഗികാതിർത്തി സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിന്ധ്യാനിരകളിലെ കുലുമാർ കുന്നാണ് (751 മീ.) ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ പ്രദേശം.
586.7 മീ.
ഉയരമുള്ള ഖേരി (Kheri) ഉയരം കൂടിയ മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രദേശമാണ്.
വിന്ധ്യാ നിരകളിലെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങൾക്ക് 550-580 മീ.
ശരാശരി ഉയരമുണ്ട്.
ജില്ലയിലെ സോനാർ നദീതാഴ്വര കാർഷികോത്പാദനം, ഭരണനിർവഹണം, വാണിജ്യം, വ്യവസായം എന്നീ മേഖലകളിൽ മുന്നിട്ടു നിൽക്കുന്നു.
ജനസാന്ദ്രതയിലും ഈ പ്രദേശം മുന്നിലാണ്.
ഉഷ്ണമേഖലാ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട വരണ്ട ഇലപൊഴിയും കാടുകളാൽ ശ്രദ്ധേയമാണ് ദമോ.
മലമ്പ്രദേശത്താണ് ഇവ കൂടുതലും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഏതാനും തേക്കിൻ കാടുകളും ജില്ലയിലുണ്ട്.
സോനാർ, ബിയെർമ നദികളും അവയുടെ പോഷകനദികളുമാണ് ജില്ലയിലെ പ്രധാന ജലസ്രോതസ്സുകൾ.
ജില്ലയുടെ ധനാഗമമാർഗങ്ങളിൽ കാർഷിക മേഖലയ്ക്കാണ് മുൻതൂക്കം.
വിളകളിൽ ഗോതമ്പ് , നെല്ല് , ജോവർ എന്നിവ മുന്നിട്ടു നിൽക്കുന്നു.
കന്നുകാലിവളർത്തലിനും പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
വ്യവസായ മേഖലയിൽ ചെറുകിട-കുടിൽ വ്യവസായങ്ങളായ ബീഡിതെറുപ്പ്, ധാന്യ-എണ്ണ മില്ലുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് പ്രാമുഖ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദമോ ജില്ലയിലെ റെയിൽ-റോഡ് ഗതാഗത മാർഗങ്ങൾ വികസിതമാണ്.
നിരവധി വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ദമോ ജില്ലയിലുണ്ട്.
2001-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് 62.06 ആയിരുന്നു ജില്ലയുടെ സാക്ഷരതാ നിരക്ക്.
ദമോ ജില്ലയിലെ ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദുക്കളാണ് .
ക്രൈസ്തവ , ഇസ്ലാം , മതവിഭാഗങ്ങളും ജില്ലയിലുണ്ട്.
ഹിന്ദിയാണ് പ്രധാന ഭാഷ .
ജില്ലയിലെ ബത്തിഗഢ്, ബാൻദക്പൂർ, ഹാട്ട എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് വിനോദസഞ്ചാര പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
അവലംബം http://damoh.nic.in/contacts.htm http://www.mapsofindia.com/maps/madhyapradesh/districts/damoh.htm http://malaiya.tripod.com/damoh/ കടപ്പാട്: കേരള സർക്കാർ ഗ്നൂ സ്വതന്ത്ര പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി പ്രകാരം ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളം സർ‌വ്വവിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ദമോ (ദമോഹ്) എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഈ ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാൻ
ഏഴ്, എട്ട് നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ ഒരു സിറിയൻ ക്രിസ്തീയതാപസനും പുരോഹിതനും വേദശാസ്ത്രിയും ആയിരുന്നു ദമാസ്കസ്സിലെ യോഹന്നാൻ( Arabic: يوحنا الدمشقي, romanized: Yūḥnā ad-Dimashqī) അഥവാ "യോഹന്നാൻ ദമസേന". 'സുവർണ്ണഭാഷി' എന്നർത്ഥമുള്ള 'ക്രിസോറോയസ്' എന്ന പേരിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
അറബിവംശജനായിരുന്ന യോഹന്നാന്റെ പശ്ചാത്തലം  ഉമയ്യാദ് ഖലീഫമാരുടെ കാലത്തെ  സിറിയയിലെ ഉപരിവർഗ്ഗത്തിൽ ആയിരുന്നു.
തലസ്ഥാനനഗരിയായ ദമാസ്കസിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന അദ്ദേഹം യെരുശലേമിനടുത്തുള്ള മാർ സാബാ ആശ്രമത്തിൽ ജീവിതാവസാനം ചെലവഴിച്ച് അവിടെ മരിച്ചു.
(ജനനം: എഡി 645 അഥവാ 676; മരണം 749 ഡിസംബർ 4)
ക്രിസ്തീയതയെ നിർവചിക്കാനും വിശ്വാസത്തിലെ വിമതധാരകളും ഇസ്ലാം മതവും ഉയർത്തിയ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാനും ശ്രമിച്ച യോഹന്നാൻ പ്രഗല്ഭനായ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു.
ബൈസാന്തിയൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ   പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിൽ അക്കാലത്തു ശക്തിപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രതിമാഭഞ്ജനവാദത്തിന്റെ (Iconoclasm) നിശിതവിമർശകനെന്ന നിലയിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
ഉമയ്യാദ് ഇസ്ലാമിക ഭരണത്തിൽ കീഴിൽ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇസ്ലാം മതത്തിന്റേയും തീവ്രവിമർശകനായിരുന്നു യോഹന്നാൻ.
"അറിവിന്റെ ജലധാര" (Fountain of Wisdom) എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതി, തോമസ് അക്വീനാസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ക്രിസ്തീയചിന്തകന്മാരെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പൗരസ്ത്യ, പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതകളിൽ ഒരുപോലെ മാനിക്കപ്പെടുന്ന ആ രചന ക്രൈസ്തവിശ്വാസത്തിന്റെ സാരസംഗ്രഹത്തിനുള്ള ആദ്യശ്രമമായിരുന്നു.
പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയുടെ ആരാധനകളിൽ ഇക്കാലം വരെ ഉപയോഗത്തിലിരിക്കുന്ന ഒട്ടെറെ പ്രാർത്ഥനാഗീതങ്ങളുടെ കർത്താവെന്ന പ്രാധാന്യവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്.
പൗരസ്ത്യപാരമ്പര്യത്തിലെ അവസാനത്തെ സഭാപിതാവായി യോഹന്നാൻ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
കത്തോലിക്കാ സഭയും അദ്ദേഹത്തെ വേദപാരംഗതനായി മാനിക്കുന്നു.
മറിയത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിട്ടുള്ള യോഹന്നാന് കത്തോലിക്കാസഭയിൽ "സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന്റെ വേദശാസ്ത്രി" (Doctor of the Assumption) എന്ന അപരനാമവുമുണ്ട്.
ജീവിതം പശ്ചാത്തലം ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാൻ, മറ്റൊരു ചിത്രം
യോഹന്നാന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾക്ക് ആശ്രയിക്കാനുള്ളത് അദ്ദേഹം മരിച്ച് 200 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം യെരുശലേമിലെ പാത്രിയർക്കീസ് ജോൺ എഴുതിയ ജീവചരിത്രമാണ്.
ഐതിഹ്യങ്ങളും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും  കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന രചനയാണത്.
വിശദാംശങ്ങളുടെ അഭാവവും ഭാഷാപരമായ ആർഭാടങ്ങളും അതിന്റെ മറ്റു ബലഹീനതകളാണ്.
ഇക്കാരണങ്ങളാൽ ചരിത്രദൃഷ്ട്യാ വിശ്വസനീയത കുറഞ്ഞ ആ കൃതിയിൽ നിന്നു വേർതിരിച്ചെടുക്കാവുന്ന വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, മൻസൂർ എന്ന അറബിപ്പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ക്രിസ്തീയകുടുംബത്തിലാണ് യോഹന്നാൻ ജനിച്ചത്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ഛൻ മൻസൂർ ഇബിൻ സാർഗൻ, ബൈസാന്തിയൻ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ നഗരത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജപ്രതിനിധിയായിരുന്നു.
പിതാവ് സെർജിയസ്, പുതുതായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഉമയ്യാദ്  ഭരണത്തിലും ഉന്നതസ്ഥാനം വഹിച്ചു.
പിതാവിന്റെ ദത്തുപുത്രനായി കോസ്മാസ് എന്ന ഒരു സഹോദരനും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
അവരിരുവരുടേയും ഉപരിപഠനം ഇറ്റലിക്കാരനായ ഒരു സന്യാസിയുടെ കീഴിലായിരുന്നു.
ഇറ്റലിയിൽ സിസിലിയുടെ തീരത്തു നടന്ന ഒരു അടിമവേട്ടയിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട് ദമാസ്കസിലെത്തിയ ആ സന്യാസിയുടെ പേരും കോസ്മാസ് എന്നായിരുന്നു.
യോഹന്നാന്റെ പിതാവ് സന്യാസിയെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നു മോചിപ്പിച്ച് മക്കളുടെ അദ്ധ്യാപനം ഭരമേല്പിക്കുകയായിരുന്നു.
കോസ്മാസിന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ യോഹന്നാൻ താമസിയാതെ എല്ലാ വിജ്ഞാനശാഖകളിലും നൈപുണ്യം സമ്പാദിച്ചെന്നും ബീജഗണിതത്തിൽ ഡയഫാന്റസിനും ക്ഷേത്രഗണിതത്തിൽ യൂക്ലിഡിനും ഒപ്പമെത്തിയെന്നും സംഗീതത്തിലും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലും ദൈവശാസ്ത്രത്തിലും സമാനമായ പ്രാവീണ്യം നേടിയെന്നുമാണ് ജീവചരിത്രകാരന്റെ സാക്ഷ്യം.
ഉദ്യോഗം, സന്യാസം
യുവപ്രായത്തിൽ പിതാവിന്റെ ഉദ്യോഗം ഏറ്റെടുത്ത യോഹന്നാൻ ദമാസ്കസ് നഗരസമിതിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി (chief Councillor).
എന്നാൽ പിന്നീട് ആ പദവിയിൽ നിന്നു പുറത്തായ അദ്ദേഹം യെരുശലേമിനടുത്തുള്ള മാർ സാബാസ് ആശ്രമത്തിൽ ചേർന്നു സന്യാസിയായി.
ദത്തുസഹോദരൻ കോസ്മസും സന്യാസത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഴി പിന്തുടർന്നു.
ഗ്രീക്കു ക്രിസ്തീയതയിൽ ബൈസാന്തിയൻ ചക്രവർത്തി ലിയോയുടെ പിന്തുണയോടെ പ്രചരിച്ചിരുന്ന  പ്രതിമാഭഞ്ജനവാദത്തിനെതിരെ യോഹന്നാൻ തൂലിക ചലിപ്പിച്ചതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരനഷ്ടത്തിൽ കലാശിച്ചതെന്ന് ജീവചരിത്രകാരൻ പറയുന്നു.
പ്രതിമാവണക്കത്തിന്റെ വക്തായി നിലകൊണ്ട യോഹന്നാൻ ചക്രവർത്തിയുടെ ശത്രുത സമ്പാദിച്ചെന്നും, ഉമയ്യാദ് ഭരണകൂടത്തെ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ തിരിക്കാനായി രാജദ്രോഹം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി ചക്രവർത്തി ചമച്ചുണ്ടാക്കിയെന്നും അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അധികാരഭ്രഷ്ടനായെന്നുമാണ് കഥ.
കോലാഹലങ്ങൾക്കൊടുവിൽ വസ്തുസ്ഥിതി മനസ്സിലാക്കിയ ഖലീഫ യോഹന്നാനെ പദവിയിൽ തിരികെ പ്രവേശിക്കാൻ സന്നദ്ധനായെങ്കിലും സന്യാസിയാകാനാണത്രെ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചത്.
എന്നാൽ പ്രതിമാഭഞ്ജനവിവാദത്തിന്റെ തുടക്കത്തിനു മുൻപേ യോഹന്നാൻ സന്യാസത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നെന്നും അതിനാൽ ഈ കഥ വാസ്തവമാകാൻ വഴിയില്ലെന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
മാർ സാബാസിൽ
യെരുശലേമിനടുത്തുള്ള മാർ സാബാ ആശ്രമത്തിൽ  സന്യാസിയായി ചേർന്ന യോഹന്നാൻ ശരീരത്തെ കഠിനമായി ക്ലേശിപ്പിക്കുന്ന തപശ്ചര്യകളിലൂടെ പുണ്യപൂർണ്ണത അന്വേഷിച്ചു.
ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം പൗരോഹിത്യവും സ്വീകരിച്ചു.
തപസചര്യകൾക്കിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ പണ്ഡിതോചിതമായ കൃതികളുടേയും കീർത്തനങ്ങളുടേയും രചനക്കും അവസരം കണ്ടെത്തി.
അക്കാലത്ത് മതത്തിന്റെ മേഖലയിൽ സജീവമായിരുന്ന മുഖ്യസംവാദങ്ങളിൽ യോഹന്നാന്റെ പങ്കാളിത്തം ശ്രദ്ധേയമായി.
ചിന്തയിലും എഴുത്തിലും തപസ്സിലും മുഴുകി എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവനായി ജീവിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം 104 വയസ്സിന്റെ അതിവാർദ്ധക്യത്തിൽ ആയിരുന്നെന്ന് ഒരു പാരമ്പര്യമുണ്ട്.
മാർ സാബാസ് ആശ്രമത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ചത്.
എഴുത്തും ചിന്തയും 'ജലധാര' ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാൻ - ഒരു ഗ്രീക്ക് രൂപം
യോഹാന്നാന്റെ മുഖ്യകൃതിയായ "അറിവിന്റെ ജലധാര" (Fountain of Wisdom) മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്.
ഒന്നാം ഭാഗം അരിസ്റ്റോട്ടിലിയൻ യുക്തിയുടെ വിശകലനവും ക്രിസ്തീയചിന്തയിലെ അതിന്റെ പ്രസക്തിയുടെ അന്വേഷണവുമാണ്.
രണ്ടാം ഭാഗം  വേദവ്യതിചലനങ്ങളിൽ മുഖ്യമായവയുടെ വിവരണവും വിമർശനവുമാണ്.
യോഹന്നാന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഇസ്ലാം മതവിമർശനം ഈ ഖണ്ഡത്തിലെ ഒരദ്ധ്യായമാണ്.
ഇസ്ലാമിനെ ഒരു വ്യതിരിക്തധർമ്മം എന്നതിനു പകരം ക്രിസ്തീയതയിലെ വിമതധാരകളിലൊന്നായി കണക്കാക്കിയ അദ്ദേഹം അതിനെ "ഇസ്മായേലികളുടെ പാഷണ്ഡത" എന്നു വിളിക്കുന്നു.   'ജലധാര'-യുടെ കാതലായ മൂന്നാം ഭാഗം ക്രിസ്തീയമുഖ്യധാരയിലെ വിശ്വാസങ്ങളുടെ പൗരസ്ത്യവീക്ഷണത്തിൽ നിന്നുള്ള വിശദീകരണമാണ്.
സഭാപിതാക്കന്മാരുടേയും സൂനഹദോസുകളുടേയും പ്രബോധനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സമഗ്രമായ ഒരു ദൈവശാസ്ത്രവ്യവസ്ഥയുടെ തന്നെ അവതരണമാണ് ഈ ഭാഗം.
കപ്പദോച്ചിയൻ പിതാക്കന്മാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മുൻകാലചിന്തകന്മാരെ പിന്തുടരുകയാണ് ഇവിടെ ഗ്രന്ഥകാരൻ ചെയ്യുന്നത്.
യോഹാന്നന്റെ ഈ നായകശില്പം അതിന്റെ മികവുമൂലം താമസിയാതെ പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിൽ,  മാനകഗ്രന്ഥമായി പ്രതിഷ്ഠ നേടി.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലുണ്ടായ ലത്തീൻ പരിഭാഷ വഴി അത് പാശ്ചാത്യലോകത്തും പ്രചരിച്ചു.
പീറ്റർ ലോംബാർഡിനേയും തോമസ് അക്വീനാസിനേയും പോലുള്ള പാശ്ചാത്യചിന്തകരും അതിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ വന്നു.
യോഹന്നാന്റെ കൃതിയുടെ ഏതാനും പുറങ്ങൾ താൻ എന്നും വായിച്ചിരുന്നു എന്ന് അക്വീനാസ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പ്രതിമാവിവാദം
യേശുവിന്റേയും വിശുദ്ധാത്മാക്കളുടേയും രൂപങ്ങളോടുള്ള ഭക്തിവണക്കങ്ങൾ ക്രൈസ്തവധാർമ്മികതയിൽ  അക്കാലമായപ്പോൾ പരക്കെ നടപ്പിൽ വന്നിരുന്നു.
അതേസമയം, ഇത് ബൈബിളിലെ അനുശാസനങ്ങൾക്കു നിരക്കാത്ത അനാചാരവും ദൈവനിന്ദ തന്നെയും ആണെന്ന ചിന്തയും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
വിഗ്രഹാരധനയോടു തീവ്രവിരോധം പുലർത്തിയ ഇസ്ലാമികസമൂഹങ്ങളുമായി സമ്പർക്കത്തിലിരുന്ന പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിലാണ് പ്രതിമകളോടുള്ള വിരോധം കൂടുതൽ ബലപ്പെട്ടത്.
ബൈസാന്തിയൻ ചക്രവർത്തിമാരിൽ പലരും ഈ നിലപാടു പിന്തുടർന്നതോടെ പ്രതിമകളുടെ വണക്കത്തിനു നിരോധമുണ്ടാവുകയും 'പ്രതിമാഭഞ്ജനം' പ്രോത്സാഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ക്രിസ്തുമതത്തിനെതിരായ ഇസ്ലാമികവിമർശനങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്തിരുന്ന യോഹന്നാന് പ്രതിമാവണക്കത്തെ സംബന്ധിച്ച തർക്കം പരിചിതമേഖല ആയിരുന്നു.
അതിൽ ക്രിസ്തീയമുഖ്യധാരയുടെ ഏറ്റവും സമർത്ഥനായ പ്രചാരകനായി അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടു.
പ്രതിമാവണക്കത്തെ നിരോധിച്ചു കൊണ്ട് ബൈസാന്തിയൻ ചക്രവർത്തി ലിയോ മൂന്നാമൻ ഇറക്കിയ ഉത്തരവിനെ വിമർശിച്ച് യോഹന്നാൻ എഴുതിയ മൂന്നുപന്യാസങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്.
പ്രതിമകളുടെ വണക്കത്തെ യോഹന്നാൻ പിന്തുണച്ചത് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും മതപ്രബോധകനും എന്ന നിലയിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിൽ ഇന്നോളം പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ പ്രാർത്ഥഗീതങ്ങളുടെ കർത്താവായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിമനസ്സ്, വാചികബിംബങ്ങളെ എന്ന പോലെ ദൃശ്യബിംബങ്ങളേയും വിലമതിച്ചു.
മനുഷ്യരുടെ ദൈവദർശനത്തെ ദീപ്തവും തീവ്രവും ആക്കുന്നതിൽ ബിംബങ്ങൾ പ്രധാനമാണെന്നും ദൈവികോർജ്ജത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങളായ സൃഷ്ടവസ്തുക്കൾ മനുഷ്യജ്ഞാനത്തിന് അന്യഥാ അപ്രാപ്യമായ ദൈവികസത്തയുടെ പാർശ്വവീക്ഷണത്തിന് ഉപകരിക്കുമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്ഷം.
പുണ്യാത്മാക്കളോടുള്ള ഭക്തി ദൈവനിന്ദയാണെന്ന വാദത്തിനും അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദൈവത്തോടുള്ള ഭക്തി പരമമായ 'ആരാധനയും' (Latreia) പുണ്യവാന്മാർക്കും പുണ്യവതികൾക്കും നൽകുന്ന ബഹുമാനം ആപേക്ഷികമായ 'വണക്കവും' (Proskynesis), ആണെന്ന വിശദീകരണമാണ് അദ്ദേഹം നൽകിയത്.
കീർത്തങ്ങൾ
ഗ്രീക്കു സഭാപാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രാർത്ഥനാഗാനരചയിതാക്കളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയാണ് ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാൻ.
തിരുപ്പിറവിയേയും , എപ്പിഫനിയേയും , പെന്തക്കൊസ്തായേയും സംബന്ധിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗാനങ്ങൾ അയാമ്പിക് ത്രിവൃത്തത്തിലാണ് (iambic trimeter) ഉയിർപ്പുതിരുനാളിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗീതം അതിപ്രശസ്തമാണ്.
വിജയവും കൃതജ്ഞതയും സ്ഫുരിക്കുന്ന അത് പാശ്ചാത്യസഭയിലെ പ്രസിദ്ധമായ 'തെ-ദേവും' (Te-Deum) എന്ന സ്തോത്രഗീതത്തിനു സമാനമാണ്.
ഇതുൾപ്പെടെ യോഹന്നാന്റെ ഗീതങ്ങളിൽ ചിലതൊക്കെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷകളിലും പ്രസിദ്ധമാണ്.
ഗ്രീക്കു സഭയിൽ ഞായറാഴ്ചകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന കീർത്തങ്ങൾ അടങ്ങിയ 'ഒക്ടോക്കോസ്' (Octoëchos) എന്ന സമാഹാരത്തിന്റെ കർത്താവായും യോഹന്നാൻ കരുതപ്പെടുന്നെങ്കിലും ഈ പാരമ്പര്യം ആധുനികകാലത്ത് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പാശ്ചാത്യസഭയിലെ പ്രാർത്ഥനാമുറയുടെ സംഗീതക്രമീകരണത്തിൽ ഗ്രിഗോരിയോസ് മാർപ്പാപ്പയെ സംബന്ധിച്ചെന്ന പോലെ പൗരസ്ത്യാരാധനയുടെ സംഗീതസംവിധാനവുമായി യോഹന്നാനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പാരമ്പര്യവും പ്രബലമാണ്.
വിലയിരുത്തൽ Ioannis Damasceni Opera, 1603
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയനായ എഴുത്തുകാരനായിരുന്ന യോഹന്നാന്റെ ബലം ചിന്തയുടെ മൗലികതയോ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളോ ആയിരുന്നില്ല.
ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തങ്ങൾ മുന്നേ നിർവചിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതിയ അദ്ദേഹം, പൂർവഗാമികൾ നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച തത്ത്വങ്ങളെ ചിട്ടയോടെ സംഗ്രഹിച്ച് അവതരിപ്പിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്.
ക്രിസ്തീയതയുടെ പൗരസ്ത്യപാരമ്പര്യത്തിലെ അവസാനത്തെ സഭാപിതാവായി യോഹന്നാൻ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ "അറിവിന്റെ ജലധാര" എന്ന മുഖ്യകൃതി, പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിൽ ഏറെക്കാലമായി പ്രചാരത്തിലിരുന്ന ക്രൈസ്തവ നവപ്ലേറ്റോണികതയുടെ ആധികാരികമായ അവതരണമായിരുന്നു.
ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാനു ശേഷം പൗരസ്ത്യസഭയിൽ ദൈവാശാസ്ത്രചിന്തയുടേയും സംവാദങ്ങളുടേയും പിന്തുടർച്ച മിക്കവാറും ഇല്ലാതായി, ബുദ്ധിപരമായ മുരടിപ്പിന്റെ കാലം തുടങ്ങി.
പൗരസ്ത്യക്രിസ്ത്രീയതയുടെ ഊർജ്ജം പിന്നീടു പ്രവഹിച്ചത് ആരാധനാമുറയുടെ (liturgy) വഴിക്കാണ്.
൧ കത്തിന്റെ വ്യാജ്യസ്വഭാവം തിരിച്ചറിയാതിരുന്ന ഖലീഫ അതെഴുതിയ കുറ്റത്തിന് യോഹന്നാന്റെ കൈപ്പത്തി വെട്ടിമാറ്റാൻ ഉത്തരവിട്ടെന്നും, മാതാവിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥതയാൽ അത് അത്ഭുതകരമായി കൂടിച്ചേർന്നെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവചരിത്രകാരൻ പറയുന്നു.
അവലംബം ↑ M. Walsh, ed.
Butler's Lives of the Saints (HarperCollins Publishers: New York, 1991), pp. 403.
1 2 3 4 വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ദമസേന , കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശത്തിലെ ലേഖനം 1 2 St.John of Damascus, Catholic online ↑ ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാൻ ,NNDB.com 1 2 Dairmaid Maccullock, ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റി: "ദ ഫസ്റ്റ് ത്രീ തൗസന്റ് ഇയേഴ്സ്" (പുറങ്ങൾ 263-64) ↑ ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാൻ, ബ്രോക്കാംപ്ടൻ ഡിക്ഷ്ണറി ഓഫ് സെയിന്റ്സ് (പുറം 116) ↑ St.John Damascene , Catholic.net ↑ കെന്നത്ത് സ്കോട്ട് ലട്ടൂറെറ്റ്, "ഏ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റി" (പുറങ്ങൾ 291-92) ↑ Dairmaid Maccullock, "ക്രിസ്റ്റ്യാനിറ്റി: ദ ഫസ്റ്റ് ത്രീ തൗസന്റ് ഇയേഴ്സ്" (പുറങ്ങൾ 447-48) ↑ ജോൺ എ ഹച്ചിസൻ, "Paths of Faith" (പുറം 449)
ദമാസ്കസ് ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം https://ml.wikipedia.org/wiki/Damascus
സിറിയയുടെ തലസ്ഥാനവും രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരവുമാണ് ദമാസ്കസ്‍ അല്ലെങ്കിൽ ഡമാസ്കസ് .
ഒരു പുരാതന നഗരമായ ദമാസ്കസിനെ കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ആയിരത്തൊന്നു രാവുകൾ തുടങ്ങിയ കൃതികളിൽ കാണാം.
ലോകത്തിലെ നഗരങ്ങളിൽവച്ച് ഏറ്റവുമധികകാലം തുടരെ മനുഷ്യവാസം ഉണ്ടായിരുന്ന ആയ നഗരം ദമാസ്കസ് ആണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ആന്റി-ലെബണൻ പർവതങ്ങളുടെ കിഴക്കൻ ചരിവിലായി ഏതാണ്ട് 670 മീ.
ഉയരത്തിലാണ് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സ്ഥാനം.
ബറാദ (Barada) നദിമൂലം ജലസേചിതമാകുന്ന ഈ പ്രദേശത്തിനു ചുറ്റുമായി വിസ്തൃതവും ഹരിതമനോഹരവുമായ ഘൂട്ടാ പ്രദേശം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിവിധതരം പഴങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, മുതലായവയുത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഈ ഭൂഭാഗം ആപ്രിക്കോട്ടിന്റെ ഉത്പാദനത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രശസ്തിയാർജിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പൊതുവേ ഡമാസ്കസിൽ മരുപ്രദേശ കാലാവസ്ഥയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.
വാർഷിക വർഷപാതം : 229 മി. മീ..
വാർഷിക താപനിലയുടെ പരമാവധി: 5.2° സെ.
ജൂല.
മാസത്തിലും കുറഞ്ഞ താപനില (3.4° സെ.) ജനു.
-യിലും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
വിഭിന്ന മതസ്ഥർ വസിക്കുന്ന ഡമാസ്കസ് നഗരം വിവിധ ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അറബികൾ ധാരാളമുള്ള ഈ പ്രദേശത്തെ പ്രധാന മതം ഇസ്ലാമാണ്.
നഗരത്തിൽ ധാരാളം മുസ്ലീം പള്ളികളുണ്ട്.
തെരുവുകൾക്ക് ഇരുവശത്തുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന തുറന്ന വാണിഭ കേന്ദ്രങ്ങൾ നഗരക്കാഴ്ചയുടെ സവിശേഷതയായിപ്പറയാം.
നഗരത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ജൂതർ 1948-നു ശേഷം ഇസ്രായേലിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു.
ഖുർദുകൾ, അൽജീരിയക്കാർ, പേർഷ്യക്കാർ, അഫ്ഗാനികൾ, ടർകോമനുകൾ തുടങ്ങിയവർ നഗരത്തിന് ഒരു കോസ്മോപൊലിറ്റൻ സ്വഭാവം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
ബറാദ നദിയുടെ തെക്കൻകരയിലുള്ള പഴയ നഗരത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ നാമാവശേഷമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു മതിലുകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
നഗരത്തിന്റെ ആധുനിക ഭാഗങ്ങളും നഗരപ്രാന്തങ്ങളും ഇവിടെ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.
പുരാതനനഗരഭാഗത്തെ തെരുവുകൾ അധികവും ഇടുങ്ങിതയും ചുറ്റിവളഞ്ഞു പോകുന്നവയുമാണ്.
ബൈബിൾ കാലഘട്ടം മുതൽക്കുള്ള ഒരു തെരുവ് ഇവിടെ ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു.
കിഴക്കൻ കവാടം മുതൽ പടിഞ്ഞാറേയറ്റം വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്നതും ഉദ്ദേശം 3.2 കി.
ദൈർഘ്യമുള്ളതുമായ ഈ തെരുവ് 'സ്ട്രൈറ്റ്' (straight) എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
മറ്റു പുരാതന തെരുവുകളെപ്പോലെ ഈ തെരുവും മേൽക്കൂരയുള്ളതും, ഇരു ഭാഗത്തും കട-കമ്പോളങ്ങളോടു കൂടിയതുമാണ്.
നഗരത്തിന്റെ ആധുനികഭാഗങ്ങളിൽ ആധുനിക കെട്ടിടങ്ങൾ, ഭക്ഷണശാലകൾ, വീതിയേറിയ നിരത്തുകൾ തുടങ്ങിയവ കാണാം.
ഇവിടത്തെ ഒമായദ് അഥവാ ഗ്രേറ്റ് മോസ്ക് (The Omayyad or Great Mosque) 8-ാം ശ.
-ന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിർമിച്ചതാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
സലാദീനിന്റെ ശവകുടീരം ഇതിനടുത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
നാഷണൽ മ്യൂസിയം,അറബ് അക്കാദമി, ഡമാസ്കസ് സർവകലാശാല തുടങ്ങിയവ ഇവിടത്തെ പ്രധാന സ്ഥാപനങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.
ബറാദ നദിയും അതിന്റെ കനാലുകളുമാണ് ഡമാസ്കസിലെ പഴത്തോട്ടങ്ങൾക്കും കൃഷിനിലങ്ങൾക്കും വേണ്ട ജലമെത്തിക്കുന്നത്.
ധാരാളം ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങൾ ഡമാസ്കസിലുണ്ട്.
ഉണങ്ങിയ പഴങ്ങൾ, തുകൽ, ഗ്ലാസ്, സിമന്റ്, എന്നിവ പ്രധാന വ്യാവസായികോത്പന്നങ്ങളാണ്.
പ്രധാന പരമ്പരാഗത വ്യവസായമായ കരകകൌശല വസ്തുക്കളുടെ നിർമ്മാണത്തിനും വ്യാവസായിക പ്രധാന്യമുണ്ട്.
സാർഥവാഹകസംഘ വാണിജ്യത്തിന്റെ (Caravan traffic) പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞതോടെ ഈ നഗരത്തിന്റേയും വ്യാപാര പ്രാധാന്യത്തിനു ഇടിവു സംഭവിച്ചു.
എങ്കിലും, ആധുനിക കാലത്ത് ഈ നഗരം റോഡു-റെയിൽ ഗതാഗത ശൃംഖലകൊണ്ടും അന്താരാഷ്ട്രവിമാനത്താവളം കൊണ്ടും അതിന്റെ പൂർവകാല പ്രൗഢി നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു.
മുമ്പ് 'മരുഭൂമിയിലെ തുറമുഖം'(port in the desert) എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ നഗരത്തെ ലെബണൻ നഗരങ്ങളുമായും ജോർജിയ, ടർക്കി എന്നിവിടങ്ങളുമായും റെയിൽമാർഗ്ഗം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
തുടർച്ചയായി ജനവാസമുണ്ടായിരുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതന നഗരം എന്നാണ് ഡമാസ്കസിനെ ചരിത്രകാരന്മാർ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
നഗരം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട വർഷം ഇന്നും അജ്ഞാതമാണ്.
ഇവിടെ നടന്ന പുരാ-തത്വ ഗവേഷണങ്ങൾ 4000 ബി. സി. മുതൽ ഇവിടെ ജനവാസമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.
ബി. സി 15-ാം ശ.
-മുതലുള്ള നഗരത്തിന്റെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഏതാണ്ട് ആയിരം ബി. സി. -യോടെ അരമേയന്മാർ (Aramaeans) എന്ന സെമിറ്റിക് ജനവിഭാഗം (Semitic people) സിറിയ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കുകയും ഡമാസ്കസിനെ തലസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബി. സി 732-ൽ അസീറിയക്കാർക്ക് (Assyrians) ഈ നഗരം കീഴടങ്ങിയതോടെ ലോകചരിത്രത്തിൽ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.
അസീറിയ കൂടാതെ ഡേവിഡിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഹീബ്രൂക്കൾ, ബാബിലോണിയക്കാർ, പേർഷ്യക്കാർ, അലക്സാണ്ടറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഗ്രീക്കുകാർ മുതലാവയവരും ഈ പ്രദേശം തങ്ങളുടെ അധീശത്വത്തിൻ കീഴിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
64 ബി. സി ആയപ്പോഴേക്കും റോമൻ പ്രവിശ്യാ തലസ്ഥാനമായി ഡമാസ്കസ് മാറി.
നഗരം ഏറെ വികസിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെയാണ്.
ഡമാസ്കസ് നഗരം
പുരാതനകാലം മുതൽ തന്നെ ഈ നഗരത്തിന് ഡമാസ്കസ് എന്ന പേരു ലഭിച്ചിരുന്നു.
ബൈസാന്തിയാധീനതയിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യം നേടിയ നഗരമായിരുന്നു ഇത്.
636- ൽ നഗരം അറബികളുടെ അധീനതയിലായി.
തുടർന്ന് തങ്ങളുടെ ഭരണകേന്ദ്രം അറേബ്യയിൽ നിന്നും സിറിയയിലേക്കു മാറ്റിയ മുസ്ലീങ്ങളുടെ നീക്കം നഗരത്തെ പ്രശസ്തിയിലേക്കുയർത്തി.
ഉമയാദ് വംശ (661-750) സ്ഥാപകനായിരുന്ന മുവാവിയ (Muawiya) തന്റെ തലസ്ഥാനമായി ഡമാസ്കസിനെ പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ മുസ്ലീം അധീനതയിലുള്ള മുഴുവൻ പ്രദേശങ്ങളുടേയും തലസ്ഥാനമായി ഈ നഗരം രൂപാന്തരപ്പെട്ടു.
750-നു ശേഷം കേവലം ഒരു പ്രവിശ്യാ തലസ്ഥാനമെന്ന പദവി മാത്രമേ ഈ നഗരത്തിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
കുരിശുപടയാളികളെ എതിരിട്ട ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമെന്ന നിലയിലാണ് വീണ്ടും ഡമാസ്കസ് ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാനം നേടിയത്.
ഇക്കാലത്ത് ഏറെ പ്രശസ്തനായിരുന്ന മുസ്ലീം ജനറൽ സലാദീനിന്റെ ആസ്ഥാനകേന്ദ്രമായിരുന്നു ഡമാസ്കസ് നഗരം.
1260-ൽ മംഗോളിയരും 1399-ൽ ടാട്ടർ ജനങ്ങളും ഡമാസ്കസിനെ ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കി.
1516 മുതൽ 1918 വരെ ഓട്ടോമൻ അധീനതയിലായിരുന്ന നഗരത്തെ ഒന്നാം ലോക യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ ബ്രിട്ടിഷുകാർ ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കി.
ഡമാസ്കസ് തലസ്ഥാനമായി രൂപം കൊണ്ട സ്വതന്ത്ര-സിറിയയെ ഫ്രഞ്ചു സൈന്യം തകർത്തതിനെ തുടർന്ന് ഫ്രഞ്ചധീന സിറിയയുടെ തലസ്ഥാനമായി നഗരം മാറി.
അടുത്ത പതിറ്റാണ്ടുകളിൽ ഈ പട്ടണം അറേബ്യൻ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി വർത്തിച്ചു.
1946-ൽ സിറിയ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയപ്പോൾ ഡമാസ്കസ് അതിന്റെ തലസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
മഹത്ത്വപൂർണമായ ഭൂതകാലവും മക്കയിലേക്കുള്ള തീർഥാടകരുടെ നിർദിഷ്ട സങ്കേതം എന്ന സ്ഥാനവും ഇന്നും ഡമാസ്കസിന് ഒരു വിശുദ്ധ പരിവേഷം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
ചിത്രശാല Roman triumphal arch Parks in Damascus The Jewish quarter Umayyad Square General view at sunset